Gb667_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Tractatus et sermones Peter, von Ailly, Kardinal N 125 11942361 021 UIIIIIIIInIEIIIIII . . 5 — . — — — 4 * — — =– — * . 1 . * 7 - - 4 . 8 . „ . . . 2 . . — — . 5 reuerendiſſumo o de dlilliaco. ſacre the⸗ rmones compila domino oomio .— 4 . ℳ 4 772 „ — „ 4 — ontenta in boc uolumine In hboc volumine otinentur tractat⸗ et ſermones compilati a reuerendiſſimo domino.domino Petro ð Ailliaco ſacre theologie doctoꝛe.quondam cancellario Pariſieñ.poſtea Anicieũ.epiſcopo ⁊ Cꝗ meraceñ. Deinde ſancte romane eccleſie cardinali.Et pꝛimo Speculum conſiderationis. 2 Eompendinm ↄtemplationis.Et habet duos traccatus. 13 %½ De quatuoꝛ gꝛadibus ſcale ſpiritualis ex dDictis beati Bernarii. ? UWerbum abbꝛeuiatum ſuꝑ pſalterio. 2/ Deuota meditatio ſeu expoſitio ſuper ſex tis Benedicti pape.xiij.que facta ẽ occa⸗ ſione pꝛedicti ſermonis. Sermo de ſancto Gꝛiſogono martire. .! Sermo de ſancto Ludouico Karoli re gis Sicilie filio eo Tholoſano. £ — Sermo adbuc de eodem.— Sermo de omnibus ſanctis. S Sermo adhuc de eadem feſtiuitate. Sermo factus in ſynodo Cameraceñũ. Item adhuc ſermo de ⁊ in odem. 5£ Omelia facta in ſynodo ſuperillo euãge lio Deſignauit dũs ⁊ alios.lxxjij. ·ꝰ⸗ Sermo de ſancto Dominico. mis vᷣſib pſalmi Inte dñe ſperaui. 2 Sermo de ſancto Franciſco. ⸗ Item deuota meditatio ſeu expoſitio ſuꝑ reliquos verſus eiuſdem pſalmi..& Alia deuota meditatio ſuꝑ pſalmum Ju dica me deus? c. & Expoſitio ſuper cantica canticoꝛum. / cractatus ſuper ſeptem pſalmos penitẽ Wractatus deoꝛatione dominica.? MPꝛatio dominica anagogice expoſita. Deuota meditatio ſuꝑ Aue Maria. Wractatus ſuper cantico beate marie. Wractatus ſuper cantico Zacharie. Tractatus ſuper cantico S hete. Epylogus de quadruplici erercicio ſpi⸗ „α rituaii. —— 485 Tractatna de duodecim honoꝛibus ſan cti Joſeph viri Marie 9 — 2 = ymeonis p/ Tractatus de anima. 8 29 Sermo pbᷣmus deaduentu dominn o⸗ Sermo ſecundus deeogden. 3 Sermo tertius de aduẽtu domini ⁊ ſpe- cialiter de aduentu ad iudicium. ⸗? Sermo de natiuitate doming. 20° en adhuc ſermo de eadem feſtiuitatte. 2* ermo de circumciſione. 127 Sermo de ſeptuageſima 1ſ12 nerali.dñica in medio quadrageſime. Sermo in die reſurrectionis. SDermo factus Conſtantie in cõcilio ge 126 — 131 Sermo in die Penthecoſtes. 4 7 Item adhuc ſermo de eodem feto. 2 Maogus vel foꝛma eligendi ſummuʒ põ Sermo de ſancta trinitate. Item conſtitutio eiuſdem ſancte trinita — — — — — Lapitula ſpecu. conſi. Incipit ſpeculũ conſiderationis edi tum ſiue compilatũ per reuerendũ in chꝛi ſto patrẽ dominũ Petrũ de Aillyaco ſa/ cre theologie doctoꝛem.ac epiſcopũ Ca⸗âl⸗i meracenſem.⁊ poſtea cardinalẽ ⁊c. t ¶ quens qui ſpeculum con ſideratõnis intitulat᷑ tres partes ſᷣm tres ↄſiderati/ ”M”M”VUMF ones continet. Pꝛima pars habet ſex capituia. Gimo triplicem conſiderationẽ ꝓponit. ecũdo pꝛimã ↄſiderationẽ pꝛoſeqͥtur. Tertio ꝑiculum pᷣlationis ↄcludit. AQAuartum de tentationibus ⁊ turbatiõi/ bvus cure paſtoꝛalis. Nuintũ de laude vite quiete et clauſtra-/ lis. Serxtum de his que iuuant ad purgatio nem vicioꝛum. Secũda pars habet nouem capitula. Sime ſecundã ↄſiderationẽ pꝛoſeqͥtur. ecundum de tribus virtutibus theo/ logicis. Terciũ de quatuoꝛ virtutib cardinalibꝰ Quartum de diſtinctione virtutum car- dinaliũ ſᷣm qunoſdam philoſophos. DODuintum de virtutũ diltinctiõe m phi⸗ p loſophos peripathethicos. Sextũ de vtutib ꝑtinẽtibo ad pꝛudẽtiã. Septimum de virtutibus pertinẽtibus ad temperantiim. Octauum de virtutibus pertinentibus da foꝛtitudinem. Monũ de virtutibo ꝑtinentibo ad iuſticiã. LTeercia pars.xxj.capitula continet. D eeaterthn ↄſideꝛationẽ pſequitur. Secundum de actiue et contemplatiue viile comparatione. Tercium de his que ad contemplationẽ diſponendo pꝛeueniuntt. Quartum de his que ad contemplatio/ nem iuuando pꝛoſiciuunt. Quintum de his que contemplationem conſummando perficiunt. Sextum de conſideratione eoꝛuʒ q̃ nos ſumus vel que in nobis ſunt. Septimum de conſideratione eoꝛuʒ que inuxta ſeu pꝛope nos ſunt. Octauum de conſideratione eoꝛum que contra nos ſunt. Nonum de conſideratione eoꝛum que ꝓ nobis ſeu pꝛopter nos ſunt. Decimum de contemplatione eoꝛuʒ que Zactatus ſe Ungdecimum de conteplatõne in beatis ſupꝛa nos ſunt. Duogdecimum de contemplatione in an/ gelicis ſpiritibus. M Tredecimum decontemplatiõe in diui / nis perfectionibus. Decimũquartum de tribus gꝛadibus cõ ſiderationis Decimũquintum de differentia cogitati onis.meditationis.⁊ ↄtemplationis. Decimüũſextum de ſex generibus cõtem/ plationis. Decimumſeptimũ de triplici celo anime er de ſex coꝛreſpõdẽtibo alis ↄtẽplatõis Decimũoctauum de varijs modis et q̃/ litatibus ↄtemplationis. Decimũnonum de varijs gradibus triü mogdoꝛum ↄtemplationis. Uiceſimũ de ſex documentis acquirẽde et conſeruande contemplationis. Uiceſimũpꝛimum de quibuſdã notãdis circa perfectionẽ contemplationis. Incipit ſpeculum ↄſiderationis. Bilſquiſes qui Aꝗq a munai ſollicitudine elonga ſti fugiens ⁊ iuxta verbũ ꝓphe/ te manẽs in ſolitudie ad tran quillitatem vite quietioꝛis migraſti vtp/ poſitum tuuʒz firmius ſta bilias. ſtabiliuſ qʒ confirmes.Teipſum ad quid veneris diligenter interroga.⁊ aſſidua meditatio ne per ea que in hoc conſiderationis ſpe/ culo perſpexeris tibi ipſe reſponaens⸗ . Soeculum XXx riplicem conſiderationem pꝛoponit capitulum pꝛimum. — Npꝛimiſigi tur cõſioera 1 te ncipaliter ad tria.ad que omnis humane vite tendere debet intentio. Hoc eſt ad vicioꝛũ pur/ ggggggtioné. ad virtutũ plan tationem.et per hec ad pꝛemioꝛũ qualem cunq; pꝛeguſtationẽ veniſſe. Nam ve/ re ſic eſt ꝙ quicunq; ab exterioꝛũ tẽpoꝛali um turbatione ad interioꝛẽ ſpũalium va cationẽ ꝑ diuinã vocationẽ quaſi ð ſcola vanitat ꝑ ſcalã vᷣitatis attrahũtur.nõ ni/ ſi pꝛius expurgatis vicijs et complãtatis virtutibus.ad illam eternoꝛũ pꝛemioꝛuʒ ſuauitatem quantũ in hac tranſitoꝛia vi/ ta conceditur videndã.et vtrũq; pᷣguſtã/ dam ſubleuant᷑.talibus enim ꝑ ꝓphetã di citur Guſtate et videte quoniam ſuauis eſt domins. Pꝛimam conſiderationẽ pꝛoſequit᷑ ca pitulum ſecundum. NNUaantũ aũt ad huius ↄſideratio/ q ns pꝛincipium id eſt ad purgati/ onem vicioꝛũ ꝑtinet.audi et dili/ genter attende terribilem diuine ſcriptu/ re ſententiã O mne inquit quod eſt in mũ do.aut eſt concupiſcentia carnis.aut con cupiſcentia oculoꝝ.aut ſuperbia vite.O vicioꝛũ voꝛaginem.O nimiũ infelicẽ ma leq; ſecurũ qui in tanta tamq; periculoſa tẽpeſtate ſeſe feliciter aut ſecure ſtare falla citer ſeductus exiſtimat. Quid eꝛgo aliud reſtat niſi vt ab huius mũdi turbido ma/ ri.in poꝛtũ quiete ſalutis euadas.vbi nõ ſolum tuoꝛũ ſed et alienoꝛũ vicioꝛũ carib dim ac ſcillaʒ effugias. Sed vbi hũc poꝛ tum queras aut vbi inuenias conſidera. pꝛofecto ſi exꝑientie credis illum queꝛere ſecurius ⁊ faciliꝰinuenire poteris in clau ſtrali ſolitudine.q; in ſollicitudine paſto/ rali.Queris cur ita ſit. NHNam illa ſuoꝛum tm̃.iſta vᷣo ⁊ ſnoꝛũ et alienoꝛũ peccatoꝛuzʒ curam gerit. Uis ſcire quoꝛũ.Certe oui um et agnoꝛũ.certe hedoꝛũ ⁊ quod terri/ bilius eſt ⁊ lupoꝛũ.ſi enim paſtoꝛ es curã habes ouium id eſt ſimplicium ſi ubditoꝝ S Amm agnchn ſ eſt mediocriũ ⁊ maioꝝ Luram! m hedoꝛũ ac lupoꝛũ id eſt ꝑuerſoꝝ errantium ⁊ ſeuientiũ.Quot enĩ tales lu pos ⁊ ſeculares ⁊ eccleſiaſticos hodie xpi patiat ouile quibus paſtoꝛalis cure ſolli citudo iugiter ꝑturbatur. quis enumera re ſufficiat.Et tamen tuũ eſt officium.pu ſillum gꝛegem ab huiuſmodi lupoꝛũ ſeui cia defendere.tuum eſt officiũ eccleſiaſti/ cũ ouiule nunc verbo pᷣdicationis.nũc ex/ emplo conuerſationis.nũc ſubſidio tem/ poꝛalis ſuſtentatiõis ſuauiter paſcere.qñ q; vᷣo baculo ſpũalis coꝛrectiõis ſalubꝛi/ ter ꝑcutere.et nõnunq;ᷓ gladio ſeuerioꝛis excõicationis ſeuientis obſtinationis cõ tumaciã coercendo ferire. Tuum ergo ẽ officiũ ſic omniũ peccata quodãmodo tu is hũeris ſuppoꝛtare. Heu qᷓ; inſuaue iu/ gum ⁊ vere onꝰ grauiſſimũ angelicis etiã humeris foꝛmidandum. Periculum pꝛelationis concludit ca/ pitulum terceum. Erte huius oneris põdus exper c tus erat ſanctꝰ ille rex ? pheta da uigd qui ad deum lacrima bilit᷑ ex clamabat Indurxiſti nos in laqueum. po ſuiſti tribulationes in doꝛſo noſtro.impo ſuiſti homines.i.hoĩum peccata ſuꝑ capi ta noſtra.O qualis ⁊ quãtus ⁊ q; foꝛtis ⁊ multiplex tribulationũ laqueus. O te ſe licem ſi de illoꝛũ numero fueris in quoꝝ ꝑſona ꝑ pſalmiſtazꝭ canit᷑.laqueus contri tus eſt ⁊ nos liberati ſumꝰ.Quid ergo di cemus An paſtoꝛalẽ ſollicitudinẽ condẽ namus Abſit. Sed etiam laudãtes ⁊ ve nerantes eius onera ꝑtimeſcimus fragi/ les⁊ infirmi.eius ꝑicula foꝛmidamus de biles ⁊ multipliciter imꝑfecti.Qui foꝛteſ et ꝑfecti ſunt cum Dauid ſarcinam hanc a deo tamen ſibi impoſitam patienter ſu ſtineant.⁊ tamẽ cum Dauid eam lamẽta biliter defleant. Qui aũt debilis ⁊ imꝑfe ctus eſt eã a doꝛſo ſuo excutiat.ac tã one/ roſo periculo et periculoſo oneri libẽs ce dat. ꝙ ſi hoc facere ſuꝑioꝛis ſui non ſinat autoꝛitas.tunc illeſic oneris obedientiã reuerenter ferat.vt honoꝛis reuerentiam non arroganter ſuſcipiat.nec eam ſibi ſed deo attribuẽs.illud dauiticũ memoꝛiter teneat Nõ nobis dñe nõ nob.ſed noĩtuo da gloꝛiam. D etetatiõiby ⁊ turbatõib cure paſtoꝛal. — CLapitulum quarf. Evg hec hactenꝰ de alienis pecca/ ſ tis.nũc deꝓpꝛijs videamus.Coõſi Nera ergo in ſollicitudine paſtoꝛa li quot ⁊ qᷓ; varie occurꝛant tentationes ? occaſiones peccatoꝛũ.Ibi quippe delicie ibi diuicie.ibi populares honoꝛes.Exqͥè/ bus triplex illa quam ſupꝛa meminimꝰvi cioꝛũ voꝛago naſcitur.Ex delicijs.ſ.ↄcu piſcentia carnis.ex diuicijs ↄcupiſcẽtia o culoꝛũ.ex honoꝛiba ſuꝑbia vite Etqͥs ne/ ſciat nimis eſſe difficile.non dicam vince re ſed fugere.in delicijs gule ⁊ luxurie vo luptatem.in diuitijs inoꝛdinate anaricie cupiditatẽ. in honoꝛibo ſuperbe gloꝛie va re poterit ſine multiplici perturbatõe vi/ te.leſione fame.ac ꝑplexitate conſcientie. Nunc vita in ſua virtute concutit᷑.nũc fa ma in ſuo honoꝛe ſcandaliſat᷑nunc ↄſciẽ tia in ſua pace moleſtat᷑ imo pene dᷣijcitur Quis enim ꝑplexas cõſciẽtie nodos euol uat.quibo iſte ſtatus inuoluit᷑. nunc in gu bernatione domus ac familie.officiario/ rũ quoq; ⁊ literaliũ miniſtroꝛũ.nũc in ac quiſitione.conſeruatione ac diſpenſatio/ netempoꝛaliuʒ.in defenſione iuriũ.in di/ ſcuſſione litium.nunc in adminiſtratõne ſpũalium.in coꝛrectione moꝛũ.in vana q̃ q; ambiguitate.ac ambigua fluctuatione caſuũ dubioꝛũ inceſſanter emergentium animũ lacerantiũ ac in diuerſa ⁊ aduerſa trahẽtiuʒ. Hec ſunt igit᷑ aliaq; innumera magis deflenda lacrimis qᷓ; literis deſcri benda.que in paſtoꝛali ſollicitudine men tis quietem ⁊ ſpũalem tranqͥllitatẽ ꝑtur/ bant. que cum miris ⁊ inenarꝛabilibo mo dis vicioꝝ occaſionẽ pᷣbeant.minime ad eoꝛũ expurgationẽ pꝛoficiunt.ſed offici/ unt maxime. HM Delaude vite quiete et clauſtralis. apitulum quintum. CVCotra vᷣo clauſtralis ſolitudo ab eę huliuſcemodi ꝑturbatõibo quieta qQa purganda peccata liberius po terit intendere.⁊ coꝛrigenda pᷣterita.⁊ fu/ gienda pꝛeſentia.⁊ p̃ᷣcauẽda futura. Cur ita.quia cum tres ſint aduerſarij. mũdus caro.diabolus.quibus impugnat᷑huma ac machinamẽtis reſiſtit᷑ Ibi quiwe mii di vanitas ↄtemnit᷑ carnis vilitas deſpi/ citur ⁊ fallax diaboli malignitas facilius euitatur Ibi contra hoꝝ adueꝛſarioꝛum inſultus. tres turres foꝛtiſſime firmit᷑ ſta bilite ac ſtabiliter firmate ſüt Cõtra mi/ di auariciã volũtaria pauꝑtas.ↄtra car- nis concupiſcentiã mundicia et caſtitas. contra diaboli ſupbiam obedientia ? hu militas.Quid pła. Ibi aduerſus huiuſ/ modi hoſtiũ ictus ⁊ iacula.ieiunijs.vigi/ lijs.oꝛationibo.alijſq; regularibi diſcipli nis tanq; armis ſpũalib humana fragili tas pugnado ac reſiſtedo pꝛotegit᷑. OQuid dico pugnando ac reſiſtendo ptegit.imo vo ibi non ſufficit peccatis atq; vicijs pu gnando reſiſtere.ſed ea deuota religio ſa tagit vincẽdo repellere.repellẽdo purga re.purgando radicitꝰ extirpre. De his que iuuãtad purgationẽ vitio Lapitulum ſerttunm. Ed quomõ inqͥes hoc poteſt hũꝗ ſ nag fragilitas efficeꝛe.ſane cũ hoc non poſſit virtute ꝓpꝛia ſed dei ſpe cialiter auxiliãte gratia Ipa tamẽ ad hoc ex ſua erga deum humiliatiõe roboꝛat᷑ et ab humili ſue cõditionis meditatione iu uat᷑. Hoc eſt ſi hũiliter meditet᷑ ſue ge/ nerationis ingreſſum miſerabilẽ.ſue con nerſationis ꝓgꝛeſſum culpabilẽ.ſue diſſo lutionis egreſſum damnabilẽ. Si diligẽ ter ↄſideret ſue carnalis oꝛiginis vilitatẽ vite pᷣſentis labilitateʒ.future moꝛtis ne/i ceſſitatem. UVtilitas oꝛiginis humane oſtendit᷑.quia homo de humo imo dehn moꝛe ſpermatico foꝛmat᷑. In culpa ↄcipi tur.in pena naſcit᷑. Labilitas pᷣſentꝭ vi te declarat᷑ ex ifirmitate coꝛꝑiſ ex debilita te ſenectutis.ex inſtabilitate tempoꝛis. MNeceſſitas moꝛtis future demonſtrat᷑ ab oꝛigiali culpa.a tempoꝛali pena.a coꝛ poꝛali miſeria. Sed heu cũ moꝛs iſta ſit ineuitabilis ac irreuocabilis.tñ incerta ẽ moꝛtis hoꝛa et indeterminabilis. Cunq; eam multa ? magna mala pꝛecedãt. ⁊ ma ioꝛa plerũq; ↄmitent᷑maxima deniq; ſub ſequunt᷑ videlʒ terribilitas iudicij.acerbi na tas purgatoꝛij vl hoꝛrẽda pẽalitas infer nũ genus ⁊ ad peccata atq; vicia puoca illa ſolitaria et ſpũalis trãquillitatis ẽ ve/ lut caſtrum munitiſſimũ vbi eoꝝ inſidijs ni. Hec ſunt nouiſſima noſtra ad q̃ ſa pienter intelligenda ⁊ iugiter memoꝛãda ſcriptura diuina nos excitat. Utinã inqͥt az Spechlam fſaperent ⁊ intelligerent ac nouiſſima pꝛo unigerent. Etiteꝝ Demoꝛare noniſſima tua ⁊ in eternum nõ peccabis. Sane vbi frequens ac feruens hoꝛũ meditatio mẽè// tem occupat.non ibi peccatoꝛũ ac vicioꝝ radix pullulat.non ibi gula carnis ↄcupi ſcentiã pꝛonocat.nõ luxuria maculat.nõ ſuperbia inflat.nõ inuidia murmurat.nõ ira inflammat.non auaricia ſtimulat.nõ accidia inquietat.Ac ideo cũ ſeptifoꝛmis huius nequitie radix extirpat᷑. omnis plã tatio vitioſa purgatur. Secunda parse Secunde partis pꝛimum capitulũ ſe⸗ cundam conſiderationem pꝛoſequitur. . Yrumus ergo vicioꝛũ. Nunc quod ad ſecũ dam attinet de plantatione virtutũ pꝛoſe quamur. Hec autẽ adeo ↄnexa ſunt vt vnum ad aliud inſeꝑabiliter conſeqᷓmur. Eſt quippe humanus animꝰ velut ager ſpũalis in quo dum expurgant᷑ vicioꝛum ſpine.cõſequens eſt vt in eo virtutum plã tule inſerank. Sicut ergo pmum ſic et ſe⸗ cundũ. Facilins in ſolitudine religionis qᷓ; in pᷣlatõis ſollicitudine oꝑamur. Qua in re lud ↄſiderandum nobis eſt.qꝙ reli/ gio eſt quaſi ſcola virtutis acquirende et ↄſeruande. Pꝛelatio vero quaſi ſcala vir tutis iam acquiſite et ꝑfecte.ac non ſoluzʒ in ſe ſed in alios exercende.illa ergo infe/⸗ rioꝛ.iſta ſuperioꝛ.illa ſuauioꝛ.iſta ſublimi oꝛ.illa quietioꝛ.ideo facilioꝛ.iſta cõmuni oꝛ. ideo fertilioꝛ Quapꝛopter ſumopere cauendũ.ne vel religioſus pᷣlationis ſolli citudinẽ velut infructuoſam deſpiciat vł pꝛelatus religionis ſolitudinẽ velut inu/ tilem contemnat.ſed ille pᷣlationi honoꝛẽ iſte religioni amoꝛẽ exhibeat. Qui vᷣo pa ſtoꝛalem curam habet.ac ideo vitã clau/ ſtralem ⁊ ſolitariam tranquillitatem non omnino ſequi valet.hanc tamen ſuſpirãs deſideret.⁊ eam vtcũq; poteſt imitari ſtu deat.⁊ in animo ſuo clauſtrũ ſibi ac ſpũa/ lem ſolitudinem conſtituat.vbi ſeſe vireſ q; ſuas recolligat vt ſic facilius vel virtu tes acquirat.vel acquiſitas cuſtodiat DODe tribus virtutibus theologicis Lapitulum ſecundũ. ExAd iam de virtutuʒ plantatione ſ loquamur. ⁊earum numerũ atq; ooꝛdinem deſcribamus. Sunt ita q; ſeptem virtutes quaſi pꝛelate ſeptẽ pᷣn/ cipales in oꝛto ſpirituali.Ex quibus cete rarum virtutum rami naſcuntur. Harũ tres pꝛime ac pꝛecipue ſunt fides.ſpes.ca ritas.que theologice.id eſt diuine nomi/ nant᷑.quia pꝛincipaliter animã oꝛdinent ad finem ſupꝛemũ qui deus eſt. Uirtuteſ gutem alie circa ea que ad finem ſunt ver ſantur. Fide ergo bonitatẽ finis agnoſci mus.caritate deſideramus.ſpe vᷣo fiduci am obtinẽdi habemus. Fide agnoſcimꝰ quo debemus tẽdere.caritate ad illud a/ mamus peruenire.ſpe confidimus ꝑtin/ gere. Cunq; anime noſtre vires impꝑfecte in ſuis actibus ac diminute ſint.vis rati onalis in cognoſcendo.vis con cupiſcibi lis in volendo.vis iraſcibilis in exequen do. Fides eſt directio cognitionis in rõ/ nali. Caritas eſt oꝛdinatio volitiõis in cõ cupiſcibili. Spes eſt foꝛtificatio executõ nis in iraſcibili. Quia vero ardua eſt via qua in deum tenditur ⁊ anime viribo in/ acceſſibilis niſi diuĩa virtute iuuetur. Jõ fides diuine veritati.ſpes diuine poteſta ti. caritas diuine bonitati penitus innitit Per fidem deus ſue veritatis lumineani mam dirigit. Per ſpem ſue poteſtatis iu/ uamen erigit. Per caritatem ſue bonita/ tis dulcedine trabit.trahẽdo ſuauiter al/ licit. alliciendo ſecũ eam ſpiritualit᷑ vnit. ⁊ tanq; virginem caſtam ſibi deſpõſando coniungit. Uirginitas em̃ mentis in hoc cõſiſtit vt fides ſit integra.ſpes ſolida.ca/ ritas ſinceeer. ęM De quatuoꝛ virtutibus cardinali/ AVAVvv gpitulum tercium. Vnt autem alie quatuoꝛ virtuteſ ſEPꝛudentia.temperantia.foꝛtitu Qao. iuſticia. que cardinales cõmu niter nominant᷑. Uel pꝛopter earũ pꝛemi nentiam.aut pᷣncipalitatẽ qua ceteris vir tutibus moꝛalibus pꝛeferunt᷑.vt alie ad eas quodãmodo reducuntur. Uel quia ſicut hoſtium cardini ſic moꝛalis conuer ſatio eis innititur. Vel quia ſicut cardo ſtabilis manet in quo hoſtium vertit ſic Em quoſdam philoſophos. ꝗqg. conſiderationis be virtutes ſtabiles ſunt. licʒ es circa que „ ver ſant᷑ illa videlicet quibus ad vltimuʒ ſinem vtendum eſt continua mutabilita- tee voluant᷑. Pꝛudẽtia igitur animã tenet in rationabili veritate.ne ab ea per igno/ rantiam.erroꝛem aut curioſitatẽ recedat. CTemperantia eã tenet in mediocri neceſ/ ſiitate.ne ꝑ ſuꝑfluitatem ant diminutionẽ cexcedat. Yoꝛtitudo tenet in animi equali gate ⁊ quadaʒ equali ſtabilitate ne aduer/ ſiitas eum deijciat. Juſticia in pꝛoximi vti litate ne ei noceat ſed vtiliter pficiat. He itaq; virtutes in homine motus viriũ aĩe Dirigunt. Pꝛudentia actum rationalis qͥ eeſt bonum et malum diſcernere. Tempe rantia actũ ↄcupiſcibilis.qui eſt velle bo num delectabile Foꝛtitudo actum iraſci brilis.qui eſt aggredi arduum et ſuſtinere Olrifficile. Juſticia o actus homĩs quos aulie virtutes dirigunt reſpectu ſui.vires ouñinnes circuiendo dirigit reſpectu primi Harũ quocq; virtutũ numerus et ſufficiẽ tia ex eoꝛũ officijs ðᷣclaratur. Pꝛudentia uaſi lumẽ pꝛeferens intellectum dirigit riplex aũt alia virtus eam quaſi lucer/ nam ſequens affectũ ꝑficit.videlicʒ tẽpe/ rantia reſpectu eius qð infra Beseſt. or, titudo reſpectu eius quod contra nos eſt Iuuſticia vᷣo reſpectu eius quod iuxta noſ eeſt.aut ſupꝛa nos eſt id eſt pꝛoximi ⁊ dei. pꝛudentia eꝛgo eſt in eligẽdis.temperan ta in vtendis.foꝛtitudo in tolerandis.iu ſticia in diſtribuendis. Haꝝ pꝛeterea vir tutũ effectus ↄtra quatuoꝛ oꝛiginales de fectus militant. contra ignoꝛantiã pꝛudẽ tie cognitio.contra ↄcupiſcẽtiã tẽperãtie mMogeratio.contra infirmitatẽ foꝛtitudĩs roboꝛatio.contra malignitatẽ iuſticie re/ ctitudo. His deniq; quatuoꝛ virtutibus velut quatuoꝛ pᷣcioſis lapidibo chꝛiſti ſpõ ſe coꝛona quaſi totidem ſtellis rutilãs de coꝛat᷑. Pꝛudentiã habet a parte anterioꝛi v́vt caueat a malis futuris. Juſticiã a par te poſterioꝛi.vt ſatiſ faciat de pꝛeteritꝭ.tẽ/ perantiam a dextris ne eleuet in pꝛoſperꝭ foꝛtitudinẽ a ſiniſtris ne ſuccumbat in ad er ſis. ”l.l De diſtinctione virtutum cardinaliuʒ LCapitulum quartum. agere. nihilq; niſi zurp q Uligam autem philoſophi pꝛedi Cctas vᷣtutes varijs gradibo diſtin xerunt. dicentes quatuoꝛ eſſe quaternax genera virtutũ.Ex his pꝛime politice no minant᷑.ſecunde purgatoꝛie.tercie animi iam purgati.quarte exemplares. Poli tice ſunt hoĩs inq;tum ſociale animaleſt. beꝛos amant ꝓximos diligunt Pꝛudetie yero hominis politici offciü eſt vniuer / ſa que cogitat velagit ad rõnis noꝛmam dirigere ac nihil pꝛeter rectum velle vł fa cere. Temperãtie nihil appetere peniten/ dũiũ.in nullo moderatiõis legem excedere ſub iugo rõnis cupiditatẽ domare. Foꝛ titudinis eſt animũ ſupꝛa periculi metuʒ . ia timere. tolerare foꝛtiter vel aduerſa v Secunde virtutes quas purgatoꝛias vocant.hominis ſunt inq;tum diuinita/ tis capax eſt.ſolũq; animũ eius expediũt. qui decernit ſea coꝛpoꝛis cõtagione pur/ gare.⁊ quadaʒ humanoꝝ fuga.ſolis ſe in gereꝛe diuinis. He ſunt ocioſoꝛũ qͥ reruʒ publicarũ actibus ſe ſequeſtrant. Has qͥ dam virtutes philoſophantiũ nominant apud quos virtutũ officia ſic diſpenſant. Pꝛudentie eſſe dicũt mundũ iſtum et oĩa que in mũdo ſunt diuinoꝛũ ↄtemplatiõe deſpicere.oẽmq; animi cogitationẽ in ſo/ la diuina dirigere. Temperãtie omnia re linquere inquãtum natura patitur q̃ coꝛ poꝛis vſus requirit. Foꝛtitudinis nõ ter reri animã a coꝛpoꝛe quodãmodo ductu philoſophie recedentẽ. nec altitudineʒ ꝑ fecte ad ſuperna aſcenſiouis hoꝛrere. Ju ſticie ad vnã pꝛopoſiti huius ↄſentire vi/ am. ⁊ in hanc dirigere vnicuiuſq; virtu/ tis obſequium. Tercie virtutes ſunt purgati defecatiq; animi.et ab omni mũ di huius aſpergine deterſi. Illic pꝛuden tie eſt diuina non quaſi in electionẽ pᷣfer/ re ſed ſola noſſe.et hec tanq; nihil alið ſic intueri. Temperantie terrenas cupidita tes non repꝛimere ſed penitus obliuiſci. Foꝛtitudinis paſſiones ignoꝛare nõ vin cere.vt neſciat iraſci.cupiat nihil. Juſti/ cie ita cum ſuperna et diuina menie ſoci/ Ari. vt imitãdo perpetuum cum ea fedus ſernet. Quare virtutes exemplares di/ cuntur que in ipſa diuina mente cõſiſtũt Aaquarum exemplo ydeali relique om̃es a 4 uerſa vl pꝛoſpera. Juſticie veꝛo ſeruare vnicuiq; quod ſuum eſt. peroꝛdinem deſfluunt. Illic pꝛudẽtia eſt mens ipᷣa diuina.Lemperantia quoq; qᷓ in ſe perpetua intentione ↄuerſa eſt. Foꝛ titudo eſt ꝙ ſemper eadem manet.nec ali/ q̃ndo mutat᷑. Juſticia ꝙ ꝑenni legea ſem piterna operis ſui continuatione non fle/ cctitur. O felices illos philoſophos dixerim qui pꝛemiſſos virtuoſe ſublimita tis gradus non tam verbis eloqui q́; fa/ ctis aſſequi meruerint. Sʒ non ẽ hec infidelium ſed chꝛiſtianoꝛũ philoſopho/ rum ꝑfectio.nec humane induſtrie opus ſed diuine gratie. Utinã tamen philoſo/ phi chꝛiſtiani.vtinam theologi.vtinã re/ ligioſi et pꝛelati hec que a gentilibus phi/ loſophis dicta et ſcripta ſunt memoꝛit᷑ te neant.⁊ ea que illi pꝛopꝛia virtute ſuper/ be pᷣſumere auſi ſunt hũiliter ꝑficere deo auxiliante ſtudeant. De virtutum diſtinctione ᷣm philoſo phos peripathethicos. Capitulum quintum. Icet autẽ peripathethicoꝛũ phi/ lloſophoꝝ pnceps Areſtotiles etiã gqq uandam virtutẽ heroycam ſom niauerit.quam velut diuinaʒ quaſi ſupꝛa humanitatis vires poſuit. hanc tamẽ pa/ rum pꝛoſecutus.de virtutibus ſolũ quã/⸗ tum naturalis ratio patitur locutus eſt.⁊ eas in ethycis diſtinguens in intellectua les ⁊ affectionales diuiſit.Ouarũ nume⸗/ rum et officia in tractatu noſtro ð anima hoc modo bꝛeuiter collegimus. Intelle/ ctuales enim virtutes dicuntur que ĩtel/ lectum ꝑficiunt Et he quinq; ſunt Ars. pꝛudentia.ſcientia.intellectus.⁊ ſapiẽtia. quarum ſufficietia ſic accipitur. Quia o/⸗ mnis huiuſmodi virtus aut eſt circa con tingens.aut circa neceſſariũ. Sipꝛimuʒ gut eſt circa contingens factibile.et ſic eſt ars.qaut circa contingens agibile et ſic eſt pꝛudentia.Eſt em̃ differentia inter facti/ bile et agibile ſicut inter factionẽ ⁊ actio/ nem. Nam actio eſt operatio manens in operãte. Factio vᷣo eſt operatio extra ope rantem tranſiens. Si autẽ virtus ſit cir/ ca neceſſariũ.vel eſt circa neceſſariũ in eſ/ ſendo.ſicut ſunt deus et intelligentie.⁊ſic eſt ſapientia. vel circa neceſſariũ in ſigni/ ficãdo.⁊ hoc dupliciter.quia vel circa ne ceſſariũ quod eſt cõcluſio demonſtratio/ nis.2 ſic eſt ſcientia.vel circa neceſſarium quod eſt demonſtrationis pꝛincipium.et ſic eſt intellectus. Uirtutes autem affe ctionales ſunt que affectum ſeu appetituzʒ ⁊pᷣcipue voluntatem ꝑficiunt. Ethemo rales vocant᷑.quia ex moꝛe.id eſt exaſſue/ factione ⁊ boni operis cõſuetudinegene/ Quaruʒ diſtinctio et ſufficien/ tia ſic aſſignat᷑.quia omnis moꝛalis v᷑tus rantur. reſpicit aliquod bonum tanq; obiectũ ꝓ/ ſequendũ.vel eius oppoſitũ tanq; fugien dum. Omne aũt bonum circa quod ver/ ſant᷑ moꝛes hominuʒ.aut eſt vtile aut ho/ noꝛabile.aut delectabile. Si qͥs ergo vir tuoſe ſe habʒ circa vtile aut circa vtilia cõ munia.⁊ ſic eſt iuſticia et maxime cõmuta tiua.quia capiendo large iuſticiã ad mul ta alia ſe extendit. Ulł circa vtilia pꝛopꝛia ſicut ſunt diuitie pꝛopꝛie. Et hoc contin/p git dupliciter. quia vel ſimpliciter ⁊ abſo lute.⁊ ſic eſt libeꝛalitas.vel ᷣm quid ⁊ cuʒ quadam excellentia⁊ arduitate.ſcilicʒ cir ca magnos ſumptus.⁊ ſic eſt magnificben tia. Di vᷣo quis ſe habʒ virtuoſe circa hb- noꝛabile. Uel circa homines mediocres et hec a buſdã vocatur philotomia. Ukł circa homines arduos et magnas digni/ tates. ⁊ ſic eſt magnanimitas. Si autem circa delectabile.hoc cõtingit dupliciter Vel pꝛiuatiue.videlicet oppoſita delecta biliũ.id eſt triſtabilia et terribilia aggre/ diendo.⁊ ſic eſt foꝛtitudo.vel poſitiue ſciꝰ licet delectabilia pꝛoſequẽdo.Et hoc dia pliciter. vel circa delectabilia ad vitã. auc ſimpliciter. aut ſᷣm quid neceſſaria.et ſicẽ᷑ temperãtia. Uel circa delectabilia ad cẽ ueriationẽ humanam decenter ꝑtinẽtia. Et hoc tripliciter. quia vel ᷣm actum po tentie concupiſcibilis.⁊ ſic eſt amicicia.q̃ alio nomine dicitur ſodalitas.vel ſᷣm ac/ tum potentie iraſcibilis.et ſic eſt manſue tudo.vel ſᷣm actum potentie rationalis. Et hoc iterum tripliciter.quia vel hoc cõ tingit ex eo ꝙ virtuoſus rationabiliter et delectabiliter ſe habet cum alijs in collo⸗ quijs.⁊ ſic eſt affabilitas. Uel exeo ſea/ lijs nõ exhibet fallaciter.ſed qualis eſt ta lem ſe oſtendit in factis ⁊ dictis.⁊ hec vi tus vocatur veritas. Uel in hoc ꝙ com/ placens ſe habet in ludis ⁊ iocis.et hec di citur eutropelia ab eu quod eſt bonum et tropos conuerſio.quaſi omnia cõuertẽs in boſun. . 8 — ——ʒ— S — —+(— — — =☛ conſiderationis De virtutibus pertinentibus ad pꝛu dentiam. B Capitulum ſextũ. £ ta ſubtiliter diſputauerint. Pln/ ra tamẽ et magis ſalubꝛiter de eis tracta/ uerunt theologi et philoſophi chꝛiſtiani xarũ ſcrutatoꝛes ꝑitiſſimi et ꝑfectiſſimi ſe ctatoꝛes.Ad illas tamen cardinales vᷣtu tes quas pᷣnominauimꝰ ſingulas alias qͥ dez reducere ſatꝭ vtiliter conati ſunt. Ad pꝛudentiam illas que ſunt circa cõſiliabi lia. Ad temperãtiã illas que ſunt circa de lectabilia. Ad foꝛtitudineʒ illas que ſunt circa terribilia. Ad iuſticiam illas q̃ ſunt circa cõmunicabilia. Hec auteʒ quali ter efficere curauerint bꝛeuiter diſcurꝛere tentabimus. Ad pꝛudentiã igitur ꝑtinẽt ratio ſiue diſcretio.memoꝛia. intelligẽtia pꝛouidentia.circumſpectio.cautio.doci/ litas. Rationis ſeu diſcretiõis eſt inter dbonum ⁊ malũ.vel inter duo bona qd me lius.aut inter duo mala quid peius ſit ra tionis iudicio diſcernere. Oemoꝛie ẽ re coꝛdari pꝛeterita. Intelligentie pꝛoſpice re pꝛeſentia. Pꝛouidentie pꝛemeditari fu tura. Nam pꝛudentis animus tribus tẽ poꝛibo diſpẽſatur.pꝛeterita recoꝛdat᷑.pꝛe/⸗ ſentia oꝛdinat.futura pꝛouidet.Pꝛouidẽ tia enim dicitur quaſi pꝛocul videns cuiꝰ officium eſt ex pꝛeteritis ⁊ pꝛeſentibo futu ra perpẽdere. Circumſpectionis eſt inter cõtraria vicia mediuʒ tenere.⁊ inter duo mala minus eligere Unde dicta eſt circũ ſpectio quaſi circũquaq; inſpectio. Cau tionis eſt a virtutibus vicia que virtutũ ſpeciem pꝛeferunt diſcernere ac diſcernẽ do cauere. NHã illa vicia ꝑnicioſius de cipiunt que ſe ſub velamĩe virtutis tegũt quia tanto nequioꝛa ſunt quanto eſſe vi tia minime cognoſcunt. Docilitas eſt quid ant qualiter docendũ vel diſcendun ſit erudire. Hac doctoꝛ efficit vyt docẽdo inſtruat.inſtruendo placeat. placendo al liciat.⁊ ad bene agendum pmoueat Hec diſcipulũ cauere facit in inquirendo va/ nam curioſitatẽ.in ſtudẽdo vagam inſta bilitatem In tranſcurrẽdo nimiam velo citatem.ſicq; eum dirigit vt diligenter qjᷓ rat vtilia.ſtabiliter ſtudeat ſalubꝛia.ꝑſeue ranter teneat q̃ eſſe didicerit virtuoſa. rantiam. Icet autem peripathetici ꝛ alij gs Itiles philoſophi ð virtutibꝛ mul De virtutibus pertinentibus ad tepe/ CLapitulum ſeptimi. O temperantiã pertinent ↄtinen a tia.clementia.modeſtia.ſobꝛietaſ fleu abſtinẽtia. caſtitas ſeu pudici cia. Continẽtia regit animũ q;tum adap petitum mali alieni. Mogeſtia q́;tuʒ ad geſtum exterioꝛis modi. Unde mode- ſtia dicitur quaſi modi temperãtia. Mo dus em̃ oꝛdinatus ſeruandus eſt exteriꝰ ESm perſone dignitate vel conditionẽ ſᷣm tempoꝛis opoꝛtunitatẽ.ſᷣm loci congrui tatem.ſeruandus eſt modus in verbo. in riſu.in coꝛpoꝛis motu.in mẽbꝛoꝛũ ſitu.ib geſtu. in habitu. in cultu.in occupatione in ocio.vel in quiete.deniq; in omni vir tutis actu. DSobꝛietas que etiam abſti nentia vł quandoq; parcitas dicitur.ani mam regit circa delectatões que ſunt ſᷣm guſtum CLaſtitas vᷣo que quandoq; pu dicicia nominatr circa delectatões q̃ ſunt ſm tactum ⁊ maxime q;tum ad coitum et hec appꝛopꝛiate ↄtinentia dicitur. licʒ cõ tinentie nomẽ extendat᷑.non ſoluʒ ad tem perantiam inoꝛdinati appetitus delectä di.ſed etiam inoꝛdinati appetitus haben di.nec ſolum ad voluptatem carnaliũ de liciarũ ſed etiã ad cupiditatem tempoꝛa liũ diuiciarũ moderationis gubernatiõe refrenandã. Magis tamen ↄmuniter cõ tinentia ſumit᷑ pꝛo caſtitate ſeu abſtinẽtia ab omni coitu illicito. Et hec multipha rie diuiditur. Nam inter ↄtinẽtes q dam ſic ab illicito coitu abſtinent ꝙ licito vtũ tur.quoꝛũ continẽtia dicitur caſtitas cõ iugalis. Quidã vᷣo abſtinent ab vtroq;.⁊ hoc in duplici ſtatu poteſt contingere vł in eis qͥ habent integritatẽ carnis ⁊ ꝓpoſi tum ſeruande ꝑpetue incoꝛruptiõis qrũ eſt caſtitas oirginalis.vel in eis qͥ carnis integꝛitatẽ non habent quoꝛuʒ continen tia quo ad ꝑſonas que in matrimonio fu erũt dicit᷑ caſtitas vidualis.q̊ͥ ad alias bo nõ eſt ei ſpeciale nomẽ ĩpoſitũ.licʒ aũt cõ tinẽtia pncipałr reſpiciat delectatõeʒ coi tus.qꝛ illa pᷣcipua eſt inter delectatões ta ct.tñ etiã alias voluptates q̃ tactũ allici unt moderat᷑.vt ĩ ſuauitate veſtiũ.lectoꝝꝛ vnguẽtoꝝ.balneoꝝ.carnaliũq; ↄtactuuʒ nõ ſolũ genitaliũ.ſed ⁊ alioꝛũ membꝛoꝝ. tcribus appꝛopꝛiantur ſenſibo. Teumperantia inſup adhbibenda eſt nõ ſpolum circa delectationes ſenſuũ guſtus tactus.ſed etiã viſus auditus et olfactꝰ. ſed nõ ſunt vſitata nomia virtutũ que hiſ 3 . Dej virtutibus pertinentibus ad foꝛ/ Eapitulum octauum D foꝛtitudinẽ pertinẽt magnani/ a mitas.fiducia.ſecuritas.patiẽtia. conſtantia.magnificentia.quarũ partium ſufficientia ſic accipit᷑.quia foꝛti tudo ⁊ animid ebilitatẽ expellit et eiꝰ ma⸗ Inieugine efficit. Inq;tum vᷣo foꝛtitu⸗/ o debilitati opponitur.triplex ꝑ eaʒ ani mi debilitas expellitur. Pꝛima eſt nimia 2 paſſi ibilitas a malo futuro que timiditas vocatur. ⁊ contra hanc eſt ſecuritas. Se cũda eſt nimia paſſibilitas a pᷣſenti malo. mia inſtabilitas in ppoſito que ſimilis vir ge debili aut arũdini vento agitate facili/ ter in omnẽ ꝑtem flectitur. et contra hanc eſt conſtantia. Inq;tum vᷣo foꝛtitudo ani mi magnitudinẽ efficit tribus partibo di/ ſtinguitur. habet em̃ eius actus oncipiũ. medium ⁊ finem. Quantũ ad pꝛincipiuʒ dad eam pertinet magnanimitas. queẽ ra tionabilis terribiliuʒ aggreſſio. Quantũ ag medium fiducia queeſt rei inchoate ſe cura ꝓſecutio.et eam ad finem ꝑducendi firma ſpes ⁊ expectatio.Quantũ ad fines magniſicentia. que eſt rerum geſtarũ felix conſummatio. . De virtutibus pertinentibus ad iuſti LCoapitulum nonum. O iuſticiã ꝑtinent multe virtutes romnwe „* mus coꝛpoꝛi ꝓpꝛio vt ipᷣm caſtigãdo ſubij quidam eam diuidũt in ſeuerita/ ciamus ſpir fit abſti i nioꝛũ.aſperitate veſtiũ.duricie lectoꝛũ.la tem ⁊? liberalitatẽ. Eſt autẽ ſeueritas vir/ tus debito ſupplicio coercens iniuriã.li/ beralitas vero virtus beneficioꝛũ eroga trix.quam ꝓ affectu benignitatem. pꝛo ef fectu beneficentiã vocant.et hec tota con ſiſtit in tribuendo et retribuẽdo. Quaʒ in ſeptem ꝑtes diuidunt.religionẽ.pietateʒ. innocentiã.amiciciam.reuerentiam. con coꝛdiam.miſericoꝛdiã. Quidam vᷣo iuſti ciam in quinq; ꝑtes diſtribuunt.videlicʒ obedientiã que eſt reſpectu ſuꝑioꝛũ.diſci que teneritudo vel animi mollicies dicit᷑. et contra hanc eſt patientia. Tercia eſt ni bet.vt latria que a qbuſdã vocat᷑ religio. plinã que eſt reſpectn inferioꝛũ.equitate,ʒ que eſt reſpectu paris.veritatẽ et fidelita/ tẽ que ad omnes pꝑtinent.Quidam auteʒ duo ad iuſticiaʒ ꝑtineꝛe dicũt.ſ.velle oĩb⸗ pgelſſe ⁊ nulli nocere.que vuobo pᷣceptꝭ le gis naturalis ↄueniũt. Sed generali/ oꝛ ac ꝑfectioꝛ iuſticie diuiſio hoc mõ pote rit aſiignari. Nam cũ ſit officium iuſticie vnicuiq; reddere quod ſuũ eſt.quedã de/ bemus omnibo.vt dilectionẽ caritatẽ ⁊ fi dem. Quedã vᷣo nõ oĩbus generaliter ſed ſpecialiter aliquibus debemus.vt quedã ſuꝑioꝛibus. qᷓdam inferioꝛibo.quedã eq̃li bus vt iam pᷣtactum eſt. Sedꝛ aliqᷣd ſpe/ ciale debemus nobis ſpecialiter ↄiunctiſ vt parentibo ⁊ patrie beniuolis ac conſan guineis pietatẽ. Dis aũt qui beneficia conferunt gratiã. His qui mala inferunt vĩdicationẽ His qͥ miſerabiliter mala fe/ runt miſericoꝛdiã. Ampliꝰ inter ea que ſu perioꝛi debent᷑ aliquid eſt qð ſoli deo de/ Aliud qð ſoli ðᷣbet᷑ creature.vt dulia que grecum nomẽ eſt.qð latine ſeruitus inter ptat᷑. Et licet ſeruitus cõmunis deo ⁊ cui cunq; alteri qũq; dulia vocetur.tamen ſi cut latria dicit᷑ cultus ſoli deo debitus et exhibitus. vnde et ydolatria eſt qua id qð ſoli deo debet ydolis datur.ſic dulia ap/ pꝛopꝛiate nuncupatur honoꝛ ſen cult?de bitus et exhibitus creature. Aliud aũt eſt quod ⁊ creatoꝛi ⁊ creature debetur.et vtriq; licet fᷣm magis ⁊ minus exhibet vt reuerentia et obediẽtia. De pᷣdictis vᷣo et his que ad ea ꝑtinent multa eſſent dicẽ da que maius opus requirerent. Ampli/ us inter ea que inferioꝛi debent᷑ ſpecialit᷑ eſt coꝛrectio ſeu diſciplina. Et hec ẽ mul tiplex. vna eſt omniba cõmunis.quã debe iamus ſpiritui.quod fit abſtinentia ieiu boꝛe vigiliarũ.ꝑegꝛinationũ.verbeꝝ.⁊ ſi que ſunt ſimilia. Alia eſt etiam genera lis quam debemus ꝓximo. vicʒ fraterna coꝛrectio.qͥſquis em̃ peccat in hoc dam mõ pꝛoxĩo ſubijcit᷑vt ab eo ſecreta diſci/ plina fra ternaliter coꝛrigat᷑. Alia ẽ ſpe cialis quam maioꝛes debent populo ſibi ſubdito.et hec duplex.vna ſpũalis perti/ nẽs ſpecialiter ad pꝛelatos eccleſiaſticos vt eſt contumacium excommunicatio. 2 . = = L—— 4 — K —— 2 2 conſioerationis Aluuiullia eſt tempoꝛalis magis pertinẽs ad bncipes terrenos.vt malefactoꝛũ punitõ que fit materiali gladio. Amplius ĩter ea que pari ſeu equali debemus.ſpeciali / ter eſt equitas.que eſt equalitatꝭ amoꝛ in his in quibus debet eſſe equalitas.et hec valde neceſſaria eſt diſpenſatoꝛiba in rerũ adminiſtratione. mercatoꝛibꝛ in venaliũ cõmutatione.iudicibus in cauſaꝝ exami natione. De ſingulis aũt iuſticie aliarũ q; pᷣmiſſarum virtutum ꝑtibus pꝛoſequi pᷣſentis operis bꝛeuitas nõ patitur.ſed ſo lum earũ diſtinctionẽ hic ſuꝑficialiter te tigimus vt deuotus quiſq; in oꝛto ſpiritu ali anime ſue ↄſideret quantũ earũ plan/ tatio fructificet.⁊ ex earum fructu quaãtũ deguſtatio mentem eius vel reficiat vł ad eternoꝛum pᷣmioꝛũ ſuauitatem pᷣguſtan/ dam alliciat. Lercia pars. Terciam couſiderationẽ pꝛoſequitur tercie partis capitulum pꝛimum. vpeditiſitaqʒ e dDuabus conſiderationibo p/ oꝛibus.iam terciam aggredi mur. quam de pᷣguſtatiöe p/ mioꝛũ intitulauimus. Expurgatis em̃ vitijs ⁊ plantatis virtutib.dignuʒ eſt vt exoꝛto ſpũali fructus bonoꝛũ operũ ⁊vir tuoſoꝛũ meritoꝛũ in hac vita colligamus et in futura eternoꝛũ pꝛemioꝛũ ſuauitateʒ guſtemus. Bunt aũt nõnulli qui hãc ſuauitatem fructuoſiſſimã etiã in vita pᷣ/ ſenti quodãmodo pᷣguſtare merent᷑ Inqͥ bus illud ꝓpheticũ impletur Guſtate qm̃ ſuauis eſt dominus.Quod vtiq; hi facili us aſſequunt᷑ in ocio religionis q; in pᷣla cionis officio.facilius in ſolitudine ſpiri/ tuali q; in tempoꝛali ſollicitudine.faciliꝰ in vacatione ↄtemplatiue vite qᷓ; in occu patione actiue.dicente domino ꝑ ꝓphetaʒ acate et videte quoniã ego ſum deus. Per vacationẽ igitur ⁊ ſpũalem qͥeteʒ ad diuinam viſionẽ ⁊ ↄtẽplationẽ ꝑtingimꝰ. ac per hoc ad illam pᷣmioꝛũ ſuauẽ pꝛegu/ ſtationẽ quã hic inqͥrimus.⁊ ideo de con templatione et quomodo ad eam ꝑueni/ mus agendum eſt . Deactiue ⁊ cõtemplatiue vite compa / vbi nullus eſurit. Nec c pe tiꝛs agit.quia eis non ibi opus erit. . * „Lapitulum ſecundu. Unt igitur duodecim pᷣrogatiue f que a ſapientibaſſignant᷑. in qui bbous vita ↄteplatiua videtur acti/ ue pᷣminere. Pꝛima quia ꝑfectioꝛ.eo ꝙ; rei ꝑfectioꝛi ac melioꝛi intendit ſcilicʒ ðo. tiua vᷣo pꝛoximo. Unde inter hãc ⁊ il/ lam hec diſtantia eſt.quia actiua in oꝑib⸗ iuſticie ⁊ pꝛoximi vtilitate verſatur.Ron templatiua aũt vacans ab omni negocio in ſola dei dilectione defigit᷑illa munda/ nis rebus bene vtitur.iſta mundo renun cians ſoli deo viuere delectat᷑. dicẽs cum ꝓpheta.mihi adherere deo bonum eſt. Secunda.quia eſt in dei cognitõe cla rioꝛ.quod figuratũ eſt in Lya que lyppis erat oculis. Mens em̃ que contẽplando ocia appetit ſicut Rachel melius et clariꝰ videt ſed paucioꝛes filios deo generat.q̃ᷓ vᷣo ad laboꝛẽ actionis et pꝛedicationis ſe dirigit.ſicut lya minus videt ſʒ amplius parit. Tercia ꝙ eſt mundioꝛ ⁊ pulcrioꝛ Hinc de Rachel dicitur ꝙerat decoꝛa fa cie ⁊ venuſto aſpectu.⁊ de ↄtemplatiõe ſa pientie ſcriptum eſt. vie eius vie pulcre. QNuarta quia eſt ſecurioꝛ.facile em̃ la/ queos peccatoꝛũ euadit in terris qui ocu los habet in celis Ideo de tali viro ↄtem platiuo ſcriptum legimus Amantiſſimꝰ domini habitabit conſidenter. Quin/ ta ꝙ eſt quietioꝛ.ideo de Maria dicit᷑ ꝗ; ſedens ſecus pedes domini audiebat ver bum illius. Maria ergo ſedet.quia con/ templatiua pacatis vicioꝛũ tumultibus. optata iam in chꝛiſto mentis quiete fruit᷑ Martcha ſtat.quia actiua laboꝛioſo deſu dat certamine. Nam?ꝰ ſollicita eſt ⁊ turba tur erga plurima. Sexta.quia eſt iocũ dioꝛ. Martha enim cõuiuium parat do/ mino. Maria vero iam in conuiuio do/ mini iocundat᷑. Contemplatiua ergo vi/ ta merito maioꝛ eſt q; actiua.quia hec in vſu pꝛeſentis oꝑis laboꝛat.illa vero ſapo re intimo venturam iam requiẽ deguſtat Sewptima. ꝙ eſt ꝑmanentioꝛ. Ideo di ctum eſt Maria optimã partem elegit qᷓ non auferetur ab ea. Contemplatiua emʒ incipit hic et in celeſti patria perficietur. Actiua vero cum coꝛpoꝛe deficit.quia in eterna vita panem eſurienti non poꝛrigit vbi nullus eſurit. Hec cetera opera pieta = Octaua eſt quia deuotior. vnde maria chꝛiſtum vnxiſſe in euangelijs legit. Inq̊ vnguento deuotionis dulcedo. ⁊ in Wa ria contẽplatio deſignatur. Nona e. a deo familiarioꝛ ꝓpterea per Johannẽ eu angeliſtam figurat᷑.qui in cena ſupꝛa pec tus domini recubuit. vbi celeſtia ſecreta contẽplando didicit. Decima quia pᷣci oſioꝛ. eoq ſit rarioꝛ. Actiua em̃ cõmunis multoꝛũ eſt. Cõtemplatiua vo paucoꝛuz quod in archa noe figuratuʒ eſt que infe/ rius valde lata ⁊ i ſummitate ſecreta erat. Vndecima ꝙ eſt celeſti vite ſimilioꝛ qꝛ ſimilia opera ad ↄtemplatiuã ꝑtinent J/ lia ad vitam beatam. Ibi nanq; vacabi/ mus ⁊ videbimus.videbimꝰ ⁊ amabimꝰ. amabimus ⁊? laudabimꝰ. Duodecima. quia eſt vltimo fini ꝓpinquioꝛ.nam acti/ ua ad cõtemplatiuã Cõtemplatiua vᷣo in deum immediate oꝛdinat᷑.Qui ergo pus in actiua vita pficit bene ad ↄtemplatõeʒ aſcendit. quod in Jacob figurat᷑ ad queʒ QZya buſq; Rachel introducta legit᷑. In quo etiam deſignat᷑ ꝙ pᷣlatus debet ſe pꝛi us in campo actionis exercere.deinð ad montẽ ↄtemplationis aſcendere ſicut mo vſes feciſſe ſcribit. Sic em̃ vtriq; vite de bet intendere vt qũq; cũ Martha ꝑ acti/ uam in varietate curaꝝ quaſi a ſe recedẽeſ circa pximũ ſollicitus laboꝛet.quandoq; vSo eum Maria ꝑ ↄtemplatiuam in vni/ tate cogitationũ.quaſi ad ſe rediens erga deum ſolitarius vacet.⁊ in illud vnũom/ nes anime vires recolligat. de quo dicit᷑ poꝛro vnũ eſt neceſſarin. De his que ad contemplationẽ diſpo/ nendo pꝛeuenunt. Capitulum terciũ. DO hanc autẽ ↄtẽplationẽ quedaʒ a dlſſponendo pᷣueniunt. quedã ad iuuando ꝓficiunt.quedam ↄſum mãdo pficiunt.de quibus hic bꝛeuiter ꝓ/ ſeãmur In pmis gů dicimus ꝙſex ſunt que inter alia ſpecialiter ad ↄtẽplatõeʒ di ſponẽdo pᷣueniũt ⁊ pueniendo diſponũt. videlicʒ.quies.ſolitudo.ſilentiũ.lectio.o/ ratio.⁊ meditatio. In trib pᷣmis hoc dili genter obſeruandũ eſt.vt nõ ſint implica ta terrenis affectionibo.nõ ocioſa a medi/ tationib ſpũalibo.nõ infructuoſa in vir/ tuoſis oꝑibo.Et tunc implebit᷑ qd de his triba bꝛeui verbo Hieremias ait. Sede/ . . — —— „ . . 5 5 “ . * ₰ . bit ſolitarius ⁊ tacebit.qꝛ leuabit ſe ſuplta ſe. Onid eſt leuare ſe ſupꝛa ſe niſi per ↄtę⸗ plationẽ ſupna aſcẽdere. Ad hoc aũt etii alijs trib adiuuamur. Nam lectiõe ĩſtrui mur.oꝛatione erigimur. meditatione diri gimur. His nancq; quaſi triba ſcale gradi bus ad celeſtia ſubleuamur. Nec ad hoc bmus gradus ſine alioꝛũ connexione ſuf ficit.qꝛ ad ſapientie ↄtemplationẽ non at tingit lectionis inſtructio.niſi aſſitad ere ctioneʒ mentis oꝛationis deuotio. QOuip pecum em̃ illa donũ dei ſit.fatuꝰ eſſe pba tur quia ſine diuino auxilio ſua induſtria ad eam ꝑuenire pꝛeſumit. dicente ſcriptu ra.qui indiget ſapientia poſtulet eã a deo. licet tamẽ contẽplatio ſapientie pꝛincipa liter pꝛocedit a diuina gratia.iuuari nibi lominus poteſt humana induſtria ⁊ ad ̊ p meditationẽ id eſt intentam mentis cõ ſ iderationẽ dirigimur. Solet autem int meditationẽ ſeu ↄſiderationẽ ⁊ ↄtempla/ tionẽ aſſignari diſtinctio.licet ſepe pꝛo in uicem indifferenter vtamur. Meditatio em̃ ſen conſideratio ꝓpꝛie ad rerum inqui ſitionẽ. contemplatio vᷣo ad earum certi/ tudinẽ ꝑtinet vt conſideratio ſit intẽta ad inueſtigandũ cogitatio.contemplatio au tẽ indubia rei ſeu veri appꝛehenſio ſen in tuitio. De his que ad contemplationem adiu uando pꝛoficiunt . Looapitulum quartum. Itcet autem virtutes omnes gene raliter.tamẽ ſpecialiter dona ſpi/ rituſſancti ad contemplationẽ ad iuuando pꝛoficiunt hac videlicet ratione quia animã iuuant ad opeꝛandũ faciliter et expedite.Cuius rei gratia ſcienduʒ eſt q cũ ſepteʒ pꝛincipales virtutes ſint de qͥ bus ſuperius diximus.ſunt tamen ſepteʒ ſpũſſancti dona que yſa. loquens enume rat. Reqͥ eſcet inquit ſuper eũ ſpũs dñi ſpi ritus ſapientie ⁊ intellectus.ſpũs ↄſilij et foꝛtitudinis.ſpũs ſcĩe et pietatis ⁊ ſpũs ti moꝛis domini. Sunt etiam octo beatitu aines dns xpᷣs in monte diſcipulis pᷣdi/ cauit. Sũt pᷣterea duodecim fructꝰſpũſ/ ſancti q̊s apłs noĩat.caritas.gaudiũ.pax patietia. lõganimitas. bonitas benignitaſ mãſuetudo.fides modeſtia.ↄtinẽtia.caſti tas. Et licet hec oĩa tã dona q; beatitudi nes⁊ fructus ſint vᷣtutes aut vᷣtutũ effeclꝰ —— — — — — — — conſioerationis tamẽ inter hec qnidam ita diſtinguũt vt virtutes dicant inq;tum aĩam inclinant ad operandum recte Dona inq;tum eam adiuuant ad oꝑandum faciliter et expedi te. Beatitudines inq;tum eleuãt ad ope/ randũ ꝑfecte. YFructus vᷣo inq;tum allici unt ⁊ reficiũt ad oꝑandum delectabiliter ⁊ iocunde.Sed quia pꝛedicti fructus cũ virtutibus donis ac beatitudinibus ma nifeſte cõueniunt.de eis nihil.de alijs vᷣo pauca dicemus. Et pꝛimo ſeptem do/ na hoc modo diſtinguimus. Nã ꝑ ea ſpi/ rituſſanctus contra ſeptẽ tentamẽta nos muniendo inſtruit.contra ſtulticiam ſa/ pientia.contra hebetudinẽ intellectu.cõ/ tra pᷣcipitationẽ conſilio.contra malũ ti/ moꝛẽ foꝛtitudine.contra ignoꝛantiã ſcien tia.cõtra duriciã pietate.contra ſuꝑbiam diuino timoꝛe.Quatuoꝛ aũt pꝛedictoꝛuʒ maloꝛũ ad intellectũ.alia tria ad affectuʒ vid ent᷑ ꝑtinere. Nam ſtulticia ſiue inſipi/ entia eſt quando intellectus ſapoꝛe terre/ noꝝ impeditur a guſtatione celeſtiũ et ſu ꝓnoꝛum. Hebetudo eſt groſſicies intelle ctus qua impeditur ne in creaturꝭ creato rem agnoſcens penetret interna miſterio rũ. Pꝛecipitatio eſt defectus delibera/ tionis in his que ſunt ardua ⁊ ad ꝑfectio nem ſalutis ꝑtinent. Ignoꝛantia eſt de fectus diſcretionis in his que cõmuniter agenda ſunt. Contra pꝛimũ eſt donũ ſa/ pientie quo agnoſcunt᷑ ſuꝑioꝛa. Cõtra ſe cundũ eſt donũ intellectus quo agnoſcũ tur interioꝛa. Unde ab intus legendo di cit᷑ intellectus.⁊ intellectio quaſi intus le ctio. Contra terciũ eſt donũ conſilij quo agnoſcunt᷑ ꝑiculoſioꝛa. Contra quartuʒ eſt donũ ſcientie quo agnoſcunt᷑ inferio/ ra ⁊ agibilia minoꝛa. Triũ aũt maloꝛũ que ad affectũ ꝑtinent.vnum eſt reſpectu Dei. ſcilicet ſuꝑbia que eſt inoꝛdiata excel lentia animi.contra quã eſt donum timo ris. Aliud reſpectu ꝓximi.ſcilicʒ duricies cõtra quam eſt pietas. Tercium reſpectu inimici ſeu mali aduerſi videlicʒ timoꝛis puſillanimitas.contra quã eſt foꝛtitudo. Hoꝛũ quoq; donoꝛũ tria ꝑtinẽt ad di uina. Nã dono intellectꝰ cognoſcitur dei veritas Dono ſapiẽtie guſtatur eius ſua/ uitas. Dono timoꝛis honoꝛatur eius ſub limitas. Alia aũt ꝑtinẽtad humana. q̃ diuidunt᷑ in ea que agenda ſunt cõmuni/ ter ab omnibo ? ſic ſunt ſub pꝛecepto qðᷣ tinet ad ſalutꝭ neceſſitatem.⁊ ſic circa hec eſt donum pietatis. cui in his lumẽ pᷣſtat donũ ſciẽtie. Uel in ea que ſpecialia et ar dua ſunt ⁊ cadunt ſub conſilio tanq; ꝑti/ nentia ad ſalutis ꝑfectionẽ.⁊ circa hec eſt donum foꝛtitudinis.cui in his lumè pꝛe/ ſtat donum cõſilij. Hoꝛũ pꝛeterea do⸗/ noꝛũ tria ꝑtinent ad intellectum.ſcilʒ.do na ſciẽtie.cõſilij.⁊ intellectus. Tria ad af fectũ.videlicʒ dona pietatis.foꝛtitudinis ⁊ timoꝛis.Donum vo ſapientie quodam modo ad vtrũq; videtur ꝑtinere.quia eſt eius ꝓpꝛium nõ ſolum videre ſed guſtare. Ungdeet ſapiẽtia dicitquaſi ſapida ſeu ſa poꝛoſa ſcientia. Hoꝛũ deniq; donoꝛũ duo ꝑtinent ad contẽplatiuã.videlicet ſa pientia ⁊ intellectus.quia dono ſapientie deum contẽplamur in ſe.dono aũt intel/ lectus in creaturis.Alia qͥnq; ptinentad actiuam.qꝛ timoꝛe declinamus mala.pie tate aũt ⁊ foꝛtitudine adiuuãte lumie ſci/ entie ⁊ conſilij bona pꝛoſeàmur. Licet tamen inter dona ſapientia pꝛimo loco et timoꝛ vltimo nomĩet᷑.nihilominus a do/ no timoꝛis ſapientie ↄteplatio inchoatur ſicut ſcriptũ eſt Initiũ ſapiẽtietimoꝛ dñi. donis vero medijs pꝛoficiendo ad perfe/ ctionem appꝛopinquatur.ſed dono ſapi/ entie contemplationis perfectio conſum De his que ad contemplationẽ cõſum mando perficiunt. Capitulum quintum. Mtter illa vo que contemplatiõis i cöſummationez ꝑficiunt ſeu eius pfectionẽ efficiunt.ſpecialiter po nẽde ſunt octo beatitudines euãgelice.ex eo videlicʒ qꝛ mentẽ eleuant ad oꝑanduʒ ꝑfecte vt ſupꝛa tetigimꝰ. In illis em̃ octo doctrine ſue regulis expᷣſſit xpᷣs cõpendi/ um totius euãgelice legis ⁊ xpᷣiane ꝑfecti onis.ex qͥbus alia dependent oĩa. Uñ vt illius doctrine ꝑfectionẽ ⁊ ſublimitatem oſtẽderet.eam daturꝰaſcendit in montẽ. Igdeo aũt beatitudies noĩant᷑.qꝛ in eis conſiſtit btitudo vie quodãmõ /ꝓpinq̃ᷓ bea titudini patrie.⁊ ei in aliquibus ꝑfectiõi/ bus conſimilis Naʒ hmõi beatitudo no/ bis in via pꝛeſentis vite poſſibilis.in tribo conſiſtere dicif᷑. In altitud ine ſapientie ſuauitate cõſcientie.virtutis ſublimitate. PBpeculum pas igitur beatitudies ita poſſumus diſtinguere. In illis em anima ad bonuʒ 2 contra malum ꝑfecte oꝛdinat᷑ Ad bonũ quippe oꝛdinate ſe habet ſi modica bona modicũ diligat.ſi vᷣa bona eſuriat ⁊ ſitiat ⁊ ſieis ita adhereat vt nulla pena ab eis ſe pari valeat. Ad pᷣmũ pertinet Biĩ paupe res ſpiritu. Ad ſecũduzʒ Beati qui eſuriũt „ ⁊ ſitiunt iuſticiã.Ad tertiũ Beati qui ꝑſe cutionẽ patiunt᷑ pꝛopter iuſticiaʒ. Ad ma lum vᷣo quis oꝛdinate ſe habet ſi nulli ma lum inferat.ſed ſibi illatum vel gratis aſ/ ſumptũ equanimiter ferat.ſi alteri illatuz pꝓ poſſe auferat.ſi ſtudioſe cauet vt nec in Inet᷑ a malo culpe nec ꝑturbet᷑a malo pe ne.Ad pꝛimũ ꝑtinet.beati mites.Ad ſecũ dum. beati qui lugent. Ad tercium.beati miſericoꝛdes Ad qrtũ.beati mũdo coꝛð. Ad quintum. beati pacifici. In pꝛima aũt beatitudine eſt ꝑfectionis inchoatio. ſcilicʒ in pauꝑtate ſpũs ſen humilitate.qꝛ pꝛima virtus chꝛiſtianoꝛũ eſt humilitas. in beatitudinibo medijs eſt ꝑfectionis cõ ſummatio. In vltima vᷣo ꝑfectionis oſtẽè// ſio. Ad pfectionẽ itaq; duo ꝑtinent ſcilicʒ purgaria noxijs.⁊ repleri bonis Pꝛimuʒ ad pauꝑtatem ſpũs ⁊ ad mãſuetudinẽ ꝑti net quia pauptas ſpũs fugat mala qᷓ no/ bis pꝓueniunt a bonis que in nobis vł cir ca nos ſunt.ſicut amoꝛem ⁊ ſollicitudinẽ ſeculi. Manſuetudo vᷣo fugat mala q̃ ve niũt nobis ab aduerſis que ↄtra nos ſũt. videlicet ꝑturbatiões animi. Secun/ dum aũt.id eſt repletio boni ad alias qᷣn/ q; beatitudines ꝑtinet Eſt em̃ duplex bo num. videlicʒ bonũ expediẽs ſᷣm quid vt eſt medicina vł inciſio mẽbꝛiꝓ ſalute coꝛ poꝛis Et eſt bonũ ſimpłr ⁊ abſolute expe diens. Ad pꝛimũ ꝑtinent luctus.peniten tia ⁊ ꝑſecutionis patientia.quibo ſalubꝛi/ ter quis bhic eligit cruciari vt poſſit in fu/ turo cõſolari Ad bonum aũt ſimplicit ptinent quatuoꝛ ſequentes beatitudines Due pme ad actiuã.Alie ad ↄtemplatiuã Beati qͥ eſuriũt iuſticiã reſpicit bonũ qð debemus de neceſſitate. Beati miſericoꝛ des bonũ quod facimus ex ſupererogatõ ne. Aliarũ duarũ que ꝑtinent ad contem platiuaʒ pꝛioꝛ ꝑtinet ad intellectũ.videlʒ coꝛdis mundicia. cuius eſt videre deum. Poſterioꝛ ad affectũ.ſcʒ pacis tranquilli tas.cuius eſt pᷣparare deo mẽtꝭ habitacu lum.dicente ꝓpheta. In pace factus eſt lo cus eius. His itaq; octo gradibus mira/ bilem ꝑfectionis ſcalaʒ xpᷣus nobis erexit cuius vtraq; extremitas celũ tangit. Jo in ↄmendatione pꝛime beatitudinis ⁊ vl/ time dicitur.qm̃ ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝛũ. hic videlicet in ſpe ⁊ finaliter in re.quam iam quodãmõ poſſident in celeſtis ſuaui tatis pꝛeguſtatione. De conſideratiõe eoꝛum que nos ſu/ mus vel que in nobis ſunt. Capitulũ ſerttum. AGſtinximꝰ plura q̃ aliqualiter ad d dtemplationẽ pertineꝛe videntur INlunc aũt ea diſtinguamus circa que contemplationis cõſideratio verſat᷑. Licet em̃ pꝛopꝛie et pᷣncipaliter contẽpla tio ſolum reſpectu dei ſit.tamen etiã eius ↄſideratio quodãmodo ſe extendit ad res alias put in deum ⁊ in eius cognitionem ad dilectionez referunt᷑. Tria ſunt igit ad que huiuſmodi cõſideratio extendit᷑.vide licet ea que nos ſumus vel que in nobis ſunt.ea que circa nos ſunt.⁊ ea que ſupꝛa nos ſunt.de quibus bꝛeuiter eſt dicendũ Igitur q;tum ad ea que nos ſumus vlł q̃ᷓ in nobis ſunt tria conſiderare debemus. ſcilicet mirabilem humani coꝛpoꝛis cõ/ poſitionẽ. mirabilioꝛẽ coꝛpoꝛis et ſpirit⸗ connexionẽ. ⁊ mirabiliſſimã anime ratio nalis condition. Circa pꝛimũ cõſide/ randũ ⁊ admirandũ eſt dei artificiũ in de bita vniuerſoꝝ membꝛoꝝ/poꝛtiõe.in oꝛ/ dinata tam exterioꝛũ q; interioꝛum ſenſu num diſtinctione. In pulcra deniq; hu/ mani vultus decoꝛatione.quem pꝛopte/ rea ſurſum erectũ foꝛmare voluit vt ho/ minem ad celeſtium diuinoꝛumq; contẽ/ plationem factum eſſe oſtenderet. Ideo vt poeta inquit. Pꝛonaq; cum ſpectẽt a/ nimalia cetera terram Os homini ſubli/ me dedit celumq; videre Juſſit? erectos ad ſydera tollere vultus. CLirca ſecundũ vero in ipſa cõnexione anime ad coꝛpus illud ſingulariter admi ratione dignum eſt quod nõ ſolũ ipᷣm ad vitam ⁊ ad ſenſum animare poteſt. ſed in hoc etiam quodãmodo ſimileʒ deo habi tudineʒ tenet. NHam quemadmodũ deus in omni creatura ſua inuenitur vbiq; to/ tus.ſic anima licet ſimplex ſit ⁊ indiuiſibi lis per omnia coꝛpoꝛis mẽhꝛa diffuſa eſt. — -—N — —— — — UG S — —— — —ä conſioerationis Et ſicut deus in mundo omnia ſolo vo/ luntatis nutu creauit.omnia mouet.om/ nia regit atq; diſponit.ſic anĩa in toto coꝛ poꝛe vbiq; tota quaſi in ſuo quodam mũ do omnia mẽbꝛa mouens eis vires influ it.actiuitatẽ pꝛeſtat ⁊ ſepe ſola voluntatis libertate agere imperat vt ideo merito ſa/ pientes quidam hominẽ microcoſmũ id eſt minoꝛẽ mundũ nominare voluerint. Circa tertiũ aũt ipſam conditionẽ ra/ tionalis anime diligẽter meditari ⁊ vehe/ menter mirari debemus. Nam anima ni hil recte exiſtimat que ſeipſasꝭ ignoꝛat. Ne ſcit ꝙ ſub pedibus ſuis omnis mundana gloꝛia iacet.que ↄditionis ſue dignitateʒ non penſat. Neſcit omnino quid de ſpiri tu angelico.quid de diuino ſentire debe at.que ſeipſam pꝛius nõ cogitat. Cogita igit᷑ o anima nature tue excellentiam quõ te fecerit deus ad ymaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ ſuam.quomõ in triplici anĩie potentia.me moꝛatiua ſcʒ intellectiua et volitiua in te ſancte trinitatis ymaginem impꝛeſſerit.q̃ modo in virtutibus varijs in te ſuã ſimili tudinem expꝛeſſerit.quõ te ſuꝑ omnẽ coꝛ poꝛeam creaturaʒ ſublimauerit.quõ in te omniũ creaturaꝝ ꝑfectionẽ quodãmodo in vnum collegerit. et tibi cũ inſenſibilib⸗ eſſe.cũ plantis viuere.cum bꝛutis ſentire cum angelis intellectualiter ↄgnoſceꝛe et libere velle ↄtulerit.quomodo cum eis te indiuiſibilem ac ꝑpetuam ⁊ dei capacẽ at q; in eo ſolo quietabilẽ de nihilo creaue/ rit. Cogita etiam circa oꝑatões anime volubilitatẽ cogitationis.agilitateʒ yma ginationis.ingenij acumẽ.diſcretõis exa men.capacitatẽ memoꝛie.viuacitateʒ in/ telligentie.⁊ circa hec alia plura ſtupẽda. de quibus in tractatu noſtro de ania cõ/ pendioſe multa collegim Sed ne tue naturalis dignitatis cõſideratio te extol/ lat.tue etiam imꝑfectionis defectum con ſiderare neceſſe eſt vt vnum ꝑ aliud tẽpe/ retur. Agnoſce itaq; quid fueris.quid ſis quid eſſe debueris.quid eſſe poteriſ.quid fueris per naturã.quid ſis per culpaʒ.qͥd eſſe debueris per tuam induſtriam.qͥd ad huc eſſe poſſis per diuinam gratiaʒ. Nũc maloꝛum tuoꝛũ reminiſcens.ↄſidera vbi fueris.nunc diuinoꝝ iudicioꝛũ ſententiã metuens.cogita vbi eris.nunc mala pᷣſen tis vite attendens.ſolerter merens.agno ſce vbi ſis.nunc bona ſuꝑne patrie contè plans.ſalubꝛiter lugens.conſpice vbi nõ ſis. Conſidera deniq; o homo diffinitõeʒ tuam.qꝛ animal es rònale moꝛtale. vnde quia rationalis es.cum deo et angelis ꝑ/ ticipans mentem in celum erigere.⁊ quia moꝛtalis es cum terrenis animalibus vi uens moꝛtem meditari ⁊ metuere finẽ de bes. Hinc a poeta dictuʒ eſt. O felix moꝛ tale genus ſi ſemper haberet Eternũ pꝛe mente bonũ.finemq; timeret. De cõſideratione eoꝛum que iuxta ſeun pꝛope nos ſunt. WM L.ooaapitulum ſeptinluim. Is conſideratis que nos ſumus. h aut que in nobis ſunt.ad ea conſi deranda tranſeamꝰque circa nos ſunt. Et hec rripharie diſtinguunt᷑ Nam quedam iuxta vel pꝛope nos.quedam cõ tra nos.quedam pꝛo nobis ſen ꝓpter nos ſunt. Pꝛimo ergo q;tum ad ea que iux ta vel pꝛope nos ſunt.id eſt ꝓximos nr̃os ↄſiderãda ſunt eoꝝ oĩa.hoc eſt tã ꝑfectoꝝ qᷓ; ꝑpuerſoꝝ bona ⁊ mala.vt inde eluceſcat qd imitari ⁊ quid vitari expediat.vt ex bo nis diſcas vnde deo gratias agere.ex ma lis vero quid coꝛrigere debeas.Ad hanc ↄſiderationẽ ꝑtinet bona ꝓximoꝛũ medi/ tari ad imitationis emulationem ⁊ ad dei laudem ⁊ graꝝ actionẽ.mala vᷣo ad nr̃am eruditionẽ ⁊ eoꝝ emẽdationẽac cõpaſſio nẽ. Nam cum er caritate pꝛoximos nr̃os etiã inimicos ſicut noſipſos diligere.id ẽ eoꝝ ꝑfectionẽ ⁊ ſalutẽ ⁊ eis gr̃am ⁊ gliam optare debeamꝰ. ↄñs eſt vt eoꝝ bonis cõ/ gaudere⁊ eoꝝ malis cõdolere.ſicut pꝛijsz teneamur. Ideo dicit apłus Caritas nõ querit q̃ ſua ſunt.quia ſua reputat aliena ⁊ q̃ alioꝝ ſunt q̃rit tanq; ꝓpꝛia Igitur qui hanc habet om̃es ꝓpter deũ amat.Sic tñũ in homine amat naturã vt culpam odiat. nullũ tñũ ꝓpter culpã ſꝑnit.nullũ ↄtemnit. nullũ iudicat.nullũ ſe indignioꝛẽ qᷓ;tũ ad gratuitã dei electionẽ aut finalẽ dilectio/ nẽ reputat. Sed qꝛ nemo ſcit an amo/ re vł odio dignus ſit.ipſe ſua vł alioꝝ pec cata tanc; ꝓpꝛia defles.ſibi⁊ oĩb ↄgruen tia bona deſiderat. In H̊ aũt deſideꝛio ita debitũ ſapietie oꝛdinẽ ſeruat vtbona ma ioꝛa minoꝛibo pᷣferat.ſicut coꝛꝑa reb.ani mas coꝛꝑib.ſpũalia tꝑalibꝰ.et᷑na caducꝭ Deↄpſideratiõe eoꝝ qᷓ ↄtra nos ſunt. Capitulum Octauum. Einde q;tum ad ea que ↄtra nos d ſunt.id eſt nobis aduerſa conſide randum eſt ea in triplici diffeꝛen/ tia conſiſtere. Nam quedam ſunt patien/ ter toleranda. quedax potenter impugnã da.quedam pꝛudenter foꝛmidanda. Aid pꝛimam differentiã ꝑtinent aduer ſa tribulationis que iterum triplexeſt.ſcJ. diuine coꝛrectionis.humaue ꝑſecutiõis. ⁊ diabolice impugnatiõis.Et pꝛo his nõ ſolum patienter ſed etiam gaudenter tole randis nos conſolatur ſcriptura dicens. Per multas tribulationes opoꝛtet intra re in regnum celoꝝ.O magna tribulatio nis vtilitas. Cũq; eiꝰ alias multiplex vti litas aſſignetur.hec vna ſufficit ꝙ ꝑ eã ceè/ leſtis regni introitus aperitur. ⁊ nobis ad huc in terris iacentibus noſtra mens di/ nine viſionis celeſtiũq; ↄtemplatiõe ſub/ leuatur. Hinc Jacob ab Eſau perſecutꝰ vidit dominũ facie ad facieʒ. Hinc Ste phanus in tribulatione poſitus vidit glo riam dei. Hinc Johannes in exilium re/ ligatus reuelatões diuinas habuit de qͥ/ bne Apocalipſim ſcripſit. Ad ſecundã Olffferentiam ꝑtinent triplicis hoſtis.mũ di. carnis ⁊ demonis pꝛelia.quibus con/ tra nosindeſinenter inſultantibus poten ter repugnare debemus.vt nec mũdi tur bpatio. nec carnis inquinatio.nec demo/ nis tentatio in nos pꝛeualeant.nec eoꝛuʒ vicijs ſuccumbamus. Alioquin ad con/ templationis ſcala m nõ reſurgimus ere/ cti.ſed eiecti ab ea cadimus. Ad terciaʒ OIltifferentiam ꝑtinent pᷣcipue tria.que pꝛu denter foꝛmidare ac foꝛmidando cauere tenemur. videlicet peccati defoꝛmitas.in vt fernoꝝ vt timeant᷑ Omniuʒ quoq; tã bo noꝛũ qᷓ; maloꝛũ ſapoꝛem habet. UVnde ſa ferni penalitas.purgatoꝛij acerbitas. In Ddefoꝛmitate peccati conſideremus dei of fenſam ineſtimabilem ꝓpter infinitatẽ ſue excellentie. In penalitate inferni dei fer/ uoꝛem ſeu vindictam implacabileʒ ꝓpter rigoꝛez ſue iuſticie. In acerbitate purga toꝛij dei iram mitigabilem ꝓpter dulcoꝛẽ ſuue clemẽtie. Hec ↄſiderãs pꝛopheta oꝛa bat dicens. Domine ne in furoꝛe tuo ⁊c. Et ad hoc non ſuoꝛum meritoꝛũ iuſticiã ſed ſue infirmitatis miſeriam ⁊ diuine bo nitatis miſericoꝛdiã allegauit. Diſerere mei dñje quoniã infirmus ſum. Et iteruz Miſerere mei deus ᷣm mag. mi tu. Tlbi ſane magnam deploꝛat miſeriam qui ma gnam imploꝛat miſcdiam. Heu q; foꝛmi dandi.heu q; cauẽdi ſunt furoꝛ iſte et hec ira dei. Igitur ne in furoꝛe arguamur.et ne in ira coꝛripiamur.imploꝛata magna dei miſericoꝛdia noſipſos arguamꝰ ⁊ coꝛ ripiamus. Arguamus nos de multiplici negligentia. de multiplici ↄcupiſcentia.ðᷣ multiplici nequicia.De negligentia in pe nitẽtia peccatoꝝ.in reſiſtentia tentationũ in ꝓfectu ac ꝑſeuerantia bonoꝛũ operum Arguamus nos de multiplici ↄcupiſcen tia voluptatis.vanitatis et curioſitatis. De ↄcupiſcentia voluptatis in veſtimen tis delicioſis.in cibarijs ſapoꝛoſis.in ob/ lectamentis luxurioſis. De ↄcupĩa vani tatis.fauoꝛis.laudis et honoꝛis. De ↄcu piſcentia curioſitatis.ad ſciendũ occulta vel minus vtilia.ad vidẽdũ pulchꝛa et ni mis allectiua. ad habendum cara ⁊ valde ſumptuoſa. Arguamus nos de multipli ci nequicia iracundie.inuidie et accidie. De his ergo alijſq; peccat arguamꝰ nos et coꝛripiamus per coꝛdis contritionem oꝛis confeſſionem.⁊ operis ſatiſfactionẽ quia ſine his tribus gradibus ſealam cõ templationis aſcendeꝛe non valemus. De conſideratione eoꝛum que pꝛo no bis ſeu pꝛopter nos ſunt. Capitulum nonum DODſtq; diximus de his queõ nos p etiam de his que pꝛo nobis ſeu ꝓ pter nos ſunt dicendum eſt Nam ſapia ↄſiderat pꝛo et cõtra.hoc eſt pꝛoſpe ra et aduerſa. bona ⁊ mala. Ipſa a fine vſ q; ad finem attingens oĩm habet nociciã. celeſtiũ.terreſtriũ ⁊ infernoꝛũ.Celeſtium vt appetantur.terreſtriuʒ vt contẽnant᷑.in pientia quaſi ſapida ſcĩa dicta eſt.quia ſi biomnia ſapiunt vt debent.ſcʒ mala cul pe vt amara.mala pene vt inſipida.bona tempoꝛalia vt vilia.bona ſpũalia vt cara bona gr̃e vt ſapoꝛoſa.bona głie vt fructu oſa. Ideo bñ dictum eſt Inueniſti ſapiẽ tiã ſitibi ſingula ſapiũt ꝓut ſunt.Per hãc igitur ſapere debemꝰea que ꝓ nobis ſeu ꝓ pter nos ſunt.hoc eſt dei auxilia et benefi cia. Et hoꝛum q̃dam ſunt generalia. que dam ſpecialia.quedam ſingularia.Et ite rũ generalia diuidunt᷑ ĩ bñficia creatõis. lti⸗ nirabilio ſerbene ſenckene negpatierr⸗ muchuerſi Igtensiuſtfi. oo o de foſteruolern lacleinnſ chlcnichſing niscorpon Mndoni (odn ie pophett lrndn ſcio ben torlima buiicere⸗ nmnapgen fichsqua reOnun⸗ glijs bütee tocömun ſopbus, Decon ſunt. U pentigo⸗ archſplcit ſderris? Ihnscon memle Mrerita ſiphera. ſuepplabo fiyalmer hemia⸗ nliscde mi gnüciſch a nquima achformi nihe ethec 1Wamur er Nnhade tgrantcor de multhlic Dhpiſcentin 5 Gigenti nnpe uatenrtatoni horlopemm iapiſen cnnoſttn. g inveſtinen moſsinob/ Nupia vni orss Deyen engi occulen ulchuerni atte wlge de mulnpti cetacecde. gvam? w⸗ ntitogen Nnſficnon⸗ lalun o onus,. epro ho ne' nos bis ſen p 1cſt flam n poſpe aafiner betnoclcii. Ccſtum nimii nogz labo . Uuen auis ſ ula cul bona yt ra fructu iſapié erhic ſeup enefi „que tite tois — conſierationis reꝑationis ⁊ gloꝛificatõnis.Pꝛimo nãq; hu“mana natura creatur vt ſit Secundo reꝑatur ſeu iuſtificat᷑ vt bona ſit.Tertio gloꝛificatur vt beata ſit. Per creationem ad bonum iniciat᷑.ꝑ iuſtificationẽ in bo/ no dilatatur.ꝑ gloꝛificationẽ in bono cõ/ ſummat. In nullis aũt alijs dei oꝑib ap paret vel eius potẽtia ſublimioꝛ.vel ſapi/ entia mirabilioꝛ.vel miſcdia iocundioꝛ. Inſuper beneficia dei ſpecialia tria ſunt. Pꝛimũ eſt expectationis.quo deus pecca toꝛes patieter expectat ad penitentiã Se cundũ cõuerſiõis.quo diu expectatos cõ Uertens iuſtificat ꝑ gram. Terciũ ↄſerua tiõis.quo ↄuerſos a caſu pᷣſeruat et in bo no ſtatu ↄſeruat per ꝑſeuerantiã. Ampli/ us quedam ſunt dei bñficia ſingularia q̃ vvnicuiq; ſingulariter exhibent᷑.vel in bo/ nis coꝛpoꝛalibo.tꝑalibus:aut ſpiritualibꝰ vel in bonis nature.foꝛtune.aut gre.que gquiſq; diligenter ↄſiderãs nõ dicã renũe rare ſed vix enumerare ſufficiet. Hinc ait pꝛopheta Quid retribuaʒ dño p omnibꝰ ꝗᷓ retribuit mihi. Itaq; in his oib dei bñ ficijs benefactoꝛẽ noſtꝝ meditari atq; mi rari ipᷣmq; ꝓ qualicunq; eoꝛũ retributõe bñdicere ac laudare tenemur. Et non mi nus ꝓ generalibo q; ꝓ ſingularibus bene/ ficijs quas poſſumus graꝝactiões refer/ De contemplatiõe eoꝛum ꝗᷓ ſupꝛa nos ſunt. CLapitulũ decimũ. ODDlſthec ad ea tandem ↄtemplãda p que ſupꝛa nos ſunt coꝛda lenemꝰ NVlt em ad eoꝛũ cõtemplationẽ ſa pientia ↄſcendere poſſit.alia oĩa vndiqʒ circũſpicit.intus ſcʒ ⁊ extra.ante ⁊ retro. a dextris ⁊ a ſiniſtris.ſurſum et deoꝛſum. Intus conſiderat cogitationes⁊ affectio nes.extra locutiones ⁊ oꝑatões.retro pec cata pᷣterita.ante pᷣſentia et futura.A dex tris ꝓſpera.a ſiniſtris aduerſa.vł a dextrꝭ xxempla bonoꝝ.a ſiniſtris xempla malo rũ.vel merita et demerita.Surſuʒ bono heenn neo:ſun ma loꝛũ ſupplicia. vel upius celeſte regnum.inferius terrenuʒ exiliũ. Sed quoꝛſum hec oĩa Sane vt ꝑ eoꝛũ cõſiderationẽ finaliter ſapie ↄtẽpla/ tio ad ea que ſupꝛa noſ ſunt ꝑueniat. Su pꝛa nos aũt dico non celũ.nõ ſolem vłlu nã.aut ſtellas.quia et ſi ſupꝛa nos ſint lo/ ci poſitione.ſunt tñ infra nos pcij ſeu na/ ture dignitate ac ꝑfectione.cuʒ ⁊ ea ⁊ oia coꝛꝑalia que ſub eis ſunt ꝓpter nos facta nobis ſubſint. Sed ſupꝛa nos ſunt deus angelus. ? ſpũs beatus. deus p naturam angelus ꝑ natura? gratiam ſpus bntus 2*7 - „ bis erit ↄtemplationis cõſideratio. Pꝛi⸗/ ma de beatis animabus. Secũda de an gelicis ſpiritibus.Tercia de diuinis ꝑfe ctionibus.vt ſic de minoꝛiba ad maioꝛa ⁊ altioꝛa ꝓcedamus.⁊ mirabilẽ dei potetiã ſapientiã ⁊ clemẽetiã in ſanctis ſuis ↄtem plemur pſallentes cum ꝓpheta. Mirabi lis deus in ſanctis ſuis. Licet autẽ ſta tum beatitudinis ⁊ modũ gloꝛificatônis hominũ vel angeloꝝ ſanctoꝛũ ꝓpter mira bilẽ eius altitudine.nec homis ſenſus ca pere. nec ratio poſſit còpꝛehendere ꝓpter quod humana auiditas qð ꝑ exꝑimentũ vel rationẽ non ꝓbat quãdoq; pꝛo modi / co vel pene pꝛo nihilo reputat.mẽs tamè chꝛiſtiana de future beatitudinis certitu dine fidei atteſtatione ſtabilita.illius ma gnitudinẽ ꝑ ↄtẽplationẽ meditando atq; mirando tandem poſt plenã mũdationeʒ oſcientie.poſt multa exercitia iuſticie.ſe/ re Quia nõ minus ꝓ me fecit qͥ mihi cum alijs bñfecit.imo eo magis.quo bonũ q̃n to cõmunius tanto diuinius vt ait philo pe incipit ſperare ⁊ quodãmõ ſperãdo et ⁊ amãdo pᷣguſtare.quod pꝛius vix potat credere.⁊ hoc eſt ad quod debemus inde ſinenter tendere donec future illius pleni tudinis.plene felicitatis ⁊ felicis ſuauita tis quantulaſcũq; pꝛimitias accipere va leamus . De contẽplatione in ſanctis animabꝰ. Capitulũ vndecimuz. OInſideremus ergo in beatis aĩa/ Cc bus mirabilem earũ gloꝛiã.⁊ inð in angelicis ſpiritibus mirabilio rem excellentiã.⁊ex his deniq; in diuis ꝑ fectionibus mirabiliſſimã ſuꝑeminentiã ↄtemplemur. Igit᷑illa animaꝝ beatifica gloꝛia pꝛincipaliter cõſiſtit in ſancte ⁊ in/ diuidue trinitatis ↄpꝛehẽſiõe que tria cõ plectitur. videlicʒ clariſſimã viſionẽ.ſua uiſſimã fruitionẽ.⁊ ſacratiſſimã delectati onem. ex viſione fruitio ſiue dilectio.et ex his delectatio inſeꝑabiliter conſequitur. Igdeoq; in his tribus beatitudo eſſentia liter conſi itar dici/ licereamplura alid getidentalitercomitentur. Unde Jobã/ nes in Apocalipſi ipſaʒ beatitudinis glo riã vidiſſe intelligit᷑ ſub figura coꝛone du odecim ſtellarũ In quibo duodecim con ditiones coꝛone beatifice deſignant᷑ vide licettres ſupꝛadicte dotes anĩe.viſio.frui tio ⁊ delectatio.et quatuoꝛ dotes coꝛporꝭ gloꝛificandi.que ſunt pulcritudinis cla/ ritas.ſubtilitas.agilitas.⁊ impaſſibilitas ac quinq; ſenſuum ꝑfecta ſatietas. In ſuꝑ etiam ꝑ duodecim fructus ligni vite quos ibidẽ Johãnes cõmemoꝛaſſe legit᷑ duodecim puilegia beatoꝛũ poſt genera/ lem reſurrectionẽ coꝛpoꝛũ figurant᷑.vide licet ſanitas ſine infirmitate.iuuentꝰ ſine ſenectute.impaſſibilitas ſine moꝛte.pul/ critudo ſine defoꝛmitate.libertas ſine ſer uitute vel coactione.pax ſine turbatione. ſecuritas ſine timoꝛe.ſatietas ſine faſtidio vel eſurie.abũdãatia ſine indigẽtia vł pau pertate.cognitio ſine ignoꝛantia vel erꝛo re.gloꝛia ſine ignominia vel ðdecoꝛe.gau dium ſine triſticia vel doloꝛe. Licz au tem verũ et eſſentiale beatoꝛũ gaudiũ pn cipaliter ſit de creatoꝛe et in ipſa beatiſſi/ ma trinitate.tamẽ erit accidẽtaliter ð cre atura.⁊ in eius multiplici cõſideratione. Baudebunt quippe de chꝛiſti humanita te quã cum deitate vnitã videbunt. Gau debunt de celeſti habitatione et loci ame/ nitate.pulcritudine ⁊ magnitudie quam poſſidebunt. Gaudebũt de iocunda ſan/ ctoꝛũ tam hominũ qᷓ; angeloꝛũ ſocietate. ſocietatis multitudine.multitudinis vni tate ⁊ caritate cũ qua regnabunt. Gaude bunt de coꝛpoꝛũ gloꝛificatione quaʒ poſt reſurrectionẽ habebũt. Gaudebũt ð mũ di periculis que ſuꝑauerunt. Gaudebũt deniq; de inferni ſupplicijs ⁊ penis a qui/ bus euaſerunt.⁊ in qbus dei offenſam iu ſta vltione puniri letabũtur.quia ſicut ꝑ. ꝓhetam dicitur. letabit᷑ iuſtus cum vide rit vindictã.Eſt pᷣterea alið ſpeciale gau dium ſeu pᷣmium accidentale quod reſpe ctu eſſentialis pᷣmij dicitaureola id ẽ par ua coꝛona que dat᷑ aliquibo ſanctis ratõe alicuius meriti excellẽtis Et hec tribo ſta tibo hominũ aſſignat᷑. doctoꝛibus ſcʒ vir ginib ⁊ martiribus. Hec itaq; pauca de pᷣmijs gloꝛie diximus.que om̃ino maio/ ra lunt q; cogitare aut dicere valeamus. quia vt apoſtolꝰ ait.nec oculus vidit. nec auris audiuit.nec in coꝛ hominis aſcẽdit que pᷣparauit deus diligentibus ſe. Decont plattone in angelicꝭ ſpiritibs. Caplm duodeciuũuü. Ed iam ad angelicos ſpiritus no ſ ſtra conſideratio dirigat᷑. Et vt ðᷣ malis angelis taceamus quos ſu perbia a celeſtibus ſedibus eiecit.de illis loquamur quos fide tenemꝰ in celis gloę/ rioſos eſſe atq; beatos.ĩmoꝛtalitate ꝑpe/ tuos.intellectu ꝑſpicuos.affectu benino los.mũdicia puros.ſanctimonia ĩtegros religione pios.pietate ſerenos.ſerenitateꝛ ac pace ſecuros.Et ſicuta deo ↄditos ſi diuinis laudib ⁊ obſequijs deditos. Si cut ab initio ſtabiles.ſic in ꝑfectionis ſta bilitate ꝑſeuerantes. Sicut in ꝑſonis di ſtinctos.ſic in diſtinctis oꝛdinibus gradi bus ⁊ officijs diſpoſitos. Sunt enim an geli qui in miniſteriũ miſſi.ſinguli ſingu lis hominib dati credunt᷑. Sunt archã geli qui minoꝛibo angelis pꝛeſunt.⁊ diui / noꝛũ miſterioꝛũ conſcij.non niſi ob pꝛeci puas ⁊ maximas cauſas mittunt᷑. SGunt virtutes quoꝝ nutu vel opere ſigna⁊ ꝓdi gia fiunt. Sunt poteſtates ſuꝑioꝛes iſtis quarũ virtute poteſtas tenebꝛarum ↄpꝛi mitur ne quantũ vult noceat. Sunt pᷣn/ cipatus.quoꝛũ moderamie omnis in ter ris pꝛincipatus ↄſtituit᷑ regitur.limitaft᷑. tranſ fertur atq; mutat᷑.Sũt dominatio nes ſic pᷣſatis ſuꝑeminẽtes oꝛdinibus vt hoꝛum reſpectu ceteri videant᷑ om̃es ad miniſtratoꝛij ſpiritus.⁊ ad iſtos tanq; do minos referri regimina pncipatuũ.tuta/ mina poteſtatũ.operatiões virtutũ.reue lationes ctgdozncnrem 7 pꝛouiden tiam angeloꝛũ. Sunt thꝛoni.qui ex eo ꝙ alte ſedent thꝛoni dicunt᷑. Et ideo ſedent. quia in eis ſedet deus altiſſimus.quã ſeſ/ ſionem ſummã tranqͥllitateʒ et tranquil lam ſerenitatẽ ac pacẽ intelligimꝰ. Sunt cherubin qui ex oꝛe altiſſimi ſapientiam haurientes in vniuerſis ciuibo celeſtibus fontalis ſapientie fluenta refundũt. Sũt deniq; ſeraphin.qui diuini amoꝛis igne ſuccenſi.ſingulos illos ciues lucernas ar dentes caritate ⁊ claritate lucentes effici unt In his autẽ contẽplari deum poſſu/ mus. Nam cum pᷣmiſſa omnia operẽtur angelici ſpiritus.ea tamen in eis et ꝑx os operatur perfectius ille vnus atqʒ idem =— — — — — — — — — ——— —];;];¶M.. — ð Ne i t. ſio ce conſioerationis ſpũs qui ſingulis diuidit put vult. Nam illam faciunt angeli non bono quod ſunt ſed bono quo dei participes fiũt.deꝰ aũt bono quod ipſe eſt eſſentialiter illa efficit ſuꝑeminenter. Nã ſuꝑ angelos aſſiſtit et cuſtodit vt ſupᷣma pietas ſuper archange los reuelat ⁊ erudit vt intima claritas ſu/ per ᷣtutes oꝑatur vt ſumma virtus.ſuꝑ poteſtates tueturvt vera ſalus.ſuꝑ pnci/ patus regit vt pꝛincipiũ efficiens.ſuꝑ do minationes pᷣeſt vt maieſtas oĩpotẽs.ſu/ per thꝛonos ſedet vt ſereniſſima equitas. ſuꝑ cheꝛubin nouit vt ſapientiſſima veri/ tas.ſuꝑ ſeraphin amat ⁊ ardet vt ſuauiſſi ma caritas.O q; bonũ eſt iocundũ ibi cũ celi ciuibus habitare ⁊ ꝑ mentiſ ↄtempla tionẽ vtcũq; hic poſſumus illas circuire lucidiſſimas manſiones.⁊ cum ꝓpheta ex clamare. domine dilexi decoꝛẽ domꝰ tue ⁊ locum habitationis gloꝛie tue. DODe contemplatione in diuinis ꝑfectio nibus. Capitulũ tredecimũ Eirũ multo melius atq; iocundi/ v us eſt hos angelicos alioſq; bea/ teoos ſpũͦs ꝑtranſire.⁊ ad dei diuĩa rũq; ꝑfectionũ cõtemplationẽ ꝑuenire.et dicere cum ſponſa in canticis. Panluluʒ cum ꝑtranſiſſem eos inueni quem diligit anima mea. In hac itaq; ↄſideratione il/ lud ſciendũ eſt.ꝙdiuinarũ ꝑfectionũ que dam ſunt non contra ſed ſupꝛa rõnẽ Que dam vo nõ pꝛeter ſed ᷣm rõnem. Supꝛa rationẽ ſunt que ad diuinã trinitatẽ perti nent vt triũ ypoſtaſum id eſt triũ ſuppoſi/ toꝛũñ vel pſonarũ in vna deitate realis di ſtinctio.illarũ triũ rerum eſſentialis cir/ cũinceſſio.earundẽ ſuppoſitalis emana/ tio.patris pᷣncipians pꝛoductio.filij eter/ na geneꝛatio.ſpũſſancti ab vtroq; ſpiratõ ⁊ alia hmõi.quoꝝ ↄpꝛehenſio magis ba/ beri ſperãda eſt ꝑ beatitudinẽ patrie qᷓ; ꝑ ↄtemplationẽ vie. Sed alia ſunt ſᷣm ratõ nem que ad diuinaʒ ꝑtinent vnitatẽ.vtq; vna ſit ði eſſentia ſimpliciſſima immenſa infinita immobilis omnipotẽs liberꝛima ⁊ generaliter ꝑfectiſſima.que licet huma „ ne modũ intenigei excedant.tamẽ ratõi conſonant. In his vo fides rationẽ ↄfoꝛ tat ⁊ ad eoꝛum ↄtẽplationẽ adiuuat Qui dam aũt oẽm hmõi pfectionũ ↄſideratio nem in quadruplicẽ ſpeciẽ colligũt. Pꝛi/ ma eſt admiratio maieſtatis ⁊ hecmaxia. ⁊ que requirit coꝛ purgatuz vta vichjs li/ beꝝ.facile ſe ad ſuꝑna leuet. Secũda hu ic neceſſaria intuitio iudicioꝝ del.que pa uido aſpectu dum vehemẽtius cõcutit in tuentem fugat vitia.fundat virtutes.ini⸗ ciat ad ſapientiã. humilitatẽ ſeruat. Ter/ cia eſt memoꝛia bñficioꝝ que ne dimittat ingratũ ſollicitat memoꝛantẽ ad amoꝛeʒ benefactoꝛis.Quarta expectatio pmiſſo rũ ⁊ meditatio eternitatis.qꝛ enim ꝗᷓ pꝛo/ mittunt᷑ eterna ſunt.hec lõganimitatẽ alit ⁊ ꝑſeuerãtie dat vigoꝛẽe. Ad hec vᷣo cõo⸗ uenienter adaptat᷑ illud apłi.vt poſſitꝭ cõ pꝛehẽdere cum omnibo ſanctis que ſit lõ/ gitudo.latitudo.ſublimitas et pꝛofundũ. Longitudinem appᷣhendit meditatio p/ miſſoꝛũ.Latitudinẽ recoꝛdatio benefici/ oꝛũ. Sublimitatẽ contemplatio maieſta tis. Pꝛofundũ inſpectio iudicioꝛũ. Hec in deo vnag res ſunt.q̃ lõgitudo dicitur p pter eternitatem.latitudo ꝓpter caritateʒ. ſublimitas pꝛopter maieſtateʒ. pfunditaſ ꝓpter ſapientiam Hec autẽ diſputatio nõ comphendit ſed affectio ſancta et ipſa ge/ mina eſt.ſ.timoꝛ domini ſa nctus ⁊ ſanctꝰ amoꝛ.Et timoꝛ qͥdem ſublimi ⁊ pꝛofun/ do.amoꝛ lato longoq; reſpõdet.Quid tã timendũ q; poteſtas cui nõ potes reſiſte/ req́; ſapiẽtia cui abſcõdi nõ potes.OH uid tã amabile q; amoꝛ ipſe quo aman. Ama bilioꝛẽ tamẽ iũcta eternitas facit Stupẽ da itaq; ſublimitas maieſtatis paneda a/ biſſus iudicioꝛũ feruoꝛem exigit caritas. eternitas ꝑſeuerantiã ſuſtinendi. Ad hos gautem contemplatiõis modos reducere poſſumus quicquid de diuinis ꝑfectiõi/ bus meditamur aut loquimur vt ꝙ deuſ eſt vnitas indiuiſa.trinitas incõſuſa.fecũ ditas immẽſa.felicitas infinita.maieſtas imꝑſcrutabilis.poteſtas impturbabilis. firmitas immobilis.eternitas intermina bilis. veritas om̃iſciens. volũtas om̃ipo tens.bonitas om̃ia cõmunicans.caritaſ omnia amans.incõmutabilis ratio.ratõ nabilis diſpoſitio. diſpoſita pꝛedeſtinatõ pꝛedeſtinata beatitudo.beatoꝛũ gloꝛia.p uerſoꝛũ pena.gloꝛificandoꝛũ electio gra tiſſima.puniendoꝝ repꝛobatio iuſtiſſima ſumma iuſticie equitas ſumma miſericoꝛ die pietas.ſumma beniuolentie largitas. ſumma beneficentie benignitas. Cuiꝰ be niuolentie ac deneficentislat giſſiina⸗ be D — l nigniſſima virtus creat mentes ad ſe par ticipandũ. viuificat ad ſapiendum. afficit ad appetendũ.dilatat ad capiendũ. iuſtifi cat ad ꝓmerendũ.beatificat ad ↄpꝛehen/ dendiũi.illuminat ad ↄgnitionẽ.viſitat ad conſolationẽ.roboꝛat ad virtutẽ ꝑpetuat gad immoꝛtalitatẽ.implet ad felicitatẽ.cir cũdat ad ſecuritatẽ. Hinc recte dictũ eſt. In ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus.li/ uimus vita nature ⁊ intelligẽtie rationa/ lis. Mouemur vita gtie ⁊ meritoꝛie actõ nis.et ſumus vita gloꝛie ac ſtabilite con/ firmationis. Nec ſolũ nos in ipſo ſic ſpe/ cialiter ſumus ſed etiã in eo geneꝛałr ſunt omnia.dicẽte apło.Exquo omnia ꝑ quẽ oĩa in quo omnia.Ex quo oĩa non quaſi ex ſemine vel materia pꝛeiacente ſed vt ex vdea vel exemplo pᷣcedente. Per quẽ oĩa non tanq; alio artifice indigenteʒ.ſed ꝑ ſe tanq; pꝛimũ ⁊ vnicũ omniũ pꝛincipiũ p/ ducere ſufficientẽ. In quo oĩa non quaſi in loco ↄtinente ſed vt in virtute ↄſeruãte Cunq; oĩa ſint in eo ipſe quoq; eſt oĩa in omniby non realiter ſed virtualiter nec in rebus localiter ſed in eis vbiq; eſt eſſenti/ aliter. Ipſe deniq; infra omia ⁊ ſupꝛa oĩa Infra omia nõ incluſus.ſupꝛa oĩa nõ ex cluſus. Sed cũ dicat euangeliſta. in mũ do erat ⁊ mũdus ꝑ ipſum factus eſt.ante/ q; mundus fieret vbi erat Sane in ſeipᷣo ⁊ ſemꝑ eſt ⁊ eternaliter erat. Sic ergo de Ddeo ⁊ diuinis ꝑfectionibus vt poſſumus cogitãtes eum ↄtemplãdo querimꝰ. Sʒ quantũcunq; in altum noſtra cogitatio ꝓ ficiat vltra eſt nec infra id quod humana mẽs cogitare poteſt. ſed ſemꝑ vltra ſupꝛa qqʒ ipſe altiſſimus q̃rẽdus eſt quẽ pia oꝛa tione ⁊ deuotiõe.quem noſtra inueſtiga/ tione aut diſputatione ⁊ querimus digni us ⁊ inuenimus facilius. Detribus gradibus ↄſiderationis. Laapitulum. xiiij. Oſtq; autem diximus de reb cõ⸗/ p templandis.reſtat vt dicamus ðᷣ varijs modis et ſpeciebb ↄtempla tionis. Et quia conſideratio eſt genuſ ad contemplationẽ ſtricte et ꝓpꝛie dictam. de tribus cõſiderationis gradibus vel ſpeci ebus pꝛius agendũ eſt.Quarũ ſpecieruz gradus quidãa ita diſtinguunt.dicẽtes il/ ſequatur. nendo in ſuam ⁊ multoꝛũ ſalutem. Jlluz vᷣo non maioꝛẽ qui hunc ſibi gradũ ad ii la inuiſibilia philoſophando cõſtituit ni/ ſi ꝙ hoc dulcius illud vtilius. hoc feliciꝰ illud foꝛtius eſſe ↄſtat. Illum autem ma ximũ qui ſpꝛeto ipſo vſu rerũ ⁊ ſenſuũ q̊n tum q dem humane fragilitati fas eſt non aſcenſoꝛijs gradib ſed inopinatis exceſſi bus auolare interdũ contemplãdo ad il/ la ſublimia ↄſuenit.Ad hoc vltimũ perti nent exceſſus pauli.exceſſus nõ aſcenſus nam potius raptuʒ fuiſſe q; aſcẽdiſſe ipſe ſe perhibet. Has itaq; ↄſiderationis ſpe cies ꝓpꝛijſ diſtinguũt nominibus.Pꝛimã vocant diſpenſatiuã.ſecundã eſtimatiuã terciã ſpeculatiuã. Diſpenſatiua eſt conſi deratio ſenſibus ſenſibilibiq; rebus oꝛdi nate ⁊ ſocialiter vtens ad pꝛomerendum deum. Eſtimatiua eſt cõſideratio pꝛudẽ⸗ ter ac diligenter queq; ſcrutans ⁊ ponde rans ad inueſtigandũ deum. Speculati na eſt conſideratio ſe in ſe colligens et q̃n tum diuinitus adiuuatur rebus hũanis eximens ad ↄtemplãdũ deum. Quod pᷣ⸗ ma optat ſcdᷣa odoꝛat tcia guſtat. ad qu? tamẽ guſtum ꝑducunt ⁊ cetere licet tardi us. Ded pꝛima laboꝛioſins.ſecunda qͥe/ tius ꝑuenitur. Uerũ quia ea que ſupꝛa nos ſunt ad quoꝛũ ↄtemplationẽ aſcẽde re querimus nõ tam verbo docent᷑ q; ſpi ritu reuelantur.dicente apoſtolo. vobᷣ re uelauit deus per ſpiritũ ſuum.ideo quod ſermo non explicat. conſideratio querat. oꝛatio expectet.mereatur vita.puritas ai De differentia cogitationis meditatio nis et contemplatiõis. Capitulum. xv. Dhuc autẽ quidam hanc materi a am tractantes ſubtilius inter co gitationẽ meditationem ⁊ contẽ/ plationẽ diſtinguunt. Nam eandẽ rẽ ali/ ter ꝑ cogitationẽ intuemur.aliter ꝑ medi tationẽ rimamur.aliter ꝑ contemplatõeʒ miramur. In cogitatione eſt euagatio.in meditatione inueſtigatio.in ↄtemplatiõe admiratio Nam cogitatio eſt impꝛoui dus animi aſpectꝰ huc illucq; ad euaga/ tionẽ pꝛonꝰ. Meditatio aũt eſt pꝛouiduſ in ganimi intuitus in veritatis inquiſitiõe ve lum magnũ eſſe qui vſum ſenſuũ velut q̃ſ dam ciuiũ opes expendere ſatagit. diſpo/ hementer occupatus. LContemplatio Ho perſpicax et liber animi contuitus in lun ton ton ee tumm n tor Jl5 had il mitni⸗ ſcicis n m dlan 8eſtnon nsereeſt doadih müpen eenis E ons he bini imnuii ſckeni dal Grendun voprce⸗ thonde Ppecnlai nscq 8hünma Daß⸗ nroi a de⸗ eſupra ſſcede ti ſpi vob re oquoch gberat. rtss neditnto venuei inter o cont/ conſioerationis ſapientie ſpectacula cum admiratione vſ q;quaq; diſfuſus. Speculatio itaq; et contemplatio licet pꝛo inuicem poni ſole ant.tamen quodãmodo diſcernunt᷑ quia ſpeculationẽ dicimus quando per ſpecu lum cernimus. Contemplationẽ quãdo ſine inuolucro vmbꝛarũq; velamine ve/ ritatem in ſua puritate videmꝰ. Et ſic cõ/ templatio valde ſtricte accipitur. Con templationis vᷣo foꝛmam in celi volatili/ bus cõſiderare poſſumus. Nam videmꝰ alia et alia nunc ad inferioꝛa nunc ad ſu/ perioꝛa.nunc dextroꝛſum.nunc ſiniſtroꝛ ſum.nunc in anterioꝛa.nũc in poſterioꝛa nunc in girum moueri.nunc celeriter ⁊ q̃ ſi ſubito flecti.nunc in vno eodemq; loco ſi immobiliter figere.Acſi operis executi one videantur dicere.bonum eſt nos hic eſſe. Juxta huius ſimilitudinis exemplar noſtre contemplationis volatus etiam multipliciter variatur vt ex dictis ⁊ dicẽ/ dis patebit.ſic etiam ſepe cogitatio in me ditationem. ⁊ meditatio in contemplatio nem tranſit.dum veritatem diu volitan/ do queſitam mens ſolet per meditationẽ inuentam cum auiditate ſuſcipere.⁊? tan / dem per ↄtemplationem mirari cũ exul- tatione.eiuſq; admirationi diutius inhe rere.De contẽplatione que ſurſum ⁊ de/ oꝛſum volitat dicit᷑. Aſcendunt vſq; ad ce los ⁊ deſcendunt vſq; ad abyſſos De illa que quodammodo ante ⁊ retro fieri ſolet ſcriptum eſt in Eʒzechiele.ibant animalia ⁊ reuertebantur.De illa que fit quaſi ĩ gi rũ dicit pꝛopheta.Leua in circuitu ocu/ los tuos ⁊ vide. —ð De ſexgeneribus ↄtemplationis. Capitulum. xvj. Ali vero qui ↄtemplationis vari i etates ita diſcernunt eam inſuꝑ ĩ ſex genera ↄuenienter diſtribuũt. Pꝛimum eſt in ymaginatione ⁊ ſᷣm ſo/ lam ymaginationẽ. Secundũ in yma ginatione ſᷣm rationem. Tercium ĩt ra/ tione ſ̃ᷣm ymaginationẽ. Quartũ in ra tione ⁊ fm rationem. QOnintum ſupꝛa rationem ſʒ non pꝛeter rationem.,. Sex tum ſupꝛa rõnem eſt.ſed videtur eſſe pᷣter rationem. Duo itaq; ſunt in ymagina/ tione. Duo in ratione.Ouo in intelligen/ tia. Pꝛimum genus eſt cum attendimꝰ coꝛpoꝛalia iſta que ſenſu coꝛpoꝛeo hauri mus q; ſint multa q; magna q; diuerſa q; pulcra vel iocunda.⁊ in his omnibo crea/ turis creatoꝛis potẽtiã.ſapientiã.magni/ ſicentiam mirando veneramur.⁊ in ope/ ribus ſuis eum mirabilem laudabilem et amabilem recognoſcimus Hoc autez genus eſſe debet incipientiũ.? tamẽ in eo ꝓpheta ſe exercuiſſe oſtendit dicens. Me/ ditatus ſum in omnibus opꝑibus tuiſ.Et iterum. Delectaſti me dñe in factura tua. Et rurſus.qᷓ; magnificata ſunt opera tua domine omnia in ſapientia feciſti. Se cundum genus.eſt quando ad ea que ad pꝛimũ genus ꝑtinere iam diximus ratio nem querimus ⁊ inuenimus.imo inuen/ tam in conſideratione cum admiratione adducimus. In illo res ipſas. In iſtarũ rerum cauſas rationẽ.oꝛdinem. diſpoſiti onem.modum ⁊ vtilitatem ſpeculamur. atq; miramur.⁊buic pene tota mundana phbiloſophia ſubminiſtrat. Terciuʒ ge nus eſt quando ꝑ rerũ viſibiliũ ſimilitu/ dinem in rerũ inuiſibiliũ ſpeculatiõe ſub leuamur. ⁊ ad hoc pertinent varie ſimili/ tudines quibus ſcriptura diuina vtitur. cum de rebus ſpũalibus loquimur vt eſt illud.ſpũs meus ſuper mel dulc ⁊ huiuſ modi. Quartũ genus eſt quãdo ſemo to omnis ymaginationis officio multo il lis ſolis animus intendit q̃ imaginatio ñ nouit ſed que mens ex ratiocinatiõe colli git vel per rationẽ cõpꝛehendit.vt quãdo inuiſibilia noſtra que ꝑ experientiã noui mus in conſiderationem adduximus: ex eoꝛũ ↄſideratione in celeſtium ⁊ ſuꝑnoꝛũ intellectuum ↄtẽplationẽ aſſurgimus. et ad hoc valet ⁊ multũ homini pꝛodeſt cog nitio ſuijpſius maxime quo ad animaʒ ſu am intellectiuam in qua eſt multiplexthe ſaurus abſconditus vt ſupꝛa tetigimꝰ. Quintum genus eſt quando ea ex diui na reuelatiõe cognoſcimus que nulla hu mana rõne plene inueſtigare vel compꝛe hengdeꝛe ſufficimus Talia ſunt illa que ðᷣ ſimplici eſſentia dei credimus ⁊ diuinaꝝ autoꝛitate ſcripturarũ ꝓbamꝰ que in his ſupꝛa rationem nec tamen pꝛeter rationẽ cenſenda eſt. ad que plene cõpꝛebendẽda ratio non attingit.nec tamen eis penitus contradicit.ſed potius facile acquieſcit ⁊ ſua atteſtatione alludit. Sextum Fer⸗ „£ , eſt quando animus illa exdiuini luminis irradiatione cognoſcit atq; conſiderat qͥ‚/ bus omnis humana ratio declamat. Ta lia ſunt pene omnia que de perſonarũ tri nitate credere iubemur. Pꝛime igit᷑ cõ/ templatiõis pꝛopꝛium eſt ſimpliciter ⁊ ſi/ ne vlla ratiocinatione viſibilium admira tioni inherere. Secunde viſibiliũ ſpe/ culationi ratiocinando inſiſtere. Ter/ cie per viſibilia ad inniſibilia ratiocinan/ do aſcendere. Quarte ex inuiſibilibus inuiſibilia ratiocinãdo colligere. Quĩ te in intellectualiũ intelligẽtia rationẽ ad mittere. Serte in intellectualiũ intelli gentia omnẽ humanã ratiocinationẽ trã ſcendere.Ex his itaq; contẽplationis ge/ neribus duo in ymaginatione conſiſtunt quia ſolis ſenſibilibus intendunt Duo in ratiõe.quia ſolis intelligibilibus inſiſtũt Duo in intelligẽtia.quia ſolis intellectu/ alibus inſeruiũt. Senſibilia autẽ dicunt ſenſu coꝛpoꝛeo perceptibilia. Intelligibi lia vᷣo inuiſibilia ſiue inſenſibilia.ratione tamen compꝛehẽſibilia. Sed intellectua lia illa inuiſibilia que ſola ſunt hũane rõ/ ni incompᷣhenſibilia.Qui autem hec con templationis genera ſic diſtinguunt ea in ſuper in varios ſpecierum gradus ſubtili ter ac vtiliter ſubdiuidunt.de quibus ꝓ/ ſequi quia longum eſſet ad eoꝛum ſcripta remittimꝰ Ex eis tamen aliqna vtilia ſub bꝛeuitate notare decreuimus. Detriplici celo anime et ð ſexcoꝛreſpõ dentibus alis contemplationis. LCapitulum. xvij. Remiſſis geneꝛibus contemplati p ontis velut ſex aliſa terrenis ſuſpẽ dimur. ⁊ ad celeſtia leuamur.ſeð anteq; in celum celoꝛum id eſt cõtempla tionẽ ſuperceleſtium plene volare valea/ mus.⁊ cum apoſtolo dicere.noſtra cõuer ſatio in celis eſt.habemus triplex anĩe no ſtre celum pꝛius tranſeundo penetrare. In coꝛde enim hominis inuenire licʒ ali am quandam plenitudinẽ oꝛbis terrarũ. Ibi ſua quedam terra et ſuum celum nec vnum tm̃ ſed ſecundũ et tercium. Tenet Vmaginatio vicem pꝛimi.ratio ſecũdi.in telligentia tercij. Opoꝛtet autem vt ſit ti/ bitranſitus per pꝛimum.ſicupis euolare ad ſecundũ veltercium. Ethoꝛum q̃dex pꝛimum celoꝛũ ↄparatione alioꝛum groſ/ ſum eſt atq; coꝛpulentũ eo ꝙ ſit ymagina rium poſt ſe trahens et in ſe retinens foꝛ/ mas rerum coꝛpoꝛaliuʒ Reliqua vᷣo duo ſunt valde ſubtilia ⁊ multum ab illiꝰ gꝛo=z ſitudine aliena Itaq; duabus pꝛioꝛibus alis ↄtemplationis poſſumus pꝛimuʒ ce lum tranſire.Duabus medijs ſecundum aſcendere. Duabus vltimis tertiũ pene/ trare. Has tamẽ ſexalas ꝑfecti ſoli in hac vita vix habere poſſunt ſed in futura.ele/ cti eas etiam ꝑfectioꝛes habituri ſunt.vt de vtraq; natura veraciter dici poſſit.qͥa ſex ale vni et ſex ale alteri. Si qs ergo ali/ quibus illarum caret citra perfectuʒ ſe eẽ non dubitet. bene tamen cum illo agitur cui vnum ex his tribus alaꝝ paribus da/ tur. Quis mihi inquit dabit pẽnas ſicut columbe.et volabo et requieſcam. Licet em terrenũ ⁊ nondum celeſte animal ſia. q;din iam duabus alis contentus fueris. habes tamen vnde coꝛpus tuuʒ velare et vnde volare poſſis.Coꝛpus velare ẽ mũ danoꝛũ concupiſcentiã ex mundane mu/ tabilitatis cõſideratione temperare.imo in obliuionẽ adducere. Uolare ẽ abamo re mundi ſe elongare. Paruʒ tamẽ eſſe ti bi debet has duas alas accepiſſe.ſed vt bes te celeſte animal eſſe ſtude ⁊ ſatage fal tem duo paria habere. celeſtia enim ani/ malia erant que vidit Ezechiel.quatuoꝛ inquit facies vni? quatuoꝛ pẽne vni. Ue rũtamen ſi vſq; ad terciũ celum penetra/ re deſideras.nunq; id in duobus alaruʒ paribus poſſe pꝛeſumas.Opoꝛtet em̃ ſex alas habeꝛe qui cupit ad celeſtia archana volare. De varijs modis et qualitatibus con/ templationis. Capitulũ.xvii. Epꝛedictis ſex generibus cõtem d plationis qͥbus ale ſex pꝛeaſſigna te coꝛreſpondent Hoc quoq; ſci/ endum eſt ꝙ in quatuoꝛ pꝛimis quaſi do meſticũ eſt ⁊ pene velut ſingulare ſine vl/ la animi alienatione in ↄtemplationeʒ afß ſurgere In duobus autem nouiſſimis fa miliare eſt ⁊ quaſi pꝛopꝛium per ment ex ceſſum videre. q;uis tamen poſſint ommfia X ten e 1eg com ſigna gſci ſido jeyh/ 64 lisfa fis conſioerationis modo vtroq; contingere. Hoꝛum aũt qui in ſuis cõtemplationibo ſupꝛa ſemet/ ipſos ducunt᷑.et vſq; ad mentis exceſſum rapiuntur Alij hoc expectant et accipiũt exſola vocãte gratia.Alij vero vt poſſint ſibi comparant.cum gratie tamen cooꝑpa tione ex magna animi induſtria.⁊ illi qui dem hoc donum quaſi foꝛtuitum habent iſti vero iam quodãmodo ex virtute poſ/ ſident. Tribus eꝛgo modis in gratiam ↄtemplationis pꝛoficimus.Aliquãdo ex ſola gratia.aliquando ex adiuncta indu/ ſtria.aliquando ex aliena doctrina Nam ſepe ex aliena doctria etiã iuuat᷑ induſtria pꝛopꝛia. Inſuper tribus modis videtur xontemplationis qualitas variari. Mo do enim agitur mentis dilatatõne.modo mentis ſubleuatione.aliquando mentis alienatõe. Mentis dilatatio eſt.quando animi acies latius expanditur et vehbemẽæ tius acuitur. modum tamen humane in/ duſtrie non ſupergredit᷑. ẽtis ſubleua tio eſt quando intelligentie viuacitas di/ uinitus irradiata humane induſtrie me/ tas tranſcendit.nec tamen in mentis alie nationem tranſit.ita vt ſupꝛa ſe ſit qð vi/ derat.⁊ tamen ab aſſuetis penitus non re cedat. Mentis alienatio eſt quando pꝛe/ ſentium memoꝛia mẽti excidit.⁊ quaſi pe regrinando humane induſtrie ſtatum di uine operationis tranſ figuratione tran/ ſit. Hos tres contemplationis modos experiuntur qui vſq; ad ſummam huius gratie arcẽ ſublimari merentur. Pꝛimus ſurgit ex induſtria humana.Tercius ex ſola gratia diuina. Medius autẽ ex vtri/ uſq; permixtiõe. De pꝛimo legitur Te/ na in circuitu oculos tuos et vide. De ſe cundo. Qui ſunt iſti qui vt nubes volant De tercio Ego dixi in exceſſu meo. . „ De varijs gradibus trium modoꝝ cõ tem plationis. Capitulum decimũnonum. Res autem modi pꝛedicti varij3 t poſſunt gradibo ſuboꝛdinari. NHã llle modus qui fit mentis dilatati one tribus ſolet gradibus excreſcere.ar/ te. exercitatione attentione. Ars eſt quan excedit. pꝛa induſtriam illð humana intelligentia diuinit illumi doquomodo aliquid agendum ſit veraet traditioneę ſeu ſagaci inueſtigatione addi ſcimus. Exercitatio eſt quando id q ar/ te percepimus in vſum adducimus. et in eius officij executione noſipſos ꝓmotos et expeditos efficimus. Attentio eſt quan do ſtudio quod exeqͥmur ſumma diligen tia inſiſtimus. Ille vero modus cõtẽpla tionis qui in mentis ſubleuatiõe accidit. tribus gradibus excreſcit. Intelligentia nanq; humana diuinitus inſpirata ⁊ in il lo celeſti lumine irradiata aliquãdo ſub leuatur ſupꝛa ſcientiã. Aliquando etiã ſu pꝛa induſtriã. Aliquando ſupꝛa naturazx Supꝛa ſcientiaʒ quando aliquis tale ali quid ex diuina reuelatione cognoſcit qð modum Gobeie ſcientie vel intelligentie Bupꝛa induſtriam quando ad natur ad quod nulla ſufficit ſua ſcientia. nec illa quam habet nec illa quam ſua in duſtria comparare valet. Supꝛa naturã quando humana intelligentia diuina in ſpiratõne afflata nõ cuiuſcunq; hominis ſed generaliter totius hũane nature mo dum.induſtrieq; metas tranſgreditur.ſi cut videre de pꝛeteritis quod iam non eſt Uidere de futuris quod nõdum eſt. Ui dere de pᷣſentibus quod ſenſibus abſens eſt. Uidere ðᷣ alieni coꝛdis ſecretis quod nulli ſenſui ſubiectum eſt. Ille etimm mo dus qui mentis alienatõne fit tribus gra dibus diniditur.quia tribus de cauſis in huiuſmodi alienationẽ abducimur. Naʒ modo pꝛe magnitudine deuotionis.mo do pꝛe magnitudine admiratõnis.modo pꝛe magnitudine exultationis fit vt meni ſeipſam non capiat, ſed ſupꝛa ſeipſam ele uata in alienationeꝭ tranſaeaat. Magni tudine deuotionis quando tanto celeſtiſ deſiderij igne ſuccenditur.vt amoꝛis di nini flamma vltra humanum modum ex creſcat que animam humanam ad cere ſi militudinem liquefactam a pꝛiſtino ſtatu reſoluat.⁊ ad inſtar fumi attenuatam ad ſuperna emittat. Magnitudine admi ratõis qñ diuĩo lumie irradiata et in ſum vehemente ſtupoꝛe cõcutitur vt a ſuo ſta tu funditus excutiat᷑. ⁊ in modũ fulguꝛis choꝛuſcatis qnto pfundiꝰh deſpectũ ſut me pulcritudinis admiratione ſuſpẽſa tä reſpectu viſe pulcritudinis in ima deijcit tanto ſublimius tantoq; celerius ꝑ ſum/ moꝛũ deſiderium ſuper ſemetipſaʒ rapta in ſublimia eleuetur. Magnitudie ex/ ultatõis quando intima illa ſuꝑne ⁊ eter ne ſuauitatis abundantiga potata imo ple ne inebꝛiata.quid ſit.quid fuerit.penitus obliuiſcitur. inſuper mundanũ quendã affectum ſub quodam mire felicitatis ſta tu raptim tranſ foꝛmat᷑. Sed cum di/ ctum ſit quibus de cauſis mentis aliena/ tio accidere ſoleat.illud etiam adijciendũ videtur quibus gradib aſcendat. Aſcen dit aũt aliquando ſupꝛa ſenſum coꝛpoꝛa lem.aliquando ſupꝛa vmaginẽ.aliquan/ do vᷣo ſupꝛa rationesꝭ.quis duos pꝛimos aſcẽſus negare audeat.cum illum quiſu/ pꝛa rationẽ eſt apoſtolica autoꝛitas ↄuin cat. Scio inquit homineʒ ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛpus neſcio.deus ſcit.raptuzʒ vſq; ad tercium celum. Ecce.quia huma nam rationem mentis alienatione tranſi erat.quid circa ſe ageretur diſcernere ne/ quibat. V De ſexdocumentis acquirende ⁊ con ſeruande con templationis. Laopflm viceſimum. Os itaq; qui de tanta re nihil p/ n pitꝛia virtute ſapimus aliena dicta ⁊ ex multis pauca.de contempla/ tionis perfectione hic recitauimus. Sʒ iam de eius acquiſitiõe ac conſeruatione vtilia quedam documenta ponamus. Pꝛimum ergo eſt mũdificatio coꝛdis. Cum enim dicat chꝛiſtus Beati mundo coꝛde.quoniam ipſi deum videbunt.con ſtat ꝙ ad dei cõtemplationẽ pꝛoficiũt coꝛ dis mundicia.⁊ð omnia que eam cum diui na gratia cooperando efficiunt. Hec au/ tem ſunt.intima veraq; animi compũctio ſiiue cõtritio ⁊ lacrimarũ effuſio.quas co/ mitari debet deuota oꝛatio. Ideo oꝛabat pꝛopheta dicens.Coꝛ mundũ crea in me deus. Eſt autem triplex aqua lacrima rum ad hoc nobis vtilis.ſcilicet compun ctionis.compaſſionis.⁊ deuotionis. Pꝛi ma eſt pꝛo peccatis pꝛopꝛijs.ſecunda pꝛo miſerijs alienis. tercia pꝛo timoꝛe iudicij finalis.pꝛo hoꝛroꝛe ſupplicij gehennalis. pꝛo amoꝛe pꝛemij eternalis.pꝛo incolatu miſerie pꝛeſentis.pꝛo dilatione patrie ce/ Sdgeculum leſtis. pꝛo deſiderio diuine viſionis beati fice fruitionis ac gaudioſe dulcedinis. Qui ſic ſeminãt in lacrimis.teſte pꝛophe/ ta. in exultatione metent.⁊ vt a chꝛiſto ꝓ/ mittitur. beati qui ſic lugent.quoniaʒ ipſi conſolabunt. Secundũ eſt maceratio carnis.cum enĩ dicat apoſtolus.caro cõ/ cupiſcit aduerſus ſpũm opoꝛtet ꝙ ipᷣa ſui maceratione caſtigata ſpiritui ſeruire co- gatur.vt ille ad ſuperioꝛa contemplanda ſublimetur. Ideo idem apoſtolus ait.ca/ ſtigo coꝛpus meum ⁊ in ſeruitutem redi/ go. Dum enim coꝛpus ſui caſtigatiõe de/ bilitatur animus in dei ↄtemplatiõe foꝛ/ tius roboꝛatur.vnde fit vt cuʒ animꝰma/ gis in contẽplationem aſcendat.coꝛpꝰ in quandam infirmitatis debilitateʒ cadat. Hinc tres diſcipuli viſa trãſ figuratio ne chꝛiſti in facies ſuas ceciderunt. Hinc Paulus in lucis circumfulgentia exceca tus cecidiſſe legitur. Hinc Daniel ait. Vidi viſionem hanc grandem et non re/ manſit in me foꝛtitudo. Et Ezechiel. Ui di inquit ⁊ cecidi in facieʒ, meam Exquo patet in quantam miſeriã cecidimus qui ipſum bonuz ferre non poſſumus ad qo creati ſumus. Cum tamen de volũtaria carnis maceratione hic loquimur eã mo deratam eſſe intelligimus. nam tanta eſſe poſſet ; cõtemplationem ⁊ eius ſuauita/ tem ſuffocaret. Unde in hac re quoꝝ ſan ctoꝛum auſteritatẽ magis admirandam qᷓ; imitandam eſſe credimus.ſicut de ſan/ ctiſſimo confeſſoꝛe beato Petro quondã papa celeſtino in libꝛo quem de eius vita ſcripſimus aliqualiter tetigiſſe memini/ mus. Tercium eſt feruoꝛ diuine dile ctionis. In cuius figuram in feruoꝛe dei Aaron cum igne et thimiamate intrabat in ſancta ſanctoꝛũ. Si autem ſcire velis an illum habeas caritatis feruoꝛẽ quem dicimus.cogita quid ſit quod in vita tua ardentius dilexiſti.a nxius concupiſti qðᷣ te iocundius afficiebat pꝛofundiuſq; ðᷣle ctabat. Conſidera ſi eandem affectionis violentiam dilectioniſq; abundantiã ſen tis quando in ſummi dilectoꝛis deſideri um inardeſcis.quando in eius dilectio/ ne requieſcis.nondum intimum illum af fectionis tue ſinum tenet.ſi intime dilecti onis aculeus animaʒ tuam in diuinis af fectionibus minus penetrat qᷓ; in alienis . — — ꝑꝰ — —— — — — — . eti e⸗ affectibus aliquando peñetrare ſolebat. AQuartum eſt hoꝛroꝛ mũdane delecta tionis.ſicut em̃ amoꝛ dei amoꝛem mũdi expellit.ſic feruoꝛ diuine dilectõis hoꝛro rem mundane delectationis inducit.Si ergo tantam vel validioꝛẽ dilectionis vi olentiã in intimis tuis circa diuina ꝑſpe xeris q; alias vnq; expert fueris.vide ad huc ſi foꝛte aliud quid ſit in quo delectari vel ↄſolari poſſis. ſi eſt nondum aude as diceꝛe dilectum tuum intimũ ardentiſ ſimi amoꝛis ſinũ tenere Quintũ eſt ob ſeruatio humilitatis. hinc maria que con platiue vite figuram tenet in humilitatꝭ ſi gnum ſecus pedes chꝛiſti ſedet.et videns ieſum ad pedes eius cecidit et pedes eius vnxit.⁊ poſt reſurrectionẽ pedes eius tan gere voluit. Quiſq; ergo tanto eſſe de/ bet humilioꝛ quanto eſt in dei cõtempla/ tiõe ſublimioꝛ. Ideo de anima ↄtempla/ tiua in canticis ſcribit᷑. Que eſt iſta q̃ aſcẽ dit de deſerto delicijs affluens innixa ſu/ per dilectum ſuum. OQnia per humilitatẽ non de ſuis viribus pᷣſumit nec aſcenſuʒ ſuum ſuis meritis aſcribit.ſed dilecto in/ nititur. quia nõ ſua ſed illius virtute ſub/ leuatur. Sextum eſt deuotio oꝛatiõis et hec ex humilitate naſcit᷑.que quod a ſe habeꝛe non poſſe cognoſcit.a deo humili ter ⁊ deuote expoſcit. Unde bene dictum eſt Oꝛatione dilectus eſt aduocãdus.te/ nendus ⁊ reuocãdus. Ideo em̃ qñq; ſub trahit ſe vt auidius reuocet᷑ et teneat᷑ foꝛti us Pꝛeteriens teneri vult.abiens reuoca ri. De quibuſdam notandis circa ꝑfectio nem contemplationis. Capłm viceſimũpꝛimũ. Dhuc aũt circa ↄſummate contẽ a plationis ꝑfectioneʒ quedam no tanter recolligenda ſunt. Et pꝛi/ mo quidem notandũ eſt ꝙ pꝛudłęti circũ ſpectione ⁊ frequenti increpatione opoꝛ/ tet inuigilare.ne vllus mẽtis exceſſus vel cogitationis enagatio diſcretionis ꝑſpi/ caciã lateat.ne ſine redargutiõe foꝛtiq; ca ſtigatione ꝑtranſeat. Secundo notandũ ꝙ ſicut aues cum volare volũt.alas ſuas expandunt.ſic debemus ⁊ nos coꝛdis no ſtri alas per deſideriũ extendere.et diuine reuelationis hoꝛam ſemper expectare. vt conſiderationis nacunq; hoꝛa diuina inſpiratiõis aura mentis noſtre nubila deterſeꝛit.veriq; ſo lis radios detexerit. excuſſis tandem con templationis ſue alis.mens noſtra ſe ad alta eleuet.⁊ fixis obtutiba in illud eterni/ tatis lumen quod deſuꝑ radiat om̃ia mũ dane volubilitatis nubila trãſcẽdat.Qdð figuratum eſt in duobus cherubin q̃ erãt erxpandentes alas. Tercio notandũ ꝙ; debemus non ſolum ad hoc quod in hac vita ꝑ contemplationẽ habere poſſumus verum etiam ad illud diuĩe cõtemplatio/ nis ſpectaculum quod in futura vita ſpe ramus.animas noſtras ſuſpendere.et in huius expectatione vehementi deſiderio euolare. Ideo debet anima perfecta om̃i hoꝛa ſue peregrinatiõis terminũ cum de ſiderio expectare. Hinc eſt ꝗq; Abꝛahaz in in hoſtio tabernaculi ſui ſedebat.et He/ lyas in ſpelunce ſue hoſtio ſtabat. NQOuarto notandũ eſt q anima ſancta ?z veri ſponſi amica debet ad dilecti ſui ad/ uentum ſummo cum deſiderio anhelare. parata ſemꝑ vocãti occurrere.ſemꝑcqʒ ſol licita ne ſubito adueniens minus paratã inueniat.vel diu excluſus vllam moleſti am ſuſtineat. Ecce inquit vox dilecti pul ſantis.aꝑi mihi ſoꝛoꝛ mea. Uide ergo ne tunc pꝛimo incipias te ad eius receptiõeʒ pᷣparare cum iam ipᷣe inceꝑit ad hoſtium pulſare.ne ei cogaris dicere expecta reex pecta. Item notandum qꝙ dilectus au ditur ꝑ recoꝛdationẽ.videtur per admira tionem. deoſculat᷑ per dilectionẽ.amplex atur per delectationẽ. Uel auditur per re uelationẽ.videtur per contemplationeʒ. deoſculatur per deuotionẽ.amplexat᷑ vel ſtringitur per dulcedinis ſue infuſionem. qua dulcedine experta vlterius nõ poteſt anima pulſanti dilecto aliquas moꝛaſ ne ctere.ſed pꝛompta eſt aduenientẽ ſuſciꝑe Inſuper ſciendum eſt ꝙ aliud eſt animã cum dilecto introire ⁊ alið eſt eam ad ip/ ſum exire.Eam introire eſt ſeipſam totaʒ in ſe colligere.Eam exire eſt ſeipſaʒ extra ſemetipſam totam effundere. Eam ſolaʒ cum ſolo moꝛari.nil aliud eſt qᷓ; exterioꝛũ omniũ obliuiſci.⁊ in eius dilectione ſum me ⁊ intime delectari.⁊ ex his que in inti mis ſuis conſiderat ſe in affectum dilecti inflãmare.⁊ tã ex bonoꝝ q; ex maloꝝ ſuo rũ ↄſideratiõe in graꝝactiõʒ aſſurgere. 12 . Pꝛeterea notandũ ꝙ; ſublimitas diuina/ rum reuelationũ manitfeſtũ eſt diuine di/ lectionis indiciuʒ. Jam non dicã inquit vos ſeruos ſed amicos.quia omnia qᷓ au * diui a patre meo nota feci vobis. Ex ma/ gnitudine itaq; diuine dilectionis pẽdet modus diuine reuelationis. comedite in/ quit amici ⁊ bibite.⁊ inebꝛiamini cariſſi/ mi.Comedunt illi qui cũ multo ſtudio ?⁊ 7 longa meditatione vixpoſſunt ad verita/ tis delicias ꝑtingere.Bibunt aũt illi qͥ ex Diuĩiſ reuelatõibo cũ facultate⁊ iocũditate hauriũt qð de intima veritatis ſuauitate ardenter ↄcupiſcũt. Item deniq; ſciendũ eſt ꝙ qui ad hanc gratiam ꝓfecerit.cũ eaʒ ſibi vltra ſolitum ſubtrabi iam ſentit.ha/ bet tamẽ quod facere debeat vt ad eam re parandã adiuuari valeat. Debet em̃ ani/ mus qui eiuſmodi eſt ꝓpꝛijs meditatiõib⸗ coꝛdis in ſe exultationẽ reꝑare.⁊ impenſa ſibi diuinoꝝ beneſicioꝛũ munera antere coꝛdationis ſue oculos reuocare.⁊ hac re coꝛdatione ſeipſum ad pꝛofundã ⁊ deuo/ tam gratiarũactionem inſtigare.et tandẽ aliquando internum illud ſpiritualis ar monie oꝛganuʒ ex affectu in diuinas lau/ des laxare. Hoc itaq; agentes quid aliud qᷓ; viam ſternimus per quam venientẽ vi ſitantemq; nos dominũ excibiamus Sa crificiuʒ inquit laudis honoꝛificabit me et ülic iter quo oſtendam illi ſalutare dei. Hoc itaq; compendiũ ex varijs ⁊ hinc inde diſperſis ſapientũ dictis atq; ſenten tijs collegimꝰ.quod ſi quis videre digna tus fuerit eum hoꝛtamur vt ipſum nõ bꝛe ui aut leui diſcurſione ſed longa et gꝛaui diſcuſſione ꝑlegat.legendo intelligat.ĩtel ligendo ſapiat.ſapiendo in dei cognitõne dirigat. ⁊ de cognitione ad dilectionẽ. de dilectione ad feruoꝛem.de feruoꝛe ad ſua uitatem tranſeat.vt ſic tandem de pꝛeſen/ ti ſuauitate ad futuram felicitatẽ perueni at. eo duce qui ẽ via veritas ⁊ vita.via di/ rigens. veritas erudiens. vita reficiens. vnus deus benedictus in ſecula ſeculo/ rEicſt ſpeculum conſiderationis pe Lompendium Incipit compendium contemplatio / nis editum a domino Petro quondã epi ſcopo Cameraceñ.poſtea cardinali.⁊c̃. Pꝛologus. Voniã mul/ ti ſapientes multa de ſapientie cõtem platione ſcripſerunt.que orpmnia habeꝛe. aut habita legere difficile eſt. Ideo in libello quem ſpeculum conſiderationis intitulaui.ali/ qua vtilia ex eoꝛuʒ ſententijs bꝛeuiter col ligere ſtudui. Ad quoꝛum tamen declara tionem atq; complementũ hoc contẽpla/ tionis compendium ſuperaddere dignũ duxi.ipᷣm diuidens in tres partiales tra/ ctatus. “ Pꝛimus eſt de quibuſdam vtilibus p̃ ambulis ad contemplationis cognitionẽ pꝛeparantibus. Secundus eſt de aliquibus figurali/ bus exemplis ad contemplationis acqui ſitionem pꝛoficientibus. Tercius de ſpiritualibus ſenſibus ho minis ad contemplationis ꝑfectionem ꝑ tingentibus. Pꝛimus pertinet ad doctrinalem intro ductionem incipientium. Secundus ad exemplarem manuductioneʒ ꝓficien/· tium Tercius ad experimentalẽ erudi tionem ꝑfectoꝛum. Pꝛimus ergo tractat? ex doctrina ſan/ .„ cti Thome in ſecunda ſecunde.quedã vti lia ſub duodecim capitulis complectit᷑. Capitula pꝛimitractatus. tiua diſtinguantur. Decundũ qualit᷑ in ſe comparent᷑. Tercium qualiter ad innicem oꝛdinen. Quartum de his qᷓ actiue vite attribuuntur. Quintum de his que ad contẽplatiuã pertinere dicunt᷑ Sextum de ſubiecto in quo cõtempla tiua ſubſiſtere ponitur. Deptimũ ð ob iecto circa quod verſatur. Octauũ de ſpeciebo ⁊ motibo in quos contẽplatio di/ uidit᷑. Nonũ ad quantum diuine ↄgni tiõis gradũ ↄtẽplatio eleuaf. Decimuʒ de raptu qui exↄtemplatione ſequitur. Pꝛimũ qualiter vita actiua et ↄtempla 1 amu npe ſtine lt/ lichi l., hol ts nechten nunt ve nlbobin oguen ann. al⸗ Uiercol 1dede conenan⸗ ne digni ſles rübus ognitone ſcunli⸗ sacvi hus ho nene nintro undus ficten/ Kandl finſan⸗ velimn Hpleent 1s nienpl⸗ iguult liad chis . unde bicunt emola jdͤob nü de ſodi/ ℳ imoz Ur. mana ſi oꝛdinentur ad nece contemplationis VUndecimũ ad quam vim animerap/ tus pꝛopꝛie pertinere videÜatur Duode cimũ de eo ꝙ paulus in tercium celum ſe raptum fuiſſe teſtatur. Incipit pꝛimus tractatus huius com pendij de vite actiue et contemplatiue di ſtinctieonrr. LCapitulum pꝛimum. Eecun oũ Gꝛe ſſ ̃gorium ſuper Eʒechieleʒ MM due ſunt vite in qbus nos omnipotens deus per ſa⸗ ffrum eloquium erudit. vi delicet.actiua et contemplatiua. Que vt idem ait ſexto moꝛaliũ ſignificantur ꝑ du as vxoꝛes Jacob. Actiua quidem ꝑ Lv/ am. Contemplatiua vero per Rachelem Et per duas mulieres que dominum ho ſpitio receperunt. Cõtẽplatiuna per Ma⸗/ riam.Actiua per Marthã. In hoc ergo Differunt. quia cõtemplatiua pꝛecipue in tendit circa veritatis ſpeculationẽ. Acti/ ua vero circa exterioꝛẽ occupationem. Vnge patet ꝙhec non eſt diuiſio vite vti liter ſumpte.que ſᷣm philoſophuʒ diuidi/ tur in vegetatiuam.ſenſitiuam.et intelle/ ctiuaʒ. Ded eſt diuiſio vite humane.que pꝛincipaliter attenditur ſ̃m intellectuʒ a quo homo ſpecieʒ ſoꝛtitur. Ideo ſicut in tellectus diuiditur per actiuum et intelle ctiuum.quia finis intellectiue cognitõis vel eſt ipſa cognitio veritatis quod perti net ad intellectum ſpeculatiuũ. vel eſt ali qua exterioꝛ operatio vel actio.quod ꝑti net ad intellectum pꝛacticum. Sic vita humana ſufficienter diuiditur per actiuã et contemplatiuam. Nec obuiat huic di9/ uiſioni dictum philoſophi.j.Ethicoꝛũ q; tres ſunt vite maxime excellentes. ſcilicet voluptuoſa et ciuilis.que eadem videtur eſſe actiue et contemplatiue.Nã vita vo/ luptuoſa ponit finem in delectatione coꝛ poꝛali.que cõmunis eſt nobis et bꝛutis. Ungde dicit ibidem philoſophus ꝙ eſt vi ta beſtialis.ideo non compꝛehẽditur ſub diuiſiõe pꝛedicta.Omnia ergo ſtudia hu nane itatẽ pꝛeſen/ tis vite ſᷣm rationem rectam.pertinẽt ad vitam actiuam. que per actiones oꝛdina tas conſulit neceſſitati vite pꝛeſentis. Gi „ autem deſerui ant cõcupiſcentie pertinẽt ad vitam voluptuoſamque non comptite henditur ſub actiua vita. Humana vero ſtudia que oꝛdinantur ad cõſiderationeʒ yeritatis ad contemplatiuã vitam perti⸗/ te dei ponit tria vite genera.ſcilicet. Ocio ſum. quod pertinet ad contemplatiuam. Actuoſum.quod ꝑtinet ad vitam actiuã. Et illud tercium ex vtroq; compoſitum. non impugnat diuiſionẽ pꝛedictaʒ. Nam nent. Qdð autem Auguſtinꝰ. xix. de ciuita cum medium conficiatur ex extremis ert ideo virtualiter contineat᷑ in eis.ſicut te pidum in calido et frigido. Pꝛopterea ſi/ militer ſub actiuo ⁊ cõtemplatiuo cõpꝛe/ henditur id quod eſt ex vtroq; ↄpoſitum Et ſicut in quolibet mixto pꝛedomiĩiatur aliquod ſimplicium.ita etiã in medio ge/ nere vite ſuperabundat.quandoq; quidẽ contemplatiuum.quandoq; vero actiuũ De comparatione actiue et contempla tiue ad innien. Capitulum ſecundgn. Iſo de vite actiue et contemplati v ue diſtinctione Uidendũ eſt ð aa rum comparatione.videlicʒ q̃ po tioꝛ ſit vel dignioꝛ ac maioꝛis meriti.Oi- cendum ergo eſt ꝙ vita contẽplatiua ſin pliciter melioꝛ ẽ q; actiua.qð philoſoppꝰ pꝛobat octo rationibus in pᷣmo Echico. Pꝛima.quia vita contẽplatiua ↄuenit homini m id qð eſt optimũ in ipſo.ſcilzʒ. ſm intellectum.⁊ reſpectu pꝛioꝝ obiecto rum.ſcilicʒ intelligibiliũ.vita autẽ actiua occupat᷑ circa exterioꝛa. Secunda.qa vita contemplatiua poteſt eſſe magis cõ/⸗ tinua.licet non q;dtum ad ſupꝛemũ contẽ plationis graduʒ. Tercia.quia maioꝛ eſt contemplatio vite contẽplatiue qᷓ; acti ue. Unde Auguſtinꝰdicit in libꝛo ð ver/ bo domini.ꝙ martha turbabatur. Ma/ ria epulabatur. Quarta.qꝛ in vita con templatiua eſt homo magis ſufficiẽs.nã paucioꝛibus ad eam indiget. Unde dicit᷑ QLuce decimo. Martha ſollicita es ⁊ tur baris erga piurima. Quinto.quia con templatiua magis pꝛo ſe diligitur. Uita autem actiua adaliud oꝛdinatur. Unde dicitur pſal. Unam petij a dño hanc reqͥ ram vt inhabitem in domo domini?cc. Compenoium GSerto quia conteplatiua cõſiſtit in qᷓ dam vacatione ? quiete. Juxta illud Tla cate ⁊ videte quoniam ego ſum deus pinina. vita auͦt actiua m humana. Un dicit Aug'. libꝛo de bis domini. In on cipio erat verbum. Ecce qð maria audie bat. verbum caro factũ eſt. ecce cui mar/ tha miniſtrabat. Octauo.quia vita cõ templatiua eſt m id qð eſt magis ꝓpꝛiuʒ homini id eſt m intellectum. In opatio nibus aũt vite actiue cõicant etiam infe/ rioꝛes vires que ſunt nobis et bꝛutis cõ munes. Clñ in pſal.poſtq; dictũ eſt. Ho/ mines et iumẽta ſaluabis domine. ſcribi tur id qð eſt hoĩbs ſpeciale. In lumĩe tuo videbimus lumẽ. Nonã rõnem addit do minus QLu.x.dicens.optimã ꝑtem elegit Maria ꝗᷓ nõ auferet᷑ ab ea.qð exponens Auguſti. libꝛo de verbis domini dic. NHõ tu malam. ſed illa melioꝛẽ. Audi vnde me lioꝛem. quia nõ auferetur ab ea. A te aufe retur aliqñ onus neceſſitatꝭ.eterna ẽ dul/ cedo veritatis. Licet aũt vita contẽplati/ napter pꝛedicta ſimpliciteꝛ ſit melioꝛ ſᷣm qͥd. tamen ⁊ in caſu magis eligenda ẽ vi/ ta actiua pter neceſſitatẽ pꝛeſentis vite.ſi cut dicit philoſophꝰ ꝙ philoſophari me/ lius eſt qᷓ ditari.ſed melius eſt ditari ne/ ceſſitatẽ patienti.Et ideo qñq; aliqͥs a cõ templatione aduocatur ad opera vite ac/ tiue ꝓpter neceſſitateʒ pꝛeſentis vite.nõ tñ ſic ꝙ cogatur totaliter ↄtemplationẽ deſe rere.ſicut docet Auguſtinus. xix.de ciui/ tate dei. Et ſic patet ꝙ cum aliquis a con templatiua vita ad actiuam vocatur. hoc non fit ꝑ modum ſubtractionis ſed ꝑ mo dum additionis. Ideo in illis quide re/ ligione tranſ ferunt᷑ ad ſtatum pᷣlationis. non fit tranſitus de melioꝛi ad minus bo num cum aplus dicat.j.Coꝛinth. xiij. E/ mulamini cariſmata melioꝛa. Nã ad ſta⸗/ tum pᷣlationis nõ ſolum ꝑtinet vita acti/ ua.ſed etiam pᷣlati debent eſſe excellentes in ↄtemplatiua. Unde Gꝛego.dicit in pa ſtoꝛali. Sit rectoꝛ ↄtemplatiõe pᷣcipuus Expmiſſis etiam patet ꝙvita ↄtempla tiua ex ſuo genere ſimpliciter eſt maioꝛis actiua Ethoc eſt quod diẽ Gꝛe — go. iij. OQmelia ſuꝑ Eʒechielem. Cötẽpla tiua maioꝛ eſt merito qᷓ; actiua.Et.vj.mo rał. Magna ſunt actiue merita. ſed ↄtem platiue potio:a. Ratio eſt. quia ↄtemplati ua directe ꝑtinet ad dilectioneʒ dei. Acti na vo directius ⁊ immediatius ad dilecti onẽ pꝛoximi.Diligere aũt deum fm ſe eſt mag meritoꝛiũ q; diligere pꝛoximũ. Po teſt tamẽ ↄtingere ꝙ aliquis in oꝑibo vite actiue plus meretur q;ᷓ alius in oꝑibovite ↄtemplatiue.vt ſi quis ꝓpter abundantiä diuini amoꝛis ad dei gloꝛiam interdũ ſu ſtineat ꝓpter pꝛoximũ a dulcedine diuine ↄtemplatõis ad tempus ſeꝑari.Et ſic ex/ ponit Criſoſtom in libꝛo de cõpunctõe illud apłi ad Ro.ix. Optabã egoipſe ana thema eſſe a chꝛ ſſto lroerit⸗ meis. Ad B; etiã trabi põt illud ᷓ ꝛego.ſuꝑ Eʒzechieł. Nullũ ſacrificiuzʒ eſt deo magis acceptuʒ q;ᷓ ʒelus aĩaꝝ Per hoc em̃ nõ pᷣfert᷑ ſimpli citer meritũ vite actiue merito vite ↄtem platiue.ſed oñdit᷑ magis eſſe meritoꝛiũ ſi q̃s offerat deo aĩam ſuã et alioꝛũ q; q̃cun q; alia exterioꝛa dona. Nam pmo debz qᷣl offerre deo aiam ſuam. ſecũdo aĩas alioꝝꝛ Et magis acceptũ eſt deo ſacrificiuʒ quo qͥs aĩam ſuam et alioꝛum applicat ↄtẽpla tioni q; actioni. aũt apłus ait.j. Coꝛi. iij. Unuſquiſq; ꝓpꝛiam mercedẽ accipiet ſm ſuum laboꝛẽ.nõ ꝓbat vitam actiuam cui attribuit᷑ laboꝛ maioꝛis eſſe meriti qᷓ ↄtemplatiuam.cui appꝛopꝛiat᷑ quies. Nã licet laboꝛ exterioꝛ oꝑetur ad augmentuʒ pmij accidentalis. tamẽ augmentũ meri/ ti reſpectu pᷣmij eſſentialis pᷣncipaliter in caritate conſiſtit Cuius quoddã ſignum eſt laboꝛ exterioꝛ toleratus pꝛo chꝛiſto.ſʒ multo expꝛeſſius ſignuʒ ẽ ꝙ aliquis pᷣter / miſſis omnibus que ad hanc vitam per/ tinent. ſoli diuine ↄtẽplationi vacare de/ lectetur. Deoꝛdine vite actiue ⁊ contemplatiue LCLapitulum tercium. . O ſt hec ↄſiderandũ eſt de oꝛdine p vite actiue ⁊ contemplatiue inui/ ceum. De quo dicit Hꝛego. Omel. iij. ſuꝑ Ezechielẽ.qꝙ vita actiua poꝛẽ tꝑe q; ↄtẽplatiua.qꝛ ex bono oꝑe tẽdit᷑ ad cõ/ templationẽ. . ciendum aũt eſt ꝙ; glidͤ dicitur alio pꝛiuſ dupliciter. Uno modo ſcdᷣm ſuam naturam. Et hoc modo vita contemplatiua eſt pꝛioꝛ q; vita actiua.in quantum pꝛioꝛibus et melioꝛibus inſiſtit Inde et actiuam mouet et dirigit. Ratio enim ſuperioꝛ que contemplatõni hdep uur⸗ plri nltat nae nplati dei Dlecni d. o Wyite ibrite mncanti terdi ſu ediuine Aſcer⸗ naoe Pleana 6 Ab zechick. ccpen giſimnpii neoten motüſ i; qun odehz iustlor ninil rtip Coi pia iunn mmqᷓ ſi cnnz nen/ rin nun locß ſno/ mnper/ mede⸗ plene tonline leinui⸗ Oncl⸗ niſpe gdc/ vdligd modo goni fint in zipli ompendium deputat᷑ comꝑat᷑ ad inferioꝛẽ que deputã tur actioni.ſicut vir ad mulierẽ que eſt per virũ regenda.vt Auguſtinꝰdicit.xj.de tri ⸗ nitate Alio mõ dicit᷑ aliqͥd ppus q̊ adnos.ſ. qꝛ eſt pus via generatõis ⁊ ̊ mõ vita acti/ nua eſt pꝛioꝛ contemplatiua. quia diſponit ad contemplatiuam. vt infra patebit. ipſa em̃ pᷣcedit ſicut id qð eſt cõmune pluriũ pᷣ cedit via generatõis id qð eſt ppꝛiũ pfecto⸗/ rum. Nã vita ↄtemplatiua nõ oꝛdinat᷑ ad gqualẽcunq; dilectionẽ dei ſʒ ad ꝑfectaʒ ad quã pᷣcedit dilectio pximi ꝓpter deũ qui ꝑ/ tinet ad actiuã. Sʒ ſicuta vita actiua pce dit ad vitã ↄtemplatiuã ſcdᷣm oꝛdinẽ gene rationis.ſic qũq; a vita ↄtemplatiua redit᷑ ad vitã actiuã ꝑ viã dilectionis.vt ſcʒ vita actiua ꝑ ↄtemplatiuã dirigat᷑.ſicut ꝑ oꝑa/ tiones acqͥrunt᷑ habitꝰ.ꝑ habitũ acqͥ ſitũ ꝑ fectiꝰaliqͥs oꝑat᷑.vt dicit᷑.ij.ethi. Jdᷣo dicit Bꝛeg.ſuꝑ Eʒech.ꝙ ſicut bonꝰoꝛdo viuen di eſt. vt ab actiua in ↄtemplatiuã tendat᷑ ita plerũq; vtilia cõtemplatiua animꝰ ad actiuã reflectit᷑. Hoc aũt intelligendũ eſt ĩ hijs qui ad h̊ apti ſunt. Nã illi qui ſunt pꝛo ni ad paſſiones ꝓpter eoꝝ impetũ ad agen/ dum.ſunt ſimiliter magis apti ad vitã acti uam /ꝓpter ſpiritꝰ inqetudinẽ. Uñ dic Gꝛe⸗ goꝛius in.vj.moꝛalł.ꝙ nõnulli ita iniqͥ ſũt vt ſi vacatõʒ laboꝝ habuerint grauiꝰ labo rant.quia tanto deterioꝛes coꝛdis tumult⸗ tolerat.quato eis licẽti ad cogitatões va/ cat. Quidã vero habẽt naturalitanimi pu ritatẽ ⁊ quietẽ ꝑ quã adↄtemplationẽ ſunt apti.qui ſi totalit᷑ actõib putent᷑ detrimẽ tum ſuſtinebũt. Uñ Bꝛeg.Xibidẽ dicit q̃rũ dam hoĩm ita ocioſe mentes ſunt.vt ſi eos laboꝛ occupatõisexcipiat ĩ ĩa oꝑis incho atione ſuccũbant. Sʒ ſicut ipᷣe poſtea ſub dit ſepe ⁊ pigras mẽtes amoꝛ ad opus exci tat.⁊ inqetas inↄtemplatõe timoꝛ refrenat Uñ ⁊ illi qui ſunt magis apti ad vitã acti/ nam.pñt ꝑ exercitiũ actiue adotemplatiuã pparari. ⁊ illi nihilominꝰ qͥ ſunt magis ad ↄtemplationẽ apti.pñt exercitia actiue ſub ire.vt ꝑ hocad ↄtemplatõeʒ ꝑatioꝛes red/ dant᷑. Ex pᷣmiſſis patet q̃liter vitatempla tiua impediat᷑ ꝑ actiuã.⁊ q̃liter ꝑ eam adiu uetur. Nã vita actiua ↄſiderari põt q̃ntuʒ ad duo. Uno modo quãtũ ad ipᷣm ſtudiũ ⁊ exercitiũ exterioꝛũ actionũ.⁊ ſic manife/ H ſtum ẽꝙ ipᷣa impedit vitã ↄtemplatiuã in gquantũ ümpoſſibile ẽ ꝙ qͥs ſimul occupet᷑ circa exterioꝛes actões ⁊ diuine vacet ↄte/ plationi. Alio mõ põtoſiderari vita actiua qntũ ad h̊ ꝙ interioꝛes anime paſſiões cõ/ ponit ⁊ oꝛdinat ⁊ quãtũ ad h̊ ĩa adiuuat ad ↄtemplatõʒ q̃ impedit᷑ꝑ inoꝛdinatõʒ in terioꝝ paſſionũ. Un Gꝛeg.dicit in.vj.mo ralł.Qui ↄtemplatõiſ arcẽ tenere deſiderãt bus ſe in campo ꝑ exercitiũ oꝑis ꝓbent. vt ſollicite ſciant.ſi nulla iã mala pximis irro Ent ſi irrogata a ꝓximis eq̊nimit᷑ poꝛtant di obiectis bonis tꝑalibo neq̃q; mens le/ ticia ſoluit᷑.ſi ſubtractis nõ nimio meroꝛe ſauciat᷑. Ac deinde ꝑpendãt.ſi cũ ad ſemet ipos ĩtroꝛſus redeũt.in eo ꝙ ſpũalia rimã tur.nequaq; reꝝcoꝛꝑaliũ ſeriẽ vmbꝛas tra hunt. vel foꝛtaſſis tractas manu diſcretõiſ De hijs que actiue vite attribuunt᷑. CLapitulũ quartum. Eingde ſpecialius inqͥrendũ eſt.qͥd ad v́y3ytrãq; ꝑtem ꝑtineat.Et ömo qͥdem ðᷣ — vita actiua ſciẽdũ eſt ꝙ om̃es virtutes mo rales ꝑtinẽt eẽntialiter ad eã. Uñ ⁊ phs di cit in.x.ethi.q; vᷣtutes moꝛales oꝛdinãt ad felicitatẽ actiuã. Et Iſido.li.de ſũmo bo/ no dicit ꝙ in actiua vita pus ꝑ exercitium boni oꝑis cuncta exhaurienda ſunt vitia. vt in ↄtemplatiua iã pura mẽtis acie ad cõ templãdũ diuina qͥſq; ꝑtranſeat. Quia tñ inter virtutes moꝛales pᷣcipua ẽ iuſticia q̃ quis ad alteꝝ oꝛdinat᷑.vt ph̊s ꝓbat.v.ethi. Jõ quãdoq; vita actiua deſcribit᷑ ꝑ ea que ad alteꝝ oꝛdinant᷑. Nõ qꝛ in hijs ſolũ.ſʒ qꝛ in hijs pᷣncipaliꝰↄſiſtit. Et ꝓpter h̊ Bꝛeg. ſu per Ezech.dicit ꝙ actiua vita eſt.panẽ eſu rienti tribuere ⁊ in fine multis enumeratꝭ que ad alteꝝ ꝑtinent ſubdit.⁊ q̃ ſingulis qͥ/ buſq; expediũt diſpẽſare Licetaũt pꝛudẽ tia ꝓpꝛie ſumpta ꝓut de ea loquit᷑ phᷣus. vj. ethi. ſit virtꝰ intellectualis tñ ipſe in.x. ethi. dicit pꝛudentiã ꝑtinere ad felicitatẽactiuã Cuſpꝰratio põt aſſignari qꝛ illud qð oꝛdina tur ad aliud ſicut ad finẽ pᷣcipue in moꝛali bus trahit᷑ in ſpeciẽ eiad qð oꝛdinat᷑.ſicut illeq mechat᷑ vt furet᷑ magꝭ dicit᷑ fur qᷓ; me chus ſcdᷣm phm.v.ethicoꝝ.Cognitio aũt pꝛudẽtie oꝛdinat᷑ ad oꝑatões vᷣtutũ moꝛa/ lium ſicut ad finẽ qꝛ eſt recta rõ agibilium vt dicit᷑.vj.ethi. Jõ cognitio pꝛudẽtie ꝑti/ net ad vitã actiuam. Uñ pꝛudẽtia põt dici quodãmõ media inter vᷣtutes intellectua/ les ⁊ moꝛales.quãtũ ad h̊ ꝙ in ſubiecto cõ ð — 5 uenit cũ virtutibo ĩtellectualibo. in materia pero totaliter ↄuenit cuʒ moꝛalib. Ideo Lontemplationis pertinet ad vitã actiuã ſicut virtutes mo/ rales. Inſuper ad actiuã vitã pertinet do/ cere de verbo ſapiẽtie ſicut dicit Negoꝛiꝰ ſuper Eʒzech.quia licet habitꝰ ſapientie ꝑ/ tineat ad vitãↄtemplatiuã ⁊ etiã actꝰin qn tum interius reſpicit veritatẽ intelligibilẽ In cubcõſideratione ⁊ amoꝛe delectat᷑.tñ in quantũ act?huiuſmodi tranſit exterius per doctrinã pertinetad actiuã. Ex pmiſ/ ſis patet quare vita actiua in nobis non re manet in patria. Dicit nanq; Bꝛego.ſuper Eʒech.ꝙ cũ pꝛeſenti ſecło vita aufert᷑acti/ ua. Cõtemplatiua aũt hic incipĩ vt in ce/ leſti patria ꝑficiat᷑ Ratio eſt quia actiua ha bet finẽ in exterioꝛibo actibo a ſi referant᷑ ad quietẽ ↄtemplationis iã pertinent ad vitã ↄtemplatiuã. In futura aũt vita beatoꝛuʒ ceſſabit occupatio exterioꝝ actuuʒ.⁊ ſi qui actus exterioꝛes fuerint referent᷑ ad finem ↄtemplatõis quia vt Auguſt. dicit in fine de ciuitate dei. Ibi vacabim? ⁊ videbimꝰ. videbimꝰ amabimꝰ. amabim ⁊ laudabi/ mus. Etibidẽ pᷣmittit q; deꝰ ibi ſine fine vi debitur.ſine faſtidio amabit᷑ſine fatigatio ne laudabit᷑. Licet ergo virtutes moꝛa les que pertinẽt ad vitã actiuã remaneant poſt hanc vitaz. ſicut Auguſtin dicit. xiiij. de trinitate Nõ tamẽ remanebũt ſcoᷣm actꝰ — — quos nũc habẽt circa finẽ exterioꝛẽ.ſʒ actꝰ? eaꝝ referent᷑ in quietẽ ↄtemplatiõis quam Augunſtinꝰ in verbis pᷣmiſſis intelligit per vacationẽ que eſt intelligenda non ſolũ ab exterioꝛibo tumultibo ſʒ etiã ab ĩterioꝛi tur/ batione paſſionũ. In angelis vero quãtũ ag diſpenſationẽ miniſterioꝝ dei aliqͥd re/ manebit de vita actiua q;diu mund dura bit qꝛ vn aliũ illuminat purgat⁊ perficit vt patet per Dyoniſiũ.vij.c.celeſtis iherar cchie. Ipᷣi etiã adminiſtratõi inferioꝛꝝ crea/ ture intendũt qð figurat᷑ ꝑ hoc qð q acob vidit angelos in ſcala aſcendẽtes ⁊ deſcen/ dentes quoꝝ pᷣmũ pextinet ad ↄtemplatio nẽ ſcᷣm ad actionẽ. Sʒ ſicut dicit Gꝛego. in moꝛal.li.ij. Nõ ſica diuina viſione foꝛis exeunt vt interne ↄtemplatõis gaudijs pꝛi uent᷑.Et iõ in eis nõ diſtinguit᷑ vita actiua ⁊ↄtẽplatiua ſicut in nobisq per opera acti ne impedimur a ↄtemplatione. Iñ cũ no bis pꝓmittit᷑ ꝙ in futura vita ſimiles erimꝰ angelis dei. nõ ꝓmittit᷑ illa ſimilitudo ange loꝝ quantũ ad adminiſtratiõeʒ creatureꝗ nobis nõ ↄpetit ſcõʒ oꝛdinẽ nature noſtre Jõ in nobis nõ remanebit ibi cõditio vite actiue. Quod ergo dicit Gꝛeg. ſuper Eʒe. qꝙ in vita actiua fixa permanere poſſumꝰ.ĩ ↄtemplatiua aũt intẽta mente manere nul lomodo valemꝰ.nõ ꝓbat qꝙ vita actiua ſin pliciter ſit durabilioꝛ q; ptemplatiua. Nẽäͤ hec durabilitas vite actiue in ſtatu pᷣſenti. excedens durabilitatẽ ↄtemplatiue.non ꝓ uenit ex ppꝛietate vtriuſq; vite ſcõᷣm ſe ↄſi/ derate.ſʒ ex defectu noſtro qͥ ex coꝛdis gra uitate retrahimur ab altitudine ↄtempla/ tionis. Uñ ibidẽ ſubdit Gꝛeg. qꝙ ipᷣa ſua in firmitate tãte celſitudinis repulſus animꝰ in ſemetipᷣo relabit. De his que adotemplatinam vitã per tinere dicuntur. LALALL.aeapitulũ quintůũ. i platiuã pertinẽt tranſeamꝰ. Et di coaqmus ꝙ ad eã poteſt aliquid per tinere dupliciter. Uno modo diſpoſitiue. Alio modo eſſentialiter. Pꝛimo mõ virtu tes moꝛales pertinent ad ↄtẽplatiuã. Im peditur em̃ actus ↄtemplatõis.in quo eẽn tialiter ↄſiſtit vita ↄtemplatiua.⁊ per vehe mentiã paſſionũ per quã abſtrahit᷑ intẽtio anime ab intelligibilib ad ſenſibilia ⁊ per tumult?exterioꝛes. Uirtutes aũt moꝛales impediũt vehementiã paſſionũ.⁊ ſedant ex terioꝝ occupationũ tumultꝰ. Et ideo vir/ tutes moꝛales diſpoſitiue ad vitã ↄtempla tiuã pertinẽt. Et inter alias maxime ad eã cauſat᷑ ex virtutibo que ſunt ↄtra paſſiones impediẽtes puritatẽ ratõis. Ideo de eo di citur Matth.v. Beati mundo coꝛde.quo niã ipᷣi deũ videbũt. Pax etiã.que ſubtra -/ hit litigioꝝ ⁊ tumultuũ occaſiones. Ideo de hijs duab virtutibo ſpecialiter dicitad Heb.vltimo.Pacẽſeqͥmini cũ om̃ibj⁊ ſan ctimoniã.ſine qᷓ nemo videbit deũ. Hec ãt ſanctimonia nõ ſolũ põt intelligi mũdicia coꝛdis.ſed etiã mundicia coꝛpoꝛis.id eſt tẽ perantia ſeu virtus caſtitaᷣ. que repᷣmit cõ cupiſcẽtias maxime obſcurãtes lumẽ rati ⸗ onis.⁊ iõ maxime reddit hominẽ aptuʒ ad ↄtemplationẽ.in quantũ delectatões vene ree maxime depmüt mentem ad ſenſibilia. vt Aug. dicit in li. ſoliloq *ι. Sʒz ſcðo mõ Am vero ad ea que ad vitã ↄdDtem pertinent.ſanctimonia ⁊ pax. Pꝛimo qui/ dem ſanctimonia.id eſt mũdicia coꝛdis.q mreq tnoſtre Woylte NSe Munb nge nu uraſir ng Ri möͤln. e o 5 nleoſ⸗ on moh/, Alui 3uind Wün ViNen m..Eni Niguisper poſcie onmöyin Unni. Jn ngvocin ꝛperehe it inteno lunt per morales ſecanter ldeovir/ Nempia mmeade nimoqu⸗ Acordis paſſones leodecod e. quo elubmn⸗ . N Hpiatid tn Hecit nüdicia getttᷣ omitch nerat/ ptuz ad ebs vene ſcbilu. vonno Kompenoium ſeʒ eſſentialiter. virtutes moꝛales nõ perti nent ad vitã ↄtemplatiuã ſed actiuã.vt di/ ctuʒ eſt. Nꝗ finis vite actiue.eſt ↄſideratio veritatis. Et ideo vita ↄtemplatiua eſſen/ tialiter vnũ actũ habet.in quo finalit᷑ ꝑfici tur.ſcʒ ↄtemplationẽ veritatis.a quo ha/ bet vnitatẽ. Quia tũ ſcdᷣm Dyoniſiũ ſexto „* capitulo de diuinis nominibj. Differetia eit in cognitione homĩs⁊ angeli eo ꝙ ange lus ſimplici appꝛehenſioneveritatẽ inuenit Hõ aũt quodã ꝓceſſu ex młtis ꝑtingit ad intuitũ ſimplicis veritatis. Jõ ille vnꝰactꝰ ↄtemplatõis in homĩe habet multos actꝰ quibo ad eũ finaliter ꝑuenit. Quoꝝ quidaʒ ꝑtinent ad acceptionẽ pᷣncipioꝛũ ex qͥb ce dit ad veritatis ↄtemplatõʒ. Alij in dedu/ ctionẽ pᷣncipioꝝ in veritatẽ cuiꝰ cognitio ĩ quirit Ultimꝰaũt ↄpletiuꝰactus eſt ipa cõ templatio veritatis. Et ſcdᷣm hoc Richar dus de ſancto victoꝛe diſtinguit tres actꝰ qui vident᷑ ad vitã ↄtemplatiuã ꝑtinere.ſ. cogitationẽ.meditationẽ.⁊ ↄtempilationeʒ Vn ſcõᷣm eũ cogitatio ꝑtinere videt᷑ ad eo rum inſpectionẽ ex quibo aliquis colligere intendit vnã ſimplicẽ veritatẽ Etſic ſub co gitationeↄpꝛehendi poſſunt.⁊ perceptões ſenſuũ ad cognoſcendũ aliquos effectu s⁊ imaginationes ⁊ diſcurſus rõnis circa q̃/ cunq; perducẽtia in cognitionẽ veritatis ĩ tente. Licet ſcᷣm Auguſt. xiiij. de trini tate. Cogitatio generaliter dici poſſit om/ nis actualis operatio intellectus. Medi/ ritas ꝑtineat ad intellectũ.ipᷣa tame habet rationẽ boni appetibilis ⁊ amabilis.ac de/ lectabilis.⁊ ſedᷣm hoc ꝑtinet ad vim affecti tatio vero ꝑtinere videt̃ad ꝓceſſum ratõis ex pncipijs aliqͥbo ꝑtingentibbad veritatis alicuius ↄtemplationẽ. Et ad idem ꝑtinet cõſideratio ſcõm Bernardũ. Licet ſcom hm ſecũdo de anĩia. Omnis oꝑatio intel ectus ↄſideratio dicat?᷑ Sed ↄtemplatio ꝑ tinet ad ipᷣm ſimplicẽ intuitũ veritatꝭ. Uñn Richardꝰdicit ꝙ ↄtemplatio eſt ꝑſpicaxet liber animiptuit in res ꝑſpiciendas. Me ditatio aũt eſt intuitꝰanimi in veritatis in/ qſitione occupatꝰ. Cogitatio vo eſt animi reſpect?ad euagationẽ pnus. Adↄtem/ plationẽ aũt miniſterialit᷑ ꝑtinet nõ ſolum cogitatio ſeu meditatio vt dictũ eſt. ſʒ etiaʒ lectio ⁊ oꝛatio qua hõ ad cognitionẽverita tis ꝑtingit dupliciter. Uno mõa ſeipᷣo ſeu Eꝑapꝛiũ ſtudiũ ⁊ ſic requirit᷑ meditatio Alio mõ ꝑ ea que recipit ab alio.⁊ hoc duplicit quia vel in quantũ hõ recipit a deo ⁊ ſicne ceſſaria eſt oꝛatio.ſcdʒ illud Sap̃.vij. In⸗ quantũ homo recipit ab homiĩe ⁊ ſic neceſ raʒ.vel doctrina que accipit᷑ ꝑ auditũ exvo „ ce loquentis.ſicut de maria guedtempla/ tiuã animaʒ ſignificat. dicit Luce. x. ſe⸗ dens ſecus pedes domini audiebat verba UIInns. RWür De ſubiecto in quootemplatiua ſub CLapitulum ſeru. mouet om̃es alias pot lectationẽ que ↄſequitexeius viſione. Et igdeo Gꝛeg.ſuꝑ Ezech.oↄſtituit vitã cõtem/ platiuã in charitate dei in quantũ aliqͥs ex dilectione dei inardeſcitad eiꝰpulchꝛitudi nem ↄſpiciendã. Et qꝛ vnuſquiſq; delecta tur cũ adeptus fuerit id quod amat. iõ vi/ . ta ↄtemplatiua terminat᷑ad delectationeʒ que eſt in affectu.exqua etiã amoꝛ incendi tur. Licet ergo finis ↄtemplatiõis ſit veri/ tas.ſcdᷣm phᷣm ſecũdo methaphiſice. ⁊ ve/ uam. Igeo de ſapientia ſeu ↄtemplatione veritatis dicit᷑ Dap.viij. Hon habet ama ritudinẽ ↄuerſatio illiꝰ.nec tediũ cõnictus eius. ſed leticiã ⁊ gaudiũ. Et Gꝛeg.dicit ſu per Eʒech.ꝙ vita ↄtemplatiua amabilis valde dulcedo eſt Uñ eius dulcedo ſeu de lectatio omnẽ delectationẽ humanã exce⸗ dit. Nam ⁊ delectatio ſpũalis potioꝛ eſt ᷓ carnalis ⁊ ipᷣe amoꝛ quo excharitate deus Diligit᷑.omnẽ aliũ amoꝛẽ excellit. Unde in ps.dicit᷑. Guſtate ⁊ videte quoniã ſuauis eſt dñs. Ticet ergo ↄtemplatio diuino/ rum q̃ habet᷑ in via.ſitvalde imꝑfecta reſpe ctu illque habet᷑ in patria. tam delectabi lioꝛ omni aliaↄtemplatione quantũcunq; Efecta ꝓpter excellentiã rei ↄtemplate. CIn phus dicit in pꝛimo departibʒ animalin; C 2 Ed adhuc inquirendũ reſtat d ſ ſitppꝛiũ ſubiectũ.⁊ quid adequatii obiectum viteotemplatiue. QOuã tũ autẽ ad pꝛimũ dicendũ eſt ꝙ vita cõtem platiua quantũ ad ipᷣam eentiã actionis.ſ. ↄtemplationis ſubiectiue eſt in intellectu quantũ vero ad id qd mouet ad exercendu talẽ oꝑationẽ eſt in affectu quia voluntas is potẽtias etiã intellectũ Houet aũt hec vis appetitiua ad aliquid inſpiciendũ pter amoꝛẽ rei viſe.velꝓpter ð contemplationis ꝙ accidit circa illas diuĩas ſubſtãtias mi/ noꝛes nobis exiſtere theoꝛicas ſʒ et ſiſcõᷣm modicũ attingamꝰcao.tũ ꝓpter honoꝛabi/ litatẽ ↄgnoſcẽdi delectabiliꝰ aliqͥd habent qᷓ; que apud nos oĩa. Si vero obiciat᷑ e ĩ ↄtempiatõe nõ ſit delectatio.qꝛ ſcðõᷣm Gꝛe goꝛiũ ſuꝑ Eʒzech. in ea eſtↄtentio ⁊ certa/⸗ men. Clũ mens in ercertamine poſita qñ/ q; ſuꝑat qñq; ſuccũbit.ex eo etiã ſequit qñ q́; coꝛꝑalis leſio.q̃ delectatõʒ ĩpedit. Unoð BGeñ.xxxij dicit᷑ ꝙ Jacob poſteß dixerat. vi di dñm facie ad faciẽ claudicabat pede eo ꝙ tetigit neruũ femoꝛis eiꝰ.⁊ obſtupuerit. Dicendũ eſt ꝙↄtentio vel certamẽ qñ ꝓpue nit ex ↄtrarictate exterioꝛis rei.impedit illi us rei delectationẽ. Nõ em̃ delectat᷑ qͥs in reg quã pugnat.ſjʒ in re ꝓqua qs pugnat. cũ eã adepi fuerit.ceteris paribo magis ð lectat᷑. Sicut Aug. dicit. viij. ↄfeß. quã/ to fuit maꝰꝑiculũ in pᷣlio.tanto ẽ mar gau diüũ in triũpho. Hõ eſt aũt in ↄtemplatiõe ↄtentio vel certamẽ ex ↄtrarietate veritatꝭ quã ↄtemplamur. ſʒ ex defectu nri intelle/ ctus ⁊ ex coꝛruptibili coꝛꝑe.qð nos ach in⸗/ ferioꝛa retrahit. Scoʒ illud Sap̃. ix. Coꝛ pus qðᷣ coꝛrũpit᷑ aggrauat animã ⁊c̃.Etĩ⸗ de eſt qũ hõ ꝑtingit adↄtemplatõʒ veritat qpardentieã amat. Dʒ magis odit ꝓpꝛiuʒ fectũ a grauitate coꝛruptibilis coꝛpis. vt dicat cũ apło Infelixego hõ. s me libera pit de coꝛpe moꝛtis huiꝰ. Uñ ⁊ Gꝛeg. dicit ſuꝑ Ezech. Cũ deiam ꝑ deſideriũ⁊ intel lectũ cognoſcit᷑. oẽm ðᷣlectatõʒ carnis are facit. Ex h̊ etiã ꝓcedit.ꝙ exotemplatõe qñ qʒ leſio ſequit᷑ in coꝛꝑe.qði n Jacob figu/ ratũ eſt. qui poſt ↄtemplatõz dei.vno pede claudicabat.qꝛ neceſſe eſt vt ↄualeſcente a moꝛe dei.debilitet᷑ amoꝛ ſeculi vt Gꝛeg.ſu per Eʒech. ait. Et ideo ꝑ agnitõʒ ſuauitatꝭ dei. vnus in nobis ſa npes remanet. atq; a lius claudicat.Oĩs em̃ qͥ ex vno pedeclau dicat.ſolũ illi pedi innitit᷑.quẽ ſoluzʒ amat. SDic g̊ ex pᷣmiſſis colligit᷑.ꝙ licet vita ↄtem platiua.quo ad actũa quo denoĩat᷑.qͥ ↄtem platio dicit᷑ eẽntialit᷑ ↄſiſtat ĩ intellectu.tñ Pncipiũ habet in affectu.in quantũ videli cet aliqͥs ex charitate ad ↄtemplatõʒ incita tür. Et qꝛ finis rñdet pᷣncipio.inde eſt etiã wꝓꝙ terminꝰ: finis cõtemplatiuevite ad affe/ ctum ꝑtinet. dũ ſcʒ in viſiõe rei amate dele ctat᷑.⁊ ipᷣa delectatõe ad rei viſe amoꝛẽ.am plius excitat. Uñ Bꝛeg. dicit ſuꝑ Ezechie le.ꝙ cũ quis ipᷣm quẽ amat viderit.in amo re ipᷣius ampliꝰ igneſcit. Et hec eſt vltima ꝑfectio ↄtemplatiue vite vt ſcʒ nõ ſolũ diui na veritas videat᷑ ſʒ etiã vt amek. De ꝓpꝛio ⁊ adequato obiecto vite cõ templatiue. — = M Capitulũ.vij. .: E⸗ꝗd adhuc ſpecialius ĩquirenduʒ ſ qreſtat qͥd ſit adequatuʒ ſeu appꝛo pppitꝛiatũ obiectũ vite ↄtemplatiue. VUñ ſciendũ eſt ꝙ ad eã pᷣncipaliter ꝑtinet ↄtẽplatio diuine veritatis.qꝛ hmõi ↄtem/ platio eſt finis totiꝰhumane vite. Ideo di cit Gꝛeg.vj.moꝛał.ꝙ inↄtemplatõe pncipi um qð de eſt querit᷑. Et Aug. pmo detri/ nitate ꝙ ↄtemplatio dei pmittit᷑ nobis acti onũ omniũ finis atq; eterna ꝑfectio gaudi oꝛũ que qͥdeʒ in futura vita erit ꝑfecta qñ videbimꝰ eũ facie ad faciẽ.vñ ⁊ ꝑfecte bea/ tos faciet HNũc aũt ↄtemplatio veritatis di uine ↄpetit nobis imꝑfecte videlicet ꝑ ſpe culũt iĩenigmate.vñ ⁊ ꝑ eã fit nobis quedã inchoatio beatitudis qᷓ hic incipit.vt in fu turo terminet᷑. Sed qꝛ ꝑ diuinos effectꝰin deiptemplatöz manuducimur ſcoᷣm illud Ro.i.Inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt.i/ tellecta ↄſpiciunt᷑inde eſt ꝙtemplatio di uinoꝝ effectuũ ſecũdariot diſpoſitiue ꝑti net ad ↄtemplatiuã vitã ꝓut ſcʒ ex hoc ma nuducit᷑ hõ in deicognitione. Uñ Augu. dicit in libꝛo de vera religione q in creatu rarũ ↄſideratione nõ vana ⁊ ꝑitura curio/ ſitas eſt exercenda.ſʒ gradꝰ ad ĩmoꝛtalia et ſp manentia faciendꝰ. Ideo Dauid cogni/ tionẽ opeꝝ dei querebat. vt er hoc mãudu ceret᷑ in deũ dicens. Meditaboꝛ in om̃ibꝰ⸗ operibo tuis. Hinc etiã Bernardꝰ in libꝛo de ↄſideratione dicit.ꝙ oma ↄtemplatio ẽ admiratio diuine maieſtatis. ſecunda iudi cioꝛũ dei. tertia beneficioꝝ ipius.quarta ẽ ꝓmiſſoꝝ.Quoꝝ pmũ ꝑtinet ad diuina ve ritatẽ. alia tria ꝑtinent ad diuinos effectus Exↄſideratõne aũt diuinoꝝ iudicioꝝ.hõ manuducit᷑ in ↄtemplationẽ diuĩe iuſticie Eroſideratõe vero diuinoꝝ bñficioꝛũ.in ↄgnitionẽ diuine bonitatis ⁊ miſericoꝛdie quaſi per effectꝰ exhibitos vel exhibẽdos. Sic &ᷣ ex pbůqmiſſis patet.q oꝛdine quodam quattuoꝛ ad vitã ↄtemplatiuã ꝑtinẽt .Pꝛi mo quidẽ virtutes moꝛales.ſecũdo quidã alij actꝰpꝛeter cogn itionẽ.tertio vero ↄtem platio diuinoꝝ effectuũ.quarto eſt ↄpleti/ b n namo lüim udiui wc uirendr; wapo⸗ wae, nhuner en/ Nodi Mehi Ndeni nstai nogc⸗ indi ſaeber niunsdi caphe isget, winir detadn Dmiid inti⸗ odt nepn⸗ ocma ugr. gratu curio/ glaer cog/ nünd noßhi⸗ Filino mmande mnoniei , gann nuni ve cfectus vor ho cicie oꝛi,in corde belos⸗ uum ſcʒ ipᷣa ↄtemplatio diuine veritatꝭ Ex pᷣdictis etiã apparet qũo vita ↄtemplatiua diuturna ẽ.pᷣmo qͥdẽ ſcᷣm ſeipᷣaʒ ſiue ſcðʒ naturã ſuã ⁊ hoc duplicit᷑. vno mõ qꝛ verſa tur circa incoꝛruptibilia ⁊ imobilia. Alio mõ qꝛ nõ habetotrarietatẽ.Delectatõi em̃ qque eſt in ↄſiderãdo.nihil eſt ↄtrariũ vt di cit phᷣus pᷣmo thopi. Sʒ etiaʒ quo ad nos ipᷣa diuturna eſt.tuʒ qꝛ ↄpetit nobis ſcdᷣm actionẽ incoꝛruptibilis ꝑtis ſcʒ aĩe intelle/ ctiue.ideo poteſt poſt hanc vitã manere.tũ qꝛ in oꝑibꝛ ↄtemplatiue coꝛꝑalit᷑ nõ labo/ ramꝰ.vñ magis in hmõi oꝑibo ↄtinue pſi/ ſtere poſſumꝰ ſicut dicit ph̊ᷣs.x.ethi.Ticet g̊ osts intellectiue ꝑfectões huiꝰ vite in futu/ ro euacuabunt᷑ ſcõᷣm apłm.j.choꝝ.xiiij.p/ pter qð modꝰↄtemplãdi nõ erit idẽ hic⁊ ĩ patria. tñ vita ↄtẽplatiua dicit᷑ manere rõe charitatis.in qua habet pncipiũ ⁊ finẽ Jõ dicit᷑ Quẽ.x. Maria ABeuna partẽ elegit.q̃ nõ auferet᷑ ab ea. Et Gꝛeg.ſuꝑ Eʒech.diẽ Cotemplatiua hic incipit.vt in celeſti pꝛia pficiat᷑. qꝛ amoꝛis ignis h̊ ardere inchoat. q cũ ipᷣm quẽ amat viderit.in amoꝛẽ ipᷣius amplrigneſcit. In hac aũt vita q;uis ↄtẽ/ platioꝓpter cauſas pᷣdictas diuturna ſit.ta mẽ ei dulcedo raptim trãſit. Uñ HGꝛeg.v. moꝛal.exponẽs illð Job.iiij. Cũ ſpũs me pñte trãſiret dicit.ꝙ in ſuauitate ↄtempla/ tionis ĩtime.nõ diu mẽs figit᷑qꝛ ad ſeipam ipᷣa ĩmenſitate lumĩs reuerberata reuocat Ratio ẽ.qꝛ nulla actio h̊ diu põt durare in ſummo ſui. Sũmũ aũt ↄtemplatõis ẽ. vt altingat ad vniſoꝛmitatẽ diuine ↄtempla tionis vt dicit dyo. Uñ ⁊ ſi q;tũ ad h̊ ↄtem platio diu durare nõ poſſit.tñ quãtum ad aliosotemplatõis actꝰdiu durare poterit. De ſpecieba ↄtemplatõis ⁊ de moti/ bus in quos diuidit᷑. Lapitulum octauum. . Unc vero de ſpecieb ⁊ de moti⸗ n bus ↄtemplatõis diſtinguendũ ẽ Cũ aũt Berñ.vt ſupꝛa tangit᷑ q̃t/ tuor ei ſpecies aſſignet Richardꝰ in ſex ſpe ciesↄtemplatõʒ diſtinguit. Pꝛima eſt ſcðʒ ſolã imaginatõeʒ.dũ attendimꝰ res coꝛꝑa les. Scðda eſt in imaginatõe ſcdᷣm rõnem. pPut ſcʒ ſenſibiliũ oꝛdinẽ ⁊ diſpoſitõʒ ↄſide ramus. Tertia eſt in rõne ſcᷣm imaginati onẽ.qñ ſcʒ ꝑ inſpectõʒ reꝝ viſibiliũ.ad iui ſibilia ſubleuamur. Quartaẽ in rõne ſcðʒ roõnem.qñ ſcʒ animꝰ intendit inuiſibilibo qᷓ imaginatio nõ nonit. Quinta eſt ſupꝛa rõ/ nem. qñ ex diuina reuelatõe cognoſcimꝰ.qᷓ hüana roöne ↄpꝛehẽdere nõ poſſumꝰ Sex/ ta aũt eſt ſupꝛa rationẽ ⁊ pᷣter rõneʒ.qñ ſcʒ ex dinina illuminatõe cognoſcunt᷑ea qͥ hu mane roni repugnare vident᷑. ſicut ea q̃ di cunt᷑ de myſterio trinitatis. Per iſtas vero ſex ſpecies deſignant᷑gradꝰ quib ꝑ crcatu ras in dei ↄtemplationẽ aſcendit᷑. Nã in p/ mo gradu ponit᷑ ꝑceptio ſenſibiliũ. In ſe/⸗ cundo ꝓgreſſus a ſenſibilib ad intelligibi/ lia. In tertio d udicatio ſenſibiliũ ſcoᷣm iĩ telligibilia. In quarto abſoluta ↄſidera/ tio intelligibiliũ.ad q̃ ꝑ ſenſibilia peruenit In quinto ponitotemplatio intelligibili/ um.q ꝑ ſenſibilia inueniri nõ poſſunt.ſʒ be neꝑ roneʒ capi poſſunt. In ſerto vero cõ/ ſideratio intelligibiliũ.que rõ nec inuenire nec caꝑe poteſt. Et hͥ pertinet ad ſublimeʒ ↄtemplationẽ veritatis diuine in qᷓ finalit ↄtemplatio ꝑfici᷑. De motibo aüt qͥ diſti gnunt᷑ in oꝑatione ↄtemplatõis ſciendũ ẽ ꝙᷓ Dyoniſi.iiij.Ode diuinis noĩbe tres mo tus in ↄtemplatõe diſtinguit ſcʒ circularẽ rectũ.⁊ obliquũ. Uñ licet cõtemplatio ſit quedã ſpũalis quies. Juxta illud Sapiẽ tie. viij. Intrans in domũ meã ↄquieſcam cũ illa.q̃ quies intelligit᷑ eſſe ab excerioꝛib⸗ occupationiba ⁊ motibo coꝛꝑalib.opponi/ tur tñ oꝑatio intellectꝰ. in q̃ ↄtemplatio cõ ſiſtit eſſentialit. motꝰ dicit᷑ ſcõᷣm q; morꝰ eſt actꝰpfecti.vt ph̊s dicit.iij.deania.Et quia ꝑ ſenſibilia in cognitionẽ intelligibiliũ de/ nenimꝰ.⁊ oꝑatões ſenſibiles ſine motu nõ ſunt. inde eſt ꝙ operatões etiã intellectua/ les.qi morꝰquidã deſcribunt᷑. In motibui aũt coꝛꝑalibo perfectioꝛes ⁊ pmi.ſunt loca les.vt ꝓbat᷑.viij.phiſicoꝝ. Ideo ſub . ſi militudine oꝑationũ. intelligibiliũ differẽ tie aſſignant᷑. Quia vero tres ſunt differè/ tie motꝰlocalis. Naʒ quidã eſt circularis. ſcdᷣm quẽ aliqͥd mouet᷑ circularit᷑ circa idẽ centꝝ ſeu vnifoꝛmit᷑.Alius eſt rectus ſcðᷣʒ quẽ aliquid mouet᷑ ab vno in aliud. Terti tius eſt obliquus quaſiↄpoſitex vtroq;.iõ in opationibo intelligibilibo.id qð ſimpli/ citer habet vnifoꝛmitateʒ. attribuit᷑ motui circulari. Operatio aũt intelligibilis ſcðʒ quã ꝓcedit᷑ ð vno in alind attribuit᷑ motui recto. Illa vero q habet aliqͥd vnifoꝛmita tis ſimul cũ ꝓceſſuad diuerſa attribuit᷑ mo tui obliquo. Et ſcdᷣʒ B O yoniſi ponit mo c 3. „ contemplationis tum ecularẽ in anĩa qñ ipᷣa ab exterioꝛib⸗ introi ens ad ſeipaz. ? ceſſante etiã omi diſ curſu rõis:reductis oĩb⸗ rõnibo aĩc ad ſim/ plicẽptemplationẽ veritatis. ptermiſſis oĩ bus. vnifoꝛmit in ſola dei ↄtemplatõe pſi/ ſtit ? B eſt qd dicit. Deide ſicut vnifoꝛmis facta. vnitc. id eſt vnifoꝛmiter vnitis virtu tibo. ad pulchꝛũ ⁊ bonu manudneif. Wo/ tum aut rectuz ponit in ania. ſcom hꝙ ab exterioꝛibo ſ̃ enſibilib ꝓcedit ad in telligibi/⸗ liũ cognitionẽ Motu aũt obliquũ poniti ca ſimulit ex recto ⁊ circulari ↄpoſitũ. ſcʒ ꝓ ut illuminatõibo diuinis ratiocinãdo vtit᷑ Quia tñ vis intellectiua młto altioꝛ eſt in angelis. q; in hoĩe.ideo alio mõ Dyo niſiuſ hos mor aſſignat in angelis ? in ania. ſz H nõ eſt ad pᷣſens tractandũ. Sʒ etiã Rich. li.de ↄtemplatõe multas pomit alias diffe/⸗ rentias motuũ.ad ſimilitudinẽ volatiliuz celi quaꝝ qued nũc ad altioꝛa ſe attollũt nũc ad intferioꝛa demergunt᷑. Alie dextroꝛ ſum vel ſiniſtroꝛſuʒ diuertüt. quedã vero in anterioꝛa vel poſterioꝛa monenł.alia ve ro q̃i in giꝝ vertunt᷑quedã aũt qi ĩimobilit᷑ vyno loco manẽdo ſu pendunt᷑. Hec auteʒ differétia ſcdᷣm ſurſuʒ. deoꝛſuʒ dextroꝛſuʒ ſiniſtroꝛſuʒ. añ ⁊ retro.⁊ ſcðᷣm diuerſos cir cuitus. oẽs ↄtinent᷑ ſub motu recto vl ob/ liquo. Nã per om̃es deſignat᷑ diſcurſus ra tionis. qui ſit a genere ad ſpecieʒ vel a toto ad partẽ.erit vt ipe exponit. ſcoᷣm ſurſum? deoꝛſum. Di vero ſit ab vno oppoſitoꝝ in aliud. erit ſeòm dextroꝛſum ſiniſtroꝛſuz. Si vero ſit a cauſis in effect?erit ante ⁊ re/ tro. Si añt ſit per accedẽetia que circũſtãt rem ꝓpinqua vel remota ctit circuitus Diſ curins aut rationis quãdo eſt a ſenſi ibilib⸗ ad intelligibilia ſcõᷣm oꝛdinẽ naturalis ra tionis. ꝑtinet ad motũ rectũ. quãdo aũt ſi/ mul ſcʒ illuminatões diuinas. ꝑtinet ad motũ obliquũ.vt ex dictis patet Sola au tem ĩmobilitas quã ponit. ꝑtinet ad motũ circularẽ. Unde patet ꝙ D yoniſius mul/ to ſufficienti diſtinguit ⁊ deſcribit. Aa quantũ gradũ viſionis diuie cẽn tie. ↄtemplatio eleaeaei. Lapitum nonrnum. Egd iam inqͥrendũ eſt ad ſ gradũ viſionis diuinee entie in AEac vita ↄtemplatio elenet. Rei ad eiꝰ clarã viſionẽ ñ ſe extendat teſtat᷑ Sꝛe entiꝰ⁊ vtiliꝰ motus ↄtemplationiſ goꝛiſuper Eʒech. vbiait. Quãdiu in hac moꝛtali carne viuit᷑ nullus ita in ↄtempla tioms vᷣtute pꝓficit. vt in ipᷣo incircũſcripti luminis radio.mentis oculos figat. Sed ſciendũ eſt ꝙ; ſicut Auguſtinvicit.xij. ſuꝑp Geneſim ad litterã Nemo viuens deũ vi⸗/ dit. iſta vita qua moꝛtaliter viuit᷑ ĩ iſtis ſen ſib coꝛpoꝛis.ſed niſi ab hac vita quiſq; qd ammodo moꝛiaf.ſiue omino exiens a coꝛ/ poꝛe.ſiue alienat a coꝛpꝑa libo ſenſibo. in illã nõ ſubucehit᷑ viſionẽ Dic ergo dicendũ eſt ꝙ in hac vita poteſt aliquis eſſe dupliciter Vno mõ ſcdᷣm actũ.in quantũ ſcʒ actuali ter vtitur ſenſibo coꝛꝑis.⁊ ſic nullo mõ con templatio pᷣſentis vite.poteſtad clarã viſi / onẽ diuine eſſentie ꝑtingere Alio modo pᷣt quis eſſe in hac vita potentialit ⁊ nõ ſcoᷣm actũ.in quãtũ ſcʒ anĩa eiꝰ eſt coꝛpoꝛi moꝛ/ tali ↄiuncta vt foꝛma.ita tamẽ ꝙ nõ vtitur coꝛpis ſenſib.aut etiã imaginatõe ſicut ac cidit in raptu.⁊ ſic poteſt ↄtemplatio hud vite ptingere ad viſionẽ diuĩeeſſentie. Un de ſupꝛemꝰgradus ↄtemplatõis pᷣſentis vi te eſt. talẽ habere viſionẽ qualẽ habuit pau lus in raptu.ſcᷣm quẽ fuit medio modo ſe habens inter ſtatũ pꝛeſentis vite ⁊ future. Per hoc aũt ꝙ Jacob dicit. Vidi dñm fa⸗ cie ad faciẽ. ⁊ ſalua facta eſt anĩa mea Beñ. xxxij.nõ eſt intelligendũ ꝙ dei eſſentiã vide rit. ſz ꝙ foꝛmã ſcz imagina riã vidit.in qua de'eſt ei locutus. Uel qꝛ ꝑ faciẽ aliquid co gnoſcimus.faciẽ.eins cognitionẽ vocauit ſicut gloſa Bꝛegoꝛij ibidẽ dicit. Et iðo eti am ců Bꝛeg. in. ij. dialogoꝛũ dicit. Anime videnti deũ creatoꝛẽ.anguſta eſt omis cre atura. Tlir ergo dei ſcʒ beat Benedictꝰ qͥ intrare globũ igneũ.angelos quoq; ad ce/ los redeũtes videbat.⁊ h ꝓculdubio cerne renõ niſi in dei lumie poterat. Exhijs ver bis Gꝛegoꝛij nõ dat intelligi ꝙ beat? Be/ nedictus deum in illa viſione ꝑ eſſentiam viderit. ſed vult oſtendere ꝙ quia videnti creatoꝛẽ.anguſta eſt omis creatura. conſe quens eſt ꝙ illuſtrationẽ diuini luminis de facili poſſfint quecunq; videri. Uñ ſub dit. Ouantülibet em paꝝ de luce creatoꝛꝭ aſpexerit. bꝛene ei fit oẽ qd creatũ eſt. De raptu er ↄtemplatione. Capitulũ decimi. Lia de raptu qui ex ↄtemplatoe ſequit᷑iã aliqualiter tactũ eſt. de eo ſpecialiter tractareↄuenit. Et 4 * nae pꝛimo quid taptus ſit.t in qua vi ſeu potẽ lud bonũ capeſcendũ adiuuetur. Ideo ci me tia anime ↄſiſtit. Raptus aut a quibuſdaʒ neceſſe eſt quantũ ad ea que excedunt ſuazʒ Wei diffinitur ab eo qð eſt ſcvᷣm naturaʒ in id facultatem. vtquadaʒ foꝛtioꝛi operatione Id qð eſt ſupꝛa naturã.vi ſuperioꝛis naturee/ eleuetur. Et hic eſt raptus qui quantũ ad leuatio.⁊ ſic raptus violentiã quandã im/ aliquid poteſt dici violẽtia ſeu coactio.ſc,z poꝛtat. Unde ſuper illo verbo apoſtoli.ij. ſi attendatur operationis modus. nona u. tiſen Choꝛꝝ.xij. Scio hominẽ in xpᷣo raptũ vſ/ tem ſiattendatur operationis terminus.i igg q; ad tertiũ celũ dicit gloſa.raptũ id eſt cõ/ quem natura hominis ⁊ intentio eius otꝛ ach tra naturam eleuatum. Scienduʒ ergo ꝙ dinatur. ninlli aliquid poteſt violentari dupliciter. UIno Ad quam vim anime raptus pertine dict J modo quantũ ad finẽ inclinatiõis. ſicut ſi re videatur. lecte lapis qui naturaliter inclinat᷑ ferri deoꝛſu· Capitulum vndecim. enel. ꝓiciatur ſurſum. Alio modo quantum gac=k Ed iam videndũ eſt ad quã potẽ-/ H iciat ſ tiam anime.cognoſcitiuaʒ ſcilicet ii, deoꝛſuʒ q; ſit motus ernaturalis. Sic igg velaffectiui. raptus magis perti- Nhiͦ umur anima bomis dieit rapiin id qd eſt cõ neat. Unde pmo ſciedũ eſt æ deraptu du *“ tra vel pᷣter naturã. Uno modo quantum pliciter loquſpoſſumus. Uno modo qufßü,/ inn ad termini raptus vt cũ rapitur ad penag tumad id in quod aliquis fapit᷑ ⁊ ſic pꝛie onm ſcom illud ps. fjequando rapiat: nõ ſitqᷓ raptus no poteſt pertineread vim appeciti ſent eripiat. Alio modo quantũ ad modum ho uam ſed ſolum ad cognoſcitiuam. quia di,⸗· tohi⸗ mini ↄnaturale. qui eſt vtper ſenſibilia in ctum eſt ꝙ raptus eſt pꝛeter pꝛiã inclinati nc telligat vericate. Et ideo quando abſtrabi onem illius quod rapitur. ꝗpe at motus ſansn tura ſenſibiliũ amꝛehenſione. dicit rapi. et appetitiue virtutis eſt quedã inclinatio in WM ſi eleuet᷑ ad ea ad que naturaliter oꝛdinat. bonuz appetibile. Unde ꝓpꝛie loquendo ex ce dũ tamẽhec abſtractio nõ ſiat exmotu vel hoc ꝙ quis appetit aliquid nõ rapit᷑. Cno . inclinatiõe nature. ſicut acciditin ſompno modo poteſt ↄſiderari raptus quantuʒ ad in naturali qui pꝛie ũ poteſt raptidici. Hec ſu cauſam. ⁊ ſicporeſt haberecauſaʒ cxk⸗ aũt abſtractio poteſt extriplici cauſa ↄtin/ te appetitiue virtutis. Ex hoc nanq; awpe g gere. Pꝛima excauſa naturali ⁊ coꝛpoꝛali. titus ad aliquid vehementer afficit poteſt inte ſicut patet in multis.quipteraliquã infir ↄtingere ꝙ ex violentia affectus.homo ab ſen mitatẽ alienationẽ patiunt᷑. Secundo ex omnibʒ alijs alienat. Habet etiã effectum n yirtute demonũ.ſicut patet in arrepticijs. in appetitiua virtute.cñ ſcʒ aliquis delecta cant Tentio ex virtute diuina.⁊ ſic loqmurnũc tur in hijs ad q̃ rapitur. vnde ⁊ apoſtolus hoh de raptu / ꝓutſcʒ quis diuino ſpiritu eleua nõ ſolũ dicit ſe raptũ ad tertiũ celũ.qð per ine tur ad aliqua ſuꝑnaturalia. cũ abſtractiõe tinet ad ↄtemplationẽ intellectus. ſed etii⸗ a ſenſibo ſcm illud Eʒech.viij. Dpiritus in paradiſum qʒ etia pertinetad delectati ch zc e bie 650 Nnun en cone winis Güſd gnung 4 ine de ikt eleuauit me in viſioniba dei. Unde licet na turale ſit hominivt in diuina tendat.ſcdᷣm illud Auguſtini pmo ↄfef. Feciſti nos do mine adte.⁊ inquietũ eſt coꝛ noſtrũ donec requieſcat in te.tam̃ iſte modus ꝙ; quis ad diuina eleuetur cũ abſtractione a ſenſibuſ nõ eſt homini naturalis.ſed ꝙ ad ea ꝑ ſenſi bilia deducatur ſcdᷣm illud apoſtoli. Jnui ſibilia dei ꝑ ea que facta ſunt ⁊c̃. Non eſtta men huiuſmodi raptus om̃ino ↄtra natu ram.ſed pꝛeter vel ſupꝛa facultateʒ nature quia ad dignitatẽ hominis qui ad imagi/ nem dei factus eſt naturalit᷑ pertinet.ꝙin deũ eleuet᷑ſed quia deus eſt bonũ infinitũ excedẽs humanã facultatẽ indiget homo beneficio gratie.vt ſupernaturaliter ad il/ onem affectus. Pꝛeterea notandũ eſt ꝙra ptus addit aliquid ſupꝛa extaſim. NHam ex taſis impoꝛtat ſimpliciter exceſſuʒ a ſeiß=5o Unge ſuper illo verbo pᷣs. In te dñe ſpoe⸗- * raui dicit gloſa.Extaſi *„ nus amoꝛ. in quantũ ſcilicet facit apetiti bominis tendere in res amatas. vnde po/ ſtea ſubdit.ꝙ etiã ipᷣe deus per habundan/ tia amatiue b onitatis.extra ſeip̃m fit per p uidentia ad omia exiſtentia. Sed iterũ ſci endum.qꝙ homo dupliciter poteſt ſcõm ap c 4 8 grece. latine dicic exceſſus mẽtis. DSed raptus ſuper hoc an dit quandã violẽtiã. ideo poteſt extaſis acd vim appetitiuã pertinere. ſcilicet cũ alicuiiꝰ appetitus tendit in ea que extra ipᷣm ſũt. Ex ſcom diẽ hDyoniſius e extaſim facit diui petitum fieri excra ſeim. Uno modo quã do appetitus intellectiuus totaliter in diui na tendit pᷣtermiſſis hijs in que ĩclinat ap petitus ſenſitiuus. et ſic dicit Oxoniſius. iiij. caplło de diuinis nominib ꝙ Paulus ex virtute diuini amoꝛis. extaſim faciente dicit Tiuo ego iam non ego.viuit vero in mexp̃us. Alio modo quando pꝛetermiſſo appetitu ſuperioꝛi. homo totaliter fertur ĩ ea que pertinent ad appetitũ inferioꝛem. et ſic dicit Gꝛegoꝛius in.ij.dvał.ꝙ ille q poꝛ/ cos pauit.vagatione mentis ⁊ immũditie. ſub ſemetipo cecidit. Et iſte exceſſus vlł ex taſis plus appꝛopinquat ad rationẽ raptuſ qᷓ; pꝛimus.quia ſcilicet ſuperioꝛ appetit eſt * magis hominiꝓpꝛius. vnde quãdo homo ex violentia appetitus inferioꝛis.abſtrabit᷑ a motu appetitus ſuperioꝛio. magis abſtra hitur ab eo qð eſt ſibi pꝛopꝛiũ.quiatamen non eſt ibi violentia eo ꝙ voluntas poteſt reſiſtere paſſioni. deficit a vera ratione ra/ ptus.niſi foꝛte ta m vehemens ſit paſſio. ꝙ vſum rationis totaliter tollat. ſicutcontin git in hijs. qui ꝓpter vehementiaʒ ire vel a/ moꝛis inſaniunt. Conſiderandũ tamen eſt vtercq; exceſſus virtu appetitiue. poteſt cauſare exceſſum cognoſcitiue.vel qꝛ mẽs aa quedam intelligibilia rapiatur. aliena/ ta a ſenſibus.vł quia rapiat᷑ ad aliquã ima ginariã viſioneʒ. vel fantaſticam apparitõʒ De raptu Pauli in tertiũ celum. OO ſtremo de raptu Pauli ſpecia/ opo liter tractandũ eſt. De quo q dam direrunt eum tunc non vidilſſe di ninam eſſentiam.ſed quandã refulgentiaʒ viuince claritatis. Sed oppoſitũ determi/⸗ nat Auguſtinus non ſolũ in libꝛo de vidẽ do deũ ad paulinã.ſed etiã.xij.ſuper Geñ. ad litterã. ⁊ habetur in gloſa.ij. Choꝝ.xij. Et hoc etiã ibi ipa verba apoſtoli ðᷣſignãt quia dicit ſe audiuiſſe verba ĩeffabilia que non licet hominiloqui. Hec aũt videntur eſſe ea que pertinent ad viſionẽ beatoꝛum. que excedit ſtatũ vie ſcm illud Iſa.xliiij. Oculus non vidit deus abſq; te.que pᷣpa⸗/ raſti diligentibo te. Sciendũ aũt eſt ꝙ mẽſ humana dininitus rapitur ad ↄtemplan/ dam veritatẽ diuinã tripliciter. Uno mo/ do vt contempletur eam per ſimilitudines imaginarias. ⁊ ſic de Petro legitur Actu um .x. ꝙ; cecidit ſuper eum mentis exceſſus Alio modo vtotempletur veritatẽ diuinã per itelligibiles effectus. ſicut fuit exceſſus Danid dicentis. Ego dixi in exceſſu meo omnis hõ mendax. Tertio modo vt contẽ lerur eam in ſua eſſentia. talis fuit ſcðᷣm Auguſtinũ raptus pauli ⁊ etiã moyſi.⁊ ſa/ tis ↄgruenter. Nam ſicut moyſes pꝛimus doctoꝛ iudeoꝛum. ita Paulus pꝛimus do ctoꝛ gentiuʒ. Nec tamen ex hoc ſequiturꝓ Paulus ĩ hoc raptu fuerit beatus.quia li/ cet diuina eſſentia non poſſit videri ab in/ tellectu creato niſi per lumẽ gloꝛie.de quo dicitur in pᷣs.in lumine tuo videbimꝰ lu/ men. hoc tamen dupliciter participari po/ teſt. vno modo per modũ foꝛme ĩmanentꝭ. ⁊ ſic beatos facit ſanctos ĩ patria Alio mo do per modũ cuiuſdã paſſionis tranſeuntꝭ ſicut etiã dicitur de lumine pphetie.: ſic lu⸗ men illud fuit in Daulo. ideo tunc nõ fuit ſimpliciter beatus nec habitualiter.ſed ſo/ lum quodãmodo habuit actum beatoꝛuʒ ideo etiã tunc in eo non fuit fidei actug.ſed bene habitus.cũ illa actuali viſione. Sed quantum ad hoc ꝙ dicit ſe raptuʒ vſq; ad tertium celũ ſciendũ eſt. ꝙ nomine tertij ce li poteſt vno modo intelligi aliquid coꝛpo reum. ⁊ ſic tertiũ celuʒz eſt celũ empireũ.qð dicitur tertiũ reſpectu celi aerei ⁊ celi ſide/ rei. vel potius reſpectu celi ſiderei ⁊ reſpe/ ctu celiaquei ſiue criſtallini. Et diciturra ptus ad tertiũ celũ.nõ quia raptus ſit advi dendũ ſimilitudineʒ alicuius rei coꝛpoꝛee ſed pꝛopter hoc ꝙ locus eſt cõtemplatiõis beatoꝛum. in quo ſcdᷣm gloſam deus oſten dit ei vitam in qua videndus eſt in eternũ Alio modo per tertiũ celuʒ poteſt intelligi aliqua viſio ſupermundana. que poteſt di ci tertiũ celuʒ triplici ratione. Uno modo ſcdᷣm oꝛdinẽ potentiaꝝ cognoſcitiuarũ. vt pꝛimũ celuʒ dicatur viſio ſupermundana coꝛpoꝛalis.que fit per ſenſum. ſicut viſa eſt manus ſcribẽtis in pariete. Danieł. v. Se cundũ aũt celũ ſit viſio imaginaria.ſicut il la quã vidit Iſaias ⁊ Johanes in apocali pſi. Tertiũ vero celũ dicat᷑ viſio intellectu alis vt Auguſtinus exponit.xij.ſnper Geñ. ad litterã. Secundo modo poteſt diciter/ tium celum ſcᷣm oꝛdinẽ cognoſcibiliũ. vt pꝛimũ celum dicatur cognitio ſpiritus hu mani ⁊ ſuarũ ſpiritualiũ virtutũ.ſcdᷣm co/ gnitio celeſtiũ ſpirituũ.tertiũ cognitio ipᷣi us ſpũs diuini.ſeu ↄtemplatio dei. Tertio noͤß ton⸗ ſmnei ſius clato⸗ lüfot diſun tüad dinins reſs ſumeo Neonee rſcn Mimds imnsdo gninre⸗ gninl⸗ nibin⸗ dequo⸗ binblu/ oripo/ ment. Mon meung kaſcle⸗ ncnöfuit eſadſo⸗ denonz incnaſes ſone Gel nneeme nidcnpe iri9 alſe⸗ pe nurn un npre⸗ tös soſen can. ntlig horeſdi nonos nnn muncan nrnick rS ſti gpocali telleau erbeß⸗ diclter/ bllii, N imsbu tönco/ nino lp to⸗ ompendium mõ pᷣt dici tertiũ celũ ſcjõm gradꝰↄtempla tionis dei.quoꝝ hus ꝑtinet ad angelos in fime ierarchie.ſcdᷣs ad ãgelos medie. ⁊ ter tius ad angelos ſupᷣme vt dicit glo.ij. coꝝꝛ. xij. Quia vero viſio dei nõ põt eẽ ſine dele⸗ ctatõe.iõ dicit ſe raptũ nõ ſolũ ad tertiũ ce lũ rõne diuine ↄtemplatõis.ſʒ etiã in para diſum rõne ↄſeq̃nti tũ ad illud qð Paułait:ſiue ĩ coꝛꝑe ſiue ex tra coꝛpꝰneſcio.deꝰſcit Sciẽdũ.ꝙ ſicut di cit Aug. xij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃aʒ.niſi ab hac vi ta q q; qdmodo moꝛiat᷑.ſiue oĩno exies ð coꝛꝑe.ſiue auerſus ⁊ alienat ab hijs coꝛꝑe ↄſtat ꝙ paubꝰtũc adhuc exñs in ſtatu vie.ñ is ſenſib.in illã ñ ſubuehit᷑viſionẽ. Jõ ſatꝭ vidit deũ ꝑ eẽntiã ſine abſtractõe a ſenſibo. licet homĩ loqͥ. Utꝝ aũt aĩ NPotñ illũ raptum qñ ceſſauit illa viſio: me moꝛ fuit illoꝝ q̃ viderat.nõ ꝑ viʒ memoꝛie coꝛꝑalis ſeu ſenſitiue ꝑtis.ſʒ ꝑ aliq̃s ſpẽs i telligibiles. habitualit᷑ exh̊ in e intellectu relictas. vñ totã illã cognitõʒ.nec cogitare — illo fuittotalit᷑a coꝛꝑe ſeꝑata.vł vtrũ ipᷣehᷣ ignoꝛauerit.dicẽdũ eſt ꝙnõ fuit neceſſariũ qꝙ aĩa ſic ſeꝑaret᷑a coꝛꝑe.vt einõ vniret ſiẽ foꝛma. fuit tñ neceſſariũ eiꝰ ĩtellectũ abſtra hiꝛira fantaſmatibo. 2 ſenſibiliũ ꝑceptõne.qꝛ talibo pceptõibo nõ eleuat᷑ intellectꝰad alti ſimã diuĩe eẽntie viſionẽ. Nec tñ opoꝛtuit Agiaʒ ſeꝑaria viribo aĩe vegetabil.ſiẽ aĩa ſen ſibilis. qꝛ vires vegetatinen oꝑant᷑ ex intẽ/ tione ſeu cognitõe.ſiẽ ſenſitiue vires.ſʒ per modũ nature. iõ nõ reqͥrit᷑ ad raptũ abſtra ctio ab eis ſiẽ a potẽtijs ſenſitiuiſ: ꝑ q̃ꝝ oꝑa tionẽ minueret᷑ intẽtio aĩe circa ĩtellectiuã cognitõʒ. Sʒ vtrũ de facto aĩa pauli tunc fuerit a coꝛꝑe ſeꝑata ?᷑ nõ.⁊ vtꝝ ſᷣ ſit illð qð apls ſe neſcire dic.ĩcertũ ẽ. Quidã eĩ dicũt illð qð apłus ait.ſe neſcire an ĩ coꝛꝑe an ex tra coꝛpꝰ.nõ referre ad eẽ hoĩs rapti.q̃i ig/ rauerit an aĩa eiꝰeẽt in coꝛꝑe ł nõ.ſʒ ad mo dũ raptꝰ vt igrauerit an coꝛpꝰ fuerit ſil ra⸗ ptũ cũ aĩa in tertiũ celũ ł nõ.ſʒ ſolũ aĩa. ſic de Eʒech. ðꝛ padduct ẽ in viſiõibo dei in iheruſalẽ. Sʒ hũc ſenſuʒ ipꝛobatAug.xij. ſuꝑ Geñ ad lr̃aʒ. Jõ alij ſcðʒ aliũ ſenſũ in/⸗ telligũt. vt. ſ. apls ſciuerit ſe fuiſſe raptum ſcom aĩaʒ ⁊ nõ ſcvᷣm coꝛpꝰ. neſciuit tñ.nec tic. nec poſtea. q̃lit ſe hẽet aia ad coꝛpꝰ. ſcʒ . an fuerit a coꝛpeſeꝑata vł nõ. Unde dicit sdeleciatõis. Sʒ quã a Panli in ſtatu qſitözocludens. Reſtat ̊ foꝛtaſſe vt h̊ ĩm ignoꝛaſſe intelligimꝰ.vtrũ qñ in tertiũ ce/ raptũ eſt. in coꝛꝑe fuerit aĩa.qũo in coꝛ/ poꝛe eſt qñ coꝛpꝰviuere dicit ſiue vigilãtis ſiue doꝛmiẽtis.ſiue in extaſi a ſenſib coꝛpo „* ris alienati.an ð coꝛꝑe oĩno exierit vt mo: tnũ coꝛpꝰiaceret.Et iõ cuʒ aplłs ait. Scio hominẽ in xpᷣo raptũ licet hõ noiet ↄpoſi/ tũ ex ain ⁊ coꝛꝑepᷣt tñ p ſynodochen intel/ ligi.vt pars homĩs hõ noĩet᷑⁊ pᷣcipueanĩa que eſt pars eminẽtioꝛ. Poteſt etiã intelli/ gi eum quẽ raptũ dicit nõ tunc hominẽ fu iſſe quãdo raptus fuit. ſʒ poſt annos. xiiij. Ungde dicit Scio hominèe.⁊ nõ ait.ſcio ra ptum. licet aͤpi ie differat a moꝛte⸗ nichil tamẽ ꝓhibet moꝛtẽ ſicdiuĩtus pcu/⸗ ratã moꝛtẽ dici.⁊ ſiẽ Auguſt. dicit. xij. ſup Beñ. ad litterã.dubitãte inde apoſtolo,32 noſtrũ inde certus eſſe potuit. ñ qui ſup hoc loquunt᷑ magis ↄiecturalit qᷓ certitu/ dinaliter loquunt᷑. Hijs itaq; pᷣmiſſis que poterat aut verb expmere. ⁊ eſt ꝙ diẽ. q̃ ñ ad ſpeculatiua ↄtẽpis tõis cogſcẽde ꝑtinẽt ad pꝛacticã tẽplatiõis acqͥrẽde pceda mꝰ Tractatſecundꝰcõpendij ↄiemplatio nis. de ſpũali genealogia Jacob. ? de figu ralib exẽplis ad ↄtẽplatõʒ ꝓficientib. NNA„ „ eò D H. = Ite actiue et cõ y teẽplatie mutuã habitudinẽ. at/ qᷓq1ũ; oꝛdinẽ gñatõis vᷣtutũ ptinẽ „ iũ ad vtrãq;.nulleveterꝭ teſtam̃ ti figure aptſignificare.aut ↄgruentrep̃ᷣ ſentare vident᷑.qᷓ ille que in Geñ.de duobꝰ vxoꝛibo Jacob ⁊ eaꝝ generatõe legũtur. vt bñi merito de eaꝝ ꝓle myſtice intellecta p/ pheta dixiſſe credit᷑. Hec eſt generatio que tium ſeʒ nõ greſſiba pedũ.ſʒ gradibo virtu/ tum. ſic em̃ ꝑ opationẽ virtuoſam. queren dam eẽ faciẽ dei ideſt ↄtemplatiuã eiꝰviſi/ onẽ idẽ oſtendit qui ait Jbũt de virtute in virtuteʒ. videbit᷑ de deoꝝ in ſyon. Dehijs ergo figuris ⁊ eaꝝ ſenſibo miſticis erit tra⸗ ctat pñs.ſolũ.xij.capitula ↄtines. Lapitilla ſecũditractatus. Pꝛimũ de iacoh ſpũalit᷑ itellecto Secci dũ de duab vxoꝛib eiꝰ. Tertiuʒ de duaby epancillis Quartũ de qᷓ̃tuo: omis lyve filiſſ Quintum de duobus filijs bale Sextum de duohus filijs Zelphe. Septimum de „ quinto lye filio. Octauum de eius filio ſe⸗ xto. Nonum de eius filia ſeptimo genita. C 5 mü de totigenealogie ſpũalis epilogo. De Jacob ſpuͤalit intellecto. Lapitulũ pꝛimu. rũ vᷣtuoſuʒ ⁊ ↄtemplatiuũ ſignat.q ſupplã/ tato Eſau.i.d yabolo ⁊ vitijs ei.ꝑ ſcalã vir tutũ de terrenis ad celeſtia ↄſcendere.⁊ ad viſionẽ deisteplando meret ptingere. cui⸗ figure ↄtinẽtia ex alijs qᷓ in Jacob Prigiſſe ifeſtiſ legunt᷑id ẽ ex vxoꝛiba ⁊ filijs eiꝰ man ſime patet.ſicut ĩli.de duodecis pꝛiarchis ſabelle⸗ tq; vtilit᷑ venerabilis Kich. pſeᷣ AUñ huplibꝛi ſniaʒ atq; oꝛdinẽ ſub cõ/ — äao ſit bale garrulitas. etiã inuiti quotidia / no experimento docemur. Ideo nõ ĩmeri tur. U pendio colligere dignũ dui. De duab vxoꝛib⸗ Jacob. noe to bala. rulitate inueteratoꝝ moꝛẽimitat. De quattuoꝛ pmis filijs lee. 4 LCapitulũ ſecundij. Abet ergo Jacob vxoꝛes duas. ſecundioꝛ. rachel foꝛmoſioꝛ,. Cya ccundaſsliparachel veo ſerilig ſo⸗ me ſingularis. va eſt diſciplina virtutis rachel doctrina veritatis. Lya deſideriuʒ iuſticie rachel ſtudiũ ſa pietie. Hee ſunt ita q; dne ſoꝛoꝛes.⁊ ſpiritꝰ rõnał.gemievxoꝛeſ Rachel eſt rõ qua diſcernimꝰ.lya veroaffe. Ilſtiomte mocobe be do inoꝛ dinati.ſed cũ oꝛdinatifuerint. tunce ergo naſci?᷑ timoꝛ.qꝛ ſcriptũ eſt. Jniciũ ſa / ctio qua diligimꝰ. Ratio ptinet ad veritate affectio ad vᷣtutẽ. Ex hijs oꝛit᷑ generoſa ꝓ/ * les. Exrõne oꝛiunt᷑ ↄſilia recta. exaffectõe deſideria ſancta.Exilla ſpũales ſenſus.ex iſta oꝛdinata affectio.ex illa deniq; oĩis ve/ ritas exiſta oĩs vᷣtus. Sicut rachelẽme ditari. ↄtemplari. diſcernere.intelligere.ſic ptinet ad lyã flere. oolere. gemere. ſuſpira/ re. Nã lya eſt affectio. diuina inſpiratõe in flãmata rachel eſt rõ. diuĩia reuelatõe illu⸗/ minata. Qya eſt affectio. ad noꝛmã iuſticie 7 ſeipam ↄponẽs.rachel rõ.ſe in celeſtis ſapi entie ↄtemplationẽ attolles. Uñ recte lya De duabnancillis eiN. Apitulũ tertiu. laboꝛioſa.rachelvᷣo viſuʒ pncipiũ ĩterpᷣtat᷑ nicendo dolet. ableg it ſpes Ne Agerntiam accipiet. Poſt hec ſequit᷑ ſpes ve/ emie. hic eſt tertius filioꝝ Jacob. qui ideo le CXYcepit aut vtraq; illaꝝ ancillam uiid eſtad obus poꝛibo datis hic ſuꝑaddit᷑.quẽ ſic di uinus ſerme nominat.ne ante timoꝛẽ ⁊ cõ dignũ pnie doloꝛeʒ.quis de ſpe venie peee 7.. à ſuã.lya zelphã. rachel balã Hocẽ agagarrffectio ſenſualitati.rõ unaginati/ oniobſequit᷑ ſenſualitas affectioni.ſmagi/ Decimũ depmo racheł filio. Undecimũ natio famulat᷑ roni fijt nihil ſciret. ſine ſenſualitate affectio nil ſa⸗ peret. Diſcurrit q̊ imaginatio vt ancilla in ter dñm ⁊ ſeruũ.i.inter rõneʒ ⁊ ſenſum. Et de ſecũdo eir filio oĩum vltimo. Duodeci/ Acob interpᷣtat᷑ ſupplantatoꝛ.q a i tfacie Eſau fugies vidit in ſõpnis ſcalã de terris ad celos qttingetẽ? urbi. vir videns deũ. CIn pterytutẽ videſ deũ ꝑↄtemplatõʒ. Hic ̊ ↄgruetiſſime vi / natio famulat᷑ roni Hã ſine imaginatõe rõ inſecus haurit.ꝑ ſenſuʒ carnis — int'repᷣſentat ad obſequiũ rõnis. Sʒ ⁊ ſen ſualitas nihilomin ſatagit ⁊ ſollicita ẽ cir ca freqns miniſteriũ.ad dñe ſue lye parata· obſequiũ Eſt tñ balã garrula.ʒelpha vero temulẽta Bale nãq; loquacitatẽ nec ipᷣa eiꝰ dña rachel. cõpeſcere põt.ʒelphe ſitim. lya oĩno extinguere nõ põt.Nã ad ſatiandũ ap 2 petitũ. ſenſualitatꝭ vino ſcʒ. id ẽ gaudio vo luptatis. totꝰ mũdꝰ nõ ſufficit. quia quito plus bibit. tanto amplrſitit. Uñ recte ʒzel / pha. os inbyans vocat᷑ cuius ſitis nõ extin guitur. ymaginatio aũt cũ tanta impoꝛtu nitate in aure coꝛdis ꝑſtrepit.vt e clamo/ rẽ rachei om̃ino cohibere nõ poſſit. Unö per ſtrepitũ cogitationũ e.qualis ⁊ quen oc eſt inueterata dicit᷑. quia ĩ gar Lapitulũ quartum. Rius ergo de filis lye dicengn ; p viget᷑. Ham ipᷣa pus peperiſſe le guiltur. Igitur ſeptenaria Ayeples ſeptẽ ſunt virtutes.oꝛdinati affectus. ſcʒ ti mo: voloꝛ ſpes amor odii andid pudoꝛ 1. Iſti om̃es modo poſſunt eſſe oꝛdinati. mo pientie timoꝛ dñi. Hec eſt pꝛima virtutũ p les.ſine qua ceteras habere ñ poteſt. hic ex. ↄſideratõne peccatoꝛũ naſcitur. vnde iure ruben id eſtviſionis filius vocat᷑.quia qus to quis peccata perfectiꝰ. ſepiuſq; ↄſiderãa/ do videbit. tanto vehemẽtiꝰ timebit. Pꝛi⸗ mo filio nato ⁊ paulatim creſcẽte. ſecundꝰ naſcitur.quia magnũ timoꝛẽ neceſſe eſt t doloꝛ ſequat᷑ ideo merito talis filiꝰſymeon id eſt exauditio nominat᷑.quia qui vere pe nitendo dolet. abſq; dubio exaudiꝰ indul- ui id eſt additꝰ vel additio dicit᷑.qꝛ illis du fepli⸗ un et Piusi kſtu ctinn en ln Nöefö nil ſa⸗ cllin n.Et. Wns Oſen anicr eparn Dhae cißge lnmn e Andie doo uqhio geze⸗. Men inpormn hcano⸗, ſt Vrs iten gnoncih/ nöinen guiiger. . Nend; nmiſele len 6, de gune utunce. dano ncüſe finnnnn etheca. meeie guui lugi/ bi, Pe ſaunc⸗ eet ſymeon rehe Gindul ſes Nℳ%α⅓ liceole illisdu niſc oti lo mniegte. genealo⸗ ſumat. Sʒ ſicut poſt creſcentẽ quotidie ti moꝛem ſuboꝛtꝰ eſt doloꝛ.ſic vtiq; poſt ſpeʒ natã ⁊ ꝑ quotidiana incremẽta ꝓficientem naſcit moꝛ Hic eſt ille filioꝛũ Jacob.qui quarto loco naſcit᷑.? Judas.id eſt ↄfitens in ſcriptura nomĩat᷑.qꝛ quiſq; qðᷣ amat lau dat. ⁊ illa vera laudatio.ipᷣa eſt puraofeſſio ſemꝑ quidẽ ↄfitendo laudas.ſi ſꝑ amas et ſemꝑ deſideras. Nec tñ ſufficit Jude ↄfeſ/ ſio dinine landis. Samatemiofeſſione pj/ pꝛij criminis.qꝛ ⁊ hãc ⁊ illa ad amoꝛẽ ⁊ ho noꝛẽ dei multũ ꝑtinere cognoſcit.⁊ multũ ↄmendat bonitatẽ ei.nõ ſoluʒ ꝙ bona ſua largiter tribuat. ſz etiã ꝙ mala noſtra miſe ricoꝛditer ignoſcit. Hic larg.hic prꝰ.vtro biq; bonus. Ideo iudas h inceſſant᷑ ↄfitet ne ingrat awareat. vel de indulta venia vt de ↄceſſa gratia. Ecce& quattuoꝛ pꝛimos filios lye. pmus eſt timo: pene.ſecundꝰ eſt cie.⁊ poſt h̊ deſinit parerrr. Deoednob filijs Bale. Leapitulum quintum. Ato itaq; Juda id ẽ bonoꝝ ĩuiſi/⸗ doloꝛ pnie. tertiꝰſpes vemie.qrtꝰamoꝛ iuſti n beiliũ amoꝛe ſeu deſiderio exurgẽ tte atq; feruẽte.incipit rachel amo re plis eſtuare.qꝛ incipit velle cognoſcere. Fiam vbi amoꝛ ibi ocułꝰ. Ideo quãtũ plꝰ creſcit iudas.id eſt affectꝰdiligẽdi.tãto am plius in rachel feruet deſideriũ pariẽdi id eſt ſtudiuʒ cognoſcendi. Sʒ quia difficile eſt.iĩmo pene ĩpoſſibile mentẽ carnalẽ ⁊ ad huc in ſtudijs coꝛꝑaliborudẽ.ad inuiſibili um intelligentiã aſſurgere.⁊ in illis ↄtem/ plationis oculũ figere. ideo hns e imaginationẽ. q̃ ne d videre valet ꝑ inte ligentie puritatẽ. Et h eſt cauſa cur rachel pus filios habz de ancilla. q;ᷓ generet de ſe ipᷣa. Sicut em p ruchel roneʒ. ſic p et an/ cillã intelligimꝰ imaginatõʒ.ſʒ imaginatio alia eſt beſtialis qᷓ abſq; oĩ deliberatõe huc illucq; vaga mẽte diſcurrit Alia ẽ rationat qñ ex hijs q̊ ꝑ ſenſuʒ coꝛpoꝛeũ nouimꝰ.ali/⸗ quid imaginabilit᷑ fingimꝰ vt qñ ex multis bonis vl malis.q̃ in bac vita ſenſus coꝛpo reus exꝑit᷑ q̃le vel quãtũ bonũ vel malũ in vita futura eſſe poſſit colligit᷑ ⁊ ex imagina tione q̃dã futuroꝝ imago figurat᷑ talis ita qꝙ;; imaginatio.⁊ ad bale ⁊ ad rachel ꝑtine/ re videt᷑ Ad bale ꝑtinet in quãtũ imagina tio. ad rachel in quãtũ rõnalis Talis itaq; ples.⁊ imaginatõis eſt ꝑ natiuitatẽ.rõnis. ꝑ adoptõz. Hmõi em̃ pleʒ yna generat. ſzʒ altera edacae Axrbale nuͦcp naſtik 5raI chel moderat᷑ Sunt itaq; due filie bale. q rü bmogenit dan dicik voſterioꝛ neptaliz H notat. Ad dan ꝑtinet futuroꝝ maloꝝ cõſi/ deratio.ad neptalim ſpeculatio futuroꝛuz bonoꝝ. Qnia ergo p officiuʒ dan illicitas cogitatões depᷣhedimꝰ.arguimꝰ. dampna mus.caſtigamꝰ.recte eũ dan.id eſt iudiciũ vocamꝰ. Ham ad cũ ꝑtinet. exurgens ma lum ſtatim cũ ꝑ cogitationẽ pulſat cia.ſicad neptalim ꝑtinet per ↄſiderationẽ pᷣmioꝝ.inflamare deſideria bona. Et quia qñq; ↄpatione vtit vt an expſentin bono⸗ rum mititudine vł magnitudine colligit illa futura vite gaudia qtvł qᷓnta eẽ poſſſjnt DOñq; bo vtlt tra ſlatoe. vt qñ rey iuiſibiliũ quzãlibet deſcriptõz tra nifertad eii liũ ſignificatõʒ. recte neptalim dicit᷑. qͥ cõ/ paratio vel cõuerſio interptqf᷑. qꝛ ſcʒ reruz Ppatione vtene 1 qe quicqſd ſeripti nepit. ad ſpiritualẽ intellectũ tranfferens ↄuertit Ethde filijs bale. * CLapitulũ ſextij. y dadoptiua iã ple gaudere. pnocat᷑ tcꝛipᷣa ancillã ſuam viro traderevt poſſit cũ ſoꝛoꝛe ſua de filioꝝ adoptõe exul/ 2 . tare. ſi igit᷑ vt dictũ eſt. ꝑ ʒelphã ſenſualita/ tẽ debemꝰacciꝑe.quã aliã q̃ſo virtutis plẽ pᷣt ipa gignere.niſi vt diſcat ⁊ in reb ꝑſpe/ ris tpant᷑ viuere.⁊ in aduerſis patietiã hꝛe Iſti ergo gad et aſer duo filij zelphe rigoꝛ videlicʒ abſtinẽtie.⁊ rigoꝛ patiẽtie.ᷣ eſt ge miĩa vᷣtutij ꝓles quã ʒelpha qͥde parit.ĩ do loꝛe tũ.ad magna felicitatẽ ⁊ btitudinẽ do mine ſue. qꝛ ꝑ abſtinẽtiã ⁊ patictiã caro qq dẽ affligit᷑.ſʒ ad magnã inde pacẽ⁊ tranqͥl litatez animꝰ cõponit Hic eſt ꝙ nato gad. lya exclamat dicẽs. Felicit.Et iteꝝ aſer na ſcẽte ꝓnũciat. Hoc beatitudie mea. Un de ⁊ gad id eit felicitas dicitur.⁊ aſer bea/ tus ſeu beatitudo noĩat᷑. Sʒ qñ queſo lvxa ancillã ſuã viro ſuo traderet.veltales ado ptaret.niſi ſoꝛoꝛ ſue exẽplopuocata fniſſet ciu add ogitationẽ pulſat. in iudi ciũ adducere. diligenter diſcutcre. depꝛe/ henſum dampnare.? deceptoꝛiã cogitati / tinguere. Ded ſicut ad officiũ dan ſpectat ꝑ pᷣſentationẽ pene repꝛimere erurgẽtia vi rey viſibi Deduobo filijs zelbbe. Iges itaq; lya. ſoꝛoꝛẽ ſuã rachel – 1— 8 . . Pꝛius em̃ ſp eſt vt ancilla rachel redi/ gat ſub viri ptãte.q;ᷓ ancilla lye.qꝛ ſi imagi natõis euagatio.ꝗᷓ fit ꝑ inutiles cogitatio⸗ nes pus nõ repmit᷑. ſenſnalitatꝭ imoderatꝰ *De mandragoꝛis ruben. Attis itaq; gad ⁊ aſer. Jam tpᷣs inn Capitulü octe — . Oſt Iſachar ʒabulon naſcirqͥ ha p bitaculũ foꝛtitudis interpᷣtat᷑. per quẽ intelligimꝰodiũ bonũ.odiuʒ ſi tñ eũ foꝛas ire nõ pigeat Per ru ben vt pdictũ eſt timoꝛẽ dei accipimꝰ q in tus ẽ qñ in ſecreto coꝛdis.in ↄſpectu dei.ĩ nr̃a cõſcia trepidam ſʒ foꝛas exit qñn ꝓpter deũ. etia boĩb nos ad oẽm obedietia incli namꝰ.Exit ruben tꝑe meſſis tritici.qñ ex imꝑio obedietie.exercet ſe timoꝛ in oꝑibuſ iuſticie. Zuũcaũt ruben mãdragoꝛas inue . arger .2.— goꝛas odoꝛ? ſuũ ſolent lateſ neopimiõis ſama deben accihe. Js adem tüc lya accipit.q oblata laus affecrũ tan/ git. qñ in laudis ſuepconns anim afficik. T⁊ huerſe delectat? Haꝝ partes rachel petit 3 „ Hlagrat. qꝛ ſuadet affectõi ro pumani fano/ ris appetitũ ſub ſuo moderamiĩe tpare.ſi ad multiplicida virtutu ple; cupnt de diniin ſpũs copła gaudere. Nouit em rachel me/ lius q; lya mandragoꝛis vti.qꝛ qincqͥd af/ fectio coꝛdis vſurpatad landęæ ſui.rectiꝰ ſa ne rõ retoꝛquet ad glłiam dei.Recte aũt ru ben p ceterꝭ filijs lye poſt natos gad ⁊ aſer mandragoꝛas iueniſſe dicit᷑ q; quẽlibet ex oꝑibo pᷣclaris abſtinẽtie ⁊ patietie ad timo rẽ nõ ad tumoꝛẽ pfeciſſe.maxie laudamꝰ ⁊ miramur. De Iſachar qnto filio lye. LCLapituſi ſeptimi. ⸗ Nd ,⁰6o⁰ß—hbſtea quinto loco lye filtꝰ Iſa⸗ p ccar naſcit Hicẽ internũ gaudiũ ſpualis oulcedo. qᷓ intus ſentit᷑. quã tũc veracithabemꝰ. qn de veris ⁊ ĩter nis bonis gaudemꝰ Pꝛo tali ꝓle libent᷑ lya mãdragoꝛas oↄtempſit. vt talè filiũ habere poſſit. Dens etem q in laude boĩum dele ctat᷑qͥd ſit ineternũ gaudiũ exꝑiri nõ mere tur. Recte aũt pꝰnatiuitateʒ gad ⁊ aſer lya tale filiũ genuit. qꝛ niſi ꝑ abſtinctiã ⁊ patie tiaʒ. mens hũgna ad veꝝ gaudiũ nõ ꝑtin/ git. O poꝛtet & nõ ſolũ falſaʒ delecaloz ſed etiã vanã ꝑturbationẽ excludere.qᷣ vult de veritate gaudere. Iſachar aut merces iter pᷣtatf᷑.qꝛ ex nris laboꝛibo tale gaudiu veꝝ. x ſeneranti longa nimitate etpectamꝰ. Cin⸗ nit. qs ab ipo mr̃ e'lya accipit.qꝛ ꝑ mãdra .bo⸗ lya acedit. vt vin accipiqt. ꝗ plis deſid eriñ gaudij dnlcedinẽ ſcriptura nũc guſtũ nũe cbꝛietatẽ vocat.vt q;ᷓ ſit pᷣua vł magna oſtẽ dat. Pꝛaua quidẽ ad ↄpatõʒ futurepleni/ tudinis. magna aũt. in ↄpatõne cuiuſtibet mundane iocũditatis. Deoe ſexco lye filio ʒabulton. CLCapitulũ octanuau. oꝛdinatũ.odiũ vicioꝝ.Oe q pheta. Perte cto odio odera ilos.Et iteꝝ. Omnẽ viam iniqͥᷣtatis odio habui Hic eſt ille egregius miles dei.ꝗ bella dñi p̃liari nõ ceſſat.⁊ qu vſitato noĩe ſcriptura ʒelũ dñi vel ʒelũ re⸗ titudinis appellat. Recte & poſt Iſachar qui merces interpᷣtat᷑ ʒabulon id eſt habi/ taculũ foꝛtitudinis naſcit᷑ quia poſt degu/ rabilit otra teptationes roboꝛat. ? io ſua pericula ꝑuipendẽs. dñi iniurias foꝛtiter vlciſcit. Iſte eſt zabulon.qᷣ iraſcendo iram dei placare ↄſueuit.qui pie ſeuiẽdo.dũ ho minũ vicia coꝛꝛigit.eis qi nõ ꝑcendo meli us parcit. Abſq; dubio nil ſic placet deo modo ʒelus aniaꝝ Judã aũt ? iſachar o/ us q; ʒabulon. lyam pepiſſe legim Er per iuda charitatis amoꝛe ꝑ iſachar ſpirituali um gaudion erpientii ſignificariiam diri mus. Pꝛius itaq; iudãa ⁊ iſachar naſci ne/ ceſſe eſt. qm mens q charitatis? interne ſu auitatis adhuc expers ẽ. rectitudinis noꝛ/ lon nõ ſolu delinqᷓntes coꝛrigere. ſʒ ⁊ tꝑe tribulatõis ↄtra ꝑſequẽtes defenſare.alio quin verꝰʒelus non eſt.ſi paratioꝛ eſt ad fe riendũ qꝙ; ad ptegendũ. Ideo habitaculuʒ foꝛtitudinis merito interpꝛerat᷑ Zabulon. quia perfectus ʒelus.tanq;ᷓ foꝛte domicili um ⁊ firmiter munitũ debʒ infirmioꝛes cõ tra omnia pericula. doctrina ⁊ oꝛatione ꝓ/ tegere ⁊ vndiq; munire.⁊ in hoc non ſoluʒ infatigabiliter.ſed etiã inſuperabiliter per ſeuerare. Magna aũt eſt hec virtus. cuiuſ officio gulſnon ſolũ ſeipᷣm contra vicia munit.ſed etiam alios a peccatoꝝ laqueis eripere contendit.⁊ quoꝝ nõ poteſt malici am in meliꝰmutare.nitit᷑ ſaltẽ reſiſtẽdo rep mere. Quã maioꝛẽ gratiã poteſt deꝰ homi ni ↄferre.q; vterꝰminiſterio. puerſi hoĩes ĩ melius cõmutent᷑.⁊ vt de filijs dyaboli fi lij dei efficiantur. An foꝛte cuiq;ᷓ matus ſtata eterne mercedis dulcedint᷑. anim mi Neccari nocos Credi 0neg ndi Cione ſch y⸗, lins tucin gpol nüz Mrci mn ctüe Nlina N dce fater iun⸗ Hhic U. diſ cere dey läy. hote Ina gco: ſent S dip ſeen ſiſer ſhe in Pi⸗ di⸗ uſtänüe ugnaoſte⸗ mepleni/ diſtbet nnacer 1 Got ger. oni ogiu; en pene merhyn tegregins ſrtgs W chx dckden⸗ idhn ne anini Ak tioſs fius fonir ſcchcbinn müitoduho Neenconci ben deog rlcher⸗ n n pinnul jinn din aie⸗ nemeſ niston ciüzabn ſrſede ſore. No⸗ Nekast⸗ lbiueuicz Zplon rdonci onche⸗ cvonſo⸗ bilterpe⸗ mugi en n 1 boes Nnalia iton ohonm ſhorey olſh niſſe ter e lya. Ditauit me dñs dote bona. videbit᷑ eẽ moꝛtuos ſuſcitare. Ergo ne ma ius erit ſuſcitare carnẽ iteꝝ moꝛiturãqᷓ;a/ mimã ĩeternũ victurã.⁊ carnẽ reuocare ad gaudia mundi q; aie reſtituere gaudia celi HMerito ergo zabulon nato.exclamat ma/ De dina filia lye ſeptimo genita. LCLCLabpitulum. i r. Ed poſt has ſex virtutũ ſoboles. ſ poſt vicioꝝ odiũ.nulł iõ pᷣſumat ſe ſine vicio eſſe. aut ĩ hac vita oĩa peccata plene deſerere.aut ꝑfecte vitare.ĩ/⸗ mo eos ſepe ꝑ quos deꝰ alioꝝ errata coꝛri/ gere diſponit.ex magne pietatis diſpenſati one. grauiter cadere ꝑmittit. vt ex ꝓpꝛia cul pa diſcant.q; miſericoꝛdes in alioꝝ coꝛre/ ctione eſſe debeãt. Sʒ qntũ putas erube/ ſcũt.⁊ cũ quali ſe humilitate deiciũt qͥ ſe in id vñ alios coꝛrigunt.vl foꝛte in aliqð gra nius lapſos ↄſpiciũt. qͥ alijs in ſtatu recti- tudinis foꝛmã pᷣbuere debuerũt. Hinc eſt miũ ʒelũ.interueniẽte culpa.ſequit᷑ humil verecũdia. Nihil em̃ aliud intelligimꝰꝑ di nam niſiverecũdiã.ſʒ oꝛdinatã.qꝛ ſolũ pec catũ erubeſcere.eſt bonã verecundiã hzꝛe?⁊ oꝛdinatã Sʒ qͥ zabulon nõ dũ gignere me ruit.fruſtra ſe dinam poſſe gignere credat Diſce pus peccatũ odiſſe.⁊ tũc incipies ve raciter erubeſcere. Ille pudoꝛ verꝰ eẽ coů̊/ ſcitur quẽ vicioꝝ odiũ pᷣcedit ⁊ comitatur Hũc nõ habẽt qͥ ampliꝰerubeſcũt hẽe ſoꝛ/ didã veſtẽ qᷓ; ſoꝛdidã mentẽ.aut q̊s magis puderet in oꝛõe feciſſe barbariſmũ ↄᷣ regu ã pᷣſciani.q; ꝓtuliſſe mẽdaciũ õ regulã xpᷣi Uel ãs in pᷣdicatõis officio.dũ gᷣ ſuꝑbiaʒ diſputãt ſi foꝛte bꝛeuẽ loq̃ndi ſillabã ꝓdu/⸗ cerẽt.mag eos puderet de vicio oꝛõnis qᷓ; de vicio elatõis. Nõ eſt credendũ hãc eẽ il la verecũdiã.quã intelligere ðöbemꝰꝑ dinã noõ te credaſ dinã genuiſſe ⁊ oꝛdinatã vere cundiã hꝛẽe.ſi minꝰerubeſcꝭ pudẽda coꝛdis coꝛꝑis.ſi mag verearꝭ vultũ hoĩm q; cõ pectũ dei ⁊ angeloꝛũ.Diligent᷑ igit᷑ ↄſide/⸗ rati q;ᷓ ſit raꝝ atq; paucoꝝ.humanã verecũ viã plene viciſſe⁊ ſolã illã q̃ oꝛdinata ẽ poſ ſidere,nõ erit vñ mirari debeat cur talplẽ tã ſero lya pariatvl ↄcipiat Sʒ ne de noĩs röone pᷣteriſſe videamur.dina iudiciũ iſtud iterpᷣtat. Hoc itaq; ẽ illud iudiciũ q̊ qͥſq; a pꝛia ↄſciẽtia ↄueniẽter ↄuincit᷑.ↄdẽpnat᷑. ⁊ digna ↄfuſiõis pena mulctat᷑.vere indici um mirabile digneq; pnunciãdũ cũ demõ ſtratõis admiratõe.in q qnto qͥſq; ſeipᷣʒ ar dẽthdiligit. tanto in ſeipo acriſeuit.in q ſi bi parci vehemẽti cupit.tãto minꝰ ipᷣe ſibi ꝑci. Nõ tñ ſine cã fuit ꝙ pꝰ natũ zabulon. dDde lye nõ filiũ ſʒ filiã dare decreuit.q̃ fris audaciã blande mitigaret.⁊ blãdicijs deli niret. Ualde opoꝛtunũ videt᷑ ꝙ pꝰ zabu/ lon qͥ iratũ ⁊ ʒelantẽ animũ gerit.dina na/ ſcẽdo ſuccedit.vt ex ſoꝛoꝝ lenitate.fris fero citas tꝑet᷑. młtũ em̃ ʒelãtis ani ipetũ tꝑat. cũ in ſeipᷣo ĩuenit qͥs vñ erubeſcat. Sʒ qꝛ dina nil magnificũ molit᷑ tribũ in populo iſrahel facere nõ meret᷑.ĩmo etiã ſepe dum plus iuſto ↄfundi metuit.ad foꝛtia virilia nõ ſolũ nõ ↄualeſcit.ſed ea etiã pᷣpedire cõ ſueuit. Sʒ q;nis velut femĩa pauida ſit ad oꝑa foꝛtitudinis.ĩuenit᷑ tñ puida ad cuſto diã honeſtatis.Et q;uis neſciat placere ꝑ foꝛtitudinẽ.placet tamẽ ꝑ foꝛme pulchꝛi⸗ re debu tudinẽ.quia modeſtia verecũdie in ſui dile ꝙ poſt zabulon naſcit᷑ dina.qꝛ ſepe poſt ni ctione allicit.⁊ ſe homĩbo cõmendabileʒ et amabilẽ reddit. Unde quia verecũdie ve/ nuſtas ab om̃ibo fere ↄmendat᷑. laudatur. amaf.dinã egredientẽ ⁊ intima ſua deſerẽ/ tem.⁊ q̃ eã humiliare ↄſueuerat.infirmita tis memoꝛiã.cito obliuiſcentẽ.ſubito ho/ minũ laudes excipiũt.⁊ eã dũ fauoꝛibo de/ mulcẽt.coꝛrũpunt.Dũ ergo in oblata lau de delectat. ꝑ ſychen id eſt amoꝛẽ vane glo rie. filiũ ſcʒ emoꝛ id eſt amoꝛis ꝓpꝛie excellẽ tie.coꝛrũpit᷑. Totiens em̃ ſychen.quaſi vi/ olentia quadã potiq; volũtate.dinã nolẽ tem oppꝛimit.quotiẽs mentẽ modo inuitã ad turpẽ laudis delectatõʒ trahit. Certe ſi dina ſemꝑ per humilitatẽ ꝑuula fuiſſet.vł intra thalami ſui ſecreta ſeip̃am cobibuiſ/ ſet.nec coꝛruptõis maculã incurriſſet.nec tantoꝝ maloꝝ que in coꝛruptõis ſuevindi ctaʒ ſecuta ſunt.cauſa extitiſſet. Hec deno uiſſimis liberis lye dicta ſufficiit. De Joſeph pmogenito rachelis. — Lapitulũ.x. Cienduʒ at et aſſecrus pꝛedi ſ cti tunc veraciter creduntur bo ni.quando ſunt nõ ſolũ ad finẽ de bitũ oꝛdinati.ſʒ etiꝗẽ ꝑ debitum modũ atq; mẽſurã moderati Timoꝛ em̃ nimiꝰ ſepe ca dit in deſperationẽ̃.doloꝛ in amaritudinẽ ſpes immoderata in pꝛeſumptioneʒ.amoꝛ ſuperfluns in adulationẽ. leticia ſuperua/ cua in diſſolutionẽ.ira intꝑata in furoꝛẽ.⁊ 2 . ð . onem minime moderant᷑. Nic eſt ille Jo/ ſeph qui ſero naſcit᷑.ſed a patre plus ceterꝭ amat᷑.qꝛ ſine diſcretione virtꝰnulla ↄſũma tur.nulla ↄſeruat᷑. Szʒ vix ſero talẽ filiũ ac cipere meremur.quia ad diſcretionis ꝑfe/ ctionẽ nõ ſine magno vſu.nõ niſi per magᷓ exꝑimenta erudimur Multa quidẽ de diſ cretione legendo. multa audiẽdo diſcimꝰ multa ex inſito nobis ratiõis iudicio. Ue/ rũtamẽ in hac nũq; ad plenũ erudimur ſi/ ne exꝑientie magiſterio. Pꝛius eſt ergo vt ſatagamus ſingulis virtutibo ſtudium fre/ quens impendere.quod dum facimus ne ceſſe ẽ nos ſepius cadere.opoꝛtet nos ſepe reſurgere.⁊ per frequentẽ lapſum addiſce/ re.qua vigilantia.qua cautela opoꝛteat vir tutũ bona acqͥrere vel cuſtodire Sic mẽes diu exercitata.ad plenã moꝛũ diſcretõeʒ ꝑ ducitur.⁊ quaſi de nato Joſeph iure leta Patet aũt rõ cur nec ipᷣa quidẽ lya cur nec ſolius eſt rénis diſcernere. ſicut ⁊ intellige re. Joſeph ergo de rachele. qꝛ diſcretio de ratõe. Hic eſt ille Joſeph q ſolus inter fra tres tunica talari veſtit᷑.quia ſola illa actio ad ↄſummatoõis talũ. debitiq; finis termi/ num ꝑducitur.que per diſcretõis pꝛuden/ tiã moderat᷑. Hic eſt Joſephille ſompnia⸗/⸗ toꝛ ſompnioꝛũq; interpꝛetatoꝛ. qꝛ vera diſ cretio in ipᷣius temptatõis articulo.int᷑ ipa ſuggeſtionũ fantaſmata. ex eoꝝ qualitate. futura picula depꝛehendit ⁊ de eis cautos reddit Hic eſt Joſeph quẽ emulant᷑ ſui.ve nerant᷑ alieni.quẽ vendũt hebꝛei.emũt egi ſcas iuiſibilia ſpiritus tui.q; poſſis eẽ ido/ neus ad cognoſcenda inuiſibilia dei. Pꝛeè cipuum enim ⁊ pꝛincipale ſpeculum ad ve.· dendum deuʒ animus rationalis inuenit ſeipſum.cum legamus hominẽ ad deiima ginem ⁊ ſimilitudinem eſſe factũ. Hoc ita qʒ ſpeculum non deſinit verus Joſeph te⸗/ nere.tergereꝛiſpicere.tenere.ne deoꝛſũ coꝛ ruens.terrenis per amoꝛem inhereat.ter / gere. ne inanium cogitationuʒ puluere ſoꝛ deſcat.inſpicere.ne ad vana ſtudia inten· tionis ſue oculum reflectat. Exterſo autezʒ ptij.qꝛ citius ↄſilio acqͥeſcunt.faciliuſq; a/ liene pꝛudentie cedũt.erroꝛis ſui tenebꝛas ↄgnoſcentes.qᷓ; de ſua iuſticia aut ſapiẽtia pᷣſumentes. Nouit itaq; ioſeph nõ ſolũ cuʒ creſcentib creſcere.nõ ſolũ cũ ꝓficientib⸗ ꝓficere.veꝝ etiã ex fratrũ defectu ad pfectũ tendere.⁊ exalioꝝ detrimẽtis.pꝛ udæetie lu/ cra ↄquirere. Unde merito talis filius Jo ſeph id eſt augmentũ nuncupat᷑.⁊ de ipᷣo re cte ꝑ patrẽ ei dicit᷑. Filius accreſcens Jo/ ſeph.quia eiꝰvirtutis incremẽtũ vſq; in fi/ nem nõ finit᷑. Ipᷣe eſt qͥ fratrũ ſuoꝝnegligẽ tias nõ negligit.qͥ eoꝝ exceſſus arguit Ipᷣo p̃ſſente nõ licʒ eis quicq; vltra vires pᷣſume re.aut aliqͥd per negligentiaʒ pᷣtermittere.ĩ ita virtutes in vicia vertunt᷑. ſiper diſcreti eiꝰ pᷣſentiꝗ nõ eis licet ſiue ad dexteraʒ ſiue ad ſiniſtrã declinare.Hinc eſt illa ĩter iſm ⁊ fratres diſcoꝛdia grauis.⁊ ira pene ĩpla⸗- cabilis. Monita enim Joſeph vident᷑ eeis valde grauia.dura inſtituta.ↄcilia ĩpoꝛta / bilia. Quid nanq; durius quid difficilius qᷓ́ᷓ; nil faciẽdũ negligere.⁊ in om̃i ſuo facto nunq; modũ ꝑturbare.nunq; oꝛdinem cõ fundere. aut menſuram excedere. Hihil a ſe animus difficilius extoꝛquet.qᷓ; vt in oĩ affectione ſua modum ſeruet Ad officdium itaq; Joſeph pertinet cura ⁊ cuſtodia om / nium fratrum ſuoꝛũ ⁊ diſciplina ſingulo/ rum.ad ipᷣm ſpectat diſpoſitio gerendoꝛũ. ad ipᷣm ꝓuidentia futuroꝛuʒ. ⁊ vt bꝛeuiter concludã debethic noſter Joſeph totum interioꝛis ⁊ exterioꝛis hominis ſtatũ ⁊ ha / bitum. quantuʒ poſſibile eſt. plene cogno/ ſcere.nec ſolũ qualis ſit.verũ etiã qualis ei· ſevebed ſanclitei aeie⸗ Oiligenter inne pagt nec ſtigare. Per hunc itaq; Joſeph animus aſf etcan maſtamebtliolapemeritalei ſclecrottum e amatlocheraneikadpte liũ gignere. Siqdem nõ eſt ſenſualitat..nõ unaginatõis.nõ deniq; ipᷣius affectõis.ſecdd ſidue eruditur ⁊ quandoq; perducit᷑ad ple nam cognitionẽ ſui.ſicut per vterinuʒ fra/ trem eius beniamin quãdoq; ſubleuatur ad ↄtemplationem dei. De beniamin ſecũdo rachelis filio omniũ vltimo. S “ Eapitulum. xr. Icut eni per Joſeph gratiã di / ſ cretionis.ſic per beniamin intel llicgimus gratiã cõtemplationis. UVUterq; de eadẽ matre naſcitur.quia ⁊ dei cognitio ⁊ ſui.ex ratione ꝑcipitur. Longe tamen poſt Joſeph beniamin gignitur. · animus qui in ſui cognitione diu exercita tus.pleneq; eruditus nõ eſt.ad dei cogniti onem non ſuſtollitur. Pꝛius eſt vt cogno /- ſpeculo ⁊ diu diligenter inſpecto.incipit ei quedam diuini lumis claritas interlucere ⁊? inſolite viſionis radiꝰoculis e apparere deqlo nenvyt dendide comnſun huins d ſiderat L ſerand rquuto⸗ popinq Shesg fachel⸗ foimm fiens v. liumde noiaui pearee G ſndat tumn. dio umn nisin talte⸗ lusde rroch ſom: Nur⸗ agtſin tb aſinech lench Nerr r (ct? fape fuiff 0 thi⸗ an ellen guog leren Nenp merc gel net Clto doe düce llus ſen i engz ſine. ſiön heia ſüentes lnien hifclins, niſu ſao Noinenc; . Rbla Sͤwnoi offtcinn Ndlgon, ingnlo⸗ md. eriten Wwnn ün ecode üiguis Gentainne aninus uckape winffr ſublenam chaloſto mio, ininte nonis. unden Longe. Gtu nNn ntco ſsce⸗ ndeibt Uunan lsinumn udein ⸗Hen eoric t⸗A lucreſon innen/ ſonuc hepte pnge. ſiderat.iaʒ ſe beniamin ↄcepil ſperando em̃ coõcipit. deſiderãdo parturit. ⁊ quãto amplocreſcit deſideriũ.tanto ap/ de quo ꝓpheta. Signatũ eſt ſuper nos lu/ men vultus tui dñe.Exhoc itaq; lumie vi ſi dendi deũ.ſlammã deſiderij ↄcipit ⁊ fidu⸗ ciam ſumit. Mens ergo que iam viſionis huius deſiderio flagrat.ſi iam ſperat qd ð * pꝛopinquat ad partũ. Sʒ dicit ſcriptura Spes que differtur.atffigit animũ.nouit rachel.cui tanta pariendi anxietas ⁊ dolo ris immẽſitas. ideo pꝛe doloꝛe partus mo riens.vocauit hunc filiũ bẽnoym..id eſt fi/ lium doloꝛis. Ded pater eũ in circũciſiõe noĩauit beniamin.id eſt filiũ derxtere.ſcʒ de xtere excelſi.id eſt gratie dei. Ad hanc nan q; gratiã nunq; pertingit mens per ꝓpꝛiam induſtriã.dei eſt hoc donũ nõ homis meri tum.licet hoc accipiat nemo ſine ingẽti ſtu dio ⁊ ardenti deſiderio. Ideo rachel ſtudi um multiplicat.⁊ deſideriũ ſuũ quotidia/ nis incrementis acrius inflammat. In tã ta itaq; quotidiani conat anxierate.in hu/⸗ ius doloꝛis immẽſitate. ⁊ beniamin naſcit᷑ ⁊ rachel moꝛit᷑.quia cũ mens ſupꝛa ſe met/ ip̃am rapitur.humanã rationẽ ſupergre/ ditur.⁊ ad id quod ſupꝛa ſe eſt eleuata.⁊ in ertaſim rapta. cũ in diuinitatis lumine cõ/ ſpicit humana ratio ſuccumbit. Quid eſt em̃ rachel interit.niſi ratõis defect. Non ne rachel moꝛtna tunc erat.⁊ om̃is huma/ ne rõnis ſenſus in apoſtolo defecerat. qͥ di cebat.ſiue coꝛpꝑe ſiue extra coꝛpꝰ neſcio deꝰ ſcit.Ad quẽ ſtatũ gloꝛiat᷑ ſe nõ quidẽ iſſe.ſʒ raptũ fuiſſe. Scioinquithominẽ raptum — fuiſſe in tertiũ celũ. Sʒ qͥd eſt celũ ſ̊ tertiũ qð eſt inter terrã ⁊ celũ.hoc eſt inter coꝛpꝰ ſpiritũ. Sed alia eſt dignitas ſpiritꝰ hu/⸗ mani.alia ſpiritus angelici ⁊ longe alia ex cellentia ſpiritdiuini.Ad hoꝝigit᷑ celoꝛuʒ quodlibet.animꝰtunc veraciter erigit᷑.qñ terrenarũ cogitationũ ima deſerẽs.in eoꝝ ↄtemplatõe defigit᷑. Ad pmũ igit᷑ celũ per tinet cognitio ſui.Ad ſcᷣm cognitio ſpũs angelici. Ad tertiũ ↄtemplatio dei. Poſſu mus m illaʒ que in hac vita haberi põt co/ gnitionẽ.tribo gradibo diſtinguere.⁊ ꝑ tres celos deſignare. Ad pᷣmũ itaq; ⁊ ad ſecun düũ celũ.homĩes aſcendere poſſunt.ſed ad aliud quod eſt ſupꝛa rationẽ.niſi per men/ n ↄcepiſſe cognoſcat Beniamin adoleſcẽtnlus in mentis exceſ/ u. Ad hunc aũt erceſſum ⁊ huius cogniti onis aſcenſum. Chꝛiſtus qui ſine trib diſ cipulis in montẽ aſcendere voluit. nos ſi/ liter edocuit.per ſtudium operis.per ſtudi um meclitationis.per ſtudiũ oꝛatõis pau / ne tripliciſtudio perduci non poſſe figurg latim ꝓmouemur.⁊ qũq; ad pfectionẽ co⸗.k gnitionis perducimur. Multa em̃ experi mur operando. multa inuenimꝰmeditan / do. inueſtigando.multa extoꝛquemꝰoꝛan / do. Chꝛiſtus itaq; qui terrena docet in val tur. apparent moyſes ⁊ helyas. aparẽr aũnt le. hijs tribo comitiby celeſtia docet in möo⸗ te. Ibi xpᷣs tranſfigurat᷑ibi clarificatꝰvide in maieſtate.nõ in obſcuritate littere. ſedi cdaritate ſpiritualis intelligentie. Et hec qͥ nondũ auditoꝛ ꝓſternitur. nonduʒ rachel moꝛitur.nondũ beniamin naſcitur.ſʒ mox vt paterna vox intonuit diſcipulos ꝓſtra/ uit.quia ad id qd diuinitus inſpiratur. hu mani ſenſus capacitas deficit. QOd ergo p/ pheta per rachelis interitum. hoc euãgeli ſta deſignat per caſum diſcipuloꝛum. hoc pfſalmiſta expꝛimit in beniamin per mentꝭ exceſſum. Poſſumus tamen per moꝛtẽ ra chel ⁊ per exceſſum beniamin diuerſa con templationũ genera ĩtelligere. ⁊ illa ſupꝛa rationẽ eſſe. Unum ſupꝛa rationẽ ſed non pꝛeter rationẽ̃.aliud ⁊ ſupꝛa ⁊ pꝛeter ratio nem.vnũ ad moꝛtem rachel.alterum per/ tinet ad beniamin exceſſuʒ. In pꝛimo ben/ iamin interficit matrem. vbi omnẽ ſuper/ greditur rationẽ.in ſecundo etiã ſeipᷣm ex/ cedit.vbi in eo qð ex diuina reuelatione co gnoſcit.humane intelligentie modũ trãſcẽ ſcendere.niſi ab eternoꝝ contemplation ad temꝑalia ↄtemplanda. intuitũ mentis reuocare.Quid eſt ꝙ Joſeph ?⁊ Beniamĩ conueniunt ⁊ oſcula iungunt. niſi ꝙ medi tatio ⁊ contemplatio ſepe inuicem ſibi.cuʒ rationis atteſtatione occurrunt. In moꝛ/ te igitur rachel. contemplatio ſupꝛa ratio/⸗ nem aſcendit.in introitu beniamin in egi / ptum.ↄtemplatio vſq; ad imaginationẽ ᷣ ſcẽdit. In ðoſculatõe beniamĩ ⁊ ioſeph di re iſi pe uine reuelatõi.humana rõ applaudit. tis exceſſum ſupꝛa ſeipos rapti.nunq; pr tingunt. Ideo bene de beniamin dicitur. logo. Lapitulum xij. dit. Ded quid eſt beniamin in egiptum dem diſcipuli ſtantes aſpiciunt. nondũ in faciẽ cndunt.nondũ paterna voxauditur. oe ſpiritualbus ſenſibus Ecigitur de pꝛole Jacob ſpũaliti tellecta dicta ſufficiant. quam ſub bꝛenitate ſic epylogare poſſumꝰ Jacob eſt virtuoſus animꝰ.huiꝰdue ſunt vxoꝛes.lya ⁊ rachel.Lya eſt affectio.rachel ratio. Ha rum due ſunt ancille bala? zelpha ¶ye ſer uit zʒelpha id ẽ affectioni ſenſualitas.rache li bala id ẽ rationi imaginatio Exhijs om nis vᷣ̈tu tũ ꝓles h̊ oꝛdine naſcendo ꝓgredit᷑ NQuattuoꝛ pmi filij lye ſunt. pmus ruben. timoꝛ pene.ſecundꝰſymeon. doloꝛ peniten tie.tertius leui.ſpes venie. quartus indas. amoꝛ: iuſticie. Deinde naſcunt᷑ duo filij ba le.Pꝛimꝰdan.conſideratio futuroꝝ malo rum. ſecund'neptalim. ſpeculatio futuro/ rum bonoꝝ. Poſtea duo filij zelphe. Pꝛi/ mus gad. rigoꝛ abſtinentie.ſecund' aſer. vi gaoꝛ patientie. Poſt iſtos tres nouiſſimi lye liberoꝝ ſunt.iſachar gaudiũ ↄſcientie.ʒa/ bulon.odiũ malicie.Oyna.venuſtas vere cundie. Poſtremo ſequunt᷑ duo filij rache lis.hmus Joſeph.diſcretio ſeu ↄſideratio ſui. ſecũdus ẽ beniamin. ↄtemplatio ſeu vi ſio dei. vel ioſeph. pꝛudentia vera. Benia min vero.intelligetia pura.vt ad ioſeph ꝑ/ tineat illud genus ↄſideratõis qð eſt ð mo ribus. Ad beniamin illud genꝰ qð eſt de in niſibiliby. Pꝛudẽtia vera quã diſcernimꝰa pꝛudentia carnis. eſt de acqrendis mitipli candis ⁊ ↄſeruandis moꝛib bonis. Intel ligentia pura quã ſequeſtramꝰ ab admixti one imaginatõis.eſt deotemplãdis 2 pꝛe hendẽdis rebo ⁊ inuiſibilibo ⁊ eternis. Hec ergo ex pᷣlibato libꝛo Richardi bꝛeuit᷑ col/ lecta ſunt. vt huiꝰbꝛeuitatis ſuauitas.⁊ ſu/ auis vtilitas.ad ꝑlegendũ totũ aliũ libꝛuʒ ⁊ alia ab eo deↄtemplatõis⁊ charitatis ꝑ/ fectione ↄſcripta mentẽ lectoꝛis alliciat.et inge ad virtutis ⁊ ſ alutis pfectũ ꝑueniat. Tractatus tertius huius compendij. de ſpiritualibo ſenſibo hominis adotempla tonis ꝑfectionẽ ꝑtingentibus. D ontemplati a onis apicem ⁊ ꝑfectionis eiꝰcul mmDeen cũ mens humana vſu quĩ qʒ; ſpiritualiũ ſenſuũ ꝑueniat.de quibo in li bello quẽ ſoeculũ ↄſideratõis intitulamuſ vvbi quedã vtilia deↄtemplatione bꝛeuiter collecta ſunt que ipᷣius operꝭ bꝛeuitas ple/ ne ↄſiderare nõ ꝑmiſit. Ideo ſpecialiter ð eis ⁊ eoꝝ diſtinctõe tractare decreuimus. Huius aũt tractat erũt.xiij.capła bꝛeuia. Capitula tertij tractatus. Pꝛimũ de ſenſuũ coꝛꝑaliũ ⁊ ſpiritualiũ diſtinctione. Secundũ de ſenſuũ difficili cognitione.Tertiũ de eoꝝ exꝑimentali no ticia ⁊ eius ꝑfectione. Quartũ de ipᷣoꝝ diſ tinctione pᷣmo penes potẽtias rationales. Quintũ de hmõi diſtinctõe penes actꝰ vi/ tales. Sextũ de eoꝝ diſtinctõe penes rati/ ones obiectales. Septimuʒ in ſpeciali de ſpirituali ſenſu auditus. Octauũ de ſpiri/ tuali ſenſu viſus. Nonũ de ſpirituali ſenſu olfactus. Decimũ de ſpirituali ſenſu tact᷑. Vndecimũ de ſpirituali ſenſu guſłꝰ.Duo decimũ de hoꝝ ſenſuũ impedimẽtis. Tre decimũ de eoꝝ remedijs ⁊ iuuamẽtis. Deſenſuum ſpiritualiũ ⁊ coꝛpoꝛaliũ diſtinctione. M LALapitulum pꝛimim. Tex diuinis ſcripturis ⁊ ſanctoꝝ di ctis colligit.ſicut quinq; ſunt ſenſus coꝛpoꝛales exterioꝛis homĩs.ſic interioꝛis homiĩs ꝓpoꝛtionabiliter ſenſus quinq; ſpiri tuales aſſignant᷑. Uñ in li.de ſpiritu ⁊ ani/ ma dicit᷑ ꝙ duo ſunt in homĩe ſenſus. vnꝰ exterioꝛ alius interioꝛ.cũ em̃ homo cõſtat ex anĩa ⁊ coꝛpoꝛe ſeu carne.⁊ in carne ſint quinq; ſenſus viſus.auditus.guſtus.odo ratus.⁊ tactus.quos tam nõ mouet abſq; anime ſocietate. ita ania ſuo mõ habet qn/ qᷓ;; ſenſus.quia ſpirituales res nõ coꝛꝑali/ bus ſenſibo. ſed ſpiritualib rimande ſunt. De ſpirituali viſu in Deutro.diuina voce dicit. VUidete quia ego ſum ſolus.De ſpiri tuali auditu in Apocalipſi.Qui habetau/ res audiẽdi audiat quid ſpirit dicat eccle ſijs. De ſpirituali guſtu in pᷣs. Guſtate ⁊ vi dete quoniã ſuauis eſt dñs. De ſpũali ta/ ctu in euangelio loquit᷑ xp us.qͥ ſe muliereʒ mag' fide q; manibo vel coꝛꝑe tetigiſſe oſtẽ dit dicens. Quis eſt qui me tetigit. De ſpi rituali odoꝛatu ait ſponſa in canticis. In odoꝛe vngẽtoꝝ tuoꝝ currimꝰ. De hijs ſen ſibe dicit Bernarc'libꝛo deamoꝛe dei . ꝙ ſi cut coꝛpus habet ſuos quinq; ſenſus qui/ bus anime ↄiungit᷑ vita mediante.ſic⁊ ani ma habet ſenſus quinq; quib deo ↄiungit mediante charitate. Ideo dicit apłus. No lite ↄfoꝛmari huic ſeculo.ſed refoꝛmamini in nouitate ſenſus veſtri. Per ſenſus ergo coꝛꝑpis veteraſcimꝰ ⁊ huic ſeculo ↄfoꝛma/ mur. Per ſenſus vero mẽtis.in agnitõem nairene ghirion plened nopen haoit./ bioden nan Ntſpiri cumvi fation auzan one Gonk ſopi yerd tumm ſub⸗ Vero maſt inter, ſecge leſeue litenn. lcite abeenia. Drungliä nicdi nentino Ripord mnonalss. mesachi, epenesrnti/ inſpeciglide Müdeſopin⸗ imnmualiſeniu liſcnuc.. ugul,Deo imens. Tre namets. 1ccnporli. tſancor di ſunt ſcns ſcintenorss guingon Pinmtan⸗ ſanis, vnocitt nanmeſut Utro,odo ngabſc Nben / rel⸗ ngeſunt m N de uar fdcnct Saknern deſpillux ngn eßt Debisſen nedelgyſ Inſusqul/ neſcꝛan coꝛiung plus. ⸗ ſummin nſus ergo boinn gnitöen de ſpiritualibus ſenſibus dei renouamur. gnitione. De ſenſuum ſpiritualiuz difficilico Ed hoꝛum ſenſuum ſpiritualiuʒ diſtinctionem cognoſcere aceo/ frfrum officia et actus atq; obiecta plene diſcernere non facile eſt.quia hoc ne mo perfecte nouit niſi qui experimento ꝓ/ bauit. Licet tamen inexperti.quantum no bis deus degerit. hos ſenſus diſtiguere tẽ/ ptabimus.Quidaʒ aũt eos ita diſtinguũt vt ſpiritualis viſus dicatur in quantũ per eum videtur dei ſumma pulchꝛitudo ſub ratione ſplendoꝛis. Auditus in quantuʒ pꝑ euz auditur eius ſumma armonia ſub ra/ tione verbi. Guſtus in quantum pereum guſtatur ſumma dulcedo ſub ſub ratione ſapientie compꝛehendentis vtrũq; ſcilicet verbum ⁊ ſplendoꝛeʒ. Odoꝛatus in quan tum per eum odoꝛatur ſumma fragrantia ſub ratione verbi inſpirati in coꝛde.Tactꝰ vero in quantum per eum aſtringitur ſum ma ſuauitas ſub ratione verbi incarnati ? inter homines habitantis coꝛpoꝛaliter et reddentis ſe nobis palpabile ⁊ amplexabi le ſeu oſculabile per ardentiſſimam chari/ tatem. Deſſenſuũ ſpiritualiũ experimentali no ticia ⁊ eoꝝ perfectcdde. Lapitulũ.iij. ſ id qð querimus clarius diſtin/ guere volumus ſi valemus.di/ cimus ergo in pꝛimis ꝙ ſpirituales anime perceptiones dicuntur ſenſus.in quantuz ſunt noticie experimentales. eſt auteʒ expe rientia. obiecti pꝛeſentis certa noticia.qua obiectum ipſum actu vitalia potentia per ceptiua realiter attingitur. Unde quantũ/ cunq; auctoꝛitatem vel rationem haberezʒ fidem vel opinionem aut ſcientiaʒ qdð mel eſt dulce.pꝛopter hoc non haberem experi mentalem noticiam de illo.niſi guſtum ex terioꝛem illud guſtabile pꝛeſentialiter ⁊ re/ aliter attingere contigiſſet. Simile eſt de guſtu interioꝛi ⁊ alijs ſenſibus ſpiritualibꝰ Unge ſi ego lego vel audio quoniã ſuauiſ eſt dominus. non ideo de hoc experimen/ talem noticiam habeo.niſi guſtus ſpiritua exꝑimentali guſtatione dicit ſponſa in can tieis. Fructus eius dulcis gutturi meo. Hec autẽ ſpiritualis experientia pancoꝛũ eſt. quia ſolũ perfectiſſimoꝛũ dicẽte Bern⸗/ ardo ſuper cantica.Quicquid de tuis oc/ cultis ſcimus o domine Iheſu.aut ſcriptu ra docente.aut ſpiritu tuo ſancto reuelan/ te. aut certe qð perfectiſſimoꝛũ eſt guſtan/ do cognoſcimus. id eſt noticia experimen tali ſentimus. Sicut ergo per ſenſus coꝛ/ poꝛales habemus experientiam de ſenſibi libus.ſic per ſenſus ſpirituales. licet diffi/ * 4 . ritualibus. LQCKaplitulũ.iiij. De diſtinctõe ſenſuũ ſpiritualiuʒ penes * tes ꝙ cum ipᷣi habeant denomĩa . tionem ſenſuũ coꝛpoꝛaliũ ſic cum eis quj⸗ dam habent ſimilitudinc. Ideo etiam pꝛo poꝛtionaliter ad eos triplicẽ recipiunt dii tinctionem. Unde hos diſtinguere poſtu culter habere poſſumus experientiã de ſpi Ed iam de hoꝛum ſenſuum diſ⸗ ſ tinctione loquamur. pꝛetermittẽ mus. Pꝛimo quantum ad potentias in qͥ/ bus ſunt. Secundo quantũ ad actus qui ab eis pꝛocedunt.Tertio quantũ ad obie/ cta circa que pꝛoſequenda vel cognoſcen/ da pꝛoficiunt. Quantuʒ ergo ad pꝛtimam diſtinctionẽ.dicimus qꝙhij ſpirituales ſen ſus ſunt in anima.ſcilicet ſpirituali ſubſtã/ tia ſcdᷣmi tres eius potentias pꝛincipales. in quibus conſiſtit imago beatiſſime trini tatis. Pꝛimo nanq; in potentia memoꝛati ua que appꝛopꝛiatur patri.conſiſtere dici –c ſpiritualis auditus Secundo in potentia intellectiua que appꝛopꝛiatur filio.ſpiritu/ alis viſus.Tertio in potentia affectiua ſeu volitina.que axpꝛopꝛiatur ſpiritui ſancto. tres alij ſpirituales ſenſus ſcilicet olfactus tactus ⁊ guſtus.⁊ h̊ ſcdᷣm tres ipᷣius volũ/ tatis actus.videlicet deſiderium.dilectio/ nem ⁊ delectationẽ.vt ad actum deſiderã/ di pertineat ſpiriualis olfactus.ad actuʒ diligendi.ſpiritualis tactus.ad actum de/ lectandi ſpiritualis guſtus. Nam ſicut fa/ meſcẽs pꝛimo cibũ coꝛpoꝛalẽ de longe na/ ribus odoꝛat ⁊ odoꝛando deſiderat.ſecun do ipᷣm magis pꝛopꝛie manibus tangit et tangendo diligent᷑ tractat.tertio intus oeꝛ recipit ⁊ recipiendo deguſtat. Sic anima cibum ſpiritualẽ.qui deus eſt experimen)/ taliter ſentit. ⁊ per tres actus affecrine po⸗ . „— tentie ſpiritualiter attingit.pꝛimo ipſumꝝ deſiderium odoꝛans.ſecundo per charita tis dilectioneʒ tangens. tertio per delecta/ tionem deguſtans. Et hanc diſtinctionez ſpiritualium ſenſuum per potentias ſub⸗ iectiuas aliqualiter innuit Richardus li/ bꝛo.iiij. de contemplatione dicens.ꝙ ſicut deus per memoꝛiam auditur. ⁊ per intelli gentiam videtur.ita per affectuʒ amplerxa. tur ⁊ aſtringitur. Ulbi per affectum quo ðᷣ us aſtringitur tres ſenſus ſpirituales. ſci/ licet olfactus guſtus ⁊ tactus compꝛehen/ duntur. ⁊ hoc ideo quia perta ctum deus amplexatur. guſtus autem eſt ꝗ uidam ta/ ctus.⁊ ideo etiam guſtui deſeruit olfactus De diſtinctione ſenſuum ſpiritualiuʒ penes actus vitales. Lapitulupy. Uaantum vero ad ſecundam diſti gq cctionem boꝛum ſenſuum. queat/ teengditur penes operationes vel a ctus vitales que in eis ſunt.⁊ ab eis quod ãmodo pꝛocedunt.J am expꝛecedenti diſ/ tinctiõe ſatis inferre poſſumus quales ſüt huiuſmodi actus. Hã ex ea ſu fficienter ap paret ꝙ pꝛimo ad anditum pertinet dini⸗ nas inſpirationes recipere ⁊ retinere. ſecũ do ad viſuʒ pertinet diuinas perfectiones intelligere ⁊ cognoſcere. lertio ad olfactuʒ pertinet diuinas pꝛomiſſiones deſiderare 7 appetere. Quarto ad tactum pertinet di/ uinas id eſt charitatiuas operationes effi/ cere.⁊ in eis deum quaſi amplexando tene rc. Quinto ad guſtum pertinet diuinas id eſt eternoꝛum pꝛemioꝛũdelectationes iam quodammodo ſpecialiter attingere? ſua/ uiter ſapere. Et hanc diſtinctionem ſenſu/ um per ſuas operatões ſpirituales ſen eo/ rum actus vitales quibus ad deum poſ/ ſunt pertingere notaſſe videtur Hugo li⸗ bꝛo de archa noe.vbi ait.qꝙ ad deuʒ pertin gere eſt cum ſemper ⁊ per deſiderium que/ rere.⁊ per cognitionem inuenire ⁊ per gu/ ſtum tangere. Licet autem deus dum per deſiderium queritur ſcð m aliquid vt pꝛe/ ſens non attingatur. tñ neceſſe eſt vt ſcoᷣm gliquid etiaʒ tunc vt pꝛeſens habeatur. qꝛ ſicut dicit Gꝛegoꝛins.Pꝛofecto qui deum deſiderat.eum iam habet quem amat. ⁊ ta men habitus amplius queritur. quia ſine fine qᷓrendꝰqͥ ſine fine eſt diligendus vt ait Auguſtt.ſuper illud pᷣs.querite faciem eiꝰ De ſpiritualibus ſemper. De ſenſuum ſpiritunalium diſtinctione penes rationes obiectales. . Capitinũ. vj. Lantum ad tertiam diſtinctionẽ q quam pꝛediximus aſſignandã eſ/ ſee penes obiecta circa que cogno ſcenda vel pꝛoſequenda ſpirituales ſenſus pꝛoficiunt.Ex pꝛemiſſis faciliter conclu⸗ ditur ꝙ deus ſcöm diuerſas rationes ob⸗/ iectaleg huiuſmodi ſenſus vitaliter immu tantes ſpiritualiter attingitur. Unde dcuſ dicitur pꝛimo obiectum ſpiritualis audi⸗ tus in quantum diuinis inſpirationibo lo/ quens. Ipſe eſt obiectum viſus in quantũ diuinis perfectionibus lucens Ipe eſt ob iectum olfactus in quantum diuinis pꝛo/ miſſionibus alliciens. Ipſe eſt obiectũ ta/ ctus in quantum dininis id eſt charitati/ uis ⁊ meritoꝛijs operationibus perficiẽs. Iple eſt obiectum guſtus in quantum di/ uinis id eſt pꝛemiatoꝛijs delectationibus 9 retficiens. Et hanc diſtinctionem ſenſuum ſpiritualium per rationes obiectiuas ali/ qualiter tetigit Auguſtinus libꝛo.x. cõſef. ita vicens. Quid amo cũ deum meũ amo. Certe non exterioꝛa ſed amo quandain lu cem ⁊ quandam vocem ⁊ quendam odoꝛẽ 7 quendam cibum ⁊ quendam amplexum interioꝛis hominis mei vbi fulget anime mee lumen quod non capit locus. vbi ſo⸗ * nat verbuz quod non capit tempus.vbio/ let odoꝛ queʒ non ſpargit flatus. vbi ſapit cibus quem non minnit edacitas ⁊ vbi he ret bonũ qð nõ diuellit ſocietas. Deoe ſpirituali ſenſu auditus. Lapitulum. vij. Eaqd ad aliqualem declarationem I ⁊z maioꝛem elucidationem omniũ peꝛedictoꝛum vtile iudicamus de gquolibet hoꝛum ſenſuum particulariter ꝓ ſeqni ⁊ ea que de eis balbuciendo lomnr ſcripturarum auctoꝛitatibus confirmare. Pꝛimo igitur de ſpirituali ſenſu audit di . . ximus ꝙ eſt in potentia anime memoꝛati/ na.quiavt Richardus ait deus per memo ꝰ* riam anditur.qð ideo conueniẽter dici vi detur quia auditus eſt ſenſus doctrie. Ad memoꝛiam autem pertinet doctrinam ac/ cipere. Licet tamen auditus iſte ſit in me/ moꝛatiua nihilominus ad ſpiritualiter de um audiendum opus eſt vt diſponatur et folin gbllitet lectiua? dusſup diendi⸗ diendl. ſectum propri ſpirane obicctn rtioni. tonbn gnidlo nigeni ginſ gin ſacn lter aus dile fior dic deue lline domm ſnme ſont. lingue Ben ctyer A runn We is nis tlige doſt ace Umen lead erſ hein eſi u knctote Aüincione nandi d/ gue cogno ulegſchiu, rcucu⸗ ones ob⸗/ erinma Indedenl lulisaudi niondhlo⸗, Zingganti. eckob diuinispro, tobieain⸗ tchannn is perficis gnantundi ccationchs nennhrn ictunga/ ordck. n neino. mnlu nocor lecum nine pbiſo⸗ bio⸗ wbiſapit Wibe ms. artonen gemonmu ſcanus de cluruerg oloqmn ntrmare, audißdi lemoꝛat/ nan erdicy Cnie 3 inamd/ ſtinn/ naliade hotur et telligenti ſenſibus abilitetur vtraq; alia potentia ſcilicet intel lectiua ⁊ affectiua quia ſicut dicit Richar/ dus ſuper illo verbo.Qui habet aures au Diendi audiat⁊ cetera Ille habet aures au diendi.qui habet ſenſum intelligendi ⁊ af/ fectum diligendi. Huius antem auditus ꝛopꝛius actus ſeu officiuz eſt.diuinas in ſpirationes recipere.⁊ retinere.⁊ deus eſt obiectum eius in quantum diuinis inſpi/ rationibus loquens. ⁊ interioꝛibus locu/ tionibus docens. Juxta illud pᷣs. Audiaʒ quid loquatur in me dominus deus. Di/ niĩa enĩ locutio interioꝛ inſpiratio eſt.quia ſicut dicit Auguſtinus ſuper Geñ.ad litte raʒ. Sapientia dei non ceſſat loqui occul/ la inſpiratione ad intellectualem creaturã cuius allocutionis habuit experientiã ſpõ ſaque dicit. Uox dilecti mei pulſantis. Et iterum. Anima mea liquefacta eſt vt dile/ ctus locutus eſt. Hec itaq; vox ſeu locutio Ddilecti non exterioꝛ ſeu coꝛpoꝛalis ſed inte rioꝛ⁊ ſpiritualis intelligenda eſt.quia ſicut dicit Gꝛegoꝛius ſecũdo moꝛalł.Loquitur deus intrinſecus ſilenter. ſonans inuiſibi/ li lingua.Et vt idem ait.xxvij.moꝛał. Uox Ddomini auditur cuʒ gratie eius inſpiratio in mente concipitur. Et tunc ſponſus cuʒ r e ſponſa.hoc eſt deus cum anima inuiſibili lingua ſpiritualiter confabulatur. Unde Bernardus ſuper cantica dicit.ꝙ ſpirituſ eſt verbum diuinuʒ.ſpiritus quoq; eſt ani ma. ⁊ habẽt linguas ſuas quibꝰſibi alteru/ trum colloquantur pꝛeſenteſq; ſe indicent ⁊ verbiquidem lingua eſt fauoꝛ dignatio/ nis. anime vero lingua eſt feruoꝛ deuotio/ nis. De ſpũali ſenſu viſus. ſpirituali auteʒ viſu pꝛediximꝰ d Ppeſtin potentia anime intellecti / ua ⁊ vt Richardus ait deus peri ₰ ã videtur.⁊ licet a domino in exo do ſiu dictum. non videbit me homo⁊ vi/ uet.qð de beatifica viſione accipiendũ eſt. tamen deuz in hac vita aliqualiter videre poſſumus.non ſoluz viſione fidei enigma tica de qua dicit apoſtolus.videmus nũc per ſpeculum in enigmate.ſed etiam viſio⸗ ne intelligentie que maioꝛ eſt fidei.licet ſi / ne fide haberi non valeat dicente pꝛophe/ Ia. Niſi credideritis non intelligetis. Et ðᷣ hac viſione intellectuali dicit Sꝛegoꝛius. xiiij.moꝛabł.ſuper illo Job. Uidebit facieʒ eius in iubilo.q; pleriq; contemplatione qᷓ dam etiam pꝛius q; carne ſpolientur hila/ reſcunt.dum in iubilo faciem dei conſpici unt.qð fit dum aliquis oculum in radio e terni ſolis figit.ibi viuens lumen videt.qꝛ lã omnis mutabilitatis viciſſitudine atq; obumbꝛatione calcatis. veritati eternita/ tis inheret.huius itaq; intellectualis viſus ſeu ſpiritualis oculi pꝛopꝛius actus ſeu of ficium eſt.diuinas perfectiones intellige/ re⁊ experimentaliter cognoſcere.⁊ deꝰ eſt obiectum eius in quantum diuinis perfe/ ctionibo lucens.quia diuine perfectiones ſũt.velut pulchꝛitudĩes obiectales in deo relucentes.⁊ anime intelligentiam illumi nantes Harum perfectionum diuina⸗ rũ pulchꝛitudinem ⁊ luminoſitatem ſpon ſa in canticis experta dicebat. Eccetu pul cher es dilecte mi ⁊ cetera.Et iterum. Di/ lectus meꝰcandidꝰ⁊? rubicundelectꝰex mi liba ⁊ ceter. De ſpũali ſenſu olfactꝰ ſpirituali vero olfactu pꝛemiſi d mus eſt in potentia anime affe CLtiiua ſeu volitiua ⁊ hoc ſcʒ acti deſiderandi.quia ſicut canis venaticꝰque rit ⁊ ſequitur ceruũ per odoꝛis olfactum. ſic anima deum per affectionis deſideriuʒ Igeo Johãnes euangeliſta dicebat.odoꝛ tuus domine excitauit in nobis concupiſ/ centias eternas id eſt deſideria eternoꝛuʒ. HNuius ergo ſpiritualis olfactus pꝛopꝛiꝰ actus ſeu officium eſt diuinas etern oꝛum pꝛemioꝛum pꝛomiſſiones deſideranter et feruenter apetere. Et deus eſt obiectũ eiꝰ in quantnin diuinis pꝛo miſſionibo allici/ ens.quia vt dicit Oyoniſius.iiij.eccleſiaſti ce ierarchie ipſe eſt fontana copia ſuſcepti onum diuinarum ſuauitatum.refundens de ſua plenitudine diuiniſſimas fragran / tias. Hee autem odoꝛifere ſuauitates ſiue fragrantie conuenienter intelligi poſſunt huiuſmodi pꝛomiſſiões delectabiles a co pioſiſſimo diuine gratie fonte pꝛoceden/ tes quibus per deſiderium in deum tendi mus. De quib ait pᷣs. Sicut ceruus deſi⸗ derat ad fontes aquaruʒ. ita deſiderat aĩa mea ad te deus.Et de quibus in oꝛatione d 2 7 4 *°. De ſpiritualibus petit eccleſia vt ad pꝛomiſſiones tuas ſine offenſione curramus. Hee ſunt itaq; odo/ rifere vngenta quibus in curſu pꝛeſentis vie in quo deum querimus conſolamur. De quibus ſponſa experta loquitur. Ino doꝛe vngentoꝛum tuoꝛum currimus poſt te. Ubidicit Bernardus ꝙ quanto quis deo familiarius vite merito ⁊ mentis pu/ ritate appꝛopiat tanto recentioꝛum aroma toꝛuʒ ⁊ vnctionis ſuauioꝛis ſentit fragran Deoe ſpüali ſenſu tact. Capitulũ.x. E ſpirituali autem tactu ſupꝛa d diriſſe meminimus ꝙ eſt in potẽ tiea anime affectiua ⁊ hoc ſcᷣm a/ tum diligendi⁊ amandi.quia ſicut dixit Auguſtinus.ix.de trinitate. Uoluntas ha pet vnum pꝛopꝛium actum qui eſt actus te nendi ſeu amplexandi ⁊ quaſi poſſidendi. quos actus non poteſt habere intellectus. Maz poſſeſſio non eſt actus cognoſcentis ſed voluntatꝭ habentis.ſicut? ſanitas non eſt medici cognoſcentis ſed ſani eam habẽ tis Huius igitur ſpiritualis tactus pꝛopꝛi us actus ſeu officiuʒ eſt diuinas id eſt cha ritatiuas operationes efficere.⁊ in eis deũ quaſi amplexando ⁊ poſſidendo tenere Et deus eſt obiectum eius in quantum diui/ nis id eſt charitatiuis ⁊ meritoꝛijs affectio nibus ⁊ operationibus animaʒ perficiens Et hoc habet fieri per dei perfectam cha/ ritatem qua amando tenetur. tenendo am plexatur. ⁊ amplexando oſculatur dicen/ te ſponſa. Tenui eum nec dimitam. Et ite rum Leua eius ſub capite meo ⁊ dextera il lius amplexabitur me.Et rurſus.Oſcule tur me oſculo oꝛis ſuni Manus igitur ſpi/ rituales quibus ſponſa tangit ſponſum et inſeparabiliter tenet ſunt charitatine affe/ ctiones⁊ operatiões. Amplexus vero ſũt amoꝛoſe ⁊ feruide mentis deuotiones.per leuam eniʒ.que eſt ſub capite.ſignificatur cognitionis intellectiue ſplẽdoꝛ.per dexte ram que amplexatur.dilectionis affectiue feruoꝛ. que per deuotionem. ad amoꝛoſaʒ dei vnionem tenditur. Oſculuʒ autem eſt ipᷣa ſemper intellectualis vnio.qua anima cum deo intime coniungitur.De qua dici tur. Qui adheret deo. vnus ſpiritus eſt cũ De ſpũali ſenſu guſtus. Lapituiu. xj. E– ſpirituali niq; guſtu pꝛedictũbe d eſt. ꝙ conſiſtit in potentia anime . affectiua. ⁊ hoc ſcðᷣm actum dele ⸗ ctandi quia actum guſtandi non habet in tellectus.ſed voluntas.ſicut de actu tangẽ di pꝛemiſimus. Huius ſpiritualis ſenſus pꝛopꝛius actus ſeu officiuʒ eſt. diuinas.id eſt eternoꝛuzʒ pꝛemioꝛum delectationes.iã quodammodo experimentaliter attingere ⁊ eoꝛum ſuauitatem.delectabiliter ſapere. Et deus eſt obiectum eius in quantum di ninis.id eſt pꝛemiatoꝛijs delectationibus reficiens. De hoc guſtu dicit Bernardus in libꝛo de amoꝛedei. Mens eſt quedam vis anime qua inheremus deo ⁊ fruimur. Fruitio autem hec eſt in ſapoꝛe quodam diuino quare ſapientia a ſapoꝛe dicit᷑. Sa poꝛ autem iſte in guſtu quodam eſt. guſtuʒ vero iſtũ digne nemo poteſt expꝛimere nec etiaʒ ille qui meretur guſtare.ſed poteſt di cere. Guſtate ⁊ videtequoniam ſuauis.id eſt delectabilis eſt dominus. Et hanc dei ſuanitatem delectabilem electi ſapiũt. CIn de Bꝛegoꝛius.xj.moꝛal.ſuper illud Anris verba dijudicat ⁊ fauces comedẽtes ſapo/ rem dicit.ꝙ electi non ſolum audiunt ver/ ba ſapientis ſed etiaʒ guſtant.vt eis in coꝛ/ de ſapiat.qð repꝛoboꝛuʒ non mentibus.ſʒ ſolummodo auribus ſonat. Aliud nancs eſt cibum ſolum nominatuʒ audire. aliud vero eſt guſtare. Electi itaq; cibum ſapien tie ſic audiũt vtdeguſtent.quia hocquod vere audiunt.eis per amoꝛem medullitns ſapit Repꝛobi vero qualiter ſapiat ignoꝛãt Aliud eſt ergo de deo ſcire.⁊ aliud qð co/ gnoſcitur faucibus intelligentie deguſta⸗ re.Hunc ſapidum cibuʒ per charitatis di lectionem⁊ dilectionis delectationem co/ mederat ſponſa in canticis.cuʒ ait. Come di fauum cum melle meo. Et de huiuſmo di cibi reſectione dicit pſalmiſta. Panẽ an geloꝛum manducauit homo. que verba li cet ſpiritualiter pertineant ad ſpiritnalem deguſtationem ⁊ comeſtionem ſen mandu cationem huius cibi.ſcᷣm dininitatem ta men aliqualiter pertinent ad Chꝛiſti hu/ manitatem. in quantum ſpiritualiter gu/ ſtatur per incarnationis myſteriũ. vel per enkariſtie ſacramentum. in quibus eſt ani ede ſtentat Ouin num., porli ichan perſo perge ſtum praib⸗ aeis. per oſign guint yn ſpit an fon un⸗ deo⸗ deore pete figie terſc fenst ble Kmn antil Pbr boi upetieni umdee⸗ nbeben tacumnnge 1 ſenſng Munas id oncs ig ungere rſper. muandi mondes Bonns Nefunn. 1e quodnn edici G nekgetn puimarenee ſedpockdi nſuonss, 0 Ethancdei ſwßpo/ ne/ vincor,/ busg nancs edliud mi boegtok Mrlims uſon liudcco⸗/ edeglit⸗ vunrans d onemco/ 1 Come chniuſnno . Pane 4 4 e verbe l irimelen mnnandu gitatemta priſtibu⸗ gluter/ i.N. ſpor gockant me delectabilis refectio ⁊ ſpiritualis vite ſu ſtentatio. Alioquin non dixiſſet Chꝛiſtus Qui manducat hunc panem viuet ineter/ num. Nam qui manducat non ſolum coꝛ/ poꝛaliter. ſed etiam ſpiritualiter per fidem ⁊ charitatem. Chꝛiſtus qui vita eterna eſt per ſpiritualem vnionem incoꝛpoꝛatur. et per guſtum humanitatis peruenit ad gu/ ſtum diuinitatis. ac per̊ quodamodo ad pꝛelibamen ⁊ pꝛeguſtationem eterne felici tatis. Ideo bene exclamat Auguſtinus ſu per Johannem. O ſacramentuʒ pietatis. o ſignum vnitatis.o vinculum charitatis. qui vnlt viuere accedat credat ⁊ incoꝛꝑet᷑ vt viuificetur. . ſdDdiſtictione ⁊ eoꝛuʒ perfectione di xerimꝰ.reſtat vt de hijs que in no bis hanc ĩpediunt perfectionẽ diſſeramuſ Hec aũt tria ſunt pꝛecipua.vnũ qð ad ani mã.aliud qð ad coꝛpus.reliquũ qð ad ex/ terioꝛa pertinet. Pꝛimũ eſt culpabilis infe ctio.ſecundũ eſt carnalis depꝛeſſio tertiuʒ eſt tempoꝛalis turbatio. Et pꝛimo quideʒ culps bilis infectio duplexeſt. vna culpeo riginalis.de quo ipedimento dicit Bern/ argdus ſuper cantica. Sapoꝛem interioꝛẽ perdidimus ab ipᷣo exoꝛdio generis noſtri ex quo coꝛdis palatũ ſenſu carnis pꝛeualẽ te in fecit virus ſerpentis antiqui.cepit nõ ſapere bonuʒz. ac ſapoꝛ noxius ſubintrare. Exhac ergo radice ceperũt interioꝛes ſen ſus lãgueſcere ⁊ tabeſcere. Alia eſt infectio culpe actualis ⁊ pꝛecipue moꝛtalis.ex qua ſpiritualiũ ſenſuũ vſus ĩpediuntur eo ꝙ ꝑ cam potentie anime ⁊ maxime voluntas ð foꝛmantur.qð patet ex peccatoꝛũ moꝛtali/ um diſtinctione. que exſeptena voluntatis deoꝛdinatione ſumitur Uoluntas em̃ aut deoꝛdinatur quia illud appetit qð non eſt appetendũ.aut quia refugit qð non eſt re/ fugiendũ. Si pꝛimo modo hoc eſt triplici ter ſcdᷣm triplexcõmutabile bonũ ſeu appa rens bonũ ſcilicet honeſtũ vtile ⁊ delecta/ bile.quia aut illud bonũ apparẽs honeſtũ. eſt pꝛiuata excellentia quã amat ſuperbia. aut illud bonuʒ awarens vtile. eſt exterioꝛ habundãtia quã amat auaricia. aut illud bonü apparens eſt delectabile.⁊ hoc dupli Deſenſuuim ſpiritualium impedimen/ tig rr Ed cum de ſenſuuʒ ſpiritualium citer.quia vel delectabile ſcdᷣm guſtũ ⁊ ad conſeruationẽ indiuidui. ſicut alimentuʒ. bocamat gula.Aut delectabile ſcᷣm ta⸗ ctum ⁊ ad conſeruationẽ ſpeciei ſicut coit/ ⁊ boc amat luxuria. Si autẽ voluntas no ſtra Zoꝛdinatur qꝛ refugit qð nõ eſt refugi endũ hoc eſt tripliciter ſcᷣm triplicẽ refu/ giendi modũ.quia aut refugit ſcdᷣʒ peruer ſum inſtinctũ potentie rationalis. ⁊ ſic eſt inuidia. que irrationabiliter vult pꝛingtü bonũ poſſidere ſine ſocio.aut ſcdᷣʒ peruer⸗ ſum inſtinctuʒ potentie iraſcibilis.⁊ ſic eſt ira q ĩperturbabilit᷑ vult pꝛiuatũ bonũ ha bere ſine contrario.aut ſcdᷣm peruerſuʒ in/ ſtinctum potentie concupiſcibilis ⁊ ſic eſt accidia.que infatigabiliter vult ſine labo/ re pꝛiuatũ bonum tenere ⁊ ſine boni open⸗ exercitio. Et ſic patet quomodo hijs ſeptẽ dee:dinationibus moꝛtalis culpe. defoꝛ/ mantur om̃es ſpirituales vires rationalis anime.Secundo carnalis depꝛeſſio ſpiri tuales anime ſenſus ĩpedit ideo in li. Sa pientie dicitur. Coꝛpus qð coꝛrumpitur aggrauatanima. ⁊ terrena inhabitatio de pꝛimit ſenſuʒ multa cogitantẽ. Et pꝛopter hoc ſicut ſcriptum eſt in libꝛo de ſpiritu et anima.cũ exterioꝛ ſenſus carnis bono ſuo vtitur.interioꝛ ſenſus quaſi obdoꝛmit. Et vt ait Oꝛegoꝛius.xxiij.moꝛał.vnde exteri/ us auditus aperitur.inde ĩiterius obſurde ſcit. Tertio tempoꝛalis perturbatio impe dimentũ eſt ſenſuum ſpiritualiũ per curaʒ ⁊ ſolicitudinem rerum exterioꝛum. qnia ſi cut Hugo dicit li.iij.de archa noe. Men/ tes quas cure carnales exagitant non cõ/ pꝛehendunt ſapientiam ſapidã.ſed qui mi noꝛatur actu.id eſt qui minus in exterio/ ribus ⁊ tempoꝛalibus perturbationibus occupantur ipſe inuenit eam. Nã ſicut ait Gꝛegoꝛius.xxx.moꝛał.dum exterioꝛ euaga ſio ſenſuum clauditur. ĩterioꝛ ſenſus aperi tur. L De ſenſuum ſpiritualiuʒ remedijs ⁊ iu uamentis. M CEapitulũ. xiij. Eremedijs vero contra pꝛedicta d ipedimenta quaſi de medicamen tis cõtra moꝛbos anime aliquid dicendum eſt. Hec ergo tria pᷣcipna.ſcᷣm tres actus iherarchios quos ponitOyoni 2 ſius.qui ſunt purgari.illuminari.⁊ perfici Unde ſcðm hec refoꝛmantur ⁊ reparãtur Deſpiritualibus ſenſibus ſpiritnales ſenſus ad cõtempla tionez eter noꝛum.iuxta qð dicit apoſtolus Refoꝛma mini in nouitate ſenſus veſtri. id eſt ↄtem/ plando experimentaliter ſentiatis . que ſit voluntas dei ⁊ cetera. Hoc itaq; fit in no/ bis triplici via.ſcilicet purgatiua. illu miĩa re culpabilis vanitatis mũdificatiuã re ſfoꝛmationem.illuminatiua ad eterne veri tatis intellectiuam ſpeculationeʒ. perfecti ua ad diuine charitatis affectiuaʒ vnionẽ. Seld quia a multis multa dicta et ſcripta ſunt.⁊ hec ſuperficialiter tetigiſſe ſufficiat. Hoc vnuʒz tamen hic ſcire expedit.ꝙ ĩ hac triplici via vtiliter incipere.pꝛoficere.⁊ ꝑfi cere non valemus.niſi illo duce ⁊ eius gra tia dirigente qui ait. Ego ſum via veritas ⁊ vita.via dirigens ad purgationem.veri/ tas lucens ad illuminationes.via conſum mans ad perfectionem. Et hoc ideo quia ſicut docet Bernardus in libꝛo de amoꝛe dei ſuper illo verbo. aperuit eis ſenſum vt ĩtelligerent ſcripturas. Hec apertio ĩteri/ oꝛis ſenſus que eſt noticia experiẽtie intel/ ligentis ⁊ ſentientis bonitatem ⁊ virtutem Dei fit eius potenti bonitatet efficaci virtu te in filijs gratie.⁊ eſt opus gratie operan/ tis qua efficitur. vt idem ait.vt leticia ſalu/ taris accepta.ani irt cipali confirmata. leta decantet.⁊ ideo di/ cat. Signatum etſt ſuper nos lumen vult? tui domine. dediſti leticiam in coꝛde meo. Duog nobis pꝛeſtare dignetur ipᷣa deiſa/ pientia. que eſt benedicta in ſecula ſeculo/ rum Amen. M Deo gratigs. Explicit compendium contemplatiõis tres continens tractatus pꝛincipales edi/ tum a reuerẽdo patre? domino ſacre quo/ qʒ; theologie pꝛofeſſoꝛe eximio domino Pe tro de allyaco quõdã epiſcopo cameraceñ ⁊ poſtea cardinali. tiua.⁊ perfectiua. Purgatiua tendit ad no ma ſapientie ſpiritu pꝛin noſtrum eſt. Mnotatio doctoꝛum aliquoꝛum a qᷓ de contemplatione locuti ſunt Magnus Dyoniſius edoctus a Paulo pꝛimus videtur hanc the ologiam ſpeculatiuaʒ tradidiſſe in ſuo tra ctatu de myſtica theologia ⁊ ĩ alijs librꝭ ſu is ſepius interſerit. Venerabilis deniq; Richardus de ſancto victoꝛe quaſi pꝛimus poſt Dyoniſium ma teriam hanc ab alijs ſub collaudatione vł ammonitione traditam reduxit ad moduʒ artis⁊ doctrine.cuius ſcripta omnia nihil fere niſi contemplationem ſapiunt aut re/ ſonant. Mõ Caſſianus in collationibus patruʒ nomi/ natim in illa de charitae. Auguſtinus in de vera religione ⁊ ↄfeſſio nibus ⁊ de diligendo deum in de trinitate ac alibi pluries. Kiamacns in ſuo libꝛo de xxx. gradibus Gꝛegoꝛius in ſuis moꝛalibus ſparſim ſpe/ cialiter in vj. T ĩtertia omel. ſuper Ezechie deum ⁊ alibi. — — Hugo in dearcha noe ⁊ deoꝛatione ⁊ ſuꝑ eccleſiaſten pꝛeſertiʒ in pꝛologo⁊ ſuper ce leſtem ierarchiam ſpecialiter. vij.c.⁊ alibi Bonauentura in ſuo itinerario totum mi ro ⁊ compendioſiſſimo artificio complexꝰ eſt. ⁊ in ſuo ſtimulo amoꝛis. BSunt alij tractatus plures compilatia nouellis vt eſt ſtimulus amoꝛis ad xpᷣi paſ ſionem. Etalter de triplici via cuius initi/ um eſt. vie ſyon lugent Et alter de nouo ſe culo.Et alter de ſeptem itineribus eterni/ tatis. Et alter de oꝛnatu ſpiritualiumnu/ Bernardus ſuper cantica ⁊ de diligendo ptiaꝝ incipiẽs. Ecce ſponſus venit.cuius tertia pars ſuſpecta eſt. Scripta ſunt etiã aliqua ſuper hoc in vulgari ⁊ in ſermoni/ bus quibuſdam ad clerum et in paruulis tractatibus. Que omnia denumerare non Deo gratias. dee erdiete deellſe ſ dinetn ſcnl ſuſpeci gctioo tonis votac wone tenp dal dud dout nooe heml hoſtri ſiſolic ſtiut: dhtioe ct. Le Grioi ſoinge Necßt honarn Wond deene ſeri. dicit boſi dicii ſſtn c deſt (ipen bipen Winqn deo⸗ medte ttiten elee manne ſiam n Imnoe Nnum Grahs Nrinh Sehr chizne⸗ weri ſe ulbi 8 mngle hli ünt nsnid denvot. bascen⸗ ulunnn ſntans uſrcl nſNN 4 Mnus oneh duum deſpectioni De quatuoꝛ gradibus ſcale ſpirituals De quatuo: gradibus ſcale ſpiritualis ex dictis beati Bernardi a domino Petro ⸗ allxaco quondan epiſcopo cameracen 1. Watu oꝛſüt ſpi rituales gradus anime.lectio. ꝗq meditatio. oꝛatio ⁊ contempla tio. Hij gradus ſicut nomini/ bus⁊ numero ſuut diuiſi.ſic oꝛ dine ⁊ merito ſunt diſtincti. Eſt aũt lectio ſedula ſcripturarum cuʒ animi intentione inſpectio. Meditatio eſt. ſtudioſa ment s actio.occulte veritatis noticiam. ductu ra tionis pꝛopꝛie inueſtigans.Oꝛatio eſt. de/ uota coꝛdis in deum intentio.pꝛo malis re mouendis ⁊ pꝛo bonis adipiſcendis.Cõ/ templatio eſt mentis in deuʒ ſuſpenſe que/ daz ſuper ſe eleuatio. eterne dulcedĩis gau/⸗ Aſſignatis quatuoꝛ gra dia deguſtans. 2 im deſpectionib. reſtat vt eoꝛum circa nos officia videamus. Beate vite dulcedi nem lectio inqrit. meditatio iuenit. oꝛatio poſtulat. ↄtemplatio deguſtat. Lectio qua ſi ſolidum cibũ oꝛiapponit. meditatio ma/ ſticat ⁊ frangit.oꝛatio ſapoꝛẽ acqͥrit. ↄtem/ platio eſt ip̃a dulcedo que iocundat ⁊ refi⸗ cit. Lectio in coꝛtice. meditatio in adipe. oꝛatio in deſiderij poſtulatione. ↄtempla⸗ tio in adepte dulcedinis delectatione.QOð vt expᷣſſius videri poſſit.vnũ de młtis ſup ponamexemplũ. In lectione audio.beati mundo coꝛde.qm̃ ipᷣi deũ videbunt. Ecce bꝛeue verbũ ſed ſuaui ⁊ mitiplici ſenſu re/ fertũ.quod poſtq; ania diligent᷑ inſpexerit dicit intra ſe.redibo ad coꝛ meũ ⁊ tempta/⸗ bo ſi foꝛte intelligereꝛ innenire potero mũ diciã hanc.pᷣcioſa em̃ ⁊ deſiderabilis ẽ res iſta. cupoſſeſſoꝛes beati dicunt᷑ cui viſio dei. queẽ vita eterna.pmittit᷑.que tot ſacre ſcripture teſtimonijs collaudat᷑. Hocg ſi⸗ biplentexplicare deſiderãs. excitat rõnem ad inquirẽduʒ qͥd ſit. ⁊ qũo haberi poſſit h̊ adeo pᷣcioſa mũdicia. Accedens ſedula meditatio interioꝛa penetrat.ſingła rimat attẽte ↄſiderat.qꝙ nõ dixit beati mũdo coꝛ / poꝛe ſed mũdo coꝛde.qꝛ nõ ſufficit habere manus mũdas ⁊ innoxias a malo oꝑe.ni/ ſi ⁊ a mał cogitatõibo mũdemur ĩ mete.di/ cente ppheta. Quis aſcẽdet in montẽ dñi. Innocens manibo ⁊ mũdo coꝛde. Itẽ cõ/ ſitim meam.quia amoꝛe ardeo. ſiderat quantũ hãc mundiciam optat ideʒ ꝓheta ſic oꝛans.Coꝛ mundum crea in me deus. Et poſtq; hec ⁊ multa huiuſmodi ðᷣ coꝛdis mundicia pertractauit. Incipit co gitare de eius pꝛemio qᷓ; gloꝛioſum ⁊ dele/ ctabile eſſet videre faciem deſideratam do mini. cogitat ꝙ in hac viſione erit ſacietag illa de qua dicit pꝛopheta. ſatiaboꝛ enz ap/ paruerit gloꝛia tua. Hijs anima facibns ĩ flammata. hijs incitata deſiderijs. aglaba/ ſtro fracto. ſuauitatem vngenti pꝛeſentire incipit. nondum guſtu.ſed quaſi nariuʒ o/ doꝛatu. ? ex hoc colligit.q;; ſuaue eſſet huiꝰ mundicie ſentire experientiam. cuius me/ Aitationem adeo inuemt eſſe iocundam. Sed quid faciet. Habendi deſiderio eſtu at.⁊ non inuenit apud ſequomodo habere poſſit.⁊ quanto plus inquirit.tãto plus ſi⸗ tit.dum apponit meditationẽ. apponit ⁊ do loꝛem. quia non ſentit dulcedinem. quam in coꝛdis mundicia meditatio eẽ monſtrat ſed non pꝛeſtat. Non enim eſt legen tis aut meditantis hanc ſentire. niſi datum fuerit deſuper. hoca ſolo deo eſt. qui ſapientie ſa poꝛem dat.⁊ ſapidam anime facit ſcientiã. SDermo ſiquidem datur cunctis.talis ſa⸗ pientia paucis. Uidens ergo anima 4* ad deſideratam experientie dulcedinem ꝑ ſe non poſſit attingere.⁊ quanto magis ad coꝛ altum aſcendit. tanto magis exaltatur deus. humiliat ſex ad oꝛationem confugit dicens. Domine qui non videris niſi a mũ dis coꝛdibus.inueſtigaui legendo ⁊ medi⸗/ tando que ſit ⁊ quomodo habere poſſit ve ra coꝛdis mundicia. vt ea mediante vel ex modica parte poſſem te cognoſcere.quere bam vultum tuim domine. domine vultũ tuum querebã. Diu meditatus ſum in coꝛ de meo. ⁊ ĩ meditatõe mea exardeſcet igniſ ⁊ deſiderium amplius cognoſcendite. Dum panem ſacreſcripture mihi frangis in fractõe panis magis cognitus es.⁊ quã to plus te cognoſco.tanto plus te cogno/ ſcere deſidero.non iam in coꝛtice littere.ſʒ in ſenſu experientie. NHec hoc peto domine pꝛopter merita mea.ſed pꝛo tua miſericoꝛ/ dia. Fateoꝛ enim ꝙ indignus ſum pecca/ toꝛ.ſed et catelli edunt de micis que cadũt de menſa dominoꝛum ſi uoꝛum. Dam ihi ergo domine arram hereditatis future. ſal tem guttam celeſtis pluuie.que refrigeret d 4 De quatuoꝛgradibus ſcale ſpiritualis Hyüs autem ⁊ bniuſmodi ignitis elo/ quijs ſuum inflammat deſiderium.ſic ſuũ accendit affectum. ſic ſponſa ſi uum aduo/ cat ſponſum. Dominus autem cuius ocu li ſuper iuſtos ⁊ aures eius ad pꝛeces eoꝛũ non expectat donec ſermonem finierit. i. ech medium oꝛationis curſum interrumpens feſtinus ſe ingerit anime deſiderio feſti/ nus occurrit. celeſtis roꝛe dulcedinis cir/⸗ cũfuſus vngentis optimis delibutus. ani mam fatigatam recreat. eſt urientem reficit aridam impinguat. facit eam terrenoꝛum obliuiſci.⁊ abſoꝛtis ab ea carnalibus mo/ cibus ſuperna contemplatione totaʒ in de um conuerti. Ded o domine quomo/ do comperiemnus quando hoc facis.⁊ qd ſignum aduentus tui. Nunquid huiuſmo dĩconſolationis ⁊ leticie teſtes ſunt ſuſpi/⸗ „* ria ⁊ lachꝛime. Di enim connentio conſolationis ad ſuſpiria. leticie ad lachꝛymas. Si tamen iſte dicen de ſunt lachꝛyme ⁊ non potius roꝛis interi oꝛis hominis deſuper infuſi ſupereffſuenſ habundantia ad interioꝛis ablutionis in/ dicium? exterioꝛis he minis purgamentũ O domine Iheln ſi adeo ſunt dulces iſte lachꝛyme que ex memoꝛia ðᷣſiderio tui ex citantur. q; dulce erit gaudium qð ex ma/⸗ nifeſta tui viſitatõe capietur. Siadeo dul ce ẽ flere pꝛo te.qᷓ; dulce erit gaudere dete. Licet autẽ ſponſus ſic adueniens elapſus quandoq; ſubtrahit ſe quantũ ad pꝛedictã viſitationẽ quantũ ad contẽplationis dul cedinem. manet tamen pꝛeſens quantũ ad gubernationem quantum ad gratie vnio⸗/ nẽ. ideo nõ deſperes. Ideo o ſponſa ne exi/ ſtimes te contempni ſi pauliſper ſubtrahit tibi ſponſus faciem ſuam.· Omnia iſta tibi cooperantur in bonuʒ tibi venit ad conſo lationem tibi recedit ad cautelam. ne ma/ gnitudo reuelationis ertollatte.ne ſemper apud te ſic incipias ſodalesↄtempnere.ne hanc continuã viſitationẽ nõ iaʒ gratie at/ tribuas ſʒ nature. Recedit ergo.ne foꝛte ni mis aſfſiduꝰcontempnat᷑.⁊ vt abſens ma g deſideret᷑. deſideratus.auidiꝰ querat᷑.diu queſitus.tandẽ gratius inueniat᷑ Inſuper ne exiliũ reputemꝰ p patria.arrã ꝓ pꝛecij ſũ ma. venit ſponſus viciſſiz. ⁊ recedit paul iſ⸗ per.ꝑmittit nos guſtare ; ſ⸗ nauis eſt. ⁊ an/ q plene ſentiat᷑.ſe ſubtrabit. ⁊ ita quaſi aliſ Xlache duiden wa el no eſt antifraſis iſta.⁊ inuſitata ſi ignificatio. Que expanſis ſuper nos volitãs.pꝛouocat nos ad volandu. Ac ſi diceret.Ecce parum gu ſtaſtis q; ſuauis ſum ⁊ dulcis.ſed ſi vultis plene ſaciari hac dulcedie.currite poſt me in odoꝛẽ vngentoꝛum meoꝛuʒ. Sed caue tibi o ſponſa quando ſe abſentat a te ſpon/ ſus non longe abit ⁊ ſi non vides eum ipſe tamen videt te. zelothipus eſt ſi foꝛte aliuʒ amatoꝛem receperis.id eſt alijs magis pla cere ſtudueris.ſtatim diſcedeta te. Delica tus eſt. nobilis. diues ⁊ ſpecioſus Ideo nõ niſi ſpecioſam dignat᷑ habere ſponſam ſivi derit ĩ te maculã ſtati auertit ocłos ſuos a te. Eſto ergo caſta verecunda⁊ humilisvt ſic ab eo frequenter viſitari merearis. Vt aũt que diffuſius dicta ſunt ſimul melius videant᷑ pꝛedictoꝝ ſummã recapitulando colligamꝰ Ex pꝛemiſſis aparet quomodo pꝛedicti gradus ſibijnnicẽ cohereant. Le⸗ ctio em̃ quaſi fundamentũ pmo occurrit⁊ data materia mittit nos ad meditationem. Meditatio quicqͥd appetendũ ſit diligen/ tius inqͥrit.?⁊ quaſi effodiens theſauꝝ inue nit. Oratio ſe totis viribo ad deũ erigens impetrat theſauꝝ deſiderabilẽ. ↄtemplati onis ſuauitatẽ. Hec aũt adueniẽs pᷣdicto/ rũ triũ laboꝛẽ remunerat.dũ celeſtis roꝛe dulcedĩs.aĩam ſitienteʒ inebꝛiat.Cectio g eſt ſcdᷣm exteriꝰexercitiũ. Meditatio ſcᷣm interioꝛẽ intellectũ. Oꝛatio ſcðʒ deſideriũ Contẽplatio ſuꝑ oẽm ſenſuʒ Pꝛimꝰgradꝰ eſt incipiẽtiũ. Scðᷣs ꝓficientiũ.Tertiꝰde/ notoꝝ Quar beatoꝝ. Hij aũt grac; ita cõ cathenati ſunt ⁊ vicaria ope ſic ſibijnuiceʒ Sſeruiũt ꝙ pᷣcedẽtes ſine ſubſeãntibi nihi aut paꝝ pſunt.ſeq̃ntes aũt ſine pᷣcedentib⸗ ant raro aut nũq; haberi poſſunt. Uñ poſ ſumcolligere ꝙ lectio ſine meditatõe ẽari da. meditatio ſine lectõe erronea.Oꝛo ſine meditatõe tepida. meditatio ſine oꝛõne in/ fructuoſa. Oꝛo ſine deuotõe nõ eſt ↄtẽpla 7 „ tõis acqͥ itiua. ↄtẽplatõis adeptio ſine oꝛõ ne aut rara eſt aut miraculoſa Deem cuiꝰ potẽtie nõ ẽ numerꝰ ⁊ cu miſcðia ſuꝑ oĩa oꝑa ep.qñq; ð lapidibo ſuſcitat filios abꝛa he. duz duros ⁊ nolẽtes acqͥeſcere cogit vt velint. qñq; nõ vocatꝰſe ingerit.qñq; nõ q̃ ſiteſe ĩfudit.qdð ⁊ ſi aliqñ legimꝰↄtigiſſe vt ĩ pauloꝛ alijs qbuſdã ñ tñ io debemet nos q̃i denↄtẽptãdo talia pᷣſumere.ſʒ facere qð ad noſ ꝑtiĩet.vt ꝑ has qtuoꝛ aſcẽſiões dduũ aſcẽdamꝰ de virtute ĩ virtute donec videa lurdeu ſcaſcen gonem lumine ſos. ſe gosmi nerrat cksinf duutius griumg lertoꝛ doin fiarbie morern viciwie Bed d⸗ teti fecni her. mite ei lio. auten graal tabilis humman ſeina inb goeh⸗ luseran Cognitg nisnit latorfe nogei ſuetun peang ludſe ſeenen inteng diocog dumtr deſpon lninad ſtsqne lerbo⸗ bulgse loann Cofet ngn porſe NNthos mumgn yultis Doſtme Rlerne neſhon, Wanmigſe ſorregli; ngs r Dela oor nenſii 0sſos nlis ns. U Mis Mümto ncoonald . voocann Ginntoron. iſudigen theſnpime dei mens aenpln miszciav/ Alſohr Lns oN Nni n Tande⸗ ind buntice tnnhi Gcrlenn n. Vio Cinöeinn Oioſn ronͤten⸗ ckztin duni zuſupon ſliosabin rcnge qnq; no gaſen ene hos hienc ſbtn hec nis Verbũ abbeuiati ſuper l. plal. tur deus deoꝛum in ſyon. Beatus ille qui ſic aſcendit. ſed caueat ne poſt contempla/ tionem iſtã qua eleuatus fuerat vſq; ad ce/ lum inoꝛdinato caſu coꝛruat vſq; ad abyſ/ ſos. Ne poſt tantam deiviſionem ad laſci/ uos mundi actus.⁊ carnis illecebꝛas con uertatur Quando vero mentis humanea cies infirma.beati luminis illuſtrationem diutius ſuſtinere non poterit.ad aliquem trium graduum per quos aſcenderat.leni ter ⁊ oꝛdinate deſcendat.⁊ alternatim mo/ do in vno modo in alio ſcdðᷣm motum libe ri arbitrij pꝛo ratione loci ⁊ tempoꝛis de/ moꝛetur.tanto tamen vt mihi videtur deo vicinioꝛ quanto a pꝛimo gradu remotioꝛ. Ded heu fragilis ⁊ miſera humana con/ Ditio. Ecce ductu rationis ⁊ ſcripturaruʒ teſtimonijs aperte videmus beate vite per fectionem in hijs quatuoꝛ gradibus conti neri. Sed quis eſt qui hunc viuendi tra/ mitem teneat.Quis eſt hic ⁊ laudabimus eũ.Uelle multis adiacet.ſed perficere pau cis. Utinam de illis paucis eſſemus Sũt autem quatuoꝛ cauſe que nos a pꝛedictis gradibus plerũq; retrahunt. ſcilicet ineui tabilis neceſſitas.honeſte actionis vtilitaſ humana infirmitas.mundana vanitas. Pꝛima excuſabilis.ſcdᷣa tolerabilis.tertia miſerabilis.quare culpabilis. Illis enim quos h cauſa a ſuo pꝛopoſito retrahit.me/ tius erat gratiaʒ dei non agnoniſſe.qᷓ; poſt cognitam retroiſſe. Sed o deus bone ſua uis mitis dulcis conſiliarius pꝛudens ad iutoꝛ foꝛtis qᷓ; inbumanns eſt qᷓ; temerari us qui te abicit.qui tam humilem tam mã ſuetum hoſpitem a coꝛde ſuo repellit.qui pꝛauas noxiaſq; cogſtationes recipiens.il lud ſecretum cubile ſpirituſſancti. ſcilicet ſecretum coꝛdis ſui qð paulo ante gaudijſ intendebat celeſtibus tam ſubito immun/ dis cogitationibus.quaſi poꝛcis conculcã dum tradidit. Heu heu adhuc calẽt in coꝛ de ſponſi veſtigia.⁊ iã intromittũtur adul terina deſideria. Male conueniens eſt.au res que modo audiuerant verba que non licet homini loqui tam cito inclinari ad fa bulas aut detractiones audiendas. Ocu/ los qui mõ ſacrꝭ lachꝛymis baptiſati erãt confeſtim conuerti ad videndas vanitateſ AZinguam que modo dulce epitalamium ſponſe cantauerat iterum conuerti ad tur/ piloquia Abſit hoca nobis domine.ſed ſi foꝛte exhumana infirmitate ad talia relabi curremus ad clementeʒ medicũ ⁊ ipᷣe qͥ nõ vult moꝛtem peccatoꝛis iterũ ſanabit nos Oꝛemus ergo dominnz vt impedimenta que nos ab eius contẽplatione retrahunt in pꝛeſenti nobis mitiget ⁊ in futuro peni/ tus auferat vt diuine contemplatiõis dul cedine ⁊ toꝛrẽte voluptatis indeficietis re pleamurahmwmwwhwhen. Explicit de quatuoꝛ gradib ſcale ſpſa lis ex dictis beati Bernardi a domino ꝓPe tro de alyaco quondã epᷣo cameracen. Incipit verbum abbꝛcniatum ſuper li bꝛo pſalmoꝛum. H Erbu abbꝛeina v tuʒz faciet dñs ſuper terrã. Hoc ꝑ aplm ab Iſaia pꝛopheta trat ſumptum de xpᷣo dictũ eſt. qͥ eſt verbũ dei eternuũ. nã verbüu erat apud denz 7 dederat verbũ.⁊ ideo h̊ verbũ nõ eſt ꝗ ðo factũ.ſed eſt verbũ in quo dixit deꝰ ⁊ fſacta ſunt oĩa.Et tñ hoc verbũ eternaliter infi/ nitũ et ĩmenſuʒ abbꝛeuiatũ fecit deꝰſuper terrã qñ verbũ caro factũ id eſt dehõ faci⸗ eſt aſſumẽs carnẽ terrenã.qꝛ tũc ſub bꝛeui carnis clauſura habitauit in nob.⁊ quẽto tus nõ capit oꝛbis in viſcera virgis matrꝭ ſe clauſit facthö. Per kitaq; verbũ ſic abbꝛeuiatũ oĩa verbaphetaꝝ de xpᷣo dicta q̃ multa multũq; plixa atq; diffuſe ↄpendi oſe abbꝛeuiata fuerũt.dũ in eo tanq; in bꝛe ui verbo plene ↄpleta ſũt ipᷣo teſte qͥ ait Ne ceſſe eſt ĩpleri oĩa qᷓ ſcripta ſũt ĩ lege moyſi 1 ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me NHec abſq; my ſterio poſtq; dixerat.in lege moyſi ⁊ ꝓhet: addidit.⁊ pſalmis.nõ qᷓi pſalmiſta ðͥ nume roꝓphetaꝝ nõ fuerit.ſʒ qꝛ tanq; ꝓphetaꝝ exi mius. ea qᷓ in lege moyſi ⁊ alijs ꝓphetis de xpᷣo diffuſius obſcuriuſq; ſcripta erãt bꝛe/ ub⁊ clar phetauit. Eſt liber pſalmo/ rũ.de xpᷣo verbo abbꝛeuiato q̃i ꝓpheticum verbũ abbꝛeuiatũ. h eſt velut bꝛeue open/ diũ oĩm ꝓphetaꝝ. ꝓpterea liber iſte in cpᷣi ec cleſia ſũma cũ veneratõne legit᷑⁊ p ceteris ſcripturis ꝓpheticis frequẽtius decantat. Hac igit᷑ occaſione vt hij qui deo pſal, lunt in ipſo pſalmoꝝ ſenſu ſpualis ſnaui ⸗/ WBerbum abbꝛeuiatum tatis ſapoꝛem vtcunq; percipiant. vtilere/ putaui hoc opuſculum componere.quod verbum abbꝛeuiatum voco. quia in eo nõ ad longum 2 per ſingula verba pſalteriuʒ erponere quod a maioꝛ.ibus factuʒ eſt. ſed ſub ea qua potero bꝛeuitate ſinguloꝛũ pſal moꝛuʒ titulos.ipᷣoꝛũq;ʒ ſententias coapta/ re. coartareq; poſui.Et a doctoꝛibo appꝛo batis dicenda colligere. St itaq; titulus talis. Incipit li/ e ber bymnoꝝ vel ſoliloquioꝛũ ꝓ/ pphhete de Chꝛiſto Liber dicitur⁊ non libꝛi.contra eos qui plures pſalmoꝛũ libꝛos eſſe dicebant. ipfomet Dauid in per ſona Chꝛiſti econtra dicente. In capiteli bꝛi ſcriptum eſt de me. Unde etiam in acti bus apoſtoloꝛum dicitur. Sicut ſcriptuʒ eſt in libꝛo pſalmoꝛum. licet dici poſſet nõ repugnare plures libꝛos vnum vocari li/ bꝛum. Qui liber hymnoꝛum congrue no/ minatur. quia docet nos la udare deuz. nõ ſolum coꝛde ſed voce. Liber quoq; ſolilo/⸗ quioꝛum dicitur. quia Dauid non exterio/ biſtinguitur. quit ane religionis deſignantur. quoꝛuʒ pꝛimꝰ ri am miniculo facti vel dicti. aut viſionis vel ſompnij.ſed ſolius ſpirituſſancti inſtin ctu pꝛophetauit ipſo dicente. Audiã quid loquatur in me dominus. Pꝛopterea ſoli loquiuʒ dicitur. quia ſi olius ſpirituſſancti eloquium. vel ſoliloquia dicuntur. quaſi ſola de Ehꝛiſto eloquia quia ſolus Dauid de Chꝛiſto euidentius pꝛophetauit. adeo vt magis videatur enangelizare q; pꝛophe tare. Igeo dictus eſt liber ſoliloquioꝛũ pꝛophete ſine nominis adiectione per ex/ cellentiam. intelligendo Dauid. ſicut cum nominatur apoſtolus. intelligitur Paul?. ODð contra illos eſt qui dixerunt plures fu iſſe pſalmoꝛuʒz ſcriptoꝛes.eo ꝙ; nomina eo rum in titulis habeantur. ſed hoc pꝛo my/ ſterioꝛum ſigniſicatione que er interpꝛeta tione nominũ percipitur factuʒ eſſe credi/ tur. Non ergo illi auctoꝛes fuerũt pſalmo/ rum. ſed poſitio nominũ.ſeruit ratione my ſterioꝛum. Tangitur autem huius li / bꝛi materia. quia dicitur eſſe ð Chꝛiſto ſci licet in capite ⁊ coꝛpoꝛe.Quandoq; enima gitur de Chꝛiſto ſcdᷣm caput.aliquando ſcoᷣm coꝛpus.aliquando ſcdᷣm vtrunq;.de CLhꝛiſto vᷣo ſcdᷣm caput agitur tribus mo/⸗ dis. aliquando ſcoᷣm diuinitate. vt ibi. Te cum pꝛincipium. aliquando ſcöʒ humani 1. tatem. vt ego doꝛmiui ⁊ ſompnum cepi.ali quando per tranſſumptionem. vt quando vtitur voce membꝛoꝛuʒ.ſicut ibi. Deus tu ſcis inſipientiam meam. Dechꝛiſti au/ tem coꝛpoꝛe myſtico ſcilicet eccleſia etiam tripliciter agitur.aliquando ſcdᷣm perfe/ ctos.aliquando ſcõʒz imperfectos.interdũ ſcᷣʒ malos.qui ſunt in eccleſia coꝛpoꝛenõ mente. Deoꝛdine quoq; pſalmoꝛũ hoc ſciendum eſt. ꝙ non ſunt eo oꝛdine diſpoſi ti quo compoſiti. Neq; tamen ſine ratione ita diſpoſiti ſũt.quia eſdras pꝛopheta.qui plſalterium. totãq; bibliotecatn a babiloni is combuſtaʒ inſtinctu ſpirituſſancti repa ranit. eo ſpiritu reuelante. pſalmos ita diſ poſuit.eiſdẽq; titulos appoſuit.qui ſũt qua ſiclaues pſalmoꝛum. Sicut enim per cla uem intratur in domum.ita per congruas expoſitiones tituloꝛum.clareſcit ſubiecto/ rum intelligentia pſalmoꝛum. Illudeti am notandum eſt. ꝙ licet liber pſalmoꝛuʒ vnus eſſe dicatur.tamẽ per tres quinqua/ genas diſtinguitur. quibus tres ſtatus xp̃i eſt in penitentia. ſecundus in iuſticia. terti us in laude diuina. Ideo pꝛima quinqua/ gena terminatur in penitentia. ibi. Miſe/ rere mei deus Secuũda in iuſticia ibi. Mi ſericoꝛdiam ⁊ iudiciũ cantabo tibi domi/ ne. Tertia in laude diuiua. ibi. Omnis ſpi ritus laudet dominũ.Pꝛima ſtatui incipi entium.ſecunda ſtatui pꝛoficientium. ter / tia ſtatui conuenit perfectoꝛum. ⁊ quia de hijs agitur ĩ hoc libꝛo.ideo hec triplex pſal moꝛum fit diſtinctio. Hec ergo circa to tum libꝛũ aduertenda ſunt. Pꝛeter hec aũt in ſingulis pſalmis quedã ſpecialia conſi/ deranda erunt. Eaꝛatus vir qui non abüt in cõ/ . ſilio impioꝛum. Hic pſalmus b non habet titulum. quia eſt ca put libꝛi ⁊ totius operis pꝛefa⸗ ttiieoꝛ quaſi pꝛologus ſiue pꝛohe mium ⁊ de illo agit qui ẽ omniũ pꝛincipiũ ſcilicet de toto Chꝛiſto in capite ⁊ coꝛpoꝛe ⁊ ſic materia hnius pſalmi eadem eſt que⁊ totius libꝛi. Agit eꝛgo de xpᷣo tãqᷓ de be ato viro. per beatitudineʒ nobis blandiẽs deinde agit de vltionibus iniquoꝝ aduer/ ſocos deben doeumn delnſe vlotimun neabo guitri volunt fribus! die Ab igtiscun ſt Gee wum N di. S cumicl eicriea Wen G fon ltor ſel tuti at lemil Mſalt mim. tiam. ſorn deca Dan poſit derd guiel tnbili nidgt ſeiſul ftn lhor⸗ dedin tpol tefn ſtero in Sbumm mmep gi ngundo NDansn ecden, dceia nn ſc perſe Wns itnnj ngyprhi Clneidor edipo mentoone Nhen gi nabedüoni Gncim Umesiud 1guiſitann taninpoch rcoNgns ſchſubiegon n. Audei rpalnor, nocbinann, rwolamorhi Aanizmun⸗ guinga/ ubi Di bidon⸗ Mnshi mmiinc iam naade gocrca⸗ Nerbect Ncilucin 7 onabti 1 Nlns n Auc⸗ 9 pers n ns weß⸗ iirnopin irtuoor nckane Hlndis pſalmos.ante archam in tabernaculo do/ ſdentes beatificabunt. „ 5 ſis eos terrens. Ibi. Non ſic impij non ſic De beato autem viro pꝛimo agit.oſtendẽ/ do eum immunem ab omni peccato.dein de in ſe plenum omni bono.poſtea vtilem toti mundo. Ad oñdendũ vero eũ ima qui triplici genere peccati deliquit.ſcilicet voluntate.opere.⁊ conſuetudine.que hijs tribus nominantur verbis.abijt. ſtetit. ſe/ dit. Abijt &̊ Adã a deo per peccatũ volun tatis cum perſuaſioni dvyaboli ⁊ eue cõſen ſit. Stetit per peccatum operis.cum po/ mum vetitum in peccato delectatus come dit. Dedit per peccatum conſuetudinis. cum ſe ſtulte excuſando ⁊ culpam in deum referẽdo. in ſuperbia velut in cathedra pe ſtilentie confirmatus perſeuerauit Ille er go pꝛimus Adam milſer fuit.econtrario ve ro nouus Adam. beatus vir qui nullo di/ ctoꝛum peccatoꝛum modo abijt.ſtetit.aut ſedit. ſed vt idem pſalmus pꝛoſequitur.vir tutibus in ſe plenus.alijs etiam pꝛoficien⸗/ do. pꝛoſpere egit. impios aũt aduerſantes Uare fremuerunt gentes.Ti/ tulus eſt.pſalmus Dauid.Di/ ⁊ ceteri.a pſalterio quodam in ſtrumento muſico.quia ad vo/⸗ nſtrumenti decantabat Dauid mini. Et bene iuxta ſpiritualem intelligen tiam. ab illo inſtrumento liber iſte nomen ſoꝛtitur.quia ſicut ilud inſtrumentum eſt decacoꝛdum.ita liber iſte docet obſeruan/ tiam decem mandatoꝛum. Sed pſalmus Dauid dicitur non ſoluʒ quia a Dauid cõ poſitus fuit.ſed quia de illo loquitur qui per Dauid myſtice figurat᷑.ſcilicet de xpᷣo qui eſt vere mann foꝛtis ⁊ aſpectu deſide/ rabilis. Attribuit᷑ ergo Chꝛiſto vero Da/ uid.qui hic de ſeipᷣo rege loquitur.monẽes vt ei ſubdamur. Ubi pꝛimo perſequentes increpat ⁊ eis comminatur.deinde de om nipotenti regno.de inenarrabili genitura. de diuinitate quoq; ⁊ humanitate eiꝰ mul . 4 citur autem iſte pſalmus ſicut ta pꝛoſeqͥtur. Poſtremo hijs archanis pa/ tefactis ammonet vt ei ab omnibus humi liter obediat᷑ quia ei obedientes ⁊ in eo eoõ . . — 4 N. . . . . Orjmine quid multiplicati ſunt LCLCTiitulus. p̃s Dauid cum fuge d iet a facie abſolon filij ſui. Ho ta eſt hyſtoꝛia in libꝛo Regum. cui alludit titulus de qua tam non agit pſalmus.ſed de ſignificato myſti co litteralis hyſtoꝛie.id eſt de Chꝛiſti paſ/ ſione ⁊ reſurrectione. Dauid eniz xp̃us eſt. abſolon filius eius indas eſt. quem cuma lijs apoſtolis Chꝛiſtus filium vocauit. a quo Chꝛiſtus fugit cum mentem eius de/ ſeruit. ? coꝛ eius dyabolus intrauit. Et ſi/ cut Dauid iniquo filio pacem exhibuit.ita Chꝛiſtus iude ⁊ cum amicis conuiuium. ⁊ poſtea pacis oſculum dedit.Et ſicut ab/ tno Chꝛiſtus in pace regnouit.quando in gloꝛia reſurrexit. Eſtautein intentio huius pſalmi redarguere eos? matime pa ganos ⁊ philoſophos. qui non putant glo riaʒ maieſtatis poſſe deſcendere ad ſnfima humilitatis id eſt deum poſſe hominem fi eri pati ⁊ moꝛi. Et pꝛimo pꝛoponit duas partes. ad ſimilitudinem pꝛeliantium op/ poſitas.⁊ quaſi pꝛeliando repugnantes. ex vna parte multitudinem perſequentium. exaltera Chꝛiſtũ oꝛatione armatum ⁊ deo ſuſceptoꝛe ſecurum. deinde oſtenditur pꝛe matio paſſionis ibi. Ego doꝛmiu. Poteſt etiam intelligi iſte pſalmus vt loquatur totus Chꝛiſtus id eſt ecclcſia.cũ lij finis id eſt reſurrectio.que eſt conſum/ capite eius inter pꝛocellas perſecutionuʒ conſtituta Poſſet inſuper moꝛaliter in telligi in perſona cuiuſq; fidelis impugna finem pſalmus cantici Dauid candela finiri. id eſt. deficere. quandoq; capitur pꝛo cõſummatioue. vt ſe. In titulis autem pſalmoꝛum pꝛo con/ ſummatione accipitur.⁊ ſignificat Chꝛi- ſtum. qui eſt conſummatio fidelium in pie ſenti ad iuſticiam. 2 in futuro ad coꝛonã. NQuia vo hic haber pſalm cãtici Sciẽdũ eſt ꝙ qñq; pſalmꝰañ archã dñi ſolo inſtru mento pſalterij cantabatur. ⁊ tunc diceba tur pſalmus.quãdoq; ſola voce humana. ⁊ vocabatur canticuʒ. quandoq; inſtrume Finis quandoq; capitur pꝛo conſumptione.vt cum dicitur fideles de bereditate habenda.Et pꝛimo a git de hereditate quã in perſona eccleſie ſi / bi dari petit. ⁊ ab ea emulã excludi aſſerit ð inde petit auxiliũ contra ea que emula in / gerit. ibi.Deduc. Poſtremo pꝛemia bono rum oſtendu.ibi. Et letentur. vt ſicuttenet to ⁊ voce choꝛi.⁊ tunc quando inſtrumen to pꝛecedente ⁊ voce ſequente.dicebaĩ᷑ can ticum pſalmi.quando vero voxchoꝛi pꝛe/ cedebat ⁊ ĩiſtrumentũ ſequebatur. vocaba tur pſalmus cantici. Et hac diuerſitate v/ ſus eſt eſdras in titulis.ſicut ⁊ Dauid non to. Pſalmus itaq; bonam operationẽ no/ ternis indicat. Unde dicitur pſalmus. in quo tantũ de pona operarione agitur. can tractatur. pſalmi canticum. vbi pꝛimuʒ de bona operatione poſtea de mentis iocun/ ditate agitur. canticipſalmus.vbi pꝛimuʒ de mentis leticicia.poſtea de bona operati one tractatur vt hic Pꝛius enĩ dicit ſe exau ditum ⁊ in tribulatione dilatatuʒ . deinde ⁊ ex hijs patet ſenſus tituli. Eſt aut pꝛincipalis intentio huius pſalmi mone/ re vt deſerãtur falſi dij ⁊ vana tempoꝛalia ſeculi. Et pꝛtimo Dauid exemplo ſui incre pat ĩfideles de falſis dijs ⁊ falſis bonis.dðDo Un dicd. poſtea exponit erũpnas penitẽtis.ibi. cens in eis non confidere. Deinde pꝛopo/ nens nonũ hominẽ. veterem iubet exuere. ibi. Etſcitote Poſtremo opoſito veteri ho mine nos deo in ſacrificium monetofferre ibi. Sacritficate. vt de veteri vita tranſea/ tur ad nouam vitam. . Erba mea. Titulus. In finem pito ea que conſequitur heredi/ y„ tatem. 20 mo cum filio. libera cũ filio hereditateʒ ob tinuit. verum non dehyſtoꝛia ſed de ſigni⸗ ficato agitur in hoc pſalmo. Libera enim Sara que non ſcᷣm naturam. ſed per dei gratiam peperit. eccleſiam ſignificat. ancil * la vero ſynagogam vel eccleſiam malignã. tium.que Cbꝛiſti eccleſiam perſeq uitur. ſʒ ipᷣa tandem hereditatem eternam alijs ex/ cluſis conſequitur. Et ſic eſt ſenſus tituli. Plalmus iſte dirigens nos in finem. id eſt in Chꝛiſtum. vel in eternã eternitateʒ.que uerlſa mutatii 1 el EZ mutatio dextere excelſi. Sic ̊ Dauid.p eſt finis ⁊ conſummatio omniũ bonoꝝ.eſt pꝛo illa libera.id eſt pꝛo eccleſia.cui haben da hereditas affirmatur. ⁊ a qua emula id eſt ſynagoga vel maloꝝ congregatio exclu ditur. Intentio ꝓphete eſt certificare tatione ſoluz pyſtoꝛie Geneſis allu / Dlyuit. vbi legitur Abꝛaham duoſ fFfflilios habuiſſe. vnum de ancil/ la. alium de libera. ſed eiecta ancilla de do quẽ ſignificat᷑ xᷣsↄtra abſolon ⁊ a⸗ p quos iudas pditoꝛ ⁊ iudeoꝝ popuł deſi gnãt᷑.dimicauit ꝑ vᷣba chuſi.i.p ↄſilia ſerre pena. ita alliciantpꝛemiag. Omine ne in furoꝛe. Citulus. IAIn finẽ pᷣs Danid pꝛo octana d Dctaua hic dicitur dies indi- Ah. quia omnia tempoꝛa ſepteʒ dierũ repetitione voluunt᷑poſt que erit illa dies octaua iudicij.qne nullaz habet varietat. Pfalmus ergo iſte mo⸗ nens ad bene agendũ pꝛopter tremenduz iudiciũ.⁊ dirigens nos in finẽ id eſt in xpᷣʒ attribuit᷑ ii Dauid.id eſt penitenti.qui cõ5 poſitus eſt pꝛo octaua.id eſt pꝛo metu iudi cj.in quo peccatoꝛ timet argn. Mo⸗/⸗ net ergo iſte pfalmus ad penitentiã. ⁊ eſtᷣ mus ſeptẽ pſlalmoꝝpenitentialiũ.qui ſicut ⁊ alij a lachꝛymis ⁊ amaritudine penitudi nis incipit. ⁊ in certitudinevenie terminat᷑ „„ Vnde pᷣmo captat beniuolẽtiã a ꝑſona in Laboꝛaui Deinde oſtẽdit ſe coꝛrectũ vt ſe pꝛo inimicis ↄuertendis.ibi Erubeſcant Hota eſt in ſcõo li. Regũ hyſto ria. q̃lit᷑ Dauid ꝑſecuto ꝑ abſo/ lon filiũ ſuũ. chuſi amic Dauid ceiſitĩ pꝑte abſolon ad exploꝛãda oſilia.qͥ ſecrete man dauit vt de capeſtribo Dauid fugeret in ſo re dimicauit. Cui hyſtoꝛie alludittitu litudine.⁊ ſic ecoſilio liberat tande vſpe⸗ . it titul de q̃ tñ nõ agit pſalmꝰ.ſed de ehvelato myſte⸗ rio. Ehuſi nãq; interpᷣtat᷑ ſilentiũ. ⁊ filꝰ 7 7 5 gemini dicit. qꝛ gemini dextera interpᷣtat. ꝑ quẽ ſecretũ ſilentiũ ⁊ latens ↄſiliũ in xvↄo abſconditũ. ↄuenient intelligit ſilentiin k filꝰdextere.qꝛ eſt ſpecialis effectus potẽtie diuĩe.q̃ tũc vocatur dextera.cu ad nerſa mutat inpſpera. UVIñ ſcriptũ eſt. Hec „ . at᷑ xᷣsotra abſolon ⁊ achitofel . 5 , ti ſilẽtij diuini quo ſilentio de occultautt Omine de me Titul. In fi nem p̈s Dauid.que catauit do d mino ꝓ vᷣbis chuſi filij gemini eriu Nſeafiu lilekato tndo mnimone⸗ toneſl cutiolb fia telur deterret der Pol ſcſioel⸗ 8 n Gnaöte denres Wcoia CNri⸗ mdin ert mutn Ltion hud palee. klnt chlari. votaſ tione Pncpe fum c dezeſe under Cünor fncii Copp leme dithe ofnn fnall berſa⸗ 4 acel Difig Cnar ſhere⸗ angn ſheſt⸗ Nui Uhis, tpinog eſeſ⸗ Uuſeitö umlgin, Wmadon Nhammenet de Dinhe Lowoanne Aon nuuſon, Kumtppl gefulg leno⸗ anc onanndn i. D lnütckz Aüͦggiſan mutnmit Ritgorrin vort bccant unnde lignn gidto mgnno⸗ lcitii Cnn oent fuuf⸗ lostumd cunntt leni,c mnunft Oie likan Nick Denih, Uchiuſt Ni Callunt in⸗ . ſuper libꝛo pſalmoꝛũ iude ⁊ iudeis.ſecretũ ſue paſſionis ſacrẽm poſtea fideliba reuelãdũ.pꝓ cuiꝰſecreti ma nifeſtatõe cantat fidelis dño ei gr̃as refe/⸗ rendo ¶Eſt ergo pᷣncipalis intẽtio pſal/ mi monere ad gratiaꝝactõeſ.ꝓ manitfeſta tione ſiletij. Et pᷣmo petit ab omnibs ꝑſe/ cutioibo liberari Poſtea vt ſubueniatglo ria reſurrectõis xpᷣi. Ibi.Erurge.Dein/ de terret metu futuri iudicij. Ibi.Deiu/ dex. Poſtremo leta ↄcluſio ponit᷑ de con feſſione laudis dei. Ibi. Cõfiteborꝛ Omine dñs noſter. Titulꝰ In fi d nem pſalmꝰ dauid ꝓ toꝛcularibo. Eccleſia ðᷣꝛ toꝛcular.eadẽ ratione qua ðꝛ area. varijs em̃ ſimilitudinibo: ea/ dem res in ſcripturꝭ ſepe deſignat᷑. Jõ vᷣo toꝛculari vel aree comꝑat᷑.quia ſic in toꝛ/ culari vina ſegant᷑ a vinacijs.⁊ in area g/ na diuidũtur a paleis.que tamẽ neceſſa/ ria erãt vt ſimul naſcerent᷑ ⁊ creſcerẽt.adð maturitatẽq; ꝑuenirẽt.ſic in eccłia ammi xtio maloꝝ eſt cũ bonis. In futuro vᷣo ſe/ parabunt᷑ cũ frumẽta recõdent᷑ in hoꝛreiſ palee aũt igne inextinguibili comburent᷑. Iſte ̊ pſalmꝰ Dauid tendẽs in finẽ.id eſt.in xpᷣm.de cuiꝰ exaltatõe agit.eſt ꝓ toꝛ⸗ cularibo.i.de eccleſijs ꝑ xpᷣm ⁊ ꝑ eiꝰaplłos poſt aſcenſionẽ ↄgregatis.de quaꝝ cõſti/ tutione ⁊ cauſa ↄſtitutionis hic agit᷑. Uñ bncipalis intẽtio ꝓphete eſt erroꝛẽ iudeo/ rum cõſutare.qui dicũt deũ tantũ in iu/ dea eſſe notũ.ſeu alioꝝ quoꝛũlibet dicẽti/ um deũ ſolũ notũ eſſe apud ſe ⁊ ſua notõe cũ nomẽ eius pᷣdicatiõe apoſtoloꝝ notuʒ factũ ſit in eccł ijs vniuerſe terre. Pꝛio er/ go ꝓpheta laudes xpᷣi deſcribit.ſ.maieſta/⸗ tem eiꝰ ⁊ opatiõem excelſam.deinde oſten dit naturã hoĩs olim viciataʒ.in xpᷣo ſuꝑ omnia exaltatã. Ibi.Quid eſt hõ. Ex qͥbꝰ uerſa terra eſſe diffuſam Onſſfiteboꝛ tibi. Titulꝰ In finem cC ꝓ occultis filij.pſalmꝰ dauid. Cũ Odicit᷑ fil ⁊ non dicit᷑ cuiꝰ.ſicut hic ꝑ excelletiã.ĩtelligit᷑ xᷣs qui eſt vnigenitꝰ finaliter ↄcludit nomĩs xpᷣi gloꝛiã in vni/ dei fili. vel filiꝰeſt etiã ipſiꝰ Dauid.qͥa de eo natus.Eſt ergo pſalmꝰiſte Dauid pꝛo phete.qui hic loquit᷑ in ꝑſona eccłie diri/ gens nos in finẽ.i.in xpᷣm.⁊ eſt ꝓ occultis id eſt.agit de occultis filij dei.vel xpᷣi filij dauid ſᷣm carnẽ.ſ.de occultis indicijs di uinis.quia pncipali intẽtione ꝑtractat nõ de iudicio vltimo futuro qð erit maniſe/ ſtum. ſed de iudicijs dei que fiũt in pᷣſenti ſeculo.que ⁊ ſi nota ſint deo.tamẽ homi/ nib ſunt occulta.vt ꝙ aliqui exercẽtur ad purgationẽ.aliqui inducunt᷑ ⁊ inſpirãtur ad ↄuerſionẽ.aliqui ↄtemnũtur ⁊ excecãt ad damnationẽ. Eſt ̊ intẽtio ꝓphete.nos ammonere ne credamꝰmundũ a caſu vel a fato regi.ſed iuſto iudicio dei.licet nobᷣ occulto.cõtra illos qͥ de floꝛe maloꝝ ⁊ la/ bore bonoꝝ murmurãt.nõ putãtes ſᷣ di/ uina diſpoſitiõe.ſed caſu ↄtingere. Pꝛi moitaq; ꝓpheta letus pfallit.quia cultu/ ra dyaboli aduẽtu xpᷣi deſtruit᷑.⁊ chꝛiſtus regnat.iudicat.⁊ adiuuat. Secũdo fi/ deles ex h̊ ad laudẽ dei ꝓpuocat.ibi.Pſalli te. Tertio finẽ maloꝝ ventuꝝ peccato ribus cũ antixpo pᷣdicẽdo indicat.ibi Cõ uertãtur peccatoꝛes. Quarto mala tẽ/ poꝛis antixpᷣi ꝑtractat.quoꝝ nimietate g motus dic deo:cur receſſiſti.ibi Ut quid dñie. Quinto pᷣcat᷑ iudiciũ maturari. et vt ſanctoꝝ mala finiant᷑ exoꝛat.ibi. Exur ge dñe deus. dño cõfido.Titulꝰ In finem: i pfſalmꝰ Dauid.Hic loquitphe/ tIg in ꝑſona alicuiꝰ fidelis redar/ guẽdo hereticos.⁊ docẽdo reſiſtendũ eſſe eis quãdo volũt catholicos ad ſe trahere ⁊ ꝗd montẽ ſuealte ⁊ ſuꝑbe ſapĩe tranſmi grare. Et ppmo eos redarguẽdo increpat. Secũdo docet qd deus iuſtꝰ iudex.boĩs 2 malis catholicis.ſcʒ ⁊ heretic rtribuat Ibi. Juſiꝰ aũt qͥd fecit. Tel põt pſal/ mus iſte de indeis accipi.vt xpᷣs in paſſio ne ſua loquat᷑ ſᷣm hoĩem.ↄtra terroꝛes et machingtiõcs indeooss Aluũ me fac.Zitulꝰ In finẽ pſal 7 s mus Danid ꝓ octaua. Octaua.ſi cut ſu pꝛa.hic accipit᷑ p die iudicij quã in ſexto pſalmo peccatoꝛ culpe ↄſciꝰ timebat ne ibi puniret᷑. Hic aũtdauid in pſona viri ꝑfectiꝓ ea oꝛat vt veniat et ibi remuneret᷑ Et pᷣmo petit a ſeculi ꝑuerſita te ſaluari.deinde oſtẽdit xpᷣm a patre miſ/ ſum ↄtra mala ſeculi. Ibi. Pꝛopter miſe/ riam inopũ ⁊ gemitũ paupeꝝ. Ubhi docʒ xpᷣi eloqͥa eſſe vera ſicut impioꝝ falſa. Sq;quo dñe.Titulꝰ In fin ep̃s Dauid. ZHic ꝓpheta plenꝰcharita / te.qua auide xp̃ᷣi incarnationẽ ex/ pectat.in ꝑſona antiquoꝝ patrũ quaſi de e citur. Quis dabit ex ſyon. ingreditur Berbũ abbꝛeuiatu Dilation e cõquerit᷑.vt ſuꝑſtitione dyabo li abiecta vniꝰ dei cultura ſuſcipiat᷑. Pꝛio ergo cõquerit᷑ de dilatione aduẽtꝰchꝛiſti. Secũdo oꝛat illumĩari ne hũc aduentnuʒ expectãdo.interim cedat fraudibo inimici ibi. Reſpice ⁊ exaudi me dñe deus meus. Vel etiã põt pſalmꝰiſte intelligi vt loqᷓ iudiciũ.in ꝑſona modernoꝝ ſanctoꝝ. Nã ſicutantiqui pr̃–es pmũ deſiderabant ad/ uentũ.ſic mõ ſancti ⁊ ꝑfecti cupiũt ſcdᷣm. Jucxta illud. Cupio diſſolui et eſſe cũ xpᷣo Irit inſipiẽs. Tituł In finẽ pſal d mus dauid. Facies dei.i.chꝛiſtuſ quã in pᷣeedẽti pſalmo ꝓpheta deſi derabat videre.hic oſtẽdit᷑ veniſſe.⁊ a iu/ deis ↄtempta foꝛe.Ideo ꝓpheta in ꝑſona ſua vel xpᷣi increpat inſipientiã ⁊ duriciaʒ eoꝝ qui xpᷣo pᷣſenti.quẽ optauerũt nõ cre dunt. Pꝛimo g̊ eoꝝ malicia deſcribitur ⁊ increpat᷑. Secundo eis iudiciũ cõminat᷑. MNõne cognoſcẽt. Tertio eoꝝ ↄuerſio pᷣdi Omine qͥs habitabit. Titulꝰ. pſal d mus dauid. Pſalmꝰiſteꝓpꝛie ẽ mo rum inſtructio ⁊ pᷣumptionis re ꝛeſſio. Nã quia in pñti eccia habitãt ma licũ bonis.nec hic ſcire pmittimur qͥ ve/ re ſint de vnitate ecciĩe.ideo qͥdã.licet indi ghi iactãt ſe eſſe de eccia.cũ tñ nõ ſint. Il loꝛum &̊ pᷣſumptionẽ retundẽs ꝓpha.qua ſi ſacerdos añ ꝓpiciatoꝛiũ aſtans querit qͥ ⁊ in pᷣſenti eccie tabernaculo digne dᷣo mi litent.⁊ in futuro beatitudinis mõte reqͥ;/ eſcent. Et pmo ponit᷑ pꝛophete interroga tio. deinde ſubdit᷑ dñi reſponſio.ibi.Qui Onſerua me dñe. Titulꝰ. Tituli c inſcriptio ipᷣi dauid. Iſte titulus noõ de veteri teſtamẽto ſed de euã/ elio ſumit᷑. vbi legit ꝙ Pylatꝰ xpᷣo cruci ixo talẽ titulũ ſuꝑpoſuit. Ihs nazarenꝰ rex iudeoꝝ. VUñ Heſdras de illi tituli in ſcriptõe quã ꝑ ſpũmſanctũ futurã pᷣuide bat. hũc pſalmũ poſt intitulauit. oſtẽdẽs hic agi de regno xpᷣi.illa inſcriptõe ſignifi cato.vt ſit ſenſus. Inſcriptio tituli.id eſt. victoꝛia vel regnũ qʒ timuli inſcriptio no tauit.attribuit᷑ vel ↄuenit dauid.id ẽ.xpᷣo qui m holem hic loquit᷑. Eſt & intẽtio Pphete om̃s monere ne regno xp̃i aut einſ titulo regaliↄtradicãt. Et pᷣmo in ꝑſo/ runt me. na xpᷣi verã in ſe naturã hoĩs oſtendẽs.pe tit ſe inter ꝑicula ſaluari dicẽs.oĩa que ꝑ/ tulit ad głiam ſue hereditatis eſſe ꝑducta Secũdo gras agit patri.de intellectu ſibi dato.⁊ paſſione ac reſurrectõe ſua. .ibi Budicam dvdfſſtfuimm—· Xaudi dñe.Titułꝰ.Oꝛatõ dauid e··HNic pſalmꝰ pmus eſt eoꝝ qͥ nomi ne oꝛõis intitulãtur. Uñ ⁊ alij q̃t tuoꝛ ſilr poſtulãti ſequunt᷑.qꝛ cũ in alijs ĩ terſeratur oꝛõ.in iſtis pene cõtinuat᷑. Hic ergo xpᷣs ſᷣm hoĩem oꝛat.⁊ ſibi coꝛpꝰſuũ.i. ecciam aſſociat.qꝛ eadẽ voce cũ membꝛii ſuis oꝛat nõ ꝓ ſua vtilitate ſʒ ꝓnoſtra ne/ ceſſitate. Chꝛiſti em̃ oꝛõ eſt ſideliũ inſtitu tio.⁊ ideo oꝛat vt foꝛmã orãdi nobis ꝓpo/ nat. Eſt& ſenſus tituli. Oꝛatio pſalmi hubouenit dauid.i.ꝑſone xpᷣi adiuncta ec cleſia que coꝛpꝰeius eſt.⁊ pᷣmo petit ſcõm iuſticia retribui ſibi. Secũdo ab inſidijs iudeoꝝ liberari.ibi. Ego clamaui. Ter/ tio oꝛat ſibi ⁊ aduerſarijs retribui.ibi Ex urge dñe Iligam te. Titulꝰ. In finem pue d ro dñi dauid. qͥ locutꝰ ẽ dño vᷣba coantici hurꝰ. In die q̃ eripuit eum dñs de manu inimicoꝝ eiꝰ ⁊ ð manu ſaul Pꝛo liberatõe a ꝑſecutõe ſaul videtur da uid hũc pſalmũ cantaſſe dño.ſʒ qꝛ titulꝰ habet in finẽ ⁊ vocat hũc pſalmũ canticũ finis aũt xpᷣus eſt.canticũ vᷣo exultatio de eternis.ideo nõ litteralitde dauid ſolum intelligit᷑.ſed meli ſpũaliter accipitde to to xpᷣo.ſ.de capite ⁊ mẽbꝛis.quẽ totũ dñs eripuit in die reſurrectõis de manu ĩimi coꝝ ſuoꝝ.i.iudeoꝝ.⁊ de manu ſaul.i.iude Vgitoꝛis vel dvaboli. Uñꝓ hac ſpũali liberatõe totꝰxpᷣs deo gr̃as agit.ſummaʒ diuinoꝝ bñficioꝝ colliges Scðdo agit de cladiba humani generꝭ añ aduetũ xpᷣi. ⁊ qualiter dñs ſit miſertꝰ.ibi. Circũdede Tertio agit de vᷣtute ac poten tia.ibi.Deꝰ qͥ pᷣcinxit Quarto ecciĩa leta munera dei laudat ⁊ ĩ eis exultat.ibi.Ui/ unit dñs ⁊ bñdictꝰ deꝰ meꝰ Eli enarrãt. Titul/ In finẽ. pſal⸗ c mus dauid. Pſalmꝰiſte agit de pᷣ mo aduẽtu xpᷣi.⁊ attribuitDauid reſpiciẽti in finẽ.i.in xpᷣm.qͥ eſt finis ↄſũ/ matiõis. Uel ĩ finẽ.i.in tꝑs plenitudinis. quo acta ſunt q̃ hic tractätur Hic ergo monet pha vt relicta vetuſtate ad nouũ hiena nunone s mnena? digte nigyic gütßa tidie nnnpeee plosin ſecolt H 8 negedu Hot Pen iges ction Pop phet 9 tßog hidun fund hoiem doſbe mii ſiu lutes namf runc Si Eu lutine lenge ggite⸗ ſva. U ſunp Wion Nckkea dancoe ſßode cdi⸗ miſon fluſtr goͤide hen ſmncuhe dacge ee Rincleen wei Duönti toorg un Uituyir Mülnatpef mme i⸗ ſpſüi. dienbit wtene⸗ üſntiu e, mon RAdipend hopantſcn ebinſci mani Tan, rhuibike nſnenpoe idioita npuuann Pmnnaut nuavrde wan⸗ icnaci lnnode idſolumm hlden wädis mapaün anliinde Phrſhüͤti Ct nmz Sltt judreng. Cl utechen mvacche lentbi Nnſti ſi/ tegtde buitDent ſins cnitudins, Hecco eood ſuper libꝛo pſalmoꝛi hoĩem accedamꝰ.Et pᷣmo loquẽs de ĩcar natione xpᷣi cõmendat pᷣdicationẽ noue le gis. Decũdo laudat pᷣcepta noni teſta menti veterꝭ.ibi.Lex dñi. Tertio vt ſit dignꝰ tãta ſacramẽta referre petit purga/ ria vicijs. ibi. Delicta qs. c. Cõmendãs aũt pᷣdicatiõem noue legis qͥ pᷣdicet et qͥd ⁊ q; diſcrete ⁊ qᷓ; miriſice ⁊ qᷓ; late. In pꝛi ma ꝑte oñdit ꝑ celos qͥ enarrãt głiam.xpᷣi aplos intelligẽs.in qͥb tãq;ᷓ in celis deus ſpecialiter habitauitt xpᷣo tꝑe afflictõis qð fuit vſq; ad paſſionẽ Deinde in ſecũda ꝑte ea que futura erant tꝑe gloꝛie ⁊ ↄſolatõis.qð fuit poſt reſurre ctionem. Ibi Tribuat tibi. Et ea que hic pꝛophe éphetankdddoo. ODmine in virtute tua Titulꝰ In d fſinem pſalmꝰ Dauid. Iſte pſalmꝰ elt vn/ eoꝝ q de duab naturis in xpᷣo agũt. cõtra hereticos qͥ vel ꝑſonã di/ uidunt.vl naturas nephãda commixtiõe dfundũt. Monet vt xpᷣm: deũ pariter boĩem eſſe credamꝰ Et pꝛimo dirigen do vᷣbba deo patri. xpᷣi filij ſui meritũ ⁊ pꝛe miũ ſummatim ꝓponit tutes ⁊ glłiam ſpecialiter deſcribit. Ibi.q̊ niam pᷣueniſti Tertio ð penis inimico⸗ rum ſuoꝝ agit. Ibi. Inueniat᷑ manꝰ tua. Exaltare dñe in vᷣtute tua 2èðM Eus de meꝰ itulꝰ In finẽ pſal d mus dauid ꝓ aſſumptõe vl ſuſce/ ptione matutina ſeu ꝓ cerua ma/ tutina. Huiꝰ tituli ſenſus eſt. Pſalmꝰ iſte Et finaliter xpᷣi exaltatiõem ↄcludit. Ibi tendeẽs in finẽ.i.in xpᷣum de cuiꝰ paſſione agit:eſt Dauid.i.xpᷣi qͥ hic loquit᷑ in ꝑſona ſua. Uel ſub ꝑſona eccĩe xpᷣi.ſ.oꝛãtis pꝛo aſſumptiõe matutina.i.agẽtis de paſſiõe vbi oꝛat ꝓ reſurrectione mane facta.Et h̊ dicit᷑ ad ſimilitudinẽ ſolis qͥ paulati aſcẽ/ dendo aſſumit᷑ donec vbiq; clareſcat.ſic xpᷣs de paſſione ad reſurrectiõem.et inde in celi ad dexterã patris aſcẽdit.⁊ poſtea miſſo in apłos ſpũſctõ mundũ fidei radijſ illuſtrauit. Alij aũt hñtp cerua matutina qdð idẽ eſt Em aliã ſimilitudinẽ᷑. Cerua ei eſt humana xpᷣi natura. q̃ lutũ ⁊ ſpinas.ſ. ta loquitur optando etiã affirmat Secũdo xpᷣiꝰ⸗ peccatoꝝ trãſilijt. ?⁊ mane in głiam reſur/ rectionis quaſi ĩ altũ eſt aſſumpta & ⸗ net pheta cõpati paſſioni xpᷣi vt ſue re ſurrectõi cõregnemꝰ Et pmo pᷣmittit᷑ cõ queſtio de derelictõe ⁊ ſimul oꝛõ ↄiungit ſicut in oĩibepſalmis de paſſione. De⸗ cundo paſſio deſcribit᷑ vbi ? preſurrectõ ne oꝛatur. Ibi. Circũdederũt. Tertio fructꝰ⁊ vtilitas paſſionis oñdit᷑ibi. Hſaar· rabo. ⁊c᷑. Chꝛiſt aũt hᷣmo ſub pſona vete⸗ rrrrriiiiis hois culpe ac pene expoſiti loqͥ ĩcipit Xaudiat te. Litulꝰ In finem pſal ps in pſon⸗ e mus dauid. Dic agit ꝓpha ð xpᷣo qPuaſi de ſacerdote immolaturo et rege pugnaturo. Canẽs q̃̊ ventura erant coꝛꝑis ſui ꝑſonã gerens.vel xpᷣs in ꝑſona expꝛimẽs. Uñ ⁊ in cruce ait.quare me de reliquiſti.pſalmũ iſtũ de ſe ſcriptũ eſſe in dicans. Uñ multa hic de eiꝰpaſſione di / cunt᷑ tã expꝛeſſa.vt magis videant᷑ hyſto ria euãgelica q; ꝓphetica.licet em̃m multa habeant᷑ nõ tam ad ipſum q; ad eiꝰ mẽba refereng DODODmin regit me. Litulus pſalmi d danigd. Hic ſub figura iudaici po bulive cantitlirme babilonicar⸗ nerſiſub Zoꝛobabel. ⁊ ihu ſacerdote ma gno ꝓpheta pᷣdicit reditũ fidelis ppłi ð ba/ bdilone hurꝰ ſeculi ꝑ xpᷣum ad domũ dei?- agit de mĩa xpᷣi.qͥ fit hec reductio ſpũalis enumerãs decẽ gratias ꝑ qs velut per de cem mãſiones hõ ad deũ reuertit᷑.Et in/ troducit᷑ hic eccia loquẽs dexpᷣo ꝑ quẽ ve lut ꝑ oer dote niagan aciln reductio In ſingulis verſibꝛ ſingule notãt᷑ gra⸗ tie. niſi qꝙ; in ſecũdo ⁊ ſeptimo due pariter ↄiungunt᷑.Pꝛima g̊ gratia eſt locpaſcue. id eſt. ̃mo diuinꝰ qͥ ſa ginat meditantes. Secũda eſt aqua refectõis .i.baptiſmi q reficiũtur rite ſuſcipiẽtes Tertia eſt aime ovuerſio ꝑ vᷣtutis ⁊ bone oꝑatiõis augmẽ/ tationẽ.Quarta eſt deductio ſuꝑ ſemitas iuſticie.i.ſuꝑ pᷣcepta ꝑ caritatis radicatõ nem ⁊ pfectiõeʒ. Quinta ẽſecuritas a ma lis ꝓpter diuinã aſſiſtentiã. Sexta eſt ↄſo latio eruditiõis.q̃ fit ꝑ virge ⁊ baculi.i.di uine coꝛrectõis diſciplinaʒ. Septima eſt mẽla dñi.i. dñici coꝛꝑpis ↄuiuatio. Octa/ ug eſt ſpnñalis capitis.i. humane mẽtꝭ im/ 22 pinguatio.ſ.ſpũalis leticie repletio NHo/ na eſt calix inebꝛiãs.i.calix bñdictiõis.ſcꝭ xpᷣi ſanguĩs qͥ quaſi inebꝛiat.dũ vanaruz delectationũ obliuionẽ pᷣſtat Decima eſt miſericoꝛdia ſubſequẽs.i. gr̃a ↄſummãs: que ⁊ pᷣueniẽdo inſpirat.⁊ medlatſo aghiit ad meclan Verbü abbꝛeuiatũ nat. 2 finiẽdo ad eternã habitatiõʒ ꝑducẽ do feliciter collot DODimini eſt terra. Titubꝰ pſalmus d dauid in pma ſabbati. Pꝛia ſab/ boeoeati ðꝛ dies pᷣma poſt ſabbatũ In qua die mũdus ↄdiiꝰ eſt.⁊ lux diuiſa a te/ nebꝛis.⁊ eodẽ die xpᷣs depoſitis moꝛtali/ tatis tenebꝛis clarificatꝰeſt.⁊ hõ depulſa peccatoꝝ caligine ꝑ xpᷣi reſurrectiõem re/ ſtaurat?. vt ſit ſenſus tituli. Pſalmꝰ iſte eſt dauid qͥ loquit᷑in ꝑſona ſua vł eccĩe.agẽſ de clarificatõe xpᷣi ⁊ hoĩs reſtauratõe.que facta eſt in pᷣma ſabbati.i.in matutino di/ ei dñice.que dies etiã pᷣma fuit in pmoꝛdi ali reꝝ creatiöe. Monet ̊ ꝓpheta victo rem xpᷣm cũ triũpho ſuſciꝑe. Uñ ad ſimi/ litudinẽ pᷣconis qͥ poſt triumphũ totã ter ram clamat eſſe victoꝛis Pꝛimo dicit to tum oꝛbẽ eſſe dei.vt ſicut nulłꝰ ab etimpe rio.ſic nec ab eiꝰfide ſit alien?. Secũdo determiĩat quibo vᷣtutibo pᷣditi ſunt. qͥ ĩ ec/ cleſia ꝑſiſtunt. Ibi.Quis aſcẽdet. Ter tio xpᷣiana religione dilatata ſuꝑſtitioſos a pꝛauitate reuocat.vt patefactꝭ coꝛdibuſ xpᷣm admittãt.ibi. Attollite poꝛttas DODO te dñe leuaui. Titulꝰ In finem a plſalmꝰ dauid. Pſalmus iſte diri/ gens nos ĩ finẽ.i.in xpᷣm.attribuit᷑ dauid.qͥ loquit᷑ in ꝑſona eccłie ĩter aduer ſa ſeculi grauit᷑ afflicte.vel in ꝑſona peni/ tẽtis ꝑ flagella coꝛrecti. Honẽs ĩ aduer/⸗ ſis nõ murmurare.ſʒ ad deũ reſpicere Et vpmo petit doceri vias dñi.qꝛ ad deum ꝑ ſpem erecteſt. Secũdo oꝛat ꝓ peccatꝭ di mittẽdis poꝛiba ⁊ ꝓ his que quotidie fiũt Ibi Reminiſcere.Tertio agit de eternis Saces quomodo habeãtur. Ibi.Quis ẽ ommmm. — Uica me. Titub. pſalmꝰ Danid IPſalmus iſte attribuit᷑ dauid.id eelſt viro ꝑfecto qͥ hic loqͥ. Et mo/ net vitari ↄſoꝛtia ĩiquoꝝ ⁊ iũgi iuſtis. qͥa ex ↄuictu moꝛes foꝛmant᷑.Et pᷣmo vir iu ſtus dicit ſe nõ habere h̊ ꝑtẽ cũ iniqͥs.⁊ pe tit ab eis diſcerni ĩ futuro. Secũdo petit ne malis miſceat᷑ in iudicio.ibi. Dñe dile xi. In h̊ aũt differt pma ꝑs a ſecũda.qꝛ in hma ꝑte de iudicio ⁊ multũ de innocẽtia ſna aitin ſecũda de vtroq; pene pariter Or minus illuminatio. Titulus. dD In ſfinẽ pſalmꝰ Dauid puſõᷓ lini/ 2* retur. Hic tituł alludit hiſtoꝛie libꝛi re/ gum de trina vnctiõe dauid.quaꝝ pꝛima linitꝰ ſuit.nõ vtiq; in regẽ.ſʒ in ſignũ futu ri regni.ſʒ duabo extremis q̃ ꝓ vna reputã tur in regẽ vnctꝰeſt.ſecũda videlicet vt re gnaret ſuꝑ tribũ iuda.tertia vᷣo vt regna/ ret ſuꝑ vniuerſum iſrael.⁊ poſt pᷣmam vn ctionẽ dauid hoſtes habuit.poſt ſecũdam regnauit ĩ pace. Sʒ hec figuralit acta ſũt vt ſignificaret᷑ ꝙ qͥlibet fidelis qͥ a xpᷣo xpi anus ðꝛ.⁊ a xpᷣi chꝛiſmate denominatur. ⁊ de eiꝰ plenitudine vnctõis linit. Pꝛimo iungit᷑in ſignũ futuri regni.dũ ſpũſſancti gram in baptiſmo ⁊ alijs ſacramẽtis ꝑci/ pit. Secũdo vero in futuro inunget᷑i re/ gem qñ libertatẽ gloꝛierecipiet.⁊ ſicut da uid bis in regẽ vnct? eſt.ſic vnctio gloꝛifi- catiõis noſtre gemĩa erit ſtola o no: et aĩe.ſʒ he due qſiꝓp vna reputant Sic ᷣ pſalmꝰiſte dirigẽs nos in finẽ future ↄſũ/⸗ mationis attribuit᷑ dauid.i.cuilibʒ fideli agens de eo qð eſt puſq; linire᷑ ſecũda vn ctione.i.de eo qð eſt añ ꝑfectã vnctioneʒ regalẽ.añ quã hoſtes habet.qꝛ poſt pᷣmã vnctionẽ ſacramẽtalẽ ſub varijs hoſtibꝰ laboꝛat ⁊ gemit.ſʒ poſt ĩ pace regnas re eſcit.vñ vt tandẽ in illo regno gaudeat.ſ/ loquit᷑quaſiq̃ddã ineffabile ſe deſiderare oñdens ꝓ quo oĩa patiẽter tolerat o net ̊ ne qͥs poſt pᷣmã vnctiõem toꝛpeat.ſʒ ad ſecundã ſe diligẽteꝛ pᷣparãdo diſponat Et pᷣmo agit de pᷣma vnctiõe ꝑ quã certi/⸗ ficatur ſecũda.poſtea dic̃ qͥs laboꝛ ⁊ gemi tus ſit añ ſecundã vt finaliter habeat᷑ibi. Exaudi dñe r D te dñe clamani. Titub. pſalmꝰ a huic dauid.ꝑ dauid aliqñ intelli/ girfkt caput.i.xpᷣs.aliqñ coꝛpꝰ.id eſt. eccĩa.interdũ vtrũq; ſimul.i.totł xpᷣs.vbi aũt in titulo addit᷑ huic vł ipᷣi.xpᷣs intelli/ gitur. Hic &̊ pſalmꝰ attribuithuic dauid. id eſt.xpᷣo.qͥ hic loquit᷑⁊ eſt tertiꝰ eoꝛũ qui agũt bꝛeuit᷑ de paſſione xpᷣi ⁊ reſurrectiõe HMonẽs eos aduerſa tolerare qͥ volũt cũ xpᷣo regnare.Et pmo ponit᷑ orõ tꝑe paſſi/ onis habita. Secũdo auditꝰ de reſurre/ ctione ſua gras agit ibi. Bñdictꝰ xpᷣs Ita q; f̃ᷣm qð hõ.ſe hoĩb iuſtꝭ ĩ exẽplũ ꝓponit. 4 licet ſuꝑ oẽs iuſtłꝰ⁊ dignꝰ ſit.nõ tñ ĩ ſe cõ fidit.ſʒ totũ a deo pr̃e humilit᷑ pettit Flerte dño.Titulꝰ pſalmꝰdauid a in ↄſümatione tabernaculi. Euz Nld grchide ſhucta locauſta offerre! potdde bicagit duc ſt ſetpo⸗ donagf loquitq. dftbott rumdr? crgome Aesof ccciee Vor ceſe⸗ dllan ſooß domu hacci⸗ bernac⸗ in bi loneta galn. ſedon⸗ Cemane Plnun n⸗ heph sp⸗ ggitx ſonal turgi ticſoſ. tesdee hicde Tano dotnin ae⸗ ſ necs⸗ np n lelbeꝛire⸗ uuphrine na fun WMrcu icrde hoyeg⸗ Ntönannn Mricmn Umſi dnriori⸗ vonimar. it in iſüſnen minspci nungehiw jarſende Niodiſ ole age ant Sc efunmeaii cuilipzſtcl irekſccihmn cii maong 1 pni mis oti⸗ npun Va me Me wpentg vdſonne licenn hangcn Nchenid. Inbgan iciinrl ſen ct letiefti Pichohl lintdiif m mill nunnnde iwlitn nepuſ⸗ de feor lüponl, ſi iſec⸗ pent Unenni li uper libꝛo pſalmoꝛü dauid pꝓſpere regnaret moꝛtuo ſaule.tulit archã de gabaa ⁊ detulit in hierlm. Qua reducta fecit ei tabernaculũ.⁊ obtulit ho/ locauſta.Ad qð iuxta lr̃am alias hoſtias offerre hic hoꝛtari videf. Sed ſpũalit potiꝰde ſignificato tabernaculo.i.ð eccĩa hic agit᷑. Sicut em̃ archa a philiſteis re/ ducta fuit.cui dauid tabernaculũ extẽdit ſic xpᷣs a iure d yaboli ecciam reduxit.eiq; dona greↄtulit. de cuiꝰ ꝑfectiõe hic ꝓpha loquit᷑ q̃ hic tabernaculũ ðꝛ.qꝛ nũc ĩ ea ʒ dyabolũ militat᷑.quẽadmodũ ſcdᷣm futu rum ðꝛ domꝰ.qa in ea quieſcet᷑ Pꝛimo ergo monet ꝓpha fideles deo hoſtias ſpũ ales offerre Becũdo agit de ↄſtitutiõe eccie enumerãs ſeptẽ dona ſpũſſancti.ibi VUox dñi Tertio diẽ d ↄſtitute fiat ec cleſie.ibi.Dũs diluuiũ.⁊c.oſtẽdẽs quõ in diluuio huiꝰ ſeculi dñs fideles ſuos ille/ ſos pᷣſernabboirtttt Lvaltabo te.Titubpſalmꝰcãtici in eęe degicatõe domꝰ Dauid. Hõ legit᷑ dauid feciſſe vł dedicaſſe aliquaʒ domũ dño.⁊ iõ de ſpũali domo.i.ð eccia h accipiendũ eſt. Que ĩ pcedẽti pſalmo ta bernaculũ ðꝛ.hic aũt domnomina? pteꝛ cãm ibi expᷣſſam. Supꝛa g egit de ↄſũma tione tabernaculi tꝑe belli. Hic autem eſt pſalmꝰ cãtici.i.leticie habite.in dedicatio ne domꝰ dauid.i.eccĩe xpᷣi.q in eterna pa ce manebit.Et loquit᷑ hic totꝰ xpᷣs.qꝛ vᷣba pſalmi hꝰ quedã capiti.quedã coꝛꝑi.q̃daʒ vtriq; ↄueniũt.Et ẽ pſalmꝰ iſte de paſſio/ ne xpᷣi ⁊ reſurrectiõe.vt paſſio nõ terreat. q̊s ſpes reſurrectiõis letifict Pꝛimo g̊ agit xpᷣs de ſua dedicatõe.ſ.in ſua ꝓpꝛia ꝑ/ ſona iã facta in reſurrectõe.poſtea vᷣo fu/ tura ĩ domo ſua.i.eccia.in finali reſurgen tiũ ↄſummatõe.monẽs ſanctos h̊ ſperan tes deo laudẽ referre. Secũdo dicit quõ hac dedicatiõem meruerit.ibi. Ego autẽ Tertio quõ eam acceperit.Ibi.Audiuit dominus MU te dñe ſperaui. Titulꝰ In ſine i pfſalmꝰ dauid ꝓ extaſi. Pſalm?iſte dirigẽs nos in finẽ.i.in xpᷣm eſt da uicd qͥ hic loquit᷑ in ꝑſona xp̃i vel ſua vłec cleſie.habitꝰ p extaſi.i.agẽs de exceſſu mẽ tis.qͥ fit qũ mens pauet terrena. Honẽs ne qͥs de ſe pᷣſumat ſʒ de dei mia.Et pmo ↄtra pauoꝛẽ pᷣmittit᷑ ſpes.⁊ oꝛõ ↄtra mala cũ certitudine liberatõis ⁊ gaudio. Sc/ cundo enumerat q̃t? qnta ꝑturbãt cõtra que eſt oꝛõ.ibi. Hiſerere mei. Tertio di cit qᷓ ſint bona deiotra mala.ibi.Quã ma. gna. Uñ hui pſalmi vᷣba.quedã capiti. quedã mẽebꝛis.q̃dã ꝓphete ↄueniunt. In hac aũt varietate ñ mutat᷑ vox.ſʒ caput et mẽbꝛa eadẽ voce vtunt᷑ dicẽdo. Ego me mihi.qð fit ꝓpt᷑ vnitatẽ capitꝭ ⁊ coꝛpis xpᷣi ſcʒ ⁊ eccĩe quã facit charitas. Sic lingua oĩm mẽbꝛoꝝ ſuſcipit vocẽ.dicens ꝓ pede. calcas me.nõ dicit calcas pedẽ.⁊ ꝓ manu vulneras me.nõ ait manũ meã vulneras. FEeſgti qn. Titulꝰ Intellectus Da b uid. Hic eſt intellectꝰdauid.i.pe/ nitẽtis. In cu ꝑſona hic loqͥtur. docẽs qͥd intelligere debeat qͥ ve penitẽs eſt. Et pmo dicit initiũ boni eſſe ꝑ indul/ gentiã dei. ſe vo ſequentẽ illud viciũ hoizʒ q de oꝑib gloꝛiant᷑ ⁊ meritaꝓpꝛia iactant fuiſſe miſeꝝ.ſʒ ꝑ manũ deiↄuerſum ad ve 0 quẽ alios deceptos re/ rum ĩtellectũ.Ad tos re uocat.in q̊ etiã ſtãtesↄfirmat. Scðo agit de ↄfeſſione.vñ eſt venia.ibi. Delictũ me um. Tertio penitudinẽ multiplicit᷑cõmẽ dat. ibi. Pꝛo hac oꝛabit.Quarto ponit᷑ le tus finis.vbi ðꝛ dare deꝰ intellectũ. Ibi. Intellectũ tibi dabodo Luultate iuſti. Titulus In finem e pfſalmꝰ Dauid. Hic ꝓpha miſicoꝛ diã ⁊ potẽtiã dei cõmẽdat ⁊ facta eiꝰ enumerat.agẽs de oꝑibo creatois ⁊ re creatiõis.vt timeat᷑ potẽtia q̃ creat.⁊ ame tur mificoꝛdia q recreat.Ad laudẽꝗò dei inuitãs oñdit.qͥ ⁊ quẽ:quõ ⁊ q̃re laudare debeãt. Et pᷣmo iuſtos ⁊ rectos laudare monet Secũdo beatũ diẽ illũ qͥ ad cultũ dei ꝑuenit.ibi. Beata gẽs Tertio qͥd deß . . dictis ſentiat ſubdit.ibi.Aĩa nra EFEñnedicã. Titulꝰ pſalmꝰdauid cũ b mutauit vultũ ſuũ coꝛam abvme lech. ⁊ dimiſit eũ ⁊ abijt Baul ꝑ/ ſequẽs dauid nũcios miſit ad achis regẽę apud quẽ ↄfugerat dauid vt eũ ad ſe mit teret quẽ volebat occidere qð pᷣſentiẽs da uid timuit ⁊ ſe fingẽs furioſum vł fatunz mutato vultu coꝛã rege illũ a ſe abijciens dimiſit⁊ ſic dauid abijt icolumis. Hic ãät rex qͥ in hiſtoꝛia regũ vocat᷑ achiſ.vocaba tur etiã abymelechq noĩe vtit Eſdras in B; titulo ꝓpt᷑ ſignificatõʒ myſtici ſacri.Da⸗ uid em̃ xpᷣm ⁊ vultꝰmutatio mmrirationel. 2 aüt veter ſacriticij ĩ nouũ ſignificat. ve 2 —” . — ſericoꝛdiã. Ibi. Dñe in celo. ſacrificiũ ðᷣ.vultqꝛ in ſigno volũtatẽ di/ ninã indicat. Abvmelech vᷣo interpᷣtatur patris mei regnũ.⁊ ſignificat iudeos qui erãt regnũ patrꝭ ſui.i.dauid.qͥ m carnes fuit pr xp̃ᷣi. eccĩa vᷣo eſt regnũ.nõ illd pꝛis carnatł.ſed dei pr̃is ſui eterni. Outauit vultũ ſuũ dauid coꝛã abymelech.i.xpᷣus mutauit ver? ſacrificiũ coꝛã iudeis qͥ erãt regnũ patris ſui dauid ĩ nouũ ſacrificiuʒ quã mutatiõʒ in cena oñdit in qᷓ coꝛpꝰſuũ ⁊ ſanguinẽ diſcipuł in euchariſtie ſacram to exhibuit ꝓpter qdᷣ abymelech.i. ppls iu deoꝝ ⁊ illi pᷣcipue rudes ⁊ ignari diſcipu li qͥ ſacramẽetũ carnalit intelligeẽtes abie runt retro.xpᷣm dimiſerũt ⁊ ipᷣe ab eoꝛum coꝛdibo abijt. Monet itaq; pſalmꝰ iſtead nouũ ſacrificiũ accedere mẽte nõ pedeEt bmoꝓpheta ſũmatim dei laudẽ pᷣmittens Monet mãſuetos ad idẽ. Secundoad cõlonem noui ſacrificij fideles hoꝛtat᷑.ibi Accedite Tertio incipietes monet a qbo abſtineãt. ibi Uenite. Quarto agit de tri bulatiõe bonoꝝ ⁊ maloꝝ.ibi.Oculi dñi. Ne in ꝑiculis iuſtꝰfluctuãs aliq̃ dubieta/ te molleſcat nec ĩiuſt ſecuiꝰ ſuꝑbiat Uaica dñe.Titulꝰ In finez pſal i mus dauid. Pſalmꝰ iſte dirigens nos j finẽ attribuit᷑ip̃i dauid.id ẽ. xp̃o qͥ hic loquit᷑.nũc in ꝑſona ſua.nũcĩ ꝑ ſona eccĩe.Et agit de paſſione xpᷣi monẽs vt aduerſa eiꝰ exẽplo feram Et pmo in cipit ab oꝛõne ꝓ vtraq; ꝑte pugne oꝛãs.id eſt. p ſe ⁊ aduerſarijs cũ ↄmemoꝛatõe cul pe eoꝝ Secũdo pᷣmittẽs de ſpe boni et gaudio narrat q; maligne erga xpᷣm fece/ rint.ibi.Aia aũt. Tertio de fructu paſ/ ſionis agit pꝓmittẽs ↄfeſſionẽ totiꝰ eccleſie Et inde pᷣcat᷑ cũ cõmemoꝛatõe culpe.con fuſionẽ ꝑſecutoꝝ.⁊ exultatiõem fidelium Ibi. Cõfiteboꝛ Ixrit iniuſtꝰ. Titułꝰ In finẽ ſeruo d dññi pſalmꝰ Dauid. Pſalmus iſte agit erroꝛẽ dicentiũ oĩa mala eẽ ex vicio nature ⁊ creatõis nr̃e.bona vᷣo ex libero arbitrio. Docet aũt hpha mala eſſe ex nobis.bona eſſe ex deo ꝑ gratiam. Vñ in titulo recte ſeruꝰdñi ðꝛ fidelis.qͥ ĩ hoc pſalmo loquit᷑ Mala ſibi.⁊ ðᷣo bona attribuẽs.vel xpᷣs ſeruꝰ dñi appellat᷑.quia vſq;quaq; pr̃i obedieng.eui etiã vᷣba pſal mi ↄueniũt.Et pmo aſſerit mala eẽ ex ho mine. Secũdo dic bona ex deo eſſeꝑ mi/ „ Olli emulari. Zitułꝰ pſalmus Da n nid. Pſfalmus iſte toreſt de coꝛre ctione moꝝ. ⁊ velut ſalubꝛe anti/ dotũ ↄtra illoꝝ erroꝛẽ qͥ murmurãt ð flo/ re maloꝝ ⁊ laboꝛe bonoꝝ.q̃ſi oĩa caſu agã tur. docẽs hec inferioꝛa diuina ꝓuidentia gubernari.nõ caſu tractari. Etpᷣmo mo net eccĩa.in cuiꝰ ꝑſona loquit᷑ pha neqͥs malignantes imiteĩ.ſʒ qcqͥd boni ſperat᷑a Dũo poſtulet᷑a qͥpfutura ⁊ eterna donãl. Secũdo dicit malos ſuꝑ bonos inuidia toꝛq̃ri.ibi.O bſeruabit pctõr.Tertio tra/ ctat iuſtũ hic nunq; deſeri.pᷣmia bonoꝝ ⁊ penas maloꝝ cõmiſcẽs cũ interiectis ad/ hoꝛtatiõibo.ibi. Junioꝛ fui . Omine ne ĩ furoꝛe. Litulꝰpᷣs.da d uid ĩ rememoꝛatõe ſabbati. Pſal/ muus iſte ẽ Dauid.i.penitẽtis.ha/ bitꝰ ĩ rememoratõe ſabbati.i.eterne reqᷣei quã habere deſiderat ⁊ ꝑdere foꝛmidat. Monẽs ad pniam pmo ꝑ penas ſũma/ tim dictas captat dei miam. Secũdo po nit᷑ narratio in q̃ multiplicẽ numerat mi/ ſeriã. ibi P rtot la ſperauit ĩ dño.affirmat ſe audiẽdũ cuʒ emẽdatõis cõmemoꝛatõe.ibi.Om̃ ĩte do mine Quarto ponit᷑ exultatiua ↄcluſio ðᷣ ſalute. ibi. Ne derelinqs me. Uña lachry mis ⁊ oꝛõe incipiẽs.ſiẽ in alijs pſalmis pe nitẽtialiba ĩexultatõe terminatur.vt certa ſpes ex ̊ imitãtibꝛ detir Ixi cuſtodiã.Zitulꝰ In finẽ can / d ticũ dauid ꝓp iditũ.Legit᷑ in Para lipomenõ.qꝙ archa dñi reducta a philiſteis. dauid añ eã ↄſtituit cãtoꝛes qᷣt tuoꝛ milia ⁊ totidẽ ianitoꝛes qᷣbo p̃fecit fi/ os choꝛe.Cãtoꝛibo vᷣo pᷣpoſuit ducentos octoginta ⁊ octo viros inter q̊s fuerunt. aſaph. eman. etham. ⁊ yditũ.qꝛũ nomina eſdras frequent᷑ poſuit ĩ titulis tũ ꝓ hono re miſterij. tũ pt᷑ noĩm interpᷣtatiões.qᷣb ſubiectoꝝ pſalmoꝝ ĩtellectꝰ pãdunt᷑. Uñ hꝰ pſalmi aꝑit᷑ ſenſus ꝑ ̊ nomẽ yditũ.qð interpᷣtat᷑ trãſiliẽs eos.ſ.remanẽtes ĩ ſecło hereteſq; terrenis. de q; trãſilite agit᷑ hic. Docet em̃ pſalmꝰiſte a dilectiõe ſeculi ad legẽ dei ⁊ inde ad eternitatẽ mẽte trãſilire Et qꝛ h iocũdũ eſt mẽti licet gue ſit carni iõ pſalmꝰiſte ðᷣꝛ canticuʒ.qꝛ h fit mẽtio de eterna beatitudie. Monet aũt h pſalmuſ traſilientẽ terrena ine blaſphemos ⁊ iiqᷣe utruerũt. Tertio qꝛ int᷑ tot ma lngue⸗ copꝛimen übme pbemos hem wbi oſes in ſeerpect fütamel cutſbbi ſerofint H . . Chificat Güno Core cc Mute clani ment ſoſti poſt De gis: tüoce pecla tettum lutito ldei ſuntine lohoi lelicig inhp d lis⸗ rech .ℳ tiſu tnio/ dania ptiee mort Woin tna lak muri lin gor uit or Unnsda ecne lade nth wrirto⸗ Gaſngi puicena Qönono ohenecs niſpent madonit Osinniti om⸗ adorort nas ieN Pani Miätsh, ameregal ctomidet hengsſin⸗ Srricd nuncaat Güttoens inia; firdo loſos llchn nnispe nKc lingue vↄtinentiã uare.certamĩa et riras cõpꝛimere.qꝛ H̊ ſilentiũ ei multũ eſt vtile. ñ pᷣmo agit deptinẽtia lingue int᷑ blaſ/ ppemos ⁊ calũnioſos. ⁊ optat noſcere fi-/ nem vbi hec nõ ſunt. Secũd o diẽ quõs om̃es ſint ſub vanitate ⁊ caſu.vñ opponit ſe expectare dñm petẽs liberari. Ibi. Ue rũtamẽ in imagine Tertio int᷑tot mala petit ſibi deũ adeſſe ⁊ peccata dimitti.vt. p ſpero fine exeat. Ibi. Exaudioꝛoöem AXpectãs expectaui. Titulꝰ In fi⸗/ e nẽ pſalmꝰ dauid. Finis in titulis pflalmoꝝ multipłr ſumit᷑.aliqñ ſi/ gnificat xp̃ᷣm. aliqñ plenitudinẽ tẽꝑis.ali/ qñ nouum teſtametũ.aliqñ paſſionem vł reſurrectõʒ xpᷣi. Hic aũt ꝓ nouo teſtam̃to accipit᷑ qð ↄſũmat.in qð vetꝰteſtamẽtum mutatũ eſſe oñdit᷑qð eccĩa lõgo tꝑe expe/ ctauit.deſiderãs xpᷣm ⁊ cũ eo nouũ teſta / mentũ.in q̃ expectatõne multa a diabolo ſuſtinuit ⁊ occulte ⁊ manifeſte.a qͥb etiaʒ poſt xpᷣi aduentũ penit immunis nõ fuit Honet &ů̊ pſalmꝰ iſte relictꝭ cerimonijs le gis ⁊ ydolatrie ſuꝑſtitõe ad nouũ teſtam̃ tũ accedere Et pmo inducit eccłiam ex pectaſſe deũ ⁊ accepiſſe eũ.⁊ ab eo nouuʒ teſtamẽtũ qð ⁊ multi ſecuturi ſunt. vñ ꝑ/⸗ cutit om̃s ſuꝑſtitiões ⁊ inuitatad mirabi lia dei Secũdo exponit mirabilia que ſunt incarnatio.iuſticia pᷣdicatiõis.libera tio hoĩm ab iniqͥtatib.ↄfuſio inimicoꝛuʒ leticia ſperãtiũ. Ibi.Annũciaui.Et loqͥ in h̊ pſalmo xpᷣs in ꝑſona mebꝛoꝛ Earꝰqͥ intelligit ſuꝑ.Titulꝰ In fi b nẽ pſalmꝰ Dauid. Uel ſic Hiero nimꝰ trãſfert. In finẽ intellectꝰ fi/ lijs choꝛe.Siẽ legit᷑ in libꝛo numeri Cho re cũ dathan ⁊ abyron mouit ſeditiöõem õ Moyſen ⁊ Aaron.ꝓ q̃ a deo grauit᷑ puni ti ſunt. Fuerũt aũt qdã filioꝝ choꝛe qͥ pa/ tris nequitiã nõ ſunt ſecuti. vñ ⁊ poſtea a dauid ĩ miniſteriũ domꝰdñi ſunt ⁊ aſſum pti ⁊ a dño bñdicti ꝓpt᷑ qð etiã in tituł pſal moꝝ ſepe fit mẽtio de eis.maxime tnpter nouin interpᷣtatõem ex q̃ ſpũalis intellige tia aperit᷑ vt ̊ Choꝛe nag calua ria inter pᷣtat᷑ ꝗfuit loc dñice paſſiõis. U uariã xppᷣi paſſio intelligit᷑.filijů caluarie fi lij ſunt paſſionis.qͥ in cruce dñi cũ aplo gloꝛiant᷑. Et his huiꝰ pſalmi ĩtellect attri buitur. qͥ credũt xpᷣm.⁊ ſi pauperem eſſe ⁊ moꝛtuũ.tñ veꝝ deu./ Et ſic ẽ ſenſus titu li. Intellectꝰ ho pſalmi tendes in finem. i. xpᷣm.attribuit᷑ filijs choꝛe.i.filijs crucis. Honsẽs vt xpᷣs ⁊ ſi pauꝑ ⁊ paſſus.crela tur tñ deꝰ Et pᷣmo ꝓpha intelligeẽtesꝭ ſup egenũ ⁊ pauperẽ ↄcelebꝛat Secũdo xpſ/ de paſſione ſua agitꝗqᷓ ̃m egenũ fuit. Jbi. Inimici mei.⁊c. Tertio agit de refurre / ctione.q̃ eſt gł ia egeni.ad ↄfirmãdã ſpem fideliũ. Ibi. Zu aũt dñe. Et eſt in ho pſalmo voxtotiꝰxpᷣi.i.capitꝭ ⁊ coꝛꝑis quas ſi vnihoĩs. Quedã em̃ vᷣba capiti ueni / unt. qd mẽbris. qdã ꝓphe. ꝛi? phha lodh tur ĩ ſui ꝑſona.poſtea inducit xpᷣm loqntẽ ⁊ in mẽbꝛis ⁊ i ſe. In mẽbꝛis ibi.Ego di/ xi. In ſe.ibi. Inimici mei. Uemadmodũ deſiderat. Tituluſ q In finẽ intellectꝰ vł in ĩtellectu fi Iiliiujs choꝛe.vt ſupᷣ. Filij choꝛe ſunt filij calui.i.xpi. in caluo Heliſeo pᷣſignati q tropheũ xpᷣi.i.ſignũ crucis ĩ frõte coꝛdii- ⁊ coꝛꝑis ſuſceperũt.qͥbo intellectꝰ hꝰ pſal, mi attribuit Et eſt pſalmiſte ↄtra triſti cias ſeculi ne nos a dᷣo retrahãt vbi ẽ vor fidelis deũ deſiderãtis qͥ ſpꝛetꝭ vicjs ad — ſonte gre velareplatis diuie aſcedere cu pit. Honẽs ne ſeculi triſticie aim ĩ deſpe ratiõem vł tediũ trahat.⁊ a ſancto deſide rio retrahät Et pmo ofñe deſideriũ hꝰ fidelis ð eſſe ad deũ Secũdo agit ð cõ turbatiõibo ↄrra qs rõ ↄfoꝛtat ſenſualita⸗ tem.ſpe ↄſolationis diuine. Ibi. Quare triſtis es Udica me deꝰ.Litulꝰ In finem. i pſalmꝰdauid. Hic loquit᷑ in ꝑſo⸗ nbä⸗pDg eccie int ʒzizania ↄſtitute.ð pꝛei ſuras ſeculi.petẽs ne ipᷣe a deo retrahant. Et ppᷣmo ↄq̃rit᷑ de ꝑmixtiõe maloꝝ.⁊ pᷣcat ab eis ſeꝑari. Secũdo agit de leticia fina li. p q̃ laudat deuũ in tribulatõe.ibi. Et in/ troibo. Et exh̊ ſepfoꝛtat qui pꝛius triſtis crat.ꝛd?. Ervus aurib. Titulꝰ In finẽ pſal / dð mi filijſchoꝛe ad ĩtellectũ Pſalmꝰ iſte dirigẽs in finẽ.i.in xpᷣum.attri buit᷑ filjs choꝛe.i.filijs paſſiõis.ſ.ſanctis caluaria inter martyribo. ad itellectũ.i.vt ĩtelligant cur ôis. Uñ ꝑ cal- martyres deꝰ videt᷑ relinq̃re ſubtrahẽdo tꝑalia bona ⁊ affligi ꝑmutẽdo.cũ pr̃es an tiquos iuuerit ĩ manu valida ⁊ eis tꝑalia abũdant᷑ ↄtulerit.Oð iõ facit.i.tꝑalia ꝑ/ fectis ſubtrahit. vt ampldeſiderẽt᷑ etxna. ⁊ aduerſa infert vt feruẽtiꝰ qᷓ̃rant᷑ futura e 4 Ver bü abbꝛeuiat. Aumpfect tꝑalia ↄtulit. vt eos ad credẽdũ üͤgii⸗ voluit figurari Monets pſalmꝰ iſte ad ↄtẽptũ terrenoꝝ ⁊ ad appetitũ cele ſtiũ. Et pmo diſtinguit bñficia dei.oſten Dens q̃ incipiẽtibo data ſũt in mũdo.⁊ q̃ ꝑ fect dabunt᷑ in celo Secũdo enumerat magia qᷓ hic feruũt boni nõ tñ obliti ði Nñc auũt repuliſti Tertio p̃ᷣcat᷑ auxiliũ vt h̊ af Hlctis tpe reſurrectõis xpᷣs ſubueniat.Ex nvrge ⁊c̃.Loquit᷑ aũt ꝓpha in ꝑſona marty rum ſeu fideliũ ꝑſecutiõem patietium.,. Ructanit coꝛ men Zitulꝰ In finẽ e pꝓ bis qᷣ ↄmutabũt᷑ filijs choꝛe.ad nnntellectũ cãticũ ꝓ dilecto. Canti xcũ iſtud tẽdens ĩ finẽ.i.in xpᷣm vel ĩ ↄſum matiõʒ eterne beatitudĩs.habitũ ꝓ hisqͥ cõmutabũt᷑.i.de veteri hoĩe in nouũ mu⸗/ tabunt᷑ Etꝓ dilecto.ſ.xpᷣo eccĩe ſpõſo.cã/ vt intelligãt myſteriũ ↄiũctõnis dilecti ? Dillecte.i.xpᷣi ⁊ eccie ſpõſeſue ad quoꝝ lau ſe eructatuꝝ ꝓmittit Secũdo ĩcipit de laude ſpõſi laudãs eũ quadrifoꝛmit. foꝛ ma.a ptãte.a iudicio.ab oꝛnatu.ibi.Spe cioſus foꝛma.⁊c̃. Tertio laus ſpõſe cãtat᷑ ſubmiſſt etiã quadruplicit᷑.a foꝛma.a gła ab amictibus.a ꝓle.Ibi.Audi filia Hoc g̊ canticuʒ merito ðꝛ epythalamiũ.i.laus tchalami.qꝛ laus ſpõſi ⁊ ſpõſe ⁊ deſpõſatio nis eoꝝ nus n refugiũ. Titulꝰ In fineʒ d plſalmꝰ dauid.filijs choꝛe ꝓ archa nirs. Pſalmꝰ iſte tendens ĩ finem id eſt in cp̃m. eſt dauid.i.cuiſſibet fideliſ.⁊ attribuit᷑ filijs choꝛe.i.filijs cruc. habituſ ꝓ archanis.i.pꝓ manifeſtatõe archanoꝛuzʒ aduẽtꝰxpᷣi.de qͥb h̊ agiꝭ Pꝛimo nãq; ꝙ; in aduęetu dñi oĩs ſpes habẽda ſit oñdit᷑ ⁊ in trãſitu apłoꝝ ad gẽétes. Secũdo diẽ ꝙ eccĩa fundat᷑ in xpᷣo cui gẽtes ⁊ reñ ſubij ciunkt᷑.ibi. YFlumĩs impetꝰ. Tertio nar/ rat magnalia ĩcarnatõis tꝑe facta.ibi Ue nite ⁊ videte oꝑa. Ulidẽes pha in xp̃i ad/ uẽtu multas inſurgere tribulatões 3ᷣ eas 2ſolatõe pᷣmuniẽſ.ĩ ꝑſona filioꝝ choꝛe ſen 2 pvona. Ill aũt antiqᷣs taqᷓ rudib: ⁊ adhone ⁊ ſerniẽdũ alliceꝛet.⁊ ꝑ illoꝝ tꝑalia noſrra uſcũq; fidet de iudea.ad fidei ↄſtantiã Bnes gẽetes. In finem pſalmus o dauid ꝓ filijs choꝛe. Pſalmꝰ iſte eelſt dauid ꝓphe qͥ hic loquit᷑ ĩ voc· apłoꝝ.habit p filijs choꝛe.i ꝓ ↄuerſis.di rigẽs ĩ finẽ.i.in xpᷣi laudẽ. Vñ pᷣmo gẽtes ad q̊s gra trãſiuit ad dei laudẽ ĩuitat. Se cundo aſcẽſio ⁊ regnũ dei deſcribit᷑ vñ in ſtãter pſallere monet.ibi. Aſcẽdit Agn' dñs.Titulꝰ pſalmꝰ vłlaus m catici filioꝝ vł filijs choꝛe ſecũda ſabbati. Pſalmꝰiſte qͥ eſt laus cãti ci eſt filioꝝ vł cantat᷑ filis choꝛe.habitus ſcdᷣa ſabbati.i.ſcðᷣa die pꝰ ſabbatũ.ſ.die q̃ fec dñs firmamẽtũ.ꝑ qð h intelligit᷑ eccia ſup̃ᷣ petrã firmata.ð q̃ hic agit᷑. quã vocat ciuitatẽ.eã ⁊ dñm ei cõmẽdãs. Uñ pᷣmo agit de fundatõe ciuitatꝭ. quã cõmẽdati/ ue deſcribit Secũdo agẽs gr̃as de aduẽ tu xp̃i. monet de gdib ecciĩe diſtribuẽdis: p qs ſaluatoꝛ agnoſci poſſit. Jbi. Suſce/⸗ pimus deus .— Uaite hec. Tituluſ In finẽ filijs Ollecte. l. cie 4 a cchoꝛe pſalmꝰdauid Hic agit ꝓpha dẽ⁊ veneratõzʒ monet pſalmꝰiſte Etpmo ꝓpha celeſtib epulis ſaginat⸗ pᷣconia dei S de amatoꝛiba mũdi. oñdẽs eos cũ ſua głia ꝑituros.⁊ illos redarguẽs qͥ co/ lũt deũ vt h̊ bñ ſit eis murmurãtes qꝛ ma li floꝛẽt ⁊ ii pᷣmunt᷑q̃ſi deꝰ ̊ ignoꝛet vł ñ curet. Un monet filios choꝛe.i.fideles xpᷣi.vt ĩ mũdo deiecti nõ iõ apꝛeciẽtur ela tos.Et pᷣmo attẽtos fac ad ea q̃ dicturꝰ ẽ. Secundo ĩcipit pſeqͥ illa dicẽs ꝙ; xpᷣuſ nõ redimet ipioſ.ibi.Curtimebo.Tertio diẽ q̃ impijs ⁊ iuſtis reddẽda ſunt.ibi Di cut oues Quarto ammonet ne timeãtur potẽtes.qͥ oĩa cũ luce relinquũt.ibi. Ne ti mucris Eus deoꝝ.CTituł pſalmꝰ aſaph. d. Ulc ſup dictũ eſt aſaph cum alijs mult pᷣfect? fuit cantoꝛiba ĩ taber/ naculo dñi.hebꝛavce ĩterpᷣtat᷑ ↄgregatio. grece vᷣo ſynagoga Que h̊ loqͥ? in ꝑſona fi deliũ xpᷣm expectãtiũ Agit aũt pſalmuſ de mutatõe legaliũ ſacrificioꝝ ĩ ſacrificiũ laudis.ſic ſupᷣ egit de mutatõe eoꝝ ĩ ſacri/ ficiũ dñici coꝛꝑis ⁊ ſanguis. Agit etiã p/ mo de vtroq; aduẽtu dni.p pmũ blãdiẽs p ſecũdũ terrẽs Secũdo vox xpᷣi induci tur monẽtꝭ. vt relici ſacrificis pecuduʒ fiat ſacrificiũ laudis. Audi popul?meus. TCcertio diẽ a ꝗb velit ſacrificiuʒ laudis. vbi pctõꝛi ſue neqͥtie iputant᷑. Ibi Pctoꝛi Aagüt, Duo pmivſus ad pmu aduentum. ſe ltoi Voꝛe litateg fedarg eni deniuo deimt Men deleri Auerte al 4 inde gün llleq mina pato fegni ci Nus. 0 dentbi ftume tenen Niir aſgn lhen flos ſtem ligſ⸗ duol liſen fineh (äre chig nnu⸗ ico ve lcſti, cſen (tdei horf fiale hie iih Mi guẽtes ad ſecundũ pting odelecte ei ponit iriſio.ibi. Nidebunt me I Aſerere meide. Pfalm dauid cũ ¶Quartodiẽ quõ bomʒ eũ ſe habeat cum * m venit ad eũ nathan phᷣa. qm̃ itra laude ꝑtcis ↄtrarie.ibi.Ego aut naſin piſcei Vit ad berſabee. Tituliſte patz er Irit inſipléo. Titulus In finem iiin hiſtoꝛia libꝛiregũ ð adulterio dauid uum d Intellect? dauid pamalech. Ta/ ni⸗ Vxoꝛe vꝛie. Uñ h̊ pſalmꝰ agit ð mia hkü git hiſtoꝛia libꝛi regũ ð amalechi/ “l litate quã habuit dauid q ſuꝑ ̊ eũ ꝓpha tis à abſence dauid ĩuaſerut ſychelech ci/ n, redarquit. monẽs nos exeplo ipp ad peni nitatẽ eꝰ. Amalech aut ĩterptatptus lu/ ny'rlhoys tẽtiã.Et pmo ponit᷑ depcatio.vbi iudicis gens terrã.⁊ ſignificat antixpᷣm ⁊ eiꝰppłm weſerice beniuoletia captat᷑ Scdo exauctoꝛitate amaãtes terrena.qͥ in fine mũdi pꝓ viribus khnscit Dei mãifeſtatꝭ. ↄfidẽtia ablutõis oñdit᷑.ibi vaſtabũt ecciam. Sʒ danid.i. xpᷣs.pcuſſꝰ chubine Incerta Tertio ex ↄfidentia ſecurꝰ petit amalechitis eã liberabit. Uel km aliã lit/ iſdei Deletiõʒ oĩm pctõꝝ ⁊ plenã reſtitutõʒ.ibi. teram in qua onit Augꝰ ꝓ amalech me/ likerci Auerte Quarto dic qd reſtitutꝰ ꝑſoluat. lech.qꝛ melech interpᷣtatoolẽs vel ꝑturi/ guüon ibi. Docebo ⁊c̃. Quiĩto de edificatõe hie ens. Hic ſignificat᷑ q nũc dolet.⁊ maxime 8 Wihno ruſalẽ ꝓphetat.ibi. Benigne falt. dolebit tꝑe antixpᷣi refrigeſcẽte charitate i öniini,/ ALiliigd gloꝛiarꝭ.Titulꝰ In finẽ In/ multoꝝ.⁊ parturit donec foꝛmet᷑ xpᷣs in il Fusdenee gq tellectꝰ dauid cum veniſſʒ dohet lis. ꝓqᷓ increpant᷑ hic hoĩeſ inter q̊s gemit iſribricis lgladumeꝰ⁊ nüciaſſʒ ſauli.veit dauid · UIñ hic intedit ꝓpha ecciam g antixpᷣm NbiSle⸗ in domũ abymelech. Ab hiſtoꝛia libꝛi re / vl xuerſos q̃ eᷣ mẽbꝛa ſunt roboꝛare ⁊ cõ gũ nõ diſcrepat titulꝰiſte.niſi qꝛ ſacerdos ſolari Et pꝛimo ponit᷑ increpatio maloꝝ Inſniflis ille qͥ hoᷣꝛ abymelech. ibi achymelech no Secundo cõminatio ꝑ finẽ eoꝝ.ibi. Nõ/⸗ Hicigiphe minat᷑.Hiſtoꝛie at myſteriũ ex noĩm ĩter/ ne. Tertio diẽ ꝙ ſalꝰ ſu ꝑturiẽti eccĩe.ibi. ditisloli Statõe attẽdendũ eſt. Abymelech patr? Quis dabit —KZ regni interptat x ſt iudeos.æ⁊ vomeiu Eusin noĩetuo. Titul In finez ringenn regnũ iudeoꝝ. Dohet motꝰ.vydu me?terre d in carminib⸗ vel hymnis. Intelle mun i nus.ſaul petitio.dauid manufoꝛt vł deſi ctus dauid. cũ veniſſent ʒipheiad veles derabil aſpectu. .iõ dauid ſit xpᷣʒ.? dohet ſanl ⁊ nuciaſſent ſaul.nõne dauid abſcon ninrc vdume.i.moiꝰterrenꝰ deſ igt antixp̃um:qͥ ditus eſt apð nos. ¶egit᷑ in libꝛo reguz q; un⸗ terrenũ genꝰmaloꝝ hoĩm 2 celeſte genꝰfi dauid fugiens venit in deſertũ ziph ⁊ ibi Ggtill Deliũ ⁊ ſpũaliũ hoĩm. mouebit ꝑ mirabi latuit.qð ziphei nüciauerũt ſaul.ied inde Tero lia ſignoꝝ. Saul vᷣo ſigt diabolũ quẽ ma fugies ⁊ ĩ ſpelũca latẽs euaſit. Vñ ſumit rbSi li petũt ĩ regẽ ſuũ.vñ rexfactꝰeſt ſuꝑ om̃s titulus. qʒ tñ nõ de hiſtoꝛia ſʒ de ei ſignifi düntitur. filios ſupbie. Hic ãt terrenũ regnũ ⁊ cele cato agit pſalmꝰ. Ziphei em̃ interpᷣtãt ſio bi heii ſte mixta ſüt.i. boni q ſunt regnũ xpᷣi ⁊ ma retes.⁊ ſignificãt illos qͥ iu pñti floꝛẽt co/ bn li q ſunt regnũ diaboli ⁊ antixpᷣi.⁊ de his pia tꝑa liũ.q̊ꝝ głia eſt ve flos feni.qͥ hodie Umpiard. dDuohby generiboagit iſte pſalmꝰ.Eſt ̊ titu floꝛet ⁊ cras ĩ clibanũ mittit᷑ Inter hos la baumtis liſenſus. Intellectꝰdauid ꝓphᷣe.tendẽs in tet dauid.i:ſancti moꝛtui mũdo. qᷣꝛũ vita niuten fiuinẽ h aperit᷑.quẽ habuit deh̊ qð factũ eſt abſcõdita eſt cũ xpᷣo in deo. Hos ꝓdũt ʒi hnin 5 ci veniſſʒ dohet ydumeꝰ.i.antixpᷣs ył ter phei regi ſoul.cũ ad regnũ moꝛtis trahe/ . renũ genꝰ hoĩm impioꝝ.qͥ ſunt coꝛpꝰeiꝰ.? re moliũtur.Et h̊ eſt intellecꝰ Dauid.i.x fnvan annũüciaſſʒ ſauli.i.diabolo eiꝰ qauxiliũ pe / phete vel alteriꝰ cuiuſcũq; viri ſpũalis. qͥ nefi tedo.vl eũ in regẽ poſtulãdo. Annũciaſſʒ intelligit floꝛẽ maloꝝ tranſituꝝ. Et iſte in ſine inq;. veit dauid/ i.cps.iĩ domũ abymelech tellectꝰ eſtin carminibo vel hymnis. id eſt . len, ideſt.ĩ regnũ vl ſynagogã iudeoꝝ.⁊ iñ ad in laudibo.qꝛ hoc intelligẽs ſcit ꝙ etiam ĩ iĩ eccĩam fideliũ q̃ ſynagoge ſucceſſit:⁊ fctã aduerſis laudãdꝰeſt deꝰ.Et h̊ ſcit ille qdi blinlis eſt dei regnu. Monet ů h̊ pſalmꝰ vt ro rigit aciẽ mẽetis in finẽ.i.in nouiſſima nõ SD boꝛent᷑ fideles ↄ antixpᷣm ⁊ cõplices er.qͥ in pñtia Monet ůᷣ in aduerſis laudare ecuan finalit inuaſun ſunt xpᷣm ⁊ e regnũ.Ethᷣ tdeũ Et pᷣmo ſunt vᷣba ecciĩe oꝛãtis ⁊ latẽ nlenee. mMo iĩiuehit in doech.i.antixpᷣm. vt gᷣ euʒ fi/ tis inter ziphęos cuiꝰbonũ int? eſt ⁊ mer nlice. deles roboꝛet. Scðdo agit ð celeri fine in ces occulta Scðo dic qͥd ſibi ⁊ zippeis iſu iqui.ibi.Pꝛopterea de deſtruet te Tertio faciat deꝰ.vũ ſoluit laudes.ibi.Ecce em̃ num e 3 . . „ „7 eę minibo vl hymnis ĩtellec dauid Per dauid hic ĩtelligit eccia. que ſũmope aduertere dʒ in q̊ malo nunc eſt. a ᷣ liberari optat plangẽs int mala ſecki. quia nõ eſt in pñti incolatu locꝰ gaudij ſʒ meroꝛis.⁊ huiꝰrei intellect eſt in carmi/ nib vel hymnis.i. in laudibi. vt hoc intel ligens ſy deũ laudet.qꝛ ſy laudãdus ẽ ſi/ ue erudiat nos aduerſis qð fit ſi dirigit mẽtis acies in finẽ.id eſt in Fmreliamnen tiõem.⁊ loquit᷑ . ꝑſona hoĩs puſillanimis ĩ tẽpeſtate poſi/ ti Et pꝛimo ponitoꝛõ ↄtra fluctꝰ ſeculi Secũdo iſte puſillanimis iã in ſolitudie ſaluꝰ:ſperat auxiliũ dei ⁊ impᷣcat᷑ ci Ihi. Expectabã Tertio affirmat qͥd ſibi Z illis fiat alternatim ꝓcedendo.ibi.Ego biſte vn? qͥ de paſſiõe xpᷣi aüt. Et eſt pſal „ reſurrectiõe lat? agunt Ilerere mei. Titulus In finem m pꝓpplo qa ſanctꝭ lõge factus ẽ ipſi Odlaguid ĩ tituli inſcriptõe cũ teneꝛẽt ecũ allophili in geth. Hictituł ꝑtim ſum/ ptus eſt ex euãgelio.vbi legit᷑ ð inſcriptõe tituli ꝑ pilatũ in cruce xpᷣi ꝑtim ex libꝛo re gum. vbi habet᷑ ꝙ dauid fugiẽs ſaulẽ veit ad achis regẽ geth.qᷓ eſt ciuitas allop hilo rum. vbi legit᷑ fuiſſe ꝑegrinꝰ ſʒ nõ retetus iõ nõ litteraliter ſʒſ pũaliter intelligẽdum eſt. vt ſit ſenſus. Pſalmꝰiſte tendẽs in finẽ? id eſt in xpᷣm. eſt ꝓꝓplło ſaluãdo.qͥ a ſanct· lõge facteſt.b appꝛopinquãt quixpᷣum recipiũt in tituli inſcriptõe. Populꝰ autẽ qui eſta ſanctis lõge fact.eſt in tituli ĩſcri ptione.cui ↄtradicit.eſt tam popułiude⸗ q; oĩs qui nõ vult habere regẽ xpᷣm.⁊ ipſi idem ſunt qͥ tribulãt eccĩam.i allophili.i. alienigene a xpᷣi noĩe alieni.cõtradicentes inſcriptioni tituli. factꝰ ſcʒ ipᷣi dauid.id c. xpᷣo in cruce pẽdenti.cũ tenerẽt eum allo/ phili.i.pſecutoꝛes ſui. in geth.i. in toꝛcula ri.ſ. in pſſurꝭ paſſionis.ſicut ⁊ adhucĩ co2ꝛ J 2 RPiipe me. Titulꝰ In finẽ. ne coꝛ e rumpas vel diſperdas dauid ĩ ti/ poꝛe ⁊ mẽbꝛis eccĩe multipliciter pᷣmitur Igeo hic pᷣmo eccĩa velut vua in toꝛcu lari ab allophilis pᷣſſa.ſummatim tagens tribulatiões.finꝗliter in deo ſi perãs. dicit ſe nõ timere n is ſiue ↄſolet᷑ letis. ic eccĩa ſiue in ꝑſona ſua ſiue xpᷣiquaſi ĩ uibus lere Secundo enumerat mala qWue ſuſtinet.exq;bus tandẽ fit inimicoꝛuz ↄuerſio. Ibi. Tota die. Tertio iam ve lut de malis ſeculi libera.laudẽ cãtare ſe Xaudi deꝰ. Zitulꝰ In finez icar pPmittit. IJbi. In me ſunt dex. AIſerere mei deus. Titul? In fin⸗ m ne diſperdas vel conumpas Da/ uid in tituli inſcriptõe cum fugez a facie Saul in ſpelũcam. Legit᷑ in libꝛo regum ꝙ; Dauid fugiẽs ſaul venit ad lo ca tutiſſima engaddi.vbi abſcõditꝰ ĩ ſpe/ lunca latuit.qð tangit titulꝰ ſed hoc ab hi ſtoꝛia retrabit.qð de tituli inſcriptiõe diẽ quia nullꝰtitulꝰ legitur fuiſſe inſcriptꝰda uid quẽ ſaul vellet coꝛrumꝑe.ſed xpᷣus q de dauid natꝰeſt. inſcriptꝰeſt titułꝰ quẽ po pulus iudeoꝝ coꝛrumꝑe voluit.ſʒ qa per ſanctũ ſpũm ſcriptũ erat.ne coꝛrũpas.qit Pilatus.Qð ſcripſi ſcripſi. Spelũca vᷣo caro vel ſepulcrũ xpᷣi accipitur. vbi latuit iudeis incognitus. E ſt ergo tituli ſenſus Plalmus iſte diniges nos in finem. id eſt. in xpᷣm. hoc agit ne tu pilate vel alius qui cunq; diſperdas vel coꝛrumpas dauid.i. xpᷣm in tituli inſcriptione.id eſt.negando xpᷣm eſſe regem.quod tituli inſcriptio cõ/ firmabat. Cum fugereta facie eſt. cognitiõe iudeoꝝ in ſpeluncã.ſ.carnis id eſt. carne tectꝰ.vel in ſepulcro abſcõdi, ½ tus. LCaro em̃ vel mors que in ſepulcro patuit: iudeis xpᷣi diuinitatem abſcondit. Agit ergo pialmꝰ iſte de paſſione xpᷣi⁊ reſurrectiõe monẽs ne quis titulo crucis ↄtradicat.ſʒ xpᷣm regẽ credat. Et pmo ppheta loquens in ꝑſona dñi. quaſi inter mala exclamat ⁊ pꝛedicit liberationem Secũdo ꝑ quid liberatus ſit.⁊ de ùb di cit. IJbi. Miſit deꝰ Tertio poſt reſurre ctionem laudes pꝛomittit. Ibi. Paratuzʒ coꝛ meum — vere vtiq;. Zitułꝰ In finem. ne s coꝛrumpas vel diſperdas Dauid in tituli inſcriptiõe. Patet vt ſupᷣ. Et pmo ponitur expꝛobꝛatio iudeoꝛum. ne ſimilia faciamus. Secũdo que eis fit retributio dicit.ibi. Deꝰↄteret. Tertio oñ * bi. Letabit tuuli inſcriptõe.qñ miſit ſaul et cu/ ſtodiuit domũ eiꝰ vt ĩterficeret eũ. Patet vt ſupꝛa.niſi ꝙ addit᷑ exli.regũ.qꝙ ſaul q/ rẽs interficere dðᷣ.miſit ſatellites ſuos vt cuſtodirẽt domũ eꝰ.⁊ eũ mãe exeũtẽ occi derẽt. ð q̃ tũ hiſto.ñ agit pᷣs.ſʒ dee ſigto. Saul. id . ditur coꝛrectio iudeoꝝ de vltiõe iniꝛtum Uid cüxp direſe corpa ieſt. nopo ne qs hat⸗ puste noo ltg,o⸗ gfim ſodeo⸗ lioaff lc d ſuc kin ny lip mo⸗ ſiliü qa ooin diai dan Poſer ml. wöͤlee dicte ſicie crin eſſ ſub ſmie elat oſhs ccax Et he eken. eteri lſcep guity luin⸗ ſif Gnt boop ins or Dind as da⸗ mfugez Ulnlbo mitad lo, ditiſpe⸗ Tbocsbhi npröedic ſmnorda Utöus vareho caper ios üc ſo Wünit wliſenrs miack. tliusqyi danidi. neganco monoco/ Aulid iamis ablii/ lo (orar. nette ucs töno ſüinter Nen. de Lwone⸗ Panmg; fineme 1sdand n nn own. ſt moon nichum ſuper lbꝛo pſalmonfi VUnñ dauid xpᷣm ſignificat. domꝰ eꝰ ſepul crũ xp̃ᷣi.ſaul regnũ iudeoꝝ.qͥ miſer̃t cuſto dire ſepulcꝝ vt ĩiterficerẽt eũ.⁊ ſi nõ tunc coꝛꝑaliter.qꝛ iã interfecteſt.tñ ſpũaliter. id eſt.nomẽ eiꝰ⁊ famã ſue reſurrectõis qð nõ potuerũt.Qõð pᷣuidit hic ꝓpha.monẽs ne qͥs regno eiꝰ qð in tituli inſcriptõe deſi gnat᷑ ↄtradicat.⁊ loquit᷑ hic totꝰ xpᷣs.i.ca/ pus ⁊ coꝛpꝰ.q̃ſi ab inimicꝭ⸗ obſeſſus. Et pᷣ mo oꝛat liberari aſcendendo ab imis ad alta. oꝛãs etiã ꝓ ſalute gentiũ. Secundo affirmat ſalutẽ gentiũ.oꝛans etiã p ſalute iudeoꝝ. Ibi.Cõuertent᷑ ad veſperã.Ter tio affirmat᷑ ſaꝰ iudeoꝝ.⁊ vtroq; ꝑiete col lecto gtes agunt᷑. Ibi.Cõuertẽtur Eus repuliſti. Titulꝰ In finẽ pꝛo d hies qͥ cõmutabunt᷑ in tituli inſcri Prltione ipᷣi Danid ĩ doctrinã:cum ſuccẽdit meſopotamiã ſyrie.vł ſyriã ⁊ ſy/ riam ſobal.⁊ ↄuertit ioab.⁊ ꝑcuſſit edom in valle ſalinaꝝ duodeciĩ milia. JIn Para lippomenõ legit᷑ꝙ naas rege amonitarũ moꝛtuo.miſit dauid nũcios ad ↄſolandũ filiũ e amon.Cui ſuggeſſer̃t pᷣncipes ſui ꝙ cauiſa exploꝛãdi miſiſſet.iõ amon nũci/ os iniurioſe remiſit. vñ poſtea dauid vin/ Ddictã ſumpfſit. Legit᷑ etiã in libꝛo Regum ꝙ dauid ꝑcuſſit adadeʒzer regẽ iobal.q̃ eſt ꝑs ſyrie.capta vᷣo ſyria ꝑcuſſit ðᷣ edom.xi milia. Has hiſtoꝛias tagit titulłꝰ.ſʒ qꝛ ibi nõ legit᷑ ꝙ dauid ↄuertit Joab.vel q in pᷣ Dictis vaſtatiõibo aliqͥd ſuccẽderit.iõ ſup ficie relicta ad ſpũalẽ ſenſum dirigũtur. 4 ex interpᷣtatiõe nominũ ſumit᷑. Interpᷣtat em̃ meſopotamia eleuata vocatio Syria ſublimis. Sobal vana vetuſtas. Joabi/ imicꝰ. Edom terrenꝰ. His oĩb ſignificãt᷑ elati magnuiudine terrene vanitatꝭ.quos om̃s xpᷣs igne charitatꝭ quẽ miſit in terrã accẽdit.⁊ ↄuertit inimicũ ad fidem ſuam. Et ꝑcuſſit edom.i.terrenos:vt viuerẽt ce leſtes. Pꝛo his g qui ſiccõmutabunt᷑o veteri vita in nouã.in tituli inſcriptiõe.i. ſuſcepto xpᷣi regno.pꝑ fidei ſue doctrinã lo quit᷑ pſalmus iſte & aũt duodecim mi lia in valle ſalinaꝝ pcuſſos eſſe diẽ titulꝰ. ſignificat ꝙ totꝰmũdꝰqͥ in duodenario tã q; in numero ꝑfecto deſignat᷑a q̃ttuoꝛ oꝛ bis ꝑtibo ad fidẽ ſancte trinitat. ammoni tus ꝑ duodecim apłoꝝ doctrinaã.pcuſſuſ ad ↄtritionẽ᷑.⁊ vocat:eſt ad ſalutẽ. Et h̊ ĩ valle ſalinax iin humilitate ſapietie xpᷣi/ ane. Uallis em̃ humilitatẽ ⁊ ſaline.ſapiẽ/ tie ſapoꝛẽ ſignificat. Intẽdit ů̊ pꝛophe/ ta docere beatã eſſe ↄtritiõem ſeculi.ꝑ q̃m ꝓbat om̃s hoĩes cõmutãdos de tpalibus ad eterna Et pꝛimo referunt᷑ ꝑcuſſiones facte ꝓ eternis penis vitandis Secũdo agit de lib eratone. gua pᷣcatur ⁊ affirmat. Ibi. Ut liberent᷑. Loquit᷑ autẽ in voceꝑ/ cuſſoꝝ in meliꝰ mutatoꝝ Faudi deus.Titulus In finem. e in hymnis pſalmꝰ dauid. Hic eſt „ vYox eccleſie laboꝛãtiſin terra.qua ſi vniꝰ homĩs.ſed nõ eſt vnus homo qui a finibus terre clamat.que ⁊ ſi laboꝛet in/ ter impedimẽta ſeculi.deũ tamẽ laudare nõ deſinit. ideo intitulatpſalmus in hym nis.id eſt.in laudibo exhibitis Dauid.id ẽ xpᷣo. Etpꝛimo eccleſia vndiq; pᷣſſa oꝛat ſeperſeueraturã. ⁊ ꝑ qd indi do iam audita de hereditate habẽda affir mat. vnde laudes ꝓmittit. IJbi.Quoniaʒ tu deus . Onne deo. Titulus In finẽ p idi n thim pſalmꝰ dauid. Patet ſupꝛa. Pſalmꝰ iſte eſt dauid ꝓphete habi tus ꝓ ydithim.id eſt. ꝓ tranſiliẽte.ſcʒ a ter renis ad celeſtia. Monẽs pigros illuc ſe/ qui ⁊ laudãs locũ quo tranſiliẽdo puenit Et pmo/pheta loquẽs in ꝑſona trãſili cat Becũ‚/ entig.rũdet inuidis volentibus decipere. Secundo ſe ſubijci hoꝛtat᷑⁊ reliq̃s ad idem monet.ibi. Uerũtame deo ſubiecta eſto Tertio errãtes expꝛobꝛat ⁊ monet in deo.nõ in caducisↄfidere.ibi. Uerũtũ vani.Et h̊ eſt pncipał intẽtio pſalmi. Eus deꝰ me? Titul? pſalmꝰ Da/⸗ d uid cũ eſſet i deßto idumee. In li/ bꝛo regum legit᷑ ꝙ dauid fugiens ſaul abſcõdit ſe ĩ deſerto idumeoꝝ deq̊ tñ nõ agit pſalmꝰ.ſʒ ð e ſignificato Uñ pſal mẽiſte attribuit᷑ Danid loq̃nti ĩ ꝑſona ec/ cleſie de his q̃ ſuſtinuit cũ eſſʒ ĩ deſto idu mee.i.ĩ ariditate huiꝰ ſeculi.vbi ipᷣa ſitit ⁊ mĩam a deo pijs pᷣcibo expetit.donec et᷑na capiat.docẽs nos ſuo exẽplo bñ ↄuerſari in medio hꝰnatõis pᷣue atq; ꝑuerſe. Et pᷣ⸗ mo dicit eccłia quõ ſe habet in deſerto.vi delicet ꝙ ipᷣa neceſſitatib huiꝰ vite eſtuãſ ad deũ clamat ⁊ eũ videre deſiderat.queʒ ⁊ laudat ⁊ id ampliꝰ agere optat. Scdo exponit bona ⁊ malavtriꝰq; ꝑtꝭ.ſ.ð difficł tates h ſexli qs patit dſecuritate ſuã eſſe * exdeo.in qua memoꝛ eſt eꝰꝰ.memoꝛãs in imicos perituros.⁊ regẽ ſuũ cũ ſuis leta/ tuꝝ. Ibi. Sic memoꝛ fui.Et loquit᷑ hic ĩ ꝑſona capitis ⁊ mẽbꝛoꝝꝛ Faudi deus oꝛoõem meã Titulus ę In finẽ pſalmꝰ Dauid. Hic agit de paſſione xpᷣi ⁊ reſurrectõe.⁊ loqͥ tur totꝰxpᷣs.i.caput ⁊ coꝛpꝰ Honẽs ĩ paſ ſionibe ſperare ĩ dĩñõo Et ppmo enumerat que ꝑtulerit ⁊ quõ ſe ↄtra habuerit.vt ĩ ſi⸗/ milib paſſionibo ſpem in dño habeamus Secũdo iudeoꝝ pꝛauitatẽ irridet.ibi. Sagite E decet. Titul? In finez pſalmꝰ t dautid. canticũ hieremie ⁊ aggei et ezechielis de vᷣbo pᷣdicatiõis vel de populo trãſmigratiõis cũ inciperẽt p/ ficiſci.Note ſunt hiſtoꝛie qualit᷑ filij iſra/ el de hieruſalẽ tranſſati ſunt ĩ babiloniaʒ. Ded qͥa omiĩa in figura noſtri ↄtingebãt eis.hec ad nos ſpũ aliter referenda ſunt. Eſt ergo pſalmꝰ iſte canticũ.i.exultatõ populixpiani pus ꝑ peccatũ in babiloni am.i.in ciuitatẽ dyaboli tranſmigrantis In hac quoq; vite miſeria ꝑegrinãtis.ſʒ poſtea in hieruſalẽ.i.in ciuitate dei ꝑ gra tiam redeũtis ⁊ incipiẽtis ꝓficiſci.quã ſpi ritualem liberatiõem pᷣuidẽtes ꝓphete ĩ ti tulo nominati gaudebãt Intẽedit ̊ hic pſalmus nos ↄſolari in hoc exilio ne quiſ deſperet.quia certificat reditũ.? ꝑ quem fiat.⁊ que diuitie ſint reuerſis. Unde pꝛi mo ꝓpheta in voce reuertẽtium leiꝰcantat ⁊ affirmat reditũ ⁊ pᷣcatur Secũdo lau/ des dei ⁊ vᷣtutes deſcribit.ibi Spes om/ nium finiũ terre. Vlbilate deo.Zitulus In finem ¶ canticũ pſalmi reſurrectõis. Can ticum iſtud dirigẽs nos in fineʒ.i. in xpᷣm.vel in future beatitudinis cõſum mationẽ:eſt reſurrectiõis.quia hic ẽ exul/ tatio de reſurrectiõe tam capitis que pᷣceſ ſit. q;; etiãõ membꝛoꝝ que futura eſt. Et ðᷣꝛ canticũ pſalmi.quia ꝓ ſpe reſurrectionis monet ad bñ oꝑandũ ⁊ ad iubilũ et pſal/ mum. Et pmo monet om̃s de reſurre/ ctione xpᷣi gaudere que oĩbus dat vitam. Secũdo incipietes inuitat ad oꝑa dei ↄſiderãda.vt vna fides iũgat.q̃s vnũ pꝛe mium expectat. ibi. Clenite ⁊ vigete Ter tio monet getes bñdicere deü.qͥ licetpbet ſa.Quin tribulationibo ñ ducitad regnu ibi⸗.Bu lanctitate poſitiapit. Ego ſum panex dicite gẽtes Quarto iteꝝ monet nõ iã ru des ſʒz deuotos exẽplo ſue liberatõis ãpli us ↄfidere ĩ dño.ibi.Uenite ⁊ audite.⁊c. Eus miſereat᷑ noſtri. itulꝰ In d finẽ in hymnis pſalmꝰ cãtici Da/ nigd. Pſalmꝰ iſte dirigẽs in finẽ ðꝛ canticũ.qꝛ eſt exultatio de bñdictõe q̃ per aduẽtũ xpᷣi oĩiba dãda erat.Et ðꝛ canticuʒ pſalmi.qꝛ monet ad bñ oꝑandũ.ſ.ad lau/ dem dei. ⁊ ideo eſt in hymnis.i.in laudibꝰ exhibendũ Dauid.i.xpo Pꝛimo ergopᷣ catur benedici vt habeatur noticia ſalua toꝛis Secũdo hoꝛtat᷑ofiteriꝓ directõ ne⁊ iudicio.ibi.Cõfiteant᷑. Tertio ea⸗/ dem AeHornr Nad aliud tẽdes ibi.Cõfiteãtur. Per hoc aũt qꝙ in vltimo vᷣſu ter nomĩat᷑ deꝰ.notat᷑ trinitas ꝑſona rum a qua bnñdictio poſtulaa k XLurgat de. Litul? In finẽ. pſal/ eęe mus cantici dauid. Hic agit phe tia de exaltatõe xpᷣi ⁊ eccĩe.⁊ inimi coꝝ deiectõe.vt bonos letificet et malos terreat. Gonẽs pſallere deo et exultare Et pꝛimo dicit quid malis boniſq; futu/ rum ſit cũ xpᷣs exurget ad iudiciũ. Secũ/ do agit de verbo euãgelij erhibito hoĩbo ꝑ xpᷣiegreſſum.i.ꝑ incarnatiõem. q̃ velut a patre egrediẽs ad hoĩes ingreſſus ẽ.ibi. Dens cũ egredererꝭ.Tertio agit ð dona⸗/ tionibo xp̃ᷣi aſcẽdentis.ibi.Dum diſcernit Quarto oꝑpatiões dei exponit.ibi.De no ſter. Quinto pꝛecat᷑ ⁊ affirmat vt eccia di latetur ⁊ ↄfirmet᷑.ibi. In eccłijs. Dexto dicit ꝙ veniet xpᷣs ad ludiciũ qui aſcẽdit. ibi Pſallite Aluũ me fac. Titulꝰ In finem p s bhis qͥ ↄmutabunt᷑ iidauid.Due ſunt cõmutationes. Una ð bono in malũ.qua cõmutatꝰeſt Adam. Alia de malo in bonũ.⁊ de bono in meliꝰ.qua cõ mutant᷑ fideles ꝑ xpᷣigr̃am. Etꝓ his agit iſte pſalmꝰ. ⁊ eſt vnꝰ eoꝝ qͥ dexpᷣi paſſione ⁊ reſurrectõe latiꝰtractãt. Monẽs ad lau dem ꝓ cõmutatõne fideliũ ꝑ ipſum facta. Et pmo pcatur xpᷣs clamãs ad patreʒ ſaluꝰ fieri.quia multa patit᷑.quantũ ad ſe gratis.ſʒ que aliꝰ rapuit ſoluit:· Secũdo q̃ ſoluerit exponit.ibi.Detu ſcis Tertio pᷣdictis malis oꝛõem opꝓponit.Ego vero. Quarto pᷣ aduerſarios ꝓphetat.Fiat mẽ/ ſa.Quinto diſpẽſationẽ incarnationis ⁊ d ſine⸗ ſdeſtoi oneq riaglo⸗ iitſeaot ſere cgenos Ulentt 4 (omer doſt dlur i in bi femi entin diri. pmica fuerun ptinea debion llsccti gluhe flitit ttonen Ghin⸗ mcope p dib hoflt heccat nicl erent neono ingrocn wopene nwom tdeg ſneſte llis. tl iäm sipli iene, ad Sinfined öeöper amna; oolun⸗ Ulnah vowö llnr diras moer fne ir Prbe ietinmi tanrios lulne nlt gub.. dona/ Cant Doo indi Oo dn. minen, dnade öͤbc 1n Mo Nng unticde Saic⸗ on Firn giins Ne — — — . — M è”ůſ = ʒH ſuper libꝛo pſalmoꝛi Eus in adiutoꝛiũ Titulꝰ In finẽ d plſalmꝰ dauid in rememoratõe ꝙ; ſalnũ eũ fecit dñs. Pſalmꝰiſte di/⸗ rigens in finẽ᷑.i.in xpᷣm attribuit᷑ Dauid. id eſt oĩ inſto.qͥ hic loquit᷑in rememoꝛati one ꝙ ſaluũ eũ fecit dñs. Uñ ĩ hac memo ria gloꝛiatur.nõ in ſe.ſʒ in vᷣo ſalutari ſuo t pꝛimo in ꝑſona cuiuſſibet iuſti pe/ tit ſe adiuuari vel ſaluari ⁊ malos erube/ ſcere Secundo monet letari bonos q̃ſ egenos deus adiuuat ⁊ liberat. Ibi.Ex/ ultent ⁊ letent᷑. 2 Nte dñe ſperaui.Titulꝰ pſalmuſ i dauid filioꝝ Jonadab ⁊ pꝛioꝛum captiuoꝝ. Hic pſalmꝰtotus eſt de cõmendatõe gratie.vt tota ſpes noſtra in deo ſit. nõ in noſtris virib QOð aũt fili oꝛum Jonadab fit hic mẽtio.hoc ideo qͥa iſte cõmendat᷑a hieremia ꝓpter obediẽtiã quã ipᷣe ⁊ filij eiꝰ deo ſᷣuauerũt. Uñ ⁊ deꝰ bñ̃dixit eis ꝓpter obediẽtiam.eoſq; ꝑ Hie remiã obijcit filus iſrael.q ꝓpterinobedi/ entiam trina vice captiuati ſunt. Cuʒ vᷣo diriſſet filioꝝ ionadab adiecit ⁊ eoꝝ qui pmi captiui ducti ſunt. non qꝛ illi captiui fuerunt.ſed potiꝰ oppoſiti ſunt filijs iſrael captiuãdis peccato inobedietie Sʒ cũ de his nõ ſonet pſalmꝰ potiꝰ de nobis ſpũ alis eſt intelligẽdus. Jonadab em̃ interpᷣ tatur ſpõtaneꝰdñi.i.qui ex volũtate ſᷣuit. filij aũt eiꝰſunt filij obediẽtie.ſ.qui ex dile ctione ſeruiũt.Qui pmi captiui dicuntur qꝛ ꝑ inobedientiã pᷣmi homĩs in quo om nes peccauer᷑̃t ſub lege carnis captiui ſũt. vel pᷣmi captiui intelligunt᷑ nõ filij Jona/ dab ꝑ quos intelligimꝰ obediẽtes.ſʒ poti us filij inobediẽtes qͥ nolũt coꝛrigi.⁊ ideo peccato captluati. Eſt ̊ pſalmꝰiſte Da uid ꝓphete.qͥ cantat filijs obediẽtie vt ꝑſe uerent ⁊ filijs inobediẽtie vt deſiſtãt.om/ nes monẽs ne falſo de ſeipſis pᷣſumant.ſʒ in gratia dei gtis data ſpem ponat Etpᷣ mo petit iuſtꝰa captiuitate in qua natꝰeſt ⁊ ab omnib malis liberari. Secundo agit de gratia danda temꝑe ſenectutꝭ ⁊ ſe nij. Ibi. Ne pijcias. Tertio dicit cui ꝑ ſone ſit gratia.⁊ que gratia.Deus quis ſi milis. .. Euius iudiciũ tuũ. Titulus In ſa d lomonẽ. Salomon interpᷣtat᷑ pa Cälificus.qð veriſſime xpᷣo cõgruit. qui mediatoꝛ dei ⁊ hoĩum nos recõcilia/ nit. Jõ in eu dirigikpſalmiſte. qꝛ cöõmen datur ipᷣe hic.̃m vtrãq; naturã monẽdo. vt xpᷣm veꝝ regẽcredamꝰ Et pmo agit de ludicio optãdo illud dari filio Secũ do agit de eodẽ affirmãdo qð optauerat. Ibi. Ju dicabit. Tertio dicit qͥs ⁊ quał ante veniet rex ille ĩ futuro iudicaturꝰ.De ſcendet ſicut pluuia Quarto agit ð oꝑi/ bus eiꝰ. Quia liberabit. Quinto agit de honoꝛificẽtia regis.Et viuet Sexto mo netom̃s laudes ei dicere.ibi.Sit nomen eius Septimo ipᷣemet ꝓpheta deo laudeſ eructat. GBñdictus dñs. Et moꝛe pnci/ pis oĩbo dictꝭ ſubſcriptiõʒ ꝓ ↄfirmatione ſubiſcit i vit fiiier« am bonꝰ iſrael. Titulꝰ defecert q hymni dauid filij Jeſſe pſalmus aſaph. In titulis ſepe nomen Da nid reperit᷑ſed pᷣter ſolitũ hic addituʒ eſt. filij ieſſe.qd ideo factũ eſt qꝛ hic agitur de hoc fecen tlaudes vel hymni danid ñ Epi filij dei ſed filij ieſſe.i.iudaici płi qͥ per illum regem ſignificat᷑. Cuiꝰ laus defice re dicit᷑.qꝛ illo tꝑe quo latebant ſpũalia ꝓ regno illo vbi regnabat hõ filius ieſſe ⁊ p huiuſmodi carnalibo carnalis popułꝰlau dabat deũ. ſed regno illo ⁊ ceteris tꝑalibꝰ deficiẽtibs deficit laus nõ dauid filij dei. ſed dauid filij ieſſe.i.carnalis populi.Et attribuit᷑hic pſalmꝰ aſaph.i.ſinagoge fi/ deli nõ iam carnaliter ſed ſpũaliter.nec p temꝑalibo ſʒ ꝓ eternis deo ſeruiẽti. Mo nens etiã vt nõ ꝓ tꝑaliba ſed⸗ eternis de⸗ um laudemus Et pꝛimo Aſaph deſcri bens nequiciam maloꝝ dicit ſe zelaſſe p/ ſpera eoꝝ tamẽ inde coꝛꝛectũ et coꝛrectus alios coꝛrigit. Secundo exponẽs ſuuʒ alioꝝ erroꝛem dicit ſe inde reuerſum ad melins cõſilium. Ibi. Ideo cõuertetur. LTCertio aperit quid didicit in ſanctus/ rie dei. Uerüũtamen Quarto cõparatpᷣ miũ celeſte volũtati ſue ⁊ ſe arguit.Quid em̃ mihi M Xquid deꝰ. CTitulus Intellectuſ vy alſaph. Aſa ph hebꝛaice. grece ſv/ nagoga.ͥ hic loquit᷑ vñ h̊ aperit᷑ i tellectꝰ ſynagoge.nõ carnałſʒ iam fidelis q̃ intelligit ꝙ veritas venit figurꝭ ablatis 7 ꝙ eterna nõ tꝑalia q̃rẽda ſunt. Honẽa relictꝭ figurꝭ trãſire ad vᷣitatẽ. Et qꝛꝓphe/ ta pᷣuidebat vaſtatiõʒ hiertm ꝓprrepugnã tiã quã factura erat vᷣitati occidedo xpᷣm. Ideo hãc vaſtationẽ hieruſalẽ lamen tat᷑ 7 deploꝛat. Et omo deſcribẽs enerſiõz hieruſalẽ:querit cauſam quare fuerit q̃n ammirãs ⁊ cõquerẽs ⁊ pᷣcaturꝓ repullio populo ⁊ vltionẽ in deſtructoꝛes Secũ Do oſtẽdit ſalutẽ vbiq; factã in aduẽtu x-pi Ibi. De aut ¶ Tertio ꝙ vbiq; fit pᷣeat fi eri iudeis. Oemoꝛeſto. Pnfitebimur tibi. In finẽ ne coꝛ c rumpas vel diſſipes Pſalm? can tici alaph.Pſalmꝰ iſteqͥ monet ad bñ operandũ eſt catici.quia de remunera tione eterna. Et eſt aſaph.i.fidelis ſyna/ goge dirigẽs in finẽ.i.in beatitudinem.ne coꝛrũpas vel diſſipes.i.ne violes ſpem qᷓ habetur in ꝓmiſſione dei.ſed ſit tibi certa eis ꝓmiſſio.vt ꝓſpera ⁊ aduerſa deſpicias ⁊ in dei pmiſſione gaudeas Honet ergo pſalmꝰiſte ne qͥs ſuꝑbus ð ſe pᷣſumat.nec humilis de deo deſperet. qͥ licet affligatur certa t ꝓmiſſione ↄſolatur. Et pmo/ꝓpo nitur humilis qͥ ⁊ alios inuitat. Secũdo terret᷑ ſuꝑbo iudicio.qð effugi nõ põt.Ibi Cũ acceperotts Dtus in iudea. Zitulꝰ In finem. n In carminibo canticũ ad aſſyri/ os Pſalmꝰ aſaph. Aſſyrij inter/ tantur dirigetes quaſi erigẽtes.⁊ ſignifi/ cant iudeos.quia erigũt ſe cõtra chꝛiſtuz ipᷣm ꝑſequẽdo ⁊ eius eccĩaʒ ſicut olim aſ⸗ ſyrij ꝑſequebãtur iudeos⁊ eoꝝ ſynagogã Toͤtte quos hic loquit᷑aſaph.id eſt ſyna/ goga fidelis.ↄfutãs eos ⁊ dirigens ĩ finẽ id eſt.in xpᷣm.⁊ hoc in carminibo.id eſt.in laudibaad quas monzʒ.⁊ eſt canticũ.quia agit de bonis xpᷣi.vt qð illuminat.⁊ ꝙ ſal / uat.Et pmo frangit gloꝛiam iudeoꝛum. Secũdo dicit ꝙ xpᷣs illuminat ꝙ ſaluat. ⁊ iudicat.ibi. Illuminanſ.Tertio ammo net deuotos ei reddere vota.Jbi.Quoni am cogitatio cc mea ad dominũ. In finemp v ygitũ pſalmus aſaph. Pſalmꝰ iſte Altttribuit᷑ aſaph.i. cõgregationi fi/ deli que hic loquit᷑.et agit ꝓ yditum.id eſt ꝓ ſeipſa tranſiliẽte in finẽ.id eſt.in chꝛiſtũ qui eſt ſuꝑ omĩa.docẽs nil ſibi pꝛepone/ re.ſed ꝓ eo deſiderabilia ⁊ illecebꝛas mun di calcare.Et pmo dicit quomõ trãſcen/ dens omia deu querit ⁊ inuenit Decun ſna õ inimicos.ibi.Uſq; dñe. ertõ ex ultatiuaocluſio victoꝝ.ibi. Nos ãt. Ubi do inueto deo deliberat an ſit eü redeptu rus.·ibi. Anticipauerut Tertio dicit qd — — Derunteee Teengdite popule meꝰ. Titulus.ĩ/⸗ a tellectꝰ? aſaph. Hic eſt intellecttus aſaph.i. fidelis ↄgregatõis.qa hic deliberãdo inuenerit. ibi. Et dixi. OQuar to exponit q̃ in mũdo xpᷣs oꝑat᷑. Ibi.Ui⸗/ biſtoꝛialiter narrata.in nob ſpũaliter ĩtel ligenda ſunt. Que em̃ figuraliter illis cõo⸗ tigerũt.eadẽ modo nobis ĩ re fiũt.vndeg acta in veteri popuio iudeoꝝ.intẽdit mo⸗/ nere nouũ xpᷣianoꝝ ꝓplm ne ſint ingti bñ/ ficijs dei.⁊ eius irã in ſe puocẽt. Et pmo auditoꝛes attẽtos facit.quia que videtur aperta.parabole ſunt ⁊ enigmata ⁊ vt ma * ioꝛ detur verbis ſuis reuerẽtia.dũm loqᷣn tem inducit Secũdo ſumatim dicitq̃ᷓ ðꝰ iudeis licet ingratis fecerit. Jbi.Quanta Tertio dicit que ab exitu ð egypto fec cis nec tamẽ reſipuerũt. Ibi Coꝛã patribus Quarto dicit ꝙ dilata vindicta de dedit eis pus que petebãt vt pateret eiꝰ potẽtia Ibi. Audiuit. Quinto agit de vindict dei. ⁊ ꝙ nõ obſtante ſimulata eoꝝ ↄuerſſio ne timoꝛe pene ſentẽtia diuma temꝑgtaẽzz Ibi. Adhuc eſce eoꝝ Sexto dicturꝰ pla⸗ gas egypti ꝓpter eos factas. comparango mala eoꝝ beneficijs dei.dicit eos oblitos ⁊temptaſſe deũ. Ibi. Quotiẽs exacerbao- uerüt. Septimo dicit iudeos de egy/ pto eductos ĩ terrã ꝓmiſſionis induxit:et᷑ tñ iteꝝ offenderũt. Ibi.Et abſtulit OcN tauo agit de vltiõe facta ĩ terra ꝓmiſſõus que etiã retoꝛta eſt ĩ ios.ꝑ quos puniuit Ibi. Audiuit deꝰ Nono dic ꝙ repulſisi imicis ⁊ ꝑcuſſis.aliqs ſibi electos ⁊ dile/ ctos edificauerit. Ibi. Et repulit. Et ibi agit de regno Dauid ⁊ loco regni.in qͥ re gnũ rxpᷣi intelligit᷑ qͥ in dauid figurabat᷑.et in regno eꝰ xpᷣi ecca. . Evvus venerũt gẽtes. Tituł pſal/ d m'aſaph. Pfſalmꝰ iſte attribuitur agaaph. i.fideli ſynagoge.qᷓ hic loqͥ turde ꝑcuſſione ſibi faciẽda ꝑ gẽtiles ſeu infideles. monẽs ĩ bonis xpᷣianoꝝ letari.⁊ in eoꝝ calamitatib affligi Et pᷣmo ↄq/ ritur narrãs quãta pꝑtulerit hierłm.ſ.tꝑi/ bus antiochilicʒ deſtructa nõ fuerit.p qᷓ ſignificat᷑eccie ꝑſecutio.in q ipᷣa ñ deſicit ſz ꝓficit Secũdo ponit᷑ depᷣcatio ꝓ ꝑte ſna õ inimicos.ibi. UVſq;q̊ dñe. Tertõ ex —.— poſt pꝑſecutõis lamta ſuauit exultat eccis 1. gapb. mnispp folllun aguetu moniũ fe dere pPert gens ne bisqui pumnre ſcſt iu mactter (Geri Mrrie Perfic linse mop firep * den eam ihfinen gliufft mnulite ſdet de Ptorcal luratri cemur gulic⸗ baptit ghit: ekoi tiſmit lonq̃ De nüͤſpre Nunns Checai ſeiſc boorcde . 9 ſ⸗ Olur di⸗ nlngi, Nens de. iglieris niliscö, ine Müntno, hönbä, Etöno enar nyrm Wnbin wend dm pooſctcs ipandbes ndedet tän de mmac Nroraio tenoata. . Nne Ppunuden goblios Waeba/ . deeg/ Gunit i Oo niſtös Punni ſhulsi 16 1dlc/ lr Sbi giin ir⸗ Aablict nui mbotn heclod lesſan nteH nente defict top e Loocl i, Di dgn ſuper libꝛo pſalmoꝛũ QAi regis iſrael intende. Zitnlus q In finẽ pꝛo his qui cõmutabunt DPDPlalmus paſſyrijs teſtimonium aſaph. Aſaph pꝛius in ſuperioꝛibus pſal mis p peccatis trepidꝰ oꝛabat. Jam ve/ ro üluminarꝰ ⁊ cõfoꝛtatus.agit de pꝛimo aduẽtu chꝛiſti ⁊ de vinea eiꝰ.⁊ hoc eſt teſti moniũ ſuũ.ſcʒ de xpᷣo capite ⁊ eius coꝛpo/ re. de rege ⁊ plebe.de paſtoꝛe ⁊ grege. Per hoc ergo teſtimoniũ Aſaph diri/ gens nos in ſinẽ.ſcʒ xpᷣm venturũ.agit p hbis qui cõmutabũtur.ſcʒ de malo in bo/ nuim.yel de bono in meliꝰ.Et ꝓaſſyrijs. id eſt.iudeis cõtra xpᷣm ſe ſuperbe ⁊ cõtu/ maciter erigẽtibus.vt cõmutandis.id eſt cõuertendis fit teſtimoniũ recte fidei. Et aſſyrijs.id eſt.peruertẽdis fit teſtimoniuzʒ perfidie HMonet ergo pſalm iſte ĩ me/ liuns cõmutari ⁊ ad xpᷣm dirigi. Et pꝛi/ mo ponit᷑ depꝛecatio pᷣmi aduẽtus ꝑ quẽ fit reparatiua cõmutatio generis huma/ ni. Secũdo agit᷑ de vinea.i.ecciĩa. oſtẽ/ dendo quõ incepta ſit ⁊ ꝑfecta. Jbi. Ti/ neam de egypo . Kultate deo. Titulus In finemp e toꝛcularibo Pſalmꝰ ipſi aſaph qͥn la ſabbati. Pſalmꝰiſte dirigẽs noſ in finem.id eſt.in xpᷣm. Cantatip̃i aſaph. quia ſᷣm litterã ipſe loquit᷑ iudeis.ſed ſpi/ ritualiter xpᷣianis.agens ꝓ toꝛcularibus. id eſt.de eccłijs.que ꝓpter cauſam pᷣtactazʒ Ptoꝛcularia deſignant᷑.quia in eis eſt pᷣſ/ ſura tribulationũ per quã boni a mał diſ cernũtur. Habitꝰ quinta ſabbati ſcʒ vt ſi⸗/ gnificaretur ꝙ hic agit᷑ de baptizat aqua baptiſmi ſacramẽtalis. Nam qnta die cre auit deꝰ ex aquis natatilia ⁊ volatilia.id eſt. piſces ⁊ aues.in quo figuratũ eſt bap tiſmi ſacramentũ.ꝑ quod rena ti. alij ſunt tonq; piſces in fluctin huiꝰ ſeculi remanẽ tes.alij tanqᷓ; aues ad celeſtia tendentes. Monet ergo pſalmꝰ iſte vt poſt baptiſ mũ ſpꝛetis terrenis mẽte ad celeſtia ↄſcen damus Et pꝛimo quaſiꝗꝓpoſita ſibi ima/ gine cuiuſdã ſolẽnitatꝭ electos ad celebꝛi tatẽ incitat.oſtẽdens quid eis inter huiuſ ſeculi pꝛeſſuras agendũ ſit. Secũ do rep bos redarguit.ibi.Audi ꝓpłs. d Eus ſtetit in ſynagoga.Titulus. . ſaph. id eſt. ſynagoge. que hica xo vel a pꝛopheta reda rguit᷑. quia deuʒ Zſalunus aſoph. ſalmus iſte fit coꝛpoꝛaliter vidit.⁊ tamẽ eum nõ agnò/⸗ uit. monens vt ſaltẽ nunc credat chꝛiſtuʒ quẽ tunc in medio ſui vidit veꝝ deũ fuil/ ſe ⁊ hominẽ. Et pꝛimo nüciat deuʒ ſᷣm humanitatẽ in ſynagoga ſtetiſſe.⁊ ſibi con trarios redarguit. Secũdo monet in/ telligere xp̃m eſſe deum.licet pauꝑ ee- nus fuerit.quod tamẽ eos nõ feciſſe a c-⸗-⸗ rit. Ibi. Judicate. Tertio dicit ꝙ peri erunt ⁊ a celeſti gł ia ceciderunt.quia gra tiam adoptionis filiorũ dei neglexerunt. quã eis xpᷣus exhibuit. Ibi. Ego dixi dij Eus quis ſimilis tibi. Titulꝰ Cã d ticum pſalmi Aſaph. Hic loquit᷑ Alſa ph. id eſt.fidelis ſynagoga pᷣui dens xpᷣm in maieſtate indicatuꝝ.qͥ in bu militate iudicatꝰeſt.ꝑ qð deterret ĩiquos a ꝑſecutõe bonoꝝ.quos multis modis af fligunt in pᷣſenti.maxime temꝑe antixpᷣi.? bonos monet ad patiẽtiamm Et pmo p/ oſito terroꝛe futuri iudicij deſcribit ma liciam inimicoꝝ vel iniquoꝝ. Secun⸗/ do agit de vindicta eoꝝ. Ibi fac ill. Ubi nõ eſt optatiua oꝛatio.ſed pꝛophetica pꝛe nunciatio Uanm dilecta. Titulꝰ In finem p q toꝛcularib filijs choꝛe pſalmus. DPlalm iſte dirigens nos in fineʒ id eſt.in xpᷣum ꝓponitur filijs choꝛe.id e xpᷣi in caluaria crucifixi. Habitus ꝓ toꝛ⸗ cularibus.id eſt.agens de eccleſijs in qui bus ſunt pꝛeſſure tribu latõnũ.Que bene dicũtur toꝛcularia.quia ſicut fructꝰ vue vel oliue in toꝛculari emanãt ſic in pꝛeſin ris eccleſiaꝝ merita ſanctoꝝ patet.que in pace latebãt.quos monet pſalmꝰad amo rem eteꝛnoꝝ Et pꝛimo agit de ineſtima bili deſiderio eterne domꝰ.ad quam cum admiratione ſuſpirat. ecundo dicit quo auxilio ad domũ dei veniatur. Ibi. Beatus vir. Tertio oꝛat ⁊ humiliat ſe ꝓ impetratõe.ibi.Oñe deus Enedixiſti dñe. Titulꝰ In finez b filijs choꝛe pſalmꝰ. Hic agit ðᷣ no ua bñdictõe data filijs choꝛe.idẽ. nobis xpᷣianis ꝑ pᷣmũ xpᷣi aduentůũ. Et eſtis pmo maledictõi ade opponẽs bñdictõeni xpᷣi.agit quõ ꝑ eã fit auerſio ſeu remiſſio ĩ/ iquitat nrfe Scðdo agit de auerſione ire ſue.ibi. Mitigaſti. Tertio diẽ vñ hᷣ ſciat ⁊ quẽ fiat⁊ q̃ illũ bona ſeqnt᷑ibi.Audiã Mgclina dñe. Litubꝰ Oꝛ5 Dauid. MHi0c eſt oꝛõ Dauid.i.xpᷣi in foꝛma ſerui.qͥ oꝛat᷑a nobis in foꝛma dei. Pꝛat em̃ ꝓ nobis vt ſacerdos nr̃. Oꝛat ĩ nobis vt caput noſtꝝ.oꝛat᷑a nobis vt deꝰ noſter. Eiꝰ aũt oꝛatio eſt fideliũ inſtructõ Tlñ hic nos monet ad oꝛõem.⁊ hic loqui tur xpᷣs nobis.⁊ nos in xpᷣo.vt voxiſta ca piti ↄueniat ⁊ coꝛꝑi ⁊ membꝛis Pꝛimo ergo oꝛat deũ patrẽ.⁊ ſeipᷣm in foꝛma dei ꝓ ſeipᷣo in foꝛma ſerui.deinde ↄcludit om nes gẽtes adoꝛaturas Secũdo oꝛat. p omnib adoꝛãtib. Ibi.Deduc me. Ter tio ꝓ ſe.ſpecialiter mẽtionẽ faciẽs ſue paſ ſionis reſurrectois. Jhi. De iniqͥ. Undamẽta ep.Titulꝰ Filijs cho f re pſalmꝰ cantici. Hic agit de ce/⸗ leeſti hieruſalẽ.i.eccĩa.cuiꝰ ꝑs mili tat in terris.ꝑs triumphat ĩ celis.ideo ðꝛ pſalmꝰcantici.Pſalmꝰ.qͥa agit de eccleſia ſm pᷣſentẽ ſtatũ vbi agit oꝑa cantici.quia agit de ea ſm ſtatũ futuꝝ vbi exultabit.et ꝓponitur filijs choꝛe.i.xpᷣi.vt ipᷣi habitent in ſyon.hic ꝑ ſpem.⁊ in futuro ꝑ ſpeciem. Monet pſalmus ad amoꝛẽ celeſt hie ruſalẽ.Et pᷣmo pᷣdicat illam filijs choꝛe. quã cõmendat ꝑ fundamẽta.ꝑ poꝛtas.ꝑ famã vt eis augeat᷑affectꝰ Secũdo ipᷣe dñs agit de eadẽ hieruſalẽ. Ibi. Hemoꝛ ero. Tertio tãgit de futura beatitudie Ibi. Sicut letantũñ Omine de ſa Omi lutis mee. Titulus. d Lanticũ pſalmi filijs choꝛe In fi nem ꝓ melech.ad reſpõdendũ in/ tellectꝰ eman iſraelite vel eſraite.Citulus ex ſupꝛadictis patet.niſi in eo qð ibi ðꝛ ꝓ melech.qͥ interpᷣtat᷑ choꝛus. Ut ſit ſenſus qꝙ ꝓ choꝛo letantiũ eſt illud canticũ. Qð ideo canticũ ðꝛ.quia licet hic de paſſione xp̃i agatur.tamẽ letꝰ finis paſſionis oſten ditur. Et ðꝛ canticũ pſalmi.qꝛ monet ad bonã operationẽ.ſ.ad imitationẽ paſſiõiſ xpᷣi.⁊ ideo dirigit in finẽ.i.in xpᷣm.vel in fi nem celeſtiũ pᷣmioꝝ.Canit᷑aũt ꝓ melech id eſt.pchoꝛo.hoc eſt in ↄcoꝛdia charita/ tis.ad rñdendũ.i.vt xpᷣo canenti ꝑ choꝛũ reſpõdeamus.ipᷣm imitãdo ⁊ gratias re/ ferẽdo.Et hic eſt intellect eman iſraelite. id eſt.ſpũaliter deũ vidẽtis. Uel eman iſ/ raite.qui interpᷣtataduena.i.illiꝰhominiſ dicit fuiſſe oꝛietalis.qui in choꝛo reſpõ dens canẽtibus hoc myſteriũ intellexit Monet ergo pſalm? rp̃i paſſionẽ imi/ tari.Et pmo xpᷣs in foꝛma ſerui pᷣcat᷑ auꝰ/ꝰ xilium referẽs ſe ab inimicis cõtemptum Secũdo dicit d amici eiꝰ in paſſione fe cerũt. IbiLõge feciſti. Tertio oñdit qui bus nõ pſunt oꝑa ſua.ibi. Nunqͥd. Quar 4 dicit que in ſuis menbꝛis ſuſtinet Ibi. teoos . IABlericoꝛdias dñi.Titulꝰ Intel/ m lectus ethan iſraelite. Ethan cuʒ pluribho alijs pᷣfect? fuit cãtoꝛibo ĩ tabernaculo. Interpꝛetar̃autẽ robuſtus. qð nulłeſt niſi in ſpe pmiſſionis dei.de q̃ hic agitur. Hiceſt ergo intelleci? Ethan iſraelite.i.robuſti fidelis in fide videntis deũ.⁊ in eũ ſperãtis nõ in ſe aut viribo ſu/⸗ is. Pꝛimo ;& wheta ð miſericoꝛdia ⁊ ve ritatedei ſe cãtatuꝝ ꝓmittit. Secũdo di uerſis modis laudes⁊ potentiã dei deſcri bit. Ibi. Cõfitebunt᷑. Certio ꝓmiſſiones patris de xpᷣo exponit. Ibi. Tũc locutus es. Quarto illis pmiſſionibo aduerſa dic. Ibi. Tu vo repuliſti.OQuinto in q̊ imple te ſunt ꝓmiſſiones ſubiũgit. Ibi. qq̊. Sexto qꝙ etiã in mẽbꝛis xpᷣi ꝓmiſſioncsai pleant᷑ nõ tpaliter ſed ſpũᷣaliter oñdit Ibi Ubi ſunt miſericoꝛdie.Et ibi loquit᷑in ꝑ ſona eccie regnantis.vt ꝓmiſſiones facte dauid ↄtra inimicos fidei impleãtur. Et in fine moꝛepncipis ad ↄfirmationẽ di/ ctoꝝ.ſubſcribit Fiat figt O mine refugiũ.Titułꝰ.O:atio moyſi hoĩs dei. Pſalmꝰ iſte dicit̃ oꝛatio moyſi.nõ ꝙ moyſes ipᷣm cõ ſcripſerit.ſed qꝛ in hoc pᷣs.tractant᷑ q̃ ĩ ve teri teſtamẽto ꝑ movſen dato ↄtinent᷑oñ/ dendo ea q̃ lex verꝰ ſub velamĩentinebat. Vel ðꝛ oꝛatio oyſi.qꝛ eadeʒ oꝛat Da/ uid que oꝛauit moxyſes Monetẽã pſal/ mus iſte adotemptũ veteris.⁊ ad amoꝛeʒ noue vite.Et pmo in ꝑſona eccĩe loquẽs ⁊a ſpe incipiẽs ꝓponit eternũ refugiũ ho/ mini tꝑali.Secũdo exponit infirmitateʒ hominis ei petẽs ſubueniri. Ibi Ne auer tas. Tertio oꝛat ⁊ affirmat eᷣliberatiõem Vi habitat.Zitulꝰ. Laus cãtici 4 Dauid. Pſalmꝰ iſte eſt laus Da/ uigd.i.xpᷣi.Eſt aüt laus cãtici quia laus diuina nõ humana.Hic em̃ agit᷑ de victoꝛia xpᷣi ⁊ ſuoꝝ diabolũ ⁊ eꝰtẽptati ones non humano auxilio ſed diuino. We ſodeo. Geeia tumand lberari. 4 Tem ſolanns. ſ delen lit Yeo ceigad Uumen dernüta cslcpti Gob lsc⸗ rravio aor. agetes ꝓſobb⸗ honus ſcntied 1s O. etus i. ctiuſt lohuei d 4 nue⸗ dungſe ſeorde ſeans Teformn facyfm tefun lpidan leſubba ſoꝛmie Mlainni NeGeri Demot poeſtue⸗ Mofſt Nerbknrd mzlant bspain Mutt ohe imi⸗ degt au/ Wnptum Moreft dchitani mdOu na be, hng; tümiyi wbotrs. sdade, LSn eWs mb Bcuüdod nideide pmniſtons Tichanes AWuendie voninge oſdti ilogntng ocs ſacte tone d/ Oand ſſedici ſihnc unti Otnoitonß nicyenchr. andn Honati⸗ 814deno, üntfugdd tinfimiach Ppiſen bomn Lanscitd tlaus dr⸗ gcinciui e de 2M blbino⸗ 4 ſuper libꝛo pſalmoꝛu Undepmo ꝓpheta deſcribit fidentem ĩ ſolo ðdeo.omĩno protectiõe dei vallatum BSecũdo dicit victoꝛẽ xpᷣm in celo lena⸗ tuma nullo poſſe cõtingi.⁊ ab om̃i malo liberari. Ibi. Cadent a latere tuo mille. ¶Eertio inducit verba dei eccleſiam cõ ſolantis.ibi.Quoniã in me ſperauit.Hic em̃ defenſionẽ.⁊ in futuro pᷣmia ei pꝓmit/ tit. Ideo hũc pſalmum quotidie canit ec cleſia.ad reſiſtẽdum contra dyaboli tem/ prtamenags O num eſt cõfiteri. Tuulus pſal/ b mus cãtici in die ſabbati. Triplex eet ſabbatũ.ſcʒ temꝑis.pectoꝛis.? eternitatis. Sabbatũ tꝑis eſt ſeptima di es ſeptimane qua deus reqͥ euit ab opere. Babbatũ pectoꝛis eſt trãquillitas men/ tis ⁊ cõſcientie. Sabbatũ eternitatis eſt requies vite eterne.De duobo vltimiſ hic gagitur. Unge monet hic ꝓpheta vt hic agẽtes ſabbatũ mẽtis libẽter laboꝛemus ꝓ ſabbato eternitatis. Et pᷣmo dicit quõ bonus imperturbatꝰ agit ſabbatũ mẽetis. ſentiẽs oĩa agi a deo.quod nõ nouit ſtul/ tus Secũdo aſſerit malos perituros vt metus ſit ceteris. Ibi. Cũ exoꝛti Tertõ Dicit iuſtos floꝛere.vt hac ꝓmiſſiõe deuo/ ti gaudeãt.ibi. Juſtꝰ vt palima Ominꝰ regnauit decoꝛem indutꝰ d Litub Laus cantici dauid ĩ die auauunte ſabbatũ quãdo fundata ẽ ter ra In ſexto die ad lr̃am nõ legit᷑ terra fun data.ſed hoc myſtice ðꝛ.ꝗꝛ ſicut ſexto die fecit deus hoĩem ita ſexta etate ſeculi quã ſextus dies ſignificat deus venit hominẽ refoꝛmare.⁊ tũc ſpũaliter fundata eſt ter ra.cum homo de terra factus in fidei vᷣtu te fundateſt. ⁊ de hoc eſt laus cãtici hui ipᷣi Dauid.i.xpᷣo.qui ſexto die que eſtan⸗/ te ſabbatũ.i.ſexta etate ſeculi homineʒ re/ foꝛmãdo ſtabiliter fundauit. Monet er go pſalmus iſte ad laudẽ dei.⁊ h̊ ex multi plici ratiõe. Pꝛimo laudatura pulcritudi ne. Secũdo a foꝛtitudine.ibi. Indutxeſt. Tertio ab oꝑib.ibi. Etenim. Quarto a poteſtate.ibi. Parata.Quinto a laudibuſ vniuerſitatis. Ibi. Eleuauerũt. Sexto a veritate dictoꝝ.ibi. Teſtimonia. Septi/ mo a laude domꝰ.ibi.Domũ tuã. Meri/ to pſalmꝰiſte laude plenꝰ.pᷣmꝰ cãtatur ĩ matutinis laudib deũ.ibi. Ouis ↄſurget Ervÿus vltionũ.Titulꝰ pſalmꝰ Da/ d uig quarta ſabbati. Pſalmus iſte dauid ꝓphete habitꝰ quarta ſabba ti.i.qagens de patiẽtia ſanctoꝝ.qͥ ſignificã/ tur ꝑ lummaria celi illo die facta. monet nos ad patiẽtiam ne murmuremꝰ contra deum. qꝛ ab eo ſepe dãtur bona malis.et mala bonis Etpᷣmo aſſumẽs querimoni am infirmoꝝ cõtra deũ murmurãtiũ cur peccatoꝛes gloꝛiãtur pᷣmittit vnde ſanen tur. Secũdo cõtra blaſphemos inuehit oſtẽdens deũ ſcire hec ⁊ curare. Ibi. In / telligite. Tertio dicit ꝙ mala mũdi ꝑ ini⸗/ quos fiũt iuſtis.vt cõpuncti clament ad Enite exultemuſ. Titulus aus y coantici Dauid. Laus iſta cantici. ii eſt. deuotõis ⁊ hilaritatis fit ipᷣi dauid.i.xpᷣo.ꝑ cuiꝰ gratia intramus ad re quiem Uñ pſalmus iſte monet deũ de uote ⁊ hilariter laudare Et pmo ꝓpheta laudes xpᷣi deſcribẽs iudeos ĩnitat.quos pᷣuidebat poſſe reſiſtere xpo. Secundo ipᷣe xpᷣs monet eoſdẽ ne obdurent᷑.ibi.No lite obdurare coꝛda veſfrta? Arnntate dno. Titulꝰ Pſalmus da c uid quãdo domꝰ edificabat᷑ poſt captiuitate. Per illã reedificatio/ nem poſt babilonicã deſtructionẽ.iutelli gitur ſpũalis reedificatio templia diabo lo ꝑ peccatũ ſubuerſi.id eſt.homis a chꝛi/ ſto reparati.De qua reedificatiõe ⁊ nõ de illa materiali tractat hic pſalmꝰ.agens de vtroq; xpᷣi aduẽtu ⁊ monẽs ad eiꝰlaudem Et pᷣmo loquit᷑ ad pᷣlatos vt ipᷣi cantent ⁊ annũcient oibo. Secũdo loquit ad ſubdi tos.ibi.Afferte ddu ODminus regnauit exultet terra. d Litulꝰ Pſalmꝰ dauid ipſiquan/ dDdo terra ebreſtituta eſt ei. Hic tan gitur quomõ moꝛtuo Abſalon qͥ viuens patrẽ ſuũ perſequebat᷑ Dauid in pace re/ gnauit.⁊ ei reſtituta eſt terra ſua.De quo tamẽ hic nõ agitur ſed de ſignificato.Da/ uid em̃ ſignificat xpᷣm.quẽ Abſalon.id ẽ. populus iudaicꝰ perſecutꝰeſt.ſed reſtitu/ ta eſt ei terra ſua quãdo caro eius reſurre xit.poſt quã reſurrectiõem omĩa que hic cantãtur facta ſunt. Et eſt iſte pſalmus de pꝛimo aduẽtu xpᷣiquo mũdus liberatꝰ eſt. de quo monet ad exultatiõem. UVñ pꝛi mo deſcribit virtutes dñi oſtendes H ci reſtituta ? inde arguit idolatras. Se/ cundo omnimoda exultatio oſtenditur. quam nec perſecutio interrũpat.ibi. Au/⸗ Antate domino. Titulꝰ Pſalmuſ c dauid. Pfſalmus iſte de vtroq; ad nentu agit. inde monẽs ad laudeʒ ⁊ exultatiõöem Et pꝛimo agit de oſtẽſio ne ſaluatricis dextere Secũda dic om nibo modis laudandũ eſſe ⁊ annũciãdum ibi. Jubilate do Hminus regnanuit iraſcantur po d puli. Titulus pſalmꝰdauid. Hic gggmit de potentia ⁊ regno xpᷣi.mo/ nens vt xpᷣm tanq; deum adoꝛemꝰ⁊ velut regem exaltemꝰ. Et pmo oſtendit eum regnãtem.⁊ quicũq; repugnet altũ ſuper omnes.vnde ei cedere monet. Secun/ do monet eũ adoꝛari.quia patreſantiqui fuerunt eius.id eſt.ſeruierũt ei. Ibi.Ex/⸗ altate domin. Ubilate deo.Titulus Pſalmꝰ in i confeſſione. Duplex eſt confeſſio. vy2ĩygna laudis. alia criminis. Pꝛima eſt perfectoꝝ. Secũda peccatoꝛum.⁊ de vtraq; hic agitur Et pmo perfectis pꝛi mum gen confeſſionis.id eſt.laudem in/ dicit. Secũdo intraturis. id eſt. incipi entibus indicit ſecũdũ genꝰcõfeſſiõis pec „ catoꝝ. Ibi. Introite poꝛtas Aſſericoꝛdiam ⁊ iudiciũ Titulus m Plſalmꝰ ipᷣi Dauid. Pſalmus iſte attribuit᷑ ipſi Dauid.id eſt.chꝛiſto agens de miſericoꝛdia ⁊ iudicio.monens bona appetere ⁊ mala renuere. Et pᷣmo de miſericoꝛdia ⁊ iudicio pꝛoponit De/ cũdo exponit que ſit via immaculata Ibi Perambulabã. Tertio dicit qs ſit finis maloꝝ.ibi. In matutino L NDmine exaudi oꝛationem meam. d Titulꝰ Oꝛatio pauperis cũ anxi/ . aretur ⁊ in cõſpectu dñi effuderit pᷣcem ſuã.Pauper iſte chꝛiſt?eſt.qui pter nos pauper fact eſt in foꝛma ſerui.cũ di/ ues eſſet apud deũ.Qui etiã pauper eſt in membꝛis.quos in ſe tranſfigurãs in eoꝛũ perſona hic oꝛat.perſonã penitẽtis pꝛopt᷑ pꝛiſtinũ ſtatũ anxiati ⁊ reſtitui petẽtis aſ/ ſumens MHonet eꝛgo pſalmus omnes ſuã aduertere miſeriã.⁊ dei petere miſeri/ coꝛdiam Et pꝛimo ponit᷑ captatio depꝛe catiua Secundo ſlebilis narratio. Jbi- ſonant Ouia defec. Tertlo ſubdit᷑ certitudo ĩpe trãdi veniã. Ibi.Tu aũt. Quarto pꝰ cer titudinẽ venie.dicit ꝙ de ſua bꝛeuitate ad eternitatẽ tranſeat.ibi.Et rñdit ei. Eñnedicaĩma mea domino. Titu hb lus. Pfalmꝰ ipſi Dauid. id ẽ.chꝛi ſto. Poſt pꝛeces pauperis ſequun tur pꝛeconia gaudentis Et pꝛimo ꝓphe/ ta per ſua beneficia a vᷣo collata hoꝛtatur benedicere deũ. Secũdo ꝑ ea que anti quis cõtulit ⁊ poſteris collaturꝰ eſt. Jbi. Faciens miſericoꝛdiã dominꝰ ⁊ iudiciuʒ omnib Tertio per celeſtes ⁊ omnes ali/ as creaturas monet benedicere deũ. Ibi Benedicite dño.Et loquit᷑pꝛopheta ge/ neraliter in perſona cuiuſq; iuſti animazʒ ſuam ſcdᷣm vim ſuperioꝛẽ ad bñdicendũ exhoꝛtantis. . Enedic anima mea dño. Tituluſ b plſalmꝰ Dauid. Pſalmꝰ iſte ſicut peꝛccedẽs monet ad dei laudem.et docet benedicere deũ ꝑer celũ ⁊ terram ⁊ omnẽ oꝛnatũ eoꝛum. Sed ꝑ hec viſibilia mũdi:intelligere ⁊ cõtemplari poſſumus inuiſibilia dei. Pꝛimo ergo monet de⸗ um benedicere ꝑ creaturas ſuus. Secũ do dicit quomodo ecciam per mare ſecu li deus traducit poꝛtũ vite. Ibi. Hoc ma re. Tertio pꝛomittit ſe ſy cantatuꝝ dño. Ibi. Cãtabo Nſo OInfitemini dño. Titutꝰ alleluia C Iſte eſt pꝛimꝰ viginti pſalmoꝛuzʒ mnununnin quib magnalia dei ⁊ e benefi cia narrant᷑. Quib ideo pꝛemittit᷑ titulus alleluia.qð interpꝛetat᷑ laudate deũ. Hic ergo pſalmꝰ monet ad laudẽ dei.Et pᷣmo ammonet ſemẽ Abꝛae.id eſt.filios ꝓmiſſi onis pertinẽtes ad hereditatẽ teſtamenti eterni.vt ipᷣm deũ tanq; hereditatẽ eligãt ⁊ gratis ⁊ nõ pꝛo aliquo extra eũ colant.⁊ hboc faciant laudãtes inuocãtes ⁊ annun ciantes.nec in ſua ſed in e gloꝛia per fidẽ bene operãtes.ſed gaudentes. charitate ſeruẽtes Hũc enim interioꝛẽ intellectum ferioꝛahme partis huiꝰ pſalmi verba re ecũdo ad paruuloꝝ coꝛda nu/ trienda ⁊ in fide roboꝛanda pꝛoponit de fide patriarcharũ ⁊ de pꝛomiſſione dei vt nos ſimꝰ ſemen illoꝛũ.non ſolũ ex iudeis. ſed etiã ex gentib. Ibi. Memẽtote Ter/ tio docet que ſubſidia temꝑalis vite pᷣſti/⸗ tit deꝰpatribo ⁊ filijs eoꝝ no ſolũ carnalib⸗ — — r— ſait zumeten llectiiu bbi LCüe fatquon gnozor tiobꝛe dictquo inicos fgtiotmel honis te boagiun Mam⸗ terz; CAl pont dotmn ſitac. LZ. loͤfent nMoher latelic deicon foꝛdi Plato Gegarn Cpeo wend ſodi⸗ Lto bi cu In. Ndoihe dcer enerd idiin Wfegnun mopbe⸗ Phorume heanti t lucan; mael⸗ i Pi V Kuing nidcmii Tiu mſrſa ilncene inenmt beenibli ipoſoms hnnc 1 Gei urehee Dm mrdio⸗ Alcoin lnou denen fünln dei ie Cipn loehni ſekunent icigit cln? gtmmmn rſi charlate cloctunn giroban ond vopont de ſonedaſt ctiucts⸗ gor 0/ zneili anneltv ſed ſpiritualibo. vt nõ his hereant ſʒ ad bo num eternũ referant quod faciunt.ſi his allecti iuſtificationes ⁊ legẽ dei requirũt. ibi Cũ eſſent numero bꝛeui.Quarto nar rat quomodo factuʒ eſt vt tranſirẽt de re⸗ gno ad regnũ.ibi.Et vocauit.Quĩto nar ratis bꝛeuiter his que in egypto geſta ſũt dicit quomodo firmauit populũ ſuũ ſuꝑ inimicos ſuos.ibi.Et auxit. Sexto nar/ ratis malis que de intulit inimicis.⁊ qbꝰ bonis tꝑalibus iſraelitas fouit.ſubdit.vt his adiuti legem dei qᷓrant Ibi Eteduxit O nfitemini dño.ZitulꝰAlleluia C alleluia. Scom Hieronymum: vhvbicũq; duo alleluia pꝛeſcribunt pfe almo. vnũ ad finem pꝛioꝛis pſalmi.⁊ al teruʒzʒ ad ſeqnentẽ pertinet.cui concoꝛdat Laſſiodo?ꝰ. Sed ſᷣm Auguſtinũ vbi bis ponitur alleluia ad eundẽ ꝑtinet pſalmuʒ ꝛad maioꝛẽ fit laudis expꝛeſſionẽ ſicut cũ dominꝰ dicit in euangelio Amen amen. B fit ad expꝛimendũ maioꝛẽ rei certitudineʒ MNMonet aũt iſte plalmus ad geminam cõfeſſionem.ſ.laudis ⁊ peccatoꝝ.Et pꝛi/ mo hebꝛeus in cuiꝰ perſona loquit᷑ ꝓphe/ ta.relicta patrũ perfidia ad miſericoꝛdiaʒ dei cõuerſus:ſuadet alijs ad eandẽ miſe/ ricoꝛdiam cõuerti.oꝛans vt populo bene placito ſocient᷑.qui erat in aduentu xpᷣi cõ gregandꝰ Secũdo peccata patrũ qui in egypto peccauerũt cõmemoꝛat.quos ta/ men dũs liberauit. Ibi. Peccauinꝰ.Ter tio dicit peccata q̃ poſt exituʒ fecerunt.ibi CLito fecer̃t Quarto alia peccata enume rat.de quib per phineẽ dicit placatũ deũ ibi. Pꝛo nihilo habuerũt. Quinto agit de qaqua ↄtradictionis ⁊ de immolatiõe filio rum. vnde vehemẽtiꝰ iratus eſt deꝰ. ⁊ ta/ men poſtea miſertꝰ.Ibi.Et irritauerunt Sexto pꝛecat᷑ q̊d futuꝝ videt.ſcilicʒ vt ec cleſia de omnibo gentibo congreget᷑ ⁊ lau des eternas cantet. Ibi. Saluos fac do/ Onfitemini dño. Titulꝰ Alleluia c alleluia. Hic pſalmus cõmendat dei miſericoꝛdiã docens qͥd ſumꝰ per nos ſcz infirmi ⁊ mali.⁊ qͥd per miſeri coꝛdiam dei. ſcʒ boni ? filij dei. vbi cõteri tur hominis ſuperbia ⁊ gloꝛificat᷑ dei gẽa que de quattuoꝛ temptatõibo liberat que inferius deſeribunt᷑.de quibo ꝑ nos libe- rrari nõ valemus Et pmo monet redem/ ptos ad confeſſionẽ ⁊ laude Secũdo po nit pmam temptatiõem que eſt erroꝛ.vbi eſt ⁊ fames.id eſt.deſideriũ curioſum.ibi Errauerunt Tertio ponit ſecũdam tem ptationẽ.que eſt difficultas vicendaꝝ cõ/ cupiſcẽtiaꝝ. Ibi. Sedentes in tenebꝛis. Quarto ponit tertiã temptationẽ.que eſt tediũ benefaciendi.ibi. O mnẽ eſcam.⁊c̃. Quinto ponit quartã temptationẽ.que ẽ tempeſtas ſeculi quaties ecciam. turbani rectoꝛem. Ibi.Qui ðᷣſcendũt.Sexto cõ/⸗ mendat ecciam que inter iſta per gratiaʒ ſalua facta eſt. Ibi. Poſuit flumina. Se/ ptimo agit de hereticis:quibs deſtructis erigit᷑ ecciĩa.ibi.Et pauci facti ſunt Aratum coꝛ meũ.Titulꝰ. Canti/ p cuim pſalmi ipᷣi Dauid.id eſt xpᷣo. Hic agitur de xpᷣi humilitate fᷣm hominẽ.⁊ de eius altitudine ſᷣm diuinita tem. Unde monemur vt xpᷣm deũ ⁊ homi nem credamꝰ. Et pmo chꝛiſtꝰ deo patri gratias agit.qꝛ ſuſcipiẽs paſſionẽ reſurre xit in gloꝛia Secũdo dicit que ſalł?ſit fa/ cta omni terre ſuꝑ quaʒ eſt głia dñi. Ibi. Tit iberen. Eiruvis laudẽ meam. Titulꝰ In finẽ d plalmꝰ dauid. Mic eſſe oſtẽdit᷑ p/ phetia de xpᷣo ⁊ eius paſſione per hoc qð in actibo apoſtoloꝛũ Petrus dicit de iuda quod hic legitur.epiſcopatũ eius accipiet alter. Monet ergo pſalmꝰ Ju de maliciã declinare ⁊ xpᷣi humilitatẽ imi tari. Et introducitxpᷣus ᷣm qd homoad patrẽ oꝛans.increpãdo iudeos qͥ reddũt mala pꝛo bonis Secũdo pꝛophetat que mali ꝓ ſua ĩpietate recipiẽt ibi.Cõſtitue. Tertio pᷣcat᷑ vt reſurrectõʒ ↄſequat᷑.⁊ ini mici dedecꝰ. Ibi.Et tu diie. Irit dñs.Titulꝰ Pſalmꝰ Dauid. dD Patet vt ſupꝛa.Pſalmꝰ iſte agit ð dduab natuꝛis in xpᷣo.i.de incarna tione ⁊ omnipotẽti diuinitate xpᷣi. Et pꝛi/ mo refert pꝛopheta verba patris de filio. in quiba natura diuinitatis ⁊ humanitatꝭ xpᷣi ſimul exponitur. Secũdo pater aliq̃ᷓ tenꝰ indicat naturã diuinitatꝭ.ibi. Tecuz bͤncipiũ. Tertio ꝓpha agit de humilitate rpi.ibi. Jurauit dñs Vnfiteboꝛ tibi dñe. Titulus Al cc leluia. Pſalmus iſte monet ad cõ feſſionem laudis.Et primo popu lus fidelis ſe dicit cõfiteri in cogregatibe Berbü abbꝛeuiati ſuſtoꝛum vbi eſt eterna laus Secũdo di cit fideles ſpirituali munere ſatiatos: pꝛo mittens aduentũ xpᷣi. Ibi. Memoꝛiam Tertio eo ſdem redemptos aſſerit ⁊ no num teſtamentũ manſurũ. Ibi. Redem/ ionem . deon Eatus vir. Titulus Alleluia re/ b nerſionis Aggei ⁊ Zacharie. Hi duo pꝛophete longe poſt Danid fuerũt qui de renouatione templi pꝛophe tauerũt.de qua tamẽ reedificatione mate riali hic nõ agitur.ſed de ſpiritnali quam ipſi in illa figurari intellexerũt.⁊ ꝓ iſto ſpi rituali magna hilaritate deũ laudauerũt Igeo iſte titułꝰ nomina eoꝛũ cõtinet.non quia hũc pſalmũ cõſcripſerint.ſed qͥa hãc ſpiritualẽ templi reparatiõem de qua hic agitur cũ exultatione pᷣuiderũt.ſcʒ reuer ſionẽ populixpᷣiani.que in reuerſione po puli iudaici figurabatur. Et pꝛimo mo/ net pꝛopheta qͥd faciat beatus vir.⁊ qnta bona grania dei mereat᷑ Secũdo agit de aduentu dñi.ꝑ quẽ homines beati ſũt.ibi Exoꝛtũ eſt Tertio vᷣo impijs aduerſa ꝓp/ uenire aſſerit.ibi. Peccatoꝛ videbit. Auuudate pueri. Titulus Alleluia l SPſalmꝰiſte ſicut ſuperioꝛ monet dag laudẽ Et pꝛimo ꝓpheta monet deuotos vt laudẽt iugiter⁊ vbiq; pᷣdicent Secũdo ipᷣe facit qð alios monet.ibi.qͥs ſicut dñs J N exitu iſrael. itulus Alleluia. Mic laudatur deꝰ ex miracuł anti qquis que erant figure futuroꝛũ in populo xpᷣiano.Et pꝛimo dicit pꝛopheta que mira dedit 2 & hebꝛeis in figura ⁊ xvi anis in ſpiritu. Secũdo interrogat qua / re hec facta ſunt. Ibi.Quid eſt tibi. Ter/ tio inania ſymulachꝛa gentiũ repꝛobat.et religionẽ dei cõmendat Ibi.Simulacra gentium Ilexi quoniã. Titulꝰ Alleluia.id d eſt. laudate deũ. Pſalm iſte eſt fi deliũ conſolatio cõtra doloꝛes ſe culi.in quo loquit᷑pheta tanq; ouis que errauerit.humeris pij paſtoꝛis ad gregeʒ repoꝛtata.Et pꝛimo quaſi de fouea pec/ catoꝝ liberatꝰ ⁊ in petra conſtitutꝰ grati/ as agit quia exauditus eſt.⁊ contra omia pericula inuocaſſe ſe dicit. Secũdo iteꝝ clamat.vt liberat ad reem veniat. Ibi. O domie 7 NRegdidi pꝛopter qð loentus ſum. cC itulus Alleluia. Uoce laudis cõgrue pꝛetitulat᷑ iſte pſalmꝰ.qͥa ĩ in perſona martyꝝ. qͥ confeſſione viguer̃t monet ad ↄfidendã xpᷣi laudẽ. Et ptimo cõmemoꝛat beneficia dei quoꝛũ pᷣmũ po nit xp̃i fidẽ ſm fidei cõfeſſionẽ.qͥbaadiun git paſſioniſ calicẽ. Secũdo ↄcludit mar tvyrij paſſionẽ ſuſtineri pꝛopter fidei chꝛi/ ſti ⁊ eccleſie veritatẽ.quia ſcʒ eſt ſeruꝰ xpᷣi ⁊ filiꝰ ancille ſue.i.eccleſie xpiane.bi.O dñe quia Audate dominũ.Titulus Alle/ Ll luia.id eſt laudate deũ. Pſalmus iſte ꝓ ſua bꝛeuitate partes nõ rece/ pit.ideo eſt omniũ pꝛimꝰ athomus.i.d eſt. ſine diuiſione.ſed tamẽ omnes cõpendio ſue locutionis ſuperat Et eſt mira varia/ tioↄtra tediũ.ſalutaria dicere modo pau/ cis modo late. Monet aũt non ſolũ iude os ſʒ omnes gẽtes ad laudẽ.loquẽs ĩ ꝑſo⸗/ na martyꝝ = OIInſfitemini domino. Titulꝰ Al/ c leluia. Pſalmꝰ iſte eſt de pmo ad/ nentu monẽs ad laudẽ. Et pꝛimo fidelis populꝰ peccatis ſolutꝰ monet om nes dño cõfiteri.Et quia ꝑ dei miſericoꝛ diam auditꝰ eſt in tribulatõe.homineʒ di cit nõ eſſe timendũ. Secũdo in ſolo deo dicit eſſe fidendũ.ihi.bonũ eſt confidere. Tertio poꝛtas hieruſaleʒ ſibi cupit aperi ri.ibi.Aperite.Quarto frequentari atria dñi ſuadet de aduẽtu xpᷣi gaudẽs.ibi. Be nedictꝰ qͥ venit S E⸗ati immaculati. Titulꝰ Allelu b ia aleph. Sicut dicit Auguſtinꝰ. ornmis moꝛalis doctrina eſt ſuauis In qua hic pſalmꝰ eminet.⁊ quaſi ſol ple ni luminis meridiano caloꝛe feruẽs.totꝰ moꝛali dulcedine reſplendet.Et vt Am/ bꝛoſius ait ꝑ litteras hebꝛei alphabeti di geſtus eſt. vt ſicut pueri in pꝛimis litteris vſum diſcẽdi ſumũt.ita ⁊ nos huiuſmodi elementis vſum viuẽdi vſq; ad maturita tem diſcamꝰ. Singulis autẽ litteris ver ſus octoni ſubijciunt᷑ita vt ab vna litteꝛa octo verſus incipiant In hoc autẽ pſal mo tot ſunt octonarij quot elemẽta apud bebꝛeos.ſ..xxij.⁊ ſinguli octonarij ꝑ om̃s verſus ſuos a ſingulis incipiũt elemẽtis. quod in trãſſatioe ſeruari nõ potuit. Der quod innuit ꝙ ſunt hic elemẽta ſcole xbi. tonnit dinem⸗ teßtalic tAuge ſjeoctot innnita ct xtſi guenit cſionen ſghiftat Au noboude lotiue mnopren ſegvetes ggiaiſte dopan huse nece cotinr Vu’⸗ linere ſange docen ſinbe dihem. r „ ͤnenio ſuſionet dar Un lend bicoſ peccz Jee kuxee fatqt daden marde or vin ludine binel lencot alter G (oco ſtoli hare Noſan, Klundis in⸗ Ki N Oire 3 dni ) ſhyachun uliner achr,⸗ enpßi Ji Ale⸗ Mnns Grär nnsddd. 8cöhendo lra wn, nodopan⸗ nſolüine gnesige Tind eönotd, Etmino ororon ninc: ninqz di lodeo fen. the gian 8dee 1 Aen grin ctſfuuns ie nig ndn, heid slnes Hiufnoci Vpawmta ſcno noMen ulepſ⸗ “ ij ons dnens. t er ere. ⁊ omnimoda doctrina⁊ ꝑfecta ad beatitu dinem. Cuiꝰ doctrine partes cõgruis in- terpᷣtationibo nominũ elementoꝝ deſiãnt᷑ vt Auguſtinꝰaſſerit.Et teſte Caſſiodoꝛo ipᷣe octonariꝰ in ſingulis diſtinctionibus innuit.ꝙ vnaqueq; ꝑs perfecta eſt ⁊ ſuffi/ cit.vt ſi quis eã ſeruet in vita ſeptẽ dieruz ueniat ad octauã reſurrectiõis.vł circũ ciſionem coꝛdis habeat.quã octonarius ſigniſicat. Huiꝰ ergo totiꝰ pſalmi titulus eſt Alleluia.i.laus dei.quia in eo vere de us laudatur. Sed pmi octonarij ſpecia⸗ lis titulꝰ eſt Aleph.que eſt pᷣma littera.et interpꝛetatur doctrina.in quo ſignificat᷑ ſequẽtes verſus plenos eſſe doctrine. Et quia iſte octonari eſt quaſi pꝛologus toit us pſalmi.bꝛeuiter tangẽs que in ſequen tibus octonarijs cõtinent᷑ideo ei cõgrue pꝛeſcribitur aleph.id eſt. doctrina. q eſt cõtinue toti pſalmo doctrina redolenti. Huiꝰergo pſalmi tot ſunt ꝑtes quot ſunt littere.⁊ in hac pᷣma parte loquit᷑thoꝛus ſanctoꝝ totus a pᷣmo iuſto vſq; ad vltim. Ddocens ꝙ cũ diuerſi diuerſa querãt buſfſ dinem puenik Nquo coꝛrigit beth. In bma lr̃a i viam beatitudinis expoſuit.ĩ qua peꝛecal ſe cuſtodiri. In hac tempuſ cõuerſionis aperit.in quo potiſſimea cõ/ fuſione fluxe ecatis.ad deũ qͥs ↄuerti de/ bet. Unde ↄgrue huic octonario pᷣmittit ſint beati.hic vera via oñdit᷑q̃ ad beatitu littera beth.que interpꝛetat᷑ cõfuſio.quia bic oſtẽdit hoĩem a confuſione.i.a lapſu peccatoꝝ liberari ꝑ obſeruantiã pᷣceptoꝝ Ipe em̃ quaſi cõfuſus ð erroꝛe ⁊ laſciuia fluxe etatis.iã iuuenis ſobꝛia mẽte deſide rat quomodo viã coꝛrigat. quõ erubeſcẽ da deponat ⁊ plenã libertatis viam aſſu/ mat dicens. In quo coꝛrigit adoleſcenti/ oꝛ viam ſuam.id eſt.pꝛaua peccati cõſue/ tudinem MW H Etribue ſeruo tuo Gimel In hae r tertia littera humanã indigẽtiam oſtẽdit.⁊ gratiã dei ↄtra eã poſcit Bimel em̃ interpꝛetat᷑ retributio. Hic au tem cõtra multiplicẽ indigentiã:multipli citer gratiã tribui petit.Dixerat ſupꝛa In quo coꝛrigit.⁊c,.deinde ſubiunxit. In cu/ petit auxilium * ſtodiẽdo ſermones tuos. NHũc vt id faciat Dheſit Delech. In bacrta litte A rndicit ſe coꝛꝑali neceſſitate ↄſtri ctum. Delech em̃ interpꝛetatur ti/ moꝛ.⁊ etiã natiuitas. Timet ergo ex coꝛł? ruptibili coꝛpoꝛe qð a natiuitate ⁊ a rai ce pᷣmi parentis aggrauat aĩam.relabi ad pꝛioꝛẽ peccati vitã. Hic vero oſtẽditur q; lex fidei timentẽ relabi cõfoꝛtat ⁊ ad omia ei ſufficit. Je ergo timẽs ait. Adheſit ſcʒ ꝑↄſenſum Anima mea pauimẽto.id eſt. coꝛꝑi vel terrenis.que ſunt calcãda velut pauimẽetũ.ſʒ Tu dñe viuifica me. vt in ce lo ſi mens mea ⁊ nõ adhereat tere Egẽ pone.He In hac qnta litte⸗ ra pᷣcatur xpᷣo veniete ſibi qͥ vete/ rem tenuit nouã legem conſtitui. Et quia ꝑ eã verã eſſe ⁊ vere viuere habet Igeo huic octonario cõgrue pꝛemittituꝛ littera He que interpꝛetat᷑ eſſe vel viuere quod vere non habetur niſi in xpᷣo ⁊ in ei lege. XT veniat Tlau. In hac ſexta litte e ra pꝛecatur vt ſaluatoꝛ veniat.qͥ ẽ miſericoꝛdig peccatoꝝ ⁊ vita fide lium.vt inimicos coòfundat ⁊ in lege pꝛo/ ficiat.id eſt.ſuos ꝓficere faciat.⁊ qͥa digne petentibo ſꝑ pñs adeſt xpᷣs.ideo hic pᷣmit titur littera Cau.que interpꝛetat᷑ ipſe vł ille. i. ſaluatoꝛ xp̃s qͥ adhuc loquẽtiba nob dicit ego aſſum Emoꝛ eſto Zay. In hac ſeptima m littera agit de ſpe ꝓmiſſionũ dei. que facit omnia paciſice tolerari. Et quia ſpes eſt nõ de pꝛeſentibo ſʒ de fu turis.ideo cõgrue hic pᷣtitulatur lr̃a Zay que interpꝛetat᷑ huc.vł duc te.quia h̊ agit de ſpe qne ad futura tendit. Quaſi dicat. NHuc tẽde.huc dirige iter tuũ. quo vocat te verbũ dei.ſ.ad celeſtẽ ⁊ eternã gloꝛiam. Feſtinãs ergo illuc ĩgredi dicit Hemoꝛ eſto verbi tui.i. cito da qð ꝓmiſiſti.in quo mihi ſpem dediſti Oꝛtio mea Heth. In hac octaua p littera faciẽ dñi videre optat. iðᷣo p̃ᷣmittit᷑ littera Hech.q̃ interpᷣtat pauoꝛ.⁊ intelligit᷑ nõ pauoꝛ recipiedi.ſed ſolicitudo acqͥrendi illud bonũ qð ſperat Onitatẽ feciſti Thetch. in hac no/ b na littera gras agit deo de humi/ liatõe ⁊ patiẽtia ſua.Et qꝛ hũilem patiam habere tollit triſticiã ⁊ pᷣſtat in tri bulatiõiby iocũditatẽ ideo hic bñ pᷣſcribit 3 littera thetht. que interpꝛetat᷑ bonum vel excluſio.quia hic de patiẽtia agit qᷓ exclu/ Dit triſticiã ⁊ facit bonũ ⁊ leticiã in aduer ſis de qua dicit Bonitatẽ feciſti.id eſt.io/⸗ cundã ſuauitatẽ Cũ ſeruo tuo.qui pꝛius ſeruiehat timoꝛe pene.nũc amoꝛe iuſticie. Anus tue. Joth. In hac decima m litteꝛa petit ſibi dari intellectũ dei mandatoꝝ vt vera vita fruat᷑.quã quia nemo habere valet niſi peccata cõfi/ ceatur.qð maxime fit in aduerſis.ideo pꝛe ſcribitur littera Joth.que interpꝛetat᷑ cõ/ feſſio vel deſolatio.Citi em̃ cõfitent᷑ qͥ in aduerſis deſolant᷑ quia in ꝓſperis animꝰ fit clactiooo Elſecit. Caph. In hac vndecima d læa peregrinꝰ huiꝰ mundi aduen/ tum dñi nimis deſiderat Et qꝛ in hac expectatione laſſat eſt ex deſiderij di/ latione.ideo pᷣmittitlittera Caph.que in serpꝛetat᷑ incuruatꝰ.quia feſſus longa mi licia cupit diſſolui Uñ dicit aiam ſuã ðfe ciſſe.i.laſſatã fuiſſe expectãdo ⁊ tendendo in ſalutare ſuũ. Neternuz dñe.La mech. In hac i duogecima littera vᷣtutẽ dei ⁊ fctã deſcribit. dicẽs tem ꝑalia finiri:ſʒ nõ mandata dei.Et quia hec mandata di ligenter intelligẽda ⁊ indaganda ſunt.iõ bic bene pᷣmittit᷑ littera lamech.que inter/ pꝛetat᷑ ooꝛ. vel ſeruo.vel coꝛ ſeruitutis.qͥa ec mãdata coꝛde fideli ⁊ humili ⁊ ſolici/ te ſeruiẽte obſeruãda ſunt Uomodo dilexi. Hen. In hac ꝗq rxijj. littera loquitur vir iuſtus qui in meditatione legis ⁊ euangelij ꝓp fecit. dicẽs ſe ſuꝑ ſenioꝛes intellexiſſe.etiõ ſcripturas eſſe ſibi dulces ſꝑ mel.Et qa hoc eſt ei ꝑ charitatẽ.ideo hic bene pᷣmit/ titur littera Hen.que interpꝛetat᷑ viſce/ ra vel ex ipᷣis.quia hic agit de charitate q̃ eſt exipᷣis viſceribo vel medullis ſpũalibo. per q̃s intelligitur multiplex dilectio dei ſcʒ ⁊ pꝛoximi quã lex dei pᷣcipit.⁊ in q̃ con ſiſtit plena obſeruãtia diuinoꝛum manda toꝛum cimaquarta littera.qͥ ſupꝛa mãda itit intellexiſſe ⁊ ſeruaſſe dixit lumẽ yerbi. id eſt. xpᷣi. pedibs ſuis.i.affectionib. mentis irradiare gaudet.ex deſiderio re⸗ Mributiõem petens. ? aiam de humilitate UVcerna pedib. Num. In bac de cõmendans. Hic em̃ agitur de humilita te. quia initiũ boni ⁊ perfectionẽ xpᷣo attri buit. Ideo hic pᷣmittitur littera Num.q̃ interpꝛetat᷑ vnicus vel paſcua eoꝝ.id eſt. xpᷣs qui eſt ſingularꝭ adiutoꝛ ⁊ paſcua ani marum.de quo tanq; de vnigenito dei ðᷣ bo ⁊ eterni lumis claritate hic agit᷑. Jpe em̃ eſt lucerna lumẽ ⁊ verbki Miquos odio habui. Samech. iIn hac. xv. littera agit de odio ini gquoꝛũ qui legi deiaduerſant᷑. Et quia diligẽs cautela habẽda eſt in odio ĩ/ iquaꝝ ⁊ amoꝛe diligendoꝝ.ideo hic pᷣmit titur lĩr̃a Samech.que interpꝛetat᷑ audik firmamentũ.quia nemo habet firmamen tum dilectiõis q nõ audit intus ſpirituali ter auribus mẽtis quid ⁊ quomodo dili/ gere debeat. Ideo myſteriũ notat eſſe qðᷣ dicturꝰ eſt.qui lectoꝛẽ ad auditum vocat. Quaſi dicat. Attẽte audiendũ eſt. Inis odio habui. Vt intelligãtur odiendi:non quia hoĩes ſed qꝛ iniqui.qð indicatur cũ ſubditur. Et legẽ tuã dilexi. Ac ſi diceret. Non naturam odiui in hominibs iniquiſ ſed maliciã qua ↄtrarij ſunt legi tue quaʒ dilexi Eti iudiciũ. Ain. In hac.xvj. lit/ f tera qͥ ſupꝛa dixit ſe odio habere ĩ/ liquos.hic petit aduentum xp̃i.qͥa tempꝰeſt ſuꝑbos deſtrui.Et qꝛ tũc vigilã dum eſtꝛ ſagaciter agendũptra fidei xpᷣia ne aduerſarios.ideo hic pᷣmittit᷑ lr̃a Ain. q̃ interpᷣtat᷑ oculꝰ vel fons.qꝛ ocułꝰſm qd bñ vel male pᷣuidet.⁊ fons ⁊ oꝛigo bone ł male actiõis vite vel moꝛtis Irabilia. Phe. In hac. xvij. litte/ m ra dicit ſe os apperuiſſe ⁊ attraxiſ ſee ſpũm vt erꝰ audiat᷑ oꝛõ.⁊ ploꝛaſ ſe quia nõ eſt a iudeis lex cuſtodita. Unð hic bene pᷣmittitur littera Phe. que inter pᷣtat᷑ errauit.qꝛ hic ↄdolet his qͥ a via veri tatis errãdo calumniant᷑ legẽ.qb ꝓponit quõ ſcrutat᷑ legis teſtimonia ⁊ qualè intel lectũ habet ĩ ea. Sicut aũt in trenis Hie remias ſub hac l̃a lacrimabil excidium ſue gẽtis ploꝛabat.ſic dolet hic dauid er/ roꝛẽ populi.ſed non deſperãs qꝛ expectat aduentũ xpᷣi.cuꝰ pñtiam optat dicẽs Fa ciem tuã illumina.⁊c. Clſi es oñe. Sade. In hac. xviij i Ea iudicia dei laudat ⁊ eloòa igni 4 venerat᷑. petens intellettuʒ vñ iutt deqin deerro⸗ ſolatur det. .H B nio inc ducere⸗ hoterro Cainsef hfönin Nlchi⸗ hetſeci cie wmc ſner 1 tifff Nc hiof 5 mpple nirri glaſi nustr 4 unlie Poamni fm nic. umi niddih g Wuncch. Nodtoini tünk, E nodooi⸗ hlöͦnit ntanci Imanen emnli WN. ucheed unen. ick i Gichting dicnrc Nſdr. niinge Guegee eml ban nchic⸗ ſengli lachi An. ni vemel piülite mn törncn Nin D benn r N. eic rmis Me crcium dund , burpi⸗ docnſe viuat ſeq; ↄſolet᷑ ideo bñ pᷣmittit᷑r̃a Sa/ de.q̃ interpᷣtat᷑ ↄſolatio.qͥ em̃ ſupꝛa triſtis de erroꝛe lachꝛymas effundebat.hic ſecõ ſolatur per iuſticiam dei quam biccõmẽ Dat. H Lamaui Coph. In hac.xix.litte c ra iuſtificatoes dei ſe pmittit exqͥ/ rere.Et qꝛ qnto q̃s mag vult bo nis inſiſtere tãto płꝰ eũ dyabołꝰ conat᷑ ſe/ ducere.ↄtra q̊d opꝰeſt ad deũ clamaꝛe Jõ poſt erroꝛẽ accepta ſuꝑiꝰↄſolatõe.iſte con cluſus aſperiꝰ hic clamat ſtudioſiꝰ. UVnð bñ pᷣmittit᷑ lĩr̃a Coph.q̃ interpᷣtat᷑ ↄcluſio vel aſpice.qd idẽ eſt ĩ ſenſu.qꝛ ↄcluſus de bet ſe circũſpicere ⁊ cauſam ꝑiculi vł an/ guſtie ſue nõ diſſimulare.iõ oꝛõis q̃rẽda eſt medicina.⁊ ad eũ clamãdo eſt qͥ poteſt ſanarer Ige humilitatẽ. Res. In hac.xx. y lEĩa petit iuſtificari Et qͥa nemo iu . ſtificat᷑ niſi ꝑ hũilitatẽ.iõ hic pᷣmit tif l̃a Res q̃ interpᷣtat᷑caput vel pmatus Rqͥd ſignat᷑ hũilitas q̃ eſt velut caput ⁊ te nẽs pᷣmatũ vᷣtutũ.de q̃ hic agik Rieincipes. Sin. In hac. xxj. la. qͥ p ſupꝛa humilitatẽ deo obtulit. hic gratas ſibi diẽ ꝑſecutões.qͥbo tãqᷓ emplaſtris vulnera pctõꝝ curant᷑iõ h bñ pᷣmittit᷑ lra Sin.q̃ interpᷣtatſupᷣ vulnus. quaſi emplaſtꝝ.vulnꝰ g̊ eſt pctm.ſuꝑ vul/ nus tribulatio l DPꝛopiquet. Tan. In hac vltima a lraxpᷣo apꝛoximare deſiderat.pꝛe cLans vt veniat ⁊ ouẽ ꝑditã reuocʒ Et qͥa xpᷣs veniẽs ab erroꝛe ad patriã re/ duxit ⁊ ↄpſũmationẽ eterne beatitudis cõ/ tulit.iõ huic octonario pᷣmittit᷑ lr̃a Tau. q̃ interpᷣtat errauit velↄſũmauit ſeu ↄfir/ mauit.qͥa hic olim ſe erraſſe dic.ſʒ modo a pio paſtoꝛe ad patriã reductũ ⁊ ↄſũma/ ta beatitudĩs gra ↄfirnatuü O dñm cũ tribularer. Titulꝰ Cã àa ticũ graduũ Qnindecim gdus eraãt qͥb aſcẽdebat᷑ in teplũ Salo moniſ.q̃d fuit figura celeſtꝭ tẽpli.ad quod etiã qndecim gdib ſpũalibo aſcendit᷑ Eſt em̃ h aſceſus ſpũalis qͥ fit nõ pedũ paſſib⸗ ſed ꝓmotõe affectuũ.vt de vᷣtute in vᷣtutẽ aſcendat᷑.vbi caritas mouet pedẽ.i.affecti onẽ. Ideoq; q̃nto płꝰ qͥs diligit.tãto ma/ gis aſcẽdit ꝓpter qͥd ↄgrue pᷣponit᷑titulus Kanticũ gradui i metis exultatio ð aſcẽ — ſu ſpũali ad eterna. Aſcẽdens hic loqᷓ tur. Sʒ videndũ eſt qͥs aſcendat. ⁊ vbi ⁊ vnde.⁊ in qͥd aſcẽdat.⁊ ꝑ quẽ. Quis. Uir iuſtꝰ. Ubi fit aſceſus. In coꝛde. UVñ alibi Aſcẽſiones in coꝛde ſuo diſpoſuit. VUnde aſcẽdit.A cõualle ploꝛatõnis. In qͥd. In illud qd oculꝰ nõ vidit. nec in coꝛ homis aſcẽdit. Per quẽ aſcẽdit.Per vᷣbũ incar/ natũ q̊d deſcẽdit vt ꝑ ipᷣm aſcẽderemus Sic em̃ deſcẽdit ad te vt maneret ĩ ſe De ſcẽdit ad te vt fieret tibiↄuallis ploꝛatõis mãſit in ſe vt eſſet tibi mons ad quẽ aſcen deres. Ab exẽplo ̊̊ humiliatõis ep aſcen / datur ad altitudinẽ diuinitatꝭ ipſiꝰ Pꝛi/ mus ů gradꝰ hui aſcẽſionis eſt.a malis ſe culi exire ⁊ vniuerſe vanitati renũciare.a quo hic incipit ⁊ inde qͥbuſdã gradiba me ritoꝝ ad ꝑfectã charitatẽ ꝑuenit.q̃ in ſum mo gꝛadu locata ẽ Pꝛimo igit᷑ iuſtoaſcẽ dere incipiẽs ⁊ exire volẽs de mab ſeculi qb pꝛemit᷑.qꝛ multos inuenit obſiſtentes clamatad dñm ⁊ a linguis eoꝝ petit libe/ rari Secũdo de ꝑmixtiõe ⁊ cohabitati one maloꝝ cõquerit᷑.ibi. Heu mihi. Enuaui.Citulꝰ Canticũ graduuʒ I Hic ⁊ in inferioꝛiba pſalmis ſicut iidẽ eſt titul.ſic eadẽ intẽtio.ſ. mo nere ad aſcẽſum ⁊ exultare de aſcẽſu.i.pꝛo fectu ſpũali.Aſcendere em̃ eſt in deum ꝑ charitatẽ pficere Secũdus itaq; gdus eſt petere diuinã defenſionẽ. cui mil poſſe obuiare monſtrat᷑. Qui bene pᷣmiſſum / dum ſeqͥ tur. Cui em̃ de mũdo exeunti pe ricula occurrũt.expoſcere dʒ diuinuʒ au xiliũ Talis eſt iſte q oculos leuat in mon tes.i.ad interceſſoꝛes ſanctos.vt eoꝝ ĩter uentu a deo auxiliũ ei veniat Pꝛimo gꝙ oculos leuat ⁊ oꝛat. Secundo qð oꝛauit Dñs cuſtodit te “ Etatus ſum. Titulus Canticuzʒ lgraduũ patzʒ vt ſuᷣ. Tertiꝰ qdꝰ eſt magnũ ga udiũ qð hʒ vir ſctũs eoꝙ ſe ⁊ alios videt ĩ eccia pura mẽte con uerſari. atq; deo digne ĩ hac pegrinatiöe militare.⁊ ad celeſtẽ hierłm ſuſpirare. vbi ſunt ↄciues nr̃i angeli ⁊ alij ſancti. Vñ qꝛ ille de illa celeſti ciuitate iã a multꝭ mł/ ta audierat.ipᷣm ad eã ire monẽtibo.iõ pꝛi mo gaudʒ ſe ãmonitũ ire ad eã.vbi ſancti ſecuri ſüt ⁊ cũ dño iudicabüt Secundo aſcẽſurꝰ optatabũdãtiã pacꝭibi. Kocate affirmat. oñdẽs vᷣtutẽ auxilij ipetrati. Ibi 5 * 2 O te leuaui. Litulus vt ð.Quar/ a tus gradus eſt inter quaſſibet an guſtias cõſtanter de dño pᷣſumere donec miſertꝰ exaudiat. Et pmo vox eſt tribulatoꝝ ad deũ reſpicientiũ.nõ ad alia patrocinia Secũdo pꝛecat᷑ miſericoꝛdi/ am cõtra inſultãteſ. IJbi. Miſerere noſtri Et hic attende pgreſſum aſcendẽtis QOui enim pꝛius ad montes.id eſt. ad ſctõs dei nũc ad ipᷣm deũ.quod mav eſt oculos le/ uat. ſcʒ fidei charitatis. Hic etiã attẽde. quia cũ multi hoc dicãt.nõ tamẽ plurali ſed ſingulariter quaſi vnꝰ homo loquit᷑ dicens. Ad te leuaui.⁊ hoc ꝓpter fidei ⁊ ca ritatꝭ vnitatẽ.qua xpᷣo vnimur.vt cũ ipᷣo q̃ſi vnꝰ chꝛiſtꝰ ſimꝰ. Omnes ergo in xpᷣo ſumꝰ vns ho⁵oo. Iſi quia dñs.Zitułꝰ vt patet ſupᷣ. n Duin gradus eſt vt liberati a pe riculis nõ ſibi ſed dño tribuãt.Et qꝛ vna tm̃ eſt eccia que in omnib mẽbꝛis eſt vnitas.ꝑ quã multi quaſi vnꝰ hõ ſunt. CLantãt eꝛgo hoc fideles exultãtes qꝛ eua ſerũt.omniũ tamẽ ſimul eſt vnus cantus. Et primo ſancti martyres ſeu alij fideles memoꝛes quãta euaſer᷑̃t.ſoli miſericoꝛdie aſcribũt S ecũdo qꝛ ſunt liberati gratiaſ agũt. Ibi. Benedicc AVli cõfidũt.Titulłꝰ vt ſupꝛa. De/ q xtus gradꝰ eſt cõfidentia fideliſſi/ mi xpᷣia ni ſolidiſſimis montibo cõ parata quã habet in dño.ne ʒelet felices ĩ hoc ſeculo.vt eos imitet Hic nãq; pſal mus docet nõ intẽdere in pꝛoſperãtes ĩ ſeculo.de qua ꝓſperitate ſuꝑbia euenit.ſʒ monet ↄfidere in dño.qͥ humiles ſperan/⸗ tes in ſe ſtabiles facit Et pꝛimo aſſerit ñ poſſe moueri eũ qͥ ↄfidentiã in dei virtute ponit Secũdo pꝛecatur vt bonis pꝛoſpe ritas ⁊ malis vindicta eueniat. Ibi.Bñ/ fac d’ĩie N cõuertendo. itulus vt ſupꝛa monet ad patiam. Et pmo oñdẽs quid a mal tulerit:ↄſolat᷑ ifirmos. Secũdo agit de repꝛobatõe ꝑſeq̃ntiũ.ibi.Dñs iuſtꝰ. E pꝛofundis. Undecimus gdus d eſt penitẽtialis ſupplicatõ.Quibe ne poſt pꝛedictoſ gradus ponitur i Septimꝰ iſte gꝛadꝰ ꝑ xpᷣm vẽtuꝝ rreuerſionẽ fideliuzʒ de captiuitate vicioꝝ q̃ſi de babilonia ꝓphetat.Et loqui tur ꝓphetali certitudine de illa reuerſione velut pᷣterita.cũ tũ adhuc eſſet futura pdq reueꝛſione a captiuitate ſpũali iã ↄſolatio eſt ⁊ ſeminatio in oꝑibo bonis vt pł?ꝰ meta tur. In ꝑſona ergo eoꝛũ qͥ redempti ſunt ſanguine xpᷣi quaſi redeuntiũ de babylo/ Vrerbũ abbꝛeuiatũ nia cantat pheta. ⁊ monet ad gaudiump ſpũali liberatione Et pꝛimo oſtẽdit ma/ gnitudinẽ facti cũ magnitudine gaudij. Secũdo pᷣcat᷑ ↄuerſionẽ a captiuitate ad huc futura. Ibi. Cõuertere dñe Iſi ðñs.TitulꝰCanticũ graduũ n ſalomonis. Iſte eſt octauꝰ graduſ vbi agit᷑ de edificatõe domus dei. id eſt. eccĩe ꝑ veꝝ ſalomonẽ facta. id eſt.x xpᷣm qͥ eſt verꝰ pacificꝰ.cub rei figura fui ſalomon qͥ templũ edificauit.vñ vltra cõ/ munẽ titulũ hoꝝ pſalmoꝝ qͥ eſt canticum graduũ.hic pᷣter ſolitũ addit᷑ ſalomonis. quia ipᷣe edificauit templuʒ in figura xpᷣi veri pacifici qui edificauit ecciam.et ne hᷣ acciperes illũ Salomonẽ.ideo ait pſal/ mus Miſi dominꝰ edificauerit domum. Quaſi diceret ꝙ nõ in illo ſicut nec ĩ ãuis alio homine ſpes ponẽda eſt ſed in deo.qꝛ kichlis no llor lead ille ſalomon cecidit qͥ templuʒ edificauit. attẽde ꝙ; aliqñ vnũ.aliqñ inducit plures. 2 vſq; adeo amoꝛe mulierillaqueat fuit vt ydolis a mulieribo ſacrificare cogeret. Eſtergo bic canticũ graduũ ſalomonis. id eſt.leticia de aſcẽſu.id eſt.edificatione 7 ꝓuectu templi ſalomonis.nõ illiꝰmate/ rialis ſed ſpũalis.id eſt.eccleſie.quã xpᷣus verꝰ ſalomon edificauit Et pꝛimo docʒ quomodo aſcẽdentes ſe hỹe debeãt ſcʒ vt diſcant ꝙ ſpũalis edificatio ⁊ e cuſtodia nõ niſi in deo eſt. ⁊ exaltatio in futuro.nõ eſt niſi poſt humiliationẽ. Secũdo dicit que ſit hereditas ⁊ quõ collectaibi. Ecce hereditas. b caſte timeatur ille pacificꝰ qͥ ſolus edificat cnſtodit ⁊ exaltat. Et pꝛi/ mo bona timẽtis enumerat. Secũdo ei/ dem bona optat ⁊ bñdictiõeʒ poſtulat.ibi Bñdicat ttbib DUL Epe expugnauerũt. Decimꝰ gdꝰ s eſt vt qͥ caſte deũ timet ꝓ eo oĩa pa tiẽter ferat.qð nũc expedit eccleſie inter malos qͥs ipᷣa ab abel tolerauit. iõ hᷣ quia nec timens deũ nec oĩa patient ferẽs dignũ ſe penitꝰ ſentit xpo.quia in coꝛpoę⸗ re nulł ſine pctõ eſt ideo monet adpniaʒ Eatiom̃s. Nonus gradus eſt. vt Etp⸗ aſua pe⸗ din vnd turletae Spere ſennor . 4 ritochis wumd densy. Pent! 1wwi⸗ nns calfie furda ſcino bephal carine högdmi frumüce lunp um/ d. ead Tlci⸗ Pgnan nus dei. Uck, un fur lncs⸗ nnicum umci aleb in omon. ciins ndco dincaur. nend fut cogae. lomonis. fieanene ndnu giis mo do ithn ocl o ſodiat La 80 aſcs 1S cico/ Kuurbi ntig out ault nili zanid3 iloagt ſuper libꝛo pſalmoꝛsi Et pꝛio penitens beniuolẽtiaʒ captat a ſua perſona miſera ⁊ a indicis mißicoꝛ/ dia. vnde ſperat magna. Secundo poni tur leta cõcluſio cuʒ certitudine venie.ibi peret iſrael. . Omine nõ eſt exaltatũ Duodeci/ d mus gradus eſt humilitas ꝑfecta qiuã hic intus ⁊ extra ſe habere oñ dit Et pꝛimo ꝓponens ſe humilẽ:penam indicit nõ humili. Secũdo ſuo exẽplo ad ſpem monet.ibi. Speret iſrall Eñmento domine Dauid. In hoc m tredecimo gradu iam humilis ⁊ mmanſuet ſatagit de dificatõe ſpi ritualis domꝰdei.ſicut ⁊ dauid fecit qͥ do mum deo edificare voluit Etpmo oſten dens votũ edificãdi domũ.pꝛecatur vt ĩ/ pleat Secundo oſtẽdit domũ edificataʒ ⁊ vbi ⁊ pꝛecat᷑ vt exaltet᷑ibi.Ecce audiui⸗/ mus CTertio dicit pmiſſiones dei factas edificate ſyon. Ibi. Jurauit dñs. Et loqͥ tur dauid ĩ ſua vł in totiꝰ xpᷣi gſona de edi ſicatione ſyon.i.eccie Cceq; bonum. Gradus decimus æęg quartus eſt charitas pꝛoximi que facit fratres habitare in vnũ.⁊ eſt hic pſalmꝰ athomꝰ.id eſt.ſine diuiſiõe.vbi charitas cõmendat᷑ que mentiũ diuiſiõeʒ nõ admittit. Hic eꝛgo iuſtꝰ ð̊ charitatiua fratrũ cohabitatõe exultat Cce nũc. Gradꝰ quindecimꝰ eſt e chharitas dei de qua hic agit ſicut ſupꝛa de charitate ꝓximi Et pꝛi/ mo monet fideles benedicere deũ. Secũ do optat eos benedici a deo.ibi. Benedi/ cat Et nota ꝙ ſupꝛa hoꝛtatur plureſbe nedicere vni.hic vero vnũ pꝛecatur bene dici dicẽs ſingulariter. Benedicat te.qꝛ ⁊ ſi plures ſint.tamẽ in vnũ ſunt.⁊ ſic vnita ti cõuenit bñdictio.q̃ eſt iuſti aſcendentis ſuꝑna remuneratio Audate nomen dñi.Titulus Al lHleluia. Poſt gradus qͥ ducunt ad eetternitatẽ congrue ponitur allelu ia vt eccleſia deum laudet.cui tale munus paratũ eſt Et pꝛimo monetpꝛopheta de/ um laudare pꝛopter eius potentiam enu/ merans eius magnalia. Secundo ido/ loꝛum cultoꝛes redarguit. Ibi. Symu/ lachꝛa. Tertio omnes oꝛdines monet ad laudem deo celebꝛandam.ibi.Domuſ dit terram — Onfitemini domio. Titulus Al c leluia. Pſalmus iſte dei laudẽ cõ/ tinet.maxime tamẽ eius miſericoꝛ diam cõmendat Et pꝛimo magnificẽti/ am ⁊ totius oꝛbis cõditionem exponit. Secũdo dicitque in egypto ꝛ nte iude orum deus in figura futuroꝝ fecerit Ibi Qui percuſſit. Tertio agit de chꝛiſtianiſ * exponens beneficia eis data. Ibi.Et de/ Uper flumina. Pfalmus eſt D a/ 8 uid pꝛophete habit? ꝓpter hieremi am. id eſt. lamẽtationẽ Hieremie. quia agit de captinitate iudeoꝝ quã deſle uit hieremias ĩ figura noſtri qͥ ſpiritualit captiui tenemur.Hic em̃ ĩ iſta babilonia id eſt. in cõfuſione hur ſeculi nõ vt ciues habitamꝰ ſed captiui tenemur. Monet ergo pſalmus iſte nõ cõfoꝛmari huic ba/ bilonie.ſed in ſupernã hieruſalẽ ſuſpirare Pꝛimo ergo pꝛopheta in perſona cap/ ptiui deſiderio patrie lamentantis.capti/ uos ſua mala flere nec inter mala obliui/ ſci hieruſalẽ inducit Secũdo ↄtra ho/ ſtes ad deũ ſe conuertit⁊ cõuertẽdum eſſe rum punitione qͥ ediſicationi hie ruſalem aduerſant᷑. H Onfiteboꝛ tibi. Titulꝰ Pſalmus cCc ipᷣi Dauid.id eſt xpᷣo. Captiuꝰqui ſupꝛa fleuerat ſedẽs ſuper flumi/ na babilonis.iam quaſi reedificata hieru ſalem ⁊ quaſi factꝰ cõciuis ipſiꝰ exultans chriſtũ landat. Et pmo beneficia ſibi da⸗/ ta cõmendat Secũdo quomodo hec ad omnes dilatentur optando indicat. Ibi. Kõſfiteant᷑ H O mine pbaſti. Tituł In finẽ Gs d dauig. Iſte pᷣs ꝓfunditate myſte-/ rioꝝ plenꝰ ẽ.vñ ⁊ obſcuriſſimꝰeſt. loqͥ aũt ̊ toxpᷣs tãqᷓ; vnũ coꝛpꝰ ex.ipᷣo ⁊ eccia.qcqͥd ̊ h̊ loqͥt ex ꝑſona ſuſcepte car, nis.̊ ⁊ ad caput ꝑtinet.qð iã aſcẽdit ĩ ce/ lũ ⁊ ad mẽbꝛa q̃ adhuc ꝑegrinãtur ĩ terra Quantũ vᷣo ad mebꝛa loquit᷑ in ꝑſona ſu/ perioꝛꝭ captiui.qui iã ſpe in hieruſalẽ re/ ſtitutus.memoꝛ diſceſſionis ſue in q̃ deũ latere nõ potuit.deliberat ab eo nõ eſſe fu giendũ.ſed ad eũ ꝑ eũ ab irato ad placatũ ↄfugiendũ.⁊ h̊ dicit exꝑſona totiꝰ hũane gi filij de longinq regiõe redeũtꝭ ad pꝛem Vrerbũ abbꝛeuiatu pꝛehẽdit omĩ ſi cogit eũ qui latere non poteſt reuertiad deuũ Secundo dicit nõ eſſea deo fugien dum ſed ad ipᷣm. Ibi.Quo ibo. Tertio docet quãta ſit exultatio reuertẽti ad eũ. ꝛimo ergo agit de noticia dei. que cõ Ibi. Confiteboꝛ. Quarto aperit quo/ modo ei mali nõ noceant. Ibi. Si occi/ Deris peccatoꝛes cæ nenm pſalmus Dauid. Pſalmiſte Dirigens nos in finẽ.id eſt. in chꝛi ſtum. eſt Dauid qui loquit᷑in perſona ec/ cleſie inter malos laboꝛãtis ⁊ contra ma/ la ſeculi ad deũ clamantis Etpꝛimo pꝓ ponit qui hoſtes que mala mouent. oppo ecũdo dicit quod au rilium habeat contra mala. Ibi. Dixi do nens eis pꝛeces. mino. Tertio aperit q̃ ſint mala inimico rum. ibi. Caput.cxc7cc. OPmine clamaui.TZitułꝰ pſalmus Dauid. Chꝛiſiꝰ per totũ hũc pſal 2ð mum loquit᷑ ſiue in ſua ſiueĩ per ſona membꝛoꝝ Et pmo in perſona hoĩs peccatis circumuenti ⁊ implicati oꝛat vt audiatur ſubdens a quibus maxime vult liberari Secũdo dicit ꝙa iuſto coꝛ rectus.ſpernet falſos laudatoꝛeſ.ibi.Coꝛ ripiet me Oſcce mea. Titulus Intellect? da y uid cũ eſſet in ſpelũca.oꝛatio.Oð glit cũ eſſetDauid in ſpelũca ad lit teram manifeſtü eſt. Ipe enim ſaulẽ fu⸗ giens in ſpelunca latuit.de quo tamen nõ bic agitur.ſed de ſignificato. Dauid enim ſigniticat xpᷣm.ſpelunca vero carnẽ. vel ſe culum vel ſepulcruʒ. Dauid in ſpelunca chꝛiſiꝰ cũ membꝛis eſt in ſeculo.vel in car ne vel in ſepulcro. Ideo hic eſt intellectꝰ dauid.id eſt. totus chꝛiſti quẽ tũc habuit. ⁊ hic e oꝛatio Et pᷣmo ponitur oꝛatio contra mala. Secũdo agit de fine malo Omine exaudi. Titulꝰ pſalmꝰda . d nid quãdo perſequebat᷑ eũ filſu/ us Abſalon. Hiſtoꝛia que hic tãa/ gitur nota eſt. de qua tamẽ hic non agituꝛ ſed de ſignato. Dauid ergo xpᷣum ſignifi/ cat ⁊ coꝛpus ei. Abſalon vero indam vel perſecutoꝛes vel pꝛauos motꝰ. Sicut er/ go Abſalon dauid.ſic iudas perſecutꝰeſt xpᷣm.⁊ falſi fratres perſequunt᷑ coꝛpꝰeius a opera reuertẽtis.que qua Ripe me domine.Titulus In fi ſcʒ eccleſiam.vel ipᷣi illiciti motꝰ aut car/ nis deſideria vnũquẽq; fidelẽ. Et ad hec poteſt applicari pſalmus.cui intentio eſt monere ad pniam Et pꝛimo ꝑer exoꝛdi um captat dei beniuolẽtiam. Secundo narrat mala ſua.⁊ qͥd cõtra egerit.ibi.Oꝛ perſecutꝰ. Tertio ponit᷑ depꝛecatio cau/ ſis ↄfirmata.ibi. Uelociter exaudi.Quar to ponit᷑ leta concluſio.ibi. Spirit?tuus. VIñ in hoc pſalmo ſicut ⁊ in alijs pſalmii penitentialibo talis eſt foꝛma.qꝙ a lachꝛv/ mis incipit᷑.⁊ in gaudio finis eſt.ne de ve Enedict? dñs. Titulꝰ? pſalmꝰ Da b uid ad goliã. Pſalmꝰ iſte ẽ dauid Vphbete qͥ hic loquit᷑ in ſua vel in to tius xpᷣi ꝑſona.habitꝰad goliꝗ.id eſtcõtra goliã figuralẽ ⁊ ſpũalem.ſ.ↄtra dyabolũ. qa hic agit dauid de ſua figurali ⁊ myſti⸗/ ca xpᷣi victoꝛia ꝓ ea gratias agens Et b/ mo agit de victoꝛia.ſcʒ ꝙ dauid vicit Go liam.ſpiritualiter ipᷣe cũ alijs ſanctis dya bolũ.que victoꝛia tota inde eẽ dicitur.qͥa chꝛiſt? de eius ſemine venit vincere ſuper biam mũdi ⁊ dyaboli vnde aduẽtũ eius pᷣ catur Sccundo ſe ꝓmittit xpᷣo victoꝛi cantare.? per eũ pꝛecat᷑ liberari ab hoĩb⸗ malis. q beatitudineʒ putant in terrenis. ibi. De canttctiud· AYealtabo te. Titulꝰ. Laudatio ipſi ę dauid. Hic pſalmꝰ bꝛeuiter conti net que in diuinis ſcriptuz ad lau nia qͥs deſperet. dem dei late diffundunt᷑.in quo nouẽ mo di laudis diſtinguũtur ex qͥb omnis laus dei ſumit. vt infra dicetur. Ad huiꝰ au/ tem pſalmi pꝛeconia ſequẽtes pſalmi per tinent.qui cũ iſto ſeptẽ ſunt.vt em̃ ſeptem pſalmi penitẽtie.ita ⁊ ſeptẽ pſalmi ſũt lau dis In qᷣbo ſufficiẽter deus docuit qmo/ do velit laudari ne qͥs in eius laude erra/ re poſſit Eſt ergo ſenſus tituli.hec lau/ datio ſit ipᷣi Dauid.id eſt.chꝛiſto.qui de ſe mine dauid natꝰ eſt. Et pꝛimo pꝛemittit pꝛopheta generalit᷑laudẽ Secũdo om/ nem laudẽ dei nouẽ modis ꝑficiendã eſſe oſtendit.ibi. Generatio. Tertio eadẽ ex/ plicat lati.ibi. Hiſereatẽ Nouẽ em̃ ſũt modi laudis.ſ.oꝑatip.potẽtia.magniſficẽ tia. ſanctitas. mirabilia. virt? terribilium. magnitudo.memoꝛia. iuſticia.q̃ hic expli cant᷑. pꝛiꝰ bꝛeniter. poſtea latiꝰ. ⁊ ex bis qſi exſeminiby omnis laus trahik· H dcierpꝛi nopto conſulit ſiacgui bbiybip nenont ſcere? nipotent ſocut. 1:2 1 (Oigen ſiem! Gnonm ſtach dens: cinite debet Sagei ruſolen anunt. nCtſ⸗ futureh mendat rlden 0NRo Di OGeo dictt⸗ emnitn Hican wornna luce Urcceſ Aedon Nüyan Cehe Doprini Audi Pfaber na⸗ utcar/ id bec⸗ mro eſt Wamdi Donndo mibi nocan, i Oyer ns, pſlni’ bchep⸗ edeſ d dnd uNidn dckcämn 1drhai. Mimſty ns Cib⸗ idrier bo ancisde dicturc ineneſ änicss o ool ab boin Rs Mioh crcond akn hhonino mishs ababa vani. opemian Choon⸗ inliſ oedech nitßiſt ngia⸗ blu, irahe gboci 7 Auda anima mea. Zitulus alle/ luia. Uox iſta eſt quaſi muſica ſa⸗ lutaris.armonia celeſtis. laudem Dei expꝛimens ⁊ ad e ammonens Et pᷣ/ mo pꝛopheta: ſibi quaſi omnibo loquens conſulit laudare.ne in vanis ocietur.⁊ q̃ ſi acquieſcens conſilio aſſerit ſe laudare. ibi vbi poterit plene. Secũdo alios mo net non ſperare in homine Ibi. Nolite cõ fidere Tertio docet omnẽ ſpem in om/ nipotenti deo ponendam eſſe. Ibi. Bea/ tus cuiꝰũsöS. Audate dominũ quoniã bonus. LCituł Alleluia. Hic agit pꝛophe ta de laude dei. monens laudare colligentẽ iſfra el. id eſt. congregantẽ eccle/ ſiam Et pꝛimo oſtendit quos colligat et quomodo. ſi adhuc herẽtes ⁊ dubios increpat.oſten dens vnde poſſunt laudare deũ.ibi.Pꝛe/ cinite. Ubi docet ꝙ ex hũilitate ↄfeſſioniſ debet ꝓcedere voxlaudis Auda hieruſalẽ dominũ. Titul⸗? HEKEcggei ⁊ Zacharie alleluia. Hic eeſt alleluia.id eſt laus dei Laus.ſ. Aggei ⁊ zacharie.id eſt.de reparatiõe hie ruſalem celeſtis.quã illi pꝛophetice pꝛedi xerunt.⁊ pꝛo ea deũ laudauerũt ſub figu/⸗ ra.Et facit pſalmus iſte in nobis amoꝛeʒ future hieruſalem.quã multipliciter cõ/ mendat Et pꝛimo dicit bona future hie/ ruſalem.⁊ pꝛo eodẽ capit hieruſalem ⁊ ſy on.pꝛopter interpꝛetationẽ cõuenientem Nieruſalẽ enim interpꝛetat᷑ pacis viſio. Dyon vero contemplatio. Secundo dicit que bona hic dant᷑ ſanctis.ibi. Qui emittit . — Audate dominũ de celis. Titu/ L lus alleluia aggei ⁊ zacharie. Hu ius tituli ſenſus patet vt ſupꝛa. Hic autẽ pſalmus per paucoꝛũ comme/ moꝛationẽ vniuerſam creaturam monet laudare deũ. Et pꝛimo ad laudes hoꝛta tur celeſtia. Secundo terrena Ibi.Lau date dominũ de terra.omia enim laudãt deü. vel in ſe vel in aliss. Sunt quedam que habent ſpiritũ laudandi deũ.et lau/ dant in illo affectu quo illis placet deus. Quedaã vero nõ habent intellectũ. ſed qꝛ ipſa bona ſunt.per ſe quidẽ non laudant. ſed ab ipſis per attendẽtes ea laudat᷑ deꝰ. ita quodamodo laudant.qꝛ de illis na Secũdo poſt pꝛedicta qua ſit laus ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝝ Amen ſcitur in nobis laus die. Antate domino canticum nonuz⸗ Cc iltulus Alleluia. Poſt omnes cCcCcreaturas quas pꝛiuſ monuit lau dare deum eo popera eius ſunt. Hic ſpe cialius iſrael inuitat ad nouũ canticũ pio- nouitate ſibi facta. que eſt mirabilioꝛ dei operatio. Hec eſt ſanctificatio iſrael.id ẽ. eccleſie catholice.noua ſcilicet redemptio ⁊ noua pꝛomiſſio eternitatis.pꝛoqua de/ betur nouũ canticũ laudis. Pꝛimo ergo multis modis monet laudare deum qui beniuolus eſt ⁊ beneficus Secũdo agit de gaudijs ſanctoꝛũ et poteſtate.ibi.Exr.· ultabunt ſancti.Et ne putetur hanc pote ſtatem ſcilicet indicãdiſolis eẽ apoſtolis. in fine addit. Gloꝛia hec eſt omnibus ſan ctis eius.ſcʒ omnibo ꝑfectis qͥ pꝛo xpᷣo ter rena oĩa reliqueräüt. — Audate dominũ in ſanctis eius. ILitulus Alleluia. Pſalmus iſte elllit tertius eoꝛũ qui eſt ſine diuiſi⸗/ one.ideo athomus dicit᷑ in quo intendit vt laudetur deus.quia cõgregauit ſctõs. ⁊ depoſita moꝛtali fragilitate ſue imagi/ ni reſtituit.⁊ iam cõfoꝛmes gloꝛie ſue.in beatitudine locanit. Qui gloꝛificati ſine fine laudabunt.⁊ in hoc tanq; in culmine diuine laudis om̃is pſalmodia perduci/ tur. Quomodo autẽ plene laudare de/ beant per ſimilitudines myſticas oſtendi tur Hec enim inſtrumẽta muſica que hie numerãtur ad hymnos nuptiales perti/ nent.ſed per ſimilitudines ſpirituales nõ per pꝛopꝛietates coꝛꝑales referũt᷑ad lau/ dem in ſanctis dei. Unde bene in fine cõ cludit.O m̃is ſpiritus laudet dominum quia ſpiritualiter deꝰ laudandꝰ eſt. Cui 23 Erplicit verbũ abbꝛeuiatũ ſuper li bꝛo pſalmoꝝ a dño Petro de aillya/ cameraceñ.epiſcop. 2ðð „ . „„ e. D. 8 Deuota! Incipit deuota meditatio dñi petri epi ſcopi cameracenſis ſuꝑ pſalmũ In te do mine ſperaui. non cofundar in eternum: iuſticia tua libera me. Inclina ad meau Erret me o⸗/ mine deus meꝰ. terret me t vilta mea. cret ⁊ moꝛs mea TLerret vita mea. quia in/ fructuoſa ⁊ ſterilis. Ter/ =ð ret moꝛs.quia doloꝛoſa ⁊ hoꝛribilis. Terret pᷣſens vita quia vacua bonis/Terret moꝛs futura.qꝛ plena ma/ lis. Heu me miſerũ.terribilis eſt pũĩs vita terribilioꝛ moꝛs trãſitoꝛia. terribiliſſima moꝛs eterna. Ideoq; viuere erubeſco:et nõ pertimeſco.Et dũ tedet aiam meã vite mee.amplitedet ⁊ piget moꝛtꝭ mee Quid ergo. Nunqᷣd ideo deſperabo. Abſit. Sʒ dicã cũ pſalmiſta Dauid. In te dñe ſpe/ raui.nõↄfundar in eternũ. Conuenit ti/ moꝛi ſpem iungere. Cõgruit ergo timoꝛi terroꝛiq; meo pſalmꝰiſte.cuiꝰ titulꝰeſt In finẽ pſalmꝰ Danid ꝓ extaſi.O mefelicem. o terq; quaterq; beatũ.ſi in fine dieꝝ meo rum cũ ſancto Dauid hunc pſalmũ cãta re valeã pꝛo extaſi.hoc eſt pꝛo pauoꝛe ma loꝝ meoꝝ.vt ſic mala mea paueũ ꝙ de bo na dei miſericoꝛdia nõ diffida. Sed ſicaſ ſit humana turbatio vt nõ abſit diuina cõ ſolatio. ⁊ de malis meis pauẽs timeazʒ hoc meũ eſt. ſed ꝙ bona ſperẽ donũ dei eſt Vtinam ergo extaticũ terroꝛẽ᷑.vtinam terrificũ timoꝛẽ timidũq; pauoꝛẽ meum. ſpes modeſta comitet᷑ ⁊ temperet.vt ſic di cere audeã. In te die ſperaui.⁊ bene in te nõ in me.nõ in mea ſed in tua vᷣtute ſpera/ ui.quippe quia maledicteſt qui cõfidit in homie.Quiaoſfuſus eſt qͥ ſpem ponit ĩ hu mana potẽtia ſeu vᷣtute.ideo quia in te et tua diuina virtute ſperaui.nõ cõfundar ĩ eternũ.Quicd eſt in eternũ non cõfundar niſi quia eternã cõfuſioneʒ nõ patiar.Eſt em̃ temꝑalis quedã cõfuſio que valdep/ deſt. illa videlicet ꝑturbatio animi cõſide rantis peccata ſua.⁊ exↄſideratõe hoꝛren tis.⁊ ex hoꝛroꝛe erubeſcẽtis.⁊ ex erubeſcẽ tia coꝛrigẽtis. Hac igitur cupio deſidero q; cõfundi.vt ab eterna cõfuſione valeaʒ liherari.ideoq; ſuppliciter depꝛecoꝛ In iu neditatio ſuper pſaimũ ſticia tua libera me. Ue ve⁊ iteꝝ ve mihi dñe.quia nõ in mea ſed in tua iuſticia po/ tes me liberare.quia meã nõ inuenis niſi ſuꝑbam ⁊ falſam.⁊ illi ſimilẽ ð q̃ ðꝛ igno/ rantes dei iuſticiã ⁊ ſuã volẽtes ↄſtituere iuſticie dei nõ ſunt ſubiecti Si g̊ attẽdis ad iuſticiã meã damnes me.ideo ĩ iuſticia mea nõ liberas. Nã iuſticia hominis eſt q̃ᷓ ſuis viribo putat ſe iuſtificari.nõ credens gratis ſaluari. Abſit a me dñe abſit a me hec iuſticia obſecro.heu veriꝰ iuſticia ſe/ uiſſima cõtra te ferẽs arma. Sit ſit in me poti illa humilis ↄfeſſio.gratia dei ſũ id quod ſum. Quare gratia. Quia grat da/ ta. Quare gratis data.Quia merita mea nõ pᷣceſſerunt ſed bñficia tua pᷣuenerunt. HNec inuenit in me gratia tua merita bea/ toꝛũ que coꝛonet.ſed demerita maloꝛum que dãnet. In hac ergo iuſticia tua hac hac gratia mihi gratis data.libera me.qͥa hec ſola liberat dũ iuſtificat impiũ a ſua impietate.⁊ iniuſtũ a ſua iniquitate ↄuer tit. Sed quia ſpes que differt affligit ani mũ.nõ ſatiſ puto dictũ eſſe.in iuſticia tiua libera me. niſi iteꝝ feſtinꝰ ſubijcia. Incli/ na aurẽ tuam mihi.accelera vt eruas me. Habes due aurẽ iuſticie.habes ⁊ aurem miſericoꝛdie.de qbo vir iuſtus ait. Uerba mea auribo.⁊c.Ego vero pctõꝛ indignus petere nõ pᷣſnmo vt inclines mihi aurẽ iu ſticie tue.qꝛ illa eſt de qua ðꝛ.Scimuſqꝛ peccatoꝛes de nõ audit.ſed inſtãter ſuppli co ⁊ ſuppliciter oꝛo.vt inclines mihi aurẽ miſericoꝛdie tue.qꝛ illa eſt q̃ peccatoꝛes ñ ſolũ audit ſed exaudit. Ideo tibi cãtat ec cleſia. peccatoꝛes te rogamus audi nos. Inclina ergo aurẽ miſericoꝛdie tue mihi miſero peccatoꝛi.quã aliqñp peccatoꝛꝭ re demptiõe ſic inclinaſti.vt filiũ tuũ vnige/ nitum in carnẽ mitteres ⁊ in moꝛtẽ dares O quãta fuit miſericoꝛdie inclinatio hec tãta diuĩe ſublimitatis hũiliatõ. In hac ergo magna mificoꝛdia tua. Accelera vv eruas me.a magna miſeria mea. Ut eru/ as me nõ ſolũ a miſeria culpe.ſed a mifia pene. vt nõ ſolũ a peccatis.ſed a penis q̃s ꝓ his merear eripias.Et iõ accelera quia magna eſſet pena mea tarditas tua. Nam qð intardũ eſt ⁊ longũ in oculł tuis.bꝛeue eſt ⁊ momẽtaneũ.qꝛ mille anni añ oculos tuos q̃ſi dies heſterna q̃ pᷣterijt. Jã vᷣo at/ tendere.iam attde meditani libet.qꝛſum tendett ſooꝛatio mlisert nestint mnefacia tectoꝛeſt geydel cettedei uqesot biindon femn fefn porens⸗ ſeo Od cütmi iödine tumek tcaftu techfin Oiti ſaciaſ in teſo coꝛme noaliij gio ec clpio.. 1refugiu tnüdecn donne. itinten nöper⸗ ſceurd Crena wihier Punis neange Nhoct plerig? nocan Uolumn ſticone ſeifun une (esen Ncbon nliaet lumboe tulushe ninetie mnopi wtots emhi hicapo, mnis ii n o, Rnge Bieniis deiinſte annuttö öttns epltane iſkenſ⸗ Airn ne N agenos⸗ nru unouden umdn. zmihe bbernei inpiig iar ottutoue niiſigrmi niutauna ii bn⸗ Gruren Uetba digns biaureiu inuſet iigſuchl nhiame enontsſ icätn ce 8 0di nos, Aenenbi gccncſte fitürnig⸗ nottdores Cinnohe⸗ i JAhu Mecloan Uen⸗ amfi apenls taimu gtus⸗ iuiseme ſofolos ihor er hlun — in te domine ſperaun tendat ? quantũ gradatim aſcẽdit humi/ lis oꝛatio. Pꝛius em̃ petit vt liberes et a malis eruas.deinde vt a malis ereptũ ſal ues ⁊ in bonis ptegas.E ſto mihi inquitĩ Deũ pꝛotectoꝛẽ ⁊ ĩ domũ refugij vt ſaluũ me facias.O deus eſto mihi in deũ. O ꝓ tectoꝛ eſto mihi in pꝛotectoꝛẽ.hoc eſt.pte ge vt decet te.pꝛotege me ſeruũ tuũ vt de/ cet te deũ meum. Eſto mihi ꝓtectoꝛ pius tu qͥ es omnipotẽs deꝰ. Et ideo Eſto mi/ hi in domũ refugij.quia ad te omnipoten tem refugio.in te manere cupiẽs.ego im/ potens.qq periclitãs in me ſubſiſtere ñ va leo.O domꝰ refugij.ſunt qui fugiunt a te cũ tamẽ te effugere nõ poſſunt.ſed quocũ q; diuertat deũ iratum inueniũt vt ſcrip/ tum eſt.Qno ibo a ſpũ tuo.⁊ quo a facie tua fugiaʒ. Mihi ergo nihil reſtat niſi ad te cõfugere.cuiꝰ oculis nihil poteſt latere Dit itaq; mihi domꝰ refugij vt ĩ te ſaluũ faciaſme.nam in te ſolũ poſſum quietaꝛi. in te ſolũ poſſum ſaluari.⁊ inquietum eſt coꝛ meũ donec quieſcã in te.ideo autẽte ⁊ nõ aliũ quero.ideo ad te ⁊ nõ ad alium fu gio.ideo in te nõ in aliũ manere ⁊ qͥeſcere cupio.Oꝛ tu. ⁊ nõ alius es foꝛtitudo mea ⁊ refugiũ meum.Et ideo.Pꝛopter nomẽ tuũ deduces me ⁊ enutries me.O foꝛtitu do man. O refugiũ meu iam ſpes mea cre ſcit in te nõ in me.Quia ꝓpter nomẽ tuum nõ ꝓpter meritũ meũ.⁊ vt nom tuũ gloꝛi/ errem a te ⁊ enutries me. ac velut nutrix mihi eris vt reficiar a te ⁊ in te. Tu es em̃ ficetur deduces me.⁊ dux me eris ne ab/ panis qui angelos paſcis.tu es qͥ nos pa neangeloꝝ paſcere ⁊ nutrire ꝑmittis.ſed vt hoc facere poſſis materna miticoꝛdia vteris ⁊ nutricis moꝛe.nobis paruuł lac nõ eſcam infundis.Solet em̃ mater par uulum nutriẽs eſcam quaʒ mãducare nõ eſt idoneꝰ ꝑ carnẽ traicere.vt inde lac poſ ſet infundere paruulo. Sic tu domine te ipſum qͥ es panis angeloꝝ vt lac nobis fa ceres.carne indut? veniſti ad nos.vt gran di cibo angeloꝝ in lac cõuerſo alamur ꝑp/ uuli.ac tandẽ eodẽ reficiant᷑ validi.O vti nam hoc modo enutrias me qͥ velut par/ uulus humilit᷑ peto reficia te. Facies do mine facies hoc oĩno.ſi tamẽ humilit᷑ pe/ tendo pie ꝑſeuerauero.⁊ ideo iam qdᷣam/ modo ſpeſecur?ꝰaffirmare audeo.Educeſ me de laqueo quẽ abſconderũt mihi.quo niam tu es pꝛotectoꝛ meꝰ O domine de us quia tu es vere ptectoꝛ meus. ideo de tua ꝓtectione cõfiſus:in te nõ in me ſpe/ ro ꝙ deduces me de multiplici laqo quẽ abſconderunt mihi varij aduerſarij mei. mũdus videlicet caro atq; dyabolꝰ Heu me hi magni aquerſarij ſunt.⁊ qͥ mibi m tiplicem laqueũ abſconderũt.Eſt em̃ laq̃ . .— NE „ Na 4 us gule.luxurie.auaricie.ſuꝑbie.inuidie. ire.⁊ laqueꝰ accidie.⁊ vt bꝛeuiter dicam.ẽ vbiq; ⁊ vndiq; laqueꝰ.laqueus a dextris. laqueus a ſiniſtris.A dextris laqueus p/ ſperitatis a ſiniſtris laqueus aduerſitatꝭ. NHinc ⁊ inde plures illaqueati cadũt. Ca dent inquit a latere tuo mille.⁊ a dextris tuis decẽ milia. Heu heu qͥs a tam multi plici tãq; periculoſo inſidiarũ laqueo me poterit liberare niſi tu dñe.qui doces me vt audeã dicere tibi. Educes me de laq̃o quẽ abſconderũt mihi.O pꝛotectoꝛ meuſ da vt te ꝓtegente cũ illaqueatis nõ cadã. ſed cũ liberatis dicã.laqueꝰ cõtritus eſt ? nos liberati ſumꝰ Quia vero tu ſołlꝰ es li beratoꝛ meꝰ.tu ſolus ꝓtectoꝛ meus.ideo In manus tuas cõmendo ſpiritũ meum lacet dñe.⁊ merito delectat me in huiꝰ verbi cõſideratione immoꝛari diutiac de uotius meditari Dignũ quippe eſt hoc vo cale verbũ qdð in cruce ⁊ in ſue paſſionis i18 D H it Pley 4 ↄſummatiõe vociferare dignatur verbuzʒ eternũ. In cuiꝰ rei veneratiõʒ pſalmꝰ iſte on hoꝛa cõpletoꝛij canitqñ in eccleſia diurni †ια ſeruitij diuinũ officiũ cõſummatur. Igit᷑ domine.da mihi dñe.da mihi huiꝰ ta di⸗ gni tãq; venerãdi verbi tui notare myſte/ rium.da vt digne tibi dicere valeam. In manꝰtuas cõmendo ſpũm meũ.Hoc eſt. quia tu ſolłꝰ potes me pꝛotegere.ideo ſpi⸗ ritum meũ cõmendo in pꝛotectioneʒ tue potẽtie· S —MrrSðñõ 95 * ed huiꝰ potẽtie tue due ſùt ma lanus poten R nus. nõ qͥdem carnaliter ſed ſpũaliter itel dei ciae ligende.vna eſt manꝰ iuſticie. alia mipicoꝛ die. De quibs ðꝛ. Manꝰtue dñe fecerunt me. Manu iuſticie puniẽdo ꝑcutis. Ma nu miſericoꝛdie ꝑcendo ꝓtegis. Manu iuſticie quaſi ſiniſtra.manu miſericoꝛdie quaſi dextra vteris potentiã tuã parcen/ do maxime ⁊ miſerando manifeſtas. Ad vtrãq; ergo manũ ad vtriuſq; manꝰauxi/ lium ↄfugio.dũ in manꝰtuas ſpũm com/⸗ mendo. Ecce ergo dñe ego ſum ſeruꝰ tuꝰ 7 peccatoꝛ indignꝰ.qui aureʒ iuſticie uc homn Deuota meoitatio ſu. pſal.in te do.ſpe. pulſare non pᷣſumo.quia me inſufficientẽ reputo expꝛop:ijs meritis. Ad manuʒ tñ inſticie tue refugere audeo.non ex merito mee actionis ſed tue redemptõis. In ma/ nus tuas cõmendãs ſpũm meum.:quia re demiſti me dñe deus veritatis. O domi/⸗ ne qui es deꝰ veritatis.vtiq; me vere rede miſti.⁊ in tua vera redemptõe ſpem meaʒ collocaſti.O deus veritatis qui verꝰ ⁊ ve rax es. Uerus deꝰ.quia tu es deus ⁊ pᷣter te nõ eſt alius. VUerax deus.quia falũ ab/ hoꝛres ⁊ veꝝ doces. Utiq; te docente cre do.quia me vere redemiſti.⁊ ĩ ea qua me redemiſti paſſione.me veraciter docuiſti. dicens. In manꝰtuas cõmendo ſpiritum meũ.O doctoꝛ optime.tu nõ ſolũ in vita. ſed in moꝛte ⁊ in cruce pendẽs.quaſi in ca thedra ſedens docere voluiſti. Tu cruci affixus.cũ iam nõ doctrine ſed paſſionis tue ageretur negociũ. Ultima quedã ver ba pꝛoducis ĩ mediũ.quibo euãgelica do/ gmata tam diffuſe dicta iterũ recapitulaſ ⁊ quaſi bꝛeuibo coartas capitulis. em̃ deo patri te derelictũ cõquereris q latro ni paradiſum ꝓmittis/ ꝙ inter ſupplicia pi etate matris afficeris ꝙ tu fons vite te ſiti re aſſerisi tu ꝓ tuis crucifixoꝛibo veniaʒ D petis den militer cõmendare vis. O inq; hec omĩa in cruce dicis.in his certe tantis inſtruis documẽtis.vt in illo verboꝝ cõpendio:ſi cut qdam deuot tuus animꝰ.totius xpᷣia ne fidei ratio ſplendeat vel pendeat.et qſi de ſemine exiguo ſeges vniuerſitati credẽ cium pꝛofutura cõſurgat Sed q;uis do/⸗ mine his tuis ſanctis veꝛbis magna debe atur reuerẽtia.ego tamẽ ſumma deuotio/ ne venerandũ eſſe puto verbũ illud tuum vltimo in cruce ꝓlatũ.⁊ longe antea ſan⸗/ cto ꝓpheta tuo in perſona tni pꝛedictum. In manꝰ tuas cõmendo ſpiritũ meũ. O verbũ lr̃is aureis dignũ.O vtinã det᷑ mi hi verbi huiꝰ virtutẽ intelligere ⁊ doctrĩe ipſi ſubtilitatẽ attingere. Nõne dñe nõne tu qui deo patri cõmendas ſpiritũ tuum. nõne tu idẽ ipᷣe es qͥ latroni ꝓmittis ⁊ do⸗ nas paradiſum. Nec ꝓ latrone patreʒ ro gas.ſed poteſtatiue indultis ei reatib re/ pente flagicioſum ſanctificas.⁊ celeſtibuſ inuehis ſedibo ⁊ tecuʒ in gloꝛia locas. O magnũ ⁊ ammirabile fidei ſacramentum eniq; ꝙ omnib ↄſummatis cõni/ ctoꝛ migras ad patrẽ.ei ſpiritũ tamen hu in vno humanitatꝭ tue humilitatẽ.in alio ſublimitatẽ tue diuinitatis oñdis.Qꝛ vt deꝰ latronẽ ſaluas.⁊ vt hõ patreʒ rogas. In hoc igit᷑tanq; mgf̃ bonꝰ facere ⁊ doce re ⁊ exeẽplo doctrinã ↄſũmare ſatagis Oꝛ humilitatẽ quã ſumoꝑe docuiſti dicens. Diſcite a me qꝛ mit ſum ⁊ humilis coꝛde. tandẽ in moꝛt articulo ex.ipᷣa crucꝭ cathe dꝛa. ſcole tue diſcipul ſcz imoͤmere volui ſti.nos em̃ in teipᷣo deo.humilitatẽ humi lemq; obediẽtiã fᷣuare.ac eĩ ſpm̃ noſtrum humilit᷑ reuerẽterq; ſuhmittẽdo cõmitte/ re mones ⁊ inſtruis.dũ illo tuo vᷣbo vltio vitã doctrinãq; tuã parit᷑ finiẽdo ↄcludis In manꝰ? tuas dñe cõmẽdo ſpm̃ meũ.Da mihig dñe.da mihi fᷣuo tuo vt exẽplo tus doctꝰ doctrinaq; tua inſtructꝰ.vᷣe hũilis eſſe merear ⁊ in vᷣa hũilitate tecũ dicã. In manꝰ tuas dñe cõmẽdo ſpm̃ meũ. Da vt nũc ⁊ ſꝑ ⁊ ſpecialit᷑in agone moꝛtis. ſicut tu in ↄſũmatione paſſionis.bũ tuũ vlti/ mũ hũili ⁊ cõtrito coꝛde ⁊ deuoto tibi oꝛe dicere valeã. In ma nenas Damihi hoc dñe nõ meis meritꝭ.ſʒ qꝛ redemiſti me deꝰ veritatꝭ O bone Ihu. vᷣe deꝰmeꝰ ⁊ redem ptoꝛ me.hec tua qᷓ me redemiſti gra.eſt il/ la iuſticia tua ꝓpter quã in te ſperaui.ne in eternũ ↄfundar.ſʒ in q̃ te liberate ab eter/ na ↄfuſione eripiar. O liberatoꝛ meꝰ.o ꝓ tectoꝛ meꝰ. o domꝰ.o refugiũ.o ſalꝰ.o foꝛ/⸗ titudo mea ꝓpter nomẽ tuũ qð eſt Jeſus. ꝓpter nomẽ tuũ qð interpᷣtat᷑ ſaluatoꝛ.de Duces me ⁊ enutries me.Pꝛopt᷑ h nomen ſanctũ tnũ deduces me a te errantẽ.⁊ enu tries me ad te eſurientẽ. OQuia/ꝓpter huiuſ tui noĩs vᷣtuteʒ ꝓpter tue ſaluatiõis miſeri coꝛdiſſimã pietatẽ.in illa tue redẽptionis gr̃a ⁊ gratuita iuſticia.totã ſpem totamq; fiduciã meã pono/ In illa fidelit᷑ firmitq; ↄfidẽs humilit᷑ ⁊ reueret᷑ poſtulo.vt ð ma nib inimicoꝝ meoꝝ ⁊ a laqo quẽ abſcon derũt mihi ſpm̃ meũ potẽter educas.ipᷣm q; ĩ manꝰ tuas cõmẽdatũ miſericoꝛdit᷑ ſu ſcipias ⁊ finalit᷑ poſt hãc moꝛtalẽ ⁊ erum/ noſam vitã feliciter tecũ viuã.QOð tu pꝛe ſtare digneris qͥ viuis ⁊ regnas in ſecula ſeculoꝛum Amen Exrplicit meditatio deuota a dño pe tro epᷣo cameracenſi cõpoſita ſuper pſalmo In te dñje ſperaui ⁊c. Nennge ütfn Iinmnt münd nnb umndel gto⸗ ſſeſux ineot ſonacu Mo (lrunm fſeroman Muntici ftuucei erdle atore hono⸗ ſabent ſuona⸗ heclini tno at zinbi⸗ Uantge⸗ Aviui⸗ . tiinglio Ay rogts. rndace ungs nnden. Imliscede, ngache, mmer wini lni puni inotrum hciniw⸗ tbo lio nds räd ncan c dchils üdici nci. Dan nortis. ſn bütuäivn⸗ vototbiat Dandiboe miſhned⸗ Wtnden lligacki⸗ emein ircbar/ nto loſen is. atorde ehroen miac enbuin mösni ehronis entonngh lcltinmits noöng inſſn s.yn nordit il ler cerunm/ Oonhe inlea⸗ adioe itn eer elſe eſticio⸗ enan itaq; ꝑti netq ie Nal iobbujantes vanita ſuꝑuacue. Sʒ qͥ ſunt hi qͥ ſupu tatis Erxpoſſitio ſu. pſai. in te vo. ſpe. p ittas fraterna quod oĩno ne/ geeaſre non poſſum. videlicet vt pfſlalmũ In te domine ſpera⸗ ui.ad finẽ vſq; pſequar.quẽ vſq; ad vᷣſum In manus tuas dñe cõmendo ſpũm me/ Alirs igitur illa p pꝛima gratuitã dei mißicoꝛ Ddiam cõmendauit. docẽs in dDeo ſolo eſſe vtuoſe ſperan/ creatoꝛis veritate.ſʒ in creatu 63 nitate acue vani tates obpuant. Dane hi ſpecialit᷑ intelli / gedi ſunt q in vanis obſeruãtijs artiñ ma gicarum ſuꝑſtitioſe ↄfidũt.vt geomãtici. vdromantici.auruſpices.augures.nigro mantici.alijq; magici dyabolica fraude. fraudulẽtaq; illuſione decepti.Sʒ tñ ge, neralithi om̃s ſuꝑuacuaꝝ vanitatũ obp/ natoꝛes merito itelligi pñt.qui in diuitijs honoꝛibo.potẽtia. gloꝛia. aliaq; vana ⁊ fal ſa beatitudine ſeculi.nõ ſolũ vacue.ſʒ etiã ſuꝑuacue ſpem ſuã oſtituũt.Quippe cum hec ſint oĩa illa de qͥbo ꝑ ſapientẽ ðꝛ.vani/ tas vanitatũ vanitas ⁊ oĩa vanitas. Qui 8̊ in his oĩb, tꝑalibo ſperãt vanitatẽ obſer uant. qꝛ dũ in eis ſperãt tũc expirant.aut duũ viuũt tũc ſepe pereũt ⁊ in ſpe ſua defi/⸗ ciunt.Etqꝛ ꝓ appetitu vanitatis deũ veri itis deſerũt.iõ merito ei odioſi ſũt. Odi nqt obſeruãtes va nitates ſuperuacue tus mea ſpũalis.Et oſſa mea.i.oĩm viriũ meaꝝ foꝛtitudo nõ ſolũ deficiũt aut infir/ „ igit᷑ dñe de veritatis qͥ me miſericoꝛ diter redemiſti ac ꝑ hoc me nõ odire ſed qᷓ tuite diligere pietate tua mirabili declara ſti. fac me nõ ſuꝑuacue obſeruareſʒ peni/ tus odire ⁊ deſerere fallacẽ ſeculi vanita/ tem. vt te ſequar ⁊ te pfecte diligã infalli/ bilem veritatẽ fac itaq; vt cũ ſanctoꝓpha BSequit᷑ meditatio ſeu expoſitio ſuꝑto tum eundẽ pſalmũ.i.ſuꝑ reliquos veri ab eode cõpoſita Rogãte dño Raymũdo gna eſt miſeria mea Qm̃ defecit in dolo ſequit᷑ Suꝑ om̃s inimico ſuin oppꝛobꝛiu vlcinis vᷣacit dicere valeã Ego aũt iĩ dño ſperqui exultabo ⁊ letaboꝛ ĩ miſericoꝛdia tua. O vtinã nõ in dno terreno ſed eterno. Uti/ nam in dño ; nõ eſt vanitas ſʒ veritas.di gne ſperare valeã.? cũ magna animi ala/ critate exultare.cũ tꝑata vᷣo animi affectõ ne letari in te dñe ⁊ in tua vera miſericoꝛ/ dia.nõ in me ⁊ ĩ mea vana milſeria.Et me ito in tenõ in me ſperare. exultare. ꝛletari debeo. Om̃ reſpexiſti bumilitatem meam 7 infirmitatẽ meã oculo tue miſeri Hoc coꝛdiſſimẽ pietatis ↄſideraſti.⁊ iõ nõ mea ſed tua tute. Seruaſti de neceſſitatibus aiam meꝗ eã ab infinitis ta mẽtis q; coꝛ/ poꝛis miſerijs tue paſſionis merito libe/ rando. luſiſtime.i.ↄcludi ꝑmiſiſti. in maniba inimici.h̊ᷣ eſt in poteſtate dyabo li. In qua tñ ↄcluſus erã ꝑ oꝛiginale pec/ catũ.niſi ab ea excluſus fuiſſem ꝑ tue paſ/ di Pars vo que ſequit᷑: va/ nanm hois ſuꝑbia repᷣhendit.q̃ miſicoꝛdi anm dei gꝛatuitã ꝑuipendes:ſuadet non in ſionis meritũ.a quo effectuʒ ſumpſit mee regeneratõis lauacrũ. Hoc itaq; tuo non meo merito.me a laqueo inimici liberaſti 7 ſic ſ tuiſti in loco ſpacioſo pedes meos Pedes mei affectꝰ mei ſunt.q̃s ĩ loco ſpa/ cioſo ſtatuis dũ eos in lege tua inſtituis.iĩ qua multiplex eſt ⁊ ſpacioſa.ſpecioſaq; vᷣ⸗ tutũ via.incipientiũ videlicet ꝓficiẽtium ⁊ ꝑfectoꝝ.vbi ambulãt fideles tui de vᷣtu/ te in virtutẽ donec videat᷑ deꝰdeoꝝ ĩ ſyon Seg heu me miſeꝝ.qꝛ poſt baptiſmalem gram ꝑ moꝛtalẽ culpã a lege tua multipli citer oberraui.iõ ſupplex oꝛo Misßere mei dñe qm̃ tribuloꝛ.ex multitudine ⁊ magni tudie pctõꝝ. adeo ꝙ ↄturbat eſt ĩ ira ocu lus me. aia mea ⁊ veter meꝰ. Oculꝰmeus rõ mea.qꝛ aia mea ſenſualitas mea. vẽter meꝰ caro mea.⁊ hec omia in me ↄturbata ſunt in ira tua.h̊ eſt ex indignatõe tua.qᷓm demeruer᷑̃t pctã mea. Miſerere ergo mei dñe. qm̃ magna opꝰeſt mia tua.vbi tã ma vita mea.⁊ anni mei ĩ gemitib. Intirma/⸗ ta eſtipaugtate ᷣtus mea oſſa meaↄtur ata ſunt Ecce q́;ta ĩ me eſt interioꝛ tribu atio.qꝛ nõ ſolũ vita mea coꝛꝑalis.ſed ⁊ v mant.ſʒ etiã ↄturbant᷑i. ſe inuicẽ turbã tun Sʒ iteꝝ ve mihiqꝛ huic tãte interioꝛi turbatõi nõ deeſt tribulatio exterioꝛ. Uñ 6 7 Expoſitio ſuper pſalmũ notis meis. O ingens tribulatio qꝛ ſi ini/ mici mei maledixiſſent mihi ſuſtinuiſſem vtiq;.ſʒ ſupꝛa ⁊ vltra oẽs inimicos meos vicini ⁊ noti mei qͥ dᷣus videbant᷑amici.in oppꝛobꝛiũ ⁊ timoꝛẽ facti ſunt michi.Qui videbãt me bus tanq; amici ↄuiuendo.ſo 2 ras fugerũt a me.⁊ apud eos obliniõi da . . tus ſum tanc; moai a conde. Quata vo ſit hec tribulatio inſinuat ſequẽs turbatõ Factſum tanq; vas ꝑditũ.Ex tribulatõ nis em̃ magnitudine viſus ſum mihi pe⸗ riſſe.quaſi factꝰſim tanqᷓ; vas ꝑdituʒ.vas ↄfractũ.vas inutile.qð abiectũ foꝛas ꝓij citur. Et hoc ideo. Om̃ audiui vitupera/ tionẽ nõ ſolũ inimicoꝝ ſed vicinoꝝ et no/ toꝛũ meoꝝ cõmoꝛantiũ in circuitu In eo dũ cõuenirẽt ſimul aduerſum me hon ſo⸗ lum pauci.ſʒ ſimul multi vt grau ſit qð oſilio gerit᷑ plurimoꝝ.Dũ inq; in meo vituꝑio ↄuenirẽt. accige qĩiam meã 2ſilia ti ſunt. Nõ ſolũ vitupera uerũt famã meã. ſed ↄſiliati ſunt acciꝑe aĩiam meã. hoc eſt. ad ſe caꝑe ↄſciam meã ⁊ facere vt eis ↄſen tiret ↄſciẽtia anime mee.vt cũ eis obſᷣua/ ret vanitatẽ ⁊ deſereret veritatẽ Sed ſit hoc a me.dicã poti cũ pꝛopheta. Ego aüt in te ſpe Scio dñe ⁊ ĩ me ſen tio ꝙ magna valdeꝛ nimis magna eſt hec tribulatio.⁊ niſi te iuuãte intolerabilis eſ l. Scio ⁊ exꝑtus fateoꝛ. ſet mihi turbatio. ꝙ nulla peioꝛ.nulla ꝑiculoſioꝛ peſtis ẽ.q familiaris inimicꝰ ſed nõ p̃ualebit ĩ me vl lius inimici poteſtas.ſi ſueris mihi amicꝰ illo teſte qͥ ait. Si deꝰ nobis qͥs nos. Nihil ergo ſalubꝛiꝰ mihi.nihil ſecuri.qᷓ; ſperare in te dñe.nõ in me aut alio quouiſ hHoie.qꝛ maledict oĩs qͥ ſpem ſuam ponit in hoĩie Qui eĩ hoc facit ſimilis eſt puero q̃ͥ adhuc lacte nutriri vult.⁊ flet qꝛ diutiꝰ querit vbera ſugereqᷓ; deceat.cũ ydoneuſ ſit ad mẽſam vbi validioꝛi cibo paſcatur. Zu ergo dñe de meꝰ. tu ideo foꝛte ꝑmiſi⸗/ ſti me incidere in malũ hoĩem. quẽ bonũ putabã.vt quaſi ĩ vbere materno amari/ tudinẽ inuenirẽ.⁊ ea offenſione repellerer ⁊ ad te deũ meũ quaſiad cibũ validioꝛeʒ inuitarer.aut ſi paꝝ eſſet inuitari cogerer Hoc tu quaſi pia nutrix: aliaꝝ nutricum moꝛe feciſti.q̃ puerulis ſuis aliq ponunt amara in papillis.quib offenſi ꝑuuli ab vbere reſiliat.⁊ vberioꝛis cibi mẽſam que rant Sic igit ego quaſia puericia reſili⸗ ens ⁊ ad te rediẽs dixi.deꝰ meus es tn ꝓte ctoꝛ meus es tu.ſaluatoꝛ meꝰ es tu.noõ ho mo in q̊ pueriliter ſperabã. Tu em̃ qꝛ im mutabilis es.nõ ꝓficis aut deficis vt ho/ mo.ſed ⁊ verꝰ deꝰ nõ ꝓficis.qꝛ ſimpliciter ꝓfectus.nec deficis qꝛ immutabilit᷑ eter⸗ nus.Et ideo. In manibotuis ſoꝛtes mee. Hec eſt. In poteſtate.in pᷣſciẽtia.in pꝛoui dentia tua ſoꝛtes mee.i.cauſa ⁊ oꝛdo ſalu tis mee.q tibi note.omnibo alijs ſũt occul mali intelligi volumꝰ.nõ de maleficis ſoꝛ ov'⸗ tilegijs.nõ de artibo magicis intendimus in qbo hi ↄfidũt qͥ vt ſupꝛa diximꝰ ſuꝑua/ cue obſeruãt vanitatẽ. Sʒ catholicã ob/ ſeruãtes veritatẽ.hic ſoꝛtes accipin pin/ effabili ꝓuidẽtia ⁊ electõe diuina.q̃ nõ bu manis meritis.ſʒ pura dei gra.occulta tũ iuſticia dũ vnũ ad damnatõem repꝛobat aliũ ad ſalutẽ eligit ⁊ acceptat.ſuꝑ q̊ apłs admirãs exclamat.O altitudo ſapientieꝛ ſciẽtie dei qᷓ; incõpꝛehẽſibilia iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ SBic igit᷑ dñe.ſic ĩ manifeſta hoib' intene ſuꝑ me qͥ ſeruꝰ tuꝰ ſum.ne ſuꝑ me qͥ tuum affecto ſeruitiũ cadat ↄfuſio inimicoꝝ.nõ ſolũ meoꝝ ſʒ tuoꝝ.Nec tamẽ hoc peto.q̃ſi de we⸗ Pkises iuſticia. ſʒ Salan melaci miſericoꝛdia tua dñe.non cõfundar quo niam inuocaui te Nõ quia ego dignꝰſum ſed qꝛ tu miſericoꝛs es.inuocaui te vt me ſalues. Ideo nõ ſm iudicariã ſeueritateʒ ſed ̃ᷣm miſericoꝛdiſſimã bonitatẽ exaudi me vt nõ ↄfundar.⁊ coꝛã aduerſarijs eru beſcam. Sed fiat potius quod ſequitur. „2 Erubeſcãt imoh de ſua impietate peni teant in pnti.alioqͥn in ſuturo deducãtut in infernũ. vt ſic Huta fiant labia dolo/ Que loquuntaduerſus iuſtũ iniqtateʒ in ſuꝑbia ⁊ abuſione.Exigit em iuſta dei vltio vt tũc muta fiãt in inferno labia do loſa q̃ hic garrula fuerũt.nec in maliloqd o diuinũ iudiciũ timuerr ᷑t AIrrs hur? pſalmi tertia ſubiũgit᷑ qᷓ p aduerſus ſupbam puerſoꝝ hoĩm fſlſuaxq; ꝑſecutionũ ſeuiciaʒ docet — . —— ſume ſngut bltane multu Olfi, liodn lis not Citem nembt is Onart mod Molar ſteno deon dan Cupt dar tuce tan qua gun gane rima dolce mune, ghägt ſconcl plist ngig dei men fine hian ſo inte E ſſtp limnen mnt⸗ fenne ncd lopco utree gehof lci⸗ ctint ugne ſluet ſiope n tn⸗ nar im e ho/, ſohicter lortes nee. rcoſals ſitocgt lfasl⸗ mcinvs opos, cid⸗ cdn märöde Locchlai mreprode ſupchape⸗ olapientet ndiciaes kdieſci Midanro r1 Arde ANlmuür o wtu/ Nqum nicn Neniſt inici d n irnne iuium timinnnl vninigt dolſnmn Ddes eos inal cie hoĩm ↄfitebunt᷑.in abſcõdito faciei tue in te vomine ſperau· in magna dei dulcedine dulciq; bonitate ſingulariter eſſe gaudendũ. Uñ ꝓpheta ex ultans ⁊ admirãs exclamat. Quã magna multitudo dulcedis tue dñe.quaã a bſcon Diſtitimentibo te. O clemẽs. O pie. O dul cis dñe. Tu vere fidelis es deꝰ qͥ nõ ꝑmit tis nos temptari vltra q́; poſſumꝰ.ſʒ das cũ temptationepuentũ.das cũ temptatio ne tribulatiõis:puentũ ⁊ ſubſidiũ ↄſolati onis.Das poſt amara dulcia. Das poſt amaritudinẽ maloꝝ temꝑaliũ quibo pꝛe/ mis. dulcedinẽ bonoꝝ ſpualium qͥb nos ↄſolaris Sed qꝛ dulcia guſtare nõ meru it qͥ nõ pᷣus guſtauerit amara merito de/ beo mala pene nõ ſolũ patiẽter ſʒ etiã gau denter ſuſtinere.ſi bona gr̃e cũ dulcedine cupio deguſtare. Vt aũt te largiẽte h̊ fiat da mi due interi ſentire q;ᷓ magna multi/ tudo dulcedinis tue. Magna inq; ⁊ mul ta.multiſq; modis copioſa dulcedo tua. qua nũc coꝛꝛigis.nũc parcis.nũc ↄſolarꝭ. qua etiã eos quos amas caſtigas.⁊ caſti/ gando emẽdas.⁊ ꝑ temꝑaliũ maloꝝ ama ritudinẽ.ad tuã ⁊ tuoꝝ ſpũalium bonorũ dulcedinẽ venire cõpellis.Da mihi̊ do/ mine.da mihi hanc dulcedinẽ deguſtare. quã abſcõdiſti timetibus te Et merito ab ſcondiſti ⁊ occultaſti timentib te.vt am/ plius timeant.ne nimiũ ↄfidant.ne ſecuri negligentiagant.ſed ſemꝑ ⁊ feruẽter eam deſiderẽt ⁊ appetãt/Uel abſcõdiſti eam ti/ mentiby te.qaillis eam ſeruaſti. vt ſoli eazʒ finaliter habeãt.ſoli ad eã eternaliter ꝑue niant.Et hoc eſt qð ſequit. Perfeciſti eis Hlõ ſolũ eis qui timent te.ſed qui ſperant in te.vt ſit timoꝛ nõ ſolũ ſeruilis ſʒ filialis Eis inquã hanc tuã dulcedinẽ ꝑfeciſti.G̊ᷣ eſt. ꝑfecte cõferre diſpoſuiſti.qui ſperãdo timent.⁊ timẽdo ſperãt in te.Et qͥ ita ſpe/ rant vt nõ erubeſcãt.ſed ad exemplũ ⁊ edi ficationẽ alioꝝ.ſpem ⁊ fidẽ ſuã patefaciãt hoĩm. Et ſic luceat lux eoꝝ coꝛã hominibo. vt gloꝛificẽt in terris patrẽ eoꝝ q eſt in celis. Etideo. Abſcon/ iei tue⸗Quiteĩ fa abſcõdent᷑a ↄtradictione hominuʒ. Hoc eſt.in ſecreto tue viſionis beatifice ab im/ pugnatõe hoĩm impioꝝ ſecuri te ptegẽte ſaluabunt᷑. NHNec ſolũ in futuro ſtatu cele/ ſtis patrie.ſed ĩ pᷣſenti ſtatu vie. Pꝛoteges eos in tabernaculo tuo.id eſt. in eccĩa tua cLiet in cii eſt.hominũ loquentiũ iniqua. ac diuerſa ðð catholica. A cõtradictione linguay. hoc ⁊ aduerſa ↄtra veritatẽ fideixpᷣiane ꝑſtre· pentium. Eſt em ↄtra tales eccleſia mili tans inexpugnabile fidei tabernaculuʒ. ? ſitoꝝ.ſicut domus habitatio qͥeſcentium — N igitur vne deus me. pꝛotectoꝛ meꝰ vt finaliter abſcondi valeã in abſcondito faciei tue. Da mihi interim ꝓtegi in taber naculo ecciĩe tue.ac tue ligei piane. vt ab ea ⁊ veritatiſ eiꝰ regula nõ diſcedẽs.ſic pu gnem in hac expeditione peregrinꝰ.vt hic pꝛotectꝰ in tabernaculo feeunae Jon oſus quieſcã in domo celi Gequitom nium pᷣcedentiũ ↄcluſio.videlicet pꝛo iã ſuſceptis ⁊ in futuꝝ ſuſcipiẽdis bñficijs ꝗ tuita exultatio ⁊ exultans congratulatio. ſtat niſi laudare deũ ⁊ plenitudinẽ bñfici oꝛum in exultationẽ laudũ cõcludere.Et ideo. GBenedictus dñs.qm̃ mirificauit:id eſt. mirabilẽ fecit. Diſericordiã ſu hi.nõ ſolũ in pᷣſenti via.ſed mirabilioꝛẽ fa in cinitate munita. Hoc eſt in celeſti patria. Que nõ ſolũ abſcõdita eſt a ↄtur/ batione hoĩm.nõ ſolũ pꝛotecta a cõtradi⸗ ctione linguaꝝ ſed etiã munita omniũ cu mulatione bonoꝝ.Et quia iſtud eſt ineſti mabile beneficiũ ad imbecillitatẽ meã cõ patatũ.ideo ſubiungit᷑ Ego aũt dixiĩ ex/ ceſſu mentis mee. pꝛoiectꝰ ſuʒ a facie ocui loꝛum tuoꝝ. Quaſi dicereʒ. Non reſpicit me facies tna oculis pietatis.cũ te patien te igceam pꝛoiectꝰ in penis. Hoc aut pᷣus dirxi in exceſſu mentis mee.id eſt.in pauo/ re meo pꝛo tribulationũ meaꝝ magnitu/ dine. Qui pauoꝛ exceſſus mętis ðꝛ.duʒ a ratione timendo exceditur Sed quia nõ hoc ſuperbe dixi.ſed me humiliter accu/ ſando in tribulatione titubans ad te ↄfu⸗ gi Ideo exaudiſti vocẽ oꝛationis mee dũ — . — 4 clamarẽ ad te. Non oꝛe ſolũ ſed coꝛde In 4 5 4 tus em coꝛde clamare debemꝰ. vbi audit deus.qꝛ ſi exteriꝰoꝛe ſolũ ſtrepẽtes clama mus.nil ĩpetramꝰ Quia v ad deũ dilatare cupit ⁊ ad pꝛoximũ. ideo dñe mihi nõ ſufficit ſi ꝓ ſuſceptis bñtficijſ te laudẽ ⁊ diligã.niſi exemplo meo alios etiã ad laudandũ ⁊ diligendũ excitẽ Jðᷣo ſequit. Diligite dominũ om̃es ſancti eiꝰ. Diligere nãq; deũ tantoꝛũ bentlicig. im Zxre ſas rriën Deuota meditatio ſuper pſalmo largitoꝛem officiñ eſt ſanctoꝝ qui iõ ſan/ cti ? iuſti ſunt.quia vt dignum eſt deũ di / ligunt. Una aũt ſubditur diligendi ratio veritatẽ requiret dominꝰ. Ueri * as em̃ ⁊ iuſticia eſt.vt creatura ſuo ſerui at creatoꝛi. Hanc in futuro ab omnibus requiret dominꝰ⁊ tũc retribuet abundan ter facientiby ſuperbiaz. Illis videlicet q per ſuperbã inobedientiã deum ⁊ eius p/ cepta contemnũt. Superbia enim hic ac cipitur pꝛo omni criminali vicio ſeu moꝛ tali peccato. quia ſuperbia radix omniuʒ vicioꝛum. Hic etiã in pᷣſenti aliquãdo re/ tribuit dominꝰ.vt ſuperbos hũiliet. Oð „ aliquibo fit ⁊ nõ omni re diuina iuſticia.ſi vero omnibo hoc face ret.nõ ſeruaretur diuina patientia. te go iuſtus ⁊ patiens appareat domin .al . . . bus vero in futuro retribuet abundãater: ſům exigentiã meritoꝝ.ſic tamẽ miſericoꝛ⸗/ diter ꝙ nullũ peccatũ puniet adↄdignü. Duia ergo dñs oĩm retributoꝛ eſt bonoꝝ 2 maloꝝ. Ideo Uiri itergaiter coſen te- — tur coꝛ veſtrũ omn * Non enim ſufficit in * dñno ſperare. ſed 16 eſt virtuoſe ⁊ ↄſtanter agere. ⁊ ſi aliqua öè/ uia occurrerint coꝛde còfoꝛtari.id eſt.ſpi/ rituali foꝛtitudine roboꝛari. Sicut ergo fideſ.ſic ⁊ ſpes ſine operiba moꝛtua eſt.nec ſpes ſine meritis vocanda eſt.ſed magꝭ ſu perba p̃ᷣſumptio ¶ Da mihi ergo domine nec ſolũ mihi ſed omnib⸗ pꝛoximis meis ĩ te digne ſperare.Da nobis in te ſperando „ ſic viriliter agere vt nõ ſolum in ſpe.ſed fi . de ⁊ charitate veraciter radicati ⁊ contra aduerſa omnia ſpiritualiteꝛ confoꝛtatiad te valeamus finaliter peruenire. Qõð ipſe * pꝛeſtare di cula ſeculoꝝ Amen mini Petri de aillyaco epiſcopi ca/ meraceñ.ſuper pſalmo In te domi / ne ſperaui:nõ ↄfundar in eternn. bo. quia ſi nulli hoc faceret nõ videretur ſuꝑ malis pꝛouide/⸗ bus ⁊ nõ omniby in pꝛeſenti retribuitOi gneris qui viuis ⁊ regnas in ſe Erplicit meditatio ſeu erpoſitio d/ Incipit alia denota meditatio ſuꝑ pſal mo Judica me deꝰ ⁊ diſcerne cauſam me am. Edita ab eodẽ reuerẽdiſſimo pr̃e: do mino cardinali cameraceñ. apoſtolice ſe/ dis in alamãnia legalos VYImme ſacer⸗ ſ dos tu benigniſſime xpe ie ſii ꝗqͥ in ara crucis ꝓ redem/ ptione humani generꝭ deo prgatri teipſum vnigenitũ ei filiũ hoſtiã ſacratiſſimã obtuliſti.quiq; in ſacramẽto altaris obtãtibñſficij memoꝛi am ꝑ ſacerdotes ecciĩe tue offerri voluiſti. inter quos me nõ merito ſed numero ag/ gregare dignat? es Ecce indignꝰ ego ⁊ iu tilis ſeruus ĩ cõſpectu diuine maieſtatis tuead ſanctũ altare tuũ ingreſſurus cum eximio ꝓphetaꝝ Dauid tibi pſallam WVWoica me de⸗ i us ⁊ dſſcerne cauſam meam. Sed heu me milſerũ qualit hoc dicere pꝛeſumã Qual cari ⁊ cauſam meã a te diſcerni petaʒ. qui multoꝝ ac magnoꝝ peccatoꝝ meoꝝ cõſci us ex timoꝛe ac terroꝛe hoꝛrẽdi iudicij tui potius exclamare cõpelloꝛ.Dñe ne ĩ furo re tuo arguas me.neq; in ira tua coꝛripi⸗ as me.Et iteꝝ.HNõ intres in iudiciũ cum ſeruo tuo.quia nõ iuſtificabit᷑ in cõſpectu tuo omiĩs viuẽs. Uerũtamẽ docʒ me dñe eccleſia tua.que te docẽte inſtructa eſt.vt dum ad ſanctũ altare tuũ accedo de tuis meritis ↄfidens.⁊ de meis nil pᷣſumẽs hu militer tibi dauiticũ pſalmũ dicã. Judi/ ca me deus ⁊ diſcerne cauſam meã. Hoc pie Jeſu hoc oꝛat myſticũ coꝛpꝰ tuũ qð ẽ eccia.⁊ hoc oꝛare docet fideles tuos qͥ ſũt huius coꝛꝑis membꝛa.nec hoc dicẽdo pe tunt rigoꝛe iudicij tui peccata ſua diſcuti að vtiq; ꝑiculoſũ ẽ. Que em̃ humana cre atura hoc iudiciũ nõ hoꝛret.Quid tũc fa ceret virgula deſerti.vbi cõcutit᷑ cedrꝰ pa radiſi. Hã ⁊ aſtra nõ ſunt mũda in cõſpe/ ctu tuo.⁊ in angelis reperis pꝛauitatem. NHõ ergo ꝓ mebꝛis ſuis fidelib tuis petit eccleſia iudiciũ tue rigoꝛoſe inſticie.quo in furoꝛe tuo arguis, vlł in ira tua coꝛripiſ inq;. qua fronte.qua ve audacia me iudi/ ſund obſeru diciumm ribus nötim dulto: tieꝛde ſidiſ⸗ ſticeein ci ſen Nemiſe oꝛ quin ſed veln ſcricon Wom reind umm Iy ſom deqn neci. fſiiom cgoin rumm ſfeligue hommin mileret ſeſioni Dicme nerd e ſtit aen Lenti e? fitor Peruel lolo lokcit chlke⸗ Morettin larpoli nepabe bacon lladan hie⸗ ninalig grogibe mglin Pſige nypal n ne nodo gictdr ler,/ ne eie negen, deo miic⸗ gigi nmoni W⸗ nmodig gorin nuietnis urmnsan lun e⸗ nwen. i euli/ Ghll cl Nifun nl cüan öheen ee nancn odenas zuunisd Nam ſi tale iudiciũ exhibuerꝭ ſi iniqͥtates obſeruaueris.qͥs ſuſtinebit. Sed petit iu dicium tue pie miſericoꝛdie.quo peccato ribus ignoſcis ⁊ cõfitentibo parcis.Et iõ nõ timet iuſticiam. quia ſperat miſericoꝛ/ dDiam. nec te metuit vltoꝛẽ quia agnoſcit ĩ Dultoꝛem.nã metũ pene ſuperat ſpes gra/ tie ⁊ deſideriũ gloꝛie Cimere igit᷑ poſſem ſi diſtricte mecũ ageres.ſi me in rigoꝛe iu/ ſticie iudicares. ſed nõ intres in iudicium cũ ſeruo tuo dñe.qui ſpero in multitudi ne miſericoꝛdie tue.qui humiliter cõfite/ oꝛ.quia nõ ſum dignus vocari filius tuꝰ. ſed velutſeruus fugitiuꝰ ad te redeo.miſe ſericoꝛdiam poſtulo.pacem quero. Indi gnum eſt ergo dominũ cũ tali ſeruo intra re iudicium.nec decet vt intres in iudici/ um mecũ.quia nec ego volo intrare tecuzʒz Intrãt ſerui iudiciũ cũ dño.qui iuſticia,ʒ Iuam cõſtituẽtes de ſuis meritis pᷣſumũt. de quibe per pꝛophetã dicit᷑. Quid vultis mecũ iudicio cõtendere omnes dereliqui ſtis me dicit dominꝰ Non ſic autẽ non ſic ego inutilis ſeruꝰ tuus.de iuſticia merito rum meoꝝ penitꝰ diffidẽs.ſed licʒ ſepe de reliquerim te.conſoꝛtia viciaq; ꝑuerſoꝛũ hominũ ſequẽſ.tamẽ nũc de multitudine miſerationũ tuaꝝ ſperans cũ humilis cõ ſeſſionis inſtãtia ad te cõfugio dicẽs. Ju dica me deus.i.cuʒ miſericoꝛdia coꝛripe me⁊ diſcerne cauſam meã degente ñ ſan cta.ab hoĩe iniquo ⁊ doloſo erue me Hoc eſt. ita iudica me.vt diſcernas merita que IRMmnmihi erũt vite vel moꝛtis cauſa a meritis 4* 66 gentis nõ ſancte.⁊ ita diſcerne cauſaʒ me ritoꝝ vt eruas me a multitudine hominũ peruerſoꝝ.ab hoĩe iniquo ↄtra deũ.et do loſo ptra ꝓximũ.ab hoĩe iniquo qui ma/ la facit aperte.⁊ doloſo qui mala facit oc culte. Hec eſt gens non ſancta cũ q̃ mihi par eſt infirmitas.ſed diſpar volũtas.diſ/ par volũtatis deſideriũ. Ideo peto domi ne vt ab ea celerit᷑eruas me.⁊ in pᷣſenti ne ab ea coꝛrũpar culpabilit᷑. ⁊ in futuro ne cũ ea damner eternalit Sʒ heu ĩfelix ego vtinã eripias me a meipſo.quia in me eſt animalis hõ.a quo me ſeꝑare nequeo De quo alibi oꝛat pſalmiſta. Eripe me domi ne ab hoĩne malo. Jõ etiã peto vt eripias me ab hoc hoĩe iniquo ⁊ doloſo.Hoc eſt carnalitatis. animalitatis.vel ſenſualita⸗ tis iniquitate ⁊ doloſitate ſepe rationalis volũtatis deſideriũ ꝑturbante.ne me ini ⸗ quum ⁊ doloſum faciat.⁊ iũgat cũ gente nõ ſancra tlec hoc peto ſolus. ſed B ſup/ ia tua in hochſalmne pꝛo ſiquidez ge/ pliciter oꝛat ecc n vniuerſis mẽbꝛis eius. Ipſa mit in terris videns plurimos malos cõoõ miſceri cũ bonis.⁊ cũ tritico creſcere ʒiʒa ctis malis.interim aũt monet ne inter pᷣſ/ ſuras ſeculi ⁊ temptatiões dyaboli defici amus ⁊ a deo retrahamur.ſʒ letemur ĩ eo 7 ſuo iudicio cauſam meritoꝝ noſtroꝛum cõmittamus ac in ſpe ſue miſericoꝛdie de ſiderioq; pꝛemioꝝ ſuoꝝ ↄſolemur. MDeri to ergo domine hoc documentũ eccie tue ſequens.in cauſa mea iudiciũ tuũ peto.?⁊ ad te iudicẽ ſupꝛemũ appello dicẽs. Judi ca medens ⁊ diſcerne cauſam meã de geè/ te nõ ſancta.ab homine iniquo ⁊ doloſo erue me. Nam ꝓpter tria que his notant nia. ⁊ omnia vtriſq; eſſe cõmunia ?⁊ prrmma xta.quantũ ad bona vel mala nature aut fortune.ſed nõ quantũ ad merita et dona gratie.futuraq; pꝛemia gloꝛie. OQuapꝛopt optat finale iudiciũ.in quo fiet ſepgratio maloꝝ a bonis.⁊ honoꝝ gloꝛitficatio reie dD — – bis humanũ habeo ſuſpectũ iudiciũ.iõgc ad diuinũ recurrere cõpulſus ſum. Sꝛo⸗ pter teſtiũ falſitatẽ. quia ſepe gens nõ ſan/ cta teſtis eſt ꝓpter iudicũ iniquitatẽ. quia ſepe homo iniquus iudex eſt ꝓpter aduo/ catoꝝ ⁊ pꝛocuratoꝝ doloſitatẽ.quia ſepe homo doloſus aduocatꝰ vel pꝛocuratoꝛ eſt. Ecõtra vo in diuio iudicio teſtis erit tua infallibilis veritasliudex erit tua ĩob liquabilis e tas Aduocatꝰ ⁊ pꝛocuratoꝛ erit. tua imꝑturbabilis pietaſ.mificoꝛdia bonitas.clemẽtia atq; benignitas. Tu er go dñe in tuo diuio iudicio cauſam meazʒ diſcerne. Tu a puerſo hoĩm iudicio erueę me. Et bñ dixi erne me.qꝛ tu es deus foꝛ titudo mea. NHõ eſt pᷣter tequi poſſet erue re me.nõ pꝛeſumo ex me vᷣtutẽ.nõ arrogo mihi foꝛtitudinẽ.quia tu ſolus es deꝰme/⸗ us ꝑ naturã.⁊ foꝛtitudo mea per gratiam tu deus meuſ qui me creaſti.tu foꝛtitudo mea que roboꝛaſti me.Cũ ergo in te ſolo ſpes mea poſita ſit.quare me repuliſti.i.q̃ re me quaſi repulſum oſtendiſti. vitã eter nam qm ſpero tam diu differẽdo.Et q̃re triſtis incedo hurꝰvite miſeriã ſuſtinendo mreirrre dum affligit me inimicꝰ. videlicʒ diabolꝰ. vel hic nequã mundus.vł carnis ſtimulꝰ ſe ſpertu 2 Hic eſt triplex inimic qͥ multipliciteraf/⸗ fligit impugnãdo varijs tẽptatiõib. Uñ gemẽs canit eccia. mũdus caro demonia diuerſa mouẽt pᷣlia. His pᷣlijs ſenſualital impugnata oppꝛimit᷑ ⁊ ſpui acrõi aduerſa tur. vñ rõ ↄturbata in alio pſalmo cõque Eees ritur. Quare triſtis es aia mea. i. aĩalitas vel ſenſualitas mea quare triſtis es in te. quare extriſticia tua ↄturbas me. Licet em mũdus foꝛis pſtrepet.⁊ intꝰ caro gra/ uet. ⁊ dyabolꝰ vndiq; impugnet.quare in triſtis es aia mea. Neſcis quia ꝑ ſapiẽtẽ tibi ↄſulitur. triſticiã ne des aĩe tue.neſciſ quia ꝑ apoſtolũ ðꝛ. Triſticia ſeculi moꝛ/ tem oꝑat᷑. Quare g triſtis es de tpalibuſ diuitijs ſi abundantiã nõ recipis de iniu/ rijs illatis.ſi vindictã nõ capisde alijs q́/ ꝙ; reb mũdane vanitati ſubiectis.ſi ĩ eis voluntatẽ aut voluptatẽ tuã nõ exequerꝭ Sed ⁊ quare ↄturbas me.obumbꝛando vanis fantaſmatibo.quo ad intellectũ.in/ flãmando libidinoſiſ voluptatibo.quo ad affectũ. grauãdo varijs tribulationibuſ.q̊ ad effectũ. His cõturbata ratio in eodem pſalmo ſe oblitã lamentat᷑que hic ſe con/ querebat᷑ repulſam. Quare inqt oblitꝰ es mei. ab his me periculis nõ eripiẽs.ſʒ tue dulcedinis ↄſolatiõem differẽs. Et qua/ re ↄtriſtatꝰ incedo.id eſt.ſimul mẽte ⁊ coꝛ poꝛe triſticia turbatꝰ.incedo ꝑ huiꝰ deſo/ late vie miſeriã. vſq; quo accedaʒ ad deſi/ Derate patrie ſperatã leticiã. Sed qꝛ ſpes que differt affligit animũ. quid min ſi inte rim incedo ↄtriſtatus. maxime dũ affligit meinimic ulleccaret miſteri ꝙ in vtro q; pſalmo hoꝝ verboꝝ fiat iteratio.nõ eſt em̃ hoc ſuꝑfluũ.quia frequẽtia multipli/ cium tribulationũ frequentiã exigit lamẽ tabiliũ queſtionũ.ſʒ vt excludat᷑tam fre/ quens tamq; multiplex inimici afflictio. Igeo te deũ patrẽ inuoco dicẽs. Emitte ſucẽ tuã ⁊ veritatẽ tuã.i.xpᷣm vnigenitum filiũ tuũ qͥ ꝑ excelletiam lux eſt ⁊ vitas de quo ſcriptũ eſt. Erat lux vera q̃ illuminat omnẽ hoĩem venientẽ in hũc mundũ.Et qui de ſe ait. Ego ſum via veritas et vita. Nꝛimũ huiꝰlucis ⁊ veritatꝭ aduentũ pe/ Emitte inqͥt illa a ſede magnitudinis tue ſapiam vt mecũ ſit ⁊ mecũ laboꝛet. Sepe ⁊ multũ h̊ illi petierũt.⁊ diu valdeq; diu expectauerũt.⁊ tandẽ cum venit plenitu/ do temꝑis miſit deus filiũ ſuũ natũ ð mu liere factũ ſub lege vt eos qͥ ſub lege erant redimeret. Et tũc venit luxad cecos.veri ſritas ad deceptos.ad errãtes via.ad moꝛ tuos vita/ Jam vo poſt pᷣmũ illũ aduẽtũ ſecundũ peto quo venturꝰ eſt xpᷣs ad fina le iudiciũ. Nam ⁊ ipo docente oꝛo.Adue niat regnũ tuũ. Hoc aũt ideo oꝛans peto ⁊ licet cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe.tamen examo re ⁊ ʒeli feruoꝛe deſidero.quia nõ exclude tur nũc illa de qua cõqueſtus ſum inimi/ ci afflictio donec tunc fiat maloꝝ a bonis ſeꝑpatio. Tũc em̃ mittet angelos ſuos qui ſeꝑabũt triticũ a paleis ⁊ zizanijs ⁊ colli/ gent de regno eiꝰ oĩa ſcandala Tu ò eter ne pater qͥ in pᷣmo aduẽtu miſiſti coeter/ nũ tibi filiũ ad redimendũ.vt veniret re/ demptoꝛ ad vẽditoſ.ſaluatoꝛ ad ꝑditoſ.li beratoꝛ ad captiuos. medicꝰ ad egrotos. Zu dñe iteꝝ mitte eũ ad iudicandũ vt ſe⸗ paret bonos ⁊ malos.ſaluãs iuſtos.dam nans ĩpios. Sic & emitte lucẽ tuꝗ.vt illu minãs diſcernat abſcõdita.⁊ veritatẽ tuã vt iudicans vnicuiq; reddat⁊ diſtribuat meritoꝝ pᷣmia. bonis eterna gaudia. mał eterna ſupplicia Ego v̈o dñe nõ ð mea iu ſticia. ſz de tua gra ↄfiſus.ſpero exſecũdo tuo aduẽtu a luce ⁊ veritate tua ↄſolatio/ nẽ reciꝑe.qꝛ iã ex pᷣmo aduẽtu ab ipᷣis ma gnã ↄſolatõis gr̃am fateoꝛ recepiſſe. Haʒ Panevecurerſi 7 adduxerũt in mõtem anctũ tuũ ? i tabernacula tua. Jam ipſa me deduxerũt a malis ſegregado. ⁊ addu xerũt cũ bonis aggregãdo.reduxerũt me ab eccĩa malignãtiũ.⁊ deduxerũt me in ec cleſiã fideliũ.⁊ H̊ eſt.in montẽ ſanctũ tuuʒ ⁊ in tabernacula tua Hec em̃ militãs ec// cleſia mons ðꝛ ⁊ tabernaculũ.monappter altitudinẽ q;tũ ad ſtatũ ↄtemplãtiũ ⁊ pꝑfe/ ctoꝝ. de quo pſalmiſta. Mons in qͥ bene placitũ eſt deo habitare ĩ eo. Tabernacu ſond ſahben na⸗ lum ꝓpter certamẽ.q;tũ ad ſtatũ incipiẽti/ euili um ⁊ pficientiũ oĩmq; ĩ ha c vita pegrinã/ tium ⁊ militantiũ.Quãdiu em in coꝛpo/ re ſumꝰ:pegrinamur a dñno aduerſus dya bolum militãtes/Cũ & audis tabernacu lum. bellũ intellige. hoſtẽ caue. Sʒ tamẽ in tuo certamĩe ad illud tabernaculuʒ fu ge. de q̊ ait idẽ pha. Abſcõdit me in taber naculo ſuoĩ die maloꝝ ꝓtexit me ĩ abſcõ/ dito tabernaculi ſui.Licet eĩ pñs eccleſia pluralit᷑ dicat᷑ tabernaculapt᷑ plalitateʒ ſuni ſpeciul fͤretat dieme fentat hotri⸗ Audit labem taberng nitate pt Gecn ſntube bilo⸗ wd taris⸗ Uree ſubs repe ſobe gol ſum pion ſog: llitui. delae ſec ſo ſuben lbſcoe ctang ctuoe Püan ſpüa lati hon tuoi deri tis de ſerri⸗ gmoꝛ ohi (lmo⸗ liwre. düdt en ſn lunee ke fömn Kannt n AANN imdnei Psgdfing no Adre mhopceto merano oaclude minim⸗ taboni sci tli⸗ Din. ſica venunte⸗ docnoll d egos. Andänee uſtos dan ewi llu wmni Nlkrovor lu mur Soalt lrico ſouno/ iom ſeſß ni Ninddn Nrenir we itneine ngi n S nltis/ Torepee iiii Panden pegni⸗ ncopo⸗ ſtatuũ ⁊ diuerſitatẽ multoꝝ.tũ ĩ ea habes ſpeciale qddã tabernaculũ.⁊ q̊ddã ſingu lare tabernaculi ſecretũ abſcõditũ ſub q̊ ĩ die maloꝝ.i.in pñti vita q̃ hoĩes mali flo/ rent.⁊ tribulationũ mala feruẽt abſcondi poteris ⁊ ꝓtegi. Uis ĩtelligere ſecretum. Audi myſteriũ.vpᷣus ſᷣm humanitatẽ eſt tabernaculũ.de q̊ͥ ait Ps. Sanctificauit tabernaculũ ſuũ altiſſimꝰ.Xp̃ᷣs ſ̃m diui/ nitatẽ eſt tabernaculi ſui abſcõditũ ðᷣ quo aliꝰ ꝓpheta dicẽ. Uere tu es deꝰabſcõdituſ Secreta em̃ vᷣtus diuinitatꝭ abſcõdita ẽ in tabernaculo hũanitatis.ſʒ audi mira/ bili. vtraq; tã humanitatꝭ qᷓ; diuinitatis virtꝰ ſecretiꝰabſcõdita eſt in ſacxamẽto al taris.vt merito illud intelligi poſſit ſingu lare eccleſiaſtici tabernaculi abſconditũ. ſub q̃ aduerſus om̃e ꝑſecutoꝛꝭ malũ habe re potes ꝓtectoꝛis refugiũ.Et iõ ↄueniẽt᷑ ſubdit᷑. Et introibo ad altare dei. Hucuſ q; o bone IJhu hucuſq; ↄquerẽdo locutꝰ ſum ↄturbat triſticia ſeculi.ſʒ iã loqͥ inci/ piam:ↄſolatꝰ leticia ſpũali.Nec immeri/ to qꝛ ſpero ꝓtegi in abſcõdito tabernacu/ li tui.iõ hac ſpe gaudẽs introibo ad alta:e dei. ad ꝗltare tabernaculi ecciemilitãtis. nec ſolũ ad altare dei.ſʒ etiã ad deũ.quia ſub euchariſtie ſacr̃o ſumã xpᷣm vᷣe deum abſcõditũ.q in celis ſ̃ᷣm diuinitatẽ panis eſt angeloꝝ.⁊ ĩ terris ᷣm humanitatem fa ctus eſt cibs hoĩm. Qui letificat iuuẽtutẽ meã.Quã iuuẽtutẽ.nõ vtiq; coꝛꝑpalem.ſʒ Puale. Iße ſiqͥdẽ ſpũalis cibo ẽ.qͥ letificat pũaliter ꝑ ſpem.⁊ ſpũali leticia meã reno uat iunẽtutẽ.purgãdo vetuſtateʒ culpe ꝑ nouitatẽ gr̃e Sic igit᷑ letificat?⁊ renoua/ tus introibo ad altare eccĩe militãtis deſi verãs poſtea ire ad altare eccĩe triũphan tis.de quo in ſecreto miſſe ðꝛ. Jube hpeꝛ ſerri in ſublimealtare tuũ. Deſiderio eĩ et gmoꝛe ſuꝑioꝛis ⁊ inniſibił altaris illiꝰcele ſtis hierłem dʒ ſacerdos h̊ altare viſibile cũ modeſtia ĩtroire.eterna⁊ nõ caduca pe titurꝰ.Quid aũt ſit illud inuiſibile altare oñdit qð ſequit᷑. Ad deũ qͥ letificat iuuẽtu tem meã. Sublime ſiquideʒ altare eccłie triũphantis.ſublimitas eſt diuĩe maieſta tis q̃ nũc nobis eſt inuiſibił.Nũc em̃ non videmꝰdeũ niſi ꝑ ſpeculuʒ ⁊ in enigmate. tunc aũt noſtrã letificabit iuuẽtutẽ.qñ vi debimꝰ eũ facie ad faciẽ. Sed qꝛ ꝓpter illi us ſacialis viſionis ſperatã dulcedinẽ iaʒ dininã pᷣſentiooſolatiõem.ideo merito de ſubditur. Cõfiteboꝛ tibi deu deus meꝰ. O de qͥ vere es de me. qͥ licet ſis omniũ de.tamẽ ſpecialiter es deꝰmeꝰ quia te mihi dediſti vt eſſes redẽptoꝛ me/ us.panis meꝰ.ↄſolatoꝛ meꝰ.Pꝛo tãt do/ nis tãq; gratuitis bñ ficijs.ne tibi ingratꝰ efficiar:ↄfiteboꝛ tibi Sʒ quõ confiteboꝛ uotam ꝓnunciabo ↄfeſſionẽ.⁊ hoc eſt qʒ Eſt em̃ duplexaccepta tibiofeſſio.Eſt cõ S Fen 10 feſſio crimis.de qua inqͥt pᷣs. Dixi cõfite/ boꝛ aduerſuʒ me iniuſticiã meã.⁊ tu remi ſiſti impietatẽ pctĩ mei.Eſt ⁊ ↄfeſſio lau/ dis. de qua idẽ ait. Uenite exultemuſ dño iubilemꝰ deo ſalutari noſtro. pᷣoccupemꝰ faciẽ e in ↄfeſſione.⁊in pſalmis iubilemꝰ ei. Intraturꝰigit᷑ ad altare dei hac vtra ↄfeſſione ↄfiteboꝛ tibi. Cõfiteboꝛ bus ĩiu ſticiam meã.vt tu peccati mei iniquitatez relinittẽs cõferas gratiã tnaz. Confiteboꝛ deinde ↄfeſſione laudis in exultatõe men tis ⁊ iubilatione vocis licet ꝑua ⁊ tue ma ieſtati indigna.tibi gratias referẽs de vni uerſis magnis donis tuis ac bñficijs Et hoc eſt qd öꝛ Cõfiteboꝛ tibiĩ cxtharg Dʒ quare dictũ eſt ĩ cithara.Audio alibi pſat miſtam Danid alia muſice inſtrum̃ta enu merantẽ ⁊ dicentẽ. Laudate eũ in ſono tu be.laudate eũ in pſalterio ⁊ cythara.ĩ tym pano ⁊ choꝛo.in coꝛdis ⁊ oꝛgano.in cyi/ balis iubilatõis.q̃ oĩa nõ carnaliter ſʒ ſpi ritualiter intellecta ⁊ humanis actib cõ/ parata.ibi figuralit᷑ dei laudes dicunt᷑ꝑ⸗/ ſonare Cur bic ergo de his tacʒ. Cur pial terium cũ cythara nõ numerat.cuʒ alibi dicat in pſalterio iocũdo cũ cythara.dãs intelligere h duo inter oĩa muſice inſtru/ mẽta eſſe iocũdioꝛa. Audio illa pſalmiſte vᷣba ⁊ in his attẽdo myſteria. Hic de pſal terio iocũdo alijſq; inſtrumẽtis altiꝰ reſo nãtibo tacet.⁊ de ſola cythara q̃ baſſiusac ſuaui reſonat loquit᷑. Pſalteriũ quippe a ſuꝑioꝛi ſonat.cythara ab inferioꝛi.Illa g graꝝactõ fit ĩ pſalterio q̃ cũ iocũditatead ſuꝑioꝛa ſublimiꝰeleuat᷑.illa vᷣo in cythara que in aduerſitate adhuc qdðᷣammõ ad in ferioꝛa depmit᷑. Habet aũt hec ſpũjalis cyx thara tres in ferioꝛes coꝛdas.que ſi bñ re/ ſonãtes ↄcoꝛdẽt.ceteraꝝ coꝛdaꝝ.i.vᷣtuoſa rum operationũ.totiuſq; eaꝝ ↄſonãtie ac ſpũalis melodie tenoꝛẽ ſuſtinẽt. Hec ſunt coꝛdis ↄtritio, oꝛisofeſſio. oꝑis ſatiſfactõ Qadhuc in pſalterio ↄfiteboꝛ. Et ſi nõ ꝑ cte in via hꝰ pñtis miſerie.tñ finaliter ĩ pa qͥd ↄfiteboꝛ illi. Oꝛ tu es ſal ultomei ? de? me?. O bꝛe uis valde ↄfeſſio.ſʒ magno plena myſte/⸗ )is coꝛdis tribo bꝰ ſpũał cythare ſonꝰ a tono humilitatꝭ infer ꝰinchoat᷑.⁊ tãdẽ ad ſonũ iocũditatis ⁊ iocũde exultatõis pau 1 . latim altiꝰſubleuat᷑.qꝛ vt vᷣitas ait QOui ſe humiliat exaltabit᷑. O vtinã dñe vtinã in hac cythara tibi digne valeã graꝝactiões referre.⁊ in hꝰ vite miſeria hũilit᷑ pſallere. Coõſiteboꝛ tibi ĩ cythara. Hoc vtiq; dñe. hoc ↄfidẽter ſpero ex tua pietate.ſʒ ex mea pꝛauitate diffidẽs meipᷣm increpo dicẽs. DONuare triſtis es aĩa mea. ĩ ſenſualitate. et re ↄturbas me.in rõe.Nec h ſuꝑflue re/ peto ſʒ frequẽter ↄᷣ triſticiã ſeculi ꝑſuadeo ſciens ꝙ ipᷣa ſꝑ bonis rebe aduerſa eſt. Et vt egregie qdã ait.p hãc patĩe robur fran gitur.ꝑ bãc charitatꝭ lumẽ extinguitur. ꝑ hHac ſpei noſtre deſide:iũ moleſtat᷑.⁊ vt bꝛe uius ↄcludã.ꝑ hãc hoĩs vita ↄfunditur⁊ ad miſerabilẽ moꝛtẽ deducit Holi igitur o aia mea triſtis eſſe noli me ↄturbare.ſʒ potiꝰ ſpera in dño ⁊ letare i eo. am̃ adhuc Sfkfiteboꝛ illi. Jã em̃ in cythara ofiteoꝛ. ſe „ n pſalterio ↄfiteboꝛ. Et ſi nõ ꝑfe⸗ mnria celeſtis glie D rio: Cõfiteboꝛ tibi dñe ihu xpᷣe qꝛ tu ſoluſ es ſalutare a q̊ ⁊ nõ ab alio eſt mihi ſalus. TZu ſalutare vultmei.i.ſalnatoꝛ meus in foꝛma hũana quã aſſumpſiſti ſiłis michi. tu idẽ ipᷣe es.⁊ deꝰmeꝰ⁊ creatoꝛ meus Tu S ſaluatoꝛ meꝰ⁊ verꝰhõ ⁊ verꝰdeus. Hoc ſõge añ ſanct dauid ↄfitẽdo phetauit qðᷣ poſtea apłoꝝ pnceps ↄfeſſus ẽ.Tu es in/ quit xpᷣs filiꝰdei viui. Tu es xpᷣs ᷣm hũa⸗ „ qꝛ tu es petrꝰ ⁊ ſuꝑ hãc petrã edificabo ec cleſiã meã O vtinã ̊ ita digne fideliterq; ↄtitear ꝙ hꝰ ↄfeſſionis merito dignuʒ ec ſg SDH 2 cleſie mẽbꝝ efficiar ⁊ iſtiꝰ nũc militãtis in terris.⁊ tandẽ illiꝰ triũphantis ĩ celis.qdð vt pſtare digneris tu de? meus ⁊ ſalutare yvvjulł mei.da mihi finalit᷑ videre lum vul tus tui. Ubi cũ patre ⁊ ſpũſctõ viuis ⁊ re Aglnaas in ſecula ſeculoꝝ Amen E xplicit deuota meditatio ſupꝑ pſal mo Jugica me deus.cõpoſita a dũñ o Petro cameracẽ?.baſilie decima die Junij Anno. M. ccccxiiij. lyaco epiſcopi cam nitatẽ.filiꝰ dei viui ſᷣm diuĩtatẽ.ex qua cõ feſſione audire meruit. Et ego dico tibi. 5„ * Pꝛologus „ o eoſculo oꝛis ſui. Iſte li ber dicit᷑ canticũ amoꝛis. vel canticũ cantici.ſeu cã/ iiuiuiica canticoꝝ. Singulari ter em̃ dici poteſt canticũ pꝛopter vnitatẽ amoꝛis.quia quidquid hic canit᷑ amoꝛ eſt ſed pluraliter dicit᷑ canticoꝝ pꝛopt᷑ diuer ſitatem ꝑſonaꝝ hic loquentiũ.q̃ ſunt ſpõ/ ſus.id eſt. xpᷣs.ſponſa.id eſt.eccłia.vł que libet anima ſancta.vel ſpecialiter vᷣgo be/ ata. dequa totꝰ liber iſte pene legit᷑ et can tatur. Sodales ſponſi vel amici.id eſt.an All ⁊ omnes qui in viꝝ perfectum veniũt doleſcentule.i.incipiẽtes ⁊ adhuc tene/ ri in fide. Ad G ꝓpoſitum vide gloſam. Materia ergo huius libꝛi ſunt ſpõſus 2 ſponſa. Intẽtio Salomonis eſt hoꝛta/ ri ſpõſam ad oſcula ⁊ amplexus.⁊ ab om ni amoꝛe adulterino reuocare. Uñ patet falſitas erꝛoꝝ illoꝝ qͥ dicũt Salomonem huc libꝛũ cõpoſuiſſe ob amoꝛes cõcubine carnalis quà qamore foꝛnicario diligebat Finis em̃ huiꝰlibꝛi eſt dilectio.nõ quidez carnał.ſʒ ſpũalis ſpõſi ⁊ ſpõſe.i.xpᷣi⁊ eccĩie Vide gioſam Titułtalis eſt. Incipi/ unt cantica cãticoꝝ Salomonis.ſiue cã/ ticum cantici.ſic dictũ ꝓpter excellentiam Eſt em̃ triplex canticũ.ſ.canticũ in exitu vicioꝝ. dequo Exodi.xv.qñ moyſes ceci nit In exitu filioꝝ iſrł de egypto Lãticũ ĩ pꝛogrefſu virtutum. de quo dicit᷑ Deut. xxxij.quando cecinit Moyſes. Audite ce li que loquar.⁊c̃.Et canticum in cõſum/ matione bonoꝝ operum.de quo hic. Un de gloſa. Di vis aſcendere ⁊c. In hoc ergo libꝛo Salomon canit epitalamium ſponſi ⁊ ſponſe.ſiue nuptiaꝝ xpᷣi ⁊ eccłlie. que quidẽ nuptie fiunt in cõſummatione bonoꝛum operũ. Nam tunc eccleſia chꝛi/ ſto nuptialiter cõiungitur.quando ipᷣa in virtutibo perfecta eſt ⁊ in bonis operibus coõſummata Continet autẽ liber iſte ſo lum octo capitula.que ⁊ ſi bꝛeuia ſint in yerbis.lõga tñ ſunt in ſententijs. In pꝛo ceſſu expoſitionis huiꝰ libꝛi non intendo inſiſtere curioſis dictõib ſeu ↄtinuatõibo — Gotul ſeofa tno ſpo ſeentul do ytl oc lo ſpot menti derante deime oꝛis ſn gt no ſumen hotida nne oꝛe nenpn Uitno a ſſein tan GH fant Te Pnani wlshe dopni lio cop A ſoap nopg lhone/ lctög, umutnin derl ne e IYll mons laci⸗ nalni marck Ndiner unſoo⸗ Nce adrde⸗ glacn didcken unmwit Pncte eghn. untſpöſs Sckbe 814ba Cöpen lononcn cicnbine Nlgetet gicz ſtace N,/ ſuech Woram jinn oſegee Kina l dar. Nocecs incöun vobe ſuper cantica canticoꝛü capituloꝝ vel ꝑtiũ ad innicẽ. Sʒ qꝛ liber iſte dyalogꝰ eſt. in quo ſunt q̃ttuoꝛ ꝑſona/ tus ſpõſi videlicet ⁊ ſpõſe.ſodaliũ ⁊ adole ſcentulaꝝ.ſficut ex dictꝭ patet.iõ ſolũ intẽ do vti quadã diſtinctõecla uſulaxꝝ. vt ap/ areat qñ ſpõſus loquit᷑ vel ſpõſa vł ſoda les ſpõſi vel adoleſcẽtule ſpõſe. Capitulũ pꝛima Abet igit᷑ pꝛimũ capituluʒ octo ꝑtes. In quaꝝ pma hec ̈boꝝ ſe ries ↄtinet᷑. Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ⁊c. ⁊ ſunt vᷣba eccĩe in ꝑſo/ na antiquoꝝ xpᷣi aduentũ in carnem deſi/ derantium Pꝛima pars Icit ̊ Oſculet me ..ſ.deus pꝛ dD oſculo oꝛis .i.vnione filij dei Uell Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui .i.nõ loquat᷑mihi Hoyſes vel Iſaias vel al ꝓphetaꝝ. ſʒ oꝛe ſuo tili⸗ dei me erudiat. Uel Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui .i.blandũ ⁊ bylarẽ ſe mihi exhibe at.nõ aſpeꝝ vel terribilẽ.ſicut in veteri te/ ſtameto. Sunt aũt tria circa iſtã lr̃am notãda.Pꝛimũ eſt ꝙ nõ ðꝛ hic Oſculet me oꝛe ſuo ſʒ oſculo oꝛis ſui qꝛ nõ pa/ trem ꝑ vnionẽ cõiugij poſtulat.ſed fi lium patris.qᷓ os.i.verbũ patris d Secũdo notandũ ꝙ in h̊ oſculo tria ſunt ↄſideran da. Pꝛimo qꝛ labia ſeſe oſculantiũ ſe ↄſo/ tiant. Secũdo interioꝛes anhelitusoſpi/ rant.Certio coꝛpa ipſa ſibi inuicẽ appꝛo/ pinquãt. In pᷣmo ſignat᷑cõiunctio natu/ ralis humanitatis ⁊ ᷣbi diuini. In ſecun do vnio ſpirituũ diuini? humani. In ter tio cõparticipatio paſſi ionũ xpᷣi ⁊ xpiani Tertio notandũ ꝙ triplex eſt oſculum ſcʒ ad pedes pꝓ peccatoꝝ remiſſiöõe.ad ma/ nus ꝓ gratiaꝝactõe.ad os ꝓ mutua dile/ ctione.Onia igit oſculũ oꝛis ſignũ eſt di/ lectiõis.federis.⁊ recõciliatiõis.homagij ⁊ matrimonij.ideo eccia hec oĩa ꝑ incar/ nationẽ xpᷣi ⁊ vnionẽ bi diuini ſe adeptu ram ſperãſ.eũ ꝑ oſculü petit dicis Oſcu letur me oſculo oꝛis ſui . Et cãm ſubdit. ꝛ melioꝛa ſunt vbera tua vino id e. re/ fectio pᷣſentietue vel euangelice doctrine. melioꝛ eſt feruoꝛe legis.vel quibuſſibʒ ali is documẽtis.ſunt em fragrantia vngẽ tis optimiſ .i.redolẽtia donis ſpũſſancti QUel ſpũᷣaliter ꝑ vbera ſpõſi poſſunt in telligi lõganimitas expectãtis.⁊ clemẽtia ſuſcipiẽtis.⁊ ꝑ vbera ſpõſe ↄgratulatio ⁊ cõpaſſio.Qac aũt iſtoꝝ:gaudere cũ gau⸗/ dentibo. flere cũ flentibi. vt dicit apoſtoł Sequit᷑. Oleũ effuſum nomẽ tuum Ubi alia cauſa reddit᷑quare ſpõſa oſculũ petit.ſcʒ quia nomẽ tuũ quod eſt xpᷣus. eſt oleũ effuſum . Chꝛiſtꝰem̃ ad lr̃am in terpᷣtatur vnctꝰ. Eſt igit᷑ hoc nomẽ effuſũ quia laſſos cõfoꝛtat.languidos ſanat. ce/ cos illuminat.⁊ omni noĩ ſuꝑnatat.⁊ idᷣo quia te: ipᷣm nõ dat᷑amplecti. ĩterea odoꝛ nomis tui mecum ex deſiderio ꝑnoctabit Uel põt exponi nomẽ tuũ .i.fama noils tui. eſt oleũ effuſum .i.toti mũdo mani- feſtũ Jõ adoleſcẽtule .i.rudes ĩ ſide. di lexerũt te nimis .i.vehemẽter. Vñ ĩ femi nino ðꝛ adoleſcẽtule.ad expmendũ vehe/ mentiã amoꝛis.qꝛ ardẽti amãt.Si igirtp pter effuſionẽ ſoliꝰnoĩs adeo ardẽter ?⁊ vo hemẽter diligit᷑ ſpõſus.qͥd erit cũ res ipſa ⁊ veritas apparebit.De oĩbo em̃ q̃ ſpõſo cõ ueniũt nibil noĩare potuit.qð lõgiꝰ a veri tate ipſius eſſet Secuda pars Rabe me poſt te Hucuſq; fuit t vot eccie in ꝑſona pᷣcedentiũ ad nentũ xp̃ᷣi.hec aũt eſt voxeiꝰ poſt aſcenſionẽ. Uñ qꝛ nemo venit ad deũ ni/ ſi tractꝰ. iuxta illud. Nemo põt venire ad me.niſi pꝛ meꝰ.⁊c.iõ eccĩa poſt aſcẽſioneʒ xpᷣi alloquit᷑xpᷣm dicẽs. Trahe me pꝰte Quaſi diceret Trahe me qdammodo in/ nitã. vt reddas volũtariã. Trahe me toꝛ/ pentẽ.vt reddas currentẽ. Trahe me.qͥa retinet pꝛopꝛia pondeꝛoſitas. Trahe me quia retrahit mũdi ſuauitas. Et ideo tra he me.aut terrendo minis.aut exercendo flagellis.aut blandiẽdo beneficijs. Tra/ he me igi᷑ Curremꝰ ..ſ.ego ⁊ adoleſcen/ tule meo exẽplo excitati. In odoꝛe vngẽ toꝝ tuoꝝ .i.in virtutẽ donoꝝ tuoꝛuz. nõ in vigoꝛe meritoꝝ noſtroꝝ. Uel In odo re vngentoꝝ tuoꝝ .i.in imitationẽ operũ tuoꝝ.in cõſideratione miraculoꝝ. vel ĩ fa ma nominis tui ⁊ tuoꝝ apłoꝝ De quibuſ 382. Chꝛiſti bonus odoꝛ ſum Sequit᷑. Introduxit Dixerat em̃ in quo curren dum. ſ.in odoꝛe vngentoꝝ tuoꝝ.nũc dicit ad qͥd currendũ.ſ.ad cellaria ſpõſi. Dicit aũt. Introduxit me ꝗꝛ licʒ oẽs currant ipᷣa tñ que ardẽtiꝰ amat veloci currit.⁊ iõ citiꝰ ſola ad minũ ꝑueĩt introduxit mæ Erpoſiti rexĩ cellaria ſua Di uerſa cellaria diuer/ ſe ſunt eccĩe ꝑticulares.in eadẽ domo ſen eadẽ eccĩa generali.qꝛ archa noe licʒ vna fuerit. eccie vnitatẽ pᷣfigurãs.plures tam habuit camerulas ↄdiſtinctas. Ul diuer ſa cellaria diuerſe ſunt intelligẽtie ſcptu/ rarum. el Introduxit me rex in cella/ ria ſua .i.in ecciam triumphantẽ.in qua mãſioneſ multe ſi nni Jnlronrit l nũc in ſpe.tandem ĩ re equit᷑. Exultabi mus..·. Eccłia em̃ loquit᷑ ad ſpõſum gra/ ta de beneficijs:nõ elata.dicẽs. Exulta/ bimꝰ ⁊ leta bimur ĩ te nõ in nobis.ſic ſu⸗/ perbi ⁊ ingrati.nec in cellarijs tuis.id eſt. in gaudijs tuis.ſicut mercenarij. ſʒ ĩte ſicut veri filij ⁊ amici. Memoꝛes vbeꝝ tuoꝝ i.pᷣceptoꝝ documentoꝝ ſeu dono/ rum tuoꝝl ſuꝑ vinũ .i.ſuꝑ auſteritatẽ le/ gis. vel voluptatẽ carnaliũ deſiderioꝝ. qᷓ inebꝛiant mentẽ. Exultabimꝰ .inq; ĩ fu turo ad plenũ.⁊ nõ modo Uel ſᷣm Berñ. hec poteſt eſſe vox adoleſcentulaꝝ cõgra/ tulantiũ ſponſe ⁊ dicentiũ. Exultabimꝰ in te nõ in nobis.quia nõ meruimꝰ itro/ duci. Memoꝛes vbeꝝ tuoꝝ .i.meritoꝝ tuoꝝ dulciũ nobis ſuꝑ vinũ .ſ.pꝛeteri/ te iocũditatis carnalis. Exultabimus j.. inq;:quia Recti diligũt te Recti ſcʒ.i. il⸗ li qͥ nõ ſunt ingrati.qð dicit ꝓpter ſoꝛoꝛes murmurãtes ⁊ ſpõſe inuidẽtes.Et ad eũ/ dem ſenſum poteſt eſſe vox ſpõſe ad ſpon/ ſum dicẽtis. Recti .i.noningrati dili/ gunt te.vide gloſam Lertia pars. SZSggra ſum ⁊c Uoxeſt ſpõſe ado n lelſcentulas exhoꝛtantis. ⁊ eas ad paſſionũ tolerantiã ⁊ ꝑpſeuerãtiã inducẽtis ⁊ murmur blaſphemã tium cõpeſcẽtis. Quaſi diceret. Uos vul tis mecum in cellaria ĩtroduci.non ergo vos terreat tribulatio.quia ⁊ ego Nnigra ſum .ſ.exteriꝰ tribulatõibo et pᷣſſuris ſed foꝛmoſa.ſ.interiꝰ virtutum decoꝛamen/ tis. nigra ſm ſtatũ pᷣteritũ ſub peccato. Lſed foꝛmoſa ſm ſtatũ pñtem ſub gratia [nigra iudicio mũdii foꝛmoſa /.iudicio dei. vell nigra in aliquiboa veſtrũ ſcʒ in ꝑ uerſis. ſed foꝛmoſa in fidelibaet iuſtis. nigra ſum ligit᷑ ſed foꝛmoſa filie hieru ſalem .ſ.illiꝰ hierłm que libera es.⁊ q̃ eſt mater noſtra. ad GBal.iiij. Om̃ es autẽ vo cat filias hierlm ꝓpter fidei cõfeſſionẽ.ſa⸗ cramentoꝝ ſuſceptionẽ. fideliũ ſocietatez ⁊ future ſalutis ſpem. NHigra ſum igitur. ſicut tabernacula cedar .. Cedar filius iſmaelis. Manꝰeius ↄtra om̃s.⁊ manus omniũ ↄtra eũ.⁊ nullũ inter bomĩes hñs locũ.ſed in tabernaculis ꝓ neqͥtia ſua ſꝑ habitãs.ſic ⁊ iuſti ꝓ meritis ſuis credunt᷑ expelli ⁊ affligi.⁊ quaſi hoſtes oĩm iudicã tur. Vñ ðꝛ. Eritis odio hominibꝓpt᷑ no/ men meũ.Sic etiã eccia.quaſi nullũ ha/ bens hic habitaculũ ſempꝑ eſt in militia.? ventis tribulationũ expoſita.Exterius g̊ nigra eſt ſicut tabernacula cedarſed in terius foꝛmoſa ſicut pelles ſalomonis quibs ſcʒ ipᷣe texit tabernaculũ.vt diẽ glo. De pelliby inqͥt rubꝛicatis fecit ſibi taber/ naculũ ſalomon. Hec gloſa. Sʒz dubiuz eſt vñ hoc ſumpſit gloſa.cũ hoc de Salo mone nuſq; legat᷑ in biblia.hoc aũt de da uid.ij. Regũ.vij. Et.j.Parab.xvij. Poteſt aũt dici ꝙ Salomon templũ edificauit. 7 veriſimile eſt. ꝙ donec ipᷣm totũ ꝑfeciſſʒ ipᷣm texit pellibi pᷣcioſiſ.⁊ de his loquitux textꝰ⁊ gloſa equit᷑. Nolite me ↄſi/ derareꝙ fuſca ſim. ⁊c. qꝛ em̃ dixerat. ni gra ſum ſideo ſubdit. nolite ⁊c. Quaſi diceret. Nõ vos terreat hec nigredo.quia nõ eſt naturalis ſed accidẽtalis.naml de/ coloꝛauit me ſol .ſ.ſol tribulatõis in qua ↄ&; illucet.dando in tẽptatione puentum el ſol iuſticie ꝓpter cuꝰ amoꝛẽ h̊ patioꝛ VUiñ nota ꝙ iuſticie ecciam coloꝛauit decoloꝛauit.⁊ recoloꝛauit Coloꝛauit ĩ na tiuitate.decoloꝛauit in paſſione.recoloꝛa nit in reſurrectõe.Et ita dici poteſt de be ata virgine ꝙ ſol iuſticie eaʒ coloꝛauit in cõceptione.decoloꝛauit in moꝛte.recolo/ rauit in aſſumptõe tris mee ⁊c. UVbideclarat quod dixerat. Dixerat ſe decoloꝛatã ꝓpter paſſiones tri bulationũ.iõ hoc declarãdo ſubdit EFi/ lij matris mee .i.iudei.qͥ ſunt filij ex eadẽ matre.ſ.ſynagoga.ſʒ nõ ex eodeʒ patre.qͥa eis ðꝛ. Uos ex patre dyabolo eſtis. J oh. viij. Iſti ̊ filij adulterini Pugnauerunt ↄtra me .ſ.diſputatõibo ⁊ afflictõibol Po ſueꝛũt me cuſtodẽ in vineis ·.ſ.ĩ vineis gẽ tium vineã meã nõ cuſtodiui .i.locũ vi nee.ſ.hierłm incuſtoditũ dimiſi.licet ĩui/ ta ⁊ expulſa. Hanc aũt vineã ſuã dicit.qͥa ad eã ſpaliter miſſa fuerit.ab ipᷣa tñ expul ſa fuit. tꝑe xpi ⁊ aplłoꝝ.iõ ad vineã gentiũ Sequit᷑. Filij ma Mieci Ogleo llckae gennüf timura bicloq fotus epta namcc lybipe cccium umle calod won dican men delec doꝛe (en ctin cubi niq: lomy imen ginp erit qu ſeitn Aſcenſi ſuſkci ignel Ne . bes ſm. s. thel ent gignn. Nfüins AMns riohis muſuß Cndnt mmindici lypeno⸗ lläha, mlina⸗ mnog Win nonis wige. birhan Fdodi de Di⸗ zürdede l Kotet ificaut tüofeſß glognir ltenenſ⸗ Nremt Mi 1 Cui nMois d⸗ Hin emmun ht⸗ gutin Ncolen nctdee loannn eſech⸗ Flimn Nolen. ſonaß Ni N, facuce tte. 6 . naucn n ineſse 1lonn liatſu INcd ſuper cantica canticoꝛũ id eſt. ad pᷣdicatiõem fidei ⁊ eruditionem gentiũ ſe cõuertit. Drt illud. Eccepuer im getes. ⁊c. Uel iſta mater de que hic loquit᷑ poteſt dici Eua. cuiꝰ filij ſunt motus culpabiles.affectiones carnales. ꝛ teptatiões penales. queoĩa ↄtra pmiti/ uam ecciam pugnauerũt. Quarta pars. ”MUMd Ndica mihi quẽ duligit aĩima mea i vvbi paſcas vel vbi paſcat ſᷣm aliã litterã. Si aũt littera habeat Lvbi paſcat tũc eſt vox eccie gentium ad ecciam iudeoꝝ.Quaſi diceret ecciĩa genti um.i.eccłia aſſumpta de gentibo.poſita ſũ cuſtodie in vineis ſicut ⁊ tu.ſed ne fallar ĩ multitudine hereticoꝝ ⁊ vypocritaꝝ IJn/ dica mihi .ſ.ſpõſum tuũ. quẽ diligit aĩa maea vbi paſcat ⁊ vbi cubet .i.in quibus delectatur ⁊ q eſcat ĩ meridie .i.in ſplen doꝛe maieſtatis ſue. Ubi notandum.q; cenaculũ ſponſi meridianũ ſunt ipſi boni actiui.qui bonis operib eum paſcũt.ſed cubiculũ meridianũ ſunt ipᷣi cõtemplati/ ui.qͥ diuinis ↄtemplatõibo eum ſuſcipiũt. DSecũdo nota ꝙ triplex eſt xpᷣi cenacu lum vel cubiculũ.ſ.matutinũ.veſpertinũ ⁊ meridianũ. Matutinũ fuit ipᷣa ſynago ga in patriarchis ⁊ ꝓphetis. Ueſpertinuʒ erit quãdo reliquie eoꝝ ſalue fient.vt diẽ ſcriptura. Sed meridianũ fuit eccia poſt aſcenſionẽ.quãdo in die penthecoſtes ſol iuſticie feruoꝛe caritatis ſuos diſcipulos igne ſpũſſancti viſibilit᷑ inflammauit. Si vero littera habeat Ubi paſcas.vbi cu/ bes .tũc eſt vox adoleſcentulaꝝ ad ſpon/ ſam.⁊ erit idẽ ſenſus ⁊ eadẽ expoſitio q̃ p/ us. Ne vagari ⁊c̃. .i.ne vaga.errabũda theſitãs currã poſt multitudinẽ heꝛetico rum.hypocritaꝝ.⁊ falſoꝝ fratꝝ.qui deuʒ oꝛe cõfitẽtur.factis aũt negant. Unde ſo/ dales dicunt᷑.de quibo Ecci.xxxvij. So/ dalis amico cõiocundat᷑ in oblectatiõibo. ⁊ in die tribulatiõis aduerſariꝰ erit. Uel Ingica mihi ·.poteſt eſſe vox ſpõſe poſt ſudoꝛes vite actiue.refectionẽ ⁊ quietẽ vi/ te ↄtemplatiue optãtis.Eſt aũt ↄtempla tionis quaſi hoꝛa matutina cogitatio.q̃ſi hoꝛa tertia meditatio.quaſi meridies:vi/ ſio quã optat.quaſi hoꝛa veſpertina cog/ nitio ꝑ creaturas. Uel meridies poteſt i/ telligi eccia triumphãs.quã ſibi indicari optat eccleſia militans.ibi paſci ⁊ cubari cum ſponſo cupieenns ODQDuinta pogg“ Jignoꝛas ⁊c̃. . Uox eſt ſpõſi ſpõ 8s ſanm arguẽtis.petierat em̃ ſibi ĩdi/ cari cenaculũ ſpõſi ⁊ cubiculum. qð ipᷣa eſt.ideo videt᷑ignoꝛare ſeipſaʒ Ulł ad id refertur ꝙ dixerat ſe nigrã decolo/ ratã ⁊ fuſcam.cũ ipᷣa ſit coloꝛata.candida pulcra.Dicit ̊. Si ignoꝛas te ſ.que ⁊ qualis ſis. lel ſi ignoꝛas te .ꝑ tribu/ lationẽ pulcrioꝛẽ fieri o pulcerrima ĩter mulieres .i.ſuꝑ omnes infirmoꝝ congre gatiões. Quaſi diceret.tu videris h̊ igno rare.⁊ male.⁊ ideo egredere .ſ.a meo cõ ſoꝛtio vel amplexu Et nota ꝙ hic nõ te netur verbũ egredere imꝑatiue.ſed ꝑmiſ/ ſiue vel ꝓmiſſiue.quia pmittit ⁊ pᷣdixit qð euentuꝝ erat Quaſi diceret egredere .i. egredieris ⁊ abi .id eſt.abibis poſt ve/ ſtigia gregũ tuoꝝ poſt varios act? erran tium ⁊ paſce .i.paſceſpꝛaua doctrĩa he dos tuos ..i.puerſos auditoꝛes vel pᷣuos motus carnales ⁊ fetidos nutries Jur/ ta tabernacula paſtoꝝ .ſ.ſecuta ſcolas pᷣ noꝛum ⁊ doctrinas iniquoꝝ magiſtroꝛũ. VUel Juxta ⁊c..i.iuxta veros doctoꝛes vt eis ſimilis videaris.cũ tñ futura ſiæ eiſ diſſimilis ⁊ aduerſa Sequit᷑ Equita tui ⁊c̃. Vñ quia ſpõſus nõ vult ſpõſam ignoꝛarę ſeip̃am ꝓpter qð increpando di xerat. Siignoꝛas ⁊c̃. ideo poſt cõmina tionẽ ⁊ increpatiõem blandicijs vtit᷑.et ꝑ beneficia ip̃am ad cognitiõem ſui reducit dicẽs. Equitatui meo .i.populo iſraeli tico aſſimilaui te .i.ſimilẽ feci.vt ſicut il le lis vſq; ad tranſitũ maris rubꝛi ſem per afflictꝰeſt ab egyptijs.ita tu a filns ma tris tue vſq; ad moꝛtẽ. Et oꝛdinabitur ſic lra. O amica mea ..i.cuſtos ⁊ ↄſciẽtia ſe cretoꝝ meoꝝ aſſimilaui te .i.ſimilẽ eſſe monſtraui eq uitatui meo .i.ꝑpło iſrae/ litico.exiſtẽti in curriba pharaonis .i.exi ſtenti tꝑe curruũ pharaonis.i.in tꝑe cur/ rentis ꝑſecutiõis pharaonis. ⁊ ſicut illuʒ tũc liberaui.ita ⁊ te liberabo.ideo debes ↄſtanter ⁊ patiẽter hmõi ꝑſecutões ſuffer re Uel dic aſſimilaui te eqͥtatui meo Iſ. ad equitandũ.lin curribo pharaonis i.,. ↄtra currus pharaonis.ſ.currus malicie auaricie.luxurie.⁊ cuiuſſibet iniquitatis. Equitatꝰ aũt ſpõſi ſunt equoꝝ apparatus quoꝝ alij ſũt dextrarij. armis ſcʒ patietie Erpoſitio armati. alij palefredi.i.ↄtẽplatiui.qͥ dũm ſuauiter poꝛtãt.alij ſummarij vt pᷣdicato/ res qͥ victualia ⁊ arma virtutũ alijs circũ ferunt alijs currileſ.vt pᷣlati boni qͥ pecto re ⁊ humeris.i.ſapiẽtia ⁊ oꝑatione plebeʒ quaſi currũ ad celũ trahũt. Iſte ̊ equita tus ſponſi cui aſſimilatur ſpõſa continue certat ↄtra currus pharaonis.i.dyaboli. ideo ðꝛ. Aſſimilaui te.⁊c Sequitur Pulcre ſunt Uñ quia ſpõſa nigram et fuſcam ſe cauſata fuerat.ideo ſpõſus ðᷣ h̊ eam ↄfoꝛtãs ei pulcritudinẽ deſcribit.in cipiẽs a genis.vbi pulcritudo mulierum maxime videt᷑ aparere.Genas aũt eccłie pᷣdicatoꝛes dicimꝰ.in quibo defoꝛmitas.ł pulcritudo eccłie maxime cõſiſtit. Genis vero turturis aſſimilant᷑.qꝛ turtur amiſ/ ſo compare nulli alteri aſſociat᷑.⁊ p cantu gemitũ aſſumit.ſic eccia ſeꝑata coꝛpoꝛali pñtia a ſpõſo nullũ extraneũ admittit cõ ſoꝛtium.⁊ ſola ſedʒ ſua ⁊ alioꝝ peccata ge mens.Dicunt᷑ etiã ipᷣi pᷣdicatoꝛes collum eccleſie.qꝛ collo verba ꝓferunt᷑.cibo in cor pus trahit᷑ coꝛpꝰ capiti iungit᷑.ſic de pᷣdi/ catoꝛib.⁊c̃. Predicatoꝛes etiã monilibus cõparant᷑.qꝛ pectꝰ eccie verbis ⁊ exempliſ muniũt.ne adulter dyabolꝰ manũ ſuã in/ ſerat.⁊ oꝛnãt pectus eccleſie.ſicut ngt pectus monilibo adoꝛnat᷑.ideo dicit᷑. Pul cre ſunt gene.⁊c̃. Sed qꝛ eccia poſſʒ dice re.vere pulcra ſum vt aſſeris.ſed non ha/ beo vñ meũ poſſim ſᷣuare decoꝛẽ.ideo ſb/ dit ſpõſus. Murenulas aureas .id eſt. ſacraꝝ ſcripturaꝝ ſnĩias.vel quaſſibet iſti tutiones bonas faciemꝰ tibi .ſ.ego pr̃ et ſpũ ſſanctꝰ.vel ego ⁊ mei coadiutoꝛes apo ſtoli ſeu apłici viri. vermiculatas argen to..i.diſtinctas nitoꝛe ſacri eloquij.iuxta capacitatẽ auditoꝝ. Alia lr̃a aliter habet. ſed de hoc vide gloſam Hic aũt notã/ dum eſt ꝙ murena piſcis ẽ rotundꝰ ⁊ lon gus.ꝑ quẽ xpᷣi eternitas ⁊ eccĩe lõganimi tas accipi poſſet.eſt etiã qddã oꝛnamentũ gureũ.vñ murenule dici pñt cathene qbp monilia colligant᷑ collo.⁊ ſignificãt intel/ ligetiam ſpũalẽ ⁊ vite mundiciã.ꝑ que ſa/ cra ſcriptura collo eccĩe.i.pᷣdicatoꝛibo eſt igata. Itẽ in auro ſpuᷣalis intelligentia.? in argeto vite mũdicia accipit᷑. ꝑ qᷓ decoꝛ cckie cuſtodit᷑.ideo dicit murenulas au Serxxta pars 4 ⸗ nale Ulm eſſet rex in ac.⁊᷑. Uoxẽ ſpõ cCc ſe ad ſodales ſpõſi vel ad adoleſcẽ tulas.vbioñdit᷑ qua deuotõe ſpõ/ ſi bñficia ſuſceꝑit.⁊ q̃ntũ ex eis ꝓfecerit.⁊ qᷓ̃ᷓd ꝓ eis fecerit dicẽs. Cũ eſſet rex ĩ accu bitu ſuo .i.in vtero vᷣginis in cõceptione vel in patibulo crucis in paſſione.vel ĩ ſi nu patris in aſcẽſione. nardꝰmea ..queẽ herba humil ⁊ calida.i.humilitas ⁊ chari tas mea odoꝛẽ ſuũ dedit .i.bonã opini/ onem.mãdata eiꝰ ⁊ ↄſilia implẽdo. Ułin ꝑſona beate virginis Cũ eſſet rex ⁊c·id eſt. in ſinu patris filiꝰdei. nardꝰ mea..i. humilita odoꝛẽ ſuũ dedit neq; em̃ ce/ dꝛus neq; cypꝛeſſus neq; alia arboꝛ alta. ſed ſola nardꝰ odoꝛẽ ſuũ dedit ꝓpter qð in virginẽ deſcẽdit.qꝛ ſcriptũ eſt. Reſpe/ xit humilitatẽ ancille ſue.Luc.j. Uel põt dici in ꝑſona marie magdalene. Cũ eſſʒ rex in ⁊c̃. .i.xpᷣs in mẽſa in domo Laʒari Lnardꝰ ⁊c̃ .i.vngentũ.⁊c. Sequitur. EFaſcicułlꝰ mirre ⁊c..i.tota ↄgeries tri/ bulationũ quas dileciꝰ meꝰ p me ſuſtinu it.nunq; a memoꝛia mea recedet: ſʒ ſemꝑ erit mihi pñs ꝑ recoꝛdatiõem ⁊ cõpaſſio/⸗ nem. ⁊ ideo inter vbera mea cõmoꝛabi/ tur Ubera aũt ſpõſe dici pñt gratitudor humilitas qᷓ maxime ſpõſum alliciũt ⁊ de lectant Hic aũt eſt notandũ ꝙ xpᷣs dici poteſt faſcicuł mirre.qꝛ mirra potatus et mirra ⁊ aloe perlinitꝰ. Uel pꝑ faſciculum mirre.vt iã tactũ eſt.pñt intelligi amaritu dines pluriũ tribulationũ xpᷣi. Nã mirra arboꝛ eſt arabie.cuiꝰgutta etiã mirra ðꝛ.⁊ eſt multũ amara Bequit᷑ Botrus cy pꝛi ⁊c̃. Quia eccĩa dixeratxpᷣi paſſiones ſemꝑ ſue adeſſe memoꝛie.iõ ſubditquem fructũ inde ↄſequit᷑ dicẽs Botrꝰ cypꝛi . factus eſt ſupple dilect' meꝰ mihi .eid eſt fact? eſt mihi cauſa leticie in reſurrectiõe. qͥ fuerat mihi faſciculꝰmirre .id ẽ. cauſa amaritudinis ⁊ triſticie ĩ paſſione.Cypꝛꝰ em̃ inſula eſt floꝛida ⁊ abundãs racemis. vinũ dulce faciẽtibo ⁊ foꝛte.botrꝰ autẽ eſt vua cũ palmite ⁊ ſignat xpᷣm floꝛidũ foꝛtẽ ⁊ dulcẽ in reſurrectiõe.Engaddi vero ci uitas eſt eadẽ q̃ ⁊ hiericho. vbi fuit olim vinea balſami.quã cleopatra tranſtulit ĩ babilonẽ. Arboꝛes aũt balſami qꝛ in mo dũ vineaꝝ excolunt᷑ vineas appellat. Diẽ ergo Botrus cypꝛi dileciꝰ? meus mibi. id eſt. vulcis foꝛtis ⁊ floꝛidꝰ.factꝰ eſt mihi — 4 — — — dlee ſdckin lbetpe ts fact diinten mihill ideſti bisqu cognof dackoe eſtxßs clken⸗ deno morten Gdai Tice ſamt ſucci collg Ppnr domee ſpen Hsi N vin Apor t ed hulen ſignü⸗ 1ee 1gen Vlte. e bar. leme nisi⸗ kentiea res vide liun ſuaf dice ſe ſuper cantica canticoꝛũ tae dileer me ꝛ amwaret in vincis engaddi cpulcer en m diuinitats decot ſim hui nſeſ⸗ aelt. u gentiu ſeu quoꝛum/ manitatẽ. pulcer in ſolio patris deco libet peccatoꝝ.qͥ ð hedis. fonte baptiſma ru tero matri piuſtis gloę⸗ gſeent tis facti ſunt aani. Ene ddi em̃ aptiſma rus ſin vtero matris pulcer iuſtis glo⸗/ umtien de interptak. iel Bon nu eſt an erendo decoꝛ? ſpenitetibo indul hicgin miht üle ſey a babitart vinein engadt ahneet i igit ego pulcra im ? ſorſtif deſt in bis hertemndenide laneſe bin cer no reſtat niſi vrintrem lectulu. mna gi his qui in tẽptatiõe beulo codelſo ruz re v enann oſcula. Et qꝛ palã hoc rogare Aingto cognoſcũt. mgadeli ein aga ni. enz e en betere erunbeſcit verecundia muliebꝛi ain cognoſcut. Engaddi em alia interpᷣiatõe ſuffuſa. ideo h̊ eſt qd clam inſinuare videt i dicit᷑ oculꝰ temptatiõis. Fuit ergo rex.id cum dic. Lectułᷣnoſter floꝛidꝰ .ergo in n eſt. xpᷣs in accubitu ſuo in vtero vᷣginis eo quieſcamꝰ.Lectulꝰiſte eſt eccłia tora. Gn Ainens fun aſech Aune lin cruce p? in quo ſpõſus cũ ſoõſa quieſcit. Eſt auteʒ ch dens ꝛ moꝛiens luit. Botrus cxpꝛi. de foꝛid roſis marryn. lilj virginni. ? vio⸗ en moꝛte ad vitã reſurgẽs.fuit in vineis en lis cõfeſſoꝛum.Dicit᷑aũt lectulꝰdiminuti d gaddi ſpũmſanctum viſibiliter mittens ue.qꝛ ⁊ ſi duos capiat.ſ.ſpõſam 2 ſpõſum unrr XLiũc em̃ vino ſpũali ⁊ balſamo totã eccle hoc tñ nõ poteſt niſi ꝓpe ſint ⁊ in dilectõis Neß⸗ ſiam ſuã inebꝛiauit. Ecce ergo q; bꝛeuit vnitate ↄiũcti.Et ðꝛ noſter qꝛ bona oꝑa⁊ Ulii ſuccincte eccia quattuoꝛ bñficia ſpõſi re/ filij qͥ ĩ hoc lectulo geneꝛani cõmunes fũt Lich colligit ⁊ cũ gratitudine recognoſcit. Uñ ſponſi ⁊ ſpõſe Sequit᷑ Tigna domo/ L bmum inuitat᷑ad humilitatem. ꝑ ſecun rum noſtraꝝ cedrina Quaſi diceret. nõ pmumm imnitagt aa bu tem. ꝑpſecun rum noſtraꝝ cedrina Quaſi diceret. nõ nan. d ſß excitat ad denotõem. ꝑ tertiũ erigi ſ. olũ lectulꝰnoſter pulcer eſt.ſʒ etiiã domꝰ ge 33 ſpem. ? quartũ inflãmatad amoꝛeʒ. pulcra. qꝛ tigna ⁊c Tigna captiões di/ kin Dis igien anatrna⸗ beneficijs ⁊ quattu/ cunt᷑qꝛ mutuo ſe capiũt.vel qꝛ bina iun/ . 1 aantun 5n6 eccleſia pulcra effecta: ſtati gunt᷑.parietes em̃ ſtringũt.altioꝛẽ locũ te hſt a. ponſo aue meruit Ecce tu pulcra] nent.⁊ tectũ ſuppoꝛtãt. Per iſta vᷣo tigna Cönet H E C. zentim pars gcicatores intelligunt᷑.qͥ ⁊ cedrini dicun ginin Ecce tu pulcra Clorx eſtſpõſi:ad/ tur.qꝛ alti ꝑ ſapiam intellectꝰ?⁊ imputribi Alein e⸗. e oe⸗ facietis ſuꝑ pulcritudi les ꝑ mundiciã affectꝰ. Ergo Tigna do ſoniodie ne ſponſe. Uñ notandũ ꝙ bina moꝝ noſtraꝝ cedrina ſed laquearia no poumse vice dicit eam pulcrã.vel qꝛ ipſa iteratio ſtra cypꝛeſſina Iſta laquearia ſunt ſim/ ſcicllun pulcritudinis ↄfirmatio eſt amoꝛis.vł in plicioꝛes in eccleſia.qui etiam ſunt impu ganmi ſignũ duplicis pulcritudinis.ſ.in terioꝛis tribiles ⁊ redolentes ſicut cedri. De hac fümm ⁊ exterioꝛis.vel vtriuſq; populi.ſ.iudeoꝝ domo nota gloam. nimct Seneli endtne notne vel werinſes FEFapilulum ſecundu Borns maces erl atine. Tu igit pu ½% Bo flos campi Hoc eſt ſecundũ lin bape ſi aertib intend baber n gna vabitulu hun libꝛi as oninet nouẽ Pthn 2. diaediio teio abet ſimplicta prtes. In quaꝝ pma ſpõſus ſpon/ ic, Lem co en ina en ica pꝛaue ilectio/ ſam alloquit᷑. qꝛ em ipᷣa eũ inuitauerat ad bine mia ig eae Soeer elnionis iin amplex. ipᷣe ei rũdendo eã ad ſtrenuitateʒ mmi⸗ tentione. ⁊c. D i ſponſe ſunt docto certaminis? laboꝛẽ agriculcure iuitat di lici e 4 obarntd colũbe.ꝑ decẽ cõditiones cens Ego ⁊c̃. Quaſi diceret. Tu ſpõſa Cr vi glolant⸗ regoꝛh quietẽ appetis ſʒ ego ſum flos campi.ꝑ nens. — Dctata pars — laboꝛẽ certamis obtinedus.bꝛauiũ in ſta mih Etce tu pulcer. Uor eſt ſpõſe ad / dio currẽtibs. coꝛona in cãpo certãtibo. ni tieri 2 uniatian⸗ faciẽtis ſuꝑ pulcritudi hil me iocũdiꝰinueniũt qͥ p me certant.ni irma NNeuin ſpõ i. Mos eſt em ſeſe amãti hil foꝛtiꝰ qͥ p me laboꝛãt Ego igit᷑ ſuʒ “ einm mnV collaudatõe letari. Uñn ſpon flos campi nõ flos lecti. Flos campi j. eni. ſa a ſponſo laudata recipꝛoce eum laudat id eſt. fil vᷣginis.qᷓ fuit campꝰincult.qui mr HM Lieens: Eccetu pulcer Quaſi diceret. floꝛẽ edidit decoꝛẽ aſpectn.tactu lenẽ. gu/ N 2 eu diriſti me pulcraʒ. ſʒ mea pulcritudo ſtu medicinalẽ. olfactu delectabilẽ.ſũ igit 1 nõ eſt exme ſʒ exte. tu em̃ pulcer es per Lflos campi omnib⸗ ad capiẽdũ expoſitꝰ naturam.egoate pulcra ſum ꝑ gram. tu ¶⁊ liliũ ↄualliũ.i.glłia humiliu m. veiele⸗ mentia peccatoꝝ.qꝛ nõ veni vocare iuſtoſ ſed pctõꝛes equit᷑. Sicut liliũ inter ſpinas ⁊c Adpuc ſpõſus ſpõſam laudã/ do eam ad patiam ꝓuocat.Quaſi diceret „ Tu queris requiẽ lectuli.ſʒ ſcias.qꝛ can/ didioꝛ ⁊ pulcrioꝛ tribulationũ aculeis ef ficieris. qꝛ ſicut liliũ inter ſpinas cadet. creſcit. ⁊ redolet. ſic amica mea inter fili as j.i.hereticos ⁊ fratres falſos. Uel iter filias.ſ.adulterinas.i.ſectas eccie ↄtrari/ as. Nã quãto pᷣcioſꝰ ⁊ lqudabiliꝰ eſt liliũ ſpinis.tato ſponſa huiꝰ filias adulterinas pcellit Hic aüt notandũ eſt ꝙ liliũ ĩ ra dice que ſub terra latet fidẽ ſignat.in ha/ nari 1 u ce dici lexſ̃m lr̃am exterioꝛẽ.cella aũt vina/ ſtili alto recto ⁊ virẽti ſpem. in granis au/ reis charitateʒ.ſex vero folia candida ſex tria eſt ipᷣa lex ſm ſpũ em.l. ſpualem intelligẽtiã. In nuptijs em̃ xpᷣuſ ſunt q caſtitatẽ pᷣcipue cõſeruant.ſ.ſobꝛie tas.opatio.cultus aſperitas.cuſtodia ſen ſuum.raritas ſermonũ. vitatio opoꝛtuni tatis peccãdi.ſ.loci.pſone.⁊c̃. Uel põt ex/ poni Sicut liliũ .i.ſicut ego fui lilium id eſt.ignoſcens inter ſpinas .i.iudeos. vel ſpinas coꝛnne ſpinee quaʒ in cruce ſuſtuli ſic amica mea inter filias. Uel ſicut liliũ ⁊c ita beata virgo omnes aliaſ virgines pᷣceſſit ꝛ. “M Secũda prs Icut malus Quia ſpõſus ſpõſaʒ 8 laudauerat. ipᷣa nõ inde in ſuꝑbiã ecentollit᷑.ſʒ laude recipꝛoca.ipᷣm at tollit dicẽs. Dicut mal inter ligna ſil/ uaꝝ. .i.ſicut oĩa ligna anñcedit ſic dilectꝰ meꝰinter filias ſic xpᷣs om̃s ſanctos ⁊ an gelos excellit. reſpectu cu om̃s infruciu oſi iudicantur Hic aũt ſciendum eſt ꝙ; mabl in hyeme eſt rugoſa.in vere eſt ſpino ſa.in autũno fructuoſa.iõ xpᷣs huic arbo/ ri merito cõparat᷑ qꝛ ipᷣe etiã fuit ĩ paſſiõe rugoſus.in reſurrectòe floꝛidꝰ. in pᷣdicati one fructuoſuſ Itẽ ſciendũ ꝙ xpᷣs huic arboꝛi aliũde rõnabiliter cõparat᷑. Quia malus int᷑ arboꝛes ſublimes eſt exigua.i⸗ ter lenes rugoſa.int᷑ planas ſpinoſa. GSie etiã xpᷣs fuit.inter ſuꝑbos humilimus.in ter delicatos doloꝛiba plenꝰ.ĩter hypocri/ tas peccatoꝛ reputat? Sequit᷑ Sub vm bꝛa illiꝰ .. Malꝰem̃ habet vmbꝛam et fructũ.⁊ hec duo ſpõſa ſole fuſcata pꝛius petierat qñ dixit. Indica mihi vbi cubes vbi paſcas.⁊c.⁊ iõ nunc ipᷣa exaudita cla/ mat letabũda. Dub vmbꝛa illiꝰ quẽ de ſiderauerã. /i.ſub ꝓtectiõe ſecura.ſub re/ frigerio quietata. ſub odoꝛe vmbꝛaculile tabunda. ſedi ſcʒ docẽdi auctoꝛitate pᷣ/ dita. regendidignitate ſublimata.⁊ indi/ candi poteſtate honoꝛata ⁊ fructꝰetc ſcʒ penitẽtie ↄtẽplatõis vel pᷣdicatõis Uł Fructꝰ .ſ.coꝛꝑis ⁊ ſanguĩs ei. dulcis gutturi meo ·i.interioꝛi affectõi „LTertia prs Mtroduxit me ⁊c̃. Hec eſt vox pᷣ i mitiue eccie de iudeis.⁊ eſt hic re cctus oꝛdo.qꝛ poſtq; locuta eſt ſpõ ſa de fructu. ↄſequẽter loquit̃ de vino ⁊ potu dicẽs Introduxit me rex in cellãvi nariam Ubi ſciendũ ꝙ cella aq̃ria põt ria eſt ipᷣa lex ſ̃ᷣm ſpũm interioꝛem.i.iuxta aquã in vinũↄuertit.ꝗ etiã aquã litteraliſ ruditatis in vinũ ſpũalis ſubtilitatis mu tauit. Ueli cella vinaria eſt ſpũ aliuʒ bo/ noꝝ affluetia. quibo Joſeph inebꝛiatꝰ pal lium reliqͥt egyptiace.i.tempalia mundo. Vel cella vinaria otẽplatõis gra vel ce leſtis ſapiẽtia vel clauſtralis vir. De quitur. Oꝛdinauit in me charitatẽ oꝛ/ dinauit inq; qꝛ aliquib⸗ maioꝛem.⁊ alijs minoꝛẽ ↄtulit. Uel oꝛdinauit charitatẽ oſtendes qualit᷑ deꝰ ⁊ qualit᷑ pximꝰ ſit di/ ligẽdus. Vlt ſᷣm Aug.pmo qð ſupᷣ nos ẽ diligat᷑ſecũdo qð nos ſumꝰ.i.ala noſtra. tertio q iuxta nos.i.homo vel angelꝰ.q̃r qð infra nos.i ꝓpꝛiũ coꝛpꝰ Uel ᷣm aliam gloſam. vt pmo de. ſecũdo ab homſe ipᷣe met diligat᷑. tertio parẽtes.deinde filij.po ſtea domeſtici.qͥ ſi boni ſint.mal filijs ſũt p̃ponendi.tandẽ inimici. vide gloſam.no ta ſecũdũ modũ anctoꝛ addit ↄtra gloſaz vt etiã ipe aſſerit Duarta pare Ullcite me ⁊c. Hec eſt vox eccli f dQↄl ſocios ſpõſi.vñ ſpõſa pᷣus vm/ ba⸗aꝛ⸗a refrigerata. fructu cibata.cali ce potata.munere charitatꝭ oꝛnata ⁊ ꝓpter boc ad ſuꝑna erecta.ne ab hac ꝑſecutõne deficiat ad ſocios ſponſi ait. Fulcite me floꝛib.i.exẽplis bñ incipietiũ roboꝛate. ⁊l ſtipate me malis .i.exẽplis ꝑfectoꝛum munite qꝛ amoꝛe langueo i ꝓpter amo/ rem ſpõſi defectũ in tẽꝑalibo ſuſtineo. vel penas carnis ſuſtineo.vel in huiꝰ mundi peregrinatõneamoꝛe ſuꝑne viſionis lan gueo. Clell Fulcite me floꝛiboi. ſanctis „ 40 deſ. nof. opera lius? gvent ſuppo⸗ gcllor. meo? cſciendi (ipit Cnin Gipp iao potete naete rieen Hen ſann. 4 lang hobe Aa hieru fopoe pamo laris dleci tentſo Moss Pt carz a volt tem nt toi n eſtn ligun gfan com. ſgin ua Nellile uneß/ Veindi⸗ hch: e lics ate⸗ tbex nckſos ord naliri aru dot nn min ii ilinmn lians n alizbo⸗ hriatel Amundo. ardee in. Le⸗ niute o zmt cwnim, i, lomgi ofne eir An Mniehhe ii kflisü MManſ ℳ wrale⸗ 1usrn, acll upeer cutone lcuem ſobone acnun ier mo⸗ ineo N ̈mwii ſoni;ln 4 ocs ſuper cantica canticoꝛũ deſiderijs ⁊ oꝛationib. vel floꝛib btutum ⁊ nõ folijs verboꝝ ⁊ ſtipate me malis ·i. operationibl bonis Sequitur. Leua eius ⁊c Uñ qꝛ ſpõſus viderat ſponſaʒ lã guentẽ ⁊ debilẽ.ideo leuã ſuã capiti eius ſuppoſuit. Pꝛopter qð ſpõſa in gratiarum actionẽ erũpens ait. Leua eiꝰ ſub capite meo ⁊ dextera illiꝰ amplexabitme Ubi ſciendũ eſt ꝙ leuã ſponſi.eiꝰ iuſticia acci/ cipit᷑.⁊ ꝑ dextrã miſericoꝛdia.vel ꝑ lenam cõminatio ſupplicij.⁊ ꝑ dextrã ꝓmiſſio re gni ꝑpetui. Uel ꝑ leuã poteſtas ſecularis vita actiua vel bona tꝑalia.ꝑ dextram vᷣo poteſtas ecciĩaſtica.vita ↄtẽplatiua vel bo ng eterna intelligũt᷑.⁊ ideo de dextra glo/ rie eterne dicẽ ꝙ amplexabit᷑ non ꝙ am/ plexetur. Et ad hoc pꝛopoſitum vide glo Quinta ꝑꝑ ODinuro vos ⁊c̃ .· Hec eſt voxſpõſi a ad adoleſcẽtulas ſpõſe.vñ ſpõſus wvolẽéẽs oñdere quantũ miſereatur languoꝛibo ſpõſe.⁊ qᷓ;tũ eã ſuis amplexib habere gaudeat.his vᷣbis inſinuat dicẽs. Adiuro ⁊c Quaſi diceret O vos filie hieruſalẽ .i.plebes mihi ſubdite Adiu/ ro vos ꝑ capꝛeas ceruoſq; campoꝝ· .idẽ. amoꝛẽ quẽ debetis veſtris doctoꝛibo et pᷣlatis ne ſuſcitetis neq; euigilare faciatꝭ Dilectã j.i.ne aliqͥd faciatis ꝓpter qðᷣ opoꝛ teat ſpõſam meã dilectam in meo amoꝛe⁊ meis amplexibo quieſcentẽ quietẽ cõtem/ platiõis relinq̃re.⁊ veſtris litibo vł pctĩs curãdis intẽdere. aũt ſubdit donec ipᷣa velit notat ⁊ innuit eã aliqñ ex ꝓpꝛia volũtate ſurrecturã.ad ꝓcurandũ vtilita tem ſubditoꝝ.ſ.tꝑe opoꝛtuno Hic aũt eſt notandũ ꝙ ꝑ capꝛeas cõuenient᷑intel/ ligunt᷑ doctoꝛes qui viſum hñt ꝑſpicaceʒ. ardua paſcua querũt.heꝛbas mundioꝛes comedũt. Per ceruos vᷣo pᷣlati.vide glo. Secũdo ſciendũ ꝙ iſti qͥ capꝛee ⁊ cerui dicunt eſſe. in montiby habitare deſignat ſcʒ in mõtib ſapie celeſtis ⁊ diuĩe ↄtẽpla/ tonis.iõ dicit ꝑ capꝛeas ceruoſq; cãpo/ rum. qͥ in mõtibo habitäãt. Berxrxta pars DIVIttrndilecti ꝛc Hec eſt vox ſponſe v ad adoleſcẽtulas.qꝛ em̃ ipᷣa anim . aduertit ꝙ latẽter ei pcipit. vt ali/ quando ſurgat.iõ ipᷣa ſe ſurrecturã ꝓmit/ tilt.ſʒ pᷣmo oñdit qͥs ſit ille p quo ſurgit di cens. Uor dilecti Quaſidicerz O vol adoleſcentule.facta eſt mihi vox dilecti mei..i.dilectũ meũ audiui.Et qͥa poſſent querere adoleſcẽtule. Ubieſt dilectꝰ tuuſ Quõ eius vocẽ audiſti. Jõ ſubdit Ecce iſte venit ſalies ꝛcUbi nota q; ꝑ ſaltũ in motibopoſſunt itelligi ſubite apparitio⸗/ nes eꝰ in mõtib facte ad lr̃am.,ſicut patet in nouo ⁊ veteri teſtamẽto. Tlel ꝑ mõtes poſſumꝰ intelligere ſanctos maiores.per colles vᷣo ſanctos minoꝛes.in qͥb nec deꝰ ita apparet nec refulget ſicut in maioꝛibuſ Ulel dicamꝰ. Ecce iſte venit.ſ.de ſinu patris in vteꝝ virginis ſaliens in monti bus .ſ. de monte in montẽ.i.de ſeraphin in cherubin.⁊ ſic de alijs vſq; ad angelos qui ſunt ſub alijs oꝛdiniba inferioꝛes.ideo dicit ⁊ tranſiliẽs colles .i.angelos.q̊s.ſ. ipᷣe tranſilit.qñ nõ angelꝰ de oꝛdine infe/ rioꝛi.ſʒ archangelꝰ Gabꝛiel miſſus eſt ad virginẽ.ſed ĩ regreſſu de vtero vᷣginis in ſi nu patris.nõ ita angelos inferioꝛes trãſi lit.ſʒ pᷣma die hoſpitatꝰeſt apud eos.vnð ipᷣi querebãt.Quis eſtiſte qͥ venit ð edom tinctis veſtibo de boſra. Et ſecunda apud archangelos.⁊ ita de alijs ↄſequẽter.do/ nec ſol ꝑ gradꝰ decẽè lineis reuerſus eſt. et decima die mãſit apud pr̃em.⁊ tunc miſit ſpũmſanctũ De ſaltibo xpᷣi vide gloſam Sinilis eſt dilect' ⁊c. Ubi oſtendit ſpõſa qualis eſt dilectꝰ qͥ ita ſalit ⁊ trãſilit dicẽs Simil eſt dileckmecapꝛee bene ſaliendo hinnuloq; ceruoꝝ ].affectꝰ hu/ militate.curſus velocitate.vᷣtutũ varieta te. Sʒ ꝓ hac lr̃a vide gloſam Sequit En ipe ſtat Ubi notandũ ꝙ triplexẽ paries noſter.ſ.natura humana.pᷣs. Tan q; parieti incli.Peccatoꝝ macula.Eʒech ielis. viij. Fili hoĩs fode parietẽ ⁊ videbis abominationes.⁊c. Diuitiaꝝ ſarcina.pᷣs. In deo meo tranſgrediar muꝝ.Dicit er/ go ſponſa ad adoleſcẽtulas. En ipſe ſtat ⁊c̃ Quaſi diceret.Gñ dixi ꝙ venit. quia En ·.i.eccel ipᷣe ſtat poſt hũc triplicem par ietẽ noſtꝝ ·ac ſi diceret.ipᷣe pꝛope eſt ſeg ipᷣm videre impedit paries noſter.⁊ pᷣ mo natura humana noſtra. que ſua ob/ ſcuritate impedit viſum.ſecũdo peccato/ rum macula que obnubilat ſenſum.tertõ diuitiaꝝ ſeu bonoꝝ terrenoꝝ ſarcina.que aggrauat intellectũſed ꝙ xpᷣs nõ eſt ĩpedi tus his tribi.ideo ſtat poſt parietẽ feſi⸗ . ciens ꝑ feneſtras id eſt.ꝑ apoſtolos per quos reſpicit.id eſt.recte aſpicit.⁊ ꝓſpici ens ꝑ cancellos .id eſt. ꝑ pꝛophetas: per quos pſpicit.id eſt ꝓculaſpicit.Chꝛiſtus enim ꝑ apoſtolos locutus eſt de pᷣſentibi. perꝓphetas aũt de remotis. Sequit᷑. En dilectꝰ Quaſi diceret. Nõ ſolum re ſpicit me.ſed etiã loquit᷑ mihi . ⁊ hec lo cutio nihil aliud eſt q; ad laboꝛeʒ vite acti ue excitatio.qð ſequentia vᷣba declarãt. Septima prrs Ulrge pꝛopera ⁊c Hec ẽ vox ſpõ 8 ſi ſpõſam ad laboꝛẽ vite actiue ex/ hoꝛtantis. Dicit ergo..O amica mea que amas ⁊ amaris colũba mea. ſimplex ñ inuida.ſʒ ſpirituſancto repleta foꝛmoſa mea .fide ⁊ moꝛũ compoſitiõe Vel eccleſia dicit᷑ amica xpᷣi.quia eius lucra querit columba quia in oꝛatione gemit foꝛmoſa quia diuine ſimilitudi/ nis decoꝛeʒ in còtemplatione induit.Tu igitur ſurge a lecto cõtemplationis ad laboꝛem vite actine.ſcʒ ad opꝰ pᷣaicatiõis Nam ⁊ ego ſponſus tuꝰ quietem meã cuʒ patre qdammodoꝓ pꝛedicatõne intermi ſi pꝛopera quia tempꝰ bꝛeue ⁊ malicia ĩ moꝛibo inualeſcit ⁊ veni. ſcʒ ad dandaz curam ſalutis pꝛoximis.vt cũ magno co/ mitatu ad nuptias celeſtis regis valegs ĩ gredi. Uel Surge !.ſcz a ſomno culpe. ad vigilias penitẽtie.ab amoꝛe terrenoꝛũ ad deſideriũ eternoꝝ pꝛopera quia tem pus bꝛeue.via longa.⁊ pericula multa ⁊ veni ad me ſpõſum tuũ.magiſtrũ tuum. Et ſm hanc expoſitionẽ etiam poteſt eſſe vox xp̃ᷣi ad animã deuotã. Sed ne ſponſa excuſatiõem pᷣtendat ꝓpter tempus vł vi am. Ideo ſubdit. Hvyems ·.ſcʒ infideli/ tatis tranſijt.imber perſecutõis abijt ⁊ loquit᷑ pꝛo temꝑe confeſſoꝛũ.quia tem/ poꝛs apoſtoloꝝ⁊ martyꝝ hyems erat ⁊ im ber inundabat. floꝛes .id eſt.initia bo/ noꝛum opeꝝ apparuerũt in terra noſtra] id eſt.in eccleſia gentiũ.quã ⁊ tu ⁊ ego ex/ colere debemus.tu plantando ⁊ rigando ego vero incrementũ dando. ⁊ ꝑ hoc ve/ nit meſſis.ideo ſubdit tempus putatiõis aduenit .id eſt. collectionis bonoꝛũ ⁊ re/ munerationis Ubi notandũ eſt tria eſ/ ſe tem ꝑa.ſcʒ tempꝰ temptatiõis.quod fu/ it ante legem regnante d pobolo tempus viſitationis.quod fuit ſub lege: regnante gloꝛiam aĩime ⁊ coꝛpis oꝛum.nõ canũ vel poꝛcoꝝ.de quib dicik. moyſe.tempꝰ putationis.quod eſt ſub ̊/ tia regnante xpᷣo. In pꝛimo vero tempo/ re ſeruꝰ expectabat vmbꝛã legis.in ſecun do mercenari finẽ operis.in tertio filius Sequit᷑ Uox turturis id eſt.vox ſpũſſancti.qui gemit id eſt. gemere nos facit. audita eſt in ter / rga noſtra .id eſt.in eccleſia.ſcʒ quãdo ga bꝛiel dixit. Spũſſanct ſuꝑueniet in te ⁊c Luẽ.i. Uel Uoxturturis leſt ſonꝰ ape ſtoloꝝ ⁊ pᷣdicatoꝝ.qui auditꝰ eſt ĩ terra] quia in omnẽ terrã exiuit ſonus eoꝛuʒ.in pſalmo.Tlel Uoxturturis .id eſt. eccĩe que abſentiã ſponſi incõſolabiliter gemit RXaũt voxturturis audita ſit.pꝛobat cũ dicit. Ficus ꝓtulit groſſos ſuos.Yicꝰ id eſt. ſynagoga pꝛotulit id eſt.pꝛoiecit. groſſos ſuos id eſt. ceremonias ſuas.et immatura legalis obſeruãtie intelligenti am. Groſſi em̃ dicunt᷑ fruc immaturi.ð ergo factũ eſt audita voce turturis.id eſt. ſpũſſancti.⁊c̃. Uinee floꝛentes lid ẽ.cõ/ gregationes fideliũ in pꝛimitiua eccleſia. floꝛentes .i.credere incipiẽtes. dedert odoꝛem ſuũ .i.famam ſancte ↄuerſatõis ſicut alibi. Chꝛiſti bonus odoꝛ ſumꝰ.Ex quo igit᷑ tanta eſt opoꝛtunitas pꝛedicandi ſurge amica mea que amas me ſi paue/ ris oues meas.ſicut dictum eſtde Petro. ſpecioſa mea columba mea ⁊ veni.ſ. / „ diendo ꝓpꝛia ⁊ nõ coacta volũtate. in fo/ raminib petre .id eſt. in fide vulneꝝ xpi. 4 dequo.j.Coꝝ.j. CPetra autẽ erat chꝛiſtus LIn cauerna macerie .i.in fide lanceati „ ⁊ foſſi lateris ſaluatoꝛis. Uel in foꝛami/ nibus petre.in cauerna macerie .id S. fo raminoſa ⁊ cauernoſa pᷣdicatõe apoſtolo rum.id eſt.inculta ꝑ ſapiẽtiam mũdi⁊ re/ putata ſtulta apud mundũ. Uel poteſt cõ ſtrui littera O amica ⁊c̃ que habitas. i foꝛaminibus ⁊c̃ ? exponatur vt pꝛius Sequit᷑ Oſtende mihi ⁊c..Chꝛiſtłꝰ em̃ pꝛumo cepit facere.deinde docere. Actuũ bpmo.⁊ idem docet eccĩa dicẽs. Oſtende mihi faciẽ tuam ..ſ.in bona operatiõe. et ſonet voxtua in auribo meis .ſcʒ in iſta p dicatione. Et dicit oſtede mihi vt ꝓpter deũ nõ pꝛopter mundũ fiat pᷣdica tio. Diẽ etiam. in auribo meis .id eſt.nõ in auri/ bus hominũ.vt pꝛopter eoꝝ fauoꝛeʒ fiat pꝛedicatio. Uelin auribo meis .id ẽ.me holtek Udaon demibt chlatan nemac⸗ ricario ſonet vorcon nepeegl baapoſt mes i⸗ liercon co gun madece ſccnria ſonaan cſchar O lts docen losc bis tatio demm dem vn mMan dunm/ hene Uulao humml ccle noſ⸗ hoci nen vitn⸗ ſupte lupe noco⸗ lunn us⸗ Nſſi aua ſdck Me⸗ ſcn ne ſb, empo/ nſecun flins i ugen lckinter grico a iintere orgpo Tim crz in Sckecie mant mci pa. ioſunsd incligeni nmame mmsick, 8 Vic A cd. dalct Meſtĩs üundKt ncienei iwu”⸗ benn 1 nb, „ ſuper cantica canticoꝛũ nolite ſanctum dare canibo. Matthei. vij Oſten de mihi faciẽ tuam quam tibi dedi ĩma/ culatam.⁊ tamẽ eam peccatoꝝ turpitudi/ ne maculaſti. Oſtende inq;ᷓ mihi vel Vel anime peccatrici dici poteſt. vicario meo ſpirituali per confeſſionem. ſonet vox tua ſcʒ vox quĩq; partita.id ẽ ne.pꝛedicationis. Hec em̃ ſunt quinq; vᷣ ba apoſtoli.pma Coꝛinth.xiiij. Aurib⸗ meis .id eſt.auribus miſericoꝛdie.clemẽ tie compaſſionis.quia vox em̃ tua dul cis quia laudẽ meam reſonat. et facies tua decoꝛa ..id eſt.intentio.operatio.con ſcientia vel vita decoꝛa ſcʒ quia voci cõ ſona.aliter nõ bene cõcoꝛdaret pſalmꝰ cũ cvythara.voci ergo conſona.moꝛibo oꝛna/ ta. ⁊ pꝛiſtine pulcritudini reſtituta. Quia vero nõ ſufficit doctoꝛibꝰ ⁊ pꝛe/ latis vitam bonã oſtendere.pꝛedicatiõeʒ docere.niſi ⁊ errantes coꝛꝛigãt.⁊ maliuo/ los compeſcãt.ideo ſubdit. Capite no/ bis .ſ.retibus doctrine ⁊ venabuł diſpſu tationis nobis non vobis.id eſt.ad lau dem noſtrã ⁊ gloꝛiam diuinã.nõ ad lau/ dem veſtrã ⁊ vanam gloꝛiam humanam. vulpes paruulas .id eſt.hereticos ⁊ ſciſ maticos callidos ⁊ cautos paruulas .i. dum paruule ſunt in malicia ⁊ in fraude. ne maioꝛes effecte plus noceant.vł par/ uulas . per ſimulationẽ ſimplicitatis et humilitatis. que demoliũtur vineas ..i. eccleſias rodunt ⁊ coꝛꝛumpũt Nã vinea noſtra floꝛuit .⁊ ideo floꝛenti vinee ſunt nociune Octaua pars Jlectus ⁊c Tlox eſt ſpoſe adado d leſcentulas.ſuam obediẽtiã oſtẽ/ dentis. Quaſi diceret. Diülectus meus mihi ſupple pᷣcipit vt ego ſurgaʒ ð vita ↄtemplatiua ad actiuam ⁊ ego illi ſupple obedio. Uel Dilect'meus mihi ſupple adiuuat pᷣueniẽdo ⁊ ego illi adiu uo cooperãdo.iuxta illud.Dei adiutoꝛes ſumus. Uel dic ſicut gloſa.Et quaſi ali/ quis qreret quare ita ſpõſa ſponſo obedi at.rñdet qui paſcit᷑ inter lilia.Qui .idẽ quia ipᷣe paſcit᷑.i.delectat᷑ inter lilia. id eſt. inter humiles ⁊ obediẽtes. vel lilia virtutes ſunt in quibo dilectꝰ paſcit et pa/ ſcitur. donec aſpiret dies .id eſt. donec clareſcat dies eternitatis. ⁊ inclinẽt᷑ vm/ velociter adiuuãdo bꝛe id eſt. tranſeãt omes hereſes ⁊ erro/ res. Uel vmbꝛe dicunt᷑ repꝛobiqͥ inclina buntur ĩ infernũ.⁊ tũc aſpirabit dies eter nitatis ipᷣis beatis HNona pars . Euuertere Uox eſtſpõſe videntis tua ſcz vo⸗ r ſea inſufficiẽtem ad ea que iubẽtur vox confeſſionis laudis.oꝛationis.doctri facere.niſi aſſit ſpeciale adiutoꝛiũ ſponſi. Quaſi diceret. ſine te nihil poſſum ideo reuertere adiuuãdo me ꝑ gr̃am tu aml ſil is eſto dilecte mi capꝛee ꝓpter acu ciem viſus hinnuloq; ceruoꝝ ꝓpter agi/ litatẽ curſus reuertere inq; ſup mon/ tes bethel .i.in excelſis mentib ꝑfectoꝛũ ↄſcende.qͥ ſunt bethel.i.domus ↄſurges. vel domꝰ vigilie.vel domꝰ dei. Quaſi di⸗ ceret. Licet diſcedam a te:dimittẽdo pau liſper ↄtemplatiuã tui ꝓpter actiuã ⁊ ↄſo/ latiuã pꝛorximi.tñ extoto nõ diſcedo.ſʒ re uertere aſſiſtẽdo mihi.illuminãdo me.et Capitulum tertuůui· AUAlectulo Hoc eſt tertiũ capitu/ i luum hułr llbꝛi. qd ↄtinet qnq; p/ tes. In quaꝝ pma hec vᷣboꝝ ſeri -) es cõtinetur.. In lectulo meo ⁊c̃ . Et eſt vor eccie de gentibꝛ. deſideriũ qð añ con/ uerſionẽ habuit expꝛimẽtis. In lectulo meo.·.i.in amoꝛe mũdi.vel in voluptate carnis.vel in ocio quietis.a ſtrepitu mun di.quod dicit᷑pter phos gẽtiles. q̃ſiui .. ſcʒ ducatu rõis naturalisſ quẽ diligit ala mea naturali dilectõe ꝑ noctes .id eſt ꝑ phicas rões.vł ꝑ creaturas.vł in noctib⸗ pcti.erroz? ignoꝛãtie ⁊ aduerſitat exiſtẽs ãqſiui multotiẽs ⁊ nõ inueni qꝛ non re cte vel nõ vbi erat inueniẽdꝰ querebã.vel qꝛ nec angelꝰnec ꝓpha nec doctoꝛ mibilu men fidei reuelauit. Fides em̃ ex auditu eſt ᷣm apłm.Et iõ dixi amico meo Sur gam ·.ſ.a triplici lecto pᷣdicto.ſ.mði.car/ nis.⁊ qetis ⁊ circuibo ciuitatẽ .i.ecciam e vicos ⁊ plateas Uici ſũt ſpũales viri q dũ ad celeſtia gradiunt᷑ anguſtã viaʒ te,) nent. Platee vᷣo ſũt ſeculares qͥ malas vo luptates ſequũt᷑ ⁊ lata via incedũt.ꝑ vtroſ q; igit᷑ circuit.ſᷣm glo. Querã quẽ diligit aĩa mea .i.querã ſi ſit ibi aliqͥs qͥ ſit ille vł qui ſciat me docere qualit᷑ debeat inueni ri queſiui ⁊ nõ inueni .i.plurimo labo re mũdo ꝑagrato.ſapientũ verbis diſcuſ ſis.nihil certũ habere potui ð via raris. petitur. vt dicit gloſa. vide *½ Inunenerüt me cuſtodes ciuitatisid ẽ cuſtodes eccie inuenerut me.i.ad fidẽ cõ uerterũt Philippus em̃ eunuchũ inuenit Actuũ.viij.⁊ Petrꝰ coꝛneliũ.Actuumx. uſtodes ergo ciuitatis inuenerunt me ⁊ tũc dixi eis. Num·..i.nunqᷣd quẽ diligit aĩa mea vidiſti .iſ.in ſcripturis.in creaturis. vel poti in fide ⁊ inſpiratione. LPaululũ li.paulo poſt cuʒ ꝑtrãſiſſem cos.i.cũ facta ⁊ dicta eoꝝ ꝑcurriſſem ĩ ueni quẽ diligit aima mea .qꝛ q;cito ali/ quis deũ vero intuitu inqrit.ſtatim eũ in uenit tenui illũ in mann fidei nec di/ mnittam .ſ. eũ vel fidem eiꝰ donec intro/ ducam illũ in domũ matris mee .i. col lectionẽ ſynagoge.quod erit in fine ſeculi qñ reliquie eoꝝ ſalue fient. Uel po ſſet ex⸗ poni moꝛaliter de lectulo religionis.⁊ de ciuitate ſecularitatis.⁊c̃. Uel de lectulo ſtudij ⁊ lectionis ⁊ de cinitate moꝛal ope/ rationis. vcc. Secüda prres Dinuro vos ⁊c· Hec eſt vox ſpon a l !Lſiad adoleſcẽtulas Uñ ſpõſus ꝑ⸗/ cipiẽs ſpõſe obedientiã ⁊ auidita/ tem alios ↄuertẽdi vt citiꝰ ⁊ liberhoc fi/ eri poſſit.adiurat filias hierłem.i.iudeos nouiterouerſos. vel iudeos q; eccleſiaʒ de gentibo p̈ceſſerũt. vt ſpõſe nõ paret impe/ dimentü. Et põt iſte verſi us ꝓpoꝛtionabi/ * liter exponi ſicut bus.nõ tamẽ inutilitx re/ W ð Teftis hbrrs Uaeeſtiſta . Hec eſt vor ecckie d iudeis vidẽtis ecciam de gẽtibuſ de deſerto idolatrie ad alta ᷣtutũ 2 ſpõſi amplexus aſcẽdere.vñ ſuꝑ H gau/ dens admirat᷑?⁊ diẽ. Que eſt iſta id eſt. quãta laude digna que aſcẽdit .ſ.de va nitate ad veritatẽ.de vicijs ad vᷣtutes. ð ᷣ tute in virtutẽ ꝑ deſertũ .i.ꝑ mediũ gen tiũ deſertoꝝ a gra ⁊ veritate.vel ꝑl deſer⸗/ tum .i.p mundũ ſiẽ virgula fumi.i.ad inſtar virgule ⁊ fumi aſcẽdentis ⁊ haben/ ts figurã virge fumi fumi inq; factil ex Aromatibo mirre ⁊ thuris ⁊ vniuerſi pul/ eccĩa virgule cõparat᷑.qꝛ erecta eſt in intẽ *„ „ gimẽtari) Ubi notandũ ꝙ hec * „ tione. erecta in ſpe.fragilis pauꝑtate. flexi bilis mãſuetudine. Itẽ fumo cõparat᷑.qͥa calida in amoꝛe.leuis ſine pctõꝝ pondere ⁊aſcendęẽs in ↄtemplatõe. Itẽ fumo com dius poteſtatis i paratur. qꝛ fumꝰ eodẽ tpe ptim inferi oꝛi tur ⁊ ſuperiꝰmoꝛit᷑ita eccĩa ꝑtim in qbui dam gignit᷑.⁊ ĩ alijs ad celeſtia colligit᷑.et qᷓ;to magis aſcẽdit in cognitõe dei. tanto magis nihil efficit in ↄſideratõe ſui.ſicut fum. ⁊c̃. Hic aũt mirra pniam ſignificat. que vermes motuũ carnaliũ necat.⁊ ani/ mam acoꝛruptiõe peccati ſeruat. Thꝰ vᷣo oꝛationẽ deſignat. que in cõſpectu dei re/ dolet ⁊ fragrat. Uniuerſitas aũt pulueriſ pigmẽtarij vniuerſitatẽ virtutũ notat.pa tet ergo myſterium Pot etiã hoc moꝛa liter exponi de aſcẽſu aĩe penitẽtis.⁊ adal ta virtutũ ꝑ deſertũ pnĩe aſcẽdentis. Clel de aſcenſu gloꝛioſe virginis.⁊ eſt planũ. Quarta pars Mllectulüũ Hec eſt vox eccleſie ð ec gentib reſpõdentis ad illã queſti/ onem . q eſt iſta ⁊c. Uñ qr eccia ðd e iudeis aſcẽſum ecciĩe de gentibo admirat᷑. querens.ꝗ eſt iſta ⁊c.ideo ad hãc queſtio/ nem rũdet ipᷣa gẽtilitas determinãs quo aſcẽdat.ſ.ad lectulũ ſalomoniſ dicẽsi En lectulũ .i.me effectã lectulũ Salomo/ mis .i.xpᷣi veri pacifici ſexaginta foꝛtes id eſt. vniuerſi pᷣdicatoꝛes foꝛtes ad one/ ra ⁊ ad pugnã.vel lx .i.ſex opeꝝ miſeri/ coꝛdie ⁊ decalogi impletõe ꝑfecti. ambi⸗/ unt !.ſ. cõtra incurſus hoſtiũ ex foꝛtibuſ iſrael ·.i.ex ꝑfectioꝛib⸗ cõtemplatiuis.qui ad dei viſionẽ ſen cognitionẽ laboꝛãt.qui ſunt tenẽtes gladios.ſ.tres gladios.Pꝛi/ mus eſt gladi doctrine.ſ.gladi ſpũs.qdðᷣ eſt verbũ dei. Ephe. vi. ↄtra hoſtes etad/ uerſarios veritatis. Secũdꝰ eſt gladius diſcipline.cõtra motus tẽptatiõis carnab ⁊ rebelliones ſenſualitatis. Terti eſt gla ludiciarie. qui eſt pncipũ 7 pꝛelatoꝝ.cõtra hoſtes iuſticie ⁊ equita/ tis Et ad bella doctiſſimi .ſciẽtia docti. ſapiẽtia doctioꝛes.⁊ experiẽtia doctiſſimi. vniuſcuiuſq; enſis ſuꝑ femur ſnum ſcʒ ad repellendũ ꝓmpte hoſtiũ nocumenta. Apter timoꝛes nocturnos i.tẽptationeſ occultas vel pctã ignoꝛãtie.vł teptatioões carnis.q̃ maxime de nocte infeſtat. Se quitur. ¶Ferculũ fecit ſibi . erculutn iſtud ðᷣꝛ a fero fers.⁊ eſt idẽ qð vehiculuxʒ vel currus vł cathedra vel thꝛonꝰ UVñ notandũ eſt ꝙ eccĩa pus cõꝑata fuit vᷣgu le ꝓpter deuotionem oꝛantiũ.ſcðᷣo lectulo ꝓpter quietẽ cõtemplantium.tertio nunc Gonn gun.. dieeret. alerl dno i mundu moarid putet fſſero dicatis les i regosp portant ſcutere Coauer ſpecol⸗ purpo med tyres tate⸗ ruſal mane mec erpo pote von n Alby ocn lltarg lteclin coofun tier ſnc nit leſt dere dem nmn laine agre gent crn⸗ dk He⸗ wul ſui ſeboi niput Ncke Wt kiniſonr ſigiſc, lanttand 1 Thyfo wdei e⸗ tpoluenf hotnt oe wenor 8tael 1s. ui. tereiez ligpcki wetcinde vadhmird. itgueſto⸗ nins aro ſdicis E Olono⸗ nuſone 1 40oe nih/ n onbi⸗ tſeni tnioni witci e n toend crs zam ckg⸗ Künegn 1egut/ idocl⸗ Nli. rtun /0 aumen, innan epunats ve gallun Nchiculc, 0. niiſt⸗ moun ſuper cantica canticoꝛũ comparat᷑ ferculo ꝓpter diſcurſum pᷣdicã tium. Dicit &̊ Ferculũ fecit ſibi Quaſi diceret. Nõ eſt ex me ſi aſcẽdero.ſʒ exdeo. ca dno.i.xpᷣsl fecit ſibi ferculũ quo ferat᷑ qꝛ rex ſalomon rex pacificus ⁊ amabił mundũ de lignis libani.i.de gẽtibo pꝛi mo aridis ⁊ infructuoſis.ſʒ poſtea foꝛtibb patiẽtia.celſis ſapĩa.pᷣcioſis tꝑantia.odo/ riferis fama.imputribilibo ꝑſeueꝛãtia.cã/ didatis innocẽtia. colũnas eiꝰ feẽ argen teas .i.pᷣlatos ⁊ doctoꝛes.altos ꝑ ſapiaʒ. rectos ꝑ iuſticiã.foꝛtes ꝑ cõſtantiã.alios poꝛtantes ꝑ cõpaſſionẽ ⁊ miſericoꝛdiam. ſicut argentũ.ꝑ ſacre ſcripture doctrinã ⁊ eloquentiã Reclinatoꝛiũ aureũ id eſt. ſpeculatoꝛes.⁊c.vide gloſam. aſcenſum purpureũ .i.martyres.⁊c̃.vide gloſam. media charitate ↄſtrauit ..i.hmõi mar/ tvres affligi ?⁊ moꝛi ꝑmiſit mediãte chari/ tate.⁊ hoc totũ factũ eſt pꝛopt᷑ filias hie/ ruſalem ..i.ꝓpter infirmos de eccia cõfir/ mandos.quos filias vocat nõ filios Uel media poteſt eſſe accuſatiui caſus.⁊ tunc exponat᷑ ſicut gloſa. Uel de beata virgine poteſt dici Ferculũ fecit ſibi rex Salo/ mon//.i.beatã virginẽ que eũ geſtauit de lignis libani .i.de mẽbꝛis imputriſacti/ bulibe omni puritate cãdidiſſimis colũ/ nas eĩꝰ fecit argenteas ..i.virtutes eiꝰ fe cit argenteas ꝑ relucentiam bone fame Lreclinatoꝛiũ aureũ .i.virginis vteruʒ pᷣ cioſum.vel ideo aureũ.quia diuitijs ſapi entie repletũ aſcẽſum purpureũ .qͥa ipa in celuʒ aſcẽdit.nec tamẽ expers fuit mar tyrij Media i.coꝛ eius charitateoſtra nit .i.decoꝛauit pꝛopter filias hierm . id eſt.vt eam imitando poſſint ſecũ aſcen/ dere ⁊ videre regem Salomonẽ in dya/ demate ſuo. , Duinta pars. H GBredimini . Hec eſt vox eccleſie e gentiũ ad incredulos de iudeis di cens O filie ſyon .i. patriarcha rum ⁊ ꝓphetaꝝ egredimini hb ignoꝛan/ tia infidelitatis.a carnali intelligẽtia legj. a carcere peccati ⁊ videte viſu fidei re/ gem ſalomonẽ .i.xpᷣml in dyademate .i. carne pura ⁊ integral quo coꝛonauit eũ id eſt. circũdedit eũ mater ſua .i.maria. Hiere.xxxj. Nouũ faciet dñs ſuꝑ terram. mulier circũdabit viꝝꝛc̃ In die deſpõſa onis illi .i.in die incarnatõis.quando ſibi naturam humanam quaſi ſponſaz ſo ciauit ⁊ in die leticie coꝛdis eiꝰ .id eſt.n carnatõnis qua fuit marie ineffabile gaau — odcto partes. Quarũ pꝛima ẽ vox ſponſi ecciam de gentibo multipliciter cõ mendantis.⁊ eius pulcritudinem admi/ rabilem oſtẽdentis.⁊ dicit.O amica men Lq; pulcra es opatione q; pulcra pᷣdi/ catione oculi tui columbaꝝ id ẽ. docto res ⁊ pꝛelati ſimplices ſunt⁊ ſpũales ⁊ ſiu abſheo qði⸗ entig ſcripturaꝝ inſiſtẽtes. gi trinſecus latet /.i.abſq; intẽtione coꝛdis. que ſoli deo patet.vel abſq; virtutũ inte / rioꝝ pulcritudine que hoĩies latet.vł abſ q; eterne retributiõis claritate.que modo nõ videt᷑ nec aparet capilli tui .id eſt.fi deles ⁊ graciles humilitate.molles man/ ſuetudine.chꝛiſto capiti adherentes fide ſpe ⁊ charitate ſicut greges capꝛarum ĩ velocitate oꝑis.aſcẽſu ↄtemplatiõis.de/ ſcenſu cõpaſſionis.⁊ electione paſtus me lioꝛis que aſcenderũt de monte galaad] id eſt. de mõte ſcripture ſacre.vbi eſt acer/⸗ uus teſtimonioꝝ de ꝓmiſſione pᷣmioꝛum bonis.⁊ de cõminatõne ſupplicioꝝ malis Uel mons galaad eſt xpᷣs.cui atteſtat᷑ mn titudo martyꝝ. Martyr em̃ ⁊ teſtis idem ſunt.⁊ de hoc monte.i.de fide ⁊ vᷣtute eiuſ aſcenderũt omnes penitẽtes ab imo vici/ oꝛum ad alta virtutũ Dentes tui i.pᷣdi catoꝛes.puritate cãdidi.foꝛtitudine oſſei charitate cõiuncti.iuſticia oꝛdinati.ↄſtan tia ⁊ ſtabilitate immobiles.qͥ pctã rodunt ſcripturasoterũt.alios in coꝛpus eccleſie trahũt.hi ſunt ſicut greges tonſarũ que aſcenderũt de lauacro .i.ſicut greges cõ coꝛdes.vnanimes.ſimplices ⁊ innocẽtes tonſi. qꝛ ſi uꝑflua ſponte relinquẽtes.de la uacro ſcʒ baptiſmatꝭ.aſcẽdentes de vᷣtute in virtutẽ omnes .iſ.tam oculi taʒ capil / li qᷓ; dentes.id eſt.maioꝛes.minoꝛes.⁊ me diocres. gemellis fetibus .id eſt.habẽt gemellos fetus.id eſt.habent opera con/ ſimilia.vel tales reddunt alios quales ipᷣi ſunt. Uel gemelli fetus ſunt oꝑa actiue ⁊ cõtemplatiue.vel cõuerſi de vtroq; popuu lo ⁊ ſterilis nõ eſt inter illas .id eſt.ali/ quis infecũdus.q ſibix alijs non ꝓficiat· Uam pulcra.Hoc eſt capitulux— ꝗgquartũ hui libꝛi.quod continect Erpoſito Nota ibidẽ gloſam. Sicut vitta cocci/ nea labia tua labia ſpõſe pᷣdicatoꝛes ſunt qui ⁊ oculi ⁊ dentes dicti ſunt.tamẽ ꝓpꝛie oculi ſunt pᷣlati eccleſie qui eccie pᷣuident Ddentes expoſitoꝛes ſcripturaꝝ. qͥ ſcbturã ſacram terũt.⁊ labia pᷣdicatoꝛes qͥ attritã alijs afflant. Hi ſunt ergo ſicut vitta qꝛ capillos.i.cogitationes ſuas vel alioꝛum vel fideles reſtringũt ne effluãt in opꝰma lum.⁊ ne operiãt oculos ne deum videaãt. coccinea dↄꝛ.quia circa ruboꝛẽ paſſiõis p̃dicatio coꝝ verſat᷑.⁊ ex ardoꝛe charitatꝭ ꝓcedit ⁊ eloquiũ tuũ dulce .i.pᷣdicatio tua dulcis.quia de dulci fonte ꝓcedit. et nihil reſonat niſi dulce Sicut fragmen malipunici ita gene tue ⁊c. . GBene eccłie ſunt pᷣlati.qui ſunt facies ⁊ decoꝛ eccleſie ſi ſint boni.⁊ ſicut in genis pudoꝛ apparet ſic ipſos debet pudere de malis operibuſ ſi que fiant fragminis aũt malipunici . qu edã ꝑs albet ⁊ alia rubet.ſic ⁊ illi can⸗ doꝛem hñt ꝑ innocætia.⁊ ruboꝛẽ ꝑ marty rij ſi opꝰeſt ꝓmptã tolerãtiã abſq; eo qð intrinſecus latet Exponat᷑ ſicut ſupꝛa in pncipio capituli Sequit᷑. Sicut tur ris dauid collũ tuũ Collũ eccĩe ſunt ipᷣi pᷣdicato:es ꝑ quos nutrimẽtum a capite xpᷣo in coꝛpꝰ eccĩe trahit᷑.qͥ turri cõparat᷑. ꝓpter foꝛtitudinẽ ⁊ refugiũ.⁊ pꝛopter vite 2 ſcientie eminẽtiam.que turris ſi capere tur tota ciuitas eccleſie facile expugnaret LEurris Dauid .i.xpᷣi.⁊ a xpᷣo edifica⸗/ ta eſt cum ꝓugnaculis ·id eſt.ſcriptura/ rum ſentetijs.eccie ſacramẽtis.⁊ ſanctoꝝ miraculis ⁊ exemplis. Dille clipei]id eſt. tota deuotio ⁊ ſancta pendẽt ex ea .ſ. tripliciter.documẽto.exemplo.⁊ patroci nio.⁊ dependet ex ea omĩs armatura foꝛ tium .id eſt.omnis inſtructio verbi ⁊ exẽ pli. Uel moꝛaliter. Collũ anime eſt chari tas ꝑ quã vitalis flatus recipitur a deo.et emittitur ad vtilitatẽ ꝓximi.que turris ðꝛ ꝓpter altitudinẽ.rectitudinẽ.⁊ foꝛtitudinẽ ⁊ ex ea dependẽt mille clipei .id eſt.om/ nia ſacra eloquia.nã ex ea pendẽt vniuer/ ſa lex phete. Hatth. xxij. Uel! Wille clipei .id eſt. vniuerſe vᷣtutes qbus ꝓtegi mur. ? omnis armatura foꝛtiũ .id ẽ.om nes vᷣtutes qͥb hoſtes impugnantur. Sequit᷑. Duo vbera tng Hic eſt no tandũ qð dicit gloſa. Ubera ergo pᷣdi-/ catoꝛes ſunt.quia paruulis in xpᷣo lac do am innocẽtie ctrine infundũt duo ꝓpter geminã cha ritatem ad deũ ⁊ pꝛoximũ.vel duo ꝓpꝑt vp tam ⁊ ſcientiã ſiẽ duo hinnuli capꝛee quia ꝑſpicaces viſu. veloces curſu in ar/ duis habitãtes melioꝛa paſcua querẽtes Lgemelli .·quia eodẽ temꝑe ſcʒ temꝑe gꝛa ⁊ gratia generati qui paſcunt᷑ in lilijs . id eſt.in ſcripturis ſacris ⁊ ſanctoꝝ exem/ piis donec aſpiret dies . ſcz eternitatis. ꝛ⁊ inclinentur vmbꝛe . ſcʒ infidelitatiſ.qꝛ tunc non habebunt neceſſe docere vl do Secũda pars Agdam ad montẽ mirre . Hec eſt y vorx ſponſi. Uñ poſtq;ᷓ ipſe poſuit ſſponſle cõmendatiõem. nũc ponit ebꝰoſolatiõem dicẽs. Uadam ad montẽ mirre ..i.carnẽ moꝛtificãtib ↄſolationem impendã ⁊ ad collẽ turris deuotis ma ioꝛem gr̃am ⁊ deuotiõem ↄferam. Hic aũt notandũ ꝙ mons altioꝛ eſt colle.⁊ ita penitẽtia vel amaritudo ſublimioꝛ eſt de uotionis ſuauitate Secũdo notãdum p myſterio hui le. ꝙ pmo eſt vallis mir/ re.i.amaritudo ꝓ exigẽtia culpe.ſecundo eſt campꝰ mirre.i.amaritudo ꝓ ʒelo iuſti/ cie.tertio eſt collis mirre ꝓ cuſtodia inno centie.quarto ẽ mons mirre:ꝓ deſiderio celeſtis patrie. HNõ aũt ꝑuenit᷑ in hũc mõ/ tem niſi pᷣmo tranſeũdo vallẽ campum ⁊ collẽ.i.nõ vertitad gaudiũ celeſtis patrie niſi ꝑ pnĩiam cu lgezelñ iuſticie.⁊ cuſtodi/ am Sür etia dici poſſʒ ð thu re.ſ.ꝙ pᷣmo eſt vallis thuris.i.oꝛõp dimiſ ſione culpe.ſecũdo eſt campus thuris. id eſt. oꝛatio ꝓ collatõe gratie.tertio eſt colliſ thuris.id eſt.oꝛatio ꝓ virtute ꝑſeuerantie quarto eſt mons thuriſ.id eſt.oꝛatio ꝓ lar gitione gloꝛie. Spõſus aũt hic in pñti nõ venit niſi vſq; ad collẽ thuris. Ideo di cit ⁊ ad collem thuris 2⁊ in futuro veni et ad montẽ thuris.id eſt.gloꝛie largitio/⸗ nem Item poteſt exponi de beata virgi ne ⁊ tunc dicemus œꝙ vallis mirre fuit ma rie humilitas.collis mirre vite ſanctitas. mons mirre martyvrij ſublimitas.ſed col/ lis thuris pꝛemij ſuauitas. Ad pꝛimum venit ſponſus in incarnatione.ad ſecun/ Ddum in ſancta mundi ↄuerſatione.ad ter „ tium in ſua paſſione.ad quartũ vero ĩ ſua 4 7 aſcenſione 4 t e indine ferdic ſn mebꝛ gliſo nee pulcret iheo tot ſdck on culamnte ſongviel nitnüci cinsiin necdar Gdop . hortit donm tur/ demm. hiope. atlibe en A munerg lentionn ohation Nomon deder cterp gmar lveni El herme ſebeſt lcnit eminte nIS amh⸗ ze⸗ toſe nitren ente nunn daſon m. Nnon Wef miche Mopey llamnee . nninar, ncdes Zunhedn tideſt deo linliis! oraen⸗ nemnatis, cltnnſ men do hedat hnüchont nadmont ſletonen cvotis Roolerin imio ckde Conotitun nlismr⸗ e Knd wuti⸗ intini⸗ c1 leſiͤ. eTlntnd; ipoſzötn ininni Eibuns nockal gunme anpper tbienhin en elngtio, AAN refinni namns gſeoch gimun G ſeu⸗ oneMN ſuper cantica canticoꝛũ Tertia pars Dta pulcra es amica mea. Tlox t eſt ſpõſi pulcritudinẽ ſpõſe genera M liter ↄcludẽtis Dixerat em̃ pulcri tudinẽ diuerſoꝝ mẽbꝛoꝝ.niũc vᷣo generali ter diẽ Tota pulcra ⁊c.q.d. Nõ ſolum in mẽbꝛis pᷣdictis pulcra es.ſʒ etiã in oĩb⸗ alijs.nec ſolũ mẽbꝛa pulcra ſunt.ſʒ etiam pulcre ⁊ decẽter ad inuicẽ ſunt ↄiuncta.? ideo tota pulcra ⁊c̃.⁊ macula nõ eſt ĩ te id eſt.criminał culpa.ſpõſa em̃ nõ hʒ ma/⸗ culam neq; rugã.qm̃ ſpõſus maculaʒ ſuo ſanguĩe lanit.⁊ rugã crucis extẽſiõe dele/ nit.nũc vᷣo eſt abſq; macula.qꝛ nec eſt ce/ citas ĩ intellectu.nec impuritas in affectu nec vanitas ĩ effectu.⁊ abſq; ruga.qꝛ nec eſt duplicitas in vᷣbo vel affatu. NDNDiuarta pars. Eñni de libano ſpõſa mea. veni de v libano veni coꝛonaberis .Hec ẽ vox ſpõſi ſpõſam vt ad ſe veniat ex hoꝛtãtis.Quaſi diceret.Pꝛius dixi. va/⸗ dam ⁊c̃. .⁊ ideo debes venire ad me. Igi tur veni .Ter aũt dicit veni pter fi⸗ dem trinitatꝭ. Uel veni coꝛde.veni oꝛe.ve ni oꝑe. Uel veni fide ſpe ⁊ charitate aũt libanꝰ bis vð notat ipſiꝰ duplicẽ cãdo rem. Libanꝰ em̃ interpᷣtatur candoꝛ. Pꝛi mum ergo refert᷑ ad candoꝛẽ ↄſciẽtie ⁊ in/ tentionis. Secundũ ad candoꝛem vite ⁊ oꝑationis. Nota hic qð dicit gloſa ð liba no monte. Sequit᷑. De capite amana de vertice ſanyr ⁊ hermon . Iſtud dupli citer poteſt exponi. Uel UVeni de capite amana ⁊c̃. Ueni de vertice ſanyr ⁊c. UVł Lveni ⁊ coꝛonaberis de vertice.⁊c.) SEſt aũt hic notandũ.qꝙ amana ſanyr ⁊ hermon ſunt mõtes in qb habitãt diuer/ ſe beſtie ↄuerſantes que peccata diuerſa ſignãt ſ̃m ſuas interpᷣtatiõöes. Amana em̃ interpᷣtatur inquietꝰ.⁊ ſignat ſuperbi am Danyr id eſt.fetoꝛ.⁊ ſignat luxuri am. Hermon.i.anathema.⁊ ſignat auari ciaʒ.qꝛ ſe ⁊ ſua a ꝓximoꝝ cõmunione aua rus ſeꝑat.De his ergo vocat᷑ſpõſa vt ve/ mat relinquẽdo peccata.⁊ veniẽdo ad pe/ nitentiã ⁊ veniã ſpõſi.Et de cubilibo leo num ].i.de habitacuł demonũ.q̃ ſunt coꝛ da ſoꝛdida ꝑ peccatũ ⁊ de montib ꝑdo/⸗ rum ·.i.de his qͥ nõ ſolũ ſunt habitacula demonũ.ſʒ etiã ſunt alijs alta refugia. vt male faciãt.Oe his ergo locis iubet eccia venire m bmũ ſenſum l̃e. Uel iuxta ſe⸗ cundũ ſenſum dici poterit coꝛonaberꝭ ð vertice amana ⁊c. Hã pᷣdicatoꝛes dũ il / los malos de quibo dictũ eſt ↄuertũt.ta⸗ les cõuerſi coꝛona eoꝝ fiũt.ſ̃m apoſtoluʒ pma Thi.ij. Sponſa igit᷑ pꝛimo fuit co/ ronata ſtellis.ſ.apoſtoliſ.ſecũdo ſpinis.i. iudeis in roſas cõuerſis.tertio de gẽtibuſ vicioſis ⁊ poſtea ↄuerſis.⁊ hoc eſt. ð ver tice amana ⁊c..Quarto de mundi ſedu/ ctoꝛibus ⁊ pſecutoꝛibo.factis tamen pᷣdi/ catoꝛibus.ſicut patuit in Paulo.⁊ hoc eſt de cubilibe leonũ Quinto de mũdi pᷣn cipibus obedientibo.⁊ hoc eſt de montib⸗ pardoꝝ. Sexto coꝛonãda eſt gloꝛia in ho noꝛe.quãdo verus aſſuerus capiti heſter dvadema regni imponet. Ueni igit᷑ et co ronaberis de iſtis vel iſtis ſeptẽ modis.⁊ hoc iuxta ſecundũ ſenſum Quinta pars UVlneraſti coꝛ meũ . Hec eſt vor y ſponſi amoꝛẽ ſuũ oſtẽdentis.ac ꝑ hoc ſpõſam vt ad ſe citiꝰ veniat ex hoꝛtãtis dicẽs. Uulneraſti coꝛ meũ qꝛ ꝓ amoꝛe tuo carnẽ aſſumpſi ⁊ moꝛtẽ ſubij ſoꝛoꝛ mea qꝛ coheres regni tui. ſpon/ ſa .iſ.p arram fidei. vulnera ſti coꝛ meũ bis aũt dicit᷑ vulneraſti.⁊ per hoc intelli/ git duplex vulnꝰ.ſcʒ vulnꝰ doloꝛis.⁊ vul nus amoꝛis.vel vulnus paſſionis ⁊ vul/ nus cõpaſſionis in vno oculoꝝ tnoꝛuʒ id eſt.in vnitate pᷣdicantiũ qui om̃s idem docent.idẽ amãt.idẽ querũt. Uel vnꝰocu lus eſt cetus cõtemplantiũ.qui vnam pe/⸗ tunt a domino. Alter vero oculus.ſcʒ ſi/ niſter eſt cetus actiuoꝝ et tempoꝛalium. Uel vnus oculus cetus audientiũ.quibꝰ eſt coꝛ vnũ ⁊ aia vna Et in vno crine col li tui .i.in vnitate intentionis W BSerxta prrs Uaam pulcre ſunt mamme tue ſo ꝗq roꝛ mea ſponſa Hec eſt vox ſpõ/ ſlilſi iterum pulcritudinẽ ſpõſe com/ mendãtis. Ubi ſciẽdũ eſt mãme ſponſi pñt intelligi minoꝛes doctoꝛes.q lac ſim/ plicis doctrine ꝑuuł ꝓpinãt.⁊ cũ mãmeĩ⸗/ decẽtes videri ſoleãt ꝓpter groſſiciem. płꝰ tñ placet ſpõſo groſſicies ſimplicꝭ doctrie q; ſubtilitas.iõ laudat mãmas dicẽs.. qᷓ; pulcre ſũt mãmetue⁊c.płcrioꝛa ſũt vbera tua vĩo ·.ſ.lac qð fluit ab vberibo.ſ.ſimplex doctria mag ↄpetit ꝑuuł qᷓ vinũ ſbᷣtilitatꝭ Et nota verbum gloſe hic ⁊ odoꝛ vn gentoꝝ tuoꝝ ſuꝑ omnia aromata lid eſt. fama fidei ſpũalium que excharitate ꝓce dit ⁊ virtutũ.ſuperat omnẽ delectatiõem . terrenã. Tlel dic ſicut gloſa.. Fau diſtil/ lans labia tua ſpõſa .i.ſacra eloquia Dic cõſequenter ſicut gloſa. mel ⁊ lac ſub lin „ ſam vide in gloſa. Dicit g. gua tna .i.ſermo tuꝰdulcioꝛ eſt omi lacte 7 melle ⁊ odoꝛ veſtimẽtoꝝ tuoꝝ .i.fama opeꝝ ſicut odoꝛ thuris.id eſt.ſicut vir/ ius orationis.vel veſtimenta ſponſe ſunt —Septima pirirs ARttus cõcluſus ſoꝛoꝛ mea ſponſa: o oꝛtus ↄcluſus Uox eſt ſpoſi. ſpõ ſe pulcritudinẽ aliter q; pꝛius de/ ſcribẽtis. Cõparauerat em̃ eã mulieri foꝛ moſe.nẽ oꝛto ſeu culture fructuoſe.⁊ cau Oꝛtus ↄclu/ ſus ⁊c. ⁊ bis dic̃ oꝛtus de quo vide glo ſam ⁊ quare ↄcluſus .vide ibidẽ. Eſt aũuũt hic notandũ ꝙ oꝛtus iſte eſt ille quem plãtauit dñs ab initio Geñ.j.in quo ſin / gule plante cuʒ diuerſis arboꝛibi.diuerſi ſunt ſancti. Lignũ aũt vite xpᷣus eſt. ſed li gnum ſciẽtie vite boni ⁊ mali ſunt docto/ res qͥ habẽt ſciam boni ⁊ mali In h̊ igit oꝛto ſunt diuerſe arboꝛes. Sunt em̃ ibi palme.i.ↄſtantes ⁊ victoꝛioſi.cedri.i.hũi/ les ⁊ timoꝛati. oliue.i.miſericoꝛdes et pij. amigdali.i.illi qͥ ſunt i fructu ſolidi.⁊ alie innumerabiles arboꝛes pᷣcioſe.id ẽ.diuer ſi virtuoſi. Ibi etiã ſunt aues. Nã hic ſũt alaude.i.alte laudãtes.philomenc.i.amo re languẽtes. dicunt᷑ em a philos amoꝛ.⁊ mene defectꝰ.qꝛ ⁊c.cigni id eſt ꝓpter xpᷣum diſſolui cupiẽtes.coꝛui.id eſt. ꝓphete ſub obſcuritatis nigredine futura pᷣſtolantes ergo. oꝛtus ↄcluſus ⁊c̃ ſed etiã fons ſi gnatus .quia ↄtinet plenitudinẽ aquaꝝ vinentiũ.fons aque.i.doctrine ſalientis ĩ vitam eternã. Joh.nij. ſignat qꝛ nemo hunc fontẽ aperit niſi qͥ habet clauem da uid. vel dicendũ ſicut gloſa dicit. Se/ quit᷑. Emiſſiones tue Emiſſionesppꝛie ſunt aquaꝝ ⁊ fontiũ. Ideo dicit ꝙ emiſſi⸗ ones pᷣdieti fontis ſunt aque mnlte.i.ꝓpli multi. q efficient᷑ paradiſus. Uel dicẽduʒ radiſus maloꝝpunicoꝝ cũ pomoꝝ fru/ ctih. Per malapunica q̃ pᷣmo ponit ĩtel ligit martyreſ.ꝑ poma vero cõmunia.alij ꝙ emiſſiones tue.i.populi multi ſunt pa/ monte celeſt fideles intelligunt. alij om̃s ipᷣm ſpõſuʒ delectant velut paradiſus. Uel ſunt pa/ radiſus .i.oꝛtus quietꝰ ⁊c̃. Item emiſſi ones tue ſunt ĩ cipri cũ nardo .cypꝛꝰnõ capitur hic ꝓ inſula.ſed ꝓ quadaʒ arboꝛe aromatica.cuiꝰ ſemẽ eſt candidũ.cui adhi betur oleũ.⁊ inde efficit᷑ vngentuʒ regale. ꝑ hoc aũt ſignificat᷑ caſtitas.de qua dicit Saß.iiij. Quã pulcra eſt caſta generatio cũ charitate. Sed qꝛ ex caſtitate plerũq; oꝛitur tumoꝛ ſuꝑbie.ideo recte nardus cy pro cõiungit᷑quia nardus ſpicã habet et aliũ fructũ nõ habet.⁊ humiles ſignificat quia cũ omĩa bñ fecerint dicũt.ſerui inuti les ſumꝰ.Cetera que ſequunt᷑ exponant᷑ſi cut gloſa diẽ. Summa aũt hub littere eſt. ꝙ eccleſia eſt fons.cuiꝰ emiſſiones ſũt paradiſus.i.delectabilis abundãtia ma/ loꝛũpunicoꝝ ⁊ alioꝝ que in lr̃a ponũtur. que oia ſub varijs ſimilitudinibo ⁊ metha foꝛis ſignãt diuerſas vᷣtutes vel diuerſos virtuoſos de fonte ecciĩe ꝑ ſacrã doctrinã ſuauiter emanãtes Etqꝛ ſponſus ſpõſam fonti cõparauerat.adhuc ↄtinuãdo et de clarando qð dixerat ſubdit. fons oꝛtoꝝ id eſt. tu es fons ex quo ꝓcedit aqua lacri maꝝ ⁊ graꝝ ꝑ quã irrigant᷑ om̃s oꝛti.id ẽ. om̃es qͥ; fructũ faciũt.ſed nõ ſolũ fons oꝛ/ toꝛum.ſʒ etiã tu es puteꝰ qquaꝝ viuẽti/ um .i.ſpũaliter viuere facientiũ. Jo.uij. vide gloſam quare fons ⁊ puteus dicat᷑. que fluũt impetu de libano.i.q̃ fluunt abungater de monte dei cãdido.ſcilicʒ ð OOctana prrs VUrlrge aquilo Uox eſt ſpõſi ſpon s ſam ad patiam inuitãtis. Ipſius * em̃ pulcritudinẽ ↄmendauerat ſub ſpecie mulieris alliciẽtis foꝛmoſitatis.⁊ ſub ſiłi tudine oꝛti redolẽtis ſuauitatꝭ. Sed qͥa ĩ tribulatõe foꝛmoſitas ſpõſe multũ relucʒ 2 ſuauitas multũ redolet.ideo ſpõſus ſpõ ſam ſuã ad tribulationũ patientiã exhoꝛ/ tatur dicens. Surge aquilo et veni au/ ſter Quaſi diceret. ſurgat aqͥlo .i. ven/ tus tribulatõis.⁊ veniat auſter.i.vent ad iutoꝛij ſpũſſancti ſeu diuine cõſolationis perſfla oꝛtũ meum .i.fideles eccleſiel vt fluãt aromata illiꝰ .id eſt.vt ſnauꝰꝰ redo/ leant fideliũ virtutes. Uel Surge aqui lo.·i. infer tribulationẽ vel blandiẽdo vr ꝑſequendo. ⁊c. ſicut gloſa.lel dyabolus poteſto Lauſter dicetek ſercit⸗ teralnt lentol „ eſt worl dicerat lemptat ootr⸗ ſomne ſhoꝛ fütun moce letur⸗ ortül lande lack⸗ leeruc opoſor (Ueni dum pe Nce deadus tucorpe Kid deo figene fumm feoci honor fitri recc Dunſ⸗ maqne hloen Necſi nb, bant phee N N n in ſoein Aſunt pa⸗ ten enic mäczudar dicüinch enmznegt 8deghade lagenenet kepleig Lnurho i bee sſciſan lnintuci ichenmel ineadt miſicnaſi Undätun in pohinr nibtmem Veldiuet gidoanni nius ſön linuicocde roor tmbe ßsom vi⸗ Nlior⸗ un nnin u⸗ nodict 1 öuun loſcls — S =„ 12 S — — S dirxerat rñdentis. ſuper cantices canticomi poteſt dici aquilo qũ teptat ꝑ aduerſitatẽ ⁊ auſter qñ ꝑ pſperitatẽ. Silr ſpũſſanctꝰ diceret᷑ aquilo qñ immittit timoꝛẽ.ſed au ſter cũ accẽdit amoꝛẽ.⁊ ſic de vtroq; pt lit tera intelligi ⁊ remanet eadẽ ↄſtructio ⁊ ĩ tentio littere M LCeoeoapitulum ntum E niat dilect meꝰ in oꝛtum ſuuʒ v Hoc eſt qntum capitulũ hꝰ libꝛi dqð ↄtinet nouẽ ꝑtes. Quaꝝ pꝛima eſt vox ſpõſead ea que ſpõſus immediate Liäig⸗ eccĩa audiuit ſe temptatiõibo ꝓbandã.ipᷣa ꝓuiſioni dilecti nõ ↄtradicit.ſʒ ne ſuperet᷑ auxiliũ ipſiꝰ q̃/ rit.qͥ nõ patitur temptari ſupꝛa id qð poſ⸗ ſumus.Dicit ergo. Ueniat dilectꝰmeuſ in oꝛtũ ſuũ Quaſi diceret.Qui ꝓmiſit ſe futuꝝ mecũ vſq; ad ↄſummationẽ ſeculi. modo cũ magis indigeo eiꝰ pñtia me ↄſo letur ⁊ maioꝛi gra me viſitet.veniẽdo in oꝛtũ ſuũ ⁊ oꝛtũ quẽ plantauit ampliirri gando ⁊ comedat fructũ pomoꝝ ſuoꝛũ id eſt.totũ ſibi vẽdicet.vel comedat ne foꝛ te eruca vel locuſta vel bꝛucus vł rubigo opa ſanctoꝛuʒ vel filios ſpũales deuoꝛet. LUeniat & ad irrigandũ ⁊ ad cuſtodien dum. vel ad ſpaciandũ.vel ad comedẽdũ. Hic aũt eſt notandũ ꝙ h̊ poteſt exponi de aduẽtu xpᷣi ſpũali in mẽte.vel de aduẽ tu coꝛꝑali ad moꝛtẽ.vel de aduentu finali ꝗd iudiciimq Seecuüda pacs Eni in oꝛtũ meũ Hec eſt vox ſpõ v ſie ad ea q ſponſa dixerat rñdentis Quaſi diceret.qð petis iam feci.⁊ ideo veni mecũ in oꝛtũ .ſ.errãtes coꝛ rigendo ⁊ cetera.vt ĩ gloſa. Meſſui mir ram meã cũ aromatibo meis ⁊c..i.marty res cũ ↄfeſſoꝛibo ⁊ omnib alijs.qui fama bonoꝝ opeꝝ ſunt inſignes.ĩ hoꝛrea cele/ ſtia trãſpoꝛtaui. Uel poteſt exponi vt ſit vox eccie pᷣmitiue ad ecciam modernam. Quaſi diceret.Tu inuitas me ſolũ ad po ma que mirram ⁊ aromata.i.martyres et apkos metere ſiue colligere cõſueui. Ho/ die em̃ in ecciĩa colligunt᷑ poma.i.fructus min ꝑfecti.ſʒ tũc in eccĩa pᷣmitiua collige bant᷑ fruct magis ꝑfecti. Melieſt tamẽ becſit vorſpoſi ad ipõſam ꝛc. Sed/⸗ tur. Comedi fauũ cũ melle meo. Come di .i.in coꝛpꝰ meũ myſticum traduxi. fa uum. pi.cetũ ↄfeſſoꝝ.pabulũ luminis.va ſa dulcedinis cũ melle meo li. cum ipſa dulcedine q̃ eos repleui bibi vinum me um.·.i.doctoꝛes ſpũ feruẽteſ.lacrimis flu entes. alios inebꝛiantes cũ lacte meo j.i. cũ infirmis ⁊ debilib ⁊ ſimplicib Ulł dic ſicut gloſa. Sʒ qꝛ iuſtũ eſt vt ſatiato dño famuliin ſecũda mẽſa comedãt ⁊ reficiãt᷑ ideo ſubdit Comedite amici .i.ↄgaude te mihi in ſpũali cõuiuio.hic in prti. Uel CLomedite.ſ.fauũ.i.eloquia mea dul/ cia.ſʒz tñ difficilia. ⁊ bibite .i. facilia.A hocꝓpoſitũ allega verbuz gloſe. Uel dic. KComedite ·ſ.bic dura pᷣceptoꝝ ⁊ tribu⸗ lationũ.vt bibatis in futuro vinũ omniũ ↄſolationũ.⁊ ibi inebꝛiamĩ Juxta dẽm pſalmi. Inebꝛiabunt᷑ab vbertate domuſ tue.⁊ toꝛrẽte voluptatis tue potabis eos. ⁊ ideo hic amici ſʒ in futuro chariſſi/ mi Ulel amici qꝛ amãtes vel amati.ſʒ Lchariſſimi qꝛ care empti KLaaeaertia pars. BSBo doꝛmio Pec eſt voxeccĩe te e pidos exhoꝛtãtis.vt ĩ oꝛtũ ſponſi venliãt ſeipam dans ĩ exemplũ di cene. Ego doꝛmio Quaſi diceret. Nõ ſum tepida.nec ſum toꝛpoꝛi dedita.quia Ego doꝛmio ·.i.exteriꝰotẽplatiõi vaco. ⁊ ab ipetu ꝑſecutionũ ⁊ ſtrepitu actionuʒ ⁊ coꝛꝑali ſolicitudine qͥeſco ⁊ coꝛ meum vigilat .i. rõis t intẽtionis ocułꝰ vigilat. 7 netꝑe qͥetis ꝑ blandicias fallat᷑ puidʒ ⁊ laboꝛat.vl de ſomno coꝛꝑis ego doꝛmio ⁊c̃..i.iuxia vᷣbũ xpᷣi.Spũs qͥdẽ pꝓmptx eſt caro aũt infirma. Cauſam vᷣo q̃re coꝛ ſuũ vigilat ſubdit cum dic. UVox dilecti mei pulſantis Quaſi diceret.Ego volo qui/ eſcere.ſʒ ipᷣe ad laboꝛẽ inuitat. Uñ vox id eſt.inſpiratio dilecti mei facta eſt mi hiad coꝛ meũ qð vigilat pulſantis .ſcʒ vtraq; manu.i.bñficijs ⁊ flagellis.⁊ dicẽ⸗ tis aperi mihi .iſ.auditoꝝ coꝛda. vt ĩtrẽ ⁊ cenã faciã cũ illis ⁊ ipᷣi mecũ.Apoca.iij. Uel vt dicit glo.Et quare h̊ facere debe/ at ſubdit cauſas.qꝛ ſoꝛoꝛ mea .i.cohereſ regni amica mea ſecretoꝝ ↄſcia colum ba mea ſimplexnõ inuida immaculata mea qꝛ in flumine ſanguĩs mei lota. Uetl vt dicit gloſa. Uel ſoꝛoꝛ mea.in incar/ natione amica expaſſione columba j. ex ſpũſſancti receptõne immaculata ..ex baptiſmi lotiöe Sequit᷑. Quia caput meũ Alia cauſa quare dzʒ ſponſa ſurgere „ Expoſitio— . quia caput meũ.i. ego qͥ ſum caput. ſcʒ agel n iaen quãtũ eſt ĩ ob/ ſtinatis abſq; hoſpitio remanet. ⁊ noctur no roꝛi ſeu pluuie noctꝭ exponit᷑ ⁊ cincin ni mei i. capilli criſpi.q ſunt fideles inui cem amoꝛe mutuo colligati. ⁊ xpᷣo capiti coherẽtes pleni ſunt guttio noctiũ ..i.pa tiunt᷑ frigoꝛa ꝑſecutionũ ⁊ temptationuʒ demonũ. Uel dic vt gloſa. Uel moꝛaliteꝛ quia caput .i.clerꝰ abundat roꝛe .id ẽ pelicijs cincinni .i.fideles ſubditi abũ Dant guttis noctiũ.i.ignoꝛãtijs et pctĩs ideo ſure “=“ NDuuarta pars Capituli nti. Xvpoliaui me tunica mea Hec eſt e vyor ſpõſe ſuã obedientiã oñdentꝭ. ſedd iñ timoꝛẽ ⁊ tremoꝛẽ ſuũ decla rantis.vñ quia ſpõſus ſpõſaʒ excitauerat vt de doꝛmitiõe ↄtemplatiõis ſurgerʒ ad ſolicitudinẽ regendaꝝ aĩiaꝝ.iõ ipᷣa nõ ino bsdiens.ſʒ de iniũcto officio metuẽs.rñ/ det dicẽs Expoliaui me tunica.. Uñ tu nica iſta eſt tꝑaliũ eura.vł vita actiua.vł peccatoꝝ macula.Dicit &̊ eccĩa in ↄtẽpla tione exiſtẽés Expoliaui me tunica mea id eſt.oĩbo pᷣdictis renũciaui quõ induar ea ·.i.quõ iteꝝad pᷣdicta reuertar Laui ſczʒ lacrimis cõpunctiõis vel deuotionis vel exultatiõis pedes meos i.om̃e lutũ peccati.⁊ oẽm puluerẽ affectꝰterreni. qͥ/ modo inqͥnabo eos Quaſi diceret.Non otero foꝛꝭ ambulare niſi aut lutũ cõtra/ dam aut puluerẽ. Uel dic cũ gloſa Sʒ quia ſpõſa timoꝛis ⁊ ꝑiculi cauſas pᷣmiſit pſequẽter vigoꝛis ⁊ auxilij rõem inducit. ſcʒ quia dilectꝰ meꝰ miſit manũ ſuã ꝑ fo ramẽ ..Qu aſi diceret.Et ſi ꝑicula egredi endi timeã.tñ in dilecti mei auxilio ↄfidẽt᷑ agam. Naã dileccmeꝰ miſit manũ ſuaʒ . id eſt.vᷣtutẽ ſuã ⁊ auxiliũ ſuũ ⁊ vigoꝛẽ. ꝑ foꝛamẽ timoꝛꝭ⁊ vẽter meꝰ intremuitad tactũ eiꝰ .i.molles ⁊ debiles cõpũctiſũt. NHlige gloſam. Etiõ ſurrexi/ſ.a doꝛmi/ tione ⁊ qete vite ↄtẽplatiuead laboꝛẽ acti ue. vt aperirẽ dilecto meo ſ.pᷣdicando ⁊Ddocẽdo.ſʒ pᷣus cepi facere ⁊ poſt docere Uñ manꝰ mee .i.opa mea diſtillaue/ runt·.i.alijs circũquaq; expᷣſſerũt mir/ ram ·..i.exemplũ amara patiedi ſ̃m gloſã. Vel manꝰiſte pñt dici pᷣlati.qͥ mirrã.id ẽ. vniaʒ debẽt alijs diſtillare.⁊ digiti mei igd eſt. illi q ſubcilioraꝛ ſpũalia pᷣdicãtl ple niſunt mirra ꝓbatiſſima .i.pnia ꝑfectoꝝ vñ mirra pᷣma eſt aſperitas diſcipline.ſe/ cunda vᷣo increpatio doctrine.ſʒ tertia ex ecutio ſnĩe.⁊ iſta eſt mirra ꝓbatiſſima Uł mirra pᷣma eſt pnia peccatoꝛũ.ſcdᷣa pnĩa iuſtoꝝ.tertia pnĩa ꝑfectoꝝ.Pꝛima eſt pꝛo bata.ſecũda ꝓbatioꝛ.ſʒ tertia pbatiſſima. peſſulũ hoſtij mei.i.omne illud qð gr̃e diuine reſiſtere potuit. aperui dilecto meo .i.a coꝛdibo ſubditoꝝpᷣdicãdo remo ui vt itraret at ille declinauerat atq; trãſi erat .qꝛ hic nõ ad plenũ ſʒ exilit᷑.vide glo ſam. ? iõ aĩa mea liquefacta eſt.i.ĩ aquã lacrimaꝝ reſoluta.vł cũ gloſa. Ut .id ẽ poſtq; dileciꝰmeꝰ locutꝰ eſt .Dũ em ᷣuꝰ ſcʒ moyſes locuiꝰeſt.aĩa eccĩe timoꝛe ↄge/ lata eſt. ʒʒ vt dilecꝰ . ſ. deꝰ pr locutꝰ ᷣ. in filio aĩa eccie liquefacta eſt .ſ.ĩ di/ lectionis ferune l DDO uinta pars. NUeeſiui Hec ẽ vox ecciĩe ſine ſpõ/ gꝗq ſe ſpõſum ſuũ querẽtis. Uñ quia ůÿppßga dixerat ſpõſum ab ea declinaſ ſe ⁊ trãſiſſe.ne ipᷣe clare ⁊ plenarie videret Jõ ſubdit ſpõſa dicẽs. Queſini vt ab/ undantiꝰ fruerer dilecto.⁊ ꝑfecte cogno/ ſcerem ⁊ nõ inueni illũqꝛ illa duo rep/ uant᷑ in patria vocaui oꝛõe.intẽtione.⁊ opatione. ⁊ nõ rñdit mihi ·.i.nõ ſe mihi ĩ dicauit.quia coꝛpꝰ qð coꝛꝛumpit᷑ agguat alam. Dz ne deſperarẽ ex abſentia ſponſi Linuenerũt me querentẽ anxie ⁊ curioſe. vigiles .i.pꝛelati doctoꝛes vel pꝛedica/ toꝛes curioſe vigilãtes. qͥ circueunt ciui tatẽ ..i.eccĩam ex officio circũquaqʒ viſi/ tant. Iſti inuenerũt me ..ſ.anxiã ↄſolan/ do. ⁊ curioſam repmendol ꝑcuſſert me. id eſt.magꝭ cõpunxerũt me ad querendũ. ⁊ vulnerauerũt me·/ſ.gladio ſpũs.qð ẽ verbũ dei.i.doloꝛẽ pnĩe intulerũt.lᷣtuler̃t palliũ meũ ].ſ.vt nuda xpᷣm nudũ ſeqrer. omnia relinquere fecerũt. Ul dic cũ glo/ ſa. VUel palliũ poſſʒ ĩtelligi velamen legis veterꝭ teſtamẽti.⁊c̃. M Soerxig prrs O ſuro vos ſilie hierlm ſi inuene/ à ritis dilectũ meũ vt nũcietis ei qa aopwmoꝛe langueo Hec vox ſponſe adoleſcẽtulas alloquetis. Uñ qꝛ id quod a pluribo qu erit᷑ citiꝰ inuenit᷑.iõ ipſa eas hoꝛtat᷑ vt ſpõſum ſuũ ſecũ querãt.vel a gqnq; minoꝛibo reuelat᷑ qdð maioꝛilbv latet. hortatun lmannn ſet imn dilig gloꝛẽſp Brün Jhmn.re 3 Jop. dicitone⸗ cügob. ſanctas 4 tans 4 dileo ctad: ſapet gualis ſerdil Otem lectuot fiſtino ( diuinitat bicine Wor ſncrwe UArb⸗ niliby Vos. hofni ſapien entien loeſti olegen tſublin onnns Dd ſpfirmi Nhbe epe ntelig pnran ſuo een c or Ulne ſe⸗ Urig Inid ni mspo pbnrſſm. lu⸗ goget⸗ dllegs itoreno taig riſi nuego⸗ limgui E Nichf N lbact) c lid eſirſ⸗ 2 Diqni — ſui t⸗ r oo⸗ novo fe, nmone: ſenhi kighet aponi zaro. Anla, nancoi gugni Gioinm Nſentne, auanci, hisd mnn ire. Necic⸗ nenlss ſitvene cocic⸗ vorſone ehoc Mes , 6 bolue⸗ ſuper cantica canticoꝛũ vt.j. Coꝝ. xiiij. Jõ ſpõſa adoleſcẽtulas ex hoꝛtatur vt ſpõſum querãt ⁊ languoꝛẽ ſu um annũcient eidè nõ dicit ꝙ eũ adducãt ſed ꝙ ei nũcient.quaſi ſecura ſit ꝙ ipᷣe qui cm diligit ⁊ qui tantũ diligit᷑ſi ſciret lan/ guoꝛẽ ſponſe non ſuſtineret nec tardaret. Similiter Johᷣ.xj.vbi dicit Wartha ad Ihm. veni ⁊ vide.nõ dic.ſuſcita Lasarũ Et Joh.ij.dicẽ Maria.vinũ nõ hñt.non dicit ↄuerte aquã in vinum. Ara eſt clara cũ gloſa. Vel hec poteſt eſſe vox ad aĩas ſanctas q̃ in celo dilectũ vidẽt ⁊c̃. BSewptima pars Valis . Hec eſt vox adoleſcentu q lan rñdentiũ ⁊ dicentiũ qualiſ id eſt.cui ſpecioſitatis vel ſuaui/ tatis eſt dilectꝰ tuꝰex dilecto ..i.filiꝰ qͥ eſt dilectus ex dilecto .i.ex patre.vñ hoc di cit ad differentiam dilecti qui ex nullo eſt ſcʒ patris.O igit᷑ pulcerrima mulierum qualis eſt dilectꝰ tuꝰ m qð ipᷣe pꝛocedit Lex dilecto ..i.expatre.id eſt dic quał ipſe eſt m diuinitatẽ. Sʒ iteꝝ qualis eſt di/ lectus tuꝰ .ſ.ſᷣm humanitatẽ qꝛ ſicadiu raſti nos vt eũ tecũ queramꝰ Octaua paurrs Ilectus meꝰcãdidus Hec ẽ vox d ſpöõſe adoleſcẽtulis rñdentꝭ et di/ centis. dilectꝰ meꝰ candidꝰ .ſᷣm diuinitatẽ.qꝛ candoꝛ eſt lucis eterne ⁊ ru bicũdus ſ̃ᷣm humanitatẽ.ſcʒ in paſſione vel candidꝰ in natiuitate.? rubicũdꝰ in cruce.vel candidꝰ in domo herodis ⁊rubicũdus in pᷣtoꝛio pilati electuſ ex milibo].i.p omnibo hominibo et angelis. Heb.j.vel quia ſpecioſus foꝛma pᷣ filijs hominũ caput eꝰ ..i.diuinitas vł diuĩa ſapiẽtia auꝝ optimũ .i.omni alteri ſapi entie incõparabilis.ſicut auꝝ alijs metal lis eſt incõparabile. come eiꝰ .i.cogitati ones eiꝰ ſicut elate palmaꝝ .i.alte.recte. ⁊ ſublimes.ideo elate .i.alte. nigre q̃ſi coꝛuus .i.humiles ⁊ mũdo deſpicabiles Uell come ſunt humane fragilitates ⁊ infirmitates que caput xpᷣi.i. diuinitateʒ velabant Oculi ei .i.dona ſpirituſſcti. ⁊c.pſequere ſicut gloſa.Uel oculi iſti pñt intelligi doctoꝛes vel pᷣlati.qͥ colũbis cõ/ parant᷑.vt ſupꝛa pᷣmo capitulo Gene ip/ ſius Iſte gene ᷣm gloſam ſunt modeſtia ⁊ pietas xpᷣi.⁊ dic vt gloſa. Zabia eius id eſt. verba xpᷣi.vt gloſa diẽ. Clel duo la⸗ bia duo ſuntteſtamẽtal Manus eb .i. tutes tpᷣiopatiue. que fuerũt toꝛnatileſ id eſt.in nullo repᷣhenſibiles.ad om̃e opꝰ bonũ volubiles auree ꝑ charitatẽ. ple ne iacinctis .i.operibo virtuoſis ⁊ pᷣcioſ. vel dic cũ gloſa. Venter eiꝰ eburneus. id eſt.humanitatis fragilitas.ſicut gloſa. crura eiꝰ .i.apoſtoli vel alij foꝛtes eũ ſu ſtinentes.⁊c.vel dic ſᷣm gloſam alit᷑.⁊ vi/ de Species eiꝰ vt libani .i.vniuerſaliſ- decoꝛ.vel vniuerſa mebꝛa. vide gloſam. IJðe eſt candoꝛ lucis eterne.ideo libanus qui candidꝰinterpᷣtat᷑ipᷣe eſt mons in ver tice omniũ montiũ.⁊ inter oẽs altiſſimus Buttur illiꝰ ſuauiſſimũ .internꝰ ſapoꝛ. dic vt gloſa. Finaliter cõcludit. Talł eſt dilectus meꝰ quem ego diligo. ⁊ ipᷣeeſt amicꝰ me quia ipe me diligit. vł cũ glo ſa. O filie hieruſalem . Et ideo quera/ mus eũ vt dii· Vo abijt Uorx eſt adoleſcẽtulaꝝ qꝗqͥ reſpõdentiũ ſponſe et dicentium. Ouo abitt dilectꝰ tuꝰ qñ pñtiaʒ ſuã ſubtraxit O pulcerrima mulierum. quo dilectꝰ tuꝰ declinauit ..QOñ vbi ſole/ bat inueniri.nõ ampliꝰinuenit᷑ Abijt er/ go a ſyna goga ⁊ declinauit ad gẽtes.Dic ergo nobis.quo abijt ⁊c. ⁊ queramꝰeum tecũ qꝛ ſine ↄſoꝛtio eccĩe nõ recte querit᷑ xpᷣs.ideo nec inuenii CLapitulum ſetum· Jlectus meꝰ Hoc eſt ſextũ capi/ d tulũ hur libꝛi ↄtinẽs ſeptẽ partes ODuaꝝ pma eſt voxeccie ad q̃ſtio nem adoleſcẽtulaꝝ rũdentiſ. Querebant em̃ pus quo abijt ⁊c̃ Nũc vero ipᷣa rñ/ det. dilectꝰ meꝰ ⁊c]oñdens ꝑ h̊ dilectuʒ ſuũ in ſeipᷣam deſcẽdiſſe.qꝛ ipᷣa eſt oꝛtꝰ.vt ſupꝛa patet. dic cũ gloſa. ⁊ ideo vidẽs ſpõ ſa quãtũ ſpõſus in hoc oꝛto delectetur ait Ego dilecto meo ſupple in me ⁊ in alijs locũ pᷣparo ⁊ dilectꝰ meꝰmihi j.ſupple lo cum pᷣparat receptiõis apud ſei qui paſci tur inter liliiq MM Secũda pars Ullcra es Hec eſt vox ſpõſi.ſpõ/ p ſe ⁊ adoleſcẽtulis q̃rentibo aſſiſtẽę// tieo. eaꝝq; deuotis affectõibo rñdẽ tis.vide gloſam. Rñdet igit ſpõſus ⁊ ſuon ſa m cõmendat dicẽs Pulcra es .l. deſt iͤ⸗/ derio q̊ me queris.ſm gloſaml ⁊ ſuauis/ ſcʒ eloquio q̊ alias adoleſcẽtulas ad me qᷓ rendũ inuitas. ⁊ decoꝛa .ſ.bonis oꝑib⸗ exter. Uel pulcra es in aſpectu. ſuauiſ in affectu.⁊ decoꝛa ĩ effectu ſicut hierlm terribilis .i.nõ minꝰ in tua pulcritudine admirabilis q; fuit hierłm.i.pᷣmitiua ec/ cleſia aſſumpta de iudeis.hic em̃ loquit᷑ ſpõſus ð eccia aſſumpta ex gẽtibo. Ul dic terribilis .ſ.hereticis impijs ⁊ ꝑuerſis. Vel dic terribilis .ſ.exmultis. Pꝛimo ex numero ⁊ foꝛtitudine bellatoꝝ. Secũ do ex lõgo exercitio ⁊ laboꝛe armoꝝ.Ter tio ex 3elo ⁊ vnanimitate pugnatoꝛum. Quarto ex pᷣſidio ⁊ defenſione angeloꝛũ. ⁊ qð plꝰeſt ex pñtia ⁊ aſſiſtẽtia regis xpᷣi.qͥ ꝓmptus eſt ad ꝓtectionẽ ſuoꝝ ſubditoꝛũ. ⁊ ideo nõ miꝝ ſi ſit terribilis.qꝛ etiã ipᷣa ẽ Lvt caſtroꝝ acies oꝛdinata . Habuit eniʒ Diuerſas acies. In pma xpᷣm regẽ cũ cetu apoſtoloꝝ. In ſecũda exercitũ martyruʒ robuſtoꝝ. In tertia cumulũ ſanctoꝝ con feſſoꝝ. In quarta tꝑe antixpᷣi habebit de omnigenere electoꝝ Sʒ pꝛochdoloꝛipᷣa nũc habet in medio iſtaꝝ acieꝝ.turbã ma gnam.pluriũ inualidoꝝ Quia vᷣo ſpon ſus dixerat. pulcra es .ſ.ex voluntate et deſiderio q̊ me queris.ſᷣm qð dicit gloſa. ideo nũc vt deſiderio querẽdi moderatio nem ĩponat:ſubdit. Auerte oculos tu/ os a me vbi nõ deſideriũ cognoſcẽdi.ſed curioſitatẽ inqͥrendi vituꝑat.ꝓ quo vide glo. Igit᷑ auerte oculos tuos qͥa ipᷣi me auolare fecer̃t.i.nõ ex toto tuo deſiderio abeſſe volui qꝛ oculi tui .i.intẽtio ⁊ affe ctio ad te me auolare fecerũt qͥ em̃ pᷣus abiüt ⁊ declinauit.nũc auolat.ſ.vt auidiꝰ requirat᷑.vt gratiꝰ recipiat᷑.vt cautius cu ſtodiat᷑vt curioſiꝰ cõpeſcat᷑.vt ſubditꝭ im pendat᷑.vt ardentiꝰ diligat᷑xpᷣs em̃ q̃ren/ tib eũ nõ deficit.ſʒ plerũq; dũ abeſſe cre/ ditur pᷣſens exiſtit. Ideo ipᷣe dicit. Queri te ⁊ inuenieeis Lertia prs Avypilli tui ⁊c· Hec eſt vox ſponſi c ſpõſam cõmendantis. Uñ ſiẽ di/ cilt gloſa.ne eccĩa grauiter ferret ꝙ a dilectiõe dilecti ſuſpẽditur. Ideo ſequi tur deſcriptio eiꝰ. In qua aſſimilat᷑ illi p/ mitiue ecciĩe hierłm. de qua nõ eſt dubiũ. q̃ͥn amica dei fuerit. Uñ ſciendũ tripli cem foꝛe ecciam. Pꝛima fuit eccłia pꝛimi eiua de iudeis.que hieruſalẽ vocat᷑. De/ cunda fulit eccĩa pᷣmitiua de gẽtibus Ter tia erit de collectõe iudeoꝝ ⁊ gentiũ.⁊ erit tunc plenitudo eccĩe.que nõ erit quouſq; reliquie iſrael ſalue fit Secũdo ſcien/ duz ꝙ hic repetunt᷑ ijdẽ verſiculiqͥ ſupꝛa poſiti ⁊ expoſiti ſunt.vſq; ibi. Sexagin/ ta.⁊ ideo pᷣcedentia exponant᷑ vt pus Et verſus Sexaginta ⁊c̃.exponat᷑ ſicut gloſa docet. ⁊ bñ Adoleſcẽtule aũt quaꝝ ñ eſt numerꝰ ſunt incipiẽtes vel fragiles vł ci ues celeſtes ſᷣm gloſam. Una eſt quare vna vide gloſam colũba ꝓpter ſimpli/ citatẽ.fecunditatẽ.mãſuetudinẽ.⁊ amoꝛꝭ inſeꝑabilitatẽ. GBis aũt ðꝛ vna ꝓpter vnita tem fidei.⁊ vnitatẽ charitatꝭ ꝑfecta l.qͥa ꝑ dilectiõem q̃ eſt legis plenitudo ↄſũma ta.vel qꝛ iã capiti ſuo xpᷣo vnita. vna eſt matri ſue Hec mr eſt gra.cũ qua.ꝑ quaʒ ⁊ ex qua vna eſt.vel eſt celeſtis hieruſaleʒ. que mat᷑ eiꝰ ðꝛ.qꝛ eã generat.nutrit.amat ⁊ cuſtodit.nã om̃e donũ ꝑfectũ deſurſum eſt.cũ qua vna eſt .ſ.vnitate amo?ꝭ. ele cta genitrici ſue Hec genitrix eſt eccia pᷣ mitiua de iudeis.q̃ eã in fide genuit. cuiꝰ electa ðꝛ.qꝛ ipᷣa multas ſpurias ſimul p/ duxit.Eſt aũt ſumma hułꝰlr̃e.qꝛ eccia p/ mo cõmendata eſt exſue pulcritudinis de ſcriptione capilli ⁊c Secũdo ex ſui ma gnifici ſtatꝰ declaratõne ſexaginta ⁊c̃.. Tertio ex ſuoꝝ membꝛoꝝ vnitate ⁊ perfe ctione vna eſt ⁊c. Quarto cõmendat᷑ ex intuentiũ admiratõne viderunt ⁊c... Ubi notandũ ꝙ filie ſolũ vidẽt ſpõſaʒ quia oĩs gloꝛia e ab intus eſt.oculi autẽ ſtultoꝝ in finibo terre.qͥ interioꝛa eiꝰ nõ at tendũt.tũ quia viſum habẽt ad terrena to taliter intentũ.tũ quia luminoſitas ſpõſe viſum eoꝝ excecat. Jõ ðꝛ. Viderũt eam filie ſyon ⁊ beatiſſimã pᷣdicauerũt.bcatã ex diuitijs ſpũalibo.beatioꝛẽ ex ſuis gene/ raliba.ſʒ beatiſſimã ex ſpõſi amplexibo. et regine ⁊ ↄcubine laudauerũt eã Licet eĩ ſole filie vᷣe videãt ſpõſam.tñ tam regine q; Scubine .i.tã boni qᷓ; mali laudãt eã. ſʒ iſte ſicut veri teſtes.ille o ſicut hyſtrio nes. Moꝛaliſa hlY„ocic. Quarta pars =JMM Ue eſt iſta q̃ ꝓgredit᷑ quaſi auro/ q ra ↄſurgẽs ⁊c. . Hec eſt vox ſyna goge admirãtis. Ipᷣa em̃ ĩ nouiſ/ ſimis tꝑibo vidẽs ecciam de gentib ꝑ to/ tum oꝛbẽ exteſaʒ inde cõpũcta ⁊ admirãs guroꝛe otritis liinpt triarch bentaſ faino maſan⸗ opan inmoꝛt ſaccliſ atror gotich V d N Eſte. hith⸗ des4 lauſa⸗ ſn n. dulcec Alin⸗ ſunge⸗ vtvid⸗ 1ſdie ſinpa Plede a ii dicyt tla Et nto fnefe tmaitio kande mmnae digi nſi an ſönt tgulan Wn KhnbDer mürait ngonſg lhſin, fan R minue⸗ Ulſienge tgnuri iglest ek honn ſnpl⸗ .tanoy womi Uemn i Ndddim n yuc nan bicnſde⸗ Numami nüdefnun lemno d mickai5 ammn as vſl, igtainb/ munsde iho⸗ oalui nnnchit Vemmtn gino h Hoitan rit bena isane⸗ guhe Uas n tege ndirei⸗ auhrro aſioono/ trorhin ſjiwuß/ lirelo/ te J Oueeſt ꝛc ſuper cantica canticoꝛũ ait. Que eſt. ⁊ꝛc. UVbi notandũ qꝙ cõpat᷑ AQAuroꝛc.lune ⁊ ſoli.Auroꝛe in penitẽtibo⸗ tritis. Aune in ſecularibo ⁊ actiuis. So li in ꝑfectioꝛibo ↄtẽplatiuis. Vel ðꝛ auro raopter lumen ſciĩe.Luna ꝓpter ſplẽdoꝛeʒ gre. Sol ꝓpter lucẽ głie.UVel auroꝛa ĩ pa triarchis.luna in ꝓphᷣis.ſol in apłis. Iteʒ be.ata vᷣgo fuit auroꝛa in annüciatiõe. lu/ na in ↄceptiõe.ſol in aſſumptõe. Itẽ ani/ ma ſancta cõparatauroꝛe in oꝛõe.lune in odgpatiõe.ſoli in ↄtẽplatiõe.Uel eſt auroꝛa in moꝛſ termino.luna in purgatoꝛio. ſol in celi ſolio.Dicit᷑ autẽ ecciĩa terribilis vt caſtroꝝ acies oꝛdinata. maxime pter tꝑs antixpᷣi qñ erit crudeliſſimus ↄflictꝰ. Vel vàvät gloſa Nuinta pre Eſcendi in oꝛtũ nucũ Hecẽ vox d cõſſiad pdictã qſtionẽ rñdentis. Vnñ ſna goge admirãti ⁊ querẽti eeſt ⁊c]rñdet ſpõſus. deſcẽdi.⁊c. Eſt aũt rñſio indirecta.qꝛ queſtionẽ ñ ſol uit. ſʒ laudibs ſpõſe in q̃ſtione expᷣſſis.lau des alias ſuꝑaddit cõparãs eã oꝛto ꝓpter cauſas alias dictas.ſʒ diẽ oꝛtũ nucum Ffm vnã lr̃am.qꝛ extra amaritudo. interi dulcedo Deſcẽdi igit᷑ in oꝛtũ meum . vel in oꝛtũ nucũ ſm aliã lr̃am.i. eccle/ ſiam gentiũ. ⁊ iõ ipa nũc ꝓgredit᷑⁊ aſcen/ dit. Quare vo ipᷣe deſcẽdit cauſaʒ ſubdit. Lvt viderẽ ⁊c̃.poma ↄualliũ j..i.doctoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes hũiliũ ſi floꝛuiſſʒ vineai. ſi ꝑ pᷣdicatiõem doctoꝝ eccĩa initia bone vite dediſſet. ⁊ germinaſſent malapuni/ ca.·.i.fructũ bonoꝝ opeꝝ ꝓduxiſſent. Vkł dic vt gloſa Z Serxta pars Eſciui h̊ eſt vox ſynagoge ſuã ce n citatẽ ⁊ ignoꝛantiã accuſantis ⁊ ex cuſantis.⁊ dic. Neſciui ..ſ.pꝛedi cta. Et cauſam ſubdit. aĩa mea li.aialis ratio ↄturbauit me ..i.excecauit ⁊ igno/ rantẽ fecit.ſꝓpter hypocriſim phariſeoꝛũ traditiones ſcribaꝝ.auariciaʒ ſacerdotũ. ⁊ ambitionẽ pᷣncipũ.⁊ iõ ꝗꝓpter ãdrigas aminadab pᷣdicta em̃ fuerũt quattuoꝛ q̃ dꝛige q̃ xᷣm ad moꝛtẽ traxerũt.⁊ ſunt q̃ dꝛige aminadab ..i.pꝓplłi volũtarij.ad moꝛ tem xpᷣi. Aminadab em̃ interpᷣtat populꝰ ſpõtaneꝰ. Populꝰ g iudeoꝝ ſpõtanee ſine cauſa iuſta xpᷣm crucifixerũt.dimittentes boarrabã.⁊ hec fecerũt ꝓpter q̃ttuoꝛ cauſai pᷣdictas.vt patet ĩ euãgelio.⁊ iſta fuit can ſa ignoꝛãtie ⁊ ccuatis ſenagoge iudeoꝛũ Uel dic Neſciui .ſ. ppdicta ⁊c. ſʒ anima mea ↄturbauit me .i.cõpuncta ſum. ꝓ/ pter qdrigas ⁊c i ꝓpter pdicatiõʒ qttuoꝛ: euangelioꝝ xpᷣi.⁊ ad ̊ vide gloſam ð eptima prs Euertere .. Hec eſt vox xp̃i vel ec r leſie:ſynagogã iudeoꝝ vta falſi⸗/ tatis cecitate ad fidei ⁊ veritatꝭ cla ritatẽ reuertat᷑ exhoꝛtatis.Quaſi diceret. Tu ↄfeſſa es tuã tarditatẽ ⁊ cecitatẽ.ſʒ ni hilominRreuertere ſunamitis .i.capti/ ua. ſcilicz. ſub ignoꝛãtie cecitate ſub legis grauitate. ſub intelligentie ſenſualitate. ſub cuiuſſibet poteſtate. Et quare di/ cit quater reuertere.vide gloſam.vt intue amur te .id ẽ.vt tu me videas ⁊ ego te ⁊c̃. Coapitulum ſeptinmi Uligd videbis Hoc eſt capituluʒ q ſeptimũ hui libꝛi.qð ↄtinet qnq; ptes. Quaꝝ pma eſt vox ſponſi ad ſpõſam ecciam de gẽtibo alloquẽtis.vnde qꝛ ipᷣa pꝛius dixerat ſynagoge reuertere ⁊c̃ .. Jõ ſpõſus dic ei. qͥd videbis ⁊c .q̃/ ſi diceret. Tu mõ doles de cecitate ſyna/ goge./ ꝓpter qð ipᷣam exhoꝛtarꝭ dicens. re uertere ⁊c..ſʒ cito videbis ea quaſi cho ros caſtroꝝ .⁊ iõ ↄſolaberis. Uidebis ãt eã q̃ſi choꝛos caſtroꝝ i.ad ſpũalia bel/ la paratã. Cõparaĩ aũt eccia choꝛis ꝓpter tꝑs pacis.in qͥ deꝰ auctoꝛ pacis debet glo rificari ⁊ laudari.ſʒ etiã cõparat᷑ caſtris p pter tꝑs belli.in q̃ dyabolꝰ auctoꝛ tẽptati onis dðz foꝛtit impugnari. Uel caſtris cõ/ parat᷑.qꝛ oꝛdinatas hʒ acies.vnã ↄtinẽti/ um.aliã ↄiugaton Secuda pars H Vam pulcri ſunt ⁊c̃. Hec ẽ vox q ſpõſi illã ecciam q̃ ex iudeis ⁊ gen tibo futura eſt nouiſſimis tꝑibꝰ cõ mẽdantis. Uñ dic qᷓ; pulcri ſunt greſſꝰ VUbi ſciendũ ꝙ greſius eccĩe h̊ dicũtur oꝑa ⁊ ꝓfect eccie in agẽdo ⁊ patiẽdo Tlel greſſus dicunt᷑ actꝰ p̃dicatõis.qͥ pulcri di cunt᷑ in calciamẽtis .i.in exẽplis apłoꝝ ⁊ ſanctoꝝ. Uel greſſus pulcri ĩ calciam tis .qꝛ greſſus iõ pulcri.qꝛ pedes pulcri. id eſt.doctoꝛes ⁊ pᷣlati.qͥ coꝛpus ſuſtinent Quoꝝ pulcritudo eſt.pꝛimo vt ſint recti. ſecũdo ampli.tertio dilatati.qrto mundi Recti ꝑ iuſticiaʒampliꝑ ſapiam.dilatati 3 KrH bonã famã.mundi per vitam ſanctam. ücture feminũ tuoꝝ.i.vnio ⁊ cõcoꝛ/ dia duoꝝ ppłoꝝ in vna fide ⁊ caritate.erit Lſicut monilia .i.erit vnitiſſima ⁊ indiui ſibilis q̃ fabꝛicata ſunt manu artificqꝛ ſolꝰ ille artifex hãc vnionẽ fabꝛicauit.qͥ fa bꝛicatꝰ eſt auroꝛã ⁊ ſolẽe.⁊ h̊ ſolũ nouit q̃/ re hec iũctura vſq; ad finẽ ſeculi retarda/ ta fuerit.vide gloſam. Umbelicꝰ tuꝰ cra ter toꝛnatilis Iſte vmbelicꝰ ẽ infirmitaſ noſtre moꝛtalita. vide gloſam. Uel vm belic?ꝰ pñt dici doctoꝛes infirmioꝛes ⁊c̃.qͥ nunq; indigẽt pocuł.qꝛ nõ ſolũ vaſa ſʒ fontes ſunt aqua ſapie ſcaturietes. Ue/ ter tuꝰ .i.copia ppłi xpᷣiani ſicut aceruus triticiqꝛ in imo pᷣceptoꝝ multi ſunt.ĩ al to vᷣo oſilioꝝ pauci vallatlilijs .i.vᷣtuti bus.Aceruꝰ aũt ideo ðꝛ.qꝛ grana.id eſt.fi deles abſq; palea ĩmediate ſeſe ↄtingunt Pꝛo moꝛalitate vide gloſaz Duo vbe ra Iſte verſiculꝰ ſupꝛa in q̃rto ca.a.habi tus eſt.iõ exponat᷑ vt ſupꝛa. Oculi tui. Duo oculi ſunt ꝓuiſoꝛes ſpũaliũ ⁊ tꝑali/ um. ꝗ erũt ſicut piſcine ..i.multas aqs ſa pietie ↄtinentes in eſebon j.i.in cingulo meroꝛis.ſ.tꝑe antixpᷣi. q̃ ſunt in poꝛta fi/ lie multitudinis .i.ecciĩe que eſt filia mul titudinis.ꝛ ex duob ppłis generata.Di/⸗ cunt᷑ aut piſcine eſſe in poꝛta filie multitu dinis. qꝛ nemo ingrediet᷑ in multitudine xpᷣianoꝝ niſi qͥ biberit ex hac aq̃.vel niſi qͥ de ꝗqqᷓ baptiſmi renat? fuerit. ⁊c. NHaſus tiiꝰ ..i.cetꝰ pᷣdicatoꝝ. qͥ ſpũm vite miſtrãt: eccĩe.⁊ fetoꝛes peccatoꝛum odoꝛeſq; vᷣtu tum pꝛudęeter diſcernũt.hi ſunt ſicut tur ris libani .qꝛ eminẽtioꝛes ceteris.refugi um infirmis.foꝛtes vᷣtute .fundati in liba no monte.i.in xpᷣo.vel turris libani.q̃a ꝑ ſapiam alti.⁊ ꝑ vite mũdiciam candidi. Lq̃ reſpiſcit damaſcũ ..i.ↄtra malos ⁊ ꝑ uerſos.ↄtra q̊s pᷣdicatoꝛes ⁊ doctoꝛes re ſpiciũt. Uide gloſam ð damaſco Caput tuũ vt carmeł? Carmelꝰ eſt mons altꝰ et pinguis.qͥ ſciẽtia circũciſionis interpᷣtat᷑. Caput aũt eccie eſt ſenat apłoꝝ vel cetuſ pᷣlatoꝝ.qͥ debet eſſe altꝰ excellẽtia vite ſan cte.⁊ pinguis fructuũ ſpũaliũ fertilitate. 7 nõ tantũ carnis.ſʒ ſiłr ⁊ coꝛdis circũciſi onis ſciam in ſe ⁊ in alijs exercere. et co/ me capitis tui. come ex capitenaſcentes ⁊ ipᷣm oꝛnates ſunt clerici.qͥ pꝛelatis aſſi/ ſtunt.qͥ debẽteſſe ſicut purpura regis. MV . id eſt. ip̃is pᷣlatis debẽt eſſe qi oꝛnamentũ regale.⁊ debẽt eſſe iuncti canalibꝰ.id eſt ipᷣis doctoꝛibo ⁊ pᷣlatisↄiũcti.ſ.vite ſancte confoꝛmitate. obedientie pꝛomptitudi/ ne.adiutoꝛij efficacitate.De purpura dic Tertia prrs. LUlam pulcra es. Hecẽ vox ſpon q ſi.qͥ hucuſq; ſpõſaʒ ſuã ad laboꝛee inuitauit ⁊ eã magis in laboꝛibus cõmendauit.nũc aũt poſt duoꝝ pploꝝ cõ iunctionẽ ⁊ poſt certamĩs laboꝛẽ.ſpòſus ſpõſam ſuã vacantẽ celeſtib delicijs recõ mendat dicẽs. q; pulcra es fide deco/ ra ope chariſſima in delicijs .i.chariſ ſima dño tuo.ex h̊ ꝙ celeſtibꝰ vacas deli/ cijs.ſᷣm gloſam. Statura tua aſſimila/ ta eſt palme ..iõ palme cõparat᷑ eccĩe ſta/ tura.vel aĩa q̃ͥ celeſtes diuitias pᷣguſtauit qꝛ totũ in celũ erigit᷑.⁊ ad terrena deſpi/ cit incuruari.De palma vide gloſam. Et vbera tua botris.Que ſint vbera eccie ſuperi dictũ eſt botri autẽ vini ſunt vaſa.? vbera vaſa ſunt lactis. Ubera ergo ⁊ botri ſunt pᷣlati.qꝛ ⁊ lac ꝑuulis.et vinũ ꝓuectis ꝓpinãt Dixi aſcendã Qua ſi dicat ſpõſus.ꝙ tales habes doctoꝛes ñ eſt tui meriti ſʒ mei doni.qꝛ dixi lid eſt. ab eterno diſpoſui. aſcendã in palmã ..i. in ecciam.quã ipᷣe pᷣus palme cõparauit. ⁊ in quã aſcẽdit.dũ ꝑ gram ⁊ amoꝛẽ ⁊ per nature vnionẽ in ipᷣam intrauit ⁊ e ſeca put fecit. Uel in palmã .i.in crucẽ.cuiꝰ ꝑs de palma fuit ſ̃ᷣm gloſam.⁊ appꝛehen/ dam fructꝰ eiꝰ .qͥ fuerũt ꝓpꝛij coꝛꝑis glo/ rificatio.humani generꝭ redẽptio.antiqͥ pentis ligatio.⁊ redẽpti hoĩs ſaluatio.s ita foꝛtiter appꝛehẽdit vt nullo modo deci dere poſſint. Et erũt vbera tua ſic̃ botri vinee .i.dulces ſicut botri vinee.nõ ama ri vt hedere.i.ſynagoge.Uide gloſam et odoꝛ odoꝛis tui ſic odoꝛ maloꝛũ .i.odoꝛ fame tue.vel odoꝛ odoꝛis .i.fama pᷣdica tionis ⁊ laudis ſicut odoꝛ maloꝝ .id eſt ſicut odoꝛ fructuũ ꝑfectoꝝ.nõ ſicut odor folioꝝ verboꝝ. Buttur tuũ .i.doctoꝛes tui.vel pᷣdicatio tua ſic vinũ optimũ .ſ. coloꝛe.odoꝛe.ſapoꝛe.⁊ vᷣtute pᷣcellens di gnum dilecto .i.xpᷣo ad potandũ &ps em̃ libeter calicẽ paſſionis bibit ⁊ alijs ad potandũ poꝛrexit.vñ ſequit᷑.nõ ſolum vi num illud eſt dignu dilecto. ſed etial la airto laamn e umppt me. Ni neraſu raam wani mihig lendo. N glog ſidic tarc⸗ Ven dian. lengi nier⸗ leca,/ mnuogo lcolene leſt t aſccie diſort Didenn ſignadt ſoꝛesf ſequik ca i dabot Dabo ſſinp orryn Heret lunſup ſſent lemio lege hplire n nnertä b icck nſungte ndi, mn tipprſon ulhbores borbns ord ,ſos lesn dero, ſonde uſind licieſ söguſut rmn depn Goan E twhenaei vin it a. en Mdi ingiſt nit 1 nci/ 1 apte erget toane ſolunois onothd nuſihu inu tinni con Liun mßlia r ich ſontoor idones Opeind ns 1 nci rtſe 6ſunn ui ſuper cantica canticoꝛũ bijs i.p̃ᷣconib e vt Pauloj ⁊ detibo li. attritoꝛibo ſacre ſcripture.vt Auguſtino. Lad ruminandinin . —Rh NDuarta pars Go dilecto . Bec eſt voxecciead e ſynagogã.Quaſi diceret. Michi credite ⁊ ↄuertimĩ ad ſpõſum me um xpᷣm.qꝛ ipᷣe vos libent᷑ recipiet.ſicut ⁊ me. Hã l ego pus exul pauꝑ ⁊ nuda con uerſa ſum ad eũ.⁊ ↄiũcta ſũ dilecto meo ⁊ ad me facta eſt ↄuerſio e carnẽ hu/ manã aſſumẽdo.meã penuriã adiuuãdo. mihi gram conferendo.et gloꝛiam ꝓmit/ Quinta pars S Eni dilecte mi. Hec eſt vox ſpõ vy ſe. qꝗᷓ certificata ꝙ; iudea cõpuncta obedliet ⁊ ↄuertet᷑tpᷣ gaudio ſpõſũ alloquit᷑ ⁊ dicit Ueni dilecte mi Qua/ ſi diceret. Certa ſum ꝙ iudea licet nimis tardet.tñ finalit᷑ ↄuertet᷑ ⁊ iõ veni mecum vtl egrediamur ia grũ ..i.vt tu ⁊ ego egre Diamur ĩ illos iudeos qͥ adhuc arãdi ⁊ co lendi ſunt.? cõmoꝛemur ĩ villis .i.ĩ no/ uiter ↄuerſis.in qͥbeſt cõmoꝛandum do nec ad ꝑfectiõem ꝑueniãt. Mane ſurga mus ad vineas .i.ſtudioſe laboꝛemꝰ ad excolendũ.fſouendũ.⁊ nutriẽdũ vineas id eſt. vᷣtuoſos ad dñm ↄuerſos.Etqꝛ ali ud faciendũ eſt vinee nondũ floꝛeti.aliud dũ floꝛet.⁊ aliud dũ fructificat.iõ ſubdit. videamꝰ ſi floꝛuit vinea .i.ſi aliq̃ bona ſigna vᷣtutis ↄfeſſionis ⁊ fidei appareãt ſi ſloꝛes fructꝰ parturiũt .i.ſi bonũ ꝓpoſitũ ſequit᷑opꝰ bonũ. ſi floꝛuerũt malapuni/ ca..i.ſi foꝛes ꝑfectũ fructũ deder̃t. Ibi dabo tibi vbera mea .i.pᷣlatos⁊ doctoꝛeſ Dabo nõ ſolũ ad lactandũ vl ↄtractãdũ. ſʒ ſimplicit᷑ dabo etiã etiã ad lacerandũ ꝑ martyriũ ſi opꝰ fuerit Wandragoꝛe ⁊c̃ Hec eſt herba qpfunde radicat᷑ in terra.⁊ paꝝ ſuꝑeminʒ.hʒ tñ pomula rubea ⁊ odo rifera.⁊ ſignat iudeos ⁊c̃. qͥ dederũt odo rem ĩ poꝛtis nr̃is .i.in ſacramẽtis. Ideo egrediendũ ⁊c̃ ̃m h̊ expone. UVbł expo/ ne Mangdragoꝛe Ji.vᷣtutes poꝛte i. apłi ⁊c̃.ſicut gloſa L Lapitulum octauũ MU Uis mihi det. Hoc eſt octauuz q⁊vltimũ capitulũ hui libꝛi quod otinet octo partes.Quaꝝ pꝛima Em gloſam eſt vox ſynagoge.vũ introdu/ citur hic iudea inſpirata iam ⁊ edocta.et ſummo deſiderio deũ querẽs.ideo dicit. MNuis mihi det ⁊c . Uel ſm aliã gloſaʒ eſt vox eccĩe de gentibo.xpᷣi incarnatiõem recoletis.que ipᷣam incarnatiõem tã fer/ uenter amplectit᷑.vt ipᷣam ð nouo fieri de ſiderare videatur dicẽſ. Quis mihi det id eſt dei filiũ fratrẽ meũ .i.vt ſit frat᷑ me us.cõmuniõe naturel ſugentẽ vbera ma/ tris mee id eſt. virginis beate.que mater ne pietatꝭ viſceribo totã ecciam fouet ⁊ nu trit. Ul mater eccĩe fuit ſynagoga.Et no tanter dicit᷑ det.quia ſola charitate filiꝰda tus eſt nobis. Itẽ bñ dicit te.qꝛ ad filium loquit᷑excludẽdo patrẽ ⁊ ſpũmſanctuma noſtre infirmitatis ſuſceptiõe. vt inueni am te .i.cognoſcã te ſ̃ᷣm naturã humanã Lfoꝛis quia intꝰ ſᷣm diuinitatẽ nulli fas eſt ipſum ad plenũ cognoſcere Uł foꝛꝭ id eſt.nõ incluſum in ſinu patris.ſʒ cũ ho minibo cõuerſantẽ. Ubi nota gloſam. et deoſculer te .i.facie ad faciẽ videã.⁊ oꝛe ad os loquar. Uel expone vt in pꝛincipio libꝛi. ⁊ iam me nemo deſpiciat cum ap paruerit me eſſe ſoꝛoꝛẽ reginã ⁊ ſponſam Olim em̃ deſpecta fuit. cum abhoꝛrebat mũdus diuinitatẽ in homĩe ⁊ vitã in moꝛ tuo floꝛuiſſe.Et ſic de ſimilib. Appꝛehbẽ dam te Quaſi diceret.Si detur mihi te ſic oſculari.etiã ſi velis effugere nõ dimit tam. ſed Appꝛehendã te amoꝛis cõiun/ ctione ⁊ ducã te in domũ matris mee . id eſt.ĩ multitudine iudeoꝝ. ⁊ ĩ cubicunlũ' genitricis mee .i.in ſecretariũ ſanctoꝝ.ſ. celeſtẽ hierim Ibi me docebis .i.te mi/ hi manifeſtabis. ⁊ dabo tibi poculum ſ. id eſt.faciã te delectari.Quaſi diceret TCu augebis mihi gratiaʒ ⁊ gaudiũ.⁊ ego au gebo tibi ſeruitium.quia dabo tibi pocu lum ex vino cõdito ſid eſt.ſeruitium faci/ am tibi ex vino bonoꝝ operum inebꝛian/ te pꝛe gaudio.⁊ condito diuine gratie au/ xilio. muſtum maloꝝgranatoꝝ meoꝝ id ẽ.inebꝛiari.exhilarari.⁊ calefieri te faci am in ſanguine martyrum. Muſtũ enim calidius eſt vino.⁊ citius inebꝛiat ⁊c. ¶Le ua eius ſub capite meo ⁊c̃]. Hoc expone vt ſupꝛa. Uel dic Leua lid eſt. ſue hu/ manitatis cognitio ⁊ dextera .i.diuini/ tatis clara viſio. Adiuro vos filie hieru end aie verſus expoſitus eſt ſi upꝛa. ideo dłeatur vt pꝛius.ſicut ⁊ de Feedents quaſi iam ↄuerſa admirantis et dicentis. ODue eſt iſta Quaſi diceret. Que ẽ hec que aſcendit de deſerto .id eſt.de pꝛioꝛi excecatione. delicijs ſpiritualib afflu/ gitur. ⁊ a quo in omni tribulatione fulci/ Leua eius · SBSecuda prrrs ANaeeſt iſta Hec eſt vox angeloꝛũ tibus admirantiũ.ſicut ſupꝛa ter/ tio capitulo. Que eſt iſta ⁊c.· Clel meliꝰ po teſt dici. vox eccĩe de gentibe.de ſynagoga ens. Innixa ſuꝑ dilectũ ſuũ .ſibi nãq; ſo li innititur.cui tanta familiaritate cõiun/ tur.⁊ per quẽ gratia omnis liberaliter di⸗/ ſtribuitur. ? 6c. Leertia pars . Ub arboꝛe malo . Zecẽ vox ſpõ s ſie eccleſie de gentibo reſpondentis ⁊ inducentis eam vt ipᷣa iudee pe/ nitenti cõgaudeat.⁊ beneficij ſibi facti re/ coꝛdetur. Ideo dicit. Sub arboꝛe ma/ lo.. Quaſi diceret. Tu admiraris ð hoc ꝓpſynagoga aſcendit ⁊c̃.ſed noli admira// ri.imo potiꝰ cõgaudere velis ⁊ de benefi/ cijs recoꝛdari. quia Sub arboꝛe malo ⁊c Ubi ſciendũ ꝙ malus eſt arboꝛ ꝑ quã xpᷣs cõueniẽter intelligitur.pꝛopt᷑ cauſas ſuperius dictas. Huic igitur arboꝛi ſub iecta fuit eccleſia.⁊ ideo de moꝛte ad vitã redijt.⁊ hoc eſt quod dicit᷑ſub arboꝛe ⁊c Vlel Sub arboꝛe ⁊c̃ .ðid eſt.ſub vmbꝛa ligni vite.quod eſtxpᷣs ſuſcitaui te. Ibi coꝛrupta eſt mater tua ..id eſt. ſynagoga. Et hoc tripliciter ſeu triplici coꝛruptiõe. Pꝛimo coꝛruptione moꝛtis ſpiritualiſ.qꝛ non regenerabatur ſacro baptiſmi ſonte per quẽ vita ſpiritualis confertur. Secũ do coꝛruptione thoꝛi matrimonialis. qᷣa relicto chꝛiſto vero ſponſo dyabolum ad ulterum petijt. Tertio coꝛruptione inui/ die viſceralis. Inuidia enim eſt coꝛruptõ viſceralis.quia putredo oſſium inuidia. Pꝛouerbioꝝ.xiiij. Hac autẽ coꝛruptione coꝛrupta fuit ſynagoga quãdo barrabam latronem dimiſit.⁊ ꝑ inuidiã xpᷣm innocẽ tem occidit. ibi violata eſt genitrixtua. id eſt.lex vel ſynagoga.⁊ hoc exterioꝛi per ſecutione. ſcʒ ſub yto et Ueſpaſiano Hic eſt notãädum qexhoc loco volũt quidam ꝙ lignũ vetitum in quo peccaue runt Adam ⁊ Eua.ſicut quidazʒ libꝛi apo criphi habent:ſit malus iſta.⁊ ſcᷣm h̊ lit/ tera legeretur ſic. O tota eccleſia ſuſci/ taui te exiſtentem ſub arboꝛe malo .id eſt.ſub ligno vetito.vbiſpꝛimi parentes moꝛtis ſentẽtiam incurrerunt. Et ibi. ſcilicet ſub eadem arboꝛe coꝛrupta ẽ ma ter tua ſcilicet humana natura. ibi vio lata eſt genitrixtua lid eſt. Eua.O igitur eccleſia.quia hec omnia tibi facta ſunt ꝑ gratiam.noli admirari ſi ſynagoga aſcen dat. ⁊c̃. Sed pone me vtſignaculum ſu per coꝛ tuuʒ Quaſi dicat ſponſus.quia igitur ad tantã pꝛouecta es gratiam.ideo pone me vt ſignaculum ſid eſt.vt memo rialevel ſigillum quo ſecreta clauduntur vel ſicut vexillum quod eſt ſignum trium phi. ſuper coꝛ tuum .id eſt.ſuper omneʒ amoꝛem ⁊ intentionem coꝛdis tui. vt ſi/ gnaculum ſupꝛa bꝛachiũ tuum ſid eſt. ſu per omnes actus tuos ⁊ omnia opera tus ſcilicet vt in omnibus mei memoꝛia in te ſemper vigeat. vt pulcritudinis mee ſimi litudo in te ſemper luceat.vt mei amoꝛis character te ab omni alieno diſcernat. vt in caſtro tuo vexillum meum ſemper ad/ uerſarium pꝛoſternat.Et cauſam quare hoc facere debeat ſubdit cum dicit. foꝛ/ tis eſt vt moꝛs dilectio quam habeo et habui ad te.per quam anima mea a coꝛ/ poꝛe eſt ſeparata.quam nihil auertere po tuit.imo moꝛte foꝛtioꝛ.quia ipſum acto/ rem vite quodammodo ſuperauit. du/ ra ſicut internus emulatio .id eſt. amoꝛiſ executio.que me ad infernum deſcende/ re fecit.et ideo dura ſicut infernus.quia nulli pene parcere fecit. ſicut infernꝰ nul/ li parcit. Lampades eius . ſcilicet amo/ * ris ſeu dilectionis.id eſt. coꝛda fideliũ.⁊c̃. vide gloſam.Eſt igitur magna virtus ca ritatis.⁊ ideo. Si dederit homo omneʒz ſubſtantiam domus ſue ..id eſt. ſi relique rit omnia.pꝛo amoꝛe iſto gratuito haben do. quaſi nihil deſpiciet eam .id eſt. qd/ quid dederit vel reliquerit.quaſi nihil re/ putabit ſcdᷣum gloſam. Uel aliter. Si omo.· id eſt. Chꝛiſtus dederit omnem ſubſtantiam domus ſue. ſicutde facto fecit. pꝛo dilectione .id eſt. ſi ſibi im/ pendatur dilectio. quaſi nihil deſpici/ et eam.id eſt.pure gratis dabit. ſine commutatione congrua vel condigna foꝛno eſt pe nerſoꝛ oꝛc hoſtreit gich enca d ſcrioge “ ſocen fuse Nſit eum biles Gu plici: fenſ oqu les fiuaglee uisap wüſea mneil Furturt (ritnc fuger dnhli⸗ l ſulci⸗ Mo id irnes S moneng n bin⸗ Oir mint an ahmi Nnsrin mumnide kynmcno Cubucer Cundiom. ſuogonng ini N umn ckie aopanat Nmonint nis nerin tmames Ni nnw nungr na b atpe nic d mri dcr nie un Cicgano⸗ Aiddide 1 N honoem cklipe mhiben cki innſr ito.. tonnen nſp ilin pil ho⸗ ti, N ſuper cantica canticoꝛũ „DODyPuarto prirs“ DHDaeꝛoꝛ noſtra Hec eſt vor ſponſi 8 dqda ſynagogam. ⁊ loquit᷑ de eccłia dee gentib adhuc nouella. So/ roꝛ noſtra ꝑ naturã ⁊ gratiam paruula eſt paucitate populoꝝ et infirmitate cõ/ uerſoꝛum ⁊ vbera nõ habet id eſt docto res ⁊ cõſolatoꝛes Quid faciemus ſoꝛoꝛi noſtre in die .id eſt. in toto temꝑe vite hꝰ lLquãdo alloquẽda eſt .i.paſcẽda ⁊ nutri enda ſpũalibus documẽtis ⁊ allocutõib⸗ ſacris ad incrementũ ꝓpuehenda Quinta pars. M Imurus eſt Hec eſt vox ſpõſi ſi s bimet reſpõdentis.vñ ſynagoge tacæti ⁊ expectãti quid ipᷣe ſponſuſ facere velit.ipᷣe met aperit dicẽs Si mu rus eſt .id eſt.ſi in eccleſia ſit aliqͥs aptus vt ſit murꝰ cõtra hereticos edificemꝰſi uꝑ eum ꝓpugnacula argentea .id eſt. inuinci biles ſententias diuino eloquio lucidas. unt em̃ in ſcripturis ꝓpugnacula ĩ tri plici differẽtia. Pꝛimo nãq; ſunt qᷓdã ter/ rea. ſcʒ ſciẽtie phiſice ⁊ naturales. Secun do quedã lignea.ſ.ſciẽtie pꝛactice.i.moꝛa les Certio qᷓdã argentea.ſ.ſcie diuĩe ⁊ ſpi rituales Si hoſtiũ eſt .i. ſi in eccia ſit ali quis aptꝰ vt ſit hoſtiũad introducẽdũ in — viã ſalutis fideles ⁊ catholicos cõpinga mus illud tabuł cedrinis .i.oꝛnemꝰeum yirtutiba ⁊ exẽplis bonis.vt ſit in eo pul/ critudo vite. ⁊ odoꝛ bone fame: qui vicia fugat ⁊c.vide gloſam exta pars Bo murus Hec eſt vox eccĩe r łę dDentis ad id quod ſupꝛa ſponſus dDiuirxverat.qꝙ vellet edificare ſi murꝰ eſſet. Quaſi diceret. Tu dixiſti. Si mu⸗/ rus eſt edificemꝰ ? ego ſum murꝰ.ſuꝑ te petra fundatꝰ.ex lapidibo charitatꝭ edifi/ catus.⁊ ex glutino dilectõis compactꝰ et vbera mea .i.apłi doctoꝛes ⁊ pᷣlati ſicut turris exponat᷑ vt ſupꝛa q̃rto capitulo.⁊ quaſi diceret ꝙ tal ſum.nõ ex me habeo. 6 ex gratuito dei dono.iõ dic. exq̊ facta um coꝛã eo quaſi pacẽ reperiẽs .i.poſtqᷓ; ego ↄuerſa ſum coꝛã eo.⁊ ipᷣe mihi ſue pa cis donũ ꝑ vᷣbũ recõciliatõis largitus eſt iuxta illud. Glłia in excelſis.⁊c. Sʒ foꝛte qꝛ aliqͥs diceret.ad qͥd es tu murꝰ⁊ vbera tua turris.⁊ ip̃a rũdet.ꝙ h̊ eſt ⁊ fuit ad pa cifice ptegendã vineã pacifici xpᷣi. Jõ ſub dit. Uinea fuit .ſtota eccia pacifico xpᷣo.quã ipᷣe acqͥſiuit.in ea pace quã eccia reperit coꝛã eo que ꝓpaxi habet ꝓpłlos . ſcʒ iudeoꝝ ⁊ gentiũ in vno ritu collectos. Tradidit eũ cuſtodibꝰ i.pᷣlatis ſcʒ cu/ ſtodiendã ⁊ colendã vir .i.qlibet vᷣe vir tuoſus affert ꝓ fructu eismille argẽteoſ id eſt.vniuerſitatẽ tꝑaliũ ſuoꝝ affert pꝛo fructu eiꝰ .i.p fructu eterne beatitudinis ſᷣm gloſafm Septima prs Inea mea Hec eſt vox ſponſi cu v ram quã hʒ ad vineã ſuã oñdætis Quaſi dicat.Nõ do obliuioni vi neam meã.qꝛl vinea mea coꝛã te eſt. Mil le tui pacifici .ſ.illi qͥ filij dei vocabũtur. Hath. v. qͥ ſunt mille .qꝛ hñt ꝑfectiõʒ millenarij.i.eterne beatitudinis.vel com/ pletã decalogi ꝑfectionẽ ⁊ ducẽti qꝛ eis duplex fruct ſeu duplex merces debet᷑.ſ. gaudiũ eſſentiale ⁊ accidetale.vel viſio et fruitio his qͥ cuſtodiũt fructꝰ eiꝰ .i.verꝭ doctoꝛibo ⁊ pᷣlatis qͥ cuſtodiũt fructus vi/ nee dñi. Et ↄſtrue Mille ⁊ ducẽti ſunt de his .i.de numero.⁊c. Quia igitur tantꝰeſt fructꝰ pᷣdicte vinee.iõ ſubdit ſpõ/ ſus. Que habitas in oꝛtis Quaſi dice/ ret.O ſpõſa mea q̃ habitas in oꝛtis .i.ĩ cultura ſpũaliũ fructuũ.q̃ hus habitabaſ in campis ſilue amici auſcultãt te.i.an/ geli q̊s adiutoꝛes tibi dedi.⁊ ſpũs iuſto/ rum.q iã cũ deo ſunt ⁊ ꝓ fratrib oꝛãt. au ſcultãt te .i.oꝛationes tuas audiũt ⁊ deo poꝛrigũt.vt pᷣdictũ fructũ ↄſequi valeas Igit VYac me audire vocẽ tuã i.ita age vitã.vt quidqͥd voce vł oꝑe oꝛauerꝭ.a me dignũ ſit exaudiri.vide gloſam Octaua pars ””MVMV Vge dilecte mi. Hec eſt vox ſpõ ſead pᷣdicta rũdentis.vñ qꝛ ſpon ſus dixerat Fac me audire vocẽ tuã in qͥ ſpõſus notabat ſe ſpõſam ſuaʒ qᷓ rere. Jõ reſpõdet eccia innuẽdo ꝙ ↄueni entiꝰ eſt ĩam ſponſum querere.q; q̃ri ab eo. Uñ dicit. Fuge dilecte mi ſuꝑ mon tes aromatũ j.i.inter ſanctos ⁊ angelos. vt ibi inſequaris.⁊c̃.vide gloſam Explicit expoſitio magiſtri Detri de alllyaco ſuper cantia CTractatus Incipit pꝛefatio magiſtri Petride ail tabunt. ⁊ ſemen eoꝛũ in ſeculũ dirigetur. uc Ivarocardinalie quond epiſcopi came/ Sertus gradus eſt diffidentia virtu/ iür raceñ.ſuꝑ ſeptẽ pſalmis penitentialibus. tis pꝛopꝛie.⁊ hanc iuuat cõfidentia diui/ eee nemiſericozdieno ſertns nlalnn ſulpi s ₰ . rat. De pꝛofundis clamauiad te domine . e Era peniten/ Eimertto auia ad celeſtem patriã ꝑ/ 2 ig velut ſcala quedaʒ eſt. uenire pꝛopꝛia virtute diffido. Nam ſi in lkete y„ quga homo peccatoꝛ qͥ fm iquitates obſeruaueris domine: domine ycl ecnangelicã parabolã de / gquis ſuſtinebit. Sed de copioſitate con/ linioe ſcendit de hieruſalẽ ĩ hie fido. Quia apud dominũ miſericoꝛdia.et dicerel richo. rurſum in hierlem. copioſa apud eum redemptio. Septi⸗ ac poc eſt ad pacis viſionẽaſcendit. · Hui mus gradus eſt exultatio ſpiritualis leti/ liquon vero ſcale ſeptẽ ſunt gradus.quibo coꝛre/ cie. Hanc aſſidua oꝛatio efficit. ideo ſepyti binfi ſpoodẽt pſalmi ſeptẽ q dicunt᷑ penitẽtiales mus pſalmꝰ incipit. Domine exaudi oꝛa/ m.D Pꝛimus itaq; gradꝰ eſt timoꝛ pene. A tionem meã.auribus percipe obſecratio/ gance quo pꝛimꝰ pſalmꝰ incipit.Dñe ne in furo nem meã. Per hanc ex diuinoꝛum operũ (chte re tuo arguas me.neq; in ira tua coꝛripi/ conſideratione in dei cõtemplationẽ aſcẽ Möͤmn as me. Secũdus eſt doloꝛ culpe. Hic dit. Meditatus ſum inquit in omnibus Reft eſt qͥ in ſecũdo pſalmo optãdo dicit. Bea/⸗ operibus tuis.⁊ in factis manuũ tuaruʒ (goſ ti quoꝝ remiſſe ſunt iniqᷣtates.⁊ quoꝛum meditabar. Unde tandẽ exultando ↄclu/ eſtfur . tecta ſunt peccata.Et hũc peccatoꝝ con/ dit. Spiritus tuus bonꝰdeducetme ĩ ter fltu feſſio ipſoꝝq; remiſſio ſequit᷑. Delictũ me ram rectam⸗ los ergo ſi in hanc terrã ce pe cõcludendo ait.Filij ſeruoꝝ tuoꝛũ habi/ tibus apparebit S um inquit cognitũ tibi feci.⁊ iniuſticiam leſtis hieruſalẽ deduci cupim⸗ his ſeptez d, meã non abſcõdi. Et iteꝝ. Dixi cõfiteboꝛ pnie gradibe aſcẽdere.⁊ in his pſalmis aſ MWMWoric aduerſum me iniuſticiã meã dño.⁊ tu re/ ſidua deuotõe meditari debem exemplo Aup. grs (fciir miſiſti impietatẽ peccati mei? Terti / beatiſſimi Auguſtini. de quo legit. ꝙ vlti· orhi dus eſt ſpes venie. Hanc timoꝛ pᷣcedit.qᷓ ma qua defuncteſt infirmitate. huiuſmo Nicbv rurſus in tertio pſalmo clamat. Domine dipſalmos de pnĩia quos ſibi iuſſerat ſcri ne di ne in furoꝛe tuo arguas me.neq; ĩ iratua bi lacens in lecto.cõtra parietẽ poſitos in SBco coꝛripias me. Et hũc doloꝛ comitat᷑. At/ tuebatur ⁊ legebat ⁊ vbertim ac iugit fle⸗/ NGde. flictus ſum ⁊ humiliatꝰ ſum nimis.rugie bat. Ideo ebur ſancti doctoꝛis alioꝝq; mc bam a gemitu coꝛdis mei. Poſt hec vero ſententijs. ſuꝑ pſalmis penitẽtialib⸗ quaſ fins ſequitur ſpes. Quoniã in te dñe ſperaui. dam oꝛationes ſeu meditatiões deuotas eede tu exaudies me dñe deus meus HMuar cõponere dignũ duxi. quibo ⁊ ad penitẽti/ *“ tus eſt amo? mũdicie. Hanc nõ hominis am pꝛouocari.⁊ ꝑ pnĩam in dei cõtempla rin iuſticia. ſed dei miſericoꝛdia efficit. Unnde tionem bumanꝰ animus valeat ꝓmoueri utße quartꝰ pſalmus ait. Miſerere mei deus Illudta mẽ in exoꝛdio pꝛemittendũ eſt. ꝙ penan ſm magnã miſericoꝛdiã tuaʒ. Ac deinde licet ſeptemaff ci. quos ſeptẽ gradib ſca ſrape ſubdit. Ampliꝰlaua me ab iniquitate mea le penitentie appꝛopꝛiauimꝰ. dictis ſeptem i oſ Etiteꝝ. Coꝛ mundũ crea in me deus. pialmis apte decẽterq; vt oſtẽſum eſt con ſepſ⸗ Duintus gradꝰeſt deſiderium celeſtis ueniant.tamè ſicut dicit Hugo in libello ſin patrie.pꝛo quo oꝛat quintꝰ pſalmus.Do deoꝛatione Sciendũ eſt hãc pꝛopꝛietatẽ ſrin 4 mine exaudi oꝛõem meã. Pꝛecedit aũt cõ in omnibo pſalmis nõ eſſe.vt per totã ſeri i temptus p̃ſentis vite. Quia defecerũt in / em vnus affectextendat᷑ſʒ ſepe ex alio af in 1. quit ſicut fumꝰ dies mei.Etiteruʒ. Dies fectu tranſiũ in alium.ſicut ex affectu timo N mei ſicut vmbꝛa declinauerũt.et ego ſicut ris in affectum amoꝛis.vel in ſpei affectũ ne fenum arui.Et hũc comitat᷑ conſideratio vel conſolationis.ſᷣm ꝙ mens oꝛantis di lhe eternitatis diuine. Tu aũt dñe in eternũ nerſis modis affici ſolet ẽßoc autez qua⸗n. ncl ꝑmanes ⁊c̃.Et rurſus.Tu autẽ idem ipᷣe liter per ſingulos pſalmos cognoſcatur. N Kil es. ⁊ anni tui nõ deficient. Et ex his cõſeqᷓ licet non ſit huius oꝑis explanare.tamen bin tur deſiderium habitatiõis ſuperne.de q quantũ ad pꝛopoſitũ ptinet ſatis ex ſequẽ nn I nietnr. zayin/ nnadiui⸗ Arditni edanne nmmüäg, afunie wanir aron nmluc S. nua⸗ üoſr miüc wnghi ganoniti monnhs annimun Nnndoee unneic hurtmic. Me sNins ſrnſon ſein lgtſo⸗ ord lrenn Sdanons Apennen⸗ Nicütnde pronen irmcickg ligunt dunslytm unckcon culbelo gopietall awiiſn atlio 4 fiamun⸗ orunns N cautezon- Go . * penitentiali NMeditatio deuota ſuꝑ pꝛimo pſalmo d ſſtee future iuder ſeculi.ͥ bonos i reeeeleſte regnũ tuũ.malos vero ĩ ignẽ eternũ es miſſurꝰ.Dũ ego reꝰ ⁊ indi/ Inꝰ pctõꝛ hoꝛꝛoꝛẽ fut᷑i iudicij tui ↄſidero. timẽs ac tremẽs ad te clamare cõpelloꝛ ⁊ dicere. Dñje ne in furoꝛetuo ar uas me. neq; in ira tua coꝛripias me. Sʒ ve mi/ hi quõ immeſam clemẽtiã tuã ad furoꝛeʒ quõ infinitã miam tuã ad irã puocare me rui. Mernui itaq;.⁊ hoc ſpõte ↄfiteoꝛ.alio quin coactꝰ fateboꝛ. Scio tũ dñe te do/ cente.qꝛ tu ſꝑ idẽ es.iõ tu in varioſa ffectꝰ* nõ mutabil es. De te q̊z ſcriptũ eſt. Tu ãt ſſſe vᷣtutũ cũ tranqͥllitate indicas Furis ergo ſx trã quillei raſceris ſꝑ placatꝰ. HNõ eſt furoꝛ tuꝰ.nõ eſt ira tua in te ⁊ in tuo af fectu.ſʒ extra te eſt ⁊ in effectu tuo. YFuroꝛ tu pena eſt inferni. Ira tua puꝛgatoꝛij pe na. In inferno quaſi furedo arguis.ĩ puꝛ gatoꝛio q̃ſi iraſcẽdo coꝛripis.in illo ꝑ iu/ ſticiã arguis inſolubiliter.in iſto ꝑ miam txoꝛripis ſalubꝛit᷑ Et tñ ab vtroq; opto eri pi. ab vtroq; deſidero ⁊ peto liberari: di/ cens. Dñe ne in furoꝛe tuo arguas me.⁊c̃ Ssʒʒ quo pacto.qua frõte.q̃ hoc pꝛeſumo audacia.nõ vtiq; de mea iuſticia ſʒ de tna mia. J Mißere mei dñe quare Om̃ infirmꝰſum. lõ mee vᷣtutis firmitatẽ.ſʒ mee vanitatis allego infirmitate. Ego in firmꝰ.tu medicꝰ.&̊ ſana me dũe bic adhi beqᷓ tu vis medicamenta. hic vꝛe.hic ſeca tu tm̃ a furoꝛe tuo ⁊ ira.̊ eſta future vite pena me libera. Neca te o pie medice fru ſtra peto vt ſanes me. Om̃ ↄturbata ſũt oĩa oſſa mea O ſſa loquoꝛ nõ coꝛpis ſed aie. Oſſa ale mee vires ſunt aie mee. qꝛ ſiẽ in oſſibacoꝛpꝑis.ſic in viriba anime cõſiſtit foꝛtitudo. ires aĩe mee.memoꝛia.ĩtelli gẽtia ⁊ volũtas. In qͥb dũ ſane ſũt ſancte trinitatꝭ va imago eſt ⁊ ſilitudo. Sʒ heu me qm ꝑ pctm̃ infirme facte ſũt. Jõ ↄtur gte. B eſt intra ſe.⁊z ſe inuicẽoturbate ſũt Et iõ gia mea turbata ẽ valde.QOꝛ ; nõ mogdicũ.ſʒ valde ↄturbata eſt aia mea.qꝛ valde infirmata ẽ oĩs foꝛtitudo ſua. Duʒ tibi moꝛbũ meũ detego.dũ medico egri/ . fnlnis magnitudinẽ oñdo:oꝛo vt ſanes. Si u dne vſq;. Uſaueq dñe ſanitatẽ differs. Nõ eſt dilatio iſta crudelitas tua ſed iõ differs. vt dũ din luctari ꝑmittꝭ cũ vicijs.exh̊ ꝑſuadeas aĩe mee.in qᷓ̃ mala ſe pcipitauit.⁊ vt ide cautioꝛ ſit. Nã ex diffi cultate ⁊ dilatõe ſanatõis fit diligẽtioꝛ cu ſtodia recepte ſanitatꝭ/Ul iõ mibi ꝑfectã differs curatõʒ. qꝛ ĩpfectã tibi offero oꝛa/ tionẽ. Nã bic nõdũ tã ꝑfecteoꝛo.vt audi/ re merear.adhuc te loquẽte dicã. ecceaſ/ ſum. Quare h.qꝛ nõ ſatꝭ pfecte aiam meã ↄuerto ad te.ſʒ nec q̊ poſſum.niſi tu ſup/ pleas imꝑfectũ meũ Jõ Cõuertere dñe eripeaiaʒ meã .h̊ eſt fac mead te pfecte ↄuerti.Duꝝ em ⁊ laboꝛioſuʒ ẽ mihi ad ſe renitatẽ ⁊ trãquillitatẽ diuĩe lucꝭ a terre/ naꝝ cupiditatũ caligine retoꝛq̃ri. Eripe aiam meã pctis ſcʒ ligatã.⁊ ĩ ſua ↄuerſi/ one hoſtibo mult ipeditã ⁊ oppꝛeſſaʒ tãc; inherenteʒ ꝑplexitatibo hꝰ ſeculi.⁊ ſpinas quaſdã dilacerãtiũ deſiderioꝝ in ipᷣa con uerſiõe patientẽ. Ab his q̊ʒ mał eripiens. Saluũ me facꝓpt᷑ miam tuã nõ ꝓpr iu/ ſticiã meã.qꝛ pctis ⁊ demeritꝭ meis iuſta debet dãnatio.ſʒ ꝓp miam tnã.ꝑ quã con uerſis a te pia ꝓmittit᷑ ſaluatio.te dicente. Kõuertimini ad me.⁊ ego ↄuertar ad vof Tu &Q auerſus eras ⁊ quẽ mihi auerſuz mea fecerat auerſio:ↄuertere ad me.qͥ ad teↄuerſus ſum.⁊ ſi paruʒ ↄuerſus.fac me ↄuerti ꝑfecti.⁊ ſic Cõuertere dñea vin/ dicta tua ⁊ eripe aiam meã.nõ ſolũ a pñti malicia.ſʒ ſaluũ me fac etiã a future moꝛ tis miſeria. Qm̃ nõ eſt ĩ moꝛte qͥ memoꝛ ſit tui. ĩ inferno at qͥs ↄfitebit᷑ tibi O pijſ ſime dſe non ĩmerito h̊ feſtino mihi pctã dimitti.qm̃ pꝰmoꝛtẽ vł ĩ inferno ñ erit me moꝛia tui aut ↄfeſſio pcti.q̃ ſeʒ vtilł ſit ad veniã.qꝛ nũc ẽ tꝑsↄuerſiõiſ.ſʒ cũ hec vita trãſierit.tꝑs erit retributõis. Ut & ab illa et na moꝛte.vt ab illa inferni danatione ꝑ pniĩaʒ liberer Qaboꝛaui ĩ gemitu meo. la uabo ꝑ ſin.noc.lec.meũ.lacri.me.ſtra.me. rigabo ·O felix ðd qͥhas pnie erũnas p tot noctes vtilit᷑ ſuſtinuit.ve mihi miſo qͥ has vna vix hoꝛa ſuſtiere valeo.aut ñ vo lo. ⁊ ſi qñʒ velle mihi adiacʒ.qꝛ tñ ip fecte volo ꝑficere ñ iueĩo TCu & dñe da mihivel le. da mihi ꝑficere.da mihi laboꝛareñ ſo/ lũ ĩ gẽitu coꝛdꝭ ſʒ lauare lectũ meũ lacris coꝛꝑiſ.nec lauare ſolũ exciꝰ ſeu ſuꝑficietẽꝰ ſʒ et rigarũtriſecꝰ vt ffletꝰmeꝰn ſolũ ad exti oꝛa coꝛꝑ ſʒ ad coꝛdꝭ itia ꝑueĩat ibiʒ pãeat CXractatus MHec ſolũ dñe peto lauari.aut lacrimis ri gari lectũ vel ſtratũ meũ coꝛꝑale.ſʒ etiam ſpũale.ſ.interioꝛisↄſciẽtie.⁊ hoc ꝑ ſingu/ las noctes.i.ꝑ ſingula peccata ex ea oꝛien tia. Oꝛiunĩ quippe mihi alternatim dies ac noctes. Hoctes patioꝛ.cũ carne ſeruio legi peccati. Dies ſentio.cũ mẽte ſeruio le gi dei. O vtinã fugatis noctibo peccatoꝝ 7 abiectis tenebꝛis vicioꝝ.oꝛiant᷑ mihi et illuceſcãt clariꝰ dies vᷣtutũ ⁊ lumĩa graꝝ. Sed heu me miſeꝝ. qꝛ turbat eſta furo reoculꝰ meus Heu heu ⁊ iteꝝ heu.quia ocułꝰ mentis mee vix põt ad oꝛtum diei ⁊ ſpũalis lumĩs ↄſurgere.⁊ hoc.qꝛ turbatꝰ eſt a furoꝛe. Nec ſolũ a furoꝛe tuo diuino tam futuro quẽ timeo.qᷓ; pñti quẽ ſentio. ſed etiã a furoꝛe meo ꝓpꝛio quẽ gemo PHoc eſt a furioſa ↄcupiſcẽtia mea a pᷣmo parẽ/ te tranſfuſa.pꝑ quã qᷓ;diu ſum in hac miſe/ rabili vita.licet nõ totaliter extinciꝰ.tamẽ multipliciter turbatꝰeſt oculꝰ.Et merito quia inueteraui inter om̃s inimicos me os !ſ.inter oĩa vicia mea ⁊ peccata mea. que vᷣe inimici mei ſunt duʒ me ab amoꝛe diuino ſeparãt ⁊ auertũt. Inter q̃ inue raui dũ ꝑ ĩueteratã ↄſuetudinẽ meeis ſt iectum eẽ ↄſenſi. Sed tu dñe pijſſime pꝰ laboꝛẽ ⁊ gemitũ.pꝰ imbꝛes creberrimos lacrimaꝝ.da mihi ↄſolatõis tue auxiliuʒ vt dicere valeã. Diſcedite a me o.qͥ ope. iniqͥ. qm exaudiuit dñs vocẽ fletus mei. Da mihi optare ab oꝑarijs iniqᷣtatꝭ ſeꝑa/ ri.nõ ſolũ loco ſʒ aĩo.in quoꝝ peccaui cõ/ ſoꝛtio.vt ſic ⁊ tua ĩ me correptio.⁊ mea in te ↄſolatio ĩnoteſcat.vt ſic ſpũs meꝰ ſenti/ at. qm̃ vocẽ fletus mei exaudiſti. Da mihi dñe vt iteꝝ atq; iteꝝ exultãs dicã Exau/ diuit dũs depᷣcationẽ meã dñs oꝛõeʒ me/ am ſuſcepit Depcatiõem meã ꝑ depoſiti onẽ peccatoꝝ.⁊ oꝛõem meã ꝓ virtutibus adipiſcẽdis Sʒ nõ ſolũ dñe da mihi ex/ audiri ꝓ me.nõ ſolũ ꝓ mea ſʒ etiã ꝓ meoꝝ ꝓximoꝝ ſalute. NHec ſolũ ꝓ amicoꝝ meoꝛũ ſʒ etiã ꝓ inimicoꝝ ↄuerſione.vt exẽplo vi ri ꝑfecti dicã cũ ſeruo tuo dauid l.Erube ſcant ⁊ↄturbent᷑ vehemet᷑ oẽs iimicimei Erubeſcãt exẽplo meo de actibo ſuis mal ⁊ ↄturbent᷑ terroꝛe iudicij ad pniam.nõ le uiter ſʒ vehemẽter. cũ gemitu foꝛti. vt ſic. cõuertant ⁊ erubeſcãt Ine ↄuerſio ſua ⁊ erubeſcẽtia pnĩe ſue differa tur dãnabiliter. Quia niſi in pñti vita ſic interitus ↄuertant᷑ ⁊ erubeſcãt ſʒ potiꝰ: vt ab iniqͥs fieri ſolet. penitẽtes irrideãt.⁊ ſuis irriſio nibo infirmos erubeſcere faciãt. tandeʒ in finali iudicio erubeſcẽt.⁊ erubeſcẽtes di/ cent. Hi ſunt q̊s aliqñ habuimꝰ ĩ deriſuʒ Nos inſenſati vitã illoꝝ eſtimabamꝰinſa niam.ecce quõ cõputati ſuntint᷑ filios dei ? inter ſanctos ſoꝛs illoꝝ eſt. Quid nobii- ꝓfuit ſuꝑbia.aut qͥd diuitiaꝝ iactaãtia ↄtu lit nobis. Tũc ̊ ↄuertent᷑ ⁊ erubeſcẽt.ſed erit hec ↄnerſio ⁊ erubeſcẽtia ad dãnabi/ lem ↄfuſionẽ.qꝛ habere noluerũt pnĩam ſalutarẽ. Et hec oĩa fiẽt valde velocit᷑.qͥa qñ minꝰ de iudicio ſperauerint ⁊ dixerint pax⁊ ſecuritas.tũc repentinꝰ ſuperueniet Meditatio deuota ſuꝑ ſecũdo pſalmo penitẽtiali.ſ. Beati quoꝝ . DOmine ieſu chꝛi d ſte q culpa offenderꝭ ⁊ penitẽtia placaris. Tu magiſter optime. qͥ interoꝰ docẽs illuminatoꝛ es coꝛdiũDa mihi intellectũ. da excecato coꝛdi meo et tenebꝛoſo intellectui meo lumẽ tuũ.q̊ͥ cul pabilẽ offenſam plene ⁊ ꝑfecte valeam co gnoſcere. Da mihi culpa meã.offenſamq; tuã taliter cognoſcẽdo dolere vt eã digne ris miſericoꝛditer ignoſcẽdo delere. Da mihi vt de illoꝝ ſim numero de boꝑ ꝓ phetã tuũ ðꝛ. Beati quoꝝ remiſſe ſüt in iquitates.⁊ quoꝝ tecta ſunt pctã. O me beatũ.ſi a te dũe remiſſe ſint iitates mee. ita vt mihi dones indulgẽtiam ex gra tua cui debes vindictã ex culpa mea. vt mihi dones indebitã grazʒ.cui iuſte reddere po tes debitã penã O igit᷑ me beatũ.ſi tecta ſint pctã mea. Quõ tecta. Hõ ita tãq; i me ſint vt viuãt.nõ ita tãqᷓ; in me abſcondita maneãt. ſʒ ita deleta vt tu deꝰ ea nõ vide c V⸗ as.i.nõ eternalit᷑unias.Te em̃ ꝑctã vi dere qͥd aliud eſt q; pctã punire.Siẽ ſcri ptum eſt. Auerte faciẽ tuã a peccatꝭ meis Tu gů̊ ea pctã nõ vides.ſed ab eis faciem auertis.q̃ nõ animaduertis.i.ꝗ nõ punis Tu ea ñ agnoſcꝭ.qͥb ignoſcꝭ Lu ea tegis pꝑgraʒ. q̃ ñ iputaſ ad penã J0õ recte ſubdit Beat? vir cui nõ imputabit dũs petm̃ Sʒ cui nõ imputat.Certe ei nõ imputat ſz ignoſcit.qͥ pctm̃ ſuũ agnoſcit.⁊ agnitũ nõ defendit.ſʒ ↄfitẽdo coꝛrigit.nec meri/ tum ſuũ ſibi:iʒ gre dei attribuit.de q̊ ðꝛ. ☚α PNX& hßin⸗ ſc hae ſeae ͤoꝛe ſeßdic lis erat piine laculq rumn. teriorfe dicedo fitop.) chiſſen men. orma Ni Clam med: Lice n pPem 6lE Con⸗ mend geni⸗ chhoaſt neogh fhenta! eumna lertede ſof ſicrö arun dech! N mm mei. no/ eregt. nbnie Usmio imigin a, Widetg benan Nflide Cntr idon nacn dünbe riüpninm Nctq mirin monci ilohin cht grenii neropene Scdide d noe minia zeme iaftyhing minpr le. r eſcin Oe uraen. naßran na nnbi encegro i Atn ntöin edi . inef, Sii rat nnes nuons Lare jagtſd ienci, önnten hli ut qꝛ ſe accuſat cũ ſit peccatoꝛ.⁊ coꝛde tenet gð oꝛe fatet᷑. Dolꝰ em̃ eſt ſi qͥs pctõꝛ iuſtũ ſuper ſeptem pſalmos penitentiales Mec eſt in ſpũ eiꝰ dolꝰ ſʒ nec in oꝛe eius ſe pᷣdicet.qͥ vero ſe accuſat dolo caret.Ta lis erat publicanꝰille hũilis qͥ dicebat. ðꝰ ppitius eſto mihipctõꝛi. Uñ ſequit᷑. Om̃ tacui inue.oſſa mea dũ cla.to.die. . Qm̃ tacuiqð nõ erat tacendũ.ſ.ↄfeſſionẽ pctõ rum. Inueterauerũt oſſa mea.i.defecitĩ/ terioꝛ foꝛtitudo mea Dũ clamarẽ tota die dicẽdo qð nõ erat dicendũ.ſ.iactantiã me ritoꝝ. Ecõtra vo ſi clamaſſem pctã. et ta/ cuiſſem merita. robuſta ⁊ firma fieret vᷣtꝰ mea.Tacui ̊ ⁊ clamaui. Tacui peccata. clamaui merita. Tacui vñ ꝓficerẽ. clama ui vñ deficerẽ. Tacui de pctis ↄfeſſioneʒ clamaui de meritis pᷣſumptiõem. Sana mẽbꝛa medico oñdebã.vulnerata tegebã Tideo nõ fui ſanat.ſʒ inueteratꝰ.Hoc eſt In pctõꝝ meoꝝ vetuſtate remãſi.qꝛ ꝑ cul pe mee ↄfeſſionẽ.gr̃e tue nouitatẽ nõ q̃ſi/ Epna ui. Et ideo Om̃ die ac nocte grauata eſt ſuꝑ me manꝰtua.ↄuerſus ſum in erumna mea du ↄfigit᷑ ſpina O dñe. o piemedice qͥ etiã ꝑcutiẽdo ſanaſ.qꝛ manꝰtua.i.vindi cta.a ſſidue die ac nocte granata eſt ſuper me ad humiliandũ me ſuꝑbũ pctã tacẽtẽ. merita iactantẽ.iõ tandẽ ↄuerſus ſum in erumna mea.in miſeria mea. Hoc eſt Cõ uertẽdo ad meipᷣm cognoui me miſerum E Aligit᷑ ſpina.i.dũ cõpungit᷑ ↄſcia mea SDic em ſpina doꝛſi hoĩem ſurſum erigit. ſic rõ vel ↄſcĩa ſpũm pᷣus ad terrena cur/ uatum ad ſuꝑna reſurgẽtẽ dirigit. Hac & de culpa ſua cõpunctꝰpctõꝛ humiliatꝰ ait Delictũ meũ cognitũ tibi feci.⁊ iniuſtici meã nõ abſcõdi Merito qͥdẽ delictũ meũ.qꝛ faciẽda obmiſi ⁊ iniuſticiã meãõ⸗ q;ꝛ nõ faciẽda cõmiſi.tibi ↄfitédo aperui⁊ Detegi.operui vt oꝑires.detexi vt tegeres Uñ ſequi:. Dixiofiteboꝛ aduerſum meĩ iuſticia mea dño.⁊ tu remiſiſti ĩpietatem pcti mei O magna vtilitas ↄfeſſõis pec qꝛ qð peto h̊ meũ eſt.qð aũt a pctõ reſur/ cati.maxima q̊ʒ benignitas miſerãtis dei qꝛ ad ſolũ ↄfitendi ꝓpoſitũ remittit pctm̃. nõ em̃ dixi ↄfiteoꝛ.ſʒ dixiↄfiteboꝛ.i ꝓpoſui ↄfiteri iniuſticiã meã aduerſum me.meip ſum ⁊ nõ aliũ accuſando.⁊ ſtatim tu ⁊ nõ aliꝰremiſiſti ĩpietatẽ peccati mei.⁊ bñ mei go hoc tuũ eſt Abſit ;a me vt imputẽ pec catum meũ tibi.⁊ dicã.̊ deꝰ voluit. h fa⸗ tum hoc ſtellaꝝ ↄſtellatio mihi fecit. Nõ eſt hoc ↄfiteri iniuſticiã meã aduerſũ me. ſed aduerſum te.⁊ te ſumme bonũ de ma/ licia accuſare Dicã & potiꝰ. Dñe miſere/ re mei.ſana aĩam meã qꝛ peccaui tibi. Et ne puter᷑ remiſſionẽ peccati ꝑuũ dei eẽ do num.ſʒ taqᷓ; magnũ deuot pᷣcibo expoſcẽ dum:ſtatim ſubiungit᷑. Pꝛo hac oꝛabit ad te oĩs ſanctꝰ in tpe opoꝛtuno Ois em̃ ſanctꝰ. hᷣ eſt ꝑ peccati remiſſionẽ ſanctifica tus ꝓ hac remiſſione oꝛabit ad te. qͥa oĩs ſanct? aueli⸗ gre ⁊ gratuite remiſſio 1 nis tue Sʒ qñ oꝛabit. In tꝑe opoꝛtuno. hoc eſt in tꝑe vite moꝛtal.in q̃ eſt opoꝛtu/ num tꝑs remiſſiõis.qꝛ poſt eã erit tꝑs re/ tributiõis. Uel in tꝑe opoꝛtuno.hᷣ tẽ/ poꝛegreꝑ xpᷣm reuelate.De q̃ ait apoſto/ lus. Qñ venit plenitudo tꝑis.miſit deꝰ fi lium ſuũ factũ ſub lege.vt eos qͥ ſub lege erãt redimeret. Sʒ licet ois ſanctc' in tꝑe opoꝛtuno oꝛet. erũtũ in dilunio aq̃rũ multaꝝ ad eũ nõ appꝛoximabũt.Nõ enim eripit oꝛõ ſanctoꝝ eos qͥ ꝑ obſtinata ↄſue/ tudinẽ obſoꝛbent᷑ in diluuio aquaꝝ mul taꝝ Hoc eſt in multitudine effluentium carnaliſi deliciaꝝ.ſicẽ voluptuoſi.vel ĩ mł tiplicitate variaꝝ doctrinaꝝ ſiẽ phi.vł in multiplicitate diuerſoꝝ erroꝝ ſiẽ heretici vel ĩ vanitate fataliũ ſuꝑſtitionũ.ſic aſtro nomi.qͥ oĩa fatali neceſſitati.ant foꝛtune celeſti attribuũt.vel in numeroſitate ceri/ monialium obſᷣnantiaꝝ.ſicut iudei qͥ an/ tiquis obſeruãtijs carnaliter intellectis. ſalutẽ aſcribũt. Hi inq; omnes qͥ ſunt in hmõi ꝓfundo diluuio quaꝝ multaꝝ.ad eũ nõ apꝛoximabũt.qm̃ he aque diuerſe ſunt ⁊ amare.⁊ a fonte vere ⁊ dulcis aque hoc eſt a xpᷣo qͥ fons eſt pure veritatis re/ mote Quid g facturꝰ ſum dñe vt effugiaʒ ab hoc tã ꝑiculoſo diluuio aqꝝ multarũ. ⁊ appꝛoximẽad te.Certe ſcio te docẽte.q; ꝓee eſt dñs oĩbo inuocãtibo eũ in veritate. Jõ inuocabo te.nõ ſolũ in voce coꝛꝑis ſʒ in veritate coxdis.̊ eſt in ꝰa deuotõe coꝛ dis ſe humiliãtis.⁊ nihil deſe pᷣſumentis 7 nil ſue potẽtie ſuꝑbe tribuẽtis ⁊ dicam. Tu es reſfugiũ meũ a tribulatõe q̃ circũ dedit me Tu ſolꝰ⁊ nõ alies mihi refugi um a tribulatõe huiꝰ ſeculi.qᷓ vndiq; cir/ cũdedit me.Tu ̊ exultatio mea erue me a circũdantib me . Oñde mihi viã q eri piar a diluuio aquaꝝ multaꝝ.⁊ a Eiculo circũdantiũ me maloꝝ.Jã vᷣo dñe qͥ non Deſeris ſperãtes ĩ te iã qꝛ in te ſpero.et in hac ſpe gaudeo a te ↄſolatꝰ audio te dicen tem. Intellectü tibi dabo ⁊ inſtruam te. in via hac q̊ gradieris. Ne aberres a via dei. ⁊ ne qͥs noceat tibi. firmabo ſuper te culos meos yt in via dirigã ocłos tuoſ Sic ̊ dato mibi intellectu.ipᷣoq; a te in/ ſtructo ⁊ in te firmato.ↄuertã me humiliſ ad ſuꝑbos ⁊ obſtinatos.⁊ erudit ad ſtoli dos ⁊ ignaros.⁊ dicaʒ. Nolite fieri ſicut equus ⁊ muł qb non eſt intelleci·. Per equũ ſignant᷑ ſuꝑbi erecta ceruice ſua pec cata defendẽtes. Per mulũ ſtolidi q̃libet Hñmine ieſu chꝛi ſte cui nunq; ſine ſpe venie ſupli catur.cũ plura duabo poꝛibo pſal mis de timoꝛe pene ac doloꝛe culpe collo quẽdo pᷣdiximꝰ.⁊ nũc aliq̃ ð ſpe venie tibi ſupplicãdo loqͥ ꝓpoſuerim.ſꝑ tñ ad poꝛa re laboꝛ.⁊ pene timoꝛe ac culpe doloꝛe ꝑter/ ritus tibi iteꝝ repetere cõpelloꝛ Dñenei furoꝛe tuo arguas me.neq; in ira tua coꝛ/ ripias me Ego ſiquidẽ de peccatis peni tens pcti ↄſcius ⁊ iñ grauit afflictꝰ. ego ĩ malis poſit?.peioꝛa times ⁊ inde lugens. multis modis crucioꝛ.ſed cruciatus gra peccatoꝝ onera ſine diſcretõe poꝛtantes. Hi ergo ſi nõ coꝛrigant᷑.ſqʒ velint fieri bꝛu tis animalibo ſiles qͥb nõ eſt intellectꝰ.tu dñe In chamo ⁊ freno eoꝝ cõ/ ſtringe.q nõ apꝛoximãtad te Siem̃ nõ 7 coꝛrigant᷑ ⁊ apoximẽt ad te ꝑ pniam. di/ gnum eſt vt coꝛrigant᷑ ⁊ ↄſtringant᷑ a teꝑ penã. Jõ equꝰ freno ⁊ mulꝰ chamo arceã tur.i.q maioꝛi ⁊ minoꝛi tribulatõne iuxta culpe exigentiã cõſtringant᷑. Si vᷣo freno nõ doment᷑ ⁊ chamo.reſtat vt durioꝛi fla gello caſtigent. Jõ ſequit Dulla flagel i dercgterg in pñti vita parit᷑: futura te amplectoꝛ tanqᷓ; minoꝛes meis demeri tis.mecũ pie actũ reputãſ.ſi ꝑ eos liberer a penis cternie eideoc ſuwer oꝛo.vt tu dñe grguas ⁊ coꝛri in ira.ſed in pietate ⁊ mĩa.ita vt pena mea ſit nõ ab ira ad eternã vltionẽ.ſʒ a mĩa ad ſperantẽ aut in dio mĩa circũdabit nec immerito in tua mia ſperantẽ.⁊ nõ in ſua humana iuſticia ↄfidentẽ circũdabit.id ẽ circũquaq; vallabit dei mĩa.ne aliqua ex ꝑte ſibi noceat dyaboli malicia. Magna ergo dñe. magna eſt leticia.magna exulta tio.magna gloꝛia ſperãtibo in te. Jõ ðꝛ eiſ Letamini in dño ⁊ exultate inſti⁊ gloꝛi/ amini omes recti coꝛde Qui ſunt hi iuſti ⁊ recti coꝛde.Hi ſunt qͥ nõ in ſe.ſed in dño ſperãt.nec ſue ſʒ diuĩe volũtati ſeꝰfoꝛmãt ſicut xpᷣs docuit dicẽs.nõ ſicego volo.ſed ſicut tu vis.in capite oñdẽs qð futuꝝ eſſe debebat in mẽbꝛis. Hi ergo nõ in ſe. ſʒ in dño letant᷑ exultãt ⁊ gloꝛiant᷑.¶etant᷑ ſiqͥ dem tacita ſuauitate gaudẽtes.⁊ exultant ↄcitati animi gaudio feruẽtes.gloꝛiantur feruoꝛe charitatꝭ.extra ſe in deũ tranſeun tes. O vtinam dñe vtinã ſic detur michi. non in me ſedin te letari. exultare.⁊ gloꝛi/ ari. vt ſic hu militer capiti me confoꝛmãs veraciter efficiar membꝛũ xpᷣi. penitẽtiali Dñe ne in. „ Deditatio deuota ſuꝑ tertio pſalmo me —“ me piã coꝛrectiõem Sufficiãt tibi dñe mala que patioꝛ ĩ hac pñti vita.ne ĩ futura infli gas peioꝛa Qm ſagitte tueinſixe ſüũt mi bhi Sagitte tue ſunt vindicte tue.ſ.dola ouie res coꝛꝑis ⁊ aĩe.qꝛ ſicut ſagitte intẽdũtur ⁊ deinde infigũtur.ita vindicte tue intru/ ſe fuerũt ĩ ada ꝓpter inobediẽtiã ⁊ inde no bis infixe ſunt ꝓpter oꝛiginalẽ culpã ⁊ pe/ nam multiplicẽ. Jpᷣe em̃ hꝰ tot miſerie fuit oꝛigo.nos ꝓpago. Sʒ ve mihi quia ſa gitte tue nõ ad modicũ tꝑs.nec ad vnicuʒ vulnꝰ infixe ſunt.ſʒ diu ⁊ vſq; in finẽ ſecu⸗ li manẽt.⁊ multꝭ modis in coꝛꝑe ⁊ anima vulnerãt.Et ſic ĩ ſagittis meis ↄfirmaſti ſuꝑ me manũ tnã ..i.vindictã tuam quaʒ chdoloꝛ eouſq; ↄfirmaſti ſuꝑme vt poſ/ ſim dicere. Nõ eſt ſanitas in carne mena facie ire tue Poꝛꝛo em̃ moꝛtale coꝛpꝰtot miſerijs ſubditũ.qdð etiã cñ ſanũ ðꝛ nõ vᷣe ſanũ e A. leuiter ledit᷑⁊ ſepiꝰ grauit᷑ infix matur. nis mee. facie ire tue.i.ab inſtatia vindi⸗/ cte in adã inchoate oꝛiginalit. Quid pła. 6 eſt bo meis . hoc eſt in interi ꝛib viribo meis.ſʒ eſt ↄtinua pugna abi⸗ firmitate ⁊ rebelliõe carnis.⁊ hoc a facie ctõꝝ meoꝝ qꝛ hꝰ miſerie mee cauſa non id culpa ſʒ ſimul cauſa ſunt actualia pctã mea. Uñ merito ſequitur. Quia em̃ inie — — ipias me.nõ in furoꝛe ſt aũt hec multiplex miſeria car Om in iqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput men. 2 ſicut onꝰ graue grauate ſunt ſuper neeit herunt um löt penar. rl P tates m ate ſun (topm ucftcl düum aeint mdle Etideo 6Zmuln N 4 feno) crexer zusſa morte Hoce huby niens bam. 7 uen Num qnn noa ſlitem ſoniee otſent Dboa mltnſ ol ſieme gieinf ita n Plen⸗ is lln lglltgti IJyleli poieme ectbe Nerng eggen c ieſe aledlo Nedeneth fitäunr bre/ uc, arahen ic ulger. wnsg Nadnei miben Naronun nönfuwel Nyeune ſi nun dbidienn ifuamu ninſrn. riniiinr Zuuim ſtutepo ie Ymie iaginſs 1 unm. i tu dñe aggrauaſti me graui onere delich penaꝝ.ſʒ hoc dñe nõ tibi ſy mihi imputo Aꝛ Putruerũt ⁊ coꝛrupte ſunt cicatriceſ di iam penm in actij pduxi.ꝛ boc totuʒ a maeeg facie inſipi mniqui/ lates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meũ.⁊ gra ſuper ſeptem pſalmos penitentiales mee.i. rectã rõem ſuꝑgreſſeſunt. ⁊ eleua/ uerunt caput meũ ſuꝑbũ ↄtra te deũ me/ „ pieétie mee Jõ em̃ iniqui/ uate ſuꝑ me.qꝛ cicatrices mee.i.plage pec catoꝝ meoꝝ pue pꝑ baptiſmũ ſanate. pu/ truer̃t cũ ia peccato ↄſenſi.⁊ coꝛrupteſi ut fcie inſipietie mee.qꝛ ſtulte gram baptiſ malẽ ꝑdidi.nec eiꝰ viribo ſapiẽter vſus fui H Et ideol Diſer factꝰſum nõ vna ſolum G6 multiplici miſeria afflictꝰ?z curuatus erexeris in hac miſeria.⁊ ĩ curnitate mãſu rus ſum.⁊ hoc vſq; in finẽ id eſt.vſq; ad moꝛtem ⁊ tota die ↄtriſtatꝰ igrediebar . Hoc eſt tota vita in hac manens miſeria. hui vite viã gradiẽs ambulabã.nõ inue / niens ſabbatũ.i.metis requiẽ quã opta/ bam. Nec miꝝ QOm̃ lum Uluſioniba.?n eſt ſanuas incarnemea . deu me miſeꝝ nõ imerito ſum ↄtriſtatus qm nõ ſolũ nõ eſt ſanitas ĩ carne mea.nõ ſoluũ temptatſum ab infimitatibo ⁊ rebel lionibo carnis.ſʒ etiã lumbi mei.i.carnali tas ⁊ ſenſualitas mea verãtur illuſionibꝰ ypabolicis. nec ſolũ pecco ꝑ carnis infir⸗ mitateẽ.ſʒ ꝑ dyaboli fatigatòem.Quid pła —— Nõ ſolũ lumbi carnis mee. etiam vires . aĩe infinite ſũt.q̃ aliquãdo vix oꝛare ſinũt ⁊ ita nõ eſt in toto hoĩe vñ plena ſit leticia plenũ coꝛdis ſabbatũ.plena reqͥes. donec poꝛe moꝛtis hꝰ. Et iõ nõ immerito affli/ miſerijs.⁊ iñ humiliatꝰ ſum ni aiĩda illuſionibo exuat᷑.⁊ coꝛpꝰſanitate ĩmoꝛ talitatis induat᷑ Pꝛopterea clamat apłs Infelix ego homo.qͥs me liberabit de coꝛ 1 pe qꝛ pᷣus ſuꝑb eram nimis.⁊ ꝓpterea ru giebama gemitn coꝛdis mei Gemitꝰcoꝛ de. rugitꝰ voce fieri ſolet. ego vero ñ vo/ S cmitte⸗ ce ſʒ gemitu rugiebã.i.cuʒ magno deſide/ rio aieↄſolatiõem qu erebã.nõ in ᷣba oꝛiſ mei. ſed in gemitũ coꝛdis ꝓꝛumpens.Eſt eim̃ gemitꝰ coꝛdis ⁊ gemitꝰ carnis.O mĩis gemit q de exterioꝛibo eſt: carnis eſt. qͥ vᷣo p ſabbato.i ſpũali requie.quã caro non ⁊ nõꝓ terrenis ſʒp celeſtib Sit ergo dñe miſeria akflie unatus qui es lumẽ veꝝ. qð ill Adeo deiectad terrena. vt me erige re nõ valeam ad ſuꝑna.Et niſi tu dñe me coꝛꝑe ſimul ⁊ aĩa.pᷣfatꝭ vexatuſ obtinet: coꝛd is eſt. Etqꝛ hũc gemitũ non homo nouit ſed deꝰ. Jö Dñe añ te omne eſideriũ men. me ate non eſt it?. qꝛ pius eſt * deſideriũ meũ añ te.i.tibi gratũ ⁊ accepta bile. audi ⁊ etaudi deſideriũ meũ cum ge mitu meo.accelera dñe ⁊ exaudi cito.qͥa Ko: menſoturbatũ eſt z pauoꝛeac ter/ roꝛe ↄcuſſum.⁊ hoc iõ.qꝛ:l dereliqͥt me v/ tus mea ſed virtilla quã habui añ petm̃ ſi em hec mãſiſſet nihil timeret. Sed cur hec dereliqͥᷣt. qꝛ etiã reliqͥt me. lume ocu/ loꝝ meoꝝ. ⁊ ipᷣm ñ eſt mecũ qꝛ tu deꝰme⸗ umiĩat oẽm hoĩem veniẽtem ĩ hũc mũdum.tcu qͥ es ſpiritua/ le lumẽ oculoꝝ meoꝝ ĩtellectualium.ñ es mecũ ꝑ gram.ſʒ dereliqͥſti me ꝓpter culpã meã. Dʒ qcten dñe tibi ↄfeſſus ſum ma/ la que ĩteriꝰ patioꝛ.nũc aũt plãgo ea qͥbui exteri crucioꝛ. Hã amici mei? pꝛorximi mei aduerſum me awpꝛopinquerũt ⁊ ſtete rũt Hi qͥ mihi eſſe debuerãt ad Pumanũ ſolatiũ.ſũt mihi ad cumulũ paſſionũ Et gqui iut᷑ta me erãt tãq; amici ⁊ pxrimi. ꝗ loge ſteterüt taq; hoſtes ⁊ aduerſarij.Et merito receſſerũt a me.qꝛ peccãdo receſſi a te. Merito ꝑdidi humanã amiciciã. qͥa ꝑdidi diuinã gram. Hõ ſolũ crucioꝛ a ꝑſe 0 irnis me dãnatiõem.vim mihi faciũt ꝑ malignam ale mee replẽtur illuſionim Illuſiões ei tẽptatiõʒ.⁊ nõ ſolũ ꝑ ſeipos.ſʒ ꝑ miſtros ſuos de quibo ðꝛ. Et qui iquirebãt mala mihi locuti ſũt vanitateſ.⁊ dolos tota die meditabãtar Hiqͥ amici ⁊ pximi eſſe de buerãt iquirebãt mala mihi.meditãdo õ me doloſa.⁊ vana loquũtur.i.falſa ⁊ de/ ceptoꝛia vᷣba. Tales aũt doloſi ⁊ mẽdoſi miſterium exercẽt dyaboli.qͥ pater eſt mẽ dacij. Ecce& quibo malis crucioꝛ. et his tñ quia maioꝛa meruiſſe fateoꝛ.iõ ĩiurias ⁊ opobꝛia ſine murmuratiõe patioꝛ. Et Hoc eſt qdð ſequit. Eg o aũt tãq; ſurdus ñ udieba. ſicut mut: no aperies os ſuii . Nihil ad oppꝛobꝛia rñdebam ⁊ factꝰſum ſicut homo ñ andiẽes ⁊ nõ habẽs ĩ oꝛe ſuo redargutões qꝛ arguẽtes me ñ reda rgu/ ebam.ſʒ redargutões patiẽt ferebã. Sed . quare hec oĩa tã patiẽter ſuſtinui Qm̃ ĩ te dñe ſperaui Oõ pꝛopr te patient ſacki⸗ nui mala.qm̃ nõ in meſʒ in te ſperaui bo na.2 qꝛ ꝑ patiam pene ſperaui veniã cul/ pe. J0! Zu exaudies me dñe deus meꝰ . dãdo liberalit᷑ veniã.⁊ ↄſequẽter gr̃am et gliam. O magna patie vᷣtus cui datur ve nia pctõꝝ.⁊ ꝑ veniã gra meritoꝝ.⁊ ꝑ graʒ gęia pᷣmioꝝ.O ſalutaris medicina.ꝑ quã in leticiã mutãt᷑ triſtia ⁊ aduerſa. Adhuc aũt dñe iõ exaudies me.nõ de te deſperan do diffidentẽ. ſʒ in te ſperãdo ↄfidentem. Ouia dirxi ne qñ ſuꝑgaudeãt mihi inimi ci mei Oꝛ nõ ex ſuꝑba pᷣſumptõe ſʒ ex pia ſpei deuotõe dixi ꝙ tu de?meus exaudies me.Et hoc dixi ne inimici mei detracto/ res mei.ſu ꝑgaudeãt mihi ſi videãt me ĩ te ſperantẽ nõ ꝓficere ſʒ deficere. HBerito ei cauent iuſti ne de lapſu eoꝝ exultent iniqͥ Igeo ſequit᷑. Et dũ cõmouentur pedes mei .i.dũ affectões mee labũtur in pctm̃ ex humana infirmitate.irridẽt impij ⁊ ſu per me magna locuti ſunt irridẽdo mihi 2 ſuꝑ me magna ſcandala oppꝛobꝛiaq; lo/ quẽdo.vbi poti ſi eſſent pij.mee deberẽt cõpati infirmitati.eãq; excuſando huma ne miſerie humanitꝰ miſereriSed adhuc etiã dñe exaudies me. Qm̃ ego ĩ flagel / la parat ſuʒ Sciẽs em̃ ꝙ filiiũ quẽ amaſ ⁊ ſi qq; nõ ſuauit᷑tñ ſꝑ ſalubꝛit᷑ flagellas. Igeo tua flagella paratꝰ ſum patiẽter ſu/ cipere.nõ ↄtra ea murmurãdo.ſʒ meiᷣm neꝰin ↄſpectu meo ſemꝑ .doloꝛ de pctõ meo ſp eſt ĩ ↄſpectu meo. Semꝑ ð pctõ meo doleo.dũ pecca accuſando.qꝛl 2i tum meũ ↄtra meipᷣm eſſe ↄſpicio.Et h̊ ẽ bo ipᷣam corã teↄtra me accuſandol ⁊ co itabo ꝓ peccato meo lipᷣm ĩ me cogitatõ ne ſolicita coꝛrigẽdo.⁊ a te tuaq; miſerati one ſolita.curã medicinalẽ humilit᷑ poſtu lando. Sʒ dũ medicinã tuam peto o pie medice.ecce qͥd ad curã meã ꝑ te fieriper⸗/ ici aũñ mittit. Ecce em̃ qͥd ſequit᷑ 4 mltipli ore mei viuũt ⁊ ↄfirmati ſũt ſuꝑ me. cati ſunt qͥ oderũt me iniq .O ſa . nõ ſuauis medicina.O mirabilis.ſed me dicinalis cura.ꝑ tuã nãq; ꝑmiſſionem ad meã fit ꝓbatiõem. Fit inquã medicinalit᷑ ⁊ ſalubꝛiter ꝙ inimici mei ꝓſpere viuũt in hoc mũdo vbi in aduerſitate laboꝛo ⁊ ge/ mens rugio.Et qð grauꝰeſt ↄfirmati ſũt ſuꝑ me in ꝑſecutõe.⁊ qð grauiſſimũ eſt.qͥ oogerũt me iniqᷓ mala reddetes ꝓ bonis.ñ pauci ſʒ multiplicati ſunt ⁊ q̃tidie plures fiunt. De qb ſubdit᷑. Qui retribuũt ma la ꝓ bonis detrahebat mihi qm̃ ſequebar bonitatẽ Ip̃i vero ecõtra ſectãtur iniqͥ‚/ tatẽ. Sʒz qꝛ hec mala eſſent intolerabilia. niſi te iuuãte.⁊ ꝓ medicamĩe tuo ↄfoꝛtãte mihi fierẽt ſalubꝛia ad curãda pctã. Jdðo ne derelinqs me dñe deꝰ meꝰ/.ſʒ vt tuꝓ miſiſti.qm̃ in te ſperaui.libera me.qm̃ co gnoui nomẽ tuũ ꝓtege me.qꝛ clamaui ad te.exaudi me ⁊ mecũ ſis ĩ tribulatõe.eripe me ⁊ gloꝛifica me Et ſifoꝛte ad tꝑs me ali quãdo relinqre videarꝭ.tñ ne diſceſſerꝭ a me penit relinquẽdo me.ſʒ potiꝰ ner in adiutoꝛiũ meũ dñe de ſalut mee Ad iuua me ↄtra hoſtes ĩ pugna.qꝛ ſine te à es de ſalutis mee nõ poteſt eſſe ĩ me ſalu taris victoꝛia Maelitatio ſuꝑ pſalmo Diſerere Mmine ieſu chꝛ d ſte cni eſt pꝛiũ miſereri ſo ⁊ par cere. Ego miſer ad te miſericoꝛ dẽ accedo.⁊ pctõꝝ cathena ↄſtrictus.tue pietat miſeratõne abſolui deſidero.Ego multaꝝ iniqͥtatũ ĩmundicia maculatꝰ.ad te fontẽ mũdicie ↄſugio.⁊ meã ĩmũdiciaʒ ꝑ tuã mĩiam emũdariſupplico diceſ Hi ſerere mei de ᷣm magna miam tuã . Pe to dñe magnã mif̃icoꝛdiã tuã quia ſentio magnã miſeriã meã. Peto magnã medi/ cinà tuã ↄtra magnã plagã mea.Peto mł titudinẽ miſeratõis tue ↄtra multitucdinẽ im mei meipᷣm eſſe ↄſpicio.Eth̊ ẽ iniqtatis mee.Jõ ſequi᷑ Et ſᷣm multitu qð ſequit᷑. Qm̃ iniquitatẽ meã annücia dinẽ miſerationũ tuaꝝ ab initio ſecłi ex/ bibitaꝝ qᷓ lnperſ mnnltichiün⸗ an mlibzʒ pctõꝝ dele iniqtatẽ meã.yt nullũ rema neat iĩme pctĩ veſtigiũ. Et h̊ eſt qd ſubdit Ampliꝰ laua me ab iniqͥtate mea ⁊ a pec cato meo mũda me Peto dñe nõ ſolum pctã deleri.ſʒ ampli lauari ⁊ lauãdo pu/ re mũdari.vt nõ ſolũ culpã oꝑis.ſed etiaz reatũ voluptatꝭ abſtergas. Dʒ h̊ peto.ñ ꝓpter aliquã iuſticiã q̃ ſit ĩ me.ſʒ ꝓpten ma / gnã mĩam q̃ eſt ĩ te.⁊ multã miſeratõem eſt a te. In te em̃ eſt mia naturalit᷑ in affe/ ctn. ⁊ a te miſeratio multipliciter ĩ effectu Vt ̊ miſericoꝛdit᷑ ignoſcas nõ iuſticie mee meritũ allego.ſʒ malicie mee pctüm agnoſco. Eth̊ eſt ̊d ð. Qm̃ iniquitat meã ego cognoſco. Nõ ò peto vt pꝛope miſericoꝛdiã tuã deſeras iuſticiã tua.ſcio iſie nioytt oſc⸗ Bue neglige Gtram dico ſe lauino cinoſo müme ſolüin⸗ iam Raꝛtr pwanic wodin wee ſdet clin⸗ erſun do7 do⸗ ludic⸗ Hhe ſioqo poratis lentepp deus ye edicit Giminie Cterinn ſemor niors ricon dole nuin nihi Ditne meci. hemiſc Gomn Rebin me Molge liin iten cparini Dni Ißhlate Nchſan aig epluns bnirm ſnic, Worhla. monenie ui Plßrn, ecſ onnligd Aieene nsneni dlecſenn d igtite An gſnen z tcheineid. lane M ſuchi Gmiſntor Wiemicie zRtriorsme iced C Gnunlr niinilig ? niaſeno Wünmt/ nſontl wolinun. ntoſce nnolüren etcöſctt die ſn luiton N — — — — nio vt tu nõ punias.ipᷣum agnoſco vt tu ciff men ſuper ſeptem pſalmos penitentiales inſtũ eſſe vt petm̃ meũ puniat᷑ ſz ĩm pu/ ignoſcas. Et pcim̃ meũ ↄtra me eſt ſo. Auia pctm meũ nõ pono retro me.ipᷣum negligẽdo vel diſſimulãdo ſʒ ipᷣm oppono ↄtra meipᷣm cognoſcẽdo ⁊ accuſando.iõ dico! Tibi ſoli peccaui.⁊ malũ coꝛam te feci.·Quid eſt tibi ſoli peccaui. Nõne pec caui.nõ ſolũ tibi ſʒ ꝓximo.Nõne pctm̃ fe/ ci.nõ ſolũ ↄtra te deũ meũ.ſʒ etiã ↄtra ꝓxi mũ meũ.ſicut ⁊ dauid qͥ hoc dicebat.non ſolũ in te ſʒ in bethſabee ꝑ adulteriũ.et in vyꝛiam ꝑ homicidiũ peccauerat. Sʒ pᷣ iõ Sꝛ.qꝛ tu ſolꝰes qͥ das legis pᷣceptũ. ꝑ cuiꝰ pᷣuaricatiõem peccat᷑ Ut iuſtificeris in ſ monibo tuis Hoc eſt.qꝛ adeo iuſtꝰ ⁊ ve/ rax es in vᷣbis tuis.q̃ pᷣcipis vt iuſtificeriſ id eſt.iuſtꝰ ⁊ verax inueniari.. Et vincas cũ iudicaris .i.ſuꝑes eos in iuſticia.qͥte ex ſuꝑbia iudicãt.õ pᷣcepta tua murmurã do. ⁊ te ĩ eis rigoꝛoſum ⁊ iniuſtũ accuſan/ do. Nõ ſic ego.ſʒ ad te ſolũ tãq; ad iuſtum iudicẽ ↄfugio.qͥ nõ habesiĩ te qð iudicet᷑ Nõ habes in te qdð repᷣhendat᷑ſʒ ſolus exi ſtis qͥ om̃s iudices. Ita vincis vt ĩ tui cõ paratiõe nullꝰ iuſtꝰ aut verax reputet᷑.di/ cente/ ꝓpha.O ĩis homo mẽdax. Tuſ ſolꝰ deus verax. Tu ” dñe qĩ in tua verita⸗ te dixiſti.quacũq; hoꝛa pctõꝛ ingemuerit oĩm iniquitatũ eiꝰ nõ recoꝛdaboꝛ.tu vera citer imple qð ꝓmiſiſti.vt iuſtificerꝭ ĩ tuis ſermonibo. ⁊ ↄuincas eos a qͥb tãq; ĩmiſe ricoꝛs iudicaris.Tn g̊ miſerere.tu ꝑ miſe ricoꝛdiã iniquitatẽ meã dele.Tu eã delen do laua ⁊ mũda me.qm̃ de pctis meis ve niam poſtulãs ĩgemiſco dicẽs Ecce em̃ in iniqtatibs ↄceptꝰ ſum ⁊ in peccatis ↄce pit memr̃ mea O magna miſeria que ſił mecũ oꝛta eſt ab oꝛigine mea. Jö merito ĩ gemiſcẽs peto vt cures ⁊ ſanes hanc ma/ gnam miſeriã meã ꝑ tuã magnam miam. Nec h̊ ita dixerim vt licitas nuptias cõtẽ nem.ſʒ qꝛ in oib trahit᷑iniqͥtas ab Adam Nã h̊ opꝰ caſtũ pter bonũ ꝓlis excuſatũ. in ↄiuge nõ habet culpã.ſʒ oꝛigo pctĩ in p le ſecũ trahit debitã penã. Jõ aũt dñe nõ ſolũ actualẽ culpã meã.ſʒ etiã oꝛiginaleʒ a parẽtibo traductã tibi humiliterↄfiteoꝛ. Quia ¶Ecce em̃ veritatẽ dilexiſti. Non em̃ in te refundo culpe mee iniqͥtatẽ.ſʒ me accuſando fateoꝛ veritatẽ. quã tu qͥ vᷣitas es diligis. Jõ eã vere cõſitentiba pctã di/ pientie tue manifeſtaſti mihi Mihi ini * 6. Kꝛopterea incerta occulta ſa/ cõfitenti veritatẽ.ſecreta tibi certa ⁊ nota diuina ſapiẽtie.ſʒ incerta ⁊ occulta huma ne inſipiẽtie manifeſtaſti. Quõ.Dicũt ho mines ſub quadã incertitudine ſicut dice bant niniuite. Quis ſcit ſi ↄuertat᷑ ⁊ igno ſcat de'. Nõ ergo h̊ noui ſiẽ nec hoĩes ce/ teri. Hõ h̊ noui ꝑ humanã ſciam. ſʒ h̊ cer/ titudinalit᷑ reuelaſti ⁊ manifeſtati mihi diuinã ſcripturã.te dicẽte ꝑpham. Qua/ cunq; hoꝛa ingemuerit pctõꝛ.iniqͥtatũ eiꝰ nõ recoꝛdaboꝛ. In hac g̊ pmiſſione tua ſe curꝰ ⁊ certꝰ dicere andeo. Aſperges me dũe yſopo ⁊ mũdaboꝛ Noui dñe te docẽ te. ꝙ vſopꝰ hei ꝑua quãtitateſʒ ma/ 4 gna vᷣ̈tute. Herba humilis.ſʒ medicinał. cu radixpetre inherere ðꝛ.cui virt? pul monẽ purgat dũ inflat᷑. In qua pnie hu/ militas ↄgrue deſignat᷑q̃ ſepe ꝑua putat in ↄſpectu hoĩm.ſʒ ſꝑ magna eſt añ ↄſ pe/ xp̃i radix eiꝰ affixa eſtadeo medicinał effi/ citur virtꝰ eiꝰ.vt ꝑ eã pulmonis inflatõ.i. ſuꝑbie pᷣſumptio ⁊ omĩs que exea oꝛitur culpe inqͥnatio expurget᷑. Aſperges q̊ me hac humilitate.⁊ mũdaboꝛ ab iniquitate. lauabis me ꝑ humilẽ pniam. Et ſuꝑ niuẽe dealbabo? ſalutarẽ gram ꝑ quaʒ pctõꝝ dealbatio fit.ſicut ſcriptuʒ eſt. Si fuerint pctã veſtra ſicvermicuł.velut nix dealbabunt In hoc ů ſecreto ſapie tue pus mihi icerto ⁊ occulto qð manifeſtaſti mihi. Augditui meo dabis gaudiũ ⁊ leti/ ciam. Et merito dũ audio ꝓmiſſionẽ tuã de remiſſiõe pctõꝝ.auditui coꝛdis mei da bis gaudiũ ⁊ leticiã de tributõe pᷣmioꝝ. Et exultabũt oſſa humiliata ̊ eſt inte/ „ rioꝛes vires mee q̃ ꝑ culpã maculate pus ↄturbate ſunt.nũc ꝑ pniam vſopo hũilita tis mũdate ⁊ dealbate merito exultabunt SDzʒ licet dederꝭ gaudiũ.leticiã.⁊ exul/ tatiõem ꝓpter ſpem venie.nõ tñ deerit mi/ hi ſalutarꝭ quedã triſticia ⁊ ſpũałↄtriſta/ qʒ ad te clamare nõ ceſſabo Auerte faci/ em tuã a pctig meis ].Oꝛ pctã mea nõ po no retro me.ſʒ amono otra me.nec ea ne imulãdo habeo retro doꝛ ſum meũ ſʒ añ faciẽ meã ꝓpterea nõ a me gligẽdo aut di ſed a pctis meis auerte hcletma dugn 1ea ctum tuũ.Et dũ illipetre adheret de qua dicẽ apłus.petra aũt erat xpᷣs.dũ charitati nõ aſnoſced⸗ ſz eis ignoſcẽdo.⁊ ita nõ ſo lum ů̊ vel illud pctm̃.ſʒ generali᷑ oẽs in iquitates meas dele Quiby deletj. Coꝛ nundũ crea ĩ me deꝰ. Nõ peto vt ego hõ coꝛ mũdũ faciã a me.ſʒ vt tu deꝰ coꝛ mun dũ crees in me.qꝛ nõ eſt ſ̊ opꝰ hoĩs creati ſed dei creatoꝛis.Et qꝛ an pctm̃ innocenſ fui.⁊ ꝑ petm̃ a rectitudine declinaui.ideo Lſpũm rectũ innoua in viſceribs meis .i. renoua ſpm̃ meũ.faciẽdo eũ rectũ.queʒ a te recedẽdo feci obliquũ. Nec coꝛdis mũ/ diciam aut ſpũs rectitudinẽ peto mihi fie ri ſolũ in mẽte.ſʒ etiã in carne.⁊ G eſt in vi ſceribo meis.ſ.in lũbis vel renibi.in qͥb ſe Des eſt voluptatꝭ Uñ ad beatũ iob ð dya bolo ðꝛ.ꝙ vᷣtus epeſt ĩ lumbis ⁊ vmbilico vẽtris. In vtriſq; ̊. aĩa ſcʒ ⁊ coꝛꝑe reme/ 27 dium peto curatõis. Jõ Ne ꝓijcias me a fcie tua A peccatꝭ meis faciẽ tuã auer te.ſʒ a facie tua ne pijcias me. A pctĩs fa/ ciem tuã auertis ꝑ remiſſionẽ ſed pctõꝛes a facie tua ꝓijcis.ꝑ repꝛobatiõem. Remiſ ſionẽ poſtulo.ſʒ repꝛobatõeʒ ꝑtimeſco p/ pterea ſupplexoꝛo. Spũm ſanctũ tuum a a me Jã em qdammodo ſpi/ eſt ſpũſſctĩ donũ habere ritũſanctũ tuũ. ↄſido.qꝛ pctim̃ ↄfitẽdo peniteo.nã vᷣa pctĩ ↄfeſſio nõ eſt ĩ hoĩe ex ſeipᷣo.ſʒ ex dei dono nõ ergo a me auferas ſpũm hũc.ſʒ ꝑ eum Lredde mihi leticiã ſalutarꝭ quã peccan/ do amiſi. Leticiã inq; ſalutaris tui. ſcʒ ſa lutaris gre ſpũſſctĩ ꝑ quã nõ ſolũ ẽ culpe remiſſio.ſʒ głie retributio. Hãc nõ ſolũ nõ auferas ſʒ redde ⁊ ↄfirma.⁊ ſic vncipali ↄfirma me Per hoc aũt ꝙpha ter ſpom noiauit.ſ.ſpũm rectũ.ſpm̃ ſanctũ. ⁊ ſpũm pncipalẽ.dicũt qͥdã ꝙ in deo trini tatẽ voluerit oñdere.⁊ ſpm̃ rectũ filiuʒ di cunt.ſpũm ſanctũ ſuo noĩe intelligũt.per ſpũm pᷣncipalẽ patrẽ accipiũt. Hoc vero ⁊ quidqͥd aliud qð ad fidei ⁊ moꝝ edifica tionẽ ðᷣꝛ.ſine ↄtradictõe dici ꝑmittit᷑. Un etiã ↄuenieter ꝑ hanc trinã ſpũs nomina tionẽ.trifariã ſpũſſancti gram intelligere poſſumꝰ vt ꝑ ſpũm rectũ accipiamꝰgram que in ſeptẽ vᷣtutibo.tribo theologicꝭ.et q̃t/ tuoꝛ cardinaliba ↄfert᷑ .qͥba aia dirigit᷑ ad oꝑandũ recte.Per ſpũm ſanctũ.gratiã q̃ in eðꝰ ſeptẽ donis tribuit᷑ quib aia iuuat ad oꝑandũ facilit ⁊ expedite. Per ſpiritũ pncipalẽ.gram q in ſeptẽ beatitudinibus donat. b eleuat᷑ z⁊ qBdammodo cõfirmat᷑ ſz coꝛpis deo ſpũs ↄtribulat.coꝛ ↄtritũ ⁊ humilia tum deꝰ nõ deſpicies .Coꝛ ↄtritũ penitẽ do. nõ obſtinatũ peccãdo.⁊ humiliatũ cõ fitendo.nõ elatũ excuſando.tu deꝰ qͥ coꝛ/ dis ſecreta ↄſpicis.nunq; deſpicis.ſʒ vti/ Tin eo tanq; in ſpũali ſacrificio delectarꝭ⸗ Sʒ quia hoc acceptabile ſacrificiũ nõ in moyſi ſynagoga. ſed in chꝛiſti eccleſia eſt maxime offerendũ.iõ de ea intelligẽdum . . ad opandũ pfecte. Hac igitur multifaria ſpũali gra. rectificari.ſanctificari.⁊ cõfir/ mari merito deſidero.Et ſi h ſpiritus tui bũficia receꝑo.tibi ingratꝰ nõ ero.ſʒ. do// Oui pus fueraʒ exẽplo vias tuas.q̃ ſunt mificoꝛdia ⁊ ve/ ritas.⁊ ſic uertet᷑ .p me ſalu bꝛiter edocti de mĩa tua.qua mibi ꝑ veni am parcit᷑⁊ de vᷣitate tua.i.iuſticia tua.q̃ petm̃ meũ ꝑ pniam punit᷑.Sʒ vt ſic iniqi docere ⁊ impiosↄuertere valeã. Libera me de ſanguinibꝰ i.de peccatis carnis et ſanguĩis.⁊ q̃ de eoꝝ coꝛruptõe pcedũt.Li bera me inqm o deꝰ.qͥ es deꝰſalutꝭ mee que lõge eſt a carnis ⁊ ſanguis coꝛruptio ne.qꝛ caro ⁊ ſanguis regnũ dei non poſſi debũt.i.pctã que ab eis ꝓpueniũt.Alioqn niſi ab his pᷣus me liberaueris.mihi pctõ ri impꝛoperãdo dices.Quare tuenarras iuſticias meas.Sʒ ſi liberatꝰ fuero.ſecu rus ero ab h impꝛoperio.l eęt exultabit lin gua mea ⁊ exultãdo narrabit iuſticiã tu- am. Et tũc Dũe labia mea aperies pᷣus ꝑ pctã clauſa ⁊ os meũ . nõ ſolũ coꝛdis. ꝛis annũciabit laudeétuã . Uideli cet qꝛ me creaſti.qꝛ me regeneratũ⁊ ĩ pec⸗ catis ſepe relapſum nõ reliquiſti. ſʒ peni /- tentẽ ad te reuocaſti.⁊ reuocatũ mũdaſti. Pꝛo qb bñficijs nõ vis tibi offerri ſacri ficia pecudũ ſʒ hoſtias laudũ OQm̃ ſi vo/ luiſſes ſacrificiũ dediſſem ſicut fiebat in veteri lege.ſʒ iã in noua lege gre vti; ho locauſtis nõ delectaberꝭ qm illa ſolum erãt vmbꝛa ⁊ figura legꝭ noue.ideoq; ceſ/ ſauerũt adueniẽ᷑te veritate.qð in ſpũ pꝛo/ phetie ſanctꝰ dauid pᷣuiderat qͥ ̊ dicebat. Ouid &̊ tibi offerendũ.certe nõ ſacrificiũ triti ac humiliati coꝛdis. Quial ſacrificiũ umilia pecoꝛis ſʒ pectoꝛis.ſ.ſpũs otribulati⁊ „ eſt qd ſequit᷑ Benigne lac dñe ĩ bona vo luütate tua ſyon Hoc?. affecrũ bone vo/ luntatꝭ.i.mificoꝛdie tue.oñde ꝑ effectuʒ pctõꝛ. fiam pᷣdicatoꝛ.qꝛ docebo verbo vł piet gni alſte ſael lerre ergo pton⸗ terco ſifin goo Tie po⸗ lucſet nöͤgen tſton inge tüce lio. Lor ſoue⸗ ſn hoc ſ T lar da⸗ lyi lopt. fent G ſan tiar lbe erg hee here lllie huenn fimi fliat Cue faum H tanen Poneſt nbior ſcutm Sammiock Neli⸗ Genni anorpo ii: Aoin Gnmbipes tuanum fuen. ſe nlubiln Linftair⸗ voniz u⸗ CAi iripcg, i⸗ nücaſi mmini Mi. tfo ſuper ſeptem pſalmospenitentiales pie benignitatꝭ.i.miſeratõis tne. HPocin- quã fac ſyon /i.militãti ecciĩe ꝑ ſyon ſpũ aliter intellecte.vt extuis viuis lapidibuſ „ ſcʒ xpifidelibs edificentmuri biertm .ñ terrene ſʒ celeſtis.i.eccie triũphãtis Oꝛat ergo coꝛ ↄtritũ ⁊ humile nõ ſolũ ꝓ ſua ſed ꝓtotiꝰ eccĩe ſalute.vt oẽs fideles eiꝰfinali ter ediſicent᷑.⁊ fiãt muri ĩ ia hierłm cele/⸗ ſti firmit᷑ ꝑmanſuri.Cũ aũt h̊ factũ fuerit qð nõ nũc in pñti ſeculo ſʒ in futuro erit. LTuic acceptabis ſacrificiũ iuſticie tue . poſt pñtis ſeculi ↄſummatiõʒ.poſt finaliſ iudicij ↄcluſionẽ.acceptabis ſacrificium nõ quide imꝑfecte iuſticie.ſ.pnĩe que nũc eſt ↄtriti ⁊ hũiliati coꝛdiſ.ſʒ ꝑfecte iuſticie in głia ↄſummate.ſ.ſacrificiũ la udiſ.que tũc erit coꝛdis.nõ quidẽ lugẽtis ⁊ gemen tis.ſed letãtis ⁊ exultãtis.Cũc acceptabiſ oblatiões ⁊ holocauſta nõ carnales ſed ſpuales.i.ſpũs ⁊ aias ſanctoꝝ tecũ in gla aſſumptoꝝ.qͥ erũt holocauſta igne diuio. hoc eſt charitatis feruoꝛe ſuccẽſa vł accẽ/ ſa. Tũc imponẽt ſu altare tuũ vituloſ Tũc imponẽt angeli ſctõs vł ipᷣimet ſan/ cti ⁊ ſpũs beati offerẽt tibi ſeipᷣos ſuꝑ al/ tare tuũ.ſ.xpᷣm in quo tãqᷓ; in bncipali fũ/ damẽto ſuꝑedificat᷑ om̃e ſanctoꝝ meritũ. cui reddit᷑ eternũ pᷣmiũ.⁊ in cuiꝰ paſſiõis virtute ſuꝑimponit᷑ om̃e ſacrificiũ tibi ac ceptabile Suꝑ hoc altare imponẽt ⁊ offe rent vitulos.Nõ boues antiquos ſub iu 2 peccati mugietes.ſʒ vitulos nouellos cʒ nouos ſanctoꝝ populos ſub innocen/ tia noue etatis.ab om̃i vetuſtatis ſᷣuitute liberos.ſummaq; libertate gaudẽtes. n ergo dñe da mihiab hac ſpũali ſyon. ab bac eccleſia militante.in qua tanq; in via peregrinamur ad illã celeſtẽ hieruſalẽ. ad illã ecciam triumphantẽ ad quã tanq; ad patriã ꝑducimur cũ ſanctis tuis finaliter puenire. Da inter muros cinitatis huiuſ firmiter ꝑmanere Da mihi inter ciues ei feliciter te videre.vidẽdo amare.amando gaudere.⁊ ita meipſum acceptũ tibi ſacri/ ficium ⁊ holocauſtũ offerre MDeditatio ſuper quinto pſalmo peni tentiali.ſ.Oñe exaudi oꝛõem me,⸗ d ſte q es verꝰ rex glie.rectoꝛq; ſan cct illiꝰ hierm ciuitatis ſuꝑne. cle. reſtat vt aliqͥd dicturꝰſim de deſideꝛio gloꝛioſe ciuitatis hierłm.i.celeſtis patrie. — Nõ em̃ habemꝰ hic vt ait apls manẽtem ciuitate.ſiʒ illã futurã inqͥrimꝰ.⁊ ad eam fe ſtinare ingredi debemꝰ. Hãc itaq; deſide rãs ad eãq; feſtinãs ſuſpirãdo clamare et clamãdo ſuſpirare cõpelloꝛ dicens Dñe exaudi oꝛõem meã⸗ niat. Congruit mipi dne hurꝰ pſalmi ti/ tulus. Intitulat᷑ nãq; oꝛõ pa upis cũ anxi aretur ⁊ in cõſpectu dñi diffudit pᷣcẽ ſuaz . — Ego nãq; pauꝑ ⁊ inops in via pñtis miſe am diues in patria celeſtis gloꝛie feruẽti eſtuãtiq;deſiderio anxioꝛ? ꝓpterea anxius oꝛo.⁊ pᷣcẽ meã inoſpectu tuo hũGgili ter effundo.ideo exaudi oꝛõem meã ⁊ cla * rie.vt fi moꝛẽ meũ. Jã em̃ꝓpter animi magnã an xietatẽ oꝛõ creuit in clamoꝛẽ.Oꝛans eniʒ clamo. DHeu me qꝛ incolatꝰ meꝰ plõgatꝰẽ Heu me qꝛ nimis afflictꝰ ſum in via.⁊ ni ⸗/ mis elögatꝰ a arria Et ioj fon anertas V aciẽ tuã a me.in quacũq; die tribuloꝛ.in/ ina ad meaure tui tinſupl In que ciiq; die inocauerote velocit eraudi me Duia dñe coꝛã te oꝛo.q; ad te clamo.ideo Dda mihi faciẽ tuã.da mihi aurẽ tuã. Da ñ ◻ iratã ſed placatã ꝑ clementiaʒ. Da aurem nõ indignatã ſuꝑ me.ſʒ ad me inclinatã ꝑ miſericoꝛdiã. Dabis vtiq; dñe.⁊ omnino libẽter ac liberaliter dabis.niſi obſtet mi/ hi nubes pctõꝝ.q̃ obſiſtit oꝛõibꝛ iniquoꝝ. Vnñ ꝑ Iſa.ðꝛ Oppoſuiſti nubẽ ne trãſeat oꝛõ. Tu ergo rũpe nubẽ.effunde ↄtra eẽ lumẽ vultꝰtui.⁊ ita nõ auertas faciẽ tuam nec declines qurẽ tuã a me.vel oꝛõibus ?⁊ meis clamoꝛibi.ſed a peccatis ⁊ iniquita tibo meis.Et qꝛ vehemẽter clamo ⁊ inuo co te.ideo velociter exaudime. Quia iam nõ terrena quaſi terrenꝰ.ſed celeſtia quaſi celeſtis deſidero. Cui deſiderio ꝓmittis adhuc te loquẽte dicã. Ecceaſſum. Nec immerito tã inſtãterpeto velocit exaudi/ ri Quia ore erüt ſic fumus dies mei. iẽ fumus vẽto cito diſpergit᷑ ita di es vite mee velocit deficiunt.⁊ velut vm/ bꝛa fugiũt ⁊ oſſa mea ſiẽ cremiũ aruert Nõ ſolũ vires coꝛꝑiſdeficiũt Femd fes 4 NQuia cum ea qꝗᷓ ð te ⁊ gloꝛioſa ciuitate tua dicta ſunt audio.nimiꝝ ad eã tecũ ꝑuenire deſi dero. Jõ poſtq; multa in pᷣcedẽtibo pſal/ mis dixerim de timoꝛe pene.ð doloꝛe cul pe.de ſpe venie.deamoꝛe ſpũalis mundi è”Mß 2Wr aie mee ꝗᷓ dicunt oſſa mea. qꝛ in eis pnci/ paliter aſiſtit interioꝛ foꝛtitudo mea.ſicut cremiũñ areſces ↄtracte ſunt. vel ſiẽ frixa i frixoꝛio afrixe ſunt. Foztitudo qpea re⸗ coꝛdatõc pctĩ ⁊ timoꝛe iudicij qſi frixa cõ trahit᷑. Ja em̃ frigit᷑ bõ.dũ ſe timet arſuꝝ in inferno Ecce& dñe. ecc pauptatem meã ꝓ qua anxioꝛ. ecc tribulatõʒ quã pa tioꝛ. ecce quali᷑ pcuſſus ſum vt fenum 2 oĩs caro fenũ.Et ſiẽfenũ viret.ſʒ ꝑcuſ ſum facile ſentit iiuriã.ſic caro in inuẽtu⸗ te viret. ſenectute vlł infirmitate ꝑcuſſa.et moꝛte ſucciſa areſcẽs deficit.Nec ſolũ ꝑ/⸗ cuſſus ſuʒ ĩ carne ſʒ in coꝛde. ⁊ aruit coꝛ meũ ſterilitate pcti. Sʒ vñ h̊ mihi. Oꝛz oblitꝰ ſum comedere panẽ meũ .i.cuſto/ dire dei pᷣceptũ.qð eſt ſpũale nutrimẽtũ meũ.de q̊ ðꝛ.Hõ ex ſolo pane viuit hõ. ſʒ exoĩ verbo qð ꝓcedit ex oꝛe dei. Heu me miſeꝝ qꝛ hunc panẽ veꝝ q de celo ⁊ ex oꝛe tuo deſcẽdit comedere oblitꝰ ſum.q̃re ob litus.qꝛ nimis ad terrena intẽtus.neglexi celeſtia. Et iõ A voce gemit?mei adhe/ ſit os meũ carni mee Quia ei celeſtia ob litus ⁊ terrenoꝝ memoꝛ.nõꝓ ſpũalibo.ſʒ ꝓ tꝑalibo gemebam terrena nimiũ deſide rãs.nõ ſolũ coꝛde gemebã ſʒ etiã voce.p/⸗ pterea a voce gemit?mei inoꝛdinati.adhe ſit os meum carni mee.id eſt.vox gemi/ tus oꝛis mei.adheſit carnali mee affecti/ ni. vel os pncipale inter oſſa mea ·ideſt. pncipalis foꝛtitudo viriũ aĩe mee. adhe/ ſit carni mee. Hoc ẽ.rõ ſenſualitatioſenſit Ja vo de me aliter te ppiciante fieri cupio Jã em̃ nõ ꝓ terrenis gemere concupiſco yvt dicere valeã cũ ꝓpha dauid. Renuit cõ ſolari aia mea ĩ terrenis.memoꝛ fui dei.et delectatꝰſum ĩ eternis.vtinã nõ oblitꝰ.ſʒ memoꝛ tui.vtinã nõ oblit ſʒ memoꝛ eter noꝝ bonoꝝ tuoꝝ cũ eodẽ ꝓpha dicã. An/ nos eternos imẽte habui. Sʒ quõ pñt hᷣ fieri. Fiẽt vtiq; te iuuãte ſiꝓpter tui tuoꝛũ qʒ; eternoꝝ bonoꝝ ↄtẽplatiõem. hꝰ ſeculi ſeculariũq; ⁊ ſecularit viuentiũ hoĩm cõ/⸗ uerſationẽ fugiã.vt eligã abiectꝰeſſe ĩ do / mo dei mei.magꝭ q; habitare ĩ tabernacu pctõꝝ. vt ſi an de ꝓpagine iniquitatis.⁊ de maſſa peccati ait. Silis factꝰſum pellicano ſolitudis. lis pctõꝝ.vt ſilłis fiã ſancto tuo dauid. qͥ factſum ſic nicticoꝛax ĩ domicilio Etite ruml Cligilaui ⁊ fact ſum ſiẽ paſſe: ſolita rius ĩ tecto O magnũ bꝛeuib ĩ ᷣbis my ſteriũ.Tres aues ⁊ tria loca h diſtinguj 4 1 * 4 . 1 — tur. Tres aues pellicanꝰ. nicticoꝛax. ⁊2 paf/ ſer. Tria loca.ſolitudo.domiciliũ ⁊ tectũ Et ðꝛ pellicanꝰſolitudinis. nicticoꝛax in domicilio.⁊ paſſer ĩ tecto. Pellicano em̃ aui ſoliuage ⁊ q̃ in ſolitudine habitat.cõ/ parant᷑ heremicole. Nicticoꝛaci vᷣo qͥ habi tat ĩ domicilio aſſimilant᷑ illi qͥ a publico wploꝝ loco remoti.nõ in heremo vagi:ſʒ i vno loco vniti viuũt dicẽtes.Ecce q; bo/ num ⁊ q; iocũdũ habitare fratres in vnũ. Paſſer aũt ſolitariꝰ⁊ vnicꝰ in tecto ille eſt q̃ hoĩm ſocietate nõ egẽs ſʒ ſoli deo ſe vni ens.⁊ ad alta vᷣtutũ tecta fugiẽs vbia la/ queis vicioꝝ tutꝰeſt dic̃. Unã petij a dño hac requirã vt inhabitẽ in domo domini Nec ſolũ in domo ſʒ ĩ altioꝛi domꝰloco.ſ. in tecto.imo in ipᷣo dño meo Ipᷣe eſt ergo q habitat ĩ adiutoꝛio altiſſimi.⁊ in ptectõ ne dei celi cõmoꝛabit᷑ ipᷣe qͥ nõ ſolũꝓ ſe.ſʒ ꝓ alijs vigilat.⁊ ꝓomĩibo vigilãs oꝛat vta mũdi.carnis.⁊ dyaboli laq̃is adiuuãte ꝓ tegẽteq; deo liberent᷑ O vtinã his auiboſi milis fiã.⁊ vt tecũ ſim ſeꝑatꝰ a ſeculi ſoli/ citudine maneã.ne ĩ tabernacułl pctõꝛum manẽs.cũ puerſis ꝑuerſus efficiar. Nam Xota die expꝛobꝛabãt mihi uimici mei Peruerſi em̃ qͥ ſunt inimici mei.⁊ ideo ini mici.qꝛ ꝑuerſi.oↄtinue expꝛobꝛabãt mihi. fame mee detꝛahẽdol Et qͥ laudabãt me nõ coꝛde ſʒ oꝛe mihi publice adulãdo ad uerſum me iurabat Sz qre Hl Quia ci/ nerẽ tãq; panẽ mãducabã.⁊ potũ meũ cũ fletu miſcebã Per cinerẽ ⁊ fletũ ſignatur ſtatꝰ penitẽtiũ qb ꝑuerſi ſepe irridẽt.cum eos añ laudarẽt.dũ cũ eis ſeculo fruerent᷑ ⁊ ꝑuerſe viuerẽt.Cinerẽ aũtltãq; panem mãducare nil aliud ẽ q; pctõꝝ reliqas pe/ nitẽdoↄſumere.Potũ vᷣo cũ fletu miſcere eſt tꝑalẽ iocũditatẽ cũ lacrimis ſpũalł pe/ nitẽtie iũgere. UVł potꝰ iſte intelligi pᷣt de ſideriũ celeſtꝭ prie.qͥ cũ fletu miſcet᷑: dum penitẽs ꝓ illiꝰ dilatõe nõ ſine lacrimaꝝ ef fuſione triſtat. Sʒ vñ mihi eſt fletus iſte. Certe A facie ire indignatõis tue l.i.ab inſtãtia vindicte tue in adã inchoate.Cũ qua nõ ego ſolꝰſʒ om̃s qͥ naturã trahimꝰ nati ſumꝰ ꝓpter qð dicit nos apoſtolꝰ:na⸗ tura filios ire. Ex hur ergo ire indignati one ꝓcedit ꝙ eleuãs alliſiſti me . Tu 4 me altius eleuaſti creando ad imaginem tuã.in quo me oĩa animalia ſuꝑare feciſti U fan mo⸗ ere gie me. rüte eovi ntien rto⸗ ltiſu ſennn foris dete nns a ſab⸗ Ou hut ſlle her tnad oſi wick (N ſi⸗ , ſi lehp 1d id leſt edef eeni ae din oebed 1bico onaßi öbo⸗ win wͤ. molleet dolei hialy nedio NNri loot. peckag mpe ſlipleß oere uniny hoaubri clicli⸗ läun Kn nute onni Enchi ne ol ic⸗ wiͤch ſcan idaan ofuont N cnee aunie hin e nigfer ninemn ſuper ſeptem pſalmos penitentiales Tu me graniꝰ alliſiſti ꝑmittẽdo cadere ĩ grauẽ actualis pctĩ culpã.q̃ trahit adg uiſſimã eterni ignis miſeriã quam ſol mo⁊ nullũ aliud aĩal timet.qꝛ ipᷣe ſolꝰſu/ per oĩa eleuatꝰ aĩalia. beate vite eterneq; glie gticeps eſt. Heu mihi dñe ꝙ alliſiſti me.Onia Dies mei ſiẽ vmbꝛa declinaue rũt ⁊ ego ſicut fenũ arui Heu mihi.qꝛ di es vite mee ſic vmbꝛa obſcuri ⁊ vani.q̃ſii utiles trãſeũt ⁊ ðᷣclinãdo deficiũt. Et me rito.qꝛ a te vᷣo die declinaui.ſiles mihi fa cti ſunt declinãtes dies mei. Et ego ſicut fenum arui.ſterilitate culpe ꝓpter defectũ roꝛis gre Sʒz qꝛ ego alliſus cecidi.iam de te ↄfiſus ꝑ te cupio ſubleuari.Jã terre nus ego ⁊ tꝑalis ac tꝑaliter declinãdo ꝑ/ tranſiẽs ad te ↄfugio qͥ eternꝰes ac immu tabilis.⁊ ĩmutabiliter durãdo ꝑmanens. Quia ergo Tu aũt dñe in eternũ perma nes Jõ tu eternꝰ me tꝑalem ⁊ velut vm/ bꝛa tranſeuntẽ ad tuã eternitatẽ eleuãdo ſalues ⁊ liberee Et memoꝛiale tuũ in ge neratione ⁊ generatione Quia memoꝛia tua q̃ noſtri memoꝛ es ĩ miſicoꝛdia tua ẽ om̃i tꝑe ꝑmãſura.nec vnq; deficiet illa p/ miſſio tua.cũ iraᷣ fueris miſcricoꝛdie re/⸗ coꝛdaberis.Et iõ Tu exurgẽs miſerebe ris ſyon Syon em̃ ſpeculatio interpᷣtat̃᷑ ꝑ quã militãs eccłia vel fidelisaĩma ĩtel/ ligitur.que nũc deũ ꝑ ſpeculũ ⁊ ĩ enigma te ſpeculari nitit᷑. Ad hanc ergo te qrentẽ ⁊ ad te ↄſurgere cupientẽ.tu exurgẽs ⁊ q̃ſi ei clemẽter occurrẽs. miſereberis eius te ſibi miſericoꝛdẽ adiutoꝛẽ ⁊ ſubleuatoꝛẽ exhibẽs. Miſereberis inq; qꝛ tꝑs miſerẽ di eius.qꝛ venit tꝑs ..De quo dicitapłs. Cũ venit plenitudo tꝑis Et iteruʒ. Ecce nũc tempꝰ acceptabile.ecce nũc dies ſalu tis. Et vere miſereberis ſyon Quoniam placuerũt ſeruis tnis lapides einſ. Lapi des ſyon ſunt fideles militãtis eccie.fiumi ⁊ ſtabiles in xpᷣiana fide.⁊ nihilominꝰ ſpe ſolidi ⁊ ꝑſiſtẽtes in charitate. Hi nimiruʒ placuerũt ſeruis tuis.hoc eſt ſanctꝭ eccle/ ſie triumphãtis.qͥ tibi in tua ciuitate cele ſtis hierm ſũma cũ libertate ſeruiũt.qͥa il la que ſurſum eſt hierm mater nr̃a.hoc ẽ triumphãs eccĩa mater militãtis eccleſie aplo teſte.oĩno libera eſt.qꝛ ibi deo ſerui/ re regnareeſt. Hi ̊ ſancti tibi ĩ regno tuo ſeruiẽtes.⁊ ideo liberi tecum regnantes. ra ho bunt᷑ terre ſyon.i.terrene miſerie militãti⸗ eccĩe.nec ſolũ ei miſericoꝛdes erũt. ſʒ etiã vt tu miſerearis oꝛabũt.Cur ita.Oꝛ ean⸗ dem miſeriã aliqñ paſſi ⁊ exꝑti ſunt. Sed qd inde ſequit᷑ Et timebũt gẽtes q̃ pus timere neſcierũt Nomẽ tuũ dñe.⁊ om̃es reges terre gliam tuũã Quia videbũt ma ioꝛem eſſe glie tue q;; ſuꝑbie ſue potẽtiã.et boc ideo Quia edificauit dñs ſyon q ec cleſiã ſuã edificãdo magnificauit. Et ipᷣa que pᷣus coꝛã gẽtib ⁊ regibo viſa fuit ĩ cõ/ tumelia videbit᷑ĩ głia ſua .. Etq̃ pus ab eis ſuꝑbis ↄtumelioſe ꝑſequebat᷑.poſtea ab humilib his glioſe honoꝛabit᷑ Hec q̃ olim futura eſſe pᷣdixerat ꝓpha. q̃tidie ec/ cleſia impleri videt. Sʒ qre hec oĩia. Oꝛ reſpexit in oꝛõem humiliũ .ſ.xpᷣi fidelium q in eiꝰ fide hũiliter oꝛabãt.vt hec ſue ec/ cleſie felicit euenirẽt.Et iõ Nõ ſpꝛeuit pᷣ cem eoꝝ qꝛ nõ ſingulariter ꝓ ſe oꝛabant. ſed generalit ꝓ ſalute oĩm fideliũ.q̃ vtiq; eſt oꝛatio ꝑfectoꝝ. Quia vero nõ decet vt tot tãtaq; beneficia a deo eccĩe collata ab hoĩe quaſi ingrato ſileant᷑. Jᷓ Scribãt hec in generatõe altera vt ſcripture com mẽdata firmiter teneãtur.nõ ſolũ in anti/ qua lege moſavca.ſʒ in generatõne altera ſcʒ noua generatõe xpᷣiana. Et popułqͥ creabit᷑.hoc eſt xpᷣianꝰ popułꝰ quaſi no/ ua generatõe in xpᷣo regeneratus. lauda bit dominũ Et merito laudabit. Quia ꝓſpexit de excelſo ſancto ſuo.dñs de celo in terrã aſpexit Sed ad quid de excelſo ſancto celo ꝓſpexit.⁊ in imo te rre aſpexit. Certe vt audiret gemitꝰ compeditoꝛũ Hoc eſt vt aundiret ⁊ exaudiret gemitꝰ hu milium ⁊ penitẽtiũ.timoꝛe dei ⁊ diſciplĩa quaſi quibuſdã cõpedib ligatoꝝ.De qui bus compedibo ſapies dicit. Audi fili mi ⁊ ne abijcias conſiliũ meũ.⁊ infer pedem tuum in cõpedes eius.⁊ erunt tibi compe des eius in pꝛotectionẽ foꝛtitudinis. Et vt ſolueret a nodis ⁊ vinculis peccato rum filios interemptoꝛũ .ſcilicet fide/ les chꝛiſtianos ſpũales filios apoſtoloꝛũ ⁊ martyꝝ.crudeli interemptõnea gentib⸗ ⁊ regibus moꝛtificatoꝝ. Ut his vinculis ſolutis fideliũ eccleſia dicere poſſet. Diſ/ rupiſti vincula mea tibi ſacrificabo hoſti am laudis. Ad hoc de celo ꝓſpexit ⁊ ĩ ter/ .ram aſpexit. vt humiliũ xpᷣianoꝝ gemitu/ Lterre ei miſerebunt᷑ .Et merito miſere⸗ audiret ⁊ vincula ſolueret.Sed ad quid. Ult annũcient in ſyon h̊ eſt in eccia mi litate nomẽ dñi fidẽ xp̃i.a ̊ nominant᷑ xpᷣiani Et laudẽ eꝰ in hierm .i.laudan do gloꝛificãdo oꝑa er q̃ ſunt celeſti hie ruſalẽ. ſ.eccĩa triũphãte.de qua ðꝛ. Gloſa dicta ſunt de te ciuitas dei.Et hec ita an nunciẽt vt annũciãdo ꝓficiãt. In q̊. In ↄueniẽdo ꝓpłos in vnũ ⁊ reges vt ſeruiãt dño Moc eſt vt ꝓpłos diuerſaꝝ gẽtium ⁊ reges diſperſoꝝꝓpłoꝝouenire faciat i vni tatẽ fidei xp̃ᷣi ⁊ moꝝ fideliũ.vt nõ ſeruiant mũdo.carni.vł dyabolo.ſʒ vt ſeruiãt dño deo ſuo.de q̊ ðꝛ. Dñm deũ tuũ adoꝛabis. ⁊ illi ſoli ̃nies.Sʒ qͥd ſequit᷑. Rñdut eiĩ via vᷣtutis ſue Quis eſt qͥ rñdit ei. Quis hic rñ dendo loquit᷑ dño.Ouis ĩ ſupꝑioꝛi/ bus vᷣbis expmit᷑.cui ↄgruit rñſio. Supᷣ em̃ cõmemoꝛant᷑ cõpediti ⁊ interempti re ges ⁊ ppli ſyon ⁊ hierm. aũt ſingulari ter ðꝛ rũdit ei.nõ ad eos videt᷑ poſſe refer/ ri qͥ pluraliter noĩant Sʒ ſciendũ eſt hic rñdit vnitas ꝓ plurib.i.tota ecciĩa q̃ ĩ rvpo vna eſt p cũctis fidelibo. Ipᷣa q̃ vnum eſt coꝛpꝰ ꝓ oĩba mẽbꝛis eiꝰ rũdit dño.gra tias ei agẽdo ꝙ eã ꝓſpicere.eam audire.eã a vinculis ſoluere.eã ad ſui laudẽ nomĩs excitari.eã deniq; ex varijs ꝓplłis ad vniuſ dei fᷣuitutẽ ↄgregare dignatꝰeſt. Rñdit ̊ ei nõ voce ſed coꝛde nõ lingua ſed vita. nõ in via infirmitatis ſue ſed virtutis ſue.ſcʒ in fidei firmitate.que fideſ via eſt ad patri am.⁊ eſt virtꝰ huiꝰ vie.que in patria ñ ma nebit. ſſed eius obſcuritatẽ euacuabit clari tas gloꝛie. Reſpõdit ergo eccleſia domĩo. Et qͥd dixit. Paucitatẽ inquit dierum meoꝝ nũcia mihi Rũdendo ꝙ oꝛat.qua ſi dicat.O deꝰ?meus nũcia mihi paucita/ tem ⁊ bꝛeuitatẽ dieꝝ meoꝝ.Hoc eſt.quia dixiſti ꝙ eccia manebit ⁊ tu cũ ea eris vſ/ q; ad ↄſummationẽ ſeculi.fac mecogno/⸗ ſcere ⁊ diligẽter attẽdere qᷓ; bꝛeue ⁊ exigu/ um eſt hoc tpꝑs duratõis mee in cõꝑatiõöe tem idẽ ipᷣe es Tu qͥ dixiſti ego ſum qͥ ſuʒ idem ipᷣe es. Et licet omĩa ſint exte.⁊ ꝑ te ⁊in te.nõ tamen ſunt quod ipᷣe es.qui es eternitatis tue.Oꝛo ergo vt adueniat re/ gnũ tuũ.Cupio hꝰ ſeculi finẽ vt cito veni am ad regni tui beatitudinẽ. Deſidero di erum meoꝝ bꝛeuitatẽ.vt cito trãſeã ad di uens ſed immutabiliter manẽs. Et liõ Lanni tui non deficient ..in generatiõe ⁊ generationem erunt.et indeſinenter ma/ nebunt.quia anni tui eternitas tua ſunt. erum tuoꝝ eternitatẽ.Et iõ Ne reuoces meji dimidio dieꝝ meoꝝ. Hoc eſt. ne ſi/ nas me reuocaria deſiderio eternoꝛuz.vt hereã cure tꝑaliũ.in dimidio dieꝝ; meoꝝ. ſczʒ dieꝝ pñtium.qͥ medij ſunt pᷣteritoꝛũ et Dum ergo . 4 tem. dũ tuã eternitatẽ. ⁊ creaturaꝝ oium futuroꝝ. qᷣ oẽs ſunt dimidij ⁊ imꝑfecti.ni ſi addant᷑ eterni. Et merito peto nõ reuo/ cari ad terrena qͥ tendo ad eterna. q̃ iõ ſũt auidiꝰ appetẽda.qꝛ in generatõne ⁊ gene ratiõem anni tui ſine fine ⁊ ſine pꝛĩcipio duraturi.ergo nõ ſunt anni tui ſicut dies mei.qꝛ anni tui eterni.⁊ dies mei exigui. Anni tui nõ tranſeũt ſiẽ dies mei.ſʒ ſʒ ma nent.qꝛ eternitas tua q̃ nihil aliud ẽ qᷓ; ſſᷣ ſtãtia tua nihil hñs mutabile.nil pᷣterituʒ nil futuꝝ.Et qꝛ eternitate pᷣcedis omĩa q̃ feciſti.iõ ſequit᷑. Initio tu dñe terrã fun/ daſti Initio ſcʒ tꝑis.tu qͥ es ſine tꝑe.ſine initio.ſine fine immutabilit᷑ manẽs ĩ eter nitate Et oꝑa manuum tuaꝝ ſunt celi . Plec tñ falſum eſt qð alibi ðꝛ. Uerbo dñi celi firmati ſunt. Nam qd verbo facꝭ.hoc etiam manu.id eſt. virtute tua oꝑarꝭ. Nõ eſt em̃ deus diſtinctꝰ coꝛpoꝛeis membꝛis Verbũ aũt dei manus eius Ippᷣi ꝑibunt tu aũt pmanes.Tu em̃ ſemper ſtabilis. dans cũcta moueri immutabiliter. ꝑma/ nes.id eſt.in tua eternitate ꝑſeuerãter ma nes Sed ip̃i celi qͥ in temꝑe verbo tuo fir mati ſunt.nõ ſicut tu firmi erunt.ſʒ iuben te verbo tuo peribunt. Unde Petrus ait Terra aũt ⁊ celi qui nũc ſunt eodẽ verbo repoſiti.ſunt igni reſeruãdi De celis ergo terre ꝓpximis.ſcʒ de regionibo gereis ↄſtat ꝙ quãtum ad eoꝝ qualitatẽ peribũt.ſʒ de ſuperioꝛib celis celoꝝ nõ eſt certum. Si tñ mãſerint.nõ in ſe ſed in deo manebunt quia ſolo dei verbo perire pñt.Et oẽs. ſcʒ tã celi qᷓ; cetere res mutabiles.etiã an/ li ſicut veſtimẽtum veteraſcẽt Hoc eſt. quãtum ĩ ſe eſt.niſi eos fuares verbo tuo ſicut veſtis qᷓ vetuſtate ↄſumit᷑ deficerẽt. UVngde ſequit᷑. Et ſicut opertoꝛiũ muta/ bis eos.⁊ mutabũtur Celos em̃ qui coꝛ poꝛalia ⁊ cũcta mutabilia operiũt verbo tuo moues.⁊ ſicut eos mutas localit᷑.ita ſolo verbi tui arbitrio.ſi volueris totalit᷑ mutabũtur ⁊ in nihilũ redigẽtur Tuau mutans nõ mutatus.faciẽs nõ factuſ.mo Dum ergo dñe. dum tuam immutabilita ——¶. rN— — nunbt ſCeron deſerea utſpen Uaritri⸗ diogo büt . nck. bonitßi Ouiflin fonen ccöm mn ſctleri Nögen Eölunto Dinge ſtabdor doner nm ſuüiue is ego danth ſecnot aleoſ⸗ Phiano Ulur lumnen ſnſe ſealid cectün bitord docſen cume ſeche adte⸗ bibi lide⸗ ln⸗ Gumm Ggi corciet Uagr⸗ nisſß nce Ugua ſuper ſeptem pſalmos penitentiales H diun on mutabilem varietatẽ vanãq; vanitatẽ cõ intẽdentes in vocẽ depcatõis mee Nec iene ſidero. nimiꝝ ad te venire ⁊ tecũ habitare fruſtra ſepe ⁊ iteꝝ atq; iteꝝ.varijs verbis nine deſidero.nec a deſi iderio meo fraudari. eandẽ oꝛõis deuotõʒ explico. ꝗqꝛ ad expmẽ adi aut ſpe mea fruſtrari aut habitatõetua p dum mẽtis mee affectu nõ ſufficit oꝛganũ gi uari triſtis diffido. Quare. Quia letᷣ au/ mee vocj. nec deſt ideriũ coꝛdis ſatis pᷣt de igen dio qʒ ſequit᷑. Silij ſeruoꝝ tuoꝝ habita pꝛomere lingua carnis Nec ĩmerito ad te iz bũt · Jã mihi em̃ leta ↄfidetia oꝛit᷑.qꝛ filij clamo de ꝓfundis coꝛdis.qͥ me eſſe ſentio . 6 ſeruoꝝ.i.ſanctoꝝ tuoꝝ tecũ habitabũt. ſ. nõ in vno ſolũ ꝓfundo.ſʒ in plurib pfun Nmm boni tpiani.de quoꝝ numero eſſe cupio. dis fluctibo.tã interioꝛis qᷓ; exterioꝛ? miſe omit Qui filij ſanctoꝝ ſunt.nõ ꝑ carnalepaga rie. q;diu ſum in via huiꝰ miſerabilis vite. mifun tionem.ſed ꝑ ſpũalem ꝑticipatiõem.ſicut Nã qui ſic de ꝓfundis clamat de ꝓfundiſ ehelte ecõtra mali filij ſunt ſpirituũ malignoꝛũ. ſurgit.nec ipᷣe clamoꝛ eũ diu Iꝓfundis eẽ laer ſicut ſcriptũ eſt. Uoſ ex patre diabolo eſtꝭ ſinit.qꝛ voxhꝰ om̃e pfundũ penetrat ⁊ ad mdi nõ ꝑ generatiõem.ſʒ ꝑ imitationẽ. Uel fi / dei aures vſq; ꝑuenit. Ecõtra vero qdaz Hdodi lij ſunt oꝑa bona ſine quibo nulł habita/ valde in ꝓfundo maloꝛũ ſunt. qͥ nec ad te ho bit in glia. Qui ergo ibi vult habitare nõ clamãt.cũ ſe viderint q̃tidianis pctis ⁊ in ohed e ſit a bonis oꝑibo ſterilis.ſed pᷣmittat fetis iquitatibo obꝛutos ⁊ oppꝛeſſos.ſʒ potiꝰ il/ 8nanbs bonoꝝ opeꝝ quos ſequat᷑.vt intret in ter los irridẽt qui eos ad te clamare monẽt. Finber ram viuentiũ.Sic Joſeph añceſſit pr̃eʒ Hoc eſt ꝓfundũ maloꝝ deqᷓ ſcriptura di lhbis ſuũ iacob in egyptũ.dicẽs ei ⁊ fratribi ſu/ cit.Pctõꝛ cũ venerit ꝓfundũ ↄtẽnit.Ab in or is.ego pᷣneni parare vobis eſcas.ita pꝛece ſit hoc a me dñe.ſz ad te clamo ð pfundis min dant filij tui.i.oꝑa tua tibi parare eſcã re/ coꝛdis omniũq; interioꝝ viriũ.vt me cle chonoir fectioni eterne. Quales filios pꝛemiſeris menter eripias de ꝓfundis iniquitatum. ntzube cales ſequeris Et ſemẽ eoꝝ .ſ.bonoꝛum Oꝛ ſi iniqtates obſuaueris dñje.dñe qᷣs enett Epianoꝝ vel meritoꝛioꝝ opeꝝ De qboſcri ſuſtinebit O magnũ ꝓfundũ.O abyſſuſ wi to bitur. Qui ſeminãat in lacrimis.ſcʒ h ĩ via multa ꝓfunda valde.nimiſq; ꝑiculoſa Ec MWõl cum exultatõe metẽt in celeſti pria Hoc ce em̃ vndiq; omnibʒ circũſpectis.nulluʒ H inqm ſemen de quo fructꝰ glłie metit᷑ in bonũ ſed vbiq; malũ vidẽſ.cateruas ſcele iigoe ſeculũ diriget Hoc eſt in celũ directuʒ 2 rum meoꝝ cernẽs nimiꝝ paueſcens excla S rectu in eternũ ibitanq; in hoꝛeo ſerua mo.O djne ſi iniqͥtates obᷣnaueris.id eſt. cn bitur. Da ergo mihi vñe da. ⁊ fac me ita ad vindicta eternã ſᷣnaueris. dñe qͥs ſuſti s boc ſemẽ bñ oꝑando ſè eminare.yt ide fru/ nebit te iudicẽ. Nõ tm̃ ego ſolus nõ ſuſti/ im ctum gloꝛie poſſim moꝛiẽdo ſ uſcipe. Daz nebo.ſed nec quis alius.qꝛ nullꝰ alius eſt dac. fac hoc ſemen ita in me ꝑ te fructifſicare ? niſi ſeductue⁊ veritate vacu.qui ſe nõ co Tna ad te dirigere vt in tua eternitate ſine fine gnoſcat peccatoꝛc.Nã ſi dixerimꝰ.qͥa pec * babitãdo valea ꝑmanere Ccaagtum nõ habem. noſipſos ſeducimus.⁊ ac⸗ HMegitatio ſuꝑ ſexto pſalmo penitẽtia veritas in nobis nõ eſt.Nõ gſumam de ian uDepfundis. . weningei e mAiaebnaͤte. i „6 Piciatio eſt Bi em̃ iniqͥtates ſic obfua/ uinn Dmine ieſu chꝛ res vt eaꝝ iudex ſolꝰeſſe velles.⁊ eẽ nolles – d ſte ſons ⁊ oꝛigo toti pietatis ⁊ ẽ/niſericoꝛs.vtiq; nulla mihi eſſet ſpes.nul o pl HD tie dũ ego ſicut ceruus ad fontes la conlolatio. Be ideo nõ deſpero.quia Luun naquaꝝ ad te venire deſidero.tãto imperfe apudte eſtpꝛopiciatio E tꝓpter legem tu maſ ctum meũ ampli recognoſcẽs.ð me mea am Legẽ amoꝛis ⁊ gratie.in qua das re mahte q; ia vᷣtute diffido. Jõ ꝑ auxiliũ miſeri is veniam ſuſtinui te domine patienter 8,Clc⸗ coꝛdie tue refugiũ miſerie mee q̃rẽs ad te ſperans.⁊ ſperando expectans tuam miſe enſn clamãdo fugio dices De pfundis clama ricoꝛdiam.Et hoc domine.quia omĩa n .0 E1, ni ad te dñe Hõ ſolũ de exterioꝛibolabijſ ſti. Non ſolum tibi confiteoꝛ ſed etiam ali ie oꝛis.ſʒ de pfundis ⁊ intimis coꝛdis lacri is.vt omnibus notum ſit manifeſto. di⸗/ nter nu/ mia clamaui ad te. Quid clamaui. Dne cens. Suſtinuit anima. mea in verbo. mu ſun exaudi voceʒ meã Deinde alijs ꝑbis idẽ, eius Cuius eius. In verbo eius Cu⸗ Guubiiu repeto. Fiat aures li.audit clemtie tue ius verbum non fallit nec fallitur. Tractatus ſuper Põ in verbo hoĩs qͥ mendax eſt.ſʒ in vᷣbo dei qͥ veraxeſt. Uñ ſubditur. Sperauit gnima mea in dño ·.nõ in hoĩce.ſz ĩ ðo ſpe rauit.qͥ verbo ſuo infallibili ꝑ peccatoꝛũ veniã regni celoꝝ glłiam repꝛomiſi Spe rauit inq; Acuſtodia matutina vſq; ad noctẽ Jõ dicit a cuſtodia ſeu vigilia ma tutina.q̃ eſt pncipiũ diei ſperandum vſe; ad noctẽ.qꝛ in dño ſperare dʒ aĩa a pnci/ pio vite vſq; ad moꝛtẽ. Nã qͥ vſq; ad moꝛ/ tem pſeuerauerit.ſaluꝰ erit. Sic ergo ſpe ret iſrael in dño NHõ ſolũ ſperet vnꝰ ſoluſ ſed totꝰ fidelis ꝓpłus.qm̃ nõ vni ſoli.ſed multis dictũ eſt. Sperate in dño oĩs cõ/ gregatio ꝓpli.effundite coꝛã illo coꝛda ve ſtra. Et merito ſperet iſrael.ſ.oĩs eccłia et ↄgregatio fideliũ in dñõo Quia apð dñʒ eſt mia nõ magna ſolũ.ſʒ maxima. Nam copioſa eſt apud eũ redẽptio . Sʒ quõ veꝝ eſt ꝙ copioſa fuit redeẽptio tꝑe dauid. ciũ nãdũ tꝑs redẽptõis adueniſſʒ. Sane ſemꝑ copioſa fuit redeptio ſʒ vt ipᷣe dauid ꝓphetice innuit.hec fuitapud deũ.hoc eſt ꝗapud diuinũ ſecretũ ſꝑ pᷣuiſa.ſemꝑq; ꝓui ſa. ac eterna pᷣdeſtinatõe diſpoſita.ſʒ nõ ſꝑ copioſe ac plene apud hoĩes exhibita.qͥa nõ tꝑe legis nature aut legis moſayce ſed tꝑe legis gre.De qᷣ ſcriptũ eſt.Quãdo ve/ nit plenitudo tꝑis.miſit deꝰ filiũ ſuum fa ctum ſub lege vt eos qͥ ſub lege erãt redi/ — meret. Uñ tandẽ impletũ eſt qð olim da uid pᷣdixerat Et ipᷣe redimet iſfraelex om nibo iniqͥtatibo eꝰ ..Nũc ̊ dñe.nũc maxĩe eſt opoꝛtunũ vt de ꝓfundis fluctibo miſe/ riaꝝ ad te fontẽ miſericoꝛdiaꝝ clamando ↄſurgã.⁊ de me meaq ꝓpꝛia vᷣtute diffidẽs de te tuaq; gr̃a ⁊ pietate ſperãdo cõfidam ⁊ ad tuã clemẽtiſſimã ꝓpitiationẽ ↄfugiaʒ. Dignũ quoq; ⁊ iuſtũ eſt vt tibi o pijſſime pe gratias agam.apud quẽ eſt copioſa re demptio. Ideo copioſa ſpecialiter eſſe di citur.quia tua in cruce paſſio.tuiq; pꝛeci/ oſi ſanguinis oblatio.nõ ſoluʒ ꝓ vniꝰ aut paucoꝝ hoĩm ſalute.ſʒ ꝓ totiꝰ iſrael ꝓ toti us eccĩe ꝓ totius mũdi.pluriũqʒ ſi foꝛent mundoꝝ redemptõe copioſe ſufficere per hibetur. Per hurꝰ ergo paſſionis vᷣtutem p hub ſanguinis effuſionẽ te depꝛecoꝛ.vt a pctis meis ⁊ a penis quas ꝓ his mere/ oꝛ me redimas.redẽptũq; ab eis eripias. ⁊ ereptũ a malis meis tecũ in bonis tuis habitare ↄcedas Melditatio ſuper ſeptimo pſalmo pe/ nitentiali d ſte q ſperãtes in te nõ deſerꝭ. cla⸗/ mãtes ad te nõ deſpicis. qͥ q̃ren/ tes te nõ fugis.te deſiderãtes nõ reſpuis. ſed de ſe diffidẽtes.in te aũt ↄfidẽtes ↄſo/ laris.Tibi hu milit᷑ ſuplico.vt mihi qͥ in p̃cedẽti pſalmo ↄfeſſus ſum diffldentiã vᷣ tutis ꝓpꝛie.tua potẽti vᷣtute largiri digne/ ris ſobꝛiã exultationem ſpũalis leticie.ad quã impetrandã ſuſpirãs dico. Dñe ex/ audi oꝛõʒ meã auribo ꝑcipe obſe. meam Oð ſepe dixi iteꝝ repeto.vt oꝛõnis repeti tio ſit deuotõnis ↄfirmatio.⁊ me non te/ det ſepe iterare vᷣba oꝛõnis.q ſepiꝰ iteraui oꝑa iniqᷣtatis.nec peto exaudiri ĩ mea iu/ ſticia ſʒ in vᷣitate tua exaudi me in tua iu ſticia Hoc eſt. tu qͥ veraxes ⁊ in veritate tua penitẽtib veniam ꝓmiſiſti.exaudi me penitẽtem.nõ in mea ſʒ in tua inſticia.ſ.in miĩa tua.q̃ penitetes iuſtificat.Peto enim iuſticiã mie.quã exerces in pñti ſecło.nõ iudiciũ illiꝰ iuſticie.quã facturꝰes ĩ ſutu/ ro. Jõ ſequit᷑. Et nõ intres ĩ iudiciũ cuʒ ſuo tuo Ego em̃ nõ ſum dignus vocari amicꝰ vl fili tuꝰ.ſʒ tñ ſeruꝰtuꝰ ſum.qͥ mĩa indigeo.ad te fugitiuꝰ redeo.pacẽ quero. Nõ ̊ in futuro intres mecũ in diſtrictum iudiciũ.qꝛ ego volo intrare tecũ. Intrãt ĩ iudiciũ cũ dño qͥ iuſticiã ſuã iactates ð ea pᷣſumũt. Quib p ꝓpham diẽ dñs. Quid vultis mecũ iudicio ↄtẽdere.Oms dereli quiſtis me.Nõ ſic ego.ſʒ iuſticiã meã co/ ram me eſſe nullã reputo OQꝛ nõ iuſtifica bit᷑ in ↄſpectu tuo oĩis viuẽs Oꝛ⁊ ſi apð ſe qͥs ſuo iudicio iuſtificet.tñ oĩs hõ ĩ hoc moꝛtali coꝛꝑe viuẽs nõ iuſtificabit᷑in con ſpectu tuo.qꝛ interioꝛa ⁊ occulta hoĩs vi/ des. in qͥbe nemo bñ plene iuſtꝰ aut mũdꝰ eſt tuo iudicio.qᷓ;tũlibet ſctũs hoĩbo vide/ atur. Jõ paułꝰait. Nibil mihi ↄſciꝰſum. ſʒ nõ in ̊ iuſtificatſum. Vel ĩtelligi pᷣt nõ iuſtificabit᷑ in ↄſpectu.i.in tui cõꝑatiõe. nõ ſolñ oĩs bõ.ſʒ nec oĩs viuẽs etiã ange/ lus.qꝛ ſolꝰ deeſt in q̊ pctm̃ cadere nõ põt in cuiꝰ ↄſpectu etiã aſtra nõ ſunt munda. HNõ ; intres mecũ ĩ iudicio rigoꝛoſo ſʒ me cũ pie ⁊ mifficoꝛdit age Oꝛ ꝑſecutꝰ ẽ ini/ mic .i.dyabolłꝰ vlł qͥſq; alꝰ aduerſarius Laĩam meã.⁊ hũiliauit ĩ terra vitã meã . Dmine ieſu chu oe ſnit A cgton⸗ ſcutc netes. tes. J fuſnet mi auriat⸗ cltenta cölat tnor itatis⸗ Pülis .D ſolin lbos. füin⸗ mecd mann bus ſactio u f ſcer bllind⸗ unt ſen Etide⸗ nopen ttoa onebor pane do terrg dim Etin ſicu erpia noͤſen N ſcani foͤpor. nine a ntenie Dfen Floden loftas torbe kemed tboine⸗ Ge⸗ Uli nope W Ne iſn⸗ Vhus Ni , nige ori⸗ nd aead Dieen⸗ en uc gkinn ſinar rintu nwue Chaine ticuin avatmn lſich wiam⸗/ cüa; ewan nani gen⸗ mii ed 1 Oud sdoti finei öiutfah riins sböibo⸗ Cbitnnoon laboigrt Paurni inrie amg 2„ igotl. ctde ciüsn geropit t gundr. ſeptem pſal.pnia. Hoc eſt.quantũ in ſe fuit eã vt celeſtia re linãret ⁊ terrena ſapeꝛet inclinauit.Et ite rũ Collocauit me in obſcuris id ẽ ĩ pec catoꝝ tenebꝛis. ſicut moꝛtuos ſecłi idẽ ſicut ceteros peccatoꝛes non ſpũaliter vi uẽtes.ſed ſeculariter in peccatis moꝛien/ tes. Ideo anxiatus eſt ſuꝑ me ſpũs meꝰ. in me turbatũ eſt coꝛ meũ Sʒ ecce poſt q; triſtia receſſerũt leta ſequuntur.poſtqᷓ; anxiatꝰ fui ⁊ turbatus ꝑ multiplicẽ inimi ci tentationẽ̃.letus fact ſum ꝑ ſpũalẽ dei cõſolationẽ Quia memoꝛ fui dierũ an/ tiquoꝝ ſcʒ dieꝝ eternoꝝ. hoc eſt tue eter nitatis diuine.cuius memoꝛia maxĩa cã ẽ ſpũalis delectatiõis ⁊ leticie. Un ſcriptũ eſt. Oemoꝛ fui ði ⁊ delectatus ſum. Nec ſolũ in diebus eternis ſeu rebus inuiſibi libus.ſed etiã in creaturis tꝑalibi.te eter/ nũ inuiſibilem deũ ↄtẽplatus ſum. Nam meditatꝰſum in oĩbo oꝑibo tuis.in factis manuũ tuaꝝ meditabar Queſiui in oꝑi bus artificẽ.in creaturis creatoꝛẽ.in reb⸗ factis te eaꝝ mirabilẽ ↄditoꝛẽᷣ. Creatura tua facta eſt mihi ſpeculũ vtĩ ea te ↄgno/ ſcerẽ deum meũ.quia vt ait apłus.inuiſi bilia dei ꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta ↄſpici unt᷑.ſempiterna q̃ʒ virtꝰ eius ⁊ diuinitas. Et ideo Expãdi manꝰmeas ad te quia in operibo tuis cognoui ꝙ oĩa bona ſunt. ⁊ nõ a ſe ſed a te tueq; bonitatis ꝑticipati one bona exiſtũt.ideo tibi gratias agens. expandi in oꝛatõe manꝰ meas ad tetanq; ad bonoꝛũ oĩm largitoꝛc. Et aĩa mea ſiẽ terra ſine aqua tibi Non ſolũ ad te expã di manꝰcoꝛꝑis mei ſed ⁊ oẽs vires animi Et merito.qꝛ aĩa mea a te derelicta. eſt ſicut terra ſine aqua Jdo debet ſe ad te expãdere.⁊ nõ ſibijpᷣi ſed tibi adherere.qꝛ nõ ſeipſam.ſed tu ſolus eã potes roꝛe gre irrigare Sicut aũt terra ſine aq̃ ſterilis ẽ ſic anima ſine gre tue plunia fructũ ferre nõ põt.Tu ergol velociter exaudi me do mine cito dando pluuiã gratie.qꝛ ſitiuit in te aia mea. Ideo ſi aquã dare longius differas deficiet ſpũs meꝰ la te tanq; ſte rilis derelictus. Etꝓpter hoc ¶ Non auer tas faciẽ tuã a me ſpũm meũ derelinqn/ do ⁊ ab eo auferendo.vel ei differẽdo gra tie tue donũ.Alioqͥni ſimilis ero deſcẽdẽ tibo in lacũ Hoc eſt in pfundũ peccato/ rũ. Sed potius Auditaʒ fac mihi mane miſericoꝛdiã tua Fac inquã mihi mile⸗ ricoꝛdiã tuã auditã.ſcʒ a ſphetis manite/ ſtatã in ſcripturis. Fac me interius ſenti/ re quod exterius facis audire.Et hoc fac nane. id eſt cito ⁊ nõ tarde quia in te ſpe raui Et ideo ſperaui.qꝛ audiui Pꝛope ẽ dñs oĩb inuocãtibo eũ oĩbo inuocãtibo eũ in veritate.Et vt cito facias mihi miſeri/ coꝛdiã tuã notã fac mihi viam in q̃ am/ bulem vt ſit lucerna pedibus meis vᷣbũ tuũ ad recte ambulandũ in via mandato rũ tuoꝝ quia ad te h qͥ tanq; a pre lumi/ nũ deſcendit oẽ bonũ.⁊ qͥ iluminas oẽm hominẽ venientẽ in hunc mũdũ.ad te in⸗ quã ⁊ nõ ↄtra te leuaui aiam meã Et iõ Eripe me ab inimicis meiſ dñe ad te cõ fugi Nõ a te fugi ↄtenendo⁊ poſtponen do lucẽ tuã.ſed ad te ↄfugi q̃rẽdo ⁊ poſtu lando eã. Ideo Eripe me de inimic me is dñe ſcʒ a diabolo ⁊ miniſtris ſuis qͥ tẽ tant me.vt ambuleʒ in tenebꝛis. Et vt ab eis eripias me doce me facere volũtateʒ tuã qꝛ ſi nõ doces me.faciã volũtatẽ me am nõ tuã.⁊ ſic deſeꝛis me deus meus dũ ego te deſero. Ergo doce me qꝛ deꝰ meꝰ es tu Ao aliũ currerẽ ſi aliũ creatoꝛẽ ha berẽ. Sed qꝛ tu ſolus es deus meus iðo doce me vt mgr̃ meus.QOð vtiq; facies. qꝛ. Spũs tuus bonus deducʒ me in ter rã rectaʒ Ecce qꝛ ſupꝛa in memoꝛia eter noꝛũ ⁊ in ↄtemplatione tua ⁊ tuoꝛũ opeꝝ delectatus ſum.ne magnitudo ↄtẽeplatio nis extolleret me.ne ſuperba fieret leticia mea.letis miſcui triſtia.ſed iam poſt triſti ciã ↄuertoꝛ ad gaudiũ. Jaʒ em̃ plene ſpe ro ꝙ ſpũs meus malus non pducet me in terrã ꝑpuerſam infernaliũ penarũ.qꝛ ſpi⸗ ritus tuus bonus deducet me in terrã re ctam ĩ terrã ſcʒ gaudioꝝ de q̃ dici᷑ Poꝛ tio mea in terra viuentiũ Et hoc nõ pꝛo/ pter meritũ meũ.ſed ꝓpter nomẽ tuũ do mine viuificabiſ me in equitatetnua ſnon in iuſticia mea.Ego em̃ me occidi ꝑ pec/ catũ meuʒz.ſed tu me viuificabis pter no men tuũ.quod eſt Jeſus.⁊ interpᷣtat᷑ ſal/ uatoꝛ. Ut rẽ noĩs tui impleas. tu eris mi hi ieſus.⁊ me viuificando ſanabis.Et ſic Educes de tribulatione Buiꝰſeculi. a nimã meaʒ et in mĩa tua non in merito meo diſperdes oẽs inimicos meos q̃s etiã inimicos tuos merito dixerim.quia ĩ me ſeruo tuo te dominũ meũ quantuʒ in ſe eſt ꝑſequunt᷑ ⁊ gloꝛiã nomĩs tui. Cui⸗ CTractatüs de non mihi. ſalutẽ me attribuo. dicẽs. Nõ nobis dñie nõ nobis.ſed noĩ tuo da głiazʒ Hãc inquã gloꝛiam ſaluti mee aduerſan do auferre conant᷑. Uñ ↄueniẽter ſubdit᷑ Et ꝑdes oẽs qͥ tribulant aiammeã ſcʒ. diabolũ ⁊ oẽs obſtinatos.et merito ꝑdes me tribulantes. Om̃ ego ſeruus tuꝰ ſum Ad te in mea tribulatione recurrẽs.ſicut ſeruꝰ humilis ⁊ fidelis vaſſallus recurrit ad dñm. Ecce ergo huius pſalmi alio/ rũq; pſalmoꝛũ penitentialiũ leta conclu/ ſio. Ecce ſpũalis leticie exultatio quã ſa/ lutaris penitẽtie ↄtriſtatio finaliter oꝑat Vñ qui ꝑ penitentiã affligit᷑tãdem dicit. conſolationes tue letiticauerunt animaʒ meeaom. .M Aeergo mihi dñe hos quos peni/ d tentiales pſalmos eccleſia tua no minat.⁊ a penitentib tibi pſallen dos eſſe pꝛedicat.tã digne ac deuote non ſoluʒ oꝛe ſed coꝛde penitẽdo pſallere.vt ꝑ contriſtationẽ penitentie ſalutaris exul/ tationẽ cõſequi valeam leticie ſpũalis.vt poſt ſalutarẽ penitentiã tandem ꝑ ſpiritu alẽ leticiã exultando dicã. Spũs tiꝰ bo/ nus deducet me in terrã rectaz. Da mihi dyjte hoc ſeptenariũ penitentiũ pſalmoꝛũ eſſe remediũ ↄtra ſeptenariuʒ moꝛtalium peccatoꝛũ.mihiq; eſſe auxiliũ ad ſeptena riũ virtutũ pꝛincipaliũ.ad ſeptenariũ do noꝝ ſpũaliũ.ad ſeptenariũ beatitudinuʒ ad ſeptenariũ deniq; petitionũ in oꝛatiõe dñica ↄtentaꝝ Da mihi dñe in hoꝛum pſalmoꝛũ meditatione timoꝛẽ pene.dolo rẽ culpe.ſpem venie.amoꝛẽ coꝛdial mun dicie.deſideriũ celeſtis patrie.diffidentiã xirtutis ꝓpꝛie.exultationẽ deniq; ſpũabł le ticie.De hoc em̃ ſeptenario mentaliũ affe ctuũ pꝛincipaliter agit᷑ in hoc ſeptenario deuotoꝛũ pſalmoꝛũ. His ſepteʒ affectib⸗ quaſi ſeptẽ ſcale pnĩe gradib ad terrã pa trie celeſtis aſcendit᷑quo me finaliter de/ duci ⁊ felicitaſcẽdere ⁊ tecũ habitare ꝑen niterq; regnare.tu miſericoꝛditer pᷣſtare digneris Qui viuis ⁊ regnas in ſecula ſe culoꝛũ Amen. 2ððUMD Erplicit liber de ſeptẽ gradibo ſcale cõ tinens meditationes deuotas ſuꝑ ſepteʒ Anos penitentiales A dño Petro de Aillyaco Cameracenſi epiſcop. Incipit tractatus de oꝛatiõe domini/ ca Petri de Aillyaco. ⁊c. Ic ergo oꝛa ſlI deiſtis Mat. vj. Hic docet chꝛiſtus bꝛeuẽ⁊ debitum modũ oꝛandi q̊ vti debẽt catholici.Et qꝛ ſicut diẽ gloſa.nulla oꝛatio mag ſpecialis eſt q;ᷓ il la q̃ exoꝛe filij qͥ eſt veritas pceſſit.ideo de oꝛatione tractaturi pᷣmo tractabimus de oꝛatione dñica in ſpeciali.ſecũdo de oꝛa/ tione aliquas q̃ſtiones ſoluemus in gene rali. Quantũ ergo ad pꝛimũ hec oꝛatõ dñica diuiditur in exoꝛdiũ.tractatũ.⁊ cõ cluſionẽ In exoꝛdio beniuolentia captat᷑ Pater noſter⁊c̃. In tractatu petitiões oꝛ⸗/ dinant᷑.ſanctificet᷑ nomẽ tuũ ⁊c̃. In con⸗ cluſione petitionũ cõfirmatio optat᷑.amẽ Lirca exoꝛdiũ pꝛimo notandũ eſt ꝙ in eo dei beniuolẽtia captat᷑ tripliciter. Pꝛi/ mo ex parte rogati.quia pater cuiꝰ filij ſu mus ꝑ fidem Jo.j. Secũdo ex ꝑte rogã/ tium.qꝛ noſter.nobis datus ꝑ caritatem Joh.iij. Sed etiã tercio ex ꝑte acceſſoꝛũ qꝛ dicit᷑qui es in celis.id eſt in ſanctis.q/ rum auxilio erigimur ꝑ ſpem. Dicamꝰ er go Pater.in quẽ credimꝰ.noſter.quẽ dili gimus.qͥ es in celis de qͥba ſperamus. Secundo notandũ eſt ꝙ dei beniuo⸗/ lentiã captamus nõ vt ipᷣm flectamꝰ cum eius volũtas ſit immutabilis.nec vt eius beniuolentiã pꝛeueniamꝰ.cũ ipſe ſua be/ niuolentia nos pᷣueniat.qm̃ ipſe poꝛ dile xit nos.vt dicit᷑.j. Joh. iiij.ſed vt in nobiſ ipſis de ſua beniuolẽtia certã fiduciã exci temus.⁊ hoc fit pᷣcipue ex trib q̃ ĩ h exoꝛ/ dio notan᷑. Pꝛimo ↄſiderando eiꝰ ca/ ritatẽ.qua bonũ noſtrũ vult.qꝛ paeer. e Secuũdo eius largitatẽ.quia ſeipᷣm no bis dat. ideo dicitur noſter. Tercio eiꝰ maieſtatem qua nos iuuare poteſt.quod nota mus cum dicimus.qͥ es in celis. Tercio notandũ ꝙ ꝓut trahiturex ſan ctoꝛũ gloſis deus dicitpater noſter mul/ tis de cauſis. Pꝛimo vt oſtendat᷑ ꝙ ei nõ timoꝛe ſeruili ſed amoꝛe filiali ſeruire de/ bemus. Secundo vt cum de filiali ado/ ptione cogitamus ei tanq; patri filialẽ af fectum rependamus.Tercio vt ad amo/ rem fraternitatis admoneamur. Naʒ cũ cccgſi ccrepe aoon but fm. Apon irebe uſe Mrtr doccet. Mee Alijai nam. patr türan O O ſocen pecci uns ſupꝛ⸗ qui Aulte inho⸗ disfi ſand tot ſuipan ptero loimp⸗ oannt lundo tſein verdal ſci ene disy dec fios en Ppfun lem phu⸗ oltioe in Auodi nr cſet⸗ bobilt dellot nid W Nn ndcder ſardi bcköl kidoode musde deon gee ac i1c nahti nöcn R paatane ückgin ien bu⸗ noſiiſi Neſrgi⸗ gmunm ctſi Nans ne Gedi 1s Nino/ Han ens uun De ni Näae iban⸗/ c Hn t. mocs god rain hrnn, Urede gligco/ Iuef W m oꝛatione vominica pater noſter dicitur.oĩbus cõmunis eſſe docet᷑. Ideo nemo dicat pater meus qꝛ B ppꝛie chꝛiſto ↄuenit qͥ filius eſt ꝑ naturaʒ. alij aũt ſunt filij eius ſolũ ꝑ adoptionis ꝗᷓ tiam. Uñ ipſe dicit. Uado ad patrẽ meũ ⁊ patrẽ veſtrũ. Meũ.ſcʒ ſpecialiter ꝑ na/ turam.veſtrũ vᷣo generaliter ꝑ gratiiꝗõ. Ouarto dicitur pater noſter.vt oĩbus occaſio ſuꝑbie tollatur.qꝛ nõ vere pñt di cere pater noſter niſi fratres ſint. NHullus ergo nobilis aut diues circa minoꝛes ſu/ ꝑbiat.cum eos tanq; fratres recognoſcit NQuinto in hoc occaſio mundicie ⁊ in/ nocentie dat᷑quia cauẽduʒ eſt vnicuiq; a peccati ſoꝛdiba ne tanto patre reddat᷑ indi gnus. Serto in hoc populi chꝛiſtiani ſupꝛa ppłum iudaicũ excellentia denotat᷑. qquia antiquis vt ſeruis dicit᷑ dñs.nobis autem tanq; filijs dicit᷑ pater. Septĩo in hoc nobis impetrandi qð petimus gn dis fiducia dat᷑. Quid em̃ negabit filijs qͥ iam dedit vt pater ſit. Quarto notãdũ eſt ꝙ hec oꝛatio in ſuo exoꝛdio et in omni ſui parte bꝛeuis eſt.et hoc fit ſᷣm ſanctos ꝓpter plures ratiões.Pꝛimo vt fiducia ci to impetrãdi tribuat᷑.quia fiduciã dat ci/ to annuẽdi qui bꝛeuiter vult rogari. Se cundo vt diſcamus res de quib oꝛandũ eſſe inſtruimur. Non em̃ docet hec oꝛatõ verba ſed res.quia nõ his ſolis verbᷣ oꝛat ſed etiam alijs.non tamẽ in alio ſed in eo/ dem ſenſu. nam q̃cunq; a deo oꝛãda ſunt his verbis bꝛeuiter ↄtinent᷑. Tertio vt ea de quibus oꝛandũ eſt paucis verbis faci/ lililus memoꝛie ↄmendent᷑.Quarto vt pꝛu dentia ingenioſoꝝ in paucitate verboꝝꝛ 8 pfungditate miſterioꝝ ⁊ rerũ multiplicita te miret᷑. Unde ſuꝑ illo verbo vſaie Ser mMonẽ abbꝛeuiatũ fecit dominus ſuꝑ ter/ ram. Has duas rõnes tetigit gloſa dicẽs ꝙhunc ſermonẽ ita abbꝛeuiauit dñs. vt in paucis verbis memoꝛiter capi poſſit ⁊ ita rebus ipleuit.vt nemo ſine gratia ſpi/ rituſſancti ꝑciꝑe poſſit. Quinto vt hec oꝛatio que ꝓpter ſui bꝛeuitatem facilit᷑ ad diſcitur ⁊ memoꝛiter retinet᷑.etiã frequẽ/ tius dicatur.⁊ ſine faſtidio ſepius repe/ tatur. Sexto vt eius ignoꝛantia nullꝰ ex/ cuſet᷑.quia qð tã faciliter ſcit᷑.nõ niſi cul/ pabiliter ignoꝛat᷑. Septimo vt in mẽtis Deuotione ⁊ nõ in verboꝝ multiplicatiõe xvirtus oꝛatiõis oſtendatur. Unde ſupꝛa Math. vj. dicit᷑. Oꝛantes aũt nolite mui tum loqui ſicut ethnici.id eſt gentiles fa/ ciunt.putant em̃ ꝙ in multiloqo ſuo exau diant᷑.Et hec de exoꝛdio huius oꝛatõnis ſufficiant. “ͦ“ͦͦͦMWG Anctificet᷑ nomẽ tuũ Poſt exoꝛ⸗ ſ Qdium ſequit᷑ tractatus.in quo ſep tem petitiones oꝛdinant᷑ Et pᷣmo circa eas aliqua ſunt pᷣmittenda generali ter. Secundo ſingule earũ ſunt exponẽ/ de ſpecialiter. Pꝛimo ergo notanduʒ ẽ qꝙ hec oꝛatio dñica ꝑfectiſſima eſt.quia ſi cut Aug'. dicit.ſi recte ⁊ ↄgruẽter oꝛamꝰ nihil aliud dicere poſſumns qᷓ; qd in hac oꝛatiõe poſitũ eſt.Quia em̃ oꝛatio noſtra eſt quodãmodo ðᷣſiderij noſtri expꝛeſſiua illa ſolũ recte oꝛãdo petimꝰ que recte deſi derare valemus. In hac aũt oꝛatiõe non ſolũ ponunt᷑ oĩa que recte deſiderare poſ ſumus.ſed etiã eodẽ oꝛdine petunt᷑q̊ deſi deranda ſunt.⁊ ſic hec oꝛatio non ſolũ po ſtulare inſtituit ſed etiã noſtrũ affectũ ad oꝛdinate deſiderãdũ infoꝛmat. Pꝛo cu ius declaratione ſecũdo notandũ eſt æin oꝛdinato deſiderio pᷣmo cadit finis.dein de oꝛdinata in finẽ. Finis aũt noſter ẽ de us in quẽ noſter affectus tendit duplicit᷑ Vno modo ꝓut volumꝰ gloꝛiã dei.Alio mõ ꝓut volumus fruigloꝛia eiuſ.Pꝛimũ ꝓtinet ad dilectionem qua deum in ſeiſßo diligimus. ſecundum vᷣo ad dilectionem qua diligimus nos in deo. Ad pꝛimum ꝑtinet pꝛima petitio q̃ dicit᷑ ſanctificet᷑ no men tuũ ꝑ quã petimus gloꝛiã dei.Ad ſe cunduʒ pꝑtinet ſecunda petitio. Adueniat regnũ tuũ.per quã petimus ad gloꝛiã eiꝰ ꝑuenire.Et ſic iſte due petitões oꝛdinan tur ad noſtrũ vltumũ finẽ ſcʒ ad beatitu/ dinẽ.Pꝛima ad beatitudinẽ obiectiuam. Secũda ad beatitudinẽ foꝛmalẽ.Ad fi/ nem aũt pᷣdictũ oꝛdinat nos ſeu dirigit a liquid dupłr. Uno mõ ꝑ ſe.alio mõ ꝑ ac/ cidens.Per ſe quidẽ bonũ qð eſt vtile in finẽ Eſt aũt aliqd vtile in finẽ beatitudis dupliciter. Uno modo directe et pꝛinci/ paliter.ſcʒ meritũ quo beatitudinẽ mere/ mur deo obediẽdo.⁊ quantũ ad hoc peti tur.fiat voluntas tua ſicut in celo et iter ra. Alio modo inſtrumẽtaliter ⁊ quaſi co adiuuando nos ad merendũ.⁊ ad hoc ꝑ/ tinet qð dicit᷑.panẽ noſtrũ quotidianum da nobis hodie.ſiue hoc intelligit de pa/ 2 ne ſacramæetali.ſiue de pane coꝛꝑali. Per ni executiõis.ſed cum oꝛatio ſit interpꝛes u accidens aũt oꝛdinamur in beatitudiney deſiderij coꝛreſpondere debet oꝛdini deſi nnt p remorionezpolbenrie Eriaalfr ſunt qᷓ derij ſiue intentionis in quo pꝛius ẽ finis Mnnd nos a beatitudine pꝛobibẽt. Pꝛimo qͥdẽ q; ea queſunt ad fineʒ.⁊ cõſecutio boni qᷓ; peccatũ quod directe excludit a regno.et remotio mali. Et hec de eis generaliter. . qᷓ;dtum ad hoc dicit᷑.dimitte nobis debita Sed poſtea de ſingulis haꝝ petition,ũäön 4 noſtra.id eſt peccata. Secũdo phibʒ nos dicendũ eſt. eas exponẽdo ſpecialiter. Et· nid ⁊ impedit tentatio que retrahit ab obedi q;tum ad tres pꝛimas Sciendũ eſt in / * entia diuine volũtatis et inclinat ad pec/ tellectu litterali earũdẽ ſicut dicit Augu cchn catũ. Ideo petit᷑.⁊ ne nos inducas in ten ſtinus in libꝛo de ſermone dñi in monte. Pinan tationẽ.Tercio penalitas pᷣſens.ſcʒ ma / cum dicimus.ſanctificet᷑ nomẽ tuum.nõ gb lum pene.qð impedit ſufficientiã vite.de hoc petitur.quaſi nomẽ dei nõ ſemper ſit lu quo ſequit᷑. Sed libeꝛa nos a malo. ſanctũ.ſed vt ſanctum ab omnibo habeat᷑ i Lercio notandũ eſt ꝙ ſicut patet Lu. ⁊ hoc ꝑtinet ad dᷣi gloꝛiam in omnibo pꝛio gepe n.⁊ ſicut dicit Augꝰ.in Enchiridion.lu/ pagandam. N autẽ dicit᷑. adueniat re archt cas in oꝛatiõe dñica non petitiones ſeptẽ gnum tuũ.non ita dictũ eſtquaſideꝰ nũc da ſed quinq; cõplexꝰeſt. Ut em̃ oſtendat ter nõ regnet. Si em̃ deus rexnõ eſſet aut re 11. ciam petitionẽ duarũ pꝛemiſſaꝝ eſſe dã gnum non haberet.qͥd eſt ergo quod pſal Ze modo repetitionẽ pᷣtermittẽdo eaʒ hoc fa miſta ait.rex omnis terre deus.Sed iðo D cit intelligi.quia ſcʒ ad hoc pᷣcipue dei vo illud dictũ eſt vt ait Augꝰ.vt nobis veni nuiſ luntas tendit vt eius ſanctitatẽ cognoſca at atq; in eo regnemꝰ.⁊ ſic ad illud regnũ iie mus ⁊ cum ipſo regnemus.quod etiã ma noſtrũ deſideꝛium excitamus. autẽ f theus vltio poſuit.libeꝛa nos a malo LQu dicitur fiat voluntas tua ⁊c.nõ ideo dici/ agle cas nõ poſuit.vt ſciat vnuſquiſq; in eo ſe tur quaſi dei voluntas beneplaciti aliqſf,; lia liberari a malo ꝙ nõ infertur in tentatio/ non fiat vł impleatur.cũ ſcriptũ ſit omßis Den. nem. Ideo nec lucas diminute.nec a voluntas mea fiet. vſaie.xlvj.ſed hoc ðᷣ̊ vo le e theus ſuꝑflue petitiones poſuit.ſi qðᷣ vnꝰ lũtate ſigni intelligitur vt ſitſenſus. O be inhubt intellexit alius expꝛeſſius poſuiſſe vtile re diat᷑ voluntati tue id eſt pᷣceptis tuis ſiut ꝛmale putauit. Quarto notandũ eſt ꝙ diſtin / in celo ⁊ in terra.id eſt ſicut ab angelis iz llleſee ctio.oꝛdo.⁊ ſufficientia harũ petitionum ab hoĩbus. Nec intelligedũ eſt ꝙ ſicut ſit Aton bꝛeuiter poteſt ſic colligi. Nam iſte ſeptezʒ nota quantitatis.ſed qualitatis.ſcʒ ſimili ſelfug petitiones omne appetibile ⁊ recte deſide tudinis vt ſimilitudinẽ inſinuet.⁊ nõ eqli Horiep rabile ↄtinẽt.Omne aũt appetibile ẽ du/ tatem.Et ſic erit intellectus ꝙ ſicut ange Gumf plex.ſcʒ collatio boni ⁊ amotio mali Bo/ li voluntatẽ ði faciunt in celo ſic homĩes Se num aũt quod petitur ad ↄferenduʒ ẽ tri eam faciant in terra.et ſi non ſᷣm quanti/ tn. plex.bonũ celeſte ſcilicet gloꝛie.bonũ ſpi/ tatem ⁊ qualitatẽ.tamẽ ſᷣm ſimilitudineʒ grati rituale ſcilicet gratie.bonũ tempoꝛale ſcʒ id eſt ſi nõ ſᷣm illoꝛũ ꝑfectionẽ tamẽ fᷣm ꝑ bis 4 nature. Pꝛimũ autẽ bonum ſcilicet ce/ fectionis illoꝛũ imitationẽ Vnde he tres meng leſte ſeu beatificũ eſt duplex.ſcʒ obiectale petitiones ꝑfecte ↄplebunt᷑ in vita futura ſuope ⁊ foꝛmale. Malum aũt qð petitur aufe/ alie vᷣo quattuoꝛ ſunt pꝛeſenti vite pᷣſidia polun rendũ eſt triplex.ſcilicʒ pꝛeteritũ.pꝛeſens vt dicit Auguſtinus in Enchiridion. ophs ⁊ futuꝝ. Ideo petit᷑ vt pᷣteritũ remittat᷑.p · Eſtigitur pꝛima petitio.ſanctificet᷑ no oeyn ſens vitetur.futurũ pꝛecaueat᷑. Sic ergo men tuũ.In qua petimus ſanctificatõesꝝ Untone quatuoꝛ pꝛedictis bonis coꝛreſpõdẽt q nominis dei.id eſt gloꝛiã ſuam. vtſcʒ ſan nip tuoꝛ pꝛime petitiones oꝛatiõis dominice ctificet᷑.id eſt in nobis honoꝛet᷑.ſcʒ in ĩteil N. Tribus aũt malis auferendis coꝛreſpon lectu per veram ↄgnitionẽ.in affectu per got dẽt tres vltime. Unge licet pꝛiꝰſit ma/ ſanctaʒ dilectionẽ.in memoꝛia per firmã ſange lum amoueri q; bonũ conferri.non tamẽ inheſionem. Item ſanctiſicet᷑ per beniuꝰ iudee inconueniẽter pᷣmittunt᷑ petitiones q̃ ꝑi lentiam in coꝛde.per reuerentiam in oꝛꝛ. ſarſe nent ad ↄſequendũ bonũ petitionib que perꝑſeuerãtiam in opere. Sanctificetuur Peiin ꝑtinent ad remouendũ malum. Ratio ẽ. inquam nomen tuũ quod eſt pater. vt te ſulin qꝛ oꝛdo petitionũ non coꝛreſpondet oꝛdi tanq; filij ſemper bonoꝛemus Homẽe tuid ti ents ndeſt difinis nli aiie. iun nchgiy⸗ 1A Wonte, nunö nerſt Nebet in ee. Ne. lemn Cvodgnn Sl⸗ bseni Ani Ani lunn⸗ Nni i „ rofo 1s be noſt nois atſt ſnii nöc nng⸗ ponits ncnund/ Himdine, mefne debens niafing ſir ſſics ior. Gferto nſq ſun gin ſte⸗ ſen e Ner fma mino⸗ nfcen nNE nin Nnoni iſonms⸗ oꝛatione vominica gquod eſt Jeſus.vta te ſaluatoꝛe ſalutẽ ha beamus. HNomẽ tuũ quod eſt ſpũſſanctꝰ. yvt in bono gr̃e ſemꝑ ꝑſeueremus. Egpuit᷑ ſeccunda petitio Adueniat ſfſ regnũ tuum. In qua petimus be Atitudinẽ noſtrã ſcilicet regnũ glo rie.Adueniat id eſtad nos veniat regnuʒ tuũ.De quo Math. xxv. Uenite benedi cti patris mei ꝑcipite regnũ quod vobis paratũ eſt ab oꝛigine mundi.Tunc em̃ re gnabit deus omnino inter nos.nõ diabo lus.nõ mundus.nõ carnalis affectus. MHNic aũt eſt aduertendũ ꝙ regnũ dei q̃ druplex eſt.ſcʒ ſacre ſcripture.de quo di/ cit chꝛiſtꝰiudeis.Aufereta vobis regnuʒ dei Math. xcj. Secundo regnũ diuie ã/ tie Luce. xvij. Regnum dei intra vos eſt. Tercio regnũ vniuerſalis eccleſie.De q̃ Math. xiij. Colligent de regno eius om/ nia ſcandala. Quarto regnũ celeſtis glo/ rie. Math. vj. Pꝛimũ querite regnuʒ dei ⁊c.Et ſm hoc quadrupliciter põt exponi adueniat.id eſt ad nos veniat regnũ tuũ. ſcilicet ſacre ſcripture ꝑ veram cognitio/ nem. vt deſtruat regnũ erroꝛis ⁊ ignoꝛan tie. Regnũ ſcilicʒ gratie diuine ꝑ ſpũaleʒ inhabitationẽ.vt deſtruat regnũ peccati ⁊ malicie. Regnũ tuuʒ.ſcilicʒ vniuerſalis ecleſie ꝑ chꝛiſtiane fidei declarationẽ ⁊ ex altationẽ.vt deſtruat regnũ antixpᷣi ⁊ fal/ ſe ſynagoge.Regnum tuũ ſcilicet celeſtis gloꝛie.ꝑ eternaʒ pᷣmiationẽ.vt deſtruat re gnum pᷣſentis ⁊ future miſerioe. Sequitur tercia petitio Fiat volũtaſ tua. In qua petimus donũ gꝛatie quia ꝑ ratiam fit voluntas dei in nobis ⁊ a no/ is.QLicet em̃ voluntas dei ſemꝑ fiat.ta/ men ꝑ gratiam fit ꝙ voluntas pᷣceptoꝛuʒ ſuoꝝ a libertate noſtra impleatur. Fiat g voluntas tua in peccatoꝛũ ↄuerſione per opus penitẽtie. In ↄuerſoꝛũ ſanctificati one ꝑ munus gratie. In ſanctificatoꝝ ſal uatione ꝑ bonum ꝑſeuerantie. In ſalua/ toꝛũ ꝑpetua clarificatione per donũ glo/ rie. Fiat inquã ſicut in celo ⁊ in terꝛa. quod quadrupliciter exponitur.ſcʒ. ſicut in angelis ſic in hominiby.ſicut in iuſtꝭ ita in peccatoꝛibi.ſicut in chꝛiſto ita in eccle ſia.⁊ ſicut in ſyndereſi id eſt in poꝛtiõe ſu/ perioꝛi rationis.ſic in inferioꝛi poꝛtõe ſen ſualitatis. Declarationẽ aũt iſtoꝝ ꝑ ↄcoꝛ dantias ſcripturarũ trãſeo cã bꝛeuitatis. inſtrumentaliter. Ubi pꝛimo notãd Sequitur quarta petitio. Panẽ noſty ⁊ẽ. In qua petitis illis quead beatitudi/ nem ꝑtinent directe ⁊ pncipaliter. conſe/ quenter illud petimus quod ad eã ꝑtinet eſt ꝙ hoc ad litterã poteſt dupliciter erpo ni. Uno modo de pane ſacramẽtali. cuiꝰ quotidianus vſus cum debitis ↄditioni bus pꝛoficit homini. Unde ipſum paneʒ noſtrũ quotidianũ dicimus.licet in euan gelio Matthei ſcriptũ ſit ſuꝑſubſtãtialẽ. id eſt pᷣcipuũ vt exponit Hieronymus.p quod intelligimus eukariſtiã.quod eſtpᷣ cipuũ ſacramentũ.vnde ⁊ in ipſo oĩa alia ſacramenta ſubintelligunt᷑. Alio mõ põt exponi de pane coꝛpoꝛali.vt etiã ꝑ paneʒ intelligatur oĩs ſufficientia victus.ſic di/ cit Auguſtinꝰ.quem ſuꝑſubſtantialẽ di/ cimus. id eſt ſupadditu ad ſubſtãtie ſuſt tationem. Lucas vᷣo dicit quotidianũ.id eſt nõ annuũ.vel a decem annis pꝛouiſũ vel in hoꝛreis reſeruatuʒ. Ideo ipᷣm peti mus hodie id eſt in pᷣſenti quia neſcimus ſi ad craſtinũ pueniamus. Unde per hoc inoꝛdinata ſollicitudo excluditur et ſuꝑ/ fluitas condemnat᷑.quia ſolum qð eſt na ture neceſſariũ ⁊ ↄuenies petitur.iuxta il lud eceleſiaſtici. xxix. Initiũ vite hominii aqua ⁊ panis. Becundo notanduʒ eſt ꝙ dicimus panẽ noſtrũ.⁊ da nobis qua/ druplici ratione. Pꝛimo vt nemo ſibi tẽ/ poꝛalia appꝛopꝛiet. Unde Criſ.Omnia inquit que nobis dat deus.nõ ſolum no bis dat ſed alijs ꝑ nos.vt ð eo quod acce pimus ꝑ nos partem impotẽtibus facia/ mus. Secundo vt nemo aliena vſurpet. Unge idẽ Cri.Qui de iuſticia panẽ ac quiſitum mãducat.panẽ ſuum mãducat. qui aũt cum peccato.alienum. Tertio vt nemo pꝛo ſe ſolũ ſed etiã pꝛo alijs oꝛet Unde Cypanuslibꝛo deoꝛatiõe dñica. Igeo inquit nõ dicimus pater meus ſed noſter.nec da mihi ſed da nobis.qꝛ vnita tis magiſter noluit puatim pᷣcem fieri vt ſcʒ quis tm̃ pꝛo ſe pꝛecet᷑. Unũ em̃ p om̃i bus oꝛare voluit.quõ in vno omnes ipſe poꝛtauit. Quarto dicimꝰ da vt nemo de ſe pᷣſumat quaſi ſine deo.vel paneʒ vel ali quid minimũ habere poſſet. Unde pſal. Qui dat eſcaz omni carni. Tercio no tandũ eſt. certendendo iſtam petitionez ad ſenſum miſticũ vł moꝛalem.ipſam de l 3 Tractatus de quintuplici pane poſſumus exponere.vt dicamus da panem penitetie ad releuatõ nem languoꝛis.iuxta illud pſalmi.Sur/ gite poſtq; ſederitis qͥ manducatis panez doloꝛis. Secũdo panem intelligẽtie cõ/ tra famẽ erroꝛũ. De quo pane Eccleſiaſti ci.xv. Cibauit illũ pane ſapientie ⁊ intel/ lectus. Tercio panè eukariſtie ad impin/ guationẽ amoꝛis.quẽ panem xpᷣus in me moꝛiaʒ ſue amaroſe paſſiõis ſuis tradidit diſcipulis. Quotienſcũq; inquit mandu cabitis panẽ hunc moꝛtẽ dñi annũciabi/ tis donec veniat.Quarto panẽ gloꝛie ad delectationẽ ſapoꝛis.De quo ſcribit᷑. Pa nẽ angeloꝛũ manducauit hõ. Quinto ad litterã panẽ nature.ad ſuſtentationẽ indi gentie naturalis ſen ad ↄfoꝛtationẽ natu ralis vigoꝛis.et de iſto pane dicit᷑hic.Et ſic habebimus quinq; panes qͥbus ſacia uit dñs qͥnq; milia hominũ Joh. vj. capi. NQuarto moꝛaliter notandũ eſt. ꝙ licet ad deũ ꝑtineat panẽ nobis dare ꝓpter qðᷣ petimus panem noſtrũ quotidianum da nobis ⁊c.tamẽ ad hoĩes ꝑtinet ipᷣm diſpẽ ſare.videlicet panẽ coꝛpoꝛalẽ diſpenſant filijs ſuis patres carnales.ſpũalem vᷣo di ſpenſare debẽt ſpũales ſcʒ pꝛelati ⁊ docto res. Sed iam querit᷑ inter diſpenſatoꝛes vt fidelis qͥs inueniat᷑. Quis em̃ eſt his tẽ poꝛibus fidelis ſeruus ⁊ pꝛudens quẽ cõ ſtituit dominus ſuꝑ familiã ſuã.vt det il/ lis cibum in tempoꝛe fideliter ⁊ pꝛudẽter. Fideliter q;tum ꝑtinet ad deũ.pꝛudẽter ;tum ad homines.Fideliter q;tuʒ ad de um. vt ſcʒ cum tanta fide.tãto timoꝛe.tan ta inſtantia.tãta diligentia quantũ ſibi cõ miſſum eſt verbũ dei diſpenſet. Pꝛudẽter vᷣo q;tum ad ho mines.vt ſᷣm capacitatezʒ vnicuiuſq; ſingłos erudiat ⁊ ſpũaliter nu triat. Ideo oꝛemus deuote. Panẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie Panẽ ſcʒ nõ ſolũ coꝛꝑalem.ſed ſpũalem. vt inſpires pᷣ latis ⁊ doctoꝛibus eccleſie tue.vt verita/ tem tuã nobis ſtudeant fideliter ⁊ pꝛudẽ/ ter diſpenſare.Et ſi illi nobis panẽ iſtum frangere negligant aut ↄtemnant.tu ipſe da nobis ⁊ paſce nos ꝑ occultam ſpũſian cti inſpirationẽ.vt intus per te capiamus panem.quo exterius fraudamur ꝑ ipſoꝝ taciturnitatẽ.alioquin moꝛiunt᷑ ⁊ſame ꝑe unt paruuli eccleſie tue filij.quia nõ eſt qͥ frangat eis panem fidei ⁊ ſpũaliter eos re ta noſtra. tt B rendi ſequunt᷑ petitiones mali auferendi Et pꝛimo ponitur quinta petitio ꝓ amo/ eſt ter Unom enlatn.X neceſſitatis.qꝛ tenemur om̃es diligere ex ficiat verbo dei. LZn ergo pater clementii ſime panẽ noſtrũ quotidianũ da nob ho die. Segintur. t dimitte nobis debi Abi poſt petitiones boni conte tione mali pꝛeteriti ſcilicʒ pꝛeterite culpe. Vbi bᷣmo notandũ eſt oa beatitudine cõ ſequẽda pꝛohibet nos triplex malũ.Pꝛi/ mo peccatũ iam cõmiſſum. Secũdo pec catũ de pꝛoximo cõmittendũ. Tercio ma lum pᷣſens ad peccatum inclinatiuñn. Pꝛimũ ergo petimus amoueri dicẽdo dimitte nobis.ſ.peccatoꝛibus.quia ſi di⸗/ cimus quoniã peccatũ nõ habemus.noſ ipſos ſeducimus.et veritas in nobis nõ ẽ vt dicit ſcriptura. Ideo om̃es dicere poſ ſumus dimitte nobis debita noſtra id eſt peccata cõmiſſa.⁊ tum ad culpam ⁊ c;/ tum ad penam.quia aliter nõ poſſumꝰ in gredi beatitudinẽ eternam. Quia vᷣo nobᷣ eſt regula impoſita ꝙ ſi nos volumus no bis dimitti peccatũ noſtrũ.nos etiam de bemus dimittere ꝓximo noſtro peccatuʒ in nos ↄmiſſum. Ideo ſubdit᷑.ſicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibo noſtris. Uñ poſt banc dñicam oꝛationẽ ſtatim poſuit chꝛi ſtus huius dicti rationẽ dicens. Si eniʒ dimiſeritis ⁊c. Ubi ſecundo notandũ Tiſt dimiſſio poteſt intelligi duplici Ino mõ q;tum ad offenſam.⁊ hoc eſ caritate. Alio modo q;tum ad iniuriã.⁊ qᷣ non eſt neceſſitatis ſed ſuꝑerogationis.ſi cut em̃ pecuniã ablatã non tenet᷑ quis au ferenti dimittere.ſed eã poteſt licite repe/ tere.ſic iniuria ſibi illata poteſt recõpen/ ſationẽ ꝑ emendam petere ſ̃m oꝛdinẽ iu/ ſticie. Tercio moꝛaliter notandũ eſt ꝙ; dimittere alteri peccata eſt magni meriti apud deũ.quia ceꝛta fiducia datur dimit tenti ꝙ etiã peccata ſua dimittent᷑ ei. Uñ dicit xpᷣs. Si em̃ dimiſeritis hoĩbo pecca ta eoꝝ. dimittet ⁊ vobis pr̃ veſter celeſtis peccata vr̃a. Si aũt nõ dimiſeritis hoĩbo nec pr̃ vr̃ dimittet vobis peccata veſtra. Ubi gloſa. Hoc inqͥtĩ fine ↄcludit vt cer tiũ ſit nobis qͥd in oꝛatiõe ꝓmiſerimꝰ.neq aliud exigit iudex quẽ rogamus. niſi vt ta les ſimus fratribo qᷓlem nobis eũ expoſci mus.⁊ qͥ hoc nõ facit dupliciter reus eſt. Pꝛimoi quia peccauit debet deinde aui⸗ ſick nal ſlos⸗ bito: cupt hom anm he lmẽe reßſi bitan ſund nunti eſeen ſsdun Gnti nit moct bitäs güͤtr juri⸗ for imno lese dun deht ſen ſiede nil⸗ buom ſemen nor cam eſt runm bito obſe goy uol lenſt geret⸗ debitn mib. hosin nnn tngtt⸗a badi, tmene n och lane deyte ob ho 8debi ſconte fnndt demo⸗ ncue. And WNE icoper Meoms ti. ndci, ſidi, s nel wbisdoi done nick lpamti oſunu iufoſob lomuo o aum de paam, mrtnos ie ſrchi Nan; ni duplch hocct ligeree iunäth Nioniofl tgnisdn cle ce neopen⸗ crdine in/ mti Mn unnt gili bpech vccetis ſishoip aren. ind neq giävtts i hl rrivoe dids oꝛtione vominica quia monitus a iudice fratri nõ indulget Et ideo multis timenda ⁊ multis ꝑiculo ſa eſt iſta ſententia.qui ſcʒ ꝑ longã odioꝛũ malignitatẽ ⁊ odioſam maliciaʒ indurati illos qui ꝑ aliquã iniuriã eis facti ſunt de bitoꝛes.modis oĩb ledere ⁊ ↄfundere cõ cupiſcunt.nec ꝓ timoꝛe dei.nec ꝓ pᷣcibus hominũ ſatiſfactionẽ reciꝑe.ac concoꝛdi am habere volüt Qui cũ tales ſint ſecuri tamẽ ad eccleſiã confluũt ⁊ coꝛã deo dice re pᷣſumunt Pater noſter.dimitte nobᷣ de bita noſtra ſicut ⁊c̃. Ideoq; aduerſum ſe iram dei puocare vident᷑.qꝛ hoĩbus ſer/ nant irã.⁊ a deo querũt miſericoꝛdiã. Ne ceſſe ergo eſt vt ſaltem tunc debitoꝛibo ſu/ is dimittãt debita cũ ipſi debitoꝛes ĩdut/ gentiã ab eis ſibi poſtulauerint.ſicut do minꝰ ſeruo ſuo nequã feciſſe legit᷑quẽad/ modũ ſcriptũ eſt.Serue nequã omne de bitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me Quicunq; aũt rogatꝰa debitoꝛe debitũ cuiuſlibet in iurie dimittere ↄtemnit.in vanũ a domi/ no dimitti ſibi debitum peccati ſui petit. imo magis peccatũ ſuũ coꝛã oculis iudi/ cis aggrauat qᷓ; alleuiet. Quarto notã dum eſt ꝙ quis imꝑfectis ↄcedat᷑ ſic ſua debita poſſe relinqueꝛe vt a debitoꝛibo de indulgentia rogari debeant et ſatiſ factio nẽ de ülata ſibi iniuria reciꝑe valeant.ta/ mẽ ſi ↄtingat nihil hoꝛũ fieri.debent om̃i bus modis irã ꝓpꝛij coꝛdis refrenare.⁊ de ſemetipſis tenebꝛas odioꝛũ repellere.me moꝛes illius quod ſcribit᷑. Ira viri iuſti/ ciam dei nõ oꝑat᷑. Sed tñ viroꝝ ꝑfectoꝝ eſt. ſine pᷣcibo ⁊ ſine ſatiſ factione iniuria rum coꝛde puro ⁊ vultu iocundo ſuis de bitoꝛiby indulgere.inſuꝑ ⁊ ſua tribuere.⁊ obſeqͥa caritatis exhibere. Pꝛouideat er/ go vnuſquiſq; ſibi in hac oꝛatõe dñica vt qualem indulgẽtiã a deo cupit acciꝑe.ta/ lem ſtudeat alijs facere.alioqͥn ↄſultiꝰvi/ deret᷑ tacendũ qᷓ; dicendũ.dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos dimittimꝰdebi/ toꝛibo ⁊c. Sequit᷑ ſexta petitio. Et ne nos inducas in tẽtationẽ. In q̃ petimꝰa⸗/ moueri malũ de ꝓxio ↄmittẽdũ.⁊ hoc cõ tingit qñ ſumꝰpoſiti in gui tẽtatiõe cuip/ babiliter timemus ſuccũbere.⁊ iõ petimꝰ ⁊ ne nos inducas.id induci ꝑmittas in tẽ ptationẽ. Ubi pmo notandũ eſt ꝙ per oc nõ ſimpłr petimus vt nõ tẽtemur.qͥa ctentari no eſt ꝑ ſe malũ: ſed qñq; ad vinu tis exercitiuz. qñ ſcʒ viriliter reſiſtit᷑. ſpter Aoc veit pſal. Pꝛoba me dñer tenta me Sed petimꝰne in tentationẽ inducamur id eſt ab ipſa vicamur.quaſi dicamꝰ Etſi nos ꝑmittas duci ꝑ ſenſuʒ vt exeꝛcitemur nõ tñ ꝑmittas induci ꝑ ↄſenſum vt ſuce.nn bamus.tũc inducimur.i.intus ducimur qñ intꝰ a tentatiõe vincimur. Secũdo notandũ eſt duplex eſt tentatio.q̃dã ad bonũ.alia ad malũ.Pꝛima tentat nos de us.nõ vt de nouo aliqͥd ſciat.niſi imꝓpꝛie loqndo ð ſcire.eo mõ loq̃ndi q̊ ðꝛ ſcireqꝛ facit alios ſcire Uñ dicit᷑ Deutx.xiij. Ten tat vos dñs deus vr̃ vt palã faciat vtruzʒ diligatis euz. Et de illa intelligit᷑ autoꝛi⸗/ tas pſal.ſupꝛadicta.Et illð Geñ.xxij. Tẽ tauit deꝰ abꝛahã ⁊c̃.Alia vᷣo tentatiõe ſcʒ ad malũ deus nullũ tentat ſcʒ ꝑ ſe ⁊ ime/ diate. Uñ diẽ ſcriptura Deus intẽtatoꝛ maloꝝ.vnnſquiſq; tẽtata cõcupĩa ſua ab ſtractus et illectus. Iſta tũ tentatio ſicut ⁊ q̃libet alia res eſt a deo. Tercio notã dũ eſt ꝙtria ſunt q̃ nos tentãt ad malũ.ſ. mũdꝰ.caro ⁊ diabolꝰ Hũdꝰtẽtat ꝑ pſpe ra et aduerſa. Caro ꝑ carnalia deſideria. Diabolꝰꝑ varia deceptionũ genera.Uñ licet infirmitati hũane ſufficeretad exerci tiũ tentatio q̃ eſt a mũdo ⁊ a carne.tñ hoc nõ ſufficit vðᷣmonũ malicie.ſed vtroq; vtũ tur ad hoĩm impugnationẽ. Hec em̃ ĩpu gnatio ꝓcedit ex demonũ malicia qͥ ꝓpter inuidiã pfectũ hoĩm impedire nitunt᷑ De us aũt hmõi ĩpugnationẽ ⁊ tẽtationẽ per mittit. Jmo ad eã cãliter ⁊ pᷣncipłr ↄcur/ rit.nõ tñ ad malũ ſcʒ culpe oꝛdiat.nec ta⸗/ le malũ intẽdit.ſʒ ipſe qͥ oꝛdĩate nouit vti malis.eã ad bonũ oꝛdiat. Uñ ⁊ ex eiꝰoꝛ⸗/ dinatiõe hmõitẽtatio ad bonũ ⁊ gloꝛiam electoꝝ puenit.qꝛ ꝑ tẽtationuʒ victoꝛiã ꝑ ueniũt ad coꝛonã.ſic btũs iacobo teſtat᷑ di cẽs. Btũs vir qͥ ſuffert tẽtatiõeʒ.qm̃ cũip batꝰ fueꝛit accipiet coꝛonã vite ⁊c̃. Jõ oꝛa mꝰ.⁊ ne nos inducas in tẽtatõeʒ.i.ne nos ꝑmittas tẽtari vltra id qdð poſſumꝰ.ſʒ fac cũ tẽtatiõe ꝓuẽtũ.vt ꝑ tẽtatiões ꝓbemur nõ repbemur.nec vicamur a tẽtatõe mdᷣi ꝑ cupiditatẽ.a tẽtatõe carnis ꝑ voluptatẽ a tentatione diaboli per iniq tatem. Sequitur ſeptima petitio Sed libera nosa malo In qua petimꝰamoueri ma/ lum pñᷣs ad mala pꝛedicta.ſ.ad pctã incli natiuũ. ſicut ẽ fomes pcti qͥ eſt zdaz hena expeccato pꝛimoꝛũ parentũ derelicta.ꝛ h malũ pene ? generaliter omnia mala pꝛe/ catuz inducere petimus amoueri ⁊ ab eis liberari. Hec aũt liberatio ſᷣm gloſam q̊/ tidie eſt neceſſaria dũ in malo anime? coꝛ poꝛis nunc viuit᷑ ſed in fine complebit᷑ qñ Immoꝛtales ⁊ impaſſibiles erimꝰ.Et hec ſufficiant de ſeptẽ petitioniby Amen. Equitur tertia ꝑs.ſcʒ in qua poſt ſecrxoꝛdiũ ⁊ tractatũ ponitur cõclu ſio ſcilicʒ pdictaꝝ petitionũ cõfir / matio. Nam amẽ eſt dictio hebꝛaica q̃ la tina lingua interpᷣtat᷑ vere ⁊ fideliter et fi/ at. Et ſic optamus vt vere fiant omnia ꝗ ſupꝛa fideliter petiuimus. Uñ patet ꝙ li/ cet oꝛatio ſit actus intellectus ⁊ rationis. tamẽ pꝛeſupponit actum voluntatis ſcili/ cet deſideriũ optatiuũ illius quod oꝛatio petit. Unde cũ oꝛatio ſit quodãmodo de ſiderij interpꝛes.deſideriũ eſt cauſa petẽ/ di ⁊ oꝛandi.iuxta illud pſalmi.Deſideriñ paupeꝝ exaudiuit dominus. Sʒz poſt pᷣdicta que ad ſenſum litteralem ſeptẽ pe titionũ oꝛatõnis dñice poſita ſunt adhuc ad ſenſum miſticũ vel moꝛalẽ quedaʒ bꝛe uiter ſunt notanda. Pꝛimo ergo notãdũ eſt ꝙ numerus pᷣdictaꝝ petitionũ põt ſep tem virtutibus adaptari. Ita ꝙ ſumit᷑ pꝛi ma ſcʒ ſanctificetur nomen tuũ penes fi⸗ dem cuius eſt coꝛda ſanctificare. Secun da adueniat regnũ tuũ penes ſpem.cuius eſt regnũ expectare.Tercia fiat ⁊c.penes caritatem.cuius eſt volũtatẽ dei comple/ re. Quarta panẽ noſtrũ ⁊c̃.penes foꝛtitu dinẽ cuius eſt in aduerſis ↄfoꝛtare.Quin ta dimitte nobis ⁊c̃.penes iuſticiaʒ cuius eſt vnicuiq; ius ſuuʒ reddere. Sexta ⁊ ne nos ⁊c̃.penes pꝛudẽtiãa.cuius eſt mala fu tura pᷣcauere. Septima.ſed libera ⁊c.pe/ nes temperantiã. cuius eſt a malis pꝛeſen tibus abſtinere. Secundo notandum eſt ꝙ iſte ſeptẽ petitiones poſſunt donis ⁊ beatitudiniba ↄuenienter aptari. Uñ Au guſtinꝰli.de ſermone dñi in mõte eas ap/ tando ſic dicit. Si timoꝛ dei eſt quo bea ti ſunt pauꝑes ſpũ.petamus vt ſanctifice tur in hominibus nomẽ dei.timoꝛe caſto ꝑmanente in ſeculũ ſeculi.Si pietas eſt. qua beati fiũt mites.petamus vt adueni/ at regnum eius.vt miteſcamus nec ei reſi ſtamus. Si ſcietia eſt. qua beati ſunt qui lugent. oꝛemus vt fiat voluntas eius.qꝛ ſic nõ lugebimus ſi caro ſpiritui ↄſentiat. Si foꝛtitudo eſt qua beati ſunt qui eſuri unt et ſitiunt iuſticiã. oꝛemus vt detur no bis panis quo ad iuſticie ſacietatẽ ꝑueni/ amus. Si conſiliũ eſt quo beati ſunt mi/ ſericoꝛdes dimittamus et nobis dimitti oꝛemus. Si intellectus eſt quo beati ſũt mundo coꝛde.qm̃ ipſi deum videbũt.oꝛe mus non induci in tentationẽ.que ex im/ mundo coꝛde ꝓcedit. Si ſapiẽtia eſt qua beati ſunt pacifici quoniam filij dei voca bunt᷑. oꝛemus vt liberemura malo. qꝛ li⸗ beratio facit liberos id eſt filios dei. Sie igitur vt dicit gloſa pᷣcibus laboꝛandũ ẽ vt dona pcipiamus ex gratia.donis vero agendũ eſt vt veniamus ad merita ⁊ tunc beatitudo pꝛo meritis eſt ſperäda Ter cio notandũ eſt ꝙ pꝛedicte ſeptem petitio nes contra ſeptem vitia capitalia poſſunt aptari.Pꝛima petitio ↄtra luxuriam.que non ſanctificat ſed polluit Secunda con tra auariciã que nõ regnũ dei nec diuiti⸗ as celi ſed terre cupit.Tercia contra acci diam.que voluntatem dei fieri non qrit. ſed in ocio nihil facit.Quarta contra gu/ lam.cui panis nõ ſufficit.Quinta contra iram. que rancoꝛẽ nõ dimittit. Sexta cõ/ tra ſupbiam.que in tentationem inducit Septima ↄtra inuidiã que malũ alteriꝰ querit. ⁊ de bono alterius ſibimale facit. Et ſic patet ſufficientia huius oꝛationis. vt ſicut dicit gloſa.nihil oĩno deſit ꝙhijs ſeptem petitionibo nõ ↄtineatur.ſiue ad pᷣ ſentem ſiue ad futuram ꝑtineat vitam. Segd adhuc circa hanc oꝛationẽ dñi/ cam tria occurrunt dubia. Pꝛimũ eſt. qꝛ hec oꝛatio nõ videtur ſufficiẽs.ex eo ꝙnõ docet oꝛare ꝓ inimicis.et tamen chꝛiſtus pꝛo eis oꝛare docuit Mat. v. Oꝛate ꝓ ꝑ/ ſequẽtib ⁊ calũniãtibs vos Et ꝑ ↄñs hec oꝛatio nõ ↄtinet omnia de qͥb eſt oꝛandũ quare ⁊c. Pꝛo huius dubij ſolutõne.b mo notandũ eſt ꝙnon ſolũ pꝛo nobis oꝛa re debemus.ſed etiam pꝛo alijs.iuxta illð Jaco.v.Oꝛate pꝛo inuicem ⁊c̃.Et ratio eſt. quia illud debemꝰoꝛãdo petere qð de bemus deſiderare. Sed deſiderare debe mus bona nõ ſolum nobis ſed et alijs. qꝛ hoc pꝑtinet ad rationem caritatis. Unde Krib.ſu Mathe. Pꝛo ſe oꝛare neceſſitas cogit.pꝛo altero vero caritas fraternitatꝭ hotus fonon gugme Ge ceſt⸗ tumter nemur dliger gligüt nianin Aluerin leſſni ſpecali ſaoreg ya ine tütte cſtnon Ten nocoß⸗ cooꝛon ſertlie ſhudi nwbion inora anoſt lnicisſ. noſie⸗ Mure aheen guiavid busce GWpn eahn repoi gono mihie ſcnon imie tolllaa 1. dueſto Naueren ntigt. gleſuri Curho hend, untmd⸗ 8dinier bennt hürore neeim lcke dalpoc logeli ncü niswero nurmre A T en end iupoſunt um gee Ondte nacdiuin⸗ vnrac inon qni. mmng N c, wnat Aen⸗ efnct nons tabis fueuß finm. ſone di nücke cccogto nchtis urp? jishee te obiso: untllb Et uno regode gedehe alis oꝛatione vominica hoꝛtat. Onlcioꝛ eſt antem ante deum oꝛa tio non quam neceſſitas tranſmittit.ſed quꝗm caritas fraternitatis cõmendat. Secundo notandũ eſt ꝙ quia ſicut di ctũ eſt.oꝛare ꝓ alio caritatis eſt.ideo quã/ tum tenemur aliũ diligere ſic ⁊ tantum te nemur ꝓ eo oꝛare.Et ideo quia inimicos Diligere in generali eſt de pᷣcepto.in ſpeci ali aũt non eſt de pᷣcepto niſi ̃ᷣm pᷣparatio nẽ animi.vt ſcʒ quis ſit paratus etiã ſpeci aliter inimicũ diligere ⁊ eum iuuare in ne ceſſitatis articulo ⁊ ſi veniã petierit.ſed in ſpeciali abſolute inimicos diligere et eos iuuare ꝑfectionis eſt. Sic etiã neceſſitatꝭ eſt vt a cõmunibo noſtris oꝛationibꝛ quaſ ꝓ alijs facimus inimicos non excludamꝰ qꝙ aũt ſpecialiter ꝓ eis oꝛemus ꝑfectõnis eſt non neceſſitatis.niſi in aliquo caſu. Tercio notandũ eſt ꝙ in oꝛatõe dñica modo pᷣdicto ſcilicet in generali 4 inimi/ cis oꝛamus.qꝛ in ea nõ ſolũ ꝓ nobis ſʒ ge neraliter ꝓꝑ omnibo alijs petimus.ideo vt ſupꝛa dictũ eſt nõ dicimus da mihi. ſʒ da nobis.nec dimitte mihi ſed dimitte nobiſ ⁊ ita oꝛamus nõ ſolũ nobis dimitti pecca ta noſtra.ſed etiã omniba alijs non ſolum amicis ſed etiaʒ debitoꝛibo.id eſt inimicis noſtris.⁊ ſic ꝓ ſalute omniũ oꝛamꝰ.quare patet reſponſio ad illud dubium Sed ex hac reſponſione oꝛitſecundũ dubium. quia videt᷑ ꝙ nõ debeamus oꝛare p omni bus.quia ꝓ bonis non opoꝛtet oꝛare.cuʒ ipſi pꝛo ſeipſis oꝛãtes exaudiant᷑. ⁊ ſic fru ſtra pꝛo eis ab alijs oꝛat᷑. Sʒ ꝓ malis oꝛa re ꝓhibemur iuxta illud Hiere.vij. Tu er go noli oꝛare p populo iſto.et nõ obſiſtas mihi quia nõ exaudiã te.⁊c̃. Similiter in ſcriptura ſacra ↄtra malos ⁊ pᷣcipue ↄtra inimicos młte maledictiões impᷣcant᷑ iux ta illud pſalmi. Conturbent᷑ oẽs inimici mei ⁊c̃. Igit᷑ꝓ illis nõ eſt oꝛanduʒ.quare ⁊c̃. Ad iſtud dicendũ eſt ; p peccatoꝛi bus eſt oꝛandũ vt ↄuertant᷑.⁊ ꝓ iuſtis vt ꝑſeuerent ⁊ pꝛoficiant.tamẽ nõ pꝛo omni bus peccatoꝛib exauditur oꝛatio.ſed pꝛo qͥbuſdam. Exaudit᷑ enim oꝛatio pꝛo pᷣde/ ſtinatis.nõ aũt pꝛo pᷣſcitꝭ ad moꝛtem. Uñ j⸗Joh.v.Qui ſcit fratrẽ ſuũ peccare pec/ catũ non ad moꝛtẽ oꝛet.et dabit ei deꝰ vi/ tam. Et ſubdit. Eſt aũt peccatũ ad moꝛtẽ non Dedillo dico vt oꝛet quis. Sed quia non poſſumus diſtingueꝛe pᷣdeſtinatos a repꝛobis.ideo nulli in vita pᷣſenti eſt öne/ gandũ oꝛationis ſuffragiũ. Et ſic pꝛo oĩ/ bus generaliter eſtoꝛandi. Secundo dicendũ eſt ꝙ; pꝛo iuſtis eſt oꝛandũ tripli impetrabile. Secũdo vt cũ multꝭ gra tia agat᷑ deo de beneficijs que ↄfert iuſtis que etiam in vtilitatẽ multoꝛũ vergũt.vt patet.ij. Coꝝ.j. Tercio vt maioꝛes nõ non ſuꝑbiant dũ ↄſiderant ſe minoꝛũ ſuf ſragijs indigere. Ultimo dicendũ eſt ꝙ licet ꝓ malis etiam inimicis ſit oꝛandũ tamen in ſcriptura quandoq; eis maledi ctiones impꝛecant᷑. Sed iſte quatuoꝛ pᷣ/ cationes quadrupliciter poſſunt intelli/ gi. Uno modo vt non optando ſed pᷣdicẽ do intelligant᷑. NHam pꝛophete ſolẽt ſub fi gura impꝛecantis futura pᷣdicere.vt dicit Auguſtinus li. de ſer. dñi in monte. Se/⸗ cundo pꝛout quedam tẽpoꝛalia mala pec catoꝛibus quandoq; a deo ad eoꝛũ coꝛre ctionem inſliguntur. Lercio quia intelli guntur petere nõ contra ipſos homines. ſed contra regnũ peccati.id eſt non cõtra hominũ naturã ſed contra culpam.vt ſci licet coꝛrectione peccatum deſtruat᷑.⁊ ſic etiam licitum eſt inimicos impugnare et tẽpoꝛalia mala eis inferre. Sic ettã ſan cti vindictam de inimicis optant ⁊ qrũt. iuxta illð Apocalł.ſexto. Uſ;quo nõ vin dicas ſanguinẽ noſtrũ ⁊c̃. Unde dic Au- guſtinus ꝙ vindicta martyrũ eſt vt euer/ tatur regnũ peccati.quo regnante tãta ꝑ/ peſſi ſunt.Quarto iſte impꝛecatões fiunt a ſanctis con foꝛmãdo volũtatẽ ſuam vo/ luntati diuine circa punitionẽ ꝑſeueran/ tium in peccato.et ſic etiam letantur ſan/ cti de vindicta.non ꝓpter ſeipſaʒ ſed pꝛo/ pter dininam iuſticiã. Juxta illud pſalmi Qetabit᷑ iuſtus cũ viderit vidictaʒ. Et ſic patet non obſtantibo iſtis qualiter pꝛo oĩ/ bus tã bonis q; malis generaliter eſt oꝛã/ dum. Sed adhuc eſt tercium dubiũ. quia videtur ꝙ oꝛatio dñica nõ cõueniat oĩbus ex eo.ſ.ꝙ nõ cõuenit peccatoꝛibus nã in ea ðꝛ. dimitte nobis ⁊c /ſiẽ ⁊ nos ⁊c ciratione. Pꝛimo quia multoꝝ pꝛeces ſacilius exaudiunt᷑ Uñ Ro.xv.ſuꝑ illud Adiuuetis me in oꝛatiõibo veſtris diẽ glo ſa. Uñ rogat apłus memoꝛes ꝓſe oꝛare. Multi em minimi dũ cõgregant᷑ vnani mes fiunt magni.⁊ multoꝝ pᷣces impoſſi bile eſt nõ impetrare illud ſcilicʒ quod eſt EE —R ttate ⁊ eiꝰ ꝑfectiõe. Hoc aiit peccatoꝛes non faciunt. ergo vł mentiunt᷑ hoc dicendo.⁊ ſic nõ ſunt exau ditione digni.imo ſic oꝛãdo peccãt nouo peccato. Uel ſi boc nõ dicãt.nõ exaudiũ/ tur. qꝛ non ſeruant foꝛmã oꝛandi inſtitu/ tam a xpo. ð qua dicit Criſoſt. ſupꝑ Mat. p pater libenter nõ exaudit oꝛationẽ qua filius nõ dictauit. Ad hoc dupłr p̃t re ſponderi. Uno modo ꝙ multi ſunt pecca toꝛes qͥ peccata alijs dimittũt.iðo ipᷣi oꝛã tes exa udiunt᷑. Juxta illud Eccleſiaſtici. xxviij. Relinq ꝓximo tuo nocẽti.⁊ tũc de pcãti tibi peccata ſoluent᷑.De illis vᷣo pec catoꝛibo qui hoc nõ faciũt ſed odiũ ⁊ ran coꝛem ↄtra ꝓximuʒ retinent ſicut iracũdi ⁊ inuidi.locũ haberet illud qð concludit ſcʒ ꝙ oꝛatio dñica nõ eis ꝓficit imo nocet ſicut ſupꝛa dictũ eſt.etiã quia mentiendo nouũ peccatũ ↄmittũt.ſaltem dũ illã pe// titionẽ dicũt.quare vt ſupꝛa tactũ eſt.con ſultius illã clauſulã tacerent. Alio mõ poteſt dici ꝙ oꝛatio dñica pꝛofert᷑ ex pfo/ na ↄmuni totius eccleſie. Et ideo ſi aliqͥs nolens dimittere debita ꝓximo dicat oꝛa tionẽ dñicã nõ mentit᷑.q;uis illud qð dic̃ non ſit verũ q;tum ad ꝑſonaʒ ſuam.qꝛ eſt verũ qᷓ;tum ad eccleſiã. Unde nõ dicit ſi/ cut ego dimitto ſed ſicut nos dimittimuſ qð ad pluralitatem eccleſie poteſt reſerri qꝛ tamẽ talis licet ſit de eccleſia q;tum ad numerũ.nõ eſt tñ de eccleſia q;tum adme ritum.ideo fructu oꝛationis caret. Et ſic patet duplex reſponſio ad iſtud dubiũ.vl tidma tñ mitioꝛ eſtq; pꝛima.Et hec ſuffici/ ant de oꝛatione dniiq Unc bo poſtq; de oꝛatoõne dñica n dictũ eſt ſpecialiter. cõſeqnter cir ca materiã de oꝛatione aliq̃ querẽ da ſunt generałr. Unde ſicut de oꝛatione put de ea ad dyaleticũ ꝑtinet conſiderare queri ſolet q̃ qualis ⁊ quanta.ſic de oꝛati one ꝓut de ea theologus conſiderat que/ n potelt qᷓ ſit eꝰ diffinitio.qualis ſit e cõ ditio.et quanta ſit eius ꝑfectio.et ſᷣm hoc trractabunt᷑ hic tres q̃ſtiones pncipales. Pꝛima de ationis guigtite eius diffinitione. Secũda de eius qualita/ te ⁊ eius conditiõe. Tercia de ipſiꝰq̃n/ Uaantũ ergo ad pꝛimuʒ pncipale in quo videndũ eſt de oꝛationis qͥddi/ tate ⁊ diffinitione.querit᷑ Utrũ bene diffi Depꝛima. niat᷑oꝛatio dicendo ꝙ eſt petitio decenti/ uma deo.Et videt᷑ ꝙ non. Pꝛimo qꝛ peti tio fit alicui vt ei intimemus illud quo in digemus.vel vt ipſius animũ flectamꝰad illud faciendũ quod petimus. Sed neu/ trũ iſtoꝝ cadit in deo.quia ſine noſtra in/ timatiõe ſcit oĩa quibus indigemus. Nã ſicut dicik Math. vj. ſcit em̃ pater veſter. quia his indigetis. Quia etiã animꝰ di ẽ imutabilis.nec vlla noſtra actõne ſlectit᷑ ſicut patet.j.Coꝝ.xv. Igit᷑ ꝛc. Secun do.quia ſᷣm hanc diffinitionẽ ſolus deui eſſet oꝛandus.hoc tñ eſt falſum.qꝛ non ſo lũ a deo ſed etiã a ſanctis in oꝛationibo no ſtris decentia petimus. Tercio.qꝛ hec diffinitio non ↄuenit oĩbi oꝛatõis ꝑtibus Nam ſᷣm aplm.j.Thi.ij. Tres ſunt oꝛa/ tionis ꝑtes.ſcʒ obſecratiões.poſtulatões ⁊ graꝝactiones. Sola aũt poſtulatio no mine petitiõis ſignificat᷑.quare ꝛc. Op poſitũ patet ꝑ Damaſcenũ li.iij.qui dicit qꝙ oꝛatio eſt petitio decentiũ a deo. Jurxta materiã triũ argumẽtoꝝ añ op/⸗ poſitũ.tria ſunt hic pncipaliter ↄſideran da. Quantũ ad pꝛimũ Pꝛimo notãdũ eſt q rriper fuit circa oꝛationẽ antiquoꝛũ er roꝛ. Unus ꝙ res humane non regunt᷑ di uina puidentia. ex quo ſequi ꝙ vanũ ſit deũ oꝛare. Secũdus fuit ꝙ oĩa etiã in re bus humanis ex neceſſitate eueniũt.ſiue ex immutabilitate diuine pꝛouidẽtie.ſiue ex neceſſitate influentie ſtellaꝝ.ſiue ex cõ/ uentione ⁊ ↄnexiõe cãꝝ.et ſᷣm hoc etiã ex cludit᷑ oꝛatiõis vtilitas.Terciꝰ erroꝛ fuit qꝛ res humane diuĩa ꝓuidentia regun tur. nec tñ ð neceſſitate eueniũt. Jõ opoꝛ tet dicere diuinã ꝓuidẽtiã mutabilẽ ⁊ va⸗ riabilẽ eſſe.⁊ ꝙ oꝛatiõibo ⁊ alijs q̃ ad diui nũ cultũ ꝑtinent diſpoſitio diuine puidẽ tie ĩmutatur. Pꝛeſuppoſito ergo ꝙ bec fal ſa ſunt ⁊ fidei chꝛiſtiane aduerſa. opoꝛtet ſic oꝛatiõis vtilitateʒ ſaluare.vt neq; rebs humanis diuine diſpoſitioni ſubiectꝭ ne ceſſitas imponat᷑.nec etiã diuina puiden tia mutabilis aut variabilis eſtimetur Pꝛo quo ſecundo notandum eſt ꝙ ex diuina pꝛouidentia non ſolum diſponi/ tur qui effectus fiant. ſed etiam ex quib⸗ cauſis et quo oꝛdine pꝛoueniant. Inter alias autem cauſas actus humani ſunt qᷣ rundam effectuum cauſe. Unde opoꝛ tet homĩes aliqua agere.ſicut deuʒ oꝛare ec ſyoſt ſen ſpoſtu muste dipof flectan ſtnioo ſuicx⸗ poſtnt tensde⸗ dicitk Le titone hoſtran mnns⸗ dinin ne mns mus ſmm cren Pos inpe cratis lunmen naler dicit Plores ſcemt än Tade ns⸗ liene bb mur⸗ lloa Etit tox. Ltinen forey foln/ niA neſ Clgd luaiſ bediil Clnnis Pneran bonon⸗ dene Neius cni⸗ peti oin ad nen, nin cke. e eſat. Ron lus deut Pronſ⸗ onihno octher Sndhrs nton, ulatöes roſo O gidei 0. Ntſo eran Nicick ri untdi üſt jin te t ſue eine ac eͦe fut fegon ope oꝛatione do minica vel adoꝛare.nõ vt ꝑ tales actus diuinã di ſpoſitionẽ immutẽt.ſed vt ꝑ hmõi actꝰ im pleant quoſdã effectus ſᷣm oꝛdinẽ a vðᷣo di ſpoſitũ. Et ideo patet ꝙ nõ ppter hoc oꝛa mus ſeu a deo aliqͥd petimus vt diuinam diſpoſitionẽ immutemus.vł eius animũ flectamus.ſed vt illud impetremus.⁊ no/ ſtris oꝛatõnibo mereamur qð deus diſpo ſuit ꝑ oꝛatiões eſſe implendũ.vt ſcʒ hoĩes poſtulando mereant᷑ acciꝑe qð eis oĩpo/ tens deus añ ſecula diſpoſuit donare.ſiẽ dicit Gꝛego.libꝛo pᷣmo dyalogoꝛum. LCercio notandũ ꝙ; deo oꝛationes ⁊ pe titiones noſtras non ideo poꝛrigimꝰ vt ei noſtras indigẽtias vł deſideria maniteſte mus.ſed vt noſipſi conſideremꝰ in his ad diuinũ auxiliũ eſſe recurꝛendũ.nã deꝰſcit q̃d nobis ſit vtile.qð qñq; ⁊ ſepius ignoꝛa mus Et ideo ſicut refert Ualerius maxi/ mus. Socrates nihil vltra petẽdũ a dijs immoꝛtalibb arbitrabat᷑ qᷓ; vt bona tribu erent.qꝛ hij ſcirent qͥd vnicuiq; eſſet vtile Nos aũt plerũq; id votis expetimꝰqð nõ impetra ſſe melius foꝛet. Hec aũt ſnĩa ſo/ cratis vera eſt qᷓ;tũ ad illa bona q̃ pñt ma lum euentũ habere.qͥb etiã homo pᷣt bñ⁊ male vti.ſicut ſunt diuitie.de qͥb ibidem dicit᷑.ꝙ multis exitio fuerunt honoꝛes qͥ plures peſſundederũt.regna quoꝝ exituſ ſepe miſerabiles cernunt᷑.ſplẽdida coniu gia qᷓ nonnunq; funditꝰ domos eueꝛtunt ⁊ ita de ſimilibꝰ Sed tñ ſunt quedã bona qbus homo male vti nõ poteſt.qᷓ etiã ma lũ euentũ habere nõ pñt.hec aũt ſunt illa qbo beatificamur.⁊ qͥba beatitudinẽ mere mur.⁊ iſta abſolute petere poſſumꝰ.iuxta illud pſal.Oſtende faciẽ tuã ⁊ ſalui erimꝰ Et iterũ. Deduc me in ſemitã mãdatoꝛũ tuoꝝ. Nam iſta petẽdo q̃ ad ſalutẽ noſtrã ꝑtinent ſcimus nos volũtatẽ noſtrã ↄfoꝛ mare volũtati diuine.Que ſicut diẽ apo/ ſtolus.j. Thi.ij. Uult oẽs hoĩes ſaluos fi eri.Alia aũt bona nõ debemus petere ab ſolute.ſed ſolũ ↄditionaliter.ſub ↄditõne ſcilicʒ diuine volũtatis ⁊ inq;tuʒ ſunt vti lia ad ſalutem Sola ergo talis petitio de bet diei petitio decentiũ.⁊ talis eſt oꝛatio omnis aũt alia magis eſt execratio.Et ſic patet qualiter oꝛatio eſt petitio qua deꝰ.ſ. bonoꝛat᷑.⁊ ꝓpter quid eſt petitio.quia non vt deus de noſtris indigẽtijs inſtruat᷑ vel vt eius animus flectat᷑ ſed vt illud qð no bis dare diſpoſuit noſtris petitionibo im petret᷑.⁊ etiã patet quoꝛũ ſit petitio ſcilicx decentiũ.id eſt illoꝛũ in quiba noſtra ſalꝰ cõſiſtit.vel per q̃ pcurat᷑ ⁊ acquirit᷑ Et ſie patet reſponſio ad pꝛimiũ. Quantũ ad ſecundũ in quo videndũ eſt a quo fiat hu inſmodi petitio.ſcʒ vtrum a ſolo deo.⁊ vi det᷑ꝙ fic.qꝛ fruſtra poꝛrigit᷑oꝛatio ad euz q oꝛationẽ nõ ↄgnoſcit.ſed ſoliꝰ dei ẽ oꝛa⸗/ tionẽ cognoſcere.tum quia plerũq; oꝛatõ magis agitur interioꝛi actu quẽ ſolus de us cognoſcit q; voce Juxta illud.j. Coꝝ. xiiij.Oꝛabo ſpiritu oꝛabo ⁊ mente. Fum etiam qꝛ vt dicit Auguſti.in libꝛo de cu/ — agenda.neſciũt moꝛtui ei ancti quid agant viui.etiã eoꝝ filij. Igit᷑ ⁊c̃. Sed oppoſitũ ſerugreccieſta gne n⸗ ctos oꝛat. Igit᷑ ⁊c. Ad hoc bꝛeuiter di cendũ eſt ꝙ oꝛatio poꝛrigit᷑ alicui dupli/ citer Uno modo quaſi ꝑ ipſum impleda. Alio modo tanq; ꝑ ipᷣm impetranda.Pꝛi mo mõ ſoli deo oꝛationeʒ poꝛrigimus.qꝛ omnes oꝛationes noſtre oꝛdinari debent ad gratiã ⁊ gloꝛiã cõſequendã.que ſolus deus dat. Juxta illud pſal.Gꝛatiã ⁊ gloꝛi am dabit dominus. Sed ſecũdo modo oꝛationẽ poꝛrigimus ſanctis hominibo et angelis. non ſcilicet vt per eos deus no/ ſtras petitões cognoſcat.ſicut poſuit apu leius in libꝛo ſuo de deo ſocrat. ſed vt eo rum pꝛecibus ⁊ meritis oꝛationes noſtre ſoꝛtiant᷑ effectum Ideo dicitur Apocali. vij. Aſcendit fumus aromatũ id eſt oꝛati ones ſanctoꝛũ de manu angeli coꝛam do mino. Ad argumentũ autẽ in oppoſi tum dicendũ eſt ꝙ moꝛtui ea que in H̊ mũ do agunt᷑ non cognoſcunt naturaliter et pꝛecipue interioꝛes motus coꝛdis.ſed vt dicit Gꝛegoꝛius.xij.moꝛal.beatis in ver bo manifeſtatur illud quod decet eos co gnoſcere de his q̃ circa nos agunt᷑. maxi/ me autẽ eoꝛum excellentiã decet vt ↄgno ſcant petitiones ad eos factas vł voce vł coꝛde.Et ideo ſanctos adhuc viuẽtes vł in purgatoꝛio exiſtẽtes nõ oꝛamus.qꝛ nõ dũ fruunt᷑ viſione verbi.vt poſſint ↄgno/ ſcere ea q̃ cogitamꝰvel dicimus.ſed beatꝭ oꝛatões noſtras poꝛrigimꝰ.tamẽ ſoli deo petitionẽ facimus q;tum ad finẽ oꝛatiõis pꝛincipalem.ſcilicet vt impleatur qd pe/ timus.⁊ ſic intelligit damaſcenꝰ ꝙ oꝛatio ẽ petitio decẽtiũ a deo.Et hec de ſecudo. CTractatus Ouantum ad tertium in videndũ de tribus oꝛationis ꝑtib que ſunt ̃m apm obſecratões.poſtulationes et gratiaꝝacti ones Sciendũ eſt ꝙ ad oꝛationẽ tria reqᷣ runtur. quoꝛũ pꝛimũ eſt vtoꝛans ſpũali/ ter aſcẽdat ad deum quẽ oꝛat.quod ſigni ficatur noĩe oꝛatiõis.quia oꝛatio 'm Da maſcenũ eſt aſcenſus intellectus in deum Secũdo requirit᷑ petitio.que ſignifica tur nomie poſtulationis ſiue ſupplicatõis TZercio req ritur ratio impetrãdi qð pe titur.⁊ hoc vel ex parte ðᷣi a quo petit᷑.vel ex parte illius qui petit. Rõ aũt impetran di ex parte dei eſt eius ſanctitas ꝓpter quã petimus exaudiri. inxta illud Daniel. ix. ꝛopter temetipſum inclina deus meus aurẽ tuaʒ. Et ad hoc ꝑtinet obſecratio qᷓ eſt per ſacra conteſtatio.ſicut cũ dicimus per incarnationẽ tuã libera nos domine. Ratio aũt impetrandi exparte petẽtis eſt gratiarũactio. quia de acceptis benefi cijs gratias agendo meremur acciꝑe po/ tioꝛa. Et ideo dicit gloſa.j. Thi.ij. ĩĩ miſ ſa obſecrationes ſunt que pᷣcedunt conſe crationẽ.in quibo qdam ſacra ↄmemoꝛan tur. Oꝛationes aũt ſunt in ipſa cõſecratõ ne in qua mẽs debet maxie eleuari in deũ Poſtulationes vᷣo ſunt in ſequentibo peti tionibus.ſed grarũactiones ſunt in fine. Ecrhis ergo patet ꝙ obſecrationes.po ſtulationes ⁊ graꝝactiones.nõ ſunt oꝛati onis ꝑtes ſublectiue. ideo non opoꝛtet ꝙ diffinitio oꝛatiõis conueniat cuilibet ha/ rũ ꝑtium. Ded ſunt ꝑtes integrales exq; bus componit᷑ oꝛatio ꝑfectiſſime ſumpta tñ oꝛatio pncipaliter ↄſiſtit in ipſa poſtu/ latione ſeu petitione.ideo bene diffinit᷑ ꝙ eſt petitio decentiũ a deo.ſicut patet ex di ctis.Et ſic apparet reſponſio ad terciũ ar gumentũ.Et hec de pꝛima pncipali que/ ſtione. ð De ſecundo pᷣncipali. Vantũ ad ſecundũ pꝛincipale in gꝗq quo videndũ eſt de oꝛationis q̃li tate ⁊ eius cõditione. Sciendum eſt ꝙ ad debitam ⁊ deo acceptã oꝛationeʒ quatuoꝛ ↄditiones reqͥrunt᷑. Pꝛimo ꝙ ſit diſcreta in intentione. Secundo ꝙ ſit de uota in affectõe. Tercio ꝙ ſit ſancta i oꝑa tione. Quarto ꝙ ſit certa in expectatione. Pꝛima ergo ↄditio ad debitam oꝛatio nẽ requiſita eſt.q ſit diſcreta in intentiõe. Eſt aũt in intentione diſcretio ſi ad debi/ tum finem ſcʒ ad beatitudineʒ oꝛdinetur. Aliter aũt eſt indiſcreta oꝛatio.⁊ ðᷣ tali di citur Ja.iiij. Petitis ⁊ non accipitis eo q; male petatis. Unde quia talẽ indiſcretaʒ petitionẽ fecit mater filioꝛũ ʒebedei.ideo habuerunt repulſam. dicẽte deo. Neſcitꝭ qͥd petatis ⁊c. Mat. xx. Juxta qð queri poteſt Utꝝ in oꝛatõe bona tꝑalia diſcre/ te poſſimus petere.⁊ videt᷑ ꝙ nõ.qꝛ illa q/ rimus qᷓ oꝛando petimus.ſed tꝑalia non debemus qrere.iuxta illud Mat.vj. Pꝛi mũ querite regnũ dei et iuſticiã eiꝰ.et hec oĩa adijcient᷑ vobis.ſ.tꝑalia. Ubi ſola ſpi ritualia dicit eſſe q̃rẽda.tꝑalia vo adijciẽ da nõ querẽti. Ibidẽ etiã ꝓhibet ſollicitu dinẽ tꝑaliũ dicens Holite ſolliciti eſſe qd mãducetis.ergo ꝓ tꝑalibꝛ habendis non eſt oꝛandũ. Sed oppoſitũ patet.quia ꝓ tꝑalibo oꝛabat ſapiẽs Pꝛouer.xxx.Dinici as ⁊ pauptatẽ ⁊c.ſʒ tm̃ victui meo tribue neceſſaria. Ad boc ergo reſpõdendũ ẽ. q ſicut dicit Auguſtinus.oꝛãdo deũ hoc licet oꝛare qð licet ðſiderare.Licitũ ẽ aũt deſiderare tꝑalia non qͥdem pᷣncipalit q̃ſi in eis finem ↄſtituamus.ſed tanq; qdam inſtrumẽta quibo ad ↄſequendũ beatitu/ dinẽ adiuuamur.inq;tũ ſcʒ ꝑ ea vita coꝛ/ poꝛalis adiuuat᷑ ⁊ ſuſtentat᷑.⁊ inq;tuʒ no bis ad actus virtutũ deſeruiũt.et iſto mõ diſcrete oꝛamusg ꝓ tẽpoꝛalib. Unde Au guſtinus dicit Dufficientiã vite nõ inde center vult. quiſquis eã vult ⁊ nõ ampliꝰ que quideʒ nõ appetitur ppter ſeipſam ſed ꝓpter ſalutẽ coꝛpoꝛũ ⁊ ↄgruentẽ habitum ꝑſone hoĩs vt nõ ſit incõueniens eis cum quibo viuẽdũ eſt. Iſta ergo cũ habent᷑ vt teneant᷑.cũ nõ habent᷑ vt habeant᷑ oꝛãdũ eſt. Ad argumentũ dicendũ eſt ꝙ tempo/ ralia nõ ſunt querẽda pꝛincipaliter ſed ſe cundario Unde Aug'. libꝛo de ſermone domini in monte.Cũ dixit illud.ſcʒ pᷣmo q̃rendũ eſt regnũ dei.ſignificauit.qꝛ hoc ſcilicet tpale bonũ poſterius queꝛendum eſt. non tꝑe ſed dignitate. Illud tanq; bo nũ noſtrũ.hoc tanq; neceſſariũ noſtrum. Pec ibideʒ ſimpłr ꝓhibet᷑ oĩs ſollicitudo rerũ tꝑalium.ſed ſuꝑflua⁊ inoꝛdinata.de qua dicit apłs. NHihil ſolliciti ſitis in oꝛa⸗/ tione. Phil. iiij. quare ꝛ(. Secunda cõ ditio ad debitam oꝛationẽ req uiſita eſt. ſit deuota in affectiõe. Eſt aũt in affectiõe deot Mlir ounot Tnde⸗ foop zſentat buratu renecf unon bfogo: lun de nctee re finmt lotuͤs anrüa Ncdiun⸗ füſun ſn gin nap- ſten⸗ git iut nne. laoce⸗ oc peyirie gehab lehebe deg Mion neK ſioce ſedo⸗ onen ſaca lerae 608 oſtent lioin noerit⸗ bom .bbient *M⸗ ſorßg grex dnundo (llarie Adnos ugu debi⸗ enur. nldi eoc laen ode Paun Ellc⸗ uN tn i harbee ſohi Aice olictu iches Ndisnon qrug nducl eonbre cantii odei oe iniinit liji Fün unt⸗ c, o ſono eAn pͤnde nd hunſch . mmnnennennneeee de oꝛatione dominica deuotio ſi in deum pncipaliter eleuet ꝛ ſ naliter dirigat᷑ iuxta illud pſal.Dirigatur oꝛatio mea ſicut incenſum in ↄſpectu tno Vnde valde ↄuenienter incẽſo boni odo ris ↄparatur cuius fumus ante faciẽ dei pᷣſentatur.quia ſicut incẽſum niſi pꝛiꝰ cõ/ buratur in igne nõ poteſt ſuauiter odoꝛa/ re. nec ſumus eius in altum aſcendere. ſic oꝛatio niſi ardeat igne deuotionis nõ põt bñ odoꝛare deo.nec ſurſum aſcẽdeꝛe in ce lum. Debet ergo oꝛatio ſpũaliter ardere ardoꝛe caritatis Suauiter redolere odo re virtutis.Eminẽter aſcẽdere vigoꝛe de uotiõis. Sed iuxta hoc queri poteſt que ſunt illa ꝑ que in oꝛatione pncipaliter im peditur deuotio.Ad quod dicendũ eſt qꝙ; tria ſunt ſpecialiter ſcʒ vaga cogitatio.va na occupatio.ficta oſtẽtatio. Pꝛimo er go deuotionẽ oꝛationis impedit vaga co gitatio.id eſt mentis euagatio qua ſcʒ coꝛ noſtrũ ex infirmitate ⁊ fragilitate huma/ na ꝑ varias ⁊ vanas cogitationes.⁊ qũq; ſoꝛdidas ⁊ ad peccatũ inclinantes fluctu at ⁊ vagatur.qð etiam viris ꝑfectis ↄtin/ git. iuxta illud pſalmi. Coꝛ meuz dereliqͥt me. Secundo deuotionẽ impedit va/ na occupatio.qua ſcʒ coꝛ noſtrũ circa ter rena oceupat᷑ ⁊ celeſtia negligit.quod ſe/ pe viris ſecularibus cõtingit.qui licet in oꝛe habeant verba oꝛationis.tamẽ in coꝛ de habent cogitatiões vane occupatõnis De quibo dicit dominꝰ. Populus iſte la/⸗ bijs me honoꝛat.coꝛ aũt eoꝛum longe ẽa me. Contra quos dicit Iſidoꝛus ꝙ oꝛa/ tio.coꝛdis eſt.nõ labioꝝ.neq; deus veꝛba ſed oꝛantis coꝛ aſpicit. Cercio deuoti/ onem oꝛatiõis impedit ficta oſtẽtatio.qñ ſcʒ coꝛam hominibo oꝛamus.⁊ tũc facili/ ter ad vanam gloꝛiã incitamur.⁊ ſic pleꝝ qqð ꝑ deuotionẽ incepimus ad noſtraʒ oſtentationẽ terminamus. Ideo conſulit xppᷣs in ſecreto oꝛare dicens. Et cũ oꝛatis nõ eritis ſicut ypocrite qͥ oꝛãt vt videãtur ab hominib. u aũt cum oꝛauerꝭ intra cubiculũ tuũ.⁊ elauſo oſtio oꝛa patrẽ tuũ ⁊c̃. Math. vj. Ubi dicit Crib.ꝙ hoc ꝓpo ſito xpCᷣs vetat in cõuentu id eſt in publico oꝛare.vt a conuentu videamur. Et ideo oꝛando in publico nullã nouitateʒ vł ſin gularitatẽ facere debemus.ꝑ quaʒ hoĩes ad nos videndũ moueant᷑.Nec tamen vt Auguſtinus dicit in li.de ſermone dũi in monte Uideri ab hoĩbus nephas eſt.ſed ideo hoc agere vt ab homib videarꝭ.hoc enim ↄuenit ypocritis. Tercia cõditio ad debitam oꝛationẽ reqͥſita eſt ꝙ ſit ſan/ cta in operatioue.Tũc em̃ ſancta eſt oꝛa/ tio cum ex bonis opibus ſanctificat᷑. Uñ dicit ſcriptura.ꝙ bona eſt oꝛatio cuʒ ieiu nio ⁊ elemoſyna Tho. xij. Nam inter cete ra opera virtuoſa hec duo ſcilicet ieiuniũ ⁊elemoſyna oꝛationẽ faciũt ſanctã ⁊ deo acceptam. Jdðo dicit Iſidoꝛus.Qui vult oꝛationẽ ſuã volare ad deũ.faciat illi du/ as alas.ſcʒ ieiuniũ ⁊ elemoſynã. Siẽ aũt hec ⁊alia opera bona oꝛationẽ ſanctificãt ſic oꝑa mala eam maculant. ⁊ ideo diſpli centẽ efficiunt. Unde dñs dicit ꝑ ꝓphetã. Cũ multiplicaueritis oꝛationes nõ exau diam.manus em̃ veſtre ſanguĩe plene ſũt vſa.j.id eſt oꝑa veſtra peccatis maculata unt. Juxta quod queri põt. Utrũ oꝛa tiones peccatoꝛũ aliquid impetrent apoᷣ deũ.⁊ videt᷑ ꝙnõ.quia Joh.ix.dicit᷑. Sci mus quia peccatoꝛes deus nõ audit.Et Pꝛouer.xxviij. Qui declinat aurẽ ſuã ne audiat legem.oꝛatio ſua erit execrabilis. Ded contra hoc dicit Augꝰ ſuꝑ Jo.Si peccatoꝛes non exaudiret deꝰfruſtra pub licanus dixiſſet.dñe ꝓpicius eſto mihi pec catoꝛi.Et Criſoſtomꝰdicit ſuᷣ Mathe. O mnis qui petit accipit.id eſt ſiue ſit iu/ ſtus ſiue peccatoꝛ. Ad hoc dicendũ eſt. ꝙ in peccatoꝛe duo ſunt ↄſideranda.ſcilʒ natura quã diligit deus.⁊ culpa quã odit Si ergo peccatoꝛ oꝛando aliqͥd petit in/ q;tum peccatoꝛ.id eſt ſᷣm deſideriũ pecca ti.hoc a deo nõ exaudit᷑ ex miſericoꝛdia ſʒ qnq; auditur ad vindictã.dum ſcilicʒ de us ꝑmittit hominẽ amplius ruere in pec/ catũ. Deus em̃ vt dicit Augꝰ quedaʒ ne/ gat ꝓpicius.quedaʒ ↄcedit iratus. Si vᷣo oꝛatio peccatoꝛis ex bono deſiderio natu re ꝓcedat.deus ipſam audit.non qͥdeʒ ex „ „ „ iuſticia.quia peccatoꝛ hoc nõ meret᷑.ſʒ ex pura miſericoꝛdia.obſeruatis tñ quattu/ oꝛ conditionibo.ſcʒ vt pꝛo ſe petat.⁊ neceſ ſaria ad ſalutẽ.⁊ pie ⁊ ꝑſeueranter.de qͥb poſtea dicef. Ad illud o quod pꝛimo obijcit᷑ dicendum eſt. ꝙ ſicut dicit Augu/ ſtinus ſuꝑ Johannẽ.illud verbuʒ eſt ceci nondum illuminati.⁊ideo nõ eſt tenẽduʒ in ſcriptura aſſertiue dictũ.ſed ſicut reci/⸗ tatum.poteſt tamẽ verificari ſi intelligat᷑ mim 2 ”M ractatus de de peccatoꝛe inẽᷓtuz eſt peccatoꝛ.⁊ ſic etiã iuxta aliam autoꝛitatẽ eius oꝛatio eſt exe/ crabilis. Quarta conditio ad debitam oꝛationẽ reqͥſita eſt ꝙ ſit certa in expectati one. Tüc em̃ efficaciter oꝛamus cum fir/ mam fidẽ ⁊ certam ſpẽ babemus obtinen di ⁊ impetrandi quod petimus. ñ Ja. i. dicit᷑. Poſtulet aũt in fide nihil heſitãs. Et banc certam fiduciaʒ obtinendi illud qð oꝛamus nobis dedit chꝛiſtus cum di cit. Si quid petieritis patrẽ in noĩe meo dabit vobis Job. xvj. Illud vᷣo in nomiĩe ſuo id eſt in nomine ieſu petere intelligi/ mur qdð ad ſalntem ꝑtinet.quia Jeſus he bꝛaice latine ſaluatoꝛ interpᷣcatur. Uel it lud in nomine ſuo petimus qð ipᷣe petere pcipit.vel in quo voluntatem noſtraʒ ſue volũtati cõfoꝛmamus.⁊ tũc ſecure petere poſſumus Unde Auguſti. Cum illa que deus pꝛecipit petitis ſecure petite.quia ꝓ picio deo ↄcedunt᷑ Sed cum petitis tem poꝛalia cũ modo petite.et cum timoꝛe illi ↄmittite. vt ſi ꝓſit det.ſi ſcit obeſſe nõ det. Quid em̃ vaſ vl obſit nouit medicꝰ nõ egrotus. Sicut nanq; contingit ꝙ egro/ tus ſepe petit non illud qð eſt ſibi ſanũ ſed contrarium ⁊ tũc bonus medicus nõ dat ei quod petit.Egrotus vᷣo ſi ſit bone obe dientie medico voluntateʒ ſuam ſubiſcit. SDic debemus faceꝛe deo. ⁊ tunc dat no⸗ bis qnod eſt vtile Unõ.j. Joh.v.dicitur Si petierimus ſᷣm voluntatẽ eius dabit nobis. Sed cõtra hoc dubitari poteſt.qꝛ aliqͥ iuſti in gratia exiſtentes ex debito mõ oꝛantes petunt vt beatitudinẽ aſſequant᷑. q tamẽ non exaudiunt᷑.ſicut patet de pᷣſci tis ⁊ repꝛobis in gratia exiſtentibus ⁊ oꝛa tionẽ dñicam dicentibo.eꝛgo ſic oꝛãtes nõ habent certã expectationẽ de illo qð oꝛãt qꝛ certitudo nõ eſt de falſo. Ideo ad oꝛa/ tionẽ debitam nõ videt᷑ neceſſaria iſta q̃r/ ta conditio. Ad hoc dicendũ eſt ꝙ cer/ ta expectatio obtinendi illud qð in oꝛatio ne petimus non eſt intelligẽda cathegoꝛi ce ſimpliciter ſed ↄditionaliter.ſcʒ ſi nõ ꝑ nos ſtet.ita ꝙ ad hoc obicem nõ ponamꝰ ⁊iſto modo etiã habere debemus ſpez de beatitudine.ſcʒ ſi in bonis meritis ꝑſeue remus. Et ſic intelligi poteſt illa deſcrip/ tio ſpei. Spes eſt certa expectatio ſuture beatitudinis ex meritis pueniens.Et bec de ſecundo pꝛincipaeail. Detertio pꝛincipaii. VUantũ ad terciuz pꝛincipale in ̊ videndũ eſt de oꝛationis quanti/ tate ⁊ eius ꝑfectione. Sciendum eſt ꝙ oꝛationis ꝑfectio pꝛincipłrↄſiſtit in mente.eius aũt effectus apparet in voce. iuxta illð pſal. TUoce mea ad dñm clama ui. Pꝛofectus aũt vtriuſq; ſcilicʒ tam mẽ talis q; vocalis oꝛationis eſt in mercede. Vnge dicit᷑ in pſal. Et oꝛatio mea ĩ ſinu meo conuertetur. Et ideo quantitatẽ ꝑfe ctionis in oꝛatiõe in tribus poſſumus cõ ſiderare. Pꝛimo in mentis affectu. Se cundo in vocis effectu. Tercio in merce/ dis pꝛofectu. Et iuxta hec tria poſſumus hic triplicem q̃ſtioneʒ tractare. Pꝛima erit de quantitate oꝛationis q;tum ad mẽ tis affectum. Utrũ ad debitam ⁊ pfectaʒ oꝛationẽ requiratur mentis attentio con tinua. Secunda erit de quãtitate oꝛa tionis q;tum ad vocis effectum.vtrũ ſcili cet oꝛatio vocalis debeat eſſe diuturna. Terxrcia qᷓ;tum ad mercedis ꝓfectũ.vtꝝ oꝛatio tanti boni q;tum petitur ſit merito ria. De his ergo ꝑ oꝛdinẽ videndum eſt. Quantũ ad pꝛimam queſtionẽ arguit᷑. ꝙ de neceſſitate debite oꝛationis ſit conti nuatio mentalis attentiõis.quia ſᷣm Da/ maſcenũ oꝛatio eſt aſcenſus mentis in de um. UVbi aũt non eſt attentio nõ eſt aſcen ſus in deum. imo ille qͥ non attendit ad id quod oꝛat videtur deridere deum.ſicut⁊ 4 „ „ ſi quis alicui homini loqueret᷑ ⁊ nõ atten deret ad illud qðᷣ pferret TInð Baſilins dicit. ꝙ eſt diuinũ auxilium imploꝛandũ ne remiſſe nec mẽte huc illuc euagãte oꝛa fſo fiat.eo ꝙ talis non ſolum nõ impetra/ bit quod petit.ſed ⁊ magis deuʒ irritabit. Sed in contrariũ arguit᷑ quia ſancti viri in oꝛatione quandoq; euagationẽ mentʒ patiũtur. iuxta illud ſupꝛa allegatũ. Coꝛ meũ dereliquit me Igit᷑ ꝛ. Pꝛo reſpõ ſione Sciendũ eſt pꝛimo.qꝙ aliquid dici tur requiri ſeu neceſſariũ ad aliud dupli/ citer. Uno modo ꝑ qnod melius ꝑnenit᷑ ad finem.⁊ ſic attentio oꝛatõni neceſſaria eſt. Alio modo dicitur aliquid neceſſari/ um ſine quo res non poteſt conſequi ſuũ effectum. Triplex autem eſt effectus oꝛa/ tionis ſiue finis. Pꝛimus quidem com munis omnibus actibus caritate foꝛma tis quod eſt mereri.⁊ quantũ ad bunc et/ — 4 lodeſ feetul niure ſionen gliqui tioner risae temo⸗ trare. guid puime faaneec dictt nonat ſſenti ſctom tonecea cudic Gan ſcon plerp tedin ten (QAth toni⸗ ſpüͤnt kilge poſtut Ntent onnriä codot 1o.D. gtun Pime catn eſten tbel Bal Cto leste Pon Potes nenoh ledt goehn fint cinde bidenn honet natunn We. Gana InN rege. de oꝛatione vominica fectum ſiue finem non de neceſſitate reqͥ/ ritur ꝙ attentio ſit ↄtinua per totam oꝛa/ tionem.ſed virtus pꝛime intentionis qua aliquis ad oꝛãduʒ accedit reddit totã oꝛa cionem meritoꝛiã ſicut et in alis merito/ rijs actibus contingit. Secundus au tem oꝛationis effectus ⁊ eippꝛius eſt impe trare.⁊ ad hunc etiã ſufficit pꝛima intẽtio quã deus pꝛincipaliter attendit. Si autẽ pꝛima intentio deſit oꝛatio nec eſt merito ria nec impetratiua. Et ad hũc intellectũ dicit Bꝛegoꝛius. Illam em̃ oꝛationẽ deꝰ non audit.cui ille qui oꝛat non intendit. LTCercius aũt effectus oꝛationis eſt quẽ p̃ſentialiter efficit ſcʒ q̃dam ſpiritualis re fectio mentis.⁊ ad hoc requiritur in oꝛa/ tione continua attẽtio. Unde de hoc fru ctu dicit apłus.j.Coꝝ.xiiij. Si oꝛem lin/ gua mens mea ſine fructu eſt. Hic tamen ſecundo notandũ eſt ꝙ oꝛatiõi vocali tri/ plex poteſt attentio adhiberi Una qua at tẽditur ad verba ne in eis erret᷑.Alia qua attenditur ad ſenſum qui ꝑ verba ſignifi/ catur.Tercia qua attendit᷑ ad finem oꝛa/ tionis ſcʒ ad deum.in quem ꝑ oꝛationem ſpũaliter aſcendit᷑.⁊ ad rem pꝛo qua oꝛat ⁊ iſta eſt maxime neceſſaria ⁊ hanc habeꝛe poſſunt etiam vydiote.⁊ qũq; vt dicit Hu go de ſancto victoꝛe in tantũ abũdat hec attentio qua mens in deum fertur vt etiã omniũ alioꝛũ mens obliuiſcatur. Ter cio notandũ eſt ꝙ duplex eſt mẽtis euaga tio. Una que fit ex pꝛopoſito.⁊ hec eſt pec catum.⁊ hec impedit oꝛatiõis fructũ.ma xime ſi euaget᷑ mẽs ad aliqͥd quod eſt pec/ catum. vel fini oꝛationis ↄtrarium. Alia eſt euagatio mentis que fit pꝛeter ꝓpoſitũ. ⁊ hec oꝛationis fructum nõ tollit. Unde Baſilius dicit Si vero debilitatꝰ a pec/ cato fixe nequis oꝛare.quantũcunq; po/ tes teipſum cohibeas ⁊ deus ↄgnoſcit.eo ꝙnon ex negligentia ſed ex fragilitate nõ potes vt opoꝛtet aſſiſtere coꝛam eo. Unð mens humana ꝓpter infirmitatem nature lapſe diu in alto ſtare non poteſt.quia põ dere humane fragilitatis ad inferioꝛa de pꝛimit᷑.⁊ inde contingit ꝙ ipſa dum oꝛan do in deum aſcendit per ↄtemplationẽ ſu bito euagatur ꝑ quandã fragilitatẽ ⁊ hoc non eſt peccatũ.quia nõ ex electione ſʒ ex naturali ĩfirmitate ꝓcedit.Et per iſta pa/ tet reſponſio ad iſtud pꝛimũ dubium Quanti adſecundi queſtionẽ arguit pꝛimo oꝛatio vocalis nõ ðᷣbeat eſſe diu turna.quia Math. vj. dicik. Oꝛantes no lite multum loqui.Et ibidẽ chꝛiſtus mo dum oꝛandi p̃fixit bꝛeuem.et ſine verboꝝ ꝓlixitate ꝑ inſtitutionem oꝛationis dñice ergo nõ videt᷑ licitũ vltra oꝛationẽ pꝛotẽ/ dere nec terminos a deo pᷣfixos tranſcen/ dere.quod ꝓhihet᷑ Exo.xvij. Sed cõtra eſſe videtur qð dicit᷑ Lu.xviijiopoꝛtʒ ſem per oꝛare ⁊ nunq; deficere.Et.j.ad Theſ ſal.v. Sine intermiſſione oꝛate. Pꝛo reſponſione pꝛimo notandũ eſt.ꝙ duplex eſt oꝛatio.ſcʒ cõmunis et ſingularis. Cõ/ munis q̃ ꝑ miniſtros eccleſie in ꝑſona po puli deo offert᷑. ⁊ talis debet eſſe vocalis. vt populo ꝓ quo fit ĩnoteſcat.Oꝛatio vᷣo ſingularis eſt que fit a ſingulari ꝑſona q̃/ cunq;.ſiue pꝛo ſe ſiue pꝛo alijs.⁊ ð tali nõ eſt neceſſe ꝙ ſit vocalis. Hoc tamẽ eſt ex/ pediens tribus de cauſis.Pꝛimo ad exci tandũ ſanctũ deſiderium⁊ interioꝛem de notionẽ qua mens eleuatur in deũ Vnð Augꝰ dicit ad ꝓbã.q verbis ⁊ alijs ſignis ad augendũ ſanctũ deſiderium noſipſos acrius excitamus.Et ideo hmõi vocibuſ ⁊ ſignis tantũ eſt vtendũ quantuʒ ſufficit ad mentem excitãdũ. Sivᷣo mens ꝑ hoc diſtrahatur vel qualitercũq;ʒ impediat᷑ a talibus eſt ceſſandũ.quod pᷣcipue illis cõ uenit quoꝛũ mens ſine huiuſmodi ſignis eſt ſufficienter deuota.iuxta illud pſalmi. Tibi dixit coꝛ meum. exquiſiuit te facies mea. Unde.j.Regũ.j.legitur.qꝙ anna loq̃ batur in coꝛde ſuo. Secundo cõueni/ ens eſt vox in oꝛatione quaſi ad redditio nẽ debiti. vt ſcilicet homo ſeruiat deo Fᷣm totum illud quod habet ab eo.id eſt nõ ſo lum mẽte ſed ⁊ coꝛpoꝛe.⁊ hoc maxime cõ uenit oꝛationi ſᷣm ꝙ eſt ſatiſ factoꝛia. Uñ dicitur O zee vlti. Reddemus vitulos la bioꝛũ noſtroꝛũ.⁊c. Tercio vtilis eſt vo calis oꝛatio quaſi ex quadam redundan/ tia leticie anime in coꝛpꝰ Juxta illð pſal. Letatum eſt coꝛ meuʒ ⁊ exultauit lingus mea. Secundo notandũ ꝙ dupliciter poteſt intelligi continuatio ſeu diuturni tas oꝛationis. Uno mõ ſᷣm ſeipſam. alio modo ſᷣm cauſam. Cauſa aũt oꝛatõis eſt deſideriũ caritatis.ex quo pꝛocedere de/ bet oꝛatio.quod debet in nobis eſſe con/ tinuũ vel actu vel habitun. Manet enim m 2 Habitus ſen virtus huius deſiderij in oĩ/ bus que ex caritate facimus. Juxta illud O mnia in gloꝛiam dei facite.j.ad Coꝝ.x. Etqᷓ;tum ad hoc oꝛatio debet eſſe ↄtinua UVngde dicit Augꝰ ad ꝓbam. In ipſa fide ſpe ⁊ caritate continuato deſiderio ſꝑ oꝛa mus. Sed ipſa oꝛatio ẽm ſeipſam cõſide/ rata non poteſt eſſe cõtinna.quia opoꝛtet alijs oꝑibo occupari. Et ſicut dicit ibideʒ Auguſtinus. Ideo ꝑ certa interualla bo rarũ ⁊ tẽpoꝛũ etiam verbis rogamus de/ um vt illis rerũ ſignis noſipſos ammone amus.⁊ quantũ in hoc deſiderio ꝓfeceri/ muns nobuiſpſis innoteſcamꝰ.⁊ ad hoc agẽ dum noſipſos acrius excitemus. Ter/ cio nofanduʒ eſt ꝙ quia vniuſcuiuſq; rei quãtitas ðvᷣbet eſſe ꝓpoꝛtionata fini.ſicut potionis qᷓntitas ꝓpoꝛcionat᷑ ſanitati. J vtile eſt vt oꝛatio tã diuturna ſit q̃ntuʒ ex pedit ad excitãdũ interioꝛis deſiderij fer/ uoꝛẽ.cũ vᷣo hanc menſurã excedit.ita ꝙ ſi ne tedio ꝓlongari nõ poſſit.non eſt vlteri us oꝛatio ꝓtelanda.Et ideo Auguſti. vbi ſupꝛa appꝛobat ↄſuetudinẽ quoꝛũdã fra/ trũ in egypto.qͥ crebꝛas dicuntur habere oꝛatiões.ſed tamen bꝛeuiſſimas ⁊ raptim quodãmodo iaculatas.ne ſcilicʒ perꝓdu ctioꝛes moꝛas euaneſcat ðnotio.atq; ebe tur intentio. Et ſicut hoc eſt attendendũ in oꝛatiõe ſingulariꝑ ↄparationem ad in tentionẽ oꝛantis.ſic ⁊ in oꝛatiöe ↄmuni ꝑ cõparationẽ ad deuotionẽ populi aſtãtis Agd rationẽ ante opoſitam dicendum eſt. ꝙ in oꝛatione.multa locutio phibetur BSed vm ꝙ exponit Auguſtinus ad pbã. Multũ loqui in oꝛando eſt rem neceſſa/ riam ſupfluis agere verbis Hã ⁊ de chꝛi/ ſto legitur ꝙ ꝑnoctauerit in oꝛatõe ⁊diu tius oꝛauerit vt ſcʒ nobis pᷣberet exẽpluʒ QLicet aũt ipſe chꝛiſtus oꝛationẽ domini/ cã bꝛeuẽ inſtituerit.nõ tamẽ hoc fecit qua ſi illis verbis ſolũ vti debeamus in oꝛan/ do.ſed quia quibuſcunq; verbis vtamur dqd illa ſola impetranda tendere debet no ſtre oꝛationis intentio. Ad autoꝛitates Agit poſt oppoſituʒ dicendũ eſt. ꝙ aliquis ſemꝑ ⁊ ſine intermiſſione dicitur oꝛare et nunq; deficere.vel ꝓpt᷑ cõtinuitatẽ deſide rij caritatis actu vł hituvt dictũ eſt.vł qͥa non intermittit qn debitis et ſtatutis tem poꝛib oꝛet.Et ſic patʒ ad ſecundũ dubiũ Quantũ ad terciam queſtioneʒ arguit virtutem reſpectu pꝛimo q oꝛatio non ſemp tantũ meretn tum per eã petitur.quia Paulus licʒ ſan/⸗ ctus eſzʒ oꝛauit a ſe remoueri ſtimulũ car nis ⁊ tamẽ hoc obtinere nõ meruit. Igit ⁊c̃. Ded oppoſitũ videt᷑ ex illo dicto chꝛi ſti. Si quid petierit patrẽ in nomĩe meo dabit vobis. Jo. xvj. Pꝛo reſponſione pꝛimo notandũ ent; oꝛatcio duplicẽ habʒ dectu futuri ꝓfectus ſcʒ vir/ tutem merẽdi et virtutẽ impetrandi.Oꝛa tio aũt ſicut ⁊ quilibet actus meritoꝛiꝰha bet efficaciam meꝛendi inq;tum ꝓcedit ex radice caritatis.efficaciam aũt impetran di babet ex radice diuine liberalitatis.qꝛ deus ideo nos ad petendũ inducit vt libe raliter det. Unde Augꝰ dicit li.de verbis dñi. Non nos hoꝛtaret᷑ vt peteremus niſi dare vellet Et Criſoſto.ſuꝑ Math. Nũ q; oꝛanti beneficia denegat.qui vt oꝛãtes non deficiant ſua pietate nſtigat. Se/ cundo notandũ eſt.ꝙ meritũ oꝛatiõis qñũ q; ad aliud pꝛincipaliter reſpicit q; ad il/ lud quod petitur.qꝛ meritũ oꝛationis pn cipaliter reſpicit ad beatitudinẽ.ſed peti/ tio oꝛationis qñũq; directe reſpicit ad ali/ qua alia. Si ergo illud quod aliquis pe tit oꝛando non ſit beatitudo vel ad beati/ tudinem vtile.non meret᷑illo.ſed qñq; ſi oꝛando meritũ amittit ſcʒ ſi petat comple mentũ alicuius peccati.⁊ hoc non eſt pie oꝛare.Si vᷣo illud qð petitur nõ eſt neceſ ſarium ad ſalutẽ nec manifeſte ſaluti con trariũ.tunc licet oꝛans poſſit oꝛando me reri vitam eternam. quandoq; tamẽ non meretur obtinere illud quod petit. Unoð Augꝰ in li.ſnĩiaꝝ ꝓſperi. Fideliter ſuppli⸗/ cans deo ꝓ neceſſitatibahuiꝰ vite ⁊ miſeri coꝛditer audit᷑ et miſericoꝛditer nõ audit᷑ Quid em̃ infirmo ſit vtile mag nouit me dicus q; egrotus. Et ꝓpter hoc Paulꝰnõ eſt exauditꝰ petens amoueri ſtimulũ car/ nis.qꝛ nõ expediebat.Si aũt illud qdð pe citur ſit vtile ad beatitudinẽ hoĩs q̃ſi ꝑti/ nens ad eius ſalutẽ meret᷑ illud nõ ſolum oꝛandeo ſed etiã alia oꝑa meritoꝛia facien- do.⁊ ideo accipit quod petit.ſed tamẽ qũ debet acciꝑe.Quedã em̃ nõ negant᷑.ſʒ vt ↄgruo dent᷑ tꝑe differunt᷑.vt dicit AuguR/ ſtinus ſuꝑ Johannẽ.Sed qꝛ tñ boc im/ pediri põt ſi in petẽdo nõ ꝑſeueret.idðᷣo ad hoc opoꝛtet ꝙ ꝑſeuerant᷑ oꝛet. Et ꝓpter h dicit Baſilius.Ideo qñq; petis et nõ g% chiti mnt dekkit airifi nonp. nam ſenpe ſtinne lis te. noau etdat oare toen⸗ gitor⸗ cutne guige ſmpen füne kome ggul moe ſti ornn orn lltg ſum llise buo⸗ petit ten⸗ dume nge foti e⸗ te re. oꝛan eſty Ulue virt rium ſolun bllinen lenine Rone ugn⸗ Pcan biuin ſceio nonſt guam ſtkin igſon/ nläͤcar ochi Mweo chnnſone Mleih, uch nite Lnpern lun aulbe Reyabis moi Benfi uoins . Oe tösci nöd wonsn d lhuse Mn⸗. giſc vonpee dck ſtnecd uti ncone meton 1.,0 ei⸗ rimle röadt nonue oubi nulör/ goe⸗ i e 6ſolum ſacien/ ameqn ntßR. Ange/ bocim/ io e⸗ thöt de oꝛatione dominica cipitis. quia ꝑperã poſtulaſti vel infideli/ ter vel leuiter.vel nõ ↄferentia tibi.vel qꝛ deſtitiſti. Sed qꝛ adhuc hoc poteſt impe diri ſi nõ ꝓ ſe petat ſed pꝛo alio.ex eo ꝙbõ non põt alteri mereride ↄdigno vitã eter nam.nec ea que ad eã ꝑtinent ꝓpter qð nõ ſemꝑ exauditur qͥ p alio oꝛat. Uñ Augu/ ſtinus ſuꝑ illud Joh.xj.Si quid petieri tis ⁊c̃.dicit.Exaudiunt᷑ omnes ꝓ ſeipſis. nõ aũt ꝓ oĩbus.ideo nõ vtcunq; dictum eſt dabit. ſed dabit vobis.Et idcirco ꝓ ſe oꝛare ponit᷑ cõditio quarta ad hoc ꝙoꝛa/ tio exaudiatur requiſita. Non qͥdem con/ ditio requiſita ad effectum merendi ſed ſi cut neceſſaria ad efficaciã impetrãdi. NHã quãdoq; cõtingit ꝙ oꝛatio ꝓ alio facta nõ impetrat.etiã ſi fiat pie ⁊ ꝑſeueranter et de ꝑtinentibo ad ſalutem ſcʒ ꝓpter impedimẽ tum quod eſt ex parte eius ꝓ quo oꝛat᷑.iux ta illud Hiere.xv. Si ſteterit moyſes ⁊ ſa muel coꝛã me nõ eſt anima mea adppłum iſtũ. Nihilominus tñ meꝛitoꝛia eſt oꝛatio oꝛanti qui ex caritate oꝛat. Juxta illud. et oꝛatio mea in ſinu meo cõuertet᷑ Ubi di/ onẽ.x ndulgetiaꝝ Datũ Baſili⸗ no dñi M. cccc. xiiij. meſis iulij. die ſexto. ſum fruſtratus mea merceÄde. Expꝛedgi RIi= cit gloſa.Et ſi eis nõ ꝓfuit.ego tamẽ non ctis ergo colligunt᷑ quatuoꝛ ↄditiones qͥ/ bus ↄcurrentibo ſemꝑ aliqs impetrar qð petit.ſcʒ.q; ꝙ ſe petat.⁊ neceſſaria ad ſalu/ tem. ⁊ pie.⁊ ꝑſeueranter. Tercio notan dum eſt. ꝙ pie petere vel oꝛare nõ impoꝛ tat ꝙ oꝛatio ex habitu pietatis ſeu virtutꝭ fiat.ſicut apud Areſtotilẽ iuſte agere ĩpoꝛ tat ex habitu iuſticie agere ꝓpter quod di cit.ꝙ aliud eſt iuſte agere.aliud iuſtũ age re. Nam iſto mõ non poſſet peccatoꝛ pie oꝛare qͥ non haberet habitũ caritatis que eſt virtꝰ pietatis.vt dic glo.ij. Thi.iij.ſuꝑ illud. Habentes qͥdem ſpeciem pietatis. virtutẽ aũt eius abnegantes.cuius cõtra rium ſupꝛa dictũ eſt. Nec etiam pie oꝛare ſolum impoꝛtat petere aliqͥd ad pietatem ꝑtinens.quia ſic petere ꝑtinentia ad ſalu tem includeret pie oꝛare.⁊ ſic nõ eſſent cõ ditiones diſtincte. Sed vltra illð impoꝛ tat ꝙ petatur ex pio deſiderio.et ſic poteſt peccatoꝛ pie oꝛare.ſicut iniuſtꝰ carens ha bitu iuſticie poteſt iuſtũ velle⁊ ex iuſto de — ſiderio. Sic ergo q;uis peccatoꝛũ oꝛatio non ſit eterne ſalutis meritoꝛia.tamẽ illis quattuoꝛ conditionib obſeruatis põt eẽ Impetratiua.quia meritum quaſi quodã modo ĩnititur iuſticie. ĩpetratio aũt ĩnitit miſericoꝛdie.qᷓ;uis tamẽ vtraq; ſit ex libe ra acceptione ⁊ gratuita liberalitate diuu na. Liget ů̊ peccatoꝛ oꝛando nõ meraa tur gratiã.quia oꝛatio ſicut nec aliqͥs aliꝰ actus eſt meritoꝛia ſine gratia gratum fa ciente.tñ oꝛatio qñq; impetrat gratiã gra tum facienteʒ. Juxta illud Qu.xj. Pat᷑ ve ſter de celo dabit ſpũm bonũ petentiboſe „ Hec tñ ĩpetratio ꝓcedit ex aliqua gfr̃a q̃ſi v. . 8 . ex gratuito dono. quia vt dicit Augein li dã donũ dei. Et ꝑ iſta patet reſponſio ald tercium dubiũ. Hecꝗg de oꝛatiõe ad p̃ᷣ ſens ſufficiãt ex doctria ſanctoꝛũ bꝛeuiter Erplicittractatus de oꝛatione dñicia. Uncipit oꝛatio dñica anagogice ero ſita a reuerendiſſimo patre ac dno.domi no P. de Aill vaco cardiali ? apoſtoliceſſie dis legato. Qui ↄceſſit oĩbus deuote oꝛã tibus p pace eccleſie ? dicetibo hanc oꝛati onẽ.xl. dies indulgetiaꝝ Datũ Baſiliein tuum. Heu me miſerü. hen miſeꝛabilere Sgnũ meu beu diuiſum ⁊ deſolatu regnnz gter noſter qui 5 Sin celi. O pater ſouialet ccaritatiui amoꝛis pagatiõeʒz. vtinã mihi miſero ſic tue amoꝛoſe carita tis gemine gratiã infundas.vt filtꝰtãtipa tris efficiar.O noſter q te nobis dare noõ ceſſas ꝑ largiſſimã tue bonitatis diffuſio nem. Utinã ꝑ intimã ardẽtiſſimi amoꝛis adheſionẽ vere tuus dici merear.O qͥ es in celis.id eſt in ſanctis ꝑ ſpecialẽ tue gra tifice illuſtrationis habitationẽ.vtinã mi ſerabilis aĩa mea tibi ſitcelũ clarum ⁊ nitt dũ.ac varijs vᷣtutũ ſyderiba adoꝛnatuʒ v tue ſancte habitatõnis dignus hoſpes in . uneniar Sanctifi cte pater vytina ſanctũ nomẽ tuũ quod eſt pater huiuſq; ſancti nomis vera cognitö ſanctificet᷑.i.ſine terra vel obſcuritate ter rena in meclarificet᷑.qð vtiq; fiet cumpho metne ardoꝛe et ardentiſſimi amoꝛis tui flamma ſucceſum a terrenis fecibo fediſq; obſcuritatib purgabit Aauelatregnuz lere 29 1. 7 „„ 8 4. 5 „ 8 Deuota meoitatio anie mee. in quo ſepe habitare et regnare vult nũc ſuꝑbia.nunc inuidia.nunc ana/ ricia. nunc luxuria.alioꝛũq; vicioꝝ hoſti/ lis rabies.ſed nolo regnare in me niſi teo rex potentiſſime. Ideo deſidero vt adue/ niat regnũ tuũ.vt ↄtra regnum meũ qð ẽ regnũ peccati ⁊ miſeꝛie adueniat regnum tuni quod eſt virtutis ⁊ gratie.⁊ tandeʒ re gnſi tuũ quod erit felicitatꝭ ⁊ gloꝛie. Tũc aüt in me vere regnabis ſi in hoſpiciũ aĩe Hir inpabin tio na moꝛis vehementis adueneris Yiat voluntas tua ſicut in ce lo et in terra O rex regũ.o iuſte iudex oĩ um qui nõ niſi iuſte vis et quicqͥd vis po/ tenter efficis.vtinã voluntas tua id eſt vo luntatis tue pᷣceptũ ſicut fit in celo ſic fiat in terra.hoc ẽ ſicut in celo ab angelis et be atis ſpiritibi. ſic in terra ab hominibo ĩiple atur. Tũc aũt implebit᷑ in me ſi ſic diligã te.vt indiſſolubilis amoꝛis glutino tibi v nitus adhereã.⁊ abiectis cõtrarijs volun tatibus tue ſoli iuſtiſſime voluntati cõſen tiã. Panẽ noſtrũ quotidianuʒz da nobis odie O pater eterne da filijs tuis panẽ tuu eternũ.⁊ fac de pane tuo eterno panẽ ſuũ quotidianuz. Da nobis hodie in hoc miſerabili tempoꝛe vnde tãdez paſcamur in illa mirabili eternitate.Dabis aũt hũc panem ſi tui ꝑfecti amoꝛis dulcem dede-/ R ris refectionẽ. O vtinã hoc pane quo ĩ pa tria vinunt angeli ⁊ anime beate.in huiuſ miſerabilis vite via merear refici.⁊ de li cis comedere que cadũt de mẽſa dũi mei. Da mihi dñe da mihi ſeruo tuo hunc pa nẽ hodie hoc eſt nũc ſine dilatione.qꝛ vᷣe inqͥ etũ eſt coꝛ meũ donec reficiathoc cele ſti panc kec immerito.qm̃ ideo quotidi/ anus dicit᷑.quia qᷓntũ plus ↄmeditur tan tum q̃tidiano deſiderio amplius abheti. Et dimitte nobis debita noſtra ſi nos dimittimꝰ debitoꝛibe noſtris O pijſ ſime ac miſericoꝛdiſſime pater. dimittes vticq; nobis filijs tuis ðbita et peccata no ſtra ſi nos ob amoꝛem tui patris noſtri di miſerimus debitoꝛiby noſtris fratrib no ſtris peccata ſua. O vtinaʒ hoc in me fieri noticia expimentali mentaliter ſentiã.qðᷣ oĩno eſſe nõ poteſt niſi temultum ardẽter Diligã. vt de me verũ ſit quod a te dictum eſt. Dimiſſa ſunt ei peccata multa.qm̃ di tlonem. O bone deus qui bonoꝛũ inſpi/ ratoꝛ ⁊ intẽtatoꝛ maloꝝ es.vtinam nõ me inducas.hoc eſt ĩduci ꝑmittas in male tẽ tationis cõſenſum. Quod vtiq; ꝑ me a te eſſe impetrandũ non in mea ſed in tua vir tute ſecurus fideliter ↄfidã.ſitibi ꝑ amo/ rem intimũ firmiter adhereã Sed libe/ ra nos a malo Non ſolum a malo pᷣteri/ toꝝ debitoꝝ.nõ ſolũ a malo pᷣſentiũ tenta tionũ ſed etiã a malo futuraꝝ penarũ.nec ſolũ a malo pene inferni ſed ⁊ purgatoꝛij. Da mihi dñe hoc petere nõ tam foꝛmidie pene q;ᷓ virtutis amoꝛe Da mihi hoc appe tere nõ tam timoꝛe penalis afflictionis qᷓ deſiderio tue facialis viſionis. Da vt nõ tantũ timeã penaꝝ toꝛmenta quantũ ꝑdi⸗/ tionis aut ꝓlongatiõis tue finalis fruitio nis detrimenta.O vtinã flamma amoꝛis tui hoc in me efficiat.vtinã peccatoꝛũ me oꝛũ rubigines ſic exurat vt in moꝛtis exi/ tu ſpũs meꝰ penitꝰexpurgatꝰſine vlla dila tione ad te diu deſideratũ aſcẽdat. ⁊ ſic li⸗/ beratus ab om̃i malo frui valeat ſummo bono. Quod tu pᷣſtare digneris qui viui regnas in ſecula ſeculoꝛũ Amen. FErplicit de oꝛatione dñica. Seęgquit᷑ ꝗdam deuota meditatio ſuꝑ xiiij.menſis Julij. die. xij. ab eo etro. qui eam deuote dicenti⸗ eſt.xl. dies indulgentiau. Bgitanti mi c hio ſanctiſſima virgo ma ter maria. Mater. nõ en/ iuſcũq; ſed dei.mater vni ggeeniti ⁊ coeterni dei patrꝭ filij. Cogitanti mihi peccatoꝛi.tuo tñ.licgy indigno ſeruitoꝛi ⁊ deſideranti anio cupi enti ad laudẽ tuã aliqd dicere.ſtupet mes ad hoc inualida.nec habet indigna ligna mea tuis digniſſimis aurib verba digna ideo merito nõ mea.ſed angelica verba ti bi pfero dicens Aue gratia plena domi/ nust . . Aecata mater et ĩnupta vᷣgo.qͥd ſa o cre aures tue audire pñt iocundiꝰ IzIz recipe ſuauiꝰ.qͥd benigniꝰ ae/ ceptare qᷓ; verba hec angelica. Quibo gra tiſſime ſalutarꝭ Aue.quibo digniſſime cõ⸗ medaris. gratia pleng. Quiby dulciſſime cõſolaris.dñs tecũ.O igit verba gꝛatiſſi⸗ 1. mint web ſinis lterp oneſe loꝛr v⸗ Babr ni⸗ gicno here⸗ ninag/ nolise cign⸗ ſifin ls turch ſr me lutn g uur, 4 ghatio cegdes c(clood toege meri ⸗ dine Gd⸗ ſelaf ſupie Pncip lenre 4 mmo⸗ cep hro hinmoe nacs. eneree fiohun oͤne llen eate Nr. mno⸗ lhe, ⸗ üten minec Ctoꝛi. nmicie espe onioi il uitio woris üne is er⸗ ola zſel⸗ amdo⸗ ni coꝛde.plena in oꝛe.plena ĩ oꝑe.S ſuper Aue Maria ma. verba digniſſima. verba dulciſſima. merito deuotis coꝛdib inſcribenda.pijs vocibo depꝛomẽda.tuis quoq; clementiſ ſimis auriboa nobis licet peccatoꝛibo hũi liter ꝓferenda.⁊ cum infatigabili deuoti/ one ſepius repetenna. Abgiigit᷑ o clemẽs Maria tuaʒ g a tiſſimã ſalutationẽ Aue. Nulla ti bie eſſe poteſt gratioſioꝛ acceptabi lioꝛ ve ſalutatio ea quã deꝰ ꝑ angelũ ſuũ BGBabꝛieleʒ tranſmiſit de celo.Aue inqͥ tO virgo ſalutifera q̃ eue maledictionẽ in bñ dictionẽ tranſ ferens.ſola eſſe meruiſti ſi/ ne ve. Meruiſti qͥdẽ.nõ tua iuſticia ſʒ di/ uina gratia vt ſola eſſes ſine ve culpe ve/ nialis et moꝛtalis.⁊ vt pie creditur etiam oꝛiginalis.vt inſuꝑ ſola eſſes ſine ve miſe rie finalis.hoc eſt pene purgatoꝛie vel ĩfer nalis vt tibi merito a ſponſo tuo intelliga tur eſſe illud dictũ in canticis.Tota pul/ fa csamica men macula ne in te. wer banc ergo gratiſſimã ſalutationẽ te depꝛe coꝛ vt mihi ſeruo tuo impetres gratiaʒ ſa lutarẽ.vt ſic tibi dicam Aue.ꝙa te liberer a ve.non ſolum pꝛeſentis culpe ſed etiã fu ture miſerie Amen. Lai⸗ deindeo ni Haria tuaz di a gniſſimã ↄmẽdationẽ.gratia ple/ na.O q́; magna ⁊ admiraãda dði di gnatio.dignaq; virgini cõmendatio. Ec cea deo mittit᷑ angelus ad virgineʒ ab ex celſo ad humilẽ.a domĩo ad ancillã.a cre atoꝛe ad creaturã. Cui tñ non ex creature merito ſed ex creatoꝛis dono ſubito dicit᷑. rati Per hanc igit᷑ gratie plenitu/ dinẽ.per hanc tuã gratuità dignitatẽ.tuã qʒ digniſſimã cõmendationeʒ quã nõ a te ſed a filio tuo nüciãte angelo recepiſti.te ſupplex exoꝛo vt huius plenitudĩs gr̃e me ꝑticipẽ efficias.et apð filiũ tuũ acceptabi iem reddas Amen.. ULai deniq; o dulcis Maria tuã a dulciſſimã ↄſolationẽ.dñ WMWMWMagna valõ dulcedo. dulcꝭ m tum oↄſolatio tibi eſt qꝛ gr̃a plena.Plena ĩ 3 oĩno ↄſolatio dulciſſima nõ ſolum tibi ſed toti hũano generi.qꝛ dũs tecũ.nã ⁊ iõ gr̃a ple na es. ꝛ dñs tecũ eſt. Cecũ vtiq; nõ ſolũ . Fnel vt eſt in ceteris ſanctis.ſed tecuʒ ſpecialiter in vtero. vt ex tep totius gene/ ris humani redẽptiõeſibi carnẽ aſſumat. ſocremozn⸗ ſalutarẽ generatõeʒ. qꝛ b .i ⁊ vnus dei ⁊ virginis filiꝰ verns de eter⸗ naliter tꝑaliter hõ fiat O magnũ et admi rabile ſacrament dñis teci 95 lolui diſs filius quẽ carne tua induis.ſed dñũs pater qͥ genuit quẽ ↄcipis ⁊ dñs ſpũſſanctus ex quo ↄcipis.qͥ tuũ cũ patre ⁊ filio ſanctifi/ cat vterũ.ipſiq; pariter in te reſerant geni tale ſecretũ.⁊ miro mõ reſernant virgina le ſignaculũ.O totiꝰ mũdi melliſlua dul/ cedo.ſalutiferaq; cõſolatio. Per hanc nõ ſolũ tuam ſed etiã noſtrã ↄſolationẽ dul/ ciſſimã te virgoꝛ mater imploꝛo.vt dñs qͥ eſt tecũ ꝑ ſpeciale illa aſſiſtentiã eſſe digne tur mecũ ꝑ ſpũalẽ gratiã.vt ſim tandẽ ſe/ cum per finalem gloꝛiam Amen. Ebg pᷣmiſſe angelice ſalutatõi quã ſ nunciꝰ Gabꝛiel ita ↄcluſit bũdi J E tel in mulier lolenia ſalutatio nẽ ſctẽ Eliʒabeth deuotio xpᷣiana ſubiun git dicẽs ⁊ bñdictus fructus ventr tui Hico gloꝛioſa dũa tria tue excellẽtie pui legia video ſignãter eſſe notata Pꝛimo. qͥdẽ tuã ſingularẽ ꝑfectionem. bñdicta tu Deinde tua ſpecialẽ electiõeʒ.i mulieril. dict? fruct' vẽtris. Uẽtris inquã.nõ cuiꝰ cũq; ſʒ tui. Uẽtrꝭ vtiq; vᷣginei.ſed diuina hũanaq; ꝓle fecũdi. Uentrꝭ deniq; p hac mrna fecũditate ĩ celis ab angelis ⁊ ĩ ter/ ris ab hoĩbus vencrani. Ui igit᷑o regia celi.⁊ in his ᷣbis a letare.cũ audis pᷣnilegia magniti ca qb celeſtis regꝭ munificetia te dotauit Audi tuã pꝑfectiõeʒ ſingularẽ.bñ dicta tu. Tu ſingularit᷑ ꝑfecta qꝛ tu ſingu ↄmutat᷑ marie.ĩpꝑfectio mf̃is culpe in ꝑfe ctõeʒ mr̃is gr̃e Audi tuã electiõeʒ ſpãlem in mulieribo qꝛ tn ſpãlit᷑ bñdicta.iõ ſpãlit᷑ electa es ĩter oẽs ⁊ ſuꝑ oẽs młieres Dul te filie ↄgregauer̃t diuitias. Olte mulie res filie eue cõgregaucrũt ſpales gras.tn ſuꝑgreſſa es vniuerſas Audi tuã genera tionẽ ſalutarẽ.bñdictꝰ fruct? vẽtrtui.bñ dicta ſit tua generatio ſalutaris cuiꝰ fru/ ctus cauſa eſt tue ⁊ nr̃e ſalutis Jdo tn bñ dicta es in młieribo.qꝛ fructꝰvetris tui bñ dictus.qui eſt ſuꝑ omnia deꝰ bñdictus in ſecula.De cuius benedictiõis plenitudi/ ne tu quoq; accepiſti cũ ceteris.⁊ ſi diffe/ rentiꝰa ceteris.Tu ergo bñdicta pᷣ ceterꝭ. qꝛ ipſe te pᷣuenit in bũdictiõiba dulcedis. laric bñdicta. Maledictio eue ĩ bñdictõö,⸗ Tractatus ſuper MUVais hec o benedicta in mulieri/ tuis laudibo.nec tamen ex eis ſup/ be ertolleris.ſed magis magiſq; humilia ris. Nec te o regina celi dominã vocas.ſʒ ancillam reputas reſpondẽs ad angeluzʒ tibi de celo miſſum. Ecce ancilla domini fiat mihi m verbum tui verbum non tranſitoꝛiũ ſed eteꝛnum.ver bum diuinũ a patre eternaliter natum. et ex matre tẽpoꝛaliter incarnatum. Et idᷣo. Aue gratia plena dũs tecum. Lle virgo beata. Aue mater bene a dicta. Aue ſine ve Maria. Et iõ ſine ve.quia gratia plena. Aue ple na gꝛatia.nõ ſolum creata ſed increata.qꝛ dñs tecum. Tecum dñs tuus.tecũ filius tuus. Auel nedicta.quia tecum dominus. N Dũñs filius.ſed dominus pater.dũs ſpũſ/ ſanctus.hij tres vnus dñs tecum ſunt in coꝛde.ſed ille ſpecialiter tecum eſt in car/ ne. qui eſt benedictus fructus ventris tni Aue igitur ſpecialiter benedicta.quia ſin gulariter benedictus eſt fructus tuꝰ. Hõ ſolum tuus ſed etiã dei patris filius. nõ ſolũ in te.nõ ſolum in tua carne.non ſolũ in tuo ventre ſed vbiq; vnus eſt verus de us per omnia loca ⁊ per omnia ſecula be/ nedictuuusq. D te igit O Maria. Ad teo cla/⸗ a riſſima maris ſtella Ad te ego mi fſerabilis ſeruns tuꝰ ĩ obſcuro hu ſus mũdi pelago naufragus ↄfugio.ad te pꝛofugus clamo. ⁊ ꝑ illam angelicam ſeu verius diuinam ſalutationẽ.per illam ſa/ lutiferam tuam et fructus ventris tui be nedictionẽ.per illam benedictam tuam ⁊ filij tui humiliationẽ.te humiliter depꝛe/⸗ coꝛ.te ſuppliciter oꝛo.vt tantoꝝ meritoꝛũ veſtroꝝ me ꝓcures fieri participem.⁊ co-/ lem vt celeſtiũ pꝛemioꝝ veſtroꝝ me impe tres fieri ↄſoꝛtem. Quod ipſe pꝛeſtare di/ gnetur qͥ cum patre ⁊ ſpũſancto viuit ⁊ re gnat in ſecula ſeculoꝛum. Amen Erplicit meditatio deuota ſuper Aue Maria Pe. Cameracen. cardinalis et legati quondam dũi pape. m O magnehbu militatis reſponſum. O humile verbuʒ p quod in te ſe humiliauit verbum excelſu, ſanc ſuper trib euangelij canticis.nõ ðᷣ mea ſyʒ de diuina virtute ↄfiſus aggredio?. Pꝛo fiteoꝛ quippe nõ tam humanũ eſſe q; diui nũ tam alta miſteria digne poſſe cõcipeꝛe benedicta in mulieribo.⁊ iõ be/ on ſolũ Pꝛologus. ttis auxilio hũiliter im/ ploꝛ:ato triꝑtitum deuote mBebditationis tractatuʒ ex ſanctoꝛũ doctoꝛũ ſentẽtia vel ꝓferre. LZum igitur in diuinis ſcri⸗ pturis plura legant᷑ cantica.ſpecialiter ta men tria in euãgelio ſcripta eſe Tuca re ferente cognoſcimus. Pꝛimũ Marie.ſe/ cundũ ʒacharie.tertiuʒ ſymeonis Uñ qa hec cantica euangelica ſunt.ideo in reue- rẽtie ſignũ erecti aſſurgim ſtãtes dum ean cãtat eccleſia. Nec vacat a miſterio. qa pec cantica nõ illo cantant᷑ oꝛdine quo fu erũt edita. Pꝛius em̃ cantatur quod ſecũ do editũ eſt. Nam quia in cantico ʒzacha/ rie legitur. ⁊ erexit coꝛnu ſali nobis.qð in reſurrectione factũ eſt.⁊ quia loquitrx ad pueꝛũ qui fuit auroꝛa ſolis vbi ait. Et tu pner pꝛopheta altiſſimi vocaberis.pᷣi/ bis em̃ ante facieʒ domini ꝑare vias eius ideo cantatur in laudibus officij matuti / ni. Quia vo legitur in cãtico virginis.re/ ſpexit humilitatem ancille ſue. eccleſie vi/ delicet ac ipſius Marie.⁊ quia agit dein carnatione.ibi. Suſcepit iſrael.quod qͥ/ dem factum eſt in ſexta etate.ideo canitur ad veſperas in ſexto diei officio. Tertium aũt canticuz ſymeonis in ſeptimo officio canitur id eſt in ↄpletoꝛio.quia oꝛat ſe di/ mitti in pace.quod in ſeptima quieſcenti / um cõplebitk. Hec ergo ⁊ alia multa p/ funda miſteꝛia in hijs canticis deuot mẽ B tib occurrant meditanda. Cum em̃ pᷣ ce ram te⁊ filio tuo ita me conſtituas humi teris omnibus canticis que in ſacra ſcri⸗/ e ptura repperiunt᷑.pec tria in tanta venera tione habeant᷑ vt ipᷣa iam celebꝛi ⁊ aſſidua imo qᷣtidiana recitatione non ſine magna ⁊ rationabili cauſa ſancta per oꝛbem fre quentet eccleſia.quis ignoꝛet in eis mari ma ſpũᷣalis intelligentie miſteria contine ri Sʒ p alijs cãticũ marie ↄſtat maioꝛibꝰ 4 ESequuntur tractatus ſuper trib enã un Ha⸗ nene ſopꝛa inlan ſtater tanta. mnenti bilantia nle ninip⸗ S Celica ghikie ligent mnenti 1gugo⸗ hedicea ſſee tcͤle Porebit. lecppol faiſlerg Rfupn fere Kimire mirac ſpart uitdie rpaac mnenſi⸗ quia ho ebum ſeplen Lace hunnni Menceo Remune Collcn ohisdi linend titen nt inH tote ize lin naß ödinn de 8 ai⸗ Urn en NMiiel Ui oinren⸗ Sduma limioas Negkoft nod ci zchi chis init nuit vals unn/ nisne ſenn Gtden od ocmn Tenum wofen natſedn niccn nnluy⸗ Nong. nßc m/ Anera lon genma honſir on 1ontie ma⸗ ſorb Gaς⅓ . umr.. cantico beate Narie NHam vt quidã ei deuotus ait. Quis du / bitet beatam Mariã ſpũſſancti in ſe ſup/ uenientis tãta plenitudine ⁊ gratia reple tam.nõ potuiſſe paruum aliquid.⁊ quod ſupꝛa terrenarũ mentiũ capacitatẽ nõ eẽt in laudem ſaluatoꝛis ſui pferre. Con/ ſtat ergo de tanta plenitudine eructanteʒ tantaq; deuotiõe nouũ illud et humanis mentibus inſolitũ gaudium Jeſu ſuo iu bilantẽ noua laude⁊ ſingulari pᷣconio no unam leticiam in nouo aduentu eterni do minipꝛedicaſſe. . Evjrplicit pꝛologus ſuper tribus euan/ gelij canticis. ”MMM 2 .ð — N. . IIncipit Canticũ beate MWarie. rie cantico tanq; a pꝛioꝛi oꝛdinetẽpoꝛis ⁊ magni/ tudine dignitatis noſtruʒ emememeflfſ2uu memus exoꝛdiũ. Ma/ gnificat anima mea dñũm Ubi pꝛo intel ligentia tanti miſterij tanq; miſtici ſacra/ menti videndũ nobis erit quẽadmodum ⁊ qua occaſione vel cauſa virgo beata ad hec dicenda verba que ꝓpoſita ſunt acceſ/ ſerit.ſic em̃ ex circumſtantia rei geſte quã ta cõſideratione verba iſta ſint clarius ap parebit. Legitur itaq; in euangelio lu ce ꝙ poſtq; angelus Gabꝛiel a ðᷣo miſſus fuiſſet ad virginem deſponſataʒ Joſeph vt ſuꝑueniente ſpũſſancti virtute naſcitu rũ ex ea Jeſum dei filiũ nũciaret.mox tãa⸗ P ti miraculi fidem ↄfirmans.alio adiũcto miraculo.mirabili quidem ſed longe di/ ſpari diuine potentie efficaciã maniteſta/ uit dicẽs. Et ecce Eliʒabeth cognata tus ⁊ ipſa concepit filiũ in ſenectute ſua.et hic menſis ſextus eſt illi que vocatur ſterilis. quia non erit impoſſibile apud deuʒ om̃e verbum. Cui ſtatim virgo fide et exultati one plena cum humili gratulatiõe reſpõ/ dit Ecce ancilla domini.fiat mihi ſᷣm ver bum tuũ. Statim eꝛgo aduenitte ſpiri tuſancto in virginem. quod totus non ca pit mundus totũ ſe intra viſcera virginii collocauit. Sed quanto excellẽtioꝛibus bonis diuinitus abũdauit tanto ſe humi lioꝛem humanitus exhibuit Nam q̃ afflu entia tante gratie omnibi mulieriby ſupe⸗/ Gitur a Ma rioꝛ ⁊ ſuꝑ omnes mulieres benedicta.an/ gelo teſte dici meruerat. moxſurrexit ? ad femine inferioꝛis obſequiũ ꝓperans aſcẽ/ dit cum feſtinatione in montana iudee vi dere ⁊ ↄgratulare elyʒabeth.vt qð de ipᷣa audierat credula in ipſa pᷣſens et expta vi „ deret.⁊ di ⁊ quanta eſſet que ad ſe venerat agnouit. ⁊ quantũ ſe indignam eius viſitatione iu dicaret oſtẽdit. Unde hoc inquit mihi vt mater dñi mei veniat ad me.Ecce eniʒ vt ſacta eſt vox ſalutationis tue in auribus meis.exultauit in gaudio infans in vtero meo. Et beata que credidiſti. quoniã ꝑfi cientur in te que dicta ſunt tibia domino O igitur beatũ fidei meritum quo be ata virgo facta eſt mater dei. Quid ergo mirũ ſi tunc ait Maria. Magnikicat ani ma mea dominũ. Nemo igit᷑ verba iſta le uiter eſtima nda putet.nã que de tam pꝛo funda cõceptione pꝛolata ſunt.ſine pfun/ da inueſtigatione digne penetrari nõ poſ ſunt.ſicut inquit venerabilis Hugo.cu/ ius in hoc cantico deuotam expoſitionez magna ex parte ſequi ⁊ bꝛeuiter colligere ſtudui. O vtinã ergo vtinã ↄtingat no bis eoꝛũ archana q̃rentibo illo ſpiritu du cente incedere.quo repleta maria verbuz patris ↄcipere ⁊ patreʒ verbi meruit ver/ bo exultationis magnificare.Ait ergo. Magniticat anima mea dominũ. Etex ultauit ſpiritꝰ meus in deo ſalutari meo Uligdeamus itaq; verboꝛũ diſtinctiõeʒ ꝛimũ anima magnificat dominũ. dein de ſpiritus exultat i ſalutari. Sane quia ſcriptum eſt. Uniuerſe vie domini miſe/ ricoꝛdia et veritas.perfecta laus ẽ fidelis ſerui chꝛiſtum ieſum dominũ⁊ ſalutarem confiteri.cum veritas in domino.⁊ in ſal uatoꝛe miſericoꝛdia cõmendetur. Pꝛop/ terea ⁊ magnificare dominũ et in ſalutari exultare debemus.quia quibus reueren da eſt iuſticia iudicis.dulcis eſt miſericoꝛ dia ſaluatoꝛis.ideo ait Maria. Magni/ ficat anima mea dñm. Et exultauit ſpũs meus in deo ſalutari meo.Quaſi diceret. O elizabeth. tu magnis me laudibus ex/ tollis et magnificas.ego vᷣo non me ꝓpter hoc magnifico.ſed mag humilio.⁊ hũili ando me.dñm magnifico.⁊ ĩ eo velut ĩ ſa lutari meo huilit exulto. in dũo maieſtats . gna exultatiõe cõgauderet. Vñn ipſa Elyzabeth ſpũſancto repleta qualio et in ſalutari meo pietatem omniby virib⸗ non ſolum coꝛpoꝛis ſed et qnĩe et ſpiritus humiliter recognoſcens. Ubi etia conſi/ derandum eſt ꝙ cum ipſa dominũ nomi naret nihil addidit. cum veꝛo ſaluatoꝛem diceret non ſimpliciter ſaluatoꝛẽ ſed ſuuʒ ſaluatoꝛẽ nominauit.Omnipotẽs em de us poteſtate qua vniuerſe creature ſue do minat᷑ omniũ dominus ẽ.ſed pietate qua quoſdam tm eęt nõ omnes ſaluat ſaluatoꝛ omniũ non eſt. Merito igitur beata vir/ go que ſe ſingulariter electam videt.fidu cialiter ipſum quem ꝓ ſalute mundi filiũ concepeꝛat ſuum etia cum leticia ⁊ exulta tione ſaluatoꝛẽ vocat. Ecce ergo canti ci Marie deuotũ exoꝛdium. ſpirituali le cicia et exultatione iocundũ. Ibi quippe iocunda virginis exultatio.⁊ exultãs lau dis iubilatio multipliciter deſcribitur. Pꝛimo nanq; oſtẽdit᷑ eſſe magna cũ di Secũdo declarat citur. Magnificat. eſſe deuota.quia ſubdit᷑.anima mea ⁊ ſpi/ ritus meus.quaſi dicat.nõ ſolum exterio rnibus labijs coꝛꝑis.ſed omnib interioꝛi/ bus viribus coꝛdis deũ laudo.cui totum quod in me eſt bonum attribuo. Ter/⸗ cio innuitur eſſe debita cum dicit᷑. domi/ num. cui ſoli pꝛincipaliter debetur laus ⁊ honoꝛ. ſpecialiter detanto tamq; ineffabi li dono. Quarto pꝛobat᷑ eſſe iocunda. Ibi.Et exultauit ſpũs meus.quaſi dice/ ret.p̃ iocunditatis magnitudine non ele/ ctus.ſed in deum eleuatus ſpũs meus ex ultauit.id eſt extra et ſupꝛa ſe ſaltauit. Et ad celeſtia per contemplationẽ aſcendit. Quinto notatur eſie recta.id eſt nõ in creaturam ſed in creatoꝛẽ directa quia in deo ſalutari meo.Et dicit in deo ratione creationis.ſalutari ratione recreationis. meo ratione incarnatiõis. Nam cauſa hu manitatis aſſumpte fuit virginis filiꝰ.ſic vtiq; ſuus ꝙnon alterius. „ Uadiuimus bhucuſq; exoꝛdiũ can a tici. Audiamus deinceps cauſaʒ trationem cantandi Sane tanti iubili rationabilis cauſa fuit diuinoꝝ be neficioꝛuʒ magnitudo.que hic tripliciter deſcribit᷑ Pꝛimo in beneficijs marie col/ latis ſingulariter. Deinde in beneficijs to to mundo collatꝭ generaliter. Ibi Et mi ſericoꝛdia eius a pꝛogenie ⁊c̃. Poſtremo in beneficijs iudaico populo collatis ſpe cialiter. Jbi. Suſcepit iſrael ⁊c. Dicat ergo nobis Maria exultationis ſue cau ſam. Quia inquit reſpexit humilitatẽ ancille ſue Ac ſi diceret. merito in ipſo ex ulto.quia ab ipſo eſt vnde exulto.Ipᷣa p pe vt ſuum gaudium ſolidũ eſſe demon/ ſtraret.illð nec a vanitate exoꝛtũ neqʒ ad vanitatem cõuerſum oſtẽdit.ſed dei ſe do na in deum diligeꝛe. ⁊ pꝛo reſpectu gratie qua pꝛeuenta erat in ſuo ſalutari ſe exulta re ꝑhibuit. Jdᷣo inquit exultauit ſpiritus meꝰ in deo ſalutari meo.quia reſpexit hu militatem ancille ſue.Licet enim in ea fu erit copioſa virtutũ magnitu do.ipᷣa tamẽ non immerito ſolam in ſe humilitatẽ do/ minũ reſpexiſſe teſtatur.quia diuinitatis pꝛopiciationẽ quã humana natura in pꝛi mis parẽtibus ꝑdidit.in Maria per hu / militatem recuperauit. Cuius humilita/ tis virtutem mox deteꝛminans ſubiungit ancille ſue. Nam quia ſe humiliter quod erat ancillã ↄgnouit.ideo quod non erat ſublimiter mater eſſe meruit. Cum em̃ re ſpondiſſet angelo Ecceancilla domini fi at mibi m verbum tuũ.confeſtim in hoc humilitatis verbo concepit dei verbum. OD magnũ humilitatis meritum. Eua per ſuperbiã dei creaturam ſe eſſe minus qᷓ; debuit conſiderans.deo quodãmodo Parieſegri voluit. Maria vᷣo creatoꝛi ſuo umiliter ſe ſubdens ancillam ſe nomina uit. Et idcirco illa eiecta eſt. iſta electa eſt. Superbaz deſpexit. humilem reſpexit. et quod ſuperba perdidit.humilis recepit. Bene ergo ait Maria.reſpexit humili tatem ancille ſue.Reſpexit inquit non re/ ſpectu indignationis et vindicte quo re/ ſpicit iniuſtos.ſed reſpectu pietatis ⁊ gra tie quo reſpicit iuſtos.De quo ſcribitur. Ocul domini ſaper uſtog etaures rmn pꝛeces eoꝛum. SDic vtiq; ¶ zu militatem reſpexit.quia benignus ꝑ miſe ricoꝛdiam per reſpectuʒ gratie dominus ad eam ſpecialiter ſe uertit.imo in ea ſin gulariter habitauit. Unde recte ſubditur Ecce em̃ exhoc beatam me dicent om̃es generationes. Acſi diceret. Omnes gene rationes que amiſſam beatitudinem per fructum vteri mei recuperabunt.qua per fructum vetiti ligni pꝛiuati ſunt. Omnes merito ex hoc beatam me dicent. Sed quomodo hoc ais o Maria.cum plurcs c vtiq; Mariã ⁊ ei? hu ſchtce luſnme deodie gonn bosali beatam leoſede ſchoꝛu mntong hitbam Dre. kolce legtte⸗ ſoermn Aainle enſen ſned⸗ nerati clmi⸗ homee fliſen ndei nrog cllam trer. E tihefft fentian ſinagne cinguo⸗ ſccümn Magna agrn nans.. omni⸗ deipe ſcute cumd poten ſvoſe taned⸗ ſuraco lumne ceab Mnngn enoͤſi mambi nhiad latemſe . nisglon (umne hn Dict ſnecan mlitate niber dp Rhon nnegz Cdeiſeyr mant tan therins ſmh nnan ömme lnido⸗ uintans mmninni fuherd⸗ homnlich biungt non a Cunche dominif tininboe iwtun. Eiu nins nodo wriſoo vomin ccnact. ſent4 recent. thunil inonte⸗ ucno uns ſatbior. unochn inuhn b e oninns nanſn⸗ ſbditur cantico beate Warie ſint generationes infideles q̃ te ⁊ vteri tui pꝛolẽ nõ beatã dicant.ſed tanqᷓ; infelicẽ ⁊ infamem oꝛe polluto blaſphemãt. Sane ideo dictum eſt. omnes generationes.qͥa ex omnib generationibo et iudeis ⁊ genti bus aliqui ad fidem conuerſi ſunt qui te beatam virginẽ confitent᷑ nec ſolum fide les ſed etiam infideles ſarraceni. Nam in alchoꝛano ꝑfidi machometi legitur.dixe/ runt angeli.O Maria deus annũciat ti/⸗ bidbum exipſo.nomen eius Jeſus filius Marie.Et iterũ alibi in eodem libꝛo le/ git᷑.dixerunt angeli.O maria.deus vtiq; elegit te ⁊ purificauit te.⁊ elegit te claram ſuper mulieres ſeculoꝛuʒ. Multa quoq; alia in laudem vriginis ⁊ ſue pꝛolis in eo dem ſcribunt᷑ libꝛo. Ecce ergo q; veriſ ſime dictum eſt. beatam me dicent oẽs ge neratiões. Cuius cauſa ſubdit᷑. Quia fe cit mihi magna qui potens eſt. ⁊ ſanctum nomẽ eius Magnü fuit vt virgo ſine vi rili ſemine filium cõciperet. Magnũ kfuit vt dei patris veꝛbum carne ſua indutũ in vtero geſtaret. Magnũ fuit vt dum ſean cillam cõfeſſa eſt ſui plaſmatoꝛis mater fi eret. Magnũ deniq; fuit vt tam magnis ⁊ ineffabilibo ſacramẽtis coꝛ virginis aſſe renti angelo fidem daret. Sed hec om̃ia ſi magna ſunt. impoſſibilia tamẽ nõ ſunt eia quo facta ſunt.quia potens eſt. Et iõ fecit magna quia potens eſt.et ſingularit᷑ magna.quia ſingulariter potẽs eſt.Et ſin gulariter potens.quia ſingulariter oĩpo/ tens.Et ideo abſolute potens dicit᷑.quia omnia poteſt. Soluz ergo confeſſa eſt dei potentiã.ſed eam qualis ⁊ q̃nta ſit di/ ſcutere non pᷣſumpſit.quia hoc ſciri nõ pᷣt cum de ea veriſſime ſciat᷑ ꝙ immenſa ⁊ oĩ potens eſt. Erubeſcant ergo nunc qni de ſuo ſenſu gloꝛiantes dei oꝑa ratõne ſe pu tant diſcutere.⁊ eius potentiam ſub men ſura coartari.quia qui abſolute potẽs eſt ſumme potens ac ideo oĩpotens eſt Pꝛo pine⸗ bene inquit Maria Quia fecitmi i magna qui potens eſt et ſanctũ nomen eius.qſi dicat.ꝙ hec magna imo vᷣo maxi ma mihi facta ſunt nõ per me aut ex me.ſʒ mihi a deo ſacta ſunt.⁊ ĩ me ad omniũ ſa/ lutem ſue electionis pᷣuilegio ad ſui nomi nis gloꝛiã ſingulariter oꝛdinata.ideo ſan ctum nomen eius Sanctũ eſt in ſe.⁊ ĩ no bis ſanctificaturnomen eius dũ nos ſan M O õä etiſicamur in nomine eius. Undein oꝛa⸗ tione dominica petimꝰ.ſanctificet᷑ nomẽ tuũ. Sed quid eſt nomen eius Saneno mẽ eius eſt fama eius.cognitio eius fides eius. Hoc nomen in ſanctis ſanctũ eſt. qe loꝛlcleg a ſanctis ⁊ benedicit᷑.⁊ a peruer is blaſphematr᷑.eꝛgo quia magna fecit ſan ctificatum eſt nomen eius.quia dum ver bum in carne mirabiliter naſcit᷑.gloꝛia ðᷣi per verbum in hoĩbus declarat᷑.⁊ ideo fe „ * eins. onis cauſam oſtẽdit ex beneficijs ſibi collatis ſingulariter.id eſt ſi/ bi vni ſuper omnes excellentes. Cõſeq̃n/ ter declarat ex collatis beneficijs toti mũ do generali. H Wr Et miſericoꝛdia eius a ꝓgenie ĩ pꝛo/ genies timentibo eum Et bene ait miſeri coꝛdia eius.id eſt beneficiuʒ incarnatõis eius.quod ex miſericoꝛdia dei factum eſt. Vnge petebat Dauid.Oſtẽde nobis do/ mine miſericoꝛdiam tuam.quaſi diceret. O ſtendiſti potentiã in mundi creatione. ſapientiã in mundi gubernatione. iuſtici am in peccatoꝛũ punitione Ideo oſtende miſericoꝛdiã tuam in filij tui incarnatio/ ne. Igeo autẽ ſubdit᷑ A pꝛogenie in ꝓ/ genies.quia licet hec miſericoꝛdia a ꝓge/ nie indeoꝛũ ꝓceſſerit.cum hec incarnatio ex virgine iudea facta ſit.pꝛopter quod in euangelio dicitur.ſalꝰex iudeis eſt.tamen hoc ſalutis beneficium ad omnes pꝛoge/ nies quantuʒz ad ſufficientiam. ſed q;dtum ad efficaciaʒ tm̃ ad eos de quibus ſubdit᷑ timentibus eum. quod de timoꝛe ſancto ⁊ caritatiuo intelligit᷑.de quo ſcriptuʒ eſt Timoꝛ domini ſanctus ꝑmanet in ſecłm ſeculi. Econtra do de timoꝛe malo dicik. ꝑfecta caritas foꝛas mittit timoꝛem. Nemo ergo grecus ſit aut barbarus.li ber aut ſeruus.ſi timoꝛem dei ſanctuʒ ha beat a gratia exeludit᷑ſed in omni gente ⁊ ꝓsgenie qui timet deum et operat᷑ iuſticiaʒ acceptus eſt illi. Et ideo miſericoꝛdia eiꝰ a pꝛogenie in pꝛogenies id eſt in omnes p genies timentibus eeumm. Hanc autẽ miſericoꝛdiã incipit latius explicare.⁊ ipᷣm redemptiõis hũane oꝛdi/ nẽ declarare. Fecit inqͥt potẽtiaʒꝭ ĩ bꝛa chio ſuo diſꝑſit ſuꝑbos mẽte coꝛdis ſui cit magna qui potens eſt ⁊ ſanctũ nomen Oſtẽß autem Maria ſue exultati M HM 5 H N — AVractatus ſuper eſt diſperſit ſupbos et depoſuit potentes Sotentiam in bꝛachio ſuo fecit. quia per pyumanitatẽ filij ſui diabolum vicit. Gꝛa chiũ em̃ eius.filius eſt eius.ð quo vſaias ait. Bꝛachiũñ dñi cui reuelatũ eſt. Fecit g potentiam fecit ⁊ infirmitatẽ.in hoc bꝛa/ chio ſuo id eſt in filio ſuo. Sed ⁊ ipſa ĩfir mitas id eſt aſſumpta hũanitas potentia fuit. quia per illam diabolum ſubiugauit et hominẽ ab eius ſuꝑba poteſtate eripu it. Unde bene ſubdit᷑ Diſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſui. Mente coꝛdis ſui id eſt ꝓfundo ↄſilio diuini ſecreti ſui.quo vᷣbuʒ ſuum per aſſumptã humanitatem in hũc mundũ miſit.diſperſit ſuꝑbos. Suꝑbos videlicet aeris poteſtates.⁊ diabolice ſu/ ꝑbie membꝛa.ſicut iudeos ſcribas ⁊ pha riſeos.alioſq; in ſugba infidelitate manẽ tes diſperſit eos.dum per potentiã verbi ſui eiuſq; ſapientiã eoꝛũ fallacias diſſipa nit. De hijs erg ſuꝑbis alijſq; ſimilibus conuenienter ſubiũgit Depoſuit potẽtes 8& ſede ⁊ exaltauit humiles. Pꝛimo quidẽ potẽtes de ſede depoſuit.qꝛ malignos de mones a coꝛdibus hominũ in quibo tan/ q; in ſue poteſtatis ſede reſidebãt abiecit. ⁊ humiles ſuꝑexaltauit.ipſos videlicʒ ho mines quos pꝛius ſub demonis poteſta/ te ꝓpter ſuꝑbiam abicceꝛat humiliatos re parauit. Deinde ipſius ðmonis mẽbꝛa qᷣ bamuem chꝛiſti aduentũ ſuꝑbe ↄtempſe runt.ſiue iudei fuerunt ſiue alij infideles a gratia ſua in qua ex ſuis meritis ſtare pᷣ ſumebant excluſit.⁊ humiles nõ de ſua ſʒ de chꝛiſti miſericoꝛdia confidẽtes exalta/ uit. O pꝛofundum conſiliũ mẽtis coꝛ dis ſui.O archanũ myſterium diuini ſe/ creti.de quo cum apoſtolo exclamare co gimur. O altitudo diuitiarũ ſapientie et ſcientie dei qᷓ incõpꝛehenſibilia ſunt iudi cia eius.⁊ inueſtigabiles vie eius.Cuius eius.Eius videlicet diuini veꝛbi.quod ð virgine caro factuzʒ.ineffabili modo rede mit genus humanũ.⁊ a ſuperbis eius ad uerſarijs potenti bꝛachio ſuo eripuit re/ daemptum. ereptũq; ac humiliatũ mirabi liter ſublimauit. Huiꝰ ergo pꝛofundi cõ/ ſilij ſecretaria. huius ſecreti diuini cõſcia virgo beata ꝓphetauit dicens.diſꝑſit ſuꝑ/ bos.Etꝓpter ꝓphetie certitudinẽ de futu/ ro ꝑ modũ pꝛeteriti loquens ſubdit.De/ poſuit potentes de ſede et exaltauit humi les. Hec nanq; ꝓphetia in eo qð dictuʒ de ſede.ad litterã ſpecialiter impleta eſtin diſperſione ⁊ deiectione ſuꝑboꝛũ iudeoꝝ qui poſt paſſionẽ chꝛiſti per Tytũ ⁊ e ſpaſianũ factam eſſe legimus.impleturq; qbuuootidie in vili ſeruitute.ſeꝛuiliq; captiui tate quã eos ꝑ oꝛbem diſperſos pati vide mus. Inſuꝑ eos qui ſe ſuperbe reputa bant potentes ⁊ diuues in lege ⁊ pꝛophe tis. depoſuit de ſede.id eſt a legis autoꝛi/ tate ⁊ eius veritate reppulit.ipᷣoſq; ex ſuo demerito excecatos in erroꝛis ꝓfundita/ te demerſos reliquit.De quib apłus ait. cecitas contigit in iſragel. Sed abieciꝭ iudeis ſuꝑbis et ꝑ ſuꝑbiam excecatis.ex/ altauit humiles. id eſt gentiles humiliter ⁊ deuote chꝛiſti et apoſtoloꝛũ pꝛedicatio nem ſuſcipiẽtes in fidei veritate ſublima/ uit. Unde merito ſubiungit Eſurientes impleuit bonis⁊ diuites dimiſit inanes Quia gentiles verbum dei cũ magno de ſiderio recepe:unt.quod ꝑ eſuriẽ deſigna tur.ideo bonis a deo replent᷑. Ecõtra vᷣᷣo diuites id eſt iudeos bonis ſpũalib abũ dare pᷣſumẽtes dimiſit inanes.vacuos qͥ dem a veritate ſed inflatos vanitate et ex/ cecatos falſitate Poſſumus tamẽ hüch locum generalius exponere. Nam qͥ pus angelü de celo ⁊ hominẽ de paradiſo ſuꝑ bientes eiecit.vtiq; depoſuit potentes de ſede.ſed poſtea exaltauit humiles.qꝛ ho/ mines humiliatos ꝑ penitentiam. ad pꝛi ſtinam gloꝛiã reuocauit Sed ⁊ quotidie ſuperbos quoſq; ſubtrahendo gratiã ſu am deponit ⁊ humiliat. et poſtea eoſdem humiliatos per gratiam pꝛioꝛem reſtau/ rans exaltat. De quibus verum eſt quod ſequitur Eſurientes impleuit bonis ⁊ di uites dimiſit inanes. Eſurientes vocat qͥ ſe vero bono indigere cognoſcunt ⁊ eo re pleri cupiunt. Diuites.intelligi vult eos qui ſuperbi ſunt.⁊ ſepᷣ alijs in donis gra tie abundare pꝛeſumunt.Ergo ſicut hu/ miles modica de ſe ſentiendo quibus ex/ emplũ dedit beatiſſima virgo maioꝛẽ gꝛa tiam merentur accipere.ita ſuperbi et ela ti de ſe pꝛeſumendo ea que etiam accepe/ runt amittunt. JMW OIIſ ſtremo cum exultaſſet Maria p de beneficijs non ſolum ei ſingu⸗ llguuaaariter.ſed etiam toti mũdo gene/ raliter collatis.exultat de honis populo 4 ————,. — — —— cilet haor ſleſt cepit crum gnoſe lodor lbier perfia tiarun ſſtum lean⸗ lumia Fttei⸗ matc⸗ tfice anfi datue feon umar imnt ES Abut mse mierae ichbeb r nitrſ ſoenn Apon Mrie deres ltac nebi eco chloꝛ⸗ Ic⸗ le. tetee geſtin lelr e ganng dani Me ſdennn ite oſe Pndtr Plott Gchien ma unlic Neleno⸗ üninn unians tinmns nde ideige ini, Ahcdi ne mec nihic nqßro lol node b/ Ani cdie tü 1en n⸗ Hckannt bonistd owend mttcont Gas Mse⸗ ſaur bl/ ibus e giorigal gbictelr Ae Dma eiſinge⸗ dogen, P ———— cantico zacharie iſrahelitico ſpecialiter exhibitis. Unð ait Suſcepit iſrael puerũ ſuum O ſpe/ ciale beneficium.quia ſuſcepit populꝰiſra hel puerum Jeſum.cum de illo populo. id eſt de virgine iudea carnem puerilẽ ac cepit diuinum verbum.ideo vocat eũ pu erum ſuum. O iſrahel humiliter reco/ gnoſce hoc gratuitum benekiciũ.nec tan/ to dono exhibeas te ingratum. Tunc em̃ tibi erit maximũ bonum ſi puerum iſtum per fidem ſuſcipias cũ humili actiõe gra/ tiarum. Sic ergo ſuſcipe o iſrael pueruʒ iſtum.alioquin non es vere iſrahel.niſi fi de credas in Jeſum. Suſcipe itaq; pue/ rum id eſt humilem⁊ innocentem chꝛiſtũ vt te ipſe medicus ſanet egrum.vt te redi mat captiuum. vt iuſtificet impiũ.vt bea tificet iuſtum. Quia vᷣo per ſpecialẽ grati am fit iſta ſuſceptio.merito additur recoꝛ datus miſericoꝛdie ſue. Ad modum eniʒ recoꝛdantis ſe exhibuit quando filium ſu um antiquis pꝛomiſſum patribus in car nem miſit Ideo ſubdituurr. Sicut locutus eſt ad patres noſtros Abꝛaham ⁊ ſemini eius in ſecula Recoꝛ datus ergo miſericoꝛdie quam olim pꝛo/ miſerat ſed diu diſtulerat.tandem iã tunc exhibebat eam.miſericoꝛs in pꝛomitten/ do.verax in exhibendo quia ſine debito p miſit ⁊ ſine dolo exhibuit. Sic enim locu tus erat patribus noſtris.id patriarchis et pꝛophetis.⁊ ſpecialiter Abꝛaham ⁊ ſe/ mini eius.cui pꝛedixerat. In ſemine tuo benedicent᷑ omnes gentes terre. Adqditur aũt hic.in ſecula. quia benedi cta chꝛiſti carõ tempoꝛaliter nobis exhibi ta eternaliter remanebit verbo dei vnita. ſicq; verbum increatum in ſecula perma re concedat qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſe culoꝛum Amen. Erplicit de cantico beate Darie. Sequitur tractatus de cantico ʒacha DPDꝛologus. ”MMVMV Icturi de cꝗ d tiico zacharie pꝛo miſterio trum intelligentia ſerie hy ſtoꝛie pᷣmitremus.ab ini/ tio euangelij Luce ſume/ tes exoꝛdiũ. Fuit in diebus Herodis regis iudee ſacerdos qͥdaʒ nomine zacha rias de vice abya. Sicut em̃ in libꝛo pa/ ralipomenõ legitur. Dauid volẽs ampli/ are cultum domini vigintiquattuoꝛ inſti tuit ſacerdotes.quoꝝ vnus tamen maioꝛ erat qͥ pꝛinceps ſacerdotuʒ dicebat᷑ dedit autem cuiq; ebdomadã vicis ſue. Habu it quoq; abyas octanã ebdomadã.ð cuiꝰ genere zacharias erat.qui cum in die ꝓpi ciationis incenſum poneret pꝛedirxit ei an gelus naſcituꝝ ſibi filium de vxoꝛe ſua cu ius nomẽ Elizabeth. Ipſe vo conſiderãſ ſterilitatẽ vxoꝛis ⁊ vtriuſq; ſenectutẽ non credidit. Vnde in penã ſue incredulitatꝭ obmutuit vſq; ad diẽ partꝰ. Concepit tũ Eliʒabeth ⁊ occultauit ſe menſibo quinq; Et hoc foꝛte quia magis certiticari volu it de rei euentu anteq; pꝛopalaret Uel qꝛ licet ipſa de conceptu gauderet.⁊ ð rei ve ritate nullatenus dubitaret.tamẽ aliquã tulum verecũdabat᷑ſe palam facere.eo ꝙ; iam tranſierat tempus vacandi amplexri/ bus cauſa ꝓlis generande. exemplo Sa/ re que dixiſſe legitur. Poſtq; conſenui et dominus meꝰ vetulus eſt voluptati ope ram dabo. Quaſi diceret. Hoc merito fa cere erubeſco. In menſeautẽ ſexto vi⸗ delicet a conceptu pᷣcurſoꝛis miſſus ẽ an gelus Gabꝛiel ad Mariã ad anuuncian dum cõceptũ ſaluatoꝛis.Poſtea vᷣo exur ente Maria abijt ad viſitandũ cognatã . ſuam Elyʒabech ⁊ ibi manſit quaſi menſi bus tribus miniſtrans ei vt communiter dicit᷑.donec pareret. Legit᷑ in libꝛo iuſto rum beata virgo pꝛimo Johannẽa ter aſſerat ꝙ Maria imminẽte partu Elyʒa beth in domu ſuam receſſerit. Tum quia virgines in partu mulieris non ſolentad eſſe Tum quia alie mulieres iam aduene rant que ad hoc obſequiuʒ poterant ſuffi cere. Nato vero pꝛecurſoꝛe die octaua cum fm legem circũcideꝛet᷑ puer vocaue runt eum nomine patris ſui ʒachariã.Et git mater. Johannes eſt nomen eius. Ic Tractatus ſuper ipſum ſcripſit et pater. Tunc apertum eſt os zacharie.per confeſſionẽ em̃ fidei quaà ſcripto fecit. quia verbo facere non potu/ it meruit liberari.ſicut ꝓpter verbum du bitationis ⁊ incredulitatis lingua eiꝰ de/ meruerat obmuteſcere ⁊ ſilentij pena liga ,7 ꝓphetans canticũ fecit domino. ri. Igitur ʒacharias repletus ſpirituſctõ Canticum ʒacharie Enedictꝰ Oo b minus deus iſrael Ubi ervultauit pᷣmo in laudib domini ſaluatoꝛis. Dein / . de in laudibus famuli pꝛe curſoꝛis Jbi Et tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis.Exultans ergo laudes domi/ ni canit dicens. Bñdictus dominus deꝰ iſrael.Et merito benedictus.quia dñs.p generalẽ omniũ gubernationẽ.Quia deꝰ per ſingularem creationis poteſtatem.qꝛ inſuꝑ deus iſrael per ſpecialem dei cultũ. ⁊ latrie deuotionẽ.et beneficioꝛũ ſpiritua liñ ipſi populo exhibitam largitatẽ. Hu/ ius aũt laudis et exultationis cauſaʒ ſub dit.Quia viſitauit et fecit redemptõeʒ ple bis ſue.Cuiꝰ plebis ſne. Utiq; plebis ſue iſrahel.quia ipſe hic dictus eſt deus iſra/ hel.quẽadmodũ et ipſe alibi ait. Ego ſuʒ deus abꝛaam.deus yſaac.⁊ deus iacob.q̃ ſi dicat Ego meipſum illis dedi ⁊ ꝓpterea ipſoꝛũ deus appellari volui.Licet em̃ oĩ um ipſe ſit deus per dominatiõis potẽtiã quoꝛundã tamẽ modo quodã ſpeciali de us eſt per electionis gratiã. Sic ergo me rito dictus eſt deus iſrael.quia viſitauit ⁊ fecit redemptionẽ plebis iſrahel.Cuiꝰ iſ/ rahel. Non vtiq; ſolius iſrahel ſᷣm carneʒ litteraliter dicto.ſed ipſius iſrahel ſpũali ter intellecte.quia non ſolius plebis illiꝰ iudaice.ſed totius plebis catholice.id eſt. vniuerſalis eccleſie.qui ex iudeis ⁊ genti/ bus per fidem ad xpᷣm cõuerſis vnum eiꝰ coꝛpus miſticum efficit᷑.⁊ veriſſime iſrael nominat᷑. Audiamus itaq; quot et quã ta huic plebi ſue beneficia ſpecialia gratiſ contulerit Pꝛimũ quidem viſitauit.dein de redemptionẽ fecit. Tiſitauit ſicut me⸗ dicus egrum.redemit ſicut pius dominꝰ ſeruũ captiuuzʒ. Uiſitauit nos in ſua nati uitate ⁊ humili vite ſue conuerſatione.re demit ſua moꝛte ⁊ benedicta paſſiõe. PHec autẽ pꝛophetabat zacharias que tũc erãt futura.ſed ꝓpter ꝓphetie certitudinẽ ð his loquitur quaſi iam eſſent pᷣterita.quia in dei pᷣſcientia eternaliter fuerunt oꝛdinata Viſitauit inquit ⁊ fecit redemptionẽ ple/ bis ſue. Quid plura. Audiamus ⁊ alia beneficia que ſequunt᷑. Et erxexit coꝛnu ſalutis nobis Quaſi dicat.Nõ ſolũ nos voluit ꝑ gratiam a carcere moꝛt redime/ re.ſed etiam ad ſalutarẽ vite gloꝛiaʒ erige re.Erexit inquit nobis coꝛnu ſalutis.idẽ noſtram erexit ⁊ direxit virtutẽ ad cõſeq̃n dam eternam ſalutem.quod factum ẽ vti q; in ſua gloꝛioſa reſurrectione quãdo ad vitam reſurgẽs immoꝛtalẽ patres in lym bo inferni detentos potenter eduxit.⁊ de inde in ſua mirabili aſcenſione q̃ndo eos ad celeſtia introducens feliciter ſublima uit. Quia vᷣo chꝛiſtus hec omnia adim pleuit in carne aſſumpta de domo dauid Jðo ſubditur. In domo dauid pueri ſui Et dicitur pueri ſui.qꝛ ab ipſo ꝓpter hũili tatem electi. Hanc igitur ꝓphetiam ſuã zacharias diuina autoꝛitate confirmat. Sicut inquit locutus eſt peros ſan/ ctoꝛum qui a ſeculo ſuntꝓphetaruʒ eius Quia ſancti ꝓphete qni a ſeculi pꝛincipio fuerunt ſpũſancto inſpirati.iſta veraciter p̃dixerunt. Quid ergo mirum.cum ipſeqᷓ veritas eſt ꝑ os eoꝛum loquens fideliter iſta pmiſerit. ſi idemipſe eadem fidelit᷑ ad impleuit. Sed quid ex tãtis beneficijs conſecuti ſumus adiunxit. Salutez ex inimicis noſtris.⁊ de manu omniũ qͥ ode runt nos O ingens donum. ſecuram ſa lutem.⁊ ſalutarẽ ſecuritatẽ.per chꝛiſtũ cõ ſequi ex inimicis noſtris. Quib inimicis Exillis vytiq; de quibus gemens canit ee cleſia. Oundus. caro. demonia diuerſa mouent pᷣlia. Diuerſis ergo et aduerſis pᷣ lijs hij inimici certant contra nos. Jõ ve rede hijs dicitur. Qui oderuntnos. Li/ cet enim ſepe nobis blandiendo nos dili gere videantur ſemꝑ tamen nos ſeducere ⁊ in eterne moꝛtis interitũ ducere nitunt᷑ Ab hijs inimicis hoꝛrendis ⁊ magis omn nino foꝛmidandis quia familiares ⁊ ꝓdi toꝛes inimici.chꝛiſtuſ nos liberauit.quia per ſue incarnationis miſteriũ.niſi ꝑ no/ ſtre iniquitatis demeritũ ſteterit.liberare meruit. Sed quare hoc facere voluit. pam u pope ſie miſit miſer men ſimil fistel Vtu furan ane urun poſr win (td fani cen len con ortr nutn miſin ſceo/⸗ l ſicon lumin (arel is. icon Pge 1nos con beran felib Let dein wne ſeman ſean lsſoꝛ⸗ ctlben cbi bnoc oſui congrn engrie lnn hr cerit bis ain nn ipe⸗ si Wan ins fi unside Lcctin Mim nichas wohn utde Indo Pſchimn mmüsdin 1 Dend umai er bian wunt nr. ro aus thapeo Mier nipſeg lclter iien eions NAurez⸗ nüdode umm tchiid⸗ inmas Gsontt. nidinn unſeß s s Pnrs dli gladct genun nugs en arestpei niie fulbeme Ad faciendã inquit miſericoꝛdiam cũ patribus noſtris Quaſi diceret. ꝙ chꝛi⸗/ ſtus miſterium incarnatiõis impleuit.nõ pꝛopter noſtram iuſticiã ſed ꝓpter ſuãũ mi/ ſericoꝛdiam quã patribus implendã pꝛo miſit. Quomõ aũt ⁊ q infallibiliter Ettu puer pꝛophe ris Quid ais O ʒacharia quid ais.Eur nondũ loquentẽ pueruʒ alloqueris. Cur miſerit cõuenienter ſubiungit dicens Et memoꝛari teſtamẽti ſui ſancti.id eſt pacti firmiſſimi.quod habuit cum patrib vete ris teſtamenti. Pacti inquã iurati de x-po venturo.de quo teſtamento ſanctoꝛ iure iurando ad modũ memoꝛantis ſe habuit quando pactũ efficaciter adimpleuit. Hoc aũt pactum expꝛimẽs addidit Juſ iurandũ quod iurauit ad abꝛaam patreʒ noſtrũ daturũ ſe nobis Dehoc iuramẽ/ to in Geñ.legit᷑. Per memetipᷣm iuraui di cit vñs. O miranda dei dignatio.qꝛ iu rauit dñs ſeruo ſuo. Cur ita Certe vt do ceat ſeruũ in omnifideli iuramento fide/ lem eſſe domĩo ſuo.nec ſolum dño ſʒ etiã conſeruo ſuo. Jurauit inquit ad abꝛabã patrem noſtrũ. Patrẽ vtiq; multarũ gen tium.in cuius ſemine id eſt in chꝛiſto pꝛo/ miſſum eſt ꝙ benedicent᷑ omnes gentes. ideo ſequit᷑.daturũ ſe nobis.Quaſi dicat urau Leus pater daten ſe nobis deũ ſibi conſubſtantialẽ filium.quod iuramẽ tum in chꝛiſto veraciter impletuʒz eſt. Sʒ quare iurauit deus chꝛiſtum datuꝝ ſe no bis. Ut inqt ſine timoꝛe de manu ini/ micoꝛũ noſtroꝛũ liberati ſeruiamus illi O grandis exultatio. Qaqueus ↄtritꝰ eſt ⁊ nos liberati ſumus.Achꝛiſto ↄtritus ⁊ confractus eſt laqueus moꝛtis.ac ideo li berati ſumus ab inimicis noſtrꝭ. Sed q̃/ re liberati Ut ſine timoꝛe ſeruiamus illi. Ceꝛte finis omnis diuini pᷣcepti eſt amoꝛ dei. vt ſine ſeruili timoꝛe ſeruiamus illi in vera caritate. Seruilis timoꝛ fuit in ob/ ſeruantia legis moyſi. dei amoꝛ eſt in ob/ ſeruantia legis chꝛiſti:in qua ꝑfecta cari/ tas foꝛas mittit timoꝛem ⁊ ſpũalem indu cit libertatem.qua libertate de manu ini micoꝛũ noſtroꝛũ chꝛiſtus nos liberauit. Augdiuimus ʒachariã exultantẽ in lau dibus chꝛiſti noſtri ſaluatoꝛis.audiamuſ lam eum exultantem in laudibus Johã/ nis ſui pᷣcurſoꝛis.et in pꝛimis attendamꝰ congruã huiꝰ oꝛdinis rationẽ. Scimus em̃ qꝛ iohannes interpᷣtat᷑ in q̊ eſt gr̃a.nec ignoꝛare debemus q; gra dicit᷑.qſia deo gratis data. Merito pr hunc filia 806 ſibi gratis datũ eſſe recognoſcens pus ex ultauit in dno a qᷓ eſt gra q; de famło in ꝗᷓ eſt gra. Unde etia in filio nõ tam naturã Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vocabe rigis. Et tu puer inqs pheta altiſſimi vo 3 caberis. An foꝛte diuina inſpiratione co gnoſcis ꝙ puer iſte vt aliqͥ eſtimant patrẽ agd ſe loquentẽ intelligebat ſpũali virtute ſic de Elyzabeth matre eius ſcribit᷑. ꝙ vt audiuit ſalutationẽ Marie exultauit in/ fans in vtero eius quaſiↄgaudens ad p/ ſentiam ſaluatoꝛis.qð ſᷣm Auguſtinũ du obus modis põt intelligi. Uel ꝙ Johan nes nondũ natus p ſpũmſanctuʒ cogno/ ſceret chꝛiſtum p̃ſentem in vtero vginis. ⁊ ſm hoc in eo acceleratus fuiſſet vſus ra tionis. Cel ꝙ infans nondũ cognoſceret pſentiã ſaluatoꝛis.ſed mater eiꝰmotu di⸗/ uine inſpiratiõis.illa tũ motio etpueri ex ultatio facta eſta deo ad declarationẽ ſan ctitatis virginis et pꝛolis in ea exiſtentis. Unge licet Augꝰ neutꝝ hoꝛũ modoꝝ de terminate aſſerat. dicit tñ ꝙ ſiue hoc. ſiue alio mõ facta fuerit iſta exultatio. oĩno at tribuẽda ẽ dinio miraculo. Sic & poſſu/ mæ etiam duplxr iĩtelligere pr̃eʒ loq̃ntẽ ad pueꝝ. Uel tanq; iã virtute diuina intelle ctu ⁊ ratione vtentẽ Uel ꝙei loquebatur nõ quaſi iã rõne vtens intelligeret.ſed vt alios rõne vtentes de miſterio incarnati/ onis xpᷣi.cuius puer iſte pheticus pᷣcur/ ſoꝛ futurus erat infoꝛmaret.Ait itaqʒ Et tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis. Ubi merito querit᷑ quõ pater naſciturũ pueꝝ ꝓphetã vocat.⁊ tñ natus filius poſtea ſe p phetam eſſe negat. Sed abſit vt patri fili us cõtradicat. Hec autẽ queſtio citiꝰ ſol/ uit᷑ſi reſponſio iohannis ad querentium intentionẽ referat᷑. Johannes quippe ne gans ſe eſſe pphetã ᷣm ꝓpoſitũ interrog tiũ verũ reſpõdit.Querebãt em̃ ſi vn de antiqͥs ꝓphetis.q̃ſi ex eis aliqͥs in iobã an eẽt ne reſuſcitatus fuiſſet vt helyas vel hely/ ʒeus vel alius hmõi.Et qꝛ ſᷣm veritatem nullus ð eis ergt. ſe hmoõiphets eſſe vera citer negauit. Dunt tñ q dicunt ideo Jo bannẽ le eſſe ꝓphetaʒ negaſſe vt ſe nõ ſolũ n ꝛ Tractatus ſuper elſſe phetam. ſed plus q;ᷓ phetã tacite eſſe innueret. Segd gipſe Johannes vere heta fuerit altiſſimi.ſequentia verba de re vias eius. In quibus verbis ſi ea dili/ genter notemus.alia inueniemꝰ miſteria. Pꝛeibis inqͥt.q̃ſi diceret.nuncius et pᷣcur oꝛ eris añ faciem domini. Cui dñi. Illi us vtiq; de quo pᷣmiſſum eſt.vocaberꝭ p/ pheta altiſſimi. Cuius altiſſimi Certe cu ius ſancte ⁊ indiuidue trinitatis patris et filij ⁊ ſpũſſancti.quoꝝ auilio; altiſſimus eſt dñs.nec tñ tres altiſſimi ſed vnus altiſ ſimus. Poſſumus ergo intelligere Jo hannẽ eſſe ꝓphetam ⁊ nunciũ totius altiſ/ ſime trinitatis.quia a qualibet trinitatꝭ ꝑ ſona teſtimoniũ habuit ſanctitatis. Habuit a patre teſtimoniũ.qͥ ꝑ Mala cchiã ꝓphetam vocat eum angelũ ſuũ.id ẽ nuncium ſuũ.Ecce inquit ego mittã an/ gelũ meum et pᷣparabit viam ante faciem meã Angelus em̃ nomen eſt officij noſtre nature.ideo Johãnes dicit᷑ quia angelo/ rũ officiũ multipliciter exercuiſſe ꝓbatur Habuit inſuꝑ a filio teſtimoniũ.qui in multis eum mirabiluer cõmendauit.⁊ ibi ſpecialiter vbi ait. Inter natos mulieruʒ nõ ſurrexit maioꝛ Johãne baptiſta. Ab illo itaq; verbo ꝓnunciata ſunt Johãnis pconia ꝑ quod fundata eſt arida.condita ſunt elementa.⁊ mouent᷑ ſydera. Habu it deniq; a ſpũſancto teſtimoniuʒ qñ ipſo inſpirante zacharias ait. Tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis.id eſt di altiſſimi.ſum me yvidelicet ⁊ ineffabilis trinitatis. Poſſumus tñ hic nomẽ altiſſimi nõ in conuenienter intelligere ſpecialiter perſo nã dei filij. qꝛ ſubditur. Pꝛcibis em̃ añ fa ciem dñi. id eſt ante filiũ qui eſt facies ⁊ ſi militudo dei patris Per faciẽ em̃ fᷣm gre goꝛiũ noticia deſignat᷑. Illa vᷣo que in di⸗/ uinis ad noticia ꝑtinent filio appꝛopꝛiant Vñ ᷣm apłm chꝛiſtus ſapiẽtia dei ⁊ yma go dicitur. Pꝛeibis ergo ante faciem dñi. Ded ad qͥd pᷣibis Parare inquit vias eiꝰ Duas vias eius.Certe młte ſunt vie do/ mini. Sunt em̃ vie pᷣceptoꝛuʒ. ſunt et vie conſilioꝛũ.⁊ he multipharie.Eſt quippe via arta voluntarie pauꝑtatis Eſt via ar tioꝛ ↄtinẽtie⁊ꝛ caſtitatis.Eſt via artiſſima obedientie ⁊ ſumme humilitatis. Has 1/2 ́Y”ͦZÿMVMU Erplicit de cantico zachorie. vias dñi quas chꝛiſtus pꝛincipaliter do/ 7 ⁊ requieſcam. Ad quam nos diri eſt benedictus in ſecula Amen. cuit Johãnes chꝛiſti pᷣuius non ſolum pᷣ dicationis ſed etiam exemplo ſanctiſſime gennm ia Per⸗ cõuerſationis dño pᷣparauit. Sedad qͥd ſignant. Pꝛeibis em̃ ante faciẽ dñi para / parauerit vias eius recte ſubditur Ad dandã inquit ſcientiaʒ ſalut ple/ bi eius lid eſt ad annunciandũ ſalutẽ cõ/ ferendam per chꝛiſtum. in remiſſionẽ pec catoꝛũ eoꝛũ.Quia vᷣo hec remiſſio confe renda eſt a chꝛiſto nõ ex iuſticia noſtra.ſʒ ex miſericoꝛdia ſua. Jdo ſequi᷑. Per viſcera miſericoꝛdie dei noſtri in qby viſi/ tauit nos oꝛiens ex alto Et bene ait ꝑ vi ſcera miſericoꝛdie.id ẽ ꝑ interioꝛẽ ⁊ occul tã dei miſcdiam eteꝛnaliter in archano di uini conſilij ſecreto poꝛdinatam ⁊ ꝑ chꝛi/ ſtum nobis tꝑaliter exhibitam. In àbus videlicʒ miſcõie viſceribus viſitauit nos oꝛiens ex alto. O mira ⁊ optãda viſitatio quia cbꝛiſtus viſitauit nos oꝛiens ex alto id eſt ex ſinu patris altiſſimoq; diuinitat conſilio tꝑaliter oꝛtus in mundo. Hu/ ſius autem diu optate viſitatiõis effectus ſequit Illuminare his qui in tenebꝛiſ ſedent id eſt pr̃ibo in limbo tunc exiſtenti bus.quos chꝛiſtus illũinauit qñ poſt re/ ſurrectionẽ ꝓ eoꝝ liberatõe ad inferna de ſcẽdit.Nec ſolũ illis xpᷣs illuxit ſed etiã il lis qͥ ſedent in vmbꝛa moꝛtis.id eſt adhuc viuẽtibo in hoc mũdo.q̃rũ vita quaſi q̃dã eſt moꝛtis vmbꝛa.quos tamen ipᷣe per oꝛ bem vniuerſum ſua ſuoꝛũq; diſcipuloꝛũ illuminauit doctrina. Sed ad quid illu/ minauit Ad dirigendos inqͥt pedes nr̃oſ in viam pacis Hoc eſt qð ait pſal. ucer na pedib, meis verbũ tuum. qꝛ videlicet doctrina xpᷣi qui eſt eternum dei verbum lucerna eſt ad dirigẽdos pedes nr̃os.id ẽ affectus noſtros in viã pacis. Sedqd eſt qðᷣ hic ſingulariter dicit᷑ in viam pacꝭ. cum ſupꝛa pluraliter dictũ ſit.pꝛeibis pa rare vias eius. Sane hoc idðo.quia cum plures ſint vie domini. omnes tñ in vnã tendunt viam pacis. Illius videlicet pa cis eterne id eſt finalis obdoꝛmitionis in denm. et in in idipſum.hoc eſt in eum cui ſoli vere dicitur Tu ſemꝑ idem ipᷣe es cõ ſummate quietis.quam optãdo canebat pſalmiſta. In pace in idipſum doꝛmiam gat qui A neri dt. pect ticiſa ui⸗ ſipe ſi⸗ lie fur lis e⸗ liſt Gre⸗ puer dom dotn ſllea Pfan tepol cllion redi Pen gri clis. OSy qui⸗ ſuru dom Kom e⸗ Vhit Coni Apeni Ny Un ſeyt⸗ daee⸗ ſener ben alt dunz lline hdi üple⸗ ic, ſoiher ſocette nn⸗ Per gbowii⸗ Aton toccyl hodi Achri nies MtNes Wüinto nct o diuining . D Sckan nineht Caket dote⸗ mde Venil ehur ſſaci Pero lori ll⸗ glid rieic inahmm nfosie S unges Nubisn. NNinu n ma Mcahe nonisit cumn cul ſpees ⸗ canebet otmiam ſiget 1 cantico ſimeonis pꝛophete Sequitur tractatus magiſtri Petri ðᷣ Aillyaco de cantico iuſti Symeonis. Pꝛologus. cedit ulti/⸗ a mo canticũ Symeonis. cui deuota meditatio pꝛi mo huius operis cauſa et occaſio fuit. Nam quia ſe/ nex iſte moꝛtiq; ꝓpinquus hoc canticũ edi dit. Ideo ſenex ego ⁊ ꝓpinquã moꝛtem ex/ pectans incertus.in huius expoſitiõe cã/ tici ſenectutis mee laboꝛẽ impendere ſtu/ dui.⁊ in tanti miſterij contemplatiõe pau liſper quieſcereꝛ.vtinã finaliter in pace in idipᷣm feliciter obdoꝛmire.Hoc itaq; cã/ ticum ꝑpuum quidem eſt in verbis ſed ma gnũ in ſententijs. Undeꝓ ipſius alta pꝛo funditate faciliꝰpenetranda nobis eſt bꝛe uis hyſtoꝛie narratio pᷣmittẽda. Sicut g reſert AQucas euangeliſta. Poſtq; imple/ ti ſunt dies purgationis Marie id eſt q̃/ draginta dies a chꝛiſti natiuitate.tulerũt puerũ Jeſum in hieruſalem vt ſiſterẽt eũ domino.id eſt vt eum in templo offerẽdo domino pᷣſentarent. O mira virgis hu militas que ſemꝑ puriſſima fuit.legẽ pu/ rificationis ad quã non tenebat᷑ obſerua re voluit.ſicut ⁊ eius filius legem circum ciſionis ⁊ alia legalia ec humilitate ſerua re dignatus eſt. Unð ⁊ dederunt hoſtias 1 eo par turturũ aut duos pullos colum barũ. Inſuper redimerũt eum quinq; ſi Qis argenti. Tunc vᷣo erat in hieruſalẽ BGSHyopmeon ſenex homo iuſtus⁊ timoꝛatus qui reſpõſum acceꝑata ſpũſancto non vi ſurum ſe moꝛtem niſi videret pᷣus chꝛiſtũ domini id eſt xpᷣm dñm.quem vocat chꝛi ſtum dñi quia eum veꝛe credidit filiũ dei Ipſe ergo ſenex eodem ſpũſancto repletꝰ venit in templũ.quia ꝑ reuelationem co gnouit ꝙ ipſe videret chꝛiſtum ſicut erat eiꝓmiſſum.et tunc accepit puerũ Jeſum in vlnas ſuas.O magnum coꝛdis gaudi um. Sicut em̃ ſpes q differtaffligit aĩaʒ. ſic vt ſapiens ait deſiderium ſi cõpleatur delectat animã.Quid ergo miꝝ ſi gaudet ſenex diu deſideratũ puerũ oculis vidẽs ⁊ bꝛachijs tenens.qui tamen niſi a puero oculis ſue miſericoꝛdie videret.niſi a pue ro in bꝛachijs ſue potentie teneretregeret ⁊ſuſtentaret᷑.mox dinino ð fectus auxilio ryueret⁊ in nihilũ redigeret᷑. Hoc itaq; hu militer recognoſcẽs benedixit deum.et p tanto beneficio gratias agens dixrit Erplicit plogus Incipit canticum Symeo nis. MVM VBVyroc dimittis n ſeruum tuum domine ſcoᷣm verbũ tuum in pace Alloqͥ tur ſeruus dominũ.⁊ exẽplo Marie que hũilitatis magiſtra ſe ancil/ lam noĩat. Symeõ iuſtꝰ? timoꝛatꝰſe hu⸗/ militer ſeruũ vocat. Sed attẽdite q̃lis ſit iſte ſeruus Sane talis eſt ſeruus iſte qua lis illa ancilla.quia nec iſte nec illa timo/ re ſeruili ſed amoꝛe filiali dño ſeruiebat. Cuius rei gꝛatia multiplicẽ timoꝛẽ poſſu mus diſtinguere.Seruilẽ.mundanũ.ini cialẽ.finalẽ. Seruilis timoꝛ eſt ᷑m Hu/ gonẽ ꝓ euitãda pena abſtinere a malo re/ tenta voluntate mala. Mũdanus vo ti/ moꝛ eſt ꝓ euitanda pena abſtinere a bono retẽta volũtate bona. Iniciał timoꝛ eſt ꝓ enitanda pena cũ ꝑuerſo opere etiam pꝛa uas cogitationes reſecari.Finalis timoꝛ eſt bono firmiter adherere.quia illud no/ lis amittere.Ex hijs qᷓttuoꝛ timoꝛib duo mali ſunt.id eſt ſeruilis ⁊ mũdanus.duo vo boni.id eſt inicialis ⁊ finalis.De malo timoꝛe poeta egregius ait.Oderũt pecca re mali foꝛmidie pene.De bono vᷣo.Ode runt peccare boni virtutis amoꝛe. Jõ autẽ timoꝛ initialis dicit᷑.quia ſub eo per bonam voluntatẽ ⁊ virtus initiũ capit et vitiũ finẽ necdũ tñ ꝑfectio eſt.qꝛ ipᷣm bo nũ ſolũ ꝓpter ſeipᷣm nõ amat᷑. Dʒ accedit caritas ⁊ intrat ꝑ timoꝛẽ iſtũ.⁊ dũ ↄuerte rit coꝛ ad deuʒ ſequit᷑timoꝛ finalis qui ex ſuccedente caritate naſcit᷑. vt ipᷣm timere nihil aliud ſit qᷓ; ðᷣguſtatũ in caritate bo/ nũ iã nolle amitteꝛe.ſed velle ei ꝓpter ſeip/ ſum totaliter inherere. Jõ dic apls. Per/ fecta caritas ſoꝛas mittit timoꝛẽ.expellẽ/ do videlicet timoꝛẽ malũ ⁊ inducendo ti/ moꝛẽ bonũ.Nõ ů̊ in malo ſed in bono ti/ moꝛe ſymeõ dño ſeruiẽs ſe ſeruũ dñi no/ minabat dicẽs. Nũc dimittis ſeruũ tuuzʒ dñe. Ubi notate vbum nũc dimittis ⁊ in aduerbio nũc ſignate miſteriũ Eſt ei nũc tꝑis.⁊ eſt nũc eternitatis.Eſt nũc tꝑis de n 3 Tractatus ſuper de qno dicunt philoſophi.nõ habemus de tempoꝛe niſi nunc.Eſt nũc eternitatꝭ de quo dicũt theologi ꝙ ipᷣm nũc eſt eter nitas. Optat ergo dimittere nũc tꝑis. vt valeat poſſidere nunc eternitatis.Econ/ tra vᷣo multiꝓpter retentionẽ tꝑalium per dunt poſſeſſionẽ eternoꝛũ.Quib merito Dicit. Ue vobis qͥ nũc ridetis.in ipſo vi/ delicet modico nũc tꝑis.quia ploꝛabitꝭ ⁊ flebitis in futuro nũc eternitatis. Hon ſic aũt nõ ſic ſanctus iſte Symeon.ſed ꝓpter eterna cupiẽs tꝑalia dimittere ſuſpirans. ait. Nunc dimittis ſeruũ tuũ dñe.Quaſi dicat. Nunc opto dñe vt dimittas me de hac vita tranſire.nunc cupio in mea ſene ctute moꝛi.vt in tua que nunq; ſeneſcit et nitate ad immoꝛtaleʒ vitam valeam ꝑue/ nire. Nunc toto coꝛde⁊ꝛ animo cõcupiſco vt dimittas ſeruũ tuum in pace.Sʒ in qᷓ pace.Eſt em̃ pax multiplex que etiã a ſan ctis poteſt rationabiliter concupiſci. Eſt paxtꝑis.eſt pax pectoꝛis.id eſt tranqllitaſ. mentis.eſt inſuꝑ pax eternitatis. Pꝛima ẽ ad ꝓximũ.ſecũda ad ſeipſum.tercia ad de um. aque licet quãdoq; in hac vita quodã modo inchoet᷑.ꝑfecte tamẽ in vita futura eternaliter cõſummat᷑. Hanc ergo pa/ cẽ eternitatis pᷣ ceterꝭ deſideratã optabat iſte ſanctꝰ?dicẽs.dimitte me dñe ſcðm ver bũ tuũ in pace.Et bũ ait ſcõᷣm vᷣbũ tuum id eſt m ꝓmiſſum tuũ.qꝛ reſpõſum acce/ perat a ſpũſancto nõ viſurũ ſe moꝛteʒ niſi pꝛius videret xpᷣm dñi.Et ideo ſui deſide rij cãm ſubdit Quia viderũt ocłi mei ſalutare tuũ Letãter em̃ deſiderabat de ſcendere ad lymbum patꝝ.ex quo ſpiritu aliter cognouerat et coꝛpoꝛaliter viderat ſaluatoꝛẽ natũ. Uiderũt inqͥt nõ ſolũ ſpũ ales ſed ⁊ coꝛꝑales oculi mei ſalutare tuũ Et bñ ait ſalutare tuũ.q̃ſi deo pr̃i loquẽs xpᷣm ↄfiteret᷑ dei filiũ.⁊ ideo ſalutare ſuuzʒ lec tũ ſolũ ſuũ.ſed etiã ſalutare noſtꝝ.qꝛ nobis ab eo dat eſt ad ſalutẽ oĩm electoꝝ SDed quale ſit ⁊ quãtũ iſtud ſalutare.ſub iungit dics Oð paraſti.añ faciẽ oĩm populoꝛũ id eſt qð eternaliter pᷣparatuʒ tꝑaliter declaraſti añ faciẽ.id eſtad noti/ ciã oĩm ꝓpłoꝝ.qꝛ incarnatiõis et redẽptio nis miſteriũ ꝑ doctrinã xpᷣi ⁊ pdicationeʒ ſuoꝝ diſcipuloꝝ oĩba populis.nõ ſolũ iu/ deoꝝ ſed etiã gentiliũ notum factũ eſt. di/ cente ꝓpheta. In oem terrã eruit ſonꝰ eo/ rum. Et ideo de his oĩba populis loquẽs ſubdit Lumẽad reuelationẽ gentiuʒ ⁊ gloꝛiaʒ plebis tue iſrahel Quaſi dicat chꝛiſtũ nõ ſolũ fuiſſe lumẽ pᷣparatum vni populo ſed oĩbo.qꝛ ad reuelationẽ gentiũ id eſt illuminationẽ gentiliũ.qͥ populꝰgẽ/ tiũ ſᷣm ꝓphetam pꝛius ambulabat in tene bꝛis.⁊etiã ſpecialiter ad gloꝛiã plebis ſue iſrael.quia iudeis ſpecialis gratia fuit.eiſ q; ad fideʒ ↄuerſis ſpecialis gloꝛia ꝙ xpᷣs ex eoꝝ plebe humanã carnẽ aſſumpſit. DSed in pᷣmiſſis ſymeonis verbis merito conſiderandum eſt ꝙ hic in puero ieſu tri plex laudat᷑ bonũ ↄtra triplex in humano genere vituꝑabile malũ. Dicitur em Ie/ ſus ſalutare.dicit᷑ lumẽ.dicit᷑ gloꝛia. Ipᷣe q pe ſalus eſt peccatoꝝ.ipſe lumẽ iuſtoꝛũ ipᷣe gloꝛia beatoꝛũ. Hec vᷣo tria chꝛiſti bo na remedia ſunt contra tria hũani generꝭ mala. Jeſus em̃ ſalus eſt contra noſtram maliciã. Jeſus lumẽ eſt ↄtra noſtrã igno rantiã. Jeſus głia eſt ↄtra noſtrã miſeriã O igit᷑ bone ieſu.o vtinã ſis nobis Jeſus id eſt ſaluatoꝛ ſalutare ⁊ ſalus noſtrã ma/ liciã ꝑ tuã potentiã ſanans. Utinaã ſis no bis lumẽ.noſtrã ignoꝛantiã ꝑ tu ſapien/ tiã illuminãs. Utinã ſis nobis gloꝛia.no ſtrã miſeriã ꝑ tuã miſcdᷣam ſaluans. Ma gna qͥpe eſt miſeria noſtra.ideoq; ad no/ ſtrã faluteʒ opus eſt vt magna ſit miſcõia tua. Niſi & magna fuerit miſcdia q̃ ſanet magna miſeria. nõ eris vtiq; nobis ieſus. qꝛ non eris nobis ſalus.Dete nãq; ab an gelo dictũ eſt. Jmo a deo ꝑ angelũ voca/ bis nomẽ eius ieſum. ipſe em̃ ſaluũ faciet populũ ſuũ a peccatꝭ eoꝝ. Sicut ̊ nõ eſt ſine ieſu ſalus.ſic oĩno ſine ſalute ieſus. Hec igitur ad laudeʒ pueri ieſu videre mihi videoꝛ ſenem ſymeonem in pᷣmiſſis ſui cantici verbis lõge altius q; expꝛime/ re potuerim deſignaſſe. Audiuimꝰ itaq; ſenem puerũ laudantẽ.audiamus etiã ali qͥd ad hurꝰſenis laudẽ Laudat᷑ em̃ ⁊ mul tis ac magnis pᷣconijs ↄmẽdat᷑ in euãge lio ¶audat᷑ in pꝛimis quia iuſtus.in quo vniuerſa moꝛũ honeſtas notat᷑ quia iuſti cia cõis eſt virtus q̃ in diuinis ſcripturis cenſet᷑ oĩm virtutũ ↄnexio. Laudat᷑ dein de.qꝛ timoꝛatus.in quo hũilitas deſigna tur. quia humilis timoꝛ dei.nõ ſeruilis ſʒ filialis vt dictum eſt. virtutũ oĩm cuſtos eſſe credit᷑ Scriptum eſt em̃. Qui timg deut euin Wel antbe colol⸗ fige. dilig wik funte glne fituſß ſpͤf leeſe hommt ſanc tem ſen 1 cto⸗ teſt mnen fue 611 tem ſolen tſyi als: turdic E aaſue tedi dut nde terſu ſige lop⸗ tſen Tbi phen norg porta vach⸗ Pnco⸗ lõ Char usit deſe ede clus. giͤt nes mnz. lat yni nii e nwe ſte tef nis merio eſum umnn in e⸗ e einſtoni⸗ driſibo nigang noben kiige⸗ is frine, iisro ſpien⸗ o M io⸗ i ſda igns. z inher/ ähei iroc cis. Uriee Wen, n iuß jtmn gie⸗ inquo⸗ Gauſi “ at dein deſg⸗ misß uſns liing cantico ſimeonis pꝛophete deum facient bona. Quare facient bona. qꝛ timoꝛ dei cuſtos eſt ne fiant mala.imo vere.ſi timoꝛ dei veꝛus eſt pꝓmotoꝛ eſt vt fi ant bona.Laudat᷑ inſuper.quia expectãs cõſolationẽ iſrael.Quõ expectans. Utiq; fide.ſpe.atq; caritate. Sane talẽ hoſpitẽ diligit deus.⁊ tale coꝛdis hoſpitiũ eligit. vbi fide firmiter creditur.vbi ſpe deſide/ ranter expectat᷑.vbi caritate feruẽter atqʒ pſeueranter amat᷑.Laudat᷑ ergo quia ſpi rituſſanctus erat in eo. Quõ em̃ non eſſet ſpũſſanctꝰ in tali hoſpitio.imo vᷣo quõ ta le eſſet hoſpitiũ niſi ſpũſſanctus eſſet ĩ eo. O magnum ⁊ admirandũ dei cuʒ hoc homine ↄſoꝛtium. Habuit quipe ſpiritũ ſanctũ vt hoſpitem ⁊ ſui coꝛdis habitato rem.quia ſpũſſanctus erat in eo. Habu/ it etiam vt doctoꝛẽ.quia reſponſum acce ꝓat a ſpirituſancto.Habuit deniq; vt du ctoꝛem.quia venit in ſpiritu.id eſt ducen ce ſpirituſancto venit in templũ.vt poſſet merito cum pſalmiſta dicere.ſpũs tuꝰ bo nus deducet me in terram rectam. Sed in quam terrã. Non vtiq; ſolum in illam terram in qua erat templũ terrene hieru/ ſalem.ſed in illam celeſtem terram in qua elſt ſpũale templum hieruſalem que viſio pacis dicitur. de qua idem pſalmiſta loqͥ tur dicens. Poꝛtio mea in terra viuentiũ. Er pꝛemiſſis igitur ſeneciſte Simeon ad ſuſcipiendũ puerum Jeſum cõueniẽ/ ter diſpoſitus oſtenditur.et ideo quem tã Diu.tãtocʒ deſiderio ſuſcipere expectauit tandem cum magno coꝛdis iubilo gaudẽ ter ſuſcepit. Unde ðꝛ.Accepit eũ in vlnaſ ſuas.id eſt inter bꝛachia ſua. Senex debi lis puerum foꝛtem.id eſt deum oĩpotentẽ ⁊ ſenis debilitatem confoꝛtantẽ poꝛtauit. Vbi conſideranduʒ occurrit ꝙ ſenex iſte pueri huius confoꝛtatus auxilio q;tũ ad moꝛalem ſenſum attinet ipſum tripliciter poꝛtaſſe creditur.videlicʒ in pᷣcoꝛdijs.in bꝛachijs.in labijs Poꝛtauit em̃ Jeſuʒ in pꝛecoꝛdijs ſuis ipſum toto coꝛde diligen do. Poꝛtauit in bꝛachijs ſuis ipſi ꝑ bonã oꝑationem ſeruiendo. Poꝛtauit in labijs ſuis ipſius nomen ⁊ laudem annuncian/ do. Unde nobis dat᷑ exemplũ ꝙnon ſolũ oꝛe ſed ſimul coꝛde et opere ipſum ſuſcipe re debemus ⁊ poꝛtare. Quia ergo ſan/ ctus iſte ſenex non ſolum coꝛpoꝛaliter ſed etiã ſpiritualiter pueꝝ Jeſuʒ ſuſcepit.iðo eum laudareet benedicere meruit. Unde poſt canticum laudis ſequitur in euange lio ꝙ benedixit eis.videlicet pueroꝛ; Oa rie matri eius.Licet enim ipſi maioꝛes eſ ſent ſymeone in ſanctitate.ille tamen ma/ ioꝛ erat q́;tum ad ſacerdotis officium.ad quem ſpectabat benedicere populũ. Nec ſolum eis benedixit ſed etiam de eis pꝛo/ phetauit. Unde futuram chꝛiſti paſſõem pꝛedixit.Ecce inquit poſitus eſt hic in ru inam ⁊ in reſurrectionẽ multoꝛuʒ in iſra/ hel. Quod ideo dictum eſt.quia ex paſſio ne chꝛiſti multi iudei fuerunt ſcandaliʒa/ ti.et a veritate pꝛiuati in erroꝛis ruinaʒ te ciderunt. Oulti vero qui poſtea ad chꝛi ſti fidem et fidei veritatem conuerſi ſunt. a chꝛiſto illuminati ab erroꝛe ⁊ ignoꝛan/ tia reſurrexerunt. Subdit autem de pue ro loquens.qꝙ erit in ſignum cui cõtradi/ cetur quia videlicet chꝛiſto dei filio qui ſi gnum erat federis inter homines et deuʒ ⁊ verus mediatoꝛ dei ⁊ hominum. multi contradixerunt filij hominum.non ſoluʒ iudeoꝛum.ſed alioꝛum etiam populoꝛuʒ de quibus per pſalmiſtã dicitur.Filij ho minũ vſq;quo graui coꝛde vt quid diligi tis vanitatem ⁊ queritis mendacin. Iterum vero de eadem chꝛiſti paſſiõe pꝛophetans Symeon ait ad Mariam. Et tuam ipſius animã pertranſibit gladi us.id eſt paſſio ipſius pertranſibit animã per doloꝛem compaſſionis.non enim ſi/ ne materno amoꝛe potuit videre crucifi/ gi filium. ⁊ ſi reſurrecturum ſperaret. Utł ita poteſt exponi.animã ipſius que⁊ tua ẽ quam ſcilicet quaſi tuam dilois pertran ſibit gladius paſſionis. Eadem autẽ hoꝛa ſuperuenit ⁊ Anna pꝛophetiſſa ⁊ lo quebatur de illo om̃ibus qui expectabãt redemptionem iſrahel. O igitur ſancta ⁊ deo grata ſocietas Jeſus Maria.ſyme/ on ⁊ anna. Conueniũt deus ⁊ homo. ma ter ⁊ virgo.maria cum Jeſu vero dei pa/ tris ⁊ virginis matris filio. Conueniunt pariter cum eis pꝛopheta? ꝓphetiſſa inſpi rati ſpirituſancto.conueniũt vtiq; ad pꝛe ſentandum deo patri deum filium ſuum. in templo ſancto ſuo. Sed vbi eras o ſan cte Joſeph. Utiq; huic ſocietati non de/ eras Aderas enim Marie ſponſe tue cui virgini tu virgo qdiu vixiſti.et virginita tis teſtis ⁊ mris ac filij fidel cuſtos fuiſti. X Tractatus ſuper cantico ſuneo. pꝛophe. O mira tot ⁊ tantoꝝ ſanctoꝛũ conuentio vnanimiter pᷣcedentiũ ad pᷣſentandũ chꝛi ſtum in templũ. O venerãda ꝓceſſio quã in purificatõne Marie ab omni peccato omnino puriſſime tot ⁊ tantiin vnũ ↄue/ nientes ſancti facere meruerũt. Eapꝛo pter eccleſia in tanti miſterij veneratõem in feſto purificationis celebꝛẽ agit ꝓceſſio nem. qꝛ Maria ⁊ ioſeph.ſymeon et anna in templo xpᷣm dũm pᷣſentauerunt. Ubi conſiderandũ nobis eſt ꝙtres pceſſiones tanq; pꝛecipuas ſancta feſtiuat eccleſia.q̃ rum pꝛima fit in purificatione Marie.ſe cunda in celebꝛitate pᷣmi paſche. tertia in domini aſcenſione.Pꝛima fit cũ lucernis ſecunda cum floꝛibus ⁊ palmis.tercia cũ crucibo et vexillis.q̃ omnia nullatenꝰcre/ denda ſunt ſpũali vacare miſterio. Ut au tem hec inueſtigare valeamus Sciendũ eſt ꝙ ſicut dam Egregie ait.omnis anĩe rationalis pꝛofectus cſtat ex tribus. In obtinenda videlicet coꝛdis mũdicia.coꝛ/ dis iuſticia. coꝛdis leticia. Pꝛimuʒ ꝑtinet ad puritatẽ.ſecundũ ad ſanctitatem. terti um ad felicitatẽ In pꝛimo anima mũda/ tur a vitio.in ſecundo ipſa dotat᷑ merito. in tertio ditatur pᷣmio. Hoc eſt ergo qð ſi gnificare volunt tres iſte ꝓceſſiones pꝛin cipales atq; pᷣcipue. In pꝛima qdem ꝓ ceſſione que fit cum lucernis ſignificatur coꝛdis illuminatio ac totius vite mundi/ cia. In ſecunda q fit cum floꝛibo ⁊ pal/ mis notatur coꝛdis iuſticia que in duob⸗ conſiſtit.vt videlicet in floꝛibus fiat inno uatio ꝓfectuũ.in palmis ꝑſeuerantia me ritoꝛuz.in floꝛibus inſtantia ꝓficiendi.in palmis ↄſtantia ꝑſeuerandi. In tertia Ho que fit cũ crucibus ⁊ vexillis deſignat᷑ coꝛdis leticia. Sed quõ poteſt eſſe cũ cru ce leticia.Certeĩ cruce caro affligit᷑ vt ſpi ritui obediẽs moꝛtificet᷑. Uexillũ vᷣo in vi ctoꝛie ſignum extollit᷑.et ſupꝛa ipᷣm etiam qui poꝛtat cũ leticia in altum leuatur In cruce igicarnis moꝛtificatio.ĩ vexillo in telligit mentis eleuatio ſeu mentis aliena tio. Mentis eleuatio in eo ꝙ vexillum in alta extollit᷑ mẽtis alienatio in eo q a poꝛ tatoꝛe ſupꝛa poꝛtãtẽ leuat᷑. Hagna ergo ſunt harũ ꝓceſſionũ miſteria nec ea hic ex plicãda ſuſcepimus.ſed de pma ſolum ꝓ ceſſione nobis ſufficit ſi paꝝ aliquid dice re valeamus. Xum ergo illam ꝓceſſio nem coꝛdis mũdiciã ſignificare dixerimꝰ cur eam in feſto purificationis Marie ce lebꝛamus.que ſiue ↄcipiendo ſiue ꝑturiẽ do.nec coꝛdis nec carnis immundiciã co gitationiſq; maculam ↄtraxit.ac ideo ipᷣa omnino puriſſima.nec purificari debuit. nec in hac parte legis pꝛecepto ſubiacuit. Sed queſtionis huius ſolutioneʒ ſaciliꝰ inuenimus.ſi ad famã potius qᷓ; ad virgi nis conſcientiã attendamus.Ab omnib⸗ nanq; qui eam peperiſſe ſciebant ⁊ ſine vi rili ſemine de ſpũſancto concepiſſe neſcie bant pᷣuaricatrix legis diceret᷑ ſi purifica tionis obſeruantiã pꝛeteriret que ꝓleʒ ge/ nuiſſet. Hanc itaq; pᷣuaricationis notam a ſua fama deterſit. in eo ꝙ legem illã cui nihil debebat impleuit.iuxta illius exem/ plũ qui circumciſionis legeʒ ſeruauit.qa vt ipſe ait. non venerat legem ſoluere ſed adimplere. Juxta hoc ergo exemplũ mul ta expedit pᷣter debitum.modo facere.mõ omittere.vt falſe ſuſpitionis notam poſſu mus vel pꝛeuenire vel pᷣmere. Siigit᷑ tanto ſtudio purgãda eſt fama a ſuſpitio/ ne falſa.q;tomag ab infamia vera.⁊ ſi ſa⸗/ tagendum eſt ad emundationẽ fame.mul to amplius ad purgationem conſcientie. O mni ergo tempoꝛe ſʒ in ipſa maxime purgationis feſtiuitate lucernas poꝛtare monemur. vt ipſo lumine nõ ſolum mani feſta ſed occulta dedecoꝛis diligenter qᷓre re et inueſtigare.arguere ⁊ accuſare.dam nando flere ⁊ flẽdo purificare valeamus. Hec eſt itaq; pꝛima pꝛoceſſio que fit ꝓ coꝛdis mundicia ⁊ conſciẽtie purgatione per quam venitur ad ſecundam que fit ꝓ coꝛdis iuſticia ⁊ ſanctitatis adeptione.ac deniq; ad terciazʒ que fit ꝓ coꝛdis leticia ⁊ felicitatis cõſummatione hic in ſpe ꝑ gra tiam.⁊ in re.deinde per gloꝛiam Quã ipᷣe pꝛeſtare dignetur qui gratie ⁊ la irgitoꝛ eſt chꝛiſtus.regnans cũ patre et ſpũſancto ꝑ omnia ſecula ſeculoꝛũ Amen. Exrplicit tractatus ſuper tribus euan/ gelij canticis cõpilatus a reuerendiſſimo in chꝛiſto patre dño Petro.epiſcopo Ca meracenſi.ac ſancte romane eccleſie car/ . 1 am requieſcat in pace Amen. dinali. Cuius anima per dei miſericoꝛdi 4 N ſtp tone eip eae niſße ech e Auan/ ſimo 2 )/ pylosus de qudai exer pal Incipit epylogus de quadruplici ex ercitio ſpũali editus a pꝛedicto Petro de Aillyaco. a ta cupiens ad diniuã con templatiõem ſpiritualiter erxeꝛceri.tria dʒ circa hanc MM exercitationẽ ſpecialit᷑ me ditari. Pꝛimo eius oꝛtum effectiuũ a quo deriuatur. Secundo eius obiectum mo tiuum circa quod verſat᷑. Tercio eiꝰ fru/ ctum refectiuũ ad quem oꝛdina’᷑. Pꝛi mo mentalis exercitatio ſi ſalutifeꝛa eẽ de bet. ab illo effectiue oꝛtum habet de q di/ citur.Omne datũ optimũ ⁊ omne donnz pfectum deſurſum eſt deſcẽdẽs a patre lu minũ.Ideo merito in eius exercitationiſ initio ille innocandus eſta quo omne bo num oꝛiginaliter ꝓgreditur. ꝑ quem om̃e bonũ exemplariter ꝓducitur.ad queʒ oẽ bonum finaliter reducitur.Et hec eſt in/ effabilis trinitas.pater filiꝰ et ſpũſſanctꝰ. Quapꝛopter anima deuota diuine cõ templationis amoꝛe ſuccenſa.flectere de/ bet genua coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ante thꝛonum beatiſſime trinitatis ꝑ oꝛationẽ humilem tria ſapienter et ꝑſeueranter poſtulando. Pꝛĩo ði pr̃is ↄfoꝛtantẽ potẽtiã.ne laboꝛe depᷣſſa decũbat. Scdo dei filij regulantẽ ſapiẽtiã. ne erroꝛe ſeducta deuiet. Tercio dei ſpũſſancti cõſolantẽ clementiã.ne te/ dio deuicta deficiat. Secũdo poſt hu milem inuocationẽꝛ flebilẽ im ploꝛationẽ diuine potentie.ſapiẽtie.atq; clemẽtie ani ma deuota conuerti debet ad huius pie⁊ ſalutifere mẽtalis exercitationis obiectũ quod eſt quadruplex ſᷣm ꝙmens deuota circa quattuoꝛ ſpũaliter exercetur. Pꝛi/ mo circa interioꝛa. Secundo circa exte/ rioꝛa. Tercio circa inferioꝛa.Quarto cir ca ſuperioꝛa. De quibus oꝛdĩie congruo bꝛeuiter ꝓſequemur. Tercio ſi hec mẽ/ talis exercitatio digne ⁊ laudabiliter exe/ quat᷑.eius fructus eſt felicitas eterna. Nã omnis exercitatio q̃ ad hunc fructũ fina/ liter non oꝛdinatur. ſterilis ⁊ infructuoſa merito reputatur.cum in illo fructu ſolo ſufficientiſſima ⁊ pleniſſima habeatur mẽ tis refectio.quando videlicʒ deus fiet vo lunitati multitudo pacis.rationi plenitu/ do lucis.memoꝛie ↄtinuatio eternitatis. Hijs ergo pᷣſuppoſitis pꝛemiſſia quat/ cuoꝛ exercitia ad pᷣdictũ felicitatis fructũ Nima deuo oꝛdinata particulariter exequamur. Deoͤmo exercitio. Rimum exercitiũ tuũ o anima de p uota eſſe debʒ circa interioꝛa.hoc . eſt circa te et ea q̃ in te ſunt. Mul ti nanq; valde multa ſciunt ſed ſeipſos ne ſciunt deum q̃rentes per exterioꝛa.deſerẽ tes ſua interioꝛa. Sed a te tua conſidera/ tio inchoet. ne fruſtra extẽdaris ad aliena te neglecta. ideo ab exterioꝛibo ad interio⸗ ra redeas Ab inferioꝛibus ad ſuꝑioꝛa cõ ſcendas vt cognoſcere poſſis vnde ſis.qͥd ſis.vnde venis ⁊ quo vadis.vt ſic per co/ gnitionem tui aſcẽdas ad cognitionẽ dei. Redde ergo te tibi.⁊ ſi non ſemper.ſaltem interdum.⁊ per ↄtemplatiõis radium ad tue conditionis conſiderationẽ te conuer te. Circa qnam tria pꝛecipue diligeter cõ ſidera. Pꝛimo q; generoſe ⁊ mirabiliter a ſummo artiſfice foꝛmata ſis per naturam. Secundo q; vicioſe ⁊ miſerabiliter a tua volũtate deſoꝛmata ſis per culpam. Ter cio qᷓ; amoꝛoſe et miſericoꝛditer a diuina voluntate refoꝛmata ſis per gratiam. Circa pꝛimum recognoſceanima mea qᷓ; mira ⁊ ineſtimabilis ẽ dignitas tua.qꝛ facta es non ſolum veſtigium trinitatis ſʒ vmago per memoꝛiaʒ qua deum recolis. p intelligentiã qua deum conſpicis.ꝑ vo luntatem qua deum concupiſcis Exꝑgi/ ſcere igitur ⁊ lauda anima mea dominuʒ. ⁊ in eo exulta et gaude.qꝛ inſignita es dei vymagine.decoꝛata ſimilitudie.particeps ratione.capax beatitudinis eterne.alijſqq pluribus pꝛerogatiuis naturalibus mi/ rabiliter adoꝛnaasss.. LCirca ſecundũ cum verecũdia et rubo boꝛe conſidera ꝙ pᷣdictam dignitateʒ tuã modicum aduertiſti. Sed heu infelix et miſera dei tui ymaginẽ refoꝛmaſti ipſum q; pꝛo pᷣdictis beneficijs ſuis non digne gloꝛificaſti.benedixiſti.adoꝛaſti.ſʒ irreue renter ad deum. vane ⁊ negligẽter ad teip ſum.iniuſte ⁊ nequiter ad ꝓximum tẽpus vite tue non ſolũ inutiliter ſed damnabili ter ↄſumpſiſti.Erubeſce igit᷑ et ꝑtimeſce. quia tanto maioꝛ et grauioꝛ eſt culpa tua quãto dignioꝛ et nobilioꝛ eſt natura. Tã to maioꝛ eſt offenſa quãto maioꝛ eſt illið ꝗd 7“ liter pꝛo te deus illudit᷑ vt honoꝛeris. In offendit᷑ excellentia. Tanto peioꝛ eſt iniu/ ria quanto maioꝛa fuerint illius cui iniu ꝓpter teia doie riam irrogaſti beneficia. Lirca terciũ gloꝛiam querentes. Sed quid dicam de Diligenter ? reuerẽter attende q; mira dei potentia.q; alta ſapiẽtia. q;ᷓ pꝛofunda cle/ mentia ſis per gꝛatiam ⁊ gratuitam miſe/ ricoꝛdiam refoꝛmata. Cõſidera qualiter chhꝛiſtus per beneficium redemptiõis te a tione.in ſublimitate cato o⸗ poterit. Quid de gloꝛia Hihil aliud eſt ni ſi quedam vana auriũ inflatio queſepius detractionis ⁊ inuidie ſemina pꝛebet. Ni hil itaq; ſeculo rebuſq; ſeculi fugatius qᷓs „ peccato oꝛiginali liberauit.quo eras bo/ nis naturalibus ⁊ ſpũalibus ſpoliata.po teſtati pꝛincipis tenebꝛaꝝ ſubiugata.a ce leſti patria exulata. Ipſe vᷣo moꝛi voluit cũ tenere cupimus amittimus. Nihil igit vere bonum eſt niſi qð ꝑpetuũ eſt. Tu ergo ſi recte ſapis deſine ſequi ã conſequi miſerrimũ eſt.que poſſeſſa onerant.ama/ vt viueres.ſeruire vt regnares.exulare vt repatriares. Expgiſcere igitur ⁊ vide qua nocens flagellatur vt conſoleris. Juſtus crucifigitur vt libereris Agnus immacu latus occidit᷑ vt epuleris. Sanguis ⁊ aqᷓ de latere lanceati emittitur vt poteris. CLontemplare adhuc qualiter per gꝛa/ tiam diuine miſerationis ſis non ſolum a peccato oꝛiginali ſed etiam actuali miſe/ at. re diuina gratia te in peccatis tuis tolera nit. quanta longanimitate ad penitentiaʒ te vocando expectauit.quot et quãtos an tetuam conuerſionem pꝛo peccatis ſuis condemnauit.qualiter ſepe quando erra bas reduxit te.quãdo cecidiſti eꝛexit te.qñ ſtetiſti tenuit te.quando iuiſti duxit te.qn do ad eum veniſti ſuſcepit te. Pꝛo tantis bo beneficijs nihil ẽ qð retribuere poſſis niſi ꝙ vere illum diligas qui tam gratui/ te dilexit te. Diligite ergo eum dulcit.pꝛu denter ⁊ foꝛtiter.Oulciter vt amoꝛe illiuſ omnis amoꝛ extraneus tibi vileſcat.pꝛu/ denter vt amoꝛ tuus in eo ſolo cõtinue in ardeſcat. Foꝛtiter vt tua fragilitas omia dura et aſpera pꝛo eo gaudenter ſuſtine/ Ecundi erxercitium tuum elſe de ſ bet ad exterioꝛa vt contemplerꝭ ea NJ extra ⁊ iuxta te ſunt.hoc eſt mun aum iſtum ſenſibilem. vtipſuʒ ?⁊ omnia ꝗ in eo ſunt deſpicias.⁊ ex hoc in amoꝛẽ di/ lecti tui ampliꝰ iardeſcas. Et circa h̊ tria ſunt tibi pꝛecipua meditatione reuoluen da. Pꝛimo q; inſtabilis ſit mundana opu lentia. Decundo q; mutabilis ſit mũda/ — dana gloꝛia. Ecce mundi huius ama/ toꝛes nundinas huius ſeculi perãbulant ꝓpter tria.Alij diuicigs.alij honoꝛes.alij diuicijs que cum laboꝛe acquirunt᷑.cũ ti/ moꝛe poſſident᷑.cum doloꝛe amittuntur. noꝛe ſine doloꝛe. in pꝛelatiõe ſine tribula/ tione. in ſublimitate ſine laboꝛe quis eſſe ta inquinant.amiſſa cruciãt. Tu itaq; re/ linque hec oĩa ꝓpter eum qͥ eſt ſuꝑ oĩa.Ce tera creatura tibi vileſcat vt creatoꝛ.ĩ tuo ſecło ĩmundo ſed cũ deo et in deo ẽ iocun dum. Erubeſce itaq; cõſolari in ceno que es decelo.erubeſce in minimis ðᷣlectari ꝗᷓ Doe rerclo exercitio. t elſſe debet circa inferioꝛa.vt pꝛiuſ pias ſuũ ſecretũ ↄtemplatõis cubiculum ↄſideranda debes pꝛincipaliter intende/ re. Pꝛimo ad moꝛtis ineuitabilẽ neceſ ſitatẽ yt ingemiſcas. Secundo ad diuini iudicij infallibilẽ veritatẽ vt cõtremiſcas Tercio ad penarũ infernaliũ üintolerabi lem aſperitatẽ. vt expaueſcas. Tonſide ra ergo pꝛimo feruenterꝛ frequẽter reuol ue ꝙ moꝛs nõ põt declinari.hoꝛa moꝛtis „ nõ põt certificari.tpᷣs a deo pᷣfinitũ nõ pᷣt immutari.noſtrũ viuere nihil aliud eſt qᷓ; ad moꝛtẽ trãſire O igit᷑ vita pᷣſens q; mul tos decipis que dum fugis nihil es.dum videris vmbꝛa es. dum exaltaris fumꝰ es 4 .-— quam cum doloꝛe in nus. cum lab re tranſimus.cum timoꝛe exituri ſumus. In qua triplici incommodo laboꝛamus quia faciles ſumus ad ſeducendum. debi les ad reſiſtendum.fragiles ad operãduʒ Igeo in huius vite tempoꝛe inutiliter vi uitur. niſi ad comparandũ meritum quo in eteꝛnitate viuatuur. am cum doloꝛe intrauimus. cum labo £ 1dic o⸗ die gia⸗ nal dici dus nabt neer rbi gite cida ſiem mein rur cun pro 1 4 4 lgn mnon nun bitu ſecul ſene hei ue nöi (ſo⸗ torl 8s⸗ bit ete lce pen 48, lu e ſon⸗ once lelee fato krane chlv nt gli⸗ 00/ ule⸗ ſe igt gui ma/ re⸗ Ce ito Scun oann ſoe nmni is puf iis na, n be 6 ini ſos nbi ie col nt⸗ ck nl hun es labo mus⸗ mus dci N nao quq oꝛuplici exercitio ſpũali Loſidera ſecundo ⁊ cum timoꝛe ettre/ moꝛe diligenter aduerte quid erit de te in die nouiſſima.quid fiet ð te in extremo iu dicio.quando hinc erũt peccata accuſan tia.inde terrens iuſticia.ſubtus hoꝛriduʒ chaos inferni.ſupꝛa iuderx iratus iuſti iu dicij.intus conſcientia vꝛens.ſoꝛis mun dus ardens.Heu heu ſi tunc vix iuſtꝰ ſal nabitur.peccatoꝛ ⁊ impiꝰvbi parebit Si ue ergo doꝛmias ſiue vigiles ſemꝑ in au/ ribus tuis illa hoꝛrenda tuba reſonet.ſur gite venite moꝛtui ad iudiciuʒ. Nunq; ex cidat a memoꝛia tua. Ite maledicti in ig / nem eternum.Et venite benedicti patris mei percipite regnum quod vobis para/ tum eſt ab oꝛigine mundi.O due voces q̃ rum nihil hoꝛribilius vna.nihil altera io cundius. Cõoſidera tertio et hoꝛreas re pꝛoboꝛũ toꝛmenta.et q;ᷓ ſint varia.qᷓ; aſpe ra.q;ᷓ intolerabilia prudenter attende.ibi ignis ardens.ibi frigus rigẽs.vermis im moꝛtalis.fetoꝛ intolerabilis.ibi ardoꝛ flã marum. doloꝛ vermiũ.fletus ⁊ ſtridoꝛ dẽ tium.lachꝛvme oculoꝛuz.vbi moꝛs opta/ bitur ſed nõ dabitur.quia quibus in hoc ſeculo vita o ffertur ⁊ nolũt accipere.in in ferno querent moꝛtem ⁊ non poterunt in uenire. Ideo ad diſtricti iudicis iuſticiaʒ ꝑtinet vt nunq; careant ſupplicio quoꝛuʒ mẽs in hac vita nunq; carere voluit pec/ cato. Sed ve ve ⁊ iterum ve illis.quia cũ terribilis ſit gehenna.terribilioꝛ erit faci/ es iudicis irata.ſed omniuʒ terꝛibiliſſima eꝛit a facie beatiſſime trinitatis elongatio eterna.O igitur quante ammiratiõis eſt. —— ecce ſponſus venit.quante dulcedinis. q̃ parate erant intrauerunt cũ eo ad nupti/ as.quante amaritudinis. et clauſa eſt ia/ nua. De quarto exercitio. Vartum tue ſpeculationis exerci q tium eſſe debet ad ſuꝑioꝛa vt mẽs tua per pꝛemiſſa non ſolum turbe tur ⁊ terreatur aduerſis.ſed alliciat᷑ pmiſ ſis ⁊ pꝛoſꝑis conſolet᷑ Sed vt ad ſuperi⸗/ oꝛa celeſtia et eterna conſcẽdas.purga in tellectum a vanis⁊ inutilibus fantaſijs.a rationiba curioſis.ab occupationibus ex traneis. Purga etiam affectum a culpa.a culpe ſequela.a culpe occaſione vł cauſa. Erige itaq; intellectum.dilata affectũ. ⁊ dic deo tuo. Fac me pꝛecoꝛ domine de guſtare ꝑ affectionẽ quod intelligo perra tionem. YFac me ſentire per amoꝛeʒ quod ſentio per cognitionẽ. YFac me exardeſce/ re amoꝛe ⁊ deſiderio ſuperne vite ſancto rum. vbi actio non laboꝛioſa.requies nõ deſidioſa.vbi vita ſine defectiõe.laus tua ſine ceſſatione. Fac me nunc in ſpe et tãäde in re deguſtare illud gaudium quod nec oculus in hac vita pfecte vidit.nec auris audiuit.nec in coꝛ hominis aſcendit. Baugeat igitur ⁊ exultet anima deuo/ ta ⁊ mercedẽ laboꝛis ſui conſideꝛet.que re uera tam multa eſt ꝙ non poteſt numera ri.tam magna ꝙ non poteſt meſurari.taz pꝛecioſa ꝙ non poteſt eſtimari.tam copio ſa ꝙ non poteſt terminari Quelicet quo ⸗/ dãmodo poſſit generaliter expꝛimi.vixtñ poteſt niſi balbutiẽdo particulariter ðcla rari.cum in eius cõſideratiõe mens pene deficiat pꝛeadmiratõe.Quid gů ð gaudio illo dicturus ſum quod erit intus ⁊ extra ſubtus ⁊ ſupꝛa.circum et circa. UVUide igi deuota mente ꝑtracta.qualiter illi bea/ ti ſpũs qui pᷣſentis vite miſeriaʒ euaſerũt q;uis interius ab eterni ſolis ſplẽdoꝛe nũ qᷓ; radiũ ſue ↄtẽplationis auertãt.tñ qũq; ad exterioꝛa ⁊ inferioꝛa ſe ↄuertunt Et in hijs gaudẽt extriplici cauſa. Pꝛimo qꝛ tã impios ⁊ crudeles hoſtes.vicʒ mundum carnẽ et dyabolũ per diuinam potentiam ſuꝑarunt. Scõᷣo qꝛ oẽs defectus ⁊ pecca ta vel ꝑ diuinã ſapientiã vitauerũt.vł du dum ↄmiſſa coꝛrexerũt.Tercio.qꝛ tamla mentabiles⁊ interminabiles cruciatus ꝑ diuinam clementiã euaſerũt. Sʒ ꝑua ſunt hec ⁊ q̃ſi nulla in ↄꝑatiõe ad illa gau dia q̃ beate anĩe ꝑcipiunt ex his q̃ iuxta ſe ſunt. Attẽde & locũ ſpecioſum.videlicʒ.ce leſte palaciũ quẽ tibi diuina ſapientia edi ficauit.Attende victũ delicioſum.videlzʒ. celeſte deliciarũ omniũ ↄuiuium.⁊ bono rũ oĩum theſauꝝ.quẽ tibi eterna potentia congregauit. Attende collegiũ famoſum videlicʒ ↄgregationẽ ſcõꝝ angeloꝝ ⁊ oim ſpirituũ btõꝝ cũ q̊ de diuĩa clemẽtia mẽs tua eternaliter exultabit. O gloꝛioſa ci uitas dei vbi vita ſine moꝛte.iuuẽtꝰſine ſe nectute.lux ſine tenebꝛis.pax iꝑturbabił. vbi angeli iubilãtes.vᷣgines choꝛizantes. apli pſallẽtes.martyres tripudiãtes.ↄfeſ ſoꝛes landãtes.pr̃iarche ⁊ ꝓphete iocũdã tes.oẽs ſancti pariter deum venerantes⸗ Epylogus oe quaoꝛuplici exer.ſpũali Ubitam pfecte caritas omnium vt vnuſ quiſq; tantũ gaudeat de alteriꝰ bono qᷓn/ tũ gaudet de ꝓpꝛio. Audiſti gaudiũ fu/ turũ de his que ſunt extra ⁊ que ſunt iux/ ta te. audi nunc de his q̃ ſunt intra te Hõ em̃ remunerabit᷑ iu coꝛpoꝛe ⁊ mẽte.et iſto rum eterna et inſeꝑabili vniõe. Sicut vᷣo coꝛpus noſtrum ex quatuoꝛ element cõ/ ponitur.ſic ibi quatuoꝛ dotibus adoꝛna tur. Lerra tunc habebit eternã immoꝛta litatem. Aqua oĩmodam impaſſibilitatẽ. Aer maximã agilitatem. Ignis ſplendi/ diſſimã claritatem. Et ſicut ibi animus ꝑ fectiſſime obediet creatoꝛi.ſic coꝛpus ſuo obtempabit motoꝛi Ibi habebit vigoꝛeʒz impaſſibilitatis.ſplendoꝛẽ claritatis.ap/ titudineʒ ſubtilitatis.pꝛomptitudinẽ agi litatis. IJbi oculus videbit decoꝛem ſpeci oſiſſimũ. Guſtus ſentiet ſapoꝛem dulciſſi mũ.Olfactus odoꝛabit odoꝛem ſuauiſſi mũ.Tactus amplexabit᷑ obiectum delici oſiſſimũ. Auditus immutabit᷑ ꝑ ſonũ io/ cundiſſimũ. Ibi dum mens in exultatio/ nem rapitur.lingua in canticũ laudis ele uatur. O quantũ gaudebit animus cum reſumpſerit tale coꝛpus.non quale cũ in genti doloꝛe ſuſtinuiſti.⁊ cum magno cer tamine deuixiſti. vt merito diceres. Quis me liberabit de coꝛpoꝛe moꝛtis huꝰ. Sʒ tale quod tibi erit in ↄtemplationis ſola/ cium ⁊ felicitatis augmentũ. Sed quia illud ſolum verum gaudium quod nõ de creatura ſed ð creatoꝛe concipitur.cui o/ mnis comparata aliunde iocunditas me roꝛ eſt.⁊ omnis ſuauitas doloꝛ eſt. poſtre mo omne quod delectat moleſtũ eſt.ideo per pꝛemiſſa omnia ad tuum auctoꝛẽ dili gendum excitaris tanq; ꝑ gaudium acci/ dentale.ſed finaliter quietaris per gaudi/ um eſſentiale.quod licet ĩeffabile ſit.ex tri bus tamen pꝛincipaliter in beatis ſpiriti/ bus creditur ꝓuenire. det delectabiliter in perfecta et clariſſima di/ uine ciaritatis contẽplatione. Secundo gaudent dulciter in melliflua et ſuauiſſi/ ma diuine bonitatis deguſtatione. Ter/ cio gaudent ſempiternaliter in tranquil/ la ⁊ ſecretiſſima diuine maieſtatis compᷣ/ henſione. Hec auteʒ tria tribus anime viribus coꝛreſpõdent. Pꝛimo per pꝛime veritatis contemplationẽ vis rationalis illuminatur. Secundo per ſumme boni Pꝛimo gaudeẽt tatis dilectionẽ vis concupiſcibilis ſatia tur. Tercio per eterne maieſtatis compꝛe henſionẽ vis iraſcibilis qetatur Tüc ergo implebit deus in bonis deſideriũ tu um cum a ratione omnis erroꝛ.avolũta/ te omnis doloꝛ.a memoꝛia omnis timoꝛ receſſerit.⁊ ſucceſſerit illa quam ſperamꝰ mira ſerenitas.plena ſuauitas et eterna ſe curitas.O igitur qᷓ; digne dietum eſt ð te deus meus Melioꝛ eſt dies vna in atrijs tuis ſuper milia.imo ſi non liceꝛet in te de lectari niſi ſola vnius diei hoꝛa aut bꝛeui ſima hoꝛe menſuraꝓpter hoc ſolum innu merabiles huius vite anni tranſitoꝛij de licijs tempoꝛalibo pleni.eſſent penitꝰ me⸗ rito contemnendi Oꝛo itaq; domine de⸗ meus vt cognoſcam te. diligam te. eter⸗ naliter gaudeam de te.⁊ ſi hic non poſſim pfecte.ſaltem creſcat in ſpe gaudiuʒ meũ. vt in te et de te finaliter ſit plenum. Hec pꝛemiſſa quatuoꝛ mentis exerci⸗ tia ſicut deriuant᷑ a chꝛiſti doctrina ſic fi/ gurantur in cruce dominica.vt in eis in/ telligatur eſſe crux quedam ſalutifeꝛa q̃t / tuoꝛ finibus terminata.in qua anima de/ uota cum chꝛiſto ſponſo ſuo debʒ iugiter pendere meditãdo. Cuius crucis pꝛimũ bꝛachium tendit ad regionem oꝛientaleʒs. ſecundũ ad occidentalem. tertium ad aqͥ lonarẽ.quartum ad meridionaleʒ.in qbꝰ non coꝛpoꝛaliter ſed ſpũaliter ꝑegrinãdo debet anima ſponſum ſuũ querere ⁊ con/ templãdo inueſtigare vt dicere poſſit cuʒz ſponſa.Queſiui quem diligit anima mea ALicet autẽ ſancii doctoꝛes de his plu/ ra ſcripſerint.ex quoꝝ dictis egregius do ctoꝛ Bonauentura quendã dyalogũ vti lem compilauit.hec tamen pauca explu/ ribus compendioſe ſub epylogo collecta ſunt ad eruditionẽ et exercitationẽ ſimpli cium. A quibo pꝛo qualicũq; laboꝛe meo oꝛationũ ſuarũ poſtulo ſuffragia.vt ſic tã dem per hec exercitia ſpiritualia ad illius ꝑducamur gaudia ſempiterna.qui eſt de us benedictus in ſecula ſeculoꝛũ.Amen. Explicit epylogus ð quadruplici exer citio ſpirituali aẽ domino Petro de Ailly aco.Cameracenſi epiſcopo. 7 ſow⸗ lere lon grt ſon goa di er⸗ ru nal Un mar muar ur. ſise ro mo⸗ riß mar! n. lnn⸗ Ptr ſen npꝛe fü ⸗ we nd wnſ naſe Matrts tintede Ubreui innn wen de oe⸗ inede taae/ nhoſin inzmei. . naſeſh nesin enit imnode⸗ ugier nini ne. naͤb⸗ nido 1c ſtagz nawe bisplo⸗ gnsdo gi agplo⸗/ coldn Heſinot nem eti Giliuns ieſtde Awen. lcicrt eA i Tractatus de.xij.ponoꝛbus ioſepbh Tractatus Petri de ailliaco epiſcopica meracenſis de duodecim honoꝛib ſancti Joſeph. Icolligimus in vnum qᷓ ſparſim deſancto ſiſ Joſeph euãgelica ſcriptura coõmemoꝛat.iueniemꝰ pfecto eũ młt pꝛiuilegijs magniſq; laudũ pᷣconijs ↄmẽdatũ. Pꝛopt q ſctã ma ter eccleſia ſolenne feſtiuitatis gaudiuʒ de eo merito celebꝛare credenda ẽ. Igit᷑ iã ag grediamur ſancti huiꝰvenerãda honoꝝ in ſignia.⁊ ea quibo poſſumus landibo pꝛoſe/ quamur. . l Rimus erhonoꝛ eſt. ꝙ er nobiliſ/ p ſima ſtirpe regia ꝓpagat᷑. Teſtat᷑ h euangeluta Matth. qͥ libꝛũ gene rõnis Iheſu xpᷣi filij dauid ab abꝛahaʒ in/ choans.in cuiꝰſemine omniũ gentiũ bene dictio pꝛomiſſa eſt.ꝑ intermedias patriar/ charũ ꝓphetaꝝ ac regũ generatões vſq; ad Joſeph ꝓgrediẽdo deſcribit.ita ↄcludẽs. Jacob aũt genuit ioſeph viruʒ marie de q̃ natus eſt ihus qui vocat᷑ xp̃s.O vera ⁊ vir tuoſa nõ vana ⁊ ventoſa nobilitas. Naſci/ tur Joſeph exnobili ſemĩe.nõ quocũq;.ſʒ ex alto ſemine regis.nõ cuiuſcũq;.ſʒ ex be/ nedicto ſemine dauid. illius nobiliſſimi fi lij patriarchaꝝ pᷣcipui ⁊ eximijꝓphetarum ſanctiſſimi ac beatiſſimi regũ. Ecundus ſancti huihonoꝛ eſt qdð ſnõ ſolũ matris dei.ſed etiã filij dei verus ↄſanguineꝰ appellat᷑. Cur diximꝰ. Quia naſcit᷑ ioſeph ex ſemie dauid ex quo naſcit᷑ maria mater dei.regina celo rum. dña angeloꝝ. Ex quo etiaʒ de maria naſcit᷑ xpᷣs filius dei rex regũ a dñs dñanti um. Ideoq; xpᷣs filiꝰ dauid dicit᷑.qꝛ filius marie que ex ſemine dauid naſcit᷑.in q̊ xpᷣs maria ⁊ ioſeph veraↄſanguinitate iungũ/ tur. Uñ cũ Lucas euãgeliſta dixiſſet.miſ/ ſus eſt ãgelꝰ Gabꝛiel ad virginẽ deſpõſatã viro.cui nomẽ erat ioſeph.ſubiũxit.de do mo dauid.qð nõ tantũ ad ioſeph.ſʒ ad ma riaʒ ꝑtinet.quia iuxta legis pᷣceptũ.ioſeph mariã vxoꝛem de domo ſua ⁊ familia duxe rat. Ideo xpᷣus veraciter ex ſemine ⁊ con/ ſanguinitate dauid natus eſt.quia ĩcoꝛru/ pta mater eius verã de ſtirpe dauid oꝛigi/ nem traxit. moꝛtis ſue teſtamẽ Ertius honoꝛ ẽ ꝙ ſacratiſſime vir t gini matri dei matrimonialiter de ſponſat᷑. Nã vt iam ↄmemoꝛauimꝰ ioſeph virũ marie.⁊ mariã ſponſaʒ ioſeph ſancti euãgeliſte fuiſſe ↄ firmat Quod iðᷣo Dictũ eſt.nõ qꝛ ioſeph virili moꝛe huic ſpõ ſe carnalit᷑ opulat. ſʒ quia virtuoſo amo/ re ſibi ſacramentalit᷑ iunctꝰfuerit.fuitq; in ter eos vere ſacrũ matrimoniũ.licet nõ ex/ titerit carnali copula conſummatum. O pꝛiuilegium ſingulare.Solus Joſeph in domo Dauiqd.tantaq; familia.ad tam ſan ctum cõiugiuʒ dignus eligitur.ſolus deo appꝛobante idoneꝰiudicat᷑ Sed quo ſigno quoue miraculo.de diuiĩa ipᷣius electõe cõ ſtiterit. Hic tacendũ eſſe arbitramur.cũ et hoc ab euãgeliſtis taceat᷑ Nos aũt nõ apo crifa.ſed ſola hic euangelica teſtimonia p/ Uartus honoꝛ eſt. ꝙ ſanctꝰhic ſpõ q ſus virginitatis titulo decoꝛatur. Sane iam deſponſata fuerat ma/ ria ioſeph.qñ euangeliſta teſte miſſus ẽan gelus ad virginẽ.Cui cuʒ ille diceret.ecce cõcipies ⁊ paries filiũ.reſpondiſſe legitur. Quomogo fiet iſtð qm̃ virũ nõ cognoſco id eſt nũq; cognoſcere ppono. Igit᷑ ⁊ ſpon/ ſa erat ⁊ virgo.Et ↄſentiẽte ſponſo ꝑpetue virginitatis ꝓpoſitũ obſeruabat. Unñ vera ſanctoꝝ patrũ tradit auctoꝛitas.nõ ſolum mariã ſed etiam ioſeph apud ſe diſpoſuiſſe virginitatẽ ſeruare.niſi deꝰ alit iuberet.eoſ qᷓ ſic ↄſenſiſſe in ↄiugalẽ ſocietatẽ.vt vter/ qʒ de altero reuelante ſpũſancto intellige/ ret. ꝙ virginitatẽ ſeruare vellet niſi de alit inſpiraret. Sicut ̊ diuino ↄſilio in ↄiuga lem ſocietatẽ ↄſenſerãt.ſic virginitatẽ ſuã oꝛdinationi diuine cõmiſerant. Et h̊ ſecre tum voti vᷣginalis ꝓpoſitũ.ſibi mutuo ver/ bis poſtea expꝛeſſerũt.⁊ ambo in virginita te diuine inſpiratõi obediẽdo ꝑmanſerũt. O igit᷑ ancta ⁊ deo grata virginalis cõiu/ gum ſocietas. O q; venerãdus eſt ſanctus iſte ſponſus ⁊ virgo.qui ſponſaʒ virginẽa deo ſibiꝰmendatã intemerata fᷣnauit.quã poſtea eo vt credit᷑ moꝛtuo.filꝰ ĩ cruce mo riendo. virgo matrẽ virginẽ diſcipulo vir gini ↄmendauit. Qua in rexpᷣs quantũ io ſeph dilexerit patenter edocuit.dñ ad ſpe/ cialem curam cuſtodiamq; matris ſue.ei diſcipulum quem plurimum diligebat. in Eto ↄſtituẽs ſubꝛogauit. 0 Tractatus de.xiui.honoꝛibus Ulintus honoꝛ eſt ꝙ nõ ſolũ ad vir ginis matris ſʒ etia ad filij eiꝰ obſe Aqquia ſingulariter deputatur. Hec em̃ vna ratio eſt.quare deſpõſat᷑ maria io/ ſeph. Nã ꝓut ſanctoꝝ patrũ traditõe doce mur. vltra generales cauſas ↄiugij.huius deſponſatõis quedã cauſe ſpeciales fuiſſe dicunt᷑.videlicetvt dyabolo partꝰ virgineꝰ celaret᷑.vt Joſeph eſſet teſtis ca ſtitatis.de fendens eam ab infamia ſuſpitionis.ne vt adultera iuxta legẽ moſaycã dampnaret᷑. Poſtremo quãtũ ad h̊ ꝑtinet qð lomur. vt nõ ſolũ mater.ſed etia fuius eiuſdẽ ma/ tris ⁊ virgis.hudiſponſi ſolatio ſuſtentare tur ⁊ obſeqͥo foueret᷑ O mira res. Joſeph ſuo ſuſtentat ⁊ fouet auxilio.eũ qui ſuſten/ tans ⁊ fouens oĩa. vniuerio pᷣſidet mũdo. Quod vtiq; factum eſt non ſolum dum puer Iheſus miniſterio Joſeph ſiue in e⸗ giptum eundo ſiue inde redeundo tranſ/ fertur.ſed dũ toto ĩfantie ac pueritie decur ſu. ab eo paternaliter educat᷑. CUlñ ih̊s euã/⸗ gelio teſte putabat᷑ filꝰioſeph. Nõ ideo ſo/ lum qꝛ ſpõſus erat marie. iʒ etiã qꝛ ſibi oĩa paterni amoꝛis ſigua ⁊ obſequia videbat᷑ pᷣbere.Quãobꝛeʒz abſq; vlla temeritate pia fide credendũ eſt ſanctũ ioſeph xpᷣm pueꝝ ſepenumero ſuis tractaſſe manibo. geſtaſſe baꝛachijs. ⁊ nutricis moꝛe iter ſuaues am/ plexus dulcia oſcula ſacris eins labijs im pꝛeſſiſſe. Uñ ſi in Johãne baptiſta venera mur.qꝙ vpᷣm digito monſtrauit. aut in ioꝛ/ dane lauit. ſi in Johane euãgeliſta in ce/⸗ na ſupꝛa pectus dñi recubuit.valde in Jo ſeph venerandũ.eſt ꝙ; xpᷣm coꝛꝑaliter tam ſepe tanq; familiariter 1 obſequioſe tracta Ettus honoꝛ eſt. ꝙ ei tanq; celeſti ſſecretario ſecretũ in carnatõis xpᷣi myſteriũ a deo ꝑ angelũ reuelatur. Hoc em̃ pus miſſus Babꝛiel angelꝰiam ð ſpõſate virgini nüciauit. Ecce inqͥt ↄcipi/ es⁊ paries filiũ.⁊ vocabis nomnẽ eꝰ Iheſũ Nec ſolũ humane ſʒ etiã diuine generatio nis archanũ patefecit dicẽs. Hic erit ma/ gnus ⁊ filius altiſſimi vocabit᷑. Hodum quoq; quo ex ea deꝰ⁊ dei filiꝰ nõ humanit⸗ ſed diuinitꝰfieret hõ.ſubiũxit. Spũs ſctũs inqͥt ſuꝑueniet in te.⁊ virtꝰaltiſſimi obũbꝛa bit tibi. Quod ęm̃ exte naſcet᷑ ſanctũ voca bitur filiꝰdei. Sʒ h magnũ multiplexq; ſe cretũ diuinũq; myſteriũ ſponſo ſuo virgo celauerat.⁊ ã angelo humiliter reſpõderat ecce ancilla dñi fiat mihi ſcᷣm verbũ tuuzʒ etiã oĩa que circa h̊ ſpũſſctũs facere diſpo/ ſuerat.humiliter expectabat. Poſtea g ipſi ſponſo ab eodẽ vt credit᷑angelo.xpᷣi incar/ natio reuelat᷑. Quod euãgeliſta Mattheꝰ ita pſequit᷑. Xp̃i inqͥt generatio ſic erat.Cũ eſſet deſpõſata mater Jheſu maria ioſeph. anteq; ↄuenirent.inuenta eſt in vtero hñs de ſpũſancto. O aũt ait.anteq; ↄuenirent. Qucas euãgeliſta manifeſtꝰaperit.dicens ꝙ poſtq; diſceſſiſſet ab ea angelꝰ exurgens maria abijt in montana cũ feſtinatõe in ci uitatẽ iuda.⁊ intrauit in domũ Zacharie. Hoc eſt eundo ad opidũ.in qͥ ie Zachari as dicit᷑ habitaſſe.quarto miliario à Ihe/ ruſalẽ.per illã ciuitatẽ veriſimilit᷑ tranſiſſe credit᷑. Que ciuitas iuda dicit᷑.nõ rõne tri bus.cũ eſſʒ de tribu beniamin.ſed ratione regni.cuius ipᷣa caput fuiſſe ꝑhibet᷑. In il/ la ergo domo Maria ſalutauit Elizabetbh matrẽ iohãnis.⁊ exultauit infans in vtero eius. Ipᷣa quoq; mariã magno cũ honoꝛe ſuſcipiens.eã matrẽ dñi ſui.⁊ beatam vera citerꝓphetauit. ⁊ tunc edidit maria canti/ cum dicens. Magnitficat anima mea do/ minũ.Et exultauit ſpũs meꝰ.in deo ſaluta ri meo. Manſit autẽ maria cum illa quaſi menſiba tribus O benedicta et vere beata ſocietas.nõ vtiq; ocioſa.ſed obſequioſa in dei laudiba ⁊ bonis operibsoccupata. Mi niſtraſſe em̃ credit᷑ maria cognate ſue.vſq; quo pareret. Unde⁊ in libꝛo iuſtoꝝ legit᷑. eam pmo de terra.natũ Johãnẽ ſubleuaſ/ ſe. Poſtea vero reuerſa eſt maria in domũ ſuã in ciuitatẽ nazareth Hoc ẽ ergo ꝙ mat theus pᷣdictis omiſſis bꝛeuiter ait. Anteq; ↄuenirent.id eſt poſtq; maria cũ eliʒabeth manſerat. poſtq; in domũ ſuã redierat. an teq; ipᷣa ⁊ ioſeph qui iudeoꝝ moꝛe deſpon/ ſati fueraut per aliquot dies ante cohabi/ tationem aſſiduã. anteq;ᷓ ipi conuentu ma trimoniali pariter habitarẽt. anteq; ſimul coniugalẽ ſocietatẽ haberent. vel ſi placet exponere anteq; conuenirent.id eſt per car nalem copulã cohabitarẽt.nõ ſic intelligẽ dum eſt. quaſi poſtea hoc modo conuene/ rint.ſed ſimili locutione qua de aliquo di/ ci ſolet.anteq; penituerit moꝛte pꝛeuentus eſt. Vel intelligi poteſt anteq; conuenirẽt. id eſt ante pꝛoximũ tpᷣs quo nuptiaꝝ ſolen nia celebꝛarent.inueta eſt a viro ſuo de ſpi nit den jſe duct ſuat feſe cam. mint flio⸗ gent cone ſu lino ſint eime fepe co tin one at n; 0/ l ‚ we WV N. obis fent. ſcend H lud ine. ber † ſe⸗ nen lone Ini⸗ D ntero onote 1ren cnti ndo/ luta huuſ nn Uin 6 rituſancto in vtero habens Sed quia hoc de ſpiritu ſancto eſſe nonduʒ ipſe nouerat. Igeo mattheus ſubiunxit. Joſeph autem vir eius cum eſſet iuſtus ⁊ nollet eam tra / ducere.id eſt in ↄiugem accipere.quaſi ad ſua tranſducere.vel eam publicare.detege re.ſeu diffamare.voluit occulte dimittere eam. Hec aũt eo cogitante.ecce angełdo/ mini in ſompnis apparuit ei dicẽs. Joſeph fili dauid noli timere acciꝑe mariã coniu/ gem tuã.Quod em̃ in ea natũ eſt.id eſt iaʒ conceptum.⁊ in pꝛoximo naſciturũ.de ſpi rituſancto eſt. Hoc eſtnon humano ſz di uino opere.non virili ſemine.ſed virtuoſo ſpirituſſancti ſpiramine incarnatum. Nec ei angelus ſolũ incarnationis.ſed etiã futu re per eam humane ſalutis myſteriũ nun/ ciauit.Pariet inquit filiũ.⁊?⁊ vocabis nomẽ eius iheſum. Cauſam vero ⁊ interpꝛetati/ onem nominis ſubiunxit. Ipᷣe em̃ ſaluum faciet populũ ſuũ a peccatis eoꝝ.QOð cum ſolius dei ꝓpꝛiũ ſit.in hoc bꝛeui verbo ma/ gnum diuinitatis ſacramentũ iheſum vi/ de icet non purũ hominẽ ſed verum deuzʒz eſſe notani. Eptimus ſancti huius honoꝛ eſt. ſ·wWipſe iuſtus euangelico teſtimo/ nio cõpꝛobatur. Joſeph inquitvir eius cũ eſſet iuſtus. Uenerandũ ſane de vi ro marie teſtimoniũ. Nihil tale de ioachiz nihil tale deanna parentiba eius euangeli um loquitur.licʒ ⁊ hij iuſti ⁊ ſancti fuerint a quibus omis iuſticie ⁊ ſanctitatis radix. oꝛigoq; pꝛoceſſit.pia fide credẽdũ ſit. Nec parũ eſtimes quod ait.Cum eſſet iuſtus.ꝭ eſt em. Cũ eſſet fide ſpe ⁊ charitate.om̃iq; bonoꝛũ moꝛũ virtute.ac om̃ivirtutũ hone ſtate pꝛobatꝰ. In ſcripturis em̃ iuſticie no/ mine. virtuoſe vite ſanctitas generaliter ac cipitur. Hic tamen ſpecialiter exeo iuſtus dicitur.quia anteqᷓ; angelo reuelante.ma/ riam de ſpirituſancto concepiſſe cognoſce ret.noluit eam traducere.id eſt in coniugẽ ducere.vel vt greca littera habet.noluit eã ꝓpalare. ſed voluit occulte dimittere eam. Qui locus expoſitione indiget. Cum eſſet inquit iuſtus.Quare iuſtus. Quia fide iu ſtificatus.Quomodo fide iuſtificatus Si cut antiquus pater eius.pater multaꝝ gen tium abꝛahã.de quo ait apoſtolus. Credi dit abꝛahã deo.⁊ reputatũ eſt ei ad iuſticiã Joſeph ergo iuſtus fuit.quia fideliten cre didit. Sed quid credidit.Hõ vtiq; vanas ⁊ humanas ſuperſtitiones.ſed veras ⁊ di / uinas pꝛomiſſiones.que facte fuerant pa/ tri ſuo dauid. Ideo etiã angelus vocauit eum filiũ dauid.vt cognoſceret qð pmiſſũ fuerat domui patris ſui dauid. Quid pꝛo/ miſſum. Sane ꝙ de domo ſua pꝛomiſſus in lege meſſyas naſceretur. Quomo naſce retur. Non de virili ſemine.ſed de femina virgine. Lur hoc credidit. Quia deo cre/ didit.cui cũ patre ſuo dauid dicere potuit Adheſi teſtimonijs tuis dñe Adheſit quip pe diuinis teſtimonijs.adheſit teſtibꝓphe ticis.adheſit ⁊ credidit iſaie ꝓphete.ĩmo ve rius deo per pꝛophetã dicenti Ecce virgo concipiet ⁊ pariet filiũ.⁊ vocabit᷑ nomẽ eiꝰ emanuel. qð eſt interpꝛetatũ nobiſcũ deuf id eſt inter homines homo deus Credidit ergo ioſeph xpᷣm deũ ⁊ homineʒ.de domo dauid ⁊ de virgine naſciturũ. Qua fide iu ſtificatus vere iuſtus vocatus eſt. Eadem em fide iuſtificamur credentes eſſe facium qð ille credidit eſſe fiendũ. Sed quid ẽ cũ eſſet inſtus ⁊ nollet eã pꝛopalare. voluit oc culte dimittere eam. Sane cũ ipᷣe iuſtus ᷣ iuſticiã fidei crediderit xpᷣm naſcituruʒ de virgine.q tamẽ de hac virgine naſceretur. nõ plene credidit.nec tamẽ penitus diſcre didit. ſed inter vtrũq; dubius.ne peccaret temeritate leuitatis.in hac certitudine diu pꝛudenter deliberans cogitauit.Quid co gitauit. Cogitauit marià de domo dauid oꝛtam exiſſe Cogitauit ſe deeadẽ domo eã virginẽ accepiſſe.⁊ a ſe intactã etiam inter ſuos iuſtos vtiq; ⁊ ſanctos eam ſanctã ⁊ i/ maculatã ſeruaſſe. Non ergo temerarie pᷣ/ ſumebat cogitare. eam eſſe adulterij culpa bilem.quã ſic ſeruauerat inuocentẽ.ſʒ hãc rem admirãs.quid hoc eſſet.⁊ vnde in vte ro haberzʒ. aut qualiter ſuper hoc deus diſ oneret. dubius ignoꝛabat. Ideoq; inter ecquaſi mediã eligens vitaʒ tanq; iuſtus eam voluit dimittere.ne rei incognite con/ ſentiendo coꝛã deo ſe reũ faceret. tanqᷓ; pi/ us eam noluit pꝛopalare.id eſt hoc noluit palam ſed occulte facere. ne innocentẽ co/ ram hominib pꝛoderet.⁊ ſi palam fieretvt adultera puniret᷑ Qnia ergo ioſeph hec iu ſte ⁊ pie cogitabat.ideo apparitione angeli ca conſolatur.⁊ pꝛopoſitũ ſuũ melioꝛi con ſilio cõmutatur.quia om̃i ſuſpitione adul terijomiq; dubietate relicta.ipᷣe angelo re 90 2 Tractatus de.xii.honoꝛibus nelante mariã de ſpirituſancto concepiſſe euangeli⸗/ ſtatiz credidit. eamq; in coniugẽ li⸗ ſta teſte. ſine cunctatione recepit. Exurges inquit ioſeph a ſompno fecit ſicut pꝛecepit ci angelus dñi. ⁊ accepit coniugẽ ſuã id eſt eaʒ quepꝛius ſponſa fuerat in vxoꝛẽ duxit Sicut ergo in ioſeph ante reuelationẽ an geli fuit pia iuſticia. ziuſta pietal.ſic poſtea in eo nõ defuit humilis obediẽtia ⁊ obedi ens humilitas. O igit᷑ ſancte ⁊ iuſte ioſeph quomodo de re tanta.tam nonua.tam inau tum angelo exterius dicenti. ſed magis ðo interius docenti. ⁊ coꝛdi meo interna reue latione huius rei certitudinẽ confirmanti Tu ergo exemplo tuo nos cõfirma.iil oꝛa tione tua nos adinua. ↄfirma in nobis tue certitudinis firmitatẽ.adiuua ĩ nobis no⸗ ſtre credulitatis infirmitaten. Ctauus honoꝛ ẽ. ꝙ xpᷣo nato hoc o nomen ibeſus.a deo ſibi eternaliter impoſitũ ⁊ab angelo tempoꝛaliter reuelatũ. a ſancto ioſeph hominibus ſolẽè/⸗ niter publicatur. Audiamus quid de chꝛi ſto nato Mattheus loquitur. Poſtq; eniʒ dixerat ꝙ ioſeph accepit eam coniugem ſu aum. ſtatim ne coniunx eius per carnalẽ co/ pulam crederetur ſubdidit. Et non cogno ſcebat eam donec peperit filium ſuum pꝛi mogenitum. Et vocauit nomen eius ibe/ ſum. Ubi ⁊ natiuitatem eius de virgine. ppublicationẽ nominis eius in circũciſiõe bꝛeuiter inſinuat. Per hoc eniʒ qdᷣ ait ⁊ nõ cognoſcebat eam donec peperit filiũ ſuuʒ pꝛimogenitũ. Chꝛiſtum de virgine natuz fniſſe demonſtrat Hec dtcitur donec pepe rit filium ſuũ pꝛimogenitũ.quaſi poſtea eã ioſeph cognouerit.aut quaſi alium filium poſtea maria pepererit. Ded pꝛimo enitꝰ dicitur.id eſt ante quẽ nullus pꝛioꝛ.ſed nõ poſt quẽ alius poſterioꝛ. Naʒ ⁊ ante ⁊ poſt taleʒ ac tantũ partũ.decuit vt ſponſus vir go cum ſponſa virginc permaneret. Per hᷣ vero ꝙ de xpᷣo nato ſubiungitur. Et voca uit nomen eius iheſum. Huius nominis anpo itio ſeu pꝛecedentis iam impoſitõis publicatio.non ſtatim poſt natiuitatẽ pue/ ri facta eſſe credẽda eſt. ſʒ octauo die.quo circũciſio fieri lege moyſayca mandabat᷑. Hec aũt que mattheus cõmemoꝛat bꝛeni ter. apertius Lucas exponit. aſcenditinqᷣt ⁊ Joſeph a galilea de ciuitate naʒareth.in indeam ciuitatẽ dauid.que vocatur beth/ leem.eo ꝙ eſſet de domo dauid. vt pꝛofite/ retur cum maria vxoꝛe ſua pꝛegnante.id ẽ vt iuxta edictũ ceſaris ſoluendo tributũ.ſe ſubditum romano ĩperio fateretur. Factũ eſt aũt cum eſſent ibi.ĩpleti ſunt dies vt pa reret. Et peperit filiũ ſuũ pꝛimogenitum. id eſt vnigenitũ. In lege enim pꝛimogeni/ irmt tum dicitur om̃e qð pꝛimo aperit vuluam Dita.tam cito firmiter credis.⁊ vnico ſom/ 8pumos pno tam certitudinaliter acquieſcis. Non credo inquis ſompnio.ſed angelo. Nec tã etiam ſi nihil atiud ſubſequatur. Euʒ ergo pãnis inuoluit ⁊ reclinauit in pꝛeſepio.qꝛ non erat ei locus in diuerſoꝛio. Cuʒ enim pauperes eſſent.pꝛopter frequentiã multi tudinis que ibi conuenerat.nec ꝓpꝛiam do mũ habebant.nec in cõmuni loco habita/ culuʒ niſi pꝛeſepiũ.vbi ſepe recipientes di uerterunt.O mira xpᷣi ⁊ parentũ eius pau/ pertas. ⁊ tamen veneranda huius pauper/ tatis humilitas.que ab angelis veneratur a paſtoꝛibus angelo docenteviſitatur.a re gibug ſtella ducente adoꝛatur. Sed hijs omiſſis veniamus ad id quod de impoſiti one nominis Lucas pꝛoſequitur. Poſtq; inquit conſũmati ſunt dies octo.vt circũ/ cideretur puer.vocatuʒ eſt nomẽ eius ihe/ ſus.quod vocatum eſt ab angelo pꝛiuſq; ĩ vtero conciperetur. Pꝛius enim ante con/⸗/ ceptionem ipſi marie. deinde ante natiuita tem ipſi ioſeph ab angelo dictum eſt. voca bis nomen eius iheſum. Poſtea vero ĩ cir cũciſione hoc nomen fuita parentibo pub⸗/ lice ⁊ ſolenniter declaratũ.O ſalutare no/ men. O nomen gaudioſuʒ.in quo magnũ ſalutis ga udium nunciatur. Quoꝛũ gau dium. Sane marie ⁊ ioſeph gaudium ſin / gulare.qui hoc ab angelo merueruntau/ dire. qui hoc pꝛimi mundo meruerũt pub licare. Sʒ tamen non ſolum eoꝛum fuit h gaudium.non ſolum huius aut illius ho⸗ minis.ſed totins humani generis. nec ſo/ lum hominũ.ſed etiam angeloꝛum.dicen/⸗ te angelo ad paſtoꝛes. Ecce euangelizo vo bis gandiũ maanũ quod erit omni popu/ lo.qꝛ natꝰeſt nob hodie ſaluatoꝛ qͥ eſtxpᷣus dñs.Et qꝛ ſaluatoꝛ iõ ihs.qꝛ ihs ſaluatoꝛ ĩ terpᷣtatur. Nec ſolum de hoc gaudio exul/ tauit angelus vnus.ſed angeloꝛum multi tudo. laudantium deum ⁊ dicentium. Glo ria in excelſis deo. Et in terra pax homĩb⸗ bone voluntatis.Gloꝛia in celis.pax in ter fi⸗ ur oß glit uin. geln ſepr zau cuat terh rnit erat don cun hol ſen r lop⸗ In ſent bug Lon lez ine bin eth/ fie⸗ de ſiſe N fin. ogeni⸗ len zego oc cnin uiki ndo win⸗ spnn enr mar abis tyoſti Hoſ tcrci⸗ vobbe⸗ iſzi von/ uite ſoct ſcir Nd⸗ eno⸗ gi igo⸗ unſin mntar/ fprd ſitb ns bo⸗ erb⸗ Men/ oro vopu, ſrhns lgatoꝛ! venn/ ninolti honi Nn Encti ioſep ris.Gloꝛia in celis deo patri qui gloꝛifica tur per filium.patx in terris hominibo.non omibus.ſed homibus bone volũtatis.qꝛ talibus pax facta eſt cum deo patre per fili um.Hoc igitur gaudiũ magnũ quod an// gelus enãgeliʒauit paſtoꝛibus.ſanctus io/ ſeph publice ⁊ ſolenniter om̃ibo euangeli/ zauit homib⸗. Unde nõ immerito eũ ptho euangeliſtaʒ poſſumus nominare.quia in ruit obptiner. ODnus honoꝛ eius eſt ꝙ ipᷣo pꝛeſen n te multa ⁊ magna ac mira noſtre fi dei myſteria declarantur Pꝛeſens erat ioſeph quando xpᷣs naſcebatur.quan do a paſtoribo mira de eo dicebantur. Nã cum ipſi poſtq; angeloꝛũ claritatẽ viderãt poſtq; angeloꝛum vocẽèẽ audierant. veniſ/ ſent in bethleeʒ ſicut Lucas refert inuene runt mariã ⁊ ioſeph ⁊ infantẽ poſitũ in pꝛe ſepio.⁊ mirati ſunt de hijs que dicta erant a paſtoꝛibus ad ipᷣos. Cur non mirarẽtur quando eis miranda dei miracula narra / bantur. Mirabãtur. ⁊ ideo pꝛopter admi rari ceperunt philoſophari ⁊ diuinitus cõ templari. Nam maria conſeruabat omnia de maria dicitur.quia hec omnia contem plabatur pꝛofundius. Joſeph tamẽ eadẽ per coꝛdis contemplationẽ fideliter cõſer/ uaſſe creditur. Pꝛeſens etiã erat ioſeph qũ xpᷣus circũcidebatur.quando innocẽs ſan guis eius fundebatur. Tunc pꝛopter nos xpᷣi paſſio.tunc pꝛopter xpᷣm ioſeph cõpaſ/ ſio inchoabatur. Pꝛeſens erat quado xpᷣs a magis adoꝛabat᷑.quando ei myſtica mu/ nera offerebantur. In quibus triũ mago/ rum munerib ſancte trinitatis fides pꝛefi gurabatur. Pꝛeſens erat quando xpᷣus in templo pꝛeſentabatur. quando in eo cun/ cta que ſcdᷣm legem moyſi fieri debuerant implebantur. Nam ſicut Lucas ait.poſtq; impleti ſunt dies purgationis marie ſcom legẽ moyſi.tulerũt eũ parentes eius in ihe ruſalem.vt ſiſterent eum dño.id eſt offerẽ/ do pꝛeſentarent.Et dederunt hoſtias pꝛo eo.par turtuꝝ aut duos pullos columbaꝝ Inſuper redimerunt eum quinqʒ ſiclis ar enti. O ingens humilitas xpᷣi.A parenti/ us innocens redimitur.qui pꝛo parentũ ⁊ omniũ redemptiõe mũdo naſcitur. Et qͥ legis dũs eſt.conſuetudinis legis ſeruitu/ ter homĩes pꝛimus nomẽ euangeliſte me/ tem ſubire non veret. Ecimus honoꝛ ẽ ꝙ hic ſanctus io d ſeph nõ ſolum veterũ.ſed etiaʒ no/ uoꝛũ ꝓphetaꝝ oꝛaculis de hijs que de xpᷣo futura erant edocetur. Refert enim Qucas ꝙ cum inducerent puerũ ihᷣm pa/ rentes eiusvt facerent ſcdᷣm conſuetudinẽ legis pꝛo eo.erat homo in iheruſalẽ cui no men ſymeon. qui cum ſenex eſſet acceperat tamen a ſpirituſancto non viſurũ ſe moꝛtẽ niſi pꝛius videretxpᷣm dñi. Unde eodẽ ſpi ritu venit in templũ ⁊ accipiens pueruʒ in vlnas.diuinitus cognoſcens euʒ eſſe xpᷣm canticum edidit dicens. Nũc dimittis ſer/⸗ unum tuum dñe.ſcvðᷣͥm verbũ tuum in pace. Et ꝓphetans de xpᷣi paſſione ait ad mariaʒ Ettuã ipᷣius animã pertranſibit gladius. id eſt paſſio ipius. Eadem hoꝛa ſuperue/ nit ⁊ anna ꝓphetiſſa.⁊ loquebat᷑ deillo om nibus qui expectabant redemptionẽ iſrael Et erant pater eius⁊ mater.ioſeph ſcilicet pater eius putatiuus ⁊ vera mater eiꝰ ma/ ria mirantes ſuper hijs que dicebantur òᷣ illo.per ea tamen que mirabãtur.per ea mi randa que dicebantur.plus ⁊ plus ↄtinue ig conlerua docebantur. verba hec conferẽs in coꝛde ſuo. Et ſi hbod NHdecimus honoꝛ eſt. ſanct iſte v nõ ſolum ꝓphetica ſed etiam ange/ lica allocutione ſepe familiarit᷑ cõ/ ſolatur. Nam quatuoꝛ vicibo angelũ ver/ ba conſolationis⁊ locutũ fuiſſe euangelio Matthei referente legimus. Pꝛimo cũ de impꝛegnatiõe vteri virginalis dubius he/ ſitaret.ad eius ↄſolationẽ angelus ei ĩ ſom nis apparuit dicens. Noli timere accipere ↄiugem tuã.Deinde cũ ob pe recutionem herodis angelus eum conſolans.iteruʒ in ſompnis apparens ait. Surge ⁊ accipe pu erum ⁊ matrẽ eius ⁊ fuge in egiptuʒ.⁊ eſto ibi vſq; dum dicam tibi. Futurũ eſt enim vt Herodes querat puerũ ad perdendum eum. O mirg res. ſpus fugit qui alioꝝ re fugium eſt Sed ꝙ fugit nõ timoꝛis eſt ſed ſignificationis.vt mẽbꝛis ſuis exemplũ fu Sencate ſicut eos in euangelio docet. i vos perſecuti fuerit in vna ciuitate. fu gite in aliam. Tertio cũ ad monitionẽ an/ geli ioſeph fugiſſet in egiptũ.⁊ ibi per ſeptẽ nium remanſiſſet.rurſuʒ in ſompnis ei ab angelo dictũ eſt. Surge ⁊ accipe puerũ et matrẽ eius.⁊ vade in terrã iſrael.defuncti em̃ ſunt qui querebant animã pueri. Po/ Ro 5 Cractatus de.xii. honoꝛibus ſtremo cum defuncto herode de egipto ve niſſet in terrami rael.audiẽs ꝙ archelaus regnaret in iudea pꝛo herode patre ſuo ti/ muit illo ire. ⁊ ammonitus in ſompnis ſe/ ceſſit in partes galylee. Et veniens habita uit in ciuitate que vocatur naʒareth. Exqͥ bus liquet.quantus amoꝛis zelus.quan/ taq; pꝛouiſionis ac diligentie cura erat hu ic ſancto ioſeph erga puerũ iheſuʒ. Cuius ei cuſtodia ſic diuinitus ſpecialiter cõmiſ/ ſa eſt. vt de hüs que erga eũ gerenda erant non ad mariã ſed ad ioſeph deus per ange lum totiens loqueretur. Sed quare ange lus qui marie vigilãdo awaruit.ipi ioſeph ſemper in ſompnis apparuiſſe legitur. Da ne hoc conuenienter fieri potuit ⁊ decuit. vt quia ioſeph circa impꝛegnationẽ virgi/ nis quadã dubietate animi velut ſompno quodam ſpirituali oppꝛeſſus fuerat pꝛius. ideo non maniteſta ⁊ diurna.ſed occulta ⁊ nocturna viſione ei angelꝰ appareret. Ubi etiam poteſtas angeli aparentis oſtendi/ tur.qui quando ⁊ quomodo voluit. ſe vi/ dendum exhibuit. U Uodecimus hono: eſt.qð non ſo/ vↄ lum dei mater. non ſoluz regina ce loꝛum ⁊ dña angeloꝛũ.ſed etiaʒ dei filius rex:ꝛ dominꝰomniũ.cui om̃e genu fle ctitur celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝛũ. huic ſancto ioſeph humiliter obediendo ſubici tur.de qua ſubiectionis obedientia.⁊ obe/ dientie humilitate Qucas euangeliſta ita ſcribit. Puer inquit creſcebat ⁊ ↄfoꝛtabat᷑ plenus ſapientia. ⁊ gratia dei erat cum il/ lo.O resnoua. Jam erat in puero ſapien/ tie plenitudo. Cur ita Quia gratia dei.im mo deus qui charitas eſt ⁊ gratia.per ſuꝑ/ habundanteʒ ⁊ ſingularẽ plenitudinẽ erat cum illo. Et ibant inquit parentes eius ꝑ omes annos in iheruſalẽ in die ſolenni pa ſche.Etcum factus eſſetiheſus annoꝛum duodecim aſcendentiba illis iheroſolimã. dum inde redirent. remanſit ibi puer ihus ⁊ non cognouerunt parentes eius.Exiſti/ mantes aũt illũ in comitatu eſſe.quia eos tanq; eis humiliter obediens ⁊ ſubditꝰ ſeqͥ conſueuerat.venerunt iter diei.⁊ require/ bant eum inter cognatos ⁊ notos.Et non inuenientes regreſſi ſunt in iheruſalẽ Ubi poſt triduũ inuenerũt illũ in medio docto rum audientẽ illos ⁊ interroganteʒ.Quid mirũ ſi puer ihus vt doctoꝛ ſapiẽtie.in me/ dio vocta ſeceet qui iam ſapientia ple nus erat. Stupebãt tamẽ om̃es qui cũ au diebant. ſuper pꝛudentia ⁊ reſponſis eius. Et videntes admirati ſunt Et dixit mater eius ad illũ.Fili quid feciſti nobis ſic. Ec ce pater tuus ⁊ ego dolentes querebamus te. Ubi dei mater ſe ſubditã eſſe ioſeph. hu militer inſinuauit.dũ eum honoꝛãdo pa/ treʒ xpᷣi nominauit.eũq; nominãdo ſibi re uerenter pꝛetulit. Ecce inqͥt pater tuus et ego Eui reſpondens ihus.non eã ſolũ.ſed etiã ioſeph alloquitur dicens HNeſciebatis quia in hijs que patrꝭ mei ſunt opoꝛtet me eſſe.Cuius patris. Non vtiq; patris terre ni. ſed eius cui dicitur. Pater noſter qͥ es ĩ celis. Cuius xpᷣus filius erat non pertem poꝛalẽ creationẽ.ſicut homĩes ſinguli Nec ſoluʒ per ſpecialem adoptionẽ.ſicut homi nes ſancti.ſed per eternalẽ generationẽ.q̃/ liter nulli alij.ſed ſolus xpᷣus ſingulariter dicitur filius dei.de quo ait.Neſcitis quia in hijs que patris meiſunt opoꝛtet meeſſe. Non vtiq; patris mei ioſeph.qui nõ eſt pa ter meus verus ſed putatiuus.ſed in hijs qᷓ ſunt dei patris.qui eſt ſolus ⁊ verus pater meus. O altum myſterium. ⁊ nondũ tunc plene hominibo explicatũ. Ideo ſequitur. Et ipᷣi non intellexerunt verbũ.qð locutꝰ eſt ad illos.Quod verbũ. Illud ſane qð iã pᷣmiſimus. In quo vt tetigimꝰxpᷣs diuine ſue generatõis.⁊ eterne emanatõis.⁊ ꝑ cõ/ ſequens ſancte trinitatis archanuz verbo ſuo licet obſcuro voluit innuere. Hoc tam̃ verbum ſicut? alia verba maria cõtempla batur ꝓfundius. Ideo ſubditur.qð ipᷣa cõ ſeruabat om̃ia verba hec ↄferens in coꝛde ſuo. Cõferebat ᷣba vocalia que dicta erãt de verbo eterno. Cõferebat verba que au dierat de ſuo ⁊ eterni patrꝭ filio.De hocer go tam excelſo.⁊ tam excelſi patris filio au diamus quid ſequit᷑. Et deſcẽdit inquit cũ illis et venitna ʒaret.et erat ſubditus eis. Quid eſt hoc Quiboerat ſubditus.deus⁊ dei filius. Utiq; ioſeph ⁊ marie parentib eius.⁊ pncipaliter ipſi ſancio ioſeph. Cui etiã maria tanq; vxoꝛ humilis ſubdebatur Ulere humiliter viro ſuo ſubdita ⁊ obedi/ ens fuit.que om̃ibus vxoꝛibaĩmo virgini/ bus exemplũ humilitatis pᷣbuit.queom̃es vtriuſq; ſtatus mulieres humilitate pꝛeceſ ſit. que deo humilitate magis q; viginita te aut alia virtute placuit.ipᷣa dicente ⁊ hu mi hun timt omn ſancil iſtun milit hom vo?! leſß, winie mͤſe ſne ps⸗ lener nicrn ſpd. N dieg per il din gui Or lir. ſtute llepe tE cture Nt E Ltide fapaſc feſuſt inen lnnn hon amm prute narn ada⸗ opel pacr bſean Pes An⸗ dolit nn eſhet ogne origi leoſe Mon upie au eins. er Ec Mmus noha 6ope⸗ lbi ist lüſed chans ape ſche ſoj nemn liſſe theni lii Uute vgin neche. öckne pusij t imne iu⸗ t pi me co/ do in np Hac cote ait nent hoccr lioan n nocs. dels? Cui datuf dbeci⸗/ fn⸗ oſnes nreee ginn eibe aunciri Joſeppy militer om̃ibo ꝓfitente. Quia reſpexit dũs humilitatẽ ancille ſue.ecce em̃ ex hoc bea/ tam me dicent om̃es generationes. Nõ ſo tum ergo maria. ſed etiã iheſus filius eius ſancto ioſeph humiliter ſubditur. O mira ⁊ ſtupenda nouitas.O nona ⁊ mirãda hu militas Subditur ſeruo dñs.humiliatur homĩ deus. ſubditur ⁊ humiliatſeruo par uo ⁊ humili magnus dñs ⁊ deus om̃ipo/ tens.nõ tamẽ in foꝛma dei.ſed in foꝛma ho minis pꝛo ſeruis ſuis vt apoſtolus ait foꝛ/ mã ſerui accipiens. Et merito iure nature xpᷣus ſcdᷣm hominẽ ipᷣi ioſeph ſubditur.a q̃ xpᷣus homo paſcitur.a quo ſibi humanevi te neceſſaria miniſtrantur. Sed vnde mi/ niſtrantur. Pꝛofecto de laboꝛe manuũ io/ ſeph. Credimus mariã ⁊ ioſeph paupereſ fuiſſe.nõ tamen legimus eos aliquãdo mẽæ dicaſſe. Ideo concludimus ſuã ⁊ xpᷣi pau/ perem vitã ꝓpꝛio laboꝛe manuũ ſuſtentaſſe vt illam patris ſui Dauid ꝓpheticã beatitu dinem mererent᷑.Laboꝛes manuũ tuaruʒ O mirandũ pꝛodigiuʒ. Exlaboꝛe ioſeph illi vita miniſtratur qui ſine laboꝛe mini/ ſtrat omnibus vitam. Exlaboꝛe Joſeph ille paſcitur qui ſua virtute eſurientes refi cit.Ex laboꝛe ioſeph ille terreno pane reti- citur.qui in celo ſine eſurie ſemper viuens ait. Ego ſum panis qui de celo deſcendit. Et ideo quia de celo deſcendit ideo in ter/⸗ ra paſcitur.⁊ a ſancto ioſeph terreno labo/ re ſuſtentatur. Sed quo laboꝛe. Hoc ſane in euangelio expꝛeſſe nõ legitur.ſed ex hoc innuitur quia mattheꝰrecitat ꝙ cũ veniſſʒ ih̊s in patriã ⁊ doceret in ſynagogis iudei admirantes dicebant. UVñ huic ſapiẽtia et vᷣtutes. Nõne h̊ eſt fabꝛi filiꝰ. Uel vt lucas narrat. Nõne hic eſt faber ⁊ filimarie. Ex q̊ dat᷑ intelligi ioſeph fabꝛũ fuiſſe. ⁊ fabꝛili ⁊ patrẽ ſuũ putatiuũ eſtimaſſe. Uñ ⁊ ꝓpter H̊ᷣ ſcandaliʒabant᷑ in eo. JIhus aũt dixit ei. Nõ eſt ꝓpheta ſine honoꝛe.niſi ĩ patria ſua. Et nõ fecit ibi virtutes multas ꝓpter incre dulitatẽ eoꝝ. O ꝑuerſa iudeoꝝ icredulitaſ O magna increduloꝝcecitas Quẽ verbis ⁊ factis.quẽ virtutib ⁊ miraculis xpᷣm eẽ cognoſcũt.ob generis noticiãꝛ parentalis oꝛiginis pauꝑtatẽ ↄtempnũt.Et eũ vocã/ tes fabꝛũ ⁊ fabꝛi filiũ.ſuperbe deſpiciunt. Non tamen abſq; myſterio xpᷣs faber ⁊ fa⸗ bꝛi filius dici voluit.⁊ hoc ab euangeliſis recitari. Nõ ytiq; illius fabꝛi quẽ putabãt uli. ſed dei fabꝛicatoꝛis omniũ.cuiꝰ diuine pꝛopagationis ſpirituale oꝛiginẽ carnaleſ iudei ignoꝛabant. Ideo humane genera/ tionis carnalẽ pꝛoſapiã ſolum cogitantes. nec tamẽ ſatis ⁊ vt dignũ erat conſideran/ tes xpᷣm ignobilẽ reputabant. Non ſic aũt nos. ſed in xpo dinine ⁊ humane oꝛiginis nobilitatẽ cognoſcentes.⁊ in eo parentes eius ⁊ eũ in ſuis parentibd veneramur. H D xpᷣi ergo venerationẽ ⁊ ſacra⸗ tiſtime virginis matris eiꝰ ſimul G)lanctiſſimi ioſeph. qui eius vt peꝛemiſimus fuit ĩ hac moꝛtali vi iigg multiplici familiaritate? fami liari ſocietateꝰiunctus.⁊ nunc in vita eter na eſt eis mirabili iocunditate ⁊ iocũda fe licitate 2 ſocius. Nos pꝛedicta laudũ ho/ noꝛũq; pconia.eoꝛũ adiuti meritis pſecu/ ti ſumus. ⁊? ex hijs que de eo ſparſim in enã erent. — al gelijs ſcripta ſũt pᷣnotatos duodeci hono quia mãducabis.beatus es ⁊ benetibi erit rum titulos collegimꝰ.ex qb ſancx? iſte q̃ſi coꝛona ſtellarũ duodeci ſeu totidẽ pᷣcioſo/ rum lapidũ honoꝛatus fulget in terris. ⁊ ĩ celis rutilat coꝛonat. Un quia ſcriptũ eſt hoc honoꝛe dignus eſt quẽ rexvoluerit ho noꝛare. Dignũ arbitramur eũ ab homĩby valde honoꝛandũ.⁊ magna veneratõe ve/ nerandaq; celebꝛitate ac celebꝛi feſtiuitate colendũ.quẽ rex regũ tot honoꝝ inſignijs voluit extollere. Sʒ cur iſte ſanct? tantum meruit honoꝛari. Sane qꝛ multuʒ voluit humiliari. Sic em̃ in eo impletũ eſt illud qð xpᷣs ait.Qui ſe humiliat exaltabit᷑. Etil lud quod mater eius maria cecinit. Depo ſuit potentes de ſede.⁊ exaltauit humiles. NHoc nãq; beata illa virgo nõ ſolũ de ſeipᷣa ſʒ etiã de beato ſponſo ſuo ſpecialiter dixiſ oſep! t f. ſe credẽda eſt. quẽ deus cũ ea licet nõ eque oꝑe laboꝛaſſe.ac iõ iudeos xpᷣm fabꝛũ ſicut ſingulariter.tamẽ valde ſublimiter exalta/ uit. Vnde ſecũ illud canticũ merito decã/ tare po cuit. Magnificat anima mea dñm Et cxultauit ſpũs meꝰ in deo ſalutari meo Quia reſpexit humilitatẽ ancille ſue.ſʒ eti am ſerui ſui.ecce em̃ ex hoc beatã me dicẽt om̃es generationes Quia fecit mihi domi nus magna.Quomõ magna Quia inquit me miritfice magnificanit ⁊ magnifice aug mẽtauit Et iõ nomẽ ioſeph ĩterpᷣtat᷑ augm tũ.qꝛ ipe puꝰ ⁊ hũilis de mañꝛ ſublimido mo dauid.de ꝑuo magn de hũili ſublimis 0 4 Cractatus de.xij.ponoꝛbus ſancti ioſepyb fieri meruit. Et per bumilitateʒ queeſt vir omnia ſecula ſeculoꝛum. Amen· tutum omnium fundamentum. augmen/ tum gratie ⁊ gloꝛie conſequi dignus fuit. Erxplicit tractatus Petri epiſcopi O magna ſancte huũilitatis merita. O ma/ Eameracenſis. de duodecim ho/ gna diuine largitatis munera. O ; vere noꝛibus ſancti Joſephpp. dicere potuit ſanctus ioſeph Quia fecit mi Deo gratias. . cr hi dominꝰ magna. Sed quare fecit. Quia ͦUMVMẽ is inquit potens eſt ⁊ ſanctum nomen einuns. òLUWMWU õä Ac ſi diceret. Non ex me.ſed ex ſe fecit. nõö M no ex mea ſed ex ſna poteſtate. Non er mea ſed “ — 1Cn ex ſua pietate hec magnalia fecit. Nec aliũ èM de fecit.niſi quia potuit ⁊ voluit. Potuit ſũ SJ i ma poteſtate. quia inquit potens eſt. Et iG J ſingulariter potens.quia ſolus omipotẽs. dan Voluit ſumma pietate.quia ſanctum no/ g⸗ men eius. Cuius eius. Illius de quo dici aa tur. Uocatum eſt nomen eius iheſus. Et l quia iheſus ideo pius. Sola enim ⁊ ſum/ d ma pietate fieri voluit nobis iheſus. O igi tur ſanctum nomen eius.quia inter pluri/ . ma ſancta dei nomina. vere ſpecialiter ſan m ctum eſt nomen iheſus. Nomen in ſe ſan/ M ctum. ⁊? in nobis ſanctificatum. Nomen död 9 — . quo dicere poſſumus ſanctificetur noemn 7 U tunm. Homen de quo ipſemet ait. Quid/ M quid petieritis patrem in nomine meo fiet “ =ðèð vobis. Ouia ergo in te ⁊ per teo potentiſiiu me⁊ pijſſime ibeſu. fecit dominus magna ſancto ſuo ioſeph. ideo te magnificarede- cet.⁊ ad laudem tui nominis hunc tracta/, 1 tum in huius oꝛationis verba finier. di Oꝛatio. OPmine iheſu chꝛiſte eternaliter d deus de deo. ⁊ ineffabili humili tate tempoꝛaliter homo factus dDdee virgine qui ſanctum ioſeph beate Marie matri tue.virginem virgini deſponſari. ⁊ humilem humili ſociari vo/ luiſti. ⁊ eum de paruo magnum. de humi/ li excelſuʒ multis virtutibus ⁊ magnis ho noꝛibus augmentatum mirabiliter ſubli/⸗ maſti. Da nobis queſumus eius exemplo meritis ⁊ pꝛecibus cum coꝛdis ⁊ coꝛpoꝛis mundicia veraʒ humilitatis virtutem.no biſq; in humilitate fundatis. da fidei ſpeiꝛ charitatis.omniumq; virtutum augmen/ tum.vt per virtuoſa merita.gloꝛioſa ſecuzʒ pꝛemia conſequi valeamus. Qui cum p.o/ tre ⁊ ſpirituſancto viuis ⁊ regnas de Per ſopi nbo oꝛdine pceſſurus. Pwlosus KEFractatus de anima Incipit pꝛologus. Eterũ tradit auctoꝛitas.diuinũ eſſe illud apollinis oꝛaculũ. Noſcete/ ipᷣm. Nimis ergo errat qͥ ſeipᷣm ignoꝛana.alia noſcere deſiderat. Nõ pt vV aũt homo noſcere ſeipᷣm.ſi ignoꝛet id qð in eo eſt diuiniſſimũ.̊ eſt aiaʒ ſuam. reʒ in eo deo ſimillimã. Quapꝛopter de aĩa ⁊ bijs q̃ ſunt in ea tra ctatũ hunc bꝛeuẽ.nõ ad ꝓuectoꝝ eruditionẽ.ſʒ ad meijpᷣius inſtructõez ex pbabilioꝛiba ſapientũ ſentẽtijs cũ dei auxilio ↄpilabo.a cõioꝛiba ad ſpecialioꝛa hoc Explicit pꝛologus. Sequũtcapitula eiuſdẽ tractatus de ania ↄpilatus a reuerẽdiſſimo dño dño Pe tro de aillyaco ſacre theologie doctoꝛe.qndã ccaellario pariſieñ.poſtea Anicieñ.epo ⁊ Cameraceñ.deinde ſctẽ romane ecckłie.tit.ſctĩ griſogonipᷣſ bytero Cardinali. HW . teun arahn ulũ erit de anime diffinitõe ⁊ ediuiſione in vegetatiuã ſenſitiuax ⁊ intellectiuã. Secundũ deaia vegetatiua ⁊ er potetijs. Tertiũ de ania ſenſitiua quantũ ad eius potẽtias defoꝛis apꝛehenſiuas. Quartũ de ea quantũ ad eiꝰ potẽ/⸗ tiag ab intus apꝛehenſiuas. Quintũ de ea quantũ ad eiꝰpotentias motiuas. extũ de aia intellectiua quantũ ad eius potentiã cognoſcitiuũ Septimũ de enquantũ ad eins potentiã volitiuũ. Octauũ de hüs que ſunt in anĩa.⁊ pmo de ſpe ciebus rerũ ſenſibiliũ in medio. Nonũ deſpeciebo reꝝ ſenſibiliũ in ſenſu vel oꝛgano Decimũ de ſpeciebo in ĩtellectu humano. Vlndecimũ deactib⸗ aĩe.⁊ pmo deacti bus cognoſcendi aĩe ſenſitiue. Duodecimũ de actibꝰ cognoſcẽdi anĩe intellectiue. iũdecimũ de actiba apetẽdi potetie volinue. Quartũdecimũ de paſſionib anie.̊ eſt deactibo apetẽdi potentie ſenſitiue. Quintũdecimũ de habitibo anie tam potentie ſenſitiue qᷓ; intellectiue ac etiã volitiuue. —= Diuiſio anime quo ad ſua accidentia. Senſibilis eelliibi Intelligibillis Senſationes Cognitödes Intellectiones Accidẽtia aie Actꝰ èꝰẽð MB Volitdes Aumo:.odiũ Affectões H Appetitꝰↄeupiſ. ðᷣſidriũ fuga ’aſſiöes ðdlectatõ doloꝛ Avpetit iraſci. ſpes. ðᷣſpatio audacia timoꝛ Sẽſuale Pꝛactici Habit Intellectuales .— Affectõnales Speculatini 2 ſigur⸗ tnetinfeviutſoneanime quoadſnuei potẽtias. D Uegeratina Sb Intellectiua Beneratia Expulſiua 7 ites esat bime Semſitina Lognitina Attractiuag M S Rerentina. Hurritina Aungthtatia Digeſtina viſiuag YU auugitiua Exterius olkfactiua “ Snaſonnn .. tactiua. . üümaginatia Interius eſtimatina memoꝛatia Eiccntinn Vitalis agnimalis 2 ntellecsus agens Intellectus poſſibilis 3— ntellectus ſpeculatiuus Intellectus pꝛacticus – 2 Affectiua que dicitur voluntas Volitiua Imperatiua q dicitur libertas iraſcibilis naturalis ſotits mipos fantel tio ni ccont Difiniti nütul⸗ meche Diati orint diſfin ſndic⸗ chiue l : hepꝛo Iceo clgron etqno cppiene ſntelea ggene ſerrem cumſ nenit ſnop lbbeta quoc purg⸗ eraet getus⸗ unrop mino⸗ kendi genst tolisd ſuntoe Pbiic, pr ingun aae cun e a tie⸗ in unmns ens exactu ⁊ potentia. Eractatus veanima Sequitur pꝛedictus tractatus de aia . CLCLapitulum pꝛimũ. Peiꝛima ꝑs. Anime diffinitio. Wioitatez ani me vmbꝛatice ſompniantes 4 phi. de ea diuerſa et aduerſa ſenſerũt.que om̃ia diſſerere longum eſſet. Sʒz quia Ari/ ſtotiles inter eos obtinens pncipatum ani mã ꝓbabilius diffiniuit dicẽs. ꝙ ipᷣa ẽ ſub ſtantialis coꝛpoꝛis phiſici oꝛganici.habẽ/ tis vitã in potẽtia. Ideo huius diffinitõis explanationẽ pſequamur. Eſt igithec diffinitio nõ ſimpliciter quiditatiua.quo/ niã talẽ dare nõ ad phiſicum ꝑtinet.ſed ad methaphiſicũ cuius eſt ↄſiderare rõnes qͥ ditatiuas reꝝ.quas phiſicus conſideratĩ oꝛdine ad motus ⁊ operatões eaꝝ. Sed ẽ diffinitio naturalis explicite ⁊ ↄuertibilit᷑ indicans nõ ſolum quid eſt anima.ſed etiã cuius eſt. quoniã coꝛpoꝛis phiſici oꝛgani⸗ ci.Pꝛopter quid eſt quia pꝛopter vitam.ſi ue pꝛopter vitalẽ operationẽ exercendam. Ideo Ariſtotiles pꝛedictã diffinitionẽ de clarans per aliaʒ notioꝛẽ dicens ꝙanima eſt quo viuimus.id eſt quo aliquid viuit. capiendo viuere vt ſe extendit ad omnem operationẽ vitalẽ ſiue ſit nutritio.ſenſatio. intellectio.ſiue alia vitalis motio.Anima/⸗ ta em̃ ab inanimatis nõ apparent aliter dit ferre.niſi exercendo aliquod opus vite. Eſt qũt pꝛima diffinitio conuertibilis cum ſuo diffinito.quoniã om̃i anime con/ nenit vt patet inductiue⁊ nulli alteri.qnin ĩmo per partes diffinitionis anima a quo libet alio concluditur differre. Per hoc eĩ quod dicit᷑ actus differt a materia pᷣma q̃ ẽ pura potẽtia.⁊ a compoſito quod reſultat Per hoc quod dicit᷑ actus pꝛimus differt ab actib ſecundis.qͥ ſunt operationes vitales. O mnis em̃ foꝛ/ ma in oꝛdine ad operationẽ ab ea pꝛocedẽ/ tem dicitur actus pmus. ⁊ talis operatio actus ſecũdus.Per hoc quod dicit᷑ ſubſtã tialis differta ſcientia.⁊ alijs habitibo qui ſunt accidentia. Per h̊ ꝙ dicitur coꝛpis phiſici.explicatur cauſa materialis anime Coꝛpus em̃ non in quantũ artificiale.ſed in quantũ phiſicum.id eſt naturale ẽ ſubie ctum anime. Per hoc ꝙ dicitur oꝛgani/ ci.anima differt a foꝛmis coꝛpoꝛũ ſimplici um vel elementoꝝ vel homogenioꝝ. quoę rum nullum eſt oꝛganicũ. id eſt inſtrumen tale ſiue inſtrumentũ partiale alicuius to tius coꝛ tur vitam habentis in potẽtia. intelligitur ꝙ anima eſt actus coꝛpoꝛis vitam ha ben / 7 tis ⁊ eſt in potenti ſubſtantialis coꝛpoꝛis viuentis. potens in eo vitales operationes exercere. Ethec » eſt clara completa diffinitio anime. Anima vero diuiditur in vegetatiuam,. ſenſitiuam. ? ratioualem.ſeu intellectiuaʒ. Que diuiſio ex ipᷣis actib ſiue operationi/ bus concluditur. Licet em̃ quelibet res a qualibet alia. ſeipᷣa foꝛmaliter ⁊ intrinſece diſtinguatur. tamen ſcm Ariſtotilẽ potẽ tie diſtinguuntur per actus.ᷣ id eſt per actꝰ cognoſcuntur ⁊ concluduntur diſtingui. „ Quia ergo experimur in diſtinctis up poſitis actũ anime triplicem in generè. ſci licet vegetare.ſentire.ratiocinari. Igeo ex hoc concludimus tripliceʒ eſſe ammã. ſei licet vegetatiuam vt in plantis.ſenſitiuam in bꝛutis. rationalem in hominibus. Qnidam vero dicunt has animas ſuis vniri coꝛpoꝛibo diuerſimode ſcdᷣm diuer/ ſas lucis eſſentias. ? eſt vna lux celi ſide/ reique diſponit ad ſuſceptioneʒ anime ve getatiue Alia eſt luxceli criſtallini.que diſ ponit ad ſuſceptionem ſenſitiue. Et alia ẽ lux celi empirei. que diſponit ad ſuſceptio nem intellectiue. Hoc autem magis vide/ tur voluntarie dictum.qᷓ; ratione pꝛobatũ ideo tranſeundum eſt velut ſuperſtitioſuʒ OQuintaꝗ pars. Triplicis queſtionis ſo lutio. Ded circa pꝛedictam anime di uiſionem.triplex occurrit queſtio. Pꝛima eſt ytrum in eodem ſuppoſito anima vege⸗ tatiua.ſenſitiua ⁊ intellectiua ſitualiter diſj tinguantur. Secunda dato.ꝙ non. vtruz tamen realiter diſtinguantur. Tertia licet eſſent realiter idem. vtrum ipᷣa qanima a ſu is potẽtijs diſtiguant᷑.De hijs em̃ ẽ int᷑ do ctos altricatio s nõ eſt h̊ niſi ſub bꝛeuita te tractäda. &E poꝛis oꝛganici. Per hoc ꝙ dici a ſcilicet ad operationes vitales. vel eſt actus quo coꝛpus habeng eam dicitur actu viuens ⁊ qua circumſcri pta non eſſet viuens niſi in potentia. Et ꝑ hoc quocunq; pꝛedictoꝛum modoꝛum in telligatur differt anima a foꝛma oui vel ſe minis Exquibus talem poſſumus anime diffinitionem colligere. Anima eſt foꝛma olutio bme qᷓſtionis. R ₰ 0 – * CTractatus De pꝛima igitur qſtione dixerũt dã fu iſſeopimonẽ platonis ꝙ ille erant diuerſe anime ? in diuerſis oꝛganis ſituate.ſcʒ ſen ſitiua in cerebꝛo.nutritiua in epate.appeti/ tiua in coꝛde.vegetatiua in mẽbꝛis genera tiuis. Sʒz ariſtotiles cõtra hanc opinio nem pꝓpbat qꝙ in eodẽ ſuwoſito aĩa vegetati ua ⁊ lenſitiua nõ ſunt ſic ſi itualiter diſticte. ſz per totũ coꝛpus aĩalis eſt ſimul vegeta/ tiua ⁊ ſenſitiua. Nam ſicut in plantis licet potentia ſumendi alimentũᷣ ſit in radicibo. 7 potẽtia generãdi folia floꝛes? fructus eſt in ramis. t ſi abſcindant᷑ ramia radicib. ⁊ radices pullulãt nouos ramos ferentes folia.floꝛes. ⁊ fructus.⁊ rami abſciſi ſi re/ plantent᷑ reſumũt radices. qð nõ eſſet niſi vtraq; dictaꝝ potẽtiaꝝ ſcʒ potẽtia ſumen/ di alimentũ.⁊ potẽtia generãdi eẽt tam in radicib qᷓ; in ramis Dic ꝓpoꝛtionaliter eſt de multis aĩalibo imꝑfectis.quaꝝ ꝑtes ab/ ſciſe viuũt ⁊ ſentiunt. Nec h̊ min cõceden/⸗ dum eſt de aĩalib pfectis. que diuiſa viue/ re nõ poſſunt.quia ad ſui ꝑtinẽtiã perfecti/ oꝛem oꝛganiʒatõʒ reqͥrunt. Sic em̃ equuſ 2 nutrit᷑ ⁊ auget᷑ ⁊ ſentit ⁊ in capite ⁊ in pe/ de. quare in qlibet eꝰꝑte eſt ſimul vegetati na ⁊ ſenſitiua.nec hec ab illa ẽ ſitualiter ſe⸗ parata. Solutio ſecũde queſtionis. De ſecunda q̃ſtione fuerũt opiniones diuerſe.⁊ dixerũt quidã nõ ſolũ animã ve/ getatiuã ⁊ ſenſitiuã in eodẽſt uppoſito differ re.ſ tot eẽ foꝛmas ſubſtãtiales in eodeʒ.qᷣt ſibi coꝛreſpondẽt pᷣdicata quiditatiua eẽn tialiter ſuboꝛdĩata. Uerbigratia. In equo eſt pᷣma foꝛma q̃ eſt ſubſtãtia. alia q eſt coꝛ⸗ pus.alia ꝗᷓ eſt viuẽs.alia q̃ eſt animal. alia ſpecifica qᷓ eſt equus.⁊ ſicut materia pᷣmaẽ pura potẽtia ad pᷣmã foꝛmã.ſic illa eſt pmꝰ actmaterie ⁊ eſt potẽtia lis ad aliã foꝛmaʒ ſola aũt vltima eſt ſimpliciter actualis. Ticet aũt hanc opinionẽ repꝛobare ge neraliter ꝑtineat a methaphiſicũ.tũ quan tum ſufficit ad ꝓpoſitũ.videt᷑ ꝙ talis diffe/ rẽtia ſiue diſtinctio ſit oĩno ſuperflua.quia nunq pluralitas eſt ponẽda ſine neceſſita te.id eſt ſine experiẽtia. ratione. vel auctoꝛi tate cogente.ſz nullũ iſtoꝝ triũ cogit talem pluralitatẽ foꝛmaꝝ ponere. vt patet indu/ ctiue. Ideo ꝓbabilius dixerunt quidã ani mã vegetatiuã⁊ ſenſitiuã in eodẽ ſuppoſito eẽ realiter idem. Aicet vt Ari ſtotiles dicit differant ſcðʒ rationẽ.id eſt alia rõne intel ligimus eãdẽ animã eſſe vegetatiuã.⁊ alia rone ſenſitiuũ Et idẽ videt᷑ eſſe dicendũ de aĩa intellectiua in hoĩe.ſequẽdo rõnem naturalẽ.q;uis de h̊ͥ nõ habeamꝰclarã ari/ ſtotilis determinatõzʒ. Nec obſtat ꝙ in ho/ mine ipᷣa aĩia ſcõᷣʒ illas potẽtias ſucceſſiue manitfeſtat ꝓpter quod dicit᷑ ꝙ embꝛio pꝛi/ mo viuit vita plante. id ẽ vegetatiua. poſt/ ea vita animalis.id eſt ſenſitiua.poſtea vi/ ta homĩs.id eſt intellectiua. Nã qꝛ natura ſucceſſiue operat᷑ virtꝰ naturalis foꝛmati/ ua pꝛius rõnabiliter diſponit ad vitã q; ad ſenſum.⁊ pus ad ſenſum q; ad rationẽ. Sʒ ſcðʒ fidei veritatẽ ſpecialis difficul tas eſt de aĩa intellectiua.vtrũ ipᷣa in hoĩe fſit eadẽ cũ vegetatiua ⁊ ſenſitiua.qꝛ ſcõʒ fi dem ipᷣaẽ indiuiſi ibilis. ingenerabilis. in coꝛruptibilis. Ipᷣa aũt vegetatiua ⁊ ſ. enſi⸗ tiua in hoĩbo ⁊ in bꝛutis videt᷑ eẽ eiuſdẽ ra tionis. ? ꝑ ↄſequens extenſa generabilis ⁊ coꝛruptibilis. Sʒ ⁊ ipᷣa ſenſatio hoĩs cuʒ ſit quedã qualitas extenſa non videt᷑ poſſe e in ſubiecto indiuiſibili Ipᷣius quoq; aĩe ſenſitiue ⁊ aĩe intellectiue in hoĩe iudicia et appetitus ſepe ſunt ↄtrarij. dicẽte Ariſtoti le. ꝙ ſenſualitas ſepe aduerſat᷑ ⁊ obuiat ra/ ° tioni. Eontraria aũt nõ poſſunt ſimul eſſe in eodẽ ſubiecto.nec in eadẽ aĩa indiuiſibi „ li. Ideo ꝓpter iſta pncipaliter dam dixe/ runt ꝙ nõ eſt in hoĩe eadẽ aĩa ſe enſitiua i/ tellectiua. Sʒ cũ h ſit pbleuma neutrũ cu ius vtraq; ꝑs eſt pbabilis. Cui placet tene re oppoſitũ.poteſt dicere ꝙ aĩa ſ. enſitiua ho minis eſt indiuiſibilis. nec ipᷣa eſt eiuſdẽ ra tionis in hoĩb ⁊ in bꝛutis. Et ſe ubiectũ ſenſatõis ac iudicij ſiue appetitus ſenſitiui nõ eſt ipᷣa ſola ania indiuiſibilis ſʒ totũ cõ/ poſitũ quod eſt diuiſ⸗ ibile Subiectũ vero intellectionis ac iudicijſi iue appetir intelle ctiui.eſt ipᷣa ſola aĩa indiuiſibilis.quare nõ erunt ↄtraria in eodẽ ſubiecto adequato. De bijs aũt ꝓ nunc bꝛeuit tranſeo. So lutio tertie queſtionis. De tertia q̃ſtiõöe omiſſa opinionũ varietate.dicendũ eſt.q; aĩa eſt potẽtia. qꝛ eſt pncipiũ actiuum ſiue paſſiuũ ſue opatõis.ipᷣius aũt anie multi⸗/ plex eſt potẽtia.vna pᷣncipa lis. alia inſtru/ mẽtalis. Pꝛima eſt eſſentialis. ſecũda acti ualis. Loquẽdo igit de potẽtia pᷣncipali⁊ eſſentiali.aĩa eſt vnica potẽtia.nec eſt verũ de virtute ſermonuz ꝙ in hoĩe ſint plures potentie.ſed ad iſtũ ſenſuʒ dicit᷑ g animaẽ pot Eln⸗ fonn rege guen lali⸗ ſitb Enn ne⸗ cii⸗ igen ſine ner ſeci to ſßts par⸗ huer ſoten in Uin tgtit lert tbe tfie ge ſot 3gli Ncendi rönem miar,, ginbo⸗ eceſine dho⸗ wob, Nan/ humm oman, ticzal e⸗ dffiot ſheie chii Nsain iſet tinſcden cnbis: hois a; lckſe gnogzoie idener eGiton brürn/ nulche ubi ndie⸗ ati⸗ ma catene tuado euſcen bicei ſſein zicd ivo nuhntle gno⸗ Go Hieſt,4 umnſue emole⸗ günſtm, icnaet cighl t tplorg ginae lntnlS gäſtüde ipis per oꝛdinẽ eſt videndũ. de anima potens exercere plures oꝑationes.? ſcoᷣm illas ſupponũt ꝓ ea plura nomia. diuerſaꝝ rõnuʒ ſignificantia potẽtiã anĩe.ſicut ſunt vegetatiuũ.ſenſitiuũ.intellectiuũn. Lo/ quendo vero de potẽtia inſtrumẽtaliꝛ acti uali.aniĩa a ſuis potentijs diſtinguit᷑⁊ ſunt ipius plures potẽtie.qꝛ licet ania ſit poten tiq pᷣncipaliter actiua ſuaꝝ operationũ vi/ taliũ.tamẽ ad ipᷣas exercẽdas indiget calo re naturaliſpiritiba ⁊ multis alijs diſpoſiti onibo.Et alijs indiget ad nutriendũ. alijs ad ſentiendũ.alijs ad mouendũ ſcᷣm locũ ⁊ iſte ſunt potẽtie vegetatiue ſenſitiue ⁊ mo tiue inſtrumẽtales.ab ipᷣa anĩa.⁊ ab inuicẽ differẽtes. IJdeoↄcedendũ eſt ꝙ anĩia in pe deeſt eque potẽtia viſiua ſicut in oculo.lo quendo de potẽtia pncipali.tñ ipᷣa in pede nõ eſt potẽtia ꝓpinqua ad videndũ qꝛ ani/ ma ſine diſpoſitõibo requiſitis ad ſuã oꝑa/ tionẽ nõ dicit᷑ potentiaꝓpinqua.ſed remo/ ta. Eth de aĩa ⁊ eiꝰpotẽtijs in generali ſuf „ 5 Peima pars de potẽtia vegetatiua gene Unnci ſpecialitractandũ ẽ de po/ n tentijs anie.⁊ pᷣmo de anĩa vege/ tatiua quia cõmunioꝛ eſt. Poteſt aũt h̊ potentia ſcdᷣm Ariſtotilẽ diffiniri ꝙ eſt virtus potens ↄuertere alimẽtũ in coꝛ/ pus animatũ ĩ quo eſt ad ſalutẽ ipᷣius.⁊ ex eo ipᷣm augere ad ↄplemẽtũ quatitati eiꝰ ⁊ generare coꝛpꝰanimatũ ſue ſpeciei.lnð patet ꝙ aĩa vegetatiua tres habet potẽtias ſiue vires ſcʒ nutritiuã augmẽtatiuã ⁊ ge/ neratiuã. Pꝛuna ẽ ad ↄſeruatõʒ indiuidui ſecũda ad ꝑfectõʒ ſubiecti.tertia adↄtinua tionẽ ſpeciei.Et habet qͥlibet ꝓpꝛiã oꝑatõʒ ⁊ ꝓpꝛiũ obiectũ exquibo cognoſcitur.iõ de pars de nutritione. MNutritio ergo que eſt oꝑatio potentie nutritiue eſt ↄuerſio nutrimẽti ſcdðᷣm ꝙeſt potentia coꝛpus anĩatũ in ipᷣm coꝛpꝰ actu animatũ ꝓpter ſalutẽ ipᷣiꝰ. Ad nutritõʒ aũt tria reqͥrunt᷑ vnũ eſt alens.⁊ ̊ͥ eſt aia vege tatiua.ſecũdũ eſt alitũ.⁊ G̊ eſt coꝛpꝰaĩatum tertiũ eſt q̊ alit᷑.⁊ h̊ eſt duplex Unũ paſſue ⁊ Bᷓ eſt alimentũ quod ẽ obiectũ potẽtie nu tritiue.alið actiue.⁊ h̊ eſt pncipalit᷑ ipa aĩia inſtrumẽtalit᷑ tñ eſt q̃litatiua diſpoſitio ad digeſtionẽ reqͥ ſita. Alimẽtũ em̃ ſcõm Ari/ ſtotilẽ dʒ eẽ qdãmodo ↄtrariũ alito. ⁊ qdã Secũda — modo ſimile ſcʒ a pncipio ↄtrariũ.: in ſine ſimile. Quia h eſtoditio agentis.ſcʒ aſſimi lare ſibi paſſum pꝛiusↄtrariũ.Debet autẽ alimẽtũ ꝑ alteratõʒ ↄuerti in alitũ ⁊ eiaſſi/ milarianq; nutriat ipᷣm. io ad hãc actionẽ neceſſaria eſt aĩe młtiplexqlitatiua diſpo/ ſitio tanq; inſtrumẽtũ. Vropter. B̊ ergo ipi potetie nutritiue dicunt᷑ deſeruire q̃tu oꝛ v̈tutes.ſeʒ attractiua q̃ aſſumit de alimẽ to illud qð eſt neceſſariũ.retẽtiua q̃ retinet alimentũ donec debite alteratõis recipiat ↄplementũ.digeſtiua q̃ alterat ⁊ ſeꝑat puxꝝ ab ĩpuro.⁊ expulſina q̃ expellit ſuꝑſuum a neceſſario nutrimẽto. Sic igit᷑ fit cõpleta nutritio. Tertia ꝑs de augmetatione. Augmẽtatio aũt q̃ ẽ oꝑatio potetie au gmẽtatiue.eſt ↄuerſio alimeti ſcõm ꝙ ẽ po tentia quantũ coꝛpus aĩatũ in ipᷣm coꝛpuſ actu aĩatũ ꝓpter ↄplemẽtũ ipᷣius. Vñ patz ꝙ idẽ eſt obiectũ potẽtie nutritiue ⁊ poten/ tie augmẽtatiue.ſcʒ alimẽtũ.Ex eodẽ eniʒ alimẽto nutrimur ⁊ augemur. Sed tñ nu tritio ⁊ augmẽtatio differũt.nã licet ſint ex eodẽ alimẽto.tñ ipᷣm nutrit ſcdðᷣm ꝙ eſt ſub ſtãtia.⁊ augmẽetat ſcðʒ ꝙ eſt quãtũ.iõ non ſcõᷣm eandẽ rõnẽ eſt vtriuſq; obiectum. NQDuarta pars de generate. Beneratio vᷣo que ẽ opꝑatio potẽtie viuẽ tis generatiue Svuerſio alimetiqð eſtſemẽę in coꝛpꝰaĩatuzʒ nouũ ſimile illi a q̃ ſems eſt deciſum ꝓpter ↄſeruatõʒ ſpeciei ipᷣiꝰ. Exeo △ dem & alimẽto nõ totalit ſʒ ꝑtialit᷑ fir nutri tio. augmẽtatio ⁊ generatio.nõ tñ genera/ tio eiꝰ qui nutrit᷑ vel auget᷑ ſʒ alteriꝰ. Exſu/ pfluo em̃ alimẽti fit generatio.nõ qͥdẽ ex ſu perfſuo in q̃li.ſʒ in quato.Et dicit Ariſto/ tiles ꝙ generare ſibi ſimile eſt naturaliſſi mũ opus nature.nõ qꝛ ſit ꝑfectiſſimũ ſim/ pliciter.ſʒ ſcᷣm qͥd ſcʒ int᷑ oꝑatões poten/ tie vegetatiue.vlł qꝛ natura vniuerſał ma/ gis intẽditↄtinuatõʒ ſpeci huivel ill indiuidui.Ad h̊ etiã ; coꝛpus aĩatuʒ ſit ſui ſitis generatiuũ opoꝛtetſcõᷣm Ariſtotilẽ ꝙ ſit ꝑfectũ nõ oꝛbatũ ⁊ nõ hñs ſpontaneã generationẽ. Pꝛimo ꝙ ſit pfe⸗ ctum tã in qlitate q; in qntitate. Secundo ꝙ nõ ſit oꝛbatũ id eſt ꝙ nõ ſit diminutũ in mẽbꝛis genitalib Rertio ꝙ nõ habeat ſpõᷣ taneã generationẽ.id ẽ ꝙ nõ generet᷑ ꝑ pu/⸗ trefactionẽ.ſicut muſca vel vermis qð em̃ pꝑ putrefactionẽ ſine ſemie generatomunit ex ſemine nõ generat ſibi ſimile.qꝛ aliter pᷣt bP ei q; ↄſeruatõe,ʒ Cractatus otinuari in ſpecie.nec tamẽ opoꝛtet hᷣ ĩ oĩb bmõi ven es. Quinta ps de vegetãtib⸗ ⁊ plãtꝭ Ult ãt mãifeſtioꝛa fiatq̃ de aia vege tatiua? eiꝰpotẽtijs pᷣmiſſa ſunt h̊ devegetã tib ⁊ plantis aliqᷓ ſunt dicẽda. Planta aũt generale nomẽ eſt. Etſcom Ariſtotilẽ pläã tarũ qᷓdaz ſunt arboꝛes ꝗᷓ habẽt ex ſua radi ce ſtipitẽ vnicũ ex ̊ multi rami naſcuntur Alie medie int arboꝛes ⁊ herbas vt fruti/ ces ſine ſtipite bñtes ex radicibo ramos. A lie herbe que nõ hñt ſtipitẽ ex ſua radice ſʒ folia. Pꝛincipiũ aũt efficiẽs in generati/ one plantaꝝ⁊ eaꝝ vegetatõe eſt ſol ſiue ca⸗/ lo: ſolis Pꝛincipiũ aut materiale aqᷓ ſumi tur nutrimentũ eſt terra.non tñ terra pura ſz exqtuoꝛ elemẽtis ↄpoſita ſiue mixta.Ex qua quoddã ↄpoſitũ ſurgit qð eſt maxime terreũ.aquaticũ parũ.aereũ minꝰ.igneum minĩe. Per terrã coherẽs.ꝑ aquaʒ ⁊ aerem diffũdẽs.⁊ ꝑ ignẽ ſuꝑius ſurgẽs. Nõ tam̃ hmõi elemẽtoꝝ foꝛme ſiue eoꝝvᷣtutes ſunt in h̊ cauſe pncipales vt in ſcdᷣo de aĩa ↄtra empedoclẽ pbat Ariſtotiles Mocan tẽ generatõis plantaꝝ ſcdᷣm Ariſtotilez in libꝛo de plantis ẽ talis.Quoniã vᷣtute ca/ loꝛis aſcendũt vapoꝛes terrei? aquei ad ſu ꝑficiẽ terre.ad quã etiã deſcẽdit aer roꝛidꝰ roꝛificans locũ mixtiõis.in q̊ vir coꝛpoꝝ celeſtiũ infuſa ipᷣis mixtibilibo ↄmiſcet ea. ⁊ ex eis pꝓducit plantã. In plãtis aũt radix generat᷑ ex humoꝛe ſeminali.medulla vero exhumoꝛe cibali.Et ſcdᷣm Ariſtotilẽ ĩ plã ta dupler eſt digeſtio. pma in radice. ſecun da in medulla.a q̃ ad alias ꝑtes trãſmittit᷑ ↄueniẽs nutrimẽtũ.⁊ inde gencrant᷑ folia ex humoꝛe magis aquoſo. Floꝛes vᷣo ex hu moꝛe magis ſub tili.⁊ qi aereo.fructꝰ aũt ex humoꝛe aereo mag groſſo ⁊ magis virtu/ oſo. De natura vero plantaꝝ ſpecial dice re nõ eſt pᷣſentis poſtliit. Lapitulũ tertiũ. Pꝛima pars de potentin ſenſitina gene/ raliter. Oſtq; de anĩa vegetatiua dictum p eſt.nũc de anĩa ſenſitiua eſt agen/ dum. Habet aũt duplicẽ potẽtiã. ſcʒ apꝛehẽſinã ⁊ motiuã. Et dicit h appꝛe henſiua put ſe extẽdit appᷣhenſio ad notici am iudiciariã Hec vᷣo potẽtia appᷣhenſina diuidit᷑ in appᷣhenſinã deſoꝛis.⁊ in appᷣhẽ ſiuã deintꝰ Et ðꝛ appᷣhenſiua defoꝛis que apphendit ꝑ oꝛganũ qð eſt extra in coꝛꝑe. vel qꝛ foꝛte nõ eſt verũ de ſenſu taci. põt diciapphenſiua defoꝛis · qꝛ awꝛchẽdit re, detoꝛis pᷣſenteʒ. Pꝛiꝰaũt eſt de iſta potẽtia dicendũ ⁊ eius ꝑtibo.poſtea de ſecunda BScᷣa ps de numero ſenſuũ exterioꝝ. Vires ̊ appꝛehẽſiue defoꝛis ſunt qͥn/ q; ſenſus ꝑticnlares.ſiue potẽtie exterioꝛeſ ſcʒ viſus.auditꝰ.odoꝛatꝰ.taciꝰ⁊ guſ.quo rũ ſufficiẽtia ſic habet᷑OQOuoniã cuʒ media ꝓ que fit ſenſatio ſint determinata numero ſcʒ aut caro.aut aqua.aut aer. Cũ etiã ſen / ſibilia p iſta media ſint terminata numero quia om̃e qð ſentit᷑ per carnẽ.aut eſt tangi bue aut guſtabile. ⁊ om̃e qð ſentit᷑ ꝑ aerem ybaquã.aut ꝑ vtraq;ʒ.eſt ſonus.odoꝛ.vł co loꝛ.opoꝛtet ſcdᷣm hũc numeꝝ eẽ numeruz ſenſuũ. Tertia pars de ↄueniẽtia ſenſu⸗/ um Coõueniũt aũt dicti ſenſus in aliqb⸗ ↄditõibo. Pꝛimo qꝛ om̃es ſunt vires paſſi⸗ ue.ſentimꝰ em̃ intus ſuſcipientes nõ extra mittentes.⁊ ꝓpter h̊ obiecta eoꝛũ dicuntur paſſibiles qnalitates.quia in ſenſu faciũt paſſiones. nec tamen ideo dicunt᷑ virtuteſ paſſiue. quia nõ ſint potentie actiune Se cundo quia om̃es ſunt ꝑceptiui ſingulari um. ⁊ nõ vniuerſaliũ.⁊ etiã obiectoꝝ pᷣſen/ „ tiũ ⁊ nõ abſentii’6. Tertio quia ad h̊ actu ſentiãt qtuoꝛ requirunt᷑. duo ex parte ſenſus. ſcʒ ſpecies ⁊ oꝛganũ.⁊ duo cxtra.ſ. obiectũ ⁊ mediũ. Et ex parte ſpeciei reqͥrit᷑ ↄueniẽe ppoꝛtio ſẽſibil ad ſenſũ.ex ꝑte oꝛga ni reqͥritꝙ ſit ↄueniet diſpoſitũ.Ex ꝑte ob iecti requirit᷑ cõueniẽs p̃ſentia. ⁊ ex ꝑte me dij Zueniẽs diſtatia. quia ſenſibile poſituzʒ ſupꝛa ſenſum nõ ſentit᷑. Et iſtis circũſtan/ tijs poſitis ſenſus nõ errat circa ſenſibile p pꝛiũ.⁊ hoc in magna ꝑte ſiue ĩ magno gra du. vt exponit ↄmentatoꝛ. uarto con ueniunt qui ſenſum cõmunẽ.a quo velut a centro qua/ ſi linee quedã ereunt. Quarta pars de differentia ſenſuũ. Differunt aüt iſti ſen ſus etiã in aliquibo. Pꝛimo in oꝛganoꝛum medioꝛũ ⁊ obiectoꝛũ diuerſitate. Oecũdo differunt vtilitate. quia duo illoꝝ ſcʒ taciꝰ 1 guſtus ſunt magis neceſſarij.alij ſuntad bene eſſe aĩalis ⁊ adſcientiã acquirendaʒ. Per guſtũ em̃ diſcernimꝰcibũ bonũ a noci uo.⁊per tactũ coꝛruptiuũ a nõ coꝛruptiuo Igeo hijs duobus ſenſib ingeniauit na/ fura mediũ intrinſecũ ꝓpter eoꝛũ neceſſita tem. alijs aũt mediũ extrinſecũ.Tertio dit a om̃es vnã habẽt oꝛiginẽ.ſc, bꝛise jpen autq ſunte ſenſu cuiu Viſus cus guen cies lap⸗ ſtrn vid ſior bue te cut nun tin guir obie ſeci⸗ aun Dife termit eoluc ſpeci amſt mine nela iyſt gtur. dicit gnic⸗ litnt lenfn ſin Nlihn gui⸗ li inge ſPere cken 1. hot ditre; oteti for. mi⸗ win ubno jmnee Uunen ciiſen lungo ckung Poen e umerz üſcniu⸗ in dic⸗ rodeſi öͤcen icunmnr i ſciit innr⸗ Le ingglan grien⸗ obe . reint ig Nec nene oſtn caſan⸗ ſbiey gohi mmocon Gniſ⸗ naal 15 ii muſt ecido guch ſuntas nd. janoch nhtiuo nit na⸗ ceſiti/ nmodt⸗ ferũt generalitate. quia tactus eſt in mem/ bꝛis oĩba ⁊ in om̃iba aĩalib. Quarto in ap pᷣhendendi ⁊ retinẽdi varietate.quia viſus citius.velocius.⁊ remotiꝰappꝛehẽdit.cact aũt qꝛ groſſioꝛ ẽ appᷣhenſa foꝛttenet. Hee ſunt ergo generales ↄuenientie ⁊ differẽtie ſenſuũ.quãuis ⁊ alique poſſint alie aſſiãri QDuinta ꝑs de viun. Sz dicendũ eſt ꝑticulariter de vniuſ/ cuiuſq; ſenſus oꝛgano.medio⁊ obiecto Et cus ꝓtenſus a cerebꝛo vſq; ad pupillã per quẽ mittitur ſpiritus viſibilis recipiẽs ſpe cies viſibiles ab humoꝛe criſtallino.qui ẽ in pupilla. Sic igitur videmꝰoculo.ſed in ſtrumentaliter.viſu aũt ſiue virtute viſiua videmus effectiue pᷣncipaliter.ipᷣa vero vi ſione videmꝰfoꝛmaliter ⁊ ſic de alijs ſenſi/ bus ꝓpoꝛtionaliter eſt dicendĩũ. MHediũ pᷣterea huiꝰſenſus eſt aer vel aqua ⁊ quod/ cunq; aliud coꝛpꝰtranſparẽs ſiue dyapha num. UVñ cũ lumẽ requirat᷑ advidendũ fu it inter quoſdã philoſophos q̃ſtio.vtrũ re quiratur ꝓpter mediũ.aut ꝓpter coloꝛẽ.ſiue obiectũ. Et põt dici ꝙ ꝓpter vtrũq;. tamen pncipaliter ꝓpter coloꝛẽ.qui nõ ſufficit ſuã ſpeciẽ agere.ſine ↄiuncto lumine. Obie ctum vero viſus eſt viſibile ſcʒ coloꝛvł lux Differũt aũt coloꝛ.lux ⁊ lumẽ.qꝛ lumẽ nõ terminat viſum.nec ꝓpꝛie videt᷑ ſʒ eſt ſpeci// es lucis per quã lux videt᷑ ſicut coloꝛ ꝑ ſuã ſpeciẽ. Lux aũt poteſt exſe in dyaphano ſu am ſpeciẽ generare.coloꝛ aũt nõ põt niſi lu mine ſuꝑ ipᷣm cadente.Si aũt ſuꝑ lucẽ ſi/ ue lucidũ caderet lumẽ alienũ ſaltẽ maius qᷓ; ſit lumẽ ꝓpꝛiũ.impedit ipᷣm ſaltẽ ne vide atur diſtincte.iõ maius lumẽ minꝰlumen dicitur offuſcare.ſicut patet de ſtellis ĩ die Serxrta ꝑs de auditu. OPꝛganũ vero auditus eſt ĩ auribi.⁊ eſt quidã aer cõnaturalis poſitus intra cõca/ uitatẽ auris.ad quẽ dirigit᷑ neruꝰquidã ꝓ/ tenſus a cerebꝛo ↄtinẽs ſpiritũ audibilem Mediũ aũt ſenſus huiꝰeſt aer extrinſecus ſfp̃i geri ſupꝛadicto ↄnaturali ⁊ intrinſeco ↄtinuatus. Szʒ obiectũ ipᷣius eſtſonus qui fit in aere ex colliſione duoꝝ coꝛpoꝝ ſo lidoꝝ ſiue duroꝝ ad ĩuicẽ ꝑ quã fit tremoꝛ in aere.qui ↄtinuat᷑ vſq; ad aurẽ ꝑ. modum ſpere.cuius centrũ eſt locus colliſionis.et circularit ptenditotinue debilitãdo:cuiuſ * ſimile eſt cũ picit᷑ lapis in aquã. Uñ patet liter fit ſonus reflelklk. Beptima ꝑs de olfactu. Oꝛganũ aũt olfacteſt in duabo carũcu lis deſcẽdẽtibo a cerebꝛo qᷓ ſimiles ſunt du / obus capitibo mamillaꝝꝑ quas ꝑuenit ſpi „ ritus odoꝛabilis Mediũ vero huiꝰſenſus eſt ger vel aqua.⁊ licet idẽ ſit mediũ in hoc ſenſu ⁊ alijs duobo ſcʒ viſu.⁊ auditu.̊ tam niuſq; ſenſ no. medio obiecto Et eſt different. Eſt em̃ h̊ mediũ in viſu ſcõm bᷣmo de viſu tanq; de nobilioꝛi.Oꝛganũ S viſus eſt oculus ad quẽ ꝑuenit neruꝰ opti quod eſt coꝛpꝰdyaphanũ.ſʒ ſcdᷣm hanc di ſpoſitionẽ nõ eſt mediũ hmõi in alijs ſenſi bus. Sed obiectũ ip̃ᷣius eſt odoꝛ qdmu niter multiplicat᷑ cũ quadã fumali euapo/ ratione ꝑ caloꝛẽ a coꝛꝑe odoꝛifero reſolu/ ta. Octanua pꝑs de guſu. Oꝛganũ guſteſt in lingua perquã res ſapoꝛifera ↄiungit᷑ humiditati ſaliuari q̃ ĩ mutat᷑ ab ea mediãte carne ſpongioſa q̃ eſt in ſuꝑficie lingue.⁊ reddit ſapoꝛẽ ſuũ ſpiri/ tui qui eſt in neruo ĩterioꝛi. Uñ patet ꝙ du plex eſt mediũ in h̊ ſenſu ĩtrinſecũ ſcʒ caro lingue.⁊ extrinſecũ ſcʒ humiditas ſaliuarꝭ iõ ſi ipᷣa fuerit infecta amaritudine guſtꝰiu dicat cibũ amaꝝ.O biectũ aũt huiꝰſenſus eſt ſapoꝛ.cuiꝰduo ſunt extrema ↄtraria.ſcʒ dulcedo ⁊ amaritudo. Media aũt ſũt plu rima.⁊ hoc ↄmune eſt pᷣdictis om̃ibo ſenſi/ bus.ſcʒ ꝙ qͥlibet ſit ſẽſitiuꝰ vniꝰ ↄtrarietatꝭ medioꝝ ißigs. B MHona ꝑs de taccun. Oꝛganũ tactꝰſcdᷣm quoſdã eſt in coꝛde vel aliqͥd iuxta coꝛ valde reductũ ad medi um qualitatũ tangibiliũ.vñ talẽ ꝓpoꝛtionẽ qualẽ ipᷣm habet nõ ſentit.ſʒ ſolũ excellẽti/ as tangibiliũ. Szʒ ſcᷣm alios aũt opoꝛ tet oꝛganũ tactꝰeſſe extẽſum ꝑ oĩa membꝛa ad euitãdũ excellẽtias tangibiliũ q̃ ſũt coꝛ ruptiue animaliũ.vñ illa ſupᷣdicta ꝓpoꝛtio reducta ad mediũ qualitatũ tangibiliũ vi detur ponẽda in neruis ꝑ totũ coꝛpꝰ aĩalis expanſis. Mediuʒ aũt huiꝰ ſenſus ſicut ⁊ ſenſus guſtus eſt caro.vt ſupꝛa tactũ eſt.et ̊ͥ eſt mediũ coniunctũ. Poteſt tamẽ hoꝛũ ſenfuũ ſicut ⁊ alioꝝ eẽ quoddã mediũ extra neum.ſed nõ hʒ ad ſenſatõʒ niſi accidẽtali ter.qꝛ ſi nõ eſſet nõ minꝰſenſatio fieret. SDz obiectũ huiꝰſenſus eſt tangibile. Hõ eſt aũt vnũ ꝓximũ genus omniu qua/ litatũ tangibiliũ.ſicut coloꝛ eſt genꝰñsmniũ coloꝝ.ſʒ ſunt in eis plures ↄtrarietates.ſci licet calidũ.frigidum.humidũ.ſiccũ.durũ p ꝛ Tractatus molle. aſperũ. lene. grane. ⁊ leue. Unð oꝛitur q̃ſtio vtꝝ ſenſus tactus ſit vnus ſen ſus vel plures. Et dixerũt aliqͥ e ſi tactus nominet ab eo ꝙ ſentit. ſic eſt ynus ſenſus ſi vero ab hüs que ſentit. ſic eltplures ſen, ſus ꝓpter plures ↄtrarietates tãgibiles ſu/⸗ pꝛ⸗ Rrtng. Sed ſ̊ͤ nõ ſufficit quia ſic nec eẽt ponẽd'niſi vnꝰ ſenſus cũ nõ ſit niſi vnũ gõ ſentit. ſcʒ ipᷣa aia Jðo meliꝰdicit ſen/ ſus tacteſt vnꝰ materialiter. qꝛ vnũ eſt oꝛ/ ganũ ſcðᷣm materiã ⁊ quãtitateʒ.ſʒ eſt plu/ reo ſenſus fſoꝛmalit᷑.nõ ſcdᷣm foꝛmã ſubſtã tialẽ ſed accidentalẽ.qꝛ ſcdᷣm aliã qualitati nam diſpoſitionẽ eſt ꝑceptiuꝰ calidi ⁊ frigi WD ⏑ H. di.⁊ ſcdᷣm aliã humidi ⁊ ſicci. Et ſic tactuſ eſt duo ſenſus.⁊ nõ plures.qꝛ ↄtrarietates pdicte nõ arguũt pluralitatẽ diſpoſt. itionũ qlitatiuaꝝ in oꝛgano ꝓpter h̊ ꝙ ſunt ſenſibi lia ↄmunia.vel ſentiunt᷑ modo ſenſibilium oↄmuniũ.ſcʒ ſcdᷣm figurã aut motũ. Jõ ſuf ſicit ꝙ oꝛganũ ſit quantũ vt ſentiant᷑ ſcoᷣm oiuerſos ſitus mor aut figuras ipoꝛum. Ariſtotiles aũt in enumeratione quin/ q, ſenſui.illos duos ſenſus tanq; vnũ po/ ſuit ſcdᷣm modũ loquẽdi vulgareʒ.vt dicit omentatoꝛ.qꝛ in nullo mẽbꝛo inuenit᷑ vnꝰ ſine alio. Et ad eundẽ ſenſum dicit Ariſto tiles. ꝙy guſteſt quidã tactꝰ* Decima ꝑs de diuiſionibo ſenſibilil.. SꝛzZ ad maioꝛ?ẽ intelligentiã pᷣdictoꝛuzʒ vidende ſunt qᷓdam diuiſiones ſenſibiliuzʒ Hã ſcᷣm Ariſtotilẽ ſenſibiliũ quedã ſunt ſenſibilia ꝑ ſe. alia ſenſibilia ꝑ accidẽs. Et eoꝝ que dicunt᷑ ſenſibilia ꝑ ſe.quedã dicũ/ tur ſenſibilia ꝓpꝛia.quedã ↄmunia. Sẽ/ libile ꝓpꝛiũ dicit᷑ qð ſentit᷑ vnico ſenſu ſcðʒ ſpeciẽ ſic ꝙ nõ alio.vt coloꝛ viſu.⁊ ſonꝰau/ ditu. enſibile ↄmune dicit᷑e qð oĩbuſ vel plurib ſenſibo eſt ſenſibile. vt motus et qWuies. numerus magnitudo ⁊ figura.⁊ ſi q ſunt alia. Benſibilia ꝑ ſe ſunt illa qᷓ di/ cta ſunt.ſcʒ ſenſibilia ꝓpꝛia ⁊ ↄmunia ⁊ ma gis ſenſibilia ꝓpꝛia q; ↄmunia.qꝛ ſcᷣm eoꝝ ſpecificã diſtinctõʒ ſumit᷑ ſpecifica diſtin/ ctio ſenſuũ. Senſibilia ꝑ accidẽs ſunt ſicut hõ.aʒinꝰ.ſoꝛtes.⁊ bꝛunelb.quoꝝ neu trũ ſentit᷑ in quantũ tale.ſʒ in quantũ albũ vel figuratũ. Unñ patet ꝙ pᷣdicta diuiſio nö ſic dat᷑ ꝑ oppoſita.quin emembꝛa ſup/ ponãt ꝓ eodẽ. Quia nõ ſolũ coloꝛ eſſet viſi bilis.ĩmo coloꝛatũ. Nec videt᷑ ꝙ ſenſus decoloꝛe iudicet abſtractea ſubiecto. ſʒ cõ fuſe de coloꝛato. Etita de magnitudineet magno.figura ⁊ figurato.numero ⁊ nume rato.ſiue ponant᷑ accidẽtia quedã diſticta a ſuis ſubiectis.ſiue nõ. Ideo cũ idem ſoꝛ/ tes ſit albus ſigurat ⁊ hõ.ſequit᷑ ꝙ ipᷣe idẽ eſt ſenſibile ꝓpꝛiũ.ſenſibile mune.ſenſibile ꝑ ſe. ⁊ ſenſibile ꝑ accidẽs.ſʒ hoc eſt ſcdᷣm di nerſos ↄceptus.quia in quantũ eſt albꝛ.di citur ſenſibile ꝓpꝛiũ.qꝛ ſcdᷣm conceptuʒ a qᷓ ſumitur iſte terminus albũ vnico ſenſu ſen titur.ſed in quantũ figuratus dicitur ſenſi bile ↄmune.quia ſcᷣm illũ conceptũ plu/ ribus ſenſibus percipitur.ſed in quantuʒ albus vel figuratus dicitur ſenſibile ꝑ ſe. quia ſcdᷣm talẽ conceptũ res ſenſu percipi tur. Sed in quantũ homo vel ſoꝛtes dicit ſenſibile per accideng.quia ſcdᷣm hmõi cõ ceptum nõ ſentitur. Senſus em̃ exterioꝛñ iudicat de re ſcdᷣm conceptũ ſubſtãtialẽ ſʒ accidentalẽ. vnde ad diuerſitatẽ accidẽtiũ variatur iudiciũ ſenſus.nõ ad variationẽ ſubſtannne. LALVLaapitulũ quart· ꝛima pars de interioꝛibo ſenſibo gene/ raliter. SIcccto de anime ſenſitiue potentia d appꝛehenſiua exterioꝛi. dicendũ ? de interioꝛi que ſicut pᷣma etiã mł tiplex eſt Hã alia eſt ſenſitiua cognoſcitina alia eſt ſpecien ſenſibiliũ reſeruatiua. Un de ꝙ pꝛeter omnẽ potẽtiã cognoſcitiuã po nenada ſit alia potẽtia nõ cognoſcitiua ſʒ re ſeruatiua. patet ex hoc quia in abſentia ſen ſibiliũ. ⁊ omi actu cognoſcẽdi ceſſante.ap paret ꝙ ſpecies ſenſibiliũ reſeruant᷑ in no/ bis.vt patet in ſompnijs.Et patet ꝙ; nõ re ſeruantur in potẽtijs cognoſcitiuis. hoc ẽ in oꝛganis.in quibo ania nata eſt foꝛmare actũ cognoſcendi.quia tunc nõ apparet ra tio quare deberet ceſſare act cognoſcendi cũ nihil deficeret requiſitũ ad eius foꝛma/ tionẽ ideo opoꝛtzʒ ꝙ ſit alia potẽtia reſerua tiua hmõi ſpecieꝝ. Alia quideʒ nõ exparte anime.ſed ex parte oꝛgani ⁊ operis. Et ſcðᷣz hoc quidã philoſophi ponũt ſolũ du/ as tales potentias interioꝛes.vnã cogno/ ſcitiuã.id eſt in qua foꝛmat᷑ actualis ſenſa/ tio.quã vocant ſenſum ↄmunẽ ⁊ eã dicunt eſſe ĩ coꝛde.aliã reſeruatiuã quã vocãt fan taſiam ⁊ eazʒ dicunt eſſe in cerebꝛo.Et hijs potentijs ſcᷣm eos diuerſa attribuunt᷑ no mina ſcdᷣm earũ diuerſa opera. Unde con litees hume ſtien nlor, heide aibie Ondi lyoi heg⸗ nfſeli üpo, N; eoſe mhi del niid wini liß agäii gtone tingit q' vna diuerſis noĩb nominet᷑ diuer ſis tamẽ rationibj. Sʒ quidã ꝑticulari us ↄſiderãtes ponũt quinq; potetias inte/ rioꝛes.q ſunt ſenſus ↄmunis imaginatiua eſtimatiua.fantaſia ⁊ memoꝛatiua. Uerũ/ tamẽ ꝓpter occultã dictaꝝ potentiaꝝ oꝑati onẽ ⁊ ſuoꝝ oꝛganoꝝ diſtinctionẽ ⁊ ſituatio nem ac variã dictoꝝ nominũ ſignitficatõʒ ipᷣis ſepe vtimur aut ꝓmiſcue aut eqͥuoce. Unge aliqui qð hic vocamꝰ imaginatiuã vocant fantaſiã ⁊ econtra. Sʒ de nomib⸗ minus curemꝰꝛ reb videamꝰ. Secun da ꝑs de ſenſu ↄmuni Eſt igit᷑ſenſus cõ munis.potẽtia ſenſitiua que omniũ ſenſu/ um pticulariũ obiecta apꝛehẽdit. Nõ em̃ ↄmunia appꝛehẽdit vt quidã crediderunt. Nã appꝛehendere illa ſenſibilia ↄmunia.ð quibs ſupꝛadictũ eſt ↄuenit etiã ſenſui par ticulari ſcdm Ariſtotilẽ.ſʒ dicit᷑ hmunis. qꝛ om̃es ſenſus exterioꝛes ab eo velut a cõ muni centro exeunt vt ſuoꝝ obiectoꝝ ſimi litudines ad deũ reducãt.quibo mediãtib⸗ de ſingulis iudicat ⁊ diſcernit. Uñ hu ius potẽtie tres ſunt actus. Pꝛimus eſt cognoſcere obiecta omniũ ꝑticulariũ ſen/ ſuũ.⁊ ↄuenientiã ⁊ differẽtiã taliũ obiecto rum.vt ꝙ hoc albuʒz nõ eſt dulce. vel ꝙ hoc eſt dulce. ⁊ illud dulcius. Secundus ẽ cognoſcere actus ꝑticulariũ ſenſuũ. Licʒ em̃ quibuſdã viſum ſit ꝙ actualis ſenſatio ſolũ fiat in coꝛde ſiue in ſenſu ↄmuni tamẽ videt᷑ eẽ de intẽtione Ariſtotilis ꝙ ſenſatio nes fiant in oꝛgano ſenſuũ exterioꝝ.q;uis ĩ eis nõ ꝑcipiamꝰnos ſentire.qꝛ ſenſibile exi ſtens in oꝛgano nõ ſentit᷑iõ ꝑ ſenſum cõeʒ ſentimꝰ?nos ſentire.ſcʒ videre vel audire.? ſic de alijs. Tertius eldact? eſt cognoſce re carentiã ſiue abſentiã ſenſibiliũ.ſicut iu dicamꝰ de tenebꝛa vel ſilentio. iudicãdo q; viſus a nullo viſibili mouet᷑.vel auditus a nullo ſono. Et hoc fit ꝑ ſenſum interioꝛẽ qͥ pcipit ꝑ actũ exterioꝛẽ ⁊ eius carẽtiã ⁊ nõ ꝑ ſenſum exterioꝛẽ.qͥ ſpecies ſeuſibiliũ in ab ſentia eoꝝ.ſaltẽ longo tꝑe nõ reſeruat iõ ni ſi in eoꝝ pᷣſentia nihil iudicat. De oꝛga/ no aũt ſenſus cõmunis altricatio eſt inter philoſophos ⁊ medicos que foꝛte magis ẽ verbalis qᷓ; realis Dicũt em̃ philoſophi fu iſſe opinionẽ Ariſtotilis ꝙ oꝛganũ ſenſus cõis ſcʒ in quo ſubiectiue foꝛmãtur pᷣdicti actus ſenſitiui eſt coꝛ. vel in coꝛde in habẽ tibus ĩ coꝛ.in nõ habẽtib aũt aliqnid ꝓpoꝛ tionale. Dicũt aũt philoſophi pꝛactici ſiue medici fuiſſe opinionẽ galieni? auicẽne hec virtus eſt ĩ cerebꝛo ſcʒ ĩ anterioꝛi parte cerebꝛi.vt ↄcurrũt nerui ſenſitiuiqnq; ſen ſuum qui locus medulloſus ⁊ humidus ẽ. Hec aũt apares ↄtrarietas videtur poſſe ↄcoꝛdari.dicẽdo ꝙ oꝛganũ ſenſus cõis eſt in coꝛde.ſcʒ ſubiectiue ⁊ ↄpletiue.ſed eſt in cerebꝛo diſpoſitiue nõ ꝙ ibi fiat ſenſatio.ſʒ quia om̃es ſpecies ſeuſibiliũ pᷣus ↄgregã/ tur in ipᷣo.⁊ inde per quãdam viã tranſeũt ad coꝛ vbi fit ſenſatio. Tetia ꝑs deima⸗/ ginatiua. Imaginatiua eſt potẽtia re/ ſeruatiua ſpecieꝝ ſenſibiliũ a ſenſu ↄmuni receptarũ.ſpecies em̃ reꝝ hic vocãtur ima gines ipᷣarum. ⁊ inde imaginatiua accipit nomẽ. Hec aũt potẽtia differt a ſenſu cõi. quia nõ eſt potẽtia iudicatiua.ſed ſolum re ſeruatiua. Etiam quia ſenſus cõis nõ acci pit foꝛmã ſiue ſpecieʒ niſi pᷣſente re illa aut eam reſeruat etiaʒ re abſente. Hec vero po lentia in anterioꝛi parte cerebꝛi ponitur.in qua etiam ſenſus cõmunis ad ſenſum pꝛi⸗ us dictum eſſe conceditur.ſed differenter. Nã ſcdᷣm anathomiã cerebꝛũ ſcᷣm ſui lõ/ gitudinem in tres ventriculos diuiditur. ⁊ quilibet duoꝛum ſcʒ anterioꝛ ⁊ medius ĩ duas partes ſubdiuiditur.quarũ quelibʒ maioꝛ eſt q; ſit ventriculis poſterioꝛ. Inp ma ergo parte anterioꝛis ventriculi conue niunt omes ſenſuũ exterioꝛũ nerui. In ſe/ cunda vero eſſe videtur imaginatiua reti/ nens impꝛeſſiones receptas a ſenſu cõmu ni.⁊ hec pars frigidioꝛ ⁊ durioꝛ eſt qᷓ; pꝛi/ ma. naʒ virtus que bene recipit perficitur calido ⁊ humido ſed virtus que bene reti net.perficitur frigido ⁊ ſicco.nõ tamẽ exceſ ſiuo.ſed debito pꝛopoꝛtionato. Quar ta pars de eſtimatiua. Eſtimatiua eſt potẽtia que ex ſpeciebus ſenſibilibus intẽ/ tiones elicit nõ ſenſatas. Dico autẽ inten/ tiones nõ quidẽ ratõis ſed nature. Nõ eſnj appꝛehẽdit quid ſit ſimilis nomẽ autverbũ ſed amiciciam. commodũ vel incõmoduʒ. verbigratia. Quis vidẽs lupuʒ nũq; alias viſum fugit ipᷣm tanq; ſibi inimicũ.⁊ fic ex eius ſpecie ſenſibili elicit ſpeciem ſiue intẽ/ tionem inimicie que nõ poterat per ſenſuʒ appꝛehendi Hec ergo potẽtia differt ab imaginatiua.quia illa ſolum retinet ſpeci/ es per ſenſum ↄmunẽ apꝛehenſas.hec ve Cractatus ro elicit ex eis intẽtiones nõ ſenſatas ſicut amicicie vel inimicicie ex quib ſequũt᷑ acti ones pſecutionis vel fuge. Unge ſciẽ/ duz elt ꝙ licet ſpecies ſit nomẽ generale. ta men quandoq; philoſ. opiin modo loquẽ di videntur poneredi erentiã inter ſpeci/ es ⁊ intentiones. Species em̃ ſunt q̃ mul tiplicantur ab obiectis ad oꝛgana ſenſunz exterioꝛum. ſed intentiones multiplicãtur ab oꝛganis ſenſuũ exterioꝝ ad ſenſum com munẽ ⁊ oꝛgana aliarũ potentiariũ. Et eſt inter ipᷣas triplex differentia. Pꝛima ꝗꝛ ſpecies nõ ſunt repꝛeſentatiue niſiſ. enſibüli um exterioꝛum. intẽtiones aũt nõ ſolũ ipᷣo rum ſed etiã ſenſationũ eoꝝn. Secũda quia ſpecies fiunt in ſuis ſubiectis ſine co gnitione pꝛima.intentõcs aũt fiunt ab ipiſ ſenſationibo.ideo ipas repᷣſentant. Ter tia quia ſpecies aliquas diſpoſitiones reqͥ runt in ſuis ſubiectis.quas nõ requirunt intentiones. ſicut ſpecies lucis vel coloꝛis requirit dyaphaneitatẽ ĩ ſuo ſubiecto.quã nõ requirit intentio ad ſenſum ↄmunẽ mł tiplicata.⁊ ſic patet q uid per intentiones ð bemus intelligere. cũ dicim? eſtimatiuã in tentiones eligere. Hec vero potentia eſtimatiua in pꝛĩa parte medij veutriculiſi ue medie cellule cerebꝛi ponit᷑qᷓ qual ſit ſiẽ 2 de alijs adqanathomiã ꝑtinetↄſiderare. Quinta ꝑs de faãtaſia. Fantaſia quea qͥbuſdã foꝛmatiua.a q buſdã imaginatiua dicitur quocunq; nomine vocet᷑.tamen vt hic ſumitur eſt potẽtia foꝛmans imagines cũ imaginib id eſt ſpecies ſiue intentioneſ cũ ſpecieb vel intentionibo ↄponendo eas vel diuidendo ⁊ ideo fingit cimeras ⁊ mõ/ ſtraꝛ facit caſtra in hyſpania.⁊ oꝑat᷑ in ſom no ſicut in vigilia. Hec aũt potentia ab ali quibus ĩ bꝛutis vocat᷑ fantaſia ſiue imagi natio.in homib vero cogitatiua.Quãdo vero ipᷣa eſtoiuncta rationi ſicut in homie tunc in ſua oꝑatione dirigit᷑ ⁊ regit᷑ a rone. Et quia in homĩbs ratiocinatio diuerſifi⸗ catur ideo operationes fantaſie in homibꝰ variant᷑.ſʒ quãdo ipᷣa nõ eſt cũ rõne.ſicut ĩ bꝛutis.tunc regitur ſolũ quodaʒ inſtinctu nature.Et quia ſimilis eſt inſtinciꝰ in ha/ bentib eandẽ ſpecieʒ.ideo in talibꝛ oꝑatio funtaſie nõ variat᷑. Inde eſt ꝙ om̃is hyrũ/ do ↄſimili modo facit nidũ ſuũ⁊ om̃is ara nea telam ſuũ. Hec vero potentia ſe/ cunda parte medie cellule cerebꝛi ponitur tanẽ;ᷓ centrũ inter imaginatiuã ⁊ memoꝛa tiuã.quia ↄuertitſe ſup imagines in vtra/ q; eaꝝ reuatas.⁊ tũc ↄponit ⁊ diuidit eas Serxta ps de memoꝛatina. NMemoꝛia eſt potẽtia reſeruatina ſpeci erum ſiue intentionũ.nõ ſolũ a ſenſu ↄmu ni receptarũ.ſed etiã ab eſtimatiua ⁊ fanta ſtica. vnde yt quidã dicunt ipᷣa ſe habet ad eſtimatiuã ſicut imaginatiua ad ſenſuʒ cõ/ munẽ Et in hoc hec potẽtia differt ab ima ginatiua. Differt etiaʒ ab ea quia hec reſer/ uat ſpecies ſiue intentiones ſenſatoꝝ cum differentia tꝑis pᷣteriti in quo illa ſentiebã tur. Illa vero ſine differentia tꝑis certiap pꝛehenſi per ſenſum ↄmunẽ. differt aũt ab eſtimatina ⁊ fantaſtica.qꝛ ille ſunt appꝛchẽ ſiue. hec aũt ſolum reſeruatiua. Oemoꝛia quoq; differta reminiſcentia.qꝛ memoꝛia vt dicit ↄmentatoꝛ eſt ↄtinua obſeruatio il lius qdð ſemel fuerit appꝛchenſuʒ;ʒ. Remi/ niſcentia vero eſt eiꝰ qd poſtq; appꝛehẽſum fuit oblitũ eſt ⁊ iteꝝ rememeꝛatũ. Uñ difft nit reminiſcentiã ꝙ eſt iterata acceptio rei pterite de facili ſine inuentione ⁊ doctrina Et iõ dicit ꝙ reminiſcentia eſt memoꝛia ſi ne ↄſeruatio quaſi abſciſa.ſcʒ ꝑ obliuionẽ nõ in toto ſed in ꝑte.⁊ ſunt hee.vna virt in ſubiecto. due vero ſcdᷣm modũ.id eſt diffe/ runt ſcm rationẽ vel ↄceptũ. Et dicit Ariſtotiles qꝙ memoꝛatiui ſunt tardi inge nij. reminiſcitiui vero capacis ⁊ velocis.qꝛ in memoꝛatiuis magis viget ſenſus q; in/ tellectu. Hec aũt potẽtia in poſterioꝛi parte cerebꝛi ponit᷑.qui locus ſiccus eſt p/ pter neruos motiuos qui oꝛiunt᷑ ab ipᷣo. CLapitulũ quintũ. Pꝛima pars de potentia motiua gene/ Iſo de anie ſenſitiue potentia ap v pꝛehenſiua.nunc videndũ eſt de potentia motiua. Mouet aut ani ma ſenſitiua quãdoq; ſpiritualiter ⁊ du/ pliciter. ſcʒ cognoſcitiue appetitiue.qñq; aũt coꝛꝑaliter ſcʒ mouendo mẽbꝛa coꝛꝑa/ lia executiue. UVñ ad motũ anĩalis ⁊ ma xime ſcðʒ locũ de quo pᷣncipaliter loqmur tria requirunt᷑. Nã cũ talis ſit ad aliqd ꝓſe quendũ vel fugiendũ.pᷣmo opoꝛtet cogno ſcere ꝙ illud ſit bonũ ⁊ ꝓſequendũ vel ma Scðdðo opoꝛtet inclinari lũ ⁊ fugiendũ. ad ipᷣius ꝓſecutionẽ vel fugam. Tertio opoꝛtet exequi talem inclinationẽ mouen/ morg Vta/ itas lſhecl ynn 1funn an lizco⸗ Dig C mann enncbi lenie tnüͤtab weche Mnorid nemoria ruatool Pemi⸗ chelun Ciot pto ri anin nono ſi o i dife⸗ dict nnge v Pi⸗ gini et ⸗ 1gene nn9 ickhe itonl hoo/ qi N 314 imur e oono alma clinon Celno ouc⸗ 4 do coꝛpns ⁊ membꝛa. Pꝛimũ pertinet hanc diuiſionẽ quidã ſub alijs verbis tra/ dunt dicentes. ꝙ duplexeſt potentia moti ua: quedam imperans ⁊? quedã imperata. intelligentes per potentiã imp:rantẽ ipᷣaʒ cognoſcitiuã ⁊ appetitiuã ⁊ per potentiã ĩ/⸗ Deraran ißan potentiã executiuã in mem ꝛis coꝛpoꝛalibo ſituatã. Sed iſte locutio nis modus habet locũ in ratione vtentibo. in quibus ſolũ ꝓpꝛie eſt imperiũ ſicut libe/ rum arbitrium. tentia apetittiunnn. Quia vero de pꝛima potentia motiua ſcʒ cognoſcitiua ſatiua ſatis dictum eſt. de ſecunda ſcilicet de appetitiua eſt dicendum NHec aũt mouet duplititer. ſcʒ diligẽdo vl odiendo. tra malũ. ⁊ fertur in arduũ. Ab hijs oꝛiun tur quatuoꝛ affectiones pꝛĩcipales.ſcilicet gaudiũ.ſpes.doloꝛ.⁊ timoꝛ. Nam per con cupiſcibilẽ gaudemus ð bono pᷣſenti.⁊ ſpe ramus de bono abſenti. per iraſcibilẽ autẽ dolemus ð malo pᷣſenti.⁊ timemus de ma/ lo abſenti. Senſualitas aũt eſt vis appeti/ tiua.⁊ ad idẽ mouet ad qð ↄcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis.ſed in quantũ ſen ui ſiue coꝛpo/ ri cõiungitur ⁊ a ratione nõ regitur ſenſua litas vocatur.ſiue irrationabilis appetitus Tertia ꝑs de potẽtia executiua. De potentia aũt executiua.ſiue coꝛpa/ Secunda pars oe po a4 potentiã cognoſcitiuã. ſcdᷣm ad potenti anm appetitiuã.tertiũ ad virtutẽ executiuaʒ gquã ↄmuniter vocamus motiunuõ. Et Et diuidit᷑ in concupiſcibilẽ? ⁊ iraſcibilẽ. Concupiſcibilis mouetad bo num.:vel aparens bonũ.cõmodũ.vel ap/ parens cõmodũ. Iraſcibilis inſurgit con/ liter motiua dicũt qͥdã ꝙ ipᷣa eſt triplex.ſcʒ naturalis vitalis ⁊ animalis. Quaꝝ bma ſitã ſuũ habet in epate.ſecũda in coꝛde.ter⸗/ tia in capite vt in pncipio ꝓpinquo.ſʒ eſt in coꝛde tãq; in pncipali ⁊ pᷣmo pncipio. Uir tus naturalis eſt motiua humoꝝ. vitalis ẽ motliua pulſuũ.aĩalis eſt motina mẽbꝛoꝛũ Dʒ de hac tertia pᷣncipaliter intendunꝰ.q̃ᷓ niam alic.⁊ ſpecialit᷑ pᷣma videt᷑eſſe potẽtie vegetatiue ⁊ ↄuenire plantis.licet nõ eodẽ modo ſicut aĩalib. Jpᷣa vero motiua ſcõʒ locũ que fit ꝑ mẽbꝛa ſolũ eſt in anĩalib ꝑ/ fectis.⁊ nõ in anĩaliho imꝑfectis que ſoluz habẽt ſenſum tact ſicut ſunt anialia terre affixa vt oſtree ⁊ conche. Nã licet in plannꝭ ⁊ augmentant᷑ ſit quidã mot ſcdᷣm locum qui dicitdilatationis ⁊ ↄſtrictionis.licetñ eodẽ modo ſit in eis.quia ĩ plantis ſine ap pꝛ ehenſione pꝛeuia.in illis vero animalib cum delectatione vel triſticia.tamen in pꝛe dictis non eſt motus ſcdᷣm locũ qui fit per membꝛa coꝛpoꝛalia qualis eſt motus pꝛo/ greſſiuus vel ſaltatiuus.aut alius de loco ad locum delatiuus. Hunc autem motuʒ natura ĩigeniauit animalibus perfectis ad vniendum ſibi obiectum conueniẽs quod non eſt in eis coniunctum. ſicut in plantis potentia cõiungitur ſuo obiecto.vt nutri/⸗ tiua cũ cubo. Ouarta pars de potentia motiua natu/ ralfttſuVuus De pꝛedictis tamen potentijs coꝛpoꝛs liter motiuis q;uis de eis ad medicum ſpe ctet pꝛincipaliter cõſiderare.pauca nihilo/ minus ſunt dicenda.Eſt ergo virtus natu ralis.potentia motiua humoꝛum median tibus venis.que ſcdᷣm galienuʒ radicãtur in capite.ſcdᷣm Ariſtotilem in coꝛde.Et hᷣ mouet ſiue operatur per ſpirituʒ animaleʒ a coꝛde per venas pꝛocedentem ⁊ coꝛpus vegetantem. Eſt autem ſpiritus naturalis ſubſtantia ſubtilis aerea in coꝛde vi caloꝛꝭ exſanguine generata.⁊ ideo eſt valde leuii ⁊ faciliter mobililss. Quinta pars de potentia motiua vitali U—lirtus vitalis eſt motiua pulłſuũ.me diantiby arterijs que radicantur in coꝛde. Et hec operatur per ſpiritum vitalẽ a coꝛ/ de in membꝛa per arterias pꝛocedentem ⁊ coꝛpus viuiłicantem. Eſt aũt idem ſcoᷣm ſubſtantiã ſpiritus naturalis vitalis ⁊ aĩa lis.ſʒ differunt ſcdðᷣm oꝑationẽ Dicitur em̃ vitalis in quãtũ a coꝛde ꝓcedit ⁊ coꝛpus ĩ/ ſtrumentaliter viuificat.Dicitur aũt natu ralis in quantũ a coꝛde pꝛocedeng ꝑ epar tranſit ⁊ coꝛpus nutrit ⁊ vegetat. Sed di/ citur animalis quando ad cerebꝛum per/⸗ uenerit ⁊ in quantum ad ſenſum ⁊ motum diſponit ⁊ abilitat.⁊ ſic ideʒ ſpiritus diuer ſis rationib diuerſa habet nomina. Sexta ꝑs de potẽtia motiua anĩali. Llirtaĩalis eſt potẽtia motiua mẽbꝛoꝝ. ſcʒ officialiũ mediãtibo neruis qͥ radicant᷑i capite.Et h̊ oꝑat᷑ꝑ ſpm̃ aĩalem ꝑ cerebꝛuʒ traſeuntẽ qͥ ꝑ neruos ⁊ oꝛgana ſentiẽdi di rectſubtiliat᷑: ĩ aĩali ſenſũ⁊ mebꝛoꝝ motũ ⁊ in dictis anĩalibo imꝑfectis qñ nutriunt opa? Sũt antmeb:a coꝛkistiplicis. Jaa. Tractatus radicalia vt epar. coꝛ. cerebꝛũ. ⁊ genitalia. inter que illa tria pma in quiby ſunt. ſpiritꝰ naturalis vitalis ⁊ animalis ſunt de ein/ diuidui.ſʒ genitalia ſunt adↄſeruationem ſpeciei. Alia ſunt mẽbꝛa deſeruiẽtia vt ve / ne arterie ⁊ nerui que deſeruiũt illi triplici ſpiritui. Alia ſunt mẽbꝛa officiglia vt ma nus pes ⁊ hmõi.⁊ iſta mouet virtus aĩalis cta circũſcripta fide⁊ ſequẽdo apparenti? rationis naturalis interoẽs ꝓbabilioꝛ vi/ ad officiũ motus localis. In hoc auteʒ motu talis eſt oꝛdo ſcᷣm Ariſtotilẽ.quia ẽ vnũ mouens nõ motũ.ſcʒ obiectũ appetit⸗/ qð eſt bonũ vel apparẽs bonũ. Appetiaut mouet᷑ ab obiecto ⁊ mouet mẽbꝛa⁊ ĩter ip̃a vnũ mẽbꝛũ mouet aliud. Pars em̃ mẽbꝛi que eſt citra iuncturã mouet aliã parteʒ d eſt vltra ſicut ꝑ virtutẽ que in bꝛachio po/ tes monere manũ ſuꝑ iũcturã bꝛachij ipᷣo etiã nõ moto ⁊ ſic de digito reſpectu man⸗ Deide ipᷣa mẽbꝛa mota mouẽt ipᷣm totale animal. qð eſt tanq; vltimũ motũ. SS CLapitulũ ſextũ. Pꝛima pars deanima rationali genera Oſtep dictũ eſt ð anima ſenſitina p dicendũ eſt de anĩa rationali ſeu ittellectiua. de qua tres fuerũt opi niones magis famoſe. Una fuit Alexã dꝛi ꝙ aĩa intellectiua humana ẽ foꝛma ma terialis. generabilis.⁊ coꝛruptibilis.edu/ cta de potẽtia materie diuiſibilis ⁊ extenſa Alia fuit opinio ↄmentatoꝛis.qeſt foꝛma ingenerabilis ⁊ incoꝛruptibilis nõ educta de potẽtia materie nec extẽſa. ⁊ gilla ẽ vni/ ca in oĩbus homibo cuilibet eoꝝ indiſtant aſſiſtens. ſz tñ nulli inberens. Tertia via eſt veritas catholica. q; nõ eſt tanq; opi nio tenenda.ſʒ tanq; fides firma.ſcʒ ꝙ aĩa intellectiua humana nõ eſt vnica in oibus homibo. ſʒ eſt foꝛma ſubſtãtialis hoĩs coꝛ/ pus infoꝛmãs.⁊ cũ eo vnũ ↄponẽs nõ edu cta de potẽtia materie.Et iõ ꝓpꝛie nõ inhe/ rens.qꝛ inherere pꝛie vt diſtinguitotra in foꝛmare ĩpoꝛtat materialit᷑ dependere.õ generabil nec coꝛruptibil ſʒ tñ nõ ſimpli/ citer ꝑpetua.qꝛ de nouo ſcʒ in vnione ipᷣꝰ cuʒ coꝛpꝑea deo creata.⁊ a ꝑte poſt ꝑpetua. Rõ exteſa ſʒ indiniſibił.⁊ iõ tota in toto. et tota in qlibet ꝑte coꝛpis. UVnñ falſa ẽ qrũ dã antiqꝶ theologoꝝopinio dicẽtiũ ꝙ aĩa nũõ eſt ſcõm eentiã in toto coꝛꝑe. ſz in pteð terminata ſcz in centro coꝛdis poſita. totũ coꝛpꝰ viuificat atq; mouet.Et ad h ponũt exemplũ calcidij de aranea qᷓ in centro tele ſue reſidẽs ſentit quẽlibet motũ in tela fa/ ctum. Que aüũt fuerit opinio Ariſtotil De aĩla intellectiua humana.quãtũ ad ea q̃ dicta ſunt exeius libꝛis autenticis pſpicue nõ habet᷑quia de hijs que tangũt ſectas ? religiones hominũ.ↄmunit᷑ obſcure ⁊ am bigue loqui?. Pꝛima tñ opinio ſuꝑius di/ derek. Secunda pars de potentia ani me rationalis. Sed ad potentias anĩie ratiõalis accedamus que generaliter due ſunt.ſcʒ cognoſcitiua⁊ motiua.quas intel lectum ⁊ affectũ vocamus. In quantũ em̃ eſt potentia cognoſcitiua dicitur intellect⸗ ſed in quantũ eſt potentia motiua.dicitur affectus ſeu volũtas. Ungelicet de ani ina rationali diuerſa nomĩa dicant᷑.ſicut dicimus q ipᷣa eſt intellectus.ratio.ingeni um.memoꝛia.voluntas.liberũ arbitrium tñ hec nomina nõ dicũt aliquã diſtinctös in eſſentia anĩe.ſed differũt rõne.quia ipſa dicit᷑ intellectus ĩ quantũ appꝛehẽdit.ratio in quantũ diſcernit. ingeniũ in quantũ in/ ueſtigat.memoꝛia in quantũ ↄſeruat.volũ tas in quantũ appetit.libeꝝ arbitriũ in q̃n tũ eligit. Hec aũt oĩa reducunt᷑ad duaſ rõnes generales ſcʒ cognoſcẽdi ⁊ ꝗffectan di a qbus duepotẽtie denominant᷑. ſcʒ in/ tellectiua ? volitiua.de qͥba ⁊ phmo de intel lectiua eſt agendun. Tertia ps de intellectn agete ꝛ? poſſibili Intellectꝰigit ſcõm Ariſtotilẽ diuidit᷑ in intellectũ agentẽ ⁊ intellectũ poſſibilem ſiue potentialẽ. Intellectus agens eſt potẽ tia actiua intellectionũ.ſed intellect? poſſi/ bilis eſt potẽtia paſſiua nõ paſſione coꝛru/ ptiua.ſʒ ꝑfectiua.ſcʒ recipiendo in ſe intel⸗ lectiones ab intellectu agente. Deipſe aũt intellectu agente duplex eſt opinio.nã uaavien e elgtelleetna Den ei lij dicunt ꝙ eſt idẽ ſcðm eſſentiã cũ intel lectu poſſibili.ſed dicit᷑ poſſibilis.in quan tũ eſt receptiuus.ſed dicit agens in quãtũ eſt ſua intellectuali opatione actuatus Et ad hũc ſenſuʒ dixit᷑ nobilioꝛ intellectu poſ/ ſibili. Secunda autẽ opinio vera eſt. Pꝛima aũt nõ negat᷑.qꝛ ñ negamꝰdiuinuʒ intellectũ agerea dnoſtrã intellectõeʒ ĩmo opoꝛtet ipᷣm pᷣncipalit᷑ ↄcurrere.eũ in om̃i actõe oꝑteat eẽ aliqð agẽs nobilpaſſo. rotele cnſa, orr Aai Wicne ſons: rtnn Nlsdi⸗ Mmtis lrd nami nomi. lerdue Linrcl mtüe nalee dicir adenni nt.ſ bingen birnn ſinai; up lurno müiy .wli nin ua zin⸗ ind iict ien Kpo Hhoſt cor inrch deßſ ſoM us. intcl Glan niti = jeſt. ginu; ino noßt ſo ⁊ pꝛactico. Intellectus inſuper diuidit᷑ in ĩtellectũ OQuarta pars de intellectu ſpeculatiuo ſpeculatiuũ ⁊ pꝛacticũ.Et dicit᷑ſpeculati/ uus in quantũ cognoſcit veꝝ in rõne veri. pꝛacticus aũt in quantũ cognoſcit verũ in rõne boni.Uel dicitſpeculatiuꝰ ſcʒ in quã tũ finis eeſt cognitio.ſed dicit᷑ nõ ſpecula tiuus ſiue pꝛacticus in quantũ finis ei eſt operatio. Uł magis ꝓpꝛie loquẽdo dicitur ſpeculatiuꝰin quãtũ eſt ꝓductiuus noticie ſpeculatine. Pꝛacticus aũt in quãtũ eſt p/ Ductiuꝰnoticie pꝛactice.De quaꝝ noticia/ rum differentia poſten dicetur inferius Intellectus aũt pꝛacticus diuidit᷑ ĩſyn dereſim rõneʒ ⁊ ↄſcientiã. Unde in ſylogiſ mo pꝛactico ſyndereſis ꝓponit maioꝛem.ſi cut ꝙ nullũ malũ eſt facieudũ.ratio aũt aſ ſumit minoꝛẽ.ſcʒ hoc eſt malum.⁊ ↄſciẽtia cõcludit ↄcluſionẽ ſcʒ ̊ nõ eſt faciẽdũ. Et ſic ſyndereſis eſt circa vniuerſalia pncipia in bus ↄmuniter nõ cõtingit errare.ideo ſyndereſis nũq;ᷓ totaliter extinguit᷑. Ratio aũt eſt circa ꝑticularia circa que quãdoq; eſt erroꝛ.⁊ inde ſequit᷑ ꝙ ↄſcientia eſt erro/ nea. Ratio aũt diuidit᷑ in partẽ ſuperio/ rem ⁊ inferioꝛc̃.nõ ꝙ in ea ſint ꝑtes diſtin/ cte ſʒ ſicut ocuło eodẽ videmꝰſurſum ⁊ de/ oꝛſum ſic dicit᷑ poꝛtio ſuꝑioꝛ que ratiocina tur de diuinis ⁊ eternis.Et ſi hoc ſic ſoluʒ ſpeculatiue vocat᷑ intelligẽtia.Dicit᷑ auteʒ poꝛtio inferioꝛ que ↄcinat᷑ de tempoꝛalib ⁊ tranſitoꝛijs. Pꝛedicta vᷣo noĩa a doctꝭ qñũq; ſumunt᷑ vt ĩpoꝛtant nõ ſolũ potẽtiam cognoſcitiuã.ſʒ etiã potẽtiã affectiuã.Ca/ piunt᷑ etiã equiuoce qũq; ꝓ ipᷣa potẽtia.qñ q; ꝓ oꝑatione ipius. Quinta ꝑs deↄꝑa/ tionibo ſenſus vel intellectus. H MNõ ſunt aũt hic pᷣtermittende quedã cõ pationes quas Ariſtotiles ponit inter ſen ſuʒ ⁊ intellectũ. Pꝛima eſt ꝙ ſicut ſenſus reducit᷑ad actũ a ſenſibili ſibi obiecto.ſicĩ tellectus ab intelligibili ſiue a fſantaſmate vel obiecto. Scðda eſt ꝙ tam ſenſus q; in tellectus quodãmodo patit᷑ab obiecto nõ tũ paſſione coꝛruptiua vel generatiua ſub ſtantie. Tertia ꝙ pm actꝰvtriuſq; ẽ ſim plex differentie.id eſt ſine ↄplexione.⁊ nõẽ differentie affirmatiuũ vel negatiunun. Quarta ꝙ vterq; pꝛeaffirmãs aliqͥd eſſe delectabile vel triſtabile mouet appetitum vtrobiq; fit appetitus mediante indicio.ſc, de bono vel malo.tamẽ differenter.qꝛ ſen/ ſus nõ aſpicit niſi ad pᷣſens.intellect autes ad futuꝝ.ideo quãdoq; qð eſt pᷣſentialiter delectabile dimittit ꝓpter ↄſiderationẽ iu/ ſticie fuke. Sexta ꝙ in eis apetitiuũ id eſt pſecutiuũ ⁊ fugitiuuʒ nõ diſterũt realic ab inuicẽ nec a ſenſu vel intellectu.ſed ſo/ lum ratiõe. Septima ꝙ fantaſmata ſũt ĩtellectus.ſicut ſenſibilia ſenſus.ſic ꝙ ſicut ſenſus nõ ſentit vel mouet ſine ſenſibili.ita intellectus nõ ſine fantammate. Octaua eſt ꝙ ſicut obiectum generat ſpeciẽ in ſen/ ſu exterioꝛi.poſtea in ſenſu ↄmuni qͥ diſcer nit ſenſibilia diuerſa ⁊ ſic eſt quodamodo vnuo ⁊ quodãmodo plura.ſic fantaſmata diuerſa mouẽt intellectũ eundẽ exiſtentẽ. Nona ꝙ ſicut in ſenſu ſi ſit iudiciuʒ ꝙ hoc eſt bonũ vel malũ.appetitus moueiur ad ꝓſequendũ vel fugiendũ.ſic per rationæ fantaſmatũ.ſi intellectus iudicet bonũ vel malũ.appetitus intellectualis mouet᷑ad ꝓ ſequendũ vel fugiendũ.ſed hoc differenter quia appetitus ſenſitiuꝰmouet᷑ naturaliter ſed appetitus intellectus libere. Deci/ ma ꝙ in vtroq; contingit vere ⁊ falſe.com/ ponere ⁊ diuidere circa bonũ vel malũ.ſʒ tamẽ differt bonũ ſimpliciter vel apparens bonũ. Unde ꝙ eſt pñtialiter delectabile.li cet ad illud ſequit᷑ magnũ malũ.apparʒ ſen ſui eſſe bonũ.⁊ intellectui nõ ſolũ ad pᷣſen/ tiam delectabile. ſed aſpicieti aparet illud ſimpliciter eſſe malum. Ungecima eſt qſenſus nõ ſentit abſtracte.ſed intellectus intelligit abſtracte. Senſus em̃ videndo curuũ vel album non diſtinguit inter ſub/ iectum ⁊ curuitatẽ vel albedinẽ. inter que diſtinguit intelleci.abſtracte intelligendo hoc ab illo.nec etiaʒ ſenſus abſtrahit a ſin/ gularibo.ſed hoc facit intellectus.intelligẽ do vniuerſaliter. Duogecima eſt ꝙ in/ tellectus in actu.id eſt intellectus agens ẽ idem qð intellectus ⁊ intellectio.nõ ſic aũt de ſenſu. Et hoc intelligendũ de pmo in/ tellectu agente.qui eſt intellectiꝰdiuinꝰ. Capitulũ ſeptimũ. Pꝛima pars de potẽtia rõnali motiua. Iſo de potentia anĩe rationalis v cognitiua.videndũ eſt de potẽtia a-ffectiua ſiue volitiua. Ipᷣa nãq; rõ ſiue rõnalł aĩa ſi iudicat aliqͥd eẽ bonum ad ꝓſequendũ vel fugiendũ. Quinta ꝙ vbꝑ malũꝛ ibi ſiſtit. dicitur eẽ cognitiua ſiue , ,., as, a4 SSõ . ̃ ”“ß . . Cractatus intellectiua. ſi aũt pꝛocedit amplius. ⁊? iu⸗/ dicat illud eſſe bonũ vt fiat.dicit᷑ motiu. ſi vero adhuc pcedit vlteri.⁊ nõ ſolũ iudi/⸗ cat illud eſſe bonũ vt fiat ſed etiã illud ape tat. dicitaffectiua ſiuevolitiun. Eſtigi — tur vis aĩe rationalis motiua multiplex.qᷓ dam conſiliatiua ſicut ſindereſis vel ratio que iudicat aliquid eſſe bonum vt fiat.aut malũ vt nõ fiat.quedã aũt eſt affectiua ſcJ ipᷣa voluntas que appetit id qð iudicat bo- num. ⁊ refutat id qð iudicat malũ. Quedãa vero imperatiua.ſcʒ libertas ſiue liberũ ar bitriũ.que imperat illð fieri qð iudicat᷑ bo num. vel nõ fieri qð iudicat᷑ malũ Hec aut vtrãq; ſcʒ conſiliatiuã ⁊ affectiuã ↄplectit vt patebit. nec tamẽ iſta inter ſe aut ab ipſa anima vel voluntate in re aliqualiter diſtiĩ tatis. Secd anteq de libero arbitrio dicanꝰ ſciendũ eſt ꝙ libertas viſtinguit᷑ triplex.ſci licet a neceſſitate. a pctõ. ⁊ a miſeria. CPꝛi/ ma eſt nature ⁊ t bonoꝝ q; maloꝝ. Secũ da eſt gratie. ⁊ eſt ſolũ bonoꝛuʒ. Tertia eſt gloꝛie. ⁊ eſt ſolũ beatoꝛũ. Libertas autẽ a neceſſitate diſtinguit᷑ duplex ſicut neceſſi „ 9* tas dupliciter dicit᷑ ſcʒ neceſſitas coactio/ nis ⁊ neceſſitas ieuitabilis. Cibertas a ne ceſſitate violentie vel coactõis vocatur li/ bertas complacẽtie. Libertas a neceſſita/ te ineuitabilitatis vocatur ↄtingentie. Libertas aũt contingẽtie adhuc poteſt diſtingui duplex.ſcʒ libertas indifferentie ⁊ libertas ↄtradictõis.Omis em̃ libertas indifferentie eſt libertas ↄtradictionis.nõ econuerſo. quia dicit᷑ libertas indifferetie quãdo volũtas eſt ſic indifferens ꝙ; nõ ma gis inclinatur ad vnã partẽ ↄtradictionis q́; ad aliã. Modo ſtat ꝙ alis habituatus in aliqua vᷣtute ſicut tꝑantie habet liberta/ tem ↄtradictõis ad agendũ vel nõ agendũ Fm illã virtutẽ ⁊ tamẽ nõ habet libertatem indifferẽtie.quia magis ꝓnus ⁊ magis in/ clinatus eſt ad opus virtutis. Omia au tẽ pᷣ̃dicta noĩa qmodocũq; capiat᷑ libertas ſupponũt p eadẽ re.ſcʒ ꝓ ipᷣa volũtate.non tñ ſunt ſynonima.qꝛ in diuerſis acceptio/ niba diuerſa hñt ↄnotata. Nam libertas a peccato ſupponit pꝛo volũtate.cõnotando eam eſſe in gratia.Libertas a miſeria no Secunda pars de diſtinctione liber/ tat eam eſſe ſine pena Libertas a neceſſita te ↄnotat eam nõ poſſe neceſſitari. Liber ⸗ tas indifferentie ↄnotat eã no n magis in / clinari ad vnũ oppoſitoꝝ q; ad reliquũ.Li bertas contradictionis vl oppoſitionis cõ notat eã ſimpliciter poſſe in vtrũq; oppoſi / toꝛum. In pꝛopoſito autem cũ loquimur de libero arbitrio intelligimus de liberta/ te contingentie contradictionis ſiue opo/ ſitionis. tis alique conditiones ipius voluntatis Pꝛima eſt ꝙ voluntas non eſt ſolũ po tentia paſſiua.ſed actiua. nec ſolum opera tionũ exterioꝛum.immo ſuoꝛũ interioꝛum actuum qui ſunt volitio vel nolitio. Unce poſſet diuidi voluntas in volũ tatem agentẽ ⁊ voluntatem poſſibilẽ.con/ ſimiliter intel gend ſicut ſupꝛa dictum ẽ de intellectu. Si enim voluntas foꝛet paſ ſiua tantũ.non eſſet in ſua libera poteſtate velle et non velle pꝛeſente obiecto quia nõ eſt in poteſtate paſſiui pati ⁊ non pati pꝛin / cipio actiuo diſpoſito ⁊ ſufficienter appꝛo/ ximato. Secunda eſt ꝙ volũtas eſt paſ ſiua non ſolum ab obiecto ſed etiam ab in/ tellectu.a ſenſu.⁊ appetitu ſenſitiuo.De ob iecto patet quia eſt cauſa partialis volitio/ nis vl nolitionis. De intellectu patet.quia noticia intellectualis concurrit ad actꝰè vo luntatis vt aparebit ex dicendxis. De ſenſu autez ⁊ appetitu ſenſitiuo.patet quia ſenſus mouet intellectũ cum repꝛeſentat ei ſpeciẽ mediãte qua mouet᷑ ad intelligendũ Appetitus etiã ſenſitiuus iᷣm mouet cum de ſuo obiecto ſepe intellectus aliter ⁊ alit iudicet.ſcðᷣʒ qð appetitus ſenſitiuus eſt ali / ter. aliteraffectatus. Unde dicit᷑ ſcðᷣo re/ thoꝛice.ꝙ non eadẽ videntur amantibset odientibo.neq; iratis ⁊ manſuete ſe haben/ tibus. Sic ergo ſenſus ⁊ ſenſitiuus axpeti tus pᷣmo mouẽdo ipᷣm intellectũ mediãte ipᷣo mouet voluntatẽ.qꝛ voluntas nata eſt moueri ⁊ diuerſificari quo ad eiꝰ actũ ſcðᷣʒ alterũ ⁊ alteꝝ intellectiudiciũ. Tertia eſt ꝙ volutas nõ ſolũ in ſeip̃am actiua ẽ vo litõis vł nolitõis.ſʒ etiã mediãtib actibi ill actiua ẽ in ĩtellectũ.ĩ ſenſuzʒ.⁊ ĩ apetitũ ſen ſitiuũ. ð ĩtellectu. ⁊ p ↄns a foꝛtioꝛi ð ſenſu patz ꝓpoſitũ.qꝛ aliter amoꝛ ⁊ odiũ non pe Tertia pars. de conditionibo volũta⸗ Anteq; vero inquiranque ſit foꝛma/ lis ratio huius libertatis.enumerande ſũt ncrie Pore ſenun ggnil gſenſa lberee Volen lame! ſnali qvis⸗ ſmnuta neg perin liin tun⸗? ſßavo ſiino Gita r gno ſeia pꝛin ls obie n on eſtn. lcei⸗a ler ſcoi⸗ Mne gnoe luden Vvole eißr lunt kelle um. velle ſub⸗ clen a nolle nali Gob ſnp hoͤa glan le eecu N dlig nerterent iudiciũ.cupoppoſitum exꝑimur. Poteſt ergo volũtas mouere intellectuʒ ⁊ ſenſum.nõ tamẽ ſic ꝙ; ſimplicit᷑ per ſuũ im/ periũ ſine alio motiuo poſſit in eis cauſare aſſenſum vel diſſenſuʒ;. quia tũc poſſemus libere aſſentire vel diſſentire quibuſcunq; vellemꝰ.quod experimur eẽ falſum. Sed tamẽ poteſt hmõi aſſenſum vel diſſenſum in aliquibo partialiter ↄcauſare.⁊ ꝑ conſe/⸗ quẽs appetitũ ſenſitiuũ mouere.cũ nat᷑ ſit imutari ab ĩmutatione iudicji. Quar/ ta ẽꝙ volũtas ñ fertur in incognitũ.qꝛ ap/ petitus animalis differt ab appetitu natu/ rali in hoc ꝙ nõ fertur ĩ obiectũ niſi cogni tum. Appetitus aũt anĩalis rõnalis qui eſt ipᷣa volũtas differt ab appetitu animali ſen ſitiuo.in hoc ꝙ nõ fertur in obiectũ niſi co gnitũ cognitione intellectuali. Uolũtas g̊ dicitur appetitus cognoſcitiuꝰ.nõ quia co oſcaten quantũ ei ↄuenit ratio appetitꝰ ed quia actus ipᷣius conſequit᷑ cognitiõeʒ pꝛimã ſui obiecti. Quinta eſtꝙ volun/ tas nõ fertur in malũ in quãtũ malũ quia obiectũ appetitus eſt bonũ vel aparẽs bo/ num. ideo nõ poteſt velle illud in quo nul/ la apparet ĩtellectui ratio bonitatis.nec po teſt nolle illud in q̊ͥ nulla apparet ratio ma licie ſeu fugibilitatis. licet poſſit itlud non velle ⁊ actũ ſuũ differre vt pꝛius fiat inqui ſitio ſi apparenti bonitati ſit aliqua malicia ↄſequens velↄnexa. Poteſt tamẽ velle illð gquod aliquo modo apparet malũ.⁊ nolle il lud quod aliquo modo apparʒ bonũ.ſicut yvelle adulteriũ ratione delectatõis. vł nol le ipᷣm rõne inhoneſtatis. Nõ poteſt g̊ vo/ luutas velle ↄtra vel pᷣter totale iudiciũ in tellectus.licet contra vel pᷣter ꝑtiale iudici um. Non em̃ poteſt ſic ad opꝓpoſita.ꝙ poſſit vyelle malũ ſub rõne mali.aut nolle bonuʒ ſub rõne boni.ſʒ põt nõ velle quod pma fa cie apparet bonũ.⁊ non nolle qð pma facie apparet malum.⁊ etiã poteſt illud velle aut nolle in quo ſimul aparẽt rationes boni⁊ mali. Sexta eſt ꝙ volũtas licet poſſit ab obiecto allici ⁊ difficultari.nõ poteſt tñ ſimpliciter cogi. Ratio aũt quare volũtas noõ cogitur bono. ſicut intellectus vero.ab aliquibe eſſe dicit᷑ quia nihil eſt ita bonum ſaltẽ pᷣterbonũ pmũ.in quo nõ ſit aliquid ĩ pfrfectionis.aut ſalteʒ apparere poſſit. Jdeo voluütas tali bono nõ cogit᷑ adherere. Sʒ aliquid eſt ita verũ,ꝙ in eo nihil eſt aut ap deanima paret eſſe falſitatis. ideo tali vero intellect cogitur aſſentire Hec aũt ratio perſuaſiua eſt non euidens. Quarta pars.de inquiſitione libertatꝭ. Hijs ergo pꝛeſuppoſitis inquiramꝰ in quo conſiſtit foꝛmalis ratio libertatis.nõ tamen intelligamus voluntatẽ ſic eſſe libe raʒ ꝙ libertas ſit aliqua res ab ea diſtincta ⁊ ſibi ſuperaddita.ſicut accidens in ſubſtã tia. Nam ſicut anima intrinſece ⁊ eſſentia/ liter eſt volitiua ſic eſt intrinſece ⁊ eſſentia/⸗ liter libera.ita ꝙ nõ ſtat per aliquã poten/ tiam ipᷣam eſſe ⁊ non eſſe liberam Hoc au tem ſuppoſito dicamus ꝙ aliquid eſſe libe,/ rum poteſt imaginari multipliciter. Uno modo quia illud ſe ſolo nullo alio requiſi/⸗ to poteſt in ſuũ actũ.⁊ ſic ſolus deus eſt li/ ber ſcõᷣm veritatè fidei.quicquid murmu/ rent philoſophi. Alio modo quia: ſi aliud ab eo requiratur.tamẽ illud eiſt in ſua liber tate pꝛimo modo.⁊ ſic nulla creatura eſt li bera vt ſatis patet. Tertio modo quia po/ ſitis om̃ibo requiſitis ad ſuũ actũ continge ter eis coagit ⁊ poteſt agere:⁊ poteſt nõ age re.⁊ ſic ↄmuniter dicitur ꝙ potentia ratio nalis eſt libera. quia ſic poteſt ad oppoſita. SDe l ſine aſſertione temeraria. videtur ſcdᷣm fidẽ ꝙ in hoc nõ conſiſtit foꝛmalis ra tio libertatis. nec per hoc differt agens li / berũ ab agentibus naturalibo nõ liberis.ĩ mo hoc eſt cõmune omib agentibus crea / tis ꝙ om̃ibo poſitis ad ſuã actionẽ requiſi tis cõtingenter? nõ neceſſario coagãt ita ꝙ poſſint ſuũ effectũ agere ⁊ nõ agere.Uer bigratia. JIgnis quibuſcunq; cauſis poſi/ tis contingenter eis coagit.⁊ poteſt pꝛodu cere ⁊ poteſt non pꝛoducere ignem. L Hoc autem pꝛobatur eſſe verum ex tri bus veritatibo catholicis.Quarũ pꝛima ẽ ꝙ nõ ſtat aliquid fieri ab aliquo ⁊ illud nõ fieri a deo. Sccunda ꝙ non ſtat aliquid fi eria deo.⁊ illud nõ contingẽter fieri abeo Tertia ꝙ non ſtat aliqͥd ↄtingenter fieri a deo.⁊ illud neceſſario ſiue non contingen/ ter fieri ab alio. Ex quibo manitfeſte ſequit᷑ qꝙ nulla cauſa ſcdᷣa ſiue naturalſiue libera neceſſario aliqͥd facit.ĩmo ita ↄtingent ſiẽ cã pma. Siqꝗq; vo dicat ꝙ licet ignis oĩ bus cauſis reqͥſitis poſitis ↄtingẽter coa/ . gat eis.ita ꝙ abſolute põt nõ agere.tamẽ h̊ non poteſt de cõmuni curſu nature.ſicaũnt nõ eſt de libera voluntate. Hoc iõ nõ vid Tractatus tur valere.qꝛ cũ iſte ↄmunis curſus natu/ re dependeat ex dei volũtaria diſpoſitione 2 potuerit ipᷣm aliter oꝛdinare? adhuc poſ ſit ad placitũ ĩmutare.nõ eẽt ipᷣi voluntati eſſentialis cõditio libere agere.ſʒ accidẽta lis ⁊ aduẽticia diſpoſitio.cuiꝰↄtrariũ a pᷣn cihpio ſupoſuimmgs. NQNuinta pars de foꝛmali ratione liber/ Dicamus igitur ⁊ ex pꝛemiſſis conclu/⸗ damus licet ad libertateʒ requiratur q; ſit potentia ſue operationis pꝛoductiua cõ tingenter. hoc tamẽ nõ ſufficit nec in hoſi ſtit ratio libertatis adequate ⁊ foꝛmaliter. BSDz difficile eſt videre qͥd vltra hoc reqͥ ritur.Ad cuius tamẽ intelligentiã eſt ſcien dum ꝙ deũ aliquid ꝓducere libertate con tingentie de qua loquimur tria ↄnotat vel impoꝛtat.ſcʒ deũ ſuũ ꝓductũ intelligere.? ipᷣm intelligẽdo velle.Deus em̃ nihil ꝓdu cit niſi intelligẽdo⁊ volendo.nõ tamẽ quic quid intelligit aut vult iõ ꝓducit.cũ ſeibᷣm maxime intelligat ⁊ velit Illud ergo nõ ſuf ficit.ſed vltra ad ipᷣm aliqd libere pducere requirit᷑ipᷣm hmõi actũ intelligẽdi ⁊ volẽ/ diad ſuũ effectũ ↄtingenter applicare. h eſt ſuũ effectũ ↄtingeter intelligere ⁊ velle fie/ ri vel eſfe. Cũ igitur in h̊ ↄſiſtat ratio diui/ ne libertatis foꝛmaliter.⁊ libertas ĩ deo di/ cat ꝑfectionẽ ↄſimilis denomĩatõis.ſequi tur ꝙ libertas in deo ⁊ in creatura ſunt cõ ſimilis ratõis. ⁊ ꝑ ↄſequẽs illa ſola crearu/ ra erit libera que reſpectu ſui effect cõſimi/ lem modũ habet pncipiandi cuʒ libertate diuina. talis aũt eſt rõnalis creatura que intelligendo ⁊ volendo pᷣncipiat ↄtingent᷑ Unñ poteſttrahibꝛeuis deſcriptio liber tatis.ſcʒ q; libertas eſt potẽtia intellectiua ⁊ volitiua ſui effectus pductiua ↄtingẽter. ⁊ aliqͥd libere agere eſt illud intellectiue et volitiue ↄtingeẽter pducere. Cui deſcripti oni ↄcoꝛdant antiqͥ doctoꝛes catholici di/ centes.ꝙ libertas eſt facultas rõnis ⁊ vo/ lumtatis. Clñ ⁊ liben arbitriũ dicit᷑ſeu po/ tius arbitriũ libeꝝ.arbitriũ quantũ ad ra/ tionẽ liberũ quantũ ad volũtatẽ Exqbus ſequit᷑ nihil vere ⁊ ꝓpꝛie poteſt fierilibe/ re niſi ꝑtialiter fiat ab intellectuali cogniti one. Aliqd aũt fieri libere poteſt dici duꝰ pliciter. ¶no mõ vere. alio mo interp̃tati/ ue. Uere libere dicitur aliqͥd fieri qñ eſt in tio vel operatio rõnis. Interpᷣtatiue vero quãdo deliberatio vel ratiocinatio hmõiẽ in poteſtate volũtatis.ſed tñ nõ deliberat. ĩmo vnã partẽ elicit quaſi mõ nature ex ha bitu vel impetu ↄſuetudinis.ſicut patet in multis.Et hec dicta ſint de aĩe potẽtijs. EararBapituluũ octauuff. Pꝛima ꝑs de oꝛdine dicendoꝛum. * . Oſ ſtq; dictũ eſt de aia.ↄſequenter p dicendũ eſt de hijs que ſunt in ea Xria aũt ſunt in anĩa vt dicit phi loſophus ſcdᷣo ethicoꝝ ſcʒ potẽtie.habitꝰ. ⁊ paſſiones.ſʒ different᷑ quoniã vt ſupꝛa di ctum eſt potentie anĩe pᷣncipales ſunt in ea „ „ idemptice.hoc eſt ſunt idẽ cũ ea.ſʒ habitus ⁊ paſſiones ſunt in anĩa inheſiue.Cũ ergo de potẽtijs dictũ ſit.dicendũ eſt de habiti/ bus ⁊ paſſiõibo.Quia vero Ariſtotiles ibi ſolũ enumerat ea que ſunt in ania ſcdᷣm ei partẽ appetitiuã in qᷓ eſt virtus moꝛalis.de qua ibidẽ tractat. ideo nõ eſt credendũ qͥn in ania ponendi ſint aliqͥ actus qui nõ ſũt habitus vel paſſiones. Et etiã ſcoᷣm aliqͥs in ea ſunt ponende pᷣter hmõi actus alique pᷣuie ſpecies. Quare de omib iſtis ꝑ oꝛdi/ nem. ⁊ pᷣmo de ſpeciebo.poſtea de gctibo ha bitib ⁊ paſſionib eſt dicendin Secũda pars de h̊ noĩe ſpecKies. In bmis aũt ſciendũ eſt ꝙ licet ̊ nom̃ ſpecies multiplicit᷑ ſit euocũ.tamẽ adhuc vt ꝑtinet ad materiã de notitijs ð qua tra/ ctamus quadrupliciter ſolet capi. Pꝛi⸗ mo modo ↄmuniſſime pꝛo om̃i foꝛma ad noticiã habendã ↄcurrẽte.⁊ ſic quandoq; ipᷣa foꝛma obiecti qð cognoſcit᷑ dicit᷑ ſpeci/ es. Secũdo mõ omi foꝛma que ẽ ali quo mõ ratio cognoſcẽdi aliquã rem.⁊ ſic ars⁊ alij habitus cognoſcitiui quãdoq; di cuntur ſpecies.ſicut patet ſeptimo metha/ phiſice. Tertio mõ ꝓ om̃i foꝛma queẽ ſimilitudo ⁊ imago rei cognite ⁊ ꝑ hãc res illa cognoſcitur. ⁊ ſic ipſa actualis noticia mitur ſpecialiter ⁊ ꝓpꝛie ꝓ foꝛma que eſt ſi⸗ militudo vel imago rei cognite manẽs na turaliter in aniĩa.etiã poſtq;ᷓ ipᷣa deſijt actu aliter cognoſcere.apta nata ducere animã in noticiã rei cniꝰ ipᷣa eſt imago vel ſimili/ tudo.⁊ ſic ſumit᷑ in poſito. Depmo ta men modo bene dubiũ eſt vtruʒ in medio ſitaliqua ſpecies cauſata ab obiecto ſenſi padt mtines dhins ing tdehi Nlabi Göne⸗ ubde l binöͤſi⸗ naliſs galate van h i⸗ hoñ Pbue U ⸗ mi ndoc lſech/ eitl ntſe Logzdi nate, cbee ens ncia olu/ eſtſi⸗ ion taen nimi nili/ notn ned⸗ — de ſpecie intellectuacil. iq Zertia ꝑs de ſpecieba in medio. quando in medio illuminato nõ pᷣexiſtunt Elſt etiã cõmunis opinio ꝙ in medio ta/ coloꝛes ↄtrarij.cauſant᷑ in eo tales coloꝛes les ſpecies ſunt ponende ꝓpter rationẽ.ex/ ⁊ aliquãdo in gradu intenſo.⁊ tũc poſſunt de anima „ re pmo videndũ eſt de ſpecieſenſibili.ſi ali inter eos nõ eſſet tanta ſimilitudo vel ↄue/ qua ſit in medio.poſtea de ſpecie ſenſibili. nientia ſi eſſent alterius ſpeciei. Tertio tam in ſenſu exterioꝛi q;ᷓ interioꝛi.⁊ tandeʒ dicit iiſte coloꝛ nõ eſt in pariete ſʒ in aere. ⁊ aliquãdo in eo cauſat᷑? aliquãdo nõ Uñ perientiã. ⁊ auctoꝛitatẽ. Pꝛopter rationeʒ videri.aliquãdo in remiſſo ⁊ tunc nõ poſ/ quideʒ.quia nihil agit indiſtans.niſi pᷣmo ſunt videri.ideo dicit cõmentatoꝛ ſcðᷣo de agat ĩ mediũ.nã.vij.phiſicoꝝ dicit᷑ opoꝛ anĩa.qꝙ aliqua ſenſibilia ſunt de ſui natura tet mouẽs ⁊ motũ eẽ ſimul.ſcdᷣm tactũ.ſed que ꝓpter ſuã debilitatẽ a ſenſu nõ poſſunt ſenſibile agit indiſtans ſcʒ in ſenſum. ergo ↄpꝛehẽdi.⁊ ſic patet quãdo⁊ꝛ qmodo medi pmo agit in mediũ ⁊ nõ niſi ſuã ſpeciẽ.igit um patit᷑ ab obiecto viſibili. Vltert p/ ⁊c.Pꝛopter experientiã aũt.quia ſi radius pter exꝑientiã de ſpeculo dicit ꝙ nõ eſt ibi ſolaris tranſeat ꝑ vitrũ rubeũ coloꝛ oppoſi ſpecies aliqua.ſʒ ipᷣmmet obiectũ videtur tus in pariete aparet rubeꝰ ⁊ non eſt coloꝛ ibiꝑ line reflexam. Uñ etiã ſcdᷣm opinio/ verꝰquia nõ eſt in medio.cũ nõ ſit ſuſcepti /⸗ nem pmã ſi eſſet talis.ſpecies tamẽ nõ eſſet num eius.nec in pariete.cũ ſepe coloꝛ pari in ſpeculo ꝓpter ſuã denſitatem ſed in aere. etis ſit cõtrarius.experimur etiã ſpeculuz Ham ſi eſſet talis foꝛma in ſpeculo.ipᷣo fra repᷣſentare rem aliquã ſibi obiectã.⁊ ꝑ ↄſe/ ccto frangeretur. nec aparerenttot imagi/ quens aliquid recipit ab ea.⁊ nõ ip̃am rey nes quot ſunt ꝑtes fracte.cũ accideus di/ ergo eius ſpeciẽ Pꝛopter auctoꝛitatẽ vero uidatur ad diuiſionẽ ſubiecti. quia ſcom Ariſtotilẽ ſcdᷣo de anima. alidd Ouarta ꝑs de gencralibus cõditiomib patit᷑a coloꝛe.⁊ odoꝛe.quod nõ eſt natum ſpecierum. ſentixe.ſed nihil eſt tale niſi mediũ.igit᷑ ꝛcc. Licet aũt vtraq; pᷣdictaꝝ opinionũ ſit p Sed bijs nõ obſtantiboeſt quoꝛundã babilis.tamẽ qꝛ pma eſtomunioꝛ.nec vidẽ opinio ↄtraria.Et quia in ꝓpoſito videtur tur ꝑ ſecundã poſſe ſufficienter ſaluari ap maio: difficultas de viſibili qᷓ; de alio ob/ parentie que fiũt maxime in ſpeculis.iõ ſe iecto ſenſibili.pᷣmodiẽ opinio iſta ꝙ ab ob quendo eã ponã aliquas ↄditiones gene/ iecto viſibili nõ cauſat᷑aliq̃ ſpecies.ſiue ali rales hmõi ſpecieꝝ.poſtea aliquas ſpecia/ quid in medio alterius rõnis ab obiecto. les eaꝝ. Pꝛima ergo ↄditio eſt ꝙ tales quia talis pluralitas poneret᷑ ſine neceſſi/ ſpecies ſenſibiliũ ↄtrarioꝝ ad inuicẽ nõ cõ tate. Tum qꝛ talis ſpecies eſſet qualitas.⁊ trariant᷑.qꝛ poſſunt eſſe in eodem ſubiecto nõ eſſet ſub aliq̃ quatuoꝛ ſpecieꝝ qualitatiſ ſcdᷣm eandẽ partẽ ſubiecti tam in medio qᷓ; vt patet inductiue. Tũ quia ſi eſſet aliq ne in oꝛgano De medio patet qꝛ ſi albedo ⁊ ni ceſſitas ponẽdi talẽ ſpeciẽ eſſet pter ſupꝛa gredo appꝛoximent᷑ vni medio.vtraq; in il/ dictã rationẽ.qꝛ mouens ⁊ motũ debẽt eẽ lo videbit᷑ideo vtriuſq; ſpecies in illo reci ſimul ſcᷣm tactũ Sed h̊ nõ opoꝛtet eẽ vni pitur. Deoꝛgano ↄſimiliter patet. Unõ ſi uerſaliter veꝝ.qꝛ ꝓiciens ⁊ piectũ nõ opoꝛ⸗ vnũ albũ ⁊ aliud nigrũ oculo ſcom eundẽ tet ſic eſſe ſimul.nã piciens poteſt nõ eẽ mo ſitum pᷣſentet᷑ vtriuſqʒ ſpccies ſcdðᷣm eandẽ tu ꝓiectionis adhuc exiſtente.iõ nõ opoꝛtʒ partẽ oculi recipit᷑nec ex eis cõmiſcebitur monens ⁊ motũ ſimul eẽ ſimultate locali. vna media ſpecies.ſicut in caliditate ⁊ fri/ ſz eſt intentio Ariſtotilis ⁊ ↄmentatoꝛis ꝙ giditate media tepiditas. Nec obſtat ꝙ ſunt ſimul ſimultate naturali vel virtuali. per neutram iudicamꝰ albedinẽ ꝑfectã aut ita ꝙ nõ ſit mediũ impediẽs ⁊ ꝙ ſint in de/ nigredinẽ.ſʒ iudicamꝰmediũ coloꝛẽ.ſicut bita appꝛoximatione. Secũdo/ꝓpter ex/ ſi ſupꝛa nigrũ ponat᷑ albũ.nec apparʒ albũ perientiã pᷣdictaʒ de radio ſolaridicit iſta nec nigrũ ſed fuſcũ. Huiꝰem̃ ratio eſt.qꝛ li opinio ꝙ qũq; ab obiecto viſibili cauſat᷑a/ cet illę ſpecies nõ ſint ↄtrarie in eſſendo.ta ignictin medio eiuſdẽ rationis cũ obiecto men iudicia ſcdᷣm eas ſic eſſent ↄtraria. ſic Unde radius tranſiens per vitrũ rubeuʒ eſt de iudicijs ꝓpoſitionũ ↄtrariaꝝ velcon mediante coloꝛe vitri canſat verũ coloꝛeʒ tradictoꝛiaꝝ.CLũ igit᷑ iſte ſpecies albediniſ Tractatus Z nigredinis ſint ſimul in oculo indiſticte ſcdᷣm ſitum. ⁊ ſenſus nõ iudicet pluralita/ tem vel diuiſionẽ reꝝ.niſiſcdᷣm diuerſos ſi tus ſuarũ ſpecieꝝ in eo receptaꝝ. ideo ſen⸗/ ſus indiſtincte hoc qð videt iudicat vnũ.⁊ nõ poreſt iudicare h̊ albũ ⁊ nigrũ.vt diotũ c.quare ſpecies albi ⁊ ſpecies nigri cũ neu tra poſſit efficere ſuũ iudiciũ.qꝛ agunt ĩ idẽ ſubiectũ. ipᷣe ſimul efficiũt indiciũ mediuʒ ſcʒ ꝙ hoc eſt fuſcũ vel palliduũ. Secũ/ da aditio ẽ ꝙ tales ſpecies nõ ſentiunt᷑ nec ſenſu ꝑcipiunt᷑.qꝛ cũ ille imediaciꝰ cauſent ſenſationẽ᷑ q;ᷓ q̃litates ſenſibiles ſi ſentiren tur ipᷣe ĩmediati qᷓ; ſua obiecta ſenſu ꝑci/ perent᷑ cupoppoſitũ experimur. Non ergo dicunt᷑ ſpecies ſenſibiles qꝛ poſſint ſentiri. ſʒ qꝛ ab eis põt ſenſatio cauſari. Tertia nditio eſt. ꝙ tales ſpecies a qualitatibo ſen ſibilibo a qbus cauſant᷑ ſunt alterius rõnis patet ex duabo p̃dictis.ſed vtrũ ſint alteriꝰ rõnis vel ſpeciei ſpecies in medio ⁊ in ſen ſu aut exterioꝛi vel iterioꝛi oꝛgano oĩno du biũ eſt. Quarta ↄditio eſt ꝙ tales ſpecieſ ſunt reductiue de tertia ſpecie q̃litatis.ſũt em̃ paſſiones vel paſſibiles qualitates.nõ quia ſint ꝓpꝛie ſenſibilesvt dictũ eſt.ſed qꝛ a ſenſibilibus cauſate nate ſuntcaufare ſen/ ſationes. Duinta ↄditio ẽ ꝙ tales ſpeci es habẽt in medio equalẽ reſiſtẽtiã. Poteſt aũt in aliqua mutatione reſiſtentia multi/ pliciter imaginari. Uno mõ rõne ↄtrarie/ tatis naturalis.cũ em̃ qdᷣlibet ens natura/ liter appetat ꝑmanere.vnũ cõtrariũ reſiſtit alteri ↄtrario tanq; ipius coꝛruptiuo.⁊ ta lem reſiſtentiã nõ habent in medio ſpecies ſenſibiliũ cũ nõ habeant ↄtrariũ vt dictnʒ eſt. Alio mõ rõne ↄtinuitatis coꝛꝑalis Cũ em̃ virtns vnita foꝛtioꝛ ſit ipa diuiſa quod libet ↄtinuũ appetit eſſe vnũ. iõ reſiſtit diui dentiipᷣm. Tertio mõ rõne ſituatõis loca/ lis.Cũ em̃ aliqͥd eſt in loco vel ſitu ſibi na/ turali naturaliter appetit ibi quieſcere.iðo reſiſtit mutatõi.ſcdᷣm quã opoꝛtet ipᷣm a ta li loco moueri.⁊ talẽ reſiſtentiã nõ habent ſpecies in medio,qꝛ ad multiplicatõʒ ipᷣaꝝ nõ opoꝛtet mediũ diuidi vł moueri a loco ſuo.niſi foꝛte h̊ͥ haberet locũ ĩ ſono.de quo poſtea patebit. Quarto mõ poteſt imagi/ nari reſiſtentia licet minus ꝓpꝛia rõne indi. ſpoſitõis ſuſcipientis.qꝛ ſubiectũ nõ ẽ ſut. ficient᷑ diſpoſitũ ad receptionẽ talis muta tionis vel foꝛme generabilis ⁊ ſic manife/ ſtum eſt ꝙꝙ mediũ bene reliſtit generationi ſpecien ſenſibiliũ. ſic em denſitas ⁊ opaci/ tas reſiſtũt ſpeciebi lucis vel coloꝛis ⁊ eas refl ectunt.⁊ ſic ꝓpoꝛtionaliter dealiss Sexxa ↄditio eſt ꝙ tales ſpecies ꝓpter pᷣ dictã reſiſtentiã nõ habent in medio gene/ rationẽ ſucceſſiuã.ꝙ em̃ extali reſiſtentia nõ ꝓueniat ſucceſſio ſatis patet.ſiponatur ſcm Ariſtotilẽ inſtantaneã eſſe luminis generationẽ.cũ tamẽ habeat reſiſtentiã ta/ lem. Hec ergo reſiſtentia nõ operat᷑ tardi/ tatem generationis vel multiplicatõis li/ cet peruitatẽ vel remiſſioneʒ diſpoſitionis generabilis.ita ꝙ a candela.eque cito illu/ minabitur extenſiue aer groſſus ſicut purꝰ licet nõ eque intenſe. — 9 Nuinta pars de ſpecialibo ↄditõiby ſpe/ Poſt has pono alias ↄditões ſpeciales hmõi ſpecie,. Pꝛima eſt ſcᷣm Ariſtotilẽ.ꝙ lumen vel ſpecies lucis.⁊ pari rõe ſpecies coloꝛis m tipłr in ĩſtãti.nõ intelligẽdo qꝙ ſit ĩſtãs ali quod qð ſit ꝑs tẽpis indiuiſibilis. ſz alid dicit᷑ inſtãtanee generari quod generat᷑to/ tuʒ ſimul.ita ꝙ; nõ pᷣus vna eius ꝑs q; alia nec gradualis nec quantitatiua ⁊ ſic videt᷑ eſſe intentio Ariſtotilis ſcðᷣo de anima. q; generatio luminis ſit inſtantanea vbi rep/ hendit empedocleʒ dicentẽ oppoſitũ. ⁊ idẽ videtur ſentire de generatione delectatio/ nis. ſeptimo eth. Sed ſalua Ariſtotiliſ reuerentia ꝙ alicuius rei generatio.natu/ raliter ſit aut eſſe poſſit illo modo inſtanta nea nõ credo eſſe verũ.ideo ad ſaluandum Ariſtotilẽ aliqui dicunt ꝙ fuit eius inten/⸗ tio illud aſſerere nõ cathegoꝛice ſimplicit᷑ ſed ↄditionaliter.ſcʒ ꝙ ſi lucidũ inſtätanee applicaretad mediũ lumis receptiuũ inſtãa tanee illuminaret iᷣm. Siuce aüt hec fue/⸗ rit Ariſtotilis intentio ſiue nõ. adhuc tam̃ hoc eſt oĩno dubiũ nec eſt efficaciter ꝓba/ tum. Poteſt tamẽ hmõi lumĩs multiplica tio intelligi inſtantanea.nõ ſcm veritateʒ ſed quantũ ad noſtrã ꝑceptibilitateʒ. quia ſcʒ in ea nõ poſſumus ſenſu ꝑcipere ſuccel ſionẽ. ecũda ↄditio eſt ꝙ ſpecies ſo/ ni tempoꝛaliter multiplicat᷑ ⁊ ſucceſſiue cũ quodãa motu geris.⁊ quaſicirculari inun/ datione quia ſonuos generat᷑ ex veloci ⁊ vio lenta fractione aeris. vnde fiunt inundati ones in eo.ſicut a lapide in aqua pꝛoiccto. n ide⸗ noue nuon ctert mo terg⸗ quiet lsſon corrii 7 piri qlean ccala moel tp⸗ pon Gum lig⸗ lam titn lato⸗ oe oco: lolio/ ſtyen ſdtit Pſni Mninns ſenſbil acgi md oꝛis. ſpece cpogti Pon ung RA⸗ dtioni ac tegs . deb e⸗ kkeri onar n mi Aurd Möͤl tons tollo⸗ anpor⸗ ſbhe Periuis man lorsm ſtisal Pnlice nto/ 5 net 11,9 ſrr/ e ato⸗ wwall nata/ Kantn monn inten/ nplc tinane⸗ gäinti haeſie/ cAANmE hb/ nplica fltate qun ſicee ſcsſ⸗ ſueci inun⸗ n nndont ao. Non eſt tamen veriſimile q;uis oppoſitum videat᷑ Ariſtotiles ſentire ꝙ aer ſic localit moueat᷑ vſqʒ ad omnẽ diſtantiã ad quã ſo/ nus audit᷑.tũ quia nõ apparet qũo ita velo citer impelleret᷑.tũ qꝛ opoꝛteret ꝙ quãdo/ q; motib oppoſitis moueret᷑. tum qꝛ facili ter ↄdenſat᷑ ⁊ reꝑcutit᷑ideo videt᷑ ꝙ in aere quieſcente ad aliquã diſtantiã poſſit ſpeci es ſoni multiplicari. et poſtea ſine ſpeciali coꝛrũpente ex defectu ↄſeruantis coꝛrũpi. Tertia ↄditio eſt ſpecies odoꝛis ad ali quã diſtantiã multiplicatur nõ realiter ſed piritualiter ſiue intentionalit᷑. Sunt em̃ quedã coꝛꝑa odoꝛifera a uibo fitquedam exalatio ſiue fumalis euapoꝛatio.ĩ quo fu/ mo eſt realis odoꝛ.⁊ hoc vocamꝰodoꝛẽ mł tiplicari realiter. Sed cũ aliqua ſint coꝛ/ poꝛa valde odoꝛifera ⁊ longo tꝑe.⁊ ad lon/ gam diſtantiã que nõ ſunt multũ fumabi/ lia.⁊ que nõ poſſent ſuũ fumũ ita cito ꝑ il/ lam diſtantiã tranſfundere ſicut odoꝛ ſen/ titur. Ideo veriſimile eſt ſicut dicit men tatoꝛ ꝙ vltra talem fumũ mltiplicet᷑ ſpeci es odoꝛis ĩ aere ſine tali fumo.⁊ q̊ vocamꝰ odoꝛẽ multiplicare ſpiritualit᷑ Dicit᷑enim talis ſpecies nõ realis ſʒ ſpiritualis.nõ qꝛ ſit vera res.ſʒ quia eſt ĩſenſibilis. OQnar ta ↄditio eſt ꝙ ſpecies qualitatũ tangibiliũ ⁊ ſimiliter guſtabiliũ habent multitudinẽ minus velocẽ.qᷓ; ſpecies aliaꝝ qualitatum ſenſibiliũ.⁊ hoc foꝛte ideo ingeniauit natu ra.quia ille qualitates ſiue earũ ſubſtantia maiꝰpoſſunt anĩab inferre nocumentum LCeeeeoabpitulũ nonnj. Pꝛima pars de ſpeciebus ſenſus exteri/ oꝛis. Iſo de ſpecieb in medio vidẽdũ v eſt de ſpecieb in ſenſu vel oꝛgano Et pmo ꝓ'in ſenſu exterioꝛi ſint ſpecies aliqui ponũt ꝓpter iſta motiua pᷣn/ cipalit᷑.Pꝛimũ quia potentia ſenſitiua coꝛ rũpitur per excellentiã ſenſibilis. Secun dum quia aliqͥd remanet poſt actũ viden/ di. Tertiũ quia opoꝛtet pᷣus aliqͥd fieri in medio.Et ad hec ſunt experientie natu/ rales ⁊ philoſophoꝝ auctoꝛitates. Sʒ hijs nõ obſtantib dicũt alij ſinetalibo ſpe/ ciebo om̃ia poſſe ſaluari. VUñ pmo ponunt qꝙ in ſenſu.vᷣbigratia ĩ viſu impᷣmit᷑ quedaʒ qualitas ↄfoꝛtans vel debilitans viſum. ⁊ aliquãdo execãs que nec eſt ſpecies nec vi ſio nec obiectũ nec oncipiũ viſionis q̃ ali/ ſimplex ſicut ipᷣm. ₰ℳ quãdo plus ⁊ aliquãdo minus manet.⁊ a in illo quẽ excellens ſenſibile excecat. Secundo dicũt ꝙ talis qualitas nõö i/ pꝛimit᷑ in potẽtia viſiua vt diſtinguit cõtra oꝛganũ.⁊ eſt ſubiectiue in oꝛgano ſiue in to to ↄpoſito.quia oꝛganũ ↄfoꝛtat᷑ vel debili / tatur ⁊ nõ potentia. Ulterius dicũtqq iſta qualitas eſt alteronature ab obiecto ex tra ⁊ illa nec eſt paſſio nec paſſibilis quali/ tas nec in aliqua ſpecie qualitatis enume/ rata ꝑ Ariſtotilẽ quia omis paſſio vel paſ ſibilis qualitas aliquo ſenſu poteſt ſentiri. ⁊ iſta nõ.ſicut ⁊ in veneno quo quis interfi citur eſt aliqua qualitas coꝛꝑalis que nul/⸗ lo ſenſu põt ꝑcipi.ideo Ariſtotiles nõ ſuffi ciẽter enumerat ſpecies qualitatis. Sʒ iterũ dicũt ꝙ pᷣter illã qnalitatẽ in viſu im pmitur alia qualitas q̃ eſt ſenſibilis ⁊ eiuſ/ dem rõnis cũ qualitate exteriꝰ viſa ⁊ eſt eti am in orfano viſus vt diſtinguit᷑cõtra po tentiã. Nam cũ quis aſpexerit aliqͥd foꝛtit lucidũ vel foꝛtit᷑ coloꝛatũ cõuerſo viſu ad ſenſibilia ð̈bilia vident ſcintillare.poſito e tiaʒ viſu in loco obſcuro apparet ſibi lux v coloꝛ.Et iſta apparitio licet ſit quidaʒ actꝰ videndi imꝑfectꝰ.tamẽ eſt actꝰ verus.ideo eius obiectũ nõ poteſt eẽ nõ ens.ſʒ nulluʒ verũ ens poteſt aſſignari qð ſit eius obie/ ctuz. niſi aliquid ab obiecto oculo imp̃ſſuʒ Et ſic eſt duplex act?videndi.vnꝰ pᷣmus re ſpectu obiecti.alius ſecũdꝰ⁊ minꝰ perfectꝰ reſpectu illius impᷣſſiab obiecto cũ pꝛimo actu videndi ⁊ vterq; eſt ſubiectiue in potẽ tia vt diſtinguit᷑ ↄtra oꝛganũ.qꝛ ſcðʒ iſtos quodlibʒ accidẽs habet ſubiectũ pᷣmũ ita xſicut ißm. Scõda ꝑs Opinio ↄmunioꝛ in pᷣdictis. Licet aũt h opinio ſit pbabilit ſuſtini/ bilis. nec eã ꝑticularit repꝛobare ſit pᷣſentꝭ intentõis.tamẽ quo ad ꝓpoſitũ videt᷑ cõtra mentẽ Ariſtotilis in ſcðᷣo de anĩa dicẽtis. ꝙſenſibile poſitũ ſupᷣ ſenſuʒ nõ facit ſenſũ. id eſt nõ ſentit᷑. Uñ ſenſus nõ ſentit coloꝛẽ oculi ſui.nec caloꝛeʒ nerui ſui.⁊ ita de alijs ſenſiba videt᷑. Quare illa qualitas ſecunda ab obiecto impᷣſſa cũ ſit in oculo ipᷣa aviſu nõ ſentit᷑ nec illa apparitio que dicta eſtad eillã terminat᷑.ſʒ ad obiectũ extra vel ad ali quid aliud de quibo videbit᷑ poſtam Poſ ſet tamẽ h̊ reſponderi ꝙ cũ quilibet ſenſus habeat ꝓpꝛiü oꝛganũ.⁊ etiã ꝓpꝛiũ mediũ cõ naturale ⁊ ↄiunctũ qð notat Ariſtotiles ðᷣ viſu in de ſenſuꝛ? ſenſato dicens.ꝙ nõ in vl timo oculi ſentit anĩa ſed in medio.licet ta le mediũ magis attribuat᷑ ſenſibotaciꝰ ⁊ gu ſtus.quia in eis eſt mag manifeſtũ.⁊ quia alij ſenſus magis a remotis ſentiunt ꝑ me diũ extraneũ. Ideo qlibet ſenſus in ſuo oꝛ gano. 1 2naturali medio. habet pꝛias qli/ tatiunas diſpoſitões ſibiↄnaturales.⁊ illas nõ ſentiunt ſenſus exterioꝛes. Uñ deꝰ⁊ na tura circa vnũquodq; oꝛganũ ſenſitiuũ oꝛ dinant coꝛpꝰaliqð ĩmediate ſuwoſituʒ ſibi Onaturale.⁊ ↄſimilit᷑ qualificatũ.⁊ hmõi qᷓ litates nõ ſunt nate in illũ ſenſum agere ſu am ſenſationè ad ſinẽ ne fiat cõtinua ſenſa/ tio occupans ſenſum ⁊ ipediẽs exterioꝛuʒ ſenſibiliũ pceptõʒ. ⁊ H̊ ſufficit ad Ariſtotilł intentõz. ſʒ pter h̊ nõ ſequit᷑ ꝙ ſenſus non poſſit ſentire alias qlitates ĩſuo oꝛgano vł Snaturali medio exntes.nõ quidẽ ſibi ↄna turales.ſʒ aduẽticias ⁊ maxime excellẽtes. Sic ergo diceret᷑ in ꝓoſito. ⁊ pᷣcipue qꝛ ñ opoꝛtet dicere ꝙ illa pᷣdicta q̃litas ꝗᷓ eſt in orulo.⁊ videt᷑ in eo ꝙ ſit in oꝛgano viſus p pꝛie dicto.ſcʒ in pupilla in q; fit viſio.ſed in oꝛgano large ſumpto vt ſumit᷑eti p ipᷣo cõ naturali medio ipᷣi ↄiuncto ſcʒ in aliqͥ hu/ moꝛe vel in aliqua tunica oculi. Sed his omibo omiſſis videt᷑ ꝙ nõ ſit in oculo talis verꝰcoloꝛ viſibilis ſed ſpecies obiecti alterius rõnis.qꝛ cũ dictũ ſit talẽ ſpeciẽ eẽ in medio nõeſt negandũ talẽ eſſe in oꝛga/ no cũ ipᷣm nõ minꝰlit ip̃ius ſuſceptiuuʒ qᷓ; mediũ. ertia ꝑs de ſpeciebo ſenſus in terioꝛis. = . SDSʒ viſo de ſpeciebo quantũ ad ſenſuʒ exterioꝛẽ.videndũ eſt quantũ ad interioꝛẽ. 2 ꝙ in ſenſu interioꝛi ſint tales ſpecies aliqͥ ponũt ꝓpter hec motiua Pꝛimũ quia in ab ſentia ſenſibiliũ fantaſia põt habere actum ſuũ. Secundũ qꝛ poſtactũ derelinquit᷑a/ liquid quo cognoſcit ſe habuiſſe talẽ actũ Tertiuʒ qꝛ aliqs recoꝛdat᷑ ſe ſompniaſſe.⁊ põt hoc ſcire ꝑ intellecti Szʒz alij dicüt ſine ſpeciebo h̊ om̃ia poſſe ſaluari. Uñ cuʒ certũ ſit in ſenſu interioꝛi alid remanere poſtactũ ſentiendi. dicunt iſti ꝙ in eo pu/ ta ĩ fantaſia remanet duplexqualitas.vna ab obiecto impᷣſſa in oꝛgano.⁊ eſt ipᷣius cqj̊ foꝛtatina vel debilitatiua.⁊ qñq; coꝛrupti ua ſicut patet in amentibi⁊ furioſis.ſʒ alia eſt qlitas q̃ eſt generata ꝑ actũ imaginãdi. que nõ eſt ſubiectine in oꝛgano vt diſtigni tur ↄtra potentiaʒ.ſʒ ecõuerſo ſicẽ̃ ⁊ ipᷣe actiꝰ da qualitas nõ eſt obiectũ alicuact.ſʒ eſt habitus generatꝰ ꝑ actũ fantaſiãdi iclinãs pcialiter ad actcõſimiles ĩ abſentia rei ſen ſibilis. ita ꝙ poſt pᷣmũ actũ etiaʒ deſtructo ſenſibili potentia cũ iſto habitu põt elice re actũ fantaſiandi terminatũ ad idẽ ſenſibi/ le numero qð pus eſt ſentitũ ſicut cogniti⸗/ one abſtractiua intellect terminat᷑ ad ideʒ ſingulare numero qð pus intellectualit eſt intuitiue cognitũ ⁊ no terminat᷑ ad aliqua ſimilitudinẽ vel imaginẽ veęl ſimulachꝛuʒ 1 . ſicut aliqͥ imaginant᷑ Quia illa omia quea phis ⁊ ſanctis vocant᷑ fantaſmata ſimula/ chꝛa vel idola ſunt ipamet ſenſibilia fanta ſiata qᷓ pus fuerũt ſenſata. ⁊ nõ ſpecies rex 9 ſenſibiliñ. eundẽ em̃ hominẽ quẽ pᷣus vidi imaginoꝛ: ⁊ nõ ſpeciẽ eius.Et ſic quot ſunt indinidna fantaſiata. tot ſunt fantaſmata. ſicnt tot ſunt idee quot ſunt res cognite.qꝛ idea eſt ipa res ſingularis cognita cogniti one diuina. Sic ergo h̊ͥ nomẽ idea pᷣncipa liter ſignificando rẽ creatã ↄnotet eaʒ eter naliter a deo fuiſſe cognitã. ſic h̊ nomẽtan taſma ſignificat pncipalit᷑ rem fantaſiqꝗtaʒ ↄnotando actũ fantaſiandi. UVlteri di cunt ꝙ; pmus acifantaſiãdi a quo cauſat᷑ habitus pᷣdictus cauſa?᷑ a ſenſatõe exterio/ ri⁊ potẽtia fantaſtica.nec obiectũ extra cau ſa eſt illiꝰactus ꝓpꝛie.ſed ſolũ eſt cauſa cau/ ſe. qꝛ ſid eus deſtrueret reim extra.⁊ ↄſerua ret in oculo eius viſionẽ intuitiuaʒ.adhuc poſſet virtꝰfantaſticea habere actũ fantaſiã di reſpectu illius. Ded ſi viſio intuitina ð ſtruat᷑.ſiue obiectũ extra maneat ſiue non. naturaliter nõ põt haberi talis actꝰ.mõ h̊ eſt eſſe cauſaʒz in aliquo genere cauſe reſpe/ ctu alicuiꝰ. Uã ſequit᷑ ꝙ pmus actfantaſi anditunc ſoluz eſt qñ ſenſus exterioꝛ eſt in actu ſuo quia eſt eꝰ cauſa ꝑcialis.⁊ ſic cau/ ſatur a noticia ĩtuitiua.⁊ eſt noticia abſtra ctiua.qꝛ invna foꝛma reſpectu vntobiecti ſufficit vna noticia intuitiua.ideo oẽs no/ ticie potẽtiaꝝ interioꝝ aĩe ſenſitiue ſunt ab ſtractiue. Quarta ꝑs Opinio ↄmuni oꝛ in pᷣdictis. TLicet aũt h̊ poſitio ſit ſubtilis nec ſit ef/ ficaciter ĩpꝛobabil.eſt tñ opinio magis cõ munis qꝙ in ſenſu interioꝛi ſiue capiat poꝛ gano.ſiue p potẽtia vel ania.reꝝ ſenſibiliũ ditigni lpencb lgſeci/ chett gUicnis räſen Nehruco drclire liſaſ⸗ nognin⸗ Ninie Wnlth Galqni Ulchn fuae⸗ Uſmnule, uſnn ise Peorit Horſant ſnner. We cog azrcit Aaheer vninn lnz lordi Cuſt. Merio⸗ raan dlac 19en ach Uſannnl tuicms ſiuehon. nöb nlercehe⸗ hynmi rorckin Mcu/ uſt Pbiccti oeono/ rſuntab mun ecſteh/ ags⸗ gtoo: iip⸗ Glcvlii de anima ſpecies ſunt ponẽde quod ſuadet᷑ exaliqͥb- veritatibo ꝓbabilitbv. Pꝛima eſt ꝙ qũq; Aliqs cogitat de aliqᷓ re ſenſibili nõ tunc pᷣ ſente quã alias vidit ⁊ ſenſijt.ſicut de hoĩe ⁊ aliquãdo de re quã nunq; ſenſijt ſicut de elephante quẽ nõ vidit ſed de ipᷣo narrare audiuit ⁊ ̊ quilibet exxif. Scða eſt tali cogitationi de re abſente obicit᷑ imedi/ ate aliqð obiectũ cognitũ quicqͥd ſit illud ſicut viſioni exterioꝛi obicit᷑ coloꝛ queʒ vi/ demus.⁊ q̊ expimur Tertia eſt ꝙ üllud obiectuʒ qð ſic obicit᷑cogitatõi nõ eſt pure nihil ſʒ eſt aliqua entitas vel alique entita/ tes.qꝛ exꝑimur nos aliqñ cogitare vnũ ta le aliqũ plura. Quarta eſt ꝙ tale obiectũ ſic ĩimediate cognituʒz.vel eſt vera res extra animã.ſcʒ homo vel elephas vel ẽ vera res in anĩa q̃ ſimilitudo hoĩs vel elephãtis nõ em̃ apparet qͥd aliud eẽt. Quinta eſt ꝙ u lud qð eſt imediatũ obiectũ cogitatõis illiꝰ qui nunq; aliqͥd tale ſentit exter ꝰ Nõ eſt, ve ra res extra animã.qꝛ vtiq; in hoc caſu eẽt elephas.⁊ non aliqͥs elephas vniuerſalis. qꝛ nõ eſt poſſibile.nec aliqͥs ſingularis.qꝛ nec iſte nec ille quocunq; demõſtrato.cum nõ ſit maioꝛ ratio de vno q; de alio. Nec pᷣt dici ꝙ qlibet cũ illiꝰvnius cogitatõis opoꝛ teat eſſe vnũ ĩmediatũ obiectů. Sertaẽ qꝙ illud qð imediatũ obiectũ cogitatõis il/ lius qui alias aliqͥd tale ſentit exteriꝰnõ eſt vera res extra animã.Et h̊ ſequitex pᷣdicta qꝛ idẽ rõnabiliter iudicãdũ eſt de iſto⁊ dea lio pᷣdicto cũ aliqñ ↄtingat illud qð imedi ate vni obicit᷑ eſſe totalit᷑ ſimile quantũ ad apparentiã ei qðᷣ obicit᷑ alteri.⁊ qualẽcũq; exꝑientiã vnꝰpõt habere de exiſtẽtia ſui ob iecti.etiã põt aliꝰhabere de exiſtẽtia ſui ob/ iecti. Quare ſequit᷑ ꝙ nullꝰ iſtoꝝ res extra ſcʒ elephas vel hõ eſt ſue cogitatõis ĩmedi atũ obiectũ.alioquin ſic cogitans poſſet e/ uidenter cogitare rem illã exiſtere ⁊ vbi eſ ſet.⁊ ſimiles veritatesↄtingẽtes de ipᷣa.qð exꝑimur falſum. Et ↄſequẽtia tñ patet ꝙñ apparet rõ ꝓpter quã videns rem illã ꝑ ſen/ ſum exterioꝛẽ nouit euident᷑talẽ veritatem niſi qꝛ illã in ſeipᷣa ĩmediate cognoſcit.mõ ſic eẽt in ꝓpoſito ſi cogitatio interioꝛ ĩmedi ate ad illã rem terminaret᷑. Ex qͥbooĩba ptz ctia vocat᷑ ſpecies imago vel fantalm. QLapitulũ decinim. Pꝛima pars.de ſpeciebe rerum intelligi Irccto de ſpecieba ſenſus. dicendũ d eſt deſpecieba intellect Uũ pmo mHYHin aia ſint ſpecies aliquaꝝ rerũ inſenſibiliũ ⁊ mere intelligibiliũ qdã pbãat ex hoc qꝛ cogitationũ ⁊ affectionũ noſtra/ ru recoꝛdamur.q̃ ſunt res inſenſibiles.igi tur in nobis taliũ rehabemſpecies.qꝛ re coꝛdatio nõ fit ĩ nobis ſine ſpecie in memo ria reſeruata. Aliter em̃ nõ põt ſaluari q̃li ter taliiũ memoꝛari autobliuiſci poſſit ani/ ma niſia taliba actiba aliqͥd dereliquat᷑i ea. A nullo tñ actu ſeu alia re natu ralit᷑ cauſa tur ſua ſpecies in aĩa niſi dũ intuitiue appᷣ hendit᷑. Jõ nõ a qlibet actu ſic ſua ſpecies cauſat᷑.ſʒ qᷣtquot ſunt de qͥb poſtea poſſu/ mus recoꝛdari diſtincte ab illis tot ſpecies ſunt cauſate.Tales aũt res inſenſibiles. p p̃dictas ſuas ſpecies nõ agnoſcimꝰ. nã illã rem tantũ dicimꝰcognoſci ꝑ ſpẽm cu co/ gnitio ĩmediate terminat᷑ ad e ſpẽm ⁊ me diate ad ipam rẽ. Sicut aũt cuʒ ſenſibilia exterioꝛa ſenſu exterioꝛi ꝑcipimꝰhmõi ſen/ ſationes exterioꝛes ĩmediateterminant᷑ad ipa ⁊ nõ ad ſuas ſpẽs.qꝛ nulla apparet h̊ ne ceſſitas ponẽdi obiectũ mediũ int illa ſen ſata ⁊ ſuas noticias. Sic eſt in ꝓpoſito ð il lis rebo ſenſibilibo q̃ imediate in ſeipᷣis ⁊ in tuitine cogſcunt᷑a nobᷣ ⁊ nõ ꝑ ſpes obiectĩe Scða ꝑs de reb cognit ꝑ ſpẽs earum. Sz illo mõ aliq̃s res qnq; ꝑ ſuas ſpe „ cies cognoſcimꝰquidã ex eo ponũt qꝛ cum cogitamꝰres abſentes q̃s alias per ſenſus coꝛꝑis ꝑcepimꝰ talis cogitatio ſicut ptʒ ex Dictis in alio capło.ĩmediate terminat᷑ ad ſpecies illarum rerum.in quãtuʒ ſunt ſpe/ cies vel imagines eaꝝ. hq̊ aſt vocamꝰ cog/ ſciꝑ ſpem. Un memoꝛãs de re extra alias viſa licet imediate recoꝛdetur tũ mediante aliqᷓ qð ip̃e cognoſcit. ſcʒ mediãte ſpecie q̃ ſibi ĩmediate obicit᷑.⁊ ſic recoꝛdatio eſt no ticia rei abſentis.⁊ illius eſt noticia abſtra/ ctina ⁊ recoꝛdatio.⁊ eſt noticia rei pñtis.⁊? hureſt noticia intuitiua ⁊ clara viſi. Licet aut ſpẽs cognoſca?᷑ intuitiue ꝑ co ꝙ cã res extra aĩam nõ ſit obiectũ ĩmedia/ a gitationẽ illã.ꝑ ipᷣam m̃ nõ exꝑimur nece/ res in ania q̃ eſt ſimilitudo rei extra.ſcʒ ho mis vel elephantꝭ. Eta philoſophis ⁊ ſan tũ illiꝰcogitatõis interioꝛis. et obiectũ eſt uidenter cognoſcimꝰ vᷣtute il li cognitiõis cilla ſit ſpẽs rei talis vel talis. Talẽ enim reʒ qᷓ eſt ſpẽs bñ expimur nõ exꝑimur tam̃ gq z lectu. erunt in eadẽ potẽtia due ſimilitudi ꝰ 9 ꝙilla ſit ſpẽs. cũ h̊ diſcurſiue⁊ ſolũ ꝓbabi liter ↄcludat᷑. Clerbigratia. Imaginem in nes eiuſdẽ rei realiter differẽtes.ſʒ nõ eiuſ l ſpeculo intuitiue videmꝰ. ⁊ eñ vᷣtute huius dem rõnis. nec vna ſcilicet ſpecies erit ꝑfe lloſt viſiõis nõ exꝑimur. nec euident᷑ cogſcimꝰ ctioꝛ qᷓ; noticia vel cognitio actualis.licet (Pie q res ſit aut vbi ſit. Coloꝛẽ etiã parietis in eã ↄtineat vᷣtualit᷑ tanq; e cauſa ꝑcialis. U tuitiue videm.nec tam euident certi ſumꝰ Vñ vlterius ſequit᷑ ꝙ ad ̊ ꝙ aliqͥd exi/ dnn0 quid ſit ⁊ vtrũ ſit accidẽs ab eo diſtinctuʒ ſtens in intellectu ſit alicuꝰrei cognitio vł. leci ſicergo ſpeciẽ intuitine videm?.⁊ vᷣtute tał ꝓpꝛie dicta repñtatio. nõ ſufficit ꝙ ſit illius orha viſionis ſpeciẽ eſſe euident᷑ ſcimꝰ. licet non ſimilitudo velimago.ſiue ꝙ exhibeat illam ſante ſic ſciamꝰcuſit.aut in quo ſit. ſicut etiã vi / tanq; pñtem in eſſe obiectiuo. — ume dendo cogitationẽ? delectationẽ noſttam Quarta ꝑs de ſubiecto ſpẽꝝ intelligibi/ aag virtute talis intuitiue viſionis. talis eẽ eui liun. ſbie denter cognoſcim. licet nõ ſic euident co Eſt aũt nõ modica difficultas de hmõi ndbe gnoſcamꝰ. vtrũ accidetia ſint vel in q ſint. ſpeciebs intelligibiliby in ſubiecto ſint. de nent Expᷣdictis patet ꝙ cu illa ſpecies ſit alteri cuſpotentia educant᷑ ⁊ vtrũ in ipᷣo intelle/ lctie us rõnis ab obiecto extra nihil ꝓphibet ean ctu ſubiectiue reſeruent᷑. Si em̃ ſintin aĩia man⸗ dẽ noticiã eẽ duoꝝ obiectoꝝ diuerſaꝝ rati intellectina ſi icut quidã credunt vt pᷣtactuʒ ſoti onũ.quoꝝ vnũ mediãte alio coòſcat. Jöo eſtnõ awaret quomodo poſſit in ea rema/ ci illud ↄmnne dictũ.act diſtinguunt᷑ꝑ ob/ nere ſpecies intelligibilis.qñ nõ eſt intelle lig iecta. debet intelligi de obiectis ĩmediatis. ctio actualis. quia qñ ponunt᷑ cauſe ſuffici alt quoꝝ ſcʒ nullũ mediãte alio cogſci¶ Ul entes alicubeffectus. eo modo quo ſũt ſuf ri terius ptʒ ꝙ licet volitio vel dilectio rei ab ficientes ponit᷑ effectus.ſed ſpecies intelli/ VI ſentis nõ ĩmediate terminet᷑ ad aliqð obie gibilis cũ intellectu ⁊ ideo ſufficit.vt ſit vł 15 ctum qð ſit in ipo amãte.tũ alit᷑ eſt de noti fiat. vel cauſet᷑ intellectio actualis Igitqñ ſub cia vel cognitõe.difficiletñ videt᷑ dare cau cunq erit illa ſpecies in intellectu ipᷣe eritĩ bab ſam cur ta varie. Iten ptʒ ꝙ ſi illa ſp?'s ↄtinuo intel ligendi ac. Uñ ꝓpter ↄſimilẽ ſen ponat᷑ eẽ in aĩa intellectiua indiuiſibili.ipa rationẽ ſuperius poſitũ eſt ein ſenſu nõ ẽ ueu etiã erit indiuiſibilis.ð ⁊ ſic aliqͥd extenſiue ĩ eadẽ potẽtia ſi pecieꝝreſeruatiua. ⁊ ſenſitiue ame diuiſibile erit imago rei quãte⁊ extenſe.⁊ il cognoſcitiua.ſcʒ memoꝛia ⁊ fantaſia.qua // ni li ſcõm apparẽtiã ſiłe.nec h̊ eſt incõueniẽs. revidet᷑ eſſe in intellectu cũ ſit potẽtia co itle Teoeertia ps de diſtinctõe ſpeꝝ ⁊ noticiaꝝ gnoſcitiua nõ eſt potentia ſpecieꝝ reſerua/ 1K WVaüt cũ res aliqᷓ ꝑ ſpecieʒ cognoſcit᷑ tiua. Igdeo dicũt quidã ꝙ ſpecies intelli uun ſpẽs hmõi ⁊ actualis acetiã habitualis no gibilis cũ nõ ſit habitus intellectualis.nec n ticia eiuſdẽ rei realit᷑ diſtiguant᷑ ſic ꝑſuadet᷑ intellectio actualis vt dictũ eſt.nihil aliud n Etpmo ð actuali noticia ſiue ſit abſtracti/ eſt q;ᷓ quedã diſpoſitio ꝓueniene a ſenſibi/ H ua ſiue intuitiua.qꝛ exꝑimur ꝙ nõ ſꝑ dũ ha li mediãte ſenſu. requiſita ĩmediate ad foꝛ bemꝰ hmõi ſpẽm ipᷣa res cu eſt actualiter mationẽ pᷣme intellectiõis quã quis poteſt 1 cognoſcit᷑ vel ↄſiderat᷑. Et ſic actualis no/ foꝛmare nõ pᷣueniente alia intellectõe. Et in ticia qñq; incipit eſſe ⁊ qũq; deſinit eſſe ißa hec diſpoſitio ſcᷣm iſtos vel eſt act? cogno ſpecie nõ incipiente vel deſinẽte. ꝙ nõ eſſet ſcendi per fantaſiã ſiue cogitatiuã q̃litercũ ſt nõ eſſent res diſtincte. Nec valet dicere. q; vocet᷑quẽ actuʒ Ariſtotiles qñũq; vocat ꝙlicet illa ſpecies nõ incipiat ecẽ.tñ incipit fantaſma. Ulel eſt intentio a tali actu cauſa ane eẽ noticia. quia cũ illa ſpecies eodeʒ mõ ſe ta in intellectu. ⁊ deeius potentia educta. nbi habeat penitꝰnunc ⁊ pus.⁊ in ſe ⁊ in oꝑati/ Hec diſiunctiua videt᷑ ↄcedenda cũ neceſ di one ad intellectũ ⁊ eiꝰ obiectũ nõ põt dari ſe ſit qnẽlibet intelligentẽ fantaſma ſpecu/⸗ dir rõ quare illa ſpẽs nũc eẽt actualis noticia lari. Vlidet᷑aũt iſtis q ad euitandũ plu wol ⁊ nõ pus. Oetiã hmõi ſpecies diſtin/ ralitatẽ ſine neceſſitate ſufficit illud fantaſ ſin guit᷑ ab habituali noticia nec ſit eiuſdẽ ſpe ma.id eſt actũ fantaſiandi ponere.Et ꝙ il/ tion ciei cũ ea.videt᷑ exh̊.qꝛ illa ſpecies eſt ipia/ ole ſicut ⁊ om̃is actualis ſenſatio eſt in ſub/ ti ctuali intellectioni pᷣuia. ⁊ non ipᷣe habitus iecto extenſo.ſcʒ in cõpoſito exanĩa ſiue vir cũ derelinquat᷑ex actuali noticia. Exqͥᷓ tnute cogitatiua.? coꝛpoꝛe ſiue coꝛpoꝛali o?ꝛ S brvus patʒ ꝙ ſi ſpecies hmõi ponat᷑ in intel/ gano qpðᷣcunq; ſit illud. Per illã eim actus lie oe anima lem appꝛebenſionẽ intellectus videt᷑ ſuffi/ cieter actuatus ad foꝛmandũ in ſe cũ actu illo ſuam intellectionẽ que nõ erit in eodeʒ ſubiecto cuʒ actu illo ſed in intellectu ſolo. Vngde tale fantaſma ſiue fantaſtica repᷣſen tatio videtpoꝛtionaliter ſe habere ad intel lectionẽ.ſicut ſpecies cauſata ab obiecto ĩ oꝛgano ſe habet ad ſenſationẽ.ideo illo ceſ/ ſante ceſſat om̃is actualis intellectio. Sʒ tamẽ tali ſpecie intelligibili.id eſt fantaſti/ ca appꝛehenſione manẽte nõ videt᷑ iſtis poſ ſibile omnẽ actualẽ iĩtellectionẽ ceſſare.qꝛ vt pᷣus eſt argutũ illa manẽte om̃ia rema/ nent requiſita ad foꝛmationẽ pmarũ intel/ lectionũ.bene tamẽ ceſſante intellectione manent in memoꝛia ſpecies ſenſatoꝝ ⁊ ſen ſationũ. Licet aũt pᷣdicta opinio ſit fa/ ciliter ſuſtinibilis quantũ ad ſpecies intel ligibiles rerũ ſenſibiliũ.videt᷑tamen ſpeci aliter difficilis quantũ ad ſpecies rerũ me/ re intelligibiliũ de quiba ſupꝛa tactum eſt. Videntur enim aliqua eſſe intelligibilia. ⁊ per ĩtellectũ memoꝛabilia que nõ cadnt ſub ſenſu vel fantaſia. YFoꝛte tamẽ nõ ĩpꝛo babiliter poſſet dici.ꝙ licʒ intelleciꝰ noſter ſit virtus immaterialis.nihil tamen poteſt naturaliter intelligere ſine virtute fantaſti ca materiali.⁊ ſic ſenſus materialis interi/ dꝛ ſcʒ fantaſia materialis poteſt in noſtras ĩtellectiones.⁊ ita memoꝛia materialis.po teſt reſeruare omniũ noſtrarũ intellectio/ num ſpecies. Non eniʒ hic loquimur quo modo poſt moꝛtem aut ſine coꝛpoꝛe ſentia⸗/ mus intelligimus aut memoꝛemur. LCoaapitulum. . Pꝛima pars de diſtinctionibus actuũ anime. “ ctibo ſeq̃ntibo ex eis de qͥb aliq̃ diſ tinctões pᷣmittent᷑q̃ ex dicẽdis magꝭ decla rabunt᷑.Pꝛima diſtinctio ẽ ꝙ actuũ aĩe qͥdã ſũt Gofeitin s vocamꝰ?cognitões. qͥ dã vero appetitiui volitöes. Scða ẽ ꝙ pᷣdictoꝝ actuũ cog/ ſcitiuoꝝ.qͥdã ſũt ſenſitiui.qs vocamꝰſenſa/ tiones.⁊ qͥdã ĩtellectiui.q̊s vocamꝰ intelle ctiones.Et /poꝛtionalit᷑ pᷣt diſtingui dea/ ctibo appetitiuis ſenſitiuis ſcʒ ⁊ volitiuis. Si aũt ponat᷑ ꝙ in hoie ſit eadẽ aĩa ſenſiti na ⁊ intellectiua.cũ etiã ↄcedat᷑ ꝙ eadeʒ eſt penitus potẽtia co&ſcitiua ⁊ appetitiua vtĩ Oſtẽ; dictü eſt de ſpeciebe actib p anie pᷣuijs.ↄſeqᷓnt᷑ dicendũ ẽ dea s8 vocamꝰaffectões ſeu tellectus ⁊ volũtas valde difficile eſt in ho mine dictoꝝ actuũ foꝛmalẽ differentiã aſ/ ſignare. Teria diſtinctio eſt ꝙ pdicto rum actuũ quidã ſunt incõplexi.⁊ quidam ↄplexi.q ſunt affirmatões vł negatões.Et dicũt aliqͥ ꝙ nulla noticia eſt ↄplexa. ſic ꝙ ſit expluribs noticijs vel ↄceptibↄpoſita. quarũ vna ſit ſubiectũ alia pᷣdicatũ alia co pula. qꝛ talis oꝛdo nõ videt᷑ poſſe ſaluariiĩ indiuiſibili anĩa.ſʒ dicit᷑ ↄplexa ꝑ equiua/⸗ lentiã.vel qꝛ ſuboꝛdinat᷑ in ſignificãdo ali/ cui ſigno vocali vel ſcripto illo mõ ↄplexo Sʒ de hoc ſuꝑſedeo.⁊ ad ea q̃ iam dixi de inſolubilibe remitto. Quarta eſt ꝙ pꝛe/ dictoꝝ actuum cognoſcitiuoꝝ quidã ſunt quibo cognoſcunt᷑ res in ſeipᷣis.qͥdã veroch bus cognoſcunt res in ſpeciebo ſuis.ſicut ĩ Keret caplo tactũ fuit.⁊ ampliuſ patebit icendum eſt igitur per oꝛdinem de acti/ bus pᷣdictis.⁊ pmo de actibus cognoſciti/⸗ uis ſenſitiuis.ſcdᷣo de intellectiuis.tertio ðᷣ volitiuis. Sed pꝛius aliquas conditi ones pᷣdictꝭ actibo generales pꝛemittã que licet nõ poſſent euidenterpbari.quia tamae ſolent ↄmuniter ↄcedi eas pꝛeſupponam. Pꝛima eſt oĩs cognitio ⁊ affectio aut volitio noſtra.ſiue eius obiectuʒ ſit ipſum met cognoſcens.ſiue aliquid ab eo diſtin/ ctum.vel in eo exñs.vel extra ipᷣm ei pᷣſens vel abſens.eſt ab ipᷣo cognoſcente.⁊ ab ipᷣo obiecto realiter diſtincta. Unde ſequi tur ſecũda ꝙ nulla cognitio aut volitio no ſtra eſt ſujpᷣius cognitio aut volitio diſtin cta.licet foꝛte poſſit eſſe confuſa.ita q; nul/ lus anime actus poteſt eſſe diſtincte actus rectus ⁊ actus reſlexus. Si eĩ aliquis aciꝰ intelligeret᷑ ſeipᷣo diſtincte ſemper ĩtellige/ retur.quia nõ eſſet ratio.quare eſſet actua/ lis intellectio ſuijpius mag vno tꝑe qᷓ; in alio. quare ⁊c. Tertia eſt ꝙ om̃is cogni tio aut volitio nr̃a ſiue oĩs actꝰanĩe vł ſim pliciter. vł ſcᷣm qͥd eſt in anĩa ſubiectiue.⁊ eſt in ea affectiune.Et dico vel ſimplicit᷑ vel ſcᷣm qͥd.qꝛ ſi ponat᷑ ꝙ in homine ania ſen ſitiua nõ ſit extenſa.ſʒ ſit eadẽ cũ intellectia cum actus ſenſitiuus videatureſſe extẽſus nõ erit in ĩdiuiſibili ſubiecto ſed in toto cõ poſito ex anima ⁊ coꝛpoꝛali oꝛgano. Quarta ẽ ꝙ nulla cognitio aut volitio ſeu aliꝰactaĩe eſt cognitio aut volitio een tialit᷑? itrinſece qꝛ aliqͥd ðꝛ eẽntialit᷑ ĩtriſe ce tale.qũ ñ ſtat ipʒ eẽ ⁊ ñ eẽ tale.ſʒ ſi illa reſ H Tractatus nõ eſſet cognitio vel volitio.quare ⁊c̃. Quinta eſt ꝙ om̃is cognitio aut voli/ tio ſen alius actanĩe eſt cognitio vel voli/ tio ſiue vitalis motio vel operatio ꝑ habi/ tudinẽ ꝓpꝛie cauſalẽ ⁊ effectualẽ ad poten/ tiam vitalẽ.quia cũ hoc nõoueniat tali rei per denominationẽ intrinſecã vt dictũ eſt opoꝛtet ꝙ per habitudinẽ extrinſecã ad po tentiã vitaliter ꝑceptiuã.ſʒ nõ poteſt expli/ cari aue ſit illa habitudo.ſiue quid ẽ dictũ vitaliter ĩmutare talẽ potẽtiã.niſi per babi tudinẽ ꝓpꝛie cauſalẽ vel effectualẽ.ſcʒ per h ꝙ talis res eſt in ipᷣa potentia vitaliter per ceptiua vt eius cauſa foꝛmalis.vel eſt ĩ iſa vt eius effectꝰ in genere cauſe efficiẽtis. Nõ em̃ videt᷑ hmõi habitudo explicabilis.niſi altero iſtoꝝ modoꝝ vel vtroq; ſimul. Serxta eſt ꝙ nulla anie operatio ſiuea/ ctus.eſt ſibi cognitio vel noticia foꝛmalit᷑: pᷣciſe ex habitudie pᷣdicta. ſcʒ infoꝛmatiua ⁊ effectiua.quia ſcdᷣm aliquos multe ſunt gqualitates que ſunt in ania ſubiectiue ⁊ ab ea affectiue.ſicut ſpecies intelligibiles⁊ ha bitus intellectuales.que tamẽ nõ ſunt no/ ticie ſeu cognitiones.nec ſunt ꝓpꝛie ⁊ ime/ diate vitales ĩmutatões.ſed mediate pera ctus ab eis ꝓcedentes.⁊ ideo pᷣdicta cauſa lis habitudo nõ eſt foꝛmaliter ꝓpꝛia. nec ſo lum ↄuenit noticie ſeu cognitioni.ſʒ gene/ raliter ſenſationi.intellectõi.volitioni ſpei ⁊ habitui.⁊ om̃i vitali motioni.quare per eam nõ poteſt foꝛmalis differẽtia aſſignari inter ſenſationẽ ⁊ intellectionẽ.ſiue int᷑ co/ gnitionẽ ⁊ volitionẽ.ſiue inter actum anie cognoſcitiuũ ⁊ nõ cognoſcitiuũ. Nec hoc poteſt aſſignari ex ipᷣa potentia vitaliter ꝑ/ cep:iua.quia cũ illa ſit penitus indiſtincta illa denominationuʒz differentia nõ ſumit ab ea.ſed potecontra eadẽ potentia deno minat᷑ ſenſus per ſenſationẽ. intellectus ꝑ intellectionẽ. voluntas per volition. Vngde videt᷑ ↄcludendũ.ꝙ ſicut albedo ex ſui natura aliquod ſubiectũ poteſt deno minare eſſe albũ ⁊ nõ qdðᷣlibet qꝛ nõ ſic poſ ſet denominareanima vel aliud ſpirituale ſubiectũ Sic illa qualitas que eſt ſenſatio que nũc eſt cognitiovel volitio per diuinã potentiã eſſet in lapide vł ſine ſubiecto ißa do nõ pᷣt aliquod ſubiectuʒ denoĩare eſſe nigrũ.ſic ſenſatio nõ poteſt aliquod ſubie ctum denominare eſſe intelligens. Et ita pꝛopoꝛtionaliter de intellectione ⁊ voliti / one ac alijs qualitatibus anime vitaliter ĩ mutantib potentiam perceptiuã mediate vel imediate. Tertia pars de ſenſatione ſimplici ⁊ cõ plera. Hijs itaq; pꝛemiſſis videndum eſt ſpe cialiter de actibus cognoſcendi ſenſitiuis. Et qualis cognitio ſenſualis de rebus ſen ſibilibus ſit nobis naturaliter poſſibilis. Et pꝛimo dicamus ꝙ de huiuſmodi rebo habere poſſumus ſenſualẽ noticiã taʒ ſim/ plicem q; complexã ⁊ hoc in nobis cogno ſcimus per experientiã. Sed de bꝛutis nõ eſt nobis experimentaliter notũ.vtruʒ ha/ beant noticiamcomplexam.ideo hocẽ du biuz. quod tamẽ vide᷑ pbabiliter concedẽ dum. quia bꝛutũ aliquando mouet᷑ad ali qð obiectũ apꝛehẽſum.⁊ aliquãdo nõ.⁊ fit ꝑ animalẽ appetitum qui pᷣſupponit pᷣter ſimplicẽ appꝛehenſionẽ ↄplexũ iudiciũ ſcʒ ꝙ hoc eſt bonũ ⁊c̃. Ideo dicit Auicẽna in ſexto naturaliũ ꝙ ouis per virtutẽ eſtima/ tiuam iud cat ꝙ ab hoc lupo eſt fugiendũ. Docet etiã exꝑientia queda bꝛuta eſſe diſci plinabilia qð nõ poteſt eſſe ſine noticia cõ plexa. Nec valetqð quidã obiciũt.ſcʒ ꝙ ſi ſic eſſet talia anialia deberent vocari ra/ tionalia.loquendo ad ſenſum in quo dici/ mus hominẽ eſſe rationalem. quia homo nõ ſolũ circa ſingularia.ſed circa vniuerſa lia. nec ſolũ circa ſenſibilia. ſed circa inſen/ ſibilia ratiocinat᷑ ideo rationalis dicit᷑ Et ꝗd h̊ etiã multiplex alia differẽtia po teſt aſſignari.ſed inter omes hec videt᷑ me/⸗ lioꝛ vt homo dicatur rationalis.⁊ quantũ eſt ex parte obiecti ex hoc pᷣncipaliter ↄce/ datur differre ab irrationalibo bꝛutꝭ.quia ipᷣe eſt cognoſcitiuus vltimi finis. Unde ⁊ ſcdm partẽ intellectiuam ⁊ nõ ſenſitiuã di/ citur imago dei quia capax dei. Licet aũt bꝛuta poſſint hẽe iudiciũ ↄplexũ ⁊ diſcurſi uum.nullũ tñ iudiciũ ſenſitiuũ eſt vniuer/ ſale ſʒ ſingulare tantũ ſiue in bꝛutis ſiue in nobis.qꝛ virtꝰ cogitatiua hoĩs q̃ inter oẽs habet de ſui natura qð poteſt aliquod ſub oſenſitiuas eſt ꝑfectioꝛ ſcõmpmentatoꝛẽ ter iectũ denominare eſie ſentieus.⁊ nõ quod libet.ſed ſolũ ſu biectũ vitaliter perceptiuũ in q̊ eſt ſubiectĩe ⁊ a q̊ eſt effectie Et ſiẽ albe tio deaĩa.ẽ virtꝰdiſtictiua indiuidualł.i.in diuidualit᷑ cogᷣſcẽs ⁊ nõ vniuerſalit᷑.Et in ſcðo diẽ ꝙ ↄpᷣhẽſio intetõis vlłlis ẽ ĩtellectꝰ unn Go ſenl de, ced ncce kadal ſoth itöter tiſg wi in. i. Bi 14 ici no laſ ſſen⸗ ne/ antn i t io⸗ teit curit iner⸗ gein roes leler iin Etin l — — * 2 . „ . . . H „. . 2 E „ e 8 = O narta pars de ſenſatione rei in ſeip̃a. Sed dicamus vlterius ꝙ de ip̃is reb⸗ ſenſibilibꝛ habere poſſumus ſenſualẽ noti ciam ſimplicẽ qua res ipᷣa ĩmediate in ſe co gnoſcit᷑.qð patet ĩ ſenſibo exterioꝛib ⁊ ſuis ſenſibilibo eis pñtibus.ſicut per viſum exte rioꝛẽ immediate videmꝰcoloꝛẽ pñtem.nec videmus aliquid qᷓ; aliud quo tanq; me/ dio videamus coloꝛẽ. s coloꝛ?. DSed dubium eſt verum talis noticia ſenſualis poſſit ha/ beri ſine pñtia ipᷣius ſenſibilis.⁊ dicunt ali qui ꝙ ſic.quia viſio ſolis ⁊ alioꝛũ lumina/ riuʒ magnoꝝ remanet in oculo.etiã abſtra cto obiecto.ĩmo oculo clauſo quã experiè/ tiam ⁊ aliquas alias inducunt iſti in ppoſi/ to. Quibo nõ obſtantib videt᷑ ꝓbabili/ us ꝙ talis exterioꝛ ſenſatio nõ poteſt natu/ raliter fieri nõ exiſtẽte ſenſibili obiecto.nec ipo deſtructo naturaliteroſeruari.quicqͥd ſit de ſuꝑnaturali ⁊ abſoluta potentia dei. Nam ſi poſſet naturaliter cauſari viſio ali/⸗ cuius nõ exiſtentis vel ipᷣo deſtructo con/ ſernari.ita ꝙ poſſibile eſſetaliquod nõ exi/ ſtens videri.eadẽ ratione vel maioꝛi poſſ cauſari ⁊ conſeruari viſio alicuius exiſten tis q;tũcunq; remoti vel occulti qð eſt con tra experientiam. Hon poſſet etiam nobis virtute talis ſenſationis fieri naturalis e/ nidentia de exiſtentia rei ſenſibilis cum il/ la poſſet equaliter eſſe nõ exiſtẽtis ſicut exi ſtentis. det a viſibili qᷓ; lumen in oculo dependeat a coꝛpoꝛe luminoſo.quia tale oꝛganũ non ſolum eſt receptiuũ ſed aliqualiter retenti/ uum luminis in abſentia luminaris licʒ ta Unge patet ꝙ viſio plus depẽ men paruo tempoꝛe qð nõ ſic eſt de aere.ſi cut aqua eſt receptiua figure ſigilli⁊ nõ re/ tentiua abſente ſigillo.quod nò ſic eſt de ce ra.Oculus autem nullo tempoꝛe retenti/ uus eſt viſionis in abſentia vilibilis. Ideo ad illud qdð alij obiciunt negant.qꝙ abſtra/ cto ſole remaneat viſio ſolis.ſed benerema net viſio alicuius lucidi vel alicuius lumi nis oculo impꝛeſſi ⁊ derelicti virtute ſolis ⁊ illud eſt ⁊ videtur in partibo exterioꝛibus oculi vbi non fit ſenſatio. ideo non eſt ſen/ ſibite poſitum ſupꝛa ſenſum ſicut ſupꝛa fu it tactum. Quinta pars de ſenſatione rei in ſpe⸗ cie ſug. M⸗ Secqd vlterius declaremus qualiter ð ipᷣis rebus ſenſibilibus habere poſſumus Sexta ps de ſenſatõne intuitiua ⁊ ab⸗ ſenſualem noticiam ſimplicẽ qua res ipſa non immediate in ſe.ſed mediante alio co/ gnito ſentitur ſeilicet per ſuam ſpeciẽ Hoc enim patet derebus ſenſibilibus abſentib⸗ de quibus cogitationem aut recoꝛdationẽ habemus vt ſuperius fuit dictuz. Ad cuius amplioꝛem declarationẽ ſciendum eſt ꝙ ſcm philoſophum in de memoꝛia et reminiſcentia.ſpecies in memoꝛia exiſtens eſt quedam res ſcᷣm ſe.⁊ eſt imago vel ſi/ militudo alterius rei.ſicut etiaʒ pictura le/ onis. Cum igitur talis ſpecies appꝛe/ henditur ſcðm ſe tantum.ipᷣa tunc cogno/ ſcitur.⁊ non per illam res cnius eſt imago. ⁊ talis cognitio eſt noticia pꝛeſentis. ⁊ non memoꝛia ſine noticia rei pꝛeterite vł abſen tis.ſed cum axpꝛehenditur vt eſt imago al / terius tunc per illam noticiam ⁊ ipᷣa awꝛe henditur. ⁊ res cuius eſt imago cognoſci⸗ tur.⁊? talis cognitio eſt ſenſatio imaginis pᷣ ſentis ⁊ memoꝛig rei abſentis.ſcilicet cuiuſ eſt imago. Unge patet ꝙ detali ſpe/ cie poſiummus babere duplicem noticiam. vnam qua ipᷣa cognoſcitur ſcpᷣm ſe. vt eſt q̃ dam res. aliam qua cognoſcitur vt imago alterius.quem multiplicẽ modum noticie etiam inuenimus reſpectu ſignoꝛũ ad pla citum ſicut vocum ⁊ ſcripturaruzʒ. Cogno ſcere autem ſpecieʒ vt imago eſt.eſt cogno ſcere iam eſſe imaginem. Sed du/ plex eſt noticia qua imago cognoſcitur. Una S foꝛmaliter iudicatur eſſe imago ⁊ illa eſt cõplexa. Alia qua virtnaliter co/ gnoſcitur eſſe imago.⁊ hec eſt incomplexa ſed virtute ipᷣius poteſt haberi pꝛedicta no ticia complexa. Hec autem videtur eſſe al terius rationis ab illa noticia incomplexa imaginis qua imago non cognoſcitur vt imago.quia licet immediatum obiectum vtriuſq; ſit idem. tamen ad illam noticiam qua ↄgnoſcitur vt imago vt parcialis cau ſa concurrit habitualis quedaʒ noticia rei cuius eſt imago derelicta ex intuitiua noti cia ipᷣins pꝛehabita.ſine qua habituali no ticia imago non poſſet ta lem noticiam de ſe cauſare.nec illa habitualis noticia poſ/ ſet illam cauſare ſine imagine. Exqui/ bus patet intentum ſcilicet ꝙ per taleʒ no ticiã nõ tãtũ imagovl ſpecies ipᷣa coãſcit᷑.ſʒ etiã res cuiẽ imago.q;uis nõ ĩ ſe ⁊ imedia te.ſʒ mediate⁊ ĩ ſua ſpẽ.tcãq; i medio ↄgniio CTractatus ſpectu rei. Sed quãdo illa ſpecies cogno / ſcitur ſcdᷣm ſe. ⁊ nõ vt imago.illa cognitio eſt pᷣciſe ĩtuitiua.⁊ nõ poteſt fieri abſtracti/ ua. ſicut nec ma poteſt fieri pᷣciſe intuiti ? l ua. Et ſic patet quomodo uᷣlle due cognitit ones ſunt alteri⁊ alterrationis.quia lic,ʒ ſint eiuſdẽ obiecti. tamẽ aliquid eſt obiectũ vnius qð nõ eſt obiectum alterius ſeʒ ißfa ſtractiua. Scõm pᷣdicta viterine ↄcludam q ᷣ reby ſenſibilibs habere poſſamꝰ noticiã ſen ſualẽ ſimplicẽ tã intuitiuã qᷓ; abſtractinaʒ. Nam licet de differentia haꝝ noticiaꝝſint diuerſi modi vt alibi tetigi.tamẽ ꝓbabilic põt dici ꝙ noticia intuitiua eſt noticia ſim plex qua foꝛmaliter aliquid ĩmediate in ſe- ipᷣo cognoſcit᷑. Abſtractiua vero ẽ noticia bus rebus ſenſibilibo ſcʒ pñũtibo poſſumus habere noticiã ſenſualẽ intuitiuã ſʒ de ab ſentibs naturalit habemſolũ abſtractiuã. ſimplex qua foꝛmaliter aliquid in aliq̊ me dio repñtatiuo noſert Dieo aut noticia ¹ . ſimplexquoniã affirmatio ⁊ negatio nõ di cunt᷑ noticie intuitiue vel abſtractiue niſi aliquis velit eas ad placitũ noĩare. Sed dico foꝛmaliter qꝛ aliquãdo ⁊ impꝛopꝛiea liquid dicit᷑ cognoſci ꝑ aliquã noticiã vir tualiter eo ꝙ illa noticia ↄtinet cauſali᷑cno ticiam illius ſicut cõditio dicit᷑ cognoſci ꝑ noticiã pᷣncipioꝛũ.⁊ cauſa ꝑ effectũlicʒ no ticia pᷣncipij nõ ſit noticia abſtractiua co/ gnitionis. nec noticia effectus ẽ notlcia ab ſtractina cauſe.niſi foꝛte talis effect ſit me/ dium repũtatiuũ cauſe.ſicut imediatedi/ ctum eſt de ſpecie.que ẽ cauſata ab ipᷣa re. ⁊ tamẽ noticia ipᷣius vt eſt imago rei extra eſt illius rei noticia abſtractiua. Ex quibo patet ꝙ noticia intuitiua nõ dicit᷑ intuitiua quaſi ocularis.ĩmo põt eſſe cuiuſlibet ſen/ ſus exterioꝛis. Ulteriꝰ patet ꝙ noticia noõ dicit᷑ abſtractiua qꝛ abſtrahat ab eſſen / tia rei vel a ↄditionib ſingulariba q̃i exiſtẽ tia vel ſingularitas rei nõ poſſet abſtracti/ ne cognoſci. ſz qꝛ aliquo mõ abſtrahitap/ ſentialitate obiectiua rei in quantũ ipᷣa res q̃i abſens in alio medio repntatiuo cogno ſcitur.ſed in noticia intuitiua res ipᷣa quaſi pũs ĩmediate in ſeipᷣa cognoſcẽti obicii. VUñ ſequit᷑ ꝙ om̃is noticia abſtractiua eſt ĩtuitiua.⁊ nõ ecõtra.quia om̃is noticia abſtractiua alicuiꝰeſt intuitiua ſui repñta/ tinui in quo illud cognoſcit᷑ vt dictũ eſt. ſed qnq; aliqua res in ſe ĩmediate appꝛehendit᷑ ⁊ ſic intuitiue cognoſcit᷑.⁊ tamẽ ꝑ illã noti/ ciam nõ appꝛehẽdit᷑ aliqua alia res in ea vt etiã dictũ eſt. Ulterius ſequit᷑ iſti ter mini noticia intuitiua ⁊ abſtractiua nõ ſũt incõpoſſibiles ſimpliciter.ſʒ ſunt verifica/ biles de eadẽ noticia.nõ tñ reſpectu eiuſdẽ? realiter.nã quãdo aliqua ſpecies cognoſci tur vt imago.illa cognitio eſt ituitiua ⁊ ab ſtractiua.nõ aũt reſpectu eiuſdẽ.ſed intuiti ua reſpectu illius ſpeciei.⁊ abſtractiua re/ . „. res. Sic igit᷑ aparet intentũ.ſcʒ ꝙ dealiqͥ ALapitulũ.xij. ſibilium. Iſo de actib cognoſcendi ſenſiti v uis.videndũ eſt de intellectiunis. Et pmo de intellectõe reꝝ ſenſibi lium. poſtea de intellectione inſenſibilium Dicamꝰergo ꝙ qualẽcunq; noticiã ſenſun- alem ſupꝛadiximꝰ poſſe haberi de ſenſibili bus per ſenſum talẽ ſeu ↄſimilẽ intellectu/ glem habere poſſum per intellectũ. Et pꝛi mo quidẽ hoc patet de noticia intellectua/ li tam ſimplici q́; cõplexa.quia nõ minꝰ po teſt intellect?ſenſibilia ſimplicitapꝛehen / dereq; ſenſus ⁊ ipᷣas ſimplices apꝛehenſi ones poteſt ↄponere ⁊ diuidere.affirmare ⁊ negare Si em̃ hoc poteſt virtus inferioꝛ maioꝛi ratione ⁊ virtus ſuperioꝛ ⁊ ꝑfectioꝛ Secuũdo hoc patet de noticia ſingula ri.ſi em̃ intellectus nõ poſſet ſenſibilia in/ telligere niſi vniuerſaliter⁊ nõ ſingulari vt quidã dixerũt cũ virtus diſtinguẽs in aliq neceſſario appꝛehendat ea ſicut de ſen/ ſu ↄmuni dicit᷑ ſecũdo de anima. ſequeret ꝙ per intellectum nõ poſſemus cognoſcæ/ re hanc albedinem exiſtentẽ in pariete eſſe diſtinctam a noſtro intellectu.⁊ a noſtraĩ tellectione. quod eſt falſum. Hec etiam per intellectum poſſemus coꝛrigere erroneuzʒ iudiciuz ſenſus circa aliquod ſingulare vt puta ꝙ hic ſol eſt coꝛpus bipedale.quode tiam patet eſſe falſlum. Tertio pꝛopoſi/ tum patet de noticia ſimplicitam rei ſenſi/ bilis ĩmediate in ſeipa.quã pꝛius vocaui mus intuitiuam q; etiam rei ſenſibilis me diante ſpecie ſua.quam pꝛius vocauimus bſtractiuam. Nam dum ſenſus actu ap/ p̃hedit aliquod ſenſibile ſibi pñs intellectꝰ ideʒ ſenſibile appᷣbẽdes ipᷣm ſingłare ĩme/⸗ diate cogicit. nec aliqð alið mediũ obiectũ Pꝛima pars deiintellectione reruz ſen/ . natur. onalit lamei hoͤpol ſolinn lermin ſdiol ſti gaär Anen glign reco ien Pben oꝛd liſee turg lemi 1oli. ₰ lunſa niſiſin Gine dumm Verſa tates liter, wiu ensſ⸗ tiaet mue Gimue ller. no (aſim lüͤtre n dentiü Abedi gütre le Dition levön Gho/ niti D uiti/ Nn. nig DM gi ellg umns dei⸗ aini. ⸗ ſſii cins. bllum ſent, nſbi lcc, Si l ie a⸗ honi ne èð, —,—,äx4—x i— ——m—äNôRe —yj¶——. bere nõ poteſt de ipᷣis ſenſibilibo.ĩmo tunc cũ ſenſibilia abſentia ſenſibenoſtris intelle ctu apꝛehẽdimꝰ.illa appꝛehẽſio nõ ad ipſa ſenſibilia ĩmediate. ſʒ ad eoꝝ ſpeciẽ termi/ natur.⁊ ipᷣa in ſua ſpecie cognoſcimꝰ ppoꝛti onaliter ſicut ſupꝛa de ſenſu dicebat. Nec tamẽ ideo credendũ eſt ꝙ intellectſcdᷣm ſe nõ poſſit intelligere ſingulare ſenſibile ſed ſolũ mediante ſenſu.ita ꝙ nõ poſſit ipᷣm de terminate cognoſcere cũ eſt abſens a ſenſu ſed ſolũ vniuerſalit᷑ ⁊ ↄfuſe.nã impoſſibile eſt ꝙ intellect?cognoſcat ſe cognoſcere ali⸗ quã rem.⁊ nõ cognoſcat illã rem.ſicut ſcðʒ ↄmentatoꝛẽ ſcðᷣo de anĩa.impoſſibile eſt q; aliquis ſenſus apꝛehẽdat viſum cognoſce re coloꝛẽ.niſi ⁊ ipᷣe cõpꝛehendat coloꝛẽ̃.Et idem videt᷑ eſſe de omibo alijs virtutibo ap pᷣhenſiuis. Cũ igit intellect/ aliquãdo re/ coꝛdet᷑ ſecognouiſſe determinate vel dile/ xiſſe aliqð ſingulare ſenſibile abſens. ſequi tur ꝙ ꝓtunc hmõli ſingulare intelligit de/ terminate ⁊ diſtincte.⁊ nõ ſolũ vniuerſalit᷑ ⁊ ↄfuſe.licet nõ ſit ſenſui pᷣſens. Becunda pars de intellectione ſenſibi lium ſingulariũ. Szʒ cu ſupꝛa dictũ ſit ꝙ ſenſus nõ ſentit niſi ſingularit. tũq; imediate declaratũ ſit ꝙ intellectꝰ intelligit etiã ſingularit᷑ vidẽ/ dum eſt vlterqũo intellect intelligit vni/ nerſaliter. circa qdᷣ młte occurrũt difficul⸗ tates Pꝛima eſt cũ res nõ exiſtantvniuerſa liter. qũo poteſt eas intellectus intelligere vniuerſaliter. Secũda eſt quare etiã nõ pᷣt eas ſenſus cognoſcere vniuerſaliter. Ter/ tia eſt vtruʒ pꝛius intelligimꝰ ſingularit᷑qᷓ; vniuerſaliter. Quarta eſt vtru pus intelli/ gimus magis vniuerſalit q; minꝰ vniuerſa liter. De bma dicendũ eſt ꝙ res intelle/ cta nõ reqͥrit ad ſui ĩtellectionẽ ꝙ ſit in aia ſed ſimilitudo ſiue repᷣſentatio ſua. Hmõi auüt repᷣſentatio qñq; eſt ↄfuſa repᷣſentatio hułꝰrei ſingularis.puta ſoꝛtis ⁊ ſuoꝝ aceci dentiũ ſiue accidẽtaliũ cõditionũ ſicut ſue albedinis. magnitudis.⁊ ſituationis. Illa ant repᷣſentatione exiſtẽte in anĩa poteſt in/ tellectus ab illis accidẽtibo ⁊ extraneis cõ/ ditionibo abſtrahere ↄceptũ ſubſtãtie.⁊ il/ le nõ mag erit repñtatio ſoꝛtis qᷓ; platonis oe anima aſpꝛehendit.ſed abſentib ſenſibilibo ⁊ non mouentib ſenſum. intellectus noſter coꝛ/ b Bon ↄiunctus ⁊ ↄmuni ſtatui nature dere ctus.de potẽtia naturali talẽ noticiã ha/ 7 ant alioꝝ bominũ. ſed indifferent cuiuſſi/ et homĩs.⁊ hocæſtvniuerſalit᷑ intelligere De ſecunda dicunt aliqui ꝙ ſenſus ex eo quia habet extenſionẽ in coꝛpoꝛe ſolum poteſt cognoſcere ſingulariter ⁊ determia, te.intellectus aũt quia eſt inextẽſus necha bet determinatũ ſitũ.ſʒ quaſi vniuerſaliter exiſtit in coꝛꝑe.ideo poteit vniuerſaliter ⁊ñ ſingulariter cognoſcere. Sed ſ̊ non valet cũ diuim intellect/qui eſt ſumme imaterreia lis ⁊ inextenſus nihil poſſit vninerſalit o gnoſcere.ſed ſolũ ſingularit᷑ ⁊ diſtincte. cũ etiã intellectus noſter nõ obſtante ſua inex tenſiõe poſſit vt dicũ eſt ſingularit᷑ cogno ſcere. Ideo alij dicũt ꝙ aliquã rem ſingu lariter ꝑcipere.eſt ſine reqͥrit ipᷣaʒ recipere ꝑ moduʒ exñtis in ꝓſpectu cognoſcentis. Cũ aũt aliq res a ſenſu ſic ꝑcipit᷑. hoc nõ ⸗ niſi ꝑ repntationẽ ↄfuſam ſimul repᷣſentã tem cũ ſubſtãtia rei eiꝰaccidẽtia ſcʒ magni tudinẽ.ſitũ.⁊? alia.ſcʒ qᷓ aparet in pſpectu cognoſcentis.ſenſus aũt nõ põt diſtingue re ſeu abſtrahere hmõi ↄfuſionẽ.ſed beneĩ tellectus quare intellect poteſt vniuerſali ter cognoſcere ⁊ nõ ſenſus. Uñ ptʒ ꝙ ſcdᷣʒ hanc viã nõ poteſt haberi ↄceptſingular⸗ de re que non eſt vel fuit in ꝓſpectu cogno ſcentis. De tertia difficn tate dicenduz eſt ꝙ ſic. nã cũ nihil ſit vniuerſale in eſſen/ do.ſʒ in repntando illę ↄcept dieit᷑ vniuer ſalis ꝓpꝛie qui ꝑ animã ficiꝰ ſeu foꝛmatcõ munis eſt pluribo reb ⁊ cõiter repñtatinꝰ ⁊ talẽ ↄceptũ foꝛmare eſt vniuerſaliter in / telligere.opoꝛtet aũt talẽ conceptũ a con/ ceptu ſingulari abſtrahere modo ſi pꝛadi cto.quare opoꝛtet anteq; intelleciꝰ vniuer ſaliter intelligat conceptũ ſingularẽ pᷣexi- ſtere in ißo. Circa quod tamẽ eſt aduer tendũ ꝙ duplexeſt ↄceptus ſingularis.na quidã eſt qui vocat᷑ ſingulare vagũ vt hic homo.hoc animal.⁊ tale eſt ꝓpꝛie ſingula/ re. licet ad plurimũ vocet᷑ vaguʒ quia vor ei rñũdens ↄue nit pluribus ſcdᷣm diuerſas demonſtrationes. Alius eſt conceptus ſingularis qui vocatur ſingulare determi natuʒ. vt Doxes plato ⁊ buiuſmodi.⁊ q̃n tum ad tale ſingulare videtur ꝙ nõ opoꝛtʒ E intelligere ſingular er q; vniuerſali? ed bene quantum ad ſingulare vagum. Nam ſi ſoꝛtes a longe veniat pꝛius cogno ſco eum eſſe animal q; hominẽ. ⁊ vltimo co gnoſco ipᷣm eſſe ſoꝛtem. ſʒ pꝛius cognolco Tractatus ißʒ eſſe hoc animal ſingulariter q animal vninerſaliter. Ulterius eſt aduertẽdũ qꝙ pus intelligim⸗ ſingulare ſenſibile q;ᷓ ſin gulare inſenſibile ſen mere intelligibile. ſi⸗ ue talis ſit ipᷣa anĩia ſiue aliqd exiſtens in ea ſiue aliqͥd extra animã. ⁊ Bh poſſumus expe-/ riri. Iten ſciendũ eſt ꝙ noticia intuiti/ ua rei ſingularis.ſiue ſenſibilis ſiue inſenſi dilis eſt hoꝛ q; noticia abſtractiua ꝑ quam ipᷣa ĩ ſingulari ⁊ ꝓpꝛia noticia cognoſcitur. quia omis noticia qua aliqͥd cognoſcitur in ſpecie ſibippꝛia pᷣſupponit noticiã illiꝰ rei in ſeipᷣa vt patebit poſtea. ⁊ iõ pma noticia ꝓpꝛia rei ſingularis alicuiꝰ eſt noticig intun tiua ipius. Uñ vltercõcludenduʒ eſt pma noticia intellect⸗ bmeuitate genera tionis eſt noticia intuitiua alicui ſingula/ ris ſenſibilis ſcʒ illſenſibitis quod pꝛimo mouet ſenſum motõe ſufficiente poſtq; qͥs potelt intelligere. De quarta difficulta te dicendũ eſt ꝙ ſic. Hã ſicut dictũ eſt. ſoꝛ/ tem de longe veniẽtẽ Facogeaſs⸗ eẽ ani mal q; eſſe hpominẽ. ⁊ pueuit ex ꝑte ſenſuſ vñ golibet vniuerſale habet ſuũ ſingulare vagum. vt coꝛpus h̊ coꝛpus.aĩal hoc gial. homo h̊ homo. mõ ſenſus cognoſcens ſin/ gulariter ſingulari vago.⁊ nõ ſingulari de terminato. Pꝛius habet ſingulare vagum magis vniuerſalis qᷓ; minꝰ vniuerſalis. ſcʒ huius coꝛꝑis.qᷓ; huanialis ⁊ hui anĩaliſ qᷓ;ᷓ huiꝰhomiĩs.iõ intellectus abſtra hendo coꝛreſpondent᷑ pus cognoſcit magis vni/ nerſaliter. Peitta ꝑs de intellectõe ſen ſibiliũ nõ ſenſatoꝝꝛ. SèðG Sed cũ generalit dictuz ſit de intelle/ ctione reꝝſenſibiliũ.adhuc reſtat ſpecialis difficultas de intellectõe reꝝ ſenſibiliũ nõ ſenſataꝝ.ſcʒ qualit᷑ſenſibilia intelligimus quoꝝ ſenſationẽ nunq; habuimꝰ. CLir/ ca quã ſciendũ eſt ꝙ multipliciter ↄtingit nos aliquã rem intelligere. Uno mõ ime/ diate in ſeipᷣa.alio modo in medio cognito Et hoc duplicit᷑.quia vel illud mediuʒ eſt ſpecies illius rei recepta ab illa re. vel ẽ ali/ quis conceptfictus ſeu foꝛmat᷑ ab ipᷣo in/ tellectu Et h̊ iterũ dupliciter.qꝛ vel ille cõ ceptus eſt ſimpler vel ↄplexus.ex pluribuſ ↄceptibꝰ. Ite aliquid poſſumꝰintelli⸗ gere dupliciter vel intellectione ꝓpꝛia ⁊ diſ tincta.vl intellectõe ↄmuni ſibi⁊ alijs.vni uerſali ſeu ↄfuſa. Juxta quã diſtinctio nem vbmo dicendũ eſt ꝙ naturalit᷑ nõ poſ/ ſumus intelligere ĩmediate in ſeipſo aliqð abſens ſenſibile alias nõ ſenſatũ.qꝛ alit᷑ ſeqͥ tur ꝙ cecus a natiuitate ita imediate poſſʒ intelligere coloꝛes ⁊ ſurdus ſonos ſicut vi dens vel audiẽs.qꝙ ad exgiẽtiã patet falſuʒ ſic em̃ ad cognitionẽ intellectus nullatenꝰ deſeruiret ſenſus. Secũdo dicendum eſt ꝙ naturalit᷑ nõ poſſumus ſenſibilia nõ ſenſata intelligere ĩ ſpecieb⸗ receptis a ſen/⸗ ſibilibo. quia nec in ſpeciebus cauſatis ab eis.cũ naturalit᷑ a nulla re ſenſibili ſpecies cauſet᷑.niſi dũ actualiter ſentit᷑ Nlec in ſpe/ ciebus cauſatis ab hijs ſenſibilibo ſenſatis a nobis.cũ naturalit᷑ vnũ ſenſibile nõ poſ/ ſit cauſare ſpeciẽ alteri ſenſibilis.vt ſonus ſpeciẽ coloꝛis.nec ſpecies vnius ſenſibilis poteſt eſſe mediũ cognoſcẽdialiud ſenſibi le. vt ſpecies ſoni reſpectu coloꝛis. Ter tio dicendũ eſtq; naturaliter nõ poſſumus hbmõi ſenſibilia nõ ſenſata intelligere in ali/ qua ſpecie ficta ſeu ↄceptu ſimplici ſibi pꝛo pꝛio.ſed bene in ↄceptu ↄmunieis ⁊ alijs. ⁊ ideo nõ diſtincta⁊ ĩ ſpeciali.ſqʒ quadã no/ ticia generali.ſeu ↄceptu confuſo. Uñ licʒ intellectus pᷣter ſpecies a ſenſib receptas ex eis poſſit alias ſpecies foꝛmare.quas vo co ſpecies fictas.ſicut appꝛchẽſis pluriboal bedinibs ⁊ receptꝭ eaꝝ ſpecicbo poteſt ex eis ⁊ eaꝝ ſimilitudine foꝛmareↄceptũ ↄmunẽ cuilibet albedini ſimilẽ. nõ tamẽ poteſt foꝛ mare ↄceptũ ꝓpꝛiũ albedinis. niſi ſenſuz pus cognouerit aliquã albedinẽ. Aliter ce cus a natiuitate poſſet habere ↄceptũ ꝓpꝛi/ um albedinis.ſed qͥ vidit aliquas albedies poteſt foꝛmare ↄceptũ ↄmuneʒ cuiuſlibet albedinis.qui tamè nullã albedinẽ diſtin/ cte repᷣſentabit nec ad talem ↄceptũ foꝛmã dum requirit᷑ omnes albedines viderit. Etideo aliquã albedinẽ ↄfuſe repᷣſentabit quã per viſuʒ ille nõ ſenſit Quarto dicẽ . — dum eſt ꝙ naturaliter nõ poſſumus hmõi ſenſibilia nõ ſenſata intelligere in aliq̃ con ceptu compoſito ſibi ꝓpꝛio.ſed bene in con ceptu ↄmuni ſeu ↄfuio.ᷣbigratig. Siqs nunq; vidiſſet albedinẽe licet poſſet foꝛma re hunc conceptũ ↄpoſitũ ſeu ↄplexum.ſcʒ diſgregatiuũ viſus qui eſt pꝛius a lbedis. tamẽ nõ cognoſceret illũ ↄceptũ eſſe veruʒ ſignũ alicuius rei ſenſibilis.nec ipm veri/ ficari de aliqua re.⁊ ideo in illo ↄceptu nõ cognoſceret albedinẽ cũ neſciret ipᷣm veri/ ſicari de albedine. Sʒ tame talis poſſʒ foꝛ —¶ — —— murrh. ſnſbil cptus Goſer locoon fibus. ue ſenſbil Li aſtin ſenſvi tellecu guclie ſuntie lligar (goedi ((guſat ſaufo⸗ biligl erſin fuma trele (tumm. ſytati ſeintel eintell ſonere⸗ dopealt ſſece perinn teligen (Ndari ſpeci terit cctiby erunt igam tetqui rinoh ileiß⸗ ſuntia copar Cünns DU ſoaligs Eealieſeq ne oſß ſient Mflu Snnlnen dicendun aſbilup pisgin Ouſaned blliſpenn Nernhe⸗ lhrs leno⸗ 8Nonns ſiblis dlatbi 6. T ofumns Nrinel⸗ gibinn t ls. udipo⸗ Wilg nunns sro unal ſtercs munẽ Neſttor ſonſ; nerce ghügn⸗ Abecis Ciuſtbe hediſin⸗ Nüfme g nitenl. ſenubt mnwole ns hnno ioon tnchn Dics tforma um/ lbecis⸗ ſevern; ner, eptu⸗ n en polzſe Abſtractis.vt patebit. 2 DNDiuinta ps de intellectõe ſubſtãtiaz. rum ſeparatarrim.ex AVVngeẽð¶ ſpecialis difficultas.qũo ſub- Adhuc aũt eſt ſpecialis difficultas q̃/ ſtantia ꝗᷓ nõ eſt ipamet anuma ſit ab ea in/ꝰ telligibilis cũ ipᷣa nõ ſit ꝑ ſe ſeu ꝓpꝛie ſenſi / Bilis. De q̃ oĩino videt᷑ eẽ dicendũ ꝙ hmõi ſtantie ſeparate vt deꝰ⁊ intelligẽtie. Cũ em̃ ſubſtãtia nõ ĩtelligit᷑ imediate in ſeipᷣa.nec dehijs multas cognoſcamꝰ veritates com GO& eren marehunc cõceptũ ↄplexum ſcʒ qualitas in ſpecie ab ea canſata loquẽdo de intelle/ ſenſibilis? ꝑ tactũ cognoſcere ꝙ illeeſt cõ ctione eius ꝓpꝛia diſtincta. ſʒ ſic intelligit ceptus alicupentis.⁊ ꝑ ↄſequẽs in illo co- in aliquo concepᷣtu foꝛmato ab intellectu. gnoſcere om̃ia quoꝝ eſtoceptus.⁊ iõ in i/ Quis aũt ſit ille ↄceptus ꝓpꝛiꝰ. ⁊ an ſit ſim/ lo cognoſcere coloꝛes cũ ſit ↄmunis colo/ plex vł ↄplexus nõ eſt facile diffinire.q;;uis ribus.⁊ ſic patet poſitum. quidã dicat illũ nceptũ eſſe iſtũ, ſcʒ ens na DOnarta pars de intellectione rerum in turaliterꝑ ſe exiſtens. quẽ aceptũ ꝓbamus ſenſibilium. verilicari de aliquo.exeo qꝛ nõ eſt ꝓceſſus Xiũ igit᷑ dictũ ſit de intellectione reruʒ in infinitũ in entiba.quoꝝ vnũ ſit alteri in/ * — * ſenſibiliũ. dicendũ eſt de intellectõe reꝝ in herens ſeu in alio ſubiectiue aut aliq̊ alio ſenſibiliũ ⁊ mere intelligibiliũ.ſicut ſunti mõ.qꝙ aũt ꝑ hoc ſcʒ naturalit᷑ per ſe exiſtere tellectus noſter ⁊ illa que in ipo ſunt.⁊ etiã⸗ diſtinguant᷑ ſub ſtãtia ⁊ accidens ſiue ꝙ il/⸗ quedã que extra ipᷣm exiſtunt.vt deꝰ⁊ ſub/ lud ſubſtãtie ↄueniat ũ video.nec de B nũc „ ſtantie ſepate. Dicamꝰ igit᷑ ꝙ quedã inſenſi diſputarepono. Mogqu aut intelligen bilia a nobis naturalit᷑ itelligunt᷑ in ſeiſßis di ſubſtãtia Ariſtotiles tetigit cũ dixit Ac qued vero in ſuis ſpeciebꝓpꝛijs ab ipſis cidentia magnã ꝑtem ↄferread cognoſcẽ cauſatis.⁊ quedã in ↄceptibo ꝑ animã fict dum qð quid eſt. exꝑimur em̃ noticiã acci ſeu foꝛmatis. Etpmo ꝙaliqua inſenſi dentiũ multũ facere ad noticiã ſubſtãtiaꝝ bilia intelligamus ĩmediate in ſeipis pa; Sz qualit h̊ fiat nõ eſt oĩno nobis cla ex ſupꝛadictis de ſpecieba ſeu imaginib re rũ.Aliqͥ aũt aſſignant hũc modũ Dicunt rum abſentiũ exꝑimur etiã nos intelligere em̃ ꝙ intellect? ab ipſo fantaſmate indiget ⁊ velle. ⁊ tales actus cognoſcimꝰ ꝑ intelle / moueri ſicutſenſus ab obiecto exterioꝛi. ctum. ⁊ nõ per aliquod obiectũ mediũ reß Dicũt vlterius ꝙ ſenſus ⁊ fantaſia nõ ſunt ſentatiuũ.ipᷣe etiã intellectus intelligendo niſiaccidentiũ ⁊ nõ apꝛehendũt quidita/ ſe intelligere ſeu habere actũ videt᷑ imedia tes reꝝ. Uñn ↄcludunt ꝙ ſicut fantaſia ſiue te intelligere ſeipᷣm. qꝛ non aparet neceſſe imaginatiua aut eſtimatiua ſcʒ Auicẽnã ponere obiectũ mediũ cognitũ. Secun elicit ex ſpecieb ſenſatis intentoes nõ ſen/ do qaliqua hmõi ĩſenſibilia intelligamus ſatas vt ſupꝛa dictũ eſt Sic intellectus cũ in ſpeciebus ab eis cauſatis. patet quia ex/ ſit virtꝰſuperioꝛ põt ex illis intentõibo ima perimur poſt pᷣteritionẽ pᷣdictoꝝ actuũ in ginatis elicere intentionẽ nõ imaginatam. tellbigendi ? volendi nos dehmõi actibꝛre ¶Et ſic exintentõibo accidentiũ ſub imagi/ coꝛdari. quod nõ poteſt eſſe niſi mediãtibꝰ ſpeciebo a talibo actib derelictis.nã ſitales ſit ubſtätie Hec aũt opinio nõ vider᷑ oĩno pteriti ⁊ de facto nõ ſunt. ita poſſet dici de o apat zri 5 ſon ⁊ fantaſiã nõ appꝛehẽdere ſubſtãtiã.cũ ipᷣe/ erunt. Tertio ꝙ aliqua inſenſibilia intel ꝑaccidens.iĩmo videt᷑ ꝙ ſenſus ꝑcipit ſub/ ligamus in ↄceptiba ꝑ animã foꝛmatis.pa ſtantiã cũ accidente ↄfuſe pot q; accidẽs tet quia aliquis põt cognoſcere animã alte ꝑſe⁊ diſtincte. vt ſupꝛa dictuʒ eſt. Uñ põt rius homis excertis operatõibo ⁊ motibuſ ↄcludiꝙ cũ ſenſus appꝛehedat ↄfuſe ſimul in ſeipᷣo exꝑtis poſſumetiã ↄgnoſcere ſub ſubſtãtiã ⁊ accidẽs intellectꝰpõt abſtrahe/ untias ſehatas arguendo? diſcurrendo reerilla ↄfuſione ↄceptũ ꝓpꝛiũ ſubſtãtie et ex oꝑationib ſuis. ⁊ↄſtat ꝙ talia nõ cogno alium /ꝓpꝛiũ ⁊ diſtinctũ accidẽtis.⁊ ꝑ hunc ſcimus in ſeip̃is nec in ſpeciebo ab eis cau/ modũ noticia accidentiũ facit ad noticiaʒ ſatis. ſed in ↄceptiboa reba notis foꝛmatis ſubſtantiarum. Berxta pars de intellectione ſi ubſtantia modo ſubſtãtia ſit intelligibilis que nõ eſt nec ꝑ ſe nec ꝑ accidens ſenſibilis ſicut ſub T ne cadentiuʒ põt intellectelicerepcepium Tractatus opoꝛtet ꝙ cognoſcameas in aliqͥb medijſ repñtatiuis ſcʒ ꝑ animã fictis.iõ videndũ eſt de illis. Et bᷣmo qͥdem dicendũ eſt bis cognoſcibilis in aliquo ↄceptu ſimpli ci ſibi pꝛio ſimplici᷑ abſoluto.ſeu nõ ↄno tatiuo.qꝛ ꝑ nullũ talẽ ↄcex nec talis ↄceptus habet᷑ naturalit᷑ de aliq̃ re niſi q̃ ĩmediate cognoſcit᷑ in ſeipᷣa.vel in ſpecie ab ipᷣa cauſata dũ fuit ſic cognita.ſiẽ patet ꝑ ſupꝛa dicta. Secũdo dicenduʒ eſt ꝙ talis ſubſtãtia eſta nobis cognoſcibitł in aliq̊ ↄceptu ſibiꝓpꝛioↄpoſito ſeu ↄplexo exoceptibo ſimplicibi ex alijs reb abſtraciꝭ Uerbigra.Deũ cognoſcimin hijs ↄcepti bus ↄpoſitis ſcʒ ſummũ bonũ.ſapientia in finita.ens neceſſariũ.ſubſtãtia pᷣma.⁊ ſic ðᷣ plurib alijs. Ipᷣas etiã ſubſtãtias alias ſe paratas cognoſcimus in cõceptu ↄpoſito eis ꝓpꝛio.quẽ exvceptibo ſimplicibo abſtra⸗ ctis a rebo foꝛman.⁊ de aliq verificari p/ bamꝰ. Uerbigr̃a.Ex motu celi queʒ vide/ mus.ↄcludimꝰcelũ moueri ab aliq̃ alio.et ꝑ alias rõnes.qð illud mouẽs eſt ſubſtãtia 7 qꝛ circularit mouet᷑ↄcludimꝰ ꝙ mouẽs eſt intelligens.⁊ ex duratõe mot ꝙ mouẽs eſt imateriale ⁊ incoꝛpoꝛeũ.⁊ ſic colligimꝰ qꝙaliqð ens eſt ſubſtatia intellectualis.im materialis ⁊ incoꝛpoꝛea.qͥ eſt ↄceptꝰ ꝓpꝛiuſ ſubſtãtiaꝝ ſeꝑataꝝ.licet nõ ſit ꝓpꝛiꝰalicuiuſ eaꝝ. Uñ hũc ↄceptũ intuẽtes mediãte ha/ bituali noticia q̃ cozâſcimꝰ ipᷣm eẽ ↄceptuʒ alicuiꝰentis ſeu ſupponere ꝓ aliq̃ re.in ipſo cognoſcimꝰhmõi ſubſtãtias determĩate li cet nõ quãlibet eaꝝ diſtincte. Tertio di cẽdũ eſt ꝙ talis ſubſtãtia eſt cognoſcibilis in aliq̊ ↄceptu ſimplici ſibipꝛio ↄnotati/ uo ſen negatiuo. Uerbigr̃a.Deũ cognoſci mus inoceptibo quib coꝛreſpondẽt iſte vo ces ſcʒ creatiuũ infinitũ.⁊ ſubſtãtias alias ſeꝑatas in hijs ↄceptib ĩmateriale incoꝛ/ poꝛeñ.Talis aũt ↄceptus videt᷑eẽ ſimplex in ſe q;uis plura ſignificet ſicut et illa vox cui corelpondet. A affirmatiuꝰ ſiue negatiuꝰeſt ad placitũ ⁊ ex inſti plexas.opoꝛtet ꝙ de hijs habeamꝰ notici⸗/ 0 conceptus naturaliter repꝛeſentatiuꝰ p̃ci⸗/ ag incõplexas.Qũ aũt notũ ſit ꝙ naturali ter tales ſubſtãtias nõ inselligimꝰin ſeipᷣiſ ullu tale ceptũ aliqd cogno ſcit᷑ q non ſit pᷣcognitũ iĩmediate in ſeipo. u coꝛr lit em̃ inter ipᷣm ⁊ ſuaʒ Diffinitionẽ quid noĩs nõ eſſet in mente dit ferentia.videt᷑ aũt aliqͥba ꝙ talis ↄcept im pꝛiate vocant᷑ paſſiões.de quibo poſtea ſpe mo generalit om̃is ↄceptusonotatiiſiue cialiter eſt dicendũ.ideo nũc ſolũ de actib volitiuis eſt dicẽdũ. Quia vero ac bhmöi — „ tutõe ⁊? nõ naturalit repᷣſentatiuꝰ quia ſe illã rem repñtat ꝓ qua ſupponit ſiue ſup ponere põt. Naʒ hmõi ↄceptus talis eſt in eſſe ficto qualis res eſt cui eſt in eſſe vero. ſicut ↄceptus albedinis talis eſt in eẽ ficto ⁊ intẽtionali qualis albedo extra ineẽ reali ideo talis ↄceptus nihil ſignificat niſi rem cui eſt ſic ſimilis ⁊ ꝓꝑ qua eſt verificabilis. Quarto dicendũ eſt ꝙ talis ſubſtãtia ẽ cognoſcibilis in aliq̃ ↄceptu ſimplici ⁊ ab/ ſoluto.nõ aũt ꝓpꝛio ſʒ ↄmuni ⁊ ↄfuſo.quia om̃is ↄceptus ↄnotatiuꝰ aliquẽ ↄceptum abſolutũ pᷣſupponit cui attribuit᷑. ſicut al/ bum attribuit᷑ alicui abſoluto.ſiue ſit cõce ptus entis ſiue ſubſtantie ſiue alꝰ cõcept ſpecialis. vt patet ex eius deſcriptõe qͥd no minis.Et ideo cũ deꝰ vel alia ſubſtantia ſe ꝑata ſit ↄgnoſcibilis in ↄ ceptu ↄnotatiuo opoꝛtet ꝙ ſit cognoſcibilis in ↄceptu abſo luto ⁊ ſimplici ſibi ⁊ alis ↄpmuni. Jmmo talis res pus cognoſcit᷑ in tali ↄceptu ſim/ plici qᷓ; ↄplexo. Uerbigr̃a in exemplo pus poſito de intellectõe ſubſtãtiaꝝ ſeparataꝝ. RNã ↄceptũ ſubſtantie fſoꝛman ex noticia ſubſtãtiaꝝ ſenſibiliũ.pceptũ aũt intellectu alitatis babemꝰex noticia noſtri intellectꝰ. ↄceptũ aũt coꝛpoꝛeitatis ⁊ materialitatis foꝛmamꝰex coꝛpoꝛiboq̃ videmꝰ.ac ꝑ conſe quens ↄceptũ negatiuũ foꝛmare poſſumꝰ ſiue ex reb illis ſiue ex reb ĩmaterialibo ⁊ ĩ coꝛpoꝛeis exñtibꝛ in nobis. Cõſtat autẽ q; qlibet pᷣdictoꝝ 2ceptuũ ſimpliciũ eſt ↄmu nis etiã ſubſtãtijs ſeꝑatis ⁊ nulłꝰ ꝓpꝛius eiſ ⁊T ſic in qͥlibet taliũ pᷣus cognoſcunt᷑ ſubſtã tie hmõiqᷓ; in ↄceptu ↄplexo abſoluto pꝛo pꝛio ſiue incõplexo ↄnotatiuo ꝓpꝛio illig. Vñ patet ꝙ opoꝛtet eẽ aliquẽ ↄceptuʒ ſimplicẽ ↄmunẽ deo ⁊ creaturis abſolute ⁊ eſſentialicpᷣdicabilẽ de illis. ſiue ſit ↄceptꝰ ſubſtãtie vel entis.vel glius ſpecialis. Ali ter em̃ nõ poſſʒ ſaluari ꝙ ſit naturalit᷑ a no bis cognoſcibilis. Et hec de actibsꝛ cogno ſcendia ſapientibo recollecta ſufficiant. Capitulũ.xiijj. Pꝛima ps de quiditate act volendi. Ircto deactib cognoſcitiuis.di/ d cendũ eſt de actibo appetitiuis Et quia actappetendi ſenſitiuiappꝛo cuite lunn fafn lcrco⸗ goyoli ſoͤccbut Holitios mociye tatlin funtien cltgi dancog Folto plun etalent alsetmn taſeen (bent⸗ uſoͤle ſoſs fioſon 1gene gued were es i ſpecty⸗ bieni loje⸗ feinog onito⸗ lenttio obſan⸗ turgen eſſeno eiuſde lianot tinetn gliat fes ip lumus aliano reißl icjs?. ſtouin eſfcacs deture ena opon⸗ ntig ceſt⸗ Usp cep; hur ſtxr, e Nitano cogno⸗ nt. di iis. di⸗ nisEt De qnima agquibilluminat᷑ appetitus rõnalis ſeu vo luntas ſunt volitio ⁊ nolitio.idcirco hᷣmo inqrendũ eſt quid ſit talis actus ⁊ an ſitre Aliter cognitio De h̊ aũt quidã dicũt ꝙ om nis volitio eſt quedãoplexa cognitio.licet nõ ecõuerſo.quia ponũt ꝙ oĩs volitio vel nolitio eſt quedã oꝛatio mentalis optatiui modi vel eqͥualẽs tali oꝛationi. Nerbigra / tia tali mentali. Utinã haberẽ hoc. vel vti nam fieret hoc vel ↄſimilit. Ali vero di cunt ꝙ licet om̃is volitio vel nolitio ſit q̃/ dam cognitio.tamẽ aliqua eſt incõplexavt yolitio qua volo aliqð bonũ Alia eſt ↄple xa vt illa qua volo aliquid eẽ.Etiã aliqua eſt aſſenſus.vtvolitio qua gaudeo ꝙ inimi cus eſt moꝛtuꝰ.Alia aũt eſt ↄplexa que nec eſt aſſenſus nec diſſenſus vt volitio qᷓ̃ opto elſle beatꝰ. Noticie em̃ optatiue ⁊ depcati/ ue nõ ſunt vere vel falſe.ſole aũt ille ſunt aſ ſenſus que ſunt vere vel falſe. Hec aũt opi nio fundat᷑ in hoc ꝙ oĩs volitio vł nolitio ⁊ generaliter oĩs actus appetendi videt᷑ eẽ quedã exꝑentia ſui obiecti. Aliter em̃ non apparet q̃liter eſſet actus vitalis plus q; ſpe cies pᷣuia om̃i actui vel habitꝰ infuſus re/ ſpectu ſui obiecti.ſ̊ oĩs exꝑie ntia alicuius obiecti ſiue appꝛehenſio.eſt q̃daʒ ipᷣiꝰcogni tio.q̃re ⁊c̃. Uñ ſi nõ ſic eẽt anĩa poſſet ama/ re incognitũ.qꝛ ſi eius amoꝛ nõ eẽt realiter cognitio.vnũ poſſp ſaltẽ ꝑ abſolutã dei po tentlã ↄſeruari ſine reli. Sʒ hijs non obſtantibo eſt cõis opinio ↄtraria.nã vide tur ꝙ ſuꝑflua ponat᷑ ipᷣa volitio vel nolitio eſſe noticia. Cũ ſcom ſic ponẽtes reſpectu eiuſdẽ obiecti.⁊ in eodẽ ſubiecto ſemꝑ ſita lia noticia om̃ino idẽ ſignificãs ab illa diſ tin cta ꝑ quã id eque ꝑfecte coãſcit᷑.ſicut cũ alia ⁊ ſine qua naturalit᷑ ꝑ aliaʒ nõ cogſcit res ipᷣa.q̃re ⁊c̃. Cũ etiã aliquid denouovo lumus qð pus ↄgnoſcebamꝰ.nõ exꝑimur aliã noticiã habere vł aliter rem cognoſce re q; pus cuius oppoſitũptingit in alijs no ticijs ⁊ actibo.Quare cũ ꝑ exꝑientiã nõ poſ ſit ↄuinci talis multitudo noticiaꝝ nec per efficacẽ rationẽ aut cogentẽ auctoꝛitatẽ.vi HW detun hoc ponere ſit oĩno ſuꝑfluũ. Nec opoꝛtet ꝙ oĩs act appetendi ſit quedã expe rientia ſui obiecti. iĩmo hoc aſſumere ẽ pe/ tere pncipiũ.nec iõ dicit᷑actus vitalis.ſed q eſt act ſecũdus ⁊ ꝓpꝛia oꝑatio viteſeu vi talis potẽtie Hec id qð infer aiam ꝑ dei ab ↄuincit motiuũ oppoſitum.qꝛ nõ ſtandi. ſolutã potentiã poſſe amare incognitũ. p/ batur eẽ impoſſibile.licet ̊ nõ ſit poſſi bile de potẽtia naturali.ex eo ꝙ; noticia obiecti eſt naturaliter cauſa ꝑcialis effectina actꝰ volẽdi quare nõ põt naturalit᷑ eẽ reſpectu Secunda pars de actibus diligendi et odiendi. Hijs aũt pᷣmiſſis dicenduʒ eſt ſpecialiꝰ de actibo volũtatis.Dicamꝰ ergo ꝙ cũ oĩs actus volũtatis ſit volitio vel nolitio ſcdᷣʒ om̃es.ſeu ꝓſecutio vel fuga.vt innuit Ari/ ſtotiles ſexto ethicoꝝ.q̃ noĩa idẽ ſignificãt. Et cũ om̃is volitio ſit dilectio.⁊ econuer/ ſo. ⁊ omis nolitio ſit odiũ.⁊ ecõuerſo ſumẽ do generalit᷑ iſtos termĩios odiũ ⁊ dilectio ⁊ loquẽdo de odio ⁊ dilectõe appetitus in/ tellect?ſiue volũtatis.ↄſequens eſt ꝙ omis actꝰvolũtatis ſit dilectio vel odiũ.nõ diſti guendo tñ pꝛo nũc inter amoꝛẽ ⁊ dilectio/⸗ nẽ. Nõ poteſt aũt ideʒ act eſſe volitio ⁊ no litio.ſiue odiũ⁊ dilectio reſpectu eiuſdẽ ob iecti.Sʒ nihil ꝓhibet reſpectu diuerſoꝛũ. nam volitio alicuiꝰeſt nolitio ſui oppoſiti.ſi militer ſi odio ſoꝛtẽ volo ſoꝛtem nõ eſſe.vel male eẽ.⁊ ſic eodẽactu odio ſoꝛtẽ ⁊ diligo ſi ue deſidero ſoꝛtẽ nõ eſſe vel male eẽ. Etper ↄſequẽs idẽ acteſt odiũ dilectio ⁊ deſideri um. Uñ patet ꝙ amoꝛ ⁊ odiũ nõ ſunt ſim/ pliciter ↄtraria ſʒ ſolũ reſpectu eiuſdẽ obie cti.nã illi termini ſuponũtp eodẽ reſpectu diuerſoꝛum. Hl CTertia pars de actibus delectandi ⁊ tri Sz adhuc ſpecialiꝰdicendũ eſt deacti/ bus volũtatis qͥ ſunt delectatio ⁊ triſticia. Vñ inquirenduʒ eſt vtꝝ delectatio ſit alia res a dilectione.⁊ triſticia ab odio. Et licʒ circa ̊ ↄtraria ſit doctoꝝ ſentẽtia tñ ꝓbabi lius videt᷑ ꝙ om̃is delectatio ſit dilectio.ſʒ nõ ecõtra. em̃ om̃is delectatio ſit dile/ ctio ex iam dictis apparet.quia cũ om̃is de lectatio ſit operatio ſiue actꝰ volũtatꝭ ſcðᷣʒ phm ſeptimo ethicoꝝ.⁊ om̃is actꝰvolũta/ tis ſit volitio vel nolitio.⁊ dilectio vel odi um.opoꝛtet ꝙ delectatio ſit nolitio ⁊ dile/ ctio.⁊ triſticia ei oppoſita ſit nolitio ⁊ odiũ. O mnis etiã ↄplacẽtia eſt dilectio.⁊ diſpli ocentia oppoſita eſt odiũ. om̃is aũt delecta/ tio eſt ↄplacẽtia.⁊ triſticia ei ↄtraria eſt diſ plicẽtia.quare ſequit poſitũ. Uñ ſiẽ ſe ha bet deſideriũ ad dilectionem vel amoꝛẽ nõ 2 Tractatus habiti. ſz om̃e deſideriũ.cũ ſit qneci voli / tio eſt eſſentialit᷑ quidaʒ amoꝛ ſiue dilectio habẽdi.quare ſiłiter oĩs electatio erit eſ/ ſentialit᷑ dam amoꝛ iã habiti.⁊ ſic de eoꝝ oppoſitis reſpectu odij. Naũt nõ ois di lectio ſit delectatio.⁊ ꝑ ↄſequẽs nec om̃eo Diüũ ſit triſticia exh̊ apparet.qꝛ vt iã dictũ ẽ. ofe deſideriũ eſt dilectio.⁊ tñ deſiderium nõ eſt delectatio.ĩmo ſcõʒ ↄmentatoꝛẽ.xij. metbapbiſice. deſideriũ pᷣcedẽs ↄpᷣhenſio nẽ rei deſiderate. eſt magis doloꝛ q; volu/ ptas. quare ⁊c. Si vero dicat᷑ ſicut qͥdã di cnnt ꝙ licet nõ om̃is dilectio ſit delectatio tñ oĩs dilectio eſt delectatio vel deſideriuʒ hoc adhuc nõ videt᷑ eẽ verũ.qð ſic apparet. qꝛ nõ om̃e odiũ eſt triſticia vel timoꝛ.ergo nec om̃is dilectio eſt delectatio vel deſide/ riũñ. Cõſequẽtia patet qꝛ illa ſunt diſtincta gquon oppoſita ſunt oiſtincta. Owoſitũ aüt Dilectionis eſt odiũ.delectatõis triſticia.⁊ deſideriũ timoꝛ. triſticia enim ſicut ⁊ dele/ ctatio reſpicit obiectum actualit pᷣſens ſed timoꝛ ꝓpꝛie ſic ⁊ deſideriũ reſpicit actualit᷑ abſens. Sz aſſumptũ ꝓbat᷑. Luz pmo qꝛ in deo ⁊ in beatis eſt odiũ peccatoꝝ.⁊ iñ nõ eſt in eis triſticia vel timoꝛ. Cum ſecun do qꝛᷣ ſcðʒ ph̊m ſecũdo rethoꝛice.aliquod odiũ eſt de aliq̃ malo in vniuerſali tantum appꝛehẽſo.vt cũ qͥs odit furẽ vel furtũ ſcõʒ aceptũ ↄfuſum. ſʒ tale odiũ nõ eſt triſticia vel timoꝛ.qꝛ triſticia cauſatex apꝛehẽſiõe alicuiꝰſingularis mali actu habiti. timoꝛ e lendi. tiã ſcdᷣm phm ibi fit ex fantaſia. id eſt appꝛe/ henſiõe futuri mali aut coꝛruptini aut con triſtatini. Pꝛopoſitũ inſuꝑ exh̊ patet qꝛ ali quis diligit aliquod obiectũ pnᷣs.⁊ nõ ſibi ↄueniẽs.aliqͥs etiã diligit aliqð bonũ eſti/ matũ ſibi ĩpoſſibile ad habendũ.Talis au tẽ dilectio nõ eſt delectatio vel deſiderium qꝛ nõ ſunt niſi reſpectu apꝛehẽſiↄueniẽtis ⁊ eſtimati poſſibilis. Sʒ pmũ patet de illo qͥ ad vitandũ naufragiũ diuicias quaſ multũ amat ꝓicit in mare.nã ſcõᷣʒ phm ter tio ethicoꝝ.talis vult ⁊ ꝑ ↄſequẽs diligit il lam piectionẽ.⁊ tñ illa nõ eſt ſibi ↄueniẽs. imo multũ diſcõueniẽs ſcdᷣm ſuã inclina/ tionẽ.nec in illa delectat᷑.ĩmo multũ triſta tur. Quia delectatio ſcdᷣm e deſcriptõʒ ſo lũ eſt reſpectu pñtis ↄueniẽtis ſcᷣm habi tiũ vel naturã.id eſt ſcdᷣm habitualẽ vel na/ turalẽ inclinatõ. Secundũ vᷣo patʒ ð ullo qͥ eſt vᷣtuoſus ⁊ nõ eſt virgo.⁊ tñ vᷣgini⸗ tatẽ diligit in alio quã ſibi reputat ĩpoſſibi lem.iõ reſpectu illnõ habet deſideriüũ vel delectatõʒ.q̃re ⁊c. ta Expdict aũt ſequũ tur aliq̃̊. Et pmo qͥdẽ ſequit᷑ nõ oĩs cõ placentia vel diſplicẽtia eſt delectatio vel triſticia. qꝛ oĩs volitio vel nolitio eſt ↄpla/ centia vel diſplicẽtia.⁊ nõ om̃is talis eſt ðᷣ lectatio vel triſticia. Scðo ſequit᷑ qa liqua triſticia ⁊ diſplicẽtia eſt volutaria et volũtarie placita.qꝛ aliq talis eſt virtuoſa cũ virtutis ſit delectari ⁊ triſtari in quibi⁊ quãdo opoꝛtet ⁊c.ſecũdo ethicoꝝ.vt triſti/ cia ⁊ diſplicẽtia de malo ꝓximi placet vir/ tuoſo cui diſplicet ꝓximi malũ. Tertio ſequit᷑ ꝙ delectatio ⁊ triſticia poſſunt ſimł eẽ in eadeʒ volitiua.qꝛ aliqua triſticia põt eſſe vtuoſe. ⁊ ꝑ ↄſeques delectabilit elicita vñ triſticia ſiue diſplicẽtia vł penitẽtia pec cati pᷣteriti põt eſſe delectabilis virtuoſo qͥ triſtat᷑ vel dolet circa peccatũ pᷣteritũ. OQuarto ſequit᷑ ꝙ aliqua dilectio põt eẽ delectabilis q̃ nõ eit delectatio. ſic patet ð ſpe ⁊ deſiderio.⁊ inde etiã aparet illud di/ ctum Ariſtotilis.x.ethicoꝝ eẽ veꝝ opatõʒ pficit delectatio. vñ ðᷣlectatio cũ ſit dilectõ ⁊ operatio põt tamẽ aliam dilectõeʒ ⁊ ope rationẽ ꝑficere.nõ quidẽ foꝛmalit.ſed aliqᷓ alio mõ cauſalit.ſcʒ ꝑ modũ finis vł ꝑ mo dũ obiecti vel agẽtis. ſiẽ nott ibidẽ verba Ariſtotilis.⁊ ꝑ pꝛedicta poſſunt in ꝓpoſito 4 ſolui multa dubleaiaa. Quarta pars de pꝛoductioneactus vo Szʒ cũ dictũ ſit de quiditate actuũ vo/ luntatis ⁊ eoꝝ diſtinctõe etiã aliqͥd dicen/ dũ eſt de ioꝝ ꝓductiõe.ſcʒ an tales actus a volũtate fiant ſubito vel ſucceſſiue. Unð circa h̊ ſunt tres modi dicẽdi.Pꝛimꝰ eſt q; oĩs talis aciꝰtantũ fit in tꝑe.ita ꝙ nõ ſit da/⸗ repmũ inſtans in quo hec ſit vera.volũtaſ vult. Alius eſt ꝙ volitio põt eẽ ſubito Ter tius eſt ꝙ act?qui eſt volitio põt eſſe ſubito ſʒ tñ nõ eſt dare pᷣmũ inſtans ĩ quo illa res ſit volitio. vel in ip̃a volũtas ꝑ illũ actuʒ vult. Licet aũt nulłᷣꝰiſtoꝝ modoꝝ ſit e⸗ nidenter ꝓbabilis vel ĩpꝛobabilis tñ pᷣmꝰ modꝰdicẽdi videt᷑ magis rõnabilis qꝛ nul la opatio creature ſiue potẽtie natural põt eẽ ſubita.ſʒ quelibet eſt ſucceſſiua ⁊ tꝑalis. nam ſubito agere videt᷑ſolũ eẽ potẽtie infi/ nite virtutis. Secũdus aũt modꝰ etiaʒ eſt ſuſtinibilis.qꝛ ꝙ delectatio fiat in inſtanti nhi inwolun tvolit atq ihen prorim ſactio. medite icno. ſcachal Gu ſp tuii ug lioih nopot ſppoſt ſei dicene trpplia tovie⸗ nadial herili Nſo⸗ llerte doccter⸗ gbonet onen lieinf ptione adbon tendee tiamae ſzetiä⸗ eptum ne vel/ volunte eno fi⸗ fglisoa huzerten Noport Afemo⸗ almolt Mti⸗ oqqua turglite hetntn egiaſe de anima tiyoſſ ſcenünt videt᷑ fuiſſe opinio ariſtotilis. Sʒ tertius cit᷑ paſſio. Tales igit᷑ oꝑationes appetir tſegni mocłeſt minꝰ pbabilis.qꝛ poſito illo actu ſenſitiui que pꝛie dicunt paſſiones ⁊ de qͥ‚ noisc in voluntate nõ aparet ratio quare pmo ñ bus eſt ſpeculatio pᷣſentis capituli qũq; di nio vel eſt volitio ⁊ poſtea eſt volitio.niſi foꝛte di/ cunt᷑ paſſiones coꝛdis.qñq; paſſiones mẽ cko, catꝙꝑ volitionẽ aliqͥd 2notat᷑ qdð poſtea ẽ tis qq; paſſiones animi.Dicunt᷑ em̃ pal stiset ⁊ pus nõ fuit ſicut in inſtanti q̊ ignis ẽ ap/ ſiones coꝛdis tanq; ſubiecti pᷣmo ⁊ pncipa dleguto pꝛoximat ad lignũ caloꝛ ignis nõ eſt cale/ liter patientis.quia in eis coꝛ pncipaliter wlinue factio.⁊ ĩmediate poſt erit calefactio.qꝛ im patit vt poſt videbit᷑. Dicunt᷑ aut paſſio cnm mediate poſt babebit ↄtinue caliditateʒz in ones mẽtis tanq; cauſe interioꝝ bᷣmo⁊ pn miingip ligno.⁊ h̊ impoꝛtat iſte terminꝰ calefactio. cipaliter efficiẽtis quia mens pncipaliter NrNID ſcʒ ꝙ aliqͥd cauſat caloꝛem in aliq̃̊ ſubiecto mediante cognitõe vel eſtimatõe qua iudi/ Mar ni⸗ Sʒ talẽ reʒ ponere vltra illũ actũ eſt oino cat aliqͥd vtile vel nociuũ efficit paſſioneʒ „Nno ſuꝑſuũ ⁊ voluntariũ dictũ.⁊ etiã ſi ponere in coꝛde ꝓpter quã cetera mebꝛa coꝛpis im ſünrſink tur magis ↄcedendũ eſſet ꝙ illa res eẽt vo / mutãtur. Dicunt᷑ etiã paſſion es animi.qꝛ nicsper litio. q; hoc eſſet ↄcedendũ de illo actn pꝛi animꝰ vtrãq; vim cõpꝛehendit cognitiuaʒ bltäicn mo poſito. Et hec de hac materia ſufficiãt ſcʒ interioꝛem ⁊ affectiuaʒ ſe eu motiuã.qua anünde in woſtoo. rim quelibet ad paſſionẽ ↄcurrit ꝓpꝛie di⸗ MK Pꝛima ps de paſſionib generaliter. Secunda pars de paſſionibus ſpecia/ cciopir OIſtq; de actib⸗ anie dictü eſt oſe / liter. JMd? ſennz p quuenter qꝛ paſſiones anie vident Hijs itaq; generalit pᷣmiſſis.tria ſpecia cludte Auid actus eẽ de paſſionib anĩe liter ↄſideranda ſunt circa paſſiones ſenſi- norni, dicendũ eſt. Uñ ſciendũ ꝙ paſſio põt capi tiue virtutis. Pꝛimũ eſt de numero⁊ diſtĩ ilal tripliciter. Uno mõ citer ⁊ ſicomis oꝑa/ ccione paſſionũ. Secundũ de cauſis ipaꝝ igtar tio ale poteſt dici paſſio. ſicut tertio de ani Tertiu de effectibs eaꝝ Quantũ aũt ad nu atal⸗ ma dicit᷑ ꝙ itelligere eſt paſſio. Alio modo merũ ſciendũ eſt ꝙ pᷣme paſſiones coꝛdis Nono ſpecialiter ⁊ ſic ſola oꝑatio apetitus dicit ad qᷓs omes alie reducunt᷑ due ſunt ſcilicʒ Syute paſſio. Oʒ adhuc ertio mo magia ſpecia amoꝛ ⁊ odiũ.vł ſcoᷣm aliquos delectatio ⁊ gio liter ⁊ ꝓpꝛie oꝑatio appetitus ſenſitiui.qꝛ ſiẽ doloꝛ. Alie em̃ vel ad delectationẽ ꝑtinent n docet experientia ipᷣa fit cũ quadã trãſmu/ vt gaudiũ.audacia.⁊ ſpes.vel ad doloꝛem n tatione coꝛpali.x ſic diffinit euſterctꝰ paſſi/ yt triſticia timoꝛ ⁊ deſperatio. Delectatio an onem.qꝙ eſt molꝰ appetitiue potentie ſenſibi aũt vt h ſumit᷑ nomẽ ↄmunec̃.tã ad eã que zan lis in fantaſia boni vel mali. In qua deſcri fit exapꝛehẽſione boni facta ꝑ ſenſus exte/⸗ Cun ptione capit᷑motus ꝓ actuali inclinatione rioꝛes.qᷓ; etia mꝑ vires interioꝛes. Doloꝛ den ad bonũ ꝓſequendũ vel malii fugiendũ.er vero nomẽ ↄmunetã ad illũ qui fit exapp/⸗ Gign tendẽdo etiã inclinatõʒ nõ ſolũ ad tenden/ henſione mali facta exterioꝛibo ſenſibo qᷓ; in ine tiam ad bonũ habendũ vel malũvitanduʒ terioꝛibs viribs. Sʒ delectatõʒz cauſatd ab n,ſtg ſʒ etiã ad fixionẽ ſeu adherẽtiã in bonũ ad/ interioꝛi appꝛeheſione boni.UVſus cõis vo nöͤſtdn, eptum.Dicit᷑ aũt apetitiue potentie ſenſiti cat leticiã ſeu gaudiũ.doloꝛẽ vero tantum wwlin ue vel ſenſibilis ad differentiã oꝑationum ab interioꝛi appꝛehẽſione mali noĩat triſtici hbiv voluntatis.que nõ dicunt᷑ paſſiones ꝓpꝛie. am. Quantũ aũt ad diſtinctionẽ dictaꝝ ſubio qꝛ nõ fiunt per tranſmutatõʒ oꝛgani coꝛpo paſſionũ ſciendũ eſt qꝙ; ipa attendit᷑ex duo/ ll tes ralis ad quas tamẽ ſi qͥ velit nomẽ paſſio bus Pꝛimo ex ipᷣis potẽtijs a bo ſunt Se laauz nuz extendere ad h̊ ꝙ illa deſcriptio ↄueni/⸗/ cũdo ex obiectis ꝓpꝛijs circa q̃ ſunt. Preſpe onſte, at opoꝛtet illã clauſulã potẽtie ſenſitiue ab ctuz ad pmũ dicunt᷑ differre genere. ſz ꝑ re anpt ea remouere Dicit᷑ etiã in fantaſia boni ſpectũ ad ſcðᷣm differre ſpecie.Peroſidera ennl vel mali ad explicandũ obiectũ paſſionuʒ. tionẽ ad pᷣmũ aliq paſſiones dicunt᷑ ↄueni nlpt vel etiã ad differentiã naturalis inclinatio re potentie ↄcupiſcibili ſe icut amoꝛ ⁊ odiũ galis nis.qua ſcʒ quelibet potentia oꝑatiua na/ ooeſideriũ ⁊ fuga.gaudiũ ⁊ triſticia.qnedã Keiſ turaliter inclinat᷑ ad ſuã ꝓpꝛiã opationẽ ſi/ vero iraſcibiliſicut ſpes: deſperatio.auda crhjct ne fantaſia.id eſt apꝛ:ehenſiõe ſeu cognitõe cia ⁊ timoꝛ.ira ⁊ hmõi. Peroſiderationẽ üntomga pꝛeuia ſine qua nõ eſt illa inclinatio que di vero ad ſcdᷣm aliq poſſtanes ſuntteſhein Tractatus awꝛehenſiboni yt amoꝛ ⁊ leticia. quedãve ro reſpectu appꝛehẽſi mali. vt odiũ ⁊ triſti / cia. Uñ ſcoᷣm pᷣdictã Zuplicẽ 2ſidera/ tionẽ qdam inter paſſiones talẽ aſſignant diſtinctionẽ. Hã om̃is paſſio vel eſt poten tie ↄcupiſcibilis vel iralſcibilis. Si poten/ tie ↄcupiſcibilis hů eſt tripliciter. Uel gene raliter quãtũ ad inclinatõʒ ſic ſi ſit reſpe/⸗ ctu boni eſt dilectio vel amoꝛ. ⁊ ſi reſpectu mali eſt odiũ vel rancoꝛ. nihil em̃ aliud eſt rancoꝛ qᷓ; odiũ inneteratu. Uel quantũ ad motũ ſeu pſecutionẽ.⁊ ſicſi ſit in bonumẽ deſideriũ.⁊ ſi in malũ eſt fuga vel hoꝛroꝛ.ĩ pᷣ noĩata em̃ eſt paſſio oppoſita ðᷣſiderio.⁊ qũ qʒ; vocattimoꝛ vt patet in pcedenti capitu lo. Uel quantũ ad ↄſecutionẽ.⁊ ſic ſi ſit in bonũ eſt delectatio gaudiũ vel leticia.⁊ ſi ĩ 9* malũ eſt doloꝛ vel triſticia. Si vero poten tie iraſcibilis. vel eſt reſpectu boni aggre/ diendi.⁊ ſic eſt ſpes.vel reſpectu boni fugi endi.⁊ ſic eſt deſperatio. vl eſt reſpectu ma li aggrediendi.⁊ ſic eſt audacia.vł reſpectu mali fugiendi.⁊ ſic eſt timoꝛ. Ira aüt videt᷑ eſſe qdam paſſio ↄpoſita cuinõ eſt alia paſ . iõ ſanguiĩs diſpoſitio cauſa q̃dam eſt p̃pa/ ſio cõtraria.vel ſi ſit eſt innoĩata Pꝛedicte aũt diuiſionis modificatio.⁊ pᷣdictaꝝ paſ/ ſionũ appꝛopꝛiata diſtictio magis patet ex ſenti capitulo.iõ bꝛeu ꝑtranſeo. Tertia ꝑs de cauſis paſſionſfn. SDSʒz quantũ ad canſas haꝝ paſſionuʒ ſciendũ eſt ꝙ due ſunt in genere. extrinſeca ſcz ⁊ intrinſeca. Extrinſeca cauſa eſt ob iectũ boni vel mali. Licet em̃ in aliqᷓ paſſi/ pᷣdictis in pᷣcedenti.? etiã ex dicendis in ͤ/ one vt in ira vel ſpe obiectũ habeat ſpeciali ter rationẽ ardui. tamẽ generalit in quali/ bet obiectũ habet rationẽ bonivel mali. vl Zueniẽtis aut diſcõueniẽtis.ſiue placentis aut diſplicentis. Uñ ſcom hoc ad variati onẽ obiectoꝝ ſequit᷑ variatio paſſionũ. vt patet in melodijs.ludis.tripudijs.⁊ pictu ris. Intrinſeca vero cauſa eſt duplex. qᷓ ruz vna habet rõnez efficiẽtis. ſcʒ imagina tio ſeu eſtimatio alicup ſub rõe boni vl ma li.placentis vel diſplicentis. Quicqͥd enizʒz „ imaginat᷑ ſub rõne tali.ita ꝙ tale eſtimet eẽ q;uis ſit aliter in re.tamen animu mou coꝛpus ĩmutat. Uñ vis hmõi motina ima ginatiue ſeu eſtimatiue virtutis nõſ. olũ paꝰ tet in vigilijs ſed etiã in ſompnijs in qbus pter imaginata ⁊ eſtimata contingit doꝛ⸗ mientes oꝑa vigilãtiũ exercere. Alia o mũ mouet ? cauſa intrinſeca habet rationẽ diſponẽtis⸗ diſpoſitio aũtad generationeʒ paſſionũ in tribo pᷣncipaliter ↄſiſtit.ſcʒ ĩ mẽbꝛis ſeu mæę bꝛoꝝ ↄplexione in ſpiritibo ⁊ ſanguine. In mẽbꝛis ſiquidẽ ſen mẽbꝛoꝝ ↄplexiõe.quo/⸗ niam diuerſitas ↄplexionis in eis.⁊ maxiĩe coꝛdis inclinat ad diuerſas paſſiones mẽ/ tis.quia cũ mẽbꝛa ſint inſtrumẽta aqnie ſeu virtutis.illa cũ eis pꝛomptioperatad que ipa ex ſui ↄplexionepnius inclinat᷑. In ſpi ritibo aũt.qm ſpiritus etiã eſt qdammõ vir tutis inſtrumentũ ſicut ⁊ mẽbꝛuʒ.nõ tamẽ ncipale ⁊ ĩmediatũ.ſʒ mediatũ ⁊ diſpoſi/ tiuũ.qꝛapꝛie inſtrumentum anie nõ eſt niſi oꝛganũ cui ipᷣa ſicut foꝛma ⁊ motoꝛ ↄiun/⸗ gitur imediate.ſpiritus tñ aliqualit dicit᷑ ĩ ſtrumentũ qꝛ mẽbꝛoꝝ ſeu inſtrumẽtoꝝ diſ poſitiuũ ideo cũ ex dinerſitate inſtru mẽto rum ſeq̃tur diuerſitas actionũ.ſicut diuer ſa mẽbꝛoꝝ ↄplexio.ſic ⁊ diuerſa ſpirituum diſpoſitio. cauſa eſt diſpoſitiua diuerſaruʒ paſſionũ. In ſanguine vero quoniã taʒ mẽbꝛũ q; ſpiritus recipiũt diſpoſitõʒ a ſan guinis diuerſitate. tanq; a ↄmuni materia rans ad pᷣdicta accidẽtia. Clerbigra Dan guis ſubtilis ⁊ clarus in ſi ubſtatia. tẽpera/ tus vero ĩ qualitatibo cũ ſpũs generet ſylẽ didos atq; tẽperatos.diſponit ad leticiam maioꝛẽ vel minoꝛẽ.ſcdᷣm maioꝛẽ autmino rẽ ip̃ius qntitatẽ.⁊ ita ꝓpoꝛtionalit ſcõᷣm a liam vel aliã ſui diſpoſitionẽ ad aliã ⁊ aliã diſponit paſſionẽ.qð ꝑticularit dearticu / lare ſpectatlad ſciẽtiã medicine. Quarta ꝑs de effectib paſſionn. NQuãtũ ãt ad effectdictaꝝ paſſionũ.cũ dictũ ſit ad generationẽ eaꝝ pᷣcedere actuʒ eſtimatõis tanẽ; efficiẽtis.iõ pus dicendũ eſt de effectibo paſſionũ huvirtutis.circa quos pꝛimo opoꝛtet conſiderare immutã/ di oꝛdinem.poſtea immutationis impꝛeſ-/ ſionem. Deoexuactu eſtimationis. UVUiñ circa bmõi oꝛdinẽ ſciẽdũ eſt ꝙ eſti matio duplicitimmutat mẽbꝛa coꝛꝑis.qꝛ qñq; mediãte motu coꝛdis. ſicut patet ĩ ve hement paſſionatis. qũq; vero ĩmediateſi ne tali motu.qͥ ſaltẽ ſit manifeſte ⁊ notabili ter ꝑceptibilis. Uñ licet oĩs eſtimatio cuʒ ſit placẽtis aut diſplicẽtis aliqualit᷑ ſit mo/ tiua coꝛdis.qꝛ tamẽtalis mot qñq; a con⸗ ſucto ſenſibilit nõ diſcernit immutatio ſe ⸗ gbi⸗ munt gencd nioſp nnaln dato tur. mant ciſo⸗ tionit fitis enti⸗ ſooi ani ſoꝛnns ſnlbi ſiist⸗ ſö N ſe gei⸗ copt mnan fi 1 ſacha ſtiab ſom toror oa gualn Cund meb⸗ lornn ſcn coꝛc mun tion let 6 phen Ani tniy ſgel lrtan loctle ditag tgloig tatio⸗ orp⸗ linte comi ponets ſſonäin sſeumẽ Mne. n Wegno/ amde ſonesnti, nniela nkure ni Ni Anmöi znöane 1dlhol⸗ Höcknit or olnn/ Urdcki wänndi ſtrumer⸗ ardine virunume iuefſanz voniͤtg ſtizshn limacn nckioe on aen/ ni e cimn emino Cöna 1di nvcu/ ſioni c eca; gdicctci csu einmn, ginnch cocki apis, . gnetiſe hieli holabli — — m+ß y . — quẽs illã eſtimationẽ ſine motu coꝛdis cõ/ muniter fieri dicit᷑ ſiẽ patet in eis qͥ ad min ri ↄſpiciunt aut imaginant᷑ Simile quoq; in alijs actib reꝑit᷑ vt in oſcitatõe ⁊ ſpandi datione ⁊ hmõi.in illis qͥ ad talia diſponũ/ tur. Hec aũt impᷣſſio eſtimatõis nõ ſolum manifeſtat᷑incoꝛꝑe eſtimãtis.ſʒ qñq; in de ciſo ab eo ꝑ viã ꝓpagatõis.nã ſi tꝑe genera/ tionis ſeu carnalis ↄmixtionis mens gene rãtis attente imaginet᷑ circa fedas figuras erit in generato ad h̊ diſpoſito feda figura tio aut ↄtraria ſi ecõtrario. Cui põt aſſi gnari rõ.qꝛ ſpiritus eſt receptiuꝰ ⁊ delatiuꝰ foꝛinaꝝ ſiue ſpecieꝝ. q̃ licet in ipᷣo non ſint ſenſibiles.in coꝛꝑiba tamẽ ⁊ mẽbꝛis diſpo/ ſitis faciũt ſenſibiles impᷣſſiones. ſicut aer nõ viſibilit᷑ recipit ſpecies.quas ꝑ ſpeculũ viſui repñtat. In ſpiritu ergo velut in aere ſpẽs eſt ab eſtimatiua ꝓcedẽs multiplicat qͥ cñ tali ſpecie infoꝛmatſemini aut mẽbꝛo copulet᷑ vtrobiq; ſcᷣm exigentiã ſue infoꝛ/ matiõis virtutẽ operãtẽ inclinat ſcʒ foꝛma tiuam in ſemine ⁊ regitiuã in mẽbꝛis. Quita pars de duplici effectu paſſionũ. ,Sz circa hmõi imutatõis impᷣſſioneʒ ſciendũ eſt ꝙ duo ſunt effectin genere cau ſati ab eſtimatione.⁊ generalit᷑ cauſabiles ab om̃i animi paſſione.ſcʒ mẽbꝛoꝝ altera/ tio ⁊ operationũ ĩmutatio. Hẽbꝛa em̃ ab eis alterant᷑ ſcdᷣm qualitatẽ ⁊ nõ ſolũ ſcðm qualitates pᷣmas.ſʒ qñq; ſcdᷣin q̃litates ſe/ cundas.ſicut qũq; ab eſtimatõe vel paſſiõe mẽbꝛa aliqᷓ calefiũt.aliqᷓ infrigidãt᷑.aliq̃ co loꝛant᷑aliq̃ diſcoloꝛant᷑ mẽbꝛa etiã ĩmutãt ſcðᷣm oꝑatõʒ. Et h̊ maxiĩe patʒ in motu coꝛdis ſcᷣm cumutatõis exigẽtiã ſequit᷑ ĩ mutatio totiꝰ coꝛꝑis.vᷣbigr̃a. Res ꝑ eſtima tionẽ app̃henſa alit᷑ ⁊ alidiuerſimode mo uet coꝛ localit.ſcʒ illa q̃ ſub rõne ↄferetꝭ ap pᷣhendit᷑ dilatando.q̃ vo ſub rõne oppoſiti ↄſtringẽdo. Nõ aũt fit in coꝛde hmõi mo/ tnũ vel oꝑationũ variatio a curſu ſolito.ni ſi ꝑ alterationẽ pᷣus factã in ipᷣo Illis ergo q̃liuatibo pᷣus alterat᷑ ꝑ q̊s ad pᷣdictos mot locales maxie diſponit᷑. Hee ſunt aũt cali/ ditas ⁊ frigiditas. Nã illa pncipiũ eſt dila tatõis.iſta vᷣo ↄſtrictõis.O poꝛtet &̊ ſi dila/ In triſticia vero que oponitur gandio coꝛ ⁊ coꝛpus ĩmutantur oppoſito modo S excepto ꝙ ipᷣa nõ calefacit interioꝛa.cuiꝰp * paſſionis. Seddcũ pᷣmiſſa de effectib eſtimatõis paſſionũ coꝛdis dicta ſunt generaliter.ali - qua de eis dicenda ſunt ſpecialit. De gaudio ⁊ letica. Sciendũ eſtigit᷑ ꝙ in gaudio puro ſine leticia quia appꝛehẽſuʒ habet rationẽ ↄfe/ rentis ⁊ delectabilis.ð ideo coꝛ q eſt pmnz mobile coꝛꝑis ⁊ qdᷣlibet aliud mẽbꝛũ ꝓpoꝛ/ tionalit᷑ mouet᷑ ſcðõᷣm foꝛmã occurrẽdi⁊ ap pꝛopinquãdi rei q talis eſtimat᷑ ſcʒ dilata/ tione vel extenſione.quapꝛopter natura in tenta pᷣparare mẽbꝛa⁊ maxime oꝛgana ſen Serta paro deſpeciali effectu cuiuſts —RM “ e et Nicir. u 8. in coꝛdddaas.l gendũ aut vomendũ ꝓuocant᷑ cũ talia fie- ſus.⁊ motus ad dilatationem ⁊ extenſion influit eis a coꝛde naturalem caloꝛẽ.⁊ ſpi /--u- ritus quibus dilatẽtur ⁊ extendantur.Eſt autem iſte motus non ſubitus aut impetu oſus ſed ſuauis ⁊ paulatinus.⁊ ideo in om ni gaudio cõmunis effectus eſt coꝛ paula- tim dilatare⁊ infrigidare.⁊ per conſeques interioꝛa frigeſcere. ⁊ exterioꝛa caleſcere te perato ſiue naturali caloꝛee. De triſticia. eſt cã.nã obiectũ eieſt malũ pñs ſiue ↄiun ctum qð ↄcipit᷑ ſine aliã ſpe vitãdi.ſiue fu/ giẽdo.vt in timoꝛe.ſiue repellẽdo.vt in ira ſiue repugnando.vt in audacia.iõ ſimplex tur gandio odiũ illiꝰcauſat᷑ in anĩo.ꝓpter qð hmõiↄce ptus paulatĩ ⁊ abſq; impetu coꝛ ↄſtringit Et ſic phibet in eo ſufficientẽ ſpirituũ ge- neratõʒ.⁊ etiã ĩ mẽbꝛis diffuſionẽ.idcirco imitent. De ira ⁊ audacia. In ira ant obiecrũ ncipit cu ſpe repel / lendi.⁊ ꝓpter h̊ irã cõcomitat᷑ appetitus vu dicte ꝓpter cu appetitus vehementiã cole ricus ſanguis mouet᷑ ad coꝛ vtipᷣm inflam met ad audaciã inuadẽdi OQuapꝛopter ira ⁊ etiã audacia coꝛde ſupercalefacto opoꝛ/ tet ipſum dilatari frequentius ſolito ac to tum coꝛpus maxime circa exterioꝛa cũ im tatio vel cõſtrictioa ſolito curſu mutet᷑ ꝗqo petu calefieri.cum ſpiritus ex appetitu iua coꝛ pᷣus calefiat aut infrigidet᷑.ad quas q̃/ litates ↄſequẽter humiditas vel ſiccitas cõ comitat᷑. Pꝛopoꝛtionalit᷑ aũt erit in alijs Dendi ad illas ꝑtes ſubito moucant. De timoꝛte. In timoꝛe vero obiectũ habʒ ratione r. 4 ‚nõ ſolũ exterioꝛa.ſʒ etiã interioꝛa ĩfrigidii maxiĩe cũ cetera mẽbꝛa coꝛdis ↄſtrictions Tractatus periculi ſiue terribilis ⁊ maxime vite peri⸗/ nas ⁊ partes vultus Expdictis igitur n⸗ culum inferentis quia omeferribile dicit᷑ patet qualiter ĩ diuerſis paſſionibo coꝛ mo Lic per moꝛtis reſpectũ que eſt vltimũ terribi netur diuerſis motibo. quiia in gaudio pau i lium. Concipitur aũt hmõi obiectũ nõ vt latim dilatatur. ⁊ maxime verſus anterio/ ed coniunctũ.ſed vt adhuc ſeparatũ. ideo ap ra ſiue verſus pectus In triſticia vero pan za petitu ercitat fugiendi ꝓpter quẽappetituʒ latim ecõtra ſcʒ ad interioꝛa ⁊t verſus deoꝛ “ foꝛtẽ ⁊ ſubitũ quẽ parit ſpes euadendi ſan ſum. In ira vero ſubito verſus pectus In not guis ⁊ ſpiritus a coꝛde fugiunt.⁊ ipᷣm foꝛti/ timoꝛe ſubito ad oppoſitũ. In verecundia * ter ↄſtringitur atq; ſubito. cubſignũ eſt ꝙ ſubito ad vtrũq;. In anguſtia vero paula one in timentibo coꝛ tremit ⁊ vox hanelitus im tim. Secundo patet qualiter in diuer/ nlis minuit᷑. Nam licet caloꝛ ⁊ ſpiritus ab exte / ſis paſſiõibꝛ mouent᷑ pꝛopoꝛtionaliter ſan n rioꝛibo ad interioꝛa retrabant᷑.nõ tamẽ ver guis ? ſpirił.ſiue talis mor ſit per moduʒ 2 ſus coꝛ.ĩmo a coꝛde ad ĩterioꝛa.ſcʒ verſus pulſus vel tract aut vtroq; modo.ſiue ſpõ D inteſtina mouent᷑.Cuius ratio eſt quia ob te moueatur obedientes anie imperio. De 4 iectum malũ concipit᷑ nõ cũ diffidentia re boc em̃ nõ eſt nunc tractanda queſtio. n ſiſtendi.ſed cum ſpe fugiendi.⁊ per fugaam Ulterius enã patet ꝙ; ad pꝛedictos et/ n cuadendi.ideo caloꝛ ⁊ ſpiritus fugiun: ſe fectus multi alij ↄſequunt᷑ per quos coꝛpꝰ norn diffundüt in mebꝛis. que in motu ꝓceſſiuo ad ſanitatẽ vel egritudinẽ varie immutat᷑. Canu aut dilatatiõis nõ poſſunt ſe diſponere ad Sʒ hoꝝ ↄſideratio ⁊ ꝑticularis dearticu/ nisc obuianduʒ terribili qualia ſunt inteſtina. latio medicis relinãtur. hate Pꝛopter qð dicit Ariſtotiles ĩ pꝛobleuma Capitulũ decimũquinti. htn tibo ꝙ in timentiby venter ſoluitur diſſolun Pꝛima ps de habituũ generatione. cr⸗ tione humoꝛũ facta circa ĩteſtina. pꝛoptere Oſtq; tractatũ eſt deaie potẽtijs. Ge⸗ coartationem caloꝛum ⁊ ſpirituũ in eiſdzz ꝓp ⁊ eaꝝ actibo ⁊ paſſioniby. finaliter ius, locis. trtrractandũ eſt de eaꝝ habitibi.⁊ p/ ſug⸗ Deanguſtia ⁊ verecundia. mo de habituũ generatõecoꝛruptõe? icli nlſß In anguſtia aut ⁊ verccundia mouen natione generaliter. poſtea de eis ⁊ eoꝝ diſ lunti tur ſpiritus ⁊ humoꝛes ad oppoſitas par/ tinctõe ſpecialir Sciendũ eſt igit ꝙ in ꝓ ſauie tes. ſcilicet nunc ad interioꝛa nũc vero ad poſito nõ loqͥmur de habitibo ſi uꝑnaturali hb exterioꝛa. In angnſtia quidẽ quia partim ter infuſis.ſed de naturalit᷑ acqᷣſitis. Tales gualit triſticia partim ira laboꝛat animꝰ.ideo coꝛ at habit ſicut docet exꝑientia gene rat᷑ ex ſeneſe laboꝛat oppoſitis motibus. In verecũdia actibo ⁊ exappoſitis actib⸗ oppoſiti habitus ſacle⸗ vero ſeu erubeſcentia pꝛopter timoꝛẽ pꝛi/ ſic em dicit⸗ riſtotiles ſcdᷣo ethicoꝝ ꝙ edi ſpecit⸗ us mouentur ſpiritus ⁊ ſanguis ad intra. ficates edificatoꝛes fiũt ⁊ cythariʒzãtes cy⸗ cuſe quia tamen in eis timoꝛ nõ eſt de malo re/ thariſte.ſic aũt ⁊ iuſta oꝑantes iuſti tẽpera habe pugnanti nature.ſed de malo appetituiani ta tẽperati. foꝛtia aũt foꝛtes. Dʒ cũ ſatis ſuon mali ſen voluntati repugnante. In vtraq;ʒ notũ ſit tam in actibo q; in ᷣtutibo habit?ge turd enim timetur malũ qð turpis opinio.ſed ĩ nerari ex actibo. nõ elt ſic intelligenduʒ q faclt erubeſcentia in ipᷣo actu pꝛeſenti. in vere/ illa p̃poſitio ex. dicat habitudinẽ cauſe ma yide cundia aũt exiam pꝛeterito.iõ in eis ſtatim terial qꝛ ſꝑ materia manet in facto eẽ.actꝰ S ſpes reſiſtendi concipit. ⁊ quidã cõceptus aũt ⁊ opatões tranſeũt habitu remanente. ire ad oppoſitũ mouens cõfeſtim ſequit᷑ ꝓ/ nec etiã habitudinẽ cauſe pᷣncipalit efficiẽ-/ ſic pter qð caloꝛ ⁊ ſpũs ad exterioꝛa reuertun tis. ſz ſolũ habitudinẽ cauſe diſponẽtis ſcʒ oo ye tur. Unñ er h patet romter quã timẽtes mor vl actõis ꝑ quẽ habit?acqͥrit᷑. ⁊ a potẽ punk⸗ oĩno paleſcunt.⁊ verecundi rubeſcũt. Nã tia aie taq; a pncipali efficiẽte pducit᷑. Uñ pente quia in timoꝛe malũ ↄcipit᷑ vt repugnans ſiẽ alteratio nõ ẽ materia nec agẽs pncipa/ fonel nature cũ diffidẽtia reſiſtẽdi oĩno ſãguis ⁊ le reſpectu foꝛme ſubſtatial. ſʒ ẽ oꝑatio vel tls ſpũs ad ĩterioꝛa retrahũt᷑. Sʒ qꝛ ĩ verecũ/ mot?q̃ agens ipᷣaʒ ꝓduẽ ſic videt᷑ eẽ de acti ölin dia ↄcipit᷑ vt repugnãs tm̃ volũtati nõ na/ Vus reſpectu habi· ¶ Sz ci etia tactü ſit dil ture. natura miſtrat ↄfidentiã reſiſtendi.et habitũ vni generari ex pluribo actibi.hoc D ſic mouet inſtrumẽta ſua verſus ꝑtes illas non eſt ſic intelligendum ꝙ ex vnico actu gnen que timoꝛe decoloꝛant᷑ patẽtius.ſcʒ ad ge non poſſit generari habitus.pam ſcientis cun ier cormo⸗ ſopant merio⸗ oſen ſoden Kens fnndi roeris indun, Merſen rmocz ſueſob co de ſio. tcdech sco mmnn: Nmn, . re. polenis⸗ fnulrr nct et urdi gy urali Cles fite wans gedn 1s0) nlihen ciſats kit Mz nnen ce nmnonr. iſat is napoe i⸗U ncſpa/ 4 el deugtt ctüſit i ho⸗ o dd 2 que eſt babit intellectualis põt generari ex vnica oꝑatione. puta ex ſola demõſtratõe Aicet aũt vᷣtus ſeu habitꝰmoꝛalis nõ poſ/ ſet ꝑfecte ⁊ ↄplete generari ex vnica opatio ne quãtũcunq; foꝛti.̊ em̃ videt᷑ ipoſſibile. yel ſaltẽ valde difficile.cũ talis virtꝰſcdᷣm Ariſtotilẽ generat᷑ ꝑ aſſuefactionẽ.q̃ requi rit oꝑationũ pluralitatẽ Tamẽ cũ talis ha bitus ſcðᷣm ↄmunioꝛẽ ⁊ ꝓbabilioꝛẽ opini onẽ ſit foꝛma intẽſibilis ⁊ remiſſibilis.licʒ talis foꝛma vulgarit᷑ loquẽdo non niſi ſub gradu multũ intenſo ſoꝛtiat᷑ nomẽ virtuꝭ. Concedẽdũ eſt nihilominꝰ ꝙex quolibet actu generat᷑ illiꝰ foꝛme ſeu vᷣtutꝭ aliqͥs gra dus.qꝛ cũ aliquis generet᷑ ex aliqͥ ⁊ illi aetꝰ ſint eiuſdẽ rõnis.nõ eẽt rõ quare aliqͥd ge/ neraret᷑ ex vno plus q; ex alio.⁊ ꝑ ↄſequẽs ex quolibet generat᷑ aliqͥd qð eſt eiuſdẽ rõ/ nis cũ illo qð generat᷑ exalio.⁊ ſic ex quoli bet actu generat᷑ quedã imꝑfecta viriꝰſeu babitꝰremiſſus.⁊ ex plurib plures gradꝰ. ex qͥb re ultat intentioꝛ habitꝰqui ꝑ pluriũ graduũ eiuſdẽ rõis aggregatõʒ vocat᷑ vir/ tus. Cũ em gradus remiſſus pᷣmo genera tus nõ poſſit poni ſub aliquo pᷣdicamento vel ſpecie pᷣdicamẽti niſi ſub pᷣma ſpecie q̃/ litatis.ſequit᷑ ꝙ ſit habitꝰvel diſpoſitio. X ſi quis dicat ꝙ nõ ſit habit ſed diſpoſitio. nihil refert ĩ poſito.quoniã in pma ſpecie qualitatis habitꝰ⁊ diſpoſitio nõ vident᷑dit ferre ſpecie ſʒ ſolũ accidentalit᷑ puta ſcᷣm facile ⁊ difficile mobile Uerbigr̃a. Eiuſdẽ ſpeciei eſt ſciẽtia quã qͥs babet de vna con cluſione ꝑ pᷣmã demõſtratõʒ.⁊ illa quã alt᷑ habet de eadẽ ꝑ multiplicatã ↄſiderationẽ ſuꝑ illã demõſtratõʒ.⁊ tñ ille ſcientie viden tur differre. ſicut habit?: diſpoſitio. qꝛ vnꝰ facilitobliuiſcit᷑ alius nõ.q̃re ↄſimilit᷑ eſſe videt᷑ in ꝓpoſito. . Sca ꝑs de habituũ coꝛruptõe. De coꝛruptõe aũt habituũ ſciendũ eſt i ſicut ipᷣi ꝑ acigenerant. ſic ꝑact᷑ ↄtrari os vel habit etiã coꝛrũpunt᷑.qũq; tñ coꝛrũ punt᷑ vel deſinunt eſſe abſq; ↄtrario coꝛrũ pente. Uerbigra.Si qᷣs expma demõſtra tione habeat ſcientiã de aliqↄcluſione.licʒ talis habitus actu intelligendi ceſſante ali q;diu natſit manere.tñ ꝑ tꝑis lõgitudineʒ Debilitatur ⁊ tandẽ deperdit᷑.ſi illa demon ſtratio vel act ↄſideratõis circa eaʒ nõ fre/ quente? De alijs quoq; habitibo par iudi/ clum eſſe videtur. Hoc aũt apparet dit ficile.quia ſicut nihil generatur ſine gene rante.ſic nibilvidetur poſſe coꝛrumpi ſine coꝛrũpente.maxime cum om̃e ens diligat naturaliter ſe permanere.Et quia om̃e qð mouetur.mouetur ab aliquo.ſic omneqd coꝛrũpitur.coꝛrũpitur ab aliquo.cum coꝛ ruptio ſit quedã mutatio. hic aũt nõ appa/ ret a quo fiat iſta coꝛruptio. Similis etiaʒ difficultas eſt de coꝛruptione ſpecierũ ſen ſibiliũ in medio vel oꝛgano. De hac au tem difficultate pꝛobabiliter dici poteſt ꝙ quantũcunq; aliqua entia pꝛeter deũ ſint permanentis nature.⁊ naturaliter diligãt ſe permanere.tamẽ nõ poſſunt permanere ſine conſeruante. Licetaũt deus ſeipᷣo ſo/ lo poſſet om̃ia conſeruare.tamen naturali modo multa indigent alio conſernante.ꝗᷓ remoto ipᷣa continne fluerent in nõ eſſe ſi/ ne alio coꝛrũpẽte.⁊ aliqua citius ⁊ alia tar dius ex ſue natureoditione.Sicut lumen conſeruatur a lumioſo.quo remoto lumẽ coꝛrũpit᷑vel ſcᷣm aliquos ſubito.vłſcoðᷣm alios ſucceſſine licet ſine notabili duratiõe ⁊ ſic eſt mutatio ſeu coꝛruptio.⁊ nõ eſt mu tans aut coꝛrũpens.niſi ſoluʒ per accidẽs ſcʒ remouens conſeruans.ſicut dicit Ari/ ſtotiles in quarto phiſicoꝝ.qꝙ in motu gra uis deoꝛſum pꝛius detenti ſurſuʒ eſt aliqd mouens per accidens ſcʒ remouens pꝛohi bens. Sic igitur in poſito quia habit ge/ nerantur exactibꝛ ⁊ exeis intendunt᷑ ⁊ con ſeruãtur.ideo remotis ⁊ ceſſantibo illis cõ tinue coꝛrũpunt᷑ aliqͥ citius ⁊ aliqͥ tardius ſcõm ꝙ nature ꝑmanẽtioꝛes.ſiẽ dicit Ari/ ſtotiles ſcdᷣo ethicoꝝ.ꝙ babitmoꝛales ſũt ꝑmanẽtioꝛes diſciplinis. Tertia pars de habituũ inclinate. De inclinatione vero habituum ſcien⸗ dum q ideo ponuntur habitus eſſe in po/ tentia actiua.quia experimur ꝙ ceſſantib actibo ipᷣ̃a potentia eſt ad actus conſimiles pꝛonioꝛ ⁊ magis inclinata.ꝙ nõ eſſz niſi ex boꝛibo actibo aliquid reliqueret᷑ in ea ineli⸗/ nans ad ſequẽtes actꝰ.G̊ aũt vocatur habi tus Ideo patet ꝙ habit' inclinat potentiaz ad actũ.⁊ cũ ipᷣa ↄcurrit ad pducendũ ipᷣm ↄſilem ⁊ eiuſdẽ ſpeciei ĩ genere nature cuz actu poꝛi habitü generãte. Sʒ circa h ẽ mag difficłtas cũ talis habit? q; diu manet ſꝑ ſit pñs potẽtie.iĩmo ſubiectiue in ea.qᷓre mag vna vice ĩclinat ⁊ ꝓducit actũ qᷓ; alia qꝛ cum appꝛoximatio nec alia circũſtantia Tractatus deliciat que videat᷑ ad actũ requiri aparet , ſtante habitu vtinue deberetaci/ pꝛodu ci. cuioppoſitũ expimur. Colimilis quocq; difficultas eſſe videt᷑ de ſpecie intelligibili ſi ipa in intellectu ponat. Ad qð reſpõ deri poteſt ꝙ talis pnñtia ſen appꝛoximatio babitus ad potentiã nõ ſufficit ad he ꝙ ipſa hmõi babitũ ↄtinue ꝓducat actũ. NHam licet talis habitus ſit agens naturale ⁊ na/ turaliter moueat.tamẽ in poteſtate ipᷣ po/ tetie eſt vt ꝑ hmõi babitũ agat pter quod ſecũdo ⁊ tertio de anĩa frequẽter dicit phi loſophus. qꝙ; habitibo vtimur cũ volumꝰ. et per ↄſequẽs in poteſtate noſtra eſt talibañ ſemꝑ vti. ſed nũc vti iſto ⁊ nõ alio ſicut pla ctus in intelligẽdo ⁊ habitus itellectualis cicõpꝛoducendo ſit agens naturale. tamæ . üt hal B cogitans actualiter de vſu illius vel obie⸗ vtrũq; dependeta voluntate quo ad ꝓdu/ ctionẽ actus ⁊ ↄtinuationẽ. vel ſalteʒ q ad ↄtinuationẽ. qð dico ꝓpter repentinas vel bPmas intellectões que nõ ſunt ĩ noſtra po teſtate quo ad pmã earũ ꝓductionẽ.ſed bñ quo ad ↄtinuatõʒ. q: libere poſſumab il/ lis deſiſtere. licet aliquãdo cũ difficultate. Exrxgquo vlterius patet ꝙ licet noſtram cognitionẽ ſepe pᷣcedat volitio libera taq; pꝑcialis cauſa nõ tamẽ ſemper. quia aliqua elt repente vel violẽter cauſata. Aliqua eſt etiã livere habita.qua nõ pᷣcedit volitio eli deh⸗ ne xH Huarta pars de habitibus potentieſen aliqua noticia libere habita que nõ eſt co/ gnita.⁊? ꝑ ↄſequẽs nõ pᷣus volita.ſicut etiãũ D b⸗ dicẽda ſunt. Un qꝛ exactibo cogᷣſcit᷑ habit. aliqua eſt volitio libera ꝗᷓ nõ eſt volita.ali/ ter nõ poſſet haberi aliqua volitio noua et ſic eſt libere habita. ⁊ tamẽ reſpectu einon pcedit volitio elicita.quare ⁊ c. Vñ di cunt iſti ꝙ ſicut volũtas ceteris potẽtijs et habitibo vtik. ſic ⁊ poſſibile eſt vt ip̃a quod bus nõ eſt aliud q; facere illa oꝑari ſeu illa “ applicare ad pꝛios actꝰ.tũc ei volũtas vti intellectu vel habitu quãdo ſponte ⁊ volũ tarie intelligit ſcdᷣm babitũ .cũc aũt vtit ſe · ißpᷣa cũ ſe elicitꝓpꝛiũ actũ.Et iſti vſus poſ/ ſunt ſic ſeꝑari ſcdᷣʒ iſtos quia homo pot aliquãdo libere vti ĩtellectu vł habitu ant etiaã actu.eſto ꝙ nõ tunc vtat᷑ volſtate pꝛo ꝛio vſu ſcʒ eliciendo volitionẽ ⁊ ꝑↄſeqns abere aliquã intellectioneʒ libere.eſto reſpectu illius nõ habeat volitionẽ elicits Hoc tamẽ poſſet faciliter calũpniari. ammodo ſeipᷣa vtat᷑. qꝛ potetijs vel habiti eſt igit᷑ ꝙ in potẽtia aliã oꝑationẽ lidere.nipil aliud eſt ; habe re oꝑationẽ intrinſece liberã qualis eſt vo „ litio vel habere oꝑationẽ a taltlibera voli „ tione elicitã qualiter nõ eſt in caſu illo.q̃re zc. Sʒ quicqͥd ſit de hoc expᷣdictis pa tet illud qðᷣ ad ꝓpoſitũ ſufficit. ſcʒ ꝙ licet in potentia ſint plures habit eque pᷣſentes et potentes ↄcauſareactũ ſuum. tamẽ volun tas poteſt libere nõ vti iſto. pꝛeciſe nõ voiẽ do vti eo.⁊ nihilominꝰvti alio.Etiam ſcðʒ aliquos abſq; hoc ꝙ pus velit determina⸗/ te vti illo. de ſpecieb etiam intellectualib⸗ ↄſimiliter eſt omino dicendũñũñ Licet au tem vt dictum eſt habitibo vtamur cuʒ vo cet voluntati. Unñ patet ꝙ licet intelle lumus.tamẽ eis vti nõ volumꝰ.niſi cuʒ de eoꝛum vſu vel obiecto aliquo modoactu⸗ aliter cogitamus. Habẽs aut habitũ ⁊ nõ cto poteſt moueri ad cogitandũ de illo nõ ſolum a voluntate ſeda liunde multiplicit᷑ ſcʒ vel a motoꝛe extriſeco vt ab inſluetia ce li. vel a motoꝛe intrinſeco vt a diſpoſitione coꝛpoꝛali.vel alia cauſa latente.ſepe tamen fita voluntate intellectui retrahente ab ali is. vel trabente ad illud nõ tamen ſemper. ¶Vnde fit vt frequenter habituatus incipi at cogitare de aliquo.? neſciat vnde mouæ tur ad cogitandũ illud magis q; vnũ aliud Et hec de habitibus generaliter dicta ſint BSʒ de bmoi habitib aliqua ſpecialit iõ ex diuerſitate actuuʒ ↄcludit᷑ diuerſitas habituũ Eũ igit᷑ ſup dictũ ſit ſdam actuſ ſentiedi alios actus iĩtelligedi. ꝛ alios acc⸗ volẽdi eẽ in aĩa.dicẽduʒ Ede habitibqᷣ ſũt ꝓpoꝛtionaliter ponẽdi inea.- ⁊ pus de habi tibus qͥ ſunt in potẽtia ſi enſitiua. ſecũdo de habitibo intellectibilibo qui ſunt in potẽtia intellectiua. poſtea de habitibo moꝛalibʒqᷣ „ maxie ſunt in potẽtia volitiu. Sciẽdũ eſt igit in ſenſitiua tã cogᷣſcitiua q; appetitiua ponẽdi ſunt habitꝰ.iĩmo etiaʒ eſt ſcoʒ aliqjs in potetia exterius motiua p s ipa mẽbꝛa ad ſuas opatões reddant᷑agibi/ lia. ſicut ex frequẽter currere pedes abilitã cur ad currẽdũ. ⁊ ex freq̃nt᷑ loqͥ lingua ad loquendũ.⁊ ex frequent cantare gutturad cantãdũ Nec ẽ vt dicũt mirandũ ſi potẽtie motiĩe mebꝛoꝝ ꝑ aſſuefactõʒ acqrat ſibi be dicendo ꝙ habere aliquã intellectionẽ ſeu ſfierie bimn ſan. nna nige quid nöeſt tis me Uotat bitus wüp mont feop nlos⸗ höͤin Ou Mes chpel dm clie 601 blit binn llee ſfeni mpl nio⸗ ſighe polun Aleine gudee ſiuc Der tioye volät mntpe doag volun coꝛpo bmöl n anenn werio⸗ Uibng ſetbo lebe nu vol terio Mongti mbͤſin eſa habe ſtyo wli dir mun lonis mog ln Pwi nc; nin⸗ naly D Bo nde c inn chie lon tlict auc ſiione unen rbb r. chi ohe lu ſins la cali cus nacn al paſit ehabi code in A i tint an ged , bllic ud turag tin⸗ ſͤte de nu erat eis cibꝰ ⁊ nutrimẽtũ. Sed quic quid ſit de h̊quia foꝛte ad ſaluandũ pᷣdicta nõ eſt nece eponere aliquẽ habitũ in potẽ tia motiuna mẽbꝛoꝝ vel in potẽtia vegetati ua.tamẽ ſatis videt claꝝ ꝙ ponẽdi ſunt ha bitus in potẽtia ſenſitiua.q;uis ſit dubiuz. vtrũ ponẽdi ſint in ea habitus ſeu virtutes moꝛales.De h̊ em̃ ſunt inter doctos ↄtra⸗ rie opiniones.qͥbuſdã dicẽtib⸗ vᷣtutes mo/ rales eſſe in appetitu ſenſitiuo ſubiectiue et noin volũtate aljs oppoſitũ aſſerentibus. uper q̃ difficultatepbabilitdici põt vir tutes moꝛales eſſe in vtroq;. licet ma gGgon cipales ſint in volũtate.Oð ſic patet. quia tam appetit?ſenſitiuus q; volũtas qñq; in/ clinat᷑ contra iudiciũ rõnis. ⁊ ideo vt vter/ q; ↄtra talem inclinatõʒ pꝛompte delecta/ biliter obediat rõni.in vtroq; requirit ha/ bitus. talis aũt eẽ videt᷑ moꝛal virtꝰ. qᷓ;uis ille qui eſt in volũtate tanq; in potentia / fectioꝛi ſit perfectioꝛ virtus. amplioꝛẽ declarationẽ ſciendũ eſt ꝙ ope/ rationes virtutũ moꝛaliũ poſſunt aſſigna 9 ri quadruplices. Pꝛime quedã imanẽtes voluntati.alie ĩmanẽtes ſenſitiuo appetitui alie inexiſtẽtes mẽbꝛis noſtris coꝛpalibus quibus oꝛganice vtimur ad exercẽdas exte rus opationes.⁊ alie exterius tranſeũtes. UVerbigr̃a. In oꝑe liberalitatis poſtq; ra/ tio vel pꝛudẽtia iudicauit h̊ eſſe iſti dandũ volũtas pmo eligit hoc facere.ideo impe/ rat potentijs inferioꝛibus hoc facere.ſecũ/ do apeetitus ſenſitiuꝰconſentiens imperio voluntatis appetit illud idẽ facereꝛ mouet coꝛpoꝛalia mẽbꝛa ad hoc faciendũ. tertio hmõi mẽbꝛa motũ illũ ab appetitu recipi/ unt.quarto vero quandoq; in tali execnti/ onea mẽbꝛis motis oꝑatões noſtre in res exterioꝛes tranſeunt. Expmis oꝑati onibus in volũtate generathabitꝰ vᷣtuoſuf qꝛ ex bonitate taliũ oꝑationũ hõ dicit᷑mo/ ralit bonꝰ. Et qꝛ a bonitate hmõi electio/ nũ volũtatis alie oꝑatões tã interioꝛes q̃; exterioꝛes extrinſece recipiũt denoĩationẽ⸗ moꝛalis bonitatis.iõ habit? ex talibo gene/ ratꝰſimplicit loqndo eſt moꝛalis virt? Sʒ tñ ex ſecũdis oꝑatõibo in appetitu ſenſitino etiã generat᷑ habitꝰqui aliqͥ mõ ⁊ extrinſece põt dici virt?moꝛalis p quanto eſt pmo ba d cuius bitum. cũ ita fiat in potentia vegetatina . qꝛ ſcoᷣm ↄmentatoꝛẽ in pncipio tertij phiſ ico rum quidã ita aſſueti ſunt ↄmedere vene/ bitui oſoꝛmia. ? generatexopatiõibo recte rõni: pſonis. ĩmo etiã ſcoᷣm aliquos vt ſuß tactũ eſt exalijs operationibus generatur virtus ĩ potẽtia vegetatiua vel motiua mẽ bꝛoꝛũ.ſed hoc ponere nõ eſt neceſſarin. Quinta pars de habitibus potentie ĩ tellectiniune. De habitibus aſt potentie intellectiue ſciendũ eſt ꝙ ſcᷣm Ariſtotilẽ ſexto ethicoꝝ virtutes. ſcʒ ars. pꝛudentia. ſcientia. intel/ lectus.⁊ ſapientia. Licet autem alij ſint bha bitus intellectuales vt opinio vel ſuſpicio nõ tamen vocantur virtutes.quia ſcdᷣm il los contingit falſum dicere vel falſo aſſen⸗ tire. Pꝛedictarum vero virtutum intelle/ ctualium ſic poteſt ſufficientia aſſignari. Quia omnis virtus intellectualis ant eſt circa contingens. aut circa neceſſarium. Sipꝛimũ.vel eſt circa ↄtingens factibile ⁊ ſic eſt ars.aut circa contingens agibile. ⁊ ſiceſt pꝛudentia. Eſt eniʒ differentia inter agibile ⁊ factibile. vt patet nono methaphi ſice.quia actio eſt operatio manens in ope rante.factio aũt eſt operatio tranſies extra operans ⁊? ppoꝛtionaliter diſtinguunt᷑ agi/ bile ⁊ factibile Si ſcoõᷣm. vel eſt circa neceſ ſariũ in eſſendo ſicut deus ⁊ intelligentie. ⁊ ſic eſt ſapientia.aut circa neceſſariũ in ſi⸗ gnificando.⁊ hoc duplicit. quia vel circa neceſſarium qð eſt concluſio demonſtra/ tionis a ſic eſt ſcientia. vel circa neceſſariũ. að eſt pncipiũ demonſtratõis.⁊ ſic eſt itel lectus. Unde hic non ſumitur intellectus pꝛo ipᷣa potentia intellectiua. ſed pꝛo habi tu talis potẽtie circa pꝛima pꝛincipia inde monſtrabilia. Nam licet nõ ſit neceſſarius habitus ad aſſentiendũ eis ſeu ad dicendũ verum circa ea.co ꝙ intellectus naturatit eis aſſentit.nec poteſt circa ea mentiri vłcx- rare.ſicut dicit ariſtotiles ſecundo ⁊ quar/ to methaphiſice.tamẽ aliquando pꝛopter ſophiſticationes in opoſitũ occurrentes poſſibileẽ adheſionẽ debilitari ⁊ circa ali qua que nõ ſunt ſumme euidentia quandã foꝛmidinẽ generare. ex freq uẽti aũt ↄſide/ ratõe ⁊ adheſiõe circa ea firmat᷑ aſſenſus ⁊ oadheſiovt nõ interueniat foꝛmido.⁊ ̊ fit ꝑ habitũ extali freqᷓnti adheſiõe.⁊actuali pᷣn cipioꝝ noticia derelictũ inclinãtẽ ⁊ firmaâ rẽ potẽtiã ĩtellectiuã ad ↄſiłeʒ actualẽ noti ciã.⁊ ad aſiẽtiẽdũ pᷣmis pncipijſt ſiñ ſipli/ Tractatus citer tamẽ ad magis firmiter adherendus ethicoꝝ habitus humani ſen virtutes di / ceinc⸗ 2 nõ foꝛmidandũ.· ⁊ talẽ habitũ vocamus nigduntur in virtutes intellectuales ⁊ mo / bon⸗ hic intellectũ. Hõ eſt aũt hic pᷣtermittẽduzʒ rales.quaru differentia hec eſt. quia virtu ole qꝙpᷣdictoꝝ habituũ intellectualiũ quida⸗ʒ tes intellectuales ſunt in intellectu. moꝛa/ ſeinſe ſunt pꝛactici.ſcʒ ars pꝛudentia. ⁊ quidã ſpe les vero in appetitu ſeu affectu. pᷣcipue in upote culatiui ſcʒ ſciẽtia intellect?⁊ ſapiẽtia.gra/ voluntate vt dictũ eſt. ideo poſſunt vocari houng tia cu videndũ eſt in quo differaãt pꝛacti/ affectionales.vocant᷑ iamẽ moꝛales a mo⸗- blltſeh ca? ſpeculatiua noticia. Et licet de hů ſint re. quia ex moꝛeid eſt ex aſſuefactionevł cõ pbline varij modi dicẽdi. tamẽ bꝛeuiter poteſt di ſuetudine generant᷑.ſicut. ij. ethicoꝛꝝ dicit. cterch . ciꝙ a pꝛaxi dicitaliqua noticia pꝛactico. Licet aũt potẽtia cognitiua ſeu intelle theefin Pꝛaxis eĩ grece idẽ eſt qð actꝰ vł opatio ſa ctiua aliquo modo poſi it aſſuefieri ⁊ imn a vnmtſt tine. nõ tamẽ a qualibet oꝑatione denoĩat᷑ poſſit per ↄſuetudinẽ habitꝰ acquiri. ſicut llapn noticia practica.ſed ab illa que eſt in homi velle videtur Ariſtotiles.ij. methaphiſice nerſog nis ſeu operãtis poteſtate Utſt ic deſcribat᷑ ⁊2mentatoꝛ. lij.phiſt icoꝝ.tamẽ vt plurimũ iß0icn pꝛaxis ꝙ eſt operatio in homis ſeu in ope / habitus intellectuales nõ generant᷑ ꝑ hũc uuspn rantis poteſtate ↄſiſtens. extendendo ope/ modũ.ſed per naturalẽ inclinationẽ intel/ . ſcutoſr rationis nomẽ tam adactionẽ q; ad factio lectus ad verũ. vel per experientiã aut do/ ſchunm nem. Noticia ergo dicit᷑ pꝛactiea ſeu opera ctrinam. otentia vero appetitiua ad acq dusbin tiua vel actiua vel factiua.nõ quia aliqui rendum virtutẽ ſemper indiget magnã ha Ayin imediate agat vel faciat.ſʒ quia eſt ad ope/ bere ↄſuetudinẽ ſeu aſſuefactionẽ. ideo vir in 1. randũ directiua. ſicut medicinalis ſciétia tus eius ⁊ nõ virtus intellectus vocat᷑ mo ſicina . ſanitatem no agit ſed ad eam agendũ diri ra lis.quia ex moꝛe generabilis. Ipaꝝ ve/ lerrbi 1. 4 it. Ut ſic deſcribat noticia pꝛie pꝛactica. ro virtuti moꝛaliũ diſtinctio ⁊ ſufficiẽtia ſine weſt noticia pplexa ſcdᷣm ſe pꝛaxis.id ẽ ope earũ poteſta ſſignari hoc modo.qꝛ omnis inwli rationis in noſtra poteſta te exiſtentis foꝛ/ virtus moꝛalis reſpicit aliquod bonũ tãcq; cupilã :· maliter directiua.? om̃is alia noticia dica obiectũ ꝓſequen ü. vl eius oppoſitũ tanc; ſchot tur ſpeculatiua. Dico aũt foꝛmaliter quia ſug iendu. Omne aũt bonũ circa quod ver ſpude gliqua eſt noticia nõ ꝓpꝛie pꝛactica que ẽ ta ſantur moꝛes hominũ aut eſt vtile. autho leana lis operationis directiua virtualiter. quia noꝛabile. aut delectabile. Di ergo hõ vir/ “ noticiã ſic directiuã ↄtinet aliquo mõ cau tnoſe ſe abet circa vtile vel circa vtilia cõ wonny ſaliter. ſicut noticia medicinalis de pplexi munia. ſic eſt iuſticia ⁊1 maxime ↄmutati/ biüäͤe . onib humon ⁊ de gradibo ⁊ virtutibo me. ua. qꝛ capiendo large iuſticiã vt ſe extendit Cönen dicinarũ nõ eſt pꝛie pꝛactica. quia talis ñ adiuſticia ↄmutatiuã diſtributiuã ⁊ puni möe .: enũciat qualit᷑ aliquid eſt agendũ.ideo nõ tiuam. ſic nõ ſe olũ reſpicit vtilia ſiue diuici moune elſt foꝛmaliter operatõis directiua.licet vir as ſed etiã honoꝛes 7 delcctatões ? multas mnere 1 maliter ptineat noticiã pꝛactica dirigentẽ res alias. Uel circa vtilia ꝓpꝛia vel diuici / entui⸗ ag ſic vel ſic coꝛpus medicandũ.Ex quibꝰ as ꝓpꝛias.⁊ hoc ↄtingit duplicit vel ſů impli rikeſt patet qpom̃is habitus eſtpꝛacticus. cu ius citer abſolute. ? ſic eſtliberalitas. vel ſcöm cqrif ꝓpꝛius actus elicitus eſt foꝛmaliter pꝛaxis quid ⁊ cũ quadã excellentia yel arduitate. busr lius eſt ſpeculatiuus. ſʒ circa magnos ſumptus. ? ſic eſt magnikfi ͤdergr. quia ex actibo pꝛacticis nõ generar᷑ imedia centia. Si vero hõ habet ſe virtuoſe circa * te habitus ꝓpꝛie ſi peculatii. nec econtra.ſ i. honoꝛabile vel circa honoꝛes medideres. deygfn pꝛacticoꝝ ĩmediate elicitiuus.nec.econtra vocatur philotomia. vel circa honoꝛes aar 4 hoc apparet pꝛopoſitum de pꝛedictis duos ⁊ dignitates magnas.⁊ ſicẽ magna/ Er „ — pabitibus. de quibo ad methaphiſicã ?⁊ mo nimitas. Siaut circa delectabile hᷣ cotin/ .n ralem philoſ. ophiam pertinet conſiderare git dupliciter. vel puatiue ſcz oppoſita dele munde ſpeciaühlls. o ctabiliũ id eſt triſiabilia ⁊ terribilia aggre e .„ Sexta dars de habitibus potentie vo⸗/ diendo. ? ſic eſt foꝛtitudo.vel poſitiue ſczʒ ð litiuss.— „ „, lectabilia plequendo. 1 hoc eit duplicit vt De habitib vero potentie volitine ſci circa delectabilia ad vi a. aut ſimplicit᷑ aut endũ eſt ſcᷣm Ariſtotilẽ ſecũdo et ſexto ſcom qͥd neceſſaria. ſic eſt tpantia. vel cir De aouentu vomini ſermo. j. ca delectabilia adonerſationẽ humanã de Incipit ſermo de aduẽtu dñia pꝛeſcri bdy center ꝑtinẽtia.⁊ H̊ triplicit᷑.qꝛ vł ſcðʒ actũ pto domio Petro epiſcopo ⁊ cardinali cõ Nan botetie deunſeiblier i giamicicia ga poſitus. 6 io noie dicit᷑ ſodalitas.vel ſcðᷣʒ actũ potẽ/ ſ. I1 A&E&αHε ⅓ eee nn tie iraſcibib ꝛ ſic eſt mãſuetudo vel ſcoma/ Xce ſalugtoꝛ tu n ctũ potẽtie rinał.⁊ h̊ eſt iteꝝ triplicit᷑.qꝛ vł e nus venit. Scribit᷑ Iſaie.xliiij. Men H ↄtingit ĩ ̊ ꝙ; vtuoſus rõnabilit᷑ ⁊ delecta capło. Sicut ſacrarũ ſerieʒ blo⸗ bilit ſe hʒ cũ alijs hoĩbo ĩ colloqͥo.⁊ ſicẽ a, litteraꝝ intuẽtibo luculent᷑ ap/ nels fabilitas.vel in h̊ ꝙ ſe alijs nõ echibet falla paret in exoꝛdio mũdane creatõis fecit deꝰ nal citer. ſʒ quał eſt talẽ ſe oñdit in ſactꝭ ⁊ dictꝭ hoĩem ad imaginẽꝛ ſimilitudinẽ ſuã.pᷣſidẽ nlt ⁊ hec virtus vocat᷑ veritas.vł in ̊ ꝙ ↄpla/ tem piſciba maris. volatiliba celi.⁊ beſtijs lrüa center ſe hʒ in ludis ⁊ iocis.⁊ dicit᷑ euutrape terre.vniuerſeq; creature.⁊ om̃i reptili qð iſar lia.ab eu qð eſt bonũ ⁊ tropos quodeſt cõ/ mouet in terra.ſibiq; multa ↄtulit mune/ phiſe uerſio.quaſi oĩa ↄuertẽs in bonũ.Oẽs au ra gratiaꝝ. Hõ vero ingratꝰ bñficioꝝ dei. unni tẽ pᷣdictas vᷣtutes quidã ad qᷓ̃tuoꝛ reducũt ſuũ nõ recognouit creatoꝛẽ.ſʒ a diuini pᷣce nbie quas pᷣncipales vocant ſiue cardinales.qꝛ pti iuſſibo in obediẽdo receſſit. Hic noſtre nch ſicut oſtiũ in ſuis motibo in cardine volui᷑ miſerie pᷣncipiũ.hinc nr̃e calamitatis inici rdo ſic humana vita in ſuis actõibo ⁊ paſſioni/ um.hinc eſt illud apoſtolicũ vᷣbuz. Per in Gaci⸗ bus hijs virtutibo regit. Sũt aũt hec q̃tu/ obedientiã vniꝰhoĩs cõfuſi ſunt multi.Et nibr oꝛ virtutes pꝛudęætia.iuſticia.foꝛtitudo.et rurſus. Per vnũ hominẽ ĩ hũc mũdũ pec· ri tꝑantia. Oꝛudentia eſt circa ↄſiliabilia. iu catũ intrauit ⁊ ꝑ peccatuʒ moꝛs. Ad ro. v. ind ſticia circa cõmunicabilia. foꝛtitudo cira Hinc factũ eſt vt hõ tanq; exula patria ei/ r terribilia. tꝑantia vero circa delectabilia. ceret᷑ a paradiſo voluptatis Geñ.iij. Hinc ſcin Pꝛima aũt eſt in potẽtia ĩtellectiua.ſecũda dictũ eſt ad muliereʒ. Multiplicabo erũ/ anns in volitiua. tertia in iraſcibili. quarta in cõ pnas tuas ⁊ ↄceptus tuos.in doloꝛe pari/ DMZ cupiſcibili.⁊ ſic tã ex ea ꝝobiectoqᷓ; eaꝝ ſub es filios.⁊ ſub poteſtate viri eris.⁊ ipᷣe do/ iun lecto. ptʒ qlliter ꝑ eas regit᷑ tot hõ. Qicʒ au minabit᷑ tui. Hinc illa ꝓceſſit maledictio. DMũü te pꝛudẽtia qᷓntũ ad ei ſubiectũ ſit virꝰ in / Maledicta in oꝑe tuo. Geñ.ij Hinc illa to tellectualis.tñ qᷓntũ ad erꝰ obiectũ aliq̊ mõ hoꝛribił exoꝛe dei ſentetia. qᷓ ſequit. In ſu⸗/ ⸗W ↄnenit cũ virtutibo moꝛalibo ⁊ ſcᷣm 65 põt doꝛe vultus tui veſcer pane tuo donec re lic vocari virt?moꝛalis.nã ipᷣa eſt recta rõ agi uertaris ĩ terrã de qᷓ aſſumptꝰes.qꝛ puluis tn biliũ q ſunt ꝓpꝛia materia vᷣtutũ moꝛaliuʒ. es ⁊ in puluerẽ reuerteris Hinc factũ ẽ᷑. vt n Coõnenit etiã cũ vtriſq; quãtũ ad ſue gene cũ audiuiſſemꝰvocẽ illã.ego dixi din eſtis ncha ratõis modũ.nã ſcðᷣʒ qð generat᷑ ex doctri filij excelſi om̃es.illud ↄtinuo triſtiꝰ audi/ egnn na ↄuenit cũ ĩtellectualibi.ſʒ ſcðõm ꝙ gene remus.vos aũt ſicut hoĩes moꝛiemini Et din rat ex exꝑientiaↄuenit cũ moꝛalibi.qꝛ expi neqͥͥ de pncipatu vel potẽtia ↄfideret.ad/ zmnins entia in quãtũ ad eã pluralitas actuũ reͥ/ ditũ eſt.⁊ ſicut vnꝰde pncipibo cadetis.ſu/⸗ diuc, nriit᷑ eſt aſſuefactõi ſiłis ꝑ quã ſicut dictũ eſt per qͥ ſic lamẽtatur deuotꝰ ille doctoꝛ ⁊ ſu/ Aſnhl acqrit᷑ virt/ moꝛalis. De pᷣdictis vᷣo habiti auis eloqntie Bernardciſterciẽſis ſuꝑ cã lſan brvus ⁊ vᷣtutibo moꝛalibo ad ethicã ꝑtinet cõ tica ſᷣmone triceſimoſexto. Heu inqͥt heu cin. ſiderare ſpecialiꝰ*. Hecg̊ deaĩa ⁊ accidẽ triſtis ⁊ lachꝛymoſa mutatio vt hõ paradi —;— ndn tiby eiꝰdicta ſufficiãt. De qb ſiq̃ bona ſint ſi incola.terre dñs.celi ciuis. domeſticꝰdo⸗ SS deo gras referri poſtulo.mihiq; dare veni mini ſabbaoth.ſuꝑnoꝛũ ſpirituũ.⁊ celeſtiũ octs. am de erratis. coheres vᷣtutũ repẽtina ↄuerſiõe ſe inuene ioeſds rit ⁊ pter infirmitatẽ iacentẽ ĩ ſtabulo.⁊ pt neeo Erplicit bꝛeuis tractatus deanima et pecoꝛinã ſimilitudinẽ indigentẽ feno.? pr ng accidentibo eius Per reuerendũ dũm Pe ihumanã feritatẽ alligatũ pᷣſepio.ſicut ſcri Bcg trum de aillyaco ↄpilatus. ptum eſt. In chamo⁊ freno maxillas coꝛ B iudcle ðð Oſtringe.in ps. Agnoſcetamẽ o bos poſ ſnagget ſeſſoꝛẽ tuũ.⁊ tu o aſine pᷣſepe domini tui.A iueſhi . ð gnoſce pecus qð tu nõ cognouiſti hõ.⁊ ho. iun l nnno: in p̃ᷣſepio quẽ tu in paradiſo rembpſt nei ſti Hec ille. Qü igit ad pᷣmoꝝ parentũ culpã tributũ dampnatõis perpetue anti/ quo tyranno ſine miſcdis ſoluerem ſum/ mus par ex alto pſ piciens populũ quẽ ipe creauerat pthoplaſti delicto ſic dampna/ tionis ſentetiã meruiſſe.regẽ pacificũ vni/ genitũ filiũ ſuũ miꝝ imodũ ꝓ ipᷣius redem ptione ⁊ ſaluatiõe populi in hũc mundum mittere ppoſuit. qͥ carnẽ noſtre moꝛtalitatꝭ indutꝰ. populũ eundeʒz ab eterne cruciatn moꝛtis eriperet. Sic em̃ ipemet dei filius ait. Exiui a patre ⁊ veni in mũdũ. Jo.xvj. Sed ad qͥd venerit audiamꝰ. Ego veni in qt vt vitã habeãt Jo.x. Et iteꝝ. Deſcẽdiin qt de celo.nõ vt faciã volũtatè mea, ſed vo luntatẽ eiꝰqui miſit me. Hec eſt aũt volun tas patris mei qͥ miſit me. vt omis qͥ videt filiũ ⁊ credit in eũ habeat vitã eternaʒ Jo. vjl. Per inuidiã eĩ diaboli moꝛs introiuiti oꝛbẽ terraꝝ Sap̃. ij. Sz vt dei fil vitam daret deſcẽdit de celo. ⁊ venit in mundũ ſi cut ſcriptũ eſt. In h awaruit fili dei. vt diſ ſoluat opera diaboli. ]. Jo. ii,j. Hunc igit dei filij ſalutarẽ aduentũ antiqͥ patres ob pmoꝝ parentũ lapſum in lacu miſerie? laqueo pᷣncipis neqcie a claritate diuinevi ſionis puati magnis ſuſpirijs affectabant MHinc eſt illa vox lamẽtatõis. Utinã diſrũ peres celos ⁊ deſcenderes Iſa.lxiiij. Hinc eſt ⁊ illa vox exhoꝛtatõis.Dũe ĩclina celos Quãauis aũt po tuos ⁊ deſcende.in ps. C autp pulus gentiũ ambu labat i tenebꝛis hũc aduentũ fidelit᷑ expectaret ipᷣius tñ primi/ tatẽ minime ↄgnoſcebat. vñ ſibi ↄgruebat verbũ illlud. Intueboꝛ eũ.ſed nõꝓpe. Nu/ meri.xxiij. Sʒ pheta Iſaias cũ hijs qui ſpiritũ habebãt ꝓphetie huſ aduent ꝓximi tatẽ cognoui.quã ⁊ ipᷣe cecinit dicẽs. Ec/ ce ſaluatoꝛ tuꝰ venit Vnñ ĩ hułᷣſacri aduẽtꝰ tꝑe cũ eodeʒz dicere ↄuenit. Ecce ſaluatoꝛ tuꝰ venit.q̃ fuerũt vᷣba a pncipio veſtris re/ uerẽtijs ꝓpoſia. “ Miquib quidẽ verbis ſanct ꝓphe i ta Iſaias latent tres innuit ↄclu ſiones ad triplicẽveteꝝ patrũ que ſtionẽ rñſiuas. Querebãt em̃ antiqͥ patres noſtri circa xpᷣi aduentũ triplicẽ queſtionẽ Pꝛima queſtio. Quis eſt iſte ventur?qᷣ mundũ ſaluabit. Scõða queſtio. Quab eſt iſte futurꝰ.qui moꝛbos curabit. Ter tia queſtio.Quãdo ẽ iſte viſurꝰ.an multuʒ tardabit. Erat igit᷑ pᷣma queſtio. Quis De aduentu vomin· eſt iſte ⁊c.Et hanc queſtionem faciebat rex dauid eximipphetaꝝ dices. Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrł cũ auerterit dũs captiui/ tatẽ plebis ſue.exultauit iacob ⁊ letabit᷑ iſr ł ps. xiij. Secũda queſtio. Qualis eſt ⁊c Et hanc ãſtionẽ faciebat ſygagoga ecckie xpᷣi ſponſe dicens.illud Canticoꝝ.v.Qua lis eſt dilectus tuꝰo pulcherrima mulierũ LCLertia queſtio erat. Quado eſt iſte ⁊c̃. ⁊ hanc queſtionẽ facit eccłia in ꝑſona ſyna goge cantãs illud.Quãdo veniet quando videbo Hurꝰem̃ aduent?⁊ hul viſionis di em affectuoſe q̃rebat malachias.Quis po terit inquit cogitare diẽ aduentꝰeius Zlut qͥs ſtabit ad videndũ eũ. Scribit᷑ malach. tertio capło. In v̈bis aũt noſtri thematis tres ↄcluſiones innuunt᷑ pᷣdicte triplici q̃/ ſtioni reſpõſine. Pꝛima ↄcluſio eſt. De us eſt vẽturꝰ A ſummo celo miſſurꝰ.ſalua toꝛ tuus. Secũda ↄcluſio eſt. eſt futu- rus. ? de terra naſciturꝰ ideo venit. Tertia ocluſio eſt. Lito eſt viſumꝰ. nec diu expectatnrus.qꝛ Ecce. Ad pmã igit q̃ſtionẽ cũ querit᷑quis ẽ iſte ⁊c.rndet pᷣma ↄcluſio ꝙ deꝰeſt ⁊c̃.qꝛ ſaluatoꝛ tuꝰ. Dic eĩ pꝓmiſerat Iſaias. Mittet eis ꝓpugnatoꝛeʒ ⁊ ſaluatoꝛẽ qͥ liberet eos Iſa.xix. Deq̊ ſal/ natoꝛe dauid etiã ꝓphetauit. ꝙa ſummo ce lo egreſſio e. in pᷣs. Quod etiã abacucnõ ſiluit. Deꝰinquit ab auſtro veniet. abacuc. iij. Ad ſecundã q̃ſtionẽ cũ querit᷑ qualiſ eſt iſte ⁊c̃.rñdet ſcdᷣa ↄcluſio.q hõ eſt futu/ rus ⁊c̃.Ad quã venit.Filiꝰ em̃ hoĩs venit querere ⁊ ſaluũ facere qð ꝑierat Quce.xix. Uenit igi Sʒ q;uis de diuinitate ſcriptũ ſit.qͥ de celo venit ſuꝑ om̃es eſt Jo.iij.tam ad hũanitateʒ pꝑtinet ꝙ dicit᷑. aperiat᷑terra ⁊ germinet ſaluatoꝛẽ Iſa.xlv. Et illud Ue ritas de terra oꝛta eſt. in pͤs. Agd tertiam queſtionẽ cuʒ querit᷑. Quãdo ⁊c.rñdet ter/ tia ↄcluſio.qꝙ cito ⁊c̃.qꝛ Ecce.Ecce em̃ rex tuus venit tibi iuſtꝰꝛ ſaluatoꝛ Zach.ix. Nã ꝓpe eſt vt veniat tpᷣs e ⁊ dies eiꝰ nõ elonga bunt᷑ Iſa. xiiij. Ecce igit᷑ Ecce rex tuꝰvenit tibi mãſuet?ꝰ Matth. xxj. Et ideo.ecce nũc tpᷣus acceptabile ecce nũc dies ſalutis Se cunua ad Coꝛinth.vj. caplo. Eſt igit p ma cõcluſio ꝙ de?c ⁊ hãc ꝓbat ĩfinita po/ tentia in redemptõe. Saluatoꝛ tuꝰ. Unde ſolus ille redimere potuit ⁊ ſaluare.qui de us eſt infinitã habẽs potentiã. Saluatoꝛ inquit nõ eſt pᷣter me Oſee.xiij. Secun dugl hntui nin Jnip lnse⸗ otd ſtratio hineb Eccei tamur duſio ſimem helke deicl. turus⸗ nntoꝛ nede centi hotme clſe turin pellt Pömt erur, düse cheei tese cluun ſounk. orüci Ouse⸗ cllio Teguin Potuit igide nsine peni tens. queot llatoꝛi uore grran püram doctoꝛe fuarun latſanc rodiß andien weſtn gedar⸗ ſuntn ſcbarter dobiter Cpeini⸗ nbikiſ⸗ lseſtz Keclie nn Unrlon ckirr⸗ nſn lgnnndo ſonisd Auspr lns Aue nulah. donnas ſli⸗ oetde lna ttun⸗ nee nüigt nr Vci nunq, Niſa moct mc . aculi iun gront epi. loipen giian ukten lae Stenum itam cne Piei ngt vprent cenc 4o tz inpo/ E qulde lN Oann da ↄcluſio eſt Homo ⁊c. Et hãc pbatin finita clemẽtia ĩ paſſiõe.Ad quã venit.Ue nit iquã peccatoꝛes ſaluoſ facere.pᷣma thi. 1. In ipᷣa em̃ xpᷣi paſſione eius vera huma/ nitas eſt pbata. Tertia ↄcluſio eſt. ci to ⁊c̃. Et hancpbat diffinita pñtia in demõ ſtratione. Ecce Unde ꝓpbeta iſaias cũ io/ hãne baptiſta xpᷣi indice monſtrat d.Ecce Ecce inquit agnus dei.ecce qͥ tollit pecca/ ta mundi. Jo.j. Expdictis aũt triba cõ/ cluſionib triplicis erroꝛis falſitas apertii ſime monſtrat. Uñ expma ↄcluſione re pellit erroꝛ arrianoꝝ xpᷣʒ nõ credentiũ eſſe dei eſſentiã.qꝛ ſcðᷣm ꝓphetã.deus erat ven turus ⁊c.qꝛ ſaluatoꝛ tuꝰ. Nã deꝰ meus ſal/ natoꝛ meus.ij.Re.xxvij.c.Ex ſcðᷣa ↄcluſio ne deſtruit᷑ erroꝛ manicheoꝝxp̃i coꝛpus di centiũ nõ veꝝ ſed fantaſiã.qꝛ ſcdõᷣm ꝓphetaʒ homo erat futurus ⁊c̃. Jõ dicit venit. Naʒ cũ ſcriptũ ſit. Uerbũ caro factum eſt.Dici tur.in ꝓpꝛia venit ⁊c̃. Ex tertia ↄcluſione re pellitur erroꝛ iudeoꝝ adhuc expectantiuʒ xpᷣm ſeu meſſiam. Nã ſcdᷣm ꝓphetam. Cito erat viſurus ⁊c̃ Ideo dicit ecce.Ecce ergo dñs egrediet᷑ de loco ſuo ⁊ deſcendet. Hi chee.iij.c. Et ſic patet qũo in themate nr̃o tres ↄcluſiones innuunt᷑.tres queſtiones ſoluunt.ex qͥb trium erroꝝ deſtructões in ſerunt. Pꝛima igit᷑queſtio antiquoꝛuʒ patrũ circa aduentũ dñi noſtri ihu xpᷣi erat Quis eſt iſte ⁊c̃. Ad quã reſpondet pᷣma cõ cluſio ꝙ deus eſt ⁊c.⁊ hanc ↄcluſionẽpbat ⁊c̃.quia ſaluatoꝛ tuus. Quis em̃ niſi deus potuit eẽ ſaluatoꝛ tuus. Certe nullus. Eſt igit᷑ deus quieſt ſaluatoꝛ tuꝰ Saluatoꝛ tu us inquã culpã dimittẽs. Saluatoꝛ tuus penã remittens. Saluatoꝛ tuꝰ gratiã ĩmit tens. Saluatoꝛ tuus gloꝛiam pꝛomittẽs que omnia facere non poteſt niſi deꝰ. Sal uatoꝛ inquit nõ eſt pᷣter me Oſee.xiij. Exqͥ bus repellit᷑ erroꝛ arrianoꝝ ⁊c̃. Dicebãt eĩ arriani xpᷣm nõ eſſe veꝝ deũ.ſed creaturaʒ puram. Hunc aũit erroꝛẽ pmitiue eccleſie doctoꝛes ⁊ pᷣcipue Auguſtinꝰaꝑtiſſime cõ futarunt Cõtra iſtos quoq; elegant᷑ diſpu tat ſancłthomas in ſumma ↄtra gentiles caplo.xxxij. Jõ ↄtra tales ꝓ nunc nõ arbi/ troꝛ diſputandũ. Sed hic pauliſper obui andũ eſt ꝑfidie iudeoꝝ.qui q;uis expectẽt meſſyam in ꝓphetis ⁊ lege ꝓmiſſuʒ nõ tam credũt ipᷣm foꝛe verũ deum.cõtra quos ex ſuaꝝ teſtimonijs ſcripturaruʒ ꝓbãdum eſt ci ⁊ ſimiliter veꝝ deũ. O igit̃᷑ gens incre dula.gens pfiga conſule ſacros codices le gis tue.? cũ ſcriptum ſit.quia in oꝛe duoꝝ vel triũ teſtium ſtet ome verbũ. Deu.xvij. nõ tamẽ ſolũ duos vel tres.immo qᷓ; pluri mos reperieſ xpᷣi teſtes Cõſule igit᷑ o iudea nle emnidzaher m. ⁊ ipᷣe iheremias xxxiij.tibi dicet Eccedies veniunt dicitdo minusꝰ? ſuſcitabo dauid germẽ iuſtũ.⁊ per hoc aparet xpᷣi humanitas. Nam hec au/ ctoꝛitas ſcdõᷣm omnes expoſitoꝛes hebꝛeos meſſyam in lege pmiſſum ven bhominẽ diä/ ad litterã intelligit᷑ de meſſya. vnde ⁊ trani latio caldeica q̃ a indeis appꝛobat᷑ vbihabe mus germen iuſtũ habet meſſyam iuſtum Sed quod ad diuinitatẽ pertinet.ſequit᷑ ĩ eadẽ ſerie textus ⁊ de eadẽ ꝑſona.Et hoc ẽ nome quod vocabũt eũ dñs deus iuſtꝰ no ſter. Et vbi habemꝰdñs deꝰ iuſtus noſter. habet᷑ in hebꝛeo.nomẽ dñi thetragrama/ thon.hoc aũt eſt nomẽ apꝛopꝛiatũ altiſſi- mo creatoꝛi.ſicut dicit rabi moyſes ĩ libꝛo directionis ꝑplexoꝛis. Uocabit᷑ igit meſſy as dñs de noſter. Qui tamẽ nõ vſurparet diuinitatis nomen. nec ꝑmittereth̊ᷣ noĩe ſe vocari.niſi in veritate deeſſet.cuzʒ iudei ex pectent eũ hominẽ ſanctũ⁊ iuſtũ.ĩmo moy ſe ſanctioꝛẽ.ſicut de eo ſcriptuʒ eſt vbi ſup̃. Regnabit rex ⁊ ſapiens erit ⁊ faciet iudici/ um ⁊ iuſticiã in terra. Habes igit᷑ iheremi am aptiſſimũ xpᷣiteſte. Sed ↄſule iſaiã ⁊ipe iſaias.ix.c.tibi dicet.Paruulus natuſ eſt nobis⁊ filius dateſt nobis.⁊ factus eſt pncipatus ſuꝑ humenꝝ eius.⁊ vocabit᷑ no/ men eius admirabilis deus foꝛtis pat᷑ fu/ turi ſeculi pnceps pacis. Per h̊ em̃ ꝙ dici tur ꝑuulus⁊c̃.xpᷣi humamias oſtendit᷑ſed ꝙ ſequit᷑ ⁊ vocabit᷑ ⁊c.eiꝰ diuinitatẽ demõ ſtrat. Que aũt dicta auctoꝛitas nõ de eʒe/ chia rege ſicut quidã iudeoꝝ fabulant᷑. ſed de meſſ ya ſit intelligenda.patet ꝑ tranſſati onem caldaicã que ſic habet. Infans dat⸗ eſt nobis ⁊ filius dat eſt nobis.⁊ recipiet ſuper ſe legẽ ad ſeruãdũ eam. ⁊ vocabitur nomẽ admirabilis.ↄſiliarius.deus foꝛtis ꝑmanens in ſecula ſeculoꝝ meſſyas in eiuſ dieb pax multiplicabi᷑. Cõſule inſu⸗ micheã ꝓphetam.⁊ ipᷣe mich.v.c. tibi dicet. Et tu bethleem effrata ꝑuula es in milibꝰ iuda.ex te egrediet᷑ qui ſit dñatoꝛ in iſrael. ⁊ egreſſus eius ſicut ab initio a diebb eter nltatis.CX aũt hec auctoꝛitas ad litterã ſit 8 2 De aouentu domint de xpo exponẽda patet p tranſlationẽ cal/ ille pſalmꝰad litterã intelligẽdus eſt dere/ 2 dar daicam. que vbi habemꝰ. ex te egrediet᷑ ꝛc. ge meſſya ſcoᷣm omes doctoꝛes hebꝛeoꝛü. lan habz. er te egrediet mihi meſfyas. Derhoc Ibidẽ aüt de deo dici Specioſus foꝛma due aguũt qð dicit᷑. ꝙ egrediet᷑ de bethleẽ oſtendit p filijs hominũ. Ubiſcoᷣm tranſiationem n B xpᷣi humanitas.q ſcoõm carnẽ natus eſt de caldaicã ſic habetur. Pulchꝛitudo tua rex nis. ſemine danid. q̃ fuit de bethleẽ vt habet.j. meſſyas maioꝛ q;ᷓ filioꝝ homini Et de iſto dee ſe. xvj. Es quoq; natus eſtin bethleẽ ꝓ/ rege ſubdit᷑. Audi filia ⁊ vide ⁊c. Sequit ceinſ pter quod ſcribe iudeoꝝ? periti ab herode auñt ad wpoſitũ. Cõcupiſcet decoꝛẽ tuũ.qm̃ interrogati de loco natiuitatis xp̃ᷣi. Watt. iße eſt dñs deus tuus 2 adoꝛabũt eum ⁊c̃. ſßeno üjj. Rñderunt ꝙ in bethleẽ naſceret᷑ h pban Hec pſalmiſta. Habetis igit᷑ o iudei ha noort⸗ tes auctoꝛitate michee ſuꝑi allegata. Der betis veſtraꝝ teſtimonia ſcripturaꝝ in qui ſei⸗ exituz ⁊c̃. clare expmit᷑ xpᷣi diuinitas q̃ ſcdʒ bus putatis vitã eternã habere.ꝑ que chꝛi nosſ. diuinitatẽ a deo patre ſemꝑ naſcit᷑ſꝑ naſce ſti humanitas ⁊ diuinitas aꝑte monſtrat᷑. Fegn tur ⁊ eternalit᷑ naſcebat ſieut deducit ma / ioõ dicebat vobis xpᷣs noſter. Scrutamini 1d giſter ſentẽtia; li.j. di. ix. ex verbis Gꝛeg. ſcripturas in. Ibo putatis vitã eternã habe up. Augu. hylarij.⁊ alioꝝ doctox. Sʒ iteꝝ re⁊ ille ſunt q teſtimoniuʒ phibent de me. d ↄſule zachariã? ipe ʒach. ix c. tibi dicet. Ex Jo.v.c.O igit᷑ iudea cur nõ credis.Curũ ſeßn⸗ ulta ſatis filia ſyon. iubila filia ihꝛłm. ecce credis xpᷣo noſtro veritati teſtimoniũ phi ⸗/ nüde rex tuus venit tibi ſanct ſaluatoꝛ. ⁊ ipſe benti. fleſcio cur nõ credis niſi qꝛ obſtina/ ſm panper ⁊ aſcendẽs ſuꝑ aſinã ⁊c. Per h̊ qʒ ta es ⁊ ꝓpter peccata tua excecata ignoꝛan/ cie dicit᷑ pauper xpᷣi humanitas oſtẽdit᷑ in q ſi tie cecitate. SDic em̃ ꝓpheta tuꝰ movſes om etüiſ cut paupꝑ eſt inter homĩes ↄuerſatus ſʒ per nibus bonis pᷣmiſſis populo iudeoꝝ.dum md H qdð dicit᷑ rex tuꝰ⁊ ſaluatoꝛ tipediuinitaſ tamen mandatis dñicis obedirent. ſubiũ/ ape monſtrat᷑ſcoᷣm quã regnare potuit ſalua xit. ꝙ ſi audire noluerꝭ vocẽ domini dei tui fol⸗ re. Sʒ ꝙ hec auctoꝛitas intelligi debeat & vt cuſtodias ⁊ facias omia mãdata eb. ve fugar meſſya patet ꝑ quandã gloſam hebꝛaicam nient ſuper te om̃es maledictões iſte? mulł utlan apud hebꝛeos auctoꝛitatẽ ſup illð Can... tis maledictionib recitatis adiecit. Percu warli⸗ exultabim? ⁊ letabimur in te ⁊c. Conſu / tiet te dominꝰ amẽtia ⁊ cecitate Iſaias quo Mut le inſuꝑ o iudea ↄſule ſalomonẽ pacificuʒ q; pꝛeco xp̃i ⁊ fidei xpᷣiane clariſſimus.im/ xpſo regẽ tuũ.⁊ ipᷣe in canticis ſuis ·iiij.c.tibi. di mo dñs per Jſaiã de hac cecitate iudeoꝛũ M cet.Egredimini filie ſyon ⁊ videte regẽ ſa / nõ ſiluit.ſicut patet J ſa. vj. xxix. liij. capłis kaſur lomonẽ in dyademate q̊ coꝛonauit eũ mar Multa quoq; hic cauſa bꝛeuitatis non diſfon ſua. Cũ em̃ ſcõᷣm om̃es doctoꝛes hebꝛeoꝝ dicenda dehaciudeoꝝ ↄuerſione in libꝛis bipiet in illo libꝛo canticoꝝ aga kde deo ⁊ ſynago ꝓpheticis tinent᷑.in bus etiã phibet cy et düpll ga ſub noĩe ſalomonis ⁊ ſub noĩe ſpõſe ſue ipᷣi finalitad dñm ↄuertent. Sic em moy ſeplur ita ꝙ ſub noĩe ſalomonis intelligit ipe deꝰ?. ſes ait. Noniſſimo aũt tꝑe ↄuerteris ad do tha qui eſt magnꝰſalomon id ẽ rex pacificus et minũ deum tuũ. ⁊ audies vocẽ eius. Deu. busr facies ↄcoꝛdiã in ſublimiba ſuis. Job.xxv. iiij. Sic ⁊ dauid. Conuertent᷑ inqt ad ve/ futi Sequit᷑ ꝙ ꝑ illa verba dat intelligi ꝙ de? ſperã ⁊c.ps.xlviij.Et hec de pꝛima queſti/ demnn habet matrẽ qðᷣ impoſſibile eſt ſcᷣm natu one. vè ũtt.— 8 Er ram diuinã. Eſt igit᷑ meſſyas verus de et Deſcõda queſtione. uinebe verus homo. matrẽ habẽs nõ ſcᷣm natu/½· Ecunda queſtio antiquoꝝ patrũ luris⸗ ram diuinã.ſʒ humanã. Nec potes dicree ſcirca aduentũ dñi noſtri ihu xpᷣi ſtſupo q bic vocet ſyna goga delmaier. ge htui⸗ eerat. Qualis eſt. ⁊c. Ad quã reſpõ geeaturt textib nõ ↄcoꝛdat. Alibi em̃ vocat filia ſiẽ det ſecunda ↄcluſio ꝙ homo ⁊c̃. Et hãc cõ miceken iheremie xxxj.qñq; ſpõſa.qñq; amica ſicut cluſionẽ ꝓbat ⁊c̃. Ad quã venit. Uenit in/⸗ Scs patet in młtis ſcripture locis. ſz nullibi vo quã venit medicus ad egrotos. venit redẽ apobe catur mater. Habes igit᷑ ſalomonẽ pacifi/ ptoꝛ ad venditos.venit via ad errantes.ve Ueoe cum regẽ tuũ fideliſſimũ xpᷣiteſte. Sed o nit vita ad moꝛtuos Uenit cũ ſalute.venit maniſe iteꝝ ↄſule dauid regẽ⁊ eximiũ ꝓphetaꝛuʒ.?· cum vngentis. venit cuʒ gloꝛia. Uenit em̃ corpy ipᷣe ps.xliiij.dicet tibi. meſſyã adoꝛandieẽ nec ſine ſalute ihus. nec ſine vnctione xpᷣs. porere adoꝛatione latrie q̃ ſoli deo debet᷑. Uñ toꝰ nec ſine gloꝛia dei filius. Hec aũt Bernar ry dere⸗ Lorü. ſom Menm rner N Sn ii tanti iuih ncei guechi oncrr. umin ihabe ene. Ci üͤſbi dbkins⸗ Nornn ſson Ndun bſubi/ ideitu .X Pnu! ſon vo gin/ cori hls non hs ige ennon fsado 1s ar tacre⸗ Nrmn buch lirehe ſhacc Mntin, mntrede nteose tevenit lentn voneſße. 18 ar . ð fugarũt. Cotra iſtos qnoq; e dDus ciſtercienſis in ᷣmone de vigilia nati tia ratio erat talis Cũ em̃ virile ſemẽ in bu uitatis dñi. Uidete igit᷑ venientẽ. Cenitei mana generatõeſcom phiſicos tanq; pnci ſaliens in mõtibo ⁊ trãſſiliens colles Can. pin actiuũ reqͥat᷑nimis videt᷑a naturalib 2* 2* ij.imo ſcᷣm gloſaʒ magni catho.phi oꝛige pncipijs alienũ hominẽ de ᷣgine mrena⸗/ nis. venit ſaliens de celo in virginis vteꝝ. ſci.⁊ abſq; virili ſemie pcreari.ſicut tamen de vtero in pᷣſepe.de pᷣſepe in crucẽ.de cru dexpo catholica fides ponit. Dʒ quia ce in ſepulchꝛũ.de ſepulchꝛo rediit in celũ amoꝛ huſꝰincarnatõnis cauſa fuit dicente Uenitigit:ſed ad qͥd venerit audiamꝰvt hugone in libꝛo de charitate. ꝙ; ſola cbari / ſpᷣe nos eximereta demonis ptãte. Utipᷣe tas deũ decelo ad terras trabere potuit. ⁊ nos redimeret a moꝛt penalitate. Ut nos hominẽ de terra ad celuʒ ſubleuare. Ideo ſecũ ↄiungeret fraterna germanitate. Ut amoꝛ iſtã cauſi aʒ defendẽdo ⁊ pꝛefatis rati nos ſecũ aſſumeret in ſuꝑna claritate. oniborñdendo ↄtra naturã aliqᷣbo rõnibuſ . 3. Exquihbclare deſtruit᷑ erroꝛ manicheoꝝ arguere videbat. Erat aũt pma rõ talis ⁊c̃. Dicebant em̃ manichei deifiliũ nõ veꝝ Cũ em̃ inquit amoꝛ de pꝛecipiat ſe ab ho coꝛpyſʒ fantaſticuʒ aſſumpſiſſe. vñ ſeqtur mine diligi toto coꝛde. Deu.vj. ↄueniẽs fu tra dicta. dei filiũ ſcʒ nõ veꝝ hominẽ fuiſ it vt ipſe hominẽ diligeret ⁊ igne dilectõis ſe. ſʒ fantaſma. ⁊ ſictotũ incarnatõis myſte ſue ignẽ amoꝛis accẽderet in hoĩe. ipſemet „ riũ deſtruit᷑.⁊ ad q̃ndã deducit᷑fictioneʒ ⁊ adimplẽs qð mãdaui ſic mentit᷑ ſcriptura dicẽs Uerbũ caro fa em̃ ii ctũ eſt.ſi ſolũ fantaſtica caro fuit. Mentit᷑ etiã ſcriptura dicẽs ihm xpᷣʒ ambulaſſe co ddumples uit ab hoĩe obſeruari. Sic em̃ deũ alloquit pheta dicẽs.Exur⸗/ Sune in pꝛecepto qð mãdaſti. in pſalmo. Dic em̃ moꝛalis ſeneca amoꝛis regulã po mediſſe moꝛtuũ fuiſſe ⁊ ſepultũ.ſi hec ſola nit.Ego inqͥt mõſt. vo tibi amatoꝛiũ ſine apparitõe fantaſtica ↄtigerunt. Hũc aũt er medicamẽto.ſine herba.ſine vlliꝰ venefice roꝛẽ pᷣmitiui eccłie doctoꝛes ſotziſſime ef carmie.Si vis amari ama. Amoꝛ aũt dei a iſtos quoq; elegãter diſpyu ad hoĩes.nullomodo potuit homini effica tatſanc Chomas in ſũma ↄtra gẽtiles. c. tius demõſtrari. q; ꝑ hoc ꝙ homini vniri xrir.liq̃rti Jõ ↄtra tales ꝓ nũc nõ arbitroꝛ voluit in ꝑſona.Eſt em ꝓpꝛiũ amoꝛis amã diſputandũ Sʒ hic pauliſper videndũ eſt tem vnire cũ amato.ſcᷣm illud phᷣi.viij.⁊. de ipſo incarnatõis myſterio ⁊ admirabili ix.ethicoꝝ. Amicꝰ ẽ alter ego. Uñ cũ ami⸗/ * ↄmercio q̊ de hõ faciꝰeſt noſtrã humanita cicia in quadã eq̃litate ↄſiſtat ſcdᷣm philo⸗ tẽaſſumẽs. Cũ aũt ſuꝑ hac arduiſſima ſophoꝝ doctrinã.ea qᷓ multũ ineqlia ſuntĩ difficultate attenti?meditarer. aſtitiſſe mi/ amicicia vident᷑ copulari nõ poſſe.niſi ſal/ hi viſe ſunt due mulieres reuerẽdi admo/ tẽ ad quandã ſint equalitatẽ redacta. Hec dvu vull.ꝗᷓ ſuꝑ hac materia diſputãtes int eſt doctrina phi.viij.⁊/ix. ethicoꝛꝝ. Ad h ſe plurimũ diſcrepare videbant᷑. Pꝛima e/ aigit᷑ ꝙ inter hominẽt deũ amicicia ſernare rat natura.ſecũda amoꝛ. Natura em aliqͥ/ tur.ↄgruebat homini vt de hõ fieret. quia bus rõnibo cõcludere videbat᷑.ꝙ nec vtile etiã hõ homĩ naturalit᷑ amiceſt. vt ſic duz fuit.ĩmo nec poſſibile hominẽ deũ eẽ.vnð viſibiliter deũ cognoſcimꝰ.ꝑ hunc ad inui de mult pancas retinui rõnes h ſubiectas ſibiliũ amoꝛẽ rapiamur. Exhijs igit᷑ pma Erat igit᷑ ma rõ talis.Cõuenit inqͥtdi rõ natureeſt ſoluta. Scða rõ quã amoꝛ uine bonitati. vt oĩa oꝛdinẽteneit ſuis na/ faciebat erat talis. Illi inqͥt diuine detra/ turis ↄgruentẽ. Eſt aũt h̊ oꝛdo reꝝvt deuſ hunt potẽtie.qͥ deũ aſſerũt icarnari nõ poſ ſit ſuꝑ oĩa exaltatꝰ.hõ vero inter inferioꝛes ſe.cũ ipſe ſit oipotens ſicut ſcriptũ ẽ. Non „ creaturas collocat.nõ igit᷑ decuit diuinã erit impoſſibile apud deũ om̃e verbũ. Lu maieſtatẽ vniri nature ↄditionis ſeruilis. ce.j.Etrurſus.Apud deum oĩa poſſibilia Sca ratio erat talis Uerũ eſt: a pis ſunt Matth.xix. Nec ſic intelligẽda eſt in⸗ —— . amobatg ve nac coꝛpus ẽ.neq; virtus carnatio verbi q̃i verbũ ſit in carnẽ cõuer/ in coꝛpe. Hʒ ſi de carnẽ aſſumpſiſſet hu/ ſum aut co⸗ . manã ſequit᷑.vel ꝙ ipſe mutatus fuiſſet in Cci aſſerere videbant᷑ q̃re nec ſequit᷑ ꝙ ver⸗ coꝛpꝰ. vl ſaltẽ ꝙ poſt ĩcarnatõʒ virtꝰ in coꝛ ꝰ bũ ſit ſubſtãtialit mutatũ in ſeipſo. Sed h̊ 3 ſi de carnẽ aſſumpſiſſet hu/ ſum aut coꝛꝑi vnitũ ſicut foꝛma.vt hereti/ poꝛe ⁊ coꝛꝑalis extitiſſet. Impoſſibile ẽ igi mutatio ſolũ in ea natura facta eſt quã aſ⸗ tur vt videt᷑ deũ fuiſſe incarnatũ. Ter/ ſumpſit.Et ſic ſecũda nature rõ eſt ioluta. De aduentu vomini Tertia rõ quã amoꝛ faciebat ſoluendo natura finaliter amoꝛẽ recommẽdans veor wu triplicẽ nature rõneʒ ſup tactaʒ talis erat. bis boccij tertio de cõſolatione metro vlti b Nõne inqͥt deꝰ oĩpotẽs volũtatẽ hñs vni// mo exclamauit dicens.O felix hominũ ge lemnp uerlalit efficacem. potuit ſine virili auxilio nus. ſi veſtros animos amoꝛ quo celum re ceh. ſoamare pueꝝ in vtero vᷣginali. Cu etiã in gitur regat. Et hec deſcdᷣa ↄcluſione⁊ ſuo tcer alijs aĩaliuʒ ſpeciebi qruʒ femie ſolẽt vmu coꝛrelario dicta ſufficiant. uhoce niter ex ſocietate manis ↄciꝑe aliq̃tiens in./ Detertia q̃ſtioſe. nierden ueniat᷑ ꝙ ſine mare ↄcipiũt ⁊ pariũt miris Ertia queſtio antiquoꝛum patrũ autem modis. ſicut patet deqͥpuſdã equab de q t circa aduentũ domini noſtriihu ſtedeſt bus recitat virgilius in geoꝛgicis.li.iij. eet· chꝛiſti erat. Quando ⁊ cetera Ad Ged⸗ plinpᷣli. viij. hyſtoꝛie naturalis. qᷣb etiã cõ quã reſpondet tertia concluſio ꝙ cito ⁊ ce/ ſeran coꝛdatAriſtotiles.v.de aĩalib aſſerens de tera. Et hanc concluſionẽ pꝛobat diffini/ Ulann ꝑdicib ꝙ femellencipiũt ſine mare.a ven/ ta pꝛeſentia ⁊c̃. quia ecce.Ecce igitur cito mm to ſcʒ voce ⁊ afflatu. Qð bꝛeuit᷑ tangẽs ſo/ videbitur ſaluatoꝛ noſter.nec diu retarda / lempls linus.iij.de mirabilibo mũdi.dicẽs de ꝑdi bit. Dicebat em̃ Iſaias ecce Ecce igitur ec Perwtum cib. ꝙ ipſas libido ſic agitat.vta ventis ſi / ce.Ecce pꝛecium noſtre redemptionis Ec M ne maſculis fiant pꝛegnãtes odoꝛe.Si igi cebꝛauium noſtre pꝛotectionis.Ecce phꝛe/ inmotn tur in alijs ſpeciebo femia vᷣtute nature põt dium noſtre perſectionis. Ecce pꝛemium ſuonatu ↄciꝑe ſine mare.cur nõ in ſpecie humana noſtre ſaluationis. Ecce igitur pꝛophe/ icump potuit vᷣgo beata diuĩa vᷣtute ſine virili ſe / tam Iſaiam qui velut pꝛeco xpᷣi cum iohã imnocel mine parere ihm xpᷣm. Huic em̃ generati/ ne baptiſta xpᷣm indice monſtrat dicens. nnccloen oni natura celi teſtimoniũ ꝑhibuit celeſtia Ecce Ecce agnus dei ⁊ cetera Jo.pꝛimo. glonſe quoq; hanc dei gloꝛiã enarrarũt. na in ce/ Exquibus clare repellitur erroꝛ iudeoꝛuz ctumm leſtib facta eſt mirabił quedã ↄiũctio mo/ adbuc expectantium ⁊c̃. Uos igitur o iu / Drrd di. cũ puſe pᷣs deſideratcũctis gẽtibad dei quid amplius meſſyã expectatis.Eſti/ ſvaan ueniret. apte ſignificãs ihm ex gine naſci mo enim vos arturum cuʒ bꝛitonibus ex/ toprot tuꝝ. Deqᷓ ↄiunctõe albumaʒar doctrinaʒ pectare. nã exteſtimonijs legis veſtre apr homtne veteꝝ caldeoꝝ ſecut ſcʒ maioꝛis introdu/ tiſſime monſtratur xpᷣm ſeu meſſyam iam ninolt ctoꝛij differẽtia pma loquit᷑ multuʒ plane. veniſſe. Audite igitur pꝛophetiam patri/ * cuiſentẽtiã ponẽs Ouidi.iij.de vetula.ꝗ archevelſtri iacob. Geneſis.xlix. Nõ aufere ſenun de hac ↄiunctõe metrice multa ſcribit. hic tur inquit ſceptrum de iuda.nec puxde fe/ Coſſuetn cauſa bꝛeuitatis taceda. Hijs ů dictis. moꝛe eius. donec veniat quimittendus ẽ. nn poſtremo amoꝛ huic diſputatõi finẽ impo ⁊ ipſe eſt expectatio gentium. Sed ablatũ ün. nẽs diſputatõz relinqᷓre ꝑtractandã amo/ eſt regnum ⁊ dominatio iudeoꝛũ a tempo cnode roſo doctoꝛi ſancto thome deaqͥno ĩ ſum/ re berodis ſub quo natus e iheſus. ergo aS maↄtra gẽtiles. a capitulo qᷓdrageſimo vſ ab illotempoꝛe venit iheſus. nec debet in / R qʒ ad qͥnquaſimũoctauũ ca lm libꝛi qᷓrti. telligi de nabuchodonoſoꝛ rege babiloniilu WDD Hãc etiã cauſaʒ ⁊ hu cauſe defenſionẽre qui regnauit ſuper iudeã vt habetur quar püͤti linq̃bat magiſtro Thome bꝛað.adnocato to Reguʒ.xxiiij.⁊xxv.capitulis.nec de ihe gacne cauſe dei ↄtra pelagiũ.qͥ in. xxv. ꝑte coꝛre / roboam filio nabach. de quo habetur ter/ wi . larij capło pmo ſũme ſue hãc materiã diſ/ tio Regũ.xij.nec ðe guouis alio.ſed de ſo/ 4 putat elegant. Quibo dictis ⁊ talitpero/ lo Chꝛiſto.ſicut pal per tranſlationẽ cal du⸗ ratis natura modicũ awarẽs ſtupefacta.qᷓdaycam. que vbi tranuatio iheronymi ha/ ſen u⸗ ſi ſecuʒ deliberãs pauliſper ſilere videbat. bet donec veniat qui mittendus eſt. expo/ eron ſz tandẽ ↄcluſionẽ quã amoꝛ ꝓbanerat ap nendo quod obſcurum eſt dicit. Donecve nctus pꝛobans ⁊ cõcedẽs ſic locuta eſt. Phi int niat meſſyas. Quod autem tempoꝛe ſatn dũ nature nimiũ auctoꝛitatis attribuũt.in aduentus xpᷣi ablatum ſit regnũ iudeoꝛuz. ſe auctoꝛẽ nature aduerſando fidei plerũq; i patet quia tunc herodes fuit pꝛimus alie/ ſico⸗ pingut. Meli de natura ſentiebat magnꝰ nigena. qui regnauit in iudea. cuius pater hopbe philoſophus noſter plato. qui naturã eſſeꝰ fuit idumeus a cuius tempoꝛe ſemper vſ⸗ nsyel dei voluntatẽ aſſerebat recitante. Jo ſał.ĩ ꝙ nunc iudei regno ⁊ dominatione ſuntp dicnoo caplo duodecimo ſecundi libꝛi ſui. Uimle nati.⁊ ſub alienigenis ſeruiles ⁊ captiui re cinom npeni mä ⸗ dichni⸗ rcto mi⸗ ree ioEe lane⸗ cmium nopbe⸗ modi dicens. ime. deve moi⸗ buser iper nüem vmn/ ie ei⸗ usi. ä wonpo , tain/ Piorit urner cdehe curter⸗/ deſ⸗ ionictt mnibu cho/ onecve mpoꝛe clz⸗ alie/ gpater n rſuntb, ptuite ſermo pꝛimus manſeruut.Ergo patet ꝙ ſcdᷣm pꝛophetiã ab illo tempoꝛe venit chꝛiſtus. Audi te inſuper o iudei audite aggei pꝛophetiaz. aggei.ij.capitulo. Hec dicit dominus de/ us exercituum. Adhuc modicũ ⁊ ego mo/⸗ uebo celum ⁊ terram mare ⁊ aridam.⁊ ve/ niet deſideratus cunctis gentibus. Nunc autem ſcdᷣm om̃es erpoſitoꝛes hebꝛeoꝛuʒ. iſte deſideratus eſt rex meſſyas ſine chꝛiſt. Ded conſtat ꝙa ſecundo anno darij reg perſarum.quo tempoꝛe aggeus pꝛopheta uit anni fluxerunt plus q; mille. Hoc autẽ tam magnũ tpᷣus non dʒ dici modicuʒ ad tempus aduentus chꝛiſti ſeu meſſye com/ paratum. Unde liquet huiuſmodiaduen/ tus pꝛeteritum tempus eſſe non futurum. immo tunc fuiſſe impletum. quando Ihe ſus natus eſt in cuius natiuitate iuxta pꝛe/ dictam pꝛophetiam non ſolũ terra mota ẽ. b immo celum.quia tunc mirabilis nouitaſ in celo aparuit⁊ coniunctio alias inaudi/⸗ ta ſicut ſuperius tãgebatur.pꝛopter quod etiam magi venerunt adadoꝛandum euʒ. Matthei.ij. Tunc tempoꝛis etiam fuit in iudea maximus terremotus in tantũ ꝙ; gẽ tes pꝛopinque credebant in iudea nulluʒ hominẽ remanſiſſe. ſicut recitat ioſephus Peagn libꝛo de iudayco bello. Unde pꝛo/ abiliter concluditur huius rei cauſaʒ fu/ iſſe quandaʒ mirabilẽ conſtellationeʒ ⁊ in conſuetam coniunctionẽ quorundã plane taruzʒ. Interrogate o iudei interrogate da nielem.⁊ ipſe Daniel.ix.ab angelo inſtru/ ctus de tẽpoꝛe aduentus chꝛiſti vobis di/⸗ cet. Septuaginta ebdomades abbꝛeuiate ſunt ſuper populũ⁊ ſuper vrbem tuaʒ ſan/ ctazʒ.vt conſummatur pꝛeuaricatio.⁊ acci⸗ piat finem peccatũ ⁊ deleatur iniquitas.⁊ adducatur iuſticia ſempiterna. ⁊ ipleatur viſio ⁊ pꝛophetia.⁊ vngatur ſanctus ſan/ ctoꝛuzʒ. Hec autẽ ſeptunginta ebdomades quibus elapſis ſcdᷣm pꝛophetiam Danie/ lis impleri debet viſio ⁊ pꝛophetia.et vngi ſanctus ſanctoꝛuʒ.id eſt chꝛiſtus. faciunt. cccclxxx.annos ſicut patet ex calculatione fidelis expoſitoꝛis ſcripturarum magiſtri Nicolai de lyra in poſtilla ſuper Danieleʒ pꝛophetã. Sed q̊modocunq; capitur an/ nus vel ſolaris vel lunaris.⁊ vbicunq; pꝛe dicta computatio inchoetur ſiue ab vnde/ꝰ cimo anno regis zedechie.ſiue a ſecũdo an „ ſiue chꝛiſtum. no Cyri regis perſarum ſiue alibi ſcöõᷣm quod de hoc diuerſi opinantur. tamẽ pꝛe- dictus numerus iam diu eſt adim pletus. ſicut patet cuilibet intuenti Interrogate inſuper malachiam pꝛophetam. ⁊ ipſe ma lachias tertio capitulo reſpondebit. Ron ꝙ meſſyas ſit diu expectandus. ſed q; ſta⸗ R tim veniet ad templum ſanctum ſuum do minatoꝛ dominus quem vos queritis. et angelus teſtamenti quem vos vnltis. Segd attendite ad pꝛophetiam danie- lis.nam ſicut legitur Danielis ſecundo. Cum nabuchodonoſoꝛ vidiſſet ſtatuam magnam.cuius caput exauro optimo erat pectus autem ⁊ bꝛachia de argento. poꝛ ro venter ⁊ femoꝛa de ere.ſequitur exciſus eſt de monte lapis ſine manibus ⁊ percuſ/ ſit ſtatuam in pedibus eius ferrois fictili/ rũ quod ſignificatur percaput aureũ. Secunduz eſt regnum perſarũ.quod ſignificatur per argentum. ⁊ ſibi regnum caldeoꝛum ſubiecit. Tertium eſt re/ gnum grecoꝛum quod ſignificatur per es. ⁊ ſibi regnum perſarum ſubiecit. Quartum eſt regnum romanorum. quod ſignificatur per ferruʒ quod omnia domat. ſic hoc regnum ſubiecit ſibi regnũ grecoꝛum ⁊ alia regna mundi. Per lapide autem ſignificatur chꝛiſtus ⁊ regnuʒ eius. cui ſubiciendum erat pꝛedictum reglum romanoꝛum. In hac auteʒ expoſitione cõö coꝛdant omnes doctoꝛes tam catholici qᷓ; hebꝛei. Cum ergo hec pꝛophetia impleta ſit tempoꝛe Silueſtri pape ⁊ imperatoꝛis Conſtantini. quo tempoꝛe regnum roma noꝝ Iheſu filio Marie virginis eſt ſub/ iectum. clare liquet iem fuiſſe meſſyam dite ad ea que de chꝛiſto ſcribunt veſtri do ctoꝛes ⁊ periti expoſitoꝛes legis veſtre. Ec ce enim gloſam hebꝛaycam apud vos an/ tenticam ſic dicentem Iſaie vltimo. ARñqẽ; nat/fuiſſet tibi qͥ in fuitutẽ redegit vltimã natc fuit redẽptoꝛ Ergo xpᷣs nat eſtañ nati us ⁊ comminuit eos. Per hanc auteʒ ſta tuam deſignantur quatuoꝛ magna regna. ſcdᷣm ꝙ ibi exponitDaniel diuinitus inſpbi ratus. Pꝛimum eſt regnum caldeo - ed adhuco iudei.ſi vos non conuertant textus ſcripturarum veſtrarum quia eos foꝛte malicioſe coꝛrũ pitis. vel exponitis toꝛtuoſe. tamen atten/ „ oeaduentu dommi nitatẽ titi. ciuitatẽ templuʒ deſtruxit. iudaycũ ꝓpłm captiuauit. in q̃ captiuitate adbuc iudei ꝑſeuerãt. Eceꝛ rabbi moyſẽ doctoꝛẽ apudvos autẽticũ in libꝛo iudicũ E0OUcdicentz. † viſus ẽ eſſe meſ ſic dicentẽ. Jhus nazaren? viſus ẽ eſſe me ſyas. ⁊ ĩterfect eſt x domũ iudicij.⁊ ipe fuit cauſa⁊ pmeruit vt deſtrueret᷑ iſrael gladio Nulla em̃ captiuitas iudeoꝝa deo ꝑmiſſa pppeccatis eoꝛũdeʒ adeo durauit ſicut iſta. Quãiõ tãdiu patiunt᷑ qꝛ xpᷣm eis in legep/ milſſuʒz negãtes ⁊ ꝑſequẽetes tã crudelit᷑ oc/ Añ qꝛ noluerũt ⁊ adhuc nolunt „ acqͥeſcere ſcripturis nec reciꝑe xpᷣi vᷣba.iõ ver bera recipiũt ⁊ ab eo verberibo coꝛrigũ tur.q̃ coꝛrectio hijs qͥ finalit remanebũt ſi ↄuertant᷑ pficiet ad ſalutẽ.qꝛ reliqe eoꝝ ſal dee nr ſier habet Iſa.x. Ecce ⁊ aliud teſti moniũ.Hã in quodã libꝛo apð iudeos au . liber indicũ oꝛdinarioꝝ ſic habet᷑. Zraditũ eſta domo helye id ẽa diſ/ cipulis ei ſpm̃ habẽtiboꝓphetie ꝑ ſex milia ecrit mundꝰ. Ouo milia vanitatis. duo mi/ lia legis. duo milia dieꝝ meſſye. Siue aũt tentico qͥ voca ß ve ſit ſiue falſum tñ ex h arguit ↄtra iu/ deũ ꝙp tpᷣs aduent xp̃i ſeu meſſye eſt elapſũ Ecceiten teſtẽ fideliſſimũ nõ ſuſpectũ ioſephũ ſcʒ maximũ hyſtoꝛiographũ iude oꝛuʒ ⁊ maxie appꝛobatũ.qͥ in libꝛo antiq/ tatũ.xviij.deſcribẽs tpᷣs tyberij ceſaris ſub q̃ eſt paſſus xpᷣus.ita ſcribit. Fuit inqᷣt bjs tẽpoꝛibo ihus ſapiẽs vir ſi tñ viꝝ eũ noĩa/ re phas eſt. Erat em̃ mirabiliũ operũ effe/ ctoꝛ ⁊ doctoꝛ eoꝝ hominũ q libent ea q̃ ve/ ra ſunt audiũt. Et multos qͥdẽ iudeoꝝ m tos etiã ex gentibo ſibi adiũxit Xpᷣs hic erat Huc occaſione noſtre gentis pᷣmoꝝ viro/ rum cũ pilat in cruce agendũ eẽ decreuiiſ/ ſet.nõ deſeruerũt eũ hij qͥab inicio eũ dile ſacra denũciat aliqͥd eẽ futuꝝ determinan do tpᷣs locũ ⁊ modũ.Et cũ hec oĩa ſimł cõ currãt.qͥs ambigere pᷣt.ꝙ illud qð pᷣdictũ erat eſt ipletũ Nõ em̃ in hac ⁊ ↄſili materia ãqrenda ẽ acribologia mathematiea vł euiꝰ dẽtia ſũma.ſʒ ſufficit veriſilis ↄiectura Cõ ſtat em̃ ꝙ ſcòtura ſacra xpᷣi aduentũ pᷣditit ſicut in młtis locis ptʒ. Et determĩauittẽ/ pus veniẽdi.qꝛ in ſceptri ⁊ regni iudeoꝛuʒ trãſſatõe.ſie em ſcriptũ erat vt pᷣallegatũ ẽ Beñ.xlix.Et determĩauu locũ naſcẽdi.qꝛ ex bethleẽ ⁊ iundayca natõe. Sic em̃ vtdi/ ctũ eſt ſcriptũ erat michee.v.Et determĩa/ uit modũ moꝛiẽdi.qꝛ cũ hunitlitate ⁊ cru/ deli occiſiõe. Sic em̃ dicit Iſa. liij. Sicẽ ouis ad occiſionẽ ducet᷑ ⁊c̃. Hec aũt oĩa in ihu nazareno ↄtigerũt ſicut apparet ex pᷣdi ctis.ergo rõnabilit᷑ ↄcludit᷑ ꝙ ipᷣeveraciter fuitxps. Sʒ adhuco vos iudeiirrõna les.ſi vos pᷣfata rõ nõ ↄuincit ⁊ ſig petitis. A vrairanl ron Rnceiſiane petũt udite ſigna ⁊ miracula magna. Nunqͥd em̃ ſcitis ꝙ in quodã libꝛo apud vos autẽ/ tico.qͥ intitulat᷑ de generatõe ihu nazareni recitatur ꝙ ipᷣe lepꝛoſum curauit.clauduʒ ex vtero matris ſue ſtare fecit? mutũ loqͥ.⁊ moꝛtuũ ſuſcitauit.que miracula nõ huma na vel creata virtute fieri potuerũt ſicut pᷣ dictus liber fabulatur.ĩmo hec facta ſunt diuina virtute ſpeciali.ad ꝓbandũ ꝙ ihus naʒzarenus erat xpᷣs.que tamẽ nõ feciſſʒ de us ad appꝛobationẽ falſitatis.nec ihus na/ zarenus falſus aſſeruiſſet ſe eſſe meſſyam ſi ue xpᷣm. cũ ipſe eſſet virtuoſus ⁊ amatoꝛ ve ritatia ſicut ioſephꝰ ⁊ alij periti veſtri cõce dunt. immo ipſemet antixpᷣus ⁊ adueriari us xpᷣi machometus veritate coactus in al koꝛano ſuo.aʒohara verba.etiã hoc conce dit ihm aſſerens fuiſſe optimũ virum⁊ fa/ ciem vel exemplar omniũ gentiũ pꝛeſentis Erplicit ſermo magiſtri ac domini Pe/ tri de aillyaco.deaduentu domininoſtri „ „ xerunt. Apparuit em̃ eis iteꝝ viuꝰ.ſcðõomlmm diuinit inſpirati phete vel h̊ vel alia innu mera miracła futura pᷣdixer̃t.Ecce igit᷑ aꝑ tiſſimos xp̃i teſtes. vos inu vos ignoꝛãtia excecatos veſtraꝝ ſcriptura rũ auctoꝛitas nõ ↄuincit.tũ ſi aĩalia rõna/ lia eſtis a ttendite rõneʒ. Si em̃ ſcriptura 30 vos iudei.ſi „* * tuſncn⸗ DfiD ctione. plicane cica tinean minar turaß oͤfe catc cauſa pone Oul attin luna zba büt. Guene lectid Gener⸗ lemin ldͤge⸗ zaan duoy biin Vini tres.5 pſent gotiſu natorie lutan möan nrftce fohen mine poleige merear lueecce gnaſel uitti⸗ o nie ci di/ dmig, dign⸗ S nouin nnci mat inöng Neins. Apauit und Sunte/ Gnmi dr; tiloge öham tſiarö Caſunt ihs wiſßde lone fumſ Ne nchce ahn. iial nce fi s nibe inen Sequitur alius ſermo eiuſdẽ de aduẽ/ tu faci:ꝰcõſtantie in ↄcilio generali. Anno dñi. ο ECdecimoſeptino. unt ſigna in e ſole luna 2 ſtellis. Cõſiderã ititiiibdo nobis verba ppoſita. triplex ooccurrit queſtio p eoꝝintrodu ctione.ĩ huiꝰſermonis phemio bꝛeuiter ex/ plicanda Pꝛima. Qualiter verba hec euã gelica ad ea que nobis hic ſunt agenda ꝑ/ tineant. Scða. Quid ſignificẽt uᷣla celi lu minaria que nobᷣ ↄſiderãda pñtant.Ter/ tig. Que Teiiiſta ſign⸗ celeſtia q̃ nobis fu tura pᷣnunciãät. Hee ſiquidẽ q̃ſtiões mł toꝛũ foꝛte h̊ aſtantiũ animos pulſant. q ſe/ cũ taciti admirantes interrogãt.Quaʒ ob cauſaʒ q̃ ve rõne aut ↄgruẽtia verba hec ꝓ ponere decreui.⁊ huic aplicare ſermoni. Quid inqͥunt ad rẽ ꝑtinet.qͥd ad ppoſitum attinet ↄcilij generalis.erunt ſigna in ſole luna ⁊ ſtellis. Pꝛima igit᷑q̃ſtio ꝓponit᷑.q̃lit᷑ vÿba hec euãgelica ad ea que nobis h̊ ſunt agenda ꝑtineant. Pꝛo q̃ ſciendũ nobis ẽ ꝙ; vᷣba pᷣmiſſa iõ arbitrat ſum huic ſermoni aptiſſime ↄuenire qꝛ hij qͥ in hac ſynodali ↄgregatione pᷣſentes aſſunt.debẽt eẽ velut clariſſima celi lumĩaria ſoli lune ac ſtellis merito ↄꝑanda.vt ſequẽtia plenius decla/ rabũt. Nec caret ↄgrua rõne rõnabilis cõ/ gruentia ꝙ hec verba que ad litteralẽ intel lectũ dicta ſunt de ſignis aduentus dñi ad generale iudiciũ finale.iuxta ſenſum ſpũa lem intelligi poſſunt de ſignis aduẽetus eiꝰ ad generale ↄciliũ ſeu iudiciũ ſynodale.de q̊ͥ aduẽtu ipᷣe ĩ euãgelio legit᷑pmiſiſſe. Ubi duo vel tres cõgregati fuerint in noĩe meo ibi in medio illoꝝ ſuz O vtinã bone ihu vtinã h̊ in medio noſtꝝ vbi duo nõ ſolũ vł tres.ſʒ tãta fideliũ młtitudo vniuerſalẽ re/ pᷣſentãs eccłiam ↄgregant.⁊ qͥ vtiq; ↄgre/ gati ſunt in noĩetuo.in noĩe ihu in noie ſal uatoꝛis qꝛ titulo ſeu cã pcurãdeſalutꝭ ⁊ ſa lutarꝭ vtilitatꝭ.nõ ꝑticularꝭ qͥdẽ ſʒ vłis.nec vndꝰaut paucoꝝ mẽbꝛoꝝ tuoꝝ.ſed totitui myſtici coꝛꝑis totiqʒ tue xpᷣianitatꝭ Utinã So ſalutifer xpᷣevtinã nobᷣ ĩ tuo ſalutarino mine ↄgregatis ita digner pñs aſſiſterevt pulſis erroꝝ tenebꝛis.⁊ pctõꝝ nubil effici⸗ mereamur clara lumĩaria celi ſpũalis.id ẽ tue eccłie militãtis. ⁊ in nobᷣ reluceãt leta ſi gna ſalutarꝭ ↄſolatõis.vt ſic vere poſſit di/ ci. Erunt ſig in ſoleluna ? ſtellis. Se· t illa celilumi — cunda q̃ſtio eratqͥd ſigniti. Pꝛo qua ↄſiderandũ nobis eſt. ꝙ ſicut in celo coꝛpoꝛali ſic in celo ſpirituali.hoc eſt in pᷣſenti eccleſia.que Gꝛegoꝛio teſte ſepein ſacro eloquio regnũ celoꝛũ dicit᷑ oꝛdinatii/ ſimus reꝝ omniũ diſpoſitoꝛ diuerſa lumi naria diſpoſuit.deqͥbus in pncipio libꝛi ge neſis ſcriptũ eſt. Fecit dñs duo magna lu minaria. uminare mar vt peſſet diei.⁊ ſu minare minꝰvt pᷣeſſet nocti.⁊ ſtellios. Habet igit᷑eccłia duo luminaria mag ſolem ⁊ lunã.habet ⁊ ſtellas varias. In ſo le papalis maieſtas que peſt diei id eſt ſpi / ritualibo.in luna imꝑialis poteſtas que p⸗ eſt nocti id eſt tpalibus.ĩ ſtellis vero diner ſoꝛũ ſtatuũ eccłiaſticoꝝ varietas que ſuis ſubeſt maioꝛibo ↄgrue deſignant᷑.ſic pleni us patebit ex hijs que inferꝰ dicenda ſunt. O q; decoꝛa eſt eccłia xpᷣiana hoꝝ lumi/ nariũ mira varietate variaq; claritate.dicẽ? te apło Alia ẽ claritas ſoł.alia lune.alia ſtel larũ.⁊ ſtella a ſtella differt ĩ claritate.Ecce q; bonũ ⁊ q; iocundũ eſt hoꝝ luminarin variã claritatẽ videre.qð tũ nobis nüc do mino donãte ↄceſſuʒ ẽ.cũ ſolẽ ⁊ lunã vtra qʒ; videlicet ptãteʒ ſpũaleʒ ⁊ tꝑaleʒ ſacerdo talẽ ⁊ regalẽ.ſimłq; cũ eis ſtellas varias id eſt varios eccleſie ſtatus ad illuminãdum vniuerſalẽ faciem terre.videamꝰin h̊ ſacro ↄcilio ↄuenire.vt merito de eis dictum ſit. Erunt ſigna in ſole luna ⁊ ſtellis. Ter/ tia queſtio fuit. Que ſũt iſta ſigna celeſtia. ne verba pꝛedicta nobis futura pᷣnüciãt P qua penſandũ nobis eſt ꝙ in celo ſpi/ ritualiter intellecto hoc eſt in hoc ſacro ge nerali concilio.quo vniuerſalis repꝛeſen/ tatur eccleſia.in ſole luna ⁊ ſtellis apparere incipiunt ſigna multa.ſigna magna.ſigna noua.ſig vtiq; celeſtia ſua multitudine ſtu/ penda.ſua magnitudine miranda.ſua no/ uitate iocunda.que plurimis retroactis tẽ poꝛibus fuerunt abſcondita.fueruntq; tri ſtia ſigna illis om̃ino contraria. Sed qdð parabolice ⁊ obſcure diximus.iam cla re⁊ lucide diſſeramus. Scimus nanq; et ſatis ſupꝛaq; ſatis per experientiam docti ſumus qliter ꝓchdoloꝛ ĩ ſole luna ⁊ ſtelł pᷣ ceſſerũt ſiꝗᷓ triſticie ⁊ meroꝛꝭ ſiqᷓ diſcoꝛdie ⁊ furoʒ ſiꝗᷓ mifie ⁊ doloꝛꝭ ſiꝗᷓ videlicʒ ſciſuan tice diuiſiõis ⁊ eccłiaſtice ðᷣfſoꝛmatiõis ꝓpt᷑ oe aduentu vomini — qð impletũ eſt illð iohelis vaticiniũ. Sol ⁊ luna obtenebꝛati ſunt.⁊ ſtelle retraxerũt ſplendoꝛẽ ſuũ. Jam vero ꝙ; gaudẽtes refe rimus videre ſperamꝰ ſignâ iocunditatis ⁊ leticie.ſigna charitatis ⁊ ↄcoꝛdie.ſigna p ſperitatis ⁊ ↄplacẽtie.ſigna videlicet paci/ fice vnionis ⁊ refoꝛmatõis eccleſiaſtice. Hec eſt mirabilis mutatio dextere ex celſi quã in ſole luna ⁊ ſtellis nũc inchoari videmꝰ.dũ hoc ſacrũ ↄciliũ ad hũc finem ↄgregatũ aſpicimꝰ vt ſancta mat eccłia iã/ dudũ ꝑſciſmaticã diuiſionẽ miſerabilit᷑ ðᷣ foꝛmata.nũc ꝑ pacificã vnionẽ feliciter re foꝛmet᷑. Sane nec vera vnio ſine refoꝛma tione. nec vera refoꝛmatio ſine vnione eſſe poterit.O pᷣclaruʒ ⁊ pſpeꝝ diẽ.⁊ quẽ meri to ſanctũ dixerim ſub quo hoc fieri ↄtige/ rit.O beatos oculos qͥ hoc videre merue/ rint. O felicẽ locũ hanc videlicet ↄſtantiẽ ſem ciuitatẽ.meq; parit᷑ cũ ea iocũde exul/ tationis ꝑticipẽ. quã infra terminosomiſ⸗ ſe mihi legationis ad ꝑtes alamanie domi nus ad hoc eligere dignatꝰeſt. —,— — Ded magis laudãda ⁊ venerã in ſoleluna sss. Ec igit᷑ hacten de trib p̃miſſis qᷓ p ſdſtionibo generalit᷑ dicta ſint. ſʒ iaʒ reſtat vt ſpecialit᷑ ↄſideremꝰ dicta luminaria ⁊ in eis ſigillatim notemꝰſigna. ⁊ ſignemꝰmyſteria. Pꝛimo qͥdeʒ in ſole ſig pᷣſidentie paſtoꝛalis. Scðdo in luna ſigpui dentie tꝑalis. Tertio in ſtellis ſig aſſiſten/ tie ſpecialis ⁊ obediẽtie filialis. In pꝛi/ mis ; cõſideremꝰin ſole.id ẽ in papali ſub/ limitate ſiũ pᷣſidẽtie paſtoꝛalis.de q̃ ſingu⸗ lariter petrop ſe ⁊ ſuis ſucceſſoꝛiboa xpᷣo di ctum ẽ.paſce oues meas.Nõ qͥdẽ ſpecialit᷑ has vel illas.ſed generalit᷑ vniuerſas. Hec aũt papalis ſublimitas ⁊ e paſto/ ralis pᷣſidentia ac eminẽtia ſingularis ſoli merito ↄpꝑatur ꝓpter tres excellẽtias quas in eo ſpecialitognoſcimꝰ. Habet em̃ ſub limitatẽ poſitionis. Habet nobilitatẽ cõdi tionis Habetvtilitatẽ oꝑpationis. Sic põ tifer ſummꝰ⁊ paſtoꝛ ſupᷣmꝰinſtar ſolis. Ha bet poſitionis ſublimitatẽ ſi bene intraue da ⁊ cũ letabũda grarum actõe dignis pᷣconijs ex tollenda ĩmenſa dei clemẽetia.q̃ tam ingenſ largitatis bñficiũ eccłie ſueↄtulit.vt terri// bilia ſigna hoꝛrendi ſciſmatis taʒ mirabili mutatõe ↄuerteret in tranÄàlla ſigna optate vnionis ⁊ pacis de qͥb dictũ eſt. Erũt ſi̊ rit. Habet ↄditionis nobilitatẽ.ſi bñ vixe/ rit. Habet oꝑationis vtilitatẽ.ſi bene rexe rit Sʒ ecõtra quod abſit.paſtoꝛ ab hijs cõ ditionibo ſolis degenerat. Si male intra/ uerit.ꝑ iniuſtã ⁊ repꝛobã ambitionem. Si male vixerit ꝑ inhoneſtã ⁊ ſcandaloſam cõ uerſationẽ. Si male rexerit ꝑ vꝛpidã⁊ oci oſam remiſſionẽ. Uelꝑ tyrannicã ⁊ onero ſam ac odioſam admĩſtratõz. Hec pꝛo/ chdoloꝛ eẽnt ſigna triſtia.⁊ nõ illa iocũda ſigna que diuina fauenteclemẽtia nunc in ſole noſtrovidere ſperamꝰ.vt de eo cũ pſal miſta dño dicere valeamus. Tu fabꝛicat'. es auroꝛam ⁊ ſolem. Fabꝛicat em̃ de? ſoleʒ quando ſi ummbanilerpercanohiefi ſti tutionẽ dignus eligit᷑. Et tuncex dei ope/ re verus ſol efficit᷑.⁊ recte ſuper alios ſubli matur. Sed nõ eſt ille ſol verus.ſed falſuʒ ſolis ſimulachꝛũ.qui manibo hominũ id ẽ? humanis ⁊ doloſis adinuẽtõibo fabꝛicat᷑.ſi cut in pſalmo ſcriptũ eſt. Simulachꝛa gẽ tiũ argentũ ⁊ aurũ.oꝑa manuũ hominuʒ. Jõ detalibs idolis ꝑ iheremiã dicit᷑. Cõte ret dñs ſtatuas domꝰſolis. O vtinã btã trinitas ſua oĩpotenti vᷣtute ↄterat ſtatuas domꝰſolis id eſt ſimulachꝛa romane eccle ſie que eſt domꝰſummi põtificis.vtinaꝭ in qua illa ſimulachꝛapterat q̃ in pdtumeliam indiuidue trinitatꝭ trinũ ſibi nomẽ papatꝰ multiplicare conati ſunt. cũ tñ rẽ tres ſiml habere neqant.ſʒ vnꝰſolus veri ſolis ⁊ ve/ ri pape nomẽ ⁊ realẽ dignitatẽ obtinere de beat. Clñ in pluriũ de hoc nomĩe ↄtenden tium irriſionẽ alias me ſcripſiſſe recolo.q; ſicut in diuinis veneranda eſt?⁊ adoꝛanda trinitas perſonarum ſic in hbumanis verẽę da ⁊ abhominanda trinitas paparuʒ. Cũ enim ſol dicatur.quaſi per excellentiam ſo lus lucens non poteſt eſſe ſol trinus.ſed ne ceſſe eſt vt ſolus ſit ⁊ vnic. Unde licet nar rent hyſtoꝛie tres ſoles in celo aliquãdo vi ſos fuiſſe ſicut teſtat᷑ euſebius.tamen ſcõm philoſophos nũq; plures fuerunt realiter ſed ſolum apparenter. Nam quedaʒ nubes interpoſita apparere fecit plura ſolis ſimu lachꝛa eidẽ ſiłia.Et illð fuit ſignũpnoſticũ iundatõis future. Sic reuera a tꝑe pñtis ſciſmatꝭ q̃dã fuit nubes igrãtie ⁊ malicie qᷓ ĩ romana curia plura ſoł.id ẽ papal digni Rtatꝭ ſimłachꝛa fecit lippis ocul apparere.qd mõſtruoſuʒ pdigiũ pᷣſagiũ fuit iundatiõis pluriũ ſcandaloꝝ.de qͥbo mag flere libet q; gl⸗ hunet Hyius lchꝛe ynus chren ccchie oſpee de ſolin ahri fician 1 eſt. pacen ſtas: turg expit tatni⸗ Ng ſegel mitat goꝛch⸗ ttpol ſen mode inlun nucdſo Gpus⸗ Disicch nerine menti miſen Prude cerne fimt lijfen ꝛſicde herqů lipo⸗ lum E turintel woläde ſunpg lia oib⸗ denen ſublenz AKüſe ie ne fere Moc Unera/ Si⸗ mc indei nohen he, Abicn lmnn vcihel Gbiicne Neſeg ciinſi Noe⸗ bsſabli Aful mnü hricel chd minz. Ce mmibti ſuns race nzin elum pe⸗ Rin- e rede nden No. Nunde ei 1. Ci tunſ ſalne anu, licon 1n ler iubes ſimu oſth oits lceq aliquid dicere. Hoc aũt ſacrũ ociliũ ad hunc finẽ ſpecialiter inſtitutũ eſt. vt fugatꝭ huius erroꝛis tenebꝛisↄterant᷑ hmöi ſimu lachꝛa.⁊ iuxta verbum xpi fiat vnũ ouile 2 vnus paſtoꝛ.qui tanq; verꝰſol vn et ſolus clareſcat ⁊ lio lumine vniuerſaʒ illuſtranſ eccłiam ſciſmatis ſcandala ſicut fenũ ante ↄſpectũ ſolis incaleſcentis areſcere faciat. vt deeo dici poſſit illud ꝓpheticũ. Oꝛtusẽ ſol in ardoꝛe.⁊ arefecit fenũ.Et hec de ſole ⁊ pꝛima noſtri ſermonis cõſideratione ſuf᷑/ * * . ficiant. i regali leu impiali maieſtate ſigna „ puidentie tꝑalis.de qua ſcriptum eſt. Abſq; regali ꝓuidentia impoſſibile eſt pacem rebus dari. Hecaũt regia maie ſtas ⁊ e tꝑalis puidentia lune merito ↄpa tLur ꝓpter tres ↄditiones q̃s in ea ſenſibilit᷑ expimur. Eſt em luna ſcdᷣm Iſidoꝝ imi tatrix ſolis.dñatrix maris.⁊ miniſtra roꝛis In quibꝛ ðᷣſignant᷑ tres excellẽtie q̃ debẽt regali ꝓuidentie ſpecialit᷑ cõuenire. In imitatione ſolis.id eſt ſpũalis claritatꝭ ful/ goꝛ clare pꝛudetie. In dñatione maris.id eſt tꝑalis mutabilitatꝭ vigoꝛ magne poten 9 tie. In miniſtratõe roꝛis.id eſt viſceralł pie tatis.dulcoꝛ vere clemetie. Hec ſu nt ſigna q in luna noſtra. id eſt in regali puidentia nũc dño ↄcedente videre ſperamꝰ. Ut per eiꝰpꝛudentiã clareſcat veritas in diſcernẽ dis indicijs. Ut ꝑ eiꝰpotentiã ferueſcat ſe/ „ ueritas in coꝛrigendis vicijs. Vt ꝑ eiꝰ cle⸗ mentiã dulceſcat ſerenitas in ſubleuandis miſeriss. Speramꝰigit᷑ ꝙ regis noſtri pꝛudentiã clareſcet veritas in iudicijs diſ cernẽdis. iuxta illð qð in puerbijs ſcribit᷑. Rexq iudicat ĩ veritate thꝛonꝰerin eternũ firmabitł. Speramꝰ inſuꝑ ꝙ ꝑ er poten tiã ferueſcet ſeueritas in vicijs coꝛrigẽdis. ⁊ ſic de eoverificabit᷑illud qð ibidẽ legitur Rexqͥ ſedet in ſolio iudicij ſui.id eſt ſua re/ gali potẽtia atq; puidẽetia diſſipat om̃e ma lum. Et notãter dictũ eſt om̃e malũ.vt de tur intelligi ꝙ regia ſeueritas nõ debʒ vnũ malũ diſſipareꝛ aliud diſſimulare. ſʒ ſine . ſonaꝝ acceptõe om̃e malũ punire.Etĩ hac punitione nõ bonũ nature.ſʒ malũ culpeĩ boibe ꝑſequi. Speramꝰ deniq; q p eiuſ clementiaʒ dulceſcat ſerenitas in miſerijs ſubleuãdis.vt cũ ſancto Job dicere vale/ at Cũ ſederẽ qᷓirexcircũſtante exercitu erã. Am ergo ↄſideremꝰin luna. id eſt clementiã ptinetvt ſeueritatẽ iuſticie p ſere mtatẽ miſcdie tꝑet.⁊ ſicut illã ↄtra ſi upbos T rebelles maxie ↄtra hereticos ⁊ infideleſ cõtra ſciſmaticos.⁊ eccłie aduerſantes. ſic iſta in humiles ⁊ ſubiectos exerceat. vt ei il lud pᷣconiũↄueniat.qð in laude optimi pᷣn cipiſ ab egregio poeta dictũ EParcere ſub lectis ⁊ debellare ſupos Hijs itaqʒ vir tutũ tituł inſignit? dignoerit rex noſter gla diũ acciꝑe nõ ſua quidẽ ſʒ diuina anctoꝛi/ tate nec ꝓ quacunq; cauſa ſedp tuitione iun ſticie. ⁊ ecclie defenſione vt mereat᷑illð aun dire qd iude machabeo ſtrennuiſſimo di⸗ nine legis zelatoꝛi dictũ eſt. Accipe gladiũ ſanctũ munꝰa deo quo deicies aduerſarioſ populi mei iirł.ideſt populi xpᷣiani. Baugdeat igit᷑ eccłia ⁊ nos cum ea pari ter exultemus.quia ſereniſſimꝰ ac ſtrennu/ iſſimꝰ romanoꝝ rex huic ſacro generali cõ cilio humiliter voluit intereſſe.nõ quidem vt pᷣſit. ſed vt ꝓſit.nõ vt ſpiritualia ⁊ eccleſi aſtica negocia hic tractanda regia auctoꝛi tate diffiniat. ſed vt ea que ſynodali deter/ minatione diffinita fuerint ſua poteſtate ð fendat.Nõ deniq; quaſi ſua interſit ſ yno/ dalia decreta ſtatuere aut ſtatuta ↄfirma/⸗/ re.ſed ea potius reuerenter cõſeruare ⁊ad eoꝝ obſeruantiã ſuperbã inobedientiũ cõ/ tumaciã ſuo temꝑali gladio coercere. vo/ lens in hoc exemplũ imitari religioſiſſimi pncipis ↄſtantini de quo legit᷑ in decreto. ⁊ plenius habet᷑ ĩ hyſtoꝛia eccłiaſtica libꝛo x. ⁊ in triꝑtita libꝛo.ij. O igit᷑ felicẽ. o no bis optabilẽ diem ⁊ toti mũdo deſiderabi/ lem quo in hac ſa cra ſynodo videmꝰ ſoleʒ ⁊ luna.id eſt ſpiritualẽ ⁊ t alem poteſtateʒ ſibi inuicẽ aſſiſtere ⁊ ſeſe foꝛti ac ſtabili mu nire pᷣſidio.vt de eis dici poſſit illud pheti cũ. Sol ⁊ luna ſteterũt in habitaculo ſuo. Et hec de luna ⁊ de ſecũda noſtri ſermõis ↄſideratõe ſufficidt. ð Ed iam vltimo conſideremus in ſ ſtellis. id eſt in multiplici eccleſia-⸗ ſticoꝛum ſtatuum varietate. ſi gna ſpecialis aſſiſtentie.⁊ obedientie filial. De qua miſtice ⁊ figuratiue pᷣt accipi illðᷣ baruch ꝓpheteverbů. Stelle degerut lucẽ Tcuſtodijs ſuis.vocate ſũt ⁊ dixertaſſimꝰ23 vbi circa huiꝰſacri ↄſilij ↄgregato; tria no tare bemꝰ Pꝛio ĩ ꝑſonisogrega Roditõis nobilitatẽ.qꝛ ſtelle dederũt lucẽ Scðo ĩꝑ B oe aduentu domini — ſong ogregãte auctoꝛitatẽ pᷣlationis quia vocate ſunt. Zertio in ipa ogregatide ſi. ub iectionis humilitatẽ.qꝛ di?erunt aſſumꝰ. Konlideremꝰitaq; pmo in ꝑſonis ogre gatio nditionis nobilitatẽ q; ſelle. ¶icet em̃ nulle pſone catholice. etiã ſi ſint ſciſma tice ab hac ↄgregatione ſint excluſe nõ tam̃ ſpecialit᷑ ſunt vocate infime aut ignoꝛates pſone. ſʒ ille pcipue que in triplicis ↄditio nis nobilitate ſtellis celi ſunt merito ppa/ rande. videlicet. In ſublimitate excelletis eminẽtie. In claritate refulgẽtis ſ⸗ apietie. In poteſtate pᷣcellẽtis influetie. Stel⸗ le igit᷑ nõ qualeſcũq; aut quãtũcunq; par/ ne vel parũ luminoſe. ſz tales qᷓ per habun dantẽ virtutis redundãtiã dederũt lucem in cuſtodijs ſuis.·id eſt in varijs eccłie xpᷣia ne locis eis ad cuſtodiã deputatis.⁊ in ad/ miniſtratõeʒ ↄmiſſis. de qbo dici põt iltud Eccleſiaſtici. Species celi.id eſt decoꝛ ec cleſie vel hur celeſtis oſilij glia ſtellaꝝ mũ dum üluminãs Coõſideremꝰ deinde in ꝑſona ↄgregante pᷣlatõis anctoꝛitatẽ.quia vocate ſunt. Nõ em̃ ꝓpꝛia temeritateↄuene runt.ſʒ apoſtolica auctoꝛitate vocate ſunt ab illo videlicet qͥ platõis ac ptãtis plenitu dinẽ habere dinoſcit᷑ id eſta ſummo põti/ mare valeaginus. ⁊ iã dudũ fuerit iſta ecclie refoꝛmatio.ma/ fice qͥ ſolus poteſt generale ↄciliũ ↄuocare ſicut ꝑ cõia iura poſitiua ꝓbat᷑. Qð vtiq; regularit᷑ verũ eſt.ſʒ iure dinino ⁊ natura/ . li patẽter oñditur ꝙ hecregula in certꝭ ca/ ſani ↄſilij.ſicut alias declaraui Uñ quiop poſitũ tenent. ali ſenſui iuris poſitiui iu/ dayco moꝛe nimis tenacit᷑ adherẽt. otra s ia pdict aduenit. ecce in pace amaritudo mea ama ait apłus.Littera occidit.ſpũs.id eſt ſpũa lis ſenſus viuificat. Lõſideremꝰ deniq; in hac ſacra ↄgregatõe ſubiectiois humili tatẽ. qꝛ ſtelle dixerunt aſſumꝰ. id eſt ad ſpe/ cialẽ aſſiſtentiã ⁊ obedientiã filialẽ nos hu militer pᷣfentamꝰ. vt ſummo põtifici meri/ to poſſit hec ↄgregatio.illud ꝓphete verbũ dicere. Ecce aſſum qꝛ vocaſti me. Et h de ſtellis. ⁊ tertia noſtri ſermonis ↄſideratiõe ſufficiant. „. E dvoso ſtelleclariſſime.nõ ĩme ſ rito qrere poteſtis.q̃re vocate eſtꝭ aa quid cũ ſole ⁊ lunaↄueniſtis.p Pter qd cũ eis ſynodaliter hic ↄgregari de buiſtis. Ad hanc queſtionẽ rñdeo. ꝙ ĩ pac ſacra ſynodo ſol luna ⁊ ſtelle ꝓpter eria ſpecialit ↄgregant᷑ ꝛimo ad pᷣterita coꝛri genda.ſecũdo ad pᷣſentia oꝛdinãda. tertio ad futura ꝓuideda. Pꝛimo ad coꝛrectionẽ ⁊ refoꝛmationẽ eccłiaſtice defoꝛmitatis.qͥ ad pᷣterita. Secũdo ad oꝛdinationẽ ⁊ inte grationeʒ pacifice vnionis. quo ad pñ̃tia. Tertio ad ꝓniſionẽ ⁊ euitatõmaleſice pᷣ/ uitatis. quo ad futura. Hijs em tribo tẽ poꝛibo ſcõʒz ſenecã. tria pꝛudẽtie officia coꝛ rũdent qᷓ fi nũc debite ipleant᷑.vtiq; iuxta verba ppoſita erunt ſigna in ſoleluna ⁊ ſtel lis.id eſt in omibo ſtatibo ecclłiaſticis. taʒ in capite qᷓ; in mẽbꝛis. Signa inquã iocun/ ditatis ⁊ exultationis qᷓ in hac ſynodali cõ gregatõe fieri pᷣſtolamur.Et hec ſub tripli cipcluſione pſequemur. Pꝛimna ergo cõ cluſio eſt ꝙ hec ſancta ſynod? cõgregat ad coꝛrectionẽ ⁊ refoꝛmationẽ eccłiaſtice de/ foꝛmitatis.vt merito nobis dici poſſit illᷣ Eʒechielł. Pꝛo eo ꝙ; verſi eſtis in ſcoꝛiam ↄgregabo vos ⁊ ↄflabo.⁊ ſuccendam vos igne furoꝛis mei.id eſt zelo feruoꝛis diuini O vtinã ̊ igne.hoc ʒelo.h̊ diuino feruoꝛe ita nos ↄflare ⁊ ſuccendere dignet᷑ ſpũiſſan ctus.qꝙ ſua gr̃a mediãte eccłiam q̃ a puritra te ſui pᷣmitiui decoꝛis verſa eſt in ſcoꝛiam multiplicis defoꝛmitatis purgare⁊ refoꝛ/ mare valeamus. Heu heu qᷓ; neceſſaria ſit 2 gna eius defoꝛmatio ĩſinuat.de qᷓ Bernar Dus ſermone.xxxiij.ſuꝑ cantica lamẽtabili terↄquerendo dicebat Serpit hodie pu/ trida tabes ꝑ om̃e coꝛpus ecclie.⁊ quo lati us eo deſperatius. eoq; piculoſius.quo in terius. Et multis interpoſitis ſubdit. Oli de eccłia pᷣdictũ eſt.⁊ nũc tpᷣus impletiõis riſſima. Amara pus in nece martyꝝ.ama/ rioꝛ poſt in cõflictu hereticoꝝ.amariſſima nũc in moꝛibo domeſticoꝝ. HNõ fugare.nõ fugere eos põt. Inteſtina ergo ⁊ vix ſana/ bilis eſt plaga eccłie.⁊ iõ in pace amaritu/ do eius amariſſima. Sʒ in q pace.Et pax eſt. ⁊ nõ eſt pax. Paxa paganis.paxab here ticis.ſʒ nõ pfecto paxa filijs Uñ vox eiꝰeſt plangentis in tꝑe iſto. Filios enutriui⁊ ex altani.ipᷣi aũt ſpꝛeuerũt me. Spꝛeuerũt et maculauerũt me a turpi vita.a turpique/ ſtu. a turpi cõmercio.a negocio deniq; per ambulante in tenebꝛis. Heu heu ⁊ iterum hen. ſi hec dicebat ille tꝑe ſuo.quid iam di/ cere poſſum tꝑe nr̃o. cũ illi mali moꝛes ex tũc ſꝑ oreuerit ⁊ pceſſerint ad peioꝛes Hic hlilis dis ql G dusn gfirnn tones Ditrus inof ſoolian fonsic gturqs untie lunint genti terinsin inſupſ ſthii pungar 1ſftau ltntis, loarden Gantio⸗ rlgter⸗ hedeß (ſoe turadr eiſcer elgag conge mnedio winii tionis turſal lleſiaſt Uini damn ſi ſolrik ſentiar⸗ fuone ſuunio⸗ leiaſict obisn fionene ſung negoce tenio clione me, inin. tie⸗ nmipt tca ngun unte Vii ioenn, delic bpi oc gniid ſicede oſri ſcnun unws 8dibini ſnore piſſn 1port Coun nter, uſt ema⸗ erer nbiti lene⸗ olun oin i Ncrös nctama ranma, niſinn reno h merin⸗ Etpar lbbere ccheſt iiter herütet gique/ icben ſterum ſomo/ orcsr 8 peꝛeſentem eccleſie rendã monſtruoſi hecdebma ↄcluſione. cluſio eſt.ꝙ hec ſancta ſynodus congrega „ affirmo.ꝙ poſt tam hoꝛrendas choꝛuſca/ tiones ꝗͥs videmꝰ hoꝛribilioꝛa ſequent᷑ to⸗ nitrua Utinã igit᷑. vtinã hoꝛũ maloꝝ refoꝛ * . matio fiat. Utinã ad expurgandaʒ eceleſie ſcoꝛiam accendat᷑ in nobis ignis boni fu/ roꝛis.id eſt zelus diuini feruoꝛis.vt imple atur qð pꝛememoꝛat eʒechiel ꝓpheta ſub/ iunxit. Et cõflabimini ſicut ↄflatur argen/ tum in medio foꝛnacis. id eſt ſicut purgat argentũ in foꝛnace.nõ ſolũ exterius.ſed in terius.ita purget᷑ eccleſia nõ ſolũ exterius in ſuꝑficie.ſed interius ⁊ in om̃i parte.vt ñ ſit ficta vel ſimulatoꝛia ſed perfecta ⁊ vera purgatio. Hoc aũt fieri nõ poterit niſi xpᷣs afflatu ſuo nos inflammet in foꝛnace cha/⸗ ritatis.⁊ ardere faciat igne ſuo.videlicʒ ʒe lo ardentis feruoꝛis.vicioꝛũ ſcoꝛiã expur/ gantis.de quo ipᷣe ait. Ignem veni mitte/ re in terram ⁊ quid volo niſi vt ardeat.Et Secunda con tur ad reoꝛdinatio neʒ ⁊ reintegrationẽ pa cifice vnitatis.vt de nobis verificeturqð ĩ euangelio legitur. Erant diſcipuli pariter congregati quando venit ⁊ ſtetit heſus ĩ medio eoꝝ.⁊ quando ait eis.pax vobis.O vtinã in medio huius ſynodalis congrega tionis ita venire ⁊ ꝑſeueranter ſtare digne tur ſaluatoꝛ ihus.vt ſua pᷣſentia nobis ec/ cleſiaſticã afferat pacem.⁊ pacificã vnitatẽ Utinã ad hanc reoꝛdinandã ⁊ reintegran dam ſic nobis ſecum cooperaricõcedatvt noſtri laboꝛis fructuʒ vniuerſitas xpᷣiana ſentiat. Hoc itaq; laboꝛe nullus eſſe poteſt fructuoſioꝛ.hoc fructu nullus ſentiri põt ſuauioꝛ. Nec hijs pac laudib diutiꝰ opoꝛ tet inſiſtere cum talib ſcripture plene ſint nobis nõ ignota. Sed in tanti boni ꝓſecu⸗ tione noſtrã docet negligentiã arguere.no ſtram pigritiam excitare Nimis em̃ hoc in negocio tempnimꝰ.nimis hucuſq; quieui/ mus.nimis obdoꝛmiuimus.exurgendum perſccntionẽ. hinc hoꝛ⸗/ rer ſtruoſi huius ſciſmatis diuiſio nem. hinc ſubtractionẽ obediẽtie ab eccle/ ſia romana.aliaq; ſcandala plura ſecutura extunc quigẽ oculo ſpiritualis intelligen / tie pᷣuiderunt.ſicut patet exſcriptis venera bilis abbatis ioachim. ⁊ ſancte hyldegar/ dis.quoꝛũ nõ eſt auctoꝛitas contẽpnẽda. BSiergo cõtra hec mala hec ſacra ſyno/ dus nõ ꝓuiderit remedia ↄgrua audacter tandem eſt. ⁊ data nunc opoꝛtunitate ?⁊ oc caſione celituaexhibita.ad hoctam ardu/ um ⁊ eccleſie dei tam neceſſarium virtutiſ opus efficaciter aſſurgenduʒ. Et quia vbi intenderis ingenium valet.vt ait comicus ideo om̃es hic ingenij vires impendamus totis conatibs incumbanꝰ.rumpamꝰ mo/ ras.tollamus dilationes ⁊ pacem hanc tã vtilem modis omiby vijs ronalibus fine debito terminemns. Zid hunc vero fi nem obtinendũ hanc concluſionẽ audact affirmo ꝙ in hoc ↄſilio nulla via poſſibiliſ ſique ꝓbabiture erit repellenda ſeapencns rmobasini eiuri naturali ſeu diui/ no contraria.naʒ ad illud ius neceſſario re currendum eſt. vbi iura nõ ꝓuiderunt hu/ mana Et hec de ſeðᷣa conceluſione ſufficiãt Lertia concluſi io eſt ꝙ; hec ſancta ſyno dus ↄgregatur ad ꝓuiſionẽ ⁊ euitationem future malefice pꝛauitatis vt ↄuenient᷑ hic aptari videãtur verba que moyſes in deu tronomio loquit᷑. Congregate ad meom/ nes maioꝛes natu per tribus veſtras atq; doctoꝛes.⁊ inuocabo contra eos celum et terram. noui enim ꝙ poſt moꝛtem meam iniqua agetis ⁊ occurrẽt vobis mala in ex tremo temꝑe Quo moyſi exẽplo docemur qꝙad hoc ſynodaliter ↄgregamur. vt nõ ſo luʒ pꝛeterita mala coꝛrigere.aut pᷣſentia re oꝛdinare debeamus.ſed etiam vt cõtra fu tura ꝓuidere ⁊ ea quantũ in nobis eſt ĩ no/ ſtris poſteris euitare curemus. Ovti nam maioꝛes natu.vtinã eccleſie paſtoꝛes ⁊ doctoꝛes hic congregati⁊ hoc exẽplo am moniti diligenter attendant hominũ pꝛo/ nitatem ad malicie pꝛauitatẽ. VUtinã vigi/ lanter ſic futura mala pᷣuideant.vt contra ea vtiliter puideant. Utinã in pᷣſentitalem adhibeant ꝓuiſionẽ que in futuro debitaʒ habeat executionẽ quia parũ eſt iura cõce/ dere niſi ſint qui ea poſſint ⁊ velint conſer unare. Nic vero vnũ quod ad pᷣſens ꝓ poſitũ maxime pertinet.ſingulariter am/ moneo. hoc eſt vt in ſacra ſynodo talis uiſio fiat. ꝙ per eaʒ hoc hoꝛrendum ſeicn cito finem capiat ipſoq; finito in poſteruʒ excauſis ſimilibo.ſimile fieri nõ contingat pꝛo ma Vnde cũ nũq; ſimilefuiſſe legatur diligẽ/ ter conſid erande ſunt pncipales radices ⁊ radicales eius cauſe ſeu occaſiones ⁊ ↄtra eas ne in futurum ſimiles oꝛirentur per ſy nodalia decreta eſſent conuenientia reme t * De aouentu oomini dia pꝛouidenda.exemplo ſanctoꝛum patꝝ quoꝛum ſequidebemus veſtigia.qui in cõ citijs generalibus contra pꝛecedentia ſciſ/ mata futura remedia leguntur ſtatuiſſe.ð qua materia plenius alibi tetigi. ſʒ hictraſ eco bꝛenitatis gratia. Et hec de tertia cõclu ſione ſufficiant. Z Ic ergo ſub concluſione triplici ſĩbbꝛeuiter ⁊ ſummatim ea tetigimꝰ. pꝛopter que hic ſynodaliter con/ gregamur.ſed circa illa quantum auctoꝛi/ tatis habeat hec ſacra ſynodus.non vide/ tur vtile om̃ino ſub ſilentio pꝛeterire. Sci endum eſt igitur q; in celo cum ſole ⁊ luna ſunt ⁊ alie ſtelle.non ſolum vt eis aſſiſtant ſed etiam vt cum eis influant. Non eniʒ tã tummodo ſoli ⁊ lune.ſed ceteris ſtellis.im mo generaliter omnibus lationibus ſupe rioꝛibus ſubiectus eſt hic mundus inferi oꝛ.ſicut Ariſtotiles ait.vt tota virtus eius gubernetur inde. Sic in celo ſpirituali.in hac videlicet generali ſynodo.que tãta ſtel larum varietate.variaq; venuſtate choꝛu⸗/ ſcat. Cum ſole ⁊ luna congregate ſunt ſtel le huiuſmodi.non ſolum vt ſoli⁊ lune.id ẽ ſummo pontifici aſſiſtendo eidem ſe obedi entes exhibeant.ſed etiam vt cũ eo ſua vir/ tute multiplici influendo circa ea que hie agẽda ſunt ſpeciali auctoꝛitate concurrãt. Ad hec autem tripliciter concurrere dino ſcuntur.Pꝛimo ad dubia conſulendum. Secundo ad conſulta decernendum. Tertio ad decreta exequendum. Hec autem non ſolum humano ſed etiam diui no iure pꝛobantur. Nam in antiquis con/ nerali. Unde manitfeſte repꝛobatur erroꝛ quoꝛundam pernicioſiſſimus ⁊ toti eccle/ ſie periculoſiſſimus qui adulãdo poteſta/ ti papali.ita detrahunt auctoꝛitati ſacri cõ cilijvt dicere pꝛeſumant ꝙ pat non habʒ neceſſario ſequi deliberationem concitij. immo ſtandum eſt ſententie pape. ſi eccle/⸗ ſievel concilio generali contradicat falſuʒ coloꝛem ſui erroꝛis aſſumentes ex capitu/ lo ſignificaſti.de electione ⁊ quibuſdama/ lijs iuribus poſitiuis.vtiq; male intellectꝭ ⁊ peius contra ius naturale ⁊ diuinum in eccleſie pꝛeiudicium introductis.ſicut hec omnia pleni alibi declaraui. Sed de hijs pꝛolixius diſcutere tempoꝛis anguſtia non permittit.nec hic intendendum diſputati/ oni.ſed magis oꝛationi inſtandum eſt.O/ remus igitur ⁊ a domino humiliter poſtu lemus.vt ĩ hac ſacra ſynodo.ſol luna ⁊ ſtel le concoꝛditer influant.⁊ nobis cunctiſq; fidelibus in eis ſigna leticie ⁊ iocunditatiſ appareant.nec ſolum ſigna. ſed ſignoꝛuʒ ſa lutares effectus.ſueq; multiplicis influen tie virtutes ingiter impendant.Quod ipſe pꝛeſtare dignetur.qui ſupꝛa ſolem lunam ⁊ ſtellas in celis regnat benedietus per om nia ſecula ſeculoꝛum Amen. ctus a domino Petro de aillyaco epiſco/ po cameracenſi ac Cardinali. in concilio generali conſtantie congregato. Anno do moſeptimo. mini. Dilleſimoquadringenteſimodeci· cilijs⁊ maxie appꝛobatis huiuſcemodi ver ba leguntur.placuit ſancto concilio.vel cõ cilium diffiniuit. vel ſtatuit ſanctum con/ cilium. Papa etiam quandoq; dicit aucto ritate concilij ⁊ conſenſu diffinitum eſt. Hec autem aliaq; multa ſimilia a di/ uino iure oꝛtũ habent. Nam in pꝛimo con cilio iheroſolimis celebꝛato de quo in acti . . bus apoſtoloꝛum legitur Jacobus pꝛeſen te Petro pꝛotulit ſententiam. vbi non ait. placuit petro. ſed placuit nobis collectis ĩ vnum. Et ſequitur. Uiſum eſt ſpirituiſan. Ex quibus patet ꝙ aucto cto.⁊ nobis. ritas decernendi ⁊ diffiniendi non eſt attri buenda ſoli pontifici. ſed toti concilio e/ . . „ * ● Explicit ſermo de aduentu Chꝛiſti. fa S Pluinin ict patütt gentus quatuo⸗ ctatnate iotdeua nisdotm cliiTen nogufin lenaſil efleni Picfni an. d s N loftaii⸗ poſcis nisdonm yerbüca feroluu. füinmar oduene ſcäpam ccilinqn Gocole muinod⸗ ſncüd⸗ hinceſt fentiän tuost onis. C es. Kt pluante OGee tohüc (ckatage XE dunmio Hernee Sermo tertus n Seauitur ſermo eiuſdem dequadru⸗ to eius quez getes plunime ihm vocant. lecle/ plici aduentu dñi.⁊ ſpecialiter de aduentu Sedz ante huy pueri id ẽxpᷣiaduentuʒ.p r acd iucicium. Sannscpafdos Dies tBoias Mera G Li Ne RZGRERIG Coiunctio maxima ſaturni ⁊ iouis circa pn ded; . lcote qu ontg cipiũ arietis.cui pᷣfuit mercurius dñs vir/ K ſ cpPe eſt regnũ dei.Auce.x⁊ in ginis Per que omia ſignificabant᷑ ꝑſpicue ſal⸗ eevuangelio hodierno. Sicut puen de virgine naſcituꝝ. qͥ foꝛet maximꝰ tit ex ſacroꝝ eloquioꝛũ ⁊ ſanctoꝝ ꝓphetaꝝ dequa ↄiunctiõe narrat᷑ libꝛo ter/ ci patrũ traditione docemur.quatuoꝛ xpᷣiad tio.q de vetula inſcribit᷑ ⁊ ab ouidio fingit ſinn uentus diſtinguere poſſumꝰ.quos in hijs eſſe ſcriptꝰ. Plura inſuꝑ hmõi de xpᷣo gen/ teleeag quatuoꝛ dñicis natale dñi pᷣcedentibo ſan/ tiliũ teſtimonia recitarẽ. niſi in ↄgnoſcẽdo nunin cta mater eccleſia repᷣſentat debitis obſeqͥ/ lumine cecoꝝ viderer ſuffragia mẽdicare. arbre is ⁊ deuot ſolẽpuijs venerat᷑. Pꝛimꝰin car Et hec de pᷣmo aduentu ſufficiãt. Sequit hs mnrnis domiciliũ. Secũdus in mentis diuer de ſecũdo. Uenit igit᷑ xpᷣs in mentis diuer fünon ſoꝛiũ Tertius ad moꝛtale ſuppliciũ.Quar ſoꝛiũ ꝑ ſpiritualẽ influentiã.Eth̊ de aduẽ/ lnm⸗ tus ad finale iudiciũ. Pꝛimus fuit ꝑ ſpeci tuipᷣemet xpᷣs loquebat᷑ cũ dixit. Qui dili⸗/ ncthh alem aſſiſtentiã. Secundfit ꝑ ſpiritualeʒ git meſermonẽ meũ ſeruabit ⁊ pater meuſ apoſ inffuentiã. Tertius factus eſt ꝑ coꝛpoꝛalẽ diliget eũ.⁊ ad eũ veniemꝰ? manſionẽ apð mrſte patientiã. Quartus fiet ꝑ virtualẽ pᷣſidenti eũ faciemꝰ. Jo.xiiij. Xps itaq; in manſione mmoi am. De hijs ergo bꝛeuiter pauca dica / humane mẽtis nõ venit ſołꝰ. ſʒ cũ eo veni/ nüini mus. vt ſic tandẽ ad pleniloquendũ de il/ unt pater ⁊ ſpũſſanctus. Tlenit em pat cõ/ norzt lo finali aduentu. de quo intelligi᷑ verbuʒ foꝛtando ꝑ potẽtiã. Uenit fili illuminãdo in ꝓpoſitũ accedamꝰ. Uenit itaq; xvpᷣus in car per ſapiẽtiã. Uenit ſpũſſanctꝰ inftrimando weie nis domiciliũ ꝑ ſpecialẽ aſſiſtentiã.qñ ſcʒ ꝑ gratiã. Hũc aũt ſpũaleʒ dei aduentũ nõ * verbũ caro factũ.in nobis coꝛꝑalit habita ſolũ xpᷣianoꝝ fides.ſʒ etiã infideliũ quoꝛũ/ n re voluit. de quo ipᷣe ait. Exiui a patre⁊ ve dam pia deuotio credidit. Uñ ſeneca in q̃/ ni in mundũ. Jo.xvj.O exitus mirabilis. dam eplła ad luciliũ ita ſcribit Miraris in o aduentus deſiderabilis. Exiuit a patre quit hoĩes ad deos ire.deꝰad hoĩes venit.i ſꝓ cũ patre manẽs ⁊ venit in nundũ.nũq; mo quod eſt ppius in homĩes venit. Nul/ fi CLeluũ linquẽs. vñ ⁊ in celo ei pᷣſentia aban/ la ſine deo mens bona eſt. Semina in no⸗ S gelis colebat᷑cuius aduẽtꝰ in mũdo ab ho bis diuina diſperſa ſunt.que ſi bonꝰ cultoꝛ Nco). minibo deſiderabat᷑. Hũc ſane aduentum excipit.ſimilia oꝛigini nõ pereũt.ſʒ ⁊ paria eli ſancti patres flagrãti deſiderio poſtulabãt hijs ex qbo oꝛta ſint ſurgũt. Hec ille.O fi/ DNo. hinc eit vox illa exhoꝛtatõis Excita dñe po delem infidelis homĩs ſententiã O feliceʒ tentiã tuã ⁊ veni.Et iteꝝ.Dũñe ĩclina celos licet infidelẽ animã que tanti hoſpitis ſpi/ tuos ⁊ deſcẽde. Hinc eſtꝛ illa voxlamẽtati ritualẽ aduentũ meruit cognoſcere.ipᷣmq; onis. Utinã diſrũperes celos ⁊ deſcende/ deſiderãti anĩo pᷣſentire.ac iõ infelices ⁊ ꝑ/ res.Et rurſus. Roꝛate celi deſuꝑ ⁊ nubes ditiſſime ſunt fideliũ illoꝝ mentes.q̃ huic pluant iuſtum. Iſa.lxiiij.⁊.xlv.caplis. agduẽtui repugnãtes xpᷣo ad oſtiũ pulſanti Segd nec ſolũ pia ſanctoꝝ patrũ deuo/ ſe ꝑ peccatũ obiciũt ꝑtinaces. Hõ ſic vere tio hũc pᷣſtolabat᷑ aduentũ.quinimo inue/ fidelis anĩa.ſʒ cũ ſponſa in canticis adue- terata gentilitas que a patre luminũ deui/ nienti ſponſo.reuerenter aſſurgit dicens. arat. In ipᷣis etiã tenebꝛis caligabat inte Surrexi vt aperirẽ dilecio meo. Et rur/ dum ⁊ ipſum licet vmbꝛatice ſompniabat. ſus Peſſulũ hoſtij mei aperui dilecto meo Hermes em̃ qui mercuriꝰdicit᷑ libꝛũ com Cañ.v.Et hec de ſcdᷣo aduẽtu ſufficiant. poſuit cui ꝑfectũ verbũ nomẽ ĩpoſuit. vbi Sequit᷑ de tertio. Uenit ſiquidẽ xpᷣus De v̈bo eterno id eſt dei filio multa ſcripſit. ad moꝛtale ſuppliciũ ꝑ coꝛꝑalẽ patientiam BSibilla q̃q; multa vaticinauit de xpᷣo qᷓ¶⁊ ſic venit ipᷣe ad crucis tolerantiã.noſq; ꝑ mag doctoꝛ Anguſtinꝰ minĩe reſpuit Al ꝰ eandẽ viã poſt eũ ire docuit dicẽs. Si qͥs bumaʒar etiã doctrinã veteꝝ caldeoꝝ ſecu vult venire poſt me abneget ſemetipᷣʒʒ ⁊ tol tus.viij.maioꝛis introductoꝛij differẽtia p læt crucẽ ſuã Matth. xvj. De h̊ aũt aduen ma de quadã virgine loquit᷑.⁊ deillo pua tu xpᷣi ad moꝛtale crucis toꝛmentũ magnꝰ Deavnenth vominn catholicoꝝ ph̊s oꝛigenes ſuꝑ cãtica cant᷑. ſic ait. Eps inqͥt ꝑ quoſdã ſ vei in mũ dum de celo quippe ſaltuz ſecit in irginis vteꝝ. de vtero in pᷣſepiñ.de pᷣſepio in crucẽ decruce in ſepulchꝛũ.iteꝝ de ſepulchꝛo in celũ. Sibilla etiã gentiliũ famoſiſſima p/ phetiſſa cup fama nec philoſophos latuit nec poetas. ⁊ cuꝰ nomẽ apud poetaꝝ pnci pem virgiliũ.vj. eneydos celebꝛe fuitin / dam libꝛo ſuo poſt inłta q̃ de xpo dicit.De hoc eius aduentu ſic loquit᷑. In man inqͥt impioꝝ veniet ⁊ ↄueniẽt ſacerdotes hebꝛe oꝛũ in ihum.qꝛ multa ſigna faciet ⁊ cõpꝛe/ bendẽt eũ.Dabunt aũt deo alapas infectꝭ manibo ⁊ ipuro oꝛe in ipᷣm ſpuent. Et poſt pauca ſubdit. Suſpendẽt eũ in ligno ⁊ oc cident. Sed ⁊ alia multa ponit q̃ lactantiꝰ operi ſuo inſeruit.vt narrat Auguſt. xviij. de ciui.dei.q̃ nõ tã ꝓphetiã q; euãgelicã ↄti nere vident᷑ hyſtoꝛia.Et hec de tertio aduẽ tu. Sequit᷑ de quarto. Ueniet nanqʒ xpᷣs ad finale iudiciũ ꝑ virtualẽ pᷣſidentiã ⁊: hic eſt terribilis ille aduent.de quo dice/ bat xpᷣs in euãgelio hodierno. Tunc vide/ bunt füliũ homĩs venientẽ in nube cũ pote ſtate magna ⁊ maieſtate.Luce.xxj. Tüc eĩ veniet cũü ptãte.qͥ pus veneratcũ infirmita te. Lũc veniet cũ maieſtate qͥ pus venerat cũ humilitate. Tũc veniet iudicaturꝰ q pꝛi us venerat iudicandꝰ. Et ſic ait beatꝰ Au/ guſtinꝰ ſermone. lxiij. de verbis dñi. Foꝛ/ ma illa iudicabit q̃ iudicata eſt. ſedebit iu/ dex qͥ ſedit ſub iudice.dãpnabit veros reoſ qͥ fact?eſt falſus reꝰ. Ueniet itaq; xpᷣs.ſed ꝑ quã viã venturꝰſit audiamꝰ.Tunc ſane ad iudicandũ veniet ꝑ viã veritatis ⁊ iuſticie qͥ pus ad redimendũ venerat ꝑ viã pietatꝭ ⁊= miſcdᷣie.Sic em̃ implebit᷑ illa ꝓphete ſen tentia. Uniuerſe vie dñi miſcõia ⁊ veritas pᷣs. Hunc vero aduentũ xpᷣi⁊ ſigna vẽturi iudicij nõ ſolũ euãgelica aut alia diuĩa ſcri ptura docuit.ſʒ etiaʒ pᷣmemoꝛata ſibilla qͥ/ buſdã verſibo de greco in latinũ verſis ita cecinit Judicij ſignũ tel'ſudoꝛe madeſcet E celo rexadueniet ꝑ ſecula futurꝰ. Scili cet in carne pᷣſens vt iudicet oꝛbẽ.Et dehᷣ alia multa ſubdit vt recitat Augnſt. xviij. de cini. dei. c.xxiij.q̃ hic eẽnt etiã merito re/⸗ citanda.niſi ad alia feſtinaret intentio.⁊ h dequarto. Hanc igit᷑ quadrimẽbꝛẽ diſ tinctionẽ iõ veſtris reuerentijs ꝓponere di gnum duxi. quia de illo aduentu finali de quo vltimo dictũ eſt. ſancta mater eccleſia in hac dñica ſpecialit memoꝛiam agit.put euãgelij hodierni ſeries manitfeſtat.in quo xpᷣus illꝰ aduentſigna pᷣdixit.⁊ ipius ꝓin/ quitatẽ nobis certitudinalit᷑ reuelauit di/- cens.verbũ indubie fidei. Scſtote qm ꝓpe eſt regnũ dei.qdð fuita pncipio veſtre poſi tũ charitati Pꝛo cui? verbi intelligẽtia plenioꝛi. ſciendũ nobis eſt fratres chariſſi mi.qꝙ regnũ dei quadruplicit᷑ dicit᷑. Quan doq; eccłia generalis.de quo regno ſcribi tur. Exibunt angeli ⁊ colliget de regno eiꝰ omia ſcandala Match. xij. Quãdoq; iu/ ſticia ſpũalis.ad qð ꝑtinet illa ſentẽtia. Re gnũ dei intra vos eſt. Luce.xvij. Quãdo q; ſcriptura doctrinalis.nã de doctrina ſa cre ſcripture dicebat xps iudeis Auferefa vobis regnũ dei. Matt. xx. Quãdoq; glo ria ſuꝑnalis.vnde ſcriptũ eſt. Penitentiaʒ agite. apꝛopinquabit regnũ celoꝝ Matt. iſjÿ. Hoc aũt regnũ celeſtis patrie qdᷣ ap/ ꝛopinquare dicit᷑.tũc poſt coꝛpoꝝ reſurre ctionẽ ↄplebit᷑quãdo xpᷣs in finaliiudicio electis ſuis dicturꝰeſt Uenite benedicti pa tris mei ꝑcipite regnũ qð vobis paratum eſt ab oꝛigine mũdi Matth. xxv. O miſſis igitur tribo pmis acceptõib regni dei.q ali is aduentibo xpᷣi poſſent nõ incõuenienter aptari.hãc vltimã acceptionẽ qᷓ vltimo ad uentui ⁊ finali iudicio coꝛreſpondet.iõ ſin gulariter ꝓpſeqᷓmur.qꝛad eã ſolũ ꝑtinere di noſcit᷑ pᷣmiſſa ſentẽtia euãgelij. Scitote q/ niã ꝓpe ⁊c̃.que fuerũt verba. quidẽ verbis circa aduẽtũ xp̃i ad finale iu/⸗ diciũ.tria poſſunt ↄſideratione digna no/ tari. Pꝛimo ſecura dei reuelatio.qꝛ dicit. Scitote.Secũdo futura mũdi ↄſumma/ tio.quiaꝓpe eſt. Lertio manſura xpᷣi dñatio qꝛ regnũ dei. Pꝛimũ ꝓbat eloquij ſtabili/ tas.quia dicit.ſcitote.Secundũ ꝓbat iu/⸗ dicij vicinitas.qꝛ ꝓpe eſt. Tertiũ ꝓbat faſti gij ſublimitas. qꝛ regnũ dei. Dʒ ſpꝛe⸗/ ta vocũ ↄcoꝛdantia dimiſſaq; verboꝝ cu/⸗ rioſitate. vt ad realitatẽ materie tranſeamꝰ intendo circa iudiciũ futuꝝ iuxta hec qᷓ di cta ſunt tres articulos declarare.Pꝛimuns erit de iudicandoꝝ docilitate.qꝛ xp̃s eos ĩ ſtruit quãdo dicit.ſcitote Secuncłerit de — In quibb iudicij ꝓpinquita te.quã ꝑ ſigna edocuit.iõ ſubdit ꝓpe eſt. Tertius erit de iudicãtis au ctoꝛitate.quã ipe nobis innuit ꝑ regnũ dei Audiamꝰigit᷑ ſummi doctoꝛis ſecuꝝ eloùà Unn uu mnitoro tApet ſrumfe Ar cotdiurm ledoctt ſitiſcio musttu coquiun dezmus cooinſ notakſor ſubilin⸗ punscui dicente tenmen ſephet verbur delccur 1ſalub⸗ busin⸗ ſcienti⸗ T. lurque ipoſ clino Uoirn Nbieuri niopar rumota one T rumyer biturin one. duope onetali pectabe musy puspm domah ſeßhene Pniad caltter Poatis dehente Poylcin Vehturnn Dkfane ſtusyen Veren ocge emng Dr. eeͤap⸗ reine ludlc⸗ Nne n Mniſis Aldi nienter no öſin ſeredi oei, nqvir nleio/ ano/ diet. ſumm⸗ idiato jſtabll pbetiu⸗ yrhii re⸗ rcu/ ſcan cqd imus geob! entde itei⸗ nsdn nüden . clo mi terroꝛis futurum iudicium.quia pꝛope eſt. Appetamus inſuperſũmi rectoꝛis mãa/ ſurum faſtigium. quia regnum dei. Ad hoc ergo fratres chariſſimi ad hec coꝛdium veſroꝛũ aures erigite.⁊ attendi/ te doctrinã xp̃i.ac iuxta ſententiã verbipo ſiti.ſcitote qm̃ ꝓpe eſt regnũ dei. Audia mus itaq; audiamus ſũmi doctoꝛis ſecuꝝ eloquium.⁊ ideo in hoc pꝛimo articulo vi deamus de iudicandoꝝ docilitate.q xpᷣ us cos inſtruit quãdo dicit ſcitote. In hoc eĩ notat᷑ ſecura ði reuelatio.quã ꝓbat eloquij ſtabilitas.xpᷣs nanq; veritatis doctoꝛ pᷣci/ puus cuiuſ eloquiũ ſtabiliter ꝑmanet.ipᷣo dicente.celum ⁊ terra tranſibunt verba au tem mea non tranſibunt Marci. xiij.⁊ te/ ſte ꝓpheta quiait. Ineternum dñe ꝑmanet verbum tuũ.vt nos qui iudicandi ſumus de ſecuritate ſui aduentus dociles efficerʒ ⁊ ſalubꝛiter infoꝛmaret de futuris euenti/ xpᷣi poſſit a nobis determinate pᷣſciri. Ad cuius queſtionis partẽ affirmatiuã pꝛimo arguã ratione quadruplici. Pꝛima fun dabitur in duoꝛũ aduentuũ ſcʒ pmi ⁊ vlti mi ↄꝑatöe. Secunda fundabit᷑ in duo rum ↄtrarioꝝ.id eſt xpᷣi ⁊ antixpᷣi ↄſiderati one. Tertia fundabit᷑ in ſacroꝝ eloquio rum veridica aſſertione. Quarta funda bitur in ſanctoꝝ doctoꝝ catholica traditi/ one. Pꝛima ergo ratio que fundat᷑in duoꝝ aduentuũ ſcʒ bᷣmi ⁊ vltimi comꝑati one talis eſt. Quia ſicut ſancti patres ex pectabant pmũ aduentũ.ita ⁊ nos expecta mus vltimũ Sʒ ſancti patres ſciuerũt tẽ pus pᷣmi aduentꝰ.ſicut patet ꝑ numerũ eb domadaꝝ que deſcribunt᷑ danieł.ix. Ideo repᷣhendunt᷑ iudei qꝛ nõ cognouerũttᷣus opmi aduent xpi.vñ dicit᷑ eis.ipocrite faciẽ celi ⁊ terre noſtis ꝓbare.̊ aũt tpᷣs qũo non ꝓbatis QLuce.xij.Ergo videt᷑ ꝙ nobis non debeateẽ ignotũ.ſʒ determinate pᷣeognitũ tpᷣs vltimi aduent?quo xpᷣs ad iudiciuʒ eſt venturus. Nec videt᷑ valere rũſio quaʒ dat ſanct thomas.xlvij.d.q̃rti ſetẽtiaꝝ.q. j.arti.iij.vbi dicit ꝙ in pᷣmo aduentu chꝛi/ ſtus venit occultus.iuxta illud Iſaie.xlv. um.quia dicit ſcitote. Limeamus etiaʒ ſũ cognoſci poſſet opoꝛtuit pꝛedetermiari te pus ſui aduent?. Sed in vltimo aduentu veniet manitfeſiꝰiuxta illud pſalmi.deꝰ ma mfeſte veniet ⁊c. Ideo ad cognitionẽ huiꝰ aduẽctus nõ opoꝛtuit pꝛedetermĩare tepuſ i em̃ hec reſponſio quia nõ eſt ſimile Siem̃ hec reſponſiea valeret.pari ratione chꝛiſtłꝰnõ debuiſſet ſi/ gna vltimi aduent pꝛedicere.cũ per ſignna deueniamꝰin cognitionẽ ſignatoꝝ.⁊ tame chꝛiſtꝰde iudicio futuro multa ſigna pꝛedi xit in euangelio.ſicut patʒ Matthei.xxiiij. Luce.xxj. Marci xin.capłis. Igitur licet xpᷣus tunc manifeſte ſit venturs. hoctam nõ obſtat quin pᷣcognoſci poſſit tempꝰᷣhu-/ iuſmodi aduentus. Secunda ratio ᷓ fundatur in duoꝝ contrarioꝝ id eſt chꝛiſti ⁊ antichᷣi conſideratione.talis eſt. Cuzʒ em̃ contrarioꝛũ eadem ſit diſciplina.cõgruuz eſt vt doctrina diuina que tempus pmiad uentus chꝛiſti vt iam dictuʒ eſt conſiderat etiam conſiderare debeat tempus aduen/ bus in tempoꝛib nouiſſimis certam nobiſ ſcientiam reuelauit quando dicit ſcitote. Vbi nõ immerito difficilis ac vtilis oꝛi tur queſtio.vtruʒ ſcʒ tpᷣs vltimi aduentus tus antichꝛiſti.nam chꝛiſꝰ antixpᷣus ſunt pꝛincipia cõtraria.⁊ ad oppoſitos fines tté7 dentia. vnum ad conſtructionẽ ⁊ edificati onem. aliud vero ad deſtructionẽ ⁊ euerſi onem politie chꝛiſtiane. quare ſicut conue niẽs fuit pꝛecognoſcere tempus chꝛiſti. ſic expediẽs erit pꝛeſcire tempus antixpᷣi.quia huiuſmodi noticia nõ minus videtur vti/ lis q; pꝛima.vt ſcilicet future tunc perſecu tionis pꝛeuiſa pericula cautius euitentur. Scito autem tempoꝛe antixpi ſatis pꝛeco gnoſcitur tempus futuri iudicij. cum chꝛei ſtus dicat.ꝙ poſt tribulationẽ dierum illo rum que talis ac taʒ magna erit qualis nũ q; fuit.ſtatim ſequ entun ſigna conſumma/ tionis ſeculi ⁊ aduẽtus fiin hominis in nu bibus celi.ſicut patet Matthei.xxiiij. qua re ex hijs videtur ſequi ꝙ huiuſmodi tem/ pus poſſit determinate pꝛeſciri. Tertia ratio fundatur in ſacroꝛum eloquioꝝ veri dica aſſertione. Nam.j.ad Choꝛin.x. aſſe⸗/ ritapoſtolus. Nos ſumus in quos fines ſeculoꝛum deuenerunt. Et.j. Joh. iij. di citur.filioli nouiſſima hoꝛa eſt ⁊c. Cum er go iaʒ longũ tempus tranſierit poſtq; hec dicta ſunt.ſequitur ꝙ modicuʒ tempus ſu pereſt vſq; ad finem mundi.quarevidetur ꝙ ſaltem nunc illud tempus reſiduuʒ poſ- ſit ſciri. Quarta ratio fundatur in ſan- v. ctoʒum doctoꝛum catholica traditione.qꝛ veretu es de abſconditꝰ.Jõ vt a fidelibuſ multi doctoꝛes ſancti quos nõ eſt creden/ De aduentu oomint dum obuiaſſe catholice veritati determĩia ta tempoꝛa conſummationis ſeculi tradi/ derunt. Unde Auguſt. xx eibꝛo ð ciuitate dei capitulo ſeptimo.exponens illud apo/ calipſis viceſimo. Lenuit dꝛaconeʒ illum ſerpentẽ antiquũ qui cognominat᷑ dyabo lus ⁊ ſathanas ⁊ alligauit illũ mille annis ſub certo numero annoꝛũ hnius ſeculi cõ/ ſummationẽ pꝛenunciat oicẽs ꝙ om̃e opꝰ creationis complebit᷑ ſeu finietur in ſexto millenario durationis mundi. Et accipit pꝛo fundamẽto ſue aſſertionis illud.ij. e tri.iij. Unus dies apud deum ſicut mille anni. Intendens ꝙ pꝛimeuam creationeʒ quã deus in momento complere poterat. ideo diſtinxit per ſex dies vt ſignificaret ꝗq; om̃ia que per totaʒ durationẽ pꝛeſentis ſe culi facere diſpoſuerat in ſex annoꝛũ mille narijs adimpleret. deinde expoſitionẽ pꝛo ſequẽs ſcoᷣm quã illi mille anni debent in/ telligi quos tetigit iohãnes in apocalipſi. circa hoc duplicẽ moduʒ pꝛoponit.in quo rum vno aſſerit ꝙ illud dictũ apocalipſis pertinet ad ſextum millenariũ annoꝛũ mũ di tani; ſexte diei.cuius millenarij poſteri oꝛa ſpacia ſuo tempoꝛe voluebantur.quo finito ſecuturum eſt ſabbatuʒ qð nõ habet veſperam.id eſt requies ſanctoꝛuʒ que nõ habet finem. coꝛdare videtur methodius martyr.quivt in byſtoꝛijs ſcolaſticis legitur.duʒ eſſet in carcere reuelationẽ habuit de pꝛincipio ⁊ fine mundi.vnde libꝛũ ſcripſiſſe traditur ĩ quo totaʒ ſeculi durationẽ per ſexciliades id eſt ſex millenaria annoꝛuʒ diſtinxit. Caſ ſiodoꝛus inſuper ſuper pſalmo ſexto pꝛedi ctam ſententiam Auguſtini bꝛeniter com/ memoꝛat dicens.q diem iudicij quidam poſt annos ſex milia dicunt eſſe venturuzʒ 7 quia deus die ſeptimo legit᷑ ab opere qui euiſſe. ſic ĩ ſeptimo millenario veniet ad iu dielum. Exquibu videtur ſequi pꝛopoſi Sed oppoſitum concluditur ex tum. dicto chꝛiſti Marci.xiij.vbi ait ꝙ de die il la ⁊ hoꝛa nemo ſit neq; angeli in celo neq; filius niſi pater Unde mheronymus ſu per oſee hoc dictum exponens. Ita inquit poſt paſſionẽ domini quadringenteſimuſ annus paulominus expletus eſt.⁊ quan/. tum tempus reſideat vſq; ad diem iudicij. neg ange nouerunt neq; filius Qui idęo neiſc Cui etiam ſententie con / ire ſe dicit.quia nobis dicere nõ expe/ dit. Cui expoſitioni concoꝛdat communiſ gloſa doctoꝛum.que ideo filium iliud tem pus neſcire aſſerit quia ſcilicet hoc nobis ſcire nõ facit.quare ⁊7. Ad hanc igitur difficilem queſtionẽ quantum chꝛiſtus ſũ mus doctoꝛ mihi diſcipuloꝛui ſuoꝛũ mi/ nimo concedere dignabitur pꝛobabiliter ⁊ ſine aſſertione temeraria reſpõſurus: cir/ ca ſcientiam nouiſſimoꝝ tempoꝛũ quatu/ oꝛ concluſiones vtiles recitare pꝛopono q̃ᷓ rum videbitur in pꝛima. vtrum huiuſmo di ſcientia ſit vtilis ad eccleſie chꝛiſtiane ſa lutarem eruditionẽ. In ſecunda vtrum ſit acquiſibilis per induſtrie huinane natura lem inquiſitionẽ. In tertia vtrum ſit dedu cibilis per diuine ſcripture litteraleʒ expo ſitionem. In quarta vtrum ſit reuelabilis per pꝛophetie future ſpecialem inſpiratio nem. Pꝛima ergo concluſio eſt. ꝙ ſcie/ tia nouiſſimoꝛuʒ tempoꝛũ ⁊ pꝛecipue tem poꝛis antichꝛiſti eſt vtilis ad ſalutareʒ eru ditionẽ eccleſie chꝛiſtiane.⁊ iſta patet. Naʒ huius ſcientie pꝛima vtilitas eſt.vt eccleſia armis chꝛiſti pꝛemunita cautius vitet de/ ceptionis periculum. nius toleret perſecutionis flagelluʒ.quia vt dici ſolet.iacula pꝛeuiſa minus feriunt. ⁊ ideo chꝛiſtus illius tempoꝛis perſecutio nem taʒ ſtudioſe deſcripſu.ſicut patet mat thei.xxiiij.⁊ apoſtolus etiam illius perſecu tionis pericula diligenter notauit quãdo dicit. ꝙ in nouiſſimis diebus inſtabunt tẽ poꝛa periculoſa ⁊c.ij.ad thimo.ii. Lertia vero vtilitas eſt vt eccleſia tali ter erudita foꝛtins excitet mentes carnali/ um hominum ad vitanduʒz obſtinationis peccatum.nam ſicut ſonus lirevel muſica melodia non mouent equũ autaſinum nõ demulcent.ſed excitanturad curſum vehe menti ſono tube vel bucine.ſic młti hijs tẽ poꝛibus facti ſunt equus ⁊ mulus quibuſ non eſt intellectus.qui adeo ſunt abſoꝛtið licijs ⁊ in vicijs obſtinati.q; pꝛopter ſuaui tatem deliciarum ſpiritualium aut deſide/ rium ſuperne beatitudinis ad bona opera non mouentur.ideo vt excitentur ad vitã/ dum peccatum obſtinationis talibus ne/ ceſſaria eſt vor terroꝛis.vnde ſcriptum eſt. Sonitus terroꝛis ſemper in naribus im/ pij. Job. xv. Quapꝛopter expedit eccleſie vt inopinato clamoꝛe quaſi tonitruo vehe memnti ⁊ repentino aures talium percutiat. Secunda vt le/ 4pnd Diutunn conun nate nisvem liaseſt onisoß tureccl nation dinon lionis antich. nſiyoa⸗ Ethact Mlconcl ſtacgui nemina ſcrdeut wrnlterea Uehnins Uurqun ſcrinon goſen lonpus ncper ken umane oliscon erg rgoon wenmnit Anbriue neceſirr ddynin mener tumſo⸗ ſoam notura biung holutio comple wuinpn Gfutun teſatur⸗ furgo⸗ gunen loſar Nne. lenpane chritiy decnct Peee⸗ ſermo tertius SS ⸗ “ ſe; .Et iſta patet quia licet ſcien/ nuni⸗ apud quos ſuauia monita iam aſſiduitate ne Pnbenree Eeriſtnne ſrigeurs poſſit ha/ dten diuturna viluerũt. ac eis annunciet ſinem beri in vniuerſati ⁊ confuſe.ſicut pꝛobant adi vconſu unariont pacſentis elt⸗ enſſt tres pꝛime rationes ante oppoſitum facte. uur terreat clamet cum pꝛopheta.finis venit fi tamen ſic non poteſt deduci in particulari isſi nis venit. eʒechieł ſeptimo. Qgenayt ⁊ determinate. NHam de ſcriptura nouite/ m litas eſt vt etgcleſt ia aparentius euitet D 1 ſtamenti omino ma gis videretur qð debe dlier onis oppꝛobꝛium. Ham ridiculum vr aſi ret determinationẽ uͦlius tempoꝛis docere noci/ tur eccleſiam euangeliʒare quotidie con vereris teſtamẽti. eo qð reuelatio ipſius Aunn/ mationẽ ſeculi.⁊ tamen circa finem emun⸗ Sere ſt magis pꝛope finem mun di. circa ni di non pꝛecognoſcere tẽpus H quem talis ſcientia magis appareret vtilis nuin tionis ipſius.aliter etiaz fruſtra viderei , eccleſie dei. ſicut in pꝛima concluſione ta/⸗ nne nklceininerſecuri aeabcerer 10 e⸗ cctum eſt. Et tamẽ in nouo teſtamento hu⸗ uunſt uſq; adeſſet ipſam pꝛecogno ec et S c iuſmodi tempnus non determinatur. quia unn Et hec de pꝛima concluſione. . äfnon licet apoſtolus dixerit. nos ſumus in quoſ er da conciuſio eſt ꝙ ſcientia huiuſmodi ne ines ſeculoꝛum deuenerunt. quãuis etiaʒ acquiſibil naturalem acquiſitio/ fines ſeculoꝛum eſt. St e er eS zcpe eſt acquiſibilis per Et iſta patet.quia dictũ ſit. nouiſſima hoꝛa eſt. put ĩtertia ra tnls en auſtiebumnane Lei den dern tione ante oppoſitũ tangebat᷑.nihilominuſ ni ſicut deus in pꝛoductione mundi ſnperna tione el ſimilibo locutionibo nõ poteſta Nnno ter 8eſt. ſic in conſummatio exhijs vel ſim ta quãtitas tẽpis pſciri, B , turaliter operatus e *11 2 qaua d terminata quatitas tẽꝑis pᷣſciri.G̊ nic huius ſeculi ſupernaturaliter operabi/ liqua de 5 ad ſignificandũ glionam er ne huius ſeculi ſupernatura cr operav ſunt nõ ad ſignificandũ aliquam n imareſ mundi naturaliter em̃ dicta ſuntn Siltc eai 4 tur. quare ſicut creation une bꝛeuẽ moꝛã tꝑis que ſit finis ſeculi. ſed ad Van ſciri non poteſt. ſed ex diuia reuelatione co ſignificandũ nouiſſimũ ſtatũ mundi quiẽ n ſs gnoſcitur.ſic conſummatio ſeculi aut eius ſigni tigg.t ua nõ eſt diffinituʒ quãto li⸗ i turaliter non poteſt cognoſci. vltima etas. deq a. cũ dicat Au⸗/ nde tempus natu non aut aſtrolo ipa ſit tẽꝑis ſpacio duratura.cũ Dica Dn⸗ 4 nec per philoſophoꝝ rationes lias guſtinus.xxij.de ciuitate dei.qð ſexta nunc eum ſpeculationes. ſeu quaſcunch alias daf agitur nullo generationũ numero me iu buman⸗ induſtrie vel naturalis inq niſin⸗ kienac Nam etiã ſenio qð eſt vltima etas nd onis conſiderationen pꝛeſciri. ¶nde homiĩs nullus certus termin? pꝛefinit᷑. cuʒ nn patet ꝙ licet aſtrologi pꝛobent ꝙ motus re nangorh tantũ vel plus quantũ om̃es p᷑/ . tardationis octaue ſpere nequit liliente ceciernes etates durare inueniat᷑. ſicut idẽ ſen xcvy milibus annoꝛum compleri licet eti Seinesetalcgv lbꝛo. lcrriij. queſtloni am huius totius retardationis reuolutio reo apoſtolus notanter dicit fines ſe/ nti neceſſaria foꝛet vt i ſoꝛũ quidam aſſerunt Stiaa an nõ finẽ. aꝑte ſignificãs plura te ad vniuerſaleʒ perfectionẽ mundi.non ta/ poainb illa finali menſura durationis. qᷓ ſeti men ex hoc ſequitur pꝛeſens ſeculuʒ Rerta p ouiſſima hoꝛa ſeu etas vltima dicitur cõ mnl/ tum ſpacium duraturuʒ. Nam quia deus luneparet der erminntum tempus eu⸗ ſuam potentiã: bientiann non einir nn ũmationis ſeculi nec ex noui.nec per nnin naturalibus cauſis. potens eſt motum dr⸗ conſe uens ex veteris teſtamenti ſcriptu/ doſ bium quantum ſibi placet velocitare. ? re⸗ apoſhe certiudinaliter pꝛecognoſci. nec npe uolutionẽ huiuſmodibꝛeniſſimo tempoꝛe abole hemnoi tpis exiius auctoꝛitate de hiof. complere.ita vt reuolutioneʒ centũ anno ſc Sz contrabancoeluſione rrauit huti rum vno anno vel dimidio ꝑficiat.qð vti/ die⸗ artis medice peritiſſimꝰ arnaldꝰ de vil ui q; futurum eſſecirca finẽ mundi ſcri enin la nona.qui in duob tractatibi q̃ruʒ vnꝰi/ unn teſtatur dices. Aduenit dies domini ſicut tialaturdetempe aduentus rpi anntirpi. ide/ fur quo celi magno inpettrinſtent be alo vero myſterio cymbalon ecctiee cen tri vltimo. Et enretarm ſbrſ aſſerka aln Zcluſionie pdicte pncipaliter oſtende Inii ꝓtunc minuentur anni ſicut men elne re viſus e. Et ibi pbare volgit , de vltia one/ ſes ſicut dies. Et hec de ſecunda concluſi tpa renelanirecrilen o anielẽ. 2 ſpecialiter . neſt. one. Tertia concluſio eſt ꝙſcientia ve Enpen ſecutis antirpeiſub illis verbis da . cke ver wnlhengenonſ⸗ ſecallnom at nielis.xij. caplo circa finẽ S ir. atemde . chꝛiſti vel conſu non eirt. ñ fuerit iuge ſacrificiuʒ. ⁊ poſita n⸗ Se id cibilis p er litteralẽ erxpoſitionẽ dini⸗ quo ablatũ fuerit iuge ſacrific 3 lit. H oe aouentu vomini fuerit abhomiatio in deſolationẽ dies mil le ducenti nonaginta.Ad cudeclaratõeʒ aſſerit quatuoꝛ. Pꝛimaxi aſſertio ẽ ꝙ pillũ numeꝝ poteſt eccłia pᷣcognoſcere tẽ pus illud cognito tꝑea quo docet angel⸗ ↄputationẽ üliꝰnumeri inchoare.⁊ cogni/ to quid ibi velit ꝑ dies intelligere. ⁊ iõ xpᷣʒ dicit ad ꝓphetã danielẽ remiſiſſe. Cũ vide/ ritis inqt abbomiationẽ dictã a daniele ⁊c Matth. xxiij. Secunda eſt ꝙ illud tẽ/ pus a quo docetoputatio inchoari eſt tpᷣs in quo ppłus iudeoꝝ totalit᷑ ꝑdidit terrã ꝓ miſſionis.tũc em̃ ablatũ fuit iuge ſacrifici um p dies.dat etiã intelligere annos.ſcõm ipemet danieł.ix.ebdomadaʒ accipit nõ pꝓ ebdomada dieꝝ vſualiũ ſʒ annoꝝ ⁊ ſice/ tiam accipit᷑ Geñ.xxix.vbi de Jacob dicit qꝙ ebdomada trãſacta rachel duxitvxeꝛem Tertia eſt ꝙ ꝑ annos intelligẽdo ãnoſ lunares ſiue ſolares includit᷑ tᷣus ꝑſecuti onis antixpᷣi infra.xiin.centenariũ annoꝛũ a xpᷣi natiuitate circiter ſeptuageſimũqui/ tum vel. lxxvj.aut ſeptimuʒ annũ illiꝰ cen/ tenarj. Quarta eſt ꝙ huic expoſitõi cõ coꝛdat ꝓphetia ſibille babilonice deaduen tu antixpᷣi ⁊ aſſertio Auguſtini.xx.deciuita te dei quã ſuꝑius allegaui in qrta rõne añ oppoſitũ queſtionis. Et hecoĩa in pᷣallega tis tractatibo diffuſe ⁊ 2 fuſe ꝓſequit. Sʒ huſopinionis falſitas ex ſeipᷣa eui/ denter ↄuincit᷑.qꝛ cũ iam de.xiiij.centena/ „ rio a natiuitate chꝛiſti fluxerint pluſq; ãni. lxxvij.cum nũc annũ octogeſimũquintuʒ fereↄpleuerimꝰ.ſequit᷑ ꝙ ab octo annis vł circiter.ſcʒ a tꝑe quo ĩcepit ꝑſecutio pñtis ſciſmatis ſcdᷣm opinionẽ pᷣdictaʒ incepiſſe debuit ꝑſecutio antixpᷣi.⁊ cũ ſcdᷣm danielẽ tribo annis ⁊ ſex menſiba h̊ͥ pſecutio datura ſit vt dicit Augu.xx.de ciui.dei.c.xiiij.⁊ pꝰ eã iuxta rpᷣi ſentẽtiãẽ Matthᷣ.xxiiij.ſtatĩ ſe/ cutura ſit ↄſũmatio ſeculi.ↄſeq̃ns eſt ſcõʒ huiꝰopinionis fictã diuinatõʒ ꝙ iã eẽt an/ tixpᷣi ꝑſecutio ↄſũmata. ⁊ ſeculi cõſũmatio iã ↄpleta.q̃ oĩa falſa eſſe exꝑientia manife/ ſtat. Pꝛeterea opinio pᷣdicta ꝓpter h̊ irri denda videt᷑qꝛ ſi xpᷣs in euãgelio iõ remi/ ſiſſet ad ꝓphetiã danieł.vt ſcʒ ꝑ illã e ſentẽ tiã ſuꝑius allegatã poſſʒ eccłia ſcire nume rũ ſupdictũ ꝓut aduerſarꝰaſſerit.tũc apłi quib xpᷣs loquebat᷑ maxime poſt deſcẽſuʒ ſpũſſancti nõ minq; iſte medicus intelli⸗ gere debuiſſent illius ꝓphetie ſignificatio/ odenter aparet. imaginatio de duratione ſeculi per ſex mil lenarios ſine per ſex ciliades ſcðᷣm metho/ Diũ oĩno incerta eſt. qꝛ ipᷣe ꝓut in hyſtoꝛia ● . nem. ⁊ habere pᷣdicti numeri intellecttum. ipᷣmq; poſteris declaraſſent. ac in ſuis ſori pturis reliquiſſent. qð ex pꝛedictis in pꝛo/ batione tertie concluſionis apparet eſſe fal ſuʒ Rurſus pꝛedicta expoſitio danielis an tique ⁊ autentice doctoꝛuʒ expgſitioni diſ/ coꝛdat. Nam ſcᷣm magiſtruʒ in hyſtoꝛijs ſcolaſticis xpᷣus pꝛopꝛium ſignum deſtru/ ctionis ⁊ euerſionis iheruſaleʒ poſuit quuũa do dixit. Cum videritis abhominationeʒ deſolationiſ que dicta eſta daniele ſtare in loco ſancto.id eſt imaginem abhominabi/ lem que ſignum erit deſolationis poſitam in templo.de qua vero imagine boc expo/ nendum ſit.licet varia opinio fuerit tamẽ alijs repꝛobatis oſtẽditur ꝙ de illa ſtatua intelligendum eſt quã euerſa iheruſalãper do titus ⁊ veſpaſianus poſuerunt imaginẽ ceſaris in iheruſalem. Inſuper nimis fra- gilis eſt fantaſtica confirmatio opinionis pꝛemiſſe. Nam licet illa ſibilla quam alle⸗ gat de aduentu chꝛiſti locuta ſit.tamẽ nul/ lam determinataʒ quotationẽ tempoꝛis le gitur poſuiſſe. Illa etiam opinio Augnſti ni de ſexto millenario annoꝛum quã ad cõ firmationem ſue aſſertionis induxit multi pliciter infirmatur. tuʒ quia ſextus ille mi lenarius iã elapſus oſtenditur per hoc qd Auguſtinus dicit ꝙ ſuo tempoꝛe illiꝰ mu/ lenarij poſterioꝛa ſpacia voluebantur. A quo tamen tempoꝛe iam pluſq; mille anni fluxerunt cuʒ ipſe fuerit contempoꝛaneus iheronymo.qui circa quadringenteſimuʒ annum a paſſione domini vixiſſe. et ſuper oſee ſcripſiſſe legitur.pꝛout exeius auctoꝛi tate poſt opoſituʒ queſtionis ſuperius al/ legata patenter monſtratun. Tum eti/ am quia anguſtinus vbi pꝛedictam opini/ onem de ſexto millenario recitatiue poſu/ it ſtatim aliã ſubdidit dicens.aut certe mil le annos pꝛo annis omnibus huius ſecu/ li apocalipſis poſuit. vt perfecto numero notaretur ipᷣa tempoꝛis plenitudo.⁊ hanc vltimaʒ aſſertiue tenuit ſicut lib.xviij.lij.⁊ liij. capłis ⁊ in ↄcluſione tot volumĩs eui Tum tertio quia illa titum adrianus poſuit vbi archa ſteterat. Bega etiam tenet qð tempus quo poſita fuit abhominatio in deſolationẽ fuit quun ll ie hilcer ctii ann. büeſte Gadr⸗ reduce os vere genoſea ſaerun nist ſo vñc onepd cens. guaſio ſcn⸗ uio⸗ leröut nnist, nenba⸗ ctioſan nui ſoſ Etia⸗ biodet Ncnzel ſanrene D diintaie ronart dueſt tülente TRracil entiah cleſted mocl ſeſuen entä lredif phetey ellgen müthie hdickr Rheeg ocalt kuner⸗ golmar mlaen erudine wocfri Gra⸗ 8ſ r. leſat disen idi ſtens Deln uni Mien nindi⸗ nn (cpo⸗ nume lem her taon. poſ leqnan nane ioffa⸗ nionis nale⸗ enal Nsle i dc nwlei emi g mu, apn mnene .imz; nſuper cto ius4) mmal opin⸗ i⸗ rnil ſca/ nero hane 1h geui zͤla rni aho/ ſtors eruditionẽ eccłie xpᷣiane. ſermo tertius ſcolaſtica dicit᷑.ſic ꝑ ciliades ſecula diſpo/ nit.qð annos non apponit ſi ſuꝑſint.⁊ ideo nihil certũ ð numero annoꝝ tradidit Jpᷣa etia annoꝝ ↄputatio ab oꝛigine mũdidu/ bia eſt. qꝛ vt cadẽ hyſtoꝛia teſtat᷑ ab adã vſ/ q; ad xpᷣm flůrerunt anni quinq; milia ⁊ fe re ducenti ſcᷣm.lxx.ĩterpꝛetes.ſcdᷣm hebꝛe os vero longe paucioꝛes. Tuz quarto qꝛ nõ ſolũ ꝑ ſexſed ꝑ ſeptẽ milia annoꝝ po ſuerunt aliqͥ ſeculũ duratuꝝ ꝓput G. pariſi enſis recitat tractatu tertio libꝛi de vniuer ſo.vñ caſſ.vbi ſup allegatꝰeſt poſtqᷓ; opini/ onẽ pᷣdictã recitauit hãcetiã ſubiungit di/ cens. Alij putant poſt ſeptẽ milia annoꝛuʒ quaſi octaua die illã eternã lucẽ declarari ſicuta xpᷣus octaua die reſurrexit. Scom quã opinionẽ ⁊ pꝛedictã ↄputationẽ.lxx.ĩ/⸗ terpᷣtum adhuc eẽt mũdus quadringẽtis annis ⁊ paulo ampliꝰ duraturꝰ. vtrãq; ta- men haꝝ opinionũ tanq; dubiã ⁊ nimiuʒ curioſam relinqͥt.⁊ hec de tertia ↄcluſione Quartaocluſio eſt ꝙ ſcientia de temꝑe antixpᷣi vel futuri iudicij ẽ nobis reuelabi/ lis.. ſpecialẽ inſpirationeʒ ꝓphetie future. Et iſta patet qꝛ licet ſciẽtia hmõi nõ ſit no/ bis de facto in ſacra ſcriptura reuelata vt dictuʒ eſt.tamẽ nõ ſequit᷑ quin ipſa eẽt po/ ſtea reuelabilis nõ ſolũ de potẽtia dei ab/ ſoluta.qꝛ hoc claꝝ eſt.ſʒ etiã de potentia oꝛ dinata.ita ꝙ deꝰtalẽ ſcientiã nõ ſic ſibi ſoli reſeruauit ꝙ oꝛdinauerit eã nũqᷓ; alteri re/ uelare.ſicut tenet ſanc?thomas ſuꝑ quar/ tũ ſententiaꝝ loco ſuꝑius allegato Un ↄtra eũ ꝓbabiliter ſuadet᷑ ↄcluſio. qꝛ cũ ſci entia huiuſmodi ſit vel aliqñ erit vtilis ec/ cleſie dei. maxie circa finẽ mũdi ſicut ex pꝛi ma ↄcluſione patuit.ſequit᷑ ꝙ deꝰ qui eccle ſie ſue in ſibi vtilib nõ deficit tũc hmõi ſci entiã ꝑ ſpecialẽ inſpirationẽ ꝓpheticã reue-/ lare diſpoſuit. HNã licet xpᷣus dixenit.lex ⁊ p phete vſq; ad iohãnẽ ⁊c̃. Mattch. xj. tñ in telligendũ eſt de ꝓphetis pꝛenũciantibo p/ mũ rpᷣi aduẽtũ.nec vt ibidẽ ait iheronymꝰ ̊ᷣ dicit᷑ vt poſt iohãnẽ baptiſtã excludant᷑p phete.qꝛ etiã iohãnes euãgeliſta poſtea in apocalipſipphetauit.⁊ multi alij in nouo te ſtamẽto quare credẽdũ eſt ꝙ nõ deerũtali qui maxiĩe circa finẽ mũdi qͥ etiã circa vlti/ mũ aduẽtũ xp̃i ſpiritũ habebũt ꝓphetie ad Dic em̃ bea/ tus cirillus abbas ioachim ⁊ ſancta hylde gardis de tꝑibus nouiſſimis multa ꝓphe⸗ taſſe credunt᷑ vta qbuſdqã tradit ſcðᷣm reue lationẽ factã eideʒ ioachim iam nõ reſtant plures q́; anni quindecim vſq; ad regnum antixpᷣi. Unde hos verſus dudũ ſcriptos eſſe cõpleri. Angelus ad ioachim certo nu mine dixit. Cũ fuerint anni tranſacti mil/ le tricenti. Et deni decies poſt partũ virgi nis alme Tunc antixpᷣs regnabit demone plenus. S Hanc ⁊ ſimul cõtra bᷣmã concluſionẽe eſſe videtur illud dictuʒ SDed contra hanc ⁊ ſimul cõtra poꝛa vel momenta que pater poſuit in ſu- poteſtate. nge dicit Auguſtin.xviij.de ciui.dei. liiij. Sihocem nobis noſſe pdeſ ſeta quo mel ius qᷓ; ipſo deo magiſtro inter rogantibus diſcipulis diceretur. quibus tamen reſpondit. Non eſt veſtrum ſcire ꝛc ⁊ ſequit᷑. Nõ vtiq; illi de hoꝛa vel die vlan no ſed de tempoꝛe interrogauerunt quan/ do illud acceperunt reſponſum. Fruſtra igiturannos qui remanent huic ſeculo cõ putare ac diffinire conamur.cum hoc ſci- re non eſſe noſtrum exoꝛe veritatis audia mus.Et ibialia multa ſubdit que clare vi/ dentur dictis concluſionibus repugnare. Pꝛo quoꝛum ⁊ omniũ ſimilium ſoluti one in pꝛedicta chꝛiſti auctoꝛitate quatu/ oꝛ notanter conſiderare conuenit. Pꝛri ma ergo conſideratio eſt ꝙ ibi chꝛiſtus lo/ quitur per verbum depꝛeſenti. dicens.nõ eſt veſtruʒ. vbi ait gloſa. non dicit non erit ſed non eſt. notans adhuc eos non eſſe ido neos.vt ſcilicet innueret ꝙ noticia tempo⸗ rum illoꝛum de quibus interrogabant nõ eis quantum ad futurum negabatur.ſicut etiam Auguſtinus pꝛimo de trinitate co. 9 Pienlorri exponit illud. de die autem illa ? oꝛa nemo ſcit neq; filius.hoc ĩquit neſcit ꝙ neſcientes facit. id eſt ꝙ nõ ita ſciebat vt tunc diſcipulis indicaret. Et ſubdit. Illö itaq; dicturus erat diſcipuł tempoꝛe opoꝛ tuno. Unde ad hoc pꝛobandum inter cete ra allegat illud. Multa habeo vobis dice re que non poteſtis poꝛtare modo. Ethec ſunt pꝛo pꝛima concluſione. da conſideratio eſt ꝙ chꝛiſtus nõ dicit nõ cognoſcetis.ſedinon eſt veſtruʒ noſſe. Un Oe cum hoc pꝛonomen veſtruʒ ex ſua ſigni ficatione referatur ad vires humanas per g̊ᷣ voluit innuere q pꝛijs virib nõ poterãr Secun/ noſſe ꝑa de qby interrogabãt. Et etiã re⸗ . . deaduentu domini iuſmodi tꝑa diffinire pᷣumunt. vt patetli. xviij. de ciui. dei loco ſupiuaallegato. Hic aũt mocł'loquendi ſimilis eſt illi quo alibi dicit. Hõ em̃ vos eſtis q loqͥmini ſj ſpirit⸗ patris ⁊c.quare nõ eis nega ſcire hmõi tẽ/ doras inſpirationẽ diuinã ſʒ ꝑ inqᷣſitionẽ umanã. ⁊ hec ſunt ꝓ ſecũda ↄcluſione. cit noſſe verbũ ex vi ſue ſignificatõis ma gis ts pᷣteritũ impoꝛtat q; futuꝝ inſinua/ pteritũ ſuã ratõʒ dirigebat. inuẽs ꝙ hmõi noticia licet nõ fuiſſet aut p tunc non eſſet . 2 2 aut ſucceſſoꝛibo eoꝝ futuris.⁊ hec ſunt ꝓpᷣ 7 * ma ſecunda ⁊ tertia ocluſione. Quar. vt ſup⸗ qy xpᷣs nõ dicit abſolute.nõ minatum pꝛed taopſideratio eſt ⸗ elt veſtrũ noſſe tpa.ſ addidit qᷓ pater poſu it in ſua poteſtate. vbi ꝑ vim relatiui idẽpti tatis illa tꝑa ad determĩata reſtringit. que aũt ſint illa ipemet deter minauit cũ dicit. de die aut illa? hoꝛa nemo ſcit niſi ſolus pꝛ ⁊ illq ꝓpꝛie ſunt momẽta ↄſũmatõis ſeculi. q̃ qᷓuis pater ſue retinuerit poteſtati.nõ eñ ſequit᷑ ꝙ ſic retinuerit de annovel mę alia maloꝛi tꝑis quatitate. hmõi tꝑe aduent antixpi vel ↄſũmatõis ſe lauij „.⸗* cli qrebant diſcipuli ſz interrogabãt. dñe ſiin tꝑe hoc reſtitues regnũ iſracl Actuuz. . „ „ 4 57. ſ.quare xpᷣi rñſio ad illð de quo loqmur nõ poteſt ↄuenient aptari. ⁊ hec ſunt ꝓpᷣma? quarta ocluſione. Exqbo oſideratõibo * 2 alijs ſupdictis patet ſolutio ad oĩa ſupiꝰ pter huiu allegata à ad vtraq; partẽ inducta ⁊ hec ðᷣ 4* „ pmo grti⸗ nlo ſufficiat. Sequit᷑ de ſcdo in 3 2 q̊ ſimi ↄfuſe tractabo de tertio.cã abbꝛeui/ * verbis oſtendit᷑ ꝙ fructus mũdi ruina eſt. Ad hocem̃ creſcit vt cadat.ad h̊ germinat vt quecũq; germinauit ↄſumat.Qua re pa tet qdᷣ ꝓpinquũ ipᷣius futuri iudicij pream bulum erit pᷣſentis ſeculi ↄſummatio ꝑfe/ cta. pᷣus tamẽ ſignis pluribo dèmõſtranda ideo dicit pe eſt. Ubimerito querẽdũ 2 9 Tertia ↄſideratio eſt ꝓxp̃s ꝑ hoc ꝙ di occurrit vtruũ ꝑ ſigna aliqua nobis reuela/ . ta poſſit de tempoꝛe determinato pꝛopin/ quitatis futuri iudicij haberi noticia. Ad qð tamẽ bꝛeuiter reſpondendũ eſtꝙnõ. Pꝛo cuius declaratione ſciendũ eſt ꝙ „ licet illa pꝛememoꝛata ſibilla de ſignis iu/ „ vtilis ſuis diſcipuł.tñ aliqñ foꝛet vtilis eis dicij muilta ſcripſerit ſicut teſtatur lactanti * us. 2 pꝛout recitat Auguſtinus. tamen ipᷣa vt ſupꝛa dictum eſt nullum tempus deter/ ixit. licet etiaʒ iberonymus ponat xv. ſigna iudicium pꝛecedentia. etꝑ dies quindecim ante completã ſeculi con/ ſummationẽ futura.tamẽ an dies illi erũt „ „ — erunt continui om̃ino incertum eſt. NHecii la ſigna iberonymus aſſerit. ſed in annali/ bus indeoꝝ ea ſcripta reperiſſe teſtatur.qᷓ etiam ſcdᷣm doctoꝛes nec certitudineʒ nec meéle ſeu veriſt imilitudinẽ habere videntur. Licet ĩ Nec etiã de ſuper xpᷣus in euangelijs multa ſigna reue tamen ſcoᷣm Auguſtinũ in epiſtola ð . fine mundi ad eſitiuʒ ſigna que in euange lijs ponuntur nõ omnia perninent ad vlti/ mũ xpᷣi adnentũ ſed quedaʒ ad tempus de ſtructionis ihꝛłm. quedã etiam ad aduen/ tum quo qnatice viſi eccleſiaʒ.quapꝛo ſmodi ſigna que ſcribunt᷑ in euã gelus aut alijs dininis ſcripturis ad hoc ũ poſſunt valere vt per illa determinatũ tem 7„ pus iudicij cognoſcamus.Et ad hunc in/ andi ſmoné. TZimeam'i⸗ it frẽs chariſ⸗ tellectum aſſerit ibidẽ Augu.qꝙ nec de mẽ . „ . pinquitate quã ꝑ ſigna edo *△ ſimi timeam ſumi toꝛtoꝛis futuꝝ iudiciuʒ 2 iõ in h̊ ſcdᷣo articulo videamde iudicij ꝓ pe eſt. in Hͥ em notat᷑ futura mũdi ↄſũma/ tio quã pbat iudicij vicinitas. Xp̃s nãq; ĩ euãgelio hodierno ꝑ ſiõ ↄſũmatiõis ſeculi 2. cuit ille qͥ dicit ſeculi poteſt haberi certitudo. ſe nec de anno aut ebdomada vel decada ſeu quouis alio numero caunmatianis HDys tamen nõ obſtantibus ex reſponſione chꝛi ſti Matthei. xxiiij. tres gradus ſignoꝛum pꝛopinquitatem futuri iudicij ſignifican⸗/ ꝓpinquitatẽ futuri indicij ꝓpter vicinitateʒ tium diſtinguere poſſumus. Ham quedaʒ vnbad alteꝝndeſignauit. Jõ qbuſdã ſignis ſuntpinqua.quedã ꝓpinquioꝛa.⁊ q̃dã pꝛo pᷣmiſſis parabolicã ſimilitudinẽ poſuit di/⸗ cens. videte ficulneã ⁊ oẽsg arboꝛes cũpdu nale regnũ antixpi? cũt iã ex ſe fructũ ſcitis qm̃ ꝓppe eſt eſtas ita generale periculũ. Sub ſecundo ſolis⁊ lu ⁊ vos cũ videritis hec fieri ſcitote qm ꝓpeẽ ne obſcuratõʒ ⁊ caſum ſtellaꝝ. Sub tertio regnũ dei. Uũ ibidẽ dicit Hꝛeg. S arboꝝ fructu vicina eſtas.ſic ex ruina mũ/ pinquiſſima. ub pꝛimo gradu explicuit xpᷣs ꝑſonale regnũ antixpᷣi ⁊ ſue ꝑſecutiõis zicut er vero ſignũ filij hoĩs in celo.id ẽ ſignũ cru/ cis xpᷣi:ꝙ tũc credit᷑eẽ futun. Signa ãt di regni dei pinquitas cognoſcit᷑. Ex bo vᷣmi gradꝰ ꝓut veriſimilit᷑ cõiecturare va/⸗ lon ign nnar chaſecun 6 S ctntedi pinquio diunmt mneratq prin tideq ſtelis. iunnh ſlea ſodubit Duth⸗ ſoeien ſtinten ſnitusm gutcleme bid woß mant. inütin hoiht nt vmiue coſcön Kiunci Eonr Cundir colpuen leſtiumd monedn eſt ſined benti⸗ lsange cuntur. agmirar ohem. lurge pi Uennod llußſn honetes nnnsd melli ſancd ſpicnne funmminln Mochr arteſole cpinp et. ninet nepa rean e⸗ tunc neridi ſucla/ nopin/ no. lick nislo/ Aana miö⸗ en, Inne Nicot/ llierit Rel nmuli⸗ ur ejnee Lai fene vs ge a⸗ de nen ane geni doci küten mein⸗ dem elde tions nn vchti tum ſcan⸗ neda; lipo licunt tiöis grlu lerno Ic uit eN lemꝰſignificabunt pinquitateʒ vltimi ad uentus quãtũ ad paucitatẽ annoꝝ. Si gna ſecundi ãntũ ad paucitatẽ menſiũ. igna vero gradꝰtertij qᷓntũ ad pau citatẽ dierũ vel hoꝛarũ. Inter ſigna igit p pinquioꝛa que ſub ſecũdo graduotineripᷣ diximꝰ xpᷣs ĩ euãgelio hbodierno q̃tuoꝛ enu merat que merito ↄſiderare debemus. Pꝛimũ ſignũ erit obſcuratio ſydeꝝ lucẽ tiũ.dequo dicit. Erũt ſigna in ſole luna 7 ⁊ſtellis. qð in alio euãgelio clarpexpoſuit. Statiʒ inqͥt poſt tribulationẽ dieꝝ illoꝛũ ſcʒ ꝑſecutõis antixpᷣi.ſol obſcurabit᷑t luna nõ dabit lumẽ ſuum. 2 ſtelle cadẽt de celo. Hatth. xxiij. Secundũ ſignũ erit cõ fuſio elemẽtoꝛũ omniũ.de quo ipſe ait. Et erit in terris pꝛeſſura gentiũ pᷣ confuſione ſonitus maris⁊ fluctuũ.qð nõ ſolũ ð mari aut elemẽto aque intelligendũ eſt. quia vt ibidẽ dicit gloſa.apꝛopinquãte ſuo termi/ no om̃ia elemẽta qſi pauentia nutant ⁊ tre munt. Tertiũ ſignũ erit cõturbatio ho minũ timentiuʒ. de quo ſubdit areſcentib⸗ hoiĩby p timoꝛet expectatõe queſi uperueni ent vniuerſo oꝛbi.qð ð bonis intelligit᷑qꝛ eos ſcdᷣm Auguſtinũ in pᷣdicta epiſtola ad eſicium circa finẽ mũdi mali ꝑſequentur Econtra vero de malis ꝑ apoſtolũ dicit᷑ CLCum dixerint pax ⁊ ſecuritas repentinus eis ſuꝑueniet interitus.j.teſſ.quinto. . Quartũ ſignũ erit mutatio virtutũ ce leſtium de quo ↄcludit᷑ ꝙ virtutes celoꝛnʒ mouebunt᷑.qð vtiq; ð angelis accipiendũ eſt. ſiue de omiby generalit᷑ intelligat ſcoõm beati Gꝛegoꝛij ſententiã.ſiue ſpecialit᷑ de il lis angelis qui apꝛopꝛiato noĩe vᷣtutes di cuntur.mouebunt᷑ aũt vel ꝓpter nouitatis admirationẽ. vel ꝓpter noui oꝑis inchoati onem. Hec ergo ſigna ad litterã eẽ fu/ tura ⁊ vltimo iudicio foꝛeꝓpĩquioꝛa.ex do ctria xpᷣi euãgelica firmiſſime tenere ⁊ nul latenus dubitare debemꝰ.ideoq; litterali lenſu pᷣſuppoſito.finẽ ſermoni bꝛeuiter im/ ponẽtes pauliſper ad ſenſum myſticũ trãſ eamns Quid eſt em̃ erunt ſigna in ſole ⁊ lu na ⁊ ſtellis.niſi eccleſie lumiaria tenebꝛe ſcent.qð vtiq; iam ꝓchdoloꝛ factũ eſſe con ſpicimus. Nam cũ in ſole luciditas p̃lato/ rum. in luna luminoſitas pncipũ.in ſtellis vero claritas inferioꝝ ↄgrue deſignet᷑. Jã certe ſolem lunã ⁊ ſtellas tenebꝛeſcere per/ cipin,dũ in pᷣlatis lucẽ ſapiẽtie. in oͤncipi om̃iba ſplendoꝛẽ gratie pene deficere vide bus lumẽ iuſticię.in inferioꝛibo aũt 2 ferei amus.⁊ adhuc ꝙ eſt relatu mirabile ⁊ mi / ſerabile dictu. NHunc ſola luna ⁊ ſtellis lu/ men mendicare cõuincit᷑.quia ſtatus pꝛe/ latoꝛũ a pncipiby iuſta dampnatõe coꝛrigi cur. ⁊ plerũq; ab inferioꝛiba digna repᷣhen/ ſione culpat᷑. Quid vero ſignificat pᷣſ/ ſura gentium pꝛe confuſione ſonitus ma/ ris ⁊ fluctuum.niſi quia ex eo ꝙ ſcriptũ eſt. Aque multe populi multi.in ſonitu maris ter intelligitur. ꝙ hodie aduerſus eccleſia ſticos tantum eſſe dinoſcitur. vt exeo pꝛei ſura gentiũ id eſt oppꝛeſſio eccleſie a ceteriſ gentibus veriſimiliter futura credatur. Cur ergo nõ areſcerent homies pꝛe ti/ moꝛe ⁊ expectatione que ſupueniẽt vniuer ſo oꝛbi.cũ extot ⁊ tantis malis que pᷣſentia vident plura ⁊ maioꝛa vniuerſaliter ventu ra pꝛeſumant. celoꝛuʒ monebuntur.niſi quia virtuoſi ac celeſtes viri ꝓpter perſecutionẽ maloꝛuʒz de Sed quid eſt virtutes bonipoſiti mutatione temptanturadeo q dam vt iuxta xpᷣi ſententiã inducant᷑ in er⸗/ roꝛem ſi fieri poſſet etiã electi. Unde licʒ 5 lia ⁊ ſeditiones ⁊ huiuſt modi perſecutioneſ que in euangelijs pꝛenunciantur a tempo re pꝛimitiue eccleſie fuerint.⁊ qua ndoq; tã te tribulationes ⁊ erroꝛũ coꝛruptiones ha bundauerint.⁊ tunc ab aliquibovicinus ex pectaretur ⁊ ĩminens antixpᷣi aduentus.ſi/ cut vicitur in eccleſiaſtica hyſtoꝛia. ⁊ in li/ bꝛo iheronymi de viris illuſtribo pꝛopter qõ licet credatur huiuſmodi pericula in fi ne mundicopioſius habundare. tamẽque ſit illa quantitas ſen periculoꝛum menſu/ ra que vicinum antixpᷣi aduentum imedia te pꝛecedet omnino incertum eſt. nihilomi nus generalitas pꝛelioꝛuʒ ⁊ ſeditionũ que totam chꝛiſtianitatem occupant nos indu cit vt pꝛopinquam antichꝛiſti pꝛeſentiã me rito timere debeamus. ⁊ vt de alijs perſe/ cutionibus taceam. de hac crudeli ſeditio ne pꝛeſentis ſciſmatis omnino timendum eſt. ne iuxta pꝛophetiam beati Cyrilli ⁊ ſen tentiam abbatis ioachim in cõmento eiuſ dem. ipſa ſit illa hoꝛrenda diuiſio ⁊ perſe/ cutio ſciſmatica pꝰ quã antixpᷣi ſeua ꝑſecu tio cełlerit᷑ eſt futura. 4 erir MNDijs ergo ꝑiculis amoniti timeamꝰ frẽs chariſſimitimeamꝰ ſümi terroꝛis futuꝝ iudiciũ.qꝛ pꝛope eſt. de natiuitate oominin Secd iuxta poſitũ nri tertij articuli ap petametiã ſũmi rectoꝛis mãſuꝝ faſtigiuz. fſqʒ regnũ dei.qꝛ vt ait beat/ greg.nos qui bun regni id ẽ celeſtis patrie gaudia eter/ na ↄgnoſcim.qntoti ad ea feſtinare debe mus. Clos & ſicut xpᷣs ↄcludit in euãgelio hijs fieri incipietib reſpicite ⁊ leuate capi/ ta veſtra id ẽ echilarate coꝛda.qm̃ appꝛopin Inat redeptio veſtra. Uos itaq; labentem mundũ contẽepnite. ⁊ ad regnü eternalit ꝑ manſuꝝ coꝛda leuate.qꝛ iunxta pᷣmiſſax ⁊ ſe pe repetitã ſentẽtiã ti. Scitote qm ⁊c.· cu ius regni nos pticipes efficiat ⁊c. Amẽ. ailliaco Cardinali cameraceèſi ſacre theo/ Snit ſerno p eundeſim Demii a⸗ tiiuitate dñi noſtri ihu xbi. AXAY.ce euãgelizo æ vobis gaudiũ magnũ. Scri pptum elt uce ij.c. Etin euã ggelio hur noctis natiuitatis dñice recitatũ gaudiñ magnũ frẽs chariſ⸗ „. ſimi.ĩmo vero omniũ maximũ gaudioꝝ.ð ter ſuſcepturi. Ad eã q; tanti gaudij media/ gratiaxvactõe greſſuʒ qntoti ꝓperemꝰ Traſ eaimcũ paſtoꝛiba. tranſeam ſpuũaliter vſq; mariã.ipſãq; ꝓ ĩ etratõe gratie. deu ote cũ gaudio ſaluten dicẽtes. Aue c. Ecce euãgeliʒo vobis gaudiũ magnũ ⁊c. Atten dite frẽs chariſſimi ⁊ coꝛꝑis ac ſimul coꝛ/ dis aurib huc diligent intedite. Attedite 9 noua huiꝰnatiuitatꝭ dñice gandia.⁊ euan geliʒãtis angeli celeſtia vᷣba penſate. Ecce . em̃ nouũ gaudiũ.Ecce gaudioſuʒ verbuʒ oliz iudeis paſtoꝛiba ab angelo. ⁊ hodie no bis fidelibo in euãgelio nũciatũ B euãgelizʒo vobis gaudiũ magnuũ Xps nãq; in bethleeʒ nato put nob euagelica narrat hyſtoꝛia. Daſtoꝛes erat in regie ende vigi * *% lãtes ⁊ cuſtodiẽtes vigilias noctis ſup gre gẽ ſuũ. Et ecce angel vni ſtetit iuxta illos. 7 claritas dei circũfulſit eos.⁊ timuerut ti moꝛe mag;. Sʒ aduertite q; magnũ huicti illis angel. Nolite timere. Necſolũtimo/ rẽ ſedat.aut terroꝛẽ fugat.ſʒ ⁊ plenã ſecuri tatẽ ingerit ⁊ nouã alacritatẽ infundit di/ cens ßbuz g udioſuʒ Ecce euãgeliʒo vobᷣ gaudiũ ⁊c̃.Auditũ ẽ itaq; verhũ angelicũ. verbũ vtiq; ſpũali gaudio ⁊ celeſti ſuauita te refert Sonuit voxleticie ĩterra nr̃a vox exultatõis⁊ ſalutꝭ in tabernacuł pecca toꝝ.Audite frẽs chariſſimi. Audite pec/ catoꝛes ſinguli.ĩmo audite celi ⁊ auribꝰ ꝑ/ cipe terra verbũ celis terriſq; iocũdũvᷣbuʒ oĩquaq; ↄſolatoꝛiũ ⁊ oĩ acceptõe digniſſi/ mũ.Quid eĩ acceptiꝰnũciari.qͥd audiri io cũdi.qͥd potuit gaudioſpublicari Quã verbũ h̊ e celo elapſum. ⁊ angelice platum Quis tã lapidei coꝛdis.qs ta dure cœ uiq. 38 tã obſtinati anĩ cuaĩa nõ liãfacta ſit in Hvbo cuiꝰſpũs in pᷣcoꝛdijs ſuis non eſtuet p̃ᷣ gaudio. cupanim nõ ſuſpiret.iocũditatẽ ſtinãs.Eructabit igit᷑ coꝛ meũ vᷣbuʒ bonũ ac ⁊ exultatõʒ ingẽti deſiderio eructarefe Eructabit inquã.⁊ qᷣntũ dñsoceſſeritaꝑi re ac manifeſtare curabit vᷣbuʒ h̊ vrechari tati ppoſitũ. Ecce euãgeliʒo vob gaudium magnũ. In qᷓ qͥdeʒ vᷣbo fres chariſſimitri/ plexſignate myſteriũ. Ecce em̃ pᷣmo ange li nũciãtis auctoꝛitatẽ Quia euageliso Ec ce ſedᷣo cunei audiẽtis ↄgruitatẽ.Quia vo bis ſcʒ paſtoꝛibo.Ecce tertio ppli expectãtiſ iocũditatẽ.OQuia gaudiũ magnũ. Ecce inquã mo angeli nũciãtis auctoꝛitatem. Quia euãgeliʒo. Sane magẽ ⁊ admirãda hubp euãgeliʒãtis auctoꝛitas ⁊ aq̃ ceterie/ nangeliſte ⁊ apłi ſneauctoꝛitatꝭ fidẽ ⁊ fidei firmitatẽ ſũpſerũt. Clñ Amb. Tidete inqᷣt quẽadmodũ diuĩa cura fidẽaſtruat ange/ lus mariã.angelioſ. eph. angelł?paſtoꝛes e/ „ 8 „ docet. Et idẽ Ut opinoꝛ angełmarie ↄce/ ptionẽ. ioſeph ĩpꝛegnatõʒ. ⁊ paſtoꝛibo nati/ uitatẽ enarrat. Oagna admiräda ẽau 5 * — ctoꝛitas euãgelizãtis angeli. natiuitatẽ dei . ac egeneratõz ab hoĩe inenarrabilẽ nũci ant?. Quãobꝛẽ ꝓpheta iſaias admirãdo ã/ ca nõ terrena ſ celeſti ligua narrãda ẽ. Et iõ narrãtis auctoꝛitas ſingularit᷑ admirã/ è „ — da. ſʒ attẽdite frẽ — „ auẽtatẽvt ei hũana inſipietia fidẽ daret ho — „* . dietripharie ðᷣclaranit.Pꝛĩo ꝑ dinĩ lumis ꝛ2 mag.Dze ß magnũ huicti ffulgetiã. Scdo ꝑ ſupꝑniagmis reſonãtiã moꝛi mað ſecuritas acceditſolatiũ:qꝛ dixit Tertio ꝑ magni examinis reuerentiam. rebat.Generatõʒ e qͥs enarrabit. Ac ſi di ceret. Hec generatio nõ humana ſʒ angeli ſq̃lit᷑ diuia ſapĩa nũcij ſui ßein gnüſ ſudel canitas genboe Bedai tersste tumian pgruiſe Mikt ſowere⸗ lcotn ſende Ainrd homine lc gelütbe minis? ſacta c letisU. ivide Cament olticn futtſoli Unde fainal husbon forthor octe ſugnetiir Wintote impced boheve Ppbetam ſnpgl. nunci minisr cramen herenti Ethoc finten Ktnota Ugtorisd hannis. oguror Mdun. bmn Mabu ATiktandi lumter lunnſa es lütino⸗ niſecuri nndt di⸗ hoob ngaci. Kiſtin arn⸗ Kalhec Märe nautin cigiſd edigiſi/ ancni n Ai egunn mnernic, Gſaanſtin oneſve wicimi cmamee uz boni Cſentngt Ppiechm ndun niſnit, znoeng⸗ gliok⸗ Ec oitnten,⸗ miri⸗ caaie fe⸗ lügeinie muutenge Nſonce nanieo riphul/ inictin niutidet ik nüch fido / Acſidi hangel aniri/ nüciſu darah⸗ nilume coand nm. Hermo pꝛimus ꝓpꝛimo quideʒ pꝑ diuini luminis reful gentiã. ſeu ꝑ ſigni ſenſibilis congruentiã. quia de paſtoꝛibo in euangelio dicitur.q; claritas dei circũfulſit illos. Et hoc qui/ dem hodie ↄgruentiſſime factum eſt. Uñ Beda in omelia. Nuſq; inquit in tota ve teris teſtamẽti ſerie reperimus angelos qͥ tam ſedulo apparuere patriba cũ luce ap/ paruiſſe. Sed hoc puilegiũ recte huic tẽ/ poꝛi eſt ſeruatũ.qñ exoꝛtuʒ eſt in tenebꝛis lumẽ rectis coꝛde. Meꝛito ergo celũ cho ruſcat.merito lumen celeſte fulget cum il le mũdo naſcit᷑.cũ ille hoĩbus natus oſtẽ ditur.qͥ eſt lux vera que illuminat omneʒ hominẽ venientẽ in hunc mundũ Joh./j. Secundo diuina ſapientia huius an/ geli huiꝰautoꝛitatẽ nuncij per ſuꝑni ag/ minis ⁊c̃.Quia ſubito vt euãgeliſta inqͥt. facta eſt cum angelo młtitudo milicie ce leſtis. Ubi Beda. Ne parua inqͥt vniꝰ an geli videretur autoꝛitas.poſtq;ᷓ vnus ſa/ cramentũ noue natiuitatis edocuit ſtatiʒ multitudo celeſtiũ agminũ affuit.nec af/ fuit ſolũ.ſed ⁊ celeſte canticum reſonauit. Ungde ſequit᷑.laudantiũ ⁊ dicentiũ.Glo/ ria in altiſſimis deo.⁊ in terꝛa pax homini bus bone voluntatis. Et merito deo glo ria ⁊ hoĩbus pax cãtatur.quia deus ⁊ hõ naſcit᷑.⁊ quia in celo gloꝛia et in terra pax ſua natiuitate donat᷑ Pax inquaʒ dat᷑ ho minibo ſed non omnibo. Quia non eſt pax impijs dicit dñs.yſa.lvij. Sed pax hoĩb bone voluntatis.Oe quibus dicitur ꝑ p/ phetam. Pax multa diligentibo legeʒ tuã. in pſal.cxviij. Tercio diuia ſapiẽtia huiꝰ nuncij autoꝛitatẽ mõſtrauit ꝑ magni exa minis reuerẽtiã.quia ad huius veritatis examen ⁊ ad maioꝛem ſue autoꝛitatis re/ uerentiã angelus ſenſibile ſignũ induxit. Et hoc inquit vobis ſignũ. Inueniecꝭ in fantem pãnis inuolutũ in pꝛeſepe poſitũ. Et notandũ vt ait Beda ꝙ ſignũ nati ſal uatoꝛis dat᷑.non cyrio exceptum oſtro ſed pannis ſqualentib inuolutũ nõ in oꝛna/ tis auro ſtratoꝛijs ſed in pᷣſepibus inueni eendum. Ecce ergo ſignuʒ mirabile. Que erjn huius ſigni congruentia. que cõueni entia huius rei.O res miranda. O nouũ ⁊ inauditũ ſignum.pannis inuoluit᷑ qͥ ce/ lum terramq; tenet.in pᷣſepio iacet cuiꝰ ce lum ſedes eſt. Sed vt ait Maximꝰ in ſer mone. Si tibi panni foꝛtaſſis vileſcũt an gelos admirare. Si pᷣſepe deſpicis.erige parũper oculog.⁊ nouam in celo ſtellã p/ teſtantem mũdò natiuitatẽ dñicam intue re. Si credis vilia.crede mirifica. Si de hijs que humanitatis ſunt diſputas que alta ſunt celeſtia venerare. Hec ille. We rito ergo chꝛiſti naſcẽtis humanitas hũi/ li ſigno mõſtrat᷑ cuius diuinitas celeſti pᷣ conio declarat᷑. Ecce igit᷑ pꝛimũ verbi p/ poſiti miſteriũ.ſcilicet angeli nunciantis autoꝛitatem. Ecce ſecundo cunei audi entis congruitatẽ.quia vobis ſcilicet pa/ ſtoꝛibus. Sane querenda nobis eſt cau/ ſa ⁊ diligenter inquirẽda cõgruitas.Cur paſtoꝛibo ⁊ non potius alijs maioꝛiſq; ſa/ pientie ⁊ potentie vel eminentie famoſio ris hominiba angelũ loquentem ipſumq; noua dñice natiuitatis gaudia nuncian/ tem audireↄceſſum eſt. Fuerãt quippe in grecia Socrates.plato.areſtotiles.⁊ ĩnu meri ſapientes philoſophi. Fuerant ĩ yta lia eloquentiſſimi rhetoꝛes ⁊ oꝛatoꝛes cla riſſimi. Fuerãt in romana re publica ſci/ piones ⁊ fabꝛicij.alijq; ſtrennui duces et pꝛincipes inuictiſſimi.inſuꝑ eruditi cõſu les ⁊ iudices celeberrimi.fuerãt ⁊tũc erãt in iudea legiſdoctoꝛes.põtifices.ſacerdo tes.leuite.ſcribe.⁊ phariſei. Nec tamẽ his apparuit angelus.ſed apparuiſſe legit᷑ pa/ ſtoꝛibus Paſtoꝛes inqͥ t euangeliſta erant in regione eadem vigilantes ⁊ cuſtodien/ tes vigilias noctis ſupꝛa gregem ſuũ. Et ecce angelus dñi ⁊c̃. Cur ergo paſtoꝛibuſ apparuit angelus.Ad hoc ſane reſpondʒ Criſoſtomꝰ. Non inquit angelus iuit hie roſolimã.nõ reqͥſiuit ſcribas ⁊ phariſeos erant em̃ coꝛrupti ⁊ inuidia cruciãdi Sʒ hij paſtoꝛes erant ſinceri antiquã patriar charũ ⁊ moyſi conuerſationẽ colẽtes. Eſt aũt ſemita qᷓdam ad philoſophiam ꝑdu/ cens innocentia. Hec ille. Bed attendite fratres cariſſimi ⁊ ſingula euãgelij verba notate. Sane in paſtoꝛib innocẽtie ſim/ plicitas deſignat᷑. Sane in vigilantibus diligẽtie ſedulitas deſignat᷑. Sane in cu/ ſtodientibo ꝑſeuerantie ſecuritas deſigna tur Et hoc totum ad noſtrã eruditionem refert. Simus &ůꝶ paſtoꝛes ꝑ ſimplicitateʒ innocentie. Simus ergo vigiles ꝑ ſeduli tatem diligentie. Simus ergo cuſtodes ꝑ ſecuritatem ꝑſeuerantie vt ſic angelum dñi ⁊ noua dñice natiuitatꝭ gaudia ſpũa/ Vnd e rd v„ De natiitate oomini liter mereamur audire. Cur ergo paſtoꝛi bus. Cur vigilantibo Cur vigilias cuſto dientibo awaruiſſe dicat᷑ ſignanter aduer tite. Aduertite ſane. Sunt em̃ plures fal ſo paſtoꝛis nomine vocitati.nec tñ paſto res ꝑ innocentiã ſimplices ſed ꝑ nequitie malignitatẽ nocentes.nec ꝑ diligentiã vi giles ſed ꝑ negligẽtie toꝛpoꝛẽ ðᷣſides.nec ꝑ boni operis ꝑſeuerãtiã gregis cu ſtodeſ ſed ꝑ inconſtãtie terroꝛẽ adueniente lupo tancq; mercẽnarij fugictes. Quippe.Quia nec vigilant circa gregem ſed ↄtra gregẽ. nec ad gregis cuſtodiã ſed ad pᷣdam. His ergo falſis paſtoꝛibo angelus dñi apare/ re nõ dignat᷑.Sed qꝛ nõ eſt ad eos nobiſ ſermo. ⁊ad annunciãda dñice natiuitatis gaudia feſtinat intentio.de hac lachꝛima bili triſticie materia ſileamus.nec ad hoꝝ ꝑditiſſimoꝝ hominũ repᷣhenſionẽ.ſed ad noſtrã eruditionẽ ⁊ nouoꝛũ gaudioꝛũ iu bilationẽ ſtilum veꝛtamus. Simus ergo paſtoꝛes ꝑ innocentiã.ſimus vigiles per diligentiã. ſimus cuſtodes ꝑ boni operis ꝑſeuerantiam. Tales em̃ paſtoꝛes eſſe de bemus vt angelũ dñi natiuitatis domini ce gaudia nunciantẽ ſpũaliter audiamus Et ad hoc myſtice deſignandũ hmõi pa/ ſtoꝛibo apparuit angelus.⁊ in qͥba hos pa/ ſtoꝛes imitari debeamus oſtendit. Unuſ quiſq; em̃ etiã qui pꝛiuatus viuere credit paſtoꝛis officiũ tenet.⁊ bonoꝛũ actuũ co/ gitationũq; mũdarũ aggregans multitu dinẽ hanc.iuſto moderamine gubernare ſcripturarũ paſcuis nutrire.⁊ ↄtra demo nũ inſidias ſeruare contendit.Ecce ergo Secundũ ⁊c̃. Ecce tercio populi expe ctãtis iocunditatẽ.Gaudiũ magnũ.Da ne gaudiũ magnũ.nec tm̃ populo iudai/ co.ſed oĩ populo expectatũ.nec vni loco. ſed vniuerſo mundo iocundũ.Euangeli ſo inquit gaudiũ magnũ quod erit omni populo.O gaudium ſua generalitate ma gnũ.ſua magnitudine nouũ.ſua nouita/ te mirandũ.Cauſa autẽ tanti gaudij oſtẽ dit᷑quia magnus nouus? admirabił par tus mõſtrat᷑. Uñ ſeqͥtur. Quia inquit na tus eſt nobis hodie ſaluatoꝛ.qui eſt xpᷣus dñs. O bꝛeue verbum ingentis gaudij ex. p̃ᷣſſiuum. Quid em̃ gaudioſiꝰ expꝛimi po/ tuit.Quid tale vnq; auditum eſt. Aut qd ſimile aliquando mũdus accepit. Natus eſt nobis hodie ⁊c. O generale gaudium dñs. Situ &̊ pctõꝛ es non ideo de ſalute omniũ populoꝛũ.ſed chꝛiſtianoꝛũ ſpecla le ac fideliũ ꝓpꝛium. In cuius em̃ ↄpara/ tione quodiibet aliud gaudiũ eſt fidelib⸗ reſpuendũ. Gaudeant ſiqdem infideles ĩ quibuſſiibet rebus.gaudeãt qlij in aſſeq̃n dis delicis. alij in cõgregandis diuitijs. Alij in honoꝛib ⁊ potentijs acquirendis Gaugdeat in delicijs epicurus.in diuitis creſus.in potentijs ⁊ honoꝛibo alexander ille macedo pdem magnus.Abſit autẽ vt in his gaudeat chꝛiſtianus.ſʒ in hoc gau deat.quia natus eſt nobis ⁊c̃.Quis em̃ fi delis.quis chꝛiſtianus habẽs fidem ſicut granũ ſynapis nõ gaudeat in recitatione verbi huius. Tanta qpe eſt huius verbi dulcedo vt idipᷣm iterũ atq; iterũ recita/ re nõ tedeat Tanta eſt huiꝰſermonis gra tia.vt ſi vel vnũ iota mutauero continuo minus ſaꝑe incipiat. Uñ ſit vt dum labo rat affectio huiꝰ melliſtlue dulcedinis co/⸗ piam latius effundere geſtiẽs.nec vᷣba in / ueniat.nec aliud queat expꝛimere dulciꝰ. Natus eſt nobis hodie ⁊c. Sed atten/ dite fratres ⁊ vt quantũ valemus huius verbi dulcedineʒ effundamꝰ ſingulariter eius ſingula momenta libꝛate.Ecce eniʒ Pꝛimo diuinitatis benignitatẽ.qꝛ natus eſt deus. In hoc em̃ vt ait apłus.Appa/ ruit benignitas et humanitas ſaluatoꝛis noſtri del Ad Tytum.iij.ca. Secũdo be nignitatis vtilitatem.qꝛ nobis. Non eniʒ ſibi ſed nobis nec ꝓ ſua ſed ꝓ noſtra vtili⸗ tate natus eſt. Et vt idem apłus ait Non ex oꝑiba iuſticie qᷓ fecimus nos ſed ſᷣm ſu/⸗ am miſcdiaʒ ſaluos nos fecit. Tercio vti litatis pximitatez. Quia hodie inqͥt ecle ſia ſcietis quia veniet dñs.⁊ mane videbi tis gloꝛiã eius. Magna ſunt hec frẽs cariſſimi ⁊ magni gaudijoſtenſa miſteria q̃ lõgo foꝛent deducenda tractatu.ſi tꝑis pateret᷑ anguſtia. ſed et alia qᷓdam ad ma/ ioꝛis gaudij expᷣſſionẽ ex ipſius noui par tus manifeſtant᷑ noĩbi. Ecce pᷣmo nomen deitatis. Saluatoꝛ.Ecce ſecũdo nomen pietatis Chꝛiſtus. Ecce tercio nomẽ ma ieſtatis Dñs.Ecce ̊ peccatoꝝ remediuzʒ quia ſaluatoꝛ.Ecce ̊ infirmoꝝ ſolacium qꝛ xpᷣus.Ecce ̊ egenoꝝ ſubſidiũ.qꝛ dñs. Quid itaq; tã neceſſariũ ꝑditis.qͥd taʒ optabile miſeris.quid tam vtile deſpera/ tis. Natꝰeſt nobis hodie ſaluatoꝛ qͥ ẽ xpᷣs dehpent Punoh, neppeee nustad eleſuse iski choleol peres? maieſta gemma oꝛie rar ſen Penos Zaetſ nonlinea tentienn inher murim laotc euſ loſtar locnst angele pocho kureot ſckch Epl enanb nüdeA gen ineffab⸗ erüfa cgtoꝛis ſdeye⸗ minat nn igniſt. ſbum⸗ gonze eb deten hoier ſpert por/ Celip ldei ſin uiz. nmnds Duics nnr ſtann 4 een ligeſtſ enſat inanone noyerbi inn, Onisgen ontinuo vmmlabo inis co/ cpbain⸗ edulc. dancmn, sbuins Ulnier cea; Ptatus Apr mrs tobe menß⸗ awli/ i hon genſu⸗ gco Hltacce eriebi hecſtis wiken⸗ As ma/ ouipar nomen nomnen omema mnediuz lucium rdis 8 i deſcn gen⸗ ellns . deſperes. Adeſt nanq; deitatis remediuʒ Natus eſt ſaluatoꝛ.Et ipſe qͥdem cũ eſſet deꝰ p peccatoꝛibo hõ factꝰ eſt. Si tu in fir mus ⁊ adbuc peccatoꝝ pᷣcedentiũ vulne releſus es.Adeſt pietatis ſolaciũ. Natꝰ ẽ xp̃s. Et ipſe qdeʒs pius ſuauis ⁊ mitis vn/ ctꝰ oleo letidie p̃ ↄſoꝛtiba ſuis. Situ pau per es ⁊ diuitijs gr̃e nõ abundans.Adeſt maieſtatꝭ ſubſidiũ Natꝰeſt dñs. Et ipſe q̃ dem magnꝰ⁊ diues valde ⁊ multe miſeri/ coꝛdie.femo itaq; de peccati ſalute ðſpe ret. Nemo de medici auſteritate dubitet. Nemo de eiꝰefficaci poteſtate foꝛmidet. Adeſt ſaluatoꝛ nõ ſine ſalute.Adeſt xpᷣus non ſine vnctione.Adeſt dñs nõ ſine po/⸗ tentie magnitudine. Gaudeamus igit᷑ in hac natiuitate.⁊ multipliciter gratule/ muſ in ea.quã ⁊ ſaluatoꝛis ⁊ ſalutis vtili/ tas ⁊ chꝛiſti ac ſue vnctõis ſuauitas ⁊ dñi eiuſq; poteſtatis dignitas tam elegãter il luſtrat Gaudeamus itaq; ⁊ ne qͥs triſticie locus pateat oẽs pᷣ gaudio cantemus cuʒ angelis.Gloꝛia in excelſis deo.et in terra Rartomihit⸗ bone voluntatis. Quod p̃ᷣ are dignetur nat? nobis hodie ſaluatoꝛ qͥ eſt chꝛiſtus dñs. Ameè. S Explicit ſermo de natiuitate domini venerabilẽ ſacre theologie doctoꝛem Pe trũ de Aillyaco Kardinalẽ Cameraceñ. Sequitur ſermo de eadem feſtiuitate factus per eundem dñm Petruʒ Came: Exritas 0 e ter⸗ v ra oꝛta eſt. Scribit᷑ pſal.lxxx liliiiij. Cui ↄcoꝛdat qð in euan geelio hodierne feſtiuitatis le git. Uerbũ caro factũ eſt. Jo.j. Ut de tãa lden tũ ꝑfectũq; ↄdiderat. ineffabili veritate q̃ hodie de terra oꝛta ẽ. verũ fari valeat lingua carnis lingua pec catoꝛis.lingua noſtra lingua mendoſa.et vt de verbo incarnato verbũ dignũ pfe/ rat.indigna caro.caro immũda ⁊ młtipli ci viciata peccato ad eã q̃ ſine peccato eſt digniſſimã ac mũdiſſima matreʒ gr̃e ex ᷓ vᷣbum caro factũ eſt.⁊ ꝑ quã veritas ð ter ra oꝛta eſt.ſuppliciter recurramus dicẽteſ Veritasꝰ Aue Maria gratia plena ⁊c. Ueritas de terra oꝛta eſt ⁊c̃. Hodie frẽs cariſſimi hogie vñ exultãt coꝛda fideliũ euãgelicꝰ⁊ ꝓpheticus ſermo ↄcoꝛdant.hodie nẽpe qꝛ vᷣbum caro factũ eſt. Ideo vᷣitas de terra oꝛta eſt. Caro em̃ terra eſt.dicẽte ſcriptu2/ ra Foꝛmauit diis vel creauit deus hoĩe,ʒ id eſt hoĩs carnem de limo terre. Geñ.ij. Verbũ aũt veritas eſt illo teſteqͥ ait Ego ſum veꝛitas Joh. xuij.Cõcoꝛdãt itaqʒ de verbo eterno dei patris tꝑalia verba hu/ mane vocis ⁊ de virtute eterna diuĩe mẽé/ tis vocalia verba euãgelici ⁊ ꝓpheticiſer/ monis inter ſe conſonant.ſibiq; conueni unt. quia qñ xpᷣs Jeſus verbũ ⁊ filius dei patris caro factus eſt ex vtero virgis ma tris id eſt qñ ex eius carne homo factꝰ eſt. de virgine natꝰeſt. Tunc veritas de ter ra oꝛta eſt.Qð fuit verbũ de verbo incar nato olim ꝓphetice palatum ⁊ hodie ver- boeuangelico ↄcoꝛdatũ.ac ideo veſtre ꝓ poſitumcaritati. Ad cuius verbi öcla rationẽ ⁊ ad verbi incarnati laudeʒ ⁊ gilio riã duo nobis ſummoꝑe ſũmaq; diligen tia cõſideranda ſunt. Pꝛimo quidẽ qli ter añ verbũ incarnatũ veritas a terra er pulſa eſt. ⁊ oꝛta eſt ð terra falſitas. Secũ do qualiter ꝑ verbum incarnatũ ſalſiaaas a terra repulſa eſt. ⁊ oꝛta eſt de terra vbitas Cis pꝛima ſummaq; veritatſt dicm oꝛiginẽ ac ipſius oꝛtũ in terra digniſſimã ⁊ altũ exoꝛdiũ deſcribamus. Ipiſa ſane in pꝛima hoĩs creatõe de celo a regalibo ſedi bus venit ipſa a deo ſummo pᷣſide oꝛtum trarxit. ⁊ ab celeſti thꝛono ad terras vſq; ðᷣ ſcendit Qñ em̃ pmus adãa deo createſt tunc veritas ð celo oꝛta eſt. ODeꝰnãq; ſum me verus nequaq; homineʒ ſine veritate creauerat.ſed ꝓut tãti opificis decebat o/ pus ipᷣm veritate ⁊ pꝛudentia erudituʒ et equitate ⁊ iuſticia reuulgatũ.mãſuetudi ne ⁊ tẽperantia pᷣditũ.foꝛtitudine ⁊ ↄſtan tia roboꝛatũ.oĩ deniq; vᷣtute ac gr̃a dota at. ZTecerat em deꝰ ho minẽ rectu. Ecẽcs.vij. Sed heu nobiſ mi ſeris filjs Ade. Ipſe qͥ ꝓ ſe ſuiſq; poſteriſ tot ⁊ tanta a deo bñficia receꝑat.veritatẽ ipſam quã de celo acceꝑat ceteraq; dona pdidit qñ a ſummo vero ac vero bono ꝑ malũ inobedietie ſe diuiſit.Per ipᷣm ergo ⁊ eiꝰpeccatũ veritas a terra expullſa eſt. et tunc falſitas de terra oꝛta eſt. Ex tunc frẽs cariſſimi extũc veilli ꝑ quẽ tantũ ſcã dalũ venit.ex tũc ꝓchdoloꝛ hũanũ genus deritate miſerabiłr deſtitutuʒ ac erroꝛe ⁊ vV 2 De natiitate oomini falſitate mirabiliter multipliciterq; pꝛa lũ ⁊ terrã deos eſfe.⁊ ſupꝛa lunã alios in/ ni auatum in oẽ genꝰ vicioꝝ exarſit.hinc Ca/ fra alios. Ego feram aut platonẽ aut ꝑv/ nel vrm fratricidiũ ꝑpetrauit.hinc nembꝛoth pactheticũ ſtratonẽ.quoꝛũi alter fecit deuʒ n cn tctyrannidẽ exercuit. Et nie per ſingula di/ ſine coꝛꝑe.alter ſine aĩo.Et ad hoc reſpõ ne 1 ſcurramus. hinc adeo creuit hominũ ma dens. Quid tandẽ inqòt verioꝛa tibi vi/ ſilit licia ſuꝑ terrã.adeoq; inũdauit diluuiuz dent᷑ tititacij aut romuli aut tullij hoſtilij n⸗ vicioꝝ vt deus ſumme miſericoꝛs hoĩiem ſomnia Cloacã tytus taciꝰdedicauit de/ ſoſiä ſe feciſſe peniteret. totũq; genus humanũ am. picũ tyberiũq; romulus.hoſtiliꝰ pa/ nti ꝓ diluuiũ aquarũ deleret.exceptis admo uoꝛẽ atq; palloꝛẽ teterꝛimos hoĩm affectꝰ ft dũ paucis q̊s in arca Noe miſericoꝛditer hec numina potiꝰ credes celoſq; recipies ſennt reſeruauit. Remãſit em̃ ſolus Noe⁊ q Poſtea vo de ip̃is ritib crudeliter tur n eo erant in arca. Geñ.vij. Hic ergo Noe pib multa ſcribens.fina liter ſic ait. OQue dopi 2⁊ alij priarche Abꝛaã.yſaac.⁊ iacob.ac ce oĩa ſapiẽs ſeruabit tanq; legibo iuſſa non hb teri ſancti patres antiqͥ. Moyſes quoq; ? tanq; dijs grata. Et tandẽ de ipſa deoꝛũ e ſingnli ꝓphete dei.vt hoĩm vitia erroꝛeſq; falſoꝛũ multitudĩe ↄcludit. Oẽm ignobi tenlni coꝛrigerent. veritatẽ a terra expulſam re/ lẽ deoꝝ turbã quã lõgo euo lõga ſuꝑſtitõ KH ſunt. Hinc Moyſes legeʒ dedit ipſamq; nimꝰcultũ eiꝰmagis ad moꝛẽ id eſt płloꝝ ndeeb vcritatẽ vtcunq; agnita velauit miſterjs cõſuetudinẽ qᷓ; ad rẽ ꝑtinere Huic ſenece umsc⸗ obnubilauit ſignis ⁊ enigmatibo obũbꝛa in hac ꝑte non oino veritas defuit. affuit geent uit. He foꝛte ſi veritas clara ⁊ nuda facie em̃ ſcribẽti.viuẽti defuit. Nã vt Augꝰait (ſon echiberet᷑ hoĩbo.ſua familiaritate ↄtẽptuz vj.de ciuita.dei.ca.x.Quia ipſe illuſtr po tſeen pareret aut odiũ. Hinc nanq; peſſimꝰho puli romani ſenatoꝛ erat colebat qð rep/ nen minũ mos eſt ſemꝑq; fuit.qꝛ ⁊ familiari/ hendebat.agebat qð arguebat.qð culpa tect tas ↄtemptũ ⁊ inxia vulgatum Terentij bat adoꝛabat.Sic ⁊ Uarro cũ eſſet oim Gme ver bũ veritas odiũ parit. Sed nec ſic q/ hoĩm acutiſſimꝰ.⁊ teſte cycerone ſine vl/ Veme gem moyſes aut alijꝓphete potuerũt ad/ la dubitatione doctiſſimꝰ. Cũ q; teſte Au efe nuerſus hominũ maliciã pꝛeualere.nec ſic guſtino libꝛi pᷣallegati.ca.iij.ipſe ꝗdragin geſua vyyvaluit redire veritaſ aut falſitas abire àn ta vnũ libꝛos ãtiqͥtatũ ſcripſiſſet.reb hu corner imo in toto oꝛbe terraꝝ deuius luges ait. manis.xxv.diuinis vᷣo ſexdecim tribuẽs. nauin MNon eſt inqͥt veritas.nõ eſt miſcðᷣia.non In qᷣbo multa de hmõi ſuꝑſtitione curio guude⸗ eeſt ſcietia dei in terra. Oaledictũ ⁊ men/ ſa vanitate diſſeruit.imꝑioſa tñ vᷣitate er/ Geitii daciũ.homicidiũ.furtũ ⁊ adulteriũ inun roꝛem populoꝝ.⁊ ſi nõ maniſeſte.oceulte gdone danerũt.Oʒee.iiij.ca. Sed vt ceteros vi ſaltẽ fateri ↄpulſus eſt. Ait em̃ de genera Pheun cion erroꝛes taceã qͥd de nouiſſimo erro/ tioniba deoꝝ magis ad poetas id eſt ad ſi nonn re ydolatrie dicturus ſim q excepta hebꝛe ctas falſaſq; poetaꝝ fabulas.q; ad phiſi/ catoin oꝛũ gente qᷓ ⁊ ipſa ad oẽ malũ.⁊ hoc ipſuʒ cos id ẽ ad veras ⁊ falſas rõnes fuiſſe po/ bnkſt vdolatrie malũ ꝓniſſima ſemꝑ fuit.om̃es pulos inclinatos. Sed hij phi hũc erro ußit Alias gentes ſic neqciter ac ꝑcinaciter oc reʒ manifeſte ac publice repᷣhẽdere veriti iminus cupauit. vt nõ ſolũ fideles dei ſed etiã gẽ/ ſunt.qꝛ errãtẽ plIm timuerũt. Sciuerũt n o tiles philoſophi hũc erroꝛẽ irridere ⁊ reß em̃ antiquũ phᷣm anaxagoꝛã apud athe/ les hengdere cogerent᷑. Uñ anneus ſeneca ĩ li. nienſes tanq; reũ damnatũ fuiſſe.teſte au iafn quẽ ↄtra ſuꝑſtitiones edidit.cũ de ydolo guſtino.xviij.de ci.dei.ca.xlj.qꝛ ydolatriã mnm rum ſimulachꝛis ageret ita ſcripſit.Sa/ publice repᷣhẽdens ſolẽ dicebat lãpadem wnnch cros inquit immoꝛtales in materia viliſſi eſſe ardẽtẽ.ipᷣmq; deũ eſſe negabat. Hũc dhcn ma atq; imobili dedicãt habirillis phoĩim itaq; ydolatrie vuigatiſſimũ erroꝛẽ bune tte ferarũq; ⁊ piſciũ.qͥdam vᷣo mixto ſexu di/ notiſſimã falſitatẽ.alioſq; ĩinumeros erro onift Verſis coꝛpib induũt numina vocãt.qᷓ ſi ris modos añ incarnationẽ verbiꝛ nati/ Pucno Piũ accepto ſubito occurreret. mõſtra ha nuitate xpi nec priarche nec pꝛophete nec n⸗ berent᷑.· Deinð aliq̃nto pꝰcũ qrundã phᷣo“ phia terra terrenis ve hoĩbo repellere po Macp rũ ſnias deieciſſet.oppoſuit ſibi qᷓſtionez tuerunt.Ecce & q̃liter añ verbũ incarna de ⁊ait.boc loco.⁊ dicet aliqͥs. Credã egò ce tũ veritas qͥ pmo decelo oꝛta eſt. poſtea a R* uun gleiny gurr/ crdenz reſpö ichi vi, wwtii aunde⸗, ſloz, inafees ſehis klinn A O⸗ uſläton ſa deoi nigobi ſoſtito weni⸗ ckhor licſence i aſit Auget nſtno tgöreß⸗ alhe cſeroin eſierh⸗ teA dgin etyho nbues Curio tecr dccnite gnent ctalfi 1 hii⸗ ilepo/ büceno teverei Scicit ache⸗ erkrau Colaens ipodem 1. Hic⸗ orehane woeno bitnat hete hee Aerepo incam polus SHermo ſecũous terrã erpulſa eſt. ⁊ oꝛta eſt terra falſitas. SEt hec de ↄſideratione pꝛima. Sequi tur de ſecũda ¶ Libeat igit᷑ ↄſiderare fra tres cariſſimi qualiter ꝑ verbũ incarnatũ falſitas a terra repulſa eſt. et oꝛta de terra veritas.Poſtq; em̃ verbũ caro factuʒ eſt poſtq; chꝛtſtus dei filius qui eternaliter ẽ verbũ ⁊ veritas ac vera ſapientia dei pa/ tris.tꝑaliter de terra oꝛtus eſt.id eſt ð car ne natus eſt. falſitatis tenebꝛe fugate ſunt ⁊ veritatis lumẽ illuxit.ſicut ſcriptum eſt. Populus gentiũ qui ambulabat in tene/ bꝛis vidit lucem magnã. Habitãtibo ĩ re/ gione vmbꝛe moꝛi luxoꝛta eſt eis. Utau tem innumerabiles populigentium tene bꝛas nec ſolũ vulgariũ populoꝛũ ſed phi loſophoꝝ⁊ ſapientiũ gentiliũ tenebꝛoſos errdꝛes falſitateſq; pᷣtereã verbũ incarna tum ac veritas ipſa que deterra oꝛta ẽ.et que erat lux vera illuminans oẽm hoĩem venientẽ in hunc mundũ falſitateʒ ydola trie.erroꝛẽq; nephãdiſſimũ quẽ paulo añ cõmemoꝛauia terꝛa fugauit. Nam pꝛout eccleſiaſtice teſtant᷑ hyſtoꝛie poſt verbi in carnationẽ cũ chꝛiſtus a facie ꝑſequẽtis Herodis in egiptũ tranſiret.vbi tũc ma/ xime ydolatrie vigebat erꝛoꝛ. In eius in/ greſſu quaſi choꝛuſcãte veritatis lumine coꝛruerũt ydola egypti. Traduntq; ꝙ ſiẽ᷑ in exitu iſrael de egypto non fuit domꝰin qua deo oꝑante nõ iaceꝛet moꝛtuũ pꝛimo genitũ.ita nec tunc fuit ibidẽ templum in quo Honeo⸗eiſſecraeic; Hor anct?p/ phetauerat vſaias Aſcendet inquit domi nus nubẽ leuẽ id eſt carnẽ aſſumet a pec cato immunẽ.⁊ ingrediet᷑ egiptũ ⁊ moue bunt᷑ ſimulacra egypti. Hoc ⁊ alius ꝓphe ta pᷣdixerat.Erit inquit in illo die diẽ do minus.exterminabo oĩa ſimnlacra a ter/ ra. Hoc pᷣterea non ſolũ pꝛedixerũt fide/ les ꝓphete.ſed⁊ gentiles ydolatre vmbꝛa cice pᷣuiderunt. Unde hermes mercuriꝰ termegiſtus in dyalogo ſuo ad aſclepium Egyptũ quã ꝓpter vdoloꝝ cultũ totiꝰmũ di dicit eſſe templũ cultum hmõi ſeu reli/ gionẽ futuro quodam tꝑe deſerturã eſſe patenter aſſeruit. Hoc aũt hermes qꝛ nõ dinino aut ꝓphetico afflatus ſpũ ſed mali gno ac phitbonico ſpũ inflatus ↄgnouit. mirandũ fratres cariſſimi ſi oꝛta deter:a veritate coꝛruat falſitas.quia pherta teſte ſuꝑ oĩa vincit veritas.ij. Heſð.iij. Nimi/ rum ergo ſi intarnato verbo⁊ nato in car ne xpᷣo ydolatrie falſitateʒ alioſq; erroꝛes gentiliũ veritas a terra fugauerit.cũ ipſe de terra oꝛtus ſit qui ſolus eſt veritas.ne q; em̃ moyſes veritas fuit neq; alius qͥſpi am patriarchaꝝ aut ꝓpbetarũ veritas fu/ it. illo teſte qui ait. Lexꝑ moyſen data eſt veritas aũt ꝑ ieſum xpᷣm facta eſt. Joh. j. Lhꝛiſtus itaq; ſolus falſitatis erroꝛes ðᷣ ſtruxit. qꝛ ſolus natus eſt de terra qͥ vera/ citer dicere potuit.Ego ſum via veritas ⁊ vita. Ipſe em̃ ſolus eſt via errantes diri gens. Ipſe veritas ignoꝛantes erudiens. Iße vita oẽs viuificãs ad ſalutẽ. Ipe via veritatis. veritas vite.vita ſalutis. Ipſe qͥpe eſt via veritas ⁊ vita ſalutaris.De q̃̊ pꝑaphetã dictũ eſt. Deus miſereat᷑ noſtri? bñdicat nobis illuminet vultũ ſuum ſuꝑ nos. vt cognoſcamus in terra viam tuaʒ. in omnibo gẽtibo ſalutare tuũ.in pſal.lxvj. De qua ſalutari via iterũ alius ꝓpheta di cit. Docebit nosvias ſuaſ ⁊ ambulabimꝰ in ſemitis eius.Ex ſyõ em̃ exibit lexet ver bum dñi de hieruſalẽ.yſa.ij. O magnum miſteriũ fratres cariſſimi.qꝛ verbum ca/ ro factũ eſt.⁊ qꝛ veritas de terra oꝛta ẽ ho die in bethleẽ Ideo ex ſyon exijt lex ⁊ ver bũ dñi de hieruſalẽ. Sʒ videamꝰfratres videamus cũ paſtoꝛiba hoc verbnʒ quod factũ eſt. Hoc ſane verbũ eſt verbum cõ ſummatũ ⁊ adabbꝛeuiatũ.de q̊ͥ ait ꝓphe/ ta. Cõſummatio abbꝛeuiata inũdabit iu ſticiã. Conſummationẽ em̃ ⁊ abbꝛeuiatõ nem dñs exercituum faciet in medio oĩs terre.vſa.x. Hec aũt abbꝛeuiata ↄſumma tio facta eſt in verbo incarnato q̊ nullum longũ ⁊ diffuſum ſit. ⁊ q; anguſtũ ⁊ bꝛeue ſeipᷣm hodie fecerit. Hoc q pe verbũ ð ſe ipſo ait. Celum etterram ego impleo. et tñ caro factũ et in carne abbꝛeuiatũ exan guſto virginis vtero naſcit᷑.in anguſto lo cat᷑ pꝛeſepio.O igitur bꝛeue verbum de verbo abbꝛeuiato vᷣbum caro factum eſt O bꝛeuis veritas de verbo incarnato ve „ ritas de terra oꝛta ẽ. Multa ſiqͥdẽ verba nõ hoc xpᷣo aut eius virtutiac veritati at/ multa vera dixerũt ⁊ ſcripſerũt moyſes ⁊ f euleraran Pnmangüecdegloꝛandn — uctuoſa conqᷓ õe pꝛedixit. Nõ eſt aut Sec vna veritas oĩm patriarcharũ ⁊ pꝛo ı . hete. ſed hoc vnũ verbum abbꝛeuiatuz v 3 phetari abbꝛeuiauit verba ⁊ vera omnia pſummauit. Exijit itaq; verbũ dñide bie ruſalẽ ⁊ veritas verbi oꝛta eſt ex bethleeʒ. Sed hec veritas verbũ qdñi in bethleẽ ⁊ bieruſalẽ nõ remãſit ſed vt ſe ꝑ vninerſa Diffunderet inde in oẽm terrã exiuit ⁊ ĩ fi/ nes oꝛbis terre ꝓceſſit. Ut ſic tandẽ oẽʒ a terra falſitatẽ erroꝛẽq; fugaret. Uñ tũc ðᷣ miniſtris veꝛitatis impletũ eſt qð lõge añ dictũ fuerat ꝑ phetam. In oẽm terrã exi uit ſonus eoꝝ ⁊ in fines oꝛbis terre verda ecoꝝ In pſal.xviij. Nũc vᷣo ꝓchdoloꝛ frẽs cariſſimi licet verbũ incaruatũ veꝛitatem Hanc q̃ntũ ꝑ eius decuit pᷣſentiã coꝛꝑaleʒ mũdo exhibuerit.licet paſſionẽ⁊ moꝛtem ꝓ veritate ſuſtinuerit.licet ꝑ eiꝰapłos ve/ ritas vbiq; publicata ſit. licet poſt ipſoꝛũ obitũ ꝑ poſteros eoꝝ inter hoꝛrendas ꝑ/ ſecutiones et varios cruciatus ac funera martyrũ pᷣdicatũ ſit toti oꝛbi euangeliuzʒ vt Augꝰ ait.Licet ꝑ ſucceſſoꝛes aploꝝ ac martyꝝ deſtructis iam ꝑ eos ydolis et de ſertis demonũ tẽplis.erroꝛes hereticoꝛũ ſub nomine xpᷣiano veritati reſiſtẽtiũ xpᷣi/ ane vtcũq; ſedati ſint.licʒ inquã hijs alijſ q; innumeris modis xpᷣs ⁊ eius diſcipuli Pineneate certauerint. Nũc tñ ꝓchdoloꝛ hijs nouiſſimis tꝑibo.hijs dieba malis fal ſitas adhuc veritateʒ crudeliter ꝑſequit᷑. Ueritas quoq; nõ minus nũc q; vnqᷓ; a miniſtris falſitatis.timoꝛis ſtimulis.do/ loꝛũ toꝛmẽtis.laboꝛũ moleſtijs.ꝑſecutio/ nũ ꝑiculis infeſtatur. O q; multa hic di/ cenda eſſent ſi tꝑis pateret᷑ anguſtia.qͥs eĩ nõ videat hodie veritatẽ a falſitate depꝛi/ mi. bonos a malis.vᷣtuoſosa vicioſis. ſa/ pisẽtes ⁊ litteratos ab ignoꝛãtibo et inſcijs cõculcari. Nec hoc minꝰ dãnabiliter imo q; damnabilius qᷓ; añ incarnationẽ veꝛbi quãto minus lõgeq; minus malũ eſt.ve/ ritatẽ nõ agnoſcere qᷓ; agnitã relinq̃re.re/ lictã ↄtẽnere.ꝰtemptã odire. Sed omit/ tamꝰ iſta. lacrimoſam quoq; q̃rimoniã re linquamꝰ. Eant res mũdane.Eãt ve mũ do a ſcandalis eiꝰ.Eant q̃ q; eas traxerit Impetꝰ. Nos vᷣo ad gandioſam hodierne feſtinitatis leticiã reuertamur. Gaudea/ mus qꝛ verbũ caro factum eſt. letemurqꝛ veritas de terra oꝛta eſt. Quaʒ nobis ter renis ac carnalib ſpũaliter queꝛere.q̃ſitã inuenire.inuentã amare.eiq; ſemꝑ adhe/ rereↄcedat ipſeqͥ verbum ⁊ veritas eſi Si ðð 8 De circüciſione domini patris qq; hodie natus eſtin terra ex vte ro virginis matris.⁊ nunc in celis viuit ?ꝛ regnat in ſecula ſeculoꝝ Ammen Explicit ſermo factus ꝑ reuerendũ in chꝛino patrẽ dñũm Petrũ de Aillyaco ſa ecre theologie doctoꝛẽ Cameracẽſem epi ſcani Dena ialtate voinini. I.-. Sequit᷑ ſermo factus per eundem do minũ Petꝝ. de circũciſione domini. Ncatuzʒ eſt no y mnẽ eius Jeſus.Scriptũ eſt Auce.ij. ⁊ in euãgelio pᷣſentꝭ ſoolennitatis. Reuerẽdi mgr̃i Ego incircũciſus labijs imo verius oibo incircũciſus mẽbꝛis ð eo in q̊ digne nihil circũcidendũ fuerat.de eo qͥ peccatũ non fecit.nec inuentus eſt dolus in oꝛe etꝛoꝛe polluto veſtris coꝛã reueꝛentijs locuturꝰ nimiꝝ ⁊ verecũdia cõfuſus ſum ⁊ ↄfuſio/ ne turbatus. Sed ad eã q̃ venie mjr eſt et inuentrix greꝓ auxilio recurꝛamꝰ⁊ ĩ noĩe ſeſu ei flectamꝰgenua. Ipſamq; deuotiſſi me ſalutemꝰ dicentes Aue maria gr̃a ple na ⁊c. Uocatũ eſt nomen ⁊c̃. Hodie re uerẽdiſſimi mgr̃i ⁊ dñi.nr̃e redẽptõis in/ choant᷑ miſteria. hodie nf̃e ſalutꝭ indicia demõſtrant᷑ Hodie nãq; redẽptoꝛ ac ſal/ uatoꝛ dñs nr xpᷣs ihs qͥ ꝓ nr̃a redẽptiõe ð ſinu pr̃is ĩ mᷣm venerat.⁊ ꝓnr̃a ſalute ex vto mr̃is nat ẽ. Jã pꝰ paucos ſue ntĩtatꝭ dieſ vt nr̃e redẽptõis ⁊ ſaluq auctoꝛ appa reat carne circũcidit᷑.⁊ vt legeʒ ĩpleat noĩe ꝓpꝛio deſignat᷑. Uocatũ eſt inqͥt nomẽ eiꝰ ieſus. Hogdie ſiqͥdẽ ꝓut euãgelica teſtat᷑ pyſtoꝛia Poſtẽ; ↄſũmati ſũt dies octo vt circũcideret᷑ puer.vocatũ eſt nomẽ eiꝰ ie/ ſus Cõſideremitaq; euãgelica v̈ba nihil in eis ocioſuʒ.nihil in eis credamꝰ eẽ ſuꝑ fluũ.Poſt; inqͥr ↄſũmati ſunt dies octo Hic em̃ mos erat legꝭ vt in octaua die ſa/ cramtũ ageret᷑ circũciſiõis. Poſtq;ᷓ ̊ ↄpſũ[ mati ſunt dies octo vt circũcideret᷑ puer. QOuis ẽ iſte puer cariſſimi.certe vt aitam bꝛo.nõ niſi ille de q̊ dictũ eſt. Puer natꝰ ẽ nobis ⁊ filiꝰdatꝰẽ nobᷣ.cuiꝰ iꝑiuʒ ſuꝑ hũe rũ ei. Nõ eſt ů̊ hic puer ↄtẽnẽdꝰ.qꝛ ⁊ ſi ſit hũanitate puulꝰẽ tñ ĩꝑioſus deitate Hic eſt ã puer. Et vere puer ĩnocẽtie purꝰimo ſolus ⁊ vnicꝰ puer.a pcti labe puriſſimus Vñ hic non immerito nobᷣ oꝛit᷑ q̃ſtio cur circũcidit iſte puer tãta tãq; ineffabili pꝝ . fltede aloh nuntel is. Hecin genera lmmuea cutgit eſtxps rtatee pateat lerit ntils lrci⸗ nullal. ſuoful crcücl Galſe tionen Ctorp Naitap Cecrant Meltg Heepi tur Ntſaln ſalute⸗ leS hoege ini ñguͤn ciale tegi uldoſq catüen admnir moho ment begen rü Aa cotpis ipoſiti polirin noi kinaͤtne kicieri⸗ dbem⸗ hois9 fic igſitu Pruitag e⸗ Niuit: dülin o ſa Ki imde l. tno ück öſen Uingil oby nhhi ünon tchre eutun fiuſo⸗ nicke rinoie gotſi ginge dier dio⸗ naice eſal⸗ Nöes Mer liutg p woie nic⸗ ichl cont ichie⸗ Anibi ſue Gocto dieh⸗ 1 Hpuer. Ntam u nhhie niir eHic wimo ſimus ſiocn bili ritate dotatꝰ.Nã vt ait athanaſius.Nihil alið expmebat circũciſio niſi generatiõis vetuſte ſpoliatõeʒ ꝑ h̊.ſ.ꝙ circũcidebat᷑ ꝑſ coꝛꝑis.q̃ coꝛꝑalis natiuitatꝭ cã exiſtebat. Hec ille.Cur &̊ hic puer circũcidit᷑ ĩ cuiꝰ generatõe nihil vetuſtũ.in cꝰntitate nihil immũdũ reꝑit᷑. Sʒ notandũ nob eſt ꝙ ſi cut ait epiphaniꝰpłibo ex cauſ circũciſus eſt xpᷣs. Et pmo qͥdẽ vt oñdat carnis ve/ ritatẽ quã negauit manicheꝰ. Deinde vt pateat ꝙ nequaq; deitati ↄſubᷣale coꝛpꝰex titerit vt fat᷑ apollinarꝭ.neq; celitꝰ detule rit illð.vt aſſerit Ualẽtinꝰ.Et vt ↄfirmet circũciſionẽ quã oli inſtituerat.qͥn etiã vt nulla ſit iudeis excuſatio. Nã ſi incircũci ſus fuiſſʒ.obijcere poterãt ꝙ nõ poſſent ĩ/ circũciſum xpᷣm reciꝑe. Hec ille. His ita q; alijſq; de cau nõ ꝓ ſua ſʒ ꝓnr̃a mũda/ tione.nec ꝓ ſuoꝝ ſʒ ꝓ nr̃oꝝ purgatõe pec/ catoꝝ puer iſte circũcidi voluit. Sic em̃ vt ait apłs.factꝰ ẽ ſub lege vt eos qͥ ſub le ge erant redimeret. Sicut em̃ ꝑ circũciſi onẽ legẽ impleuit.ſic vt cyrillꝰ ait ſᷣm leg⸗ pᷣceptũ noĩs impoſitionẽ recepit. Uñ ſeqͥ; tur Uocatũ eſt nomẽ eiꝰ ieſus.qð interpᷣ tat᷑ ſaluatoꝛ. Editꝰ em̃ fuit ad totiꝰ oꝛbis ſalutẽ quã ſua circũciſiõe pᷣfigurauit.hec ille. Sed etiã vt venerabilis beda teſtat᷑. hoc ꝙ eodẽ die circũciſiõis nomẽ accepit ad imitationẽ obſeruatõis fecit. Abꝛahã em̃ qͥ pmꝰcircũciſiõis ſacr̃im accepit.ĩ die circũciſiõis bñdici pmeruit Hec ille.Ec ce & qᷓ; młta magnaq; miſteria paucꝭ bꝛe uibuſq; vᷣbis euãgeliſta nob impmit. Uo catũ eſt inqͥt nomẽ eiꝰieſus. O magnũ et admirabile nomẽ.nomẽ qð eſt ſuꝑ oẽ no mẽ.nomẽ iocũdũ ceł.gaudioſuʒ terrꝭ.tre mendũ ĩferꝭ. In noie ieſu em̃ vt ait apłs. oẽ genu flectat᷑ celeſtiũ.terreſtriũ ⁊ ĩferno rũ.Ad Phit.ij. Nos &ꝶ in noĩe ieſu ñ ſolũ coꝛꝑis ſʒ ⁊ coꝛdis genu flectamꝰ.nos ĩ hꝰ iĩpoſitiõe noĩs coꝛde ⁊ oꝛe ſil ſpũałr ⁊ coꝛ/ ꝑalit᷑ iubilemꝰ.gratulemur in hꝰ vocatiõe noĩs.⁊ ĩ q̊ vᷣbo leticie gaudeamꝰ Vocatũ ẽ inqͥt nomẽ eiꝰ ieſus. In q̊ qdẽ vᷣbo ad le ticie ⁊ iocũditat expᷣſſionẽ duo ↄſiderare vᷣbemꝰ.Pꝛimo vocãtꝭ autoꝛitatẽ Scðᷣo noĩs ↄgruitatẽ. Jdᷣoq; circa hec duo nr̃a vſet᷑ itẽtio Et ĩ his duobo declarãdis nr̃a inſiſtat deuotio ⁊ affectio delectet᷑. Nocã⸗ tis autoꝛitas eſt admirabilis. Nomĩs cõ/ gruitas eſt nobis vtilis. H ● Pꝛimo ergo in verbo ꝓpoſito ↄſidera/ re debemus vocantis autoꝛitatẽ admira bilẽ.qꝛ vocatũ eſt nomẽ. Hoc em̃ nomen nõ ſolũ hũanaaut angelica ſed diuĩa au/ toꝛitate vocatũ eſt. Uñ vt huiꝰvocatiõis oꝛdinẽ altiꝰoꝛdiamur.inueniemꝰ hoc no mẽ Pꝛio a do pr̃e eternalłr oꝛdinatũ. Se cũdo a ꝓph̊is figuralr deſignatũ.Tercio ab angelo miſterialr nunciatum. Quar to ab homiĩe tꝑałr publicatũ. Audiamꝰ & nomẽ a do pfe et᷑nałr oꝛdiatũ.Ecce in qͥt ꝓpha.ecce dieſ veniũt diẽ dñs ⁊ ſuſcita bo dð germẽ iuſtũ.ſ.ieſũ.Et h̊ ẽ nomẽ qð vocabũt eũ dñs deꝰ iuſtꝰ nt̃ Hiere.xxxij Hoc ſg̊ dixit dñs.ille.ſ.deꝰ pr̃ cui ẽ ↄſuba lis filiꝰ.dicente ꝓpha.Dixit dñs dño meo ſede ad dextris meis. Hoc inquã dixit nõ momèętanea vocis ꝓnũciatiõe.ſed eterna mẽtis oꝛdiatiõe ↄcepit. Hoc igit᷑ dixit et naliter qð tꝑalit᷑ eſt impletũ Et hᷣ eſt inqᷣt nomẽ qð vocabũt eũ dñs deus iuſtꝰ nr̃. Et qꝛ nomẽ eiꝰ deus iõ nomẽ eiꝰ Jeſus. HNõ em̃ eſſʒ ieſus ſi nõ eſſʒ deꝰ.qꝛ nõ eſſʒ ĩ eo ſaluatoꝛis autoꝛitas ſi nõ eſſʒ deitatis maieſtas.ipſo teſte qͥ ꝑ ꝓphaʒ ait.Hõ ẽ ſal uatoꝛ pᷣter me O ʒee.xiij. Audiamꝰinſuꝑ hH̊ nomẽ aꝓphis figurałr deſignatum.⁊ vt bꝛeuitatꝭ cã ceteras veterꝭ teſtamẽti pᷣter⸗ mittamꝰ figuras.dicat abacuc teſtimoni um nois ieſu.Ego inqͥt ĩ dño gaudebo et exultabo in ieſu deo meo. Abac.iij.Dicat ⁊ zacharias.Et oñdit inqͥt mihi dñs Je/ ſum ſacerdotẽ magnũ ſtantẽ coꝛã angelo dei. ⁊ ſathan ſtabat a dextris eiꝰvt aduer/ ſaret᷑ ei. Za.iij. Sʒ qꝛ in lege ſcriptum eſt In oꝛe duoꝝ vl triũ teſtiuʒ ſtat oẽ ᷣpbum Deut.xvij.Accedat ⁊ terciꝰ teſtis. Dicat ſalomõ aliqͥd ð noĩe ieſu. Foꝛtꝭ inqͥtĩ bel lo ieſus naue ſucceſſoꝛ moyſi ĩ ꝓphis qͥ fu it magnꝰ ̃ᷣm nomẽ ſuũ.maximꝰin ſaluteʒ electoꝝ dei expugnare inſurgẽtes hoſtes vt ↄſeqret᷑ regnũ iſrł.Eccł.xlvj.Oꝭqᷓ; de/ cẽter ⁊ ↄgrue iſte ieſus nauenr̃m ieſum ⁊ ea q̃ ſuo ↄueniũt noĩ pᷣfigurat.ſʒ hec trã/ ſeo.qꝛ ad ea expmẽda nõ ſufficeret bꝛeuis ſᷣmo. Audiamꝰitaq; ̊ nomẽ ab angelo miniſterialiter nũciatũ. Trãſeamꝰfigura rũ teſtamẽti veteris vmbꝛã.⁊ ad euãgelij lucẽ oculos attollamus. Uocatũ eſt inqͥt nomẽ eius ieſus qð vocatũ eſt ab angelo puſq; ĩ to ↄciꝑet᷑.Lu.ij.vbithe.Et me/ ito vocatũ ẽ ab angelo. nã ſic ait Drige „ Hominica in ſeptuageſima omẽ Jeſu gloꝛioſum oĩq; cultu digniſ ſimũ.nomẽ qð eſt ſuꝑ oẽ nomẽ. Hõ decu it pmũ ab hoibo appellari neq; ab eis affer riin mũdũ. Audiamꝰ tñ hoc nomẽ ab ho miniby tꝑaliter publicatũ. Hodie nãq; a ſuis parẽtibꝛac ipᷣm circũcidentibo iude/ is vocatũ eſt nomẽ ei ieſus.Et ſic nomẽ eterna mẽte ↄceptũ hodiehumana voca tione eſt tꝑaliter publicatũ. Hoc em̃ vo/ cabulũ non ſolũ ab hoĩe vel angelo. Sʒ vt Beda ait.a deo añ tꝑa ſecularia voca/ tum eſt. Ecce ergo vocantis autoꝛitatem admirabilẽ. Et bec ð pmo. Secundo cõſiderare debemus in vᷣbo poſito noſs ↄgruitatẽ nobis vtilẽ.quia nomẽ eius ie/ ſus. Hoc em̃ nomen Jeſus qð interpᷣtat ſaluatoꝛ aptiſſime illi ↄgruit qͥ ꝓ noſtre ſa lutis vtilitate in mundum venit. ꝓpter qʒ ad Joſeph de Maria loqtur angelus di ſens Parie filiũ ⁊ vocabit nomẽ eiꝰ Je ſum. Statim nois rationẽ ſubiũgit. Ipe em̃ ſaluũ faciet populũ ſuum a peccatꝭ eo rum. Math. j. Merito ergo nomẽ eiꝰ Je ſus. Cuius eius.Eius de q̊ olim ꝑ ꝓphe/ tam ſcriptũ eſt. Ecce ſaluatoꝛ tuus venit yſaie.xlij.Eius q de ſeipſo ait. Filius ho minis venit qrere⁊ ſaluũ facere qð ꝑierat Lu.xix. Eius inquam qui venit. Ut ipſe nos eximeret a demonis poteſtate. Ut ip ſe nos redimeret a moꝛtis penalitate. Ut nos ſecũ ↄiungeꝛet fraterna germanitate Vt nos ſecũ aſſumeret in ſuꝑna clarita/ te. Ei ergo qͥ teſte apło venit peccatoꝛes ſaluos facere.j.ad Thi.j.Et ideo nomen eius Jeſus. O nomẽ noſtro ſaluatoꝛi cõ gruũ.nomẽ noſtre ſaluti vtile.ac toti hbũa no generi ſuaue pariter ⁊ iocundũ. Ma/ gna quippe hup noĩs vtilitas.magna vti/ litatis ſuauitas.magna ſuauitatis iocun ditas Quia teſte apło Nõ eſt aliud nomẽ datũ hoĩbus in quo opoꝛteat nos ſaluos fieri.Et ideo nomẽ eius Jeſus.Cuſeiuſ Eius quẽ ſponſa ſua iubilãs alloquit᷑ di/ cẽsg.Oleũ effuſum nomẽtuũ.Can.j.cap. Multa nãq; yt ait Berñ. ſuꝑ cantica cã ticoꝝ.huiꝰ ſpõſi vocabula ꝑ diuinã pagi nã legimꝰ. Sed in duo inqͥt vniuerſa vo bis ↄplectoꝛ Nullũ reꝑietis qð nõ aut pi etatis gram aut potẽtiã deitatis ſonet.di cente ꝓpheta.Duo hec audiui qꝛ ptãs dei eſt ⁊ tibi dñe miſcdᷣia.Ergo ſm maieſtat⸗ ſanctũ ⁊ terribile nomen eius Ex hoc em nomine oleum miſcdie vndequaq; diffũ/ ditur. Et aridus eſt yt idem Bernardus ait.oĩs anime cibus ſi non oleo iſto infun dit᷑ Jeſus inquit mel in oꝛe.ĩ aure melos in coꝛde iubilus.Triſtat᷑ aliqs noſtrũ ve niat in coꝛ eius.⁊ inde ſaliat ĩ os.⁊ ecce ad exoꝛtũ nominis lumẽ.nubilũdmne fugit redit ſerenuʒ. Labit᷑ quis in crimẽ currit ad laqueũ moꝛtis deſperãdo.nõne ſiĩuo/ cet nomen vite ↄfeſtim reſpirabit ad vitã Cui fons ſiccatus lachꝛymaruʒ inuoca/ to Jeſu non ↄtinuo erupit vberioꝛ fluxit ſuauioꝛ. Cui in ꝑiculis palpitanti inuo/ catũ virtutis nomẽ.non ſtatim fiduciam pſtitit. depulit metũ ni in dubijs fluctu anti ad inuocationeʒs clari noĩs nõ ſubito emicuit certitudo. Cui in aduerſis defici enti ſi nomẽ adiutoꝛij ſonuit.defuit foꝛti/ tudo. Nihil ita ire impetũ cohibet. ſuper bie tumoꝛẽ ſedat.reſtringit flammã libidi nis.ac totius indecoꝛis fugat pꝛurigineʒ. Hec ille. Inuocet᷑ ergo nomẽ tuũ dñe ſuꝑ nos quẽadmodũ ſperauimꝰ in te. In uocet᷑ Jeſu bone nomẽ ſanctũ tuum ſuꝑ nos. Supꝑ nos tui noĩs oleũ effundat᷑.vt ſicut a chꝛiſto chꝛiſtiani.ſic a Jeſu ſalua/ toꝛe ſaluati vocemur. Qð ipſe Jeſus pꝛe ſtare dignetur cuius nomẽ eſt bñdictum in ſecula ſeculoꝝ ZAmen. Erplicit ſermo factus ꝑ reueꝛẽdiſſimũ in chꝛiſto patrem dominũ Petrũ de Ail lyaco epiſcopuʒ Cameraceñn.⁊ ſacroſan/ cte romane eccleſie Cardinalẽ de circum ciſione domini. Seuitur ſermo factus ꝑ eundem de dñica in ſeptuagelima. “ AUlſit ulos in ui m neã ſuã Mat. xx. Et ĩ euãge lieo hodierno.reueꝛẽdipr̃es⁊ . iĩ xpᷣo fres cariſſimi. Siẽ ho dierna ſacri euagelij lectio ſub pabolica ſi militudĩe nobᷣ inſinuat magnꝰille prfami liasqͥĩ ̊ mũdo q̃ſi dñs ĩ domo pᷣſidẽsvni uerſitatẽ reꝝ oĩm velut familiã ſuo imꝑio famulantẽ.pr̃na dilectiõe gubnat. Habʒ in terrꝭ vineã ſuã vłeʒ.ſ.fideliũ ecciaʒqm ſic ſꝑ ſpãli amoꝛis pᷣꝛogatiua dilexit œ ad eã diligeẽter excolẽdã dignos oĩtpe oꝑari os deſtiauit. hec ẽ ei vinea ð q̃ ꝑpphᷣaʒ ðꝛ. inea dñi exercituũ domꝰilirł eſt. vſa.v. . L Ne ieli deume (rey (tapl gmate ccdel Aler ſpian tre⸗ git lnpe guſt Nfie loi⸗ lita Ultdet lcvin rens ſucbf oon hect. Pylni ſorf ingh oi mner iis al (doa⸗ os Poari und deſern Pquo ſo ſe (clere üelli teppoſ n vine hmoiea liiotit⸗ mde! Mittun fil (un diffi/ rans ninn pelos rüve cend rſgt ant elio⸗ UArti inuoc, bfut nͤnno, Ancum ftucn ſubiro sdeſici itſct⸗, 1 ſuper ilibidt rigne,. nüdie nte um o ue, ſolo⸗ ioe cum ſmi Al ſan⸗ um lende gul cuige ſoſese ebo Naaſi ffami Eorn impio Nß; am n opan 13* * . Aſrael quippe videns deum interpᷣtatur. Undeꝑ domũ iſrael nil aliud ↄuenietiuſ intelligit᷑ q;ᷓ ipſa eccleſia fideliũ nũc ꝑ fidẽ deum obſcure videntiũ tandẽ vᷣo ꝑ ſpeciẽ clare videre ſperãtiũ. In quoꝝ ꝑſona di cit apłus. Uidemus nũc ꝑ ſpeculũ in eni gmate.tunc aũt facie ad faciẽ.j.Coꝝ.xiij. Hec ergo domus iſrael id eſt fidelium ececcleſia vinea dñi eſt. quã ipſe de egiptia/ ca ſeruitute id eſt diabolica ſubiectõne in rypianam trãſtulit libertatẽ. Tũ dño dici tur ꝑ ꝓphetã. Uineã de egipto trãſtuliſti ⁊ plãta ſti eã.Et iteꝝ Plãtaſti radices eiꝰ et impleuit terraʒ. Et rurſus ꝓ hac vinea ꝑ chꝛiſtũ viſitãda ⁊ noua radicũ plantatiõe pficienda. Idem ꝓpheta oꝛabat dicẽs De us virtutũ cõuertere reſpice de celo ⁊ við ⁊Vſita vineã iſtam. ⁊ ꝑfice eã quã planta uit dextera tua.pſal. Hec igit᷑ eſt vinea il/ la cuius vitis eſt xpᷣus.cuiꝰagricola ẽ pa/ ter eius.cuius palmites ſunt ſideles.cuꝰ fructꝰ fideliũ ſunt virtutes.ipſo teſte qͥ ait EFEgo ſum vitis vera ⁊ pater meus agrico la eſt. Et iterũ. Ego inqͥ t ſum vitis et vos palmites.q manet in me ⁊ ego in eo hic af fert fructü multũ Joh. xv. Ad erudiendã itaq; hanc fideliũ eccleſiam quaſi ad exco lendã vineã ſuam nullo tꝑe dñs oꝑarios mittere deſtitit. Quia vt in omeł. Gꝛego riius ait. Pꝛius ꝑ patres ⁊ poſtmodũ ꝑ le glis doctoꝛes ⁊ ꝓphetas.ad extremũ vᷣo ꝑ aplos dum plebis ſue moꝛes excoluit q̃ſi ꝑ oꝑarios ĩ vinee cultura laboꝛauit. Sʒ nundqd iam idem dñs hurꝰvinee culturaʒ dDeſeruit.Abſit. Nam licet ꝑ paucos tamẽ p quoſdam dignos apłoꝝ ſucceſſoꝛes vi ros ſcʒ eccleſiaſticos adhuc vineam ſuaʒ colere nõ deſinit.De quibus cõuenienter intelligere poſſumus aſſumptã ꝓ thema/ te ꝓpoſitoꝝ verboꝝ ſententiã. Miſit illos in vineam ſuã. In quib qdem vᷣbis circa bmõi oꝑarios ĩ vineã eccłiea deo miſſos triꝑtita nobis occurrit conſideratio. Pꝛi ma de illo a q̊ mittunt᷑. Secũda de illis qͥ mittunt᷑.Cercia de illo ad quod mittunt MNã ſi ꝓpoſitoꝝ verboꝛũ miſteria pfũde ſcrutari velimus. circa hãc oꝑarioꝛũ miſ ſionẽ tria ↄſiderare öbemꝰ. Pꝛimo illius AQAq̊ mittunt᷑ eminentẽ autoꝛitatẽ.qꝛ miſit. Secuũdo illoꝝ qͥ mittunt᷑ euidentẽ vtilitaꝰ t᷑ẽ.qꝛ miſit illos ſcʒ oꝑarios.Tertio illius gag0 quod mittunt᷑ excellentẽ fertilitateʒ.qꝛ ea eſt. cens. Infirmos curate.moꝛtuos ſuſcita te. lepꝛoſos mundate. Matth. x.quod nõ in vineam ſuã. Pꝛimo nãq; huius autoꝛi Igeo miſit. Scðo huiꝰvtilitatis euiden tiã ꝓbat hũana opatio.ideo miſit illos ſcʒ oꝑarios.Tercio huiꝰ fertilitatis excellen tiã ꝓbat digna fructificatio.ideo miſit in vineã ſuã. Sed omiſſis iã curioſis di/ uiſionũ vocaliũq; ↄcoꝛdantiarũ pᷣludijs quaſi pueriliba vᷣboꝝ ludis.Nũc tpᷣus eſt vt ad ſerioſa q̃daʒ et grauioꝛa viriliq; ma turitati ↄgrua ⁊ ſpũali eruditioni ↄueniẽ tia ꝓcedamus. In tribus ergo ↄſideratõ nibo pᷣmiſſis ad noſtre ſalutis edificatõeʒ vtiliter ꝓſequendis tota noſtri ſermonis verſabit᷑ intentio.vt ex hijs ſalutaris ha/ beat cognitio quales eſſe debeant oꝑarij. de quibo pᷣmiſſaʒ veſtre caritati ꝓpoſuimꝰ ſententiã. Miſit illos in vineam ſuã. Pꝛimo igit᷑ circa oꝑarios in vineã dñi miſſos diligenter ↄſiderare debemus illi us a quo mittunt᷑ eminentẽ autoꝛitatẽ.cu ius autoꝛitatis eminentiã ꝓbat diuia ap/ pꝛobatio que notat᷑qꝛ dicit᷑. Oiſit. Sci endũ em̃ nobis eſt fratres cariſſimi ꝙ vi/ nee vel etiam meſſis eccleſie nulli oino di gni operarij dici merent᷑.niſi diuĩe axpꝛo bationis autoꝛitate mittant᷑. Ideo dñs ſe rogari debere teſtat᷑.vt ab eo oꝑarioꝛum miſſio apobet᷑ Rogate inqͥt dñm meſſis vt mittat oꝑarios in meſſem ſuam. Qu.x. Hinc rurſus de hijs qͥ in vinea verbo pᷣ/ dicatiõis oꝑant ꝑ apoſtolũ querit᷑. Quõ inquit pꝛedicabunt niſi mittantur. Ro.x. Sed vt ſciamꝰquibus modis aut ſignis operarij cognoſci poſſunt qui diuine ap/ pꝛobationis autoꝛitate miſſi ſunt.hic vi/ gilanter aduertendũ eſt ꝙocto virtuoſas conditiones in ſacra ſcriptura reperimꝰ. quibo tãq; ſpecialibo ſignis oꝑarioſ a deo miſſos eſſe cognoſcimus. Pꝛimo nãq; qui ex dei appꝛobatione mittunt᷑ debent eſſe pij ad peccatoꝛũ curationẽ. Sic em̃ d Poſtolle et apoſtolicis viris ſcriptuʒ os miſit Jeſus pꝛecipiens eis et di ſolum de coꝛpoꝛis ſed ⁊ anime moꝛbis in telligitur. Nã per lepꝛam peccata carna/ lia.p moꝛtem ſpiritualia.per infirmitatẽ vo ꝓnitas ad hec omnia deſignantur. Secundo debent eſſe auſteri ad obſti natoꝛũ coꝛrectionẽ. Sic em̃ vt penitẽtib⸗ . Dominica in ſeptuageſunag pietas ita impenitentib debet᷑ auſteritas pꝛobatiõe mittunt Quaꝝ duepᷣme ad de Emnt Vñ hic nobis ſuo mõſtrauit exẽplo ma / ſtruẽdũ mala culpe.ſeqntes vᷣo due ad to a gn ille ppheta de q̃ſcribit᷑ruit hõ miſſus lerandũ mala pene.due alie ad miſtrãdũ ninii a deo. Joh. j. Nã ſicut penitẽtes cũ pieta/ v̈a ſapientie.poſtreme aũt due ad multi niad te vocauit dicens Penitentiã agite appꝛo plicandũ bona gratie ꝑtinere dinoſcunt᷑. öpo pinquabit em̃ regnũ celoꝝ.ſic impeniten Sʒ bodie ꝓchdoloꝛ frẽs cꝗriſſimi plu tes cũ auſteritate coꝛrexit. Pꝛogenies in / res eccleſiaſtici viri qꝛ pᷣmiſſis vtutũ ↄdi,pꝰ atol quit viperaꝝ quis mõſtrabit vobis fuge/ tiõib buati ſunt ſe in vineã dñi non exap re ab ira ventura Math. iij. ca. Tertio pꝛobatõe diuĩa ſed diabolica potiꝰ pᷣſuum qͥ ex dei apꝛobatione mittunt᷑ debent eſſe ptione miſſos oſtẽdũt. Sũt em̃ płimi xvt parati ad aduerſarioꝛũ ſuppoꝛtationẽ. vel Bꝛegoꝛij vᷣbis vtar.qͥ intra ſanctã eccleſi / mãſueti ad iniquoꝝ ꝑſecutionẽ ꝓpter hoc am culmẽ regiminis ⁊ głiam affectãt ho/ nanq; xpᷣs ſuis pᷣdixit diſcipłis. Ecce ego noꝛis.ſed q̃ſitũ aut ꝑ ambitionẽ ſuſceptũ tuc mitto vos ſicut oues ĩ medio lupoꝝ. mat. cure paſtoꝛalis officiũ digne miſtrare ne gi x. Quia ſicut Gꝛeg.ait.Qui locũ pᷣdicatõ qᷓunt.qꝛ ad vᷣtut magiſteriũ ex ſola elatio nis ſuſcipit mala inferre nõ debet ſed tole ne ꝑuenerũt.O elata nimium pᷣſumptio. ndl rare. Quarto debent eſſe ſtrẽnui ad op Dudũ ſiqdẽ hoĩes ſoliti erãt per vᷣtui ad mug pꝛeſſoꝛũ liberationẽ ꝓpter hoc nanq; dñs dignitates eccleſiaſticas puenire. Jà o eil moyſen ad filios iſrael miſit dicens Clidi in eccłia xpᷣianoꝝ fieri videmꝰ qð olim in Gtle⸗ affuctionẽ eoꝝ qͥ ab egiptijs oppꝛimunt᷑.ſ policia romanoꝝ ſaluſti⸗ factũ eſſe vqrif. fient veni ⁊ mittã te ad pharaonẽ vt educas po Quia furtiʒ inqᷣt et ꝑ latrocinia potius q; tiofn pulũ meũ filios iſrael de egipto. Exo.iij. bonis actib ad honoꝛes et imꝑia nitunk. dickt Quinto qͥ a Zo miſſi ſunt debẽteſſe pa Et vtidẽ elegãter ait płima fuere qᷓ maio De rati ad vᷣitatis pᷣdicationẽ Juxta id quod res nr̃os magnos fecerũt q̃ in nob nulla opari ab apko dictũ pᷣmittit᷑.quõ pᷣdicabũt niſi ſunt.domi ĩduſtria.iuſticia foꝛiſ.animꝰDin riue mittant᷑. Et de cuiꝰveritat pᷣdicatiõe loq̃ᷓ ↄſuledo liber neq; ðᷣlicto neq; libidini ob folus tur paulopoſt ſubiũgit᷑ Fides inqᷣt exau/ noxiꝰ. Pꝛo his nos habemꝰluxuriã auari anal ditu. auditꝰ ꝑ vᷣbũ xpᷣi. Ro. x. ca. Sexto ciã publice egeſtatẽ. puatiʒ opulẽtiã.inter hbert debet eſſe firmi ad falſitatꝭ impugnatõeʒ. bonos ⁊ malos diſcrimẽ nullu.i.diſtĩctio nlein Jurxta id qð a dño hieremie ꝓphete dictũ nulla ẽ. O ĩa pᷣmia vᷣtutꝭj ambitio poſſiſeet ſenn eſt. Mitto ego te ad filios iſrael ad gẽtes DMagna ſunt hec ã lamẽetat᷑ ſaluſtiꝰ. ſz lõ⸗ Ngune⸗ apoſtatrices qᷓ receſſerũt a me.ſcʒ ꝑ vari / ge maioꝛa lametabilioꝛgg⸗ dixerim. J ei geſpel os falſitatis erroꝛes. Et ſequit᷑ Tu ̊ fili nõ ſolũ int bonos ⁊ malos diſcrimẽ nul/ iwien hoĩs ne timeas eos neq; ſeꝛmones eoꝛum lũ. ſed diſtinct magna lõgaq; diſtãtia. naã ei metuas. HMiere. ij. ca. Septimo qͥ a vo mali ĩ dignitatib⸗ Pſunt.boni vᷣo indigniſ redehe miſſi ſunt debẽt eſſe laboꝛioſi ad ſpũaliuzʒ ſimis ſubiecti ſũt. nec ſolũ vᷣtut pᷣmia bof fuaten vᷣtutũ fructificationẽ.iõ diſcipłis ſuis do ſidet ambitio.ſz vt Boeciꝰ diẽ. Impante * minꝰait. Elegi vos ⁊ poſui vos vt eatis ? floꝛẽteq; malicia.vtꝰñ ſolũ pᷣmio caret.ve hisat fructũ afferatis ⁊ fructꝰ vr̃ maneat. Joh. riũ etiã ſceleratoꝛũ pediba ſubiecta calcarx ſtabre xv. Ut eatis.ſ.ambulado in via dei ꝑ fidG Ecce ů at⁊ qnta mala ſeqnt᷑.qꝛ ab impitꝭ bente rectã. ⁊ fructũ afferatis pficiẽdo de vᷣtute et ĩdignis eccleſiaſticũ regimẽ pᷣuumptuo Unger in vtutẽ ꝑ ſpem certã. ⁊ fructꝰ veſter mane ſa temeritate ſuſcipit. Coõtra q̊s dñs ꝑpp ſaft at pſeueꝛãdo vſq; in finẽ ꝑ caritatẽ ꝑfectã phetã ↄq̃rit᷑ dicẽs.Ipſi regnauerũt ⁊ n eex *“ Octauo debent eẽ ſolliciti ad celeſtiux, me pᷣncipes extiterũt ⁊ nõ cognoui Ozee. nins⸗ nuptiarũ inuitationẽ.iõ de celeſti rege in viij. Nã vt in ᷣmo capło regłe paſtoꝛalis angt ꝑabola euãgelica ðꝛ.qꝙ miſit ſeruos ſuos diẽ Bꝛeg. Ex ſe ⁊ ñ ex arbitrio ſũmi recto Ggen vocare inuitatos ad nuptias Matt. xxij. ris regnãt. qͥ nullis fulti ᷣtutibꝛ nequa ir Quig ſunt fideles ſerui nõ debẽt illð ad diuinitꝰ vocati ſed ſua cupidie accẽſi.cu in qð miſſi ſunt negligere.ſʒ vᷣbo et exemplo o mẽ regiminis rapiũt potius q; aſſequant᷑ fu ad celeſtes nuptias ceteros inuitare.Ec/ Hos ergo ſußmus viticola in vinea ſna ndi ce itaq; octo ↄditiões vᷣtuoſas.q̃s debent pmittendo tolerat.ſed eos ꝓfecto ꝑ iudi- ti habere oꝑarij qͥ in vineã eccleſie diuĩa ap cium repꝛobationis ignoꝛat. Uñ talibaqͥ inne Gelere no. mead Jiſo imin ͤri. tus liunt. nrio⸗ hul inahn inob auani inter ficno ſoer lo⸗ ia enul, inni Gigni iaol ante rc e alcn inoi npio o/ tſcr Ozet. orglss lfeocts i⸗ (cul⸗ uant in, ihi aſi⸗ Hermo virtutes non habent etiam ſi miracula fa cerent.A dño dicit᷑. Diſceditea me qͥ ope ramini iniqͥtatẽ qꝛ nunq; noui vos.mat. vij.ca. De hmõi ita; opꝑarijs intelligere nõ poſſumus pᷣmiſſam chꝛiſti ſententiaʒ. Miſit illo? in vineam ſuã. Et hec de p/ ma noſtri ſermonis ↄſideratiõe ſufficiat. Sequitur de ſecunda. Ecũdo igitur circa oꝑarios in vi ſ neam dñi miſſos diligenter conſi derare debemus illoꝛũ qui mittũ tur euidentẽ vtilitatẽ Cuius vtilitatꝭ eui dentiã pꝛobat humana operatio.que no/ tat᷑ qꝛ dicit᷑. Miſit illos ſcʒ oꝑarioſ. Sci endum em̃ nobis eſt frẽs cariſſimi ꝙſum mug paterfamilias ad excolendã eccleſie ſue vineam nequaq; inutiliter ocioſos eli git.ſed vtiles ad hoc oꝑarios mittit.quo/ rũ euidens vtilitas cognoſcit᷑ ſi eog oꝑa/ tio fructuoſa penſet᷑. Atteſtãte veritate q̃ dicit. A fructibo eoꝛum cognoſcetis eos. Math. vij. Unge inter vtilem et inutileʒ oꝑarium ꝑ fructus bonoꝛũ⁊ maloꝛũ ope rũ euidens diſtinctio ↄpꝛobat᷑. Ideo apo ſtolus miniſtrũ eccleſiaſticũ alloqtur di/ cens.Sollicite cura teipᷣm pbabilem ex/ hibere deo oꝑarium.ij.Thi.ij.cap. Sed vt ſciamus quanta poſſit vtilitas eccleſia ſtice vinee a bonis operarijs ꝓuenire.hic vigilanter aduertendũ eſt ꝙ ſex ſunt oꝑa que ſpecialiter miniſtri debent eccłie tan q; vtiles viticole ſpũaliter exercere.debẽt em̃ fodere.debent euellere.debent plãta/ re.debent rigare.debent putare id eſt ſuꝑ Rua reſecare.debent poſtremo bñ cultam vineam cuſtodire. Audiamus ergo q̃ in hijs latẽt miſteria et ad noſtrã eruditionẽ iſta bꝛeuiter ꝓpſemur. Pꝛimo nãq; de bent eccleſie miniſtri conſcientias fodere Vnge in ꝑſona cuiuſlibet ad quẽ ꝑ diſcre tũ ↄfeſſionis examẽ ꝑtinet ↄſciaꝝ ſecreta rimari. Ezʒechieli a dño dictũ eſt. Fili ho minis fode parietẽ. Nã ſicut ait Gꝛeg.xxj. ca.regule paſtoꝛalis Quid eſt parieteʒ fo dere niſi acutis inqͥſitõibo duriciã coꝛdis aꝑire. Jõ ſequit᷑. Et cũ ꝑfodiſſem parietẽ apparuit hoſtiũ vnũ.qꝛ cũ coꝛdis duricia vel ſtudioſis ꝑcunctationibs vel maturis coꝛrectionibo ſcindit᷑ q̃ſi qdã ianua oſtenꝰ dit᷑ex q̃ oĩa in eo qͥ coꝛripit᷑ cogitationum interioꝛa vident᷑. Uñ⁊ bñ illic ſubdit᷑ In gredere et vide abominationes peſſimas qs iſti faciũt. Ezech. viſj. Scdo debẽt culpas euellere Uñ poſtq; ↄſcĩaꝝ ſecreta ꝑ examẽ ↄfeſſiõls fodiẽdo viderint.reſtat vt culparũ mala ꝑ vᷣbũ coꝛrectiõis euellẽ do deſtruant. Ideo dñs Hieremiã allo/ qtur. Ecce inqùt dedi verba mea ĩ oꝛe tuo. Et ſequit᷑ Ut euellas ⁊ deſtruas⁊ diſper das ⁊ diſſipes. Hiere.j. Tercio debent virtures plantare.vñ ibidẽ recte ſubiũgit᷑ VUct edifices ⁊ plantes. Pꝛius em̃ euellen da deſtruenda diſꝑdẽda et diſſipãda ſunt q̃ttuoꝛ vicioꝝ genera.id eſt cogitatõis.lo cutiõis.oꝑatõis.⁊ omiſſiõis peccata.de/ inde vᷣo edificãda ſunt ⁊ plantãda dupli/ cis generis vᷣtutũ carnaliũ ſcʒ ⁊ theologi caꝝ oꝑa fructuoſa Hũc nãq; fructificãdi oꝛdinẽ notauit apłs dicẽs. Nunc vᷣo libe rati a peccato. ſerui aũt facti deo habetis fructũ veſtruʒ in ſanctificatiöem. Ro.vj. Quarto debẽt eccłie mĩſtri mẽtes irri/ gare. Cũ em̃ ꝑ vᷣbuʒ ſancte pᷣdicatõnis in mẽtibo fideliũ vᷣtuoſe oꝑatiõis plãtatio pᷣ ceſſerit. Reſtat ad pfectꝰincremẽtũ vt per documẽtũ ↄtinue eruditõis nouelle plã/ tatõis irrigatio ſecut̃a ſit. Jõ cũ aplłs pꝛe miſiſſʒ. Ego plãtaui.ↄtinuo ſubiũxit.ap pollo rigauit Et qdð his maiꝰẽ addidit di cẽs.Sʒ deꝰ incremẽtũ dedit.qꝛ vt vere ĩ moꝛał.Gꝛeg.ait. Niſi ſpũſſanctꝰaudietiũ coꝛda ĩteriꝰrepleat ad aures coꝛpoꝛũ vox docentiũ exteriꝰincaſſum ſonat. Jõ ꝑ eũ/ dẽ apł'm ðꝛ Heq; qͥ plãtat eſt aliqd neq; qͥ rigat.ſʒ qͥ incremẽtũ dat deꝰ.Quid ̊ Nũ qͥd plãtare aut rigare diffidimꝰ.qꝛ ſi deuſ incremẽtũ dabit neſcimꝰ. Abſit. Nam vt ibidẽ ſequi᷑ Unuſquiſq; ꝓpꝛiã mercedem accipiet ſᷣm ſuũ laboꝛẽ HNõ dic ſᷣm ſuũ ꝓ/ fectũ. Quippe.Qui em̃ plãtãdo et rigãdo laboꝛat ad ꝓfectꝰincremẽtũ q̃ntũ in ſe eſt deũ iuuat. Uñ ↄueniẽter ſubiũgit᷑ Dei eĩ ſumꝰadiutoꝛes.j.Coꝛ.iij. Quito debẽt infructuoſa putare ſiue ſuꝑflua reſecare. Cũ em̃ matialis vitꝭ licʒ fodiẽdo.euellen do.plãtãdo.rigando bñ culta fuerit.eã tũ vt Tulliꝰait li.ð ſenectute ciratico.ferro amputans coercet ars agricolaꝝ ne ſilue ſcat ſarmẽtis.⁊ in oẽs ꝑtes nimia fundat᷑ Sic ꝓfecto eccłie vinea ſpũalis infructu oſa putãdo ⁊ ſuꝑfſua reſecãdo vtilit᷑ coer cet᷑. Uñ in cãticꝭ ðꝛ. Jã em̃ hyems trãſijt vmb abijt ⁊ receſſit floꝛes appueꝛũt in tra nr̃a.tẽpus putationis aduenit Cantiẽ.ij. Dominica in ſeptuagelima Duia nanq; iam tranſijt hyems aduerſi/ nire ꝑmittat. veſtra ſi placʒ caritas aduer 7 nmde tatis. quia iam receſſit ⁊ apijt ymber ꝑſe/ tat. Sane non ob aliã cãm.niſi qꝛ nos ec ae . cutionis qui tꝑe martyrũ eccleſiam pᷣſſit. cleſiaſtici viri qui vtiles oꝑarij vinee dñi Si quia poſtremo in terꝛa noſtra aparuerũt eſſe debuimus ꝑ ociũ negligentiã oſſitã ua floꝛes pſperitatis.ex quibus infructuoſa tes ⁊ doꝛmitates eam incultã. indefenſazʒ. hann rum ⁊ ſuꝑfluarum concupiſcentiarũ oꝛi 7 deſertam relinqmus.nec inatiles ſoluʒ vnegd go pꝓceſſit. Ideo tẽpus putationis adue/ aut negligẽtes. ſed qo eſt damnabilius ꝑ wul⸗ nit in quo nimirũ neceſſe eſt. vt eccleſiaſti nicioſi ⁊ nocentes oꝑarij reꝑimur Sunt hecnt ca vinea ⁊ infructuoſoꝝ palmitũ ⁊ ſuper em̃ inter nos plures oꝑarij non qdem ad oeſel fluoꝛũ ſarmentoꝝ putatione ⁊ reſecatõne opa dei ſed ad opꝑa carnis mundi ⁊ diabo ſchyn purganda ſit.dicente xpᷣo Omnẽ palmitẽ li ſollicite pᷣparati. Sunt nãq; qdam ope fmctuc in me nõ ferentẽ fructũ tollet eum. Johã. rarij ſed carnalis voluptatis ⁊ immundi clus xv. Sexto debent fructifera cuſtodire cie.De quibo dicit aplus Tradiderunt ſe une ſiue vtilia reſeruare. Cum em̃ vt audiui/ metipſos impudicicie in opationẽ immũ Alpo⸗ mus in bñ culta vinea infructuoſa ⁊ ſuꝑ/ dicie.Ephe.iiij. Dunt ⁊ alij operarij ſed gicti flua putata⁊ reſecata fuerint.quid alið ſu mũdane iniqͥtatis et iniuſticie quiboa do LCohit peſt niſi vt fructifera ⁊ ytilia cuſtodienda mino ꝑ ꝓphetã dicit Diſceditea me om̃es ikt cõſeruanda ſint. Alioqͥn quid ꝓdeſt co/ qͥ oꝑaminiiniqtateʒ. pſal. Sũt poſtremo unll lendi cura ſi cõſeruandi deeſſet cuſtodia. oꝑarij ſed diabolice falſitatis et nequitie. mid, Sed qͥd ad cuſtodiam vinee requirit᷑ no Qui ſunt vt paulꝰ ait pſeudo apłi.opꝑarij lot bis ꝑ pꝛophetam notatur. CUinea inq9t fa/ ſubdolitranſ figurantes ſe in apłos chꝛi/ bli cta eſt dilecto meo.⁊ ſepiuit eam ⁊ edifica ſti.ij. Coꝝ.xj. Hij ſunt ſimłatoꝛeſ.ypocri Zlige uit turꝛim in medio eius.yſa.v. Per ſepez te⁊ ſubuerſoꝛes heretici.qͥ vel ꝓpter auari LN em̃ actiuoꝛuʒ iuſta operatio.ꝑ turrim vo cie q̃ſtum. vel ꝓpter vane gloꝛie faſtũ no/ pi ſpeculatiuoꝛũ alta ↄtemplatio deſignat᷑. uas ſuꝑſtitiones ⁊ erroneas opiniões cõ (ſſinti quibo vallatur eccleſia ⁊ contra nocua cu fingunt. ⁊ licet ſint miniſtri diaboli.tamẽ litdices ſtodit᷑. Econtra vᷣo de qbuſdã mẽbꝛis ſu miniſtroꝝ chꝛiſti figurã pᷣtendunt.Et nõ mMurbiſs is eccleſia conquerit᷑.a quibo nec oꝑatio/ mirũ vt ibidem ait apłus. Ipſe em̃ ſatha cicober ne iuſticie nec ↄtemplatione ſapientie de nas tranſ figurat ſe in angelũ lucis. Non lobonet ſenſat᷑. Iinde in ꝑſona eoꝛũ dicit᷑ Poſue ergo eſt magnũ ſi miniſtri eius tranſfigu Aenlire runt me cuſtodem in vineis vineẽ meam rentur velut miniſtri iuſticie. Sed cũ de töffuci nõ cuſtodiui. Can.j.ca. Ecce ergo ſex eui hijs plura poſſem vtiliter dicere Jam ei Mifruct dentis vtilitatis oꝑa que ſunt ab operari ab iſtis numeroſos videmus erroꝛes ꝓce Fwarfi is vinee. id eſt miniſtris eccleſie ſpualiter dere. tñ cogit me tꝑis anguſtia de hac re rsſuan exercenda. Sed hodie pꝛochdoloꝛ fra bꝛeuiter ꝑtranſire. hoc mihi finaliter dixiſ (miſun tres cariſſimi plures ſũt eccleſie mĩſtri ab ſe ſufficiat qð iuxta eiuſdem apli verbum dicttapi his operibus penitus ocioſi Ideoq; iam eoꝛũ finis erit ſᷣm oꝑa ipſoꝛũ.De hmõi ů or impletũ eſſe videtur quod dũs per yſaiaz opꝑarijs intelligere nõ poſſumus pᷣmiſſaʒ ſieredol ꝓphetã eccleſiaſtice vinee minat᷑.Et nũc xp̃ᷣi ſententiã. Miſit illos ⁊c. Et hec de fiüſicfto inquit oſtendã vobis quid ego faciam vi ſecunda cõſideratioe noſtri ſermonis ſul bcipieti nee mee. Aufeꝛã ſepem eius et erit in dire ficiaanntt. Sequitur de tercia. Ablis ptionẽ. ⁊ diruam maceriã eius⁊ erit in c-õ Ercio igit᷑ circa opꝑarios in vineã erro culcationẽ. ⁊ ponam eã deſertã. Nõ puta t dñi milſſos diligeter oſiderare de ahonon bit̃ ⁊ nõ fodiet᷑?⁊ aſcendent vepꝛes et ſpine bemus illiꝰad qð mittunt᷑ excellẽ copſnen ⁊ nubib mandabo ne pluant ſuꝑ eam im tẽ fertilitatẽ.cuiꝰ fertilitatis excellentiã ꝓ (unſpi bꝛem. xſa. v. ca. O dura nimis ↄminatio. bat digna fructificatio.qᷓ notat᷑.qꝛ dicit᷑. and ſed vtiq; noſtris exigentibs demeritis di· In vineã ſuã. Sciendũ em̃ nobis eſt fra Nini gna pꝛoꝛſus ↄdemnatio.Quã ſiꝑ ſingla tres cariſſimiꝙ vinea dñi ſi bñ culta fue/ ued, ꝓſequi velim longioꝛi opus eſſʒ tractatu ꝰrit abũdanter fructuoſa fit.copioſaq; fer· fuch q́em pntis oꝑis bꝛeuitas poſcat. Ideo qͥ pꝓ tilitate fecunda.ſuis cultoꝛibo multiplicẽ angitt teſt capere capiat. Sʒ tñ cur dñs vineaʒ fructũ affert. Uñ hᷣ eis xpᷣs inſinuauit.cũ Peine ſuam in tantoꝝ maloꝛũ ↄdemnationẽ ve diceret. Poſui vos vt eatis ⁊ fructũ affe⸗ Berpy . . . . — . —„ 8 X . . S — . — — N 8 . 8 . . —. — . . O „ 3 Sermdd — ð n 1fatis Jo. xv. Ideo ⁊ aplus ait. Quis plã ſa fubiũgit Om̃ pmi ⁊ puriſſimi fructus dedfi At vineã t de fructu eiꝰ nõ edit.. Coꝝ.ix. eius. ꝛouer.iij. Sed vr cerera pteream. n fructificatio ⁊ q; excellens fertilitas Hic bꝛeuiter nũerat aptus. ruct inqt ſpũs biin, vinea q̃druplicis generꝭ fructũ id eſt coꝛ;/ paciẽtia. bonitas.benignitaſ.mãſuetudo Gen proꝛalẽ.tꝑalẽ.ſpũalẽ ⁊ eternalem ſuis exhi fides.modeſtia.ↄtinẽtia.caſtitas. Gal.v. rn bet cultoꝛibo. De qͥbꝓ nr̃a ſalutari refe Quarto hec vinea nobis exhibet fructuzʒ tnl cctiõe ſed ſub bꝛeuitate dicemꝰ. Pꝛimo eternalis felicitatis De q̃ dictũ eſt Hono hnnine nãq; vinea eccleſie cultoꝛiba ſuis exhibet rũ laboꝛũ gloꝛioſus eſt fructꝰ. Sapie.iij. W ffrfructũ coꝛꝑalis neceſſitatis. De q̊ loques O fructuoſa valde ac fertilis vinea.ꝗᷓ licʒ mmunei aplus cũ dixiſſet.quis plãtat vineam ⁊ 8 in terra ſita ſit.tñ fructũ ſuuʒ ad celũ vſq; tenmte fructu eius nõ edit.paulo poſt ſubiungit. ꝑducit. Nã ꝑ terreni laboꝛis ⁊ ſancti oꝑa keimmi BSi nos vobis ſpũalia ſeminauimꝰ.ma/ tionis fructũ ſpũaliũ quẽ in hac vita col/ miſal Anũ eſt ſi nos carnalia veſtra metamus.j. ligimꝰ.ad eternũ fructũ celeſtꝭ pᷣmij ⁊ glo nbde Conx.ix. Suꝑ quo v̈bo ait Gꝛegoꝛiꝰ.Di/ rioſe retributionis finałr ꝑnenimꝰ.q;ob nrofis ggnũ vſt vt pᷣdicatoꝛes ab eis terrena cõſe/ rẽ dicit apłus Habetis fructum veſtn in vſreno quanęj ſtipendia qb patrie celeſtꝭ offerüt ſanctificationẽ.finẽ vo vitam eternã Ro. cguii⸗ pmia.Quia ſicut dicit ipſa dei ſapia.Di/ vj.Ecce igi᷑ quatuoꝛ genera fructuuʒ q̊s Lopnn, gnus eſt oꝑari?mercede ſua. AQu.x. Ideo ſi execcleſiaſtica vinea digne colligeꝛe vo bochti⸗ ſubdit apłus Ita inqͥt dñs oꝛdiauit his lumus pᷣmos duos recto intẽtiõis trami ſpon q̃ euãgeliũ annũciãt de euangelio vinere te in duos poſtremos oꝛdinare debemꝰ. craunni Sed quõ viuere Sane non ad carnalis Alioqn qͥ pᷣncipaliter vel coꝛꝑalis ſuſten Ntüw⸗ voluptatis ſuꝑfluitatẽ ſed ad coꝛꝑalis ne tationis vel tꝑalis honoꝛis fructũ querit ſö ceſſitatis ſuſtẽtationẽ.quã idẽipſe deſcri/ fructu ſpũalis virtutis⁊ eterne felicitatis ltme bit dicẽs. Habẽtes alimenta ⁊ àbus tega ſe ꝓculdubio indignũ reddit.⁊ ipſa q qrit Ctrö mur hijs ↄtẽti ſumꝰ.j.ad Thi.vl. De/ aut coꝛꝑalia aut tꝑalia ſtipẽdia iniuſtiſſi/ ſſacho cuũdo hec vinea nobis exhibet fructũ tpa/ me rapit. Nam teſte Gꝛegoꝛio in Ometł. Por lis honeſtatis De quo in ꝑſona ecclie lð Qui in hac vita ea q̃ ſua ſunt q̃rit adhuc ſign ↄuenẽter dictũ eſſe intelligi. Ego qᷓſi vi ad dũi vineã nõ venit Illi nãq; ðᷣo labo/ aäde tis fructificaui ſuauitatẽ odoꝛis:.et floꝛes rant qͥ nõ ſua ſed lucra dñica cogitãt.q ʒe unc mei fruct? honoꝝ ⁊ honeſtatꝭ Ecci.xxiiij lo caritatis ſtudio pietatis inſeruiũt.aĩa/⸗ napet Fructificat ſiqdẽ eceleſiaſtica vinea odo bus lucrãdis inuigilant. ꝑducere ⁊ alios aete riis ſuauitatẽ ꝑ miniſtroꝝ ſpũaliũ vitaʒ et ſecũ ad vitã feſtinãt. Sʒz hodie ꝓchdo rdinf famã ſuauiter redolentẽ In quoꝝ ꝑſona loꝛ fratres cariſſimi plures eſſe vident᷑ in ban Dicit apłus. Chꝛiſti bonus odoꝛ ſumꝰ.ij. vinea dñi qͥ oĩno ſpũalia et eterna poſtpo ean adg LCon.ij. Qui & in eccleſia ſic redolẽt.q nũt.⁊ coꝛꝑalis ſuſtẽtatiõis q̃ſtũ ac tꝑalis and ſic redolẽdo virtutũ oꝑibo floꝛẽt.hij nimi honoꝛis faſtũ cupiunt.De qͥbus ↄquerit hnſc, rüũ ſic floꝛẽdo fructꝰ honoꝛis ⁊ honeſtatis dñs ꝑ ꝓphetã Uos inqͥ t depaſti eſtis vine thecde xrtcipiẽt.id eſt tꝑalis honoꝛificẽtie ⁊ hono am mea vſa.iij. Cũ em̃ ſolum hoc qrãt vt nioſi rrabilis pᷣſidentie dignã mercedẽ recipiẽt. carnis voluptatibo ⁊ vanis honoꝛibo pa/ a, dicẽte apło. Qui bñ pᷣſunt pᷣſ biteri dupli ſcant᷑ ⁊ fructum diuini oꝑis nõ ſectent᷑re nm ci honoꝛe digni habeant᷑j.Chi.v. Ter ſtat vt eccleſiaſtica vinea infructuoſa red de cieo vinea eccłie cultoꝛibo ſuis exhibet fru dat᷑. Uñ fit quod ꝑ eundẽ ꝓphetam dicit᷑ atele ctum ſpũalis fecunditatis. De quo fru / af/ Expectaui vt faceret vuas fecit aũt labꝛu ntii cctu ampla ſacre ſcripture ſeges plena eſt. ſcas.yſa.v.O mirãda nimis ⁊ miſeranda i. Ihbi nãq; fructus ſalutaris pnie. YFacite mutatio. Jã em̃ vinea dñi q̃ vuas vᷣtutũ AAiun inqt dignos fructus pnie. Matt. iij. Jbi feciſſe debuerat labꝛuſcas vicioꝛũ facere 1 fu⸗ fructꝰ ſalubꝛis iuſticie. Uñ ſcribit᷑. YFru/ o cõpꝛobat᷑.⁊ quod hoꝛrẽdo mõſtro ſimil/ Gfer⸗ ctus iuſticie in pace ſeminant᷑. Jacobi.iij limũ eſt.vue in labꝛuſcas.id eſt virtutes tplie Abi fructus ſpũalis ſapĩe qꝛ ſcriptum eſt ĩ vicia trãſfoꝛmant᷑.ac iuxta Senece ſen nte Beuat vir à inuenit ſapientiã.Cuius cau tentiã.ideo deſijt remedij locꝰ.qꝛ q ſaeſt xicia moꝛes fiunt. Ecceenim vt Bernar dus ait. Parcitas putat᷑ auaricia.ſobꝛie/ tas auſteritas credit ſilentium triſticia re putatur. Ecõtra vᷣo remiſſio diſcretio ðᷣꝛ effuſio liberalitas.loquacitas affabilitaſ cachĩnatio iocũditas.mollicies veſtimẽ/ toꝝ etequoꝝ faſtus honeſtas.lectoꝝ ſuꝑ/ fluus cultus mundicia. Addã aũt qð de hijs omnibo deterius eſt. Ecce iam a ple⸗ riſq; etiaʒ pꝛelatis eccleſie dinina ſapiẽtia quaſi ſtulticia deſpicit᷑et ſacra theologia tanq; ſtultilogia ↄculcat᷑. Oð ex hijs ma/ nifeſte conuincit᷑.quia ſacre ſcripture do/ ctoꝛes nec fouent nec ꝓmouent ſed depꝛi munt potius ⁊ ↄtẽnunt.ipſoſq; tanqᷓ; vi/ nee dñi penitus ĩutiles ocioſos reliquũt. Oõ ſi quis iuxta euãgelicã parabolã eos interroget Quid hic ſtatis tota die ocio/ ſi. Habent qð reſpõdeant.Quia inquiũt nemo nos ↄduxit. Math. xx. Hoc aũt q; ꝑnicioſum ⁊ eccleſie ꝑiculoſum ſit et iam exꝑientia docuit.et tandem exitus rei de/ clarabit. Licet vᷣo de hijs plurima dicen da eſſent.tñ hinc ꝑtranſeo.ne ſi moꝛã diu tius fecero qͥs mihi hoc in detractõis aut inuidie notaʒ aſſcribat.q;q; certe in tanta miſeria.nõ tam inuidie q; miſcdie locꝰexi ſtat. Seg aduertite queſo vñ tãta vir/ tutum ſterilitas.tãtaq; vicioꝝ ſuꝑfluitas pꝛoueniat. Sane nõ aliunde niſi qꝛ in vi nea ecclłie mũdana vanitas ex bonoꝝ ta lium affluentia. quaſi vitis ſuꝑflua maio rũ ſpũalium ꝓpagines educauit.Qõð vitꝭ illa miſtice figurauit quã pinceꝛna ppara onis ſomnias vidit. Clidebã inquit coꝛã me vitẽ in q̃ erant tres ꝓpagines.creſcere paulatiʒ in gẽmas.⁊ pꝰ fioꝛes vuas matu reſcere.Geñ.xl.Pincerna ſiqͥdem phara/ onis peccatoꝛ eſt ſeruus diaboli.qͥ vitem ſomniat.quia mundi vanitatem cogitat. 7 Hec aũt vitis mũdane vanitatis tres p/ pagines id eſt tres mũdi ↄcupiſcentias p tulit. De qᷣbus ſcriptura dicit. Oẽ qð eſt in mũdo cõcupiſcentia carnis eſt.ↄcupi/ ſcentia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite.j. Jo. ij. Hu/ iuſmodi vᷣo male ꝓpagies paulatim gẽme creſcunt.qꝛ pus cogitatiõe ⁊ deinde ↄſen ſu incrementũ ſi uſcipiunt. ſed mala oꝑati one floꝛeſcunt Et poſt floꝛes maloꝝ ope⸗ Tu in vuas vitioꝝ obſtinationis ꝑtinacia matureſcũt.O mali floꝛes O peioꝛeſyue Floꝛes qpe fetidi:vuarũ qũt fruetꝰ oma trãſ foꝛmatũ vicijs videas hoĩ Dominica in ſeptuageſi. riſſimi. Ex qͥbus tamẽ floꝛibus tales vune a pluribus hodie miniſtris eccłie ꝓducũ tur. De qb dꝛ. ua eoꝝ vua fellis et bo/ im? De ed qð in/ ter hec amariſſime flenduʒ eſt tres ille qᷓ ⸗ dixi male vitis id eſt mũdane vanitat p/ pagines adeo vſq; iã creuerunt vt non ſo lũ ipſe vineã magnã ſed ingentẽ ſiluã effe trus amariſſimꝰ Deut xxxij. S cerint.ſub cuiꝰ ſilue latebꝛis paſcunt᷑ fere peſſime ⁊ crudeles nimiuʒ beſtie.diabolꝰ ſcʒ ⁊ miniſtri eius qͥ eccłie vineã extermi/ nant. Uñ ꝑ ꝓphetam dictũ eſt. Extermĩa uit eam aper de ſilua ⁊ ſingularẽ ferus de paſtus eſt eã. Pſal. Aper ſiqͥdem de ſilua diabolus intelligit᷑qͥ ſingłaris ferus id ẽ ſingulariter ferox ⁊ ſuꝑbyeſſe nõ ambigit᷑ SDed hic vtiq; nequaq; ſolus in ſaua vi/ tioꝝ latitans vineã noſtrã exterminat.qͥn imo plures hodie viles beſtias id eſt vici oſos ⁊ beſtiales hoĩes ↄgregat.vt ꝑ mini ſtros ſuos fructꝰ eccleſiaſtice vinec depa ſcat᷑. Nec aliqͥs miret᷑ ſi vicioſos hoĩes be ſtias dixerim. Sic em̃ Boeciꝰ iiij.li. ð cõ ſolatõe phie docuit. Euenit inqͥt vt quex iem eſtima re nõ poſſis.auaricia feꝛuet alienaꝝ opuʒ violentus ereptoꝛ.lupi ſimilẽ dixeris.fe/ roxatq; inqes linguã litigijs exercet.cani cõparabis.inſidiatoꝛ occultus ſubꝛipuiſ ſe fraudibus gaudet vulpeculis exequet᷑ ire intẽperãs fremit leonis animũ geſta/ re credat᷑.pauidꝰ ac fugaxnon metuenda foꝛmidat ceruis ſimilis habeat᷑ ſegnis ac ſtupidus toꝛpet aſinũ viuit.leuis atq; in cõſtans ſtudia ꝑmutat nihil auibo differt fedis immũdiſq; libidinibo immergit᷑ ſoꝛ dide ſuis voluptate detinet᷑. Uñ poſtre/ mo ↄcludens ait. Ita fit vt qͥ ꝓbitate de/ ſerta hõ eſſe deſierit. cum in dinina condi tionẽ tranſire non poſſit vertat᷑ in beluã. Hec ille. Oꝛemus ergo dñm fratres cariſſimi vt ab hmõi beluis monſtruoſii qʒ beſtijs eccleſiaſticã vineam eripiat. Et nos ceteroſq; viros eccleſiaſticos ydone os ſibi mĩſtros ⁊ tales oꝑarios efficiaide bus ad eius laudem et ecełie vtilitatem ſinguli dicere valeant pᷣmiſſam xp̃i ſentẽ/ tiã. Miſit illos in vineã ſuã.Qð ipſe pꝛe ſtare dignet qͥ ſine fine viuit? regnat in ſe cula ſeculoꝛum Amen. Explicit ſermo factus ꝑ dũm Petruʒ epᷣm Kameracenſem., de ſeptuageſima. Gagti Siſini ſe Alaumß. clo enen ccyr . phointro bꝛigle ruſaleete kann. 2 tericzfran ciaſermo üeeand ciegyotia lergccel⸗ (emuie⸗ flneclon kamele lomiſu llihien laicecin tigterra tgohuic hitcilent tionegn Hnarin. 8 Uhociern biernſch Pnſpücte ſolus ctuseſte cüfilijo queſurtu materno queecifi ſt Hec hd ec blptem Stlich quenulte Wlitanse anoeide püale ecrage tummiſe gtdicens⸗ 1 Unmerico Mnktiere etudicdab Meiedermi⸗ Enemi lantewode ten deſtna nofemoſge nöanbige Zinſia ni⸗ Lenmingtn sſet nei Nrnnini Vnecdepe boͤhoitsbe Piiilics nqrnrave; ienckine ropr; Nreris e⸗ rerani ſbnon. ctequet i ge/ netnenta ſegnioge lisatq in idſfiert mnangklo oſre⸗ biatede/ iniconei iin belui. n funts ikmoll ir Et s ſcone fcilde luaem Hiſenti/ pſepre nmmine 1Pon; ℳne⸗ Sequitur ſermo factus per reueren Adiſſimũ in chꝛiſto patrẽ dñũm Petrum de Aillyaco Cardinalẽcameracẽſem in cõ/ cilio generali Conſtañ. Anno dñi. ο, cecc.xvij. In medio q̃dra geſime. Etare hieruſa lHlem. Hoc bꝛeue verbum magni gaudij expᷣſſiuum ho UUlie celebꝛiter canit᷑ in pꝛinci pio introitus miſſe.Et ſumitur ex fine li/ bꝛi vſaie. vbi dicitur. Letamini cum hie/ ruſalẽ et exultate in ea omnes qui diligitꝭ eam. Hogdie reuerendiſſimi patres ce/ teriq; fratres cariſſimi.quia de ſpũali leti cia ſermo nobis habendus eſt Inchoan dũ eò arbitroꝛ vt ꝓ impetrãda huius leti cie gratia.ad illam virginẽ matrẽ humili ter accedamus que nõ ſolũ ciuitati hieru ſalẽ militanti eccleſie.ſed toti hũano gene ri.nec ſolum hoĩbo ſed etiam angelis gra/ tiam ⁊ leticiã ſalutarẽ genuit.Quã de ce/ lo miſſus angelus Babꝛielꝓpe terrenam illã hieruſalem nunciauit In cuius oꝛtu leti cecinerũt angeli.Gloꝛia ĩ excelſis vᷣo. ⁊ in terra pax hoĩbo bone volũtatis. Eya ergo huic virgini matri gratie ſalutarꝭ ge nitrici leticie ſpũalis illam letiſſimã ſalu/⸗ tationẽ angelicã pᷣſentemꝰ dicentes.Aue maria. Scõðm apli ſententiã in epiſto/ la hodierna duplex nobis oſtẽdit᷑ ciuitas hieruſalẽ. Una ſᷣ̃m litteralẽ ſenſum. Alia ſm ſpũalem intellectũ.De pma inqͥt apo ſtolus. Syna mons eſt in arabia qͥ ↄiun ctus eſt ei que nunc eſt hieruſaleʒ ⁊ ſeruit cũ filijs ſuis.De ſecunda vᷣo ait. Illa aũt que ſurſum eſt hieruſalẽ libera eſt que eſt mater noſtra Hec igit᷑ ſpũalis hieruſaleʒ que edificat᷑ vt ciuitas.ſicut inqͥt pſalmi/ ſta Hec vtiq; eſt ſancta⁊ immaculata mr noſtra eccłia que ſurſuʒ eſt q́;tum ad illã ſui ꝑtem que triumphans exultat in celis Sed adhuc deoꝛſum manet qᷓ;tũ ad illaʒ que militans laboꝛat in terris. Sed hec militans eccłia ad illã triumphantẽ aſpi rans eidem vniri ac copulari deſiderat. Et ſpũaleʒ huius deſid erij leticiã in hac quadrageſimali dñica repᷣſentãs. introi/ tum miſie a verbo ꝓphetico iubilãs incho at dicens. Letare hieruſalem. Ubi nõ ũ ad peio: u vide . immerito ãritur.cũ hoc ſacrũ quadrage cdeies filij videtis me matrẽ veſtrã chꝛiſti Hermo ſimale tempus oꝛdinet᷑ad penitentiã. cur hodie militantẽ ⁊ adhuc in terris laboꝛaã tem eccleſiam ad leticiam excitamus d ſciendũ nobis eſi o ciues egregij huiꝰ ci/ uitatis hie: uſalẽ ꝙ actenus ab initio ne Arageſimalis ieiunij ſuſpendimꝰ oꝛgang leticie.vt nobis inſinuaret᷑ medicinalis a maritudo.q̃ pꝛecedere debet in penitẽtia. Ded iam relaxant᷑ oꝛgana noſtra vt ĩi no bis excitet᷑ ſpũalis exultatio ꝑ ↄſideratio nem futuri gaudij quod ſuccedere debet in patria. Uñ in huius leticie ſignũ ſum/ mus pontifex romane eccłieque oĩum ec cleſiarũ mater eſt ⁊ magiſtra toſam aure am cum muſto⁊ balſamo hodie in publi- cam fideliũ pꝛeſentiã exhibere conſueuit. qua ſi vniuerſam excitãs eccleſiã diceret. Letare hieruſalen B Etare igitur o hieruſalẽfidelis ci l uitas id eſt fideliũ ciuium vnits lkleerare nunc et gaudenter intellige verbũ hoc ꝓpheticũ ad te maxime ꝑtinere multomagis q; ad illã infidelẽ ⁊ infeliceʒ hieruſalẽ.quã Hieremias in libꝛo Tre/ noꝝ lamẽtabiliter ↄquerit᷑ deſolataʒ. Et de qua in euangelio legitur Uidens Je/ ſus ciuitatẽ hieruſalẽ fleuit ſuꝑ eã. Nõad illã vtiq; ſed ad te vniuerſalẽ eccleſiã mili tantẽ.Et ad hoc ſacrũ generale conciliũ te repᷣſentãteʒ maxime ꝑtinet quod hodie canendo dicit᷑.Letare hieruſalẽ. Sed iam videre mihi videoꝛ matrẽ eccleſiã tri ſtem ⁊ lacrimoſam ad hec q̃ruloſe reſpõ/ dentẽ atq; dicentẽ Quõ inqt fiet iſtud. O fideles filij quõ.aut qͥ pacto letari potero q̃ triſticie cauſas.ſignaq; triſtiũ enentuũun vndiq; ↄſpicio,. Ecce inqͥt ipſa. Ecce ego mater oli felici ꝓple fecũda.iãdiu ⁊ ꝓchdo loꝛ nimis a repꝛobis filijs q̊s enutriui et exaltaui ſpꝛeta ſum. Nec ſpꝛeta ſolũ ſʒ nõ minus q; vetus illa hieruſalem multipli citer ↄculcata Ego dudum a xpᷣo ſponſo meo ſupꝛa firmã petrã fundata.eius ſan guine ↄſecrata.apłoꝝ pᷣdicatiõe ſolidata. Tot martyꝝ totq; ſanctoꝝ meritis et vir tutibus aucta.Tã magnitfice fideliuʒ ypn cipũ ⁊ xpᷣiani vopglidehotige dotatg in; diuq; diuitijs ⁊ honoꝛiboꝓſperata. Jam innumerꝭ ꝑiculis ⁊ aduerſitatibo circũda eta ſum.⁊ exlonga maloꝝ expientia timeo . * pᷣcipiciũ ad peioꝛa. Heu heu videtꝭ.O fi Dominica in medio quaoꝛ:ageſume ſponſam multipliciter diuiſam mirabilr ceratã. miſerabiliter öfoꝛmatã. Si hec ſpijs oculis videtis vtiq; lacrimari ma/ gis vobis ↄuenit q; letari. mihiq; dulciꝰ eſt meã deflere triſticiazx q; audire A etare hieruſale. Ad hmõi vo lacrimoſas qᷓre las mr̃is eccłie deuoti eius filij in hac ſa/ cra ſynodo ↄgregati eam ↄſolãdo rñdent Letare inqunt hieꝛuſalẽ.exulta xpᷣi ſpõſa oĩm fideliũ mr eccleſia.qꝛ cãm huius leti cie ⁊ exultatiõis tue ſequẽtia introitmiſ/ ſe ᷣba declarãt.qͥb dicit᷑ Cõuentũ facite id eſt ad generale ↄcilium ↄuenite.oẽs qͥ Diligitis eã.qͥ ideo filiali deuotione ex ma tris dilectione ↄueniſtis.vt eam diuiſam reunire.laceratã reparare.⁊ defoꝛmatam refoꝛmare.diuina fauente gra valeatis. Et qꝛ hoc pie ſperãdũ eſt.iõ ſubdit᷑. Gau dete in leticia ꝗ in triſticia fuiſtis. Pꝛeceſ ſit igit᷑ magna triſticia ſed iam maioꝛ leti/ cia ſubſequat᷑.fiat cã maioꝛis leticie pꝛio ris triſticie memoꝛia.ſic em iuxta Tlirgi/ lij ſententiaʒ Pꝛeterita olim mala memi/ niſſe inuabit. Scimꝰitaq; młtas cauſas multaq; ſigna pᷣceſſiſſe triſticie ⁊ meꝛoꝛis Ddiſcoꝛdie ⁊ furoꝛis.milerie⁊ doloꝛis.cau ſas videlicet atq; ſigna ſciſmatice diuiſio nis ⁊ eccleſiaſtice defoꝛmatiõis. Jã ᷣo dqd5 gaudęéter referimus videmꝰ ſigna io/ cunditatis ⁊ leticie.ſigna caritatis ⁊ ↄcoꝛ die.ſigna ꝓſꝑitatis ⁊ ↄplacẽtie.ſigna vicʒ pacifice vnionis ⁊ refoꝛmatiõis eccleſia ſtice. O mirabilis mutatio dextere ex celſi.O pᷣclarũ diẽ ⁊ quẽ merito fauſtũ di xerim ſub q̊ hoc ſieri ↄtigerit O btõs ocu los qͥ hoc videre meruerint O felicem lo cũ hanc videlicʒ ↄſtantienſem ciuitatem uam dominus ad ꝑ̊ͤ eligere dignatꝰ eſt. 3 0 mag laudãda atq; extollẽda iĩmen. ſa dei clemẽtia qᷓ pulſis pᷣteritis malis.tã ingẽs ſue largitatis bñficiũ ↄferre diſpo/ ſuit. Eya poſt taãta tãq; triſtia mala hoꝛ rẽdi ſciſmatis.qᷓ mẽs hũana vix rememo rari ſufficiat. Jã merito letetur hieruſalẽ lam exultet ⁊ gaudeat mr̃ eccłia de innũe ris⁊ inenarrabiliba bonis ã ex hac vniõe ſimul ⁊ refoꝛmatiõe ſperamꝰ. Speramꝰ eæq dem verã vnionẽ nõ abſq; refoꝛmatõe ſperamꝰ verã refoꝛmationẽ nõ abſq; vni one Una qppe ſine altera eſſe neqͥt. dicẽt plal. Znſicta⸗ paxoſculate ſunt. He due teſte Auguſtio ſoꝛoꝛes ſunt ⁊ ſeſe inſeꝝa/ biliter ↄmitant᷑ Si ergo vnionis pacẽ qᷓ rimus refoꝛmatiõis iuſticiã pſequamur. Zũc em̃ mri eccłlie rite dicere poterimus id qð in libꝛo Thobie de hieruſalẽ ſcribi tur. Tu aũt letaberꝭ in filijs tuis.qm̃ oẽs bñdicent᷑ ⁊o gregabunt᷑ ad dñm Beati eĩ oẽs qͥ diligũt te ⁊ à laudent iiꝑ pacẽ tuã. Letare g̊ hieruſalẽ. Hijs itaq;ʒ verb cõ ſolatoꝛijs exhilarata hieruſalẽ et letifica/ ta mr̃ eccłia.Nos deuotos filios ſuos vi ceuerſa ad gaudiũ exhoꝛtat᷑.ct ꝑ apoſtoli/ ca verba ad leticiã excitat dicẽs. Gaude/ te in dño ſꝑ iteruʒ dico gaudete modeſtia veſtra nota ſit oib hoĩb.dũs/ꝓpe eſt In quibo verbis tria ſpecialr notare⁊ noran ter ↄſiderare debemꝰ. Pꝛimo in qꝗᷓ ſit gau dendũ. Scdᷣo.quõ gaudendũ.Lercio q̃ re gaudendũ. In pmo gaudij notas ma/ teria. In ſecũdo gaudij foꝛma. In tercio gaudij cã. In pmo ↄſiſtit gaudij perfe ctio ⁊ excellentia.Gaudete in dño. In ſe / cundo ↄſiſtit gaudij duratio ⁊ ↄſiſtentia. GBaugete ſemꝑ ⁊ iterũ gaudete.In tertio ꝓficit gaudij rõ ⁊ efficacia.Oñeꝓpe eſt. Onſideremus itaq; pᷣmo et in his c veꝛbis notemus o viri doctiſſimi gaudij noſtri materiã ⁊ in quo ſit gaudẽedũu. Gaudete inq t in dño. Ubi nõ me ſed Auguſtinũ audite. Gaudete inqᷣt nõ in ſeculo ſed in dño. Hoc eſt oẽ bonũ in quo gaudendũ eſt ſtatuite in deo.non extra deuz. Sicut em̃ nõ põt hõ duobus dñis ſeruire.ſic nemo põt in ſecłlo gaude re ⁊ in dño. Multuʒ em hec duo gaudia differũt q̃ oĩno ↄtraria ſunt nec ſimł ĩ eo/ dem eſſe pñt. Uincat gaudiũ in dño do nec finiat᷑ gaudiũ in ſeculo. Illud ſꝑau/ geat.hoc ſemꝑ minuat᷑ donec finiat᷑ Hec ille. Attẽdite ergo ꝙ młtiplex nobis gan diũ ꝓponit᷑. Gaudiũ tꝑale.quod eſt fugiẽ dũ. Gaudiũ ſpũale qð eſt amplectenduzʒ Baudiũ eternale qð eſt expectandũ.Pꝛi mũ eſt gaudiũ in ſeculo. Secundũ ⁊ ter/ ciũ eſt gaudiũ in dñno. Fugiẽdũ eſt ita q; gaudiũ tꝑale.qꝛ vanũ ⁊ erroneũ.qꝛ ꝑ⸗/ mixtũ ⁊ impuꝝ.qꝛ bꝛeue ⁊ momẽtaneũ Attẽdite gaudiũ vanũ ⁊ erroneũ. Ri/ ſum inqͥt ſapiẽs reputaui erꝛoꝛem.⁊ gau dio dixi.qͥd fruſtra deciꝑis. Attẽdite gau diũ ꝑmixtũ ⁊ impuꝝ Riſus inquit ille do loꝛe miſcebit᷑ ⁊ extrema gaudij luctus oc/ cupat. Hulla qpe eſt pura et ſincera ſecli tn. Coneon Aicgvalt inpodu glrnginl grore. taofravc timoꝛ T cicüͦeſt niplicin peccato Cipienni Geton ane Peini Cocd ribcouen cultuteqe Hecit Mecvod nniͤſcs⸗ Eſimüͤne Owde luütaen nuniſe⸗ matorie etrtge debetg Alterlert hiengl. ſeftüge lnſecnoo⸗ mücoſien Diſcetis nioſcnib piſcii binvi candbdin gintuͤta ſefelicie he⸗ Hispacei eqnamur. okerimus ſaleſenbi Eafoes n Bentei bacernz. cderbc eerlenfi, losſogy tpotoli⸗ 6s Dinde⸗ lenogeſti Peeſt merhornn nnſtgen Teoq Potasmna, Inteno zuchperte fo. Juſ⸗ Miſenri. Intenno ͤpect. octinbhis doctiſini inoſit Ubin gue ingt oeboni o gon obvs Gue Gnd ſwkieo⸗ ndfodo Ns ſoen/ niot Hee obis en cſ fuge ccenaz ngipei itler⸗ ſick ia ſce/ faneü nei⸗ Ri n10u itegan Killedo tnso⸗/ gaſd leticia. Sed vt boeciꝰ ait. Habet hoc vo luptas omnis.ſtimul agit fruẽtes. Atten dite gaudiũ bꝛeue ⁊ momentaneũ.Laus impioꝝ bꝛeuis ẽ inqt Job.⁊ gaudiũ ypo crite ad inſtar pũcti. Hoc ̊ gaudium aĩe nr̃e ꝑiculoſum eſt.qꝛ in eo rõ excecat᷑ per erroꝛẽ. Mernoꝛia turbat᷑̃ꝑ doloꝛẽ UVUolũ tas fraudat᷑ ꝓpter bꝛeuitatẽ. Ideoq; fugiẽ dũ eſt.qꝛ in acqͥrẽdo laboꝛ.in poſſidendo timoꝛ.⁊ in ꝑdendo doloꝛ. ed ample ctẽdũ eſt gaudiũ ſpũale Et hoc in nobis triplici radice naſcit᷑. Pꝛimo de euaſione — pereatosliqn eſt gaudiũ penitentiũ ⁊ in/ cipientiũ. Secũdo de adeptiõe meritoꝝ. qð eſt gaudiũ ꝓficientiũ.Tercio de expe ctatione pᷣmioꝛũ.qð eſt gaudiũ ꝑfectoꝛũ Pꝛimũ eſt ſpũale. Secundũ ſpiritua liꝰ. Terciũ ſpũaliſſimũ. Ideoq; ꝑfectio/ ribo cõuenit.Quibaa xpᷣo ðꝛ. Gaudete et exultate qm̃ merces veſtra multa eſt in ce lo Hec itaq; merces eſt illud gaudiũ eter nale quod eſt epectidi. 6α nö eſt vanũ ſed pleniſſimũ.nõ eſt ꝓꝑmixtũ i pu/ riſſimũ.non eſt bꝛeue ſed ꝑmanẽtiſſimuʒ O valde deſiderabile gaudiũ Uere ꝑpe/ tuũ ⁊ eternũ. In q̊ amans ab eo qdð amat᷑ nunqᷓ; ſeꝑat᷑.nunq; diuidit᷑. OQð xpᷣs ſuis amatoꝛibo ꝓmittit dicens. Gaudebit coꝛ veſtꝝ ⁊ gaudiũ veſtꝝ nemo tollet a vobis De ſpe igit᷑ ⁊ expectatione tãti gaudij ſpũ aliter letat᷑ eccłia ⁊ exultãs canit. Letare hieruſalẽ. Baugete igit᷑ o ſpũales eccle ſie filij gaudete ſpũałr in dño.nõ tꝑaliter in ſeculo. In ſeculo gaudẽt qͥ in hijs q̃ in mũdo ſunt nimiũ delectant᷑.id eſt in ↄcu/ piſcẽtijis mũdi De qb in canonica Johã nis ſcribit᷑.Oẽ qð eſt in mo aut eſt ↄcu/ piſcẽtia carnis aut ↄcupĩa oculoꝝ.aut ſu ꝑbia vite. O vicioꝝ voꝛaginẽ.o ſillã.o caribdim.o nimiũ infelicẽ.maleq; ſecuꝝ. qͥ in tãta tanq; ꝑiculoſa mũdi tẽpeſtate ſe ſe feliciter ſtare aut ſtabiliter gaudere fal laciter ſeductꝰexiſtimat.⁊ nõ potiꝰab hu/ iuſmodi turbido mari in poꝛtũ quiete ſa/ lutis effugeꝛe ⁊ vicioꝝ ꝑicła euadere ſtu/ deat. Cõſiderate igit᷑ o paſtoꝛes gregꝭ dpñici.q̊t ⁊ qᷓ varie vos circũueniũt in ſta tu pᷣſidẽtie tẽtatiões⁊ occaſiões peccatoꝝ iaweice bidinuntic ibinonpulares onoꝛes Ex qͥbo triplex illa quã ſupꝛa me cijs ſcʒ ↄcupiſcetia carnis.ex diuitijs cõ/ — . „* 4 . . . . —RR „ . . 5 . . 7 „ 7 N cupiſcentia oculoꝛuʒz.ex honoꝛib ſupbia vite. Et quis neſciat nimis eſſe difficile nõ dicam vincere ſed fugere ĩ delicijs gu leluxurie volupłatẽ. In diuitijs inoꝛdia te auaricie cupiditatẽ. In honoꝛibo ſuꝑ/ be gloꝛie vanitatẽ. Quis pᷣterea ex hac p/ cella enatare poterit ſine multiplici ꝑtur batiõe vite.leſione fame.ac ꝑplexitate cõ ſcientie. Nũc vita in ſua virtute ↄcutitur. nũc fama in ſuo honoꝛe ſcãdaliſat᷑ nunc ↄſcia ĩ ſua pace moleſtat᷑. Quid dico mo leſtat.imo pene dijcit᷑. Quis em̃ ꝑplexos ↄſcĩe nodos euoluat.qͥb ſtatꝰ paſtoꝛał et maxime ſublimitas papalis inuoluit᷑. qͥs curas enumeret animũ lacerãtes ac in di uerſa ⁊ aduerſa trahẽtes.q̃ mẽtis qͥeteʒ et ſpũaleʒ trãqͥllitatẽ ꝑturbãt.cũ miris et in enarrabilibo modis pctõꝝ occaſionẽ pᷣbe ant. Heu heu q; inſuaue iugũ et vere onꝰ grauiſſimũ angeli etiã hũeris foꝛmida dũ Unñ nõ ſatis admirari poſſum q̃ſdam honoꝛis auidos tati oner? põdꝰnõ ꝑtime ſcere.ſed magꝭ ambicioſe qrere.⁊ hitũ ꝑ/ tinaciter retinere.nec tãti põderis ꝑicula foꝛmidare cũ ſint fragiles⁊ ifirmi.⁊ ad tã impoꝛta buii oncr debiles et impfecti. Ecõtra vᷣo illũ feliceʒ multiplicẽ dixerĩ qͥ impfectuũ ſuũ recognoſceẽs ta põderoſum iugũ a doꝛſo ſuo excutit.ac tã oneꝛoſo ꝑi/ culo ⁊ ꝑiculoſo oneri libẽs cedit.vt de il/ loꝛũ nu ero fiat qui młtiplicẽ pꝛelationis laqueũ innũeris tribulatioibo inuolutuʒ hũilitatis pede ↄterũt.vt ad ſpũalẽ liber tatẽ ⁊ liberã qetem euadãt. In qᷓ; ꝑſona p pſalmiſtã canit᷑. Laqᷓus ↄtritꝰeſt.⁊ nos liberati ſumꝰ.Et hec de pma ↄſideratiõe DOnſideremus ſecũdo gaudij nr̃i c foꝛmã ⁊ quõ ſit gaudendũ. Gau/ Aete inqᷣt in dno ſꝑp. Ubiglo. Hõ ad hoꝛã ſed Ka i diceret. Nõ leuiter ſʒ ꝑp ſeueranter. Sane q ſpũalr gaudẽt in do mino. etiã ſi tꝑałr ↄtriſtari videant᷑ tñ ſꝑ gaudẽt ⁊ ꝑſeuerantm illud apłi.Quaſi triſtes ſꝑ aũt gaudẽteſ Qui vo tꝑalr gau dẽt in ſecło lehiter gandet 2 iſtab lr Ore ſcriptũ eſt. Extrema gaudij luctoccupat Baugete igit᷑ ſꝑo ſpũales viri ſpũaligau dio nõ carnali. nec ſoluʒ interiꝰſediteꝝ ex oterius. Jõ ſubdit apłs Iteꝝ dico gaude te q̃ſi duplex nobis gaudiuʒ ingerat do/ ceatq; nõ ſolum leticiã interioꝛẽ in coꝛde * 3 Donminica in medio quavꝛageſime ſeed iterũ exnltationẽ exterioꝛem in coꝛpe D pſal. Letamini in vño et ex/⸗ ultate iuſti. Hoc eſt ;̊ gaudiũ iubilatõ nisꝛ laudis qð ad ſpeculatiuos ſeu ↄtem Beice maxie ptinet. De q in pſal. dicit n cõuertẽdo dñs captiuitatẽ ſyõ. facti umus ſicut ↄſolati. Dyõ qppe ſpecla in terpᷣtat᷑ q̃ ĩ captiuitate manet qñ qð vide/ re deſiderat nõ videt. Gaudiũ em̃ ↄtẽpla tionis a dño nõ dat᷑ niſi cui vult.qñ vult. ⁊ qntũ vult. Sed captiuitas ſyon cõuer/ tit᷑ qñ tenebꝛis effugatis velut nimboꝝ ⁊ ventoꝝ nubilis celũ ↄſcĩe ſerenat᷑.et tunc diu deſideratũ diuq; expectatũ dũm ſuũ àĩa ↄtẽplat᷑ Ipſa quoq; velut a mũdana captiuitate ſibera in diuina ſpeculatõe cõ ſolat᷑. Et ſic verificat᷑ quod ſequit᷑. Tunc impletũ eſt gaudio os noſtꝝ ⁊ lingua nr̃a exultatiõe. Implet᷑quippe gaudio coꝛdis impletur etiã exultatõe coꝛꝑis.Exultatio em̃ dicit᷑ q̃ſi extra ſe ſaltatio. Sicut ag⸗ ni nouelli in pꝛato viridi ſaliũt et exultãt. ſic anime deuote ꝑ altitudinẽ ↄtẽplatõis eleuate gaudiũ ſuum intra ſe ↄtinere neq unt.ſed q̃ſi extra ſe ſaliẽdo exultãädo mani feſtãt.De qͥb in pſalmo figuralr dicitur. Moöotes exultauerũt vt arietes et colles ſi cut agni oniũ Talibo ſic ſpũaliter exultã tibo.iã dant᷑ pᷣmicie ꝑadiſi.dant᷑ arre glo/ rie.dant᷑ pignoꝛa ſpũſſctĩi.O felices aĩas qbus datur ad tante ꝑfectõis culmẽ aſcẽ dere. Sed qꝛ vt ait poeta.eſt modus ĩ re/ bus ſunt certi deniq; fines Quoſ vltra ci traq; neqͥt ↄſiſtere rectũ. Ideo ne gaudiũ noſtꝝ röõnis modũ excedat ſed rectitudĩs mediũ teneat.notãter ſubdit apłus. Mo deſtia veſtra nota ſit oĩbo hoĩbo.Sic no ta fiat modeſtia nr̃a vt oĩbo pateat ꝙ non ſit ĩmoderata leticia nr̃a.Ut ſi ſit ĩteriꝰle/ ticia ⁊ hylaritas.ſit etiã exteriꝰmaturitas ⁊ honeſtas. O vtinã viri patres et frẽs vtinã nobis in hoc ſacro ↄcilio ↄgregatꝭ vtinã nobis det᷑ in oibw hanc modeſtiam obſeruare.Oibo adde modũ inqt ille.mo dus eſt pulcerrima vᷣtꝰ. Utinã g̊ debi⸗/ ta modeſtia.vtinã vᷣtuoſus modus nobiſ der generaliter in oĩbi.ſed ſpecialłr in reb arduis ⁊ cauſis maioꝛibo.⁊ ſingłariter ac ſpecialiſſime in cauſis fidẽ tãgẽtibo Uti/ nã nobis det in hijs modeſte ſape.qd vo½ cat apłs ſape ad ſobꝛietatem. Certe au deo dicere ꝙ nec modeſte. necad ſpũſleʒ ſobꝛietatẽ ſapiũt qͥ in hijs qᷓ fidei ſunt bn mana iura nimis extollunt ⁊ diuĩa nimis depmũt qͥba hũana iura debẽt in iudicijs fidei ſubiacere ⁊ ſe illis adaptare ⁊ cõfoꝛ⸗ mare.ne fides ⁊ fidei fama q̃ leuiter ⁊ faci liter ledit᷑ in fideli populo ſcãdalũ patiat᷑. Dicã boc clarius.Certe nõ fnodeſte nec ad ſpũalem ſobꝛietateʒ ſapiũt.imo nimis deſipiũt qͥ in cauſis fidẽ tãgentibs.huma nas traditões diuinis mãdatꝭ pᷣferunt.et honoꝛẽ hoĩs honoꝛi dei añponũt.⁊ ĩ ſuis iudicijſꝓceſſibo vł ſentẽtijs magꝭ attẽdũt intereſſe hoĩs.intereſſe vniꝰꝑſone ſingu⸗/ laris q; intereſſe dei.q;ᷓ intereſſe fiðᷣi.qᷓ; in tereſſe totius reipublice xpᷣiane. Dicã ampliꝰ. Certeñ modeſte nec ad ſpũalẽ ſo bꝛietatẽ ſapiũt qͥ ꝓpter q̃dã hũana iura po ſitiua ſepe minꝰbñ ĩtellecta.⁊ ꝓpter qndã ſtilũ quẽ iuridicũ vocant.legẽ dei minꝰre uerẽter ꝑtractãt.dũ ſentẽtias in fauoꝛẽ fi dei latas.in graue fideliũ ſcandaluʒ ſine cauſe declaratiõe.ſimpłr et ſine ↄditione annullãt ⁊ nullas eſſe ꝓnunciãt. Caueãt illi ne eos tãgat illud iudaicũ impꝛoperi um a xpᷣo dictũ. Irritũ feciſtis mandatũ dei ꝓpter traditões veſtras.Et illð Hie/ re. Vere mẽdaciũ oꝑatus eſt ſtilus men/ daxſcribaꝝ. Certe videt᷑ młtis ⁊ magnis doctoꝛibo nõ ſolũ in theologia ſed in iure ꝙ nõ eſt ſtilus verax nec vere iuridicꝰ.ſed mẽdaxet falſidicꝰ.in q̊ fundat᷑ aliq̃ ſnĩa q̃ veriſimiłr eſſe põt fidei catholice et fideli popło ſcãdaloſa. Jura eĩ bona ſunt ⁊ ſti/ lus iuridicꝰbonus eſt Jõ eis bñ vti oĩno bonũ eſt. Sʒ ipſis ſicut etiã virtutiba cõ/ tingit male vti qd certe ꝑiculoſiſſimũ eſt. audacter aſſero.E ſt qͥdã ſpecialł ſtilłꝰthe/ ologicus qͥ debet in cauſis fidei obſerua/ ri. Nec miret᷑ aliqͥs ſi ſtilũ theologicũ di/ xerim in cauſ fidei mag obſeruari debe / re q;ᷓ ſtilũ iuridicum. Quis eĩ neſciat niſi valde ignarꝰ ꝙ qlibet ſcĩa imo ars q̃libet etiã mechanica habet ſtilũ ſuũ.i.modũ ꝓ cedẽdi ſibiꝓpꝛiũ.Quid ei eſt ſtilꝰniſi ꝓce/ dendi modꝰ cuiq; ſcĩe appꝛopꝛiatꝰ.Cũ g̊ ſacra theologia ſit oĩm ſciaꝝ ſupᷣma hʒ ſu um ſtilũ ſiue modũ ſibi apꝛopꝛiatũ Siẽ ſcia canonica habet ſuũ ſtilũ iuridicũ Et ſiẽ ſcia canonica ꝓ maioꝛi et dignioꝛi ſui te ſubalternata eſt ſacre theologie. ſic ſti us iuridicꝰſtilo theologico maxie in can Ptitd itet nas obſequi⸗ üanus ſecro vo Netten concll⸗ gactera Nlior⸗ rcant loͤclts dimodl ſgdifin ſtergoe ſn Pbecys cſedebn hodebe fafidel rccic⸗ Gfm⸗ debent geiin⸗ buser lacept eie horeto: leſtüücn uuge re ſegaude ſgterbe⸗ dormu düogn ſtegane ſinioq nöͤinde loſiln indis. indiuit ambicie ſecſol wani Nrpi glieabe lnitera hecen lunnic glemi legt e iſuntbr g hlmis liudichs icoſo⸗⸗ tſaci ühurgk. wdeſeee Wmohimis th hom öfennter nütaiſuis iti one ſingu⸗ kſo e. De uhigeb minno Nrſti deimine nfroref galiz ſne koaltiore 1 Laeit inprope, manoai lls e⸗ lusmen⸗ tmagris iniure E a fieli untaſti⸗ zwioino mtibocs/ ſſſmück. Alſtiube⸗ ſoblenn/ logicidi m debe/ cutnii milbet poi niſipce⸗ Kiz mahz ti Dl cil ſoriſun geſci tiein an us,A econtra. Quid miꝝ. Si em̃ ſᷣm apem ca/ ptiuare debem intellectũ in obſequiũ fi dei id ẽ intellectualẽ ⁊ naturalẽ rõeʒ.mul tomagis captiuãdus eſt ⁊ ſubijciẽdus in obſequiũ iurꝭ diuini ⁊ ſtili theologici ius hũanũ⁊ ſtilus hoĩm iuridicꝰ. Hic ob/ ſecro vos siligẽter attẽdamus qͥs ſtilꝰqͥs ꝓcedendi modus in cauſis fidei.iĩ antiqs concilijs generalibo fuerit obſeruatꝰ.Au dacter affirmo. Legat᷑totꝰ liber magnus ↄcilioꝝ a q̊ Gꝛatianꝰ in ſuo decreto plura trũcauit. NHõ inueniet᷑ ꝙ antiqͥ pr̃es nr̃i ĩ cõcilijs generalibo hunc ſtilũ ſiue pceden di modũ iuridicũ ſed mag theologicum in diffiniẽdo cauſas fidei ſeruauerit. Ab ſit ergo abſit oĩno ꝙ hoc ſacrũ ↄciliũ talẽ ꝓceſium obſeruari decreueꝛit.Certꝰ ſum ꝙ Bec nõ eſt ſacri ĩtẽtio ↄcilij.nec fuit.nec eſſe debuit. Non debet g̊ͤ ſacra theologia nõ debet theologic?ſtilus. nõ debet mate ria fidei ſub regulis ⁊ ligaminib ſtili iu/ ridici coartari.nõ capiſtrari.non alligari qꝛ ſᷣm apłm vᷣbuʒ dei nõ eſt alligatũ.Nõ debent gů̊ͤ dicta theologoꝛũ in materia fi/ dei in vno ſacco ligari.non debẽt in tene bꝛis examinari.ſed poni ſuꝑ cãdelabꝝ.vt iuceat veritas fidei om̃ibo qͥ in domo ſũt. Deq repla dicẽda eſſent ſi ñ ad alia feſti naret oꝛatio. Jõq; ne illã quã ſuadeo mo deſtiã excedere videar ad apłica vᷣba pſe/ quẽda redeo. Utinã ò nobis det᷑mode ſte gaudere ſemꝑ in dño.⁊ iteꝝ atq; iterũ interiꝰ exteriuſq; gaudere. Sed ꝓchpu/ doꝛ multi ſunt vtinã nõ in nobis qͥ nec in dño gaudẽt.nec ſemꝑ gaudẽt.nec mode/ ſte gaudent. Hij ſunt qͥ gaudẽt in reb peſ ſimis qͥ gaudẽt in mũdi ↄcupiſcẽtijs.iðᷣo nõ in dñno ſʒ in ſecło gaudẽt. Hij ſunt gu/ loſi⁊ luxurioſi.qͥ gaudent in delicijs aſſe/ qᷓndis. Hij ſunt cupidi et auari.qͥ gaudẽt in diuitijs ↄgregãdis. Hij ſunt ſuperbiꝛ ambicioſi qͥ gaudẽt ĩ honoꝛibo acqͥrẽdis. Hec ſolũ hũano moꝛe acqͥrẽdis ſed inbu manit᷑ fraudulẽter. ſymoniace ⁊ violẽter vſurpãdis ⁊ tyrãnice ac ꝑtinaciter retinẽ dis. Hec aũt licʒ ab oĩbo ⁊ ſinguł tñ ſpeci alit᷑ ab eccłiaſtic virꝭ vitãda ſunt.⁊ ſingu lariter a pᷣlatis q̊ vita ⁊ ↄuerſatio eſſe de bet ceterꝭ in exẽpluʒ Et qbo ðꝛ UVos eſtis lux mũdi. Fugite igit᷑ o pᷣlati eccleſie fu⸗ gite.mũdi gaudiũ fallax ⁊ deceptoꝛiũ fu * gite. qꝛ ſicut ait poeta. latet anguis in ber ficiant. Bermo ba. latet ſub hoc gaudi voluptas vene⸗ noſa. Que iuxta ſenece ſnĩiam ad hoc nos amplectit᷑ vt ſtrãgulet. Fugite itaq; et po tius eligite in nrũdo ↄtriſtari qᷓ; cũ mũdo gaudere. Auditexpᷣm. Mũdus inqͥt gau debit vos aũt cõtriſtabimini.ſed triſticia veſtra ↄuertet᷑ ĩ gaudiũ. Ubi notate mul tiphariã eſſe triſticiã que tãdeʒ in gaudiũ magnũ ↄuertitur.Eſt triſticia ſpualis cõ tritiõis.qᷓ ꝓcedit ex ↄſideratõe ſui.Eſt tri ſticia viſceꝛalis ↄpaſſionis.q̃ pcedit ex di lectione ꝓximi.Eſt triſtitia tꝑalis deſola tionis qᷓ ꝓcedit ex tribulatiõe mũdi.Depᷣ ma ait apłs. Que em̃ ſᷣm deuz triſticia eſt penitentiã in ſalutẽ ſtabilẽ opat᷑ Deſeoũ da inqͥt pſalmiſta. Queſiui qͥ ſiml ↄtriſta/ ret᷑ ⁊ nõ fuit ⁊ q cõſolaret᷑⁊ nõ inueni.De tercia ait xpᷣs in euãgelio Uos aũt nunc triſticiã habetꝭ. Unde qꝛ dicit nũc.notat hãc triſticiã eſſe bꝛeuẽ ⁊ quaſi momẽtane am.⁊ iõ paciẽter tolerandũ. Audiuit hoc beatꝰ Petrus aplłs ⁊ coꝛde retinuit et oꝛe docuit. In q inqͥt exultabitᷣ modicum nüc ſi opoꝛtet ↄtriſtari. Ecce triſticiã bꝛe uẽ.qꝛ nũc quaſi ſit inſtãtanea.Ecce triſti ciã leuẽ.qꝛ modicũ ſi opoꝛtʒ ↄtriſtari.Ec ce triſticiã vtilẽ.qꝛ in q̊ exultabitꝭ Hec ̊ triſticia/ꝓpter ſui bꝛeuitatẽ.lenitatẽ ⁊ vti litatẽ nõ plene triſticia dicẽda eſt.ſed q̃ſi triſticia.cui annerxa eſt ſꝑ iterna leticia.iõ notanter ait apłus.quaſi triſtes ſemꝑ au tẽ gaudentes. Hec eſt itaq; triſticia ſalu/ tarꝭ q̃ iuxta ꝓmiſſionẽ xpᷣiꝰuertet᷑in gau/ dium. De quo pꝛemiſſum eſt Gaudete in domino ſemper iterum dico gaudete.Et de quo canit eccleſia. Letare Hieruſalẽ. SEthec de ſecunda conſideratione ſuf/ Onſideremꝰ tercio gaudij noſtri c cauſaʒ.⁊ q̃re ſit gaudendũ.qꝛ vi⸗/ Aelicet domin? ꝓpe eſt. O vere ma gnã.o ingentẽ gaudẽdi cãm. Dñs pꝛope eſt. Parum quippe poſſet eſſe gaudium ſi ad ſeruos cõſolandum adueniret ſeruus licet ꝓpe.vel ſi dominus licet longe.Sed magnũ vtiq; gaudium hic ex duplici cau ſa notat᷑. Tum exconſolatoꝛis poteſtate. quia dominus pꝛope eſt. Tum excõſola/ tionis ꝓpinquitate.quia pꝛope eſt. Iteꝝ ergo gaudete et iterum atq; iteruʒ multũ gaudete.quia dñs pꝛope eſt. Sed inqui⸗ rendũ nobis eſt.quib pꝛope eldomine: Dominica in medio quaoꝛage. ſane qntũcunq; multipliciter ſitpinquꝰ. nõ tñ ad ſalutis efficaciã ꝓpe eſt oſbo. dicẽ te pſalmiſta. Lõge a peccasoꝛibo ſalus. qꝛ iuſtificationes tuas nõ exqſierũt. Exqᷣra mus & iuſtificatiões dñi.⁊ ad eũ ꝑ iuſtas opatiões accedam ſi eum ad nos appꝛo/ pinquare cupimꝰ Cõuertimini ad me in quit oñs p ꝓphetaʒ ⁊ ego auertar ad vos Sciendũ aũt nobis eſt ꝙ quantuʒ ad ꝓppoſitũ ꝑtinet ppe eſt dñs tribo hoim gene riba. Pꝛope eſt inuocãtibo in oꝛatõe ad ex audiendũ. Pꝛope eſt expectatib in tribu latione. ad ↄſolandũ. Pꝛope eſt laboꝛãti bus in ꝑegrinatione ad reficiẽdũ. Au/ diãt in oꝛatiõe inuocãtes qᷓ ꝓpe eſt eis do minꝰad exaudiendũ. Pꝛope eſt inqͥt pſal. ꝓe eſt dñs oĩbo inuocãtibo eum oĩb inuo cãtibo eũ in veritate. In veritate inuocat q non ſolum oꝛe ſed coꝛde deũ oꝛant Hij de illoꝝ numero nõ ſunt de qbus dicitir Populus hic labijs me honoꝛat.coꝛ aũt eoꝛũ longe eſt a me.Abſita nobis ⁊ ꝓcul abſit a pceſſionibo ⁊ oꝛatiõib noſtris hoc impꝛoperiũ.alioqͥn lõge eꝛit a nobis dñs Audiant deinde in tribulatõe expectã tes. q ꝓpe eſt eis dñs ad ↄſolandũ. Juxta eſt dñs inqͥt pſalmiſta hijs qͥ tribulato ſũt coꝛde. Quibo verbis ↄſolent᷑ expectantes in hoc ſacro cõcilio pacẽ eccleſie. Quib⸗ ſepe dictum eſt. expecta reexpecta.qui iõ tribulato ſunt coꝛde.quia vt ait ſapiens. Spes ã differt affligit animũ. SDʒz nelõ gioꝛes expectatiõis tedio affligant᷑.audi/ ant qð in eiuſdẽ pſalmi verſu ſubdit᷑ ꝛhu miles ſpũ ſaluabit. Expectent ergo hũili ter. expectent pacienter.expectẽt ꝑſeuerã/ ter. ⁊ implebit᷑ in eis illð eiuſdẽ pſalmiſte. Expectãs expectaui dñm ⁊ intẽdit mihi. Quid eſt intẽdit mihi. Hoc eſt me in tri/ bulatione expectantẽ⁊ ad eũ clamãteʒ au diuit et exaudiuit. Clamauit ad me ĩquit ⁊ exaudiã eũ.cũ ipſo ſum in tribulatione. Eccenõ ſolũ ꝓpe ſum.ſed cũ ipſo ſum. O magnũ tribulationis puilegiũ q̃ taleʒ ſe/ cum habere meret᷑ hoſpitẽ ⁊ ſociiũ. Au diant deniq; in ꝑegrinatione laboꝛantes ꝓpe eſt eis dñs ad reficiendũ Uenite in quit ad me oẽs q laboꝛatis ⁊ onerati eſtiſ . ⁊ ego reficiã vos.O verbũ laboꝛantium minnuta diuiſio peccatoꝝ recoꝛdationem ſignificat.que fieri debet vſq; ad minima ⁊ cuius amaritudo pctõꝝ cõtritionẽ deſi cõſolatoꝛiũ ⁊ ꝑegrinantiũ refectiuũu Secd iam patres fratreſq; pſtantiſſimi iam ex lectione ſacri euãgelij q̃ hodie re᷑i tata eſt bꝛeuiter oſtendere ponimus q; ꝓ pe eſt dñs ad reficiendũ laboꝛãtes ꝑegri/ nanteſq; in via huiꝰmiſerabilis vite.vt ex dicẽdis appareat quantũ euangeliũ hodi ernũ ꝑtinens ſit ad illud ſpũale gaudiuʒ. Deq̃ ſepꝰſupꝛa meminimꝰ. Magnũ qp pe gaudiũ eſt audire magnã xpᷣi cõpaſſio nẽ ad illã ꝑegrinantiũ multitudinẽ qᷓ euʒ ſequebat᷑. Cũ ſubleua ſſet inquit ocłos ie ſus.oculos pietatis ⁊ miſcðie.⁊ vidiſſʒ qꝛ multitudo maxia venit ad eũ dixit ad phi lipũ Uñ ememus panes vt mãducẽt hij ed maius gaudiũ.qꝛ vtꝓpe fieret mul/ titudini eſurientiũ dixit ieſus. Facite ho mines diſcũ bere accepitq; panes.Et cũ gras egiſſet diſtribuit diſcũbentibꝰ Sed poſtremo maximũ gaudiũ ꝙ ex qnq; ꝑa/ nib oꝛdeaceis ⁊ duob piſcibo q̃ſi quinq; viroꝝ milia ſatiauit ita vt implerentur ex reliquijs duodeciʒ cophini fragmentoꝝ. Et merito hoc maximũ gaudiũ dixerim. qꝛ pᷣ magnitudine et admiratione tati mi raculi.Cũ vidiſſent ꝙ fecerat ſignũ dice/ bant. qꝛ hic eſt vere ꝓpheta qui venturus eſt in mundũ. Sʒ ad cumulũ noſtri gau dij leticieq; ſpũalis accedit.ꝙ idẽ miracu lũ quod tunc coꝛꝑaliter ⁊ pᷣſentialit᷑ xpᷣus egit. qtidie ſpũaliter in nobis ſi ꝑ nos nõ ſteterit adiplet᷑. Pꝛo cuiꝰ rei moꝛali intel/ ligẽtia ſciendũ nobis eſt ꝙ qnq; ſunt pa/ nes ſpuales qͥb aĩa in vite pᷣſentis via re/ ficit᷑ ⁊ ſpũaliter ſuſtentat᷑. Pꝛimus eſt pa/ nis penitẽtie qͥ eſt refectio reuertentium. Secũdꝰ eſt panis doctrineq eſt refectio ignoꝛantiũ.Terciꝰeſt panis iuſticie.qͥ eſt refectio laboꝛantiuʒ Quartus eſt panis patiẽtie qui eſt refectio pugnantiũ. Quin tus eſt panis euchariſtie qͥ eſt refectio oĩ/ um fidelium. Ecce ergo vt ait apoſto/ lus Ecce nunc tempus acceptabile.ecce nunc dies ſalutis in quo ad refectionẽ no ſtram ſalutarem hos quinq; panes iugi/ ter debemus acciꝑe. Accipite ergo pꝛi mo panem penitentie. qui eſt refectio re⸗ uertentium id eſt de culpa ad gratiam re ſurgentiũ. Hic eſt panis de quo dicebat cabã Cinis quippe minutus eſt⁊ amarus.cuiꝰ penitẽes dauid. Cinerẽ tanq; panẽ mãdu ⁊ poculum meum cũ fletu miſcebã. 4 Gti eſ i ſoorde ſhocſan Perref Pekicit gnoptn tranſeo zeket⸗ carnali naſpiͤ hotan⸗ auange gllegati rerboq paniso⸗ tnenh⸗ dicpli Gijſehnn ſmüaen ſusope dobrlte mndsi Iclin punch Panis mreacl rocker⸗ udori nolen ciüinte ſorhek Püaros decipic ſacrod detent nond Pcepte ckeox ſultio veri ſe Pꝛurier luteli zablia detrahi Mant. doctoꝛ⸗ noned adeca Doltan res no, begn/ ener ühodi Mdinz. mü Gheſio Mqez clete gaiße⸗ ntadphi ucctbi nermul⸗ neite ho 9 Kt ci Bed zncz⸗ Igrin renurar mentor. ditenim. etitini Nüdice⸗ rentorps, otmigen nina llttöns nosno Mintch, nupe, are/ tpa⸗ ninm. fecno eqet ganis Ouin tioci oſto/ eſo. iog/ worl note/ am re icebat mägu ſccbi. zcud linime ni del Hermo gnat qᷓ eſſe debetamariſſima. luxta ülud yvlaie. Recogitabo tibi oẽs annos meos ĩ amaritudine aĩe mee. Wic eſt pꝛimus pa nis oꝛdeaceus quo marxierefici debemus in hoc ſacro q̃drageſimali tꝑe. Panis eſt ꝓpter refectionẽ.oꝛdeaceus ꝓpter aſꝑitatẽ. Reficit na; ſpũm ſed macerat carnẽ.De quo plura vtiliter dicẽda bꝛeuitatꝭ gra ꝑ tranſeo. Accipite ſecũdo panẽ doctrie q eſt refectio ignoꝛãtiũ. Sicut em panis carnalis reficit carnẽ eſurientẽ.ſic doctri na ſpualis reficit mentẽ ignoꝛantẽ. Unð notanter in Deut.ſcriptum eſt.⁊ a xpᷣo in euangelio pme dñice huius qᷓdrageſime allegatũ Hõ in ſolo pane viuit hõ ſʒ in oĩ verbo qð pcedit de oꝛe dei. Hic ſecũdus panis oꝛdeaceus etiã cum refectõne aſꝑi tatem habet.iuxta illud apłi.Omnis aũt diſciplia in pᷣſenti qdem nõ eſſe videt᷑ gau dij ſed meroꝛis.poſtea aũt fructũ pacatiſ ſimũ exercitatis ꝑ eã reddet iuſticie. Hu/ ius vᷣo panis aſꝑitas temperat᷑ dũ ſuauit᷑ ſalubꝛiterq; frangit᷑.ac ꝑ hoc ignoꝛantiũ mentes in veritatis ↄgnitione reficiũtur. In cuius figurã de diſcipulis chꝛiſti ſcri ptum eſt. Cognouerũt dũm in fractione panis. Hũc panẽ frãgere eſt diuine ſcrip ture ac ſacre doctrine verba exponere. ve raciter ⁊ vtiliter aꝑpire Sed hodie pꝛoch pudoꝛ ſunt nonnulliqͥ hũc panẽ doctrine male frangunt.imo q;tum in eis eſt ad fi/ deliũ intoxicationẽ coꝛrũpunt ac veneno ſo ⁊ peſtifero doctrine ſue pane ſimplices xpᷣianos etiaʒ nõnunq; pncipes ⁊ pᷣlatos Decipiũt⁊ ſeducũt.qrũ aliqͥ fuerũt in hoc ſacro dãnati ↄcilio. Sʒ ſunt ⁊ alij qui ad deſenſionẽ erroꝝ ⁊ excuſationẽ errantiuʒ noua dogmata cõfingũt.⁊ antiq diuiaq; pᷣcepta decalogi diſtoꝛte et alit᷑ q; ſpũſſan ctꝰeoꝝ actoꝛ intellexit exponũt.Qui q̊̃ſdã ſtultilogie nõ dicã theologie doctoꝛes.ſʒ yveriꝰſeductoꝛes.quos vocat apłs mgroſ pꝛurietes auribo.ad ſe ⁊ ſuã ſuoꝝq; erroꝝ tutelã pᷣce vel pᷣcio.fauoꝛe vl odio.minis vel blãdicijs attrahunt ⁊ veris doctoꝛib⸗ detrahũt.eis minant᷑.eos lacerant ⁊ diffa mant. Hij pſeudo magiſtri et adulatoꝛij doctoꝛes ad fautoꝛiã ſue pꝛaue adulatio/ nis ne dicã heretice pꝛauitatis.hmõi pᷣce pta decalogi nõ ꝑtinere ad fidẽ catholice. yeritatis impꝛudęeter aſtruũt. Hij pᷣterea erroꝛes ↄtra hmõi pᷣcepta abſq; erroꝝ aſ/ ſertoꝛibo odenari non poſſe impudeteraf firmare pᷣſumũt. Hij deniq; epos cũ ma ximo cheologoꝝ cõſilio in ſuis d yoceſibꝰ erroꝛes hmõi in fide ⁊ moꝛibo notoꝛie ſccG daloſos nõ poſſe extirpare ⁊ ſentẽtialłr re pꝛobaꝗre aut ↄdenare pᷣſumptuoſe diffini unt.O q; młta aduerſus hos erroꝛes eo rũq; fautoꝛes declamãda eſſent.niſi ad fi ne ꝓeraret oꝛatio Hic tũ vnũ ſilere nõ poſſum Hoc eſt hij oẽs pᷣfati erroꝛes ſa cro huic cõcilio et eiꝰhonoꝛi ac autoꝛitati manikteſte ↄtradicũt.⁊ eiꝰdiffinitõibo patẽ ter ↄtraria ſunt. Nã eoꝝ oppoſita ĩ eo pꝛa/ cticata fuerũt ⁊ notoꝛie appꝛobata.ſiẽ cla re ↄſtat exactꝭ et ſentẽtijs latꝭ õ̊ erroꝛea qᷓ; plłimos ꝓut hec ⁊ alia declarare pono.ſi debita audiẽtia in cã fidei ⁊ debitꝰ pcedẽ/ di modꝰdet᷑. Hic tñ ꝓteſtoꝛ.⁊ ad hoc deũ teſtẽ inuoco ꝙ nihil in hac matia dixi fa- uoꝛe vel odio.nec ad dedecꝰaut iniuriam cuiuſcũq;.ſʒ ad hꝰ matie ↄcoꝛdiã quãtuʒ in me fuit poſſetenꝰlaboꝛaui.⁊ ad talẽ cõ/ coꝛdiã q̃ ⁊ fidei catholice ⁊ cuiuſlibet ꝑſo ne honoꝛẽ ſaluare poterat.ſʒ ceca ſuꝑbia ⁊ ſuꝑba cecitas hãc ↄcoꝛdiã non admiſit Nihil ̊ loqᷣr niſi ſola vᷣitate coactꝰ Et pꝛi mo ⁊ pncipałr ad honoꝛẽ di ⁊ ſue fidei ca tholice. Scðᷣo hꝰ ſacri ↄcilij. Tertio lctẽ romane eccie ⁊ ſacri collegij.Quarto x-pi aniſſimi reg frãcoꝝ qͥ ⁊ ſui pꝛedeceſſoꝛes apð excłiaʒ meruerũt ꝙ cauſe fidei q̃ ipᷣm ⁊ regnũ ſuũ tãgũt.in h̊ ſacro ↄcilio mode ſte ⁊ reuerẽter tractent᷑. Poſtremo ad ho noꝛẽ alme mr̃is vniuerſita ꝑiſieñ.⁊ ſpãli ter theologice facultat. Hoꝝ enĩ oim hbo noꝛ ⁊ reuerẽtia hic młtũ tãgit᷑.et młto plłꝰ qᷓ; plures exiſtimãt.⁊ iaʒ hmõi eoꝝ honoꝛ młtũ ledit᷑ ⁊ ampliꝰledet᷑. Et iſta de h̊ pĩe dicta ſint. Comedat ̊ ⁊ digerãt hunc pa nẽ qͥ ſanũ hñt palatũ ⁊ bñ diſpoſitum ſto machũ. Accipite tertio panẽ iuſtĩe qͥ eſt refectio laboꝛantiũ.deq̊ intelligi pᷣt qð in oꝛõne dñica petimꝰ. Panẽ nr̃m q̃tidianũ da nob hodie.Hic panis iuſtie iðᷣo ðꝛ.qꝛ digne laboꝛãtib iuſte dat. dicẽte xpᷣo. Di guꝰẽ oꝑariꝰcibo ſuo.Econtra vo qͥ nõ la boꝛat nõ manducet. Laboꝛate igitᷣo vos opꝑarij meſſis dñice ſi hũc panẽ.i.ſi ſuſtẽ/ tatõeʒ ex fructibo eccłie digne q̃ritꝭ recipꝑe Hic em̃ panis oꝛdeaceus eſt.qꝛ cum ſua uitate refectionis habet aſperitatẽ labo/ ris.iuxta illud qð in Geneſi ſcriptum eſt. In die reſurrectionis 9 In ſudoꝛeę vultus tui veſceris pane tuo. Zonſolet᷑ aũt caritas veſtra.quia ſi iuſte laboꝛaueritis nec vilem mendicitatẽ nec turpem indigentiam incurretis.dicente pꝛopheta. Non vidi iuſtum derelictum nec emen eius querẽs panem. Accipi te quarto paneʒz pacientie.qui eſt refectio pugnantiũ. De quo in Eʒzechiele ſcriptũ eſt. Panẽ ſuum in ſollicitudine comedat. Sane vbi pugna ibivt ſit ſollicitudo ma xima neceſſe eſt. Hiceꝛgo panis oꝛdeace/ us eſt. quia habet refectioneʒ anĩe. ſe ed etiã aſperitatem pene ⁊ tolerantiaz pacientie. eęd quãtacunq; ſit huius duricies pa/ nis temperari poterit ex ↄſideratiõe dũi/ ce paſſiõis. Quia vt Bernardus ait. Si paſſio dñi ad memoꝛiã reuocet᷑ nihil tam durũ quod nõ equanimiter toleret. ꝗ. Accipite quinto panem euchariſtie. qᷓ eſt refectio oĩm fideliuʒ. Hic eſt panis nu ptialis qui reficit diſcumbẽtes in menna dñi. De quo chꝛiſtus ait. Panis quẽ ego dabo caro mea eſt pꝛo mũdi vita. Hic pa niſ eſt in pᷣſenti oꝛdeaceſed in futuro erit triticens quia purus. Nunc autẽ oꝛdeace us dicitur. quia cum afflictione aĩe ſumit᷑ dicente apło. Pꝛobet autẽ ſeipſum homo ⁊ ſic de illo pane edat ⁊ de calice bibat. Audiſtis igitur de quinq; panibo.Au/ dite nunc bꝛeuiter ð duobe piſcibus. Per duos itaq; piſces ſpũaliter intelligeꝛe poſ ſumus duplicem cõſolationẽ quam in pᷣ ſenti recipit anima quaſi ad ↄdiendũ illã quam pᷣdiximꝰ quinq; panũ aſperitatem. Pꝛima eſt ſpes et expectatio bonoꝛũ eter noꝛum. Secunda eſt exꝑientia q̃daʒ ſpi/ ritualium cariſmatũ. Pꝛima conſolatiõe ſuſtentat᷑ anima in aduerſitate tempoꝛali Secunda reficit᷑ in ꝓſperitate ſpirituali Pꝛima conſolatio eſt quaſi piſcis maris. quia capitur in aduerſitate Secunda q ſi piſcis fluuialis ſiue aque dulcis.qꝛ ca/ pitur in pſperitate.iuxta illud pſal. Ponã ₰„ in mari manũ eius ⁊ in fluminibo dexterã eius. In ſiniſtra qpe manu aduerſitas ⁊ in dextra ꝓſperitas deſignat. Obeatoſ illos ⁊ vere beatos quos ex hijs qͥnq; pa/ nibus ⁊ duobus piſcibus ſpũaliter intel lectis xpᷣns in ꝑegꝛinatione huius deſerti * refecerit.et q̃rũ eſurieʒ ſalutari cibo ſatia uerit. quib ab eo dicitur Beati qui nung eſuritis quia ſaturabimin. Laiſtis ergo exhodierna lectiõe a euãgelica tã lr̃alit᷑ recitata q; mo/ dño ſp.iteꝝ dico gaudete.Audſtis deni/ qᷓ; tãti gaudij cãm.qꝛ ꝓpe eſt dñs. Pꝛopeẽ cãtiby in oꝛatõe. Pꝛope eſtno bis abere tib in tribulatiõe. Pꝛope ẽno bis la * ₰ — nobis inuoca bis laboꝛãtibo in ꝑegrinatiõe. Pꝛope ẽ in quã in pᷣſenti ꝑ gram.ſed ꝓpinqᷣoꝛ erit per gloꝛiã.Quã ille nobis cõcedere dignet᷑ q̊ͥ ſine fine viuit ⁊ regnat in ſecula ſe.Amẽ. Erplicit ſermo factꝰp reuerẽdiſſimũ in xpᷣo patrem cardinalẽ Eameraceñ.in cõ clilio generali Cõſtãtien. Anno dñi. M. cccc.xvij.in dñica in medio q̃drageſime. BSemquit᷑ ſermo eiuſdẽ in die reſurrecti onis dñi noſtri ieſu chꝛiſti. ſtis cũ xpᷣo q̃ ſurſum ſunt q/ erna Hogie frẽs cariſſimi ſacra illiꝰdiei ſolẽnia celebꝛamꝰ qͥ xpᷣs rex nr.dux.paſtoꝛ ⁊ doctoꝛ de moꝛte ſurrexit ad vitã ⁊ ð pena ꝓceſſit ad głiaʒ.Et vt be atꝰ Bꝛeg. ait. de paſſiõe ad reſurrectiõeʒ ⁊ de coꝛruptiõe ad incoꝛruptionẽ trãſmis/ uit. Jõ ſiẽ miles regẽ ⁊ exercit ducẽ. ſicut ouis paſtoꝛẽ ⁊ diſcipulꝰdoctoꝛẽ ſequitur ſic decẽs eſt vt xpᷣm ſeqmur a moꝛtuis re/ ſurgetẽ. ⁊ cũ eo ↄſurgẽdo a crenis ad cele ſtia ſublimiꝰerigamur Et h̊ ẽ ad qð hoꝛ⸗/⸗ tat apłs ipſo dicẽte ⁊ nos in ᷣbis ꝓpoſitis alloqnte. Siↄſurrexiſtis cũ xpᷣo ⁊c. In qͥb veꝛbis duo tangunt᷑.qrũ vnũ ſic ance dæes pᷣmittit᷑.⁊ alið ſic ↄñs q̃dã ↄditionali ↄña ſubiĩfert᷑. Pꝛimũ eſt.nos cũ xpᷣo ↄſur gere. Scom ẽ. nos q̃ ſurſũ ſũt ãrereę. Pꝛi mũ ſpectat ad pctõꝝ nr̃oꝝ pnĩaʒ. Scom ſpectatad bonoꝝ oꝑm ꝑſeuerãtiũã. De/ bemꝰei pmo cũ xpᷣo aſurgere ꝑ abiectiõe,ʒ pcti moꝛtał. Jõ ðꝛ. Di ↄſurrexiſt cũ xo Scðo q̃ ſurſũ ſunt q̃rere ꝑ adeptõeʒ vite ſpũal. Jõ ſequit᷑.q ſurſuzʒ ſunt q̃rite. Pꝛi/ mũ g& eſt añs ad ſecundũ.qꝛ moꝛtẽ culpe bpus abijcere debemꝰ vt ↄſeqᷓnter ad vitaʒ ogre reſurgamus. Sic em̃ xpᷣs vt ait beatꝰ Bꝛeg.moꝛtẽ nraʒ.ſ.moꝛtẽ culpe moꝛillld deſtruxit. vitã. l. gre reſurgedo repautt. traliter expoſita.q̃ntũ illa miracuꝰ ůXÜ loſa refectio ꝑtinens ſit ad illud gaudiuʒ ſpũale. de quo hodie canit eccłia. Letare hieruſalẽ. et de q̊ ſepe dictũ eſt. Gaudete ĩ Iconſurrexi⸗ rite Col.iij. Et in epła hodi pocd? * coͤten ſurre lis dum rerit mane lad Dx cun le cul ſinedt ſtntuo ſctam ſtoop niteſtan feure⸗ ſoſad ſtinz muels liam lunoſt leculoe foman erema maneſa fonottr me Mlabe ſapien ctiame Uer n loꝛüpe mutar ſung Se gliterſt Hnulari caritate meedo ntoto ſurgere gtione⸗ Wihibpn W rden orginh lg lecne A n Iren Andinz Ure 5enleei Kisdeni peoper opeeſtho cheiſo ropein : n⸗ dign ſe. An⸗ ilimün ceñ in 5 di.D. nngeſine relumeai fern nſunt q⸗ Nlu hoei CAriſini itöen eumert Endbe rtö iſmis, ceſcut guitur wisre⸗/ ad ccle qoͤho⸗/ poſts e. n ſiice lol o . te S Dde moc; cücho⸗ yie e alpe Ivita; tbend orüco edu Soermo Dico igit pꝛimo ꝙ nos debemus chꝛi/ ſto ↄſurgere ⁊c̃. Sʒ vt pateat qualiter cũ — rxᷣoo cõſurgere debeamus pus erpedit cir ca chꝛiſti reſurrectionem aliqua bꝛeuiter coõtemplari. Ettria ſpecialiter. Pꝛimo re ſurrectisnis modũ. Secundo reſurgen / tis ſtatũ. Tertio reſurgendi fructum. In pmis itaq; circa reſurrectiõis mo/ dum ſciendũ eſt.qꝙ; xpᷣs ſurrexit mane.ſur/ rexit vere.et ſurrexit manifeſte. Surrexit mane ⁊ velociter ſine tardatione.iuxta il-, lud. Surgens ieſus mane pꝛima ſabbati Marc.vl. Surrexit vere ⁊ realiter ſine fi ctione. Uñ dicit᷑ ꝙ ſurrexit dñs vere Lu ce.xxiiij. Surꝛexit manifeſte ⁊ apparenter ſine dubitatione. Hã ſcriptũ eſt ꝙ manife ſkatus eſt ieſus diſcipulis ſuis cũ ſurrexriſ ſeta moꝛtuis. Jo.vlti. Pluries enim chꝛi ſtus apparuit.pluries ſuis diſcipułſe ma mifeſtauit. ⁊ pluries ac varijs modis ſuaʒ reſurrectioneʒ veꝛam eſſe pꝛobauit.vt nõ poſſet dubitari eam eſſe fictam aut fanta ſticaʒ qualis fuiſſe legitur ſuſcitatio Sa muelis.j. Regũ.xxviij. Huic autem tri plici modo reſurꝛectionis chꝛiſti debemꝰ in noſtra reſurrectione ſpirituali de moꝛ/ te culpe ad vitam gratie etiam triplicitcõ foꝛmari. Pꝛimo nanq; debemus ſur/ gere mane⁊ velociter ſine tardatione In maneſcilicʒ noſtre iuuentutis ⁊ non in ſe ro noſtre ſenectutis. Quia ſcriptũ eſt Bo num eſt viro cum poꝛtauerit iugũ domi/ ni ab adoleſcentia ſua Tre.iij. Fam ſicut ſapiens ait. Adoleſcens iuxta viam ſuam etiam cũ ſenuerit non recedet ab ea. Pꝛo uer.xxij. Ecõtra vᷣo inueteratis dierũ ma loꝛũ per ꝓphetã dicit᷑. Si poteſt ethyops mutare pelleʒ ſuam ⁊ pardus varietates ſuas.⁊ vos poteſtis bonum facere. mulationẽ ⁊ vpocriſim.⁊ ſeruiendo ðo in caritate nõ ficta. Sicut ſcriptum eſt. Ti/ mete dominũ ⁊ ſeruite illi ſoli in veritate in toto coꝛde veſtro. Tercio debemus ſurgere maniteſte ⁊ apparenter ſine dubi tatione vt ſcilicʒ noſtra penitentia ſit ho/ minib manifeſta non ad vanam gloꝛiam mundi ſed ad laudẽ dei ⁊ edificationẽ pxiꝰ mi. dicente chꝛiſto. Sic luceat lux veſtra coꝛam hominib vt videant bona oꝑa ve ſtra ⁊ gloꝛificent patrem veſtrũ qui in ce/ lis eſt Nam talis relucentia bonioglaeſt pꝓbatio ꝙin go eſt exiſtetia veritat. ca reſurrectionis modũ ſufficia tum. pſa. liij. S 6 tiones moꝛientis tres fuerunt ↄditiones ptum eſt em̃ ꝙ qui facit veritatẽ venit ad lucem vt manifeſtent᷑ operꝗ eius.quoniã in deo ſunt facta. Joh. iij. Sicut em̃ chꝛi ſtus pluries aparuit ⁊ ſic ſe manifeſtãdo ſue reſurrectionis veritatem pꝛobauit.ſic nos vere reſurrexiſſe monſtrabimus ſi in manifeſtatione boni oꝑis perſeueremus nec ad peccata pᷣterita ſicut canis ad vo/ mitũ redeamus.ſed iuxta veꝛbum apoſto li. ſic deſtruatur coꝛpꝰ peccati vt vltra nõ ſeruiamꝰ peccato. Ro.v. ca. Et hec cir Egd vlterius circa reſurgentis ſta ſtum ſciendũ eſt ꝙ tres fuerunt cõ itiones chꝛiſti reſurgentis. ſicut tres fuerunt moꝛientis. Pꝛima nãq; mo/ rientis ↄditio fuit defoꝛmitas ↄtemptibi lis. Secũda infirmitas deſpicabił. Ter cia humilitas miſerabilis. Et de hijs tribo ↄditionibus ſanctus vſaias ꝓpheta / uit. Uñ de pma dicit Non erat ei ſpecies neq; decoꝛ.Et vidimꝰeum ⁊ nõ erataſpe ctus. Et de ſecũda in eodem loco ſubdit. Deſiderauimus eũ deſpectũz nouiſſimũ viroꝝ virum doloꝛũ ⁊ ſcientẽ infirmitatẽ De tercia vᷣo ſubiũgit. Reputauimus eũ quaſi lepꝛoſum ⁊ ꝑcuſſum a deo et hũilia Ded ↄtra iſtas tres cõdi/ reſurgentis. Nã pꝛimo contra moꝛientis Sfoꝛmitatẽ fuit in reſurgẽte pulcritudo ⁊ foꝛma admirabilis Tunc em̃ ipſe fuit ſpe cioſus foꝛma p̃ filis hominũ. Sicut pꝛe dixerat de eoꝓpheta. Secũdo ↄtra moꝛi entis infirmitatẽ fuit in reſurgente valitu do ⁊ potentia incõparabilis.De qua ꝑp/ pphhetam dicitur. Poteſtas eius poteſtas Secundo debemus ſurgere vereꝛ re ⸗ aliter ſine fictione abijciendo ſcʒ omnẽ ſi eterna que non auferetur Danielł ſeptio. Tercio contra moꝛientis humilitateʒ fuit in reſurgente celſitudo et gloꝛia ine/ narrabilis. Ham de deo patre ſcribitur. ꝙ ſuſcitauit eum a moꝛtuis et dedit ei glo riam ſempiternam.j.Pe.j. Sic em̃ dece⸗/ bat vt qͥ maxime fuerat hũiliatus in mon te ſumme exaltatus eſſet in reſurrectione Igeo dicit apłus. Hũiliauit ſemetipſuʒ factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ.moꝛtẽ autẽ cruc. Pꝛopter qð ⁊ deꝰexaltauit illũ ⁊ de dit illi nomẽ qð eſt ſuꝑ oẽ nomẽ.vt ĩ noĩe Jeſu oẽ genu flectat᷑. In hoc ̊ cariſſimi IFIn die reſurrectionis une 5.erẽplo chꝛiſti euidẽter inſtruimur vt paſ⸗ eſt qtria ſunt que nos ad terrena trahũt nine ſiones huius tꝑis paciẽtey feramus Om̃ ¶⁊ inferius iacere faciunt.a qͥ b ſurgere de dn an nöö ſunt ↄdigne paſſiões huius tꝑis ad fu bemus vt eterna qꝗᷣ ſurſuz ſunt querere va nnalti turã gloꝛiã qᷓ reuelabit᷑ in nobis Ro.viij. leamus. Pꝛimũ eſt curuitas auaricieper godl Dabitð em̃ nobis ꝓ adueꝛſitate leticia.pꝛo quam trahit mũdus alliciẽs. Secundũ nultis wpaugtate abũdãtia.ꝓ humilitate glia di / eſt feditas immũdicie ꝑ qu ſeuit caro in maſih cente ſcriptura. Humilẽ ſpũ ſuſcipiet gla ficiẽs. Terciũ eſt cecitas ignoꝛãtie ꝑ qui dffieen SPSꝛouer. xxix. Et hec circa reſurgẽtis ſta/ fallit demon decipiẽs. Pꝛimo ů vt que ſepoſit tü ſufficiilll. ſurſum ſunt q̃rere valeamus ſurgere ðöbe reinan OO ſtremo vo circa reſurgendi fru musa curuitate auaricie.⁊c. Mundꝰem̃ ſtuoca⸗ ctũ Sciendũ eſt triplicẽ fructũ ſuis diuitijs nos allicit.⁊ ꝑ anariciam ad tnidet ..”Mÿ exxpᷣi reſurrectione ↄſequimur. terrena nos incuruans vt inferius iacere nocen SFPꝛimus fruct? eſt noſtra iuſtificatio. Nã ↄpellat ſuo pondere trahit. Sed appetitꝰ Lr. xps ſicut dicit apłus traditus ẽꝓpter deli eternoꝝ hoc pondus abijciens nos a ter chateig ccta noſtra.⁊ reſurrexit ꝓpter noſtrã iuſtifi renis ſurgere ⁊ ad celeſtia volare fac̃.heu Nahie cationẽ. Scriptũ eſt Ro.iiij. Secũdꝰ mihi inqͥt quia incolatus meus plongatꝰ wd fructus eſt noſtre fidei ↄfirmatio. Nã per eſt Heu mihi ſi diutius terꝛã inhabitð cũ aüſqz⸗ reſurrectionẽ xp̃i fides noſtra? maxime q̊ ad hoc factus ſum. vt incolatus meus ſit loreſut gqgarticulũ de reſurrectione futura cõfir in celo Heu mihi ſi affectus terrenoꝝ ho nioob mata eſt ⁊ ſolidiſſime roboꝛata. Uñ pter minẽ cum bꝛutis deoꝛſum incuruare va ſeſcias hbeoc arguit apłus.ꝙ ſi xpᷣus reſurrexit et leat quẽ deus rectũ creauerat.vt cum an . ge nos reſurgemꝰ.j. Coꝝ. xv. Terciꝰ fru/ gelis ſurſum tendat. Ideo em̃ ſicut qͥdazʒ clzte ctus eſt noſtre ſpei eleuatio. Nam pꝰmoꝛ/ poetarũ ait.Os homini ſublime dedit ce piruo tTtẽ xp̃i aliqͥ etiaʒ eius diſcipuli quaſi deſpe lumq; videre iuſſit⁊ erectos ad ſidera tol geqdo rantes dicebat. NHNos ſpabamus ꝙ; ip̃e eẽt lere vultus.Quid ergo turpius Quid er Oubgi regdꝗẽpturus iſrael. Luc.vlAcſi dicerent. go indecentius hominẽ in terra ꝑ cupidi Peccz PRPoſtq; vidimus eũ moꝛientẽ amplnon tatem iacere ⁊ ad infima ꝑ auariciam in/ parnke ſperamus. Sed ſpes qᷓ in moꝛte xp̃i qua/ curuari qui debet in celo animũ ꝑ ↄtẽpla Neepin ſiti moꝛ ua fuerat poſtea exeius reſurrecti tionem erigere et ſublima ac celeſtia ſpe/ boneog one vinificata eſt ⁊ pleniſſime reſtituta di culari. Non ſic ergo fratres cariſſimi ſed lieretne Ccte petro apło. Scpᷣm magnã miſcdiaʒ licet maneamus in terra coꝛꝑaliter.tamẽ Uuntio ſuã regenerauit nos in ſpem viuãꝑ reſur qᷓramus in celo ſpũaliter ↄuerſari dicen/ coti rrectionẽ ieſu xpi.j.Pe.ij. Nos igit᷑ frs tes cũ apło. Noſtra ↄuerſatio in celis eſt. recoſt taliter cũ xpᷣo ↄſurgere debemus ꝙ hunc Phil.iij. Et hec de pꝛim. norant triplicẽ fructũ ex eius reſurrectiõe conſe-/ Secundo vt que ſurſuʒ ſunt ⁊c̃. Sur Pꝛec gqui mereamur. Oõ vti; fiet ſia doꝛmitõ gere debemus a feditate immũdicie. Per necamm ne negligentie? a moꝛte culpe ſeu malicie quã ſeuit caro inficiẽs.Caro em̃ ſuis de/ t dice reſurgamus. Ad hoc em̃ noſtrum quem licijs nos inficit.⁊ ſeuiendo laſciuiens ac moos libet hoꝛtat᷑ apłus dicens Surge q doꝛ laſciuiendo ſeuiens in lutum immũdicie in mis et exurge a moꝛtuis Eph.v.Et ſic pʒ id eſt in ↄcupiſcentie feditatẽ pꝛoſternit. ne qualiter cum xpᷣo debemus ↄſurgere.⁊c. Sed nimis indecens ẽ fratres cariſſimi Me Et hec de pꝛimo dicta ſufficiant. aĩam ad vmaginẽ dei factam ⁊ ad ſimili . Dico igitur ſecundo.ꝙ nos debemus tudinẽ ſui cõditoꝛis ſoꝛmatã in ſoꝛdibus . f 7 q ſurſum ſunt querere ⁊c. Abiecta nan; lectũ ſuũ ſternere ⁊ in luto fede voluptatꝭ . nnc moꝛte culpe que nos ad inferioꝛa pꝛotra iacere. Surgamus itaq; nec ſit qui ſe ex/ ce hit amplectẽeda eſt vita greꝑ quã mẽs hu cuſet aut qui dicatſe ſurgere nõ poſſe. nã ngen mana ad ſuꝑioꝛa ↄſentit. Ut aũt ea q̃ ſur ſiue grauati fuerimus naturalis cõplexi/ oda ſuum ſunt queramus.Debet in nobis eſſe onis debilitate ſiue ligati male ↄſuetudi/ . 4 terrenoꝛũ contẽptus ⁊ eternoꝛũ appetitꝰ.ꝰ nis neceſſitate ſiue oppꝛeſſi mole criminũ Se Sic enim docet nos xpᷣs doctoꝛ optimꝰ. ſiue peccatoꝛũ multitudine ac magnitu/ ſuchig dicens. Pꝛimo querite ucle ii/ gdine pꝛegrauati.tñ pꝛeſto nobis eſt auxili oſt. ſticiam eius. Mat. v. Ded ſciendum um dei. Qui iuxta verbum pꝛophete Hõ e mabit erede geya geper undi croin roni nare er dbe unchein cumad s heere aApetic oog ler ſtihen Mongas ai mersſt corbo mren aum an crics, deatce denol Duer lidi umn/ til tunbe/ imiſed tame dicen/ gise. Or ce er insde⸗ iens 4 nüciee ſtemt. niſini ſinli dbus nptatz iſec⸗ ſſeni Plen/ audi, imini⸗ Gnitn/ kaur e i ſolum erigit eliſos ſed etiaʒ ſoluit compe ditos.Parata ſiquidem eſt manus domi ni ad erigendũ caſus debiliũ ⁊ diſſoluen dũ catenas ſiue compedes delictoꝛũ. Jõ peccatoꝛ q;nis ſepe⁊ grauit᷑ ceciderit.q; uis diu in ſoꝛdibo iacuerit.q́;uis etiam in multis ⁊ magnis peccatoꝝ vinculis liga tus ſit. ppteſhoc debet nõ deſperare aut diffidere ꝙ ſurgere nõ poſſit. Sed cuʒ ꝑ ſe poſſit eadere.ꝑ ſe aũt nõ poſſit reſurge re.manũ oĩpotentis dei debet in auxiliuz inuocaꝛe dicẽdo cũ ꝓpheta Emitte manũ tuã de alto eripe me ⁊ libera me. In.pſal mo centeſimo.xliij.Et hec de ſecundo. Tercio vt ⁊c. Surgere debemus a ce citate ignoꝛantie. Per quam fallit demõ decipiens.Diabolus in ſuis fallacijs noſ decipit ⁊ oculos mentis noſtre ꝑ intelle/ ctũ ſcʒ ⁊ affectum ignoꝛãtie tenebꝛis exce care ſatagit.vt nos vſq; ad moꝛtem ĩ pec/ catis obdoꝛmire faciat inceſſanter parat inſidias ⁊ laqᷓos tendere nõ deſiſtit Sed ſurgendũ nobis eſt fratres cariſſimi ⁊ ad celuʒ leuandi ſunt oculi vt eos illuminet virtus xpᷣi. Sic cũ dixiſſet apłlus. Sur/ ge qͥ doꝛmis et exurge a moꝛtuis. Poſtea ſubdidit dicens.et illuminabit te chꝛiſtꝰ. Peccatoꝛ doꝛmienti recta ſimilitudĩe cõ parat᷑.quia nec ſenſus clare cognitionis. nec vſus debite recoꝛdatiõis.nec motus bone oꝑationis in co reperitur. Sed ta/ li excitato ⁊ ſurgẽti a ſomno moꝛtis ac le nanti oculos ad lucem ſolis.chꝛiſtus qui eſt ſol iuſticie radios ſui luminiſ infunde re conſueuit.Quiſquis ergo cecitate ig/ noꝛantie in peccatis ſomnolentus exiſtit Oꝛet chꝛiſtum vt oculos ſuos illuminet nec amplius in tenebꝛis moꝛt obdoꝛmi/ at. dicendo cum ꝓpheta. Illumina oclos meos nevnq; obdoꝛmiã in moꝛte.ſcribit in pſalmo Quod ipᷣe pꝛeſtare dignetur qᷣ viuitꝛ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen. EFEvrplicit ſermo factus ꝑ reuerendiſſi mũ in chꝛiſto patrem dominũ Petrũ de Aillyaco ſacre theologie doctoꝛem.car/ dinalem Cameraceñ.in die reſurrectio/ nis dñi noſtri Jeſu chꝛiſti. Sequitur ſermo eiuſdem reuerendi Pꝛimo b factuʒ in chꝛiſto patris. In die ſancto Penthe/“ ctus aplos in loqndo et pᷣdicãdo oĩbo gẽ Pggruerüt e⸗ a is diſpertite lingue tanq; ig nis. Actuũ.ij. Et in epła pꝛe ſenfls feſtiuitatis. Hodie fratres cariſſimi tꝑalem ſpũ ſſancti miſi/ onẽ ſolẽniter celebꝛamus.q̃ idem ſpiritꝰ ſuper diſcipulos ſuos in liguis igneis.i. igneis radijs ad modũ linguarũ foꝛmatꝭ viſibilr aparuit. In triplici nãq; foꝛma miſſum ipᷣm eſſe legimꝰ. Pꝛimo in co⸗ lumba.ſcʒ in baptiſmatis xpᷣi ſuſceptiõe. qñ ſpũſſanct deſcendit ſuꝑ xvpᷣm a iohan ne baptizatum. Lu.iij. ecũdo in fla tu ſcʒ in apłoꝝ oꝛdinatione.quãdo dñs ĩ ſufflauit eis ⁊ dixit. Accipite ſpãmſanctã Jo. xx. ca. Tercio in igne ſcʒ in apłoꝝ ↄfirmatione.qñ largioꝛi munere ſue ma/ ieſtatis in diſcipłos ſuꝑuenit.⁊ eis hodie cariſmatũ dona tribuit. Pꝛima miſſio ꝑ tinet ad receptionẽ gratie inchoãtis. Se cũda ad coꝛroboꝛationẽ gre pficiẽtꝭ. Ter cia vo ad ↄfirmationẽ gre ꝑficieti Sic qʒ; fit vt iſte triplex miſſionis modꝰad treſ ꝑtineat hominũ ſtatus. Nã pꝛimꝰad inci pientes. Secũdus ad ꝓficiẽtes. Terciuſ ꝑtinet ad ꝑfectos.quã applicationẽ nõ ꝓ ſequoꝛ cã bꝛeuitatis. Merito ̊ vltimam miſſionẽ ſpũſſancti pᷣ ceteris celebꝛandã ⁊ celebꝛiter recolendaʒ ſuſcepit eccłia.qͥa vicz ꝑ eam nõ ſolũ inchoãs aut pficiens gratia ſed ↄſummans ⁊ pficiens hoibus eſt collata. Sic em̃ hodie xpᷣs oĩa ↄſum/ mauit ⁊ euangelice xpᷣiane legis gratiam oſummando ꝑfecit. Hã pꝰ pacientiã mo gloꝛiã aſcendentis.poſt reſidentiaʒ pᷣſidẽ tis 2 ſedentis ad patris dextrã nil allið cõ ſumma ndũ reſtabat niſi vt expectata ſpi rituſſancti leticia adueniret ⁊celi muneri bus celeſtes hoĩes implerent᷑ Hoc auteʒ hodie factũ eſt qñ tꝑaliter miſſus eſt ĩmo bilis. qñ viſibiliter apparuit inuiſibił.qũ coꝛruptibilib hoĩbo miſſus eſt incoꝛrup tibilis.qũ ſcʒ ſpũſſanctus apparuit apłis tũc impletũ eſt qð ðꝛ in verbis ꝓpoſit Ap paruerũt eis ⁊c̃. In qbo verbis etiã meri to nobis occurrũt ↄſiderãda. Pꝛimo qͥd ſignificet ⁊c. In boc em̃ tria miſteria de ſignant. Pꝛimo bᷣ factuʒ eſt vt ſpũſſan tibus ignitos ⁊ ardentes redderet. fHam In oie Penthecoſtes Sgicatoꝛ qͥ caritate nõ ardet. ᷣbo doctrĩie eſt triplici rõne. Pꝛimo qͥdẽ.qꝛ hũana lin ne alios nõ accẽdit. Ideo de Helya dicit᷑ ꝙ gua igne infernali multuʒ ſuccẽſa erat.iG tg verbũ ei q̃ſi facula ardebat Ecci.penul. igne ſpũſſancti multũ indigebat vta dya aln . Scvõdo vt legẽ quã apli pᷣdicaturi erãt boli incẽdio ſanaret᷑. Uñ Jaco.iij.ſcribi nen⸗ igneã eſſe id eſtiegẽè amoꝛis oſtẽde:et. NHã tur. Lingua nr̃a ignis eſt vniuerſitas ini Mher hãc venit dñs publicare.pᷣdicare.ipamq;ʒ qtatis.QLingua ↄſtituit᷑ in mẽbꝛis noſtrꝭ. * pcipue voluit ab apłis pᷣdicari.ipſo dicẽ q̃ maculat totũ coꝛpꝰ ⁊ inflãmat rotã na/ uc te Ignẽ veni mittere in terꝛam. ⁊ qͥd volo tiuitatis noſtre inflãmata a gehẽna id eſt moll niſi vt ardeat.Lu.xiiij. Spũſſanctus vt a ſuggeſtione diaboli. NHã ſᷣm gloſam ge nnoef Berñ. ait ſuꝑ diſcipłos in linguis igneiſ henna diabolus ðꝛ. qꝛ ꝓpter ipᷣm facta eſt ſecon⸗ venit. vt linguis oĩm gentium vᷣba ignita UVñ ſicẽ gehẽna ſp ardet ſic ſꝑ diabolꝰvbi fenib⸗ loãrent᷑.⁊ legẽ igneã lingue ignee pᷣdica/ cunq;ʒ ſit ſecũ poꝛtat ſuarũ toꝛmẽta pena chon rent. Sed qd eſt vᷣbũ ignitũ.qͥd eſt lex ig rũ.⁊ inde ↄmotflãmã vicioꝝ ſuggerit.et anen nea. niſi lexamoꝛis⁊ pᷣceptũ caritatis De illa q̃ hoĩbo inuidendo ſuggeſſit ꝑ lingue ofci ſcriptũ eſt. Hoc eſt pᷣceptũ meũ vt dili/ nt21incõtinentiã aꝑit.et ꝑ cetera mẽbꝛa ad ef lne gatis inuicẽ Jo.xv. Huũcitaq; dilectiõis fectũ ꝑducere cogit. Et iõ ꝑ eaʒ inflãmat fna ignẽ. hũc caritatis ardoꝛẽ inſtar apłoꝛuʒ rotã ntitatꝭ nr̃e.vt aplłs ait id eſt oim ope unte Debeẽt ſinguli xpᷣiani ſed pcipue viri eccle rũ nr̃oꝝ vniuerſitatẽ incendit. Queꝓpter hlie ſiaſtici ⁊ illi maxime qͥ altari xpᷣi ſeruiunt. hoc rota ðꝛ.qꝛ ſicut in rota idem eſt pnci/ ſcere fouere ſemꝑ indeſinentet inceſſanter nu/ piũ ⁊ finis.ſic tãta eſt volubilitas in oꝑi/ uetei. trire. In cnius figurã in lege ſcriptuʒ eſt bus hũanis vttũc hõ incipiat cũ credide itoe Ignis in altari meo ſp ardebit quẽ nutri rit ↄſummare qſi nihil alið ſit vite noſtre ln et ſacerdos Leuiti.vj. Ue igit᷑ illis ſacer/ diſcurſus q; antiquꝰille ſictꝰa poetis de/ enen dotib aut illis apłoꝝ ſucceſſoꝛibo qui nõ dali laberintꝰ. Scðo qꝛ lĩguã regere val rini hodie nutriũt ignem caritatis ſed fſaãmaʒ de difficile eſt.iõ pꝛe cetis mebꝛis ſpũſſan Sß cupiditatꝭ. qͥ nõ hñt vᷣba ignita enãgelice cti gra ĩdiget.vt recte rõnabiliterq; regat᷑ ſeet veritatꝭ.ſed ᷣba fumãtia põpatice vani Vñ Jaco.iij. ðꝛ. Ois natura beſtiaru et ( tatis. ꝗͥ nõ pᷣdicãt legẽ igneã ſed legẽ ferꝛe volucꝝ ⁊ ſerpentũ domata ſunta natura tantn am.nõ legẽ amoꝛis ſed legẽ rigoꝛis.qͥ ſu/ hũana.linguã aũt nullꝰ hõ poteſt doma/ fin is linguis in pło nõ fouẽt caritatem dile re.O mirabile ⁊ miſerabile lingue moſt⸗ miſo ctiõis ⁊ pacis ſed cupiditatẽ diuiſionis ? qꝛ linguã domare neq mus.⁊ferociſſimã ſuisp ſciſmatis. Ue inqua illis⁊ ſi neceſſe eſt vt beſtiaꝝ naturã domamꝰ Nã vt ibideʒ ait cbirue ſcãdala eueniãt. ve mũ illis ꝑ q̊s tantũ ſcã glo. Immaniſſimã aſpidẽa q̃ͥdã pretami Uuni dalũ venit. Nã in illos autꝑeos in alios lias legimꝰin egipto domatã fuiſſe.qͥ qᷣti/ zih⸗ ſpũſſanctꝰin linguis igneis nõ deſcendit die de cauerna egrediẽs de mẽſa ev anno Gaut. ſed ſpũs malignin linguis venenoſis to nã recipiebat. Sʒ ⁊ tygridẽ qndã legimꝰ ſüine tũ fere mundũ inficit ⁊ in odij venenũ ac mãſuetã factã fuiſſe in india ⁊ inð anaſta Oſtan cẽdit. Sʒ tercio ſpũſſanctꝰ ĩ linguis igne ſio pncipideſtinatã Sʒ nullibi legimus ſceret is apparuit vt ipſe qͥ in igne ſignificat ſe in domatãa eſſe hoĩs linguã .dicẽte ſapiente. dette apkłos locutuꝝ eſſe mõſtraret. Nã eos cer Quis eſtà nõ delint ĩ lingua ſua.Ecẽci. trust titicare voluit ꝙ ſpũſſanctꝰ in eis loq̃ret᷑. xix.Tercio.qꝛ lingua ẽ mẽbꝛũ valde vti/ ſose ne ipſi diffiderẽt. cũ a pncipiba ⁊ mũdi ſa le ſi debite ↄpeſcat᷑. Uñ nõ immerito diẽ oſper pientibo eoꝝ pᷣdicatio ⁊ doctrina ꝑſeque/ catho.Virtutẽ pᷣmã puto eſſe ↄpeſcere lĩ minen ret.⁊ ne ipſi ſibi attribuerẽt.cuʒ multi ad guã ⁊c̃. Hoc ſiqͥdẽ diuio ↄcoꝛdat eloqͥo q̊ nis⸗ eoꝝ pᷣdicationẽ ↄuerterent᷑.ac etiã vt ſin / dictũ eſt. Si qͥs in vᷣbo nõ offendit hic ꝑ Migte guli płeis crederẽt cũ ſermo eoꝝ q̃ſi ᷣbũ fectꝰ eſt vir. Jac.iij.Etilli ſalomonis cõ tbei Dininũ audiret᷑. Pꝛopterea dicit xps Nõ uenit ſniĩe.Cingua placabilis lignũ vite. deen cei vos eſtis qͥ loqmini ſed ſpũſſanctꝰqͥ lo Pꝛouer.x.Et hec de ſecũdo ſufficiant. ir guſkin ob. Mat.x. Et hec de pᷣmo pnci Tertio cõſiderandũ occurrit ãre ſpũſ Peni wülſe Scðo ↄſideranduʒ occurrit.qre, ſanctus potius ignẽ qᷓ; aliud elemẽtũ ele ſi . Gin anctus in lingue poti qᷓ alter mẽ/ gerit. Hoc em ideo factũ eſt. qꝛ ignis ſep G ch dꝛi ſpecie apparere voluit. Hoc em̃ faqũ tẽ habʒ oꝑatões q̃ ſeptẽ donis ſpũſſancti bent ln erat ö tadia ſcnibi no ini noſtr,. Näng/ nidcſt ng nck wbrb Nend Lerite lingre Ngadef Bfänat inope eppter Rc⸗ nopi, credide eokre etio de⸗ gereynl püͤſen Gnf tenie tura a n ſimi cgzaſt tiami gi⸗ Panno lin⸗ aneſtu Gimus piente. Cc⸗ gem, niodie celi 1 hic nis üre. t. ehpül ü ee is ſe⸗ ſandd ↄueniẽtiſſime adaptant᷑. Pꝛima ignis oꝑatio eſt purgare. Nã aurũ ⁊ argentũ et alia metalla igne purganf᷑.Et ad hoc ꝑti net donũ timoꝛis.cuiꝰofficiũ eſt coꝛ hoĩſ a peccatis mũdare.dicẽte ſcriptura. Ti/ moꝛ dñi expellit peccatũ.Ecci.. Secũ da opatio eſt liq̃facere.nã qð duꝝ ẽ ignis emollit Etᷣ ꝑtinet ad donũ pietatis.cu/ ius officiũ ẽ coꝛ hoĩs liq̃facere.vt cũ alijs ſe coaptet gaudẽdo cũ gaudẽtibo.flẽdo cũ fleẽtibo.⁊ dicat cuʒ apło.Quis infirmat᷑ et ego nõ infirmoꝛ.ij.Coꝝ.xj. Tercia ẽ in cinerare.qð pertinet ad donum ſciĩe.cuiꝰ officiũ eſt hominẽ ex noticia ſuijpſiꝰ hũi/ liare.⁊ hũiliãdo ſe q̃ſi cinerẽ reputare.qa ſpᷣm Auguſtinũ facit interi hoĩem lamen tantẽ ⁊ exteriꝰſe nõ iactantẽ Quis em̃m nõ hüſliet᷑.qͥs a iactãtia nõ deſiſtat.ſi ꝑ donũ ſcĩe recognoſcat.qꝛ cinis eſt ⁊ in cinerẽ re uertef. Quarta eſt ſurſum tẽdere.qð ꝑ tinet ad donũ ↄſilij.cuiofficiũ eſt ſpꝛetis tꝑalibo ⁊ terrenis ad eterna ⁊ celeſtia mẽè/ tem erigere. Cõſilia em̃ docent imꝑfecta relinq̃re ⁊ ꝑ eminẽtiã vite ad ꝑfectionem xpᷣm ſeq̃ndo puenire.ipſo dicẽte.Si vis pfect?eſſe vẽde oĩa q̃ habes ⁊ da pauꝑib ⁊ ſeq̃re me. Math.xviij. Quinta eſt lu tea ⁊ fragilia ſolidare.qð ꝑtinetad donũ foꝛtitudĩis. cuius officiũ eſt hũanã fragili tatẽ ſolidãdo foꝛtẽ efficere. Hoc em̃ xpᷣus ſuis ꝓmiſerat diſcipulis dicẽs. Sedeteĩ ciuitate donec induamini virtute ex alto. QLu. xxiiij.O magnã huius ignis vᷣtutez. q̃ ſic pᷣncipis apłoꝝ petri fragilitatẽ ſoli/ dauit.vt qͥ pꝛius ad vnꝰancille vocẽ chꝛi ſtũ negauerat.poſtea ipᷣum coꝛã pncipib oſtanter ꝑſeuerãterq; ac gaudẽter ↄgno/ ſceret.O mirãda mutatio ⁊vere mutatio Ddextere excelſi q̃ hoc efficere valuit.vt pe trus ⁊ alij apłi qͥ pꝛiꝰ in tribulationibo tri ſtes erãt ⁊ pauidi.poſtea irent gaudẽtes a oſpectu ↄſilij.qm̃ digni habiti ſuntꝓ no/ mine ieſu ↄtumeliã pati.Act.v. Sexta ignis oꝑatio eſt illũinare qð ꝑtinet ad do nũ intellectꝰ.cuiꝰofficiũ eſt ſuo lumĩe mẽ tes hoĩm erudire.de q̊ ꝓphetice ſcriptũ ẽ. De excelſo miſit ignẽ in oſſiba meis ⁊ eru/ diuit me.Treñ.j. Hoc em̃ hodie in apłis ĩpleuit ſpũſſanct.Nã ignis ipſiꝰ de excel ſo celi ſolio miſſus apłos erudiuit.qͥ oſſa ecckie erãt dũ totũ coꝛpus ipſiꝰ ſuppoꝛta/ bant.exteriꝰſcʒ ꝑ paciẽtiã in aduerſis.in/ Dermo pꝛimus terius vᷣo ꝑ medullã ⁊ dulcedinẽ pietatis BSewptia ignis oꝑatio eſt inflãmare.qð ꝑtinet ad donuũ ſapie.cuiꝰ officiũ eſt exſa/ poꝛe Walis ad eoꝛũ amoꝛẽ mentẽ accen dere. Sapiẽtia em ſapoꝛ eſt ſpũaliũ rerũ ad eaꝝ amoꝛẽ ardeter alliciẽs.et reꝝ terꝛe naꝝ ſapoꝛẽ ↄtẽnens.De q̊ͥ dicebat apłus Que ſurſum ſunt ſapite nõ ꝗᷓ ſuꝑ terram. Col.iij. O duri 8 nimiũ indurati ac obdurati filij ade.qs huiꝰignis flama per donũ timoꝛis nõ purgat.q̊s ꝑ donũ pie/ tatis nõ emollit.q̊s ꝑ donũ ſcie hũiliãdo nõ incinerat.q̊s ꝑ donum ↄſilij xpᷣm ſeq̃n do ſurſum nõ erigit.q̊s ꝑ donũ foꝛtitudi/ nis nõ ↄſolidat.q̊s ꝑ donũ intellectuſ nõ illũinat.qs ꝑ donuʒ ſapie nõ inflãmat. Sed o vtinã hec a noſtrꝭ coꝛdiba auer tat ſpũs ille ſanctꝰ qui illũinatoꝛ eſt coꝛdi um.ſpũs ille dulcis ⁊ ſuauis qͥ coꝛdis ha bitaculũ qð poſſidet igne ſui amo? emũ/ dat⁊ exurit O vtinam coꝛda nra ſic ad ſe flectat ⁊ in ſe dirigat.vt veraciter eũ intel ligere et fernẽter diligere voaleamus. Oð ipſe pᷣſtare dignet᷑qui ſine fine viuit et re gnat in ſecula ſeculoꝝ Ane. Erplicit ſermo fact? a dño Petro car/ dinali Cameraceñ. de feſtiuitate Pẽthe. Bermo eiuſdem factus in ↄcilio gene rali Anno dñi H.cccc.xvij.eadẽ die. Bm copleren d tur dies Penthecoſtes erãt oẽs diſcipłi ꝑiter in eodẽ lo/ Cco. Et reliq̃ ſcribunt᷑ in le/ ctõe libꝛi actuũ apłoꝝ hodie recitata.q̃m in modũ omelie nüc exponere ponimus O die reuerẽdiſſimi pr̃es ceteriq; h frẽs cariſſimi.hodie celeberrimã miſſiõis ſpũſſancti memoꝛiã ſolẽ nit᷑ feſtiuamꝰ.hodie fauſtũ illũ diẽ recoli mus ãq̃ diſcipłi xpᷣi repleti ſunt oẽs ſpũſcõ Cuius ſacri collegij ↄſoꝛs erat ſacratiſſi ma vᷣgo mr. Orĩ inquã nõ cuiuſcũq; ſed dei. Scriptũ eſt em̃.qꝛ hij oẽs erãt ꝑſeue rãtes vnanimiter ĩ oꝛatiõe cũ maria mr̃e ieſu. Int᷑ hos igit᷑ ⁊ ſuꝑ hos oẽs repleta ẽ maria ſpũſctõ. Nec tũc pmo ſed dudũ an tea dũ ſibi dictũ fuit ab angelo. Aue gra plena dñs tecũ. Jõq; vt de gr̃e ſue pleni/ tudiĩe aliq̃ntulã reciꝑe poꝛtiõeʒ ⁊ velut di ſcipuli chꝛiſti hodie ſpũſcõ viſitari merea mur.ad eã tanq; ad gre fontẽ fideliter ſ⸗ tes Aue Maria 2c. In die Penthecoſtes ducialiterq; recurretes. ſibi deuota mete eandẽ ſalutationẽ angelicã pᷣſentemꝰ dicẽ Icnt ſacra teſtatactuũ aploꝝ hy ſtſoꝛia.Dũ oplerent᷑ dies penthe/ coſtes id eſt qnqes decẽ dies a re ſurrectiõe dñica.tũc facta eſt illa viſibilis miſſio ſpũſſancti de qᷓ fit hodie feſtiua le/ ticia.Qui dieꝝ nũerꝰ nõ vacata miſterio Hã ſicut annus qͥnq̃geſimꝰ apð iudeos e rat iubileꝰ.ſic apð xpᷣianos qͥnq̃geſimꝰ di/ es iſte iubileꝰfactꝰeſt atq; iocũdus.Audi amꝰiocũditatꝭ initiũ Tũc em̃ erãt oẽs di ſcipuli ꝑiter in eo.dẽ loco. O pres ↄſcri li cetiq; viri diſertiſſimi qͥd mel.qͥd io/ cuũdiꝰdici põt de diſcipuł xpᷣi q; ꝙ erãt pa rit᷑ ĩ eodẽ loco. Ecce inqͥt pſal.Ecce q; bo nũ ⁊ q; iocundũ hitare frẽs in vnũ. Erãt itaq; oẽs velut frẽs habitãtes ꝑiter. Nec ſolũ coꝛꝑalłr in eodẽ loco ſed ſpũalreodẽ coꝛõð ⁊ aĩo.ſiẽ ſcriptũ eſt.qꝛ młtitudis cre dentiũ erat coꝛ vnũ et aia vna.Erãt hij frẽs nõ diſcurrẽtes et girouagi.nõ diſcre/ partes et diſcoli.ſiẽ hodie młti vocati falſi frẽs religioſi.ſed concoꝛdes ⁊ beniuoli ac vnanimes ⁊ frat᷑na caritate ↄiũcti. O vti nã nob in hac ſancta generali ſynodo cõo⸗/ gregatꝭ.vtinã nob det᷑ in fraterne carita/ tis vnitate xpᷣi diſcipłos imitari.vtinã no bis det ita cũ eis ſpũſcõ repleri.vt vere et nõ ficte.nõ ad nr̃am ſed ad dei głiaʒ dice/ re valeamꝰeandẽ ſynodũ in ſpũſcõ ↄgre/ gatam exiſtere Qõð vtiq; fiet nec alit᷑ fiet ſi oꝑante ſpũſancto nobiſq; cooꝑantibo ſpi ritꝰmalignꝰ ꝓcul ab hac ↄgregatõe pella tur.ſpũs vicʒ erroꝛis ⁊ ꝑfidie.ſpũs diuiſi onis ⁊ ↄtrouerſie.ſpũs ↄtẽtiõis ⁊ ꝓteruie ſpũs rãcoꝛis ⁊ inuidie.ſpũs tumoꝛis ⁊ ſu Pbie.⁊ vt ad vnũ dicã ſpũs oĩs iniqͥtatꝭ ⁊ malicie. Hunc qpe młtiplicẽ ſpũm mali gnũ benignꝰille ſpũſſanctꝰ ſecũ eẽ nõ pa/ tit᷑.dicẽte ſapiẽte. Spũſſanctꝰdiſciplie ef fugiet fictũ.id eſt ſpũm malũ ſub fictõnis fallacie ⁊ ypocriſis młtiplici ſpecie pallia tũ. O vtinã ſpũ ſſanctꝰ ꝓpt᷑ ſpm̃ malum nos nõ effugiat.ſʒ a nob ipᷣm potiꝰeffuga re dignet᷑ ⁊ eiꝰ młtiplices fraudulẽetias ex purgare.Sʒ hec hactenꝰ.iã vᷣo deinceps ad ꝓpoſite lectionis hyſtoꝛiã reuertamur. tus fuerit. Pꝛimo qͥdẽ aduenit. Scdᷣo re plent. Tercio appuit. QOuano reaemt. 5 32 Fact? ẽ repẽte de celo ſonꝰ tanq; adueniẽtꝭ ſpũs vehemẽtis De ſcdᷣo De pmo dðꝛ Et repleuit totã domũ vbi erãt ſedentes De tertio Et apꝑuerũt ill diſꝑtite lingue tanq; ignis. De qrto. Sedites ſuꝑ ſingu los eoꝝ.Pꝛĩo ̊ ðꝛ adueniſſe ꝑ gre interio rẽ inſpiratõeʒ Scðdo repleniſie ꝑ gre vve rioꝛẽ diffuſioneʒ. Tertio apparuiſſe ꝑ gre exterioꝛẽ oꝑationẽ.Quarto req euiſſe per gfe ꝑfectioꝛẽ ↄtinuation. Hic ̊ nota/ te diuie ſcriptureoꝛdineʒ. Hic ↄſiderate oꝛdinatiſſimũ modũ aduẽtꝰ ſpũſſancti q̃ᷓ tũc viſibiłr ſuos diſcipłos viſitauit.et qᷓti die aias ſanctas ſpũałr viſitare nõ ðᷣſinit. apparuit.tandẽ ſedere ⁊ reqeſcere ðꝛ eĩa. qñ ꝑfectiꝰ ↄtinuat in ea gre ſue dona. He ſunt igit᷑ ãtuoꝛ admirãda aduẽtꝰſpũſ ſcti oꝑa magna cũ meditatiõe meditãda. ⁊a cũctis amplectẽda fidelib⸗ Sʒ qꝛ iſto rũ tria ad apłoꝝ ꝑtinet viſitatiõeʒ. ipᷣa vᷣo apparitio ad nr̃am inſtructionẽ.ideo ſpe/ cialiter de bodierna ſci ſpũs apparitione dicere pponimus. OAMtMlſtis itaq; o viri doctiſſimi noſtꝭ n optime vos q firmit᷑ tenet catho licã fidẽ hodie ſpm̃ſanctũ ſub tri/ plici apꝑuiſſe coꝛꝑali ſpẽ. Nec h̊ ſine ma/ gno ſpũaliq; factũ eſſe miſteꝛio. Apparuit in ſpẽ flaminis. Apparuit in ſpẽ liguaruʒ. Aparuit in ſpẽ ignis.De pᷣma dictuz eſt. Factꝰeſt ſonꝰtanq; adueniẽtꝭ ſpũs vehe/ mẽtꝭ.id eſt tanq; veti magni ſiue tonitrui tñ diſciplłi mime fuerũt ꝑterriti h̊ diuĩa oꝑante potẽtia.in ſignũ ꝙdabat᷑ eis ſpũus qͥ nõ ↄturbatoꝛ ſʒ ↄſolatoꝛ ẽ coꝛdiũ. Uæeit itaq; ſpũſſctũs ĩ illð ↄclaue. venit ĩ illã ſa cratiſſimã ſynodũ nõ vt ↄthbatoꝛ ꝑ ipetũ yviolẽtie aut trifice impᷣſſionis.ſed vt ↄſo/ latoꝛ ꝑ ſonitũ beniuolẽtie et deifice ĩſpira tionis. Quo docemur exẽplo ꝙ veꝛi diſci uurßi et miſtri ſpu ſſancti intrare debẽt generale ↄciliũ.nõ ↄturbãdo ꝑ terroꝛiſ violentiã.ſed ↄſolãdo ꝑ amoꝛis benino/ lentiã Et qͥ ↄtrariũ facerẽt pbarẽt ſe pam bulos antixp̃i.⁊ cooꝑatoꝛes diaboli qͥ ec cleſiaſtice pacis turbatoꝛ eſt et autoꝛ ſeiſ/ Dü eent u oẽs diſcipuli in eodẽ loco Au matice diſcoꝛdie.De ſecũda ſimł ⁊ tertia diamq; admirabili potẽtia potẽtiq; vir/ tute ſpũſſanctꝰin eos hodie qdrupłr ona ſubdit᷑. Aparuerunt illis diſptite lingue tanq; ignis.i.ignei radij ad ſiłitudinẽ lin/ onen 0 Gi Alect (to⸗ nnese moꝛe — — alteo velkt (fici inv clo: ſob gehi Gree AIe (ſie colt fir Vii (ed lp ſle Atre⸗ lecli. onn. pbe ſhin ütz wbis nowol ain ⸗ ltey ſcoin reite mabi ſĩni dici cent? feario fnoꝛe hem⸗ luden Vtwid cele⸗ biͤn Gee mien ſchoſe genit o ſons eſcdo enteg ingne lngn eimerio Feſbe ſer gfe ſſeder önonn, ſengte nai iterqn dnt. poſtä; deiin. m. hit il Gitide. zgeiſto kooſpe⸗ ntoe nnoc aatbo nom⸗ enu⸗ wruit mz. gec. rche/ mimi diris ſpüs Dir illiſs pei no/ ripin lolch debet rori Inq illiꝰ ſtatus pᷣlatõis quem ſuſcepturi erãt apłi ꝑfectio ſignabat᷑. In igne ardes dilectio caritatis In linguis feruẽs pᷣdi/ in oꝛe.tertili ↄſiſtit in oꝑe. Hic igit᷑attẽ dite o paſtoꝛes gregis dñici in ſublimita/ te ſtatꝰ apłici ↄſtituti. Attẽdite ⁊ videte ſi in tribo illis ↄditiõibo q̃ maxiĩe ad pᷣlatõis officiũ ꝑtinẽt. apłoꝝ eſtis imitatoꝛes.alio qͥn vane gloꝛiamini vos in ſtatu ꝑfectõis apfbon dici ſucceſſoꝛes.Attẽdite inqͥt apo ſtolus paulꝰ. Attendite vobis ⁊ vniuerſo gregi ĩ q̊ poſuit vos ſpũſſanctus epos re/ * gere ecckłiaz dei quã acqͥſiuit ſanguie ſuo. ☛ ſbſteris eccłie epheſine eos vocans epᷣos Agꝛ oliʒ qntũ ad nomẽ nõ diſtinguebantur ep̃i ⁊ pᷣſbiteri.dicẽte Hiero.ſuꝑ epłaʒ ad Titũ.qꝙ olĩi idẽ pᷣbꝛ qͥ ⁊ eᷣs młtomag di/ cta eſſe intelligunt᷑ hijs qͥ appꝛopato noĩe epᷣi vocant᷑. Spꝑ em̃ ſᷣm rẽ iter epᷣos ⁊ pꝛe ſbiteros fuit diſtictio 'm O yoniſiũ li.de cccłiaſtica ierarchia UInð poſtea etiã ſᷣm nomẽ int᷑ eos merito diſtictio facta ẽ. Jõ pbᷣꝛos ab ipſis nõ differre augꝰ. li.de here ſibo inter dogmata heretica ↄnũerat. Au diãt &̊ maioꝛes pᷣlati q ep̃ᷣi noĩant᷑.attẽdite vobis ⁊ vniuerſo gregi.Attẽdite o epᷣi pꝛi mo vobis. deide vniuerſo gregi vt pꝛece/ dat in vobᷣ vᷣtutũ ꝑfectio.quaʒ gregi vob ojmiſſo pꝑticipare ac cõicare pfitemi.Attẽ dite vos nõ ab hoie ſed a deo.a xpᷣo.a ſpũ ſcõ.ĩmediate poſitos ad regẽdã eccłiã ðᷣi. rẽ itaq; nõ ꝑuã nec ꝑuipendendã ſʒ ĩeſti/ mabiłr pᷣcioſaʒ.vtpote dei ſanguĩe ↄꝑatã Attẽdite voſ poſitos ad regẽdũ hãc eccle ſiã.nõ mõ tiranico.ſʒ moꝛe apłico.vt ſiẽ pᷣ dictũ eſt. in vobis quẽadmodũ ĩ apłis lu ceat.⁊ exteriꝰappareat triplexilla vᷣtutũ ꝑ/ fectio.vicʒ in coꝛde ardẽs caritatꝭ dilectõ in oꝛe feruẽs veritatꝭ pᷣdicatio.in oꝑe ve/ hemẽs vᷣtutꝭ opatio.vt ſic ĩpleat᷑ in vob il lud euãgelicũ Quceat lux vr̃a coꝛã hoĩb vt videãt oꝑa vr̃a bona.⁊ glo.pa.veſ.qͥ in cebẽ. Attẽdite ̊ vos poſitos ſuper cãdela bꝛũ.vt luceat lux vr̃a oĩb ð in domo ſunt Szʒ ad qͥd. Sane vtluceat ad regendũ ?z Dirigẽdũ vro lumie eccłiaʒ ði. SDed q̊ li mie. (Itiq; luie pᷣdicatõnis vᷣitatꝭ.⁊ ſpãlłr bulos tẽdite ꝙ cũ apłs hec dixerit loqᷓns pꝛe Hermo ſecunous guarũ diſpſaꝝ foꝛmati. In hac appariti one triplici miſtice triplex notabat᷑ cõditõ veritatis fidei. vt firmit obſeruet illo pe triſummi pontific decretũ.Parati ſp ad ſatiſ factionẽ oĩ poſcẽti vos rõeʒ reddere de ea q̃ in vobᷣ eſt fide.Et illð coapłi pau/ li q̊ ſpãlłr epᷣo pꝛecipit᷑.vt potens ſit exhoꝛ catio veritatis. In flatu ſeu flamine vehe mẽs oꝑatio vᷣtu. pmũ in coꝛde.ſecundũ tari ĩ doctria ſana.⁊ eoſ qͥ Zdicũt arguere Quid igit᷑ dicemꝰ viri pres et fres.ſi ad vos epᷣos ꝑtineat vt oñſum eſt pᷣdicatio ⁊ elucidatio catholice vᷣitatis.cur nõ eq̃ ad vos pꝑtineat purgatio et eliminatio hereti ce falſitatꝭ. Certe audact᷑affirmo. ad vos vtrũq; ꝑtinet.qꝛ nec vnũ ſine altero eẽpo teſt.⁊ pus eſt viciũ aut erꝛoꝛeʒ purgare qᷓ; vᷣtutẽ ſeu veritatẽ plãtare. Quis em̃ ſane mẽtis ꝓhibeat oꝛtulanũ pᷣus ſpinas⁊ tri/ s herbaſq; moꝛtiferas ab oꝛto ſuo ꝓ ijcere añq; noua ſemĩa fructifeꝛa ſeu plãa/ tulas ibi ſemiet vl inſerat.Quis neſciat ĩ pſonã hieremie ꝓpphe oꝛtulano ſpũali di/ ctũ eſſe. Poſui te ſuꝑ gẽtes⁊ regna vt euel las ⁊ deſtruas edifices ⁊ plãtes. Uobis g& in ꝓpheticꝭ bis a dño pꝛecipit᷑ pᷣus euelle re ⁊ deſtruere heꝛeticã falſitatẽ ⁊ edificare poſteriꝰac plãtare catholicã vᷣitatẽ. Unð ↄcludẽdũ arbitroꝛ ꝙ vr̃e epiſcopaliauto ritati nimis detrahũt qͥ in h̊ ſacro cõcilio vł doctrinałr pꝛedicare vł ſnĩaliter diffi/ nire pꝛeſumũt.epiſcopos nõ poſſe in ſuis dyoceſib erroꝛes ĩ fide.et moꝛibo notoꝛie ſcãdaloſos cũ ꝑitoꝝ ↄſilio ↄdẽnare.Siẽ em̃ ̊ põt generalłr in vłi eccłia ſummꝰ il/ le epiſcopus qͥ hr̃e ðꝛ plenitudinẽ ptãtis. ſic inferioꝛ epiſcopꝰ vocatꝰ ab eo in ꝑem ſollicitudĩs. H̊ vtiq; potit ꝑticulariter in ſua dyoceſi ſeu ꝑtiali eccłia ſuo ↄmiſſa re gimini.hac tũ fᷣuata modeſtia.ꝙ ſnias ſu am iudicio ſuꝑioꝛis hũilit᷑ ſubijciat.et eiꝰ autoꝛitati referat Etita intelligẽda ſũt iu ra ꝙ maioꝛis cauſe fidei ſunt ad ſedẽ Pe tri vł ſummũ põtificẽ referẽdi.qꝛ nõ ſunt alibi ſimpłr et generalrterminãdi / ꝓut H plenius in qdã tractatu vniuerſitatꝭ ꝑiſiẽ ſis tã diuini q; hũani iurꝭ autoꝛitatibo⁊rõ nibe pbata ſunt. Sʒ hijs omiſſis ad hodi erne feſtiuitatis materiã redeamus. Atrcc igit᷑ ſacratiſſima die maꝗᷓ nobᷣ h dakt occaſio ⁊ leticie materia.Naʒ cchꝛiſt hodie ꝑ ſpũſſcĩ miſſiõeʒ eu angelice leg graʒ ↄſammauit. Quid em pꝰpacientiã moꝛiẽtꝭ.pꝰmagnificentiã re/ ſurgẽtis.pꝰ głiam aſcẽdentꝭ.pꝰreſidentiã pe eſidẽtis ⁊ ſedentis ad pr̃is dexteꝛa inquã aliud ↄſummanvũ reſtabat niſi vt expectata ſpũſſancti leticia adueniret.qð ꝑ vtiq; tũc factuz eſt qñ tꝑalłr miſſus ẽ ſpũs jimobil.qñ viſibiłr apparuit ſpũs ĩſenſibi lis.qñ coꝛꝑałr.i.ĩ ſpecie coꝛꝑali apłlos vi ſitauit ſpũs incoꝛruptibil.qñ ſcʒ apꝑuer̃t eis diſptite ligue tanq; igniſ. Ubi merito rendũ nob eſt cur ſpuſſctũs in liguis ig neis apꝑuit.⁊ ad h̊ ĩplendũ miſteriũ ignẽ potiꝰq; aliõ elem̃tũ elegit Sane vt berñ. ait. Spũſſcũsſuꝑ diſcipłos ĩ liguis igne is venit vt linguis oĩm gentiũ vᷣba ignita loq̃rent᷑⁊ legeʒ igneã ligue ignee pꝛedica rent. Ignitũ eloquiũ tuũ ait pſal. Etxpſᷣs in euãgelio. Ignẽ veni mittere in terrã ⁊ q̃ volo niſi vt ardeat Quid ẽ ignitũ elo/ quiũ.qͥd lex ignea niſi lex illa ardentꝭ cari tatis quã xpᷣs in terrã miſit ⁊ ꝑ apłos pᷣdi candãaã docuit. Jõq; ſpũſſanctꝰhuiꝰignee leg iſpiratoꝛ in ſpẽ ignis ſuꝑ apłos awa/ rere voluit. Quia vicʒ ſeptẽ ſũt ignis oꝑa tiões q̃ ſeptẽ donis ſpũſſcĩ ↄuenient᷑ aptã tur. Pꝛima ignis oꝑatio eſt purgare.qð ad donũ timoꝛis ꝑtinet.cuiꝰ officiũ ẽ coꝛ hoĩs a pctõ mũdare. Sc&a eſt liq̃face re. Nã qð duꝝ eſt ignis emollit.⁊ H̊ dono pietatis ↄuenit.cꝰeſtalioꝝ ĩfirmitatibo cõ dolere. Tertiã ignis ↄditionẽ eſſe dici/ m incinerare.qð ꝑtinet ad donũ ſcĩe.cꝰẽ officiũ hoĩez ex noticia ſuijpſiꝰhũiliare.et ſe q̃ſi cinerẽ reputare Quarta ẽ ſurſum tẽdere.⁊ h̊ dono ↄſilij ↄuenit.cꝰ eſt officiũ ſpꝛetꝭ tꝑalibo ⁊ terrenis ad etna et celeſtia ſpũałr eleuare. Quintaʒ qͥs eſſe neſciat lutea ⁊ fragilia ſolidare.qð ad donũ foꝛti tudinis ꝑtinet.ceſt officiũ hũanã fragili/ tatẽ ſolidãdo foꝛtẽ efficere. Sexta eſt il luminare.⁊ Hq̊ dono intellect ↄgruit.cꝰ eſt officiũ ſuo lumie terrenas hoĩm mẽtes in teriꝰerudire. Septimã vo atq; pfectiſ-/ ſimã ignis oꝑationẽ eſſe ↄſtat inflãmare. qð ad ſapie donũ ꝑtinet.cꝰofficiũ eſt ex ſa poꝛe ſpũaliũ ad eoꝝ amoꝛẽ mentẽ accẽde re. Uidetꝭ g̊ad moꝝ nr̃oꝝ eruditioneʒ E exẽpla moꝛalia diuinarũq; ſcripturarũ 2pcoꝛdãtias.iſta poſſem lõgo ſermone de ducere.ſed qꝛ eruditꝭ loqr ⁊ ad finẽ ꝓpeꝛo. bꝛeuit ꝑtrãſeo. Hic tñ exclamare ↄpelloꝛ D dura nimis nimiſq; ſaxea coꝛda filioꝝ ade.qᷓs hy ignis flãma ꝑ donũ timoꝛis nõ purgat. qs ꝑ donũ pietat; nõ emollit.q̃ſꝑ donũ ſcie huiliãdo nõ incinerat.q̊s ꝑ do 0 In die Penthecoſtes nũ ↄſilij xpᷣm ſequẽdo ſurſuʒ nõ erigit.q̊s Ldonum foꝛtitudis nõ ↄſolidat. q̃s ꝑ do nũ intellectꝰnõ illũinat.qs ðᷣniq; ꝑ donũ ſapĩe nõ inflãmat. Nõ ſic vos non ſico ſpũales viri hic in ſpũſcõ vt pie credit᷑ cõ gregati. Nolite vt ait pſal.nolite obdura recoꝛda vr̃a.ſʒ magꝭ ea pᷣparate ad deuo/ te recipiẽda ſpũſſancti dona wde vob ve rificet᷑ qᷣ de apłis in hodierna lectõe ſub dit᷑. Repleti ſunt oẽs ſpũſcõ ⁊ ceperũt loqͥ varijs linguis put ſpũſſanctꝰ dabat eloqʒ illis. Ubi pmũ notandũ nobis eſt.ꝙ ſi cut dicit glo. Apłi nõ ſolũ loq̃bant᷑ omia vydeomata.verũetiã ipſis in vno ydeoma te loq̃ntib oẽs audiẽtes intelligebant qͥli bet ꝓpꝛiũ ydeoma.hoc diuĩa ſpũſſcĩ ope/ rãte vᷣtute. Sicut em̃ ꝑ diuiſionẽ ⁊ rebel/ lionẽ ad deũ diuiſe fuerũt lingue.vtĩ Ge neſi legit᷑.ſic ꝑ infuſionẽ ſpũſſancti mũa/ culoſe ſunt vnite. Uos &̊ o diſcipłoꝛũ xpᷣi ſucceſſoꝛes eoꝝ exemplo ſtudetevt in hac ſcã ſynodo varie nationũ lingue ſpũſſctĩ oꝑatiõe vniant᷑. In vna fide.in vna vᷣita/ te.in vng obediẽtia.in vna ðniq; caritate ⁊ pace. Sʒ hic diligẽter intẽdite.et attẽdi te ſacre ſcripture vᷣba.notateq; vᷣboꝝ oꝛdi nẽ atq; miſteria.Pꝛiꝰnãq; apli büſcõ re⸗ pleti ſunt. Poſtea ceperũt loqͥ. Sed quõ loqͥ Certe ꝓut ſpũſſanctꝰdabat eloqͥ ilis nõ ꝓut ſpũs hũanꝰſuadebat ſed ꝓut ſpũs diuin?ꝰ ſuggeꝛebat.Nõ in bũane ſapĩe ver bis vt apl us ait.ſed in vᷣtute ði. Siẽ g̊ nõ reſonãt oꝛgana muſicalia niſi pᷣus extite/ rint flatu plena.ſic ñ ſonuerũt apłi donec ſpũſctõ repleti ſunt. Et tũc lõge lateq; au ditꝰeſt ſonitoꝛganoꝝ qñ vt inqͥt pſal. In oẽm terrã exiuit ſonꝰeoꝝ. O vtinã non ſint int᷑ nos vtinã ñ ſint płes qͥ ſepe ⁊ mul tũ loquunt᷑ nec pᷣus tñ ſpũſancto replent᷑. Jõq; vana eſt eoꝝ locutio.vana cogitatõ vana oꝑatio.⁊ oĩa vanitas.Quid eſt eniʒ vanitas niſi vacuitas. Sʒ nõne in nobis vacua ſunt oĩa ſi pᷣus nõ fuerint ſpũſcõ re pleta. Sane oĩno ſic eẽ oĩs nr̃a fatet᷑ potẽ tia. Hoc vtiq; manifeſtũ fiet noſᷣ ſi tripli cẽ potentiã ↄſideremꝰ in nob. Intellecti/ uã vicz affectiuã.⁊ executiuã.Nõne intel lectiua in nobis vacua eſt ↄgnitõe verita tis. donec ꝑ ſpũſſcĩ gr̃am lumĩe ſapĩe illu ſtrat᷑ Implebit inqͥt yſaias ſplendoꝛibus eqĩam tuã. Implebit inquã vt in eccłisſti co ðꝛ ſpũ ſapie⁊ intellectus.Nõne affecti ue umimn „ doit⸗ nob Gtia ſnem cboch omnie ſ zi⸗ ſodin nrtſ ſpüali loqnte fnon civan bont cundi ir Ra aroc on bentn docn Tii Cin pfeſ wonid Pbbel tyfbi ltic⸗ etparin incüͤtt geren Etindk mur. ud musn aabüc merito nign chiot Vericat ſtract ſinulch pfe Te dqne ltden Dg wo) liope⸗ iſebel⸗ ihe aimie, Müpßi inhee ſpüſſai na iinn⸗ Caritue Aateci borond itir/ loſlis putpüs ierer legno cxiite/ donec lech au dſal. nä non ernul plen: ogtai eſtenz; pobis ſſöre fore npli lecti/ intel rents ellu ibns lis firg —— na in nobis vacna eſt exultatione iocũdi/⸗ tatis donec ſpũſſancti gr̃a noſtꝝ deſideri um impleat᷑. Ipſe eſt em̃ qͥ replet in bonis delſideriũ tuũ vt ait pſal. Nõne executiua in nobis vacua eſt oꝑatiõe vᷣtutis. donec gratia ſpũſſancti cooꝑante vigoꝛet᷑.quia ſine me inquit nihil poteſtis facere.Ecce ergo q; vaua.ecce q; vacua in nobis ſunt omnia niſi ſpũſſancti gratia repleamur. Exgd iã ad ſonuʒ apłoꝝx excitati. vt ſ eeon vocibo inſpirati ſpũſſcĩ gr̃a re pleri mereamur. audiamꝰ eos lo Intes varijs linguis audiamcuz religio ſis diſcipulis q̊s hodierna lectio ↄmemo rat.⁊ ſtupẽtes admiremur variũ ſonitum ſpũaliũ oꝛganoꝝ Audiuimꝰ inqͥunt eos loq̃ᷓntes nr̃is linguis magnalia dei O mi ra nouitas ⁊ noua iocũditas.o ſuauis vo cũvarietas.variaq; ſuauitas.Quia loq̃/ bant᷑ varijs linguis. Sed ⁊ ſuaue atq; io cundũ eſt auditui ꝙ; młta ⁊ varia loqban tur. Nec ꝑna ſiqͥdẽ ſed magna.qꝛ magna/ lia.nõ cuinſcũq; ſed dei. Hagna inquit pſal.opera dñi.Loqbant᷑ itaq; et teſtifica bant᷑ magnalia et mirabilia oꝑa ieſu xpᷣi. doctrinãq; mgr̃i magnificabãt diſcipuli. VIñ tũc ĩpletũ eſt qð xpᷣs eis añ pmſſerat Cũ venerit ꝑaclitꝰ queʒ ego vobᷣ mittã a pr̃e ſpũm vᷣitatis qͥ a patre ꝓcedit ille teſti moniũ ꝑhibebit de me.⁊ vos teſtimoniũ phibebitꝭ.qꝛ ab initio mecũ eſtt. Buꝑ qb vᷣ̈biſ videre mihi videoꝛ apłos chꝛiſti pla tũc inter ſe duota habuiſſe colloquia et varia dei magnalia ꝓtuliſſe.Laudemꝰ inqͥũt ſalutarẽ hũc ſcti ſpũs aduẽtũ Cõſi deremꝰqͥs venit.q̃liter venit.⁊ ad qͥd vẽit Et in his vᷣbis tria hec magnalia ꝓſequa mur.Laudemꝰ magnificentiã venientis Laudemꝰmagnificentiã mittẽtꝭ.Laude mus magniticẽtiã effectꝰoſeq̃ntꝭ. Nã cir/ ca hũc admirabilẽ ⁊ deſiderabilẽ aduẽtũ. merito hec ↄſiderãda ſe offerũt. Pꝛimo nãq; magnꝰeſt ⁊ admirabil dñs qͥ mittit᷑ qm̃ ipſe eſt ꝑaclitus.i.ſpũs ↄſolatoꝛ ſpũs veritatis qͥ a pr̃e ꝓcedit. Secũdo magnꝰ eſt ⁊ admirabilis modꝰ q̊ mittit᷑.qꝛ a:filio ſimul cũ pre.Quẽ ego inqͥt mittã vobis a pr̃e.Tertio magnꝰ ⁊ admirabilis effectuſ ad quẽ mittit᷑qꝛ teſtimonium inqͥt ꝑhibe bit de me ⁊ vos teſtimonium ꝑhibebitis. Magnũ qpe teſtimoniũ qð ⁊ ipſe ꝑ vos. vos ꝑ ipᷣm ꝑhibebitis de me Ecce ů̊ mi ra dei magnalia pijs animie fidelit vtem plada. TKöſideremitaq; circa mum ? laudemꝰ magnificentiã venientꝭ.qm̃ ma gneſt ⁊ admirabil dñs qͥ mittit᷑. Magnꝰ in pietate.qꝛ ꝑsclitꝰid ẽ ↄſolatoꝛ pijſſimꝰ. Magnæin vᷣitate qꝛ ſpus vᷣitatꝭ.de q̃ͥ dici tur. Ille vos docebit oẽm veritatẽ. Ma gnꝰin poteſtate vł in maieſtate.qꝛ a patre ꝓcedit. Jõ deꝰa deo pr̃e.oĩpotẽs a pr̃eoĩ potẽte. HNõ em̃ ſpũs patris exꝑs eſſe pote rit pr̃ne maieſtatis ⁊ ſue diuie ptãtis. Ue nit ̊ dñs clemẽs.qꝛ ſpũs pietatis. Uenit dñs ſapiẽs.qꝛ ſpũs veritatis. Uenit dñs potẽs.quia ſpũs diuĩe maieſtati. O qᷓ; neceſſarius ⁊ deſiderãdus nobis eſt huiꝰ clemẽtiſſimi.ſapiẽtiſſimi atq; potẽtiſſipti ſpũs aduẽtꝰ vt ꝑ egr̃am aduerſus tripli cẽ ſpũs diabolici maliciã reſiſtere valea/ mus. Ipſe em̃ nos impugnat ꝑ tribulati onis violentiã oppmendo. Undeꝑ Hie remiã dicit᷑. Crudetł eſt⁊ nõ miſeret᷑. Ipſe nos impugnatꝝ deceptiõis fallaciã ſedu cẽdo. Unde in Beneſi de eo ſcriptum eſt. Serpẽs erat callidioꝛ cunctis anĩantib⸗ terre. Ipſe deniq; nos impugnat ꝑ pᷣſum ptionis audaciã deterrẽdo. Uñ Job ait. Qui factus eſt vt nullũ timeat. SDʒ ne hec diaboli machinameta timegmus. ad uenientis ſpũſſancti gratia con foꝛtamur Non ergo timeamꝰ violentiã tribulatõis Ecce venit ꝑaclitus ſpũs pietatis qui cõ ſolatur nos in oĩ tribulatõe nr̃a vt ait ſcri ptura. Non timeamus fallaciã deceptio/ nis. Ecce venit ſpũs veritatis. de quo di citur Cum venerit ille ſpũs veritatis do cebit vos omnẽ veritatem. Oẽm ſcʒz veri tatem pertinentẽ ad ſalutem. vt det᷑ intel ligi ſine illa omnẽ aliam magis vanitatez ele qᷓ; veritatem Non timeamꝰ audaciaʒ pᷣſumptionis.Ecce venit ſpũs maieſtatꝭ q potẽs eſt diabolũ pꝛincipẽ huius mun di foꝛas eijcere. Unõð in canonica Johis ðꝛ. Maioꝛ eſt qͥ in vob eſt qᷓ; qui in mdo. Et hec dicta ſint circa magnificentiã ve/ niẽtis. Cõſideremꝰdeinde circa ſecun dũ ⁊ laudemꝰmagnificẽtiã mittentis.qm̃ magnꝰẽ ⁊ admirabił modꝰ q̊ mittit. Quẽ ego inqͥt mittã vobis a pr̃e. Mittit᷑ ſpũſ/ ſanctꝰa pr̃e.mittit᷑ a filio.mittit᷑ etiã a ſeip ſo.qꝛ ſᷣm doctrinã catholicã idiuiſa ſunt oꝑa trinitatꝭ ad extra.ſʒ aditra ꝓcedit.ſſ. a patre.nec ſolũ a patre vt Sctieſtin r. aſſequent᷑ Sed de his iſta ſufficiãt alias ſed a patre ſimul ⁊ filio. Alioqͥn non dice ret filius. Quẽ ego mittã a patre.niſi ipſe ſpũs eſſet patris⁊ filij et tanq; amboꝝ ne xus ab vtroq;ʒ ſimł ꝓcedere tanq;ᷓ ab vno ſum reuerẽter ſuſcipimꝰ.pr̃em ſimlł ⁊ filiũ hoſpites in nob ſecũ habitãtes habemus bncipio. Lũ ſpũmſcm̃ nob celit miſ⸗ xpo teſte qͥ ait in euangelio hodierno. Si qͥs diligit me ſcʒ in ſpſſancti caritate.ſer monẽ meũ ſeruabit.⁊ pr̃ meus diliget eũ. ⁊zad eũ veniemus ⁊ mãſionẽ apð eum fa/ ciemꝰ. O venerandũ hoſpitẽ. o vere felix hoſpitiũ.vbi dat᷑ bñficiũ qð ſequit᷑. Pacẽ relinq̊ vobis pacẽ meã do vob. Quid vl/ tra Nõ quõ mũdꝰdat ego do vobis.Cur ita Quia in mũdo inqͥt pᷣſſurã habebitis In me aũt pacẽ.Sed quã pacẽ.Nõ qͥdẽ pacẽ falſam quã dat mũdꝰ.ſed pacẽ veraʒ quã dat xpᷣs.vtiq; verã pacẽ tribo aſſocia tã virtutibo. De qo pſalmiſta. Wiſcpia?ꝛ vitas obuiauerũt ſibi. iuſticia ⁊ pax oſcu/ late ſunt. Si abſq; hijs vᷣtutibo xpᷣianam pacẽ qᷓ̃rimꝰ vtiq; qᷓnto plus currimꝰtanto ampliꝰoberramꝰ. Ideoq; timẽduzʒ nobis eſt ꝙ; poſt tot pᷣſſuras.tot laboꝛes.tot dili gẽtias.nõdum pacẽ eccłie inuenimus.qꝛ videlicʒ in nobis has tres vᷣtutes pac co mites nõ ſatis habuimꝰ. Sed iã magꝭ fauẽte dei gra ꝑ eas pacẽ hr̃e ſperamꝰ Nã inſpirãte ſpũſancto in vigilia ſue ſancte fe ſtiuitatis ꝑ ſacrũ collegiũ dñoꝝ cardina/ liũ.ſereniſſimo dño regi romanoꝝ ⁊ huic generali ↄcilio.eccleſiaſtice pacꝭ.pacifice vnionis.ac canonice electiõis.via libera liter oblata eſt quã miſcdia. veritas.⁊ iu/ tus eſt ſpir e! uiter triplicem cõmemoꝛabimus. Ditti ſticia ſuaſerũt. Que via tã ſancta ⁊ inſta ẽ vt verã pacẽ indubie poſſit efficere Quia opꝰ iuſticie pax.vt ait ꝓpheta. Jõq; in bac ſacra ſynodo meꝛito iocundũ ill angelo rũ carmẽ cũ magno coꝛdis iubilo cãtabi tur. Głlia in excelſis deo ⁊ in terra pax ho minibo bone volũtatꝭ. Sane ad dei glłiaʒ p hanc viã iuſtiſſimam pax dabit᷑ in terra totiꝰxpᷣianitatis. Sʒ qͥbo tiq; hoĩbo bo ne volũtatꝭ. qꝛ nõ eſt pax ĩpijs vt dicit dũſ ꝓphetã. Uñ reuera ꝑ hac viã tanq; ꝑ ve r iuſticie lucẽ reuelabunt᷑ abſcõdita coꝛ/ diũ.⁊ manifeſtabunt᷑ hoĩes bone volũta/ tis qͥ hãc lucis viã ſequent᷑ ⁊ non ambula bunt in tenebꝛis Hac firmit᷑ tenebũt.hãc fideliter amplectent᷑.⁊ tandẽ ꝑ eã pacẽ taʒ diu qſitam intallibiliter inueniẽt et felicix plenius declarãda.quia nuncad alia pe ramus. Si & verã pacẽ.ſi ſpũmſanctũ pa cis hoſpitẽ hr̃e cupimꝰ.miſcðiaʒ.veꝛitatẽ ⁊ iuſticiã eidẽ aſſociare ſtudeamus. Sed quõ fiet iſtud. Utiq; fiet.ſi ꝑ has vᷣtutes coꝛdis nr̃i hoſpitiũ pᷣparemꝰ. Si ꝑ mĩiaz id eſt piã ⁊ lacrimoſam ↄtritiohẽ ⁊ ↄfeſſio nẽ iſtud hoſpitiũ diligẽter mũdemꝰ.dicẽ/ tes cũ pſalmiſta.Domũ tuã dñe decʒ ſan ctitudo. decet mũdicia.decʒ pulcritudo. Diꝑ veritatẽ.id eſt verã ⁊ deuotã oꝛõem iſtü hoſpitẽ reuerenter inuitemꝰ.Optaui inqͥt ſapiẽs ⁊ datꝰeſt mihi ſenſus. JInuo/ caui ⁊ venit in me ſpũs ſapie. Di ꝑ iuſti⸗ ciã id eſt iuſtã? deo placentẽ dilectionem tãto hoſpiti delicioſa fercula id eſt digna merita abũdanter offeramꝰ⁊ hylariter pᷣ/ ſentemꝰ Hoc fit qñ dilectio coꝛdis ꝑ obe dientiaʒ oꝑis multipłr oſtendit᷑. Quia te/ ſte Gꝛegoꝛio.pꝛobatio dilectionis exhibi tio eſt oꝑis. Ideo chꝛiſtus ait. Si qͥs di/ ligit me ſermonẽ meũ ſeruabit.Et tũc im plebit᷑ quod ſequit᷑. Etad eum veniemus 7 mãſionẽ apud eũ faciemꝰ.Et hec dicta ſint circa nagnificentiã mittentis. Cõ ſideremꝰdeniq;ʒ circa tertiũ? laudemꝰma gnificentiã effectus conſequẽtis. Quoni am magnus eſt ⁊ mirabilis effect?ad quẽ ſeu pꝛopter quem ſpũſſanctus mittitur. uia teſtimoniũ inquit ꝑhibebit de me ⁊ vos teſtimoniuʒ perhibebitis ⁊c. Ma/ gnum ⁊ multiplicẽ effectum.vt ex pꝛemilſ ſis ma nifeſtũ eſt per eius aduentũ opera/ tus eſt ſpiritus iſte ſanctus Sed hic bꝛe/ tur em nobis vt nuncius ad teſtificandũ Mittitur vt ſociꝰ ad ↄſolandum. Mitti tur vt pedagogus ad dirigendũ. Fit no/ bis nũciꝰ vt teſtificet de xpᷣo ⁊ de dulcedi ne celeſtis pr̃ie. Fit nobᷣ ſociꝰ vt nos cõſo lemur ð duratõe pñtꝭ mifie. Fit nob pe/ dagogꝰ. vt nos deducamur et eruamur a difficltate hꝰtrene ꝑicłoſe ac miſabil vie. Augdiamus & q̃liter nobis mittit᷑ vt nũ cius ad teſtificandũ ⁊ ad verũꝛ certum te ſtimoniũ dexpᷣo ⁊ de ꝓmiſſa ꝑ eũ btĩtudi nis dulcediĩie.nõ ꝑ ſeipᷣm ſolũ ſed ipſo ĩſpi rante etiã ꝑ a Poaofir nanduz. Ille inqͥt teſtimoniũ ꝑhibebit de me ⁊ vos teſtimo niũ ꝑhibebitis ⁊c̃. Gaudioſuʒ valde ⁊ de lectabile nob eſt dũ ꝑ tãtos teſtes tã bona n ſummn mbt udo icel fioert eſe rech acſi cus emnp gioc ſolid lotin blane zait. bitye A huſt genat cultan Kici wnus. cam ſpe⸗ tü. boni ciͤſe hire⸗ liſn lrw⸗ ſogia ſſend (RN vinit oſtan ſcb⸗ dingt fom ſerene erg mani Mioꝛ ſtiſ lcce men reice 1he agligs tupe tüpe nitate Sed tuteg dni oſeſſo bdic/ czſan nudo. em Doni Jno/ giuſti⸗ nonem digna mug⸗ gpobe nigte⸗ cchibi as di⸗ fücim lemus cdictu nie Moni auẽ ir. Me e/ emit n/ cde⸗ Dini di Din ſtno/ glcadt gcoſo be⸗ nur4 ni. tnü mie inmdt i inqe timo e1de bons tãq; certa noua audire meremur. eo qdᷣ via btĩtudo credentiũ ſcʒ deo audire.bea titudo vᷣo tenentiũ erit in pria deũ videre nũc em̃ fides eſt exauditu.tũc aũt ↄtẽpla tio erit ex viſu.qꝛ videmꝰnũc vt apłus ait p ſpeculũs in enigmate qð mag eſt crede re q;ᷓ videre tunc aũt clare videbimꝰ facie ad faci. Audiamꝰ poſtea q̃lit᷑ſpũſſan/ ctus nobᷣ mittit᷑ vt ſociꝰ ad ↄſolandũ. Jõ em̃ ꝑaclitꝰðꝛ.qꝛ nos in pᷣſentis miſerie te/ dio cõſolat᷑.O q; fidelis ſociꝰ qui nos cõ ſolado leuit᷑ nõ deſerit.in ꝓſꝑitate nõ adu lat᷑.in aduerſitate nõ fugit ſed nobiſcũ int᷑ blanda ⁊ aſꝑa ſtabiliter ↄmoꝛat᷑.teſte xpᷣo q ait. Ego rogabo patrẽ ⁊ aliũ ꝑaclitũ da bit vobis vt maneat vobiſcũ in eternũ Audiamus tandẽ ⁊ finałr q̃liter nobis ſpũſſanctꝰmittit᷑ vt pedagogꝰ ad nos diri gendũ ⁊ in viã ſalutꝭ deducendũ ne diffi/ cultate ac lõgitudĩe huiꝰterrene vie tedio afflicti.a via recta prie quã qᷓrimꝰ oberre mus. Hinc ait pſal. Spũuũs tuꝰbonꝰdedu cet me in terrã rectã. In illã vicʒ terrã de q̃ ꝑ eundẽ ðꝛ.Poꝛtio mea in terra vinen/ tiũů. Nos ů⅝O huũiliter et deuote hũc ſpũm bonũ recipiamꝰvt nunciũ.diligamꝰ vt ſo ciũ.ſeqᷓmur vt pedagogũ.ſupplicantes ob nixe. vt nos ſua vᷣtute in hac ſacra genera li ſynodo ↄgregatos documẽt ſalutarib⸗ erudiat.a cũct erroꝛibo aduerſitatib cu ſtodiat.ac tãdeʒꝭ a maledicta terra milſerie p̃ſent eripiẽs.in c᷑rã rectã pr̃ie celeſtꝭ ðdu cat. Oõð ipſe pᷣſtare dignet q cũ pre et filio viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen. Er plicit ſmo factus in ↄcilio generali oſtantieñ. Anno dñi. M. cccc. xvij. in die ſctõ penthecoſtes.ꝑ dominum Petꝝ car dinalẽ Cameracẽ. ¶ Sequit᷑ modꝰvł foꝛma eligẽdi ſummũ romanuʒ põtificẽ. D laudẽ głiaʒ ⁊ honoꝛẽ oĩpotentꝭ a dei. ad pacẽ ⁊ vnitatẽ vniuerſalis eccłie ac totiꝰpopuli xpᷣiani.ad de ferendũ autoꝛitati ⁊ honoꝛi buiꝰſacri ge/ nerab ↄſtãtiẽſ̃ cõcilij.vt electio futuri ro/ mani et ſumme põtificis ꝓxime fienda.fir mioꝛi autoꝛitate ⁊ pluriũ roboꝛet᷑ aſſenſu ſatiſ fiatq; votis młtoꝝ.⁊ ne attento ſtatu eccĩe ſuꝑ dicta electione in poſteꝝ vlla re tractatio vlluſq; ſcrupulꝰin mẽtibb hoĩm. reſideat.ſed ex illa ſeq̃tur vnio pleniſſima ⁊ ꝑfecta fideliũ.ac exide ſereniſſimꝰ roma Modus eligenoi ſummũ pontiſicem eca on a e r. ð eo qd nox vngarie ⁊c. rex Sigifmũdꝰ ſnoꝛũ ad ſumme deſiderare debemꝰ. Hec eſt em̃ in vnionẽ habẽdã laboꝛũ fructũ ⁊ głiaʒ co⸗/ ſequat᷑. Et vt reuerẽdi pr̃es ep̃i ⁊ nobiles ⁊ ſpectabiles viri ⁊ doctoꝛes inſignes.ce/ teriq; legati ſereniſſimi regis caſtelle noĩe dicti regis pᷣfato cõcilio ſe vniãt qͥ nolue/ rũt ſe vnire niſi pᷣus certiſicati de mõ ele/ ctõis p̃dicte.⁊ maxĩe qͥ erũt electoꝛeſ.Col legiuʒ ſcẽ romane eccłie cardinaliũad q̊s de iure ꝑtinet ius eligẽdi romanũ ⁊ ſũmũ pontificẽdictos legatos q̃ntũ in ſe eſt cer tificãs.offert eidẽ ſacro ↄcilio atq; legatii/ pᷣdictis ꝙ hac vice dũtaxat ad eligẽdũ ro manũ pontificẽ vna cũ ipſis cardinalib. de q̃libet natõe in eodẽ ſacro ↄcilio ꝓnũc exiſtẽte ⁊ nomĩata aſſumant᷑ aliqͥ pᷣlati vel alie inſignes ꝑſone eccłiaſtice q̊ꝝ ⁊ q̃ꝝ oĩ/ um nũerꝰipſoꝝ cardinaliũ nũeꝝ non exce gat.q̊s ſeu qs q̃libet ipᷣaꝝ nationũ ꝑ ſe ad B̊ duxerit eligẽdos cũ ipſo cardinaliũ col legio. Hoc tũ in ipſa electõe obſeruando qꝙ; ñ valeat electio neq; electꝰ p ſummo põ tifice habeat᷑.niſi due ꝑtes cardinaliũ ĩ cõ claui exiſtẽtiũ ⁊ due ꝑtes ceteꝛoꝝ cũ cardi nalibo ad eligendũ admittẽdoꝝ ⁊ tunc ad miſſoꝝ ↄſentiẽt ⁊ ↄſenſerint! Hoc etiã ob ſeruãdo atq; exnũc volũt et intẽdũt vota q̊rũcũq; in ipſa electiõe emittẽda.nulla eẽ nec aliter intẽdũt in aliquem ↄſentire niſi vt pᷣmitti᷑due ꝑtes cardinaliũ ⁊ due pꝑtet alioꝝ pᷣdictoꝝ pncipłr aut ꝑ acceſſionem in vnũ ↄcurrãt Hoc etiã adiecto ꝙ pᷣlati ⁊ alij cũ ipſis cardialibo ad electõeʒ hmõi admittẽdi Oẽs etiã ⁊ ſingłas ↄſtitutiões apkicas etiã penales circa electiõeʒ roma mane põtificꝭ editas atq; ↄſuetudies obſ uari ↄſuetas.quẽadmodũ ipſi cardĩales obßuare teneãt᷑.⁊ ad illaꝝ obſᷣuãtiã aſtrĩ/ gant᷑teneant᷑ inſuꝑ iurare ⁊ iurẽt dicti ele ctoꝛes cardiales ⁊alij q cũq; anteq; ad ele ctionẽ pcedãt.q in hmõi electõiſ negocio attẽdẽtes qͥd eis ĩminebit.cũ de creatione agat᷑ vicarij ieſu xpᷣi ſucceſſoꝛis btĩ Petri vlis eccłie rectoꝛis gregꝭ dñici directoꝛis purꝭ ⁊ ſinceris mẽtibo/⸗Et q̃ntum credent publice vtilitati vłis eccie ꝓficere.oĩ cuiꝰ qʒ natõis ꝑſone aut alio ĩoꝛdĩato affectu. odio.gr̃a vel fauoꝛe abiectꝭ ꝓcedẽt vt eoꝝ miſterio de vtili et ydoneo vli eccłie pui/ deat᷑ paſtoꝛe Et H̊ oĩa fiãt ſacro hmitſi ſi bi placʒ appꝛobãte ↄcilio.⁊ſuꝑ hijſiterpo nẽte ðcretũ.⁊ ðᷣſectꝰoẽs ſi qͥ iſint ſuwlete. — De lancta trinitate AIncipit ſermo de trinitate ſup verbis apoſtoli. Lõicatio ſancti ſpũ's fact ianue nũ Petrũ Eameraceñepᷣm Anno domi ni O. ccec quinov0. e ſuaancti ſpũs ſit ſemꝑ cũ omni bhbrns vobis.ij.ad Coꝝ.xiij.c. Wagnus xpianoꝝ theolo/ gus celeſtis ille ſecretarius ⁊ diuinꝰ apo ſtolus paulus qͥ vſq; ad tertiũ celuʒ raptꝰ eſt vt ſancte trinttat occulta miſteria alia q; eleſtia ſecreta ꝑciꝑet. Audiuit archa/ na verba que eodẽ teſte non licet homini loqui.Nos aũt terreni ⁊ a ſpũalibo terꝛea carne pꝛeſſi.ea q̃ nec ſibiloqui nec nobis audire licet. celeſti huic ſecretario celãda merito relinqͥmꝰ. vt ad ea verba q ſibi lo/ qui ⁊ nobis reuelare diuina diſpenſatiõe conceſſum eſt auditũ ↄuertamus. Au diamuſ ita q; nõ ſolũ exterioꝛis ſed etiam interioꝛis homĩis auditu. Audiamus ſol licite nõ ſolum coꝛꝑe ſed mẽte.Audiamꝰ reuerẽter ⁊ diligenter aduertamus veꝛba que loquit᷑ apłus in epla ſecunda ad Co rinth.cuius lectio in pleriſq; eccleſjs ho dierna feſtiuitate ſancte trinitatis int᷑ miſ ſarũ ſolennia recitat᷑. Quibo ſalutaribus verbis nõ Coꝛinthios ſolũ ſed nos etiaʒx ⁊ oes generaliter xpᷣianos alloquit᷑ dicẽs Cõicatio ſancti ſpũs ſit ſemꝑ cũ oĩbo vo/ E⸗g anteq́; declaremꝰ quẽadmo/ ſ dũ vᷣ̈ba hec aplica apte cõgruant Deccẽterq; ↄueniant pᷣſenti noſtro ſermoni quẽ de ſancta trinitate facere ip/ ſa adiunãte ꝓponimꝰ In exoꝛdio nõ inuti le reoꝛ pᷣmitteꝛe.⁊ ꝓhemij loco veſtre ðᷣuo tioni pus bꝛeuiter intimare.quãte virtu/ tis ſit ⁊ efficacie ipſa cõicatio ſanctiſpũs. quã nobiſcũ ſemꝑ eſſe tam feruẽter optat apłus. Huius itaq; cõicatiõis virtutẽ virtutꝭ efficaciã ⁊ efficacie admirabilẽ po teſtatẽ elegãter inſinuat magnꝰeccłie do/ ctoꝛ Bꝛegoꝛiꝰ in omeł.q̃dã ſuꝑ eʒechielẽ. ita ſcribẽs.Cõſidero inqͥt pr̃es noui ⁊ ve teris teſtamẽti Dauid.danielẽ.amos.pe/ trũ.paulũ.⁊ matheũ.⁊ aꝑtis fidei ocut in od tueoꝛ. q̃liter iplet ſpũſſanctꝰ pueꝝ cytha/ redũ ⁊ pſalmiſtã facit. Implet abſtinent pueꝝ ⁊ iudicẽ ſenũ facit. Implet paſtoꝛẽ armẽtariũ ⁊ ꝓphetã facit. Implet piſcato rẽ ⁊ apłoꝝ pncipẽ facit. Implet ꝑſecuto/ rẽ ⁊ doctoꝛẽ gentiũ facit. Implet publica nũ ⁊ pmũ enãgeliſtã facit. Magna ſũt o fideles anie.magna certe ſunt hec ſpũſ/ ſancti pdigia.q̃ magnꝰ ille Gꝛęgoꝛiꝰloq/ tur.nec tñ minoꝛa ſunt q̃ in vobis ſepe ſie ri eodem ſpũſancto oꝑante cernunt᷑.licet ſua quodàmodo aſſiduitate vileſcãt. Im plet nãq; ſpũs ille homines ſuꝑbos. Im plet auaros.implet luxurioſos.et hos hu miles. liberales.et cõtinentes facit.Et vt bꝛeuiter plura dicam. implet varijs pec/ catis obnoxios.deoq; odioſos ⁊ eos mł/ tipharijs virtutum et gratiarum cariſma tibus inſignitos.deo caros ⁊ amicos fa/ cit. Poſtremo qð dictu miꝝ eſt ⁊ oĩum maximũ implet diaboli filios ⁊ filios dei facit.imo vᷣo de hmõi hoĩb deos facit.di cẽte ſcriptura. Quicũq; ſpũ dei aguntur hij filij dei ſunt. Et iteꝝ. Dedit eis ptãtex filios dᷣi fieri. Et rurſus. Ego dirxi dij eſtꝭ et filij excelſi oẽs. Ne aũt nos terreat de/ os pluralr noĩari.audite qͥd dicat boeciꝰ Natura inqͥt vnꝰ eſt deus.ꝑticipatiõe vᷣo nihil phibet eſſe q;plurimoſ. Hoĩes ̊ de os facit participatio dei q̃ eſt cõicatio ſpi rituſſancti. de q̃ ſcriptuʒ eſt Qui adheret deo vnꝰ ſpũs eſt cũ eo.O pᷣclarũ ſpũſſan/ cti munꝰ.O admiranduʒ virtutis opꝰ q; non ſolum fſideles dei ꝓphete ſcʒ et apoſto li.ſed etiã gentiles philoſophi vmbꝛatice ſomniarũt. Hinc vnꝰlatinoꝝ phoꝛũ non minimus.tullius ſcʒ libꝛo ſuo de natura deoꝝ ſpũmſanctũ gratiaꝝ ac virtutũ bñ/ ficia hoĩbus inſpirare ſpecialiquodãmõ ſuijpſius cõmunicatione fatetur.Cũ em̃ pluribo enumeratis ducibus inſignibo ro manoꝛũ dixiſſet QOuoꝛũ nemineʒ niſi ad/ iuuãte deo talẽ fuiſſe credenduʒ eſt. Poſt pauca ↄcludendo ſubiunxit. Nemo inqͥt vir magnus ſine aliquo afflatu diuĩio vn qᷓ; fuit QOuẽ afflatũ qͥd aliud q; ſpũmſan/ ctũ intellexit. ed quid nobis opus ẽ de ĩfideliba loqui philoſophis cũ fidei ſa cram̃ta tractemꝰ. Ad nr̃m potiꝰredeamꝰ diuinũ phᷣm Paulũ.qͥ magnalia ſpũſſctĩ dona ĩ ſe exꝑtꝰ.ad ea ſecũ ꝑticipãda.⁊eiuſ lẽ ſpũs cõicatõne ꝑſeuerater tenẽda.nos ĩ ᷣbis ppoſitꝭ ſuauit᷑ excitat dicẽs Cõica/ tio ſanctiſpũs ſit ſemꝑ cũ oĩb vobis. nti⸗ hari⸗ modi ciiht ſera miser ſüsca ſazin⸗ ſcucte cönun caden licetn tercõ rituſt ſpüſſe nerne biin Nineff aen fande oni uaſt . . ſtor ſſcato chto/ blica nſät uͤſ⸗ bod, ſcheſt nklicer n ,In doshn En 1o pec/ voml/ Miina cs ſi/ 1cium ios dei ſoctdi Guntur ptä; dijch nde⸗ boe le ſo vaͤde tohi berc iſen/ ig oſto niice ſnon⸗ ura übi/ Gin üch NDO quoꝛũ introductionẽ verboꝛũ A ⁊ogruã eoꝝ applicationẽ ad pᷣſen ties feſtiuitatis materiã Sciẽduz nobis eſt ꝙ in ſacris diuiniſq; ſcripturis triplex ſpũſſancti ↄmunicatio reꝑit᷑. Pꝛi ma eſt idẽtica. Secũda gꝛatifica.Tertia catholica. Pꝛima eſt idẽtica cõmunicatõ trium ꝑſoſſarũ equaliũ in vna impartibi li eſſentia. Decũda eſt gratifica cõmuni catio triũ virtutũ ſpũaliuʒ in vna rõnali ſubſtantia. Tertia eſt catholica cõicatio triũ ſtatuũ fideliũ in vna vniuerſali eccĩa Pꝛima eſt credẽda firmiter ⁊ fidelit᷑ ado rãda. Secũda eſt qrẽda ſalubꝛiter ⁊ ſua uiter amplectẽda. Tercia eſt tenẽda con coꝛditer et ↄfoꝛmiter obſeruiäda. Hec aũt triplex cõicatio licet ſꝑ tũ hodie ſpe/ cigliter a tota ſimul ſancta trinitate peten da eſt humiliter ⁊ veraciter poſtulanda. NQNuãobꝛem de earũ qualibet ↄuenienter accipi poſſunt vᷣba poſita.Cõicatio ſan/ cti ſpũs ſit ſemꝑ cum oĩbus vobis. O laudẽ igit᷑ ⁊ gloꝛiã illius diuĩe a trinitatis cuius hodie feſtum agi mus.quia teſte poeta Nũero deꝰ impare gaudet. deinceps ſub numeroter nario pcedemꝰ. ⁊ hãc triphariaʒ tribuſq; modis diſtinctã ↄmunicationeʒ ſpũſſan cti ipſo illuminãte declaraturi.eã ſub cõ/ ſideratione triplici pſequemur. In pꝛi mis ergo ↄſideranda nobis eſt illa ſancti ſpũs cõmunicatio idẽtica triũ ꝑſonaꝝ eq̃ liuz in vna iĩpartibili eſſentia Hec eſt em̃ ſancte trinitatis patris.filij.et ſpũſſancti cõmunicatio.id eſt cõmunis vnio in vna — eademq; ac indiuiſibili eſſentia diuina.q̃ licet tribus ſit cõmunis ⁊ equalib equali ter cõicata ꝑſonis.tamẽ cõmunicatio ſpi rituſſancti dicit᷑ ⁊ ei ſpeciałr attribuit᷑ qꝛ ſpũſſanctus ab vtroq; ꝓcedens. amboꝛũ nexus id eſt patris ⁊ filij amoꝛ vocat᷑. Hec igit᷑ cõmunicatio ꝑſonalis trini/ tatis ⁊ eſſentialis vnitatis diuĩe.licet no/ bis in hac moꝛtali vita incõpꝛehenſibilis ⁊ ineffabilis ſit.tñ a nobis ꝓ ↄſequẽda vi ta eterna credẽda ẽ firmiter ⁊ fidelit᷑ ado/ randa.dicẽte ſcriptura. Tres ſunt qͥ teſti moniũ dant in celo.pater.verbum. et ſpi rituſſanctꝰ.⁊ hij tres vnum ſunt. Irca hanc autẽ ꝑſonarũ trinita/ c tẽ ⁊ diuie eſſentie vnitatẽ.tria pn/ ſe offerũt. Pꝛimũ qualiterg magiſtro ve/ ridico multipłr declarat᷑. Secundũ q̃li argumẽeto autentico rõnabiliter ↄfirmat Terciũ qualiter feſto eccleſiaſtico ſolẽni , ter publicat᷑.* Audiamus ergo nos di/ ſcipuli xpᷣiani.audiamus qualiter a chꝛi/ ſto veridico mgr̃o ⁊ doctoꝛe nro hec veri tas młtipłr declarat᷑.vicʒ celeſti miracło vocali oꝛaculo.fideli ſignacko. Pꝛimo nãq; xpᷣs in noua ſua natiuitate hanc do ctrinã nouã in terris nouo celi miraculo deſignauit. Nã ſicut teſtat᷑ Euſebiꝰ.⁊ ſco laſtica narrat hyſtoꝛia circa natiuitatem xpᷣi tres awaruerũt ſoles in oꝛiẽte.qͥ pau/ latim ſeſe appꝛopinquãtes.in vnũ ſunt re ducti. Quo ſigno qͥd aliud mõſtrabatqᷓ; ↄgnitionẽ vniꝰveꝛi dei ĩ tribꝛ ꝑſonis vni/ uerſo oꝛbi hoc in tꝑe fidelibo exoꝛiri Sic em̃ trinitatꝭ miſteriuʒ loqbat᷑ nobᷣ lingua celoꝝ.⁊ implebat᷑ illð ꝓpheticũ Celi enar rant gliam dei. Scðo xpᷣs hãc verita/ tẽ viue vocis oꝛaculo docuit ipſo dicẽte. Ego ⁊ pr vnũ ſumus:Et iteꝝ.Ego ĩ pr̃e et pr in me eſt.Et rurſus. Spũs qͥ a pr̃e pꝛocedit.ille de meo accipiet. Hulta q̊ʒ ſunt huiuſcemodi in euangelijs teſtimo/ nia. inter ꝗqᷓ nõ eſt illð ſub ſilẽtio trãſeũdũ. ex euangelio Johis mõ cũ legeret᷑ au iuimꝰ. Ibi naq; ꝑſonaꝝ trinitgs con ueniẽter expᷣmit᷑.na pſona filij eſt illa q̃ cũ Nichodemo loqͥtur. Perſona aũt patris tangit. cũ dicit. Geclmus qꝛ a deo veniſti Perſona vᷣo ſpũſſancti.cum ſubdit᷑. Spi ritꝰ vbi vult ſpirat.Et iteꝝ MNiſi qͥs rena/ tus fuerit exaq̃ ⁊ ſpũſancto. Nec ſolũ ibi pſone diuine ſed etiã ꝑſonaꝝ attributa et appꝛopata notant᷑. Qua in re illud nobis ſciendũ eſt.qꝙ; licʒ patris filij et ſpũſſancti eadẽ ſit potentia ſapiẽtia ⁊ bonitas.tamẽ ne ſicut in creaturꝭ exꝑimur.pat᷑ tanq; ſe/ nex debilis videatur⁊ impotẽs.ſibi attri/ buitur potentia Ne aũt filius tanq; iuue nis credat᷑ inexꝑtꝰaut minꝰſapiẽs.ſibi at tribuit᷑ ſapiẽtia. Ne vo ſpũſſanciꝰ q̃ſi flatꝰ aut ſpũs vẽtoſus eſtimetRmpetuoſus ſeu violẽter irruens.ſibi attribuit᷑ bonitas ſi ne clemẽtia. Expvᷣmit᷑ itaq; in huiꝰ feſti/ uitatis euãgelio ꝑſona pr̃is cũ ſua poten tia.cũ dicit᷑. Nemo põt hec ſigna facere qᷓ tu facꝭ niſi fuerit deꝰ cũ eo. Miracloꝝ eiĩ ſigna facere ad diuie volũtat ſpectat po/ Qllpaliter nobis merito ↄſiderĩda ¶ ſetiã. de q̃ ſcribit᷑. Oĩa qcũq; voluit fecit. De ſancta trinitate tis tñ ↄueniẽter poterit.non ꝑuerſe obſti natis ſed pie affectatis mẽtibꝰ.tribꝛ argu/ mẽtoꝝ generiby ſuaderi. videlicʒ ſcriptu rarũ teſtimonijs.creaturarũ veſtigijs ⁊? fſi guraꝝ ↄgruẽtijs. Pꝛimo nãq; hãc ve⸗ Expꝛimit᷑ aũt pſona filij cum ſua ſapi entia. cum ſubdit᷑ A deo veniſti magiſter Ad magiſtrũ nanq; ꝑtinet veram doceꝛe ſapientiã.ad illũ maxime cui dicit᷑. Ogr ſcimus qꝛ verax es.⁊ viam dei in veritate doces Expmit᷑ vo ꝑſona ſpũſſancti cũ ſua bonitate ſiue clemẽtia.cum ſubiũgit᷑. Spũs vbi vult ſpirat. Nam ꝙ ipſe nõ ex opeꝝ aut meritoꝝ noſtroꝝ iuſticia vł bo/ nitate.ſed ſua gratuita volũtate nr̃is mẽ/ tibo ſe diffundit.ſuã indicat clemẽtiã atq; miſcdiam.de qua ſcribit apłus.Hõ ex o/⸗ peribo iuſticie que fecimus nos ſed m ſu am miſcdᷣiam ſaluos nos fecit. Et hec de oꝛaculo euãgelico ſufficiät. Tercio pᷣ᷑/ mũi ꝙ xpᷣs hanc trinitatẽ fideli ſignaculo id eſt ſigno baptiſmatis roboꝛauit ipᷣo di cente. Ite docete oẽs gentes baptiʒãtes eos in noie patris ⁊ filij.⁊ſſ. Hec em̃ foꝛ/ ma baptiſmi triũ diuinaꝝ ꝑſonaꝝ equali tatẽ deſignat. Uñ ſicut narꝛat Eutropiꝰ Cũ quidam ſacerdos Arrianus hãc foꝛ maʒ baptiſando mutaret dicẽs Baptizo te in noie patris ꝑ filiuʒ in ſpũſancto.vo lens oſtendere filiũ ⁊ ſpũmſanctũ patri ñ eſſe equalẽ.ſubito aqua diſparuit.⁊ bap/ tizandus ad eccleſiam cacholicã cõfugit. VUñ hic notari poteſt theologicum do cumentũ ꝙ hec foꝛma baptiſmi non ex vi verbi vocalis ſed in virtute trinitatis.⁊ ĩ eius fide ac fidei ↄfeſſione habʒ in anima efficaciã purgãdi criminũ ſoꝛdes ⁊ ſpũa/ les infundẽdi virtutes. Illud quoq; cir/ ca hanc baptiſmi efficaciã ſpũalem ad tri nitatis fidẽe ⁊ fidei ↄfirmationẽ accedit.q; nõ ſolum ſpũaliter in animab ſʒ qñq; vi ſibiłr in coꝛꝑib.moꝛboꝝ peſtilentie hui fidei virtute fugant᷑. NHã ſicut recitat Da/ maſcenus.Cũ apud Cõſtantinopoliʒ qᷓ/ dam peſtilẽtia grauis eſſet.qdam puer ðᷣ medio populi in celũ raptus ab angeł.il/ lud canticũ trinitatis edoctus eſt. San/ cte deus ſancte foꝛtꝭ ſancte ⁊ miſicoꝛs ſal natoꝛ miſerere nobis.Qui rediẽs cũ illð coꝛã populo decãtaſſet oĩs mox peſtilen/ tia fugata eſt. Et hec de pᷣmo articulo. Elꝑꝗiam ad ſecundũ noſtri pꝛime cõſideratiõis articulũ accedamꝰ. orldhſtendęetes qualiter huitrinitatiſ fides ⁊ fidei veritas argumento autẽtico yõnabiliter cõfirmat᷑. Licet aũt nõ poſſit argumẽtis aut rõnibo euidenter ꝓbari.ſa ritatẽ pbabiliter argueꝛe poſſumus extri bus infallibilib⸗ teſtimonijs ſcxipturarũ diuino ſcz angelico atq; ꝓphetiko. Au/ di teſtimoniũ diuinũ ad ↄfuſionẽ iudai/ ce pfidie.in pncipio legis moyſaice reci/ tatũ. Faciamꝰ inqͥt hominẽ ad ymaginez ⁊ ſimilitudinẽ noſtrã Non em̃ angel hoc verbo loquit᷑ ad angelos.cũ angelus ho minẽ facere aut creare nõ poſſit.ſʒ loquit oĩpotens creatoꝛ oĩm rerum deus Eum &̊ᷓ pluraliter ait.faciamꝰ pluralitatẽ indi/ cat ꝑſonaꝝ.que ſi in deo nõ eſſet. vtiq; nõ diceret. faciamus.ſed faciam.nec dicexet noſtrã.ſed meam. Cum vo ſingularit᷑ ait ad ymaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ inſinuat diuiĩe ſubſtantie vnitatẽ Audi teſtimoniũ an gelicũ. Legimus in yſaia angelos conti/ nue clamare ⁊ dicere. Sanctus ſanctus ſanct? dñs deus exercituũ plena eſt om̃is terra gloꝛia eius. aũt ter dicunt ſctũs. pſonarũ indicat trinitatem. vᷣo ſemel dicunt dũs deꝰ.⁊ ſingłariter gloꝛia eius. inſinuat vnã diuini dominij et diuĩe głie maieſtatẽ. Audi deniq; teſtimoniuʒ ꝓ/ pheticũ.vt ſit triplex natura.diuina ſcilʒ angelica ⁊ humana.in huius trinitatꝭ ap pꝛobatione concoꝛdent.⁊ iuxta legẽ moy ſaicã contra pᷣuaricationẽ iudaica in oꝛe triũ teſtiũ.hoc verbũ veritatis ſolida ſta⸗/ bilitate firmet. Dic ergo ꝓpheta Dauid. dic teſtimoniũ trinitati. GBenedicat ĩquit nos deus deus noſter bñũdicat nos deus. ⁊ metuãt eũ omnes fines terre. In hoc ſi qͥdem ꝙ ter nominatr᷑deus qͥd aliud q; ꝑ/ ſonalis trinitas.in hoc aut ẽ ſingularit dicitur noſter qͥd aliud qᷓ; eſſentialis vni/ tas oſtendiX᷑. Hijs inſuꝑ ſcripturaruʒ teſtimonijs alludit ſecunda ꝓbatio ſum/ pta ex veſtigijs ⁊ ſimilitudimibo creatura rũ. Licet em nulla ſit aut eſſe poſſit crea/ tura huic increate trinitati ſimilis.ſic nec vmbꝛa coꝛꝑi.nec veſtigiũ pedi.nec yma/ go vere rei.põt tñ aliqua ſimilitudo tenu is in tribo rebo creatis videlicet ſuꝑioꝛibo. inferioꝛib ⁊ medijs inueniri In ſuꝑioꝛi/ bus eſt exẽplũ de ſole. In intferioꝛibo ẽ ex emplũ de fonte. In medijs eſt exempluʒ ſui⸗ debol in/ ſolola nitl no hirn! not Ctta⸗ pſone videm Ce Gi Fone locui gicke ſube. oſtend nonci⸗ eñno⸗ feos not ſament gtonst. clkpn ginede Cltad⸗ batio⸗ fin ſſine ilbe bunto Aorann ats heril pinco teſtat tefigt etiäh mond tresd nume treod tres karer: ſwdivi, pſri latꝛ. tid⸗ obn ſas sſn kobſi orgu/ de hoĩe. In ſole nãq; ſᷣm Auguſtinum tico rõnabiliter cõfirmatur. In huius tũ enpen tria ↄſiderant᷑ꝙ eſt.qꝙ lucet.⁊ ꝙ calet.id ẽ confirmatõe fidei illð ſumope cauendusz orfl ſolis ſuba.radius.⁊ caloꝛ. Radiꝰg de ſole eſt.neargumẽtũ aut ratio euidens reara ic ve· naſcit᷑ſicut filiꝰ de pr̃e generat᷑. Caloꝛ ab tur.cũ apłus fideʒ diffiniat.ꝙ eſt argumẽ? ani vtroq; ꝓgredit᷑ ſicut ſpſſanctab vtroqʒ tum nõ apparentiũ.Et Gꝛegoꝛiꝰ dicat.fi/ NuN ſpirat᷑. Sol aũta nullo iſtoꝝ ꝓcedit ſicut des nõ habet meritũ cni rõ humana pᷣbet An pr̃ nõ eſt faaus.nec genitus.nec ꝓcedens exꝑimentũ. Ideo ſicut ait Bernardꝰ In kidei⸗ Et tamẽ hec omnia ſunt vnus ſol.ſiẽ tres quirere de trinitate ſcʒ ꝑ euidentẽ ratiõeʒ icee ꝑſone ſunt vnus deus In fonte quoq; pꝑuerſa curioſitas eſt. Credere de ea ſicut mone videmus ꝙ ipſe generat riuuʒ.ſicut pater eccleſia ſancta tenet.fides ⁊ ſecuritas eſt. hngebet generat filiũ.fons aũt et riuus faciunt ſta Uidere aũt eã ꝑfecta ⁊ ſumma felicitas ẽ rlus ho gnũ.ſicut pater ⁊ filius ſpirant ſpũmſctm̃ aernd Bernardus ad eugeniũ papã zlognit Fons vÿoa nullo ꝓcedit ſicut pater a nul ſcrihit.qꝙ ſcrutari hoc temeritas eſt.crede Cun lo exiſtit.Et tñ in fonte.riuo.⁊ ſtagno ea/ re pietas eſt.noſſe vita eſt.⁊ vita eterna iux tiind⸗ dẽ eſt aq.ſicut in patre filio ⁊ ſpũſcõ eadẽ ta illud. Hec eſt vita eterna vt cognoſcit niir ſuba. In hoie deniq; hãc ſimilitudinẽ tedeũ veꝝ. Exqᷣbo põt colligi theologi cdiege oſtendit Auguſtinus ita dicẽs. Dens et cũ documentũ.ꝙ nõ minoꝛis eſt ſtulticie lartii noncia eius ⁊ amoꝛ tria qdem ſunt. Mẽſ velle ↄſeq in hac vita clarã huiꝰtrinitatis rdiie em̃ nouit ſe et amat ſe.nec amare ſe poſſet cognitionẽ ⁊ euidentiã.qᷓ; in eadẽ moꝛta Hermo gniüen niſi ſe noſſet. Ipſa aũt mens eſt quaſi pa/ li⁊ infelici vita velle conſeqͥ vitam?⁊ felici rẽs.noticia eius quaſi ples.amoꝛ vᷣo ex ip tatem eternã. Neutrũ ergo hic queramꝰ. R ſa mente ⁊ noticia pcedit Et hec eſt in cre ſed in futuꝝ vtrũq; conſequi poſſe fidelit Koßs aturis maioꝛ ſimilitudo trinitatis.iðo vo credamꝰ. credẽdo ſperemꝰ.ſperãdo ame/ Niis cat᷑ymago. Uñ ⁊ homo ſpecialłr ad vma mus.ꝛ ſic fide.ſpe.⁊ caritate q eſt trinitas ſ ginẽ dei factus eſſe ðvꝛ. Poſtremo acce creata ad increatã trinitatẽ nos erigẽs.il * dit ad ↄfirmationẽ pꝛemiſſoꝛũ tertia pꝛo lud tam feliciter ↄſequemur. Et hec deſe rice batio accepta ex congruentijs figurarum cundo articunullo. . lon HNõne igit᷑ hec ꝑſonarũ trinitas cõgrue Xpeditis itaq; duoby noſtre pme nnd⸗ tiſſime figurata eſt in tribo illis angelis q e coõſideꝛationis articulis.iã ad ter nſh in libꝛo Geneſis Abꝛahe apparuiſſe ſcri, cium veniamꝰ. In q̊ oſtenſuri ſu/ uſin bunt. de qbus dicitur ꝙ tres vidit ⁊vnuʒ mus qualiter hec ſancta trinitas feſto ec/ eno⸗ adoꝛauit.Geñ.xviij. Ubi ſᷣm gloſam tri/ cleſiaſtico ſolenniter publicat᷑.Eccłia nã in en nitatis ⁊ vnitatis miſteriũ denotat᷑ Non q; pᷣmiſſis documẽtis inſtructa.ad crudi Gaſt/ ne ⁊ ille tres ꝓpagines in eadem vite quaſ tionẽ cunctoꝛũ fideliũ beatiſſimã illã tri Dauct. pincernã pharaonis vidiſſe libꝛi eiuſdez nitatẽ hodierno feſto ſolenniter publicã/ Niguit teſtat᷑ hyſtoꝛia.tres ꝑſonas in vna deita/ dã.publice honoꝛandãaã.⁊ honoꝛifice ado sdens. te figuraliter ſignificãt Genef.xl. Nonne randã atq; colendã eſſe decreuit.Licet eĩ hboeſi etiã huiꝰfigura miſterij in Danielis libꝛo olim hoc feſtũ ab eccłia nõ fieret.qꝛ ↄten diͤb/ monſtrata eſt. Ubi dicit᷑ ꝙ apparuerunt ta eratilla cõmuni laude trinitatis in ſctã guln tres digiti quaſi hoĩs ſcribentis.appendit ſynodo nicena edita.quã beatꝰ Hierony ſom’ numerauit ⁊ diuiſit.Dañ.v.Licet em̃ hij mus in fine pſalmoꝛũ decãtari inſtituit.qᷣ manz tres digiti diuine manus ſiue potẽtie.ſcʒ dðꝛ GBlia pfi⁊ filioꝛ ſpũiſcõ.Tñ poſtea iꝛ un⸗/ tres ꝑſone ſimul habeant appendere.nũe circa hũc articulũ fideimłte hereſes ſuc/ ura rare ⁊ diuidere.qꝛ trinitatis oꝑa penitus creſcebãt.ad rogatuʒ Karoli xpᷣianiſſimi cea/ indiuiſa ſunt ad extra.appꝛopꝛiate tũ pat᷑ imꝑatoꝛis alcuinus mgr̃ ſuꝰvir eruditiſ/ ienee ꝑ ſuã potentiã oĩa appendit.id eſt oĩia poꝛ ſimꝰſubq̃ ſtudiũ lr̃aꝝ qð olĩ in grecia.de ſnn tat ⁊ cuſtodit.filiꝰ ꝑ ſuã ſapientiã oĩa nũe inde rome floꝛuerat.in galliã ꝑiſius trãſ/ lenu rat.id eſt inueſtigat ⁊ cognoſcit.ſpũſſctũs latũ eſt.legẽdã detrinitate ↄpoſuit.ꝑ quã nb⸗ 2 ſuã clementiã oĩa diuidit.id ẽ dona ſua eliminatis erroꝛib fideʒ catholicã robo giori/ hoiby ꝓut vult diſtribuit Expᷣmiſſis ᷑ o rauit.Qua occaſione plurib in locis hec ween ſatis ac multipłr oſtẽſum eſt. qualiter hu feſtiuitas cepit ſolẽniter celebꝛari.qᷓ tamẽ nplu ius ſancte trinitatis fides argumẽto autẽ nõ vnifoꝛmiter ab oĩb obſeruat᷑. Nã pin De ſancta trinitate ves eam celebꝛãt hac dñica poſt pẽtheco/ ſen.q̃ eſt pma aliaꝝ ſeq̃ntiũ ad inſinuan/ dũ ꝙ ſancta trinitas eſt pncipiũ ⁊ pma re rũ oĩm cã efficiẽs.Quid vᷣo hãc ſolẽnita rtẽ faciũt vltima dñica añ dñicũ aduentũ ad deſignandũ qpipſa eſt vltimꝰ oĩm reruʒ finis Que aũt obſeruãtia melioꝛ ſit nõ eſt meũ diffinire.cũ vtraq; ad honoꝛẽ illiꝰfi/ at qͥ ait. Ego ſum alpha ⁊ o.pncipiũ et fi/ nis. Dz hic foꝛte q̃rit aliqᷣs q̃ fuerit vti litas obſeruãtie huiꝰfeſtiuitatis.cum q̃li/ bet dñica ſit feſtũ deitatis q̃ ſine trinitate venerari nõ põt. Nõ em̃ videt᷑ poſſe vene rari.ſicut nec poſſe videri diuina eſſentia ſine ꝑſona.nec ꝑſona vna ſine alia. dicẽte xpᷣo.Qui videt me videt ⁊ patrẽ.Cuiꝰ rõ eſt. qꝛ eſſentia eſt indiſtincta realiter a ꝑſo na.⁊ licet vna ꝑſona ſit ab alia diſticta.tñ q̃libet ꝑſonaꝝ ꝑ circũinceſſionẽ eſt eſſenti aliter in alia.iuxta illð.E go in pr̃e ⁊ p in me eſt. Sane hijs nõ obſtãtib q̃ oĩno vera eſſe ꝓfiteoꝛ.credo eccłliam rõnabilit᷑ feſtiuare de diuina eſſentia ſub noĩe trini tatis.ſicut etiã ipſa diuinis ꝑſonis ꝑ quã dam ↄgruã appꝛopꝛiationeʒ varias feſti/ uitates attribuit.Cuiꝰ rei vtilitas ẽ vt ſu pꝛa tetigimꝰ eruditio fidelium.extirpatio hereſum.⁊ publicatio catholicaꝝ verita⸗/ tũ.vᷣbi gratia. Celebꝛauimꝰ em̃ feſtũ de fi lio.magnũ illud donũ eteꝛni patrꝭ ad me moꝛiã reducẽtes.qͥ coeternũ ſibi filiũ tꝑa liter nobis miſit ad nr̃am ſalutarẽ redem ptionẽ.Celebꝛauimꝰetiã feſtũ de ſpũſan⸗/ cto magnificantes illð munꝰ qð ſuꝑaddi dit qñ ſpũmſanctũ coꝛꝑali ſpẽ viſibiłr no bis exhibuit ad noſtrã filialẽ adoptioneʒ Celebꝛaturi tandẽ ſumꝰfeſtũ de pr̃e eter/ no.videlicʒ in celeſti pr̃ia.recipiẽtes ibi il lud oĩm donoꝝ maximũ facialẽ ſcʒ vultꝰ ſui viſionẽ.ad nr̃e btĩtudinis finalẽ cõſũ/ mationẽ. Hodie vᷣo ſimul celebꝛamus fe ſtũ oĩm triũ.id eſt ſcẽ ⁊ indiuidue trinita/ tis.vt inter eos q̊ꝝ eſt indiuiſa vnitas nul ſatenus videamur ponere diuiſioneʒ aut Ddiuidere vnionę Exhijs ů̊ que diximꝰ cludi põt theologicũ documentũ.q ec/ cleſia nõ minoꝛẽ debet agere feſtiuitatem De tota trinitate.qᷓ; de filij natiuitate.aut ſpũſſctĩ viſibili miſſiõe.⁊ ꝑ ↄñs a foꝛtioꝛi ; de btẽ marie aut vlteriꝰcuiuſ cũq; crea * ture ſanctitate.Et hoc ſuaderi põt tripli⸗/ cirõne. Pꝛimo qͥ ad pᷣmã ꝑtem qꝛ ſicſᷣt eccłia docet in hac trinitate nibil maiuus aut minꝰ.ſed totas tres ꝑſonas coeternaf ſibi eſſe ⁊ coequales.ſic docere debet eas ſimul ⁊ eaꝝ quãlibet equaliter eſſe colen/ das ⁊ honoꝛãdas.⁊ ꝑ ↄñs equali cultu et honoꝛe feſtiuũdas. Scdðo q̃ ad ſecũdã ꝑtem.qꝛ cũ hec ſancta trinitas ſit pncipi/ um ⁊ finis oĩm creatoꝝ.oĩs honoꝛ exhibi tus creature debet in eã finałr oꝛdinari.⁊ ꝑↄñs nulli ſctitati creature debet maioꝛ cultus vł honoꝛ exhiberi qᷓ; huic trinitati q̃re nec honoꝛabilioꝛ celebꝛitas aut cele/ bꝛioꝛ feſtiuitas. Tertio qꝛ oppoſitũ fa/ cere eſt ſimplicib erroꝛis occaſio. Scio em̃ vt expientia docente didici.ꝙ quidaʒ fideles minus reuerẽter ſapiũt de trinira te.videntes ꝙ eccleſia de ea minoꝛẽ ⁊ mi/ nus ſolennẽ agit feſtiuitatẽ qᷓ; ð natiiita/ te.aut penthecoſte.vel de beate marie aſ/ ſumptione.Cũ em feſtiuitates ſicut et pi cture eccłiaſtice ſint q̃dãmõ libꝛi catholi coꝝ ſimpliciũ.ſepe credũt illius eſſe maio rẽ dignitatẽ.c eccleſia maioꝛẽ agit ⁊ ma/ gis feſtiuã ſolennitatẽ. Hijs itaq; ratõ nibo veſtrã pr ſanctiſſime brĩtudinez ſup/ plex moneo. ziteꝝ atq; iten huiliter erhoꝛ toꝛ qᷓtenus veſtra autoꝛitate apl.ica decer nat᷑.et decreto ꝑpetuo publicet᷑ vt in hac die ſancte trinitatis.deinceps eq̃lis ⁊ per oĩa eque ſolẽnis celebꝛet᷑ feſtiuitas.ſicut ĩ dieb natalis.penthecoſtes.aſſumptiõis. alijſq; feſtis annalibo eccłia facere conſne uit. Et ad hoc agẽduʒ loco diſtributionũ materialiũ ꝑ largitionẽ indulgentiaꝝ ſpi ritualiũ inſtar dñi vꝛbani qrti in feſto ſa⸗/ cramẽti. deuotionẽ fideliũ excitetis. Hoc em̃ ſtatuẽdo in fide ſancte trinitatꝭ.firmã ſpem habeo qð ipſa adiuuãte ⁊ ĩterueniẽ/ tib pijs xpᷣianoꝝ pᷣcibo.extirpatio nephã/ di ſciſmatis ⁊ ↄcluſio pac eccłiaſtice v/ nionis quã querimꝰpſpeꝛe ſubſequet᷑. Et hec de pᷣma ↄſideratione.⁊ pᷣma noſtri ſex monis ꝑte ſufficiãt. Sequit᷑ de ſecunda. Irvrimꝰvt potuimꝰ de illa ſpũſſan d cti cõicatiõe idẽtica.h̊ᷣ eſt de indi/ uidue trinitatꝭ cõi vniõe in vna ei ſentia deitatꝭ.ſi quõ tñ ab hoĩe ſedẽte in te nebꝛis. ineffabil illa poſſit dici. Jã vᷣo cõ ſiderãda nobis eſt illa ſpũſſci cõicatio gti fica.triũ.ſ.vᷣtutum ſpũgaliuʒ in vna rõnali ſuba. Hec eſt em̃ triũ theologicaꝝ vir/ nifi ehiſe npind⸗ Hee foͤnalis eſoe bilivtn biliſpee erentt nitatis⸗ Tapre⸗ t diſintt Matrini mioꝛh fomt qtpean biploꝛ ſeeſci disco diiger enust na⸗ cnt Are riuſſan 60 Crg Niiten⸗ donen itntipee aiäg ſeädir C(critate adheren Ouiacd wpie temcre⸗ ſalubꝛit gendo.⸗ gulom ſhoͤceg nltaoqe limm. E Ggine Memotia deroſat nignori irinci⸗ Nie S elmmnin tutũ fidei ſpei ? caritatis cõicatio.qᷓ opan fides ſpes caritas. Fides articuloꝝ pꝛece rnni teſhuͦſſeti gen aie nediffund t 5 dbo ver proꝛi t ſcrametor. ſpes venie gre r glie ſarer⸗ apn x: ices manent ides ſs cai cajitas vecdedepuro cgſcia bond. diive lalnct tas tria hec. Maioꝛ aũt hoꝛũ eſt caritas. nõficta. Pe 8 trinitate vᷣtutũ a l tijs Aſeiti Hec vo trinitas licet ſit in vna eadeq; reſurgẽtes.⁊ ad e trinitate a q cecidimuſ ſaici rõnalis aĩe ſuba.tñ triplici eiꝰpotẽtie coꝛ redeũtes.cũ eodẽ Beꝛnardo ſuꝑ cãtica la ſtheg, reſpõdet.vis ꝭ ronali.iraſcibili?⁊ ↄcupiſci/ crimabiliter exclamemus dicẽtes. O btã mwnahi bili. vt in potẽtia rõnali ſit fides.in iraſci/ veritas.caritas.eternitas.⁊ beatificãs tri a biliſpes. in ↄcupiſcibilicariias Hecp̃ nitas. ad te mea miſerabilis trinitas miſe batmmie terea trinitas creata.q̃dãmõ increate tri/ xabiliter ſuſpirat.qm a te ĩfeliciter exulat. eiriitad nitatis gerit ymaginẽ. Naã ſicut a pr̃e filiꝰ Diſcedẽs em a te multis ſe intricauit erꝛo dutcte ⁊ a pre⁊ filio ſpũſſanctꝰ.ſica fide ſpes.⁊ a rib doloꝛibo ⁊ timoꝛibo. Heu me ãlem p poſti fh, ſide ⁊ ſpe caritas quodãmõ ꝓcedere dino teↄmutauimꝰtrinitatẽ. Rõ ſepiſſime ĩ ſu/ oScd ſcit᷑ In hac tñ ſimilitudine magna valde is iudicijs fallit᷑. Clolũtas multiplici per uidy diſſimilitudo repit᷑. Cur ita.qꝛ ĩ illa ſum/ turbatioe iactat. Memoꝛia młciplici ab deninia ma trinitate nihil maiꝰac minꝰ. in hacðᷣo liuioe ↄfundit᷑ Criplici huic vanitati no ore tmni⸗ maioꝛ hoꝝ eſt caritas vt ait apls Sed pilis creatura ſubiecta eſt. Coꝛ meũ ↄtur nntickt q̃remaioꝛ: haꝝ vᷣtutum eſtcaritas. Sane batũ eſt.⁊ inde doloꝛ.Dereliqͥt me virtuſ manegß qꝛ ꝑ eã nobᷣ cõicat᷑ ſpãliter ſouſanet eo⸗ mea. ? inde pauoꝛ.Et lumẽ ocłoꝝ meoꝛũ ſanerhi dẽ aplo dicẽte.Caritas diffuſa eſt in coꝛ/ nõ eſt mecũ.⁊ inde erroꝛ O anie mee trini icabol dibonr̃is ꝑ ſpũmſanctuʒ qͥ datus eſt nob. tas.ecce q̃liter exulãs offendiſti. Uerũtñ Grn cnee e wicttenno. Staule Ar Dd veez neerror voluntrnrdo⸗ . is cõicant᷑ pr̃ ⁊ filiꝰ.dicẽte x-p:ᷣo. Siquis illi.Cũ vicʒ a rõne erroꝛ.a volui o/ zn diligit me⁊ p̃ me diliget eũ.⁊ ad eũ veni loꝛ.⁊ a mẽoꝛia timoꝛ oĩſ receſſerit ⁊ ſucceſ RKRZ amus ⁊ mãſionẽapð eũ faciemus. Sʒ ſi ſerit illa quã ſꝑamꝰ mira ſerenitas.plena rabor q̃rꝭ quõ veniũt. Audi qͥd ſuꝑ hoc vbo di/ ſuauitas.⁊ erna ſecuritas.Et h̊ ð ſcdᷣa ↄſi derer cat Aug. Ueniũt inqᷣt ad nos pr filiꝰ⁊ ſpi deratiõe ⁊ ſecũda nr̃i ßᷣmonis ꝑte.de qua rindar rituſſanctꝰ.veniũt amãdo.venimꝰimitã/ pla eſſent dicẽda niſi ad finẽ ꝓperaret in/ R do. Ergo ꝑ caritatꝭ dilectionẽ ad nos ve tentio. Sequitur detertiꝗ ſaui niũt. ⁊ nos mutua ⁊ recipꝛoca ad eos dile Oſtẽ; ů de bma et ſecũda ſpüſſcti lis. ctione venimꝰ. Sed nunqdad hãc tri p coicatiõe dictum eſt. rect oꝛdo ex Onſue nitate ꝑ ſolã venim garitatẽ. Abſit. Ceni ppſcit vt de tertia diſſeꝛamꝰ.hoc ẽ onü metiã ꝑ fidẽ.venimꝰ ⁊ ꝑ ſpeʒ. Per fidẽ ei de oſcatlgc cacholic i, ſaene fidelinz WKDl ad eã dirigimur.ꝑ ſpem ad eã erigimur.ꝑ in vna vniueſſe licce letis. i⸗ ma b⸗ e caritatẽ vᷣo ad eã ſpaliter ↄiũgimur ſibi ma cõicatiõe ſecun da. 1c dug is ter hee adheremus ſpũaliter ⁊ vnimur Jõ bñ ðꝛ ciã pcedere ↄgnoſcimꝰ. Hã ſica ſcã trini⸗ 7 Qui adheret deo ſcʒ Renitaltsdrerſce; tate q̃ deꝰeſt fit cõicatio triũ vᷣtutũ pᷣdicta giin vnꝰſpũs eſt cũ eo. Per illã itaq; trinira rũ in aĩa hũana.ſic a deo mediãtibo hmõi wnan⸗ tem creatã.ad increatã trinitatẽ veniẽdo ptutiba fit triũ ſtatuũ ⁊ vłr oĩm fideliũ cõ ehi ſalubꝛiter reuertimur.a q̃ culpabiliter caa municatio.i.cõis vnio in eccłia xpᷣiana. itten dendo.dãnabilit recedimus ⁊ miſerabirr In ea ye triplex oꝛdo ſiue triu ſtatuũ nitt exulamus. Uñ Berñ.Eſt indOt trinitas a ſignat᷑ oꝛdinata diſtictio.ſ.populariũ.no oiir q̃ hõ cecidit ſcʒ pr̃ filiꝰ ſpũſſanctꝰ.⁊ ẽ tri biliũ ⁊ clericoꝝ vl ↄiugatoꝝ.ↄtinentiũ 7 Ulas qᷓ rciaie nen oela ntelligeria: vo Egini v epieneiſ pecni tecter , lũtas. Et eſt trinitas in quaʒ ipſa cecidit. Et hij oẽs ꝑ cõicationẽ fidei ſpei et carita püſſen ſcʒ impotẽtia.ignoꝛantia ⁊ Rrapic ſiam vnc et coꝛpꝰmiſticũ.i.eccłiaʒ catho eindi, memoꝛia cecidit ĩ cogitatões affectuoſas licã ↄſtituũt.de qͥ dic apłs.Oẽs vnũ coꝛ⸗ mmuc oneroſas ⁊ ocioſas. Intelligentia cecidit pus ſumꝰin xpᷣo.Alter aũt alterꝰ mẽbꝛa. reinte in ignoꝛãtiã veri ⁊ falſi.boni ⁊ mali.ↄmo Nã ſicut ait Hieronymꝰ Aliꝰ in eccłia o ſo di ⁊ incõmodi.Uolũtas cecidit in concu. culus eſt.aliꝰlingua.aliꝰmanꝰ.aliꝰpes au nogt piſcẽtiã carnis.ↄcupiaʒ ocłoꝝ⁊ ſuꝑbiam ris vẽter Et vt cetera bꝛeniꝰtrãſeam lege rni yilte.Szʒ ẽ trinitas ꝑ quã ipſa reſurgit.ſcjʒ pauli epłlam pmam ad Con· quo diuleꝛſa . ☛● . De ſancta trinitate mebꝛa vnũ coꝛpus efficiũt. In oculis itaq; ⁊ lingua ſtat expᷣmit᷑ clericoꝝ.qͥ de/ bst eſſe oculi alios dirigẽdo.⁊ lingua do/ cendo. In manibo ſtatꝰ nobiliũ. qͥ debent eſſe manꝰ⁊ bꝛachia eccłie eã defendendo. n pedibo vo auribo ⁊ vẽtre ſtatus popu lariũ.qͥ debẽt eſſe pedes totũ coꝛpꝰſuppoꝛ tando.aures audiẽdo ⁊ obediendo. vẽter aũüt cibũ membꝛis ceteris ac vite neceſſa ria miniſträdo. O q; pulcra eſt? deco/ ra hec miſtici coꝛꝑis.i.eccłie xpᷣiꝰpoſitio hmõi mebꝛoꝝ ac ſtatuũ varietate diſtin/ cta.ſi tñ in ea fuerit illa ſpũſſancti cõicatõ id eſt cõis vnio quã nobis in vᷣbis ꝓpoſit optauit apłus. Cõicatio inqͥt ſancti ſpũs ſit ſꝑ cũ oib vob. Illa ſeʒ ad quam alibi nos hoꝛtat᷑ dicens.Solliciti ſeruare vni tatẽ ſpũs in vincło pacis. Ideo ad cõ/ mendationẽ eccłie pmitiue in actibo apło rũ ſcribit᷑. Eccleſia quidẽ habebat pacem ⁊ edificabat᷑ambulas in timoꝛe dei ⁊ con ſolatione ſpũ ſſancti replebat᷑. O timoꝛ ði O dſolatio ſpũſſancti Non ſic ꝓchdo/ loꝛ.nõ ſic hodie ſed ecõtra. Jã pacẽ nõ hʒ ecckłia.ideoq; nõ edificat᷑ ſed deſtruit᷑⁊ iu xta vᷣbũ illius qͥ edificauit et fundauit eaʒ altiſſimꝰ. ipſa velut regnũ in ſe diuiſuʒ mi ſerabiliter deſolaf. Sed cur ita Et vñ hec tãta int᷑ pꝛimitiuã ⁊ pᷣſentẽ eccłiaʒ diſ ferentia.vt illa int᷑ aſꝑa ⁊ aduerſa edifica/ ret᷑ ⁊ ↄſolaret᷑hec vᷣo inter blãda ⁊ ꝓſpera deſtruat᷑ atq; ð ſolef. Dane hᷣ iõ qꝛ illa ambulabat in timoꝛe dei.⁊ iõ in ↄſolatõe ſpũſſcti.hec vᷣo nõ ſic ſed ambulauit ⁊ am bulat in timoꝛe mũdi.⁊ iõ in deſolatõe ſpi ritus maligni. Perdidit qͥpe eccłia cõſo/ lationẽ diuinã.exq̊ nimiũ q̃ſiuit ↄſolatio nẽ mũdanã.pdidit deiↄſolationẽ ſpũalẽ. ex q̊ inoꝛdinate appetere ac tenere curauit mũdi ↄſolationẽ tꝑalẽ.pdidit ſpũalia do na dði ex q̊ ſuꝑflue accepit tpalia bona mũ di. Nã de ſpũſcõ ſcriptũ eſt ꝙ eũ mũdꝰ.id eſt amatoꝛes mũdi nõ pñt acciꝑe Nec mi rũ. Sciendũ em̃ eſt ꝙmũdus iſte q̃ndam trinitatẽ vicioſam ↄtinet.q̃ oĩm pctõꝝ ra dix eſt ⁊ oꝛigo.Ac iõ trinitati vᷣtutum fiði ſpei ⁊ caritaꝶ ↄtraria.cõicatiõem ſpũſſctĩ totãq; ſimł ſanctã trinitatẽ excludit Unð Dicit ſcriptura.q oẽ qð eſt in mũdo aut ẽ pcupiſcẽtia carnis aut ↄcupĩa ocłoꝝ.aut⸗ ſuꝑbia vite. O trinitas monſtruoſa.luxu tia.auaricia.ſuꝑbia.Certe hec trina mũi/ di vanitas triplicẽ eccłie pmitiue vᷣtutem vicz caſtitatẽ pauꝑtatẽ ⁊ hũilitateʒ eiecit. ac ꝑ h̊ ſpũſſancti cõicationẽ reppulit. In cuꝰlocũ ſubintrãte ⁊ oꝑãte ſpũ maligno hanc.hãc qᷓ; nũc ꝓchdoloꝛ videmꝰ ſciſma ticã turbationẽ introduxit. Igit᷑ p̃᷑ be atiſſime ſid̊ nephãdũ ſciſma wllere.ſi pa/ cẽ cunctis optatã vere fideliby eccłie reſti tuere deſideras. dic tu qͥ vere es apłicus. dic nob cũ apło.Cõicatio ſpũſſcti id ẽ cõ munis vnio ſit ſꝑ cũ oĩb vob.Dic h̊ nob coꝛde.oꝛe.⁊ oꝑe.Dic anĩo verbo ⁊ exeplo Si aũt quõ id facturꝰ ſis introgas.re ſpondeo ꝙ cũ ſancte trinitatis auxilio ex/ cludẽda eſt aut ſaltẽ ꝓ viribo repᷣmenda il la quã pᷣdiximꝰtrina mundi vanitas.⁊ va na ac vitioſa trinitas vt in eccleſia floꝛeat ⁊ ferueat ſpecioſa ⁊ virtuoſa trinitas fuꝑi us memoꝛata.Extirpa igitur vitia.plãta vᷣtutes.refoꝛma in eccłia iuſticiã ⁊ ſcĩtatẽ ſi vis in ea ꝓcurare ↄcoꝛdiã vnitatẽ ⁊ pa/ cẽ.qꝛ abſq; dubio nõ erit paxſine iuſticia. teſte ꝓpha qͥ ait Erit opus iuſticie pax. Et iteꝝ pſalmiſta dicẽte. Juſticia ⁊ pax oſcu late ſunt Sup q̊ ᷣbo inqͥt Augꝰ.Due ſüt amice iuſticia? pax. Tu foꝛte vnã vis ⁊ al terã nõ facis. Nemo em̃ eſt qͥ nõ velit pa/ cẽ.ſed nõ oẽs volũt oꝑari iuſticiã. Inter/ roga oẽs hoĩes.Uis pacem. Uno oꝛe re ſpõdet tibi genꝰhũanũ.opto.cupio.amo. volo. Ama igit᷑ iuſticiã qꝛ due amice ſunt iuſticia ⁊ pax. Ipſe ſe oſculant᷑ Si amicã pacis nõ amaueris.nõ te amabit ipſa pax nec veniet ad te. Hos itaq; vt ꝑ iuſticie ſanctitatẽ eccłie pacẽ ⁊ vnionẽ ↄſeqͥ mere amur Oꝛemꝰhũiliter ⁊ ðuote ut cõicatio ſpũſſcĩ ſit ſpʒ cũ oĩba vobᷣ.hic ꝑ graʒ ⁊ fina liter ꝑ głiam. Oð ↄcedere dignet᷑ ſctã tri/ nitas vnus deus in ſecula ſeculoꝝ Amẽ. Explicit ſermo de trinitate factꝰ Ja/ nuecoꝛam dño papa ꝑ dñm P. Camera ceñ.epᷣm Anno dñi M.cccc.K·˖â) 4 Sequitoſtimio eiuſdẽ ſancte trinita tis Gñ dicti pape.xiij· facta eſt occaſiõe pᷣdicti ſermonis. Erneoictuſ epi b ſcopus ſeru'ſeruoꝝ dei ad ꝑ petuã rei memoꝛiã.rerũ oĩm creatricẽ beatiſſimã trinita/ tẽ.& ſapia ↄditi ſumꝰ⁊ ꝓuidẽtia guberna mnur äntn ſho eun 500 lchre eli ſcul̃ finecl ee eper cae niuns Aunus füytn cchin tatst ſca notie ſur⸗ int enn imn telig nſiſt (n ligto ſlſae nini debii ſonei cliei terdir ſumte ſe tre tand.a toꝛita oſlio Pſiue penth Uilate sc lsſen Ceir ſpibe⸗ S ſisc ſechhi Dreſit noeat eitg nter/ e e . lunt mici har nſticie znee dicatio⸗ ztfins gi⸗ Ani. , gmnen aſĩe l ſade oim finiis bent q̃ntum fragilitati noſtre ex ipſiꝰmiſeratio ne ↄcedit᷑ attollere landũ pᷣconijs.ac eiuſ dQAQẽꝗ ineffabilẽ gliam aĩe deuoteq; feſtiuita⸗/ tis gaudioſis ⁊ ſpũalibs iubilis ſolẽnit᷑ ce lebꝛare. Dudn ſige naateta deuotio fideliũ ipſiꝰ gloꝛioſi ac alijs officijs eccleſiaſticis agere memo riã.ad laudẽ ⁊ głiam eiuſdẽ beatiſſime tri nitatis.ſingularẽꝛ peculiarẽ feſtiuitatem Aſinua celebꝛitate ſolẽnizãdã adiecit. Ue rũ vt nõ abſq; graui coꝛdis amaritudie ꝑ cepimꝰ?circa veneratiõem pᷣlibate feſtiui9/ tatis in pleriſq; eccleſijs ac locꝭ tã eccleſi/ aſtlcoꝝ q;ᷓ alioꝝ xpᷣifideliũ adeo tepuit de notionis affectꝰ.ꝙ in nõnullis eccłiaꝝ ip ſaꝝ memoꝛata ſancte trinitatis feſtiuitas minime.in nõnullis aũt minꝰqᷓ; deceat ſo lenniter ac honoꝛifice celebꝛat᷑Nos igit᷑ ipᷣm deũ noſtrũ qͥ put catholica pie pfitet᷑ religio.vnꝰ ⁊ ſimplex in ꝑſonarũ trinitate ↄſiſtit.miſericoꝛdẽ ⁊ placabilem ſuꝑ mali cia nouimꝰ.ſi ad eũ in coꝛdeↄtrito ac hũi liato ſpũ recurrat᷑. optãtes nobis ⁊ popu lo ſuo ꝓpiiciũ efficere.ac ipᷣi excellentiſſime rrinitati ꝑ fideliũ ſuoꝝ deuotũ obſequiũ Deubitã quãtũ moꝛtalitati nr̃e ſinit᷑ veneꝛa tionẽ impẽdere vt ꝑ hec tandẽ ſue miſertꝰ eccłie q̃ nũc pꝓchdoloꝛ pctis exigẽtibo neqͥ ter diuiſa młtiplici ꝑturbatiõe ↄcutit᷑.ip/ ſam toto oꝛbe terraꝝ pacificare ⁊ aduna/ re.⁊ a tot ac tãtis ipſius aduerſitatibo libe rare dignet᷑.vt tpali tranqllitate directa tandẽ ipſo iuuãte ꝑueniat ad eterna An/ toꝛitate apłica ſtatuimꝰ⁊ de fratrũ nr̃oꝛũ olſilio.tenoꝛe pᷣſentiũ oꝛdinamꝰ.ꝙ feſtum ipſius beatiſſime trinitatcꝭ. die dñica poſt pencthecoſtẽ ꝑ vniuerſum oꝛbẽ cũ ea ſolẽ/ niltate oĩmoda q̃ natiuitatis ⁊ reſurrectio nis ac coꝛꝑis dñi nr̃i Jeſu xpᷣi ⁊ alie anna lees ſeu pncipales feſtiuitates celebꝛari ꝑp cLlerũ ⁊ ppm ↄſueuerũt.deinceps ꝑpetuiſ Cꝑpibo ab ipſis clero ⁊ populo celebꝛeẽ. 4 ihilominꝰ vt xpᷣifſideles ad ipſiꝰfe/⸗ ſti celebꝛitatẽ eo feꝛuentiꝰ⁊ auidiꝰin eccle ſijs cõueniãt q̊ inibi ſpiritalibꝛ alimonijs ſe copioſiꝰoſpexerint refoueri. Oĩbs vtri/ꝰ bꝛi victꝰſʒ virili foꝛtitudie vtuoſus occur uſq; ſexꝰ vere penitẽtib ⁊ ↄfeſſis qͥ in ma/ ime trinitatis ꝑ ver ſiculũ illũ Blia pri ⁊ filio ⁊ ſpniſancto in fiirne cuiuſſibet pſalmi in ſcã dei eccłia pia vyeltenꝝ inſtitutiõe decãtari ſolitũ q̊tidianã ⁊ repetitã totiẽs in ſingul hoꝛis canonicꝭ no. cuititulũ poꝛtabat . . 4 — MWX ₰ 5 S 7 M mur. nos oĩ tge decʒ benedicere. digniſq; tutinali.miſſa. veſptino. tã in vigilia qᷓ in die nec nõ pᷣme.tertie.ſexte.none.acↄple toꝛij in eccleſijs ĩ qb celebꝛabunt᷑ ꝑſona/ liter intererũt officijs.ſimiles pares cõ ceſſis ꝑ felicis ecoꝛdatiõis vꝛbanũ papã quartũ pᷣdeceſſoꝛẽ noſtꝝ illis qͥ in dicto fe ſto coꝛꝑis dñi noſtri ieſu xpᷣi in ipſis eccle ſüs ſimiliter ĩtereſſent.tribo vᷣo dieb ipſaʒ diẽ dñicam ſeqntibo ſimiles etiã ↄceſſis ꝑ eundẽpᷣdeceſſoꝛẽ intereſſentibo in ipſis of ficijs dieba ꝑ octauas dicti feſti coꝛpoꝛis xpᷣi.alijs aũt diebo octauarũ ipſiꝰ feſti tri/ nitatis qb ne ↄſuetũ coꝛꝑis xpᷣi ipſis die/ bus ꝓpter ↄcurſum impediat᷑ officiũ.non detrinitate ſed de coꝛpe xpᷣi ipſum offici/⸗ um in eccleſijs fieri volumꝰ deuotã de ĩp ſa trinitate vmemoꝛationẽ in eccleſijs fe/ cerint.qnquaginta dieꝝ indulgentiã ex li beralitate apłica ĩ ꝓꝑpetuũ miſericoꝛditer elargimur. Nullig oim hominũ ⁊c̃. PDatũ Janue kl.iulij. Anno.xj.pontifi catꝰ ſupꝛa memoꝛati dñi nr̃i Bndicti pa pe tertijdecimi. Hic ſequunt᷑ ſermões reuerẽdi in xpᷣo patrisae dſi dui Petride Aillyaco car⸗ dinalis E meracen.in feſtiuitatiba aliq́ ſanctoꝝ. quoꝝ qdam ſermones facti vidẽ turn ponit᷑ ſermo de ſcõ Bꝛiſogo CECatus uir qui b nõ abijt in ocilio impioꝛũ. et rreliqᷓ. In huius bꝛeuis colla tõnis exoꝛdio ꝓ impetranda ſpũſſa ncti gra.matrẽ gr̃e ᷣginẽ gloꝛioſaʒ Zuote ſalutabimꝰ oicẽteſ.Aue ſine ve ma ria gra ple.do. tecũ ⁊ . Beatꝰ vir qͥ non abijt in ↄcilio impioꝝ ⁊ reliq̃. Icet hũc pſalmũ pmum ſeu pſal/ lIl moꝝ ꝓhemiũ deſingulis martyv/ rib in exoꝛdio matutina lis officij pſallat eccleſia.ad honoꝛẽ tñ et gloꝛiã ſan cti martiris ⁊ beati viri gꝛiſogoni.cuiꝰho die feſtũ colimꝰ eundẽ ꝑſalmũ poſſumus ſpecialitt inducere. Szʒ foꝛte taciti ſecũ D 22 Arüt aliqᷣ Cur ita. Quibo rũñdet᷑. Jõ meri to hũc pſalmum ſpeciali pꝛogatiua de eo poſſe intelligi.qꝛ vir iſte beatꝰ.vir deↄſu lũ genere oꝛtꝰ.vir vtiq; nõ mollicie mulie xẽte crudeliſſima ꝑſecutõeeccłie.nõ abit ncddilliim biceclisbee, 34 De ſancto G in ocilio impioꝝ. Queritis quoꝝ. Sane illõimpijſſimi tyranni ac cruentiſſime be ſtie d vocleciani imꝑatoꝛis.ſuoꝝq; impio rũ ſatellitũ qͥ ſibi impio ↄſilio ſuadebãt di cẽtes. Accipe pᷣfecture dignitatẽ ⁊ ↄſula/ tũ generis tui hac tm̃ cõditiõe ſeruata vt adoꝛes deos nr̃os vl tuos. Sʒ q̃lit nõ abijt. qualiter nõ ↄſenſit.q̃liter non acqͥe⸗ uit ĩ ↄcilio impioꝝ audite. Ipſe nãq; ſpꝛe to huius pᷣfecture ac ↄſularis dignitatis debito ſibi officio.maluit eligere martyri um q; aſſerere mẽdaciũ. Uñ ſicut vir vir tuoſe cõſtanterq; rñdit dicẽs. Unũ deuzʒ adoꝛo. Iſtoꝝ aut deoꝝ ſimulacra q̃ ðmo nij tecas eſſe noui execroꝛ ⁊ abijcio. O vere digna vᷣtuoſi viri reſponſio.ſed indi gna pꝛoꝛſus ⁊ expꝛobꝛãda vitioſi tyranni ſententia.qꝛ tunc iuſſu dyocleciani decol latus eſt.et coꝛpꝰ eius in mare ꝓpiectũ.iðo q; ipſius anĩa in celũ ꝓuecta eſt.⁊ btĩtudi nẽ aſſecuta.vt de ipſo ſancto martire iam nõ immerito cũ deuota exultatiõe canere valeamꝰ pſalmũ pᷣdictũ. Geat vir qͥ non abijt ⁊c. In q̊ quidẽ pſalmo tria docu/ mẽta ſignanter notare poſſumꝰ q̃ huiꝰbtĩ viri exẽplo diligẽter imitari debemꝰ. Pꝛi mũ qͥd euitanduũ.qꝛ nõ abijt in ↄcilio im/ pioꝛũ. Secundũ qͥd exequendũ.qꝛ in le/ ge dñi fuit volũtas eius ⁊c̃. Tertiũ qͥd ex pectandũ.ꝛ erit tanq; lignũ quod plãta/ tum eſt ⁊c̃. In pᷣmo peccata vitare. In ſe/ cundo vᷣtutes amare. In tertio pᷣmia ſpe rare ſalubꝛiter edocemur.ſicut hec ꝑ oꝛdi nem ſub triplici ↄſideratione declarare ꝓp ponimus. Ornſideremꝰ itaq; qliter pſalmus c iſte in pmo eius vᷣſiculo huius btĩ viri exẽplo docet nos pctã vitare ꝛ beatꝰ vir qͥ nõ abijt in ↄcilio ĩpioꝛũ ⁊ in via pctõꝝ nõ ſtetit.⁊ in cathedra peſtilen/ tie nõ ſedit. Ubi tria notate vᷣba.abijt.ſte/ tit.ſedit. In qͥbo ſᷣm doctoꝝ ſniam tria de ſignant᷑ peccati genera Per abijt peccatũ volũtatꝭ.ꝑ ſtetit peccatũ oꝑis.ꝑ ſedit pec/ catũ ↄſuetudinis. Hoc aũt ðꝛ ꝑ ſimilitu/ dinẽ in via ꝑambulantiũ.qͥ dũ abeũt faci lireuocant᷑dũ ſtant difficil.duʒ ſedent Difficillime. Ita qͥ ſola volũtate peccat. fa cilius redit.q oꝑe difficiliꝰ egredit᷑qͥ con ſuetudie difficillime ↄuertit᷑. Sed etiam nNotare debemꝰ tria qꝗ hijs vᷣbis ↄueniẽter addunt.videlicʒ ↄciliũ impioꝝ.viã pctã/ doꝛuz. Impiꝰ eſt qͥ peccat in deũ.pctõꝛ eſt qͥ peccat in ſeipᷣm.peſtilẽs vᷣo qͥ peccatĩ p/ ximũ. His aũt tribb modis pᷣmus adã peccaſe dinoſcit᷑.et in totũ genꝰ hũanum pctõꝝ radicẽ ꝓpagaſſe. Peccauit em̃ in de um ⁊ abijt in ↄcilio impioꝝ.clᷣl ꝑſuaſioni diaboli ⁊ eue ↄſentieẽs a deo receſſit.et tũc ſolo conſenſu volũtatis pcti inchoauit. Peccauit in ſeipᷣm ⁊ ſtetit in via pctõꝝ cũ pomũ vetitũ comedẽs in eſu delectatꝰ eſt ⁊ tũc effectu oꝑis pctm̃ ↄſummauit. Pec cauit in ꝓximũ ⁊ ſedit in cathedra peſtilẽ/ tie cũ alijs exẽplũ dedit peccãdi ⁊ ſe ſtulte excuſando in ſuꝑbia ↄfirmatꝰ.culpã ĩ de/ um retulit dicens. Mlkier quã dediſti mi hi ſeduxit me.Et tũc qdaʒ obſtinatiõgcõ ſuetudinis pctm̃ cõfirmauit.Etiõ recte ĩ cathedra peſtiletie ſediſſe ðꝛ.qꝛ cathedra ꝓpꝛie doctoꝝ ẽ.ſic thꝛonꝰregũ.et tribunal iudicũ Ipſe aũt pᷣmꝰdoctoꝛ fuit qͥ ad po/ ſteros peſtilentiã culpe oꝛiginał trãſ fun dens.peccãdi exẽplũ foꝛmãq; docuiſſe co gnoſcik. Sʒz quoꝛſuz iſta. Dane b ido pmiſiſſe dignum ſuit.qꝛ ſanctꝰ martyr nr Gꝛiſogonꝰin illa atrociſſima tẽtatiõe cru delis imꝑatoꝛis.nihil tale feciſſe reꝑit᷑q̃/ le ille pmꝰ adã in tentatiõe ſue carnał mu lieris. Nam ipſe beat vir õᷣ ꝓſpera q̃ tyrã nus ille blãdiẽdo ꝓmittebat.et ̊ aduerſa qͥbo euz in carcere affligebatgrauioꝛa ſibi moꝛt toꝛmenta inferre paratꝰ.virtute fir mus.in veritare fidei ꝑſeuerabat ĩmobit. Nec abit in ↄcilio ĩpioꝝ. Qui deũ veꝝ ipᷣm falſa ydola colere ſuadebant.nec im/ pio ↄſilio ſuadere ↄtẽti impijſſimo ſuppli cio ipᷣm ad ̊ ſubdere conabant᷑. Nec ſte/ tit in via pctõꝝ.int᷑ ̊s natꝰ⁊ ↄuerſatꝰẽ.il/ loꝛũ videlʒ de q̊ꝝ geneꝛoſa ꝓſapia.tũc per ydolatriã erronea cecitate decepta.oꝛtuyʒ habuit tꝑalẽ.q̃ ipᷣm ad eternũ dãnationiſ occaſum traxiſſet.ſi ipſiꝰſeculi et ſecularis honoꝛis vt fieri ſolet tenuiſſet illecebꝛa. HNec ſedit in cathedra peſtilẽtie Hoc ẽ no luit delectari in terrene dñatiõis ſublimi tate.E ſt em̃ peſtilẽtia moꝛbo ꝑuagãs oẽs aut pene oẽs inuoluens.Et ðꝛ a paſtu q̃ſi paſtulẽtia. Hic eſt vt Aug ait.amoꝛ do/ minãdi q̊ vix caret aliqͥs. Quo tñ dei fan? te gra caruit beatꝰ vir Gꝛiſogonꝰq ſpꝛeta illa cathedra peſtilentie.ſedit in catbedra rũ.cathedrã peſtilẽtie. In b tres pecca ti differẽtie dant᷑ intelligi. Nã ᷣm caſſyo/ c obl ama fecte lauc lañ bus win bik⸗ n ctenl eſtft foſn moꝛe. notit pecc hocl ſtvol bot. mor⸗ 0n tie Ul lue⸗ hlati e tioc ſcur pce tepe lee mag blia potui ſthi⸗ muln good pbatr ſudie Wulte n üde ccin/ lupli e⸗ ii⸗ icher rtu, noni Mns abe⸗ ceno blimi bis frſ do / n pacientie. docẽs nos ꝑ exeplũ ↄſtantis ꝑ ſeuerãtie cuncta mũdi.carnis.ac diaboli oblectamẽta peccataq; vitare. Et hec de pma conſideratione ſufficiant. OVInſideremus deinde q̃liter pſal c miſte in ſecũdo evᷣſiculo huiꝰbe Ati viri exemplo docet nos vᷣtuteſ amare Odia em̃ ſᷣm Caſſiodoꝝ Nõ eſtꝑ fecta laus fugere vituꝑanda niſi ſequant laudãda.Et vt Gꝛegoꝛiꝰ ait. Minꝰ ẽ ma la ñ agere niſi qͥſq; ſtudeat etiã bonis oꝑi bus inſudare Ideo ſequit᷑. Sʒ in legedo mini fuit volũtas eiꝰ ⁊ in lege eiꝰ medita/ bit᷑ die ac nocte.O vere digna bti viri cõ mendatio. Nõ em̃ abſq; miſterio dictum In lege dñi fuit volũtas eiꝰ.Aliud qppe eſt eſſe in lege.aliud ſub lege.Qui in lege eſt ſᷣm legẽ agit.volũtarie legi obediens. Neq̃́ apis ait. Juſto nõ ẽ lerpoſita. Qui Ho ſub lege eſt. ᷣm legẽ agit᷑ neceſſitatꝭ ti/ moꝛe coactꝰ. Ille liber.iſte ſeruꝰeſt. ¶nð notãter de vtroq; egregius poeta dic O/ derũt peccare boni vᷣtut amoꝛe.Oderũt peccare mali foꝛmidie pene. Merito ů̊ ðᷣ hoc ſcõ martyre dictũ eſt. In lege dñi fu it volũtas eius.qꝛ volũtarie legi obedie/ bat. Et nõ ſub lege. gen ex triſticia vł ti moꝛe legi ſeruiebat. SDʒ vt volũtas eius oñdat᷑ nõ fuiſſe ocioſa.aut leui mutabili/ tati obnoxia.ptinꝰaddit᷑.Et in lege eiꝰme ditabit᷑ die ac nocte.hoc ẽ meditabat᷑ aſſi/ due. Hec aũt aſſidua legis meditatio ni/ Hil aliud eſt m Caſſiodoꝝ q; ſcĩtatꝭ iugꝭ obſeruatio.ad quã hobti viri deuotio to⸗ tis coꝛdis aut coꝛpoꝛis viribo intẽdebat. Veꝝ aꝛ diei claritas leticiã.et noctis ob/ ſcuritas triſticiã ↄueniẽter deſignat.ĩ die ꝓſperitatẽ. et ĩ nocte aduerſitatẽ intellige re poſſumꝰ.vt ſic in ꝓſꝑis ⁊ aduerſis ſꝑ in lege dñi fuit meditatio eiꝰ. Hoc autẽ q̃lit verũ ſit andiamꝰ. Ipᷣe nãq; vir illuſtrꝭ in magna ꝓſpitate fu eꝛat.⁊ ſi fallacibo ſeculi blãdicijs acqͥ eſcere voluiſſet in maioꝛi eẽ potuerat. Jã vᷣo ĩ magna aduerſitate po/ ſitꝰ.iã duro carceri mãcipatꝰ.iam fame ⁊ multiplici verxatꝰ inopia.nõ minꝰa iugi le gis dñi meditatiõe ceſſabat. Uñ ad hꝰ rei ꝓbationẽ de eo legimꝰ.ꝙ cũ ꝑ biẽniũ iuſ/ ſu diocleciani ↄiectus eſſet in vincła. vbi multa ꝑpeſſus.ſancte anaſtaſie alimonijſ fouebat᷑.Landẽ cũ ipſa a viro ſuo infide limłtis oppmeret᷑ anguſtijs.eã ex ſaluta/ tanq; lignũ Hõ vtiq; aridũ aut ſterile ꝓpt defectũ viriditatꝭ.ſʒ oĩno viride ⁊ fecũdũ ꝓter abũdantiã vᷣtutꝭ.Quipe hů lignũ fi⸗ de radicat᷑.ſpe erigit᷑.caritate ſublimat᷑.ſʒ dabit SDerúmo ri meditatiõe legis diuine cõſolatꝰ ẽ. Ita vt eiꝰepłam legẽs anaſtaſia foꝛtioꝛes fidᷣi vires acceꝑit.Et cepit tantuʒ de paciẽtie virtute głiari.quantũ pᷣus de oppᷣſſiõe in fideliſſimi viri ſe cauſabat᷑affligi. Ecce q̃liter vir iſte beatꝰ.coꝛde ⁊ aĩo.vᷣbo ⁊ oꝑe in lege dũi meditari.eiuſq; pᷣcepta ſerua/ re docuit.⁊ virtutes amare.Et hec de ſe/ cũda ↄſideratiõe ſufficicld. OIrnſideremꝰoᷣniq; q̃lit᷑ pſalmꝰiſte c in tertio eiꝰ vᷣſicło hꝰbti viri exem plo docʒ nos pᷣmia ſperare.qꝛ enĩ ſpes btĩtudinis q̃ nõ ꝓuenit ex meritꝭ.nõ ſpes ſʒ pᷣumptio dicẽda ẽ.iõ qͥ vitia odi/ ens pctã vitauit.⁊ vᷣtutes amãs pꝛecepta ſeruauit.ñ abſq; merito pᷣmia ſpare poetu it. qᷓ pꝛopter ð eo recte ſubiũgit᷑.Et erit tã qᷓ; lignũ qð plãtatũ ẽ ſecꝰdecurſus aq̃rũ. qð fructũ ſuũ dabit in tꝑe ſuo. O fructu oſum hꝰ martyrꝭ pᷣmiũ.O dignuʒ laudis eiꝰpᷣconiũ.qꝛ ↄꝑat᷑ ligno iuxta decurrẽteſ qgq;ꝝ riuulos plãtato.qð ſuauit᷑ irrigatuzʒ tꝑe ntĩtatꝭ vberẽ affert fructum. Erit igit H̊ᷣ maxie ſue plãtatiõi dat increm̃tũ.qꝛ aq̃ dinie gre ⁊ ſpũſſcĩ roꝛe fouet᷑. Jdᷣo ðꝛ.qð plãtatũ ẽ ſecꝰdecurſus aq̃ꝝ.qꝛ ſᷣm fulgen tiũ.aq̃ ſpm̃ſcm̃ ſignificãt. Juxta illð.qui crediderit ĩ me.flumiĩia ð vẽtre e fluẽt aq̃ viue.i.ſpũal gre.q̃ ſic aq̊ ignẽ ſic vitioꝝ ex tinguit ardoꝛẽ.Et h̊ ðꝛ flumĩa.⁊ ibi ðcur ſus aq̃ꝝ płalit pter młtifoꝛmis gr̃e ſpũſi/ ſctĩ infuſa cariſmata. Hoc itaq; lignũ ſic firmit᷑ plãtatũ.ſic felicit᷑ irrigatũ.fructuʒ ſuũ dabit ĩ tꝑe ſuo.Quid ẽ in tꝑe ſuo.An foꝛte lignũ iſtò tꝑe aliq̃ fuit infructuoſuʒ Abſit. Sʒ ĩ tꝑe nõ ſuo.i.nõ ſibi ꝓſꝑo.h̊ ẽ tꝑe ꝑſecutiõis.dedit fructũ vᷣtuoſoꝝ me/ ritoꝝ. 3 n tꝑe aũt ſuo.̊ eſt tꝑe retributõii abit fructũ et᷑noꝝ pᷣmioꝝ. Illð qpe nõ ĩmerito ðꝛ tpᷣs ſuũ.q̊ implet᷑ illð ꝓpheticũ Qui ſeminãt in lacrimis.in exultatõe me tẽt. Tũc ̊ abũdãtiꝰdabit fructũ ſuũ. Nõ iquã a ſeipᷣo dabit.ſʒ veriꝰex ði dono reci piet fructũ ſuũ pᷣmiũ ſuũ oiʒ bonoꝝaggꝛe gatõe ꝑfectũ. Ofelicẽ ⁊ młtiplicẽ fructũ. Uulq audire hũc frem̃ młtiplicẽ.ibi ſani tas ſñ ĩfirmitate.iuuẽtꝰſñ ſenectute ipaſſi pilitaſſũ moꝛte.pulcritudo ſñ ðᷣfoꝛmitate De ſancto udouico lbi libertas ſine ſeruitute vel coactõe.pax ſine turbatiõe.ſecuritas ſine timoꝛe. ſacie tas ſine faſtiditate vel eſurie. Ibi abũdan tia ſine ĩdigẽtia vł pauptate.cognitio ſine ignoꝛãtia vel erroꝛe.głia ſine ignominia vel dedecoꝛe.ibi gaudiuʒ ſine triſticia vel * „ ☛W * doloꝛe. Hij ſane intelligi pñt illi duodeci fructus ligni vite q̊s Johãnes in apocali pſi cõmemoꝛaſſe legit᷑.qͥ oĩno maioꝛes ſũt q; cogitare aut dicere valeamus.quia vt apls ait. Nec oculus vidit nec aurꝭ audi/ uit nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit.q̃ pᷣparauit deꝰ diligẽtiby ſe. Patet ̊ huiꝰ beati viri exẽ plo ꝙ peccata vitãdo ⁊ vᷣtutes amãdo.etx᷑/ ne fructũ gloꝛie et celeſtia pᷣmia ſꝑare de/ befnꝰ.qꝛ ſicut diuina teſtat᷑ ſcriptura Bo noꝝ laboꝛũ gloꝛioſus eſt fructꝰ.Et hec ð tertia ↄſideratione ſufficiãt. Egd iã audiamus qͥ d in eodẽ pſal/ ſ mo ſubiũgit᷑.Hõ ſic impij non ſic ſed tan; puluis quẽ pijcit vẽtꝰ a facie terre. Audiuimꝰgloꝛiã ſancti marty ris.audiamꝰmiſeriã ſui ꝑſecutoꝛis. Non ſic inqͥ t nõ ſic impij Non ſic vtiq; impius ille dyoclecianꝰcrudeliſſimꝰ tyrãnus ⁊ ſe niſſimꝰ fideliuʒ ꝑſecutoꝛ.Nõ ſic impij ſui ſatellites.nõ ſic deniq; nõ ſic ceteri fidei ?ꝰ eccłie impij aduerſarij.qꝛ nõ ſic fructũ fa ciunt quẽadmodũ fructiferũ illud lignũ. plãtatũ ſecꝰdecurſus aquaꝝ. Sed erunt tanq; puluis quẽ pijcit ventꝰ a facie terre PNã ſicut puluis humoꝛe carens nec ter⸗/ re adherẽs cito a vẽto ꝓiectus diſꝑgit᷑.ſic ipij qꝛ carẽt hũoꝛe diuine gratie q̃ ꝑ vallẽz hũilitatꝭ in terrã nr̃e hũanitatꝭ diffundit᷑ ꝑ ventũ alta petẽtẽ ſuꝑbia deſignat᷑ cito ꝓiecti defluũt.coꝛruũt.deficiũt.diſſipant Hujirei exẽplũ eſt illiꝰſuꝑbia dyoclecia⸗/ nĩ tũc nimiũ eleuata nüc ad inferni pfũ da demerſa eſt.ipſiuſq; fama ⁊ głia in in/ ſuꝑbia.o ꝑpuerſitas tyrãnica.vento et pul gere ſupbie excecata. Credebat ſuꝑb ille hüilem iſtũ depmere. credebat pᷣcioſi illi ligni fructũ.martirẽ ðᷣcollãdo ⁊ eꝰcoꝛpꝰiĩi mare pijciendo penitꝰextirpare Econtra Ho ã̊ mag ipᷣm depmere ⁊ oppꝛimere ſtu duit. eo amplireiꝰfamãt gliazy ſublimauit Et qntũ id qð ab illo ĩpijſſimo tyrãno in 6 pijſſimo martire geſtũ eſt ad ſublimita/ cẽ ⁊ excellẽtiaʒ tꝑat fame ⁊ eterne głie ipſiꝰ xpᷣianoꝝ eccłia in canone miſſe inter ſan/ ctiſſimos martiresilliꝰ nomẽ ob hꝰ?mar/ tirij reuerẽtiã ↄmemoꝛat.Ecce ꝙ ipᷣm pꝰ martiriũ pᷣcioſam gemmã laurẽtiuʒ pᷣmũ noĩat.⁊ pꝰeũ iohãnẽ ⁊ paulũ.coſmã ⁊ da/ mianũ clara eccłie luĩia.Et ipſoꝝ ſpãliter oĩmq; alioꝝ generaliter ſcõꝝ pᷣces ⁊ meri ta intpellat.vt in oĩbo ꝓtectiõis ſue muni at᷑auxilio. Ubi attẽdite o fideles xpᷣi.attẽ dite q̃ſo q̃ntũ eccłia xpᷣiana q̃ q̊tidie in ſa/ cre hoſtie oblatõne ſpeciałr ad huiꝰſancti martirꝭ recurrit ſuffragia.de erꝰſingulari auxilio debeat ↄfidere. Non videt᷑ iſte ſermo de ſancto Gꝛiſogo/ no eſſe finitus.⁊ in exemplari vident᷑ aliq̃ rige delete vel abꝛaſe. Scdtur ſermo factꝰ ꝑ reuerendiſſimũ in xpᷣo prem dñm Pe.de Aillyaco.cardi nalẽ cameraceñ.in ↄcilio generali. Anno dñi. M. cccc. xvij. ð ſctõ ludouico. Karo li reg Sicilie filio. eo Tholoſano. BVVge ſerue bo ne ? fidelis.quia in pauca fu . iſti fidelis.ſupꝛa młta te con ſtituã.intra in gaudium dñi tui Mat. xxv. Ad laudẽ ſci ? beatiſſimi ↄſeſſoꝛis atq; hõtificd Ludo uici.cuiꝰ hodie feſtũ colimꝰ.multũ ptine re dinoſcit᷑.qð ĩ vᷣbis ꝓpoſitꝭ ſibi tanq; ſpe ciali amico ⁊ familiari a dño ſuo ðꝛ. Eu/⸗ ge ſerue bone et fideł.qꝛ nimiꝝ fideł ſeruꝰ dño qſi alter ipſe mutua dilectiõe ↄiungi tur. Uñ in eccleſiaſtico ſcriptũ ẽ. Seruꝰ fidetł eſt tibi.ſit tibi q̃ſi aia tua. Ecci. xxiij. Sʒ qꝛ raro ſeruꝰbonꝰ et fideł inuenit᷑.iõ qrit dñs in euãgelio.Quiſputas eſt fideł emerſ pſi ſeruꝰ⁊ pꝛudẽs quẽ ↄſtituit dñs ſuꝑ fami/ famiã et ignominiã ↄuerſa. O ventoſa dat. xxiiij. u ſatiſfacimꝰ ſi hũc głioſum pontiticẽ de q̊ liã ſuã Mat. xxiiij. Cui q̃ſtioni ↄueniẽter nüc agit᷑ exbibemꝰ. Fuit ei ipſe fidelis et pꝛudẽs ſeruꝰ.⁊ ꝓpterea merito dictꝰ eſt ſer uus bonꝰ.qꝛ hec duo ſidelitas.ſ.⁊ pꝛudẽ tia.in ſᷣuo bono nõ ĩmerito ↄiũgunt᷑ Pꝛu dẽtia qͥppe ſine fidelitate decliat ĩ maliciã Figelitas vᷣo ſine pꝛudẽtia declĩat ĩ ſtul/ ticiã. Fuit itaq; ſeruꝰbonꝰ.qꝛ fidelis ⁊ pꝛudẽs.fideł in intẽtiõe.pꝛudẽs ĩ oꝑatõe. ec exceuenaʒ eternegli cidel in exeqᷓndo bonũ.pꝛudẽs ĩ pᷣcauẽdo martirꝭ ꝑtinet. Ecce inquã ecce iã vlia 4 malũ.fideł i miſtrãdo.pꝛudeſi diſcerũdo ſen⸗ har/ n mü da/ iter nmni nh⸗ ie ſco, ſici cardi delẽ ⁊ pꝛudentẽ ſeruum in ſuũ ſeruitium ſpecialiter acceptauit Nec t ipᷣm ſtatĩ ad maioꝛa ꝓmouit.ſed pᷣus in minoꝛibo ꝓba tũ.poſtea merito ↄſtituit ſuꝑ familiã ſuazʒ Conſtituit inquã pmo intra familiã ſuaʒ cũ eũ vocauit.Cõſtituit deinde ſupꝛa fa/ miliã ſuã cũ eũ pmonit Cõſtituit poſtre/ mo ſupꝛa totã terrã ſuã cũ eum gloꝛifica/ uit. Ubi queſo attẽdite huiꝰalmi põti/ ficis diuinã ꝓmotionẽ.ſueq; ꝓmotionis oꝛdinẽ.Pꝛimo qͥdem ſue ſtifice vocatõis intra familiã xpᷣianã. Scðo ſue magnifi/ ce ꝓmotiõis ſupꝛa eccłiaſticã familiaʒ.ſcʒ eccłiam Tholoſanã.Teꝛtio ſue beatifice gloꝛificatiõis ſupꝛa oẽm habitationẽ ter/⸗ renã ⁊ ifra celeſtẽ patriXã. Hec eſt itaq; criplex ipſ ꝓmotio. Pꝛima ad gram bap tiſmaleé. Scðdᷣa ad pᷣſidentiaʒ paſtoꝛalem Tertia ad głiaʒ etnã ⁊ finalẽ. Huic igi tur ſeruo bono ⁊ fideli iuxta euangelice le ctiõis ꝑabolã fidelit᷑ negociãti.⁊ de talen tis a dno ſibi traditis.pꝛudẽter vtiliterqʒ ſupꝑplucrãti magna abundanſq; remunera tio pᷣſentat᷑dũ eũ dñs ſuauit᷑ alloqͥtur di/ xcns. Euge ſerue bone ⁊ fi.⁊c̃. In qͥbo ver vis iuxta pᷣmiſſa tria nobis ↄſiderãda no tant᷑. Pꝛimo nãq; pᷣmittit᷑ gratifica voca/ tio Euge ſᷣue bone ⁊ fidelis. Scðo pmit tit᷑ magnifica ꝓmotio.qꝛ ĩ pau.fu.fide.ſu/ pꝛa młta te ↄſtituã.intra in gaudiũ domi ni tui. In pᷣmo notat᷑ merituʒ virtuoſe opationis. In ſecundo debitũ fructuoſe retributõis. In tertio pᷣmiũ gaudioſe ex/ ultationis. In q̊ꝝ declaratione ſub ↄſide atione triplici totiꝰnr̃i ſermonis oꝛdo at q; decurſus pncipaliter verſabitur. OVonſideremꝰitaq; pmo q̃liter ĩ hiſ cCc sðpbis pᷣmittit᷑ gratifica vocatio.in dqᷓ notat᷑ meritũ vᷣtuoſe oꝑationis. qꝛ ſibi a dño ꝛ. Euge ſerue bone⁊ fidelis Sane hic ſanct? põtifex iõ factꝰeſt bonus ⁊ fidelis ſeruꝰ.qꝛ ad hoc eum gratuite vo cauit ſupᷣmꝰ dñs. Nã vt ait aplus.Quos vocauit hos iuſtificauit.quia ̊ hũc voca nit ꝑ gratuitã electionẽ.hũc ⁊ iuſtificauit ꝑ vᷣtuoſam oꝑationẽ. Sʒ inter vᷣtuoſa eiꝰ oꝑa ⁊ laudabilia merita ipſiꝰ fidelitas ni/ mirũ ſpecialłr ↄmendat᷑. Quia vt in ꝓuer⸗ bijs ſcriptũ eſt. UVir fideł młtũ laudabit᷑. Magnus ergo et admirabilis dñs qͥ ſer/ uũ malũ aut ſeruũ ſtultũ nõ eligit.hũc fi/ p oĩa fidelis inuenit᷑. Fideł inquã ad de/ um. fidel ad ſißm ncekad nennl Jr oĩa pᷣma ſibi cura fuit vt eſſet fidel deo.qꝛ qͥ cũ deo infileliter agit. necdũ ſibijpſi fi/ delis exiſtit.qͥ vo ſibijpſi neqnã eſt. vt ſapi ens ait.cui bonꝰ erit.Ecci.xiiij. Ut ſibi ipſi fidelis eſſet ac ꝓꝑximo.ſũmope ſtudu/ it fidelis eſſe deo. Sed quo ſtudio.q̃ arte qua ve doctrina ſic egerit.ſi placʒ attendi te. Sane vt oĩpotẽti dño ſe fidelẽ exhibe ret ſernũ.oẽm eiꝰ abiecit ⁊ ſubiecit inimi/ cũ.mũdũ videlʒ carnẽ atq; diabolũ Hãc qpe doctrinã in euangelica ſcola didicit. hac arteʒ ibixpᷣs eũ docuit.vbi ait Nemo põt duob dñis pᷣuire.duobo.ſ. dñis ſidiin uicẽ ↄtrarijs ⁊ aduerſis Igit᷑ vt fieret ipᷣe fideł ſeruꝰxpᷣi rẽnuit fieriſeruꝰ mundi.ſer nus carnis.ſeruus diaboli. Sciebat qᷣp pe hoꝝ infidũ eſſe ſeruitiũ ⁊ ðᷣiſeruitio pe nitꝰↄtrariũ ⁊ aduerſum. Juxta illð qð ge mẽs canit eccłia Mũdus caro demonia diuerſa mouẽt pᷣlia. Sʒ audiamꝰ q̃lit ↄtra diuerſa ⁊ aduerſa huiuſcemodi bel/ la hic vin beat potẽti dei vᷣtute ⁊ ſibi diui nitꝰ collgtis ſpũalibo armis dimicauerit vt fidelit᷑ xpᷣo ſeruiẽs tyrãnicũ mũdi.car⸗/ nis.⁊ diaboli fugeret dominiũ eoꝝq; vile ⁊ ꝑiculoſum ſeruitiũ deuitaret. Pꝛeceſſit in pmis ad hoc ſpũale certamẽ. pceſſit in quã pꝰvocantẽ ⁊ pᷣuenientẽ dei gẽ̃am. bo na moꝛũ inſtitutio et adoleſcetie diſciplia Nam vt fidedignis teſtimonijs de eo pa/⸗ pa Zobane⸗ atteſtat᷑in etate exiſtẽs tene/ ra.ſub mgri religioſa diligẽtia tenebatur Ita tñ vt maturis moꝛib incedendo ſub tenello pectoꝛe ſe geſtare ſenilẽ aĩm oſten deret.Sic q we pᷣma illa etas adoleſcẽtie inſtitutꝭ moꝛalibo imbuta eſt.vt ſꝑ poſtea bonũ virtut odoꝛẽ diu tenaciterq; ſerua ret. Juxta egregiũ illð oꝛacij. QOuo ſemel imbuta eſt recens f̃ᷣuabit odoꝛẽ.teſta diu. Aq̊ tractũ eſt illud vulgatũ.Qð noua te ſta capit inueterata ſapit. Acceſſit deinde frequẽs lectio ⁊ diuinaꝝ feruens ſtudiuz ſcripturaꝝ Sciebat illð hieronimi Ama ſciam ſcripturaꝝ ⁊ carnis vitia nõ amab Jõq; ſicut de eo legit᷑.audiẽtie vᷣbi dei in/ ſiſtebat.⁊ ꝓ paſtu aĩe in ſcripturis ſanctis ſtudebat attẽtiꝰ In quibo ſic pfecit ꝙ ſolẽ nit᷑ clero ⁊ populo ſufficiebat ꝓponere ver bum dei. adeo vt putaret᷑ ſcia hec ĩfuſa ſi/ O igit᷑ beatũ virũ młta laude dignũ q didiuinitus magis qᷓ; humanit acqᷣſita. 6 De ſancto Audouico Quid mirii. Acceſſit nẽpe ſtudio ſacre le ctionis.etiã deuotio ſa ncte oꝛatiõis. Naʒ in oꝛatõiby ſedulis ⁊ denotig mentẽ eleua tam tenuit. In qͥb tam feruens extitit. vt factus lacerdos etiã diebꝰ Aüningul ece bꝛaret. Quid plura. Hijs ſanct ⁊ deuotꝭ eius getib ad impugnãdũ vitia. comites acceſſerũt. abſtinẽtia. ſobꝛietas. pudicicia caſtitas.totiuſq; vite honeſtas icoꝛrupta q̃ ↄtra oĩa vitioꝛũ incitamęeta cñ dei adiu toꝛio potiſſima ↄſtat eſſe remedia Et in pᷣ mis qꝛ iuxta vulgatũ Lerentij puerbiuʒ Sine cerere ⁊ bacho friget venus.ipᷣe cũ aplꝓ Paulo ſobꝛietate cibi? potus coꝛp⸗ ſuũ caſtigabat aſſidue.qðq; mirũ dictu ẽ carnẽ ſua teneraʒ freqnter catenis ferreis diſciplinans ꝓ camiſia rudẽ ſtaminã ve/ ſtiens.etiã ad nudam carnè coꝛdã gꝛoſſaʒ ꝓ eingulo deferebat.ſicq; cũ apoſtolo di/ Quid mirii. cere poterat. Caſtigo coꝛpꝰmeũ ⁊ in ſerui tutẽ redigo. Hec imerito. qꝛ coꝛpus ſpũi an Pif co ſeruire dignũ eſt. Jõ egre gie dicebat Seneca. Maioꝛ ſuʒ ⁊ ad ma ioꝛa genitꝰ qᷓ; vt maãcipiũ coꝛꝑis mei ſim. Coꝛpus & ſuuʒ vir ſanetꝰſpuũi ſubijcies a puero tanto caſtitatis amoꝛe fernebat. q/ ob ipſins fidam cuſtodiam oiĩno mulierũ vitabat ↄſoꝛtia.adeo vt vix cũ mr̃e ⁊ ſoꝛo ribo ſolus cũ ſola.vllo vnq; tꝑe loqueret᷑ Verba etia inhoneſta hoꝛrebat andire.et loquẽtes talia grauiter arguebat.pꝛuden ter attẽdens illud apłi. Coꝛruput moꝛes bonos colloqͥa pꝛaua. Ubi rane ↄſiderã da eſt etas foꝛmoſitaſq; ſua. Recogirãdũ q; eſt q̊ in tꝑe pudiciciã ſeruauerit. Illo ĩ quã tꝑe ꝑditiſſimo ac coꝛruptiſſimo q̃ͥ ꝓ/ digiũ quoddã eſt caſtitas ⁊ in ̊ maxiĩe in/ tidit illud poeticũ Rara eſt concoꝛdia foꝛ me atq; pudicicie. O igit᷑ mire vite ho/ neſtas ⁊ puritas incoꝛrupta.q̃ nõ immeri to miracłoꝛũ ſplenduit claritate. qm̃ teſte Hieronimo ↄ iouinianũ Ubi multa et p clara dat vᷣginitatis pconia. puritatiſ vite ⁊ p̃eipue virginitatꝭ pᷣmiũ in młtꝭ etia ĩfi/ delibo⁊ ydolatris fuit dininatio ⁊ miracu loꝝ opatio. Pꝛout de ſibillis decẽ ⁊ de caſ ſandra ⁊ de clandia qᷓ cingulo nauẽ traxit exempla poſuit. Quid igit᷑ miꝝ ſi vir tã te caſtitatꝭ atq; puritatis inter xpᷣicolas fi de clariſſimus multis ac magnis merue/ rit clarere miraculis. Sed dũ in ſue ſan/⸗ ctitatis ammirationẽ mouet ipſa miracu reoꝛ mirũ illud ⁊ pᷣelarũ opus caritatis q in paupeꝝ ↄpaſſione ſanctiſſimi ↄfeſſoꝛis Martini exemplũ laude ꝑpetnua ↄmẽdꝗ dũ.nõ min laudãda imitatiõe ſecutus eſt Lum em̃ vt narrat hyvſtoꝛia vir dei Pari ſiꝰ iret. pauꝑi quẽ q̃ſi nudũ repꝑit multuʒ ↄpatiens.abſcondite ↄtulit.nõ qͥdẽ medi am clamidẽ vt martinꝰ ſed integrã cappã quã poꝛtabat. O igit᷑ eximie caritatꝭ ex emplũ.O vere ſᷣuũ bonũ ⁊ fidelẽ.et iuxta euangelicã ſententiã oĩno fidelẽ diſpenſa toꝛẽ.quẽ ↄſtituit dñs ſuꝑ familiã ſuam vt det illis cibũ in tꝑe. O vere fidelẽ diſpen/ ſatoꝛẽ qͥ nõ ſibi retinet qð diſpẽſare debet nec diſpeſat extraneis ſed hijs qͥ ſunt ð fa/ milia dñi ſui.ſcʒ eccleſie miſtrꝭ et pauꝑiba mẽbꝛis xpᷣi. Nec vendit turpiter qð debrxt dare gratis⁊ liberaliter. Nec dat indiſcre te ſed pꝛudenter ⁊ moderate.qꝛ dictũ ẽ vt det illis cibũ in tꝑe. Nec dat rem inutileʒ 2 dãnoſam. ſed ſalutarẽ ⁊ fructuoſam. qa ſequit᷑. Ut det illis in tꝑe tritici mẽſuram vbi intellige triticũ.i.cibũ ſpũał doctrie. ⁊ cibũ tꝑalis ſube. O vtinam ſcã mr̃ ec cleſia nunc ꝓchdoloꝛ acephala et apłico paſtoꝛe nr̃is demeritis diutiꝰq; expediret ðᷣſtituta.talẽ ſeruũ bonũ ⁊ fidelẽ.talẽ ſum mũ põtificẽ ſeruũ ſeruoꝝ dei ꝑ canonicã electionẽ celeriter hr̃e mereat᷑ O vtinã ta lis hodie repiatur in eccłia fidelis diſpen ſatoꝛ. Ultinã talis nobis fiat ſummus põ tifex eccłie gubnatoꝛ atq; diſpoſitoꝛ. Uti nã eceleſie miniſtri talẽ ſibi diſpẽſatoꝛẽ cõ ſtitui querãt quẽ in exeplũ vite ⁊ ↄuerſati onis honeſte ſue mẽd ocul añponãt.O fe licẽ illũ.o ter qterq; beatũ.qͥ huius ſancti põtificis exẽplo ꝑa ferit.eccłiaſticoꝝ mo/ res erroꝛeiſq; coꝛrigere.deſolatam eccłiaʒ ↄſolari.deiectã erigere.diſſipatã diuiſam q; recolligere ⁊ reunire. Quis erit h̊ ⁊ lau dabimus eũ. Laudabimꝰ inquã eũ.ſʒ ma gis deũ.qͥ talẽ nobis ſua gr̃a donatur? eſt atq; ei dicturus. Euge ſerue bone ⁊ fideł Et bec de pma ↄſideratõe ſufficiant. Onſideremꝰ ſcdᷣo q̃liter ĩ pᷣmiſſis Ebis ꝓmittit᷑ magnifica ꝓmotio. Inã notat᷑ debitũ fructuoſe retri butõis.cũ ſubdit᷑.qꝛ in pauca fuiſti fideliſ qupꝛa multa te ↄſtituã. Certe pauca ⁊ par ua fuerunt in quibe vir iſte ſanctus fidełr miſtrauit in ↄꝑatiõe ad ea młta et magna nedo ni d chat dend gulla ete vobis Nde hs topmn ſchog niſtra cigliea diſt Oulan Je ſupat fegnit tranſtn llediat ſupuam pendid tuitap mamns tumno cratt föͤim Feen rolor⸗ goc güho Pſore recuſar egi⸗ necqe pagin deeos direſt 1ſut dlesm recita ſeayt lloꝛes 1hacn ttige bisht lanie pellat alt a ſunn Pert que dominus ſibi finaliter retribnit.Og̊ᷣ vtiq; de eterna retributiõe manifeſtuʒ eſt cũ ea que nũc fideliter ſeruiẽdo gerimus. ad ea que tũc recepturi ſumꝰcõparata q̃ſi nulla vel inutilia reputare debeamꝰ.xpᷣo teſte qͥ ait. Cuʒ feceritis oĩa q̃ pᷣcepta ſunt vobis.dictte ſerui inutiles ſum. Sed vt de tꝑali retributiõe loquamur.id ẽ.de hijs q̃ huic fideli ſeꝛuo in hac vita ex debi to ꝓmiſſionis.nõ quidẽ ex debito ↄdigni ſed ↄgrui.ꝓ fideli adminiſtratiõe.et admi niſtrationis retributione ↄmiſſa ſunt ſpe cialiter pſequamur.Ecce añ oculos vr̃e diſcretiõis ponimꝰ.qꝙ hic ſanctus põtifex quia in pauca ⁊ ꝑua id eſt tꝑalia fideł fu/ it Ideo dñs eum ſupꝛa multa ⁊ magna.i. ſupꝛa ſpũalia ↄſtituit.Cũ ergo dñs euʒ a regni tꝑalis regimine ad ſpũale regimen tranſtulerit ac magnifice ſublimauerit re cte dictum eſt. Quia in pauca fuiſti fideł. ſupꝛa multa te ↄſtituã. Parua qͥdẽ ac ꝑui pendẽda eſſe tꝑalia reſpectu ſpũalium no tauit apłs dicẽs. Si vobis ſpũalia ſemi/ namus non magnũ eſt ſi tꝑalia veſtra me tamus Uideamus itaq; pᷣmũ qualiter circa tꝑalia fidelis extiterit.ac deinde q̃lit nõ immerito ſupꝛa ſpũalia ↄſtitutꝰfuerit. Ipſe nãq; ex regali ꝓſapia patre vicʒ Ra rolo rege ſicilie.matre vᷣo maria ſicilie re/ gina ac vngarie oꝛiginẽ ſuam traxit. Ma gnũ hoc laudis pᷣconiũ.ſed maiꝰ qð in eꝰ hyſtoꝛia ſubdit᷑.qꝛ altũ ſui generis ſapere recuſauit.ſꝑ hũilia diligẽs. Laudamꝰ ergò in hoc viro ſancto regalẽ pꝛoſapiaʒ. nec qualẽcũq; ſed illaʒ que pᷣclariſſime p pagini regũ frãcie pꝛoxima extitit ꝓpterea de eo canit᷑. Yos oꝛtꝰ inter lilia quoꝝ ra/ dix eſt frãcia. Illa videlʒ frãcia q̃ caputẽ. ⁊ ſuꝑioꝛ ac maioꝛ poꝛtio gallie. Cuiꝰ lau des me alias allegaſſe memini ⁊ nũc etiaʒ recitare curaui.nõ ſolũ ad hꝰſancti laudẽ ſed vt erubeſcãt ⁊ ↄ fundãtur gallie detra ctoꝛes.ſuiq; honoꝛis ⁊ głie atq; pſpitatis ⁊ pacis inuaſoꝛes⁊ ꝑturbatoꝛes. Jpſa eſt igit᷑ quã veteres ſapiẽtes inter alias oꝛ bis ꝑtes maximis laudib extulerunt. IJl la nãq; gallia nobilis vt eam Lucanꝰ ap/ pellat. Illa bello a nte romanos gloꝛioſa. vt ſaluſtiꝰait. Illa felix ſtrenuiſſima mili/ cia.vt Claudiꝰait. Illa audax ⁊ anĩoſa inꝰ ſuꝑ paſcuis vberrima. vt Oꝛacius. Illa ſpecie hoĩm aurea atq; lactea.cultuq; ni/ tidiſſima. vt VUirgilius. Illa potẽtiſſima cuiꝰpleno cõſenſui nec ipſe oꝛbis obſiſtat vt ceſar Inlius. Illa aſꝑa bellicoſa. ⁊ q pᷣ ma poſt herciſlẽ.inuicta alpiũ iuga tran ſcẽdit.vt Juſtinꝰ. Illa terra mole coꝛpo rũ ⁊ oĩ pꝛoꝛſus genere terribilis.vt anne us floꝛus. Illa fios atq; firmamẽtum ro maniimꝑij.vt inquit Tulliꝰ. Illa parẽs diſciplinaꝝ.vt iulius celſus. Illa viroꝛũ acris ingenio.vt ait yſidoꝛus. Illa carenſ oĩ mõſtro.vt qͥntilianꝰ.Et poſt eũ Hiero nymus. Illa nutrix religionis non negli gens. vt inqͥt titꝰ liuius. Poſtremo vt bꝛe ui verbo multa ↄcludã.illa cuncta regna pcellens.vt ait Gꝛegoꝛiꝰ.Sed qð oẽm pᷣ cellit laudẽ illa lãpas ſplendidiſſima q̃ eo deʒ teſte fidei oꝛthodoxe radioſa claritate inter obſcurã gentiũ aliaꝝ ꝑfidiã choꝛu/ ſcat. Certe hurꝰ gallie fides. ſueq; fidei ac religiõis claritas.quã dudũ Bꝛegoꝛiꝰ ſic extulit.nũc etiã in h̊ generali ↄcilio młtũ emicuit.⁊ de die in diẽ mag ac mag cla/ reſcit.licet nõnulli eãẽ obſcurare fruſtra ni tant᷑. Jõq; vt inſipientes ↄfundant᷑.qꝛ vt egregie Baluſtiꝰait. Fruſtra niti ⁊ nõ ni ſiodiũ qrere.extreme demẽtie eſt. Jam vᷣo ad ꝓpoſita edeat oꝛatio. Hic g̊ ſanctꝰ tã ex patre qᷓ; ex ꝓſapie nobilitate landan Qeſt.cui tũ natał pr̃ia aut regal ꝓſapia a qbo oꝛiginẽ traxit nequaq; tantũ laudis ĩ tulit q̃ntũ eis ipſe contulit. Uñ nec in ipᷣoᷣ magnoꝑe aut miroꝛ aut laudo ꝙ nobile,z oꝛtũ habuerit. Iſtð em̃ nature eſt aut foꝛ tune. Miroꝛ potiz maximis laudibi di/ gnũ iudico ꝙ hãc oꝛiginis ſue claritatem nequaq; ꝑuerſoꝝ moꝝ tenebꝛis obfuſca/ uit.ſed mag ac magis illuſtrauit.adeo vt etiã ſi obſcurꝰei oꝛtꝰfuiſſet.nihilominꝰ ve rã nobilitatẽ que nõ niſi ꝑ virtutem vnqᷓ; parta eſt.ſibijpſi ↄtuliſſʒ. Pꝛout apð Sa luſtium feciſt głiatur. marius ⁊ tullius inuectiua quam in eundẽ Saluſtium ha buit. cuius hec verba ſunt.Ego inqͥt me/ is maioꝛibo vᷣtute mea ꝑluxi.Et pꝰpauca. Satiꝰẽ etem me meis rebo geſtj floꝛere qᷓ maioꝝ opiniõe niti.⁊ ita viueꝛe vt ego ſim poſterꝭ meis nobilitatꝭ initiũ.et vᷣtutꝭ exẽ/ plũ. Ab hac itaq; ſui generis claritate quia extrĩſecus eſt ⁊ nõnunq; malis pꝛo⸗ pꝛia. hunc virtuoſum virum nequaq; cõö/ endarem niſi pꝛeceptoꝛem in hoc ſehue rer philoſophuʒ in rhetoꝛicꝭ.niſi etiam in De ſancto Audouico ſacris litteris plures ⁊ noĩatim xpᷣm ma/ trẽq; eius ↄmendatos cernerẽ.quia ex re gali ſtirpe dauid exoꝛti ſunt.niſi inſuꝑad mirãda magis redderet᷑tãta ipſius hũili/ tas in tanta ſublimitate.tantaq;ʒ vite puri tas in eo qͥ potuit tranſgredi et nõ eſt trãſ greſſus facere mala ⁊ nõ fecit. O vtinã hec attete ↄſiderent multi hodie ad eccle/ ſiaſticas dignitates ⁊ bñficia titulo nobi litatis pmoti.qͥ de parentũ laudib abſq; ꝓpꝛijs imo cũ multis vicioꝛũ obpꝛobꝛijs tumida elatiõe ſuꝑbiunt.⁊ dũ inde gloꝛio ſi eſſe putãt fallunt᷑. Hã irriſioni potius ⁊ . ↄtemptni ne dicã eterne damnatõni ſunt pvmi. Pꝛeclare qͥdem apð Saluſtiũ pꝛe noĩatꝰ Marius ait Pꝛofecto ita res ſe ha bet. maioꝛũ gloꝛia poſteris quaſi lumẽ eſt necq; bona neq; mala eoꝝ in occulto patit᷑ ideo q̃nto vita pᷣdeceſſoꝛũ pᷣclarioꝛ tanto hoĩm ſecoꝛdia flagitioſioꝛ.ideo ſiqͥdẽ ſapi ens eleganter eos ſimee cõparauit. qꝛ q̃n to ĩ excelſioꝛi ac clarioꝛi loco ponit᷑ eo am plius defoꝛmis eius effigies irridet᷑. Ecõ tra vo iſte ſanctus quanto altiꝰ ſublima/ tus eſt.tãto ſuis virtutibo eius clara nobi litas euidentiꝰpatefacta laudat᷑. Si er go laudamus in eo generis claritatẽ quã natura dedit.laudemꝰeã multo amplius quã diuina donãte gr̃a ipᷣi ſibi bonis mo rib cõparauit. Si laudamus ꝙ in libeꝛa familia genitus eſt. laudemꝰmag qꝙ libe/ rã mentẽ habuit a ſeruiliba moꝛib alienã Si lauda me denich generoſum a rega li ſtirpe oꝛtũ traxit. lanudemus potiꝰ altuzʒ generoſumq; eiꝰanimũ.regni terreni ⁊ di nitiarũ regaliũ quaſi rerũ viliũ ↄtempto rem. Sũmo nãq; ſtudio vt de eo legimꝰ. terrena cuncta calcare voluit.Cõſiderãſ em̃ ꝙ mũdus iſte cũ om̃i ↄcupiſcẽtia ſua tranſit ipſum fugiẽs totaliter dᷣſeruit ⁊ cõ tempſit. Jõq; altiſſime ⁊ artiſſime pauꝑ/ tatis regulã beatiſſimi ſcʒ Frãciſci religi onẽq; fratrũ minoꝛũ ꝓfeſſus eſt.O mira res ⁊ alias ĩaudita. Hic nãq; btũs vir iu/ ri pmogeniture ac regno volũtarie renũ cians xpᷣi pauꝑtatẽ elegit. HNec hoc qͥdem infructuoſe aut inutiliter egit.ſed miro et felici ↄmertio regał ſolij ſpꝛeta põpa ꝓ re gno coꝛruptibili eternũ regnũ fidelr mer ena. r o cet de bonis eccleſie que vltra moderatũ cat ac felicit᷑ lucrat? eet. a Uldiuimꝰigit᷑ qualiter vir iſte ſan ctus circa tꝑalia fidelis extiterit. quia videlicʒ ea fideliter eſtimauit nõ ma gna reputans.ſed reſpectu ſpũaliũ ꝑuipẽ dens ⁊ quaſi vilia ↄtẽnens Et ꝓpterea qͥd inde a dño meruerit audiamꝰ. Sup mul ta te ↄſtituã. Supꝛa multa qpppe et ſupꝛa magna id eſt ſupꝛa ſpũalia cõſtitutus fuit ⁊ magnifice ſublimatus.nõ ſoei in celeſti ⁊ eterna ſed etiã in pᷣſenti terrena et tranſi toꝛia vita. In qua ad ſpũale regimen ve/ nerande eccleſie Tholoſane nõ tã hũana qᷓ; diuĩa electiõe vocatꝰeſt. Non em̃ teme rarie hũc ſibi honoꝛeʒ aſſumpſit. Sed vt apkus ait. Uocatꝰa dño tanq́; Aarõ. Nã teſte Johanne papa Cũ felicis memoꝛie papa Bonefaciꝰ pᷣdeceſſoꝛ ſuus eidẽ ſua/ deret vt pᷣbeꝛet aſſenſum electiõti ð ſe facte ad dictã eccłiam Rñdit ſe nullatenꝰfactu rum hoc.quſq; votũ pus ſecretũ ⁊ deinð ſolenniter iteratũ de intrãdo oꝛdineʒ fra/ trũ minoꝝ efficaciter ↄpleuiſſet.q̊ facto.ꝓ uiſioni pᷣmiſſe ſuũ pꝛebẽs aſſenſuʒ.non tã pᷣeſſe cupiens q; pdeſſe hũiliter mandatꝭ apoſtolicis obediuit. Cui tñ eccłie ex ma gna hũilitate poſtea renũciarevoluit. O felicẽ eccłiaʒ q̃ talẽ ac tantũ hr̃e me ruit põtificẽ.qͥ licʒ in eiꝰ regimie młtis cla ruerit meritꝭ⁊ magnis choꝛuſcauerit vᷣtu tibo.illð tñ in eiꝰ laudẽ pᷣcipuã memoꝛan/ dũ eſt ꝙ mira ↄpaſſiõe ferebat᷑ad paupe/ res. Uñ factꝰepᷣs ꝑ vnũ ſibi familiarẽ ſe/ cretariũ mãdauit inqͥri ð ſuoꝝ quãtitate reddituũ.q̃ntũq; ſibi ſufficeret ꝓ rõnabili bus ⁊ moderatꝭ expenſis.volẽs ꝙ totũ re ſiduũ daret᷑ p ſuſtẽtandis pauꝑiba.qͥba tã puatas q; publicas elemoſinas largit᷑ di ſpgebat.vt de eo merito diceret᷑ illð pſal. Diſpꝑſit dedit pauperibus.iuſticia eiꝰ ma net in ſeculũ ſeculi. O magnũ caritati/ ue compaſſionis exemplũ.in tam magno pꝛelato ⁊ tam magni regis filio qui ſibi ⁊ ſuis parcus erat vt xpᷣi pauperibo largus fieret. O vtinã hoc exemplum imitari ſtu deant pᷣlati eccleſie.vt ſic euitare valeant diuinã maledictionẽ Eʒzechielis ꝓphete. VUe paſtoꝛib iſrael qͥ paſcebãt ſemetipᷣos vt nõ ſint de illis qui iuxta ſententiaʒ apo ſtoli querunt que ſua ſunt.non q̃ ieſu xpᷣi. ſeu potius qui non ſoluʒ ſua querunt.ſed non ſua capiunt.rapiunt aliena.vt videli victũ ipſoꝝ ⁊ veſtitum ad pauperũ ꝑtinẽt vſum.ſeipſos paſcant id eſt ſuꝑflue viuãt 4 pmy nodi iſtie ntend 1 anii milita adſup ad ſup oſtent ſſione noch gtczit ſnder loͤlio ſpen codlcl. ruſhre buder ola nie centſua Frwirꝛ igtem⸗ ſewee Dicunt ſormis dbeccl MyA tohep Mun nceer toeccde odinen ſonmnit pericn tatist. Nqu bum declg pugen düͦec biſion fumu guod negni luſti ladi deſe⸗ glua öm ipe d emul Upra aſuit cdeki an nwe⸗ üna biene d orie eſug/ eſocte ſnenn dein afn⸗ o, vonti ndan x it fene loch. itu nan⸗ npe/ e nee bai üte wti ſedi p. Pna ſati⸗ go ſci ſos fitu nt cte⸗ pos n l. ſec eli gti tnni ſuit O vtinã nõ ſoluʒ ſuꝑflue.vtinã nõ ſuper modũ ⁊ debitũ oꝛdinẽ vicioſe viuerẽt mi niſtri eccleſie.vtinã nõ in crapula ⁊ ebꝛie/ tate.nõ in luxuria ⁊ feditate.nõ in ſuꝑbia ⁊ vanitate.nõ in muliebꝛi laſciuia.non in militari fanailia.nõ in ſeculari pompa.nõ ad ſuꝑabundantiã.ſed ad ſufficiẽtiã.non ad ſuperfluitatẽ.ſed ad neceſſitatẽ.nõ ad oſtentatiõem ſed ad ſuſtẽtationẽ. nõ cum leſione paupeꝝ.nõ cũ grauamine ouium nõ cũ ſcandalo ſubditoꝝ.Sed ve ⁊ iterũ atq; iteꝝ ve vobis.quia hec omnia vicia in clero experimur. ⁊ cõtra hec in h̊ ſacro cõcilio multa de refoꝛmatione loquimur. ſed pauca vel nulla exequimur. Gulta ĩ codicibo ſcribimꝰ.pauca in coꝛdiba de mo rum refoꝛmatione ſentimꝰ. Clamant mẽ bꝛa de refoꝛmatiõe capitis ipᷣis in mõſtru oſa vicioꝝ defoꝛmatione manentibo.Ta cent ſua vicia.accuſant aliena.Alioꝛũ in firmitatẽ ſanare cõtendunt ⁊ pꝛopꝛiã ſani tatem cõtemnũt.nec ſolũ eam negligunt. ſed medicine opem ferre volentibꝰ cõtra/ dicunt O monſtruoſa defoꝛmitas ⁊ de foꝛmis refoꝛmatio.Ecce iaʒ pꝛochpudoꝛ ab eccleſia caput ſubtrahitur.iamq; ache phala derelinquit᷑ vt membꝛoꝝ refoꝛma tione poſtpoſita:capitis refoꝛmatio pꝛefe ratur.cũ tamen canonica ꝓuiſio ſuper fu ra electione ſit pma ⁊ hne palis refoꝛma/ tio eccleſie pᷣ ceteris neceſſaria.ac debito oꝛdine nullatenꝰpoſtponẽda.quia hec de foꝛmitas ſcʒ ꝙ eccia maneat achephala ẽ periculoſiſſima.⁊ ꝑ ↄſequẽs huiꝰdetoꝛmi tatis refoꝛmatio eſt pꝛe ceteris neceſſaria vt quidã egregij doctoꝛes tam dinino q; humano iure coꝛã iudicibo in cauſis fidei declarare pꝛoponũt. qͥbus ecõtra alij re/ pugnare cõtendunt. Inter hec ꝓchdoloꝛ dũ eccleſie vnionẽ querimꝰ.in varias di/ uiſionũ cõtentiones ac diſcoꝛdias ober/ ramus.vt merito nobis timendũ ſit illud quod ab infallibili veritate dicit. Omne regnũ in ſe diuiſum deſolabit᷑. Et illð ſa/ luſtij. Sicut cõcoꝛdia parue res creſcunt ita diſcoꝛdia maxime dilabunt᷑. Et hec de ſecũda ↄſideraties. OVnſideremꝰtertio qualiter ĩ verb Iſficatio.in quo notat᷑pꝛemiũ gau dioſe exultationis.quia cõcludit. Intra ĩ gaudiũ dñi tui. O magnũ beatifice gließ 8 mium. o gaudioſum ⁊ ſumme exultatiõis verbuͦ jntra gauiuz vomint wi. Diẽ de hoꝛꝛendũ eſt audire illud quod eis ſub euangelica parabola de fatuis virgini/ bus dicit. Ite. quia clauſa eſtianuga. ſic ꝓ fecto huic fideli ſeruo quid iocundiꝰ eſſe potuit.qᷓ; audire Intra in gaudiũ domi/ ni tui. In gaudiũ videlicet nõ terrenum? tranſitoꝛiũ.ſed celeſte atq; perpetuũ Ubi xpᷣs celum ſibi pᷣparat hoſpitiũ.vbi celici ues ſibi pꝛeſtãt cõſoꝛtium.vbi cũ eis cele/ ſte participat ↄuiuiũ.de quo dicit. Intra in gaudiũ dñi tui. In gaudiũ inq; eterne beatitudinis.que ſola recte a Boecio de/ ſcribitur. ꝙ eſt ſtatꝰ omniũ bonoꝝ aggre/ gatione ꝑfectus. ui ſtatus ꝑfectionem nequit lingua deſcribere.quia nec eã ſen ſus aut intellect?ẽ humanus capere ſuffi/ cit dicente apoſtolo. Nec oculꝰ vidit. nec auris audiuit nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit q̃ p/ parauit deꝰ diligẽtib ſe. Ec ergo actenus de laudibs huiꝰ h ſancti pontificis ⁊ ſerui fidelis di/ riruimus. Jã vero de moꝛibo eccleſi aſticoꝝ ſeruoꝝ ſeu miſtroꝝ noſtri tem ꝑis aliqua bꝛeuiter diſſeramꝰ. UVbi diligẽter attẽdat veſtra diſcretio ⁊ cũ timoꝛe et tre/⸗ moꝛe veſtra deuotõ feruẽter intẽdat Heu heu q;ᷓ pauci ſunt hodie eccleſie miniſtri. q̃ huiꝰ fidelis ſerui exemplo audire merceã tur. Euge ſerue bone ⁊ fidelis.qꝛ ĩ pauca fuiſti fidelis.ſupꝛa multa te cõſtituã.intra in gaudiũ dũi tui. Sed nunqͥd multi ſũt ſerui dei.nunqͥd multi miniſtri xpᷣi. Sa⸗ ne multi ſunt ⁊ pauci.multi numero.pau ci merito.multi mali.pauci boni. Multi nãq; clerici ⁊ ſacerdotes.multi epiſcopi ? pᷣſules.multi religionũ oꝛdines.multi vo cati religioſi fratres.multi vocati mgr̃i et doctoꝛes.multi vocati eccĩe miniſtri ⁊ di ſpenſatoꝛes.vt merito de tali oneroſa mł/ titudine dictũ fuerit ꝑpham. Multipli caſti gentẽ ⁊ nõ magnificaſti leticiã. Un/ de in refoꝛmatõe huiꝰ ſacri cõcilij vt alibi dixi.nã inutile videret᷑ talem exceſſiuã imł titudinẽ reſtringere. Nec hoc eſſet vt qui/ dam cõtentioſe arguũt ſtatũ eccleſiaſtico⸗ rum aut religioſoꝝ deſtruere ſed mag cõ ſtruere. nec diminuere ſed augere. ulti ergo imo generaliter om̃es vniꝰ dñi ſerui ſumus,ſed pauci ſerui fideles aulagalire De ſancto Au oouico mereamur. Intra in gaudiũ domini tui. meratis quibuſdã exceſſiuis abuſibus ec Cur ita.Quia ꝓfecto ad illud gaudiũ do cleſiaſticoꝝ Subdit.Olim peedictns mini. ipo teſte. multi vocati pauci electi. 2 nunctemp⸗ ebn acuer E v⸗ Secd quare pauci electiꝰ Quia videlicet cein pace amaritudo mea amariſſima. fn pauci boni⁊ fideles ſerui. Raꝝ quippe efſt Amara pꝛius in nece ma rtyruʒ. amarioꝛ og⸗ 2 valde difficile.ſeruũ bonũ ⁊ fidelẽ repe poſt ĩ ↄflictu hereticoꝝ.amariſſima nũc ĩ ſtnr rire. Hinc ſapies in ꝓuerbijs ait. Uirum moꝛibus domeſticoꝝ. nõ fugare. nõ fuge rch fidelẽ q inueniet. Hinc in euãgelio que/ re eos poteſt. Ita innaluerut 2 multipli/ ſ rit xpᷣs. Quiſputas eſt fidelis ſeruꝰ ⁊ pꝛn/ cati ſunt ſuper numerũ. Inteſtina ⁊ inſa/ nſtse dens. Hinc etiã dicit aplus. Jam querit᷑ nabilis eſt plaga eccleſie ⁊ io ĩ pace ama n inter diſpeſatoꝛes qͥs fidelis inueniatur ritudo eius amariſſima. Sed in qua pa/ wimi Heu heu viri patres ⁊ fratres.ſi hectunc ce. Et pax eſt.⁊ nõ eſt pax. Paxa paganis niden dicta ſunt. q nüc dicturi ſumus. Quid par ab hereticis. ſed non pꝛofectoa filijs cnun inqm dicem in hoc fedo ⁊ inſami temꝑe Uorx plangẽtis in tempe iſto. Filios enu ie auo fidei feruoꝛ. ſpei vigoꝛ. ⁊ charitatj ar triui ⁊ exaltaui.ipſi autem ſpꝛeuerunt me euon Doꝛ in ſeruis ⁊ miniſtris eccleſiaſticis fe· Spꝛeuerũt? maculauerũt mea turpi vi bans⸗ re wog irer cuannit. Poc naq; miſerabile ta.a turpi cõmertio.a negocio deniq; per busn temp' beata Hyldegardis germanoꝛũ ꝓ ambulate in tenebꝛis Exquibo manife huͤno phetiſſa muliebꝛe vocat ⁊ infame ipumq; ſtum eit q lõgo iã tempe eccleſia fuit mul ſunenn ab anno dñice incarnatiõis milleſimo ccẽ tipliciter defoꝛmata.ĩdiguitq; ⁊ nũc ma/ figon teſimo aſſerit inchoaſſe. quia tũc apłoꝛuʒ xime indigʒ vt in fide ⁊ moꝛibus refoꝛme ſalin doctrina ⁊ ardens iuſticia.quã in ſpũali/ tur. Sed nunc mebꝛis eccleſie ſeparatis pumie bus cõſtituerat deus.tardare ⁊ in heſitati a capite ⁊ apoſtolico diſpenſatoꝛe ac dire gvant onem verticepit. Et deinceps omnia ec/ cctoꝛe carentib. hec refoꝛmatio nequaqm do⸗ cleſiaſtica inſtituta in deterꝰdeſcẽderunt bene fieri poſſe ſi peratur. Et hoc ideo pꝛe ſgae. ⁊ ex quibuſdã tenebꝛis ĩiuſticie obtenebꝛa cipue.quia iã dũ inter diſpenſatoꝛes quiſ eol ta ſunt. Et vt eadẽ inqͥtin fine illiꝰ mulie fidelis queritur. vix pꝛochnephas hodie cſtin teis emdis ſuꝑ omnẽ clerũ ⁊ oꝛdineʒ ec inuenitur. Inuenti ſunt tamẽ olim in nui ſim 1 leu. en hoꝛrendũ pᷣſagiũ grauiſ hoc fedo ⁊ infami temꝑe.nõnulli boni⁊ fi tureun u ei abins ip uſtonis laqueꝰ extende deles ſerui.qui miſerãte dei gratia vita ⁊ mola aejmg ncht ud ſoꝛdidũ tꝑs vſq; ad il doct ina legũtur in eccleſia floꝛuiſſe. Flo orn nc —R ci ma quo epiſcopi ⁊ clerici a ruit quippe in francia pꝛememoꝛatꝰ Ber/ S ba ciuitatib expellent᷑. Exqbus nardus clarenallenſis. Floꝛuit in germa ſepe Ecn is ſatis clare nobis videtur intelligi nia pꝛefata eidẽ ↄtempoꝛanea Hyldegar mnd 4 ſ neppanaͤn ?a. xl. fere annis inuete dis que de futuris tempoꝛibo multa legi/⸗ picd⸗ . li ſci lenn ahuc pchdolo: vſq; ad ma/ tur pꝛophetaſſe. Floꝛuit in calabꝛia Jo/ feat 8 clen pfecutiõem otinuabit. Uel achim abbas venerabilis. qui etiã ſpũm num q abſit alinl ſciſma maiꝰ ⁊ deteriꝰ ſubſe pꝛophetie. vel potiꝰ pᷣm Guilbelmũ pari/ iat aueten. 25 vtiq; ſieri ptimeſcendũ eſt er ſienſem donũ intellectꝰ in expoſitione pꝛo en uture electiõis ſummi põtificis ⁊ debite phetiaꝝ dicit habuiſſe. Floꝛuitquoq; in . Ifes ei pꝛouiſionis longa nimis ⁊ ſcãda hyſpania beatꝰ Dominicꝰ. ⁊ in italia bea/ 2, denbi. Kane J nõnulli pꝛocurare vi / tus Franciſcꝰ.qui tanqᷓ; due oliue fructi Vin uit de verſhndidr ſcandalüi 7 pericnla ſfeꝛe duos fecũdiſſimos religionũ oꝛdinen en — imliter ſecutura quidã egregij ⁊ ex eig fructus plurimos noſcũtur ꝓpdu/ al doctoꝛes ⁊ theologi veritatꝭ zelatoꝛes cõ nſſe. Floꝛuit deni q; et ex pᷣfati Franciſci gͤl grus lideiremedia adhibere. conaãtur oꝛdine fructũ magnũ attulit noſter vene- nr. iap ſum benn Bleſie mugbile? miſerabile randus pontifex Ludouicꝰ. cuiꝰ parẽétes bens ſermen ernard; ſuper cãtica ſcri/ ob deuotionẽ beati Ludouici francoꝛuʒ ficl voincan⸗ Ge mib. ſebiliter lameratur. egis ſancruotg. cnn⸗ ⁊ moꝛuʒ imitatoꝛem t ratius ęeoc nericnleß er eſpe ludouici nomine decreuerũt.quia videli ſe⸗ ralius coq; periculoſiꝰquo inter? Et enu ceta regibus francoꝝ paterna m urerae taten ſbuoee ennz eſt lt. Eo lima. mario Mnüci nöͤuge nlipl Ntinta⸗ NKegma quapa/ Nganis a füis. osenn runeme tupiyi niper manite eml lc ma⸗ ctorme arats cdire gnuan kopee vhbiſ hocie limin nief fo er/ uma egar leg⸗ 1Jo/ ſünm ipori nepto ; in gbes/ fucn ginel pdl/ cſci rene/ fetes Nruz nen ocani Hideli rerat * . ſtante nouiſſima.ille qui facit mirabilia magna ſolus. opus pꝛoduxit mirabilecla ritate gloꝛigſue plenum. Quo vniuerſam eccłeſiam pꝛa uis filioꝛum ſnuoꝝ moꝛibus quaſi in tenebꝛis deſolatam. reddidit no/ uitate tam elare ſobolis letabũdam.dum videlicet hunc dilectũ ſuum confeſſoꝛem eximium.puritate candidũ.charitate fer/ uidum.⁊ cuncta moꝛum honeſtate cõſpi / cuum.pꝛoduxit nouiter vt exemplar pꝛe/ fulgidum cunctis fidelibus imitandum. eius vite ſingularis excellentiã ſignis pꝛo bans. ⁊ crebꝛis aodiansdcchoniſanti⸗ bus miraculis mani falſis miraculis ſeducet populũ chꝛiſtia⸗ num.ideo artem de miraculoꝛũ ratione ⁊ quanti interſit inter mirabilia maloꝛum ⁊ bonoꝛuʒ miracula expedit pauliſper diſ ſerere. Sciendũ igitur ̃ᷣm doctoꝛes theologos.⁊ pꝛecipue ſcm̃ Thomã.ſcðᷣo ſentẽtiarum.dilſ.xviij.q.iij. & omne mi/ raculum aut ſupꝛa naturam.autↄtra na/ turam eſt. aut pꝛeter naturam.quoꝛum ex empla dimitto bꝛeuitatis gratia. Per q̃t/ tuoꝛ autẽ conditiones ſeu differentias ve ra a falſis miracula quantũ humana ſci/ re patitur imbecillitas ſecernũtur. Pꝛi ma differentia eſt. quoniam magi. aurnſ/ pices ⁊ arioli aut ſolum pꝛeſtigijs ⁊ ludi/ ficatione ſenſuuzʒ.aut per pꝛiuatos demo num contractus operãtuꝛ ea que in rei ve ritate a cauſis naturalibus fiunt per cele rem⁊ imperceptibilẽ actiuoꝛũ cum paſſi/ uis applicationẽ.ſicut Auguſtinus ſuper „ ͦð Exodum de magis Pharaonis oſtendit. Uera autẽ miracula veraciter fiunt.⁊ ſu per virium naturaliũ potentiama do pn cipaliter ab alijs miniſterialiter ↄcauſan tur. Secunda differentia eſt. quia ð re bus vanis ſuperuacuis ⁊ inutilibꝰ ac ple riſq; nociuis ſunt maloꝛum opera.vt exce care homines. eos ſubito ⁊ immobiliter figere.ſerpentes immittere.volatũ ſimu/ lare. et his ſimilia. Scom vero Auguſtiꝰ ni verbum in ſermone de temptatiõe chꝛi ſti. Inane eſt omne miraculũ quod vtili/ tatem ſalutis non operatur humane. Et rario Clementis. 6n eſtans Sed quia his nouiſſimis tempoꝛib ſuſpecta eẽ poſ ſunt miracula:pꝛopter pꝛoximũ antichꝛi ſti aduentum.qui per ſe ſuoſq; miniſtros oꝛiginem. Illo igitur tempoꝛe peſſimo et vt in eꝰ legenda ſcribitur. Nunc hoꝛa in t ſetrus in itine hanc differentiam tangit Petrus in itine Lertia aſſignat dif ſtiani deſerant aut in falſa ſuis exigenti- Quarta vero ſuperadditur. Mali nã/ nem vere fidei.falſa vero in eius ſubuer ⸗ ſionem fiunt:⁊ quatenus vera fidem chꝛi bus demeritis infideles perſeuerant. — qᷓ; nõ per vite puritatem. aut diuini nomi nis inuocationem ſicut boni.ſed ꝑneſcio quos barbaroꝛum nominũ ſtrepitus per mugitus hoꝛrendos.vt de ſybilla narrat Virgiliꝰ.vj.eneydos.nonnunq; inciden do ſe cultris.⁊ pueros ſacrificando dete/ ſtabiliter operantuꝛ.vtũturq; aliquando cadaueribus humanis ⁊ ceteris infandiſ 7 obſcenis.quemadmodũ Lucanus po eta libꝛo ſexto.vbide teſſalis mulieribus lioquitur curioſe valde ⁊ copioſe deſcrip / ſaq; miracula diſcretio. Uñ patet ꝙ hu⸗/ ius ſancti miracula a falſoꝝ miraculoꝛuz conditionibus aliena ſunt. ſicut poſſem plenius declarare.niſi ad finem ſermonii ctus miraculoꝛum operibus.ſed ampli/ us moꝛum virtutibus clarus effulſit ĩ ði templo. Nunc vero vt ſtella matutina.vt luna ſolari lumine plenꝗ.imo veri vt ſol refulget in celo. Ubi a rege celoꝛum felici ter ſublimatus audire meruit. Euge fᷣue bone ⁊ fidelis.quia in pauca fuiſti fidelis ſupꝛa multa te cõſtituam.intra in gaudi/ ticipes efficiat.qui ſine fine viuit ⁊ regnat Explicit ſermo factus per reuerendiſſi mum in chꝛiſto patrẽ dominũ Petrũ de Aillvyaco cardinalẽ cameracenſem.in cõ cilio generali habito cõſtantie Anno do/ mini. M. ccccxvij. De ſancto venerabili Qudoinco epo tholoſano Sequitſermo per eunde dũm etꝝ — De eodem ſancto eo Zoe reliquit egi .f ptum. Scribitur ad Hebꝛeos xj. c. Sicut hodie fuerat allega/ epᷣm cameracenſem ⁊ poſtea cardinalem tum. Reu erendi patreſ magiſtrigc dñ De ſancto ¶uvouico chariſſimi dũ ad ſancti ac beatiſſimi reg noſtri Ludouici cu hodie feſta celebꝛa/ mus laudis aliqͥd adderevupio certe ſub tinhere foꝛmido Uereoꝛ qppe iugũ aſſum pſiſſe gigãteis humeris oneroſum. ⁊ onꝰ mihi impoꝛtabile pᷣſumpſiſſe. Nam ad ex plicandũ virtutũ eiꝰ dotes. magis ſiqͥdeʒ imitãdas operibo q; ſermonibo attolledaſ meã pꝛoꝛſus inſufficiẽtiã recognoſco.cre dens ſub tãta poſſe materia linguã defice re cyceronis. Uerũtñ poſtalios magnoſ viros q̃ͥ de laudibo cius multa locuti ſunt ego pauꝑ⁊ ꝑuulus cũ pauꝑe vidua minu tum deuotõis in gaʒophilatiũ mittam Secd pus ad illius parẽtis virgis au/ xilium me ↄuertã.q̃ eſt apotheca gre.aula miſericoꝛdie.deitatis palatiũ.ſanctitatis hoſpitiũ.clauſtrũ pudoꝛis ⁊ domicilium pietatiſ. Que eſt ſacrariũ ſpũſſancti.reme dium generis humani.recõciliatio pecca toꝝ.reductio deuioꝛũ.terreſtriũ dña gen/ tium. ⁊ celeſtiũ regina virtutũ. Cuiꝰ no/ men ſic eſt cũctis fſamiliare moꝛtalibo.cu/ ius nomẽ ſic domeſticũ in omni periculo cõſtitutis vt cũ diſcriminis ingruẽtia mẽę teum ſepius reddʒ amentẽ. nunq; tamẽ lin guam poteſt euertere vel ligare qn ad tui tionẽ ſui mox huiꝰnoĩs arma pꝛotendat. Igit᷑ nos qui ſarcina pᷣmimur.reſpiremꝰ in eius memoꝛia.⁊ calculo nomis huius labioꝝ noſtroꝝ ineptias emũdemꝰ. Cur/ uemus genua.ſoluamꝰ gratitudinis ho/ locauſta.⁊ añ ſoliũ eius pᷣces fundamꝰ et votga dicentes Aue maria ꝛc. Fige reliqͥt egyptũ Scribit᷑ vbi ſupꝛa EFEFEFruerendi patres magiſtri ac dñi r chariſſimi Sicut optime nouit chharitas veſtra⁊ ſacre ſcripture te ſtatur hiſtoꝛia. Cum in egypto filij iſrael ſub mirabili ac miſerabili ᷣuitute redacti ab egyptijs multis afflictõib toꝛquerent miſert eis miſericoꝛs dñs miſit Hoyſen fideliſſimũ ſeruũ ſuũ vt ipᷣos educeret de egypto ⁊ ad te rraʒꝭ ꝓmiſſio nis induceret. aui fide adherẽs deo egyptũ reliquit. et fideliter militãs ꝓ populo de egyptijs feli citer triũphauit Hanc igit᷑ hiſtoꝛiã vul gatã quidẽ ⁊ toti fere mũdo notiſſimã be/ atus apłs Paulꝰ ad hebꝛeos ſcribẽs bꝛe/ uiter cõmemoꝛat.⁊ moyſi fidẽ cõmendat. dicens verbũ ꝓpoſitum. Fide reliquit egy ptum. Qua in re nobis cõſideranduʒ oc currit ꝙ hec antiqui temꝑis bvſtoꝛia fign ra fuit tem ꝑis tũc futuri.ſm illud apoſto li. Omig in figura cõtingebãt illis. Roꝝ. vij.Quid igit᷑ egyptus niſi mundũ et va/ nam mũdi cõuerſatiõem.quid iſrael niſi fidẽ ⁊ verã fidei religioneʒ figurat.Quid popułꝰ egypti niſi infidelẽ ꝓpym dyaboli quid populꝰ iſraeliticꝰ niſi fidelẽ populũ xp̃ᷣi ſignificat.Egyptus ſiquidẽ anguſtia ſiue tribulatio anguſtãs interpᷣtatur. per quã mũdus ⁊ vana mũdi ↄuerſatio ſigni ficatione cõgruiſſima deſignatur.in quo ↄtinua anguſtia tribulat.aſſidua tribula tio anguſtat.cura ſolicitat.ſolicitudo cru ciat.vrit ardoꝛ.ardʒ furoꝛ.furit terroꝛ.ter ret doloꝛ.ↄturbat triſticia.ↄtriſtat turba tio. affligit moleſtia. moleſtat afflictio gi tur ſicut in egypto filij iſrael ab egyptijs. ſic in hoc mũdo filij dei a filijs ſeculi.ſic fi delis popułꝰxp̃ᷣi ab infideli ꝓpło dyaboli varijs ꝑſecutionibo affligũtur. Sic mun Di luxus ⁊ fidei vᷣtus.ſic vana mũdi ↄuer ſatio ⁊ vera fidei religio ſeſe diuerſo ⁊ ad/ uerſo certamĩe ꝑſequunt᷑. Pꝛopter quod apoſtolica tuba clamat.O m̃es qͥ pie vo/ lunt viuere ĩ xp̃ᷣo ꝑſecutõem patient᷑.ſcdᷣa ad Thimo.iij.Ded ſicut diuino inuami neaduerſus egyptũ pᷣualuit iſrael.ſic in Hᷣ̊ diro certamine aduerſus mũdũ fides vi/ ctoriam obtinet ⁊ triumphũ.Pꝛoinde di cit ſcriptura. Hec eſt victoꝛia que vincit mundũ fideſ noſtra.j. Joh.v. Igitur qui bus modis hec victoꝛia fiat.q habet au/ res audiẽdi audiat. Sciendũ eſt vtiq; reuerẽdi patres ac dñi ꝙ mũdus adueriꝰ fidem. ⁊ vana mundi ↄuerſatio aduerſus verã fidei religionem.triplici ſolet certa/ mine dimicare. Pꝛimo quidẽ potenter aggrediedo.ſuauiter ꝓponendo blandici/ as tempales Secuũdo patent᷑ pgrediẽ/ do. crudeliter opponẽdo moleſtias coꝛpa les Tertio latenter ↄgrediẽdo.ſubtilit apponẽdo inſidias ſpũales Sed econ/ tra fides⁊ vera fidei religio aduerſus mũ dum ⁊ vanã mũdi ↄuerſatiõceʒ.triplici do cet victoꝛia triũphare Pꝛimo quidẽ ſa pienter cõtemnendo oblatas blandicias ⁊ ſuaues delicias. Secũdo patiẽter ſu oſtinendo illatas moleſtias ⁊ crudeles ĩiu talias inſidigs ⁊ ſubtiles fallacias Au/ Aamus igitur qualiter mudus aduerſus dist ſuucol ſcess lercot ſesde Rumd⸗ müdr Hürfn b. lterg diene cope fgi ſcpt pont ber bus buos mis eſce kibi ner hert Hen pter fum lüter cog loſ dici dis din lr U⸗ lſn poſto Ror. nn W Ord fadoli Mrlä Puſti rer oſgii nquo mbol cocn. forter turba oi ns liſcſi faboli cmun ioner rd/ god ſero⸗ ſ ami cib an/ di neit ſgui zin⸗ vis bend erus na/ ſenter dic⸗/ tbl/ o elic von/ zmu cdo geſ as erſu 8 iin 1/ eris Hermo ſecunous fidem dimicat potenter aggrediendo.ſua uiterponendo blandicias tꝑales. Oun dus em̃ hec ⁊ his ſimilia loquitur. Quid pulcrius.quid honeſtius.quid venuſtius quid ve poteſt eſſe delectabilius qᷓ;ᷓ ꝙ in pᷣ ſenti vita qnotidie cernimꝰ.O qᷓ; mirabil celi camera in aere iocundo.in lumine ſoł in augmento lune atq; defectu.in varieta te ſtellaꝝ ⁊ curſu.O q; delectabilis terra. in nemoꝝ folijs ⁊ floꝛibus.in ſiluarũ vm bꝛis ⁊ amenitatibo.in pꝛatoꝝ riuuloꝛuʒq; delicijs ⁊ ſuauitatibo. In ſegetũ vineaꝝq; culmis ⁊ botrionibus. In beſtiarum tur mis atq; cõflictib.in auiũ pennis atq; vo latibus. In viroꝝ ludis delectabilibꝰ In mulierum pulcris aſpectibo.earumq; mo dis ⁊ geſtibo verbis ⁊ amplexibo Et ſi qua ſunt alia que cõtinet mũdus. Sed ecõtra fides aduerſus mundũ triumphat ſapien ter cõtemnendo oblatas blandicias ⁊ ſua nies delicias. Nolite inquit diligere mun/ dum. neq; ea que in mũdo ſunt quoniam mũdus tranſibit ⁊ cõcupiſcentia eius.qui aũt facit voluntatẽ dei manet in eternum bͤma Joh. ij. Audiamus inſuper qua/ liter aduerſus fidẽ dimicat potẽter ꝓgre/ diendo.crudeliter opponendo moleſtias coꝛpoꝛales. Mũdus em̃ ſicut ꝓ vincẽdis fragilibus diuerſas pꝛoponit blandicias ſic ꝓ foꝛtioꝛibus cõuincẽdis aduerſas op ponit moleſtias.artando vinculis.et ver/ beribus ↄfringendo.detrudendo carceri bus.⁊ ieiunijs macerando.cedendo fuſti⸗ bus.⁊ gladijs iugulando.cremando flam mis.⁊ lapidibs obꝛuendo.ligãdo laqueis. ⁊ ſcoꝛpionibus flagellãdo.ſuſpẽdẽdo pa/ tibulis alijſq; innumeris toꝛmentoꝛuʒ ge neribus perimẽdo. Sed ecõtra fides ad/ uerſus mundũ triumphat.patiẽter ſuſti/ nendo illatas moleſtias ⁊ crudeles iniuri as. Beati inquit qͥ perſecutionẽ patiunt᷑ p pter iuſticiã.quoniã ipſoꝝ eſt regnuʒ celo rum. Math. v. Audiamus iterũ qua liter mundꝰ aduerſus fidẽ dimicat latẽter cõgrediendo.ſubtiliter apponendo inſidi/ as ſpũales. Müdus enim quos nec blan Ddicijs nec moleſtijs poteſt ſubuertere.inſi dijs temptat deuincere.ideoq; pᷣncepſmũ di huius angelł ſathane.ſe in lucis ange lum tranſfigurat.ſua vicia falſis vᷣtutum ſpeciebo cõfigurat.ſubtiliter ſtimulat.gra delicti ſuecendit fiammam.exhibet facul/ tatem.pꝛebet opoꝛtunitatẽ. Sed econtra fides aduerſus mundũ triumphateuidẽ/ ter repellendo paratas inſidias ⁊ ſubtiles fallacias. VUigilate inquit qꝛ aduerſarius veſter dyabolus tanq; leo rugiẽs circuit querens quẽ deuoꝛet.cui reſiſtite foꝛtes ĩ fide.pᷣma Pert. v. Uigetis igitur cariſſi mi quẽadmodũ caſtra celi ⁊ inferni.arma dei ⁊ d yaboli inter ſe dimicent quemad/ inodũ pꝛelia xpᷣi ⁊ ſeculi.agmia fidei ⁊ mũ dicõtra ſe decertent. Que omnia ideo ve/ ſtre charitati duxi bꝛeuiter pꝛoponẽda.vt inde notũ fiat plenius qualiter rex noſter beatiſſimus Tudouicꝰ lilioꝝ decoꝛ ⁊ frã/ coꝛum decus.tanq; miles xpᷣi foꝛtiſſimus in pꝛelio.huiꝰ certaminis poſitus ĩ medio pꝛo fide mundũ reliquit. ⁊ pꝛo vera fidei religione vanã mundi ↄuerſationẽↄtem/ pſit. OQuãobrem de eo dictũ eſt verbump poſitum. Fide reliquit egyptũ Scien/ dum eſt itaq; reuerẽdi patres ac domini. ꝙ rex noſter beatiſſimus ac fideliſſimꝰmi/ les vxpᷣi coꝛreſpõdenter ad pᷣmiſſa. pꝛo fide cõtra egyptum.hoc eſt ꝓ vera fidei religio ne aduerſus mundũ pugna triplici mili/ tauit fideliter ⁊ triplici victoꝛia felicit triũ phauit Pꝛimo quidẽ cõtemnendo blan dicias ⁊ ſpernendo delicias tempoꝛales. Secudo ſuſtinendo moleſtias ⁊ feren do iniurias coꝛpoꝛales. Tertio repellẽ do inſidias ⁊ vincendo fallacias ſpũales. Pꝛimo namq; fugaces blandicias ſua niter allectiuas ſalubꝛiter refutauit Se/ cundo feroces moleſtias crudeliter affli/ ctiuas humiliter tolerauit Tertio falla ces inſidias ſubtiliter inuaſiuas viriliter impugnauit Rimo igitur videamus qualit rex p noſter beatiſſimꝰ ⁊ fideliſſimꝰ mi/ les xp̃i temꝑales blandicias ?⁊ ob/ latas delicias ſuauiter allectiuas ſalubꝛi/ ter refutauit. Scitiſ chariſſimi teſtãte ſcri ptura.imo docẽte experiẽtia qͥbo blandici is ſolet mundꝰ ſuos allicere dilectoꝛes. do.aut eſt cõcupiſcẽtia carnis.aut concu/ piſcentia oculoꝝ. aut ſuperbia vite. pꝛima Joh.ij. Cõcupiſcentia vero carnis ad vo ſuptates.cõcupiſcentia oculoꝛũ ad opes. 6 t. ſubtiliter ſtin gra * ſuperbia vite ad honoꝛes ꝑtinet. Colup/ uiiter colaphiʒat.peccati pᷣtendit materjaʒ tates aũt guloſitatẽ ⁊ luxuriã.opeſ Avik De ſancto ¶udouico tIatem ⁊ auariciam. honoꝛes elationẽ et ia ctantiam pariũt Et ſic ex voluptatiba tur pia.ex opiba pꝛaua.ex honoꝛibo vana pce/ Dunt. His ergo blandicijs mundꝰdecipit q;plurimos. Ham licet multos frãgat ad uerſitate.tamẽ multo plures pꝛoſperitate ſubuertit. Sicut ſcriptũ eſt. Cadent a la tere tuo mille.ſiniſtro ſcʒ ꝑ quod ſignatur ggduerſitas.⁊ decẽ milia a dextris tuis ĩ bus ꝓſperitas deſignatur. Igitur q;uis i vtroq; latere ſtare difficile ſit ⁊ gloꝛioſum in altero tamen difficillimũ ⁊ omni laude digniſſimũ ſacra auctoꝛitate pꝛobatur. Penſandũ eſt itaq; quãta laude dign ſit rex noſter beatiſſimus Ludouicꝰ quiĩ ſuʒ mo regni apice cõſtitutus.regni dico non qualiſcũq;.ſed inter omia eminẽtiſſime di gnitatis ac omnib voluptatibo opibus et honoꝛibo ſuꝑ cetera pᷣcellentis nulla potu „ it blandiciaꝝ pꝛoſperitate ſubuerti. Sed voluptates poteter cohibens. opes liben ter diſtribuẽs. ⁊ honoꝛes decẽter ↄtẽnens ſInter volupta tes ſine luxuria.inter opes ine auaricia. inter honoꝛes ſine ſuꝑbia fu it.qnimo inuiolabiliter mãſit in volupta/ tibus temperat.in opibo largus. in hono ribus mãſuetus. Ipᷣe nãq; nõ mundi va/ nitatib ſed fidei virtutibus vacãs. totus in miſericoꝛdie operib⸗ effluebat. Abꝛaazʒ ſiquidẽ ⁊ Loth nepos eius de pia peregri noꝛum ſuſceptõne.Thobias quoq; quia totus fuit in hoſpitalitatis officio.totus ĩ obſequio ſepulture in diuinis volumini/ bus cõmendãtur.hic aũt nouo miſericoꝛ die ⁊ inaudito pietatꝭ officio anteceſſoꝛes ſuperat.poſteros antecedit. Hoſpites em̃ collegit.eſuriẽtes cibauit.ſitiẽtes potauit. nudos operuit.infirmis quoq; ⁊ incarce⸗ ratis vt eoꝝ cõſolaretur inopiã.ſuam ſepe pñtiam humiliter indulgebat. Sicq; di/ uitias quas in ſeculo poſſidebat. nõ filijs ui ſeculi ſed pauꝑibo ⁊ eccleſijs dei libe/ raliter erogabat. Que omĩia a deo quidez nota ſunt ⁊ totũ vulgata ꝑ oꝛbeʒ ꝙ ad ipᷣo rum pꝛobationẽ fruſtra diutius immoꝛa/ rer. Quis ergo.quis hec nõ miretur Que Aeto rarioꝛa.tãto gloꝛioſioꝛa eſſe cõſtat. QAuid em mirabilius q; in ſeculo degere. ⁊ falſas mũdi blãdicias ſupare. Quid ra rius q; in altis pᷣſidere.in lubꝛico nõ cade re ſed cõſtare.Quid gloꝛioſius qᷓ; crepitã“ tis ſammas incedij calcare pedibo nec ar dere. Itaq in admirationis ⁊ laudis pᷣco nium exclamare libet. Beatus vir qͥ inuẽ/ tus eſt ſine macula.qui poſt aurũ nõ abijt nec ſperanit in pecunie theſanris. Qui po tuit tranſgredi ⁊ non eſt trãſgꝛeſſus.facere mala ⁊ nõ fecit.Quis eſt hic laudabimꝰ eum Fecit em̃ mirabilia in vita ſua Ecc̃i. xxxj. O vtinã noſtri temꝑis pꝛincipes ⁊ pꝛelati ac ſinguli eccleſiaſtici viri.hos ĩ ſe laudũ ac virtutũ titulos cnmularẽt Sed heu furoꝛ.heu funeſta lues.heu flebilis er roꝛ. Hodie pꝛochdoloꝛ voluptatum fedi/ tas.opũ cupiditas.⁊ honoꝛũ vanitas.ec/ cleſiam immaniter oppꝛeſſerũt. Que q̃n/ ta ſpecioſitate membꝛoꝝ eam detruncaue rint.quanta mõſtruoſitate eã deturpaue/ rint.quanta abũdantia virtutũ ⁊ gre eùm defraudauerint. quanta ſpurcicia vicioꝛũ ⁊ nequitie eam defoꝛmauerint pia coꝛda nõ abſq; doloꝛe vehemẽti cogitant. Ideo cum ꝓpheta lamentant eccleſie fideles. qͥa egreſſa eſt a filia ſyon omnis decoꝛ eius.et facti ſunt pncipes eius velut arietes nõ in uenientes paſcua.⁊ abierũt abſq; foꝛtitu/ dine ante faciẽ ſubſequẽtis. Treñ.j.Sed ne longius verba pꝛofluãt.hec de pma pua gna militis xpᷣi ⁊ pꝛima victoꝛia regis no/ ſtri dicta ſufficiant — „ Sequitur de ſecunda Ecundo igit᷑ videamꝰqualiter rex 8 noſter beatiſſimꝰ ⁊ fideliſſimꝰ mi/ les xp̃ᷣi.coꝛpꝑales moleſtias et illa/ tas iniurias crudeliter aſflictiuas humili ter tolerauit. Scitis chariſſimi ⁊ iã ſatis euidẽter cognoſcitis ex pᷣmiſſis ꝙ mũdus aduerſus fidẽ militãs nõ ſolum blandicia rum pꝛoſperitate ſed etiã moleſtiaꝝ aduer ſitate fideliũ ſolet infeſtare ↄſtantiã. Sed in hoc aduerſitatis agone fideles ad perſe uerantiã excitant᷑ ⁊ ad tolerandas moleſti as ꝑ patiẽtiam exercẽtur dũ ſacris inſtitu untur eloquijs ꝙ triũphalis eterne felici/ tatis coꝛona ſolis fideliter certãtibus in/ fallibiliter pollicetur.dicẽte ſcripturaNõ coꝛonabit᷑ niſi qͥ legitime certauerit.ſcõᷣa Thimo. vlt. Penſandũ eſt itaq; qᷓ legi/ time certauerit ⁊ qᷓ; dignecoꝛonari merue rit rex noſter beatiſſimus. Qui nõ ſolũ ad verſitates mũdi patiẽter ſuſtulit. ſed etiaʒ ſeipſum libenter obtulit ad moleſtias pfe rendas Ipe ſiquidẽ amore xp̃i ⁊ zelo fidei Fplane pꝛo requie laboꝛẽ ꝓ ſanitate egritu ſolen l⸗ nli tio dus licu ner aſe ſcf i, in⸗ ſtri dicta ſufficiant. Hermo ſecũous dinem. pꝛo leticia doloꝛem ꝓ vita moꝛtes cõmutare parat.dulce cunctis natale ſo/⸗ lum ac patriã terrã relinquens omnibus affluentẽ delitijs.⁊ que omniũ bonoꝝ ſpe cioſitate pᷣcellens.ſola vt aiũt caret mon/ ſtris.ad tranſmarinã infideliũ terraʒ ſub multis ꝑiculis ꝑmeauit.vbi poſt dira pꝛe lia ⁊ dura certamina ab inſidelib captus ⁊ tetro carceris ergaſtulo mancipat.pꝛo xpᷣo feroces ſuſtinuit iniurias.⁊ ꝓ xpᷣi fide crudeles moleſtias tolerauit. O vtinaʒ noſtri tꝑis pncipes ⁊ pᷣlati ac ſinguli eccle ſiaſtici viri.imo om̃s generaliter xpᷣiani hᷣ memoꝛabile factũ coꝛdi fidelitt impmerẽt ⁊ iugiter memoꝛie cõmendarẽt. Certe nõ Eiren inter ſe fideles xpᷣi.nec xpᷣianoꝛuʒ anguinẽ xpᷣi ſanguine pᷣcioſo redemptuʒ tam crudeliter effunderẽt.ſed aduerſus ĩ/ fidelium ꝑfidiã ſe fideliteꝛ opponerent pꝛo acquiſitione terre ſancte.ꝓ tuitione here/ Ditatis dominice quã xpᷣs acqͥſiuit ſangui ne ſuo.quã ſua natiuitate.ↄuerſatiõe.moꝛ te. reſurrectiõe. multiplicit᷑illuſtrauit Sʒ hen furoꝛ.heu rationis inops.heu ceca li/ bido hodiepchdoloꝛ ſic inualuit inter xpᷣi.᷑ anos.etiã eccleſiaſticos viros ĩmanis cu/ pigditas dominãdi. vt iã nullibi ſit pax po pulo xp̃i ſed vbilibet effuſio ſanguinis xpᷣi ani.Clamat inter hec mater noſtra hieru ſalem.⁊ grauiſſimo meroꝛe ↄfecta ĩ reme/ dium ſui doloꝛis poſtulat filiales affectꝰ. tamẽ iuxta querelã lemẽtantis ꝓphe. Non eſt qui ↄſolet᷑ eam ex omnib caris eiꝰ.om/ nes amici eiꝰ ſpꝛeuerũt eã ⁊ factiſunt ei in imici.Treñ.j. Sed ne lamẽtationis vᷣba in immẽſum ꝓcedãt Hec de ſecunda pu/ gna militis xpᷣi ⁊ ſecũda victoꝛia regis no Semquitur de tertia Ertio igitur videam qualiter rex enoſter beatiſſimꝰ ⁊ fideliſſimꝰ mi⸗/ les xpᷣi ſpũales inſidias ⁊ paratas fallacias ſubtilit᷑inuaſiuas viriliter impn gnauit. Scitis chariſſimi ꝙ mũdꝰ iſte ⁊ pnceps mũdi huiꝰ angelꝰ ſathane varijſ nos fallaciaꝝ laqueis intẽptãtes innume ris inſidiaꝝ telis cõfodere nitũtur.Qui ſi nos inermes inuenerint:audaciꝰ tela iaci⸗ unt ⁊ in nos vehemẽter iaculant᷑ Ideo vi dens apoſtolꝰ magnũ aduerſus noſ bellũ inſurgere. atq; in circuitu hoſtiũ cuneos ĩ ſultare ammonet milites xpᷣi vt induãtur armatura Sci. IndniG inquit vos arma/ tura dei vt poſſitis ſtare adueꝛſus inſidiai dyaboli.qꝛ non ſolũ nobis eſt colluctatio aduerſus carnẽ ⁊ ſanguinẽ.ſʒ aduerſꝰ mũ di rectoꝛes tenebꝛaꝝ.Ephe.vj. Pẽſan dum eſt itaq; quãta ↄſtãtia pugnauerit.et aduerſus inſidias dyaboli colluctauerit rex noſter beatiſſimꝰ.Qui audiẽs apoſto⸗ licam tubã ipᷣm clangoꝛe ſuo ad pꝛeliũ in citantẽ accepit velociter arma dominica. ⁊ indutꝰ armaturã dei ad ↄgreſſum pꝛom ptiſſimꝰ ſurrexit in hoſtẽ. vt aũt que ſit ar matura dei meliꝰ ſcire poſſimꝰ.terreni mi litis armaturã deſcribamꝰ. Miles em̃ ad pugnã iturꝰ eget equo quo vehatur. loꝛi/ ca qua induatur.ſcuto quo tegatur.galea qua muniatur.gladio quo cingatur. lan/ cea qua defendatur. Hec eſt armatura ſe/ cularis militꝭ qua cõfiſus animat᷑ ad pu/ gnam.Similẽ quoq; ſpũaliter intellectã miles noſter ſpualis aduerſus ſpirituales inſidias habuit armaturaʒ. Habuit nãq; pꝛimitꝰ equũ foꝛtẽ pmptiſſimũ ac veloceʒ A facili diſcurſu in pugnam ferebat. uis aũt eſt iſte equꝰ niſi humanum coꝛ pus.qð velut irrõnale aĩal petulans atq; laſciuiẽs niſi a rectoꝛe ac pᷣſidente ſpũ rati onis freno moderaret᷑facile in pᷣceps iret atq; periret. Hic & miles noſter tãq; bonꝰ ſeſſoꝛ equi ſui.i pꝛij coꝛpoꝛꝭ impetũ freno cohibuit rõis.cuiꝰ moderamine velut ha benis quibuſdꝗ bꝛutos atq; irrationales carnis mot rõnabiliter refrenauit. ſcienſ q; dñs malũ equũ ⁊ aſcenſoꝛẽ deiecit ĩ ma re Exo.xv.pſalmo.xxxij. ꝙq; fallaxſit equꝰ ad ſalutẽ Habuit itaq; equũ coꝛpꝰ ſeſſo/ rem ſpũm.frenũ.rõem.ſed ad ſpecialẽ ipᷣiꝰ armaturã deſcendamꝰ. Habuit igirur mi les noſter loꝛicã foꝛtiſſimã. vt loꝛicato coꝛ poꝛe teloꝛũ imbꝛes aut ict? lancee minime foꝛmidaret.Que aũt eſt loꝛica militis nr̃i. Certe iuſticia.de qua dicit apoſtolꝰ. Sta te induti loꝛicam iuſticie. Ephe.v. Habu it ⁊ ſcutum ne irruentꝭ lancee pateret im/ pulſui.ſcutum ſcʒ fidei.quod vt ibideʒ te ſtatur apoſtolꝰ. nequiſſima tela ignea vya boli rumpere aut penetrare non poſſint. Habuit etiam miles noſter galeam illam ſcʒ quam vocat apoſtolꝰ galeam ſpei ⁊ ſa/ dutis.que ideo capiti.id eſt.menti ſuperpo nitur vt ab enſis fulgurãtis defendat iiu ria. Habuit inſuꝑ gladiũ.de q̃ a apis De omnibus ſanctis Et gladiuʒ; ſpũs quod eſt verbũ dei Hic gladius acutus eſt ⁊ penetrãs. Cliuuſ eſt inquit ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ omni gladio ancipiti ꝑtingens vſq; ad di uiſionem anime ⁊ ſpũs cõpagum quoq; ⁊ medullaꝝ Heb.iiij. Habuit deniq; mileſ noſter lanceam ne ſibi aliquid deeſſet ar/ mature dei.Hec aũt lancea oꝛatio rectiſ/ ſime intelligitur. de qua ꝑ pꝛophetam ðꝛ. Dirigatur oꝛõ mea ſicut incẽſum in ↄſpe/ ctu tuo.pᷣs.cxl.Dirigebat moyſes hãc lan ceam in Amalech.qũñ eum directis et ere/ ctis pᷣcibus ſurſum manibuſq; vincebat. Qui ſiquando haſtã hanc dimittebat vin cebatur. Pugnãs igitur miles noſter cuʒ amalech dirigebat ĩ eũ oꝛationis lanceaʒ ⁊ moyſi vincebat exemplo.Tenebat enim nimis hec lancea hoſtem ipᷣm cuʒ valido toꝛta lacerto.totis anime niſibus vibꝛare tur. Hec eſt ergo foꝛtis armatura ſpũalis per quã miles noſter hoſtiles inſidias ſu/ perabat O vtinam noſtri tꝑis pncipes ⁊ pᷣlati ac ſinguli eccleſiaſtici virihac ſpi/ rituali armatura dei.⁊ nõ potiarmatura dyaboli ſe ⁊ ecciam ꝓtegerent.⁊ ad pꝛelia rxypi his armis indutos.⁊ ad bella foꝛtes doctos eligerent. Sed vach qͥ deſtruunt templũ dei hodie pꝛochdoloꝛ damnabił Ducũ eccleſiaſticoꝝ perfidia. Nõ illos qui nouerunt arcũ ſacraꝝ diſputationum.ſa/ gittas ſacroꝝ eloquioꝝ.ſcutum fidei.ga/ leam ſpei. loꝛicã iuſticie.aut gladiuʒ ſpũs quod eſt verbum dei.ſed omnino inermeſ ac belli indoctos ꝓ cuneis foꝛtiũ.pꝛo acie bus ad bella doctiſſimoꝝ in oei exercitum adduxerũt.⁊ innumerabilẽ multitudineʒ inimicoꝝ dei.eccleſiaſticoꝝ reddituuʒ ſti pendijs ditauerũt ꝓpter quod nũc verifi/ catum eſt qð duduʒ lugebat Hieremias. Facti ſunt inquit hoſtes eius in capite.⁊ inimici eius locupletati ſunt. Thꝛeñ.j.ca. Oð ſi foꝛte nõ om̃es capiat verbum iſtud tamẽ q poteſt caꝑe capiat. Sed ne ꝓlixio/ ra verba faſtidiũ ꝓducant. Hec de tertia „ pugna militis xpᷣi ⁊ tertia victoꝛia regꝭ no ſtri dicta ſufficiãt AIgetis igit᷑ cariſſimi quẽadmodũ v rrerx noſter beatiſſimꝰ⁊ fideliſſimuſ miles xp̃ᷣi iuxta verbũ ꝓpoſitũ. Fi/ uerſationẽ felici victoꝛia triũphauitEt iõ vt regi noſtro ꝓ tãtis meritis dignũ pᷣmi/ um redderet᷑.factũ eſt ĩ celoↄſiliũ.inq̊ ſin/ gulis vᷣtutibo tractãtibo de pᷣmio.ſola ꝑſe/ uerãtia declarauit ipᷣm ĩ regno loꝝdebe re merito coꝛonari.quẽ in tꝑali egno re/ gale dyadema pᷣ cũctis terre regib deco/ ranit. Igit᷑ ꝑſeuerãtie iudicio cetere ↄſen⸗/ ſerũt vᷣtutes.⁊ regẽ vᷣtutũ veꝝ iudicẽ meri toꝝ ac iuſtũ pᷣmioꝝ datoꝛẽ ſuis pᷣcib vna nimiter pulſauerũt.vt militi ſuo coꝛone pᷣ mium largiret᷑ Acquieuit itaq; iuſtus iu/ dex ⁊ poſuit in capite eius coꝛonã de lapi de pꝛecioſo.deditq; illi coꝛonã gloꝛie ſem piterne. OQuã nobis pariter cũ eo cõcede/ re dignetur. Qui regnat ſine fine in ſecla ſeculoꝛum ZAmen ðð Explicit ſermo de ſancto Ludouico epᷣo tholoſano ꝑ dũñũm Petrũ de aillyaco car/ dinalem cameracẽſem ſanctis — i celoꝝ. Scribitur Math.qnto tTiin euãgelio pᷣſentis feſtiuitatꝭ MWMWMWagna eſt fratres chariſſimi ⁊ inter pᷣcipuas ſolẽnitates merito nume randa hodierna feſtiuitas In qua ñ vni/ us apli.nõ vniꝰ martyrꝭ.nõ vniꝰ alicuius ſcti ſingularit᷑.ſʒ parit ſctõʒ oĩm cũ oĩde/ uotiõe memoꝛiã celebꝛamꝰ.Oĩm inq̃m ſi ue celeſtiũ ſiue terreſtrium. Sũt em̃ vt ait Berñ.ſaneti ĩ celo.⁊ ſunt ſctĩ in terra. In terra qͥpe ſanctꝰ? erat qͥ dicebat. Cuſtodi aiĩiam meã qm̃ ſanctꝰſum.pᷣs. In terra q̊ʒ ſctõs eſſe euidẽter oñdit qͥ diuinoꝝpſcius ſecretoꝝ ↄſtãter affirmat. Scimꝰ qm̃ dili gentib deũ oĩa cooꝑant᷑ in bonũ his qͥ ſᷣm ꝓpoſitũ vocati ſunt ſcti. Roꝝ.viij. In ter/ ra ů ſunt ſancti.ſʒ ꝑ ſolã diuiniꝓpoſiti pᷣde ſtinationẽ. In celo vᷣo ſunt ſcti.ſʒ ꝑ diuini ↄſoꝛtij pñtem poſſeſſionẽ ↄſummationeʒ vel pñtationẽ Celebꝛat᷑̊ hodie feſtiuitaſ hoꝝ oĩm ⁊ de his omniba nõ incõuenient pictũ eſt. OQm̃ ipſoꝝ eſt regnum celoꝛum. Sz aduertẽdũ eſt frẽs ꝙ licet ſanctoꝛũ de reliqᷣt egyptũ. h eſt fide ↄtẽpſit mũdũ. omniũ celeſtiũ ſeʒ ⁊ terreſtriuʒ bodie cõit ⁊ ꝓ fide ⁊ vera fidei religione fideli pugna celebꝛetur feſtiuitas nõ tñ vnifoꝛmit ſicut militãs aduerſus mũdũ ⁊ vanã mũdi cõ/ nec ipᷣoꝝ ẽ vnifoꝛmis ſcĩtas ſʒ lõge diſſilłi SBPloꝛũ eſtregnũ ſien his lum ine 4 Pi cel ſun il⸗ iſto u tion leb⸗ chtt ſſ a dl li / t nil ; 11 nc —=☛☛r SR N Sicut em̃ ſtella a ſtella differt claritate. ſic in ſanctitate differũt hi qui in terra ab his qui in celo ſunt ſancti.nec ſic qͥdeʒ ſo lum q̃ſi in quãtitate aliꝰ ſit alio ſanctioꝛ ſʒ in qnalitate differũt plurimũ.eo videlicet Penien biffereter ipoꝝ eſt regnũ celoꝛũ Tiã ipſoꝝ qͥ in terra ſunt ſancti eſt regnuʒ celoꝝ tanq; ꝓmiſſum.ipᷣoꝝ vᷣo qui in celo ſunt ſancti eſt regnũ celoꝝ tanq; poſſeſſũ. illoꝝ eſt in ſpe.iſtoꝝ in re.illoꝝ in merito. iſtoꝝ in pᷣmio Illi nãq; in terra tanq; ſtre nui milites. regnũ celoꝝ merent᷑ ex ꝑſecu tionũ pugna.iſti vᷣo in celo tanq; electi re/ ges celeſtis regni coꝛona pᷣmiant᷑exrperſe/ cutionũ victoꝛia Pꝛoinde in euãgelio ho Terno dictũ eſt. Beati qͥ ꝑſecutõem pati/ unt᷑ ꝓpter iuſticiã.⁊ deinde merito additũ eſt verbũ/poſitũ. Qm̃ ipᷣoꝝ eſt regnuʒ ce lox Her- intelligẽdũ eſt frẽs hoc dictũ eẽ de ſolis ſanctis martyribo. ꝓpterea qꝛ ſeqͥt. Beati eritis cũ vos oderint hoĩes.⁊. cum ſeꝑauerint vos ⁊ eiecerint ⁊ dixerint om̃e malũ aduerſuʒ vos mẽtiẽtes pꝛopter me. Math:v. Nã illud quidẽ veꝝ eſt ð ſanctꝭ martyribo ꝙ ſpẽalem patiunt᷑ ꝑſecutiõem ꝓpter iuſticiã.ſʒ generalit᷑ nõ minꝰ ven eſt de ſanctis oĩbo ꝙ multimodã ꝑſecutiõem ⁊ ꝑſecutionũ tẽptatõem ꝑferunt. Uñ apo ſtolica tuba clamat. O m̃es qͥ pie volunt Fhiuere in xpᷣo ꝑſecutionẽ patiunt᷑ ij. Thi. lij. Alia intelligẽda eſt ꝑſecutio qᷓ nõ mi nus ſena eſt q; illa qᷓ exteriꝰ martyres toꝛ/ quet ſeueritas/Nunqd em̃ ſeuã ꝑſecutio nem patit᷑.nunqͥd regnũ celoꝝ meret᷑ nũ/ qͥd in eo merito coꝛonabit᷑.qͥ ſic legitime certauerit vt mũdũ abijciat blãda pmittẽ tein.vt inimicũ tẽptantẽ irrideat.⁊ quod gloꝛioſiꝰ eſt de ſemetipᷣo triumphãs.car/ nem ſubijciat ſpũi repugnantẽ. Beati er/ go nõ ſolũ martyres ſctĩ.ſʒ generalit᷑ om/ nes ſancti. qͥ talẽ ꝑſecutõem paſſi in ea tã gloꝛioſum habere meruerũt triumphum yt eis ꝛueniat verbũ pᷣmiſſum. Ipſoeſt regnũ celoꝝ Pꝛo cuiꝰ verbi introduc one vt triplex ſit huiꝰ ſermonis vtilitas.i. yt agnita ſanctoꝝ ꝑſecutiõe.ſilem q̊ eri enter feramꝰ.vt eoꝛũdem retributõe ſa ex ꝑte cognita.ad ipoꝝ beatitudineʒ tota ltẽ mẽtis auiditate curramꝰ.ac ſic tandeʒ vt æx ipᷣoꝝ ſuoꝝq; maloꝝ temꝑaliũ ⁊ eterno rum bonoꝝ memoꝛia ſuis delectemur p/ cum dñi in al conijs ⁊ patrocinijs ſubleuemur.vt hanc li habitatõneterrena.in pſalmo.cxxxyvi. inquit vtilitatẽ triplicẽ cõſequamur:puſ videndũ eſt que qualis 7 quata ſit ꝑſecu- tio quã ſancti in terra patiunt᷑ ac deinde qualiter in regno celoꝝ ab omni ꝑſecutio num genere liberatur. In pꝛimis itaq; ſciendũ eſt ꝙ ſancti qͥ in terra ſunt. vndiq; id eſt.nõ ex vna tantũ.ſed ex omni ꝑte ꝑſe/ cutionũ anguſtias patiuntur ꝓpterea ſctã illa ⁊ deuota anima ſancti cuiuſſibet pſo/ nazʒ repᷣſentãs dicebat.Anguſtie mihi ſũt vndiq;. Danieł.xiij. Undiq; ſane in terra „ ſunt ſanctis anguſtie.quia ⁊ interiꝰ ⁊ exte rius.ſuperiꝰ⁊ inferius.a dextris ⁊ ſiniſtrꝭ ⁊ anteac retro.ñ Sed quo nam modo hec an-n PFrn 4 eH,S vera ſint audiamꝰ diligenter ⁊ coꝛdialiter panam⸗ Qaorng- aduertamus. Pꝛimo ſiquidẽ ſancti pa tiuntur interiꝰpꝛopter carnis ⁊ ſpiritꝰ im pugnatiõem. Hã inter hec pugna ↄtinua perſeuerat dicẽte apoſtolo. Caro concu/ piſcit aduerſus ſpuʒz.et ſpũs aduerſus caꝛ nem. Bal. v. Pꝛopter quod idem apoſto/ lus hanc pugnã paſſus et hanc perſecutõ nem expert lamẽtabiliter exclamabat In felix ego homo quis me liberabit de coꝛ poꝛe moꝛtis huiꝰ. Roma.vij. Secũdo patiũtur ſancti exterius pꝛopter variã pe riculoꝛum inundationẽ. Nam hec terre/ na habitatio eſt velut mare quoddaʒ ma gnum ⁊ ſpacioſum varijs abundãs peri/ culis.⁊ tanqᷓ; inundãs diluuiũ vicioꝛum dicẽte ꝓpheta. Maledictũ ⁊ mendacium. furtũ ⁊ adulteriũ inundauerũt.Oſee.iiij. Pꝛopter quod ab hoc diluuio ſancDa uid liberari petebat dicẽs. Saluũ me fac deus quoniã intraueꝛũt aque vſq; ad ani mam meã.Et iteꝝ. Circũdederũt me do loꝛes moꝛtis ⁊ pericula infermi.i.vſq; ad inferni ꝓfundũ demergẽtia inneneꝛũt me In pſalmo. criiij. Tertio ſancti patiũ/ tur ſuperius pꝛopter pꝛemioꝛũ celeſtium Dilationẽ. Nam teſte ſapiẽte. Spes q̃ dit fertur affligit animã Pꝛouerb.xiiij. Ideo deſideꝛabat apoſtołꝰdiſſolui ⁊ eſſe cũ xpᷣo Phił.i.Et ſanctꝰ Danid de ſeipᷣo dicebat Heu mihi quia incolatꝰ meꝰ plongateſt Et in ꝑſona oĩm ſanctoꝝidẽ ipᷣe deflebat dicens. Duper flumina babylonis. id eſt mũdane habitationis.illic ſedimꝰ ⁊ fleui/ mus dũ recoꝛdaremur ſyon.i.eterne ciui catis. Quomodo inquit cantabimꝰ canti cum dñi in terra aliena.i.in hac miſerabi H Deomnibus ſanctis DOuarto aneri patiunt inerius wepe rum infernaliũ ↄſideratisem. Nam te ſte pheta. Dilatauit infernꝰ os ſuũ abſq; vllo tenino⸗C d. Ideo nemo tam ſan ur e la ſecuritas. Jõ dicebat ꝓpha. xultabüt ſancti in glia letabunt᷑ in cubiliba.i.cõſciẽ tijs ſuis ps. Eſt em cubile ſuauiſſimum. cõſcientia pura tranquilla ſecura. Ut ſit beate anime culcitra.ↄſciẽtie ſue puritas ctus eſt in terra qͥ merito nõ timeat.neos eius inſatiabile ipᷣm deglutiẽdo deuoꝛet. 7 ne ad hoꝛrendũu illud cabos trabat᷑ vbi nullus oꝛdo ſed ſempiternꝰ hoꝛꝛoꝛ inba / bitat. Job. x. Quinto ſancti patiũtur a dertris ꝓpter ſuoꝝ ꝓpximoꝝ compaſſioneʒ Sancti em̃ qͥ hanc terrã incolũt.ꝓximo/ rum cõpaſſionẽ quaſi ſuas faciũt. Uñ di/ cebat apłus. Quis infirmat᷑ ⁊ ego non in firmoꝛ.qͥs ſcandaliʒat᷑ ⁊ ego nõ vꝛoꝛ. ſcðᷣa Coꝝ. xcj. DSexto ſancti patiũtur a ſini/ ſtris ꝓpter ſuoꝝ aduerſarioꝝ infeſtantẽ tri bulatiõem. Sancti em̃ in hoc mundo ab aduerſarijs.i.a demonibo vel hominibus malis ſemꝑ patiunt᷑ cõtraria. Uſñ hoc eis p̃dixerat xpᷣs. Si me inqͥͥ t perſecuti ſunt: 7 vos ꝑſequẽtur. Johᷣ xj.c. Septimo ſancti patiunt᷑ ab ante ꝓpter futuri indicij expectationẽ. Sancti em futurũ expecta tes iudiciũ nimiũ timẽt ſciẽtes ꝙ nõ eſt de manu iudicꝭ poſſit eruere. Job.x. Uñn etiam columne celi.id eſt.angeli cõtremi/ ſcunt ⁊ pauẽt ad nutũ eius. Job. xxx. Octauo ſancti patiũtura retro ꝓpter pᷣ teritoꝝ peccatoꝝ recoꝛdationeʒ. Sancti em̃ ex pꝛeteritoꝝ recoꝛdatiõe peccatoꝛum coꝛdis cõpunctionem ⁊ anime amaritu/ dinem patiunt᷑. Unde dicebat eoꝝ vnus Recogitabo tibi om̃s annos meos ĩgma ritudine aĩme mee. Iſaie.xxxviij. His er/ go modis ſancti temꝑalem periecutiõem patiunt᷑ in terra.per quã eternã ↄſolatio/ nem meretur in celo.quã eis chꝛiſtus p/ mittit in euangelio hodierno dicens ver bum pꝛopoſitum. Ipſoꝛum eſt regnü ce a ta ſit in terra ſanctoꝝ pugna ſʒ qͥn ta ſit in celo ſue pngne victoꝛia.vi ctoꝛie gloꝛia. glłie coꝛona.nũc ſi placʒ ad/ uertite. Ipſoꝝ namqʒ triſticia iuxta ꝓmiſ ſum xpᷣi Joh.xvj. verſa eſt ĩ gaudium.pu gna in triumphũ. militia in regnũ. Et ſic ip̃i vt declaratũ eſt pꝛius in terra vndiq; circũdati fuerũt anguſtia.ſic coꝛreſpõdẽt᷑ ad pᷣdicta nunc ſunt in regno celoꝛuʒ vm diq; vallati leticia.⁊ leticie głia coꝛonati Pꝛimo ſiquidẽ in regno celoꝛuʒ ſancti gs eeſſmSn. gaudebitis ⁊ exultabitis in ſempiterni Vldiſtis ergo fratres cariſſimi qn ſpiterm o gata. quam teſte leticiam habẽtinterd de 2ſcietie ctatiöe quia nulla eſt ĩ eis inter carnẽ ⁊ ſpiritũ re ballioſciam inquictas ſzeſt eis dſciecſſe pfecta puritas.pura trãquillitas.⁊ trãqͥl/ ſit capitale trãquillitas.ſit opertoꝛiũ eius ſecuruàs.De hoc cubili dicebat aima de uota. In pace in idipᷣm doꝛmiã ⁊ requi/ eſcam. pᷣs. In pace ſiquidẽ ↄſcientie doꝛ/ mit aĩma delectabiliter ⁊ feliciter reqeſcit quãdo exijt de terra illa que ſpinas et tri / b ↄſciẽtie aculeos germinabat ſido ſancti in głia leticiã habẽt ex terius de celeſtis patrie habitatõe qꝛ cele/ ſtis patria.i.ſanctoꝝ ciuitas.ſicut Apoc̃. los.id eſt. xxj.legitur. auro ⁊ omĩ lapide pᷣcioſo adoꝛ nata deſcribit. Ideo ſancti nõ mediocreʒ habet leticiã exterꝰ de hmõi habitatiõis amenitate.Que quidẽ leticia in eis dupli (abitur in ſuoꝝ coꝛpoꝝ gloꝛificatione fu⸗ tura. Tunc em vt ait pheta. In terra ſua duplicia poſſidebũt.i. duplicẽ habebunt ſtolam. Iſa.lxj. Tertio ſancti in gloꝛia quia ibi vidẽt regẽ in decoꝛe ſuo.⁊ intuen tur facie ad faciẽ vultum eiꝰ/Cuius eius Eius certe in quẽ deſiderant angeliꝓſpi cere.vt ex eius aſpectu leticiã pcipiãt ſem piternã/Eius deniq; ex cu aſpectu mẽs aſpiciẽtis inenarrabili repletur leticia di cẽæte pꝛopheta. Adimplebis me leticia cũ vultu tuo.pſalmo.xy Quarto ſancti in gloꝛia leticiam habet inferius de futura mũdi renouatione.quia ſcriptũ eſt. Ecee ego creo celos nouos ⁊ terram nouam.et ſa⸗ in his que ego creo. Apocalipᷣ.xxj.? xtris exiocundiſſima beatoꝛũ congrega/ tione. Sicut enim vt ait Seneca nulliꝰ boni ſine ſocio iocunda eſt poſſeſſio.ſic il la beatoꝝ omniũ ſocietas.ex omnibs gen/ tibus ⁊ tribub ⁊ pobolie ⁊ linguis cõgre ſcriptura dinumerare ne mo poteſt. Apocal.vi i ma eſt. in q̃ abiecta ꝓ: ie xxvj. Quinto leticiam habet a de / NHNimiꝝ iocundiſſi ſus inuidia. vnuſqᷣſ tantũdem gaudet de bono alieno q;tũ de bono ꝓpꝛio.vt ait doctoꝛ exim Augꝰ. tie ire dit Ne uun. lſt us eius de gni⸗ dor/ tm⸗ Nt cele⸗ do⸗ e; tös upli eſo⸗/ ſu vnt reuerediſſimũ in xpᷣo prem dñm Petrum cameracẽſem ehfßß̃ß. d Serto leticiã habẽtla ſiniſtris ex iuſtiſ ſima repꝛoboꝝ punitõe. Sicut em̃ ſancti gaudẽt de bonoꝝ remuneratõne.ſic ⁊ de iuſtꝰ cũ viderit vindictã 1 vigern Beptimo leti ciam ha bẽt añ ſe de eterna ga udioꝝ ſeu pᷣ mioꝝ duratõe. Jõ em̃ ſcriptũ eſt. Letent᷑ oſs qͥ; ſperãt in te.in eternũ exultabũt et habitabis ĩ eis.in Habitat qͥpe xps in ſanctꝭ ſuis.ex cuo oꝛtio.gau dio exultãt inſeꝑabili ⁊ eternalit᷑ ꝑdurãte ipᷣo dicẽte. Iteꝝ aũt videbo vos ⁊ gande bit coꝛ veſtꝝ.⁊ gaudiũ veſtꝝ nemo tollet a vobis. Joh.xvxj ¶ Octauo leticiã habẽt retro ſe de ꝑpetua miſeriaꝝ ſeu ꝑiculoꝛuʒ euaſione. Jõ em̃ dicit ſcriptura. Abſter/ get de omnẽ lacrimã ab oculis ſanctoꝛũ ⁊ iã nõ erit Bunpll na; luctꝰ neq; clamoꝛ. ſed nec vlle vol Apoc. xxj. Et iteꝝ de ipᷣis ſcriptũ ẽ ꝙ gau oꝛ.qm̃ pꝛioꝛa tranſierunt. dium ꝛ⁊ leticiã obtinebũt ⁊ fugiet doloꝛ et gemin. la.. O anta eſt iuſtoꝝ felicitas ⁊ q; immęſa leticia qͥ ab omni penitꝰ mole ſtia liberi. recogitãt annos ſuos.nõ ĩ ama ritudine ſʒ in dulcedine aĩe ſue.letant᷑ pꝛo dieb bo humiliati ſunt annis qb vidert mala. Qui picula q̃ euaſerũt. laboꝛes q̊s ꝑtulerũt.⁊ certamia q̃ vicerũt.cũ iocũda ammiratõne ⁊ mira iocũditate ↄſiderant Qui deniq; de recoꝛdatõe trãſacte ꝑſecu tionis. de ethibitõe pñtis qͥetis. de ſecuri/ tate eterne felicitatis exultãt Hoꝝ ̊ ſctõ/ rum aĩe quib datũ eſt ad hãc requiẽ ꝑne/ nire ↄfidenter dicere poſſunt illud verbũ leticie. quod ꝑ ꝓphetam nõ in perſona mi/ litis adhuc certãtis.ſed iam triũphantis dictũ eſt Cõuertere inqͥt aĩa mea in requi em tuã.quia dñs bñfecit tibi.OQnia eripu it aiam meã de moꝛte. oculos meos a la- crimis.pedes meos a lapſu.i.ab oĩ pecca to ⁊qâ peccati pena.⁊ a timoꝛe ⁊ ꝑiculo re/ cidædi penit lberauit Dics farrfa cha riſſimi.ſancti quoꝝ hodie feſtũ colimus A pſecutõe quã in terra paſſi ſunt.iã in ce/ lo liberari meruerũt.ſ icꝓ terreno ⁊ tꝑali merito dakt eis celeſte ⁊ eternũ pᷣmiũ.Om̃ ipᷣoꝝ eſt regnũ celoꝝ. Cuinos regni ꝑti/ cipes efficiat. Qui ſine fine vi.⁊ re. Amen Erplicit ſermo de omnibo ſanctꝭ Per maloꝝ punitõe letant dicẽte pᷣs. Letabik ⸗ 7 Sequitur ſermo eiuſdẽ de eodem s recitatũ. Bicut er lectiõe li bꝛi apocalips bodie frẽs chariſſimi audi re potuimꝰ beat euãgeliſta Johes tanqᷓ; regꝭ celeſtis ererar; iniſopoſcr ar⸗ chanoꝝ beatoꝝ ſpirituũ głam ſibi diuini tus reuelatã.nobᷣ familiariſſime reſerauit Vidi inqͥt ⁊ audiui vocẽ angeloꝝ młtoꝛũ in circuitu thꝛoni ⁊ aĩaliũ ⁊ ſenioꝛum. Et erat numerꝰ eoꝝ milia miliũ.⁊c.Apo⁊.v. Et paulo añ ſanctoꝝ oĩm leticiã quã ho/ dierna feſtiuitate cõmemoꝛat eccłia. licet bꝛeuiter.tñ ↄueniẽter expᷣſſit dicẽs vᷣbum ꝓoſitũ.Canta bãt canticũ nand. Wbi nõ immerito q̃ſtionis oꝛit᷑ materia. Quõ em̃ affirmat euãgeliſta ſe vel beatoꝝ vidiſ ſe gliam vel ſanctoꝝ leticiã audiuiſſe.cuzʒ alibi dicatapłs.ꝙ nec ocuł vidit.nec au/ ris audiuit.nec in coꝛ homĩs aſcẽdit que pᷣparauit deus diligẽtibo ſe.j. Coꝝ.vltio. SDed vt ait beatꝰ Hieronymꝰ. hoc ſenſu apłus illud dixiſſe credẽdus eſt.ꝙ carna/ libus oculis ⁊ qaure coꝛꝑali aut cogitatõe moꝛtali nõ poſſunt ſpũalia cõpꝛehẽdi Si cut idẽ apłus vſq; ad tertiũ celũ raptus ipſomet teſte.audiuit archana vᷣba q̃ non licet homĩ loqui.ij.Coꝝ.xiij. Sic noſter euãgeliſta nõ coꝛꝑali ſʒ ſpũali ſenſu vidit ⁊ audiuit ſecreta celeſtia.ipᷣamq; celeſtem głiam beatoꝝ ſpirituũ ⁊ beatificã leticiax ſanctoꝝ oĩm.nõ inueſtigatione humana. ſed diuina inſpiratiõe cognouit.⁊ tm ſpi/ ritualem eoꝝ delectatiõem ꝑ ſenſibiliũ re/ rum ſimilitudinẽ nobis nõ irrationabili/ ter indicauit dicẽs verbũ pꝛopoſitũ. Cã/ tabant canticũ.⁊c̃. O¶ Pꝛo quo ſciendum eſt. ꝙ ſicut docet excellens doctoꝛ beatus Gregoꝛiꝰ. Regnũ celoꝛũ idcirco terrenis reb ſimile ðꝛ.vt ex his que animus nouit ſurgat ad incognita que nõ nouit.q̃tenuſ exemplo viſibiliũ ſead inuiſibilia rapiat. ⁊T ꝑ ea que vſu didicit quaſi ↄfricatꝰ inca/ leſcat.vt ꝑ hoc ꝙ ſcit notũ diligere.diſcat ⁊ incognita amare.Sic ̊ beatꝰ euãgeli/ ſta Johãnes ſpũalia dei ꝑ coꝛꝑalia mun Di pꝛudenter inſinuãs ⁊ ad amoꝛez regni deleſtꝭ ꝑ dulcedinẽ terrene delectatõis po cẽt alliciẽſ.qꝛ intoᷣlectabilia hꝰ vite muſicaã abant can: c ticum nouũ.Scrip ſe Apo H Deomnibus ſanctis melodiam nonit nõ infimũ tenere locum ſed ad excitandã expꝛimendq; leticiã ma ioꝛis eſſe potẽtie.ideo heatitudinẽ ſancto rum ⁊ p ſimilitudinẽ cantãtium deſcribe re voluit dicẽs verbũ pꝛopoſitũ. Canta/ bant canticũ nouũ. Aoferc. Ubi tria — notant᷑ ꝛimo leta moo tabant Secũdo grata iubilatio.qꝛ Can ticum Zertio mira delectatio.quia Ho/ num Pꝛimũ pꝛobat repletio gaudioꝛum ⁊ ipſoꝝ expꝛeſſio. Jdeo Cantabãt/Secũ dum ꝓbat deuotio animoꝝ ⁊ amoꝛis cõ/ nexio.Que ſignat᷑ ꝑ canticũ Certiũ pꝛo/ bat᷑ receptio pꝛemioꝝ ⁊ gratiaꝝactio. Et bo beatoꝝ can/ hoc ðꝛ per nouũ ¶ lbi trip uitur. Pꝛima quare ſpiriti tare cõuenia ſpirituũ intelligi debeat Terti⸗ celeſte canticũ nouũ dici valeat. tudinẽ ſanctoꝛũ notatur leta modulatio. quã pꝛobat repletio gaudioꝝ ⁊ ipſoꝛũ ex/ pꝛeſſio.Et ex hoc ſoluitur queſtio.quare ſpiritibo beatoꝝ cantare cõueniat. Pꝛo quo ſciendũ eſt ꝙ de celeſti muſica diuer ſa fuit ⁊ aduerſa phoꝝ ſentẽtia. Nam cele tem xpᷣiana philoſophia ſuadet ⁊ pia fideſ ſuggerit in celis eſſe ꝑpetuas qacpꝛedulceſ voces.⁊ ſi nõ celoꝝ tamẽ celeſtiũ incolaꝝ. deũ celi ſine fine ac ſine faſtidio laudãtiũ. NDula vt ait beat Auguſtinus. In illa vbeatiti dio amatur.ſine fatigatiõe laudat᷑ cti ergo om̃es inceſſanter deũ laudãat.l dando exultãt.exultãdo gaudẽt.gauden/ an/ do canũt.⁊ cãtu ſuauiſſimo beatã illaʒ le/⸗ ticiam expꝛimũt.ac eterna quibus repleti ſunt gaudia ſibi inuicẽ manifeſtãt. Quid plerio gaudione bonoꝝ oĩm plenitudo Si ibi ſit melodioſa cantilena vbi ẽ amo roſa ſocietas ⁊ feſtiuitas gaudioſa. Pꝛeß/ tim cũ dicat Auguſtinꝰ ꝙꝙ vbi de erit om nia in omniba.ibi erit ⁊ in diſpari clarita/ te par gaudiũ.vt qð habebũt ſinguli cõ/ mune ſit omnib Ex quibo verbis ᷣm Pe tri lombardi ſnĩam dat᷑ intelligi.q omes ſancti par gaudiũ habebũt.vel qꝛ tantuʒ quiſq; gaudebit de bono alteriꝰ.quantuzʒ gauderet ſi in ſeipſo haberet.vel qꝛ de om ulatio. quia Ca/ Tertia quõ hoc virtus angeli.qua interioꝛẽ mentis cõce/ dine de ſine fine videtur.ſine faſti at. lau ni re dequa gaudebit vnꝰ.gaudebũt?⁊ om nes. Unde liquide patet ꝙ ſpiritib begto rum ſua inuicẽ gaudia nec celare nec ſile/ re cõuenit.ſed ad ea excitanda et exrbᷣmẽda celeſtẽ ac ſuauẽ melodiã ſibi mutuo decãa tare. Et her de pꝛimo. Dicòſecundo. ꝙ in verbo/ꝓpoſito circa beatitudinẽ ſan / ctoꝛum notatur grata iubilatio quã pꝛo/ bat deuotio animoꝝ ⁊ amoꝛis connexio. Et ex hoc ſoluit᷑ queſtio qualiter canticũ ſpirituũ intelligi debeat. Pꝛo quo ſcii⸗⸗· iet BGilingui⸗ dum eſt. ꝙ licet apoſto hominũ loquar ⁊ angeloꝝ pma ad Coꝛ. iij.nõ tamẽ ita hoc accipiendũ eſt.vt ange lici aut alij beati ſpũs coꝛpoꝛalẽ linguam aut alia oꝛgana vocis habere credantur. ſed angeloꝝ lingua methaphoꝛice ðᷣꝛ ipla ptum exteriꝰ alteri manifeſtat.quod qua⸗/ liter fiat nõ eſt pᷣſentis negocij ſpeculari: Hec eſt ergo ſpũalis illa locutio.de q̃ ſe cundo libꝛo moꝛaliũ dicit beatꝰ Gregoꝛi us ꝙ dignü eſt vt mens noſtra qualitate-ʒ coꝛpoꝛee locutiõis excellens ad ſublimeſ atq; incognitos modos locutiõis intime ſuſpendat᷑. Sic igit᷑ illud beatoꝝ ſpiritu/ um canticũ nõ vocaliter ſed mẽtaliter fie ri intelligit᷑.nec oꝛis aut coꝛꝑalis lingue officio.ſed coꝛdis ac mentis intima tut . foꝛmatur. Ideoq; nil aliud eſt illa ſctõꝛuz v*αh. grata inbilatio.niſi deuotio animoꝛum? lano 4 e amoꝝ ſpiritualiũ mutua cõnexio. Nã iu⸗ 2 xta dictũ Bernardi Hoc canticũ non eſt ſtrepitꝰ oꝛis ſed iubilꝰ coꝛdis.nõ ſonus la bioꝝ ſed motus gaudioꝝ.nõ vocũ ſed vo luntatũ ↄſonãtia. Eſt quippe illð carmẽ expꝛimẽs caſtos iocũdoſq; cõplexus ani/ moꝝ.moꝝ ↄcoꝛdiã affectuũq; cõſentane/ am ad alterutrũ charitatẽ.Et hec de ſecũ do. ¶Dico tertio ꝙ in verbo poſito cir ca beatitudinẽ ſanctoꝛũ notat᷑ mira dile/ ctio.quã ꝓbat receptio pꝛemioꝝ ⁊c̃.Et ex Btnri i alcnt hoc celeſte nouũ canticũ dici valeat · Pꝛo q̊ ſciendum eſt ꝙ ſicut Cycerone teſte Idemptitas ẽ ma ter faſtidij.ſic nouitas mire delectationis et delectabilis admiratõis cauſa eſt. Jõ/ qʒ illud celeſte canticũ merito nouũ dicit oquia in eo beati ſine fſaſtidio delectantur. ⁊ hec mira dilectio ex receptiõe pᷣmioꝛum ac noua ſemꝑ ⁊ aſſidua gratiarũactione cauſatur. Nam largitoꝛ bonoꝛũ omninzʒ 0/ i. i ie⸗ le m n 1 n 6 i 63 ne 1/ je . 14 ne y ./ c̃ 71 Vbium dei patris ſcriptũ p ſpũmſanctumĩ 5 mi- õäõ 5 „ ſcibeng 5 . – n . 7 . . . virei dens ſanctis ſuis digna ꝓ meritis pᷣmia diſtribuit.ipi quoq; diuine gratie non in grati perceptis pᷣmijs iuges graꝝactio nes referre conãtur/ Hinc ergo nouꝰ ille celeſtiũ canticoꝝ iubilus. NHinc mutuus dei ⁊ ſancto omniũ cant SDed quod ſit voꝝ canticũ nos quantũ noſtꝛe fragilitati „ — ↄuenit cõcoꝛditer audiamꝰ/æp̃s nãq; nõ oſ& eodẽ modo cantat ſanctis omnib.ſed ali/ ter ⁊ aliter ᷣm meritoꝝ decentiã. ⁊ ſuoꝛuʒ exigentiã pᷣmioꝛum Qantat qpe angeli⸗/ cis ſpiritibo illud canticũ pſalmi. Benedi cite dño oẽs angeli eius potetes virtute q facitis verbũ ei ad audiendã vocẽ ſermo num e uẽ cantũ xpᷣi rñũdent angeli ſancti illud Apoc.vij. GBenedictio ⁊ clari taò ⁊ ſapietia ⁊ gratiarũactio honoꝛ vᷣtus ⁊ foꝛtitudo deo noſtro in ſecula ſeculoꝛũ. Cantat vᷣo patriarchis ⁊ ſanctis patribꝰ illud qð cantauit Moyſi in viſione rubi Exo.iij. Deus abꝛaã deꝰ yſaac ⁊ de iacob deus patꝝ veſtroꝝ miſit mead vos.Et il lud Exo.xix. Uos eritis mihi regnũ ſacer l dotale ⁊ gens ſancta Ad. ntũ reſpõ dent illud Apoc̃.v. Dign es dñe aperire libꝛum ⁊ ſoluere ſeptẽ ſignacula eius.qm̃ occiſus es ⁊ redemiſti nos in ſanguie tuo ⁊ feciſti nos deo noſtro regnũ ⁊ ſacerdo/ tes. Tu em̃ dñe ſolus dignꝰ es aperire li⸗ ꝑgameno virgineo tue carnis.Tu quoq; dignꝰ es ſolus ſoluere ſeptẽ ſignacula eiꝰ id eſt.ſeptẽ tue incarnatõis myſteria.vł ſe ptem eccie ſacramẽta Cantat pᷣterea xpᷣs apoſtolis ⁊ alijs diſcipulis quos ſocios babuit in ſuis ꝑſecutionibo illud canticũ dulciſſimũ Uos eſtis qͥ ꝑmanſiſtis mecũ in temptationibo meis.⁊ ego diſpoſni vo/ bis regnũ vt edatis ⁊ bibatis ſuꝑ meſam m eã in regno meo.Luẽ.xxij. nẽ can tum rñdent apoſtoli illud Jo don ne ad quẽ ibimꝰ. verba vite eterne habes. Quaſi dicãt. Herito tecũ debuimꝰ ꝑma nere. quia nõ erat alius ad quem ire poſſe. mus P vite cternerefectione Aantat inſu per xs ſanctis martyribs illud ath.x Beati qͥ pſecutiõem patiunt ppter iuſticiã qim̃ ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ.Quaſi dicat. ſtre paſſionis ad futuragl ctus quia regnũ celoꝛuʒ poſſidebitis Ad hunc cantũ rñdent ſancti ⁊ gloꝛioſi mar⸗/ tyres illud.ij. ꝗfd Thimo,vj. Si moꝛtui ſumus ⁊ cõuiuemꝰ.ſi ſuſtinuimꝰ ⁊ conre/ gnabimꝰ. Ac ſi dicãt. Modicꝰ ẽ laboꝛ no rer rehecru inine retributõis quia nõ ſunt cõdigne paſſiones hui tꝑis loꝛiam que reuelabit᷑ in nobiſ ribus illud Perrt vit, os eſtis genus electũ regale ſacerdotiũ. gens ſancta pre acquiſitionis Ad hũc cantũ rñũdent illud pſalmi. Beati quoſ elegiſti vñe habitabũt in atrijs tuis. etenim clamabũt ⁊ hymmuz dicent. Tranſiuimꝰ ꝑ ignẽ ⁊ aquã ⁊ indu xiſti nos in refrigeriũ. Cranſiuimꝰ inqui unt ꝑ ignẽ foꝛtes in aduerſis.⁊? ꝑ aquã hu miles in ꝓᷣſperis.⁊ induxiſti nos ĩ refrige/ rium eterne felicitatis⸗antat poſtremo xp̃s ſanctis virginibo illo Sapie quarto O qᷓ; pulcra eſt caſta generatio cũ chari/ tate/ Ad hüc cantũ reipõdent illud Can. △ pmo. leu effuſum nomẽtuũ.ideo adole xpᷣs ſanctis omnibo illud Mathxxv. Ue nite benedicti patris mei poſſidete regnũ quod vobis paratũ eſt ab oꝛigine mundi At illi enlrüen anis fantztes illoᷣ ma ad Zhimo.i.c.Regi ſecłoꝝ immoꝛta li inuiſibili ſolideo honoꝛ ⁊ gloꝛia in ſecu la ſeculoꝝ.Ipᷣiquoq; pariter cantãt alter ad alteꝝ hymnũ illũ deo gratiſſimũ. Sã ctus. Sanctꝰ. Sanctꝰ domin? de) ſaba⸗ oth.pleni ſunt celi ⁊ terra gloꝛia eiꝰ. Iſa. vj. c. Cuiꝰtanta eſt virtꝰᷣm Damaſcenũ. qyqͥ dicit illum a moꝛte ſubita ⁊ fulgure.⁊ omnibo tribulationiby eſt ſecurꝰ. Pꝛopter qð vt idemait ſancta ſynodꝰcalcedonen quarta ſtatuit hoc trüagiũ ſancte trinita tis a fideliba dici cõtra omnes ſtellionatꝰ id eſt.minas diuinas.Audiuimꝰ g̊ canti⸗/ cum nouũ dei ⁊ ſanctoꝝ.de quo dictũ eſt verbũ ꝓpoſitũ. Cantabãt canticũ nouum Echec de tertteis Actenꝰ igit᷑ de celeſti muſica Hũ dana quedã ad moꝝ edificatõem logquamur. Sicut em ſanctos ĩ ce lo ad dei laudẽ cantare pᷣdiximꝰ.ſic nos ĩ Graue fuit vobis martyvrij pondꝰ.quia ꝓ mũdo ad dei ⁊ ſanctoꝝ honoꝛẽ in hac pᷣci ſecutionẽ paſſi eſtis.ſed dign fuit marty/ rij titulus qꝛ ꝓpter iuſticia nõ ꝓpter culpaʒ ſuſtinuiſtis. ⁊ ideo magnꝰ eſt martyrij u pue ſolenitate cantare debemꝰ. Ex cantu nãq; vt quidã elegaäter inqͥt dulcedo mul ta ⁊ ſepe vtilis ac ſancta ꝑcipit᷑. Unde ug Ca feilor bda⸗ mE V egin 19 * ● H G C C UDU . — . . —— . —„ . ree . 8 . .* 4 „ . ſine cauſa iuini plato vir ingenij muſicã Arbitratꝰeſtad moꝛes ⁊ ſtatũ reipublice ꝑ tcinere Sʒ notandũ eſtꝙ put idẽ plato ait.cubiam dictũ memini.Eſt indubie in tinere animis hoĩm generoſis potẽtiſſima muſi ca.ſʒ effectꝰ ſupꝛa fidẽ varij/U quib res nõ eget.hos ad letic Althanaſiꝰ vanitatẽ fugitãs canẽdi vſum in eccleſijs interdiri Ambꝛoſi pietatem axpetens vt caneret᷑ inſtituu cium dubietatꝭ exoꝛtũ inter ↄfeſſiões ſu/ as pie meminit. Uñ liæ.ita dic. Cantãdi ↄſuetudo iõ aꝓpꝛobata eſt ĩ eccia.vt ꝑ ob/ lectamẽta auriũ infirmoꝝ animꝰ ĩ affectũ pietatis ↄſurgat.Cũ aũt mihi accidit. vt meampliꝰcãtus qᷓ; res q̃ canit᷑ moueat pe naliter me peccare fateoꝛ. Cantemus frẽs chariſſimi.cantemꝰ nõ voluptat aut vanitatis cauſa.ſʒ pietatꝭ ⁊ charitatꝭ affe/ en⸗ lup len lectatur. de qb beatꝰ Augꝰ.li. de decẽ coꝛ dis ita loquit᷑ Quare inqͥt delectamur va nis canticis nulli rei ꝓfuturis.ad tꝑs dul clibo. in poſteꝝ amaris. O q; meliꝰeſſet la/ crimis atq ſuſpirijs delectari. Quãto p/ ſtantieſt ſiendo ad gaudiũ.qᷓ; gaudendo ad gemitũ ꝑuenire. Caueamꝰo qð ſcptũ Sunt em̃ qͥdã cantãtes canticũ vo/ eſt. Extrema gaudij luctꝰ occupat.Etrur ſus. Ante ruinã exaltabit᷑ ſpũs. Naʒ ſicut aranea vt aiũt anteq; mordeat.⁊ ſcoꝛpio linit anteq; feriat.⁊ auceps ⁊ mulier queʒ fallere vult delinit.ſic voluptas.vt ſene/ ce placet.ad hoc nos amplectit᷑ vt ſträgu/ let. Sunt ⁊ alij qͥ cantãt canticũ vanitatꝭ qui ſcʒ nõ ad honoꝛẽ dei.ſʒ vanã gloꝛiam mũqdi.aut ad rei alicuiꝰ tꝑalis cõmodũ al te intonãt. Hi ſunt qͥ cantãt vt placeãt po pulo magis q; deo.Qui ſicut qͥdã ſapienſ ait. HNõ cantãt in choꝛo cum maria ſoꝛoꝛe ant herodi.Hi pᷣterea nõ cantãt cum xpᷣo ſz cũ lucifero.quia cantꝰ xpᷣi eſt humilis ⁊ pia charitas.ipo docente. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde. Math̊.xj.ca. Cantꝰ aũt luciferi eſt ſublimis ⁊ ſuperba vanitas.Aſcendã inqͥt in celũ ⁊ ero ſimił Altiſſimo. Iſaie xiiij. Cant igit xpia baſ/⸗ lcq; omittä bos ad planctũ ⁊ deuotũ gandiuʒ. piaſ; noõnunq; lacrimas mouet.q̃ varietas ĩ di nerlſas ſnias magna traxit ingenia Hepe frigidũ pect?. atꝭ.qͥ ſcʒ cãtilenis amoꝛis venerei ob mo ß⸗ in palatio cũ herodiade vt placeꝰ ſo in altũ ꝓcedit.ſʒ cantꝰ luciferi ab alto ĩ baſſum.i.de celo in infernũ deſcendit.Et hi ſicut delectãt alios altitudine vocis.ſic delectãtur elatione metis Hemo tñ altiꝰ cantat q; quẽ dñs audire te ſancto ſuo. Nemo dulciꝰ qcui inclinat aurẽ ſus Cantemꝰ ̊ fratres vt deꝰnoſtrꝭ cantiboinclinet᷑.cantemꝰ itaq; nõ canticũ voluptatis aut vanitatꝭ.ſʒ canticũ chari/ tatis de quo beatꝰ Berñ.ait. & canticu,z huiuſcemodi ſola vnctio.i.charitas docʒ tem ſola diſcit experietia.qꝛ qui non amatfru/ nſtitnit. Auguſtinus vũq; ſe paſſum.⁊ difficile hinc ſibi nego ſtra ad cantandũ amoꝛis carmẽ accedit. niam oĩno poteſt ignitũ eloquiũ ro ꝑ gloꝛis. Oõð nobis cõcedat qͥ ſine fine viuit ⁊ regnat Amen. S= Eſpplicit ſermo de omniby ſanctis SDeguit᷑ ſermo fact in ſynodo ꝑ reue rendiſſimũ in xpo patrẽ ac dñm dnũm e trum de aillyaco cameracẽſem epᷣm ac ſa/ cre theologie doctoꝛem. Blfſecro uos ut o digne ambuletis vocatione q̃ yocati eſtis. Ephe.iiij. Uer bg hec aplica reuerẽdi patres ⁊ in xpᷣo frẽs chariſſimi q̃ ab ißo ſummo pᷣ dicatoꝛe ꝓlata ⁊ nüc a me indigno pctõꝛe ꝓpoſita ſunt ſi diligẽti ↄſideratiõe penſent pñti noſtre intẽtioni inſtructõiq; ſalutari ↄgruũt aptiſſimeq;ↄueniü Nua in eil⸗ r lud nobis in pmis notandũ eſt ꝙ in ſac eloquijſ diuiniſq; ſcriptur triplex legitur e vocatio/ P⸗ ica rerfiuto nem Secũda eſt ad gratificã iuſtificatio ꝛima eſt ad beatificã retributõ nem. Zertia ẽ ad eccleſiaſticã adminiſtra tionẽ.Tertia vocatio bona.Secũda me lioꝛ. Pꝛima optima ẽ.Oꝛ tertia ſine ſcdᷣa. nut ſecũda ſine pma mime ꝓficit ad ſalutẽ Pꝛima ů& vocatio eſt eternal p̃deſtinati onis. de qua diẽ ꝗapłs. Quos pᷣdeſtinauit hos ⁊ vocauit.⁊ q̃s vocauit hos ⁊ iuſtiti⸗ „O ueuit de mon icut em grece loquenteʒ noõ intelligit qͥ grecũ non nouit.nec latine loquentẽ qui latinꝰ nõ eſt.ſic lingua aeno ris eiqͥ nõ amat barbara eſt/ Amemꝰ igik nec voluptuoſo amoꝛe aut vano amoꝛe mũdo adhereamꝰ. ſʒ deo charitate iunga mur vt cũ oib ſanctis canticũ nouum di gne cantare valeamꝰ.hic ꝑ gr̃am.⁊ ĩ futu/ * ,ℳ 8 101 ſe⸗ lc⸗ von nat i tici ni cu; i 5 le mno 0e 4 d / ☛☚ — —, — =S. — — ☛nG ◻ℳ –☚ — —me ne — . tñ eternalit᷑ repꝛobant᷑.qdð etiã in ipſo ſan ctiſſimo aplłoꝝ collegio demõſtrat᷑.qͥbus a dño ðꝛ. Hõne ego vosduodecim elegi. ⁊ vnꝰ ex vobis dyabob eſt. Joh. vj. O du rum ac terribile vᷣbũ.ſʒ ꝓpꝓchpudoꝛ iã du/ rius ac incõparabilit terribili eſt ꝙ foꝛte ogclie inter duodecim qͥ ad fidei ſanctifi/ cationẽ ꝑ baptiſmalem gram vocati ſũt. oñq; nõ vnꝰ tm̃ ſʒ vndecim dyaboli fiũt. Dõ HGregoꝛiꝰlamẽtabiliccõquerit᷑ Ad fi dem inqͥt plures veniũt.ad celeſte regnũ pauci ꝑducunt᷑.¶ Tertia eſt vocatio pa/ Roꝛalis pᷣlatiõis. De qua dñs inqͥt. Non vos me elegiſtis ſʒz ego elegi vos. Jo. xv. vbi oↄſequẽter hꝰ diuine electõis ſeu voca tionis ad paſtoꝛalẽ curã vel adminiſtrati onem ecciaſticã ſignũ oñdit.cum ſubdit. Ult fruetu afferatis ⁊ fruct/ veſter maneat In cuð rei figurã dicebat dñs.quẽ ex hiſ elegero germinabit vᷣga eiꝰ. Nüeri. cvij. VUirga em̃ illa ꝓphetica q̃ in ſignũ diuine electiõis germinauit ecciaſticã pᷣlationeʒ figurãs floꝛes ſimul ⁊ fructꝰ habuit. Sic virga euãgelica.i.pᷣlatoꝝ auctoꝛitaſpaſto ralis floꝛes vere doctrine ⁊ fructꝰbone vi te. vel floꝛes vᷣtutũ ⁊ fructꝰ ſanctoꝝ operũ debet ꝓducere ⁊ abũdanter afferre Sed heu nobis hodie timendũ eſt ne quoꝛũdã pᷣlatoꝝ virge nõ vt miſtroꝝ dei.ſʒ vt ma/ goꝝ d yaboli.nõ floꝛes vᷣtutũ ſʒ dꝛacones vicioꝝ ꝓducãt.Siẽ de magis pharaoniſ 2 eoꝝ virgis figuralit᷑ legi᷑ Exoð.vij. HMec eſt & diuine vocationis tripartita diſtinctio.quã idcirco ꝓponere dignũ du xi. qꝛ pᷣma ⁊ ſecũda vocatões.ſ.eternalł pᷣ/ deſtinatõis⁊ tꝑalis ſanctificatõis om̃i ſta cauit. Roꝝ.viij.Et rurſus.Elegit nos in quit añ mũdi ↄſtitutiõem vt eſſemꝰ ſancti immaculati ĩ ↄſpectu et. Ephᷣj.· Se cunda eſt vocatio tꝑalis ſanctificationis Deq̃ xpᷣaait. Multi vocati pauci vᷣo ele/ cti. Math. xx. Multi ſiqͥ dẽ tꝑaliter ad pᷣ/ ſentẽ gre ⁊ iuſticie ſanctificatõzʒ vocant᷑.qͥ electis.nõ immerito ſpecialiter dirigũtur yverba ꝑ me veſtris pᷣlibata reuerẽtis O b ſecro vos vt digne ambuletꝭ vocatõòe q̃ ⁊c In qᷣbo verbis tria valde ↄſiderãda notã tur. eimo humilis exhoꝛtatio Obſecro vos Decijdo vtilis infoꝛmatio. vt digne ambuletꝭ; Tertio nobilis exaltatio. Tlo/ verbis ppoſitis humił exhoꝛtatio.qꝛ dicit apfs. Obſecro vos. HNõ em̃ ait pᷣcipio.q̃ſi auctoꝛitatiua natiõc imperas. ſed obſe/ cro qſi charitatiua dilectõe inuitãs ĩ quo nobis paſtoꝛibo ⁊ pᷣlatꝭ.ceteriſq; miniſtriſ eccleſiaſticꝭ dat᷑ imitatõis exemplũ vt ſub iectos nobis nõ ſicut ſuꝑbi dñi duꝛa ⁊ au ſtera coꝛrectõe pᷣmamꝰ.ſed ſicut humiles ↄſerui dulci maſuetudine.mãſueta beni/ ggnitate benignaq; monitiõe ⁊ obſecratõe pueniamꝰ. Sic em̃ docuit apłoꝝ pᷣlatoꝝ cq; oim pᷣnceps dicẽs.Obſecro paſcite eũ qui in vobis eſt gregẽ dei.nõ coacte ſʒ ſpõ tanee. neq; turpis lucri gra ſʒ voluntarie. neq; vt dnantes ĩ clero ſʒ foꝛma facti gre/ gis... Pe. v. Ecõtra vᷣo malis ſu ꝑbiſq; pa ſtoꝛibo pꝓpham ðꝛ. Uos aũt cũ auſterita te imperabatc eis ⁊ cũ potẽtia.Ezʒechieliſ xxxiiij. Agc inſtructiõem & 2 coꝛrectiöez EH — greg dñici nõ auſteri paſtoꝛes aut poten tia ſuꝑbi.ſʒ hũiles ac potẽtia mãſueti.ido nei ſunt dicẽte apło. Frẽs ſi pᷣoccupat fu erit hõ in aliquo delicto vos qͥ ſpiritualei eſtis hmõi inſtruite in ſpũ lenitac. Gal.v Et iteꝝ.vhi thema.Cũ omĩ humilitate⁊ mãſuetudine.cũ patiẽtia ſuwpoꝛtãtes inui cem ĩ charitate. In ſpũ lenitatꝭ debz fieri coꝛrectio delinquẽtis.qꝛ hʒ ꝓcedere ex ra dice charitatis.ideoq; maꝗ dulcedo hũi/ litatis ⁊ mãſuetudinis eſſe dʒ in oꝛe pᷣlati coꝛrigẽtis. qʒ ſignificat᷑ cũ ðꝛ. Mel ⁊ lac ſub lingua tua. Cañ.iiij. In cułetiã figu ram legit᷑ in archa teſtamẽti erat virga cũ mãnaꝗ.qꝛ ſcʒ cũ virga paſtoꝛal coꝛrecti onis eſſe dʒ mãna mãſuetudinis.Sed h̊ tui hoĩm cõmunes ſunt. Pauca q̃ pᷣmiſi/ꝰ valde notãda ſunt aplłi vᷣba.qꝛ nõ ſolũ di mus de eis dicta ſufficiant. Sʒ q? tertia vocatio.i.paſtoꝛalis pᷣlatiõis ſtatui eccle/ ſiaſticoꝝ miniſtroꝝ ꝓpꝛia eſt.diuti de ea lo qui ad ꝓpoſitũ nr̃i pn‚tis ſᷣmonis perting. Zõ reuerẽdi pr̃es ⁊ in xpᷣo frẽs chariſſim̃i mple vobis in hac ſctã ſynodo ↄgregatꝭ.vobis . xp̃i qͥ ait.Diſcitea me qꝛ mitis ſum ⁊ huil aꝗad ecciaſticã adminiſtratiõem vocatꝭ. vo bis dñno vocãtead curã paſtoꝛał pᷣlativᷣis cens cũ hũilitate ⁊ẽ mãſuetudine.ſʒ cũ om ni hũilitate ꝑ ̊ ſignificãs ꝙ pᷣlatis neceſ/ ſaria eſt oĩs hũilitas ⁊ mãſuetudo.nõ ſo/ lum exterior ſʒ ĩterioꝛ.nõ ſolũ in oꝛe ſed ĩ coꝛde.nõ ſolũ in lingua ſʒ ĩ ↄſcia exemplo coꝛde. Math. xj. Alioqͥn nõ eſſet hũilitas vᷣa ſʒ ficta.De q̃ ſcriptũ eſt ꝑ ſapien Eſt * 4 . S½ . qni ſe neqter humiliqt ⁊ ĩterioꝛa eiꝰplena ſunt dolo Ecẽi.xix. Sʒ illuq ãs nobis ad uertendũ eſt qð ibidẽ ſubdit apłs.Cũ pa tientia ſuppoꝛtãtes inuicẽ. Ad patient᷑ qͥp pe ſuppoꝛtandũ aliena pctã cogimur ſino ſtra qͥʒ cognoſcimꝰ ſuppoꝛtãda. Ideo cuʒ ſupꝛa de inſtructõe delinquẽtis ageret cõ tinuo addidit.Cõſiderans teipᷣm ne ettu tẽpteris.Ad qð ꝓpoſitũ dicit beatꝰAugꝰ. Aihi ad mificoꝛdiã ſic ꝓuocat ſicut ꝓpꝛij periculi cogitatio. Jõ nãq; dñs pncipem ecciĩe cadere ꝑmiſit vt i ſemetipᷣo addiſce/ cleſiaſtici. xxxj.Et hec de pᷣmo noſtri ſ̃mo nis articlloo Ecuũdo notat᷑ in v̈bis ppoſitis vtił s infoꝛmatio Quia vt digneambu llleetis HNulla em̃ infoꝛmatio vtilioꝛ nulla vobis inſtructio fructuoſioꝛ eſſe pᷣt q; vt digne ambuletꝭ in via ſcʒ dñi bñ in/ cipiẽtes.meliꝰ ꝓficiẽtes.optime ꝑficiẽtes ⁊ ſic de vᷣtute in vᷣtutẽ vſq; in ſinẽ ꝑſeuerã do ſalubꝛit᷑ gradientes.qꝛ vt egregie dici ſolet. In via dei nõ ꝓgredi:regredi eſt. Szʒ hic diligenter aduertat charitas vr̃a ꝙ vt digne ambuletis tria pᷣcipue vob ſũt neceſſaria. Pꝛimo vt ambuletꝭ caute.per clarã ⁊ circũſpectã cognitionẽ. Secũdo vt ambuletis recte. ꝑ iuſtã ⁊ ᷣtuoſaʒ oꝑa tionem Tertio vt ambuletis mũde.ꝑ ſan ctam ⁊ honeſtã ↄuerſatiõem. Pꝛopter p/ mum in vobis debet eſſe veritas ſapiẽtie Pꝛopter ſecunduʒ in vobis dʒ eſſe boni/ tas ↄſcĩe. Pꝛopter tertiũ in vobis dʒ eſſe puritas caſtimonie.Et de his tribus ali/ qua bꝛeuit᷑ dicẽda ſunt Pꝛimo g vt di/ gne ambuletis.neceſſe eſt vobis ambula/ reęe caute ꝑ clarã ⁊ circũſpectã cognitionezʒ Pꝛopter qð in vobis dʒ eſſe vᷣitas ſapien tie.dicẽte apło. Uidete quõ caute ambu/ letis. Eph̊.v. Ecce frẽs chariſſimi vt non digne ambulet ſʒ incaute oberretis ĩ via dñi vndiq; pedib veſtris.i.cogitationibꝰ⸗ ⁊affectioniba pᷣparant᷑ laquei.ecce em̃ ſur ſum ⁊ deoꝛſum añ 2 retro.ad dextrũ et ad ſiniſtꝝ laqueos tẽdit mũdus.laqueos ca ro.laqueos dyabolꝰ. Hinc ꝑ ſapiẽtem ðꝛ Qui cauet laqueos ſecurꝰ eſt. Pꝛouer.xj. Uts a tot laqueis caueatꝭ neceſſe eſt vo/ bis vt caute ambuletꝭ.clare ſcʒ circũſpici endo ⁊ circũſpecte ↄſiderãdo vr̃a veſtro/ ret ꝗliter his miſereri deberet. Uñ ſcptuʒ Intellige que ſunt:pximiexteipſo.Ec rumq; ſubditoꝝ picuia ne P defecty mco gnitiõis ⁊ ignoꝛãtie cecitatẽ in pᷣcipicium 2 foueã damnatõis vos cũ eis q̊s regere debetis ⁊ ducere miſerabilit᷑ incidatꝭ.iu/ xta illud euangelicũ cõmune tritũq; puer bium. Si cecꝰ cecũ ducat ambo in foueã cadũt. Math.xv. Ideoq; ad hãc dãnabi lem cecitatẽ fugandã in vobis debet eſſe ⁊ tanq; ſupꝛa candelabra oĩb qͥ in domo dei ſunt relucere vᷣitas ſapĩe.i.vᷣa cognitõ diuine ſcripture. Hec eſt em̃ lucerna pe/⸗ des a lapſu cuſtodiẽs ⁊ in via dei caute di rigens greſſus veſtros dicente pha.Lu/ cerna pedibo meis v̈bũ tuũ ⁊ lumẽ ſemitiſ meis.in pſal.cxviij. Secũdo vt digne ambuletis neceſſario vobis eſt ambulaʒe recte ⁊ ꝑ iuſtã ⁊ vᷣtuoſam oꝑationẽ.ꝓpter qð in vobis debet eſſe bonitas cõſcientie CLerte via q̃ xpᷣo duce vobis ad ambulan dum /ponit. ip̃o teſte artiſſima eſt.⁊ ab ea faciliter oberrat᷑ Arta inqͥt eſt via q̃ ducit ad vitã.⁊ pauci ingrediunt᷑ ꝑ eã. Math. vij. Ideoq; ab huiꝰvie rectitudine necad dextrã nec ad ſiniſtrã declinandũ.ſed me dio itinere gradiendũ eſt. Qõð vtiq; nõ ali ter fieri poteſt q; ꝑ rectitudinẽ bone ↄſcie ⁊ ꝓcedẽtis ab ea oꝑationis iuſte ⁊ ᷣtuoſe que ſꝑ inter extrema vicioſa mediũ tenet. qꝛ vt ph̊ᷣus ait.virtꝰ ſemꝑ in medietate cõ ſiſtit ꝓpter qðᷣ de vicioſis qͥ a recto medio Ftutis aberrant.ꝑꝓpham ðꝛ. In circuitu impij ambulaãt Ecõtra vero de iuſtꝭ ⁊ ſpe cialiter euageliſtis ⁊ euãgelicis viriſ.qua les vos ⁊ ſinguli miniſtri eccleſiaſtici eſſe debetis ſiguraliter ſcriptũ eſt. Pedes eo/ rum pedes recti.i.ad recte ambulandum diſpoſiti. Ezech.j. Tertio vt digne am buletis neceſſe eſt vobis ambulare mũde ſanctã ⁊ honeſtã cõuerſationẽ ꝓpter gð ĩ vobis debet eſſe puritas caſtimonie Sci tis em̃ dilectiſſimi ⁊ experiẽtia docẽte co/ gnoſcitis.ꝙ hi qͥ ꝑ luti immũdiciã ambu lant cito corruunt ⁊ difficult᷑ pedes ſuos a lapſu cuſtodiũt.h̊ aũt nõ ſolũ coꝛꝑaliteꝛ ſed etiã ſpũaliter veꝝ eſſe dinoſcit᷑ Jdeoq; de his qͥ in ſpũñali via dñice legis mundis pedibo gradiunt᷑ ꝑꝓpham ðꝛ. Beati iĩma/ ulati ĩ via qͥ ambulãt in lege dñi. Hecãt erba licet ad oẽs ꝑtineãt generalit᷑ x-pᷣia/ nos.tñ ſpecialiter ad vos eccłiaſticos vi-/ rosqᷣbo ſingularit illud ꝓpheticũ dirigit᷑ Müdamini q fertis vaſa dñi Iſa.lij. Di Dermo pꝛimus enim müci eſſe edebeãt miniſtri legt moſai ce.quato magis ⁊ vos miniſtri legis euã/ gelice.quibo nõ ſolũ vaſa dñi ferre.ſʒ ipᷣm vñnicum coꝛpꝰ offerre cõmittit᷑. In cuius figuram ꝓpᷣs dũ coꝛpꝰ ſuũ ſacramẽtaliter cõſecrauit ⁊ cõſecrandũ cõmiſit diſcipło/ rum ſuoꝝ pedes lauit.hoc etiã exemplo ſi gnificans.qꝙ ipᷣi ſuiq; ſucceſſoꝛes.tanti tã q; ineſtimabilis ſacramẽti miniſtri habe/ re debebãt nõ ſolũ interioꝛẽ ſed exterioꝛẽ mundiciã.vt nõ ſolũ eſſent mũdi interiuſ in conſcientia ꝑ iuſtam ⁊ virtuoſam ope/ rationẽ ſed etiã exteriꝰ in fama ꝑ ſanctam ⁊ honeſtã ↄuerſationẽ.Pꝛima quippe mũ dicia eis intus neceſſaria eſt ꝓpter ſeipſos Secũda vero foꝛis pꝛopter pꝛoximos et ſubiectos. Pꝛima em̃ latet.ſecũda lucet. Vnge ſcriptũ eſt. Sic luceant opera ve/ ſtra bona coꝛã hominibo vt gloꝛificent pa trem veſtꝝ qui in celis eſt. Hath.v. SDʒ hic quoq; illud qð pᷣtetigi rememoꝛãduʒ eſſe reoꝛ ꝙ ſcʒ ad pᷣdictã mundiciam fame ſancteq; ac honeſteouerſationis vre ſtabi literoſeruandã ĩ vobis pᷣcipue dʒ eſſe pu ritas caſtimonie.Quippe cũ clericoꝛũ fa⸗ mam maxime ſoleat detürpa:e macula lu xurie.ideoq; cõmuni ac generali doctoꝛũ omniũ ſentẽtia.mulieꝝ ſuſpecta cõſoꝛtia cleric phibita legimus. Unde vt de his taceam audiamꝰ pauca ex his multis que in epiſtola ad nepocianũ ad hoc ꝓpoſituʒ ſcribit egregꝰ doctoꝛ Hieronymꝰ. Ho⸗/ ſpiciolum tuũ inquit aut raro aut nunq; mulieꝝ pedes terãt.Omnes puellas ⁊ vᷣ/ gines xpᷣi aut equaliter ignoꝛa aut equali ter dilige. Nec cũ eis ſub eodẽ tecto mãaſe ris.nec in pᷣterita caſtitate cõfidas.nec da uid ſanctioꝛ.nec ſalomone potes eſſe ſapi entioꝛ Hemẽto ſemꝑ ꝙ paradiſi colonũ de poſſeſſione ſua mulier eiecerit.Et iteꝝ Siꝓpter officiũ clericatꝰ aut vidua viſita tur aut virgo.nunqᷓ; domũ ſołꝰ introeas. taleſq; habeto ſocios quoꝝ ↄtubernio nõ infameris.Et poſt multa hꝰmõi ↄcludit.ꝰ Caueto omnes ſuſpitiões ⁊ quidqͥd ꝓba biliter fingi poteſt ne fingatur añ deuita. Hec ille. Audiſtis frẽs dilectiſſimi qli ter vt digne ambuletis in vobis requigt᷑ veritas ſapiẽtie.bonitas ↄſcietie.puritas eaſtimonie. ſed timeo ne in pluribs miĩſtrꝭ eccleſiaſticis vtinã nõ in nobis ecõtrario reperiat᷑.Pꝛo ſapiẽtie veritate ignoꝛantie perbi quidam ⁊ ambicioſi ac va 4 gloꝛia cecitas Pꝛo cõſcientie bonitate malicie ꝑꝓ uerſitas. Pꝛo caſtimonie puritate immũ dicie vilitas. Nã hodie pchdoloꝛ eccleſia ſticus ſtat ſic ad vicia quelibet ꝓlapſus ẽ vt inter clericos ⁊ laycos.inter ſacerdoteſ 7 populares vix vlla mox differetia vide atur adeo vt iã maxime illud impꝛoperiũ ꝓpheticũ impleat᷑.Et erit ſiẽ populꝰ ſic ſa⸗ cerdos. Iſa.xxiiij Et bec de ſecũdo on cipali noſtri ſermonis articuiñuno Ertio notat᷑ in verbis ꝓpoſitis no t bilis exaltatio.ſ.in vocatiõe q̃ vo/ cati eſtis. Hec em̃ vocatio ſocer/⸗/ dotalis honoꝛ ⁊ paſtoꝛalis dignitas eſt qᷓ nulla in terris nobilioꝛ ſublimatio.nulla ſublimioꝛ exaltatio eſſe poteſt. In qua nõ terrena ſed celeſti auctoꝛitate electi eſtis. Nõ humana ſʒ diuina vocati electõne iu xta illud apłi. Nemo aſſumit ſibi honoꝛeʒ ſʒ qui vocatꝰ eſta dño tanq; aaron. Heb. v. UVñ huiꝰvocationis veſtre tam nobilis ſublimitas. ⁊ ſublimis nobilitas vob oſte Dditur cũ dicit᷑. Uos eſtis genꝰ electũ rega le ſacerdotiũ.gens ſancta.popuilꝰ acqͥſiti onis. pma Pet.ij.c. Cos inq; genꝰelectuʒ ſuꝑnali vocatione. Regale ſacerdotiũ. ſa cramentali vnctione.Gens ſancta ſpũᷣali ꝑfectione. Populꝰ acquiſitionis filiali et ſpeciali adoptione De quib q̃ttuo? no bilibo ↄditionibo ſic bꝛeuiter traſeo.qꝛ lon gum nimis eſſet de ſingulis dicere. ſʒ hic vnũ finaliter ↄcludere ac diligẽter nota/ re ſufficiat.ꝙ ſcʒ in hac tam nobili vocati one veſtra.nõ quaſi ð vana nobilitate car nali.ſed quaſi de vera nobilitate ſpiritua li gloꝛiandũ eſt.dicẽte apło. lidete voca tionẽ veſtrã frẽs.qꝛ nõ multi ſapiẽtes ſfᷣm carnẽ᷑.nõ multi potẽtes.nõ multi nobileſ ſed q̃ ſtulta ſunt mũdi elegit de vt cõfun dat ſapiẽtes ⁊ infirma mũdi elegit deꝰ.vt ↄfundat foꝛtia ⁊ ignobilia mũdi ⁊ cõtem ptibilia elegit de. vt nõ gloꝛietur oĩs ca/ ro in ↄſpectu ep.pma Coꝝ.. Ecce fra tres dilectiſſimi vt vana ſapia.vana potẽ tia. vana nobilitaſ.⁊ generaliter vana car nis gloꝛia ↄfundatur.iuxta hãc ſnĩaʒ apłi nõ ſapiẽtes ſapiẽtia ſeculari ſed ſpirituali nõ potẽtes virib⸗ ſʒ vᷣtutibo.ñ nobiles car ne ſed mẽte.ad altitudinẽ eccleſiaſtici mi/ niſterij diuina electõe vocant᷑. Audiãt igi tur hanc doctrinã. audiãt ⁊ erubeſcãt ſu/ 3 turgidi. qui blandis obſequijs ſimulati onibo vendicãt ſibi magnatũ ⁊ potentum ſuffragia. nũcoſanguinitate ꝓaginiſ.nũc nobilitate generis vt ſic quoquomodo ſe ingerãt in patrimoniũ crucifixi. Tales ñ digne ambulãt.ſed indigne ambiuũt. Ta/ les nõ diuina vocatõe ſz humana vſurpa tione ſeu poti lupina violẽtia.ĩ ouile dñi ci gregis aſcendut. Ideoq; non rectoꝛes ſ¶- raptoꝛes.nõ duces aut paſtoꝛes.ſed fu/ res ⁊ latrones nominãdi ſunt dicẽte xpᷣo. ONDuni nõ intrat pꝑ oſtiũ in ouile ouium.ſed aſcẽdit aliũde ille fur eſt ⁊ latro. Johã.x. CCerte ꝑ hoſtiũ nõ intrãt qui ideo aſcẽdũt nõ vt poſcant ſʒ vt paſcant᷑.nõ vt pꝛoſint. ſed vt pᷣſint.nõ vt miniſtrẽt ſʒ vt dominẽt᷑ CLoöotra quos in euãgelio dicit. Reges gẽ/ tinʒ dñantur eoꝝ.nõ ſic aũt erit inter vos ſed qͥ maioꝛ eſt in vobis fiat ſicut iunioꝛ.⁊ q pᷣceſſoꝛ eſt ſicut miniſtratoꝛ. Luce.xxij. bis cõmendat apoſtolꝰ. Tria diligent᷑no tare notãterq; ↄſiderare debemꝰ. Pꝛimo quantũ.i.quata cura vnitas ſit ſeruanda. Quia dicit. Soliciti ſeruare. Secũdo q̃ . lis vnitas ſit ſeruãda. Quia dicit Unitaſ ſpũs.Tertio qualiter ⁊ in quo mitas ſit ſeruãda.Quia dicit. In vinculo pacis. Quantũ ad pꝛimũ ſeruãda eſt vnitas coꝛ dialit ⁊ ſtudioſe. Quia Soliciti ſᷣuare ⁊c Quantũ ad ſecundũ ſeruanda eſt vnitas ſpũaliter ⁊ virtuoſe. Quia vnitas ſpirituſ Quantũ ad tertiũ ſeruãda eſt vnitas fra-⸗/ ternaliter ?ẽ amoꝛoſe. Quia In vinculo pacis. His itaq; tribo articulis cõſideratꝭ is tribe ↄſiderationibo declaratis ſermo nem noſtꝝ bꝛeui ↄgruoq; fine claudemꝰ MARuimo ; in verbis ppoſitis nob cõ p ſicgqderandũ eſt quantũ.i.q; magna ſolicitudinis ⁊ diligẽtie cura.vni tas ſit ſeruãda.Quia dicit᷑. Soliciti fua Aõ ſic ergo chariſſiminõ ſic.ſed iuxta ea re vnitatẽ ſpũs Ubi patet ꝙ ſeruanda eſt que ſuperiꝰ notata ſunt in verbis ꝓpoſitis vnitas coꝛdialiter ⁊ ſtudioſe.i.cũ vehemẽ Obſecro vos vt digne ambuletis vocati ti coꝛdis ⁊ animi applicatõe.qð vobis pa/ one qua vocati eſtis. Oð ille cõcedat qui tenter inſinuat apłs. Nã cũ dixiſſet. O bſe vos ſua gra vocare dignat?eſt I h xpᷣus cro vos vt digne ambuletis vocatione q̃ᷓ ODui cũ patre ⁊ ſpũſcto viuit ⁊ regnat ĩ ſe⸗ cula ſeculoꝝ Amen. Explicit ſermo factus in ſynodo per dominum Petrũ de aillyaco cameracen ſem epiſcopum ðWUW Sequit᷑ ſermo eiuſdem de eodem Oliclti ſeruare yVnitatẽ ſpũs in vinculo pac Scriptũ eſt Ephe.iiij.c. Et ĩ epiſtola dominice nũc cur/⸗ rrrentis. Uenerabiles pr̃es ⁊ vos in xpᷣo fratres chariſſimi. Uerba h̊ apoſtolica pauliſper ſuſpẽſiua ſunt.et a pᷣ cedentibo dependẽt verbis.alias ꝑ me ĩ ſy nodali quodã ſermone deductis.quibus 3 apoſtolũ ðꝛ.Obſecro vos vt digne am. uletis vocatione qua vocati eſtis. Nam paucis interpoſitis idẽ apoſtolłꝰ quaſi vi/ am nobis inſinuãs ꝑ quã maxime in ipſa vocatiõe noſtra digne ambulare valemꝰ verba que nũc veſtre charitati pꝛopoſui// mus:ſubiũxit.Soliciti ĩquit ſeruare vni alie moꝛales virtutes ⁊ ille pꝛecipue quaſ philoſophi pꝛincipales ſen cardinales vo caut.pꝛudẽetia ſcʒ.iuſticia.foꝛtitudo ⁊ tem tatem ſpũs ĩ vinculo pacis In quibus verbis circa hãc vnitatẽ quã tatopere no vocati eſtis.ſtatim qbus bhoc effici poſſit virtutibo. ſubdidit. Cũ omni inq t humili tate ⁊ mãſuetudine cũ patiẽtia ſuppoꝛtan/ tes inuicẽ cũ charitate. Ubi q̃ttuor enu/ merat virtutes humilitatẽ ſcʒ manſuetu/ dinẽ.patiam.⁊ charitatẽ.tanq; oĩbo xpᷣia/ nis.⁊ maxime viris eccleſiaſticis neceſſa/ rias.⁊ ad digne ambulandũ in ſua voca/ tione pꝛecipue obſeruãdas. Nullã tamen earũ ſed ſolã vnitatẽ ſolicite ſeruandã exp mit dicẽs. Soliciti ſuare vnitatẽ. Sʒ ꝗ/ re hoc fratres chariſſimi. Nunqͥ d em̃ ſoli cite ſeruanda nobis eſt humilitas. Nũqd manſuetudo. Nunqd patiẽtia. Quas ſũ/ mus maglſter noſter xpᷣs verbo pariter ⁊ exemplo ſingularit᷑ edocuit. Unde et ipſe ait. Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ humił coꝛde. Math.xj. Nunqͥd etiã ſolicite ſer/ uanda eſt charitas. Quã ſummꝰ poſt xpᷣʒ doctor noſter Paułꝰ apoſtolłꝰ. ceteris vir tutibus etiã theologicis anteponit. Nũc inquit manent fides ſpes charitas tria iᷣ HMaioꝛ autẽ hoꝝ eſt charitas.pma Coꝝ. Aij. Nunqd poſtremo ſolicite ſeruãde ſũt tione ſufficit Dermo ſecũdus ——— etiã diuina ſcriptura no bis ſpecialiter cõmendauit. Sobꝛietatez em̃.id eſt.temꝑantiã ⁊ pꝛudentiã docʒ in/ quit ſapiens.⁊ iuſticiã atq; virtutẽ.id eſt. foꝛtitudinẽ.quibo vtilius nihil eſt in vita hominiba Sapie. viij. Cur ergo fratres chariſſimi cur de nulla pꝛedictaꝝ virtutũ quas pꝛoculdubio nobis ſolicite ſeruare neceſſe eſt. cur inquã de nulla earum aut quauis alia.ſed de ſola vnitate ſpecialiter ⁊ expꝛeſſe dicit apoſtolꝰ. Soliciti ſeruare vnitatẽ.Sane ñ hoc fruſtra vel ocioſe.ſʒ fructuoſe ⁊ vtiliter a tanto doctoꝛe expꝛeſ ſum eſt. Ad hoc videlicet vt nobis oſten/ deret. ꝙ licet virtutes om̃ es ſolicite ſint ſ uangꝗe.ſpecialiter tamẽ vnitas catholica. qia ſine ea virtutes ſingule nõ ſubſiſtũt. ſed in eam tanq; in finẽ tendũt.atq; ꝑ eam in illum qui vere vnus deus eſt. ⁊ vᷣe vnꝰ finis omniũ.⁊ in quem noſtre intentionis noſtreq; vocationis eſſe debet ſpes vnica finaliter oꝛdinãtur. Unde poſtq; per apo ſtolum dictũ ẽ. Soliciti ſeruare vnita.⁊c̃ Statim ſequitur. Unuʒ coꝛpus et vnus ſpiritus ſicut vocati eſtis in vna ſpe vo/ cationis veſtre.vnus dominꝰ. vna fides. vnum baptiſma.vnus deꝰ ⁊ pater omni/ um ⁊c̃.Ecce ergo quid ſit vnitas chꝛiſtia na. Unũ coꝛpuſ⁊ vnus ſpirit.id eſt.vnũ chꝛiſti coꝛpus myſticũ ex multis membꝛiſ ſpiritualiter cõgregatum. Ecce inſuper ĩ quo conſiſtit vnitas xpᷣiana.vna ſpes vo/ cis.vna fides.vnum baptiſma. Eccee po/ ſtremo ex quo conſiſtit ⁊ in quem tendit vnitas chꝛiſtiana. Unus dominꝰ vnꝰde/ us ⁊ pater omniũ ⁊c̃.Et hanc vnitatẽ nõ hic ſolum ſed in pleriſq; ſcripture ſue locꝭ nobis cõmendauit apoſtołꝰ. Uñ eſt ülud Sicut inquit in vno coꝛꝑe multa mem/ bꝛa habemꝰ. omnia autẽ mẽbꝛa nõ eundẽ actum habẽt.ita ⁊ multi vnũ coꝛpꝰſumꝰ ĩ xpᷣo.ſinguli aũt alter alterius mẽbꝛa. Ro/ manoꝝ.xij. Bulta quoq; huic ↄcoꝛdãt ſententie.pᷣma Coꝝ.xij. Et iterum. Om/⸗ nes inquit vos vnũ eſtis in chꝛiſto iheſu. BGSab.iij.Ex pꝛedictis igitur perſpicuũ eſt quantuʒz.id eſt.quanta diligentia. quanta ſolicitudineꝛ qᷓ; coꝛdialiter ⁊ ſtudioſe vni tas ſit ſeruanda.q;obꝛem non iĩmerito cit apoſtołꝰ. Soliciti ſer.⁊c̃.Et hec de bᷣ⸗ ma parte ⁊ pᷣma noſtri ſermonis cõſidera Segquit᷑ de ſecunda Ecundo in verbis pꝛopoſitis no/ 8 bis ↄſiderandũ eſt qualis vnitas ſit ſeruanda.Quia dicit vnitatem ſpiritus. Ubi patet ꝙ; ſeruanda eſt vnitaſ ſpũaliter ⁊ virtuoſe. Abſit inquã a nobis abſitetiã a cogitatõe noſtra.abſit longeq Ddiffugiat vnitas illa ſi ſic debeat nomiari qua pleriq; ad mala ꝑagenda carnaliter ⁊ vicioſe reperiunt᷑ vnanimes. De qua in moꝛalibus dicit Gregoꝛiꝰ. Sicut eſſe noxium ſolet ſi vnitas deſit bonis ita per nicioſum eſt ſi nõ deſit maliſ. Nõ eſt hecil la quã hic loquit᷑apoſtoluſ.ſed vnitas ſpi ritualis ⁊ virtuoſa. de qua cuʒ ipᷣe poſtea monuiſſet vt eſſemus inuicẽ vnũ coꝛpus ſtatim addidit.Et vnꝰſpiritus vt per hoc clarũ fieretq; huiꝰcoꝛpoꝛis vnitas ñ car/ naliter ſed ſpũaliter deberʒ intelligi Oua liter aũt hoc ſit iſe apertiꝰ alibi oñdit Si cut inquit coꝛpꝰ vnũ eſt ⁊ membꝛa habet multa.omiĩa aũt membꝛa coꝛꝑis cum ſint multa vnũ coꝛpꝰ ſunt.ita ⁊ chꝛiſtꝰ.Etenĩ in vno ſpiritu omnes nos in vnũ coꝛpus baptizati ſumꝰ.pma Coꝝn.xij. Ubi conſe quenter agẽs de vnitate coꝛꝑis xpᷣi myſti ci per ſimilitudinẽ coꝛꝑis humani quinq; nota nit cõditiões q̃ ad eã ſpecialiter reqͥ/ rũtur Pꝛima eſt beniuola maioꝛũ hu/ miliatio ad excluſionẽ iurgi.De qua ipſe agit Nõ poteſt oculꝰ dicere manui.oꝑa tua nõ indigeo.aut iteꝝ caput pedibo.nõ eſtis mihi neceſſarij.ſʒ multo magis q̃ vidẽtur mẽbꝛa coꝛꝑis infirmioꝛa eſſe neceſſaꝛioꝛa ſunt ⁊c. Secũda eſt charitatiua inferi oꝛum cõfoꝛtatio ad euitationẽ tedij. Uñ ſubdit. Et que putamꝰ ignobilioꝛa.id eſt minoꝛa ⁊ inferioꝛa mẽbꝛa eſſe coꝛpoꝛis.⁊ que inhoneſta ſunt mẽbꝛa.id eſt.infirmio ra.abũdãtioꝛem honeſtateʒ habẽt.⁊c̃. Jõ nõ ↄfundẽda ſed cõfoꝛtãda. Tertia eſt mutua membꝛoꝝ ſolicitudo ad impẽſio/ nem bñficij. Ideo paulo poſt ſequitur vt nõ ſit ſciſma in coꝛpoꝛe.ſed ĩ idipſum pꝛo luicem ſolicita ſint membꝛa.ſcʒ ad bnfi/ cia vnanimiter impẽdẽda. Quarta eſt doloꝛoſa afflictoꝝ cõpaſſio ad augmẽta/ tionẽ meriti.Et ſi qdẽ inqͥ t pati᷑ vnũ mẽ bꝝ cõpatiãtur oĩa mẽbꝛa Quita eſt iocũ da bonoꝝ cõgratulatio ad cõmunicatiõy gaudij ꝓpt᷑ quãocludit. Si głiat᷑ vnũ mẽ bꝛũ ↄgaudẽt oĩa membꝛa.Uos aitreltia In ſinooo coꝛpus xpᷣi ?⁊ membꝛũ de membꝛo. Hec il le. Hanc etiã ſpũalem fideliũ.vnitatẽ pᷣn/ ceps apoſtoloꝝ petrꝰ cõmendãaãs ait. In fi deaüt omnes vnanimes in oꝛatõe eſtote. pma Pet.iij.Et ibi qͥnq; ↄditiones enu/ merat que ad hãc vnitatẽ ꝑtinent. Pꝛima eſt pietatis cõpaſſio reſpectu infumoꝛum Secũda fraternitatꝭ dilectio reſpectu bo noꝛum.Tertia miſerie ſubuẽtio reſpectu paupeꝝ.Quarta modeſtie humiliatio re ſpectu extraneoꝝ. Quinta omnis rancoꝛꝭ ⁊ querimonie depoſitio reſpectu aduerſa rioꝛnm quas ꝑ oꝛdinẽ tangit dicẽs.Cõ/ patientes.fraternitatis amatoꝛes.miſeri/ coꝛdes.modeſti.humiles.non reddentes malũ pꝛo malo.nec maledictũ pꝛo male/ dicto. ſed ecõtrario benedicẽtes.quia in H̊ vocati eſtis vt benedictionem hereditate poſſideatis O vtinã fratres chariſſimi vtinam hec apoſtolica documẽta eccleſia ſtici viri maxime apoſtoloꝝ ſucceſſoꝛes pᷣ lati ſcʒ eccłie.⁊ illi pꝛecipue qͥ a cardinib eccleſie cardinaliũ ſibi nomẽ appꝛopꝛiant ceteriq; pᷣlati qui ſe apłoꝝ ſucceſſoꝛes eſſe gloꝛiãtur.vtinã inquã hec que de vnitate ſpũali pᷣdiximꝰ ſolicite obſeruaſſent.vł iã ſaltẽ licet tarde ſeruare ſatagerent. Pꝛofe cto nõ tam diu pſeueraſſet.nec de die ĩ di/ enm deteriꝰ ↄualeſceret. hoc tam mirabile. tamq; miſerabile ſciſma. Non ſic turpiter ſciſſa eſſet incõſutilis xpᷣi tunica.ũ ſic enoꝛ miter diuiſa xpᷣiana eccia. Non ſic poſtre mo crudeliter ſeuirẽt in ſe inuicẽ ⁊ ĩ caput ſuũ imo in totũ coꝛpus xpᷣi myſticũ eccle/ ſiaſtica mẽbꝛa. De qua re multa loqui poſſem.ſʒ cogitãti mihi hãc noſtri temꝑiſ extremã miſeriã flere magis libet q;ᷓ aliqᷣd dicere.Ex pᷣdictis itaq; ac ex innumerabi libus malis que tꝑe huiꝰ ſciſmatis ex defe ctu vnitatis quotidie ꝓpuenire cernimus. ſatis ſuꝑq; ſatis manifeſtũ eſt qualis vni tas ſit ſeruanda.qꝛ ſcʒ ſpñalis ⁊ virtuoſa. quã vocat apoſtołꝰ vnitatẽ ſpũs.Et h̊ de ſideratione ſuffi ciaant SBaequitur de tertia. FEBErtio in v̈bis ꝓpoſitis nobis cõſi/ t? derandũ eſt qualiter ⁊ in quo vni/ ſecũda parte ⁊ ſecũda noſtri ſermonis cõ/ — charitatiuꝰ amo? quo ſpũalis vnitas coꝛ poꝛis Simeſtti ſolidat᷑. Uñ ꝑ apoſtolũ dicit᷑. Supꝑ oĩa charitatẽ habete.qð ẽ vin culum ꝑfectionis ⁊ pax xpᷣi exultet in coꝛ/ dibus veſtris ĩ qua vocati eſtisẽ vno coꝛ poꝛe.Colo.iij. deoq; mihi expedire vi/ detur vt de multis ac magnis huiꝰ pacis laudiba quas ſcriptura ſacra cõmemoꝛat aliquas referam. Hec eſt em̃ que homĩeſ filios dei ↄſtituit.GBeati inquit pacifici.q̃ niam filij dei vocabũtur. Matth. v. Hec eſt que in nobis habitaculũ dei facit dicẽ te pſalmiſta. In pace factus eſt locus eiꝰ. Et iteꝝ. In pace in idipſum doꝛmiam et requieſcam. Hec eſtque bonoꝝ ſpiritua/ lium abundantiã tribuit. Unde idem a/ pheta. Fiat inquit pax in virtute tua ⁊ ab undantia in turribo tuis. Hec eſt poſtre/ mo quã xpᷣs nõ immerito in omnibo ſuis operib ſingulariter cõmendauit. Hanc quippe nobis obtulit in ſua natiuitate di/ centib tũc angelis.Et in terra paxhomi nibus bone volũtatis.Luc.ij.Quod per pꝛophetã pꝛedictũ fuerat.Oꝛietur inquit in diebo eius iuſticia ⁊ abundantia pacis. pᷣs. Hanc docuit in ſua pᷣdicatione. Unð apoſtołꝰ. Ueniẽs inqͥt euãgeliʒauit pacezʒ Eph.ij.Quod etiã idem ꝓpheta pᷣnuncia/ uerat dicẽs. Audiã quid loquat᷑ in me do minus deꝰ.quoniã loquet᷑pacẽ in plebem ſuã. Hanc tenuit in ſua ↄuerſatiõe ipᷣo di cente ꝑ eundẽ ꝓphetam. Cum his qͥ ode/ runt pacẽ eram Hacificne õ ſuis diſci pulis indixit in ſecreta monitione.pacem inquit habete inter vos. Matth. ix. Hãc exhibuit in ſua reſurrectione.Pax vobis ego ſum. Joh̊.xx. Hanc pᷣterea ꝓ ſummo dono eis dereliquit in ſua aſcenſione.Pa cem meã do vobis.pacẽ relinquo vobis. Joh.xiiij.Quod quidẽ donũ qᷓ́; magnuʒ q;q; magnificandũ a nobis ſit oſtẽdit Au guſtinus.xix.de ciuitate dei vbi ait. Tan tum eſt paciſ bonũ vt in reb terrenis atq; moꝛtalibo nihil gratius ſoleat audiri.ni/ hil delectabiliꝰ cõcupiſci. Ue ergo nobis fratres chariſſimi ve nobis.qꝛ tꝑibus no ſtris peſſimis hoc tantũ bonũ tantũq; do mum xpᷣi nõ vt dignũ eſt magnificãt.ſʒ ꝑ/ tas ſit ſeruãda. Quia dicit In vin uipendũt imo deſpiciunt xpᷣiani. Jã em̃ culo pacis. Ubi patet ſeruãda eſt vni⸗ pꝛochdoloꝛ ſpreta hac bona ⁊ vera pace tas fraternalit᷑ ⁊ amoꝛoſe. Nihil em̃ aliud eſt pacis vinculum qᷓ; fraterna charitas ⁊ ad malam ⁊ falſam pacẽ ei cõtrariã.pluri mi etiã viri ecciaſtici dãnabilit᷑ſe ↄuertũt —— — ———DN — — — — Hermo ſecũdus ſmo veriꝰ ſe puertũt. Eſt aũt hec paxtri/ plex que xpᷣianoꝝ pꝑuertitaĩos.⁊ a vᷣa pa/ ce ⁊ pacifica vnitate diuertit. Pꝛĩa pax eſt cũ delicijs carnalibo.de qua ꝓpha. In pace inqiit amaritudo mea amariſſima. Iſa.xxxviij. Gecũda parx eſt cũ diuitijſ thalib.de q̃ ſapiẽs ait.O moꝛsq; amara eſt memoꝛia tua hoĩ iniuſto ⁊ pacẽ habẽti in ſubſtãtijs ſuis. Ecci.xlj. Tertia pax eſt cũ terrenis amicitijſ ⁊ ↄpſanguineitati/ bus.de q̃ xpᷣs. Nõ veni pacẽ mittere ĩ ter/⸗ ram ſʒ gladiũ. UVeni em̃ ſeꝑare homineʒ aduerſus patrẽ ſuũ.⁊ filiã aduerſus mr̃e,ʒ ſuã. Math. x.c. Heu hen q; multi in his hogie pacẽ ſuã ↄſtituũt ac ideo veram cũ xpᷣo pacẽ deſerũt.⁊ falſam cũ dyabolo pa cem agũt. In quoꝝ ꝑſonã ꝑꝓphetã dicit᷑ Ciũ inferno fecimꝰ pactũ.i.pacis actum. Iſa.xxviij.c.De quibo etiã aplłs loquitur Cuũ dixerint inqͥt pax⁊ ſecuritas. tunc re/ pentinꝰ eis ſuꝑueniet interitꝰ.j.Theſſa.v Manc igit᷑fugiamꝰ frẽs chariſſimi.⁊ illaʒ quã ſupꝛa diximꝰqueramꝰ pacẽ. Cuiꝰpꝛe ronia beatꝰ Augꝰ.bꝛeuiter expmit dicenſ Pax eſt ſerenitas mẽtis.tranquillitas aĩ. ſimplicitas coꝛdis.amoꝛis vinculũ.ↄſoꝛ tium charitatis. NHec ad hereditatem xpᷣi poterit ꝑuenire qͥ teſtamentũ pacis nolue rit obſuare.Expᷣdictis g̊ abũdanter oſtẽ ſuʒ eſt q̃liter ⁊ in q̊̃ vnitas ſit ßuãda.Qnia ſcʒ in vinculo pacis.Ethec de tertia ꝑte. ⁊ tertia nr̃i ßmonis ↄſideratõe ſufficiãt Erxrqua ⁊ alijs pᷣcedẽtibo poſſum nõ im merito monẽdo ↄcludere. vt ſoliciti ſitis ſeruaꝛe vnitatẽ ſpũs in vinculo paciſ.que fuerũt vᷣba hmo Pſlee provoſi ita caritati. Sʒ iam frẽs chariſſimi iã diligent᷑illa nobis inueſtigãda ſunt q̃ hanc vnitatẽ ſpi ritus ⁊ hoc vinculũ pacis diuidũt et diſ/ ſoluũt. Ubi notandũ eſt ꝙ in ſacra ſcri pꝓtura diuerſa legimꝰvincula culpe ⁊ iniq̃̊ tatis.vinculo xpᷣigne pacis ⁊ pacifice vni tatis aduerſa. la carnalitatis ⁊ luxurie.De qua ſapiens. Inueni inqͥ t amarioꝛẽ moꝛte muliereʒ.id eſt. carnalẽ voluptatẽ. Que laqueꝰ vena/ Sunt etenĩ pmo vincu/ toꝛis eſt ⁊ ſagena coꝛ eiꝰ ⁊ vincula ſũt ma⸗ nus eiꝰ.Ecci.vij. Sunt etiã vincula va⸗ nitatis ⁊ ſuꝑbie. Uñ de ſuꝑſticioſis ⁊ ſuꝑ bis egyptijs ſcriptũ eſt.Dũ em̃ ꝑſuaſũ ha bent iniqͥ dñari poſſe nationi ſancte vin/ culis tenebꝛaꝝ ⁊ lõge noctis cõpediti ſut. Sapie xvijc. Sunt inſuꝑ vincula cupi ditatis ⁊ ausricie. Pꝛopter qð dicitapłs. Qui volũt diuites fieri incidũt in tẽptati onem ⁊ in laqueũ dyaboli ⁊ deſideria mł ta mutilia ⁊ nociua.que mergũt homineſ in interitũ ⁊ ꝑditionẽ.pma ad Thimo.vl. Hec ſunt ergo tria vinculoꝝ genera nos ad peccatũ trahẽtia Sed ſũt ⁊ alia tria nos in pctõ tenẽtia ⁊ eo periculoſioꝛa.q e pꝛecedẽtib, foꝛtioꝛa.Eſt em̃ vinculũ pꝛa/⸗ ue ↄſuetudinis.de quo figuraliter a chꝛi/ ſto dictũ eſt. Hãc filiã abꝛae quaʒ alliga,/ uit ſathanas decẽ⁊ꝛ octo annis.nõne opoꝛ tuit ſoluia vinculo iſto die ſabbati.Luce xiij. Hec qͥppe mulier q̃ᷓ tot annis habue/ rat.vt ibi ðꝛ ſpũm infirmitatis.⁊ erat ĩcli nata. nec oĩno poterat ſurſum reſpicere ſi gnificat aiam lõga pctĩ ↄſuetudine ĩcur/ uatã.quã die ſabbati id eſt.tꝑe gr̃e xpᷣs o’ñn dit ſpeciali eiꝰ auxilio a tã foꝛti vinculo eẽ ſolnendã. Eſt pᷣterea vinculũ ꝑuerſe ob/ ſtinatiõis. Uñ ſub figura ſcriptũ legit᷑ ꝓ nabuchodonoſoꝛ ioachim vinctũ cathe/ nis duab duxit ĩ babilonẽ.ij. Paralł.vlt᷑. Nabuchodonoſoꝛ eĩ dyabolũ. Joachim obſtinatũ pctõꝛẽ.cathene due pctã carna lia ⁊ ſpũalia. Babylon aũt ↄfuſionẽ figu raliter ſignificãt.De h̊ vero pctõꝝ vincu lo ibidẽ ſubdit᷑. Hultiplicate ſunt iniqͥ/ tates mee ⁊ incuruat?ſum multo vinculo ferri. Uinculũ quippe ferri obſtinatio eſt Duri ⁊ ꝑuerſi animi.Eſt poſtremo vincu/ lum indurate excecatõis ꝓpter qð de exce catoꝛe pctõꝛe ĩ perſona nabuchodonoſoꝛ ðꝛ Alliget᷑ vinculo ferreo ⁊ ereo.coꝛ eᷣab humano cõmutet᷑ ⁊ coꝛ fere det᷑ei.Danieł iiij.c. Indurata em̃ excecatio vinculũ fer reum noĩat᷑ꝓpter indomabilẽ pcti obſti/ nationẽ.vinculũ vᷣo ereũ ꝓpt᷑ inſtexibilem pctĩ excuſatiõʒ.ſʒ ꝙ ꝑ hoc coꝛ humanum in coꝛ ſere mutat᷑ ad excecatã humani coꝛ dis pꝑtinet beſtialitatẽ. Hec ſunt ̊ vincu/ la culpe ⁊ iniqͥtatꝭ.de qͥb ꝑꝓpham dictũ ẽ Ue q trahitꝭ iniqtatẽ ĩ funicuł vanitatj.⁊= qſi vinculũ plauſtri pctm̃. Iſa.v. Ue igit᷑ nob frẽs cariſſimi ve nob qꝛ vicuł his ho die ꝓchdoloꝛ ligãt. oppmũt᷑ĩcuruãt᷑.⁊ ad pcta q̃libʒ ꝑtrahũt᷑ fere vniuerſalit᷑ xiani ⁊ qdð maxie dolendũ eſt ſceleſtiꝰ viri eccle Pſiaſtici.⁊ ſcandaloſiꝰpaſtoꝛes ⁊ pᷣlati. Uñ factũ eſt vt his peccatꝭ exigẽtib iã fere in vniuerſa xpᷣianitate diſſoluat᷑ vnitas ſpi⸗/ ritus ⁊ rumpat vinculũ paciſ. nihilq; vbi libet ſupeſſe videat᷑ niſi diuiſio inimicicia Sr diſcoꝛdia atq; ↄtẽtio. IJdeoq; q; bonum⁊ vincula diſſoluit᷑ eis vincunlũ xpᷣiane pa/ cis ⁊ pacifice vnitatꝭ. Ideoq; merito nos ammonet apls vt ſoliciti ſimꝰuare vnita q; iocundũ ſit pacis vinculũ iã ꝑ ei ↄtra ria docẽte nobis exꝑientia cognoſcimus iam em̃ illud Zullij ſenſibilit eſſe veꝝ ꝑci pinmus. Quãta inqt vis amicicieↄcoꝛdie q; ſit exodijs atq; diſſidijs pcipi pᷣt. Que em̃ domꝰ tam ſtabilis.que tã firma cini / tem ſpũs ĩ vinculo pac. Hoc igit᷑apłi do cumẽtũ nullatenꝰ adimplere valemꝰ. niſi cetiã ſoliciti ſimꝰ dirũpere ea qᷓ ſupᷣ diximꝰ vincula pctõꝝ.Ad qð nos hoꝛtat ꝓpha di cens.Diſrũpamꝰvincula eoꝝ.⁊ ꝓciamꝰ luſtij niſi nimiuʒ ceci fuerimꝰ coꝛpoꝛalib oculis intuemur. Cõcoꝛdia inquit parue res dreſcũt. diſcoꝛdia maxime dilabuntuꝛ Jam etiã illud xpᷣi lamẽtabiliter eximur a nob iugũ ipſoꝝ.i pᷣs.ij.Oð vtiq; deo au xiliante facere poſſumꝰ partialit᷑ ⁊ diſpoſi tiue.ſʒ ſoł? deꝰ hoc põt pncipalit ⁊ effecti/ Dmne inq; t regnũ in ſe diuiſum deſolabi cr hoſtiã laudis. tar⸗ dignet᷑ auctoꝛ ip̃e vnita ⁊ paò Qui w/ uit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen tur. Math. xij. Jam qꝛppe vt de ſpüali re/ gno eccie qð nũc ſciſmatica diuiſione de ſolabiliter laceratur.vt inq; de eiꝰ lachꝛv/ moſa deſolatõe taceam.qꝛ nobis etiã tacẽ ue.⁊ illð ab eo debemꝰ bonoꝝ opeꝝ ſacri ficio deuote ⁊ hũilit᷑ poſtulare.eodẽ ꝓpha dicẽte. Diſrupiſti dñe vincula mea tibi ſa crificabo hoſtiã laudis.Oõð nobis pᷣſtare Explicit fmo faciꝰ ĩ yynodo ꝑ reueren/ tib res loquunt᷑.iam in eꝰ tꝑali imꝑio.⁊ ĩ oumni fere xpᷣianoꝝ regno ↄmotio fit guer rarum. p̃lioꝝq; ſedio. quaobrem dum no ſtri reges ⁊ bncipes ꝓpter ſolas q̃s amant iuitias aut delicias litigat dũ ꝓ explen/ da cupidine aut vlciſcẽda iniuria certant ⁊Z aduerſus ſe inuicẽ inſaniũt.dũ inq; hec agunt ⁊ que agere debuerãt negligunt. in terim xp̃i hereditas a ſuis ⁊ a noſtrꝭ hoſti bus lacrimabiliter ↄculcat᷑. Uñ fit vt xvbi anitas olim ꝑ oꝛbem terraꝝ adeo lõge la/ teq; diffuſa. ⁊ de qua beatꝰ Aug'. in li.ve/ re religionis aſſerit.ꝙ ꝑ om̃es terrarum ꝑ tes quas homiĩes incolũt ſacra xpᷣiana co lerent᷑.iã intantũ diminuta ⁊ artata ſit.et de die in diẽ ab hoſtibe fidei coartet᷑ vt in marxidma illaꝝ terraꝝ poꝛtione nomẽ fideſ qꝙ; vp̃i penitꝰ ignoꝛet᷑.Quid plura. Jpᷣa ci uitas hierłm totaq; terra ſancta terra ſin gulariter xp̃o dedicata.terra maioꝛibo no 4 ſtris pmiſſa.terra nobis.ſi tñ veri xpᷣiani ſumꝰ debita.iã a nobis turpiter erepta ab infidelibo poſſidet᷑.Et qðᷣ auditu hoꝛren/ dum ẽ. cũ machometus ſceleratille⁊ inſe mis pᷣdo in medio gẽtis ſue ſummo cultu ſummo honoꝛe ac ſũma reuerẽtia ꝓꝛſus indigna ſepult? iaceat.iã tñ xpᷣi ſepulcruz irreuerẽter ab hoſte poſſeſſum nõ ſine pe/ riculo gui ⁊ infami tributo raro a fidelibꝰ venera? Heu puget tedetq; de tãtꝭ xp̃i ſueq; xp̃ianitatis ↄtumelijs vltra loqͥ Sꝭ audiamꝰ qͥd enãgeliũ loquit᷑. Deſignauit vyñ hec frẽs chariſſimi vñ hec.aliaq; innu naͤtr alios c. Par⸗ enĩ vt ĩ matheo legit᷑ merabilia xpᷣianoꝝ mala niſiqꝛ ꝑ pctõꝛuʒ xpᷣs duodecim apoſtolos elegerat.poſtea dũ in xpᷣo patrẽ dũm Petꝝ cameracẽſem Semquitur omelia einſdẽ facta in ſyno do ſuꝑ illo euãgelio ſᷣm lucã. Deſignauit dñs ⁊ alios ſeptuagintaduos.Etreli- Ectionem ſan: lHcti euagelij ſᷣm lucã qnã mo/ oo0 cũ legeret᷑ audiſt. Jõ pres L in rpo freés chariſſimi expo/ nẽdã ſuſcepimꝰ qꝛ ñ ſolũ nũc ſʒ annuatim in ſacra ſynodo ſolẽnit᷑ recitat᷑. Nec ĩmeri to. Nã ĩ ea ſũmꝰ doctoꝛ ⁊ mgr nr̃ dñs ihs xpᷣs diſcipłos ſuos ⁊ nos ĩ eis ſapiẽt᷑ edo/ cuit.⁊ miſtris eccĩe tãq; operarijs meſſis dñice triplicẽ ↄſideratõeʒ notant poſuit. Pꝛimã ð eoꝝ inſtitutõe.ſcdᷣam ð eoꝝ ĩifoꝛ matõe.tertiã ð eoꝝ retributõe. Per pᷣmaʒ dat᷑ auẽtas ⁊ potẽtia.ꝑ ſcdᷣam dat᷑ ſagaci/ tas ⁊ ꝓuidẽtia.ꝑ tertia dat᷑ ſtabilitas ⁊ p/ minẽètia. Hec & tria iuxta enãgelici textuſ decurſũ.oꝛdine debito ad noſtrã editicati onẽ ðᷣo adiuuãte ꝓpſeqmur In pᷣmis ita q; ↄſiderãda nob ẽ miſtroꝝ ecciaſticoꝝ in ſtitutio.ꝑ quã dat᷑ eis auctas ſiue potẽtia. Circa ̊ aũt ĩ ᷣbis euãgelicꝭ triplex notat eoꝝ ↄditio.Pꝛĩo dñt ĩſtitui ⁊ oꝛdinari di uina electõe. Scðᷣo dñt vniri ⁊ copulari omutua dilectõe.Tertio dñt muniri ⁊ ro/ boꝛari deuota oꝛðöe Quantũ ad pᷣmũ yero hos alios diſcipnlos deſiẽnitQuoſ „ ſeptua gintaduos ↄſtituit in ſignũ ⁊ figu/ * ram. ꝙ poſt futurã ep aſcenſionẽ ꝑ eos ſe/ ptuagitaduo genera linguaꝝ vẽtura erãt „ ſue ſidei vnitatẽ. Quos ideo merito de ſignaun.i.ſignãter elegit.⁊ q̊s ad hoc opꝰ Rerietidelinaneroe hall⸗lectionei tũc ſpecialit᷑ inſtituit.vt ꝑ h̊ oñderʒ q; nul lus ꝓpꝛia auctoꝛitate intruſus ſʒ ſolũ diui na appꝛobatõe vocatꝰ eccleſiaſticũ officiũ aſſumere debeat dicẽte apło. Nemo aſſu/ mat ſibi honoꝛẽ.ſʒ qͥ vocatꝰ eſt a dño tãq; aaron. Ues ulis q; vel ſymoniaca pᷣui/ tate vł tyrãnica poteſtate honoꝛes eccleſi aſticos vſurpare pᷣſumũt.qꝛ qͥ nõ intrant P oſtiũ in ouile.ſʒ aſcendũt aliũde.illi pꝛo Tecto nõ ſunt veri paſtoꝛes.ſʒ veritatꝭ teſti monio ſures ſunt ⁊ latrones.Et h̊ ð pᷣmo Quantũ aũt ad ſecundũ audiamꝰ qͥd ſequit᷑. Et miſit illos binos añ faciẽ ſuam in oẽm ciuitatẽ ⁊ locũ q̊ erat ipᷣe vẽturus. Hoc nõ ſolũ intelligendũ eſſe puto de eiꝰ aduẽtu ꝑ pñtiam coꝛꝑalẽ ſʒ etiã deaduen tu eiꝰ in mentẽ ꝑ influentiã ſpũalem.O qᷓ; rect oꝛdo Aduentũ mgfi pcedũt diſcipu li. Aduentũ dñi pᷣcedũt ſerui.pᷣcedũt in/ ſtruẽdo.ſequit᷑ inſpirãdo.pᷣcedunt per do £ ctrinã.ſequi ꝑ gram. Nec ĩmerito eos aßñ ſe binos miſit. Nã hoc ↄueniẽter face/ re voluit triplici růe. Pꝛimo ꝓpter mu/ tuam oↄſolatiõʒ.⁊? fraterni auxilij ↄfoꝛtatõ nem.qꝛ ſapiẽs ait.frater qͥ iuuat᷑ a fratre q̃̊ ſi ciuitas foꝛtis Secũdo pter veritatꝭ ab eis pᷣdicãde ↄfirmatiõem vt iuxta leg pceptũ.in oꝛe duoꝝ teſtiũ ſtaret verbum Eertio pter charitatiue dilectõnis ſi/ gnificationẽ. Nã vt ait Grego.ꝑ hoc taci te innuit᷑.ꝙ qͥ erga alteꝝ caritatẽ nõ habet p̃dicatõis officiũ nullatenꝰ ſuſciꝑe debet. Jõ ergo ſpecialit miſſi ſunt bini.in ſignũ y mimiſtri eccleſiaſtici ſibi inuiceʒ ⁊ alijs debẽt charitatiue dilectõis vinculo copu lari. ⁊ bine dilectõis di ſcʒ ⁊ primi vnitate iungi.vt iuxta doctrina apłi ſoliciti ſint. ſeruare vnitatẽ ſpũs ĩ vinculo pacis ergo illis qͥ ↄtra charitatꝭ vnitatẽ in eccia &p̃i ſciſmata ⁊ diuiſiones ſeminãt.vel iam ſeminata ſciſmatũ ʒizania hodie pchdo/ loꝛ nimiũ creſcẽtia ſolicite non extirpan xpᷣm vt mittat oꝑarios ĩ meſſem citur ⁊ aduerſantiũ pedibo oculcat ocnt/ cata depꝛimitur. depꝛeſſa ſpernit᷑. De qͥb⸗ ipᷣe ꝑ ꝓphᷣam ↄquerit᷑. Filios enutriui ⁊ ex altani.ipᷣi autẽ ſpꝛeuerũt me.Et ſᷣ̊ ð ſcöõo. NQuantũ vᷣo ad tertiũ audiamꝰ qͥd po ſtea ſubdit᷑. Et dicebat illis. Meſſis qͥdẽ multa.operarij aũt pauci. Rogate ̊ dñm meſſis vt mittat oꝑarios in meſſem ſuaʒ. Hoc in loco meſſis intelligituꝛ eccleſia.i. cõgregatio fideliũ.que iã tũc multa erat. qu antũ ad pᷣparationẽ.qꝛ multi pꝛepara/ ti vt ꝑ verã fidem collecti in hoꝛreum po nerẽtur eccie. Operarij vero pauciid eſt. doctoꝛes⁊ pᷣdicatoꝛes alijq; ſpũales mini ſtriad hãc fideliũ collectiöem idonei.pau ci ſunt reſpectu tãte multitudinis congre gãde. Sane ſicut tũc hoc veꝝ erat.ſic mo donõ minꝰ veꝝ ẽ.Nã ſicut h ait Gregoꝛiꝰ Ecce iã mundꝰ ſacerdotibo plenꝰeſt.et tñ in meſſe dñi rarꝰ valde inuenit᷑ operariuſ qꝛ officiũ quides ſacerdotale ſuſcipimꝰ.ſʒ opus officij nõ implemꝰ. Cur ita. Oꝛ cer ctrinã ⁊ ſanctã vitã verbo ⁊ oꝑe xpianum ꝓplm erudire.ad qðᷣ pchpudoꝛ inter tot ec cleſie mĩſtros.hodie pauci reperiũt᷑ oꝑa/ rij.Quid g̊ ſuꝑeſt remedij. Rogate ĩquit dum meſſis. xpᷣm ſcʒ qͥ ſo dñs eſt populi xpᷣiani. ceteri ſolũ ſub eo ſũt miſtri.ipᷣo di cente. Pꝛincipes gentiũ dñant᷑ eoꝝ. nõ ſic aut inter vos.ſʒ qͥ maioꝛ eſt fiat ſiẽ miſter. Uos ů miniſtri rogate dñm veſtꝝ Jeſum rexpᷣs cũ iã mitterre diſpoſuiſſet tñ roga/ ri voluit vt mitterʒ. Sane h̊ ideo Pꝛimo qͥdẽ vt oñderet ꝙ licet deꝰ eternalitaliqͥd voluerit facere.vult tñ illud fieri mediati bus oꝛõib creature. Scðdo nõ ab vno ſo —2⸗ lum ſʒ a multꝭ rogari voluit vt ̊ exemplo demõſtraret qnte apð deũ ſit efficacie oꝛõ multitudis.⁊ pᷣcipuengregatõis eccĩe xpᷣi ane Tertio h̊ ſpecialit᷑a Zieiput ume oa ri.ondens ꝙ nulł ſit aptꝰ ad hãc euãgeli/ cã miſſionẽ.niſi ꝑ diuinã gr̃am ſpecialem quã nõ miret humana ꝑfectõ ſʒ impetrat deuota oꝛõ.Ac ſi aꝑte dicat Nullłꝰð ſe aut ſua vᷣtute.nullł de ſua ſcia.ð ſua induſtria de ſua excellẽtia aut dignitate pᷣſumat ſed deuota oꝛõe ac hũilitate munitꝰatq; robo Heu q; repꝛobi ſunt hi nephãdi operarij. ratus.de ſola dei gr̃a ⁊ bonitate ↄfidat.ee quox malicia vl negligẽtia meſſis eccleſi aſtica optate pacis fructu ᷣuata ſteril effi iõ rogate dñʒ meſſiſ vt ĩ meſſẽ ſuã oꝑaꝛioſ mittat. ⁊ cos ad hͥ aptoſ ⁊ idoneos efficiat . „ 5 Nec immerito ſpſales operarij.i.eccleſie miniſtri de hoc rogare tenent᷑.ii diligẽter attendãt quantũ eſt onꝰ officijad qð mit/ tuntur. Quippe mittunt᷑ em̃ ad pdicandũ credenda. ad docendũ facienda. ad venã/ dum peccatoꝝ occulta.ad abſoluendum penitentiũ delicta. Gittunt᷑ ad reducen/ Dum errãtes.ad coꝛrigendũ ꝑtinaces.ad oſolandũ puſillanimes.ad reficiendũ in/ digentes. Mittütur deniq; ad fructũ fa⸗ ciendũ in omnes homĩes xpᷣo dicẽte.ego miſi vos metere Et iteꝝ Poſui vos vt ea tis ⁊ fructũ afferatis. UVt aũt ex meſſe ec/ cleſie fructũ virtutũ afferant.neceſſe eſt vt in ſe ⁊ in alijs infructuoſam peccatorum meſſem deſtruãt.de qua ꝑ ꝓpham dicitur Araſtis in impietate.iniquitatẽ meſſuiſtꝭ. Ad hanc nãcq; meſſem ſolicite deſtruẽdaʒ mittũtur meſſoꝛes eccleſiaſtici.qui pꝛopt᷑ hoc figurãtur in ſeruis abſalon.de qbus in ſecũdo regũ legitur. ꝙ cõbuſſerũt agrũ ioab habentẽ meſſem oꝛdei. In agro Jo ab ſignificatur coꝛpus ⁊ anima peccatoꝛꝭ in quo nõ creſcit frumentũ virtutũ ſed or deum vicioꝝ.qð ꝑ ſeruos abſolon.id eſt. miniſtros dei debet igne charitatꝭ cõbuꝛi O felicẽ meſſoꝛeʒ qͥ hoc diligenter facere ſtuduerit. quia de illo verificabitur qð ꝑ ſapientez ðꝛ. Si impiger fueris veniet vt fons meſſis tua. ſt. virtutũ ?⁊ bonoꝛum ſpũalium abũdantia. de qua intelligi põt illud ꝓphete verbũ. Qn lite vindemiam ⁊ meſſem ⁊ oleũ.Ex ab dantia em̃ virtu tum eccleſiaſticoꝝ miniſtroꝝ debet popu lus colligere nõ ſolũ meſſem ſen panẽ bo/ ne operatiõis.ſed etiã vindemiã ſeu vinũ ſancte deuotõis ⁊ oleũ pie compaſſionis. 2 generaliter omnẽ fructũ virtuoſe perſe ctionis. Ue ergo illis operarijs in meſſe eccie.a quibo popuł dei nõ virtutũ ſed vi cioꝛum fructꝰ.nec bonoꝝ ſed maloꝝ ope/ rum exempla colligit. Ue inquã illis ꝛũ exempla ſunt oꝑa carnalitatis ⁊ immũdi cie.de quibo ait apoſtolꝰ. qͥ tradiderunt ſeꝰ metipſos impudicicie in oꝑationẽ immũ Dicie. Ve iteꝝ illis quoꝛũ exẽpla ſunt oꝑa iniquitatis ⁊ iniuſticie.quibo a domino ꝑ ꝓpham dicit᷑ Diſcedite a me omnes qͥ ope ramini iniquitatẽ. Ue iteꝝ atq; iteꝝ illis. quoꝝ exempla ſunt oꝑa erroꝛis atq; maliꝰ cie. Hi ſunt vt dicit apoſtołꝰ operarij ſub Doli tranſfigurãtes ſe in apoſtolos chꝛiſti Nõ ſic fratres chariſſimi nõ ſic.ſed vnuſ/ quiſq; veſiꝝ iuxta apoſtoli documentum ſolicite curet ſeipſum pꝛobabilẽ deo exhi/ bere operariũ incõfuſibilem recte tractan tem verbũ veritatiſ Et hec de hma euã gelij parte ⁊ pᷣma noſtri poſiti conſidera/ tione ſufficiint BSBeguitur de ſecunda — p miniſtroꝝ eccleſiaſticoꝝ infoꝛma tio.ꝑ quã datur eis ſagacitas et ꝓ nidentia Ubi diligẽter aduertendũ eſt qꝙ; xpᷣs cos ſpecialiter de tribus infoꝛmat ⁊ inſtruit.Pꝛimo ꝙ nõ debent terreri ab aduerſitate. Secũdo ꝙ nõ debẽt moueri a cupiditate. Tertio ꝙ nõ debent turbarꝭ ab iniquitate. De pmo dicitur. Ite. ecce ego mitto vos ſicut agnos inter lupos. Mittit ergo dñs ſuos operarios. mittit miniſtros ecclenaſticos in meſſeʒ ſuã.nõ ad colligendũ ex ea delicias ⁊ voluptateſ ſed ad tolerandũ ꝓ ea moleſtias et aduer ſitates. Mittit eos nõ ad adulandũ diui/ tibus.nõ ad nocendũ pauperibi. ſʒ ad de bellandũ malos.vt Joſue miſſus eſtotra amalech ⁊ ad liberandũ oppꝛeſſos.vt mo vſes ad pharaonẽ miſſus eſt Et ideo ne fſa ciliter aduerſitatibo terreant᷑.pᷣmunit eos dicenſ. Ecce ego mitto vos ſicut oues vł agnos inter lupos. Hoc eſt Sicut humi les inter ſuꝑbos.ſicut patiẽtes int᷑ aduer ſarios.ſicut pios inter crudeles.ſicut be/ 5 nignos inter feroceſ.ſieut ſimplices inter fraudulẽtos.ſicut inermes inter armatoſ Ite ergo ſecuri.nõ tamẽ ↄfidẽtes ĩ armis ſeculi.ſed induẽtes vos armatura ſpũali. hoc eſt ſcuto fidei.galea ſpei. loꝛica iuſti⸗ cie.⁊ gladio ſpũs qð eſt verbuʒ dei. His itaq; armis muniti nolite terreri.quia vt Chꝛyſoſtomꝰ ait.Eccłiam vincere nulla vis poterit.dei eſt eccĩa qͥ eſt oĩum foꝛtioꝛ Iðſe eſt qͥ dicit. Tu es pettꝰ ⁊ ſuper hanc petrã edificabo ecciam meã. Et poꝛte in/ feri nõ pᷣualebũt aduerſus eam.qͥd ſi non crederet᷑ verbis.tamẽ rebipſis ⁊ operib credere neceſſe eſt. Quanti em̃ tyrãni ag/ greſſi ſunt impugnare ecciam dei. Quan Sa toꝛmẽta quantas cruces adhibuerunt. ignes.foꝛnaces.feras.gladios intẽdenteſ ⁊ nihil agere potuerũt. Ubi nũc ſunt illi qui hec fecerũt.Et vbi illi qͥ hec foꝛtiter ꝑ chlerunt Nũc illi eternis penis pᷣmuntux l . deſccundo ſe⸗ irpeure ſaccul ⸗ mneninep nun iſolteaicare mntze upiaitac ſrannibullitate atanpſucculii po: gſiruchopautpect intucſaria vite. mscalciametid zumalegk aplil iitfdis nihilalin unzeſetbſolut'a hurtuctudine txa rtebrocolb; retard chcieaned vba idl inrülnend Licze ftinernelani inpnn Abei duuruclatöee Certcuneſun dice pobinumer odio d aroufals ſpi. e Plhnenitb itel Genftknocnigeceß⸗ ftufeearfamilunta Dutüstadladuisoc um Dolocuidi mo⸗ ſengidicisfuo nos hihöteſalutosci doles Uaraxiumune! Werrrdnt Reßcluhaliüatn pecuniiizongreltr dereqg inttdiſtic. aplonleitnino poſſcee Ontpoe⸗ mifbaighandne Grecelatieſnsap nmncl o7gaütdm unbfet Gjitan — S = = e hʒ ci iſtis pei * Gbnlcopin neſank inqn de ſtoeregip ſuisd⸗ rßitniptrpitit dſinontihen⸗ in negggetiic ocipittinierei ſeintcligt Auchl AnnH umentum edeverhi/ Ceimucgan ehnaei onſcen, d hobist Hinforn ias etp tengüͤ eſt nfoꝛmat ereri ab tmoneri tturberi Ite ecce tupos. . mitrit ſuã. no uptatel tadyer ü diui/ zadde eſtotra yt mo oneſa it cos cs yl umi duer ntbe/ inter matol armis puali. iuſti⸗ His nia vt nulla rtior bonc ein/ non rib 467 jan nt.⸗ hteſ lli erg n HBHymelia Ziſti eternis gaudijs erigũt. Eth̃̊ ð pmo De ſecundo ſequit Molite poꝛtare ſacculũ neq; perã. neq; calciamẽta.⁊ neminẽ ꝑ viam ſalutaueritis Hocẽ.Nolite pᷣdicare aut ecciĩaſticũ offi/ ciũ exercere ſpt᷑ cupiditatꝭ aut auaricie ꝗᷓ/ ſtũ.ſʒ pauꝑtatẽ ⁊ hũilitatẽ exeplo mgr̃i vꝛi ſequẽtes.neq; ſacculũ poꝛtetꝭ neq;ʒ perã.i. repoſitoꝛia ciboꝝ aut pecuniaꝝ ñ deferatꝭ in via ꝓpt᷑ neceſſaria vite.neq; calciamẽta. qð de itegris calcia men dz ĩitelligi. qꝛ ſic ĩ euãgelio marci legit᷑apli ſandalijs vtebãt In his aũt vᷣbis nihil aliud oñdit᷑ niſi ꝙ pᷣ dicatoꝛ dʒ eſſe abſolutꝰ a cupiditate.ſuper fluitate.⁊ ſolicitudine tꝑali.ne ĩhis ĩpedia tur ꝗut modolibʒ retardet᷑a pᷣdicatõne vᷣ bi.qð etiã ſequetia vᷣba ĩdicãt. Neminẽ in q̃t ꝑ viã ſalutaueritꝭ Licʒ eĩ qͥdã ̊ ita expo nãt.i.neminẽ ſaluũ in pñti vita dixeritꝭ.qꝛ q̃libet niſi diuĩa reuelatõe ceꝛtificat fuerit incertꝰ eſt ð ſalute ſua.dicæte ſe· ptura. en mo ſcit an amoꝛe vł odio dignꝰ ſit. Hec tñ expoſitio nõ tã lr̃alis q; ſpũalis ⁊ moꝛalł eẽ videt᷑. Jõ illðↄueniẽti ĩtelligit᷑ vt ex h dili gẽtia⁊ feſtiatio euãgelice pᷣdicatõis tãta eẽ ĩnuat᷑.ꝙ nec ex familiaritate colloqͥ i aut ſa lutatõis.ſeu alia q̃uis occaſione debeat re tardari. Hoc loquẽdi mõ vſus ẽ heliſeus. q̃rto regũ dicẽs ᷣuo ſuo.Si occurrerit ti bi hõ ne ſalutes eũ.volẽs ꝑ h̊ excludere vᷣ/ ba retardatiua itine? Expᷣmiſſis euãge lij vᷣbis ⁊ alijs qᷓ in matheo legũt᷑.qᷣbo apłiſ ðꝛ. Nolite poſſidere auꝝ neq; argetũ neq; pecuniã ĩ zonis veſtrꝭ.voluerũt aliqͥ ↄclu dere ꝙ viri eccĩaſtici ⁊ maxĩe ep̃i qͥ in eccĩia apłoꝝ locũ tenẽt nõ pñt licite aliqͥd ꝓpꝛiuʒ poſſidere. Quibo ↄcoꝛdare vidẽt᷑ hieroni/ mi vᷣba ĩ epła ad nepocianũ vbi ait.cleroſ grece latine ſoꝛs appellat ꝓpterea clerici di cũt᷑.qꝛ de ſoꝛte dñi ſũt.vł qꝛ ipᷣe dñs ſoꝛs.i. ꝑs eoꝝ ẽ.qͥ aũt dñm poſſidet nihil extra de um hr̃e pᷣt. Si ãt auꝝ.ſi argẽtũ.ſi poſſeſſio nes hʒ. cũ iſtis ꝑtiba nõ dignat᷑ dñs fieri ꝑſ eiꝰ Sʒ huic opinioni ſacri canones ad/ uerſant. in qbo ðꝛ ꝙ epi ð rebꝓpꝛijs vl acqᷣ ſitis heredibo ſuis derelinqnt Un pᷣdicta vvᷣba xpᷣi tripłr pñt ĩtelligi. Uno mõ myſti/ ceſiẽ exponit ipᷣemet hie:o.vt ñ poſſideamꝰ auꝝ neq; argẽtũ.i.vt pᷣdicatoꝛes ñ innitãt Oncipalit᷑ ſapiĩe ⁊ eloq̃ntie tꝑali. Alio mõ ſiẽ intelligit Aug.li.ð ↄſenſu euãgeliſtaꝝ yt ĩtelligat᷑ xpᷣm h̊ nõ pᷣcipiẽdo.ſʒ magis ꝑ mittẽdo dixiſſe.pmiſit eĩ eis vt abſq; auro vł argẽto⁊ alijs ſũptibo irẽt.accepturi ſum ptꝰ vite ab his bo pᷣdicarẽt. Uñ ſubdit.di gnꝰ eſt eĩ opariꝰ cibo ſuo. Ita tñ ꝙ ſi aliqͥs ꝓpꝛijs ſũptibs vteret᷑ in pᷣdicatõe euangelij ad ſuꝑerogatõʒ ꝑtineret.ſiẽ Paulłꝰ i epla.j. ad Co.ſe feciſſe teſttaft Tertio mõ ᷣm qð exponit Chꝛyſo. vt itelligat h dñm diſci⸗/ pulis pᷣcepiſſe q;tũ ad illã miſſionẽ q̃ mitte bant᷑ ad pᷣdicãdũ iudeis.vt ꝑ h̊ exercerent ad ↄfidẽdũ de vᷣtute ipᷣiꝰ qͥ eis abſq; ſũpti/ bus ꝓuideret.Exq̊ tñ nõ obligabat᷑ ipᷣi vł ſucceſſoꝛes eoꝝ vt abſq; ꝓpꝛijs ſũptibs euã geliũ pᷣdicarẽt.qꝛ⁊ de paulo ĩ ſcða epła ad Coꝛin.legit᷑ ꝙ ab alijs eccłijs ſtipẽdiũ ca/ piebat ad pᷣdicãdũ coꝛinthijſ Exq̊ patʒ.qꝙ; aliqͥd poſſidebat ab alijs ſibi miſſum. Un ſiẽ ↄcludit ſanctꝰ Tho.ſtultũ videret᷑ dice re ꝙ tot ſctĩ põtifices ſic athanaſiꝰ.ambꝛo ſiꝰ. auguſtinꝰ.illa pᷣcepta trãſgreſſi fuiſſent ſi ad ea ſᷣnãda ſe credidiſſent obligari Jõ rñdʒ ad pᷣdictã autoꝛitatẽ hieronimi.ꝙ cũ oĩs ꝑs ſit minoꝛ toto.ille cũ deo alias ꝑteſ hfe itelligit᷑.cuiꝰ ſtudiũ dũ nimis intendit his qᷓ ſũt mũdi circa ea q̃ dei ſũt diminuit Et ſic nõ dñt cleri( ꝓ vꝛiũ poſſidere vt ſie curẽt ꝓpꝛiũ ꝙ ĩ hisdet ectſi faciãt.q̃ ad di/ ninũ ꝑtinẽt cultũ. Hex ð ſcðo De tertio in euãgelicꝭ xpᷣi vᷣhis ſubiũgit᷑. In quacũ/ q; domũ ĩtraueritis hi dicite. pax hüic domui. Et ſi ibi f ueri uiꝰ pacꝭ reqͥeſcet ſu per illũ pax vra. itẽ ad vos reuertetur q̃ſi diceret. Dũ ae publicatõʒ euãgelij pa/ cis ꝓceditꝭ.pacẽ diligite.pacẽ optate.pacẽ ſi fieri pᷣt cũ oĩbo hoĩbo etiã iniqͥs.etia ꝑuer ſis.etiã pac inimicꝭ obſᷣnuate.vt poſſitꝭ cũ ꝓpha dicere. Cũ his qͥ oderũt pacẽ erã pa cificꝰ.Et iõ nolitepturbari ab iniqͥtate.no lite cõmoueri a ꝑue:ſitate malignitate aut neqͥcia q̊ꝛũlibet hoĩm ſʒ in quãcũq; domũ intraueritꝭ.bma vᷣba vr̃a ſint pac ⁊ carita tis.⁊ pᷣmũ dicite.Pax huic domui.i.habi tãtibo ĩ ea.Et ſi ibi fuerit filiꝰpac pᷣdeſtia/ ous.ſ.ad pacẽ enã.reqeſcet ſuꝑ illũ pax ve ſtra. Hoc cẽ.oꝛõ vr̃a ⁊ pᷣdicatõ euãgelica in eũ optatũ habebit effectũ Sin aũt ad voſ reuertet᷑.qꝛ dato ꝙ effectũ nõ habeat q̊ að illũ.tũ inde mercedẽ habebitꝭ apud deum O igitmagnũ pac euãgelice bonũ.cuiꝰ pᷣ dicatio infructuoſa eſſe n pᷣt.Et cui exoꝛ tatio totiꝰ apłice ⁊ xpᷣiane doctrie pᷣmũ fũ/ damẽtũ eſt. O vtinã h̊ ſaperẽt ⁊ kellige e In ſinovo noſtri pᷣlati? pncipes xp̃iani. vtinã hãc pa cẽ ʒelarẽt ſpecialit᷑ viri apłici.vtinã nõ fal laciter ſʒ vᷣe ⁊ efficacit᷑ dicerẽt eccĩe ðᷣi.pax huic domui.⁊ ñ ſic dãnoſe ac dãnabilit᷑ ſi nerẽt ꝑnicioſo ſcimate hãc dei domũ iã pe ne funditꝰeuerſaʒ deſolari.ſicẽ̃ ab eo qͥ ipᷣaʒ in pace fundauerat dictũ ẽ. Oẽ regnũ ĩ ſe diuiſũ deſolabitẽ Ethde ſcða euangelij Ete.⁊ ſcdᷣa ↄſideratiõe ſufficiant. GBGBaequitur de terti. Poſtremo gQ ↄſiderãda nobᷣ eſt miſtroꝝ ecciaſticoꝝ retributio.ꝑ quã dat᷑ eis ſubli mitas ⁊ pᷣminẽtia.Qua ĩ re ſciẽdũ ẽ ꝙq eoꝝ retributio triplex aſſigri pᷣt. Pꝛĩa ẽ coꝛꝑał Beda ẽ ſpũalis honoꝛatiõis. ſuſtẽtatiõis. Tertia ẽ eternal coꝛonatõis De pma h̊ ðꝛ In eadè aũt domo manete.edẽtes ⁊ bibẽ/ tes q̃ apð illos ſũt.Dignꝰ ẽ em̃ oꝑariꝰ mer cegde ſua. Ubi oñdit xpᷣs ꝙ miſtri eccĩaſtici q ꝓplo xpᷣiano ĩ ſpũalib ſeruiũt.de iure di uino ⁊ hũano dũt ab eo ĩ coꝛꝑalibo ſeu tꝑa libo ſuſtẽtari De hac ãt retributõe ⁊ ſił de ſcdᷣa diẽ apls ad Thim̃.ſcribẽs.qͥ bñ pᷣſũt p̃ſpyteri.duplici honoꝛe digni habeantur Pꝛimꝰ honoꝛ eſt ſuſtẽtatio vite. Secũdꝰ exhibitio reuerẽtie.Et ð vtroq; honoꝛe ĩi/ telligit᷑ illð leg pᷣceptũ.honoꝛa pr̃em tuũ. qð nõ ſolũ de coꝛꝑali ſed etiã de ſpũali pr̃e accipiẽdũ ẽ. De tertia vᷣo retributõe ſeu mercede dic xpᷣs apłiſ.Gaudete ⁊ exultate qꝛ merces vr̃a co.eſt ẽ ce.Et h̊ͥ ſpẽalit᷑ dabi tur euãgeliʒãtibs. Uñ in pma ad Coꝛint. ſcribit ꝗpłus. Ue mihi ſiñ euãgeliſauero. iãt h̊ ago mercedẽ accipio. delit nõ pficiũt.qꝛ tales pᷣuaricatoꝛes ⁊ ĩ/ obediẽtes oꝑarij iuſte da natõis mercedeʒ finalit᷑ ꝑcipiũ t.dicẽte apło. Oĩs pᷣuarica⸗/ tio ⁊ inobediẽtia recipit iuſtã retributionẽz mercedis Et h tertia ꝑte euãgelij ⁊ ter tia ↄſideratõe ſufficiãt. Deqᷓ̃ pła dicenda erãt.niſi ad alia ꝓperaret intẽtio. Audi uimꝰ igit ex hac expoſitõe euãgelica de in/ ſtitutõe. ð infoꝛmatõe.⁊ ð retributõe apło rũ ac diſcipłoꝝ xpᷣi. Audiuimꝰ qͥ fuerint pᷣ mitiui oꝑarij.qbo ſuccedũt miſtri ecciĩaſti ci.Aplis eĩ ſuccedũt epi.diſcipuł vᷣo mĩo. res pᷣſbyteri ⁊ ꝑrochiales curati. Naʒ vt hᷣ diẽ gloſa.ſiẽ in apłis foꝛma ẽ epᷣoꝝ.ſic inſe iẽ ů̊ boni odparij ecciaſtici accipiẽt mercedẽ głie. ſic ecõtra mali meꝛcedẽ pene.de q̃ ꝑꝓpham vðꝛ Oẽs mercedes eoꝝ ↄburẽt᷑ igne. Ue g̊ilł q̃ ecciaſticũ officiũ aſſumũt.ſi qð pfitent᷑fi ptuagintaduob diſcipuł foꝛma eſt pᷣſ bite roꝝ ſecũdi oꝛdis. NHec ð hãc ſniam mo/ uere dñt vᷣba hiero.ſuꝑ epłam ad tytũ.vbi poſtq; dixerat Olim idẽ pᷣſbyt᷑ qͥ ⁊ ẽs.po ſtea ſubdit Sic g̊ pᷣſbyteri ſciũt ſeeccĩie cõ⸗/⸗ ſuetudiĩe ei qͥ ſibippoſitꝰfuefit eẽ ſubiectoſ ita epᷣi nouerit ſe magꝭ ↄſuetudĩe qᷓ; diſpẽ ſatiõis dñice vᷣitate pᷣſbyterꝭ eſſe maioꝛes. ⁊ ĩ cõi debere ecciaʒ regere. Sciẽdũ qͥ p pe eſt ꝙ olim qᷓ;tũ ad nom̃ nõ diſtinguebã tur ep̃ᷣi ⁊ p ſbyteri.nã epᷣi dicũt᷑ ex eo ꝙ ſu intẽdũt. vt diẽ Zuc fl byteri aũt grece d cunt᷑ q̃ſi ſenioꝛes. am noie epᷣoꝝ.vbi ĩ actib apłoꝝ lo pᷣſbyterꝭ eccĩe epheſine diẽ̃. Attẽdite vobᷣ ⁊ yniuerſo gꝛegi.in qͥ vos ſpũſſctũs poſuit 3 ſp ſm rẽ inter epᷣos regere ecciam dei.S epᷣos ⁊ pᷣſbyteros fuit diſtinctio.etiam tge aploꝝ.vt pʒ ꝑ Oyoniſiũ.v.c.eccĩaſtice.hie rarchie Uñ poſtea ad vitãdũ ſciſma.neceſ ſe fuit vt etiã noĩa diſtinguerẽt᷑. vt.ſ.maio res dicerẽt᷑ ẽi.mioꝛes aũt vocarẽt᷑ pᷣſbyte ri. Jõ pᷣſbyteros ab epᷣis ñ differre Augꝰ. li. ð hereſibi int dogmata heretica ↄnume rat. Ecceꝗ&̊ qͥ q̃les ⁊ q̃nti fuerũt pᷣdeceſſo/ res nr̃i. apti ſcʒ ⁊ diſcipłi xpᷣi.q̊ꝛũ vᷣtutes ſi veri ſucceſſoꝛes ſunꝰ dẽmꝰ imitari. vt qͥb ſuccedimꝰ ĩ officio.ſuccedamꝰ ĩ merito qͥ/ bus ſuccedimꝰ iĩ dignitate.ſuccedamꝰ etiãä in vᷣtute.⁊ ſiñ in ↄſùmata ꝑfectiõe.ſaltẽ in ſtudioſa imitatõe. dicẽte apło JImitatoꝛel mei eſtote. ſiẽ ⁊ ego x?ᷣi Sed ꝓchpudoꝛ hodie płes ſũt ecciĩe mĩſtri qͥ nõ apłicas vᷣ tutes.ſʒ magꝭ apoſtaticasorioꝝ vicioꝝ ſoꝛ des tã publice ⁊ notoꝛie ſectãt᷑.vt ex h̊ ſtatꝰ ecciaſticꝰ a ſeculariba ⁊ popularibo ↄtẽnat᷑ ⁊õſi pediba ↄculcet᷑. Et vt mõ de alijs inu merabilibo vicijs taceamꝰ.iã tã młtos pſu blicos foꝛnicarios ⁊ ↄcubinarios pᷣſbyte⸗ ros cernimꝰ.vt dignitas ſacerdotij ex eozꝝ indignitate ↄtẽptibil habeat᷑.qꝛ cũ eoꝝ vi ta deſpicit᷑ reſtat vt ipᷣoꝝ ſtatꝰ atq; doctrĩa ⁊ ꝑ ↄñs lex diuĩa ⁊ eccĩe ſacr̃a ab eis mini/ ſtrata vilipedaf Aduerſus ̊ hoꝛrẽdũ et abomiĩabile mõſtꝝ.multa ĩ ſᷣmonibo młta ĩ ſtatutꝭ ſynodalibo latrauimꝰ.nec tũ hmõi *ſcandalũ ab hac dyoceſi effugare valuimꝰ vt vellemꝰ. Süt aut qͥdã ĩ pplo pᷣdicãteſ. j dũ ſ̊ tolleꝛe moliũt in alið ſcandalũ ĩcidũt vüber imẽ acri⸗ ipꝛobãdo ꝓpłm ſubiectũ Sciẽdũ qͥp ꝛes. Uñ ⁊ apłs h̊ noĩie qᷓntuʒ ad vtroſq; vtit᷑.vbi ait.Qui bñ pᷣſunt pᷣſby teri duplici honoꝛe digni habeãt Silr eti ens eſtpſbite ig m mo/ igtü. bi eßs po eeccie cõ/ ſubiertol e ̈ diſpe eo clediü — eo ſi grece⸗ e jntuz untpſby BGilkreti logpens dite vo ſs poſnit mreinter etiamtpe aſtice hie ma. necceſ vt.ſemaio ekßbyte te Aug. onume deceſſo/ Htutes ſi i. vtqb rito / m enid .ſaltein ntatoꝛel bpudo: blicas ciox ſoꝛ rß ſtot⸗ otinat lijo inn koo eu ſſopte ceog op yi octria minl/ dü et mlta pmöi luim⸗ teſ4 icNt bicctä Vmelia in irrenerẽtiã ⁊ ĩobedietiã ſuoꝝ ſacerdotũ inducũt. Cõtra s nũc aliqlit inſtare ⁊ ad uerſus ĩdiſcretũ ʒelũ diſcretiõis modera/ mẽ opponere vtileiudicamꝰ His in᷑m tas ↄcluſões qᷓ magis iuridicũ rigoꝛeʒ qᷓ; dulcoꝛẽ euãgelicũ ſapiũt.tres pᷣcipuas et fundamẽtales aſſeft Pꝛia ẽ ꝙ, no/ alia toꝛiꝰ foꝛnicatoꝛ ꝑ euidẽtiã facti q̃ nulla ter giuerſatõe celari p̃t. eo ipᷣo qͥ foꝛnicatõ ſua eſt notoꝛia.ſuſpẽſus ẽ qͥad ſe ⁊ q̊ ad alioſ.? iõ eiꝰ miſſa ⁊ eꝰ diuĩa dñt euitari. Uñ ↄſe quẽter infert᷑ ꝙ ſacra eccĩaſtica ab eo ſumi nõ dñt niſi ĩ caſu neceſſitatis.Et G̊ ꝓbant E·c.vra.extra.ð coha.cle.⁊ mu.vbi dðꝛ.Si ne dubio teneatꝭ ꝙa clericꝭ ⁊ pᷣſbyterꝭ q;q; ſoꝛnicarijs q;diu tolerãt᷑ nec hñt oꝑis eui dẽtiã.licite diuia audiãt᷑ ⁊ alia accipiãt᷑ ec cleſiaſtica ſacr̃a. Igit᷑ a Zrio ſenſu.ſi vł nõ tolerant᷑ ab eccia vł euidẽtiã oꝑis hñt nec licite diuia audiũt᷑nec ſacra recipiũt᷑. Q ð ↄfirmãt ꝑ.c.q̃ſitũ.eo.ti.vbi determĩat Bre goꝛiꝰ nonꝰ.ꝙ foꝛnicatoꝛ ant alt pctõꝛ ñ dʒ in officijs diuĩs euitari:iqꝛ nõ eſt ſuſpẽſus q̃ ad alios niſi ſit notoꝛiũ ꝑ ſniaz aut ofeſſi onẽ factã in iure.aut ꝑ enidẽtiã rei.q̃ tergi uerſatõe aliq̃ celari ñ poſſit.& ſi ꝑ tale eui/ dẽtiã notoꝛiũ fuerit ſuſpẽſus ẽ q̊ͥ ad alioſ.⁊ dz in diuĩs euitari. Et ad h̊ inducũt om̃o Doctoꝛes qͥ fuer̃ta tꝑe gꝛegoꝛij noni.qͥ cõit in h ↄueniũt Scða ↄcluſio ẽ ꝙ ille moꝛ talit᷑ peccat qͥ ſcient᷑notoꝛij foꝛnicatoꝛꝭ miſ ſam audierit.⁊ hãc dicũt ſcm̃ Tho.deaqͥ/ no q̊dlibeto.ix.q.viij.mãifeſte deteꝛmĩaſſe Et idẽ ↄcludit ex.S.veꝝ xxxij.diſ.q;tũ ad ſuſceptõʒ ſacr̃oꝝ.niſi ĩ caſu neceſſitatꝭ.nõ qꝛ malicia ſacerdotꝭ ſacr̃a coinqͥnet vł pol luat.ſʒ eo ꝙ ea a tłi foꝛnicario ſuſcipiẽs nõ obedit ſʒ repugt pᷣceptꝭ ecciĩe ⁊ ſctõꝝ patrũ canonibo.ac ſctẽ ſynodo.q̃ ſub excõicatiõe Hh ſtatuit ⁊ mãdãdo pᷣcepit ꝙ nullꝰ eoꝝ di/ uina audiat.vt ĩ.c.nulłꝰ.⁊.c.pꝛet᷑ xxxij.diſ. Tertia ↄcluſio ẽ ꝙ licʒ pᷣlati eccie tales ſuſtineãt adhuc ſũt vitãdi. Uñ ßm Tho.. nõ /ꝓpt᷑ h ſubditi excuſant᷑ vt eos vitare nõ debeãt. Etidẽ diẽ̃ Innocẽtiꝰ ⁊ alij pꝰ eũ ĩ ca.tãta.extra ð ſymo.Et ſiẽ diẽ Aug.Epᷣs qͥ taliũ crimia nõ coꝛrigit.magꝭ dicẽdꝰ eſt canis ĩpudicꝰ q; ẽs. Jõ ↄcludũt ꝙ ꝓpte liũ pᷣlatoꝝ ĩpudẽetiã aut negligetiã ſubditi a debita caritatꝭ medicina fribo ethibẽda. nec ab obſuatõe pᷣceptoꝝeccĩe excuſancur Ex his młta ſubinfer̃t.vt ꝙ tales notoꝛij pẽſare.ſʒ cũ ſint excõicati ipᷣo fctõ q̃ fũt no toꝛij etiã ſi denũciati ñ fuerint.ſũt i cõione ⁊ ſocietate vitãdi. His ãt nõ obſtãtib ſal/ uo melioꝛi iudicio dicimꝰꝙ nullꝰ ꝑrochia nus vł ſpũal ſubditꝰ dʒ euitare curatũ ſu/ um aut pᷣlatũ.a ſuis ſe miſterijs vł officijſ eccĩaſtiò publice ſeꝑando.niſi pᷣuia ſui ſu perioꝝ ſnia vł denũciatõe fuerit publica/ tus In hac ãt ↄcluſiõe ⁊ e ãnexig infe/ ri dicẽdis.ñ ego ſolꝰ ſʒ venerabił doctoꝛ iohes cãcellariꝰ piſienſ̃ cariſſimꝰſociꝰmeꝰ habita ſił collatòe parit ↄcoꝛdamꝰ Ethãc ex triplici radice declaꝛamꝰ.nã oppoſitũ di cere ẽ dare ſubditꝭ occaſionẽ triplicꝭ ſcan/ Scdo diſcoꝛdie ⁊ diuiſiõis. Tertio teme rarie diindicatõis. Hec ãt tria q;tũ poſſu/ mꝰ dẽmꝰtollere.⁊ eoꝝ occaſiões excludere cũ ſint maxie turbatiua ecciaſtice policie. Quãtũ ad pmũ. Cũ exꝑietia doceat q; laici clericꝭ opido ſũt infeſti.ſi generalit᷑ et ↄfuſe dat᷑ eis pᷣceptũ vł licẽtia vitãdi cura tũ ſuũ ſine ſuꝑioꝛꝭ ſnĩa vł autoꝛitate pote/ rũt leuit᷑ ei rebellãdo dicere ꝙ ñ ẽ ſibi obe/ diendũ. ⁊ allegare ꝙ foꝛnicatoꝛ publicꝰ. qꝛ foꝛte colloquiũ vł ↄſoꝛtiũ modicũ vi/ derũt eũ hꝛe cũ młierib Qnãtũ ad ſecũ dũ manikeſte ptʒ hãc licẽtiã eẽ fomitẽ ſciſ/ matũ diſcoꝛdiaꝝ ac ↄtcetionũ int᷑ ſubditos alijs dicẽtibo ð curato qꝛ bonꝰẽ.alijs ꝙ nõ ſʒ vitãdꝰ.qm̃ nõ eſt oĩm eq̃lis diſcretio vel affectio.nec int᷑ ea q̃ iurꝭ ⁊ facti ſunt equał cognitio Quãtũ ad tertiũ ↄſtat ꝙ ſi cu/ ratꝰ heri fuerit publicꝰ foꝛnicatoꝛ.potuit tñ penitere.⁊ ſᷣm iudiciũ ſuisfeſſoꝛꝭ aut ſu perioꝛꝭ obtulit ſe dimiſſuꝝↄcubinã ſuã tẽ poꝛe ⁊ loco.qꝛ ñ ſuhito tenet᷑ ſꝑ ̊ facere.ſʒ in certo caſu poſſʒ h̊ rõnabilit᷑ differre. ſiẽ nec penitẽs aſtringit᷑remouere a ſe ſubito qͥcqͥd fuit aut ẽ ſui pctĩ occaſio. Tũc ů̊ ꝑro chianꝰ vitando iſtũ vᷣe abſolutũ peccabit. Nõ eiĩ dz leuit᷑ ſuſpicari aut temeꝛarie iudi care nũc vł alias ꝙ ipe qͥ ſe diuĩs ĩgerit of ficijs careat bñficio abſolutõis niſi dũ au toꝛitate iudicꝭ fuerit publicat.⁊ tũc tãdiu vitabit᷑uſq; fuerit publica abſolutõe no uit᷑ abſolutꝰ. Alias ſecuriꝰ ẽ ꝙ ſubditꝰ poſ ſit ⁊ debeat iudicare curatũ vł pᷣlatũ ſuuzʒz penitẽtẽ ⁊ bonũ q; opoſitũ/cũ ſubito po/ C£2 foꝛnicarij a canone ſuſpẽſi ĩ eccia diuia ok ficia celeb auerint vł miſtrauerint. irreung· lares efficiũt᷑. Et ꝙ cũ talibi epᷣs nõ pᷣt dii-ꝰ In ſinooo tuecrit a ſpũſctõ viſitari ⁊ penitere.ac ofeſſi onẽ ſuã actu aut voto ꝑficere.⁊ p ↄñs pia ĩ tentõc ⁊ ſana ↄſcia pᷣt eũ nõ vitare. Et ad pᷣ põt ſumi ↄfirmatio ex his q ĩ expoſitõne euãgelij pᷣdiximꝰ. Jõ eixpᷣs aplos ⁊ diſci/ pulos deſiguit.i.ſignat᷑ elegit.⁊ electos in meſſeʒ eccĩe miſit. vt oñderʒ ꝙ nullniſi ele ctus ⁊ miſſꝰ dʒ officiũ ecciaſticũ aſſumere iuxta illð apłi.quõ pᷣdicabũt niſi mittãt᷑.et ꝑ ↄũñs ab üllis à electi ⁊ miſſi ſũt.nulłꝰſub Dit?niſi autoꝛitate ⁊ ſnia declaratoꝛia ſuꝑi oꝛis mittẽtꝭ dʒ ſe ſubtrahere.ł ea ad q̃ ele/ cti ſũt᷑officia deuitare. Sic eĩ mĩſtri eccia ſtici non dũt a ꝓpło recipi.ſic nec ab eo dñt reijci ſeu vitari ſine ſpãli mittẽtꝭ autoꝛita/ te. Ad ea ãt q̃ in Sriũ ſuꝑiꝰ iducta ſũt.⁊ ſpe cialit᷑ ad decretalẽ q̃ſitũ.cũ ſuis ãnexis du plicit᷑ rñdere poſſumꝰ. Vno mõ ꝙ ↄſuetu Do oppoſita ⁊ ſũmoꝝ põtificũ tolerantia qᷓ hmõi rigoꝛẽ iurꝭ nõ executa ẽ.interpᷣtãt᷑ i la iura ĩ illo rigoꝛe nõ eſſe fquãda. Multa em̃ iura ꝑ vſum griũ abꝛogãt᷑.ſic in mult· videre facile ẽ Alio mõ dici pᷣt ꝙ añ ſniom vl denũciationẽ ſuꝑioꝛꝭ nihilꝓpꝛie debz a ſubdit ita notoꝛiũ crimẽ reputari.qͥn aliq poſſit tergiuerſatõe negari.⁊ h̊ rõnabiliteꝛ aut,ꝓpr inſpirãtẽ gram vt dictũ eſt.q̃ vt ait BGrego.neſcit ĩ viſitando tarda molimina gaut qꝛ neſcit᷑ operãtꝭ intẽtio aut ↄſcia ſi q̃ſierit aliqͥs. Ad qͥd ̊ valebit illa famo/ ſa diſtinctio.de foꝛnicatoꝛe notoꝛio ⁊ ñ no toꝛio. dicimꝰ ꝙ ad h̊ valet.qꝛ notoꝛiꝰ ꝑ eni Dentiã facti pᷣt ſtati abſq; alio iurꝭ oꝛdine ↄdẽnari.als nõ.niſi vl teſtibo ↄuictꝰ.vel in lure ſeu iudicio ↄfeſſus.⁊ ita intelligi pᷣt q; Dz notoꝛiꝰ foꝛnicariꝰ talł euitari:qꝛ dʒ ſtatĩ ꝓ euitãdo iudicari. Judicari.ſ.nõ a ſubdi tis ſʒ pᷣlat. Etꝓ hac ĩterpᷣtatõe moꝛaliſ rõ.ↄſuetudo ⁊ vtilitas publica vidẽt᷑ mili tare.⁊ eidẽ ↄcoꝛdãt gloſe oꝛdinarie Aug. ⁊2 Ambꝛoſij ſuꝑ illo ꝰbo pᷣme ad Coꝛint. Siqs frat᷑ noiat᷑ in vob foꝛnicatoꝛ.cũ hu iuſmodi nec cibũ ſumere. Ubi apłs noto riũ foꝛnicatoꝛẽ excõicat. Et ſi iterũ q̃rit qęd tał excõicatio a iure diuio vł hũano la ta oꝑet᷑.ſane dici pᷣt ꝙ tales excõicatões la te ſnie hüc effectũ hñt.ꝙ abſq; ꝓceſſu alio iudiciali pᷣt iudex ſtati ꝓbato facto vł ↄfeſ ſato vl ipᷣo exiſtẽte ꝑ euidẽtiã notoꝛio ferre excõicatiõis ſniam.ſeu eã latã declarare ⁊ publicare.Nõ ſic ãt vbi canones eſſent ſo lũ ferẽde ſnĩe.qm̃ tũc monitões ⁊ ꝓceſſus iuridici p̃reqͥrerent. Nulle tñ excõicatiões a canone ſiue late ſiue ferẽde ſnĩie oꝑant᷑ vt ꝓpt eas ſine iudicꝭ pᷣnia publicatiõe qͥs de/ beat euitari. Cõſimilit᷑ etiã dicimꝰð ſen tẽtijs ꝑ eccłias generalit᷑ pmulgeꝭ.vt. di/ cẽdo.excõicamꝰ oẽs ſoꝛtilegos.oẽs ĩpediẽ tes iuriſdictõzʒ ecciaſticã.oẽs qͥ talẽ vł talẽ rẽ ſurripuerint. oẽs vſurarios ⁊ bmõi Nõ em̃ vidert̃᷑ etal mod loq̃ndi generał ⁊ cõ/ fuſus liget audietes ad euitâdũ illos.q̊s i pticularitales eẽ cognouerint niſi ꝑ iudi/ ciũ noĩatim ꝓmulgẽt᷑. Et h̊ſonare videt bũ apli. Si qͥs frat᷑noĩat᷑⁊c. Nõ em̃ parii cfficacie ſũt generał modꝰ loq̃ndi ⁊ ſpãlis ſiẽ ſacerdos lr̃atꝰ pᷣt dicere.ꝙ oĩs fur eſt ſu ſpẽdend? vł homicida.nec ex ̊ irregulart tatẽ ĩcurreret q̃ tũ innodaret᷑ ſi ĩ ꝑticulari diceret. H̊ homicida ẽ occidẽdꝰ Rõ autẽ ad h̊ põt trahi ex pᷣdictꝭ.⁊ addi pᷣt rõ ſpãlis qꝛ magnũ eſſʒ diſcrimẽↄſciaꝝ apð innocẽ tes ſi ꝓpt᷑ alioꝝ delicta ipᷣi paſſim ⁊ abſq; iu dicio tenerẽt᷑ excõicatii caſibo ſupꝛadictis. Eyxpmiſſis etiã pᷣt apparere rñſio ad q̃/ dã dicta doctoꝝ. vt ſcti thome ⁊ alioꝝ di/ centiũ eos peccare.qͥ a foꝛnicaꝛijs notoꝛijſ miſſas audiũt.nec excuſari eos ꝓpt᷑ negli/ gẽtiã pᷣlatoꝝ qͥ eos nõ denũciãt euitãdos. Tũc cĩſiẽ ⁊ ſꝑe gregoꝛij noni.maioꝛ rigoꝛ diſcipline xpᷣiane vigebat.ita vt poſſʒ leui ter tał lex ⁊ ↄſtitutio exeqͥ.nũc aũt ñ ſic.Et iõ ſi illi doctoꝛes exꝑti fuiſſent maliciã p/ ſentiũ tẽpoꝝ ⁊ radicatõʒ ac ĩcoꝛrigibilita/ tẽ maloꝝ moꝝ. mutaſſent ſnĩiam. ⁊ locuti fuiſſent ñ ſiẽ ſtricta iurꝭ regula dictarʒ.ſed ſicẽ ſᷣm exigẽtiã tẽpoꝝ fieri expediret. Jõq; dixiſſent ꝙ magꝭ qñq; expedit talia malen pter peccaãtiũ mititudinẽ.licʒ cũ diſplicen tia ⁊ amaritudine aĩ tolerare.qᷓ; cũ ꝑiculo deterioꝛi ea velle ꝑ excõicatiões ⁊ cẽſuras rigidas extirpare. Hec itaq; dixerĩ nõ ĩ fauoꝛẽ foꝛnicarioꝝ aut negligetiã pᷣlatoꝝ eos ñ coꝛrigẽtia.ſʒ aduerſus qſdã qͥ in hac nr̃a dioceſiĩ q buſdã pᷣdicatõibo ita h̊ vicia acrit᷑ rẽhendũt.vt ꝓpłm ↄ ſacerdotes ſu/ os ad ſeditiõʒ ꝓuocẽt.⁊ ſtatũ ecciaſticuʒ nũc ꝓchdoloꝛ ſatꝭ ſuꝑq; ſatꝭ afflictũ.ad cõ tumeliaſ excitẽt.nõ ſatꝭ pie attteẽtes ꝑabo ls xpᷣi.q docuit dimittẽda eẽ ziʒania ne eꝛa dicaret᷑ ſił ⁊ triticũ NHos &̊ vtroſq; carita tiue ĩ dño exhoꝛtamur ⁊ monemꝰ iſtos vt ab hac temeraria repᷣhẽſiõe deſiſtãt. illos vo vt ab his foꝛnicatõnibi⁊ immũdicijs. ni ls ce in ns. s. 1,/ lo 1 4 e 3; 0 14 iin s . . slðõ — De ſancto dominico alijſq; criminibo ſe irrepᷣhẽſibiles exhibeãt ⁊ deo ⁊ pplo ab eo ſibi cõmiſſo ſe accepta⸗/ biles reddãt Ut atß fiat vos iuxta doctri nã euagelij Rogate dñm meſſis vt mittat oparios ĩ miſſeʒ ſuã.Et ñ ſolũ mittat ſʒ iã miſſos nds ⁊ vos dignoſ ⁊ idoneos oꝑari os efficiat.Oð ipᷣe pᷣſtare dignet᷑.qͥ ſine fi/ ne viuit in ſecula ſeculoꝝ Amen. Explicit ̃mo ſermo ſynodalis ſuꝑ enã geliũ luce Deſignauit dñs ⁊c̃.faciꝰ p reue rendiſſimũ dñm petꝝ epᷣm cameracẽſem Sermo dñii Neri veanllpaco epicame racen de beato Oñico ↄfeſſoꝛe n tas abſcõdi ſup montẽè poſita. Scriptü ẽ Math. v.c. ? i pi/ iiiiis feſtiuitatꝭ euãgelio recita/ tũ Reuerẽdi pr̃eſ ac pᷣſtãtiſſimi dñi.ego ſenſu puer ⁊ modicꝰ ĩtellectu.pauꝑ ⁊ inen dicꝰ. defectũ meũ ĩitelligẽs ⁊ meũ ſentiẽs ĩ ꝑfectũ.dũ coꝛã ſenatoꝛibe terre coꝛã cardi nibo eccie pñs aſſum tremũt labia. herent fauces.balbutit lingua.? oĩa vocᷣ oꝛgana penitꝰ obmuteſcũt. Itaq; dũ loqͥ ꝓhibeoꝛ ⁊ tacere vereoꝛ fugã q̃ro. O èvtinã pateat fuge locꝰ.ſʒ ñ eſtꝗͥ fugiã niſi ad ciuitateʒ q̃ nõ pᷣt abſcõdi ſupᷣ montẽ poſita.ad ciuita/ tẽ refugij qᷓ nõ pᷣt abſcõdi ſupᷣ montẽ celi.s firmamẽeti vᷣticẽ ↄſtituta.ad maria.ſ.q vᷣe ẽ ciuitas pr̃is et᷑ni ciuitas Jhu xpᷣi.ciuitas ſpüſſcti. mos p̈ſidij. mos gaucij. mõs ſola tij.mõs dei.mõs pinguis.mõs ĩ q̊ bplaci tũ eſt dño habitare ĩ eo. Curramꝰ igit᷑ ad hãc ciuitatè vnanimit᷑ ⁊ ad hũc motẽ pari ter fugiamꝰ. Curuemꝰ genua.ſoluamꝰ gti tudinis holocauſta.⁊ añ ſoliũ eiꝰpᷣces fun damꝰ ⁊ vota dicẽtes Aue maria. Nõ pᷣt ciuitas abſcõdi.⁊c.ſcribit᷑ vbi ſuö. MHa gnꝰ catholicoꝝ doctoꝛ Aug.ĩ li.quẽ de ci nitate ði ad marcellinũ diſcipulũ ſuũ ſcri pſit. duas deſcribit ciuitates diuerſas pirꝰ ⁊ aduerſas. Una ẽ ciuitas hierłm.alia ẽ ci uitas babylon. Una ciuitas dei. alia ciui/ tas diaboli Una eccĩa ſctõꝝ.alia eccia ma lignãtiũ.Vna qua edificat amoꝛ dei vſq; adotẽptũ ſui.alia quã edificat amoꝛ ſui vſ q; ad ↄtẽptũ dei. Una ẽ igit᷑ in monte.imoꝰ ſupᷣ mõtẽ poſita.quã ꝓpha dauid admirãs alloquit. Glioſa inqᷣt dicta ſũtð te cintai — dei. Et iteꝝ. Siẽ audiuimita ? vidimi 4 . ciuitate ðᷣi vᷣtutũ.ĩ ciuitate dei nri deꝰfu dauit ea in eternũ. Alia ẽ in valle? ſubtus mötẽ aitituta qua ide pſalmiſta vices ab idi inqͥt iniqtatẽ ⁊ ↄtradictõʒ ĩ ciuitate.Et iteꝝ. Suꝑ muros ei iniqtas ⁊ laboꝛ ĩ medio eiꝰ⁊ iiuſticia:⁊ nõ deficilt de plateis eiꝰ vſura ⁊ dolꝰ. O q;ta duaꝝ ci nitatũ zrietas.q; Iria moꝝ diſparitas. G diſpar ciuiũ cõitas. In vna ſiqͥdẽ nullum malũ ſʒ oè penitꝰbonũ. Ibi ↄcoꝛdia eſtin ciuibo.in pncipibe iuſticia.mĩa in indicibꝰ in laboꝛatibo patia.ĩ dñis pietas.i ſᷣuis fi/⸗ delitas.iĩ doctoꝛibo vᷣitas poſtremo ĩ oĩb⸗ BVn poteſt ciu⸗ tatꝭ dei.quã hierłm.i.viſionẽ pacꝭ noĩauiꝰ In alia vᷣo nullũ bonũ.ſʒ oẽ pꝛſus maluʒ. Ibi luxꝰ ẽ diuitibʒ.defectꝰpauꝑibo.vulga ribo iuidia.nobilib ſupbia.fraus curiali⸗ bus.ſcelꝰ ſacerdotibo.voluptas militibus deniq; cupiditas oĩbo.Tłes ſũt ciues ⁊ in cole illiꝰ cinitatis diaboli quã babilonẽ.ij ↄfuſionẽ pᷣdiximꝰ Hee ſüt igit ciuitates due diuerſe plurimũ ⁊ aduerſe.q̃ cũ ĩter ſe ↄtinua bella gerãt nec ceſſet crudeliſſimoſ ggere ↄgreſſi us. iñ nec vinci nec euelli nec deſtrui.ſʒ nec abſcõdi pᷣt eiuitas ði. Jõ de ipᷣa ẽ dicta euãgelica vᷣitas vris reuerẽtijs Apoſita.Hõ pᷣt abſcõdi ciuitas ſupᷣ motem poſita Bec aãt pᷣſtãtiſſimi dñi vre carita ti pᷣmittere dignũ duxi.qm̃ videre mihi vi ſtũ agimꝰdñicũ.aduerſus ciuitatẽ diabo/⸗ liꝓ ciuitatꝭ dei deſenſiõe certãtẽ belligerã tẽ triũphãtẽ atq; vincentẽ.ſʒ ⁊ bellatoꝛeſ ci uitatꝭ ðipↄfoꝛtãtẽ.⁊ ad ſui imitatiõeʒ ethoꝛ tãdo vᷣba/ꝓpoſita pferẽtẽ. Qua ð re haꝝ duᷣ aꝝ ciuitatũ ſpecialiꝰnobᷣ vidẽda ſũt certa⸗ peſande victoꝛie. Igit᷑ vt ab vꝛbepdita eſt a fundatõe ciuitatꝭ dᷣi ⁊ ab exoꝛdio na ſcẽtis eccie ſumamꝰexoꝛdiũ.Ecce pnceps mnũdi. dux inferni. actoꝛ ſcãdali. pr mẽda/⸗ cij aduerſus ciuitate dei erigit machinas. tẽdit inſidias.parat bella.mouet pᷣlia Et ĩ pma belli acie ponit idolatras ſacrilegos. płes deos atq; deas ĩ ↄtẽptũ vniꝰ veri dei coletes. aduerſus q̊s pugnãt priarche.pui gnãt ꝓphe.pugnãt apłi.pugnat martyres. Ex qbh alij artãt᷑ vincuł ⁊ beribↄfringũ tur. Alij detrudũt᷑ carcerib ⁊ ieiunijs ma cerat᷑ Alij cedũt ſaſtieralaaizs iu rilaf 5 3 De ſancto vominico Alij cremãt᷑ flãmis ł lapidibo obꝛuũt᷑.Alij ligant᷑ laqis ac ſcoꝛpionibs flagellãt᷑. Alij ſuſpẽdunt᷑ patibul ⁊ toꝛmẽtꝭ vasijs pimũt᷑ SDꝛz int h̊ toꝛmẽtoꝝ genera ſctĩ ꝑ fidẽ vice rũt regna. Nã vt ait doctoꝛ veridicꝰ Augꝰ li.xviij.de ciui.dei.ca.l. Int᷑ hoꝛrẽdas ꝑſe cutões ⁊ varios cruciatꝰ ac funera martv rüyüũ.pdicatũ eſt toto oꝛbe euãgeliũ.ↄteſtãte deo ſignis ⁊ oſtẽtꝭ.⁊ varijs ᷣtutibo ac ſpũſ ſancti munerib.ita vt ppłi gẽtiũ credẽtes in eũ qͥ ꝓ eoꝝ redẽptiõe crucifixꝰẽ.xpᷣiano amoꝛe venerarẽt᷑ ſanguinẽ martyꝝ.quem diabolico furoꝛe fuderãt.ipᷣiq; reges q̊ꝝle gib vaſtabat᷑ eccĩa.ei noĩ ſalubꝛit᷑ ſubderẽ cur.qõð de t᷑ra crudelitauferre conati ſunt 2 fallos deos iĩciperẽt ꝑſeqͥ q̃ꝝ cauſa culto res dei veri fuerãt antea ꝑſecuti. Hec Au guſtinꝰ. Pꝛoſpiciẽs itaq; dyabolicꝰ ille pnceps victã eẽ pᷣmã belli ſui aciẽ.ſecũdaʒ parat.ſ.hereticoꝝ cohoꝛtẽ.⁊ vt vᷣbis vtar pmemoꝛati doctoꝛꝭ eiuſdẽ libꝛi ca.lj. Ui/ dẽs d yabolꝰ tẽpla demonũ deſeri.⁊ in no mmẽ liberãtis mediatoꝛꝝ curreꝛe genꝰhuma nũ.hereticos mouit.qͥ ſub vocabulo xpᷣia⸗/ no doctrine reſiſterẽt xpᷣiane.hi fuer̃t ma/ nichei.arriani.ſabelliani.pelagiani.alijq; inumeri qͥ varijs timoꝝ ſtimuł.doloꝝ toꝛ mẽtis.laboꝝ moleſtijs.⁊ tẽptationũ ꝑicub xpᷣi ecciaʒ infeſtarũt.⁊ eo ꝑiculoſioꝛes fue rũt ciuitati dei q̊ ſamiliares ĩimici Aduer ſus q̊s pugnauer̃t ſcti eccĩie dei doctoꝛes ⁊ xpᷣiane fidei ↄfeſſoꝛeſ.Ex qbo vt alios tace am vnꝰ nec minimꝰille.ſ.ðe q̊ nob eſt ſᷣmo vir dei dñic.ſpũ repletꝰ dñico.cũ in terra albigẽſiũ aduerſus fidẽ catholicã erroꝛuzʒ pullularẽt venena.ab heꝛeticꝭ ꝓ noĩe Ihu ↄtumeliã paſſus.irriſus.ſubſannatꝰ ⁊ con ſput.ſʒ ad ſuſtinẽdũ martiriũ ſpõtane ob tulit.⁊ tñ int᷑ hH de aduerſarijs triũphauit SDz qb armis. Sane nõ ĩ curribo.nõ ĩ eqͥs.nõ in młtitudĩe exercitꝰ.nõ ĩ põpa re gij apparav.ſʒ lãcea ꝑſeuerãtie.baliſta ſa/ piẽtie.loꝛica iuſticie.galea ſpei.ſcuto fidei. ⁊ gladio ſpũs qð eſt ᷣbũ dei Hec ſunt ar/ ma dñica qbo noſter dñicꝰ gduerſus bere/ ticoꝝ cuneoſ cũ triũpho cũ victoꝛia decer tauit. DSʒ eſto victiſint heretici.nũqͥd iðᷣo paxẽ ecciĩe dei.Eſt foꝛte aliqͥs qͥ in delicijs gliet᷑ ⁊ ſibijpſi mẽtiẽs dicat.pax.pax.ſʒ vᷣe nõ ẽ pax.Ecce iã inſurgũt ſciſmatici.ↄſur ũt acephali ⁊ 3 xpᷣi vicariũ.õ eccie ſpon/ ſũ parãt bella.mouẽt pᷣlia. Aduerſꝰqs nr dñicꝰ? i ceł pugnat.⁊ ĩ terrꝭ ſue ſacre religio nis frẽs ad pugnã ꝓuocat.vt ſua pᷣdicatio ne feriãt᷑ ſciſmatici.ꝑcutiãt᷑ acephali.ꝑcu ſi quaſſent᷑.q̃ſſati cõminuant᷑.cõminuti in puluerẽ ↄuertãt᷑.ĩ puluerẽ ↄuerſi totaliter diſpergat Sʒ eſto victi ſint aut ad ↄcoꝛ/ diã reducti ſciſmatici.⁊ ad obediẽtiaʒ ace/ phali.qð qñ erit neſcio deꝰ ſcit.nũqͥd ideo ceſſabũt ꝑſecutões ciuitat dei. Sane qͥ H̊ credit decipit᷑. Nã vt ĩ pᷣallegato libꝛo dif finit Augꝰ.nõ ẽ diffiniẽdꝰ numerꝰpſecutõ nũ qͥbo exerceri oꝑtet ecciaʒ. O ſi foꝛte ab his qͥ foʒ ſũt nõ ſeuiẽtibo videret᷑ eẽ trãqͥl/ uerſus ſpm̃ pugnat carnis ſtimułꝰ.nec vn moꝛib inferãtcruciatꝰ ꝓpt᷑ qd apłica tubæ xpᷣi ciues excitat.d.Oẽs qͥ pie volũt viue/ re ĩ xpᷣo ꝑſecutõʒ patiẽt᷑.ij. Chi.iij. Ad q̃m voceʒ beatiſſimꝰ pr̃ dñicꝰ aduerſus ciues dyaboli ↄſurgit itrepidꝰ.⁊ cũ om̃i fiducia aſtruit nec vinci nec euelli nec deſtrui.ſed nec abſcõdi poſſe ciuitatẽ dᷣi dicẽs euãgeli ca ̈ba vr̃is reuerẽtijs ꝓpoſita. Hõ põtab/ ſcõdi ci.⁊c. Sʒ q: nò timem ferulas S/ maticoꝝ. obmittamꝰ audact᷑ dictionum ri chmos ludoſq; pueroꝝ.⁊ imitemur vtci qʒ; poſſumꝰ ſtilũ patꝝ antiq̃ꝝ. inqrentes ſi placet qͥs aut q̃lis ſit mõs iſte.⁊ qͥ ſũt huiui mõtꝭ incole.vt int᷑ eos noſtꝝ dñicũ ĩueni/ re poſſimꝰ Audiamꝰitaq; Chꝛyſoſtomũ pᷣdictũ euãgelij locũ exponẽtẽ ↄfoꝛmit᷑ ad pᷣmiſſa. Hec ciuitas inqͥt eccia ſctõꝝ eſt.ðᷣ q ðꝛ. Glłioſa dicta ſũt ð te ciuitas dei. Ci/ ues eiꝰ ſũt veri fideles.ð qboaplus. Uos eſt; ciues ſcõꝝ. Hec gͤ ciuitas poſita ẽ ſup mõtẽ xpᷣm. De q daniel. Lapis abſciſus ſi ne manib factꝰ ẽ mõs magnꝰ. Nõ pᷣtg ci/ uitas abſcõdi ſupᷣ mõtẽ ↄſtituta.etiã ſi ipᷣa voluerit. Mõs eĩ qͥ eã poꝛtat fac eãẽ omibo maniteſtã. Hec ille. Licet ãt ſᷣm Chꝛyſo. mõs iſte xpᷣm.ſᷣm Augꝭ.iuſticie magnitu/ dinẽ. ſᷣm vᷣo Grego.altitudinẽ vᷣtutũ ſigni icet.qꝛ tũ nulla res ẽ ↄfoꝛmioꝛ xpᷣo.nulla verioꝛ iuſticie magnitudo. nulla ꝑfectioꝛ vᷣtutũ altitudo qᷓ; xpᷣiana religio.idcirco ꝑ montẽ iſtũ religionẽ xpᷣianã ſignificauimꝰ in 5 licet ſint varij ritꝰ.ẽ tũ vni religionis vſꝑ dñs.vna fides.vna ſpes.vnꝰ vltimꝰ fi nis. Hic ẽ ̊ mõs inſignis.mons celebꝛis. mõs ſalutꝭ.de q̊ dictũ ẽ. In mõte ſaluũ te ſac Geñ.xix. Hic ẽ mõs altꝰ ꝑ quẽ aſcẽdit᷑ 2 — — — — —– — — — ðJðDð a WH — . —— ————— — — — i — — NJ — — — — — . 4 . . 2. . . . — . N—— in celũ:cup tãta ẽ celſitudo vt qͥ aſcẽdũt in eũ etiã ſi velint nõ poſſint abſcõdi. Ibi in deſerta fugit xpᷣs.ĩ carcere recludit᷑ petruſ antra petit iohes.⁊ aliꝰ iohes in pathmos inſulã reegat᷑ ⁊ tñ nõ pñt abſcõdi.ſʒ reue/ lant᷑.mañifeſtãt᷑.pᷣdicãt᷑.⁊ toto diuulgãt᷑ in oꝛbe.De h̊ ;̊ mõte pñt ĩtelligi ᷣba ppoſita. Nõ pᷣt abſcõdi ciuitas ſupᷣ montẽ poſita. Hiüc vo inqͥrendũ nob ẽ.q ſunt hꝰ mõtꝭ incole.vt int᷑ oos noſtꝝ dñicũ valeamꝰ re/ perire. Sʒ qᷣs aut q̃lis ſum ego vt aſcẽdazʒ in montẽ dñi.qͥ nec ſũ innocẽs manib nec mũdo coꝛde.qͥq; ĩ hac valle miſerie ↄſtitu tus.ad ima deiectꝰ.⁊ meoꝝ põdere petõꝛũ ꝓiect' ad infima.pedes malaꝝ affectionuʒ SGuitate depᷣſſos.ad huiꝰ mõtꝭ celſitudinẽ nec leuare qͥdẽ ſufficio.ſʒ q̊ nõ pñt aſcẽde/ re pedes leuabũt᷑ oculi.leuabo igit᷑ ocłos meos ĩ mõtẽ.⁊ videbo in qͥ oꝛdine poſitꝰq̃ ve ĩ loco ſit ſit nr̃ dñicꝰ Uideo itaq; p/ mitꝰ ĩ pede mõtꝭ hꝰ numeroſam phoꝝ gẽti lium młtitudinẽ.qͥ tãta pollẽt vᷣtucꝭ alacri tate vt ĩ montẽ aſcẽdere videãt᷑ Uideo ibi ʒzenocrat ſeueritatẽ. dyogenis patiẽtiam. frontonis guitatẽ.ſocratotinẽtiã.catoniſ pietatẽ.pudiciciã ſcipionis. Video ex his phis aliq̊s qͥ tantã coꝛdis ac coꝛꝑis mũdi ciã habuiſſe narrãt᷑ vt ſublimiũ ac btõꝛuʒ ſpirituũ ↄſoꝛtia ⁊ familiaritatẽ adepti ſint ſic plato de ſocrate mgr̃o ſuo teſtateſt.di. qꝛ ob egregiã vitã ⁊ caſtimoniã ab ĩfantia numẽ habuit comes.ſiqͥdẽ pura purꝭ.ſin/ cera ſinceris.miſceri atq; ↄtiguari fas eſt.· Hinc apuleiꝰ platonice ſcole phs ð dᷣo ſo crat libꝝ ſcpſit. Uideo deniq; ſacerdotes egyptios.qͥ vt plato aſſerit ĩ thimeo.ſeꝑati a cetero ppło manẽt.ne ↄtagione aliq̃ ꝓpha na caſtitaſ polluat᷑ðᷣ q̊ꝝ vita vt hieronimꝰ vnꝰ ex ſacerdotib nr̃is ait. theremon ſtov cus vir eloquẽtiſſimꝰ narrat.ꝙ oĩbo mũdi negocijs curiſq; poſtpoſitꝭ ſꝑ ĩ tẽplo fuerit ⁊ reꝝ natas cauſaſq; ac rõem ſydeꝝ ↄtẽpla ti ſint.nũqᷓ; młierib ſe cõmiſcuerit.nunqᷓ; cognatos qͥdẽ nec ꝓpinq̊s nec liberos qͥde viderint.ex eo tꝑe q̊ cepiſſent diuĩo cultui Deſuire.carniba ⁊ vino ſe abſtinuerĩit.ad/ dit ad h̊ ꝙ biduana ac triduana ĩiedia hũo res coꝛpoꝝ ex ocio ⁊ ĩmobilitate naſcẽtꝑs. acerrime cõpᷣmere ac caſtigare ſint ſoliciti es erãt infideles phi.tles ſacerdoteſpa gani.O vtinã tłes eẽnt phᷣi fideles.vtinaʒ tales eſſent xpᷣiani nr̃i tꝑis ſacerdoteſ.qͥ tũ ſi oĩno tles eſſent. nec melioꝛes eſſent. cer⸗ . tenõa ſeragerin mõtẽ qꝛ nec iſti aſcẽdunt in motẽ. E mitat᷑ vt aſcẽdãt faciliꝰ ⁊ vt currãt veloci alter alteriꝰ ſeqͥt᷑ veſtigia. plato ſocratẽ in/ ſequit᷑ ariſtotiles platonẽ.luciliꝰ ſenecã.ſe neca vo paulũ ſeqͥ cupies. ſʒ deficiẽs poſt eũ clamitat.d. O ii paule cariſſime opta rẽ eiꝰ eẽ loci apð meos.ctu es a pð xpᷣiãos Verba ſũt ſenecead paulũ.epła.xij.Cur/ rũt velocit᷑.currũt ꝑit᷑.⁊ tñ qꝛ viã fidei ñ tenẽt ĩ montẽ aſcẽdere ñ valẽt Nã vt daʒ in loco ð ipis aſſerit Aug'. bñ currũt ſʒ ñ in via currũt.⁊ iõ qᷓ;to płꝰ currũt tãto plui errãt. His itaq; dimiſſis ĩ hũc modum curręetibo atq; errãtib ocłos mẽetʒ erigo ſiᷣ limiꝰ. Et ecce video antiqͥs pꝛes vete.teſt. pꝛziarchas.ſ.⁊ ꝓphas.currẽtes ſiqͥdẽ ⁊ licet nõ ĩ via plana.tñ ſhᷣ vmbꝛa tenebꝛoſa aſcẽ detes ĩ mõtẽ. Ibi erat ille pꝛiarchaꝝ maxi mꝰiacob.qũñ ſcalã illã celotenꝰ erectã.aſcẽ dẽteſq; ac deſcẽdẽtes angłos ⁊ inixũ ſcale dñm vidit Ibi erat ille familiariſſimꝰdeo moyſes. qñ legẽ colloqniumq; ði obtinere meruit. Ibi helyas qñ clarioꝛibo poꝛtẽtis emicuit. vbi tãdẽ ad celũ flãmãte vehicło raptꝰ ẽ. Ibi deniq; ꝓphe ſinguli.qñ tã cer/ tis ⁊ tã pᷣſag viſionibo illuſtrati ſũt.vt pꝛo cul abſentia tãq; ꝓpinq̊.⁊ futura tãq; pnůtia loq̃rent᷑.De qbo ſigillati nũc agere lõgũ fo ret His igit obmiſſis ĩ mõtꝭ vᷣticẽocłos verto.⁊ ecce video alios eminẽtioꝛꝭ vite vi ros. Ibi ille in᷑ natos mulien maximꝰ io hanes ſctũs ab vtero.quẽ e fũmo celi faſti gio vẽturꝰad terrã xpᷣsvt rexnũciũ.vt pᷣco nẽ iudex.vt auroꝛaã dies.⁊ vt lucifeꝝ ſol pᷣ miſit. ad antra deſti ſub etate tenera fugit Ibi ipᷣemet ſaluatoꝛ fons oĩm ſalutariuʒ exẽploꝝ ĩ mõtẽ oꝛaturꝰ aſcẽdit.tẽptãtẽ ad uerſariũ vincit.turbas inſtruit.btitudies diſtinguit.⁊ ĩ mõtꝭ excelſo trãſfigurat᷑. vbi ſupᷣ eũ voxet᷑ni pꝛis audit᷑. Ibi petrꝰ igaco/⸗ bus ⁊ iohes hãc xpᷣi trãſfiguratõʒ vidẽt et pauẽt.⁊ vt inumerã ſcõꝝ turbã bꝛeui ſᷣmo ne ꝑſtringã.ibi euãgeliʒãt apłi.annũciant· diſcipuli.triũphãt martyres.exultãt ↄfeſ/⸗ ſoꝛes.doctoꝛes pᷣdicant.ſacerdotes oꝛant pſallũt clauſtrales.canũt ᷣgies.ac vniuer ſi ſctõchoꝛi illð pſalmigraphi perſonant Exaltate dũm deũ noſtꝝ ⁊ adoꝛate ĩ mõte ſctõ eiꝰ.qm̃ ſanctꝰdñs deꝰ nr̃. In hac ̊ ſã ctoꝝ turba hincinde circinãs Scton a et⸗ De ſancto dominico circũſpicio ĩ q̊ oꝛdĩe poſitꝰ.q̃ ve ĩ loco ſitꝰ ſit nr̃ dñicꝰ.Et ecce iuxta mõd cacumẽ ipᷣe meis occurritoſpectibuſ.vir vttq; aſpectu venerabił.vultu quis.greſſu tardꝰ.inceſſu ei ſub eta pace aliqñ triũphabit aduerſus ciuita tẽ diaboli. At ille. Audi inqͥt aureliũ au/ guſtinũ.qͥ in.xv.de ciui.dei.c.iiij.de ciuita matur. diſcret? ĩ ſilẽtio.fructuoſus ĩ vᷣbo. mMũcd* cogitatöe. ðtuoſus ĩ oꝑe.ĩ ↄuerſatõ ne hũilis.ĩ ↄtẽplatõe ſuhtił.ĩ miraculł cla⸗/ rus.⁊ ĩ moꝛibo ſinguł ↄſpicuꝰ. Uere talis erat nr dñicꝰ.imo vltra qᷓ; dicere valeã me lioꝛ erat.ſanctioꝛ erat.pfectioꝛ erat. Sed foꝛte q̃rit aliqͥs. Quid agebat Sane huic rũdeo.qꝛ nõ q̃ſtꝰ qᷓrebat.nõ diuitias ↄgre gabat.nõ lites foucbat.ñ delitias ꝑqͥrebat MHaã qͥ Hagũt nõ aſcẽdũt ĩ montẽ dñi.ſʒ de ſcẽdũt ĩ vallẽ dyaboli.Quid g̊. Certe ſpar gebat diuitias.ſpernebat delicias.dilige/ bat pauꝑtatẽ.ſᷣuabat caſtitatẽ.vigilias ſu/ ſtinebat.lacrimas fũdebat.oꝛõibovacabat lectiõibo inſudabat.Deniq; ĩ mõte dñi ſa/ crũ oꝛdinẽ pᷣdicatoꝝ fundabat.ex q̃̊ſalu/ taribo monitꝭ obſeſſus ignoꝛãtia mũdus: ſplẽdidiſſimo vᷣitat radio refulgebat.⁊ q̊ʒ validioꝛibaauxilijs ciuitatẽ dei ſup montẽ d „ „ KR poſita ſolidabat.⁊ aduerſꝰ ciuitatẽ diabo li i valle ſituatã ꝓtegere ac defendere ſata/ gebat.ſepe ⁊ ſepiꝰ ᷣba replicãs a pncipiop poſita.Nõ pᷣt abſcõ.ci.⁊c. Poſt h ego iã mẽte feſſus ex ↄſideratõe ꝑſecutionum ci/ uitat ði. feſſuſe; ocuł exinſpectõe montis dñi. recreat nis. De ꝑpſecutõibo mutuis haꝝ duaꝝ ciui tatũ q̃s ſepe meminimꝰ:paucas eũ q̃ſtiun culas iterrogo.O inqm ðᷣſiderãtiſſime pr qꝛ ↄcupiſcit ⁊ defiẽ aĩa mea.⁊ ſiẽ ceruꝰ ad fontes aq̃ꝝ.ſic anhelat ad ſapĩe tue fonteʒ iõ ſonet vox tua ĩ auribo meis.⁊ egrediat᷑ ᷣ vẽtre tuo fons aqᷓ viue.fons ſapĩe ſalutarꝭ de cuiꝰ plenitudĩe accipiã ego.nec ſolꝰego ſʒz acciplãt vniuerſi.Tu igit qͥ defenſoꝛ es fert ciuitas dyaboli. Dic& mihi. Nũqͥd maloꝛes p̃ſſuras ĩ futuꝝ paſſura ſit q; vel nũc patiat᷑ ył olim paſſa ſit.At ille Audi ĩ quit mgr̃m vᷣitatꝭ ĩ ſcola euãgelica ſuos di ſcipłos infoꝛmãtẽ.Cũ audieritꝭ pᷣlia ⁊ ſe/ ditiões nolite terreri.oꝑtet bmũ h̊ fieri ſed nõdũ ſtati finis.Ex qͥb verbis dat᷑ĩtelligi circa finẽ mũdi maioꝛes ꝑſecutõnes debe re fieri. Nã ſic ait venerabit Iſid. li. de ſů mo bono. Quãto ꝓpinquiꝰ finẽ mũdi dya reat tñ ex ĩuẽtiõe nr̃i dñici.alacri/ oꝛ reſurgo Sʒ ipᷣ adhuc alloqo cupiens recreari vt vñ nobᷣ fᷣmõis ĩitiũ fuit.fiat fi/ bob yidet. tãto crudeliꝰ pſecutões exercet vt qͥ ſe ↄtinuo dãnãdũ ↄſpicit.ſocios ſibi miltiplicet cũ qͥb gehẽne ignibo addicetur Sʒ dic adhuc.Nũqͥd ciuitas dei ſub q̃ te diaboli loq̃ns int᷑ cetera h̊ q̊ʒ dic.qꝙ ipſa ſempit᷑na ñ erit.qꝛ cum ĩ extremo ſupplicio dãnata fuerit.nec iã ciuitas erit.tũc igit᷑ ci nitas di qͥetã pacẽ habebit. Dʒz dic q̃ſo te.dic ⁊ aꝑpi mihi qñ h̊ erit. At ille eiuſdem doctoꝛ ſniam ⁊ vᷣba ſecutꝰ libꝛi.xviij.c.lij. q̃ſtionẽ illã meã hũc ĩ modũ abſoluit. Im poꝛtuno inqͥ t ac oĩno ſuꝑſticioſa ãſtio eſt. Si enĩ nobbᷣ noſſe pdeſiet.a q̃ meliꝰ q; ab ipᷣo xpᷣo mgr̃o ĩterrogãtib diſcipuł dicere tur. Hõ em̃ ſiluer̃t inde apð eũ.ſ a pñte qᷓ/ ſierũt dicentes. Dñe ſi ĩ tꝑe h̊ reſtitues re/ gnũ iſrael. At ille. Hõ eſt inqͥt veſtꝝ ſcire tẽ Pora⸗ pr̃ poſuitĩ ſua ptãte.Nõ vtiq; illi ðᷣ oꝛa vl die vl ãno.ſʒ de tꝑe ĩterrogauerũt qũñ illð acceper̃trñſum. YFruſtra igit᷑ ꝗnoſ q̃ remanẽt huic ſecło cõputare ac diffini/ re conamur.cũ h̊ ſcireñ eẽ noſtꝝ ex oꝛe ve ritat audiamꝰ. Quos tñ vt ibidẽ teſtatur Augꝰ.alij q̃dringẽtos.alij qͥngentos.alij etiã mille ab aſcẽſiõe dñi vſq; ad eꝰ vltimũ ꝗaduẽtũ cõpleri poſſe dixer̃t.q̃ & iã ex ma/ ioꝛꝭ tꝑis lapſu maniteſta expiẽtia repꝛobat Alij vᷣo vt recitat vuilhelmꝰ pariſieſ epᷣui libꝛi ſuið vniuerſo tractatu tertio.Ab ipᷣa mòi creatõevſq; adↄſũmatõʒ ſecłi.vij. ãnoꝝ aſſerere pᷣſũpſer̃t q̃ᷓꝝ ſuꝑfſtitio refellit qꝛ ab eis nihil certũ ð ſcptuꝛe canonice au ctoꝛitate ꝓfert᷑.Oim ̊ ð hac re calculãtiũ digitos reſoluit ⁊ qͥeſcere iubet ille qͥ dicit. nõ eſt veſtuſcire tꝑa q̃ p̃ poſuit ĩ ſua ptãte Hec inqͥt illeñ mea ſʒ Augꝭ.ↄcluſio vera ſnia ẽ?. Tũc ego. Sih inqm vᷣa ſũt q̃ tu pr aſſerꝭ.qͥ nõ niſi vᷣa dicere ꝑhiberꝭ.qͥd g facturi ſũt ciues xpᷣi.q̊s vſq; ad ↄſũmatiõʒ ſeculi varij ꝑſecutionũ aculei pũgunt.nec ſue ꝑſecutöõnis terminũ agnoſcere pñt. It ille. Patia inqͥt muniẽdiſũt. Ad quam vt excitẽt᷑ eis ꝓ ſuo certamĩe coꝛona gloꝛie pollicet᷑.dicẽte apło. Nõ coꝛonabit᷑ niſi qͥ legit. cer.ij.ad Thi.ij. Licʒ ̊ mõ poſiti ſint fickles int malleũ ⁊ ĩicudẽ.vt ſupᷣ doꝛſũ eo tũ fabꝛicẽt pctõꝛes.tollet tñ dñs vᷣgã pctõ rũ deſuꝑ ſoꝛtẽ iuſtoꝝ.⁊ ſi ñ mẽtit᷑ veritas. imaqꝛ vᷣitas ñ metit.btĩ erũt hi qͥ ꝑſecutõ — — —⏑. -. — — —. — it i . —⏑ — . — nes ꝓpt iuſticiã patiũt᷑. O igit᷑grãde patĩie ſpectaculũ Ecceꝓ bꝛeui certamĩe coꝛona glie. ? p tꝑali ꝑſecutõe ĩtermĩabił btĩitudo ciuitatidei ⁊ ciuibo xpᷣi infallibilitpᷣparãt. His itaq; anditꝭ ad pedes ſcti pꝛis dñi ci ꝓuoluis.eidẽ obnixiꝰſupplico.⁊ ipᷣm q̃ſo rogitemꝰ oẽs.vt vnꝰ ꝓ omibo dignꝰ ꝓ indi gnis xpᷣm exoꝛet q̃tenꝰ nos aſcẽdere faciat in mõtẽ dñi ⁊ ĩ ciuitatẽ dei ſup montẽ poſi tã introducat.vt ↄſoꝛtes effecti ciuiuʒ xpᷣi ita ĩ hꝰ mũdi area ꝑſecutões ciuitatꝭ dya/ boli ꝑ patiam toleremꝰ.vt coꝛonam głie?⁊ beatitudinẽ iĩterminabilẽ mereamur. QOõð ille ↄcedere dignet᷑ qͥ eſt bñdictus ĩ ſecula ſeculoꝝ Amen. Explicit ſᷣmo de beato dñicoofeſſoꝛe x reuerẽdiſſimũ dñm Petrũ de aillyaco ca/ Imeracenſem ehm.. Wicunqz hanc q rregulã ſecuti fuerint pax ſuper illos. Scriptũ ẽ ad Bal.vj.c. ⁊i epła hodierna. Uerba hᷣ reuerẽdi pzeſ⁊ ĩxpᷣo frẽs cariſſimi vᷣba ſũt apłi pauli hodie ĩ ꝑſona bti frãciſci ab ec/ cleſia recitata.⁊ nũc veſtre ꝓpoſita caritati Quibo vᷣ̈bis paxilla q̃ olim ꝓphica voce le gis diuĩe ʒelatoꝛibo ꝓmiſſa legit ꝓpha di⸗/ cẽte.pax młta diligẽtibo legẽ tuã dñe.pᷣs.c. xviij.nũc apłica vᷣitate enãgelice regłe ſe/ ctatoꝛibb exhibẽda firmat᷑.atteſtãte paulo. ⁊ vniuerſos alloq̃nte xpᷣianos ac infallibi lit᷑ aſſerẽte.ꝙ qͥ cũq; hãc re.ſecu.⁊c. Sʒ vt ſciamꝰ qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũdũ ſit pacꝭ do/ nũ.nob ĩ his vᷣbis apłic ꝓpoſitũ.audiamꝰ⸗ q̃nꝭ laudũ pᷣconijs.audiamꝰq̃ntꝭ pᷣconio rũ teſtimonijs ̊ bonũ pacꝭ cũctꝭ alijs effe rat᷑ Sciẽdũ ẽ igit᷑ qʒ ſic ait doctoꝛ eximiꝰ Aug'.li.xix.ð ci.dei.Tłeẽ bonũ pacꝭ vt ĩ reb creatꝭ nihil gtioſi ſoleat audiri. nihil. delectabili ↄcupiſci.nihil vtiliꝰpoſſideri. Exq̃̊ dicto btĩ Aug;.tria pac notãt᷑ pᷣco/ nia.q̃ ꝑ tria euãgelice legꝭ coꝛreſpõdẽtia te ſtimonia nobᷣ pñt luculẽtiſſime declarari. Pꝛio nãq; ꝙ nihil gtioſiꝰ ſoleat audivi. Pʒ ex eo qꝛ pax ẽ vocal iubilatio ãgeloꝛuʒ. celi. Uñ xpᷣo nato cãtatũ eſtab ãgel GOlia ĩ excel.ðᷣo ⁊ ĩ ter.pax bo.bo.volũ.Luciic. . Scðo ꝗnibil delectabili debeatocu/ piſci. Pzx ex eo.qꝛ paxẽ ſpũat adoptio filio rũ dei. Uñ cribit᷑. Gtĩ pacifici.qm̃ filij vdᷣi vocabũt. Hat. v. c. Tertio ꝙ nihil vti lius valeat poſſideri. Pʒ ex eo.qꝛ paxẽ ſpe cialis dotatio amicoꝛum xpᷣi. Uñ dicebat apłis. Pacẽ meã do vobᷣ.pa.re.vob. Johᷣ. xiiij. c. Hãc & gtiſſimã xpᷣi pacẽ angeliciſ vocibo nũciatã. pãc delectabiliſſimã pacii vnitatẽ filijs ſpũaliba copulatã.hãc vtiliſ/ ſimã vnitatꝭ hereditatẽ amic ſpecialibꝛcõ mẽdatã. Hãc inq; quã mũdꝰ dare nõ põc pacẽ.offert beatiſſimꝰ pr̃ frãciſcꝰ oĩboſeqn tibo euãgelicã regulã. affirmãs cũ Augu. libꝛo ðᷣ bis dñi ꝙ; h̊ eſt ſerenitas mẽtꝭ.vin culũ amoꝛꝭ.cõſoꝛtiũ charitatᷣ. Hec ẽ q̃ bel la cõpeſcit.iras cõpmit.ſuꝑbos calcat.hbu miles amat.diſcoꝛdes ſedat.inimicos cõ/ coꝛdat. Hanc & qͥ accepit teneat.qͥ ꝑdidit .B repetat. q amiſit exqͥrat. Hãc vᷣo älit᷑tenea Sermo eiuſdem de beato Franciſco conkeſſoꝛe mus acceptã. qualit᷑ repetamꝰ ꝑditã.quali ter exquiramꝰ amiſſam. ipᷣe nobis patẽter oñdit.euãgelicã ꝓponens regulã ſecu tus fuit ⁊ ſequẽdã eſſe mõſtrauit. Ad quã vtiq; ꝑ aplłica verba veſtre charitati pᷣmiſ ſa.ſuos hoꝛtat᷑ diſcipłlos dicẽs. Quicũq; hãc regulã ſecuti fuerint.pax ſuper illos. In quib⸗ vᷣbis ſi diligẽter notẽtuꝛ ipᷣe nos ad hãc regulã tripliciter exhoꝛtatur. Pꝛi/⸗ mo ad eã ſingulariter cõtemplandã. Se/ cundo ad eã exemplariter inſequendam. Tertio ad eam ſalubꝛiter amplectenda Pꝛimũ facit ꝓponendo noꝛmã ſinglarii eruditiõis.qꝛ hanc regulã. Hec eſt em̃ re/ gula que doctrix ẽ diſe Lipnode ⁊ electrix opeꝝ ülliꝰ. Sapĩe.viij. Secundũ facit exhibẽdo foꝛmã exẽplarꝭ imitatõis.qͥ cũq; inqͥt ſecuti fuerint.vt poſſit cũ xpᷣo dice/ re.qͥ ſequit᷑me nõ ambulat ĩ tenebꝛis ſʒ ha bebit lumẽ vite. Joh. viij. Tertiũ facit ↄcludẽdo ſũmam ſalutaris retributõnis. qꝛ pax ſuꝑ illos.pax.ſ.dei q̃ exuꝑat omneʒ ſenſũ.ad Phil.iiij. c. Ecceg̊ noꝛmã ſin/ gularẽ. hac regulã Ecce foꝛmã exemplarẽ his qͥ eã ſecuti fuerint. Ecceſummã ſalu/ tareʒ. pax ſuꝑ illos Hec eſt itaq; noꝛma veritatis.ſingularit᷑ cõtemplãda. Hec eſt foꝛma ſanctitatis exemplariter inſequẽda Hec eſt ſumma bonitatꝭ falnbꝛiter ample ctenda. Ad quã pius pr Franciſcꝰ ꝑ ver/ ba pꝛelibata ſuos allicit filiolos dicens. Quicunq; hac regulam ſecuti fnenurrt⸗ 3* ℳ nrr. De ſancto franciſco HMHec igit᷑ reuerẽdi pzes ⁊ ĩ xpᷣo frẽs cha riſſimi tãq; qdã nr̃i monis pᷣli dia veſtris reuerentijs ꝓponere dignũ duti. vt poſtea declaret᷑ pleniꝰ ꝙ qͥ cũq; hac regulã.i.euan gelicã xpᷣi ⁊ eꝰ diſcipuli frãciſci doctrinazʒ ſuauerint. ⁊ eã nõ ſolũ nudis pedib.veꝝ etiꝗ purꝭ mẽtibo ſecuti fuerĩt pacẽ illã tãtiſ ſuperi laudũ pᷣconijs ⁊ pᷣconioꝝ teſtimo/ cuiꝰ rei declaratõʒ tres articuli ꝑ oꝛdinem tractabunt᷑. Pꝛio nãq; tria belloꝝ genera xpᷣiane paci oria diſtingueẽt᷑. Scðo ex hac euãgelica regła õ pᷣdicta bella tria pacꝭ re media opponẽtur.Tertio qꝛ eccĩaſtici viri haãc regulã xpᷣi i diu mime ſecuti fuer̃t.ſʒ ab ea plurimũ oberrarũt.diuerſa ꝑſecutõ * nũ mala q ob h̊õ xpᷣianã pacẽ patit᷑ eccłia 5 incidẽtalit᷑ narrabũt᷑. Quãtũ g ad pᷣmũ articulũ ſciedũ ẽ ꝙ tria ſũt belloꝝ genera. xpᷣiane paci oria.de qͥb gemẽs canit eccia Hiũdꝰcaro demonia diuerſa mouẽt pᷣlia Eſt itaq; bellũ exteriꝰ mũdi debachãtl. deq̊ xpᷣs. Lũ audieritꝭ inqͥt pᷣlia ⁊ ſeditões nolite timere ⁊c.Luc̃.xxj.c. Eſt etiã bel/ lum ĩteriꝰ carnis rebellãtꝭ.de q̊ PaulꝰCa ro inqͥt ↄcupiſcit aduerſus ſpmn. ſpũs aũt aduerſus carnẽ.ad Gal.v.c. Eſt inſuꝑ pellũ deteri demonis tẽptantꝭ. de qᷓ petrꝰ Aduerſariꝰ inqͥ t veſter diabołꝰ tã q; leo ru giẽs circuit qrens quẽ deuoꝛet.j.Pet.v.c. Hec aũt bella ſpẽalit᷑ faciũt tria mala q̃ᷓ in mũdo ſunt.Pꝛimũ bellũ fac auara cu/ piditas. Scõm bellũ fac imũda voluptaſ Tertiũ bellũ fac ſuꝑba vanitas Hec em ſunt tria illa mala xpᷣiane paci iimica.q̃ in Hq̊ mũdo odiẽda eẽ diuĩa docet auẽtas ſcri ptura dicẽte Holite diligere mom neq; ea q̃ in mũdo ſũt.qm̃ oẽ qð eſtĩ mũdo.aut eſt ↄcupiſcẽtia oculoꝝ.autↄcupiſcẽtia carniſ aut ſupbia vite.j. Joh.ij. c. In ↄcupiſcen tia ſiqᷣde ocłoꝝ notat᷑ cupiditatꝭ ceca ſtul/ da ſpurcicia da fallacia In qᷣbſi cũ mðo pacẽ aut ami ciciã hr̃e cupimꝰ.cũ deo bellũ ⁊ inimicici/ am ↄtrahimꝰ. Uñ ꝑ apłm ðꝛ. Neſcitis qͥa amicicia hꝰ mũdi ĩimica ẽ deo. Quicũq; ů̊ voluerit amicꝰ eẽ ſeculi h inimic deioſti tuit᷑. Jac.iiij.c. Hec ſũt igit᷑ illa q̃ aduerſuſ xpᷣianã pacẽ.neqͥſſima mouæt pᷣlia.⁊ inqͥe/ tiſſima fouẽt bella.int᷑q aduerſantiũ pᷣli oꝛũ ↄflictꝰ ⁊ ſeuietiũ belloꝝ tumultꝰſoꝛtil/ ticia. HH carnis voluptatꝭ fe/ ʒ ĩ ſuꝑbia vite vanitat? blã . ctoꝛ xpᷣiane exercitꝰ ↄfoꝛtat pugiles.hoꝛta tur timidos.roboꝛat debiles.ↄſolat᷑ puſi los dicẽs.Quicũq; hãc regulã ⁊c.⁊c. Et H̊ͤ de pmo articulo Quãtũ ad ſecũdũ ar ticulũ ſciẽdũ eſt ꝙ iſte beatiſſimꝰ ⁊pᷣi ↄfeſ/ ſoꝛ frãciſcꝰ cuiꝰ hodie celebꝛẽ memoꝛiam agimꝰ.tãq; nũciꝰceleſt a xpᷣo miſſus ad di rigẽdos pedes nr̃os ĩ viã pacꝭ. Per hãc re gulã ̊ eſt ꝑ enãgelicã xpᷣi doctrinã quam ipᷣe ſecuiꝰ fuit.⁊ ſequẽduʒ eſſe mõſtrauit ʒ pᷣmiſſa bella tria pac r̃media oꝓpponere do cuit Pꝛio nãq; ↄ mũdi cupiditatẽ ⁊ ce/ cã quariciã docuit volũtariã pauꝑtatem. Scõðo carnis voluptatẽ ⁊ fedã imun diciã. docuit abſtinẽtiã ⁊ caſtitatẽ Ter/⸗ tio ↄð demonis vanitatẽ ⁊ blandã ſuꝑbiam docuit obediẽtiã ac hũilitatẽ. Per pauꝑ/ tatẽ abiecit mũdi auariciã ⁊ eꝰ diuitias tẽ poꝛales. Per caſtitatẽ ſubiecit carnis ĩmũ diciã.⁊ eiꝰ delicias coꝛpales.Per hũilita/ tẽ vicit demonis ſuꝑbiã ⁊ e inſidias ſpũ/ ales Et ſic ꝑ ſ̊ tria euãgelice legꝭ cõſilia. ꝓut ex ſue vite hiſtoꝛia ⁊ ſue doctrĩe regla clare patʒ. mũdũ ⁊ oĩa q in mũdo ſũt vere paci ↄtraria debellauit vt merito illud qð legit᷑ in epła hodierna diceꝛe poſſit cũ apo ſtolo. Oihi mũdꝰ crucifix ẽ ⁊ ego mũdo. Et iteꝝ In ſignũ tate pugne.⁊ indiciũ ob tẽte victoꝛie ipᷣe dñice crucꝭ poꝛtans inſi/ gnia.dicat illð qð ibidẽ ſequit᷑. E go eĩ ſti/ gmata dñi ihu ĩ coꝛpe meo poꝛto.ad Gal. vj. ca. Sʒ videamꝰ a qͥ magiſtro. videa / mus in q̃ ſcola.hꝰpugne tyꝛociniũ.huiꝰq̊ʒ victoꝛie magiſterium didicerit Sanea mgjr̃o xpᷣo.in ſcola euãgelica. Xpᷣs namq; mgr̃ optimꝰipᷣam bti frãciſci regulã.q̃ tria ſuper ꝭmemoꝛata panꝑtatꝭ caſtitatis ⁊ hu militatis conſilia ↄtra tria pᷣmiſſa.mundi carnis ⁊ demonis aduerſantia bella.qua/ ſi tria pacis ↄtinet remedia.in euangelica ſcola verbo docuit ⁊ exemplo firmauit.p/ ut ſummoꝝ pontificũ Gregoꝛij noni. In/ mocentij quarti.⁊ Nicolai tertij. declarãt canonice ſanctiones. Hec ſunt itaq; hu ius regule ſecreta cõſilia. Hec ſunt euãge lice legis archana que xpᷣus a patre ſuo.et franciſcꝰ a xpᷣo diuia reuelatõe ſuſcepit.de quibo in ꝑpſona ipſiꝰ hodie legit᷑i euãgelio. Conſiteoꝛ tibi dñe pater celi ⁊ terre.quia abſcondiſti hec a ſapientibus ⁊ pꝛudenti/⸗ bus ⁊ reuelaſti ea parunlis Matth.xj.ca. —,. —b—, —— — — — . „ͥ„/¶„᷑.. —— —. — — SðS —O —N—— — –— — — — — — — — Hec ſiqͥdez euãgelicoꝝ ↄſilioꝝ fecreta. ab ſcõſa ſũt a ſapiẽtibo ⁊ pꝛudẽtiba hꝰ mði.qꝝʒ ſapia ẽ cupiditatẽ voluꝑtatẽ ⁊ vanitatem ſcrutari.de q̃ dic apłs. Sapia hꝰ mði ſtul ticia ẽ apð deũ.j.ad Coꝝ.iij.c. ſʒ reuelata ſũt ꝑuulis.i.frib minoꝛibo hꝰ ſacratiſſimi oꝛdis.qꝝ ſapĩa ẽ iuxta btĩ frãciſci regulã le gis euã gelice ꝑfectõʒ ſectaꝛi.deã ſapĩa idẽ apłs ait. Sapiam loqͥmur int᷑ ꝑfectos.ſa/ piẽtiã vᷣo ñ hꝰ ſeculi ſʒ dei ſapiam q̃ abſcõ/ dita ẽ. ⁊ quã nob reuelauit ꝑ ſpm̃ſanctum ma Co. ij. c. Ad hꝰg ſapie ſcolã. in qᷓ ꝑ ãc regulã euãgelicoꝝ ↄſilioꝝ reuelãt᷑ ar/⸗ chana.vocat nos piꝰ pr᷑ ⁊ benignꝰ mgr frã ciſcꝰ.⁊ a ſcola mũdi ⁊ eiꝰ falſa ſapia nos re unocat ĩ euãgelio hodierno. Uenite inquit eẽs qͥ laboꝛatꝭ ⁊ onerati eſtis:⁊ ego reficiã vos. Tollite iugũ meũ ſuꝑ vos ⁊ diſcite. A meqꝛ mitꝭ ſũ ⁊ hũił coꝛde.⁊ ĩuenietꝭ reqexꝭ aĩabo vris. Ac ſi aꝑte dicat. Uenite mũdi amatoꝛes.venite inquã qͥ laboꝛatꝭ laboꝛe cupiditatꝭ. Uenite carnis zelatoꝛes.veni/⸗ te inquã qͥ onerati eſtꝭ ex onere voluptati. Venite demonũ ſectatoꝛes.venite inquã ⁊ ego reficiã vos ab eſurie vanitatꝭ. Tolli te O iugũ meũ ſuꝑ vos. Jugũ.ſ.pauꝑtatis ʒ iugũ mũdi blãdietꝭ. Jugũ caſtitatꝭ iu/ gũ carnis pꝛuriẽtꝭ. Jugũ hũilitatꝭ ̊ iugũ demonis lallẽcy. Dz vos qͥ hʒ facere neſci tis. aut neſcire diſſimulatꝭ.audite hũc do/ ctoꝛẽ qͥd dicat. audite hũc mgrm qͥd doce/ at. Diſcite inqͥt a me qꝛ mi.ſũ ⁊ hu.coꝛ. No lite & tardare.qꝛ ecce magiſtꝝ ꝑatũ ad do/ cẽdũ.diſcite inqͥt a me Nolite timere.qꝛ ec ce mgr̃m piũ ad coꝛrigẽdũ. Mid ſũ.Noli te aliũ qᷓrere qꝛ ecce mgrm aptũ ad inſtruẽ dũu.hũił coꝛde.Audite itaq; hũc mgrm ſe/ nesꝰ⁊ ꝑuuli.audite oẽs ⁊ ſingłi.audite inq; eũ docẽtẽ.ñ mði diuitias ↄgregare.vt cau ſidici.nõ carnis delicias obſᷣuare ſicẽ medi ci.nõ demonũ inſidias pᷣꝑare vt malefici. Sʒ audite eũ ꝑ euãgelicã regulã ihn xpᷣi. hoꝝ oĩum docẽtẽ fallacias ſuꝑare.cuiꝰre/⸗ gule doctrinã bꝛeui ↄpᷣhẽdit ſᷣmõe diceng Diſcite a me qꝛ mitis ſũ ⁊ hũilis coꝛde.O igit᷑ totiꝰ theoꝛice ſapie bꝛeuis ſũma.O to tiꝰ pꝛactice ſcĩe vtil regła.ꝑ quã aduerſan/ tiũ belloꝝ mala vitant᷑.⁊ quiete pacè reme dia poſſident᷑. Uñ ſequit᷑.Et iuenietꝭ rłqͥè/ em aĩabo vr̃is.requiẽ.ſ.vᷣe pacꝭ.Ad quã q̃ rendã ꝑ hꝰ regule obſᷣuantiã tãq;ᷓ ꝑ rectiſſi mã pacꝭ viã.mgr iſte tenẽs euãgelice cole ſeptẽ ſũt oꝛdies doctoꝝ. cathedrã incitat pigros.excitat ſomnolen tos.reuocat deuios.vocat deniq; genera“ liter ſingłos.⁊ ſingularit᷑ eccĩiaſticos viros dicẽs. Quicũq; hãc regul ſecuti fuerint: pax ſuꝑ illos.Et h de ſcdᷣo articulo NDuãtũ ad tertiũ articulũ ſciendũ eſt.q; viri ecciaſtici hãc euãgelicã regulam ihu xpᷣi iã diu mĩme ſecuti fuerũt.ſʒ ab eꝰ ob uãtia plurimũ oberrarũt.iõ diueꝛſa ꝑſecu tionũ mala xpᷣiane paci oria his tꝑibo pati tur eccia. Ad cuiꝰdeclaratõʒ ↄſiderãädum nob̃ eſt ꝙ ſeptẽ legũt᷑ ꝑſecutões eccie Qua rũ tres vt opinoꝛ pᷣceſſerũt.⁊ tres ĩ ꝓxime futura ſũt.ſʒ q̃rta ẽ media pchdotoꝛ que nũc viget. Uñ has ꝑſecutões beatꝰ euãge liſta ioßes ꝓphetice ſe vidiſſe ꝑhibet dicẽs. Et vidi ſeptẽ anglos ſtãtes ĩ ↄſpectu dei ?⁊ date ſüt ilł ſeptẽ tube.⁊ parauerũt ſe vt tu ba canerèet. Apoc̃.viij.c.Septẽ ſiqͥdẽ ãgłi eptẽ vᷣo tube ſe ptẽ ſũt pᷣdicatões eoꝝ.qͥb clamaturi ſunt int᷑ ꝑſecutões ſeptẽ tẽpoꝝ incipiẽtiũ a pᷣdi/ catõe xpᷣi.⁊ deſinẽtiũ in ↄſũmatione ſeculi Nã vt ibidẽ ſequit᷑. In diebo vocꝭ ſeptimi angeli ſgs ãpliꝰ non erit.ſʒ cũ tuba canere cepit ↄſũ mabit᷑ᷣmyſteriũ dei Apocalipᷣ.ix. De hig itaq; ſeptẽ tubis.h̊ ẽ de pᷣmiſſis ſeptẽ tꝑib ⁊ ꝑſecutõibo ipᷣis coꝛreſpõdenti bus.ł ſaltẽ de aliqͥbo eaꝝ pauca inferiꝰ di⸗ cere ppoſui Pꝛiĩa tuba cecinerũt xpᷣs et eiꝰ apłi ð ꝑſecutõʒ iudeoꝝ. Scða ãt tuba cecinert martyvres ĩcliti ðᷣ ꝑſecutõeʒ paga⸗ noꝝ.Tertia vᷣo tuba cecinetr᷑̃t ↄfeſſoꝛes ſcĩ ʒ pꝑſecutiõʒ hereticoꝝ.Pꝛĩa nãq; tuba cõ/ uertit iudeos. Scdᷣa tuba cõuertit paga/ nos.Tertia tuba ↄuertit hereticos. Xpᷣs eĩ ⁊ e diſcipłi pꝰ pᷣdicauer̃t iudeis.poſtea paganis.iuxta illð. Uobᷣ oꝑtebat bᷣmũ pᷣ/ dicari vᷣbũ ði.ſʒ repuliſtꝭ illð ecceↄuer/ timur ad gẽtes. Act᷑.xiij.Demũ vᷣo pᷣdica⸗/ uerũt hereticꝭ.qꝛ the ↄſtãtini cũ plena pax reddita.fuiſſʒ eccłijs.pꝰpᷣdicatões aploꝝn?⁊/ martyꝝ.CTertia tuba.i.pᷣdicatõ ↄfeſſoꝝ ce cinit.ñ ſic due poꝛes ð ꝑfidia iudeoꝝ⁊ ido latria paganoꝝ.ſʒ ð fide falſa⁊ ꝑtinacia he reticoꝝ Hec itaq; tria tꝑa a pᷣdicatõe xpᷣi ſũpſerũt exoꝛdiũ.⁊ durauit pmũ tꝑs vſq; ad euerſionẽ hierłm q̃ ſctã fuit ꝑ tytũ ⁊ ve ſpaſianũ. Secũdũ aũt vſq; ad ↄſtãtinum Tertiũ vᷣo ſᷣm ꝓphᷣiaʒ btẽ hildegardis vſ/ qʒ; ad annũ dominice incarnatiois. M.c. Tiüc em̃ ſiẽ ipᷣa diẽapłoꝝ doctria ⁊ ardẽs inſticia. quã ĩ x̃ianis ⁊ ſpũalibo ↄſtituerat deꝰ.tardare ⁊ ĩ heſitatõʒ vᷣti cepit Nã li/ cet triba poꝛibo tpibomltas pſecitõeſ paſſa fuer it eccia a iudeis paganis⁊ hereticꝭ.tñ pacẽ habuit cũ vicijs.qꝛ euãgelicã xpᷣi re/ gulã ſeqᷓns ⁊ ꝑ viã ↄſilioꝝ euãgelicoꝝ.id ẽ pauꝑtatꝭ.caſtitatꝭ.⁊ humilitati incedẽs.ſp ad excelſa ſcitat aſcẽdit⁊ ꝑ arma vᷣtutꝭ.bel la cupiditacꝭ voluptatꝭ ⁊ vanitatꝭ ꝓſtranit ſʒ poſtq; a ꝑſecutõiba iudðoꝝ paganoꝝ⁊ he reticoꝝ pacẽ vbiq; hũit eccia.ecce in pace facta ẽ amaritudo eiꝰamariſſima.qꝛ ꝑ bel la vicioꝝ facta ẽ ꝑſecutio vᷣtutũ ſeuiſſima. Uerbigra.Cõtra pauꝑtatẽ ſurrexit cupi ditas.) caſtitatẽ obtinuit voluptas.ð hu/ militatẽ ĩtumuit vanitas Et vt pla bꝛeuit cõpᷣhendã oẽm euãgelicoꝝ ↄſilioꝝ vᷣtuteʒ eccĩaſticoꝝ miſtroꝝ oppᷣſſit iniqᷣtas. Nam adeo q dẽ oĩm vicioꝝ peſtꝭ ĩ virꝭ ecciaſticiſ ꝓceſſiſſe videt᷑.vt vix ſynagoga iudeoꝛum aut ſecta aliã paganoꝝ łhereticoꝝ ab euã Leica iregla tm vnq; ĩ moꝛib oberraſ/ e credat᷑.q;tũ hodie malignãtiũ eccĩa cle/ ricoꝝ. Pꝛopt᷑ hec &̊ mala ſiẽ dic hyldegar/ dis.⁊ ꝓut iã ꝓchdoloꝛ coꝛpoꝛeis cernimuſ ocuł.in H̊ qrto muliebꝛi ⁊ infami tꝑe omĩia ecciaſtica inſtituta ſiue ſpũalia ſiue ſecula ria ĩ deteriꝰ deſcẽderũt.⁊ qbuſdã tenebꝛis iniuſticie obtenebꝛata ſunt. Et h̊ eſt qð in apocalipſi bti Johis ðꝛ.Et q̃rtꝰ angełꝰtu ba cecinit ⁊ ꝑcuſſa eſt tertia ꝑs ſoł.⁊ t᷑tia ꝑſ lune.⁊ tertia ꝑs ſtellarũ.ita vt obſcuraret tertia ꝑs eaꝝ ⁊ diei ñ luceret ꝑs tertia ⁊ no cti ſiłr. Apoc.viij.c. In firmamẽto ſiqͥdeʒ ecciĩe fec de duo lumĩaria was ſ cerdotiũ ſcʒ ⁊ regnũ.ſacerdotiũ vt pᷣeſſet diei.i.ſpũ/ alib.regnũ vᷣo vt pᷣeſſet nocti.i.ſecularibo Sʒ cũ qrt angełꝰ canere cepiſſʒ. Hoc eſt. CLiũ illa hoꝛa felicia tꝑa ꝑtraſiſſent.⁊ h q̃r/ tũ muliebꝛe ac infeliciſſimũ tꝑs adueniſſʒ pcuſſa ẽ iuſto dei iudicio t᷑tia ꝑs ſoł.i.pᷣla/ ti ⁊ paſtoꝛes ſpũaleſ.⁊ tertia ꝑs lune.i.pᷣpo ſiti rectoꝛes ſecłares.⁊ tertia ꝑs ſtellaꝝ.i. clerici ⁊ ſpiritales inferioꝛes.ita vt obſcu/ raret᷑ tertia ꝑs eaꝝ. Hã ſi ↄſiderẽꝰ q̃les ali/ qñ fuerũt põtifices ⁊ ſpũales pᷣlati.qualeſ pncipes ⁊ ſecłares pᷣpoſiti.q̃les etiã ſacer/ dotes ⁊ inferioꝛes clerici.⁊ ſi inſpiciamꝰ qᷓ les hodie ſint iſti qͥ eis ſolo noĩe ſucceſſer̃t. tũc ĩ vᷣitate dicere poterimꝰ q̃d obſcurati ⁊ obtenebꝛati ſũt.ſta vt diei nõ luceãt ⁊ no/ cti ñ ſplẽdeãẽt Sʒ audiamꝰ q̃ſo qͥd in eo ſiõe mira ꝓꝛſus ⁊ a retroactꝭ ſecu eſancto franciſeco dẽ caplo ſbᷣſeqͥt. Et vidi ĩqͥt ⁊ andiui vocẽ᷑ vniꝰ aqͥle volãtꝭ ꝑ mediũ celi dicẽtis voe mañ ve. ve. ve. habitãtib ĩ terra. De ceter/ vocib triũ ãgeloꝝ qͥ erãt tuba canturi.in⸗/ ueſtigemꝰitaq; qd velit beat euãgeliſta io hãnes ꝑ h ba notari.Hũqͥd g̊ adqͥs ſcoz in h̊ q̃rto tẽpe floꝛuit.qͥ aqle merito valeat cõꝑari.Qui etiã tria ve triũ ãgeloꝝ qͥ can/ turi ſũt.i.tres plagas ſeu ꝑſecutões triũ fu turoꝝ tẽpoꝝ.ſ.qͥnti ſexti ⁊ ſeptimi pᷣdixerit Quauis eĩ ̊ qrtũ tꝑs miſeꝝ ſit ⁊ vile.tamſm aliq̃s ſctõꝝ ĩiuenim ĩ eo floꝛuiſſe. Uerbig tia. YFoꝛuit ĩ frãcia ſanetꝰ bernard clare/ ualleſis Floꝛuit ĩ anglia ſanctꝰthomas cã tuarieſis. Floꝛuit ĩ almania ſctã hyldegar dis qᷓ ð futurꝭ tꝑibs młta ĩ ſuis libꝛis legit ꝓphetaſſe. Floꝛnit ĩ calabꝛia ioachim ab⸗ bas venerabil.q etiã ſpm̃ ph̊ᷣie ðꝛ habuiſ/ ſe. Floꝛuit ʒ ĩ hiſpania beat? Dñicꝰ Flo/ ruit i italia beatꝰ frãciſcus.qͥ qſi due oliue fructifere duos fecũdiſſimos oꝛdies pᷣdi/ catoꝝ ſcʒ ⁊ mioꝝ ꝓduxiſſe cernũt᷑de qbus memoꝛatꝰabbas ioachim ĩ expoſitõe Hie remie pᷣdixiſſe credit᷑ ꝙ ſiẽ olim ꝑ moyſenꝛ ioſue dñs chananeos iſraelitꝭ ſubiec.⁊ peꝛ paulũ ⁊ barnabã idolatras ſtrauit.ſic etiã ꝑ hos duos oꝛdies ĩ ilłpᷣſignatos icredu/ las gẽtes ↄuertere diſpoſuit. Hi ſũt ů ro/ ſei floꝛes q̊s ĩ h hiemali ac tenebꝛoſo tpe re perio ᷣtutũ radijs ſplẽduiſſe Sʒ inthoſ nullũ ĩuenio qͥ tã ꝓpꝛie aqͥle ↄpari valeat ſi cut iſte beatiſſimꝰxpᷣi cõfeſſoꝛ frãciſcꝰ.de q̃ nob ẽ ſmo. Nã ſic beatꝰ euãgeliſta iohes ꝑ aqlã figurat᷑.qꝛ enãgeliũ ð diuĩtate vᷣbi ſdᷣ limiꝰ volãdo edidit.ſic iſtenueniẽt᷑ aqͥle cõ parat᷑.qꝛ euãgelice regłe ꝑfectõʒ pᷣ ceteris ſui tꝑis art obſᷣuauit.⁊ ſiẽ iohes ĩ path/ mos inſi nla relegar aporalſpſin.i diuias reuelatões ⁊ ꝓghicas viſiões deſcripſit. ſic iſte dĩna ↄtẽplatõe raptꝰvidit vnũ ex ſera⸗/ phin crucifixi geſtãtẽ effigiẽ.⁊ ĩ coꝛpꝑe ſuo vulneꝝ xpᷣieffigiãtẽ inſignia. In . q̃ͥdẽ vi/ et ſecul ĩaudita milta ſecreta celeſtꝭ ci inſpiꝛatõ reuelanit.S̊ eſt ᷣaqla ſublimi ⁊ admirabili vita a terre nis ſuſpẽſa.q̃ ꝑ mediũ celũ.i.p ecciam vo/ litãs. xpi pauꝑtatẽ caſtitatẽ ⁊ hũilitatẽ ᷣm en elle regulã ſublimiꝰ pᷣdicauit.⁊ cle ri regle priã.triplex ve habitatoꝛibo terre. id eſt. trinã ꝑſecutõʒ triũ futuroꝝ tempoꝛꝝꝛ ewbetie ſpum altius intonando pꝛedixit. npiditatẽ voluptatẽ ⁊ vanitatẽ euãgeli — — —. — h f f ſ fdh ð . — . . . .. . . — . . — . 8 .* R . . . * . . „ 1. 2 e . 4 5 . Nã fiẽ in eiꝰ veteri legẽda narrat᷑ oñſa fa⸗ ca. Nunqᷣq etiã biaſphemauerũt ſanctum it eia deo futura ꝑſecutio.⁊ ꝓpinq̃ turbatõ eccĩe ꝓpt᷑trãſgreſſionẽ euãgelice regule.A cuiꝰ ꝑſecutõis plaga ĩ moꝛte ſua illos libe rãdos eẽ amiſit qͥ hãc regulã ſecuti fuerĩt. ⁊ eã voluerint pure ⁊ iuiolabilit obſᷣuare. Pꝛapt qð ad lr̃am potat aſſerere vᷣba a pᷣn cipio ꝓpoſita.⁊ ꝑ ea ↄ futura mala ſuos cõ foꝛtare diſcipłos.di.Quicũq; hãc regulã ⁊c. Nũc vᷣo reuerẽdi pr̃es ⁊ ĩ xpᷣo frès ca riſſimi.licet iuxta ſnĩam xpᷣiñ ſit noſtꝝ noſ ſe tꝑa vł momæetaiqᷓ pr poſuit in ſua ptãte. Act.j.Pꝛop᷑qð de tribo nouiſſimis tꝑibꝰ ⁊ ð triplici ve.i.detriba ꝑiculoſ ꝑſecutõib⸗ eis coꝛreſpõdẽtibo. ꝑticularit᷑ diffinire nõ debemꝰ?. cũ ð eis ſolũ generalit᷑ dicat apłs. qꝙ ĩ noniſſimis diebo inſtabũt tꝑa ꝑiculo/ ſa. ⁊c.ij. Thim̃.iij.c.tñ ex ſcripturꝭ ſanccꝭ et dict ꝓpheticꝭ. ac etiã ex his mał qᷓ exꝑimen talit᷑ videmꝰ. ⁊ veriſilr ꝓuenireſperamꝰ ex turbatõe pñtꝭ ſciſinat.pmũ ve hᷣ eſt ꝑſecn tionẽ iminẽtis tẽpis ↄueniẽter ↄiecturare poſſumꝰ. Nã ſᷣm ꝓphiam btẽ hyldegardis in fine illõ muliebꝛis tꝑis.qð ſup quartu eſſe meminimꝰ guiſſimi ſciſmatꝭ ⁊ ↄfuſiõii iaque ſuꝑ oẽm cleꝝ ⁊ oꝛdinẽ eccĩiaſticum extedet᷑durabitq; illð ſoꝛdidũ tꝑs vſq; ad magnũ ſciſma.qͥ ep̃i ⁊ clercci a ſuis locis ⁊ ciuitatibo expellẽt᷑ Ex q̊ ſatꝭ ĩtelligi dat᷑ ꝙ il lud qͥntũ tꝑs cui pᷣmũ ve coꝛreſpõdʒ.vłiã inceptũ ẽ.vł de ꝓpinq̃ inchoãdũ ĩminet.de q̃ tꝑe ſanctꝰ ꝓphauit petrꝰapłs.d. Ts ẽ vt incipiat iudiciũ ð domo ðᷣi.j.Pe.iiij. Hoc eſt bmũ ve.i.pma ꝑſecutio triuʒ nouiſſi/ moꝝ tẽpoꝝ q̃ occaſiõe pñtꝭ ſciſmatꝭ exercẽè da eſt z clen. de q̃ intelligẽdũ videt᷑ illð qðᷣ pᷣdixit dñs ꝑꝓphaʒ. Ue gẽti peccatricipo/ pulo gqui iniqᷣtate.ſemini neqm. filijs ſcele/ ratis.⁊ reliq̃ que legũt᷑ Iſa.j.c. In q ꝓhia tria nobᷣ ꝑ oꝛdinẽ onñdunt᷑ diligẽter notan da. Pꝛimo qͥdẽ qualit᷑ eccia ꝓpt᷑ pctã varia ſit culpabilitaccuſanda. Scõdðo vᷣo qualit᷑ ipᷣa ꝑ pñs nephbãdũ ſciſma ſit crudelit᷑ affliꝰ gẽda.Tertio ⁊ lemoai poſtea dei faud te gra ſit ſalubꝛir ↄſolãda Pꝛimo ůᷣ tãgi tur viroꝝ eccłiaſticoꝝ accuſatio.qꝛ ðꝛ.de/ reliquerũt dũm:blaſphemauerũt ſanctuʒ iſrael.alienati ſũt retroꝛſum.⁊c. Nũqͥd om̃ ipſi dereliquerũt dñm.ſpernẽdo xpᷣi pau tatẽ.⁊ ſectãdo mũdi cupiditatẽ. ⁊ queſtu ſam auariciã.Que v̈e eſt dei ↄtẽptꝰ cũ ipſa ſit idoloꝝ ſeruitꝰ.vt ait aplus ad Cot.iij. — iſrael.pollugdo xpᷣi caſtitatẽ? querẽdo car nis voluptatẽ ⁊ luxurioſam immũdiciam dicẽtes cũ luxurioſis. Fruamur bonis q̃ ſunt ⁊ nõ ꝑtrãſcat nos flos tꝑis ⁊c.Sapie ij.ca. Nunqͥd pᷣterea ⁊ ipᷣi alienati ſunt re/ troꝛſum.relinquẽdoxpᷣi humilitatẽ.et ſe/ quẽdo demonis vanitatẽ ⁊ põpoſam fſuꝑ/ biam. Pꝛopter qð ꝓpheta clamat ad duùm Leua manꝰ tuas in ſuperbias coꝝ.⁊c.ps. lxxxiij. Sane experiẽtia docẽte viri eccle/ ſiaſtici ⁊ ſpecialiter pſeudo paſtoꝛes ⁊ pᷣla⸗/ ti in omniba his peccauerũt ⁊ alia pła ſla/ gicia perpetrarũt.Et ideo ſecũdo ſubiũgi tur eoꝝ afflictio.qꝛ dicit᷑. Terra veſtra de ſerta. ciuitates veſtre ſuccẽſe igni.regionẽ veſtrã coꝛã vobis alieni deuoꝛãt.⁊ deſola/ biuur ſieut in vaſtitate hoſtili.⁊ derelinq/ tur fflia ſyon vt vmbꝛaculũ in vinea et ſi/ cut tuguriũ in cucumerario.ſicut ciuitas que vaſtat᷑.⁊c. Ad litterã plane veꝝ eſſe vi detur ꝙ terre.ciuitateſ.⁊ regiones eccleſie ſubdite ꝓpter pᷣſens ſciſma ab alienis.hoc eſt a ſecularibo hoſtiliter vaſtabunt᷑.⁊ ſicux vmbꝛaculũ vinee vel tuguriũ oꝛti poſt ra/ cmonꝝ⁊ fructuũ collectionẽ ſine habitato re dimittit᷑.ſic filia ſyon.i.eccleſia poſtq;ſfu erit quaſi ciuitas que vaſtat᷑.ſuis tꝑalibuſ diuitijs ſpoliata. a mercenarijs ⁊ pfendo paſtoꝛibo lupis deuoꝛãda inhumaniter re linque Sʒ qꝛ parũ eſſet ſi iſti ſoluʒ bo/ nis ſuis tꝑalibo puarent᷑.niſi etiã ĩ ꝑſonis punirent᷑.ideo tertio ↄcludit᷑ iuſtoꝝ cõſo/ latio.quia ſequit᷑. Dec dicit dñs exercituũ heu cõſolaboꝛ ſuꝑ hoſtibo meis.⁊ vindica boꝛ de inimicis meis.⁊ ↄunertã manũ meã ad te.⁊ excoquã ad purũ ſcoꝛiã tuã.⁊ aufe ram omne ſtannũ tuũ.⁊ reſtituaʒ iudices tuos vt fuerũt pus.⁊ ↄſiliarios tuos ſicut antiquitꝰ. Poſt hec vocaberis ciuitas iu/ ſti vꝛds fidelis.⁊c̃. Punient᷑ ergo teſte deo paſtoꝛe& mali.coꝛrigent᷑ ꝑuerſi.ↄfundent᷑ 5 . S iniqui.⁊ vt ibidẽ ſubiungitaui derelique/ runt dominũ cõſument᷑.ↄfundent᷑ em̃ ab idolis quibo ſacrificauerũt.id eſt. a pꝛinci/ ibus ſecularibus.quos ſepe pł qᷓ; deum honoꝛantes quaſi idola coluerũt. His ita qꝙ; repulſis cõſolabũtur iuſti.exaltabũtur honeſti. ⁊ inſtituentur iudices noui. per quos eccleſia ad antiquam euangelice re/ gule iuſticiam dei gratia reducetur. DHij namq; ſ̃ᷣm ſniam abbatis ioachum ſupex bieremſã: erũt fideles ĩ doctrĩa.ſpũales in vita.obediẽetes i pᷣſſura.electi ſq; ad pᷣdicã du euãgeliũ regni pᷣlat adulterãtibs buʒ dei. Tales cĩ vt idẽ ait ipſaʒ ruinã eccie ne ceſſe erit pᷣdicare ⁊ plãgere qͥ in future tri/ bulatõis aculeis ñ ſolũ inferioꝛeſ hoĩcs ſʒ etia ipſos potifices ⁊ pᷣlatos fulgurẽt et ñ palpẽt.q terrena carnaliaq; coꝛda oĩ pla/ ga ꝑcutiãt.⁊ ſuꝑbis ac tumidis mgfis ſilẽ tiũ ſuis ſtudijs ponãt Huic ãt ꝓphie mi hi ſaluo melioꝛi iudicio ↄcoꝛdare videt᷑ il la btĩ io his viſio.quã ſub tuba qͥntiãgeli. id ẽ.ſub ꝑſecutõne tꝑis qͥnti ĩ apocalipſi ſe vidiſſe teſtat᷑. Et qͥntꝰ ãgełꝰ inqͥt tuba ceci nit.⁊ vidi ſtellã ð celo cecidiſſe ĩ terrã.⁊ ce/ tera qᷓ̃ legũt᷑ Apoc.ix.c. Ubi coꝛreſpõdent᷑ ad pᷣmiſia tria tãgunt᷑. Nã pmo oñdit᷑qlit᷑ eccia lapſa ẽ culpabilit᷑.qꝛ ipſa ẽ ſtella q̃ pꝰ lucebat i celo ꝑ vᷣtut excellẽtiã.⁊ nũc ceci⸗ dit ĩ terrã ꝑ iniqͥtatꝭ ruinã.Nã q̃ pus cele/ ſtia qſiuit.nũc terrena ſapit.⁊ ſpꝛetꝭ ſpũali bus vir ac celeſtꝭ ſapie ↄſilijs.pneipibus terreniſ ⁊ terrene pꝛudẽtie frauduletijs ac dqeuit. Uñ ſeòf᷑. Et data eſt ei clauis putei abvſſi.⁊ aſcẽdit fumꝰ putei ſiẽ fumꝰ foꝛna/ cis magne.⁊ obſcuratꝰ ẽ ſol ⁊ aer de fumo putei Data naq; fuerat ecciĩe clauis celeſtꝭ en ſ ꝑ abuſũ facta ẽ clauis putei abiſſi i.abiſſalis ꝓfunditatꝭ oĩs malicie vel pcti quẽ puteũ iniqtatꝭ aperuit clauis eccĩaſti/ ce ptãtis abſoluẽdo nocẽtes ⁊ ĩnocẽtes cõ dẽnando.repellẽdo dignos⁊ ĩdignos pꝛo mouedo.abijciẽdo ꝓpuectos ⁊ ſapiẽtes.pu eros vᷣo ⁊ ignoꝛates eligẽdo.exaltãdo ini/ q̊s ⁊ ſuꝑbos.iuſtos ãt ⁊ hũiles depᷣmedo. ⁊ ide aſcendit fumꝰputei.i.infamia pcti.ſiẽ fumꝰ foꝛnaq magne.i.tribulatõis hoꝛꝛen De.q ex pñtis ſciſmatꝭ abomĩatiõe pcedit. Exq̊ fumo obſcuratẽ ſol.i.ſublimitaſ põ tificał.⁊ ger.i.reliq̃ dignitas ſpnał.adeo qͥ dẽ vſꝓpr᷑ abomĩatões pctõꝝ nulla ĩ eis vir tut claritas iã ſuꝑſit.dño ꝑ ꝓpham dicẽte. Fecer̃t abomĩatões ⁊ repleuerũt terrã in res ſacreſcpture.ſcoꝛpio blãdꝰ ẽ in facie ⁊ . cauda pũ git.⁊ cũñ pupugerit venenũ effun dit. ſic mlti pᷣncipes ⁊ terreni hoĩes qͥ pus tꝑe ꝓſperita blãdiebãt᷑ eccĩe.eã poſtea ve nenoſis aculeis ꝑſeqᷓnt᷑. Uñ eccie recte cõ ſulit cũ ꝑ ꝓpham ðꝛ.bonũ ẽ ſperare ĩ dñoqᷓ ſperare ĩ pncipib.pᷣs.cxvij. Tertio ſub iũgit᷑ qlit᷑eccĩa pᷣſeruãda ẽ ſalubꝛit᷑.qͥa ðö. Et pᷣceptũ ẽ illis ne lederẽt niſi tm̃ hoĩes q nõ hñt ſignũ dei ĩ frõtibo ſuis.h̊ ẽ ſignuʒ de qᷣ in eʒechiele ſcribit᷑. Tranſi ꝑ mediã ci uitatẽ hierłm.⁊ ſiᷓ thau ſuꝑ frõtes viroꝛũ gemẽtiũ ⁊ dolẽtiũ ſuꝑ cũctꝭ abomĩatiõib⸗ q̃ fiñt ĩ medio eiꝰ.Signũ eĩthau ẽ ſignuz dei q ſignt᷑ fideles ⁊ ᷣuoti.ſuꝑ abomiatõi bus eccĩe dolttes ⁊ aſflicti.ac ecciaſtice ps cis ʒelatoꝛes anidi.qͥ vtiq; int᷑ futas ꝑſecu tiões ecciaſticoꝝ mĩſtroꝝ ſoli illeſi pᷣfuari credũt᷑.vñ ðᷣ eis ſubdit᷑. Oẽm ãt ſuꝑ quẽ vi derit thau ne occidan.Ezech.ix.c. Hec ſũt igit᷑ reuerẽdi pr̃es ⁊ ĩ xpᷣo frẽs cariſſimi hſunt ſacre ſcpture teſtimonia qͥ futura bſecutionũ mala miſtris eccie hodie młti plicit᷑ oberrãtibo ab euãgelica regla infal/ libilit᷑ cõminãt᷑. Sʒ ne foꝛte nr̃a expoſitõ?z ſcturaꝝ applicatio a ſapietibb mũdi teme raria iudicet᷑.qſi ex meo ſenſu ꝓcedere vi/ deat᷑.nouerit charitas vr̃a ꝙ pᷣmiſſa oĩa q̃ᷓ circa eccĩaʒ dicta ſũt eẽ futura.btã hylde/ gardis his tpibo ĩplẽda eẽ aꝑtiſſime ꝓpha⸗ uit.ſic̃ pʒ ex libro ſuo diuĩoꝝ opeꝝ.ex epła ad cõꝛadũ regẽ frederiſi ĩꝑatoꝛ? añceſſoꝛẽ. Exeplis q̊ʒ ad coloniẽſes ⁊ treuerẽſes.ac etia ex płibo alijs eiꝰ dictꝭ ⁊ ſcpᷣtꝭ.q̃ allegaꝛe dimitto gra bꝛeuitat. Cſctẽ młierꝭ młtũ dz auctas venerari.cũ el libꝛi ĩ treuerẽſi ↄcilio ſub eugenio ppᷣ pñte btõ berñ.⁊ ali/ oꝛũ ſapiẽtũ cetu notabili celebꝛato ſolẽnit᷑ fuerĩt appꝛobati Hec g̊ panca ſuꝑiꝰꝑ me dicta tãte autoꝛitat ⁊ tã autẽtice appbatõ nis roboꝛefirmata.iõ vꝛe caritatiꝓpoſui. vt ꝑ ea pᷣuiſa ꝑſecutõnũ iacula cautioꝛeſ reddamur. ? int᷑ futura ꝑturbatõnũ mala iqͥtate. Eʒech. viij. Sco tãgit᷑q̃lit᷑ eccia P euãgelice regłe obfuatiã.pacẽ xpᷣiverã fi puniẽda ẽ crudelit.qꝛ ſeqͥʒ. Etð fumo pn/ nalitↄſeqmur. ꝑ graʒ ⁊ tadẽ ꝑ glaʒ. Qð tei exiert locuſte ĩ terrã.⁊ data ẽ eis ptas ſi cut ptãtẽ hñt ſcoꝛpiões tre.Ex fumo eĩpu tei.i.ex infamia pctĩ ⁊ abomĩabili iniqͥtate uit ⁊ regnat amen nobᷣ ↄcedat qͥ ĩ pacꝭ eternitate ſine fine vi⸗ o Eplicit ᷑ᷣmo de btõ frãciſco fact ĩ vni/ cleri.exibũt locuſte ĩ terrã.i. terreni hoĩies nerſitatepariſiẽſi ꝑ mgr̃jm petꝝ ð aillyaco populares.ſ.⁊ pᷣncipes tꝑales eccie diuiti Anno dñi. M. ccclxxxij. S as coꝛꝛodẽtes.⁊ dabit᷑ eis ptãs ſcoꝛpionũ terre. Hã ſiẽ dicũt hiero.⁊ grego.⁊ docto/ Finiũt tractat ⁊ fmones petri ð aill co Impᷣſſi argẽtine anno dñi. M.ccccxc. 1e8 10 eleysonng -,Piepuels 10elesqle-el 24 A X M 61 81 11 A 0 1 S 8 2 ooueſeg Snooꝗ 1I N W 1 . . H „ 3Q uiOolelseuα Mπ Heei. ese AA 666 / UIBAdGODO . 9 8 „ „ 2* 1 828 2ðð 2 C O