Gb666_fol
author: Peter, von Ailly, Kardinal

—õ 4
=

”sä

*
“M

4

*
.

.

4 *

ðß

W EWãà H

òMDü 1

.

N12511942585 021

UIIIHINIIIIIIIIIINI

Trc

us Tüühinaen

In hot volufnie atinẽt tractatꝰ
moẽs ꝓpilati a reuerẽ diſſuno dño
dño petro ð aylliaw ſatre theologie
toctoꝛe quõ da carellario paiſieñ ptg
ea aniceñn ep̃o ⁊ Camera eñ deinde
ſeẽ romane eæiĩe cardinali Et p̃ᷣmo
Speculũ aſiderationis
Coöopendiũ gteplationis 7 habz du
00 tractatus⸗
De qtuoe dibg ſcale ſpualis ex die
tis beati bernardi
Verbũ abbꝛeuiatũ ſuꝑ pſalterio
Deuo ta medita ſeu expõ ſuꝑ vi⸗p
mis vſibq pſalmi In te dñe ſperaui
gtẽ deuota medita tio ſeu expõ ſuꝑ
reliquos verſqeiuſtẽ pſalmi
Alia deuota meditatio ſuꝑ pſalmãũ
Judica me deꝰ ꝛc
Expõ ſuꝑ cãtie cãtioꝝ
Tractatꝗ ſuꝑ ſeptẽ pſal moopñiales
Lrackatg de okone dnica
Oꝛo dnica anago gice expoſita
Deuota meditatio ſupꝑ Aue maria
Trackatg ſuper cãtico bteẽ marie
Tractat ſuꝑ cãtic zacharie
Tractatò ſup cãtio ſymeonis Inhe
Epylogꝰ de qdꝛuplici eracio ſpuali
Trackaty de duodeã honoeib? ſancki
ioſeph viri marie ·
Tractatus de anima „ .
Sermo pᷣm de aduẽtu domüni
Hermo ſecũdꝰ de eode m
Hermo tercius de aduẽtu domĩ er
ſpecialiter de aduẽtu ad iudicũ⸗
ermo de natiuitate domiii—
Itẽ adhuc ſermo de eadẽ ſeſtiuitate⸗
Hermo de circuciſione

Hermo de ſeptuageſima

pdicti ſermonis

Sermo fackus gſtãtie in oncilio ge
nerali / dnica in medio qdꝛageſime
Sermo in die reſurrectiõis
Hermo ĩ die penthecoſtes
Itẽ adhut ſermo de eodẽ ſeſto
Mod vel foꝛ ma eligẽdi ſũmũ pon
tifiem
Sermo de ſcã trinitate
Itẽ tõſtitutio eiuſ ẽ ſcẽ trini ta tt be
nedicki pape xiij· qᷓ facta ẽ occaſione

£⁵

Hermo de ſcõ griſogono mẽe

e rmo de ſcõ ludouico karoli regt

ſiilie filio ep̃o tholoſano

Sermo adhut de eodẽ
Sermo de oĩbus ſanctie
Hermo adhut de cadẽ ſeſtiutate
Haormo factus ĩ ſynodo mmeraeñ
Itẽ adhut ſermo de ĩ eodẽ⸗
Omelia ſacta i ſynodo ſuper illo e
uagelio DeſiFuit dñs alios lxxij

Hermo de ſcõ donmmnio

Smo de ſancto ſranciſco

—

õs

—Jẽ
. 4

—
Rür

Inapit ſpeculum oſiderationis /

editum ſiue cõpilatum p teuerendũ

in xpõ pꝛem dompnũ petmũ de aly
ao theologie doctoꝛem at epiſopũ

mmeraeenſem 7 poſtea cardinale

Ractat⸗ ſequẽs qui ſpeaulũ

Mptes ſcdin tres onſideratio

¶ Pꝛima pars habz ſex capitula⸗
Pꝛzimo triplic oſiderationẽ pꝛopo

nit / 2 °pꝛimã oſiderationẽ pꝛoſe
quitur / Tercio piculũ pꝛelatiois

tludit / Quartu de tẽptatiõibg
turbationibꝰ aite paſtoꝛalis/
Nuitũ de laude vite quiete ⁊a clauſ
tralis DHextũ de hijs que iuuãt

ad purgationẽ vicieu·
Dalda pars habz ix. capitula⸗
¶ Pꝛimo ſecdam oſiderationem

pꝛoſeqtur / Decudü de trbg vtu

tibg theologicis / Terciũ de quatu

oe virtutibg ardinalibus / Quar
tũ de diſtinctiõe virtutuũ cardinaliũ
ſcdm quoſdam phos / Quintum
de virtutum diſticione ſceᷣm phos
peripatheihios / Hextũ de virtu
tibg ꝑ tinẽtibg ad pꝛudẽtia / SHep

timũ de virtutib Ptinẽtibg ad tem.
peraniia / Ockauũ de vtutib pti

nẽtibg ad ſoꝛtitudinẽ / Nonũ de
Vtutib tinẽtibo ad iuſticiã
G Tertcia pars xxicapitula otinet
¶Pꝛ imũ terca oſiderationẽ Pſe
uitur·/. Secũdũ de actiue atẽ
ksk vite ꝓparatiõe / Tertciũ de

ijjs qᷓ ad onntẽplationẽ diſponẽ da

alſideratioĩs intitulattrex

ipſe reſpondeas⸗

atẽplationẽ iuuãdo pficiũt/ Qut

tum de hijs que ontemplationẽ
ſummãdo perficut / Hextũ de

ſideratiõe eoꝛũ que nos ſumg vel qᷓ

in nobis ſunt / Heptimũ de oſide

ratiõe eoeũ qᷓ iuxta ſeu ꝓpe nos ſũt
Oc auũ de oſideratione eoꝛũ qᷓ
tra nos ſunt / Nonũ de oſidera

tione eoũ que ꝓ nobis ſeu pꝛopter

nos ſunt / Decmũ de ontemplati
one eoeũ que ſupꝛa nos ſut / Vn

decimũ de gtẽplatiõe in btis aĩabꝗ
xij/ de cõtemplatiõe in angelicis

ſp iritib xiij / de Otemplatiõe ĩ di
uinis perfeckiõib3 19 xiiij · de tribus
gradib oſideratiois êxv· de dzꝛa oᷣ

gitationis meditatioĩs gtempla

tioie / xvi· de ſex genenbg ontem
plationis / xvij de triplici elo aĩe
1 de ſex wꝛteſpõdẽtibg alis gteplati
onis/ / xviij/ de varijs modis et

varijs gradibg triũ modoeũ otẽpla
tionis .· / xx.· de ſer documẽtis acq

trende 27 ſeruande gtẽplationis /

xxi/de auibuſdã notandis cirta per

fectionẽ ontemplationie⸗

Incißit ſpeaulũ cõſideratiols⸗
Viſqs es qui a mundi ſol
licitudine elogaſti fugiens
2 iuxta verbum pꝛophete

manens in ſolitudine / ad tranquuli
tutem vite quietioeis migraſti vt
poſitum tuũ firmi ſtabilias⸗ ſtabi

liuſq; onfirmes, Teipſum ad quid
veneris diligẽter ĩterroga / aſſidu
a meditatione per ea que in hot tã

*

ſideratiõis ſpeaulo perſpexeris abi

d 1

2.

ow
W nit aapifulum pꝛimu

Npꝛimis igitur conſidera
te pꝛintipaliter ad tria / ad
que om nis humane vite tẽ
dere debet intentio· hot eſt
ad vicioꝛum purgationẽ /
ad virtutũ plantationem/
et ꝑ het ad pꝛemioeũ qua
ℳ lemcuaz pzeguſtationẽ ve
niſſe / / Mam vere ſit eſt / ꝙ quicũ
qʒ ab exteriozum tempoealiũ turba
tione ad iterioꝛem ſpualiũ vactio
. nemy/per diuinam vocationem qua

ue
è
HS

æutis atirahütur non niſi pꝛius ex
purgatis vicijs 1 oomplantatis vir
M tutibvad illam eternoeum pꝛemio

RAhum ſuauitatemquatum in hac trã
* ſitoꝛ ia vita cõreditur videndam et
vtrũqʒ pꝛequſtandam ſubleuantur/
talibus enm per pꝛophetam dicit
. l. Guſtate 2 videte/ quoniã ſuauis ẽ
doming
¶Bꝛimam dſiderationem pꝛoſeq̃
. tur caplim ſecundum

tionis pꝛincipiũ id eſt àd pur
gationẽ vicoeum pertinet audi et
diligenter attede terribilem diume

eſt in mundo ⸗· aut eſt concupiſcẽtia
carnis aut concupiſcentia oculoeũ /
aut ſuperbia vite O vicioꝛ um voꝛa
ginem O nimium infelieem ma
leqʒ; ſecurum qui in tata tamqʒ pe

ſi de ſcola vanitatis p ſcalam veri

Vantum aũt ad huig oſidera

ſcripture ſniam Omne inquit quod

niculoſa tempeſtate ſeſe felicter aut

ſeane ſtar fallaciter ſeduckus exiſti
mat Quid ergo aliud reſtat/ niſi vt
ab huig mundi turbido marivin poꝛ

tum quiete ſalutis euadas ? vbi nõ

ſolum tuoeum ſed et alienoꝛum viei
oꝛru canpdim at ſilla effugias? Dz
vbi hunt poetum queras aut vbi in
uenias onſidera⸗ pꝛofecto ſi experi
entie tredio illum querere ſecuriue ⸗
a facilig inuenire poteris in tlauſtra
li ſolimidine / ꝙỹ in ſollicitudine gaſto

rali- Queris cur ita ſit? Nam illa

ſuoꝛum tantumm / iſta vero a ſuoꝛum
et alienozum petetoꝛum alram
gerit· Vis ſene quoꝛum? Certe o
uium agnozum rerte hedoeum /

quod terribilius eſt luporum / ſi

enim paſto es / curam habes our
um / id eſt ſimplicium ſubditoꝛum /

airam agnoeum / id eſt mediorrum

a maioꝛum Curam hedorum at lu
poꝛum id eſt peruerſoꝛzũ errantiũ
ſeuiẽtium Quot enim tales lupos
et ſeallares eccleſiaſtiws / hodie
xpꝛiſti paciatur ouile quibꝰ paſtoea
lis ture ſollicitudo iugiter perturba
tur uquis enumerare ſufficiat? Et

tamen tuũ eſt officiu/ puſilum gre

gẽ ab huuſmodi lupoeũ ſeuicia de
fendere Tuuũ eſt officum· eccleſiaſti
cum ouile / nüt verbo pꝛedicationis
nunt exemplo onuerſationis / nunc
ſub dio tempoꝛalis ſuſtentation is

ſuauiter paſcere/ quan dogʒ vero ba

rulo ſpiritualis wꝛrectionis ſalubꝛi

ter percuterene nonnung gladio ſe

ueriois exommunicationis ſeuien
/ 60 .
tis obſtinationis ontumacam oer

endo ſenee Tuum ergo eſt offieiỹ

₰

—

—
. „

ſite omnlum pa quodammodo tu

is humeris ſupportare · Leu ; in

ſuaue iugũ ⁊ vere onus grauiſſimũ
angelicis eecam humeris ſoꝛ midan
dum⸗

¶ MBeriaulum pꝛelationis gtludit

Erte huigoneris pondus exy
Atus erat ſanctus ille texa pso
phata dauid qui ad deum lacrima
biliter exclam abat Induxiſti nos in
laqueum / poſuiſti tribulatiões in doꝛ
ſo noſtro / impoſuiſti homines id eſt
hominũ pecata ſuper capita nrã⸗
O qualis a quantus ⁊ qꝙᷓ; ſoꝛtis ⁊
multiplex tribulationũ laqueꝰ O te
elicem / ſi de lloeum numero ſueris

in quoꝛum perſona per pſalmiſtam

canit᷑laqueꝰ ꝓtritus ẽ q nos libera
ti ſumus Quid ergo diemus? An
paſtoꝛalem ſollicitudinem condem
namꝰ ? Abſit · Ded eam laudantes
2 venerantes eius onera pertimeſ
timus fragiles a infirmi/eius peri
cula foꝛ midamꝰ debiles 2 multipli
citer imperfecti · Qui ſoꝛtes a pfet
ti ſunt cim dauid/ ſarcinam hant a
deo tamẽ ſibi impoſitam patienter
ſuſtineant/ tamẽ aim dauid eam
lamentabiliter defleant· Qui autẽ
debilis imperſectus 7team a doꝛ
ſo ſuo excuciat? ac tam oneroſo pe

riculo z periculoſo oneri / libens e

dat ꝛ ſi hoc facre ſilperioꝛis ſui
non ſinat auctoꝛitne / tunc ille ſic o
nerig obediẽtiam reuerenter ferat ?
vt honoeis reuerentiam nõ arrogaã
cer ſuſcipiat: net eam ſibi ſed deg at

tribuene illud dauitilim memoei
ter teneat · Mon nobis domine nõ
nobis: ſed nomini tuo da gloꝛiam
¶ De cempeationibue ? turbatlõi
bus aue paſtoꝛalias H

Ed het hactenuo de alienis
pecatie: nunt de pꝛopzije

videamus Conſidera ergo in ſolli
titudine paſtoali quot ꝙ varie ot

currant temptationes et ocaſiõee
pecatoꝛ um/ bi quippe delitie / ibi

diuitie/ ibi populares honoꝛes/Ex

quibus triplex illa quam ſupzꝛa me
minimꝰ / vicioꝛum vorago naſcitur
Ex delicijs· ſœnaupiſcetia carnis /
ex diuicijs ooncupiſcẽtia oculoeum /
ex honoꝛibus ſuperbia vite/ Et qs
neſciat nimis eſſe difficle / non dica
vincere ſed ſugere⸗ in delicijs / gule
luxurie voluptatem? in diuitije ĩ
dedinate auaricie cupiditatem 2 in
honoeibo ſuperbe gloeie vanitatẽ 2
Quis pꝛeterea ex hac pꝛoœlla ena
care poterit ſine multiplici pertur
batione vite / leſione fame/at pplex
itate qanſciente?ꝰ Nunt vita in ſua
virtute conalutur ⁊ nunt ſama in ſit
o honoꝛe ſcandalizatur: nũc onſcẽ
tia in ſua pace moleſtatur · Quid
dio moleſtatur 2 Ymmo pene dei
ritur Quis enim perplexas on
ſcientie nodos euoluat/ quibus iſ
te ſtatus inuoluitur 2 nunt in gu
bernatione domus ac familie / of
ficiarioꝛũ quoqʒ æ lateralium miniſ
troeum / nüt in acquiſitione / onſer

477

R i*

uatiõe at diſpenſatione tempoꝛali

um /in deſenſiõe iurium⸗ in diſcuſſt
one huum nunt in adminiſtratioe
ſpiritualium · in oꝛrectio ne moe ũ ĩ
vana quogqʒ ambiguitate at ambi

gua fluckuatione caſuum dubioꝛ um

inœſſanter emergentium / animu la
cerantiũ at in diuerſa aduerſa tra
hentium? Hec ſunt igitur aliaqʒ in
numera magts deflenda lacrimis /
ꝙ litteris deſcribenda⸗ que in paſto

rali ſollicitudine mentis quietem et

ſpiritualem tranquillitatem pertur
bant ?ꝛ que alm miris inenarrabili
bus modis vicioꝛum ocoſionem
beant: minime ad eoꝛũ expurgauo

nem pꝛoficiunt. ſed offiaunt maxie

¶ Caplm quintum

VWötra vero tlauſtralis ſolitt
do ⸗ab huiuſcemodi perturba
tionibus quieta ad purganda pet
cata liberius poterit intendere/ 2 oz

rigenda pꝛeterita /2 fugiendg pꝛeſẽ

—0 quomodo inquies hot po
OAteſt humana fragilitas effie⸗

tia/ a pꝛecnuendo futura⸗Cur ita?
quia cum tres ſint aduerſarij / mun
dus / caro/dyabolg/ quibus impug
natur humanum genus ad pecca
A atqʒ vicia pꝛouomtur: illa ſolita
ria et ſpiritualis traquillitatis ve
lut caſtrũ munitiſſimuũ / vbi eceũ inſi
dijs at machinamentis reſiſtitur ·
bi quippe mundi vanitas ontemm

¶ De laude vite quiete tlauſtra

lax dyaboli malignitas fadlius eui
tatur- Ibi coontra hoꝛum aduerſaro

rum inſultus /tres turres ſoꝛtiſſime

ſiemiter ſtabilite at ſtabiliter firma
te ſunt · Contra mundi auariciam

voluntaria paupertas / contra car
nis conaupiſcentiam / munditia et
caſtitas/ contra dyaboli ſuperbiam /
obedientia humilitas Quid plu
1q 2 Jbi ad uiuſmodi
vg ? J bi a uerſus huiuſmodi hoſ
tium ictus q iaalla/ieiunis⸗ vigili

is/ oꝛationibus / alijſqz regularbus
diſcipluns taq; armis ſpiritualiby/

humana fragilitas pugnando at re
ſiſtendo pꝛotegitur Quid dieo pug

nando at reſiſtẽdo pꝛotegitur · yn
mo vero ibi non ſufficit peratis at
q; vicjs pugnando reſiſtere · ſed ea
deuota religio ſatagit vinondo te
pellere trepellẽdo purgare: purgan
do radititus extirpare

(De hije que iuuant ad purgatio
nem vicoecum ·

re: ſane cum hot non poſſit virtute
pꝛopꝛia · ſed dei ſpecialiter auxiliã
te graca · Ipſa tamen ad hot ex ſit

aerga deum humiliatione roboea
tur ab humili ſue oonditjois me
ditatione iuuatur / Noc eſt ſi hu
militer meditetur ſue generationis
ingreſſum miſerabilẽ· ſue onuerſati
onis pꝛogreſſum oulpabilem ſue⸗

Lapiculum

ʒ—ʒ—ʒf ðòð

diſſolutionis egteſſum dampnabilẽ
Di diligenter wnſideret ſue carna
lis ociginis vilitatem / vite pꝛeſen
tislabilitatem/ fſuture moꝛtis neœſſi
tatẽ / Vilitasoeiginis humane oſ
tenditur / quia homo de humo ymo
de humoee ſpmatio ſoꝛ matur · In
culpa concipitur / in pena naſcitur⸗

ALabilitas pꝛeſentis vite detlara

tur ex infirmitate oꝛpis / ex debjli
tats ſenectutis / ex inſtabiulitate tẽpo
ris / Æͤitus mortis future demõ
ſtratur ab oꝛiginali culpa / a tempo
rali pena/a ꝛ poeali miſeria · Ded
heu aum moes iſta ſit ineuitabilis /
at irreuocabilis / tamen incerta eſt
mortio hoꝛa et indeterminabilis⸗
Cũqʒ cam multa æ magna mala
pꝛeœdant / maioea plerũq; oomi
tentur / maxima deniqʒ ſubſequuũtur
videlicet terribilitas iudicij acerbi
tns purgatoꝛij/ vel hoerenda pena

litas inferni / Nect ſunt nouiſ ſi

ma noſtra / ad que ſapienter intelli

genda iugiter memoꝛuda ſcriptu

ra diuia nos excitat · Vtinam inqt

ſaperent ⁊ intellige et ac nouiſ ſima

pꝛouiderẽt· Et iterũ emoꝛare no
niſſima tua / æ in eternũ non pecra

bis Hane vbi frequens at feruens.

hoꝛum meditatio mẽtem ocupat:
non ibi pecatozum ac vicioꝛum ra
dix pullulat/non ibi gula carnis cõ
rupiſeentiam pꝛouoct/non luxuria
matulat/ non ſuperbia inflat · non
inuidia murmurat non ira inflam
mat non auaricia ſtimulat non
accdia inquietat At ideo cum ſepti

ſoꝛ mis huiꝰ nequicie radix extirpo

tur. omnio plantatio vicioſa purga

¶ Secũda pars
Heaude partis pzimũ capituluũ
ecundam conſiderationẽ pꝛoſeqᷣtur

IJxim ergo bꝛeuiter de
pꝛima cõſideratiõe / hoc
eſt de purgatione vicio
mm/ Nuůt qð ad ſecudã
attinet de plantatione virtutum
ſequamur / Hec aüt adeo conex
a ſunt vt vnum ad aliud inſcpabili
ter cõſequamur Eſt qppe humang
animq velut ager ſpiritualis in quo
dum expurgantur vicioeum ſpine⸗
ſequens eſt/vt in eo vixtutum pla

tule inſerantur,· Dicut ergo pꝛimũ

ſic ⁊ ſeaundum Faciliꝰ in ſolitudine
teligionis ꝙᷓ; in pꝛelationis ſolliciti
dine operamur⸗ Qua in te illud cõ
ſiderandum nobis eſt. ꝙ religio eſt
quaſi ſcola vixtutis acquirende a cõ
ſeruande Pꝛelatio vero quaſi ſcala
virtutis iam acquiſite 71 pfecke at
non ſolum in ſe⸗ ſed in alios ex
ercende illa ergo inferioe· iſta ſupe
rioꝛ · illa ſuauioz· iſta ſublimioꝛ⸗ illa
quietłoæideo faclioꝛ· iſta om muni
oe ideo fertilioꝛ· Quapzopter ſum
opere auendum · ne vel religioſus
pꝛelationis ſollicitudinem velut in

fructuoſã deſpitiat / vel pꝛelatus te

ligionis ſolitudinem / velut inutilẽ
conte mpnat / ſed ille pꝛelationi ho
noꝛem · iſte religioni amoeem exhi
beat · Qui vero paſtoꝛalem curam

habet / at ideo vitam tlauſtralem 2

ſelianam tranquillitatem / nõ om
nino ſequi valet »hant tamen ſuſ
pirans deſidetet “ eam vteũqʒ
teſt imitari ſtudeat/ in animo ſo
tlauſtrum ſibi at ſpintualem ſolitu

dinem cnſtituat / vbi ſeſe vireſqʒ ſu

as recolligat / vt ſit facinus vel virtu
tes acquiat „vel acquiſitas auſtodi
at ·

Der tribuo Dirtuttibus heologich
Capitulum ſecůdu

one loquamur / et earu nume

um atqz oꝛdinẽ deſcribam9· SHüut
itaqʒ ſeptem virtutes / quaſi pꝛelate

ſeptem pꝛĩcipales in oto ſpirituali
Ex quibg eterarum virtutum rami

naſcütur · Narum tres pꝛime at p̃

tipue ſunt fides /ſpes /caritas / que

theologice/ id eſt diuine nominãtur

quia pꝛintipaliter animam oedinẽt
ad finem ſupꝛemum qui dens eſt⸗

Virtutes autẽ alie cira ea que ad
ſinem ſunt verſantur Fide ergo bo

nitatem finis agnoſcim / caritate

deſideramus / ſpe vero fidugiam op

tinendi habemus/ Fide agnoſcim
quo debem tẽdere / caritate adð illud

amamus peruenue / ſpe onfidimꝰ
pertigere Lũq; anime noſtre vites
imperfecte i in ſuis actibg at diminu
te ſint / vis rationalis ĩ ognoſcẽ do /
vis oonaupiſcibilis in volendo / vie⸗
iraſeibilis in exequendo »Fides eſt
directio og nitionis in rationali Ca

ritas eſt oedinatio valitionis in on

Ed iam de virtutum plantatt

etutio nis i in iraſcibili „Quia vero

ardua eſt via qua in deum tenditur

et anime virbus inacreſſibilis niſi
diuina virtute iuuetur / deo fides
diuine veritati ſpes diuine poteſ
tati / caritas diuine bonitati peni
tus innititur / Per fidem deus ſue
veritatis lumine animam dirigit *

Ber ſpem ſue poteſtatis iuuamen

erigit · Per caritatem ſue bonitatieè

duledine trahit / trahendo ſuaucter

allicit Ailiciendo ſecu eam ſpuͦaliter

vnit; 27 tanq virginem aſtam ſibi
deſponſando oniungit Virginitas

eni mentis in hot conſiſtit; vt fides
ſit integra / ſpes ſolida caritas ſin

Era⸗

(dDe quatuoe vtutibus cardinali

bue, ¶ Capitulum tercum⸗

WVnt autem alie quatuoe vir
tutee pꝛudentia; temperanti
a/ 2titudo / iuſticia⸗ qute caurdinales

ommuniter no minantur · Vel qn
ter etarum pꝛeminentiamaut pꝛin

tipalitatem / qua ceteris virtutibus
moealibus pꝛeferuntur vt alie ad
eas quodam modo reducuntur Vel
quia ſieut hoſtium cardmi / ſit moꝛa
lis wnuerſatio eis in nititur Vel qꝛ
ſicit cardo ſtabihs manet / in quo
hoſtium vtitur · ſic hee vtutes ſta

biles ſunt. het ea circa que Vſantur
illa videlict quibus ad vltimũ ſinẽ

vtendum eſt / ontinua mutabilitate
voluantur · Pꝛudentia igitur ani
mam tenet in rationabili veritgte /
ne ab ea per ignorantiam errorem

aut curjoſitatem reedat „»Tempe

rantia eam enet in mediotri neſſi
tate· ne per ſuperfluitatem aut di
minutionem exedat · Koꝛtitudo te
net in animi equali tate et quedam

equali ſtabilitate ne aduerſitas eũ

deiciat Juſticia in pꝛoximi vtilitate/
ne ei nocat ſed vtiliter ꝓfiaat Hee
itaq; virtutes in hoie motus viriũ

anime dirigunt Pꝛudentia actu ra

tionalisqui eſt bonũ æ malum diß
cernere⸗ Temperantia actu concupiſ

ribilisqui eſt / velle bonu deleckabi

leKoꝛtitudo actum iraſcibilis/ qui ẽè/
aggredi arduum ⁊: ſuſtinere diffiale

Juſticia vero actus hominis quos a

lie vtutes dirigũt teſpeuũ ſui / viree

omnes circliendo dirigit treſpcũ pxi 4

mi Harum quoqʒ virtutum nume

rus ſufficientia ex eoꝛum officijs
derclaratur Pꝛudentia quaſi lumen
Pferens intellectum dirigt t Tnplex
autem alia virtus ea quaſi lucernaã
ſequons affectum perficit, videlicet
temperantia reſpettu eius qð infra

nos eſt Foꝛtitudo reſpettu eiꝰ quod

contra nos eſt Juſticia vero reſpectu
rig að iuxta nos eſt aut ſupꝛa nos
eſt id eſt pꝛoximi et dei Pꝛzudentia

ergo eſt in eligendis· temperantia

in vtendis/ ſoꝛtitudo i in tolerandis /

iuſticia in diſtribuendis Harum pꝛe

terea virtutum effettus cõtra quatu
Oe oeiginales defectus militant / on

tra ignoeantia pꝛudentie ognitio⸗
contra concupiſtentiam temperatie

modera tio contra infirmitatem ſoꝛ

titudinis roboꝛatio⸗/ contra maligni

tatem iuſticie tectitudo His deniqʒ

ruatuoe Vtutihus velut quatuoe pze

Kioſis lapidibue xpꝛiſti ſponſe woꝛz o
na quaſi totidem ſtellis rutilans de
oꝛatur Pꝛudentiam habet a parte
ante rioꝛi vt caueat a malis ſuturie?
Juſtiaam a parte poſterioei⸗ ut ſatiſ
fauat de pꝛetentis / temperantam
a dextris ne eleuetur in pꝛoſperis:
poꝛtindinem aſiniſtns/ ne ſucübat
in aduerſis 7

de e diſtinctione virtutum cardi
nal Köm quoſdam philoſophos
Capitul quartum⸗

Vidam at philoſophi pꝛedie
eas virtutes varijs gradibues

inxerũt· dicctes quatuoe eſſe qua

ternarum genera virtutu⸗· Ex hiys
pꝛime politiœ nominantur· ſecude
purgatoꝛie/ tercie animi iã purga
tquarte exemplares · / Politie
ſunt hominis in quantum ſocialem
animal eſt Vüs boni vin teipubli
æe conſulunt . et vꝛbes tuentur Hijs
parentes venerantur liberos amãt
pꝛoximos diligunt · Pꝛudentie ve
ro hominis politici officum eſt vni
uerſa g ogitat vel agit ad rationis
noꝛma dirigere at nichil p̃ter rectum
velle vel faere Temperantie nithil
appetere penitendum. in nullo mo
deratione legem excdere· ſub iugo
rationis aipiditatem domare ſoꝛti
tudinis eſt animum ſupzꝛa periculi
metum agere · nichilqʒ niſi turpia ti
mere tolerare foꝛtiter vel aduerſa
vel pꝛoſpera⸗ Juſtiae vero Enane
xe vniauqʒ quod ſium eſt- /

/ HSeainde virtutes quas purga

toꝛias vocant / hoĩs ſunt in quantũ
diuinitatis capax eſt. ſoluqʒ animũ
eius expediunt/ qui decernit ſe a wꝛz
pocis cotagione purgare⸗ et quada
humanon fuga⸗ ſolis ſe ingerere di
uinis Hee ſunt ocioſoꝝ· qui reꝝ pub
licarum actibus ſe ſequeſtrant Has
quida virtutes philozophãtium no
minant ⸗- apud quos virtutum offi
cia ſic diſpenſant·PBꝛudentie eſſe di
cunt mundũu iſtum omnia que in
müdo ſunt / diuinoꝛum cõtemplatio
ne deſpiete· omnẽqʒ animi oogita
tionem in ſola diuina dirigere Tem
perantie omnia telinquere / in quan
tum natura patitur / que wꝛpis vſg
re quirit Roꝛ titudinis / non terreri ani

ma a oꝛpe quodamodo duchu phi

loſophie reedentem / nec altitudinẽ
pfecte ad ſupna aſtenſionis hoerere
Juſticie ad vnam pꝛopoſiti huius .

ſentire viam⸗ in hant dirigere vni

uſcuiuſqʒ virtutis obſequiũ / Ter
cie virtutes ſunt purgati deſecatiqʒ
animi / et ab omni mundi huig aſp

li / reliquo omnes per dedinem deſlu

unt/ Ilic pꝛudentia eſt/ mens ipſa
diuinna Temperantia quoq;ʒ / que ĩ
ſe perpetua intentione onuerſa eſt⸗
oetitudo eſt / ꝙ ſemper eadem ma

net / net aliquando mutatur Juſtic

a ꝙ perhenni lege⸗ a ſempiterna o
peris ſui atinuatione non flectitur.
/O ꝙ ſelies illos philoſophos
dixerim qui pꝛemiſſos virtuoſe ſub
lmitatis gradꝰ nõ tam verbis elo
qui ꝙ; factis aſſequi meruerint //
Sed non eſt het infidelium ſed xpi
anoꝛ ů phoeu perſectiosnet huãne
dultrie opꝰ/ſed diuie grẽ Btina ta
mẽ phi xp̃iani:. vtinã theologi. vti
na religioſi a plati / hec qᷓ a gẽtilibꝰ
phüloſophis dicta 7 ſcripta ſunt me
moꝛiter tentat: a ea que illi pꝛopꝛi
a virtute ſuperbe pꝛeſumere auſi ſüt

humiliter ꝑficere deo auxiliante ſiu

deet
De virtutum diſtinctione ſceðm
phuoſ⸗ Ploe peripatheticos

5 aplm quintum⸗

— —

anr mi E 1Zat at peripathetiwꝛum pho
gine deterſi AAlic pꝛudentie eſt dii rum pꝛineps ariſcotiles ccãa
na non quaſ in electionẽ pzeferree gquandam virtutem heroycam ſõp

ſed ſola noſſe / et her tanqỹ nichil ali niauerit quam velut diuinam quaſi
ud ſit intuen Temperatie terrenas ſupꝛza humaitatis vires poſuit/ hat

cupiditates non repꝛimere · ſed peni
tus obliuiſci Foetitudinis paſſiones
ignoeare non vinere⸗ vt neſciat iraſ
n· cupiat nichil Juſticie ita aim ſuꝑ
na 7 diuina mente ſoaari⸗ vt imitan
do perpetuum cum ea ſedus ſernet
/ Quarte virtutes exemplares
diaintur que in ipſa diumna mente
onſiſtunt a quarmm exemplo yden

tamẽ parum pꝛoſecutus de virtuti
bus ſolum quantum naturalis rati
e patitur locutus eſt· a eas in ethy
cis diſtinguens in intellectuales 7
aff ionales diuiſit · QNuarum nume
rum 2 offitia in tractatu noſtro de
anima⸗ hoc modo bꝛeuiter eollegi

mus-Intellectuales enim virtutes

dicuntur que intellectum perfiaunt /

— 1

Et hee quingz ſunt Ars pꝛudentia
ſcientia intellecus a ſapientia/qua
rum ſufficientia ſit aæipitur · Quia
omnis huiuſmodi virtus aut eſt ar
u ontingens aut cira neœſſarium

Si pꝛimã aut eſt cirea oontingene
factibile et ſic eſt ars/ aut ärca on

tingens agibile et ſic eſt pꝛudentia
Eſt enm differentia inter facibue
et agibile ſicut inter factionem et ge
tionem· nam actio eſt operatio ma
nens in operante Kactio vero eſt
operatio extra operantem tranſi

ene⸗ Di autem virtus ſit cra ne

ceſſarium / vel eſt ara necſſarium
in eſſendo / ſiaut ſunt deus et intel

ligentie / ſic eſt ſapientia / vel erx/

a neœſſanum in ſignificando / et

hot dupliciter / quia vel cra neeſſa
rium quod eſt cooncluſio demonſtra
tioms 2 ſit eſt ſcientia / vel crca ne
ceſſariũ qð eſt demõ ſtrationſs pꝛin

cipium7 ſic eſt intellectus / Vir
tutes autem affectionales ſunt/que
affectum ſeu appetitum æ pꝛecpue
voluntatem perficũt Et hee moꝛa
les vocantur/quia ex moxe id eſt ex
aſſuefactione⸗ et boni operis onſue
tudine generan? / Quarũ diſtint

tio ⁊ ſufficientia ſic aſſignatur / quia.
omnis mocalis vtus reſpicit aliqð

bonum tanq obiectum pzꝛoſequen

dum vel eig oppoſitum tanq; ſugi

endum Omne autem bonum circa
qð vſanair moꝛes hominũ aut eſt
vtile aut honoꝛabile aut delectabile
Si quis ergo virtuoſe ſe habet cir

c btile aut circa vtula omunia et

ſic ẽ iuſticia 2⁊ maxime amutatiua⸗

quia cnpiẽdo large iuſticiã nd mul

en alia ſe extendit. Vel circa vtilia

pꝛopꝛia ſicut ſunt diuicie pꝛopꝛie-
Et hot contingit dupliciter/ qꝛ vel
ſimpliciter ? abſolute / 2 ſit eſt libe
ralitas⸗/ vel ſcm quid et c quadã
excellentia arduitate / ſciliet circa
magnos ſumptus ⁊ ſit eſt magni
ſiœntia · Di vero quis ſe habet vir
tuoſe cirea honoꝛabile · Vel cirta ho
mines mediotres/a het a quibuſdãa
vocatur philotomia Vel cirea ho
mines arduos 7 magnas dignita
tes ſic eſt magnanimitas Hi au
tem cira delectabile hot gtingit du
pliciter / vel pꝛiuatiue videlicz oppo
ſita delectabiliu⸗ id eſt triſtabilꝛa et
terribilia aggrediendo ſit eſt ſoꝛti
tudo · vel poſitiue ſciliet delecabili
a pꝛoſequendo · Et hoc dupliater·
vel cirea delectabilia ad vitam / aut
ſimpliciter / aut ſcᷣm quid neceſſari

a / 7 ſic eſt temperantia / Bel circa
delectabilia ad onuerſationem hu

manum dedenter pertinẽtia Et hoe
tripliciter / quia vel ſcm actum po
tentie oncupiſcibilis / 1 ſic eſt amici
tia / que alio nomine diaitur ſodali
tas / vel ſcm actum potentie iraſci

bilis a⁄â ſic eſt maſuetido / vel ſcm

actum potentie rationalis Et hoe
iterum tripliater / quia vel hot oon
tingit ex eo ꝙ virtuoſus rationabi

liter a delectabiliter ſe habet cum

alijs in oollloquijs / 2 ſic eſt aff abili
tas· Vel ex eo ꝙ ſe alie non exhi
bet fallaciter/ ſed qualis eſt / talem
ſe oſtendit in factis 2 dittis· 17 hee
Vtus voctur ventas Vel ĩ hoc

iõplacene ſe habet in ludie 7 iolie⸗

hec dicitur eutrapelia / ab eu qo ẽE

bonum tropos ouerſioquaſi oĩa
chuertens in bonũ
¶ De virtutib Ptinẽtibus ad pꝛu

d . ntiam ¶ Capitulũ ſextum⸗

.

(ZJot auts peripathetici 7 alij
entiles philoſophi de virtuti
bue mul ta ſubtiliter diſputauerint
Mura tamẽ q magise ſalubꝛiter de
eis tractauerunt theologi et philo
ſophi xpꝛiſtiani earum ſerutatozꝛes
peritiſſimi perfectiſſimi ſectatoꝛ es
Ad illas tamẽ cardinales virtutes

quas p̃̊no miauimꝰ ſingulas aliae

quidem reducere ſatis vtiliter onati
ſunt Ad pꝛudentiam illas que ſunt
circa cõſiliabilia · Ad temperantiam
illas que ſunt circa delecktabilia · Ad
foꝛ titudinem illas que ſunt circa ter

nbilia / Ad iuſticiam illas que ſunt

circa om municbilia // Nec autẽ
qualiter effirere curauerint bꝛeuiter
diſcurrere temptabimus Ad pꝛudẽ
tiam igitur pertinent / ratio ſiue diſ
tretio / memoꝛia / intelligentia / pꝛout
dentia / circuſpectio / cautio / otilitas
1/ Kationis ſen diſcretionis eſt in
ter bonuũ malum / vel iter duo bo
na quid meli⸗ / aut inter duo mala

quid peiꝰ ſit rationis iuditio diſcer

nere · Memoꝛie eſt rewz dari pꝛeteri
ca Intelligetie pꝛoſpiœre pꝛeſentia
Pꝛouidentie pꝛemeditari futura⸗
Mam pꝛudentis anim tribus tem
poibꝰ diſpẽſatur pꝛeterita retoꝛda
tur/pꝛeſentia oꝛdinat / fſutura pꝛoui
det ; Pꝛouidentin enim dicitur qua

6⁶

ſi pꝛocul videno/cuiq officium eſt ex
pꝛeteritis a pꝛeſentibus futura pet
pendere »Cirtcuſpectionis eſt inter
contraria vicia medium tenere in
ter duo mala minus eligere Dn
dicka eſt crcuſpectio / quaſi circuqua
qʒ inſpectio- Cautioms eſt a virtu

ubus vicia qaue virtutum ſpeciem ñ

ſerunt diſcernere at diſcernendo ca
ugre· / Mam illa vicia pernicioſi
us decipiut/ que ſe ſub velamine vir
tutis tegut/quia tanto nequioꝛa ſũt
quanto eſſe vicia minime ognoſcũ
turx / / Doalitas eſt quid aut quali
ter doendum vel diſcendum ſit eru
dire Mact dockee efficit vt doxen
do inſtruat ; inſtruendo placat⸗ pla
cndo alliciat / 1 ad bene agendum
pꝛomoucat Het diſcipulum uere
faat in inquirendo vanam curoſita
tem in ſtudendo vagam inſtabilita
tem· In tranſcurrendo nimiam ve
locitatem / ſicq; eum dirigit vt dili
genter querat vtilia/ſtabiliter ſtude
at ſalubꝛia⸗perſeueranter teneat / qᷓ

eſſe didicerit virtuoſa

¶ De virtutibus pertinentibus ad
ennerantiam.⸗ A S.

Capitulũ vij⸗
temperantiam pertinẽt gti
Mtia / clementia / modeſtia / ſo
bꝛietas / ſeu abſtinentia / aſtitas ſeu

puditiciaContinẽtia regit animũ⸗

quãtum ad appe titum boni ꝗꝓpꝛij⸗
Clemẽtia quatu ad appetitu mali
alieni Modeſtia quatũ ad geſtũ ex
terioꝛis modi· / Vnde modeſtia
dz quaſi modi tẽpãtia Moddenim

*

ved inat ſeruandzeſt exterius ſedm
pſone d gnitatem vel conditionem
ſes m temꝑ s opoetunitatem/ſeðm
loa con gruitatem / ſeruadus eſt mo
dus in verbo / in riſu / in oꝛpoeis mo
ſi mẽbꝛo ũ ſitu /ĩ geſtu· ĩ hitu / in
eultu/ in occupatioe / 1 oco / vel in qui
et / deniqʒ in omni virtutis achu //
HSobꝛietas que ecia abſtinentia vel
uandoqʒ parcitas dicitur animaã
regit circa dele tatiões q̃ ſunt ſcð m
guſtů // Caſtitas vero que quan
dogʒ pudicicia nominatur circa de
lectationes que ſunt ſeðᷣm tactum
maxime quantum ad witum/2 het
appꝛopꝛiate cõtinentia dicitur / liet
continentie nomen extendatur / non
ſolum ad temperantiam in oedinati
uppetitus delectandi / ſed eciam ĩioꝛ
dinati appetitus habendi / nec ſolũ
ad voluptatem carnaliũ deliciarũ⸗
ſed eciam ad aupiditatem tempora
lium diuiciarum moderationis gu

bernatione refrenẽ dam // Magie

tamen ommuniter otinentia ſumi
tur pꝛo caſtitate ſeu abſtinẽtia ab õ

m citu illicito · Et her multipharie

diuiditur · Nam inter continentes /

quidam ſit ab illicito witu abſtinent
litito vtuntur / quoeum continenti

a dicitur caſtitas coningalis· Qui
dam vero abſtinẽt ab vtroqz hoc
in dupliti ſtatu poteſt cõtingere / vel
in eis qui habent integritatem car
nis pzopoſitum ſeruande perpe
tue in oeruptionis quoꝛum eſt caſti
ceas virginalis vel in eis qui marnis
integritatem non hebent / quoꝛ um
unentia quo ad gerſonas que ĩ ma

trimonio fuerunt diritur caſtitas vi
dualis / quo ad alias vero non eſt
ei ſpeciale nomen impoſitum lieet
aut ctinentia pzincipaliter reſpicat
delectationem toitus quia illa pze
ripua eſt inter delectationes tack9⸗
tamen eciam alias voluptates que

tactum allicaunt moderatur⸗ vt in

ſuauitate veſtium / leccoeum vnguẽ
toꝛum⸗ balneoꝛum carnaliũqʒ con

tactuum/ non ſolum genitalium⸗

ſed 2 alioꝛum mẽbꝛoꝛum / Tem
perantia inſuper adhibenda eſt no

ſolum cire delectationes ſenſuum
guſtus 1 tactus / ſed ecam viſus au

Ditus olfactus ſed non ſunt vſita

ta nomina virtutum que hijs trabg

appzꝛopzꝛiantur ſenſibus

Der virtltibus pertinentibus ad
foꝛ titudinem
¶Capitulum octauũ „

aſd foꝛtitudinem pertinẽt mag

Ananimitas · ſiducia· ſeauritas·
pacientia/ cõſtantia magniſicentia⸗

tur/ qaia ſoꝛtitudo animi debilita
tem expellit- et eius magnitudi

nem efficit / In quantum vero

ſoꝛtitudo debilitati oppomitur „tri
plex per eam animi debilitas expel

litur „»Pꝛzima eſt nimia paſſibili

tas a malo futuro que timiditas

votatur/12 contra hac eſt ſecuritas⸗

Seaunda eſt nimia paſſibilitas a

pꝛeſenti malo que teneritudo vel

.

animi mollicies dicitur⸗ca cõtra hat
eſt pacientia⸗/ Tercia eſt nimia inſta

bilitas in ppoſito que ſimilis virge

debili aus arudini veto agitate fana
liter in omnẽ partem flectitur & c
tra hat eſt onſtantia⸗ In quantum

vero ſoꝛtitudo animi mag nitudinẽ

efficit tribus partibg diſtinguitur⸗

habet enim eig actus pꝛinupiũ me
dium finem · Quantum ad pꝛin
cipium ad eam ptinet magnanimi

tas / que eſt rationabilis terribilium

aggreſſio · Quatum ad mediũ fidu
tia que eſt rei inchoate ſeaira Pfecu

tio/a eam ad ſinem pducẽdi firma

ſpes a expectatio- Quantum ad fi

nem / mag nificentia/ que ẽ / rer gel
ram m ſelix cöſihematio⸗

¶ De viratbo ptinẽtiby ad iuſtici

¶Capitulũ nonũ⸗

— ) d inſticia perkinent multe vir
tutes quas varij varie aſſig

nant· NMa quida eã diuidũt in ſeuen
tntẽ q liberalitatẽ Eſt autem ſeueri

tas virtus debito ſupplicio wercs

iniuriam liberalitas vero virtus

beneficioeum erogatrix- auam pꝛo
affectu benignitatem / pꝛo effcã be

neficentia vocantet het tota pſiſtit

in tribuendo retribuendo · Quam
in ſeptem ptes diuidunt · religionẽ /
pietatem/ innoctia / amicina reuedẽ
tam / goꝛdiam / miſericꝛ dia“ Qui
dam vero iuſticum in quinq; Ptes
diſtribuũt/ viz obedientiam que eſt
reſpectu ſupioꝛum / diſciplinam que

7

eſt reſpcu infenoeum / equitatem qut

eſt reſpectu paris / veritatem u fide
Nitatem que ad omnes pertinent⸗

Quidam autem duo ad iuſticia pti

nete dicut/ vvelle omnibd pꝛodeſſe

2 nulli no ere / que duobg pꝛecptis

legie naturalis gueniut / / Dz ge

neralioe at perfectioꝛ iuſtice diuiſio

hot modo poterit aſſignar· NMam
cum ſit officium iuſticie vniaugz ted

dere quod ſuum eſt queda debem
oômnibus vt dilectionem caritatem
fidem Quedam vero non omni
bus generaliter ſed ſpecialiter aliq;

bus debemus / vt quedam ſuperioꝛi
bus/quedam inſeriozibus quedam
equalibus vt iam pꝛetactum eſt /

Sed aliquid ſpeciale debemd no

bis ſpecialiter coniunctis vt parenti

bus et patrie beniuolis at cõſangui
neis pietatem // His autem qui

beneficia wonferunt gracam / Vijs

qui mala inferunt vindicatonem⸗

Hijs qui miſerabiliter mala ferunt

miſericoꝛ diam Amplig inter ea que

ſuperioꝛi debẽtur / aliqd ẽ qdð ſoli de

betur deo / vt latria que a quibuſda
vocatur religio / Aliud ꝙ ſoli debet
treature / vt dulia que greaum nomẽ
eſt / qd latine ſeruitus interpꝛetatur
Et liet ſeruitus wmmunis deo et
cuicũq; alteri quandoqʒ dulia vode
tur/tamen ſicut latria / dicitur cultg
ſoli deo debitg exhibitꝰ Vnde 2 y
dolatria ẽ qua id qð ſoli deo debet᷑
ydolis datur⸗ ſit dulia appzopꝛ iate
nuntupatur honoe ſeu cultus debi

tus et exhibitus creature·/ Aliud

autem eſt quod et creatoꝛi et cteatu
te debetur / gt vtriqʒ liet lcðm ma

gis 2 minus exhibetur vt reuerenti
a obedientla // De pꝛedickis ve
ro et his que ad ea pertinent mul
ta eſſent dienda que maius opꝰ re

gquiterent. Amplius inter ea que ĩſe
noei doebstur / ſpecaliter eſt oꝛrectio
ſcu diſc plina Et hee multiplex eſt⸗

vna eſt omnibus ommunis / quam
debemus oꝛ poꝛi pzꝛopꝛio vt ipſum
aſtigando ſubiciam? ſpiritui/quod

fit abſtinentia ieiumoeum / aſperita⸗

te ve tium; duricie leckoeum / laboꝛe
vigiliarum / pegrinationum / verbe

tum /a ſi que ſunt ſimilia / Alia

eſt eciam generalis quam debemus
Primo / videlitz fraterna wꝛrectio⸗
quiſquis enĩ peccat/in hoc quodam
modo pꝛoximo ſubitcitur / vt ab eo

ſecreta diſciplina fraternaliter coꝛ
rigatur · / Alia eſt ſpecialis qua

maioꝛts debent populo ſibi ſubdi
to/ et het duplex vna ſpiritualis
pertinens ſpecialiter ad pꝛelatos

ectleſiaſtios vt eſt ontumacium ex

ommunicatio Alia eſt tempoꝛa

lis magis pertinens ad pzinapes
terrenos vt maleſactoꝛum puniti

o que fit materiali gladio Am

plig inter ea que par ſeu equali de

bemus / ſpecaliter eſt equitas/ que
eſt equalitatis amoꝛ in hijs in qui
bus debet eſſe equalitas q het val
de neeſſaria eſt diſpenſatoꝛibus in

rerũ adminiſtratio? mercatoꝛibg /
in venalium cõmutatione iudicbg
in auſaium examinatione⸗·
De ſingulis autem iuſticie aliarugz

pꝛemiſſarum vixtutum partibus =

ſequi pzeſentis operis bꝛeuitas nõ

patitur / ſed ſolum ea

½

(Terka pare

¶Teraam onſiderationem pꝛoſe

quitur terde partis cnpitulum pzi
mum-

Ppeditis itaq; duabus
tõſiderationibus pꝛioei
bus iam terciam aggre
dimur quam de Pguſ

tfatione peem ioeum intitulauim»

/ Expurgatis enim vicijs et
plantatis virtutibue dignum eſt

vt ex oeto ſpirituali/fructus bonoeũ

operum ⁊ virtuoſoꝛum meritoꝛum
in hat vita olligamus et in ſutura
eternoeum pꝛemioeum ſuauitatem
guſtemus // DHunt autem non
nulli qui hant ſuauitatem fruckuoſiſ
ſimanvedam in vita pꝛeſenti quo
dammodo pꝛeguſtare metentur⸗

In quibus illud pꝛophetiaim im

pletur/ guſtate quo niam ſuauis eſt
dommus/ Quod vtiqʒ hi facil ius

aſſequuntur in ocio religio nis qᷓ; in

pꝛelationis officiofacilius in ſolitu

dine ſpirituali. q;; in tempoꝛali ſolli
ritudinefacilig in vacatione gtẽpla
tiue vite / ꝙ in occupatione actiue

nem hit ſuperficialiter tetigimus vt
deuotus quiſqʒ in oto ſpirituali ani
me ſue onſideret quanum earum
plãtatio fructifiæt a ex earum frut
tu quantum deguſtatio mentem e
ius vel reficat/ vel ad eternoꝛum p
mioeum ſuauitatem pzꝛeguſtadam
alliciat⸗ 2ððð

in quib vita tẽplatiua videtur ac
tiue pminere

dicente domino per pꝛophetam va

cate videte quoniam ego ſum deg
Ber vamtionẽ igitur 7 ſpualẽ qui
etem ad diuina viſionẽ gtemplati

onem ptingimus / ar per hot ad il
lam pꝛemioeũ ſuauem pꝛeguſtatio
nem quam hit inquirim. ideo de

cõtemplatioe et quo ad eam bere

nimg agendu eſt

¶ De actiue a contemplatiue vite .
Paratione. Capitulum ſecũdum

Bnt igitut duodeã pꝛeroga
tiue / que a ſapientibg aſſignat

Pꝛima qʒ pfectioe
eo ꝙ rei perfectioei at melioei inten

dit ſci; deo Achinua vero primo Bn
de inter hac 2 üllam het diſtatia ?

q;ꝝ actiua in operibꝗ iuſticie ꝓximi

ptilitate verſatur· Contemplatiua

autem vacis ab omni negoco ĩ ſo

la dei dilechione defigitur / ila mun

danis rebus bene vtitur⸗ſta müdo
tenucias⸗ ſoli deo viuere delectat di

ense cum pꝛopheta / mithi adherere
deo bon

eſt / Semda / qꝛ eſt in
dei ognitione clarioe / qð figuratũ ẽ
in lya que lyppis erat ociliee Mẽs
enim que wontemplando ocia appe
tit v ſicut rachel meli ⁊ clari9 videt
ſed paucioꝛes filios deo generat⸗ q
vero ad laboꝛem actionis et pꝛedi
cationis ſe dirigit/ ſicut lya minus

videt ſed amplius parit? / Ter
tia ꝙ eſtmundioe 7 pulchꝛ ioe· Hic
de rachel dicitur ꝙ erat dewza ſaue

Svenuſto aſpecn 2 de ontempla

tione. ſapientie ſcriptum eſt / vie ein

vie pulchꝛe / / Quarta quia eſt ſe
curioe / faule enim laqueos peccato
rum euadit in terris/ qui oculos ha

bet in elis deo de tali viro totem

platiuo cniptum legimAmantiſ

ſimus domini habitabit confidẽter

Quita ẽ quietioe / ideo de ma
ria dicitur ſedens ſecls pedes do

mini audiebat verbum illius Mari

wergo ſedet quia cõtemplatiua pa
tatis vicoeu tumultibg. optata ia

in xpꝛ iſto mentis quiete fruit᷑ Char

tha ſtat/qꝛ actiua laboꝛioſo deſudat
certamine · Na ſollicita eſt tur
batur erga plurima // Dexta qꝛ

eſt iocundioe/ martha enim Ouiuiũ

parat domino . maria vero iam in
conuiuio domin! iolindatur Con
tẽplatiua ergo vita merito maioe
eſt q; actiua quia het in vſu pꝛeſen

tis operis laboeat illa vero ſapoee
intimo ventura iam requiem deguſ

tat / Deptima/ ꝙ eſt permanen

tioe / ideo dichum eſt Maria optimã

partem elegit que non auferetur ab
ea⸗ Contemplatiua enim incpit

hie 2 in eel eſti patria perficietur/ Ac

tiua vero cim oꝛpoꝛe deficit quia 1.

eterna vita panem eſurienti no poꝛ

rigit vbi nullg eſurit et etera ope
ra pietatis ager⸗ quia eis non ibi o
pus ent ¶ Ocgaua quia deuotioe

vnde maria xrp̃m vnxiſe in euage
lijs legitur. n quo vnguento deuo
tionis duledo 2 maria contẽ plati

o deſignatur / Moni eſt quia de
o familiarioꝛ, pꝛopter ea per ioha
nem euange liſtam figuratur- qui 2

— ».

ena ſupꝛa pedtus domini teaibuit⸗
vbi eleſtia ſecreta ontemplando di
dicit /1 Decma quia pzecioſioe eo
ſit rario Actiua eni oom munis

multon eſt -Contemplatiua vero
paucop / qas in archa noe figuratum

eſt / que iferius valde lata in ſum

mitnte ſetreta erat // Vndecima

cy eſt eeleſti vite ſimtlioe/ quia ſimi
lia opera ad onte mplatiuam pexti
neut qualia ad vitam beatam⸗ bi

naq; vambim videbimus vide

bimus a amabimus⸗ amabim et

laudabimus· / Duodecima quia

eſt vltimo fini pꝛopinquioꝛ/nam atc
tiua ad ontemplatiuam · Contem
platiua vero in deum imediate oꝛ
dinatur · Qui ergo pꝛius in actiua
vita pꝛofiat / bene ad contemplatio
nem aſcendit / qs in iacob figuratur

ad quẽ lya pꝛiusqꝙᷓ; rachel ĩtroducta

legitur- In quo eccdam deſignatur⸗
ꝙ pꝛelatꝰ debet ſe pꝛius in campo
actionis exercere / deinde ad moõtem
ontemplationis aſcẽdetre ſicut moy
ſes feaſſe ſcribitur Sit enim vtriqʒ
vite debet intendere / ut quadoqʒ cũã

martha per actiuam i varietate cu

ran quaſi a ſe reedens circa ꝓpximũ
ſolliatus laboꝛet quandoqʒ vero cũ
maria per coonte mplatiuam in vni
tate oogitationũ / quaſi ad ſe rediẽs

erga deum ſolitarius vat in il
lud vnũ omnes anime vires reclli
gat / de. quo dicitur / poero vnũ ẽ ne
œſſarium.

De hys que ad ontemplatlonẽ

diſponendo pꝛeueniũt⸗

(Capitulum tercum

D hant autem contemplatio

Aunem auedam diſponendo n
ueniut / quedam adiuuando pꝛofici
unt/ quedam onſummando perfici

unt / de quibus hit bꝛeuiter pꝛoſeqᷓ

mur In pꝛimis ergo dicimus
ſex ſunt que inter alia ſpecialiter ad
contemplationem diſponendo pꝛe
ueniũt/a pꝛeueniendo diſponunt⸗

videlicet quies / ſolitudo / ſuentiũ / lee
tio / oꝛatio a meditatio⸗/ In tribg pꝛi
miso hot diligenter obſernandu eſt
Vit uon ſint implicata terrenis af

fettionibus / non ocioſa a meditatio
nibus ſpiritualibus / non infruttuo

ſa in virtuoſis operibus /et tunt im
Plebitur / qad de his tribus bꝛeui V

bo iheremias ait/ Dedebit ſolitari
us 4 tn cebit / quia leuabit ſe ſupꝛa ſe

Quid eſt leuare ſe ſupꝛa ſe / niſi per

contemplationem ſuperna aſcende

re? Ad hoc autem eciam alijs tribg

adiuuamur / na lectione inſtruimur
oꝛatione erigimur/ meditatione di
rigimur · Hijs namqʒ quaſi tribus

ſcale gudibus ad eleſtia ſubleua

mur· Met ad hoc pꝛimus gradue
ſine dioꝛum connexione ſuffiat / qui
a ad ſapientie ctemplationem nõ
attingit lectionis inſtruckio / niſi aſ

ſit ad erectionem mentis/ oꝛationie
deuotio Quippe aum enim illa do
nu dei ſit / fatuus eſſe pꝛobatur / qui
ſine diuino auxilio ſua induſtria ad
cam peruenire pzeſumit / diente
ſcriptura / qui indiget ſapientia poſ

lulet eam a deo / liet amen Pnten

platio ſapientie pꝛincipaliter pzoæ
dit a diuina gratia / inuant ni ichi Uomi

nus poteſt humana induſtria et ad
hoc ꝑ meditationem id eſt intentã
mentis onſiderationem dirigimur
Holet autem inter meditationẽ ſeu
onſiderationem cõtemplationem
aſſignari diſtinctio liet ſepe pꝛo in
uicem indifferenter vtamur⸗ Medi
aatio enim ſeu conſideratio pzopzie
ad reium inquiſitionẽ/ ontemplatio
vero ad earum certitudinem ptinet
vt oonſideratio ſit intenta ad inueſti
gandum ogitatio / contemplatio au
tem indubia rei ſeu ven appichenſio
. leu intuitio⸗ =

de hijs que ad ctem ,iagonen
adinuando paonaunt

(Capialum auartum⸗:⸗

L1 Jat au virkttre omnes ge
. neraliter/ tamẽ ſpecialiter do
na ſpiritus ſancti ad cõtemplationẽ
adinuando pzoficunt hac videlicet
ratione quia animam iuuat ad ope
randum faciliter æ expedite Cuius
rei gratian ſciendum eſt cum̃ ſeptẽ
pzꝛintipales virtutes ſint de quibus
ſupenus diximus ſunt tamen ſeptẽ
fpiritus ſancti dona que yſa loquẽs
enumerat · Hequieſcet inquit ſup eũ
ſpiritus domini ſpiritus ſapientie et
intellectus ſpiritus conſilij foꝛtitu
dinis ſpiritus ſcientie et pietatis et
ſp intus timoeis dommi Dunt etiã
octo ao beotitudines quas xp̃ᷣus in mõ

virtutes dict in quantum aĩam itli

nat ad operandũu recte Dona in quã
tum eam adinuant ad operandum
faciliter expedite Deatitudines in
quantum eleuant ad operandum p
ſecte. Fruttus vero in quantum alli
aunt et reficunt ad operandum de
lectabiliter iocinde Ded quia pꝛe
dicti fruttus cum virtutibus donis

at beatitudinibus manifeſte cõueni

unt de eis nichil / de aljs vero pau

ta dieemg // Et pꝛimo ſeptem do

na hot modo diſtinguimus / Nam
per ea ſpiritꝰ ſanttus ontra ſeptem
temptamenta nos muniendo iſteu
it· contra ſtulticiam ſapiẽtia · ontra
hebetudinem intellectucontra pꝛeti
pitationem conſilio/ contra malum
timoeem ſoꝛtitudine / contra igno
rantiam ſcientia/ contra duriciam pi
etate/ cõtra ſuperbiam diuino timo
re· Quatuoæ autem pꝛedictoꝛũ ma
locum ad intellettum · alia tria ad
affectum videntur pertinere NMam

ſtulticia ſiue inſipientia eſt. quando
intellectus ſapoꝛe terrenoeum impe

ditur a guſtatione eleſtium ſuper
noeum· Nebetudo eſt groſſicies in

tellect) qua ine ditur ne in cratune

1

te diſcipulis pꝛedimuit Gunt pꝛete
rea duodecim fruckus ſpintus ſancti
quos apoſtolus nominat. caritas⸗
gaudium⸗ pax patientia⸗ longani
mitas bonitae- benignitas, man
ſuetudo⸗/fides/ modeſtia/ continenti
a⸗ cſtitas Et liet het omnia tam
dona qé beatitudines 2 frucktus ſint
virtutes aut virtutũ effectus/ tamẽ
inter het quidam ita diſtinguũt vt

*
. ð

treatoꝛem agnoſcẽs penetret inter
na miſteriozum· // Pꝛeapitatio

eſt deſechg deliberationis in hijs ã

pertinent // Ignoꝛantia eſt defet

tus diſcretionis in his que ommu

niter agenda ſunt · Contra pꝛimũ

eſt donũ ſapientie quo agnoſcütur

ſupenoea Contra ſecundum eſt do
nu intellectus quo agnoſcutur inte

noea- vnde ab intus legedo dicitur
intellectus.1 intellectio quaſi intus

lectio Cotra terciu eſt do nu conſii
quo agnoſcũt periculoſioꝛa · Cõtra

quartum eſt donũ ſcientie quo ag
noſcũtur mferioꝛa et agibilia mino

ra- // Triu autem maloeum que
ad affectu pertinent / vnu eſt reſpet

tu dei / ſciliet ſuperbia que eſt inoꝛ⸗

dinata excllentia ani mi cõtra qua
eſt donũ timoꝛ is Alind reſpectu px
imi / ſcilet duricies / ontra quam E
pietas Tercium reſpectu inimici ſeu
mali aduerſi / videliet timoꝛis puſil
lani mitas / ontra quam eſt foꝛtitu
do // Hoꝛ quoqʒ; donoeum tria p
tinent ad diuina · Mam dono intel
lectus ggnoſcitur dei veritas Dono
ſapientie guſtat eius ſuauitas· Do
no timoꝛis honoeatur eius ſublimi
tas⸗ // Alia autem pertinent ad
humana⸗ que diuiduntur in ea que
agenda ſunt communiter ab omni
bus⸗a ſit ſunt ſub pꝛetepto quod ꝑ
tinet ad ſalutis neceſſitatem et ſic
arta het eſt donum pietatis · cui in
hijs lumen pꝛeſtat donũ ſcientie⸗
Bel ĩ ea que ſpecialia 7 ardua ſũt
a cndunt ſub onſilio tancỹ pertinẽ

cia ad ſalutis perſectionem/ firch
het ẽ donũ foꝛ titudinis / au in his
lumen pꝛeſtat donum conſilij· //
Hoꝛum pꝛeterea donoeum tria per

einent ad intelleckum ſciliet dona

ſcientie conſilij intellectus/ tria ad
affectum / videliot dona pietatis /
foꝛ titudinis 2 timoꝛis Donum ve

to ſapientie quodam modo ad vtrũ

qʒ videtur pertinere quia eſt eius
pꝛium non ſolum videre ſed guſtare
Vnde ſapientia dicitur/ quaſi ſa
pida ſeu ſapoꝛoſa ſcientia ·/ Ho
rum deniqz; donoeum duo pertinẽt
ad contemplatiuam videlicet ſapiẽ

tia intellectus / quia dono ſapien

tie deum cõtemplamur in ſe/ dono
autem intellect in treaturis / / Alia
quinqʒ pertinent ad actiuam quia
timore declinamus mala pietate
autem ſoꝛtitudine adiunante / lu
mine ſcientie et conſilij bona pꝛoſe
quimur / Licet tamẽ inter dona·

ſapiẽtia pꝛimo loo a timo vltimo
nominetur / nithilominus a dono ti

mois / ſapientie ontemplatio in
choatur / ſicut ſcriptum ẽ Inicium ſa
pientie timoe domini / donis vero
medije pꝛ oſiciendo ad perfectionẽ
appsopinquatur ſed dono ſapienti
ontemplationis perfettio cõſum
matur

¶dDe his que ad oontem plationẽ
conſummando perficiunt .

i

Meer illa vero que cõtempla
lonis onſummationem pfi
kũt / ſeu ei? perfecgtionẽ efficiũt · ſpe
cialter ponẽde ſunt octo boͤtudies
euangelie / ex eo videliet quia mẽ
tem eleuant ad operandum perfer
te vt ſupꝛa tetigimus In illis eni
oco doctrine ſue regulis / expꝛeſſit
xpꝛiſtꝰ9 compendiũ totig euangelice
legis a xpziſtiane perfectiõis / ex q̃
bus alia dependẽt oĩa · Vnde vt il
lius dockrine perfectionem et ſubli

mnil tatem oſtederet / eam daturus aſ

endit in montem // IJdeo autem
beatitu dines nominãt quia in eis

vnſiſtit beatitudo vie / quodammo
do pꝛopin qua beatitud ini patrie / et

ei in alquibus perſectionibus conſi
milie Mam hmõi beatitudo nobis
in via pꝛeſeniis vite poſſibilis / in tri
bus cn ſiſtere dicitur , In altitudine
ſapientie / ſuauitate conſcientie / vtu
tis ſublimitate // Has igitur bea
titudines ita poſſumd diſtiguere In
illis enim ani ma ad bonũ a contra
malũ perfecte oedinatur · Ad bonũ
quippe oedinate ſe habet / ſi modica
bona modicũ diltgat / ſi vero bona e
ſuriat 2 ſitiat/ ſi eis ita ahereat⸗
vt nulla pena ab eis ſepari valeat⸗
Ad pꝛimũ ptinet. Heati pauperes
ſpirtu · Ad ſecundũ· Gt qui eſunũt
2 ſitiũt iuſtieam Ad tercu⸗ Beati
qui pſecutionem patiũtur pzopter
iuſticam/ Ad malum vero quis oꝛ
dinate ſe habet / ſi nulli malum inſe
ret / ſed ſibi ilatum vel gratis aſſũp
tum equam miter ferat / ſi alteri illa
tñ ꝓ poſſe auſerat· ſi ſtudioſe cauet/

vt nec in quinetur a malo culpe / nee
perturbet a malo pene Ad pꝛimũ
pertinet beati mites Ad ſecrdum ¶·
beati qui lugent Ad teraũ/beati mi
ſeriwz des Ad quartum beati mun
do oꝛde Ad quintum. beati pacifici

1 In pꝛima autem beatitudine 6

Pfectionis inthoatio⸗ ſcilicet in pau
pertate ſpus ſeu humilitate qz pꝛi

ma virtus xpꝛiſtianoꝛum eſt humi
itas / in beatitudinibus medus eſt

perfectionis conſummatio⸗ In vlti
ma vero perſectionis oſtenſio · Ad
perfectionem itaqʒ duo pertinbt ſci

liæt purgari a noxijs a repleni bo

4

nis· Pꝛzimũ ad paupertatem ſp̃s /
nd mãũſuetudinẽ pertinet /qꝛ pau
pertas ſpiritus ſugat mala que no

bis pꝛoueniũt a bonis que ĩ nobie

vel cira nos ſunt / ſiat amoꝛem et
ſollicitudinem ſeculi · Maſuetudo ve
ro ſugat mala que veniunt nobie
ab aduerſie que gtra nos ſunt / vide
liet perturbatiões animi ·/ De

aundum autem id eſt repletio boni /
ad alias quinqʒ beatitudines perti
net ; Eſt enim duplex bonũ viz bo
nũ expediens ſcðm ad vt eſt med:

ana vel intiſio membꝛzꝛi ꝓ ſalute wz
poeis Et eſt bonũ ſimpliciter a abſo

lute expediens· Ad pꝛimũ ptnent
luct pnia a pſecutiõis pacientia / qᷓ

bus ſalubꝛiter qs hit eligit cruciari

vt poſſit in futuro cõſolari ·// Ad
bonũ aut ſimpliciter pertinent qua

tuoæ ſequentes btudineg dut pꝛi

me ad ackin a Alie ad ztemplatiuã⸗
Heatt qui eſuriunt iuſticiam teſpicit

bonß adð debemus de neceſſitate⸗

Beati miſerioꝛdes bonũ gð ſa

nimus ex ſupererogatione Aliarum
duarum que pertment ad cõteplati

uã pꝛioe ꝑtinet ad intellectum vide
liœt oꝛdis mũdicia · cuig videre de
um Poſterioꝛ ad affectũ· ſcz pacis
traquillitas / au eſt p̃pare deo men
tis habitaculũ dicẽte ha⸗ In pao⸗
fact9 ẽ loc eig · His itaqʒ octo gra
dibg mirabilẽ ꝓfectionis ſcalã xe
nobis erexit cuiq vtraqz extremitas
elum tãgit Ideo in omẽdatioẽ pꝛi

me btitudinis vltime dicitur quo
niã ipoꝝ eſt regnu eloꝝ. hit videli

cet in ſpe et finaliter ĩ te quã iã quo

damodo poſſident in eeleſtis ſuaui

tatis pꝛeguſtatione·

de cõſideratione eoꝛum que nos

umus vel que in nobis ſunt⸗

Capitulũ vi⸗

4 Jſtinximg plura qꝗᷓ aliqualiter

ad gteplationẽ ptinere vidẽt
Muüc aut ea diſtinguam cire qᷓ cõ
tẽplationis gſideratio verſat᷑· Licet

enĩ ge a pꝛinepaliter gtẽplatio ſo

lũ reſpectu dei ſit· tamẽ ecã e cõſi
deratio quodãmo ſe extẽdit ad res
alias ꝓ vt in den ⁊ ĩ ei ognitionẽ

at dilectionẽ referutur Tria ſunt igi

tur ad q hmoigſideratio extẽditur⸗
videliet ea que nos ſumd vel que ĩ
nobis ſũt · ea qᷓ cira nos ſunt et ea
us ſupꝛa nos ſunt/ de quibꝰ bꝛeui

ter eſt diedũ Igitur quatum ad ea
aue nos ſum? vel que in nobis ſunt

tria oſiderate debe·ſey mirabilẽ hu
mani oꝛꝑis ↄꝓpoſitionem- murabili
ocem oꝛꝑis ſpus ↄnexionea mi
rabiliſſima aie rationalis oditionz

Cira pꝛimu cõſiderandu et ad

mirandũu E dei artifitiũ in debita v
niuerſoꝝ mẽbꝛoꝝqnoetione in oedi
nata tam exteroeu ꝙ;ᷓ interioꝛũ ſen
Eä diſtinttione in pulchꝛa deniqʒ
humani vultus dewꝛzatione quem
nterea ſurſũ erectũ ſoꝛmare voluit
vt hoiem ad eeleſtiũ diuinoꝛ uqz cõ

templationem factũ eſſe oſtenderet
vt poeta inquit · Bꝛonaqʒ cũ

ſpectent aſalia etera teera Os hoꝛ
ſublime dedit elumqz videre Juſſit
c erettos ad ſydera tollere vult

Cirtca ſcðm vero in ipſa onexione

uĩe ad oꝛpꝗ illud ſingulariter admi
ratione dig nu eſt/ qð nõ ſolum ip̃m
ad vita 2 ad ſenſũ aĩare pt ß in hoc
ecia quodamodo ſimilem deo habi

tudinem tenet · Ma quemadmodũ

deg in om ni treatura ſua inuenitur

ſit et indiuiſibilis / per omnia wꝛpo
ris membꝛa diffuſa eſt. Et ſicut de

us in nuindo omnia ſolo volutatis
nutu creauit omnia mouet om nia re
git atqʒ diſponit ſit anima in toto
oꝛpoꝛe vbiqʒ tota quaſi in ſuo quo
dam mundo omnia membza mo

uens eis vires influit actiuitatemn

pꝛeſtat a ſepe ſola voluntatis liber
tate agere imperat vt ideo merito
ſapientes quidam hominem mitro
oſmum id eſt minoꝛzem mundum
nominare voluerint / Cira terci

um aũt ipſa cõditionem rationalis

b v

aie diligenter meditari et vehemẽ
ter mirari debem/ nam anima ni
chil recte exiſtimat / qᷓ ſeipſam igno
rat Neſcit ꝙ ſub pedibg ſuis omnie
midana gloeia iacet / que conditio
nis ſue dignitatem nõ penſat NMeſ
tit oĩno quid de ſpũ angelio / d de
diuino ſentire debeat / que ſeipſam
pꝛzius non ogitat- Cogita igit᷑ o
anima nature tue exœllentiam/ quo
modo te ſerrit deg adymaginem
ſimilitudinẽ ſuam/ quomodo in tri
plici ani me potentia memoꝛatiua
ſciz / inte llectiua 7 volitiua / in te ſat
te trinitatis ymaginẽ impꝛeſſerit⸗
quũo in virtutib varijs in te ſuom ſi
militudinem expꝛeſſerit/ quo modo
te ſuꝑ oẽm oꝛ poeam creaturã ſub
limauerit / quo ĩ te omniũ creatura
tum perſectionẽ quodamodo in v
nu collegert / tibi cũ inſenſibilibus
eſſe/cum plantis viuere / cim bꝛutis
ſentire / lum angelis intellectualiter
cognoſcere libere velle ontulerit⸗
quomodo cum eis te in diuiſibilẽ at
perpetuam ꝗq dei mapacem atqʒ in e
o ſolo quietabilẽ de nichilo creaue
rit // Cogita eciam cirea operati
ones anime / volubllitatẽ qggitati
oni sagilitatem ymaginationis⸗
ingenij acumẽ / diſcretionis examẽ /
capacitatem memoeie / viuantatem
intelligentie / circa het alia plura
ſtupenda / de quibus in tractatu noſ
tro de anima ompendioſe multa
oollegimuse · / Ded ne tue natu
ralis dignitatis toõſideratio te extol
lat / tue eciam imperfectionis deſet
eum onſiderate neoſſe eſt / vt vni

4

p aliud temperetur⸗Agnoſte itaz

quid fueris / quid ſis / quid eſſe debu

er / quid eſſe poteris/quid ſueris p

naturam / quid ſis per culpam / quid

elſſe debueris per tuam induſtriam⸗

quid adhut eſſe poſſis per diuinam
graciam · Nut maloeum tuoeum re
miniſcens / onſidera vbi fueris nũc
diuinoꝝ iudicoeum ſentẽtiam metu
ens / oogita vbi eris nũc mala pꝛe
ſentis vite attendens / ſolerter me
tens / agnoſce vbi ſis· nunt bona

ſuperne patrie contemplas / ſalubzi

ter lugens⸗ cõſpie vbi non ſis· Cõ
ſidera deniqz o homo diff mitionẽ

tua quia animal es rationale moꝛ

tale / vnde quia rationalis es· cim

deo et angelis participans / mẽtem

in elũ erigere quia moꝛtalis es-

cum terrenis animalibus viuene /

mortem meditar metuere finem
debes · Vinc a poeta dickum eſt · O
felix moꝛtale genus ſi ſemper habe

ret Cternum pꝛe mẽte bonũ / finẽ

qʒ timeret

¶ De cõſideratione eoꝛum que iux

an ſeu pꝛope nos ſunt-

h Zis onſideratis que nos ſu
mus / aut que in nobis ſunt/

ad ea conſideranda tranſeamus / qᷓ

cirea nos ſunt · Ct hec tripharie diſ
tinguuntur · NMã quedam iuxta vel

pe nos / quedam contra nos / que
dam pꝛo nobis ſeu gyter nos ſãt·
/ Pꝛimo ergo quatu nd ea que
iuxta vel ge nos ſunt / id ẽ Pxiõs

——

nroes / oſiderada ſũt eoꝝ oia / ho eſt
tõ pfectoꝝ qᷓ; ꝓpuerſoꝝ boã mala/
vt inde eluceſcat qd imitari 2 qd vi
cari expedigt / vt ex bonis diſcas vn
de deo gras agere/ ex malis vo qd
coꝛrigere dẽas Ad hat oſideratiõez

ptinet bona ꝓprimoꝝ meditari ad

imitatiõis emulatioez? ad dei lau
dẽ a grauꝝ actiõez / mala vo ad nrãʒ
eruditiöem 1 eoꝝ emẽdatiõez at cõ
paſſiõem. Nã cũ ex caritate Pxiõs

nros ecia uimics ſicut noſip̃os dili

gere id eſt eoꝝ pfectioe; ſalute 2 e

is gram et gloeia optare debea?

opſequene ẽ / vt eon bonis ggaudere
e eoꝝ malis odolere⸗ ſicit Piis te
neamut· Jdeo dicit apoſtoly Tari
tas non qꝛit que ſua ſunt/qꝛ ſua re
putat aliena/2 que alioꝝ ſüt querit
tqᷓ; ꝓa. J git᷑ qͥ hãc habʒ oẽs quter
deũu amat Dit tamẽ in hoie amat
naturã vt aulpa odiat? Lullũ tamẽ
qter aulpã ſpernit / nullu dtẽpnit /
nullũ indicat / nullü ſe indignioꝛrem
quantũ ad gratuitam dei electiõez/
aut finalem dilectionẽ reputat //
Dz qꝛ nemo ſcit an amoe vel odi
digno ſit⸗ ip̃e ſua vel alioꝛ ũ pera
tᷓ; ꝓpᷣa deflẽs / lbi 2 oibg ggruẽtia
bona deſiderat· In hoaũt deſiderio
ita debitũ ſapie oedinẽ ſeruat / vt bo
na maioea minoꝛib pꝛeferat ſiait
zpa rebus / aĩas oꝛpib ſp üalia
tpalibꝗ / eterna caducs · ¶ De oli
deratiõe eoꝝ que gtra nos ſunt

2
onſiſtere am queda ſut patter
coleranda / queda potenter pugna
da⸗ quedam pꝛudenter foz midada
Ad pꝛima dꝛam ꝑtinẽt aduer

ſa tribulatibis / que iteru triplex ẽ ſezʒ

diuie oꝛrectiois / huane pſecutiõie⸗

dyabolie impugnatiois⸗ Et pꝛo
hijs nõ ſolũ pacienter⸗ſed eaa gau
deter tolerandis / nos gſolatur ſcrip

Alilra diens⸗Per multas tribulatio
nes opoetet intrare in regnu celoeu
O magna tribulatiois vtilitas /
Ciqʒ eiq alia mutiplex vulitas aſ

ſignet⸗ het vna ſuffict , p ea deleſ

de regni introit apitur / 2 nob ad

Hhuc in tert iactibo noſtra mens di
uine viſio's celeſtiuqz gtoplatiõe ſbᷣ
leuat/ Hitc iacob ab eſau perſeait⸗
vidit dominũ facie ad face Vit ſte

phan/ in tubulatiõe poſit9 vidit glo
riam dei · Hic iohes ĩ exiliuũ religa
uuis reuelatiões diuias habuit de qᷓ

bus apocalipſi ſcripſit / Ad ſecun
da dzam ptinẽt triplicis hoſtis mũ
di carnis 7 demonis plia qby gtra
nos indeſinẽter inſultatibg potẽter

Epugnare debe, vt net müdi tur

batio net carnis ĩqnatio / net demo

nis temptatio in nos pꝛeualeant

net goꝛũ vitijs ſucumbamus Ali
oqurad conteplatioĩs ſcala nõ reſur

gimus erett / H eiecti ab ea radimg

Ad terca dẽam ptinẽt pᷣ̃cipue
tria que pꝛudẽter foꝛmidare / at ſoꝛ⸗
midado cauere tenemur/ viz pei de
foꝛ mitas / inſerni penalitas / purga
toꝛ ij aerbitas In deſoꝛ mitate pẽi

¶ Capitulum viij⸗
W.) CEinde quatum ad ea que oon
VJtra nos ſunt videſt nob aduer onſiderem) dei off ẽſa ĩeſtĩabilẽ II
lo aliderandũ eſt ea in tuplid dʒa eer infinitatẽ ſuie exællotie In pena

b iiije/

.
litatt inſerni. dei ferudeẽ ſeu vindie
tã implacabilẽ Jpter rigoꝛẽ ſue iuſ

ticie,· In alrbitate purgatorij / dei

iram mitigabilem / qnter dulozem

ſue clemẽte⸗ Hec oſiderans gpha
ocabat dieee O ne ne in ſuroꝛe tuo⸗

q œtera⸗Et ad hor nõ ſuoꝝ merito
tũ iuſticia ̊ ſue infirmitatis miſeri
am diuie bonitatis miam allega
uit · Miſerere mei dñe quonia infir
mo ſum; Et iterü Miſerere mei de/
ſeð m mag/mi:tuã/ Vbi ſane mag
na deploꝛat miſeriã /ꝗqᷓ magnãaã ĩpio
rat miam · Heu qᷓ; ſoꝛ midãdi⸗ henu
cauẽdi ſüt ſuroꝛ iſte et het ira dei

Igitur ne ĩ furoee arguamur/ 1 ne

in ira oꝛripiamur / imploꝛrata mag
na dei mia / noſipos arguag wꝛri
piam Arguam nos / de multipliti
negligẽtia / de multiplic gcupiſcen
tia / de multipkei neqcia De negligẽ
lia in pnia pœoꝝ in reſiſtẽtia tẽptaa
tonũ in ꝓfeqtu ac ꝑpſeuerãtia bono
rũ oꝑpm Arguamꝰ⸗ nos / de multipli
ci cpiſcẽtia voluptatis / vanitatis
q curioſitatis/De ↄcupiſcẽtia volun
tatis in veſtimentis deliaoſis / in ti
barijs ſapoꝛoſis / in oblecamentis
luxurioſis/ De cõrcupiſcentia vanita
tis / ſauoeis / laudis / 1 honoꝛig De
cupiſcentia curioſitatis/ ad ſciedũ or
culta vel min vtilia ad videndum
pulchza nimis allectma / ad habẽ
dum ara valde ſüptuoſa⸗Argua

mnos de multipliri neq̃cia iracã di

e/ inuidie / 2 acidie De hüs ergo
alijſqʒ peccatis arguamus nos-et

woꝛrnpiamus per cꝛdis cõtritionẽ /
oeis cnſeſſionem / 2 opert ſatiſfact

tionem ⸗· gquia ſine hüjs tribus gra
dibg / ſcala gtemplationis aſcedere

nõ valemg⸗

4 De dſideratloe eoꝝ que pꝛo nobᷣ

ſeu tter nos ſunt⸗
Tapitulum ix⸗

Oſtẽ dixig de hüjs que gtra
nos etia de hijs que ꝓ nobie

ſeu Iter nos ſüt diedu eſt · Nã ſa
pistia ꝓſiderat pꝛoæ gtra / hoc bᷣ. pſ

pera aduerſa⸗bona mela/1̃a
a fine vß ad finẽ attĩgẽe / oĩm habz
notiuã / eleſtiũ / terreſtriu/ iſerno;

Celeſtiũ / vt appetat terreſtriũ / vt

tepnat᷑infernonꝝ / vt timeat Oĩim

quoqʒ tã bonoꝛũ qᷓ; maloꝝ ſapoꝛẽ
habet. Eñ ſapĩa quaſi ſapida ſcĩa

dea ẽ / qꝛz ſibi oĩa ſapiũt vt debeẽt / ſcʒ
mala culpe vt amara / mala pene /
vt inſipida / boua tpalla / vt vilia. bo
na ſpualia vt cara⸗ bona grẽ vt ſa
pocoſa⸗bona gloeie vt frucuoſa⸗
deo bene dickũ eſt. nueniſti ſapiazʒ
ſi tibi ſingula ſapiũt ꝓut ſunt·Per

hant igit ſape debem ea que pꝛo

nobis ſcu pꝛopter nos ſũt· ho ẽ dei
auxilia bnficia/ Et hoꝝ quedã ſũt

generalia⸗ queda ſpecialia / que da
ſingularia· Et iteru generalia diui
dütur bñficia creatiõis / repatiõis⸗

2 gloeificationis Pzimo naqʒ hu
mana natura treatur vt ſit · Seain
do tepatur ſeu inſtiſichtur vt bona
ſit.Tercio glociſietur vt beata ſit⸗

Per treationẽ ad bonũ ĩinat᷑ · p iuſ
tificationẽ ĩ bono dilatat᷑/p glecifi
ctiõez ĩ bono gſũmat᷑ In nullis qe

alijs dei operibus appet vel eig po
tentia ſublimioe / vel ſapientia mira
bilioꝛ vel mĩa iocundioe) nſup bene
ficia dei ſpecialia tria ſunt · Pzꝛimũ
eſt expecationis /quo deus pecato
tes pacienter expectat ad penitenti
am Scðdm cõuerſioĩs · qodiu exper
tatos Auertes iuſtificat ꝑ grãʒ Ter

uũ ſeruatioĩis/qcuerſoo a caſu p̃

ſeruat et ĩ bono ſtatu ↄſeruat ꝑ ꝑje
ue rãtiã Amplig qᷓdã ſut dei bñfica
ſinqularia que vnialiqʒ ſingulariter
exhibẽt · vel ĩ boĩs wꝛzpalib tpali
bꝗ aut ſpũalibz. vel ĩ boĩs nature ſoꝛ

tune aut grẽ· q qſq; diligẽter aſide

rãs non dicã renumerare vix enu

merate ſufficiet · Hint ait pꝛopheta

Quid retribua dño 1 oĩb qᷓ retri
buit michi? Itaqʒ ĩ hijs oĩb dei bñ
hicijsbñfactoꝛẽ noſtrũ meditari at
qʒ mirari/ip̃mq; pzꝛo qualicounqʒ eo
rum tetributiõe benedieere at lauda
re tenemur⸗ Et non minus pꝛo ge
neralibgq; p ſingularibus bñficije

quas poſſumꝰ granꝝ actiões reſerte⸗

Euin nõ minꝰ p me fecit q̃ͥ mi cũ a
lijs bñfetit / ymmo eo magis ·/quo
bonũ quãto cõig / tanto diuinig vt a

it philoſophus

¶De contemplatione eozum que

ſupza noe ſunt-
CTapitulum x⸗

ſt hec ad ea tãdẽ gteplãda
que ſupꝛa nos ſũt wꝛda leueq
py Vt eiĩ ad eon teplationẽ ſapĩa
Aſcẽdtre poſſit / alia oĩa vndiqz circũ
ſpicit / it ſez extra / añ aretro / a dex
tris a a ſiniſtris / ſurſũ 2 deoe ſu⸗ In

t aſiderat ogitatioẽse? affeetioẽ s⸗

extra locutiones a oꝑpationes.tetro
pæa p̃terita / ante pñcia et futura⸗A
dextris Pſpera / a ſiniſtrs aduerſa/

vel a dextris exempla bonon / a ſiniſ
tris excpla maloꝝ / vel merita et de

merita Durſũ bonoꝝ mia / deoꝛſũ
maloꝝſupplicia / vel ſupig eleſte reg
nũ iſeri terrenũ exiliu Oʒz quoꝛſũ

hec oia? Sane vt p eoꝝ cõſideratio
nẽ finaliter/ ſapĩe otẽplatio ad ea qᷓ

ſupꝛa nos ſũt ꝑueniat Dupza noe

aut dio / nõ elu / nõ ſolem vel luna/
aut ſtellas⸗ quia ſi ſupꝛa nos ſint
loti poſitiõe / ſüt tñ ifra nos pcij ſen

nature dignitate ac pfectioẽ/cũ a ea
2 oĩa oꝛpꝑ alia que ſb eis ſũt/ quter
nos fa / nob ſubſint. Dz ſupza nos
ſüt / deg / agel9/ ſp̃sbtus/deg p na
turã / ägelꝰ ꝑ naturã et gram-ſpũa

btũs / ꝑ gram ? gloeia Ideo de hijs

triptita nobᷣ erit otẽplationis oſide
ratio · Pꝛima de beis aĩabg· Sc da
de agelicis ſpiritbus Tercia de diui
nis pꝓfãoĩbꝗ / vt ſit de minoꝛibg ad
maioaa alciora pedamgn mim
bilẽ dei potẽtia/ſapiam ꝛ clemẽta /
in ſcis ſijs otẽplemur pſallẽtes cã
pꝛopheta. Mirabilis deg in ſanctis
ſuis /Ticet autem ſtatum beatitu
dinis/ a modum gloeificationis ho

minũ vel angeloeum ſanctozũ pzonꝝ

ter mirabilem eius altitudinem / nee
hominis ſenſus apere / net ratio poſ
ſit oompꝛehendere / pꝛopter quod
humana auiditas gð pꝑ experimen

tum vel rationem non pꝛobat quan

doqʒ; Ppz0 modioo vel Pene pzo nichi
lo reputatmẽetñ xpiana de ſutut

õ

00
0
butudinis eertitudine fidei atteſtati
one ſtabilita/ illig magnitudinẽ ꝑg
tẽplationẽ meditdo atqʒ mirado /
eandẽ pt plena mũdationẽ oſcie /

poſt multa exertitla iuſtice / ſepe ĩci

pit ſperare quodãmõ ſperando et

amado ßPguſtare / q pꝛius vix po

terat tredere / a hoc ẽ ad qð debem⸗
indeſinenter tendere / donet ſuture il
liq plenitudinis / plene feliatatis et
felicis ſuauitatis quantulaſcũqʒ pzt
mitias atcipere valeamus⸗

¶De ontemplatione in ſanctis a

Almabues

—

Capitulũ xi⸗

VOnſidetemg ergo in bs aia

cis ſp iritibꝰ mirabilioꝛem ex

celletia / 1 ex hys deniqz in diuinis

Pfectioibg mirab iliſſima ſupeminẽ

tiam templemur j gitur illa aia⸗

beatifica gloeia pzinapaliter conſiſ
tit in ſancte indiuidue trinitatis
pꝛehenſione que tria oomplectitur/

pidelicet tlariſſima viſionem / ſuauiſ

ſimam fruitionem / et ſasratiſſimã

delectationem⸗ ex viſioẽ fruitio ſius

dilectio 1 er hüs delectatio iſepera

biliter conſequitur deogz in hijs tri

bus beatitudo eſſenaaliter conſiſtere

Ddicitur⸗lit eam plura alia aciden

chpſi / ĩam beatitudinis gloeia vi
diſſe intelligitur ſub ſigura oꝛzone
duodecim ſtellarugn quibus duode
uim conditiones oꝛone beatifice de
uſignantur videlicet tres ſupꝛadiae

— —

⸗ mirabile earu gloeia / 1 de
in ageli

dots ani me / viſio fruitio 7 delecta

dlo/a quatuo? dotes coꝛpoꝛis gloeifi
cndi / que ſunt pulchzitudinis clari
tas / ſubtilitas agilitas et impaſſibi
litas ac quinq; ſenſuum perfecta ſa
Rietas / Inſuper ecam per duode
tim fructus ligni vite quos ibidem
iohanes omemoꝛaſſe legit / duode
cim pzꝛiuilegia beatozũ poſt genera
lem reſurreckhlonem wꝛzpum figuran
tur⸗ videlicet ſanitas ſine infir mita

te / iuuktus ſine ſenettute / impaſſibili

tas ſine moete / pulchꝛitudo ſine de

ſoꝛ mitate / libertasſine ſeruitute vel

wactione / pax ſine turbatione / ſecuri

tns ſine timoe / ſatie tas ſine faſtidi
o vel eſurie / habudantia ſine indigẽ
tia vel paup tate / ognitio ſñ ignoꝛã
tia vel erroee / gloeia ſine ignomini

a vel dedecꝛe / gaudiũ ſine triſticia
vel doloꝛe / Lict autem verum 2

eſſendale beatozum gaudium pꝛĩci

paliter ſit / de treatore et in ipſa bea
tiſ ſima trini tate / tamen erit accden
taliter de treatura⸗ et in eins multi
puci gſideratione Gaudebunt quip
pe de xpꝛiſti humanitate quam cũ̃
deitate vnitam videbunt . Gaude
bũt de eleſti habitatione loci ame
nitate pulchꝛitudie 7 magnitudine
quam poſſidebut Gaudebunt de 10

cinda ſanttozũ tam hominũ ꝙᷓ an

geloeum ſocietate / ſoetatis multitu
dine / multitudinis vnitate et carita
te aim qua regnabunt-Gaudebunt
de wꝛporũ gloꝛificatione quam pt⸗
reſurrectionẽ habebũt / gaudebũt de
mundi periculis que ſuperauekunt.⸗
Gaudebßt deniqz de iſerni ſuppli

. . ð

— — ¾-

tijs penis a quibus euaſerant / 1

quibus dei offenſam iuſta vltione

punini letabuturquia ſicut per pꝛo
phetam dicitur/ letabitur iuſtus cũ

viderit vindicta; Eſt pꝛeterea aliud

ſpeaale gaudium ſeu pꝛemiũ acri
dentale qð reſpectu eſſencalis p̃mij
dicitur aureola id eſt parua wꝛona
que datur aliquibo ſanctis ratione a
licuiq meriti exællẽns Et hec trbud
ſtaubus hoĩm aſſignatur doctoeibg

ſcilicz / virginibus z martirbg VDec
itaq; paua de pꝛemije gloeie dixi

mus que omnino maioꝛa ſũt qᷓ; o
gitare aut diere valeamusquia vt
apoſtolus nit/ nec oaullus vidit nec
auris audiuit net in oꝛ hominis aſ

cndit que pꝛeparauit deus diligen

libus ſe .
¶ De ontemplatione in angelicis
ſpiritbue ¶ Caplm xij⸗

d iam ad angelicos ſpiritg
noſtra cõſideratio dirigatur⸗
t de malis angelis tawamues
quos ſuperbia a eeleſtibus ſedibus
eiecit de illis loguamur quos fide te

nemus ĩi elis gloꝛioſos eſſe atqʒ be

atos /imoꝛtalitate ꝓpetuos / ĩtellet

tu pꝓſpicuos / affectu beniuolos / mũ
ditia puros / ſanctimonia integros⸗
religioẽ pios / pietate ſerenos / ſerenĩ

cate at pae ſecuros Et ſicut a deo
ditos / ſit diuinis laudibget obſequi
is deditos Dicut ab inicio ſtabiles /
ſic in ꝓfectionis ſtabilitate ꝓꝑ ſeuerã
tes Sicut in pſonis diſtinctos · ſit ĩ
diſtinctis oedinibus gradibus 7 offi
cijs diſpoſitos· Sũt en angeli que
i miniſterum miſſi/ ſinguli ſingulis

„

G hominibus dati tredutur Sunt ar

lſũt.a diuinoꝝ miſterioꝛũ conſcij/ nõ
niſi ob pꝛetipuas et maximas cau

ſas mittuntur Süt virtutes quoꝝ

nutu vel opere ſigna a pdigia fiunt
Süt poteſtates ſupioses iſtis-qua
tum virtute poteſtas tenebrarum

opꝛimitur ne quantum vult noœat

Düt pꝛincipatus quoeum modera
mine omnis in terris pꝛincipatus ꝗ

ſtituitur regitur limitatur tranffer
tur atqʒ mutatur Dunt dnationes

ſit pꝛefats ſieminẽtes oe diniby /
pvt hoeum reſpectu / eteri videantur
onmnmnes adminiſtratoꝛ ij ſpiritus et
ad iſtos tanch dnos eß regin
na pꝛincipatuum /tutamina poteſta
cum/operatioẽs virtutum / reuelati
onesarchageloeum / airam 2 pzoui
dentiam angeloꝛum Dunt thꝛoni⸗
qui ex eo ꝗy alte ſedent thꝛoni dicun

rri regimi

tur Et ideo ſedent quia in eis ſedet
Deus altiſſimus / quam ſeſſionem ſũ
mam tranquillitatem et tranquilla

ſerenitatem ac pacem intelligimus
Huüt cherubin qui ex oee altiſſimi ſa
H pientia Faurientes in vniuerſis ciui

bus celeſtibz fontalis ſapientie fluẽ
ta reſundüt Hut denigz cheraphin
qui diuini amoeie igne ſucenſi / ſin

gulos illos ciues luœrnas ardẽtez

aritate ? tlaritate luentes efficiũt
In hijs autẽ ontemplari deum poſ
ſum Nã cũ pꝛemiſſa oĩa opent᷑ ã
geliu ſpũs / ea tñ i eis et p eos ope
ratur ꝑfectiq ille vng atqʒ idẽ ſp̃s q̃
ſingulis diuidit put vult ã illã ſa

gũt angeli nõ hono as ſunt bona

quo dei partidpes fiut/ deus aut bo
no qs ipe eſt eſſetialiter illa effiaott
ſupemineter. Mã ſuper agelos aſ
ſiſtit à aiſtodit vt ſup̃ma pietas/ ſu
p archäagelos reuelat et erudit vt ẽ
Ema claritas / ſuper vtutes opat·
vt ſumma virtus / ſuper poteſtatte
nletur vt vera ſal ſuꝑ pꝛĩcipatꝰ te
git vt pꝛincpiun efficens / ſux dnati
ones p̈eſt vt maieſtas op̃e / ſuper
thꝛonos ſedet, vt ſereniſſima equi
tas / ſuper cherubin nouit vt ſapien
tiſſima veritas / ſuper cherub amat

ardet vt ſuauiſſima caritas O ꝙ;

bonũ eſt 7 ioindum / ibi cum oli
tinibus hitate 7 p mentis contepla

tionem vtcaqʒ hit poſſumd illas cir
cuire lucidiſſimas manſiones / mu
qnheta exclamare · domie dilexi de

woꝛẽ dom tue locũ hitatiõis glo

rie tue De oontemplatiõe in di
uims perſectionib ¶ Caplm xiij⸗

ue hos agelics alioß btõs
ſpũs ꝑtraſire/⁊a ad dei diuĩarũqʒ p
ſectionem gtemplationẽ puenire/2

dicere fu ſpoſa in cãticis Baululum

cũ ꝑtrãſiſſẽ eos/iueni quem diligit
aia mea⸗/In hat itaqʒ oſideratione
illud ſciẽdũ eſt / ꝗ/ diuinan Pfectiõt
queda ſunt· nõ gtra ſed ſupꝛa roem
Queda vero noõ pᷣter ̊ ſcðm roem
Hupꝛza roem ſüt / que ad diuina tri
mitatem ptinent vt trũ ypoſtaſum
id eſt trium ſuppoſitoꝝ vel perſona
r in vna deitate realis diſtinctio /
llaru triũ rerum eſſentialis circuin
cſlio / taundẽ ſuppoſitals emana

¶ v Crã multo melig atq; iocdi

tio / pꝛis pꝛĩcipias pductio / flj etee
na generatio / ſpus ſcĩ ab vtroqʒ ſpi
ratio alia hmõi⸗/quoꝝop̃hẽ̃ſio ma
gis hꝛi ſpada ẽ ꝑ btudinẽ pꝛie q
ꝑ ↄteplatiõeʒ vie SYz alia ſüt ſcom
roem qꝗᷓ ad dᷣina ꝑtinent vnitatẽ / ut
vna ſit dei eſſentia ſimpliciſſia i
menſa ĩfinita ĩmobilis op̃e liberri
ma ?/ generaliter pfectiſſia⸗ que licz
huane modu itelligenie exedant /
tamen roni oſonat⸗/ In hüs vero fi
des roe; ofoꝛtat a ad eoꝝ ↄtempla
tiõem adiuuat Quida aut omnem
hmõi pfectionũ oſideratiõem ĩ qua
dꝛupliem ſpeciem colligut Pꝛima
admiraꝰmaieſtatis het maxĩa /
1 que reqꝛit oꝛ purgatũ vt a vicijs
liben. ſaale ſe ad ſupna leuet Decã
da huit neraria ĩituitio iudicoꝝ dei⸗
que pauido aſpeu dũ vehementi 4
cutit ituentem / fugat vica· fundat
virtutes inicat ad ſapientiam / hu
militatem ſeruat . Tercia eſt meoꝛi
a beneficioꝝ que ne dimittat ingra
tu ſollicitat meõzatem ad amoꝛem
benefactoeis-Quarta expectaꝰ*pz0
miſſon a meditatio eternitatis qz
eni que Pmittũt eterna ſũt / heclo
gani mitatem alit a ꝑſeueratie dat
vigorem/· / Ad her vo Zuenien
ter adaptat illud apoſtoli / vt poſſi
tis op̃hendere c omibg ſcis / que ſit
lõ gitudo latitudo ſblimitas ⁊ ꝓfũ
du . Zogitudinem app̃hendit medi
eatio ꝓmiſſoꝝ / latitudinem rewꝛda
tio beneficioꝝ / ſublimitatem cõtem
platio maieſtatis / ꝓfũdũ inſpectio

inudicioz um -Det in deo vna res

ſunt⸗que longitudo dicitur Iuter

eterni tatẽ/ laticudo pcer caritat / ſ
limitas qnter maieſtatẽ / Pfũditas

ter ſapiaʒ· Vet ãt diſnutatio nõ
p̃hẽdit affectio ſca a ipã gemĩa
Etimoe dni ſcũs:q ſcũs amoꝛ Et

timo qdẽ ſblimi æ ꝓfũdo amox la

to lõgoqʒ reſpõdet Quid tã timẽ dũ

ᷓ ptos aui nõ potes reſiſtere q; ſapi

etia cui abſcõdi nõ potes? Quid tã
amabile q; amoe ip̃e qᷣè amarb?ꝰ A
mabilioee tamẽ iucta eternitas ſa
tit Otupẽda itaqʒ blimitas maieſ
catis pauẽda abiſſq iudicioꝝ / ſeruoꝛẽ
exigit caritas / eternitas pſeuerãtiã
ſuſtinẽdi Ad hos aũt otoemplatioĩs
modos reduete poſſug qᷣcqᷣd de diui
mis ꝑ fcoibg medita mur aut loqmur
vt ꝙ de? ẽ vnitas idiuiſa / trinitas

icõſuſa / fecditas ĩ mẽſa / felicitas ĩ fe

nita / maieſtas ĩpſcrutabilis / ptãs ĩ

pturbabilis / firmitas imobilis eter

nitas ĩtermiabilis / veritas oĩſciẽs /

volũtas ope / bonitas oĩa gmuni

tũs / caritas oĩa amas / ĩ mutabilis
rõ/rationabilis diſpoſitio / diſpoſita
pdeſtinatio / p̃deſtinata betudo / btõ
rũ gloꝛia / puerſoꝝ pena / gloꝛificado
v electio gratiſſia. puniẽdoꝝ repꝛo
hatio iuſtiſſiã / ſũma iuſticie eqtas ſũ
ma mie pietas ſũma beĩuoletie lar
gitas / ſĩma beneficetie benignitas⸗
Tbeniuolẽtie at benefictie largiſ
ſima ⁊ benigniſſiã vtq creat mẽtes
ad ſe ꝑticipadũ · viuificat ad ſapien
dũ / afficit ad appetendũ / dilatat ad
capiẽdũ / luſtrficnt ad pmetdũ / büf̃
cat ad op̃hẽ dẽdũ / illuiat ad ogniti

onẽ viſitat ad cõſolationẽ / roboꝛat
ad Vtutẽ, ppetuat ad iĩmoetalitatẽ⸗

fplet ad ſeliatatẽ / areũdat ad ſecuri
tcutẽ Nit recte dicũ b In ipo viuig/
mouemuræ ſumꝰ Viuiꝰ vite nature

ĩitelligẽtie rationalis Mouemur
vita grẽ meritoꝛie actionis· et ſu

mz vita gloꝛie at ſtabilite ꝓfirmatio
nis· Nec ſolũ nos ipſo ſit ſpaliter

ſum ᷓ eciã ĩ eo generaliter ſüt oĩa
dicẽte apoſtolo Ex qooĩa ꝑ quẽ oĩa

in qoia Ex qooĩia nõ quaſi ex ſemi
ne vel matcria piacẽte ̊ vt ex ydea

vel exeplo pᷣedẽte Per quẽ oia nõ
t alio artifie ĩdigentem / ß p ſe tã

i pꝛimũ et vnicũ oim pꝛinapiũ q
ducete ſufficientemn qoι nõ qua
ſi in low ↄtinẽte ̊ vt ĩ Vtute oſeruã
te Cũqʒ omnia ſint in eo ip̃e quoqʒ;

eſt omnia in omnib no realiter ſed

Vtualiter net in rebg localiter ß in

eis vbiqʒ eſt eſſencialiter Ipſe deni
qʒ infia oĩa? ſupꝛa omnia Infra g
nia nõ intluſꝗ/ſupꝛa oĩa nõ excluſqꝗ
Sed cũ dimt euageliſta in mũdo e
rat ⁊ mũd ꝑ ip̃ʒ factꝰ ẽ anteq; mũ

dz fieret vbi erat? Sane in ſeipſo ⁊
ſpꝑ ẽ ⁊ eternaliter erat SHic ergo de

deo diuinis ꝓfectioĩbꝗ vt poſſumꝗ
ogitãtes eũ otẽplãdo qᷓꝛimq Hz

quãatũciqʒ in altũ nrã ogitatio Pfi

tiat vltra eſt net infra id qdð huana
mens cogttate pt ß̊ ſp vltra ſupꝛaqʒ
ipſe altiſſimus querendus eſt quem

pian oeatioe deuotione quẽ noſtra

inueſtigatiõe aut diſputatiõe et g us
rimus dignius inuenimꝰ faalius

¶ De tnbus gradibz cõſide ationi⸗
¶¶ Cplm xiiij⸗

te et e dicta; de tnibus ſideratio
nis gradibus vel ſpecehus pzius a
gendum eſt·Quaruũ ſpecierum gra
dus / quidam ita diſtinguũt dieetes
illum magnum eſſe qui vſum ſenſu
um / velut quaſdam aiuiũ opes expẽ
dere ſatagit / diſponendo in ſuam 2
multoꝛum ſalutem⸗/ Illum vero nõ

maioeem qui hũc ſibi gradum ad il

la inuiſibilia philoſophando cõſtitu

it / niſi ꝙ hot dulcig illud vtilig / hor
felicius illud foꝛtius eſſe conſtat· 1

lum autem maximũ qui ſpꝛeto in

ſo vſu rerum 2 ſenſuum quantu qui

dem humane fragilitati fas eſt no

aſceſoꝛijs gradibus ſed inopinatis
exæſſibus auolare interdum contem

plando ad Ula ſublimia gſueuit Ad

hot vitimũ pertinent exceſſus pauli.

exæſſus non aſcenſus nam potius

raptum ſuiſſe aſcendiſſe ipſe ſe xp
hihet Has itaq; conſideratoms ſpoe

6

ries pzopz ije diſtingunt nommnib
PBꝛzima vocant diſpeſatidam / ſcedaz
eſtimatiuam / terctam ſpeculatiuam

Diſpenſatiua eſt cõſideratio ſenſibg

ſenſibilibuſq; rebus oedinate et ſocia

liter vts ad pꝛomeredu deum Eſ

timatiua eſt oonſideratio pꝛudenter
ac diligenter queq; ſcrutans 2 pon
derans ad inueſtigandu deu· Dpe

aulatiua eſt onſideratio ſe in ſe olli
gene 2 quantum diuinitus adinua

tur rebus humanis eximens ad oon
cemplandum deum ð pꝛima op

Oſt; at dixi9 de reb ztẽplã
dioreſtat vt diam de varij⸗
modis ſp ebꝗ otẽplatiois Et qꝛ cõ
ſideratio e genz ad Atẽplationẽ ſtric

et ſea adceat cerca guſtat⸗Ad
quẽ tamẽ guſtũ Pducuũt 2 etere litz

tardig Hz pma laborioſig / ſeda qe

ti pueit᷑ / Deꝝ qz ea qᷓ ſupza noz-
ſũt ad quoꝝ cõtemplationẽ aſcende

re quenmus non tam verbo doen
tur ꝙᷓ ſpiritu reuelatur dieente apoſ
tolo⸗ vobis reuelauit deus per [piri

tum ſuum⸗ ideo qð ſermo nõ expli

àtcoſideratio querat oꝛatio expec
tet. mereat᷑ vita/ puritas aſſeqaat⸗
De dza cogitatiois meditatioĩis

ateplationie (Capitulũ v⸗

Dhut at qᷣda hat materiã trat

gquũt a eadẽ & aliter p ogitatio
nẽ itue mur aliter ꝑ meditationẽ ri
mamur aliter p gteplationẽ mira
mur In ogitache E euaga?⸗i medi
catioẽ iueſtigaꝰ⸗ĩ gtẽplatioẽ admi

ratio / NMã ogitatio ipzꝛouid? aĩ

aſpcũs huc illucqʒ ad euagation? P
ng / Meditad at 6 Puidd ai ituit9 ĩ
veritatis inqſitioẽ vehemẽter ou
patus / Cöteplatio vero pſpicax
q liber ani mi gtuit in ſapie ſpecta
rula aim admiratione vß quaqzʒ difß
ſuſus / Dpeculatio itagz et cotem
platio litet ꝓ inuiem poni ſoleant
tamẽ quodãmõ diſcernũt᷑ / qaꝛ ſperu
lationẽ dicim quado ſpeculuũ cer
nim Cõtẽplationẽ quado ſine ĩuo
lucro vmbꝛarũqʒ velamie veritatẽ

ĩ ſua puritate vide⸗ Et ſic otẽplatio

valde ſtricte acripit·7 Cotẽplatio
nis vero ſoꝛ mam ĩ eli volaulibg
ſiderare poſſumꝰ Mã videm alta⸗

alia nuũt ad iferioea / nüt ad ſup ioen

Pctes ſubtilig iter ogitationẽ
meditationẽ et conteplationẽ diſtin

£☛ f==- — —

E

+ —

—è= —

S

nne
ſin
1ti.

ni

th
l
nr
ta
d
em
art
pta⸗
uar
iuo
t
tio
tio

an

or

nit dexteoeſum nũc ſiniſtroeſum⸗

nũt in anterioea / nüt in poſternoea⸗
nũt in girum moueri / nut cleriter

æ quaſi ſubito flecti· nunc in vno eo

demqʒ loo diutius ſuſpẽdi/ 1 mobi
li agitatiõe ſe quaſi immobiliter fi
gere· At ſi operis exeaitione videa
tur dicte / bonũ eſt nos hit eſſe Jux
ta huig ſimilitudinis exemplar /noſ
tre tẽplationis volatꝰ ecam multt

plicier variat / vt ex dictis 7 diẽdis
pPatebit· ſic eciã ſepe ogitatio in me
ditationem / meditatio in ontem
plationem tranſit / dum veritatem

diu volitando queſita mes ſolet per
meditationem inuẽtam mũ auidita
te ſuſcipere/a tandẽ per cõtemplati
onem mirari cum exultatione / eiuß

ndmirationi diutius in herere· De

templatione aue ſurſũ et deoꝛſũ vo
litat dꝛ· Aſcẽdũt uß ad elos q deſ

Edut uß ad abyſſos De illa que quo
damõ ante retro fieri ſolet ſeriptũ
eſt in ezechiele / ibant aĩalia et reuer

tebãtur· de illa que fit quaſi in girũ

ditit ꝓheta/ Zeua ĩ cirauitu oailoe

tuos a vide ¶ De ſer generibo atẽ

platiõis ¶ Capitulũ xvi·

Ali vero qui gtẽplatiõis varietates
ita diſcernũt / ea inſup in ſex genera

Zueniẽter diſtribuũt Pꝛimũ ẽ in y
maginatiõe ſeᷣm ſola ymagmnati

onẽ? Setũdũ in ymaginatiõe ſeðm
rõem · Tertiũ in rõe ſcom ymagia

tionẽ Quartũ ĩi rõne ſc8m roem

Quitũ ſupꝛa võem ß nõ p̃ter weʒ
Dextũ ſupꝛa roez ẽ / H videtur eſſe
Pter roem · Duo itaqʒ ſunt ĩ ymagi
natiõe; duo ĩ vone dug i ĩtelligẽtia

Pꝛimũ genyẽ / cũ attẽ dig oꝛpalia
iſta que ſenſu wꝛpeo haunmg ỹ ſit
multa iꝙ; magna i; diuerſa ꝗ̈ pul
chꝛa vel iocida/ i hijs oĩbo creatu
r'/tteatoeis potẽtiã/ſapientiã/ mag
nificẽtia mirado veneramur/ 710
peribus ſuis eũ mirabilẽ laudabulz
2 amabilẽ reognoſcimg // Hoat
geneſſe debet inapientiũ a tamẽ ĩ

eo gha ſe exerauiſſe oſtendit die e

Mheditat ſũ ĩoĩbq opꝑibq tuis Et ite

rũ Delcãſti me domie ĩ fcũra tua Et
rurſg W magniſicata ſunt opa tua

dom ſe dia i ſapientia feciſti / DHe

cũduũ gen eſt quado ad ea qᷓ ad pꝛi
mũ gend tinere ia diximg roeʒ que
nmꝰ ⁊ iuenim/ymmo ĩuenta ĩ cõ
ſideratiõe cũ admiratiõe adducm
In illo res ip̃as In iſtoꝝ reꝝ mnuſas
roez / oediem / diſpoſitionẽ modũ ⸗
vtilitatẽ ſpeculamur atqz miramur

huic pene tota mũdana phia ma
teria [bmiſtrat / Terciũ gen⸗ eſt

quãdo ꝑ teꝝ viſibiliũ ſimilitudinẽ ĩ

rey ĩuiſibtliũ ſpeaulatiõe bleuamur
aad h ptinent varie ſimilitud es̃
bo ſcriptura diuĩa vtit cũ de rebo ſpu
alib loqmur / vt eſt ills / ſpũs meg
ſup mel dulcis a hmõi // Quartũ
geng eſt quado ſemoto ol's ymagi
natiõis offiao multo ilis ſolis ant
mziitendit qᷓ ymagiaꝰnõ nouit ſ qᷓ
mẽeex rorinatiõe wlligit vel p roez
ↄꝓp̃hẽdit / vt quado ĩuiſibilia nra qᷓ ꝑ

expiẽtiã noui ĩ ↄſiderationẽ addux

imꝰ4 ex eoꝝ aſideratiõe ĩ oleſtiũ
ſuꝑ noꝝ ĩtellectuũ ↄtẽplacõnẽ aſſur

gig a ad he valz ꝛa multũ hõi pdeſt

gegnitio ſuijñi⸗ maxĩt quo ad aĩam

ſuam intellectiuam in qua eſt multi
plex theſaurg abſconditus vt ſupꝛa

tetigimus /% Quintum genus eſt

quando ea ex dinina reuelatioẽ og
noſcimus que nulla humana ratio
ne plene inueſtigare vel opꝛehende
re ſufficimus Talia ſunt illa que de

ſimplici eſſentia dei credimus 7 diui
narum auckoeitate ſeripturarum P
bamus que in hüs ſupza rationem

net tamen pꝛeter rationẽ eenſenda
eſt ad que plene copꝛehendenda ra
tio non atüngit net tamen eis peni
tus cntradiat ſed potig facile acqui

eſcit à ſua atteſtatione alludit //

Sextum genus eſt quando animg

Ula ex diuini luminis irradiatione
cognoſcit atqʒ conſiderat quibus om

nis humana ratio detlamat Talia

ſunt pene omnia que de perſonarũ

trinitate tredere iubemur · Pzi
me igitur cõtemplationis pꝛopꝛiu

eſt ſimpliciter ſine vlla ratiocinati
one viſibilium admirationi iherere
Scde viſibilium ſpeculationi ratio
tinando inſiſtere Tercie per viſibilia

ad inuiſibilia ratiocinando aſcende
re Quarte ex inuiſibilbus inuiſibili
a ratiorinando olligere· Quinte in

intellectualium ĩitelligentia rationẽ

admit tere Hexte in intellecualium
intelligentia omnem humanam ra
tiocinationem tranſcendere Ex hijs
itaqʒ ctemplationis genenby duo
in ymagmatione oſiſtunt quia ſolie
ſenſibilibus intendunt Duo in ratio
ne qz ſolis iĩtelligibulibg iſiſtut Duo
in itelligetia qꝛ ſolis ĩtell ecualibg ẽ

ſemint Denſibilia aũt dicutur ſenſin

— ⸗-

ꝛpeo poptibilia Intelligibilia ve

ro inuiſibilia ſiue inſenſibilia ratio

ne tamen ompꝛehenſibilia . SDed
intellecualia illa inuiſibilia que ſo
la ſunt humane rationi intompꝛe

henſibilia⸗ Qui autem hec ontem

plationis genera ſit diſtinguut / eau

inſuper in varios ſpecierũ gradꝰ? ſub
uliter at vtiliter ſubdiuidũt / de qui

.bus pꝛoſequi quia longum eſſet ad

eoꝝ ſcripta remittimus Exeis ta

men ablqua vtilia ſub bꝛeuitate no

De tnplic elo anime et de ſex

ꝛteſpondentibgalis gtemplatidis

Bemiſſis generibus contem

uamur ; ſed anteq; in elum teloeũ
id eſt tonteplationem ſuperteleſtiũ

plene volare valeamus ũ apoſto

lo diere / noſtra conuerſatio in elis

eſt- habemus triplex anime noſtre
clu pꝛius tranſeudo penetrare/ In
toꝛde enim hominis inuenire lioet
aliam quandam plenitudinẽ oꝛbie

terrarum⸗ Ibi ſua quedam terra et
ſuum oelum nec vnum tantum ſed
ſecunonm tercuũ Tenet ymagina
tio viem pzꝛimi / ratio ſedi / intelligẽ
tia tertij · Opoetet autem vt ſit tibi

tranſitus per pzimũ/ſi cupis euola

re ad ſetudũ vel tercum Et hoeum

qu:dem pꝛimũ œloꝛum/apaxatio?z
alioeum groſſum eſt atqz wꝛpulen

cum eo lit ymaginarjum poſt ſe

. plationmis velut ſex alis a ter
renis ſuſpendimur / 1 ad oleſtia le

be
i
ed
ne
en
ta
ſub
gui
ad
ta
no

eſer
tiis

ot
len

trahẽs et ſe retinens ſoꝛ mas rerã

ꝛp aliũ Reliqua vero duo ſunt val

de ſubtilia / 1 multuũ ab illig groſſitu

dine aliena Itaqʒ duabg pꝛioꝛib a
lis ↄtẽplatioĩs/poſſum9 pꝛimũ œlũ
traſire Duabg medijs / ſedðm aſtẽde
re Duabg vltimis / tercũ penetrate⸗
NHas tñ ſex alas pfecti ſoli in hat vi
ta vix habere poſſut / ß ĩ futura / elec
ti eas eciã ꝓfectioees habituri ſut vt
des vtraqʒ natura veratciter diti poſ
ſit/ quia ſex ale vni et ſex ale alteri⸗

Si quis ergo aliquib illarũ cnret ti

tra pfectũ ſe eſſe nõ dubitet / bene tñ
mũ illo agitur / cui vnũ ex hijs trib
alarum pib datur Quis michi in
quit dabit pẽnas ſicut olube ꝛet vo
labo ⁊ requieſcamꝰ Liet eĩ terrenũ
2 nundum eleſte animal ſis / diu
ia duabg alis otentus ſueris / habes
tñ vñ woꝛpꝰ tuũ velare a vñ volare
poſſis-Cop velate eſt mundano
rum cõcupiſcentiã ex mundane mu
tabilitatis cõſiderauõe / temperare⸗
ymo in obliuionẽ adducere· Volate
eſt / ab amoee mũdi ſe elongare Pa
rum tamẽ eſſe tibi debet has duas
alas acre piſſe/ vt pꝛobes te eleſte
animal eð / ſtude et ſatage ſalte duo
paria habere / leleſtia en alalia erat
que vidit ezechiel / quatuoe in quit ſa
ties vni quatuo penne vni · Be
rũptamen ſi vſqʒ ad tereum celum
penetrare deſideras· nuq; id in duo
bus alarũ paribus poſſe pꝛeſumas

Odpoetet enim ſex alas habere / qui

cupit ad eleſtia arthana volare⸗
5 varijs modis et qualitatibg

Entemplationis (Capitulñ xvii

£△
d E pꝛedickis ſex genenbo cõtẽ
ſignate oꝛ re ſpondent / hot quoqʒ ſci
endu eſt / ꝙ in quatuos pzimis qua

ſidomeſticum eſt? pene velut ſingu
lare ſine vlla animi alienatione in

atemplationẽ aſſurgere⸗· In duobg
aut nouiſſimis familiare eſt et qua
ſi pꝛopꝛ iũ/ꝑ mentis exœſſuũ videre
uis ta men poſſint oĩa modo vtro

qʒ cõtingere / Hoeum autem qui

in ſuis gtemplationibꝗ ſupꝛa ſemet
ipſos ducuntur⸗ vß ad mentie ex
ceſſum rapiutur/ alij hot expectant
atccipiũt ex ſola vocate gracia: alij
vero vt poſſint ſibi pant cim gra

die tñ wopatione ex magna animi

induſtria/ illi quidã hot donũ qua
ſi foꝛtuitum habent · iſti vero iam
quodãmodo ex virtute poſſident /
Tribgergo modis in gram ontem
plationis pꝛoficimus Aliquando ex

ſola gracia aliquando ex adiucta in

duſtria / aliqñ ex aliena doctrina / na

Ilepe ex aliena doctrina ecia iuuat ĩ

duſtria pzopzꝛia Inſuper tribus mo
dis videtur ontemplationis nuali
tas varickri · modo enim agis men
tis duatatione / modo mentis ſuble

uatione/ aliqñ mentis alienatione⸗

MMentie dilatatio eſt quado animi
acies latiy expanditur 2 vehemẽti
us aauitur/ modũ tamen huümane

induſtnie non ſupergreditur. Mẽtis

ne ĩiduſtne metns traſcẽdit / nec tñ

mentis alienationem tranſit / ita vt

ſiiß ſe ſit/ auod viderat /2 kamen ah

plationis quibꝰ ale ſex pꝛeaſ

—
1

aſſuetis penitus non reedat. Men
tis alienatio eſt quando pꝛeſencium
memoꝛia mẽłti excidit / et quaſi pere
grinando humane induſtrie ſtatum
diuine operationis traffiguratione
tranſit / Hos tres ontemplatio
nis modos experiuntur qui vſgʒz ad
ſummã huius grage arem ſublima
ri merentur Pꝛimus ſurgit ex ĩduſ
tria humana Teraus ex ſola gracia
diuina⸗ Medius autem ex vtriuſqz

permixtione // De pꝛimo legitur

Leug in cirauitu oculos tuos et vide
De ſecudo Qui ſunt iſti q vt nubes
volant De terao Ego dixi in excſſu

De varijs gradibg tnum modo
tum contemplationis

¶ Capitulum xir ·

Res autem modi pꝛedicti va
Arijs poſſunt gradibus ſuboedi
nari/ nam ille modus qui fit mẽtis

dilatatione / tribus ſolet gradibus ex

tteſcere / arte exercitatione / attenti
one. Ars eſt quando quomodo ali

quit agendum ſit / verati tra ditione

ſeu ſagati mueſtigatione godiſcimꝰ

CExercicatio eſt quando 1d qð arte
opimus in vſum adducimus / et in
ci9 officij executione nos ipſos pꝛo
motos expeditos effiiämꝰ / At⸗

tentio eſt quando ſtudio qð exſe qui
mur ſuma diligentia inſiſtimus⸗·A
le vero modus (õtemplationis qui
in mentis ſubleuatione atcidit triby

gradibus extreſcit⸗Intelligentia na⸗

q; humana dininitus inſpirata in
io oleſti lumine irradiata / aliquaã

—“

do ſubleuatur ſupꝛa ſcientiam/ Ali

quando eciam ſupꝛa induſtriam / ali

quando ſupꝛa naturam;. Dupꝛa ſci

entiam quando abhquis tale aliquid

ex diuina reuelatio? coognoſcit quod
modũ pꝛopꝛie ſcientie vel intelligẽ

tie exedit Dupza induſtriam quan

do ad illud humana intelligentia di

uinitus illuminatur ad quod nulla

ſufficit ſua ſcientia / net illa quam ha
bet nec illa quam ſua induſtria om

parare valet Dupꝛa naturam quan
do humana intelligentia diuina in

ſpiratione afflata non cuiuſcũqʒ ho

minis ſed generaliter tocus huma

ne natute modum / induſtrieqʒ me
tos tranſgreditur / ſiclt videre de
teritis qd iam non eſt Videre de ſu

turis qð nüdum eſt. Videre de pꝛe
ſentibus qð ſenſibus abſens eſt · Vi
dere de alien oꝛdis ſecretis quod

mulli ſenſui ſubiectu eſt Jlle eaa mo

dus qui metis alienatione fit triby
gradibo diuiditur⸗quia tribꝰ de au

ſis in huiuſmodi alienationẽ abdu
nmur Mam modo pꝛe magnitudi
ne deuotioms / modo pꝛe magnitu

dine admirationis modo pꝛe mag
nitudine exultationisfit vt mens ſe

ipſam non tapiat ſed ſupꝛa ſeip̃am
eleuata in alienationẽ tranſeat /1
Magnitudine deuotio s qñ tãto ee
leſtis deſiderij igne ſucedit vt amo
ris diuini flãma vltra huanũ modũ

extreſcat que anima huanã ad cere

ſimilitudinem liquefactam a pꝛiſti
no ſtatu reſoluat / et að inſtar fumi
attenuatam ad ſuperna emittat //
Magnitudine admirationis quãde

—

— — — — — ☛ — — S

pulchꝛ itudinis admiratione ſuſpen
ſa /tam vehemente ſtupore cocutt⸗
ut a ſuo ſtatu funditus excutiatur/2
in modum fulguris choeuſcantis ·
to pꝛofundius ꝑ deſpectũ ſui/ reſpet
tu viſe pulchꝛ tudinis in yma deiti
tutx tanto ſublimiꝰ tantoqʒ cleriꝰ ꝑ
ſũmoeum deſiderũ / ſuꝑ ſemetip̃am

rapta/. ĩ ſublimia eleuetur / ag
nitudine exultationis / quando inti
ma illa ſup ne et interne ſuauitatis

habũdantia potata / ymo plene ine

bxziata / quid ſit / quid fuentt / penitue

obliuiſcitur/ 2 in ſup mundanũ quẽ

dam affectu / ſub quodam mire ſe

licita tis ſtatu / raptim tranſſoꝛ mat
Ded aum dichum ſit / quibus de
cauſis mentis olienatio acadere ſole
at / illud etiam adigendum videtur
ubg gradibus aſcendat Aſcendit at
cliquando ſupza ſenſum oꝛ poralẽ⸗

aliquando ſupza ymaginem/ alieñ

vero ſupza rationem / quis duos pꝛi
mos aſcenſus negare audeat / cim il
lum qui ſupꝛa rationem eſt apoſtoli
mn auctoeitaus cuincat? Dceio inquit
hominẽ / ſiue in wꝛpe ſiue extra coz
pus neſcio / deus ſcit / raptum vß ad
teraum elum⸗Eco / quia humana
rationem mentis alienatione tranſi
erat ·/ quid cira ſe ageret᷑ diſcernere
nequibat

¶¶ De ſer dommentis arquitende 2
cnſerande contemplationis

diuino lumine irradiata et in F ( *) Os itaqʒ qui de cãta te nichil

pzꝛopꝛia virtute ſapimus / ale

na dicta ⁊ ex multis pauca / de ontẽ

plationis ꝑfectione hit recitauimus
j/ Ded iam de eius acquiſitione

act conſeruatione vtilia quedam do

cumenta ponamus· / Pꝛzimum

ergo eſt mundifictio wꝛdis Cum

coꝛde/ quoniam ipſi deum videbut /
conſtat ꝙ ad dei ontemplationem
pꝛoficiunt oꝛ dis munditia / et om
nia que kam cum diuina gracia o
perando efficiunt . Dec autem ſunt⸗
intima veraq; animi ompunttio ſi
ue contritio et latrimamm effuſio /
quas mmitari debet deuota oeatio⸗
Ideo oeabat pzopheta dieens Coꝛ
mundum trea in me deus / Eſt
autem triplex aqua latrimarum ad
hoc nobis vtilis⸗ ſcilict ompüctio
nis / ompaſſionis / et deuotionis⸗
Pꝛima eſt pꝛo peccatis pzopz ijs⸗
ſeða pꝛo miſerijs alienie tercia p
timoe iudicij finalis- pzꝛo hoeroee
ſupplitij gehẽnolis/ pꝛo amoee pꝛe
mij eternalis- pꝛo inclatu miſerie
pꝛeſentspꝛzo dilatione patrie eleſ
tis / pꝛo deſiderio diuine viſionis be
atifice fruitionis at gaudioſe dulde
dinis Qui ſit ſemmnant ĩ lacrimis⸗
teſte pꝛopheta ĩ exultationt metet/
et vt a xpꝛiſto pꝛomittitur „beati
qui ſic lugent- quoniam ipſi onſo
labuntur · / Dtdm eſt macerati

o curnis cum enim dicat apoſto
lus / aaro concupiſcit aduerſus ſpiri
tum / opoꝛtet ꝗ; ipſa ſui maœratoiẽ

vſtgata ſpeueui ſemi wgatur / vt
*ij⸗

4
.
7

£
. .
ille ad ſuperioꝛa cõte mplanda ſubli
metur 7 deo idem apoſtolus ait caſ
tigo oꝛzpus meum 2 in ſeruitutem

redigo Dum enim czpꝗ ſui wuſtiga

platios “ roboeatur / vnde fit

vt aim anim magis in ontempla
tionem aſcendat / wꝛpus in quandã

infirmitatis debilitatem adat /

Hint tres diſcipuli viſa tranſfigura
tione xp̃i in facies ſuas eciderunt ·

Hinc paulus in lucis circũfulgentia

exœcatus œcidiſſe legitur. Dinc da
niel ait Hidi viſionẽ hanc grandẽe /

2 non remãſit i t in me fortitudo /2 eze

thiel vidi inquit a eeridi in faciẽs me
am Ex quo patet u in quantam miſe
ram cecidimus qui im bonum ſer
re non poſſumus ad quod treati ſu
mg Cum tamen de voluntaria lar
nis mareratione hit loquimur eam
moderatam eſſe intelugimus / nam
tnta eſſe poſſet/ꝙ templationem
7 eius ſuauitatem ſufſocaret BHnde
in hac te quoeum ſanctoeum auſtenrin
tatem magis admirandam q; imi

tandam eſſe credimus / ſiait de ſane
tiſſimo cõſeſſoꝛe btõ petro quõdam
papa æleſtino in libꝛo quem de eig
vita ſcripſimus aliqualiter tetigiſſe
memmim? Teraum eſt feruoꝛ
diuine dilectionis7 n auius figuram
in feruoee diei aaron cum ignea thi
miamate intrabat in ſancta ſancton

Hi autem ſcite velis an llum habe
as caritatis feruoeẽ quem dicmus /

gita quid ſit quod in vita tua ar
dentius dilexiſti anxius onaupiſti

að te iocundiudaffiaehat Fiofindi

uſqz; deleckabat⸗ Conſidera ſi eean
dem affectionis violentiam dilecki
oniſq; habundantiam ſentis quan
do in lumi dileckoꝛis deſiderum in
ardeſcis / quando in eius dilectione

requieſcis / nüdum intimũ illum af

ſectioĩs tue ſinũ tenet / ſi intime dilet
tionis aauleus ani mam tuam in di
uinis affectionibg minus penetrat/
qᷓ;. in alienis affectibus aliquando
penetrare ſolebat // Quartym
eſt hoeroe mundane delectationis
ſicut enim amoꝛ dei amoꝛem mun
di expellit / ſic feruoꝛ diuine dilectio
nis hoeroeem mundane delectatio
nis inducit · SDi ergo taãtam⸗ vel va
lidioꝛem dilettionis violentiam in

intimis tuis cira diuina perſpexe

nis ꝙ alias vnꝙ;ᷓ expertus fuerie
vide adhuc ſi foꝛte aliud quid ſit in
auo delettari vel cõſolari poſſie
ſi eſt nundum audeas dioerte dilertũ
tuũ intimũ ardentiſſimi amoeis ſi
nü tenere / Quitum eſt obſerua
tio humilitatis hinc maria que on

templatüie vite figuram tenet in hu
militatis ſignum ſecus pedes xpzꝛiſ

ti ſedet / videns mheſum ad pedes

eius ctidit / et pedes eins vnxit / et

poſt reſurrettiouem pedes eins tan
gere voluit Quiſqʒ ergo tanto el

ſe debet humilioꝛ quanto eſt in dei
contemplatione ſublimioe· deo de

onima ontemplatiua in canticie

ſeribitur/ Que eſt iſta que aſcendit

de deſerto delicus affluens innmxa
ſuper dilettum ſuum? Quia per hu
militatem non de ſuis vinbus pze

ſumit ni net aſeeſum ſuũ ſuis meritis

aſſcribit ſed dilecto iĩnititur/ quia nõ

ſua / ſed illius virtute ſubleuatur //
Hextũ eſt deuono oeationis/ 7 het
ex humilitate naſcitur / que ad a ſe
habere nõ poſſe wgnoſcit a deo hu
militer et deuote expoſcit / vñ bene
dicktum eſt · Oꝛzatione dilect? eſt ad
uocandus tenendus a reuowandus⸗
Ideo enim quadoqʒ ſubtrahit ſe vt
auidius reuoetur teneatur foꝛug
Pꝛeteriens teneri / vult abiens reuo
De quibuſdam notandis cire ꝑ
ctionem ontemplationis⸗
(GSapitulum xxi⸗

Dhugt autem tirca cõſummate
cõtemplationis perſecionem
guedam notanter reolligenda ſunt
/ Et pꝛimo quidem notandum

eſt pꝛudenti ciruſpectione / et fre
quenti intrepatione opoetet iuigila

re / ne vllus mentis excœſſus vel ogi
tationis euagatio. diſcretionis per
ſpicatia lateat ne ſñ redargutiõe foꝛ
tiqʒ caſtigatione ptraſeat / Scdo
notandum ſiait aues cum volare
volunt / alas ſuas expandunt / ſic de

bem nos ꝛdis noſtri alas per

deſiderium extendere et diuine reue
lationis hoꝛam ſemper expectare /
vt quatũqʒ hoꝛa diume inſpiratioĩs
aura / mentis urẽ nubila deterſerit /
veriqʒ ſolis radios detexerit / exaiſſis

tandẽ gtemplationis ſue olis/ mẽs

noſtra ſe ad alta eleuet / fixis obtu
tibus in illud eternitatis lumen / qð
deſuper radiat / omnia mundane vo
lubilitatis nubila tranſcendat · Qð

erat expadetes alas / Tertcio no

tandum ꝙ debemus non ſolum ad
hoc qð in hat vita per ontemplat
onem habere poſſumus verum ecia
ad illud dinine cõtemplationis ſpet
taculum / qd i ſutura vita ſperam ⸗/

ani mas noſtras ſuſpẽdere /a in hu
ius expectatione vehementi deſide

rio euolare deo debet anima pfec
ta omni hoea ſue peregrinatioĩs ter

minũ cum deſiderio expectare Hint
eſt ꝙ abzaham mn hoſtio tabernaau
li ſui ſedebat / à helyas ĩ ſpelũce ſue

hoſtio ſtabat / Quarto notandu
eſt ꝙ anima ſancta et veri ſponſua
mic debet ad dilecti ſui aduentum
ſũmo mũ deſiderio anhelare / parata
ſemper vomnti oæurrere ſemperqʒ
ſollicita / ne ſubito adueniens ming
paratam inueniat / vel diu excluſus
vllam moleſtiam ſuſtineat Ecre in
qt vox diletti pulſantis aperi michi
ſoꝛoꝛ mea Vide ergo ne tũt pꝛimo

incipias te ad eins teeptionem pꝛe

parare cum iam ipſe ĩeperit ad hoſ
tlum pulſatre ne ei wgans diere ex
pecta raeexpecta // Item nocanduũ
dilettus auditur p rewꝛdationẽ/
videtur ꝓꝑ admirationem / deoſcula
tur per dilettlonem / amplexatur
delectationẽ / vel anditur p reuelatl
onem / videtur p cõtemplationem⸗/
deoſculatur per deuotionem / aplex
atur vel ſtringitur p duledinis ſue
infuſionem / qua dulodine experta
vlterius non poteſt ani ma pulſanti

diletto aliquas moras nectere / ſed

peomnta eſt adueniẽtem ſuſciper.
1t iij,

Inſup ſelendũ eſt ꝙ aliud eſt
anima ceũ dilco introire / aliud eſt
ta ad ip̃m erire · eam introne eſt ſe
ipſam totũ in ſe olligere / tam exire

eſt- ſeipſam extra ſemetipſam to
tam effudere, eam ſola cu ſolo mo
rari / nil aliud eſt ꝙ exterioꝛu omni
um obliuiſci/ in eiq dilectione ſum

me ⁊ intime delectari/a ex hijs que

in intimis ſuis conſiderat ſe in affec

tum dilecti inflam are/ ta ex bono

rũ ꝙᷓ; ex maloꝛũ ſuoꝝ cõſideratione
in graꝝ actione aſſurgere / Pꝛze
terea notandũ ꝙ ſublimitas diuia
rũ reuelationũ / mani feſtu eſt diuie
dilectionis indiciuũ· Ja nõ diem in
quit vos ſeruos amis / quia oia

que audiui a pꝛe meo nota ſea vob

Ex magnitudine itagz; diuine di
lectionis pendet modꝰ? diume reue
lationis / omedite inq̃t amici et bibi
te/a inebꝛiami cariſſimi Comedũt
illi qᷓ cm multo ſtudio 21 longa medi

entione / vix poſſüt ad veritatis deli
tias ptingere⸗ Bibüt aut illi qͥ ex di

ninis reuelatio nibg cũ facultate a io

cũditate haunüũt / qdð de intima veri

catis ſuauitate ardenter czupiſtũt
Item deniqʒ ſciendũ eſt / ꝙ qui
ad hat gracia Pfecerit / lim eam ſibi
vltra ſolitũ ſubtrahi ia ſentit / habet
tñ qð faœte debeat / vt ad ea repa
randam adiuuari valeat- Debet ei
animꝰ q̃ eiuſmodi eſt pꝛopꝛijs me
ditationib oꝛdis in ſe exultationẽ
reparare / 1 impẽſa ſibi diuioꝝ bñſi
cioeũ munera ante rewꝛ datiois ſue
oculos reuocure/ hat rewꝛ datione
ſeipſum ad pꝛofũdã et deuotũ gra

Ria ceũ a tionem inſtigae· enandem
ali quando internum illud ſp iritua
lie armonie oganum ex affectu
in diuinas laudes laxare Hot ita
qʒ agentes / quid aliud ꝙ; viam ſter
nimus / per quam veniẽtem / viſit
teq; nos dim excipiamꝰ ? Hacrifi

tiũ inquit laudis honoeificabit me⸗

ülit iter quo oſtendam ul ſaluta
rerdei⸗ 7 „

——

¶ Hor itaqz; cõpendium exr varijs
2 hint inde diſperſis ſaptentum dir
tis atqʒ ſententijs oollegimg / gð ſi
quis videre dignatus ſuerit / eũ hoꝛ
camur / vt ipſum non bꝛeui aut leui
diſcurſione / ſed loga 7 graui diſcuſ
ſione plegat / legendo intelligat / in

telligdo ſapiat / ſapiẽ do in dei og

nitione dirigat / 1 de ognitione ad
dilectionem / de dilectione ad ſeruno
tem / de ſeruore ad ſuauitatem tran

ſeat / vt ſit tandem de pꝛeſenti ſuaui

cate ad ſuturam ſelictatem pueni
at· eo due / qui eſt via / veritas /
vita⸗via dirigens / veritas erndiẽs /
vita reficiens vnus deus benedcus
in ſeaula ſeculoeum Amen,·

¶ Explicit ſpeculum conſideratiois
petri epiſcopi mmeracenſis⸗
Deo gragas

ðð ss W . 4 JðMD ð 4 HM HK “
4
. .
„ .
„
. .
17
1 7
. . *
. *
4
. . . .
. „
.
.
1 .
4
.
.
5 —
1
.
.
.
7
. . 17
. 8 . .
*
.
.
. . . .
–
.
. . .
1
. ==S

Zneinit cõpendiñ eEplathoi⸗ edi

tu⸗ a dño petro quonda ep̃o mmera
ceñ poſtea cardinali 1 Pꝛolog9

Voniã multi ſapiẽtes mul

Hſerũt / qᷓ oĩa habere / aut ha
bien legere difficile ?,Jdeo i libello
quẽ ſpeoulũ aſideratioĩs ĩtitulaui/ a
liqua vtilia ex eoꝝ ſententijs bꝛeui
ter colligere ſtudui · Ad quoeũ tñ de
clarationẽ atqʒ cõplementũ hot ote
plationis cõpendiu ſupaddere dig
nũ duxi⸗ ip; diuidẽs ĩ tres pciales
trttat9/ Pꝛim de qbuſdã vtt
libꝰ ̃ambulis ad gtẽplatioĩs cog ni
tionẽ p̃paranuby / Detũd de ali
uib ſiguralibꝰ exẽplis / ad otẽpla
tioĩs atquiſi tionẽ ꝓficiẽtib?/ Ter
ri de ſpuãlibg ſenſib hoĩs / ad gtem
platiois pfectionẽ ptingẽtib Pꝛi
mn Ptinet ad doctrinalẽ ĩtroductio
nẽ inapiẽtiũ Ocðds ad exẽplatẽ ma
nuduttionẽ Pficitiũ Et teragad ex
pimentalẽ eruditionẽ pfectoꝝ Pꝛi
mgergo trattat ex doctnna ſci tho
me i ſcda ſeðe / queda vtilia ſub duo
decim apitulis omplettitur⸗
—C Capitula pzimi trattatue
1/ Pꝛimu qualiter vita attiua et
gtẽ platiua diſtiguätur⸗ DSDcedðm
qualiter i ſe oparent᷑ CTerciũ qua
liter ad iuicẽ oedinẽ k / Quartũ de
hijs que actiue vite attibuutur ·/
Quintũ de hijs que ad ogtõplatiuã
Ptinere dicutur / Dextu de ſubiec
to ĩ quo ꝓtẽ platiua ſubſiſtere ponit
‚DSeptimũ de obiecto circa qð vſa
tur / Octauũ de ſpẽbg a motib ĩ
quos gtẽplatio diuiditux / Monũ

ea de ſapie otẽ platioẽ ſcrip

ad quätum diuine ognittonis gra
dum cötemplatio eleuatur / Deri

m de rwaptu qui ex cõtẽplatione ſe

quitur· / Vndeamü ad quã vim
anime raptus AWꝛie ptinere viden
tur- / Duodecimũ de eo ꝙ paulue
in tercũ eelum ſe raptũ fuiſſe teſtat

¶U 7n Fneipit pꝛim tructat huig open

dü. de vite acute cõtemplatiue diſ
Linctio ne⸗

¶ CTapitulum pꝛimum⸗

Caundi gregoeium ſun
ezethielem due ſunt vite
in quibꝰ nos omp̃s deg
1 ſocru eloquiũ erudit⸗
videliet actuna cõtẽplatiua Que
vt idem ait ſexto moealiũ / ſignificaã
tur ꝑ duas vxoees iamb Ackina qui
dem ꝑ lyam- Cõtemplatiua vero
1 rathelem/Et p duas mulieres qᷓ
dDñm hoſpitio reperut Cõtempla
tiua per mariam actiua per mar
tham · In hot ergo differunt · qui
a contemplatiua pꝛecipue intendit
tire veritatis ſpeailationem acki
ua vero / cra exterioꝛem oupati
onem Vnde patet ꝙ het non eſt
diuiſio vite vtiliter ſumpte / que ſeðʒ
philoſophum diuiditur / in vegetati
uam⸗ ſenſitiuam et intellectiuam⸗
Sed eſt diniſio vite humane / que
pꝛzincipaliter attenditur ſe8m intel
lectum a quo homo ſpetiem ſoꝛtit
Ideo ſicut intellectus diuiditur per
attiuum intellectiuum · quia fini⸗
intellectiue oognitionis vel eſt iß
ſa ognitig ventalls/ quod pertinet

—

ſ
NN
vol

ad intellectum ſpeanattuũ / vel eſt a
liqua exterioꝛ operatio vel attio / qgd

pertinet ad intellettum pꝛutticim
Dit vita humanag ſuffigenter diui

ditur per actiuam 7 wntemplatiuã
Mec obuiat huic diuiſiõi dictũ phi ·

io ethi · tres ſunt vite maxime ex

cllentes ſciz voluptuoſa⸗ auilis qᷓ

eadẽ videtur eſſe attiue æ cõtempla

tiue · Nam vita voluptuoſa ponit“

finem in delectatione oz poꝛali/ que

wmunis eſt nobis i bꝛutis- Vnde
dicit ibidẽ philoſoph ꝙ eſt vita beſ
tlalis · ideo nõ wompꝛe henditur ſub

diuiſione pꝛedieta Omnig ergo ſtu

dia humana ſi oedinktur ad neoſſi
tatem pñfᷣtis vite ſcðᷣm rationẽ rec
tam / pertinẽt ad vitam attiuã / que
per actiones oꝛdinatas oſulit neœſ

ſicati vite pꝛeſentis Si aut deſerui
ant oonaupiſcẽtie / pertinẽt ad vitã
voluptuoſam / que nõ ompꝛehendi

tur ſub actiua vita- Humana vero

ſtudia que oedinantur ad cõſiderat
onem venitatis / ad ontemplatiuaã
vitam pertinent · Qð autem augg
xix· de ciuitate dei poit tria vite ge

nera/ ſciz Ocioſum / qdð ptinet ad cõ

templatiuam Actuoſum / qað ptinet

ad vitã artiuam. Et illud terciũ ex

vtroqʒ; compoſitum / nõ impugnat

diuiſionẽ pꝛedittam Mã cũ mediũ

cõficiat᷑ ex extremis/æ ideo vatali
ter cõtineatur in eis ſicut tepidũ in
alido 2 frigido · Mꝛzopterea ſimili
ter ſub actiuo ? oteplatiuo ↄpᷣhẽdi
tur id qð eſt ex vtroqʒ cõpoſitũ⸗Et
ſiait ĩ quolibʒ mixto pdñatur aliq ð

platuũ /qñqʒ vero adciuũ

tue ad inutce

(Canbm ſeddi

ue diſtinctiõe Hidẽdũ ẽ de ea
uim omparatiõe viʒz que potioe ſit

vel dignioꝛe at maioeis meniti⸗Dieẽ

du ergo eg vita gtemplatiua ſimt
pliciter melioe eſt ; actiua / pho
pꝛobat octo rationibꝗ in dethi⸗·/

ipſo ſeʒ ſem ĩtellectum⸗⸗ teſpectiia

Pꝛopꝛioeum obiettoꝝ/ſciliœt intelli

gibiliũ / vita aũt actina occupatur
ura exterdea⸗ Decuda quia vi⸗

ea cõtemplatiua poteſt eſſe magis
continua lict non quantum ad ſup̃
mu ontemplationis gradum·

Tertcio quia maioe eſt ontemplati

7

v vite ontemplatiue qᷓ; attiue· Vñ

auguſtind ditit in li. de verbo domi
ni/ꝙ martha turbabatur / maria e
pulabatur / Quarto quia in vita

wntemplatiua eſt homo magis ſibi

ſufficiens / nam paucioꝛibg ad ea in

diget. Vnde diatur luck xe Martha

ſollicita es q turbarie erga plurima

Quinto quia cõtrmplatiua ma

gis pꝛo ſe diligitur / vica autem ac

tina ad aliud oedinatur. Vnde dict
tur peꝰ Vnam petij a domino hãc
rwequira / vt inhitẽ in domo dñia ote
a /Dextv qꝛ cõtẽplatiua aſiſti⸗

vite ſuperhabudat / qñqz quidẽ geâ

De omparatloe actiute atẽpla

lH de vite actiue 7 Ztemplati

„ 7

in quadã vamtioë quiete Juxta il
lud Bacate videte qm̃ ego ſũ de
DHeptimo qꝛ vita ↄtẽplatiuo E
ſedm diina Vita aut actiua ſeom
huäana Vñ dicit aug/libꝛo de ver
bi dñi In pꝛinapio erat vbũ Eere
qð maria audiebat / Vbũ caro factũ

g/etre aui martha miſtrabat / OO

.

tauo qꝛ vita atẽplatiua eſt ſcðm id
eð eſt magis ꝓpꝛiũ hoĩ id ẽ ſcðᷣm .
tellectũ In opatioĩbꝗ at vite actiue
cõmunicãt eca inſerioꝛes vires q fũt
nobis a bꝛutis wes⸗ vñ ĩ pᷣe ? poſti
dickũ eſt Hoies iumẽta ſaluabis
döie / ſeribitur id q eſt hoĩbů ſpecia

le In lumĩt tuo videbid lumẽ / .10

nãa roẽm addit dñs luce x⸗dices op
timã ꝑtẽ elegit maria qᷓ nõ auferet᷑
ab ea / qd exponẽs aug?⸗ libꝛo de V
bie dni dicit õ tu malã⸗ illa me
lioeem Audi vñ melioꝛẽ⸗qꝛ nõ aufe

retur ab ea?A te auferetur aliqñ on

neoſſitatis / eterna dulcedo verita
tis Lict at vita atemplatiua Jter
nꝛedicta ſimpliciter ſit melioꝛ ſcðm
qᷣd· tñ a ĩ aaſu magis eligẽda E vi
tn actina gnter neœſſitatẽ pñtig vi
te / ſicut dirit phs / ꝙ phari melig ẽ qᷓ
ditari / ß melig eſt ditari neceſſicatẽ
patienti Et ideo qñ qʒ aliqs a atem
platioẽ aduocatur ad opera vite at
tiue gnter neeſſitatẽ pñtis vite nõ
tñ ſic ꝙ ogatur totaliter gtẽplatio
nem deſerere / ſiut doet aug/ xix⸗
de auitate dei⸗Et ſit patet e ali
quis a tẽplatiuia vita ad actiuã vo
catur / hot nõ fit ꝑ modũ ſubtractio
nis ꝑ modũ additionis 3deo ĩ il
Us q de religioẽ tranſferũtur ad ſia

lum plationie nõ fit traſit de me
lioꝛi ad minꝗ bonũ cũ apłs dicat i⸗

oꝝ xiij· Emulamini cariſmata me

liora Nã ad ſtatũ platlonis nõ ſolũ
ptinʒz vita aciua . eciã plati debẽt
eſſe exællẽtes in otẽplatiua Vñ gre
goꝛig dicit in paſioꝛali Dit rectoꝛ cõ

templatioẽ p̃cpug / Ex miſſis

eciã patet ꝙ vi ta cõtẽplatiua ex ſuo
„genere ſimpliciter ẽ maioꝛis meritt

ꝙ; actina Et hot ẽ að dicit gregoꝰ
iij/ omelia ſup ezechielẽ Cõtempla
tiua maioꝛ eſi merito ꝙᷓ attiua· Et
vi⸗/morak· Magna ſunt attlue meri
ta⸗ß otẽplatiue potioꝛa Ratio ẽ/qꝛ
otẽplatiua directe ptinet ad dileckio
nem dei Actuia vero / directi9 ime

diatig ad dilectionẽ ꝓximi Diligere
aut deũ ſcðm ſe eſt magis meritoꝛi

um ᷓ diligere pximũ Poteſt tñ cõ

ngere aliquis in opib vite acti

ue pl meretur qᷓ; ali in oꝑibo vite
ateplatiue vt ſi qᷣs qpter habudãtiã
diuini am oeis ad dei glam ĩiterdu
ſuſtineat Inter ꝓximũ a duledine

diuint gtẽpiationis ad tẽpꝰ ſepari ·

Et ſit exponit triſoſt imꝰ in lbꝛo de
cõpunctioẽ illud apoſtoli ad roma

nos ix Optabã ego ip̃e anathema
eẽ a xpᷣo ꝓ frĩb meis· Ad hot eca

trahi pt illud gregoeij ſup ezechiel
AMullũ ſatrificũ ẽ deo magis arep
tũ zelg aiaꝝ Per hoeĩ nõ pfert ſi
plicter meritũ vite actiue / mento vi
te tẽplatiue·ß oñdit magis eẽ me
ritoꝛiũ / ſi js offerat deo aĩaz ſuã ⁊
alioꝝ. ꝙᷓ qcaqʒ alia exterioꝛa dona
Maã pꝛimo debet quis offetre deo

aſfaz ſua / ſeo aias alioß Et magis

N
ne
lu
Me
n
dri
iſis
ſuo
entt
09.
pla
Et
ner
eg
ſeato
Zimt
igen
jwꝛi
ſich
act
vite
data
te
rdne
van⸗
0de
oma
ene
Nt es
tche
Lony
R
vvi
me
1a4
ona
deo

1

ags

areptum eſt deo ſatriflaũ quo quis
ani mã ſuam ⁊ alioꝝ applicat tem

plationi qᷓ; actioni Me aüut apoſto
lus ait i oꝝ· iij · Vnuſquiſ qʒ ꝓpꝛiã
mercedem acipiet ſcðm ſuum labo
rem/ nõ pzꝛobat vitam actiuam ali
attribuitur laboꝛ/ muioꝛis eſſe meri
ti q; gtemplatiuã cui appzopꝛiatur
quies Mam liœt laboe exterio⸗ oꝑe
tur ad augmẽtum p̃mij atcidenta
lis/tämen augmentum meriti reſ
pectu p̃mij eſſentialis /pzincipaliter
in caritate onſiſtit · Cuig quoddam
lignum eſt / laboꝛ exterioꝛ toleratus
pꝛo xpꝛiſto ſed multo expzꝛeſſuis
ſignum eſt/ ꝙ aliquis pzꝛetermiſſis
omnibus que ad hanc vitam perti
nent / ſoli diuine cõtemplationi vaca
re delecetur· De odine vite acki
ue æ ontẽplatiue ¶ Capitulũ iij⸗

Oſt het conſiderandum eſt de
dedine vite actine et templa

due ad iuiem De quo dicit grego9
omek iij· ſup ezechielẽ· q; vita acti
ua pꝛioꝛ eſt tempe qᷓ; ꝓtemplatiua/
quia ex bono opere tenditur ad on
templationem · Sciendum autẽ eſt
w aliquid dititur alio pzꝛins duplici
ter · Dnomodo ſcðm ſuam naturã
Et hoc modo vita oontemplatina
eſt pꝛio qᷓ; actiua / in quantum pꝛi
coibus et melioꝛ ibus inſiſtit · Vnde
attiuam mouet et dirigit · Ratio

enim ſuperioe / que ontemplationi

deputatur cõparatur ad inſerioꝛem
que deputatur actioni ſiaut vir ad
mulicrem que eſt per virum regen
da⸗ ut aug9/dicit xij· de trini tate⸗
Aliomõ ditit aliqd pꝛius ꝗad nos

ſez quia ẽ pꝛius via generalloꝛs / et
hoc mõ vita actiua eſt pꝛioꝛ contem
platiua/ quia diſponit ad cõtem pla
tiuam / vt infra patebit / ipſa enim
pꝛecedit / ſicut id quod eſt ommune
plunum/pzꝛeœdit via generatiois /
id qð eſt pꝛopzꝛium perfectooum⸗
Nam vita ontemplatiua non oꝛdi

natur ad qualemcũqʒ dilectionẽ dei

ſß ad perfectam / ad quam pꝛecdit

dilectio pꝛoximi pꝛopter deum /

pertinet ad actiueam Ded ſictt a
vita actiua pꝛoœditur ad vitam cõ
templatiuam ſeðm oedinẽ generatt
onis / ſit quandoqʒ a vita oontẽpla
tiua reditur ad vitam ackiuam per
viam dileckionis / vt ſelliet vita ac
tiua per contemplatiuam dirgas⸗
ſiait per operationes atquiruntur
habitus / per habitum acquiſitum
perfectig aliqs operat᷑ / vt dicitur ij⸗
ethi · Ideo dicit gregoꝛius ſuper eze
thielem·/ ꝙ ſicut bonus oedo viuen
di eſt. vt ab actiua ĩ oontemplatiuã
tendatur / ita plerugqz vtiliter a on
templatiua animus ad actiuam re

flectitur NHoc autem intelligendã
eſt in hijs dqui ad hoc api ſunt ſã

illi qui ſunt pꝛoni ad paſſiones s

ter eoeum impetum ad agendum ⸗

ſunt ſim iliter magis apti ad vitam
attiuam pꝛopter ſpiritus inquietu
dinem/ Vnde ditit gregoꝛius in ſex
to moꝛab· ꝙ nonnullt ita in quie
ti ſunt/ vt ſi vacationem laboꝛum
habuerint grauius labozant„ qui
a tanto deterioꝛes oꝛdis tumultus
colerant / quanto eis licentius ad
gitationes vamt · / Quidam

vero habent naturaliter aĩ puritatẽ
quiete ꝑ qua ad ateplationẽ ſunt
apti / qui ſi totaliter actionibg depu
tentur detrimentum ſuſtinebũt Vñ
gregoꝛi9 ibide dict ꝙ quoeudaã ho
minũ ita ocioſe metes ſunt / vt li eos
laboꝛ ocupationis excipiat / in ipſa
operis inchoatione ſucubant . Ded
ſicit ipᷣe poſtea ſubdit / ſepe? pigras
mẽtes amee ad opꝗ exatat/ 1 ĩquie
tas in cẽplatioe timoæ refrenat Vñ
e illi qui ſunt magis apti ad vitam
actiuam / pit per exercicũ ackiue ad

iplatiuã p̃pani/a illi nichilomin
qui ſunt magis ad cõtemplationem

apti / poſſunt exercicia actiue ſubire /
vt per hoc ad contemplation?ẽ para
tioꝛes reddatur/ Ex p̃miſſis patet
qualiter vite cõtemplatiua ĩpediat
p actiua/a qualiter per eam adiuue
tur⸗ Mam vita actina gſiderari pt
qua ntũ ad duo Vno modo quatũ

ad ipſum ſtudiũ 2 exercicin exterio

rũ actionũ / 2 ſic mani feſtu eſt ꝙ ip
ſa impedit vitam conte mplatiuã in
quatum ĩpoſſibile eſt ꝗ, quis ſimul
ocupetur ciren exterioees attioes 7
diuie vacet templatiofi. Alio mo
do poteſt oſiderari vita attiua / quã
tum ad hot ꝙ interioe es anime paſ
ſiones oomponit oedinat 7 quatũ
ad hot ipſa adiuuat ad ontẽplatio
nem que impeditur per inoediatio
nem interioꝛ ũ paſſionu· Vnde gie
goꝛiꝗ dicit in vi / moꝛ al · Qui gtem

plationis are tenete deſiderant / pꝛi
uis ſe in campo pꝑ exerciciũ operb ꝓ
bent. vt ſollicite ſciat / ſi nulla ia ma

la pzoximis ixrogũt /ſiixrogata a

pꝛoximis equani miter poꝛtant Si
obiettis bonis tempoꝛalibꝰ nequa
iỹ mẽs leticia ſoluitur / ſi ſubtrattis /
nõ nimio meroee ſaucatur⸗ At deĩ
de perpẽdat / ſi c ad ſemeupſos in
troeſus redeũt / ĩ eo ꝙ ſpũalia rimaã
tur/ nequaqᷓ; rerum wꝛpaliũ ſeriem
vmbꝛas trahüut / vel ſoz taſſis trac
tas / mann diſcretionis abigut⸗

(De hüjs que actiue vite attkibuũ

.

ECinde ſpeciali9 in quirendum
eſt: quid ad vtraqʒ vitam ꝑpti
neat⸗Et pzꝛimo quidem de vita at
tiua ſciendu eſt ꝙ omnes virtutes
moeales pertinent eſſentialiter ad
eam Bnde phs ditit in x · ethi· ꝙ
virtutes morales oedinant ad felici

tatem actiuam Et yſydoꝛ9li· de ſu

mo bono dicit ꝙ in attiua vita pꝛi
us per exercicin boni operis curta
exhaurienda ſunt vicia / vt in ontẽ
platiua iam pura mentis acie ad cõ
templandum diuia quiſq; pertran
ſeat Quia tamen inter virtutes

moales pꝛecipun & iuſticia qua qe

ad alterum oꝛdinat / vt philoſoph⸗

pꝛabat quinto ethi· Ideo quando qʒ

vita actiua deſenbitur per ea que
ad alterum oedinantur⸗ Mon quia
in hüjs ſolum / ſed quia in hs pꝛin
palius conſiſtit · Et pꝛopter hoc
gregoeius ſuper ezechielem dicit ꝙ
actlua vita panem eſuriẽti ribue
reia ĩ fine multis enumeratis qᷓ ad
alteꝝ ptinẽt ſubdit / 2 q ſiguk ibuß

— — —, = — — 8W.8——————— —4—

„ ,—

—b00 ——

nite

es

4

4

expediũt diſpenſate · Liett aute pꝛun

tẽtia ꝗpᷣe ſupea ꝓut de ea loqᷣt᷑ phe
ſexto ethi ſit virtus intellecualis
tamẽ ipſe in xdethi · dict pꝛudẽtia
ꝑſinere ad felicitatem actiua Cuig
ratio poteſt aſſignari qꝛ illud qð oꝛ
dinatur ad aliud ſicut ad finẽ p̃cipu
e in moealibg trahitur in ſpem eius

ad qð oedinatur / ſicit ille à mecha
tur vt ſurek magis dz ſur q; mechg3.
ſeð m.philoſophũ vethioꝝ · Cog

nitio aũt pꝛudentie oꝛdinatur ad o
perationes virtutum moeraliũ ſiait
ad finem qz eſt recha ratio agibiliũ
vt dicitur ſexto ethioz⸗ Ideo ogni
tio prudẽ tie pertinet ad vitam acki
uam· Vñ pꝛudẽtia poteſt diti quo
dammöõ media inter virtutes intel

lecuales à moales / quatũ ad hot

in ſubiecto guenit cũ virtutib in
tellequalibg in materia vero totali
ter onuenit cũ moꝛalibg· deo per

tinet ad vitam actiuã ſiout virtutes
moꝛales- Inſuper ad actuiam vita
pertinet docere de verbo ſapientie
ſicut dicit gregoꝛig ſuper ezechielem
qz liœt habitus ſapientie pertineat

nd vitam ontemplatiuam eciam

actus in quãtum interi9 treſpicit veri

tatem intelligibl em In aunus conſi

deratione amoee delectatur / tñ in
quantum att? huiuſmodi tranſit ex
terg per dottrinam pertinet ad ae
tiuam⸗-Ex pzemiſſis patet quare vi

ta actiua in nobis nõ remanet ĩ pa
tria⸗ Dicit nãqz gregoeig ſup ezechi
elẽ ꝗ cũ pñfiti ſclo vita auſertur ae
tiraꝰ Cõtẽplatiua ãat hit incipit᷑ vt

in æleſti pzia pꝑficiatux Rõ ẽ qꝛ at

tiua habz Kinẽ ĩ exctrioꝛibg aet ib j
ſi vferat ad ijetẽ gtẽplatio is iã ꝑti
nẽt ad vitam templatiuaã In ſutu
ra aut vita btõꝝ cſſabit occupatia
exterioꝝ actuũ/a ſi q̃ ac exterioꝛes
ſuerint reſerent᷑ ad finẽ gtẽplatiois
qꝛ vt ang ditit in fine de ciuitate
dei⸗/ Ibi vacabim videbimꝰ⸗ / vide
bim a amabimg /amabimg a lau
dabi·Et ibidẽ pmittit ꝙ de ibi ſi
ne fine videbitur / ſine faſtidio ama

bitur / ſine fatigatione laudabik //
Liect ergo virtutes morales que ꝑ

tinẽt ad vitã actiua remaneat ptg
hat vitamſimut aug9· dicit xiiij · de
trini tate Lõ tñ remanebũt ſcð m ac

tus quos nũt hñt tira finẽ extenio

tem⸗ß achg eauꝝ reſerentur in quietẽ

tẽplatiõis quã augi Vbis p̃miſ

ſis itelligit ꝑ vatationẽ que ẽ ĩtelli
genda nõ ſolũ ab exterioꝛbg tumulti
boß eciã ab iterioeiturbatiõe paſſio
nu ⸗/ In ãgeb vero quatũ ad diſpẽſa
tionẽ miniſterioꝝ dei aliqd temane

bit de vita actiua q;diu mũd dura

bit qꝛ vn aliũ iluiat purgat ꝑpfi
tit vt pʒ ꝑ dyoniſiũ vij apło cœleſ

tie iherarchie Jpi eciã admſtratiõi

ĩferioꝛ is creature ĩtẽdũt qð figurat᷑

hot qð iamb vidit agelos i ſcala

aſcẽdẽtes et deſcẽdetes quoꝛ ũ pꝛi

m ptinet ad otẽplationẽ ſeðm ad
attionẽ Dz ſicut dict gregog⸗ ĩ mo

ralibg li/ ij · Mõ ſic a diuia viſiõe ſa

rx exeũt vt ĩterne otẽplatiõis gau

dijs pꝛiuẽt⸗Et iõ ĩ eis nõ diſtigui

c vita actiua a atẽplatiua ſicut ĩ nq

bis qui ꝑ opa actiue ĩpedimur a a
templatione Vñ cũ nob ꝓmittitus

in ſutura vita ſimileserimg ãgek
Dei / non pꝛomittitur illa ſimilitudo
angeloen quatum ad adminiſtrati
onem tre tature que nobis non cõpe
tit ſe8 m oꝛdinem nature noſtre Ide

oa in nobis non remanebit ibi oondi

tio vite actiue Quod ergo diat gre
goꝛius ſuper ezechiel em in vita
actiua fixa permanere poſſumus⸗
in ontemplatiua autẽ intenta men
te manere nullomodo valem?/ nõ
pzobat ꝙ vita actiua ſimphaiter ſit
durabilioe q; ontemplatiua⸗ Nam
het durabilitas vite actiue in ſtatu
pniti/exœdẽes durabilrratem cõtem
platiue / nõ pꝛouenit ex pzopzꝛieta
te vtriuſqʒ vite ſcm ſe onſiderate⸗
ſed ex deſectu noſtro⸗ qui ex oꝛ dis
grauitate retrahimur ab altitudine
cntemplationis⸗ Vnde ibidem B
dit gregoeius ipſa ſua infirmita
te tante delſitudinis repulſus aimg
in ſemetipſo relabitur·

De his que ad ontemplatiuam
vitam pertinere dicuntur
Capitulũ quinti
Am vero ad ea gaue ad vita
templatiuam pertinẽt tranſe

—

amus · Et diamus ꝙ ad eam po

teſt aliquid pertinere duplicter· V
no modo diſpoſit ue; Alio modo eſ
ſentialiter· Pzimo modo virtutes
morales pertinent ad contemplati
uam - Impeditur enim actue oon
templationis in quo eſſentialiter
ſiſtit viea ontemplatiua. p vehe
mnmnẽtiam paſſionũ per qua abſtrahi
aur intentig aie ab intelligibilibg ad

ſeſibilia 1 p tumultg exterioees Vie
tutes aut morales impediüut vehe
mentiam paſſionũ / 2 ſedant exteri
oꝛuũ ocupationũ tumultus· Et ide
vtutes moeales diſpoſitiue ad vi
tam pↄtemplatiuam ptinẽt Et iter

ablias maxime ad ea pertinẽt / ſant

timonia pax- Pꝛimo qdẽ ſancti
monia i/mũdicia wꝛdies·/ que cauſa

tur ex virtutibz que ſunt gtra paſſio

ones impedientes puritate eatioĩe
Ideo de eo dicitur math/ quito Ht
mũdo ꝛde / qm ipſi deum videbüt

Pax eciam / que ſubtrahit litigioꝝ ꝛ

tumultuũ ocaſiones⸗/ deo de hijs

duab virtutibus ſpegaliter dictur

nd heb. vltimo· Pacem ſeqͥmĩ cũ õ
nibg a ſcimoniã / ſine qua nemo vi
dit deum⸗Vet autem ſancimonia
noõ ſolũ pt ĩtelligi mũdicia coꝛ die ⸗

fF ecam mundicia wꝛ pis / id eſt tem

Peratia ſeu virtus caſtitatis / que te
pꝛimit concupiſcentias maxime ob
ſcurantes lumẽ rõnis / ideo max

ime reddit hominem aptũ ad oontẽ

plationem in quãtum delcatiões
venerere maxime depꝛimũuũt mente
ad ſenſibilia / vt aug9· dicit in libꝛo

ſoliloquioꝛum. Vz ſecudo modo ſcz

eſſetialiter- virtutes morales nõ p
tinent ad vitã contẽplatutam ſed
attiua⸗ vt dittum eſt. Naã finis vite
actiue / eſt onſideratio veritatis Et

ideo vita contẽplatiua eſſentialiter

vnũ attum habet / in quo finaliter
perficatur ſciz contemplationẽ veri

tatis a quo habz vnitatẽ Quia tñ

ſcm dyoniſiũ ſexto capitulõ de di
uinis noĩb⸗, Dza eſt in cognitione

ehe,
tten
tide
Odi
itr
ſane
ſanct
nuſa
aſio
toſe
Hu
hut
4
hiſs
Ntur
nias
movi
onia
dis⸗
tem
gue re
meob
oner
olte
köts
ente
hro
oſe;
ſͤp
N
isdie
alter
neltten
i ver
Auatt
de
ition

hojĩs et angeli eo ꝗy a ngel ſimplici
apphenſiõe veritatem inuenit· Hõ

aut quodã peſſu ex multis ptingit
ad in tuitum ſimplicis veritatis 1 de

o ille vnz ac? gtemplationis in ho
mine habz multos act qbus ad eũ

finaliter peruenit: Quoeum quidã
ptinẽt ad aceptionẽ pꝛicipioꝝ ex qᷓ
bus edit ad venitatis cõtplationẽ

Alij in deductionem pꝛincpioeun⸗

in veritatem cuig ognitio inquiritur
Vltimꝰ aũt complctiuꝗ attus eſt in
ſa oontemplatio veritatis⸗ Et ſcðne
hot richardꝰ de ſancko victoee diſtin
guit tres actus qui vidẽtur ad vitã
contemplatiuam pertinere / ſciliet

ogitationem / meditationem / a cõ

templationem· Vnde ſcm eũ o
gitatio pertinere videtur ad eoeum
inſpectionem er quib) aliquis colli
gere intendit vnam ſimplieem veri
tatem⸗. Et ſic ſub ogitatione omp
hendi poſſunt / pereptiones ſen
ſuum ad oognoſcendum aliquos ef
fecus ymaginationes diſcurſg
rationis circa quecuqʒ perducentia
in ognitionem veritatis intente /
Lieet ſcðm aug xiiij de trinitate
Cogtitatio generaliter dici poſſit õ
nis actnalis operatio intellect Me
ditatio vero pertinere videtur ad p
æſſum rationis ex pzincipijs aliqui
bus pertigentibus ad veritatis ali
cuius ontemplationem⸗Et ad idẽ
pertinet oonſideratio ſeðm bernar

dum ⸗NLiet ſcðm philoſop hum ſecũ

do de anima? Omnis operatio in
tellkktus conſideratio dicatur· Sed

templatio pertinet ad ipſum ſim

pliæm intuitum beritatis⸗ Vnde ri
chardus dirit ꝙ contemplatio eſt xꝑ
ſpicax liber animi atuitus in tes
pſpiciendas· Meditatio autem eſt
intuitus ani mi in veritatis in quiſiti
one ocupatCogitauo vero ẽ aĩ
reſpect ad euagationẽ pꝛong-/
Ad contemplationẽ aut miniſleria
liter pertinet non ſolũ ogitatio ſeu
meditatio vt dictum eſt / ſed eciã lec
tio oatio qua homo ad ognitio

nem veritatis pertingit dupliciter⸗
Vno modo a ſeipſo ſeu per pꝛop⸗

um ſtudiũ ſic requiritur meditati
o⸗ Alio modo per ea que reapit ab
alio . 2 hot dupliciter gꝛ vel in quaã
tum homo recppit a deo a ſic neœæſſa
ria eſt oꝛõ/ſcm illud ſap· vij · In
uocui venit in me ſpus ſapibtie
vel in quãtum hõ recipit ab homine
2 ſit neeſſaria eſt lectio in quantum

atcipit per ſcripturam vel dottrina

que accpitur per auditum ex voo
loquentis / ſicut de maria que cõtem
platiuam ani ma ſigniſicat/ dicitur
lue x · e ſedens ſecg pedes domi
U¶De ſubietto in quo ontemplati
ua ſubſiſtit ·¶ Capitulũ ſextum

Ed adhuc ĩ quirbdũ reſtat qd
Rſit pꝛopiũ ſubiectum / 2 quid

adequamm obiectu vite otemplati

ue⸗ Quãatum autem ad pꝛimũ dicẽ
dum eſt ꝙ vita ontemplatiua quã
tum ad ipſam eſſentiam actionis⸗
ſciz ontemplationis ſubiectiue eſt
ĩtellcũ q;tũ vero ad id qdð mouet ad
exeredu talẽ opationem ẽ in affe⸗

qz volũtas mouet omẽs aliae po
tencias eciam intellecu⸗ Mouet at
hec vis appetitiua ad aliquid inſpi
ciendum ꝓgpter amoeem rei viſe; vel
Inter delecaiionem que Aſequitur
ex eig viſione · Et ideo gregoeius ſu
per ezechielem wnſtituit vitam otẽ
platiuam in caritate dei in quãtum
aliquis ex dilec ione dei inardeſcit
ad eig pulchꝛitudinem onſpiciẽdã⸗
Ct quia vnuſq̃ß deleckat aim adep
tus ſuerit id quod amat/ ideo vita
contemplatiua terminatur ad deletc
tationem que eſt in affectu⸗ ex qua
etiam amoꝛ inenditur⸗ Licet ergo
finis atẽplationis ſit veritae / ſcð m
phm ſeamndo methaphiſice / et veri
tas ptineat ad intellecum ipſa ta
men habet rationem boni appetbi
lis a amabilis / at delectabilis / et
ſcðm hot pertinet ad vim affectiuã
Ideo de ſapientia ſeu contemplatio
ne veritatis dicitur ſapientie octauo
Non habet amantudinẽ? onuerſati
o iulli net tediu conuic eius / P le
ticiam 7 gaudiũ Et greg oꝛn9 dicit ſu
per ezechielén g vita onteplatiua
amabllis valde dulrde eſt · Vnde
eig duleedo ſeu delectatio omnẽ de
lectatioẽm humana exodit⸗ Nam
.7 delecatio ſpuüalis potio eſt q; car
nalis a ip̃e a moe qex canitate deg
diligit / oẽz alũ amoeẽ excellit Vñ
in pe dz Guſtate videte quoniã
ſuauis eſt dñs / Liet ergo gtẽpla
tio diuinon q hꝛ in via / ſit valde ĩp
fecka trſptu ili que hu pꝛia⸗tñ de
lectabilioe oĩ alia gtẽplatiõe quãtũ
qʒ; perfecta nter exeœllẽtia rei on

template Vnde phe dicit in pzim
de partiby animaliũ ꝗ attidit arta
illas diuinas ſubſtantias mindees
nob exiſtere theoꝛicns ſed li ſcõm
modicum attingam? cas/ tñ guter
honoꝛabili tatem ognoſcendi delee
abilius alid hñt ꝙ que apud nos
oia DSi vero obicatur ꝙ ĩ gtempla

tione nõ ſit delectatio . gꝛ ſcðm gre

.goꝛium ſup ezechielem in ea eſt on
tentio ertamen⸗ Vnde mene in
ei9 eertamine poſita qñqʒ ſupat qñ

qz meni. ex eo eciam ſequitur qñ

; wꝛpali is leſio, que delectationẽ
ĩpedit · Vnde geñ · xxxi · dicit ia
wob poſtqᷓ; dixerat · vidi dñm facie
ad faciem tlaudiabat pede eo ꝗy te
tigit neruũ femoeis eig/ a obſtupue
erit Dicendum eſt ꝗy gtentio vel oer
tamen añ puenit ex Ltrarietate ex
terioe is rei / impe dit illig rei delectati
onem on enim delettatur quis
in te gtra quã pugnat / ſed in re pꝛo

qua qͥs pugnat/cũ eã adeptg ſuent /

ceteris pariby magis deltatur · Si
alt aug/ ditit viij· oſeſ · quato ſu
it maiꝰ Piculũ in plio / tato F maig
gaudiũ ĩ tnũpho⸗õ ẽ at ĩ gtẽpla
tione ptentio vel certamen ex cõtra

rietate veritatis qua gtemplamur⸗
ſed ex deſectu nri intellect a ex ooꝛ

truptibili wzꝑe qð nos ad inferioea
retrahit StSm ilud ſapie ix· Coꝛ
pus q8 wꝛrüpitur aggrauat aiam
otera Et inde eſt quãdo homo *

tingit ad ontemplationẽ veritatis
ꝓ ardentig eam amaͤt⸗ SDz magis

. odit Jpꝛiũ deſecku a grauitat? woz

tuptibihs wꝛ pis/ vt dicnt lim apoſ

☛ —— — — — — —

. ⸗—

— —, * —

f — ⏑. ————UN f——,, — —— ,— — —

—— — — —. -——

m⸗
1m
noa
ſum
vp
s
gs
a,

1

tolo/ Inſelix ego homo ?quie⸗ me l
berabit de wꝛpe moetis huig? Vn
de gregoꝛig diat ſuper ezechielem
Cum deg iam per deſiderium et in

tellectum wognoſcitur/ omnem delet
tationem carnis arefaeit Ex hot eci

am pꝛoredit:/ ꝙ exotemplatioẽ quã

doqz leſio ſequitur in oꝛpoꝛe: quod

in in ob figuratum eſt / qui ptꝗ gtem

plationem dei / vno pede claudua

bat quia neeſſe eſt vt onualeſcente

amdee dei / debilitetur amoꝛ ſeculi
vt gregoꝛig ſup eʒ zechielẽ ait Et ide

o ꝑ agnitionem ſuauitatis dei / vng
in nobis ſan pes temanet / atqʒ ali
us claudiet Omnis eni qui ex vno
pede claudicat/ ſolum illi pedi ĩniti
tur / quẽ ſolum amat Dic ergo ex p
miſſis colligitur/ l liet vita cõtem
platiua quo ad actũ a quo denomi

natur / qui cõtemplatio dicitur / eſſen

tialiter cõſiſtat i in intellectu/ tamen
pꝛintipium habet in affectu / in qua

tum videlieet aliquis ex caritate ad

contemplationẽ incitatur CEt quia fi
nis reſpondet pꝛincipio / inde eſt eci
am ꝙ terming ⁊ finis leplatiue vi

te ad affectum pertinet/ dum ſcili

ceet in viſione rei amate deleckatur /
et ipſa delectatione ad rei viſe amo
rem / amplius excitatur · Vnde gre
goꝛius dicit ſuper ezechielem / ꝙ cũ

tiue vite vt ſcilieet non ſolum diuina
veritas videatur ſed eca vt ametur
De pꝛopꝛio et adequato obiecte
pite cntemplatiue

quis ipſum quem amat viderit · in
amoꝛe ipſius amplius igneſcit/ Et
het eſt vluma perſectio ontempla

Capiculũ vi ⸗

dum ſteſtat quid ſit adequatu

NJfi appzopa iatum obiectum vite cõ
templatiue. Vnde ſciendum eſt ꝙ
ad eam pꝛintipaliter pertinet geen,

platio diuine veritatis / quia huiuſ
modi ontemplatio eſt finis totius
humane vite deo dicit gregoꝛig vi⸗
moꝛal ꝙ in ontemplatione / pꝛinci
pium qð deus eſt queritur Et aug
pꝛimo de trini tate q; ontemplatio
dei pzomittitur nobis actionũ om

niũ finis atqʒ eterna perfectio gau

dioꝛum / que quidem in ſutura vita

erit perfecta quando videbimus eu

facie ad faciem vnde perſecte bea
tos faciet⸗ Nunc autem ontempla

4

Ed adhut ſpectalne inquiren

tio veritatis diuine oompetit no bis

impfecte videlicz ꝑ ſpeculũ enig

matevñ p ea fit nobis quedã in
choatio beatitudinis que hit incipit/⸗

vt in futuro terminetur⸗· Sed quia

p diuinos effectus in dei otempla

tionẽe manuducimur ſcm illud ro
manoꝝn pꝛimo⸗ nuiſibilia dei p ea

ꝗᷓ facta ſüt / itellecka Oſpiciũtur/ inde
eſt cõtemplatio diumoꝝ effectuũ

ſecũdario et diſpoſitiue ptinet ad cõ
templatiuã vitam pꝛzout ſciliœt ex

hoc manuducitur homo ĩ ĩ dei ogni

tione Vnde aug diecit i libꝛo de ve
ra religioẽ i creaturaꝝ Aderatiõe

nõ vana et pitura caurioſitas ? exer
ẽda / ß grad ad ĩmoetalia a ſp ma
nstia ſacid I deo dauid cognitiõe;

opꝑm dei qꝛebat. vt ex homanuduc

retur in deum dieens Meditaboꝛ in

omnibus operibus tuis/ Hint eaã

d ie

bernard? in libꝛo de onſideratione
dicit · ꝙ pꝛima ontemplatio eſt / ad
miratio diuine maieſtatis/ ſeaunda

iudiaoeũ dei · tercia benefiaoeũ ipſi
us quarta ? ꝓmiſſoꝛũ· Quoeũ pzꝛi

mũ ptinet ad diuina ventatem ali

an tria ptinent ad diuinos effecus

Ex cõſideratlone aut diuinoꝝ iudici
oꝛũ / homo manudu cit in cõtempia
tionẽ diuine iuſticie · Ex cõſideratiõe

vero diuinoꝝ bñficoen / in cognititia

nẽ diuine bonitatis miſericꝛ die /
quaſi per effechg exhibitos vel exhi
bẽdos Dit ergo ex pꝛemiſſis patz /
ꝙ oedie quoda⸗quatuoꝛ ad vitã oon
Kcplatiua ꝑtinẽt· Pzimo quidẽ vir
tutes mozales ſecũdo quida alij at
tus pꝛeter cognitionẽ· tercio vero
tẽplatio diuinoꝛũ effecuũ quarto
eſt cõpletiuũ ſcʒ ipa cntemplatio di
uine veritatis· Ex pꝛedictis eci an
paret quõ vita cotemplatiua diutur
na eſt / pꝛimo quidem ſcm ſeipſam
ſiue ſcdm naturam ſuam et hoc du
pliciter · vno modo quia verſatur cir
ma inoꝛruptibilia immobilia Alio
modo quia non habet contrarietaie
Delectationi eni que eſt in onſidera
do / nithil eſt oontrarium vꝛ dicit phi
loſophus pꝛimo thopi/ Sed ecam
quo ad nos ipſa diuturna eſt / tũ gꝛ
ↄpetit nobis ſcm actionẽ incoz rup
tibilis partis ſcilieet anime intellec
tlue · ideo poteſt poſt hat vitam ma
mere / tum quia in opibus cõtempla
tiue oꝛzpaliter non laboꝛamus/ vn
de magis in huiuſmodi operibus
ainue pſiſtere poſſumꝰ ſicit dicit phi
Loſophꝰ xethi⸗/Tiet ergo omnee ĩ

telle ctinte pfectiones huig vite in ſun
turo euaduiabütur ſcedðᷣm apoſtolum
pꝛimo œn xiiij⸗ ꝓpter qdð modus
templandi non erit idem hit π pa

tria / tame vita gtemplatiua dictur

mManete ratione caritatis / in qua ha
bet pꝛincipium et finem/ Ideo dick
lueœ x Maria optimam partem ele
git / que nõ auferetur ab ea Et grego
ruis ſup ezechielem dict Cõtempla
clua hit incipit / vt in eleſti patreu ꝑ
ficiatux quia amoꝛis ignis hit arde
te ichoat/qui aim ipſum quẽ amat
viderit · in amoeẽ ipſiꝰ amplius ig
neſcit· In hat aut vita q;uis cõtem
ꝓlatio qpter cuſas p̃dickas diutur
ma ſit/ tamẽ eig duledo raptim trã
ſit Vñn gregoꝰ vemoꝛal exponẽs il
lud iob iiij Cũ ſp̃s me pñ̃te traãſiret
Dicit / ꝙ in ſuauitate ꝓtemplatioĩs

itime / nõ diu mẽs figitur / aꝛ ad ſe

ipſam / ipſa immenſitate luminis re
uerberata reuoctur Ratio ?qz nul
Ja actio hic diu p̃t durare in ſummo
ſuiA Sumũ aute coonte mplationis
E:vt attigat ad vnifoꝛ mitatẽ diui
ne gtemplationis vt dicit dyo · Vnñn
S ſi qtũ ad hot gtemplatio diu du
rare nõ poſſit/ tñ quãtum ad alios
gtẽplationis adtus diu durare pote
nt · ¶ De ſpeciebg gtemplationis
de motibg in quos diuiditur
Capitulum octauuũ·

n Vnc vero de ſpẽbus de mo
tibus ontemplationis diſtin
guendum eſt·Cum autem bernar
dus vt ſupꝛa tangitur quatuoz eiꝰ
pecies aſſignet Richard? ĩ ſex ſpẽs

— ðòð/
5

–w -
2-

tra

il

10
inn
no⸗
19

cõtemplationem diſtinguit Pzima

eſt ſeð; ſolam ymaginationẽ / dũ at

tendimtes wꝛpales Deda eſt in
ymaginatione ſcðm rõnem/ pꝛout

ſcilicet ſenſibilium oedinem 7 diſpo

ſitionem cõſideramus · Tercia eſt in
ratione ſeðd m ymaginationem / qua

do ſciliet ꝑ inſpectionem rerum vi

ſibilium / ad inuiſibilia ſubleuamur
Quarta eſt in rõne ſceðm rationẽ⸗ /
quaendo ſez anim intendit in viſibi
libus ꝗᷓ ymaginatio nõ nouit: Quiĩ
ta eſt ſupꝛa rationẽ / quando ex diui
na reuelatione ognoſcim que hu
mana ratione cõpꝛehendere nõ poſ
ſumd hextoa aut eſt ſupꝛa rationẽ
pzꝛeter rationẽ / quando ſcilict ex
diuina illuminatione ognoſcuntur
ea que humane ratioĩ repugnare vi
dentur / ſicut ea que dicuntur de miſ
terio trini tatis/ Per iſtas vero ſex
ſpecies deſignantur gradus quibꝰ? p
creaturas in dei cõtemplationem af
cenditur · Na in pꝛimo gradu poni
tur peœptio ſenſibilium In ſecũdo ꝓ
greſſus a ſenſibilib ad ĩitelligibilia
In terco dijuditatio ſenſibiliũ ſeðʒ
intelligibilia/ In quarto abſoluta co
ſidera tio intelligibiliũ / ad qᷓ p ſenſi
bilia puenit᷑“ In q̃nto ponitur ↄtẽ
platio intelligibiliũ / que p ſenſibilia

inueniri nõ poſſunt / bene ꝑ rõem

mpi poſſunt In ſexto vero cõſidera

tio itelligibiliũ / que rõ nec inueni e

net ape poteſt Et hec ptinẽt ad ſub

limẽ ↄtemꝑlationẽ veritatis diuine
in qua finaliter ↄtemplatio ꝑficitur

7 De motibg aut qui diſtinguũtur

in opatione cõtemplatioĩs ſcilendi

us ponit motum drcularẽ

eſt ꝙ dioniſig iiij' aode diuinis no
minib tres mot in cõtemplatione
diſtiguit ſciliet craulare / recu / et ob

liquu Bnde lieet gtemplatio ſit que

dam ſpüalis quies Juxta illud ſapi
entit viij Intrans in domu meam
cõquieſcam cum illa. que quies ĩtel
ligitur eſſe ab exterioꝛib oœnpatio

nibg 2 motibg wꝛpalibgopponis

tamen opatio intellect9/ in qua on
templatio oſiſtit eſſenaal iter motꝗ
dicitur ſeðm ꝙ motgeſt act pſecti /
vt phus dicit iij· de aia Et quia per
ſenſibilia in ognitionẽ intelligibiliũ
deuenim⸗ et opationes ſenſibiles
ſine motu nõ ſunt:inde eſt ꝙ opera
tiones eciã intellectuales/quaſi mo
tus quida deſcnbutur In motibg au
tem wꝛpoealibꝰ ꝑ fettioes pꝛ mi /

ſunt lomles vt pzꝛobatur octauò
phiꝝ Ideo ſub eoꝝ ſimilitudine ope
rationũ / itelligibiliũ diffecetie aſſig
nantur; Quig vero tis ſunt diffe
rẽtie motꝰ localis ſã quidã eſt ar
ailaris / ſeð m quẽ aliquid mouetur
ciraulariter circa idem centtum ſeu
vnifoꝛ miter Alius eſt rectus ſeðm
quem aliquid mouetur ab vno ĩ ali
ud Tertig eſt obliquy quaſi cõpoſit
ex vtroqʒ ideo in operationibj ĩtel
ligibil iby / id qð ſimpliciter habet v
niſoꝛ mitatem / attribuitur motui cir
culari Operatio at ĩitelligibilis ſedz
quã pꝛoœditur de vno ĩ aliud attr
buit᷑ motui recto⸗ Illa vero que ha

bet aliquid vnifoꝛmitatis ſimul ai
pzoœſſu ad diuerſa / attribuitur mo

tui obliquo. Et ſcm hot dyoniſt
ĩ anima

gquando ipſa ab exte ioe ibus introi
ens ad ſeipſam / et reſſante eciam
omni diſcurſu rationis / teducktis om
nibg rationibg anime ad ſimplieem
õtemplationem vernitatis / Htermiſ
ſie omnibq / vniſoꝛ miter in ſola dei
cõte mplatione ꝑſiſtit? et hot eſt adð
dicit Deinde ſicut vnifoꝛemis facta⸗
vnite / id eſt vnifoemiter vnitis vir
cutibus/ ad pulchzũ et bonũ manu
ducitur · Motum aute teckum ponit
in anima / ſcðz hot ꝙ ab exterioeibg
ſenſibilb pꝛoredit ad intelligibuliũ
uꝓognitionem Motũ autem obliquũ
ponit in ea ſimiliter ex recto et cirru
lari oↄpoſitu/ ſciliett pꝛ out illumina
cionib diuinis ratiocinando vtitur
Muia tamen vis intellec iua multo
altioe eſt in angelis / ᷓ in homine · i
deo alio modo dyoniſig hos motus
aſſignat in angelis in ani ma ; ſed
hHhoc non eſt ad pꝛeſens tractandum
Sed etia richard? libꝛo de gtepla
tione multas ponit alias differenti
gaso motuũ / ad ſimilitudinem volati

lium cœli,/quarum quedam nunc ad

altioea ſe attollunt / nũt ad ĩ ferioꝛa
demergütur Alie dextraeſum vel ſi
niſtroeſum diuertüũt / quedam vero
tTanterioza vel poſterioea mouẽtur⸗
alia vero quaſi in girum vertuntur /
queda autem quaſi iĩmobiliter vno
loc manendo ſuſpendütur Hec au
tem differentia ſcðᷣm ſurſum / deoe

ſum / dextroeſum / ſiniſtroeſum / añ 2
vetroa ſcm diuerſoscirautus / om

nes continentur ſub motu tecko vel
obliquo Mam per omnes deſigna
tur diſcurſus rationis / qui ſi ſit a ge

nere ad ſpeciẽ vel a toto ad parts/e
ut vt ipſe exponit / ſcm ſurſum et
deoeſum⸗ Di vero ſit ab vno oppo

ſitoꝝ in aliud / erit ſeð m dextroeſum

æ ſiniſtrorſum- Di vero ſit a cauſis

in effeckus / erit ante et retro⸗ Di au

tem ſit per acredetia que circuſtant

rem pꝛopinqua vł remota erit cirau
itus Diſcurſus autem rationis qua
do eſt a ſenſibilb ad intelligibilia

ſe8m oedinem naturalis ratiois / p

tinet ad motum recumquando au

tem ſimul ſcm illuminationes di
uinas / ptinet ad motum obliquũ⸗
vt ex dictis patet Hola autem imo
bilitas qua ponit/ ptinet ad motum
tircularem . Vnde patet ꝙ dyonili⸗
multo ſuf ficientiꝗ vtilius motus

contemplationis diſtinguit deſcri

Ard quantum gradum viſionie

diuine eſlentie / cõtemplatio eleuat᷑

Capitulum nonum

— Ed iam inquirendum eſt ad
N quantum gradum viſionis di
uine eſſentie in hac vita ontempla
tio eleuetur · e enim ad eiuns cla
ram viſionem non ſe extendat teſta
tur gregdeiꝰ ſuper ezechielẽ vbi ait
WWidiu i hat moetali carne viuit·
nmnullus ita in contemplationis virtu
te pꝛ ofitit· vt in ipſo incircũſcripti lu
nunis radio mentis oculos figat
Hed ſciendum eſt ꝙ ſiaut aug diett
xiſuper geneſim ad litteram · Ne
mo viuens deum vidit, iſta 8ta
gqua mog taliter viuitur in iſtis ſen

—
— — —————— —— .„— ð — — — — —

„=

n
13

4

fib ꝛ pie/ß niſi ab hat vita quiſ

qʒ quodamo do moriatur/ ſiue om
nino exiens a wꝛꝑe / ſiue alienatus
a ozpoealibus ſenſibus in illam nõ
ſubue hitur viſionem · Dit ergo dieẽ
du eſt / ꝙ in hat vita poteſt aliquis
eſſe dupliciter · Vno modo ſceðm ac
tum/ in quatum ſciliœt actualiter v
uitur ſenſibus wꝛzꝛpoꝛis et ſic nullo

modo contemplatio pꝛeſentis vits /
poæſt ad tlaram viſionem diuine eſ

ſentie ptingere Alio modo poteſt q̃s

eſſe in hat vita potentialiter 2 non
ſcm actum / in quatum ſcilicet aia

eig ẽ oꝛpoei moꝛtali giuncta vt ſoꝛ
ma. ita tamen ꝙ nõ vtitur oꝛpis

ſenſibus / aut eciam ymaginatione li

rut atcidit ĩ raptuv ſic poteſt otem
platio huius vite ptingere ad viſio
nem diuine eſſentie Vnde ſupꝛemg

gradus oontemplationis pꝛeſentis
vite ellt talem habere viſionem qua

lem habuit paulus in raptu / ſceðm
quem ſuit medio modo ſe habens ĩ
ter ſtatum pꝛeſentis vite et ſutute⸗

Per hot autem qð iacob dicit Vidi
dñm farie ad ſaciem/ ſalua ſacta ẽ
unima mea gen xxxijno eſt intell

gendum & dei eſſentia viderit / ed
ſoꝛ mã ſciliet ymaginaria vidit·
in qua de eſt ei loaittus Bel quia ꝑ
faciem aliquid ognoſcim us facib /
eig ognitionem vocuit⸗ ſicut gloſa

gregoeij ibidem dict Et ideo ecaamm

cum gregoeig in ij/ dyalogoꝛum di

cit · Anime vidẽti deum treatoꝛem /

anguſta eſt omnis creatura Vir er

Fẽõ dei ſaz beatus benedictus qui in
trare globum igneu / angelos quoʒ

ad aloo redeütrs videbat, hot P

culdubio ernere nõ niſi in dei lumi

ne poterat Ex hijs verbis gregoꝛi

non datur intelligi ꝙ btus benedie

tus deum in illa viſione per eſſenti
am vident / ſed vult oſtendere ꝙ gꝛz

videnti creatozem / anguſta eſt om

nis treatura⸗ gſequens eſt ꝙ illuſ

trationem diuini luĩs / de faali poſ
ſint quetũqʒ videri · Vñ ſubdit Qua
tumblibet eni parũ de luœ treatoꝛis

De raptu ex cotemplatione
Capitulũ deamu-

f

) Via de raptu qui ex gtempla
YHIie ſeq̃tur ia aliqualiter tac
tum eſt/ de eo ſpecialiter tractare cõ

uenit Et pꝛimo quid raptꝰ ſit- a in
qua vi ſeu potentia aĩe gſiſtit- RHapꝝ
tus aut a quibuſda diffinitur ab eo
qð eſt ſcðm naturãa in 1 gð eſt ſup
nMatura⸗vi ſuperiozis natute eleuati
ova ſit raptꝰ violentia quanda ĩpoꝛ

tat?/ Vnde ſup ilo vbo apki ij oꝝ

xij Stio ho minẽ in xpõ raptum vſ
qʒ ad tercuũ eelum diat gloſa / raptũ

id eſt cõtia naturam eleuatum Dei

endum ergo aliquid poteſt violẽ

tcari duplicter · Vno modo quantũ

ad finem intlinationis / ſicut ſi lapie
qui naturaliter intlinatur ferri deoꝛ

ſum/ pꝛoiciatur ſuceſum Alio modo

quantum ad modum tẽdendi / ſiaut

ſi lapis velociꝰ pꝛoiaatur deoeſum

q; ſit motꝰ ei naturalis Dit igit
anima hois dicitur rapi id qð ẽ

tra vel p̃ter naturã Vno mõ quãtu

ad terminũ raptus vt cum rapitur
d ii

aſn exerit / bꝛ eue ei fit ome qð creatũ

l 2

ad penas ſcm illud s· Megquan
do rapiar 2 non ſit qui eripiat Alio
modo quatum ad modum homini
Anatutalem. qui eſt vt per ſenſibili
a intelligat ventatem. Et ideo quaã

do abſtrahitur a ſenſibilium appze

henſione / dicitur rapi/ eciam ſi eleue
tur ad ea ad que naturaliter oedina
tur · dum tamen hec abſtractio nõ ſi
at ex motu vel inclinatione nature/
ſiait acidit in ſompno naturali / qui
pꝛopꝛie non poteſt raptus dici Het

aũt abſtractio poteſt ex triplici cuuſa

contingere · Pꝛimo ex cauſa natura
li z ozpali / ſicit patet in multis / qᷓ
pꝛopter aliquam infirmitatem abe
nationem paciũtur · Secũdo ex vir
tute demonũ / ſicut patet in arrepti

cijs/ Terao ex virtute diuina / 2 ſic

loquimur nũt de raptu / Put ſciliet
quis diuino ſpiritu eleuatur ad ali
qua ſuꝑ naturalia/ cum abſtrackione
a ſenſibus ſcð m illud ezechier viij.

Spus eleuauit me in viſionib dei

Vnde ket naturale ſit ho mini vt
diuina tendat/ſcðm illud aug9 pꝛi
mo cõſef· Feaſti nos dñe ad te/ in
quietum eſt oꝛ noſtrum donetc reᷓ

eſcat in te / tamen iſte modus qᷣs

ad diuina eleuetur cum abſtractio?
a ſenſibus non eſt homini natural⸗
ß ꝙ ad ea per ſenſibilia deducatur
ſcm illud apoſtoli Jnuiſibilia dei
E ca que facta ſunt etera⸗/ Mõ eſt
tamen huiuſmodi raptus omnino

tra naturam / ſed pꝛeter vel ſupꝛa
faaultatem nature⸗quia ad digni ta

tem hominis qui ad ymaginem dei
factus eſt naturgliter pertinet / e in

deum eleuetur⸗ ſed quia deg eſt bo
num ĩſinitum exedens humanam
faculratem / undiget homo beneficio

gracie vt ſupernaturaliter ad ulud

bonum apeſcendum adiuuetur/ I
deo ei neeeſſe eſt quatum ad ea que
exedunt ſuam facultatem / vt qua
dam ſeꝛtciori operatione eleuetur⸗
Et hit eſt raptus qui quantum ad
gliquid poteſt diri violentia ſeu wac
llo / ſciliet ſi attendatur operatioĩs
modus non autem ſi attendatur
operationis termin/in quem natu
a hominie? intentio eius oꝛdinat
¶¶ Ad quaã vim ani me rapt perti

nere videatur· ¶ Capitulu xi ·

Ed iam vidẽdum eſt ad quã

potentiam anime / cggnoſciti
uam ſciliœt vel affectiuam / raptues
magis ptineat. Vnde pꝛimo ſcien
dum eſt ꝙ de raptu dupliciter loqui
poſſumus/ Bno modo quantum
ad id in quod aliquis rapitur et ſic
pꝛ opꝛie raptus non poteſt pertine
re ad vim appetitiuam ſolum ad
ognoſcitiuam· quia dicku eſt ꝙ rap

tus eſt pꝛeter pꝛopꝛiam intlinatio

nem illius quod rapitur/ Ipſe autẽ
motꝰ appetitiue virtutis eſt queda

inclinatio in bonum appetbile BPn

de pꝛopꝛie loquẽdo ex hot ꝙ quie
appetit aliquid non rapitur· Vna
modo poteſt conſiderari raptus qua
tum ad ſuam cauſam / et ſit poteſt
habere cauſam ex parte appetitiue

virtutis · Ex hot namqʒ ꝙ appeti

tus ad aliquid vehementer afffti
tur poteſt ontingere ꝙ ex violentig

— —.—

— — .

affectus / homo ab omnibgalijs ali

enatur Habet ecam efſectum in ap
petitiua virtute/ cum ſciliet aliquis
deleckatur i hijs ad que rapitur · vn
de apoſtolus non ſolũ diat ſe rap

tum ad teraum velum qð pertinet

ad cõtemplationem intellectus/ ſed

eciam in paradiſum qð eciam perti

net ad delectationem affectus Pze

terea notandum eſt ꝙ raptus addit

ali uid ſupꝛa ex taſim/ Nam exta

ſis impoctat ſimpliciter exteſſum a
ſeipſo Vnde ſuper illo verbo ps/ In

te dñe ſperaui dicit gloſa⸗ Extaſis

grece / latine dicitur exeſſus mentis
Sed raptus ſuꝑ hot addit quandã
violennam / ideo poteſt extaſis ad
vim appetitiua ꝑtinete / ſciliet cum
alicuius appetitus tendit in ea que
extra ipſum ſunt/ Et ſeðm hot dicit
dyoniſig ꝙ extaſim facit diuinus a

mo / in quantum ſciliet facit appeti

tum homis tendere i res amatas⸗

vnde poſtea ſubdit / ꝙ eciam ipſe de

us ꝓ habundantia amatine bonita
lis / extra ſeipſum fit ꝑ pꝛouidentiã
ad omnia exiſtentia Ded iterum ſci
endum / ꝙ homo dupliciter poteſt

ſem appetitum fien extra ſeipſum

Vno modo quando appetitus intel
lectiug totaliter in diuina tendit pꝛe
termiſſis hijs in que inclinat appe
titus ſenſitiuus et ſit dicit dyoniſig
iij c de diumis noibus ꝙ paulg
ex vtute diuini amoꝛis / extaſim fa
riente dicit Hiuo ego iam non ego⸗
vinit vero in me xpᷣ̃us. Alio modo
quando p̃termiſſo appetitu ſuperio
n/ homo totaliter fertur in ea que p

ilnent ad appetitum inſerioꝛem / et
ſic dicit gregoꝛig in iindyak. ꝙ ille qᷓ
pocs pauit / vagatione mentis a
mũditile· ſub ſemetipſo ecidit· Et iſ
te eræſſus vel extaſis pl appꝛopin
quat ad rationem raptg ꝙ; pꝛimꝰ
quia ſciliœt ſuperioe appetitusẽ ma
gis homini pꝛopzꝛius vnde quan
do homo ex violentia appetitus in

ſferioeis / abſtrahitur a motu appeti

t ſuperiois/ magis abſtrahitur ab

eo qð eſt ſibi pꝛopziũ quia tamen

/

non eſt ibi violentia eo ꝙ volutas
poteſt reſiſtere paſſioi / deſicit a vera
ratione raptus / niſi foꝛte tam vehe
mens ſit paſſio / ꝙ vſum rationis to
taliter tollat. ſicut cõtingit in hijs / q̃
pꝛopter vehementia ire vel amoꝛis
inſaniũt. Conſiderandũ tamen eſt
x vterqʒz exeſſus virtutis appetitt
ue / poteſt cauſare exeſſũ ognoſcitt
ue: vel quia mens ad quedam intel
ligibilia rapiat᷑ / alienata a ſenſibz
vel quia rapiatur ad aliquam yma
ginariam viſionem vel fantaſtiam
apparitionem
De raptu pauli in tercium elum

Oſtremo de raptu pauli ſpec
Haliter tractadu De quo qᷣda

dixerũt eũ tũt non vidiſſe diuina eſ

ſentia/ß quadã reſulgstia diuine cla
ritatis Hz oppoſitũ determinat au
g9.. nõ ſolũ in li / de vidẽ do deũ ad
paulinã/ᷣ eciã xij/ſuꝑ geñ ad lrãʒ⸗
habet᷑ ĩ gloſa· ii wꝛ· xui· Et hot
eci ibi ipſa vba apoſtoli deſignaät⸗
qz dicit ſe audiuiſſe Vba ineffabilian
“””M d ii/

qᷓ nõ liæœt hoĩ loqui LHet ãt vidẽtur

eẽ ea qᷓ ptinẽt ad viſionẽ btõn /qᷓ er

æedit ſtatũ vie ſeðz illud yſaye xliiij
Oaulus non vidit deg abß te / que

paraſti diligentibg te Dcendũ autẽ
eſt ꝙ mens humana diuinitg rapik

ad contemplanda veritatem diuina
triplictter Hno modo vt cõtemplet᷑
eam p ſimilitudines ymaginarias⸗
ſic de petro legitur actuũ x ꝙ cee
edit ſup eum mentis exœſſus Alio
modo vt cõtempletur veritatem di
uinã pꝑ intelligibiles effect9 / ſicut fu
it exœjſus dauid dieentis/ Ego dixi
in exæœſſu meo: omnis homo men
dax Tercio modo vt cõtempletur e
am in ſua eſſenci / et talis fuit ſeðz
aug raptus pauli et ecam moyſi⸗/
ſatis ogruenter · Nam ſicut moy
ſes pꝛimꝰ doctoꝛ iudeoꝝ / ita paul9
pꝛim doctoe gentiu Net tamen ex
hot ſequitur ꝙ paulus in hot raptu

fuenit beatus/ quia liet diuina eſſen
tia non poſſit videri ab intellechu cre
ato niſi p lumen gloeie/ de quo dici

tur in Ps ein lumine tuo videbim
lumen. hot tamẽ duplititer pticipa
n poteſt vno modo ꝑ modũ foꝛ me
iĩman?tis:a ſit beatos facit ſanctos
in patria Alio modo p modũ cuiuſ
dam paſſionis tranſeüutis / ſicut ecia
dictur de lumie gphetie/ ſit lumẽ
illud ſuit in paulo / ideo tunt non fu

it ſimpliciter beatꝰ nec habitualiter /

ſolum quodãmodo habuit actum
beatoꝝ ideo eciã tunt eo nõ fuit fi
dei ack / ß bñ habit/ c illa actuali
viſione · Sʒz quatum ad hot ꝙ ditcit

–

Ee noie tercij eli p̃t vno modo
telligi aliqd ozpeum · ſit teraũ

celũ eſt elu empireũ / qð diatur ter

ciũ reſptũ celt aerei li ſiderei / vel
potiꝗ reſpectu celi ſiderei 2 reſp ũ celi

aquei ſiue criſtallini- Et dicitur ran

tus ad terciũ elũ / nõ qꝛ rapt? ſit ad
videndũ ſimilitudinẽ aliclig rei coꝛ

poæeeſed gyter hoc qð loc eſt con

templationis btõꝝ / ĩ quo ſcm glo

ſam deg oſtendit ei vita in qua vodẽ

da eſt ineternũ Alio modo p terciũ
celu poteſt intelligi aliqua viſio ſuxꝑ
mũdana qᷓ pᷣt dici terciũ elũ tripli
l ratioẽ Dno modo ſeðdm oedinem

potẽciarũ cognoſcitiuarũ / vt pꝛimũ

elũ dicat᷑ viſio ſupmũdana wꝛpa
lis·q̃ fit ꝑ ſenſũ/ſiut viſa eſt manꝰ
ſcribẽtis piete/ daniel vꝰ Secudũ
aut celũ ſit viſio ymaginana / ſicut il
la quã vidit yſatas a iohes in apo
calipſi·Terau vero clu diat viſio

intellectual vt aug expoit xij/ ſupꝑ

geñ ad lraz SDecudo mõ p̃t dici ter
ciũ elũ ſedz oedinẽ cognoſcibiliũ / vt
pᷣmũ olũ diet ognitio ſp̃s huani
ſuarũ ſpũaliũ virtutũ· ſcðm cog
nitio celeſtiũ ſpirituũ/terciũ coogniti
o ip̃iq ſuũs diuini / ſeugtẽplatio dei
Tercio mõ p̃t dic terciũ telũ ſcðm
grad teplatiois dei/ quoꝝ pꝛiꝰ ꝑ
tinz ad agelos ifime ierarchie ſcðs
ad agelos medie/ 1 tercegad ageloe
ſußme vt dicit gloſa ij wꝑ xij · Qa
vero viſio dei nõ p̃t eẽ ſñ delectati
oẽ / ideo ditit ſe raptũ no ſolũ ad ter
aũ eelũ roe d uine gtẽplatioĩe · He
ciam i paradiſum ratione conſequẽ
tis delectatioĩs Sꝛ Ptñ ad illud ad

S=☛☚

paulꝗ ait / ſiue in coꝛ poꝛe ſiue extra
woꝛpus neſcio / deus ſcit Dciendum
ſicut dicit aug xij·/ ſuper geñ⸗
ad litteram / niſi ab hat vita quiſqz
quodam modo moeiatur; ſiue omĩ
no exiens de oꝛpoee ſiue auerſg et
alienatg ab hijs oꝛpoꝛeis ſenſibꝗ⸗

in illam non ſubuehitur viſionẽ de

o ſatis onſtat ꝙ paulg tunc adhut
exiſtens in ſtatu vie / non vidit den
p eſſentiam ſine abſtractione a ſenſi
bus. Poſt tamen illum raptum qn

ſſauit illa viſio / memoꝛ fuit illoꝛd a

que viderat / non per vim memoꝛie
wꝛpalis ſeu ſenſitiue partis- ꝑ a
liquas ſpecies intelligibiles / habitu
aliter ex hoc ĩ eig intellectu relictas /
vnde totam illam ognitionem / nee
cogitate poterat a verbis expꝛime
re · ⁊ hoc eſt ꝙ diat / que nõ liet hoĩ
loqui Vtʒꝝ ãt ani ma pauli in ſtatu
illo fuit totaliter a oꝛ poꝛe ſepara
ta / vel vtꝝ ipſe hot ignoꝛauerit / di
cendum eſt ꝙ non fuit neeſſarium

x anima ſit ſeꝑaretur a wꝛpoee / vt

ei nõ vniret᷑ ſicut foꝛma / fuit tamẽ

neſſarium eius intellectum abſtra

hia fantaſmatibus / a ſenſibiliũ per
ceptione/quia talibus pereptioibg
nõ eleuat᷑ intellecg ad altiſſima di
uine eſſentie viſionem · Nec tamen
opoꝛtuit animam ſeparari a virib
ani me vegetalis / ſicut ani ma ſenſi
bilis / qꝛ vires vegetatiue nõ operaã
tur ex intentiõe ſeu ognitione / ſicit

ſenſitiue vires/ ſed per modum na
tureideo non tequiritur ad raptum

Wſtractio ab eis ſicut a potentijs Iẽ
ſitiuis / hex quamim operationẽ mi

.
nueretur intentlo anime ära intel
lectinam ognitionem Ded vtrũ
de facto ani ma pauli tunc fuenit a
coz poee ſeparata vel non/ 1 vtrum
hot ſit ulud quod apoſtolus ſe neſci
re dicit / nertum eſt Quidam enim
dicut illud quod apoſtolg ait / ſe neſ
cire an ĩ wꝛpoee an extra wꝛpꝰ/ nõ
referre ad eſſe hominis rapti / quaſi
ignoeauerit an anima eius eſſet in
oꝛpoee vel nõ· ſed ad modum ran
tus vt ignoeauerit an oꝛpus ſuerit
Rmul raptum oum anima in terciũ
elum / vel non· ſed ſolum animal ſi
cut de ezechiele dicitur ꝙ adduckus
eſt in viſionibus dei in iheruſalem)
Sz hüt ſẽſũ ipꝛobat aug9/xij ſuꝑ
geneſim ad litterã · IJdeo alij ſcðm
alium ſenſum intelligunt / vt ſciz a
poſtolꝰ. ſciuerit ſe fuiſſe raptu ſcðm
animam ⁊ non ſcðm wꝛpus / neſci
uit tamẽ / net tunt / nec poſtea/ qua
liter ſe haberet anima ad wꝛpus /
ſciʒ an fſuerit a oꝛ poee ſeparata vel
non⸗ Vnde dicit aug? ſuper geñ⸗
xij ad litte rã poſt longam ĩiquiſitio
nem contcludens Keſtat ergo ſoꝛtaſ
ſe vt hoc ppſũ ignoeaſſe itelligimꝰ/
vtrum quado in tereium elum rap
tus eſt/ in coꝛpoꝛe ſuerit aĩa / qño in
ꝛpoee eſt quando oꝛpꝗ viuere dici
tur / ſine vigllantis ſiue doꝛ miẽ tis ⸗
ſiue in extaſi a ſenſibus wꝛpoꝛis a
lienati/ an de oꝛpoꝛe omnino exie
rit vt moꝛtuũ oꝛpꝰ iaeret· Et ideo
mũ apłs ait Dcio hoiez ĩ xpᷣo raptũ
licz hõ noĩet ꝓpoſitũ ex aĩa 2 wpe⸗/
pt tñ ꝑ ſynodochen intelligi / vt g
hoĩs ho noĩetur/a p̃cipue aĩa que ẽ

pars e eminentloe⸗ Poteſt ecia inte!
ligi eũ quem raptum dicit non tunt
hominem fuiſſe qñ raptus fuit / ſed
poſt annos xiiij,· Vnde dirit · Dcio
hominem/ 2 non ait· ſcio raptum /
liæœt enim raptꝰ pzopꝛie differat a

moete / nichil tamen pꝛohibet mo⸗

tem ſit diuinitus pzocuratã moetẽ
dici /⁊ ſicut augꝰ dicit; xij· ſux gen⸗
ad litteram / dubitante inde apſto
loꝛ quis noſtrũ ĩde certus eſſe potu

it? Vñ qui ſuper hot loquutur ma

gis coniecturaliter ꝙ; ertitudialiter
loquũtur Hijs itaqʒ pꝛemiſſis que
ad ſpeaulatiuam contemplationis

vognoſcende pertinent ad pꝛacticã

contemplationis atquirende P200&
damus
Tractatus ſealnd ompendij õ
tẽplatioĩsde ſpuali genealogia ia
cob/ de figuralb exemplis ad cᷓ
enpiatori pꝛoficentib
AIte actiue et Sermnplatoe.
mutuã habitudinẽ / at qʒ oꝛ
dinẽ generatiois virtutum

teſtamẽti figure aptius ſigni ficate /
aut cõgruentlus repꝛeſentate viden
tur/ ꝙ ille qui in geñ · de duab vxo
nib iawob earu generatione legũ
tur / vt bene merito de earum pꝛole
miſtice intellecta / ꝓPheta dixiſſe tre
ditur⸗ Vec eſt generatio querentiũ
dum / querentiu ſaciẽ dei iacob / que
rentiũ ſciz non greſſib pedů / H gra
dibus Vtutum / ſit enim p operatio
nem virtuoſam / querenda eſſe faciẽ
dei id eſt gtemplatiuam eig viſionẽ

dem oſtendit qui ait us: de pirtu

tinetiũ ad vtramqʒ / nulle veteris

te in virtutem · videbitur deg deoꝛꝝ
in ſyon · De hijs ergo figuris 2 eaꝝ
ſſi, miſtitis erit tractat pñs / ſo
„capitula otinẽs
Capitula ſecũdi trackat
Pꝛimũ de iacb ſpüaliter intel
lecto DHSHecũdũu de duabd vxoeibg
eius / Terciũ de duabgeig anci llie
Quartũ de quatuoe pꝛimis lye ſi
we Ouintum de duob fil ijs ba
le· / Dextũ de duobg fil ijs zetp he
Deptimũ de quinto lye fulio⸗
1 Ockauũ de eig filio ſexto / 20
nũ de eig flia ſeptimo geita / De

rimũ de pzimo rachel filio / Vn

decimũ de ſecundo eiꝰ filio oĩm vlti

mo // Duodecimũ de totius genea

ie ſpualis epllogo
De iacob ſpnaliter inte lle cto

cob tterßtatur ſuppläcato⸗
aqui a ſate eſau ſugiẽs vidit ĩ

attigeté’/ι poſtea mutato no
mie ab agelo vocat ẽ iſrł id ẽ vir
vidẽs deu Bñ gpter vtutẽ vidẽs /
deũ / p otẽplationẽ · it ergo ogru
entiſſime virũ vtuoſũa atẽplatiuũ

ſignat / q ſupplãtato eſau / id eſt dya

bolo 2 vicijs eig/ p ſcala vtutũ de
ter renis ad eleſtia coſcendere / ad

viſionẽ dei gtẽplado meret᷑ pPtinge

re · cuig figure gtinetia ex alijs ꝗᷓ i ia
cb cõtigiſſe legutur / id ẽ ex vxoei by
filijs eig maiſeſtiſſie patetſicut ĩ
li · de duo decim pꝛiarchis ſubtiliter
atqʒ vtiliter venerabik nichardꝰ? Rſe
quitur Bñ huig libꝛi ſñiam atqʒ oe

dinẽ b gpẽdio colligere dignũ duxi

ſoõpnis ſcala de terré ad elo=

8

De duaby vxoeibg iabb.
¶ Canitulũ ſecůi da

Abet ergo laob vroees duas
Pꝛima ẽ lya · ſecũda rachel ·
Yya fecudioerachel ſoꝛ moſioe Lya

fecũda ſed lippa⸗ rachel vero ſterik

ſed ſoꝛme ſingularis · Lya eſt diſci
plina virtutis / rachel doctrina veri
catis· Lya deſideriũ iuſticie · rachel
ſtudlũ ſapientie Hee ſunt itaqʒ due
ſoꝛoees / 2 ſpũs rationalis / gemine
vxoꝛes. Rachel eſt ratio / qua diſcer
nim ·lya vero affectio qua diligi
mus · Ratio portinet ad veritatem/
affectio ad virtutem/ Ex hijs oeit
generoſa pꝛoles Ex ratloe oeiutur

conſilia tecta / ex affectione deſideria

ſancta · Ex illa ſpinituales ſenſus / ex

iſta oꝛdinata affectio/ ex illa deniqʒ
omis verttnes / ex iſta omie virtus
Sicut ergo rachel eſt meditani / otẽ

plani / diſcernere / intelligere· ſit perti

7

net ad lyã flete / dolere / gemere / ſuſ
pirare Nam lya eſt affectio / diuina
inſpiratione inflammata rachel eſt

vatio / diuina teuelatlone illumꝛ ata

ANya eſt affettio / ad noꝛ mam iuſtici
e ſeip̃am ↄponẽe·rachel ro / ſe in o⸗
leſtis ſapientie ontemplationẽ at
tollene · Vnde recte lya laboꝛioſa⸗

rachel vero viſum pꝛincpiũ interm̃

eatur—
¶ De duabg aneillis eig⸗
¶ Capitulũ terciũ⸗

. —
4 — —

Capi at vtraqz illar acillã

ſuã.lya ʒelphamrachel balã

Vor iſt / affeclo ſenſualitati / tati

pmaginatioĩ / obſequiglr, ſenſuali
tue affectioni/ ymaginatio famula
tur rationi / Nam ſine ymaginatio

ne ratio nichu ſciret / ſine ſenſuali ta

te affettio nil ſaperet· Diſcutrit er

go ymaginatio vt analla iter dñm
2 ſeruũ / id eſt inter rationem ſen

ſum Et quicquid intri nſeais hauntt /

ꝑ ſenſum eurnis intus repn tat ad

obſequiũ ratioĩs Sʒ a ſenſualitas

nithiloming ſatagit ſolliata eſt ar
ta frequens miniſteriu / ad dñe ſue
lye parata obſequiũ Eſt tamẽ balã
garrula/zelpha vero temulẽ ta Da

le nãqʒ loquacitatem nec ip̃a eig da
mina rachel / opeſerre poteſt⸗ zelphe
ſieim/ lya omnino extinguere no pt
NMam ad ſatiendum appetitum / ſẽ
ſualitatis vino ſcʒ/id eſt gaudio vo
luptatis/totus mũd non ſufficit⸗
quia quanto plus bibit / tanto am
plius ſitit · Vnde rette zelpha / os in
hyans vocatur / guig ſitis non extin
guitur· Ymaginatio autem cum tã
ta impoꝛtuni tate in aute oꝛdis per
ſtiepit / vt eins clamoꝛem rachel oꝛ
no cohibere non poſſit Vnde pee
ſtrepitum togitationũ eius / qualie
qnanta ſit bale garrulitas/eciam
inuiti otidiano expenmento doce
mur Ideo non immenito bala / hoc
eſt inueterata dicitur / quia in garru
litate inueteratoꝛum moꝛem imita
tur⸗

Capiana quartum⸗

» Eiue ergo de filijs lye dien
dũi videt᷑ mhã ip̃a pꝛius pepo

S

niſſe legitur Igitur ſeptenaria lye
pꝛoles ſeptem ſunt vtites / oedina
ti affis „ſciz timox / doloe / ſhes / a
moæe/ odiũ / gaudi / pudoe . Iſti ole
modo pnt eſſe oedinati/ modo inoᷣ
dinati: H alm oedinati fuerint / tunt
bñ inter iacb filios deputandi Pzi
mo ergo naſcitur timoe / qꝛ ſcriptũ
eſt . Iniceũ ſapientie timoe dñi Vec
pzꝛima virtutum pꝛoles/lſine qua
eteras habere nõ poteſt hit ex cſi
deratione peroeum naſcitur/ vñ iu
re tuben id eſt viſionis filiꝰ vocað /
uſqʒ coſiderando / videbit/ tanto ve
he menti9 timebit · Pꝛzimo filio na
to paulatim creſcete · ſecůdz naſci
tur/quia magnũ timoeem neeſſe ẽ
vt doloꝛ ſequatur; ideo merito talis
ſiliq ſymeon id eſt exauditio nomĩa
tur / qꝛ qui vere penitedo dolet / abß
dubio exauditus indulgentia acipi
et / Poſt hec ſequitur ſpes venie⸗
hit eſt tercig filloꝛũ iacob / qui ideo le
ui ideſt additus vel additio dicitur /
qꝛ ilł duobg pꝛioꝛib datis hic ſuxꝑ

additur / quem ſit diuing ſermo no

minagt / ne ante timoꝛem. cõdignũ
pnie doloꝛem / quis de ſpe venie
ſumat Ded ſicut poſt creſcentem oo
tidie timoꝛẽ ſuboꝛtus eſt doloe / ſit v
uqʒ; poſt ſpẽ natã? ꝑ otidiana itre
ille filioeu iacob/ qui quarto loco naſ
vitur/ a indas / id eſt gfitens in ſcrip
tura nomiat/qꝛ quiß adð amat lau
dat · ülla vera laudatio / ipſa ẽ pu
ra cõſeſſio / ſp quiẽ ꝓfitedo laudas
Ix amas à ſemꝑ deſideras Net

urg

tñ ſufficit iude gfeſio diue laudis /
ſ amat eciam afeſſionẽ qnzꝛij trimi
nis qꝛ et hant et illam ad amoꝛẽ

a honoee dei multum pertinere og
noſcit/ a multum Omẽdat bonitatẽ

eius / nõ ſolum ꝙ bona ſua largiter
tribuat “ᷓ ecam ꝙ mala noſtra mi
ſeroꝛditer ignoſcit· Nic larg? vhic
pi9vtrobiqʒ; bong deo iudas hec ĩ

oſſater ꝓfitetur ne igratꝰ appareat /

vel de indulta venia vel de conoeſſa
gracia- Ecre ergo quatuoe pzꝛimos
fdios lye/pꝛimus eſt timo pene ſe
cudus eſt doloꝛ pnie tercig ſpes ve
nie⸗ quartg amoe uſticie· pto hec
deſinit parere e duobg filijs ba

le Capitulu quintum-

n) Ado itag; iuda id 7 bonoꝝ ui
ſibiliũ amoꝛe ſeu deſidero ex
Ete atqʒ ſerubte· intipit ratchel a
moe ꝓlis eſtuare⸗ qꝛ icipit velle og
noſcere QNaã vbi amoe ibi oculꝰ I deo

quatum plus treſcit iudas id eſt af

ſechus diligẽdi⸗ cãto apliꝰ in rachel
feruet deſideriũ pariendi id eſt ſtudi

um cognoſcẽdi · SVz qꝛ difficle eſt⸗

ym mo pene ĩpoſſibile mẽtẽ carnalẽ
adhuc ĩ ſtudijs coꝛpalibo rudem·
ad ĩuiſibiliũ intelligẽtiã alſurgere/
in ilł ꝓtẽplatiois oculũ figere: ideo
pꝛius cogitat ꝑ ymaginationẽ· q ne
dũ videre valet p intelligẽtie purita
tẽ Et hec ẽ cauſa cur rahel pꝛius fi
lios hab; de aalla⸗ q; generet de ſe
ißa Dicut eĩ ꝑ rathel roez / ſit ꝑ ei⸗
acilla ĩtelligimg ymagiationẽ⸗
maginatio / alia e beſtial que abß oĩ

N
E
in

to⸗

le
guer

ſen

ſen

diſcurrit Alia eſt rationalis qñ ex

hüs que per ſenſum wꝛpoeeũ noui

mꝗ/ aliqd ymaginabiliter figim?/

vt quando ex multis bonis vel ma
lis / que in hat vita ſenſus oꝛped ex
peritur/qu ale vel quatum bonũ vel
malũ in vita fuaura eſſe poſſit olli
gitur /a exr ymaginatione queda / ſu
turoeum ymago figuratur / talis ita
qʒ ymaginatio / ad bale a ad ro⸗
chel pertinere videtur ·/ Ad bale pti
net inqtum ymagmnatio / ad rachel
in q;tum rationalis-Talis ita qʒ pꝓp
lee/ ymaginationis eſt per natiut
tatem· xõnis pꝑ adoptionem· NDu
iuſmodi enim pꝛolẽ vnag generat /
altera eduat/ Ex bale naqʒ naſci
tur / ſed per hotc rachel moderatur
Sũt itaqʒ due filie bale/quoꝛũ pꝛi

mogenitus dan dicit / poſterioꝛ nep

talim nominatur Ad dan pertinet /
futuroꝛũ maloꝛũ oſideratlo / ad nep
talim ſpeculatio ſuturoꝝ bonoaum

Muia ergo p officiũ dan / illictas
cgitationes depzehendim⸗/ argui

mus / dãapnamꝰ⸗/ aſtigamꝰ · recte e

unm dan ſi eſt iudicu vocam/ Mã
nd eü pertinet⸗exurgens malu ſta
tim qum per ogitationem pulſat/ĩ
inditium adducere / diligenter diſcu
tere / depꝛehenſum dapnare / 1 deep

tozꝛiam cogitationem ex alia cõſide
ratiõe percutere /ac temptantia ma
la ex toꝛ mentoꝝ rewꝛ datione extin

guere · Ded ſicut ad officum dan
ſpectat per pñ̃tationem pene repꝛi
mere exurgsetia vicia / ſit ad neptali

Punet per oſiderationem p̃mioeũ/ĩ
ammate deſideria bona Et qaꝛ qñ

qʒ; oparatlone viltur / vt quando ex
pnitiũ bonoꝝ multitudie vel magni

tudine clligit illa futura vite gandi

a quot vel quanta eſſe poſſint· Qñ

qz vero vtitur tranſlatione / vt qua
do rerũ iuiſibiliũ qualibet deſcrnptio

nem tranffert ad reruũ viſibiluũ ſigni

ficntionẽ/recte neptalim dicitur / qui

õpatio vel cõuerſio interp̃tatur. qꝛ

ſcʒ rerũ omꝑ atione vtene⸗ et qꝛ q̃

quid ſcriptum reperit / ad ſpualem

tellectu tranſferens uertit Et hec

de filijs bale⸗ (De duobg filijs zel
(phe- Canitulu ſerrdum—
Idene itaqʒ lya/ ſoꝛ oeẽ ſua ra

chel adoptiua ia pzole gaude

txłꝑ/ ꝓuoctur ipſa anallam ſua vi

ro tradere / vt poſſit cũ ſoꝛoee ſua de
filioꝝ adoptiõe exul tareſi igitur vt

dictu e, p zelpha ſenſuali tatẽ debe
muse acipere / quã aliam queſo Vta⸗
tis pꝛolẽ p̃t ip̃a gignere ⁊ niſi vt diſ

cat et in teb Pſperb tẽpanter viue

te/ ⁊ in aduerſis pacentia habere?
Iſti ergo gad aſer duo filij zelphe
ngoeꝛ viz abſtinetie/ 1 ngoe pauete/
hoct eſt gemia virtutu Ples / qua zel
pha quidẽ panit / in doloee tamẽ / ad
magna ſelicitatem et bttudin? do
mine ſue / qꝛ per abſtinentia pacẽ
tiam caro quidem affligitur / B ad

magnam indt pauœm trãquillita

nato gad/ lya exclamat dieene· e

liciter Et iteru aſer naſcẽte Pnũciat
Hot pꝛo beatitudine mea Vnde et
gad id eſt felicitas dicitur/ 7 aſer be
atus ſeu beatitudo nominatur⸗ SH;
qn queſo lya aallam ſuam virxo ſuo

traderet / vel kales adoptatet / niſi ſo

roꝛis ſue exemplo puocata fuiſſet?

// Pꝛius enim ſemper eſt vt an
tilla rachel redigat ſub viri poteſta
te / ꝙ antilla lye/ qꝛ ſi ymaginatiõis
euagatio / que ſit per iutiles wgita

tiones pꝛius non repꝛimitur / ſenſu

alitatis imoderatg appetitus mini

me temperatur· Et het de fuijs zel

De madzagoꝛis ruben⸗

.
.
„

pus inſtat quo ruben madza
gos as iueniat / ſi tamẽ eũ foꝛ as ire
nõ pigeat⸗Per tuben vt dictu eſt
timoeẽ dei acipimꝰ? / qui intus ẽ qn
in ſecreto wꝛdis / in conſp echu dei / in

noſtra cõſciẽtia trepidamꝰ fozas
exit qñ qnter deum/ ecam holbus

nos ad obm obediẽ tiam iclinam
Exit ergo ruben tpe meſſis tritici·

an ex impeno obedientie / exeret ſe

timor in operibus iuſticie · Tut autẽ

ruben mandzagoeas inuenit-quas

ab ipſo mater eius lya acipit / quia
per mandzagoꝛas que odorem ſuũ
ſolent late ſpergere / bone opinionis
famã debem acripete⸗ quas quidẽ

tunt lya accipit / qñ oblata laus af

ſettu tangit / quando in laudis ſue

pᷣonijs animꝗ aff icitur / 1 peruerſe

delectatur · Varum ꝑptes rachel pe

tit / lya co dit / vt viru aerſpiat / qᷓ P
lis deſideriũ flagrat / aꝛ ſuadet affec
tioni ratio / humani fauoꝛis appeti

tum ſub ſuo moderamine tempare /

ſi ad multiplicãda virtutum pꝛolẽ·
cupit de diuini ſpus copula gaudete
Nouit eni rachel melig q; lya man
dzagoeis vti/quia quicquid affegig

. —

Atis itaqʒ; gad aſer Jam te

coꝛdis vſurpat ad laudem ſui / recki
us ſane ro retoꝛ quet ad glam dei ·

Recke aut tuben pꝛe otert fajs lye
pt natos gad aſer madzagoꝛas

inneniſſe dicitur / qꝛ qu kbet ex ope

ribopzꝛetlaris abſtinetie 7 pacientie

ad timoeẽ nõ ad tumoeẽ pꝛofeciſſe /

maxime laudamꝰ a miramur-

yſachar quinto filio lye-·
Capitulum ſeptimũ·
Oſtea ergo quito loc lye fili
us yſacher naſcitur· Dic ẽ in

ternũ gaudin 7 ſpualis duledo / ꝗᷓ

intus ſentitur / qua tunt veratiter ha
bemus / qn de veris et internis bo

ter lya mandz agoras gtempſit / vt
talẽ ſiliũ habere poſſit · ẽs etenĩ

que in laude hoĩm delectatur / quid
ſit mternũ gaudiũ erpini nõ meret

Necte autem poſt natiuitatem gad

aſer lya talem filium genuit / qui
a niſi ꝑ abſtinẽ nam a pacientiam/
mens huana ad verü gaudiu nõ ꝓ
tingit · Opoetet ergo non ſolum ſal
ſam deleckationẽ ſed ecam vanam

perturbationem extcludere / qui vult

de veritate gaudere/ YPfachar aute
mercs interpzetatur / quia ex nrxie

laboeibg tale gaudiũ veru / pfeuerã

ti longanimitate expedamg Cuig

gaudyj dulcdinẽ / ſcriptura nuc guſ

tũ nũt ebꝛietatẽ vocat / vt ; ſit Pᷣua

vel magna oſtẽdat · Pꝛ aua quidẽ /
adpationem ſutute plenitudmis·
magna aut / i cõpatione auiuſlbet

mũdane iociditatis

De ſext lye fllio zahulon⸗

gad
taut
ſtan/
niy
um
wol
auſ
ne
ſeent
C

niru

Eiin
nide/
nio⸗

leet

—

C Capitulũ octauuũ

q̃ habitaculũ ſoꝛ itudis inter

ĩiq̃ta tis odio habui Hic ẽ ille egre
gius miles dei / qui bella domi pꝛe

liari non eſſat / quem vſitato no.
mĩe Criptura zelũ domini vel ʒelũ

rectitudis appellat⸗ Recte ergo pt9

pfſachar / qui merces interp̃tatur · za
bulon id eſt habitaculu foꝛtitudinie
naſcitur · quia ptꝗ deguſtatam eter

ne mercdis duledinẽ/ animg mi

rabiliter gtra temptationes roboꝛa

tura ideo ſua pericula Euipẽdẽs
dñi ſiurias ſoꝛtiter vleiſcit ſte ẽ za
bulõ⸗ qui iraſcẽdo i iram dei placare
cnſueuit / qui pie ſeuiendo / dum ho
minũ vitia oꝛrigit / eis quaſi nõ par
cendo meli parcit Abſqʒ dubio nil
ſic plact deoquomodo zelus aĩaꝝ
Judam aut et yſachar pꝛius q; za
bulõ/lyam peperiſſe legim Et per
iudam antatis amoeẽ· p yſachar
y aliũ gaudioeum experientiã ſig
nificari iam dixim Pꝛius itaqʒ in

dam 2 yſachar naſci necſſe eſt / qm

mens que caritatis et interne ſuaui

tatis adhut expers eſt / rectitudinis

noemam in ſuo zelo ſeruare mĩme
poteſt · Debet eciam zabulon non ſo
lum delinquentes wꝛrigere / H tem
poee tribulationis ontra perſequen
tes deſenſare / alioquin verus zelus
non eſt / ſi paratioe eſt ad feriẽ dum
ỹ ad ptegendũ⸗ zpeo habitaauũ

Oſt pirhar zabulon naſci⸗

Heatur / per quẽ intelligim odium
bonũ / odiũ oedinatum / odiũ vicio
De quo pꝛopheta· Perfecto odio o
deram illos⸗Et iten· Omnẽ viam

foꝛ titudinle merito interptatatr za
hulo/ quia perſecty zelus / tanq; ſoꝛ
te domicliũ et firmiter munitum
debet infirmioꝛes gtra omĩa percu

la / doctrina 7 oꝛatione pꝛotegere et

vndiqʒ munite / in hoc non ſolum
infatigabiliter / eciam inſuperabi
hter perſeuerate Magna autem eſt
hec virtus / guig officio quiſqʒ non ſa
lum ſeip̃m atra vicda munit / ſed ec
am alios a pecratoꝝ laqueis eripe
ontendit / quozũ nõ poteſt malꝛcã
. ĩ melig mutare / nitit ſaltẽ reſiſtẽdo
repꝛimere Qua maioeẽ graz p̃t de/
homĩ onferre ꝛcᷓ; vt eig miniſterio ⸗/
peruerſi homines in melig omuten
tur et vt de filjs dyaboli filij dei
efficiantur ? An foꝛte cuiq; maius
videbit᷑ eſſe mortuos ſuſcitare? Er
go ne maius ent ſuſcitare crrnẽ ite
rum moꝛiturã/ 6⁵ animã ineternũ
victuram / carnẽ reuocare ad gau
dia müdi / ꝙᷓ anime reſtituere gaudi
a eeli? Merito ergo zabulon nato
exclamat mater eig lya Ditauit me

dñs dote bona ¶ De dina filia lye

ſentimo gemta · ¶ Capitulũ ix·
Ed poſt has ſex virtutũ ſobo
les / hh vicioeũ odiũ / nullg ide
o p̃ſumat ſe ſine vicio eſſe / aut ĩ hat
vie oĩa peccata plene deſerete / aut
perfecte vitare / ymmo eos ſepe per
quos de alioeum errata wꝛrigere
diſponit / ex magne pietatis diſpen
ſatlõe / grauiter cadere ꝑ mittit / vt ex

Aꝛia aulpa diſcant / ꝙᷓ miſerioꝛ des
m alioꝝ oꝛ rectione eſſe debat Ded

quantũ putas erubeſcunt / 2 cũ qua
li ſe humilicate deiciunt qui ſe in id

*
*

Vnde alios oꝛrigũt / vel ſoꝛte in a

liquod grauig lapſos conſpiciũt / a

lijs in ſtatu rectitudinis foꝛmam p

buere debuerunt. Vint eſt ꝙ ptoza
bulon naſcitur dina⸗ qꝛ ſepe poſt ni

miũ zelum / inteueniẽte aulpa/ ſequi

tur humilis verecudia NMichil eni a
lud intelligim per dinam niſi ve

recudiam/ ß oꝛedinatam⸗ qꝛ ſoluũ pec
mtum erubeſcere/ eſt bonam verecũ

diam habere Q oedinatam / SVz qui

zabulon nõdũ gignere meruit / fruſ

tra ſe dinam poſſe gignere credat⸗
Diſce pzius pem odiſſe/ tunt inci

pies veratiter erubeſcere 7lle pudoꝛ

verus eſſe ognoſcitur quem vicio
rum odium pꝛexdit 2 omitatur⸗

Hüuc nõ habẽt qui ampliuse erubeſ

cunt haber ſoꝛdidã veſtem / ᷓ ſoꝛ di

dam mente/ aut quos magis pude
ret in oꝛõne ſeciſſe babariſmũ contra
regulam pciani / q; pꝛotuliſſe mẽda
cium Atra requlam xp̃i⸗ Vel quos
pᷣdiotionis offio / dũ gtra ſuper

bla diſputãt ſi ſoꝛte bꝛeuem loquen

di ſillabã ꝓPducerent / magis eos pu
deret de vicio oꝛationis q de vicio
elationis. Mon eſt ctredẽdũ hant eſ

ſe ilam verecũdiam / qua intelligere

debem per dinam nõ te tredas di

nam genuiſſe oedinatam vereamn
diam habere / ſi ming erubeſcis pudẽ
da oꝛdis qᷓ; oꝛ pis / ſi i magis verea

ris vultum hoĩm qᷓ; oſp ectum dei 2

angeloeũ Diligenter i igitur oſiderã
ilꝙᷓ ſit rarũ atqʒ paucꝝ/ humanã

vere cdiam plene viciſſe et ſolam il

lam que oedinata eſt poſſidere / non
erit vnde miran debeat caur tale pꝛ

””

lem tam ſero lya pariat vel onupi
at · Vz ne de nomis ratone p̃teni
ſe videamur / dina iudiciũ iſtud ĩter
pꝛetatur Hot itagqʒ eſt illud iudici

um quo quiſq; a pꝛopꝛia onſcienti

a onuenienter onuimtitur / condẽn
natur/ a digna ſuſioĩs pena mult

tatur / vere indici mirabile digne

qʒ pꝛonũtiandum cũ demoõ ſtratiõis
vadmiratione in quo quanto quiſqz
ſeipſum ardentius diligit / tunto in
ſeipſo atrius ſeuit / in quo ſibi parci

vehementius aupit / tanto min ĩe

ſibi parcit · Mõ tamen ſine cauſa fu
it ꝙ poſt natum zabulõ / de lye nõ

filum ſed filiam dare decteuit / que

fratris audaciam blande mitigaret /
2 blandicijs deliniret · Valde ergo
opoetunũ videtur ꝙ poſt zabulo qᷣ
iratum zelantem animü genit / di

na naſcẽdo ſucredit / vt ex ſoꝛ oeis le

nitate / fratris feroritas tẽperetur ·
multu eni zelantis animi impetũ
tempat / cũ in ſeipſo i inuenit quis vñ
erubeſcat · Sed qꝛ dina nil magni
ficũ mohitur/ tribum in populo iſra

hel faere non meretur / ymmo eca

ſepe dum plus iuſto coonſundi metu

it / ad ſoꝛtia vinlia non ſolu non ton

ualeſcit / ſed ea eciã pꝛepedire conſue
uit SDed q;uis velut feia pauida ſit
ad opera ſoꝛ titudinis⸗/ inuenitur ta
men pꝛouida ad cu ſtodia honeſta
tis⸗ Et q;uis neſciat placœte ꝑ foꝛti
tudinem / plaet tamen p foz me pul

chꝛ itudinẽ / quia modeſtia verecun

die in ſui dil ectione gllicit / 2 ſe hoĩ
bus cõmendabilem et amabileted
dit . Vñ qꝛ verecudie venuſtas ab

„„ „ „, — — —.

Nant
ptenf
diter
ldia
ſient
amlt
digne
atiois
nuſ;
ntdin
ipari
maiße
duſafi
tgheno
ult / aue
ngant
eerge
bulo
ent / di
wis le
Ktur⸗
mmytin
guiori
ncgni
iſan
cai
meal
n
wſet
Oaſt
ant
pfiti
tepul
rain
hoi
ſd
asch

–

Oibꝗ fere omedatur/laudatut / ama
tur⸗dyna egrediente itima ſua de
ſerentẽ/ 1 que eã huiliare gſueuerat /
infirmitatis memoꝛiã / ato obluiſcẽ
tẽ·ſubito hoĩm laudes excipiũt/ e
uam dũ ſauoe ib de mulet / oꝛ rũpũt
Düu ergo i oblata laude delecat/ p
ſychen id ẽ amoꝛẽ vane gloeꝛie / filiũ
ſcʒ emoꝛ id ẽ amoꝛis qe excllẽcie /
cꝛrũpitur· Totiẽs eni ſichen (quaſi
viotetia quadã potiz q; volutate) dy
na nolentẽ oppꝛimit-quociẽs mẽtẽ
modo inuita ad turpẽ laudis delet

tationẽ trahit. Certe ſi dyna ſemꝑ

p huilitatẽ puula fuiſſz / vel ĩtra tha
lami ſui ſecreta ſeip̃am cohibuiſſet·
net ꝛtuptiois macula inaurriſſet /
net tãtoꝝ maloeũ que ĩ wꝛ ruptioĩs
ſue vindictã ſecuta ſunt / auſa extitiſ
ſet · Het de nouiſſimis libers lye
dicta ſufficiant
De ioſeph pꝛimogenito rachel⸗
Tapitulumxx·

Ciendũu at ẽ p affect? pdicti
tũt veraciter tredut boni / qñ
ſunt nõ ſolũ ad finẽ debitu oediati⸗
ſß eciã ꝑ debitũ modũu ataʒ mẽſurã
moderati Timoꝛ eĩ nimiꝰ ſepe cadit
in de ſpationẽ / doloꝛ ĩ am aritudinẽ /

ſpes imoderata ĩ p̃uptionẽ/ amoꝛ
ſup fluq in adulationẽ / leticia ſupua

cua ĩ diſ ſolutionẽ / ira itpata in ſuro
rxéê/a ita vtutes i vicia Vvtutur⸗ſi p
diſeretionẽ mime moderaãt᷑ Hic ẽ il
le ioſeph qᷓ ſero naſcit᷑ / a pꝛe plʒ
eteris amat᷑ · qꝛ ſine diſcretioẽ Vtg
nulla ſumat / nulla ſernatur Dz

vix ſero talẽ filiũ acipe meremur/

qꝛ ad diſeretlonis pfecionẽ nõ ſine
magno vſu / non niſi ꝑ magna expi
mẽta erudimur⸗ Multa qᷣdẽ de diſ

cretisẽ legedo / multa audiẽ do diſci

mꝗ/ multa ex ĩſito no rõis iunditio
Beruptn in hac nüq; ad plenũ eru
dimur In expiẽtie magiſterio · Pꝛi
us ? ergo vt ſatagaꝰ ſigul vtutib
ſtudiũ frequẽs iĩpẽdore / qdð dũ faag
n ce nos ſepiq cndere / opoꝛtet nos
ſepe reſurgere/ 1 P frequentẽ lapſũ
addiſcere / qua vigilatia / qua cautela
opoꝛteat vtutũ bona acqꝛere vel cuſ
todire · Dit mẽs diu exercitata / ad
plenã moaũ diſcretioĩis pdutcitur / et
quaſi de nato ioſeph iure letat/Pa
tet at ro air net ip̃a qᷣdẽ lya cur nec
ancillarũ vlla rachel ſola potuerit
talẽ fuiũ gignere Diqdẽ no eſt ſen
ſuali tatis / nõ ymagiatioĩs / nõ deni

qʒ ip̃iq affectioĩs / F ſoli? eſt rois diſ

cernere / ſicit intelligere / Joſeph er
go de rachele / quia diſcretio de rone
NHit ẽ ille ioſeph qui ſolus inter fra
tres tunica talari veſtitur/quia ſola
illa actio ad onſũmationis talum⸗/
debitiqʒ finis terminũ pducit᷑/ que
p diſcretignis pꝛudentiam modera
tur· Hit eſt ioſ eph ille ſompni atoꝛ⸗
ſompnioꝛumqʒ interpꝛetatoz/ quia
vera diſcretio in ipſius temptatio
nis artiaulo / inter ipſa ſuggeſtionũ

ſantaſmaga / ex eoeum qualitate / fu

tura pericula depꝛehendit et de eis
cautos teddit/ Hit eſt ioſeph quem
emulantur ſui / venerantur alieni/
quem vendunt hebꝛei / emunt egip
tij/quia cicius onſilio acquieſcunt
faaliuſq; aliene pzudentie ædunt
”ð”Jÿ 2£W½ %

erroeis ſui tenebzas ognoſcentes⸗
de ſua luſticia aut ſapientia pꝛeſu
mentes/MNouit itaqʒ ioſeph non ſo
lum cum cteſcentibus cteſcere/ non
ſolum cum pꝛoſicentibꝗ pſiere/ ve
rum edã ex fratrũ deſectu ad ꝓpfecuũ

tendere/2 ex aliozũ detrimẽtis / pꝛu
dencie lucra cõquirere Vnde merito
talis filius ioſeph id eſt augmentũ

nũalpatur/q de ipſo recee ꝑ patrem

cig dicitur Filius accreſcens ioſeph⸗
quia ei virtutis intrementũ vß in
hinem nõ finitur Ipſe eſt qui fratrũ

luoꝝ negligentias nõ negligit/ qui
eoꝛ ũ exœſſus arguit. Ipſo pꝛeſente
noõ licet eis quicq;ᷓ vltra vires pꝛeſu
mete / aut aliquid ꝑ negligentia pꝛe
termittere/ in eig pꝛeſentia non eis
liet ſiue ad dextera ſiue ad ſiniſtra

declinare · Hinc eſt illa inter ipſum

2 fratres diſcoedia grauis/ 1 ira pe
ne iplaabilis. Monita ei ioſeph vi
dentur eis valde grauig / dura inſti

tuta / cclia ĩpoꝛtabilia· Quid naqʒ

durius quid difficilig 2q; nil faaen
dum negligere / et in omni ſuo facho
nunq; modũ pturbare / nü; oꝛdinẽ

tõfundere / aut menſuram exedere?

Nichil a ſe animd diffialius exto⸗
quet/qᷓ; vt in oĩ affectioẽ ſua modũ
ſeruet · Ad officũ itaqʒ ioſeph pertii

net alra a aiſtodia omniũ fratrum

ſuoæũ et diſciplina ſinguloeum / ad
ipſũ ſnectat diſpoſitio gerẽdoꝛũ / ad

ip̃m pꝛouidentia ſuturoꝛũ/ꝗ vt bꝛe

uiter oncludam debet hit noſter io

ſeph totũ interioꝛis et extenoꝛis ho

minis ſtatum æa habitũ / quantũ poſ
Pbile eſt / plene ognoſcew/ nec ſoli

qualiæ ſit / verum edam qualis eſſe
debeat ſubtiliter querere duigẽter

inueſtigare · Der hunc itagz ioſeph
animꝰ aſſidue eruditur a quandoqʒ
perducitur ad plenam ognitionem
ſui / ſicut ꝑ vterinũ fratrem eig bẽia
min quandoq; ſubleuatur ad cõtem
plationem der⸗

EDe bẽyamin ſeaundo ratheb filig
Oomuniũ vltimo *

Cap itulum xi.

— Jalt enim ꝑ ioſeph grãm diſ
R.etretionis / ſic per benyamin
intelligimus gratiam contemplatio

nis⸗ Vterqz de eadem matte naſci

tur quia ⁊ dei cognitio ? ſui/ex rati
one percipitur/ Longe tamen poſt

ioſeph benyamin gigni“ quia ani
mus qui in ſui cognitione diu exerci
tatus /pleneqʒ eruditus non eſt. ad
dei ognitionem nõ ſuſtollitur · Pzi
us eſt vt ognoſcas inuiſibilia ſpiri

ctus tui/ꝙ poſſis eſſe ydoneꝰ ad og

noſcenda inuiſihilia dei · BPꝛzecipuũ
enim et pꝛincipale ſperulum ad vi
dendum deum animus rationalis

inuenit ſeipſum/qum legamꝰ homi

nem ad dei ymaginem et ſimilitu
dinem eſſe facum Hot itaqʒ ſpe

culum non deſinit verus ioſeph te

nere / tergere et inſpiere tenere /
ne deoeſum oꝛruens / terrenis per
amoꝛem inhereat tergete / ne ina
nium oogitationum puluere ſoꝛ dẽſ
tat inſpicereę/ ne ad vana ſtudia /

— —

in
gamn
plaao
naſci
r tatt
poſt
aani
entt
ſt,td

,
ſin
og
ni
d
als
om
encnet
n e
t
ur/
per
ina

di

intentionis ſue oeulum reflectat Ex

terſo autem ſpeculo 7 diu diligeter

inſpeco / incpit ei quedam diuini lu
minis claritas interluære/2 in ſolite
viſionis radig oailis eigq appatere⸗
de quo pꝛopheta SDignatum ẽ ſuꝑ

nos lumen vultus tui domine · Ex
hoc itaqʒ lumine vidẽ di deum / fla
mam deſiderij onapit a fiducia ſu
mit ;. Mens ergo que iam viſionie
huues deſiderio flagrat / ſi iã ſperat

qd deſiderat/ iam ſe beniamin coe

piſſe ognoſcat / ſperando enim coc

pit / deſiderando parturit / 1 quanto

amplius creſcit delderium / tat ap
pꝛopinquat ad ꝑtum Sz dicit ſcrin
tura· Spes que differtur/ affligit a
nimũ / nouit rachel· cui tanta panẽ
di anxietas doloeis immenſitas⸗
ideo pꝛe doloꝛe partus moꝛiẽs / vo

muit hunc filiũ bẽ noym⸗ id eſt ſiliã

doloeis· SDz pz eũ ĩ crcũaſiõe noĩa

it beniamin / id eſt filiũ dextere / ſez

dextere exciſi / id eſt graae dei· Ad
hanc nãqʒ graciam nu pertingit
mens per pꝛopꝛiam ĩduſtriam (dei

eſt hoc donũ nõ hominis meritum)

liet hot acipiat nemo ſine ingenti
ſtudio 1 ardenti deſiderio⸗ Jdeo ra

chel ſtudium multiplicat,/ deſideri
um ſuũ cotidianis inctrementis acria
ue inflammat. In cõta itaqʒ ctidi
ani onatus anxietate / in huig dolo

ris immenſitate / a beniami naſcit

a rachel moeitur· qꝛ cim mens ſuſ̃

ſemetipſam rapitur / humanam rati
onem ſupergreditur · ad id quod
ſupꝛa ſe eſt eleuata/ 2 ĩ extaſim rap
a m in diuinitatls lumine cõſpi

ut / humana miio ſucrumbit⸗ Cutid
eſt enim rachel interttus ? niſt ratia
nis deſectus ?2 Nonne rachel moꝛta
atunc erat / 1 ois hamane rationie

ſenſus in apoſtolo defeerat / qui di
ebat . ſiut in wꝛpoꝛe ſiue extra
pjꝗò neſcio deus ſcit? Ad quem ſtatũ

gloeiatir ſe nõ quidem iſſe ſed rap
tum ſuiſſe · Hcio inquit hominen
rantum fuiſſe in tereuum elum⸗ Dz
quid eſt elũ hoc terciũ / qð eſt inter
terram 2 elum / hoc eſt inter wꝛpg9
7 ſpiritũ? Sed alia eſt dignitas ſpi
ritus humani / alia ſpiritus angelꝛci
longe alia exælletia ſpintus diui
mi⸗ Ad hoeum igitur eloeum quod
libet/ am mus tunt veraciter erigit/
quando tertenarum ogltationũ y
ma deſerens / in eoeum contemplati
one deſigitur/ Ad pꝛimũ igitur os
lum pertinet ognitio ſui⸗Ad ſecun
dum ꝓgnitio ſpiritus angelica· Ad
tercium conteplatio dei⸗Poſſumus
tamen illam que in hac vita haberi
poteſt ognitio nem / tribus gradibg
diſtinguere/ 1 per tres elos deſigna
re · Ad pꝛimũ itaqʒ æ ad ſeaindum
elum / homines aſcendere poſſunt⸗
ſed ad aliud quod ẽ ſupꝛa rationẽ/
niſi per mentis exœſſum ſupꝛa ſeiꝝ
ſos rapti/nunq; pertingunt deo be
ne de beniamin dicitur · Heniamin
adoleſcentulus in mentis exœſſu⸗
Ad hunt aut exeſſum a huius cog
nitionis aſcẽſum/ xpꝛiſtus qui ſine
tribus diſcipulis in montem aſten
dere voluit / nos ſine triplia ſtudio
perduci non poſſe figuraliter edocu
it/ per ſtudium opens / per ſtudium
6

meditationis / p ſtudium orationis
paulatim pꝛomouemur/2 quando
q; ad pfectionem oognitionis pdu
amur⸗Multa enĩ expimur operan
do / multa inuenim meditando / in
ueſtigando/ multa extoꝛ quem? oꝛã
do⸗Criſtus itaqʒ qui terrena docet
in valle / hjs tribus omitib eleſtia
docet in monte/ Ibi xpue tranſfigu
vatur / ibi tlarificatus videtur / appa
tent moyſes 2 helyas apparent au
tem in maieſtate non in obſcurita
te littere / H in tlaritate ſpũalis intel
ligentie Et het quidẽ diſcipuli ſtan
tes aſpiciunt / nondum in facem ca
dunt / nödum paterna vox auditur /
nondu auditoꝛ pꝛoſternitur / no dãũ
rachel moeitur / nondum bẽypamin
naſcitur⸗ſed mox vt paterna vox in
tonuit diſcipulos Pſtrauit/ quia ad
id qð diuinitus inſp iratur / humani
ſenſus aapacitas deficet Qð ergo
pheta p rachel interitum / hot euan
geliſta deſignat p caſum diſcipulo
rum / hot pſalmiſta expꝛimit in ben
pamin per mentis exciſſum Poſſu
mus tamen p mortem rachel? per
exeſſũ bẽyamin diuerſcreõtemplatt
onu genera intelligere / 2 illa ſupꝛa
rationem eſſe Vnu ſupza rationem
ſed non p̃ter rationẽ/ alind ſupꝛa
q pꝛeter rationẽ/ vnũ ad mortem ra
chel · alterum ptinet ad bẽyamin ex
œſſum/ In pꝛimo benyamin interfi
lit matrem / vbi omnẽ ſupgreditur
rationem in ſcðo eciam ſeip̃m exc
dit. vbi ĩ eo að ex diuina reuelatlo æz
cognoſcit / humane intelligentie mo
dum tranſcendit. Ded quid eſt ben

*

,ð
R

pamin in egiptum deſcender 7 niſn

ab eternoeu templatioẽ ad tempa
lia oonte mplanda / intuitum mentis
reuocare? Quid eſt ioſeph 2 ben

pamin aueniũt oſcula iũgunt ni

ſi ꝙ meditatio cõtemplatio ſepe

6

uieem ſibi / aim rationis atteſtatioẽ
ocurtunt? In moꝛte igitur rachel /
conte mplatio ſupꝛa rationem aſcen

dit. itroitu bẽ yamĩ in egiptũ atẽ

platio vß ad ymaginatiõez deſekdit

In deoſculatioẽ benyami 7 ioſ eph
Sine teuelatioĩ / hüana võ appiaudit

¶. De totig iacoh ſpirituak genealo

logo ¶ Capitulũ xij ½
Et igitur de pꝛole iacob ſpũa
liter ĩtellecta dicta ſufficiant⸗

gqua ſub bꝛeuitate ſic epplogare pol
ſumue Jacb eſt virtuoſus anim ⸗

huig due ſunt vxoꝛes / lya et rachel⸗
Lya eſt affectio / aachel ratio Harũ
due ſunt aalle bala zelpha Lye ſer

uit zelpha id eſt affectloni ſenſualt

cas vracheli bala id eſt rationi yma
ginatio Ex hijs omnis virtutum
les hot oꝛ dine naſcendo pꝛogredit
Quatuoe pꝛimi filij lye ſũt/pꝛimꝰ
ruben / timoꝛ pene/ ſecud? ſymeõ / do

loꝛ penitẽtie; tercig leui / ſpes venie⸗

quartꝗ iudas / amor inſtice Deinde
naſcũtur duo fili bale Bꝛimo dan⸗
cõſideratio ſuturoeũ maloũ· ſetud
neptalim / ſpeculatio futuroeũ bono
rũ Poſtea duo filij zelphe⸗Pꝛimg
gad / nigor abſtinbtie. ecidy aſer / vi
goe patiẽtie⸗Poſt iſtgs tres nouiſſi
mi lye liberoꝝ ſũt / iſachar / gaudiñ
conſcientie./ zabulon / odium malicie
Dyna / venuſtas verecñdie Poltre

☛ ———

— — —,— 50-

Mo ſequuair duo fli rachelis pzi

mus ioſeph / diſcretlo ſeu onſidera

tio lui. ecudq e beniami / gtemplati

o ſeu viſio dei⸗ vel ioſeph / pꝛudẽtia
vera · Deniamin vero / intelligẽtia
pura vt ad ioſeph ptineat illud ge
nus cõſideratioĩs qð eſt de mozib
Ad beniamin illud genz qað e de in
u iſibiuby· Pꝛudenna vera quã diſ
æœrnim a pꝛudentia arnis / eſt de
atguirendis multiplicãdis a gſerua
dis moꝛ ibg bonis 3 ntelligẽtia pura
quã ſequeſtramꝰ ab admixtiõe yma
ginationis / eſt de ontepladis 2 g
hendendis tebg inuiſibilib eter
nis Hec ergo ex pꝛelbato libzo ri
thardi bꝛeuiter ollecta ſunt / vt hu
ius bꝛeuitatis ſuauitas/ q ſuauis v
til tas / ad perlegẽ duũ totum alin li

bꝛũ et alia ab eo de cõtemplatioĩg

a aantatis perſectione Aeripta / mẽ
tem lectoeie alliciat / 1 inde ad virtu
aluts Pfecku pueniat
F ctat? texraꝰ hutus ompẽdi·
de ſp üalibz ſenlib⸗ haomie ad om
E atonis verkectons Etingẽtibg
R cotempl lationis apicẽ et
EEn eig aulmẽ cũ ſ nes
umana vſu quĩqʒ; ſpũaliũ
enſuu pue enüat / de quibuein libello
quẽ ſpealũ oſideratioĩs ĩtitula mꝗ
pbi queda vtilia de cõtemplatione
bzeuiter ollecta ſunt que ipſiꝰ opꝑis

bzeuitas plene aſiderate nõ pmiſit
Ideo ſpeaaliter de eis a eoꝝ diſtir
lone tractare decreuimg Huig aut

trackato erũt xiij⸗ apla bꝛeuia-
⸗ aplo grri tackat,

W diſtinctione⸗ Dechdu de f
u

um diffiali ogninioneCerau de

toꝝ expimentali notltia eiq ꝑ ſetti

one Quartum de ipon diſtinctione

pauimo penes potentias rönales⸗
Quintu de hmot diſtickione penes

act vitales Sextum de coꝝ diltit
tione pencte rones obiecales Dep

umũ in ſpecal de ſpual ſenſu audi

ais⸗Ockaun de ſpuali eſu viſ9 320

nũ de ſpuali eſu olfac9 Deamu de
L ſpuᷣalł ſeſu tatt9 Vndecimũ de ſpũ
ali ſeſu guſtg Duodeamu de hon ſẽ
fſuũ impedimentis Tredtamu dee
deum remedijs iuuamets

ginttione⸗

AArnehen 7 mrpalta: dil

aphm Pzꝛimu⸗ —
T ex dininis ſerphure: 72

nuinqʒ; ſunt ſẽſus ozpa
les exterioe is homis / ſit

intenioeie hominie Postionabiliter
ſenſus quin qʒ ſpualts aſſignatur⸗ .
Vnde in li; de ſpuũ ⁊ aia dicitur / ꝙ
duo ſüt i hoie ſenſus / vng exterioe a
lig interioe / cũ cũ enim hõ cõſtat ex aia

7 oꝛpe ſeu qaarne⸗ et i carne ſit qui

qʒ ſenſus viſus / auditus / guſtg / odo

ratus tactus/ quos tamen nõ mo
uet abſqz anime ſoce tate ita aĩg
ſuo mõ 5 habet qui qʒ ſẽſus / quia ſpu

alee tes nõ wꝛrgalib ſenſib/ ſpu
alibg nimade ſunt. De ſpuali viſu

deut* diuina vooe dictur⸗ Videte
qaꝛ ego ſum ſolus⸗De ſpüuali auditu

in apocalipſi „Qui habet aures au
diendi audiat quid ſpintus dicat et

e iij

froy dittis colligit / ſiait

2

0

tleſije De ſpuali guſtu in Pe Guſta

ee et videte quonia ſuauis eſt dis⸗

De ſpualt tactu: euãgelio loquitur
xp̃us /ꝗᷓ ſe mulierem magis fide ;
manibꝗ vel wꝛpe tetigiſſe oſtendit
dieene Muis eſt qui me tetigit? De
ſpuali odoratu ait ſpõſa in cantids
In odoꝛe vngẽtog tuon airrimꝰ De
hüs ſenſibg dict bernard? libꝛo de
amoꝛe dei / e ſicut oꝛp? habet ſuoe
quinq; ſenſus quibg ate giũgitur vi
ta mediate ſic aia habet ſenſ9 quĩ
c; quib deo giugitur mediate cani
ente Ideo dict apkue Molite cõfo⸗

man huit ſeculo / ß teſoꝛ mamini in

nouitate ſenſus veſtri Ber ſenſg er
go wꝛpis veteraſcim 2 huic ſeculo
toõſoꝛ mamur· Per ſenſus vero mẽ

lis / in agnitionem dei renouamur /

mitione ¶ Capitulũ ij⸗

offida 7 actg atqz obiecta plene diſ
cernere nõ facile eſt· qꝛ hoc nemo p

fecte nouit niſi qui expimento pba

uit. Liet tamẽ inexpi / quatum no
bie deg dederit / hos ſenſus diſtigue
te temptabim Quida aüt eos itn
diſtinguũt vt ſpualis viſg dicatur
quatum p eũ videtur deiſuma pul
chꝛ itudo ſub rone ſplendoꝛis Audi
tus in quatũ ꝑ eũ auditur eig ſũma

armonia ſub rone verbi Guſtus in

quatum p eũ guſtatur ſũma duloe

do ſub wone ſapiẽtie cõpꝛehendẽtie⸗
vtrãqʒ ſeʒ vbu q ſplendoꝛẽ Odora

Ed hoꝛũ ſenſuũ ſpalium diſ
tinctionem oog noſcere at eo„£

fragratla ſub vone verbi inſplrati
toꝛ de Tact vero in quatum ꝑ eum
aſtringitur ſũma ſuauitne ſub rone
verbi incrnati a inter homines ha
bitantis cꝛpaliter reddẽtis ſe no
bis palpabile aplexabile ſeu oſcu
lal e p ardẽtiſſimã uritatem
¶ De ſenſuũ ſpũalium expimenta
li noticia 2 eoꝛum perfectione⸗·
.(LCapitulu tercũ⸗

.
ed aꝛ het obſcura ſunt · J7de⸗
id qað querimus tlarius diſtin
güere volumꝰ ſi valemus· dicimus
ergo in pꝛimis ꝙ ſpũales aĩe ꝑœp
lones dicutur ſenſus / in quantu ſũt
noticie exꝑimentales eſt autem ex
perentia / obiecti pñtis certa notici
n⸗qua obiectũ ip̃m actu vitali a po

tentia pœptilua realiter attingitur⸗

Vnde quatumtũqʒ auctoꝛitatẽ vel
vonẽ haberẽ fidẽ vel opinionẽ aut

ſciam qð mel ẽ dule/ quter hot nõ

haberẽ expimẽtalẽ noticãã de illo⸗/
niſi guſtu extericeẽ illud guſtabile
pñnaaliter realiter attingere gtigiſ
ſet SDimile ẽ de guſtu interioei 2 ali
is ſenſibꝗ ſpuũalib Vñ ſi ego lego
vł audio quoniã ſuauis eſt dñe · nõ
ideo de hot expimẽtalẽ notica ha
beo / niſi guſt [pũalie attingatur a
diuina duloedine, de qua expimen
tali guſ tatione ditit ſpõſa ĩ canticis
Frutt eig dultis gutturi meo · Hee
aũt ſpualis exꝑientia pauoꝛzũ eſt.
qz ſolũ pfectiſſimoꝛũ dicete bernar
do fup catin Quitqd de tuis oceul
tis ſeim o dñe ihu· a ſcriptura docẽ
tud ſpũ tuo ſeõ euelate/a erte ad

6

—

4 nri — —

— — —

—

dms
jegen
ntüſit
ent
notii
apa
722
pel
aut
t
ello/
ali-
al
e
ei
le
Ara
hune
nnpds
H
eſt⸗
enat
oril
nad

perfectiſſimoꝝ eſt guſtädo ognoſci
mus id eſt noticda experimentali ſẽ
tim 9. Digut ergo per ſenſus oꝛpo
rales habemg experientia de ſenſibi
ubusſit per ſenſus ſpuales /liet diß
culter habere poſſumꝰ expenẽtiam

„

e Hüͤaln ðJDMẽNẽdqoX .—
De diſtinctione ſenſuũ ſp ualium

penes potentias rationales
Capitulũ quartum⸗. .
Ed iaã de hoeum ſenſuum diſ
tinctione loquamur / p̃termit
Entes ꝙ cũ ipſi habeant denomina
tionem ſẽſuũ oꝛpoꝛalium ſic eũ eis
quanda habent ſimilitudinẽ· Jdeo
eciam ꝓoꝛcionaliter ad eos triplieẽ
tecipiut diſtinttionem Vñ hos diſti
guere poſſumꝰ· Pzimo quatum ad
potentias in quibg ſunt · Setũdo qᷓ;

tum ad actus qui ab eis pꝛoœdunt

Tertio quantum ad obiecta tira qᷓ
pꝛoſequeda vel cognoſcẽ da Pficiut
Nuantum ergo ad pꝛimam diſtit
llonem / dicimg ꝙ hy ſp̃uales ſẽſus
ſunt in anim aſcʒ ſp̃uali ſubſtantia
ſcm tres eiq potentias pꝛicipales /
in quib onſiſtit ymago beatiſſime
trini tatis Bꝛzimo naqʒ in potentia
memoꝛatiua que appzopꝛiatur pa

Semm̃do in potentia intellectlua que
appꝛopꝛiat᷑ filio/ſp̃ualis viſy Ter
tio in potẽtia aff ettiua ſeu volitiua /

que appzopꝛiatur piritui ſantto/

tres alij ̃uales ſenſus ſcʒ olfactus
tattus q guſtg vet hoc ſeðm tres ip
ſius voluũtatis actꝰ / viz deſiderium /
dilectionem delectationem / vt ad
artum deſiderandi gertineat ſpũal

olſatt / ad attũ diligẽdi / ſpual tat
tus / ad actu delcandi ſpuak guſt⸗/
Ma ſicut fameſcens pzimo abũ coz
poꝛalem de löge narib odoeat 1 a
dorando deſiderat / ſecudo ip̃m ma
gis pzꝛopzꝛie manibꝰ tangit tugẽ
do diligenter trattat terco intg oee
recipit 2 tecipiendo deguſtat .· Dit a
nima cibũ pualẽ / qui deg eſt experi
mentaliter ſentit/ per tres act9 af
ſectiue potẽtie ſp̃ualiter attigit / pꝛi
mo ip̃m px deſideriũ odoꝛas / ſeci do
p caritatis dilectionẽ tãgẽs / terco
p delcationẽ deguſtas Et hac diſtic
tionẽ ſp̃ualiũ ſẽſuum ꝑ poctias ſbᷣ
iectiuas aliqualiter innuit richard?
lic iij de otẽplatiõe dices / ꝙ ſialt de
us p memoia audit/1 p itelligeti
am videtur ita ꝑ affettum aplexa
tur 27 aſtrigik Vbi p affem quo de
us aſtrigit tres ſẽſg ſpuales· ſeiz ol
factus quſtus tactus ↄp̃hẽdũtur⸗
a h'ideo qz ꝑ tattũ deq aplexatur⸗
guſtg at ? qdatactg/ iõ ecia guſtui

deßuit olfactus ¶ De diſtictioe ſeſu

um ſpuãliũ penes attꝗ vitalez

Canem quitumm
B atum vero ad ſecũda diſtit
Juoñiẽ hoꝝ ſẽſuum / qᷓ attẽditur

tri / conſiſtere dicitur ſp̃ualis audit

penes opatioẽe vel attus vitales /
que i eis ſunt/æa ab eis quodãmõ ꝓ
edut/ Ja ex pᷣedeti diſtictiõe ſatis
inferre poſſumus quales ſunt hmoĩ

paret pꝛimo ad auditum pPtinet
diuias inſpirationes recipere et reti

nere; ſetudo ad viſum pertinet diui
nas perſectiões iĩtelligere? ognoſc⸗
væ/texdo ad olfactum pertinet dim

nas ꝓmiſſiones deſiderare et appe
tere Quarto ad tactũ ptinet diuias
id eſt maritatiuas opationes efficere
in eis deũ quaſi amplexado tene
te Quito ad guſtu pertinet diuinas
id eſt eternoꝝ pmionꝝ delectationee
ia quodamodo ſpaliter attingere et
ſuauiter ſapete · Et hat diſtinttionẽ
ſenſuũ per ſuas oꝑationes ſpũales
ſeu eoꝝ attus vitales quibꝰ ad deũ
poſſut ptingere notaſſe videtur hu
go libꝛo de archa noe vbi ait/ ꝙ ad
deũ ptingere / eſt eũ ſemp 7 deſi
deriũ querere/ et p cognitione inue
nire ꝑ guſtũ tangere Liet autem
deg dum p deſidenu queritur ſcðm
aliquid vt p̃ſens non attingatur·/ ta
men neoſſſe eſt vt ſceðᷣm aliquid eciã

tüc vt p̃ſens habeatur· quia ſicit di

tit gregoꝛi9/ Pꝛzofecto qui deũ deſi
deat / eu ia habet quẽ amat/a tamẽ
habit amplig queritur quia ſine ſi
ne querend? qui ſine fine eſt diligen
dů vt ait aug9/ ſup illud p̃s· queri
te ſaciem euis ſemper⸗
De ſenſuũ ſpnclumn diſtinttiont
penes rationes obiectales
¶ Capitulũ pi⸗ .

Bantũ ad tertcia diſtinttionẽ

ſe penes obiecta tirca que cognoſcẽ

da vel ꝓpſequenda ſpuales ſenſus ꝓ

ficiũt · Cx p̃ miſſis faciliter ocluditur
p dey ſeðm diuerſas ratioẽs obiet
tales huiuſ mõi ſẽſus vitaliter ĩmu
cantes ſpũaliter attingitur Vñ deg

dictur pzꝛimo obiettum ſpũalis au

ditus in quatñ diuinis inſpirationi

quã pꝛedixim aſſignanda eſ

bus loquene Jpe tſt obiectu viſ hin
quatum diuinis pfectionib lurene

I35pe eſt obiectũ olfactg in quatum di

uinis ꝓmiſſioni bꝰ alliciens 3pe eſt

obiectũ tatt in quatum diumis id
eſt maritatiuis et meritoꝛ ijs oꝑatioĩ

bus Pficiens/Jp̃e eſt obiectũ guſtq
in quatum diumis id ẽ p̃miatoꝛ ije
delectationibgreficiens Et hanc diſ
einttionẽ ſenſuũ ſpũalium per rati
ones obiettiuas aliqualiter tetigit
aug · li · x· cõfeſ ß/ita diẽs/ Quid a
mo cũ deuũ meũ amo Certe nõ exte
rioꝛa ̊ amo quãdam luœæm quan
da vorem quẽ dam odorem a quẽ
dam cibũ 2 quẽ dam aplexum interi

oeis hoĩs mei vbi ſulget aie mee lu

men qð nõ apit locus / vbi ſonat V

bum qð nõ apit tepꝰ / vbi olet odoꝛ

quẽ non ſpargit flatus / vbi ſapit ci

by quẽ nõ minuit edatitas vbi he
vet bonũ qð no diuellit ſocietas
De ſpüali ſenſu auditq

¶ Capitulum vij·

a maioeẽ elutidationẽ oĩm ñ

Dittoꝛũ vtile indicam de quolibet
hon ſenſuũ P ticulariter ꝓſequi ea
q̃ de eis balbuaẽdo loquimur ſcrip
turarũ auttoꝛitatib cõfirmare Pꝛi

mo igitur de ſpuali ſenſu audit dix
im ꝙ ẽ ĩ potẽtia aĩe memoeatiua⸗

qꝛ vt richard ait deꝰ per memoeiã

auditut · qd ideo cõuenienter diti vi
detur quia audituseſt ſenſus dottri

ne. Ad memoeiam aulem pertinet
dottrina accipere · Liet tñ audit? iſ
te ſit ĩ memoeatiun nichiloming ad

Ed ad aliqualẽ declaration?ẽ

R

ih

ſp
bil
her
der

ſin
ent
md
ſeſt
med
Patct
n
eie
ne diſ
r tat
cügit
uid a
a
an
magi
mini

meel

nat
todor
piti
bihe
&*

uton?
din
bolihet
maes
ſenp
n Pu
deghd
wut⸗
mr
davi
vetni
unet
i
ſed

ſpualiter deum audiendum opo eſt
vt diſponat᷑ a abilitetur vtragqʒ alia

potentia ſcʒ in tellectiua affectiua /

qꝛ ſiaut diat tychard ſuper illo ver
bo⸗ Qui habet autes audiendi audi
at œtera⸗· AUe habet autes audien
di / q̊ habz ſẽſum ĩitelligẽ di affectũ
diligendi. Huiq aũt audit Ppꝛzi9 at

tus ſeu off icium eſt / diuinas inſpira

tiones recipere/ retinere· deg oh

iectůͦ eig in quantum diuis inſpirati
onibꝰ loquene/ꝗ interioꝛib locitio

nibus doxens Juxta illud Audi
am quid loquatur in me dñs deus·
Diuĩa enim locutio interioe inſpirat
o eſt/q; ſiuut dicit aug· ſuper gen.
ad lram / Sapientia dei non eſſat
loqui oulta inſp iratioe ad intellet
tualem creaturam cuiq allocutionis
habuit experientiam ſponſa que di
rit · Vox dilecti mei pulſantis· Et
iterum · Anima mea liquefacta eſt
vt dilechg lorutg eſt · Het itaqʒ vox
ſeu locutio dilecti nõ externoꝛ ſeu wꝛ
poꝛalis ſed interioꝛ 2 ſpualis intelli

genda eſt. qꝛ ſirut dicit gregoꝛig ſecaãẽ

do moeal/ Yoquitur deq intrinſeaie
ſilẽter/ ſonans inuiſibili lingua⸗ Et
vt idem ait xxvij · moral · Vox dñi
auditur / cim gratie eig inſpiratio in
mente onapitur; Et tunc ſpõſus ca
ſponſa·hoc eſt de aim ani ma ĩiuiſi
bili lingua ſpuũaltter cofabulat Vñn

bernardð ſup cantica digt / ſps eſt

verbũ diuin / ſpũs quoqʒ eſt aia / 2

habent lingugs ſuas quibo ſibi alter
utrũ olloquantur pñteſqʒ ſe indicẽt⸗

verbi quidem lingua eſt fauoꝛ dig

nationis / anime vero lingua eſt ſer

De püti ſenſu viſus⸗

Tapitulũ octauũ

2 E ſpuali autem viſu pdiximg
Aweſt ĩ potetia aie intell eckiua

4 vt nchard ait de? intelligentia
videt / 2 liet a dño in exodo ſit die
tum nõ videbit me homo ? viuet/

s de beatiſie viſione acipiẽ dũ ẽ⸗

tamẽ deũ in hat vita aliqualiter vi
dere poſſumꝰd / non ſolum vilione ſi
dei enigmatica de qua diat apoſto
lus:didemꝰ nũt per ſpeculũ in enig
mate / ſed eciam viſione intelligetie
que maioe eſt fidei / liet ſine fide ha
beri nõ valeat diente pꝛopheta ſ214
ſi credideritis nõ intelligetis· Et de
hat viſione intellecuali dicit grego
rig xiiij · moꝛał· ſup illo iob · Vide
bit faciem eig in iubilo/ ꝙ pleriqʒ c̃

templatione quadam ecia pꝛius qᷓ;

mrrne ſpolientur / hilareſcut· dum
iubilo facem dei onſpiaut⸗ go ſit
du aliquis oculũ in radio eterni ſol
figitibi vuens lumen videt / qꝛ ia
omnis mutabilitatis viſſitudine at
qʒ obumbꝛatilone calcatts / veritat e
terni tatis in heret huius itagz intel
lectualis viſꝗ ſeu ſpualis oculiqnzꝛiy
act ſeu officium eſt / diuĩas perfecti
ones intelligere experimentaliter
ognoſcere. deus eſt obiectũ eius

in quantum diuĩs perſectionibuslu

ens/qꝛ diuie ꝑ fectiones ſunt / velut

pulchꝛ itudines obiectales in deo ie

Harũ pſectionũ diuinarũ pulchꝛitlt

dinẽ et luminoſitate ſponſa in canti
tis experta diebat Ecre tu pulcher
es dilecte mi eetera Et iteru Dilec
tus meg candid rubicudꝰ? electus
ex milibus 7 etera
Deſpeli ſenſu olfatus

Capitulũ ix·
E ſpũuali vero ol factu pᷣmiſi

cw eſt in potentia aie affectiua
feu volitlua hoc ſcðm actum deſi
derandi· qꝛ ſiait anis venatic que
rit a ſequit᷑ eruũ p odoeis olfactu⸗
ſit aia deu pꝑ affectionis deſiderium
Ideo iohänes euangeliſta diebat⸗
odoꝛ tu dñe excitauit in nobis gau

piſcentias eternas id eſt deſideria e

ꝓꝛiq att ſeu officiũ ẽ diuinas eter
noꝛ u p̃ᷣmioꝝ ꝓmiſſiones deſideran

ter 7 ſerueter appetere Et deus eſt

obiectu eig in quantu diuinis pmiſ

ſioib alliciens / qꝛ vt dicit dyoni⸗

liij⸗/ eccaſtice ierarchie ipſe eſt fonta
na pia ſuſceptionũ dininau ſuaui
tatum / tefundes de ſua plenitudine
diuiniſſimas fragrantias Dee aut
odoꝛifere ſuauitates ſiue, fragrantie

Wueniẽter itelligi pnñt huiuſmodi

miſſioẽs delectabiles a opioſiſſimo

deſideriũ in deũ tendim De qby

ait pᷣs Sicut eerug deſiderat ad ſon

tes aquarũ / ita deſiderat aia mea

ad te de) Et de quib in oꝛatioẽ pe
tit eccia vt ad ꝓmiſſiones tuas ſine

offenſioẽ curramꝰ Hee ſunt itaqʒ o
doꝛifere vngẽta quibus in curſu pñ

De quibg ſponſa exp ta loquitur In

odoee vngetoꝝ tuozũ curnm pty te

Vbi dict bernardus ꝙ quato quis
deo familiari vite merito et metis
puritate appzꝛopiat tanto reœntioꝝ
aromatu et vnctioĩis ſuauigeis ſen

tit fragrantiam

De ſpnali ſenſu tacus-
(Capitulũu xxx
NCſpuali autsẽ tactu ſupzs dix
iſſe meminim ꝙ eſt ĩ potentia aie
affectiua hot ſce m attũ diligendi
q amandi /qꝛ ſicut dict aug ix· de
trini tate· Volũtas habet vnũ ꝓpꝛi
um actum q̃ ẽ attꝰ tenẽdi ſeu aplex

adi a quaſi poſſidẽdi /quos attꝰ nõ
pt habere itellect Ma poſſeſſio nõ

eſt act coognoſcẽtis ̊ volutatis ha
bẽtis ſiauta ſani tas non eſt medici
cognoſcẽtis ̊ ſani ea habẽtis Huiꝰ
igit᷑ ſpualis tattꝰ ꝓpzi act ſeu offi
cium ẽ diumas id e aritatiuas opa
tiones effiere / 1 ĩ eis deum quaſi a
plexado 2 poſſidẽdo tenere Et dez
eſt obiectum eiꝰꝗ ĩ quatum diuinis

id ? caritatiuis q meritozijs affecti

onibus ⁊ oꝑatioibus aiam pficiẽs⸗
Et hot habet fieri per dei perfectõ

caritaté qua amado tenetur / tenẽ do
aplexaturx/a aplexado oſculatur di

cente ſpõſa· Tenui eũ net dimittã⸗
Et iteru/ Leua eiuns ſub mpite meo
e; dextera illute aplexabitur me Et
rurſus · Oſculetur me oſculo oeie
ſuichhanus igitur ſpuales qbue ſpõ
ſa tagit ſpõſum ? ĩſparabiliter te
net ſunt caritatiue affectio ẽs opꝑa
tioẽe Amplex? vero ſunt amecoſe 2

nodir
na aie
Gendi
gede
mi P
igtt
autg ni
ſoni
toha
nedich
hug
ucfft
e
gueſi
Ctde
Muns
ſerei
fis
ſes
ed
ned
mibh⸗
nt c
meCt
is
., po
ſter te
10 ⁵
Re

feruide mentis deuotlones / p leuã

enim / que eſt ſub apite / ſig niſiatur
Agnitionis intellectiue ſplẽdoꝛ / per
dextram que aplexatur / dilcionis
afſectiue feruoe / que ꝑ deuotionem /
ad amoroſam dei vnionem beditur

Oſculũ aũt eſt ipſa ſemꝑ intellectu

alis vnio / qua aia cũ deo intime co
uügitur De qua diatur⸗ Qui adhe
ret deo: vnus ſpus eſt cu deo
De ſpuali ſenſu guſt)
¶ Capkym vndeamũu
E ſpirituali deniqz guſtu p̃die
Atum eſt / ꝙ Aſiſtit in potetia aĩie
affectiua / hoc ſcðm actũ delcandi

ꝛ actũ guſtadi non habz intellcus/

ſed volũtas / ſicut de actu tangẽdi
miſimq/Nuig ſpualis ſẽſꝰ Pꝛius
achg ſeu officũ eſt. diuĩas / id E eter
noꝝ p̃mioꝝ delcãtiones / iã quodã
modo expimentaliter attingere / et
eoꝝ ſuauitatem · delcabiliter ſapere
Et den eſt obiectũ eig in qtum diui
nis / id eſt pꝛemiatozijs delcationi
bus reficiene De hot guſtu ditit ber
nardꝗq in li · de amoee dei Mens eſt
quedam vis aie / qua inheremꝰ deo
fruimur Fruitio aũt het ẽ in ſapo
re quodam diuio⸗ quare ſapientia a
ſapoꝛe dicitur · Sapoꝛ autem iſte in
guſiu quoda eſt· guſtuũ vero iſtũ dig
ne nemo p̃t expꝛimere / nec eciam il
le qui meretur guſtare⸗ pt diere
Guſtate et videte quonia ſuauis id

eſt delectabilis ẽ do ming Et hãt dei
ſuauitatem delectabilem electi ſapi

unt · Vnde gregoꝛi) xi, moeał. ſup
illud „»Auris verba dijudicat 7 fau

Es omedentes ſaposem / diat. O4*

A

lecki non ſolũ audiunt verba ſapiẽ
tis: ſed eaam guſtant? vt eis in ooꝛ
de ſapiat: ꝙ repꝛoboeum non men
tib / ſol modo auribo ſonat Aliud
naqʒ ẽ cbum ſolum nominatum au
dite / aliud vero eſt guſtare Clecti
itaqʒ abum ſapientie ſit audiũt / vt
deguſtent. qꝛ hoc qð vere audiunt /
eis per amocem medullitg ſapit e
pꝛobi vero qualiter ſapiat ignorat
Aliud eſt ergo de deo ſeire/2 aliud
qð cognoſcitur fauabus intelligẽte
deguſtare. Hunt ſapidũ cibũ per ta
ritatis dilectionem 7 dilectionis de
lectationem omederat ſpõſa in tan
ticis cum ait: Comedi ſauũ ceũ mel
le meo⸗ Et de huiuſ modi ubi refecti
one diut pſalmiſta Panem angelo
rum manduauit homo / que verba
liæt ſpualiter pertineant ad ſpualẽ
deguſtationem et come dlonem ſeun
manducationem huiusabi / ſeom di
uinitatẽ tñ aliqualiter pertineẽt ad
xp̃i humanitatem / in quantum ſpũ
aliter guſtatur per incarnationis
miſteni / vel per eumniſtie ſatramẽ
tum· in quibg eſt anime delectabi!
refectio et ſp̃ualis vite ſuſtentatio -
Alioquin nõ dixiſſet xpũs Qui mã
duct hũc panem vinet in eternum
poꝛuliter / ſed eaam pualiter pꝑ fidẽ
ſpũalem vnionem inwꝛpatur/
per quſtum humanitatis / peruenit
ad guſtü diuinitatis / at ꝑ hot quo
damodo ad pꝛelbamen 2 pꝛegul
eationem eterne ſelietatis I deo bñ
erclamat auguſting ſux iohanẽ/ O

4

ſacraſaentũ pie tatis / o ſignũ vni er

tis/o vinuilu muntatis q/ vnlt vuere
axedat credat 2 iwꝛ pet vt viuifiet

De ſen ſuũ ſpualiu ĩpedimentie
¶Capitulũ rij/
Ed a de ſeſuu ſpualiũ diſtie
tioẽ a eoꝝ ꝑfectioe dixenmꝰ⸗
eſtat vt de hüjs q i nob hãt ipediũt
pfectionẽ diſſera) Det at tria ſut p
cipua/vnũ qð ad aiaz/ aliud qð ad
wꝛ pus / reliquũ qð ad extenoea Pti
net Pzimũ ẽ aulpabilis ĩſectio / ſecu

du eſt arnalis depꝛeſſio / terau eſt

tem palis turbatio Et pꝛimo quidẽ
gulpabilis inſectio duplex ẽ / vna cul
pe oeiginahs de quo impedimẽto
dicit bernard ſupꝑ cantica Hapoeẽ
intenioeẽ ꝑdidimus ab ipſo exoedio
generts noſtri ex quo coꝛdis palatu
enſu carnis p̃ualente inſecit virus
ſernonib antiqui / eepit non ſape bo
num / at ſapoꝛr noxig ſubintrare · Ex
hact ergo radicde eperunt interioees
ſenſus lagueſcere tabeſcere · Alia

eſt in ſectio cilpe actualis et papue

mos talis / ex qua ſpualium ſenſuã
vſus impediutur eo ꝙ p ea potetie
nie maxime volũtae deſozmat/
nð patet ex pœoꝝ moetͤliu diſtici
one / qᷓ ex eptena volutatis deoedi
natioẽ ſumit Volũtas ei aut deoꝛ
dinat qz illud appetit qa8ð nõ an
petẽ du / a aꝛ refugit qð nõ ẽ reſugiẽ
du⸗ Di pꝛimo moõ hot eſt tripliater
ſrm tniplex mutabile bonum ſeu
apparens bonü ſcz honeſtũ vtile et
delcabile / qꝛ a illud bonũ apparẽe
honeſtu / pꝛiuata excellẽtia quã a

mat ſup bia. illud bonũ apparẽs

1

vllle / eſt exctrioꝛ habũdantla quã a
mat auarictia⸗ aut illud bonũ appa

vcs ? delcabile/et hoc dupliciter / q⸗

vel delectabile ſed m guſtũ a ad on

ſeruatlonẽ idiuidui / ſicut alimẽtu/

hoc amat gula Aut delcãbile ſeðm
lattũ et ad cõſeruationẽ ſpeciei ſicut

coyt/a hot amat luxuria Si at vo

lutas nra deoedinat᷑ qaꝛ reſugit qð

nõ ẽ reſugiẽ dũ hoc ẽ tripliciter ſeðʒ

tripli cẽ refugiẽ di modu qꝛ aut teſu

git ſem puerſü inſtictu potẽtie ro

nalis/2a ſic & inuidia / que irronabili

ter vult pziuatũ bonũ poſſidere ſine

ſoco/ aut ſeðᷣm puerſũ inſtinttũ po

centie iraſcibilis / 2 ſic eſt ira que im

pPturbabiliter vult pꝛuiatum bonũ

habere ſine cõtrario⸗ aut ſceðm puer
ſum inſtin ttũ potentie gaupiſcibilis
4 ſit eſt acidia⸗ que infatigabil iter
vult ſine laboꝛe pꝛiuatũ bonũ tene

te ſine boni opis exerdtio· Et ſic

patet quomõ hijs ſeptẽ deoꝛdinat

onib moæ talis aulpe / deſoꝛ matur

os ſpũales vires ronalis aĩie⸗ Se

tudo carnak deỹſſio ſpuũales aie ẽ

haipedit ideo ĩ lir ſapie dict Coepꝗ
qð oꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam/? terre
na ihabitatio depꝛimit ſẽſũ multa

wogitaãtẽ Et ꝓpter hot ſicut ſeriptũ ẽ

ĩ li:de ſpũ a aĩacũ exterioe ſẽſꝰ car
nis bono ſuo vtit / iterioꝛ ſẽſg auaſi

obdoꝛ mit Et vt ait grego? xxiii mo
xak · vñ exterig auditg apit ĩde ĩteri

us obſurdeſcit Tercio tpał pturba
to ĩpedimẽtũ eſt ſenſuũ ſpũaliu p
curã a ſollicitu dinẽ terã exterioꝝ/ qꝛ

cut huſigo diet li⸗ iii· de archa noe⸗

Meus quas aue carnales exagitut

w
ll

ie
n
oi
uet

non wmpꝛehendunt ſapientiã ſapi
da . qui minoeatur actu id eſt qui
min) in exterioꝛib tem poealibus

pturbatlomib occupatur ip̃e inne

nit eam· Nã ſicut ait gregozi? xxx*
morab. du exterioꝛ euagatio ſenſuũ
clauditur / interioꝛ ſenſus aperitur
¶ De ſenſuũ ſpiritualiũ remedijs
iunuamentis·
¶Capitulũ xiij⸗ .
Etemedijs vero contra pdie
ta impedimenea quaſi de me
dicamentis contra moebos anime
aliquid dieendu eſt . Vec ergo tria
Hapua / ſeðm tres act⸗ iherarchicos
quos ponit dyoniſig / qui ſunt pur
gan / ilumiani/ 2 Pfic/ Vnde ſeðdm
hec refoꝛmantur a reparantur ſpũ
ales ſenſus ad contemplationẽ eter

noꝛum iuxta qð dicit apoſtolus Re

ſoꝛ mamini in nouitate ſenſus vzi⸗
id eſt onte mplando experimentali
ter ſentiatis / que ſit volũtas dei et

cetera⸗ Hot itaqʒ fit in nobis tripli

ñ via · ſciliet purgatiua / illuminati
ua 2 pfectiua Burgatiua tendit ad
noſtre culpabilis vni tatis mũðifica
liuam refoꝛ mationem · illumiatiua
ad eterne veritatis ĩitellectiuã ſpeau
lationẽ / ꝑfectiua ad diuine caritatis
afſectiuam vnionẽ Dz qꝛ a multis
multa dicka 2 ſcripta ſunt / 2 hec ſu
perficialiter tetigiſſe ſufficiat Hoc
vnum tamen hit ſcire expedit / ꝙ in
hat triplici via vtliter inapere / Pfi
Ere / 1 pfirere non valemus / niſi illo
duce 7 eig gracia dirigente qui ait⸗
Ego ſum via veritas 2 vita / via di

rigens ad purgationem / ventas lu

æns ad illuminationes viam oon
ſummans ad perfectionem Et hoc
ideo qꝛ ſicut do et bernard i libzo
de am oee dei ſup illo verbo aperu
it eis ſenſum vt intelligerent ſeriptu
ras · Het apertio interioꝛis ſenſue
q̃ ẽ noticia exꝑiẽtie intelligẽtis 2 ſẽ
tientis bonitatem virtutem dei /
fit ei potenti boni cate a efficaci vir
tute in filijs gracie / 2 eſt opus graci
e operantis qua efficitur / vt ide m
ait vt leticia ſalutaris acepta / aĩla

ſapientie ſpiritu pꝛincipali cõfirma
ta/ leta demntet/ ideo dimt Dig

natum eſt ſuper nos lumen vultus
tui domine / dediſti leticam ĩ oꝛde

meo⸗ Quod nobis pꝛeſtare digne

tur ipſa dei ſapientia / que eſt budie

ta in ſeaula ſeculoꝛum amen ··

Deo gracias,:

¶ Explicit om̃pendium õcempla

tionls tres continens tractatꝰ pꝛinci
pales editum a teuerendo patre ar
domino ſatre quoqʒ theologie pfeſ
ſoꝛe eximio domino petro de allya
o quondam epiſcopo cameracen 2
poſtea tardinali⸗

deoe untemplatlone locutt ſunt
Magn dyoniq edoctus a paulo pꝛi
mus videtur hac theologia ſpeaula
tlue tradidiſſe ĩ ſuo trackatu de miſ
tia theologia in alijs liberis ſuis
ſepius interſerit ·
Benerabilis deniqz richard de ſcõ
victaee quaſi pꝛimus poſt dyonlſiũ
materia hanct ab alijs ſub ollaudati
one vel amonitione traditam tedux
it ad modu artis et doctrine / aiue
ſenpta omnig nichil fere niſi cõtem
plationem ſapiunt aut reſonant
Caſſianq in ollationib patrum no
minatim in illa de mritate
Augdin de vera religione 7 cõſeſſio

nibus de diligendo deum in de

trini tate at alibi pluries·

Nno lallo doctoꝝ aliquon qui

CWymaale in ſuo libꝛo de xxxgra

dibus ſcale⸗

Gꝛegog in ſuis moralibus ſparſine

ſpecialiter in vi⸗/a in iij/ omel ſuper
ezechielem

HDernard ſup cantim de diligen

do deu alibi ·
Hugo in de archa noe de oꝛẽone
ſuꝑ eteleſiaſtẽ p̃ſertim ĩ pꝛologo
et ſup eeleſtẽ ierarchiam ſpecialiter
vie md* alibi⸗
Donauentura in ſuo itinerario totũ

miro ⁊ compẽdioſiſſimo artifico cõ

plexꝰ ẽ/a in ſuo ſtimulo amoeis⸗
Süt alij tracat 9 płes ꝓpilati a no
uellis vt eſt ſtimulg amoeis ad xp̃i
paſſionẽ Et alter de triplici via cuig
ticiũ eſt / vye ſyõ lugent-⸗ Et alter de
nouo ſeculo . Et alter de vij. itineri
hus eternitatis; Et alter de genat

ſ venit / alius tercia ps ſuſpecta eſt
Scripta ſunt eciã aliqua ſuꝑ hot in
vulgari in ſermonibus qbuſda ad
tlerũ in puulis tractatibus- Que
gia denumerare nõ noſtrum eſt

2ðð : —

¶ De quatuoꝛ gradibus ſcale ſpiri
tualis ex dictis beati bernardi a
domino petro de allyao/ quonda
epiſcopo mmeraenſi⸗

DBauloꝛ ſunt ſpuales
grad aie / lectio · me
ditatio / oꝛatio / 2 on
fẽplatio · Hi grad⸗
ſicut nominibus a ni
mero ſunt diuiſi / ſit oꝛdine merito
lun diſtincki · Eſt autem lectio / ſedu
la ſeripturarum tum animi intentio
ne inſpectio · Meditatio eſt / ſtudio
ſa mentis actio/oculte veritatis no
ticiam / ducku rationis pꝛopꝛie iueſ
tigans/ Oꝛatio eſt / deuota oꝛdis
in deum intentio / pꝛo malis temo
uendis pꝛo bonis adipiſcendis⸗
Contemplatio eſt / mẽtis in deũ ſuſ
penſe quedam ſup ſe eleuatio / eter
ne duldinis gaudia deguſtans⸗
/ Aſſignatis quatuo graduũ deſ
pectioĩbò / reſtat vt eoꝛum tirea nos
officia videamus · Deate vite dulce
dinem lectio inquirit / meditatio iue

nit/oꝛatio poſtulat / cõtemplatio de

guſtat · Lectio quaſi ſolidum cihũ oei
apponit / meditatio maſticat fran
git/oꝛatio ſapoꝛem atquirit/ cõtem
platio eſt ipſa duledo que iocdat

1 refirit· Lectio in oꝛtie / meditatio

in adype / oeatio i deſiderij poſtula
tione / oontemplatio in adepte dula
dinis delectatlone · Qð vt expꝛeſſi

us viden poſſit / vnu de multis ſup

ponamus exemplũ⸗ In lecione au

dio · beati mũdo wꝛ de / quoni à ipſi
deum videhunt⸗ Ecre bꝛeue verba
ſed ſuaui a multiplia ſenſil tefertu /
quod poſtqᷓ; anl ma diligeter inſpex
erit dicit intra ſe/ redibo ad oꝛ meu
2 temptabo ſi ſoꝛte intelligere et in

lenite potero mundiciam hanc / P

oſa enim 2 deſiderabik eſt res iſta⸗
auq poſſeſſoꝛes beati dicutur⸗ ali vi
ſio dei / que eſt vita eterna / pꝛomit
titur/ que tot ſacte ſcriptute teſtimo
nijs tollaudatur Voc ergo ſibt
plenius explimire deſiderans / exci
tat rationem ad in quirendum quid
ſit / et quo modo habeni poſſit het a
deo pꝛecioſa mundicia- Agedens
ergo edula meditatio / interigea pe
netrat / ſingula rimatur⸗ attente coſi

derat . ꝙ non dixit / leati mundo woꝛ

poee ſed mundo coede⸗ quia nõ ſuf

fict habere manus mundas 4 inox

ias a malo opere / niſi 1 a mahs o

gitationibus mundemur in mote⸗
dicente pꝛopheta Quis aſcendet in

montem domini ? Innocens mani

bus a mundo wꝛde⸗ Item conſide

rat quantum hant mundiciam on
tat idem pꝛopheta ſic oꝛans Coꝛ

mundum trea in me deus⸗Et poſt

i;ᷓ het et multa huiuſmodi de oꝛ
dis mundicia pertractaiut Inapit
cogitare de eius pꝛemio q; gloeioſũ
2 delectabile eſſet videre ſaciem de
ſideratam domini· ogitat ꝙ ĩ hat
viſione erit ſacetns illa de qua di
rit pꝛopheta/ſatiaboꝛ aim apparue
rit gloꝛia tua- Hijs anima fuubues
iflammata/ his ſcitata deſider ijs/

alabaſtro fracto / ſuauitatem vngin

,

nꝛeſentire intipit/ nondum ge gaſt, 6
quaſi i nanuũ odoratu⸗ 1 ex hoc ollt
git / ꝙ ſuaue eſſet huuus mundige ſẽ
tire experientiam / aui meditation?
adeo inuenit eſſe iooundam / Ded
quid faciet? Nabendi deſideno eſtu
at / et non inuenit apud ſe quomo
do habere poſſit / 2 quanto plus in
quirit / tanto plus ſitit - dum appoit
meditationem / apponit doloꝛẽ⸗
quia non ſentit duledinem quam
in oꝛdis mundiaa meditatio eſſe

monſtrat, ſed non pꝛeſtat „Non

enim eſt legentis aut meditantis
hant ſentire / niſi datum fuerit deſu
per hoc a ſolo deo eſt / qui ſapientie
lapocem dat / 2 ſapidam anime fa
rit ſcientiam · Sermo ſiquidem da
tur ainctis, talis ſapientia paucis-

BVidens ergo ani ma ad deſi

deratam expenientie duledinem p
ſe non poſſit attingere / 1 quato ma
gis ad coꝛ altum aſcẽdit / tanto ma
gis exaltatur deus humiliat ſe et
ad oeationem conſugit diens · Do
mine qui non videns / niſi a mudis
coꝛdibus / inueſtigaui legendo 7 me

ditanto que ſit et quomodo haberi

poſſit vera oꝛdis munditia / vt ea
mediante vel ex modia parte poſ
ſem te cognoſcere⸗ querebam vultũ
tuum domine / domine vultum tuũ
querebam / Diu meditatus ſum in
coꝛde meo / et ĩ meditatiõe mea ex
ardeſcit ignis deſiderium ampli
us cognoſcendi te· Dum panem ſa
tre ſcripaure michi frangis in fracti
one panis magis ognitus es⸗2 ;
plus te ognoſco/ tanto plus te

—

=

cgnoſcere deſidero/ non iam in woꝛz

lice littere / ſed in ſe nſu experientie .„
Met hoc peto domine/ pꝛopter me
nita mea: ſed pꝛo tua miſericoꝛ dia⸗
Kateoe enim ꝙ indignus ſum pee
catoz: ſed catelli edunt de micis
que ndunt de mẽſa do minoeum ſu

cum⸗Da michi ergo domine arra
hereditatis futute 2 ſaltem guttam

* wleſtis pluuie / que refrigeret ſitim
meamqz amoee ardeo⸗/ Hie

autem huiuſ modi ignitis eloqis

ſunm inflammat deſiderium ?tſic ſi
um acẽdit affeckum: ſit ſponſa ſuũ
aduoat ſponſum Dominus autem
alius oauli ſuper iuſtos a aures eig
ad pꝛeœs eoꝛum / non expectat do
net ſermonem finient / ſed mediũ
oe ationis airſum interrumpens / ſeſ
tinus ſe ingerit / 1 anime deſiderio /
feſtinus ocurrit⸗ œleſtis roꝛe dul

cdinis circumſuſus / vngentis opti

mis delibut animam fatigatam
retcreat; eſurientem reficit · ardam ĩ
pinguat⸗ ſacit eam terrenoeum obli
uiſci⸗a abſoꝛ tis ab ea carnalibꝗ mo

tibus / ſuperna contemplatione totã

in deum onuerti· / Ded o domi
ne quomodo omperiemus quãdo
hoc facis ?21 qð ſignũ aduẽtus tuiꝰ

Nuüquid huiuſ modi conſolationis

leticie teſtes ſunt / ſuſpiria 2 lacri
me? Hiquidem ita eſt: noua eſt an
tiſraſis iſta / inuſitata ſ. ignificatio⸗
Que enim wonuentio onſolationie
ad ſuſpiria Aeticie ad lacrimas? Si
tamen iſte diende unt lacrime et

non potius roris interioeis homĩs
deſup infuſi ſuꝑeffluẽs habndatia/

deni

mad
wt
omi
cde
tie
onie
lm
Sn
no⸗
mnis
Di
te et
mis

ad interioꝛis ablutioĩs indiciu et ex
teriois hoĩs purgamentu⸗ O dñe
iheſu ſi adeo ſuͦt dulcs iſte lacrime
que ex memoꝛia ⁊ deſiderio tui exci
tantur qᷓ; dule erit gaudium qð ex
manifeſta tui viſitatiõe apiet ? Si
adeo dulee eſt flere ꝓ te: qꝙᷓ; dule erit
gaudere de te? Lieet autem ſponſus
ſiec adueniẽs elapſus qnqʒ ſubtrahit

ſe quatum ad p̃dicta viſitationẽ *

tum ad gtemplatioĩs dulce dinem⸗
manet tamen pñs quantum ad gu
bernationẽ quatum ad gracie vnio
nẽ iõ nõ deſperes deo o ſponſa ne
exiſtimes te ꝓte mpni ſi pauliſꝑ ſub
trahit tibi ſponſus faaẽ ſuã Oĩn iſta
tibi wopantur ĩ bonũ / tibi venit ad
aſolationẽ tibi reœdit ad cautelam⸗
ne magnitudo reuelatio ĩs extollat
ne ſemꝑ apud te ſic indpias ſoda
les cõtempnere / ne hat gtinuã viſita
tionem / nõ iã gracie attribuas ̊ na
ture Recedit ergo / ne ſoꝛte nimis aſ

ſiduꝰ otempnaturet vt abſene ma

gis deſideret/ deſiderat : auidig que
ratur · diu queſitꝰ : tãdẽ gratig ꝛueni
atur Inſupꝑ ne exiliũ reputem pꝛo
patria/ arrã ꝓ p̃tij ſũma: venit ſpõ
ſus viciſſima redit pauliſꝑ :pmit
ut nos guſtare ; ſuauis ẽ a anteqᷓ;
plene ſentiat / ſe ſubtrahit/ a ita qua
ſi alis expanſis ſuper nos volitas⸗
ꝓuocnt nos ad voladũ At ſi diceret
Ece parũ guſtaſtis q; ſuauis ſum
et dulcis· ſed ſi vultis plene ſaciari
hac dulcedine / gurrite pt me in odo
rem vngentoꝝ meoꝝ· Hz aue tibi
o ſponſa qñ ſe abſentat a te ſpõſus
non longe ahit 2 ſi non vides eum

iße enmen videt ten zelothipo eſt ſi
foꝛte aliũ amatoꝛẽ reœpis/id ẽ ali

is magis placere ſtudueris⸗ ſtatim

di ſcedet a te Delicat 7: nobilis · di
u es ⁊ ſpecioſus/Jdeo nõ niſi ſpecio
ſam dignatur habere ſponſam / ſi vi
derit in te magulã ſtatim auertit oau
los ſuos a te Eſto ergo aſta verecã
da humilis vt ſit ab eo frequẽter

viſitari merearis Vt autẽ que diſfu
ſius dicta ſunt ſimul meli9 videan

tur · pꝛedictoꝝ ſũmã tecapitulando
olligamg Ex p̃ miſſis apparet qũo
pdicti gradꝰ ſibij nuiom cohereant⸗
Lectio eĩ quaſi fundamentu pꝛimo
occurrit/ data materia mittit nos
nd meditationẽ· Meditatio quicqd
appetendũ ſit diligencius iquirit /
quaſi effodiens theſaurũ inuenit O

ratio ſe totis virib ad deũ erigene

impetrat theſaurũ deſiderabilem⸗
contemplationis ſuauitatem. Hec
autem adueniens pꝛedictoeum trũ
laboꝛem re munerat / dũ wleſtis ro
xe duledinis / aĩiam ſitientem ĩebꝛi
at Lettio ergo eſt ſcem exterius ex

ercitium /· Meditatio ſe8m interio

rxem intellecaim / Oꝛzatio ſc8dm de
ſiderum. Contem platio ſuper om
nem ſenſum · Pꝛimus gradus eſt
incpientium Scdus pꝛoficientium
Teraus deuotozuũ Quartus beato

.

tum · Hij autem gradus ita wna

thenati ſunt et vicaria ope ſic ſibijn
uitem deſeruiunt ꝓ pꝛecedentes ſi
ne ſubſequentibus nichil aut parum

pꝛoſunt. ſequẽtes autem ſine pꝛece

dentibus aut raro aut nunq; habert
poſſunt⸗ Vnde poſſumus olligere

f- 1

lectio ſine meditatione eſt arida⸗
meditatio ſine leckione erronea · O

ratio ſine meditatione tepida medi

tatio ſine oꝛ atione infricuoſa Oꝛa
tio ſine deuotione nõ eſt cõtemplati

onis acquiſitiua / ontemplationie

adeptio ine oꝛatione aut rara eſt 4
miraculoſa“ Deus enim alius po
tentie non eſt numerus et cuius umn
ſericoꝛ dia ſuper omnia opera ei⸗/
qnqʒ; de lapidibus ſuſcitat filios a
bꝛahe / dum duros et nolentes ac⸗
quieſcere ogit vt velint / añqz non
votatus ſe ingerit / qñqz non queſi
tus ſe inſundit · qð et ſi aliquando
legimus contigiſſe vt in paulo 2 -
is quibuſdam non tamen ideo debe
mus 4 nos quaſi deum cotemptan
do tala pꝛeſumere⸗ ß facere qð ad
nos pertinet / vt per has quatuoe af
centiones graduum / aſcendamus
de virtute in vir tutem donet videa
tur deus deozum in ſyon . DHeatus
ille qui ſit aſcendit/ caueat ne poſt

ontemplationem iſtam qua elena⸗

tus ſuerat vſqʒ ad elum inde dinato
caſu coꝛruat vſqʒ ad abyſſos⸗ Ne
poſt tantam dei viſioͤnem ad laſſ⸗
uos mundi ackus / et carnis illece⸗
bzae conuertatur-Quando vero
mentis hum ane acies infirma / bea

u luminis illuſtratlonem diuchh ſ

tinere non poterit· ad aliquem trict
graduum per quoe aſcenderat / lem
ter a ondinate deſcendat⸗ et alterna⸗-

m modo in vno mo in alio ſedm

motum liberi arbitrij pꝛo ratione lo
2 tempoꝛis demoetur/ tanto to

men vt michi videtur deo virinior
quanto a pꝛimo gradu remocioe⸗
Sed heu fragilis et miſera huma
na wonditio Ecre ducku ratlonis et
ſripturarum teſtimonijs aperte vi
demus beate vite perfectionem in

hijs quatuoe gradibuscontineri Dz

quis eſt qui hunt viuendi tramitem
teneat? Quis eſt hic 2laudabim

eum ? Velle multis adiacet / per

fiere paucis· Vtinam de illid pau
rne eſſemus- Dunt autem quatuoe
eanuſe que nos a pꝛedittis gradibus
plerumq; tetrahunt . ſcilitet ineuita
bilis neceſſitas / honeſte attionis v

blitas / humana infirmitas / müda

na vanitas Pꝛima excuſabik· ſcða
colerabilis/ tercia miſerabilisquar
en culpabilis/ Zllis enim quos het
cauſa a ſuo pzopoſito retrahit/ meli
us erat gratam dei non agnouiſſe /
ꝙỹÿ poſt ognitam retroiſſe · Ded
deus bone ſuauis mitis dulas conſi
liarius pꝛudene adiutoz ſoꝛtis ꝙᷓ ĩ
humanus eſt ꝗꝙ temeranus qui te
abitit / qui tam humulem tam man
ſuetum hoſpitem a oꝛde ſuo repel

. lit./qui pꝛauas noxiaſqʒ cogita tioẽe⸗
retpiens / ülud ſecretum cubile ſpiri

tus ſantti / ſciliet ſecretum oꝛdis ſui
qð paulo ante gaudijs intendebat
celeſtibus tam ſubito mundis cogi
tationibus / quaſi poncs conaulcan

SDum tradidit . Veu heu adhuc ca
lent in oꝛde ſponſi veſtigia / et iam
intromittuntur adulterina deſide
ria Male oonueniens eſt aures que

modo audiuerant verba gue non

hde⸗

—
=A S.1
—,. —

—
„ —

en n
14
niam
bimg
per
peu
atiloe

Dus

ntuith
hnis
nüde
. ſce
guat
her
meli
iiſe/
do
t
i
9 e
mot
upel

lieæt hoĩ loqui tam ũto intlin ari ad
fabulas aut detractiones audiẽdas
Oaiulos qui mõ ſacris latrimis bap

tiz at erat cõſeſtim cõuerti ad viden

das vanitates· Lingua que mõ dul

ce epitalamiũ ſpõſe cãtauerat iterã

wuerti ad turp loquia· Abſit hoc a
nobis dñe/ ſi foꝛte ex humana in
firmitate ad tala relabimur/ Non

ideo deſperem / iterũ reairremg

ad dementẽ medicim a ip̃e qui nõ
vult moetẽ peccatozis iterũ ſanabit

nos Oꝛzem ergo dñm vt ſpedimẽ

ta que nos ab eiꝰ gtemplatioẽ retra

hunt in pñti nobis mitiget et in faua

turo penitus auferat vt diuine oontẽ
platioĩs duledine 7 toꝛtrente volup
tatis indeficdentis tepleamur/ Amẽ

¶ Cxplicit de quatuoe gradibg ſcale

ſpũalis ex dictis beati bernardi A
dñno petro de alyaco quonda epiſco

po cameraen⸗

— —, — — -—— — — — — —— .

— — S 5 l
=
5
8
.
*
£ „
5 X .
4
. =
. .
—☚
2
“
.
—
.
5
1
.
5 .

¶ Fnapit vbum abb⸗ eulatũ ſup li
beꝛ0 pfalmoꝝ

Erbü abbꝛeuiatum
faciet dñs ſup terra⸗
Hoc ꝑ apoſtolũ ab
yſaia ꝓpheta traſſap
Nuum de xpo dictũ ẽ·⸗
qu⸗/ eſt vbũ dei eternuũ/ nam verbũ
erat apud deũ/7 dey erat verbũ / 2

ideo hot verbũ / nõ eſt a deo fact /

ſed eſt verbũ in quo dixit de fac
ea ſunt oĩa Et tamẽ hot verbũ eter

naliter infinitũ et ĩmẽſum abbꝛeui

atum fecit deg ſup terra / qñ verbũ
caro ſactũ id eſt deus homo fachhẽ /
aſſumens carnẽ terrenã / qꝛ tunt ſub
bꝛæꝛ eui carnistlauſura habitauit no
bis/qæ quẽ tot nõ capit oebis / in viſ
era virginis matris ſe clauſit fact
homo // Per hoc itaqʒ verbũ ſie
abbꝛeuiatũ oĩa verba u hetarũ de
xp̃o dicta / qᷓ multa multũqʒ plixa
atqʒ dif ſuſa cõpendioſe abbꝛeuiata
fuerat / dũ in eo tanq in bꝛeui vbo
plene opleta ſũt / ipſo teſte qᷓ ait Qe
ſſe ẽ ĩpleri oĩa que ſcripta ſũt ĩ le

ge mopyſi pꝛophetis pſalmis de

me / Met abſqz miſterio poſt
dixtrat/ in lege moyſi ⁊ ꝓphetis / ad
didit. a pſalmis non quaſi pſalmiſ
ta de numero qgphetarũ nõ fuerit⸗H
qꝛ tanqᷓ; ꝓphetarũ eximius / ea que
Tlege moyſi ? alijs ꝓphetis de xpᷣo
dif fuſius obſcuriuß ſeripta erat bꝛe
uig a clarig Jphetauit / Eſt ergo
uber pſalmoꝝ. de xp̃o vᷣbo abbꝛeui
ato quaſi ꝓphetcã vbũ abbꝛ euiatũ /

tleſia ſũ ma cũ veneratione legitur/

p̃ æteris ſcripturis pꝛophetius fre
quẽcius decantatur / / Hat igitur
otcaſione vt hij qui deo pſallunt
in ipſo pſalmoꝝ ſenſu ſpũalis ſuaui
tatis ſapoeẽ vtcuqʒ Pcipiant vtile
teputaui / hot opuſculu ꝓponere · qð
Vbũ abbꝛeuiatũ voo. qꝛ in eo non
ad longũ ſingula vba pſalteriũ
exponere qð a maiocibg facũ eſt· H
ſub ea qua potero bꝛeuitate ſingulo
rum pſalmoꝝ titulos ip̃oꝛ uqʒ ſen
tentias waptare / wartareqz pzopo
ſui Et a dockhoꝛzibg appꝛobatis die

da cllig ere

Dt itaqz titulus talis Inti
] pit liber ym noꝝ vel ſoliloq
deũ pꝛophete de xp̃ᷣo THiber

Digcitur %nõ libzi / ctra eoeqᷓ plutes
pſalmoꝛum libꝛos eſſe diœbat⸗ ipſa

met dauid i pſona xp̃i ecõtra dicete
In capite libꝛi ſcriptu ẽ de me · Vñ

eciã in actibus apkoꝝ dicitur Dicut
ſcriptũ eſt in hbꝛo pſalmoꝝ/het di

ti poſſet nõ repugnare plures libꝛos
rum/ ogrue noiatur / quia doxt nos

laudare deũ· non ſolũ oꝛde ß voe⸗
Liber quoqʒ ſoliloqᷓoꝝ dz· qz dauid
nõ exterioei aminiculo faci vel die
ti.à viſionis vel ſõpnij· ſoli9 ſp̃s
ſcĩ inſtinctu pꝛophetault ip̃o dicete⸗
Audiã qᷣd loquat᷑ in me dñs Pzꝛop
terea ſoliloquiũ dicitur/ qꝛz ſoli pe
fſci eloquiũ. vł ſoliloqa dicut᷑⸗ quaſi
ſola de xp̃o eloq̃a qꝛ ſolꝰ dauid de

xpo euidẽti ꝗphauit/ adeo vt ma
gies videatur euaãgelizare pheota
Ideo diet eſt liber ſbut gos

hoc ẽ velut bꝛ eue opẽ diũ oĩ m ꝓphe
Aſri pꝛopterea liber iſte in xpi et

pꝛophett / ſine nominis adiectione
E ex ellentia / intelligendo dauid ſi

cut cũ nominatur apkes / intelligitur

paul9 8 wntra illos eſt qui dixe
runt plures ſuiſſe pſal moꝛũ ſcripto
tes eo ꝙ noĩa eoꝝ in titulis habeã
tur · ̊ hot pꝛo miſtenoeũ ſignificati
one que ex interp̃ta tioẽ no minũ ꝑ
ripitur factu eſſe creditur Nõ ergo
ill aucoes fſuerũt pſal moꝝ ſed po
ſitio nominũ /ſeruit rationi miſterio
rum // Täaͤgitur autem hung bbꝛi
materia⸗quia dicitur eſſe de xp̃o / ſet
liet in capite oꝛpe · nqʒ enim
agitur de xp̃o ſecundũ aput / aliqñ
ſcoðm cꝛpꝰaliqñ ſcðm vtrũqʒ · de
xp̃o vero ſecundũ aaput agitur tri

bus modis⸗ aliqñ ſecundũ diuinita

tem vt ibi Teaim pꝛinapium. ali
qñ ſeuunduũ humanitatem · vt ego
doꝛrmiui et ſompnũ cpi aliqñ per
traſſũptionem. vt quado vtitur vo
œ mẽbꝛoꝝ ſiait ibi Deus tu ſcis in
ſipientia meam // De xp̃i autem
oꝛpe miſtio ſciliœt ecia eci tupli

uter agitur/ aliqñ ſedm pfectos ali

qn ſeðm imꝑfectos interdũ ſeðm
malos · qui ſunt in exia zpoxe / nõ
mẽte // De oedine quoqʒ; plalmo
rum hot ſciendũ eſt · ꝙ non ſunt eo
dedine diſp oſiti quo cõpoſiti · Meqz;
camẽ ſine rone ita diſpoſiti ſunt/ qꝛ
eſdzas pzꝛ opheta / qui pſalteriũ / to

tãqʒ biblioteenm a babilonijs obuſ
tam / iſtingu ſpiritus ſancti repauit⸗
eo ſpiritu teuelante/pſalmos ita dil

poſuit·eiſdemqʒ ttulos appoſuit⸗

qwui ſunt quaſi claues pſalmoꝛũ Di
aut enim per clauem intratur in do

mũ ĩea ꝑ congruas expoſitiones il

culoꝝ / tlare ſcit ſubiectoꝝ intelligetia

pſalmoꝛum // Illud ecam notan
du eſt. ꝙ let liber pſalmoeũ vnus
eſſe dictur- tamen ꝑ tres quinqua
genas diſtinguitur/quib tres ſtat
xpiane religionis delig nantur· quo
rum pꝛim eſt in penitentla / ſeamn
dus in iuſticia / tercus in laude diui
na 7 deo pꝛima quĩquagena termi
natur in penitẽtia bi Miſerere enei
deus Deaunda in iuſticia; ibi Miſe
ricoꝛ diam ⁊a iundiciũ cantabo tibi do
mineTercia ĩ laude diuina) bi Om
nis ſp̃s laudet dĩũm Pꝛima ſtatui
inapiẽtiũ· ſecũda ſtatui ꝓficientiũ⸗
tercia ſtatui cõuenit ꝓfectoeu⸗ et q=
de hijs agitur i hoc libꝛo. ideo hee

triplex pſal moꝝ fit diſticio / Hec

ergo cira totũ libꝛũ aduertẽda ſut
Pꝛeter het at in ſingulis pſalmis
quedam ſpeciala conſiderada crũt
Catus vir ꝗᷓ non abit in
Nliio iĩipioꝝ Hit pſalmꝰ nõ
habet titulũ / quia eſt caput
libꝛi et tonꝰ oꝑis p̃fatio et quaſi
logus ſiue ꝓhemui de illo agit q̃ᷓ
eſt oĩm pꝛinapiũ / ſez de toto xpᷣo in
capite a wꝛpe / et ſit materta huius
pſalmi eadẽ eſt que ⁊ totiq libꝛi //
Agit ergo de xp̃o tqᷓ; de btõ viro /
p beatitud inẽ nobis blandiẽs / dein
de agit de vltionib iiquozuũ / aduer

ſis eos terrene bi Mõ ſic ĩpij non
ſie De btõ at viro pp agit / ondẽ do

eu ĩmunẽ ab oĩ po / deide / ſe ple

nũ oĩ bono / poſtea vtuẽ toti müudo
/ Ad oñdẽ du vero eũ ĩmunẽ ab

oĩ po / vtitur ſckitudine veterb ade

64
n

un

.

qui triplici genere peccaii deliquit /
ſciliet voluntate / ope / oonſuetudi
ne· que hijs tribg nomm atur Vbis⸗
abijt· ſtetlt · ſedit · Abijt ergo adam
a deo / ꝑ pecatum volutatis cum
perſuaſioni dyabol et eue oonſenſit
Stetit ꝑ peccatũ oꝑis/ cim pomũ
vetitũ in peccato delecatg wmedit⸗
Sedit ꝑ peccatũ cõſuetudinis/ aim
ſe ſtulte exciſando aulpã in deunt

tefe do / in ſupbia velut ĩ cathedeaz
peſtẽtie cõfirmat Pſeuerauit Ille

ergo pꝛimꝰ adam miſer ſuit/ ecotra
rio vero nouus adam⸗ beaats vir /
qui nullo dicoꝝ pecetoꝝ mõ abit⸗
ſtetit· aut ſedit · S vt idem pſalmus
ꝓſequitur. virtutibus in ſe plen/a
lijs eaã ꝓficiendo/pꝛ oſpere egit· im
pios autem aduerſantes ei / tanq;
puluetem a ſe pieet
N Vaire fremuerũt gentes Ti
tulus eſt-pſalm dauid Di
Jraoitur autte iſte pſalm / ſiaut
et eteri / a pſalterio quoda inſtrumẽ
to muſio/quia ad voem illiq inſtru
menti decantabat dauid pſalmos /
ante artham in tebernaallo dñ Et
bene iuxta ſpũalem intelligẽtiam /
ab ilo inſtru mento liber iſte nomẽ
ſoꝛ titur. quia ſicut illud inſtrumẽtũ
rſt decaoꝛz dũ· ita liber iſte docet ob
Ieruantia der m madatoꝝ Sz plal
m dauid dititur nõ ſolũ quia a da
uid opoſitus ſuit:ſed quia de illo lo
quiturx/aui ꝑ dauid miſtice figurat /

ſcʒz de xpᷣo·qui eſt vere manu foꝛ tis
aſpecku deſiderab/lis· Attribuitur

ergo xp̃ᷣo vero dauid· qui hit de ſe
pſo rege loquitur · monẽs vt ei ſuh

damur Vbi pꝛimo pſequẽtes incte
pat eis minatur. deinde de om
nipotenti regno / de inenarrabili ge

nitura / de diuini tate quoqz huma

nitate eig multa ꝓſequitur · Bo/tre

mo hijs archanie patefuctis àmo
net / vt ei ab omnibg humiliter obe
diatur; quia ei obedientes in eo
fſidentes beatiſicbuntur·

Omine qd muluplicati ſũt
Titulg ̃s dauid cũ ſugeret

ia eſt hyſtoꝛia in libꝛo regu⸗au allu
dit titulg de qua tamen nõ agit pſal
mus. de ſignificato miſtio lralis
hyſtoꝛie id eſt de xp̃i paſſione et re
ſurrectione ˖ Dauid eni xp̃us eſt/ ab

ſalon filig eig iudas eſt quem aim

alijs apoſtolis xp̃us filii vomuit⸗

a quo xp̃us fugit eim mentẽ eig de

lIeruit ⁊ cz eiꝰ dyabol? intrauit Et
ſicut dauid iniquo filio paem exhi

buit/ ita xp̃us iude a cũ amicis coui

uiũ/a poſtea pacio oſculũ dedit Et
ſiait abſalon ita iudas ſuſpenſg in
terijt quo moꝛtuo xpũs in paæ reg

nauit⸗ qn in gla teſurrexit · // Eſt

au ẽ intentio huig pſalmi tedargue
te eos maxime paganoeæ philo
ſophos / qui nõ putant glam maieſ
tatis poſſe deſcendere ad inſima hu
militatis ·/ id ð deum poſſe hominẽ
fiern pati et moei- Ct pꝛimo pꝛopo
nit duas partes / ad ſimili udinem
pꝛeliantium oppoſitas/a quaſi pꝛe
liando repugnantes ex vna parte
multitudinẽ perſequentiũ⸗ex altera
xpꝛiſtum/oatione armatum a deo

a face abſalon fulij ſui· 720

f uj

.
7

ſuſceptoꝛe ſecurã · deinde oſtenditur
plij finis id eſt reſurreckio⸗/ que eſt .
ſummatio paſſionis ibi⸗ Ego doꝛ

mini // Poteſt ecam intelligi iſte

pſalmus vt loquatur totus xpꝛiſt9
id eſt ecleſia / lim capite eius inter
Poellas perſeautionum conſtituta⸗
Poſſet inſuper moealiter intelli
gi ĩ pſona auiuſqʒ fidelis impug na
ti a vitijs·
Vñm inuocitem Titulꝰ In

finem pſalmꝰ cantiti dauid
üFinis quandoqz capitur PP

tõſumptiõe· vt cum dicitur candela
finin / id eſt deſiete/ quandoqʒ capi
tur pzo onſũmatione. vt cum dieit
domus finiri / id eſt Pfecka eſſe/ In ti
tulis autem pſalmoꝝ pꝛo onſũma
tio ne atcipitur⸗e ſignificat xpz/ qui
eſt oonſũmatio fidelum in pꝛelenti
ad iuſtigam / et in ſuturo ad wꝛona
Ca vero hit habet pſalm ca
tic Dtiendum eſt ꝙ quandocz pfal
mus ante artha domini ſolo inſtru

mentod pfalterij clantabatur⸗/ tunt

dicbatur plalmus quandoqz ſola
voce humana⸗ et vocabatur caticu⸗

quandoqʒ inſtrumẽto voce choeir⸗
et tunt quando inſtrumeto preede

te 7 vore ſequente / dieebatur cantica
pſalmi⸗quando vero vox choei pꝛe
edebat inſtru mentu ſequebatur⸗

vocabatur pſalmus cantic. Et hac
diuerſitate vſus eſt eſdꝛas i titulis/

ſicut et dauid nõ abſqz miſterio vſg
eſt pzedicto inſtrumento Pſalmus
itaq; bonam operationem notat /
cunticũ letica mẽtis habita de eter

nies indicat Vnde dicitur plalmus⸗

in quo tantum de bona operatlone
agitur / antleum in auo de menties
exultatione ſolum tractatur / plalmi
canticu/ vbi pꝛimũ de bona operati
one poſtea de mentis iocunditate a

git⸗, tici pſ almꝰ⸗vbi pmũ de mẽ

tis letica / poſtea de bona operatio

ne tractatur vt hit Pꝛius enim di

lt ſe exauditum ? in tribulatone di
latatumdeinde de penitentia et ſa
trificio iuſticie loquit᷑. a ex hijs pa
tet ſenſus tituli // Eſt autem pꝛin
tipalis intentio huig pſalmi mone

vt deſerantur falſi dij 1 vana tem

poralia ſeculi· Et pꝛimo dauid exẽ
plo ſui intrepat infideles de falſis

dijs falſis bonis / docens in eis nõ

confidere Deinde pꝛoponens nouũ
hominem⸗ veterem iubet exuere · ibi

Et ſcitote Poſtremo depoſito vete
ni homine nos deo in ſatrifitũ mo

veteri vita tranleatur ad nouam vi

Erba mea Titulus In finẽ
pzo ea que cſequitur here
SDitatem Myſtozꝛie geneſis
alludit / vbi legitur abꝛzaham duos

filios habuiſſe vnum de analla a

lium de bkbera⸗ ſed eiecta ancilla de
domo cum filio· lbera aum filio he
reditatem optinuit / verum non de

hyſtoꝛia ſed de ſignificato agitur in

hot pſalmo Libera enim ſara que
non ſcðm naturam / ſed per dei gra
ciam pepent / etcleſiam ſignifitat⸗/ a
cilla vero ſyna gogam vel eccleſiam

mDalig nantium / que xpꝛiſti ettleſia

perſequitur / ſed ipſa. tandem her⸗

e
ts
n
wi
ma
nd
mt.
n di
ſed
ttſa
pa
pꝛin
one
aum
du
els
1 i
oi
,bi
bete
no
de
nwi

ſi
er
ſs
6
1,0
adt
o⸗
endt
uenn
ae
.
tey
am
eſia
ger

ditate eterna alijs extluſis oleqᷓ̃tur
Et ſic eſt ſenſus tituli Pſalmus iſte
dirigens nos in finẽ id eſt in xpꝛiſ
tum vel in eternam eternitatem /
que eſt finis et onſũmatio omniũ
bonoꝛum⸗eſt pꝛo illa libera id eſt ꝓ
ecleſia/ aui habeda hereditas afſir
mat᷑⸗ a qua emula id eſt ſynago

ga vel maloeum ongtegatio exclu.
ditur // Intentio gyhete eſt ertzſi
tuis fideles de hereditate habenda

Ct pꝛimo agit de hereditate quam

in perſona ecleſie ſibi dari petit· et

ub ea emulam excludi aſſerit · dein
de petit auxilium cõtra ea que emaæa
la ingerit · ibi Deduc Poſtremo pze
mia bonoeum oſtendit · ibi Et leten
tur/ vt ſicut tenet penaita alliciant
pꝛem ia

In finem p̃e dauid pꝛo oe
taua Odaua hit diatur di
es iudicij· quia omnia tempoea ſep
tem dierum repetltione voluutur⸗

pt que erit illa dies octaua iudicij /

que nullam habet varietatem //

Pſalmus ergo iſte monens ad be

ne agendum pꝛopter tremendum

indicium et dirigens nos in finem
id eſt in xpꝛiſtum / attribuitur ipli da

uid / id eſt penitenti· qui cõpoſitus ẽ
pꝛo octaua / id eſt pꝛo metu iuditij⸗
ĩ quo pecatoꝛ timet argui // o
net ergo iſte pſalmus ad penitentt
am⸗ et eſt pꝛimus ſeptem pſalmo

rum penitẽcialiumqui ſiout a alij⸗

a latrimis et amaritudine penitudi
nis intipit/a in ertitudine venie ter

minatur; Vnde pꝛimo captat beni

Omine ne ĩ furoee Titul

nolentiam a perſona iudicis / poſtea
exponit trumpnase penitentie ibi
Laboꝛ aui⸗ Deinde oſtendit ſe cꝛrec
tum vt ſeparetur a malis ibi Dilce

dite Poſtremo oat pzo inimitie

onuertendis bi Erubeſcant 7 on
turbeétir«
2 N Omine deus meus Titulg
In finem p̃s dauid⸗ quem
cantauit domino pꝛzo ver

aundo libꝛo regum hyltoꝛia / quali

ter dauid perſecuto per abſalon fil t

um ſuum chuſi amicis dauid eſſit

in partem abſalon ad exploranda

conſilia / qui ſetrete mand auit vt de
mmpeſtnibg dauid ſugeret in ſolitu
dine / ſit eius conſilio liberatus tã
dem pꝛoſpere dimicauit Cui hyſto
re alludit titulus de qua tamen nõ
ugit pſalmus/ſed de eig velato miſ
terio / Chuſi namqʒ interpꝛeta
tur ſilencium et filius gemini dia

tur / quia gemini⸗dextera interpꝛé
catur· per quem ſetretum ſilenaum

7 latene conſilium in xpziſto abſcã
ditum / onueniẽter intelligitur C

Flencium ideo dicitur filiusdextere /
quia eſt ſp ecialis efſecue potetie di

ſcriptum eſt Het eſt mutatio dexte

re exelſi Hit ergo dauid/ per quẽ
lignifimtur xpziſtue / contia abſa
lon et achitoſel / per quos indas
pꝛoditoz et iudeozꝛum populus de
ſignantur / dimimuit⸗ per Vba chu
ſi id eſt per conſilia ſecreti ſilencij

diuini quo ſilenco deus otcultuit

bis chuſi filij gemini Nota eſt in e

tude 1 ludeis⸗/ ſecretu ſue paſſionis
ſacramentu⸗poſtea fidelibz reuelan
dum pꝛo aui ſecreti manifeſtatione
cantat fidelis dñno ei gratias referen
do // Eſt ergo pꝛinapalis intetio
pſalmi monere ad graciay actioẽs⸗

pꝛo manifeſtatione ſilencij· Et pꝛi
mo petit ab omnib ꝑ ſecitionibꝰ li

berari Boſtea vt ſubueniat gloe ia te
ſurrectionis xpᷣi Ibi Exurge· Dein
de terret metu ſuturi iudicij bi De
iudex Poſtre mo leta otluſio ponit᷑
de cnſeſſione laudis dei Jbi Conſi
OOmmine dñs noſter Titulg
in finem p̃e dauid ꝓ toꝛcu
lanb Ccleſia dicitur toꝛ eu
lar⸗eadem ratios qua dicitur area⸗
varijs eni ſimilitudinib / eadẽ wee
in ſeripturis ſepe deſignatur/ deo
vero toꝛcaulari vł aree ompatur· oꝛz
ſiaut in tozailari vina ſepantur a vi
nactijs/ a in area grana diu dutur a
paleis- que tame neœſſara erat vt
ſimul naſcerent᷑ treſcerent· ad ma
turita te qʒ puenitent- ſit in ecia am
mixtio maloũ eſt c boms In futu
ro vero ſepabuntur cm ſtumenten re
condentur in hoereis⸗ palce aute ig

ne inextinguibili coburentur / 31
te ergo ps dauid tendens in finem

id eſt in x̃m / de cuig exaltatione a
git/ eſt pꝛo tozailarb id eſt de cale

ſis pꝑ xp̃m a per eig apoſtolos ptꝰ
aſcenſionem congregats / de quari

ſt tutione aauſa oſlieutionie hie
agitur⸗ Bnde pꝛincipahis inteti0o

phete eſt erroesm indeozß onſuta

re⸗ qui ditut deum kanti i indea ef

ſe notũ ſeu alioꝝ quoz ũkbet dicrti
um deũ ſolũ notum eſſe apud ſe et

ſua natione· cu nomen ei pꝛedicatt

one apoſtoloꝝn notum ſactum ſit in
ectleſijs vniuerſe terre Pzimo er
goapheta laudes xpꝛiſti deſcnbit⸗
ſcinet maieſtatem eius operatio
nem exelſam deinde oſtendit na
ttram hominis olim viciatam in

xpꝛiſto ſupꝑ omnia exaltatam- ſbi⸗

Quid eſt homo Ex quibus finaliter
rontludit no minis xpꝛiſii gloꝛam
in vmuerſa terra eſſe diffuſam

y finem pꝛo ottultis fili/ ps
dauid⸗ Cum dicttur ſilus
æ non dicitur cuius / ſialt hit per ex
lletiam⸗ intelligitur xpus / qui eſt
vnigeni aus dei filius / vel filius eſt
eciam ipſig dauid quia de eo nat⸗
eſt ergo pſalmꝰ iſte dauid pꝛophe
te / qui hit loquitur in pſona ectleſie

O◻ Onfiteboꝛ tibi Titulus In

dirigens nos in finem id eſt ĩ xpꝛiſ

tum/a pꝛo otcultisid eſt agit de
otautis filij dei⸗ vel xpꝛiſti fuiz da
uid ſeindum carncm⸗ſciliet de oe

ailtie iuditijs diuinis „quia pꝛinci

poli intentione P tractat non de iudi
tio vltimo ſuturo quod erit manifel
tum⸗ ed de iuditiis dei que fiunt in
pꝛeſcti ſeculo/ que ⁊ ſi nota ſint de

o/ tamen homimibus ſunt otaulta /

vt ꝙ aliqui exerentur od purgatio
nem / aliqui inducintur inſpirant᷑
ad zue rſionẽ / aliq gtẽpnutur exc
lant᷑ ad dapnationẽ Eſt erge iiẽti⸗

4
1
et
bit⸗
10

imn
i⸗
ar

ℳ

iudeozum⸗

aphete / nos ãmonere ne credamgq

müdum a taſu vk a facto regi · H iuſ

to iudicio dei⸗ liet nobis oculto /
tra illos qui de fioꝛe maloꝝ et labo
re bonoʒ murmurant / nõ putantes

hec diuina diſpoſitioẽ caſu gtinge

re·/ Pꝛimo itaqʒ; ꝗꝓpheta letus
pfallit/ quia cultuta dyaboli aduen
tu xp̃i deſtruit᷑ et xpũs regnat / iudi

mt/ 1 adiuuat / Decũdo fideles en

hot ad laudẽ dei Puocat⸗ ibi Plalli
te / Tercio finẽ maloꝝ vẽturũ pec
catoꝛibꝗ cũ atixp̃o pꝛediœndo indi

cnteibi Cõuertat pœozes / QE

to mala tẽꝑis atixpi Etracat/ quo
rum ni mietate permot⸗ dicit deo /
cur reeſſiſti · ibi Vt q qd dñe / Quĩto

pꝛecatur iudicũ maturari 2 vt ſcõꝛ

mala finiantur exoeat. ibi Exurge
domine deus·
2dño confido Tiail In
finem pſalmꝰ dauid Hit lo
uitur gy heta in pſona ali

aui9 ſecho edatgende heretiwe⸗

docendo reſiſtendu eſſe eis quado
volüũt latholics ad ſe trahere et ad
montẽ ſue alte ⁊ ſuꝑbe ſapiẽtie trãſ
migrate Et pꝛimo eos redarguẽdo
intrepat Hecũdo doet quid deg iuſ
tus iudex/bonis a malis atholicis
ſcilicʒ 7 hereticis retribuat 3bi Juſt
at quid fecit // Vel poteſt p almg
iſte de iudeis accipi vt xp̃us in paſ
ſione ſua loquatur ſcm hominẽ /
eontra terroees et machinationes

.

Aluñ me far Titulus In ſi
Gar p̃e dauid pꝛo octaua

Ockaua (ſiaut ſup) hit act

pitutr pꝛo d die ludicij· quam in ſexto
pſalmo peccotoꝛ aulpe cõſcius time

bat / ne ibi puniretur Lit aut daud

in Eſona vin perſecti pꝛo ea oꝛat vt
veniat 2 ibi remune etur Et pꝛimo
petit a ſeaili guerſitate ſaluan dem
de oſtendit xp̃m a patre mi um O
tra mala ſecul · ini . Pꝛopter miſeri
am ino pum⸗ gemitum pauperum
Vbi doet xpꝛiſti eloquia eſſe vera

ſe icit impioꝛ um falſa

DSazquo dñe Titulg In fFEH
nem p̃s dauid Hit FWheta
lenue caritate qua auids

xp̃i inarnationem expectat. in pſo

na antiauoeũ patrũ quaſi de dilatio
ne cõqueritur. vt ſuꝑſtitione dyabo
li abiecta vni9 dei aultura ſuſcipiat
Pꝛmo ergo cõqueritur de dilatioẽ
aduentus xp̃i. Decũdo oꝛat illumi
nan ne hüt aduentuũ expectando. in
teri dat fraudibg umici · ibi Reſpi
e et exaudi me domine dey nieus
BVel ecam poteſt p̃e iſte intelli
gi vt loquatur de ſe udo aduẽtu xpᷣi
ſaliet de aduentu ad iudicüũ / in ꝑſa
na modernoꝛzum ſanctoꝛum· nam
ſicit antiquj patres pꝛimum deſide
rabant aduentum · ſit modo ſan ci
et perfecti cupiunt ſ. ecindum iurta
illud · Cupio diſſolui et eſſe cum
xpziſto.
ixit inſipiene Tiatlus. in ſt
nẽ p̃sdauid· facies dei id ẽ
xpũs qua in pꝛeœdẽti pſal
mo pꝛopheta deſderabat videre⸗

te oſtenditur veniſſea a iudeis cõ

ſepta foꝛe· ideo Iuha in pſona ſua
vel rpi increpat inſipiẽtia et dunaa

4

non tredut· Pzimo ergo eoꝝ mali
na deſcribitur increpatur.· Deain
do eis iuditiũ cõminatur Moõne og
noſcent Tercio eoꝛ ũ guerſio p̃diat
Nuis dabit ex yon

Omine quis habienbit Ti
ly p̃e dð Pſalg iſte Jpꝛie
Nheſt moeũ inſtructio / 2 fup
Honis tepꝛeſſio/ Ma quia in p̃ſenti
ecia habitant mali ce bonie · net

hit ſcire pmittimur qui vere ſint de
vni tate ecie · ideo quidẽ / liet indig

ni / lactat ſe eſſe de ecia · cum tamẽ
non ſintz lloꝛũ ergo p̃ſumptionem
retunds Jpheta / quaſi ſaerdos an
te pꝛopiuatoziũ aſtans querit qut
in p̃ᷣſenti ecie tabernaculo digne
deo militent ; et in ſuturo beatitudi
nis monte requieſcent. ? pꝛimo po
nitur pꝛophete ĩterrogatio/ deinde
ſubditur dñi reſponſio I bi Qui in
greditur
. Onſerua me dñne Titulus
6 Tituli inſcriptio ip̃i dau id
3ſte titulg nu de veteri teſta
meto ſ de euagelio ſumitur/ vbi le
gitur ꝙ pylatus xp̃o cwafixo talẽ
titulũ ſuppoſuit I heſus nazarenus
rex iudeoꝛz u Vnde heſdꝛas de illig
tituli inſcriptione quã per ſp iritum
ſanctum futuram pꝛeuidebat hunt
pſalmũ poſt intitulauit oſtendene
hit agi de regno xpi⸗ illa inſcriptio
ne ſignificato vt ſit ſenſus Inſcrip
o Atuli id eſt victozia vel regnum
e8 tituli inſcriptio notauit attnbui

.
6

tur vel cõuenit dauid id eſt xpꝛiſto⸗

qui ſeð m hoĩem hic loquitur ·//
Eſt ergo intentio pꝛophete omnes

monere ne regno xp̃i aut eig titulo
regali cõtradicant Et pꝛimo in pſo

na xpꝛiſti veram in ſe natura m ho

minis oſtendẽs / petit ſe iter pericu

la ſaluari diccs, omnia que Ptulit/
ad gloꝛia ſue hereditatis eſſe ꝑdur
ta Decundo gratias agit patri⸗ de
intellecku ſibi dato paſſioẽ at keſur
tectione ſua/ ibi· Ondicam duũm

Faudi dñe Titulg Oꝛzatio
dauid Hic p̃s pꝛimꝰ eſt eo
rum qui noĩe oeationisinti
tulantur Vnde alij quatuoe ſimi
liter poſtulanti ſequũtur/ quia oim

in alijs interſeratur oeatio in iſtis
pene continuatur · Hit ergo xpug

ſecudũ hoĩem oeat et ſibi oꝛpꝰ ſuũ

id eſt ecleſiam aſſociat quia eadem

voc cum mẽbꝛis ſuis oꝛat non pꝛo
ſua vtlitate ſed pꝛo noſtra nexeſſita
te Ppꝛiſti enim oeatio eſt fidelium
inſtituitio“a ideo ozat vt fozmam o
randi nobis pꝛoponat-· / Eſt er
go ſenſg tituli Oꝛatio pſalmi huig⸗

duenit dauid⸗ id eſt perſone xpꝛiſti

aduincka ectleſia que oꝛpus ei⸗ eſt /
et pꝛimo petit ſem iuſticiam retri
bui ſibi Hecundo ab inſidijs iudeo
rum liberar· ibi Ego tlam aui Ter
tio oꝛat ſibi 2 aduerſarijs retribui⸗

iligam te Titulus in finẽ
puero dom ini dauide qui

—

loaut dño Pha catic huig

dhen
wie
Nen
ſe
g

ena

dut
de
.
ſur

ut
io
iont
ſiri
R
1s
püs
ſuu
Nem
nn
ſia
lun
10
tet
⸗
n
get
nut
ded
C
ui⸗

In die qua enptit eu dñs de manu

iimicoꝝ eig a de manu ſaul · Pꝛo li

beratione a pſecutione ſaul videtur
dauid hũt pſalmũ cantaſſe dño · F

quia titulus habet in finem 2 vocat
hüt pſalm ũ canticũ· finis aũt xpᷣ̃s
eſt cantiaim vero exultatio de eter
nis⸗ ides non litteraliter de da
uid ſol u intelligitur / ⸗ melig ſpualt

ter acripitur de toto xp̃o / ſeiz de e
pite * mẽbꝛis· quẽ totum dñne eri

puit in die reſurrectioĩs de manu in
imiooꝝ ſuoꝝ. id ẽ ẽ iudeoꝛ ũ⸗/ de ma

nu ſaul / id eſt inde Pditoꝛis vel dy

aboli · / Vñ pꝛo hac ſp ua li lbe
ratione totus xp̃us deo gras agit /
ſummã diuinoꝝ beneficioꝝ olligẽe
DHSecũdo agit de cladibg humani
genert añ aduentũ xp̃i/ 2 qualiter

dñs ſit miſertus/ ibi Circũ dederũt

me / Tercio agit de virtute at po
lẽtia · ibi · Ded qui p̃enxit / Quar
o ecc ia leta / munera dei laudat et

in eis exultat/ibi· Viuit dominu⸗

—

a benedictus deg meus
Eli enarrant.Titulg In fi
nẽ pe dauid· Pſalm iſte

agit de pꝛimo aduẽtu xp̃i/

et attribuitur dauid reſpitienti in ſfH

nem / id ẽ in xp̃m qui eſt finis oſum
mationis · vel in finem⸗ id ẽ in tem
pues plemtudinie quo acta ſunt que
hit tracatk / NHit ergo monet P
pheta / vt relicta vetuſtate ad nouũ
hoĩiem acedam Et pꝛimo loquẽs
de inarnatiõe xpi ↄmẽdat p̃diati
onẽ noue leglo Hecũdo laudat p
cepta noui teſtamẽti q veteris⸗ ibi⸗

Zex dñiTerco vt ſit dign toͤta ſa

cramenta referre petit purgari a vi
cijs · ibi · De elicta quie œtera⸗Coõ

mendas aut p̃ditationẽ noue legis
qui dicent quid ⁊ ꝙ diſcrete ꝙ;

minfie 2 ꝙ late · In pꝛima pꝑte on

dit ꝑ ælos qui enarrant glam xpĩ

apoſtolos intelligẽs· in quibꝰ tq; in

lie de ſpeaaliter habitauit

p̃s dauid·/ Nic agit qꝓha
de xpᷣo quaſi de ſaœrdote ĩ

moͤlatubo et rege pugnaturo⸗ Ca

nẽs que vẽtura erat xpo / tpe a fflic

tio is / qð fuit vſqʒ ad paſſionẽ Deiñ

in ſe cda pte ea que futura erat tꝑe
glosie Z9ſolatioĩs. qð fuit pt reſur
tectionẽ· ibi Tribuat tibi Et ea qᷓ hic
Jpheta loquitur optõdo/ ecia afft⸗
mat p hetando

Omie in virtute lua.Ti
193 n finẽ p̃e dauid ſie p̃⸗
E vng eoꝝ qui de duabꝰ na
luris in xpᷣo agũt/ cõtra heretiws ĩ
vel perſonam diuidüt / vel naturas
nephanda (cõmixtione gſundut Mo
net ergo xp̃m / deũ pariter ho
minẽ eſſe credam2 · // Et pzimo
dirigendo verba deo patri· xpi fili
ſui meritũ æ pᷣmiũ ſummatim pꝛo

ponit / Decũdo xpi vtutes 2 glo

nã ſpecialiter deſeribit / ibi uoniã
pueniſti / Tertcio de penie inimi

oꝝ ſuon agit / ibi Inueniat᷑ manqtit
an 2 finaliter xpĩ exaltationẽ cõtlu
Rdit / ibi Exaltatre domine ĩ

virtute tua⸗
Cde? med⸗ Titu⸗ finẽ de

Kaudiat te, Titulg In finẽ

4

dauid pꝛo aſſumptione vel ſuſrepti

one matutina ſeu ꝓ eerua matutina

Huiq tituli ſenſus eſt· pſalmꝰ iſte tẽᷣ

dens in finẽ· id eſt in xp̃m de cuiue
paſſione agit · ẽ dauid / id eſt xp̃i q̃
hit loquitur in perſona ſua Vel ſub
perſona ecleſie xpi / ſcz oeantis pzo
aſſuptione matutina⸗ id ẽ agẽtis de
paſſiõe / vbi oꝛat P reſurrectione ma
ne facta Et hoc dicit ad ſimilitu dinẽ
ſolis q̊ͥ paulatim aſcẽdẽdo aſſumit᷑ /
donet vbiqz tlareſcat / ſit xp̃e de paſ
ſione ad reſurreckio nem / inde in ce

lũ ad dextrã pꝛis aſcẽdit/ poſtea

miſſo in apoſtolos ſpũ ſeõ mũdũ ſi
dei radijs illuſtrauit · Alij aũt hñt
ꝓ erua matutina / qð idẽ eſt ſcðm
aliã ſim litudinẽ · Cerua en eſt hu
mana xp̃i natura / que lutũ 7 ſpinas
ſcʒ pœozũ tranſilijit / 1 mane in glaz
teſu rrectionis quaſi in altũ eſt aſſũp
ta · / Monet ergo gnheta opati
paſſioni xp̃i / vt ſue reſurrectioni on

tegnemg, Et pꝛimo p̃mittitur gqſ

tio de derelictioen ſimul oꝛo giũgit

ſaut in oĩbq pſalmis de paſſione Se
mdo paſſio deſcribitur / vbi et p reſur

rectiõe oꝛatur · ibi / ircadoderũt Ter
ko fruct vtilitas paſlionis oſten

ditur ibi / narrabo a eetera Pps au

tem pꝛimo ſub pſona veterꝭ homĩs
rulpe ac pene expoſiti loq̃ inapit coꝛ
poris ſui perſonam gerens vel xp̃ᷣe
in ꝑpſona loquitur mpitis veram in
eo naturã humana expꝛimẽs · Vñ
in cruc ait / quare me dereliquiſti⸗
pſalmũ iſtü de ſe ſcriptũ eſſe idicas
Vnde multa hit de eius paſſiõe di
cuntux tam expꝛeſſa / vt magis vi

deantur hyſtoria euangelin pz8

phetia / liet enim multa hit habea

tur non tã ad ipſũ ꝙᷓ; ad eig mẽbꝛa

referenda

. O ming tegit me· Titulue
pſalmi dauid Hit ſub figu
ra uudayci po puli de capti

nitate babiloniaa reuerſi ſub zoꝛoba

bel / et iheſu ſaerdote magno pha
dicit reditũ fidelis populi de babi
lone huiꝰ ſeauli per xp̃ᷣm ad demũ

dei / 1 agit de mia xpi / qua fit hetre

ductio ſpualis enumerans deee gra
tias ꝑ quas velut ꝑ deæm mãaſioẽs
homo ad deũ reuertit· Et introdu

rit᷑ hit eccia loquẽs de xpᷣo ꝑ quẽ ve
lut ꝑ ſavrdote magnũ fit iſta teduc

tio · // In ſingulis verſib ſingule
notantur gratie / niſi ꝙ in ſechdo et

ſeptimo due piter oniũgũtur · Pꝛi

ma ergo gra eſt locis paſcue/ i/ ſer

mo diuing qui ſaginat meditantes
Decuda aqua reſectioĩs· id ẽ bap

tiſmi qua reficiũtur rite ſuſcipiẽtes
Tertia ẽ aĩe guerſio per virtutis 2

bone oꝑationis augmẽtationem
Quarta ẽ deduckio ſup ſemitas iuſ

ticie · i ſuꝑ p̃ᷣepta per caritatis radi
tionẽ ⁊ pfectionẽ/ Quiĩta eſt ſecu
ritas a mal qnter diuinãa aſſiſtẽtia

Dexta eſt oſolatio eruditionis que
fit ꝑ virge a baauli id ẽ diuie corret
tionis diſciplina· Septima ẽ mẽſa

dñ i · id ẽ dñici oꝛ pis guiuatio · Oc
taua ẽ ſpũalis apitis / id ẽ humane
mẽtie iĩpinguatio ſcz ſp̃ualis leticie

repletio· Nona ẽ alix ĩebꝛ ias · id ẽ
calix bñdictioĩ s. ſciʒ xpi ſãguĩs qui

anaſi inebꝛiat · dũ vanan delcatlonü

ns

ins⸗
1ns5
⸗
iſ
udi
ſecn
niti
it
wrn
ni⸗
. 0e
ane
tiae
di
ni

obliuionẽ pꝛeſtat Deciã ẽ mĩa ſubſe

quẽs· id ẽ gra ꝑſũmãs/iq̃ ⁊ pueni?

do inſpitat / 1 mediãdo adinuat /2 fi
niendo ad eterna hitationẽ ꝑduon

do ſeliciter ollocat.

Omi ẽ̈ terra Titul⸗ p̃eda

uid ĩ Pma ſabbati·Pzima

diuiſa a tenebꝛis / 21 eadẽ die xpᷣsode

poſitis moætalitatis teneb: is/ clanfi

cat ẽ/a hõ depulſa pecoꝝ caligie ꝑ
xp̃i reſurtectionẽ teſtaurat· vt ſit ſẽ

ſ tituli Pſalm iſte ẽ dauid q̃ loqt

in pſona ſua vel eccie; agẽs de tlari
ficatiõe xpi ⁊ hoĩs teſtauratiõe / que
facta ? ĩ pꝛima ſabbati / id ẽ ĩ matu
tino diei dñie/qᷓ dies eca p ma ſuit ĩ
pꝛimoe diali rerũ creatiõe ·/ Mo
net ergo ꝓp ha victoeẽ xp̃ʒ tũ trũpho
ſuſclpe· vn ad ſimilitudinẽ ̃wis q̃
poſt triũphũ totã terrã tlamat eſſe
victoꝛis/ pzimo ditit totũ oebẽ eſſe
dei / vt ſiaut nullg ab eig ĩgpio / ſit net
ab eig fide ſit alien/ ij deter mĩat
ibo vtutib p̃diti ſut · qͥ in ec ĩa pſiſ
tũt · ibi · Quis aſceẽdet · Terao xpĩa
na religiõe dilatata ſupſticioſos a pᷣ
uitate reuocat / vt patefactis oꝛ dibg
pᷣm admittõt · ibi Attollite poꝛtas
D ſte dñe leuaui Titul i fi
— nẽ p̃s dð · Pſalmoiſte diri
Agss noei fint / id ? ĩ xp̃ʒ at
l „ „ „72„! 2 —:.
tribult dauid⸗qᷓ loqt in pſona ecxie
ſter aduſa ſcki grauiter afflicke / vk
pſona penitetis p flagella wꝛrecti⸗
monẽs ĩ aduerſis nõ murmurate ̊
ad deũ reſpicere Et pmo petit doceri
vias dñi⸗ a ad den P ſpem erec5

ſabbat dz dies pma ptꝰ ſab
batũgn qua die mũdꝰ odit e/ a lux

Hem̃do deat Pp̃is dimittẽdis P

rib/ 1 ꝓ hüs qᷓ otidie fiut ibi Remi

niſc ere Tercio agit de eternis onñ
dẽs quũo habeat ibi/ Quis ẽ homo
Vdica me Titulg p̃s dð Pſal
mo iſte attribuit dauid / id ẽ vi
cto qͥ hic loqtur ECt monet vi

ro ꝑ ſe

cari ꝓſoꝛtia tiquoꝝ/a iũgi iuſtis/qꝛ
ex ↄuictu moꝛes ſoꝛmãtur/ Et pꝛi
mo vir iuſt dicit ſe non hꝛe hit piẽ
ä iniquis-a petit ab eis diſcerni in
ſuturo · Vecido petit ne malis miſ

ceatur in iudicio; ibi Oñe dilexi⸗ In

hot aüt differt pꝛima ꝑs a ſecäda/
qz in pꝛima ꝑte de iudicio æ⁊ multu
de inocetla ſua agit/ in ſecunda de v

troqʒ pene piter tangit

libꝛi regum de trina vnctiõe dauid⸗

quarũ pꝛima linitꝰ fuit / nõ vtiqʒ in

Oming illuatio Titulg ĩ fi
nẽ p̃s dð· pꝛiuſq; linie ᷑⸗
VHict titul9 alludit hyſtoꝛie

.
—

regẽ / in ſignũ ſutur regni ·/ dua
bus extremis / que ꝓ vna reputank/

in regem vnct eſt/ ſeaunda videhcet
vt regnaret ſupe r tribũ iuda⸗ terta
vero vt regnatet ſupꝑ vniuerſũ irk /

ptꝰ pmq vnctionẽ dauid hoſtesha

buit · ptꝰ ſecidam regnauit in pae⸗
DHz het figualiter acta ſüt vt ſigniſt
mret ꝙ qlibz fidel q a xpõ xpianꝰ

dicitur / 1 a xpi trimate denoiat᷑/ 2

de eig plenitudĩie vnctioĩs linitur⸗

pꝛimo inũgitur in ſignu ſuturi reg

ni / dũ ſpus ſancti graciam in baptiſ
mo æ alijs ſacramẽtis ꝑapit De uũ

do vero i ſuturo inungetur i regẽ⸗

quando bbertatem gloꝛie recipiet /

Zfſicut dauid bis in rege vnc /ſic

vnctis gloꝛiſimtionis noſtre gemĩia
erit ſtola oꝛ poꝛis a aie / ſed hee due
quaſi pꝛo vna reputantur / Sit
ergo pſalm iſte dirigens nos in fi
ne m ſuture -ſummationis attribui

tur dauid / id eſt auilibz fideli / agẽs

de eo quod eſt pꝛiuſcq; linietur ſecũ

da vnctione / id eſt de es qð eſt ante
perſectam vnctionem regalẽ· ante

qua hoſtes habet/qꝛ pt pꝛimã vnc

tlonem ſatramentalem ſub varijs

hoſtibglaboeat 2 gemit / ß poſt ĩ pa
& regnans requieſcit · vnde vt tadẽ

in illo regno gaudeat / hit loquitur

quaſi quoddam ineffabile ſe delide

rate / oſtendense ꝓ quo omĩa pacien
ter tolerat ·/ Monet ergo ne q̊s
poſt pꝛimam vnctionẽ toꝛpeat/ſed

nd ſecundã ſe diligenter pꝛeparado
diſponat· Et pꝛimo agit de pꝛima
vnctione per quam bertificatur ſecu
da / poſt ea dicit quis laboꝛ gemi

r⸗ibi / exaudi dñe
D te dñe clamaui⸗ Titulg
ps huit dauid/ p dauid ali
qñ intelligitur caput id eſt
xpue/aliquando wꝛpid eſt eccia⸗
in terdum vtrũqʒ ſimul / id eſt totus
xpuũes vbi aũt in titulo additur huic
vel ipſi / xpũs intelligitur Hit ergo
plalmꝰ attribuitur huit dauid / id ẽ
xpo · qui hit lo quitur?a eſt tertig eo

rum qui agũut bꝛeuiter de paſſione

xp̃i reſurrectione Monens eos ad
uerſa tolerate qui volunt cũ xpõ teg
nare Et pmo ponit᷑ ozo tempe paſ
ſionis habita / ſecũdo audit de reſur
tectione ſua gracas agit/ ibi Oñdic

.

tus ſit ante ſetũdam vt finaliter ha
E. .

tus xpũs taq; ſcðᷣm qð hõ⸗ ſe hoĩ
bus iuſtis in exẽplũ ꝓponit⸗ q̃ liæt
ſuꝑ oẽs iuſt a dignꝰ ſit / nõ tñ ĩ ſe
fidit/ H totũ a deo pꝛe huiliter petit
j fferte dño. Titul9 p̃e da
utd in conſ umatione taber
naagili Cũu dauid pſpe reg

Matet moetuo ſaule / tulit archa de
gabag et detulit in ihꝛeh m· Qua re

daicta ſecit ei tabernaaulu./2 obtulit
holocauſta Ad qð iuxta lram anas

hoſtias offerre hit hoetari videtur⸗
/ Ded ſpüaliter potig de ſignifi

cato tabernaculo⸗ id eſt de etcia hit

agitur ſicut eĩ archa a philiſteis re

ducta ſuit / tui dauid taberna ailũ
exte dit · ſit xpᷣs a iure dyaboli ecia
teduxit · eiq; dona grẽ gtulit/ de au
ius pfectiõe hit ꝓpheta loqᷣtur q̃ hie
tabernaaulũ dicit qꝛ nũt in ea gtra
dyabolũ militat᷑ / qu? admodũ ſcdz
ſutuꝝ dicitur dom / qꝛ in ea quieſce
tur / Pꝛimo ergo monet ꝓpheta
fideles deo hoſtias ſpualesofferre

êDSetũdo agit de oſtitutiõe ecie

enumerãs ſeptẽ dona ſp̃us ſcĩ· ibi⸗·
Vox dñi · / Terto dieit quid oſti
tute ſiat eccie / ibi · dñe diluuiuũ e
tera/ oſtendens qũo in diluuio huig
ſcki dñe ſideles ſuos illeſos p̃fuabit
VNValtabo te⸗ Titulg p̃s· cãti
, ti in dedicatiõe dom dauid
26 legit dauid ſetiſſe vel
dedicoſſe aliqua domũ dño a/ iõ de
ſp ũali domo / id ẽ de eccia hoateipiẽ
dũ ?„Que ĩ pᷣe dẽti pſalmo tabna
cilũ dicit /·hit ät dom norat᷑ gpter

cauſã ibi expꝛeſſa Suß ergo egit de
Alũmatioe tabnaculi tpe belli · Hic

t

Nat
dN
abee
.
de
lare
dht
gas
r⸗
Wi
uhe
ti

erre
rſe
⸗

9
t
t
d
1.

ne
tt

de

autem eſt pſalmue cantid id eſt lei
cie habite· in dedictione domus da
uid / id eſt ecie xp̃i- quando in eter

na pac manebit Et loquitur hit to

tus xpusquia verba pſalmi huius
quedam apiti / quedam wꝛ poei / que
dam vtriqz oueniunt. a eſt pſalm9
iſte de paſſione xp̃i et teſurrectione
vt paſſio non terteat/ quos ſpes te
ſurrectionisletifict // PBꝛimo er
go qgit xpuᷣs de ſua dedimtione ſcz
in ſua ꝗpꝛia perſona iam ſaccta in re
ſurrectione / poſtea vero ſutura ĩ do

mo ſua / id eſt ecia in finali reſurgẽ
tium cõſummatione · monens ſanc

wos hot ſperantes / deo laudẽ referre
Setũdo dicit quo hanc dedicationẽ

meruentt · ibi Ego autẽ Tercio quo

tam acreperit ibi Audiuit doming
N te dñe ſp eraui Titulus
In finem pſalm dauid P
extaſi⸗ pſalmꝗ iſte dirigẽs
nos in finem id eſt in xpᷣm ⸗ eſt da

uid qui hit loquitur in perſona xpi

vel ſua vel ecrleſie⸗ habitus pꝛo ex
caſi⸗ id eſt agens de exceſſu mẽtis⸗
qui ſit quàdo mens pauet terrena⸗

monens ne quis de ſe pꝛeſumat / HB

de dei miſencoꝛdia Et pꝛimo cõtra

pauoeẽ pzemitticur ſpee et oeatio

Otra mala/ cũ lertitudine libeatioĩis

2 gaudio Dcdo enumerat quot
2 quantn perturbant contra que eſt
oꝛatio ibi Miſerere mei Terno diat

que ſint bona dei gtra malaibi H
magna Vnde huig pſalmi vba / que
dam apiti / quedãa mẽbꝛis / quedam
qhete gueniũt In hat aũt varieta
te /nõ mutatur vox: ſed mput mẽ

bxꝛa eadẽ voc vtut die do Ego me

michi⸗/ qð fit ꝓpter v⁊᷑ nit ẽ c pite
ꝛz pis/ xp̃i ſcʒ a ec e quam fucit cari
ine Dicut ligua oĩm mibꝛoy ſuki
pit voce dices p pede / alcans me· nõ
ditit ualns pede et Pmann / vulne
rasme non ait manum meam vul
neges««
Cati qauoꝝ Titulg Intellee
tI9 dauid Nit eſt intellec9
dauid id eſt penitents In
cui p ſona hit loquitur· docens quid

intelligere debeat qui vere penitene

eſt Ct pꝛimo dicit iniciu boni eſſe ꝑ
ĩdulgẽtia dei. ſe vero / ſequẽtẽ illud
viaũ hoĩm / qui de op ib gloꝛiantur
menta pzꝛopzia iactant / ſuiſſe mi
ſeru/ 5 ꝑ manũ dei couerſum ad ve
tum intellecũ· Ad quẽ alios deen

tos reuocat. in quo ecia ſtantes gfir
mat Decũdo agit de cõſeſſione⸗ vñ

eſt venia·ibi Delicũ meum Tercio
penitudinem multipliater omẽdat
Ibi Pꝛo hac oꝛabit Quarto poniv
letg finie· vbi diat dare deg intellec
tum:ihi ntellecũ tibi dabo

nen pſalmg dauid Hic „
Npheta miam 2 potẽtia der
de opib treatiois tetreatioĩs. vt

timtat᷑ potẽtia qua treat: et ameꝭ

mia qua tetteatAd laudẽ ergo dei
uits oñndit: q/a quẽ/ quo et quare /
laudare debeat Et pmo iuſtos tet
tos laudare monet Hecũdo bim̃ di

rit illũ / qui ad autũ dei puenit⸗ ibi⸗

Hto gene Tercio quid de pꝛedickis
ſentlat ſubdit. ibi Anima nra

Eultate iuſti Tituſus In ſi

Enedic Titulus pſalmus
dauid eu mutauit vultum
ſuum cꝛam abymelech/2
dimiſit eum 1 abijt DHaul pſequens
dauid nũcios miſit ad achis regem
apud quẽ cõfugerat dau id vt eü ad
ſe mitteret quẽ volebat otcdere qð
pſentiens dauid timuit 2 ſe fingẽs
ſurioſũ vel fatuũ · mutato vultu o
ram tege illu a ſe abiciens dimiſit /
ſit dauid abijt meolumis Hit aũt

x ᷓ in hyſtoꝛia regũ voat achio

vocbatur ecia abymelech quo noie
vtit eſ dꝛas ĩ hot titulo/ Jpter ſigni
ſictionẽ miſtici ſacramẽt Dauid ei
xp̃ma vultꝰ mutatio mutationẽ ve
teris ſatrificij in nouũ ſignifict. ve
t ãt ſatrifiaũ dicit / vultg qꝛ ĩ ſigno
volũtaiẽ diuina indicat Abymelech
vero ĩterp̃tatur pꝛis mei regnũ / et
ſignificnt iudeos qᷓ erat tegnũ pꝛaie
ſui / id ẽ dauid qᷣ ſcᷣm carnẽ fuit pꝛ
xpi / eccia vero ? regnůũ / nõ illig pꝛis
carnab ſß dei pꝛis ſui eterni · Muta

uit ergo vultum ſuũ dauid coꝛzam a

bymelech id ẽ xp̃s mutauit vet ſa
trificiũ wꝛzã iudeis qᷓ erat regnũ pa
tris ſui dauid in nouũ lacrificiũ quã
mutationẽ ĩ eena oñdit ĩ qua wꝛpꝰ
ſuũ et ſanguinẽ diſcipuk eucariſtie
ſatramento exhibuit / ꝓpter qð aby
melech id populg iudeoꝝ ? illi pci
pue ni des et ignari diſcipuli / qj hot
ſaꝛrmẽtũ curnaliter ĩtelligẽtes abie
tt retro· xp̃ᷣm dimiſerunt ip̃e ab
eoꝝ ooꝛ dibg abit Monet itaq; pſal
mue iſte ad nouũ ſacrificiũ acoedere
mẽte nõ pede Et pᷣmo qyha ſũma
tim dei laudẽ mittes Monet man

ſuetos ad idẽ Dtcdo ad gmunio
nẽ noui ſatrificij fideles hoꝛtat · ibi
Atcdite Tercio ĩcipictes monet a q̃
boabſtineãt. ibi Veĩte Quarto agit
de tribulatioẽ bonoꝝ malozuũ ibi

Oalli dñi⸗ ne ĩ picul iuſt fluttuãs
aliqua dubietate moleſcat net iniuſ
t9 ſecur ſupbiat

dich dñe Titulg In finẽ
pſalm dauid Pſalmd iſte

dirigẽs nos in finẽ atteibui

eur ißi dauid id ẽ xpᷣo hit loqtur /

nut in pſona ſua / nũt in pſona eccie

Ct agit de paſſioẽ xpᷣi monene vt

aduerſa eig exẽplo feram2 // Et
hmo intipit ab oꝛone P vtraqʒ pte
pugne oeans id pꝛo ſe 1 p aduer

ſarijs c omemocatione aulpe eoeũ
Hecũdo p̃mittes de ſpe boni⁊ gau
dieo narrat maligne erga xpʒz ſe

cerint/ ibi Anima aãt Tertio de frut

tu paſſioĩs agit ꝓmittẽs cõfeſſionẽ
dtoti ecce Et ide p̃atur cu omemo
ratione culpe / cofuſionẽ Pſecutoꝛũ 2
eexultationẽ fideliũ · ibi · Confiteboꝛ

ixit iniuſt Tituld in finem
ſeruo dñi pſalmus dauid
PBſalmꝰ iſte agit gtra erro

rem dicetũ omia mala eſſe ex vicio

nature treatioĩs ne· bona vero ex

Uibero arbitrio // Dot aut hit p

pheta mala eſſe ex vob bona eſſe
ex deo per grãm Vñ in titulo / recte

ſeru dñ dicitur fideb / in hot pſal

mo loquitur Mala ſibi/a deo bona
attnbuens / vel xp̃s⸗ ſerug dñi ap

pellat / qꝛ vſ quaz pĩi obediẽs aui
Eexci vba pſalmi ueniũt Et pmo aſ

ſerit mala rõ ex hoe / ſeo duat bo

na ex deo eſſe per miſenttoꝛdiam ⸗ .

ibi· Dñe in elo
Oli emulari Titulus pſal
mus dauid⸗Pfalmus iſie
totus eſt de oꝛrectione mo
tum 2 velut ſalubze antidotum on
tra illoꝛũ erroꝛem qui murmurant

de floꝛe maloeum a laboꝛe bonozu/

quaſi omnia nſu agantur/ done.

hec ueferioꝛa diuina pꝛouidentia gu

bernari / non aſu trackari Er pꝛimo
monet ecca / in auius Pſona loquitur
pzopheta ne quis malignates imi
tetur· ſed quicquid boni ſperatur a

dño poſtuletut / a quo pꝛoſutura et

eterna donãtur · Vcdo diat malos
ſuꝑ bonos inuidia toꝛz queri · ibi Ob

ſeruabit pecratoꝛ Terco tractat iuſ
tum hit nunq; deſer. pmia bo noeũ

et penas maloꝛũ miſcens cũ inter
iectis adhoetatioĩbq · ibi Junioe ſu i
Omine ne i ĩ furoꝛe Titulg
pſalm dauid in tememo
igon ſabbatt Pflalmus iſ
e eſt dauid id eſt peĩtentis · habit
in rememoꝛatioẽ ſabbati / id eſt eter
ne requiei quam habere deſiderat/
perdere foꝛ midat: Monẽs ergo ad
penitentiam pzimo ꝑ penas ſũma
tim dictas laptat dei miſericꝛz dia⸗
Secundo ponitur narratſo in qua
multipliem numerat miſeriam ibi
Butruerunt · Tertio quia inter tot
mala ſperauit ĩ dño · affirmat ſe au
diendum cum emendationis cõme
moꝛatione · ibi Quoniam in te dñt
Quarto ponitur exultatiua contlu
ſoo de ſalute · ibi Pe derelnquas me
Vnde a lacrimis 2 oꝛatione incpi

ti alibus in exultatione terminatur⸗

vt eerta ſpes ex hot imitutibg detur

Ixi aiſtodiam Titulus. In
finem canticum dauid pꝛo
yditum Tegitur in Palypo

minon ꝙ artha dñi reducka a philiſ

ttis dauid ante eam wnſtituit cnto

ens ſitt i in alijs pſalmis peniten

res quatuoꝛ milia et totdem ianito

res / quibg pꝛefect filios thoee Can

tozibus vero pꝛ epoſuit ducentos oc

toginta octo viros inter quos fue
rut · aſap/emã · etham 7 yditũ⸗/ quo
rum noĩa eldꝛ as frequenter poſuit
in titulis tum P honoee miniſteri⸗
tum qpter noĩm interpꝛetationes

quibus ſubiectoeũ pſalmoꝛũ inte llec

tus pandũtur⸗ Vnde hu us pſalmi
apitur ſenſ ꝑ hot nomẽ yditũ · að
interp̃tatur t raſiliés eos ſcʒ rema
nentes in ſeailo⸗/heteſqʒ terrenis⸗

de quo tranſiliente ag tur hic Doat

eni ĩ pſalmꝗ iſte a dueckione ſeaih ad
legẽ dei inde ad eterni tatẽ mẽte
traſilire Et qꝛ hot iocundũu eſt mẽti
liet graue ſit crrni / deo pſolmoiſte e
dicit cãtici qꝛ hit fit meto de eter
na beatitudine Monet aute hic pſal
mdtranſiliẽtẽ terrena inter bloſphe
mos 2 ĩiquos lingque ontinentiam
ſeruate / ertamina 7nxaes cõpꝛime
re / qꝛ hot ſilentiũ ei multu eſt vtile
Vñ poagit de gunẽtia lingue: iter
blaſp hemos 2 alupnioſos / 2 op

mt noſcere finẽ vbi het nõ ſunt Se

mũ do dicit quo oẽs ſint ſub vanitonte
47 aſu / vñ oppoit ſe expectare dñm
petẽs liberari ibi Veruptñ in yma

gine Tergo iter tot mala petit ſibi

g i⸗

deñ adeſſe et pefrata dimitt / vt pl

pero fine exeat/ ib Exaud oꝛonẽ
Epectas expecaut Titulg
In finẽ pſalmus dauid; i
nis i tituls pſalmoꝝ mul
uipliciter ſumitur/ aliquando ſignifi
mt xp̃m: aliqñ plenitudinẽ tꝑis ali

qũ nouũ teſtamẽtů· alqñ paſſionẽ

vel reſurrectionẽ xp̃i Nica at ꝓ nouo
teſtamento accipitur qð cõſuũmat in
qð vety teſtamẽtũ mutatu eſſe oñ
ditur qð eccia lõgo tpe expectauit⸗
deſiderans xp̃m cu eo nouũ teſta
mẽtũ · in qua expertatioẽ multa a
dyabolo ſuſtinuit 2 otaulte et mani
feſte. a qbo eaa poſt xp̃i aduẽtũ pe
nitg imunis nõ ſuit // Monet er
go pſalm iſie relictis eorimonijs le
gie 2 ydolatrie ſupſtitioẽ/ ad nouũ
teſtamẽtũ atredere Et pmo induct
eccaz expectaſſe deũ et atcepiſſe eüu⸗
2 ab eo nouu ũ teſtamentũ qð 2 mul
ti ſecuturi ſunt/ vñ percutit omnes
ſupꝑ ſtitiones et inuitat ad mirabllia
dei Hecudo expoĩt mirabilia / ſũt

icarnatio⸗ iuſticia p̃dicatioĩs/ libera

tio hoĩm ab iiqtatibg / afuſio ĩimic

ru· leticia ſperatũ · ibr ennuc aui Et

loturi in hot pſalmo xp̃s ex ꝑſona
membzozum⸗
Catus qui intelligit ſuper „
Titulo n finẽ pſalmꝰ dauid
Vel ſicut iheroni mus tranſ
fert In finem intellectꝰ filjs choee⸗
Didut legitur in libꝛo numen Cho
te cũ dathan et abyron mouit ſediti
onem contra moyſen et aaron/ pꝛo
qua a deo grauiter punitt ſunt. Fue
mnt autem quida filioeũ choꝛe qui

patris neqnitiam nõ ſunt ſecitl. vn
de 2 poſtea a dauid in miniſtenum

domus du ſüt aſſumptit et a dĩo
benedicki⸗ pꝛopter q ecia in titulis

pſalmoꝝ ſepe fit mẽ tio de eis maxi
me tamen pzopter nominũ interp̃

ttionem ex qua ſp ualis intelligen

tia apitur vt hie Choee naqʒ calua
ria interp̃tatur· qui fuit locis dñice

Paſſionis Vnde per mluanam⸗xp̃i

paſſio intelligitur. filij ergo caluari

e / filij ſunt paſſionis q̃ in truæ dñi

cum apko gloeiatur Et hijs huius
pſalmit intellectus attribuitur⸗ q cre

dut xp̃m/2 ſi pauperem eſſe et moꝛ
tuu⸗tamen verum deum // Ct ſit

e ſt ſenſus tituliz ntellectues huig plal

mi tendens in ſinem id eſt xp̃ᷣm at

tribuit filijs choee i id ẽ filijs crucis·

monẽe vt xp̃ ⸗ ſi pauper 2 paſꝰ9

tredatur tñ de? / Et pmo qgpyhe

en intelligentẽ ſup egenu et paupe

rem lebꝛat Seaundo xp̃s de paſ
ſione ſua agit que ſem egenum ſu
it· ibi Immici mei æc Tercio agit de
reſurrecione / q eſt gloꝛia egeni / ad
cõfirmondã ſpem fidelium · ib: Tu
aute dñe· // Ct elt in hot pſalmo

vox toti9 xp̃i· id E mupitis et cꝛꝑie

quaſi vnig hof s Quedã cni Pba ca

piti aueniut / que da mẽbꝛis / qda P
phete Pꝛius ꝓpha loqt i ſui pſona-

poſtea iducit xpᷣm loquẽte et in mẽ
bzis 2 ĩ ſe In mẽbꝛ is ibi Ego dixi
In ſe ibi·J nimicd meit
Vẽadmoduũ deſiderat · Ti
tulg ĩ finẽ iĩtellec9 vl ĩ ĩitel
lechu filijs thoee Vt ſup i

. li chael ſũt filij aluini/xp̃i·ĩ aaluo

= — =æũẽ-—

—, —☛

— —

—

— —

un
No
alis
nn
nin
liget
alua
dnia
r
llan
a d
hiun
zi
kna
gpſa

mn al

zanla coſtit

heliſeo p̃ᷣſignati. qui tropheum xp̃i
id * ſignu crucis in fronte oꝛdis et
wꝛpie ſuſceperũt· quibg intelleaus
huius plalmi attribuitur // Et eſt
plalmꝰ iſte contra triſticias ſeculi ne

nos a deo retrahat vbi eſt vox fidel
deũ deſiderantis qui ſpꝛetis vicijs

ad fontẽ gracie vel cõtemplationis
diuine aſcendere aupit· Monens ne
ſeaili triſticie ani mũ ĩ ĩdeſperation?
vel tedium trahat / et a ſco deſiderio

retrahat // Et pmo omne deſide

num huig fidelis dicitur eſſe ad deũ

Seaido agit de coturbationibg on
tra quas ratio gfoꝛ tat ſenſualitatẽ /

ſpe onſolationis diuine/ ibi Quate
triſtis s

Vdica me deg Titulg 7r nſi
nem pſalm⸗ dauid Nic lo
r in pſona ecrie inter zi
te⸗ ontra pꝛeſſuras ſeci
lpetens ne ipe a deo retrahant Et

pmo cõqueritur de ꝑ mixtione malo
rum 2 pᷣatur ab eis ſepari Decudo
agit de leticia ſinali · P qua laudat
deũ in tribulatione⸗ ibi⸗Et ĩtroibo⸗

ex hoc ſe gfoꝛ tat qui pzꝛuus triſtis⸗

erat 4 etera

Eus aunb Titulg In Rna.
pſalmi filijs choꝛe ad intel
lecũ Plalm iſte dirigens

in nfinem / id eſt in xpᷣm attrbuitur fi
lijs choee / id eſt filijs paſſionis ſciʒ
ſanctis martirnbz ad intellectu / id *
vt intelligant cur martires deus vi
detur relinqvere ſubtrahẽ do tꝑalia

bona et affligi pmittendo / cũ pꝛẽs

antiquos iuuenit in mann valida
tis temꝑ alia habundater contulerit

—

Eð ideo fucit / id eſt te mpalia Efet
tis ſubtrahit. vt amplig deſiderent
eterna⸗2 aduerſa inſert / vt feruẽt
querantur futura bona Jllis aũt an
tiquis tẽ ꝙᷓ rudibg adhut impfer

tie tempalia ontulit. vt eos ad cre

dendu Eruedn alliceret; et ꝑ illa

rũ τmꝑalia , noſtra ſpiritualia vo

luit figurari Monet ergo pſalmꝰ iſ
te ad cõtemptu terrenon 2 ad appe

titum œleſiiu Et Pmo diſtinguit be
neficia dei / oſtendene que incipienti

bus data ſüt in mudo 7 que pfechie

dabütur in elo . SHecũdo enumerat
mala que hit ferũt boni / nõ tamen

bliti dei Quũt aut reppuliſti Tercio

pmare auxiliũ vt hit afflichts tpe te
ſurrectionis xp̃us ſubueniat⸗ Exur
ge cτ oquitur autẽ ꝗphe ta in pſo
na martirum ſeu ſdeliu pſeaitionẽ
pacientiñ

In finẽ pꝛo hijs qui cmu
tabũt᷑ filijs choꝛe/ ad intel

lecu canticu pꝛo diletto Canticum
iſtud tendẽs in ſinem / id eſt in xpꝛil

tum vel in glümationem eterne be

atitudinis ?habitum pꝛo his qui cõ
mutabuntur / id eſt de veteri hoĩt in
nouũ mutabutur⸗ Et ꝓ dilecto ſciz

xpa. ſto eerleſie e ſponſo⸗ cantatur fili

is choee / id eſt filijs trucis ad intel
lectum / ſcilict vt intelligant miſten
um wniunctionis dilecti et dilecte /

id ẽ xp̃i et ecleſie ſpõſe ſue ad quo
rũ laudẽ a veneratione monet pſal

mus ſſte⸗ 11 Et pzꝛimo pzꝛopheta
æleſtibus epulis ſaginatus / pꝛerm
nia der ſe eruttuatuxum pꝛomittit

g tii⸗

Ruckauit wo⸗ men Titulus

—

Seiãdo i incipit de laude ſponſi lau
dans en quadz ſoꝛmiter / a foꝛ ma/

a poteſtate / a indicio / ab oꝛnatu/ ibi

Specioſus ſoz ma ac Tercio laues
Ponſe cantatur ſubmiſſius eciã qua
dꝛzupliater / a foꝛma / agla / ab ami
aab/ a pꝛole . ibi Audi filia Voc er
go a canticaã merito diatur epythala
miũ/id eſt laue thalamiquia laus
ſPonſi et ſponſe et deſponſationis

koeum⸗
Eg noſter reſugiũ Titulg
In finem pſalmꝰ dauid ſi
lijs choee arthanis Pfal
my iſte tendes in finẽ / id E in xpᷣm
eſi dau d / id eſt auuſlibet ſidelis⸗ 2
attribuitur flije choece / id ẽ filijs t cru
us / habitus pꝛo arthanls / id ẽ pz0
manifeſtatione archanoeũ aduẽtue
xpi · de quibus hit agitur · / Pꝛi
mo naãqʒ ꝙ in aduentu dñi omnies
ſpes habenda ſit oſteditur in tra
ſitu apoſtoloeñ ad gentes“ Decũdo
dicit ꝙ eckia ſundatur in xp̃o cui gẽ
ere a tegna ſubiciũtur/ ibi Fluminis
impetus Tercio narrat magnalia /
incarnationis tempe facta; ibi⸗ Ve
nite 2 videte opa. Vidoͤns ergo p
pheta in xpᷣi aduentu multas inſur
gere trbulationes cõtra tas oonſola
tone p̃muniens / in pſona filioeum
ehore ſeu auuſeuqʒ fidelis de inde
a / ad fidei ſtantiam exhoetatur

mus daud pꝛzo fuüjschoer

Pſalm iſte ? dauid gphe
te aui hit loquitur i in vote apoſtolo
rum / habit pꝛo filijs chore/ id 7 p

Surrſie⸗ dirigene ¹ finẽ id ẽ E in 1 *

—N

MWnes gentes3 ſinẽ pfal

laudem. Vñ pmo gentes ad quas

gracia traſiuit ad dei laudẽ inuitat⸗

Setũdo aſcenſio regnũ dei deſen
bitur vnde inſtater pſallere monet⸗
wbi Aſcendit

vvel laus cantici filioꝝ / vel fi
lijs chore ſecuda ſabbati⸗

ſtliop vel tantatur filijs thoee; ha
bitus ſe da ſabbati. id eſt ſecuda die

pt ſabbatũ ſcz die qua ſeat dñs fir
mamentu · P qð hie intelligitur er

eleſia ſupza petra firmata⸗ de qua

hic agitur⸗ quã votat ciuitatem / ea
2 dñm eius cõomendans Vnde pꝛi
mo agit de ſundatioẽ ciuitatis qua

amẽdatiue deſcribit Seaido ages
gracias de aduentu xpi / monet de
gradibz ecrie diſtribuendis p quos

ſaluatoꝛ agnoſet poſſit/ ibi Duſtepi

mus dens

filijs thoee pſalmꝰ? dauid

ĩi p mũtur / quaſi deg hot ignoeet

vel non euret / Vnde monet fili
os choee id eſt f ideles xpꝛiſti vt in
mundo deiecki⸗non ideo appzecien

tur elatos Et p mo attẽtos fucit ad

ea qᷓ dicturg Herdo ĩcipit Pſecjui
illa. dicẽs ꝙ xp̃e nõ reeimet ĩpios·
ibi Cur timebo Terco dicit qᷓ ĩpije

2 iuſtis te ddenda ſunt⸗ ibi⸗ Dicut o

Uts uarto a ämonet ne umtantar

Agnodns Titulg pſalmg

Pfalmy e qui eſt laus cantic⸗ eſt

Pdite her Titulg⸗ In finẽ

DHitc agit gpheta de ama
zibus mundi / oſtendene eos cim
Aua gloria pituros/a illos redargu
nse qui colũt deũ vt hit bñ ſit eis ·
murmurantes quia mali ſioꝛent 2

nuid
a

*
84
e
fni
Nen
m

i
6*
t0
N

ibi Me timuene

potentes qui oĩa cũ luœ telin quũt⸗

Eus deoꝝ Titulg pſalmus
aſaph Bt ſupꝛa dictu eſt a
ſaph cũ alijs multis pᷣſjecꝰ

fuit cantozibg in tabernaculo dñi⸗
hebꝛ ayee interp̃tatur congregatio⸗
grec vero / ſynagoga⸗ Que hic loqʒ

tur in ꝑſona fidelium xp̃m expecta⸗
tium // Agit aut pſalm de muta
tione legaliũ ſacrificioꝛum in ſacnfi
tium laudis. ſiait ſupza egit de mu

tatio ne eoꝛũ in ſacnficium dnici wꝛ
poꝛis a ſanguinis Agit ecia pꝛimo
de vtroqz aduentu dñi per pꝛimũ

blandiẽs / ꝑ ſeaindũ terrene,· Stdo
vox xpꝛiſti inducitur monentis vt re
lictis ſatrificijs pecidum / fiat ſacri
ficium laudis Audi populus meue

Tertio diat a quibus velit ſacnific

um laudio/ vhi petatoꝛi ſue nequ:
tie imputanturihi/Peccatoꝛi aute
Duo pꝛzimi verſus ad pꝛimum ad

uentum⸗ ſequentes / ad ſecundum

pertinent-

Iſerere mei deg Pſalm da
uid cũ venit ad eũ nathan
ꝓpheta quoniã intrauit ad

berſabee⸗ Titulg iſte patet ex hyſto
ria lbꝛi regũ de adulterio dauid cã

vxoee vꝛie Vñ hit pſalmus agit de
penitetia humilitate / qua habuit

dauid qñ ſup hot eũ gyheta redar
guit / monens nos exẽplo ip̃ius ad

penitentia- Et pꝛimo ponitur deỹ

catio⸗ vbi iudicis beniuolẽtia mpta
tur. Dtðo ꝛx auctoꝛitate dei mani
feſtatis / onfidentia ablutionis oſtẽ
ditur⸗ ibi ierta Tercio ex onfiden

ne fac⸗

tla ſecums / petit deletionẽ oĩm pet

qatoꝝ æ plena reſtitutionẽ ibi Auer
te Quarto diat quid reſtitutus Pſol
uat⸗ ibi Docebo ac Quinto de edifi

aatione ihꝛbm IFphetat⸗ihi⸗ Denig

Vid gloꝛiaris Titulz in ſt
nem intellectus dauid cum
veniſſet dohet ydumeus

nũtiaſſz ſauli / venit dauid in domũ

abymelech. Ab hy toꝛ ia libꝛi regũ

non diſcrepat iitul iſte niſi q; ſaær
dDos ille qui hit dicitur abymeleth⸗
ibi achymelech noiatur,- Hyſtoꝛie
aut miſteriũ ex noĩm interp̃tatione
attendendu eſt Abymelech ergo / pa
trie regnu interp̃tatur⸗ q ſignificat
iudeos⸗a dom cius regnu iudeon
Dohet motus / ydumeue tertenus⸗
laui peticio / dauid manu ſoꝛ tis vk de
lſiderabilis aſpectu⸗ ideo dauid ſig
nificat xpᷣm ⁊ dohet ydumeus / id ẽ
motus terreng deſignat antixpᷣm qᷓ
tertenũ genus maloꝝ hoĩm / ontra
eleſte geng fideliu et ſp ualium ho
minũ / mouebit ꝑ m ita bilia ſignoꝝ

li petunt in regem ſun. vñ rex ſattg
elſt ſuꝑ omẽs filios ſuꝑbie Hic aut
tertenü regnu et oleſte mixta ſunt /
id elſt boni qui ſunt regnu xp̃i ꝗa ma
li qui ſüt regnũ dyaboli et antixp̃i⸗
7 de hijs duobuns genenbgagit iſte
pſalmus Eſt ergo tituli ſenſus/ in
tellettus dauid pꝛophete / tendens
in finem hit apenitur/ quem habuit
de hot quod factum eſt aum veniſ
ſet dohet ydumeus / id eſt antixpꝛiſ

tus vel terrenum genus hominum

impioeum⸗qui ſunt wꝛpus eiue⸗et

annugaſſet lauli / id eſt dyabolo eig
auxilũ petendo / vel eu in regẽ poſ
tulando-Annucaſſet inqua⸗ venit
dauid / id eſt xpũs⸗/in domũ abyme
lech / id eſt in regnũ vel ynagoga

iuteoeum / inde ad ecciam ſidelt
um / que ſynagoge ſuweſſit / 2 facta

eſt dei regnu · / Monet ergo hie
pſalm vt roboeentur fideles cotra
antixpziſtum ? omphices eig / qui
finaliter inuaſuri ſunt xp̃m 2 eine
regnu⸗ Et pꝛimo inuehit in doech /
id eſt antixpꝛiſtũ / vt ontra eum ſi

nfine in: qui⸗ ibi Pꝛzopterea de deſ

truet te⸗ Cercio pzꝛo deiecione eiꝰ-

ponitur irriſio⸗ ibi/ Videbũt Quar
to dicit quũo bong contra eum ſe ha
beat aum laude partis (õtrarie / ibi⸗
Ego autem MLU
iryit inſipiene/ Titulg In
finẽ intellect dauid pzo a
malech Tangit hyſtoꝛiam
ubꝛi regum de amalethitis qui ab
ſente dauid iuaſerũt yychelech auita
tem euie Amalech autem interpze
tatut populus lugenoterram/ ſig
nificat antix pziſtum 7 eν populu

amantes terrena⸗ qui in fine mudi

pꝛo virib vaſtabũt erctiam Dz da
uid / id eſt xpziſtꝗpercuſſus amale
thitis eam liberabit, Vel ſcom ali
am lrãm in qua ponit auguftig ꝓ a
malech melech/qꝛ melech interp̃ta
tur dolens vel peuriens· Nit ſigni

ficatur etcia que nũut dolet/ maxi

mt dolebit tepoꝛe antixpi refrigeſ
Ente carcate multoßr⸗ parturit d

K

net foametur ppᷓe i llie / pꝛo qua
in trepatur hic homines inter quos

gemit // Vnde hit intendit ꝓphe

ta ecleſia ontra antixpm vel per
uerſos qui eig mẽbꝛa ſunt roboeare

onſolari-Et pꝛimo po nitur intrs

patio maloeũ · Serundo gminatio
finẽ eoꝛum ibi· Mõne Cercio ði
at ꝙ ſalus ſit partunẽti eccleſie· ihi

Quie dabit⸗
Eus in nomine tuo⸗ Titu
lus In finem in carmibus
vel ymnisintelleck? dauid /
cum veniſſent ziphei ad ſaul et nũci

afſent ſaul / nonne dauid abſcoditꝗ

eſt apud nos Tegitur in libꝛo regũ
p dauid ſugiens venit deſertum

ziph ibt latuitt / q ziphei nũcaus

runt ſaul.ß inde ſugiens 2 ĩ ſpelũ
ta latens euaſit/ Vnde ſumitur titu
lus/ſed tñ non de hyſtoeia ß de ei
ſignificato agit pſalm ziphei eni
ĩtexpꝛetãtur flo?ëtes/a ſigni ficãt il

los qui i pñti floꝛent opia tempo

raliũquoꝝ glocia eſt vt flos ſeni / qᷓ
hodie floeet / 1 cras tlibanũ mit ti
tur Inter hos latet dauid id eſt ſcĩ
moetui mudo/ qnoeũ vita abſcondi
ta eſt e xp̃o in deo Hos ꝓdunt zi
phei regi ſaul / cũ ad regnü moetis
trahere moliũtur⸗ Et hit eſt itellee
tus dauid / id E ꝓphete vel alteri? au
iuſqʒ vin ſpuak q ĩtelligit floeẽ ma

loꝛu tranſiturũ / iſte inte lltũs eſt ẽ

carmĩbg vel ymnis / id ẽ ĩ laudib⸗
qꝛ hoc ĩtelligẽs ſcit ꝙ eciã ĩ aduer
ſis lau dad eſt de· Et hot ſcit ille

qui dingit acem mentis in ſinem⸗
ix eſt in nouiſſima nõ in pꝛeſentia⸗

1, Monet ergo in aduerſis lauda
re deũ Et pꝛimo ſut vba ecie oꝛan
tis a latetis inter zipheos oui bonũ

intus ẽ à meres owulta · Stdo di
rit quid ſibi 2zipheis faciat de?/ vn
de oluit laudes ibi Ecre enim

in marminibus vel ymnie
intellect9 dauid Per dauid
hit intelligitur eccia / que ſumope⸗e
aditertere debet in quo malo nuc ẽ /

a quo liberari optat plangensinter .
mala ſeruli / quia no eſt in ̃ſenti in

latu locues gaudij ſed merozie-
huig rei intel! ect eſt ĩ mrminibd vel
pmnis id in laudib· vt hot intel
ligens / ſemp deũ laudet quia ſemp
laudãd? eſt ſiue emndiat nos aduer
ſis ſiue ſoletur letis · að fit ſi dirigi
cur mẽtis acies in finẽ / id eſt ĩ xp̃m
vel in ſuturã gſũmationẽ· a loquit

hit eccia ſiue in perſona ſua ſiue xpᷣi

quaſi in ꝑſona hoĩe puſillanimis ĩ 1
tempeſtate poſiti// Et pmo poni
tur oeatio cõtra fluctus ſeculi Seðdo

iſte puſillanimis iam in ſolitudine

ſaluus / ſperat auxiliuũ dei 2 impꝛe
catux ciuibꝰibi Expecabam⸗Ter
rio aff irmat qd ſibi 2 illis fiat / alter
natim pꝛocdendo ibi · Ego autem
Et eſt pſalmusiſte vnus qui de paſ
ſione xpꝛiſti et reſuxrectione latius

agunt⸗
è? Zſerere mei Titulg⸗ in ſinẽ
IAge fatt / eſt ip̃i dauid in ti
Ripfione am tenerẽt eũ allo

pzo populo qui a ſcis lon
phili in geth· Hit titulus partim

ſumptus eſt ex euangelio⸗ vbi legis

Paudi de? Titulg⸗ In finẽ

ſunt deus

de inſcriptione tituli ꝑ pylatũ ĩ tru
xp̃i partm ex libꝛo regu vbi ha
betur ꝙ dauid ſugieno laulem / ve

nit ad achis rege geth/ que eſt cut

tas allophuoꝝ / vbi legitur fuiſt e pe

regringß non tetentus ids0 noõ litte

raliter ſed ſp ualiter intelligenduͦ ẽ⸗

vt ſit ſenſue Plalmgiſte tendensin
finem · id elt in xpᷣm eſt pꝛo popu

lo ſaluando⸗qui a ſanctie longe fat

tus F: quibꝗ appꝛ opinquant i q xpm
recipiunt in tituli inſcnptione PHopu

lus autẽ qui eſt a ſanctis longe far
tus / eſt in tituli inſcriptione · au gtra

Ditit eſt tam populus iudeg quam

vomnis an non vult habere regem
xp̃m/⁊ ip̃i idem ſunt qui tribulant
eciam ſcz allophili. id alienigene
a xpi noĩe alieni. cõtradicetes iſenn

tioni tiauiifaa⸗ ſczʒ ipſi dauid id eſt

xpꝛilto 19 crue pendenti / ců tenerent

eu allophilr id eſt ꝑſecutoꝛcs ſui⸗ in
geth id eſt in toꝛ culari· ſez in pꝛeſſu
ris paſſionie ſicut adhut in wꝛpe
mẽbꝛis ecie m ltiplicter pꝛemi

curxr· deo hit pmo eccia velut

vua i toꝛaulart ab allophilis pꝛeſſa⸗
Iuũmatim tangens tiibulationes fi
naliter in deo ſperans; dicit ſe non
timere Decudo enumerat mala que

ſuſtinet/ ex quiby tandem ſit limico

rum cdbuerſio⸗ ibi ·Tota die Tercia
iam velut de malis ſeculi ubbera / lau

dem cantate ſe Pmittit ibi⸗ In me
iſetee mei de⸗ Tiulgin Z

dauid in tituli inſcriptione

om ſugetet a fadie ſaul ĩ ſpelu am

nẽ ne diſpdas vl ozrupas

..
.

TLegitur in libꝛo tegũ ꝙ dau d fugi

ens laul / venit ad loca tuitiſſim a en
gaddi / vbi abſco ditus in ſpelüa la
tuit,q8 tangit titul9/ ſed hoc ab hyſ
toꝛ ia tetrahit / quod de titul inſcripti
one diat · qꝛ null titulg legitur fuiſ

ſe inſcriptue dauid / quẽ ſaul vellet

wꝛzꝛrupere⸗ ᷓ xpus qui de dauid na
tus eſt inſcenptus eſt titulg quẽ po
pul iudtoꝝ wꝛ ũpere voluit/ qꝛz
„ lancu ſpiritum ſeriptum erat/ ne
oꝛrupas / ait pplat . Quod ſcripſi⸗/

ſeripſi Dpeluca vero caro vel ſepul

chꝛum xp̃i acapitur · vbi latuit uꝛde
ise inognitus Eſt ergo tituli ſenſus
Pſalm iſte dingẽes nos in ind/i
eſt in xp̃m / hot agit. ne tu pylate /
vel alius quitũqʒ diſperdas vel oz

rũpas dauid / id eſt x̃m in tituli in

ſcrptione / id eſt negando x̃m eſle
regem /qgð tituli inſcriptio onfirma
bat Cu fugeret a ſage ſaul / id ẽ cog
nitione indeon in ſpꝛlüeam ſciz car
nis⸗ id ? carne tech9 vel ĩ ſepulchꝛ0
abſcõ ditts Caro enim vel moee
que in ſepulchꝛo patuit / iudeis xpi
diuinitats abſcodit⸗ // Agit ergo
pſalmiſte de paſſiõe xpi⸗ reſurrec
tione: mon?s na quis tiulo crucie
cotradicat⸗ P xp̃m regem credat t
pmo ꝗheta loquẽs in pſona dñi /
quaſi i inter mala exclamat pꝛedi
cit hiberationem· Secũdo ꝑ quid li
berat ſit/ 2 de quibg dicit· ibi. Miſit
deusTercio poſt reſurreckion? lau
des Pr nitttit, ibi⸗ Paratũ wꝛ men
i vere vtiqz· Titulus In ſi
nẽ ne oꝛrumpas vel Torig

one Patet vt ſupꝛa / Et pꝛimo
ponitur expꝛobꝛatio ĩ iudeoeum / ne

limilia facamꝰ· Seaundo que eis
ſit retributio dicit · ibi· De tonteret⸗

Teruo oſtenditur wꝛrectio iudeo

rum de vluone iniquoz umr ibi· Te
ta bitur⸗

Ripe me Titulg In finem
,ne oꝛ rumpas vel diſpdas
Adauid in tituli inſcriptiõe⸗

M miſit ſaul cuſtodinit domu⸗eig

vt interficeret eũ· Patet vt ſupꝛa⸗
niſi additur ex libzo regũ / ꝙ ſaul
que es interficere dauid / miſit ſatel
lutes ſuos vt ciſtoditent domũ cig⸗
eum mane excuntem ocaderent⸗
De qua tamẽ hyſtoeia nõ agit pſal
mus / H de eius ſigni ficato · Vnde

dauid xp̃m ſignifimt- domus eius

ſepulchꝛũ xpĩi⸗ſaul regnũ iudeoꝛũ /

qui miſerunt cuſtodire ſepulthꝛum

vt interficerent eum a ſi non tũe

z paliter. quia iam interfec eſt⸗

tamẽ ſpiritualiter / id eſt nomẽ ei⸗
7 fama ſue reſurrecgionis. qð non

potucrunt⸗Quod pzeuidit hit pꝛo
pheta / monens ne quis regno ei
quod in tituli inſcriptione deſignat
vntraditat⸗/ a loquit᷑ hit tot Epki

tus · id eſt caput wꝛp/ quaſi ab

imicis obſeſſus / Ct pzimo oeat
lberari / aſcendendo ab ymnis ad
alta⸗ oeans eciam pꝛo ſalute gentiũ
Heuundo affirmat ſalutem genti
um - oeanse eciam pꝛo ſalute indea
mim ibi⸗ Tonuertentur ad veſpe
ram⸗Tertio affirmatut ſalus iude
ocum vtroqʒ parniete ollecto gra

4 aguntur ibi, Couertentur

—

==
☛m

⏑ —
—

–––. — — — O⏑

1 —. — — —ð

—-

—— — — —

Neus reppuliſti. Titulusn
finem pꝛo hijs qui cõmu

one ipſi dauid in doctrinam / aim
ſucẽ dit meſopotamiam ſyꝛie / vel
ſyꝛiam a ſyꝛiam ſobal / a onuertit
ioab. 2 percuſſit edom in valle ſali
narum duodecim milia-In parali
pomenon legitur / naas rege G
mourtarum moetuo, miſit dauid
nuncios ad onſolandum fillum e
ius amon Cui ſuggeſſerunt pꝛin
tipes ſui ꝙ cauſa exploeandi miſiſ

ſet/ ideo amon nunaos iniurioſe .

miſit vnde poſtea dauid vindictã
ſumpſit · Zegitur eciam in libꝛote

gum / dauid percuſſit adadezer re

gem iobal / que eſt pars ſyzie cap

ea vero ſyꝛin / percuſſit de edom

duodecim milia⸗ Vas hyſtoꝛ ias
tangit titulus⸗ ſed quia ibi non le
gitur ꝙ dauid coertit ioab / vel ꝙ
in pꝛedictis vaſtatioĩb aliquid ſut
endent · ideo ſup ficie relicta ad ſpũ
alem ſenſum dirigutur⸗quiex inter
pietatione nominum ſumitur⸗ In
terpꝛetatur enĩ meſopotamia ele
uata vocatio· yꝛ ia ſublimio⸗ ſobal
vana vetuſtas/io ab im it cðom
terrenus Dijs omnibyſigni ificatur
elati magnitudine terrene vanita

tisquos omnes xpꝛiſtus igne cari

catis quẽ miſit i in terram acendit /
2 cnuertit inimicim ad fidem ſuã

Et perauſſit edom · id eſt terrenos /
vt vinerent eleſtes / Pꝛo hs er

go qui ſi uvmmutabutur de veteri

vita in nouam in titulk inſcriptio
ne · id eſt ſuſcepto xpꝛiſti regno/ptev

tuabuntur in tituli inſcenpti

zum.

ßdei ſue dockrinam loquit pſalm

iſte autem duoderim mi
ha/ in valle ſaliu arum percuſſos eſ
ſe dicit titulg .· ſignificat qy totus mũ
dů qui ĩ duodenario tanq; m nume
to perfecto deſignatut a quatuoe oe
bio partibus ad fidem ſancke trini

tatis ammonitus per duodecim

apoſtoloꝛum doctrinam. petcuſſus
ad contritionem et vocatus eſt ad
ſalutem⸗ Et hot in valle ſaliuaru⸗
id eſt in humilitate ſapientie xpꝛiſti
ane⸗ Vallis enim humilitatem / et
faliue. ſapientie fapoeeni ſignu ſr
/ Intendit ergo pꝛopheta do
te beatam eſſe ontritonem ſan, /
per quam pzobat oës hoics comu
tandos de temporalibus ad eterna
Et pꝛimo referuntur perruſſiones
facte pꝛo eternis penis vitandis⸗
Heaindo agit de kberatione / qua
pzetatur affirmat. ibi · Vt hkbe
rentur, Toquitur autem in vote
pertcuſſoꝛum / in melus mutato

fſinem in ymnis p̃e dauid
Vit eſt vox eceleſie laboꝛa

As in terra / quaſi vnins hominis⸗
ſed non eſt vnus homo qui a ſini
bus terre clamat. que a ſi laboꝛet

inter impedimentn ſeculi / deum ta

men laudate non deſinit ideo inti

tulatur pſalmus in ymnis id eſt in
laudibus exhibitis dauid / id eſt
xpzi iſto⸗ „ Et pꝛ imo ectleſia vnm

diq; pzeſſa oeat⸗ et ſe perſeueratu
ra⸗a p quid indicat· Hetũdo iã au
dita de hereditate hñda affirmat⸗

Paundi: deuo. Titol ue⸗ . J „

vn laudes Pmittit⸗ibi Qm̃ tu deg
Onne deoTitulus In finẽ
Pydithim p̃s dauid· Pa
tteet ſupza Pſalmꝰ iſte ẽ da
uid Ihete habitus p ydithim id
eſt P tranſiliente⸗ ſcei lict a terrenis
ad eleſtia monens pigres illut ſe
qui/æ laudas locũ quo tranſiliendo

puenit / Et pzimopha loquẽe

in pſona tranſilẽtis / reſpondet i inui

dis volẽtib decipe Secũdo ſe ſubi

ti hoetatur / 2 teli quos ad idem mo

net· ibi Verũptamẽ deo ſubiecka eſ

to· Terao exrates expzobrt at?⁊ mo
net in deo / non in aaducis cõfidere⸗ .
ibi· Veruptñ vani. Et het eſt pꝛin
Gpalie intẽtio pſalmi
eus deus meg Titul.p̃s
dauid cũ eſſz i deſerto ydu

dauid ſugiens ſaul abſco dit ſe in
deſerto ydum eoꝝ; de quo tñ non a
git pſalm/ Hß de eig ſignificato Vñ
pſalmẽ iſtt attribuitur dauid loquẽ
ti in pſona eckie de hüs que ſuſtinu

it eũ eſſz in deſerto ydumee · id eĩi a

riditate hui⸗ ſeli vbii ip̃a ſitit ⁊ miſe
ricꝛ dia a deo pis p̃abus expetit /

donet eterna capiat⸗/doε nos ſuo

exeplo beneuerſari in medio hui9
nationis pzaue atqz; puerſe / Et
pzimo dicit ecria / quo modo ſe habz
m deſertd / videliet ipa neceſſita
tib huig vite eſtuas ad den damat
2 eũ videre deſiderat / auẽ „ laudat
id ampliꝰ agere optat SDecundo
exponit bona a mala vttiuſz ptis-
ſciliet otra difficultates humg ſeauli
quas patitux/ dieẽs ſegiritatẽ ſu eſ

mee.3 n libꝛo regu legitur

ſe ex eo/ in qua memo⸗ eſt euis „
memoeans mmmiws perituros / 7
regem ſuũ cum ſuis letaturumibi⸗

Dit memoꝛ ſui Et loquitur hit ĩ ꝑ

ſona aapitis 2 mẽbꝛ oꝝ⸗

Paudi de ozonẽ mea⸗ Ti
tula In finẽ p̃e dauid Nit
agit de paſſiõe xp̃i et reſur

rectione⸗ a loquitur tot xpuũs⸗id E
uhput 7 ꝛpꝰ/ monẽs ĩ 1 paſſionib

ſperare in domino / Et pꝛimo
enumerat que plulerit 2 quo ſe oon

tra habuent / vt in ſimilibz paſſioni
bus ſpem in dño habeamꝰ?/ Decũ

do iundeozum pꝛauitatem irridet⸗

ibi⸗ Dagitte

e deat.Titul In finẽ p̃e
dau id / cticũ iherem ie ag
₰ gei erhielie de vbo
dicationis vel de populo trãſmigra

homs c indaperent pzoficiſci ote
ſunt hyſtoꝛie qualtter filij iſelde ihe
tuſalem tranſlati ſunt in babiloma
Ded quia omnia in figura noſtri .
tingebant eis/ hec ad nos ſpualiter
teſerenda ſuüt / Eſt ergo plalmg

iſte canticu, id eſt exultatio populi

xpĩani pꝛ ius ꝑ pœ m in babiloniã⸗

id e in cuitatem dyaboli traſmigrã

nis In hat quoqʒ vite miſeria pegri
nantis ſ poſtea in iheruſalem · id ẽ

in ciuitate dei per graciam redeũtis
in tipientis pꝛoficiſci⸗ quam ſpũa

lem liberationem puid ẽtes gphete
in titulo noĩati gaudebat // Intẽ

dit ergo hit pſalmog nos oſolari in
hoc exilio ne quis deſperet/ qꝛ certi
ſient rditum⸗ ꝑ quem fiat:⁊ que
diuige lint. teuerſis Vnde pꝛimg

1g

wa⸗

er

ꝓphea in voce teuertentiũ let can

HW ut et affirmat reditum et pꝛecatur

Secundo laudes dei ¾ virtutes de
ſeribit ibi · Dpese omnium finium

BVbilate deo⸗ Titul⸗ Zn finẽ

nticũ plalmi reſurrectionis⸗

id ẽ in xp̃m / vel ĩ futute btĩtudinis
aſum mationẽ / eſt teſutrectionie⸗/ 2
hie deſt exultatio de reſurrectiõe tam
mpitis que Pteſſit / qꝙᷓ; eca mebꝛoꝝ
que ſutura e Et dicitur ein aim plal
mi. qꝛ pꝛ0 ſpe reſurrectiois monet

ad bñ operandu 7 ad uubilu 2 plal

mũ //Et pꝛimo monet omẽs de
reſurrect one xp̃i gaudere / que oiby
dat vitam Decudo ĩiapiẽtes iuitat
ad opera deir cõſideranda ; vt vna fi

des iungat/ quos vnn p̃miũ eypec

ent ibi Venite a videte Tercio mo
net gentes benedicere deum⸗ q liet
Pbet tribulationibꝗ / tñ ducit ad reg
nu lbi DOñdicite gentes Quarto i ite
rum monet no ia ru des deuotve
exẽp!o ſue lberationie aplius cofi
dere in domino / ib bi⸗ Venite? audi
te 2°
N Eus miſerrat noſtn⸗Tit
lus In finẽ in ymnis pfal
mus cãtici dauid⸗Pſalm

iſte diriges in finẽ / dicitur catic⸗ qe

eſt exultatio: de bndiclione que pee
aduẽtum xp̃i onb dada erat⸗Et
dicitur caticim pſalmi / quia br
ad bene operandum / ſciheet ad lau
dem dei⸗2 ideo eſt in ymnis id eſt
ĩ laudib⸗ exhibẽdum. dauid; id eſt
rpaiſto 15 Pꝛimo ergo Fietagus

Taãtitũ iſtud dirigens nos in finẽ⸗

/

benedici vt habeatur no ticia ſalua

toꝛis Decũdo hoetatur ofiteri pzo

direckione indirio ibi e ſite atuv
Tercio eadẽ ammonito pomtur
ß ad aliud tendens/ ibi Coͤfiteatur
Per hot aut ꝙ in vltimo verſu ter

nomimnatur deus: notatur trinitas
perſonatum a qua benedittio poſtu
latur. S

Furgat: deus.Titulus zn

Nit agit pꝛopheta de ex

uleatione xp̃i æ ecie/ 2 num el
deiectione vt bonoe letifiet

los terreat,/ monẽs pſallere deo oer

exultare· / Ct pꝛimo ditit qu ex

malis boniſqʒ futuwum ſit cum xp̃s
exurget ad indiciũ Decudo agit de
Abo euangeli exhibito homm bů
p xpꝛiſti egteſſum / id eſt ꝑ inearna
tionem· qua velut a patte egrediẽe
ad homines ingreſſus eſt. ibi Dens
tũ egrederers Tercio agit de dona

tionibꝰ xpꝛiſti aſcendẽtis · tbi Dum
diſcernit Quarto operationes dei
exponit:ibi Deus noſter · Quinto

pꝛecatur et affirmat vt ecle ia di
latetur wfirmetur ibi⸗ In ecle
ijs Derto diat ꝙ veniet xpꝛiſtus

ad iudiaum aui aſtenditibi⸗ Plal

. Aluñ me fac⸗ Tihulus In

finem pzꝛo hij'e qui cõmu
tabuntur ipſi dauid/ Due

imt ommutationes Yna de bono
in malum qua coommutatus eſt a
dam - Alia de malo in bonum/ 2
de bono in meli?· qua mutaturt fi
deles per xpi 4 raz Et † hye agit

finẽ pſalmus cata dauid

iſte pſalm/ q eſt vnus eoꝝn qui de
xp̃i paſſione et teſurrectione latius
tractant monens ad laudem pzo g
mutatione fidelum ꝑ ipſum fada-⸗
/ Et pzimo pzemtur xpziſt? cla
mans ad patrem ſaluus ſieri / quia
multa patitur / quatũ ad ſe gratis⸗
ſed que alig raput ſoluit Dcðo que
ſoluenit erpomit/ ibi De tu ſcis Cer
ao pzꝛedictis malis oeationẽ oppo
nit Ego vero Quarto cötra aduer
ſarios pꝛophetat Jiat mẽſa· Quin
to diſpenſationem in arnationis
ſantti tate pꝛopoſiti aperit Ego ſum

P2
lue In finẽ pſalmꝰ ðauid
in reme moeatione ꝙ ſaluũ

fect eum dñs. Pſalmz iſte dirigẽs

Eus in adiutoꝛ ium Titu

in finẽ / id eſt in xp̃m attnbuitur da

uid / id eſt omni iuſto⸗/ qui hic loqui

tur in rememoꝛatione ꝙ ſaluũ ſectt

eum dno Vnde i hat memoeia glo
riatur / nõ in ſe ſed in deo ſalutari
ſuo / / Et p mo in pſona cuiuſlibet
iuſti petit ſe adiuuari vel ſaluari / et
malos erubeſcere⸗ Dtdðe monet le
tari bonos quos egenosdeus adiu

6

uat 2 libera

dñe ſperaui Titulus

☛*

—– — dab pꝛioꝝ captiuoꝝn Hic
pſalmus totus eſt de omendatione
gracie vt tota ſpes noſtra in deo ſt /
non in noſtris vinbus / 8 aut
filioꝛum ionadab fit hie mẽtio⸗hoe
ideo qꝛ iſte omendatur a iheremia
pzopter obedientam quam ipſe et
filij ei deo ſemauerunt Bnde 2 de

i Exultẽt letentur

pſalmus dauid ſilion iona

us benedixit eis pꝛopter obedient

am· eoß ꝑ ihere miam obiat filije
iſrael · qui pꝛopter ĩiobediẽti trina

vie taptiuati ſunt Cum vero dixiſ

ſet filioꝛũ ionadab/ adiecit coꝛum
qui pꝛimi mptiui ducti ſũt/ nõ quia

illi captiui fuerũt/ ſed potius oppo
ſiti ſunt filijs ifrael cuptiuadis pec

oto inobedientle / Sed cum de

hijs non ſonet pſalmus potiuæde

nobis ſpiritualis eſt intelligendus /
ionad ab enim interpzꝛetatux ſpõta
neus dni / id eſt qui ex volütate ſer

uit⸗ filij autem ei) ſunt / flij obedien
te ſciz qui ex dilettione ſeruiunt⸗
Qui pꝛimi aptiui dicutur/· quia ꝓ
ino bedientiã pꝛimi hominis in quo
om nes pecauerunt ſub lege carnis

captiui ſunt·. vel pzimi captiui intel

ligütur non filij ionadab p quoe ĩ
telligimus obediẽtes · ſed potius fi
lij inobedientes qui nolunt coꝛrigi /

ideo pecato captiuati // Eſt er

go pſalm iſte dauid pꝛophete qui
cntatur filis obediẽtie vt perſeue

tent 2 fuijs mobediẽtie vt deſiſtat⸗
omnes monens ne falſo de ſeipſis
pꝛeſumant ſed in gracia dei gratis
data ſpem ponant- / Ct pꝛimo
petit iuſtus a cuptiuitate in qua na
tus eſt aQ ab omnibus malis hbera
ri Stdo agit de graã dada tpe ſenet

tutis ſenij/ ibi NMe piaas Tercio
dicit aui pſone ſit g rã 2 que gratia
Deus quis ſimilie-

Ed iud au tuũ ¶ itul In ſa
4 lomonẽ Salomõ interp̃ta
tur pacificus qð veriſſime

rp̃o agruit qᷓ mediatoꝛ dei ? hoĩm

gos!
pſi
ſann

uff

Et!
lud!
en
4
ven
dect
deo
wagi
ſtt

or⸗

n
dde

po⸗
Ces

por

illo

pꝛ
poy

ittla

7

lgte
e

end
fli
tena
odef
koꝛum
tin

oppo.
oper⸗

m de
ode
dus/
n
anſer
dedeen
iunt⸗
guap
nguo
ntnis
intel
oo i
laft
ung
mſer
tegui
iue
lit⸗
ſe
d
umo
naſ
en
eſent
Cus
mta

inſa
pta
ime

pin

noe recotiliau it Ideo in eũ dirigitur

pſalm iſte quia mẽdatur ipe hit⸗
ſecundũ vtragqʒ naturam monendo

vt xp̃m verũ tegem credamus /

Et pmo agit de uidicio optando il

lud dari filio Otdo agit de eodẽ af

firmando qð optauerat · ibi Judica

bit Tercdo dicit quis et qualis ante

veniet rex ille in ſuturo iudicatur⸗
Deſcedet ſicut pluuia Quarto agit
de opibg eius Quia liberabit Quĩ
to agit de honoꝛifictia regis Et vi
uet Hexto monet oẽs laudes ei di
ere · ibi Dit nomẽ eiꝰ Deptimo ip
ſemet pzopheta deo laudes eruchu
at⸗Denedichus dominus Et mo
re pꝛinupis omibus dictis ſubſerip
tionem pꝛo tonfirmatione ſuhiat⸗
ib: Fiat fiat

ſeerũt ymni dauid filij ieſ
ſe pſalmꝰ aſaph In titulis
ſepe nomen dauid repitur ſed pter
ſolitum hit additũ eſt. filij ieſſe gð
idro factũ eſt qꝛ hit agitur de hot
ꝙ feerũt laudes vel ymni dauid nõ
xp̃i filij dei ſed filij ieſſe / id eſt iudai

ti populi qᷓ ꝑ illũ regem ſignifit
Cuig laus deficere dicitur qꝛ illo tẽ
poꝛe quo latebant ſpualia⸗ꝓ tegno
illo vbi regnabat homo filid ieſſe et
pꝛ20 huiuſ modi carnalib carnalis
popul laudabat deün regno illo

q œteris temp alibꝗ deficentib deſe

ault laus nõ dauid filiz dei ß dauid fi

lij ieſſe id eſt arnalis populi Et at
tribuitur hit pſalm aſaph id eſt ſy
nagoge fideli non ia carnaliter ſed

ſpnoliter / nec pꝛo temꝑalibß pꝛ

Vam bon iſrael Titulg de

6⁶
☛●

eternis deo ſeruiẽti · Monẽs eciam
vt nõ ꝓ tempalibus pꝛo etexnie

deü laudemg Ct pmo aſaph deſen
bens nequicia maloꝝ ditit je zelaſſe

pꝛoſpera eoꝝ tamẽ inde oꝛrectu et
wꝛrectus alios oꝛrigit Dtðo expo
nens ſuum et aliozum erroeem di
rit ſe inde reuerſum ad melius conſi
lium . ibi deo onuertetur. Terao
aperit quid didicit in ſancuano dei
Verumpta men Quarto omparat
pꝛemium teleſte voluntati ſue et ſe

arguit Quid enim michi
NT quid deg Titulq Intellec
4 vtus aſaph Aſaph hebꝛaic⸗
grere lynagoga⸗ que hit lo
quitur⸗ vnde hit apitur intellec9 ſy
nagoge / nõ carnalis iam fidelis /

que ĩitelligit ꝙ veritas venit figuries
ablatis et eterna nõ tempalia qᷓ
renda ſunt/ Monẽs relictis figune
tranſire ad veritatem Et quia qgphe
ta pꝛeuidebat vaſtationem iheruſa
lem pzopter repugnantiam quam
fackura erat veritati otcidendo xpꝛiſ
tum Jdeo hant vaſtationem ihera
ſalem lamentatur a deploeat Et
mo deſcribens euerſionem iheruſa
lem querit enuſam quare fuerit qua
ſi ammirans et onquerene a pꝛem
tur pꝛo repulſo populo et vltic nem
in deſtruckoꝛes · Secundo oſtendit
ſalutem vbiqz factam in aduentu
xpꝛ iſti. ibi Deus autem Terco q
vbigqʒ fit pꝛecatur fieri iudeis/ ¶e

moꝛ eſto H
NOnfitebimur tibi · In ſi
nem ne wꝛrumpas veldiſ

A8

p esß ſolm⸗ cantic aſaph

Pſalmo iſte qui monet ad bene ope
randu eſt cãtici quia agit de remune
tatione eterna Et eſt aſaph id elt ſi
delis ſynagoge dirigens in finẽ / id
eſt i beatitudinẽ. ne werupas vel diſ
lipes id eſt ne violes ſpem que ha
betur in Pmiſſione dei · ſit tibi cir
in eis ꝓmiſſio / vt pꝛoſpera adusr
ſa deſpiaas / 2 in dei ꝓmiſſione gau
deas⸗ Monet ergo pſalmus iſte ne
quis ſuꝑb de ſe Pᷣſumat· nec huilis
de deo deſperet/ qui liet affligatur
lerta tamen pꝛomiſſioe cõſolatur /
Et pꝛimo pꝛoponitur huĩlis qui æ
alios iuitat Otdo terretur ſuperbg
iudicio⸗ qð efſugi nõ poteſt ꝗ bi Cuũ
ncepero tempus
Otus in iudea Titulꝰ In ſi
nẽ In carminib nticim
nd aſſyz ios pſalm aſaph

ſi erigetes et ſignificant iude os⸗ qꝛ
erigũt ſe ctra xpᷣm/ip̃m ꝑſequẽdo /
ei eciam · ſicut olim alſyꝛij perſe
gquebantur indeos et eoꝝn ſynagoga
Contra quos hit lo quitur aſaph / id
eſt ſynagoga fidelis. cõſutans cos
dirigens in finem / id eſt in xpᷣm⸗

hot ĩ carminib⸗ / id eſt in laudiby

ad quas monet⸗ et eſt cantici⸗ qꝛ a
git de bonis xp̃i / vt qð illuminat⸗
et ꝙ ſaluat Et pmo frongit gloꝛiã
iudeon SDtdo dict ꝙ xp̃s illumĩat
ꝙ ſaluat · ⁊ iudicat· ibi · Illuminans
Tercio amonet deuotee ei reddere
vota · ibi Quomaã oogitatio

/ Oe mea ad dñm In finẽ
pꝛo yditum pſaimꝰ aſaph

Pſalmus iſte attnbuitur a

.—

Aſſyꝛ ij interpꝛetotur dirigẽtes qua

ſaph / ideſt congregationi fideli que
hic loquitur/a agit pꝛoyditum / id
eſt pꝛo ſeipſa tranſiliente in ſinem
id eſt in xpᷣm qui eſt ſuꝑ omnia/do
rens nil ſibi pꝛeponere/ß pꝛo eo de

ſiderab:lia a ileœbzas mundi calca
ie · et pꝛimo dicit quo tranſcendẽ s

omia deum querit inuenit Scdo
inuento deo / deliberat an ſit eum te
dopturus · ibi Anticipauerut Terco
dicit quid delberando inuenert. ibi
et dixi Quarto exponit que in mũ
do xpꝛiſtus operatur· ib: Hiderunt
8
CTendite popule meg Titu
lIus Intellect9 aſaph Hit ẽ
Lintellect aſaph id ẽ fidelis
tõgregationis· qꝛ hic hyſtoꝛ ialhter
narrata/ ĩ nobis ſpualiter inte lligẽ

da ſunt Que eni figurahter illis cõ
tigerüt · cadẽ modo nobisin te fiut
vn packa in veteri populo iudeoꝝn·

intendit monere nouu xp̃anoꝝ po
pulũ ne ſint ingrati bñfitijs dei⸗ et

eg iram in ſe ꝓPuocnt Ct pꝛimo au

ditoꝛes attetos facit · quia que v dẽ
tur aꝑ ta / pabole ſunt aH enigmata⸗
et vt maioꝛ detur Vbis ſuis rueren
ria / dĩñm loquẽtem inducit Hetũdo
ſümatim ditit que deg indels liet ĩ
gratis ſeerit Ibi Ruata Tercio di
cit que ab exitu de egipto fecit eis⸗
ner tamen reſipuerunt/ ibi Coecam
patribg Quarto diat ꝙ dilata vin
dicka deus dedit eis pꝛius que pete
bant . vt pateret eig potentia deo
Audiuit Quitv agit de vidicis dei

et ꝙ non obſtante ſimulata coꝛum
nuerſione timoze pene ſententia

ige
n
nen
indd
de
Noln
tenen
Dede
m n
Lerno
dihi
n mi
Runt

Kℳa
he
ſiel⸗
lolte
lgi
lo
füt,
n⸗
N
Net
moal
e vde
naka⸗
ucrn
tünde
glitti
rco d
ates⸗
oen/
ℳ
pete
deo
dei
um
nta

sõäsl

diuilna tempata eſt. ibi Adhut eſce

eum / Dexto dicturg plagas e
Gynti ꝓpter cos factas/wmpando⸗
mala eoꝝ beneficijs dei / dict eos

oblitos temptaſſe deũ · ibi · Quo
tiens exaerbauerut ·/ Deptimo
dicit q iundeos de egypto educhos⸗
in terram pꝛomiſſionis induxit / et

tñ iterum off enderũt· ibi· Et abgu

lite / Octauo agit de vltione ſacta
in terra pꝛomiſſionis / que eciam re
toꝛ ta eſt in ipſos/ ꝑ quos puniuit⸗
ibi/ Audiuit de? / Nono dicit
repulſis inimico a paiſſis / aliquos
ſibi electos dilcõs edificguent⸗ibi
Et reppul? Et ibi agit de tegno da
uid loo regni. in quo regnu xpꝛiſ
ti intelligitur/ qui in dauid figuca
batur regno eius xpziſti eele

ſia

Eus venerunt Fentre⸗ Ti

tulus-Pſalmgaſaph Pfal

de percuſſione ſibi faaenda per gen
tiles ſeu infideles monẽs in bonis
xpia noꝝ letari/a in eoꝛũ calamita
ting affligt / Et pꝛimo gqueritur
narrans quãta ptulerit ihꝛ k m ſcizʒ
tempoeibꝰ athyoci/ liet deſtruca na
ſuerit · ꝑ que ſigniſietur ecie perſe
cutio⸗ in qua ipſa non deficit ̊ pꝛo
ficit ·Secundo ponitur depeatio ꝓ

parte ſua contra inimice ibi Vſqʒ
quo domine · Cercio exultatiua on
Auſio victoeum/ibi. Nos autem H

bi poſt perſecutionis lamẽta ſuaui
tex exul cat eælemſia

J

rijs eſtmonium aſaph Aſaph pai

A mus iſte atnbuitur aſaph·
id e fideli ſynagoge que hit lo qtur

l

Vi tegis iſel intende· Ti
tulus n ſinem ꝓ hije qui
mut büt᷑ pſalmo P aſy

us in ſupenoeil pſalmis pzo pœi6
trepidus oeabat⸗/q am vero illumĩa

tus e conſoꝛ tatus agit de pmo ad

uentu xpĩ a de vinea eg· hoc ẽ teſ
timoniũ ſuũ· ſcʒ de xpõ mpite eigꝗ
wꝛpe⸗de rege plebe de paſtoꝛe 7
grege // Per hot goteſtimoniũ a

ſanph diriges nos in finẽ · ſczʒ xpᷣm
venturu / agit pꝛo hijs qui cmuta

butur. ſciʒ de malo in bonũ / vel de

bono in melig Et pꝛo aſſyꝛ ijs· id
eſt iudeis ontra xp̃m ſe ſuperbe et
Ttumaater erigentibg; vt comutan
dis / id 7 couertendis fit teſtimoniũ
trecte fidei· aſyz ijs id ? puerten
dis fit teſtimoniũ pfidie· // Mo
net ergo pſalm iſte in meliꝰ c mu

tari ad xp̃m dirigi ꝰ/⸗ Et pmo

ponitur depcatio pmi aduentus ꝓ
quem fit repatiua mutatio genert
humani· Setudo agitur de vinen /

id eſt ecia / oſtendẽ do quomõ ĩep

ta ſit ⁊ plecta · ibi Vinea de egypto

Eultate deo Cituilg In finẽ
P toꝛ cularnb p̃s ipi aſaph
quita ſabbati Pſalmgiſte

diriges nos finẽ/ io E ĩ xp̃m/cãta
tur ip̃i aſaph. qꝛ ſcᷣm lram ip̃e lo
q̃tur iudeis/̊ ſpu‚aliter xpianis-a

gẽs ꝓ toꝛaulanibqꝗid ? de ecije/q
Iter muſa Ptact toz ulana de

ſignat᷑qꝛ in eis p̃ſſura tribulatio
nũ pꝑ qua boni a małr diſcernutur
Habit quĩta ſabbati ſci; vt ſignifi
oietur hit agitur de baptizatis

aqua baptiſmi ſacramẽtalie aã
quinta die creauit deg ex aquis na
taulia volatllia / id eſt piſces 2 a

uea/in quo figumtũ eſt baptiſmi ſa

trametum⸗per qð tenati / alij ſuũt ta
P piſces in flucibus hu us ſecili re

mancdero, alij tancq aues ad crleſti
a tedetes // Monet ergo pſalm9

ſiſte ut ptꝰ bapuſmum ſpꝛetis terte
nis mẽłte ad eleſtia Aſcendamus⸗
Et pꝛimo quaſi moſita hbi ymagi

ne aiu da ſolẽ epm tatis eledos ad

elebꝛitatem incitat · oñdens quid e

is in ter huiꝰ ſeculi p̃ſſuras agendũ

ſit · Oe aundo repꝛobos redargult /

bi⸗Audi popul9

tulue Pſalm9 aſaph PBlal
mus iſte fit aſaph / id eſt ſy

nagoge q hit a xpõ vel a pꝛophe

ta redarguitur / qr deum oꝛpaliter
vidit. a tamẽ eũ non agnouit· mo
nens / vt ſaltem nũt tredat xpꝛ iſtũ /
quem tunt in medio ſui vꝛdit / verũ
deum fuiſſe 1 homin? · // Et pꝛi
mo nũciat deũ ſcðm humanicatem
in ſynagoga ſtetiſſe / a ſibi cõtrarios
redargu. t Dedo monet intellige
re xp̃m eſſe deum⸗ liet pauꝑ ⁊ ege
nus ſuerit⸗/ qd tamẽ eos non feaſſe

aſlent · ibi· Judicate · Tercio dicit g/

perierũt a a eleſti gla eciderut/ qꝛ
gratiam adoptioĩs filioeum dei ne
glexerut quam eis xpus exhibuit
ibi. Ego dixi dij eſtis

lus Catiũ pſalmi aſaph⸗
Nit loqt᷑ aſaph / id ẽ fidek

ſynagoga puidẽs m! in maieſta

Ü—V——

Eus ſtetit in ſynagoga Ti

Eus quis ſimik tlbi⸗ Titu

te iludiaturũ / qui in humilitate iud!

atus eſt- ꝓ qð deterret iiquos a

ſecucõe bonog/ quos multis modie
affligüt in pñti/ marime tẽꝑe anti

xpꝛilti 2 bonos monet ad patiẽti
am // Et pꝛimo Poſito terroꝛe
futuri i iuditij deſcribit maliciam ini

mitp / vel iniquon Decudo agit de
vindeca eon⸗ bi; Fat illis, VBbi nõ ẽ
optatiua oꝛatio- paophetica pꝛe

nungatio.

Va dilecta⸗Titulgn ſing

tnbulatio nũ Que bñ dimtur toꝛcu

lannge ſicut fruchg vue / vel oluue in

toꝛ culari emanat: ſit in Plune etcĩ

arum merita ſcõꝝ patent/ que ĩ pa
& latebant quos monet pſalmqad

amoẽ eternoeum // Et pꝛimo a
git de ineſtimabil deſiderio eterne

dom)/ · ad quã mũ admiratiõe ſuſpi

rat Decũdo dicit quo aux lio ad do

mu dei veniat· ibi· Heat vir Ter

rio oat humiliat ſe pꝛo ĩpetratio

ne ibi⸗ Dne deus
CEnediriſti Sñe. Titulg In

finẽ filije choꝛe p̃e- NHit a
AYgit de noua bñdictione da
ta filüjs choee · id eſt nob xpiĩanisꝑ
pꝛ imũ xpi aduentũ / Et pꝛimo
maledittioni ade oppanðs bñditti

onẽ xpi agit quo per ea fit auerſio

ſeu remiſſio iniqtatis n Hetcũdo a

ni de auerſiet i ire ſue ihi Mitigaſt

pzo toꝛ uulanba filijs choꝛe
2 pᷣs · Pſalm9 iſte dirigens
nos in finẽ⸗ id eſt in xp̃m· ꝓPonit
ſuijs choet / id ? xpi in caluaria truti
ſfixi Nabit pꝛo tozaularibid eſt a
gene de ecxijs in quibus ſunt p̃ſſure

N

ſoeti
tipe
lmod
moa
ne
ſiſvi
do
u
teto

Uain
Hia
d
niep
m
ſdirt
uerſo
idon
„
igaſt

tleſia⸗rut
triũphat ĩ elis/ ideo diat pſalmus

Tercio dicit vñ het ſclat 1 P quẽ ſi
. N ant 2 que illũ bona ſequantux ibi⸗

Audiam .
Mclina dñe Titulg Ozatio dauid⸗
Vit eſt oꝛo dauid / id ẽ xpi ĩ foꝛma
ſerui:qui oꝛatur a nob in ſoꝛma dei
Oꝛat eĩ ꝓ nob vt ſacerdos noſter⸗
oeat in nob vt caput noſtrũ/ oat᷑ a

ſtractio Vñ hit nos monet ad oꝛo
nem⸗a hit lo quitur xp̃ᷣs nob⸗⁊ noe

in ip̃o⸗vt vox iſta capiti gueniat et

ꝛpꝑi ⁊ mẽbꝛis, // Pꝛzimo ergo
oat deum pꝛem/a ſeip̃m ĩ ſfoꝛma
dei · ꝓ ſeipſo in ſoꝛma ſerui/ deinde
cõtludit oẽs getes adoꝛaturas . SDe
aundo oeat pꝛo omnibus adoranti
bus ibi · Dedur me Tercio pꝛo ſe⸗

ſpecialter mentionem faciens ſue

paſſionis a reſurrectionis ibi · De
WBndamẽ ta eig Titulg⸗i
lijs choee p̃e cantic· Nit a
git de cleſti ihꝛl m / id ẽ et

9pars militat ĩ terris/ ꝑs

cãtici Pſalm· qꝛ agit de ecia ſcðz

pñnite m ſtatũ· vbi agit opera cãtia /

qꝛ agit de ea ſcm ſtatũ ſutun vbi

exultabit · wonitur fuijs choꝛe /

id eſt xpĩi.vt ipſi habitent in ſyõ / hie

per ſpem⸗ in ſuturo ꝑ ſpeciẽ //

Monet ergo pſalmus ad amoeẽ oe
leſtis ihꝛł m· Et pꝛimo p̃diat illa
filjs choꝛe / quaomẽdat ꝑ füdamẽ
ta/ p poꝛtas/ꝑ ſamã / vt eisaugeat
affec / Secũudo iße dñs agit de
eadem ihꝛłm/ ibi Memoe ero⸗Ter
Lo tangit de ſutura beatitudine ibi

nob vt dez nz Eig at oꝛo ẽ fideliu i

Hicut letantiũ

Omine deus ſalutis mee.

TitulꝰCatiũ pſal mi ſili
is choee in finẽ ꝓ melech⸗

ad reſpondendu intellcus eman iſ
rahelite / vel eſraite Titulg ex ſupꝛa
dittis patet; niſi in eo quod ibi dici
tur pꝛo melech qui interp̃tatur cho
rus Vt ſit ſenſus ꝙ pꝛo thoꝛo letati
um eſt iſtud catidim · ð ideo cãti
cum dicitur/ qz het hit de paſſione
xpi agatur/ tamẽ letus finis paſſi
onis oſtenditur⸗ Et dicitur catiaim
pſalmi:qꝛ monet ad bonam opera
tionẽ- ſciliet ad imitationem paſſi

onis xpi.a ideo dirigit ĩ finem⸗ id

eſt in xpziſtum. vel in finem aleſti

um p̃mioeũ, Canitur aũt pꝛo me

lech id eſt pꝛo ch oo / hot eſt in con

coꝛ dia caritatis · ad reſpondendum

id eſt vt xpõ canenti per choꝛum reſ
põdeamues ipſum imitando gra
cias reſerendo Et hit eſt intellecus
eman irrlite / id eſt ſpualiter deum

vid entis Vel eman iſraite / qui iter
pꝛe tatur aduena / id eſt illig homis

qui dicitur fuiſſe oꝛientalis / qui in

choeo reſpondens anentibus / hot
miſterium intellexit / / Monet er

go pſalmus xpziſti paſſionem imi
tfariEt pꝛimo xpꝛiſt in ſoꝛma ſer

ui pꝛemtur auxilium teferens ſe ab

inmimmicis ontemptum. Seaundo di
cit quid am ia eius in paſſione ſee
munt⸗ ibi · Longe ſeaſti · Tercio oſtẽ
dit quibus non pꝛoſunt opera ſua⸗
ibi- Munquid · Quarto ditit que
in ſuis membꝛis ſuſtinet/ ibi · Ct
EeEgo-

h ij

tellcus ethan iſrahelite· E
luit catozibus in tabernaaulo Inter

ſi in ſpe Pmiſſioĩs dei / de qua hit a
gitur. Dit eſt ergo intellcus ethan
irahelite / id eſt robuſti fidelis ĩ fide
videntis deum/ in eum ſperantis
nõ in ſe aut virib ſuis⸗// Pꝛzimo
ergo gphe de mia 7 ventate dei
P. cataturuũ Pmittit · Secudo diuer
ſis modis laudes potentiam det
deſcribit/ibi · Confitebutur⸗Tercio
Pmiſſiones pꝛis de xpꝛiſto expoĩt
ibi⸗Cut locut? es Quarto ulis ꝓ
miſſionibg aduerſa dicit· ibi⸗Tu ve
ro teppuliſti Quito in quo implete
ſunt ꝓmiſſiones ſubuigit· ibi Vſqʒ
quo. Sexto ꝙ eaam in mẽbꝛ ioxpi
ꝓmiſſiones impleutur nõ tꝑalter
H ſpualiter ondit · ibi · VBbi ſüͤt mie
Ct ibi loquitur i pſona ecie regnã
tis / vt pꝛomiſſiones ſancte dauid
tra ſimicos fidei impleatur Ct in ſi

ne more pꝛindpis ad ofirmation⸗

dickoꝛ u/ ſubſcribit Fiat fiat
O mie reſugiũ. Eitulg · Oꝛo
¶NImoyſi hoĩs dei⸗ Pfalmo iſte
dicitur oꝛo mopſi / nõ ꝙ moyſes ip
ſum oſcripſeit: ᷓ quia iĩ hot pſalmo
tractatur que in veteri teſtamẽto p
mopyſen dato ptinetur⸗/ ondẽdo ea
que lex vetus ſub velamie gtinebat
Vel dicet᷑ oꝛo moyſi / qaꝛ eadẽ oeat
dauid que oꝛauit moyſes · / Mo
net ergo plalm iſte ad temptum
veteris⸗ ad amoeem noue vite⸗

Et pꝛimo in pſona eæleſie loquẽe⸗

2 . R

Iſerioꝛ dias dñi Titulg In
Itha cũ plunb alijs p̃ſectꝰ

Ptatur aũt robuſtz / qð nullg eſt ni

æ a ſpe incigiene Ponit ete vnũ re

fugiũ ho mini tempali· SDecũdo ex
ponit iſirmitatem homis /ei petẽs

oeat a affirmat eig liberatione ibi⸗

aus cãtici q; laus diuia non hupa
na⸗ VNHict en agitur de vickoꝛia xpĩ
q ſuoꝛu cõtra dyabolũ erg tempta
tiones nõ humano auxilio ß diuio
/ Vñ p mo ꝓpheta deſcrbit fidẽ
tem in ſolo deo / oino pꝛotectiõe dei
vallatu· Decũdo ditit victoeẽ xp̃m
in elo leuatum a nullo poſſe contin
gi/a ab oi malo liberari · ibi Cadẽt
a latere tuo mille⸗Tercio inducit V
ba dei ecciam oſolantis ibi · Qm̃ ĩ
me ſperaut Dit enĩ deſenſionẽ/a i

Vi habitat⸗Titul⸗ ⸗ Taues
laus dauid / id ẽ xpi Eſt at

fſuturo pꝛemia ei ꝓmittit·ideo hũe

pſalmũ ctidie canit eccia/ ad reſiſte?

tra dyaboli tẽptamẽta·
Onũ ? ęfiten Titul Pſal
Vmd atici in die ſabbati. Tri
Iplex ẽ ſabbatũ / ſciz tẽ pis⸗
cctoeis 7 eterni tatis Sabbatum
tpis ẽ ſeptima dies ſeptimane qua
deus tequieuit ab ope- Dabbatum
pectoꝛis eſt tranquillitas mentis 2
conſcientie· Dabbatum eternitatis

dDu

eſt requies eterne vite De duobue⸗

vltimis hit agitur-· // Vnde mo
net hie pꝛopheta. vt hit agẽtes ſab

batum mentis libenter laboeemus

pꝛo ſabbato eternitatie // Ct pꝛi
mo dict quomodo bonus ĩipertur
batus agit ſabbatum mentis / ſent

tne

dei

nun
det

11
1¹
ſe⸗

ens omĩia agi a dro'guod nõ nouit

ſtuttz⸗ Secũdo aſſent malos peritu

/ vt metus ſit eterb. ibi· Tut ex
cen „CTercio dicit iuſtos floꝛere⸗ vt
hat ꝓmiſſione deuou gaudeat ibi⸗
Juſt vt palma
Oming regnauit deoꝛẽ in
ut Titulg Zaus catici da
ud in die an ſabbatum ge
ſuatn eſt terra In ſexto die ad lit
terã nõ legitur terra fũdata; ß hoc

miſtie dicitur qꝛ ſiait ſexto die fecit

de hoiẽm/ ita ſexta etate ſchi/ quã

ſext dies ſignificat de veit hoĩem

re ſoꝛ mare/⁊ tũt ſpuakter fudata ẽ
te rra/ cu hõ de terra H ſidei v
tute füdatzẽ⸗ 2 de hot * e laus cãtici
huizpi dauid id xpõ / q ſexto die
qͥ ẽ an ſabbatũ · id ẽ ſexta etate ſecu

li hoiem reſoꝛ mãdo ſtabiltter füda
uit Monet ergo pſalm iſte ad lau

dem dei . et hot ex multiplici rone⸗
Pꝛimo laudatur a pulcheitudine . .
Seũdo a foꝛtitudine ibi./ Indutg
Terco ab oxib/ ibi . Eteni · Quar
to a poteſtate · ibi. P arata⸗ Quito

a laudib vniuerſitatis. ibi· Eleua

uerunt. Vexto a veritate deõy ibi⸗
Teſtimonia⸗ Deptimo⸗ a laude do
mus ibi. Domũ tua⸗ Merito ergo
pſalmꝰ iſte laude plenꝰ/ pzꝛim can
tatur in matutinis laudib
NEus vltionũ⸗Titulg Pfal
mus dauid quarta ſabbati
Pflalm?iſte dauid Pphete
hiate quar ta ſabbati/ id ages de

patitia ſcõꝝ / qᷣ ſignificãtur ꝑ lumi

nana alli / illa die ſacta monet noe

ad patientialne murmutem⸗ cõtrg

deũ gqꝛ ab eo ſ⸗ pe datur bona ma
lus: a mala bonis Et po aſſumẽe
quermoniam infirmoeũ cõtra deũ
murmurantiũ air pœsοεglantur/
p̃mittit vnde ſanẽtur VDetũdo glra

blaſphemos inuehit / oſtendẽs deũ
ſcie het 7 aurare ibi⸗ Intelligite⸗

Terao dicit g mala mundt per ini
quos fiũt iuſtis / vt cõpũcti clament

deu⸗ ibi. Quis gfurget

Emte exultemues Titulus
Zaus caãtia dauid Laus iſta
ntici / id eſt deuotionis et

hylanieatis fit i ip̃i dauid / id eſt xpõ⸗

p cui gram intramg ad requiẽ 11

Vñ pſalmo iſte monet deu deuote

hylariter laudare⸗ Et pꝛimo pzo

pheta laudes xpi deſcribes iuideee

in uitat / quos puidebat poſſe reſiſte
re xpõ Decundo ipe xp̃ᷣs monet eoſ

dem ne obdurentur ibi · NMolite ob
durare wꝛda veſtra
Antate domino Titulus „
pſalmus dauid quando do

mus edificabatur poſt cap

tiuitatem Per illam teedifſicntione
poſt babilani am deſtruckiouẽ / intel

ligitur ſpualis reedifiatio templi

n dyabolo per peœm ſubuerſi / id eſt

ho minis a enſto reparati· De qua

teediſicatione et non de illa materi
ali tractat hit pſalmus agens de v
troq; xpꝛ iſti æduentu/ monẽs ad

eius laudem· // Et pꝛimo loqui
tur ad pzꝛelatos vt ipſi cantent ã
nuncient omnibus · Deando loqui
turxr ad ſubdito gibi⸗ Afferte domi
no⸗

ra Citulg VBſalmq dauid ißi
qan terra eig reſtituta eſt ci⸗
DNit cgitur quo moetuo ablalon!
qui viuens pꝛem ſuu pſequebatur
dauid in pac regnauit . ei reltitu
ta e terra ſua. De quo tñ hic no agi
tur ß de ſigniſicato Oauid en ſignn
ficat xp̃m/ quem abſalõ/ id eſt popu
lus iudaycus ſeait eſt .· H reltituta
eſt ei terra ſua / qn caro eig reſurrexit
poſt qua reſurtecionẽ omia que hit
cantantur facta ſunt // Et E iſte
pſalm de pzꝛimo aduentu xpi quo
mud liberat? eſt. de quo monet ad
exultationẽ. Dñ pꝛimo deſenbit v
tutes dñi oſtendens oia ei teſtituta
ga inde arguit ydolatras · Secũdo

oſecutio interrupat:bi Audiuit
Antate dno Citul Pſaim⸗
dauid Pſalm iſte de vtroq⸗
adue adagit / in monẽs ad laudẽ et
exultationẽ // Et pꝛzumo agit de
oſtẽtõe ſaluatricis dextere Decuũdo
dicit oꝛibg modis laudandu eſſe 2 a
nücandum⸗ ibi/ Jubilate doeo
Ominqtegnauit ire ſcãtur
populi Citul· p̃s dauid⸗
NHic agit de potentia reg
no xpi/monens vt xp̃m tanqᷓ; deũ
adoremg a velut regẽ exaltem2 //
Et pꝛimo oñdit eũ regnatem⸗ q
mũcz repugnet / altum ſup oẽs; vñ ei
ædere monet · Detudo monet eü a
dorari / qꝛ patres atiqui ſuerut eig⸗
id eſt ſeruicrut ei⸗ ibi⸗ Cxaltate dñz
Bbnate deo⸗ Titulus Pſalmd in
ſeſſione. Duplex eſt gſeſſio / vna lau

O min regnauit exultet ter

dis / alla trimie . Pꝛima ? ꝑfectceũ
ecida peroeu / de vtraqʒ hit a
gitur“ / Et pꝛimo perfecis pz1

mũ gen pfeſſionis / id eſt laudẽ in

dicit · Vecudo intraturis id incipi
entibg indict ſecudũ gend gfeſlioĩs
Pp οα ũ ibi⸗ Introĩte poetas
„N3 ſerioꝛ dia indiciũ . Titu
lus Pſalm ipi dauid Pfal
uus iſte attnbuitur ii. da
xpv/ agens de mia 27 udi
ao⸗ mones bona appetere et mala
rẽnuere / Et pꝛimo de mĩa iu
diao Jnonit · Decudo exponit que
ſit via imaculata:ibi-· Perabulaba

Terco dieit quis ſit finis maloꝛũ⸗
ibi In matutino

Omie exaudi ozonẽ mea⸗

iaretur a in conſpechu dñi

eſt. qui Jpter nos paup ſact? eſt in
ſoꝛ ma ſerui / cũ dines eſſet apud de
um. Mui ecia pauꝑ eſt in mẽbꝛie⸗
quos in ſe tranſfigurans in eoꝛũ ꝑ

ſona hit oꝛat pſonam penitiis q;
ter pziſtinũ ſtatũ anxiati a reſtitui
petentis aſſumẽs / / Monet ergo
pſalm ors ſua aduertere miſeria⸗
dei petere miam Et pzimo poni
tur captatio depꝛecatiua Decundo
flebil narratio⸗ ibi Quia deſeẽ Ter
cio ſubditur certitudo ipetradi veni

am ibi Tu at Quarto ptꝰ certitudi
ns venie dicit ꝙ de ſula bꝛ euitate ad

nitatẽ traſeat⸗ ibi . Et rñdit ei⸗
eEne dit aſa mea domino· Ti
Otul, Pſol mꝰ? ipĩ dðid ẽ xpõ

Poſt p̃as pquꝑis ſequũtur p̃ᷣonia

Titulue o?o pauꝑio tu ax

wi
de

n

ei⸗

gaudentis⸗Et pꝛimoqpheta ꝑ ſua

bñſicia a deo ollata hoetat᷑ bñdic

re deum/· Decudo ꝑ ea que atiquie
Atulit poſtene ollaturus eſt. ibi⸗
Faaẽcs miam dñs ⁊ iundiciũ oĩb⸗
CTerao ꝑ cœleſtes et oẽs alias crea
turas monet bñdicere deu/ ibi · Dñ

dicite dño⸗ Et loquitur qꝓha gene

raliter in ꝑꝓſona aunuſqʒ uiſti aiam
ſuqꝗ ſedðᷣm vim ſuꝑios ad bened!c
dum exhoetätte

lus p̃e dauid. Pſalmiſte

lauds/ doct bñdicre deũ por elu
terram oẽm oenatũ eoꝝ Dʒ p
hec viſib: lia mũdi / intelligere et on
templari poſſumꝰ ĩuiſ bilia dei Pꝛiu
mo ergo monet deũ bñdicere p cre
aturas ſuas · Secñdo dicit quo ecci
am ꝑ mare ſeculi deus traduat ad
poæti vite ibi · Hot mare Tercio p

mittit ſe ſemp ſtatup dño; ibi Ca

cabo dño⸗

Iſte eſt p m vigiti pſalmo
Nuũ in quibꝰ magnalia dei
eig bnſicia narrantur · Quibg ide
0 pmittit᷑ titul alla / a i interp̃tatur
laudate deũn / Hic ergo plſalmꝰ

monet ad laudẽ dei· Ct pmo amo

net ſemẽ abꝛahe / ĩ id eſt filios Pmiſ
ſionis ptinẽtes ad hereditatẽ teſta

mẽti eterni vt ipſum deu tanq; he

reditatem eligant.? gratis/ 2 no
li auo extra eũ wolant. ⁊ hot facãt

laudantes iuocantes et anuciates /

net in ſua ſed in eig gla⸗ p fidem be

ne opantes ᷓ̊ gaudentes/ caritate

Enedit aia meadñnd Titu

ſicit p̃ades monet ad dei

Onfitemi dño Titulq alla

feruẽtes⸗Nũt enĩ interioꝛẽ inteller
tum extenioea pme partis huiꝰ pſal
mi vba reſonat. Secũdo ad puulo
rum oꝛda nutrienda in fide robo
randa gonit de fide patriartharuů
7 de Pmlione dei / vt nos ſim ſe

mẽ illoꝛũ nõ ſolũ ex iudeis / F ecã

ex gentib eibi⸗ Memẽtote · Tercio
docet que ſubſidia tpab vite pſtitit
deus patnbz⸗ filijs eoꝛuũ/nõ ſolum
carnal bo ; ſpualibo / vt nõ hys he
reant / ad bonu eternu referant qdð
faciut. ſi hijs allecti iuſtifintiones
lege dei re qu irut/ibi Tũ eſſeẽt nu
mero bꝛeui Quarto narrat quo ſac
tum eſt vt tranſicet de regno ad reg
nũ. ibi· Et vocauit Nuito narratis

bꝛeuiter hus qᷓ iĩ egypto geſta ſut di

rit quo firmauit populi ſuũ ſuꝑ ini
mics ſuos-ibis Et auxit⸗ Herto
narratis malis que deg intulit iimi

tis 7 quib bonistꝑalibꝗ iſrahelitae

ſpuit ſubdit. vt hijs adiuti legẽ dei
gquerant ibi· Et eduxit ·
Onfite mi dñno Titu l Al

leluya alla Deðm iheroni
müů vbicũqʒ duo alla pſeri

butur pſatmo / vnu ad finẽ pꝛ ioeis
pſalmi / ⁊ alten ad ſequẽtẽ pꝑtinet
cui D dUat taſſyodoeꝰ? Dz ſcðm au
guſtinũ vbi bisponitur alleluya ad
eüdem pertinet pſalmu et ad ma
iorem fit laudis expꝛ eſſionem/ ſicut
cum dominus ditit in euangelio a
men amen / hot fit ad expꝛimendũ

maioeem rei eertitudinem / Mo

net autem iſte pſalmus ad geminã

wonfeſſionem / ſciliet l audis et pecea
tozum⸗ Et pꝛimo hebꝛeus in alius

—M
r

Eſona loquitur ꝓpha / wlicta patrũ
Pfſidia ad miam dei conuerſus / ſua
det alijs ad eadẽ miam wnuerti / o
rans vt populo bñplacito ſoaẽtur⸗
qui erat in aduentu xpi ggregadus
Secundo peca patrũ qui in egypto
peccauerüt gmemoꝛat:quos tñ do
ming lberauit/ ibi· Peccnum⸗ Ter
gao diait pœa que pt exitũ fecerut⸗
ibi · Cito ſeerut · Quarto alia pea
enumerat de quib pꝑ phineem ditit
placatũ deu. ibi Pzo nichilo habu
erut Quĩto agit de aquagtradcioĩs
q de iĩmolatione filioꝛu⸗ vnde vehe
motlus iratg de/ tñ poſtea mi
ſertg/ ibi. Et irritauerut· Dexto ñ
miur qð ſutuꝝ videt / ſcz vt eccia de
orbus gentibg ogregetur / 1 laudes
eternas cãtet ibi · SHaluos ſact dñe
NOnſfitemĩ dñno Citul alla

dei miaʒ does qᷣd ſumg p
nos ſcz ĩſirmi a mali.⁊a qᷓd ꝑ mĩaʒ
dei⸗ſciz boni a filij dei⸗ vbi gteritur
hominis ſuperbia / 2 gloꝛificat dei
gracia que de quatuoe temptationi
bus liberat / que inferus deſcribun
tur⸗ de quibus p nos ſiberari non
valemus, // Et pꝛimo monet te
demptos ad oſeſſionem et laudem
Hecundo ponit pzꝛimã tem ptatio
nem que eſt erroe / vbi eſt 2 fames
id eſt deſiderium curioſum vibi · Er
rauerut. Tercio ponit ſetũda tepta
tion? que eſt difficultas vincẽdaru
cocupiſcentiaru⸗ibi Sedentes in te
neb:is⸗ Quarto ponit tercia temp
tationem / que eſt te diũ benefariẽ di
ibi · Omnem eſcam ꝛc Quito pa

alla⸗Vic pſalm⸗ comẽedat

nit quartã temptatlonẽ que eſt tẽ

peſtas ſe auli quaciene ecciam / tur

bans rectoꝛem ibi · Qui deſcẽdunt
Sexto cõmendat eciam que inter
iſta ꝑ gracia ſalua facta eſt · ibi· Po
ſuit flumĩa · Deptimo agit de hereti
ris: quibꝰ deſtructis erigitux ecia⸗
Aratũ oꝛ meu Titulg Cã
cũ pſalmi ip̃i dauid / id eſt
xpõ· Hit agitur de xpi hu

militate ſcð m hoiẽm a de eig alt

tudine ſeðm diuinitatem· Vñ mo
nemur vt xp̃m deu et hominẽ tre
dam? // Et pzꝛimo xpũs deo pa
tri gracas agit / qr ſuſcipiens paſſio
nem veſurrexit in gloꝛla · Secundo
dicit que ſalg ſit fucta omni terte ſu
per qua ẽ gla dñiibi. Vt libectur
Eus laudẽ mea⸗ Titulus
in finẽ p̃s dauid · Dic eſſe
onditur ghetia de xpõ et
eig paſſiõe · ꝑ hoe að in actib aplẽꝝ
petrusdicit de iuda qd hic legitur⸗
ep̃atum eig atepiet alter·// Mo

net ergo pſalm uide maliciã decli
nare·a xpi humilitatem imitaĩ Et

introdudtur xpũs ſcᷣm q homo

ad pꝛem oꝛans / inttepado indeos

qui reddut mala ꝓ bonis· Secũdo

recipiẽt/ ibi Conſtitue Tercio pᷣat᷑

vt teſu rreckionẽ oſequatur/q timiti

dedeals/ ihi· Et tu dñe

dauid Patet vt ſuß · Pfal
mus iſte agit de duab na

aurd xpꝛiſto · ſciliet de inernatio
ne 2 oĩpotẽti diuinitate xpꝛiſti /

qphetat que mali pꝛo ſua ĩpietate

ihe

mo
R
topt
aſ
do

ECEt pmo teſert gpha vba pꝛis de ſi

lio ĩ q̃b natura diuinitatis a huani

tatis xp̃i ſimul exponit᷑. Stðo pꝛ
aliquaten indimt natura diuinita

tis · ibi Tecũ pꝛinapiũCercio ꝗpha
agit de humilitate xp̃i: ibi Jurd uit
do minꝰ/
NOnfitebor tibi dñe · Titulg
Alleluya Pſalmꝰ iſte mo

Et p̃ mo populꝰ fidelis ſe dicit confi
teri in ongregatione iuſtoꝝ vbi eſte
terna laus Dcdo ditit fideles ſpua
b munete ſaciatos/ ꝓmittens aduẽ
tum xp̃i · ibi · Memoeia⸗ Tercio eoſ
dem tedemptos afſerit/a nouũ trſta
mentũ manſurũ · ibi⸗ Redemptionẽ
— teuerſionis aggei et zacha
rie· Hij duo gphete longe

poſt dauid ſuerut / qui de tenouatio
ne tepli ꝓphetaueruũt. de qua tñ tee
dificaltone materiali hit nõ agit·
de ſpüali quã ipi in illa figurar itel

lexerũt/ et ꝓ iſto ſpũali magna hy

laritate deũ laudauerũt deo iſte ti

tulus noĩa eoꝝ cõtinet / nõ quia hũc

pſalmũ cõſcripſerint/ſ qꝛ hat ſpũa
lem templi reꝑationè / de qua hit a

gitur / aim exultatione p̃uiderũt ſcz
reuerſionẽ populi xp̃iani / que in re
uerſione populi iudaiti figurabatur

/ Et pmo monet ꝓpheta qd fac
at btus vir/ 71 quanta bona gra dei
mereat᷑ · Stdo agit de aduetu dñi /

p quẽ hoĩes beati ſunt ibi · Cxoꝛtũ
eſt.Tercio vero ĩpijs aduerſa Pue

K

net ad cõſeſſionem laudis⸗.

Catus vir Titul Allelupa

ò

—

—

Audate pueri Titulg Alla
Pſalmueiſte ſieut ſuperioꝛ
monet ad laudẽ / Et p*
ꝓpheta monet deuotosvt laudẽt iu
giter 2 vbiqʒ ̃dicẽt Stdo ipße facit
q aliog monet ibi Quis ſiait dñes
IN exitu iſe Titulus Alla
Hiit laudat᷑ deg ex miacuk
ãtuiqs ꝗᷓ erãt figute ſuturoꝝ
in ꝓplo xpiano // Et Zodicit ꝓphe
ta q̊ mira dedit deg hebꝛeis ĩ figua /
et xpianis in ſpũ⸗ Stcdo ĩterrogat
quate het ſaca ſüt/ ibi Quid ẽ ubi⸗
Tercio ĩania ſimulatra gẽtiũ repꝛo
bat ⁊ rel gionẽ dei mẽ dat ibi Si
mulacra gentun
Alexi qm̃ Titulꝰ Alla.i.lau
date deun Iſte pſalme fide
liũ cõſolatio cõtra doloees ſe

—

culi:ĩ quo loqair ꝗpheta tq; ouis ꝗᷓ

errauerit / humerbpij paſiorbé ad gre
gẽe repoꝛ tata / Et pꝰ quaſi de fo

uea peœoꝝ libeatget ĩ petra oſtitutg

gras agit qꝛ exaudit atra oĩa
Picula inuocaſſe ſe dicit · Vtdo iterũ
tla mat⸗vt libeatg ad requiẽ veniat⸗

*

ibi O dñe

UNedidi gyter qs locutg ſũ Ti
tulg Alla Hoc laudis grue

p̃titulat᷑ iſte pſalmꝰ quia in pſona

martirũ /q ofeſſioẽ viguerut monet

ad gfitẽ dã x̃i laudẽ // Et poome

moat bñficia dei quon pmũu ponit

xpĩ fidẽ ſcm fidei ꝓfeſſionẽ /qb ad

iũgit paſſioniscalieæ Dt8So pcludit

martirij paſſionẽ ſuſtineri pꝛopter
fidei xpꝛiſti et ee ventatem/qꝛ ſczʒ
eſt ſeru xpĩ æa filig anclle ſue / id ẽ et
cleſie xpiane/ibi O dñe quia

les non reapit ideo eſt oĩm pzimʒ

athonus id eſt ſine diuiſione⸗ ſed tan

men omẽs cõpendio ſue locutionis

ſupat Et eſt mira variatio contra te

dium / ſalutaria dieere modo paucie
modo late // Monet aũt non ſolũ
udeos ſed omẽs gentes ad laudẽ⸗
loquens in ꝑſona martirui
VOnſite mini dñoC itul Al
leluya Pſalm iſte eſt de p
mo adustu / monẽs ad lau
dem El pmo fidelis populꝰ pexca
tis ſolutus / monet oẽs dñno cnſiteri

Et quia ꝑ dei miam auditus eſt in

tribulatione hoiem diei non eſſe ti
menduũ VOtdðo ſolo deo diat eſſe fi

dendu ibi⸗· DHonũ eſi oonfidere· Ter

rio poꝛtas iheruſalem ſibi cupit ape
riri ibi Aperite· Quarto frequẽtari
atria dñi ſuadet / de aduẽtu xp̃i gau
dens ⸗ibi Henedictus qui venit

) lupa aleph⸗ Dicut dicit au
Sguſting / omis noe alis dot

trina eſt ſuauis In qua hir pſalm us
eminet⸗ et quaſi ſol pleni luminis

meridiano caloee ſeruens / totus mo

rali dul dine reſplendet. Et vt am
bpzoſius ait ꝑ litteras hebzei alpha
bett digeſtg eſt. vt ſicut puen ĩ pmie
litteris vſum diſcendi ſumũut⸗ itn et
nos huiuſmodi elementis vſum vi
uendi vſqz ad maturitate diſcamus
Singulis aut litteris verſus octoni

ſubiciutur/ ita vt ab vna littera ocko
verſus intipiant // In hot autem

Audate dñm Tiaulus Alle—
luya id 7 laudate den Pſal⸗
mus iſte ꝓ ſua bꝛeuitate ꝑp

Cati imaculati Titul Alle

pſalmo tot ſunt detonari quot ele
menta apud hebꝛeos / ſc; xxij ſin
guli octonarij p omẽe verſus ſuoæz
a ſinguls incipiũt elementis / qð in

tranſlatione ſeruari non potuit Per
gqð inuit ꝙ ſunt hit elementa ſcole

xrxpi/ æ omni moda doctrina et pfer
tn ad beatitudinẽ · Cuig dottrine ꝑp

tas congruis interptationibg nomi
nũ elementon deſignatur vt auguſ
tnus aſſerit Et teſte aſſiodoro ip̃e
octonarig in ſingulis d. ſtinttioni b
inuit /ꝙ vnaqueqʒ pars pfetta eſt
ſuffict / vt ſi quis ea ſeruet ĩ vita ſep

tem dierum / perueniat ad ottaua te

ſurrectionis / vel circaciſionẽ ooꝛdis
habeat⸗ quã ottonarius ſigni ſicat⸗
Huiq ergo totius pſalmi titulus eſt

alleluya id laus dei⸗quia in eo ve

re deus laudatur · Ded pmi octona
rij ſpecalis titul? eſt aleph· que eſt
pꝛzima littera / et interp̃tatur doctri

na⸗in quo ſigni ficatur / ſequẽtes ver
ſus plenos eſſe dottrine⸗ Et quia iſ
ter octonarus eſt quaſi pꝛologus to

tius pſalmi⸗ bꝛeuiter tangens que
in ſequẽtibꝰ ottonarijs cõtinentur⸗
ideo ei congrue pſcribitur aleph / id
eſt doctrina/ qð eſt cõtinue toti pſal
mo dottrina redolenti- Vuig ergo
pſalmi tot ſunt ꝑtes quot ſunt litte

reen in hat pꝛima ꝑte loq̃tur thoe 2

ſanttozum totus / a pzimo iuſto vß
ad vltimu docens cum diuerſi di

uerſa querant quibus ſint beati · hic
vera via oltenditur / qua ad beatitu
inem peruenitur D
quo owꝛ rigit Heth⸗ In pꝛi
ma littera viam beatitudinie

expoſuit. in qua Peatur ſe auſtodin⸗
In hac temp conuerſionis aperit/
quo potiſſime a onſuſione fluxe eta
tis / ad deuũ quis cuern debet Vnde
cogrue huic octonario mittitur lit
tera beth. que interptatur wonſufio⸗
quia hit oſtendit hoĩem a onſuſioẽ
id eſt lapſi pecatoꝝ libeari P* obſer
uantiam p̃eptozum. I pſe en quaſi
coſulus de erroee et laſcinia! fluxe e
taus iam iuuenis ſobꝛia mote deſi
derat quo viam wꝛngat / guo erubeſ
Eda deponat / et plenam! lit extatis
viam aſſumat direns⸗ In quo czri
git ado leſcẽc viam ſua? 7d ẽ pꝛa
uam petcati onſuetudinem
1. Etribue ſeruo tuo Gimel⸗
In hac tercia littera huma
nam indigentia oſtendit;
gram ðdei contra eam poſcit Gimel
ei interpꝛetatur retnbutio ˖ Mit aũt
contra multipliem indigentiã· mul
uipliciter guaciã tribui pett· Dixerat
ſupza) n quo wꝛrigit ꝛ deinde ſub
iunxit In cuſto diendo ſermonee tu
oa Nut vt id faciat petit auxilium
Dheſit Delech n hac quar
ta littera dicit ſe wꝛpali ne
eſſitate conſtricum Delech

—

J interpzetatur timoꝛ?:a eciã nati

uitas/ Timet ergo ex wꝛ ruptbili
wꝛ pe qð a natiuitate et a radio pzꝛi
mi parentis aggrauat! aĩam / relabi
ad pꝛioeẽ perrati vitam. Nic vero
oſteditur ꝙ lex ſidei timente relabi
oonſoꝛtat ad omia ei ſuffict 3pſe
ergo timens ait Adheſit / ſeliet per
cõſenſum Anima mea pauimento⸗
id eſt ꝛEi vel terrenis⸗? quel ſunt cal

canda velut pauimentu⸗ ß Tu dñe

viuifica me, vt in elo ſit mene mea

Egẽ pone He In hat quin
ta littera patur xpᷣo vemẽ
te ſibi qui veterem tenuit /
nouam legem onſtitui Et quia per
eam veru eſſe a vere viuere habet⸗

ideo huit octonario coongrue mittt

tur littera he que interpꝛetatur eſſe
vel viueteras vere nõ habetur niſi ĩ
xp̃ᷣo Z in eig ege
T veniat Vau In hat ſex
ta littera pꝛecatur vt ſalua
ꝛ veniat⸗ qui eſt mia pec
ctozuũ vita fideliu⸗ vt imiwo cõ
ſundat lege pꝛoficat / id eſt ſitoe
pzofiœre ſaciat⸗ et quia digne peten
ubus ſemp pꝛeſens adeſt 1p̃e ideo
hit ᷣmittitur littera vau⸗ que ĩterñ
ent᷑ ipſe vel ille / id ẽ ſaluatoꝛ xp̃e ꝗ
adhut loquẽtibg nob / diet ego aſſu
Emoe elto zay⸗Jr n hat ſep
tima littera agit de ſpe P
miſſionũ dei / aue fatit om
de tolerar Et quia ſpes eſt
non de pꝛeſe ntibg ß̊ de futuris⸗ideo
cõgrue hit pPꝛetitulatur littera zay⸗
que iterp̃tatur hut / vel dut te· quia
hit agit de ſpe que ad ſutura tendit
Muaſi! ditat Hut tende hut dirge
iter tuũ / quo voet te vbu dei / ſe; ad
wleſté eterna glaz. Feſtinas ergo
illuc ĩgredi dicit emoꝛ⸗ eſto vbi tui
ivtito da qð pmiſiſti, in quo mithi
ſpem dediſti
*) Oꝛ tio mea Heth In hat octa

ua littera faciem dommi vide

E optat · ideo pzemittitur lra heth⸗

que interpꝛetatur pauoe⸗aintelligi

tur non pauoe recpiendi / ſed ſollici
tudo acqꝛ ẽdi illud bonũ qð ſperat
Oni tate m feaſti Thetht in

han noua littera gracias a

cenuam habere / tollit triſticia2 pꝛeſ
tat in tribulationibꝰꝗ iocunditatem⸗

1i5 hit bñ pᷣſenbit lrã thetht · que iter
p̃tatur bonũ vl excluſio./ qꝛ hic de

paci tia agit que excludit triſticiã et
facit bonuæ leticia ĩ aduerſis de qua

dicit Honi tatẽ feciſti ·i · iocudũ ſuaui

tntem Cuũ ſeruo tuo. qui pus ſerui

Anus tue Joth in hac deri

te lequ dei mandatoꝛũ / vt
vera vitaà fruatur⸗ qua qu a nemo
habere valet niſi peccata oonfitrat⸗
qð maxime fit in aduerſis⸗ ideo p
ſcribitur littera iothe que interpꝛeta
tur cõſeſſio vel deſolatio Citius enĩ

nſitentur qui in aduerſis deſolan

tur/ quia ĩ pſperis anim fit elatioꝛ

tera peregrinus huig mudit

rat⸗Et quia in hat expecatione laſ
ſatus eſt ex deſideri dilatione ideo
pmitti ur lrã caph⸗ que interpᷣtatur

inairuatus⸗qꝛ feſſus lõga milicia cu
pit diſſolui Dñ dict aiam ſuam de

tendendo in ſalutare ſuuumkł·
Neternuũ dñe Lamech In

hac rxij littera Vtutẽ dei et
Raa deſenbit· dins cm

Ptitit deo de humiliatione et
pacdenta ſua-Et quia humſlem pa

ebat timoee pene / nüt amoee uſticc

ma littera petit ſibi dani in

Cfeat Caph In hac xi· lit

aduentu dni nimis deſide

feäſſe id eſt laſſata ſuiſſe expectãdo

poꝛalia finiri ſed non mandata dei
Et quia her mandaa diligenter in

telli genda indaganda ſunt. ideo
hie bñ p̃mittitur lrã lamech⸗ que ĩ
terp at᷑ coe / vel ſeruo / vl wꝛ ſeruitu
tis· qꝛ het madata / oꝛde fideli a hu

mihl? ſollicte ſeriuẽte / obſeruada ſũt

Vomodo dilexi Men/ In
hac xiij· httea lo quitur vir
iuſt qui in meditatione le
ge a euãgel ij pfecit: dies ſe ſup ſe

ni es intellexiſſe/ a ideo ſcripturas
elſe ſibi dules ſup mel Et qꝛ hot ẽ

ei ꝑ caritatẽ · ideo hit bñ p̃mittit᷑ lxã
men⸗ q̃ interp̃tat᷑ viſcera vel ex ip

ſis: q;ꝛ hic agit de canitate que ẽ ex
ip̃io viſcenbg vl medulk ſpualib⸗

p quas itelligit᷑ multiplex dilectio /
der ſcz à ꝓximi quã lex dei p̃cipit/2
in qua cõſiſtit plena obſeruatia diui
noꝝ madatoꝛzuũu
BHVorna pedibus Num In

Oitellexiſſe ſeruaſſe dixit lu
mẽ vbi id ẽ xp̃i pedibo ſuis / d ẽ af
ſectioibg metis irradiate gaudet · ex
deſideno retributionẽ petes a aſaz
de huilitate uamẽdas Hit eni agit
de huilitate⸗qꝛ ĩiau boni et pfectio

nẽ xpo attribuit 36 hit mittit᷑ lrã

num . que iterp̃tat vnit⸗ / vel paſcu
a eon-ixp̃s qͥ ẽ ſingular adiutoz

4 paſcua aĩaꝝ · de ꝗ ti; de vnigeni

o der vbo / eterni lumĩs claritate
hic agit/ Ip̃e eni ẽ luerna lumẽ et
verbum .

In hac xv. lrã agit de odio ii

gqguozum / qui legi dei aduerſantur

hat xiiij lra q̃ ſuß madata

Aiquos odio habui Hameth

Eta
mm
met
mar
men
tuo
i
Um.
wun
Atten
ſchr
tlial
dunt
due
din

i

del
dein

Et quia diligẽs mutela habeda eſt
in odio iniquarũ æ amoee diligedo
rum⸗ ideo hit pꝛemittitur littera ſa
mech / que interptatur audi vel fir

mamentü. quia nemo habet firma
mentũ dilectionis / qui non audit in

tus ſpualiter aunbus mentis / quid⸗

2 quo diligere debeat deo miſtert

um notat eſſe að dicurus eſt / qui lex

tozem ad auditũ vocat Quaſi dicat

Attente audiendu eſt Inquos odio
habui⸗,Vt intellgatur odiendi non
quia homines / H quia iniqui⸗qð in
dimtur cũ ſubditur Et legem tuam
dilexi Ac ſi dieret Mon naturam o
diui in hoĩbus iniquis / ſed malꝛaa

qua cotrarij ſunt legi tue qua duexi

Ea indicium Aimn⸗ In hac
vi· littera qui ſupꝛa dixit
ſe odio habere im quos· hic
petit aduentũ xpi:quia tempq eſt ſu
perboos deſtrui⸗Et quia tunc vigila

dum eſt et ſagaciter agendu oontra

fidei xpᷣiane aduerſarios · ideo hic
mittitur littera ain/que interpꝛeta
tur oculus vel fons·/ qꝛ ocil ſcðm
qð bene vel male pꝛeuidet / fons
7 oeigo bonc vel male actionis / vi
te vel moꝛtis
Irabilia Phe In hac xvij⸗
ittera dicit ſe os aparuiſſe
attraxiſſe ſpiritum vt eig
audiatur deatio⸗ a ploeaſſe quia na
eſt a indeis lex aiſtodita · Vnde hie
bene ̃mittitur littera phe⸗que iter
ptatur errauit · quia hicodolet hüs /

qui a via veritatis errando calupni

antur legem quibus pꝛoponit quũo

ſcrutatur legis teſtimomia etqualẽ

intellechũ habet in ea⸗ Dicaut autem
in tren e iheremias ſub hat littera la
enmabilius exadiũ ſue geẽtis ploꝛa
bat. ſit dolet hit dauid errozem po
puli · ſed non deſperans quia expec

tat aduentũ xpi- quius pñitiam op

tat diæns · Nauẽ tuam illumina
ſtus es domine· Hade
In hac xviij littera iudiaa
dei laudat? eloquia ignita
veneratur / petens intellectũ vn vi
uat ſeq; cõſoleturideo bene pꝛremit
titur littera ſadeque ĩterpzetatur ꝰ
ſolatio/ qui enĩ ſupꝛa triſtis de erro
re lactrimas effundebat / hit ſe coſola
tur e iuſticiam dei qua hic comẽ dat
NVZJamaui CophIn hac xix·
littera iuſtificntiones dei ſe
pꝛomittit exquitere- Ct qꝛ
quato quis magis vult bonis inſiſte

ix- tanto plus eũ dyabolus onatur
ſeducere⸗ oontra qð opus eſt ad deũ
tlamare ? deo pt? erroꝛem/ accepta

uperius conſolatione iſte oncluſue
Penue

aſherd / hit ciamat ſcudioſus Vnde

bene pꝛemittitur littera ooph⸗ que
terpꝛetatur oncluſio vel aſpic/ q

idem eſt in ſenſu. quia ocluſus debet

ſe crtuſpicre et cauſam periuli vel
auguſtie ſue / non diſſimulare ideo
oꝛοε âε da & medicina⸗ 2 ad eũ

Ide huilitate Res. In hae
xxlxa petit iuſifican Et a⸗
lemo iuſtifiat niſi p huſli

tlamado eſt q poteſt ſanate

tutt · iõ hit p̃mittit᷑ lrã res ꝗᷓ interp
tat᷑ caput / vel p matꝰ/ ꝑ qð ſignas

humilitas qᷓ eſt velut caput q tenẽs

pmatũ virtutum / de qua hit agitur

Kin ipes Din/In har vire
ſimaß ma littera / qui ſupꝛa
hu militate deo obtulit / hie

matas ſibi diet pſecutiones / quib

canq; emplaſtris vulnera pœozum

citanar⸗ ideo hit bene pꝛemittitur

littera ſin/ que iterp̃tatur ſupꝛa vul
nus / quaſi emplaſtrũ / vulng ergo e

vpcœm/ſuꝑ vulnꝗ tnbulatio⸗

Ppꝛopin quet Tau In hat
vltima littera xp̃ᷣo appꝛoxi
mare deſideat / ̃ans vt ve

niat a ouẽ ꝓꝑditam reuoct Et quia
expus veniens / ab erroꝛe ad patnaã
teduxit umationem eterne bea
titudinis gtulit/ideo huic octconano
pmittitur littera tau· que iterpꝛeta

tur errauit vel onſuümauit ſeu coſir

mauit / quia hit olim ſe erraſſe diat.
ſed modo a pio paſtoee ad patriam
educktu 2 Aſumata beatitudinis gra

onfirmatum

lius Canticũ graduũn· /
Muindecim gradꝰ? erant ꝗᷣ

bus aſcendebatur iĩ templũ ſalomo
nis , qð fuit figura eleſtis templi/
ad qð eca quindecim gradibg ſpuũa
Uibus aſcenditur Eſt eni hic aſcenſy
ſpüalis / qui fit non peduũ paſſib⸗ 5

Pmotione affectuu; vt de virtute in

virtutẽ aſcendatur⸗ vbi caritas mo⸗
uet pedem id 7 affectionem deoqʒ

quato plus quis diligit / tütomagis
aſcendit/ pꝛopter qð cõgrue pꝛepo
nitur titulg / cantica graduu id ẽ mẽ

tis exultatio de aſcenſu ſpuali ad e
terna // Aſcẽdens ergo hit loqui

aur Hz videndu eſt quis aſcendat·

27 vbi.a vndt⸗ in quid aſcendat 2
qué Quis? Vir iuſtus Vb'i fit a
qnſus? In oꝛde Vñ alibi Aſcenſio

N D dum tribulater⸗Titu

2*

nes in wꝛde ſuo diſpoſuit Vnde aſ

cendit? Acoualle ploꝛatiols In qd?

In illud qs oallus non vidit / net in

onꝛ hois aſcendit Per quẽ aſcẽdit?

Per vbu inarnatum gað deſcedit /
vt p ip̃m aſcenderem Dit eni deſ

cndit ad te. vt maneret in ſe Veſcẽ
dit ad te / vt fieret tibi couallis ploꝛa
tionis/ manſit ĩ ſe / vt eſſet tbi mões
ad qus aſcenderes Ab exẽplo ergo

humiliationiseig / aſcendatur ad al

tltudinem diuinitatis ipfius //

Pꝛimd ergo grad? huig aſcenſionis
?/a malis ſeculi exie vniuerſe va
ni tati tenũciare⸗a quo hic mnapit· ⁊
inde quibuſdaã gra dibg meritoꝛum
ad pfeckam aritatem puenit / que
ſũmo gradu lotata eſt / Pꝛzimo
igitur iuſtꝗ aſcendere incipiẽs a exite
volens de mals ſeculi quibus pmi
turx/quia multos inuenit obliſtentes
clamat ad dñm a linguis eoꝝ pe

iit liberan Hecũdo de pmixtione æ
chabitatlone maloꝝ cõ queritux/ ibi

Euaui Tiallus Cantiam
gradun⸗ Nit a in infenoei
—aus pſalmis ſicut idem elt
Atul9 . ſic eadem intentio · ſcliet mo
netre ad aſcenſum · et exultare de aſ
enſu / id eſt pꝛofectu ſp irituali · Aſ
cendetre enim eſt / in deum per cari
tatem pꝛofiœte Hecudus itaqʒ gra

dz petere diuina deſenſionẽ / aii nil
poſſe obuiare mõſtrat Qu bñ p̃miſ
lum giadi ſeqtur Lui eĩ de müda

ttut
debet
aaio
inttra

Ndi
emlden

laonͤ
liapet
nroedi
rere no
aſende
mide,
ſinder
ſletf
denan
plane
hen

dal,
ufte
ſeuſe
Dndeif
hni
erin
ſidit⸗
ſeedit,
mdel
deſce
ploea
umos
loerga
uddel
6.
enſtons
lerſe da
ptt⸗2
wꝛum
gue i
Num
4 trir
is m
ſentes
tore
vone⸗
edi

nhat
fenct
dem et
lerno
“
1,A
etart
ng
ui nit
pmmſ
müd⸗

exeũti perianla ourrunt / expoſtere
debet diuinũ auxiliũ⸗Talis eſt iſte
qui oculos leuat in montesid ẽð ad
interœſſoees ſanctos / vt eo; inteuẽ
u a deo auxiliũ ei veniat / Pzi
mo ergo oculoo leuat oꝛat Stdð
qð oeauit affirmat⸗ ondeno Vtutẽ?
auxilij ĩpetrati: ibi · Dñs aiſtodit te

Entatus ſum Titulg Can
giaimm graduñũ patet vt ſuß
Tercig gradus eſt magnu

alios videt in eccia pura mẽte zuer

ſari/ atqʒ deo digne i hac peregrina
lone militare/ et ad eleſtem ihem

ſalem ſuſpirate · vbi ſunt cõciues noſ

tri angeli ? alij ſancti / VBnde g⸗
ille de illa eleſti auitate iam a mul
tiis multa audierat ip̃m ad eam ire

monenubideo pꝛimo gaudet ſe a
monitũ ite ad ea / vbi ſcĩ ſecuri ſut⸗

mũ dño iudiabũt Scðo aſcẽſunis op
tat habüdancia pacis ibi Rogate

O te leuaui Titulus vt ſuß
NOQuartus gradus eſt inter
AaAaguaſlibet anguſtias conſta
r de dño pſumetre / donet miſertg
exaudiat // Et pꝛimo vox ? tribu

latoꝛũ ad deũ reſpicientiũ · nõ ad a

lia patrocinia Dcdo pꝛectur miſe
ricoꝛdiã contra inſultanees/ ibi Miſe
rete noſtri Et hit attende pgreſſum
aſcendentis⸗Qui eni pꝛius ad mõ
tes id eſt ad ſanctos dei⸗ nũt ad in

ſum deuũ / q maius ẽ oadlos leuat/

ſciliet fidei caritatis Hic eciã attẽ
de quia cum multi hoc dicant . nõ tñ
pluraliter ̊ ſingulariter quaſi vn
homo loquitux diene Ad te leuaui⸗

—

–
„

ü
*£

et hot Iter ſidei et caritatis vni ta

tem· qua xpᷣo vnimur / vt cum ipſo

quaſi vnue xp̃s ſimg Omnes ergo

in xpᷣo ſumus vnus homo

cet ſupꝛa Quintus gradus

a vna tantũ eſt eccia / que in omibo
mẽbꝛ is eſt vnitas /ꝑ quã multi qua

ſibi ſed dño tribuant. E t attende q;
aliqn vnũ / aliqñ inducit plures· qui

Iſi quia dñie Titulg vt pa

i vnus homo ſunt Cantant ergo

hot fideles exultotes qꝛ cuaſerunt⸗

dim tamen ſimul eſt vnus cantus⸗

Et pꝛimo ſcĩ martites ſeu ali fide
les memoees quata euaſerunt / ſoli

mie aſſenbut. Dt do quia ſunt lbe

rati gracias agunt ibi Denediaus⸗
Vi onfidunt Titulus vt ſu
Jpza Dextus grad eſt an
fidenta fideliſſimi xpᷣiani

ſelidiſſ mis monubo pata qua ha

bet in dño. ne zelet ſt lies in hot ſe
culo. vt eos imitetur / Nit naqʒ
pſalmus docet nõ intendere in pzoſ
pernteo in hot ſeailo⸗ de qua pꝛoſ

pentate ſuphia ruenit. ed monet 2

fidere in dño · qui humiles ſperãtes

ĩ le ſtabiles fatit Et pᷣ aſſenit nõ poſ
ſe mouen eũ / q gfidẽtiã in dei vtute
ponit ; Dtdo patur vt bonis ꝓſpe

ritne a malis vindicta eueniat⸗ ibi

Heneſfac domine
N cõuertẽdo Titulg vt ſu
Septimd iſte grad p xp
veoturü reuſionẽ fideliũ de
muptiuitate vicioꝝ quaſi de babiloni
a hetat. Et loquitur pꝛ ophetali
certitudine de illa reuerſione velut

pꝛeterlta / wi tamen adhut eſſet ſutu
ra pꝛo qua teuerſione a capauitate
ſpuab / iam wnſolatio eli/ ſemina
to in opibus bonis vt plus metat
In ꝑſona ergo eoꝝ qui redempt füt

ſanguine xpi quaſi redeuntiũ de ba

bilonia cantat qgheta⸗ monet ad

gaudiũ pꝛo ſpuali liberatione Et nᷣ
mo oſtendit magnitu dinẽ facti aim

magnitudine gaudi Decudo pat
cuerſionem a mnptiuitate adhut fu
tura⸗ ibi Couertete dne

graduu ſalomonis ſie eſt

de edifichtione domd dei id E ecie /
p verum ſalomonẽ ſatta/ id eſt p
xp̃ᷣm qui ẽ verus pacificuecig tei
figura fuit ſalomon qui templu edi
ficnuit. vnde vltra cõem titulum ho

rum pſalmoꝛũ qui eſt tantiim gra

duum⸗hir pter ſolitum additur ſalo
monis. quia ipᷣe ediſicauit templũ
in figura xpᷣi ven paaſici qui edifica
uit ecciaz“ ne hit atciperes illu ſa

lomonem ideo ait pſalm Miſi do

minedificauerit domũ Quaſi die
tet ꝙ nõ in illo ſicut neè in quouis a

lio hoĩe ſpes ponenda eſt ß in deo

quia ille ſalomon ccidit qui templũ
edificauit/a vſqʒ adeo amoꝛis muli
erum illa queatus fuit / vt ydolis a
mulieribg ſacrificare oogeretur/ Eſt
ergo hic canti graduu ſalomonies
id eſt le tica de aſcenſu id F ediſicati
one a puectu temph ſalomonis/nõ
illig materialis ſed ſpuͤalis. id eſt et
cleſie qua xp̃us verus ſalomõ edifi
tauit · / Et pmo dooet quo aſcen

.êêõl

Ili dñs Tituly Canticim

octauus gra dus vbi agit ☚
Nrtienter

dentes ſe habere debeant ſe z vt diſ
cant ꝙ ſpualis ediſicatio euis aiſ
todia / no niſi in deo eſt / 2 exaltatio

in ſuturo / non eſt niſi poſt huiliato
nem Hecudo dicit que ſit her dita e

q quo olleca; ibi Ece hereditas⸗
N Cati omẽs Monus grad
eeſt- vt caſte timeat᷑ ille pa
ciſiais qui ſolus edificat cuſ

ı
todit exaltat Et pbona timẽtis e
numerat Hecudo eidẽ bona optat
bn dictionẽ poſtulat:ibi Dnditat ubi

Epe expugnauermnt⸗ Dec
mus grad eſt vt qui caſte
ſerat⸗qð nut expedit ecrie in
ter malos quos ipſa ab abel tolera
uit· ideo hit monet ad patientiã Ct
pꝛzꝛimo oſtendens quid a malis tule

nt / gſolat ĩfirmos Dtdo agit de te
ꝓbatioẽ ꝑ ſequẽtiũibi:Dñs iuſtus

E pꝛoſundis Vndecimus
ggiraddeſt / penitentialis ſup
plitatio Qui bene poſt pze

.

dictos grad? ponitur. qꝛ nec timẽe
deu net oĩa patiẽter ſerens/ dignüu

ſe penitus ſentit xp̃o/ quia in oꝛpe
nullus ſine peœo eſt/ ideo monet ad
pniam // Et pꝛimo penites beni
uolentia captat a ſua ꝑpſona miſera
a iudicis miſericz dia/ vñ ſperat
magna Hecndo ponit᷑ leta gcluſio
m crtitudine venie ibi Speret iſrk
Omie nõ ẽ exaltatũ Duodeti
m grad eſt huilitas pfetta /
qua hit int9 extra ſe habere oñdit
Et pꝛi no pꝛoponẽs ſe humilem/
penãaã indicit non huili · Decudo ſuo

exẽplo ad ſpẽ monetibi Spet iſrł

.

deu timet pꝛo eo omia pa

Po

uid
lit
ded

ie

i
aldt
de⸗
Ds
od

–

Emẽto dñe dauid. In hoe
xiij · gradu iam humilis 2
maſuet9 ſatagit de edifica
ne ſpualis domus dei / ſicit 2 da
uid ſect qui domũ deo edifimte vo
luit Et pꝛimo ondẽs votũ edifican
di domũ / pꝛecatur vt imp leat · De

uido oſtendit domũ edificatã / 1 v

bi a pz emtur vt exaltetur/ ibi Ete
audiuim Terco ditit ꝓmiſſioee
dei factas edificate ſyon· ibiʒ urauit
dñes Et loquitur dauid in ſua vel ĩ
totius xpĩ ꝑſona de ed ificatiõe ſyõ põͤ⸗
id eſt exleſie
Ce bonũ Grady xiiij⸗
aaritae pximi qᷓ faat fra

res habitare ĩ vnũ· a ẽ hic
gſalmzathomd vid ẽ ſine diniſiõe⸗

vbi aaritas omendatur que mentiiũ

diuiſionẽ nõ admittit · Hit ergo uuſ
tus de caritatiua fratrũ ohitatione
Ce nũt· Grad xv.ẽ cari
tasdei de qua hit agit ſicut
ſup de caritate Pximi · Et
pꝛimo monet fideles bñdicere deũ⸗
Serũdo optat eos bñdici a deo ibi
Oñdicat / Et nota ꝗ; ſupꝛa hoetat
Plures bñdioere vni hit vero vnũ
Patur benedici dicens ſingulanter
Bñdicat te /qꝛ ſi plures ſint/ tamẽ
in vnũ ſunt / 2 ſic vnitati guenit bñ
dickio / qᷓ eſt uiſti aſcẽdẽtis ſuꝑna re
müuneratio
Audaote nomẽ dñi· Titulg
alla Poſt grad qᷓ ducũt ad
eternitatẽ congrue ponitur
ala vt etc ia deũ laudet/ cui tale mu

n paratum eſt· Et pꝛimo monet

heta deu laudare Iter eig pot⸗

tiam enumerans eig magnalꝛa De
cũdo ydoloꝝ cultozes redarguit⸗ ibi
Dimulachza · Tercio oỹs oedines

monet ad laudem deo cleb⸗ adam

ihi/ do 9 iſr⸗
Onfitemĩ dño Titulg alla
Plal⸗ iſte dei laudẽ atinet /
maxie tñ eig miaz omẽ dat
Et pmò magnifſictiã 2 totiꝰ oebis

gditionẽ exponit Secũdo dicit que
in egipto? gente iudeoꝝ deg in figu

mn ſuturoeum fecerit· ibi Qui pergiſ
ſit Tercio agit de xpianis exponẽe
s data ibi/ Et dedit terrã

qnhe hit Jyuter iheremia⸗
id lamẽ tationẽ iheremie

8 Ian agit de captiuitate iudeoꝝ quade

fleuit iheremias ĩ ĩ figura nri q ſpua
liter captiui tenemur Hit enĩ in iſta
babilonia / id in gfuſioe huig ſeculi
nõ vt ciues habitamg ße aptiui tene
mur // Monet ergo p̃s iſte nõ cõ

ſoꝛ mari huit babilonie / H in ſuꝑnã
ihꝛłm ſuſpirare · Pꝛimo ergo gpha

in ꝑſona captiui / deſiderio patrie la
mẽtantis mptiuos ſua mala flere
net inter mala obliuiſci ihꝛl m ĩdu
rit ? Decũdo cõtra hoſtes ad deũ ſe
Quertit 2 ouertendũ eſſe ondit/ ibi⸗
Memoe eſtovbi oꝛat ꝓ eoꝝ puniti
one qui edificatioĩ ihꝛł m aduerſat
Onfiteboe tibi⸗ Titulg p pe
ipſi dauid id eſt xpõ· Cap
tiuus qui ſupꝛa fleuuerat ſe
dens ſuper flumia babilonis⸗ iam
quaſi reedificata ihalm a quaſi fat
tus gciuis ipſius exnitane xpꝛiſtũ

per fluia · Pſalmgẽ dð

laudat // Et pꝛimo bñſicia ſibi da
ea amendat . Secundo quo hec ad
omnes dilatentur optãdo indicat⸗
Omie pbaſti. Titulg In ſi

nnsẽ pᷣe dð aͤſie pſalmꝰ ꝓfũ

vñ obſcuriſſimq ẽ/ loquitur at hic
totis xp̃s tanqꝙ; vnũ wꝛpꝰ ex ipſo
q eccia⸗ quicquid ergo hit loquitur
ex pſona ſuſcepte carnis / hoc ad
caput ptinet/ qð iam aſcẽdit in elũ
q ad mẽbꝛa que adhuc pegrinatur
in terra ⸗ Quatum vero ad mẽ bꝛa
loquitur ĩ ꝑſona ſuperioꝛis captiui⸗

qui iam ſpe in iheruſalẽ reſtitutus /

me moꝛ diſceſſionis ſue in qua deũ
latere nõ potuit / deliberat ab eo nõ
eſſe fugiẽ du· ad eũ ꝑ eũ ab irato
ad plamtũ conſugiendu⸗ hot dicit
ex ꝑſona totius humane nature te

uertetis ad deñ / tanqᷓ ex vo pꝛro

digi filij / de lõ gin qua regiõe redeũ
tis ad pꝛẽm // Pꝛimo ergo agit

de notitia dei / que gp̃hendit oĩa o
pera reuertentis / qᷓ quaſi ogit eu q

latere nõ poteſt/ reuerti ad deũn De

fũdo dicit non eſſe a deo fugiẽdu / H
ad ip̃m · ibi · Quo ibo Tercio doct
qu anta ſit exultatio reuertenti ad e
um⸗ ibi Confiteboꝛ· Quarto apit
quo ei mali non noœant⸗ ibi Di oe

udens pœ½⁹bksssssss
. nipe me dñe Titulg. in fi
— nẽ p̃s dauid · Pfalmiſte
diriges nos in finẽ / id ẽ in

eccie inter malos laboꝛates qa cõtra

—

ditate miſterioꝛu pleng é⸗

xp̃m / dauid qui loquitur in p ſona

Et pꝛimo pꝛoponit qui hoſtes que
mala mouẽt/ opponẽs eis pꝛeœs
Stdo dicit ꝗqð auxiliuũ habeat gtra
mala⸗ ibi · Dixi dño·/ Tercio aperit

nt mala iimioz ibi· Caput⸗

ue ſi
2Etera

Omie tlamanui. Titulg ̃e
dð · Ppus por totum hunc
plalmu loquit᷑ ſiue in ſua
ſiue in ꝓꝑſona mẽbzꝛoꝝ Et pꝛimo in

perſona hoĩs pœis circuuenti a ĩpli

cati oꝛat vt audiatur / ſubdens a qui
bus maxime vult liberari · Decũdo
dicit ꝙ̈ a iuſto oꝛrectus / ſpernet fal

ſos laudatoꝛ es ibi Coeripiet me

Oce men Titulg Intellcũs
dauid ũ eſſet in ſpelunca⸗
oꝛo dð ait cũ eſſet dauid ĩ
ſpeluca ad lram maiſeſtũ eſt· Ipſe
enĩ ſalutẽ ſugiẽs in ſpelũea latuit⸗
de quo tñ noõ hit agitur / de ſigniſt

cnto / dauid eni ſignificat xpziſtum/

ſpeluaa vero carnẽ / vel ſeallum / vel
ſepulchꝛũ Dauid in pelũca / xpꝛ iſt
mũ mẽbꝛis eſt in ſeculo / vel in carne /
vel in ſepulchꝛ o) deo hit eſt intellet
tus dauid . id eſt totig xp̃i quẽ tunt
habuit / 1 hit eig oꝛatio / Et pꝛi

mo ponitur oratio gtra mala Secũ
do agit de fine maloꝝ/ ibi Clamaut

Omie exaudiTitulg p̃s dð
qn pſeqbat᷑ eũ fili ſu ab
ſalõ· NHyſtoeia qᷓ hic tãgit
nota eſt· de qua tñ hit nõ agit᷑ ß de

ſignato. dauid ergo xpm ſignificat

wzpꝰ eius / abſalon vero iudam
vel perſeaitozes vel pꝛauos motꝰ
Sigcut ergo abſaloõ dauid / ſic iudas

ꝑleoutꝰ ẽ xpᷣm/⁊ falſi krẽsꝑſequũt᷑

crp

aie
beati

Ma⸗
di
e
llt⸗
nſſt
um!
vel
ſg
ene/
ſer
mi
mau
ßed
ſga⸗
tie
ſe
ſat
dam
ot
das
uüt

wꝛpy eius ſcʒ eleſiã⸗ vel ii illiciti

mot aut larnis deſideria / vnuquẽ
qʒ fidelem· Et ad hec pt applicari
pſalm9 cui intentio eſt monere ad
pniam // Et pꝛimo per exoediũ
mptat dei beniuolentia · Seaindo
narrat mala ſua/ q;d gtra egerit⸗
ibi· Quia pſecutus Tercio ponitur

deptatio uſis gfirmata ibi ⸗ Ve

loqter exaudi · Quarto ponit᷑ leta
contluſio· ibi · Dpus tu9· Vñ i hoc
pſalmo ſicut et in alijs pſalmis pe
nitetialibus talis eſt foꝛma⸗q a la

crimis incipitur/ et in gaudio finia

eſt. ne de venia quis deſperet

Enedcũs dñe· Titulꝰ·p̃e
dð ad golya Pfalm iſte ẽ
dauid gnhete qui hic loqᷣt
in ſua vel in tot xpi pſona hitus
ad golyam / id eſt gtra golyã figura
lem ⁊ ſpũalẽ/ſcʒ ontra dyabolum⸗
qa hit agit dauid de ſua figurali et
miſtica xpi victoꝛia:/ pzo ea gracias

agens // Et pꝛimo agit de vico
ria; ſcz ꝙ dauid vicit golyam/ ſpũa

liter ipſe cũ alijs ſanctis dyabolũ⸗

ꝗ̃ victoꝛia tota inde eſſe diciturx/quia

xpũs de eig ſemĩie venit vincete ſip
biam müdiẽ dyaboli · vñ aduẽtum
eig pꝛemtur-·/ Secundo ſe pmit
tit xpõ victoꝛi cãtate / a per eũ p̃a
turx liberari ab hominib malis / qui
beatitudinẽ putant in terrenis ibi⸗
Deus canticim .
FBaltabo te Titulg/ Lauda
llo ſp̃i dauid Hit p̃s bꝛeui
ter otinet que ĩ diuĩs ſcrip
kurs ad laudem der / late diſfudun

vin quo nonuem modi laudis diſtin
guuütur ex quibg omnis laus dei ſu
mitur vt in fra dietur / Ad huig
ãt pſalmi p̃mnia⸗ ſequẽtes pſalmi
pertinent / qui e iſto vij ſunt / vt en
ſeptẽ pſalmi pnieita a ſeptem pſal
mi ſunt laudis In quibg ſufficienter
deꝰ docuit / quo velit laudan / ne q̃s
in eius laude errrare poſſit / Eſt
ergo ſenſ tituli / hec laudatio ſit ii
dauid id xpõ qui de ſemĩe dauid
natus eſt . Et pꝛimo p̃mittit ꝓgha
generaliter laudẽ Decũdo oẽm lau
dẽ dei / nouẽ modis pfiabsda eſſe oſ
tendit / ibi Generatio Tercio eadẽ
explicat latiꝰ / ibi Miſereaẽ / No
us enĩ ſunt modi laudis / ſcz opatio/
potẽtia / mag niſientia / ſeĩitas / mira
bilia / virtg ternbilum/ magnitudo /
me moꝛia / iuſticia / que hit explicat /
pꝛius bzꝛeuiter poſtea latius / et ex
hijs quaſi ex ſemĩbg oĩs laus trahit

1 Auda aia mea Titulgalla
Vox iſta ẽ quaſi muſica ſa
Mutaris/ armonia oleſtis⸗
laudẽ dei expmẽs ⁊a ad ea amonẽe
Et pꝛimo Inheta / ſibi quaſi oꝛbg la
quẽs / ogſulit laudate ne in vanis o
tieturx/æ quaſi acquieſcõs .ſilio/ aſſe
rit ſe laudare ibi vbi poterit plene
Setũdo alios monet nõ ſperare in
hoie / ibi Nolite onfidere Cercio do
et omnẽ ſpem in omnipotenti deo
ponẽdam eſſe / ibhi Heatus au⸗g
PR

1
— .

Audate dominũ quoniant
bonue -Titulus alleluya⸗
Dit agit ꝓpheta de laude

dei⸗ monens laudare colligete iſek /
id eſt oongre gatem eciam⸗ Et pꝛi
mo oſtendit quos colligat / 7 quo⸗
Haeuũdo poſt pꝛedicta quaſi adhut
herentes 7 dubios increpat oſten
dens vnde poſſüt laudate deũ ; ibi
Pꝛecinite⸗ vbi docet ꝙ ex humilita
te onſeſſionis debet pzocedere vox
laudis
Aunda ihꝛl m dñm Titul3
S Aggei zacharie alla Hie
ſez agge

alla id eſt laus dei / laus
tione iheruſalẽ celeſtis/ quã illi pꝛo

i2 zacharie· id ẽ de repara

phetiee pdixerunt / 2 P ea deũ lau

daueruũt ſub figura Et facit pſalm
iſte in nobis amoeẽ future iheruſa
lemquam multipliciter omendat⸗
CEt pꝛimo diat bona future ihe
tuſalem / pꝛo eodem capit iheru
ſalem ⁊ ſyon / gpter interp̃tationẽ
guenientem ihꝛb m enim interp̃ta
tur pacis viſio/ ſyon vero gtempla
tio · Secuũdo diat que bona hit dan
,„ Audate dum de eelis Titu
lus alla Aggei et zacharie
Huig tituli ẽſꝗ patet vt ſu
pꝛaHic aũt pſalmꝰ/ ꝓ paucoꝝ cõ

—

memoeation? / vniuerſam creaturà —

monet laudatre deũ· Et pꝛimo ad

laudes hoetatur celeſtia⸗ Seamndo

terrena⸗/ ibi TLaudate dñm de terra⸗
omĩa enim laudat deũ / vel in ſe vk
in aljs⸗ Süt quedam que hñt ſpi
ritum laudandi deũ / laudat in il
lo affectu quo illis plaet deꝰ Que
dam vero nõ hñt intellectũ· quia
ipſa hbona ſunt / per ſe quidam non

laudat ſed ab ipſis / per attendẽtts

ea/ laudatur deg/ ita quo dammo
do laudant / quia de illis naſcitur in
nobis laus dei

(ane domino canticã no
uũ. Titulus Alla / Pit⸗
omnes creaturae quas pziue mo
nuit laudare deum eo ꝙ opera eius
ſunt hit ſpalius iſrahel inuitat ad
nouum canticim pꝛo nouitate ſibi
facta / aue eſt mirabilioꝛ dei operati
o.· het eſt ſanttificatio iſ rahel id ẽ ee

cleſie catholice / noua ſcz redemptio /

q noua pzomiſſio eternitatis / pꝛo
qua debetur nouũ canticim laudis
Pꝛimo ergo multis modis monet
laudare deum qui beniuolus eſt et
benefiais Decudo agit de gaudis
ſcõz um a poteſtate/ibi · Cxultabũt
ſancti· Et ne putetur hant poteſtatẽ
ſc liet indicaãdi ſolis eſſe apoſtolis⸗
in fine addit Gloꝛ ia het eſt omni
bus ſanctis eius ſciliet o mnibꝰ ꝑ

*

teli querunt

Audate dominũ in ſanctis
eius⸗Titulus Allelupa⸗
77 Pſalmo iſte eſt tercius eoeum
qui eſt ſine diuiſione · ideo athom
dicitur / in quo intenditur vt laudet᷑
deus / quia ongregauit ſanctos / et
depoſita mortali fragilitate ſue y
magini reſtituit / 1 iam onfoꝛ mes
gloeie ſue / in beatitudine lomuit⸗ qui
gloꝛifinti ſine ſine laudabunt / et

in hot tanqᷓ in culmine diume lau

dis omnios pſal modia perductur

ſectis qui pꝛo xpꝛiſto terrena omĩa

Quomodo aut plene laudate
debeant per ſimilitudines miſticas
oſtenditur · VDec enim inſtumenta
muſica que hic numerantur ad ym
nos nuptiales pertinent / ſed per ſi
militudines ſpuũales non perꝗpꝛie
cates wzpoꝛal es referuntur ad lau
dem in ſanckis dei Vñ bene in fi
ne cõtludit · Ois ſpiritus laudet do
minũ / qꝛ ſpuũ‚aliter deus laudand
eſt Cui ſit laus ? gloeia in ſecula ſe
culoꝛũ amen:

¶ Expliat verbum abbꝛeulatum
ſuper libꝛo pſalmoꝛum a domina
petro de allyaw cmeraañ eỹe

mu.
1e
ain,
me
Finej
aun/
fnned
. toſt/
Neop⸗
. lumz
ce

.
3 2 de
5
— 3 “
3 .
— „ . ðòð
, „ 4 – = S

Inapit deuoen medieatio domi

m petri epiſcopi am emeſis ſuper
pſalmũ In tedomine ſperaui⸗ non
conſundar in eternum: in iuſticia tu
a libera me⸗ Inclina ad me aurem

erret me domine de
us med / terret me ni
mea/ terret 21 moꝛs
mea; Terret vita me
a⸗ quia infruttuoſa
et ſterilis Ttrret moꝛs quia do

loꝛoſa a hoeribike Terret pñs vi
to⸗ quia vaala bonisTertet moees

futura:quia plena malis Neu me
miſerum terribilis eſt pꝛeſens vi
ta. terribilioꝛ moes tranſitoziater
ribiliſſima mozs eterna⸗ ideoqʒ vi
uere erubeſco et non pertimeſco⸗
Et dum tedet animam meam vite
mee amplius tedet et piget moꝛ

tis mee Quid ergo ? Munquid

ideo deſperabo? Abſit Ded diam
acuim pſalmiſta dauid · In te domi
ne ſperaui: non tonfundar ineter
num ⸗Conuenit timoei ſpem iun
gere Congruit ergo timoꝛi terroꝛi
qʒ meo pſalmꝰ iſte· cuig titulg eſt · in
fine p̃s dauid pꝛo extaſi O me feli
lem / o terqʒ quaterqʒ beatum⸗ ſi in
fine dierum meozum cum ſãcto da
uid hũt pſalmũ mantare valea pex
toſi / hot eſt pꝛ'o pauore malozum
meon vt ſi ſicer mala mea paued / ꝙ de
bona dei mia non diffidam · Sed

ſit afſit humana turbatio / vt non ab

ſit diuina cõſolatio e a de malis
meis pauens timeam hot meum

zeſt⸗ ſed e bona ſperem / donu dei ẽ
‚HVtinam ergo extaticum terro
rem⸗ vtinam terrifiim timorem ti

midũqʒ pauoeem meum / ſpes mo

deſta omitetur⸗ tempet: vt ſit die
re audeam In te domine ſperaui et
bene i in te non in me / non in mea ß
in tua virtute peraui⸗ quippe quia
maledictus eſt qui onßdit in homi
ne Quia conſuſus eſt qui ſpem po
nit ĩ humana potentin ſeu virtute⸗
ideo quia in te 7 tua diuina virtute
ſperaui, non onfundar ineternum
Quid eſt ineternum non fundar?
niſi quia eternam confuſionem non
paciar? Eſt enim tempoꝛzalis que

dam conſuſio que valde pzodeſt⸗ il

la videliet perturbatio animi conſi
derantis pecrata ſua⸗a ex con ſidera
tione hoꝛrentis / et ex hoꝛroꝛe eru
beſcentis et ex erubeſcentia oꝛngẽ
tis · Nac igitur aupio deſideroaz cõ
ſundi⸗ vt ab eterna onſuſione vale
am hberari⸗ ideog; ſuppliater de
pꝛecꝛz· in iuſticia tua libera me Ve
ve et iterum ve michi domime / quia
non in mea ſed in tua iuſticia potes
me hberaren, quia meam non inue
nis niſi ſuperbam et falſam et il
li ſimilem de qua ditcitur ignoꝛ ates
dei iuſticiam et ſuam volentes on
ſtituere/ iuſticde dei non ſunt ſubiecti
SDi ergo attendis ad in ſtitam me
am dampnes me⸗ ideo in iuſticia
mea non liberas · Nam iuſtica ho
minis eſt/ qua ſuis viribus putat ſe
iuſtificari / non⸗ tredens gratis ſaluari
Abſit a me due abſit a me het iuſti
aobſecro / heu vend/ iuſtica ſeuiſſi⸗

contra ee ſerens arma Dit ſit in me

pon illa humilis onfeſſio gracia
dei ſum id qð ſum · Quate gracia?
Quia gratis data Quare gratis da
ea? Quia merita mea non pꝛecſſe
runt ſed beneficia tua pꝛeuenerunt⸗

NPec inuenit in me gracia tun meri

a beatoꝛ ũ que ozonet. ſed demeri
ta maloꝝ que dampnet· In hac er
go iuſtica tua / in hat gracia michi
rratis data⸗libera me Quia hec ſo
la liberat du iuſtiſicat impiñ a ſua ĩ
pietate⸗a iniuſlum a ſua iniquitate

guertit· Dz qꝛ ſpes que differtur

affligit aim . nõ ſatis puto dickũ eſ
ſe. in iuſtitia tua libera me / niſi iterã
feſting ſubiciam · Inclina aurem tuã

michi⸗accelera vt eruas me Habes

dñſie aurem iuſticie⸗ habes aurem
mie de quibus vir iuſtg ait · Verba
mea aurib ætera⸗ Ego vero pet
cntoz indigny petere nõ p̃ſumo vt ĩ
clines michi autem iuſticie tue⸗ qui
a illa eſt de qua dititur · SDeim qꝛ
pecatoꝛeo dey non audit⸗ß inſtan
ter ſupplico a ſuppliciter oo / vt ĩicli
nes michi aurem mie tue / qꝛ illa ẽ
que peccatoꝛes non ſolũ audit ex
audit . Ideo tibi cantat etcia/ pecaa
ꝛes :ie rogamꝰ audi nos/Inclia
ergo aurem mie tue mithi miſero
pcori / quã aliqñ pœoeis redẽptii
one ſit ĩcliaſti· vt flliũ tuũ vnigeitũ
curnẽ mitteres / a in moeſẽ daree
O iᷓ; a ſuit miĩe ĩcliatio het tãta di
uie blimitatis huiliatio In hac er
go magna miĩa tua / Accelera vt eru
as me⸗ a magna miſeria mea YBt

mas me non ſol a miſeria oulpe / H

a miſeria pene / vt non ſolum a pet

catis / ſed a penis quas pzo hijs

merear eripias Et ideo acrelera aa
magna eſſet pena mea traditastua
NMam qð intardum eſt et longũ in

oculis tuis / bꝛeue eſt et momenta
neũ⸗ quia mille ãni ante oculos tu

os / quaſi dies heſterna que p̈terijt⸗
Jam vero attendere / lam attẽte me

ditari libet quoꝛſũ tendat et qnãtũ
gradatim aſcendit humilis oeatio⸗

Pꝛius eni petit vt liberes et a ma
lis eruas deinde vt a malis ereptũ
ſalues/q ĩ bonis pꝛotegas Eſto mi
chi inquit in deũ pꝛotectorem et in

domü teſugij: vt ſaluũ me facias O
deus eſto michi in deum / o pꝛotet

toꝛ eſto michi in pꝛotertoꝛem · hot
eſt:pꝛotege vt deet te/ pꝛotege me

ſeruũ tuũ vt deet te deum meum⸗
Eſto michi pꝛotectoe piꝰ/tu qui es

omnipotens deus Et ideo Eſto mi
chi in domũ reſugij· quia ad te om
nipotentem reſugio / in te manere lin
piens/ego ĩpotens qui peritlitane
in me ſubſiſtere non valeo O dom
reſug / ſunt qui ſugiunt a te / lim ta
men te effug ere non poſſunt· quo
cũqz diuertant / deum tratum inueni

unt vt ſcriptum eſt · Quo ibo a ſpũ
tuo ⁊? a quo a fatie tua fugiam? Mi
chi ergo nithil teſtat niſi ad te cõfu
gere⸗ auius orulis nithil poteſt late

re Hit itaq; michi domus refugij⸗
vt in te ſaluũ ſacias me⸗ nam in te

ſolum poſſum quietari⸗ in te ſolum
poſſum ſaluari· et in quietum eſt o⸗
meum / donet quieſcam in te/ ideo

autem te et non alium quero ideo

„

ad te et nõ ad aliũ fugio⸗ideo in

nõ in aliu manere 2 quieſcere cupio
Quia tu/2 nõ 5 aliꝰ / es ſoꝛ titudo me

a 7 refu giũ meu Et ideo. Pꝛopter

nomen tuũ deducœes me et enutnies

me O ſoꝛtitudo mea / o reſugiũ meu

ia ſpes mea treſcit in te / non in me⸗
Quia ꝓter nomẽ tuũ nõ ꝗpter me
ritum meum / et vt nomẽ tuum gla

rifiotur dedues me⸗/ 7 dux meus e
ris ne aberrem a te/ 2 enutries me⸗
Ac velut nutrix michi eris / vt refic
ar a te in te Tu es em panis qui

angelos paſcistu es qui nos pane
angeloꝝ paſcere et nutriri Emittis⸗
ſß vt hot facere poſſis/ materna mi
lerioꝛ dia vteris / et nutricis moꝛe⸗
nobis ꝑuulis lac non eſcã infund s
Solet enim mater puulũ nutrics
eſcam quam manducre nõ eſt ydo
neus per carnem traicere / vt inde

lac poſſet inſundere puulo . Dic ti

do mine teipſum qui es panis ange
loꝛum · vt lat nobis faceres / arne in
dutus veniſti ad nos · vt grandi ci
bo angeloeum ĩ lac couerſo / alamur
ꝑpuuli · at tandẽ eodem refician ur
validi · O vtinam hot modo enutri
as me / qui velut puulus hum liter
peto refici a te Facies dñe facies hoe
omnino. ſi tamen humtliter peten
do pie ꝑpſeuęauero⸗a ideo iam quo
dãmodo ſpe ſecurg affirmate aude
o; Edudes me de laqueo quem ab
ſconderunt michi: quoniam tu es p

techoe meus O domine deus⸗ quia

tu es vere Piectoe meus · ideo de tu
a ptectione cõfiſus / in te non in me

ſpero ꝙ deduxs me de multiplia

laqueo quẽ abſconderunt michi ve a
rij aduerſarj mei; muͤd videlh æt⸗
maro atqʒ dyabol eu me hiʒ mag
ni aduerſariz ſunt · 2 qui michi mul
tipli vm laqueum abſconderunt Eſt
enĩ laqueus gule / luxurie / auaricie/
ſuꝑbie / inuidie / ire / 1 laque? accidie⸗
et vt bꝛeuiter dichm eſt vbiqʒ 2 vn
diqʒ la que laque a dextris/laque
us a ſiniſtris A dextris / laque? pꝛoſ
peritatis a ſiniſtns / laque) aduerſi

tatis Lint 2 inde plures illa queati

adunt Cadent inquit a latere tuo
mille.a a dextrs tuis deem milia
Heu heu quisa tam multiplia tõqʒ
periouloſo inſidiarum laqueo me po
tenit libeare niſi tu domine qui do

es me vt audea dicere tibi⸗ edues

me de laqueo quẽ abſconderunt mi
chiꝰ O ptectoꝛ meꝰ·/ da vt te Ptegẽ
te cum illaqueatis nõ cadam / ſed cũ
liberatis dicimlaqueꝰ? contritus eſt
q nos liberati ſumq/Quia vero tu
ſolus es liberatoꝛ meꝰ / tu ſolus pꝛo
tectoꝛ meꝰ/ideo In manus tuas
mendo ſpirnitum meum. Plact do
mine / mento deleckat me in hui⸗
verbi cõſidetatione ĩmoꝛar diuaus
ac deuotig meditari· Dignũ quippe
eſt hoc vocale vbũ / qd in cruce in
ſue paſſioĩe cõſũmatione vociferare
dignatur Pbũ eternũ · in cuig rei ve
neratioẽ 6 pſalm iſte hoꝛa ↄpletoꝛij
canit᷑ qñ in ecca diurni ſeruiti diui
nuũ ũ officũ ↄſũmaturꝗ gitur dñe · da

mithi dñe/ da muhi huig tã digni

tãqʒ veneradi Vbi tui notare miſteri
ũ · da vt digne tibi diere valea· In

mangtu · a· /meũ Hot ?/qꝛ tu ſolʒ

potes me pꝛottgere⸗ ideo ſpiritum

men Zmendo in pzotectionem tue
potenne⸗ Dz huig potentie tue due
ſunt manꝗ- non qdam aarnaliter /
ſed ſpüaliter intelligende⸗ vna eſt
mang iuſticie / alia mie⸗De quibdi
citur Man tue dñe feerut me Ma
nu iuſtice puniẽdo perautis Hanu
miĩe pendo pꝛotegis Manu iuſticie
quaſi ſiniſtra- manu mie quaſi dex

tra vtens / potentiam tuam peendo

maxime 7 miſerando maniſeſtas⸗
Ad vtraqʒ ergo manum ad vtriuß
mang auxilium ofugio / dum in ma
nus tias ſpiritũ omendo⸗ Ete er
3g0 dñe ego ſũ ſerug tug et peccatoꝛ
indign?/ qui aurem iuſticie tue pul
ſare non pᷣſumo / quia me inſufficien
tem reputo ex ꝗpzijs meritie Ad
manũ tamẽ iuſticie tue reſugere au
deo⸗ non ex merito mee actionis / H
tue redemptionie⸗ In manus tuas
amendas ſpiritum meum quia re
demiſti me domine deus venttatis
O domme qui es deus veritatis⸗
vtiqʒ me vere redemiſti/ a in tua ve

ra rede mptione ſpẽ mea ollocaſti ⸗
O deus veritatis qui verg verax

es Verus deus⸗quia tu es deus et

pter te non eſt ali9 Verax de9 qut

a falſum abhoeres 2 veru dows Vil

qz te docente credo qꝛ me vere rede

miſti·. a in ea qua me tedemiſttl paſ
ſone me veraciter docuiſti dieẽs7 n
manus tuas omendo ſp iritũ meũ
O dockoe optime / tu nõ ſolũ in vita

ß in moete in truœ pendẽs quaſi
in athedza ſedens / docere voluiſti
Tu tmng. affix? aim iam non dor

trine eß paſſionis tue ageretur nego
cium Bltima queda vba Pducis in
mediuñ⸗ quibg euagelica dogmata
tam dif ſuſe dicta/ iteru recapitulas
quaſi bꝛeuibg choartas tapitulis

WUWM eni deo patri te derelictu gque

reris / latroni padiſu Pmittis/ꝙ
inter ſupplida pietate matnis effio

ris / ꝙ tu fons vite te ſitire aſſens /

lui pꝓ tuis crucifixozib venia petis/⸗

deniqz ꝙ omnibg aſummatis Luit

toꝛ migras ad patrem / eiſ piritum
tamen humiliter mẽdate vis / ꝙ
ĩqua hec oſa ĩ truc ditis / ĩ his er
te tantis inſtruis documentis / vt in
illo vboꝝ opendio / ſicut qu dam de

uotus tuꝰ animꝰ / totiꝰ x̃iane fidei

ratio ſplẽdeat vel pendeat / 2 quaſi
de ſemine exiguo / ſeges vnluerſita
41 tredẽtiũ Pfutura oſurgat DYz quã
uis dñe his tuis ſeis Vbie mag na
debeatur reuerẽcia⸗/ ego tñ ſuma de

uotlone venerandum eſſe puto ver

bũ illud tuũ / vltimo in truce Platũ·

longe ante a ſcõ pꝛopheta tuo in

EPſona tui p̃dictum⸗ In mang tuas .

mendo ſpintũ meũ O vbu lris au

reis dignũ O vtina detur michi V
bi huig virtute intelligere doctrine

ipſi ſubtilitate attingere· Nõ ne dñe

noõ ne tu qui deo patri omẽdas! piri
tum tuũ Anõ ne tu 1dẽ ip̃e es qui la
troni Pmittis 21 donas padiſum ?
Mec p latrone patrẽ rogas. po

teſtatiue / indultis ei reatibg / tepente

flagicioſum ſciſicne. wleſtibo inue
his ſedib tecũ in gloꝛia locns O
magnũ et amirabile fidei ſacramẽ

tũ / in vno hüani tatistue huĩlitatt:

ſego
dunsi
Ngma
Ple
apele
u gent
Nittie
no effia
eno/
pete
te gu
Pintum
die/,
ihisor
nne den
demde
ane ſde
7 gof
nerſitr
gui
fagna
made
nnv
Plti⸗
ahoni
ltio au
nchi .
Wtne
lere ie
ospi
es gi
adſin
nußte
pent
emue
no O
trame

licas⸗

in alio ſublimitatẽ lue diuini tatis

onñdis Quia vt deg latronẽ ſaluas⸗

vt homo patrẽ rogae In hoc igi
cur tq; magiſter bong faœte 7 dooe

re et exemplo doctrina cõſuũmare ſa
tagis/ Quia huilitatẽ qua ſumope

doagliſti dics Diſcite a me qꝛ mities

ſum a hullis coꝛde·/ cadẽ in moꝛtis
articulo ex ip̃a crucis cathedꝛa / ſco

le tue / diſcipul ſcz / ipꝛimere voluiſ
ti. nos enim in teipᷣo deo / hullitatẽ

huileqz obedistia ſeruare⸗/ at enim
ſpiritũ noſtruũ huĩliter reuerenterqʒ
ſubmittẽdo gmittere mones? ĩſtru
is/dũu illo tuo vbo vltimo vitã dot
trinamqʒ tuam pariter finiẽdo cõ

cludis-In manꝰ tuas dñe omẽdo

ſpiritũ meunDa michi ergo dñe / da
michi ſeruo tuo/ vt exẽplo tuo doc
tus / dottrinagz tua inſtruct9· vere
humilis eſſe mereara in vera humi
litate tecũ diamn mang tuas dñe
mendo ſpiritũ meũ/ Da vt nũt
ſempꝑ ⁊ ſpetialiter in agone moetis
(ſicut tu in ꝓſũmatione paſſionis) v
bũ tuũ vltimũ humilia ꝓtrito oꝛ de
deuoto tibi oꝛe diere valeam In

manꝰ tuas· Da michi hot dne non

meis meritis . quia redemiſti me
de? veritatis O bone iheſu / vere de
us med tedemptoꝛ med · het tua
qua me tedemiſti gracia. eſt illa iuſ
ticia tua ꝗpter qua in te ſperaui / ne
ineternũ onſundar · ſed in qua te li
berante ab eterna cõſuſione eripiar
O liberatoꝛ me?·o ptectoꝛ me /o
domd. o reſugiũ · o ſal o ſoꝛ titudo
mea / quter nomẽ tuũ qð eſt iheſ·
qter nomẽ tuu qð inter p̃tatur ſal

ſeculoꝛum Amen

natoꝛ / dedues me enutries me⸗
Pꝛopter hoc nomen ſanctũ tuũ de
dues me n te errantẽ / et enutnes
me ad te eſurientẽ · Quia gpter hu

ius tui noĩis vtutem/ gpter tuc ſal
uationis miſerioꝛ diſſima pietate⸗

in illa tue redẽptionis graca 7 gra

tuita iuſticia/ tota ſpẽ totaaʒ fid uci

am mea pono- In illa fideliter fir
mitergq; Aidens / huiliter « rueren

ter poſtulo/ vt de manib ĩimioꝛzũ
meoꝝ a a laqueo que abſconderüũt
michi ſpiritu meũ potẽter educhs ⸗

ißpmq; in man uias omẽ datũ miſe
nioꝛ diter ſuſcipias et finaliter poſt

hac mortalẽ 2 erũpnoſam vita ſeli

tit er telum viuam 8 tu pzeſtare

digneris qᷓ viuis à regnas in ſecula

¶ Explicit meditatio deuota a do

mino petro epiſcopo cameracenſi a
poſita ſuꝑ p̃eꝰ In te dñe 2 œtera

SSan tur medltatio ſeu expon
lo ſuꝑ totum eũdẽ pſalmũ ·id ſu
p reliquos vſus ab eodem ꝓpoſita
Rogate dño raymudo petragoꝛcẽ⸗

ſ eniſeopo

Oſtulauit aritas frater
na qð oino negare non
poſſũ. viz vt pſalmũn
tc dñe ſperaui ·/ ad finẽ
vſq; pſequar quẽ vſ a ad vſumn
mang tuas dñe mendo ſp̃ᷣm men
iam dudu moraliter expoſuiꝰ
»„) Ars igitur illa pꝛima gratui
ct dei miam gmendauit · do

cne in deo ſolo eſſe Veoſe ſpecan

du Pars vero que ſequitur / vanã
homis ſuꝑbiã tep̃hẽ dit· que miam
dei gatuitã puipẽden? / ſuadet nõ
in trea oꝛis verttate· ſed in creature
vani tate eſſe ſupſticioſe cõfidẽ dum
/ Ad hot itaqz Ptinet qð dẽ Odiſ
ti obſeruates vani tates: ſu guacue⸗
SHz qᷣ ſũt hij qᷓ ſuꝑuacue vani tates
obſeruant? DHane hjij ſpecialiter in
telli gendi ſunt“ qui in vanis obſer
nãcijs artiũ magimrũ ſupſtiaoſeg
fidũt · vt geomantici· ydꝛomantici·
autuſpies augures nigromatic⸗a
lijqz magiti dyaboliea fraude / frau
dule taqʒ illuſione de opti Dz tamẽ
generaliter hij oẽs ſuperuaaiaꝝ va
nita um obſeruawꝛ es menito intel
ligi poſſunt. qui in diuicijs / honoꝛi
bus / potentia/gloeia- aliaq; vana
ſalſa beatitudine ſeaili · non ſoluũ va
cue ſ eciam ſuperua e ſpem ſuã
conſtituunt? Quippe eum hec lint

Ua omma de quibus ꝑ ſapientem

dicitur / van tas vani tatũ vanitas

q omia vanitas Gui ergo in hije
oĩbꝗ tꝑalib ſperant vani tate obſer
uant qꝛ du in eig ſpant tunt expi
rant aut du vunut tũc ſepe pereunt
q in ſpe ſua deficiunt- Et quia pzo
appetitu vani tatis deu vertats de
ſerunt. ideo mento ei odioſi ſunt O
diſti inqt o bſeruates van tatee. ſuꝑ

ua ue // O igit dñe de? veritatis

qui me miſericoꝛditer redemiſti at
p hot me non odire ſed gratuite di
u rere pietate tua mirabili de laraſ
ti fat me non ſuperuaae obſeru are
ſed peni us odite et deſerere ſallabẽ
ſeculi vani tatem vt te ſequar et te
perſecte diligam ifallibilem verita

tem, fat itagʒ vt cũ ſancto qpheta

veraater dieere valeã Ego autem
dñn ſperaui exultabo et letaboe in
mãa tua O vtinã nõ in dño terreno
ſed eterno Hanam in dño qui non
eſt vani as ſ veritas / digne [pare
valea⸗ et lum magna ai alatritate
erul cate / cũ tempata vero ai affet
tlone letari in te dñe et in tua vera
miſeritoꝛdia · nõ in me ⁊ in mea va
na miſeria. Et merito ĩ te nõ in me
ſpare/ exultare / 1 letari debeo Quo
niam reſpexiſti hu militate meam
Hot eſt infirmitatẽ meã / oaulo tue
miſeri vꝛ diſſime pietatis coonſideraſ
·- q ideo non mea ſed tua virtute
Sernaſti de neeſſitatibus ani na
meam eam ab infinitis tam men
tis q; wꝛpoꝛis miſerijs tue paſſio
nis merito liberando Met cõcludiſ
ti me · id eſt ontludi permiſiſti⸗ in

rl

at
meo
Meos
uc
bonl
uge⸗
d
den
ſes

Nlem.
nias
nhis
aſe
rtpi
eunt
a pꝛo
to &
t O
Wip
tatis
ſthat
ad
Nan
geuen
eſalli
lar et te
benta
phen
tem
bo u
nand
u ſon
eſpar
rniaat
aßen
Abera
Kada
zam
10 Qun
mtam
halone
ſſunſ
Urtte
n men
paſſe⸗
cludi

maniba inimici, Hot eſt in pbãte

dyaboli· In qua tamẽ Acluſg eram

E oeigmale pœmniſi ab ea exduſy

ſuiſſẽ per tue paſſionis meritum⸗
a quo effecũ ſumpſit mee tegenera
tionis lauachz u. Hot itaqʒ tuo nõ
meo meito· me a laqo ĩimia libeaſ
ti/a ſicſtatuiſti ĩ lom ſpucioſo pedes
meos⸗Pedes mei affeag mei ſut⸗
quos in loo ſp acioſo ſtatuis/ du e

os in lege tua inſtituie in qua mul
tiplex eſt æ⁊ ſpacoſa. ſpecioſaqʒ vir
tutum viaincipientiu videlict ꝓfi
rientiũ pfectoeũ· vbi abulant fide

les tui de vtute in virtute donet vi

deatur de deoꝛũ in ſyon · Sed hen
me miſerũ/ qꝛ ptꝰ baptiſmalẽ graz
P mortalem culpa a lege tua multi

pliciter oberraui: ideo ſupplex oeo⸗

Miſerere mei dne quonia tnbulo?⸗
ex multitudine à magnitudine pec
catoꝛzũ: adeo qꝙ gturbatg eſt in ira o

culus meꝰ aia mea venter meg9
Oaulq meꝗ ro mea⸗ qꝛ aĩa mea ſen
ſuali tas mea/vẽter meꝗ caro mea /
2 hec oĩa in me gturbata ſunt ĩ ira

tua · hot eſt ex indignatiõe tua⸗/ quã

de meruerũt pera mea⸗ Miſerere er
go mei dñe / quonia magna op ẽ
miĩa tua / vbi tam magna eſt miſeri
a mea · Quoniam deſeat in doloꝛe
vita mea:? ani mei in gemitibꝗ⸗
Infirmata eſt in pauꝑ tate virxtus
mea: a oſſa mea onturbata ſunt⸗
Ece quaãta in me eſt interioꝛ tribu

latio.qa nõ ſolũ vita mea wzpalis

ſed virtus mea ſpiritualis Et oſ
ſa mea / id eſt omniũ vin mearum
foꝛtitudo non ſolum deficin nt aut in

ſirmantur ſed eciam conturbatur / id
eſt ontra ſe inuiem turbantur Dz

iterum ve michi quia huit tante ĩte

noei turbationi non deeſt trbulatio
extenoe Bñ ſequitur DHup omnes

ĩimims meos ſactus ſum obpꝛobꝛi
um vitinis meis valde et timoꝛ no
tie meie-O ingene tnbulatio quia
ſi üimici mei maledixiſſet michi ſuſti

nuiſſem vtiqʒ /ſed ſupza a vltra om
nes imiws meos vicini noti mei
qui pus videbantur amid/ obpzo
videbant me / pus tanqᷓ amici cõui
uendo / ſoꝛ as fugerut a me / et apud
eos obliuioni datus ſum toq; moꝛ

tu a wꝛde Quanta vero ſit het ti
bula tio inſinuat ſequens turbatio⸗

Kackus ſum tani vas ꝑ ditum. Ex

tribulationis enim magnintdine vi

ſues ſũ michi penſſe quaſi fact ſĩ tã
. vas perditum / vae onfradum⸗
vas inutile qð abiectum ſozas pzo

icitur; Et hot ideo Quomiã audiui

vituperationem non ſolum uimioꝝ
ſed vicnoꝛum a notozum meoꝛum/

c moꝛantium in ciraia In eo dum

cnuenitent ſimul aduerſum me / nõ

ſolum pauci ſed ſimul multi vt gra

uius ſit quod oonſilio genitur pluri
moeum/ Dum inqua in hoc meo vi

tuperio cuenitent, accipere ani ma

meam onſilati ſunt on ſolum vi

tuperauerunt famam meam ſed co

ſiliati ſunt/ acipete animam mea.
hoc eſt. ad ſe upere onſciẽtiam me
am et facte vt eis onſentiret conſci
entia anime mee⸗vt cim eis obſer

uatet vani catem deſereret veritateẽ

i i⸗

.

luuante / intolerabilis eſſet michi

Z

nulla peloæ nulla pe culoſioꝛ peſtis
eſt/ fammaris mimicus ꝛſed non
pꝛeualebit in me vllius inimici po
teſtas / ſi fueris mit amicus ulo

teſte qui ait Di deg pꝛo nobis quis

contra nos? NMichil ergo lalubꝛ uns

ie domine non in me / aut alio quo
uis homine quia m aledickus om

nis qui pem ſuam ponit in homie

Qui mm hoc facit ſimilis eſt pue
ro⸗q adhuc lacte nutrin vult⸗2 flet /

quia diucius querit vbera ſugere ꝙᷓ
dewat⸗um ydone ſit ad menſam

vbi validioꝛi abo paſcatur, Tuer
go domine deus meus / tu ideo foz
te permiſiſti me in adere in malum

hominem/ quem bonũ putabam⸗

vt quaſi in vber materno amantu
dinem inueniem ⸗ ea offenſione

repelleter⸗ ad te deum me quaſi

ad abum validioeem inuitater· aut

ſi parũ eſſet inuitari cogerer Hot tu
quaſi pia nutrix / aliarum nutricum
moce feaſti⸗ que puerul ſuis aliqua
ponũt amara in papillis quib of
fenſi paruuli ab vbere reſiliant . v
beriozie cibi menſam querant⸗ Die
igitur ego quaſi a puericia reſiliens
q ad te rediens-dixi / deus meus es

tu⸗pꝛotecto meus es tu⸗ ſaluatos

Geð abſit hor a me dicam potlue⸗
cum pzꝛ opheta Ego autem i te ſpe
caui do mine · Vtio domine 1 me
ſentio ꝙ magna valde nimis
magna eſt het taubulatio / 2 niſi te

meus ed ai-non homo in quo pu
enliter ſperabam Tu enim quia

.

immutabilis es / non pꝛofias aut
deſics vt homo· ſed et verus deus
non pꝛoficis quia ſimpliciter pꝛoſec

tus ⸗- nec defias / quia im mutabili
ter eternus- Et ideo In manibus
tuis ſoꝛtes mee Hot eſt In poteſ
tate in pꝛeſcientia / in pꝛourdenti

n tua ſoꝛtes mee id eſt muſa

bus alijs ſunt occulte Non enim
hic cum de ſoꝛ tibus loquimur / ali
quid mali intelligi volumus n on
de malefitis ſoꝛtilegijs; non de ar

*

tibus magicis intendimus · in qui

bus hij confidunt qui vt ſupza dixi

mus ſupemacue obſeruant vamta

tem; Ded fatholicam obſeruantes
veritatem / hit ſoꝛtes accipimus

pꝛo ineffabili pꝛouidentia et elec
tione duuna⸗que non humanis
merntis, ſed pura dei gracia. oœcul
ca tamen iuſtica / dum vnum ad

dampnationem repzobat- alium

ad ſalutem eligit 1 accepeat, ſuper

quo apoſtolue admirans extlamat
O altitudo ſapientie 2 ſcientie dei /

; inompꝛehenſibilia iudicia eius /

a iimeſtigabiles vie eins Di igi
tur do mine / ſit in manibus tuis ſoꝛ
tes mee⸗ ideo confidenter oο
Enpe me de manibd inimiczum
meozum: q a perſequentbus me⸗
Hoc eſt a poteſtate dyaboli ſuo

quũt / vt me cict ab eo a quo eiec

ti ſũt regno ælon Jlluſtra fauẽ ta

DN
aua
ddan
deus
nece
utabl
mmibus
poe
den
coꝛ
omni
tnim
Nldi
Nn
n RNen
za diri
venit
lancrs
imus
t elee

mams

well
lum od
alium
ſuper
amat
edeif
tnel
Aug
tueſer
nar o⸗
miR
e me⸗

a ſuo

nepſ⸗
uo tie⸗

ſuper ſeruũ tuũ · Not eſt maniſeſta
hoib ꝙ intendat faces tua ſup me
qui ſeruꝰ tug ſũ: ne ſuꝑ me qui tuũ
affecto ſeruiciũ aadat cofuſio inimi

ꝝ / nõ ſolu meoeũ tuoꝛu MNec ta

men hoc peto/ quaſ de mea ꝓfidẽs

iuſticia · H Daluũ me fat in mĩa tu
a dñe: no ofundar quonia iuomaui
te⸗Non quia ego dignus ſum⸗ſed
quia tu miſeriozs es, inuocaui te
vt me ſalues deo nõ ſcðm iudica

riam ſeueritatem / ß ſc m miſerioꝛz
diſſimã boni tatẽ exaudi me⸗ vt nõ
2Afundar a wꝛzã aduerſarijs erubeſ
aam Ded fiat potius qð ſequitur⸗
Erubeſcat impij / 2 de ſua impieta

te peniteat in pñti, aloquin in futu
ro / deducatur in inſernũ . vt ſic Mu

ma fiat labia doloſa Que loquũtur

aduerſg iuſtum iniquitatem· in ſuꝑ

bia abuſione- Exigit enim iuſia
dei vltio vt tunc muta fiant in infer
no labia doloſa: que hic garrala ſu

erunt. net in maliloquio diuinũ iu

ditium timu erüt

—

Ars hul9 pſal mi tercia ſubiũ
gitur que aduerſg ſupbam
uerſoꝛ ũ hoĩm ſilatũqʒ perſecutiona
ſeuiciam doet in magna dei dulde

dine / dulcigz bonitate ſingulariter
eſſe gaudendũ DVñ Jyheta exultãs
7 admirans exclamat. magna

multitudo duledinis tue dñe: quaã

abſcondiſti timẽtibgte. O tlemẽ e⸗

O pie· O dul is dñe⸗Cu vere ſide

lis es deus / qui nõ permittis noes
temptari vltra q; poſſum: das
cum temptatione pꝛouentum/das

cum temptatione tribulatio nis / „

uentum ⁊ ſubſidium oonſolatiome⸗

Das poſt amara dulca⸗ Das poſt

amartudinem maloꝛum tempoea

lium quibus pzemis / dule dinem
bonoeum ſpiritualium quibus nos
cnſolaris· Ded quia dulcia guſta
r non meruit qui non pꝛie guſta
uerit amara: merito debeo mala pe
ne non ſolum patienter / ſed eciam
gaudenter ſuſtinere⸗ ſi bona grace
ũ duledine cupio deguſtate⸗ Vt at
te largiẽte hot fiat: da michi dñe
terig etite qᷓ; magna multitudo dul
edinis tue Magna ĩqua multa⸗
multiſq;ʒ modis copioſa dulc do tu

a: qua nut wanigisnut paras:nũt
wnſolaris⸗ qaua eciam eos quce a
mas ſtigas / 2 aſtigando emen
dao⸗7 per tempoealium maloeum

amaritudinem ad tuam a tuoeum

ſpiritualium bonoeum dulodinem

venie ompellis Da michi ergo

domine · da michi hant dule dinẽ
eguſtate⸗ quam abſcondiſti timen

tibus te Et merito abſcondiſti r oe
cul taſti timentibus te⸗ vt amplius
umeantne nimiũ onſidant⸗ ne ſe

ruri negligentius agant ſed ſem

per 7 ſeruenter eam deſiderent et

appetant- Vel abſcondiſti eam ti

mentibus ten quia illis eam ſeruaſ
ti⸗ vt ſoli eam finaliter habeant⸗
ſoli ad eam eternaliter perueniant
Et hor eſt quod ſequitur Perſeciſ

ti eis· Mon ſolum eis qui timent
te · ſed qui perant in te. vt ſit timoꝛ
non ſolum ſeruilis ſed filialis. Eis
inquam hant tuam duladinem p
ie

.

feeiſti⸗ hot eſt. perſecte oonferte diſ
poſuſti⸗ qui ſperando timent· ti
mendo ſperant in te⸗Et qui ita ſpe
3 rant / vt non erubeſcant. ſed ad exẽ

plum 7 ediſicationem alioeũ/ſpem
fidem ſuam pateſaciant in coſpect

al filioꝛu hominũ⸗ Et ſit lucat lux
eoum cozam hominibus vt gloei
ficent in terris patrem eoꝛum qui ẽ
in eelis⸗Et ideo⸗Abſcondes eos in
abſcondito faciei tue· Qui te in faci
e hominũ conſitebuntur: in abſcon

dito ſuciri tue abſcondẽtur a ontra

dickione ho minũ · Hot eſt / in ſecre
to tue viſioĩs beatiſie ab impugna
tione hominum impioeum ſecun te
pꝛotegente ſaluabuntur⸗Wet ſolu
in futuro ſtatu eleſtis patrie / ſed in
pꝛeſenti ſtatu vie· Pꝛzoteges eos
in tabernaculo tuo⸗ id eſt in ecleſia
cua atholim⸗ A wntradictione Ein
gquarum hot eſt hominũ loquenti
um iniqua⸗at duterſa aduerſa cõ
tra veritatem ſidei xpꝛiſtiane Pſtre
pentium⸗ Eſi enim contra tales et

eſia militans inexpugnabile ſiei

tabernaaulũ / 2 quaſi habitatio mili
tum in expugnatione poſitozum:
ſicut domus habitatio quieſcentiu⸗
/ O igitur domine deus meus /
pꝛotectoe meus vt finaliter abſeõ
di valeam in abſcondito faciei tue /
da michi interim pꝛotegi in taber

naculo eteleſie tue⸗at tue fidei xpꝛiſ

tiane vt ab ea 7 veritatis eins re
gula non diſcedens ſit pugnem in

hat expeditlone peregrinus . vt hit

pzꝛotectus in tabernaallo fidei / tan

dem glorioſus quieſcam in doma

.

cli·// Dequitur omniũ pꝛeœdẽ
tium cotluſio⸗ videlicet pꝛo iam ſuſ
aptis /a in futurum ſuſcipiendis be
neſicijs gratuita exultatio / exul
tnne congratulato⸗ Quid enim vl
tra dickurus ſum?il ſane reſtat ni
ſi laudare deum et plenitudinem be
neficioum in exultationem laudũ
ncludere⸗Et ideo Genedictus
dommus :quoniam mirificauite id

eſt mirabilem ſecit · Miſericꝛz diam

ſuam michi non ſolum in pꝛeſenti
via. ſed mirabilioꝛem faciet. in aui

tate muni ta· Hot eſt in elleſti patri
a⸗ Que non ſolum abſcondita eſt

a conturbatione hominu non ſo

lum pzotecta a contradickione bn
guarum: ſed ecam munita omniũ
cumulatione bonoꝛzum Et quia iſ
tud eſt ineſtimabile beneſicium ad
imbecllitatem meam omparatum
ideo ſubiungitur. Ego autem dixi
in exeſſu mentis mee pzꝛoiectus
ſum a ſacie oculoꝛum tuoꝛum Qua
ſi dierem Mon teſpicit me facies
tua oculis pietatis, cum te patẽte
lacam pꝛoiect in penis,Vot aũt
pꝛius dixi in exœſſu mẽtis mee⸗ id
eſt in pauoee meo pꝛo tribulationũ
mearum magnitudine Qui pauoe
exceſſus mentis dicitur » dum a ra
tione timendo excditur. Ded qui
a non hot ſuperbt dixi · ſed me hu
militer accuſando in tribulatione
titubans ad te confugi⸗ Jdeo ex
audiſti voem oeationis mee⸗

dum tlamarem ad te⸗· NMon oee ſo

clamare debe mus / vbi andit deus·

quia ſi exterius oee ſolum ſtrepẽtee
ciamamꝰ/nil ĩpetram / Quia
vero caritas ad deu dilatare cupit⸗
q ad pzꝛoximu⸗ideo domine michi
non ſufficit ſi pzo ſuſceptis benefici

is te laudem et dligam niſi exem

plo meo alios eciam ad laudandũ

7 diligendum exctem Jdeo ſequi

tur; Diligite dominu omnes ſancti
ecius Diligere naãqʒ deum tan dꝛũ
beneſicioꝛum largitoꝛẽ officum eſt
ſanctoꝛuũ qui ideo ſancti iuſti ſũt⸗
quia vt dignu eſt den diligunt . V
na autem ſubditur diligendi ratlo⸗

Quoniã veritatẽ requnet duůs Be

ritas enim 7 iuſticia eſt / vt creatura
ſuo ſeruiat creatoz i Hant in futuro
ab omnibg requiret doming, tunt
retribuet habudanter facientibus ſu
perbia Illis videlict qui per ſuper
bam inobedientiam deu et eins p
pta contem pnunt Oup bia enim
hit attcipitur pꝛo omni triminali vi
tio ſeu motali petcto quia ſuper

bia radix omniũ vicioꝛ u it etiam

in pñii aliquando retabuit dñs · vt
ſuperbos humiliet Quod aliquib
fit æ non oĩbus- quia ſi nulli hoc fa

ceret. non videretur ſup malis pꝛ0

hot facret; non ſeruaretur diuina
patientia- Vt ergo iuſiget patiens
appareat domin? / aliquibg nõ oĩ

bus in pñiti retribuit · Oibus vero

in ſuturo retribuet habudater ſeðm
exigentiam meritoꝛũ: ſit tamẽ mi
ſerioꝛ ditẽreg nullũ peccatum puni
et ad cõdignu⸗ Quia ergo domin
oim retnhu toz bonoerum 2 male

ð H
rum⸗ ideo Vinlliter agitt et confoꝛ
tetur oꝛz veſtrum omnes qui ſpera
tis in domino Mon enim ſufficit

in domino ſperate⸗ ſed opus eſt vir
tuoſe conſtanter agere ſi alqua

grauin occurrerint oꝛde conſeꝛtan /

id eſt ſpiritual ſoꝛ titudine roboꝛari
Higut ergo fides / ſit et ſpes ſine o
peribus moetua eſt: net ſpes ſine
meritis vocanda eſt- ſed magis ſu
perba pzꝛeſumptio // Da michi er
go domime / net ſolum mirhi / ſed
omnibus pzoximis meis in te dig

ne ſperare Da nobis in te ſperando

ſic vinliter agere vt non ſolum in
ſpe · ſed fide caritate veraciter ra
dichti; ontra aduerſa omnia ſpi

ritualiter oonſoꝛ tati: ad te valeamꝰ
finaliter peruenire- Quod ipſe p̃ſ
tute digneris qui viiis 2 regnas in
ſecula ſenlloꝛum Amen

domin petri de allyaw epiſcopi a

meracñ ſupe r pſalmo In te domi

ne ſperaut: non cõſundar in eter

Inapit alia deuota meditatio ſin

per pſalmo Judim me deus 7 diſ

erne cauſam meam⸗ Cdita ab eo

dem teuerentiſſimo patte / domino
murdinali mmeracn apoſtolice ſe

5„ *

dis in alamania legato
iieͤ

4

benigniſſime xpꝛiſte
iheſu / qui in ara cru

humani generis deo

patri Kipſum vnigenitu ei⸗ fulium
hoſtiam ſatratiſſimã obtuliſti qui

qʒ in ſacramento altarbob tat bñſi
cij memoꝛiã ꝑ ſacerdotes ecc le tue

offerri voluiſti inter quos me non
mentto ſed numero aggregare dig
nat eo⸗Exe indigny ogo⸗ inutil
ſerug in onſpecku diuine maieſtats
tuue ad ſanctũ altate tuũ ingreſſurg /

a eximio pzꝛophetarum dauid tibi

plalt am⸗

Vdin me deus 7 d ſſcerne ran
ſam mea⸗ Sed heu me miſen/
qualiter hot diere Pfimam?
WMualiter ĩquã/ qua froce⸗ ua

ve audaga / me uiditan 4a cauſam
meã a te diſcerni peta qui multo
at magnoꝝ pœoun meoen vnſciue
ex timoee at te rroꝛe hoe edi indit ij
tui poti exclamare cõpelloꝛ. Do mi
ne ne in ſuroꝛe tuo arannd me:ne
qʒ in ira tua oꝛripias mè Et iteru⸗
Mon intres in indiciũ cum ſeruo tu
o:qꝛ non iuſtificabitux in onſpechu
tuo omĩis viuẽs? Verumptamẽ do
cet me domine ecr ia tua. qᷓ te doen
te inſtuicta eſt/ vt dũ ad ſanctu⸗ alta
tre tuũ axedo de tuis meritis cnſi
dens⸗a de meis nil pz eſumene hu
mMiliter tibi dauitiu pſalmuũ dicam
Judia me dens diſcerne muſam
meã: DHoc pie ihu / hot oeat miſticã
ꝛzpy tuũ/qðᷣ eſt ecia a hot oan

₰

)Bmme ſacrdos tu

cis pzo tedemptione

Soat fideles tuoe qulſunt h hug coꝛ
poꝛ is mẽbꝛza / net hot diedo petunt

rigoee iuditij tui pecrata ſua diſcuti
quod vtiq; periauoſum eſt . Que ei
humana creatura hot iudieium noõ
hoeret? Quid tunt facret virgula
deſerti/ vbi cõautitur eedꝛ us paradi

ſi ? NMam et aſtra non ſunt munda

in onſpectu tuo in agelis reppe
ris pꝛauitatem Mon ergo pꝛo mẽ
bꝛis ſuie fidelibꝰ tuis petit ecia iu
dicum tue rigoeoſe iuſticie/ quo ĩ i ſu
roet tuo arguis· vel i in ira tua wꝛri

pio⸗ Nam ſi tale iudicũ exhibuer⸗
. iniquitates obſeruauerie⸗/quis ſuſ

tinebit? Ded petit iudicium tue pie

miſenz die quo pœoeibus ignoſ

ris 4 conſitenabus parcis⸗Et ideo
non ti met iuſticam / quia ſperat mi
ſenoꝛdiam: net te metuit vltozem
quia agnoſcit ĩidultoꝛem· nam me

cum pene / ſupat ſpes gracie deſi
rium glorie⸗ Eimere igitur poſſem
ſi diſtrige mecim ageres⸗ ſi me i ri
goe iuſticie iudimtes: ̊ non inttes

in ludicum um ſeruo tuo domine/

qui ſpero ĩ multitudine miſericꝛdi
e? tue⸗ qui humiliter onfiteoꝛ quia
non ſum dignus vocari filius tug⸗

ſed velut ſeruus ſugitiuus ad te re

deo⸗ nuſerioꝛdiam poſiulopaœm
quero Indignum eſt ergo dommũ

cum tali ſeruo i intrare iudiaum⸗ nee

decet vt inttes in iudicum mecum /
quia nec ego volo intrare teaim In
trant ſerui iudicium num domino⸗
qui iuſticeam ſuam onſtituentes de
ſuis meritis pꝛeſumũt. de quibo p

pꝛophetam dictur“ Quid vultie

J
1

ln
at

ſ

2 erum iudicio ontendere omnes
den iquiſtis me diat dñs . Mon ſic

aute no ſic ego inutilis ſeruus tuꝰ/
de uiſticia meritoꝝ meoꝝ penitꝰ dif
ſidens. ̊ liæt ſepe dereliquerim te⸗
onſoꝛ tia viciaqz peruerſon hoĩm ſe

quẽs- tamẽ nũt de multitudine mi

ſerationũ tuarũ ſperans cũ humilie
cõfeſſionis inſtantia ad te oſugio d̃
eno Judica me des / id eſt m miſen

oꝛdia oꝛripe me. et diſcerne canſa
mea de gete non ſcã / ab hoie ĩiquo

doloſo erue me Hot eſt ita iudica
me / vt diſcernas menta que michi
erũt vite vel moꝛtis cauſa a mentis
gendis non ſcẽ·aq ita diſcerne cauſa
meritoz ũ vt eruas me a multitudi

ne hoĩm peruerſoꝛzũ⸗. ab hoie iiquo

cot n deu / 2 doloſo gtra ꝓximũ. ab
hoie iniquo / qui mala faut aperte

doloſo qui mala facit ocaulte Het eſt
gens non ſancta mũ qua michi par ẽ
mfirmitae/ diſpar voluntas diſ

par voluntatis deſideriũ deo peto
dñe vt ab ea ellerieer erugs me⸗ 2
in pñti ne ab ea wꝛrupar culpabili
ter · in ſuturo / ne e ea dampner e

ternaliter. Ded heu infelix ego vti

nam eripias me a meipſo⸗ quia in

me eſt animalis homo a quo me

ſeparare nequeo. De quo alibi oeat

pſal miſta Eripe me dñe ab homine
malo · Ideo ecam peto vt ernpias

me ab hoc hoĩe uquo a doloſo Hot

eſt arnalitatis ani malitatis vł ſen
ſualitatis iniquitate et doloſitate ſe

pe rationalis / voluntatis deſideriũ

p turxbante· ne me ĩiquũ et doloſum

fadat et iũgat cum gente nõ ſancta

Nec hot peto ſolus / ſed hoe ſuppli
titer oeat excleſia tua in hoc pſaimo

ſa ſiquidem gemit in terrs videns

nio · aim tritic treſcere ziz ani a⸗

permixta / quantum ad bona vel
mala nature aut ſoꝛtune⸗ ſed non
quantum ad merita a dona gratie⸗
ſuturaqʒ pꝛemia gloeie-Quapꝛop
ter optat finale indicium in quo fiet
ſeparatio maloꝛum a bonisꝛet bo

noꝛum gloꝛifitatio reiectis malis⸗

interim autem monet ne inter pꝛeſ
ſuras ſeculi et temptationes dyabo
li deficamus a deo tetraha mur⸗
ſed lete mur in eo⸗ et ſuo indicio cau
ſam meritozum noſtroꝛum gmitta
mus at in ſpe ſue miſericꝛdie deſi
derioqʒ pꝛemioꝛum ſuoꝛum conſo
lemiur · Merito ergo domine / hot
docimentum ecrleſie tue ſequene /
in auſa mea / inditium tuum peto „
et ad te udiom ſupꝛemu appello⸗
diceens Judica me deus et diſcerne
muſam megqm de gente non ſcã: ab

hoſe ĩiquo 2 doloſo erue me Nam

pꝛopter tria que hüjs notantur ver
bis humanũ habeo ſuſpectum iudi
tium· ideoqʒ ad diuinum terurrere

cõpulſus ſum Pꝛopter teſtium fal

ſitatem / quia ſepe gens non ſanc

tan teſtis ẽ· pꝛopter iuditum iniqui

tatem. quia ſepe homo iniquus / iu
derx ev pzꝛopter aduocatozuma pꝛo
ratozum doloſitatem · quia ſepe

homo doloſus aduotatus vel pzo

aurgtoꝛ eſt · Cwntra vero in diuino

idicio / teſtis erit tula infallibilis ve
ritas iudex erit tua mobliquabilie
equi tas- Aduotatus et pzocuratoz
ent /tua imperturbabilis pietas⸗ mi
ſericoedia/bonitas⸗ clementia atqz
benignitas⸗ Tu ergo domine in tu
o diuino iudicgo muſam meam diſ
gerne Tua peruerſo hominũ indi
cio erue me Et bene dixi erue me · qꝛ
tu es deus ſoꝛtitudo mea⸗Non eſt
pꝛeter te qui poſſet eruere me/ non
pꝛzꝛeſumo ex me virtutem / non arro
go michi ſoꝛ titudinem quia tu ſa
lus es deus meus per naturam / et
foꝛtitudo mea per graciam / tu deus
meus qui me creaſti / tu foꝛtitudo
mea / qaue roboraſti me · Cum ergo
in te ſolo ſpes mea poſita ſit/ quare
me teppuliſti ⸗ id eſt quare me qua
ſi repulſum oſtediſti · vitam eterna
Hỹ ſpero taã din diff erendo? Et qua
re triſtis inedo / huius vite miſeriã
ſuſtinendo⸗ dum affligit me inimi
aie? Videlicet dynbolus / vel hie ne
qua mundus / vel carnis ſtimulus

Hit ẽ triplex ĩmicus. qui multipli
citer affligit / ipugnando varijs ep

tationibus vnde gemens canit et
tleſia: mũdus caro de monia / duner
ſa mouent pꝛelia-Hijs pꝛelijs ſen
ſualitas impugnata oppzimitur 7
ſpiritui at rationi aduerſatur/ vnde
ratlo conturbata in alio pſalmo con
querik, Quare triſtis es anima me
a / id eſt ani mali tae vel ſenſuali tne
mea quare triſtis es in te⸗- et quare
ex triſticia tua conturbas me ? Lict
enim mundus foeis perſtrepet⸗ et
intus qaro grauet, et dyabolus vn

diqʒ pugnet⸗quare tñ triſtis es aia
mea? Meſcis quia per ſapientem
tibi onſulitur triſtiaam ne des ani

me tue: neſcis quia per apoſtolum

dicitur⸗ triſtica ſetun moꝛtem ope
ratur? Quare ergo triſtis es de
tempozalibus diuicijs⸗ ſi habunda
tiam non reapis de iiuris ilatis /

ſi vidicam non capis de aljs quo
qʒ rebus mundane vanitati ſubiec

tis · ſi in eis voluntatem aut volup
tatem tuam non exequeris? Ded
quare onturbas me / obumbꝛan

do vanies fantaſmatibus / guo ad in
tellettum / inflamando libidinoſis

voluptatibus quo ad affectum/ gra
uando varie txibulationibus / quo

ad effettum? Hijs conturbata rati
o /in eodem pſalmo ſe oblitam la

mentatur / que hit ſe onquerebatur
repulſam Quare in quit oblitus ee

mei / ab his me periaulis non eri
piens. ſed tue duledinis conſolatio
nem differens ?“Et quare contriſta
tus inredo id eſt ſimul mente et oꝛ
poæe triſticia turbatus / inedo per
huius deſolate vie miſeriam / vſque
quo acedam ad deſiderate patrie
ſperatam leticam? Ded quia ſpes
que differtur affligit animü quid
mirum ſi interim incedo ztriſtat ?
maxime dum affligit me iimicis⸗
Met caret miſterio ꝙ vtrogʒ pſal
mo hozum verboꝛum fiat iterati
o. non eſt enim hot ſuperfluum ⸗
quia frequentia multiplicium tribu
lationum / frequẽtium exigit lamẽ
tabil ium queſtionum - ſed vt exclu
datur tam frequeno tamqʒ multi

er

ma
eni

=

u
mam
gni
dun
na
ts de
bunda
latis/
quo
ſubier
volug
Ded
han
du
idncſs
umng
1o / gie
atanl
tam l
batur
is es
on ni
ſoleco
nirſ 4
ttor
pe
Nſaue
are
apſe
i!
latſ
mas⸗
unſi
. ſerat
ſuum⸗
ntribt
lani
t trti

3 gler Uimia afflictio. Jdeo te deum
pattem inuoo diens Emitte luem

tuamæ veritatem tuam / id eſt xpᷣm

vnigenitum filiu tuũ qui ꝑ exœllen

tiam lux eſt et veritas de quo ſcrip
tum ẽ . Erat lux vera que illuminat

omnem hominẽ venientem in hũt
mundum. Et qui de ſe ait. Ego ſũ
via veritas et vita⸗ Pꝛimũ huiug

luco veritatis aduentum petierũt

antiqui patres inter quos ſalomon
Enmitte iquit illa a ſede magnitudi
nis tue ſapientiam vt mecuim ſit et
mecum laboꝛet. Depe et multum

hoc illi petierut/ 2 diu valdeqʒ diu

expecauerunt⸗ et tandem cum ve
nit plenitudo tempoꝛis miſit deus
fllium ſuũ natum de muliere factum

ſub lege / vt eos qui ſub lege erant te
dimeret Et tunc venit lux ad ewes⸗

veritas ad deeptoes/ ad errantes vi
aad moꝛtuos vita⸗Jam vero poſt

pꝛimũ illum aduentum· ſecundum

peto quo venturus eſt xpꝛiſtus ad

finale iudicium · Na ⁊ ipᷣo docente

oο adueniat tegnum tuum. Hoc
autem ideo oeans peto⸗et liet cum
timoee a tremoꝛe/ tamen ex amoꝛe
et zeli feruoꝛe deſidero quia non

excludetur nũt illa de qua gqueſtus
ſum ĩimiti afflictio donet tunc ſiat

maloeum a bonis ſeparatio· Tunc
enim mittet angelos ſuos qui ſepa

rabunt triticim a paleis et zizanije
et colligent de reg no eius omĩa ſcã

dala Tu ergo eterne pater qui in p
mo aduent / miſiſti weternuũ tibi fili
um ad redimendum vt veniret te

demptoꝛ ad venditob“e ſaluatoz ad

—

ꝑditos / liberatoꝛ ad apduo/m edi

tad egrotos Tu dñe iteꝝ mitie eũ
ad iudicãdũ vt ſeparet bonos et ma
los. ſaluas iuſtos, dampnas ĩpios
Dit ergo em itte luc tua⸗vt illumi
nas diſcernat abſcõdita⸗ veritatẽ

tuã vt iudims vnicuiqʒ; reddat diſ

tribuat meritoꝝ p̃mia. boĩs eterna
gaudia⸗ mak eterna ſupplida Ego
ved dñe nõ de mea uſtnaa⸗ß. de tu
a gra gfiſg. ſped ex ſecudo tuo aduẽ

tu a luc veritate tuadſolatioẽz reci

pere· qꝛ id ex pmo aduẽtu⸗ ab ip̃is
magna cõſolatio ĩe gram fateoe reci
piſſe mã i ip̃n me deduxerũt 7 addux
erũt ĩ mõtẽ ſãttũ tuũ q ĩ tabernaau
la tua Ja ip̃a me deduxerut a mal
ſegregado⸗2 adduxerũt a bonisag
gregado reduxerut me ab ecca ma
ugnatiũ. 2 deduxerüut me eccam ſ
deliũ. ⁊ hot ẽ· in montẽ ſanctũ tuũ
i tabernacula tua Det eĩ militas
ecca mõs dicit᷑ea tabernaculu/mões

Aier altitd inẽ quatũ ad ſtati on

Mos 1quo! Läplacitſi deo habitas
in eo Tabernaculuũ Ptere certamb⸗

quãatũ ad ſtatũ ĩcipietiũ et Pficẽtiũ
oĩimq; ĩ hat vita pegrinatiũ 7 mili
tãtiũ Nidin eni ĩi oꝛpe ſumgpegri
namur a dño / aduerſ dyabolũ mi

litãtesCu ergo audis tabernaau
lũ bellu intellige. hoſtẽ caue Hz tñ

1 tuo ertamine ad illud tabernacu

lũ ſuge. de quo ait idẽ FPha Abſcõ
dit mei tbernaculo ſuo ĩ die malo

rũ ꝓtexit me i abſcõdito tabernacu

li ſui Liæt eĩ pñᷣe eccia pluraliter di
artur tabernacula uter pluralitatẽ

aaum m diuerſſiaktm muloaſi.

tabernaalum quodda ſingulare

tabernaali ſecretum abſcõditũ ſub
quo in die maloeum / id eſt in pꝛeſen
ti vita⸗qua ho mines mali floꝛent⸗
et tribula tionu mala feruẽt abſcõdi
poteris a pꝛotegi Dis intelligere ſe

cretum? Audi miſtenum Ppꝛiſtus

ſcðm humani tatem eſt tabernacu
Num: de quo ait pſalmiſta- Sactiſi

cuit tabernaaulum ſuũ altiſſi mus.

RPpꝛiſi ſceᷣm diuinitatem eſt taber
naculi ſui abſconditum de quo ali
pꝛzꝛopheta dicit · Vere tu es deus ab
ſconditus. Decteta enim virtus di

uini tatis abſcondita eſt in taberna
culo humanitatis · ſed audi mirabi
lius vtraqʒ tam humanitatis q; di

uini tatis virtus ſetretlus abſcondi
ta eſt in ſatramento altaris- vt me
nto illud intelligi poſſit ſingulare ec
tleſiaſtici tabernaatli abſeondium.
ſub quo aduerſus omne pſecutozie
malum habere poteopꝛotecozis re
fugium. 4 ideo guenienter ſubditur

Et introibo ad altare dei · Vucaiß o

bone iheſu hucuß onquerendo loat
tus ſum conturbatus triſticia ſeculi⸗
ſed iam loqui incepiam conſolatg
leticia ſpirituali ec ĩmerito⸗ quia
ſpero pꝛotegi in abſcõdito taberna
cul tui · ideo hat ſpe gaudens intro
ibo ad altate dei⸗ad altate taberna
culi ecleſie militatis, net ſolum ad
altare dei⸗ ſed ecam ad deũ / quia

ſub eucariſtie ſatramẽto ſumã xpꝛiſ
tum vere deum abſconditum⸗qui in
clis ſem diuinitatem panis eſt ã

geloe um/et in terris ſcᷣm humank

tatem ſactus eſt cab hoĩm Mui leti

fimt iuustutẽ mea Quã iuuẽtutẽ?

H vtiq; mapalo ſi ſpuials ze ſig
dẽ ſpiritualis cibg 6- q letiſicat ſpiri

meam renouat iuuentutem purgã

do veſtutatem culpe per nouitatem

JFracie Dit igitur letificntus et teno
uatus int roibo ad altare ecleſßze mi
litantis deſidetans poſtea introire
ad altare eecleſie ttumphantis⸗ de

quo in ſecteto miſſe dictur ube hot

perſern in ſublime altare tuũ. Deſi

derio enim et amoꝛe ſuperioꝛis et

inuiſibilis altaris illius eleſuis ihe

ruſalem debet ſarerdos hot altare
viſibile aim modeſtia introire/ eter

na non cadue petiturus· Quid

autem ſit illud inuiſibile altare oſ

tendit quod ſequitur Ad deum qui
letiſicat iuuetutem meam Dublime
ſiquidem altare ettleſie triumphan
tis / ſublimitas ẽ diuine maieſtatis
que nunt nobis eſt inuiſibllis Nunt

enim non videmus deum niſi per

ſpeculum in eniginate· tut autem

noſtram letificabit iuuentutem quã

do videbimus eum fatie ad facem
Ded quia pꝛzopter illius facialis vi
ſionis ſperatam duledinem iam di

uinam pꝛeſentio oſolationemideo

merito deuotam pꝛonunciabo on
feſſionem·æ hot eſt quod ſubditur⸗
Cõſiteboꝛ tibi ĩ cythara de? deg me
us⸗· O de qui vere es deus meus
qui lieœt ſis omniũ deud / tamen ſpe
cialiter es deus meus quia te mi

chi dediſti/ vt elles tedemptoz me

nank
len
ui⸗
i
atſenn
hete
purgt
ltaten
et tena
ehemt
ſtrolre
18 „de
lehoe
de⸗
noris tt
gſuoe
Haltnn
tte
Eusd
re,0
im qui
me
nphen
ſſtat
An:
per
tem
gti
naem
disri
fand
1,der
boan
Nlur⸗
gme
neus
nſpe
mi
n

use nanis meues/ onſolatoz meus⸗
Pꝛo tanus donis tamq; gratuitis

beneficijs / ne tbi ingratus efficiar

cnſiteboꝛ tibi Ded quomodo confi

tehoꝛ ² Eſt enim duplex acepta ti

bi cyiſeſſio Ct confeſſio cnmmis de
qua in quit plalmiſta Dixi donfite

boꝛ aduerſum me iniuſticam mea⸗

et tu remi iſti ipietate peccati mei⸗

Eſt 2 conſeſſio laudis de qua idem
ait Henite exulte m dñno iubllem
deo ſalutari nro· pocoipemꝰ faciem
eiq i gfeſſioẽ 2 ĩ pſalmis iubilem⸗ ei
Intraturue igitur ad altare der / hat
vtragqʒ gfeſſioẽ ꝗfiteboꝛ tibi · Co fite
boe pꝛ us iniuſticam meam vt tu
pecati mei iniquitatem temittens
conſeras graciam tuam⸗ confiteboe
deinde confeſſione laudis in exulta
done mentis et iubilatione vocs li
t paraa et tue maieſtati indigna⸗
tibi gras reſeres de vniuerſis mag
nis donis tuis ac beneficijs Et hoc

eſt qað dicitur/ confiteboe tibi in etha

ra⸗ Sed quare diaum eſt in citha

ra? Audio alibi pſalmiſtam dauid

alia muſie inſtru menta enumeran
tem a dientem/ Laudate eum in ſo

no tube / landate eum in pſalterio et
cithara⸗in tympano æa choꝛo / in cooꝛ
dis et oꝛgano:in ambalis iubilatio
nis que omnia non carnaliter ſed

ſpirtualter intelletta et humanis
attibus omparata / ibt figuraliter

dei laudes dicuntur perſonare Tur

hit ergo de hüs taet? Cur pfalte

rium cum cthara non numeat⸗ cim

alibi dint in pſalteno iocundo cum

athara⸗ dans intelligere her duo in

ter omnia muſio inſtrumenen eſſe
1ocundioea; Audio illa pſalmiſte V
ba et in hüje attendo miſteria. Nitc
de pſalteno ioamdo aliß inſtrumẽ

tis altius reſonanubus tatet et de

ſola athara que baſſius at ſuauius

veſonat lonumtur Pſaltenu quippen
ſitperwei ſonat achara ab inferioei⸗
Alla ergo gracarum ackio ſit pſal
terio que aim io miditate ad ſupeno
ma ſulumius eleuatureilla vero in

thara que in aduerſitate adhuc quo

damo od inferigꝛa depꝛimitur Da

bet auf hec ſpunlis cithara tres in
feriores wꝛzdas⸗ que ſi bene reſonan

tes wzdent / eteraru wzdarum / id

eſi vita ioaram oputionum totiuß

ratum coſo nantie at ſpirtnalis me
lodie trnoeb ſuſtinent. Her ſunt coꝛ
die nteitlo⸗ ει cufeſſio⸗ opis ſa
tiſſattio ! s coꝛdis trib hnig ſpua
lie rithar ſonns a tono humilitatis
inferig inchoaber⸗ et tandem ad ſo.
mum iorunditatis iorunde exulta:
tionis paulatim altius ſübleuatur
gquia vt veritas ait- Qui ſe humila⸗
at exaltabitur- O vtinam domine

vt nam in hat cithara tibi digne vg

leã grãt actioĩs teſerte⸗a ĩ huig vi
te miſe cia huliter plallere Cofitt
boꝛ iibi ĩ athara Hot vtiqʒ dñe ho⸗
c(õfidẽter ſpero ex tua pietate· e⸗
men puitate diffidẽs meip̃z ĩtrepo
diea Quare triſtis es aia mea / i ſẽ
ſualitate: et quare cturbas me/ ĩ rõ
ne? Met hſunflue repeto ̊ frequẽ
ter ò triſtici ſeli ꝑſuadeoſciens q;
ip̃a ſꝑ boĩe rebꝰ aduſa ẽ Et vt egre

frangitur. p hat cantatie lum? ex
tinguitur/ p hanc ſpei noſtre deſide

rium moleſtatur⸗2 vt bꝛ eui contlu

dam p hant hoĩs vita cõfunditur⸗

2ad miſerabils moꝛtem deduatur⸗
Moht igit o aia mea tniſt s eſſe no
li me cõturbare: ſed potus ſpera in
dño letare in eo⸗ quonia adhuc c
fiteboꝛ illi Ja eni in cythara confite
o adhut in pſalterio onfitebor⸗
Et ſi non Efecte in via huius pñtie
miſerie tamẽ finaliter in patria eleſ
tis glorie VHz qd ofiteboe ili? Quia

tu es ſalutare vultus mei deg me

ues O bꝛeuis valde cõfeſſio· ß mag
no plena miſteno⸗ Tonfiteboꝛ l
dne iheſu xp̈e quia tu ſolus es ſalu
tnte a quo ⁊? non ab alio eſt michi
ſalus Tu ſalutare vultus mei⸗ id
eſt ſaluatoꝛ meus in foꝛma huana
quã aſſũpſiſti ſimil micthi⸗ tu ide in
ſe eset de me/ creatoꝛ meg Tu
ergo ſaluatoꝛ meget verus homo⸗
æ verg deg Hot lõge ante ſcus da
uid cfitẽdo pzophetauit qð poſtea
apoſtoloꝝ pzinœpe cõfeſſus eſt Tu
es inquit xp̃us füius dei vuui⸗ Tu
es xp̃us ſcð m humani catẽ · filig dei
viui ſcm diuini tatẽ/ ex qua afeſſio
ne audire meruit⸗ Et ego die tibt
quia tu es petrꝰ ſup hac petra edi
fibo eciam meã O vtinã hoc ita
Digne fideliterg; Gfitear! huig
ſeſſionis merito dignũ ecie mebꝛn
efficiar 2 iſti nut militantis in ter
ris⁊a tandẽ illius triũphantis in de
lue q vt pzeſtare digneris tu deg
meyæ et ſalutare vultus mei⸗da mi

chi finaliter videre lumẽ vult tui

vbi cũ patre et ſpũ ſcõ viuis et reg
nas in ſecula ſeculoʒ Amen⸗

Expliat deuota meditatio ſuper

p ſalmo⸗ udica me de?⸗ Gpoſita a
dno Prameraren „ baſilie decima

die Junij Anno ᷓLCCTxiiij

.

oſipe⸗
poſtang
deama
eriij

¶ Inãpit expoſitio dñi petri de al
lyaco ep̃i cameracñ ſuper cãticn
Pzologue
ſculet᷑ me oſculo oeis
ſui] / Iſte lber di
ritur cantitũ amoeis /
vel cãticũ cãtici· ſeu cã
tich cntioꝝ Dingula

riter enim / dici poteſt caticim Ipter
vn tatem amoꝛis/ ge quir quid hic

canitur amo eſt / pluraliter dicitur
cticon ꝓPpter diuerſitatem p ſonarũ
hit lo quentiũ / que ſunt ſponſ 9id eſt
xp̃s:ſponſa id ẽ ecia / vel quelibz a
uma ſãct / vel ſpecialiter virgo be
aea / de qua tot lber iſte pene legi
tur a wuntatur Dodales ſponſi vel
amid / id eſt angeli 1 omnes qui in
virum pfeckum veniut Adoleſcẽtu
le / id incipiẽtes ad hut tenen in ſi
de Ad hot pꝛopoſitum vide gloſã
Materia ergo huig libꝛi ſ ut ſpõ
ſus a ſponſa) ntẽtio ſalomonis ẽ·
hoetari ſponſam ad oſcula ãplex
us / ab oĩ amoee adulterino reuo
care Dñ patet falſitas erroeũ illoꝝ
qui dicũt ſalomonem hũt kbꝛũ oom
poſuiſſe ob amoeẽ cõcubine carnak/
qua amoꝛe ſoꝛnicario diligebat/ Fi
nis enĩ holibꝛi ẽ dilectio / nõ qdẽ car
nalis / ſed ſpũalis ſpõſi n ſpõſe · id ẽ
xpꝛiſti a ecie· Vide gloſa- / Ti
tulus talis eſt-· Incpiũt canticn cãti
ꝛũ ſalomonis ſiue cãticũ catici ſic
dickum pꝛopter excllẽtiam Eſt eni
triplex cãticũ / ſciz canticũ in exitu vici
oꝛu· de quo exo· xv/qñ moyſes leci
nit/ In exitu filioꝛũ iſ ek de egypto⸗
Cãticũ in pgreſſu vixtutumde quaꝗ

—

dicit deut ro⸗ xxxij qnñ etrinit moyp

4

ſes Audite deli que loquar ctera⸗
Et caticum in cõſummatiõe bonoꝛũ
opm de quo hit· Vñ gloſa Di vis
aſcendere 71 etera⸗ / In hoc ergo
libꝛo ſalomõ canit epitalamiũ ſpõ
ſi a ſpõſe ſiue nuptiarũ xpĩ ? œie·
que quidem nuptie fiunt in onſum
matione bonoꝝ operu.· Maã tunc ec
cleſia xpõ nuptialiter cuingit/ qñ
ipſa in virtutib ꝑfecta ẽ/ a in bonis
operib oſummata / Cotinet at
Uber iſte ſolum octo capla / que 2 ſi
bꝛeuia ſint in verbis/ longa tamen
ſunt in ſñijs · In pꝛocſſu expoſitio
nis huig lbbꝛi non intendo inſiſtere
curioſis dickionib ſeu otinuatioiby
cupituloꝛũ vel ꝓtium ad inuicẽ Ded
qꝛ liber iſte dyalog eſt: in quo ſunt
quatuoꝛ ꝑſonatꝗ / ſpõſi videli; ſpõ
ſe / ſdaliuꝛ adoleſcentulaʒ / ſicut ex
dictis patet / ideo ſolum intendo vti
quada diſtinctione tlauſularum / vt
appareat quãdo ſpõſ9 loquitur / vel
ſpoſa / vel ſodalesſpõſi / vel adoleſcẽ
tule ſpoſe ¶ Capitulũ pꝛimũ
Abet igitur pꝛimũ capitu
lã octo ptes n quaꝝ pma
— Phet verbon ſeries gtinetur
Oſceuletur me oſculo oꝛis œtera
et ſunt verba ecie / in pſona atiquo
rũ/ x̃i aduentũ in carnem delidera
lum Pꝛima pars

icit ergo! Oſculetur me ſc; de

us pater oſaulo oꝛis ſui id eſt vnio
ne filij dei Vel O ſauletur me olcu
lo oꝛis ſui id eſt non loquat᷑ mithi
moyſes vel yſayas vel ali Fpheta
vum.ᷓ oee ſuo filig dei me endiat⸗

1*

ganimitas expectatis/ 2 tlemẽtia

BVell Oſculetur me oſculo oeis ſui
id eſt blandu hylarem ſe michi ex
hibeat. nõ aſperũ vel terribilẽ. ſicut
in veteri teſtamento / DHut at tri
acira iſtam lram notãda Pzimũ
ẽ ꝙ nõ dicitur hie Oſculetur me
oet ſuo. ̊l oſculo oeis ſui] qꝛ non
pꝛẽm ꝑ vnionẽ aguug ij poſtulat; F
filium patris qui os / id eſt vbũ pa
tris diatur / SHecudo notaduũ ꝙ
in hot oſculo tria ſunt onſiderada⸗
Pꝛimo qꝛ labia ſeſe oſculantiũ / ſe
cſociant Heaido interioꝛes anheli
tus cõſpirant Cercio oꝛpa ipſa ſibi

inuicem appꝛopin quat n pmo ſig
natur giũqtio naturalis humani ta
tie ⁊ verbi diumi · In ſecundo vnio
ſpũum diuini à humani· In tercio

coõparticipatio paſſionũ xpᷣi a xp̃ia

ni / Tercio notadum triplex ẽ
oſculum⸗ſcz ad pedes / pꝛo pœoꝝ re
miſſione/ad mang / ꝓ gragarũ acti
one ad os/ pꝛo mutua dilectione⸗

Quia igitur oſculum oꝛis ſignũ ẽ

dilectionis / federb / recõciliatioĩs /

homagi ⁊ matrimonij · ideo ec ia
hec omnia ꝑ incarnationem xpᷣi ⸗

vnio nem vbi diuini ſe odepturam

ſp erãs/ eũ per oſculum petit dics
Oſculetux me oſculo oꝛis ſui] Et

cauſam ſubdit qꝛ melioꝛa ſunt vbe
ra tua vino/id eſt refectio pñtie tu

e vel euangelie docrine / melioꝛ ẽ
feruoee legis / vel quibuſlibet alijs
documentis· ſunt enim fragrantia
ungentis optimis id eſt te dolẽtia
donis ſpũs ſacti / Vel ſpuͤa liter
Per vbera ſponſi pñt intelligi/lon

ſuſcipientis / p vbera ſponſe / ogra

tulatio æQ wmpaſſio TLat aũt iſtoꝛũ⸗
gaudere cũ gaudentibg· flere cum
flentibg. vt dicit apoſtolus / Se
quitur Oleũ effuſũ nomẽ tuũ B
bi alia auſa redditur / quare ſponſa
oſculũ petit/ ſcʒ qa nomen tuũ qð
eſt xp̃us eſt oleũ effuſũ Bp̃s enĩ
ad lram interp̃tatur vnctus igit
hot nomẽ effuſũ.qꝛ laſſos aſoꝛ tat /
languidos ſanat / ewe illumiat / et
omni noĩ ſuꝑnatot.qa ideo qꝛ te / in
ſum nõ datur amplecti ĩte rea odoꝛ

noĩs tui/ metũ ex deſiderio pnotta

bit Vel p̃t exponi nomẽ tuũ jid ẽ
fama noĩs tui:? oleũ effuſum id
eſt toti müdo maniſeſtũ deo ado
leſcẽtule id ẽ rudes in fide · dilexe
uint te nimis id ẽð vehemẽter Dñ
in ſe minino dict adoleſcentule / ad
expzimẽduũ vehemẽtiam amoꝛis⸗
qꝛz ardẽtig amat Di igitur ꝓpyter ef
fuſionem ſoli noĩs/adeo ardenter
2 vehemẽter diligitur ſpõſg 2 quid
erit cũ resipſa ventas apparebit?
De ommb9enim que ſponſo conue
niũt. nichi nomiare potuit / qð lon
liꝰ a veritate iig eſſet ¶ Vtda ps
Nahe me poſt te] Hucuſqʒ fuit
ox ecie in ꝑſona pꝛeœdẽ tium ad
uẽtum xpĩ· hec aũt eſt vox eig ptꝗ
aſcenſionẽ Vñ quia nemo veit ad
deũ niſi trace iux ta illud · NMemo
pᷣt venire ad me / niſi pꝛz meꝰ a œte
raviõ ecĩa ptꝰ aſcẽſionẽ xpᷣi alloq̃
xpꝛiſtum diens Trahe me poſt
te Quaſi dieret · Trehe me qua
dammodo inuitam/ vt vddas vo
luntanam Trahe me toꝛpentem⸗

vu h
eni
dugit/
lat / et
ntr in
N
DNtta
uü de
ſin
eo ade
dilere
V
/ad
weis⸗
tref
enter
uid
bit⸗
nue
lon
ns
m
med
p
eſtod
en
att
is
oſt
guo
v0
me

vt reddas currentem Trahe me⸗ qꝛ

retinet ꝓpꝛia pondoroſitas. Trahe
me quia retrahit mũdi ſuauitas ECt

ideo trahe me / aut terrẽdo minis⸗

aut exercendo flagellis,/ aut bladiẽ

do bñſicijs Trahe me igitur Cur
rem ſciz ego adoleſcẽtule / meo
exemplo excitati In odoꝛe vngẽto
rum tuoꝝ ſid eſt in virtutem donoꝝꝛ
tugꝛũ⸗non in vigoꝛe meritoꝝ nr oꝛn
Vel In odoꝛe vngentoꝝ tuoꝛ ũ id
eſt in imitationẽ operũ tuoꝛũ· in cõ

ſideratione miraculoꝛũ· vel in ſama

nomis tui⸗ a tuoꝛum apłoeũ De qᷓ

bus dicitur Ppi bong odoe ſumus /½

/HSequitur Introduxit Dixeat
enim in quo currenduũ · ſciz in o doꝛe
vngentoy / nũt dicit ad quid curren
dum / ſciz ad ellara ſpõſi Dicit autẽ
Introduxit me] qꝛ liet omẽs cur
rant / ipſa tamen que ardẽtig amat /
veloci aurrit / 1 ideo cicig ſola ad ter
minũ puenit Introduxit ergo me
rex in eellaria ſua Diuerſa ellaria /
diuerſe ſũt ecĩe pticulares · in tadẽ
domo ſeu eadem ecia generali. qꝛ
archa noe liet vna ſuerit; eccie vni
tatem p̃figurans / plures tamen ha
buit amerulas coõdiſtinckas Vel di
uerſa eellaria / diuerſe ſunt intelligẽ
tie ſeripturarũ Vel Introduxit me
rex in elllaria ſua ſid eſt in ecia triũ
phantem / in qua manſiones multe
ſunt Introduxit ſſcz nũt in ſpe/ tan
dem in re/ / Sequitur Exultabt
mues Eckia enim loquitur ad ſpon
ſum grata de bñfitijs / non elata di

&ος Exultabimg q letabimur ĩð te/

non in nobis / ſiait ſuperbi 2 ĩgrati⸗/

H

net in ollarijs tuis / id eſt in gaudi

is tuis / ſiclt mercennariz ß in te ſi

cut veri filij 1 amicj emoees vbe

eũ tuoe u id eſt pꝛeœptozũ documẽ
toꝛũ ſeu donoeum tuoꝝ ſuꝑ vinũ

id eſt ſuper auſtentatem legis vel
voluptatẽ warnaliũ deſidenoeu· qᷓ

ebꝛiant mẽtẽ Cxultabimꝰ? linquã⸗
in ſuturo ad plenum/ a non modo

Vel ſcðm bernardü / het poteſt eſſe

vox adoleſcentularu cgratulantiũ
ſponſe⸗a dicentiũ Exultabim? in
te non in nobis qz nõ merumues
introduc Memoees vberũ tuoeũ]
id eſt meritoꝝ tuoꝛum · dulciũ nobie

Lſuper vinũ ſſcʒ pꝛeterite iocundita
tis carnalis Cxultabimg ſinqua⸗

qꝛz Recti diligut te Reat ſcz / id il
l q nõ ſũt ĩgrati / qdð dicit ꝓpter ſoꝛo
res murmurantes⸗ ſponſe ĩuiden
tes Et ad eundẽ ſenſum p̃t eſſe vox
ſponſe ad ſponſum dicentis Kecki

id eſt non ingrati diligunt te vide

ſam ercia pare

igra ſum 1 etera] Vox eſt ſpa

eadoleſcentulas exhoetantis e
ns ad paſſionũ tolerantia perſeue

rãatiã indctis/ 1 murmur blaſphe

mãtiũ opeſetis Quaſi dieret Vos
vultis mecũ in ceellaria itro dua· nõ
ergo vos terreat tribulatio gꝛz e
go nigra ſũ ¶extenꝰ? tribul atiõ ibg
q p̃ſſurel q̊ ſoꝛ moſa: ĩteri Vtutũ

dewzamétis nigra ſſedðz ſtatũ pte

ritum ſub ptcõ ſᷓ foꝛ moſa ſcðm ſia
tũ pñtẽ ſub gra nigra ſiudicio mũ
dij ſoꝛ moſa uudicio dei / vel nigra
in ali quib vꝛ m / ſcʒ ð puerſie ſoꝛ
moſa ſi fidelib 2 niſtieligm ſu

2⁶

28

igie ß ſoꝛ moſa ſlie heruſals

e

illig ihꝛ m que libera eſt / 2 que eſt
mater noſtra/ ad gal / uij Omẽs
aut voat ſilias theruſals / Juter ſi

dei gfeſſionem⸗ ſacram ẽtoꝝ ſuſcep
gonem fidelũ ſocetatem· 7 ſutute
ſalutis ſpem Migra ſum igitur ·

ſicit tabernacula edar Tedar fili
us hyſmaelis Mang ei gtra obs⸗

manꝰg omniũ ogtra eu/ nullu in
ter hoies hñs locu⸗ß in tabernaau
lis pzo neqͥa ſua ſemꝑ habitãe⸗
ſic æ iuſti pꝛo meritis ſuis creduut
expelli affligi· a quaſi hoſt es oĩ
um iundicantur Vñ dicitur Eritis 0
dio hoibg / ꝓpter nomẽ meu⸗ Die
eciam eccia / quaſi nullu hñs hit ha
bitaculũ / ſemp eſt in milica/ 1 ven
tis tribulationũ expoſita Exterius
ergo nigra eſt ſicut tabernaaula e
dar ß inter ſo⸗ moſa ſicut pelles
ſalomonis quibꝰ ſcʒz ipſe texit tab
naculũ. vt dicit gloſa⸗ De pellib 1
qt rubꝛzicatis ſetit ſibi tabernaan u
ſalomõ Hec gloſa Dz dubiũ ẽ vñ
hoct ſumpfſit gloſa aim hot de ſalo
mMone nuſq; legatur in biblia- hoc
at de dauid i⸗ Regu vij Et i⸗ga⸗
xvij Boteſt autem dich ꝙ ſalomo
templũ edificnuit⸗/ a verſſimile eſt⸗
wdonet ip̃m totum pfecſſſet/ ip̃m
texit pellibꝗ p̃cioſis ·a de hijsloqui

4

tur text9 7 gloſa // Dequiturf

HMolite me conſiderate ꝙ ſuſca ſim

œtea qꝛ enim dixerat nigra ſu
ideo ſubdit nolite Q ctera Quaſi
dieretõ vos terreat hec nigtedo/
qꝛ non eſt naturalis atcidentał⸗
nã dewloeauit me ſol ſcz ſol tnbula

lionis in qua deus illuct / dando in

temptatione Puentũ . Vel ſol iuſti
tie / qgter aug amorem hot patloꝛ⸗
HBñ nota ꝙ ſol iuſticie eciam

coloꝛauit / dewloꝛauit / areclorauit⸗

Toloeauit ĩ natiuitate/deoloꝛauit
in paſſio ne/ reoloꝛauit ĩ reſurtectio
ne Ct ita dia p̃t de bta virgine / ꝙ

ſol iuſticie eam oloeauit ĩ ptioe ·

dewloꝛauit in moete / rewloeauit in
aſuüptione / Dequitur Filij ena
tris mee eetera Vbi declarat qð
dixerat Dixerat ſe decoloꝛ atam n
ter paſſiões tribulationũ / ideo hot
detlarando ſubdit Filij matris me
e ſid eſt iudei· qui ſunt filij ex eadẽ
matte⸗ ſcz ynagoga· nõ ex eodẽ

patre quia eis dicitur Bos ex pꝛe

dyabolo eſtis J o. viij · Iſti ergo fllijʒ
adulterini Pugna uerut gtra me
ſcʒ diſputationibg afflictionibg 4
Poſuerüt me aiſtodẽ in vineis ſſciz
in vineis gentu vinea meam non
auſtodiui ſid eſt locũ vinee / ſcz iheru
ſalem/inceuſtoditum dimiſi· liet in
uita expulſa- Hanc aũt vineam
ſuam diat⸗ quia ad eam ſpecialiter

miſſa fuerit ab ipſa tamen expulſa

fuit / tpe xpᷣi q apoſtoloꝛũ · ideo ad

vinea getiũ / id eſt ad ̃dicationem

ſidei eruditionem gentium ſe on
uertit Juxta illud Eceœ cuertimur
ad gentes eetera⸗ Bel iſta mater
de qua hit loquitur poteſt dici eua /
cuius fili ſunt motus ullpabiles / af
fſectiones carnales/ temptatiões
penalesque omnia contra pꝛ imiti

nam eccleſia pugnauerut

(¶BDuarta pe

0

Sd S —- —

—
—

— —

Aundia michi quem diligit anima
mea vbi paſcas vel vb: paſcat
ſcm aliam iram Di aut lra habe

at vbi paſcat tunc eſt vox ec ie geẽ

ti / ad ecleſiam iudeoeu . Quaſi di
etet eccia gentiũ / id eſt eccia aſſup
ta de gentib. poſita ſum auſtodie

in vineis ſiait tu⸗ ſed ne fallar in
multitudine heretioꝝ et ypocritax
India michi ſſcz ſpoſum tuu· quẽ
dillgit anima mia / vbi Paſcat et v
bi cubet/ id eſt in quibus delcatur
quieſcat in mendie/ id eſt in pplen

doee maieſtatis ſue / Vbi noton

du ꝙ ænaallum ſponſi meridianuũ
ſunt ip̃i boni adiui: qui bonis ope
ribg eum paſcũt. cubiculu merdi
anũ ſunt ipſi ctemplatiut / qui diui
nis ontem plationibq eu ſuſcipiut⸗
DHDecũdo nota ꝙ tnplex eſt xp̃i
œnaculũ vel cubialu· vmatutinu /
veſpertinũ meridianũ Matutinũ
ſuit ipſa ſynagoga in patriarchie 2

Jnhetis Deſpertnu ertt / qn reliqui

e eoeu ſalue ſient vt dicit ſcriptura⸗
ß mendianũ fuit eleſia pt? aſcẽſi

onẽ/qñ in die pẽthecoſtes ſol iuſtie
feruoꝛe muritatis / ſuos diſcipulos ig

ne ſp̃s ſci viſibiliter iĩflam auit //
Di vo lra heat Bbi paſcas / vbi au

bes vtunt eſt vox adoleſcẽtularum

ad ſpõſam⸗c erit idem ſenſus a ea

t expoſitio que pꝛius Me vagari
2 œtera/ id eſt ne vaga / etxrabuda

heſitãs / alrram ptg multitudinẽ
hereticꝛ ũ / ypocritaꝝ a falſoꝝ frm⸗

qui deum oee oonfitentur⸗factis au

tem negant. Vnde ſodales dicutur
de quibg eciaſt · xxxvij Dodalis a

mic g ocundatur in obledatiobg⸗

2 in die tnbulationioeduerſor ent
Bei Indica michi poteſt eſſe vox

ſponſe ptꝰ ſudoees vite aciue⸗ refer

tionem/a quietem vite onteplatue

nis quaſi hoꝛa matutina cogita tio /

quaſi hoean terca meditatio quaſi

mendies / viſio quam optat⸗ quaji

hoea veſpertina / ognitio per creatu

ras⸗Bel menidies p̃t intelligi eæle
ſia tnumphans. quam ſibi indicart
optat eœleſia militans. ibi paſci et
nuhari cu ſpoſo ipiẽs (Curta pe
ignoras etera- Box et
ponſi ſpoſam arguentis pellerat

enim ſibi indican enaallum ſponſi
tubiaulum/ quod ipſa eſt: ideo vi

detur ignoeare ſeipſam: Vel ad id
refertur dixerat ſe nigram dewlo

ratam a fuſcam/cum ipſa ſit wloα
ta candida 7 pulchza Dicit ergo

Di ignoꝛas te ſciliet que a qual
lie vei ſi ignoeas te ſper tnbulatio
nem puichꝛ ioꝛem fien o pulcherri
mainter mulieres jid eſt ſuper om
nes infirmoꝛum ongiegationes⸗

Cuaſi dieet tu videris hot ignoea

— 4
tera male? ideo egredere ſciltet
a meo cnſoꝛ tio vel amplexu⸗//

Et nota hit non knetur vbum

egtredere imperatue⸗ ſed per

miſſuie / vel pꝛomiſſiue qauia pzZo

mittit et pꝛedixit quod euenturum
erat · Quaſi dieret egredere /id eſt

egtedieris⸗ abi /id abibie ptg

veſtigia gregum tuoeum poſt vari
os acus errantum .a paſce /id

eſt paſces pzaua doctnna⸗ hedos

auos lid ẽ peruerſos anditoꝛes vel
puos motus carnales? fetdos ni
tries ZJuxta tabernacula paſtozu
ſcʒ ſe aita ſcolas pᷣuoꝝ a doctrinas
miquoꝛum magiſtroꝝ;. Vel iuxta
qẽ lid eſt iuxta veros doctots“ vt
eis ſimilie videans / cn tomẽ ſutura
ſis eis diſſimik aduerſa // De
quitur Catatui 2c Vnde qꝛ ſpon
[9g nõ vult ſpõſam ignoꝛare ſeipſa⸗
ter qð intrepado dixerat ſi igno

ras * ideo ptmination? 2 itre

.

patione blandicijs vtitur/ 2 bñſi
ria ipſã ad ognitionẽ ſui reducit di
Gε Equitatui meo id eſt populo
ſrahehtic allimulaui te id e ſimi

lem ſea· vt ſicut ille populꝰ vſq; ad
tranſitum maris rubꝛi⸗ſemp afflit
t9 & ab egyptijs⸗ itn tu a filije ma
tris tue / vſq; ad mortẽ Et oedinabi
tur ſit lra. O amic mea id eſt cuſ
tos gſcientia ſecreton meoꝛũ afli
mulaui te d eſt ſimilem eſſe mon
ſtraui equitatui meo ſid eſt populo
iſrahelitio⸗exiſtenti in curribꝰ pha
tonis ſid eſtexiſtenti tpe an rruum
pharaonis / id ẽ ĩ tempe currẽtis ꝑ
ſecutionis pharaonis? ſicut illum
tunt liberauiita te liberabo⸗ ide
o Ddebes wnſtater 7 patiter⸗ hm̃oi
perſecutiones ſufferre Vel die aſli
mulaui te equitatui meo] ſcʒ ad eqᷣ
tandum in currib pharaonie id
eſt otra currus pharaoĩe“ ſcz currg

malidt / auanicie / luxurie / 1 auuſlibz

iniquitatis-Equitatues aũt ſponſi⸗
ſunt equoe ũ apparatꝰ? / quon aliz ſüt
dextrarij / armis ſciʒ patiẽtix arma

qui dominũ ſuauiter portant⸗ alij
ſummarij vt pꝛediatoꝛes / qut vic

tualia 1 arma virtutum alijs crcu
ferunt ; alij curriles / vt pꝛelati boni
qui pectoꝛe 7 humeris / id eſt ſapien
tla et operatione plebem quaſi cur
rum ad elum trahunt⸗ Iſte ergo e
quitatus ſponſi / cui aſſimulatur ſpõ
ſa/ oontinue certat contra curr pha
raonis / id eſt dyaboli / ideo dieitux⸗
aſſimulaui te 7c] // Dequitur.
Pulchꝛe ſunt] Vnde quia ſponſa
nigram 2 ſuſcam ſe cauſata ſueat⸗
ideo ſponſus de hot eam cõfoꝛtos
eiue pu chꝛzitudinem deſeribit/ in
tipiẽe a genis vbi pulchꝛ itudo mu
lierum maxime videtur apparere⸗
Genas autem ecrlelſie / ̃dicatozes
dicimus in quibues deſoꝛ mitas vel
pulchꝛ itudo ecleſſe maxime conſiſ

at. Genis vero turturis aſſimulan

tur· quia turtur amiſſo cõpare / nulli

alteri aſſociatur / P cantu gemitũ

aſſumit⸗ ſic eccĩia ſeparata cꝛ poꝛali
pꝛeſentia a ſponſo nullum extrane

unm admittit aſoꝛ tum / ſola ſedet /
ſua a alioum peccata gemens⸗Di

aintur eciam ipſi pꝛedicatozes col
lum exmleſie⸗ quia collo verba pꝛofe
runtur tibus in wꝛpus trahitur· cꝛ
pus capiti iung itur⸗ ſit de pꝛedich
toꝛibus etera · Pꝛe dicatoꝛ es ec
am monilibus comparantur⸗ quia
peckus ettleſie verbis 7 exemplie
muniuntne adulter dyabolus ma
nã ſuam inſerat et oenant pectus

ecvleſie ſicut virgingle pectus mo

nilibus adoenatur⸗ ideo dicitur⸗

ulchze ſunt gene 7 /1 Ded a⸗

fuve
tra⸗
akon
ſapen
aſia:
ergo 4
r ſpo
pha
iturf
ponſa
ſuat.
3mris
nbitein
udo m
patte,
ntoꝛes
tasdel

nulan
jnali
lemiti
poerl
rtwnt
ſetr/
s⸗di
1
apdſe
lur⸗
vtdin
ts
2 vi
nplis
Hma
eckhus
8 mo
atur⸗
ed

onſt

ezleſia poſſet diete vere pulchza
ſum vt aſſeris· ſed non habeo vnde
meum poſſim ſeruare dewꝛem ide

o ſubdit ſponſus Mutenulas aure
as ſid eſt ſacrarum ſeripturarum ſen
tentias/ vel quaſlibet inſtitutiones
bonas facie mus tibi ſez ego⸗pater
a ſpũs ſcũs· vel ego mei wadun

toꝛes apoſtoli / ſeuapoſtolia vir v

miculatas argento Ji id ẽ diſtinctas
nddoꝛe ſacri eloquij- iuxta capacita
tem auditoꝛum · Alia littera aliter
habet . ſed de hot vide gloſam /
Die autem notandũ eſt ꝙ mureng
piſcis eſt rotundus longꝰ⸗xꝑ quẽ
xpi eternitae2 etcleſie longanimi
tas acipi poſſet: eſt eeam quoddã
ornamẽtum aureu · vnde mure nule
dici pñt cathene quibg monilia clli
gantur ollo⸗a ſignificant intelligẽ
tiam ſpuũalem vite mũditiam-
que ſacra ſcriptura collo eccie / id ẽ p
dimtoꝛibg eſt ligata Item in auro⸗
ſpuᷣalis intelligentia in argento /
vite müdicia acripitur⸗ p que decoz
ecie cuſtoditur· ideo dict murenn
las aureas ac 2² Sexta pare-
(eRen eſſet rex in ac a Vorx eſt
ſponſe ad ſodales ſponſi vl ad ado
leſtentulas / vbi onditur qua deuoti
one ſponſi beneficia ſuſceperit · q;ᷓ
tum ex eis pzofeœrit. 2 quid p eie
fecerit diense Tum eſſet rex in acu
bitu ſuo id eſt i in vtero vginie /c5
eeptiõe · vel in patibulo crutis/ĩ paſ
ſioe⸗ vel in ſinn patris / in aſcenſiõe
lnardꝰ mea que ẽ herba humilie
2 calida id eſt humilitne caritaa-
meal odor ſun dedit id eſt bona

— —

pinionem,/mandata ennꝛe et tonſili

a implendo⸗ „ Vel in perſona beate
virginis Cum eſſet rex 2 etera)
id eſt in ſinu patris filius dei· nar
dus mea Jid eſt humilitatis odoeẽ

ſuum dedit „ neqʒ enim edꝛus ne

qʒ typzeſſus / neqʒ; alia arboꝛ alta /
ſed ſola nardus odoeem ſuum de
dit. pzopter quod in virginem deſ
endit . quia ſerptum eſt. RKeſpexit
humllitatem analle ſue / lue pꝛrimo

Vel pt dici in perſona marie mag

dalent Cum eſſet rex in eetera
id eſt xpꝛiſtus in menſa in domo la

zanſ nardus 7 eetera id eſt vnguẽ
tum 7 etera] / Dequitur [Kaſci
lus mirte 7 etera jid eſt tota oonge
nies tnbulationum quas dilectg me
us pꝛo me ſuſtinuit- nuq; a memo
ria mea reredet / ſed ſẽper ent michi
pꝛeſens per tewzdationem et oom
paſſionem/ a ideo inter vbera me
a oommoeabitur] Bbea autem ſpõ
ſe dici poſſunt gratitudo / et humili

tns / que maxime ſponſum alliciunt
delectant ·/ Nit autem eſt no

tandum ˖ ꝙ xpꝛiſtus diti poteſt faſ
tirulus mirpe] quia mixra potatus

2 mirra 7 aloe perbnitus· Vel ꝑ
faſciculum mirteſ(vt iam tactum ?)
poſſunt intelligi amaritudines plu
nium tribulationum xpꝛiſti⸗ Nam
mirra arboe eſt arabie⸗ cuins gutta

eciam mirra dititur⸗ et eſt multum

a mara⸗ / Sequitur] Dotrue cy
pꝛi ac Quia etcleſia dixerat xpꝛiſti
paſſiones ſemper ſue adeſſe memo
rit · ideo ſuhdit quem fruckum inde

tonſequitur dieens orme cypzi]

k iuij 4/

fackus eſt / ſupple dilcũs meus mi
chiid eſt fackus eſt michi auſa le
tiae in reſurrectione gqui fuerat mi
chi Lfaſciatlus mirre ſid mauſa ama

ntudinie triſticie in paſſione· Cy

pꝛus enim inſula ẽ florida/ habuũ
dans racvmis / vinn dulce ſaciẽ tib
47 ſoꝛte / botrus aut eſt vua rum pal
mite⸗ ſignat xpꝛiſtum floꝛidũ ſoꝛ
tem a dulem in reſurrectione En
gaddi vero cuitas eſt eadem que
ihericv vbi ſuit oli vinea balſami „
quam tleopatra tranſtulit in babi
lonem Arboees autem balſamii qz
in modum vinearum exolutur; vi
neas appellat Dicit ergo! Dotrocy
pꝛi dilectg meg michi id eſt dulcis
ſoꝛ tis ⁊ floꝛidꝰ · fac michi dilcus

meg/2 apparet i vineis engaddiſ/

1d eſt in ollettionibus gentium / ſeu
quoꝛ umlibet peæatoz um⸗qui de he
dis / fonte baptiſ matis fatti ſunt ag
ni⸗ Engaddi enim ſons hedi i inter
pꝛetatur Bel Dotrus cypꝛi fattus
eſt michi / üle ſcʒ quij habitat ĩ vine
is engadd id ei hie qui ex temp
tatione floreſcunt / vel in his qui in
temptatione / oculo oꝛdis deum te
wgnoſcunt Engaddi enim alia in
terpꝛetatlone/ diritur orulus temp

tationis Fuit ergo tex / id eſt xpꝛiſ
tus in acrubitu ſuo] in vtero virgi
nis exiſtens, ſuit faſcilus mirre ſi

truce pendens 7 moeiens · fuit Do
trus cypzi de moete ad vita reſur
gene⸗ fuit in vineis engaddi ſſpiri
tu u ſancttum viſibiliter mittens Tut
enim vino ſpirituali et balſamo to

cam eleſiam ſuam inebziauit· Ec

re ergo ; bꝛeuiter et ſucrintte ectle
La quatuoe beneficia ſponſi reolli
git/ um gratitudine rechgnoſcit⸗
Vnde per pꝛimũ inuitatur ad hu
militatem⸗ per ſecundum exctatur

ad deuotionem⸗ per tertium erigit
ad ſpem⸗ p quartum inflamma

tur ad amorem VDijs igitur quatu
o beneficijs et quatuoe virtutibue
ecleſia pulchꝛa effecta / ſtat a ſpõ
ſo audire meruit Ecee tu pulchꝛ e

—— ¶ Heptima pars
VAto tu pulchꝛa Vox eſt ſponſi /
admiratlonem facentis ſuper pul
chꝛitudine ſ ponſe „ Vnde notan

dum ꝗ bina vie dicit ea pulchza⸗
vol quia ipſa iteratio pulchꝛ itudĩs
confirmatio eſt amoꝛis / vel in ſig

num duplicis pulchꝛ itudinis ſcil
ct intenoeis 4 exterioeis / vel vtriuſ

q;ʒ populi. ſciliet iudeoꝛum et gen
tium pulchꝛitudinem notat/ vel v
triuſqʒ vite / attiue 1 contemplatine
I. Tu igitur pulchꝛa es] a vere pul
thꝛa quia oculi tui olumbarum
id eſt affectio a intentio habent ſim

plicitatem olumbinã ſine plien pꝛa

ue dilectionis i in affettione / vel er
ronee opinionis in intentione/ 2
etera⸗ Vel oaili ſponſe ſunt docto

tes qui cmparantur wlumbe⸗ per

derem conditiones, vide gloſam
ror.

Ae a pulcher Vox eſt ſpon

1 admirationem facientis / ſuper

pulchꝛitudine ſponſi Mos eſt enim

ſeſe amantium mutua wllandatio

5

ne letari. Vnde ſpoõͤſa a ſponſo lau
data vteapzoo eum laudat dieens

Exe tu pulcher Quaſi dieret Tu
dixiſti me pulchzam ſed mea pul

chꝛ itudo non eſt ex me ⸗ ſed ex te.
tu enim pulcher es ſper naturam⸗

ego a te pulchza ſum per graciam

Ltmu pulcher es cdðm diuinitatem
deoꝛz9 ſcoð m humanitatem pul

cher in ſolio patrie dewzus in d

ted matrie pulcher iuſtis gloia
onferendo dewzus] penitentibus
indulgentiam largiendo. u igitur

ego pulchꝛa ſim / et tu pulchtr⸗

no reſtat miſi vt intre mus leculum
„iungamus oſcula⸗ Ct quia pala
hot rogate vel petere erubeſcit / vere
cundia muliebꝛi ſuffuſa/ ideo hot ẽ

clam inſinuare videtur/ alm dicit

Leaulg noſter floꝛidus ergo ĩ eo
quieſcamus / Teckulus iſte eſt ee

tleſia tota/in quo ſponſus oum ſpõ

ſa quieſcit· Eſt autem floeido / roſis
martirum⸗lilijs virginum· viol
cõſe ſoꝛum Diatur autem leckulg
diminutiue/ quia a ſi duos capiat /
ſciliet ſponſam a ſponſum· hot ta
men non poteſt niſi pꝛope ſint in
dilectionis vnitate oniuntti Et di
ritur noſter] quia bona opera a ſi
lij/ qui in hot lectulo generantur co

munes ſunt ſponſi põſe / De

quitur Tigna do moeum noſtraruũ
œedꝛina] Quaſi dieret / non ſolum
lectulus noſter pulcher eſt / ſed eci
am domus pulchꝛa⸗ quia tigna ac

Tig na aptlones diamtur⸗ qꝛ mu

tuo ſe mipiũt; vel quia bina iungun
tur⸗ ponetes enim ſtrigunt⸗ altioẽ

locum tenent/ tectum ſuppoꝛtant
Per iſta vero tigna pzꝛedicatozes
intelliguntur⸗ qui odꝛini dicutur
quia alti pex ſapientiam intellect9/

im putnbilesper mundiciam af

fectus Ergol tigna domoeum noſ
trarũ odeina laquearia noſtra
cypzeſſina Iſta laquearia ſunt ſem

Go flos ampi Mot eſt ſeca
tinet nouem partes in quarum p
ma ſponſꝰꝗ ſponſam alloquiturqui
a enim ipſa eum muitauerat ad a

plexus .' ipſe ei teſpondendo eam

ad ſirennuitatem eertaminis et la
borem agriculture inuitat dieno⸗]
Ego Quaſi diceret Tu ſponſa
quietem appetis ᷓ ego ſum flosca

pi ſper laboeem ertaminis obtine

de bꝛauium in ſtadio caurrentibus·
me iocudig hienlũt . qᷓ ꝓ me certat/

nichil ſoꝛtius / qui pꝛo me laboat⸗

Ego igitur ſum flos campi non
flos lecti flos cumpi id eſt fulius
virginis que fuit cnp iaultus qui
floee edid dewꝛẽ aſpeũ· tactu lenẽ
guſtu medianalẽ⸗ olfactu delca buẽ/

ſi ſigitur flos mmpi omnibus ad

mpiendũ expoſitus/a lilium cual
liũ ſid eſt gloꝛia humilium⸗ vel cle
metia pcoꝝ: qꝛ nõ veni vocare iuſ

teß pœoees/ Dejt Dicut liln

inter ſpi. a Adhut ſponſus ſponſa

laudando ea ad patientiã Puocat⸗

Quaſi dieret · Cu queris tequiẽ lec
tubß ſcias / quta cndidioꝛ 2 pulchꝛi

oe tnvulationum aauleis efficieri⸗

quia ſicut lilin inter ſpinas ſad et/

creſcit / et tedolet· ſic amien mea in

ter filtas ſid e hereticos? ſtatres fal

ſos Vei inter filias / ſcz adulterinas
id eſt ſectas eccie ctrarias Maa qua

d pꝛ ecoſig alaudabilius eſt lilum

ſpinis tanto ſponſa huig filias ad
ultermas pzecllit-· / NDit autem
notandũ eſt ꝙ lilium in radie / que
ſub terra latet / fidem ſignat · ĩ haſti

li alto recko et virenti / ſpem · in gra

nis aureis / caritatem⸗ ſex vero folia

candida. ſex ſunt que taſt tatem p⸗eꝛ
ratio cultus aſpentas. cuſtodia ſen
ſuũ/xaritas ſer monũ· vitatio opoꝛ
tunitatis petrandi / ſez lot / pſone 27
Vel poteſt expoꝛ Ditut liliũ

id eſt ſicut ego ſui lilu id eſt ignoſ

cnsinter ſpinas] id eſt iude os⸗

lrn pinee quã in cru

BVel ſicit lilin ac ita beata virre
omnts aline virgines pꝛeteſſit et

tera⸗ Secunda pars

ſam laudauerat ipſa non inde in

ſuperbiam extollitur⸗ ſed lande re

npz ocn, ipſum attollit ditens Di

ait malus inter ligna ſiluarum id
eſt ſicut omnia ligna anteedit⸗. ſic
diledus meus inter fi⸗ ſic xpziſtusæ
omnes ſanctos a angelos exellit⸗

Jait malus Quija ſpoſiie pon

tur // Hit autem ſciendum eſt
mal in hyeme eſt rugoſa in vere ẽ
ſpinoſa in antũpno frucuoſa ideo
xp̃s huic arboei merito cõparatur
quia ipſe eciam fuit ĩ paſſione uugo
ſus. in teſurrectione floꝛ idus in pꝛt
dicatione frucktuoſus Item ſciẽ dum
xpũs huit arboei aliunde rationa
biliter cõparatur· Quia malg inter
akboꝛes ſublimes / eſt exigua⸗ inter

lenes rigoſa inter planas ſpinoſa
Dit etiam xpũs ſuit· inter ſupbos

humilim inter delicatos doldeib

plenꝰ inter ypotritas / peccatoꝛ te

putat9 // Deqtur Dub vmbza
illig Malg enim habet vmbꝛam 2
frucktu / 4 het duo ſponſa ſole fuſcata
pꝛius petierat / quando dixit Indica
mithi vbi rubes vbi paſcas 1c et i
deo nüt ipſa exaudita / tlamat leta

büda Dub vmbꝛa ulig quem deſt
deraueram id eſt ſub pꝛotectione / ſe
cura· ſub refrigerio / qjetata/ ſub odo

re vmbꝛaguli / letabunda· ſedi ſciʒ

docendi auckoꝛ itate pꝛedita⸗ regen
di dignitate ſublimata · et iudican
di poteſtate honoꝛ ata · et fruckus
eius et etera ſſciliet penitentie/con
templationis vel pꝛedicationis⸗

Vel Fructus ſcilicet coꝛpoꝛis et
ſanguinis eig/· dulcis gutturi meo)
id eſt interioei affectioni⸗

ercia pares
ntroduxit me Dec ẽ vox pꝛi

mitiue ecrleſie de indeis · ẽ hit ret
tus oedo⸗ quia poſti locita eſt ſpü

ſa de frucku. gſequẽter lotur de vi
no a de potu dices Introduxit me

rex in ellã vinan / Vbi ſciendẽu

NNf —

—

S

cella aquaria / poteſt dic lex c;
lxãʒ exterioz? ella at vinaria ẽ ip̃a
lex ſc m ſp̃m ĩterioꝛẽ / id eſt iuxta

ſpũalẽ ĩtelligẽtia) n nuptijs eĩ x̃⸗

aqud ĩ vinũ ↄutit / q eciã aquã irał

ruditatis i vinũ ſpuab ſubtlitatie
mutauit Vel ella vinaria jeſt ſpũ
alium bonoeum affluentia⸗ quibus
ioſeph inebꝛ iat? palliu rehquit egip
rigee / id eſt tempoꝛalia mudo Velf.

lla vinaria otemplationisgracia

vel eleſtis ſapientia⸗ vel tlauſtral
vitn /71 Degnitur⸗ Oꝛdinanit in
me caritatem oꝛdinauit in quam ·
quia al quibg maioeem / alis mi
noꝛem otulit· Vell oedinauit carita
tem ondens qualiter de 2 quali
ter pzꝛoximusſit diligend? Vt ſeðʒ
aug uſtinu⸗ pꝛimo qð ſupꝛa nos ẽ
diligatur ſco qð nos ſumꝰ /id eſt
anima noſtra⸗ tercio qð iuxta nos
id eſt homo vel angel/ quarto qð

infra nos / id eſt pꝛiũ coꝛpus Vel

ſcm alia gloſam vt pꝛrimo de?⸗
ſcðo ab ho mĩe ipſe met diligatur⸗
tercio parentes / deinde filij⸗ poſtea
do meſtici· qui ſi boni ſint malis fi
lijs ſunt pꝛeponendi / tandem ĩimi
u; vide glo⸗ noto ſecẽ dũ modũ auc
toꝛ addit ptra gloſa / vt eciã ipſe al
ſerit U Quartape
ulcite me ]Dec eſt vox ei ie
ad ſoaos ſponſi⸗ vñ ſponſa / pꝛius
vmbꝛza refrigerata /fructu cibata / ca
liæ potata/ munere atatis oena

ta/ Pier hot ad ſuperna erecta⸗

ne ab hat. perſecutione deficiat / ad
ſoaos ſpõſi ait Fulcite me floꝛibꝰ

5 exemplis hene inipientium/ ro

boꝛ ate? e ſtipate me malis lid ẽ ex
emplis perfecoeum munite- qz a
more lang ueo lid eſt pꝛopter amo
rem ſponſi deſectum in temporali
bus ſuſtineo⸗vel / penas carnis ſuſti
ueo⸗ vel in huig mundi peregrmatio
ne amoee ſuperne viſionis langue
o Vel Fulate me floeibus lid e ſac
tis deſideris 2 oationib⸗ vel ſlo.
ribus virtutum non folijs verbo
wm· 1 ſtipate me mals ſid eſt o
perationibus bonis / Dequitur
Lona eig a Vnde quia ſponſus

viderat ſponſam languentom 2 de

bilem/ ideo leuam ſuam cpiti eig
ſuppoſuit · Pꝛopter quod ſponſa in
graciarum actionem erumpens ait
[Leua eig ſub capite meo a dextra
iliq aplexabitur me] / Pbi ſciẽ
dum eſt ꝙ leuam ſponſi⸗ eig iſtica
acipiturq ꝑ dextram mia⸗ vel p
leuam cõminatio ſupplicij/a ꝑ der
tram pꝛomiſſio regni perpetui Vel
p ieuam poteſtas ſedularis / vita
attiua / vel bona tempoꝛalia; p dex
teram vero⸗ptus ecciaſtica / vita co
feplatiua / vy! bona eterna ĩtelligut⸗
e ideo de dextera eterne gke / dicit g
Laplexabi?t nõ ꝙ aplexet᷑en ad h“
ꝓpoſitũ vide gloſam ¶ Quita pe
a Diuro vos a Det elſt vor ſpõ
ſi ad adoleſcentulas ſpõſe⸗ vñ ſpõ

ſus volens ondere quantum miſe

watur languoꝛ ibus ſpõſe⸗ qtũ ea
ſuis aplexib habere gaudeat/ his
verbis inſinuat die ne Adiuro

otera⸗Quaſi dietet · O vos ßlie

iheruſalem id eſt plebes michi ſub
dite Adiuro vos per cpꝛeag gar

oſch mporum! id eſt per amoeẽ
quem debetis veſtis docoeibg a p
laue ne ſuſcitetis neqʒ euigilare fa
uatis duecam id eſt ne alquid fa
ciatis qnter quod opocteat ſpõſam
mea dilectam in meo amoee me

is amplexibg qui eſcentem / quietem

conteplatioĩs telinqte/2 vꝛis litib
vel peis curadis intendere / O
autem ſubdit donet ipſa velit/ no
tat innuit eam aliquando ex pꝛo
pzia volutate ſurrecturam/ ad Pou
radum vtilitatem ſubditoꝝ⸗ ſcilet
tempoee opoztuno / Nit autem
eſt notandum/ pꝑ capꝛeas / gueni

enter inte lliguütur dochoees/ qui vi

ſum habẽt perſpiccem⸗ ardun paſ
aia querunt⸗ herbas mundioers cõ

edut Per eruos vero / Flati · Vide
glo⸗/ Secũdo ſcic du⸗· x iſti qui

capꝛee ? eerui dicutur eſſe· in monti
b habitare deſignantur⸗ ſez i in mõ
tib ſapientie eleſtis. diuie cotem
plationis ideo dict ꝑ capꝛeas er
noſ qʒ cm poꝛum] / qui in montbꝰ
habitant ¶ Dexa pes

V ox dilecti a? Het eſt vox ſpoſe

adole ſcentulas quia enim ipſa
ani maduertit latenter ei pꝛecipi
tur⸗ vt aliquando ſurgat; ideo ipſa
ſe ſurrechuram pꝛomittit⸗ Hᷓ pꝛimo
ondit: s ſit ille ꝓ quo ſurgit dices
Vox dilecti Quaſi diceret O vos
aleſesane faca eſt michi vox di
ledti mei/ id eſt dilecum meu audi
ui= Et quia poſſent querere adoleſcẽ
tule⸗ Bbi eſt dilech tu9 ² Quomo
do eig vorem audiſti?3 deo ſubdit
Cceo iſte venit ſiene 2 * VB

;]—

bi nota ꝙ ꝑ ſaltum in mõtibq/pñt
intelligi ſubite apparitioẽs eig ĩ moõ

tib facte ad lram⸗ſicit patet ſn no

uo veteri teſtamẽto· Vel ꝑ mon
tes poſſumꝰ intelligere ſcõs maio
ves.p clles vero ſcõs minoees / in
quib net deg ita apparet net reſul
get ſicut in maioꝛibꝰ Vel dicamꝰ

Ecce iſte venit ſſcz de ſinu patnis in

verrum Vginis/ ſaliene ĩ mõtib
ſe; de mõte in monte · id eſt de ſe
phin in cherubin/ ſic de alijs vſqʒ
ad angeloo⸗ qui ſunt ſub alije oꝛdi
rub bo inferioere. deo dicit / et tranſi
liens olles /id eſt angelos⸗ quos
ſciliet ipſe tranſilit· quũ non agelus
de oedine inſerioei · ſed arthangelus

gabꝛiel miſſg ẽ ad vginẽ · Pĩ regreſ R
ſu de vtero Vginis in ſinu pꝛzie/ nõ
ita agelos ĩfenoees traãſilit· Spma
die hoſpitatus 7 apud eos⸗ vn ip̃i

querebat Quis eſt iſte q venit de e

dom ?vttictis veſtib de boſra? Et ſe

cuda apud archagelos / a ita de ali
is 9ſequẽterdonet ſol grad deeẽ

lineis reuerſg eſt· a decima die mã
ſit apud pꝛẽʒ · æ tunt miſit p̃m ſac

tum / De ſaltb xp̃i vide glo⸗
1/ Simil ? Edi · a VBbi oñdit ſpõ
ſa quak ẽ dilcus ita ſalit a traſilit
dics Dikis ẽ dilcus meg capzeo
bñ ſaliẽ do hynnuloqz eeruoꝝn]/ af

ſect9 huilitate . curſg velocitate / Vtu

tũ varietate VHʒz ꝓ hatc lrã vide glo
ſa Seqt En ĩe ſtat Vbi no
tõdũ ꝙ tnipier ẽ panes noſter · ſaz

natura humana⸗ pe Tanqᷓ parieti
intli · Petatoꝛũ macula⸗ezechiek⸗

viijꝰ Fili hoĩs ſode Piete 2 videbis

„

—d——,O ̃– —66768 f f f feeuee — — –

4

=S =

—☛ u A 1

☚ — —

—

abhominationes 2 etera Diui ar
ſarana pᷣs In deo meo tranſgredi

ar muru⸗Dicit ergo ſponſa ad ado
leſcentulas En ipſe ſtat 7 tera

Quaſi dietet · Dñndixi ꝙ venit. qꝛ

len ſid eſt exe⸗ ipſe ſtat poſt huc
tripliom pietem noſtrũ ac ſi die
ret / ĩe ppe eſt. ip̃ʒʒ videre ĩpedit
paries noſter. æ pmo natua huma

μ¾ noſtra qᷓ ſua obſcuritate ipedit

viſum· ſecundo peoeũ macula / que
obnubilat ſenſum tercio diuiciarũ
ſeu bo noꝝ terrenoe um ſarcina⸗ que

aggrauat intellectu⸗ F qꝛ xpũs nõ

eſt impeditus hijs trib. ideo ſtat
poſt panetem. teſpiciens per feneſ
tras ſid eſt per apoſtolos per quos
reſpiat / id eſt recke aſpiat.· æ pꝛoſpi

riens per mnnellos //id eſt per pzꝛo

phetns / per quos pꝛoſpiat / id eſt
pzocul aſpicit · EPpꝛiſtus enim per
apoſtolos locut eſt de pzꝛeſentibꝰ/
per pphetas autem de remotis,
Dequitur En dilec9 Quaſi
dieret / non ſolum teſpicit me· ecia
ioquit᷑ michi ſet hec locutio nichil
aliud eſt / qꝙᷓ; ad laboeem vite ackiue
excitatio/ qð ſequentia verba decla
rant ¶ Deptima ps

Vrge gera 1 etra Nec ? vox

ſponſi/ſponſam ad laboes vite acki

ue exhoetantis. dict ergo O ami
ma mea] que amas a amaris olũ
ba mea ſimplex nõ ĩuida / ß ſpũ ſcõ
repleta ſoꝛ moſa mea ſide a moeũ
cõ poſitione Vel ecia dicik amica
xpꝛiſtiquia eiꝰ lutra querit wlum
ba quia in oꝛatione gemit ozmo

in ontemplatione induit. Tu igitk
ſurge jſa lecto onte mplationie/ ad

laborem vite actiue. ſcz ad op pze

dictionis Mam ego ſp onſus tu
us quietem meam cum palte quo
dammodo p pᷣdictione intermiſi⸗/
apera q; temp bzꝛeue malcia
in moeibg iualeſcit / veni ſſciliet
ad dandam uram ſalutis / pꝛoxi
mis / vt cu magno omitatu ad nup
tias eleſtis tegis valeas ingtedi⸗
Bel ſurge ſſcz a ſompno culpe/ ad
vigilias penitentie⸗ ab amoee terte
noeum ad deſidenum eternoeum.
era qꝛ tem pus bꝛeuevia lõga⸗
2 pericila multa· æ veni ad me
ſponſum tuummagiſtrũ tuum⸗ Et
ſcðm hat expoſitionem ecia p̃t eſſe
vox xp̃i ad aiam deuotam Sz ne
ſpõſa excuſatione m p̃tendat y ter
tempus vel viam ideo ſubdit Hy
ems ſſcz infidelitatie traſijt im
ber perſecutionis abyt c loquis
P tpe cõſeſſoꝝ · qꝛ temꝑ e apo tolo
ru q martitum hyems erat 2 ym b
inüdabat floees id ẽ iniaa bonoedᷣ
operum apparuerunt in terra noſ
traid eſt in ecleſia genttum qua
tu et ego exolere debemue tu
plantando et rigando „ego vero
incrementum dandon et per hot
venit meſſis, ideo ſubdit · tem
pue putationis aduenit Jid eſt ol
lectionis bonoeum et temunerat
onise / Vbi notandum eſt
tria eſſe tempoza⸗ ſciliet tempus

temptationis, quod ſuit ante le

gem/ tegnante dyabolo tompue

“
ê

viſi tatlonls⸗quod ſuit ſub lege· teg
nante moyſe/ tempus putationis /
að eſt ſub graca regnante xpᷣo⸗ In
pmo vero temꝑe ſerug expectabat
vmbꝛã legis in ſecůdo mereẽnarig
fſinem operb in tercio filig glam aĩ
meq oꝛpis // Hequit! Vox tur
turis Id ẽ vox ſpũs ſci / qui gemit⸗
id eſt gemete nos fact audita eſt i
terra noſtra ſid eſt in ecleſia ſcʒ añ
gabꝛiel dixit Hp̃sſancha ſupueniet
ĩ te aq ætera/ lue pꝰ Vel vox turtu
ris jeſt ſong apoſtoloꝝa p̃dicatoꝛzũ⸗
qui audit eſt in terra] qaꝛ in omne
cerram exiuit ſongeon / in Ps⸗Vei
vox turturis id eſt eccleſie / que ab
ſentiam ſpoſi incõſolabiliter gemit /
aũt vox turturis audita ſit · Pbat
qñ dicit Ficus Ptulit groſſos ſuos]
[Kiaus jid eſt ſynagoga Ptult id
eſt pꝛoiectl grolſos ſuos jid eſt eere
monias ſuas/a im maturam legalb
obſeruantie intelligentia Grofſſi ei
dicutur fruct ĩmaturi hot ergo fat
tum eſt audita voce turturis / id eſt
ſpũs ſancti et etera. Vinee floren
tes id eſt congregationes fidelium
1 pꝛimitiua ecia floeentes id cre
dere incapistes dederut odoeẽ ſuũ
id eſt famam ſancte guerſationis⸗
ſicut alibi Np̃i bon odoe ſumd Ex
quo igitur tanta ẽ opoetunitaspꝛe
dicãdi ſurge amica mea] q amae
me ſi pauerboues meas / ſicut demẽ
de petrol ſpecioſa mea olüba mea

4a veni ſcz gradiẽ do Jua 1 nõ wat

ad eſt in fide vulnerũ xpiĩ: de quo i⸗
ß; io, Petra añt erat xpuol In ea

.

netna macrie id eſt in fide lanca
ti a ſoſſi lateris ſaluatoꝛis Vel Lin

foꝛzaminib petre in cuerna macen

e id eſt ſoꝛ aminoſa et auernoſa ñ
dicatio ne apoſtoloꝛũ / id eſt inculta
ꝑ ſapientiam mũdi ? teputata ſtul
ta apud mũdũ Vel p̃t gſtrui littera
¶O amica etera que habitne in
ſceamib eetera] exponatur vt
pꝛzius // Dequitur] Oñde mighe
etera] Ppꝛiſtus enim pzꝛimo œ
pit facere / deiñ docere Actuũ pmo⸗

n idẽ docet ecie diens Oñde mi

thi faciem tua ſſcz in bona opatiõe·

ſonet vox tua in aunb meis ſciʒ

in iſ ta pꝛedicatione Et dieit onde
michi vt gyter deũ non ꝓpter mũ
dũ fiat pꝛedicatio Dict eciam ĩ au
nbus meis ſid ? nõ ĩ auribꝰ hoim⸗·
vt ter coꝝ fauoꝛem fiat p̃dietio
Vei ĩ auribg meis] id ẽ meoeum⸗
non anů / vel poeozum de quibus
dititur / nolite ſanckum dare canibů
etea · math/ vijꝰ Vklaiĩe pecatrici
diti poteſt Oſtende michi faciẽ tu
am] quam tibi dedi immaculatã⸗
a tamen eã pecratozum turpitudi
ne maculaſt Oſtede ſiquam.mi
chi vel vicario meo ſpirituali / ꝑ cõ
feſſionem ſonet vox tua ſſcillczʒ vox
quĩqz; partita / id eſt vox gfeſlionis /
laudis / oꝛationis / dockrine / pꝛedica
tionis. het enim ſunt quĩqz verba
apki · i coꝝ · xiiij ꝰ Auribo meis
id eſt aurib miſerit oedie / clemẽtie /
q ompaſſionis: quial vox enim tu
a dulce] quia laudem med reſonat
æ facies tua dewꝛa id ẽ intentio /
operatio / gſcictia / vel vital dewꝛa

— 2 =Si- —

☛ ⏑

i⸗

We
isl
no
uie
tie /
nat
wof
ner/

ʒ qꝛ vod oſonaaliter non bñ on
oꝛ datet pſalm cum cythara⸗/ voci
ergo gſonamoeib oenata⸗q pꝛiſti
ne pulchꝛ itudini reſtituta / Qui
a vero non ſufficit dockoꝛibg a pla
tis vitam bonam oñdere / p̃dicatio
nem docte. niſi 7 errates woꝛrigat /
2 maliuolos cõpeſcat· ideo ſubdit

abuk diſputatioĩs / nob nõ vo
bis . id eſt ad laudem nram glaz
diuinã non ad laudem vꝛzãam q va
nam glam humana. vulpes puu
las/id ẽ heretioe æ ſciſmatios ul

lidos et mutve puulas/ id eſt dũ

Puule ſunt in malicia in ſtaude·
ne maioæes effecte plꝗ nowant. vel
Leuulas ꝑ ſimulationẽ ſimplicita
tis et humilitato · que demoliũt
vineas /id eſt ecias rodũt a wꝛrũ
pũt Nam vinea noſtra floꝛut leet
ideo floꝛenti vinee ſunt noaue

d Zleq etera] Ocktaua ps
Vorx eſt ſpõſe ad adoleſcẽtulas/ ſuã
obedientiam oñdentis Quaſi dice
ret Dilectus med michi ſſupple pᷣi
pit- vt ego ſurgam de vita ontem
platiua ad attiuam. æ ego illi ſup
ple obedio Vell dilcus meg micht

ſupple adiuuat p̃ueniẽdoſ a ego i

li adiuuo woꝑando⸗ iuxta illud⸗
Dei adiutoꝛes ſumus Bel dit ſiait
gloſa Et quaſi aliquis que eret qua
re ita ſponſa ſpõſo obediat. rñdet·
qui paſcitur ĩter liia Qui /jid eſi

qz ipſe paſcitur / id eſt delcatur in

ter lilia/id eſt inter humiles a obe
dientes. vel lllia Vtutes ſunt / in qui

4 —ctereere

aniir nobis ſſcz retib dockane et

bus dilectg paſcit paſctur . ¶ donec
aſpiret dies/ id ẽ donet clareſcat di
es eternitaus· q ĩclinẽt᷑ vmbꝛe/
id eſt tran ſeat omẽs heteſie erto
tes. vel vmbꝛe ſdicutur epꝛobi qui
in clinabũtur in inſernu⸗ 2 tunt aſpi
tabit dies eternitatis ipſis beatio⸗

DBoͤx eſt ſpõſe videntis ſe inſuf fieiẽ
tem ad ea que iubẽtur ſacre⸗ niſi aſ
ſit ſpedale adiutoz ium ponſi ua
ſi dieret. ſine te nit hil poſſu⸗ deo
teuertere/ adiunãdo me ꝑp graam
tuam. ſimilis eſto dil& mi capzee
qꝓpter acutiẽ viſ hynnuloqʒ ſe ruo
em. qpter agilitate curſ. ruerte
re inqua. ſuꝑ mõttes bethel Ad e ĩ
exclſis mentib ꝑfectoꝝ clande q̃
ſunt bethel/ id eſt domg onſurgẽs⸗

v dom 9 vig lie / vel domg der OQua

ſi dieret. Liet diſcda a te / dimittẽ
do pauliſper ontemplatuam tui⸗

Ppter acdtiud a cõſolatuã ꝓximi /tñ

ex toto nõ diſedo/ ß reuͦtere alſiſiẽ
do mithi . illuminado me / veloci
ter adiuuad

Tapr m teraũ

Nlectulo] Hot eſt terciũ en
pitulũ huig libꝛi⸗ quod gtinet
quĩqʒ ꝑtee“ In quarum pzꝛima hec
verboeum ſenes ontinemer In lee
tulo meo a œtera Et eſt vor ecle

ſie de genubus / deſideriũ qð ante 2

uerſionem habuit expꝛimentie· in

lectulo meo/id eſt ĩ amoee mũdi⸗
vel in voluptate carnis / vel in ocio

quietis / a ſtpitu mudi. qð dicitur

pꝛopter phos gentlles qſiui ſcz du

catu rõnis naturalis quẽé diligit a
nima mea naturali dilectiõe ꝑ noc

tes id eſt ꝑ phics rones / vel P cre
aturas⸗vel / in noctibo / peci / erroꝛis /

ignorantie 2 aduerſitatis exiſtẽs

queſiui multocẽs æ non iueni qzꝛ

non rette vel nõ vbi erat ĩueniend?
quereba vel qꝛ nec angel nec pꝛo
pheta net doctoꝛ michi lumẽ fidei
reuelauit Fides enim ex auditu eſt

ſtöm apoſtolu⸗Et ideo dixi amicoo

meo] Durga ſſcz a triplici lecto pze

dicko. ſcz müudi / carnis / 2 quietis

tirauibo ciuitatem ſid eſt eccleſiam
per vioe a platras] Vid/ ſunt ſpũ
ales viri⸗ qui dum ad oleſtia gradi
untur / anguſtã viam tenẽt Platee
vero ſunt ſe aulares / qui malas vo
luptates ſequuntur/q lata via inœ
dut / p vtroſqz igit circuit / ſeðʒ glo
ſam Quera quẽ diligit anima me
a jid eſt queram ſi ſit ibi aliquis qui
ſit ille / vel qui ſciat me docere qu ali
ter debeat inueniril queſiut 7 nõ ine
ni id eſt plurimo laboꝛe / müdo pa
grato⸗ſapientum verbis diſcuſſis⸗
nichil eertũ habere potui de via ve
ritatis! Inuenerunt me cuſtodes
liuitatis id eſt cuſtodes ectleſie in

unenerunt me⸗ id eſt ad fidem con

uerterunt . Philippus enim eunu
chum inuenit⸗ Actuũ viij⸗ petrus
coꝛ neliũ Ackuuũ x Cuſtodes jergof
riuitatis inuenerut me] a tunt dixi
eis NMu ſid eſt nũquid quem dili
git anima mea vidiſte ſciz in ſcrip
turis in treaturb / vel potius in fide

zinſpitatiõe Paululũ id eſt pau

lo poſt Neum pertranſiſſem eos] id
eſt aim fackta et dicta egeum percur
riſſem] inueni quem diligit anima

mea jquia ꝙᷓ; ato aliquis deum vero

intuitui ĩ quirit-ſtatim eum inuenit

cenui illum in manu fidei net di

mittam ſſciliet eum vel fidem ei
donet introdutam illum in domu

matris mee 1 eſt i collectio —

nagoge⸗gqs erit i fine ſeculi⸗/ qul do

eliquie eon ſalue fient⸗ Vel poſſet

exponi moraliter de leckulo religio
nis⸗ de ciuitate ſecularitatis œte

ra Vel de lcũlo ſtudij lettionis 2
de auitate mozalis opationis 2 eete

ecũda pars

npiens ſponſe obedientiam auidi
taiẽ alios ↄuertẽdi: vt ciciꝰ a libenꝰ
hot fieri poſſit / adiurat filias ihꝛł m
1d eſt indeos nouiter guerſos⸗ vel

uudeos qui ecciam de gentibus pze

ſſerut; vt ſponſe non parent impe
dimentum Et poteſt iſte verſ9 pzo
poꝛcionabiliter exponi ſicut pꝛius⸗

non eamen inutlliter repetltur vt di
cit gloſa vide (Terca pars

4 Ve ? iſta / Hec eſt vox eteſe de

iudeis videtis eciam de gentbus
de deſerto ydolatrie ad alta virtu
tum a ſponſi amplexus aſcendete⸗
vnde ſuper hot gandens admirat
dicit Que eſt iſta id eſt quanta
laude digna que aſcendit ſſcilicet de
vani tate ad veritatem/ de vitijs ad
virtutes / de virtute in virtutem

Sdeſertum ] id eſt per mediñ genti

„

YA Diuro vos 2 etera Het ? vox
ſſpõſit ad adoleſcetulas · vñ ſpõſus ꝑꝓ

ge
Yn
tar

den
i⸗
h

n
9
)/
m
*
0
ſet
ggio⸗
late
ns
as

e
ion
uidi

eng

vel
pe
npe
vo
o⸗
tdi

vede
tbis
Urtu
dere⸗
nirat
lants
let de
ist
m
un⸗

deſertoꝝ a grã 7 veritate. vel ꝑl de

ſertũ ſid ẽ ꝑ mũdũ⸗ſicut vgula fu

mi ſid eſt ad inſtar virgule et fumi

aſcendentis/ a habetis figuram vir

ge ſumi ſumi ſiquam facti.ex aro
matib mirte et thuris et vniuerſi

puluenis pigmentari] / Vbi no

tandũuũ hec eccia virgule gpatur⸗
uia ereca eſt in intentione/ erechg t

N2
. fragilis paupertate⸗ flexibilis

mãſuetudine Item fumo paratur⸗

quia mllida in amoee- leuis / ſine pec
mtoꝛũ pondere?a aſcendens in on

templatione Item fſumo ꝓparatur⸗
quia fumg eodem temꝑe ꝑtim infe
rius oꝛitur/ et ſuperius moeitur/ita
eccia partim in quibuſda gignitur⸗
a in alijs ad eleſtia olligit / et quã
to magis aſcendit in ognitioẽ dei /
tanto magis nichil effictur in onſi
deratione ſui⸗/ſicut ſumꝰ ac Hit au
tem mirra penitentlam ſignificat⸗
que vermes motuũ warnaliũ necat⸗
et animã a toꝛ ruptione pecati ſer

uat⸗Thus vero oeationẽ deſignat⸗

que in oſpectu dei redolet fragrat
VYniuerſitas autẽ pulueris pigmẽ
tarij vniuerſitate virtutum notat-
patet ergo miſteriuum / Poteſt e

ciam hot moꝛaliter exponi de aſcẽ
ſu anime penitentis / ad alta vir

tutum ꝑ deſertum penitentie aſcen

dentis⸗ Vel / de aſcenſu gloꝛioſe vir

inis/ eſt planũ ¶ Quarta pe

n leckulum Het eſt vox ecie de

genibgreſpondentis ad illam queſ
tionem⸗ que eſt iſta æc Dñ quia et

ctleſia de iudeis / aſcẽſum eccleſie de
gentihus ad miratur⸗/ querens / que

.2

iſta c. ideo ad hant queſtionẽ reſ
pondet ißa genulitas / determinas
quo aſcendat. ſciʒ ad leculũ ſalomo

nis diene En leaulũ ſid eſt me ef
ſectã lectulũ ſalo monis jid eſt xp̃i
veri pacifici· ſexaginti foꝛtes ſid eſt

vniuerſi p̃dicatoꝛes / ſoꝛtes ad one

ra ad pugnam . vel lx ſid eſt ſex o
perum miſerioꝛdie et demlogt ĩple

tione pfectiſ ambiũt ſcz cõtra inair
ſus hoſtium. ex foꝛtibq iſrael id eſt
ex ꝑfectioꝛibus contemplatiuis / qui
ad dei viſionem ſeu cagnitionem la

borant · qui ſunt tenentes gladios

ſciliet tres gladios Pzimꝰ eſt gla

dius doctrine ſciliet gladius ſpus⸗
qð eſt verbum dei/ ephe⸗ vi⸗ ontra

rundus eſt gladius diſcipline, coõtra
motus temptationis curnalis,” te
belliones ſenſualitatis⸗Tertcius eſt
gladius poteſtatis iudiciarie⸗qui eſt
pꝛincipum pꝛelatoꝛum⸗contra hoſ

tes iuſticie et equitatis Et ad bella

doctiſſimi ſciẽtia dotti · ſapiẽ tia dot
tioꝛes/æ experientia dottiſſimi vni

uſcuiuſqʒ enſie ſuper femur ſuum

ſciliet ad kepellenduũ pꝛompte hoſ

tium nocimẽta⸗ pzꝛopter timoꝛts

notturnas ſid eſt temptationes ot
rultae⸗ vel pecnta ignoeante⸗ vel
temptationes carnis/que maxime
de notte infeſtat / / Dequitur Ker
culũ fecit ſibi Jerculũ iſtud dicit a ſe
ro fers/ a ẽ idẽ qð vehiculũ vł aur

rꝗ vł athedꝛa vl thꝛong vñ notã
du ẽ ecca pus oꝑ ata fuit vgule⸗

Iter deuotionẽ ozãtiũ⸗ ſe do lectu

lo/qnter ijetẽ gtẽplãtiũ⸗ terao nũc

wmpalltr ſeraulo / pꝛopter diſcurfu
pzꝛedicantium- Dicit ergo Feralu

ſecit ſibi Quaſi dieret Mon eſt ex
me ſi aſcendero/ ex deo⸗ quia tex
ſalomo⸗ 1]rex pacificis et amabilis
dño id eſt xpus feat ſibi feralum
quo feratur ꝑ mundu de lignis li
bani ſid eſt de gẽtibg pꝛimo aridis
inſtuauoſis· ̊ poſtea foꝛtibus / pa
tientia: eelſis ſapientia⸗pꝛecioſis tẽ

perantia⸗odoeiferis fama⸗ ĩputribi

libus ꝑſeuerantia candidatis inno
centiaſ wlũnas eig fecit argenteas

id eſt pꝛelatos à doctoꝛes altos p

ſapientiam rectos p iuſticiam foꝛz
tes n conſtantiã alios portantee ꝑ
apaſſionem miam. ſicut argẽtü⸗
P ſacre ſcripture doctrina et eloquen
tiam Netlinatoꝛ iũ aureum id eſt

ſum purputeũ jid eſt martites 7c vi
de gloſam media caritatr oſtrauit
id eſt huiuſmodi martires affligi 2
moꝛi permiſit mediante caritate/ et
hot totum ſactu eſt pzꝛopter filias
iheruſalem ſid eſt pꝛopter ĩfirmos

de etcia ofirmadosquos filias vo
cat non hios Dell media ſpoteſt el

ſe acuſatiui caſuset tüt exponat᷑⸗
ſiaut gloſa / / Bel de beata vgine

poteſt dici Ferculũ fecit ſibi rex ſalo⸗

mon ſid eſt beatam virginẽ que eũ
geſtanit de lignis libani id eſt de

mẽbꝛis ĩputrifactibilibg omni puri

tate candidiſſimis wlupnas eius
fecit argenteas] id eſt Ytutes eius

ſecit argenteas ꝓ reluæntiam bo-

ne fame retlinatoꝛ ium aureum id
e virginie vterum predoſum vel

1

ideo aureum quia diuicij ſapiẽ tie

repletum aſcẽſum purpureũ] quia
ipſa in elũ aſcendit / net tamen ex

pare ſuit martirij Media ſid ẽ oꝛ
eig caritate conſtrauit ſid eſt dewꝛza
uit pꝛopter filias iheruſalem id ẽ
vt eam im itando / poſſint ſecũ aſcẽ
dere; dider⸗ elaange. in
demate ſuo ¶ Guinta pe
SBerihe eſt vorerleſ
entium ad intredulos de indeis / di
tens O filie ſyõ ſid eſt patnarcha
rum ⁊ pꝛopheta rum egredimini
ab ignorantia infidelitatis/ a carna
li intelligentia legis/a carore pecca
ti ⁊ videte viſu fidei regẽ ſalomo
nem ſid eſt xp̃ᷣm in dyademate id
elt catne pura itegra quo wꝛona

uit eñ Fi eſt crcadedit eum mater
ſua ſid eſt maria · ihere· xxxi Mouũ

faciet dñs ſup terra⸗/ mulier circuda
bit viruũ at E n die deſponſationie

illius ſid eſt ĩ die incarnationis · qñ
ſibi naturã humanã / quaſi ſponſam

ſociauit in die letiae coꝛdis eius
1d eſt inarnatlonis qua fuit marie

iefabile gaudiuaẽ Cyplzʒ quartũ

VBam pulthꝛa Hot ẽ E capitu
lum quartu huig libꝛi · qð on
net octo partes Quarum pꝛima ẽ

vox ſponſi · ecam de gentibus mul⸗

tipliciter mẽ dantis · eius pulthꝛi

tudinem admirabilem oſtendẽtis⸗

et dict· O am ia mea ; pulchza
es lopatione ꝙᷓ pulchꝛa ſpꝛedicati
onel oculi tui wlubarum id elt dot
toees a pꝛelati ſimpliœe ſũt a ſpiri

tuales et fluentis ſcripturarum i in
7 ſiſtentes abſ qʒ eo quod intrinſetud

4

— — ð — .— „„²M

— £

— — — —

☛ A ☛☚W —

—

+ —

latet ſid eſt abſqʒ intentione oꝛ dis⸗
que ſoli deo patet. vel abſqz virtu
tum interioꝛũ pulchꝛitudine / que ho
mines latet/ vel abſqz eterne tetri

butionis claritateque modo nõ vi
detur nec apparet apilli tui ſid eſt

fideles et graules humilitate· mol
les manſuetudine / xp̃o capite adhe

ss fide / ſpe / et maritate ſicut gre

s mpzatum in velocitate oꝑis⸗
aſcenſu cõtemplationis/ deſcenſu cõ
paſſionis⸗ et elec ione paſiꝰ melio
ris qᷓ aſcenderũt de mõte galaad
id eſt de monte ſcripture ſacre · vbi ẽ
acruus teſtimonioꝛũ de pꝛomiſſio
ne pꝛemioeũ bonis⸗ et de cõminati
one ſupplicoꝛuũ malis HDel mons
galaad eſt xp̃ᷣscui atteſtatur mul
titudo martitum Martix enimæ teſ
tis idem ſunt· de hot monte id eſt
de ſide 2 virtute eius/ aſcenderunt
omnes penitentes ab ymo vicioeũ/
ad alta virtutum Dentes tui ſid ẽ
pꝛedicatoz espuritate candidi / foꝛ
titudine oſſei aritate cõiuncki⸗ iuſti
tia oe dinati⸗/cõſtantia a ſtabilitate ĩ
mobiles /qui peata rodunt⸗ ſcrip
turas cõterunt, alios in cꝛzpꝰ ecie
trahũt· hij ſũtl ſicut greges tonſarũ
que aſcendtrut de lauachꝛo id ẽ ſi
ait greges cõwꝛdes / vnani mes / ſim

plioœs / 2 innocentestonſi⸗ quia ſup
flua ſponte relinquẽtes,de lauacro

ſciliet baptiſmatis . aſcẽdentes / de
virtute in virtutem omẽs ſciliet
tam oculi tam mpilli qᷓ dentes/i1d
eſt maioꝛes /minoꝛtesè/a medioctes

lgemellie fetbus ſd eſt habent ge
mellos fetus id eſt habent opa on

„

ſimilia. vel tales reddũt alios/ qua
les ipli ſunt. velſ gemelli fetus ſſ ut
optra actiue totemplatiue. vel / c̃
uerſi de vtroqz populoj et ſtenk nõ
eſt inter illas ſid eſt aliquis infecun
due⸗ qui libi 1 alijs nõ ꝓfiaat⸗0
ta ibidẽ glo. Dicut vitta toccinea
labia tua ſlabia ſpõſe/ pꝛedicatoꝛes
ſuntqui ocul a dentes dicki ſũt⸗
tamen pzopzie otuli ſunt pꝛelati
eteleſie qui eœleſie pꝛeuident:dẽtes
expoſitoꝛes ſcripturatum qui ſerip
turam ſatra m terunt. a labia pꝛedi
catoees / qui attritam alijs afflant⸗
Hij ſüt ergo ſiait vitta qꝛ capil
los id eſt ogitationes ſuas / vel ali
deum / vel ſideles / reſtnngunt ne ef
fluant in opy malum-⁊a ne operiãt
oculos ne deum videant occinea
dicitur / quia cirta ruboeem paſſio
nis / pꝛeditatio eoeum verſatur⸗ et
ex ardoee taritatis pꝛocœdit.et elo
quiũ tuũ dulee id eſt pꝛeditatio tua
dulcie⸗qꝛ de dulci fonte pꝛoodit 2
nichil teſonat niſi dule Hicut frag
mẽ malipunitci ita gene tueaẽ Ge
ne eccleſie ſunc ̃lati q̃ ſunt facies
dewꝛ ectleſie ſi ſint boni. ⁊ ſiuit ĩ
genis pudoe apparet/ ſic ipſos de

bet pudere de malioo pibꝗ ſi ꝗᷓ fiant

gninus ãt malipunie q̃dã pe
albet? alia tubet . ſit illi cĩ doꝛẽ ha
bẽt ꝑ ĩnoctiã/a mi boeẽ ꝓ martirij
ſi opus ẽ ꝓmptã toleratiã abſ qʒ eo
ĩtrinſet latet Exponat ſicut ſup
pncipio capli / Heqtur Siaut
turnis dauid ollũ tuũ ¶ Collu eccie
ũt ip̃i p̃ditatoꝛes/ꝑ quos nutrimẽ
kñ a mnite xp̃ᷣo ĩ wꝛpꝰ ecœt taahikei

turri gpatur⸗ Jter foꝛ titudinẽ te

ſugium. Inter vite a ſcĩe eminẽ ti

am⸗ que turris ſi caperetur / totn ciui
tas ecce faole expugnaretur! Tur

ris dauid d eſt xp̃i: et a xpõ ediſi

cata eſt eu pugnaruls id eſt ſcrip
turarum ſententijs⸗· eccie ſacramen

tiset ſancozũ miratculis a ex ẽplis-

Mille clipei id eſt tota deuotio et

ſancta pendent exr ea ſſciliet triplici

cer⸗ documento: exemplo⸗ et patro
cinio- et dependet ex ea ois arma
tura ſoꝛtiũ id eſt omnis inſtructio
verbi a exepli · Vel moealiter Col
lum anime eſt caritas / p qua vitał
flat recipitur a deo / àH emittitur ad
vtilitatẽ pzoximi que turris dicitux

ater altitudinem / rectitudin/a fo⸗ꝛ

titudinem⸗a ex ea dependẽt mille

clipei id eſt omĩa ſacra eloqiua⸗na
ex ea pendent vnluerſa / lex 2 he
c .. xxij⸗ Vel mille tlipei ſid eſt

vniuerſe virtutes quib ptegimur⸗
aomnis armatura ſoꝛtium id eſt

om nes vtutes quibg hoſtes impug

natur / Detur Duo vbera nua

/ Hie eſt notaduũ qð dicit gloſa
Vbera Jergo p̃dicatoꝛ ed ſunt · g⸗
puulis in xpo lat doctrine inſundũt

duo] Jpter geminã caritatem ad

tam a ſcientiam ſicit duo hynnuli
cnpzꝛee quia ꝓſpicaœs viſu/veloos
curſui in arduis habitantes; melio

ra paſcua querentes gemelli quia

eodẽ tempe ſcz tempe gracie⸗/ ab eo

dem patre? eadẽ matre id eſt deo 2
graga generati qui paſcuntur in li
lijs id eſt in ſenpturis ſacre ſanc

t e xẽplis donet oſpitet dies ſe

eternitatis a iclinẽt᷑ vmbꝛe ſſcz iſi
delitatisqꝛz tũt nõ habebut nece do

cere vel doeri ¶ Decunda pare
v ada ad montem mirre Net eſt
vox ſponſi Vñ poſtꝙᷓ ipẽ poſuit ſpõ

ſe cõmendationem⸗ nunt ponit eig

conſolationem diens! Vadam ad
montem mirre id eſt crnem mo⸗

ſifitantibus / cſolationem impend ꝰ

La ad collẽ turrie] deuotis maioꝛẽ
gram deuotionem onſeram //
NHit autem notandũ: ꝙ mõs altio⸗
eſt olle⸗ et ita penitentia vel amari

tudo ſublimilioe eſt deuotionis ſila
uitate / Decãdo notãdũ pꝛo miſ

terio huius littere/ pmo eſt vallis
mirre id eſt amaritudo ꝓ exigentia
rulpe.ſecudo eſt ampꝰ mirte id eſt
amaritudo ꝓz elo iuſticie · tertio eſt
ollis mirte. P cuſto dia innoxentie ·
quarto eſt mons mirre⸗pꝓ deſiderio
eleſtis patrie Jon aute peruenitur
in hüt montem / niſi ̃mo tranſeun
do vallem mmpũu 27 collem id nõ

venitur ad gaudiu eeleſtis patrie; ni

ſi ꝑ penitentia culpe zelũ iuſtice ·/
aiſtodiam innocentie / Dimiliter
eciam dici poſß de thure· ſcz ꝙ pmo
eſt vallis thuris id oeatio dimiſ
ſioẽ culpe· ſco tᷣ cãpꝗ thuris/i/oꝛzo
p oullatioẽ gre;tercio ẽ oollisthuris
id ẽ oꝛo ꝓvtute pſeueratie/ quarto
mõs thur⸗i.o?o ꝓlargitioẽ glo
rie / Spõſo at hit ĩ pnti no veit ni
ſi vß ad collẽ thurb Ideo dicit ad

colle thuris] et in futuro veniet ad

montem thuris id eſt gloꝛie largiti
ons / 3te pt exponi de bto vgine

tunt dicemqe vallie mirte. fuit

mane humilitas, collis mirre vite
ſanditas- mõs mirte martirij ſub

limitas ſed oilis thurs / ᷣmiz ſua

uitas Ad pmũ venit ſpõſg in imrna
tioẽ · ad ſecãdũ in ſca mũdi guerſati
one. ad tercũ ĩ ſua paſſioẽ: að quarx
tũ vero i ſua aſcẽſione ¶ Tercia ꝑs

e ota pulthza es amin mea Vox
ſpoſi⸗ pulchꝛitudinem ſponſe ge
neraliter ontludẽtis Dixerat enim

pulchꝛitudinem diuerſon mebzoꝝ⸗
nunc vero generaliter dicit Tota

pulchꝛa τ quaſi dieeret. Mon ſoluũ

in mẽbꝛis pzꝛedictis pulchza es⸗ ſed
eciam in omnibue alus · nec ſolum
mẽebꝛa pulchꝛa ſunt. ſed eciam pul
chꝛe 2 decnter ad inuiem ſunt on
munca⸗a ideo tota pulchꝛza ac
magula no eſt in te id criminc lie
culpa ˖ ſponſa enĩ non habet macula
neqʒ tuga:qm ſpõ ſg maculã ſuo ſã
guine lauit. 2 rugã crucis extenſioẽ
deleuit. nũt ved abſqʒ madula. qꝛz
net ẽ eecitas ĩ ĩtellecu · nec ĩpuritas
in affecu⸗ net vanitas in effeau⸗

abſqʒ ruga⸗qꝛ nec c duplicitas in V

bo vel affatu ¶ Quarta p⸗o⸗
eni de libano ſpõſa mea⸗ veni
ibano veni oꝛzonaberis Vet ẽ
vox ſponſi/ ſponſam vt ad ſe veniat
exhoetantis-Quaſi dieret . Pzius

dixi vadã ꝛτ ideo debes venire

ad me Igitur veni] Ter autem di
eit veni qnter fidem trini tatis Vk
veni wꝛde / veni oee / veni ope·. Vel
veni fide ſpe caritate autem

liban bis dicitur/ notat ipſig dupli
em candorem Zibanus enim inte

ptatur mndoe⸗Pꝛimũ ergo teſert

ad candoeem conſcientie et in Gnt
nis⸗ Decundum ad candoꝛẽ vite

opera tionis· NMota hic qð diat gio
ſa de libano monte· / Tequitur

De apite amana de vert e ſany⸗

2* hermon Iſtud dupliater poteſt

exponi· Vven de apite amana
2 etera . vem de vtie ſanyz ac]
Vk veni a wꝛonaberde vVtie at
/ Eſt autẽ hit notandu⸗ ꝙ ama
na ſanyz hermo. ſunt moͤtes in qᷣ
bus habitant diuerſe beſtie guerſan

tee q;ᷓ pecrata diuerſa ſignant/ ſc m

uas interp̃tatioẽs amana enim
interp̃tatur inquietusa ſignat ſuꝑ

biam. Danyꝛ id eſt ſetoꝛ ſignat
luxunam/hermõ id ẽ anathe ma·
ſignat auarciam - quia ſe et ſua a

pꝛoximon gmunione auatus ſepa
rat De hijs ergo voctur ſponſa / ve

vre nigt relin quẽdo pera / ? veniẽ do

ad penitstiam veniam ſponſi Et
de abuibus leonum] id e de habi
taculie de monum⸗ q̃ ſunt oꝛda ſoꝛ
dida ꝑp pœ—m.] q de monubus do
mũ id ẽ de hijs q nõ ſolu ſũt habita
cula demonu/ßſ̊ eci ſũt alij s alta re
fugia⸗vt male faciat⸗De hijs ergo

locis iubet᷑ eca venite ſcðʒ pmu ſen

ſü leẽẽ /Vb iuxta ſcðm ſenſũ dia
pote rit wꝛzonaberede vte amana
Ma p̃dicatozes dũ illos malos

de qᷣbg dem guertũt.tales guerſ⸗
wꝛona eoꝝ fiüt · ſe8z apl ʒ lathi. ij⸗·
Spoſa igit᷑ pmo ſuit wꝛonata ſiel
lis ſcʒ aplis· ſecudo ſpinis id ẽ iunde
is in roſas guerſis. tercio de gyttb 9
vitioſio/2 poſtea guerſio⸗ hor eſt

[de vert amana Quarto de

mundi ſeductoe ibus Pſeautoꝛ ibꝰ ⸗/
factis tamen pꝛedicatoꝛ ibus ſicut

patuit in paulo⸗a hoc eſt de aib li
bus leonu Quinto de mundi pꝛin
upibg obedientib/a hot eſt de mõ

tbq pdoꝛum⸗ Sexto oꝛonanda eſt
gloeia in honoee⸗ qñ verus aſſuerꝗ.
capitt heſter dyadema tegni impo.

net? Veni igitur 7 oꝛzonaberis de
iſtis vel iſtis ſeptem modis⸗2 hot
uuxa ſecindum ſenſum
neraſti oꝛ meum Het eſt vox ſpõ
ſi amoꝛem ſuum oſtendẽtis/ at per
hoc ſponſam vt ad ſe cicius veniat

exhoꝛtantis dieens! Bulneraſti oz

men] quia pzꝛo amoe tuo curnem
aſſumpfi 7 moetem ſubij ſoꝛo me
a quia coheres regni tui ſponſa ſen
liœt per arram fidei vulneraſti oꝛ
meum bis autem diatur vulneraſ
ti. hot intelligit duplex vulng⸗
ſciliet vulng doloeis 2 vulnz amo
tie. vel vulnus paſſionis 7 vulnns
wmpaſſionisl in vno oculeeum tuo
rum ſid eſt in yni tate pꝛedicantiu⸗
qui omnes idẽ docet idem amat·

Ddem querunt Vel vnd oculus eſt o⸗
tus contemplantium⸗ qui vnam pe

tunt a domino⸗ Alter vero oail ſci
liot ſiniſter / eſt et actinoeum tẽ
poꝛalium Vel vn oaulus/ etus au
dientium / quibgeſt oꝛ vnũ aima
vna Ct in vno crine colli tui id eſt

in vni tate intentionis (¶ Dexta p⸗

q )uã pulchꝛe ſunt mamme tue ſo

item m pulchꝛ itudinem ſponſe om

mendatis/ Vbi ſciẽdum eſi · ꝙ ma
me ſpõſi poſſunt intelligi minoees
doctoꝛes qui lat ſimplicis doctrine
puulis ꝓpinant/ a aim mãme inde
oentes viden ſoleat Jyter groſſiſiẽ⸗
plus tamẽ placœt ſponſo groſſiſies
ſimplics dottrine qᷓ; ſubtilitas / ide

o laudat mammas diens pul
chꝛe ſunt mamme tue a? Wache—

oea ſunt vbera tua vino ſſciz lac
fluit ab vbenbus ſtiʒz ſimplex dottri
na⸗ magis (petit puule q; vinu

ſubtilitatis Et nota verbum gloſe

hic odoe vngentoꝛum tuoeum ſu
per omnia aromata ſid eſt fama fl
dei ſpũalium que ex caritate Podit
virtutum/ſupat omnẽ delecta tio
nem terrenam· Vel dit ſicut gloſa⸗
[Fauus diſtillans labia tua ſpõſa
id eſt ſacra eloquia Die oſequenter
ſicut gloſa mel lat ſub lingua tu

a ſid eſt ſermo tud dulcioe eſt omni
latte melle et odoe veſtimentoꝝn

tuoeum] id eſt fama operum ſicut
odoe thuris jid eſt ſicut virtus oeati

onis⸗ vel veſtimẽta ſpõſe ſunt elec

„.

ti at Septima pare
0 Rtuo conduſus ſoꝛos mea ſpon

a/ oetus cõcluſus] Vox eſt ponſi ·

ſpõſe pulchꝛitudinxm aliter q; pꝛi

us deſcnbentisComparauerat eĩ
eaã mulien ſoꝛmoſe · nüt oto ſeu oul
tute fruttuoſe/ cauſam vide in glo

ſa Dicit ergo! Oꝛtus coõcl uſ et

bis dieit oetus de quo vide gloſa ⸗

quate oontluſus vide ibidem ·
Eſt autem hit notandum / ꝙ oetus
iſte eſt ille quem platauit doming.

ab inico⸗ geñ. pꝛ imo ⸗ in quo ſingu

le plante aum diuerſſe arboeibus /

inerſi ſunt ſancki⸗ Zignu autem vi

te xpꝛiſtqeſt. F̊ lignum ſcienue vite
boni mali/ ſunt docoees qui hnt

ſcientiam boni æ mali // In hot

igitur oꝛto ſunt diuerſe arbores⸗
Sunt enim ibi palme / id eſt oſtan

tes 2 victoeio ſis edꝛi / id ẽ humiles
7 timoeati· oluue / id ẽ miſernoꝛdes

2 pij: amigdall / id ẽ e illi qui ſunt in

an ſolidi· alie innumerabiles
arboꝛes paoſe / id eſt diuerſi Vtuo
ſi⸗· Jbi eaam ſunt aues⸗ am hic
ſunt alaude id alte laudates. phi
lomene . id ð amoee languentrs⸗ di

cutur enim a philoe amoe! mene

deſectus / qaꝛ 1c agni id & gpter x-pz
diſſolui aipientes: oꝛui / d eſt phe

te ſub obſcuritatis nigredine futura
Pzeſtolantes-ergo oetus concluſg

cc ſed ecam fons ſignatus qaꝛ⸗

tinet plenitudinem aquaru viuenti

um⸗ ſons aque / id eſt dortrine ſaliG
tis i vitam eternam Jo. uij ſigna

ie au⸗ nemo hut fontem apent⸗
niſi qui habet clauem dauid. vel di

cendum ſicait gloſa diiat / Dequi
alr Emiſſiones tue Emiſſiones ꝓ
Pꝛie ſunt aquarum fontiũ· Ideo

dicit ꝙ emiſſiones pꝛedicti fontis

ſut agque multe / id ẽ populi multi⸗
qui iefficientur paradiſus Hel dieen
dum emiſſiones te / id populi
multt / ſunt pParadiſus malozüpuni
wzu cum pomoeum fructib Der

malapuicn. 6 pꝛimo ponit: intelli

git martwe.: p poma vero muni
/ aliz fideled intelligutur/2 bi om
nes ipſum ſponſum delectat velut

paradiſus Vel ſunt paradiſits id e
oꝛtus quietus at Item emiſſiones

tue ſutl cpzi cim nardo cypꝛ9 nõ

mupitur hit pꝛo inſula, ſed pꝛo qua
dam arbore aromatita / alig ſemen
eſt andidum / cui adhibetur oleu/
inde efficitur vngentum regale · per

hoc autem ſignificatur aſtitas . de

qua dicitur ſapie iij ?è pulchza E
maſta genettio cum caritate Ded

2 ex cnſtitate plerũ qʒ oeitur tumoe
ſliperbie. ddeo recte nard cypꝛo cõ
iungitur⸗ gꝛ nardus ſpicam habet

alium fruttum non habet · et hu
miles ſignificnt/ quia cim omnia
bñ feorint dicunt. ſerui iutlles ſumꝗ
CTetera que ſequũtur exponantur ſi

cut gloſa dict / Summa autem

huig littere eſt. ꝙ ecrleſia eſt fons / ai

ius emiſſiones ſunt paradiſus· ið

delcabilis habundantia maloeupu
nizum et alioeum / que in littera

ponutur⸗ que om nia ſub varjjs ſi
militudiniby 7 methafoꝛ s⸗ ſignat

diuerſas virtutrè⸗ vel diuerſos vir

tuoſos de fonte eccleſie per ſatram

dottrmam,ſuauiter emanantes Et
quia ſponſus ſponſam fonti ompa
rauerat adhut ontinuando 2 decla
rando quod dixerat ſubdit fons o⸗

toꝛzum ſid eſt tu es fons / ex quo pꝛo

edit aqua lacrimarum et graciaru
pPer quam irrigantur omnes oti /
id eſt omnes qui fructum facit.

non ſolum fons oꝛtozum · ſed eca

tu es pute aquarum viustium id

eſt ſpiritualiter viuere farientium⸗

Jo. uij· vide gloſam / quate fons ⸗

nutens dicatur ir aue fluunt impetu

lüij.

de libano ſið eſt que fluut habundã
ter de monte dei candido ſciliet de
onte celeſti (Ockaua pe
urge aquilo] Vox eſt ſponſi ſpã
ſam ad pacie ntiam inuitantis⸗/Jpſi
us enim pulchꝛitudinem coõmenda
uerat ſub ſpecie mulieris alliaeniis
foꝛ moſita tis/ et ſub ſimilitudine o?
ti redolentis ſuauitatis Ded quia
in tribulatioẽ ſoz moſitas ſpõſe mul
tum teluet / et ſuauitas multum re
dolet. ideo ſponſus ſponſam ſuam

ad tribulationum pacientiam exhoꝛ
catur dieene Durge aquilo 2 veni

auſter Quaſi dieret ſurgat aqui
lo id eſt ventus tribulationis et ve
niat auſter / id eſt ventus adiutoꝛ i
ſpiritus ſancti⸗ ſeu diuine coonſolatio

nis] perfla oetum meum ſid eſt fide
les eæleſie vt fluat aromata illiꝰ
id eſt vt ſuauius redoleant fidelium
virtutes / Vel Durge aquilo id

eſt infer tibulationem vel blandien
do vel perſequẽdo etera / ſicut glo
ſa Vel dyabolus poteſt dir aquilo /
quado temptat per aduerſitatem⸗·
auſter / quando ꝑ pꝛoſperitatem

Dimiliter ſpiritus ſangꝰ? diceretur

aquilo / quando imittit timoꝛ em⸗/
aunſter cim acedit amoetme⸗ ſic de
vtroqʒ poteſt littera ĩtelligi et rema
net eadem conſtructio et intentiõ lit
ceie Capitulũ quintũ
„ VCniat dilecus meus in cetũ
ſuum] Hot eſt quintum capi
tulum huius kbꝛi qð ontinet nouẽ

partes- quarum pꝛima eſt vox ſpõ
ſe⸗ ad ea que ſponſus ĩmediate dixe
tat reſpondentis Vnde quig eleſia

audiuit ſe temptatlonibus pzꝛoban
dam. ipſa pꝛouiſioni dilecti non ocõ

traditit · ſed ne ſuperetur / auxilium
ipſius querit/qui non patitur temi

cari ſupꝛa id quod poſſumus⸗Dicit

ergo Veniat diledus meus in oꝛ

tum ſuum Quaſi dieeret Qui pꝛo
miſit ſe futurum mecum vſqʒ ad coᷣ

ſumationem ſeculi · modo cum ma
gie indigeo eius pꝛeſentia me on/

ſeletur et maioꝛi gratia me viſitet⸗
veniendo in oꝛtum ſuum a oetum
quem plantauit amphi ixrigando
a omedat frucum pomoum ſuo

rum ideſt totum ſibi vendiot/ vel

comedat / ne ſoꝛte etuca vel locuſta
vel bꝛucis vel rubigo opera ſancto
rum vel filios pirituales deuoꝛet⸗
veniat orgo ad irrigandum ad
cuſtodiendum⸗ vel ad ſpaciandum⸗
vb ad omedẽ dum // Dit autem
eſt notandum⸗ ꝙ hot poteſt exponi
de aduentu xpꝛiſti ſpirituali in men
te. vł de aduentu coꝛpoꝛal ad moꝛ
tem· vel de aduentu finali ad iudic

um⸗- 4 Decunda pats
Prni in oꝛtum meum DHec ẽ vox

ſponſi ad ea que ſponſa dixerat reſ
pondentis . Quaſi dieret./ qd petis
iam feci⸗ ideo veni mecum in oꝛ
tum ſcilit errantes wꝛrigendo et
cetera vt in gloſa Meſſui mirram
meam cum aromanbus meis et oe
trra id eſt martires cum conſeſſoꝛi

bus et o mnibue alijsqui fama bo

noeum operũ ſunt inſig nes in hoꝛ
rea celeſtia tranſpoz tau⸗ Vel po

teſt exponi vt ſit vox ectle ſie pꝛimi

tue ad ectleſiam modernaã/ Guaſi

=—

— —– —– — —

— —,

dcd

4
um
te
ll
bo

o
mi
aſ

dioret. tu inuitas me ſolum ad po
ma / que mirram aromaga / id eſt
martires et apoſtolos / metere ſiue
colligere oſueui. Hodie enĩ in eccia

colligutur poma / id ? fruchh minue

pfecti tunt in eccia pꝛimitiua col
ligebatur fruchg magis pfecti Meli
us eſt tamẽ her ſit vox ſponſi ad
ſponſam c / SHequitur Come
Afauũ cũ melle meo Comede
id in oꝛp9 meũ miſticũ traduxi.

fauũ jid eſt etum gfeſſoꝝ / pabulũ

lumĩe / vaſa duledinis cum melle
meo ſid ẽ cũ ipſa duledine qua eos

repleui bibi vnnũ meũ id eſt docto

res ſpũ feruentes· lacrimis fluẽtes /

alios inebziantes cũ lacte meo id

eſt cũ infirmis ⁊ debilib 2 ſimplici
bus . Vel dic ſicit gloſa / Dz qui
a iuſtu eſt vt ſacato dño / famuli in

ſecunda mẽſa om edãt T reficiãtur/
ideo ſubdit Comedite amici id ẽ

congaudete micht in ſpuũali guiuio /
hic in pñti Vel Comedite ſcilicet
fauũ / id ẽ eloquia mea dulcia · ß ta
men diffialia 2 bibite id eſt faali
a⸗Ad hot pꝛopoſitum allega vbũ
glo · Vel dit Comedite ſſcilict hie
dura pꝛeœptoꝝ tribulationũ⸗ vt
bibatis in ſuturo, vinũ omniũ conſo
latio nũ · a ibi inebꝛiamini Juxta
dichum pſalmi/ Inebꝛziabutur ab v
bertate dom? tue· a toꝛrente volup
tatis tue potabis eos. i deo hic a
mici ſed in futuro carnſſimi Bel a
miti quia amãtes vel amati. l o
nſſimi qꝛ qare empti

eepidos erhoꝛ tantis. pt in oetũ ſpõ

E Leniantſeirſom dans in exẽplũ
J0 doemio Quaſi dierete⸗
Mon ſum tepida⸗ net ſũ to: poꝛi de

dice] Ego

dita/ qꝛ ego doemio id eſt exteng

contemplationi vao / ⁊ ab ĩpetu p

ſeaitionũ/n ſtrepitu actionum a wꝛz

poꝛali ſollicitudine eſco! a oz me
um vigilat id ẽ rationis ꝗ intentio⸗

nis ocul? vigilat. ne tempe quie

tie ꝑ blandicias fallatur Puidet et
laborat. vel de ſompno wꝛpiel ego
doꝛmio ac id k iuxta vbu xpꝛiſti⸗

Ipũs quiẽ pꝛomptus ẽ/ caro aũt in
firma Cauſãa vero quate woꝛ ſuũ vᷣ
gilat ſubdit cũ diet! Vox duci mei
pulſantie Quaſi dieret Ego volo
quieſcere H ipſe ad laboeem inuitat

Vndel vox id eſt in piratiol dulert

mei facta eſt mithi ad oz meũu qð
vigilat pulſatis ſcilicet vtraqʒ ma
nu id eſi beneficijs a flagellis/ et

dicentie aperi michi ſcihcet audito

wum oꝛda; vt intrem enam faci
am cum ille a ipſi met· Apotał⸗
tercio · Vel vt dicit gloſa⸗ Et quare

hor facere debeat ſubdet cauſas . q⸗

Lſoꝛoꝛ mea ſid eſt oheres regni! a

mim mea ſecretoꝛum oonſcia· on

lumba mea ſſimplex non inuida⸗
im maculata mea quia in flumĩe
ſanguinis mei lota. Vel vt dicit
gloſa Ve ſoꝛoꝛ mea in icarnatio
ne amice jex paſſione olumba Jex
ſpiritus ſanct teœptione immaau
lata lex baptiſmi lotione·/ Se

quitux · ¶ Quia caput meum Ali

a auſa quare debet ſponſa ſurge
xe· auia caput meum.· id eſt ego

qui ſum mput ſciliet deus plenum

eſt roee deus enim / quantu eſt in

obſtinatis abl. qʒ hoſpico remanet⸗

7 nocturno rozi ſeu pluuie noctis ex
ponitur enani mei ſid eſt capilli
criſni⸗qui ſunt fideles inuic m amo

re mutuo clli gat „et xpziſto capitt

coherentes Lpleni ſunt guttis nocti

um.id eſt patiuntur fngoea perſe

altionum et temptationum demo
num / vel die vt gloſa⸗ VBel moꝛali
ter,quiaj caput lid eſt clerus habun
dat roee id eſt delitijs cintinni ſid
eſt ſideles ſubditi habundant gut

tis nocium id eſt ignorancijs et

peater) ſurge⸗
uarta pars apittuli

2 xſpoliaut me mia mea Dee

dormitione cõtemplatioĩs ſurgeret /

ad ſollictudinem regendarum ani
marum⸗ ideo ipſa non inobediens⸗
ſed de iniuncto officio metuens· reſ

pondet diceenol Ex peliaui me tuni
qa ] Bnude/ tunica iſta emꝑ alium
cura⸗vel vita ackiua⸗ vel peq atoeuũ
maaua Diat ergo ecra in templa
tione exiſtens! Exſpoliaui me tuni

a mea id omnibus paedictis te
nunciaui quomodo induar ca? id
eſt auomodo iterum ad pꝛedicta re

uertar] Laui ſſciliet lacrimis ↄpuũc

tonis vl deuotionis- vł exultatio

nis pedes meos lid ẽ omne lutum
verall: 0 omnẽ puluerm affeaus

eſt vox ſponſe· ſuam obediẽtiam oſ
tendentis⸗ ſed tamen tim em tre
moem ſun declarantis, vnde quia
ſponſus ſponſam excitauerat: vt de

terreni quo inquinabo eoe? Quaſi
direret⸗ Mon potero ſozis ambula
ren niſ aut lutum cõtraham aut pul

uerem Bel die aum gloſa / / Ded
quia ponſa timoꝛie et periculi cau

ſas p̃ᷣmiſit- cnſequenter vigoꝛis 2

auxilij rationem ĩ ducit· ſciliet quia

dilecus meg miſit manũ ſuam ꝑ
ſozꝛamẽ Quaſi diceret⸗/ 2 ſi penaula
egyediẽ di timt am⸗ tamen in die

mei auxilio oonfidenter agam ·
dilectg meus miſit manum ſuam
id eſt virtutem ſuam a auxilium ſu
um⸗4 vigoeem p ſoꝛamẽ ſtimoeiæ

12 venier meus intremuit ad tactu

eius id ẽ molles a debiles cõpunc

t ſunt Vide gioſa Et ideo ſurrexi
ſciliet a doemitione quiete vite

tem platiue ad laboꝛem actiuel vt a

perirem dilecto meo ſſcilicet p⸗ edicã
do docndo. ſed pꝛius œpi facre
poſt doere Vñ manus mee ſid ẽ
opera mea diſtillauerunt ſid eſt a
lijs croumquadqʒ; expzeſſerunt mix

ram Ji id eſt exemplum amara pati

endi ſcom gloſam⸗ vel manus iſte

poſſunt diti pꝛelati, qui mirram id

eſt penitentam debent alijs diſtil
lare⸗] digiti mei id eſt ill qui ſub

tilioea et ſpiritualia pꝛedicant ple

m ſunt mirra pꝛobatiſſima id eſt
penitentia perfectoꝛum⸗ vnde mir

ra pꝛima / eſt aſperitas diſcipline

ſecunda vero / intrepatio dottnne⸗

ſed tercia executio ſententie⸗ et iſta

pzima⸗ eſt penitentia pecatozum.

ſecda peniteiia iuſtozũ · terca pnia
ꝑfettoʒ Pzima eſt Paobataſecuda

eſt mirra pꝛobatiſſima Bel mirra

ne

e⸗

pꝛobatioe. ſeð tercia robaſt ma
⸗ peſſulü hoſtij mei id ome illud
gqð gracie diuine teſiſtere potuit tab

perul dilecto meo ſid eſt a wꝛdibu

lubditoꝛ ũ pꝛedicando temoui vt
traret at ille detlinauerat atqz traſi
erat quia hic nõ ad plenum ſed exi

let· vide gloſam/ ideo aĩa mea

auefacka eſt id eſt in aqua lacrima

m reſoluta⸗ vel cum gloſa Vt ſid
eſt poſiꝙ dilectus meꝗ locutus eſt

Dum eni ſeruus ſciz moyſes locutꝗ.
eſt · anima ecie uimocee cõgelata ẽ⸗
ſedlvt dilect9 ſciʒ deus pater loau

tus in filiol anima ſecleſiel lique
ſacka eſt ſcz in dilec ionis ſeruoee

(Ouinta pares
ueſiui Hece eſt vox ecleſie ſiue
bonſe.ſponſum ſuuũ querentis BVn

de quia ip̃a dixerat ſponſum ab ea
detlinaſſe 2 tranſiſſe. ne ipſe clare

plenare videretur deo ſubdit ſpon

ſa diens Queſiui vt habüdantig
fruerer dilecto / et pfecte ognoſcerẽ
2 non mueni illuũ] quia ula duo te
ſeruãtur in patria vocaui oeatiõe⸗
intentione/a oꝑatione a non reſpõ
dit michi id ẽ non ſe michi i indica
uit quia ꝛzpꝰ qð wꝛzcũpitur aggra
uat aiam/ Dz ne deſperarem ex ab
ſentia ſponſi inuenerut me queren
tem anxie curioſe lvigiles ſid eſt

pꝛelati / dockoꝛes / vel p̃dicatoꝛes eu
rioſe vigilantes Laui areueuũt ceuita
tem ſid ecciam ex officio tircqua

qʒ viſitant Iſt inuenerunt me ſiʒ
anxiam aſolando⸗/ curioſam repꝛi

mẽdo Pauſſerunt me jid ẽ magis
punxerunt me ad querendi 12 vul

nerauett nt me] ſcʒ gladio ſpinitue)
qð eſt vbum dei id doloet m peni
tentie intule ru nt tulerũt pallen me

um . ſcz vt nuda / x̃m nudum ſeque

rer⸗/omĩa telinquere feorut Vel die
cum gloſa, Vel pallũ poſſet intelli
gi velamẽ legis veter teſtamẽti 2⁵

— ,† (Dexta par—
Ti vos filie iheruſalem ſiin

uenentis dilecu meum vt nũcie tis
ei qꝛ amoꝛe lagueo MMet vox ſpon
ſe adoleſtẽtulas alloquẽtis· Vnde
quia id qð a plurib queritur · citius
inuenitur. ideo ip̃a eas hoetatur/ vt
ſponſum ſuũ ſecum querant. vel qe
quadoqʒ mindeibus ruelatur auod
maioeibus latet. vt i: wꝝ xij ij Jdeo
ſp õ ſa adoleſcentulas ex hoetatur vt
ſponſum querant a languoeẽ ſuum
anuncient eidẽ/non dicit eum ad
ducant⸗ ß ei nuncẽt. quaſi ſecura
ſit/ ꝙ ip̃e qui tatum diligit qut tã

tum diligitur⸗ ſrſciret languoeem
ſponſe⸗ non ſultineret net tardatet⸗

Dimliter io· xi, vbi dicit martha

nd ihm⸗ veni 2 vide. non dicit⸗ ſuſei ⸗
1ta laz arñ et io · i· diät maria vinũ

non habẽt non ditit guerte aquam

in virum Tittera tlara cum gloſa
Vk / het poteſt eſſe vox ad animas

ſanctas que in ælo dilecum vident

etera ¶ VSVeptima pares
Ca ) ualis Het eſt vox adoleſcentu

arum reſpondentium dicentium
qualis id eſt cuius ſp ecoſitatis vł
ſuauitatie eſt dilectus tuus ex dilec
to id eſt filius e qui eſt! dilectusex di
lecto id ẽ ex patre/ vñ hot dirit ad

differentiam dileci gui er nulio eſt

—

ſciliet patnis⸗O igitur pulthern
ma muliemm qualis eſt dilec9 tu

us ſedm quod ipſe pzꝛovedit er di

lecho id eſlt ex patte / id eſt dic qual
ipſe eſt ſcðᷣm diuinitatem⸗ Sed ite
rum qualis eſt duectus tuus ſcili
ct ſcðm hu manitatem quia ſic ad
luraſti nosreum tecũ queramn
Ockaua pars
Blecus meus candidus Dec ẽ
vox ſponſe adoleſcentulis reſpondẽ
tis⸗ dientis dileckus meus cadi
dus ſcð m diuini tatemquia cãadoꝛ

eſt lucis eterne a wbicundus ſcd /

humani tatem. ſcliet in paſſione⸗
vel candidus] in natiuitate/ ru
biaindus ſin crue⸗ vel cadidus in
domo herodio⸗/ a rubicud jin pꝛe
toꝛio pylati electus ex minbus id
eſt pꝛe omnibus hominibus age
lio. hebz. i, vel quin ſpecioſus fo⸗
ma pꝛe fijs hommuſaput eiue
id eſt diuinitas vel diuina ſapienti
al aurum optimũ id eſt omni alte
ri ſapientie inom parabilis/ ſicut au
rum alho metallis eſt inom para
bile ome eius ſid eſt ogitationes
eiues ſiaut elate palmaram id 6 al
te / recte / 2 ſublimes ideo elate ſid ẽ
alte . nigre quaſi wꝛzuus id eſt huin
les æ mundo deſpitables⸗Bel! w
me] ſunt humane fragilitates in
firmitates que caput xpꝛziſti id eſt
diuinitatem velabant Qculi eius]
id eſt dona ſpiritus ſancti getera⸗
pꝛoſequere ſicut gloſa. Vel oauli iſti
poſſunt intelligi dottoꝛes vel pꝛela
ii·qui olumbis comparantur / vt ſu
pza pꝛimo capitulo“ Gene ipſi

2

us ſiſte gene ſcᷣm gloſam ſunt ma·
deſtia pietas xpꝛiſti: dit vt glo
ſa Labia eius ſid eſt verba vpꝛiſti
vt gloſa dicit · Vel duo labia duo
ſunt teſtamenta. Manus eiue
id eſt vir tutes xpꝛ iſti o peratiue/
que fſuerunt toenatiles ſid eſt in nui
lo tepzꝛehenſibiles ad omne opus
bonum volubiles] auree per canta
tem plene iaanctis lid eſt openb
virtuoſis 2 pꝛecioſis· vel dit cum
gloſa Venter eius eburneus id ẽ
humani tatis fragiitasſiuut gloſa
crura eius id eſt apoſtoli vel ali
ſotes eum ſuſtinentes a œtera/ vel
dic ſeðm gloſã aliter· 2 vixe Spe
cies eius vt hibani id eſt vniuerſa
lie deoz vel vniuerſa membza⸗
vide gloſam · Ipſe eſt candoꝛ lucis
eterne⸗ deo libanus / qui mundidus
interpꝛetatur⸗ipſe eſt mons in ver
tite omnium montium ⸗ et inter
omnes aluſſimus Guteur illius
ſuauſſimum] internus ſapoe ; die
vt gloſa Kinaliter cdudit Talie
eſt dilecus meus] quem ego dili
go. a ipſe eſt amicis meus] quia
ipſe me diligit; vel cim gloſa · O
fulie iheuſalem ideo queramus
kum vt dirx
(Nona pars
AAVo abit Vox eſt adoleſcẽtu
Jlanm reſpontẽtium ſponſe 1 dieen
tium Quo abht dileaus tuus] qn
pꝛeſentiam ſuam ſubtraxit! O pul
cherrima mulierum ? quo dilecue
tuus dedlinauit? Quando vbi ſole
bat inuenir⸗ non amplius inueni
tur Abijt ergo a ſynagogn et dedi

.

.

ðẽ

18
die
1
.

4

67

let⸗
n

nauit ad gentes· Dit ergo nobis⸗

quo abijt etera. queremus eũ
tecim] quia ſine conſoꝛ tio eccleſte
non recke quentur xpꝛiſt ideo ner
imnuͤenitur

H ¶Capitulũ ſextuam
Mletie meus Hot eſt ſextũ

npitulum huig libꝛi / ontinee⸗
ſeptem partes quarum pꝛima eſt
vox eccleſie, ad queſtionem adoleſ
œentularum reſpodentls⸗Querebat
enim pꝛius quo abijt 2 etera
Munt vero ipfa reſpondet dilecg
meus etera] oſtendens per hot
dile ctum ſuum in ſeipſam deſcediſ

ſe. quia ipſa eſt oꝛtus vt ſupꝛa pa

tet· dit aim gloſa⸗ ideo vides ſpõ
ſa / quantum ſponſus in hot oeto de
lectetur ait . Ego diletto meo ſſup
ple in me et ĩ alijs louim pzꝛeparo

2dilectus meus micthi ppſule lo

cum pꝛeparat teœptionis apud ſe⸗
Laui paſcitur inter lilia

Seaunda pars
ulch ꝛza es Hec eſt vox ſponſi /
6

onſe et adoleſcentulis querentibg
aſſiſtentis/earumqʒ deuotis affecti
onibus reſpondentls⸗ vide gloſam
Reſpondet igitur ſponſus a ſponſã

commendat dieene pulchꝛa es ſcz
de ſiderio quo me queris⸗ ſem glo

ſam a ſuauis] ſciliet eloquio quo
alias adoleſcentulas ad me queren
dum inuitas et dewza] ſciliet bo
nis operibꝗ exterius/ Vel pulchꝛa

es lin aſpectii- ſuauis in affectu⸗ 2
dewꝛa in effe ſicut iheuſalẽ terrjʒ

bilis] id 7 nõ minusein tua pulchꝛi
tudine admirabilis ꝙ; fuit iheraſalẽ

id eſt pzimitiua etrleſia aſſumpta
de indeis hit enim loquitur pon
ſus de ecleſia aſſumpen ex geniibd
V el dic teribilis ſcilicet heretiae
impijs 7 peruerſis⸗ Bel dic terri
lis ſciliœt ex multis-Pzimo ex nu
mero ſoꝛ utudine bellatoꝛ um SDe
cundo ex lõgo exercicio àQ laboe ar
morum⸗ Terado ex zelo vnani mi
tate pugnatozum/ uarto ex pꝛe
ſidio deſenſione angeloꝛeum/ qð
plus eſt ex pꝛeſentia a aſſiſtentia te
gis xpꝛiſti-qui pꝛomptus eſt ad ꝓ
tettionẽ ſuoꝛum ſubditoꝛum⸗ et ide
o non mirum ſi ſit terribilis/ quia e
ciam ipſa eſt vt mſtroꝛum acies oe-⸗
dinata Habuit enim diuerſas aci
es⸗In pꝛima xpꝛiſtum tegem rum
cetu apoſtoloꝛum In ſecunda exera
tum martirum robuſtoꝛum In ter
tia cimulum ſanctozum confeſſoꝛ uͦ
In quarta tempoet antixpziſti ha
bebit de omini genere electoꝛzuũ · Sz
pꝛochdoloꝛ, ipſa nunc habet in me
dio iſtarum acierum turbam mag
nam⸗plurium inualidoꝛũ / Qui
a vero ſpõſus dixerat pulchꝛa es
ſciliet ex voluntate deſiderio / quo
me queris · ſcðm quod ditit gloſa⸗
ideo nunt vt deſiderio querẽdi⸗/ mo
deratlonem imponat ſubdit Auer
te oculos tuos a me] vbi non deſi
derium ognoſcendi · ſed curioſita
te m in quitendi vituperat/ pzo quo
vide glo⸗Igit auerte oaulos tuos
qꝛ ip̃i me auolare feœrũt ſid ẽ nõ ex
coto tuo deſiderio abeſſe volui qꝛ o

4

alli tui ſid eſt intentio affectio ad
te me auolare feerut qui enim pꝛi
us abijt declinauit nunt auolat⸗
ſciliet vt auidius requiratur. vt gra
tius tecipiatur. vt cautius cuſ todia
turx vt curioſius ompeſcatur⸗ vt
ſubditis impendatur⸗ vt ardenti
us diligatur⸗ xpziſtus enim que
tentibus eum non deficit; ſed ple
mmqʒ dum abeſſe cteditur / pꝛeſens
exiſtit⸗ Jdeo ipſe ditt⸗ quente 2 iue

mietie
Tertia pare

Ri/ſponſam ommenduntie⸗· Vnde

ſialt dicit gloſa/ne ecleſia graulter

ferret / a dilectione dilecti ſuſpẽdi
tur/ Jdeo ſequitur deſcriptio eius⸗
In qua aſſimilatur illi pᷣmitiue ec
deſie ihemſalem de qua non eſt
dubium . quin amita dei ſuerit Bn
de ſciendum⸗ tripliem foꝛe ea leſi
am · Pꝛima fuit eœleſia pꝛimitiua

de uꝛdeis / que ißeruſalem vocatur /

Secunda ſuit eceleſia pꝛimitiua de

gentibus Tertia erit de wilectione

iudeoeum et gentlum⸗ et erit tunc

plenitudo eccie/que non erit quouß

teliquie iſrahel ſalue fient / Se
aindo ſciendum ꝙ hic repetuntur
idem verſiculi quu ſupꝛa poſiti 2
expoſiti ſunt. vſqʒ ibi] Dexaginta
2 ideo pꝛeœdentia exponantur vt
pꝛius Et verſus Sexaginta aẽ
exponatur ſicut gloſa doet./ bñf
Adoleſtentule autem quarum non
eſt numerus ſunt incipientes vel

fragilee vel aues eleſtes ſcðm gla

. er

ſam columba ſpꝛopter ſimplicitatẽ
fſeaunditatem / manſuetudinem. 1 a

moꝛis inſeparabilitatem · bis autẽ
dicitur vna] pꝛopter vnitatem fi
dei · a vnitatem caritatio· pfeca
quia per dileckionem / que eſt legis
plenitudo/ coonſummata ⸗ vel quia

iam mpiti ſuo xpzꝛiſto vnita vna
eſt matri ſue ]. Het mater eſt grac

acum qua. per quam- q ex quã v
na eſt; vel eſt eleſtis iheruſalem ⸗
que mater eius dititur/ quia eam
generat / nutrit / amat aiſtodit · nã
omne donum perſectum deſurſum

eſt. cum quaj vna eſt ſciliet vnita

te amoꝛis electa genitrici ſue Hec
genitrix eſt eccleſia pꝛimitiua de in
deis / que eam in fide genuit. alius

electa dititur/quia ipſa multas ſpu

rias ſimul pꝛoduxit· Eſt autem ſũ
ma huius littere quia etcleſia pzi

mo ommendata eſt ex ſue pulchꝛi
tudinis deſcriptione· capilli ete

tus declaratione ſexaginta ete
ra Tertio ex ſuoeum membꝛoeum

vnitate pe rfectione vna eſt 1

tera] Quarto ommendatur ex in
tuentium admiratione ·viderunt
etera· / VBbi notandum⸗ ꝙ fi

lie ſolum vident ponſam⸗quia om

nis gloria eius ab intus eſt/ oculi
autem ſtultoꝛzum in finibus terre⸗

qui intenoea eius non attendunt⸗

tum quia viſum habent ad terrena
toealiter inte ntum/ tum quia lumi
noſitas ſponſe⸗ viſum eozum ex
cetat/- Ideo dictur·BViderunt
tam filie ſyon et beatiſſimam

ti⸗
N
etuch
dunß
bien
tlege
elaue
ſon
kgad⸗
gua
lem⸗
eam
NWna
chem
thnia
ihe
nden
nus
ſpi
ſi
ul
leen
1
ſüſe
7084
vun

L

pditauerunt blãm / er diuicijs ſpiri

tualibus,beatioeem ex ſuis geneta
lbus, ſed beatiſſimã ex ſpõſi aplex
ibus] tegine et wncubine laudaue
runt eam Liot eni ſole filie vere vi
deant ſpõſam/ tamen tam regine
c q; acubine ſid eſt tam boni ꝙᷓ ma

li laudant eam ſed iſte ſiaut ven teſ

tes ille vero ſicut hyſtriones Moea
liſa hie ¶ Quarta pare
ue eſt iſta que pꝛogreditur qua
auroea gſurgens a DVer eſt vox
ſynagoge admirã to ) pſa enim in
nouiſſimis tempoꝛibꝰ videns ectiaz
de genubg / ꝑ totum oebem extenſã
inde puncta 7 admirans nit que
eſt c// Bbi notandum ppa
tur auroee lune 2 ſoli Auroee ſi pe

nitentib 2 cõtritis lune in ſeaullari

bus 7 actiuis ſoli ſin ꝓfectiozꝛib cõ
templatiuis/ Vel dicitur auroꝛa]
Inter lumen ſciẽtie luna pꝛopter
ſplendoꝛem gracie ſol pzopter lu
em gloeie Bel] auroea in patriar
chis luna ſi pꝛophetis ſol in apoſ
tolis Itẽ beata virgo fuit auroza
in anuntiatione luna ſin coeptione
Lſol iin alſumptioẽ ꝗtem anima ſtã

ůompatur] auroꝛe ſi oꝛatioẽ lune

in operatione ſoli in cõtemplatioẽ
Vel eſt auroꝛa ſin moꝛtis termino

Lluna ſin purgatoꝛiol ſol ſĩ æli ſolio

Dititur autem eccia terribilis vt caſ
troꝛũ aciesoedinata maxime pꝛopꝝ
ter tempꝰ antixp̃i- quands erit cru
deliſſimus arflichus Bel vt gloſa⸗

¶ Qumta pars.
d eſten

di ð oetum nucim Vec ?

dor ſponſi ad pꝛedictam queſtion?

ieſpondentio, Vnde ſynegoge ad

mitantia quetenti que eſt reſin õ

det ſponſus deſcendi ac Eſt aut
teſponſio indirecta, quia queſtionẽ

nõ ſoluit⸗ ſed laudibg ſponſe in queſ

tione expꝛeſſie/laudes alias ſuꝑad

dit / ꝓparans eam oetu· pꝛopter cau

ſas alias dictas. ſed diat oetum nu

cum ſſcðm vnam litteram. quia ex
tra amaritudo / inten9 dulo do Deſ

endi igitur in oetum meum vel
lin oetum nucum ſſc8m aliam litte
ram id eſt in eciam gentiu, et ideo
ipſa nunct pꝛogteditur et aſcendit ⸗

Quate vero ipſe deſtendit / tauſam
ſubdit vt videte c . poma zualli
um ſid eſt dochoees et pzꝛedicatoz es
humilium ſi floeuiſſet vinea ſid eſt
ſi ꝑ pꝛedimtionem docoeum⸗ ecia
ritia bone vite dediſſet æ germinaſ
ſent malapunica id eſt frucum bo
noeum operũ pꝛoduxiſſent. Vel die
gioſa Deria parr
eſciui Vet ẽ vox ſynagoge ſu
am titatema ignoeantiam accufa
tis a excuſantis/ dicit JHeſciui ſci
licot pꝛedicta Et cauſam ſubdit ani
ma mea ſid eſt animalis ratio ton
turbauit me ſid eſt exeai it igno

ntem ſecit⸗ ſciliæt pꝛ opter ypotii

ſim phanſeoeum · traditiones ſenba

mima⸗ auariciam ſacerdotum. et am
bitlonem pꝛinupum⸗ et ideo pꝛop

ter quadꝛigas aminadab ſpꝛedicta

aſeum ad moetem traxerunt⸗ et
ſunt quadꝛige aminadab ſid eſt po

puli voluntarij- od moetem xpziſ
Aaminadab enim interpꝛetatur

Pop ulue ſpontane Populg ergo
uudeoeum ſpontanee ſine auſa iuſ

ta xpꝛiſtũ crutifix erut dimittentes
barrabam. het fecerut Jpter qua

cuoe cauſas p̃deãs. vt patet in eua

gelio. a iſta fuit uuſa ignoꝛantle 2
ceatatis ſy nagoge iudeoen Vel die
Meſciui ſcʒ pꝛedicta a7“ aima
mea wnturbauit me jid eſt ompũc
ta ſum qꝓpter quadzigas ac ſid eſt
ter pꝛedicationem quatuoe euan

lioꝛum xpĩ: q ad hot vide gloſa
euertere] Deptima pars⸗

Het eſt vor xpi vel eccie ſynago

gam iudeoꝝ vt a falſitatis cecitate
nd ſidei a veritatis claritatem teuer
tatur exhoꝛtantis Quaſi dicret ; tu
cõſeſſa es tuam tarditate ecitatẽ
ß nichilominus ruertere ſunami
uis ſid eſt aptiua/ ſcz ſub ignoꝛantie
cercltate ſub legis grauitate· ſub itel
ligentie ſenſitali tate ſub auu libet
poteſtate· Et quare dicit quater te
nermm vioe gloſam/ vtĩtueamu uxr
2 ide vt tu me videas 7 egot te⸗
¶Capkm ſept timũ

BVid videbis Voc eſt cnpitut

vox ſponſi ad ſponſam. ecciam de
gentibus allo quẽtis, vñ quia ipſa
pꝛius dixerat ſynagoge reuertere
c Ideo ſponſus diat eiſ quid vide
bie 76 Quaſi dieret⸗Tu modo do
les de ecitate ſynagoge / „Pier adð
ipſam exhoe taris dieens reuertere
gc ß ato videbis ea quaſi thoeoe

aſtroeum. 7 ideo vnſolabend⸗ Vi

lum ſeptimũ huiq libꝛi qð gti
net quiq; partes / quarũ pzima eſt

debis autem eamſ quaſi choeos taſ
troeum lid ẽ ad ſpualia bella para
tam Compatur autem eccia cho
ris pzopter tempues pacis in quo

deus auctoe paus / debet gloeificari

a laudari⸗ ̊ ecam comparatur caſ
tris pzꝛopter tempꝰ beili · in quo dy
abolus auctoꝛ temptationis debet
loꝛtiter impugnari⸗ BVel aſtris om

paratur⸗qꝛ oedinatas habet aties⸗

vnam (õtinentium / aliam oniuga
wꝛzum ( DSecunda pe

uã pulchꝛi ſunt &tera Het
ft vor ponſi/ illam eccleſiam que

er indeis et gentibus futura eſt no

uiſſimis tempoꝛibꝰ omẽ datis Vñ

dicit pulchꝛi ſunt greſſus] /

Vbi ſciendu/ ꝙ greſſus eceleſie hit
diantur opera 7 pꝛofequs ectleſie
in agendo paciendo Vel greſſue
diaintur achus pꝛedicationis, qui
pulchꝛn dicuntur in calciamentie

id ð exemplis apoſtoloeum et ſane
toꝛum Vel greſſus pulchꝛi i in cala
amentis quia greſſus ideo pulchꝛi
quia pedes pulc hꝛi / id ẽ doctoees 7
Pꝛflati⸗au z pue ſuſtinent Nuon

pulchꝛitudo elt. pꝛimo vt ſint tetti⸗

ſerundo amplli / tertio dilatati / quar
to mũdiRetti ꝑ iuſticiamaphi / per

ſapientiam. dilatat / bona famã⸗
mundi / per vitam ſanctam Jüttu

te feminũ tuoeum id eſt vnio 1 on
oꝛdia duozum populoum / in vna

fide aritate erit ſiait monilia]
id eſt erit vnitiſſima 7 indiuiſibilis
aue Fbriae ſũt manu artificis

quia ſolus ille artifex hant vnionẽ
Ebitabi ſalzicatus eſt auroea

nn
fen
ue
no N
debet

dam,

es⸗
iuga

he
ne
et
l

ſcſte

oni

et ſolem⸗ et hit ſolũ nouit quate hec
uunctura vß ad finem ſeculi retarda

ta fuenit vide gloſam] Vmbelicus
tuus ctrater toznatilis Iſte vmbeli

cus eſt infirmitas noſtre moꝛtahta

tis, vide gloſam / Bel vmbelicue
poſſunt dici dockoꝛes infirmioꝛes ꝛc
qui nunqᷓ; indigent potulis quia
non ſolu vaſa ſed fontes ſunt aqua
ſapiẽ tie ſcaturientes Venter tuꝗ⸗

id eſt opia populi xpꝛiſtiani Lſiaut

aceruus tritia] quia in ymo pꝛeœp
toꝛum multi ſunt⸗ in alto vero oon

ſilioeum pauci vallatuslilijs ſid eſt

virtutibus Aeruus autem 1deo di
ritur· quia grana id eſt fideles · abß
palea imediate ſeſe ontingunt Pzo
moꝛalitate vide gloſã⸗ / Duo v
bera Iſte verſiculg ſupꝛa in quarto
qa ⸗ a· habitus c id to exponatur vt
ſup / Oaul tui Duo oauli / ſunt
pzꝛouiſoꝛes ſpiritualium a tempoꝛa
lium· qui erunt ſicut piſcine id eſt
multas aquas ſapientie onunẽtes

Lin eſebon id ẽ in cingulo meroeie

ſciliet tempoee antix pꝛiſti que ſunt
in poꝛta filie multitudinis ſid eſt ec

cleſie que ẽ filia multitudin ise/ quia
ex duobus populis generata Diain
tur autem piſcint eſſe in poꝛta fine

multitudinis/quia nemo ingrediet
in multitudine xpꝛ ſtianoꝛ um niſi
qui biberit ex hat aqua-vel/miſi qui
de aqua baptiſmi renatus ſuent et
cetera Maſus tuus ſid eſt etus pzꝛe
dicatoꝛum · qui ſp iritum vite miniſ

trant ecleſte·a ſetoꝛes pexatoꝛzum

odoꝛeſq;ʒ Vtutum pꝛudenter diſcer
nunt · hij ſunt ſiait turns lihani

Caput autem ecleſſe eſt ſenatus a

quia eminentioes ter. we ſugium

infirmie ſoꝛtes virtute⸗ fi ndatz in
libano monte id eſt in xpziſ to⸗ vel

turrelibani]quia per ſapientiam
alti et per vite mundiciam candidi

aue treſpict ontra damaſcum id

eſt ontra malos? peruerſoe contra

quos pꝛedicutozes a dod oees teſpi

put tuum vt carmelg] Carmelus
eſt mons altus a pinguis ⸗ qut ſci

entia urcunciſionis interpzc tatur
poſtoloum / vel etes pꝛelatoum⸗
qui debet eſſe altus / exellentia vite
lancte⸗ et pinguis fruduum ſp irtu
alium fertiitate. non tantum mx
nis. ſed ſimiliter a wꝛ dis circunali
onis ſciẽ tiã in ſe et in alijs ex era te
Let ome capitis tui come ex apite
naſcentes ipſum oenantes / ſunt
rlerici-qui pzelatis aſſiſtunt. qui de
bent eſſe ſicut purpura regis id eſt
ipſis pꝛelatis debent eſſe· quaſi oꝛ
namẽtum tegale. a debent eſſe iũt
ti analibus ſid eſt ipſis doctoꝛib us
2 pꝛelatis ciundi. ſciliet vite ſane
te conſoz mitate⸗ obedientie pꝛomp
titudine/ adiutoꝛij effitacitate ·
/ De purpura dit oum gloſa⸗

(). Tertia paro⸗
Huam pulchꝛa es Hec eſt vox

ponſi · qui huaiſqʒ ſponſam ſuam

ad laboꝛes inuitauit/ eam magie
in labo: ibus gmendauit nunt autẽ
poſt duozũ populoꝛũ oniunctionẽ
poſt ertaminis laboꝛc/ ſponſus
ſponſam ſuam vacantem wieſtbus
delichs tecõmendat dia ne. pul
4 m ir

chꝛa es] fideſ dewꝛa] opere cariſſi
ma in delicijs ið eſt cariſſima dño
tuo / ex hoc ꝙ eleſtibus vatas delici
is ſcom gloſam Dtatura tua aſſi
mulata eſt palme ſideo pal me om
paratur eteleſie ſtatura⸗ vel / anima
que œleſtis diuicias pzꝛeguſtauit. qꝛ
totum in eelum erigitur · 2 ad terre
na deſpicit incuruar⸗ De palma vi
de gloſa⸗ vbera tua botris] Que

ſint vbera eccleſie ſupenus dickum ẽ

botri jautem vini ſunt vaſa · 21 v
bera ſvaſa ſunt lachis Vbera ergo

a botri ſũt p̃lati:quia ⁊ lac ꝑuulis-

et vinũ pzouectis pꝛopinant Dixi

aſcendam Quaſi dicat ſponſus ꝙ

tales habes dockoees non ẽ tui meri
ti. ſed mei doni⸗/ quia dixi id eſt ab

eterno diſpoſui aſcenda in palma

id eſt in ewiam⸗ qua ipſe pzius pal
me cõparauit. in quam aſcendit /
dum pꝑ gractiam amozem 27 per
natute vni onem in ipſam intrauit /
7 eig ſe caput ſecit · Vel in palmã
id eſt in truem auus pars de pal
ma fuit ſceðm gloſam/ al appꝛehẽ
dam fruckus eius] qui ſuerunt / p20
pꝛij toꝛpoꝛis gloeificato / humant
generis redemptio / antiqui ſerpẽtis
ligatio⸗ et redempti hominis ſalua

tio, quos ita ſozꝛtiter appꝛehendit
vt nullomodo deadere poſſint! Ett
erunt vbera tua ſicut botri vinee id

eſt dules ſicut botri vince / nõ ama
ri vt hedere id eſt ſynagoge· Vide
gloſã et odoe odoeis tui ſicut odoꝛ
maloeum ſid eſt odoꝛ fame tue/ vel
odoꝛ odoꝛ is id eſt fama pꝛedicati
onisꝗ laudis ſicut odo? maloꝛum

gloꝛiam pzc

id eſt ſiaut odoꝛ fruckuũ pfectoꝛum⸗
non ſicut odoꝛ ſolioꝛ um verboꝛ um⸗
[Guttur tuum jid eſt doctoees tui⸗

vel / pꝛedicatio tua ſicut vinũ opti

mũ ſſciliet olozꝛe/ odoꝛe· ſapoee· et
Vtute pꝛeœllens dignum dilecko
id eſt xpꝛiſto ad potandum EPpꝛiſ
tus enim libenter cualiem paſſionis

bibit / a aljs ad potandum poerex

it? vnde ſequitur/non ſolum vinum
illud / eſt! dignum dilecto ſſed eciam
Llabus ſid eſt onibus eius vt pau
lo et dentibus ſid ẽ attritozibus ſa
tre ſcnptute, vt auguſtino ad rumi

nadum] ¶Quarta pare
go dilego Hec eſt vox eccie ad

ynagogam⸗Cuaſi diceret · Michi
tredite et onuertimini ad ſponſum

meum xpꝛiſtum quia ip̃e vos libẽ

ter recipiet · ſicut et me· am ego

pꝛzius cxul/pauper/ nuda / onner

ſa ſum ad eum/ wniuncta ſum di

lecto meo .æa ad me facta eſt on

uerſio eius ſcarnem humanam aſ

ſumendo⸗meam penuram adiuuã

do⸗· mithi graciam conferendo⸗ et
ittendo :

Quinta pars⸗

g, „
( Neni dilecte mi Het eſt vox ſpon
ſe · que eeruficata / wiudea onpunc

ta / obediet conuertetur⸗ pzꝛe gau

dio / ſponſum alloquitur 2 dieit Ve

ni dilecte mi Quaſi dieeret · Certa
ſum ꝙ iudea licet nimis tardet⸗
tcamen finaliter conuertetur/ ideo
veni mecã⸗ vt egrediamur ĩ agrũ

id eſt vt tu et ego egrediamur in i

los iudeos / qui adhut arandi 7 olẽ
di ſunt⸗ 21 amoremur in pillis id ẽ

*

3 . — —

—

—
u⸗ – . = — — L —

1
l⸗

et

dui

in nouiter onuerſis. in qauiba ẽ om

moeandü donet ad perſectionẽ per
ueniat Mane ſurgamgad vineas

id eſt ſtudioſe laboeenq ad exolen
dum / ſouendũ 2 nutnẽ dũſ vineas
id eſt virtuoſos ad domimnũ onuer
ſee. Ct qꝛ aliud faciendu eſt vine⸗
nondũ florenti. aliud dũ floꝛ et a
liud dum fractiſicat. ideo ſubdit vi
deamus ſi floꝛuit vinen lid eſt ſi ali
qua bona ſigna vtutis / ofeſſionie a

ſidei appareant ſi floees fructg par

turiũt id eſt ſi bonu ꝓpoſitum ſeqni
tur opꝰ bonũ ſi floꝛuem nt malapu

nia id eſt ſi floees pſectu ſructum

dederut Ibi dabo ubi vbera mea]
id eſt platos 7 docoees dabo non
lũ ad lactandu⸗ vel gtracandu⸗ß
a eetſ ond euam ad laeran
dum ꝑ martinũ/ſi opo furrit han
dꝛagoer c Pec eſt herba qᷓ pfun

de mditatutr in terra/ 2 parũ ſupere

minet habet tamen pomula mibea
2 odoeifera⸗ ſignat iudeos at q̃;

dederũt odoeẽ in poetis noſtne id

eſt in ſacramentis. ideo egrediẽ du
⁊c ſeðm hoc expone Vel expone

Mandzagoꝛe ſid eſt vixtutee poꝛ

te.id eſt apoſtoli/ ac ſiait gloſa⸗
¶ Capitulũ viij

juũ et vliimũ mapitulũ huiꝰ li

bꝛi qdᷣatinet oco partes-quaꝝ pzꝛi

ma ſcm gloſam ẽ vox ſynagoge⸗
vñ introduatur hit iudea inſpirata

iam a edocta⸗ ſũmo deſiderio de

um querene ideo diat quis michi
det τ] Vel ſem aliam gloſam · ẽ

—

vox eccie de gentbg xpꝛ iſti incar
nationem rewlẽtis, que ipſam ĩet
nationem tam ſeruenter aplectit⸗
vt ipſam de nouo fien deſiderare vi
deatur diene! Quie michi det ſid
eſt dei filium fralrem meũ ſid E vt
ſit frater me· co munione natute
ſugentem vbera matris mee id eſt
virginis beate / que materne pieta

tis viſcenb totam ecriam fouet

nutrit · Bel / mater eaie ſuit ſynago
ga. Et notanter dicitur det qꝛ ſo
la cari tate filig datgeſt nobis Ite bñ
dicitl te qꝛ ad filiu loquitur⸗ exclu

dendo pzzm ⁊ ſpinitum ſanttum a

noſtte in fir mitatis ſuſceptione vt i
ueniam te id eſt ggnoſcã te ſceðm

naturam humana fozis] qꝛ ina/e

com diuini tatem / nulli fas eſt in

ſũ ad plenũ ognoſcere Vell foꝛie

id eſt non inc uſum in ſinu patrie⸗

Hß aim ho mĩbq guerſantem Hbi no
ta gloſam deoſeuler te ſid ẽ face
ad faci videã⸗ e ad os loquar
Vel expone vt in pꝛintipio lib i æ
iam me nemo deſpiciat c apparma
erit me eſſe ſoꝛoeẽ wegina et ſponſa

lim eni m deſpetta fuit. ũ abhoꝛ

bat můüdꝰ diu nitatẽ in homie et

vitũ in moetuo floꝛuiſſe. et ſit de ſi

milibg Appꝛehẽdã te naſi diee⸗

tet Di detur mithi te ſit oſeulan. e

tiam ſi velis effugere nõ dim tto nꝛ
P appꝛzehẽda te amoeis ziũctiſe
2? ducã te in domũ matnes mee id
eſt ĩ multitudine ivdeoꝝ albiau

lũ genitricis mee ld eſt in ſeeretarn

um ſeõg. ſc: eleſtẽ ibꝛ bm Ibi me

docebis id e te michi maiĩfeſlabiof

daho tibi poculũ ſid eſt faciam te
dileckari Quaſi dietet tu augebis
michi gräm 2 gaudium⸗7 ego au
gebo tibi ſeruiciu/qꝛl dabo tibi pocu
lum ex vino cõdito ſd eſt ſeruicũ fa
nam ubi ex vins bonoꝝ operum in
ebziate pꝛe gaudio⸗ q condito⸗/ diui
ne gracie auxilio muſtũ maloꝛũ
granatoꝛz um meoꝛum d eſt inebꝛi

an/ exhilarari a caleſien te facam.

ſan guine martirum Muſtum enim
calidig eſt vino⸗ atius inebꝛiat ꝛc
TLeua eius ſub cnpite meo ac Hot
expone vt ſupꝛa· Bel dit Leua ſid
eſt ſue humani tati ognitio 2 dex
tera id eſt ðiuinitatis clara viſio⸗
Adiuro vos filie heruſalem NHic
verſus expoſitus eſi ſupꝛa⸗ ideo di
catur vt pzꝛius-ſicut a de pꝛecdenti
[LZeua eius et etera
¶ Seainda pars⸗

e eſt iſta Hec eſt vox angeloeu
del ſynagoge pꝛoſectu eccie de gen

tibus admirandũ / ſicut ſupꝛa tercio
capitulo] que eſt i ta ac] Vel meli2
poteſt dia⸗ vor ecie de gentib⸗ / de
ſynagoga quaſi iam conuerſa admi
rantis 1 dientie Que * iſta QNua
ſi dieret! Que eſt her que aſcendit

de deſerto id eſt de pꝛioꝛi execatio

ne delichs ſpualibus affluens⸗
Innixa ſuꝑ dilectum ſuum ſſibi nã
qʒ ſoli innititur- cui tanta familiari
tate miungitur a quo in omni tri
bulatione ſulci ur et p qauem gracia
omnis liberaliter diſtributtur *

(Terca pars
Re arboꝛe malo Her ẽ vor ſpõ

Kreccie de gentibus reſpondentio/ g

inducentls eam vt ip̃a iudee penitẽ
ti cõgaudeat/ benefitij ſibi facti re
oꝛ det deo dicit! Dub arboee ma
lo Quaſi dieret · Tu admiraris de
hoc ꝙ ſynagoga aſcendit ꝛc· ſed no
li admirari · ymo potiꝰ ꝓgaudere ve
lis et de beneſichjs rewꝛzdari⸗ quia
[ſub arboꝛe ac/ Vbi ſciendum
ꝙ malus eſt arbo ꝑ quam xpũe
uenienter intelligitur⸗ pꝛopter cau
ſas ſuperi dictas huit igitur arbo
ri ſubiecta fuit ecca⸗ ideo de morte
ad vitam tedijt⸗/a hot eſt qð dicitur
ſub arboee ac] Vel ſb arboꝛe ac]
id eſt ſub vmbza ligni vite⸗ qð elt
xpũs ſuſcitaui te ¶ Ibi oꝛrupta ẽ
mater tua id eſt ſynagoga Et hoe

tripliciter ſeu triplici cꝛruptioẽ Pzi

mo oꝛruptione moetis ſpũ alis · qꝛ
non regenerabatur ſacro baptiſ mi
ſonte⸗p quem vita ſpualis ofertur
Detundo wzꝛruptiont thoꝛi matri
monialisquia telicto xpᷣo vero ſpõ
ſo / dyabolũ adulterum petijt Terci
o wꝛruptione in uidie viſceralis In

uidia enim / eſt oꝛ ruptio viſceralis⸗

qꝛ putredo oſſiũ iuidia/puer⸗xiiii
NHact aũt oꝛ ruptioẽ coꝛrupta fuit ſy
nagoga⸗ qñ barraba latronẽ dimi

ſit:a ꝑ ĩuidia xpᷣ̃m ĩnocntẽ ocidit

Libi violata eſt genitrix tua id eſt
lex vel ſynagoga ⸗ et hoc exterioet
perſercutione ⸗ ſciliat ſub tyto veſ

paſiano· // NHit eſt notandum

ex hot loo volunt quidam ꝙ lignũ
vetitum / in quo pecmuerunt adam
et eua.ſicit quidam libꝛi apotriphi
habent / ſit malus iſta⸗ et ſcm hot
littera legerttur ſic · O tota ettleſia

eee ☛

i

— —
—

Iſuſcitaui te] exſẽ ſub arl oee ma

lo ſid eſt ſub ligno vetito. vbi pꝛrimit

parentes mostis ſentantiam incurre
runt⸗a ibi ſcliet ſub ceadem arbo
te wꝛ rupta mater tua ſcihcet hu
mana natura ibi violata ẽ genitrix
tua id eſt eua · O igitur ecia⸗/ quia
het omnia tibi facta ſüt ꝑ gram · no
li admirar· ſi lynagoga aſcẽ dat ꝛc
LSed pone me vt ſignaculum ſuꝑ
oꝛ tuũ] Quaſi diat ponſus/ quia
igitur ad tanta pzꝛoueca es gram⸗
ideo pone me vt ſignaculum Jid ẽ
vt memoelale vł ſigillum quo ſecte
ta claudutur⸗ vel ſicut vexillum qð
eſt ſignũ tnu phil ſup ooz tuum ſid ẽ
ſuꝑ omnẽ amoeem et intentionem
z dis tui vt ſignaculum ſupza bꝛa
chium tuum ſd eſt ſuper omnes ar
tus tuos a oia opera tua⸗ſciz vt in
omnib mei me moꝛia in te ſemper
vigeat vt pulthꝛitudinis mee ſimi
litudo ĩ te ſemꝑ luæat:vt mei amo

rie carackerte ab oĩ alieno diſcer

nat . vt in cnſtro tuo / vexilum meũ /

ſemp aduerſarium pꝛoſternat⸗Et

cauſam quare hot facere debeat ſub
dit cum diat foꝛtis eſt vt moes di
ledio quã habeo a habui ad te/ per
quã ani ma mea a toꝛpe eſt ſepara
ta quã nichil auertere potuit-ymo
moste ſoztio-quia ipᷣm actoeem vi

te quodamodo ſuperauit dura ſicut

inſern) emulatio ſid eſt amoeis exe
cutio· que me ad infernu deſcendere
fect. 2 ideo dura ſicit inſerng quia
nulli pene? parcere ſecit⸗ ſicut inſern
nulli parcit! Tampades ei⸗ ſſcilicet
amoeis ſeu dilectionis id ẽ oꝛda ſi

4 4

delium . vide gloſam⸗ eſt igitur
magna / virtus caritatis/ et ideo ſi
dedent homo omnẽ ſubſtatiam do
mus ſuer id eſt ſi reliquerit oĩi a- pz0
amoee iſto gratuito habendoſ quaſi
nichil deſpiuet ea ſid ? quicquid de
derit vel reliquerit quaſi nichil repu
tabit ſeðm gloſam Bel aliter ſi ho
mo id eſt xpus dederit omnẽ ſub
ſtantia do mus ſue] ſicut de fatto fe
nt pꝛo dilectione ſid eſt ſi ſibi impẽ
datur dilettio qu aſi nichi deſpiaet
eam ſid eſt pure gratis dabit ſine 2

mu tatione cõgrua vel codigna⸗
Kuarta pare

doꝛoe noſtra] Hec eſt vor ſponſi
ad ſynagogam⸗ loquitur de eole
ſia de goubg adhuc nouella] Soeoꝛ
noſtra per naturam et graca puu
la eſt paucitate populoꝛũ q infirmi
tnie onuerſoꝛum et vbera non ha

bet id eſt dottoꝛes et conſolatozes

Cuid faciemꝰ ſoꝛoꝛi noſtre ĩ die
1d eſt in toto temport vite huius
quando alloquenda eſt? ſid eſt paſ
enda et nutrnenda ſpintualibus do
rumentis a allodutionibꝰ ſacris ad
intrementum pꝛouehenda

— uinta pars⸗ HW
Oe murus eſt] Hec eſt vox ſpõſi /
ſibimet reſpondentis vnde ynago
ge taceti et expectanti quid ipſe ſpõ
ſus facere velit ipſemet aperit dicẽs
Si murus eſt id eſt ſi in eceleſia
ſit aliquis aptus vt ſit murus con
tra heretivs edificemus ſuper eũ
Pugnaglla argẽtea id ẽ inuinabi
lts ſententias- diuino elo quio luci
das Dunt enim in ſeriptuns pꝛo
m iij

pugnacula in triplici d iffe tla⸗ Pal
mo naq; ſunt queda texrea ⸗ ſcilicet
ſrientie phiſieæ et naturalts ſecũdo
queda lignea⸗ſcz ſcientie pzactic id

ſeʒ ſciẽtie diuine a ſpuales Di hoſ

gu eſt lid ẽ ſi ĩ eccia ſit ahquis apt9
vt ſit hoſtium ad itroducedu in via
ſalutis fideles 1 catholios opinga
mus illud tabulis eedꝛinis id oꝛ
nemus eũ virtutibg a exemphis bo
nis. vt ſit in eo pulchꝛitudo vite⸗ et
odoꝛ bone fame / qui vicia ſugat ꝛc
ide gloſam ( Dexta paers
go murus Nec eſt vox eccie teſ
pondentis ad id qð ſupza ſponſus

dixerat / ꝙ vellet edifiere ſi murune

eſſet · Quaſi dieret Tu dixiſti Di
murꝰ eſt edifiemus a ego ſum mu
tusſuꝑ te petra ſfundatus ex lapi
dibus caritatis edifietus a ex glu
tino dilectionis cõpactus et vbera
mea ſid eſt apoſtoli / dottoꝛes / et
lati ſiaut tuxro exponatur vt ſupza
quarto capł oet quaſi diceret· ꝙ ta
lis ſum non ex me habeo ⸗ ſed ex
gratuito dei dono ideo dicit ex quo
facta ſum ozam eo quaſi paœm re
periene id eſt poſtq; ego cuerſa ſũ

ozam eo⸗.a ipſe michi ſue pacis do

nu· ꝑ verbu recondliationis largitg
eſt iuxta illud Gloꝛia in exolſis ac

Ded ſoꝛte quia alti quis dieret⸗ ad

quid es tu murg vbera tua turrb?

et ipſa reſpõdet, ꝙ hot eſt fuit ad

xpi Ideo ſubdit! Vinea fuit ſciliet

tota ecia] paciſio xp̃o quam ipſe

acquiſiuit:i ea ꝑpaœ quam ecia reg

5 =W

nerit ozam eo que lpax habet po
pulos ſciliæt indeoꝝn 2 gentiume i

vno ritu wllectos· Tradidit eu aiſ

todibus ſid eſt pꝛelatis ſciliœt cuſto
diendam et wlenda vir ſid elſt qui
libet vere virtuoſus affert pꝛo frut
tu eig mille argeteos ſid eſt vniuer

ſitatem tempoꝛaliũ ſuoru affert ꝓ

fructu eius id eſt pꝛo fructu eterne

bentitudinie ſcdm gloſam⸗

V. ¶ Deptima pare⸗
VRinea mea Hec eſt vox ſponſi⸗

curam qua habet ad vinea ſuam oſ

tendentis QNuaſi dicat on do oh
liuioni vinram meam/quia vinea

mea oꝛam te eſt .Milie aui padiſi

ai ſcilicet illi qui filj ðei vombutur

Math· vequi ſunt müle / qꝛ haben
pfectionem millenarij / id eſt eterne

beatitudinis; vel gpletam dealogi

perſectionem et dutenti quia eis
duplex fruckus ſeu duplex mertes
debetur ſciliet gaudium eſſentlale
et aeidentale. vel viſio et fruitio⸗
Lhis qui aiſtodiunt fruchus eius
id eſt veris dockoeibg 27 pꝛelatis qut
cuſtodiüt fruttus vinee domini⸗Et
conſtrue Mille et duenti ſunt de
hijs id eſt de numero 2 œtera //
Quia igitur tantus eſt fructus pꝛe
dicte vinee/ ideo ſubdit ſnõſy Que
habitas in oꝛtis Quaſi dieret⸗ O

ſponſa mea que habitas in oꝛetis

id eſt ĩ alltura ſpiritualium fructuũ⸗
q̃ pus habitabas ĩ cãpis ſilue ami
ti auſcultat te id ẽ ageli quos adiu
toꝛ es tibi dedi/a ſp̃s iuſtoꝝq ia cũ
deo ſut 7 fratnb oeatauſcultat

te id ẽ oeatioẽs tuas audißt et deo .

4

po
ſel
vor
gu

gti
hoe⸗

r
on
8us
ge

poerigut. vt pꝛedictum ſaicumn ᷓ

ſequi valeas gicur Fat me audire
vorem tuam ſid e ita age vitam. vt

quitquid vor vel opere ozauerie, a
me dignu ſit exaudiri · vide gloſam

Ockaua pars⸗

Eade dilecte mi Hec eſt vox ſpõ
ſe ad ad pꝛedicta teſpondentis/ vnde

quia ſpon/9 dixect Fat me audite
votem tuam in quo ſponſus nota
bat ſe ſponſam ſua querere I deo reſ

pondet ercia innuendo ꝙ couenien
tius eſt· ip̃am ſponſum querete⸗ q;

queri ab eo Vnde diat ſuge dilecte

mi ſuꝑ montes aromatum id 6 in

ter ſanctos 2 agelosvt ibi inſequa
ris 77 vide gioſam⸗

—0 Erp licit expoſitto magiſtri petri
de aillpaw ſuxꝑ cantica

J192

NR uijê/

FInaqpit pſatlo magiſtri petri de
Aillpao urdlalis quoda epi lame

raoñnrſuner ſeptem pſalmis penitẽ
Ealibud⸗

Era pñia velut ſcala ꝗᷓ

dam eſt/qua ho pero / q
ſcðm euagelicã pabola
deſcẽdit de ihꝛl mi i ihe
richo /eurſũ in ihꝛb mhoe ẽ ad pa

tis viſionem aſcẽdit / Nuig vero

ſcale ſepte ſuüt grad? quibd ꝛ eſpõ

dent pfalmi ſepte qui dicutur pniia

les / Pꝛim? itaqz grad timoꝛ
pene A quo pꝛ imꝰ pſalmꝰ ĩcipito

mine ne in furoee tuo arguas me:

neqʒ in ira tua apiss me / De
mñdus ẽ doloe culpe Nit eſt aui in
ſecũdo pſalmo optudo dicit· Heati
quoꝝ remiſſe ſunt iiquitates: quo
ri teca ſunt pra. Et hüt peroꝛzũ

ſeſſio ip̃oũqʒ remiſſio ſequitur⸗De

lictũ meũ inquit ognitum tibi feci⸗
c ĩiuſticiã meã nõ abſcõdi⸗ Et itera
Dixi cõfiteboꝛ aduerſu me iiuſticiã
meã dño: tu tem iſiſti impietatẽ
pæi mei / Terci gradd ẽ ſpes ve
nie Hãat timoe p̃edit· qᷓ rurſ in ter
tio plal mo cl amat Oñe ne in furo
te tuo arguas me: neqz in ira tua
oꝛripias me⸗ Et hut doloꝛ omita
tur Afflic ſum hum iliat ſũ ni
mie: rugiebã a gemitu coꝛdis mei
Poſt het vero ſeqᷣtur ſpes · Qm̃ in
te dñe ſpaui: tu exaudies me dñe
deus meg·/ Guart amoe mu
dicie Hac nõ hoĩs iuſticia /ß dei mi
ſerioꝛ dia efficit Vñ quartus pe ait
Miſerere mei deg: ſcm magnaã mi
ſencoꝛ din tua· At deiñ ſubdit Am

4. —

pliꝰ laua me ab biniquitatt mea⸗Ct

iterum Coꝛ mũdũ crea in me deg⸗

Quĩt gradg deſiderium celeſ
tis pꝛie/pz0 quo oꝛat quitꝰ pſalmꝰ
Dñe exaudi oeationẽ mea Pꝛeodit
autem gtemptus pñtie vite Quia

deſecrut iĩquit ſicut fum⸗ dies mei⸗

Et iterum Dies mei ſicit vmbꝛa de
elinauerut: 2 ego ſiait fenũ arui Et
hut comitat Alderatio eterni tatis
diuine Cu aut due in eternu pma
nes 2c Et rurſus Tu aut idem ipſe
còne anni tui nõ deſicet Et ex hus
gſequitur deſideriũ habitatioĩs ſuꝑ
ne⸗ de qua Atludendo aitFilij ſer

uoeum tuoꝛũ habitabüt: a ſemẽ eo
rum in ſeallum dingetur· Dex
tus eſt diffidẽtia virtutis pꝛopꝛie⸗

2 hant iuuat ofidẽtia diuine miſeri
toꝛdie / pꝛzo qua ſextus pſalmꝰ ſuſpi
rat De pzoſundis tlamaui ad te do
mint: ꝛc Et merito / quia ad aleſtẽ
pa riam peruenite pzopꝛia virtute

diffido · Mam ſi ĩiquitates obſema
ueris do mine ꝛdñe quis ſuſtinebit?
Sed de copiolitate ofido · Quia a

pud dominũ miſerioꝛ dia: 1 wpio
ſa apud eum redemptio / Depti

mus gradeſt/ exultatio ſpualis le

tice NHant aſſidua oeatlo efficit· ide
o ſeptimꝰ pſalmus incipit domine
exaudi oꝛationẽ mea⸗aurib Pcipe
obſecrationẽ meam: Per hant ex
diuinoeum operum ſideratione / in
dei contemplationem aſondit·/ Me
ditatus ſum inquit in oĩbus oper⸗

bus tuis q in facis munuũ tu arũ

med itabar. Vnde tandem exulta
Do coneludit, Spinitus tuus bon⸗

ert
tur.
ife
vae
gu⸗
hoſe
har
tis
N

*

=
—

=

ei⸗
de

88

—

dedut me in kerram reetã Poe
ergo ſi ĩ hãt terra eieſtis ihꝛm de
duci aipim hijs ſeptẽ pnie gradi
by aſcẽdere / ĩ his pfalmis aſſidua
deuotioẽ medicani debem exẽplo

btiſſimi auguſtini / de quo legit / ꝙ

bltia qua deſuct? Rrmitate/hmoi

pſalmos de pñia quos ſibi iuſſerat

ſenbi/iace i letto / ctra parietẽ poſi
tos ĩituebat᷑ legebat vbertim at
iugiter flebat 7 deo ex huiꝰ ſcĩ dotto

ris / alioꝛ uqz ſentẽtijs/ ſuꝑ pſalmie

pñialibg quaſdã ozones ſeu medita
tioẽs deuotas ꝓponere dignũ duxi⸗

in dei gtẽplatioẽ; humang animg
valeat ꝓmoueri IAlud tñ in exoedio
pmittẽdũ /ꝙ liæt ſeptẽ affectus⸗
quos ſeptem gradibg ſcale pñie ap
Pauimꝰ.dictis ſeptẽ pſalmis apte
deccterqʒ vt oſten u eſt zueniant / lñ
ſicut diat hugo ĩ libello de oꝛone / ſei
endũ ẽ hat Je tatẽ in oĩb pfalmie
nõ eſſe / vt ꝑ totã ſeriem vnd aff cũe
extẽ dat /ß ſepe ex alio affettu traſi
tur ĩ aliũ / ſicut ex affettu timoꝛis in

affettũ amoeis. vel in ſpei affectu⸗
vel cõſolatioĩs/ ſcð m ꝙ mẽs oatie

dinerſis modis affici ſolet Hoe at
qualiter per ſingulos pſalmos tog
noſcat· het nõ ſit huig opis expla
nax / tñ quatũ ad ꝓpoſitũ pPtinet ſa
tis ex ſequẽtibꝰ apparebit Me
ditaꝰ deuota ſuꝑ po pſalmo pñiali
POmine ihu xp̃e. ſuture iudex
Jſcxi.q̃ bonosi œleſte regnũ tu
u/ malos veb i igne eternu es miſ
ſut Dũ ego teꝰ a ĩdigny ptrohoe

cẽ futuri iudirij tui Aidero· timẽ

at tremẽs ad te tlamare apelloꝛ et
dicere Oñe ne ĩ furoꝛe tuo arguas
me⸗negʒ ĩ ira tua wꝛnipias me] Yz

ve michi quo iĩmẽ ſã clemẽtia tuam

ad ſuroes / quo ĩfinitã miaz tua · ad
irã Puocre merui⸗ Meru itagz et
hot ſpõte ꝓfite alioqui watt fate
boꝛ Dco tñ dñe te docte· qꝛ tu
idẽ es / ideo tu in vanos affettg non
mutabik es De te quoqz ſerptu eſt
Tu at dñe vtutũ / ( traquillitate iu
dicas Funs ergo ſꝑ traquillꝗ / iraſte
ris ſꝑ placatꝰ 125 ẽ ſuroe tu/ nõ ẽ
ira tua ĩ te. et ĩ tuo affcu/ß extra te
/1in effeũ tuo Ffuroe tud / pena ẽ ĩ
ferniqra tua:purgatozij pena ꝗn ĩ
Ferno quaſi ſurẽdo arguis in pur

gatozꝛio quaſi iraſcẽdo cꝛripis / 1 il

lo ꝑ iuſticã arguis ĩſolubiliter / z i
to ꝑ miaʒ oꝛripio ſalubꝛ iter Et tñ
ab vtroqz opto enipi / ab vtroqʒ deſi
dero 2 peto liberan dies One ne
ſuroet tuo arguas me 7c. Dz quo
pacto: qua frõte/qua hot pſumo au
Ddacia. nõ vtiqz de mea iuſticia/ ß de
tua mĩia⸗ Idro miſerere mei dne
Quare?l Quonia infirmo ſũ Je
mee vtutið firmitatẽ· h mee vani
tatis allego iĩfirmitatẽ Ego ifirm⸗
tu meditꝰ? ergo ſana me dñne hic
adhibe qᷓ tu vis medicmenta hic
vꝛe, hit ſeta / eu tatũ a ſu roee tuo et
ira· hoc eſt a future vite pena me li
bera⸗ Oct a te o pie mediœ fruſtra
peto vt ſanes me Quoniã gturba
ta ſunt oĩa oſſa mea (Oſſa loquoꝛ
non oꝛpis ß aĩe] Oſſa aie mee vi
tes ſüt aĩe mee⸗quia ſicut in oſſibus
wvꝛ poris / lit in vinbus onime aliſtit

ſpꝛtitudo Vivs aĩe mee⸗ meozia⸗

itelligetia 2Q volutas· In qᷣbg dũ ſa
ne ſüt / ſcẽ trinitatis vera ymago ẽ
a ſił iuudo Oz heu meqmꝑ pœzʒ ifir
me ſacte ſut⸗/ deo cõturbate/ hot ẽ
intra ſe⸗ 2 gtra ſe iuicẽ gturxbate ſũt
ECt ideo aia mea turbata ẽ valde
Ra g“ nõ modicuũ/ß valde gturba
tn 7 aĩia mea / qꝛ valde ifirmata ẽ

omĩs ſoꝛtitudo ſua· Du tibi moebũ

men detego . du medioo egritudies
magnitudinẽ oñdo / oꝛo vt ſanes.

Dz; au dñe vßae] Vß quo dñe ſann

eate differs? Nõ E diladiſta crudeli
tos tua / ß iõ differs/ vt dũ diu luc
cari ꝓꝑmittis cũ vicijs / ex h' pſuade
as aĩie mee ĩ qᷓ mala ſe p̃cpitauit/
a vt iñ autioꝛ ſit Maex diffialltate

dilatiõe ſanatioĩs fit dligẽ tioe cuſ

todia / teepte ſanitate Vl iõ michi
pfect differs curationẽ/ gaꝛ ĩpfettã
tibi offero oꝛatonẽ · Maã hit nudu
tam pꝑf& oeo vt audire merear / ad
hut te loquẽte dicã/ eert aſſũ Quare
hoc? Quia nõ ſatis pf& aiam me
am zuerto ad te / h nec hot poſſu⸗
niſi tu ſuppleas impfecu meugof
Cöͤuertere dñe 7 enpe⸗aſaz mea
NP ? fat me ad te pfecte guerti Du
Ei eni a laboꝛioſu ẽ michi ad ſereni
tatẽ traquillitatẽ diuĩe lucis a ter
renarũ cupiditatũ caligine retoꝛ qꝛi
Eripe geaĩaz mea pcis ſcz ligata/
7 in ſua zuerſione hoſtibg multis ĩ
pedita a opp̃ſſa/ ty inherẽtẽ pplex
1tatibꝰ huiꝰ ſcłi.a ſpinas qualda di
lacœratiu deſidernoꝛu in ĩa guerſio
ne patiẽ tem⸗/ Ab hüs quoqʒ mal e
nmcsl Dalaf me ſac Ppier mign

auã Inon inter iuſtitiã meã. qu pee

dapnatio/ F ꝓpter miaz tua⸗ p qua

cõuerſis ad te / pia Pmittitur ſalua

tio⸗ te diente Loͤuertimi ad me⸗/2
ego zuertar ad vos Cu ergo quia
a ſecerat auerſio/guertere ad me⸗ q

me guertl pfectig/ ſic Toͤuertete
dñe a vidaa tua: a eripe aiaz mea⸗

no ſolu a pñii malicia / ſaluu me

fat eciam a future moꝛtie miſeria
Quonia no ẽ ĩ moete qͥ memoe ſiet
O pijſſie dñe nõ imento hit feſtino

michi pera dimittt / quonia pt mo⸗
tem/vel in inſerno no erit memoꝛi

a tut a ofeſſio pœĩ/q ſciz vtil ſit ad
vtnia/qꝛ nut ẽ tẽpꝰ guerſioĩe/̊ cũ

hec vita tranſierit: temp erit retri
butie Bt ergo ab illa eterna mo⸗
te. vt ab illa inferni dapnatiõe per
pniam liberer Taboꝛaui in gemit

meo lauabo ꝑ ĩgulas nocteslectũ
men latrimie meie ſtratũ meu riga

bo O ſelix dð qᷓ hae pnie euip nae
p tot noctes vtiliter luſtinuit BHe mi
chi miſed qᷓ has vna vix hora ſuſtie

re valeo/à non volo / a ſi qnqz velle
michi adiaet qꝛ tñ pfecte volo / p
fiære nõ iuenio Tu ergo dñe da mi
chi velle da michi ꝑfiere· da michi
laboeate no ſolu i gemitu woꝛdis / H
lauate lecu meuũ latnmis wꝛpis /
net lauas ſolu exteri⸗ ſeu ſuꝑfiaete
n / ß ecia rigari itrĩſecevt fletꝰ me
us n ſolũ ad extenoea ꝛꝑpis / B vß

ad wꝛ dis itima Pueiat ibiq; Pma

4
i

t4

iga

7

neat Nec ſolũ dñe peto lauari⸗a la
enmis ngari lectu vel ſtratü meũ

ꝛꝑale. ̊ eaã ſpualeſaĩterioꝛ is cõ

ſcie / 2 hoc ꝑ ſĩgulas nodte⸗ id
Iigula pœa ex ea oeiẽtia Oꝛiũt qͥꝝ
pe mithi alternatĩ dies ac noctes⸗
Noctes patios / cũ larne ſetuis legi

pœi Dies ſentio/cũ mẽte ſeruio legi

dei O vtina ſugatis noctib peœgy

et abiectis tenebꝛis vicion. oeiãtur
michi a illueſcat clarig dies vtutũ/

2 luia grag Vz heu me miſen.! aꝛ
turbatg a ſuroꝛe oal me Deu
heu 2 iteꝝ heu⸗ qꝛ oaug mẽtis mee
vix p̃t ad oetũ diei ſpũab luſs cõ
ſurgeren he/ qꝛ turbat ẽ a ſuroꝛe
Met ſolũ a furoꝛe tuo diuĩo tõ ſutu
ro/ quẽ timeo⸗ ꝙᷓ; pñti/quẽ ſentio.
egia a ſuroee meo Po / quẽ gemo⸗
Hoc ẽ a furioſa gcupiſcẽtia mea / a
ĩ hat miſeabili vita / li nõ to taliter
extictñ multipliater turbatg ẽ 0
cul Et mento qꝛ ſueteaui iter ocẽe
ĩimiws meos ſſcʒ iter oĩa vicia me
a ⁊ pca mea· q̃ vere ĩimici mei ſut/
dü me ab amoer diuio ſeparant et
auertüũt Inter qᷓ iueteraui / dũ p iue
tera oſuetudinẽ / me eis ſubiectũ eẽ
alẽſi Dz tu dñe pijſſie pt labooẽ 7
geitũ/ pꝰ ĩbꝛ es crebaimos latrima
rü· da michi gſolatioĩs tue auxiliũ /
vt dicẽ valea Diſcedite a mo,qᷓ o
ea . i · quo/ txau · do· vofle· mei
a michi optare ab oparijs ĩiqta
tis ſeꝑainõ ſolũ loo/ß aĩo⸗ĩ quoꝝ
peœaui ꝓſoꝛtio· vt ſit a tua ĩ me wʒ

reptio / 1 mea te oſolatio ĩnoteſcat /
vt lie ſp̃s meꝰ ſetiatquonis vo& fle

ta mei exaudiſti Da michi dñevt ice
ri atq; iten exultãs dica! Cxaudi⸗
do deß/ m. dñs onν ſuſcepit De
pcationẽ meaꝑ depoſitionẽ pœoꝝn/
2 oꝛoez meã ꝓ vᷣtutbo adipiſcẽ dis
Dz nõ ſolu dñe da mithi exaudini
P me. nõ ſolup mea/ß ecia p mea
rũ pxiõꝝ ſalute Net ſolũ p amicoꝝ
meoꝑꝝ / ecã ꝓp ĩimitoꝝ guerſiõe⸗
vt exẽplo viri ꝑfecti dica ci ſeti0 tu
o dð Erubeſcat 7 at⸗ vehe.o ini⸗
mei Erubeſcat / exeplo meo de acki
ba ſuis mał/aturbet᷑/terroer iudi
ter. ũ gemitu foꝛti vt ſic guertant
2 eru⸗ val. veloater jne guerſio ſua
erubeſcẽ pnie ſue diſfeat dapna
biliter Qa niſi in pñti vita ſit Luer
tat a erubeſcãt/ F potiꝰ (vt ab tiqs
fieri ſolet)penitetes irn deat / ſuis
irriſioibo ĩfirmos erabeſcete faciat⸗
tadẽ in finali iuditio erubeſcẽt⸗ a e
rube cetes dieẽt Hij ſüt quos aliqũ

habuimgi deri u/ Qoes iĩſenſati vita

illon eſtimabag iſania. ecre quo cõᷓ
putati ſũt ĩter filios dei⸗ ĩter ſcõs
ſoꝛs illoꝝ ? Quid nob ꝓPfuit ſup bi

a⸗a quid diüͤitiaꝝ iackatia cõtulit 20

bis? Tüc ergo zuertẽta erubeſot⸗

PBerit hetc ouerſio et erubeſ ventia ad

dapnabilẽ cõfuſionẽ. qꝛ habere no
lutrũt pñia m ſalutarẽ Et het oꝛa ſi

ent valde velocter. qꝛ qn ming de
udiao ſpauerit 7 dixerit pax 2 ſe

auitao tüt tepẽting ſupueĩet ĩteritg
Meditatio deuota ſuꝑ ijpſalmo

pniali· ſeʒ Geati quoen

»N Omſe ihu xp̃e q aulpa offen
derb:2 pnñ̃ia plaurTu mg?

optie·qᷓ ĩteri docẽs / illul atoꝛ ets oꝛ

diũ Da michi ĩitellectu⸗ da execato

woꝛ di meo a tenebꝛoſo ĩtelleaui me
o/ lumẽ tuũ.q aulpabilẽ offẽ lãpie
ne a pf& valea agnoſcere Da michi
aulpa mea offeſaqʒ tuã taliter cog
noſcẽdo dolere vt ta dignerbmiſei
(ozditer ignoſcedo delere Da mithi
ergo vt de illon ſi numed de aͤbꝰ ꝑ
gaphaz tuũ dzl Otĩ quoꝝ remiſſe ſut
iniqtotes/a quoꝝ tecta ſut pea O

tates met⸗ ita vt michi dones ĩdul
gẽtiã ex grã tuacui debes vidcam
ex aupa mea⸗vt michi dones ĩdebi
t graz· cui iuſte reddtre potes debi

é penã O igitur me beatũ-ſi tecta

ſint pœæa mea Quo tecta? Mo ita
ti; ĩ me ſit vt viuãt. nõ ita tq; ĩ me
abſcõdita maneat / H ita deletn / vt
tu deg ea nõ videas; id nõ eterna
liter punlas Te eĩ pea vidẽ ꝛ quid
aliud ?/ꝙ; pœa punite? Dicut ſcrip
tũ ?Auerte ſacie tuã a preis meie⸗
Tu ergo en pa nõ vides / H ab eis
faciẽ auertis / qᷓ nõ aladuertis⸗ id ẽ
ꝗᷓ nõ punie Tu ta nõ agnoſcis / qb
ignoſcis Tu ea tegis p graz /q̊ nõ ĩ
putae ad pena 35 re bdit Btũs
vir cui nõ ĩpu. do/ pcẽ m] Dz aui nõ

1putat ? Certe ei nõ ĩputat ignoſ

ut, qui pœ ſuũ agnoſcit. a agnitũ
non defẽdit. gfitẽ do oꝛrigit · net
mertũ ſuũ ſibi· ß grẽ dei attribuit⸗

de quo ðal Met ẽ ſpi. ei dolꝰ

nec i oee eig qꝛ ſe acuſat cũ ſit pec
catoz/a oꝛde tenet qð oꝛe fatet Do
19 en ẽ / ſi quis pœoe iuſtũ ſe p̃dicet /
qui vero ſe aculat / dolo caet· Tak

erat publicang ille huĩik qui dia bat⸗

QMuoniã ta⸗ ĩue. oſ me· dũ cla-

Jic⸗ eſto de michi peeoei Vñ ſeq̃
11

to. die Quoniã tacui qð nõ eat ta
ẽdũ · ſeʒ afeſſionẽ pcoꝝ nucteaue
rũt oſſa mea. id deſecit ĩterioꝛ ſoꝛ

titudo mea Dũ tlamarẽ tota die · di

cdo ꝙ nõ crat die dũ · ſcz iactatiam
meritozuü· Ccõtra vero ſi clamaſſe
pœa. a tacuiſſẽ meita / robuſta 7 fir
ma fieret vtꝰ mea Tacui ergo 2 cla
maui Tacui pœã tlamaui merita⸗
Tacui vñ ꝓficerẽ. clamaui vñ deſi
œrẽ C aau de peis ofeſſionẽtlama
ui de meritis ũptionẽ Dana mẽ

baa medio ondeba⸗ vulnerata tege

bãa/ a ideo nõ ſui ſanatg · ß ĩueteat

mãſi⸗ qꝛ ꝑ culpe mee afeſſionẽ⸗grẽ

4

tue nouitatẽ nõ qſiuiCt iõ] Quo

nia die ac noc. gra⸗ẽ ſuꝑ me ma⸗
tua uer-ſũ in eruũp/ me · dũ cõfigi⸗

Hot ?n perõꝝ meoꝝ vetuſtate re

ſpina O dne / o pie medic / qui eaa

peoutiẽdo ſanas⸗ qꝛ manꝰ tua / id ẽ
vĩdca⸗ aſſidue die at nocke grauata
eſi ſuꝑ me ad huiliadũ me ſupbũ /
pœa tactẽ- merita iactãtẽ⸗ iõ tadẽ
duerſqſu in erupna mea / ð miſena

mea Hẽ Cõͤuertẽdo ad meip̃z gg

noui me miſen Dũ pfigit ſpia · id ẽ

du opũgit᷑ aſcia mea Dit ei ſpina

doꝛſi hoie; ſurſũ engit⸗ſic ro vel cõ
ſcĩa ſp̃ pus ad terrena curuatũ / ad
ſupna reſurgẽtẽ dirigit· Nat ergo
de culpa ſua ompuctꝰ peroꝛ huilia
tus ait Delictum meum ognitum
tibi ſe ei/ a iniuſticiam meã nõ abſcõ

di Merito quidẽ delictũ meu⸗ qꝛ fa

nenda omiſil iiuſtigã meã qꝛ nõ

a
te
nae

d
nam
aſſe
Zfr
tla

faci? da gmi / tibi gfitẽ do aperui et
detegi/ operui vt operires detexi vt
tegeres. Bñ ſequitur Dixi gfiteboꝛ

aduerſum me iiuſticia mea dño et
tu remiſiſti ĩpietatem pœi mei O
magna vtilitas aſeſſioĩis pei,max
ima quoqʒ; benigmitas miſerantis
deinqꝛz ad ſolũ gfitendi Joſitum⸗te
mittitur pæm.nõ enim dixi confiee
oe·ſed dixi gſite boꝛ/ id ẽ moſiti cõfi
teri iniuſtica mea aduerſu me me

ipſum 7 nõ ahũ acuſando⸗ „ ſtati
tu / nõ aliꝗ remiſiſti ĩpietatẽ pec

cati mei a bñ mei/qꝛ qð peto hoc
meũ ð aüt a pœo reſurgo⸗ hor
tuũ eſt · Abſit ergo a me vt imputẽ
peœm meũ tibi/a dic⸗ hor deg volu

it⸗ hot fatum hot ſtellarũ oſtellatio
michi ſecit Mõ eſt hot gſiteri nuſti
riäã meã aduerſũ me / ß aduerſũ te⸗

q te ſumt bonũ de malica acrulare
Dia ergo poti? Dñe miſerere mei⸗
ſana aiam meã qꝛ peccaui tibi · Et
ne putetur remiſſionẽ pei ꝑuũ dei
eſſe donũ⸗ tanq; magnũ deuotis

pcibꝰ expoſcẽdũ / ſtatim ſubiugitk

Pꝛo hac oꝛabit ad te omiĩs ſcũs in

temꝑe opoꝛtuno] Oie ei ſcus-hoc

eſt ꝑ pœi remiſſionẽ ſcĩſicatꝰ· ꝓ hac

re miſſione oꝛabit ad te/ qꝛ oĩis ſan⸗

tus eget aux ilio gracie 2 gratuite
remiſſionis tue Vʒ qñ oꝛabit? gn tẽ
poꝛe opoꝛ tuno. hot eſt in tempe vi
te moe talis · ĩ qua ẽ opoꝛtunũ tẽpꝰ
remiſſionis qꝛ ptꝗ eã erit tẽpꝰ tetri
butionis Vel in tꝑe opoꝛtuno⸗hotc

eſt in tpe grace p xp̃m reuelate De

quo ait ap? s Qñ venit plenitudo

tꝑis/miſit deg filiũ ſuũ factũ ſub le

ge⸗vt eos q̃ ſub lege erãt edimeter
Dz liœt oĩs ſcus ĩ tepe opotuno o
ret Verũptñ ĩ diluuio aquaꝝ mul
tarũ ad eũ nõ appꝛoxiabũtõ eni
eripit oꝛo ſcõꝝ eos q̃ ꝑ obſtinatũ cõ
ſuetudinẽ obſoꝛbentur in dil uulo a
quarũ multaꝝ Hot ẽ ĩ multitudie
cfluẽtiũ carnaliũ deltriaꝝ· ſicut vo
luptuoſi-vel ĩ multiplicitate variaꝝ
doctrinacũ ſiait phi / vel in mulupli
u tate diuerſoꝝ erroꝛũ ſicut heretici⸗
vel in vani tate ſataliũ ſupſtitionuũ⸗
ſicut aſt ronomi/ q̃ oĩa fatali nccita
ti aut ſoꝛtune eleſti attribuut⸗ vel
in numeroſitate erimonialiũ obſer
uantiarũ⸗ ſicut iudei⸗ qui ãtiquis ob
ſeruätijs carnaliter ĩtellectis / ſalutẽ
aſſcrbüt Hij ĩqua oẽs q̃ ſũt ĩ hmõi
ꝓfũdo diluuio aquarũ multaꝝ/ ad
eũ nõ appꝛoxiabũt/quoniã hee aqᷓ
diuerſe ſüt amare⸗⁊a a foͤte vere
dulcis aque. hoc eſt a xpõ qui fone
eſt pure venitatis remote Quid ergo
facturd ſũ dñe vt effugiã ab hot tã
Piculoſo diluuio aquarũ multaʒ
appz oximẽ ad te? Certe ſcio te do

ið te pe. ẽ dñs oĩbg ĩuocatibg eũ

in veritate] deo ſuo abo te. nõ ſolũ
ĩ vote wꝛpis. ĩ veritate wꝛ dis / hꝰ
Ei vea deuotide oꝛdis ſe hurliãtis /
2 nichil de ſe p̃ſumẽtis:⁊a nil ſue po
tẽtie ſupbe tribuẽ tis di'] Tu es re
fſugiũ meũ a tnbulattze qᷓ arcude dit
me Cu ſolg a nõ ali· es mithi reſu
giñ a tnbulatiõe huig ſeki. qᷓ vndiqʒ
cixcdedit me· Tu ergo exultatio
mea erue me a crudaãtibg me⸗ Oñn
de michi viã· qua enipiar a diluuo
aqua um multamm ⸗ et a periaulo

circũdantium me maloeũ. Jaã vero

dñe · q̃ nõ deſens ſp erantes in te / iã
qꝛ in te ſpero⸗ a in hat ſpe gaudeo
a te aſolatus / audio te diẽtem· In
tellecü tbi dabo et inſtruã te⸗ ĩ via
hat qua gradierb Me aberres a vi
a dei/ ne quis nocat tib firmabo
ſuꝑ te oculos meos vt in via dirt
gã oculos tuos Sic ergo dato mi
chi intellectu/ ip̃oqʒ a te iſtructo· 2
te firmato⸗ guerta me / humilis⸗/ ad
ſuꝑbos a obſiinatos⸗ a erudit/ad
ſtolidos ignarcs⸗æ dicãa Molite
fleri ſicut equꝗ mulg q̃bq nõ eſt ĩtel
lec9 Per equũ ſignatur ſuꝑbi erce
ta eeruic⸗ ſua pera deſendẽtes Per
mulũ ſtolidi/qlibz peoε onera⸗ Iñ
diſcretiẽe poetãtes Hi ergo ſi non
wꝛrigantur⸗ P velint fien bꝛutis a
nimalib ſimiles qͥb nõ ẽ ĩtelleie⸗
eu dñe In chamoꝗ freno maxillas
eoꝝ cõſtnnge q̃ nõ appꝛoximãũt ad
te] Di enĩ nõ coꝛrigatur 2 appꝛoxi
ment ad te ꝑ pniam⸗ dignu eſt vt
ꝛrigatur cſtrigaturate p penã
Ideo equ freno a mulꝰ chamo ar
ceatux· id ẽ a maioꝛi ⁊æ minoꝛi tribu
latiõe iuxta culpe exigẽnã cõſtringã
tur Di vero freno nõ domẽt᷑ a cha
mo/reſtat vt durioꝛi flagello aſtigẽ
tur) deo ſequit Multa flagella pec
catoz is ĩ pñnti vita ꝑiter a futura
[ſperãtẽ aũt ĩ dño mĩa circudabit
NMet ſmerito in tua mĩa ſperãtẽ ·
nõ in ſua humana iuſticia ofidentẽ?
cirtũdabit id ẽ circ quaqz vallabit
dei mig / ne aliqua ex parte ſibi no⸗
at dyaboli malicia Magna ergo do

catio/ magna gloeia ſperãtibg in &.
deo dicitur eis Letamĩ in dño
exultate iuſti·a gloꝛiamini oẽs rec.
wꝛ de Qui ſüt hi iuſti a rci wꝛde?
DHij ſüt q̃ nõ in ſe⸗ß ĩ dño ſperant
ne ſut ̊ diuie volutati ſe ꝓfoꝛ mãt ⸗
ſicut xpuũe docuit dicẽs / nõ ſicut ego
volo⸗p ſicut tu vis.in cpite oñdẽe
quod futurũu eſſe debebat in mẽbꝛis
Hij ergo nõ in ſe· ß in dño letãtur⸗
exuſtãt / gloꝛiatur Letãtur ſiqᷣdẽ taci
ta ſuauicate gaudẽ tes,a exultãt ↄci
tati aĩ gaudio feruẽtes· gloeiat ſer
uoꝛe caritatis / extra ſe in deũ tranſe
untes. O vtinã dñe vtina ſice detur
mithi · non in me ß in te letari. exul

eate a gloeiari⸗ vt ſic humlliter capi

ti me onſozmans veraciter efficiar
mi bꝛũ xpĩ Meditatio deuota
ſuꝑ texcio pſalmo pnñiali Dñe ne ĩ⸗
»Omie ihu xpᷣe cui nuqᷓ ſñ ſpe
venie ſupplict᷑.cũ plura duo
bꝰ poeibꝰ pſalmis de timoꝛe pene
at doloee aupe olloquẽ do pdixig.
nunc aliqua de ſpe venie. tibi ſup
plicãdo loqui ꝓpoſuerĩ /ſꝑ tñ ad po
ra relabo?· a pene timoee at culpe

doloee Pterritꝰ tibi iterũ repetere cõ
pelloæ] Dñe ne ĩ furoꝛe tuo arguas
me neqʒ in ira tua oꝛripias me E
go ſiqdẽ de pec is penitẽs preĩ cõſei
us /a iñ grauiter afflic9·ego ĩ mak

poſitꝰ/peioꝛa timẽs/æ inde lugẽs⸗

multis modis crugoe/ ß truciat? gra
te ãplectoe tq; minoees meis deme
ritis mecũ pie adum toputa ne/ ſi
per eos libeter a penis eternis IJde
oqʒ ſupplex oeo- vt tu dñe arguas
wanpias me/non in furcꝛevel

ſ

uvg

tpe⸗
tue⸗
ate
ſer⸗
neis
firm
fefe
ſfe

ſo

uut

gus,
e e
lane
pert
denit
teg
oñdes
nebꝛis
tütuit/
dütac
t
üſir
unnnt
ſe deti⸗
et
rrapt
our
o—
lei⸗
iſpe
adio
pene
ri
ſi
dpo
Alpe
na0
rgres
icl/
nar

R

ira.ᷓ in pietate/1 mĩa- ien yt pena
mea ſit· non ab ira ad eterna vltio
nẽß a mia ad piam wꝛrectionem

Dufficiat tibi dne mala ꝗᷓ patioe in

hat pñti vitane in ſutura infligas

peioꝛa Quonia ſagitte tue infixe

ſunt michi Sagitte tue⸗/ ſunt videẽ

tue.ſciʒ doloees oꝛpꝑis a aĩe quia
ſicut ſagitte intendut · ⁊ deiñ infigũ
tur vita vĩdeẽ tue ĩtruſe fuerut ĩ ada
qnter mobediẽ tia⸗a in nobis infixe
ſunt? Piter oeiginalẽ oulpa/æa penã
multiplc] pẽ enĩ hui toti9 miſerie
fuit oꝛigo/nos ꝓpago S; ve michi /
qꝛ ſagitte tue nõ ad modicũ tẽpꝰR⸗
nec ad vnicũ vulng ĩfixe ſũt / ß diu⸗
vſqʒ ĩ finẽ ſeadli manẽt.a multis
modis in ꝛpe a aĩia vulnerat⸗Et
ſic in ſagittis meis cõfirmaſti ſupꝑp
me manũ tuã id vindcam tuam⸗
qua Pchdoloꝛ eouſqz ofirmaſti ſuꝑ
me vt poſſim diere Mon eſt ſani
tas ĩ carne mea / a facit ire tue Poꝛ

ro enĩ / moꝛtale wꝛpy tot miſerijzs⸗

ſubditũ / qð eca cũ ſanũ dicitur · nõ
vẽ ſanũ ſit · qð leuiter ledit/ a ſepi
us grauiter ĩfirmat Eſt at het mul
tiplex miſeria carnis mee⸗/ afacie ire
tue · id ẽ ab ĩſtatia vĩdẽ in adã iĩcho
ate oeiginaliter Nuid plua? MWMõ ẽ
paxr oſſiby meis] /hot ẽ ĩ ſterioꝛib9
meis virib / ß eſt otinua pugna ab

ifirmitate rebelliõe carnis⸗ a hot

La facee pœozũ meoꝝ jqꝛ huiꝰ miſe
rie mee cã nõ ſolũ ẽ oꝛigĩalis oulpa /
ſed ſimul cauſa ſunt ackualia peca
ta mea Vñ. merito ſequitur Quo
niã iiquitates mee ſuꝑgreſſe ſũt ca
put meñ: 2 ſiait on) graue grauate

8

ſunt ſuper me] Quia enĩ iniquita
tes mee caput aie mee id eſt rechã
rationẽ ſuꝑgreſſe ſunt· a eleuauerit
caput meum ſuperbum / cõtra te de

um meum/ideo tu dñe aggrauaſti

me graui onere penarũ / hot dñe
nõ tibi. ᷓ michi imputo⸗ qz Putru
erũt wꝛtupte ſunt tycatros mee
a ſatie iſipientie meer Ideo enim ĩ
iquitates mee ſupꝑ greſſe ſunt caput
meũ/a grauate ſuper me⸗qꝛ cycatri
es mee / id ẽ plage preum meoꝝ
pꝛius pex baptiſmũ ſanate; puttue
rüt/ cũ iã pœo ↄſẽſis a toerupte ſũt·
du iam pem in actuũ Pduxi⸗ a hor
totum a fatie inſipiẽ tie mee· qꝛ ſtul
te graciam baptiſmalẽ p didi. net e

ius vinb ſapienter vſus fu: Et ide

ol Miſer ſactg ſum nõ vna ſolũ / ſed
multiplici miſeria afflittus cur
uatus ſum] adeo deiettus ad terre
na / vt me erigere non valeam ad ſu
perna Et niſi tu dñe me erexere/ĩ
hat miſeria / 2 in curnitate manſu
rus ſum/a hot vſqʒ in finem ſid ẽ

vſqz ad moꝛtem q tota die gtrſta

t igrediebar Hot eſt / tota vita in
hac manẽs miſeria / huig vite viam
gradiens ambulabam / non inueni
ens ſabbatum / id eſt mentis requiẽ
quam optabam. Mec miru Quoe
niam lumbi mei impleti ſunt illuſi
onmibus: æ non eſt ſanitas in carne
mea] „Heu me miſerum / non im

merito ſum ontriſtatus quoniam
non ſolum non eſt ſanitas in aur

ne mea. nõ ſolũ temptatus ſũ ab
firmitatib a rebellioĩlqcarnis· ſ e
naã lumbi mei / id eſt arnalitas 2

ſenualitas mea vexanaur illuſioni

bus dyabolicis nec ſolum peeo ꝑ

(arnio infirmitatem / 5 p dyaboli
fatigationẽ· Quið plura? Mõ ſolũ
lumbi carnis mee / ß ecia vires aie
mee treplẽtur illuſionib 7luſiones

enim aĩe ufinite ſunt/que aliquan

do vir oꝛare ſinut / a ita non eſt in
toto homine / vnde plena ſit leticia /
plenum ꝛdis ſabbatum / plena re
quies / donet ani ma illuſionib exu

atux/q ꝛpꝰ ſanitate ĩmoꝛ tali atie

mdua ar/ Pꝛopterea damat apoſ
tolus. Inſelix ego homo ꝛ quis me
liberabit de oꝛpe moetis huig 2 Et
ideo non imerito afflict9 ſum] wꝛz
poee ſimul aima⸗ pfatis vexatꝰ
miſcrijs/2 iñ huĩliatꝰ ſũ nimis
q̃ppe qꝛ pꝛius ſuꝑbꝰ erã nimis2
Ipterea rugiebam a gemitu wꝛdis
mwei Gemit9 / oꝛ de⸗ 2 rugitus / vo
fien ſolet ego vero nõ voe ß ge
mitu rugiebam / id eſt aum magno
deſiderio aſe oſolationem quereba⸗
non in verba odeis mei / ſed in gemi
tu cꝛdis pꝛozuũpene Eſt enim ge
mitus wꝛdis gemitg carnis Om
nis gemitus qui de esterioꝛibd eſt /
ca rnis ẽ- qui vero pꝛo ſabbatd / id ẽ
pꝛo ſpũali requie- qu caro non ob
tinet / oꝛ dis eſt Et quia hunt gemi
tum non homo nouit/ß deus deo

dne ante te omne deſideriũ meũ:

gemitus meꝗ a te non eſt alſcon
ditus menito exauditue⸗qz pius
eſt. a non pzo tertenis- pꝛo vleſ
tibus · Dit ergo dñe deſiderũ me
um ante te / id eſt tibi gratum ac
ptabile / audi 2 exaudi deſidenum

meũ cum gemitu meo / atrelera do
mine exaudi cito⸗ qꝛ Coꝛ meũn /

turbatum eſt-·a pauoæc at terroze
gcuſſũ/ a hot ideo⸗ quia der lquit

me virtus mea ß virtus illa. quã

habui ante pœm / ſi enim hec maſiſ

ſet / nichil timeret SDz cur hec der li

quit qꝛ ecia te liqu:t me lumen Oc

loꝛũ meoeuũ: a ipſũ non eſt mecua·

q: tu deꝗ meꝰ· qui es lumen verũ⸗
quod illumĩat oẽz hominẽ veniẽtẽ

in hut müdum / tu qui es ſpuale lu

men oculoeũ meoꝝ intellectual ũ /
non es mecũ ꝑ gracia⸗ dereliquiſ

ti me pzꝛopter alpã mea Sed hat

teng do mine tibi ꝓfi ſ ſu mala que
interius patios / nüt aũt plango ca
quibꝰ extenius trutio· Mam amici
mei q pꝛoximi mei aduerſu me ap
pꝛopinquauerũt ⁊ ſteterũt Hij qui
michi eſle del uerant od humanu ſo
le ciu⸗ſũt mithi ad cumulũ paſſionũ
Et qui iuxta me erant ſtaq; amici

4 ꝓximia loõge ſteterũt tq; hoſtes
q aduᷣͦſarij Et meito teeſſest a me/
q;ʒ pea ado teſſi a te Merito ꝑ didi
huanã amiacia⸗ qꝛz p didi dina gra
aa 5 ſclũ trucioe a pſecutiõe hoĩz /
ß a tẽptatise demonuũ Nã vi faci
ebaät q qꝛ e- ani:m- Deõnes ei q a
nimã meã qzũt ad eternã dapnati

onẽvĩ mithi facit ꝑ maligna tẽp
tationẽ. æa nõ ſolũ ꝑ ſeip̃os ̊ ꝑ mĩſ

trcs ſuos de qb diet Et q inqꝛe
bat mala mithi locuti ſunt vonita
tre. q dolos tota die meditabant

Hij qͥ amid a pximi ecẽ debuerat⸗

qu irbat mala michi / meditado cõ

lte

8
aue

at
ſc
nij
jꝛe
1ta

4

id eſt falſa 2 deepeoꝛia vba Tales
at doloſi et medoſi miniſtenũ exer

cent dyaboli/ qͥ pꝛ ẽ mendacij Ecre
ergo qᷣbg mal crutioe/ hijs tñ qꝛ
maioea meruiſe fateoe/ ideo iiurias
et oppꝛobꝛ ia ſi ſine murmuratioẽ P

tioꝛ Et hot ẽ qð ſequit Ego at tq;

ſurda no audieba⸗ a ſicut mutꝰ nõ a

periẽs os ſuũ Michil ad oppꝛobꝛi

a reſpõdeba a fact ſum ſicut hõ nõ
audiẽs / et no habẽs ĩ oee ſuo redar
gutioce qꝛ arguetes me no redar

gueba. redargutioẽs / patiẽter ſere

ba Dz quate hec oĩa tõ patiẽter ſuſ.
uinuiꝰ Quoniã ĩ te dñe ſp eraui J
deo gpter te patitter ſuſtinui mala⸗
quoniã nõ ĩ me/ſᷣ ĩ te ſpeaui bona⸗
et qꝛ ꝑ patiẽtia pene / ſperaui venia
culpe/io Tu exaudies me dñe deg
meg dado liberaliter venia. et cõſe
quster graz et glaz O magna pans
entie vtg/ cui datur venia peroꝝ 2
veniã grã menitoꝝn· * graz gla
pmioꝝ OD ſalutarb medicina⸗ p quã
in letiad mutatur tnſtia et aduerſa
Adhut at dñt ideo exaudies me · nõ

de te deſperado diffidẽtẽ · Hĩ ĩte ſpe

rando Adetẽ Quia dixi ne qn ſup
gaudeat michi zimici mei Ga no
ex ſuꝑba p̃ſumptione/ſᷣ ex pia ſpel
deuotioẽ dixi/ tu deg mey exaudi

es me Et hot dixi ne uimia mei / de

tractoꝛes mei⸗ſupgaudeat! michi⸗ ſi

videãt me in te ſp erantẽ nõ 5 ꝓfiœre
ß deficre Merito enĩ auẽt iuſti / ne

de lapſu eoꝝ exultent i iniqui I deo ſe
quit Et du mouẽtur pedes mei]
id ẽ dũ affectiones mee labutur in

vem ex humana ifi tmitate · irndẽt

ſpij. al ſuꝑ me magna locui ſüt jir
ndendo michi⸗ ſupꝑ me magna ſcã

dala oppꝛ obziaqʒ loquẽdo vbi po
tig ſi eſſent pijmee debe eet opati ĩ

firmitati / eaq; exaiſando humane
miſene humanitg miſereri Ded ad
huc ec dñe exaudirs mel Quomã
ego in flagella parat? ſũ Deiẽe eĩ

ſiliũ quẽ amas/ ⁊ ſi qñ qʒ nõ ſua

uiter / tñ ſemp ſalubꝛiter flagellas
Ideo tua flagella paratg ſum patiẽ
ter ſuſcipere · nõ tra ea murmuran
do / H meipm aeruſando⸗ qꝛ⸗l doloꝛ
meò i aſpu meo ſp· doloe de pero

meo / ſꝑ eſt in oſp eu meo Demp de
pœo meo doleo / dũ pem meũ gtra
meipỹm eſſe 9ſpico Et hoc ẽ gdð ſe

quit Quonia ĩiquitatẽ mea anũci

abo] ip̃am wꝛã te gtra me acuſan

dol 7 ogitabo P pecato meo ſip̃m
ĩ me gitatioð ſollicita wꝛrigendo /

a te tuaqʒ miſeratione ſolita alra

medicinale huiliter poſtul ando Dz
du medicinam tuam peto o pie me
diee / ete quid ad auram meam p te
fieri pꝑmitti Etre eni quid ſequitk⸗

[Inimici aut mei viuũt 0 Afirmatt
ſũt ſuꝑ me·et multiplicti ſũt qui o

derut me miq] O ſalutard/ nõ 6 ſu
auis mediana O mirabi;/ medi
cinabilis cura⸗ per tuam namqz per
miſſionem · ad meam fit pꝛobatio
nẽ Kit i inquam medianaliter 7 ſalu
bꝛiter ꝙ timici mei pꝛoſpere viuũt
in hot mundo / vbi in aduerſitate la
boo/a gemẽs migio. Et quod gra

uius eſte cnfirmati ſunt ſup me in
Eſec Gn⸗ et quod grauiſſimum

— — — — *

n i.

.

petes p bonisnõ pauci- multipli
nti ſüt a ondie plures fiut De qbj
ſubditur Qui retribuut mala P bo
nis detrahebat michi quonia ſeque
bar boni tate Jpi vero ecotra ſeita
tur iiq tatẽ Dz qꝛ het mala eſſent ĩ
toleral ilia. niſi te uiuate/ a p medi
ca mint tuo aſoꝛtõte michi fierẽt ſa
lubzia ad ciranda pera deo nt de
telinquas me dñe deg me? ß vt tu
Pmiſiſti / quonia in te ſperaui libea
me⸗quonia oognoui nomẽ tuũ / Pte
ge me: qꝛ clamaui ad te / exaudi me /
q meci ſie ĩ tribulatiõe/ enpe me⸗
gloeificn me Ct ſi foꝛte ad tẽpy me
aliqañ telinqꝛze videgris . tñ ne diſceſ
ſens a me / penit? relinquẽ do me. .
poti intẽde ĩ adiutoꝛiũ meu· dñe
de ſalutis mee Adiuua me cõtra
hoſtes in pugna⸗qꝛ ſine te q̃ͥ eo de⸗
falutis mee/nõ pt eſſe in me ſaluta
¶ Meditatio ſuꝑ pſalmo miſerere⸗
CE Omine ihu xp̃e / au eſt ꝓpꝛ iũ
Mmiſerer p parete Ego mi
ſer ad te miſericꝛ dẽ accedo/ pao

rũ cathena gſtuct9 tue pietatis mi

ſeratibe abſolui deſide ro Ego multa
reũ ini quitatũ ĩmũdida madaulatus⸗
ad te ſontẽ mũdicie gfugio / 1 meã ĩ
mũdicia / p tuã mĩam emũdari ſup
plio dics Miſerere mei deꝰ? ſcðm
magna mĩam tuã Peto dñt mag

na miam aua⸗ qꝛ ſentio magna mi

ſeriã mea Peto magna medieinã tu
am / otra magnaã plagã mea/ Peto

multitudinẽ miſerationis tue⸗ cõtra

quit Et ſcᷣm multitudine mileea

Honũ tularũ ab inl tio ſeauli exhibien

rum que ſuperat multitudinẽ quali

bet peoꝝn dele iiquitatẽ meam vt
ullu remaneat in me peœi veſtigiũ
Et hoc eſt qs ſubdik Amplig laua
me ab ii quitate meaa a prco meo
müda me Peto dñt non ſolũ peca
deleri. F apliꝰ lauari lauado pure
midari⸗ vt nõ ſolũ culpã oꝑis⸗ e
tia reatu voluptatis abſtergas SHz
hot peto.nõ nter aliquã iuſticia qᷓ
ſit in me⸗ ſed pter magna mſam⸗
que ẽ ĩ te a multã miſerationẽ que
eſt a te. In te eĩ eſt mia naturaliter
in affectu · a te miſeratio multipli

citer in effectu· / Vt ergo mi eri

oꝛ diter ignoſcas / non iuſtiae mee

meritum allego / malcie mee per

catum agnoſco Et hot ẽ qð dicitur

Luonia iiquitatẽ meam ego og

noſco Mõ ergo peto vt guter miaʒ
tuã de eras iuſticiã tuã / ſcio iultũ eẽ
vt peem meũ puniat᷑ / ip̃m puni
o. vt tu nõ puniasipᷣm agnoſco· vt
tu ignoſcas Et peœm meu tra me
e emp] Qa pe m meũ nõ pono re
tro me⸗/ ipᷣm Henligsdo vl diſſimu
lando. ip̃m oppono cõtra meipſũ
cognoſcẽ do et accuſando· ideo dio

al] Quid ? ubi ſoli petaui Mne

peccaui ·/ nõ ſolũ tibi H ꝓximo? õ
ne pcẽm feci·nõ ſolũ atra te deũ me
uſed ecia gtra pꝛ oximũ meũ· ſicut
dauid qui hot diebat; nõ ſolũ ĩ te
ſed ĩ bethſabee ꝑ adulteriũ / in vꝛi
am per homicidium pricauerat *
Sz hot ideo dicitur/ quia tu ſolꝰ es

—☚n — —

— — —— —

E = à — —

EEEE

—

8

2 —

—

—

p̃uariationẽ percatur Vt iuſtiflee
nis ĩ ſermoĩbq tuis Hoc c qꝛ adeo
iuſt a verax te in vbis tuis· qᷓ pᷣci

pis vt iuſtificeris / id iuſt 2 verax

ĩueniaris Et vinmocũ iudicans id
eſt ſuꝑes eos in iuſticia⸗ qᷓ te ex ſuꝑ

bia iudicit / gtra epta tua murmu

rando / 1 te in eis rigoꝛ oſu et uſtũ
acaiſando. 12õ ſit ego / ß ad te ſolũ
te; ad iuſtu iudicẽ cofugio. qᷓ no ha
bes i te qð iudiæt᷑ᷣ, õ habes in te
gð rep̃hendas / ſold exiſtis qui om
nes iudices ta vincis. vt in tui ꝓpa
tioẽ nullꝰ iuſt) aut verax teputetur /
dieete pha Omis hõ mendar Tu
ergo ſoly deus verax / Tu ergo
dñe qui ĩ tua venitate dixiſti / quacũ
qʒ hoea pecoe ingemuent oĩm ĩiqui
tatũ eiꝰ nã rewz daboe⸗ tu veraciter
iple qð ꝓmiſiſti / vt iuſtificeris ĩ tuis
ſermonib): guĩms eos a quibqtã
ꝓ im iſericoz e iudieris Tu ergo mi
ſerere / tu p miam miquitate meã de
le Tu eã delẽdo laua 1 mũda me⸗
quoniã de peccatis meis venia poſ
tulas ĩgemiſco diẽs Ete enĩ in ĩi
quitatibꝰ œptꝰ ſũ a in peccatis con
cepit me mater mea O magna mi
ſeria que ſimul metũ oeta ẽ ab oeigi
ne mea⸗ Ideo merito igemiſcẽs pe
to vt aires et ſanes hat magnã mi

Ees meã ꝑ tua magnã mĩaʒ · ec

hot ita dixerim / vt lictas nuptias
ↄdepnem / qꝛ in oĩbꝰ trahitur ini

quitas ab adam Mã hot opꝗ maſtũ

qꝓpter bonũ pꝓlis excuſatũ/in giuge
n habz al pa⸗p oꝛigo peccati ꝓle
ſecũ trahit debitã penã 7 deo ãt dñe
nõ ſolu adualẽ culpã meã: ecã ꝗ

riginalẽ a parentibq traductã tibi hu

milter cõfiteoꝛ: Quiaſ ece en, veri

tatẽ dilexiſti] aõ eni in te refundo
rulpe mee iiquitate/ ̊ me accuſãda

fateoe veritatẽ⸗ quã tu qᷓ veritas es
diligis 7 dro eca vere gfitentibꝰ pera

dimittis Pzoptetea iœrta αn

en ſapibtie tue maniſeſtaſti michi
Michi inquam afitẽti ventatẽ / ſetre

ta tibi erta/ nota diuine ſapie / H

inerta et otaulta humane inſipiẽ tie

maniſeſtaſti Qũo? Dicũt hoĩes ſub
quadam ĩœrtitudine / ſicit dicbant
miniuite Quis ſcit ſi c uertat a ig
noſcat de o ergo hot noui ſicut
net hoĩes eten NMon hot noui ꝑ hu
manam ſcilaz / hot certitudlaliter
tuelaſtia mo nifeſtaſti michi ꝑ diui
nam ſcripturam.te diette ꝑ qpham
Quacũqʒ hoꝛa ĩgemuerit pe oe / iiq
catum eiꝰ non recoꝛ daboe 7In hat er
go pꝛomiſſione tua/ ſecimes cert
dicere audeo. Aſperges me domine

yſopo et mundabozꝛ Moui dñe te

docente / yſopus herba eſt parua
quantitate / ſed mag na virtute Her
ba humilis. ſed medienalis/ tuius
radix petre ĩherere dicitur / alius vir

tus pulmonem purgat / dum infla
tur In qua penitentie humilitas co

giue deſignatur⸗que epe parua pu

tatur in cſpectu homniũ/ ſed ſemꝑ

magna eſt ante onſpeckum eum⸗

Et dum ili petre adhetet de qua di

ut apoſtol9. petra autem erat xpꝛiſ

uiis· dum canitati xpꝛiſti radix eius
affixa eſt adeo medicinak effirik V

tꝗeie vt p eam pulmoĩs ĩ flatio⸗i⸗

lſunbie p̃ſptio/ oĩs q̃ ex ea oꝛitur

R ij⸗

aulpe inqnatio expurgetur Aſpges
ergo me har huilitate/ a mũdaboe
ab iiq tate lauab me ꝑ huilẽ pñiaʒ
Et ſup niuẽ dealbaboꝛ? ꝑ ſalutarẽ

gram ꝑ quã pœoꝝ dealbatio fit ſi

alt ſcriptu é⸗ Si fuerint peca vꝛa ſi
cit vmiculg; velut nix dealbabutur
In hoc ergo ſetreto ſapie tue p⸗
us michi ĩverto et oceulto qdð mani

feſtaſti michi! Auditui meo dabis

gaudiu 2 letcia Et mento du au
dio ꝓmiſſionẽ tua da re miſſioẽ pco
rũ,auditui coꝛdis mei dabis gaudi
um et leticia / de tribulatio? pmioꝝ⸗
Et exultabũut oſſa huĩliata hot i
teriozes vires mee/ q̃ ꝑ aupa maru
late pus conturbate ſüt⸗ nunt ꝑ pe
nitetia yſopo huilitatis mundate

dealbate merito exultabut / Dz

li æt deders gaudiũ / letiaa / 21 exulta
tion? / qpter ſpẽ venie· non tñ dee
rit michi ſalutaris queda triſticia et
ſpũali æ cotriſtatio / ꝓpter timoꝛẽ pe
ne et doloꝛe ailpe⸗ ideoqz ad te cla
mare nõ œſſabo Auerte ſac tuã a
peis meis] Quia pœa mea nõ po
no retro me; oppono ptra me ner
ea negligedo a diſſimulado habeo
retro dorſuũ meũu/ß añ faciẽ meam·

Interea nõ a me/ß a peismtisaute
fauẽ tuã / quaſi ea nõ agnoſcẽdo / H

eis ignoſcẽ do a ita nõ ſolũ hot vel
illud pecm/ß generaliter oẽs ĩiqta
tes meas dele Quibg deletis Coꝛ
müdu tren in me de Moõ peto vt
ego hõ wꝛ mũdũ ſacia a me⸗ ſed vt
tu deg / oꝛ mudũ treas i me- qꝛ nõ
E hotc opꝰ hoiĩs creati / ſed dei treato

ris Et ga añ peœm innoes fui⸗/ 2

„

peccntu a rectitudine deelinaui ide⸗
ſpm̃ rectũ inoua ĩ viſcenbꝰ meie
1d renoua ſpiritũ meuũ· faciẽ do eũ
tectũ⸗ quẽ a te reedẽ do feci obliquũ

Pet wꝛdis müdiciã a ſp̃s rrckitudi

nẽ peto michi fieri ſolu ĩ mẽte⸗ eci

am ĩ carne / et hot e in viſcenby me

is . ſcz lübio vel renib / ĩ qbo ſedes
eſt voluptatis Dñ ad beatũu iob de
dy bolo diit / ꝙ vtg eig ẽ in lũbis
4 vmbilico vetrs In vtriſz ergo / aia
ſcʒ æ oꝛpe/temediũ peto curatioĩs

3deol Me pitias me a fatie tua A

pœis meis faciẽ tua auerte / a faci
e tua ne ꝓidas me A pecĩs faciẽ tu
am auertis p eemiſſionẽ: ̊ pœ oes
a facie tua picis/ꝑ repz obationẽ ſie
miſſionẽ poſtulo/ßſ̊ repzobationẽ ꝑ
t meſco · ꝓpterea ſupplex oꝛ Hpm
ſanau tuu ne auſeras a me Ja eni
quodamõ ſpiritu ſanctũ tuu· hoc eſt
ſpus ſcĩ do nu habere cõfido/ qꝛ pet
catũ gfitẽ do peniteosn vera peri
ſeſſio nõ ẽ in hoie ex ſeip̃o / ʒz ex dei
dono⸗ non ergo a me auſeras ſpi
tum hut ſed per eum redde michi
leticiam ſalutaris] quam peccando
amiſi ⸗ Letlciam in quam ſalutaris
tui / ſciliet ſalutaris gracie ſpiritue
ſancti per quam non ſolum eſt cul
pe remiſſio / ſed gloeie tetributio⸗
Hant ergo non ſolum non auferas
ſed redde cõfirma / a ſic DVpiritu
pzintipali cſirma me] Per hot au

tem ꝙ pzopheta ter ſpiritum nomiꝛ

nauit ſcz ſpiritũ rettu· ſpitũ ſãctu⸗
ſpiritũ pᷣnapalẽ / dicut. qda de
trinitatẽ voluerit ondere et ſpiri

tu rectũ flliu diaunt⸗ [piritũ ſanctu

—
——

ſuo nomine intelligunt: ꝑ ſpiritum

pꝛintipalem/ patrẽ acipuint. Hor

veb 2 quit quid aliud quod ad fidei

et moeum edificntionem diatur / ſi

nt ontradickione dici permittitur·

Vnde eciam wnuenienter per hat

trinam ſpiritus nominationem / tri
fariam ſpiritus ſancti graaam intel

ligere poſſumue vt ꝑ ſpiritum xec

tum/ acipiamus gram quemn ſepte
Vtutib / tribg theologicis æ quatuoe

gardinalibg gfertur⸗quibg aĩa dirigi

tur ad opandũ rece Per ſp̃m ſant

tũ: gram que in ei? ſeptẽ donis tri
huitur qbꝰ aĩa iuuatur ad opandũ
Haliter 7 expedite PBer ſp̃m pꝛinq

pals / gram que in ſeptẽ bkicudinibg

donatur⸗quibg eleuat a quodamoõ
gfirmatur ad opandũ pfecte· Hac
igitur multifaria ſpuali gra⸗ rectifi
ciriſcificari⸗a ofirmari merito deſt
dero⸗ Et ſi het ſpus tui bñficia reo
pero / tibi igrat nõ ero Dz doobo
iniquos vias tuas Qui pus fuera
p&e/fiam p̃dicatoz:qꝛ doo bo vbo
vel exẽplo vias tuasque ſunt mia
4 verias / 4 ſic impij ad te cuerte
tur] ꝑ me ſalubziter edocti de mia
tuaqua mithi ꝑ venia pcittr/a de
veritate tua / id eſt iuſticia tua qua
pœm meũ ꝑ penitẽtia punitur Dz
vt ſit ĩiquos docte⸗ a ĩpios auerte
re valea Libera me de ſanguinibg
id de pecis mrnis à ſanguinis- 2

que de eoꝝ oꝛzruptioẽ ꝓedüt · Libe

ra me inquã o de⸗. qui es dey ſalu
tie mee quẽ longe ẽ a carnis a ſan

gulnis cꝛtuptioẽ/qʒꝛ taxo a ſaguis

negnü der no noſſidebũt/ id eſt pœæa

que ab eis Pueniũt ?lioquin niſi ab

his pues me liberaueris, michi pet
tatvzi ĩpzoperado dites Quare tu
enarras inſticas mene? Dz ſi libe

ratus ſuero⸗ ſecux ero ab hoc ĩpꝛo

perio Et exultabit lingua mea 2
exultado narrabit iuſiiga tuam⸗ Et
tunc Dñe labia mea aꝑpies ſpꝛiues
E pœa tlauſa os meu Ino ſolum
oꝛ dis / H oꝛꝑis ãnũciabit laudẽ tu
am Videliet qꝛ me creaſti⸗ qꝛ me

regeneratũ / 2 in perĩs ſepe relapſũ

no reliquiſti. penitentẽ ad te wuo

taſti. a wuocatu mundaſti Pꝛzo qui

bus bñſitcijs non vis tibi offern la

eriſica petudum/ß hoſtias laudum

OQuoniã ſi voluiſſes ſacrifieium de

diſſem ſſicut fiebat in veten lege / ſed
iam in noun lege gracie vtiaz holo
cauſtis nõ delectaberis quonia illa
ſolum erant vmbꝛa et figura legis
noue: ideogz ſſauerut adueniente
veritate/ quod in ſpiritu pꝛophecie

ſanctus dauid pꝛeunderat qui hot di

vebat. Quid ergo tibi offerendum/

eerte nõ ſacrifieaum pewꝛis . ſed per

toꝛ is / ſclliet ſpiritus contribulati et
contriti at humiliaii z dis · Muia

ſatrificium deo / ſpiritus ontribu

deus non deſpicies Coꝛ ontritum

penitendo / non obſtinatum peeran

do ⸗ et humiliatum onfitendo / non

ſed vtiqʒ in eo tanq; in pirxituali ſa
trificio delectaris Sed quia hot at
Eptabile ſacrificium / non in moyſt

Iynagoga⸗ ſed in xpꝛiſti etcleſia eſt

maxime offec du⸗ idto de ea intel
ligedu eſt qð ſetur Denigne fat
dune in bona volutate tua yo Hot
eſt Affectũ bone volu tatis / id ẽ mit
tue,onde per effectũ pie benignita
tis / id E miſeratioĩis tue Hot inqua
ſfac ſyon id eſt milituti eccie ꝑ lyõ
ſp ualiter intellecte · vt ex tuis viuis
lapidiboſez xp̃iſidehb edifiventur
muri ihe km no terrene oleſtis⸗
id ecie triuphatis Oꝛzat ergo oꝛz
Atritũ a humile nõ ſolũ ſua / H p
totiq eccie ſalute vt ors fideles eig
finaliter edifiœturq fiat muri in ip
la iheruſalẽ oeleſti / firmiter pmaſu
ri Cũ aut hoc ſactu ſuerit (qð non
nũt in pñti ſeculo / in ſuturo ent)

CTũt acceptab ſacrificiũ iuſlicie tu⸗

e pt9 pñtis ſeculi gſummationem/
pt finalis uiditij cõtluſiont/ acep
tabis ſacriſici/ non quidẽ impfecte
iuſticie / ſcz penitentie que nür e wn⸗
triti 7 humliati oꝛdis ß pfecte iuſ⸗
ticic in gloia gſummate / ſcz ſacrifia⸗
um laudisque tunt ent wꝛ dis / nõ
quidẽ lugentis 1 gemẽtis / letun⸗
tie a exulttis Tũt aceptabis ob
lationes holomuſta nõ carnales
6B ſpũalee, id eſt ſpus aĩas ſchzn
teci in gloꝛia aſſuptoꝛum qᷓ erunt
holocauſta igne diuino hot eſt caxri
fatis ſeruoee ſuccenſa vel acrenſal
Tũt ĩponẽt ſuꝑ altatuũ vitulos
Tüt iponkt ägeli ſeoõs vk ip̃imet
ſcia ſp̃s btĩ offerent tibi ſeip̃os ſupꝑ

altare tuũ· ſcʒ xp̃m / in quo taq; pin

cipali funda mẽto ſup edificatur
ſron meritũ cui redditur eternuũ p†
miũ · in cuid paſlicie Vtute ſupim/

le Ouꝑ hot alture ĩponẽt offerẽt
vitulos 126 boues atiquos / ſub iu
go pei mugictes. ᷓ vitulos nouel
los/ſeʒ nouos ſcõꝝ populos ſub ino
Gtia noue etatis / ab omni vetuſta
tis ſeruitute liberos /ſumagʒ liberta
te gaudẽtes Tu ergo dñe/ da mi
chi ab hat ſp uali ſyon⸗ab hat ecia
militate, in qua tanqᷓ; in via pegri
namur ad illam eeleſtẽ ihern ſalẽ?⸗

ad illa ecciam triuphantẽ· adð quã

tãq; ad patriã ꝓꝑ ducimur cũ ſeis tu

ie finaliter puenire Da iter muros

ciuitatis huiꝰ firmiter pmanere Da
michi inter ciues eiꝰ ſeliciter te vide

re⸗vidẽdo amare/amdo gaudtr⸗e⸗
ita meip̃m atœptũ tibi ſacrifiaũ

¶ Meditatio ſup quĩto pſalmo pe
nitentiali⸗ ſciliet, do mine exaudi o
xationem meam⸗

gloeie · rectoeqʒ ſrẽ illig ihꝛł m

Kuitatis ſupn ev cum ea que de te
gloꝛioſa cinitate tua dicta ſunt audi

o/ nimirũ ad eam tecũ puenire deſi

dero deo poſtq; multa in pᷣedẽti

bopſalmis dixerĩ, de timoer pene/
de doloee culpe / de ſpe venie / de a

moꝛe ſpũalis mũdicie· reſtat vt al⸗

quid dicturg ſim de deſiderio gloſe
cuitatis iheruſalẽid ẽ eleſtis pꝛie
Moõ eni m habem hit vt ait apoſto
lus manẽte m tiuitatem⸗ᷓ illam fu
tura ĩqᷓtimꝰ“c ad eã ſeſtinare ĩigre

di debem9Har itagʒ deſideras ad

San feſtinas ſuſpirado damad/ 2

— 6

— =— — S==

— — Qr — — —

—

—

— —
—

—
☛

tlam ado ſuſp irate cõpelloꝛ die ns⸗
LDñe exaudi oeõ nem meam. tla
moe me ad te veniat Cõgruit mi
chi dñe huiꝰ pſalmi titulꝰ Intitulat᷑
na qʒ o zo pauꝑxis c anxiatet᷑/ in

ſpcũ dñi diffudit p̃ᷣem ſuam Ego

naqʒ pauꝑ ⁊ inops in via pñtis mi
ſerit · vt fiam diues in pꝛia coleſtie

gloꝛit/ ſeruẽti eſtuãtiqʒ deſiderio ax

ioe⸗2 Jterea anxig oeo, 2 p̃e mtã
in aſpcũ tuo humiliter effũdo· ideo

exaudi oꝛonẽ meam clamoꝛem

meũ Jam enĩ gpter aĩ magna axi

etatẽ / oꝛzo treuit in clamoꝛẽ Ozas e

nĩ clamo Heu me qꝛ inolatꝰ meus
ꝓPlõgatꝰ ẽ Hen me qꝛ ni mis aff lic
tus ſũ in viaqa nimis elõgat a pa
tria Et ideo NMõ auer faciẽ tua a
me: ĩ qua. die tri/ ĩtlia ad me autẽ
tuã Et inſuꝑ In quacũqʒ die ĩuoca

uero te velociter exaudi me] Quia

duñe oꝛza te o2ο qz ad te clamo⸗ ide
o da michi faciẽ tuã. da michi aurẽ
tua· Da faciẽ nõ iratã, ̊ placatõ ꝑ

clemẽtiã Da aurem nõ indignatam
ſuꝑ me. ᷓ̊ ad me intlinatã ꝑ miĩiaʒ⸗

Dabis vtiqʒ dñe · oĩno bbẽter ac
bberaliter dab / niſi obſtet michi nu
bes pecoꝝ qᷓ obſiſtit oꝛ oĩ b iiquoꝝ
Vñ ꝑ yſaiã dzꝛ Oppoſui nubẽ · ne
trãſeat oꝛzo· Tu go ruüpe nubẽ effũ
de 9 eã lumẽ vultq tui/a ita ñ auer
tas faci tuã / net dedints aurẽ tuã
a me / vel ozonibg meis clamoet
bus-ᷓ a pœis a ĩiq tatibg meis/Et
qꝛ vehementer tlamo inuoco te⸗
ideo velociter exaudi me· Quia iã

n terrena / quaſi terrenz eleſtia

quaſi eleſtis deſidero Lui deſideri

0 ꝓmittis / adhut te lo qute dick/ tt

e aſſũ, ec imento tam inſtanter
peto velociter exaudiri Qula deſe
cerunt ſicit ſumg dies mei Quia ſi
cut ſumꝰ dento cito diſpergitur ita
dies vite mee velociter deficunt⸗et
velut vmbꝛa fugüint Et oſſa mea
ſiait tre miũ arueait 12õ ſolũ vires

wꝛꝑpis defiaũt/ᷓ eciam vitce aĩ me

mec / que dimtur oſſa mea⸗ qꝛ ĩ eis
h ncepaliter cõſiſtit interioe ſoꝛ titudo
mea / ſicut tremü areſcens cõtracke

ſunt . vel ſiait frxa in frixotio⸗ frix

e ſunt. For titudo quippe a rewꝛ dati
one pecati et timoꝛe iuditij / quaſi
frixa cõtrahitur · Jam enim frigitur
homo. dũ ſe timet arſuru ĩ inſerno
Ekce ergo dñe etre paup tatẽ
meam ꝓ qua anxioꝛ⸗ ece tribulati
onẽ quam patioæcexe qualiterper
cuſſus ſum vt fenũ] qu a omnis ca
ro fenũ⸗Et ſicait fenum vurt / ſeðö p
cuſſum ſacile ſentit iniuriam. ſic mnᷣ
i iuuentute viret · ſeneaute vel infir
mitate percuſſa/ et moete ſucaſa a
reſcens deficit · Mec ſolum percuſ
ſus ſum in mrne · ſed in oꝛ de a
aruit woꝛz meum ſſterili tate petcati⸗
Sed vnde hoc michi? Quia obli
tus ſum omedere panem meum
id eſt aiſtodire dei pꝛevptum / gð
eſt ſpirituale nutrimẽtum meum⸗
de quo dicitur · Non ex ſolo pane
viuit homo / ſed ex omni verbo qð
pꝛoedit ex oee dei Deu me miſen⸗
quia hunc panem verum qui de o

io ⁊æ ex oee tuo deſcendit comedere

oblitus ſum Quare oblitus? Quia

mumis ad ter tena intẽais⸗ neglexi

leleſtia Et ideo Avo gemitg mej
adheſit os men carni mee Quia ei
æleſtia oblit / aterrenon memoe/
noꝓ ſpuũalibꝰ/ ꝓ tpalib gemeba
terrena ni miũ deſiderans non ſolũ
woꝛ de gemeba/ß eciaã voe⸗pzꝛoptere

ava voe gemitg mei inoꝛdinati ad

heſit os meũ marni mee⸗i⸗ vox ge
mit) oeis mei adheſit carnali mee
affecktoni / vel os pꝛindpale inter of

ſa mea / id eſt pꝛincipalis ſoꝛ titudo

vinum ale mee⸗ adheſit carni mee /
Hoꝛc ? / ratio ſenſuali tati aſenſit/Ja
vero de me ali ter te pꝛopiciate fieri
cupio Ja eni nõ pzꝛo terrenis geme
te caipiſcovvt dicere valeã eu gpha
dauid· Rẽ nuit oↄſolari aia mea i ter
venis. memoe ſui dei/a delectatg ſu
in cternis vtina non oblitus. ̊ me
mo tui: vtinã non oblitꝰ ̊ memoe
eternoꝝ bonoꝛũ tuozũ/q todem
pheta dicim Annos eternos in me
te habui⸗· Dz quo poſſunt het fien?
Fient viiqʒ te iuuate / ſi quter tui tu
ouqʒ eternoꝝ bonoꝝ contemplatio
nem huig ſeculi ſeculariũqʒ; ſecula
riter vinetiũ hoim cuerſationẽ ſu
giam vt eligam abiectus eſſe in do
mo dei meismagis ꝙ; habitare ĩ ta
bernacuk pœoꝝ / vt ſimilis fiam ſcõ
tuo dauid⸗qᷓ ait Simil ſactꝰ? ſũ pel
licano ſolitudinis, fact9 ſu ſicut nicti
w⸗ ĩ do mitilio Et iten Bigilaui
et fcus ſũ ſicut paſſer ſoli ta⸗ĩ tecko
O magnũ bꝛeuib i Pbis miſtenu

Tresaues7 tria lom hit diſtingun

tur Tres aues⸗ pellieng mnittimꝛzax
paſſer Tria lomſolitudo. domiti
ũa tectũ Et dict᷑ pellicand ſolitudi

nis. nittiozax ĩ do miclio paſſer

ĩ tecto Pellimno ei aui ſoliuage/ 2
que ĩ ſolitudine habitat/ gꝑant᷑ here
miole /· Nittitoꝛzaci vero qui habi
tat ĩ dom icilio / aſſimulankt illi qui a
publio populoꝝ loo remoti / nõ ĩ he
remo vagi · iĩ vno loo vniti viuũt
dietes Cere ꝙ bonũ a iocindu⸗
habitate fres in vnũ Paſſer at ſoli

ccri vnit9 ĩ tetto · ille ẽ qui homi
nuũ ſocetate non egense· ſoli deo

ſe vniens/ ⁊ ad alta vtutum tecta
fugiẽs vbi a laqueis vicioꝝ tutus e/
dict Vna petij a dno hãt requira⸗
vt inhabite in domo dñi.· Met ſolũ
in domo/ſ̊ in altioi domd loo ſcz ĩ
tecto /ym mo in ip̃ᷣo dño meo) pſe ẽ
ergo qui habitat in adiutoꝛio altiſſi

miet in ptettione dei eeli gmoe abi

tur ipe/ qui nõ ſolum pꝛo ſe⸗ ꝓ ali
iso vigilat⸗ et ꝓ omnibus vigilane
orat / vt a mundi/tarnis/a dyaboli
laqueis adiuuante Ptegẽteqʒ deo li
berentur O vtina hijs auibg ſimilis
fiam⸗ vt tecum ſim / ſeꝑpatus a ſecu
li ſollicitudine maneãa / ne ĩ taberna
rulis peœoꝝ manẽs/c puerſie puer
ſus efficar/ na Tota die expꝛobza
bant michi iimici mei] Peruerſi ei
qui ſut ĩimici mei?a ideo ĩimici⸗qꝛ
puerſi⸗ cõtinue expzobꝛat michi / fa
me mie detrahendo Et qui lauda
bat me no oꝛde oee / mithi puble
œ adulado aduerſum me iurabat

Hz quare hot? Qa cinerẽ tq pa

nẽ mandutaba/ a potũ meu cũ fle
tu miſceba Per cinerẽ 2 fletũ / ſig
nat᷑ ſtat penitẽtũ qbz puerſi ſepe
ixr dent/ eos añ laudarent, dum

— — —.,☛NV ------—

A— —

— — —

ᷓ— ———

4
Ug
1
Unt
du⸗

— —

☛ — ⏑ ☛ –W

eis ſeculo fruerentur- a peruerſe
vilerẽt Cinerẽ at tq; panẽ madu

ente nil alud eſt/ ᷓ percatoꝛũ reliqᷓ
as penitẽdo ſumere · Botũ vero
cũ fletu miſceieê/ tempoæalẽ iocdi
tatem cũ lacrimis ſpũalis pñie iun
gere Vel potꝰ iſte intelligi p̃t deſide
riũ eleſtis pꝛic/ qui cũ fletu miſce
tur / du penitens P illig dilatione /
nz ſine latrimarũ effuſione tnſta?⸗
Dz vñ michi eſt fletus iſte? Certe
A fage ire indignationis tue id S
ab inſtantia vind tue in adam in
choate Cu qua nõ ego ſol)/ F oẽs
qui naturam trahimus de ꝓgpagin⸗
iniquitatis / 2 de maſſa ptci nati ſu
mus Pter qð diat nos apoſtolg /
natura filios iæ Ex huigergo læ in
dignauone Predit ꝙ eleuans alli
ſiſti me] Tu qui me aĩtius eleuaſti
treãdo ad ymaginẽ tuã . in quo me
oĩa ani malia ſuꝑare feciſti · Tu me
graui alliſiſti / mittendo cadere
grauẽ actual pei culpa: que trahit

ad gautſſimã eterni ignis miſeriã

quã ſolꝰ homo a nullã aliud aꝛal ti
met:q: ip̃e ſolꝰ ſuꝑ oĩa eleuatq aĩa
lia/ btẽ vite eterneqz glẽ partieps ẽ
Neu michi dñe/ ꝙ alliſiſti me Qui
a Dies mei ſiait vmbꝛa deginaue
rut: 2 ego ſicut fenũ arui Veu mi
chi /qꝛ dies vite mer ſicut vmbꝛa ob
ſcun ⁊ vaniquaſi ĩutilestrãſeũt/⸗
dechnado deficũt · Et merito. qꝛ a
te vero die declinaui⸗ ſimilesmichi

facti ſunt declinates dies mei⸗Ete

go ſicut ſenu arui / ſtertate culpe /
ꝓterx defectũ roꝛis gracie / Dz
aꝛz ggo alliſ oadi⸗ ia de te gfiſ ꝑ te

rupio ſubleuari. Jam terreng ego 2
tꝑ al ac tpaliter declinado ptraſiẽe
nd te gſugio qui eterng es at imuta
bi?. 2 imutabiliter durando pma
nẽs Quia ergo Tu at dñe in eter

nü pmanes deo tu eterng me tẽ

pœalẽ a velut vmbꝛa tranſeũtẽ ad
tuã eternitatẽ eleuado ſalues a libe
res Et memoeiale tuũ in geneatio

ne generationẽ Quia memoeia

tua/ qua nri memoe es i mĩa tua/ẽ
oĩ tpe ꝑmaſura. net vnq; deſaet il
la Pmiſſio tua⸗ cũ iratꝰ ſuens mĩe
rewꝛdabens Et 10 Tu exurges mi
ſere bere ſyon Oyon eni ſpcculati
o inttrp̃tatut/ꝑ quũ militas eccia
vel fidelis anima intelligitur, qaue
nüt deũ ꝑ ſpeculũ et enigmate ſpe
culari mititur Ad hat ergo te queten
tẽ a ad te oſurgere cupiẽtẽ/tu exur
gẽe a quaſi ei clemẽter occurrẽe
miſereberis eig te ſ. bi miſerivꝛ dẽ

adintoꝛ a ſubleuatoꝛ ẽ exhibẽ o Mi

ſerebens inqua l.qꝛ tẽpus miſerdi

eius: qꝛ venit tempʒ De qauo dicit

apoſtolg Cũ venit plenitudo tẽpo
ris Et iten. Eco nunt tẽpgatœpta
bile ece nũt dies ſalutis. Et vere

miſerebers ſyon. Quoniam placie

ũt fuis tuis lapides eig Tapides
ſyõ / ſüt fideles milit tis ettĩe firmi

2 ſtabiles ĩ xpiann fide/ nichilo
min ſye ſolidi⸗ pſiſtẽtes i caltn te

Hi mimiꝝ placuerũt ſeruistuis. h
ẽ ſcĩs e ĩe triũphatio/q tibi? tua ci
uitate eleſtis ihꝛ łʒ ſũma cũ libta te
ſeruiũt / qꝛ illa que ſurſũ S ihelm
mz nraheẽ triuphãe eccĩa/mẽ? mi
litãtis eqĩe/apło teſte/oĩno libera

eſt. aꝛ ibi deo ſeuire te tegnate 6. H

ergo ſci tibi ĩ regno tuo ſeruiẽtes/

ieo liberi tecu regnates terte eig mi

lerebũt᷑ Et mento miſerebütur ter
ie ſyõ / id F terrene miſerie militã tie

ece⸗net ſolu ei miſenwꝛdes erũt /
etia vt tu miſerrarboeabut Curi ita?
Quia eads miſeria aliqn paſſi 2 ex
ꝑti ſũt Dz qd ĩde ſequr? Et time
büt gentes q hpus timere neſciecũt

LMomẽ tuũ dñe/a oẽe reges terre
glam tuã ] Quia videbũt maioeẽ el

ſe gloe e tue q ſupbie ſue potẽ tiã·
hoc ideol Quia edifitauit dñ⸗ ſyõ
2 eccam ſuã tdificdo magnifiaut t

Et ip̃a q Bus wꝛã genib 2 regia⸗
viſa fuit ĩ atumelia videbit i in gia G

ſua Et q̃ pꝛius ab eis ſupbis / (õtu
melioſe pſequebat᷑. poſtea ab huili
byhys / gloͤſe honoabit᷑ Det que oli

futura eẽ p̃dixeat Pha otidie ecca

ipleni videt VYz quare het oĩa⸗ Oa
teſpexit in oꝛonẽ huĩiliũ ſcʒ xp̃i ſide
hũuũ⸗ q̃ in eius fide huiliter oeabat / vt
het ſue ecleſie feliater euenirẽt⸗ Et

ideol Mõ ſpꝛeuit p̃ᷣem eoꝝ qꝛ non

ſingulaniter p ſe o abat / H generali
ter p ſalute oĩm fideliũ. que vtiqʒ
F oꝛo ꝑpfedoꝝ Ma vero nõ deat vt
tot t teiqʒ bñficia a deo ecẽt collata /
ab hoie quaſi i in grato ſil eãtur. deo
Stribãtur hec ĩ generatioẽ altea

vt ſenpturegmẽdata firmiter tenea

tur. nõ ſolu i atiqua lege moyſayca /
H ĩ generatioẽ altera / ſez noua gene
ratione xp̃iana Et popul q treabi
tur hot ẽ xp̃iang populꝰ9/ quaſi no
ua geneatioẽ ĩ xp̃o regeneratꝰ lan

dabit dominu] Et mento laudabit

IC pſpexit de excrlſo ſeõ ſuo · dñs

de lo i terra aſpexrit. Dz ad quid

de ex eelſo ſcõ eelo ꝓſpexit · ĩ ymo
terre aſpexit? Certe vt audiret ge
mitg opeditoꝝ NHot ẽ / vt audiret 2
exaudiret gemitg humnuiũ et penitẽ
tium / timoee dei 2 diſciplina / qua

ſi auibuſdã gpedibg ligatoꝝ· De qut

by apedibg ſapiẽs dicit Audi fili mi⸗
a ſie abicias gſiliũ meũ, inſer pe

dem tuü in opedes eig/ erunt tibi

opedes ei i ptectionẽ foꝛtitudinis
Et vt ſoluertt] a nodis vinculis

pœoꝶ ſihoe ĩterẽptoꝝ] ſciʒ ſideles

xp̃ianos / ſpua ee filios aplzum ⁊
martim / trudeli inte remptioẽ a gẽ
4199 regib⸗ moetiſictoꝝ · Vt hüs
vincuk ſolutts / ſidelium ecria diere
poſſet Diſrupiſti vin cula mea tibi ſa
lnfibo hoſtiã laudie Ad hot de oe
lo ꝓſpexit a ĩ terra aſpexit / vt huĩli
u xp̃ᷣanoꝝ gemitg audiret 2 vincu
la ſolueret Sz ad quid? Vt anud
ent ĩ ſyõ Jhot ẽ in tcĩa militate ¶no
mẽ dñni fidẽ xp̃i/a quo noĩantur
xp̃iani Et laudẽ eig in ihꝛk m id ẽ
laudado 7 gloeiſicndo oꝑa eiꝰ que
fũt in eleſti ihꝛlm ſciʒ ecca tnũphã
ti. de qua dititur Gloeioſa dicka ſũt

de tt ciuitas dei Et het ita anüaẽt.

vt annũciando pꝛoficant. In quo?
LIn cõueniendo populos in vnum
2 reges vt ſeruiat domino Hoc ẽ
vt populos diuerſarum gentium /
reges diſperſoꝛum populoeum cᷓ cõ
ueni re faciat in vnitatẽ fidei xpꝛiſ
ti 21 moeum fidelium⸗ vt non ſerui
ant mundo⸗/ carni· vel dyabolo⸗ ſed

vt eruiant domino deg ſuo/ de qug

— T ¼mh ——— —

— —.

— —MU

— . —RMN .5 —

— - — —U

——— — —

br res

—

diritur. Dñm deũ tuũ adoeabis et

illi ſoli ſemies Hz ad ſeqt? RKñdit
ci via Ptutis ſue Quis ? qᷓ rn dit
eiꝰ Quis hit teſpõdedo loqᷣt dño?

Quie ĩ ſupioeibꝰ vbis expmitcui
tõgruat reſponſio? Sup̃ ei omemo

ratur cõpedit iterẽpti teges a po

ter dict / eñdit ei/ no ad eos videt

poſſe veſerri q̃ pluraliter noĩant᷑ Vʒ
ſciedũ ẽ ꝙ hic rñdit vnitas P pluri
bo / id ẽ tota eca qᷓ in xpᷣo vna ?/q
cũctis fidelib Jp̃a qᷓ vnũ ẽ oꝛpus/

oĩbꝰ mẽbꝛis eiꝰ rñdit dño / gras

ei agẽ do / ꝙ ea pſpicte⸗eã audires ea

a vin cuk ſoluẽ· ea ad ſui laudẽ nois

exdtari/ ea deniqʒ ex varijs popuk
ad vni dei ſeruitutẽ cõgregare dig
natg ẽ Bñdit go ei nõ voe / ß oꝛde⸗
nõ lingua / H vita/nõ ĩ via ifirmita
us ſue / H̊ virtutis ſue·/ ſciliet i fidei
fir mitate:q̃ fides via ẽ ad pꝛiam⸗
eſt virtus huig vie / que in patria nõ
manebit ß eius obſcuritatem euaau
abit clanicas gloꝛie Reſpondit ergo
eccia dño Et quid dixit? Pauata
tẽ iquit dierũ meoꝝ nütia michi

Reſpondendo oat / quaſi dicat⸗

bꝛeuitatem dierũ meon Hoc eſt.·

qjz dixiſti ꝙ eccia manebit a tu aim

ea ene vſqʒ ad ↄſũmationem ſeculi·
far me oognoſcere 2 diligẽter atten
dere ꝙ; bꝛeue et exiguũ eſt hoc tem

p9 durationis mee/i ꝓpatione eter

nitatis tue · Oꝛo ergo vt adueniat
regnü tuũ Cupio huig ſeculi finem /
vt ato veniã ad regni tui btudinẽ
Deſdero dieri meon bꝛeuitatey⸗

vt eito tranſeam ad dierum tuoꝛum
eterni tatem- Et ideol We reuoceg
me in dimidio dieru meon Hoc ẽ.

ne ſinas me reuotari a deſiderio eter

noeü / vt heram cute tempalium / in
dimidio dreru meon. ſcz disum pñ
tium/ qui medij ſunt pꝛetenitoeu et
futuroeũ· qui oẽs ſunt dimidi im
ꝑfeci/niſi addãtur eterni Et merito
peto nõ reuomri ad terrena qui ten
do ad eterna que ideo ſunt auidius
appetenda. qꝛ in generatione 2 ge
nerationem ani tui ſſine fine. a ſine
pꝛicipio duraturi⸗ ergo nõ ſunt ani
tui ſicut dies mei⸗ quia anni tui eter
nia dies mei exigui Anni eui non
tranſeüt ſicut dies mei / F ſemꝑ ma
nẽt/ qꝛ eternitas tua/q̃ nichi aliud
eſt/ ꝙᷓ ſubſtatia tua nichil habẽs mu
tabile / nil ̃teritũ⸗ nil futuruũ Et qꝛ
eternitate edis oĩa q̊ ſeciſti· ideo
ſeqtur] ꝗnicio tu dñe terrã füdaſti

Jnicio ſcʒ tꝑis tu q es ſine tpeè/ſine

iido / ſine fine/ ĩmutahiliter manes
in eternitate Et opera manuũ tua
tum ſunt eli Mec tñ falſu ẽ qð ali
bi diat Verbo dñi eli firmat ſunt
Naã qð vbð faris · hoc tcia mana / id

eſt vixtute tua oꝑparis Mõ ẽ enĩ de

us diſtincg wꝛporeis mebꝛie Ver

hiũ aũt dei mang eig Ipſi peribũt⸗

tu at ꝑmanes] Tu eni ſp ſeabilis /
dans cucta moueri ĩmutabiliter⸗
manes id ẽ in tua eternitate pſeue
rater mants Vz ißi oli q in tꝑe v
bo tuo firmati ſut. nõ ſicut tu firmi
erũt · ᷓ iubẽte vbo tuo ꝑibũt Vñ pe

tr ait Terra at 2 eli qui nũt ſũt eo
de Vbo vepoſiti⸗/ſunt igni teſemadi

06

De elis ergo terre prximie⸗ , de
regionibg aereis oſtat ꝙ quantu ad
conꝝꝶ qualitate penbut: de ſupꝑioꝛi
bꝗ ælis æloeu no eſt ertum⸗ Di tñ
maſerint / nõ in ſe h iĩ deo manebut⸗
qꝛ ſolo dei vbo perire pñt Et oẽs
fſcʒ tam cœli ꝙᷓ; etere res mutabiles⸗
egam ageli icut veſtimẽtum vete
raſcẽt] Hot ?⸗ quantu in ſe ẽ/niſi e
os ſemares verbo tuo⸗ ſiatt veſtis
que vetuſtate oſumitur deſiorent „
Vñ ſeqtur Et ſicut oꝑ toꝛ iũ mutn
bio eosa mutabütur Celos ent
qui cozpalia 7 tmda muta bilia ope
riut vbo tuo mou?s⸗q ſioit eosmu
tas localiter- ita ſolo verbi aui arbi

trio⸗ſi volueris totaliter mutabuk⸗

2 in nichilum vedigentur! Tu aut
idem ipe es Tu qui dixiſti ego ſa
qui ſum / idem ip̃e es⸗ liet omia
ſint ex te/a te/a in te⸗ nõ tamen
ſunt qdð ip̃e es,/ ꝗq es muts nõ mu⸗
tatue, faciẽe nõ facty mouens/hi⸗
mutabiliter man?s Et ſideoſ am
tui nõ 5 deficiẽt in generatione a ge⸗
nera tio nẽ erũt/ 47 indeſinẽter mane
büt / aꝛ a ani tui eternitas tua ſut Di⸗
ergo dñe/ dũ tua imutehilitatem .
du tua eternitatẽ / a treaturan omm/
mutabilẽ varietatẽ vanaqʒ; vanita⸗

tem gſidero/ni mirũ ad te venite et

tecu habitare deſidero⸗ net a deſide⸗
nio meo fraudari⸗aut ſoe mea fruſ
trari / a hitatiõe tua pzꝛiuari triſtis
diffido! Quare? Quialetg audio

ſequitur Fili ſeruoeũ tuoß habita⸗

but Ja michi eni leta ofidẽtia oxri

tux· qꝛ filij ſeruoꝝ / id ẽ ſcõʒ tuoeun te

hitabüt⸗ ſe bonm xp̃iani/dt quo⸗

v numero eſſe cupio Qui ſili ſeen
lũt/non ꝑ carnalẽ agationẽ. ſed
ꝑ ſpũalẽ partiapationẽ· ſicut ecoõtra
mal/filij ſunt ſpũum malignoꝝ ·
ſicut ſenptum eſt Vos ex pꝛe dyabo
lo eſtis⸗no per generations/ 5 per

imitatlonẽ Vel fily ſunt opa bona /

ſñ quibꝰ nullꝰ habitabit in gla Qui
ergo ibi vu lt habitare⸗ non ſit a bo
nis oꝑib ſterk p̃mittat fetg bo
noeũ operũ/quos ſequatur⸗ vt ĩtret
in terra viuẽtũ ODicut ioſeph añeel
ſit pꝛem ſuum iacb in egyp tum/di
ens ei fratrib ſuis ego pꝛeueni

parare vobis eſcas/ ita p̃edat filij/

tuli / id eſt opera tua tibi parare eſca
trefectioni eterne Quales filios ñ
miſeris talesſe quene Et ſemẽ eo
rũ ſez bonoꝛ xp̃ianoꝛũ:. vel meri
tozioeũ operũ De quibz ſenbit Qui

ſemindt i lacrimis· ſcz hit in viat cũ

exultatione metent in veleſti pꝛia⸗
Hoot in quã ſemẽ / de quo f rucy ghe
metitur in ſchm dirigetur Hoc ?/
in eelu directuũ 2 erectu ĩ eternũ / ibi

canqᷓ; in hoereo ſemabitur /Da

ergo michi domie da⸗2 fat me itn
hot ſemẽ bñ oꝑando ſemĩare⸗ vt ĩ
de fruchũ gloeie poſli moꝛiẽdo ſuſci
pere Da 2 fat hot ſemen ita in me
te fructificart ad te dirigtre vt
in tua eterni tate ſi ve r et t
valeam pmanere ¶ Meditato ſu
p Ereo pſalmo pñiali De pꝛofũð⸗
Omie ihu xp̃t fons 2 oeigo
Adtoti pie tatis a grẽ⸗ dũ ego ſi
ait cerug ad fõttsaquarik ad te veni
re deſidero⸗tanto ĩpſecu meuũ am
plius xeognoſcens de me/ meaqʒ

S —
=, — ESE

—

S

— — —

ſ
ni
L

Apz ia vtut diff do. Jdeo x auxili

um mie tue teſugii miſeie mes que

xEs / ad te tlamado ſugio dics De
pfundis tlamaui ad & dne NMon

ſolũ de exte rioꝛ ibo labijs oeis / de
Pfundis intimis wꝛ dis lacrimis
clam aui ad te Nuid clamaut? Do

m ie exaudi voã mea a Dein aljs v
bis idẽ repetol Fiãt aures id eſt au

ditus clemẽtie tue int dentes i vo

æem depatioĩ'g mee] Met fruſtra
ſepe 7 iten;/ atqz itey⸗ varis Vbies

eadem oꝛonis deuotiont explico⸗
qꝛ ad expꝛimẽdũ moõtis mee affet
tum / nz ſuffict oꝛganũ mee vogo⸗
net deſideriũ wꝛdis ſatis pt depꝛo
mere lĩgua carnis Met ĩ imerto ad
te clamo ðe pPfundis woꝛ dis· qᷓ me
eſſe ſentio no in vno ſolu pfundo „.

Bi . plurbz pf udis fluctibg / ta ĩte rio

ris ꝙᷓ;ᷓ extarideis miſene / ꝙ diu ſũ in

via hui) miſcabik vite Mã qᷓ ſic de ꝓ
füdis clamat / de Pfüdis ſurgit. nec
ip̃e clamoꝛ eũ diui pfüdises ſinit⸗
g vox hů oẽ 7 pfudu penetrat,/2 ad
dei autes vß puenit Eotra vero qᷣ
da valde ĩ ꝓfudo maloꝝ lũt. q̃ ner
nd te tlamant. i ſe viderint cotidia
nis p&œis iiquitatibus obꝛutos 7

oppꝛeſſos / poti illos ixridẽt qui

too ad te clamare monẽt Hoc ẽ P

fundũ malgeu⸗ de quo ſenptura di
rit,· Pc ci venent i Pfundu atep
nit Abſit hot a me dñe / ad te cla
mo de Pfundis oꝛ dis oim qʒ inte
riozũ viri / vt me clemeter eripiaæ
de Pfundies iiquitatũ LOa ſi iiqui
tates obſeruaueris dñe ꝛdñe qs ſuſ

anebie: O magnu Pfundũ O abyl

ſus multa / Pfunde vxalde, mmiſqz

Eiculoſa⸗ Ecre enim vndiaz oĩbus
circuſp egis, nullum bonũ⸗ vbiqʒ
malum vidẽs. cntertas ſcele ci me
oeũ cernens / ni miruũ u paueſcẽsextla
mo O dñe ſi i iĩ iniquitates obſemaue

ris / id E ad vidcam eternam ſerua

ueris· dñe quis ſuſl inebit te iudice?
Mõ tantum ego ſol nõ ſuſtinebo /
ſed net auis al aꝛ nulla alig eſt ni
ji ſeduck a veritate varug) qui je nõ
ag neſcat tpeozen: Naã ſi dixenm

qꝛz petcatũ nõ habemn9 no pſes ſe
ducim⸗ veritns in nobis no eſt⸗

Mõ ergo p̃ſumã de mea iuſticia· H
de tua mia] Qa apud te Pitiatio
F*] Diri ĩiquitates ſit obſeruates⸗
vt raru index ſolg eſſe velles. eſſe
nolles mioz's- viiq; nulla mitht eſ
ſet ſpes / nulla aſolatio. D; ideo nõ

deſpero⸗qꝛ apud te 7 ꝓpitiatio Et

ter legẽ tua] Tegem amoeis et

gracie / in qua das reis veniam ſuſ
tinui te dñe patiẽter ſperas et ſpe

rande expectans tuam miſericoꝛdi

am Et hot domie/qꝛ om nia noſti /
non ſelum tibi confiteoe / ſed eciam
alijs vt omnibg notum ſit maiſeſ

w dieens Duſtinuit anima men i

verbo cig Cuig eig 2In vbo eig /

alig verbu nõ fallit net falliturz 2

in, verbo homĩs qui mendax eſt⸗ ſʒ
in verbo dei qui verax eſt⸗ Vu ſuh

ditur⸗ LDp auit anima mea in do
mino Jnon in homĩe⸗ ſed in deo pe
rautt⸗qui verbo ſuo infallibli / per
peccatozum venia / regni eloeu glo
ria äemomit 11 Operauit iqua⸗
A akodia matuatia uſze ad noaß.

9

Ideo ditit a cuſtodia ſeu vigilia ma
tutina/q̃ eſt Pnapiũ diei ſperadũ vſ
qʒ ad noaẽ· qꝛ in dñno ſperare debet
aia a pnapio vite vß ad moetẽe ã
qui vß ad moꝛtẽ pſeuerauerit/ lalug
erit Dit ergo ſperet iſ rahel ĩ dño
Mõ ſolu ſperet vng ſolus ß totus ſi
delis populg /qm nõ vni ſoli ß mul

tis dictu eſt . Operate in dño omis

congtegatio populi: effudite coꝛa il
lo oꝛda vꝛa⸗Et merito ſperet iſtk⸗
ſciz oĩs eccia a cõgregatio fideliũ in
domino Mꝛ apud dñm mĩia nõ
magna ſolũ/ß maxĩa/na opioſa ẽ
apud eũredẽptio] Dz quũo ven ? / ꝙ
wpioſa ſuit redẽptio tꝑe dauid / aim
nodũ tẽpꝗ re dẽptionis adueniſſet
Sane ſpꝑ wpioſa ſuit redẽptio / vt
ip̃e dauid gphetie ĩnuit⸗/ het fuit a

pud deũ hoe eſt apud diuinũ ſetre
tum ſpꝑ puiſa:ſꝑ qʒ ꝓuiſaac eterna

pdeſtmatione diſpoſita ̊ nõ ſꝑ opi
oſe at plene apud hoies exhibita
qꝛ nõ tꝑe legis natute a legis moy

ſayo⸗P tpe legis grẽ De quo ſerip

tum eſt Qñ venit plenitudo tꝑis⸗

miſit de filiu ſuũ faaũ ſub lege / vt

eos q̃ ſub lege erant roimeret⸗· Vñ
tãdẽ ipletũ ẽ qð olĩ dauid p̃dixtat
Et ipẽ redimet iſ rk: ex oĩb ĩiqtati
bus eig] // Nut ergo domie / nüe
maxie ? oꝑtunũ vt de pfũdis flucti
bo miſeriaꝝ ad te fõtẽ mĩaꝝ tlamã
do gſurga⸗2 de me meaqʒ ga vtu
te diffidẽs / de te tuaqz gracia et pie
cate ſperando fida; ad tuam cle
mẽtiſſimã ꝗpitiationẽ gfugiam Dig
nu quoqʒ a iuſtũ eſt. vt tibi o pijſſi
mt yxp̃e gracias agam apnd quẽ ẽ

cpioſa tedẽptl o⸗ deo wopioſa ſpeci
aliter eſſe dicitur/ qꝛ tua in cruce paſ
ſio / tuiqzʒ p̃cioſi ſanguĩs oblatio/ nõ

ſolu ꝓ vni a paumꝝ hoiĩʒ ſalute·
pꝓ totius iſteł. toci eccie· ꝓ touꝰ
mũdi plunũqʒ ſi ſoꝛent mũdoꝛũᷣ te

dẽptione opio ſe ſufficete phibetur

Per huig ergo paſſio ĩs vtutẽ · per
huig ſanguĩs eſſuſionẽ te dep̃cꝛ vt

a pcœie meis/a a penis quas ꝓ hijs
mertoe me redimas · tedẽpt ugʒ ab

eis eripias,a ereptũ a mał meis⸗
trcũ in bonis tuis hitare cõedas
¶ Meditatio ſuꝑ ſeptimo pſalmo

pnia

. „ Omĩe iheſu xp̃e qᷓ ſperantes

in te nõ deſeris clamates ad
& nõ deſpicis qᷓ querẽtes te non ſu
gis, te deſiderantes nõ reſpuis· ſed
de ſe diffidẽtes / in te aut gfidentes
cõſolarcCibi huilit ſupplio⸗ vt mi

chi qͥ in p̃ᷣedẽti pſalmo ↄfeſſꝰ ſũ dif

ſidẽtiam vtutis Pe / tua potẽti vtu
te largiri digneris ſobꝛ iam exultatit
onẽ ſpuab leticie · ad quam ĩpetran

dam ſuſpirans dio Dñe exau⸗ o?

me aurib pri/ obſe⸗· meam ð ſe
pe dixi/iteꝝ repeto vt ozonis repe
titio/ſit deuotloĩs gfirmatio · Nec
me nõ tedet ſepe iterare vba oeõis⸗
q̃ ſepiꝰ iteraui opera ĩiqui atis / nee
peto ex audirni in mea iuſtica · F in
veritate tua exaudi me in tua iuſtici
a Hot ẽ tu qui verax es/q verito
te tua penitẽtibꝗ veniam Pmiſiſti⸗
exaudi me penitẽtẽ/ nõ ĩ mea ß in
tua uuſiicia ſciz ĩ mĩa tuaque peni
tentes iuſtiſicat· Peto eni iuſticiam

mie quam exeres in pñ̃ti ſclanon

in

=—

. —☛ͤr –☚2

— T r — —
r ☛. ᷑— — ☛ — E

A W☛n — — —

i

—

iudiai illig iuſt tie qua facturg es
in futuro] dro ſequit Et nõ intres

in indiaũ cu ſeruo tuo Ego eni no
ſum digny vomri amic vel filig tu
ueß tñ ſeruꝰ tuꝰ ſũ⸗qͥ mĩa idigeo⸗
ad te ſugitiug redeo · pacẽ qꝛ oo er

go in futuro inttes meai in diſtnichu

iudiciũ · qꝛ ego volo intrare tecu⸗ In

trat ĩ indiau cũ dño qui iuſtica ſua

iactates de ea p̃ſumut Quib ꝑ
phetã dicit dñs Quid vultis mecu
iudico gtende e? Oẽs derelkquiſtis
me zMõ ſit ego. iuſtic meã ozaã
me / eẽ nulla reputo no iuſtifi
cabit᷑ ĩgſptũ tuo ois viũe Qꝛ ⁊ ſi
apð ſe quis ſuo iudicio iuſtifiet/ iñ
oĩs hõ i hèmoetali wꝛ pe viuẽs nõ
iuſtificabit ĩ gſpcũ tuo qꝛ ĩterioea ⁊

oculea hoĩe vides in quibd nemo

bñ plene iuſtg a mũdg̈ tuo iudicio /
quatuhbet ſcũs hoĩbg videat Ideo
paulꝗ ait NMichil michi oſcius ſu·H
nõ in hot iuſtificat⸗ ſü⸗ Vel itelligi
ptl nõ iuſtiſicabit in ſpcũ id eſt in

tui gpatione/ no ſan ois hõ⸗ net

oĩs viuẽs ecia agelg· qz ſol⸗ deg eſt

in quo pœm adere noõ pt· in aliꝰ cõ

ſpectu eaa aſtra nõ ſũt mũda on

ergo intres meu ĩ iudicio nigoeoſo /

ſ meũ pie at mĩoediter age· Qa
P ſecit ẽ inimicus id ẽ dyabolꝰd vel
Buſan ali adue rſanig Laĩam mea
2 humiliauit in terra vitõ mtam
Hoct ẽ · quatũ in ſe fuit eã vt celeſti
a relinqueret terrena ſaperet intli
nauite Et iteru Tolloauit me in
obſcurß id ẽ ĩ pœõꝝ tenebꝛis ſicut
moꝛtuos ſcki lid eſt ſicut œteros pec

dꝛtonõ ſ⸗ ualiter vinites⸗ B lem

lariter in pc̃is moeiẽtes deol ãxia
tꝗ ẽſupꝑ me ſpᷣs meꝰ :ĩ me turbatũ ẽ
wz meun] Dz ecre poſte tnſtia rexeſ
ſeriit/leta ſequutur poſtiᷓ a axiatus
ſuia tuxbat ꝑ multiplic ĩim iri tẽp
tationẽ/ letꝰ fcũs ſũ ꝑ ſpuũalẽ der
ſolations. uia memoe fui die ãa
tiquoꝝ. ſcʒ dieru eternoʒ / hoc ẽ E tue
eternitatie diuſe / cuig meia max
ima auſa ẽ ſpualis delcationis et
leticie Vñ ſcnptũ eſt Memoe fui dei
delat ſũ Met ſolü in di ebue eter

ms ſeu reb ꝛuiſib lib B ecia ĩ crea

turis tꝑ albꝗ / te eternu / iuiſibilẽ de
um / gtemplat ſũ⸗ ã lmeditatz
ſum ĩ oĩbus nbs tuis: i fcis ma
nun tuau meditabar Queſiuii in o
peribꝗ artiſic in creaturis trratoꝛ? /
in tebg fattis / te taꝝ mitabilẽ dito
E Crieatura tua fcã c micht ſpecu
lũ vt i in ea te ggnoſcerẽ deu meu⸗
qꝛ vt ait apł'e⸗ iuiſib lia dei per ea
que facta ſut / itell a oſpiciũtur / ſepi
terna quoqz Pt ei a dinſtas⸗ Et
ideo Erpandiinnuug meas ad
te] Quia in operiby tuis ggnoui ꝙ
omnia bona ſunt/a non a ſe / ſed a
te tueqʒ bofu tatis Pticipatione bo
na exiſtut · ideo abi gracias agens /
expandi in oꝛone manus meas ad
te / taneᷓ ad bonoeu oĩm largitoꝛ?
Et aĩa mea ſiaut terra n aqua ti
bi aõ ſolũ ad te expädi mand oꝛ
poꝛis mei.⸗ 270*εε vires ai Et me
rito⸗ qe aia mea ja te derelicta⸗ eſt
Lſicut terra ſn aqua Io debet ſe
ad te expadere⸗/a nõ ſibijpſi/ß tibi
adherere qꝛz nõ ſeip̃am / H tu ſol⸗
ea potes roꝛe gre iengare: 3 Dirut

gut te rra ſint aqua ſterilis eſt⸗ ſic a
nüma ñ grẽ tue pluuia fruchu ferre
non pᷣt. Cu ergo veloater exaudi

me dne] uto dando pluuia gre qu
ſitiuit in te aia mea) deo ſi aqua da

i logig diſf eras defiget ſp̃s meꝰ
a te teỹ ſterik der lic9 Et Pyter hot
Mon auertas fan tua a me ſpiri
tum meñ dereliquẽ do / et ab eo auſe
tendo⸗ vel ei diff erendo/ grẽ tue do
nũ Alio qui ſimil ero deſtẽ detib ĩ
laca Hoc e in ꝓfundu peoꝝ. Ded
poti9 Audito fat michi mane miſe
noꝛ dia tua Nat inqua mithi miaz
tua⸗ auditã ſcz a phis/ maniſeſtata

in ſcripturd Fat me ĩiteriꝰ ſe ntire· qdð

exterig facs audire· Et hot fat ma
ne. id eſt citoa nõ tarde qꝛ in te ſpe

raui Et ideo ſpeaui/ qꝛ audiui Pꝛ0
pe ? dñe oĩb ĩuocãtibꝰ eũ/oĩbꝰ ĩuo
Catib/ en in veritate Et vt cito facias

mithi mĩam tuaj notã fat michi vi
am in qua ambulẽ vt ſit lueerna pe

dibg meis vbu tuũ / ad re amtula
dü in via madatoꝛzũ tuoeum qꝛ ad
te a quo tanq; a pꝛe luminũ deſcẽ
dit omẽ bonũ / qᷓ illuias oẽm ho

min? veniẽtẽ in hüc mudũ / ad te ĩ
quãæ non otra te leuaui aiam me

am CEt ideo Erpe me ab ĩimicis

meis dñe ad te oſugi Mon a te fſu

gi gtepnẽdoꝗ poſtponẽdo lue tua⸗
ß a te ſugi querendo poſtulando

ea⸗ IJdeo CEripe me de iimicis me

is dñe ſſcz a dyabolo a miniſtris ſu
isq temptant me. vt abulẽ in tene
bzis- Et vt ab eis erpias me dore
me ſacere volutatẽ tua qꝛ ſi non do
as me· fac volũtatẽ meã / nõ tun⸗

„.

4 ſit deſer? me de? me⸗ du ego te
deſero Ergo doo me qꝛ de? meus
es tu Ad aliũ currerẽ ſi aliũ treato
rem haberẽ Dz qꝛ tu ſolg es deg me
us. ideo doce me vt mg? meꝰ Qð
vtiq; fares/ qa. Dpuͦs tuꝰ bond de

ducet me in terra rcam Ecce qꝛ ſu

pꝛa in memoria eternon/ in gtem
platioe tua tuoꝝ opm / delcat ſũ⸗
ne magnitudo cotẽplatioĩs extolle

tet me⸗ne ſupbafieret leticia mea· le

tis miſcui triſtia⸗ ſed iã poſt triſticiã
guertoꝛ ad gaudiũ⸗Ja enim plene
ſpeb ꝙ ſp̃e meꝰ mal nõ ꝑduœt me
in terra puſa infernaliũ penaru/ g⸗
Lſpnᷣs tuꝰg bon dedueet me in terram

rcam ſi terra ſcz gaundioꝝ/ de qua di
tcitur Poetio mea ĩ terra viuẽtiu E t

hoc nõ gpter mentũ meu· Inter
nomẽ tuũ dñe viuificbis me ĩi eqta
te tua nõ ĩ iuſtica mea⸗Ego ei me
ocidi p peœ m meüũ / tu me vinifica
bis gnter nomẽ tuũ / að eſt iheſ *
interp̃ᷣtatur ſaluatoꝛ Ht rẽ noĩs tu

i impleas tu eris michi iheſ9·2 me

viuificado ſanabis Et ſic! Educede
trbulatiõe ho ſeculi aiam mea2
mĩa tua Inõ ĩ merito meo diſper

des o7s uimicos meos] Quos ecia

timicos tuos merito dixeri⸗qꝛ ĩ me
ſeruo tuo te dĩũõ m meũ · ꝙᷓtum in ſe
ẽ pſe quũtux a glam noĩs tui Cui/
a nõ michi / ſalutem meã attribuo⸗
diis 15 nobᷣ dñe nõ nob. noĩ tu

o da gloeia⸗Hat l

mee aduerſando auferre onat Vñ

Queniẽter ſubdit! Et pdes oẽs qui

tribulat aĩam mea ſez dyabolũ 2 6

inbulantro Qlnoniam ego ſeruztu
us ſum Ad te ĩ mea tnbulatione re
uurtns· ſicut ſerug humilis 2 fidelis
vaſjallꝗ reuurnt ad dĩũĩm / Exre er
vo hui) pſalmi alioz ũqʒ pſalmoꝛũᷣ
penitetialũ leta acluſio· Cce ſpũa
lis leticie exultatio/quã ſalutare pe
nitẽ tie cntriſtatio finaliter opatur
VBñ qui ꝑ pniam affligitur / tdem
diat cõſolationes tue leuſicauerunt
anima meam

A⸗ ergo michi dñe hos quos
penitentiales pſalmoes etrleſi

a tila nominat. a penitentib) tibi

plallẽdos eſſe pꝛedicat. tam digne

ac deuote. nõ ſolũ oꝛe ſed ooꝛde peni
tendo pſallere. vt p ontnſtationem

penitete ſalutanis / exultationem cõᷣ

ſequi valcam letice ſp ũals / vt poſt
ſalutatem penitentia tandẽ ꝑ ſpũa
lem letiua exultando dicam Dpiri

tus tug bonus deduct me in terrã
reckam Da michi dñe hot ſeptenari

um penitentiũ pſalmoꝝ / eẽ temedi

um cntta ſeptenariũ mortaliũ pet
mitoꝛũ · michiqʒ eſſe auxiliu ad ſen

tenanũ virtutũ pzincipaliũ⸗ ad ſep

tenanũ donoꝝ ſpũaliũ⸗ ad ſeptena
num beatitud nu ad ſep tenariũ de
ni qʒ petitionũ in oꝛ auione dñica

tentarum / Da michi dñe in ha

rum pſalmoꝝ medi tatione/ timoaẽ
pene · doloꝛem aulpe/ ſpem venie/ a
moꝛẽ ꝛ dialis mundicie · deſideriũ
aleſtis patrie⸗ diffidentia virtutis
pꝛopꝛie- exultationem deniqʒ ſpũa
lis leticde Ds hor enĩ ſeptenario mẽ
talium a fectuũ / pzꝛinupaliter agit
in hot ſeptenarie deuotozu pſalma

——

rum Hije ſeptem afeaibus, quaſi

ſeptẽ ſcale pnie gradibus / ad terra
patrie eleſtis aſcenditur⸗ quo me
finaliter dedua / et ſelater aſcende
re tecũ habitare ꝑheniterqʒ regna
re⸗ tu miſericꝛ diter pꝛeſtare digne

rie Cui viuis 7 regnas in nlecula

culoeum Amen⸗

Er plicht liber te ſepten gradibg

ſcale⸗ Otinene meditationes deuo

tas ſup ſeptẽ pſalmos penit? Stiale⸗

A dño PBetro de Aillpao cam eraa

ſ epiſcopo⸗

¶ Jndpit tractat de oꝛatione dñica
: de ayllyaw
t ergo oꝛabitis Ma
the. ſexto . Nit docet
xpꝛ iſtꝰ bꝛeuẽ et debi

A vti debet catholici
Et qꝛ ſicut dicit gloſa / nulla oeatio
magis ſpeaalis eſt ꝙ; üla que ex o
te filij qui ẽ veritas poſſit· ideo de
oꝛatione tractaturi , pꝛimo tractabi
mus de oꝛatione dñia in ſpecal⸗
ſecundo de oꝛatione aliquas gqueſti
ones ſoluemq in generali / Rua
tum ergo að pꝛimũ het oꝛatio dni
a diuiditur in exoediũ / trattatum /
concluſionem-In exoedio beniuo
lẽtia captatur· Pater nolter ꝛc In
tractatu petitiones oꝛdinantur; ſat
tifietur nomẽ tuũ ac In cõtluſiõe
petitionũ cõſirmatio optatur Amẽ
/Cira exoediũ pꝛimo notãdũ
eſt ꝙ in eo dei benuolẽtia captatur

tripuciter Pzimo ex parte rogati /

quia pater / cuig filij ſumꝰ ꝑ ſidem·
lo⸗i„ Heudo ex parte rogantium
quia / noſter / nobis dat? p caritate⸗
io⸗iijꝰ Sed eciam ierio ex pte at
ceſſoꝝ⸗qꝛ dicitur/ qui es in eelis· id
eæſt ĩ ſanctis / quoꝝ auxilio erigimur
ꝑ ſpemdicmmd ergo Pater⸗ ĩ quẽ
cre dim , noſter⸗ quẽ diligim⸗qui
es in eelio/ de quib peramg · //
Secũdo notandum eſt ꝗy dei beni
noletia aptamus nõ vt ipſum flec
camꝰ cum eius voluntae ſit immu
cabilis / net vt eiue beniuolentiom
pꝛeueniamus. oum ipſe ſua beni uo
dentia nos pꝛeueniat/quoniam ip̃e

„

fuum modum oandi /

3

exoꝛ dio notatur

pꝛioe dilexit nos / vt diatur pa. io⸗

quarto. ſed vt in nobiſ plis de ſua
beniuoletia eerta fiducia excitemg⸗

hot fit pꝛecipue ex tribꝰ que ĩ hot
Pꝛimo ↄſiderado

ei caritatem⸗qua bonũ noſtrũ vult
qꝛ pater · Hecudo eig largitatẽ, qꝛ

ſeipſum nob dat⸗ ideo dicitur noſter

Tercio eiq maieſtatẽ / qua nos iuua

ie pt · quod notam cũ dicimd q ee
in clis // Tercio notandũ ꝙ put
trahitur ex ſcõzuũ gloſis deus dici

tur pater noſter / multis de cauſis⸗

Pꝛimo vt oñdatur ꝙ ei nõ timoee
eruili / ſed am oee filiali ſeruire debe
mus Hecũdo vt cũ de filiali adop

tione ogitam ei tauqᷓ; patri filia

lem affecum tepẽ dam · Tercio vt

ad amdeem fraternitatis ad mone

amur⸗Pa cũ pꝛ noſter dititur. okꝛ

bus cis eſſe doetur⸗/ I deo nemo di
t pzꝛ me qꝛ hoc ge xpõ auenit
qui filiꝰ eſt ꝑ natura- alij aũt ſunt fi
lij eig ſolũ ꝑ adoptioĩis gram · Vñ

ipſe dicit Vado ad pꝛem meũ/a pa

trem vzm ˖; Meũ ſcʒ ſpecialiter ꝑ na
fura: vzꝛm vero generaliter p graz

Quarto dz pz noſter · vt oĩb
otraſio ſup bie tollatur/qꝛ non vere

poſſunt dieere pꝛz noſter niſi fratre⸗

ſint Qullgergo nobilis a diues / eir

c minoees ſupꝑbiat/ eos tq; frẽes

reognoſcat· / Quito ĩ ho occaſio
mũdicie? ĩnoctie dat · qꝛ cauẽ du ẽ
vniauiqʒ; a pexĩ ſoꝛ dibe / ne tato pꝛe

ieddatur indign?· / Herto ĩ hoe
ppli xpiani ſupza popplum iuday

7

auim exollentia denotatir⸗ quia an
tnuquio / vt ſeruis dictur dñe: nob.s

5

— — —,— 70%CE —— „

es
put
dia
£
Ne
he
do
flu
bt
ne
i

⸗

0t

be

autem Eani; filijs dictur pater /

Deptimo hot nobis ĩpetrandi að

petimus / grandie ſiducia datur⸗
Ouid enim negabit filijs / qui ia m

dedit vt pater ſit? / Muarto no

candum eſt ꝙ hec eatio in ſuo ex

oedio? in omni ſui parte bꝛeuis ẽ·
hot ſit ſcᷣm ſanctos /pꝛopter plu
tes tionesPzimo vt ſiduda cito
impetrandi tribuatur. quia fiduca
dat cito annuendi qui bꝛeuiter vult
rogari?· Seaundo vt diſcamus res
de quibus oeandum eſſe inſtruimur
Mon enim docet hec oeatio verba /

ſed res: quia non hijs ſolis verbisa
ratur⸗ ſed eciam alijs non tamen
in alio / ſed in eodem ſenſu. nã que
ciqʒ a deo oeanda ſunt hüs verbie

bꝛeuiter ontinentur/ Tercio vt ea

de quibus oeandum eſt paucis ver⸗

bis faclius memoeie wommenden
tur · Quarto vt pꝛudentia ingenio⸗

Pꝛum in paudcitate verboeum de P⸗

hundi tate miſterioꝛuma rerum mul⸗
tiplicitate miretur⸗· Vnde ſuper il
lo verbo yſaye · Ser monem abbꝛe
niatum ſecit dominuoſuper terram
Nas duas rationes tetigit gloſa⸗
dions / ꝙ hunt ſermonem ita ab
bꝛeuiauit dominus vt in paucis ver
bis memoeiter api poſſit, ita re

bus impleuit. vt nemo ſine graria

ſpiritus ſancti percipere poſſit ·

H Quin to vt het oꝛatio que pꝛopter

ſui bꝛeuitatem faclliter addiſcitur
memaoꝛiter retinetur/ ecam frequen
tius dicatur / 2 ſine faſtidio ſepius
nepe enaur. Dexto vt eius ignoean
da nullus excuſetur, quia quod teᷣ

—

faauliter ſcitur.non niſi culpabiliter
ignoeatur · Deptimo vt in mentis
deuotione 2 non in verboꝛum mul
plientione virtus oeationis oſten
datur · Vnde ſupza Mt. ſexto diat
Oꝛantes autem nolite multum lo
qui ſicut ethnia / id eſt gentiles faci
unt: putant enim ꝙ in multiloquio
ſuo exaudiantur. Et het de exoꝛ dio
huius ozationis ſufficant M
Anckifictur nomen tuu Pt
Vexoedium ſequitur tractatg/ 7

quo ſeptem petitones oodinantur⸗

le earum ſunt exponẽde ſpeciulitet
/ Pꝛimo ergo notandum eſt
het oeatio dom ĩca perfeaiſſima ?5·
qula ſiait auguſtinus dirit⸗ ſi recte

tongruenter oeamus / nichl aliud

diere poſſumus / ꝙ; quod in hat o
ratione poſitum eſt · Quia enim o
rmatio noſtea / eſt quoda mmodo de
Iderij noſtn expꝛeſſiua⸗ illa ſolum
recte oꝛando petimus/que tecte deſi
derare valemus In hat autem o
ratione non ſolum ponuntur omni
a que recke deſiderare poſſumus / H
eaam eodem oedine petuntur quo
deſiderandaſunt. 4 ſic hec oꝛatio nõ
ſolum poſtulare inſtituit ſed ecam
noſtrum affeaum ad oedinate deſi
derandum infoꝛ mat · / Pꝛ0
ius declaratione ſerundo notan
dum eſt ꝙ in oꝛedin ato deſiderio pꝛi
mo cadit finis deinde oꝛdinata in
finem⸗Finis aute m noſter eſt deus

6

in quem noſter affechg tendit dupli

nter Vno modo pꝛout volumus
9 iᷣ

gloriam dei alio modo put volü

m us frui gloria eius Pzꝛimũ per

(inet ad dilecionem qua deum i ſe
ipſo diligimus ſeð m vero ad dilec
tionem / qua dilgimus nos in deo
Ad pꝛimũ pertinet pꝛima petitio
qua dicitur/ ſanctifietur nomen tu
um/p quam petim gloꝛiam dei⸗
Ad ſecũ dum ptinet ſecuda petitio
Adueniat regnũ tunm⸗ per quã pe
timus ad gloꝛiam eiꝰ puenire⸗ Et
ſic iſte due petitiones oedinatur ad
noſtrum vltimũ finem / ſciliet ad be
atitudinem Pꝛzima / ad beatitudinẽ
obiectiuam⸗ ſecũda / ad beatitudinẽ

ſoꝛmalem Ad finem autem pꝛedie

tum oꝛdinat nos ſeu dirigit aliqiid
dupliciter · Vno modo per ſer alio
modo per acidens⸗ Per ſe quide
bonũ / quod eſt vtile in finem · Eſt
autem aliquid vtile in finem beatt⸗
tudinig dupliciter· Vno modo di⸗
tette a pꝛindpaliter / ſelliet meritu
quo beatitudinem meremur deo o⸗
bediẽdo⸗ quãtum ad hot petitur

fiat volun tas tua ſicut in eelo et teꝛ

ra Alio modo inſtrumen alter et
quaſi wadiuuando nos ad meren
dum ⸗ a ad hor pertinet quod dumn
tur / panem noſtrũ cotidianũ da no
bis hodie ſiue hot intelligitur de
pane ſacramẽ tali / ſiue de pane cor⸗
pozali · Ber acidens autem oedia
mur in beatitudinem/ per remotio
nem pꝛohibentisTria autem ſunt
que nos a beatitudine pꝛohibent/
Pꝛimo quidem pex̃m quod directe
excludit a regno⸗ quatum ad hor
diatur / dimitte nohis debita noſ

tra / ld eſt pecrata ⸗Seaundo Phibet
nos impedit temptatio que retra

hit ab obdientia diuine voluntatis

2 intlinat ad pecatum 7deo peti

tur / ne nos inducas in temptati
onem⸗Terdio penalitas pzꝛeſens/

ſciliet malum pene⸗ quod impedit
ſuff cientlã vite/ de quo ſeqtur · Dz

libera nos a malo / Tercio no

tandũ ẽ ꝙ ſicut patet luc xi⸗ ſicut
dieit auguſting i enchiridion / lutas
in oꝛatione dominica non petitiões

ſeptem / ſed quinqz complexus ẽ Vt
enim oſtendat terciam petitionem

duarum pꝛemiſſarum eſſe quodam

modo tepetitionẽ / pꝛetermittendo
eam hot faat intelligi / quia ſciliet

ad hoc pꝛeapue dei voluntas tẽdit
vt eius ſanctitatem oognoſcamus

aum ipſo regnemꝰ/ quod enam ma

theus vltimo poſuit / libera nos a
malo / lutas non poſuit⸗ vt ſciat v

nuſquiſqʒ in eo ſe hberari a malo
non infertur in temptationem · de
o net lume diminute /net matheuz-

ſuperflue petitiones poſuit/ſi quod

vnus intellexit / alius expzeſſiuue
poſuiſſe vtile reputauit·
uarto notandum eſt diſtincki

tionum bꝛeuiter poteſt ſit colligi⸗

Nam iſte ſeptem petitiones om

ne appetibile / 2 rece deſiderabile cõ

uinent Omne autem appetibile eſt
duplex · ſciliet wlla tio boni 2Q amo
to mali · Gonum auten quod pe
titur ad conſerendum eſt triplex⸗bo
ſpirnituale / ſcili ot grace⸗ bonum nẽ

——. —— —

— „ —— —

ððõũ —w —

pocale / ſciliet nature· / Pꝛzimũ

autem bonum ſcilict cleſte ſeu be
atiſiaim eſt duplex. ſcilieet obiecka
le z foꝛ male·Malum autem quod

petitur auferendum eſt triplex / ſcili

eœt pꝛeteritum pꝛeſens q futumm-
deo petitur vt pꝛeteritum remitta
tur; pꝛeſene vitetur/ſuturum pꝛ ein
ucatur⸗ Dit ergo quatuoz pꝛedit
tis bonie ꝛreſpondent quatuoe
pꝛime petitiones oatiõis domini

& Tribus autem malis auſerendis
oꝛreſpondent tres vltime / Vn

de licet pꝛius ſit malum amoueri

y bonum conſerri· non tamen incõ

uenienter pꝛemittuntur petitiones

que pertinent ad onſequendum bo

num/ petitionib que pertinent ad
re mouendum malum⸗Katio eſt qaꝛ

odo petitionũ non oꝛreſpondet oe
din exccutionis, ſed aim oeatio ſit

interpꝛes deſiderij oꝛreſpõdere de
bet oedini deſiderij ſiue intétionis /
in quo pꝛius eſt finis/q; ea que ſũt
ad finem· ⁊a cõſeauiio boni /qᷓ; temo
tio mali Et hec de eisgenealiter /

Ded poſtea de ſingulis harum pe
titionũ diendum eſt eas exponen

do ſpecialiter· Et quantum ad tres
pꝛimas / ſciendum eſt intellechu
litterali earumdem ſiait diat auguſ
tinus in libꝛo de ſermone domini
in monte, im dicimus ſanctificet
nomen tuum . non hoc petitur / qua
ſi nomen dei nõ ſemper ſit ſanctũ⸗

ſed vt ſanctum ab omnibus habea
tura hot pertinet ad dei gloꝛiam

in omnibus pzopagandam /
autem dictur⸗ adueniat regnuũ

tuum⸗ non ita dickhum eſt quaſi deg

nüt nõ regnet · Di enim deus rex
non elſz aut regnũ nõ haberet⸗ qd

eſt ergo qð pe“ ait⸗tex omnis ter

re deus? Hz ideo illud dickũ eſt vt

ait auguſtin vt nobis veniat atz

in eo regnemq/ ſit ad illud regnu
noſtru deſidenũ excitamg / Me

aut dictur/ fiat volũtas tua acenõ

ideo dicitur quaſi dei voluũtas bene
placiti aliquando nõ fiat vel iĩplea
tuxcũ ſcriptum ſit oĩs volũtasme

a fiet yſaye xlviꝰ. ̊ hot de volũta

te ſigni in telligitur / vt ſit ſenſy · O
bediatur volũtati tue / id eſt eptis
tuis / ſicut in celo in terra. id eſt ſi
cut ab agelis ita ab hoĩbg et itel
lbigendu eſt ſiait ſit nota quatita

tis/F̊ qualitatis / ſcʒ ſimilitudinie⸗

vt ſimilitudinẽ inſinuet/ noõ equa
liatem⸗ Et ſit ent intellcus ꝙ ſiaut
angeli volutatem dei faaut elo⸗
ſit homies eã facat in terra· a ſi nõ
ſcðm quã titatem æ qualitate m/tñ
ſcðm ſimilitudinẽ · id eſt ſi nõ ſcðm

illoeũ pfectionẽ/ tamẽ ſcm ꝑffetti

onis illoꝝ initationẽ Vñ hee tres

peiitiones pfecte oꝓplebunt᷑ in vita

futura: alie vero quatuoe / ſunt pñti
vite p̃ſidia / vt dicit aug. ĩ enchiridiõ
AEſ

riam ſua. vt ſciliet ſanc iſietur / id

eſt in nobis honoeetur ſciliot in in

tellectu per veram ognition? in af
fectu pꝑ ſanctã dilectionem⸗ ĩ memo
ria p firmã inheſionꝰẽ. Itẽ ſcĩfitur
per beniuolentiam in wꝛde / per re
9 iij⸗r

ſt igitur pzima petitio/ſcĩfiæ
tur nomen tuũ In qua petimus ſcĩ
fimtionem nominis dei⸗ id eſt glo

uerentiam in oee / perſeueratiam

in oꝑpe SHanctifietur inqua nomen

tuũ⸗qð eſt pater / vt te të fülij ſemꝑ
honoeemus Momen tuum quod
eſt iheſiis. vt a te ſaluatoꝛe ſalutem
habeamus · Momen tuum quod
eſt ſpiritus anctus vt in bo no gra
ie ſemper perſeueremue-·
equitur ſcða netitio duenia
tuum⸗ In qua petimus beati

tudinem noſtram ſciliet wgnũ glo

rie· Adueniat id eſt ad nos veniat

regnum tuuũ de quo mah xxv · Be

nite benedicti patris mei perapite

tegnum q8 vobis paratum eſt ab

deigine mundi Tunt enim regnabit

deus omnino inter nos, nõ dyabo

lus / non mundus / non arnalis af
fectus // NDit autem eſt aduerten
dum regnu dei quadꝛuplex ẽ. ſcz
ſacre cripture/ de quo dicit xpꝛiſtus
ludeis Auſeretur a vobis tegnu dei
Math· xxi Seaundo tegnũ diuine
gracie· luce xvij⸗ Regnum der intra
vos eſt Tertio regnuũ vniuerſalis
eceleſie De quo mathei xiij⸗· Colli

gent de regno euis omnia ſcunda

la Muarto regnũ eeleſtiegloeie M'

vi. Pꝛzimũ querite regnu deic Et

ſem hot quadzuplicter poteſt ex

poni / adueniat⸗ i eſt ad nos veni

at regnu tuum / ſalliet ſatre ſcriptu
re per veram ognitionem vt deſ
truat regnum erroeis ignoꝛantie
Regnã ſalicet gratie diuine per ſpũ
alem inhabitationem / vt deſtrat
regnum pecati a malicie Regnũ tu
um ſcz vn uer alis ettĩe / per xpiane
ſidei declarationẽ 2 exaltationem⸗

ð

vt deſtruat tegnũ antixpꝛiſtia falſe
ſynagoge⸗ Regnü tuũ ſcilicet eleſ

tis glorie per eternam pꝛemiatio
nem vt deſtruat tegnũ pñ̃tis 2 ſu
ture miſerie equitur terca peti
tio⸗fiat voluntas tua In qua peti

mus donũ gratie· quia per gracia

fit voluntas dei in nobis a nob.·
Liet enim voluntas dei ſemper ſi

at· tamen per graciam fit ꝙ volũ

tas pꝛecœptozum ſuoeum a liberta
te noſtra impleatur⸗ Kiat ergo vo

luntas tua / in peccatozum auerſiõe

p opus pnite- In auerſozum ſancki
fictione per munus gracie In ſant
uufie toꝛum ſaluatione/ per bornum
perſeuerantie⸗ In ſaluatozum per

petua tlariſicatione / per donũ gloeie
Fiat in quã ſialt in eelo 2 in ter

raquod quadzupliciter exponitur⸗-
ſcʒ / ſintt in angelis / ſit ĩ hominib
ſicut in uiſtis / ita in pectatoꝛ ibus. ſi

rut in xpꝛiſto / ita in ettleſia/ 2 ſicut
in ſyndereſi id ẽ in poetione ſupeno
ri tatio nis / ſit in inſerioen poetione
ſenſualitatis, Declarationem autẽ

iſtoeum per concꝛ dantias ſcriptura

tranſeo canſa bꝛeuitati ⸗
equitux quarta petitio panem
ezn qua petitis illis que

ad beatladinem piinent directe et
pꝛintipaliter / onſequenter illud pe

timus qð ad ea pertinet inſtumen
taliter // Bbi po notandum ẽ ꝙ
hoc ad lrãm p̃t duplictt exponi V

no mõ de pane ſaẽmẽtali /c oti dia

nus vſus cum debitis onditionib
pꝛoſict homini Vnde ipſum panẽ

noſtram ootidianum dicimus⸗ liet

ð — — ——

— — —ʒ———

in euangelio mathei ſcriptum ſit ſu
perſubſtantialem id eſt pꝛeapuu⸗

vt exponit iheronimꝰ per gqð in
telligim eukaniſſtiam / quod eſt ci
puũ ſacramẽtum/vnde ĩ ipſo om
nia alia ſatra menta ſubintelligun
tur- Alio mõ poteſt exponi de pa

ne wꝛpali / vt eebam per panem in

telligatur omĩs ſufficentia viaus /
ſicit dict auguſ tinus quem ſuper
ſubſtantialem diceimus⸗id eſt ſuper
additum ad ſubſ tantie ſuſtentatio
nem Lucas vero ditit otidianu · id
eſt non annuũ / vel a deem annis
pꝛouiſum / vel in hoereis reſeruatũ

I deo ipſum petim hodie id eſt in

pꝛeſenti:qꝛ neſcimus ſi ad craſtin ũ

ꝑueniamg Vnde per hot inoedina
ta ſollicitudo excluditur/ ſuperflui

tas ondempnatur⸗ quia ſolum qð
eſt nature neœſſarium aueniẽspe
titur/iuxta illud ecciaſtici xxix/Jni
tiumvite hominis/ aqua a panio⸗
Deaudo notandum eſt dici
mus panẽ noſtrũ/ da nobis qua
dꝛuplici ratione· Pzimo/ vt nemo
ſibi tempoealia appzopꝛiet· Vnde
criſoſtomꝰ Omnia ĩquit que nobis
dat deus· non ſolum nobis dat / ſed
alijs per noo: vt de eo quod atre
pimus / per nos partem impotenti
bus fatiamq/ Deaundo vt nemo a
liena vſurpet · Vnde idem triſoſto
mus⸗ Qui de iuſticia panem acqut
ſitum manducat · panem ſuum mã
duat. qui autem cum pecatd / alie
num Tercio vt nemo pꝛo ſe ſolum /

ſed eciam pꝛo alijs oꝛet vnde ripꝛi
anus libꝛo de oeationt domin ica⸗

Ideo inquit non dicimg pater meg
ſe d noſter⸗ net da mithi / ſed da no
bis / quia vnitatis magiſter noluit
pꝛiuatim pz ec fieri vt ſciz quis tã
tum pꝛo ſe pꝛe tur · Vnu tnim ꝓ
omnib oꝛate voluit · quo ĩ vno om
nes ipſe poꝛtauit · Quarto dicmg

da vt neõ de ſe p̃ſumat quaſi ſine

deo vel panẽ vel aliquid mĩmũ ha
bere poſſet· vñ p̃e· Qui dat eſcam

omni arni · // Tertio notãdum

eſt / ꝙ extendẽ do iſta petitionem ad
ſenſũ miſtiem vel moalem / pam
de quintuplici pane poſſumꝰ expo
nere Vt diemoda panem pnie ad
releuaticnem laguoꝛis / iuxta illuð
pſalmi: Surgite poſtq; ſederitis /
mandumtis panem doloꝛis · Dech
do panem intelligẽtie otra ſamẽ er
rozum De quo pane ecĩaſtici xvꝰ.
Cidbauit illũ pane ſapientie a intel
lect9·Tercio panem cucariſtie ad
pĩguationẽ amoeisquẽ panẽ xpᷣs
in memoeid ſue amooſe paſſioĩe /
ſuis tradidit diſcipulis Quogenſcũ
qʒ inquit mandutabitis panem hũc
mortem domini annunciabitis do
net veniat⸗. Quarto panem gloꝛie
ad delegationem ſapoꝛis / de quo
ſcribitur · Panem angeloeum man
ducauit ho mo Quinto ad litteram
panem natute / ad ſuſtentationem
indigentie natiralis ſeu ad gfoꝛ ta
tionem naturalis vigoeis/a de iſto
pane diatur hic· Et ſic habebimus
quinq; panes quibus ſadauit domi
nus quinqʒ mila hominũiohãnis
ſerto apitulo · / Muarto moen
liter notandum eſte ꝙ bot ad deũ

Ptneat panẽ nob dare / qapter qð pe

tim panẽ noſtrũ otidianũ da nob

ac tamẽ ad hoĩes ptinet· ip̃m diſ
pẽ ſare Dideliæt panẽ oꝛꝑalem diſ

penſat filijs ſuis patres mrnales

ſpualem vero diſpenſare debet ſpi

ritual es ſcʒ pꝛelati æ doctores. SDz

iam queritur inter diſpenſatozes vt

fidelis quis inueniatur Quis enim
eſt hijs tempoꝛibꝗ fidelis ſeruus et
pꝛudẽs quem con tituit domind ſu
per ſamiliam ſuã. vt det illts cibũ
in tempe fideliter 2 pꝛudenter? Fi
delter quatum pPlinet ad deu· pꝛu
denter quatum ad hoĩes· Fideliter

gquantũ ad deñ / vt ſciliet ců tonta

fide/ tanto timoeꝛe / tata inſtatig/ tan
ta diligentia quantuũ ſibi omiſſu eſt
verbum dei diſpenſet⸗ Pzudenter
ve ro quantũ ad homines / vt ſcom
capacitatẽ vniuſcuiuſqʒ ſingulos eru
diat ſpualiter nutriat · I deo oꝛeg
deuote / panem noſtrum otidianũ
da nobis hodie · Panem ſcz non ſo
lum oꝛ palem. ſed ſpualẽ/ vt inſpi

res p̃latis Doctoe ib eccie tue / vt

venitatẽ tuam nob ſtudeat fideliter
q pꝛudẽter diſpẽſate Et ſi illi nob
pant iſtum frangete negligat aut
optempnat. tu ipſe da nobis/a paſce
nos ꝑ oculta pᷣus ſandi inſptrat
onẽ vt int ꝑ te capiamꝰ panem·
quo exteri fraudamur P ip̃oeũ tn
riturnitatẽ/ alioquin moeiũtur fa
me peunt puuli ece tue filij/qꝛ nõ

E? qui frangat eis panẽ fidei a ſpũa

liter eos reficiat Vbo dei· Tu ergo
pz clemẽtiſſime Panẽ noſtrũ otl

dianum da nobis hodie / (Deq

tur ⸗Et dimitte nobis debita noſ
tra Bbi poſt petitiones boni on

rendi / ſequuntur petitiones mak

auferendi⸗· Et pꝛimo ponitur quin

ta petitio pꝛo amotione mali pꝛe

teriti ſcilicet pꝛeterite culpe⸗ Bbi
pꝛimo notandum eſt· a beatitu
dine conſequenda pꝛohibet nos tri
plex malum- Pꝛzimo petcatum iã
ommiſſum · Decundo pecccatum

de pꝛoximo ommittendum⸗ Ter
tio malum pꝛeſens ad peccatum ĩ

clinatiuum / Pꝛimum ergo

petimus amoueri dicendo / dimit

te nobis / ſclliet peccatvꝛibus · qꝛ ſi
dicmus quoniam pecatum non

habemus / noſipſos ſeducimus /

veritas in nobis non eſt· vt dicit
ſcriptura⸗ deo omnes dicere poſſu

mus . dimitte nobis debita noſtra

id eſt peccata om miſſa / 2 quantũ
ad allpam/a quantum ad penam⸗
quia aliter nõ poſſumus ĩgredi bea
titudinem eternam Quia vero no
bis eſt regula impoſita / ꝙ ſi nos
volumus nobis dimitti pettatum
noſtrum nos eciam debemus di
mittete pzꝛoximo noſtro petcatum
in nos om miſſum deo ſubditur⸗
ſicit æ nos dimittimus debitoꝛibg
noſtris · Vnde poſt hant dominicã
oeationem / ſtatim poſuit xpꝛiſtiis
huius dicti rationem / diene⸗ Di
enim dimiſeritis ꝛc ·/ Bbi ſecũ
do notandum eſt / ꝙ iſta dimiſſio
poteſt intelligi dupliater Vno mo
do quantum ad offenſam·/ hot ẽ
neeſſitatis / quia tenemur omnes
diligere ex carſtate Alo modo quã

——

„

2—
—

tum ad iniuriam/2 hot nõ eſt neeſ
ſitatis / ſed ſuperogationis / ſicut en
pecuniam ablatam non tenetur qᷣs
auferenti dimittere/ ſed eam poteſt
licite tepetere· ſie ĩ iniuria ſibi illata /
poteſt recpenſationẽ ꝑ emendam
petere / ſcm oedinẽ inſticie // Ter
cio moaliter notãdum eſt ꝙ dimit
tere alteri peæata/ eſt magni menti
apud deũ⸗ qula vderta ſiducia datur
dimittenti / ꝙ ecam peccata ſua di
mittentur ei- Vnde diat xpꝛiſius:
Di enim dimiſentis hominibg pec⸗

ata eozũ: dimittet vobis pꝛ veſ

ter eleſtis pea veſtra Di aut non
dimiſeritis ho minib · net pꝛ veſter
dimittet vob pewata vza. Bbi glo
ſa Hoc in quit in fine cõeludit · vt eor
tum ſit nob quid in oꝛatiõe ꝓmiſeri½
m⸗neqʒ aliud exigit iudex quẽ ro⸗
gamꝰ?. niſi vt tales ſim fratribus /
qualẽ nob eũ expoſcim9: ⁊ qui hoc
nõ facit duplicter treusẽ / Bzꝛimo
qꝛ pecauit a debet· deiñ qꝛ monit
a iudice/ fratri nõ indulget⸗Et ideo
multis timẽda ⁊a multis ꝑiculoſa ẽ
iſta ſmia⸗qui ſcʒ ꝑ longa odioꝝꝛ ma-
lignitate / Q odioſam malicia indu
rati / illos qͥ ꝑ aliquã tiuriã eis facti
ſunt debitoꝛes / modis oĩbg kedere
cõſundere piſcũt. necp timoee
dei · nec ꝓ p̃ab hominũ / ſatiſfactio⸗
nẽ recipe / at wꝛ dia habere volũt.⸗
Qui cũ cales ſint ſecuri tamẽ ad ec

tleſiã onfluũt 7 wꝛzã deo dieere Pſu

munt⸗Pater noſter dimitte nobie
debita nra⸗ſaut 27 Jdeoq; aduner
ſũ ſe irã dei ꝓuomẽ vidẽtur · qꝛ hõi
bus ſemat ixã a deo ꝗqz ut miam

Neaſſe ergo ell / vt ſaltem tunc de

bitozibg ſuis dimittant debita / aim
ipſi debitoꝛ es indulgentia ab eis ſi
bi poſtulauerint ſicut dñs ſeruo ſuo
nequa feciſſe legitur/ quemadmodũ
ſenpiũ eſt · Serue nequã oẽ debitũ
dimiſi tibi quonia rogaſti me⸗ Qui
cũqʒ auũt rogat a debitoꝛe / debitũ
cuiuſlibet ĩiurie dimittere cotẽ pnit:
in vanũ a domino dimitti ſibi debi⸗
tũ pei ſui petit: ymmo magis pec
catum ſuũ wꝛã oculis iudicis aggra-
uat q; alleuiet / Quarto notan⸗
dũ ? ꝙ q;uis imperfectis coedatur
ſic ſua debita poſſe reliquete vt a de
bitoꝛ ib de in dulgentia rogari debe
ant ſati fattionem de illata ſibi i
iuria recipe vale at tamen ſi coontin
gat nichil hoeũ fieri / de bẽt omibg
modis iram pꝛopꝛij oꝛdis refrena
re / 4 de ſemetipis tenebꝛas odioꝝ
repellere . meõzes illiꝰ qð ſeribitur
Ira viri iuſticiam dei non opatur⸗
Sed tamen vironꝝ pfectoꝝ eſt / 21 ſi
ne pꝛecibusa ſine ſatiſfa ctione iniu
riarum / oꝛde puro ⁊ vultu iocundo
ſuis debitoꝛ ibg indulgere⸗/ inſuper
ſua tnbuere / obſequia caritatis ex
hibere Pꝛouideat ergo vnuſquiſq;

ſibi in hat oꝛatione dñia / vt quale

in dulgentiam a deo aupit acipere /
talem ſtudeat alijs facre⸗alio quin
onſultlus videretur taendum q; di
endũ · dimitte nobis debita noſtra⸗
t2 nos dimittim debitoꝛibg ac
dequitur ſexta petitio t ne nos

induce in temptationem⸗-In qua

petimus amoueri malum de pꝛoxi
mo comittendum ⸗ 2 hoc contingit

qñ ſumꝰ9 poſiti in graui temptatiõe
au pꝛobabiliter timemꝰ⸗ ſuccũbere ·
2 ideo petimus / 7 ne nos indumes
ld eſt induc permittas in temptati
onem // Bbi pꝛimo notandu ?·
ꝓ per hot non ſimpliciter petimꝰ
vt non temptemur/ qꝛ⸗ temptari nõ
eſt per ſe malum. ſed quandoq; ad
virtutis exercicium quando ſalict

viniliter teſiſtlur · Inter quod diet

pſalmiſta Pzꝛoba me domie 7tẽp

ta me Sed petimus ne in tempta

tlonem indummur · i1d e ab ipſa vi
amur⸗quaſi dicimy Et ſi nos per
mittas duc per ſenſum / vt exercite
murnõ tamen permittas induci /
per onſenſum⸗ vt tſucaimbamues⸗ „
tunt iducimur id ? intus duamur/
quando intus a temptatione vinc
mur⸗ / Heauindo notandum ?«⸗
ꝙ duplex eſt temptatio/ quedã ad
bonũ alia ad malum· Pꝛima tep

tat nos deus / non vt de nouo ali

quid ſciat: niſi impꝛopꝛie loquẽdo
de ſcire / eo modo loquendi quo dici
tur ſeire quia facit alios ſei e Vnde
dict deu⸗ xiij/Teptat vondñs de
veſter / vt palam fadgat vtrum dili
gatis eum Et de illa intelligit aut
toꝛitas pſalmiſte ſupaadcñ Et illud

ge: xxij Temptauit deus abꝛzahaã

ac / / Alia vero temptatione ſclli
et ad malum deus nullũ temptat⸗
ſciliot pſe a immediate. Vnde di

tit ſcripaira. Deus intemptatoꝛ eſt
maloeum / vnuſquiſq; temptatur a
onaupiſcẽtia ſua abſtract illec9 „
Iſta tamen temptatio ſiait a queli

bet alia res eſt a deo / Terao no

tandu eſt / tria ſunt que nos tẽp
tant ad malu ſcinet mudg cro q/

dyabolg Mund temptat ꝑ ꝓſpera
72 aduerſa⸗Caro E crnalia deſide
ria⸗· D yabol p varia deeptionũ ge
nera / / Vnde licdet mfirmitati hu

mane ſufficret ad exerciaũ tẽptati

o que eſt a mũdo a a carne / tñ hot

non ſuffict demonũ malicie/ ſed v

troqʒ vtuntur ad hominũ ipugnati
onem · Det eni ipugnatio Po dit⸗
ex demonũ malicia qui Iter ĩuidi

am pꝛofectũ hoim i impedire nitun
tur Deus aũt hmõi iĩpugnationẽ

temptationẽ ꝑmittit Vvmmo ad eã

cuſaliter 2 pzincpaliter oncurnt⸗

nõ tamen ad malum ſciz ailpe oedi

nat / net tale malũ intendit: ß ip̃e qᷓ

oedinate nouit vti malis eam ad
bonuũ oꝛdinat · Vnde ex eig oedia
tione huiuſmodi tẽptatio ad bonũ
7 gloriam eleckoum pzouenit/qui
a per temptationũ victoeiam Pue
niunt ad oꝛonam/ ſicut beatus ia
obus teſtatur diene⸗ HBeatus vir

qui ſuffert temptationẽ quoniam

aim pꝛ obatꝰ fuent acripiet oꝛzonã

vite 2773 deo oeam/2 ne nos indu

aas in temptationẽ· idẽ ne nos ꝑ
mittas temptari vltra id qd poſſu

m/p fat cũ tẽptatiõe ꝓuctũ / vt ꝑ

tꝑtatiões ꝓbemur / nõ repꝛobemur
net vimmur a tẽptatiõe mũdi pau

piditatẽ·a tẽptatiãe arnisꝑ volup

t tẽptatiõe dyaboli ꝑ riq̃tatẽ ·
ealan ſeptima petitio Vz li
bera nos a malo In qua petiꝰ amo
ueri malum pzeſens ad mala pze

dicka ſciliet ad pec ata intlinatiuũ⸗

,--——U—U —— £

S
bir

un⸗

ſicut ẽ fomes peccat / qui eſt queda
pena ex petcato pꝛimoꝝ pntũ dere
lica⸗ hot malũ pene 2 generali
ter omnia mala pñtis vite / in qua
tum pñt nos ad peœæm indueete pe
timꝰ amoneri ? ab eis liherar Het
at liberatio ſeðm gloſam ctidie ẽ

neaſlana duũ in malo anime et oꝛ⸗

poꝛis nũt viuitur⸗ſed in fine cõple

bitur / añ immoetales a iĩpaſſibiles

erimus Et het ſufficant de Eptem
titioniby Amen .
Egquitur tercia pare ua
poſt exoꝛdiu Atmcgati poni
tur cõtluſio ſciz pꝛ edicta um peti ti
onũu conſir matlo Lam / amen ẽ die
tio hebꝛayca / que latina lingua ĩter
pcatur / vere fideliter fiat Et ſic
optamus vt vere fiant oĩa que ſup
fideliter petiuimꝰ Vnde patet &
liet oeatio ſit actg intellectus 2 rati
onis: tamẽ pꝛeſupponit attum vo
lũ tatis ſeʒ deſiderium optatiuũ illi
us quod oeatio petit. VBnde cum 0
ratio ſit duodammõ deſiderij inter
pꝛes / deſideriũ eſt auſa petendi / et
oꝛandi / iuxta illud pfalmi Deſider⸗
um paupene exaudiuit doming //

z pt p̃dañ que ad ſenſũ lralẽ ſep⸗

tem petitionũ oꝛõnis dominie poſi
ta ſunt adhut ad ſenſum miſtiaim
vel moꝛalẽ queda bꝛeuiter ſunt no
tanda ¶ Pꝛimo ergo notõdũ eſt p

numer pꝛedcãtã petitionũ pᷣt ſep-

tem vtutibg adaptan/ Ita p ſumi
tur · pꝛima ſciʒ ſanctiſietur nomen
tuũ penes fdem cuig eſt oꝛ da ſanc⸗
tifimte⸗ Hecuda adueniat tegnũ tu⸗

um/pents ſpem/ cuius eſt regnũ ex·

pectare T Tera RKat 7/ henes carita
tem / aiig eſt volũtatem dei splere⸗

Quarta / panem noſteũ ꝛ/ penes

foꝛtitu dinẽ aug eſt in aduerſis cõfoꝛ
tate · Quinta / dimitte nobie E-pe-
nes iuſticiam cung eſt vnicuiqz ius
ſuũ teddere VYexta/a ne nos ⁊c· pe

nes pꝛudentia aug eſt mala futura

pᷣauere · SVeptima / ſed libera ꝛc p e
nes tempantia / igeſt a malis pn

tibg abſtinere (Hecdo notadũ

eſt / ꝙ iſte ſeptem petitiones pñt do
nis btitudinibo gueniẽter aptan.

Vñ augali de

eas aptado ſit diat Ditimoe dei 5 E
quo bti ſut pauꝑes [pũpetamꝰ vt
ſcifietur in hoib⸗ nomẽ dei / timoꝛe

caſto pꝑmanẽte ĩ ſeculũ ſeaili Di pis

tas ẽ / qua bti fiunt mites/petamꝗ
vt aduenlat regnu eig vt miteſea
nect ei reſiſtam Di ſcia ?/qua beati
ſunt qͥ lugẽt. oxem vt fiat volutas
ei9. qꝛ ſic nõ lugebim⸗ ſi aro ſp uũi
conſentiat Di foꝛticudo ẽ/ qua beati

ſunt qui eſurũt 2 ſicũt iuſticiam · o
rem vt de nob panis / quo ad iuſti
tie ſacietatem ꝓpueniamus Di onſi

lium n eſt quo beati ſũt miſenordee
dimittam9/ nobis dimitti oremg
Si intellectg eſt· quo beati ſunt mũ
do do tor de / quonia ipſi. deñũ videbut⸗
ooemꝰ nõ induti in temptationem/
que ex ĩmũdo oꝛde pꝛoedit Di ſa
pientla ẽ qua beati ſunt paufid/ quo
mam filij dei vombutur⸗/oeem? vt
liberemura malo qꝛ liberatio facit
liberos id ẽ filios dei· Hit igit vt
dicit gloſa / Pab aboeadu eſt vt do
na pcpiamus ex grã / donis vero

ðð

agendum eſt vt veniamus ad me
rita? et tunt beatitudo pꝛo meritis

eſt ſperanda Tercio no tandum
eſt , pꝛedicte ſeptem neutiones cõ
tea ſeptem vitia capitalia poſſunt

aptari⸗ Pꝛzima petitio ontra luxu-
riam / que non ſanckiſict ſed pollu⸗

it. Hecunda contra auaricam que
nõ regnum dei nec diuicias celi ſed

terre cupit·Tercia ontra accidiam⸗
que voluntatem dei fien non querit

ſed in ocio nichu fact· Quarta on
tia gulam aut panis non ſuffiat.

Ruita (õtra itam / qᷓ ranwꝛẽ non di
mit tit Dexta cõtra ſuperbiã/ q in
lẽpea tionẽ induat⸗ Septima tra

iuidia que malũ alteng querit. 2 de

bono alterig ſibi malefacit Et ſic pa
tet ſufficientia huig oꝛatiõis, vt ſicit
diat glola⸗ nichil oĩno deſit ꝙ hijs

ſepte petitionib nõ gtineatur. ſiue

ad pñtẽ ſiue ad futura utineat vitã
3 adhut arta hat oꝛzonẽ dñi

cam tria ocalrũt dubia Æ
qꝛ hec oꝛ õ nõ videtur ufficiens / er
eo ; nõ docet eare inimicis/ ta
mẽ xpᷣus ꝓ eisoeare docuit Math⸗

v⸗Oꝛate ꝓ ꝑſequẽtib q cnlupnia

tibus voe⸗ Et per conſequens hec
ooatio nõ continet omnia de gk
eſt oꝛandum quate 17 /

huius dubij ſolutione· pꝛimo
dum eſt ꝙ non ſolum pzo nobie o

rare debemo / H euã p alijs, iuxta

illud ia v Ozate ꝓ inuicẽ ne Et ro

eſt. q⸗ illud debe my oꝛado petere
debem deſiderare Ded deſiderare

debem bona noõ ſolũ nob / ſed ali

is qꝛ hot ptinet ad ronẽ cartatis

Vñ enſolto⸗ ſupꝑ math? Pꝛo ſe oꝛa
re næitas cogit / ꝓ alte ro vero cari

tas fraterni tatis hoꝛtat᷑ · Dulcioꝛ ẽ FS

autẽ anñ deũ oꝛ) nõ quã necſſſitas

tranſmittit: ſede quã antas frater

nitatis Amendat⸗ ¶ Decudo no
tandũ eſt qꝛ ſicut dictu eſt / oeare
pꝛo alio aaritatis eſt·/ ideo quãtum
tenemur aliũ diligere / ſic 2 tatum

tenemur pꝓ vo oꝛate⸗ Et ideo quia

inimics diligere in generali eſt de
pꝛecœpto⸗in ſpeciali aut nõ eſt de ỹ
epdo / niſi ſeð m ppationẽ ani mi· vt
ſciʒ quis ſi ſit paratꝰ ecam ſpedaliter

iimitũ diligere? eũ iuuare in neeſ

ſitatis articulo⸗ ſi veniã petient .
ᷣ in ſpedali abſolute iĩimics dilige
re eos iuuare pfettionis eſt· Sit
eciam neceſſitatis eſt / vt a cõib noſ
tris o'ationibus quas pzo alijs fa
eimꝰ ſimime nõ excludamus ꝙ au
tem ſpecialiter pꝛo eis oeemus / per
fectionis eſt non neoſſitatis, niſi
in aliquo caſu · //(Tertio notan
dum eſt/ ; in oatione dommica /
modo pꝛedicto ſcilicet i in generali
pꝛo inimicis oꝛamus quia in ea

non ſolum pꝛo nobie ,ſed generali
ter Pomnibg alijs petimus: ideo

vt ſupꝛa dictũ eſt non diem⸗ dami
chi/ ſed da nobis nec dimitte mi
chi, ſed dimitte nobis et ita oꝛa
mus non ſolum nobis dimitti pet
cata noſtra ſed eciam omnibus ali
is/ non ſolum amias/ ſed eciam de

bitoꝛibus id eſt i ini mitis noſtris .et

ſic pꝛo ſalute omnium oamus⸗
quate patet reſponſio ad illud dubi
um⸗ 0 Sed ex hat teſponſione

lut

tut
nihue
Nave
exau
ab

Na
n
i
len
n
o
at⸗
n
tun
guin
de
.
wN
alierr
ntef
lent.
ige

ceitur Rapaun dubium / quia vide
au x non debeamg oꝛare pꝛo om

nibusquia pꝛo bonis non opostet
oꝛare / cum 1pſi pꝛo ſeipſis oeantes
exaudiantur Z ſic fruſtra pꝛo eis
ab alijs oeatur· Sed p malis oea
te phibemur; iuxta illud iheremie
ſeptõ⸗ Tu ergo noli oeare ꝓ popu

1o iſto· et nõ 5 obſiſtas michi quia nõ
exaudiam te ꝛc Dimiliter in ſcrip
tura ſacra contra malos a p̃upue 3
tra inimics multe maledickiones à

pꝛecantur/iuxta illud plalmi. Co

turbentur om nes inimici mei ꝛc· J

Alair p illis non eſt oeandum/ qua
re aE //¶ Ad iſtud diendum eſt / ꝗ
pꝛo pecatoꝛibus eſt oandum vt 4
uertantur 7 iuſtis vt perſeuebet
2 pꝛoficiant/ ta men nõ ꝓ omnibʒ
pecatoꝛ iby exauditur oꝛatio / ſed P

quibuſ dam Exauditur enim oꝛatio
p pꝛedeſtinatis / nõ autem pꝛeſci
tis ad moꝛtem · Vnde po io/ v⸗ qui
ſecit fratrem ſuum petcare peccatum

nõ ad moetem oeet · dabit ei deus
vitam Et ſubdit . Eſt autem pecta
tum ad mortem · nõ ꝓ illo die vt
oeet quis Sed quia nõ poſſumus
diſtinguere pꝛedeſtinatos a repzo
bis / ideo nulli in vita pꝛeſenti eſt
eekror pon oꝛõnis ſuffragium
Poĩbʒ generaliter ẽ oanduũ⸗
ecũdo dic dũ eſt ꝙ P iuſtis ẽ
ceande⸗ triplic rone Pꝛimo qe mul
toꝛũ pᷣes fatili exaudiũt/ Vñ ro⸗
tije ſun illud / adiuuetis me ĩ oꝛõni⸗

b vꝛis. ditit gloſa Vñ rogat apłs

memoees ꝓ ſe oare? Multi enim
minimi dum ungregantur vnan 8

mes fiũt magni:n multeꝛũ pzeca
impoſſibile eſt nõ impetrate / illud

ſciliet quod eſt impetrabile⸗ De

cundo vt aim multis gratia agatur

deo de beneficijs que ofert uiſtise
que eciam in vtilitatem multoꝛum

vergunt vt patet ij/ ogei⸗ Terao
vt maioꝛes nõ 6 ſuperbiant / dum li
derant ſe minoeum ſuffragijs indi

gere⸗ (Bit timo dioendum eſt / ꝗ⸗
liet ꝓ malis eciam imicts ſit oan
dum tamẽ ĩ ſcriptura qnq; eis ma-
ledictio nes ipꝛecatur Vz iſte quatu
Vaaonoo quadzꝛuplidter pñt in
telligi · Vno modo vt nõ optado H
p̃die do intelligantur⸗ nã ꝓPphete ſo-
lent ſub figura mpcantis futura F.
dicere. vt dict auguſtin
in moõte-· Deaindo Put quedan e
pozalia mala pecatoꝛib añq; a de
o ad eoeum cꝛ rectiõem infligutur⸗

₰ℳ—

Terco qꝛ intelligũtur petere nõ cõ

tra ipſoe hoĩes. gtra regnũ pei⸗
id eſt nõ oontra hominu natura / H
Otra culpa, vt ſcʒ oꝛ rectiõe pœm: deſ
truatitr. a ſic eciam liatũ t inim ic
ipugnare et tpalia mala eis iferre
Die ecia ſcĩ vdindcãm de ĩim icis op-
cãt querũt· iuxta ill8· apo⸗ vi· V
q quo nõ vidicas ſaguinẽ noſtruaẽ
Vñ dicit ang· ꝙ videñ martin eſt
vt euertatur regnũ pei/ quo regna-

te tanta perpeſſi ſunt. Quarto ſIH

te impꝛetationes fiunt a ſanctis cõ
foꝛmando voluntatem ſuam volũ
tati diuine circa punitionem perſe
nerantium in peccento „et ſic eecam
letantur ſantti de vindicta / non Mm
Erſeipſa/ meer diuinã iuſtigam-

c k vident vindickam Et ſic patet nõ
obſtanubus iſtis qualiter pꝛo oĩbgq

tam bonis ꝙ; malis generaliter eſt
andum / Ded adhut eſt terciũ
dubium/ quia videtur ꝙ oeatio dñi
ia non onueniat omnibus ex eo.ſ⸗

ꝓꝙ non wnuenit perratoꝛibus · nã in

ea diatur/ dimitte nobis ac⸗ ſicut et
nos a Hot autem pœoees nõ faci
unt ergo vel mentlũtur hot diedo
2 ſit non ſunt exauditione digni⸗
ymmo ſit oꝛando perent nouo pet
cto ; Vel ſi hot non diennt / non ex
audiũtur / quia nõ 5 ſeruant foꝛ mam
oeandi inſtitutam a xpꝛiſto⸗ de qua
diat triſoſt ſuꝑ mathũ/ ꝙ pꝛ lbẽt
nõ exaudit oeationẽ qua filiꝰ nõ dit
tauit //¶Ad he duplrater p̃t rñde
ri Vno modo ꝙ multi ſunt pcoeæ
qui pecata alije dimittũt · ideo ipſi
oantes exaudiũtur⸗ iuxta illud et
cleſiaſtic xxviij · Relique Primo t tut
o nocti· et tunt depꝛecanii tibi pœa
ſoluentur⸗ De illis vero pe oeib qᷓᷣ
hot non facüũt / ſede odiũ a rancoꝛẽ
gtra pꝛoximũ retinẽt ſicut iracũdi 2
muidi / locũ haberet illud adð cõtludi
tur· ſez ꝙ oꝛo dominita non eis Pfi
rcit ymmo notz ſicut ſuß dictũ ẽ· ecia
qz mentiendo nouũ pecetum gmit
tunt ſaltem dũ illam petitionem di
cunt⸗ quare vt ſupꝛa tactum eſt · oſul
tlus illa clauſulam tarverent / Au
o modo poteſt dici ꝙ oꝛo dnica *
fertur ex ꝑſona omuni totiq etcleſie
ECt ideo ſi alq̃̊s nolens dimittẽ de
bitn primo⸗ dunt oz onem dnica nõ
mẽtitur / ꝙᷓuis illud quod diat nõ ſit

dlctene 7

verum auätum ad pſonã ſus. eſt
verum quatum ad teriam Vñ non
diat ſicut ego dimitto/ ß ſicut nos di
mittim? qð ad plurali tatem exie

pt refern qꝛ tamẽ talis liet ſit de

ecia quantu ad numerũ/ non eſt tñ
de ectleſia quantum ad meritu⸗ ide
o fructu e ationis maret Et ſit patet
duplex reſponſio ad iſtud dubium:
vltma tamen mitioꝛ eſt pꝛima⸗

. Et het ſufficant de oatione domi
nia

n) Vnc vero poltc; de atlone

ut de ea theolog⸗ cõſiderat queri po
teſt. que ſi ſit eig diffinitio⸗qualis ſit

eig conditio et quata ſit ei pfectio⸗

2 ſem hot tractabutur hit tres q̃ſ
tioẽspꝛincipales ¶Pꝛima de oea
nonis quiditate / et eig diffinitione
cda d de eig qualitate 2 eig oon
ercia de ipſig auantita
te 27 eius per Ectlone
Wankü ergo ad pꝛimũ pꝛin
cipale in quo videdum eſt de

.

eationie quiditate 2 diffinitione /

quenitur vtru bñn diffiniatur oꝛatio⸗/
dicendo ꝓ eſt petitio dectiũ a deo⸗
videtur q nonꝛimo qꝛz petitio
fit aliui vt ei intimemd ülud quo in
digemus⸗ vel vt ipſuse animũ flec
ea mus ad illud faaẽdum quod peti

mues. Sed nrutwm iſto⸗ um endit

Knim dicum eſt ſpegaliter / 9
ſequenter a cirm materia de oeatioẽ /
aliqua quetẽ da ſüt generaliter Vn
de ſicut de oꝛone put de ea ad dya
leticum ptinet cõſiderare / quen ſolet
que qualioa quata: ſit de oꝛatiõe ꝓ

der
ſt
dlat

in deo⸗ quia ſine noſtra intimatione
ſcit oĩa quibꝰ indigemꝰ Nam ſiait
dicitur Math⸗ vi⸗ſcit em pꝛ veſter⸗
qꝛ hijs indigetis Quia eca emus
dei eſt imutabllis / ner vlla nra acki
one flectitur: ſicut patet ioꝝ⸗ xv⸗J
gitur 2 etera⸗· / (Seocundo quia
ſeðm hanc diffinitionem ſolus de
us eſſet oꝛandus⸗hot tamen eſt fal
ſum.qꝛ nõ ſolũ a deo / ſed ecã a ſanc
tis in oõnibz nris devntia petim
Tercio / qꝛ het diffinitio nõ on
uenit omnibus oeationis partibus
Nam ſcm apoſtolũ i ad on. ij⸗
Tres ſunt oꝛationis partes⸗ ſciliet
obſectrationes / poſtulationes/ 71 gra
tiarum actiones· Sola autem poſ
tulatio nomine petitionis ſigniſica
tcur⸗uare ac EOr
tet per damaſcenu/li ij · qui dicit⸗
ꝙ oꝛatio eſt petitio deentium a de
0 urxta materiam trium argu
mentozum ante oppoſitum / tria

titi
Oppoſitum pa

ſunt hice pꝛincipaliter onſideranda
uantum ad pꝛimum- pzꝛimo no

tandum eſt / ꝙ triplex ſuit cren oꝛo
nem antiquoeum erroꝛ/ Vnus / ꝙ

res humane non reguntur diuina P⸗

uidentia⸗ex quo ſequitur ꝙ vanum
ſit deum oeare· Heaundus fuit / ꝙ
omnia etiam in tebus humanis ex
neeſſitate eueniunt, ſiue ex immu⸗
tabilitate diuine pꝛouidentie⸗ ſiue
ex neœſſitate influẽtie ſtellarum⸗ ſi
ne ex guentiõe gnexiõe uſaꝝnet
ſem hoc eciã extluditur oeõnis v⸗
tilitas Ter i erroꝛ fuit qe res hu⸗
mane duumna Puidvtia regutir; net

camẽ de neoſſitate eueniñt 7deo ꝗ

N

poetet dicete diuinam pPuſdentlam
mutabilem 2 vanabilem eſſe / 7 9,

eationibus et alijs que ad dium u

cultum pertinent diſpoſitio diuine
pꝛouidente ĩmutatur- Pꝛeſuppo-
ſito ergo het falſa ſüt 2 fidei xpi
ane aduerſa ⸗ oportet ſit oeationis

vtilicatem ſalnare / vt neqʒ rebus hu⸗
mams diuine diſpoſitioni ſubiectie
neeſſitas imponaturnec ecam di⸗

uina pꝛouidentia mutabilis aut vo
rabilie eſtimetur⸗ . Pꝛzo quo
lſecundo notandum eſt / g ex diuina
pꝛouidentia non ſolum diſponitur

qui effectus fiant/ ſed egam ex qui⸗—
bus mauſis / et quo oedine pꝛoueni⸗

ant⸗Inter abas autem cuſas ac⸗
tus humani ſunt quoeudam effec⸗

tuum tauſe⸗ Vnde opoetet homi⸗
nes alqua agere· ſicut deum oeare

vel adoꝛare⸗ non vt per cales actus

diuinam diſpoſitionem immutent /
led vt per huiuſmodi attus imple
ant quoſdam efſectus ſeðm oꝛdinẽ
a deo diſpoſitum · Et ideo patet q

non pꝛopter hoc oꝛamus ſeu a den

aliquid petimus vt diuinam diſpa⸗

ſitionem im mutemus vel eins a⸗

nimum flectamus · ſed vt illud um⸗

pPetrtemus noſtris ozationibus

mereamur / quod deus diſpoſuit p
oꝛationes eſſe implendum · vt ſcili

ret homines poſtulando merean⸗

tur accipere⸗/quod eis omnipotens
deus ante ſealla diſpoſuit donare /
ſaut dicit grgarius libzo pzꝛimo dy
alogoꝛu ¶Tercio notadu ꝙ deo
oꝛationes ⁊a petitões nras /no ideo

poenigim? /vt ei nras ĩdigẽtias vel

—ꝑ

deſderia maniſeſtem/ ſed vt nos
iphi wonſidere mus in hije ad diuimnuũ
auxiliũ eſſe reaurrendu: na deg ſcit
quid nobie ſit vtile / ad qnqʒ ſepi
us ignozamg Et ideo ſialt refert va
lenus maximus- ſocratts nichu vl⸗
tra petendu a dijs imoe talibus ar
bitrabatur/qᷓ; ỹ vt bona tribueret/ qꝛ;
hij ſcirent quid vniauq; eſſet vtile⸗
06 at plerũqʒ id votis expetim⸗
guod non impetraſſe melius ſoꝛet⸗
Vet aute nia ſocratis vera E quan⸗
tu ad illa bona que pñt malũ euen/
tum habere· quibg eciam hõ poteſt
bene 7 male vti / ſicut ſũut diuce · de
quibus ibidem dicitur/ ꝙ, multis ex⸗
icio fuerunt honoees qur plures peſ-
ſundederũt regna quoꝝ exitus ſepe

miſerabiles ernutur. ſplẽdida cõu⸗

gia que nõ nũ ſunditus domos
uertunt a ita de ſiminby· Sed ta
men ſunt quedam bona quibus hõ
male vti non poteſt⸗ que ecia malũ
euentum habere non pñt. het autẽ
füt illa quibd beatiſichmur / et quib⸗
beatitudinẽ meremur⸗ iſta abſolu
te petere poſſum iuxta illud p en „
Oſtende ſaaẽ tuã a ſalui erim⸗ Et
iterũ . Dedut me in ſemitõ mãdato
rum tuoeũ⸗ Mam iſta petondo que
ad ſalutẽ noſtram ptinẽt/ſcimꝰ noę
volũtatem neam wonfoꝛmare volu
tatt diuine⸗/ Que ſicut dicit apys *
thi⸗ ijꝰ Vult omẽs homiẽs ſaluos

fleri- Alia aut bona nõ debemꝰ pe

tere abſolute, ſed ſolũ onditionali
terſub onditione ſriz diuine volun
fntie/ a ĩquãtũ ſunt vtilia ad ſalutẽ
Sola ergo tal petitio debet diei Fe

titio deãtiũ / talis ẽ oeatio / oĩe at
alia magis eſt execratio. Et ſie pa
tet qualiter oeatio eſt petitio qua de
ue ſhonoeat᷑/ ter qd eſt peil

tio· qꝛ non vt deus de noſtris indi

gentijs inſtruatur vel vt eig anim
fiectatur⸗ſed vt illuð qð nobis dare
diſpoſuit noſtris petitionib impe
tretur· eciam patet quon ſit petiti
o ſculiet deventiu⸗ id eſt illoꝛũ in qui
bus noſtra ſalus gſiſtit· vel ꝑ que P
curatir a acquiriturx· Et ſit patet reſ
ponno ad pꝛimũ // Quantũ ad
ſe cundũ in quo videndũ eſt a quo fi
at huiuſmodi petitio⸗ſcʒ vtrũ a ſolo

deo / à videtur ꝓ ſic⸗ qꝛ fruſtra poꝛ

nigitur oꝛatio ad eum qui ozonem
nõ ggnoſcit. ̊ ſolius dei eſt oꝛonẽ
wognoſcere⸗ tum quia plerũqʒ oeati

o magis agitur intenoei actu / quem

ſolus deus ognoſrit. quã voe⸗ Jux
tn illud i ou⸗xiij· Oꝛzabo ſpiritu
ooabo 2 mete · Tum etiam quia vt

diat au guſting in lbꝛo de gira pzo

moetuis agenda. neſciũt moꝛtui eti

am ſci quid agant viui / ecam eoꝝ
fili Igitur 2c7 Ded oppoſitum ſer
uat ecĩa que ſanctos oꝛat. Igit eẽ
Ad hoc bꝛeuiter dieendũ eſt /
ceatio poerigitur alicui dupliciter⸗
Vno modo quaſi ip ipm ĩplẽda: a
lio modo tanq; ꝑ ipſum impetran
da Pꝛimo modo ſol deo oꝛonem

poerigimg⸗ qꝛ ocs ozonts nrẽ oꝛ

dinari debent ad graciam 7 gloeiã
wnſequenda m / que ſolus deus dat
Juren illud pei⸗ Gratiam glam
dabit doming Ded ſecundo modo

oꝛonem poerigimue ſcĩs hoibus 27

atgel
woſte
poſut
ſoer
at
de
ato
mne
nen
eſte
gut

nui

nd
ver

——
S=ẽ

t

an gelis· non ſciliet vt ꝑ eos deus
noſtras petitiones ognoſcat, ſicaut

poſuit apuleius in libꝛzo ſuo de deo

ſotratis· ſed vt eoꝝ p̃cibus mentis
oationes noſtre ſoꝛ antur effectũ
deo dieit apo. vij. Aſcendit fſum⸗
aromatum / -d eſt oꝛationes ſcõꝝ de
manu ageli oꝛza dño / Ad argu
mentũ aũt in oppoſitum diendum
eſt ꝙ moꝛtui ea que in hot mudo a

guntur nõ ognoſcüũt naturaliter / 2
pꝛ ecipue interioꝛes mot⸗ coꝛ dis⸗ H
vt dicit gregog xij/ moꝛał ·beatis in

verbo maiſeſtatur illud qð decet e

os ognoſcere de hüs que arca nos
agütur⸗ maxime aute eoꝝ excellen

tiam det vt og noſcant eutiones
ad eos ſattas vel vo vel oꝛ de Et
ideo ſcõs adhuct viuentes vel ĩ pur

gatoꝛio cxiſtentes nõ oeamꝰ / quia

nõdũ fruũtur viſione verbi / vt poſ

ſint ognoſcere ea que ogitam? vel

dicmus ſed beatis oꝛrationes nras

poerigimꝰ· tamẽ ſoli deo petitonẽ
facimꝰ quantũ ad finem oꝛationis
pꝛindpalẽ ſciliet vt impleatur qð
petim? /2a ſit intelligit damaſeng·
qp oꝛo eſt petitio dectium a deo · 2
het de ſecundo Quantum ad
terciũ· in quo vidẽ dum de tribg oꝛõ
nis ptibus / que ſunt ſeðm apoſtolũ

obſetrationes / poſtulatiões / graci

arü actiones: ſciendũ ẽ ꝙ ad deat
onem tria tequirũtur/quoeuũ pꝛimũ
eſt / vt oꝛ ans ſpualiter aſcendat ad
deum quem oeat. quod ſi ſignifimtur
nomine oënis qꝛ oeatio ſeðᷣm da

maſcenu eſt aſceſ ue intellectue deß
um / Dewndo requintur petitio /

4

que ſi ſignificatur no mine poſtulatio
nis ſiue ſupplicatiõ is. Tercio tequi
ritur ratio impetrandi q8 petitur⸗
hot vel ex parte dei a quo petit /

vel ex parte illiꝰ qui pent.Katio au

tem impetrandi ex pte dei · eſt eius

lanctitas ꝓter quam petim exau
diri iuxta illud daniclis ix· Pzop
ter temetipſum inclina deg med au

rem tuam⸗Et ad hot pertinet obſe

tratio que eſt ꝑ ſacra / conteſtatio · ſi
ut cum dieim per incarnationem
tuã libera nos dñne · / Natio autẽ
impetrandi ex parte petentis ẽ gra

tiarũ actio / quia de aceptis beneß a

is gracias agendo / mermur atape

te potioꝛaEt ideo dicit gloſa · iathi ·
ij⸗ ꝙ in miſſa obſetrationes ſunt ᷓ
pꝛeœdut cõſetrationem. in qui bus

quedam ſacra ommemorantur O
rationes aüt ſunt in ipſa onſetrati

one / in qua mes debet maxime ele

uan in deum⸗ Poſiulationes vero
ſunt in ſequentibus petitioniby⸗ 6B6
graciarum actiones ſunt in fine· ⸗/
Ex hije ergo patet / ꝙ obſetratic es
poſtulatiões gratiaꝝ aetiones / nõ
ſunt oeationis Etes ſubiertiue⸗ ideo
non opoetet. ꝙ diff initio oꝛationis

onueniat quilibet harum ptium ⸗
Ded ſunt partee integrales / ex qui

bue oom ponitur eatio Pfectiſſime

ſumpta tamen oæõ pꝛĩupaliter tõ
ſiſtit in ipſa poſtulatione ſeu petitio
ne· deo bene diff imtur / ꝙ eſt petiti
o decẽtium a deo .⸗ ſicut patet ex die

tie: 2 ſit apparet reſponſio ad terci

um argumetum ; Et hec de pꝛima

pꝛin cipali aueſtione

pertatem ac ſ̊ tantũ victui meo
tribue neœſſaria · / Ad hoc ergo
reſpondendum eſt · ꝙ ſiaut dicit au
guſtinus orando deum / hot hbeet o

¶ De ſecũdo pꝛintipali

4 Vatum ad ſecundum pꝛinci
— pale in quo videndu eſt de o

+☛R

ratlonis qualitate a eiꝗ onditione⸗
ſciẽdũ eſt ꝙ ad debitaã 2 deo acrep
tam oeõnem quatuoꝛ oditiones re
quirũtur· Pꝛimo / ꝙ ſit diſcre ta in
intentione Hecũdo / ꝙ ſit deuota ĩ
affectione Tercio / ꝙ ſit ſancta in o
peratione Quarto / ꝙ ſit eerta in ex
pectatione // Pꝛima ergo ditio
ad debitam ozonem requiſita eſt

ſit diſcre ta in intentione · Eſt aut

in intetione diſcretlo / ſi ad debitum

finem / ſcz ad beatitudinẽ oedinet⸗

de tali dicitur ia / uj⸗ Petitis æ nõ
aeripitis / eo ꝙ male petatis Bnde

quia talem indiſcretã petitionẽ fecit
mater filioꝝ zebeden ideo habuerut
tepulſam · dicente xpõ⸗Neſtitis qᷣd

petatis / c io/ xvi · // Juxta qð qᷓ

ri poteſt vtrũ in oe õne bona tẽpoea
la diſcrete poſſimꝰ peterea videt᷑
ꝙ non⸗qꝛ illa querimꝰ que oꝛando

petim. ß tẽpalia nõ debem que
rete / iuxto illud Math. vi · Pzimũ

querite regnũ dei a iuſticiam ei9/
het omnia adiciẽtur vobis ſcz tem
poꝛalia⸗ Vbi ſola ſpuala dicit eſſe
querenda temp alia vero adiciẽ da
non querẽti. Jbidem eciam Phibet

ſollicitudinẽ tem poealiũ dieens o

lite ſolliciti eſſe quid maductis⸗ er
go pꝛo tempoealibꝰ habẽdis non
eſt oꝛandum / Ded oppoſitum
patet. quia pꝛo tẽpoꝛalibꝰ oeabat

ſapiene/ꝓuerxxxDiuicias ⁊ pau

7 r

rare quod lict deſiderare · Licitum ẽ

autem deſiderate tem poealia / non

quidem pꝛincipaliter / quaſi in eis fi
nem conſtituamus ſed tan; que
dam inſtrumenta⸗/ quibus ad conſe
quendum beatitudinẽ adiuuamur⸗
inquantum ſcilit per ea vita coꝛ

poꝛalis adiuuatur ſuſtentatur/et
in quantum nobis ad ackus virtu
tum deſeruiunt; iſ to modo diſcre
te oeamuse pzo tempoalibus- Bn
de auguſtinus dicit⸗ Sufficientiam

vite non ĩdecenter vult⸗ quiſ quis e
am vult non amplius que qui
dem non appetitur pꝛopter ſeip
ſam / ſed pꝛopter ſalutem oꝛpozũ
q ongtuctem habitum perſone ha
minis/ vt non ſit inonueniens eis
cum quibus viuendum eſt⸗ Iſta er

go cum habentur vt teneantur / cũ

non habentur vt habeantur oeaduũ
eſt · Ad argumentum dicendum ẽ
ꝓp tempoealia non ſunt quetenda
pꝛintipaliter ſed ſeundario · Vnde
auguſtinus libꝛo de ſermone domi
ni in monte· Cum dixit illud ſcili
eet pꝛimo querendum eſt regnum
dei · ſignificauit/ quia hot ſcilict tẽ
poꝛale bonum poſterius querendu
eſt· non tempoee. ſed dignitate · Il
lud tanqᷓ; bonum noſtrum / hot tan

q; neœſſarium noſtrum. Metc ibidẽ

ſipliciter phibet᷑ oĩs ſollicitudo reꝛ
tpꝑaliũ/̊ᷓ ſuꝑflua q inoediata, de

qua dicit ap; s Michil ſolliati ſitis

— õ

— =—

NNA= — —

— —= —

B. à =

— —

oatione/ phi iiij. quare ac / De
da onditio ad debitam oeõnem
tequiſitn eſt. ꝙ ſit deuota in affecti
one. Eſt autem in affecti one deuo

tio / ſi in deum pꝛincipaliter eleuet⸗

7 finaliter dirigat᷑·/ iuxta illud † Pe-

Dingatur oeatio mea ſicut inenſũ

in conſpectu tuo. Vnde valde on
uenienter inenſo boni odozis om

paratur au⸗ fumus ante facem dei

pñtatur quia ſicut inceſum niſi pꝛi
us comburatur in igne nõ poteſt ſu
auiter odoꝛare ; net ſumg eig in altũ
aſoendere: ſit oꝛatio niſi ardeat igne
deuotionis non poteſt bene odoea

te deo / nec ſurſum aſ endere in elũ
Debet ergo eatio ſpualiter arde

ite ardore aritatis . SDuauiter redo

lere odoee virtutis· Eminenter aſcẽ
dere vigoee deuotiõis · Ded uuxta

hot queri poteſt que ſunt illa per qᷓ

in oatione pꝛinapaliter i im peditur

deuotio Ad quod diedum eſt / ꝙ tri
a lũt ſpecialiter ſcʒ vaga ogitatio⸗

vana ocaupatioficta o ſtentatio 7

Pꝛimo ergo deuotlonem oeõnis ĩ
pedit vaga cogitatlo id eſt mentis

euagatio qua ſcʒ ꝛz noſtrum ex in
firmitate a fragilitate humana ꝑ

pvarias vanas oogitatloes/a qua
doqʒ ſoꝛ didas 2 ad peccatum incli
nantes fluttuat ? vagatur / qað ecia

viris perſectis cõtingit⸗ iuxta illud
pſalmi Coe meũ dereliquit me //

Decundo deuotionem impedit va

na ocoupatio / qua ſeilicet coꝛ noſtru

cirta terrena ocoupatur/ 4 eeleſtia

negligit. q ſepe vinie ſeculanb cõ
ngit-ani lit in oꝛe haheant Vba

cationis / tamen in oꝛde habent

ogitauones vane occupationis De
qubo dict do minus . Populvg iſte la
bijs me honoeat oꝛz autem eoeum
longe eſt a me⸗ Contra quos dicit
yſidoeus / ꝙ oratio/ wꝛzdis eſt non la
bioeum neqʒ deus Pba⸗ ſed oeatis

coꝛ aſpicit · Tertio deuotionem

oonis impedit ficta oſtentano⸗qñ
ſcʒ o am hominibg oeamd⸗a tunt
ſaaluter ad vanam gloeiam incita
mur⸗ ſit plerũqʒ qð per deuotio
nem inapimus ad noſtram oſtẽta
nonem terminam9/ 3deo cnſulit

xpus in ſecreto oꝛare dieno· Et ců

oeatis non eritis ſicit ypocrite qui o
rant vt videãtur ab hom inib.Tu

autẽ oum oaueris intra cubiclluũ tu

um /4 tlauſo oſtio oea patre m tuũ
c M vi. Vbi dict tnſoſto ꝙ hoe
pꝛopoſito xpꝛiſtꝰ vetat in couentu⸗
td eſt in publico oꝛate. vt a conuẽtu
videamur Et ideo oeando in publi
w nullam nouitatem vel ſingulari
tatem facete debemus / 1 quam ho
mines ad nos videndu moueãtur
Met tamen vt auguſting dicit in li

bꝛo de ſermone domini in monte⸗
BViden ab homibus nephas eſt / H
ideo hot agere vt ab hominibus vi

dearis hoc enim onuenit ypotri
tis · / Tertcia conditio ad debitã
oꝛationem wequiſita eſt ſ ſit ſancta
in operatione· Tunt enim ſantta ẽ
oeatio cum ex bonis opernibus ſanc
tificatur· Vnde dicit ſriptura· q;
bona eſt ozatio eum ieiunio et ele
moſina: tho· xij⸗ Nam inter detera
opera viruioſarher duo ſciliot ieiu

p ij-

nium et elemoſina oꝛationẽ ſaciunt

ſanctam/ deo atceptam. deo di
cit yſydoeus · Qui vult oꝛationem

ſuam volare ad deum facat illi du

as alas / ſciz ieiunium 2 elemoſinã

Dicut autẽ 2 het alia opera bona o
tationem ſanctificant:ſit optra ma

la eam maculant 2 ideo diſplicen
te effiaüut· Vnde dñs dicit per pꝛo
phetam- Cum multiplimueritis 0

rationes non exaudiam/ manus ei
veſtre ſanguine plene ſunt · Yſa⸗l·

id eſt opera veſtra peccatis maatla

ca ſunt // Jurea quod quer: poterr
vtum oꝛatiõ es peccntoꝛzum aliq d

impetrent apud deum/ a videtur xp
non/ qꝛ io⸗ix/ dictur · Hcimus aui
a petcatozes deus non audit Et
pꝓuer · xxviij · Qui declinat aurem

ſuam ne audiat legem/ oꝛatio ſua e

nt execrabilis Ved ontra hot dicit
auguſtinusſuper io⸗ Hi peccatozes
non exaudiret deus fruſtra publi
canus dixiſſet · domine pꝛopici9 eſ
to michi petcatoꝛi · Et enſoſtomus
dieit ſuper matheum Omnis qui
petit acipit id eſt ſiue ſit iuſta ſiue
peccatoꝛ / / Ad hoc dicendum eſt
ꝓꝙ in peccatoꝛe duo ſunt conſideran
da . ſciliet natura quam diligit de
ue/2 culpa quã odit. Di ergo pec
catoz oeando aliquid petit in quatũ
peccatoꝛ id ẽ ſeðm deſidenum pee

tati· hoc a deo nõ exauditur ex mi

ſeritoꝛ dia / ſed quadogz auditur ad

vin diccam/ dum ſciliet deus pmit
tit hominem ampli ruere in percea

tum Deus enim vt diat auguſting

guedam negat pꝛopitius/ quedam

.

onadit iratus. Di vero oeato pee
autoꝛis ex bono deſiderio nature P
cdat. deus ipſam audit non qu⸗ de
ex uuſticia / auia petcatoꝛ hot nõ me

retur⸗ß ex pura miſerioz dia/ obſer

uatis tamen quatuos conditionibg
ſclliet vt pzo ſe petat / a neœſſaria
ad ſalutem 2 pie 7 perſcueranter⸗

de quibus poſtea dictur / Ad u
lud vero quod pꝛimo ob. tur / dicẽ
dum eſt. ꝙ ſicut dicit auguſtinus ſu

per iohannem / illud verbum eſt de

ci nondum illuminati. ideo nõ eſt
tenendum in ſcriptura oſſertiue dir
tum/ßſᷣ ſiaut receitatum/ poteſt tamẽ
verificari / ſi intelligatur de peccato
re in quantũ ẽ peroꝛ et ſit eaã iuxta
aliã auctoeitate ei9 oꝛzo ẽ exetrabik
Quarta conditio ad debitam
oationem requiſita / eſt ſit eerta

in expectatione· Tunt enim efficnci

ter oꝛamus / cum firmam fidem / et
certam ſpem habemus optinendi 2
impetrandi q8 petimus Bnde ia⸗
io. dicitur Poſlulet autem in fine ni
chil heſtans Et hant ertam fiduci
am obtinendi illud qað ozamus no
bis dedit xpꝛ:iſiuscum ditit Si qd
petientis patrem ĩ nomine meo da
bit vobis · io · xvi⸗ Iiud vero in no
mie ſuo id ẽ in noie iheſu petere in
telligimur qð ad ſalutẽ ptinet⸗ qa
iheſ hebꝛ ayee / latine ſaluatoz ſter
rꝛetatur Vel illud in nomie ſuo pe
timꝰ/ qað ipſe petere pꝛ ecipit: vel in
quo volũ tatẽ noſtram ſui volutati
onſoꝛ mamus · q tunt ſecire petere
poſſumus Vnde auguſtinus· Cũ

„

illa que deg p̃epit petitis ſeaue peti

eerrse e

ůœoypʃP. — —

——— —

— —,aœ — —

— —

S

èè
—

te⸗quia pzꝛopitio deo oneeduntur⸗
Vz a petitis tpalia / ei mo petite /
7 cum tim ee uli omittite · vt ſi Pſit

det⸗ ſi ſcit obeſſe nõ det Quid eni ꝓp
ſit vł obſit nouit medic nõ egrot9

D iauit naqz atingit ꝙ egrot ſepe

peiit nõ illud as eſt ſibi ſanũ ß oon
trariũ⸗·a tũc bong medit? nõ dat ei

qð pent Egrot vere ſi ſit bone obe
diente medico volüu tatẽ ſua ſubiat

Dit debeg facere deo / tũt dat nob
erm ſe 8 m volutatẽ eig dabit nob
Dz ogtra hot dubictari p̃t/ qꝛ aliqui
iuſti in gracia exiſtentes⸗- ex debito
mõ oꝛates / petũt vt btitudinẽ aſſe
quãtur: ꝗ tñ nõ exaudiũt᷑ ſiout pa
tet de ſcitis repꝛobis in grã exiſ
tentib a oebnẽ dñicã dicẽtib· ergo

ſit oe ates nõ hñt eerta expectationẽ
de illo q oꝛant; qꝛ ertitudo nõ ẽ

de falſo Ideo ad oeõnẽ debitã non
videtur nccara iſta quarta gditio⸗

/ Ad hot diẽdũ ẽ ꝙ verta expec

tatio obunẽdi illud qð in oeõ ne pe
timg / nõ E itelligẽda cathegoeie ſi
plidter ̊ oditisnaliter ſcz ſi non ꝑ
nos ſtet ita ꝙ ad hot obe non po
nam:a iſto mõ ecia habere debe?
ſpem de beatitudie ſcz ſi ĩ bonis me

nitis ꝑſeuèm Ct ſit itelligi p̃t illa

deſcriptio ſpei Hpes ẽ certa expec

tatio ſuture buͤtudinis ex meritis ꝓ

neniẽs // Et het de ſecũdo pꝛinci
pali (De tercio pꝛinapali
uatũ ad tercu pꝛiapale ĩ quo
vidẽdũ ẽ de oꝛõnis quãũtitate
7 eig pfectiõe Daẽdũ eſt / ꝙ oeõnis
ꝑfectio pꝛĩcipaliter aſiſtit ĩ mente:

„ Witet lg i/

eius autẽ effectus apparet in voe⸗
iuxta illud pei Doœ mea ad dũm
clamaui Pꝛ oſect aut vtriuſqʒ / ſci
lœt tam mẽtalis ꝗꝙ; vocał oeonis
eſt in merede Vnde dicit in pſalꝰ
Et oeõ mea in ſinn meo conuertet᷑
Et ideo quantitatẽ ꝑfectionis in o
ratione in tribus poſſumꝰ? conſidera
re / Primo in mentis afſettu /
Secũdo in vocs eſſcn / Tercio ĩ

mercdis Pfcn/ iuxta het tria poſ
ſumd hit tnplice q̃ſtionẽ tractare //

hNℳ

tũ ad mẽtisaffectũ· vtru ad debitã

a pſectũ oꝛonẽ / requiratur mentis

uttentio gtinua / Deaida erit de
quatitate oꝛõnis quatu ad vocis ef

dinturna / / Terectu ad mercedis
pꝓfettũ · vtrũ oeõ tati boni qtũ peti
tur ſit meritoꝛia De his ergo ꝑ o

dinẽ vidẽdũ ?& / Utũu ad pꝛimã
Aſtionẽ arguit᷑ / ꝙ de neitate debite
deõnios ſit ounuatio mẽtalis atten

lonis · quia ſcðᷣ m damaſcenũ oꝛo

eſt aſceſg metis in deuũ Ebi aut nõ

eſt attentio / nõ eſt aſcẽſg in deũ Ym

mo ille q̃ nỹ attendit ad id qð oꝛat

videtur deridere deuũ⸗ ſicut a ſi qs a
liau hoi loqueret᷑ nõ attẽ deret ad
illud qð Pferret Vnde baſilig dicit·
ꝙ eſt diuinũ auxiliũ imploꝛadum
ne remiſſe / ner mẽte hut illut euaga

te coõ fiat. eo ꝙ talis non ſolü non
impetrabit q8 pettt. ß a magis de

um irritabit Dz in contranu argui
tur/ qꝛ ſanqi viri ĩ ozone qnqʒ eua
gationẽ mẽ tis patiũtur iuxta illud
ſupꝛa allegatũ Coꝛ meũ dereliquit

5%*

p iij⸗

me gitur a7 / Pꝛo rñſione ſci
endu eſt mo / ꝙ aliquid dictur re

quiri ſeu neœſſarniũ ad aliud duplia

ter. Vno modo ꝑ qð meli ꝑ ueni
aur ad finem/ 2 ſit attentio ozoni ne
eæſſaria eſt Alio modo dititur alid
neæſſariũ ſine quo res non poteſt
ſequi ſuü effectu· Trplex aut eſt ef
ſechg oꝛonig ſiue finis / Pꝛim⸗
quidẽ cõmunis om nibg actibus ari
tate ſoꝛ matis qð eſt mereri⸗ et quã
tum ad hut effectum ſiue finem nõ
de newſſitate requiritur ꝗy attentio
ſit ontinua per totam ozationem⸗
ſed virtus pzime intentionis qua
aliquis ad o andum aredit reddit
totam oeationẽ meritoziam liuut æ
in aljs meritoꝛ ijs actibꝗ conting it
DHecũd at oꝛõnis effcis/2 ci
Wiius eſt impetrare. ad hut eciã
ſüffict pzꝛima intẽtio / qua des pain
tipaliter attendit · Di añt pꝛima in
tentio deſit / oꝛatio net ẽ meritoꝛ ia
net impetratiua- ad hũt itellectu
dicit gregoeig Illam enim oꝛonem
deus no andit⸗ cui ille qui oꝛat non
intedit / Tertciq aũt effect oeatio
nis eſt quẽ pñtialiter eſſiat ſeʒ que

dam ſpüalis refectio mentis: 7 ad

hoc requinitur in oꝛatione otinua at
tentio Vñ de hot fructu dicit apoſ.
i⸗owꝝ xuij⸗ Hi oꝛẽ lingua mes me
a ſñ fruttu eſt NHit tamẽ ſecdo no
tandũ ẽ ꝙ oꝛoni voali. triplex p 6
atiẽtio adhiberi Vna qua attendit᷑
ad verba / ne eis erretur Alia qua
attenditur ad ſenſum / qui p Pba ſig
niſitur? Terca qua attenditur ad
finem ceõnios ſcz ad deum / in qu?

per oeõnem ſp naliter aſcenditur/a

ad tem P qua oeatur⸗2 iſta ẽ max
ime neſſaria hant habere pñt
eciam ydiote⸗ 2 qnqʒ vt diat hugo

de ſcõ victoee · ĩ tatũ habũdat het at

tetio qua mens in deũ fertur. vt eci
am oim alion mens obliuiſcatur⸗

Tertio notadum eſt ꝙ duplex

eſt mentie euagatio Vna que fit
ex pꝛopoſito / a het eſt pecxatum/

het impe dit oꝛbnisfructũ / maxĩe
ſi euaget mẽe ad aliqᷣd qð ẽ pœ m

vel fine ozoĩes Otranũ Alia euaga

tio mẽtis q̃ fit p̃ᷣter ꝓpoſitum⁊ her
oo nis fruckũ nõ tollit Vñ baſilius
diat Di vero debilitat? a pero fixe
neqs oꝛ-are⸗ Quatucuqʒ potes teip
ſũ ohibeas ? deꝰ agnoſcit eo ꝙ nõ
ex negligetin ex fragilitat no po
tee vt opostet aſſiſtere wꝛã eo Vñ
mẽs humana Fter ĩfirmitat na
ture lapſe diu in alto ſtare nõ pt qꝛ
pondere humane fragilitatis ad in
feriora depꝛimitur⸗ 2 inde contin

git eꝙ ipſa dum beando in deum aſ

eendit per ontemplationem ſubito
euagatur per quandam fragihta
tem 7 hot non eſt peæxatum⸗ quia
non ex electione ſed ex naturalli in
frmitate pꝛocœdit. Et per iſta pa
tet veſponſio ad iſtud pꝛimu dubi
ume /// Ditũ ad ſecũdã queſtionẽ

arguitur pmo ꝙ oeõ voalis nõ de
beat eſſe diuturna/ qꝛ Mevi. dẽ Oꝛ ã
tes nolite multum loqui⸗/Et ibidẽ

xpꝛiſtus modum ocandi pꝛefixit
bꝛeuem / 2 ñ verboeung p ꝛ0lixita
te / . iſtitutionẽ oꝛõnis dñice⸗ ergo
nõ videt᷑ licitũ vltra oꝛoõnẽ Ptedere

net terminos a deo pzeſixoes tranſ
endere quod pꝛ ohibetur exo⸗xvij⸗
Ded contra eſſe videtur qdð dietur
lue xviijꝰ, opoetet ſemper oeare 2
nu deſiore Et i⸗ ad theſſa v⸗Di
ne intermiſſione oꝛate / Pꝛo reſ
põſiõe pzimo notãdũ eſt / ꝙ duplex
eſt oꝛo⸗ ſciliet ommunisa ſingula
ris Cõmunis que pꝑ miniſtros ecce
in ꝑpſona populi deo offertur / a tak
debet eſſe vocalis; vt populo ꝓ quo
fit innoteſcat · Oꝛõ vero ſingularis
eſt / que ſit a ſingulari pſona quacuqʒ
ſiue pꝛo ſe / lue pꝛo alijs / de tali
nõ eſt neeſle R ſit vocalis · Hot ta
mẽ eſt expediẽst tribg de muſis Pꝛzi
mo ad extitandu ſanauũ deſidenũ
intenoꝛem deuotionem qua mẽs ele
uatur in deu · Bn lange ditit ad P
bam g Vbis alis ſignis ad au
genduũ ſanctũ deſidenum noſip̃os
acrius excitamꝰ Et ideo hmoi voti
ba ſignis tantum eſt vtendu / qua
tum ſuffidt ad mentem exatadum
Si vero mens ꝑ hot diſtrahatur
vel qualiterceuq; impediatur a tali
bus eſt ſſandum⸗/q apue illis
uenit quoꝝ mẽs ſine huiuſmodi ſig
nis ſufficiẽter deuota⸗ iuxta illud
pei⸗ Tibi dixit wꝛ meum / ex qu ſiuit

te faces mea- Bnde pzꝛimo regum
pꝛzimo legitut/ ꝙ anna loquebatur

in oꝛde ſuo· / Decundo wnueni
ens eſt vox in oatione quaſi ad red
ditione m debiti . vt ſciliot homo ſer

uiat deo ſed m totum illud qð habʒy

ab eo id eſt non ſolum mente ſed 2
oznoe· q hoc maxime conuenit o
rati oni ſcð m qð ẽ ſatiſ facoꝛia Vn

ta interu al
eciam verbis rogamus deum / vt

te dicitur ozee vltimo, Reddemus

vitulos labioeum noſtroꝛum
Tervoao vtilis eſt vocalie oeati
o quaſi ex quadam tedundantia le
tide anime in wzpus⸗ Juxta illud
pſalmi- Tetatum eſt oꝛz meum/
exultauit lingua mea⸗· // Decun
do notandum dupliater poteſt ĩ
telligi ontinuatio ſeu diuturnitas

ſam· ulio modo ſcðᷣm cuſam Cau
ſa autem oationis eſt deſidernum

cuntatis / ex quo pꝛocœdere debet o

ratio⸗ quod debet in nobis eſſe onti
mum vel acku vel habitu⸗ Manet
enim habitiis ſeu virtus huius deſi
derij in omnibus que ex caritate fa
rimus Juxta il llud. Omnig in glo

riam dei facite · pꝛima ad wꝛ ithios

decmo⸗ Et quantum ad hot oeati

debet eſſe ontinua Bnde dictt
auguſtinus ad pꝛobam - In ipla fi

de ſpe caritate ontinuato deſide
rio ſemper oꝛramus · Ded ipſa oza

ibidem aiuſtene⸗ Ideo per cer
hoꝛarum et tem poꝛũ

illis terum ſignis noſipſos ammo
neamus⸗ a quantum in hot deſide
rno pꝛofeœrimus nobiſipſis innoteſ
tamus ⸗ q ad hoc agendum noſip
ſos atrius exctemus ·/ Tercio
notandum eſt. ꝙ quia vni uſcuiuſqʒ
tei quantitas debet eſſe pz o postio

nata fini ſiait potionis quantitas

pꝛopoetionatur ſanitati Ideo vtile
p iiij

ooationis- Vno modo ſeo8m ſeip

to ſcm ſeipſam unſiderata nõ po
teſt eſſe ontinua“ quia opoetet ali
is opertbus occupari. Et ſiaut dikit

.

eſt vt oꝛatio tam diuturna ſit quan
tum expedit ad excitadũ interioeis
deſiderij ſeruoeem⸗cũ vero hat mẽ
ſuram exœdit ita ꝙ ſine tedio pꝛo

longan non poſſit,non eſt vltenus

oꝛ?o ꝓtelanda⸗Et idro aug vbi ſu
pꝛza appz obat ꝗgſuetudinẽ quoeũda

Ffratrũ in egyptoqui crebꝛas dicun

tur habere ozones/ tamẽ bꝛeuiſſi
mas rapti quodamõ iarulatae⸗
ne ſciz per ꝓgduckioers moeas eua
neſcat de uotio / atq; ebetur intentt

0 Et ſicut hot eſt att?dẽdu in oone

ſingulari ꝑ compꝑpatio nẽ ad ĩtetionẽ
oantis ſit à in oꝛoỹ ne cmuni ꝑ cõ
parationẽ ad deuotionẽ populi aſ
tantis / Ad ronẽ añ oppoſitam
dicdũu eſt / ꝙ in oeone/ multa lo un
o pꝛohibet᷑:· ſcedᷣm qð exponit au
guſting ad ꝓPbam Muleum loqui in
oado eſt rem neoſſaria ſupfluis a
gere verbis⸗ Mam de xpõ legit
ꝙ; noctauerit in oꝛoõne ꝙ diuti3
oauent vt ſciz nobis p̃beret exrem
plũ Liœt aũt ipſe xpũs o?em do
mini am bꝛeuem inſtituerit. nõ ta
men hot ſeat quaſi illis verbis ſo
lum vti debeamus in owando ⸗ ſed
quia quibuſcunqz verbid vtamur /

ad illa ſlola impetranda tendere de

bet noſtre oꝛationis intentio⸗ //
Ad auctoꝛitates autem poſt oppo
ſitum dies dum eſt / ꝙ aliquis ſemꝑ
æ ſine intermiſſione dicitur oeare 4
nuß deficere / vel ꝓpter cõtinuitatẽ
deſiderij caritatis actu vel habitu vt
dictum eſt. vel quia non intermittit
quin debitls et tatutie tempozibꝗ
oet · Et ſit patet ad ſecadũ dubiñ⸗

Quantũ ad teraam queſtionẽ

arguitur pꝛimo / ꝙ oꝛatio non ſem

per tantum meretur quantum per
tam petitur quia paulue liœt ſcus

eſſet oꝛauit a ſe emoueri ſtimulum

carnis 7 tñ hot optinere non meru

it Igitur c Sed oppoſitũ videtur
ex illo dicto xp̃i · Di quid petientis
pattem ĩ noĩe meo dabit vobis i0.

xvi· // Pꝛo rñſiõe pmo notu dũ

eſt / ꝙ oe5 duplic habet Ptutem teſ
pectu ſuturi Pfect9 ſciz Vtutem me

rendi/ 1 vtute impetradi Oꝛõ aũt

ſioit a quelibet act meritozig habz

efficacia merendi in quatum ꝓœdit
ex radie aritatis : efficaciam at im
petrandi habz ex radice diuie libea
litatie· qꝛ deg iõ nos ad petẽdũ in
ducit vt liberaliter det · Vñ aug di

cit li/de Vbis dñi· Mõ nos hoꝛtate

tur vt peterem niſi dare vellet. Et
eriſol omꝰ ſuꝑ matheũ uqᷓ; oꝛau
bñficia denegat⸗ qui vt oꝛates no de
fidot ſua pietate iſtigat // Secudo
notadum eſt · ꝙ menitũ oeõnis qñ
qʒ ad aliud pꝛincpoliter reſpiat q;
ad illud qd petitur/ qaꝛ mentũ oeõ
nis Pncipoli? reſpict ad butudinẽ /
hſ̃ petitio oeonis qnqʒ; dirc reſpiat

ad aliqua alia Di ergo illud ad ali
gquis petit oꝛãdo no ſit btitudo vel

ad btitudinẽ vtile · nõ meret illud⸗
h̊ añqʒ ſit oꝛado meritũ amit tit ſcz

ſi petat ꝓplemẽtũ alicuiꝗ pœĩ⸗⁊a hꝰ

nõ eſt pie oꝛare Di vero illud qað pe

titur nõ ẽ ncariũ ad ſalutẽ/nec mai

feſte ſaluti gtrariũ. tũr lic; oꝛas poſ
ſit oꝛando mereri vitũ eterna / qñq
tñ nõ met᷑ obtinẽ illd qað petit Vn

——— — —/—

+SF — — —.—

— == —

— —

dt

— à — —

augd in li · miayꝝ plpi: Fideliter ſup
pluae deo p neitatb huig vite

mioediter audit mioediter no au

ditur Quid em ifirmo ſit vtile / ma
gis nouit mediczq; egrotꝰ Et Jy
ter hot paul9 nõ ẽ exauditꝰ? petens
amouen ſtimulũ carnis/qꝛ nõ expe
diebat Di aut illud qð peut ſit vti
le ad butudin? ho s quaſi ptinc oad
eig ſalutẽ / meret illud nõ ſoluũ oeado

G eci alia oꝑa meritoꝛia facẽ do · 2
iddeo accipit qð petit / ß tamẽ qn de

bet accipe Queda eni nõ negatur⸗

ſed vt ggruo dẽtur tpe diff erut · vt
diat aug ſup iohem Dz gꝛ tñ hoc

ĩpedir p̃t ſi in petẽdo nõ pſcueret⸗
ideo ad hoc opoetet ꝙ pſeuerater o
ret · Et ꝓter hot ditit baſilig. Jdeo
qñʒ petis ⁊ nõ atripis/qꝛ pperam

poſtulaſti / vel ĩfideliter / vel leuiter /

vel nõ ꝓferẽtia ubi / vel qꝛ deſt. tſti⸗
ʒz qꝛ adhuc hot p̃t ĩpediri / ſi nõ
ſe petat/ßſ̊ ꝓ alio/ex eo ꝙ hõ nõ p̃t
alter meren de odigno vita eterna⸗

net ea q̃ ad eã pꝑtinẽt. ꝓpter qð nõ

ſꝑ exaudit᷑ q ꝓ alio oꝛat Hñ aug9
ſuꝑ illud iohis xi: Si qd petieritis
c dicit Exaudiũtur oẽs pꝓ ſeip̃is /
nõ ãt ꝓ oĩbꝰ/ ideo nõ vtcñqʒ dictũ
dabit / ß dabit vob Et idciro pP ſe

oare⸗/ponit᷑ gditio quatta/ ad hot

qð oꝛo cxaudiatur req̃ſita Mõ qᷣdẽ
Oditio reqſita ad efſectũ merẽdi / H
ſicut næaria ad efficaciã impetrãdi
Ma qñqʒ cõtingit ꝙ oꝛo ꝓ alio feã
non ĩipetrat / eciã ſi fiat pie à pſeue
ratex de ptinẽtibq ad ſalutẽ ſczʒ qn
ter ĩpedimẽbtũ qð eſt ex ꝑte eiꝰ pꝛo
quo ozatux Juxta illud ihere · xv Di

ſteterit moyſes 2 ſamuel wꝛã me
nõ ẽ aia mea od ppły m iſtũ Nichilo
ming tn mentoꝛ ia ẽ oꝛo oꝛãti qͥ ex

cantate orat Juxta illud Et oꝛo me
a in ſinu meo guertetur. Bbi diat
gloſa Et ſi eis nõ ꝓfuit· ego tñ non
ſũ fruſtratꝰ mea merede /⸗/ Ex p
dickis ergo olligutur quatuoe oditt
ones qbꝰ gcurrẽtibꝰ ſꝑ aliquis ipe

trat qð petit. ſcʒ ꝙ ꝓ ſe petat/ æ1 ne

aſſaria ad ſalutẽ/ 7 pie/ 1 pſeuera

ter // Tercio notãdũ e/ pie pete
re vł oeare nõ ĩp oetat ꝙ oꝛo ex hitu
pietatis ſeu vtutis fiat-ſicut apud

ariſtotilẽ iuſte ogere ĩpoꝛtat ex hitu
iuſticie agere/ pzopter qð dicit/ ꝙ a

lind F uſte agere / aliud iuſtu agere

Maã iſto modo non poſſz; p oꝛ pie

oeare/qᷓͥ nõ haberet hitu caritats⸗

q̃ ẽ Vtus pietatis. vt ditit gloſa ij

thi iij· ſuꝑ illud Hñtes q̃dẽ ſpẽm

pietatis/ vtuts aut eig abnegates⸗
cuius contrariũ ſupꝛa dickũ Nec e
ciam pie oeate ſolũ ĩportat petere a
lquid ad pietatem pertinene / quia
ſit petere ꝓtinentia ad ſalutem ĩclu
deret pie oare⸗ 2 ſic non eſſent on

ditiones diſtincte⸗ Ded vltra ill ud

impo tat ꝙ petatur ex pio deſideri
o/7 ſit poteſt peæœatez pie oeare⸗ ſi
cut iniuſt? carẽs hitu iuſticie p̃t iuſ
tum velle ex iuſto deſiderio Hit
ergo q;uis pœoꝝ oz̈ο nõ ſit eterne
ſalutis mertvꝛia.tñ ilł quatuoe c
ditionibg obſeruatis p̃t eſſe ĩpetrati
ua:q; meritũ quaſi quodamõ ĩniti
tur iuſticie,/ ĩpetratio at ĩnitit᷑ mſeri
woꝛdie . q;uis tamẽ vtraaz ſit ex lbe
m aceptiõe/a gratuita liberalitate

dinina // Ziet ergo pecratoe oeã mea tibi ſit elum clarũ nitidũ / at t
do non mereatur gram⸗ quia oeati varus virtutu ſyderibg adornatu/ 8
o ſicit net aliquis aliꝰ actus eſt me vt tue ſancte hitationis digno hoſ⸗ vol
ritoz ia ſine graaa gratum faciente⸗ pes iueniar Danckifietur nomen
tñ o qnq; impetrat graãm gratũ tuu O ſce pz vtina ſancũ nomen 8
facicte m-Juxta illud lu⸗xi Pz vẽ tun / qað eſt pzꝛ huiuſqʒ ſci noĩis vera t
alo dabit pm bonũ petentibg ſe Aagnitio ſciĩſicetur id & ſine terra vel 43
NHet tamẽ ipetratio pꝛoodit ex ali obſcuritate terrena in me clanſict /
qua gra / quaſi ex gratuto dono qð vtiqʒ fiet cu hoſpiciu miſerabik
qꝛz vt dict auguſting in libꝛo de pſe ais mee mirabik flame tue ardoꝛe/
uerantia⸗ ecia ip̃m oeare & quoddã æ ardẽtiſſimi amoꝛ is tui flãma ſuc A
donu dei⸗ Et ꝑ iſta patet rñſio ad enſũ / a terrenis ſecibg / ſediß obſcuri ii
terciũ dubii· // Net ergo de oeõ ttibg purgabit Adueniat regnũ vt
ne ad pñis ſuffigat ex docenna ſcon tuũ Veu me miſeꝝheu miſeabile 4
bꝛeuiter rewil e& (Explicit tractaty) tregnu meu⸗heu diuiſum deſolatũ .
de oꝛatione dniinm regnũ aie mee in quo ſepe hitare
Intpit oeo dñich anagogice ex regnaẽ vult nüũt ſupbia / nũt iui dia /
poſita a reueetiſſimo pꝛʒe ac dño/ nut auarina⸗ nũt luxuna / alioeuqʒ
dño P.de aillyaw cardiali 7 apoſ vicioꝝ hoſtilis rabies· ß nolo tegna
tolice ſedis legato⸗ Qui conoeſſit oĩ te in me niſi te o rex potentiſſime
bus deuote oannbg p paœ ecie 2 deoeo deſidero vt adueniat regnu tu
dietibg hant oõnem xl-dies indul unm / vt gtra regnu meü / qs regnũ
gentau ¶ Datum baſilie ano dui pczri a miſene adueniat regnu tuũ/
M“° .νCCxuij menſis Julij qð8 eſt vtutis 7 gre⸗a tadẽ regnũ
die ſexto R,.. tuũ qð erit felicitatis æ gloꝛie· Tüͦc
‚Alltter noſter qui es in ce aut in me vere regnabie ſi in hoſpi
lis O pater q̃ ſpuales uu aie mee ꝑ inhĩta tionẽ amoeis 4
Nfilios genemne p viuiſici vehementis aduener? Kiat volun⸗
vvvvem curitatiui amoeise p tas tua ſicut ĩ celoc: in terra O rex d
pagation?, vilnã mithi miſero ſit regum o iuſte index omnium qui i
tue amosoſe cantatis gemine gauch non niſi iuſie vis 2 quitquid vis po⸗ un
am ĩſundas; vt ſilig tanti patris ef tenter effics- vtinam voluntas tu⸗ de
ſiciar O noſter qui te nob dare non a / id eſt voluntatis tue pꝛeeptum i
œſſas ꝑ largiſſimam tue bonitatis ſiait fit in elo ſic fiat in terra hoc
diffuſionẽ· Dtinam p intimam ar eſt ſicut in elo ab angelis 7 beatis
dẽtiſſimi amoꝛis adheſionẽ vere tu ſpiritibus, ſit in terra ab homini⸗
us dici merear O q̃ es in eeb id ẽ ĩ bus impleatur⸗ Tunc autem imͤ
ſcĩis ꝑ ſpecialẽ tue gratiſiœ illuſtrati plebitur in me ſi ſic diligam te /
onis hitationẽ⸗ vtina miſeabik aia vt indiſ ſolubilis amozis glutino
„△

br

n.
dic/
mna

tibl vnitus adheream. abiectis cõ
trarijs volũtatibz tue ſoli iuſtiſſime

voluntati onſctial Danem noſtri

tidianũ da nobis hodie O pater

ceterne / da filijs tuis panem tuum

eternum. ſat de pane tuo eterno
panem ſuum otidianũ⸗ Da nobis

hodie / iĩ hoc miſerabin tempoee vnñ

tandem paſcamur in illa mirabili

eterni tate- Dabis autem hunt pa
nem-ſi tui ꝑſecti amoeis dulem de

deris re fectio nem · O vtina hot pa

ne quo in patria viuũt angeli 1 ani

me beate: in huius miſerabilis vite

via merear refic a de mics ome
dere que adunt de menſa domini
mei,Da mithi domine da michi
ſeruo tuo hunt panem hodie / hoc
eſt nũt ſine dlatione/ aꝛ vere in qui ½
etum eſt oꝛ meum donet teſiciatur

hot eleſti pane Net iĩmerito Quo

niam ideo otidianus dititir⸗ quia
quantũ plꝰ omeditur tantũ otidia
no deſiderio ampli? appetitur Et
dimitte nobis debita noſtra ſiait et
nos dimittimꝰ? debitoꝛib noſtns
O pijſſime at miſericoꝛ diſſime pꝛz⸗
dimittes vtiqʒ nobis ſilijs tis de

bita a peccata nxa: ſi nos ob amo-

tem tui / patris noſtri⸗ dimiſerimus
debitoꝛ ibg nris fratribus nris pœa
ſua / O vllnam hot in me fien no
ticia exꝑpimẽtoali mentaliter ſentiã /
qð omnino eſſe non p⸗t/niſi te mul
tum ardeter diliga⸗ vt de me verũ
ſit qð a te dichu eſt · Dimiſa ſunt ei
pœn multa quonia dilexit multũ⸗
Et ne nos indumsin tẽpentionõ
O bone deus qui bo noʒꝝ inſpiratoz

narũ. net ſolũ a malo pene inſerni /

*

intemptatoꝛ maloeũ es- vtinam
non me inducas hot ẽ induti pmit
tas in male temptatiõis conſenſu⸗

S8 vtiqz ꝑ me a te eſſe impetran-

dum non in mea ſed in tua virtute

ſecurus fideliter onfidam · ſi tibi ꝑ
amoeem intimũ firmiter adherea⸗
Ded libera nos a malo Mon ſo

lum a malo pᷣteritozꝛu debitox · non

ſolum a malo pꝛeſentiũ temptatio

num: ſed eca a malo ſuturarum pe

ſed purgatoꝛij Da mich domine
hot petere / nõ tam foꝛz midine pene
ꝙᷓ vixtutis amoꝛe Da michi hoc an/
petere non t timoee penalis afflic⸗
tionis q; deſiderio tue facialie viſio
nis. Da vt nõ tantu timea penarũ
toꝛmenta quantũ ꝑditionie aut P
longationis tue finalis fruitionis
detrimenta O vtinam flama amo
ris tui hoc ĩ me efficiat vtinam pec
atozum meoꝛzum rubigines ſit exu⸗
rat vt in moetis exitu ſpiritus meꝗ
ne nit expurgat? ſine vlla dilatioẽ
ad te diu deſideratũ aſcendat: 2 ſic
liberatꝰ ab omni malo / frui valeat

ſũmo bono. ð tu pꝛeſtare digne

ris· qui viuis a tegnas ĩ ſecula ſeci

loꝛum Amẽ

¶ Explicit de oꝛatione dominich

(Dequitur uedam denota me
ditatlo ſuper Aue maria Cdita ba
ſilie Anno dñi CCCC xiiij⸗
menſis iulij. die xij/ ab eodem dño
petro/qmi eam deuote dicentib lar
gitus eſt xl. dies in dulgẽtiarum

Ogicanti mithi oſant
tiſſima vgo mater ma
ria Dater no auuſcũ qz /
ſed dei⸗ mater vnigeni
el 7 weterni dei patris fili Togitã
ti mithi peoæ /tuot tamen / net ĩdig
no ſerni wꝛi/ 2 deſideranti ani mo au
pient ad laudem tuam aliquid diee
te ſtupet mẽs ad hot inualida: nec
habet indig na lingua mea tuis dig

niſſimis auriby vba digna⸗ideo me

rito non mea / ſed angelich verba un
bi pzofero dics S ue gracia plena
dominmus tecum
9 Heata mater 7 innupta vgo
Muid ſacre aures tue audire
poſſunt io aundius⸗ quid weapere ſu
naius tqurd benignine acreptae ⸗

qꝙᷓ verba hec angelica? Quibus .

gratiſſime ſalutaris Aue⸗ Quibus
digniſſime oommẽdaris / graga ple
na⸗Quib duleiſſime onſolaris⸗ do
minus tecuim O igitur verba gra
tiſſima⸗ verba digniſſima⸗ vba dul
c ſima: merito deuotis oꝛdibus in
ſcribenda / pij⸗ vocib depzomẽda⸗
tuis quoq; clemẽtiſſimis auribusa
nobis li et peccatoꝛib humiliter P
ferenda / aum infatigab li deuotio
ne ſepius repetenda
— udi igitur o clemẽs maria /tt
am gratiſ ſimam ſalutationẽ⸗
Aue NQulla tibi eſſe poteſt grarioſioꝛ
a rep tabilioe ve ſalutatio / ea/ quam
deus per angelum ſuum gabꝛ iele
tranſmiſit de elo⸗Aue in quit O ⁶
go ſalutſſera que eue maledictionẽ?
in bñ dictionẽ tranfferens / ſola eſſe

meruiſti line ve Meruiſti gnidem: .—

l
“

non tua iuſticia ſed diuina gracia vt

ſola eſſes ñ ve ailpe venialts 21 moꝛ

tahe vt pie creditur ecam oeigia

lis. vt inſuꝑ ſola eſſes ſine ve miſeri

e finalis hoc ẽ pene purgatoꝛit / vk
infernalis vt tibi mento a ſponſo tu

o ĩtelligatur eſſe illud dictu ĩ caticis
Tota pulchꝛa es amien mea ma
cula non eſt in te Ber hac ergo gra
tiſſimam ſalutauonem / te depꝛewz
vt michi ſeruo tuo impetres graca

ſalutarem/ vt ſit tibi diam / aue · ꝗ;

a te liberer a ve / non ſolum pꝛeſen
tis aul pe / ß ecia future miſene Amé
. udi deinde o pia maria tuam
digni ſimam ommẽ dationẽ
guadà pliena: O ꝙ; magna 2 admi
randa dei dignatio· dignaqʒ virgi
m ommendauo⸗ Ec a deo mitti
tur angel9 ad virginem ab excelſo
ad humilem/ a domino ad anallã⸗
a creatoꝛe ad creaturam Cui tamẽ
non ex creatte mentd / ſed ex treato
ris dono / ſubito diatur· gracia plena
PBer hat igitur gracie plenitudinẽ⸗
per hant tiam gratuitam dignita
tem / tuaqz digniſſimam commẽ da
tionem quam no a te ſed a filio tuo
nüucante angelo recpiſti / te ſupplex
exoꝛo; vt huius plenitudinis gracie
me participem efficias / 1 apud fui
um tuum acrentabilem reddas „A
en „„
Ddi deniqz o dulcis maria /
tuam dulaſſimam conſolatio

nemdoming teaim Magna valde

dulcdo / dulcis multũ onſolatio tibi
eſt. qu gracia pleno Plena i m oꝛde⸗

4

plena in oee: plena i in ² Dz oĩno

ꝛde⸗

onſolatio dulaſſima nõ ſolum tibi /

led toti humano generi· qula domi
nus tecim· Nam ideo graca ple
na es / qula dominus tecum eſt. Te
aum vuqʒ non ſolum generaliter vt
eſt in eteris ſandis/ ſed teaimm ſpeci
ali:er in vtero⸗ vt ex te pꝛo totiꝰ ge

neris humam tedemptione ſibi car

nem aſſumat. 2 vnus dei 7 virgie
filius vemis deus eternaliter tem
poealiter homo fiat Omagnum 2
admirabile ſatramentum / dommus
tecim· non ſolum do minus filius /

quem carne tua induis/ſed domin

pater qui genuit quem oncipie /
dwominus ſpiritus ſanctus ex quo tõ
cipis · qui tuum cum patte a filio ſcĩ
ficat vterum: ipſiqʒ panter in te re
ſerãt geni tale ſecretum/q miro mo
do reſeruant virginale ſignagulum
O totius mund melliflua duledo⸗
ſalutiferaqʒ conſolatio Per hanc nõ
ſolum tuam ſed eciam noſtram on
ſolationem dulaſſimam te virgo et
mater imploꝛo/ vt dominus qui eſt
tecim per ſpecialem illam aſſiſten
tiam eſſe dignetur mecum per ſpiri

tualem graciam / vt ſim tandem ſe

per finalẽ gloꝛiam Amen

oneluſit benedicta tu in mulierib

ea am ſalutationem ſãcte elyz abeth

deuotio xpꝛiſtiana ſubiũgit dions
et benedidus frudus ventris tui
NHic o gloeioſa dom ing tria tue ex
lellentie pꝛiuilegia video ſignanter
eſſe notata / Pꝛimo quidem tu
am ſingularxem perſectionem: bene

Ed pꝛemiſſe angelie ſaluta
tioni quam nũcius gabꝛiel ita

„

dicka tu Deinde tuam ſpecialem eld

onem/ in mulieribus Boſtremo tua
ſalutarem generationem / quiabene
diaus fruttus ventno⸗ Ventrs in
quam / non aluſcuz / ſed tui· Ven
tris vtiqz virginei, ſed dimna hu
manaqʒ pꝛole fecundi· Ventnie de

niqʒ; pzo hac materna fecunditate

in ælis ab angelis / in terris ab ho

minibus venerandi

udi igit o tegina eli / 2 hijs
Pbie letare / tu audis pꝛiuile

Jgia magniſica / quibg oleſtis regis

muni ficoentia te dotauit Audi tuam

perſertionem ſingulact / bendicta tu

Tu ſingulariter Pfecta / quia tu ſin
gulariter benedicta Maledictio eue
in benedittionem ctom mutatur ma
rie imꝑfettio matris culpe/in per
ſettionem matris grage Audi tua
electionem ſpecialem in mulienbg
Quia tu ſpecialiter benedicta: ideo
ſpecial ter elerta es inter omnes 2
ſuper omnes mulieres· Multe ſilie
congreg auetunt diuigas Multe mu
lieres filie eue cõgregancrunt ſpua
les gracioe: tu ſuꝑgreſſa es vniuer

ſas.· Audi tuam generationẽ ſaluta
rem. benedittus ftuttus vẽtris tui

Henedicta ſit tua generatio ſaluta
rie / aiig fruchus cauſa eſt tue 2 noſ
tre ſalutis⸗ Jdeo tu benedicka es in

mulienbus / qꝛ fruckus ventns tui

bñdiaus. qui eſt ſuper omnia deg
bñdeus in ſcla De aug bñdictionis
plenitudine / tu quoqʒ are piſti aum
eeterß/e 1 differẽtiga eterie Tu er
go bñdeñ p oteris / qꝛ ipe te Puenit

in bñdiaionibg duledinis

udies het 0 benedicha in muli
nbgnaudies et merito letaris

giſqz humiliaris Per te o regina

ali dnam voras / ſed anallam repu

nsre ſpodens ad angelut tibi de le

lo miſam⸗Eae ancilla dñi fiat mi
chi ſcd m verbũ tuũ⸗· O mag ne hu

militatis teſpõſum. O humie ver

bum / p qd in te ſe humuliauit vbü
excqlſum/ vbum no tranſitoꝛ iũ/ ſed

eternum-verbum diuinu a patre e

ternaliter natum / 1 ex matre tẽpo

raliter inarnatum⸗ Et ideo. Aue
gracia plena dñs teaim
ue virgo beata Aue mater be
nedicta Aue ſine ve mana Et

ideo ſine ve / quia graga plena Aue

plena gracaa / nõ ſolum creata ß ĩtre

ata⸗qꝛz dnis tecaâ-Tecum dus tuus

Teaum filig tuue Aue bnde in mu
liernbg: ideo benedicka / qꝛ teaim

doming M5 ſolum dñs fili . do

ming pater / dñs ſpi iritus ſancto / hu⸗
tres vnd dns tech ſunt in oꝛde⸗
ille ſpea aliter tecũ eſt in arne qui
eſt bidit tus frutt? ventnis tui⸗ A

ue igitur ſpecialiter bndca/ quia ſin

gulariter bndus eſt fructus tuus⸗
Mon ſolum tuus / ſed eciam dei pa

tris fili· qui nõ ſolum in te/ nõ ſolu

in tua carne⸗nõ ſolum i tuo vẽtre /
ſed vbiqz vnus eſt verus dey, per

omnia loca/a ꝑ omnia ſalla bene

6

d te igitur o mala⸗ ad te o cla

riſſima mart ſtella⸗ ad te ego

——
èð

Jin hijs tuie laudibg· nec tamẽ ex e
is ſunbe extollens, ſed magis ma

iſerabilis ſerug tug in olſeuro he

ine mundi pelago naufrag onfu

gio/ ad te pꝛoſugꝰ clamo: ⁊ p illa

angeliam / ſeu veriue diuinam ſa
lutationem · per illam ſalutiferam
tuam 27 fruct9 ventris tui beneditti

onem⸗ꝑ illam bndictam tua filij

tui humiliationem te humiliter de

pꝛ ecꝛz te ſuppliciter oeo,vt tantoꝝ
meritozum veſtroꝛum me Poures
fien particpem: ozam te 2 filio
tuo ita me conſtituas humilẽ / vt de

leſtiũ pꝛemioeũ veſtroeu me impe
tres fien onſoꝛtem . Quod ipſe p̈̃ſ

tare dig netur: qui im patre ſpin

tu ſancto viuit 2 regnat in ſecula ſe

culoeum Amem

Explict meditatio deuota ſup
Aue maria⸗P.
lis et legati quond dñi Bape „7

„meracn cardina

hnſt
S
anſa
ſirn
nde

llard
kandg
pan⸗
1li⸗
tta
mpe
Neßfl
ſpin
talaſ⸗

=

—

—
=

Dequitur tincatus ſuꝑ tnibus
Sènãgely cantias Pzologus
. êMVnm me trinitatis
auxilio humiliter
iplozato triꝑtitu
deuote meditatio
nis traclatu ex ſco

tum do
gelij cuntias non de mea / ſed de di⸗
uina virtute gfiſus aggre dioꝛ Pzꝛo⸗
ſiteoe quippe no tam humanũ eſſe
ꝙ; diuinu tam alta miſteria digne
polſſe cõapete vel pꝛoſerre // Cu
igitur in diuinis ſcrptuns plura le⸗
gantur cantica⸗ ſpecinliter tamen
tria in euagelio ſcripta eſſe luca refe⸗

rente tognoſcimꝰ?pꝛ imu marie· ſe

cundũ zacharie/ teraum ſymeonie
Vnde quia het cantica / euangelica

ſut: ideo in teuerẽtie ſignũ erecti al

ſurgim ſtates dum ea cantat eccia

/ Pet vacat a miſterio. qꝛ het c

tim non illo cantantur oedine quo
fſuerũt edita⸗· Pꝛius enim cantatur
quod ſetudo editum eſt Qam quia
in cantio zacharie legitur, erexit

ꝛ nu ſalutis nobis,/qð in reſurreci ⸗

one fagum eſt. a quia loquitur ad
pueꝝ qui fuit auroza ſols / vbi ait⸗
Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vom⸗

berie⸗ pꝛeibis enim ante facem do

mini parare vias eius: ideo canta⸗
tur in laudibg officij matutin Qui⸗

a vero legitur in cntio virginis· t⸗½⸗
pexit humilitatem anglle ſue / eclle

ſie videlicet ae ipſius marie · ⁊ quia

agit de inernatione⸗ ibi / ſuſcepit iſ)
rahel. qð quidem fackum eſt in ſer ⸗

ta etate / ideo canitur ad veſperas

ctoꝝ ſententia ſuꝑ tnibꝰ eua⸗

ſexto diei officio Tercium autem c⸗⸗

ticu ſymeonis in ſeptimo officio ca⸗

mitur id eſt in cõpletozio. quia ozat

ſe dimitti in paw quod in ſeptima
quie ſcentium womplebitur // Hetr

ergo et aha multa pzꝛoſunda miſte
na in hijs cantias deuotis menubz
ocurrant meditanda- Cum enim
pꝛe œtens omnibus canticis que in
ſacm ſcnptura repperiuntur⸗hec tri⸗
a in tanta veneratione habeantur /

vt ipã iam ælebꝛi a aſſidua ymmo

cotidiana rectatione non ſine mag
na rationabil muſa ſancka per oꝛ
bem frequentet eccia- quis ignoret

in eis maxia ſpualis intelligentie
miſteria oontineri? Hed pꝛe alijs⸗
canticim marie conſtat maioeibus

miſterijo miſtics ſacramentis oꝛ
pioſius habundate Mam vt quida
ei deuot? ait Quie dubitet blaz ma

riã ſpus ſancti in ſe ſuperuenientis
tanta plenitudine? gracia repletã⸗
non potuiſſe paruum aliquid/ 1 qð
ſupza terrenarum mentium cnpaci

tatem non eſſet / in laudem ſaluatoꝛ

ris ſui pꝛoferre? // Coõſtat ergo

de tanta plenitudine eructatem ta
taqʒ deuotione nouũ illud æ1 huma

nis mentibus inſolitum gaudium

iheſu ſuo iubilantem noua laude et
ſingulari pꝛewnio / nouam leticam
in nouo adußtu eterni domim pꝛe

dicaſſe .

gelij canticis

Erplieit pꝛologꝰ ſuper tribg eua

—

Gitur a marie cãtio tanq
a pꝛioei ⁊ oedine temꝑis a?
magnitudine digni tatis
noſtrum ſumemꝰ exoꝛdiũ·
Agnifiat aia mea duim Vbi

pꝛo ĩtelligentia tanti miſtery / tõq;
miſtici ſat ramẽti videndum nobis
erit quemadmodum/ 7 qua ocaſio⸗

ne vel cauſa virgo beata ad hec di⸗
cenda verba que Ppoſita ſunt acreſ⸗
ſerit · ſit enim ex arcũſtantia rei geſ⸗
te / quanta conſideratione verba iſta
ſint clarig apparebit / Zegiturita⸗
qʒ in euangelio luc / ꝙ poſtq; ange
lus gabziel a deo miſſus ſuiſſet ad
virginẽ deſponſatam ioſeph / vt ſu
perueniẽte ſp iritus ſancti btute naſ-
cturum ex ea theſum dei ſilium nũ⸗

daret: mox tanti miraculi ſidem on

ſirmans / alio adiuncto miraaulo /
mirabili quidem ſed longe diſpari/
diuine potentie efficcaam maniſeſ⸗
tauit dieens · Et ecre elyzabeth oga⸗
nata tua ipſa cnepit filium in ſe⸗
nectute ſua / 2 hit mẽſis ſext eſt illi
que vomtur ſterilis quia non erit
impoſſibile apud deum omne ver⸗
bum⸗Cui ſtatim virgo fide exul⸗
tatione plenaum humili gratula
lone reſpondit Eta acilla domini:
fiat michi ſcj m verbum blum //
Statim ergo adueniente ſpu ſant⸗
to in virginem / quod totus non a
pit mundus totũ ſe intra viſcera V
ginis ollocauit. Sed quanto exel
lentioꝛ ibus bonis dininitus habun⸗
dauit tanto ſe humilioꝛem humani

exultatiois magnifi

aus exhibuit· NMam que affluentia

eante grace omnib mulierib ſupe
rioe ſuꝑ omẽe mulieres beneden—
(agelo teſte dict meruerat? mox ſur

rexit ad femine ĩferioeis obſequiũ
Perans / aſcendit cũ feſtinatione in

montana iudee videre ggratularz

elyzabeth· vt qð de ipa audierat cre

dula in ip̃a pnñe æ exp ta videret / et
digna exultatione cogauderet · Bñ

ipſa elyʒabeth ſpintu ſancto repleta
qualis 7 quata eſſet que ad ſe vene
uwt agnouit · æ quantum ſe indignã
eig viſitatiõe iudicaret oſtendit Hñ
hoc inquit michi / vt mater dñi mei
veniat ad me? Erre enim vt facta
eſt vox ſalutationis tue in aunbus
meis exultauit in gaudio inſans
in vtero meo. Et beata que tredidiſa⸗
t / quoniam perfiaẽtur in te que die
ta ſunt tibi a do mino ·/ O igitur
beatum ſidei meritum quo beata v⸗
go ſacta 7 mater dei Quid ergo mi⸗
rum ſi tunt ait maria Magniſicat a
nima mea dominũ/ NMemo igitur
verba iſta leuiter eſtimanda putet⸗
nã que de tam pfunda oneptlone
pꝛolata ſunt /ſine ꝓfunda inueſtiga
tione digne penetrari non pñt. ſicut

in quit venerabilis hugo / aig in hoc

cnntiw deuotam expoſitionẽ mag
na ex parte ſequi / a bꝛeuiter wllige
re ſtudui // O vtinam ergo / vtinã

ontingat nobis eoeum archana qᷓ
rentibus illo ſpiritu ducte incdere /
quo repleta mania verbum patris o⸗
cipere / 1 patrem verbi meruit vbo
are⸗ Ait ergo

DA gm cat amma

Ae exultauit ſpiritus me? in de

o ſalutari meo / Dideamus ita

q; verborum diſtinckionem⸗ pzimũ

anima magniſiat dominum⸗/ dein
de ſpiritus exultat in ſalutari· /
Hane quia ſenptum eſt. Bniuerſe
vie domini miſencoꝛdia 7 veritus⸗
perfecta laus eſt fidelis ſerui xpꝛiſ-
tum iheſum dominum ſalutarem
confiteri cum veritas in domino / et
in ſaluatoꝛe miſerioz dia ommẽde
tur“ Pꝛopterea « magnificate do⸗
minum/æ in ſalutari exultare debe
mus/ quia quibus reuerenda eſt
iulticia indicis dultis eſt miſeri⸗
coꝛ dia ſaluatozis ideo ait maria⸗
Magniſiat anima mea dommum
Et exultauit ſpus meꝰ in deo ſalu⸗
tari meo Quaſi dieret O elzabeth /

tu magnis me laudibus ecxtollis

magniſims: ego vero nõ me pꝛop
ter hoc magnific / ſed magis humi⸗
lio / 1 humiliando me / dĩim magni⸗

fim: à in eo velut ĩ ſalutari meo hu⸗

militer exulto: in domino maieſta⸗
tem/ ĩ ſalutari meo pietatem om
nibus viribus nõ ſolum oꝛ pozie⸗
ſed anime et ſpiritus humiliter re
ognoſcens Bbi eciam onſidera⸗
dum ꝙ um ipſa dominu nomia
tet nichil addidit aim vero ſaluato
tem divret / non ſimpliater ſaluato

rem/ ſuum ſaluatoꝛẽ nominauit⸗

Omnipotens enim deuspoteſtate
qua vniuerſe creature ſue domina⸗
tur omnium dominus eſt · ſed pie⸗
tate qua qauoſdam tantum non ö⸗

nes ſaluat ſaluatoꝛ omnium non ?

Merito igitur beata virgo que ſe

ſingulariter eleckam videt⸗ fidunali
ter ipſum quem pzo ſalute mundi
filum oneæperat / ſuum eriam cum
letiaa a exultatione ſaluatoꝛem vo

at, // CEtee ergo cantia mane de
uotum exoedium / ſpirituali letiaa
exultauone iocm dum · bi qup

pe iocunda virginis exultatio/ exr

)ultans laudie iubilatio multiplici⸗-
ter deſcribitur· // Bꝛimo nam qʒ

oſbenditur eſſe magna cum dititur⸗

Magnificat· // Deaundo declara⸗

tur eſſe deuota quia ſubditur· aima
mea a ſpiritus meus- Quaſi dicat
Mon ſolum extericeibus labye owoz
pois / ſed omnibus interioeibus vi⸗
nbus wꝛdis deũ laudo⸗ au totũ qð
in me eſt bonum attnbuo / Ter
do in nuitur eſſe debita cum diatr/
dominũ. cui ſoli pꝛincipaliter debe⸗
tur laus honoe/ ſpecialiter de tan⸗
to tamqʒ ineffabili donoꝰ /
Mtarto pꝛobatur eſſe iocinda · J bi
Et exultauit ſpiritus meus· Qua⸗
ſi dicrret· Dee iocunditatis magni
tudine non blectus / ſed in deum ele
uatus ſpiritus meus exultauit/ id ẽ

extra a ſupza ſe ſaltauit Ct ad elef⸗
tia per coontemplationem aſcendit⸗

/ Ouinto notatur eſſe recta / id
eſt non in treaturam ſed in creatoꝛẽ
directa⸗ quia / in deo ſalutari meo ⸗
Et ditit in deo ratione treationis⸗
ſalutari /ratione tetreationis. meo /
ratione inarnationis am mu⸗
ſa humanitatis aſſumpte fuit virgi
nis ſilius· ſic vtiq; ſuus ꝙ non alte

—

adiuimus huauſq; exoꝛdium
Iantiq audiamg deinepemu
Jſam rtionem cantandi Sane tã
ti iubili rationabilis mauſa fuit diui
noeum benefiaozum magnitudo /
que hic triplicter deſenbitur · Pꝛzi⸗-
mo in beneſiciis mane oollatis ſin
gulariter⸗· Deinde in beneſicijs toto
mundo ollatis generaliter⸗/ Jbi⸗/ Et
miſerioz dia eius a pꝛrogenie, a⸗
Poſtremo in beneficijs iudayw po⸗
pulo cllatis ſpecialiter/ bi- Suſcee⸗
pit iſrael· 276⸗ // Dicat ergo nobis
maria exultationis ſue muſam
uia in quit reſpexit humulitatẽ
vnalle ſue] Ac ſi dieret ,- merito in
Iplſa quippe vt ſuum gaudium ſoli⸗
du eẽ demoſtraret/ illud ne a vani
tate exoꝛtum neqʒ ad vanitatem c
nerſum oſtendit ſed dei ſe dona in
deum diligere/ 1 pꝛo reſpecu gracte
qua pꝛeuenta erat in ſuo ſalutari ſe

exultare perhibuit deo inquit exru —
tauit ſpiritus meꝰ? i deo ſalutari me⸗

0.quia reſperit humilitatem ancille
ſue · Lict enim in ea ſuerit opioſa
virtutum magnitudo / ipſa tamen

non immenito ſolam in ſe humilita⸗

tem dommum teſperxiſſe teſtatur:
quia diuinitatis pzopitiationẽ quaã

humana natura in pꝛimis parentt

bus perdidit m maria per humili⸗
tatem recuperauit Cuius humilita
tis virtutem mox determinans ſub
iungit. ancille ſue · Qam quia ſe hu
militer quod erat ancilla cognouit⸗

ldeo quod non eratſſublimiter ma
ter eſſe memit · Cum enim reſpon

diſſet angelo / ecee ancilla domini⸗

fiat michi ſem verbum tuum:
o nſeſtim in hot hummlitatis ver
bo⸗ oncpit dei verbum⸗ //
O magnum humilitatis meritum
Eua per ſuperbiam dei creaturam
ſe eſſe minusꝙᷓ debuit onſiderans /
deo quodammodo pariſicari voluit:
maria vero creatoꝛi ſuo humiliter ſe
ſubdens ancillam ſe nominauit Et
idcire illa eiecta eſt / iſta electa eſt.
Duperbam deſpexit / humilem re
ſpexit/a quod ſuperba perdidit· hu⸗
milis reepit · / Hene ergo ait
maria / reſpexit humilitatem ancil

“ le ſue⸗ Ueſpexit inquit non teſpec
uu indi gnationis a vindicte quo reſ

picit iniuſtos · ſed teſpectu pietatis
gratie quo reſpicit iiſtos/ de quo
ſenbitur Ooauli domini ſuper uſtos
7 aures eius in pꝛeœes coꝛum⸗ Sic

vtiq; mariam a eius humilitatem
reſpexit quia benignus per miſeri

nus ad eam ſpecialiter ſe onuertit⸗

väymmo in ea ſingulariter habitauit⸗

Vnde recte ſubditurx⸗ Etce enim ex

hot beatam me dient omnes gene
ationes⸗ Ac ſi dieret Omnees
generationes que amiſſam beatitu

dinem per fruckum vteri mei reuu
perabunt, qua p fructum vetiti lig
ni pꝛiuati ſunt? Omnes merito ex
hot beatam me dient- Ded quo
modo hoc ais o maria-cum plures

ſint generationes infideles que te /

et vteri tui pꝛolem non.beatam di

ant / ſed tani inſeliem et infamẽ

oꝛe polluto blaſphemant ? Dane

ideo dickum eſt / omnes generatio
nesr quia ex omnibus genemtioni
bus iudeis 7 gentibus aliqui ad
fidem onuerſi ſunt / qui te beatam
virginem conſitentur / nec ſolum fi⸗—

deles / ſed ecam inſideles ſarracr⸗

ni⸗ Nam in alchoeano perſidu ma⸗
chomet legimur / diremnt angeli ⸗
O maria deus annungat tbi ver

bum er ipſo nomen eius iheſus fi

lius marie- Et iterum alibi in eo
dem libꝛo legitur Dixerunt ange
li O maraa / deus vtiqz elegit te
et purificauit te q elegit te claram
ſuper mulietes ſeculoꝛum · Multa

quoqʒ alia in laudem virginis/a ſu

e pꝛolis in eodem ſenbuntur libꝛo⸗
Excre ergo i verſſime diccum
eſt. beatam me dicent omnes gene
ratones· Cuius muſa ſubditur⸗
g feat michi magna qui po
ene eſt- ſancum nomen eius
Magnum ſuit vt virgo ſine virlli ſe
ſuit vt dei patns verbum / carne ſu
a indutum in vtero geſtatet · Mag⸗
uum fuit vt dum ſe ancillam onſeſ⸗
ſa eſt ſui plaſmatoꝛis mater fieret/
Magnum deniqʒ ſuit vt tam mag
nis inefabilibus ſatramentis oz
virgmis aſſerenti angelo fidem da
ret · Sed het omnia ſi magna ſũt ·

ipoſſibilia tamen non ſunt ei a quo

fagça ſunt, quia potens eſt · Et ide
o ſetit magna / quia potens eſt⸗ et
ſingulariter magna / quia ſingulari—
ter potens vſt. Et ſingulariter po
tene⸗ quia ſinqulariter omnipotes

ELt ideo abſolute potens dicitur⸗ q-

omniga poteſt· / Dolum ergo

conſeſſa eſt dei potentiam / ſed eam
qualis aut quanta ſit diſcutere non
Pſumphſit:quia hot ſciri non poteſt/
aim de ea venſſime ſciatur / ꝙ im
menſa à omnipotene eſt - Ernbeſ⸗

cunt ergo nunt qui de ſuo ſenſu glo

riantes dei opera ratione ſe putant
diſcutere / H eius potentlam ſub mYe
ſura wartari⸗ quia qui abſolute po
tens eſt ſumme potens / at ideo
omnipotens eſt Pꝛopterea bene
inquit maria Quia ſect michi mag

na qui potens eſt - ſancum no-

men eius Quaſi dicat “ hec mag⸗
na / ymmo vero max ima / michi fac⸗

Q ſunt non per me aut ex me⸗ ſed

michi a deo facta ſunt: in me ad

omnium ſalute m ſue electionis pꝛi

uilegio ad ſui nominis gloꝛiam ſin
gulariter o dinata ideo ſanctum
nomen eius. Sancum eſt in ſe /
in nobis ſanctificatur nomen eiue /
dum nos ſanctificmur in no mine
eius /· Bnde in oatione dominica
petimus /ſanctifietur nomen tuum

Sed quid eſt nomen eins ?2 Hane

nomen eius eſt fama eius / ogniti

eius /fides eius „Hoc nomen in
ſanctis ſanctum eſt / quia gloꝛifica

tur a ſanctis benedicitur a per—
uerſis blaſphematur· ergo qꝛ mag⸗
na fecit ſanctificatum eſt nomen eig
quia dum verbum in mirne mirabi
liter naſcitur / gloꝛia dei per verbũ
in ho minibus declaratur · ideo fe
et magna qui potens 6 a ſancum

nomen eiius

7r
H„

„ Oſ⸗,e autem maria ſue exul
anttionis auſam oſtendit ex
7 beneficije ſibi cllatis ſingulariter /

id eſt ſibi vni, ſuper omnes exellẽ?

ter⸗ onſequenter declarat ex olla
tig beneficijs toti mundo generalit
NIt miſeroꝛ dia eine a p 20geni

Et bene ait miſerioꝛdia eius, id ẽ
beneficium inaarnationis eius / qdð
ex miſeriꝛ dia dei fachum eſt⸗ vun
de de petebat dauid voſtende nobis do
mine miſericoꝛ diam tuam / quaſi di⸗
eret Oſtendiſti potentiam in müu⸗
di cratione ſapientiam / in mun⸗
di gubernatione⸗ iuſticiam in pec
mtozum punitione ideo oſtende

m enoꝛ dian tuami in filij tui ĩmr⸗

natione⸗ Ideo autem ſubdi⸗
tur. A pzos
aliot hec miſerioꝛdia a pꝛogeme
iudeoeum pꝛoeœſſent: cum het intar⸗
natio ex virgine iudea facta ſit · qqu
ter quod in euangelo dicitur ⸗ ſalꝰ

ex iudeis eſt: tamen hot ſalutis be

neficium ad omnes pꝛogenies qua

tu ad ſufficiẽcia / H q;tũ ad effimaa

tatũ ad eosde qbo ſubdit / timẽ tib
eum⸗ quod de timoꝛe ſancto à cari-

tatiuo intelligitur / de quo ſcriptum

eſt. Timoꝛ domini ſanctus perma

net in ſeculum ſeculi · CEontra vero
de timoꝛe malo dicitur perfecka a⸗
ritas ſozas mittit timoꝛem· ///
Memo ergo greaus ſit aut barba⸗
tus / liber aut ſeruus / ſi timoꝛ em
dei ſanctum habeat a graca excludi⸗
D tur · edi in omni gente 2 pꝛogenie
qui timet deum 2 operadt iuſtiaa

in zogenies⸗qui⸗

artreptus eſt illi „* Et ideo miſerio⸗
dia eius a pꝛogenie in pzogenies/
idd eſt in on nos pzogenies timenti

bus eum NHant autem miſe

rioꝛ diam mnapit latius explicare/ 2
ipſum redemptionis humane oedi
nem declarate
tiam ſuam in bꝛachio ſuo⸗ diſperſit
ſuperbos mente ꝛz dis ſui Poten

ecit in uit ote

lam in bꝛachio ſuo fecit quia per
humanitatem filij ſui dyabolum vi

cit · Oꝛzachium enim eius / filius eſt
eius de quo plaias ait Dꝛachium
domim al reuelatum eſt? Fect er
go potentiam ſecit infirmitatem.
In hoc bꝛachio ſuo. id eſt ĩ filio ſuo

Sed ipſa infirmitas / id eſt aſſũp
ta humanitas potentia fuit quia

per illam dyabolum ſubiugauit⸗ et

hominem ab eius ſuperba poteſta

te enpuit- Vnde bene ſuhditur Dil

Plit ſupbos mete wꝛdis ſui Mente
toꝛ dis ſui / id E Pfundo Alilio diuimt

ſecreti ſui. quo Vbũ ſuũ Pp aſſüptã hu
manitante i huüt mudũu miſi / diſpſit
ſupbos Dupbos videlicz aeris pta

trs / et dyabohee ſuperbie mẽbꝛa /
ſiait indeos ſcribas et phariſeos /

3 aliolq i in ſuperba infidelitate ma
nentes diſperſit eos dum per po
tentiam verbi ſui⸗ eiuß ſapientiam
eozum falladuas diſſipauit· De hiys
ergo ſuperbis alijſq; ſimilibus on
uenienter ſubingit

epoſuit po
tẽtes de ſede / 2 exaltauit humiles
Pꝛimo quidem potẽtes de ſede de

poſuit/ quia malignos demones a
oꝛ dibue i hominũ/ in quibus tanq;
in ſue pttis kede reſidebant abiect

— —

d—— — —.— —

Pend-
n⸗

N

erſtt

Nen⸗

per
1bi
un
it
l
ou
ſin
⸗
et

☛ ☛ —,. ☚

=

humiles ſuperexaltauit⸗ ipſos vi⸗

deliceet homines / quos pꝛius ſub de

monis poteſtate pꝛopter ſunerbia
abieerat humiliatos reparauit. De
inde ipſius demonis membꝛza qui
humilem xpziſti aduentum ſuper

be contempſerunt / ſiue indei fuerüt

ſiue alij in ſideles a graca ſualin qua
ex ſuis meniis ſtare pꝛeſumebatjex
cluſit. humiles non de ſua / ſed de
xpzꝛiſti miſenoz dia onſidentes ex
altauit .· / O pzofundum onſili

um mentis oꝛ dis ſui. O archanu

miſterum diuini ſecreti⸗ de quo ca

apoſtolo exclamare wgimur⸗O al⸗

ltudo diuicarum ſapientie à ſcien
tie dei / ꝙᷓ in ompꝛehenſibilia ſunt
iudicia eius »a in ueſti gabiles vie e
ius- Cuius eius? Eins videliet
diuini verbi / quod de virgine caro

fackum / ineffabili modo redemit
genus humanum ⸗ a ſuperbis e⸗
ius aduerſar hjs potenti bꝛ achio ſuo

eripuit tedemptum / erxptumq; ar
humiliatum mirabiliter ſublimauit
Nuius ergo pꝛoſundi wonſil i ſetre⸗

tana / huius ſecreti diumi oonſcia
virgo beata pꝛophetauit dicens /

diſcerſit ſuperbos „Et pꝛopter P
phetie eertitudinem de ſuturo per
modum pꝛeteriti loquens ſubdit⸗
Depoſuit potentes de ſede 2 exal-
tauit humile· // Hec namqʒ
pꝛophetia / in eo quod dickum eſt⸗
diſperſit ſuperbos / 2 depoſuit po

tentes de ſede⸗ ad litteram ſpecia⸗
liter impleta eſt in diſperſione de

iectione ſuperboꝛum iudeoꝛum⸗
aui poſt paſſonem xpꝛiſt per tp-

tum vaſpaſianum fackam eſſe le⸗

Firnis! impleturq; cot die / in vi⸗

li ſeruitute / ſeruiliqʒ captiuitate qua
eos per wber diſperſos pati vide

mue- / Inſuper cos qui ſe ſu
perbe ucabant potentes 7 diui⸗
tes in lege pzꝛophetis / depoſuit
de ſede 1 eſt a legis aucteitate
eius veritate reppulit/ ipſoſqʒ eX
ſuo demerito execatos in erroeis
pꝛoſunditate demerſos reliquit⸗
De gquibus Anoltolue
Sg ac / Ded abiec
us iudeis ſuperbie / 4 per ſuperbi⸗
am excœctis / exaltauit humies⸗
id eſt gentiles humiliter deuote

alt wecitas

xpziſti et apoſtolorum pꝛ edicatio

nem ſuſcipientes jin ſidei veritate

it, Bnde merto ſubiun⸗
Eſurientes impleuit bo
7 diuites dimiſit inanes [Qui⸗

a Bia:7 Dreekſd dei cim magno

deſiderio roperunt / quod per eſu

riem deſignatur ideo bonis a de—
0 replentur * Eocntia vero dinites /
id eſt indeos bonis ſpiritualibues
habundare preſumentes dimiſit in

anes vacnos quidem a veritate⸗

ſed nſatve! nanita;, 2 excœcatos
falſicate· // Poſſumus tamen
hunt locum Genemiius exponere⸗
Nam qui pzius angelum de alo
et hominem de paradiſo ſuperbien—
tes eiect: vtiq;ʒ depoſuit potentes
de ſede⸗ ſed poſtea exaltauit humi
les - quin homines humiliatos p
penitentiam / ad pꝛiſtinam gloeiã
reuoauit. Hed et cotidie ſuperbos
muoſch ſubtmhendo gracam ſuam)

q ui⸗

deponit = humiliat. 2 poſtea eoſtẽ
humiliatos per gracam pzꝛioꝛem
reſtaurans exal tat de quibus verũ
eſt quod ſequitur Elunentes imple
uit bonio et dinites dimiſit inanes
CEſurientes vocat qui ſe vero bono
indigere ognoſcunt,/ 2 eo repleri al⸗
piunt. Diuites intelligi vult eos gqut
ſuperbi ſunt⸗et ſe pꝛe alijs ĩ donis
gracie habundare pꝛeſumut⸗Ergo
ſicut humiles modun de ſe ſennen-
do/ quibus exem plum dedit beatiſli⸗
ma vgo / maioeem graciam meren
tur acipere ita ſuperbi 7 elau de

ſe pꝛeſumendo / ea que ecam acrpe

nunt amittunt⸗
„ Oſti mo cum exultaſſet ma
(kfa de beneficijs non ſolum ei
ſingulariter / ſed eceiam toti müdo ge
neraliter ollatis / exultat de bonis
populo ifrahelitim ſpecialiter exhibi
tis Vnde ait Buſrepit iſrahel pu
erum ſuum O ſpeciale!
qz ſuſcepit populus ifrahel puerum
iheſum / aim de illo populo / id eſt de
virgine indea carnem puerilem ac
epit diuinum verbum· ideo vocat
eum pucrum ſuum- // O iſrahel
hu militer reognoſce hot gratuitum
beneficum net tanto dono exhibe
as te ingratum ; Tunc enim tibi erit
maximũ bonũ / ſi puerũ iſtu p fidẽ
ſuſcipias cim humili actione gracia
rum⸗ Dit ergo ſuſcipe o iſrahel pu⸗
erum iſtum alio quin non es vere iſ
rahel / niſi fide tredas ĩ iheſum Duſ⸗
ripe itaq; puerum / id eſt humilem
et innocentem xpziſtum: vt te ipſe
mediais ſanet egru, vt te redimat

captiuum vt iuſtifieet impium⸗ vt
beatſiat iuſtum QMuia vero per
ſpeaalem graciam fit iſ a ſuſceptio
merito additur recꝛ datus miſeri
wꝛ die ſue · Ad modum enim rewꝛ

dantis ſe erhibuit · quando filium

arnem miſit . Ideo ſubditur
— iaut locutus eſt ad patres noſ
roe abzaham et ſemmi eins in ſe
cila-Rewz datus ergo miſerioꝛ die

quã olim pꝛomiſerat ſed diu diſtule⸗
rat. tandem iam tunt exhibebat ea⸗
miſeriwzein pꝛomittendo / verax in
exhibendo quia ſine debito pꝛomi
ſit a ſine dolo exhibuit · SDic enim
locutus erat patribus noſtris / id eſt
patriarthis 7 pzꝛophetis, ſpeciali

ter abꝛzaham et ſemini eius / aui pꝛe
dixerat ; in ſemine tuo benedicentur

omnes gentes terre⸗ Additur autẽ
hit / in ſeanla⸗ quia benedicka xpꝛiſ
1Kε aro tempoꝛaliter nobis exhibita
eternaliter remanebit vbo dei vni

ta ſicqʒ verbum increatum in ſecula

pmanebit incarnatu⸗Cũu quo nos

regnare oonoedat qui viuit reg nat

in ſeoula ſeculoꝛum Amen

Exvplidt de aantio beate marie⸗

4

—2

0
b
nl⸗
s
ſat

re⸗

ee
rias de vie abya⸗ Dicut enim in li

”

Heguitur tractatus de tan
ane

tio zach

„ H Icuri de cantic za
ſcharie pꝛo miſterio
rum intell gentia ſe

eexmus: ab imco e
uangeli lue⸗ ſumentes exoꝛdium⸗

ſacerdooquidam nomine zacha

bꝛo paralipomenum legitur / dauid
volens ampliare cultum domini / vi

gitiquatuoe inſtituit ſaordotes / quo

mm vnus tamen maioe erat / qui
pꝛinœps ſacerdotum dicebatur⸗ de
dit autem cuiqz ebdo madam vicis
ſue⸗Nabuit quoq; abyas octauã
ebdomadam / de aug genere zacha
nas erat/qui cum in die pꝛopitiatio
nis inenſum poneret pꝛedixit ei aã
gelus naſciturum ſibi filium de vx
oꝛe ſua cuius nomen elizabeth I pſe
vero oonſiderans ſtenlitatem vro
ris / et vtriuſqz ſenectutem non credi

dit vnde in penam ſue intredulita

tis obmutuit vſq; ad diem partus⸗
Coneœpit tamẽ eliz abeth ocaulta
uit ſe menſibus quinqz Et hot foꝛ
te / quia magis certificari voluit de
tei euentu anteq́; pzꝛopalaret,- Vel
quia liet ip̃a de oneptu gauderet⸗
et de rei veritate nullatenus dubita
ret / tamen ali quantulum verecunda
bauir ſe palam faœre eo ꝙ iam tra

riem hyſtoꝛzie pᷣmit

uit in diebus herodis vegis iu

ſierat tempue vacndi amplexibus

cauſa pzꝛolis generande / exemplo

ſare que dixiſſe legitur Poſtq; conſe

nui / et dominus meus vetulus eſt⸗
voluptati operam dabo? Quaſi di
etet · Vot merito ſacere erubeſco ·
/ In mẽſe autem ſexto videlicet
a oncptu pꝛecurſozis: miſſus eſt ã

gelus gabziel ad mariam ad annu

aadum oneptum ſaluatozis Poſt
ea vero exurgente maria abijt ad

viſitandum ognatam ſuam elyza
beth⸗ ibi manſit quaſi menſib? tri
bus miniſtrans ei vt ommuniter di
citur donet pareret⸗ TLegitur in li

bzo iuſtozũ ꝙ btã vgo pꝛimo ioha
nẽ a terra leuauerit⸗ liet theophu9
alij quidam aſſerant ꝙ maria im
minente partu elyzabeth i domum

in partu mulierie non ſolent adeſſe⸗
tum quia alie mulieres iam aduene

rant ; que ad hot obſequium pote
rant ſufficere? / Nato vero pꝛe

rurſoꝛe die occaua cim ſcðm lege
circucideretur puer vomnerunt eum

nomine patris ſui zathariam Et

ait mater) ohannes eſt nomen eig
Idipſum ſcripſit àQ pater Cunc ap
tum eſt os zacharie⸗ per conſeſſionẽ

enim fdei / quam ſcripto ſecit. quia

verbo ſacere non potuit meruit libe

rari⸗ ſicaut pꝛopter verbum dubita

tionis a inttedulitatis lingua eius
demeruerat obmuteſcere / 2 ſilencij
pena ligari Igit᷑ zatharias replet9

Piritu ſancto pꝛophetans anticũ
fecit domino : Ml

(Cantieum

zatharie

us iſrahel] Bbi exulta
uit pzꝛimo in laudib do
mini ſaluatoꝛie: deide
in laudibus famuli pꝛeaurſoꝛis Ibi

Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vo

caberis Exultans ergo laudes do

minus deus iſrael⸗-Et merito be

nedictus / quia do minus »per ge
neralem omnlum gubernationem
Quia deus per ſingularem crea
tionis potłſtatem⸗ quia inſuper de

us iſ rahel per ſpecialem dei aultum

a latrie deuotionem / beneficioꝛũ
ſpiritualium ipi populo exhibitam
largitatem⸗ Muuts autem laudis
q exultationis cnuſam ſubdit· Qui
a viſitauita ſect rdemptionem ple
bis ſue⸗ Cuilus plebis ſue? Btigʒ
plebis ſue iſrahel quia ipſe hit die
tus eſt deus iſcahel quemadmo
dum 2 ipſe alibi ait · Ego ſum de
us abꝛzaham deus yſaac 7 deus ia
ob, quaſi dicat- Ego meipſum il
lis dedi: pꝛopterea ipſoꝛum de?
appellari volui⸗ Tiet enim omni

um ipſe ſit deus per dominationis

pote ntlam/quozuũdam tamen / mo

lectionis gracam Die ergo me

rito dichus eſt deus iſrael quia vi
ſiauit et ſect redemptlonem ple
bie iſrael- Cuius iſrahel ? Mon v
tiq; ſolius iſrahel ſem carnem lit
ealiter dicto ſed ipſius iſrael ſpi

Cenedickus do minusde

ritaliter intellecke⸗ qula non ſoli9
plebis illius iundaye⸗ ſed tocus
plebis catholice⸗ id eſt vniuerſalis
eleſie / qui ex indeis et gentibus
per fidem ad xpꝛiſtum onuerſis /
vnum eius wꝛpus miſticum effici
tur / 2 vernſſime iſrahel nominatur
/ Audiamus itaqz quot 7 quan

en huit plebi ſue beneſicia ſpecialia
gratis contulerit-⸗Pzimum quidem
viſita uit / deinde redemptionem ſe
cit Viſitauit ſicut medicis egrum⸗
redemit ſicut pius dominus ſeruũ
aptuum Viſitauit nos in ſua na
tiuitate/a humili vite ſue onuerſati
one: redemit ſua moete benedit
ta paſſione- Dec autem pꝛophe

tabat zacharas que tunc erant futu
ra= ſed pꝛopter pꝛophetie certitu
dinem / de his loquitur quaſi iam
eſſent pzꝛeterita“ quia in dei pꝛeſci

entia eternakter ſuerunt o dinata⸗

Viſitauit inquit 7 fecit redem piio

nem plebis ſue· // Quid plu

ra? Audiamus et alia beneficia
que ſequuntur e t erexit wꝛnu

ſalutis nobis Quaſi dicat Mon

ſolum nos voluit per graciam / a
carlere mortis redimere, ſed eciam

ad ſalu tatem vite gloꝛiam erig ere⸗

Erexit in quit nobis coꝛnu ſalutis⸗

id eſt noſtram erexit et direxit virtu
tem ad onſequendam eternam ſa
lutem - quod fackum eſt vtiqz in ſu
a gloꝛioſa reſurrectione quando ad
vitam reſurgens immoztalem pa
tres in lymbo inferni detentos po
tenter eduxit ;7 deinde in ſua mira
hili aſcenſione / quando eos ad &

mou
ue
Mtr
in.
ſe
nd
Ner
Ar
he
dan
es

iſfi
nnaan
glan
alia
liem
enſe
um⸗
ſemi
nana
derſet
xnede

n p

ade

leſtia introduons felicter ſublima

uit / Quia vero xpꝛziſtus hec
omnia adimpleuitin arne aſſump
ta de domo dauid ·. Ideo ſubditur⸗
In domo dauid puen ſui⸗ Et diu

tur pueri ſui, quia ab ipſo pꝛopter
humilitatem elcci · / Hant
igitur pꝛopheciam ſuam zacha rias

iut inquit locutus eſt per os

ſancto inſpirati / iſta veraciter pꝛe
dixerunt· Quid ergo mirum· aim

ipſe qui veritas eſt / per os eoeum
loquens ſideliter iſta pꝛomiſerit. ſi
idem ipſe eadem fideliter adimple
uit? / Hed quid ex tantis be
nelicijs conſeaiti ſumus adiunxit ·

alutem ex inimice noſtrie⸗-7

a⸗ Mundus caro demonia diuerſa
mouent pzꝛelia-Diuerſis ergo et

aduerſis pꝛelijs hij inimici ertant
oontra nos· 7deo vere de hijs dic

tur Qui oderunt nos· Lioet eni

ſepe nobis blandiendo nos dilige
re videantur⸗ ſemper tamen nos ſe
ducere / in eterne mortis interinim

ducere nituntur⸗ Ab hijs inimicis

hoꝛrendio/a magie omnino foꝛmi
dandis quia familiares et pꝛodito
tes inimti/ xpꝛiſtus nos lberauit/

ſanctoru: qui a ſeculo ſunt pꝛophe
tarum eiue] Quia ſancti pzophete
qut a ſeculi pzincipio fuerunt ſpintu

manu omniũ qui oderunt nos
O ingene donum/ ſeairam ſalu
tem / ſalutarem ſecuritatem per
xpziſtum conſequi ex inimitis noſ
tris Quibus inimicis? Ex ulis v
tiqz de quibus gemens canit ectleſ⸗

quia per ſue incarnationis miſte
rnum / niſi per noſtre iniquitatis
demeritum ſteterit, liberare me
ruit· Ded quare hoe faere volu

d fatiendam inquit miſe

riw? diam cum patribus noſtris

Quaſi dioret/ ꝙ xpziſius miſteri
um incarnationis mpleuit: non
pꝛꝛopter noſtram iuſticam / ſed
pzopter ſuam miſeritoꝛ diã qua
patribus implendam pꝛomiſit⸗
Quomodo autem ̈ inſal
libiliter pꝛomiſerit onuenienter
ſubiungit diens-Et memoeari

teſlamenti ſui ſancti⸗ id eſt pacti

fixmiſlimi / quod habuit aim pa

tribus veteris teſtamenti · Pact

ti in quam iurati de xpꝛiſto veon

turo, de quo teſtamento ſanco
7 iureiurando / ad modum mos
mocantis ſe habuit quando pat

tum efficaciter adimpleuit ·//

Hot autem pacum expꝛimene

addidit- T uſiurandum quod
iurauit ad abꝛzaham patrem noſ
trum daturum ſe nob:s De hot

iuramento in geneſi legitur Per

memetipſum iuraui dicit domi

nue- O miranda dei dig

natio / quia iurauit dominus ſer
uo ſuo- Cur ita? Certe vt do

wat ſeruũ in omni fideli iuramẽ/
to fidelem eſſe domino ſuo⸗ nec

ſolum domino / ſed ecam onſer

uo ſuo, Jurauit inquit ad abza

vtiqʒ multarum gentium · in au

ius ſemiĩe id eſt in xpõ ꝓmiſſũ ẽz

bñdicetur oẽs gentes · iõ ſe.t

—

daturum ſe nobis Quaſi dicat Ju

mauit deus pater daturum ſe nob:s

deum ſibi conſubſtantialem filium⸗
quod iuramentum in xpo veraater
impletum elt. Ded quare iurauit
deus xpꝛiſtum daturum ſe nobis ?
Vt inquit ſine timoꝛe de manu
mnmiozum noſtroeum liberat / ſer

uiamus illi O grandis exultatio
Taqueus contnitus eſt 2 nos libera
ti ſumus A xpꝛiſto ontritus æ on

fractus eſt laqueus moꝛtis at ideo
liberati ſumus ab inimicis noſtne⸗

Ded quate lberati 2 Bt ſine timo
tre ſeruiamus illi- Certe finis om

nis diuini pzꝛeœpti / eſt amoe dei⸗

vt ſine ſeruili timoee ſeruiamus illi
in vera canitate · Deruilis timoꝛ ſu
it in obſeruantia legis moyſ : dei a

„

moe eſt in obſeruantia legis xpꝛiſti·

in qua perſecta cartas fozas mittit

timoꝛem/a ſpiritualem ĩducit liber
tatem · qua liber tate de manu inimi
wꝛzum noſtrozum xpꝛ iſtus nos li
berauit // Audiuimus zachariam
exultantem in laudibus xpꝛiſti noſ
tri ſaluatozis audia mus iam eum

eexultantem in audibus iohãnis ſui

pꝛecuxſoꝛie et in pꝛimis attenda
mus ongruam huius oedinis ratio
nem⸗ Damus enim quia iohanes
interpꝛetatur in quo eſt gracia⸗/ net
ignorare debemus quia graca dici
tur / quaſi a deo gratis data. Meri
to ergo pater hunc filium a deo ſi
bi gratis datum eſſe recognoſcens
pꝛius exultauit in domino a quo ẽ
graria ᷓᷓ; de famulo in quo eſt gra

cia, Vnde eciam in filo non tam

vora
quid ais? Cur nondum loquente
puetum alloqueris ? Cur ad puerũ
nondum intelligentem ſermonem

naturam ꝙ;ᷓ graciam teommendaãs

QMSÜAöt au puer pzophe ea altiſſimi
erie] Quid ais? O zacharia

dingie? Et tu puer inquis pzophe

in altiſſimi vocabene An foꝛte di

uina inſpiratione wognoſcis / ꝙ puer

ſiilſte vt aliqui eſtimant pattem ad ſe

loquentem intelligebat ſpintuali V
tute · ſic de elyzabeth matte eig ſcri
bitur“ vt audinit ſalutationem
marie exultauit in fas in vtero ei⸗
quaſi ongaudẽe ad pꝛeſentiam ſal
uatozis quod ſcðm auguſtinum
duobus modis poteſt intelligi. Hel
ꝙ iohannes nondum natus per ſpi
ritum ſanckum ognoſceret xpꝛiſtũ

pꝛeſente in vtero virginis. æ ſcðᷣm
hoc in eo atreleratus ſuiſſet vſus ra
tonie- Bel ꝙ infans nödu ognoſ

cret pꝛeſentiam ſaluatozis-ſed ma
ter eius motu diuine inſpirationis⸗
ilia tamen motio æ pueri exultatio
ſaca eſt a deo ad declarationem
ſanctitatis virginis 2 pꝛols in ea
exiſtentis Vnde lieet auguſtinus
neutrum hoꝛum modoeũ determĩa
te aſſerat / dicit tamen ꝗ ſiue hot ſi

ue alio modo ſacka ſuerit iſta exul

tatio, omnino attribuenda eſt di
uino mirarulo. Dit ergo poſſum⸗

ecam dupliciter intelligere patrem

loquentem ad puerum- Bel tan
q; iam virtute diuina intellecku et

ratione vtente· Vel e ei loquebat

no quaſi iam rone vtesintelligeret⸗

ſg
1
tebe
lens
nit
In

mia

zl

et
hat
ut⸗

ſed vt alios ratione vtẽtes/ de miſ

terio inarnationis xpzꝛiſti- cuius
puer iſte pꝛophetiaie pzecurſoz fu
turus erat inſoꝛmatet · Ait itaqʒ Et
tu puer pꝛopheta altiſſimi vocabe
ris · Vbi menito quentur quo modo
pater naſciturum puerum pzꝛophe
am vomt· a tamen natus filius
poſtea ſe prophetam eſſe negat⸗
Sed abſit vt patri filius cõtradicat
Hec autem queſtio ciaus ſoluitur⸗
ſi reſponſio iohanmes ad querentiũ

intentionem referatur, Johannes

quippe negans ſe eſſe pꝛophetam /
ſcðm pꝛopoſitum interrogantium
verum reſpondit · Querebant enim
ſi vnus eſſet de ant quis pꝛophetis.
quaſi ex eis aliquis in iohanne reſuſ
titatus fuiſſet / vt helyas vel helyze
us vel alius huiuſmodi Et quia
ſeðm veritatem nullus de eis erat
ſe huuiſmodi pꝛophetam eſſe vera
citer negauit . Dunt tamen qui di
cant ideo iohannem ſe eſſe pꝛophe
tam negaſſe / vt ſe non ſolum eſſe
ꝓPham / ſed pluſq; qpham tacite eẽ

innue vet ·/ Ded ipſe iohan

nes vere pꝛopheta ſuent altiſſimi /
ſequentla verba deſignant-Pꝛei
bis enim ante facem dom ini para

te vias ei? In quibꝰ verbis ſi ea dili

genter notemus / alia inueniemus
miſteria· Pꝛeibis in quit· Quaſi di

cret. nuncius pꝛeaurſoꝛ eris ante

faaem domini · Cuims dominiꝰ 31
liue vtiq; de quo pzemiſſum eſt⸗
vombers pzopheta aluſſimi/ Cu
ius aluſſimi? Certe auus ſange et
ind udue tnni tatis patris filij et

ſpus ſci / quoeum quilbet altiſſimg

eſt dominus· net tamen ties al ſſi
mi / ſed vnus altiſſimus /
Poſſumus ergo intelligere iohan
nem eſſe pꝛophetam q nuncium to
cius aluſſime trinitatis- quia a qua
libet trinitatis perſona teſtimoniũ

habuit ſanctitatts / Habuit a

patte teſtimonium qui ꝑ malachi
am pꝛophetam vont eum angelu
ſuum⸗ id eſt nuncum ſuum Ece
inquit ego mittam angelum meũ
7 pꝛ eparabit viam ante faciem me
am⸗-Angelusenim nomen eſt of
ficij noſtre nature·ideo iohannes di
titux: quia angeloeum officum mul
tiplicter exercuiſſe pꝛobatur·//
NHabuit inſuper a filio teſtimoniũ⸗
qui in multis eum mirabiliter com
mendauit 2 ibi ſpecialiter vbi a
it. Inter natos mulierum non ſur
rexit maioꝛ iohanne baptiſta⸗ Ab
illo itaq; verbo pzonunciata ſunt
iohannis pzꝛeconia / per quod ſun
data elt an da / condita ſunt elemen
ta / 1 mouentur ſydera / Ha
buit deniqz a ſpiritu ſantto teſtimo
nium quando ipſo inſpirante zatha
rias ait- tu puer pꝛopheta altiſſi
mi vocaberie id eſt dei altiſſimi⸗

lumme videlict ineffabilis trini

tatis · / Poſſumus tamen hit
nomen altiſſimi non inconuenien
ter intelligere ſpecialiter perſonam
dei filij· quia ſubditur⸗ pꝛeibis e
nim ante fatiem domini id eſt ante
flliũ qͥ ẽ facies a ſimiltudo dei pꝛis

Per faaẽ eĩ ſcm gregoeiũ noticia

deſignat᷑ . Illa vero q̃ in diuinis ad

no ticiam P tinent filio appzopzian

tar· vñ ſcm apoſtolt um rpae lapi
entia dei r y ago dicitur Preibis
ergo ante ſauem domini⸗ Ded ad
quid pꝛe⸗ ibi⸗ Barare in quit vias e

ine Ou las vias eig 2 Terte multe

ſunt vie O3 im⸗ Dunt enim vie P

ptozum / ſunt ? vie onſilioꝝ: a hee
multipharie⸗ Eſt quippe via arta
volu tarie pauptatis Eſt via artioꝛ
wntinstdir 47 aſtitatis Eſt! via artiſi
ma obedientie et ſume humilitatis
Nas ergo vias dñni· quae xpe hn
cipaliter docuit iohes xp̃i pzeuius
non ſolum pꝛ edictionis ſed eca ex
emplo ſanckiſime ouerſationis do
mino pz eparanit⸗ Sed ad quid pa
rauertt vias eins recte ſubditur⸗
Nd dãdam in quit ſcientiam ſalu
tis plebi ei d eſt ad anniciand ũ
ſalutem conferendam p xpᷣm: in re
miſſiont pecatozum eozum. GSui
a vero het remiſlio conſerenda eſt
a xpꝛiſto/ non er inſtitia noſtra / ſed
ex miſeriwꝛ dia ſua. Jdeo ſequꝛtur⸗
/C. er viſcera miſericoꝛdie dei noſ
in quih viſitau t nos oꝛiens ex
aleo Et bene ait per viſcera mie⸗
1d eſt ꝑ interioeẽ 7 otcultam dei mi
ſerwꝛ dia eternaliteri in arthano di
uini coonſiij ſetreto poꝛedinataã: 1
xpaiſtum b tempaliter exhibita
In quib) videlicet mie viſcenbz⸗vi
ſitauit nos oꝛiẽe ex alto O mira 2
optõda viſitatio qꝛ xpus viſitauit
nos eiens ex alto id eſt ex ſinu pa
tris altiſſimoq; diuinitatis on li2/

tpaliter oꝛtg in mũdo / NHuio at
diu optate viitatio. 6 effs ſequit

lumiar hüs qui in cmnebeiaſe ſe

dent ſid eſt pꝛibus in limbo tüt exiſ
trtb quos 1pus tllui auit qñ poſt

teſurrectioné pzo eoꝝ lieratioe ad
iſerna deſcẽdit. Met ſolũ illis xpᷣs

illluxit eca uls qui ſedent in vm
bza mortis⸗ id eſt adhuc viuctibd in
hot mũdo / quoeü vita quaſi i queda
eſt moetis vmbza- quos tñ ipſe per
oebẽ vniuerſu / ſua ſuoeũ qʒ diſcipu
loꝝ illuiauit docrina Ded ad quid
illuiau t? Ad dirigẽdos inet pedes
nros in viam pacis Hoc eſt að ait
pſalmiſta-Lucrna pedibg meis

bůũ tuum⸗ qꝛ videlicet dockrina xpi/

qui eſt eternu dei Vbum / lucrna ẽ
ad dirigẽdos pedes nros⸗1d eſt af
ſectg nros in via pacs 3/ Dz quid
F qð hie ſingulanter dicit in via pa
ts. ſupza pluraliter dickuũ ſit pꝛe

ibis parate vias eig ? Hane hot ide

o aꝛ cum plures ſint vie domi/ oẽs

tñ in vnũ tendüt via pacis Jlli vi
delicet paris eterne⸗ id e finalis ob

doemitionis in deum⸗ 1 inidim /

hot ẽ i eum / cui ſoli vere dicitur · Tu
ſp idem ipe es / cſummate quietis /
quã optando anebat pſalmiſta In
pace inidip̃m; doꝛmiã et requieſcã·
Ad auam nos dirigat qui eſt bene
ditis in ſecula.Amen⸗·

Explicit de cantio zacharie

meon

¶ Dequitur tractatus magiſtr
Wetn de aillyaco de cantico iuſt y
meonis

. P⸗ Pꝛologus

Cadit vltmo antici
ſymeonis / cuig deuota
meditatio pꝛimo hui
operis auſa et otcaſio
uuit. Mam aꝛ ſenex iſ-
moetiqʒ pꝛopinquus hot anticũ
edidit/ Ideo ſenex ego 2 pʒopĩqua
moete m expectas ĩœrtus / in humns
expoſitione cantici ſenectutie mee la⸗
boeem impendere ſtudui/ in tanti
miſterij ontemplatione pauliſper
quiſcere, 2 vtinam finaliter in pace
in idip̃m ſeliciter obdoꝛ mire · Hot
itaqʒ wunticeim paruum quidem eſt
in verbis / ſed magnum in ſententi
is- Vnde pꝛo ipſius alta profſun
ditate facilius penetranda / nobis
eſt bꝛeuis hyſtbeie narratio pꝛemit
tenda- Ditut ergo refert lutas e
uangeliſta; poſtq impleti ſunt di—
es purgationis marie id eſt que
dꝛaginta dies a xpꝛiſti natiuitate⸗
tulerunt puerum iheſum in iheruſa
lem / vt ſiſterent eum domĩo · id eſt
vt eum in templo offerendo domĩo
pꝛeſe ntarent / O mira virginie
humilitns/ que ſemper / puriſſima
ſuit legem purificntionis ad quam
non tenebatur obſeruare voluit· ſi
cut eius filig legem circuaſionis⸗
et alia legalia ex humilitate ſerua
re dignatus eſt. Vnde ⁊ dederunt

hoſtias pzo eo par turtutum / aut

duos pullos olumbarum Inſuper
redimerunt eum quin q; cits argẽ?
t. / Tunc vero erat in iheruſalẽ
ſymeon ſenex · homo i iuſtus timo

ratus / qui te po nſum acceperat a ſpi
ritu ſancto non viſurum ſe moꝛtem /

miſi videret pꝛius xpꝛiſium domini /
id eſt xpꝛiſtum dominũ⸗ quem vo
cat xpzꝛiſtum domini· quia eum ve

te credit in dei. Ipſe ergo ſenex

eodem ſpinitu ſancto repletus venit

in templum / quia per ruelationem
wg nouit ꝙ ipſe videret xpꝛiſium ſi
rut erat ei pꝛomiſſum tunt aer
pit puerum iheſum in vlnas ſuz·

magnum woꝛdis gaudium · Di

aut enim ſpes que differtur affligit

animam. ſicſvt ſapiene ait ait deſideri
um ſi ompleatur delecat anima⸗
Quid ergo mirum ſi gaudet ſenex
diu deſideratum puerum oculis vi⸗
dens bꝛachijs tenens, qui tamẽ
miſi a puero oallis ſue miſeriwꝛ die
videretur niſi a puero in bꝛathijs
ſue potentie teneretur/ regeretur et
ſuſtentaretur⸗ mox diuino defectg
auxilio meret 2m nichilum redige
retur · Hot itaqʒ humi eel
lter recognoſcens bene
dirit deum⸗2 P20 tanto
beneficio gracas agens
Lirir

cit o. D
logues
Znapit

Cticũ ſymeonis

Vrnt dimittis ſeruum
tuum domine: ſcðm
verbum tuum in paoœ
Alloquitur ſern dñũm⸗

et e⸗ remp marie que humilꝛtatis

magiſtra ſe anallam nominat⸗ ſy
meon iuſtus a timoꝛatus ſe humi
liter ſeruum vocat · Sed attendite

qualis ſit iſte erug Sane tal ẽ ſer—

uus iſte / qualis illa aalla⸗ quia nec
iſte nec ilta timoee ſeruili/ H amoee
filiali domino ſeruicbat ¶ Luius tei
gracia multipuiæm timoee poſſum2ꝰ
diſtinguere⸗ eruilem/mundanum /
iniaalem / ſinalem (Heruilis timoe
eſt ſcm hugonem pꝛo euitãda re-
na abſtinere a malo / retenta volu⸗
tate mala (Mundanus vero timoꝛ
eſt pꝛo euitanda pena abſtinere a
bono / retenta voluntate bon
alie timoe eſi pꝛo euitada pena/cũü
peruerſo opere ecam pzꝛauas ogi-
cationes reſecan Cilialis timoe eſt
bono firmiter adherere / quia illud
nolis amittere⸗ Ex hüjs quatube tt⸗
moꝛib duo mali ſunt⸗ id eſt ſeruik
q mundanus: duo vero boni / id eſt
inicialis 2 finalis · De malo timoꝛe
poeta egregt ait. Oderũut pecare
mall / ſoꝛ midine pene · De bono ve
ro Oderunt peccare boni/ vtutis a⸗

more // Ideo autem timoe inicia

lis dicitur / quia ſub eo per bonam
volũ tatem 7 virtus inicium apit /

vieaum finem: netdum tamen p

fectio eſt/ quia ipfum bonum ſolum
ꝓter ſeipſum non amatur⸗ Ded
accedit caritas intrat per timoeẽz?
iſtum. dum conuerterit oꝛ ad de

um ſeqꝛut timoꝛ fihalis / qui ex ſut⸗

ete caritate naſcitur. vt ipſum ti
mere / nichil aliud ſit deguſtatũ
in aritate bonu iam nolle amitte
re: ̊ velle eiqnter ſeipſum totaliter

al nig ac⸗

inhewte-J deo dicit apoſtolue B er
fecta caritas fozas mittit timoeem.
expellendo videlicet timoꝛem ma
lum/4 inducendo timozem bonum

/ NMon ergo in malo / ſed in bo

no timoee ſymeon domino ſeruiẽs

ſe ſeruũ domini nominabat dicko

nunt dimittis ſeruum tuum domi

ne Vbi notate verbum nunt dimit
tis / et in aduerbio nunc / ſignate miſ
tenum. Eſt enim nunc tempozis

2a eſt nunt eterni tatis· Eſt nunt te
poꝛis / de quo diannt phüoſophi. naã
habemus de tempoze niſi nunt⸗

Eſt nunt eternitatis. de quo dicunt

th eologi / gy i ipſũ nunc eſt eternitas

Opeat ergo dimittere nunt tempo

ns vt valeat poſſidere nunct eterni
tatis: Econtra vero multi pꝛopter

tetentionem tempoꝛalium / perdut
poſſeſionem eternoꝛum. QAuibus

mento dititur . Ve vobis qui nunc
ndetis⸗ in ipſo videliet modico nüc
tempoeis: quia ploe abitis 2 flebitts

in ſuturo nunt / eternitatis⸗Mon

ſic autem non ſit ſanctus iſte ſyme
on ; ſed p⸗ opter eterna cupiene tö
poæalia dimittere ſuſpirãs ait Nũt
dim ittis ſeruum tun domine Qua⸗

ſi dict · Nunt opto domine / vt di

mittas me de hat vita traſire · nc
cupio in mea ſenectute moei / vt in

tua que nuq; ſeneſcit eternitate ad

immoetalem vitam valeam perue

nire · Nunt toto oꝛde 1 animo on⸗
cupiſco vt dimittas ſeruum tuum
in pac⸗ Ded in qua paxe? Eſt eni
pax multiplex que eciam a ſanctis
poteſt rationabiliter wnpiſen⸗ E⸗

— UNq d

le
Nnn
nmg⸗
omm
ue
uli⸗
iid⸗
on
imit⸗
mi⸗
s⸗
nu⸗
hſi
un⸗
dat
np⸗
erni⸗
cer
t
us
e
n
on
me
te/

tdi⸗

—

pax tempozis“ eſt pax pectozie /

id eſt tranquillitas mentis⸗ eſt inſu⸗
per pax eternitatis.Pzima eſt ad
pzoximum/ ſeaunda ad ſeipſum· ter
cia ad deum / que liet quandoqʒ in
hat vita quoda mmodo inchoetur⸗
perſecte tamen ĩ vita futura eterna⸗
liter onſummatur / NHant ergo
paœm eternitatis / pꝛe eters deſi
deratam optabat iſte ſanct9 dicẽs⸗
dimitte me domine ſcm verbum
tuum in pate⸗ Et bene ait ſcm ver⸗
bum tuum id eſt ſcm pꝛomiſſum

tuum · quia teſponſum acreperat a

ſpintu ſancto nõ viſurum ſe moete⸗
niſi pꝛius videtet xpꝛiſitum domini
Et ideo ſui deſi derij auſam ſubdit
uia viderunt ocul mei ſaluta
ium Letoanter enim deſierabat
deſcendere ad lymbum patrum: ex

quo ſpiritualiter ognouerat wꝛpo

raliter viderat ſaluatoꝛem natum⸗
Viderunt ingui nõ ſolu ſpuales
q oz pales ocu li mei ſalutare tuum
Et bene ait ſalutare tuuũ·/ quaſi deo
patni loquene/xp̃m confiteretur dei
filum/q ideo ſalutare ſuum · Nec
tamen ſolum ſuũ/ ſß euam ſalutare
noſtrum quia nobis ab eo datus
eſt ad ſalutem omniũ electoꝛzum⸗
Ded aquale ſit quantum iſtud ſa
lutare / ſubiungit dice · Wuod pa
raſti · ante faauem omniũ populoꝝ]

id eſt qadð eternaliter pzꝛeparatum tS⸗

poæaliter declaraſti añ facem / id E
ad noticam om niũ populoꝝ/ quia
incarnatiofie 2 redem puonis miſ⸗
terium per dottrina xpi/q p̃dimtio
nem ſuoꝝ diſcipulon omnib) popu⸗

lis / non ſolũ inudeeũ eca gẽtili
notů facum eſt / diente pꝛopheta⸗
in oẽm terram exiuit ſonus eoꝝ Ct
ideo de hijs oĩbꝰ popuł loquẽs ſub
dit ¶¶ umẽ ad teuelationem getiũ
7 gloꝛia plebie tue iſrael Q uaſi di⸗—
cat xpᷣm nõ ſolũ fuiſſe lumẽ p̃ꝑatũ
vni populo ̊ oĩb· q; ad teuelatio
nem getium id eſt ilum ĩationẽ gẽ⸗
tlium⸗ d q populꝰ9 gẽtũ ſcðm qphe
tam pꝛ uuis abulabat in tenebꝛis et
eciam ſpecialiter ad gloꝛ ia plebis ſu⸗
e iſrael⸗quia iudeis ſpecialis graua
fuit · eiſ qʒ ad fidẽ cõuerſis ſpecialis
gloeia ꝙ xpũs ex eoꝛũ ple be huma
nam carnẽ aſſuũpſit ·// H; in pꝛe
miſſie ſymeonis Pbis mento onſi
derandu eſt. hit in puero ihn tri
plex laudatur bonũ cõtra tripiex in
humano genere vituperabile malũ
Dicitur enim iheſg ſalutare / dictur
liumen / diutur gloꝛia· I pſe quippe
ſalus eſt petcatoꝛũ/ipſe lumẽ iuſto

tu m/ipſe gloꝛia beatoꝛum · Det ve

ro tra criſti bona remedia ſunt cõtra
tria humani generb mala heſgen
ſalus eſt cõtra noſtram maliciam⸗
IJheſus lumen eſt cõtra noſtram ig
noꝛantiam⸗ Jheſues gloe ia eſt cõtra
noſtram miſeria. O igitur bone ihe .

ſuo vtinam ſis nobis iheſꝗ / id ẽ ſal

uatoꝛ ſalutare 7 ſalus noſtram ma⸗
lici ꝑ tuã potentia ſanane. Vtina
ſie nob lumẽ/nram ignoꝛantiã / per
tuam ſapientiam illuminans⸗ VBti
nam ſie nobio gloꝛia / noſtram mi⸗

ſeriã per tuam miſerioꝛz dia ſaluas

Magna quippe eſt miſeria noſtra /
deoqʒ ad noſtram ſalutem opꝰ eſt
W

„ 7

magna ſuerit mia / qua ſanek mag

na miſeria. nõ eris vtiqzʒ nob iheſꝰ/
qꝛ nõ eris nobis ſalus De te nagʒ

ab angelo dictu eſt ⸗ Ymmo a deo

ipſe enĩ ſaluũ faciet populũ ſuum a

peccatis eon; Dicut ergo noõ elt ſñn

iheſu ſalg / lc oĩno ſñ ſalute iheſus·

1/ Het igitur ad laudẽ puen ihe
ſu videre michi videoꝛ ſenẽ [ymeo
nem in p̃miſſis ſui cuntici vbis lon
ge altig ꝙ expꝛimere potuerim deſig
naſe Aabiuemzieagz ſens/puen
laudate⸗andiamg eaam alquid ad
huig ſenis laudẽ Laudat eni 2 mul
ſis ac magnis p̃onijs omẽdatur ĩ
euãgelio⸗ Laudatur in pꝛimis quia
iuſt/ quo vniuerſa moꝝ honeſtas
notatur/ qꝛ iuſticia cõis eſt virt·/
in diuinis ſcripturb enſetur oĩm v
tutum nexio // Laudatur den
qꝛ timoat in quo humilitasdeſig
natur.qz humilis timoꝛ dei⸗nõ ſer
uilis / H filialis vt dictũ eſt / vtutum
oĩm auſtos eſſe treditur · SVctriptũ ẽ
eni Qui timẽt deũ ſacẽt bona Qua
te facient bona? Quia timoe dei euſ
tos eſt ne fiant mala: ymmo vere /
ſi ſimoꝛ dei verg eſt Pmotoꝛ ẽ vt fi
ant bona // Laudatur inſup aꝛ ex
pectas cõſolationem iſrael⸗Qüůo ex
pectas? Vtiqʒ fide / ſpe atq; caritate
Hane talẽ hoſpitẽ diligit dens / et
tale oꝛdis hoſpiciũ eligit / vbi fide
firmiter treditur/ vbi ſpe deſideran
ter expectatur / vbi caritate ſeruẽter
atq; pſeueranter amatur, Taudat

ergo qz ſpũs ſcũs erat in eo · Nũo

enim non eſſet ſpiritus ſanctus ĩ ta
li hoſpicio · ymmo vero quomodo
tale eſſet hoſpicium / niſi ſpiritus ſact
tus eſſet n eo? O magnum et

ammirandum dei cim hoc homine

conſoꝛ cum Habuit quippe ſpiritum

ſancum vt hoſpitem / et ſui oꝛdis
habitatoꝛem⸗ quia ſpiritus ſanctus
erat in eo Vabuit ecam vt doctoeẽ /
quia reſponſum aereperat a ſpiritu
ſando: Habuit deniq; vt duckoeẽ /
q; venit in ſpiritu / id eſt durente ſpi
ritu ſancto venit ĩ templumvt poſ
ſet merito cum pſal miſta dicere· ſpi

ritus tug bonus deducet me in terra

rectam/ Ded in quam terra? Mon
vtiqʒ ſolum in illam terram / in qua
erat templũ tertene ihꝛlhm· ß in il
lam eeleltẽ terram / in qua eſt ſpũa
le templũ iheruſalem / que viſio pa
cis dicitur“ de qua idem plalmiſta

loquiair die& Portio mea in terra

viustium · // Ex pꝛemiſſis igitur
ſenex iſte ſymeõ ad ſuſcipiendũ pu
erũ ihm / ouenienter diſpoſit ondi
tur⸗a ideo quem tam diu / tantoz
deſiderio ſuſcipe expectauit· tãdem
cum magno oꝛdis iubilo gauden
ter ſuſcepit · Vnde dicitur. Acrepit
eum in vlnas ſuas id eſt inter bꝛa
cthia ſua⸗ Senex debilis puerum
ſoꝛtem / id eſt deum omnipotẽtem /
et ſenis debilitatem onſoꝛtantem
portauit. Vbi onſiderandum otaur
rit ꝙ ſenex iſte pueri huius confoꝛ
eatus auxilio/ quatũ ad moealẽ ſen
ſũ attinetiip̃m triplicit᷑ poꝛtaſſe tre
ditur/ videliot ĩ ᷣoꝛ dijs / in bꝛachi

lo / in labjs · Portauit eni iheſũ in

1
4 4

=m S⸗

nl
in
da
8
w

dl

ſen

emwzdijs ſuis/ipſum toto oꝛde di

ugendo⸗ Poꝛtauit in bꝛachijs ſuis /

ipi ꝑ bona oꝑationẽ ſemiendo Poꝛ
tauit in labijs ſuis ip̃ius nomen et
laudẽ anugado⸗ vnde nobis datur
exemplũ / ꝙ non ſolum oee ß ſimul
toede et oꝑe ip̃im ſuſcipere debem9
et poꝛtare / Quia ergo ſcũs iſte
ſenex non ſolũ cꝛ paliter ſed ecam
ſpualiter puerũ iheſum ſuſcepit ideo
eũ laudare a benedirere meruit⸗ vñ
poſt cantitũ laudis ſequitur in euan
gelio / benedixit eis / videliet pur

ro marie matri eius Liœt en: ipſi

maicees eſſent ſymeone in ſanctita
te: ille tamen maioe erat quatũ ad
ſarerdotis officiũ / ad quẽ ſpeckabat

benediere populu⸗/ ec ſolu eis bñ

dixit ecia de eis Jnhetauit/ vñ ſu

turam xpi paſſionẽ pꝛedixit · Ce

inquit poſitus ẽ hit in ruinam g ĩ re

ſurrectionẽ multoꝝ in iſrael & ide

o dictum eſt. qꝛ ex paſſioe xpĩ/mul
li iudei fuerũt ſcandalizati/ a veri

tate pziuati / in erroꝛis ruina ecide

runt⸗multi vero qui poſtea ad xpꝛiſ
ti fidem/ a fidei veritate auerſi ſunt
a xpᷣo illumĩati ab erroꝛe a ignoea
tia reſurrexerũt Subdit aut de pue
roloquens / erit in ſignũ au cõtra
diet aꝛ videliet xpõ dei filio / qui

ſignu erat federt inter hoiẽs deũ /

2 ver mediatoꝛ dei hoĩm⸗multi
cõtradixerunt filij hominũ / non ſoluũ
iudeoeũ / H alioeũ ecam populoꝛeũ:

de quibo ꝑ pſalmiſtam diatur· Filij

hominũ vß quo graui oꝛde 2 vt qd
dihgitie vanitatem 2 queritis men
daaum? / Iterũ vero de eadem

xp̃i paſſione JPphetane ſymeon / ait

ad mariam Et tuam ipſiqanimam

pertranſibit gladi. id eſi paſſio ipi
us pertraſibit ani mam per doloꝛ ẽ

compaſſionie, nõ enim ſine mater
no amoee potuit videre truafigi kili
um/a ſi reſurrecturum ſperaret Vel
ita poteſt exponi / animam ipſius /

quue ? tua eſt quã ſcilicet quaſi tuã

diligis pertranſibit gladius paſſio
nis· / Cadem aut hoea ſuperue

nit 2 ana pꝛophetſſa 2 loquebatur

de illo omnibus qui expectabant te
demptionem iſrael O igitur ſancta
2 deo grata ſoce tas/iheſus maria /
ſymeon ãna· Cõͤueniunt deus et
homo/mater a virgo / mana cim
iheſu vero dei patris 7 virginisma
trie flio Cõueniũt pariter aim eis
pꝛopheta a ꝑzophetiſſa ĩ ſpirati ſpũ
ſancto wnueniunt vtiqz ad pꝛeſen

tandum deo patri / deum filium ſu
um / in templo ſancto ſuo Sed v

bi eras o ſance ioſephꝰ Vtqz huit
ſocietati non deeras Aderas e
nim marie ſponſe tue cui virgini tu
virgo q;diu vixiſti et virginitatis

teſtie a matris at filij fidelis aiſtos
fuiſti O mira tot et tantozum ſant

tozum conuentio vnanimiter pꝛeœ
dentiũ ad pꝛeſentanduũ xpꝛiſtum in
templũ O venerada pꝛoœſſio/quã
in purificntione marie ab omni per

ato omnino puriſſime / tot a tanti

in vnum onuenientes ſantti faere
meruerunt,- // Capzopter egleſi
a in tanti miſteri venerationem in
Feſto puniſintionis elebꝛem agit
æſſionem/ qaꝛ mania 4 ioſeph·/ſyme
r ij

=
”M

on anna in templo xpꝛiſtũ domi
nũ pñitarũt bi Aſiderandũ nob
eſt ꝙ tres pꝛo æſſiões / taq; pꝛecpu
as ſancta feſtiuat ecia· quarum pꝛi

ma fit in purificatiõe marie ⸗ ſecũda
in celebꝛicate pꝛimi paſchetercia ĩ

wmini aſcenſione · Pꝛima fit cũ lu

cernis. ſecuda cũ floꝛibg palmis ·

tercia tũ crucibꝗ vexillis,/ qᷓ omĩa
nullaten) creẽda ſunt ſpuͦali vata

re miſterio. Bt aut het inueſti gare
valeam?/ ſciendũ eſt ꝙ ſicut quida

egregie ait omnis anime ronalis
pꝛoſect conſtat ex trib⸗ In obtinen
da videlitz wꝛdis mundicia / wꝛ dis
uſticia: oꝛdis loticia Pꝛzimũ ꝑti

net ad puritatẽ ſecadu ad ſcitatẽ? ·
terciũ ad felicitatẽ · J n pꝛimo aima

mũdatur a vitio · in ecũdo ipſa dota

tur merito / in terco ditatur Emio:
Hoc eſt ergo q8 ſignificare volunt
tres iſte pꝛoœſſiones pꝛinapales at
qʒ pᷣcipue· // In pꝛima qu ẽ pꝛo

æſſiõe que fit cim luœrnis ſignifien

tur coꝛ dis illu miatio at totius vite
mũdicia⸗ // In ſetũda que fit um
floꝛib a palmis / no tatur oꝛ dis iuunſ
ticia que in duob aliſtit· vt videlicʒ
in floꝛib fiat innouatio ꝓfectuũ / in

palmis pꝑſeuerantia meritoꝝ In flo
nbus inſtatia Pficiendi / in palmis

ſeantia ꝑpſeuerandi // In tercia ve
ro que fit aim crucibꝰ vexilk deſig
natur oꝛdis leticia⸗ Hed quo p̃t eſ
ſe am truœ letica ? Certe in cruc
ʒro affligitur / vt ſpui obediẽs moꝛ
tiſetur. Vexillũ vero i victoeie ſig
nũ extollit᷑ / a ſupꝛa ipſum eciã qui
noetat rum leticia ĩ altä leuatur In

true igitur carnie motifintio: in
vexillo intelligitur mentis eleuatio

ſeu mentis alrenatio⸗ Mentis eleua

tio in eo ꝙ vexillum in alta extolli

tur: mentis alienatio/ in eo ꝙ a poꝛ

tatoꝛe ſupza poetate leuatur· Mag
na ergo ſunt harũ peœſſionũ miſteri

a nec ea hit explicunda ſuſcepimg⸗
ß de pꝛima ſolu poœſſione nobieſuf
iat / ſi parũ aliquid diete valeamg

/ Cum ergo illam peſſionem/

coꝛ dis müdiciam ſigni ficare dixeri
mus · clir eam in feſto purificatioĩs

marie elebꝛam que lue aupiẽdo /
ſiue Pturieto/ net oꝛ dis nec arnis

im mudiciam agitationiß maculaã
gtraxit/ac ideo ipſa omnino punſſi
ma / net puriſicari debuit⸗ net in hac
parte legis pꝛeœpto ſubiaauit? Hz

queſtionis huiꝰ ſolutionem Piſnd

inuenim·e ſt ad famã potig q; ad V
gin e onſcientiam attendam· Ab
omnibo naqʒ qui eam peperiſſe ſcie
bant ? ſine vinli ſemie de ſpũ ſcõ cõ
œpiſſe neſciebat/ pzeuarietrix legis
diceretur · ſi purifiationis obſeruãti

am pꝛeteritet / que Plem genuiſſet⸗

NHanc itaqʒ p̃uariationis notã a ſu

a fama deterſit in eo qy legem illa

aui nichil debebat impleuit · iuxta il
lius exemplũ qui circũciſionis legẽ
ſeruauit⸗qꝛ vt ipſe ait / nõ venerat le

gem ſoluere / ß adimplere Juxta hoc

ergo exẽplum multa expedit pter

debitu / modo faere modo omittere⸗

vt falſe ſuſpitionie notõ poſſumus
vel pᷣuenie vel pᷣmere ·/ Di igit
tãto ſtudio purgada eſt fama a ſuſ
pitione falſa / q;tomagis ab ĩfamia

gaus

lel
f
vo
ne
legt

ren
wis
emis
la
ſ

.

vera⸗ ſi ſatagendum eſt ad emun
dationem fame / multo aplig ad pur
gauonem onſcienne . Omni er
go tpe / ſed in ipſa maxime purgati
onis ſeſtiuitate lucærnas poætare
monemur. vt ip̃o lumine nõ ſolum
maniſeſta / F ocaulta dedewꝛis dili
genter querere iueſtigare / arguere
q aæuſate⸗ dapnando flere / flẽdo
punfiore valeamus / Nec ẽ ita
q; pzima pzocœſſio / que fit pꝛo toꝛ
dis mũdicia 2 cſcie purgatione/½
quam venitur ad ſecunda / que fit P
wꝛ dis iuſtiga 2 ſanct itatis adeptio
ne. at deniqʒ; ad tercã que fit P ꝛ
18 leticia 2 ſeliatatis cõſummatiõe
hit in ſpe ꝑ graciam/⁊ in te deinde
ꝑ gloꝛiam Quam ipſe pꝛeſtare dig
netur / qui gracie? largitoꝛ eſt xp̃e/

regnas cũ patre ſpũ ſanco ꝑ om

nin ia ſecul a eculoeũ Amien⸗

Ernliat tractatg ſuper tribg euã
gelij canticis ompilatga reue diſſi
mo in xpᷣo patre dño Petro epiſco
po cameracenſi at ſcẽ romane eccie
coardinali Tuig anima ꝑ dei miam
reguiefcat i in Bam⸗Amen.

— ¶ Intpit epylog de quadꝛuplici exr

—
Ne.
2..

2

eraco ſpuali: editus a pꝛedico DBe-

4

3
4

tro de aillyaw

4
S
‚

Nima deuota aupi
ens ad diuinam co⸗
templationem ſpi
ritualiter exerceri⸗
tria debet arm hant

„*
. 4*
.
gR .⸗
8
—
—
. *
—

Pꝛimo eig oetum effeciuum / a quo
diriuatur Detudo ei) obiectum mo
tiuum / ara g8 verſatur Tercio eig

fructum tefectiuũ: ad quem oedina ⸗

¶ Pꝛimo mentalis exerata

tio ſi ſalutifera eſſe debet / ab ilo ef

ſectiue oetum habet de quo diatur⸗
Omne datum optimum / et omne
donum perfecum deſurſum eſt deſ—
cendens a patte luminũ deo men⸗
to in eius exercitationis inicio ille in
uocandus eſt a quo omne bonum

oꝛiginaliter pꝛogreditur⸗ per quem
omne bonum exẽplariter pductur⸗

ad quem omne bonum finaliter re

ducitur 7 hec eſt ine ffabilis trini
tas / pater filius 2 ſpiritus ſanctus⸗

/ Quapzopter anima deuota
diuine contemplationis amoee ſut
cen ſa. flectere debet genua coꝛdis
ꝛz ꝑis ante thꝛonum beatiſſime tri
nitatis per oꝛatlonem humilem tri
a ſapienter et perſeueranter poſtu⸗
lando Pꝛimo dei patris oonfoꝛtan⸗
tem potentiam ne laboꝛe depꝛeſſa
decumbat Seaundo dei filij regula
tem ſapiẽtia ne erroee ſe ducta de
uiet⸗Tercio dei ſpintus ſancti onſo
lantem tlementiam/ ne tedio deuic

tio digne laudabiliter exequas ⸗
eijg fructus eſt felictas eterna · Mã
o mis exertitatio que ad hüt fruckũ
ſinahlter non oꝛdin atur: ſtenlis 2 in
fructuoſa merito reputatur,/ cum in
illo fructu ſolo ſufficiẽtſſima 2 ple
niſſima habeatur mentis vefectio⸗
quando videkat deus ſiet volunta
ii multitido pacis, rationi / plenitu
w lucis. memorie / cõtinuatio eterni
tatis // Hüs ergo pᷣ̃ſuppoſitis
miſſa quamoe erxercici ad p̃dictum
fſeliatatis fructum or dinata Pticula
riter exequamur⸗ =

lem inuocationem / 2 flebilem ĩplo⸗

rationẽ diuine potentie ſapientie at
qʒ clemetie anima deuota onuerti

debet ad hui pie et ſalutifere meta

lis exertitationis obiecum quod ẽ
quadꝛzuplex ſcðm ꝙ mens deuota
lirc quatuoe ſpiritualiter exeretur
Pꝛzꝛimo cira interioe a Hecundo cir

qn exterioza- Tercio ciren inferioꝛa⸗

RMuarto cirta ſupioza⸗De quibg oꝛ

dine Qand bꝛeuiter pꝛoſequemur

Tertio ſi het metalis exertita

¶De pꝛimo exerccdio
Rimu exertitiũ tuũ o anl

ma deuota eſſe debet tirea
iterioꝛa.hot ẽ tixca te q ea
qᷓ in te ſunt Multi naqʒ valde multa
ſciũt ß ſeipõs neſciũt: deũ qꝛentes
p exterioea / deſerentes ſua ĩterioza⸗
Vz a te tua onſideratio ĩichoet/ ne
fruſtra extẽdarb ad gliena te neglet
la / ideo ab exterioeibg ad ite rioꝛa re

deas Ab inſerioe ibus ad ſuperioza

ſer

ni⸗
li
vga
ſdor

eee
am
Ap⸗
e
in
te
tn

ten

ganl

tliea
4ea
ulta
ntes
a⸗
t⸗e
egler

cean⸗

rlon

Iſesdas vt agnoſcere poſſis/ vnde
ſis / qd ſis / vn venis / quo vadis

vt ſic ꝑ ognitionẽ tui / aſcendas ad

ognitionem dei / Redde ergo te ti
bi/æ ſi non ſemꝑ · ſalte interdum⸗/
E plationis radiũ ad tue conditi

onis on ſiderationẽ te onuer 1r.

aa quã tna Peipue diligeter nſide

ra⸗ Pꝛimo ꝙᷓ gene roſe àQ mirabili
ter a ſummo artiſie ſoꝛ mata ſis ꝑ

naturam, Demdo ꝙg vigoſe « miſe
vabtliter a tua voluntate deſoꝛ ma⸗
ea ſis per culpam Terco qᷓ q; amoo-

ſe 2 miſericoꝛditer a diuina voluta⸗
te reſoꝛ mata ſis per gracam⸗

Circa pz: mũ reognoſo anima me-

aiꝙ; mira 7 ineſtimabilis eſt digni

ae tua- quia facta es non ſolu vel⸗

tgium tiinitatis/ H ymago⸗ pꝑ me

moeiã qua deum reolis: p intellige⸗
tiam qua deum onſpics p volũta
tẽ qua deum concupiſcio⸗ Expꝑ giſo⸗
re igitur lauda anima mea dom 8
nu/2 in eo exulta 7 gande⸗ quia in
ſignita ee dei ymagme⸗ dewꝛzata ſi

———

militudine⸗ Ptiæps mtioẽ apax be

atitudinis eterne/ alijſq; plunbus p̃-
rogatiuis naturalibus mirabiliter
ador nata / ¶ Cire ſecadum cum

verecudia? ruboee onſidera ꝙ p̃dit·

am digni tatẽ tuam modiaim ad⸗
uertiſti · Dz heu iſelix miſera / dei

aui ymaginẽ wformaſti ipſumq; ꝓp
p̃dictis bnficjs ſuis nõ digne gloeid⸗

ficaſti / bñdixiſti/ adoꝛaſti. irreuer?⸗
ter ad deum vane 7 negligẽter ad
teipſum · uſte 2 nequiter ad pꝛoxi⸗
mũ tẽpus vite tue non ſol um ſutili

ter / däpnabiliter ſumpfiſti · Eru⸗

beſee igitur . Bichrei/de tanto ma
ioe grauioe ẽ culpa tua/quato dig
nioe 2 nobilioꝛ ẽ natura Tanto ma

ios 7 off ſa / quanto maioe ẽ illig aui

offenditur exellẽtia Tanto peioꝛ ẽ

iiuria quanto maioea fuennt ülius
ali iiuria irrogaſti bñficia //¶( Cir
tercum diligẽter 2 reuerenter at
tende qꝙ; mir dei potenta · ; alta
ſapientia. ; Pfunda clementia / ſie
per graciam gratuitam miſerioz?z
diam reſoꝛ mata· Conſidera quali⸗
ter xpꝛiſtus per benefiaum redemp
tioĩete a peccato oeiginali liberauit ·
quo eras bonis naturalibus 4 ſpiri⸗
tualibus ſpoliata / poteſtati pꝛĩapis
tenebzarum ſubiugata“ a eleſti pa⸗
ma exulata: pſe vero moei voluit
vt viueres⸗ ſeruire / vt regnares⸗ exu⸗
late / nt repatriareg· Expgiſcere igi
tur vnde qualiter pao te deus illu
ditur vt honceeris Innoens flagel
latur vt aſole ris Juſtus cruafigitur
vt liberens . Agng imaculatus octi
dit vt epuleris. Daguis aqua de
latere lanc ati emittitur vt poteris⸗

.1/ Contemplare adhut qualiter

graci diuine miſerationis ſis nõ
ſolum a peccato oeiginali / F eca ac

tuali miſericoꝛ diter bberata·Aduer

te quanto tempe diuina gratia te i

petcatis tuis tole ranit · quata longa
nimitate ad penitentia te vocando
expectauit/ quot quatos ante tuã
cõöuerſionem pzo peatis ſuis coon-
dempnauit⸗ qualiter ſepe quado er
rabasteduxit te. qñn ñ eecidiſti er xit te·

q.ñ ſtetiſti / tenuit te⸗ qñ iuiſti duxit
HW te· qñ ad eu veniſti ſuſopit te⸗ Pz0

taniis vero beneficijs nichil ſ,
retribuere poſſis / niſi vere illum
diligas / qui tam gratuite dilexit te

Diligite ergo eum dulciter / pꝛuden—

ter ſoꝛtiter- Dulciter vt amoꝛze
illuis omnis amoe extraneus tibi

vileſcat. Pꝛudenter vt amoꝛ tuu⸗

in eo ſolo ontinue inardeſcat · orti

ter vt tua fragilitas omnia dura 2

aſpera 20 c0 gandenter ſuſtineat⸗

Caindum exercicium tuũ
eſſe debet ad exterioꝛa vt cõ
tepleris ea que extra et iux
ea te ſunt/hot eſt mundum iſtum ſeE
ſibilem· vt ipſum a omnia que ĩ eo
ſunt deſpicigs⸗ a ex hot in amoꝛem

dilecti tui amplius inardeſcas⸗(Et

ara hot tria ſunt tibi pꝛecipua me
dita tione teuoluenda Pꝛimo qᷓ;ᷓ in
ſtabili⸗ ſit mundana opulentia PHe
aindo qᷓ mutabilie ſit mundana ex
llentia . Tercio q; anti ſit
undana gloeta⸗ //(Ece mundi
huius amatoꝛes / nundinas huine
ſeaili perambulant pꝛopter tria- a
lij diuitias/ alij honoꝛes / alij glam
querentes Dz quid din de diucgen
que cum laboee arquiruntur⸗ aim ti
moee poſſidentur: cũ doloꝛe amittũ

tur? Quid de honoe eſemm ; Hu

quid in honoee ſine doloꝛe in pꝛela
tione ſine tribulatione. in ſublimita
te ſine laboee qs eſſe poterit? Ruid
de gloꝛia? Nichil alind eſt niſi da
vana aurium inflatio ·que ſepius de
trackioĩs 7 iuidie ſemina pᷣbet . i
thil itag; ſemlo⸗ el uſqz ſeauli fuga

dus. quas cum tenere ciupimg amit
timus · Nichil igitur vere bonum e

niſi quod perpetuum eſt / Tuer

go ſi recte ſapis deſine equi / que cõ
ſequi miſerrimũ eſt/ que poſſeſſa o

nerant amata in quinat amiſſa cra

ciant. Tu itaqz relinque het omnia

qnter eum qui eſt ſuper omnia Ce
tera treatura tibi vileſcat: vt creatoꝛ
in tuo toede duleſcat/ quia wꝛ mun

dum non aim ſeculo immundo / ſed
cum deo ? in deo eſt ioundum/· C

rubeſce itaqʒ onſolari i in eno: que
es de elo/ erubeſce i minim s delet

cari⸗ que non potee niſi in in ſummis

ſaciani
— Ge tercio exercicio⸗
Ercium exercitium tue con

tuum ſponſum timere anteq; incipi
as ſuum ſetretum conte klanerie

ſunt inferioꝛa ad que ogſideranda de

bee pꝛindipaliter intendere/ Dꝛzi

mo ad moetis leuitabilem neeeſſita

tem. vt ingemiſcg / Hecund ad
diu imi iudicij infallibilem veritate ⸗

vt ontremiſche · / Tercio ad pe

enkatemet expaueſcas⸗ 7

onſidera ergo pꝛimo feruenter 1
frequenter teuolue/ꝙ moes non po

teſt declinari. hoꝛa moetis nõ poteſt
ertificari tempꝰ a deo pꝛefinitum

noõ pᷣt ĩmutari: noſtrũ viuere nichil

aliud eſt ̈ ad moetem tranſire⸗ O

igitur vita pꝛeſene qᷓ; multos dech

ſiderationis eſſe debet crca
in ferio' a; vt pꝛius infra et
ſub te ſalubꝛiter deſcẽdas diſcas

rubiculum introire⸗ // (Tna vero

narum inſernalium intolera bilem

pe⸗
dene

pieque dũ fugis nichil es⸗ dum v·

deris vmbꝛa es dum exaltarns ſu

mus es: quam cum doloee intrau

mus cum laboee tranſimus cuim
timoꝛe exituri ſumus. In qua trpli
ci inommodo laboꝛamus· quia fa
tiles ſumus ad ſeducẽdum⸗ debiles
ad reſiſtendum/ fragiles ad operan
dum / Ideo in huius vite tempoee
inutiliter viuitur / niſi ad ompara
dum meritum quo in etermtate vi
uatur-· / (Lonſidera ſecundo
cum timoeeæ tremoer diligenter ad
uerte quid erit de te ĩ die nouiſſima⸗
qd ſiet de te iĩ extre mo iudicio/ qua
do hint erunt pecrta accuſantia⸗
inde tertens iuſtiaa⸗/ ſubtus hoendu
cahos inferni· ſupꝛa index iratus
iuſti iudicij/ intus coonſcientia vꝛẽs.
ſoꝛis mundus ardens· Heu heu
ſi tunt vix iuſtus ſaluabitur- pecca
toꝛ impius vbi parebit? Hiue er
go dormias / ſiue vigiles ſemper in
auribus tuis illa hoꝛtenda tuba reſo
net· ſurgite venite moꝛtui ad iudica
um Nune exadat a memoria tu
agte maledicki in ignem eternum⸗·
2 venite benedicti patris mei perc
pite regnum / quod vobis paratum
eſt ab oꝛig ine mundi⸗ O due vos
quarum nichil hoeribilius vna / ni
chil altera iooundius· // ¶( Con
ſiderm tertio et hoꝛreas repꝛoboꝛum

toꝛ menta · q;ᷓ ſint varia / qᷓ; aſpe
ra · ꝙᷓ intolerabilia pꝛudenter atten
de⸗ ibi ignis ardene ibi frigus ri—
gens· vermis immoetalis / fetoꝛ in
tolerabilis/ ibi ardoꝛ flammarum ·
doloe vermium⸗fletus / a ſtudoꝛ dẽ

ſis/q pzoſperis conſoletur⸗

tiumlatrime oculoꝛum vbi moe
optabitur⸗ ſed nõ dabitur/ quia qui
bus in hot ſeculo vita offertur a no
lunt acipere⸗ in iĩferno querent moꝛ
tem non poterunt inueme· deo

ad diſtricki iuditis iuſticia pertinet /

vt nunq; mnreat ſupplicio quoꝛum
mens in hat vita nunqᷓ; catere volu
it percato Ded ve ve tterum ve il
lis quia cum terribilis ſit gehẽna /
terribilioꝛ exit facies iudicis irata:
omniũ terribiliſſima erit a fade bea
tiſſime trinitatis elõgatio eterna O
igit᷑ quate amirationis eſt / ecce ſpoõ
ſus venit· Quante duledinis⸗ que
pParate erant intrauerunt cum eo ad

nuptins, Quante amaritudinis/2

tlauſa eſt ianua⸗
De quarto exerticio⸗
NBartum tue ſpeculationle
exerciaum eſſe debet ad ſu⸗
penioea vt mens tua per p

miſſa non ſolum turbetur et terrea⸗

tur aduerſis / ſed allicatur promiſ
ed vt
ad ſuperioea eleſtia g eterna oonſcẽ
das purga intellecum a vanis et
inutilibus fantaſijs a rationibus
curioſis· ab occupaiionibus extrane
is· Purga eciam affectum a nupa⸗

auulpe ſequela a culpe oceſione

vel auſa· // Erige itaqʒ intellet⸗
tum · dilata affectum „ 4 dit deo tu⸗
o⸗ Fat me pᷣwꝛ do mine deguſtare p

affectionem / quod intelligo per raitt

onem at me ſentire per amoeẽ / ad
ſentio per ognitionem⸗ Fac me ex

ardeſcẽ amoꝛe ⁊ deſiderio ſupne v⸗

te ſcõꝝ. vbi actio nõ lahoꝛioſa⸗teqes

432

non deſidioſa. vbi vita ſine deſectio
ne⸗ laus tua ſine eſſatione; Fac me
nut in ſpe: a tandẽ in re deguſtare
ilud gaudium qð net ocaul9 in hat
vita pſecte vidit. nec auris audiuit·

net in oꝛ hoĩs afſcendit // Gaude
at igitur 2 exultet anima deuota.

merædem laboꝛis ſui onſideret. qᷓ
reuera tam multa eſt / ꝙ non p̃t nu

meran tam magna non poteſt

menſurari⸗/tam pꝛccioſa/ꝙ non po

teſt eſtimari· tam opioſa ꝙ non po

teſt terminari · Que liet quo damo

do poſſit generaliter expzꝛimi vix

tamen poteſt niſi balbutiẽdo parti
cul ariter detlarari cum in eius on

ſideratione mens pene deficat pꝛe
admiratione Quid ergo de gaudio
illo dicturus ſum qð erit intus 2 ex
tra ſubtus 2 ſupꝛàrcirtu cra? Wi
de igitur 7 deuota mente ptracta /
qualiter illi beati ſpirits qui pꝛeſen
tis vite miſeriam euaſerũt quauis in

teriy ab eterni ſolis ſplendore nuỹ

radiũ ſue coteplationis auertat; tñ
qñqʒ ad exterioeaa ĩferioꝛa ſe ouer
tut Et i hüs gaudẽt ex triplia u
ſa Pzimo qꝛ tã impios 2 cmudeles
hoſtes / videliet mudũ carnẽ dya
bolũ ꝑ diuinã potentiã ſuperarunt
Secũdo qꝛ oẽs deſect a pa / vel p

diuinaã ſapientia vitauerunt/ vel du

du gmiſſa wꝛtexerũt Tercio qe t la
mẽtabiles aq iterminabiles cruciat
p diuinam tlementiam euaſerunt⸗
/ Ded pua ſunt hec a quaſi nul
la in ꝓpatise ad illa gaudia qᷓ btẽ a

Attẽde ergo locũ ſpecoſũ⸗ videlicz

eleſte palaciũ quẽ tibi diuina ſapik
tia edificauit/Alttende vicũ deliao
ſũ viʒz eleſte deliciarũ oĩm Zuiuiũ /
2 bonoꝝ oĩm theſaurum · quẽ tibi
eterna potentia cõgregauit Attende
ollegiu famoſum / videlict cõgrega

tionẽ ſanctoeũ angeloeũ/ oĩm ſpũ
um beatoꝛ ũ⸗aum quo de diuina cle
metia mens tua eternaliter exulta

bit. / O gloꝛioſa cquitas dei⸗ vbi

vita ñ moete· iuuent ſñ ſeneckute⸗

lux ſn tenebzie⸗ pax imꝑpturbabik.

vbi angeli iubilantes: Vgines cho

niʒantes apoſtoli pfallẽtes„ mart
res tnpudiatro õfeſſoꝛeslaudates⸗
patriarche 7 gyhete iocidantes⸗ 6
nes ſancti panter deu venerantes⸗

Vbi tam pfecte cantas omniũ⸗ vt
vnuſquiſq; tantum gaudeat de al
terius bono quũtum gaudet de pꝛo
pꝛio· // Audiſti gaudiũ ſuturu de
hüjs que ſunt extra/ que ſunt iuxta
te: audi nunt de hijs que ſunt intra
te- Homo enĩ remunerabitur in ooꝛ

poꝛe æ mente- ⁊ iſtoeũ eternaꝗ inſe

parabili vnione· Hiaut vero wꝛp

noſtrum ex quatuoe elementis om

ponitur · ſic ibi quatuoe do bus ad
oenatur; Terra tunt habebit eternã
immoetalitatem Aqua omnimo
dam ĩpaſſibilitatem · Aer maximaã

agilitatem⸗ Ignis ſplẽdidiſſimam

Haritatem⸗ Et ſicut ibi aĩmg perſec

tiſſime obediet creatoꝛi / ſit wꝛ p ſuo

obtemperabit motozi · IJbi habebit
vigoeẽ ĩpaſſibilitatis/ ſplẽdoꝛẽ tla

titu dinẽ agilitatis Ibi orulus vide

bit dewed ſpecoſiſſimũ Guſtg ſotet

s ad
narna
mnimo
mima
nam
ſerft
ſo
bebt
ric
Ppnn
vde
ſirt

ſapoeẽ dulaſſimũ Olfact odoꝛ abit
odoeẽ ſuauiſ ſimũ Tac aplexabitur
obiecku delcioſiſſimũ· Auditus im
mu tabitur ꝑ ſonũ iocdiſſimũ . Jbi
dü mens in exultationẽ wapitur: li⸗
gua in canticim laudis eleuatur O

quantum gaudebit aĩm cu teſump

ſenit tale we pꝰꝗ? nõ quale cũ ingenti
doloꝛe ſuſtinuiſti⸗ a aum magno ecer
tamine deuixiſti: vt merito dieres⸗
Quis me bberabit de woꝛpe moꝛtis
huig ? Ded tale qð tibi erit in =tem
plationis ſolaaum/ ſelicitatis aug
mẽtũ 1 Dz aꝛ illud ſolũ verum
gaudiũ qð no de creatura ß de cra⸗
toꝛe oncipitur/ci omnis g pata a⸗
lunde iocunditas meroe eſt⸗et om /
nis ſuauitas doloꝛ ẽ· poſtremo om/
ne gð deleckat moleſtu eſt· ideo per

pꝛemiſſa omĩa ad tuũ auctoꝛem di⸗

ligendu excitaris / ta; per gaudiũ
acidentale, ſed finalter quietans

fabile ſit / ex trib tamẽ pꝛinapaliter
in beatis ſpiritb ctreditur pꝛouenire
‚‚/Pꝛimo gaudent deleckabiliter
in ꝑpfecta ⁊ clariſſima / diuine tlarita⸗
tis oontemplatione Stdo gaudent
dulciter ĩ melliflua 7 ſuauiſſima di
uine boni tatis deguſtatione Tercio
gaudent ſempiternaliter in traquil
la et ſetretiſſima diuine maieſtatie
cõpꝛehenſione· (Her autem tria
tubus anime vinbus wꝛreſpondẽt
Pꝛimo per pzꝛime ventatis etem
plationem / vis rationalis illumina⸗
tur· Hecundo per ſumme bonita-
tis dilectionem vis conapiſcibilis

S gaudui eſſentiale · ð liot inef

ſaciatur⸗Texrcio per eterne maieſta

ter ſit plenu M

tis cõpzehenſionem vis iraſcibilis
quietak // Tüt ergo ĩiplebit de?
bonis deſideriũ tuum / aim a ratioẽ
oĩs exroæ / a volutate oĩisdoloe a me
moria oĩstimoe reeſſerit: æ ſuteſſe
rit illa qu ſperam miraſerenitas/
plena ſuauitae,a eterna ſecuritas⸗
O igitur ꝙᷓ; digne dictum ẽ de te d
us meus . Melioe eſt dies vna in a
trijs tuis ſuper milia- ymmo ſi nõ
liceret in te delecar niſi ſola vni9 di
ei hoꝛa aut bꝛeuiſſima hoꝛe mẽſura
Ipter hotc ſolũ innumerabiles huig
vite anni tranſitozij delicijs tempa⸗

libꝗ pleni/ eſſent penitus mento on

tempuẽdi· Oꝛzo itaqʒ domine deus
meus vt ognoſcam te / diligam te⸗
eternaliter gaudea de te/ ⁊ ſi hie

non poſſim pꝑſecte / ſaltẽ treſcat ĩ ſpe

gaudiũ meum vt in te de te ſinali
et pz emiſſa qua

tuoe mentis exercida ſicut diriuãtur

a xpꝛiſti doctnina ſic figurantur ĩ cru
e dom ima / vt in eis intelligatur eſ/

ſe trux quedam ſalutifera / quatuoꝛ ſi

nibus terminata: in qua anima de

uo ta cum xpꝛ iſto ſpõſo ſuo debet iu

giter pendere meditado⸗ Cuius crau

cis pꝛimũ bzachium tendit ad regi
onem oꝛientalem · ſecunduũ ad occa⸗
detalem tercium ad aquilonarem

quartum ad meridionalem⸗ in qui

bus non oꝛ poealiter / ſed ſpirituali
ter peregrinando debet aſa ſponſũ

ſuum querere 1 ontemplando iueſ
tigare⸗ vt diere poſſit aim ſponſa ⸗
Queſiui quẽ diligit aſa mea // Ti
ot at ſcĩ doctoꝛes de hijs plua ſcrip
ſerint · ex quon deĩs egregiꝰ doctoꝛ

bonauentura quẽda dyalogũ vtilẽ JM S
compilauit: het tamẽ pauca ex piu ”ÿ”MUͤ . S=
ribg compendioſe ſub epylogo collee O”ÿ”

ta ſunt ad eruditionem exercitati
onem ſimpliaum A quibꝰ pꝛo qua
lhcũq; laboee meo oꝛonũ ſuarũ poſ ʒèV
tulo ſuffragia⸗ vt ſit tandem pRK her«
exercicia ſp ualia ad illius perduca .
mur gandia ſempiterna / qui eſt de .
us benedictus ĩ ſecula ſeailoꝛ K1 amẽę ?

Explicit epplogꝗ de quadzupli
exercco ſpual: A domino P. de
aillyao/ cmeracenſi epiſcopo⸗

ve

—

—

(¶ECrackatg. P. de ailliac eßi ca

meraanſis de duodecim honoeibus

tioſeph.

olligim in vnũ ꝗᷓ
parſi de ſcõ ioſeph⸗
euagelic ſeriptura cõ
memoꝛat iueniemꝰ
pꝛzoſecto eum multie
pꝛzꝛiuilegijs magniß laudum pꝛew
nijs ommendatum; Pzꝛopter que
ſanca mater ecleſia ſolem pne feſti

uitatis gaudium de eo merito eele

bꝛare credenda eſt . Igitur iam ag

grediamur ſangi huius veneranda
honoeum inſignia ea quibus poſ

umus lau dibg pꝛoſequamur.

Teſtatur hot euangeliſta matheg⸗
qui libꝛum generationisiheſu xpꝛiſ
ti filij dauid ab abꝛz aham inchoas⸗

in auius ſemine omnlũ gentium be
as patriarcharum pꝛophetaꝝ ac te
gũ generationes vſqʒ ad ioſeph ꝓ
ob autẽ genuit ioſeph virum marie
de qua natꝗ eſt iheſus qui vomtur
xpũs O vera virtuoſa non vana
2 vẽtoſa nobilitas Maſcitur ioſeph
ex nobili ſemine/ non quocũgʒ· ß ex
alto ſemine tegis / nõ aliuſcuũqʒ· ſed
ex bñdicto ſemine dauid/ illig nobi
liſſimi filij patria rtharum p̃cipui 2
imij ꝓphetarum ſanctiſſimi at be

exi

eſt· quod nõ ſolũ matris dei·

1) Bimus eig honoe eſt/ q; ex no
biliſſima ſtirpe regia ppagat

Tanndus ſancki huius honoe

nmaſcitur ioſeph ex ſemine dauid/ ex

quo naſcitur maria mater dei tegi
na eloꝝ dna angelon Ex quo ecia

mania naſcitur xpꝛ iſtus filius dei
rex requm dñs dominantium. 3
deoqʒ xpus filius dauid dicitur: qui

a filius marie que ex ſemine dauid
naſcitur in quo xpᷣs mania a ioſeph

vera glanguinitate iunguntur Bn
de aim lums euangeliſta dixiſſet⸗
miſſus eſt angelus gabꝛiel ad virgi
nem deſponſatam viro⸗ ai nomen
erat ioſeph ſubiunxit. de domo da

uid. qð non tantũ ad ioſeph. ſed ad

manam ptinet quia iuxta legis
eptum? ioſeph mariam vxoꝛem de

domo ſua et familia duxerat/ J deo

xpũ̃e verariter ex ſemine a aſangui

nitate dauid natꝰ eſt. quia inwꝛz rup

ziginem traxitt
Erciuus honoe eſt ꝙ ſacratiſſi

mn mater eius vera de ſtirpe dauid

Vme virgini matri dei matri
monialiter deſponſatur· Mam vt
iam cõmemoeaum/ ioſeph virum
marie · ⁊ mariam ſponſam ioſeph.
ſancti euangeliſte ſuiſſe onfirmant
Quod ideo dickum eſt non quia io
ſeph virili moꝛe huit ſponſe carnali
ter copulatus: ſed quia virtuoſo a
moee ſibi ſacramentaliter iunctus
fuerit: fuitqʒ inter eos vete ſattum
matrimonium ⸗ liet non extiterit
murnali wopula oonſummatum · O

pz iuilegium ſingulare- SHolus io

ſin

ſeph in domo dauid. tantanz famili
a⸗ nd tam ſanckum cõiugiũ dignus

eligitur: ſolus deo appzobante ydo

neus iudiatur Ded quo ſigno quo

ve muagllo⸗de diuina ipſig electiõe

onſtitert ?2 Vic tagendum eſſe ar
bitramur: aim 2 hot ab euangelij

tis taeatur · NMos autem non apo

crifa⸗ ̊ ſola hic euangelia teſtimo
nia pzoſequimur
Vartus honoe eſt · ꝙ ſanctus
ꝓYhic ſponſus virgimtatis titu
dewzatur . Dane iam deſpõͤſata
ſuerat maria ioſeph· quando euãge
liſta teſte miſſus eſt angelg ad vir
ginem. Cui cũ ille dieret · ecee cõc

pies 2 panes filiumceſpondille le
gitur⸗ Quomodo fiet iſtud quoniã

virum non ognoſcoꝰ 7 eſt nun;

wognoſcere ꝓpono. gitur et ſponſa

erat 2 virgo⸗ Et onſentiente ſpõſa
perpetue virginitatis pꝛopoſitum
obſeruabat · Bude vera ſanckoꝝ pa
tium tradit auchoeitas: non ſolum
mariam ſed eciam ioſeph apud ſe
diſpoſuiſſe virginitatem ſeruate / ni
ſi deus aliter iuberet/ eoſqʒ ſic oonſẽ

ſiſſe in oniugalem ſocie tatem / vt v
terqʒ de altesd reuelante ſpiritu ſãtto

intelligeret/ ꝙ virgini tatem ſeruate

vellet niſi deus aliter inſp iraret Di
cut ergo diuino onſilo in oniugalẽ?
ſocetatem onſenſerant · ſic virgini
tatem ſuam oedinationi diuine om
miſerant. Et hot ſectetum voti vir

ginalis pꝛopoſitum · ſibi mutuo V
bis poſtea expzeſſerunt.et am bo in

virgini tate diuine inſpirationi obe

diendo permanſerunt O igitur ſãt
ta ⁊ deo grata vginalis oniugum
ſocietas O qᷓ; venerandus eſt ſant

tus iſte ſponſus 2 virgo. qui ſpon
ſam virginem a deo ſibi ommẽda
tam intemeratũ ſeruauit. qua poſt
ea eo vt treditur moetuo.filius ĩ cru
æe moꝛiendo· virgo matrẽ virginẽ

diſcipulo virgini omendauit. Qua

in re xp̃ᷣs quantum ioſeph dilexernit
patenter edoruit⸗ dum ad ſpecialem
qiram auſtodiaqʒ matnis ſue⸗ ei diſ
apulũ quem plunmũ diligebat/ in
moetis ſue teſtamento conſtituene
ſubꝛogauit ·
Bintus honoe eſt non ſolũ
Dad virginis matris ſed eaam

Mam pꝛout ſanctoꝛum patium tra
ditione dormur⸗ vltra generales
cauſas coniugij huius deſponſatio
nis quedam muſe ſpecales fuiſſe
dicuntur; videliet vt dyabolo par
tus virgineus eelaretur⸗ vt ioſeph

eſſet teſtie aſtitatis / deſendens e

am ab infamia ſuſpitionis ne vt
adultera iuxta legem moyſaica dap
natetur· Poſtremo quantum ad
hot pertinet qð loquimur: vt non
ſolum mater· ſed eciam filius einſ
dem matris et virginis huius ſpõ
ſi ſolatio ſuſtentaretur a obſequio ſo
ueretux· O miura tes· Joſeph ſuo
ſuſtentat æ fouet auxilio · eum qui
ſuſtentans et fouens omnia / vni
uerſo pꝛeſidet mundo Quod vti
qz facum eſt non ſolum dum puer
iheſus miniſterio ioſeph ſiue ĩ egyp
tum eundo ſiue inde redeundo
tranffertur: ſed dum toto infantie

ad füij eiusobſequia ſingulariter de
putatur. NHec enim vna ratio eſt.
quare deſponſatur maria ioſeph

at puericie decurſu⸗ ab eo paterna

liter educatur Bunde iheſus euange

lio teſte putabatur filius ioſephſ Oo

ideo ſolu qꝛ ſpoſus erat mane: ſed
eciam quia ſibi omnia paterni amo

nis ſigna 2 obſe qua videbatur pꝛe

bere Quamobzem abſqz vlla teme

ritate pia fide tredendum eſt ſanctũ

ioſeph xpꝛiſtum puerum ſepenume

ro ſuis tractaſſe manibus, geſtaſſe
bꝛathijs/ nutricis more inter ſua
ues amplexus dultia oſcula ſacris

eius labijs impꝛeſſiſſe · Vnde ſi in

nohanne bapuſta veneramur:

xpꝛiſtum digito monſtrauit aut in
ioꝛdane lauit. ſi in iohanne euange

liſta ꝙ in ena ſupꝛa pectus dommi
recubuit ; valde in ioſeph venerandu
eſt. ꝙ xpꝛiſium wz poꝛaliter tam ſe
pe tamq; familianter obſe quioſe
trackautt⸗ W .

Extus honoe eſt ei tanq;
eleſti ecretano ſetretum icar

„ onis xpꝛiſti miſtenum a deo ꝑ
angelum teuelatur⸗ Hot enim pꝛi

us miſſus gabzꝛiel angelus iam deſ
põſate virgini nuncia uit Etre inquit

oncipits 2 paries filium/a vocabis
nomen eius iheſum · Mec ſolum hu

mane ſed eciam diuine generatlois

arthanum pateferit diene Vit e
rit magnus et filius altiſſimi vota

bitur · CModum quoqʒ quo ex ca de

diuinitus fieret homo: ſubiunxit·

Spiritus ſan ctus in quit ſupe rueni

et in ena virtus altiſſimi obumbza
bit tibi · Quod enim ex te naſcetur

ſanctum / vorabitur filius dei⸗ Dz
hot magnum multiplexqʒ ettetum
diumuqz miſtenum ſponſo ſuo vir
go ælauerat: 2 que angelo humili
ter reſponderat / ece ancilla dni fiat
mithi ſcðm verbum tuu⸗eaam om
nia que cire hot ſpis ſanc faore
diſpoſurrat⸗humiliter expecabat ·
Poſtea ergo ipſi ſponſo ab eodem
vt tredi tur angelo / xpꝛiſti incarnati
o reuelatur-Muod euangeliſta ma
theus ito pzojequitur Ppi inquit ge

neratio ſit trat · Cum eſſet deſpoſa
ta mater iheſu maria ioſeph⸗ ante

S. auenirent. inuenta eſt in vtero ha
bens de ſpu ſanco⸗· autem ait.
anteq; onueni t: lucas euageliſta
maniſeſtig aperit / diee ꝙ po ſiq; diſ
æſſiſſet ab ea angelg exurgens ma
na abijt in montana cum ſeſtinatio

ne in auitatem iuda⸗ et intrauit in

domum zatharie Hot eſt eundo
ad oppidum in quo ipſe zatharias
dicitur habitaſſe, quarto miliario

a iheruſalem per illam ciuitatem

veriſimiliter tranſiſſe creditur Que
ciuitas iuda dicitur⸗ non ratio ne tri
b/ cu eſſet de tribu beniamyn⸗ ro
ne regni⸗ cuius ipſa mput fuiſſe p
hibetur⸗ In illa ergo domo maria
ſalutauit elyzabeth matrem iohan
nis: exultauit inſans in vtero e⸗
iue- Ipſa quoq; manam magno

cum honoee ſuſtipiene- tam ma

trem do mini ſii· beatam veragi
ter pꝛophetauit: q tunt edidit ma
ria nticim diene Magniſint a
nima mea dominum⸗ Ct exultauit
ſpintus meus: in deo ſaintnn meo
ij⸗

Manſit autem maria cum illa quaſi
mẽſibus trbg. O bñdicta et vere be
ata ſocie tas. non vtiqʒ ocoſa⸗ ſed ob

ſequioſa in dei laudibus et bonis o

peribus d eupata Miniſtraſſe enim

treditur maria ognate ſue: vſqz quo

pareret Dnde 7 in libꝛo iuſton legi
tur- eam pꝛimo de terra⸗ natum io
hans ſubleuaſſe⸗ Poſtea vero euer

ſa eſt maria in domũ ſuam in ciui ta

te nazareth⸗Hot eſt ergo ꝙ mathe
us pzꝛedictis omiſſis bꝛeuiter ait An
teq; onuenitent. id eſt poſtq man
a cum elizabeth manſerat. poſtq; in

domum ſuam tedierat: anteq; ipſa

2 ioſeph qui iudeoꝛ um moee deſo õ

ſati fuerant per aliquot dies ante o
habitationem aſſiduam/ antee; ipſi
onuentu matnimoniali pariter ha
bitarent anteq; ſimul oniugalem
ſocie tatem haberent: vel ſi plat ex

ponete anteq;; cuenlrent / id eſt per

carnalem copulam chabitarent no

hot modo wonuenerint. ſed ſimili lo

cutione qua de aliquo dici ſolet ante
ꝓpenituerit moete pꝛeuentus eſt⸗

Vel intelligi poteſt anteq; oonueni
rent: id eſt ante pꝛoximum tempus
quo nupcaarum ſolempnia celeb'a

rent· inuenta eſt a viro ſuo de ſpiri

tu ſancto in vtero habens · Sed qui
a hot de ſpiritu ſancto eſſe nundum
ipſe nouerat · Ideo matheus ſub
lunxit· Joſeph autem vir eius uuam
eſſet inſtus et nollet eam tradute

re: id eſt in oniugem acipete⸗ qua

cate detegere, ſeu diffamare: vog

luit ocailte dimittere eam⸗ Net au

tem eo ogitante: exe angelus do

mini in ſompnis apparuit ei diens
Joſeph fili dauid noli timere acipe

re maniam wniugem tuam · Quod
enim in ea natum eſt · id eſt iam
oncptum⸗ et in pꝛoximo naſcitu

rum⸗ de ſpiritu ſancto eſt · Hoc eſt
non humano ſed diuino opere⸗non
vinli ſemine· ſed virtuoſo ſpiritus
ſancti ſpiramine inceurnatum NMec
ei angelus ſolum huius in arnatio
nis · jed euam ſuture per eam hu
mane ſalutis miſterium nunciauit.
Pariet in quit filium: et vocabis no

men eiue iheſum-Cauſam vero

pulum ſuum a pecatis eoeum &8

cum ſolius dei pꝛopzium ſit in hot

bꝛeui verbo magnum diuinitatis

ſatramentum iheſum videliet non
purum hominem ſed verum deum
eſſe notauit

—

Eptimus ſancti huius honoꝛ

eſt qadð ipſe iuſtus euangelico

ceſtimonio ompzobatur/ Joſeph

inquit vir eius cum eſſet iuſtus He
nerandum ſane de viro marie teſti

monium Nichil tale de ioachim ·
nithil tale de anna parenübus eius
euangelium loquitur: liet et hij

iuſti 2 ſancti fuerint / a quibus om

nis iuſticie 2 ſanctitatis radix - oꝛi

goqʒ; pzꝛocſſit: pia fide tredendum
ſit · NMet parum eſtimes quod ait⸗
CTum elſſet iuſtus: hot eſt enim⸗

et interpꝛetationem nominis ſub

— ☛ S=S=

— 2

+

inn
ee

ſe

—ᷣ— —

n
1de
ein
en
u
lan
ſet
t
non
tus
ee
o
ihe
ult.
sſo
bew
vo
5
m

bonozum moꝛum virtute⸗ ar om
ni virtutum honeſtate ꝓbatus⸗ In
ſcripturis enim iuſuicie nomine⸗ vir
tuoſe vite ſanctitas generaliter atet
pitur/ Nic camen ſpecialiter ex eo

iuſtus dicitur“ quia anteq; an gelo

reuelante mariam de ſpiritu ſant
to onepiſſe ognoſceret: noluit ea

tra ducere · id eſt in oniugem duere.

vel vt greca littera habet noluit e
am pzopalare⸗ ſed voluit occulte
dimittere eaam · Qui locus expoſiti
one indiget⸗Tum eſſet inquit inſ
tus Ruare inſtus ? Quig fide iuſti
ſicatus Quomodo ſide iuſtifictus?

Diglit antiquus pater eius- pater

quo ait apoſtolus· Credidit abꝛa
ham deo: et teputatum eſt ei ad iuſ
tiaam Joſeph ergo iuſtus fuit ⸗ qui

a ſideliter tredidit · Sed quid credi

dit? Non vtiqʒ vanas humanas
ſuperſtiaones: ſed veras diuinas
pꝛomiſſiones, que ſacte ſuerant pa
tri ſuo dauid/ Ideo eciam angelue
vocauit eum filiuũ dauid · vt ognoſ.
eret qð pꝛomiſſũ fuerat domui pa

tris ſiu dauid Quid pꝛomiſſum 2

Dane de domo ſua pꝛomiſſus

lege meſſyas naſceretur· Quomo

do naſceretur ? Mon de viril ſemi
ne: ſed de ſemina virgine Cur hoc

credidit? Quia deo credidit/ au cac

patre ſuo dauid dieere potuit Adhe
ſi teſtmonijs tuis domine Adhe
ſit quippe diu inis teſtimonjs· ad
heſit teſtibus pꝛopheticis, adheſit
tredidit yſaye pꝛonhete⸗ ymo ve
rius deo per pꝛophetam dicenti Ee

virgo oncipiet a pariet filium: 2
vocabitur nomen eius emanuel · qd
eſt interpꝛetatum nobiſcum deus:
id eſt inter homines homo deus⸗
Tiedidit ergo ioſeph / xpꝛiſtum
deum 2 hommem: de domo dauid
2 de virgine maſciturum Qua fide
iuſtificntus vere luſius voratus eſt⸗
Cadem enim fide iuſtifiamur⸗tre
dentes eſſe facum: q8 ille tredidit

eſſe fiendum⸗ Sed quid eſt⸗ cum

eſſet iuſtus et nollet eam pꝛopala
re⸗ voluit occulte dimittere eam 2
HSane cum ipſe iuſtus per iuſticiam
ſidei crediderit xpꝛiſtum naſciturũ

de virgine · ꝙ eamen de hat virgi
ne naſceretur non plene credidit

net tamen penitus diſcredidit ſed

inter vtrumqʒ dubius⸗ ne pecaret
temeritate leuitatis: in hat ceertitu

dine diu pꝛudenter dehberans cogt
tauit⸗Quid ogitauit? Cogitauit
mariam de domo dauid tam er

iſſe. Cogitauit ſe de teadem domo

eam virginem acrepiſſe: a ſe intat

aam etiam inter ſuoe iuſtoes vtigʒ

ſanctos eam/ſanctam et immaaua
tam ſeruaſſe · Non ergo temerarie
pꝛ?ſumebat togitare, eam eſſe ad

ulterij culpabilem quam ſie ſerma

uerat innotentem⸗ ſed hant rem
admirans · quid hot eſſet / a vnde
in vtero haberet aut qualiter ſup
hoc deus diſponeret: dubius igno

rabat. Ideoqʒ inter het quaſi medi

am eligene viam tanq; iuſtus eam
voluit dimittere: ne rei inognite
ſentiendo wzam deo ſe rerum ſace
ret: tanq; pius ea Noluit kzopelarꝛ,

id eſt hot noluit palam ſed ocule⸗
faere: ne innoentem wꝛã homini
bus pzoderet“ et ſi palam fieret vt
adultera puniretur Quia ergo io
ſeph hec iuſte et pie cogitabat: ideo
apparitione angelica onſolatur,
pzopoſitum ſuum mehoei conſilio
tomutatur: quia omni ſuſpittone
adulteri; omni q; dubie tate relica⸗
ipſe angelo ruelante mana de ſpin
tu ſancto conœpiſſe ſtatim credidit⸗
eamqʒ in oniugem euangeliſta teſ
te. ſine ain cttatione reepit Exurges
inmquit ioſeph a ſompno ſetit ſicit .
opit ei angelus domini: acepit
roniugem ſuam id eſt eam que pꝛi
us ſponſa ſuerat in vxorem duxit⸗
Hicut ergo in ioſeph ante reuelatio
nem angeli ſuit pia iuſticia: et inſ
ta pittas, ſic poſtea in eo non de ſu
t humilis obedientia et obediens
humilitas⸗O igitur ſancte iuſte

ioſeph quomodo de re tcanta tam

noua:tam inaudita/ tam rito firmi
ter tredis : et vnico ſompno tam cer
titudinaliter acquieſcis? NMon cred
inquis ſompnio: ſed angelo Wet
tantum angelo exterius dienti: ſed

magis deo interius dorenti⸗ roꝛdi
meo interna reuelatione huius rei

certitudinem onfirmanti⸗Tu ergo
exemplo tuo nos onfirma: tu oea
tione tua nos adiuua onfirma in
nobis tue ertitudinis firmitatem⸗

adiuua in nobis noſtte credulitatis

infirmitatem⸗ “

AEcd nato hoc nomen iheſus/ a
deo ſibi eternalter impoſitum et

Ceauus honoꝛ eſt . q xpꝛiſ

ab angelo tempoꝛaliter reuelatum·
a ſancto ioſeph hominibus ſolemp
niter publiatur⸗ Audiamus quid
de xpꝛ iſto nato matheus lo quitux⸗

Poſtq; eni m dixerat ꝙ ioſeph atoe

pit eam coniugem ſuam⸗, ſtatim ne
vniunx eius per carnalem wpula
trederetur ſubdidit Et non ognoſce
bat eam donet peperit fuium ſuum

pzꝛimogenitum Et voauit nomẽ
eius iheſum Bbi a natluitatem ei?
de virgine: et publictionem nomi
nis eius in tircaciſione bꝛeuiter inſi
nuat Per hoc eni qð ait et non og
noſcebat eam doner peperit filium
ſuum pꝛimogenitum⸗xpꝛiſtum de

virgine natum ſuiſſe demonſtrat⸗

Wec dicitur donet peperit filium ſit

um pꝛimogenitum: quaſi poſtea ea

ioſeph tognouenit aut quaſi alium
filium poſtea maria pepererit Ded
pꝛimogenitus dicitureid ante quẽ

nullus pzioe- ſed non poſt quem a
lius poſterio Mam 2 ante 2 poſt

talem at tantum partum⸗decuit vt

fſoonſus virgo tum ſponſa virgine
pmaneret Per hot vero qy de xpzꝛiſ

to nato ſubiungitur. Et vocauit no

men eius iheſum-Muiꝰ noĩs ĩpoſi

lio ſeu p̃edentis la ĩpoſitionis pub

licatio: nõ ſtatim poſt natiuitatẽ pu
eri facka eſſe trev da ?· ß octauo die⸗

quo circunciſio fieri lege moyſaye
madabat Hec autẽ qᷓ matheꝰ? me
moat bzeuiter- aꝑti lucms exponit
Aſcendit inquit et ioſeph a galilea
de auitate nazareth⸗ in iudeam ti
uitatem daud⸗ que vocatur beth
leem eo ̈ eſſet de domo dauid ·

D L

— —
——

u

i
ena
oſ
kert
ine
iul
40
⸗
uün⸗
ode⸗
ſape
m
poni
lle⸗
me

l

vt pꝛoſiteretur oim mania vxoꝛe ſu
a pꝛegnante⸗ id 6 vt iuxta edickum

æſarg ſoluẽ do tnbutum / ſe ſubditum

romano imperio ſateretur · Factum
eſt autem oum eſſent ibi: impleti ſut

dies vt pareret Et peperit filium ſu

um pzimogenitum- 1d eſt vnigeni
aum In lege enim pꝛimogenitum

dicitur omne q8 pzimo apenit vul
uam eciam ſi nichil aliud ſubſequa

tur Eum ergo pannie inuoluit 2

retlinauit in pꝛeſepio⸗ quia non e
rat ei locus in diuerſoꝛio⸗ Tume

nim hauperee eſſent„ pꝛopter fre

quentiam multitudinis que ibi on

uenerat nec pꝛopꝛiam domũ habe

bant: net in om muni loo habitnat
lum niſt pꝛeſepiũ. vbi ſeſe tecipiẽtee
diuerterunt⸗O mira xpꝛziſti à parẽ
tum eins paupertas: tamen ve
neranda huius panpertatis humii

tne . que ab angelis veneratur a

paſtoeibus agelo docente viſitatur „
a regibus ſtella duvente adozatur⸗

Sed hijs omiſſis veniamues ad id
quod de impoſitione nominis lucas

paoſequitur Poſtq inquit tonſum

mati ſunt dies octo⸗ vt cixcucderet
puer⸗ vomtum eſt nomen eins ihe
ſus⸗ quod voatum eſt ab angelo

peiuſcy i in vtero wonciperetur „Pzi

us enim ante onœptionem ipſi ma
ne⸗ deinde ante natiuitatem ipſi io

ſephe ab angelo dickum eſt. vocabis

nomen eins iheſum ⸗ Poſtea vero
in arcuaſione hot nomen fuit a pa
rent bus publie et ſolempniter de

claratum. O ſalutnre nomen; O no
men gandioſum „in quo magnum

ſalutis gandium nunciatur· Quo

rum gaudium? Dane marie 10

ſeph gaudium ſingulare⸗ qui hoc
ab angelo memerunt audite, qui
hoc pꝛimi mundo meruerunt pub
liere· Ded tamen non ſolum eo
rum ſnit hoc gaudium · non ſolum
huius aut illius hominis. ſed toti
us humani generis· net ſolum ho
minum: ſed eaam angeloeum / di
eente angelo ad paſtores· Ee e
uangelizo vobis gandium mag

num quod ent omni populo: qui
a natus eſt nobis hodie ſaluato⸗

qui eſt xpziſtus dommus. Et qui
a ſaluatoꝛ ideo iheſus quia ihe

— -

ſue⸗ ſaluatoꝛz interpꝛetatur. Mec

ſolum de hoc gandio exultauit an
gelus vnus⸗-ſed angeloeum multi
tudo. laudantium deum dieenti

um- Gloꝛia in exolſis deo⸗ Et in

terra pax hominibus bone volun
tatis· Gloꝛia in elis. pax in ter

ris· Gloeia in elis deo patri qau

gloæifitatur per flium pax in ter

rie hominibus non omnibue

ſed hominibus bone voluntatis⸗
quia talibus pax facta eſt aum de
o patre per ſilium Hoc igitur gau
dium magnum quod angelus e

uangelizauit paſtoribus: ſanckus
ioſeph publie et ſolempniter om

nibus euangelizauit hominibus·

VHonde non immerito eum pzotho

euangeliſtam poſſumues nomina
re⸗ quia inter homines pzimue

no men euangeliſte mernit obtine

re ⸗

„ O nus hono⸗ ei9 eſt a cy ipſo p5
ſſente multa et magna at “

ma noſtre fidei miſteria declarantu

Pꝛeſens erat ioſeph quando xpziſ⸗

tus naſcebatur quando a paſtoeibg
mira de to diebantur · Mam cum

ipſi poſtq; angcloꝛum claritatem vi
de rãt . poſtq; angeloꝛum voem au

dierant⸗ veniſſent in bethleem ſicut
luche reſert inuenerunt mariam et

ioſeph infantem poſitum in pꝛe
ſepio . ⁊æ mirati ſunt de hijs que die

ta erant a paſtoeibus ad ipſos Tur
non miratentur⸗ quando eio mirã
da dei miragila narrabantur? Mi
rabãtur⸗ a idto pzopter admiran/
æperunt philoſophani et diuinitus
ontemplari⸗/ am maria conſerua
bat omnia verba hec onferens i in
oꝛde ſuo Et ſi hot de maria dia
tur⸗ quia het omnia ontemplaba
tur pꝛoſundius ioſeph tamen ea
dem per coꝛdis wntemplationem
fideliter conſeruaſſe creditur⸗ Pñeg
eciam erat ioſeph quando xpꝛ iſtus
arcicidebatur, quando innoene Ja
guis eius ſundebatur· Tunc pꝛop
ter nos xpꝛiſti paſſio aint pꝛopter

xpꝛiſtum ioſeph ompaſſio inchoa

batur⸗ Pꝛeſens erat quando xpꝛiſ
tus a magis adoeabatur/ quando
ei miſtin munera offerebantur. In
quibus trium magoeum muneribg
ſancke trinitatis fides pꝛefiguraba
aur . Pꝛeſene erat quando xpꝛiſtus

in templo pꝛeſentabatur- quando

in eo cuncka que ſceðm legem moyſi
ſien debuerant implebantur Nam
ſiait lucas ait⸗ poſtq; impleti ſũt di

es purgatlonis marie ſcðm legem
moyſi: tulerunt eum parentes eius
in iheruſalẽ. vt ſiſterẽt eũ dño id ẽ

offetendo pꝛeſentarent Et dederut
hoſtias pzo eo par turturum aut
duos pullos wlumbarum Inſuper
redimerunt eum quinqʒz cidis argẽe
ti· O ingens humilitas xpziſti- 4
parentbus innoœne tedi mitur/ qui
pꝛzo parentum omnium redemp
tione mundo naſcitur Et qui legis
tominus eſt conſuetudinis legis ſer

uitutem ſubire non veretur⸗

tur⸗Refert enim lucas ꝙ eum indu

crent puerum iheſum patentes eig

vt facerent ſceðm tonſuetudinem ie
gis pꝛo eo. erat ho mo in iheruſalẽ

alui nomen ſymeo⸗ qui cum ſenex eſ

ſet areperat tamen a ſpinitu ſancto
non viſuru ſe moꝛtem niſi pzius vi
deret xpꝛiſtum wmini⸗ Bñ eodem
ſpiritu venit ĩ templum et acipiẽes
puerum in vlnasdiuinitus ognoſ
cens eũ uͦ eſſe xpꝛiſtum: caticũ edidit

diens⸗ Nunt dimittis ſeruũ tuum

domine ? ſeð m verbum tuũ in pacæ⸗
Et WPhetane de xpziſti paſſioe ait
ad maria Et tua ip̃ig aiam ptranſi
bit gladig. id ẽ paſſio ip̃ig Cadẽ ho

ra ſuperuenit 2 anna ꝓphetiſſa: 2 lo

que batur de illo omnibg qui expet

tabat tedemptionẽ iſrael: Et erant

pater eius 7 mater 10ſ. eph ſcilict
pater! eius putatiuue 2 vera mater
eig mara mirantes ſuper hijs que

CEum⸗ honoe eſt hice ſana9
ARioſeph non ſolum veterui⸗ e
aam nouozũ ꝓphetarũ oꝛaculis de
hüs que de xpõ ſutura erant edoc⸗

diobanciv de llo: p ea tamen gue

mirabantur·/ p ea miranda que die
hantue⸗ rdean pl9 tinue wabatur
MNdecimg honoe eſt. ſcũs iſ

te nõ ſolum qphetica ſed eciã
angelica allocutione ſepe familiar⸗
ter oonſolatur Mam quatuoꝛ viaby

angelum verba conſolationis ei lo
cutum ſuiſſe euangelio mathei reſe
rente legimus⸗ Pꝛimo cum de im

pꝛegnatione vteri virginalis dubig

heſitaret: ad eius conſolatlonem an
gelus ei in ſompnis appanut dics
Moli timere acipere giugem tua⸗
Deinde cum ob perſecitionem hero
dis angelus eũ onſolans iterũ in

ſompnis apparens ait Durge 2 ac

tipe puerum 2 mattem eius: et ſu

ge in egiptum et eſto ibi vſqʒ dum
dilam tibi · Futurũ eſt enim vt hero
des querat puetum ad ꝑdẽ dum eũ
mira res Ppus ſugit qui alioꝛ uũ

refugiñ eſt. Sed ſugit non imo
ris eſt ̊ ſigniſintionis: vt mẽbzis
ſuis exemplum ſugiendi daret ſicut

eos in euangelio docet Di vos pſe

cuti ſuerint in vna cinitate: fugite in
aliam Tercio cum ad monitionem

angel ioſeph ſugiſſet in egiptum:
2 ibi ſeptẽniũ remanſiſſet · rurſum

in ſompnis ei ab angelo dickum eſt
Surge 7 accipe puerum matrem

eius· vade in terram iſrael ; defüt
ti enim ſunt qui querebant animã
puen Poſtre mo cum deſunco hero
de de egipto veniſſet in terra iſrael ·
audiens ꝙ archelaus vegnaret in in
dea pꝛo herode patre ſuo timuit il
lo ire · amonitus in ſompni⸗ ſeeſ.

ſit in partes galplee Etr veniens ha
bitauit in ciuitate que vocatur naza
reth Ex quibus lquet: quãtus amo
ris zelns. quantaq; ronine at

B erga puerum iheſum Cuigei den
dia ſit diuinitus ſpercialiter co miſſa
eſt. vt de hijs que erga eum geren

da erant non ad mariam ſed ad io

ſeph deus per angelum totiens loc
retur⸗ Ded quare angelus qui ma
ni vigilando apparuit: 1i ioſeph

ſemper in ſompnis apparaiſſe legi
tur? Hane hoc guenienter fien po

tuit et decuit: vt quia ioſeph circa
pzꝛeg nationem virginis quada du
bietate animi! velut ſompno quoda
ſpũali oppzeſſus fuerat pziue: ideo
non manlſeſta diurna⸗ ſᷓ oœulta
nocturna vſſione ei iangelusappa
reret Bbi cciam poteſtas angel ap

parentis oſtenditur- qui quando⸗7
auom odo voluit. ſe vidẽdũ exhibuit
Bodeam honoꝛ eſt að non
ſolum dei mater non ſolum
regina œloꝛum dña angeloeum.

ßB euam dei ſilius rex et dñs omni

um ⸗ cui omne genu fleckitur eleſti
um terreſtriũ infernoꝝ: huit ſant
to ioſeph humiliter obediendo ſubi
citur: de qua ſubiectionis obedient

a⸗ et obedientie huilitate lume eua

geliſta ien ſcribit Puer inquit treſce

bat ofoꝛ tabatur plen ſapiẽtia?

gra dei erat e illo O res noua Ja
erat in puero ſapientie plenitudo⸗
Cur ita? Quia gracia dei· ym mo
deus qui taritas eſt et gracia per
ſuperhabundantem et ſingularem

R R

plenitudinem erat aum illo Et ibat
maquit parentes eius per omnes an

nos in iheruſalem i in die ſolempni
paſche „Et am factus eſſet iheſus

annorum duodecm aſcendentibus

illis theroſolimam dum inde redi

rent-remanſit ibi puer iheſus et
non ognouerint parentes eius Ex

iſtimantesautem illum in omitatu

eſſe: quia eos tanqꝙᷓ; eis humuliter
obediens et ſubditus ſequi onſueue⸗

rat: venerunt iter diei . tequirebãt

eum inter ognatos notws-Et nõ

inuenientes regteſli ſünt i in iheruſa
lem Vbi poſt triduum inuenerunt
illum in medio doctoꝛum audientẽ

illos et interrogantem-Quid mi
rum ſi 1 puer iheſus vt dochoe ſapien

tie, in medio doctozum ſedebat:

qui iam ſapientia plenuserat? Dt
pebant tamen omnes qui eum au

diebant: ſuper pzudentia et reſpon
e eiue⸗Et videntes admirati ſunt
Et dixit mater eius ad illum Kili⸗
quid feciſti nobis ſic? Ece pater tu
us ego dolentes querebamus te⸗

Bbi dei mater ſe ſubditam eſſe io
ſeph/ humiliter inſinn auit: dum eũ
honozando patrem xpziſti nomina

uit⸗ eumg; nominando ſibi reueren
ter pꝛetulit· Cexe inquit pater ttus
7 ego Culi reſpondens iheſus (non

eea ſolum , ſed eciam ioſeph alloqui
aur di) Meſciebatis quia in hiyjs

que patris mei ſunt opoꝛtet me eſ
ſe? Cuius patnis . * HMon vtiq; pa
tris terreni: ſed eius cui dicitur Da
ter noſter qui es in olis Cuig xpzij

tuis filius erat: non per tempoꝛ alẽ

tus eis Quid e

creatio nem ſicit homines ſinguli ·
Mec ſolum per ſpintualem adopti

onem: ſicut homints ſancti⸗ſed per

eternalem generationem: qualiter
nulli alij· ſed ſolus xpziſtue lingula

riter diatur filius dei: de quo ait⸗

Meſcitis qꝛ in hijs ꝗᷓ patris mei ſüt
opoꝛtet me eſſe⸗ Mon vtiqʒ; patris
mei ioſeph qui non eſt pater meus
verus ſed putatluus: ſed in hijs que
ſunt dei patris qui eſt ſolus et ve
rus pater meus⸗O altum miſteri
um: et nandum tunc plene homi

nibus explicatum-deo ſequitur⸗
Et ipſi non intellexerunt verbum:

r locutus eſt ad illos Quod ver

2 Allud ſane ad iam pꝛemiſimg
5 quo vt tetigimus xpꝛiſtus diui

ne ſue genertionis 4 eterne ema
nationis: et per onſequens ſande
trini tatis archanum verbo ſuo liot
obſcuro voluit innuere Hot tamen
verbum ſicut ala verba maria co

tem plabatur pꝛoſfundius · deo ſub
ditur⸗ qð ipſa onſeruabat omnia

verba her onſerens in wꝛde ſuo Cõ
ſere bat verba voalia que dicka erat
de verbo eterno Tonferebat verba
qWue audierat de ſuo et eterni patris
filio De hot ergo tam excelſo⸗ et tã
excelſi patris ſilio audiamus quid
ſequitur⸗ Et deſcendit inquit aum il
lis - venit nazareth· erat ſubdi
hoc? Quibus erat

ſubditus: deue dei filius? Vtiqʒ
ioſeph 2 marie parentibus eius: et
pꝛintipaliter ipſi ſancto ioſeph Cui
ecam maria taq, vxoz humilis ſub
debatur „Vere humiliter viro ſuo

— — ——,f +— — — —

W .ð
s

ſubdita 1 obediens fuit⸗ que oĩbus

vxoꝛibꝗ ymmo virginibg exemplũ
humilitatis p̃buit· que omẽs vtnuſ

qʒ ſlat9 mulieres humilitate pꝛecſ
ſit. que deo humilitate magis q; vꝓ
gini ente aut alia virtute placlit ip

ſa dicente a humiliter oĩbus pPfiten
te. Quia reſpexit doming humilita
te acille ſue⸗ ete eĩ ex hoc beatũ me
dicẽt omẽs generatioes Non ſolũ
ergo mana⸗ ß ecam iheſ 9 filig eins
ſancto ioſeph humiliter ſubditur O
mira 4 ſtuponda nouitas⸗ O noua
et miranda humilitas Dubditur
eruo dñs / humiliatur homini dez·
äman⸗ a humiliatur ſeruo paruo
humili magny domin) 2 deus oĩ
potens· nõ tamen in ſoꝛ ma dei · ſed
in foꝛma homis pꝛo ſeruis ſilis vt
apoſtolg ait ſoꝛ mam ſeri accipiẽs

Et merito lure nature xpꝛiſt ſcðm
hommẽ ipſi ioſeph ſubditur/ a quo

xp̃us homo paſcitur · a quo ſibi hu
mane vite neceſſana miniſtrantur⸗
Hed vnde miniſtrantur? Pꝛzoſecto
de laboꝛ e manun ioſeph · Credimꝰ?
mariã a ioſeph nauperes fuiſſe: nõ
eamẽ legim eos aliquando mendi

aſſe⸗. 7 deo ontludimg ſuam xpi

pauperem vitam zio laboee ma
nuu ſuſtentaſſe vt illam patris ſui

dauid Juheticam beatitudinẽ mere

rent Labores manuũ tuaꝝ qꝛ man
duchbis beatg es a bñ tibi ert O mi
randuũ Pdigiuñ Ex laboee ioſeph illi
vita miniſtratur⸗ qᷓ ñ laboꝛt miniſ
trat oĩb vitã Ex laboee ioſeph ille
paſcitit“ qᷓ ſua virtute eſurientes ve
ficit · Ex laboee ioſeph ille terreno

pane reficitur· qui in elo ſine eſurie

ſp viues ait Ego ſum panis qui de

elo deſcẽdit · Et ideo qꝛ de elo deſ
ondit ideo in terra paſcitur⸗ a ſcõ

ioſeph terreno labore ſuſtẽ tatur Dz

quo laboꝛe? Hot ſane in euangelio
expꝛzeſſe nõ legitur-/ ex hoc iĩnuit
qꝛ matheꝰ recitat ꝙ eũ veniſſet ihe
ſuein pꝛiam a wertet in ſyynagogies
indei admirantes dieebant· Bñ hu
it ſapistla vtutes? Moõne hit ẽ fa
bꝛi ſili? Vel vt lums narrat,/ Mõ
ne hic e fabera filig marie? Ex quo

datur intelligi ioſeph fabꝛũ ſuiſſe/
fabꝛili opere laboꝛaſſe⸗ ac ideo iude
os xpᷣm fabꝛũ ſiait et pꝛem ſuũ pu
tatiuũ eſtimaſſe Vnde 2 gyter hoc
ſcadaltzabatur in eo⸗ Jhus aüt dir
it eis-J25 pheta ſñ honoꝛe⸗ niſi
in patria ſua. Et nõ fecit ibi Vtutes
multas Ieer intredulitatẽ eon· O
puerſa iudeoꝝ intredulitas O mag
na ĩtredulon etitas⸗ Quẽ Pbis et
factis· quẽ virtutibꝰ miraciłxp̃m
eſſe ognoſcũt ob genert notic et
parentalis oeiginis pauptatem oon

itãpnũt Et eũ voctes fabꝛũ a fabꝛi

fuium⸗ ſuperbe deſpicunt · Mon ta
men abſqʒ miſierio xpziſtue faber
et fabꝛi filius dici voluit/a hot ab e
uangeliſtis recitari-Mon vtiqz illi
us ſabzi quem putabant illi. ſed dei
fabꝛ iatoꝛis omniũ quiꝰ diuie pꝛo
pagationis ſpiritualem oꝛiginem
carnales iudei ignoꝛ abant? deo hu
mane generatlonis carnalem pzo
ſapiam ſolum cogitantes⸗ net tamẽ
ſatis à vt dignum erat conſideran

tes xpziſtũ ignobilem tenutubant⸗

Ae

dDdDd xpꝛiſti ergo veneratto

Non ſit autem nos / ſed in xpꝛiſto

diuine 71 humane oeiginis nobilita
tem oognoſcentes, 2 in eto parentes
eius a eum in ſuis parentib)? vene

nem 7 ſacratiſſime vgi

7 lanaiſſni ioſeph. qui e⸗

Alilius vt pꝛemiſimus fuit in hat moꝛ⸗

tali vita multiplici familiaritate

familiari ſouetate giunctus a nunt

in vita eterna eſt eis mirabili ioci
ditate 2 iocunda ſeli itate onſocius

MNos pꝛedicta laudum honoeuũ q; P

wonia- eoeum adiuti menitis pꝛoſe
auti ſumus/ ex hijs que de eo ſpar

ſim in euangelijs ſcripta ſunt pno

tatos duodecim honoeũ titulos wl
legimusex quib ſanct9 iſte quaſi

oꝛona ſtellarim duodecim ſeu toti

tem pꝛetioſoꝛum lapidum honoꝛa
lat oꝛonatus Vnde quia ſcriptum
eſt / hoc honoee dignus eſt que rex

voluerit honoꝛ are⸗Dignum arbitra⸗
mur eum ab hominib valde hono⸗

randum magna veneratlone ve
nerandag; eelebꝛitate at elebꝛi feſ⸗

tiuitate wolendum/ quem tex regum

tot honoꝛum inſignijs voluit extol⸗
lere Ded aur iſte ſanctus tantum
meruit honoeari ? Hane quia mul
tum voluit humiliari· Sic enim in
eo impletũ eſt illud qð xpꝛiſt9 ait⸗
Qui ſe humiliat exaltabitur⸗ Et il⸗

lud quod mater eig mania ecinit De

poſuit potentes de ſede: 2 exalta⸗

uit humiles NHot namqʒ beata il⸗

la virgo non ſolum de ſeipſa⸗ ed

am de beato ſponſo ſuo ſpecialiter

dixiſſe cre eda eſt. quẽ deus aum ea
liet no eque ſingulanter / tñ valde

ſublimiter exaltauit· Vnde ſecuũ il
lud canticũ merito decantare potuit
Mhagni fiat aima mea dñm Ct er

ultauit ſpus meus in deo ſalutari

meo⸗ Quia veſpexit humilitate aal

le ſue· ̊ eciam ſerui ſui⸗ ece enim
ex hot beatum me dieent omnesge
nerationes · Quia freit michi domi
nus magna · Quomodo magna?

Quia inquit me miniſiæ magni fica

uit a magnifie augmẽtauit Et ide

o no mẽ ioſeph interp̃tatur augmẽ

tum qꝛ ipſe paruus humilis de
magna ⁊? ſublimi domo dauid; de ꝑ

uo magnus de humili ſublimies
fien meruit. Et ꝑ humilitate que ẽ&

vtutum omniu fundam vtum aug

mentũ grẽ a gloeie gſequi digno ſu
it. O magna ſeẽ humilitatis men

ta⸗O magnn diuie largitatis mu
nera⸗O i vere diete potuit ſcũs io

Dz quarte ſecit? Quta inq̃t potẽs ẽ
2 ſactu nomẽ eiꝰ. At ſi dieret 32õ
ex me. ß ex ſe fecitj 2õ ex mea ß ex
ſua ptãte Qõ ex mea ex ſua pieta
te het mag nalia ſeat ec aluide fe
rit-niſi qꝛ potuit a voluit Potuit ſũ
ma ptãte·qꝛ inqt potẽs ?· Et ideo

ſingulariter potẽs,qꝛ ſoly omnipo

tens · Voluit ſũma pietate. qꝛ ſant
tum nomẽ eiꝰ⸗Cuiues eius ? 3llius
de quo dicitur Boatũ eſt nomẽ eig

iheſus⸗Et qꝛ iheſus / ideo piue Do
la eni et ſumma pietate fieni voluit

nobis iheſus,/O igitur ſanckum no
mẽ eius: quia inter plurima ſancta
dei nomina. vere ſpegaliter ſanctũ
eſt nomen iheſus Momen in ſe ſanc
tum: in nobis ſanctificatum/ 70
men de quo diete poſſumg ſanctifice
tur nomen tuũ Momen de quo ipe
met ait Quicquid petieritis patrem

in nomine meo fiet vobis Quia er

go in te ꝑ te o potentiſſime ⸗ piſ

ſime iheſu⸗ ſecit dĩñs magna ſancko

ſuo ioſeph/ ideo te magnificare de

ct: 7 ad laudem tui nominis hunt

tractatum in huiug ozationis Yba
finire· (Oꝛzato.
Omine iheſu xp̃e eternaliter
deus de deo⸗ et ineffabili hu
mili tate tempoealiter homo factue

de virgine qui ſanctu ioſeph beate

mane matri tue virginem virgini
deſponſari · humilem humili ſocia
ri voluiſti: et eũ de paruo magnũ⸗
de humili exelſum multis Vtutib
et magnio honoeibus augmentatu
mirabiliter ſublimaſtida nobis que
ſumus eius exemplo meritis a pꝛt
abus cum wꝛdis oꝛpoꝛis mundi
cia vera humilitatis Vtutem. nobiſ
qʒ in humilitate fundatis da ſidei
ſpei ⁊ caritatis/ om niũqʒ virtutum
augmentü⸗vt per virtuoſa merita⸗
gloꝛ io ſa ſeum pꝛemia gſequi vale
amns. Qui aum patre a ſpu ſcõ vi
uis regnas deg Der omnia ſeaua

ſeaulloꝛum Amen

¶ CExplicit tractat petri ep̃i Came
raenſis⸗ de duodecim honoꝛibus
ſanci ioſeph.

R
sõä õäs .
WZ ” W WR * 25 5 . £ „
6 * 4 . .
.
.
„
.
.
*
,
.
.
P
— S . . er V

—
4 —
—
. .
. *
. S

.

. —
. R
— *
.
M 4.

1 = . .
. * õ . — * , . 1 èMc W ò”M èòèB
8l = c “ èòM
. 2 .

4
2 1
.
„
. .
3
2
.

.
. 17
3 *
4.
7
- . .
4
„*
*
. 1
2*
7
)
.
. .
. 4
. . .
.
*4
4
.
7
.
.
.
8
. 5 ð 3 DU R„. —„ W☛ . „ . . ð . ⸗ „ — –

¶ Eractatg de anima⸗ Jnupit pzꝛolog9
Eterũ tradit auctoꝛitas,diuinũ eſſe illud apollinie oeaculũ 1oſte te
ipm· mimis ergo erxmt qᷓ ſep̃m ignoeds alia noſce deſiderat· on
pt aut hõ noſce eipᷣm: ſi ignoeet id qð in eo ẽ diuiniſſimũ · hot ẽ ani
mã ſuã:vem in eo deo ſimillimã- Quapꝛopter de aĩa 2 hijs qᷓ ſunt in ea trac
tatum hut bꝛeuẽ.; nõ ad ꝓPuectoeũ em ditionẽ · H ad meiipſig inſtructionẽ / ex
ꝓbabilioꝛibꝰ ſapiẽtum ſentẽtiis cũ dei auxilio ompilabo: a cõ munioeibg ad
ſpecialioꝛa hot oꝛdine peœſſurue
¶Expliat ꝓlogꝰ· Sequũtur capla eiuſ dẽ tractat de aĩa cõpilatg a teue
rendiſſimo dño dño Petro de aillyac ſacre theologie doctoꝛe· quõ dam cãclla
rio pariſiñ poſtea Aniceñ/ep̃o/a Camerooñ · deide ſcẽ romane eccie. tit· ſci

griſogoni pꝛelbitero Cardinali M.VDWV
G Rimũ caplm erit de aie diffinitiõe eig diuiſiõe ĩ vegeta tiua ſcſitiuã et
. itellciuã / Hecũdũu de aia vegetata e potetijs / Tercüũ de aĩa ſe
ſitiua quãtũ ad eiꝰ poſtias defoꝛis app̃‚hẽ̃ſiues / Quartũ de ea tũ ad e
potetias ab ĩt app̃ᷣhẽſiugs / Quitu de ea q;tũ ad eiꝰ potẽtias motiuas /
Derxtũ de aia ĩtelldua quãtũ ad eiꝰ potentiã agnoſcitiua / Septimũ de ea
qᷓtũ ad ei potẽtiã volitiuũ / OQctauũ de hijs qᷓ ſũt in aĩn⸗ Pmo de ſpeẽb

7

rerũ ſẽſibilin in medio / Nonũ de ſpẽbd rerũ ſẽſibiliũ in eſu vł oegano /
Decimũ de ſp ẽbů ĩ intellcũ huãno / Vndecide actibg aie⸗ pode ackibg og
noſcẽdi aie ſẽſitiune / Duodecimũ de actib ognoſcẽ di aĩe ſtellciue / Triũ
decimü de actibg appetẽdi potẽtie volitiue / Quartũ decimũ de paſſiõibus
aĩe⸗hoc ẽ de actib appetẽdi potetie ſeſitue / Quĩtũdecimũ de hiuba aĩe tã
potẽ tie ſenſitiue q; intellciue at ecia volitiue⸗
Diuiſio anime/ quo ad ſua accidentia

Denſibilis⸗
Dpes“
Intellig bik
DVöſationes
Cognities
Asivd aie A . Intellciones
tcceideaie Ackh
Volitiões Amoe Odiũ
Affrĩoss . Ppetit geupiſ. deſideiũ. fuga
9 tter. a/ lots .Y delcãꝰ⸗ doloꝛ
. Appetitg iraſci · ſpes. de ſppaꝰ
Gäſual Pꝛaich aaudatia timoe
Deſuales z actici
Dity Intellcuales
Affecõnalts Speculaſi . A i
—

2
7

vriſiua
uditia⸗
olfacia
S

vmagiatia
eſtiatiua
meðoꝛatia

4

.
1
.
9
Intellis ag?e
Intelleus poſſibil⸗ n
Intellcũs ſpetlati⸗
ffciua ᷓ dẽ volũtas

Impafa qᷓ dů libene

2ð

*

ſatl
ti⸗

Deqgui pdicttrackat de ani

ma (Capitulum pꝛimũ
¶Pꝛima pe Ani me diffim tio

BVinditatem aie
vmbꝛatite ſõp
niantes phi / de
ea diuerſa ad
uerſa ſeſerunt /
que oĩa diſſere
relögum eſſet⸗

SHz a⸗ arſtotiles inter eos obtinẽes

pzincipatum animam pꝛzobabilius

diffiniuit dieens / ꝙ ipſa Eſubſtanti

acrus
prin) alis wꝛpoꝛis phiſict o'ganici/ haben

tis vitam in potentia/ Jdeo huius
difſinitlonis explanationem pzꝛoſe
quamur // Eſt igitur hec diffini⸗
tio non ſipliciter quiditatiua quo
nia m talẽ dare non ad phiſicum P
tinʒ · ̊ ad methaphiſicũ ali ẽ oſide
rate rones qᷓditatluas ren / quasphi⸗

ſic cõſideat in oedie ad motꝗ a ope

rationes earu⸗ SDed ẽ diffinitio na
turalis explicite et onuertibiliter in-

dimns no ſolum quid eſt aĩia ß eca

cuig eſt: quoniam oꝛpoe is phiſici
oꝛganici · Pꝛopter quid qꝛ yter
vitam / ſune guter vitalem operatio
nem exerendam⸗ Ideo ariſtotiles
pzedictam diffinitionẽ declarans
p aliam notioꝛem diens ꝙ anima
eſt quo viuimus / id eſt quo aliquid
viuit: capiendo viuere vt ſe extendit

ad omnem operationem vitalemſi

ue ſit nutritio/ſenſatio / intellectio / ſi
ue alia vilalis motio Animata ei
ab inanimatis non apparent aliter
differte / niſi exercedo aliquod opus

vite // Eſt autem pꝛima diffiniti

o vcnuertibilis aum ſuo diffinito /

quoniam omni anime oonuenit vt
patet induckiue et nulli alten: quin
ymo per partes diffinitionis ani⸗
ma a quolibet alio ooncluditur dif
ferre · Per hoc enim quod dicitur
ackus differt a materia pꝛima que
eſt pura potentia et a oompolito
quod reſultat ex actu a potentia /
Ber hoc quod dicitur achus pꝛimꝰ9
differt ab actibus ſeaundis / qui ſüt
operationes vitales · Omnis enim
ſoꝛma in oedie ad operationem ab
ea pꝛoœdentẽ dicitur actuspzimꝰ:
q talis operatio actus ſecundus

Per hot quod dicitur ſubſtancialie
differt a ſcientia / 7 alijs habitibus
qui ſunt aridentia· / Ber hot ꝙ

dicitir wzpoeis phiſic / explicatur

cuſa matenalis anime Coepus

enim non in quantum artifiaale /
ſed in quantum phiſicum / id eſt na
turale / àſubiecum anime. / Per
hot ꝙ duit᷑ oeganici/ anima differt
a ſoꝛ mis oꝛpoꝛum ſimplicium vel
elementozum vel homogenoeum⸗
quoeum nullum eſt oꝛganicum / id
eſt inſtuumentale ſine inſtrumentũ
partiale alictius totius ozꝛpoꝛis o⸗
ganic· / Per hoc gqy diatur vitã
habentis in potentlg / intelligitur e
anima eſt acus ozpoꝛis vitam ha
bentis 2 eſt in potentia ſciliet ad o⸗
perationes vitales vel eſt actus
quo toꝛpus habens eam dicitur ac⸗
tu viuens et qua ciraimſcripta non
eſſet vutene niſi in potentia-Et per
hoc quocũqʒ pꝛedictoꝛum modoꝛũ
ij

intelligatur differt anlma a ſoꝛ ma
doui vel ſeminis Ex quibg talem poſ⸗

ſumus anime diſfimtionem wllige⸗

te⸗ Anima eſt ſoꝛ ma ſubſtant alle

ꝓa pois viuentis, potens in eo vi

ales operationes exerete. Et het
eſt clara wopleta diffinitio anime⸗
/(Anima vero diuiditur in vege
ta tiuam / ſenſitiuam / rationalem
ſeu intelleckinam Mue diniſio ex ip⸗

fis ackibus ſiue operationibus coclu

ditur Ticet enim quehbet ves a qua
lbet alia / ſeipſa ſoꝛ maliter et intun
ſee diſtinguatur: tamen ſcm ariſ

ctilem potentie diſtinguuntur per

ackus id per ackus oog noſcuntur
woncluduntur diſtingui⸗ / Qui

aergo expermmur in diſtinctis ſup

poſitis actum anime tnpliom in
genere⸗ſcilicet vegetate / ſentire / rati
osnari·. deo ex hort cocludimus tri
phoœm eſſe animam: ſeilicet vegeta

nuam vt in plantie⸗ſeſie uam i bꝛru-

svonalem in hoibus / Quida
vero dient has animas ſuis vniri
ꝛ poꝛib diuerſim ode ſem diuer
ſas lucis eſſentias? ꝙ eſt vna lux
c(eli yderei que diſponit ad ſuſcepti
onem anime vegetatiue Alia ẽ F lux
el criſcallini / qᷓ diſponit ad ſuſcep
tionem ſenſitiue. Et alia eſt lux cli

empyꝛ ei que diſponit ad ſuſceptio⸗

nem inte llectiue Mot autem magis
vietur voluntarie diccum/ rone
pꝛzo batum ideo tranſeundu ẽ velut
ſuperſticioſum GSeamna
olice qaneſtionis ſolt

pler otrurrit gueſtio⸗ a eſt /v

noõ *

a pꝛedicam anime diui Ronem tri

trum in eodem ſuppoſito anima ve
getatiua / ſenſitua / 7 intellecklua ſitu⸗
aliter diſtinguantur Hetüuda dato /
ꝙ non / vtrum tamen realiter diſtin
guantur⸗ CTerga lioet eſſent realiter

idem⸗ vtrum ipſa anma a ſuis po-

tentijs diſtinguatur .· De hijs enim
eſt inter dockos altricatio: que tamẽ
t niſi ſub bꝛeuitate tracada
Solutio j pme queſtionie.

De pzꝛima igitur queſtione dixerüt

quidam ſuiſſe opinionem platonie
ille erant diuerſe anime 2 in di
uerſi is oeganis ſituate· ſcz ſenſitiua

in eerebꝛ. / nutritiua in epate appett
Aua in coꝛde. v egetatiua in mebꝛis
generatiuis (Hed anſtotiee con
tra hant opinionem pꝛobat ꝙ in eo
dem ſuppoſito aĩa vegetatiuag ſen
ſitiua nõ ſunt ſit ſituahter diſtincte⸗
per totum wzpus animalis eſt ſi
mul vegetatiua ſenſitua Mam ſi
cut in planttis liœt potentia ſumen
di alimentum ſit i in raditibus/ et po
tentia generandi folia floꝛes et fruc
tus eſt in ramis: ta men ſi abſcin da⸗
tur rami a radiabus / et radies pul
lulant nouee ramos ferentes ſolia /

floꝛes/a ftuctue/ q rami abſciſi ſi te

plantentur reſumũt radies: q8 nõ

eſſet niſi vtragz dictarum polkttarg

ſcz poteſumẽdi alimẽtuũ/ potẽtia
generäadi eſſet t in m ditiby q; in ra

mies SHic ꝓoetionaliter ẽ de multis

aĩalib ĩpfecis / quan ptes abſtiſe vi⸗

uũt 2 ſẽtut Met hot ming g Edu

E de aialib pfectis ꝗqᷓ diuiſa vinere

nõ pũt: q; ad ſui ꝑtinẽtiã ꝑſectioeẽ
oꝛganizationẽ reüt⸗ Dis eĩ equ

— — —

16

q nutritur 7 augetur æ ſentit in ta-

pite in pede⸗ quate in qnalibet eig
parte eſt ſimul vegetatiua et ſenſiti
ua: net het ab illa eſt ſitualiter ſepa⸗
rata; ¶ Dolutio ſecude queſtionis

De ſecunda queſtione ſuerit opi

niones diuerſe/ dixerunt quidam
non ſolum ani ma vegetatina ſen

ſitiuam ĩ eodem ſuppoſito differre:

ß tot eſſe ſoꝛmas ſubſtãtiales in eo
dem / quot ſibi wꝛreſpondent ̃dicch
ca quiditatiua eſſentialiter ſuboꝛdia⸗
ta Verbi gracia In equo eſt pꝛrima
ſoꝛ ma qua eſt ſubſtatia / alia qua eſt
pꝰ alia qua eſi viuens alia qua
eſt aĩal alia ſpecifica qua eſt equg :
q ſicut materia pꝛima eſt purm pot?
tia ad pꝛimam ſoꝛ mam / ſic illa eſt

pꝛz im act materie a eſt potentiak

ad aliam ſoꝛmam ſola autem vlti⸗
ma eſt ſimpliciter acualis / Zict
aũt hant opinionẽ repꝛobate gene⸗
raliter ptineat ad methafiſiaim / ta⸗
men quãtum ſuffict ad pꝛopoſitũ⸗
videtur ꝙ talis differẽtia ſiue diſuũt⸗
tio ſit omnino ſuperflua: quia nũqᷓ;
plnralitas eſt ponenda ſñ neoſſita⸗
te / id eſt ſñ experiẽtia / ratiõe / vel aut
tozitate cogente⸗ß nullum iſtoꝛum
trium cogit talem pluralicatem foꝛ⸗
marum ponere. vt patet induckuie⸗
deo Pbabilius dixerunt quida ani⸗
mam vegetatiuam ſẽſitiuam in
eodẽ ſuppoſito eſſe realiter idem Ti⸗
eet vt ariſtotiles dicit differant ſcðm
wilonem⸗ id ? alia rone ĩtelligimd
eandem animam eſſe vegetatlna /

2 alia ratione ſeſiauam · / Et idẽ

videtur eſſe dieẽdũ de aĩa intellãua

in homine / ſequendo ratlonem natu

wlem / ᷓuis de hot non habeamus
tlaram ariſtotilis determination⸗
er obſtat ꝙ in homine ipſa a⸗
nima ſcm illas potetiasſucreſſiue
manifeſtatur/ quter quod diutur
embzio pꝛimo viuit vita plante id
vegetatiua⸗poſtea vita ani mał⸗
id eſt ſenſitiua · poſtea vita homis
id eſt intellecuua . Ma quia natura

ſuceſſiue operatur virtus naturalis

ſoꝛ matiua pzius rationabliter diſ

ponit ad vitam ꝙᷓ;ᷓ ad ſenſum/ a pꝛi

us ad ſenſum q; ad ationẽ? /¶ Dz

ſcðm ſidei vertatem ſpecialis diffi
tultas eſt de anima ĩtellectiua⸗ vty
ipſa in homine ſit eadem cum vege

eatiua a ſenſitiua: quia ſcð m fidem

ipla eſt in diuiſibilis / ingenerabilis /

inoꝛ tuptibilis Ipſa autem vege

tntiua q ſenſitiua m hominibg a in⸗
bꝛutis videtur eſſe eiuſdẽ rationis /
7 per gſequene extenſa generabik
wꝛ tuptibilis· Ded ipſa ſenſatt
o hominis cũ ſit quedam qualitas

extenſa non videtur poſſe eſſe ĩ ſub⸗

iecto indiuiſibili⸗· Ipſi quoq;ʒ anime

Ienſitiue æ anime intellectiue in ho⸗

mine iudicia 7 appetitus ſepe ſunt

contrarij⸗ dieente anſtotile / q ſenſu
alitas ſepe aduerſatur q obuiat ra

tioni · Contraria autem non poſſüũt

ſimul eſſe in eodẽ ſubiecto / nec ĩ ea⸗
dẽ aĩa indiuiſibili . deo qpter iſta
pntcipaliter qᷓda dixerũt ꝙ nõ eſt in
hoĩe eadẽ aĩn ſenſitiua itellectiua

Dz cũ hot ſit ꝓbleuma neutrũ cuig

vtraqz po ẽ ꝓbabilis Cui plaret te
nẽ oppoſitũ/p̃t diceere ꝙ aĩa ſẽſiſia
. A iij⸗

180

hominis eſt indiuiſ ibilis nec ipſa
eſt einſdem rationis in hominibus

7 in bꝛutis Et ꝙ ſubieccum ſenſatt

onis / at iuditij ſiue appetitus ſenſi-
tiui non eſt ipſa ſola anima indiuiſt
bilis ſed totum compoſitum quod ẽ

diuiſibile Dubiectum vero intellec

tionis at iudicij ſiue appetitus intel
lectiui: ipſa ſola ani ma ĩdiuiſibik.
quare non erunt contraria in codem
ſubieco adequato . De hüs autem

pꝛo nunt bꝛeuiter traſeo⸗ Holu
tio tercie queſtt „ 1* e tercia

queſtione omiſſa opinionum varie
eate / diendum eſt. p anima eſt po-
tentia, quia eſt pꝛincpium actinũ
hue paſſiuũ ſue operationis: ip̃ius
autem anime multiplex eſt potenti
a⸗bna pꝛincipahßs / alia iſtrumenta
lis.Pzꝛima ? eſſendalis ſetuda acti-
ualis/ Loquento igitur de potentia
paintipali 2 eſſenciali anima eſt vͦe
nica potentia⸗ net eſt verum de vir
tute ſermonu e in homine ſint plu
vees potentie: ſed ad iſtum ſẽ ſum di
titur qꝛ anima eſt potens exereere
plures operationes · 42 ſeðm illas
ſupponũt pꝛo ea plura nomina; di
uerſarum ratio nu ſigniſicantia po
tentiam anime / ſicit ſunt vegetati
uũ / ſenſitinũ / intellectiuũ / Zoquẽ
do vero de potentia inſtrumentali
actiuali / anima a ſuis potẽtijs diſ⸗
tinguitur. a ſunt ipius pluree potẽé
tie⸗quia liot amma ſit potentia pn-
cip aliter actiua ſuarum operationũ
vitaliũ: tamen ad ipſas exercdas
indiget caloee naturali ſpiritibus et
multis alijs diſpoſtionibus Et a⸗

lijs indiget ad nutriendũ⸗ alüs ad
ſentiendũ/ alijs ad mouendũ ſcðm

locum: ⁊ iſte ſunt potentie vegeta
ſue ſenſitiue 2 motiue inſtrumenta

les / ab ipſa anima / 2 ab iuicẽ diffe

rentes· I deo oncedendũ eſt ꝗy aia
in pede eſt eque potẽtia viſiua ſicut
in oculo/ loquendo de potentia pꝛin

Kpali⸗ tamen ipſa ĩ pede nõ eſt po
tentia pzꝛopinqua ad videndum /qꝛ

aia ſñ diſpoſitlonibus re quiſitis ad

ſuã operationem nõ dicitur potenti

a qꝓinqua/h̊ temota. Et her de a

Fhn eig potentijs in geneali ſuf
Draen enpitulum ·

Piima pars de potentia vege

htiua generaliter

n) VUnc in ſpeciali tactandũ eſt
de potentijs aĩe: 2 pzimo de .
anima vegetatiua quia omunioe 6
Poteſt aute het potentia ſcm arſ
totilem diffiniri eſt virtus pones
nuertere alimẽtũ in oꝛpꝗ anima
tum in quo eſt ad ſalutem ip̃ius/ e
ex eo ipſum augere ad oplemẽtum
quantitatis eig : generate wꝛ pus
animatum ſue ſpeciei · Vñ paiz
aiĩa vegetatiua tres habz potentige
ſiue vires ſciz nutritiuã augmentati
uam generatluã Pꝛima eſt ad

ſeruationẽ ĩdiuidui ſecda ad pſec

tionẽ ſubiecti /tercia ad Atinuationẽ
ſpeaei Et habz quelibz IPziã opati
onẽ qpꝛiũ Vte ex quib ognoſ
riturideo de ipſis ꝑ oedinẽ ẽ viden
dum Desid⸗ Es der nutritiõe
¶ Nutritio ergo q ẽ operatio potẽ
tie nutritiue eſt coonuerſio nutnimẽti
ſcðm ꝙ eſt potentia oꝛpus anima

=Z

— — —ꝑV———

—

u

e

e

tum in ipſum oꝛpus acal animatũ

pzopter ſalutem ipius. Ad nutriti
onem aũt tria requirutur. vnu eſt a⸗
leno/q hoc aia vegetatiaſecadu
eſt alitu/ hot eſt wꝛp aiatum / ter⸗
ciũ ẽ quo alit᷑.a hoc ẽ duplex Vnũ
paſſiue, ⁊ hot eſt alimentũ quod ẽ
obiectũ potetie nutritiue aliud acki
ue/ hot eſt pꝛincipaliter ipſa aĩa⸗
inſtru mentaliter tamen ẽ qualitati
ua diſpoſitio ad digeſtione teqſita
Alimentũ eni ſcm anſtotilem de
bet eſſe quodãmodo optrariũ alito /
quodamõ ſimile/ ſcʒ a pꝛincipio ton
trarium/ in fine ſimile Quia hec
conditio agentis⸗ ſcz aſſimilare ſibi
paſſum pꝛius ontra rium Debet at
alimentũ ꝑ alterationẽ guerti in a
litũ 2 ei aſſimilari anteq; nutnat ip
ſum⸗ ideo ad hãt actionẽ necſſaria
eſt aime multiplex qualitatina diſ
poſitio tanq; inſtrumẽtũ/ Pzop
ter hot ergo ip̃i potentie nutritiue
dicũtur deſeruire quatuoꝛ Vlutes · ſcz
attrackiua que aſſumit de alimento
illud ad eſt neeſſariu⸗ retẽtiua qᷓ re
tinet alimẽtũ donet debite alteratio
nis reäpiat oplemẽetu⸗ digeſtiua ᷓ

alterat 27 ſeparat puꝝ ab impuro.
expulſiua que expellit ſupfluũ a ne

eſſario nutuimẽto. Sit igitur fit a

pleta nutritio ( Terga ps de aug
mengatlone⸗

Augmẽatio ãt que ẽ opatio po-
tentie augmẽe tatiue / eſt cõuerſio ali
mẽti ſtðᷣm ꝙ eſt potstia quãtũ wꝛ

pus aĩatũ in ipſum ꝛp actu alra⸗

tum Inter gꝓplemẽtũ ipiũs Dñ pa
tet qy icẽ eſt obiectũ potentie nutriti

ue/a potentie augmẽtatiue.ſciʒ ali
mẽtũ⸗Ex eodẽ enim alimẽto nutri
mur augemur Dz tamẽ nutritio
⁊ augmentatio differüt/ na liet ſit

ex eodẽ alimẽto/ tamẽ ip̃m nutrit
ſedm eſt [ba/a augmentat ſcðm

eſt quatum ideo nõ ſcðm eandẽ
ronẽ ẽ vtriuß obiecum ¶ Quarta

ps de generatione
Seſeruti vero que ẽ oꝑatio po
ntie viuẽtis generatiue e cõuerſio

ali mẽti qd eſt ſemen in cꝛpa aĩatũ
nouũ ſike illi a quo ſemẽ eſt deciſũ
nter gſetuationẽ ſpẽi ipius:Ex e

odẽ ergo almẽto no totaliter ̊ pri

aliter fit nutritio / augmẽtatio/? ge
neratio/nõ tñ generatio eius qui nu
tritur vel augetur ß alten Ex ſun
fluo enĩ alimẽti fit generatio / nõ qᷣ
dẽ ex ſupfluo ĩ quali/ſ in quãto Et
diat anſtotiles ey generare ſibi ſike
eſt naturaliſſimu opꝗ natute, nõ q⸗
ſit pfectiſſimũ ſipliciter̊ ſcdᷣm q̃d
ſeʒ inter oꝑationes potẽtie vegeta
tiue. vel qꝛ natua vniuerſał magis
ĩtẽdit tinuationẽ ſpeciei q;; ↄſerua
tionẽ huig vel illig idiuidui Ad hot
eciã ꝙ oꝛpꝰ aiatũ ſit ſui ſilĩs genea
tiuũ opoꝛtet ſedm arſſtotilẽ x ſit ꝑ
fectũ nõ oꝛbatũ ⁊ nõ hñs ſpõtanea
geneationẽ Pꝛimo ſit pfectũ tã
ĩ qualitate q; ĩ qᷓtitate Secido ꝙ nõ
ſit oꝛ batũ id ẽ ꝙ nõ ſit diminutũ in
mẽbꝛis genitalibg Crio nõ hẽat
ſpõ tanea geneationẽ / id nõ ge
net᷑ ꝑ putrefactionẽ. ſiait muſca vel
vermiegd eĩ ꝑ putrefactionẽ ſine ſe
mine generat᷑ cmuniter ex ſemine
non genemt ſibi ſimile · qꝛ aliter t

2

ptinuan in ſvecie/ net tamẽ opoetet
hot in omnibg huluſmodi verũ eſſe
Guita pe de vegetotib a pla
Vt autẽ maniſeſtioea fiat que
de anima vegetatiua/ 7 eins poten
tijs pꝛemiſſa ſunt hit de vegetant
bus plantis aliqua ſunt dieenda⸗
Planta autem generale nomen ẽ
ECEt ſcðm ariſtotilem plantarũ que

dam ſunt arboees que habent ex ſu

a radice ſtipitem vnim̃ ex qua mul

ti rami naſcuntur· Alie medie inter

arboees a herbas vt frutiee ñ ſti
pite habentes ex radiabus ramoe

Alie herbe que non habẽt ſtipitem

ex ſua radie ß ſolia ⸗/ Pꝛincipii

autem efficiens in generatlone pla
eatum a eatum vegetatione eſt ſol
ſiue caloꝛ ſolis· Pꝛmcpium autem
materiale a quo ſumitur nutrimen

tũ eſt terra ; nõ tñ terra pura ſed ex
quatuo elemẽtis cõpoſita ſiue mix

en Ex qua quoddã ꝗpoſiaim ſurgit

qð eſt maxime terteum/aquatiaim
parũ⸗/ aereuũ minus/igneũ mimme
Per terram oherens, per aqua et
getem diffüdens /a per ignẽ ſuperi
us ſurgẽs Mõ tamẽ hniuſmodi ele

mẽtoꝝ ſoꝛ me ſiue eoꝛũ virtutes ſüut

in hot wuſe pꝛintipaleo vt in ſecũdo

de anima gtra empedoclẽ Pbat ariſ

totiles / / Modg ant genemtionis
plãtarum ſedðm ariſtotilem in libꝛo

dee plantis eſt talis⸗ Quoniam V

tute caloꝛis aſcendunt vapores ter
tei a aquei ad ſuperficiem terrte / ad

quam eriam deſcendit aer roeidue

roꝛ iſicins locum mixtionis / in quo
virtus ooz poeum eœleſtium inſuſa ip

ſis mixtibilibue commiſcet ea. 4 ex
eis pꝛodutit plantam-In platis au
te radix generatur ex humoꝛe ſemi
nali⸗ medulla vero ex humoee aba
h. Et ſcm ariſcotilem in plata du
plex eſt digeſtio/ pꝛima in radice⸗
ſecunda in medulla⸗ a qua ad alias

partes tranſmittitur onueniẽe nu
trimentum⸗a inde generantur ſolia
erx humoee magie aquoſoloꝛes ve
ro ex humoee magls ſubtili / 1 quaß
aereo: fructg autẽ ex humore aereo
magis groſſo æ magis virtuoſo De
natura vero plantamm ſpecaliue
dicere non eſt pnitis pꝛopoſiti
Lapitulüũ terau⸗ (Bzima ge

——

otentig leſitlua generaliter
Oſtq; de aia vegeatina die
tum eſt. nüt de ani ma ſenſiti

ua eſt agendu Habet autem dupli
oœm potentia / ſciliet appzehenſiua

mmotiuam Et diatur hic appzehen

ſiua Put ſe extendit appꝛehenſio ad
noticam indiciariam Dec vero po
tetia app̃hẽſiua dinidit ĩ app̃henſi
uãa deſoꝛis / 21 iĩ app̃heſiuã de ĩt Et
dz apphẽſiua deſoꝛis ꝗᷓ app̃hendit
p oeganũ qð ẽ extra ĩ oꝛ pe· vel q⸗

hot foꝛte nõ ẽ venꝝ de ſẽſu tact· p̃t
dici app̃hẽſiua defoꝛis / qaz app̃hen
dit re deſoeis pñtẽ Pꝛius aut ẽ de
iſta potẽ tia dicduũ eig ptib .· poſt
ea de ſeainda
numero ſenſuum exterioeum⸗
¶ Bies ergo appꝛehenſiue deſo
ris ſunt quinq; ſẽſus particulares⸗
ſiue potẽtie exteioees.ſcz viſꝗ/ audi
t·/odoat?⸗tact9 a guſtꝰ quon ſuffi
ciẽtia ſit h? Nuoniacũ media P ꝗᷓ fit

ecunda pars de

n
n
a
da⸗
le⸗
onn
le
de
aß
ro

de

1

ſenſuu⸗

ſenſatio ſint dete rmina ta numero⸗
ſciʒ aut caro/aut aqua/aut aer · Cuũ
eciam ſenſibiulia per iſta media ſint
terminata numero⸗ quia omne qð
ſentitur per carnem aut eſt tangibi
le aut guſiabile: 2 omne quod ſenti
tur ꝓ aerem vel aquam / aut ꝑ vtra
qʒeſt ſonus / odoe / vel wloꝛ⸗/opoꝛtet
ſcð m hüt numerum eſſe numerum
ſenſuum (¶Terga par uenie

mo quia omnes ſunt vites paſſiue /
ſentimus eni intus ſuſcipientes nõ
extra mittentes/ ⁊ qpter hoc obiecta
eoꝝ dicuntur paſſibiles qualitates/
qꝛ in ſenſu facüũt paſſiones: net ta
men ideo dicutur virtutes paſſiue/
q; non ſint potentie actiue-·/ De
cido quia omnes ſunt peroptiui ſi
gulanum/æ non vniuerſalium· e
ciam obiectoeum pñtium æ nõ abſẽ

tium· / Tertio qꝛ ad hoc ꝙ acku

ſentiant quatuoe requititur/duo ex
parte ſeſus / ſceiz ſpeces a oganu: 2
duo extra / ſciz obiecum a medium
Et ex parte ſneciei requtritur con
ueniens pꝛopoetio ſenſibuis ad ſen
ſum · Ex parte oꝛgani requiritur ꝙ
ſit auenienter diſpoſitum Ex par
te obiecti tequiritur conueniene pꝛe
ſentia: a ex parte medij wnueniẽe

diſtantila · quia ſenſibue poſitum ſu

pꝛa ſenſũ non ſentit· Et iſtis circũ
ſtacijs poſitis ſenſ 9 non errat tirca
ſenſibile gz iũ/ a hot in magna ꝑ
te ſiue in magno gradu vt exponit
cõmentatoꝛ/ Quarto coueniunt

ðäse

quia oẽs vna habent oeiginem⸗ſcili

Conueniut autem dickt
ſenſus in aliquibus oonditiõib9 Pꝛi

t ſenſ ũ cõem / a quo velut a eent ro

quaſi lin ee q̃da exeut (¶Quarta ꝑe

ẽſg eciam in aliqbg Pꝛimo in oega

noeũ medion 2 obiectoꝝ diuerſita
te Hecudo difſeruũt vtilitate. qꝛ duo
illon/ſeʒ tadus q guſt ſunt magis
neaſſarij⸗ alij ſunt ad bene eſſe aia
lie ad ſcientiam acquirenda Per

guſtum enim diſcernimg abũ bonũ

a nociuo: æ per taduũ œꝛzruptuũ a

nõ wꝛtuptiuo. J deo hijs duob ſen

ſibus ingeniauit natura mediũ ĩtrĩ

ſecũ ꝓpter toꝝ neœſſituts, alizs aũt
mediũ extriſec⸗ Terctio difſerũt ge
neralitate⸗ qꝛ tactg eſt in mebzis oĩ
bus æ ĩ oĩbus aĩalibus. QNuarto in

apphen dẽdi retnendi vorietate /
quꝛ viſus caus /veloci/ temotus
apphendit⸗tattg aut aꝛ groſlioe eſt

apphenſa ſoꝛtig tenet Hee ſut ergo
generales gueniẽtie a differẽcie ſen
ſuũ/quauis q alique poſſint alie aſ
ed diendum eſt partialanter de
vniuſcuiuß ſenſus oegano / medio

obietto. Et pꝛimo de viſu tanq; de

nobilioei Oꝛganũ ergo viſg ẽ oaug

ad quẽ puenit nerug opticꝰ ꝓtẽſus

a erebꝛo vſqʒ; ad pupilla p quẽ mit
titur ſpũs viſibił recipies ſpẽs viſi
biles ab humocee triſtallino⸗ qᷓ eſt in

pupilla·. Dit igitur videm oaulo /ß

inſtrumentaliter. viſu aut ſiue Vtu

te viſiua videmus effectiue pꝛĩcipa

liter: ipſa vero viſione videm ſoꝛ
maliter ? ſic de alijs ſẽſib oæ tia
naliter eſt diendum · / Mediũñ
pᷣterea huig ſenſuo eſt aer vel aqua

*

2 quoduq; aliud wꝛzpytranſparẽs
ſiue dyaphanum/ Vnde cim lumẽ
requiratur ad videndum / fuit inter
quoſ dam philoſophos queſtio / vtrũ
requi catur pꝛopter medium / aut qn
ter olorem / ſiue obieckum Et poteſt
dici ꝙ pꝛopter vteũqʒ / tamen pꝛin
apaliter pzopter coloe?“ qui nõ ſuf
fict ſuam ſpeciem ag ere / ſine conlic
to lumine· / Obiectum vero viſy
eſt viſibile ſcz oloe vel lux. Differut
autem colo?/lux lum?: quia lumẽ
non terminat viſum / net pꝛopꝛie vi
detur ß eſt ſpecies lucis per quam
lux videtur ſiait oloꝛ per ſuam ſpe
aem⸗Aux autem poteſt ex ſe in dya
phano ſuam ſpeciem genearen olde

autem non poteſt niſi lumine ſuper

ipſum cudente Di autem ſuper lu
cm ſiue luadum caderet lumen au
enũ / ſaltem maius ꝙ̈ ſit lumen pꝛo
pꝛiumimpedit ipſum ſalte m ne vi

.

deatur diſtin te ꝛ ideo maius lumen

„

ming lumen dieitur offuſcare ſicut
patet de ſtellis in die ¶. Dexta
pars de audit⸗ Oꝛganum

. 4

vero auditus eſt in aurib?/2 eſt qui

dam aer (önaturalis poſitus intra
cõtauitatem auris ad quem dirigit

nerug quidam pꝛotenſ a erebꝛo ch
tinene ſpiritum audibilem . Mediu

autem ſenſus huius eſt aer extrinſe

aus ipſi aeri ſupzadcõ connaturali 2

intrinſeco ontinuatus· / Hed ob
iectum ipius eſt ſonus qui fit in aere

ex colliſioe duoꝛum oꝛ poeum ſolido

rum ſiue durozum ad inuiem per
qu fit tre moꝛ in agere / qui ontinuat
vſqz ad autem per modũ ſpere· cu

2=

ius centrum eſt loans oolliſionle· 2

circulariter Ptenditur cotinue debili

tando ·/ alius ſimile eſt cum pꝛ oiiatk

lapis in aquam Vnde patet qualt
ter fit ſonus reflexus⸗ eptima

pars de olfactu· ¶ Oꝛganũ autẽ
olfactus eſt in duab carunculis deſ

endẽtibg a eerebꝛo que ſimiles ſunt

duobus capitibg mamillarum per
quas peruenit ſpiritus odoꝛabilis⸗

Medium vero huius ſenſy eſt aer
vel aqua⸗a licet idem ſit medium ĩ
hot ſenſu 2 alijs duobgſcilicet viſu /
auditu · hot tamen eſt differenter

Eſt enim hot medium viſu ſcom

quod eſt coꝛpus dyaphanũ/ß ſceðm
hant diſpoſitionem non eſt mediũ
huiuſmodi in alijs ſenſibus / Pz
obiectum ipĩus eſt odoꝛ qui ommu
niter multiplicatur cim quadam ſu
mali euapozatione per caloeẽ a wꝛ

poꝛe odoꝛiſero reſoluta⸗ ¶ Ockaua

ps de guſtu⸗ ¶ Oꝛganũ guſtgz in
ligua ꝑ qua tes ſapoeifera giugitur

huiditati ſaliuan que ĩmutat ab ea

mediãte carne ſpõgioſa que eſt i ſu
pficie lique /a reddit ſapoeẽ ſuũ ſpui

qᷓ eſt ĩ neruo ĩterioꝛi Vñ patz ꝗ⸗ du

plex mediũ i hot ſeſu itrinſetũ ſez
caro ligue / a extriſecũ ſcz huiditas
ſaliuarb: ideo ſi ipſa fuerit infecta a
maritudine guſt? iudiet cbũ amaꝝ
Obiectũ at huig ſẽſg ẽ ſapoe / alig du

o ſũt extrema atraria⸗ſcʒ duledo et
amaritutdo Media at ſũt plurima/

hot ce eſt dictis oĩbo eſ ib· ſeʒ ⸗
quilbet ſit ſẽſitiug vniꝰ Otrarietatis
g medion ip̃ig· ¶ Mona ꝑpsde tac

tu⸗¶ Oꝛganũ tattgſem quoſda

S = = —

— —— —

. —

—

e S

—. — =

j – — — —

—

—

7
li
a
utn
en
aut⸗
d
ſnt
per
e .

tnt⸗
denn
ſt

eſt in oꝛde / vel aliquid ijuxta oꝛ
valde reduchum ad medium quali
catum tangibilium;/ vnde talem P

portionem qualem ipſum habet nõ
ſentit: ſed ſolum excellentias tan

gibiliũ / Ded ſeðm alios autem
opoætet osganum tackus eſſe exten
ſum per omnia membꝛa ad euitã
dum excellentias tangibilum que
ſunt ooꝛruptine anj malium/ vnde il
la ſupzꝛadicta pꝛopoetio reducta ad

medium qualitatum tangibilium

videtur ponenda in neruis per totu
wꝛpus animalis expanſie Medi
um autem huius ſenſus ſigit et ſen
ſus guſtus eſt caro / vt ſupꝛa tacũ
eſt; 2 hoc eſt medium oniuncum

Poteſt tamẽ hoeum ſenſuum ſiait
2 alioeum eſſe quoddam medium

extraneum / ſed non ſe habet ad ſẽ

non eſſet non ming ſenſatio fieret⸗
DHed obiectum huius ſenſus eſt
ctangibile⸗ Mon eſt autem vnu pPri
mũ genusomnium qualitatum tũ
gibilium⸗ſicut oloꝛ eſt gen omniũ
coloꝛum ſed ſunt in cis plures cõtra
rietates / ſtliet caldum/ frigidum·

humidum ſiccum⸗ durum⸗molle⸗

aſperum⸗lene⸗graue leue 0( Un

de oꝛitur queſtio vtrum ſenſus tat

tus ſit vnus ſenſus vel plures Et
dixerunt aliqui ſi tactus nomme

tur ab eo ꝙ ſentit / ſit eſt vnus ſen

ſus⸗ſi vero ab his que ſentit. ſit eſt
plures ſenſus / pzopter plures oon

trarietates tangibiles ſupzadictas

Ded hot nõ ſuffiat quia ſit net
eſſet ponendus niſi vnus ſenſus cũ

nõ ſit niſi vnum qð ſentit. ſcilicet ip
ſa anima ) deo melig dicitur ꝙ ſen
ſus cactus eſt vnus materialiter⸗

quia vnum eſt oꝛganũ ſcm mate
riam quantitatem: ſed eſt plures

ſenſus ſoz maliter- non ſcm ſoꝛ
mam ſubſtantialem ß acidentalẽ;
quia ſem aliam qualitatiuam diſ
poſitionem eſt perœptiuus calidi et
frigidi/ ſem aliam humidia ſicxi
Et ſie tactus eſt duo ſenſus / 2 non
plures⸗ quia contrarietates pꝛedit
te non arguuüt pluralitatem diſpoſi
tionum qualitatiuarum in oegano.
popter hot ꝙ ſunt ſenſibilia cõmu

nia / vel ſentiuntur modo ſenſibiliũ

cõmuniũ ſciliet ſcð m figuram aut
motum deo ſufficit ꝙ oeganum ſit

quantum vt ſentiantur ſcðm diuer
ſos ſitus motus aut figuras ipſoꝛũ
Arnſſtotiles autem in enumerati

one quinq; ſenſuũillosduos ſenſy
tanq; vnũ poſuit ſceᷣm modum lo

quendi vulgarem. vt dicit cõmenta

toꝛ / quia in nullo mẽbꝛo inuenitur
vnd ſine alio Et ad eudẽ ſenſũ dict
eiſ otiles, ꝙ guſtus eſt quida tach9

Vecima pars de diuiſionibus ſẽ

ſibilium (¶ Ded ad maioꝛem intel

ligentiam pꝛedictoeũ vidende ſunt
quedam diuiſiones ſenſibiliũ· Na

ſem ariſtotilem ſenſibilium quedã
ſunt ſenſibilia per ſe⸗ alia ſenſibilia

per acidens Et eoeum que dieaun

tur ſenſibilia per ſe- quedam diain

tur ſeſibilia pꝛopzia quedam cõia

¶ Sẽſibile pzopꝛ ium dicitur qð

ſentit vnio ſenſu ſcðm ſpẽm ſit qy
nõ alio / vt oloe viſu⸗ a ſong auditu⸗

(Penſibile cõmune dicituir qð oĩ
bus vel plunbg ſenſib eſt ſenſibile /

pt motus a quies numerus mag
nitudo a ſigura⸗ et ſi qua ſunt alia-
ê(Denlibilia p ſe ſunt illa que dic
ta ſuntſcz ſenſibilia pꝛopꝛia com

munia a magis ſenſibilia pzopꝛia
ꝙᷓ ommunia· aꝛ ſcom eoꝝ ſpraſit

cã& diſtinctionẽ ſumitur ſpeciſica diſ

tinctio ſenſuum / ( Henſibilia p at
cidẽs ſunt ſicut homo / azin/ ſoꝛ trs /
2 bꝛunellꝰ quoꝛum neutrum ſentl

tur in quatum tale/ ̊ in quantum

albũ vel figuratum ·/ Vñ patet
ꝙ pᷣdicta diuiſio non ſit datur ꝑ op
poſita quin ciꝰ mẽbꝛa ſupponat
eodem⸗ Ruia nõ ſolũ coloꝛ eſſet viſi
bils⸗ymmo wloꝛatũ / Net vide
tur qꝙ ſenſg de wloꝛe iudict abſtrac
te a ſubiecto / ß onſuſe de wloe ato⸗
Et ita de magnitudine 1 magno⸗
ſigura ⁊ figurato numero a nume
rato⸗ſiue ponatur accidentia que dã
diſtincha a ſuis ſubiectis / ſiue nõ de

c idem ſoꝛtes ſit albg figuratus 2

homo / ſequitur e iße idẽ eſt ſenſibi
le pꝛopꝛiũ / eſibile cõmune / ſeſibile
n ſe/2a ſẽſibile ꝑ acridens⸗ hot eſt
ſem diuerſos œpale- quia in qua
tum eſt alb· dicitur ſẽſibile ꝓpꝛiii⸗

qz ſcᷣm coœptũ a quo ſumitur iſte
termin albũ vnio ſeſu ſẽtitur · H ĩ

quãtum figurat dictur ſẽſibile com
mune qe ſcm illũ œptũ plurib?
ſẽſib pcipitur·̊ in quãtum alb vł
figurat dictur ſẽſibileꝑ ſe/qꝛ ſcðᷣm
talem ↄæptũ res ſẽſu ptcipitur · Dz
in quatũ homo vel ſoꝛtre dititur ſe
ſibile per aceidens / quia ſcðm huiuſ

modi wneptum non ſentitur · Sẽ

ſus enim extenoe non iudicat de re

ſceðm onceptum ſubſtantlalem ſed
acidentalem vnde ad diuerſitat ẽ
atcidentium variatur iudicium ſen

ſus / non ad variationem ſubſtatie⸗

Camnplm quartum

(Pꝛima pare de intenoeibo ſenſibo

generaliter⸗

Icto de ani me ſenſitiue poten

tia appzehenſiua exterioei da

cndum eſt de interioꝛi que ſicut pꝛi

ma eud multiplex eſt· Nam alia ẽ
ſenſitina og noſcitiua⸗ alia eſt ſpecie
rum ſenſibilium reſeruatiua · Vnde

q; pꝛeter omnẽ potentiam ognoſ
citiua ponenda ſit alia potentia nõ
vꝓognoſcitiua reſeruatiua / patet ex
hoc quia in abſentia ſenſibilium / 2
omni adu cgnoſcendi eſſante, ap
paret ꝙ ſpecies ſenſibilium reſerua
tur in nobis: vt patet in ſompnijs⸗
Ct patet ꝙ non reſeruantur in po
tencijs cognoſcituis / hot in oega
mnis / in quibus anima nata eſt ſoꝛ

mate actum cognoſcendi quia tũt

non apparet ratio quare deberet eſ

ſare aclus ognoſcendi cum nithil
deſiceret requiſitum ad eius ſoꝛma

tionem. ideo opoetet ꝙ ſit alia potẽ
tia reſeruatiua huiuſmodi ſpecerũ /

Alla quidem non ex parte anime /

ſed ex parte oegani et operis/
Et ſcom hoc quidam philoſophipo

nunt ſolum duas tales potentias
interioꝛzes vnam cognoſcitiuam /
id eſt in qua ſoꝛmatur actualis ſen
ſatio quam vocant ſenſum ↄmunẽ
q cam dicunt eſſe in oꝛde aliam ve

ſeott
tam
docent
untuv
gern⸗
ſone
tamt
portl
guim
ſenſi⸗
inett
Veran
dcar
ſ⸗
aſe
or
vi
i
tn⸗
nuo
dan
igtau
ſenſt
tal
nnin
ſtſe
Rvt
tuhe
Nen⸗
nuem
l⸗
ün
drn

le
ine

aen
enſed
erſnti
uim ſen

õ

voan
l &
upn
ncni
ſſi⸗
„e
ojno
a i
rer
nä/7
d,a
ſneta
müd⸗
rupe
benn
ſ⸗
latuͤr
ente
nuͤchl
ſum
upoti
eii⸗
nime/
2
entas
zan/
lieſe
omin
lems

ſeruatiuam quam vocant fantaſiã
a cam dicunt eſſe in erebꝛo Et hijs
potentijs ſem eos dinerſa attnbu
untur nomina ſem earu diuerſa o
pera⸗ Bnde contingit ꝙ vna diner
lie nommibus nommetur⸗ diuerſis ſuun
quibuſda viſum ſit ꝙ ackualis ſenſa

tamen rationibuse· / Ded quida

particulanus conſiderantes ponut
quinq; potentias intenoees / que ſut

ſenſus ummunie pymaginatua/ eſ
timatiua/ ſantaſia et memoratiua⸗

Verumptamen pzꝛoptex occultam

dickarum potentiatum operationẽ
et ſuoꝛum oeganoꝛum diſtinctione

ſituatio nem at variam dicoeum

nominũ ſigm fietione m ipſis ſepe
vtimur aut pzꝛomiſcue aut equiuocæ
Vnde aliqui qð hic vocamus yma

ginatiuam vocant fantaſiam 2 eco

tra · Sed de nom imbus minus alite
mus 4 tebus videamus (Deg
da pars de ſenſu ommuni⸗ (Eſt
igitur ſenſus ommunis / potentia

ſenſitiua que omnium ſenſuum par

ticularium obiecta appꝛ ehẽ dit ˖ P õ
eni m dicitur ſenſus ꝓmunis quia ip
ſe ſolus ſenſibilia cmunia appꝛehẽ
dit vt quidam trediderunt Mam ap
pꝛehendere illa ſenſibilia c munia /
de quibus ſupza didum eſt Cuenit
eciam ſenſui particulan ſem ariſto
tilẽ· ſed dictur cmunie⸗/quia om
nes ſenſus extenoees ab eo velut a
muni cœntro exeunt vt ſuoꝝ obiet

twoꝛum ſimilitudints ad deum redu
mnt⸗quibue mediantibus de ſingu

lis iudicat a diſcernit en

ius po tentie tres ſunt acus / QPꝛ1
mus eſt og noſcere obiecta om niũ

particularium ſenſuũ / aH onuenien

tiam differentiam talium obieao
trum⸗vt ꝙ hot album non eſt dule⸗

vel ꝙ hot eſt dule· illud dulaus⸗
( Secundus eſt ognoſcere acus
partcularium ſenſuum- Ziet enim

tio ſolu fiat in coede ſiue in ſenſu coi

tomen videtur eſſe de intentione a

riſtotilis ꝙ ſenſatones fiant ĩ oega

no ſenſuum exteroeum⸗ ꝙᷓuis in eis

non pertipiamus nos ſentire· qe ſẽ
ſibile exiſtens in oꝛgano nõ ſentit
ideo per ſſum communẽ ſenum⸗
nos ſentire / ſcilicet videre vel audi
rere ſit de alijs·/¶ Ceraus eig ar
tus eſt og noſcere mrrentiam liue ab
ſentiam ſenlibinum / ſicit iudichmy

de tenebza vel ſulentio indicando
ꝙ viſg a nullo viſibili mouetur⸗ vel

auditus a nullo ſono⸗ Et hot fit ꝑ

ſenſum interioeem qui perupit ꝑ at

tum exteriorem et ei? mentiam et

non per Eẽſum externoꝛem. qui ſpe

cies enſibunium in abſentia ecozum/

ſaltem longo tempoee non reſeruat

ideo niſi in corum pꝛeſctia nichil iu
dient⸗ ¶ Or oegano autem ſenſus
om munis altrim ua eſt inter phulo
ſophos q medioes que ſoꝛte magies

eſt verbalis ꝙ; walie, Oiicunt enim

pPhiloſe phi fuiſſe opinionem arſtoti
lis ꝙ oꝛganum lenſus ommumo
ſcilieet in quo ſubiectiue ſoꝛmantur
pzc dicti actus ſenſitui eſt wꝛ / vel in
oꝛ de in habent bus oꝛz⸗· in non ha

bẽtibꝗ at aliqd ꝓpoetio nale Diut at
phi pꝛactici ſiue me dit ſuiſle opini

onẽ galieni autcene ꝗy het virtue

eſt in erebꝛzo⸗ ſciz in anterioꝛi parte
erebꝛi / vbi concurrũt nerut ſenſitiui
quinq; ſẽſuum qui locis medullol9

humidus eſt Het autẽ apparens

cntraretne videtur poſſe oꝛdari⸗
dicendo ꝙ oeganũ ſenſus co munis
eſt in oꝛ de ſciliet ſubiectiue om
pletiue⸗ ſed eſt in erebꝛo diſpoſitiue
nõ ꝙ ibi fiat enſatio. q̊ quia omẽég
ſpedes ſenſibilium pzꝛius cngregan
aur in ipſo/ inde per quandam vi
am tranſeunt ad wꝛ vbi fit ſenſatio
Terga pars de pmaginatiua⸗
uatiua ſpecieꝝ ſenſibillũ a eſu com
muni reœptarũ ſpecies eni m reruũ
hie vocantur ymagines ipſarum. 2
ide ymaginatiua acipit nomẽ Hec
autem potentia differt a Eſu cõmu
ni -quia non ? potentia iudicatiua⸗
6 ſolum teſeruatiua- Cciam quia ſẽ
ſuis ommunis nõ acipit ſfozmam
ſiue ſpeciem niſi pzeſente re illa aut
ea * ecia re abſ ẽte Hec vero po
tentia in aterioꝛi pte erebzi ponit⸗
in qua etiam ſenſus om munis ad
ſenſum pꝛius dickum eſſe goditur/
6 differenter⸗Ma ſem anatho*s⸗
cetebꝛzu ſcð m ſui lo gitudinem ĩ tres
vetriculos diuiditur⸗2 qulibet dus
rum ſciz anterioꝛ medig in duas p
tes ſubdiuiditur⸗ quarum quelibet
mioe eſt q; ſit ventria lis poſterio⸗
In pꝛima ergo parte anterioeis vẽ
triculi onueniunt omnes ſenſuũ ex
terioeum nerui⸗ In ſecunda vero eſ
ſe videtur ymaginatiua retinẽs im
pzꝛeſſiones teœptas a ſenſu ommu
mi⸗qa het pars frigidioꝛ 2 durioe eſt

pꝛima nam virtus que bene tec
pit perficitur ulido æ humido. vir

tus que bene retinet / perficitur frigi

w ſico/ non tamen excſliuo/ H de
bito pꝛopoationato· Quarta pe
De eſtimatiua ( Eſtimattue
tentla que ex ſpeciebus ſenſibilibus
mtentones (licit non ſenſatas⸗ Di

po

o autem intentiones non quidẽ rõ

nio ß natute⸗ Pon enim appꝛehẽ

dit quid ſit ſimilis nomen aut ver

bum⸗ amiaciam / omodu vel in

ommoduũ/ Vbi gracia. Ouis vidẽs
lupum nue alias viſum ſugit ip̃m

tanqꝙᷓ; ſibi inimicum2 ſit ex eig ſpe
ge ſenſibili elicit ſpectem ſiue intenti
onem ini micicie que non poterat ꝑ
ſenſum appzehendi⸗ Her ergo
pot ſla differt ab ymaginatiua⸗ qꝛ⸗

illa ſolũ retinet ſpecies per ſenſuũ cõ
munẽ appꝛehenſas het vero elitit

ex eis intentiones nõ ſenſatas ſicut

amieicie vel iimiciae ex quibg ſequũ
tur actiones pꝛoſecutionis vel ſuge

(Vnde ſciendum eſt ꝙ lt ſpe
cits ſit nomen generale tamen qñ
qʒ philoſophi in modo loquendi vi
dentur ponere diſſerentia inter ſpe
ties a intentiones Dpecies eni ſunt

que multiplicãtur ab obiectis ad oꝛ

gana ſenſuum exterioꝛeum: ß intenti
ones multipliatur ab oeganis ſen

ſuum exterioꝛum ad ſenſum cõem 2
ozgana aliarum potentiarum

Et eſt inter ipſas tnplex differẽtia

PBꝛima quia ſpecies non ſunt tepꝛe

ſentatlue niſi ſenſibilii exte rioe ů⸗

intentiões autem non ſolũ ip̃ᷣoeum

2

FB eaud ſenſationũ eon · Hecida

abi

quia ſpecies fiunt in ſuis ſubiectis ſi
ne ognitiõe pᷣma intentiões at fiut

ab ipſis ſenſatiombus⸗ ideo ipſas re
pꝛeſentant · / Terga quia ſpeces
aliquas diſpoſitiones tequirunt in
ſuis ſubiectis/ quas non requirunt i
tentiones⸗ſicut pecies lude vel wlo⸗
ris tequirit dyaphanitate in ſuo ſub
iecto / qua nõ requirit intentio ad ſen
ſum coem multiplicata ⁊ ſit patet

quid p intentiones debemus intelli
gete / tum diamg eſtimatlua intentio

nes eligere · / Hert vero potentia
eſtimatiua in pꝛima pte medij nen
triali ſiue medie ellule erebzi po
nitur que qualis ſit ſicut de alijs
nd anatho“s pertinet onſiderare⸗
Cuinta ps de fantoſia
¶ Fantaſia que a quibuſda foz ma

tiua⸗/ a quibuſdam ymaginatiua di

ritur quocuqz ne mie voretur / ta mẽ
vt hit ſumitur eſt potentia foꝛmaes

ymagines cũ ymag inibd id eſt ſec

es ſiue intentiones c ſpeceb vel in

tentionibg ꝓponẽdo eas vel diuidẽ

do ideo fingit cmeras a monſtta

2 facit taſtra in hyſpania/ opatur

in ſompno ſiaut in vigilia⸗ Hec aut
potentia ab aliquibg in bꝛutis voma

tur fantaſia ſiue ymaginatiua/ĩ ho

minib vero ogitatlua⸗ Quãdo ve

ro ipſa ẽ oniũcta rationi ſicut in ho
mine / tunt in ſua opatiõe dirigitur

q tegitur a vone⸗ Et quia in homi

bo ratiocinatio diuerſifitur ideo o
peratioes fantaſie in hoĩbg variat⸗
hB añ ipſanõ eſt cũ rone / ſicut in bzu
tis· tunt regitur ſolum quo da inſtit
tu nature Ct qꝛ ſimilis eſt inſtict

in hñ ubus eandem ſpectem ideo in

talibus oꝑatio fantaſic nõ variat⸗
Inde eſt ꝙ omnis yzudo onſumili

modo faat nidũ ſuum oſe aranea
telam ſua / / Vec vero potentia ĩ

ſecunda Pte medie ellule arebꝛi po
nitur taniq entrũ inter ymaginati
uam a memoeatiua/qꝛz auertit ſe ſu

pꝛzꝛa ymagines ĩ vtraqʒ earum reſer
uatus⸗ tut pomit diuidit eas⸗

Dexta pars de memozatua

¶ Memoꝛig eſt potentia reſeruati
ua ſpecierum ſiue intentionũ⸗ nõ ſo

lum a ſenſu comuni teeptaru⸗ eci
am ab eſtimatiua fantaſtica vñ
vt quidam dicunt ipſa ſe habet ad
eſtimatuam ſicit ymaginatiua ad

ſenſum coem⸗ Et in hot het potent
a differt ab ymaginatlua⸗Oiffert

eciam ab ea qꝛ hetr teſetuat ſpecies
ſiue intentiones ſenſatoꝛ um cu dif

ffeta tempis p̃teriti in quo illa ſe
tie ba ntur· la vero ſñ differentia
tpis certi app̃hẽſi ꝑ lẽſũ ccem. dif
ſert autem ab eſtimatiua fa ntaſti
cna qꝛ ille ſunt app̃henſiue/ het aut
ſolũ reſeruatiue Memoeia quoqʒ dif

fert a reminiſcẽ tia ¶ qꝛ me moꝛ ia vt

ditit me tatoꝛ eſt cõtinua obſtruati
illig að ſemel fuerit appheſũ //

eminiſcẽtia ved eſt ei qð poſt

apphenſu ſuit oblitu / ? tey rome
moeatũ Vñ diffinit re miniſcẽ ta q;
g iterata atœptio rei p̃ttrite de facli
Iñ ĩuẽtiõe a doctrina Ct ido dicit ꝙ
tre miniſcẽtia ẽ meõꝛia ſiue ꝓſeruatio
quaſi abſciſa / ſciz p obliuionẽ nõ in
to to in parte/ ſunt hee / vna vt
Ibiecto⸗due ved ſed m modũ : id ẽ

SIJðð

difſerunt ſem rauonem vel oep

tum / Ct dicit ariſtonles ꝙ memo
ratui ſũt tardi ĩgenij / teminiſcitiun

vero capacis a velocisqꝛ in memo

ratiuis magis viget ſẽſq; ĩtellcũs
Hect autem potentia in poſteri
oei parte cerebzi ponitur / qui locis
ſicous eſt pzꝛopter neuos motiuos
qui oeiungur ab iỹ̃o ¶ Cap itulum
uitum ¶ Bzima pare de potentig
motina generaliter⸗

i

VIJſode aie ſenſitue potẽtia ap

Apzehenſiua: nunc videndu eſt
de potentia motiua⸗ Mouet autem
anima ſenſitiua quando qz ſpũaliter
hot dupliciter⸗ ſcilicz oognoſcitiue

appetitiue⸗quãdoqʒ aũt wzpoꝛali
ter ciliet mouendo mẽbꝛza cꝛzpoꝛa

lia exeaitue /¶ Vnde ad motuũ aia
lis a maxime ſcm locũ de quo nn
cipalite r loquimur tnia requicutur⸗
Mam c calis ſit ad aliquid pꝛole
gquendu vel ſugiendũ⸗ pꝛimo opoæ
tet cog noſcere ꝙ illud ſit bonu pꝛo
ſequendũ vel malũ ſugiendũ /
Hecũdo oportet incunari ad ipiꝰ P
ſcœutionẽ vł fugã / Ttio opoetz ex
eæqui talem inclinanonem mouẽdo
wꝛpus mẽbza-/ Pꝛimũ pert
net ad potentia ggno ſcitiua⸗ ſecidũ
ad potentiam appetitiuã⸗ tertin ad
virtutem executiuam / quã cõmuni

ter vocamus motiua ¶ Et hanc

diuiſionẽ quidam ſub alijs vbis tra
dunt dieetes / ꝙ duplex eſt potentia
motiua: quedam imperas queda
imperatan intelligentes per potenti
am imperatẽ ip̃am ↄgnoſcitiua et
appetitius 7 per potẽtiã imperato/

ipſam potentia executiuã ĩ mẽbzꝛis⸗

tionis mod habet locu in rone vtẽ

tibus / in quib ſolü Ppꝛie eſt imperi

um ſicut liberu arbitnu ·¶ Decn
parg d& potentia appetitia
¶ Quia vero de pꝛima potentia

motiua ſcilicz ognoſcitiua ſatis dit

tum iſt: de lecunda ſculicz de amctiti

ua eſt die du Nec aut mouet dupli
citer⸗ ſciz diligendo vel odiendo /

(Et duuditur in cupiſcibilem iraſ

cibilẽe, Locupiſcibilie mouct ad bo
nu / vel aparens bonu, ↄmodu / vel
apparens omodu⸗ Jralcibilis inſur

glt Atra malũ/ fertur in arduum

¶ Ab hijs oeiuũtur quatuoe affecki
ones pꝛicipales, ſciz gaudiu/ ſpes/
dolee 1 t moe⸗ Ma per gcupiſcibie
gaudem de bono pꝛeſentia ſpera
mus de bono abſenti: per iraſcibile
aut dolemus de malo pꝛeſenti⸗ ti

memus de malo abſenti⸗Denſuali

tas aut eſt vis appetitiua / et ad E
moucet ad qð concupiſcibilis 2 iraſci
bilis,/ ̊ in quatum ẽſui ſiue oꝛpoꝛi
hiungitur 1 a rone non regitur ſen
ſualitas vomtur⸗ ſiue irronabilis
afnetitis“(Tercia pars de poten
tia execcutia⸗
De potentia aut executiua / ſiue oꝛz
poz alter motiua dicunt quidam ꝙ
ipſa eſt triplex: ſcʒ naturalis vitalis
a animalis Quarum pꝛima ſitum
ſuũ hab; in epate⸗ ſecunda in oꝛde⸗
tercga in capite vt in pꝛincipio pzo
pinquo⸗ h eſt in oꝛde tauq; in pꝛin
ripali et pꝛimo pzꝛincipio, Virtus

naturalis eſt motiua humozum⸗

— —— — — —

— = = — – £

um

a
di

ng
ans
e⸗
di0
pein
rtu⸗

vitalis eſt motiua pulſuũ- amniak

eſt motiua mẽbꝛoʒ Sed de hat ter

cdia pꝛinapaliter intẽ dim⸗/ quoniã
alie / 1 ſpecialiter pꝛima videtur eſ
ſe potentie vegetatiue 2 tonuenite

plantis· liet nõ eodem modo ſicut

ani malib Ipſa vero motiua ſcðm

locum que fit ꝑ membꝛa ſolũ eſt in

animalibgꝑfeckis / non in anima

libus impfechis que ſolu hñt ſenſũ

tactus ſicut ſunt aĩalia terre affixa

vt oſtree 2 conche MNam liecet in pla
tis 2 in dickis animalibg im perfer
tis qn nutriutur a augmẽtutſit quu
da mot ſcðm locũ qui dititur dila
tationis 2 oſtrictionis⸗ licz non eo
dem modo ſit in eis: qꝛ in plantis

ſine eypenſite pꝛeiua. in illis ve

ro ani malibus cũ delcatiõe vel tnſ
ticia/tamen in pꝛedictis nõ eſt mo
tus ſcð m locũ qui fit per mem bꝛa
ꝛz poealia qual eſt motus pꝛogteſ
ſiuus vel ſaltatiuus. aut ali de loco
ad locum delatiug· Hunc ãt motũ

natura ingeniauit animalibus per

fſectis ad vniendum ſibi obiecu oon
ueniens quod non eft in eis cõiunt
tum⸗ ſicut in plãtis potentia giũgi

tux ſuo obiecto / vt nutritiua c abo⸗
C R

uarta ps de 2Boientis motiua
naturali⸗

De p̃dickis t tñ potentijs z po

raliter motiuis q;uis de eis ad me
dicum ſpectet pꝛ incipaliter .lidera
re paua nichiloming ſunt dienda⸗
Eſt ergo virt naturalis / pontent
a motiua. humoeum mediantibus
venis / que ſcm galienum radican

tur in ca pite. ſcð m ariſtotilem ĩ wz

5

de Ct H mouet ſiue operetur P
ſpiritum ani malem a wꝛde per ve

nas pzoœdentem 7 wzpꝰ vegetan
tem Eſt autẽ ſpũs natualis ſubſto
tia ſubtilis aerea in oꝛ de vi caloꝛie
ex ſanguine generata / 1 ideo val

de leuis faciliter mobik ¶ Quin
ve de poretia motiua vitali

italis & motiua pulſuu-

mediantibg arterijs que radicatur 1
de⸗ Et hec operatur per ſpirtum
vitalem a woꝛde in membꝛa Parte
riae pzꝛocœdetem 2 woꝛpꝰ vuuficatẽ?
Eſt autem ide ſcð m bam ſpiritus
naturahe vitalis a aĩ alis⸗ diffe
runt ſcðm opationem⸗Dirur eni

vital in quantum a wꝛde pꝛocdit

⁊ ꝛpꝰ inſtti mẽ taliter viuiſitat.
Dititur autem naturalis in quantũ
aoꝛde pꝛocdens per epar tranſit
opo nutrit 7 vegetat . Ded die

tur animal quando ad erebꝛ ü per

uenerit 2 in quatum ad ſenſũ⸗ mo
tũ diſponit abilitat/ 2 ſic idẽ ſp̃ p̃e
diuerſie ronibqy diuerſa habet noia

0 WVirtue afalis eſt potentia moti
ua mẽbꝛ oß / ſciʒ officaliũ medianti

bus neruis qui radicantur in capite
Et het opatur ꝑ ſpiritum aĩalem
p cœrebꝛzu tranſeuntem qui per ner
uos oegana ſentiendi direckus ſub
tiliatur et in animali ſenſum et mẽ
bꝛoeũ motum oꝑpatur Dunt autem
membza wꝛꝑis tripliua- quedam
radicala vt epar / wꝛ / erebꝛzum /
genetalia⸗ iter que illa tria pꝛima
in quibus ſunt / ſpiritus naturalis vi

talis animalis ſunt de eſſe indiui
D ij

dui: ß genitalia ſüt ad gſeruationẽ
ſpeciei Alia ſunt membꝛa deſeruiẽ
tia vt vene arterie? nerui que deſer

uiũt illi tnplici ſpui⸗ Alia ſunt mẽ
bza offiaalia vt mang pes 7 huuiſ

modi/ 4 iſta mouet virtus aialisad
officum motis localis / In hot
aut motu alis eſt oꝛdo ſeðm ariſto
tile m· quia eſt vnũ mouens nõ mo
tum. ſcilicz obiectum appetitus/ qð

eſt bonũ vel apparens bonu⸗ Appe
titus aut mouetur ab obieco mo
uet mẽbꝛa et inter ipſa vnu mẽbzu

mouet aliud · Pars eni mebꝛi que

eſt citra unncturam mouet ala par

tem que * vltra ſicut ꝑ virtutẽ que ĩ
bꝛachio potes mouere manũ ſuper

luncturam bꝛachü ipſo eca non mo

to 7 ſit de digito reſpectu mang/De
inde ĩa mẽbꝛa mota mouent ipfũ

totale animal / gð eſt tancỹ vlumũ
(C

motum aplm ſextum⸗

¶ Pꝛima pars de aia ratlonali

eneraliter⸗· MW—
O ſt dictũ eſt de anima ſen
itiua dieendum eſt de anima
ronali ſeu intellec iua (de aua tres
ſuerunt opiniones magis famoſe ·
( Yna fuit alexadꝛi ꝙ anima in
telled uia humana eſt ſoꝛ ma mate
rialis generabilis7 wꝛz ruptibilis⸗
educka de potentia materie diuiſ bi
lis a extenſa Alia fuit opinio com
mentatoz is- ꝙ eſt ſoꝛ ma ingenera
bilis « inwꝛruptibilis nõ educka de
potentia matene net extenſa⸗

illa eſt vnica in oĩb hominibg auli

bet eoꝝ indiſtater aſſiſtẽ s/ß tamen
nulli unherens / (Tertia via eſt ve

ritas catholica / ꝗᷓ non eſt tan; opi

nio tenenda⸗ſed tanq; fides firma⸗

ſcʒ ꝙ aĩma ĩtellecuuia humana nõ

eſt vnim in omnibg homibg. ß eſt

fo⸗ma ſubſtantialis hominis wꝛpg

inſoz mas⸗a cũ eo vnũ omponens

no educka de potentia matcrie · Et

idro ꝗpꝛie non inherens. qꝛ iherere

pꝛopꝛie vt diſtinguitur rõtra inſeꝛ
mare impoꝛ tat materialiter depen
dere Mon generabil net wꝛruptbi
lis.·ſ̊ tamen non ſmpliciter perpe
tua: qꝛ de nouo ſcʒ in vnione ipſi9
cum oꝛꝑpe a deo treata⸗/ a pte ptg
ppetua Non extenſa ßß indiuiſ
bilis · ideo tota in toto / tota in
qualibet parte wz ꝑpis / Vñ falſa

eſt quoeũdem atiquoꝝ theologoꝝ o
pinio dientium ꝙ anima non eſt
ſcðm eſſentiam in toto wꝛ poee · ſed
1 pte determinato ſciliot in centro
ꝛ dis poſita / totum ꝛ py vimficat
atq; mouet. Et ad hot ponunt exẽ
plum calcidij de ara nen que in cetro
tele ſue reſ vs ſentit quemlibet mo

tum in tela fadum ( Que aüt ſu

erit opinio anſtotilis de anima in
tellec iua humana⸗ quantũ ad ea qᷓ

dicka ſunt ex eig hbꝛis autsticis per

ſpicue non habetur. gr de hije que

tangüt ſeckas teligiones hoim /
cõmuniter obſcure « ambigne loqt
Pꝛima tñ opin:o ſuꝑiꝰ dicta circũ
ſeripta ſide et ſequẽ do apare tia rõ
nis natuab ĩiter oẽs Phabilioe vidẽ

tur Decud pode pote aie ronak

z ad potẽtias aĩe ronak atte

dem ꝗ generaliter dus ſunt ; ſciz
agnoſcitia àQ moſa / quas ĩtellectu

—
E

it

ſ
in
er
e
n/
lit
garun
nuto
vde
nal
atee
ſey
leci

affectum vommIn quatum ei
eſt potentia cognoſcitiua dicitur itel
lectus⸗ ſed in quantum eſt potentia
motiua / dicitur affeans ſeu volun
tas / (Dnde liet de an ma ratio
nalh diuerſa nomina dicantur ſicut

ditimus ꝙ ipſa eſt itellectus/ratio ·

ingenium memoꝛia⸗ volũtas/ lkbe
rum arbitrium⸗ tamẽ het nomina
non dicũt aliquam diſtinctionem in
eſſentia anime. differunt ratoe⸗
quia ipſa dꝛcitur intelleag in quatũ

appꝛehendit⸗ ratio in quantum diſ

ceernit⸗ ingenlum in quantum in ueſ

tigat memoæia in quantum tonſer

uat⸗ voluntas in quantum appetit⸗

liberum arbitrium in quantum eli

git / Vect autem omnia reducütur

nd duge rationes generales ſciliceet

ogno ſcendi affecandi: a quibus

due potentie denominantur⸗ ſciliet

intellectina 7 volitiua⸗/ de quibus et

pꝛzimo de intelled ma eſt agẽ dum⸗

.„—

4 pollibili-

¶ Intellea igitur ſc8m ariſtotilẽ
diuiditur in intellecu agentem et i
tellectũ poſſibilem ſiue potentialem

Intelleckus agens eſt potentia acti

ua intelled ionũ⸗ intellectus poſſi

bilis eſt potentia paſſiua non paſſio

4

ne wꝛ tuptina⸗ ꝑ ſet tiua: ſciliœt tre

tipiendo in ſe intellettiones ab intel
lertu agente / De ipſo autem intel

lectu agẽte duplex eſt opinio: nam

quida dicunt eſt ipſe intellett di

uninus · Alij dicunt ꝙ eſt idem ſcoðm

eſſentiam rum inteilettu poſſibili.

diatur poſſibilis / in quatü eſt rep

tluus· ſed dicitur agens in quatum

eſt ſua intellectuali operatione acu
atus⸗ Ct ad hunt ſenſum dicitur no

bilioe intellecu poſſibili / SHecun
da aüt opinio vera eſt Pꝛima autẽ
non negatur· quia nõ negamus di
uinũ intellectum agere ad noſtram

intellecionem ymmo opoetz ipſu
pꝛicipaliter ꝓcurrere/ cũ in oĩ actiõe
opteat eẽ aliqð agẽs nobiliꝰ9 paſſo

Cuarta pars de intelleau ſpeau

latiuo & pzactic

Intellectus inſuper diuiditur in

intellectum ſpeculatiuũ et pzactica⸗

Et dicitur ſpeauatiuus in quantum
wognoſtit verum in ratione ven pc
ticts autem in quantum cognoſcit
vetum in ratione boni⸗ Vel dictur
ſpeuulatiuꝰ ſciliœt in quantum ſinis
eius eſt ognitio: dititur non ſpe
aulatiuus ſid pꝛactirus i quantum

finis eius eſt operatio. Vel magio
pzopꝛit loquendo dicitur ſpeaullati

uus in quantum eſt pꝛoductiuꝰ no

ticie ſpeculatiue · Vzacticis autem

in quantum eſt pꝛoductiuus notiti

e pꝛactiœ- De quarum noticiarum
differentia poſtea dietur inferius⸗

Intellectus autẽ pꝛacticus diui
ditur in ſyndereſim rationem on
ſtientiam Vnde in ſylogiſmo pꝛat

tiro ſyndereſis pꝛoponit maiorem ·

ſiait ꝙ nullũ malum eſt ſacendũ:

ratio autem aſſumit minoꝛ?⸗ſcilicʒ

hot eſt malũ. a onſcientia cõcludit
cõtluſionem ſciliet hot non eſt faci
endum⸗ Ct ſie ſyndereſis eſt arca v
muerſalia pꝛinupia in quibus om
muniter non contingit errate/ ideo

Non ſunt autem hit pꝛetermit

rundem exiſtẽtem · /¶ Nona ſi

2„
lydeteſis nũq; totaliter extinguit⸗ dicio· ſcilitz de bono vł malo/ tamẽ in
Katio aut eſt crca pticulana cra differenter⸗ qꝛ ſenſus non aſpicit ni me
que quadoq; eſt erroꝛ?⸗ inde Eeu ſi ad pzeſens: intellectus aut ad ſu ſl
ꝓ onſcientia eſt erronea / Katio turum/ ideo quandoqʒ qð eſt pꝛeſẽ 4
autem din ditur in parte ſupeniee tiealiter delegabile dimittit pꝛopter al
2 inſerioeem · non ꝙ in ea ſint ptes conſiderationem iuſticie ſuture⸗ / .
diſtincte ſiait oculo eodẽ vldem Dexta in eis appetitiuum id eſt .
ſurſum 2 deceſum ſit dicitur poꝛ to pꝛoſecutiuũ et fugitiuum non diffe 4
ſuperioe que ratiocnatur de diuinis ruint realiter ab inuiem net a ſenſu 6
eternis/ Et ſi hoc ſic ſolum ſpeau vel intellcũ / ſed ſolum ratione,./ ni
latiue vocatur intelligentia⸗Dicitutr eptia ꝙ fataſmata ſunt intellet 4
autem portio inſerioꝛ que oncinat᷑ tus / ſicut ſenſibilia ſeſa / ſit ſicut ſẽ u
de temperalib tranſitoz js // ſuenõ ſentit vel mouet ſine ſẽſibilt⸗ *
Pꝛedeã vero noĩa a doctis qñaz ſu ita intellechus non ſine fataſ mate⸗
mũutur vt importãt non ſolũ poten (Ockaua eſt ꝙ ſiaut obieccu gene
tiam cognoſcitiuam/ß eciam poten rat ſpeciem in ſenſu exterioei / poſtea
tiam affectuam⸗ Capiũtur eaaam in ſenſu cõmuni qui diſcernit ſenſi
equiuoœ qnqʒ pꝛo ipſa potetia/ qn brilia diuerſa ſit eſt qudammodo
qʒ pꝛo operatione ipᷣꝗ/ ¶ Qumnta vvnus q quotammõ plura-ſit fantaſ
pars de ationib ſel? vel ite lcla matng diuerſa mouent intelleckum 4

tende quedam ompatioes quas a

s a cut in ſenſu ſi ſit indiaum ꝗg hot eſ
riſtotiles ponit inter ſenſum et intel⸗

bonũ vel malum / appetitus moue

lectu /(Pzima eſt ꝙ ſiat ſenſus v⸗ tur ad pꝛoſequendu vel fugiendu⸗
ducitur ad ackum a ſen ſibiß ſibi ob ſit per rationem fantaſmatũ / ſi ĩtel U
iecto / ſic intellecus ab intelligbi leaus iudict bonũ vel malum / ap
li ſiue a fantaſmate vel obieco⸗ petit9 intellectualis mouetur ad p 19
( Vecudu eſt ꝙ tam ſenſus q; in ſequẽdũ vel fugiendum⸗ ß hot dif tt
tellecrus quodamodo patitur ab ob ferenter quia appetitusſenſitiug mo 1,
ieco non tamẽ paſſione coꝛ wuptina uetur naturalter/ H apetit intellet diuu
vel generatiua ſubſtatie / ¶Tercia tus libere · / (Decima in vtrogz dt
v pꝛimꝰ actꝰ vtriuß eſt ſimplex dif cõtingit vere 2 falſe / omponere di iſe.
ſerentie. id eſt ſine cõplexione/ nõ uidere circa bonũ vel malu ·ß tamẽ vet
eſt differentie affirmatluũ vel nega differt bonũ ſimpliciter vel appa
tiluũn / (Quarta qy vtergz pꝛeaffir rens bonu· Bnde ꝙ eſt pñtialiter
mas aliquid eſſe deleckabile vel triſ delcabile⸗ liet ad illud ſequik mag E
tabile mouet appetitũ ad pꝛoſequẽ num maluũ / apparet ſẽſui eſſe bonũ⸗ i
dum vel ſugiendum ,(unta a intellectui non ſolum aͤd pñtiam 1
vtrobig; fit ametitus mediante in delcãbile · H aſpicienti apparet illud Sðð

ſimpliciter eſſe malum⸗ /(Dndec⸗

ma eſt ꝙ ſenſus nõ ſentit abſtracke⸗
ſed intellectus intelligit abſtracke⸗
Denſus enim videndo curuum vel
album non diſtigut inter ſubiectũ
curuitatem vel albedinem / inter

que diſtinguit intellect9 abſtracke iü1

telligendo hoc ab illo: nec eca ſenſ9
abſtrahit a ſingulanibo / ſed hot facit
intellecg⸗ itelligendo vmuerſalter
¶ Duodecma eſt intellechg in at⸗

tu / id eſt intellect9 agens eſt q8
intellect intelldo⸗ non ſic autem
de ſenſu/ Et hot intelligendum de
p mo intellcũ agente / qu eſt intellet
tus diuing

Iſo de potentia aie rationalis
Wgnitiua / vrendum eſt de po⸗
tentia affectiua ſiue volitiua / Ipſa
nãqʒ rauo ſiue rationalis anima ſi
iudicat aliquid eſſe bonuũ vel maluũ
2 ibi ſiſtit⸗ dicitur eſſe ogni tiua ſiue
intellechiua. ſi autẽ pzocdit ampli⸗
ue/a iudict illud eſſe bonũ vt fiat ·
dicitur motlua: ſi vero adhuc pzꝛ oo
dit vlterig/2 nõ ſolum iudicat illud
eſſe bonũ vt fiat ſed ccam illud ap⸗
petat⸗dicitur affectiua ſine volitiua
¶Eſt igitur vis aie ronalis moſa
multiplex/quedam conſiliaiiua ſicut
ſindereſis vel ratio / q̃ iudicat aluqd
eſſe bo nũ vt ſiat: aut malũ vt nõ fi/
at⸗ quedum autẽ eſt affectlua ſciliz
ipſa volutas que appetit id qð udi
cat bonũ / reſutat id quod indicat

malu⸗ Quedam vero imperatiua /
ſciʒ libertas ſiue libꝛũ arbitriu.que

iperat illud fieri ꝙ uudicatur bonu⸗
vel non fieri ꝙ iudicatur maluũ Hetc

autẽ vtrãqʒ ſciheet oonſiliatiuam %
affectiua cõplectitur vt patebit⸗ net

tamẽ iſta inter ſe aut ab ip̃a anima
vel voluntate in re alqualiter diſtin

¶Sed añ ꝙc de libero arbitrio dia
mus: ſciendu eſt ꝙ libertas diſtin

gult᷑ triplex. ſciʒ a neeſlitate / a pec⸗
ato/a a miſen a⸗Pꝛima eſt natutre
tam bonozum qꝙ́; maleeum- De-
aunm eſt gracie/ a eſt ſolum bonoꝝ⸗
Tertcia eſt gloꝛie/a eſt ſolũ beatoꝛ a

èZibertas aũt a neœſſitate diſtin

guitur duplex ſicut neæſſitas dupli⸗—

citer dictur ſcʒ ncœſſitas wattionie
et neœſſitas incuitabilis- ZRibertas
a neeœſſitate violẽtie vel wactioms

vocatur lbertas omplacentie⸗ Zi⸗

bertasa neweſſitate ineuitabilitatis
volatur ontingentie Zibertas
autem ontingentie adhuct poteſt diſ
tingu duplexy/ ſciz libertas indifſe
tentie z libertas cotradictiõis Om
nio emm libertas indifferentie eſt
libertas ontradickionis„ non ewon
uerſo / quia dicitur libertas indifſe⸗

rentie quando voluntas eſt ſic indif⸗

fexens ꝙ non magis inclinatur ad
vnam partem contradickionis qᷓ; ad
aliam · Modo ſtat ꝗy aliquis habitit⸗
atus in aliqua virtute ſicit tẽ pera⸗
tie habet libertatem ontradit tioĩe

ad agendũ vel non agendũ ß“m illa

virtutem 2 tamen non habet liber⸗—
uij⸗/

7

tatem indifferentie/ quia magis P
nus et magis in clinatus eſt ad o
pus virtutis- Omnia autem
dicka nomimn a quo modocunq; pia⸗
tur libertas/ſupponunt pzꝛo eadem
reſcuteœt pzo ipſa voluntate non
tamen ſunt ſynonima⸗ quia ĩ diuer
ſis aqeptionibus diuerſa habent g⸗
notata· Mam libertas a petrato
ſuponit pꝛo voluntate⸗ onnotan
weam eſſe in gracia⸗ ZLibertas a
miſeria onnolat eam eſſe ſine pena
Libertas a neeſſitate onnotat rã
non poſſe neœſſitari⸗Libertas indik
ferentie onnotat eam non magie
intlinari ad vnum oppoſtoꝛzum ꝙ
ad reliquum⸗ Libertas ontradicio⸗
nis vel oppoſitionis onnotat eam
ſimpliciter poſſe in vtrumq; oppoſi

toꝛum⸗/In pꝛopoſito autem cum lo

quimur de hbero arbitno intelligi
mus de libertate ontingentie cõtra

dictionis ſiue oppoſitionie
Terta pars: de ondiknonibues

2*

. tri; vero in quiramus que ſit
fozmalis ratio hutus libertatis⸗ e
numerande ſunt allque onditiones
ipſius voluntatis / (Pzima eſt ꝙ&
voluntae nõ eſt ſolum potentia paſ
ſiua / ſed actiua, net ſolum operatio
mnum exterioꝛum / ymmo ſuoꝛum in
cterioꝛum actuũ qui ſunt volitio vel
nolitio⸗ / Vnde poſſet diuidi vo
luntas in voluntatem agentem et
voluntatem poſſibuem conſimili
ter iĩtelligendo ſicut ſupza dictum ẽ
de inte llecku⸗ Di enim voluntae ſo
ret paſſiua tantum / non eſſet in ſua

libera poteſtace velle 2 non volle ñ
ſente obiecto quia non eſt in poteſ
tate paſſiui pati et non pati pꝛinti
pio actiuo diſpoſito ſufficiẽter ap
pꝛoximato,- /¶ SDeaunda eſt ꝙ vo

luntos eſt paſſiua non ſolum ab ob

iecto ſed etam ab inte liectu / a ſẽſu /

appetitu ſenſitiuo- De obiecto pa
tet quia eſt mnuſa parcialis volitt
onis vel nolitionis De intelleau
patet:quia notitia intellectualis on
currit ad actue voluntatis vt appa

rebit ex diendie ⸗·/ De ſenſu auiẽ

appetitu ſenſitiuo. patet quia ſen
ſius mouet intellectum cum repꝛeſẽ
tnut ei ſpeciem mediante qua moue
tur ad intelligendum Appetitus

eciam ſe nſitiuus ipſum monet cim

te ſuo obiecto ſepe intellectus aliter

aliter iudiet⸗ ſcðm qð appetitue
ſenſitiuus eſt aliter/ 2 aliter affecka

tus Vnde diatur ſecundo rethoꝛei
ce / ꝙ non eadem videntur amanti
buso odient bus⸗neqʒ iratis & mã
ſuete ſe habentibus/ Hit ergo ſen

ſus ſenſitiug appetitus pꝛimo mo

nendo ipſum intellectum mediante

ipſo mouet voluntatem / quia vo
luntas nata eſt moueri et diuerſiſi
muri quo ad eius actum ſem alte
tum et alterum intellechus iuditi
um ⸗ /Certia eſt ꝙ voluntns nõ
ſolũ in ſeipſam actiua eſt volitionie
vel nolitionis · ſed etiam median
ub actibg illis / achlua ẽ ĩ intellecã/
in ſenſum / et in appetitum ſenſiti

unum ·⸗ de intellectu / a per cõſequẽs

a ſoꝛtioei de ſenſu patet pzopoſitũ⸗

quia aliter amoe et odium non per

lett
ir

ð

uertetent iudicium⸗ cuig oppoſitũ

experimur⸗ Poteſt ergo volutas
mouere intellecum et ſenſum⸗
non ctamẽ ſic ꝙ ſimplititer per ſu
um imperiũ ſine alio motuo poſ
ſit in eis cauſare aſſenſum vel diſ
ſenſum quia tunt poſſemus kbe
re aſſentite ve diſſentire quibuſcun
qz vellemus / quod experimur eſſe

falſum Sed tamen poteſt huiuuſ
modi aſſenſum vel diſſenſum in a
uſare 27

liqu bus parcialiter concn
per conſequens appetitum
uum mouere / lim natus ſit immu
tan ab immutatione iudicij ⸗

(Kuarta eſt ꝙ volütasnon ſertur

in inognitum / quia appetit ani
malis differt ab appetitu naturali
in hoc ꝙ non fertur ĩ obieckum ni
ſi ognitum Appetitus autem a
nimalis ratlonalis qui eſt ipſa vo
luntas differt ab appetitu anima
l ſenſitiuo / in hot ꝙ non fertur in
obiectum niſi oognitum ognitlõe
intellectuali Voluntas ergo diri
tur appetitus oognoſcitiuus / non
quia ognoſcat/in quantum ei con
uenit ratio appetitue ſed quia at
tus ipſius coonſequitur ognitionem

pꝛimam ſui obiecki · /(uinta

eſt ꝙ voluntas nõ ſertur in malũ

in quãtum malum quia obiectum

appetitus eſt bonum vel apparẽs
bonum⸗ ideo nõ poteſt velle illud
in quo nulla apparet intellectui wa
tio bonitatis net poteſt nolle illud
in quo nulla apparet rõ malicie ſen
fugibelitatſs· heot poſſit ill ud non

velle ackum ſuum differre vt pꝛi

us fiat in quiſitio ſi apparẽti boni ta
ti ſit aliqua malicia onſequens vel
connexa. Poteſt tamen velle ulud
quod aliquo motdo appatet malũ /
4 nolle illud quod aliquo modo ap
paret bonum ſiaut velle adulterm
ratione delectationis / vel nolle ipſũ
ratione inhoneſtatis Mon poteſt er

go volütas velle wntra vel pꝛeter

totale iudicium intelleckus/ Not cõ
tra vel pꝛeter parciale iudicũ⸗ 5
enim poteſt ſic ad oppoſita / ꝙ polſ
ſit velle malum ſub ratione mali·/ a

nolle bonum ſub ratione boni⸗ ſed
poteſt non velle quod pzima ſace

apparet bonum / 2 non nolle quod
pꝛima facie apparet malum: eci
am poteſt illud velle a nolle in quo
ſimul aꝑppatent rationes bonia ma
li ,(Sertn eſt ꝙ volütas litz poſ
ſit ab obiecto allici et difficultari / nõ
poteſt tamen ſimpliciter cogi· Rati
o autem quare voluntas non oogi
tur bono / ſiaut iutellecctus vero ab a
liquibus eſſe dictur quia nichil eſt
ita bonum ſaltem p̃ᷣter bonum pzꝛi
mum / in quo non ſit aliquid imper
ſectionis / aut ſaltem apparere poſ
ſit I deo voluntas tali bono nõ co
gitur adherere Ded aliquid eſt ita

veru · ꝗy in eo nithil eſt aut appaẽt

eſſe falſitatis: ideo tali vero ĩitellec
tus oogitur aſſentire · et autem
matio perſuaſiua eſt nõ euidẽs⸗
¶ Cuarta pars, de inquiſionc
kbertatis
¶ His ergo pꝛeſuppoſitis inqui
ramꝰ in quo conſiſtit foꝛmalis rati
o kbertatis non tamẽ intelligam⸗

voluntatem ſit eſſe liberam ꝙ liber
ens ſit aliqua tes ab ea diſticka⸗ ſibi
ſuperaddita / ſicut acidens in ſubſta
tia Lam ſicut anima intrinſece? eſ

ſen aliter eſt volitiua ſic eſt itnnſcꝛ
eſſentialiter liberaita ꝙ non ſtat

p aliquam potentiam ipſam eſſe 27
non eſſe liberam Hoc at ſuwo ſito
dicamꝰ ꝙ aliquid eſſe liberum pt y
maginari mulupliciter DHno moto

quia illud ſe ſolo nullo alio reqſito

poteſt in ſuum ackum⸗? ſit ſolus de
us eſt kber ſem veritatem fidei / qt
quid murmuet phuoſophi Alio mo
do quta ſi aliud ab eo requiratur⸗
tamen illud eſt in ſua kbertate pꝛi
mo modo⸗ ſit nulla treatura eſt li
bera vt ſatis patet Tercio mõ/quia
poſitis omnibus requiſitio ad ſuum
ackum contingenter cis wagit 2 po
teſt agere / poteſt non agere⸗ ? ſit
comuniter dictur ꝙ potentia rona
ls eſt hibea/ cuia ſic poteſt ad oppo
ſita / (Ded ſñ allertioe temeraria /
videtur ſem fidem ꝙ in hoc nõ on
ſiſtit ſoꝛ; malis ratio lbertatis/ net

per hot differt agens liberum ab a
gentibus naturalibg nõ libere⸗ ym

mo hot eſt ommune omnibgagen
abus treatis ꝙ omnibus poſitis ad

ſuam actionem requiſitis ontingẽ
ter 7 non neœſſario wagam/ ita /

poſſint ſuum effeckum agere non

agere (Derbi gracia Ignis quibuſcũ

qʒ mauſis poſitis ctingenter eis wa
git/a poteſt ꝓduœre/a poteſt nõ ꝓp
ducere ignem· / ( Hot autem pꝛo
batur eſſe verum ex trib veritatibʒ
catholicis Quarum pꝛima eſt ꝙ nõ

ſtat aliquid fieri ab aliquo illud nõ
fieri a deo Vecuda ꝙ non ſtat al q d

fieri a deo/ 1 illud nõ contingẽter fie
ni ab eoTercia ꝙ non ſtat aliquid
tingenter fieri a deo / 2 illud neeſſa

rio ſiue nõ ontingenter fieri ab ali

o⸗ Ex qubus manifſeſte ſequitur ꝙ
nulla cauſa ſecunda ſiue naturalis ſi
ue libera neeſſalo aliquud fſacit· ym
mo ita cõtingenter ſicut muſa pma
(Di quis vero dicat liet ignis
omnibus cauſis requſitis poſitis
otingenter coagat eis / ita abſo

—

lute poteſt nõ agere / tamẽ hot non

poteſt de cõmuni curſu nature⸗ ſic at
non eſt de libem volutate Hot ideo

non viertur valete / quta cum iſte cõ
munis curſus natute dependeat ex
dei voluũ tana diſpoſitione · ⁊ potue
rit ip ũ aliter oꝛ dinare adhut poſ
ſit ad placitum im mutare⸗ non eſſzʒ
ip̃i voluntati eſſentlalis conditio li

bere agere / ſed accidẽtalis et aduen

ticia diſpoſitio cuius contrarium a
Munta pars de foꝛz mali ratio
¶Dicamzigitur 7 ex pꝛemiſſis cõ
tludamq ꝙ lieett ad libertate requira
tur ꝙ ſit potentia ſue oꝑationis
duchiua ontingẽter· hoct tamen nõ

ſufficit net in hot tõſiſtit ratio liber

tatis adequate 7 foꝛ maliter (Dz

di fficile e videre quid vltra hot te
quiriturAd cigtamen intelligenti

ducere libertate oontingentie de qua
loquimur tria onotat vł impoetat⸗
ſcʒ deum ſuum Pductũ intelligere⸗

deum aliquid ꝓ

dns
i⸗
tufe
nd
tafn
labti
lalrg
mlis
·yn
bma
gnis
Oſits
ganſe
Rnon
wſtat
lot
ſſted
Lottt
vote
epo
ſeſz
tol
Den
umg

2 ipſum intelligendo velle⸗ Deuse
nim nithil pꝛoducit niſi intelligen
do 7 volendo non tamen quic quid

intell git aut vult ideo pꝛoducit. ta

ſeipſum maxime intelligat 2 velit⸗
Illud ergo non ſuffiat/ ſed vltra ad
ipſum aliquid libere pꝛoducete requi
ritur⸗ ipſum huiuſmodi actum intel
ligendi 2 volendi ad ſuum effecũ
ontingenter applicare hot eſt ſu
um effectum wontingenter intellige

re/2 velle ſieri vel eſſe Cum igitur

in hot conſiſtat ratio diuine liberta
tis ſozmaliter. libertas in deo di

cat perſectionem ſimpliciter.a liber

taein creatura dicat perfectionem .
ſimilio denominationis: ſequitur
p lkibertens in deo a in creatura ſunt
onſimilis rationis/a per tõſequẽes
illa ſola ceatura erit libera que ref
ecku ſui efſeckuswnſimilem modũ
abet pꝛincipiandi cum libertate di
u ina:talie autem eſt rationalis tre

atura que intellige ndo 1 volẽdo pꝛĩ

tipiat ontingenter⸗ (¶ Bnde po
teſt trahi bꝛeuis deſcrigtio litatis⸗
ſciliet libertns eſt potentia intel
lectiua a volitlua ſui eſſectus pdut
tiua ontingenter et aliqud libere

agete eſt illud ĩitellectine et volitiue
ontingenter pꝛoducre Cui deſtrip

tioni cwzꝛdant antique dockoꝛes ln

tholici dientes/ libertns eſt fſaca

tas rationis 7 voluntatis Vnde

lberum arbitrium diatur ſeu potig

arbitrium libenim/ arbitrium quan

tum ad ratſonem / lberum quantã

ad voluntatem Ex quibus ſequitur
michil vere et pꝛopꝛie poteſt fieri

libere niſi parcialiter fiat ab intellet
tuali ognitione / (Aliqud autem
ſieri libere poteſt dici duplicter VHno
modo vere · alio modo interpꝛetati
ue⸗ Vete libere dicitur aliquid fien

quando eſt in poteſtate voluntatie

7 pꝛeœdit ipſum deliberatio vel o

peratio rationis Interpꝛetatiue ve

ro quando deliberatio vel ratiocina

tio huiuſmodi eſt in poteſtate volũ

tatis/ſed tamen non deliberat· ym

mo vnam partem eliat quaſi mo

wo nacure ex habitu vel impetu ton
ſuetudinis / ſicut patet in multie⸗
Et her dicka ſint de aie potentijs

¶ Pꝛima pars de oodine diendo
eum⸗

Oſtq dictum eſi de anima· 9
Requenter dieedum eſt de hus
que ſunt in ea (Tria autem ſunt in
anima vt ditcit philoſophus ſecũdo
ethiczum ſcilket potentie/ habitg /
u paſſiones· ſed differenter quonia
vᷣt ſupꝛa dictum eſt potentie anime

pzꝛinupales ſunt in ea ydemptig⸗

hot eſt ſunt idem tum ea⸗ ſed habi

tue a paſſiones ſunt in anima inhe

ſiue Cum ergo de potẽtijs dichkum
ſit · diendum eſt de habitibus 7 paſ
ſionibus . Quia vero ariſtotiles ibi
ſolum enumerat ea que ſunt in ani
ma ſem eius partem appetitiuã
in qua eſt virtus moealis / de qua
ibidem tractat· ideo nõ eſt tredẽ dũ
quin in anima ponendi ſint aliqᷣ ae
tus ij nõ ſunt hĩtus vk paſſiões Et

.

ecam ſcm aliquos i ea ſunt ponẽ
1 pꝛ eter huiuſmodi aaus alique p
uie ſpeaes (Euate de omibus iſtis
ꝑ oedinem pzimo de ſpeaebus⸗
poſtea de ackibo habitbg 2 paſſioni
bus eſt dicendu Decum pars de
hoc nomĩe ſpecies S
In pꝛimis autem ſciẽ dum eſt ꝙ
liet hoc nomẽ ſpedes multphciter

ſit equiuocũ/ tamẽ adhuc vt ptinet

ad matena de notitijs de qua trat
tamus quadzupliater ſolet capi-⸗/
¶ Pꝛimo modo gmuniſſime p⸗o oĩ

ſfoꝛ ma ad notidam habẽdam (cõcur

tente. ſic quandoqʒ ipſa fozma ob
iecti qa ognoſcitur diritur ſpecits⸗

¶ Secudo mõ pꝛo oĩ foꝛma que

eſit aliquo modo ratio wgnoſcẽdi a
liquam temc ſic arsæ aiij habit
cgnoſcitiui quandoqʒ dioitur pea
ees: ſicut patet ſepti mo metha?/
Tercio mõ P omni ſor ma que eſt

ſimil tuto ymago rei ognite 1 P

hane res illa ognoſcitur;. ſic ipſa
ackualis noticia quadoqʒ dititur ſpe
cdes / (Quarto modo ſumitur pe
cialiter 2 pzie ꝓ forma que eſt ſi
millitudo vel ymago rei ognite ma
ns naturaliter in anima / ec polt
ꝙc ipſa deſijt ackualiter og no ſt ere·
apta nata ducere anima in noticiã
rei aug ipſa eſt ymago vel ſimilit u
do/ a ſit ſumitur in pꝛopoſito / De

pꝛimo tñ modo bene dubium eſt v
trũ in medio ſit ali qua ſpeties mu

ſata ab obiecko ſoſibili que ſit ipſius

ſimilitudo vel ymago (Quare pꝛi

aliqua ſit ĩ medio· poliea de ſpecie

ſenſibili · tam in ſenſu exterioꝛi ; in

teĩoei/a tõde de ſpẽ itellcũali ( Ctia

ꝑs de ſpẽbain medio
t ecia cis opinio ꝙ in medio

tales ſpẽs ſũt ponẽde gpter ronẽè/
expꝑiẽtia/a auctoeitate zopter ro
ne qᷣdẽ/qꝛ nichil agit ĩ diſtas / niſi p
mo agat in mediu⸗ na vij phiſio
dz ꝙ opoetz mouẽs 7 motu eẽ ſi/

ſeðm tacu⸗ ß ſeſ bile agit in diſtas
ſcʒ in ſẽſũ ergo pᷣmo agit ĩ mediũ
7 nõ niſi ſuã ſpẽm igit ꝛc / ꝛon
ter exꝑiẽtia at.qꝛ ſi radiꝰ ſolartrã

ſeat ꝑ vitru mbeü oloꝛ oppoſitg in

pariete apparet ru beꝰ a nõ ẽ oloꝛ ve

r9 qꝛ nõ e ĩ medio⸗mũ nõ ſit ſuſcepti

uũ ei/ nec i piete⸗ tũ ſepe coloe pie
tis ſit tran ⸗exꝑimur ecã ſpeculũ

nepn taẽ vẽ aliqua ſibi obiectata a

ſequẽs aliq recipit ab ca⁊ ñ ip̃aʒ

rxerergo 19 Pem 320 pter auckoei

tatem ved qꝛz ſcom ariſtotilẽ ſecado

de anima, aliquid patitur a olee
2 odꝛe / quod non eſt natum ſent
tre. ſed nichil eſt tale niſi mediũ· igi

tur at· //¶ Ded hiüs non obſtanti
bus eſt quoꝛ udam opinio contraria⸗

Et quia i pzꝛopoſito vi tur maioz
difficultas de viſibili / ꝙ de alio ob
iecdo ſenſibili / pꝛimo diut opinio iſ
ta ꝙ ab obiecko viſibili non auſat
aliqua ſpecies / ſiue aliquid in medi

o alterius rõnis ab obiecto⸗ qꝛz tal

pluralitas poneretur ſine neaſſita
te. Tum quia talis ſpecies eſß qua
litas / non eſſet ſub aliqua quatu
o ſpetierũ qu alitatis vt patet idut
tiue,Tum quia ſi eſſet aliqua necſ
ſitas ponendi talem ſpeciem elſet

Pt

FPter ſupꝛadittam rationem/quia
mouens et motum debẽt eſſe ſimul

ſeðdm tactum Ved hot non opoꝛtet

eſſe vniuerſaliter verum⸗ quia Pia

ene 7 pꝛoiectum non opoetet ſit el

ſe ſimul/nam pꝛoiciens poteſt non

eſſe motu pꝛ oiectioĩs adhuc exiſteẽ

te ideo non opoꝛtet mouens et mo

tum ſimul eſſe ſimul tate lomli: ẽ
intentio ariſtotilis 2 cmentatozis
xp ſunt ſimul ſimultate naturali vel

virtualiita ꝙ non ſit mediũ impe

diẽs ꝙ ſint in debita appzꝛoxima
tione- / (Decundo ter experien

tiam pꝛedictam de radio ſolari dicit
iſta opinio ꝙ quantoqʒ ab obiecto
viſibili muſatur aliquid in medio e

iuſdem rationis aim obieco · Vn
de radius tranſtens per vitru m ru
beũ mediante wloee vitri cauſat ve
rum coloeem qui eſt eiuſdem ſpeciei
cum oloee vitri⸗ quia aliter inter e
os non eſſet tanta ſimili tudo vel
uenientia ſi eſſent alterius ſpeciei⸗

(Terto dicit ey iſte wloe non eſt

in pariete ſed in aere / et aliquando
eo muſatur a aliquado non · Vnde

quando ĩ medio illuminato non p

exiſtunt olozes contrarimuſantur
in eo tales oloꝛes/a aliqn i gradu

intenſo⸗/ a tunt poſſunt videri⸗ aliañ
in remiſſo a tunt nõ poſſunt videri⸗

ideo diat cõmẽ tatoꝛ ſecudo de ala ·

ꝙ aliqua ſenſibilia ſunt de ſui natu
ra que pꝛopter ſuã debilitatem a ſẽ
ſu nõ poſſũt ↄpꝛehendi· ct ſit patet
quando quomõ medium patitur
ab obiecto viſibili / (Olten? gyter
expenentiam de ſp eculo dicit ꝙ nõ

eſt ibi ſpecies aliqua / ſed ipſummet
obiecum videtur ibi per lineam re
flexam . Vnde eciam ſem opinio
nem pꝛimam ſi eſſet tahko / ſperes
tamen non eſſet in ſpeculo pꝛopter

ſuam denſitatem ſed in arre⸗·Aam

ſi eſſet calts ſoꝛ ma in ſpetulo / ipſo
fracto frangeretur⸗ nec appaterent

dot ymagines quot ſut partes frat

te⸗ dim acidens diuidatur ad diut
ſionem ſubieci ·

¶Duaren pare de generalilus
Ditlonibus ſpecerum

Ziot autem vtraqz pꝛedictarum
opinionum ſit pꝛobabilis tamen
quia pꝛima eſt commumoꝛ / net
videntur per ſecundam poſſe ſuffici⸗
enter ſaluari appatente qᷓ fiüt max
ime in ſpeaulis; ideo ſequendo eam
ponam aliquas conditiones genea
les huiuſmodi ſpecerum. poſtea a

hquas ſpecialce carum / Pzima
ergo conditio eſt ꝙ tales ſpeces 6ů
ſibilium contranoeum ad iuiem nõ
contra riantur. quia poſſunt eſſe in e

odem ſubiecto ſedm eandem partẽ

ſubiecti tam in medlo q; in oꝛgano

De medio patet quia ſi albe do ni
gredo apꝛoximentur vni medio / v
traqz in illo videbitur⸗ ideo vtriuſ q
ſpedies in illo reapitur, De oꝛgano
conſimiliter patet · Vnde ſi vnum
album aliud nigrũ oculo ſem eũ
dem ſitum pꝛeſentetur vtriuſaz ſpe

ties ſcðᷣm eandem partem oruli te
opitur net ex eis ommiſcebitur v
na media ſpecies, ſicut in calidita
te et frigiditote media tepiditas

et obſtat ꝓp per neutram

iudicnmus albedinem pſectam aut
nigtedinem/ F indicam mediũ o
loꝛem⸗ſicit ſi ſupꝛa nigrum ponat᷑
album / net apparet albu nec nigru
B ſuſcum/Huig enim ratio eſt⸗ qꝛ
licet ille ſpẽs non ſint ontrane in eſ
ſendo / tamẽ iudica ſeðm eas ſic eſ
ſent gtraria /ſiait é de iudits gnoſ
tionu cõtrariarum vel cntradickoei
arum⸗Cum igitur iſte ſpecies albe

dinis nigredinis ſint ſimul in ocu

lo indiſtincte ſc m ſitum / a ſenſus

nõ iudict pluralitatem vel diuſio
ne rerum / niſi ſcᷣm diuerſos ſitus

ſuatum ſp ecierũ in eo reœptarum⸗
ideo ſenſus indiſtincke hoc qð videt
indicat vnũ/ non poteſt iudicare
hoc albũ a nigtum / vt dicum eſt⸗

quate ſpecies albi et ſpecies nigri cäG

neutra poſſit effiere ſuü iudicium /
quia agunt in idẽ ſubieckum⸗ ipſe ſi

mul effiaũt iudicium mediü / ſcilieet

hot eſt ſuſcum vel pallidu⸗· //

(Peounda conditio eſt ꝙ tales ſpeci

es nõ ſentiuntur net ſenſu percipiu
tur quia rum ille immediatius cau
ſent ſenſationem q; qualitates ſenſi
biles ſi ſentirent᷑ ipſe ĩmediatiꝰ qua

ſua obiecka ſenſu pernperentur aui9

oppoſitum experimur· Mõ ergo di

cutur ſpẽs ſenſibiles qa poſſint ſen

tiri / ſed qꝛ ab eis p̃t ſenſatio cnuſari
(Tercia opditio eſt / ꝙ tales ſpẽs

a quali tatib ſenſibilibg a quib cau
ſantur ſunt alterius ronis patet ex

duabopꝛedictis, H vtru ſint alterig
rõnis vel ſpeaei ſpecies in medio
et in ſenſu aut extenoei vel interioei

ogano oĩno dubiũ eſt. /¶(Ruar

en conditio eſt ꝙ tales ſpecies ſunt
reduckiue de teraa ſpecie qualitatis⸗

ſunt enim paſſiones vel paſſibiles

qualitates, nõ quia ſint pꝛopꝛie ſẽ

ſibiles vt dichum eſt. ſed qꝛ a ſenſibi

libus muſate nate ſunt cauſare ſen

ſationes / (Quĩta conditio ẽ ꝙ ta
les ſpecies habent in medio equale

teſiſtentlam ¶Poteſt aute in aliqua

mutatione teſiſtentia multipliciter

ymag inari- Vno modo ratione on
trarietatis natural / cim enim quod
lbet ene naturaliter appetat pma

nere⸗ vnũ wntrarium reliſtit alten

trario tanq; ipſius wz ruptuo: 2
tualem reſiſtentiam aon habent in

medio ſp ecies ſenſibilu aim nõ ha

beant tontrarium vt dichum eſt · A
lio modo ratione ontinutatis oꝛ
poealis. Cum enim virtus vnita
ſoꝛ tioꝛ ſit ipſa diuiſa quodlibet on
tinuũ appetit eſſe vnu· ideo reſiſtit
dinidenti ipſum · Tercio modo rati
one ſituationis localis- Cum eni
aligquid eſt in loo vel ſitu ſibi natua
li naturaliter appetit ibi quieſcere:
ideo reſiſtit mutationi· ſcᷣm quam
opoetet ipſum a tali low moueri⸗2
talem reſiſtentiam non habent ſpe
ties ĩ medio / quia ad multiplicatio
nem ipſarum non opoetet medium
diuidi vel moueri a loco ſuo / niſi
ſoꝛte hot haberet loam in ſono· de
quo poſtea patebit · Quarto modo

poteſt ymaginani reſiſtentia heet mi

nus pz ia ratione indiſpoſitionis
ſuſcipientis · quia ſubiectum non eſt

ſufficienter diſpoſitu ad reeptionẽ

tab mutationis vl ſoꝛme geneabil

1ſt
ual
bbii
st
1s6

galt

t
uſſ
nein
thlit
ſoſt
letie
gere
tar
to

o

Nes
4
pl
tore
bron
Sſit
Kau
ſod
10 n
godu
ut
det
ſ
tlen

dſint
lans.
lles
oneſt
aſeti
ſuſn
degt
gnnl.
ligun
pliater
ean
nquod
pma
tdan
n:4
Abent n
lſ⸗4
o a⸗
bnita
tt wn
uſſtt
wun
mn enn
inena
er:
guam
en⸗4
denſpe
plmte
meduum
node
mod
aet mi
tions
noneſ
pto
enrit

2 ſit maniſeſtum eſt ꝙ medium be

ne wliſtit generationi pecicrum ſen

ſibilium / ſic enim denſitas ⁊ opaci
tas teſiſtunt ſpeciebus lucis vel wlo
ris a eas reflecunt⸗ q ſit pzꝛopoetio

naliter de alis· / Hexta aditio ẽ

ꝙ tales ſpecies pzopter pzꝛedictam

teſiſtentiam nõ habent in medio ge

nerationem ſuceſſiuam⸗/ ꝙ enim ex
tali reliſtentia non pꝛoueniat ſuccſ
ſio ſat is pa tet⸗ſi ponatur ſeᷣm ariſ

totilem inſtantaneam eſſe lum inis

geneiationem / aim tamen habeat
reſiſtentiam talem Hec ergo reſiſtẽ
tia non opcratur tarditatem genea

tionis vel multiplicatioms liœæt per

uitatem vel remiſſionem diſpoſitio
nis generabilis/ ita ꝙ a candela⸗e qᷓ
cito illumiabitur extenſiue aer groſ

ſus ſicut purus- bcʒ nõ eque intenſe

Quinta pars de ſpecialibuscon

ditionibus ſpecerum

(Poſt has pono alias oonditio
nes ſpeciales huiuſ modi ſpecenim
/ (Pꝛima eſt ſem ariſtotilem⸗
w lumen vel ſpecies luus/q pari ra

tione ſpecies oloeis multiplicatur ĩ

denon intelligendo ſit de aliquod
qð ſit pars temꝑis indiuiſibilis, H
aliquid dicitur inſtantanee generai
quod generatur totum ſimul ita ꝙ
nõ pzius vna eius pars ꝙᷓ alia net
gradualis net quantatiua 7 ſit vide
tur eſſe intentio ariſt otilis ſecundo
de aia,/ ꝙ genceratio luminis ſit in
ſtantanea vbi repꝛehendit empedo
tlem dicentem oppoſitum, a idem
videtur ſentire de generatione dele
tatiouis / ſeptimo ethi ·

2

/(Ded lalua ariſtotilis reueren
tia ꝗy alicuius vei generatio/natua
liter ſit aut eſſe poſſit illo modo iſta
tanea non tredo eſſe verum⸗ ideo
ad ſaluandum ariſtotilem aliquu di
cunt ꝙ fuit eius itentio illud aſſerc
re non athegoꝛice ſimpliciter ſed cõ

ditionaliter⸗ ſczʒ ꝙ ſi luidum inſtan
tanie applicaretur ad medium luie

reeptiuum inſtantanee ilumimaret
ipſum Diue autem het fuerit ariſto
tilis intentio ſiue non: adhuc tamæ
hot eſt oĩno dubiũ nec eſt efficnciter
pꝛo batu⸗Poteſt tamen hmõi lumi

nis multiplicatio itelligi iſtantane

a/nõ ſcðm veritatem ſed quantum

ad noſtram percptibilitate m⸗ qui

a ſeʒ in ca non poſſumus ſenſu per
cipere ſuceſſione / ( Hecada gditio
eſt ꝙ ſpecies ſoni tempoealiter mul
tiplicatur a ſucœſſiue cim quoda
motu acris⸗ q quaſi ciraulari inũda
tione quia ſong generatur ex veloti
2 violeẽta fractione aeris / vnde fiũt
inundationes in eo / ſicut a lapide in
aqua pꝛoieco , Mon eſt tamen ve
riſimile q;uis omoſitũ videatur ari
totiles ẽtite ꝙ aer ſic lomlliter mo
ueatur uß ad omnem diſtantiã ad
quam ſonus auditur: tu qꝛ nõ ap
patet quomodo ita velociter mpei
leretur/tum quia opoeteret q; quan
doqʒ motibg opoſitis moueret᷑/ tũ
qꝛ faciliter cſat᷑ a repautit᷑ iõ vi
det ĩ acte qeſtẽte ad aliquã diſla
tiam poſſit ſpes ſoni multiplicari/
poſtea ſine ſpali oꝛ rũpẽte ex defcu
luãtie or ipi /Tia 2ditlo eſt
pẽs odozis ad aliqua diſtantiam

muliiplicatur non realiter ̊ ſpũali
ter ſiue intentionaliter Dunt enim
quedam woꝛpoea odoꝛiſera a quib⸗
fit quedam exalatio ſiue ſumalis e

uaporatio / in quo fumo eſt realis o

doz⸗ a hoct votamus odorem multi
plicari waliter“ Ded cu alqua ſint
oꝛpoen valde odoeiſera longo te
poce / ad longam diſtatia que nõ

lunt multum ſumabilia/ a que non

poſſent ſuũ fumũ ita cito ꝑ illa diſ
tantiam tranſfundere licut odoe ſen
titur· JIdeo veriſimile eſt ſicut dict
mentatoz ꝙ vltra talem ſumũ mul
tipliœtur peues odoeis in aere ſine
tali fumo⸗a hot vocmus odoeem
muluphlicare ſpuũaliter Diatur enim

talis pecits non reals / ſed ſpirttua

lis:no quia nõ ſit vera res / H quia
eſt inſenſibiis / (Muarta coditio
eſt ꝙ ſpecits qualtatum tangibiliũi
et ſimiliter guſtabilii habent multi
tudinem minus veloom/qᷓ; ſpeces
aliarum qualꝛ tatum ſenſibuuim⸗2
hoc foꝛte ideo ingeniauit natura⸗qz

ille qualitates ſiue earum ſubſtatia

maius poſſunt am mabꝰ inferre no
cumentum

exterioeis“

Iſo de ſp ecebg in medio vidẽ
dum elt de ſpecieb i ſenſu vel

oi ſint ſpẽs aliqui ponunt pzopter
qz potentia ſenſitiua wꝛrupitur per
excœllentla ſenſibilis· SDecuduũ quia
aliquid remanet ptactũ videndi⸗
Terriũ qꝛ opostet pꝛius aliquid fi

¶ Cplm nonũ
¶ Pꝛima pars de ſpegebꝰ lenſue

eri in medio/ Et ad hec ſunt experi
entie naturales et philoſophoꝝ auc
toꝛitates / (Ded his nõ obſtanti
bus dicut alij ſn talibꝰ ſpecieb om
nia poſſe ſaluar/ / (Bnde pzꝛimo

ponũt ꝗ in ſenſu / verbi gracia in vi
ſu/impaimitur queda qualitas afoꝛ

tns vei debiktas viſum/ 1 aliqua

do exatans que net eſt ſpeaes nec
viſio nec obiecu nec pzꝛinapiũ viſio
nis que aliqn plus et aliquado mi
nus manet⸗ et aliqn vſqʒ in finẽ vi

te durat. ſicut patet in illo quẽ exel
lens ſẽſihile execat / (Decundo di

cunt ꝙ talis qualitas nõ impꝛimit᷑

in potentia viſiua vt diſtiguitur co

tra oeganũ / et eſt ſubiectiue in oega

no ſiue in toto copoſito quia oega

nuũ Afoꝛ tatur vel debilitatur a non
potetia // Vitern dit ꝙ iſta qua

litas ? alteriꝰ nature ab ob echo ex

tra ? illa nec eſt paſſio net paſſibilis

qualitas nec in aliqua ſpetie quali
tatis enumerata pꝑ ariſtotile quia G

nis paſſio / vel paſſibik qualitas ali

quo ſenſu poteſt ſeun / iſta non· ſi
rut 2 in veneno quo quis interficit

aliqua qualitas oz palis que nul
lo ẽſu p̃t ꝑupi: ideo ariſtotiles nõ
ſufficenter enumerat ſpẽs qualita
tis· / Dz iterũ dicunt eꝙ p̈er illaã

qualitatem ĩ viſu impꝛimitur/ alia

qualitas que eſt ſenſibilis et eiuſdẽ
rationis cum qualitate exten? viſa

2 eſt cciã in oꝛgano viſus vt diſtin

guitur cõtra potentiam NMam cum
quis aſpexenit al id ſoꝛtiter luadu
vel foꝛtiter oloeatu couerſo viſu ad

ſenſibilia debilia vidẽtur ſintillare⸗

— —

.

ton
tle
dan
ſin:
ſoſ⸗
ſoem
Zita
eilt
urſ
ſrt
Kaz
unt
Rr
l
vr

tepen
Faue
Pari
dchen
une
agany
as,f
1ltqud
als ner
iüpßßo
do mi
fne vi
aünal
undodi
npumit
guari
enagt
nag
n
ngue
coer
ſlis
unnl
ieuni
odi
non⸗ſ
ttfias
e nul
rles t
gulin
ir lla
ali⸗
eiuſde
9 viſa
diſtin
man
uodu
viſue⸗
6l⸗

poſito cciam vſit in oo obſcuro ap
paret ſibi lux vel ooloe Et iſta appa

ritio lieæt ſit qui dam act videndi im

perfectus,/tamẽ eſt actus veruo⸗ide
o eius obiectum nõ p̃t eſſe nõ ene⸗
ſed nullũ verũ ens poteſt aſſignari
qð ſit eius obiectum/ niſi aliquid ab
obiecto oculo impꝛeſſum⸗ Et ſic eſt
duplex actus videndi. vnus pzim9
reſpecku obiecti, alius ſecundus et

ming perfectus reſpectu illig impꝛeſ

ſi ab obiecto cim pzꝛimo actu viden

di 2 vterqz eſt ſübiectiue in potenti
a vt diſtiguitur contra oeganu⸗ quu

a ſeðm iſtos quodlibet acidens ha

bet — ita ſimplex ſi

ait ipſum · ¶ Vecamnd pars · O
pinio om munioe in p̃diciss
¶ Liot autem het opinio ſit pꝛoba
biliter ſuſtinibꝛilis / nec eam particu
lariter repzobare ſit pzeſentis inten
tionis· tamẽ quo ad gpoſtum / vide
tur contra mentem ariſtotil i ſecudo
de anima dietis / ꝙ ſenſibile poſitu
ſupꝛ a ſenſum nõ facit ſenſum / id eſt
nõ ſentitur· Vnde ſenſ9 nõ ſentit oo
loeem oculi ſui,nec caloꝛẽ nerui ſui /
2 ita de alijs ſẽſibus videtur · Qua

re illa qualitas ſccunda ab obiecto ĩ
pꝛ eſſa cum ſit ĩ o cilo ipſa a viſu nõ

ſentiturx/ net illa apparitio qᷓ dicta

eſt ad illam terminatur⸗ß ad obiet

tum extra vłꝑ ad aliqd aliud de qboy
videbitur poſtea / Poſſet tamen

hit reſponderi ꝙ cum quilibet ſenſ

habeat ꝓpꝛium oeganum/a eciam
pꝛopꝛiũ mediũ gnaturale a giuũctũ
qð notat ariſtotiles de viſu / in de ſẽ
ſu ⁊ ſenſato dieæns⸗/ꝙ nõ in vltimo

oculi ſentit anima ſ in medio: liœt

tole medium magts attrbuatur ſẽ

ſibꝰ cacue a guſtue quia in eis eſt
magis manifeſtum/2 qula alij ſen

ficatũ⸗a hmõi qualitates nõ ſut na

ſus magis a remotis ſentiũt ꝑ me
diñ extrancu/ 7deo qubʒ ſen ginſu
o oegano/a cõnaturali medio / habz
Apꝛias qualitatuas diſpoſitioes ſi
bi conaturales/a illas nõ ſenuũt ſẽ
ſus exterioecs⸗ Vñ deg a natura cir
là vnuͦquodqʒ ozganũu ſẽſitiuũ oedi
nat ꝛpꝗ aliqð immediate ſuppoſi
tum ſibi cnatuale/ 2 cõſiliter quali

te in illũ ſenſũ agere ſua ẽſationz

nd finẽ ne fiat gtnua ſenſatio oœæn
pãs ſẽ ũ ⁊ ĩpediẽs exterioꝝ ſẽ ibili
um pœptionem⸗a hot ſufſict ad a

riſtotil intẽtiõem· led qyter hoc nõ

ſequitur ꝙ ſenq nõ poſſit ſentire ali
as qualitates i ſuo oegano vel on
naturali medio exiſtẽtes, nõ quidẽ
ſibi gnaturales / H aduẽticias æ max
ime excllẽtes- Dit ergo dieretur
in ꝓoſito/a p̃dpue qꝛ non opoꝛtet
ditcẽ ꝙ illa p̃dea qualitas q̃ e ĩ ocu

lo/ a videt᷑ in eo ſit ĩ oegano vi9

AIpꝛ ie de .· ſcz ĩ pupilla ĩ qua fit vii

o⸗ß ĩ oegano large ſũpto vt ſumits

ecdã ꝓ ip̃o cõnaturali medio ipfi tõ
iũcto ſcʒ ĩ aliquo humoee vel in al

qua tunim oculi / (Hed hijs oĩbg

omiſſis videt᷑ ꝙ nõ ſit ĩ oculo talis

vergwloe viſibik ſpẽs obiecti alte
rig rõnis. qʒ mũ dictu ſit talẽ p̃em
eſſe ĩ medio nõ eſt negãdũ talem eſ
ſe ĩ oegano cũ ipᷣm nõ mino ſit ipſi
us ſuſceptiuũ q; mediũ⸗ ¶ Tertcia

a8 dr ſpeby ſenſꝗ interioꝛi-⸗

We

¶ BDed viſo te ſpecebg quatuũ ad ſẽ
lum exterioeẽ/ vie dum eſt quatum
ud uitericec:⸗ ꝙ i ſenſu interioei ſit
tales ſpecies aliqui ponut pzopter
het motiua, Pz mu qz in abſentia
ſenſibliu fantaſia pt habere actum
uu. Decudu qꝛ ptꝗ acum derelinqᷓ
tux alquid quo wog noſcit ſe habuiſſe
tale actu Cercum qz aliqs reczda
tur ſe ſompniaſſe· 2 p̃t hoc ſcire per
inielecku⸗ / (Dz ali dicut Iñ ſpeci
ebus het oĩa poſie ſaluan Vnde cũ
certü ſit i ſenſu interioei aliq;d rema
nere ptꝗ actum ẽtiendi · dicit iſti y
in eo puta in fantalia remanet du
plex qualitas,vna ab obiecto imp̃ſ
la in oegano/ 4 eſt ipius gſoꝛtatiua
vel debiltatiua / 2 qnqz coꝛruptiua
ſicut patʒ in amenubus ? ſurioſis:
ß alia et qualitas qᷓ eſt generata ꝑ
acktum ymaginãadi / que nõ eſt ſubiet
tiue in oꝛgano vt dſti guitur ontra
potentiam- frtr ſicut 2 ipſe at
tus ſantaſiadi // ¶ Wlterig dicunt qꝙ
iſta ſecida qualitae nõ eſt obiectua
licuius ac/ eſt habitus generatg
p actum fantaſiadi inclinas Pciali
ter ad ach gſimiles in abſetla rei ſẽ
ſibilie ita ꝙ pt9 pꝛimũ actum eaã
deſtrucko ſenſibili potentia am iſto
habitu poteſt eliere actu ſantaſian

di terminatum ad om ſenſibile nu

mero qð pꝛzius eſt ſentitum ſitut og
nitiõe abuſiua intellechg terminatur
ad idem ſingulare numed qð pziue
intellechkualiter eſt intuitiue cognitũ
nõ terminatur ad aliqua ſimilitu
dinem vel ymaginẽ vel ſimulachꝛ ũ
ſicut aliqui ymagmat Quiailla oĩa

—

ſiße ſut abſtrockiue

que a phis ſcis vocãtur fataſ ma
ta/ ſimulachꝛa vel ydola ſut ip̃amet
ſen ibika fantaſiata que Pus fuerũt
lenſata/a nõ ſpẽs rerũ ſenſibiliu:eũ
dem eni hominẽ quem pꝛius vidi y

maginoe ⁊ nõ ſpẽm eiꝰ Ct ſic quot

ſunt indiuidua fantaſiata / tot ſunt
fantalmata . ſicut tot ſunt ydee quot
ſunt res coognite · eꝛ ydra eſt ipſa res
ſingulanes ognita ognitione diula⸗
Dit ergo hot nomẽ ydea pꝛinapa
liter igni fimndo & treata/ onotet
eã eternaliter a deo ſuiſſe ognitã⸗
ſic hot nomen fantaſma ſignificat
pꝛ cipaliter rẽ fantaſiata/ ggnoſiẽ
do actü fantaſiadi ·//( Vlteng di
cunt ꝙ pꝛim acꝰ fantaſiadi a quo
auſatur / habitus p̃dcuo cauſatur a

ſenſatione exterioei a poi tia ſantaſ

tica/nec obectũ extra muſa eſt li⸗
ackus pzopꝛzie/ ſed ſolũ eſt cauſa cau
ſe⸗ quia ſi deg deſtrueret rẽ ext ra / et
conſeruaret in oculo eig viſionẽ intu
itluam adhut poſſz vtus fantaſticn
habere ackum fantaſiadi reſpechu il
lus Sed ſi viſio intuitiua deſtruat

ſiue obieu extra maneat ſiue nõ⸗

natutaliter nõ p̃t haberi talie act9.
mõ hot eſt eſſe cauſa i aliquo genẽ
cuſe reſpcu alicui Vñ ſeqt ꝙ pꝛi
mꝗ actꝗ fanta iadi tũt ſolũ ẽ qñ ſen
ſus exti noꝛ eſt in adu ſuo qꝛ eſt ei⸗
cqauſa parcialis, it cuuſatux a no
ticia intuitiua,ꝗ eſt noticia abſtracti
ua.qꝛ in vna ſoz ma reſpcũ vni ob
ieqi ſuffiat vna notiaa ituitiua.ideo
oẽs noticie potẽtiaꝝ infenioꝛũ aĩe ſẽ

Opmnio comnnig in pꝛedictis

Quarta ps

net

aſma
famet
eſeut
biniei
leme
dt ſhnt
le uot
ſarg
dinig⸗
nape
ſotet
ich.
Uihet
W
lengd
Mago
ſatlen
ſanecſ
i
ſauu
naſet
Kitu
teſtmn
ſetnl
kſemat
eno⸗
1 0t9
ogene
enſen
ſtei
amo⸗
ſtencti
nigon
aetdea
aleſi
rtaxe
10

—

¶ TLieot aute het poſito ſit ſubtilie
net Jit efficaciter impꝛobabib. eſt ta
men opmio magis gmunis iſe
ſu interioei ſiue capiatur ꝓ oegano /
ſiue pzꝛo potẽtia vel anima⸗ terum
ſenſibiliũ ſpecies ſunt ponẽde quod
ſuadetur ex aliquubg verita ibg pꝛo
bab libg. / ¶ Pꝛima eſt qñqz ali
quis cgitat de aliqua re ſeſibili nõ
tunt ꝓñte quã alias vidit ſẽſijt. ſi
cut de homme · ⁊ aliqñ de re quam

nu; ſenſit ſicut de elephate guem

non vidit ß de ipſo narrare audiuit
hot qulibet expitur / ( Decuda
eſt ꝙ tali ogitationi de re abſente
obicitur ĩmediate aliqð obiectu cog
nitum quicquid ſit ilud. ſicut viſiõi
externioei obicitur oloe quẽ videm9.

q hot expimur / Tercia ? ülud

obiectum qð ſit obicitur ogitatiom

non * pure nichu ß eſt aliqua entt
tus / vel alique entitatcs⸗ qꝛ experi

mur nos aliqñ oogitare vmn tale / a
li quando plura (Enarta eſt ꝙ ta
le obiectum ſit immediate ognitů /
vel eſt vera res extra animam⸗: ſciz
homo vel elephas vel eſt vera res
min anima que ſimilitudo homis vkl

elephants / non enim apparet quid

allud eſſet / uita ẽ ꝙ illud qð ẽ
ime diatũ obiectũ ogitatioĩs illius
qui nunqꝙᷓ; aliquid tale ſẽtit ext eri9
Mon eſt vera res extra aiam quia
vtiqʒ in hot aſu eſſet clephas⸗a nõ
aliis elephas vniuerſak / qꝛ nõ eſt
poſſibile net aliq̃s ſingularꝭ quia
net iſte net ille quocuqz de monſtra
to / cum nõ ſit maioꝛ ro de vno qᷓ;
de alio· Net p̃t dict ꝙ quilibet cim

0

illig vniq ogitatioſe oportrat eſſe v
nũ iĩmediatũ obiecu / (Dexta ꝙ
illud qð imediatu obiectu mgitatio
nis ill q allas alid tale ſeſit exte

rius no eſt vera tes extra aiam⸗Et
het ſcquit᷑ ex p̃da⸗qꝛ ic rationabi
ulter iudiandum eſt de iſto et de a

lio pꝛedc cũ aliqñ atingat illud qð

imediate vni obicitur eſſe totaliter

ſimile quantum ad apparẽtã ei qð

obigait alter⸗ a qualẽcuqʒ expeniẽtiã

vndg pᷣt habere de exiſtetia ſui obiec
ti: ecam poteſt aliꝰ habere de exiſtẽ
tia ſui obiecti Nuare ſequitur ꝙ nul
lus iſtoꝛum res extra ſciz elephas
vel homo eſt ſue ogitatiols imme
diatum obiecum ⸗ alioquin ſic ogi
tans poſſet euiter oogitare rem il

lam exiſtere 2 vbi eſſet a ſimiles

ventates contingentes de ipſa⸗ q

expenmur ſalſum⸗ Et conſequentia

tamẽ patet ꝙ nõ apparet ro gpter

quã videns rem illam per ſenſum
exterioꝛem nouit euidenter talem

veritatem / niſi qꝛ illa in ſe ia ĩime
diate ognoſcit · modo lit eſſet in pꝛo
poſito ſi ogitatio interioꝛ⸗im medi

att ad illam rem terminaretur Ex
qu bus om nibus patet ꝙ cum res

extra anima nõ ſit obiectũ imedia
tum illius ogitatlonis interioeis e
ius obiectum eſt ies in aĩa que eſt ſi
militudo rei extra / ſcz hominis vel e
lephãtis Et a philoſophis a ſanctis
vocatur ſpecies ymago vel fantaſ
ma- ¶ Capitulũ decimu⸗
eime no de ſt arde ſpecieb terum in
telligibikhum⸗

Cij⸗

IZco de ſpeciebg ſẽſo / diẽdũ ẽ
de ſpebo intelleus Vñ pᷣmo ꝙ;
in aĩa lint ſpecies aliquarũ reru inſẽ
ſibiliuũ mete intel ligibiliũ quida
bant ex hoc qaꝛ ogitationu afftio
nuũ nrat recoꝛdamur / qᷓ ſunt res in

ſenſibtles⸗igitur in nobis talium re
rũ habem ſpes: qꝛ tewꝛz datio nõ fit
in nob ſñ ſpẽ in memoꝛia reſeruata

Aliter eni nõ p̃t ſaluari qualiter ta
liũ memoꝛaĩ aut obliuiſ ci poſſit aĩa
niſi a talib actibg aliqd dereliquat᷑
in ea⸗A nullo tamẽ actu ſeu alia re

naturaliter mauſatur ſua ſpes in aia
niſi dũ in tuitiue app̃hẽdit᷑ J9deo nõ
a quolibet actu ſic ſua ſpẽs cauſat⸗
ß quotquot ſunt de quibꝰ poſtea poſ
ſumus recoꝛ dari diſtiche ab illis tot

ſpecies ſunt muſate/Tales at resin

ſenſibiles/ ꝑ p̃deãs ſuas ſpẽs no ag

noſcim na illa rẽ tatum dicmues
ꝓgnoſci ꝑ ſpẽm auiq ognitio ime di
ate termĩiatur ad eid ſpẽma media
te ad ipam rem⸗ Viaut at cũ ſẽſibili

a exterioꝛa ſenſu exterioꝛi ꝑcipimus
hmõi ſenſatones exterioses imedi
ate terminatur ad ipſa a non ad ſu
as ſpẽs/q nulla apparet hit necœſſi

tas ponendi obiectu medu inter i
la ſenſata a ſuas noticias SDitc ẽ in
Poſito de illis tebꝰ ſenſibilbg que
ĩ mediate i ſeipis intuitiue ggnoſ
cutur a nobê/a nõ ꝑ ſpẽs obiectiue⸗
ecies carum⸗
Dz ꝙ ulo modo aliquas tes qñ
q; ꝑ ſuas ſpecies oog noſcimꝰ quidã
ex eo ponũt qꝛ e wgitamꝰ res ab
ſentts quas alias ꝑ ſenſus wzꝑis ꝑ

—

cepim talis ogitatio ſicut patet ex

dictis in alio mpitulo / imediate ter

minatur ad ſpecies illarũ rerum / in
quantum ſũt ſpecies vel ymagines
earũ⸗hoc at vowmg agnoſci ꝑ ſpẽʒ
Vñ memoeasde re extra alias viſa /
liet ĩmediate rewꝛdetur tñ mediã

te aliquo qð ipſe ag noſcit⸗ſcʒ medi

ante ſpẽ qᷓ̃ ſibi imediate obicit·/ ſit
tecoꝛdutio eſt noticia tei abſentis / et
illig eſt noticia abſtractlua recoꝛa

tio⸗ eſt noticia rei pñtis / a huig eſt

no ticia intuitiua a clara viſio / Zi
et at ſpecies ag noſcatur intuitiue ꝑ
ogitationem illa⸗ per ip̃am tamẽ

non expimur net eu cẽter cognoſci
mus vtute illig ognitloie ülla ſit

ſpeties tei talis vel tałTalem eniĩ

rem q eſt ſpecies bñ expimur nõ ex

peiĩmur tñ ꝓ illa ſit ſp̃es/cũ hot diſ

curſiue 2 ſolu ꝓbabiliter gtludatur⸗

Verbi gra Ymaginem in ſpeculo i
tuitiue videmꝰ/ tamẽ btute hulg
viſionis nõ expimur⸗ nec eudeẽter
ggnoſcumꝰ que res ſit aut vbi ſit Co
loem etiam parietis intuitiue vide
mus / net tamen cuidenter eerti ſu
mus quid ſit et vtrum ſit atridene

ab eo diſtinctu⸗ ſit ergo ſpecẽ mtui

tlue videm, virtute talis viſionis
ſpẽm eſſe euidenter ſcimus⸗/liœt nõ

ſic ſciamus auꝰ ſit⸗aut in quo ſit⸗ ſi

cut ecia videndo cogitationem et de

lectationem noſtrãa / virtute talis in

cuitiue viſionis / talks eſſe euidenter

cog noſcimus⸗liœt non ſit euidenter
cognoſcamꝰ⸗ / vtru ateidentia ſint vel
i quo ſint Ex p̃dictis patet ꝙ cũ illa
ſpecies ſit alterjus ronis ab obiecto

—

—

4

ttr
aer
Wmin
n
dli
obiſe
nedaa
nedt
ſe

/tt

1
nn
nd
gret
ileſt
mani
noͤer
ordi
nue⸗
aloi
eg
rt
MCo
bide
ti ſi
dens
ru
ſons
lotno
oſt⸗
net de
aloin
dentet
denter
intve
bien

extra / nithil pꝛohibet eandem notici
am eſſe duoꝝ obiecon diuerſarũ ro
nũ/ quoeum vnũ mediante alio eg
noſcatur · Jdeo illud comune dictu⸗
act 9 diſtiguutur p obiecta · de bet itel

ligi de obiects imediatis/quoꝝ ſcz;

nullũ mediate alio ognoſcik / Vl
terig patet ꝙ liet volitio vel diecki
o rei abſentis nõ immediate lermi
netur ad aliqð obieau gað ſit in ip

ſo amante. tamen aliter eſt de nott

cia vel Agnitione: diffiale tamen vi
detur dare auſam cur tam varie /
Iterum patet ꝙ ſi la ſpecies pona
tur eſſe in ani ma intellectiua indiun
ſibili / ipſa ecam erit ĩdiuiſibik/ ſit
aliquid exteſiue iduuſibile erit yma
go rei quãte 2 extẽ ſe / illi ſceðm ap
patentia ſimile· net hot eſt inonue
niens. (Tercia pars de diſtickio
ne ſpẽtum a noticiamm
Vꝛ autem cum res aliqua per
ſpeciem ognoſcitur ſ eces huiuſmo

di et achualis at eaa habittalis no
ticia eiuſdem rei realiter diſtinguan
tur ſic pſuadetur Et pꝛimo de achu
eli noticia ſiue ſit abſtractiua ſiue in

tuitiua · quia experimur ꝙ non ſem
pec dum habemus huiuſmodi ſpeci
em ipſa res tuuus eſt actualiter og
noſcitur vel olideratur ˖ Et ſic actua

lis noticia quatoqʒ incipit eſſe et añ

qz qz deſinit eſſe ipſa ſpecie non incpiẽ
te vel del in te · ꝙ non eſſet ſi nõ eſ
ſent res diſtincte · Mec valet divre⸗
ꝓ liet illa ſpecies non inapiat eſie /
tamen ingpit eſſe noticia/quia cum

illa ſpecies codem modo ſe habe at
penitus nunt 2 pꝛlus/s in ſe a in O

. *

peratione ad intellectum et eins ob

ieckum non Poteſt dari ratlo quare

illa ſpeces nunce eſſet acknalis noti

cia et non pꝛius · eciam hu
iuſmodi ſpecies diſtinguitur ab ha
bituali noticia nec ſit eiuſdem ſpeci
ei cum ea⸗ videtur ex hot⸗ quia il

la ſp ecies / eſt ipſi aduah intellectio
ni pꝛcuia / non ipſe habitus cum
derelinquatur ex actuali noticia /
Ex quiby patet ꝙ ſi ſpecieshuiuſmo
di ponatur in intellectu⸗ erunt in ea
dem potetia due ſimilitudines ciuſ

dem tei realiter differentes / ſid non

eluſdem rationis⸗ net vna ſcilict

ſpecies erit perfectio ꝙ́ noticia vel

ognitio actualis⸗ liet eam contine
at virtualiter tanq; eius cauſa par
cialis·· / BYBnde vlterius ſequitur
ad hot ꝙ aliqud exiſtens in intel
lecdu ſit aliaiius rei ognitio vł pꝛo
pꝛie dicta repꝛeſentatio / non ſufficit
y ſit illius ſi militudo vel ymago⸗
ſine ⸗ exhibeat illam tanq; pꝛeſen
tem in eſſe obiectino

C Quarta pars de ſub⸗ ecko ſpecie

Eſt autem non modica difficul

tas de huiuſ modi ſpecebg ĩtelligibi
libus in quo ſubiecto ſint / de cuiꝰ po
tentila educantur et vtrum in ipſo in
tellechu ſubieckine teſeruentur⸗ Di
enim ſint in anima intelleckiua ſi
cut quidam credunt vt pꝛetadum F

non apparet quomodo poſſit in ca re
mancre ſpecies intelligibilis / quan
do non eſt intellectio acknualis quia
quando ponuntur cauſce ſufficientes
alicuius effectus / eo modo auo ſunt

iij

l

*
ſuf ficientes ponitur effect9⸗ ſed ſpe
ties itelligibilis aim itellectu 2 ideo
ſuffict. vt ſit vel fiat · vel auſetur in
tellectio acualis⸗ JI gitur quandotũ
qʒ erit illa ſpẽs in intellectu / ipſe eit
in oontinuo intelligendi ack9, Bnde
pz opter tonſimilem rationem ſupe
rius poſitum eſt ꝙ in ſenſu nõ eſt ea

tdem pote tia ſpecerum reſeruatua⸗

ſenſitiue oognoſcitua⸗ ſcilieet me
moeia a fantaſia⸗quare vide tur eſſe
in intellectu / ꝙ aum ſit potentia rog
noſcitiua non eſt potentia ſperien te

ſeruatiua 2 Ideo dicunt quudem qg

ſpecies intelligibilis cim non ſit ha
bitus intellectualis / net itellectio at
tualis vt dickum eſt nithil alu d eſt
q; que dam diſp oſitio pzꝛ cueniens a
ſenſibili mediate ſenſu / requiſita im
mediate ad ſoꝛmationem pꝛime in
tellectiõis qua quis poteſt ſoꝛ mote
non pꝛeueniente ala intellechione⸗
Et hec diſpoſitio ſeðm iſtos vel eſt
achus ognoſtendi per fantaſiam / ſi
ue ogitatiuam qualite rctuqz voot
quem actum ariſtotiles quadoq; vo
cat fantaſ ma Vel eſt intentio a tali
achu cauſata in intellecu⸗ a de einus

potentia educka⸗Het diſiunchiua vi

&tur mnedenda aum neoſte ſit auẽ
libet intelligentem fantaſma ſpe cu
lari / / Viertur autem iſtis ade

iutandum pluralitatem ſine neoſſi

tate ſufficit illud fantaſ ma / id eſt at
tum fantaſiadi poncre⸗ CEt ille ſi
cut omnis actualis ſenſatio eſt in
ſubiecto exte nſo⸗ ſciliet ĩ wompoſito
ex anima ſiue virtute ogitatiua / et
ꝛꝑe ſiue wzpoeali oegano qðcũqʒ

ſit ilud. Per illã enim actualẽ appᷣ

henſionem intellechg videtur ſuffiaẽ

ter acuatus ad ſoꝛ mandum ĩ ſe tũ
actu illo ſua intellectionem que non

erit in codẽ ſubiecto cũ aau ilo in

intellectu ſolo⸗ Vñ tale fantaſma ſi

ur fantaſtica repꝛeſentatio videtur

pꝛopoetionalite r ſe habere ad itellet
tionem⸗/ ſicit ſpẽs cauſata ab obiet
to in oegano ſe habz ad ſenſationẽ⸗
ideo illo efſate eſſat oĩs actualis in

tellectio. Ded tamẽ tali ſpẽ intelli
gibili / id eſt fantaſtica apphenſione

manente non videtur iſtis poſſibile
omnẽ actualem itellectione ceſſare⸗

qꝛ vt pꝛius eſt argutum illa manẽ
te omnia temanent requſita ad ſoꝛ
mationẽ pꝛimarũ intelläonũ. bene

tamen ceſſate intelleckiõe manent in
memoia ſpes ſenſatoꝛũ et ſenſaſio
nũ⸗ /(Licz aut pꝛedcñ op imo ſit fa
tiliter ſuſtimbik quatum ad ſpecies

itelligi biles reru ſenſibu iũ / vrdetur

tamen ſpecialter difficilis quatum
ad ſi eces ten mere intelli gibi ium

de quibg ſupꝛa tactũ eſt Vitetur en

eliqua eſſe ite llig bila/ intellet
tum mem oꝛabilla que nõ cadut ſub
ſenſu vel fantaſia · Forte tamen nõ
ĩpꝛo babiliter poſſz dici · ꝙ liet intel
lect noſter ſit virtus immaterial⸗

nichil tamb poteſt naturalter itrlli
gere ſine virtute fantaſtic materia
li:a ſit ſenſus materialis ĩterioꝛ ſciʒ
fantaſia mateĩał p̃t ĩ nrãs ĩtellõo

nes,q ita meõzia mateĩał⸗p̃t reſer
uare oĩz nraꝝ ĩtellãonũ ſpẽs Mõ eĩ
h loqͥmur quo p9 moetẽ a Iñ oꝛꝑe

ſetiamg ĩtelligim a memoeemur

—

C Capitulũ xi. ¶ Bꝛima pe de
diſtinttlo nibus actun aiame
Oſtiq; dicũ eſt de ſpẽ bus acti

um eſt de actibg ſequenubgex eis:
de quibg alique diſtichiocs pꝛemittẽ
tur⸗que ex diendis magis detlara
bütur / (Pꝛima diſtigio ẽ gy actu
um aĩme quidam ſunt agnoſcitiui/
quos vomm gmitiões / quida ve
ro appetitiui quos vocn affectiõts
ſeu volitiões / (Hecũdn eſt ꝙ pᷣdcoõ
rum actuum cognoſcitiuozum qui
dam ſunt ſenſitiui / quos vocamd ſen
ſationesa quidam ĩtellectiui/ quos

vocamus intelleckiones Et pzopoz

tionaliter pt diſtingui de actibus ap
petitiuis ſẽſitiuis ſeʒ æ volitiuio Hi

aüt ponatur ꝙ in homine ſit ctadẽ a

nima ſẽſitiua intellectiua⸗cum eci
am gcedatur ꝙ cac eſt penitus po
te ntia ogno ſcitiua àQ appetitiua vt ĩ
tellecus a voluntae valde difficile
eſt in homie dictoꝛum ackuũ ſozma
lem differẽtlam aſſignare / E
diſtiaio ẽ ꝙ p̃dcõꝝ actuũ quidã ſut
incõplexi/z quidã ꝓplexi⸗ q̃ ſunt af
firmatiões vel negatiõeo; Et dicũt
aliqui ꝙ nnlla noticia ꝓplexa / ſit
ꝙ ſit ex pluribꝰ noticije vel gœpabd
opoſita⸗ quaruũ vna ſit ſubiectũ alia
p̃dicatum alia wpula / qꝛ talis oedo
nõ videtur poſſe ſaluari ĩ ĩdiuiſibili

aĩia: ß dz oplexa ꝑ equalẽtiã / vel e

[boꝛdiat ĩ ſigni ficado alicui ſigno vo

cli vl ſcnipto illo mõ oplexo Dz de

hoc ſupſedeo⸗ a ad ea qꝗᷓ iã dixi de
ſolub libzremitto / ¶ Quarta ẽ ỹ
deõz ad uũ ggnoſcitiuon adã ſũt q

bus aie puijs gſequẽter diee

ia

ſum eſſe a non eſſe tale/ ſi illa res

b ognoſcũt᷑ res ĩ ſeipis q̃dã ved q

bgagnoſcũt res ĩ ſp ebo ſuis / ſicut in
pᷣeti laplo tactu ſuit. 2 apli9 pa
tebit. Dic dũ igit᷑ ꝑ oedinẽ de acti
bo pᷣ̃dãs,/⁊ pode actib agnoſcitiuis
ſeſitiuis · ſccudo de ĩitellãuis⸗ ttio de
volituis ‚(Dz pus aliquas odi

tiõ es p̃ds actibg geneales pmittã⸗

q̃ licʒ nõ poſſẽt euiẽte r ꝓbaĩ⸗qꝛ tñ

Se⸗ witer gedi eas p̃ſuppona/

Pma eſt ꝙ oĩe agnitio ? affectio a

volitio nra / ſiue eiusobieaũ ſit ip̃m
met ognoſcs / ſiue alid ab eo diſtic

tũ⸗ vl i eoexns / vk extra ipᷣʒ ei pñe
vl abſẽs⸗ eſt ab ipõ ognoſeete / ? ab
ipõ obiecko realiter diſtincta / (Hn
ſeqt᷑ ſccda e nulla ggnitio a voliꝰ
nra ẽ ſuijpiꝰ9 agnitio a volitio diſtie⸗
ca. litz ſozte poſſit eſſe gſuſa⸗ ita ꝙ
nullg aie ackh9 p̃t ee diſtiche actg rcus

act reflexg Di ei aliqs ac? itelli

geret ſeipõ diſticte ſꝑ ĩtelligeret⸗qꝛ
nõ eſſʒ ro/ quaẽ eſſzʒ actuał itrllão ſui
ipi9 magis vno tpe ꝙᷓ; ĩ alio⸗quare
7 Ctia ẽ ꝙ oĩsagnitio a volitio
nrã ſiue oĩs adꝰ aie vel ſiplicit · vk
ſcðm qd ẽ ĩ aĩa [biectiue⸗⁊ ẽ ĩ ea af
feckiue Et dic vel ſipliciter vel ſeðz

qd, qꝛ ſi ponatur ꝙ ĩ hoie aĩa ſẽſiti

ua no ſit exie ſa / ß ſit eadẽ cñ ĩtellecti

na:cũ act ſeſitiug videatur ẽe exten
ſus no erit ĩ idiuiſibili biecto ß ĩ to

to ꝗpoſito ex aĩa a oꝛpali oꝛgano⸗
(Guarta eſt ꝙ nulla wognitio a
volitio ſeu alius actus anime eſt og
nitio aut volitio eſſencialiter intrĩ

ſeœ quia aliquid diatur eſſencialiter

2 intrinſec tale / quando non ſtat ip

—

aue nüc eſt cognitio vel vol tio per

diuinam potentia eſſz in lapide vel
ſine ſubiecto ipſa nõ & oguitiovk

volktio⸗quare 27 / ( Quita eſt õ
nie wgnitio aut volitio ſcu aliq act
aie eſt cogni tio vel volitio ſiue vita
lis motio vel opeatio p hab:tudinẽ

pꝛzopꝛie cnuſalem efectualem ad
potentiam vitalem⸗qꝛ cum hot nõ
tõue niat tali rei per denomĩationẽ
itrinſemm vt dictum eſt. opoetet ꝙ

per habitudinẽ extrinſccã ad poten

tiam vitaliter pereptiuam⸗ non
p̃t explicari que ſit illa habitudo / ſi
ue quid eſt deũ vitaliter ĩmutare ta
lem potentiam⸗niſi per habitudinẽ
ꝗqpꝛie cnuſalem vel effectualem . ſcz
per hoc ꝙ talis res ? ĩ ipſa potẽtia
vitalter pereptiua vt eig cauſa ſe⸗
mallis. vcl eſt in ipſa vt eig effechns
in genere cauſe efficẽtis⸗on en

videtur huluſ modi habitudo expli

cabilis / niſi alte ro iſtoum modoꝛ uũ
vel vtroqz ſimul / (Dexta ẽ ꝙ nlã
aĩce opato ſiue ac9⸗ eſt ibi ogniti
o vel noticia ſoz maliter ? pꝛtcie ex

habitudie pꝛedeã⸗ ſciz infoꝛ matiua
i effectiua⸗qꝛ ſeᷣm aliquos multe

ſunt qualitates que ſunt ĩ anima Ib
iectiue 7 ab ea affeciue ſicut ſpẽs
intelligibues a habitus intelleckua
les / que tñ non ſunt noticie ſeu tog
nitiones, nec ſunt pzie 1 immedi
ate vitales immutationes⸗ ß medi
ate per adus ab eis pꝛoœdentes⸗
et ideo pꝛedicta cauſalis habitudo
non eſt foꝛmaliter pꝛopꝛia. net ſo
lum conuenit notice ſeu agnitiom:
Fß generaliter ſẽſationi / intel ecibi/

volitioni ſpeciei/a habitui. a omni
vitali motioni⸗quare per cam non
pᷣt foemal dza aſlignan inter eſa

tionem 2 ĩtellũo nem⸗ſiuc inter og
nitionem a volitionem ⸗ ſiue inter

acum anime agnoſcitiuũ 7 nõ cog
noſcit iuũ · Mec hot poteſt aſſignari
ex ipſa pote ntia vitaliter ꝑptiua⸗

qꝛ cum illa ſit penitg indiſtitta / ila

de nomĩationũ dza nõ ſumitur abe
a · potiq ecõtra eadem potẽtia de
nomiatur ſenſg per ſenſationem. ĩ
tel cũs per intellettionem- volũtas
per volitionem- / (Vnde videtur
tludẽ dum / ꝙ ſicut al bedo ex ſui na

tura aliquod ſubiettum poteſt deno

minate eſſe albũ non qdðlibet quia
nõ ſit poſſet deno miate aĩam vel a

liud ſpuale ſubiettuũ⸗ Hit illa quali
tes que eſt ſenſatio habet de ſui na

tura qð poteſt aliquod ſubiettũ de

nom imate eſſe ſentiens / et nõ quod

libet. B ſolũ ſubiectum vitaliter per
œptiuu in quo eſt ſubiectiue a a quo
eſt effrctiue⸗ Ct ſicut albe do non po

teſt aliquod ſubiecum denoiare eſle

nigrum / ſit enſato non poteſt ali
quod ſubiectum denomiate eſſe itel
ligene⸗ Et ita ortionaliter de in

tellectione a volitõe at alijs quali

tatibus aĩe vitaliter ummutantibg
potentiam ꝑpœptiuam mediate vel

ℳ.

omplexa èèM
¶ Hijs itaqʒz pzꝛemiſſis videndum
eſt ſpecialiter de ackibg cog noſcndi
ſenſitnus-Et qualis ggnitio ſenſu
alis de rebus ſenſibilibus ſit nobis

imediate “
Tertia ps de ſenſationc ſimplici

— —
—— — —

naturaliter poſſibilis. Et pꝛimo di
camus ꝙ de hmot rebg habere poſ

ſum ſenſualem noticiam tã ſimpli
cẽ ꝙᷓ aplexa æ hoc i nob ꝓggnoſcimꝰ

ꝑ cxꝑientui · Ded de bꝛutis non eſt
nobis expenmentaliter notũ / vtrũ
habeãt noticiam ꝓplexã⸗ideo hot &?

du biü ; quod tamen videtur pbabili
ter onede dum qꝛ bꝛutum aliquan
w mouetur ad aliqð obiecũ appzꝛe
henſum7 aliañ non / a hot fit per
ani malem appetitum qui p̃ſuppo ĩt
pter ſimpliæ apꝛehenſionẽ cõp ex
um iudieium ſez ꝙ hot eſt bonum⸗
c deo dicit auicẽna in ſexto natu
ralium ꝙ ous ꝑ virtutem eſtimati
uam iudicat ab hor lupo eſt ſugi

endu ; Dot eciam expientia quedã
bzuta eſſe diſciplinabilia qð no po

teſt eſſe ſine notiaa cõplexa /(Mee
valet qð quidã obiaũt⸗ ſcz ꝙ ſi ſit eſ
ſet talla aĩalia deberet vocari rona
bila · lo quendo ad ſenſum in quo di
cimꝰ hominem eſſe rationalem⸗ qꝛ
homo non ſolum circa ſingularia /ß
tiren vniuerſalia. net ſolum circa ſe
ſibilia / ß cirea ĩſenſibilia ratioanat⸗
ideo rationalis dicitur / Ct ad hoc
eciam multiplex alia dza poteſt af
ſignari⸗ ſed inter omẽs het videtur

mehloe vt homo dicatur ronalio / et

quantum eſt ex parte obieqi ex hot
pꝛincipaliter gedatur differre ab ir

ronalibus bꝛutis,qz ip̃e eſt cognoſ

ritiu vltimi finis · Vñ a ſcm ptẽ
ĩcellectiuem a non ſenſitiuam dicit
ymago dei qaꝛ apax dei Lict autem

bꝛuta poſſint habete iudiciũ oplexũ
2 diſcurſiuũ, nullü tamẽ indicũ ſẽ

Amentatozem tercio de anima⸗ eſt

ſitiuum eſt vniuerſale ſed ſingulare
cantum ſiue in bꝛutis ſiue in nob.az·
virtus ogitatiua hominis que iter
omnes ſenſit uas eſt Pfectioꝛ töm
*
virtus diſtinc iua induudualis id ẽ
indiut dualiter ognoſcens et nõ vni
uerſaliter⸗ Et in ſecundo dicit e cõ

henſio intetionis vniuerſalis eſt in

tells ¶ Quarta po de ſenſatio

ſenſibilib habere poſſum ſenſualẽ
noticiam ſimpliæm qua tes ipſa im
mediate ĩ ſe agnoſcitur. qð patet in
ſenſibo exterioꝛib a ſuis ſenſibilibo
eis pñtibus.ſicut ꝑ viſum exterioẽ
imediate videm oloꝛem pntem⸗
net videmg aliquid allud quo tanq;
miedio vidramus woloeem / (Ded
dubium eſt vtrum talis noticia ẽſu
alis poſſit haberi ñ pñtia iius ſen
ſibilis. a dicũt aliqui ꝙ ſic . qꝛ viſio
ſolis æ alioꝛum lumĩanũ magnoeũ
remanet in oculo / eciã abſtracto ob
iecto⸗ymmo oculo clauſo / qua expiẽ
tiam a aliquas alias in duat iſti in
qoſito / Mub nõ obſtatibo vite
tur ꝓbabili9 ꝙ talis exterio ſẽſatio
nõ p̃t naturaliter ſieri non exiſtente

ſeſibili obiecto. net ip̃o deſtrucho na

turaliter oſeruari⸗ quitqd ſit de ſup
naturali 7 abſoluta potetia dei I16
ſi poſſz natualit cauſaĩ viſio altcuig
nõ exñtis vel io deſtruckto oſeruar
ſita ꝙ poſſibile eſſet aliquod non exiſ
ſẽs videĩ . cadẽ rone vł maioei poſſʒ
muſaĩ a aſeruaĩ viſio alicgexñtis q;
tucũqʒ temoti vł oculti qð eſt gtra

experiẽ tiam·Non poſſet eciam no
bis virtute talis ſenſationis fiei na
turalis eiudenta de exiſtetia rei ſẽ
ſibilis cum illa poſſet equaliter eſſe
non exiſtentis ſicut exiſtetis / Vnñ
patet ꝙ viſio plus dependet a viſi
bil q; lumen in oculo dependeat a
ozpoꝛe luminoſo/quia tale oeganũ
non ſolum eſt reeptiuu ſed aliquali
ter retentinum luminis in abſentia

luminaris liet tamẽ paruo tempo

re qð non ſit eſt de aere⸗ ſioit aqua
eſt reeptiua figure ſigilli 2 non rete
tiua abſente ſigillo / quod non ſit eſt
de eera · Oallus autẽ nullo tempoꝛe
retentiug eſt viſionis in abſentia vi
ſibilis/ deo ad illud qð alij obiciut
negant / ꝙ abſtracko ſole remaneat
viſio ſolis / ſed bene remanet viſio
alicuig lucidi vel alicuig luminis ocu
lo impzeſſi a derelicti virtute ſolio/

a illud eſt videtur in partibus ex

terioꝛibus oculi vbi nõ fit ſenſatio-

ideo non eſt ſeſibile poſitum ſupze
lenſum ſicut ſupꝛa ſuit tactũ⸗ .
uinto pars de ſenſatione rei⸗
in ſpecie ſua

Ded vlterius declaremns quali
ter de ipſis rebus ſenſibilbus habere
poſſumus ſenſualem noticiam ſim
pliœm qua res ipſa non immediate
in ſe / H mediante alio cognito ſenti
tur ſciz per ſuam ſpeciem⸗ Not enĩ
patet de rebus ſenſibilibg abſentib
de quibus oogitationem aut recoꝛ da
honem habem vt ſuperius fuit die
tum / (Ad aug amplioeem detlara
tionem ſciendum eſt ꝙ ſe8m phile
ſophum in de memoe:a 7 remimſtẽ

ginem/
ymago ggnoſcitur Vna qua ſoꝛma

tia. ſpẽs in memoeia exiſtẽs / E que

dam res ſcm ſe⸗ a eſt ymago vr ſi
militudo altert rei / ſicut ecam pichu
ra leonisQum igitur talis ſpes
apꝛehenditur ſem ſe tantum⸗ ipa
tunt oꝓgnoſcitux/ a non ꝑ illam tes

auig eſt ymago / talis ognitio eſt

notiaa pñntis/ non memoeia ſiue

noticia tei p̃terite vel abſentis F ců
appꝛehenditur vt eſt ymago alterig

tunt per illam noticiam a ipſa app

henditur⸗ a tes cuig eſt ymago tog
noſcitur⸗a tahis cognitio eſt ſenſati
o ymaginie pñnitis memoꝛia rei ab
ſentie· ſcʒ cuig eſt ymago / VBnde
patet ꝙ de tali ſpecie poſſumꝰ habe

re dupliem noticiam/ vnã qua ipſa
cog noſcitur ſcðm ſe / vt eſt quedam
res,aliam qua ognoſcitur vt yma
go alterig/ quẽ multipliom modu
noticie eciam iuenim reſpeũ ſigno
um ad placitum ſicut vocu ſcrip
turaꝝ Cognoſcere at ſpẽm vt yma
go eſt eſt agnoſore ip̃am eſſe yma
z duplex eſt noticia qua

liter iudicatur eſſe ymago? illa eſt

complexa Alia qua btualiter ognoſ

citur eſſe ymago⸗æa het ẽ incõplexa⸗

ß virtute ipſiq poteſt habe ĩ p̃deã no
tica oplexa Hec at videt ẽ alteri⸗

rcnis ab illa noticia incõplexa yma

gmis qua ymago nõ wognoſcit vt y
mago- qꝛ licz imediatũ obiectũ vtri
uſqʒ ſit iẽ· tñ ad illa notica qua g
noſcit vt ymago vt pcialcauſa gcur
rit hiĩtuak qᷓ da notitia tei cuz ẽ yma
go derelicka ex ĩtuitiua notitia ipi9
p⸗ꝛzehabita / ſine qua hituali noticia

ſc

en

ymago non poſſet talem nonciam
de ſe cauſare⸗ net illa habitualis no

ticia poſſʒ illam munſare ſine ymagi

ne / (Ex qubus patrtt intẽtum ſeʒ
x pꝑ talem notitiã no tantum yma

go vel ſpẽs ipſa ng ecia

res cuiꝰ eſt ymago⸗q;uis nõ ĩ ſe a
mediate / H mediate 2 in ſua ſpẽ / t;
in medio ognito ¶ ars dr
ſẽſatione intuiti
Dedm pdea vltenus geludam9
cp de rebg eſibikbg habete poſſumg

noticam ſenſualem ſimplic tam ĩ
tuitiuam ꝙ; abſtra ctiua⸗Mam læt

de differenta haru notiaaru ſint di
uerſi modi vt allbi tetigi: tamen
babikter poteſt dici gy noticia intuiti
ua ẽ noticia ſimplex qua ſoz maliter
aliquid im mediate in ſeip̃o ꝓgnoſti

tur Abſtrackiua vero eſt notiga ſim

plex qua ſozmaliter aliqd in aliquo
medio repzeſentatiuo ggnoſcitur /
Dico autẽ notitia ſimplex quomam
affirmatio negatio non dicuntur
notige intuitiue vel abſtrackiue niſt
aliqius velit eas ad placitum noĩa
re · Ved die foꝛmaliter qꝛ aliqñ

impꝛopꝛie aliquid dz ognoſci p

aliquã noticiam vtualiter eo e illa
notitia cõtinet cauſaliter notigam il
lius ſicut conditio dicitur ognoſci ꝑ
noticiam pꝛĩcipiozũ/et cauſa ꝑ effec

tum/hit noticia pzĩcipij non ſit no
ticia abſtractiua cognitionis. nec no

tiga eſfect9 notiua abſtrackiua cau
ſe· niſi ſoꝛ te talis effectg ſit mediũ
repꝛeſentatiuũ cauſe.ſiait immedi
ate dicum eſt de ſpẽ / que eſt muſata
ab ipſa re· a tamen notia ipſi9 vt

°

exta pars de

eſt ymago rei extra eſt illig rei noti
cia abſtractiua Ex quibo patet ÿ no
ticia intuitiua non dititir mtuntua
quaſi ocularis, ym mo poteſt eſſe au
iu libet ſenſus exterioꝛio /(Vlteri

us patet ꝙ noticia non dititur abſ
tractiua qꝛ abſtrahat ab eſſentia rei

vel a onditionibg ſingularbus qua
ſi exiſtentia vel ſingulantas rei noõ
poſſʒ abſtractiue ognoſci: ſed quia
aliquo modo abſtrahit a pñtialitate
obiectiua rei / in quantum ipſa res
quaſi abſens in alio medio repñta
tiuo ggnoſcitur in noticia intuiti
ua res ipſa quaſi pnñie imediate in
ſeipſa ognoſcenti obititur·/¶ Vñ
ſeqtur ꝙ omnis notitia abſtrackina
intuitiua/et non ecõtra⸗qz omnis
notitia abſtractiua aliaudg eſt iĩtuitĩa
ſui repñtatiui in quo illud wognoſci
tur vt dickũ b. qñ qʒ aliqua res in
ſe imediate app̃hẽ dit/n ſic ĩtuitiue
ggnoſcit, a tamẽ ꝑ ullã notitiã nõ
appꝛehenditur aliqua alia res in e
a vt eciam dittum eſt. / ( Vltenue
ſequitur ꝙ iſti termini noticia intu
itina et abſtractiua non ſunt inom
poſſibiles ſimplititer. ed ſunt veriſßt
ab les de eadem notitia / non tamẽ
reſpectu eiuſdem realiter· nam quã

do aliqua ſpecies ognoſcitur vt y

mago / illa ognitio eſt intuitina et
abſtractiua / non autem reſpecku eiuſ
dem / ſed intuitiua reſpecku illig ſpe

c:eis et abſtrackiua reſpectu rei
Ded quando illa ſpeties wgnolſci
tur ſ. m ſe / « non vt ymago / ila

ognitio eſt pꝛeciſe intuitiua / a no
poteſt fieri abſtractiua⸗icut net pꝛi

mu poteſt ſien pꝛeciſe intuitiua⸗ Et

ſic patet quomodo ille due cognitio

nes ſunt altern alterig rationis/
quia liet int eiuſdem obiecti· tame

aliquud eſt obiectum vnius qð non

eſt obiechum alterius ſcilicet ipſa res
Dic igitur apparet intentum· ſezʒ ꝙ
de aliquibus rebus ſenſibilibus ſciz
pꝛeſentibus poſſumus habere noti

tiam ſenſualem intuitiuam de ab

ſentbus naturc liter habemus ſolũ
abſtractiua Caplm xij- Bua
(pars de intellectia reru eſibdiun
v ibe⸗ ackibus cognoſcendi ſe
Alitius / videndum eſt de intel
lectiuts, Et pꝛimo de intelectione
rerum ſenſibiliũ / poſtea de intellet
tione inſenſibuium Dicmus ergo
qualemcũ qʒ noticiam ſenſualem
ſupzadiximus poſſe haberi de ſenſi

bilbus per ſenſum / talem ſen conſi

milem intellettualem ha bere poſſu
mius per intellecum / (Et pꝛimo
quidem hot patz de notitia intellet
tuali tam ſimplici q́; omplexa⸗ qz
non minus poteſt intellecus ſenli
bilia ſimpliciter appzehẽdere qy ſẽ
ſus et ipſos ſimpliæs appzehenſio
nes poteſt oomponere diudere⸗
affirmare negare⸗ Si enim hot
poteſt virtus inferioe maiozi ratõe
vixtus ſuperioz perfectioe/
Decundo hot patet de noticia ſign
lari⸗ſi enim intellettus non poſet
ſenſibilia intelligere miſi vniuerſa
liter æ nõ ſingulariter vt quidã dixe
runt cũ virtus diſtinguẽs inter ali
qua neœſſario appzehe ndat ea ſicut
de ſenſu tõ muni dicitur etudo de a

nime / ſequeretur per intellectum

non poſſemus ognoſcere hanc albe
dinem exiſtentem in pariete eſſe diſ

tinctam a noſtro intellectu / aa nra
intellectione / q falſum Mec ctcia
ꝑ intellettum poſſemꝰ oꝛrigere er
roneu iudiaum ſenſus cirta aliquod
ſingulare vtputa ꝙ hit ſol eſt oꝛp?
bipedale⸗ qð eciam patet eſſe fal ũ
Tertio pzopoſitum patet de notiti
a ſimpliti tam rei ſeſibilis immedi

ate in ſeipſa / qua pꝛius vocam9 ĩtui

tiua ꝙ; etia rei ſeſibik mediate ſpẽ
ſua/quã pꝛ ius vocauimo abſtrattiuã
Nanm dum ſenſus achu appꝛehen
dit aliquod ſenſibile ſibi pzeſens/in
tellectus idem ſẽſibile appꝛehendẽs
ipſum igulare imediate ggnoſcit⸗

net aliquod aliud medium obꝛeckuũ

appꝛehendit⸗ abſentibus ſenſibili
bus et nõ mouentibg ſenſu intellec
tus noſter czpoꝛi coniunctue a com
muni ſtatui nature derelic9, de po
tentia natuali talem noticiam habe

ymmo tüt conſeſibilia abſentia ſen
ſibus noſtiis intellectu appꝛehendi

muo illa appꝛchen io non ad ipſa

ſe nſibilia im mediate / ad coꝛzum
ſp eceem terminatur · ip̃a in ſua
ſpene ognoſcimus gportionaliter
ſicut ſupꝛa de ſenſu die bat / Net
tamen ideo tredendum eſt gy intel
lectus ſem ſe nõ poſſit intelligere

fingulare ſenſibile ſed ſo um me di

te ſt ſu⸗ itn ꝙ nõ poſſit ipſum deter
minate wognoſtere am eſt abſens
a ſenſu / ſed ſolum vniuerſaliter et g

Fſe:nam impoſſibile eſt ꝙ mieller

im
de⸗
ni
nti
dunn
laia
n
ſtel
edt
ſtut
tra
en
NRN
tder
eci
lb

ſee

omn
ep
ce
llis⸗
2 . en
hende
dipſ
N
ſie
rltet
Fe
pitel
ggere
ntdiu
dett
abſer⸗
ertt⸗
miel

eus ognoſcat ſe ognoſcere aliquam

re/a nõ agnoſcat illa vẽſicut ſcᷣm
Qmentatoꝛ em ſcðo de ani ma/ĩpoſ
ſibile eſt ꝙ aliquis ſenſus appꝛehẽ
daut viſum ggnoſcere wloeem· niſi
ip̃e om p̃hendat oloeem Et idem

vietur eſſe de oĩbus alijs vtunbus

appꝛehenſiuis . Cum igitur intellec
tus aliqñ rewꝛdet᷑ ſe tognouiſſe de
terminate vel dilexiſſe alqð ſingu
lare ſenſibule abſens / ſequttur ꝙ p
tunt huiuſmodi ſingulare intelligit
determiate diſticte · ⁊ nõ ſolũ vni

uerſaliter 2 gfuſe / lat non ſit ſenſui

pñe ¶ Decude pars de intellecioe

Ded cũ ſupꝛa diaum ſit ꝙ ſenſg

ſupꝛ⸗
non ſentit niſi ſingulanter tumqʒ
iĩmediate declaratu ſit ꝙ intellecgin
telligit ecam ſingulariter videndũ

eſt vlterig quomodo intellectg intelli

git vniuerſaliter/ arca qð multe or
aurrũt difficultates Pzima eſt cm
res nõ exiſtat vniuerſaliter/quomo
wo poteſt eas intellect intelligere v
niuerſaliter⸗ SHecuda eſt quare eaaã
non poteſt eas ſenſus ognoſcere v
niuerſaliter Tercia eſt vtrum pzius
intelligim ſingulariter q; vniuerſa
liter· Quarta eſt vtrüu pꝛius intelli
gim? magie vniuerſaliter q; ming
vniuerſaliter⸗ /¶De pma dicndũ
eſt ꝙ res intelleca non requirit ad
ſui intellect ionem ꝙ ſit in anima/ß

ſimilitudo ſiue repntaiio ſua Hmot

aut repñtatio qnqʒ eſt ofuſa repñ
tatio huiꝰ vei ĩgularis / puta ſoꝛtis
2 ſuoꝛum acidentium ſiue acidẽta
lium tõditionũ ſicut ſue albedinis /

mag nitudinis 2 ſituationis Jlla at

repntatione exiſtente in anma po

teſt intellectus ab illis acidentibus

extraneis cõditionibg abſtrahere

gcptum ſbe/a ille nõ magles erit re
pntatio ſoꝛtis ſ;ᷓ platonis aut alioꝝ
hominũ / ſed indifferenter cuiuſlibet
hoſĩes⸗? hot ẽ vniuerſaliter ĩtelligẽ

De ſecunda dicunt aliqui ꝙ ſenſg

ex eo quia habet extenſionem in oꝛ⸗
poee ſolu p̃t ognoſcere ſingulariter
determinate · intellect aut quia ẽ
inextenſus net habet determinatũ ſi
tum . ſed quaſi vniuerſaliter exiſtit
in toepe · ideo p̃t vnluerſaliter a nõ
ſingulariter ognoſcere⸗ SVz hoc nõ
valet cũ diuing ĩtellect9 qui eſt ſum.
me ĩmaterialis a inextenſus nithil
poſſit vniuerſaliter ognoſcere⸗ ſed
ſolũ ſingulariter diſticke⸗cum cciã

intellec? noſter non obſtante ſua in

exteſione poſſit vt dictum eſt ſingu
lariter ognoſcere⸗ IJdeo alij dicunt
waliquam rem ſingulariter Peipe

rer ẽ ſiue requirit ipſam recipere ꝑ

modum exiſtentis in pꝛoſpectu og

noſcente Cum aut aliqua res a

ſenſu ſit ꝑcipiturhot non eſt niſi ꝑ
repntationem conſuſa ſimul repꝛe

Ientũtẽ cũ ſba rei eig acridentia ſciz

magnitudinẽ / ſitu / 2 alia⸗ ſcm qᷓ

apparet ĩ ꝓſpeũ agnoſcẽtis /ſẽſ at
nõ p̈t diſtiguere ſeu abſtrahẽ hmõi
ogfuſionẽ, bñ ĩtellcũs quare intel

lectꝰ pᷣt vmuerſalter ognoſcere / et
non ſenſus· Vñ patet ꝙ ſceðm hac

viã nõ p̃t haben gept ſĩgularb de

te que non eſt vel fuit in pꝛoſpectu

ganoſcẽtis Ve terga diffiaultate

diondum eſt e ſic⸗nam aum nichil
ſit vniuerſale eſlendo / ß ĩ repñtado
ille 2cpt) diatur vniuſal Pꝛie qui
E aĩam fict9 ſeu foz matq cõiseſt plu

ribus rebg hiter repñtating/7 ta
lem coceptu ſozmare eſt vniuerſali
ter itelligere⸗ oportet autem talem

coneeptu a conceptu ſingulari abſtra

here modo ſupꝛ adco quare opoetet
anteq; intellec9 vniuerſaliter intel

ligat chptum ſigularem pexiſtere

in ipſo· /¶ Cira quod tamẽ eſt að
uertendu ꝙ duplex eſt oneptus ſi
gularis⸗na quudam eſt qui vomtur
ſingulare vagum vt hit homo / hoc
animal⸗a tale eſt ꝓpzie ſingulare /
„let ad plunũ voœtur vagum quia

vox ei rñdens couenit pluribo ſcom
diuerſas demonſtrationes Abus
eſt eptus ſingularb quu vocatur ſi
gulare deter mmatum⸗ vt ſoꝛtes pla

to huiuſ modi / quantum ad tale

ſingulate videtur ꝙ nõ oportet pꝛi
us intelligere lĩ gulariter qᷓ; vniuer

ſaliter · S bene quãtum ad ſingulaẽ

vagum NMam ſi ſoꝛtes a lõge veni
at pꝛius cognoſco eum eſſe ani mal
ꝙᷓ́ homine m⸗ et vltimo ꝓgnoſco ip
ſton eſſe ſoꝛtem . pꝛius ognoſco
ip̃m eſſe hot animal lingulaciter qᷓ;
aial vniuerſaliter / (Vlteri ẽ ad
uertẽ du ꝙ pꝛius itelligimꝰ ſingula
re ſenſibile q; ſingulare inſẽſibile ſeu
mMere intelligibile⸗ ſiue talis ſit ipſa
nia ſiue alid exiſics in ea⸗ ſiue ali
quid extra aĩam/ hot poſſumg ex
periri teru ſcie ſt ꝙ no ticia
intuitiua rei ingularis / ſi ſiue ſenſibik

ſiue inſenſibik eſt pꝛioe qᷓ; notica ab

ſtractiua ꝑ quam ipſait in ſingulan 47

Pꝛia noticia ognoſcitur/quia oĩs
noticia qua aliquid agnoſcitur ĩ ſpe

tie ſibi Pꝛopzꝛia pꝛeſupponit notica
illius tei ĩ ſeipſa vt patebit poſtea⸗

ideo pꝛima noticia pꝛopꝛia reiſi

ulane aliatius eſt notiaa intuitiua
ipſius ê¶ Vnde vltenius coneludẽ
dum eſt ꝙ pꝛima noticia intellech9
pꝛzimeuitate generationis eſt notici
a intuitiua alicuiue ſingularis ſenſi
bilis / ſcz illig ſenſibilis quod pꝛimo
mouet ſenſum motione ſufficiente
poſtq; quis poteſt intelligere (De

quarta difficultate dicendum eſt ꝙ
ſit NMam ſicit diaum eſt. ſoꝛtem de

löge v venientem pꝛius ognoſco elſe
aial ꝙ; eſſe hominẽ:⁊ hot pꝛouenit
ex parte ſenſus: vñ glibet vniuer
ſale habet ſuum ſingulare vagum⸗

vt wꝛz pus hot wꝛpus/ animal hot

animal · homo hit homo· modo ſen

ſue oognoſcens ingulariter ingula

ri vago/1 non I ingulari determina
to · Pz ius habet ſ ingulare vagum

magio vniuerſalis q; ming vniuer
ſalis / ſeiliet huius oꝛ poeis / ̈ hu

ins animalis et huius animalie ꝙ;

huius hominis ideo intellectus ab

ſtrahendo oꝛreſpondenter Pziueag

noſcit magis vniuerſaliter tia
pars de intellectione ſenſ ibilũ non

enſatozum
Sz cum generaliter dickuũ äſit: de ĩ
tellectiõt reꝝ ſenſ ibiliũ / adhut reſtat
ſpãlis difficultas de ĩtellãone rerũ

ſenſibiklum non ſenſatarum ſcilicet
qualiter ſenſibilia intelligimꝰ/quo

rum ſenſationem nunqᷓ; habuimus

di

₰
WS

ι
lun ¶ Tira quam ſciendu eſt q, mul dum eſt ỹ naturaliter nõ poſſum⸗
lalis tipkater ctingit nos aliqua rẽ itel huiuſmodi ſenſililla non ſenſata in
riſe ugere ·. Vno mo imediate in ſcipſa telligere in aliqua ſpetie ficta ſeu tõ
tota alio modo in medio ognito Et hoc optu ſimplia ſibi pz opꝛio / ſed bene
hoſte. duplitciter / guua vel illud medium ẽ in conceptu wmmuni eis 2 alijs⸗ et
zau ſpeues illius rei reepta ab illa re · ideo non diſtinca in ſpeciali / ſed
clitie vel eſt aliquis œptus fidus ſeu foꝛ gquadam noticia generali/ ſeu oncep
Dl matus ab ipſo intellectu⸗ Et hoc te⸗ tu confuſo · Vnde liet intelleaus
lecg mm dupliater / quia vel ille oneop ter ſpecies a ſenſibus twœptas ex
notii tus eſt ſimplex vel gplex?ex pluri is poſſit alias ſpetito ſoꝛ ma/quas
leri bus ptibus / Zteru aliquid poſ voc ſpecies fictas: ſicut appꝛehẽſis
nius ſumus intelligere dupliciter vel itel plunbus albe dinibud et reœptis ca
irtr lectione pꝛia 2 diſticka; vel intelä wum ſpeciebue poteſt ex eis ⁊ earũ
C one cõmuni ſibi 4alijs⸗ vniuerſali ſimilitudine foꝛ mare onceptum tõ
nch ſen oſuſa Jurxta quam diſtinctio munem cuilibet albedini ſ⸗ imilem ·
umd nem pꝛimo diendum eſt ꝙ naulra non tamen poteſt foemare concen
ſotſ liter non poſſumue intelligere ime tum Propꝛium albedinis . niſi per
burnt diate in ſi ipſo aliquod abſ ens ſenſi f enſum pzius ognouenit aliquam
bile clias non ſenſatum. qꝛ aliter e albedinem⸗ Aliter eis a natiuita
nc quitur ꝙ wecus a natiuitate ita ime te poſſet habere conceptum pzꝛopziũ
m⸗ diate poſſz intelligere colores / 1 ſir albedinis . qui vidit ali quas albe
tn duo ſonos ſialt vidẽs vel audiẽs py dints poteſt foꝛmare coneptum cõ
vfn ad expenentiã patet falſum. ſit eni munem cuſlibet albedini 8-qui ta
nal⸗ ad ognitionem intellecus nulllte men nullam albe dinem diſtincke re
tnana nus deſeruiret ſenſus· / ¶ Derudo peſentabit nec ad talem oneptuũ
i dicendũ eſt ꝙ naturaliter non poſu foemandum tequintur ꝙ omnesal
mutt mus ſenſibina nõ ẽſata intelligere bedines viderit Et ideo aliquam al
hu in ſpeceluo reæpas a ſenſib libus· bedinem confuſe repꝛeſentabit qua
lrch aꝛ net in ſpeciebus cnuſatis ab eis · per viſum ille non ſenſit ‚(uar
ttuch wim naturaliter a nulla re ſenſibiii do dicendum eſt qy naturaliter non
nesn ſpecies cauſetur⸗ niſi dum actualiter poſſumus huuuſ modi ſenlibilia nõ
(Tr⸗ ſentitur · Net in ſpeciebus cauſatis ſenſa ta intelligere in aliquo conep
ü ab hijs ſenſibilbgſenſatisa nobis⸗ tu/mpoſito ſibi pꝛopzꝛio/ß bene in
cu naturaliter vnũ ſenſibile non poſ concptu com muni ſeu ofuſo Verbi
ſtde ſit muſare ſpeciem alteniq ſenſibilis⸗ gratcia⸗ Si quis nunq; vidiſſet albe
teſtet vt ſonus ſpeciem oloeis. net ſpecies dinem liot poſſet foꝛmate hunc rõ
nt tren vnius ſenſibilis ̃t eſe medium og aptu ppoſitu ſeu oplexũ/ ſczʒ diſgre
ſſclliet noſtendi alind ſenſibue / vt ſpeceoſo gatluũ viſꝗ q̃ ẽ nzigꝗ albedinis⸗ tñ
19,/4 ni teſpectu wloꝛis, / (Terao diean nõ ognoſceret illu geptũ eſſe veruů

.„

ſignũ aliauus ri ſenſibillo⸗ net ip

ſum verificari de aliqua te / 1 ideo in
illo cneptu non cognoſceret albe di
nem / li ne ſciret ĩm verifien de al
bedine⸗ Hed tamẽ talis poſſet foꝛ
mare hüt oncptũ oplexum ſez qua
utas ſenſibits tactu ognoſcere
ꝓille e oncptus alicuius entis/ 7
per ſequẽs in illo agnoſcere omĩa
quoꝛu eſt onœptus: a ideo i illo og
noſcere coloecs cum ſit omunis 0
rbq/a ſit patet moſitum ¶ Quar

ta pe de intellectione ren inſeſbilu

CTü igitur dittu ſit de intellectio
ne rerũ ſenſibillum / dia ndũ eſt de in
tellectiot rerũ inſẽſibiliũ a mere ĩtei
ligibiliũ / ſicut ſunt intellec9 noſter
illa que in ip̃o ſunt/ a cciam que
dam que extra ip̃m exiſtüt⸗ vt deus
ſubſtatie ſeparate⸗Dicam igitur
y quedam ĩſenſibilia a nob natura
liter intelligutut in ſeipſis queda
vero in ſuis ſpecieb ꝓpz ijs ab ipis
auſatis quedam in tõept bus ꝑp
am ma ſickis ſeu ſoꝛmatis / (CEtp
mo ꝙ aliqua ĩſẽſibilia ĩteiligamus

imediate ĩ ſeipſis patet ex ſupꝛadit

tis de ſpecie bus ſeu ymaginibus teꝝ
abſentium expimur eciam nos itel
ligere a velle⸗ a tales acus wognoſ
timꝰ p iĩtellectum⸗a nõ per aliquod
obieckum medium tepñtatiuu⸗ ipe
eciam intellechus ite lligẽdo ſe itelli
gere ſeu habere achum videtur ime
d ate itelligere ſeipſum, qꝛ non ap
paret neœſſe ponere obiectũ mediñũ
ognitum / (Decudo ꝙ aliqua hu
iuſmodi iſeſibilia ĩtelligamd i ſpeci
ebus ab eis cauſatis, patet quia ex

perimur poſt pteritionẽ pꝛedictoꝛũ

ackuũ intelligendi volẽdi nos de

hmõi actibus rewꝛ dari/ quod nõ po
teſt eſſe niſi mediãtibꝰ ſpẽbd a talbʒ
actibd derelictio, nã ſi tales att iĩme
diate agnoſcũtur in ſeipſis cũ ſint pᷣ
teriti 2 de facto nõ ſunt⸗ ita poſſet di
n de actibus qu ſunt futuri net ſunt
net vnq; ſuerunt · / (Tercio ꝙ ali
qua in ẽſibilia iĩtelligamꝰ in onep
ubrs p animam ſoꝛmatis/ patz qꝛ
aliquis p̃t ognoſcere animam alte
rus hom inis ex eertis operatioĩbg
moubus ĩ ſeipſo exptis poſſumꝰ
etiam ognoſcere ſubſtatias ſepara
tas arguendo diſturrendo ex opa

tionibus ſuis,- q conſtat ꝙ talia nõ

ognoſcim ĩ ſeipſis net in ſpecieb⸗
ab eis auſatis / ß in optibus a te
bus notis ſoꝛmatis a abſtrackis / vt
pate bit “Z
¶ QMuinta pars. de intelloeſbian⸗

Vndc eſt ſpeaalzs difficultas⸗

met anima ſit ab ea intelligibiliscũ
tipſa nõ ſit ꝑ ſe ſeu ꝗꝓpꝛie ſenſibilis-
De qua omnino videtur eſſe dien
dum ꝙ hmoi ſba no intelligitur im
mediate in ſeipſa· net ĩ ſpecie ab ea
cuſata⸗ lo quẽ do de ĩtellettiõe eig p
pꝛia diſtitta⸗ P ſit ĩtelligitur in a
l quo gœptu fozmato ab itellectu⸗
Quls autẽ ſit ille tõ eptus pꝛiꝰ /

J an ſit ſimplex vel cõplexus non ẽ

facile diff inire⸗ ;ius quidam dicant
illũ cõeptum eſſe iſtum/ ſciz ens na

turaliter per ſe exiſtene quem gœp

tum Pbamus veificar de alquo⸗ ex
co quia non eſt pꝛoœſſus in ĩfinitu

—

tcei
Ede
tgn
ſij
et
eſur
gcl
dnay
nalte
ing
D
tt
leni
ath,
gan
tote

Pen
ns⸗
1atide
nlloi
ls⸗
dian
chea

1 p.
geina

ſettu⸗
nich
none
dicaft
end in
m
ano
hffun

in entibꝰ/ quoꝛum vnũ fit alten ihe

rẽs ſeu in alio ſubiectiue aut aliquo
alio moto ꝙ aũt ꝑ hot ſciʒ natura
liter ꝑ ſe exiſtere diſtinguatur ba et

video⸗ nec de hor nuc diſputare Jo
ariſtotilesten git aim dixit Acidẽ tia

magnä ptẽ gferre ad agnoſcendu

qð quid eſt: exꝑimur eni noticam

ac icẽ tiũ multũ faœte ad notiaã ba
ru / ( Ded quallier hot fiat no eſt
oĩno nobᷣ claru· Aliqui at aſſignant
hũt modu⸗ Dicut eni ꝙ intelcus ah

ipſo fantaſmate idiget mouen ſicut

ſenſus ab obiecto exterioꝛi, Dicut vl

tenus ſenſus et fantaſia non ſunt

niſi acituũ a nõ app̃ᷣhendüt quidi
tatts rerũ Vnde cõcludüt ꝙ ſicit fuů

taſia ſiue ymaginatiua aut eſtima
tiua ſcðᷣm auicenã clict ex ſpẽbʒ ſen
ſatis intentiones nõ ſenſatas vt ſu

pꝛa dictũ eſt · Vic itellect cũ ſit vie

tus ſupenoe p̃t ex illis intentionibq
ymaginatio elitere intentionẽ nõ y
maginata⸗ Et ſie ex itẽtionibg acci

Stiũ ſub ymagie cat tiũ p̃t intellec

tus eliætre gœptũ ſbe / ( Het aut o

pinio nõ videtur oĩno diere verun
ſez quatum ad hot qð dict ſẽ ſum æ⁊

fantaſiã no app̃hendere bam / tum

ip̃emet arſtotiles dicat [bam eſſe ſ·
hbuẽ ꝑ accidẽs/yỹmo videtur ꝙ ſẽſ9

pripit bam cũ acridete tõ ſuſe potig
ꝙᷓ acris per ſe ⁊ diſticte⸗ vt ſupꝛa
dicku eſt · Vñ poteſt cõcludi cũ ſẽ

et accidẽs intellectus t abſtrahere
ex illa cõfuſiõe oneptum pꝛoꝑati

ſubſtantie/ alum Ppz opzium et diſ

tinctum ac:identis, per hunt mo
dum notida accidentium faut ad no

ticiam ſubſtantlarum

exta pare de intellectione ſub

antiarum ſeparatarum

¶ Adhut autem eſt ſnegale diffi

cultae quomodo ſubſtanta ſit intel

ligibilis que non eſt nec per ſe nec
pPer atcidens ſenſibilis ſicut ſubſtan
tle ſcparate vt deus 2 intelligentie⸗
camus veritates wmplexas , opoe
tet ꝙ de hijs habeamus noucias in
complexas Cum autem notum ſit
Penaturaliter tales ſubſtantlas nõ
intelligimus in ſeipſis / opoetet
ognoſcamus eas in aliquibus m

dijs tepꝛeſentatiuis ſciliet per ani

mam ſickis (ideo vide dum eſt de il
lie /(Et pꝛimo quidem dieẽdum
eſt ꝙ talie ſubſtantia ſeparata non
eſt naturaliter a nobis cognoſcibik
in aliquo gœptu ſimplici ſibi p-’opꝛi
o ſimpliciter abſoluto / ſeu non cono
tatiuo-quia per nullum talem-æœp
tum aliquid oognoſcitur qdð non ſit
pognitum imediate in ſeipſo⸗ nec
talie oncptus habetur naturaliter
de aliqua re niſi que immediate ag
ndſciitur in ſeipa / vel in ſpecie ab ip
la auſata dum fit ſic ognita⸗ſiait
patz per ſupza dicta / (Decũdo di

Edu eſt ꝙ tals ba ẽ a nob ggnoſci
bilis in aliquo œptu ſibi ꝗpꝛio ꝓpo
ſito ſeu ꝓplexo ex cõœptibꝰſĩplicib

cx alijs rebg abſtractis Verbi gra
Deü cognoſcim in hijs cõoptibue
poſitis ſiiʒ ſummũ bonũſapiẽtia

1

infiniea/ene neœſſanũ· ſubſta tia pꝛi
maaꝗq ſit ce plunbq alije· Ipãs ctiã
bas alias ſeꝑ ataus ognoſti mus in
coeptu opoſito eis zio / quẽ cx cõ
epub ſimpliabg abſtractis a rebus
ſoꝛ mam9 /tt de aliquo veificari pꝛo
bamg⸗- Verbi graria⸗Ex motu celi

quem videmꝰ/ gtludim celu moue

n ab aliquo alio, et ꝑ alias rones
qð illud mouẽs eſt ba.a qz cir cila
riter mouetur/ otludimꝰ ꝙ meuẽs
eſt intelligens⸗ et ex durauoõe motd
wwmouet ne eſt ĩmateriale/a in wꝛ po
reum ſic olligimg9 ꝙ aliqð end
eſt ſubſtantia inte ltcalis/ im matert

alis a inczporta/ qui eſt geptue p

.pꝛ ius ſubſtantiami m ſceparatawum/

het non ſit ꝓzius alim ius tarum
Vnde hunc tõeeptum intuentes me

nis cõteptus connotatlug ſue affir
matiuus ſiue negatiuus eſt ad pim
et ex inſtitutione/a non naturahter
tepꝛeſentatiuꝗ/ quia tonæœpius na
turc liter repꝛeſentatiuꝰ pꝛeciſe illa
rem repzeſentat pzo qua ſupponit

ſiue ſupponete p̃t · MNã hmõi tonæꝝ

tus tał ẽ ĩeſſe fico/ quał res ẽ cuiꝰ
eſt ĩieſſe vero⸗ſicut cõepi7 albedims
tab eſt ĩeſſe ficho a iĩtentionali / quak
albedo extra ĩeſſe reali⸗ iteo talis tõ
pt nichil ſignificat niſi rem cui ẽ
ſic ſimilis pꝛo qua eſt verificabik.

uarto dicendum eſt ꝙ talis

ſubſtätia eſt ognoſcibilis in aliquo
voonaptu ſimplici a abſoluto / non ãt
pꝛzꝛopꝛ io ſid om muni a confuſo⸗/ qꝛz
omis aœptꝰ gnotatiu aliquẽ œp
tum abſolutum pᷣſupponit cui attri

+ —— b⸗⅛.,.sb iöj-W/mjw5z

— — —

diante habituali noticia qua tognoſ
cimus ip̃m eſſe cαtum alaui en
tis / ſeu ſupponere pzo aliqua re⸗ ĩ ip
ſo ognoſcimus hmõt ſubſtatias de

bultur⸗/ ſicit albu attribuit abcui ab
ſoluto⸗ſiue ſit gœptus entis ſiue ſub
ſtantie / ſiue alius cocptg ſpeciak⸗ vt
patz ex eiꝰ deſcriptiõe quid noĩs Et

terminate / liet non qualbet earum
diſticke⸗ / (Terco dieendum eſt e
talis [ba eſt og noſcib:lie in aliquo
ceptu ſimplci ſibi ꝓpzꝛio connotati
uo ſeu negatuo⸗ Verbi grata⸗ De
um ognoſcimus in gœptibꝗ quibus

ideo c deus vel alia ſuſtatia ſepata
ſit ognoſcibilis ĩ gœptu gnotatiuo⸗
opoetet ſit ognoſcibilis i tõeptu
abſoluto ſimplici ſibi et alijs cõi⸗
Ymmo tab ves pus agnoſcitur ĩ ta
li cptu ſiphci ꝙ;ᷓ ꝓplexo Verbigrã

zreſpondẽt iſte voas / ſcz treatuũ
inſfinitum/a las alias ſepenatas ĩ
hijs geptibus immateĩ ale incoꝛ po
reu⸗ Talis autem onceptus videtur
eſſe ſimplex in ſe qᷓuis plura ſigniſi
ct ſicut a ila vox an wꝛreſpondet⸗
Ablter enim inter ipſum ſua diffi
nitionẽ quid nomĩs nõ eſſet in mẽ
daza-videtur autem aliquubd ta
ls ateptuo ymmo general ter om

exẽplo pue poſito de ĩtellãoẽ ba
t ſeparataꝝ NMã gœptũ ſbe ſoꝛma
mus ex noticia baꝝ ſenſibiliũ/ œ
tum at iĩtellectualitatis habemꝰ ex
no ticia noſſri ſtellectus/ coneptum
autem coporeitatis materialitati-
ſfoꝛ mam ex ozpoeibꝰ q̃ vide mus:
ac per tonſequens onceptum nega
tuum ſoꝛ mare poſſumus / ſiue ex te
buo illisſiue ex reb? immateriakbg

——, ☛ ——

tlo⸗
epu
⸗

q inozpoꝛtis exiſtentibusin nobis⸗
Conſtat autem ꝙ quilibet pᷣdichoꝝ
onceptuũ ſimpliau eſt cmunis eci
am ſubſtatijs ſeparatis null pꝛo
pꝛius eis⸗a ſic in quolibet taliũ pzi
us ognoſcuntur ſubſtantie huiuſmo
di q; in œptu wmplexo abſoluto ꝓp
pꝛio/ ſiue inomplexo cõnotatiuo pp
pꝛio illis· / / (Vnde patet ꝙ opoꝛ
tet eſſe aliqguem onceptum ſimpli

œem communem deo treaturis ab

ſolute a eſſẽtialiter pꝛedicabilem de

illis ſiue ſit coneeptus ſbe vel entis /

vel ali9 ſpecialis· Aliter enim non
poſſet ſaluari ꝙ ſit naturaliter a no
bis ognoſcibil Et hec de actibz ag

noſcendi a ſapientibus reollecta ſuf
ſiciant

¶ Capitulum xiij Q Bꝛima pe

de quiditate achkus volendi

Icko de actib cognoſcitiuis .
dieendum eſt de actibg apetiti

uis⸗ Et quia act9 appetedi ſenſitiui
ayppꝛopꝛiate vocantur paſſiones · de
quib poſtea ſpecialiter eſt diondu⸗
ideo nunt ſolum de achib volitiuis

eſt diendum/ Quia vero actus hu⸗

iuſ modi a quib illum ĩatur appeti

tus rationalis ſeu volũtas ſunt vo

litio æ nolicio idtiro pꝛimo inqui
rendum eſt quid ſit talis adus an

ſit realiter gnitio · De hoc aũt qui

dam dicunt ꝙ omnis volitio eſt que
dam omplexa ognitio / liet non e
cõuerſo⸗qz ponũt ꝙ omnis volitio
vel nolitio ẽ quedam oꝛo mentalie

optatiui modi vel equiualene tali O

rationi . Verbi gracia tali mentali⸗
Vtinam haberem hot / vel vtinam

fieret hoc vel coõſimiliter / Alij ve
ro dicint qꝗy liet omnis volitio vel

nolitio ſit quedã tognitio/tñ aliqdua

eſt intomplexa vt volitio qua volo

aliqð bonũ Alia ẽ omplexa vt ila
qua volo aliquid eſſe Cciam aligdqua

aſſenſ9 / vt volitio qua gaudeo ꝗ⸗

inimicus ẽ moetu9· Ala aũt eſt cõ

plexa que nec ẽ aſſenſus nec diſſẽſ9
vt volitio qua opto eſſe beatꝰ Moti
cie enĩ optatiue depcatiue nõ ſunt
vere vel falſe⸗ ſole aut ille ſüt aſſeſ 9

q̃ ſüt vere vel ſalſe / Hec at opinio

fundut᷑ in hot qꝛ oĩs volitio vł noli⸗
tio/ genealiter oĩs actg appetendi

liter eni non apparet qualiter eſſet
actg vitak plo ꝙ; ſpẽs pᷣuia oĩ actui

vx hitg ĩfuſ greſpeu ſui obiecti. H om⸗
nie expientia aliau obiecti ſiue ap⸗

p̃henſio.ẽ qᷓda ipiꝰ tognitio⸗quate

æc VEñ ſi nõ ſit eſſz aia poſſz amare

icognituqꝛ ſi eiq amoe nõ eſſz reali

ter ognitio- vnũ poſʒz ſaltẽ ꝑ abſo⸗
luta dei potẽtiã ↄſeruari Iñ teliquo⸗
(Pz hiüjs nõ obſtãtib eſt cõie o
pinio otraria / na videtur ꝙ ſupflue
ponat᷑ ipᷣa volitio vł nolitio ee no
ticia⸗Cu ſcom ſit ponentes reſpcã

eiuſcẽ obiecti / in eo [biecto ſp ſit

glia noticia oĩno ie ſigficas ab illa
diſticta p quã id eque pfecte ognoſ

ctux/ ſicut cim alia a ſñ qua natura
liter per aliam nõ ognoſcitur tesip
ſa· quare ac Cu eaam aliqd de no
uo volumd qð pue agnoſce bamꝰ/
nõ cxpimur alia noticia habẽ vꝑ ali

ter rem cognoſcere ꝙ; pzius tuius

oppoſitum cõtin git in alijs noticijs

.

72 ackibꝰ· Quate cum per cxpientiã
nõ poſſit guia tał multitudo noticia
tum net per cfficac ronẽ aut ogen
tem auctoeitate: videtur ꝙ hot pone
ie ſit omino ſuꝑfluũ- Mec enim ad
hot guintit mot uũ oppoſitũ:qꝛ nõ
oportet ꝙ oĩie act9 appecendi ſit que

dam expientla ſui obiecti, ymo hot
aſſumere ẽ petere pꝛinapiũ: net ideo

dicitur act vitalle . aꝛ eſt act? ſecũ

dus 2 ꝓpꝛia oꝑatio vite ſeu vitals

potentie Mec id qð infertur aiam
p dei abſolutã potẽtiam poſſc amaẽ

inognitu / Pbatur eſſe ipoſlibile / li

cet hot nõ ſit poſſibile de potetia na
curali-ex eo ꝙ noticia obiecti ẽ natu
raliter cauſa partialis effectiua act9
volendi quare nõ poteſt naturaliter
elſe re ptu inogniun

6 Hüs at p̃miſſis diẽdũ ẽ ſpeciali

us de achibz volutatis Dilamg ergo

q; cum oĩs adꝰ volutatis ſit volitio
vel nolitio ſcᷣm omẽs · ſen pſecuti
o vel ſuga / vt innuit anſtotiles ſexto
ethion que noia idẽ ſignificant⸗ Et
c omnis volitio ſit dilao / 7 ecouer
ſoa omie volitio ſit odiũ/4 ecuer
ſo ſumẽdo generaliter iſtos termĩos
odium ⁊ dilao/ loquendo de odio
dilectione appetitus intellaui ſiue
volũtatls· cõſequens eſt ꝙ omĩs ac
tus volutatis ſit dilecio vel odi ⸗
non diſtinguẽ do tñ pꝛo nũt inter a
mocem a dilectionem⸗Mon poteſt
autem idem ackuseſſe volitio a noli
tio / ſiue odiu dilectio reſpeckn einſ
dem obiecti · SVed nichil pꝛohibet

ecuda ps de acibo diligendi et

rũ nia tñ ꝓbabili videt᷑ ꝙ oĩs de

“”c

teſpcũ diuerſoꝛũ/ nam volito alitu

ius eſt nolito ſui oppoſiti.ſiliter ſi o

dio ſoꝛtẽ volo ſoꝛtẽ nõ eſſe / vb male
eſſe. ⁊ ſic co& actu odio ſoꝛtẽ ⁊ dili
go ſiue deſide ro ſoꝛtẽ nõ eſſe vel ma

le eſſe⸗Et p ↄſequẽs icẽ actg eſt odi

um dilcio 2 deſidenũ Vñ patz ꝙ a
moa a odiũ nõ ſunt ſiplieiter gtrari
a ̊ ſolũ reſpcũ eiuſ ẽ obiecti· na illi
termim ſupponunt ꝓ eotẽ reſpcũ di

uerſoꝛũ ¶ Tkia pe De acib delcan
Vzʒ adhut ſpecialig die dũ eſt de

actibg volu tatis q̃ ſunt delcãtio a inſ

ticia ¶ Vñ iniꝛ ẽ duũ eſt vtrũ delcãto
ſit alia res a dildaone/ tnſtiga ab o
dio Et lict circa hot traria ſit docto

lectatio lit dudo/ß nõ ecõtra · e ei

ois delcitio ſit dildo ex iã dictis ap

paret/qꝛ cũ ois delcãtio ſit oꝑatio ſi

ut act volütatis ſcm phm ſeptiõ

ethicoꝝ / oĩ act volutatis ſit voli
tio vł noͤlitio / 2 dilao vkł odiũ · opoꝛ
tet ꝙ delcatio ſit nolitio a dilectio/

inſticia ei oppoſita ſit nolitio a odi

um O mnis ecam ↄplacnta di
lectio. diſplicẽtia oppoſita eſt odi
um⸗oĩs aũt deltãtio eſt cõplacẽtia /
a triſticia ei Atraĩa ẽ diſplictia⸗ qua
re ſequitur Juoſitũ Vñ ſicut ſe habzʒ

deſideriũ ad diãonẽ vł amorẽ non

hiti. oẽ deſidenũ / c ſit qᷓ dã voliti
o ? eſſẽtaliter qda amoꝛ ſiue dilão
hñdi⸗ quaẽ ſilit oĩis delcadent eſſeti
aliter q̃ dã a moꝛ ia hiti⸗/? ſic de eoꝝ
oppoſitis teſpcũ odij / M at non
oſe dildo ſit delcaꝰ/ ſcquẽenet
oẽ odiũ ſit trſtica ex hot apparet⸗

1
W
N
An
1

e⸗

qꝛ vt iam̃ dickum eſt / oẽ deſideriũ ẽ

dilectio⸗ tñ deſideriũ nõ eſt delcati
o:ymmo ſcðm ꝓmẽtatvꝛẽ xijꝰ me

thaphiſie⸗ deſiderium ̃edens co ß
henſionẽ tei deſiderate / ? magis do
loꝛ qᷓ; voluptas/quare ac⸗ Si vero

dicatur ſicit quidam dicũt ꝙ liet nõ
omĩs dilectio ſit delcãtio / tñ oĩs di
leckio eſt delcatio vel deſideriũ/ hor
adhuc nõ videtur ẽe verũ· qð ſic ap
paret ˖ qꝛ nõ omẽ odium eſt triſticia
vel timor⸗ ergo nec omnis dilectio
eſt delcatio vel deſideriũ Conſequẽ
tia patet quia illa ſunt diſtincta quo
ruũ oppoſita ſunt diſticka Oppoſitum
aut dileckionis eſt odiñ/ delcatiois

triſticia; deſiderij timoꝛ · triſticia e

mim ſicit delcãtio teſpiat obiectũ
nact ualiter pñs/̊ timoe ꝗpꝛie ſiaoit
deſideriũ reſpicit accual ter abſẽs
Ded affũptũ pꝛobat᷑ Tum pꝛi
mo qꝛ in deo in beatis eſt odium
pœτιαth nõ eſt in eistriſticia vł
timoe · Tum ſecũdo qꝛ ſcom phm /
ſecudo rethoꝛic / aliquod odiũ eſt de
ali quo malo in vniuerſali tatũ ap
pᷣhenſo· vt aim quis odit ſurem vł
furtum ſcm gceœptũ cõſuſu⸗ tale
o diũ no eſt triſticia vel timoe⸗/ quia
triſticia muſatur ex app̃henſione a
liauꝰ ſingularb mali actu habiti⸗ ti

moꝛ ctiã ſcm phjm ibi fit ex fanta

ſia id eſt app̃henſiõe futuri mali a
oꝛ tuptiui a agtriſtatiui⸗PBꝛopoſitũ

inſuper ex hot patet q;ꝛ aliquis dili

git aliquod obiectũ pnis/a nõ ſibi .
ueniene⸗ aliquis ecia diligit aliqð
bonũ eſtimatũu ſibi ĩpoſſibile ad ha

bendum⸗Talis aüt dulectio non eſt

telectatio vel deſierũ⸗qz nõ ſunt ni

ſi reſpe apphenſi auenientis / 1 eſttn
mati poſſibilis / Dz pmũ patz de
illo qui ad vitandũ naufragiu duun
tias quas multũ amat Picat in ma
te· na ſc m phm zꝰethicꝝ / tal vult
q p aſequẽs diligit ilã piectionẽ⸗
tñ illa nõ eſt ſibi conueni ẽs/ymo
multu diſcõueniẽs ſcm ſua iclina
lionẽ net in illa delcatur / ymo mul
tu triſtat᷑ Ra delca ſcð m eiꝰ deſcrip
ſionẽ ſolũ eſt reſpea pñtis ↄueniẽtis
ſcðm hitũ vł natura⸗ id ẽ ſcðm hi
tualem vł naturalẽ iclinationẽ /
Hecudũu vero patz de illo qᷓ E vtuo
ſus a nõ eſt vgo⸗a tñ vginitatem

diligit in alio quaã ſibi reputat ĩpoſſi

bilẽ · ideo teſpcu illig nõ habz deſidei
um vel delceitionẽ/ quate 1c ¶Ex
ᷣdãs at ſequũt᷑ aliqua / (Et pᷣmo
quidem ſequiturx ꝙ non omnis om
plactia vel diſplictia eſt delecatio

vel triſticia quia omnis volitio vel

nolitio eſt vmplacentia vel diſphcẽ
Ha⸗ æ non omnis talis eſt delcatio

vel triſticia⸗ / ¶( Decudo ſequutur ꝗy

aliqua triſticia et diſplicœtia eſt volu
taria volũtarie piacita- qꝛ aliqua
talte eſt virtuoſa / oim virtutis ſit
deleckari a triſtari in quibus 2 quan
do opoetet ꝛc ſerundo ethiozum/ vt

triſticia 2 diſplieentia de malo pzox

imi plaœt virtuoſo cui diſplieet ꝓxi
mi malum / (Terco ſequitur ꝙ de
lectatio a triſtica poſſunt ſimul eſſe
in eadem volitiua quia aliqua triſ
hicia poteſt eſſe virtuoſe / per onſe
quene delectabiliter elitita⸗/ vñ triſti

giaa ſuue di ſplicẽtia vel penitẽtia pf̃i

P itz

pteriti poteſt eſſe delcãbilis virtuoſo

qj triſtatur vel dolet cre pem pteri

tu / (Quarto ſequitur ꝙ aliqua di
lectio pt eſſe delectabil que non eſt
delectatio⸗ ſiaut patz de ſpe deſide
riO 2a m cciam apparet illud dicũ
ariſtotil xvethicox eſſe verã / opatio
nẽ ꝑſicit deleatio: vñ delcãtio cũ ſit di
lectio et oꝑ atio/ p̃t tñ aliam dilecki
onẽ operationem pꝑ ſiere/ nõ qui
dem ſoꝛ maliter / F aliquo alio mõ
cuſabter⸗ ſciz pꝑ mo dum ſinis / vel
per modũ obiecti vel agentis/ ſiait
notut ibiẽ Pba ariſtotlis per

dicka poſſunt in oſito ſolui multa

dub a⸗ .
Nuarta pars De pPduckione at
* tus volendi M
Hed alm dictũ ſit de quiditate
actuu volutatis et eoꝝ diſtinctione
eciam ali quid dicendu eſt de ipoꝛza
pꝓduckione, ſciz an tales adcus a vo
lutate ſiant ſubito vł ſucoſſine //

ñ ta hoſunt tres modi dicẽ di Pzi

mus eſt ꝙ omnie talis act tatuim

fit in tmpoe ita ꝙ nõ ſit dure pꝛi

mü inſts in quo het ſit vcra⸗ volũ
toas vult/ Allus eſt ꝙ volitio poteſt
eſſe ſubito⸗Tercig eſt ꝙ actus qui ẽ
vohtio poteſt eſſe ſubito?· P tiñ non
eſt tare pzimũ inſtas in quo illa tes
ſit volitio⸗ uel in quo ipſa voluntas

ꝓ„ illũ aclum vult / / ieet at nullꝰ

iſton modoꝝ ſit eui cẽter ꝓPbabik uel
impꝛobabik tamẽ pᷣmg modꝰ? dien
di videtur magis ronabik ez nulla
oꝑatio treature ſiue potetie naturał

poteſt eſſe ſubita / H qlibet eſt ſuceſſi

ua a tempoals, nam ſubito agere

—

paſſioniby generaliter

videtur ſolum eſſe potẽte infinite VG

tutis /Hecud aut mod eciam eſt
ſuſtimbilis/qꝛ ꝙ delectatio fiat in
ſtanti videtur fuiſſe opimo anſtotik
ed teraus modus eſt minus pꝛo

babilie quia poſito illo actu in vo
lütate/ non appatet ratio quare pꝛi

mo non eſt volitio 2 poſtea eſt vo

litio“ niſi foꝛte dicatur ꝙ volitio
nem aliquid connotatur qð poſtea
eſt pꝛius non fuit ſicut in inſtanti
quo ignis e appzoximat ad lignũ
caloꝛ ignis non eſt calefacio/ 21 me
diate poſt eit alefactio⸗ quia imedi

ate poſi habebit gtinue aliditatem

in ligno: a hoc impotat iſte termi
nus calefactio⸗ ſciz ꝙ aliquid cauſat
cloꝛem in aliquo ſubiecto,· Hz talẽ
rem ponete vltra illũ ackum eſt om
mnino ſuꝑfluũ a volutariũ dictu⸗ e
gam lſi poncret᷑ magis gœdedum eſ
ſet ꝙ illa res eſſz voltio / hot eſſet

ged dum de illo achu pꝛimo poſito

Et het de hac matena ſuffigat in
poſſfo -—

Capitulũ xuij⸗ ¶ Pzima pe de

Oſt; de actibg aĩme dictũ eſt
aſequenter qz paſſiões anime

vitur quidam actus eſſe de paſſliõi

bo aie diendu eſt Inde ſciendum
paſſio poteſt api triplictter Vno
modo cõiter/ ſit omnis opatio aĩ

me poteſt dici paſſio, ſicut tercio de

aia dicitur p itelligere eſt paſſio⸗A

lio mõ ſpedaliter / 2 ſit ſola operati

o appetitus dictur paſſio· Sed ad

hut tercio mõ magie ſpaliter qpe
opatio appetitus ſenſitiui / quia ſicut

ieß
neſt
ſen
ſd
ne
tn
larr zr
Nvo
olin
oſtte
ſant
gna
um
aincdt
dihn
letern
datſat
hnl
on
,
un
rtſet
oſ⸗
up

poe

n
aune
epit
Mo
ctoai
node
ſo4
pernt
eded
rart
aaſot

S
3

tus ſenſitiui qᷓ ꝓpꝛie

wat experiẽtia ipſa ſit cum quadã

tranſmutatione ozpali⸗ 2 ſie diffi
nit euſtercig paſſionem⸗ eſt motꝗ
appetitiue potentir ſenſibilis in fan
taſia boni vel mali- In qua deſe rip

tione capitur motis pzo actuali in
clinatione ad bonũ pꝛoſequendum
vel malum fugiendum⸗ extẽ cẽ do c
ciam iclinationem nõ ſolum ad ten
Etiam ad bonũ habendũu vel malũ

vitãdum / H eciam ad fixionem ſeu

adherentiam i in bonũ adeptum· Di
titur autem appetitiue potentie ſen

ſitiut vel ſenſ ibilis ad dꝛ am opati

onũ volũtatis⸗/que nõ dicitur paſſt

ones ꝓnꝛie/ qa non fiũt ꝑ tranſmu
tatio nem oꝛgani wepab. ad quas⸗
tñ ſi quis velit nomẽ paſſionũ extẽ
dere / ad hot p illa deſeriptio gueni
at opoetet illam tlauſulam potẽtie
ſenſitiue ab ea temouere / Dicitur
eci am in fantaſia boni vel mali / ad
explicndum obiecku paſſionuũ· vel

eciã ad dꝛam natural iclinatioſs /
qua ſciʒ qlibet potentia opatiua na

turaliter itlinatur ad ſua ꝓpꝛiaã ope
mitionẽ ſñ fantaſia · id eſt app̃ hẽſio

ne ſeu cognitione pꝛeuia / ſine qua
nõ eſt illa iclinatio qᷓ dicitur paſſio⸗
/(Tales igitur opationes ameti
dicutur paſſio
nts et de quibd eſt ſpeculatio itdle
capituili an qz dicut paſſiõestoedis/

cut eni paſſiões toedis tq; ſbiecti
pꝛmo pꝛĩcipaliter padẽtis /qꝛ in
eis eoꝛz pz cipaliter patit ut pi 9 vide
bitur ¶ Dicut ãt paſſiõrs mẽtio tq;
cauſe ĩterioꝛuũ pꝛimo q pꝛĩtipaliter

—

anz paſſiões mẽtis cñʒ paſſiões aĩ

effirientis,/ qe ms pꝛĩcipaliter me
diate cognitioe vel eſtimatione t qua
iudicat al quud vtile vel nociuũ effi

cit paſſionem in wꝛde / qnter qud &e

tera mẽbꝛa oꝛpis ĩmutatuvOat
eciã paſſiõcoaĩ /qꝛ aĩim vtrqʒ vim
omphendit cognitiuã ſeiz interioeẽ
effectiud ſen motina⸗ quarũ queli
bet ad paſſionẽ cõcurrit Jpꝛie dict

ecuda ps de palſioni bzy ſpecia

C Hje itaqʒ; generaliter p̃miſſis-
D tric ſpecialiter Aſidera nen ſunt circa

. paſliẽes ſenſitiue virtutis⸗ Pꝛimũ
eſt de numero et diſtichiõe paſſionu

Seaũñdum de auſis ipſaꝝ Cercium

de effectibg ean Quatum ãat ad nu

merũu ſciendu eſt ꝙ pꝛime paſſiões

ꝛdis ad quas omnes alie reducu“
tur due ſunt ſciltet amoe odium /
vel ſcm aliquos delectatio doloꝛ
Abe enim vel ad deleckationem p
unẽt/ut gaudium / autacia/a ſpes:

uel ad doloꝛem / ut triſticia timoe et

deſperatio⸗ Delectatio autem ut hit
ſumitur nomen commune eſt⸗ tam
ad eam que fit ex appꝛ ehenſiõe bo
ni facta per ſenſus exterioꝛes quã
eciam per vires interioꝛes, Doloe
vero nomen ommune tam ad illũ

qui fit ex appꝛehenſione mali facta

exter oꝛibus ſenſibus ; inte tioꝛibꝰ

viribus Ded delectationem cauſa
tam ab interioei appꝛehenſione bo

ni · VBſus ommunis vocat leticiam

ſeu gandium: oloeem vero tatum
ab ĩiterioꝛi ap hẽſiõe mali nomĩat
triſticiã e 24 atũ ant zut ad diſtint

w ipſa attenditur ex duobg Pꝛimo
ex ĩis potetijs a quib ſunt · Secũ
do ex obiectis qz us cira que ſut ·

p teſpectu ad pzꝛimũ ditütur differ

re genere / 5 p reſpecũ ad ſcð m dif
Per ſiderauone ad pzi

ſferte Pes
mũ alique paſſioes dicutur conueni
re potentie oupiſcibili ſicut amoe 2

odui· deſideriu fuga⸗gaudiũ? triſ

tiaa· queda vero iraſcibili ſicut ſpes

de ſperatio: audaca timoe⸗ ira 7

hmor/ Per cõſiterationẽ vero ad

ſecudũ alqᷓ paſſioẽs ſut reſpci apᷣ
heſi boni/ ut amoe leticia q da vo
reſpcei apphenſi mali, ut oduiꝗ triſ
taa / (BEn ſcm pdeam dupliam
.ſiterationem / quuda inter paſſiões
talẽ aſſignat diſticonem.Fan ois.

phaſſio uel eſt potentie gcupiſcibilis
uel iraſcibi i potẽtie gcupiſcibik.

hot eſt tuphciter,⸗ Wel generaluer.
quatum ad intlinationem ? ſic ſi ſit
reſpcũ boni eſt dilão uel amoe⸗ 2ſi

reſpceu mali eſt odiũ uel ranoꝛz⸗ ni⸗
chu enim aliud rancoꝛz ꝙ;ᷓ odium.

iutteratum⸗ Mei quatu ad motum.

ſeu ſernc,aſit Eet ſit ſi ſit in bonu
eſt deſideriũ⸗2 ſi in malum eſt ſuga
uel hoeroꝛ; innomiata enim eſt paſ
ſio oppoſita deſiderioet qnqʒ vocat

timoe ut patz in pᷣædẽti capio⸗ Bel
quantum ad aſecutionẽ⸗ ſit ſi ſit ĩ.

bonu eſt delcatio gaudiũ uel letiaa⸗
q ſi in malum eſt doloꝛ uel triſticia⸗
( Di vero potentie iraſcibilis· ul

eſt reſpecu boni aggrediendi / a ſit
eſt ſpes uel reſpeũ boni ſugiendi / et
ſit eſt deſperatio · uel eſt reſpeu mali
aggrediendi/ 2u ſit eſt auga uel reſ

pectu mali ſugiendi⸗ 2 ſit eſt timoꝛ

Ira autem videtur eſſe quedam paſ
lio ompoſita cui non eſt alia paſſio

contrara / uel ſi ſit eſt innominata⸗
Pꝛedicte autem duuſionis modifi
catio/a pꝛedicarum paſſionum anp
pzopziata diſtinctio magie patet
ex pꝛedictis in pꝛeœdenti⸗ et cciam

ex dieendis in pꝛeſenti mnpituloide

1u9 pertranſſon
cia ꝑs de muſis paſſionũ
Sz quantum ad cauſas harum
paſlionum ſciendum eſt ꝙ due ſunt
in genere: extrinſeca ſciliet intin
ſeca / (Extrinſea cauſa eſt obiectũ

boni uel mali· Nct enim in aliqua
paſſione ut in ira ucl ſpe obieccum

habeat ſpecialiter rationem ardui⸗

tñ generaliter in qualibet obiecum

habet rationem boni uel mali/ uel

guenientis aut diſcouenientis⸗ ſine

Placntis aut diſplienis Vnde

ſcdðm hoc ad vanationem obiecoꝝ

ſequutur variatio paſſionum ut pa
tzã melodijs / ludis / tripudijs / a pic
turis· // (Intninſeca vero cauſa cſt

duplex, quarum vna habet ration⸗

officientis / ſcliet ymaginatio ſeu eſ

timatio aliau ſub ratione boni uel

mali / placentis uel diſplicentis⸗
Quicquid enim ymaginatur ſub ra

tione tali· ita ꝙ tale eſtimetur eſſe
qᷓ;uis ſit aliter in re tamen animũ

mouet et ozꝛpus immutat · Vnde
vis huiuſ modi motiua / ymaginati
ue ſeu eſtim atiue virtuts non ſolũ
patet in vigilijs / ſed ecam in ſomp

a eſtimata coõtingit doꝛmiẽtes opa

—

nE
e
nad.
node

vigilantium exercere⸗ (Alia vero
auſa intrinſe habz ronem diſponẽ
tisdiſpoſitio autem ad geneationẽ

paſſionũ in trib pz ĩapaliter oſiſtit⸗
ſciz in mẽbꝛ is ſeu membꝛoꝝ coplexi
one in ſpiritib 2 ſanguine⸗ In mem
bꝛis ſiqui ſeu mẽbzoꝝ cõplexiõe⸗
quoniam diuerſitas Aplexiõis in e
is/7 maxime oꝛ dis inclinat ad di
uerſae paſſiones mentis quia oim
mẽbꝛa ſint inſtrumenta aie ſeu virtu
tie: la en cũ eis pꝛoõptiꝰ oper tur ad
q̃ ipa ex ſui aplexione Pnmꝗ inclina

tur In ſpiritibq at, quonia ſpũe ecia
quodamõ virtutis inſtrumẽtum ſi

cut æ mẽbꝛũ/nõ tamẽ pzincipale et
ĩmediatũ · mediatũ 7 di ſpoſitiuũ⸗
quua e inſtrumẽtum aĩe no eſt ni
ſi oeganũ au ipſa ſicut fozma mo

toz Liügitur imediate⸗ ſpus tamen

aliqualiter dietur iſtrumctum qua

mẽbꝛ oꝝ ſeu iſtrumẽ toꝝ diſpoſitiuũ
ideo e ex diuerſitate inſtrumentoꝝ
ſequatur duuerſitas actio nũ⸗ ſicut di
uerſa mẽbzoꝝ oplexio, ſic ? duier
ſa ſpuum diſpoſitio / muſa eſt diſpo
ſitiua diuerſarũ paſſionũ / In ſan
gnine vero quoniã tũ mẽbꝛũ ᷓ ſpi
ritus recdpiũt diſpoſitionẽ a ſaguis
dierſi ate / ta a cõmuni materia⸗
ideo ſaguis diſpoſitio auſa ã qdam ẽ
pzeparans ad p̃deã acadetia⸗ Ber
bi graca DHangius ſubtilis 2 clarg
in ſba: tẽperatꝰ vero in qualita tib
cũ ſpus generet ſplendidos atqz tem
peratos / diſponit ad leticiam maio
rem vel minoeem⸗ſcm maioes aut
minoꝛem ipſius quantitatem ita
oꝛ tionaliter ſcðm aliam uel alia

ſui diſpoſitionem ad aliam et aliam
diſponit paſſionem/ quod partiaila
riter dearticllare ſpecat ad ſcientia
medirine

Buarea pars eeffechihus paſſi

C Quantum autem ad effectus die
tarum paſſionum cũ dickum ſit ad
genera tionem earum pꝛecedere actu

eſtimationis tanqꝙᷓ; ef ficientis, ideo
pz us dicndum eſt de effectib paſ

ſionum huius virtutis- are quos

pꝛimo o poetet onſiderate! immutan
di oedinem / poſtea immutationis ĩ

pꝛeſſionem

Vndr craa gend odinẽ ſciẽ dũ 5 4.
eſtimatio dupliciti immutat mobꝛ
wz poꝛë e, quia quãdoqʒ mediate mo
ti coꝛdis: ſicut patʒ ĩ vehemẽter paſ

ſionatio, quandoqʒ; vero immediate
ſine tali motu/ qui ſaltem ſit maniſeſ
te 7 no tabi liter perœptibilio⸗ Vnde

liet omnis eſtimatio cum ſit placen

tis aut diſplicentis aliqualiter ſit mo

tiua cosdis⸗quia tamen talis mot⸗
quandoqz a onſueto ſenſibiliter non
diſcernitur immutatio ſequens illa
eſtimationem ſine motu coedis com
muniter fieri dicitur⸗/ ſicut patz ĩ eis
qui ad mingendum aut vomenduũ ꝓ

uocantur cum talia fieri onſpicumt
aut ymaginantur Dimile quoqz in

alijs achibo teperit ut ĩ oſcitatiõe ⁊
ſpandidutioe 2 hmoem illis qui ad
talia diſponuntur Her aũt impſſio
eſtimationie non ſolum maniſe ſtat̃
ĩ topoee eſtimatis, qñʒ ĩ deciſoab
eo perN via agatiõis / na ſi temꝑpe
D ve,

generatlonis ſeu carnalis cmixtlo
nis mẽs generantis attẽte ymag ie
tur circa ferns ſiguras / erit in gene
rato ad hot diſpoſito ſeda figuratio
aut gtraria ſi ecotraro / Cud Ft
aſſignari rõ⸗qz ſpuũs eſt teæptiug et
dtelatiu9 ſoꝛ maru ſiue ſꝑetic ru/qᷓ liœt
in 1p0o nõ ſint ſenſibiles, ĩ coꝛ poeibꝰ
tamẽ a mẽbꝛis diſpoſitis ſacũt ſen
ſibiles imp̃ſſiões. ſicut aer nõ viſibi
lter reapit ſpẽs / quas ꝑ ſpeculũ vi
ſui repñtat. In ſpũ ergo velut in ae

re ſperies ab eſtimatina ꝓpœτι mul

tiplicatur qui tũ tal ſpẽ ifoꝛmatus
ſemini aut mẽbzo opulet᷑ vtrobiqʒ
cm exigẽtiam ſue in foꝛ mationie
virtutem operantem intliuat ſcz foꝛ
Mattud in ſeie a regitiuã in mẽbꝛis
Eorurruruiiigg “ð
DSed tire hmoõi ĩmutatio s ĩp̃ſ
ſciendũ eſt ꝗꝙ duo ſunt eſfeag
in genete auſati ab eſtimatlõe · « ge
neraliter cauſabiles ab omi aĩ paſſi
one⸗ſcʒ mẽbzoꝝ alteratio / a opera
tio nũ ĩmutatio. Mẽbꝛa ei ab eis al
terant᷑ ſeðᷣ m qualitatẽ/a non ſolum
ſcðm qualitates pzꝛimas / ſed qñ qz
ſeðm qualitates ſecudes / ſicut qniaz
ab eſtimatioe uel paſſiõe mẽebza ali
qua mlefiut: aliqua infugidtur · ali

qua oloat aliqua diſcoloꝛat· mem

bꝛa etiam ĩmutãtur ſcem opera tio
nẽ / Et hot maxime patz in motu
toedis ſi ðm cui mutatioĩs exigẽti
am ſeqtur imutatio totius coꝛpis⸗
Verbi gra⸗ Res ꝑ eſtimationẽ ap
p̃henſa allter aliter diuerſimode
mouet oꝛ lowaliter⸗ſez illa qᷓ ſub rõ

ne cõferentis appꝛehe ditur d latẽ do
q̃ vero ſub rõne oppoſiti aſtringẽdo
Non aute m fit in oꝛde hmõi motu

unm uel opationũ variatio a curſuſo

lito / niſi per alterationem pꝛiue fat
tã in ipᷣo· Alis ergo qualitatib pꝛi

us alterat p quas ad pꝛedcõe mo

tus locales maxime diſponit. Hee
ſunt at caliditas a frigiditas ·Naã
illa pꝛintipiũ eſt dilatatiõis iſta ve
ro tonſtrictioms „Opoꝛtet ergo ſi
dilatatio uel tõſtrictio a ſolito curſu
mutetur ꝙ toe pꝛius clefiat aut in

frigitur, ad quas qualitates conſe
gquẽter humiditas uel ſiccitas cono

mitatur⸗. Pzopoecionaliter aut erit

in alijs mẽbꝛis quia ſequuũtur imu
tatione coꝛdis ·

Ded pᷣmiſſa te effectibo eſtia

tionis a paſſionũ toedis deã ſint ge

ni aliter⸗ aligua de eis dicra uüt ſpe

tialiter ( De gaudio letia

¶ Dciẽdũ ? igitur ꝙ in gaudio pu
ro ſiue letica / quua appꝛchẽſũ habet

toõnẽ gferẽtis a delcabik. iõ coꝛ ad ẽ
pmũ mobile toeꝑie 7 q̈libz allud

mẽbꝛũ ꝓhortionaliter mouet ſeðm

ꝛ mã otrurrẽdi q appꝛopinquandi

rei qᷓ talis eſtimat ſcʒ dulatatiõe uel

cxtenſione-quapzopter natura ĩten
ta pꝛepararte membꝛaq maxime oe
gana ſenſus/ a motus ad dilatatio
nem extenſionem influit eis a toe
de naturalem caloeè/ 2 ſpintus qui

bus dilatentur extendantur⸗ Eſt

aute m iſte mot non ſubitg aut iĩpe

tuoſus ̊ ſuauis 2 paulatinq ideo

in omni gaudio cõis effeck eſt coꝛ
paulatim dilatareæ infrigitute⸗

2Alequẽe interioꝛa frigeſcere / 1 exteri
oea eleſcete temperato ſiue natura

u aloꝛe
¶ De triſtiaa

¶ In ttſſticia vero qᷓ opn onit᷑ gaudi

o to ⁊ coepꝰ imutãtur oppoſito mõ
hot exœpto ꝙ ipſa no calefaat iteri

ea / cuig hec eſt muſa. na obiectũ eig
malũ pñs iue giũctu q& cipitur

ſñ aliqua ſpe vitandi· ſiue fugiẽdo⸗

ut ĩ timoee⸗ ſiue tepelledo / ut in ira⸗

ſuie tepugnãdv / vt ui audacia⸗ ideo

ſiplex odiũ illig muſatur in aĩo⸗
ter qð hmõi geptus paulati abß

ipetu coe aſtringit. Et ſic Phibet in
eo ſuffiaẽtem ſpuum genera nonẽ·
2 eciam in mẽbꝛis dif ſuſionẽ⸗ idcir

nõ ſolũ exterioꝛa/ ecia interioza i

frigimuntur/maxime cũ ætera mem
bꝛa / coꝛdis oſtrictionem imitẽt᷑
e ira et audac
In ira aũt obiectu ocipitur mũ ſpe
repellẽdi⸗ a qnter hot ira cõwm ita
tur appetitus vinde, ꝓpter cuig ap
petitus vehemẽtia wlericus ſãguis
mouet᷑ ad toꝛ ut ip̃m inflamet ad
audaciam ĩuadẽdi· Quapꝛopter in
ira ᷣ eciam audacia coede ſupcalefae
to opoetet ip̃m dilatari frequẽtig ſo
lito at totum copꝰ maxiĩe arca exte

noea cum impetu calefieri/ũ ſpirit9

ex appetitu ĩuadẽdi ad illas ꝑtes ſbᷣ

ito moucatur e timoꝛe

¶ In umoer vero obiectu habz rati
onem perculi ſiue terribilisê/a maxt
me vite periauu inferentis⸗qꝛ omẽ
ternibile dictur p mortis reſpectum

que eſt vltimũ terribilium Concipi
tur aute m huluſ modi obiectum nõ

ut ooniunctum / ſed ut adhut ſepara

tum / ideo appetitum excitat ſugien

di⸗ pꝛopter quem appetitum foꝛtẽ

2 ſubitum quem parit ſpes euaden

di / ſangius a ſpirits a toede fugi
unt ⸗ a ipſum ſoꝛtiter conſtringitur

atqʒ ſubito⸗cuuis ſignum eſt ꝙ in ti

mentibus coꝛ tremit 7 vox 7 hane

litus imminuitur· Mam lict caloe

ſpiritus ab exterioꝛibus ad interio
ra tetrahatur · non tamẽ verſqtcoꝛ⸗
ymmo a coede ad interioꝛa⸗ ſciliet
verſils inteſtina mouentur · C uus
ratio eſe quia obiectũ malum coapi
tur non m diffidentia reſiſtendi / H
muum ſpe ſugiendi/ per ſugam euo⸗
dendi⸗ deo caloe a ſpiritus ſugiunt

2 ſe diſfundunt in membꝛis / que
motu ꝓgeſſuo aut dilatationie no

pnt ſe diſponete ad obulandũ terri
bili / qualia ſünt inſtetina⸗ Pꝛopter
qasð didt ariſtotiles ĩ pꝛoblecumatib⸗
win tmẽtibg venter ſoluitur diſſolu

tione humoꝛũ facta tirca inteſtina⸗

pꝛopter wartatiouem taloeu et ſpuů⸗

um in ciſcẽ lois
¶ De aguſtia 7 veretůadaa
In anguſtia autem e verecudia

mouẽtur ſpũ'ea humes ad oppo

ſitas partes / ſciliet nũt ad intenoa
nut vero ad exterioea⸗ In anguſtia

quidem qꝛ partim triſticia parti ira

laboꝛat aĩm / ideo toꝛ laboꝛat oppo
ſitis motib n verecundia vero ſeu
erubeſcẽtin ꝓpter timoeẽ pꝛius mo
uẽt᷑ ̃sa ſãguis ad ĩtra:/qa tamẽ ĩ
cis timoꝛ no eſt de malo repugnati

nature/ ß de malo appe titui aĩali ſeu
volüutati repugnate In vtraqʒ enim
timet᷑ malu qð turpis opimo: F in
ctubeſcẽtia in ipſo actu pñti· in vere
adia aũt ex iã p̃terito. ideo ĩ eis ſta
tim ſpad teſiſtendi gcipi?⸗ quida
œptite ad oppoſitu mouene pfeſti
ſequik⸗ Pter q8 cnloe 7 ſpus ad ex

terioꝛa reuertut //¶ Vñ ex hot patz

ro ꝗpter qua timẽtes oĩno paleſcũt⸗
vorecũdi tube ſcut · Na qꝛ in timo
te malu gcipit᷑ vt tepugnane nature
tũ diffidẽ tia reſiſtẽ di / omino ſaguis
a ſpus ad interioꝛ a tetrahutur⸗. Hʒ

qꝛ in vorecũdia ocipitur ut tepugnas

ttu vo lũ atin natute⸗natura miſ

trat fieẽ tiam teſiſtendi / a ſit mouet

inſtrumẽta ſua verſ partts illas ꝗ

timoee decloeãtur patẽtius / ſciz ad
genas 4 partes vult //(Ex pdit
tis igit᷑ patʒ qualiter ĩ duierſis paſ
ſioibꝰ coꝛ mouetur duierſis motibꝰ⸗
quia in gaudio paulatim dilatat/
maxime verſoy aterioza ſiue verſus
pect9-In triſtida vero paulati ewn
tra⸗ ſcʒ ad interio? a æ verſꝗ deoeſum

In ira vero ſubito Vſus pecto In ti

more ſubito ad oppoſitum „In vete

cũdia ſubito ad vtrugqz In aguſtiave

ro paulati / ( Sccũto patz qualiter
in due rſis paſſionibꝰ mouẽt᷑ ꝓpoꝛti
onaliter ſanguis a ſpuo⸗ ſiue falis
motus ſit per modũ pulſ uel tract9
aut vtroqz modo⸗ſiue ſpote mo ueat᷑
obedientes aic iĩperio- De hot enim
nõ eſt nũc tractada q̃ſtio / ¶ Vlterig
ctiã patz ꝙ ad pdcos effeus multi a
lij ꝓſequũt᷑ per quos toꝛpꝰ ad ſani
tate uel egritudinẽ varie immutat᷑⸗

Hed hoeum conſidera tio et partiaun
laris dearticllatio medicis relinqua
tur⸗

Capitulum decimuquintum
Pꝛima paro de habituum gene

ratione

„ Oſtq trackatum eſt de anime
Ppotentije/ a eatum ackibts 2
paſſionibus⸗ finaliter tractandũu eſt
de ga rum habitnbg pzꝛimo de ha
bituũ generatione z ruptione in

ctlinatiõe generaliter: poſtea de cis
2 eonꝝ diſtinckiõe ſpeaaliter / ¶ Dti

endum eſt igit ꝗy in ppoſito non lo

quimur de habitiby ſupernatualiter

inſuſis / ſed de naturaliter atquiſitis

Tales autem habit ſicut doet cxpe

ſitis act b oppoſiti habitus⸗ ſic eni

ditit ariſtotiles ſecudo ethicoy g edi

ficates dificatoꝛes fit cythariza
tes tithariſte⸗ſic aut iuſta operan
tes iuſti / tẽperata temperati⸗ ſoꝛtia
aut foetes · / (Hed cum ſatis notũ
ſit tam in actibh ; in Vtut:ibo hĩtus
generari ex actib : hoc non eſt ſit in
telligendum ꝙ illa pꝛepoſitio / ex / di
cat habitudinem cauſe matecĩialis qꝛ⸗
ſemper materia manet in facto eſſe⸗
ackus autem et operationts tranſe
unt habitu remanste. net etiamhabi
tudinem cauſe pꝛincipaliter efficiẽ
tis. ſed ſolum habitudinem cauſe diſ
ponentis ſcilitz motus vel actionis
per quem habitus atquiritur„
potentia anime tanꝙ; a pzintipali
efficiente pꝛoducitur⸗ Bnde ſicut al
teratio nõ eſt mateia net agẽs pnti
pale reſpeũ foꝛme ſubſtatialis · P eſt

dtan
tune

anine
bige
düeſt
hn
ten
Kcs
Wn.
naler⸗
guſt⸗
ran
rano
ren
vedi
wenn
farn
Porn
hino
rd
den
tſt⸗
torſe

1

venic

iſfni
niſ⸗ dt
tonis
1740
ſcut 4
espe

.

ocht

apatio uel motꝰ quo agss ipam p

ducit ſic videtur eſſe de ackibg reſpai

hitus ·//(¶ SVz cũ ecia tachu ſit hitũ

vnũ generari ex pluribg actib. hoc

noõ eſt ſic intelligendu ꝙ ex vnic ac

tu nõ poſſit generari habitꝰna ſcĩa

q̃ eſt hitꝰ itellcal p̃t generan ex v
nica o peratiõe / puta ex ſola demõ

ſtratiõe Iicz aut vtꝰ ſeu hitꝰg moea
lis nõ poſſʒ ꝑ fecte a oplete generai
ex vnia oꝑatione quatucũqʒ fozti.
hoc enĩ videtur ipoſſibile / uel ſaltẽ
valde difficlle aim tal vig ſcom a

riſtotile gencatur ꝑ aſſuefactione/qᷓ

reqᷣꝛit oꝑationũ pluralitate Tñ cu
talis hitg ſcð m cõioeẽ ꝓbabiloeẽ
opinionẽ ſit foꝛ ma ĩtẽſibilis ⁊ remiſ
ſibilislicet tals ſoꝛma vulgariter
loquẽdo nõ niſi ſub gradu multũ in
tenſo ſoꝛtiatur nomẽ vtutis Cõcdẽ
du eſt nichiloming ꝙ ex quolibet ac
tu generatur illig foeme ſeu vtutis a
liquis gradꝰ /q; cũ aliqͥs generetut

ex aliquoæ illi ac ſit eui dẽ ronis⸗

nõ eſſz rõ quare aliqd generaret ex
vno plꝰ ꝙ; ex alio/a per aſequẽs ex
quolibz gene ratur aliqd qð e eiuſtẽ

rõms cũ illo qdð generatur ex alio⸗

2 ſic ex quolibet aqu generatur q̃da
ĩperfcã vt ſeu habitg remiſſ 9a ex
pluribꝰ plures gradꝰ / ex quibus re
ſultat intenſioꝛ hitg q̃ per plurium
graduñ eiuſdẽ ronis aggregatione
vocatur Vvtg Cũ enim gradg remiſ

ſus pꝛimo generatus non poſſit po

ni ſub aliquo pꝛedicamento vel ſpe

tie pꝛ edicamenti /niſi ſub pꝛima ſpe

uel diſpoſitio ſi quis dicat nõ

ſit habieus ſed diſpoſitio / nichil re

fert in pꝛopoſito quoniam in pꝛi
ma ſpecie qualitatis habitus diſ

poſitio non videntur differre ſP ecie
ſed ſolum acidentaliter⸗ puta ſe8zʒ
facile ? difficile mobile⸗ Werbi gra

tia· Eiuſdem ſpeciei eſt ſcientia quã
quis habet de vna wncluſione per p

mam demonſtrationem⸗ illa qua

alter habet de eadem per multipli

catam conſiderationem ſuper illam
demonſtrationem/ tamen ille ſci
entie videntur differre ſicut habi
tue 2 diſpoſitio, quia vnus fuacili
ter obliuiſcitur alius non, quare
onſimiliter eſſe videtur in pꝛopoſi

¶Decũdn pars de habituu wꝛrun

4 4 De oꝛ ruptione aũt hab kuu ciẽ?
du eſt ꝙ ſicut ipſi pꝑ act generatur⸗

ſic ꝑ actꝰ atrarios vł hitꝗ ecia wꝛrũ

püũtur⸗ qñ qʒ tñ woꝛ rũpuntur vł deſi
nüt abß otrario wꝛz rupete Verbi
gra Di q̃s ex pᷣma demoͤſtratioẽ ha

beat ſcĩam de aliqua ocluſiobn litet

tal hit acku itelligẽdi eſſate aliq;

diu nat ſit manere · tñ ꝑ tꝑislõ gitu

dinẽ debilitatur tadẽ depditur / ſi
illa demõſtratio vł act9 coͤſidtratio
nis ciren ea nõ frequẽteturde alijs

quoqz hiĩtibg par iudiciũ & videtur
Hor aut amaret difficile. qꝛ ſi
cut nichil generatur ſñ generate⸗ ſit
nichil videtur poſſe oꝛ rupi ſine wꝛ
rumpente/maxime am omne ens
diligat naturaliter ſe permanere Et
quia omne quod mouetur / moue

tur ab aliquo⸗ ſie oẽ qð oꝛrüpitur

wꝛtumpitur ab allquo / certup ti

o ſit qda mutatio: hit ãt nõ apparet

a quo fiat iſta cꝛ tuptio. Dilis eciã
diffiallens eſt de oꝛruptice ſpe ele
ſbilin in medio uel oegano De

1 =

hat at difficultate pꝛobabiliter dia

t quantutiicz cliqua entia ter
deu ſnt p manentis naturt/ natl

mliter diligat ſe pꝑman / tñ nõ pñt

p manere ſine coõſeruante⸗ Zcet autẽ
ti naturali modo multa indigent a

lio cõſeruante quo remoto a onti

nue fluerent in non eſſe Ine alo a2
rpente⸗ aliquu tiaue aha tardi
us ex ſuc nature coditione · Sicut in
men cõſerua ur a luminoſo / quo re
moto lumen coꝛũpitur vel ſem a
liquos ſubito- uel ſem alios ſucreſ
ſiue hit ſine notabili dura tione⸗ et

ſic eſt mutatio ſeu oꝛzruptio⸗ non

eſt mutans aut oꝛzrupens /niſi ſoln
p acricne ſez tr mouene gſeruane/
ſicut dicit anſtotiles in quarto phili
con/ in motu grauis deoeſum pzi
us detent ſurſum eſt algð mouene
n acci& ne ſciz temouene p⸗ ohibẽs
Bitc igitur in Jpoſito qiua habitus
generantur ex actib) ex cie inten

duntur et conſeruantur⸗ideo temo

dius ſi m ꝙ ſunt natute permanẽ
tioes: ſicut diut ariſtotiles ſi do eihi
oꝝ. ꝙ habito merales ſunt perma
nentiozes diſeiplinis⸗
Terda pe de habitun intlina tiote
De intlinatide ve ro habituũ ſeiẽ

dum ideo ponüutur habitus eſſe ĩ

potenſia aciua as expim ue ep eſa
ubuos actil? ipſa potentia ad act

aſimilte Pnioe 1 magis ſtlingta⸗

ꝙ no eſſz niſi ex pꝛioeibꝗ actibus ali

qnud telince ttur in ra iclinas adſe
quentro aci.k hot at volatur hit)⸗

3dto patz q, habitg ſclinat potentia

ad acku⸗? tu ipſa cocurrit ad pꝛ odu
ondũ ip̃m gſue m eiuſtẽ ſꝛeaei?
genere natute cũ acku pꝛioꝛi hitũ ge
nerante ¶ Pz ciren hot eſt magna
difficultas en talis hitus ; diu ma
net ſp ſit pno potende, ymmo ſub
zectiur in ta / quare magis vna vice
itlinat 7 Pdueit actũ ꝗ; alla qa cu

appaorximutto net alia artuſtantia

di fiaat que videatur ad actu requi

n afartt ꝙ ſtãte hitu rõtinue debe
tet ucpzodua cui oppoſitũ erpe
nmur Coͤſimilis quoqʒ difficultos
eſſe videtur de ſpecie intelligibil ſi
ipſa in itelltu ponatur · /Ad að
matio hitg ad potentiam nõ ſuffiot
ad hot ꝙ ipa ꝑ hmõr hitum gtinue
pzoducat actu⸗zNam licet tal hiig
ſit agene naturale 2 natualiter mo
ueat ⸗ iñ in ptote ipius potentie eſt
vt ꝑ hmoi hitum agat Jpter quod

ſecato tertio de aia frequenter di
cum volumus.a per conſequene in
potſtate noſtra eſt talbue non ſem
per vti. ſe d nunc vt iſto 2 non alio
ſieut placœt voluneatt- /¶Vnde
trũq; dependet a voluntate quo ad

„

iti
Pr
on
Ni

ynh

li

ne

1eg
ned.
iN
enne
10
egen
üg
igne
ima
NWN
igi
erce
tingn
ne dete
trpt
lltes
elſ
es
por
ſuffe
n m
ar higg
lite mo
mereſ
m d
gutitnd
lunur

ſart⸗ n

Ginſem

mrali
(vrde
intellige
ticn

ſtame,
te ion

ᷣð

ꝓductionem ackus cõtinuationẽ⸗
vel ſaltem quo ad gtinuationẽ · qð
dio Iter tepentinas vel pꝛimas i
telleciones que nõ ſunt ĩ noſtra po
teſtate quo ad pꝛima carũ ꝓductio
nem. h bene quo ad gtinuationẽ qꝛ

libere poſumꝰ ab illis deſiſtere / liet

aliqñ cũ diffiailtate / ¶ Ex quo vlte
rius patet ꝙ let nram tognitionẽ
ſepe pᷣetut volitio lebera taq; pciał
muſa/ nõ tamẽ ſemp⸗ aꝛ aliqua eſt
repente vel violente cauſata Aliqua

eſt ecia libere habita / qua nõ po dit

volitio elicita. qð aliqui ex hoc pꝛo
bant / aꝛ dubilis aliqua noticia li be

te hita qᷓ nõ eſtagnitaq ꝑ oↄſeques

nõ pꝛius volita⸗ ſicut ena aliqua ẽ

vol tio libera qᷓ nõ eſt volita- aliter

nõ poſſʒ haben aliqua vol tio noua

2 ſic ẽ hbere hĩta⸗a tñ teſpcũ eig nõ

pᷣedit volie eliata⸗qua? ꝛ ///¶ Vñn

dicuüt iſti ꝙ, ſicut volutas eterbpotẽ

tijo hitibꝗ vtit ſic ⁊ poſſibile ẽ vt

ip̃a quodamõ ſcip̃a vtat᷑/qꝛ vti po
tetijs vł hitib nõ ẽ̈ allud ; face il⸗

la oꝑaĩ ſeu illa aplicare ad gzios

act9/tuc eĩi volutas vtit itellea k hĩ⸗

tu qn põtea volüutaie ĩitelligit ſcdz
hĩtu⸗ tüt aũt vtit ſcip̃a cũ in ſe eliat
ꝓꝛiũ actũ Et iſti vſ9 pñt ſit ſeparxi

ſm iſtos qꝛ hõ poteſt aliqn libere
vti ĩte llcũ uel hitu aut ega aau / eſto

nõ tunt vtatur uolũta te ꝓpzio v
lu.ſcʒ eliaẽto volitionẽa ꝑ gꝓſequẽe
habere aliqua itellãonẽ libe re⸗ eſto

ỹ reſpin illi nõ habeat uolitionẽ e
licta /¶Hot tñ poſſʒ facliter mlüůn
niar / diedo ꝙ habere aliqua ĩtellão

nem ſeu alia opationem libere· ni

thil aliud eſt q; habere oꝑationẽ in
trinſe lberam quak eſt voltio/ uk

habere oꝑationẽ a tali lbera uoliti⸗
one eliatu / qualiter no eſt in caſu l

lo⸗quate 1c / (Ded quicquid ſit de
hot ex p̃dictis patz illud qð ad Jno

ſitũ ſufficit⸗ ſcʒ ꝙ licz pote ſint plu

tes hiĩtg eqᷓ pnñtre q potentes ꝓcauſa

re adũ ſuũ⸗ tñ uolũtas p̃t libere nõ

uti iſto· pꝛeciſe non uolẽto utieo / 2
nichiloming ut alio⸗ Ecia ſe 8m ali

quosabß hot ꝙ pꝛius uelit determt

nate uti illo/ de ſnecieb ecia inteller
tualib gſimiliter ẽ oĩno dienduũ /
iet at ut dictũ hitibg utamur tũ

uolumꝰ/tñ eis uti nõ uolumꝰ. niſi

cũ de croꝝ uſu uel obiecto aliquo maꝗ
ackualiter ogitam Hñs at hitũ
no mgitos actnaliter de vſu illig uk
obiecto p̃t moueri ad ogit dũ de iI

lo nõ ſolu a volũtate ß aliũde mul
tipliciter ſciz uel a motoee extrinſeco

ut ab ĩfluẽ ewli/ ub a motoꝛe ĩtriſew
ut a diſpoſitiõe oz pali⸗ uel alia mu

ſa latẽte ſepe tñ fit a volũtate intel

leckui retrahente ab alijs⸗ uel trahẽ
te ad illud/ non tamen ſemper⸗ Bn
de fit ut frequenter habitnatus inci
piat ogitute de aliquo/ neſciat vn
de mouctue ad ogitandum ulud
magis ꝗ; vnum aliud. Et hec de
habitibus generaliter dicta ſint⸗

Quarta pe de habitibe potẽtie

1

ſenſitiunc
Dz de huiuſ mõt habitiby aliqua

ſpedaliter dionen ſunt . Vnde quia

ex actibg cognoſritur hitg ideo ex

diuerſitate achun ccludit diſitas

htuũ⸗ Cu igit ſu dictü ſit quoſdã

ackus ſentiendi, alios acus intelli
gendi⸗a alios actues volendi eſſe in
aia⸗dicendum eſt habitibꝰ / qui ſunt
ꝓostionaliter ponendi in ea⸗27 pzi
us de hitib qui ſunt in pott tia ſenſi
tiua⸗ſecũdo de habitbo intellectibili
b qui ſunt in potentia intellectiua⸗

me ſunt i potentia volitiua //D

end u eſt igitur ꝙ iĩ potẽtia ẽſitiua

ta ggnoſcitiua ꝙ; appetitiua ponẽ di

ſunt habitꝰ · ỹmo eca ſcðm aliquos
in potentia exterius motiua ꝑ quos
ipſa mẽbza ad ſuas opationes ted
tantur agibilia⸗ ſicut ex frequenter

curtete pedes abilitantur ad currẽ

du. 4 ex frequenter loqui lingua ad
Joquendu⸗a ex fre quẽter catare gut

tur ad cantadu Met eſt vt dicut mi
randum ſi potentie motiue mẽ bꝛoꝝ

per aſſuefactionem acquirat ſibi ha

bicum⸗ ita fiat in potentia vegeta
tua,qꝛ ſeð m ↄmentatoꝛẽ in pꝛinti
pio tertij phiſion quida itn allueti

ſunt comedere venenũ ꝙ erat eis ti⸗

bus e nutrimentu Dz quicqd ſit de
hot qꝛ ſoꝛte ad ſaluãdũ pᷣdeã no eſt
nee ponere aliquem hitũ ĩ potenti
a motiua mẽbꝛoꝝ vel ĩ potentia ve
getatia⸗ tñ ſats videt claru ꝙ po
nẽ di ſunt hiĩt in potẽtia ſenſitia⸗ g;

uis ſit dubiũ / vtru ponẽdi ſit ĩ ea hĩ
tus eu vtutes moeales. De hoc ei

ſũt iter doctos gtrarie opiniõ es⸗ q

buſda dicetib virtutes morales eſſe

in appetitu ſenlitio ſubiectie et nõ in

volutate / alijs oppoſitũ aſſerẽtiby
Pußer qua difficultate Phabiliter

dici poteſt virtutes moeales eſſe in

vtroq; liet magis pzindpales ſit

in voluntate· ð ſit patet/ quia

tam appetitus ſenſitiuus ; volun

tas quandoqʒ intlinatur contra uun
dicium rationis/ ideo vt vterq; cõ
tra talem inclinationem pzompte
deleckabikter obediat rationi · in v
troqʒ requi ritur habitus / talis autẽ
eſſe videtur moralis virtus uis
ille qui eſt in voluntate tanq; in po

tentia perfectioei ſit perfectioè virty

(¶ Ad auus amplioeem detlarati

onem ſciendum eſt ꝙ operationes
virtutum moꝛalium poſſũt aſſigna
ri quadz upliœs -Pꝛzꝛime quedam ĩ

manentes voluntati: alie immanẽ
tes ſenſitiuo appetitui · alie inexiſtẽ

tes membzis noſtris toepozalibus/

quibus oꝛ?ganic vtimur ad exercẽ

das exterius operationes⸗ alie

exte rius tranſeuntes Verbi grati
a⸗In opere lberalitatis poſtiỹ rati
o uel pꝛudentia ludicauit hot eſſe iſ
ti dandum / voluntas pꝛimo eligit
hot facere ideo imperat potentijs

inferioz ibus hot facere⸗ ſccundo ap
petitus ſenſitiuus conſentiens impe

rio voluntatis appetit illud idem
fuœre 1 moucet oꝛ poealta membꝛa

ad hot facendu⸗ terco hmõi mem

bꝛa motũ ulũ ab appetitu tetipiũt⸗

quarto vero quandoqʒ in tali execu

tionc a membꝛis motis operatio
nes noſtre in res exte rioꝛes tranſo
unt · // Ex pꝛimis ergo operatio
nib in volnntate generatur habit
wvtuoſus⸗ quia ex bonitate talium

epeationũ / homo dititur moealiter

bong. Et gꝛ a bonitate huiuſmodi

eſit
ia
Mn
mn
ng
lend
balti
Fuis
npo
nrtg
nuti
nes
We
nmen
nenſt
bus,
teri
zalie
gan
utt
ingt
untus
wep
impe
m
enn
lmem
ripiit⸗
ea
entio
zunſ⸗
eratio
habt
alium
Eclir
und

cle tionum volutatis / alie operatio
nes tam intenoees ꝙ; extenoees ex

trinſee recipiũt denominatonẽ mo

tals boni tatis, ideo hitg ex takbus

generatg ſimplicter loquẽdo eſt mo
ralis Vtus . Dz tñ ex ſecudis opati
onib in appetitu ſenſitiuo eciã gene

ratur hitus qᷓ aliquo mõ ? extriſeœ

pt dici virty moealis p quato eſt
mo hitui gfoꝛmis/ a generat ex o
perationibꝰ rœ rõni gſonis/ ymo e
ciam ſce m aliquos ut ſupza tactũ ẽ
ex alijs operationibꝗ generatur vir
tus in potentia vegetatiua uel moti
ua membꝛoꝝ; hot ponere non eſt
necœſſarumn- H
¶ Quinta paro de habitib poten
tie intelle ctuue⸗ .
e habitibg aũt potentie intellet
uue ſciendũ eſt ꝙ ſcᷣm anſtotilem
ſexto ethicon quingz ſunt habitus ĩ
tellectuales qui ſunt virtutes⸗ ſcilicz
ars⸗ pꝛudẽtia. ſcientia⸗intellect9
ſapientia⸗ Zicœt autem alij ſint habi
tus intellectuales ut opinio uel ſuſ
picio/ nõ tamen uocantur uirtutes⸗

quia ſcᷣm illos gtingit ſalſum dix

re uel falſo aſſentire · Pꝛedicarum
uero uirtutum ĩtellectualium ſit pt

ſufficientia aſſignari⸗ua omnie

uirtus intellectuals / ant eſt cirta cõ
tingens / aut tira nereſſarnu. Di pꝛi
mũ. uel eſt cra cõtingens factibile /
ſit eſt ars, aut cira contingens a
gibile / a ſic eſt pꝛudentia⸗Eſt enim
differentia inter agibile 2 factibile⸗
vt patet nono methaphiſice⸗qꝛ atti
o eſt operatio manene in operante⸗
factio autem eſt operatio tranſiene

extra operans/q qnotionaliter diſ
tinguütur agibile 27 factꝛbile⸗ Di ſe
cũdũu · vel ẽ circa necariũ in eſſendo ſi
cut de a itelligẽtie/ ſit ẽ ſapĩa. a
cirra necarũ ĩ ſignificãdo· et hot du
pliciter/qꝛ vł circea nccanũ qð ẽ on
cluſio demoõſtrationis a ſit eſt ſcia⸗
vel arta neeſſarin qð eſt pꝛintipi

um demöſtratioĩs / et ſit eſt inte llet

tuo. Vñ hit nõ ſumitur itelle ct9 P
ipſa potentia intellãua / F pꝛo hĩtu
talis potẽtie crca pꝛima pꝛĩtipia

demöſtrabilia Mam licet nõ ſit ne

eſſarius hitus ad aſſentiendum eis
ſeu ad dicendũ uerũ cirta ca eo ꝙ
tellect9 naturaliter eis aſſentit/ nec
p̃t ciren ea mentiri uel errare / ſiait
dicit anſtotiles ſetudo et quarto me
thaphiſic⸗ tñ ali qñ qpter ſophiſtica
tiones in oppoſitu ocurtentes poſ
ſibile eſt adhe ionẽ debilitaĩ a circa
aliqua que nõ ſunt ſumme euicẽtia
quandaum ſoz midinem generare⸗ ex
frequenti at tõſideratiõe 2 adheſiõe
circa ea/ firmatur aſcenſg adheſio
ut nõ itemeniat foe mido c hot fit
E habitum ex tali frequenti adheſi
one/ a actuali pzintipioꝛum noticia
derelichum inc linatem a fir matem
potentia ĩtelläua ad onſimilem at
tualem noticiam et ad aſſentiendũ
pzimis pꝛ incipijs / et ſi non ſimpli
citer tamen ad magis firmiter ad

herendum/ à1 non foꝛmidandum⸗ et

talem habitum vocamus hit intel
lecum · Non eſt autem hit pꝛeter
mittendum ꝙ pꝛedickhoꝛum habitu

um intelleckualium quidam ſunt pt
titi / ſeilet ars pꝛudẽtia /2 quidam

ſpeculatiui ſcʒ ſcientia inte llcũs ſa
pientia. gra cuig viẽ dum eſt in quo
differant pꝛactica ſpeculatia noti
tia⸗ Et lieet de hot ſint varij modi
dicedi⸗ tñ bꝛ euiter t dici ꝙ a pxi di

citur aliqua noticia pctic Pzaxise

enim grec 1 eſt ꝙ ac? vl opatio
Ine⸗nõ tñ a qualibet oꝑatiõe deno
minatur notiua pꝛactic / ſe d ab illa
que in hoĩs ſeu operatis ptute Vt
ſic deſcribatur pꝛaxis ꝙ eſt oꝑatio ĩ
hoĩs ſeu in o ꝑantis ptute gſiſtens ·
extedendo opatioĩs nomen tam ad
ackionẽ ꝙᷓ; ad factio nẽ Moticia ergo
dicit pꝛactica ſeu opatiua vl acina
vel factiua⸗ nõ qꝛz alid ime diate a
gut vel faciat⸗ſed qꝛ eſt ad opandũ
directiua⸗ſicut meditcinalis ſcia ſani
tatem nõ agit⸗ß ad ea agendu diri
git. Vt ſit deſcribatur noticia Jpꝛit
pzacticn, ꝙ eſt noticia ꝓplexa cm
ſe pꝛaxisid eſt oꝑationis in noſtra
ptãte exñtis ſoꝛ maliter directiua et

oĩs alia notitia dictur ſpeaulatiua

Dic at ſoꝛ maliter qꝛ aliqua eſt no
ticia nõ ꝓpꝛie pꝛacticn que eſt talis

opationis directiua virtualiter qꝛ

notlciam ſice directiua Atinet aliquo

modo cauſaliter ſicut notica medicc⸗

nalis de tõplexionibꝰ humoeũ de
gradibq vtutibg medicinaru non

tinet arnnte ſpecialius

pzꝛaxis direchug a mnis ablg eſt
ſpeculatiuus/qꝛ ex actib pꝛackitis
nõ generatur imediatt hitus zie
ſpeaulatiug⸗net ecõtra / ſimiliter ha
bitus ſpeculatiuꝰ nõ eſt acuũ pꝛacti
ouꝝ iĩmediate elititiuus· net ecotra⸗
per hot apparet pzopoſitum de p̃
dickis habitibus/de quibg ad metha
phi icãa æ mocalem philoſophiam pꝑ

voltiue . ”YYMVMBẽ
¶ De hitib vero potentie vohtine
ſciendu eſt ꝙ ſedðm arſſtotuẽ ſecudo
ſexto ethic hitus humani ſeu v
tutes diuidütur in vtutes intelltua
les ⁊ moꝛales quarum dꝛa hec eſt⸗
q; virtutes ĩtellectualee ſunt in ĩitel

lectu⸗ moerales vero in apetitu ſeu
affectu⸗ et Pcipue in volutate vt die

tum eſt ideo pñt vocari affectiona
les / vocntur tamẽ moralcsa moee⸗
qꝛ ex moꝛe id eſt ex aſſuefactiõe vel
Aſuetudine generantur⸗ ſicut iderhi

oy dz / Liet aut potenta ogniti

ua ſeu intellechma aliquo modo poſ
ſit aſſuefieri 2 in ca poſſit per coonſue
tudine m habitus acquiri⸗ ſicut velle
videt ariſtotiles ijd methaphiſice 2

mẽ tatoꝛ ʒophiſicoꝝ:tñ vt plurimũ

hitus iteilcnalee nõ generatur per

eſt ꝓpz ie pꝛactia / qa talis nõ enui huic modum / e naturalẽ intlina

at qualiter ald eſt agendu· ideo
non eſt ſoz maliter oꝑationis diret
tiua⸗liœt virtualiter gtineat noticia
pꝛactic dirigentem ad ſit vel ſir oꝛ
pus medicandu Ex quibus patz q
omnis habitus eſt pzacticus auus

Iꝛzius actus elicitus eſt foꝛmalter

onem intellectus ad verum / vel p

expientiam aut doctrinam Potenti
a vero appetitiua ad acquirendũ v

tutem ſemper indiget magna habe

re onſuetudinem ſeu aſſuefachionẽ⸗

neo vvtus eig et non virtus intellet

tus vocatur moꝛalie,/quia ex moee

ge
nas
Lge
ſie
ufur
taͤtn⸗
unxi
dnet
hang

cte

tiut
ſude
tiſe
nglat
nhe
rtin ſt
tu
bt e
toor
t⸗
uieh
gagnt
oopo
rcnſve
udele
egummn
cunn pen
erchn
un telg
Ponrnt
enda ö
ncoi⸗
6 lnrt⸗
te .

generabilis Ipſarũ vero virtutũ

moaliũ diſtictio et ſuffiuctia earũ
pt aſſignan hoc modo.qꝛ oĩs Vtues
moealis teſpicit aliquod bonũ taq;

obiectuũ ꝓpſequẽdum . vel eig oppoſitũ

tãq; ſugienduũ · Omne auũt bonũ cir
qn quod verſantur moees hoĩm aut
eſt vuile / aut honoꝛabile / aut delcabi⸗
le. Si ergo hõ vtuoſe ſe habz circa
vtile vel arca vtilia cia⸗? ſit eſt iuſ⸗
ticia / maxime gmutatilua/qꝛ capi-
endo large iuſticiam vt ſe extẽdit ad
iuſtigam cõmutatluam diſtributiua
punitiuã: ſic nõ ſolũ re ſpicit vtilia
ſiue diuicias ſed eciam honoꝛes a de
lcitiones et multas res akae- Yei
tirea vtilia pzia vel diuicias qnzi-
as⸗q hot gtingit dupliater velſim
plicter abſolute/ ſit ẽ liberalitas
vel ſem quid tũ quadaã excllẽua
vel arduitate⸗ ſcz crea magnos ſüp
tusa ſit eſt magnifieentia Si ved
homo habet ſe Ptuoſe cirea honoꝛra
biüle vel arca honoees medioctres⸗et
het virtg eſt innorata/qᷓ mñ a qiubuſ⸗
dam voctur philotomia⸗ vel cirta
honoꝛes arduos dignitatesmag⸗
nas/a ſic eſt magnanimitas Di
autẽ cira delcabile hot ontingit du
plititer vel pꝛiuatiue ſciz oppoſita

delcabilium · id eſt triſtabilia et terr ⸗

bilia aggrediendo / ſic ? ſoꝛ titudo⸗
vel poſitiue ſcz delcabilia pſequẽdo⸗
et hot eſt dupliciter vel circa delchbi⸗
lia ad vita⸗ aut ſimplititer / a ſcm
quid neœſſaria / 2 ſic eſt tempantia⸗
vel airca delcabilia ad cõuerſationẽ
humanam deerter ptinentia· a hoc

tnplioter. qe vel ſeᷣm aaũ potẽtie

gcupi ſcibilis/⁊ ſie ẽ amitcica / qᷓ allo
noie ditik ſodelitas / vel ſem achũ
potẽtie iraſcibulis et ſic eſt maſuetu
do / vel ſcᷣm actu potẽtie rõnalis⸗a
hoc eſt itecũ tripliater⸗qꝛ vel hoc tõ
tingit ĩ hoc ꝙ virtuoſg rõnabiliter
delcabiliter ſe habz cũ alijs hoĩbg

in olloquio/a ſit eſt affabilitas. vel
in hot ꝙꝙ ſe alijs nõ exhibet ſallari
ter / qualis eſt talem ſe oñdit ĩ fat⸗
tie dictis· a het virt vocat᷑ veri⸗
tas. vel in hot ꝙ tõplacẽter ſe habz

in ludis ⁊a iotis/⁊ dititur eutrapeli

a⸗ab en qð eſt bonu æ tropos quod
eſt auerſio/ quaſi oia ouertẽo in bo
nu (Omẽe aut pꝛedchs vtutes qui

da ad quatuoe redutut / quas pzinti
paleo vocãt ſiue cardinalesqz ſicut
oſtiũ in ſuis motibꝰ in carne volui

tur: ſit humana vita in ſuis achioni
bus æ paſſionib hije Ptutibus re
gitur⸗ Hüt autem hec quatuoe vis⸗
tutes pꝛudẽtia / iuſticia/ ſoꝛ titudo et
tꝑ antia Pꝛuttia eſt cirm oſilabila⸗
anuſticia tirca gmunicabilia foꝛti
tudo tira ternbilia tpantia vero cir
en delcabilia⸗Pꝛima at eſt potẽti
a intellectiua/ſecũda i volitiua⸗ ter

tia in iraſcibili· quarta gcupiſcibi

li⸗c ſit tã ex carũ obieco/i; eatum
ſubiecto⸗patet qualiter p eas regiß

toty homo Ziet aũt pꝛudentia quä⸗
tũ ad eig ſubiecũ ſit virtg itellcal⸗
tñ quatũ ad eig obiectũ aliquo mo⸗
do uzuenit cũ vtutibg moꝛalibg a ſcðʒ
hoc pᷣt vocari vtꝗ moꝛalis⸗ nã ip̃a
eſt reñ rõ agibilium que ſunt ꝓpꝛia

materia vtutũ moealiũ Cõueit eti⸗
am cũ vtrß qtũ ad ſue generatiõ its

modũ · nam ſem q generatur ex
wockrina uentt cu u intelectualbꝰ· HS .
com ꝙ generatur ex exꝑienua aux
nit cu moealibus/ quia exꝑientia un

quantum ad ea plurahtas attuu te

quintur eſt alſuefactiom ſi ſimilis per
qua ſicut dictũ eſi arquirnttur virtus
moralis De pꝛedittis vero habitib

virtutibg moe alib ad tihirmn Pti⸗ .
net cõſiderate ſpecdaliue ¶Hec er

go de anima 2 accdentib eius die
ta ſuffinant,⸗ De quibus ſi que bona

ſint deo gratias reſern poſtulo: mi

chiqz da dare veniam de erratis⸗

Exp gliat bꝛeuie trattatus de ala

atatetihue eius Ber wuerendum

dum Betmim der aillpac Gpllatun,

C Incipit ſermo de aduentu dñi a
p̃ſcripto domino PBetro epiſcopo a
cardinali ompoſito·

Ce ſaluatoz tuꝰ veĩt
Scenbit᷑ yſaie xluijꝰ·
mꝰ́ Hintut ſatraꝝ ſe
riem lraꝝ intuẽ tibꝰ lu
ailẽter aparet i exoꝛ

dio mũdane treatio is fecit de homi

nẽ ad ymaginẽ a ſimilitudinẽ ſua·

pᷣſiẽtem piſcibg mard/ vola tlibg ce

li/2 beſtijs terte / vnlüſeqʒ treature /
omni reptili qd mouet᷑ in terra· ſi

biqʒ multa gtulit munera graʒ Hõ
vero ingrat beneſicioꝝ dei / ſuũ nõ re
wgnoiut treatoꝛẽ /ß a dium pᷣept⸗

uuſſibg in obediẽdo recſſit Hinc nrẽ
miſerie pꝛincipiũ / hinc nrẽ calamita
tis iniciũ⸗ hint eſt illud apoſtolicum

Vbum . Per inobedientiã vnius ho
minis gfuſi ſũt multi Et wurſ Per

vnũ hoiẽm in hũt mũdũ pem ĩitra

uut per pcẽm moes Ad ro⸗quito⸗ꝛ

NHint factum eſt ut hõ tanq; exul a
pꝛia eiœret᷑ de paradiſo voluptatie
ge⸗ʒ Pint dictũ eſt ad mulierem⸗
Multiplicabo erũpnaes tuas et æp
tus tuos“ĩ dolose paries filios/ B

ptãte viri eris / et ipſe dnabitur tiu⸗

Hinc illa peœſſit maledictio- Male

dicta ĩ ope tuo Ge· ijꝰ Hitc illa ho⸗

nbils ex oee dei ſentetia⸗qᷓ ſeqturgꝗn

ſudoꝛe vultus tui veſcens pane tuo /½

donet reuertaris in terram de qua aſ
ſumptꝰ es/qꝛ puluis es q: in pulue
rem reuerteris · Vint factũ eſt / ut
auduiiſſemus voce illa / ego dixi dij
eſtis 2 filij exælſi o?s: illud otinuo

triſtius auditem, vos aut ſicut ho

mines moeiemi Et ne quus de pꝛin
apatu uel potetia ꝓfideret / additum

eſt. a ſiait vn de pzincipibꝗ cadete⸗

ſuꝑ quo ſiclamẽtatur deuotq ille doc

tovꝛ et ſuauis eloquẽtie bernard cſ
terti ſis ſuꝑ catica pmone triœſimo
ſexto⸗ Heu in quit heu triſtis 2 lacri
moſa mutatio ut homo paradiſi in
cla / terte dominus / eli auis / domeſ

tials domini ſabaoth / ſupernoeum

lſpirituum/æ œleſtium oheres virtu
tum · repentina wnuerſione ſe inue
nert et pꝛopter infirmitatem iaœn

tem in ſtabulo / pzopter petozinã
ſimilitudinem indigentem ſeno / et
pzꝛopter inhumanam feritatem ali
gatum pꝛeſepio⸗ſiaut ſcriptum eſt⸗

In cthamo 2 freno maxillas coeum

wnſtringe⸗ in pe“* // Agnoſte ta
men o bos poſleſſoꝛem tuum q tit
o aſine pꝛeſepe domimi tui Agnoſce
peois qð tu non co gnouiſti homo /
honoꝛa in pꝛeſepio quem tu in pa
radiſo ontempſiſti Hec ille / Cũ
igitur ob pꝛimoeum patentũ ailpaã

tributum dampnationis perpetut a

tiquo tyꝛanno ſine miſerxitoedia ſol
ueremus/ſũmus pater ex alto pꝛoſ
pitiene populum quem ipſe treaue

rat pꝛothoplauſti delicto ſic damn
nationis ſententlam meruiſſe⸗ regẽ

pauficum vnigenitum filium ſuum
mirum in modum pꝛo ipſius redẽn
none et ſaluatione populi in hune
mundum mittere pꝛopoſuit: qui car

nem noſtre moꝛ ealitatis indutus /

populum eũdem ab eterne truciatu
moe tio enperet · Dic enim ipſemet

1*

tei ſilius ait Exiu a patte 7 2 veni in

mudum J0⸗xvi⸗ Ded ad qiud vene
rit audiamꝰ. Ego vani inqt vt viti
habeaãt J10⸗x -Et iten⸗Deſcẽdi inqt

de elo: non vt faciam voluntatẽ me

am/ ß voluntatem cig qiu miſit me ·

Vec eſt aũt volutas patne mei qui
miſit me / vt ommis qul videt filiu
ttedit in eñ habeat vitu eterna Jo⸗

vi⸗ Per iuidiam eni dyaboli moꝛse

introuiit in oebem terrarũ VDaßp v⸗
Ded ut dei fili9 vitam daret deſcen
dit de eelo / 1 venit ĩ mudũu ſicut ſenp
tum eſt. In hoc apparut filig der /
ut diſſoluat opera dyaboli. ivi: liij
/ Hüc igitur dei filij ſalutatem

aduentum antiqut patree ob pzimo

tum parentũ lapſum in lacu miſenie /
2 la queo ĩ pᷣntipis nequutie a tlanita
te diume viſionis huatl mag nis ſuſ
pirijs affectabant Hinc eſt ila vox

lamentationis Htina diſrüperes te

los a deſcenderes⸗ yſa⸗lxiiij· Mint ẽ
2 illa vox exhoetationie. Dñe incli
na elos tuos a deſcende⸗ in p̃s“ /
MWuis aut popul gentiũ qui ambu

labat in tenebꝛis hut aduentu fideli
ter expectatet / ipſi tamẽ pꝛoximita
tem mimme tognoſcebat: vñ ſibi tõ

gruebat vYbum ilud⸗ Intueboe eũ /
ſed nõ pe⸗/ numeri xxiiij, Dʒ ꝓphe
ta yſaiae m hije qᷓ ſpiritu habe bãt
aphecie / huius adurtus primitatẽ
og nouit. quam a ip̃e œcnit dice
Excre ſaluatoꝛ tuꝰ venit Vñ in hu 9
ſacri aduentꝰ tum codem dieere tõue
nit⸗Ccre ſaluatoe tuus vemit⸗ qᷓ fue
runt verba a pꝛintipio / veſtrie teue
ren tijs Jpoſita

52 auub; quidẽ verhis ſanchg
heta yſaias latenter tres in

nuit otluſiones ad triplicẽ vaterũ pa
trũ queſtionem re ſponſiuas Quere

bant enim atiqui pattes noſtri ẽ airſn
xpiĩ aduentum tnplic queſtionem⸗
Pꝛima queſtio Quis eſt iſte ve
turg/qui mũdum ſaluabit ?/ Se
aunda qſtio⸗ Qualis eſt iſte ſutur?:

qui moebos curabit? / Tercia qſti

o⸗ Qualis eſt iſie viſurg : an multũ

tardabit? / Crat igitur pꝛima q̃
tio Quis cſt iſte ac· Et hãt queſtio
nem facie bat tex dnuid eximig Ahe

tnrũ dicens, Quis dubit ex ſyõ ſalu

tare iſ ꝛł am auerterit domin capti

ultatem plebie ſue/ exultabit iacob
lctabiturx iſrk peoe xii- / Deamn

da queſtio Quallis eſt ac Et hant qſ

tionem fatiebat ſynagoga ecie xp̃i

ſponſe dicens illud cation v .· Quak
eſt dulectus tu9 o pulcherrima muli
eru // Tertcia queſtio erat · Quado

eſt iſ te „X a hant queſtionem fadt
teia in ꝑſona ynagoge cãtos illud
Quando veniet quado videbo? Vu

ius enim aduentε huius viſionis

diem affeckuoſe quere batmalachias

Quis poterit inquit ogitare diem
aduentus eig⸗ 2Aut quis ſtabit ad vi
dendum eum? Htribitur malachi⸗

tercio capitulo In verbis autẽ noſtr

thematis tres contluſiones inuntur
pzcdicte triphici queſtioni reſpõſmuc
zima oncluſio eſt / Deus eſt
venarne A ſummo lo miſſurus⸗
ſaluatoz tuue De⸗ ecunda tontlu
ſio eſt eſt futurue ⸗ et de terra nal
liturnis: . ideo venit

. ;]—- — —

ı
H Tertia oeluſio eſt · Cito eſt viſur Pbat inſinita clementia in paſſiont
win net diu expedatur quia Ece 19 Ad qua vemit Venit inqua peccato
Ad pzꝛimã igitur queſtionẽ cũ gzi/ tres ſaluoe faeere ia thi⸗ i , In ipla
in quis eſt iſte 2c rñdet pma gtluſio/ enĩ xp̃ᷣi paſſiõe/eiꝰ vea humani tas
* dedeſt ⁊c· qʒ ſaluato⸗ tuꝰ Dit eni eſt Phata Tertia Scluſio eſt/ /
pmiſerat yſaias, Mittet eis pug ato 276.Et hãtc ꝓbat diffmmita pñtla
4 natoꝛẽ 2 ſaluatoeem / q̃ liberet oo in demõſtratione. Ece Vñ FPheta
ů⸗ yſaxixꝰ De quo ſaluatoee dauud eei plſaias cũ iohane baptiſta xpi / indic
. am Fhetauit; ꝙ a ſũmo œlo egre mööſterat d. Ete⸗Erre inquit agnus
iſi ſio eiꝗ⸗ in pᷣeꝰ⸗. uod eciam abacic dei / cte qui tollit pœæa mudi⸗ Jo⸗i⸗
ulti nõ ſiliut. Ded inquit ab auſtro venn ‚//Ex pdictis auũt trib acluſiõibg
ni, et: abacut 3z°// Ad ſecudam qſiio tnpplids erroeis falſitas apertiſſime
tiſe nem cũ qꝛitur/ quals eſt iſte 27, el] möſtratur / Vñ ex pꝛima otluſi
podet ſccuda gtluſio / ꝙ hõ eſt futut2 one tepellitur erroꝛ arrianoꝝ xp̃ᷣm
ſiſkn 2⁷7ł. Ad quã venit⸗ Filig enim hoĩio nõ trede tiu eſſe dei eſſentia⸗qz ſcmmꝛ
faͤrt venit qr ere ſaluũ facte qð pPierat Phetom / deus erat venturg ac, qꝛ
anh⸗ Tuæ xix/ Venit igit᷑ Sʒ q;us de di ſaluatoe tuꝰ⸗Mam deus meꝰ ſalua
eun, u nitate ſcriptũ ſit. qui de ello venit z med⸗ ſecudo R xxvij⸗caꝰ Exſe
rqſ ſuꝑ amaveſtorn etam ad huma mn coöcluſiõe deſtruitur erroe mani
1p nitatem ꝓtinet ꝙ dicit᷑ / aperiat ter theoꝝ/xpĩ toꝛpꝰ dicentiũ nõ verum
ak ra 7 germinet ſaluatoꝛẽ⸗ yſaie xl-· fantaſiã⸗ qꝛ ſcdᷣm Juhetam hõ e
nli Et illud · Veritas de terra oeta ẽ ein eat ſuturg at · I deo diat venit⸗ aãa
i pe“⸗ / Ad terciã q̃ſtionẽ tũ quei ĩ ſcriptũ ſit · Verbũ aaro factũ eſt⸗
Fſii tur- Qñ acrñdet tercda atluſio / ꝙ/ Dictitur ⸗ in pꝛopzia venit - Ex
l⸗ tito ⁊c· qꝛ:Eceœ Etœ enim rex tuue terda gtluſiõe repell itur erroe iudeo
h venit tibi iuſtq ſaluatoe Lach⸗ix⸗ rum adhut expectatiũ xp̃m ſeu meſ
ons Mam gqpe eſt vt veniat tempꝰ ei ſyam⸗Mam ſton ꝓhetã· Cito e
hes dies eig nõ elongabut/ yſaie xiiij rat viſurus ꝛc· I deo diat ette · Ecoe
den Ecre igit⸗ Ece rex tug veit tibi ma ergo dus eg edietur de low ſuo deſ 8
tedd ſuet Mtexxi Et ideo / ete nũt tẽp⸗ʒ cendet . Michee iij/capitulo⸗ Et ſir
laſ⸗ ateeptabile ecte nũt dies ſalutis De patet quomodo in themate nro tres
* cda / ad oꝛinth· vl/ ta / Eſt igi? acluſiones inuũtur / tres queſtiones
itt pma tluſio/ꝙ / deus 2c7/2 hat Pbat ſoluuntur⸗ex quibus trium erroeum
ſine infinita potentia in redẽptiõe· Sal deſtruckiongs inſerutur / Bꝛima
tt uatoꝛz tu· Vñ ſolg ule redimere po igitur queſtio antiquozum patrum
ms⸗ tuit 2 ſaluare / qui deus eſt / infinitã riran adnentum domini noſtri iheſu
Gi habene potentia,. Saluatoꝛ inquit xpꝛ iſti/erat⸗ Quies E iſte ꝛc Ad quã
ue nõ eſt p̃ter me ozec xiij ·// Setũ reſpondet pꝛima oncluſio ꝙ deus 6

da gtluſio eſt / ꝓ Homo ꝛc Et hant

141

E 5

”

— . —RTNNUüE m
ä

H qz ſaluato⸗ tug/Quis eni m niſi de

us potuit eſſe ſaluatoe tuus? Certe
null. Eſt igitur deus qui eſt ſalua

toꝛ tuus/ Saluatoz tuꝰ inquã alpa
dimittes · Saluatoe tuꝰ penã remit

tens⸗ Daluatoe tu9 grauam immit
tens,- Saluatoꝛ tu9 gloeia pꝛomit

tene, que omia fucere nõ poteſt niſi

deus/ Saluatoꝛ in quit non eſt p̃ter

me⸗ oʒet xiijꝰ Ex quibg repellitur er
roe arrianoꝝ;, c Diebant enim ar

riani xpᷣm nõ eſſe verum deũ / H cre

aturam puram/ Hüt aüut erroeem
p⸗zꝛ imitiue eccie woctoꝛes p̃tipue au

guſting aꝑtiſſune gſutarunt Cõtra
iſtos quoqʒ elegater diſputat ſanct9
thomas ĩ ſumma optra gentiles caꝰ
xxxijꝰ. Ideo cõtra tales pzꝛo nũt nõ
arbitroꝛ diſputadum · Sed hit pau
liſper obuiandu eſt pfidie uideoꝝ/
q̃ ꝙᷓuis expectẽt meſſya in ꝗpheto
lege ꝓmiſſũ/ non tamẽ credut ip
ſum ſoꝛe verü deü⸗ cõtra quos ex ſu
arum teſtimonijs ſcripturarũ ꝓPban
düu eſt meſſyam i lege pꝛomiſſũ ve
rum hoiẽm dici/2 ſimiliter veru de
um⸗- // O igitur gens incredula /

gens ꝑfida tonſule ſactros odices le
gis tue⸗⁊ cum ſcriptum ſit / gꝛ in oee
duoꝝ vel tru teſtiũ ſtet omne Pbu·

Deu · xvij · nõ tamen ſolũ duos vel
tres / ymo q;ᷓ plurimos reperies xp̃i
teſtes Cõͤſule igiẽ o uꝛdea gſule ihe

remiam gphetam⸗ ip̃e iheremias

xxxiijꝰ ubi diet Eere dies veniunt
ditit dñs a ſuſtitabo daud germen
iuſtũ.a ꝑ hot apparet xpꝛiſti huma
nitas· Mam het auctoeitae ſem
omẽ?e expoſitoꝛcs hebꝛeos ad lraz

intelligitur de melſya · vnde tranſ
latio culdeica / que a uideis appꝛoba

tur / vbi habemus germen iuſtu / ha

bet meſſyam iuſtum⸗ Sed quod ad
diuuimitatem pertinet· ſequitur in ea

dem ſerie textus/ 2 de eadẽ perſona⸗
Et hot eſt nomen quod vocabunt e

um / dominus deus iuſtus noſter Et

vbi habemus dominus deus uuſtus
noſter⸗habetur in hebeco / nomẽ do

min thetragramathon· hot autem
eſt nomem auppꝛopꝛiatum altiſſimo

cre atoꝛi / ſitut dicit rabi moyſcs in li

bꝛo directionis pplexozis, Vocbi

tur igitur meſſyns doming deus noſ

ter Qui tamen non vſurparet duri
ni tatis nomen / net permittetet hot
nomine ſe vocni / niſi in veritate de
us eſſet cum iudei expectent eũ ho
minem ſacdum et iuſtum/ymo moy

ſe ſanctioꝛem / ſicut de eo ſcriptum ẽ

vbi ſupꝛa⸗Regnabit tex a ſapiens

erit et ſaciet uidicium iuſticiam in

terra· Vabes igitur iheremiam ap

tiſſimũ xpꝛiſti teſtem ·/ Sed on

ſille yſaiam et ipſe yſaias ix ðcꝰ? „

tibi dicet Paruulus natus eſt nobie

2 filius dutus eſt nobis, a factus ẽ
ꝛ incpatus ſuper humerum eius⸗

vocbitur nomen eius admirabik
teus ſoꝛtis / pater ſuturi ſeauli / pꝛin

ceps pacis Per hot enim ꝙ dicitur

paruulus ac-xpꝛzꝛiſti humanitas oſ

tenditur⸗ ſed ꝙ ſequitur / vocabi
tur ac⸗ eig diuimtatem demonſtrat
Que autem dicka auctoꝛitas nõ de
ezechia tege / ſit quidam iudeoeum
fabulantur · ſed de meſya ſit intelli
genda⸗ patet per tranſlationem cal

– —

— —

— — — — —

ne
Pů
ſte

s

⸗
t
un
aur
nbi
tat

um
D
al

daicam que ſic habz. Inſans datus ẽ

nobis filius datus eſt nobis⸗ et re

ripiet ſupꝑ ſe legem ad ſeriandũ ea⸗
vocabitur nomen eig admirabik /

ogliliari9/ deus ſoztis pmanens in ſe

aula ſeculoeũ / meſſyas / in eig diebus
pax multplicabitur / Coͤſule iſu

per micthea qnhetam⸗ ip̃e mich⸗

vocaotibi diet,- Et tu bethleem ef

fratn / puula es in milibus una / cx
te egredietur qui ſit dom matoꝛ in iſ
rahel. egreſſg eius ſicut ab imcio⸗
a diebus eternitatis autem hee
auctoritas ad litteram ſit de xpꝛiſto

exponenda/ patet p tranſlatonem

caltaicam⸗que vbi habemus⸗ex te e
griedietur ac,habet / ex te egre dietur
michi meſſyas- PBer hot autem qð
dititur / ꝙ egredietur de bethleem / oſ

tenditur xpꝛiſti humanitas q ſeðz

aarnem natus eſt de ſemine dauid / q
fuit de bethleem/ ut habetur . P̈“ Re⸗
xvi RPpꝛiſtꝰ quoqʒ natue eſt in beth

leem ꝓpter quod ſcribe iudeoꝝa pe
riti ab herode interrogati de low na
tiuitatis xpi Math/2Rñderunt g⸗

in bethleem naſcẽtur· hot ꝓbantes
auckoeitate michee ſuperi9 allegata
Per exitum at⸗ tlare expꝛimit᷑ xp̃i
diuimitas / qui ſcem diuummitate a de
o patre ſemper naſcitur / ſempꝑ naſte
tur 2 eternaliter naſcebatur⸗ſicit de
ducit magiſter ſentetiarum libzo iꝰ
S ix. ex verbis gregoeij / auguſtin /
hylari/a alioꝛum do toꝝ / Ded

iterum oſule zachariam / ipſe zac⸗
ix cotibi diet,CExulta ſatis ſilia ſy
on / uibila filia il ꝛlm⸗ ecce tex tug ve

mt ubi ſanct? ſaluatce/ ipſe pan

4

per 7 aſcendens ſuper aſinam a?⸗
Per hoc qð dicitur pauper / xpꝛiſti
humanitas oſtenditur in qua ſicut
pauper eſt inter homines zuerſatg
ſed per hot quod diatur rex tuus et
ſaluatoe tuus / ciue duuinitas mon
ftiratur / ſcm quam regnare potuit
ſaluare · SDed ꝙ het auckoeltas in
celligi debeat de meſſypa / patet per
gquandam gloſam hebzaycm apud
hebꝛzeos auctoeitats ſuper illud c⸗
, exultabim letabimur in te ac⸗
/ Coͤſule inſuper o indea onſule
ſalomonem pacificum tegem tuum /
ipſe in canticis ſuts iuid caplo tibi
diecet Egredimmi filie ſyon 2 videte
regem ſalomonẽ in dyademate quꝗ
wz onauit eum mater ſua· Cume

nim ſcm omnes doctoees hebꝛeo

num in illo libzo eantiozum agatur
de deo ſynagoga ſub nomine ſalo

monis a ſub nomine ſponſe ſue⸗ita

pſub nomine ſalomonis mtelligit

ipſe deus / qui eſt magnus ſalomon

id eſt rex pacificus aq faciene oncꝛ
diam in ſublimibus ſuis iob. xxv⸗
Dequitur per illa verba datur in
telligi ꝙ deus habet matrem qð im
poſſibile eſt ſceð m naturam diuinaã⸗
Eſt igitur meſſyas verus deus et
verus homo⸗ matrem habens non

ſim naturam dunnam / ſed huma
nam. Per potrs dicere ꝙ hic voeẽ
ſynagoga dei mater / quia hot tuis

textibus non oncoꝛdat Alibi enim

voatur filia ſicut iheremie xxxi·qn

qʒ ſponſa/ quandoqʒ amica ſicut pa
teet in multis ſcripture locis / ſed nul
libi voctur mater⸗ Habes igitur

2

ſalomonem pacifiaim tegem tuum
fideliſſimũ xpꝛiſti teſtem ·/ Hed

iterũ conſulc daud tegem et eximiã

qphetarũ/q ip̃e pᷣs xliiij/dicet tibi·
meſſyã atoꝛandũ eſſe adoꝛatione la
trie / que ſoli deo de betur · Vnde totd
ille pſalmg ad lram intelligendꝰ eſt
de rege meſſya ſcðʒ oẽs doctoees he
bꝛeoꝛu⸗ Ibidẽ autem de deo dictur⸗
HSHpectioſus ſoꝛ ma p̃ filijs hominũ⸗
VYbi ſe8m tranſlationẽ caldapycim
ſic habetur Pulchꝛitudo tua rex meſ

ſypyas maioe ꝙ; filion hominũ⸗Et de

iſto rege ſubditur Audi felia vide⸗

* Dequtur aute ad JZoſitũ⸗ Cõ

cupiſcet dewzem tuũ / quonia ipſe ẽ
dominꝰ deus tuus adoꝛ abũt ecum
qa Hec pſalmita // Habetis igit᷑
o uidei / habetis vꝛarum teſtimonia
ſcripturarũ in quibꝰ putatie vitam

eternam habere⸗/ꝑ que xpꝛ iſti huma

nitas et diuuntas aperte monſtra
tur⸗ideo dicebat vobis xpzꝛiſtus noſ
ter · Scrutaminm ſcripturas in qui
bus putatis vitam eterna habere /
ile ſunt que teſtimomũ perhibent
cur nõ credis? Cur non ciedis xpᷣo
nro veritati teſtimoniũ perhibenti?
Meſcio cur nõ tredis niſi qꝛ obſtina
ta es et pter pera tua axcetatn ig
noꝛantle eecitate · Dit enim pꝛo phe
ta tuus moyſes ommibue bonis pze
miſſis populo uitdeoꝝ/ dum tñ man
tutis dominitis obe dirẽt. ſubiũ xit·
ſi audire nolueris voem dñi dei

tui vt cuſtodias facas omnia mã

duta ciq: vanient ſuper te oẽs male
dic iones iſte z multis maledictioni

xlviij ·

bus tecitatis adiecit . Bercutiet te do

minus amẽtia a œditate · Yſaias quo
qʒ pꝛe xpꝛiſti 2 fidei xpiane tlariſ
ſimus/ymmo dominus per yſaiam

do hat deatate iudeon non ſiluit · ſi
rut patz yſaie vi⸗xxix liij/ caplis //

Multa quoqʒ hic cauſa bꝛeuitatis

non dicenda / de hat iudeoꝛzum cõuer

ſione in libꝛis pꝛopheticis continen

tur; in quibus cciam pzꝛohibetur ꝙ

ipſi finaliter ad do minũ conue rten

tur⸗ Dit enim moyſes ait. Mouiſſi

mo autem tempore onuerterhad do
minu deum tuum/ a audics voam

cLius Oeu· ilijꝰ, Hit a daud⸗ Con

uertentur inquit ad veſpera a ps*
Et hec de pꝛima queſtion⸗
De ſeaunda queſtione
CEcunda queſtio antiquoeũ pa
trum cira aduentum domini

V

Ipöſir. ihn xpꝛiſti erat⸗· Qualis eſt⸗

q œtera; Ad quã teſpondet ſecunda

voncluſio ꝙ homo etera⸗Et hant

concluſionem pꝛo bat æc · Ad quam

vemt Venit inquam venit meditcꝰ

ad egrotos / venit redemptoꝛ ad vẽ

ditos vanit via ad errantes⸗ venit

vita ad moetuos Venit cum ſalute /

venit cum vngentis / venit cum glo
ria · Venit enim nec ſine ſalute ihe
ſus net ſine vnctione xpꝛiſtus/ net

ſine gloeia dei filius Het autem ber
nardus ciſtercienſis in ſermone de vi
gilia natiuſtatis domini Videte igi

montibus tranſſiliens collce-can-

ijꝰ⸗ ymo ſc8m gloſã magni atho⸗
phit oeigence⸗ veĩt ſaliẽs de olo ĩ vͤ
grnie vtey· de vted ĩ ſepe/ de p̃ſepe

tur venientẽ. Venit eni ſaliens in

nu
ae
f
ſoen
plie
latis
ncler
ntien
turg
tten
un
od
wan
⸗Cor

on

in trueem⸗ Ee truce in ſepulchꝛ um ·
ſepulchꝛ0 redijt in elum / Venit
igitur⸗ ad quid venerit audiam

vt ipſe nos eximeret a demonis po

teſtate Ht ipſe noo redimeret a moꝛ

tis penalitate-Bt noe ſem̃ chuunge

ret fraterna germanitate⸗ Vt no
ſecũ aſſumeret in ſuxna claritate //
Ex quibg clare deſtruitur erroꝛ ma
nicheoꝝ 27 ⸗Diebant eni manichei
dei filium non verũ corpꝰ ß fantaſti

rum a umpſiſſe/ vnde ſequitur gtra

dicka / dei filium ſcz nõ veru ho minẽ
fuiſſe / ß fantaſma⸗ ſic totum incar
natioms miſterium deſtruitur⸗2 ad
quãdam deduciur fictionẽ / 1 ſic mẽ
titur ſcriptura diene Herbum caro
ſactũ eſt. ſi ſolu fantaſti caro fuit⸗
Mẽttur euam ſceriptura dieens ihe
ſum xp̃ᷣm ambulaſſe oomediſle / moꝛ
tuũ fuiſſe 2 ſepultum / ſi het ſola ap
paritione fantaſtim gtingerut · Vue
autem erroeem pꝛ imitiui ecce docto

res potentiſſime effugarüt Tontra

iſtos quoq; eleganter diſputat ſanc
tus thomas in ſumma cõtra getiles

ꝰ xxixꝰ libzi quarti⸗ Ideo otra ta

les nũt non arbitroe diſputandu
Sed hit pauliſper vidẽdum eſt de
ipſo inarnationis miſtcrio et admi

rabik merao quo deus hõ ſacth eſt

nram humanitatem aſſumẽ?s⸗ /

Cum at ſuper hac arduiſſima diffi

cultate attentius meditarer⸗aſtitiſſe
michi viſe ſunt due muliẽs teuerẽdi
admodu vultᷓ ſuper hac matria

dſpututes inter ſe plurimũ diſcrepa

re vide bantur· Pꝛzima erat natura/
ſecunda amoe⸗/ITatura enim aliqin

bus rationibus concludere videbat /

ꝙ nec vtile ſuit - ymmo nec poſſibi
le hominem deum eſſe vnde de mul

tio paums retinu ratiões hit ſubier

tas / Erat igitur pzꝛima ratio ta
ls. Conuenit mnquit diuine bonita
dii/ vt omnia oedinẽ teneant ſuis na
turis congruentem⸗ Eſt autem hit
oꝛdo rerum vt deus ſit ſuper omnia
exaltatus: homo vero inter inſerio
trs treaturas wllocatus⸗ no igitur
deauit diuuina maieſtatẽ vniri nature
pditioĩs ſerulk / Secdaro eat
talis veru Verũ eſt a a philoſophie
appꝛobatum ꝙ deus negz toepus ?/
neqʒ; viraus in copoze⸗Ded ſi de?
arnem aſfumpſiſſet humanam ſeq̃
tur / vel ꝙ ipſe mutatus ſuiſſet ĩ coꝛ
rus. vel ſaltem ꝙ pt inarnation
virtus ĩ wz pone 7 ozpozalie extitiſ
ſet. Im poſlibile eſt igitur vt videtur

deum finſſe inarnatum· // Terci

a ratio erat talis-Cum enim viri
le ſemẽ ĩ humana generatiõe ſeðm
phiſicos tanꝙ; pzincipium actiuum
trequiratur- nimis videtur a natura

libus pzꝛincipijs alienu hominem

de virgine matte naſti / 2 abſ qz viri
li ſemine pꝛocreari, ſiait tamen de

xpziſto tatholie fides ponit. //
Ded quia amoe huus incrnatio

nis auſa ſuit dieente hugone in li
bxo de caritate⸗ ſola caritas deũ
de celo ad terrae trahere potuit, et
hominem de terra ad elum ſubleua

re.- IJdeo amoe iſtam cauſa defenden

d 7 pꝛ efatis rationibus reſponden
do / lnntra naturam aliquibus ratio

nibus arguece videbatur, // Erat
7

autem pꝛima ralio/ talis, Cum e

nim inquit amoe / deus pꝛecipiat ſe
ab homine diligi toto coede⸗ deu
tro⸗ ſexto, tonueniens fuit vt ipſe
hominem diligeret / igne diulechio
mes ſue/ ignem amoeis accenderet
in homint ipſemet adimplens

quod mandauit ab homine obſerua

ri Hic enim deum alloquitur pꝛ o
phen dions⸗ Exurge domine in
epto quod mandaſti. in pſalmo-
Sit enim moꝛalie ſeneca amoeis te

gulam ponit, Ego inquit monſtra
bo tibi amatoꝛum ſine medcnmen
to / ſint herba / ſine vlluis venefie⸗
qanrmine? Si vis amari ama Amoꝛ
autem dei ad homines / vllomodo
otuit homini effimaus demonſtra
ki; per hot ꝙ homini vniri volutt

in perſona⸗- Eſt enim pꝛopꝛzium a

moꝛis amantem vnite aim amato/

ſcᷣm illud philoſophi octauo a ixꝰ

ethicꝛum Amicue eſt alter ego⸗

Vndt cum amitcicia ĩ quadam equa
litate cõſiſtat ſedð m phuoſophoꝛum
toctrinam / ea que multum inequali
a ſunt in amititia videntur opulari
non poſſe· niſi ſaltem ad quandam
ſint equalitatem tetacta DHec eſt doe
trina philoſophi viij· et ixꝰ ethioꝝ
jAd hoc igitur ꝙ inter hominẽ

deum amiticia ſeruatetur / ongu

ebat homini vt deus homo fieret⸗
quia eciam homo homini naturali
ter amicus eſt. ut ſic dum viſibiliter
deum ognoſtimus / per hunt ad in

uuſibilium amoeem rapiamur⸗Ex

hijs igitur pꝛ ma ratio nature eſt
ſoluta / Sc ainda rato quã amoꝛ

facie bat erat talio⸗ Illi inquit diuie

detrahunt potentie / qui deum aſſe
tunt incarnari nõ poſſe⸗ mũ iße ſit 5
nipoits / ſicut ſeriptum eſt⸗ Non erit
impoſſibile apud deũ omne verbu⸗

Tuœ pꝛimo. Et rurſus / Apud de

um omnia poſſibilia ſunt. Mathel
tecimonono !Vet ſit intelligenee eſt
inmirnato verbi / quaſi verbum ſit
in carnem connerſum aut toꝛpoei v
mitum / ſiait ſoꝛma / ut heretid aſſere
re vide bantur⸗ quare net ſequik g V
bum ſit ſubſtantlaliter mutatum in
ſeipſo⸗ Sed het mutatio ſolum in e
a natura facta eſt quam aſſumpſit⸗
Et ſic ſecunen nature ratio eſt ſoluta

/ Terca tatio quam amoe facie

bat ſoluendo tripliem nature ratio
nem ſupzatactam talis erat. mon

nt inquit deus omnipotens volun
tatem habens vnüuerſaliter effica

eem / potuit ſine virili auxilio foꝛma

ie puerum in vtero virgmali · Cum

ecam in alijs animalium ſpeciebus
quatum femine ſolent om muniter
ex ſocie tate maris cnapere / aliquo

ciene inueniatur ꝙ ſine mare wnci

piunt pariunt miris modis, ſicut
pPatet de quibuſdam equabus de qui
bus tecitat viqilius in geoegitis / li
bzo tertio a pliniꝰ libꝛo octauo hyſ
toꝛie naturalisquibus ecciam conwꝛ
daut anſtotiles quinto de animalibg
aflerens de perdiabus quas ſemelle
oneipiunt ſine mare / a vento ſcili
et vo 7 afflatu⸗ Quod bꝛeuiter
enngens ſolinus / tertio de mirabili
bus mundi / dieens de perdicibus/
ꝓ ipſas kbido ſit agitat/ vt a ven

tre
P
tio⸗
nar
wou
ulo

m

nie
6
n
nli⸗
dee
tte
deſ
nſt
vir
ſer

—

n
ne
ſt.
ln
u
nto

tis ſine maſci lis fiant pꝛegnantes
owze⸗ Di igitur in alijs ſpeciebue
feminn virtute nature poteſt concipe
te ſine mare cur non in ſpetie hu
manga potuit virgo beata diuina v
tu te ſine vinli ſemine parere iheſum
xpꝛiſtum? Huic enim generationi

natura eeli teſtimonium perhibuit ⸗
teleſtia quoqʒ hac dei gloeiam ener
ratunt: nam in eleſtibus ſacka eſt
mirabilis quemim on unckio modi

cum pꝛ uiſq; xpꝛiſtus deſiderat cut
tis gentibus aduemret aperte ſig

nificans iheſum ex virgine naſe tut

rum⸗ De qua oniundlione albuma

zar dockrinam veterum caldeoeum ſe
cutus ſciliet maiozis introductoeij
d:fferentia pꝛima loquitur multum

pla ne- cuius ſententiam ponens o

udius / tercio de vetula⸗ qui de hac

woniunctione metrie multa ſenbit⸗
hie auſa bꝛeuitatie tacda // His
ergo drctis / poſtremo amoe huit diſ
putationi finem imponene diſputa
tionem relinquere pertracandam a
moeoſo doctoei ſancto thome de aqᷣ
no in ſumma cntra gent les a capi
tulo quadꝛageſimo uſqz ad uinqua

geſimũ viii⸗ta? libꝛi quarti Hãaãt eci

am cauſam huuiscuſe defenſionẽ

relinque bat magiſtro thome bꝛað⸗

aduocato cauſe dei ontra pelagiu /
qui in xxxve.parte coerelarij capitu
lo pꝛimo ſumme ſue hant matena
diſputat eleganter / Quibus dir
tis taliter perozatis/natura modi
qum appatens ſtupefaca⸗ quaſi ſe
aum dehberans pauli ſper ſilere vide

batur: ſed tãde m contluſionem quã

amoe pꝛobauerat appzꝛobans a on
edens / ſic loruta eſt · Phuoſophi
in quit dum nature nimum auckoei
tatis attribuũt: in auctocem nature
aduerſando fidei pleruq;ʒ impingut
Melius de natura ſentiebat magng
philoſophus noſter plato qui natu
ram eſte dei voluntatem aſſetebat te
titante⸗Jo. ſał, in capitulo duodeci
mo ſecundi libꝛi ſu⸗ Vnde natura
finaliter amoꝛem recommendans V
bis boetu/ te rcio de onſolatione me
tro vltimo exclamauit dicons⸗ O ſe
lix hominum genus ſi veſiros ani
mos amde quo olum tegitur regut

Et het de ſeaunda ontluſione et ſuo

oꝛ relarig dicka ſufficiant
ADc tercia queſtione:·
Erca queſtio anti quoeum pa
trum urta aduentum domim
ri iheſu xpꝛiſti erat⸗ Nuando ee
tera· Ad quam teſpondet tertia cõ
tluſio ꝙ cito æc Et hant oncluſionz
pz0 bat diffinita p̃ſentia „ε qula et

σ. Ctre ig itur aito videbitur ſalua

toe noſter / net diu retardabit Di
ebat enim yſaias / erre Ecre igitur /

ecœ Etce pꝛecium noſtre redempti

onis⸗Ete& bꝛouium noſtre pꝛotecki
onis· Ete pꝛedium noſtir perſecki
onis. Eeet pꝛemium noſtre ſaluati
onis // Exrte igitur pꝛophetam
yſaiam qui velut pꝛeo xpꝛiſti cum
iohanne baptiſta xpziſtum indio
monſtrat diens⸗Eere Ecoœ agnus
dei 2 etera io⸗ pꝛimo- Ex quibue
tlare repellitur erroꝛ iudeoeum ad
huc expettantiu ac Vos igitur o iin
dei quid aplius meſſya expectatis 2

Eſtimo enim vos artuꝝ cum bꝛito

nibus expectate- nam ex teſtimoni

is legis veſtre apertiſſime monſtra
tur xpziſtum ſeu meſſyam ia veniſ

ſe. Audite igitur pꝛophegam patri

arche veſtri iawb⸗ge⸗xlix⸗ Mon au

feretur inquit ſcaptrum de inda / net
dux de femore eius / donet veniat q

mittendꝗ eſt / 1 ipſe E expectatio ge

tum. Ded ablatu eſt regnum 27 do

minatio indeozum a tempoee hero

dis ſub quo natus eſt iheſus⸗ ergo
ab illo tempoꝛe venit iheſus / net dea

bet intelligi de nabugodonozoꝛ rege

babilonis qui regnauit ſuper undea

1

vt habetur quarto regum xxiiijꝰ ꝛet
xxv.capitulis/ nec de ihe roboa finl o
labath / de quo habetur tercio reg⸗
xij. nec de quouiſalio / ſed de ſolo
xpꝛiſto / ſicut patet ꝑ tranſlationem
caldaycam / que vbi tranſlatlo ihero
nimi habet donet veniat qui mittẽ
dus eſt⸗exponendo ꝙ obſcurum eſt /

dict Donet veniat meſſpas auͦt

tempore aduentus xpꝛiſti ablatum
ſit regnu m iudeoeum / patet qaꝛ tune
herodes fuit pꝛimusalianigena / qui
regnauit in iudea⸗ clius pater futt

ydumeg a cuig tempoꝛe ſemper vſqʒ

OU

nut indei regno a dominatlone ſunt

pꝛiuati/a ſub alieniginis ſeunles 2

o indei audite aggei pꝛopheciam⸗

aggei 2 apitulo DHer dict domin
deus cxercituum⸗ Adhut modicum
q ego mouebo ælum terram ma
te 7 andam / a veniet deſiderat tũt

ſem pꝛopheciam ab illo tempoꝛe
vemit xpziſtus· / Audite inſuper

captlui temanſerunt⸗-Ergo patz ꝙ

ds geniibus Nunc aute m ſcem om
nes expoſitoꝛzes hebꝛcop / iſte deſide
ratus eſt rex meſſyas ſiue xpũs Dzʒ
onſtat a ſecundo and darij tegie
pſarum / quo tempoe aggeus p20
phetauit anni fluxerũt pl9 müle .

Hot autem tam magnũ tempꝰ no

tebet dic modicim ad tempg aduẽ

aus xpꝛiſti ſeu meſſyt ompatuũ Vñ

tum tempꝗ eſſe nõ futurum ymmo

tunt fuiſſe impletum⸗quando iheſ y
natus eſt in alig natiutate iuxta
dickam pꝛopheciam non ſolum ter
ra mota eſt / ymmo ælum⸗ qz tunt

mirabik nouitas ĩ elo apparuit 2 c

iuũt tio alias inaudi ta ſicit ſuperi? täã
gebatur⸗pzopter quod eciam magi
vent runt ad adoꝛ andum eum⸗M/·
29„Tunt temporis eciam fuit in iung

dea maximus terremotus in tatum

gentes pꝛopinque tredebant in iun
dea nullum hominem remanſiſſe. ſi

cut rectat ioſephus pzimo hbꝛo de
iudapoo bello⸗ Bnde pꝛobabiliter

cluditur huig rei auſam fuiſſe quan

dam miurabilem conſtellationem et
inconſuetam oniunctionem quaru

dam planetarum Interrogateo in

dei interrogate damelem⸗ ipſe da
niek. ix: ab angelo inſtructus detpe
aduent xpꝛiſti vobis dieet⸗ Heptu
aginta ebdomades abbꝛeuiate ſüt

ſup pplm ⁊ ſuꝑ vꝛbem tuã ſacta / vt

conſum mat᷑ pꝛeuaricatio / accipiat

finem ptem ? deieatur umqui tas / et
adducatur iuſtitia ſempite rna⸗2 im
pleat᷑ viſio Jphecia/2 vngat ſtus

ſtõꝝ Dee ãt ſepiuagita ebtomades

K

vepe
gun
ſit
vt
pie
ſe

AN
Lſen
nen

quibus elapſis ſcðᷣm ꝓpheciam dani
elis ipleri debet viſio æ pꝛophecia /
7 vngi ſanctꝰ ſanctoꝝ⸗ id eſt xpũs /
fuciunt ccœ Ixxx. ãnos ſicut patet ex

cnlculatione ſidelis expoſitoꝛ is ſcrip

turarum magiſtri nyclai de lyꝛa / in
poſtilla ſuper dunieclem ꝓphetam⸗
Sed quomodocũqʒ apitur anng vk
ſolaris vel lunaris vbicũqz pꝛedcã

omputatio inchoetur ſiue ab xi⸗· an
no tegis zedechie / ſiue a ſecundo an
no ſyzi regis perſaꝝ ſiue alibi ſcöm
quod de hot diuerſi opinatur⸗tame

pꝛedictus numerus iam dur eſt adi

pletus, ſicut patet cuilibet intuenti⸗

Interrogate inſup malachiam Jphe
dam⸗a ipſe malachias iijꝰ⸗capitulo

reſpondebit. Mon ꝙ meſſyas ſit diu

expectandus: ꝙ ſtatim veniet ad
templũ ſãctum ſuũ dominatoe domi
nus quem vos queritis-a angelgteſ
tamenti quẽ vos vultis- / Sed

attendite ad ꝓpphecia danielis,⸗ nam
ſiait legitur danie · ium nabugo

wnozoꝛ vidiſſet ſtatuam magnã / cu
ius caput ex auro optimo erat⸗ pec
tus autẽ a bꝛachia de argento / poꝛ

ro venter a femoea de ere· ſequitur /

exciſus eſt de monte lapis ſine ma

rig ferreis fictilibg at omminuit eos
Per hanc autem ſtatuam deſignan
tur quatuo? magna tegna⸗ ſc ðm q;

ibi exponit daniel diumitus inſpira
tus-/ Pzimũ eſt regnũ caldeon⸗

qð ſignifientur per mput auruum/

Heaundum eſt regnum perſarum /
quod ſignificatur per argentum⸗/ 2

ſibi regnũ culdeoeũ ſubiecit · Ter
aum eſt regnum greroeum quod ſig

niſietur per es / 2 ſibi regnum per

ſarum ſubiecit.· Quartum eſt teg

num romanoeum / quod ſigniſicatur

per ferrum quod omnia domat⸗ ſit
hot regnũ ſibi ſubiedt regnum greco
rum ⁊ alia regna mundi⸗ Ber lapi

dem autem ſignificatur xpꝛziſtus et

regnum eius / cli ſubiciendum erat
dickum regnum romanoeum In hac
autem expoſitione onoꝛdant omẽs

doctoees tam atholia qᷓ;ᷓ hel ꝛei Cũ
ergo hec pꝛophecia impleta ſit tem
poee ſilueſtri pape a imperatoꝛis cõ

ſtantini / quo tempoee regnũ roma
noeum iheſu filio marig virginioe eſt⸗

ſubiectum . clare liquet ipſum fuiſſe
meſſyam ſiue xpꝛiſtum · / Sed
adhuc o iundei / ſi vos nõ conuertant
textus ſcripturatum veſtrarum qui

a eos foete malidoſe to tumpitisg/

vel exponitis toetuoſe⸗ tamen at
tendite ad ea que de xpꝛiſto ſcribũt

veſtri doctoꝛes a periti expoſitoꝛes

legis veſtre⸗ Eicce enim gloſam he
bꝛaytam apud vos auckentitam ſit
dicentem yſaie vltimo Anteq; na
tus fuiſſet tibi qui in ſeruitutem tede
git vltimam / natus fuit tedemptoꝛ
Ergo xpꝛiſtus natue eſt ante nati

uitatem titi / qui eiuitatem 27 tem
plum deſtruxit. et iudayaim popu

lum captiuauit · in qua taptiuitate

adhut iuder perſeuerant⸗ Ecce et
rabbi moyſen dockoꝛẽ apud vos aut
tenticũ / in libꝛo iudicum ſit diẽtem⸗
Jhuͤs nazareng viſgẽ e meſſias et

interfeckuo eſt ꝑ domũ iuditii/ a ip̃e
ſuit muſaa Pmeruit ut deſtruet iſrk
gladio Qula enim captiuitas uude
oeum a deo pmiſſa pꝛo petcatis eo
rüdem / adeo durauit ſiaut iſta⸗Quã
ideo tamdiu patiutur qꝛ xpꝛiſtum
cis in lege pꝛomiſſum negatre æ ꝑ

ſequẽtes tũ crudeliter occideruũt Hn
de? Quia noluerunt adhuc nolut
acquieſcere ſcripturis net recipe xpᷣi

verba / ideo Vbera recipiunt a ab eo

verbenb coerig untur⸗ que coꝛrectio
hies qu finaliter remanebunt ſi on
uertantur pzoficiet ad ſalutem / qui

a teliquie eoꝝ ſalue fient · ſicut habet
pſa⸗x⸗ECcœ 2 aliud teſtimoniu Mã

in quodam libꝛo apud uideos aucẽ

tio qui vocatur liber iudicum oedia
rioeum ſic habetur⸗ Traditum eſt a
domo helye id eſt a diſcipuls eig ſpꝛ
ritum habennbus ꝓphecie ꝑ ſex mi
lia eit mũdꝰ Duo milia vani tate /
duo milia legis / duo milia dierum
meſſye,· Siue autem hot verum ſit
ſiue falſum tamen ex hot arguitur

contra iudeum / ꝙ temp? aduẽt xpiĩ

ſeu meſſye eſt elapſum / Ecoite

tum teſtem fideliſſimu nõ ſuſpectũ/

ioſephum ſciz maximũ hyſtoeiogra
phum iudeoeũ 2 maxime appꝛoba
cum qui tamẽ in kbꝛo antiquitatũ
xviij· deſenbens temp tyberij eeſa

ris ſub quo eſt paſſus xpus / ita ſcri

bit⸗ Fuit inquit hijs tempoeib ihe
ſus ſapiens bir ſi tamẽ virum eum
nommate phas ẽ Erat enim mirabi
lium opꝑm effectoe / 7 doctoꝛ coꝝ ho
minũ qui bbenter ea que vera ſunt

audiũt . Et multos quidem iudeoꝝ

multos cciam ex genubo ſibi adiũx
it · Ppꝛ iſtus hit erat Hũc otaſione

noſtre getis pꝛimoeũ viroeum tum
pylatus in crue agendum eſſe detre

uiſſe t⸗ non deſeruerunt eum hii quu

ab intco eum dilexerunt. Apparuit
enim eis iterum viud / ſcem ꝙ diui
mius inſpirati pꝛophete vel hec vel

alia innumera miragula futua dix
erunt. Cte igit᷑ apertiſſimos xpꝛiſ
ti teſtes / Sz o vos uꝛdei / ſi vo⸗

iq noꝛãtia exœcatos veſtrarum ſrip

turarum auckoꝛitas non onuincit⸗

tamẽ ſi animalia rationabilia eſtis
attendite rationem Di enim ſcriptu
ra ſatra denunciat aliquid eſſe futu
rum determinando tempus locum
2 modum Et aim het om nia ſimu
concurrant / quis ambigere poteſt /
illud quod pꝛedickum erat eſt impie

tum?ꝰ Mon enim in hat conſimili
materia querenda acribologia ma

thematie vel euidentia ſumma⸗/

ſuffiat veriſimilis coniectura⸗Con
ſtat enim ꝗy ſcriptura ſacra xpziſti

aduentum pꝛedixit ſicut in multis lo

cis patet· Et determinauit tempus

veniendi / quia in ſceptri a regni in
deoeum tranſlatione · ſit enim ſcrip

tum erat ut pꝛeallegatum eſt/ ge⸗
xlixꝰ⸗ Et determinauit loaim naſ

cendi· quia ex bethleem 1 indaya

natione· Dit enim vt dictum eſt
ſcriptum erat mithee quinto⸗ Et de

terminauit modum moꝛiendi / qui
a cum humilitate trudeli ocaſiõe
Dit enim ditit yſa · quadzꝛageſimo
tertio,- Sicut ouis ad otciſionem du
cetur 2c Hec autem omnia in iheſu

nazareno ztigerunt ſiait amaret ex

c ipſe veraciter fuit xpꝛiſtus⸗//

Ded adhuco vos uude irronales /

ſi vos pꝛefata ratio non onuinat
ſigna petitis / quia ut ait apoſtolus
Ppen. ̈⸗α dei ſigna petunt⸗
Audite ſigna ⁊ miaaula magnaſ Nũ
quid enim ſcitis ꝙ in quotam libꝛo
apud vos auckentic/quu intitulatur

de generatione iheſu nazareni tecita

tur ꝙ ipſe lepꝛoſum curauit / clauduͦ
ex vtero mũs ſue ſtare fecit /aK mutũ
loq̃ æ moetuũ ſuſcitauit, que mira
rula non humana vel treata virtute
fieri potuerũt ſicut p̃dic liber fabu⸗
laturx ym mo het facta ſunt dutina
Vtute ſperiali /ad ꝓbandũ ꝗy iheſus

nazarend erat xpũs / q̃ tamen nõ ſe

tiſſet deus ad appꝛo bationẽ falſita⸗
tis,net iheſus nazarenus falſ9 aſſe⸗
miſſet ſe eſſe meſſyã ſiue xpᷣm / cim
ipſe eſſet virtuoſ9 amatoe verita⸗
tis / ſitut ioſephus alij periti veſtri
concedüt. ymmo ipſemet antixpũs
aduerſarg xpi machometg verita⸗
te wactus in al koꝛano ſuo / az ohara
verba ecia hot gcedit iheſum aſſeẽẽ s
fuiſſe optimũ virum/a faciem vł ex⸗

emplar omniũ gentium pñiis ſecrua⸗

Expliat ſermo magiſtri at dĩli
Betni de aillyaw. de aduentu domi⸗

ni noſtin iheſu xpꝛiſti

4.
4

(Deauitur alius ſermo eiuſtem
de aduentu fact? toſtantie in cõſilio

generali Anno dñi “ CCCC“
deumoſeptim MD
ABuÿunt ſigna ſole luna 0
ſtellis ¶Coſideranubg
3nobis verba gnoſita. tri
Plex ouritt queſtio/
eoꝛum introductione · in huius ſer
monis pzꝛohemio bꝛeuiter explican
dn Pzima Qualiter Pba het euan
gelim ad ea qᷓ nobis hit ſunt agẽ da
Ptineant⸗ Secuda Quid ſigniſts n
illa eli luminaria / que nobis cõſide
rwanda pñtant Tercia⸗Que ſint iſta

ſagna aleſtia / que nobis futura Pnũ

ciant // NDite ſiquidem queſtiones
multoꝛ ũ foꝛte hit aſtatium aĩos pul
lant. qui ſecim taciti admirantes in
terrogant · Quam ob tauſam qua
ve ratione aut ongrubtia / Vba hec
APonere deereui/ huit applicaẽ ſer

moni Quid in quumt ad rem perti

net · quid ad gpoſitum attinet oſilij
generalis / erut ſigna in ſole luna et
ſtellis? Pꝛima igitur queſtio pꝛo
ponitur· qualiter Pba het euangeli
ca ad ea que nobis hic ſunt agenda
pertineant. Pzꝛo qua ſciendum no
bis eſt ꝙ verba pꝛemiſſa ideo arbi
tratus ſum huit ſermoni aptiſſime
conuenite / qꝛ hij qui in hat ſynodali
tongregatione pꝛeſentes aſſunt/ de
bent eſſe velut clariſſima eeli lumia
ria ſoli lune at ſtellis merit wompa
randu⸗ut ſequentia plenius declara
büt Nec caret ggrua rone vonabiliz
wngruentia / ꝙ her verba que ad
lralem intellectũ dicka ſüt de ſignis

4

aduentus domun ad generale iudi
aum finale⸗ iuxta ſenſum ſpualem
mtelligi poſfũt de ſignis aduentus
cig ad generale cõſilum ſeu iudiciũ
ſynodale / de quo aduentu ipſe in euã
gelio legitur pmiſiſſe Vbi duo vel
tres agregati fuerit in nomie meo /
ibi in miedio loeum ſum ⸗ / O v
tinam bone iheſu / vtina hic i medio
noſteũ / vbi duo nõ ſolũ vel tres / tã
ta fiteliũ multitudo vniuerſalẽ repñ

tans ecctam ggregatur⸗ qui vtigzʒ

congtegati ſunt in nomme tuo / in no
mine iheſu / in noine ſaluatoeis qꝛ ti
tulo ſeu mmuſa Pairande ſalutis/ ſa
lutaris vulitatis / nõ partiaularb qui
t ſed vniuerſalis⸗net vniq aut pau
cozũ mẽbꝛoꝝ tuoꝝ /ſᷣ toti tui miſti
ti coꝛpis totiuß tue xpꝛiſtianitatis
Hitina ergo o ſalutiſer xpẽ / vtinam
nob in tuo ſalutari noĩe cõgregats /
ita digneris pñs aſſiſtere vt pulſis
crrozum tenthzis / 27 per oeum nubi
lis effiti mewamur clara luminaria
ali ſpuals/ id eſt tuc eccie militan
tis⸗q in nobie teluwat leta ſigna ſa
lutaris gſolationis ut ſit vere poſſit
diei Erut ſigna in ſole / luna 2 ſtellis
Hecaida queſtio erat ijd ſigniſt
ent illa eli luminaria ꝗᷓ pꝛem ſſa v
ba nobis aſieranda pꝛeſentot Pꝛ0
qua tõſide raudum nob eſt / ꝙ ſicut in
eelo coe pali ſic in eelo ſpuall / hot eſt
in pñ ti ec ia⸗qᷓ gregoeio teſte / ſepe ĩ
ſacro el oquio regnũ oloꝝ dicitur oꝛ
dinatiſſimq rerũ oĩm diſpoſitoꝛ / di
uerſa luminaria diſpoſuit de quibg
in pꝛinupio bbzi geneſis ſcriptum
eſt⸗ Fecit dñne duo magna lumiaria

4

Iumĩate maius ut eſſet diei / a lu
minate min) vt pꝛeeſſet noci / ſtel
lae // NHabz igitur ettia duo lumi

naria magna ſolem luna / habz et

ſtellas varias- In ſole papalis ma
ieſtas que pꝛceſt diei id ẽ ſpuũalbꝰ:
in luna imperialis ptãs / que pꝛeeſt
nocti id eſt tempalibd: in ſtellis ve
ro diuerſoꝛzũ ſtatuũ ecciaſtioz3 vari

Ltas /que ſuis ſubeſt maioeibꝰ/agru
hije que inferi diceda ſunt ‚O qỹᷓ

decꝛa eſt eccia xpꝛiſtiana / hon lumi
narium mira varie tate variaqʒ clari
tatce/dicẽte apoſtolo. Alia ẽ clar tas
ſolis / alia lune / alia ſtellarum⸗ a ſtel
la a ſtella differt in tlariteate · Cecee
ergo i bonũ 7 cꝙ; iotũdum eſt hon

luminarium variam claritatem vide

re⸗qð tamẽ nobis nũt domino dona
te conceſſu eſt⸗ eu ſolem lunã / vtra

q Äz vidclieœt poteſtatem ſpiritualem
tempoꝛalem / ſaerdotalem 7tega

lem / ſimulgz cũ eis ſtellas varias 1
aſt varios eccleſie ſtatus ad illuminã

dum vniuerſalem ſaciem terre / vide
amus in hot ſacro conſilio guenite:

ut merito de cis dictum ſit Crant

ſigna in ſole luna 2ſtellis / Terci

a queſtio ſuit⸗Que ſunt iſta ſigna te
leſtia / que verba pꝛedicta nobis ſutu
ra pzꝛenũcant,Pꝛzo qua penſandũ
nobis eſt ꝙ in elo ſpualiter inteller
to/ hot eſt in hot ſacro generali gſili

o. quo vniuerſalis repñtatur eteleſt

a⸗ in ſole luna æ ſtellis apparere inci
piũt ſigna multa / ſigna magna / ſig
na noua / ſigna vtiqz eleſtia ſua mul
iltud ine ſtupenda ſua magnitudine

and.
Ninm
umtol
ſia An
p⸗
lam t
mus
expel
wl
ſynt
derf
fant
t
i
N⸗

tr
ſe
ſn
ent
let pe
tglel
liom
luna
dum
ug
ter e
nſon
Kp
etut
fune

1

or

gun

ape

waſfe
valn
miſhe
hapelene
e pih⸗
pepef

rſellsu.

ſiop er

/ n

cbtter
05

rluhie

umn gan
niſene
kune
tt⸗C
meſten
am b
ino ni
aſdtri
nialen
emange
denastd
llummi

n d
aence.

1.Cunt

CAH
lſnnt

meftt

apeſſeni

Peree

nenli⸗⸗
artn
pantt
nage
ſ
mnonm

miranda / ſua nouitate locunda que

plurimis tetroactis tempoꝛibus ſue

runt abſcondita⸗ ſuerutqz triſtia ſig

na illis omnino contraria / Sed

gqð8 parabolioœ obſcure diximus⸗

iam clare 2 lucide diſſeramus Sa

mus nãaqʒ; 27 ſatis ſupzꝛaqʒ ſatis per
experientiã docti ſumꝰ qualiter Pch

wloꝛ in ſole luna 7 ſtellis peeſlerut
ſiqna trniſticie meroeis/ſigna diſcoe

die 7 furoꝛis / ſigna miſeie doloꝛis
ſigna videliet ciſmatie duuſionis
q ecciaſliæ defoꝛmationis pꝛopter

að impletũ eſt illud iohelis vatzcini

um⸗ Sol a luna obtencbꝛati ſunt·

ſtelle retraxcrũt ſplendoꝛem ſuu⸗Ja

vero ꝙ gaudentes reſerimus / videte

ſperam⸗/ ſigna iotũdidatis letide/

peritatis aH cwomplactie· ſigna vier iz

et paciſie vnionis tefoꝛzmatioĩie

ecrleſiaſtice // Dec eſt ergo mirabi

lis mutatio dextere exœlſi qua ĩ ſolæ
luna a ſtellis nut inthoari videmꝰ/

dum hot ſat mm oſilium ad hut finẽ

giegatum aſpiamus vt ſancta ma

ter eccia iamdudu per ſceiſmaticaã di

uiſionẽ miſcabiliter deſoꝛ mata/ nũr

per paciſicim vnionẽ ſeliciter refoꝛ

metur · Dang net vera vnio ſine re
foꝛmatione / nec vera reſoꝛmatlo ſñ
vnione eſſe poterit · O p̃tlarũ æ ꝓſ
perum diem/ quem merito ſanctũ
dixerim ſub quo hot fieri ontigerit

O beatos oculos qui hot videre me

ruerint O ſeuc locim hant vide licz
tõ ſtantienſem auitatem⸗ meqʒ pari
ter cum ca io cunde exultationis pti
tipem/qua infra terminos ommiſle

ð
..Ʒꝰêſ

mithi legationis ad partes alanm
nie dñs ad hot eligere dignatg ẽ
/ Ded magis laudanm 7 vene
randa aim letabuda graclarũ acki

one dignis pᷣoniis extollẽa immẽ

ſa dei clementia / eam ingẽs largl
tatis beneficiu eccie ſue otulit· ut ter

nbilia ſigna hoꝛerẽdi ſciſmatis/tam
mirabili mutatiõe cõuerteret in trã
quilla ſigna optate vnio nis a pacis
de qu.by dicũ eſt Crunt ſigna in ſole

luna aE

Et igitur hactend / de trib p
miſſis queſtiomby generaliter
ſintaß iã reſtat ut ſpecaliter
ſiteremꝰ dicta luminaria in eis ſi
gillatim notem ſigna a ſignemue
miſtena · Pzimo qui in ſole ſigna
pſide tie paſtoꝛalis Deuido in luna
ſigna pꝛ ouic tie tempo alis Tercio
in ſlellis ſigna aſſiſtentie ſpecialis 2
obedientie filialis // In pꝛzimis er
go oſie rem in ſole. id eſt in papa
k ſublimitate ſigna p̃ᷣſidentie paſto
ralis, de qua ſingulariter petro pzo
ſe ſuis ſucceſſoꝛibg a xpõ dictũ eſt /
paſce oues meas. 120 qui ſpeclli
ter has vel illas / ſed generaliter v
niuerſas // Dec autem papalishᷣ
limitas a eiꝰ paſtoꝛ alis p̃ſi tia at
eminẽtia ſingularis ſoli merito om
parat zpter tres excllentias quas
in eo ſpecialiter ognoſcim Habet
enim ſublimitatem poſitionio⸗ Va
bet nobilitatem onditionie Habet
vtilitatẽ oꝑatioĩe Sit põtifex ſũmq
paſtoꝛ ſup̃mq iſtar ſoł Hab; poſi
tiõis ſblimicatẽ ſi bñ ĩtraueĩt Habʒ
Onditionis nobilitatẽ. ſi bñ vixerit

Haabz opationis villitatẽ · ſi bñ rexe
nit⸗ Dz elontra quod abſit / paſtoe ab
hijs (oditionibg ſolis degenerat Di
male intrauerit / p imuſtam repzꝛo
bam ambitnonẽ⸗ Di male vixent p

inhoneſta ſcandaloſam couerſatio

nem Di male rexerit per tozpida 7
ocioſam re miſſionẽ- Vel ꝑ iyzanni
am a onebſa at odioſa admunſtra

tionẽ // NDec pꝛochdoloꝛ eſſent ſig

a triſtia. nõ illa iocudn ſigna aue
diuina fauente clemna nut in ſole
pſalmiſta/ tomino dicere valcan 9 *

põtifex p manonica inſtitutionẽ dig

nus cligitur Et tunc ex dei opere ve
rus ſol efficitur⸗a r& ſuper allos b
limatur⸗ Ded no eſt ille ſol verus /
ſed falſum ſolis ſimulathꝛ u⸗qui ma
mwb hominũ id eſt humanis dole
ſie adiuentionibg fabꝛim, ſicut in
pſalmo ſcriptũ eſt Dimulachꝛa ge
tiũ argentũ aurũ: opa manuũ ho
minũ. I deo de talibg yrolis p ihere
miã dicitur⸗ Conteret dom ing ſtatu
as dom ſolis / O vtina btã trin
tas ſua oĩpotenti vtute gterat ſtatu
as domꝰ ſolis id eſt ſimulachꝛa ro
mane ecie que eſt domg ſum mi põ
tfieis vtina inqu illa ſimulathza
Lterat que in ontumelia induudne
trinitatis trinũ ſibi nomẽ papatue
multiplicate tonati ſunt, mim tamẽ
tem tres ſimul habere nequcant ſed
vng ſol veri ſolle veri pape nomẽ
2 ralẽ dignitatem obtinere debeat
Vnde in plunũ de hot noie gtendẽ

S

Tu fabꝛicanie es auroram ſolem

tium irriſionẽ alias me ſeripſiſſe re
colo · ſicut in duninis veneranda
eſt a adoꝛanda trinitas pſonarum

ſit in hu manis verẽda a abhominã
dn trinitas paparũ⸗Cum emm ſol

dicatur / quaſi p excllentia ſolus lu
cns noõ poteſt eſſe ſol tring/ F neeſ
ſe eſt vt olg ſit 1 vniois Vnde liet
narrot hyſtoꝛie tres ſoles in elo ali
qñ viſos ſuiſle ſicut teſtat enz ebig /
tamen ſcem phos nuqᷓ; plures fus

runt realiter / ß ſolu apparenter ã
qᷓdam nubes interpoſita apparere fe
rit plura ſolis ſimulachzꝛa eidẽ ſimili
a. Et illud ſuit ignũ Pnoſticũ inun

tionis future Dit reuera a tempe

Fñus ſciſ matis que da fuit uubesig
norantie et malice que in romana

euna plurn ſolie id eſt papalis dig

nmitatis ſimulachꝛa fecit lippis ocuł
apparere⸗qð monſtruoſü pdigium

pſagii fuit inütutionis plunu ſcan

daloeũ de quib magis flere libet
aliquid dieere / Not aũt ſacrũ co

aliũ ad hut finẽ ſpecaliter inſtitutũ
eſt/ ut fugatis huig erroꝛis tenebz is
Ateratur huiuſmodi ſimulachza⸗2

uixta verbũ xp̃i fiat vnũ ouile et v

nus paſtoe⸗ qui tani; verus ſol vng

ſolꝰ clareſcat ſuo lumine vniuer

ſam illuſtrans ecciam / ſciſ matis ſcã

dala ſicut fenu ante oſpecũ ſolis ĩca

leſtẽtis areſcere faciat/ vt de eo dic
poſſit illud ꝓuhetica⸗ Oꝛtdeſt ſol in
ardoee/1 ate ſecit fenũ· Et het de ſo
leæe æ pzima noſtri ſermonis conſide

ſufficiant.
m er go tonſideremus in lu
nalid E in regali ſeu imperiali

4

ſſler⸗
Munde
hnnn

tnnſo
iſeini

Mele

nen

iehi/
ro ſit
a
nnſ
Gent
ſüu
otnt
luhe
non
o
al
gun
n
g
ſoni

ſterf
ſeleG

leet v
ebnuuet
neteſie
loin
odii
tde
ne

gun

ena

,Gg.

maieſſate ſigna pꝛouidentie tempo
ralisde qua ſcriptum eſt/ Abſqʒ re

gali pꝛouidentia impoſſibile eſt pa
em rebus dari / Net autem regi
a maieſtas 2 eiq tem poealis ꝓuidẽ
tia / lune merito ompatur / pꝛopter
tres conditiones quas in ea ſenſibili
ter experimur · // Eſt enim luna

ſeðm yſidoꝛum imitatrix ſolis / dña

trix marie,2 miniſtra roeis⸗In qui

bus deſignatur tres excellentie qᷓ de

bent regali Piudentie ſpecialiter con
uenite // In imitatione ſolis / id ẽ

ſpirituab tlaritatis ſulgoꝛ clare pzu

tentie · J in dominatione maris⸗ id ẽ
tẽpoꝛulis mutabilitatis vigoꝛ mag
ne potentie⸗ In mimſtratioe roꝛis⸗
id eſt viſceralis pietatis / dulroꝛ ve

re clemẽtie Hec ſunt ſigna que in lu

na nrã⸗id ẽ ĩ regali Puidẽ tia nüt do

mino c te videre pperamd Vt Pp
ei9 pꝛutiã tlareſcat veritas / in diſ

cernendis indicijs⸗ Vt p eig poten
tia femeſcat ſeueritas / in oꝛrigẽdis
vicijo· Vt p eiꝰ clementia dulbeſcat
ſerenitas in ſubleuadis miſerijs /
Speramd igitur per tegis noſn
pzꝛudentiã clareſcet veritas in iuditri
is diſcernendis luxta illud quod in
ꝓuerbiis ſcribitur. Rex qui indieat
in veritate / thꝛ ong eig ineternum fir
mabitur · / Dperamd inſup ꝑ
eiꝰ potẽtiã ferueſcet ſeueritas in viti
is toerigendis / 2 ſic de eo verificabi

tur ilud qð ibidẽ legit Rex qui ſedet

in ſolio iudicij ſui· id ẽ ſua regal po
tentia atq;ʒ Puidentia diſſipat omne
malũ⸗ Et notunter dichũ eſt oẽ ma
lum / ut detur intelligi ꝙ regia ſeueri

tas non debet vnũ malũ deſſipare 2
aliud diſſimulare⸗ ſine perſonari

acceptiõe omne malũ punire⸗Et in

hat punitione nõ bonum natute /
malu culpe in homibus pſequi //
Speramd deniqʒ ꝑ eiꝰ clemẽ tiã
dulcſcat ſerenitas in miſerüs ſuble
uandis, vt aim ſancto iob dieere va
leatCu ſederem quaſi rex circũſtan
te exercitu / eram tñ merentiũ cõſola
toꝛ· Ad regis enim noſtri clemenaã
Ptinet vt ſeueritatem iuſticie ꝑ ſere
nitatem mie tempet· ſicut illam
tra ſupꝑbos rebelles maxime tõ
tra heretics 2 infideles, contra ſciſ

matiwe⸗ a etce aduerſantes: ſit iſtã

in humiles et ſubiectos exercat⸗ ut
illud pᷣwmũ Lueniat⸗ qd in laudẽ
optimi pꝛincipis ab egregio poꝛta
dickum eſt Parce ſubiectis debel
lare ſuperbos // NHiis i itaqʒ virtu
en tituk iſignitg dign eĩt tex noſter

gladiñ accipe nõ ſua quidẽ ̊ diuina

auctoe tate / nec ꝓ quatũqʒ auſa / ſed

P tuitiõe uiſticie / etcie deſenſiõe ut
mereat᷑ illud audire qð iude macha
beo ſtrennuiſlimo duuine legis zela
toꝛi dickũ eſt. Accipe gladiũ ſaãctum

mung a deo quo deicies adue rſarios
pyli mei iſrk. id eſt ppli xpiani /

Gaudeat igit᷑ cccia nos cũ ea pit᷑

exuliem⸗9/ quia ſere niſſimg ac ſtrẽnu

iſſim9qN romanoꝝꝶ tex huit ſacri gene
rali ↄſilio huiliter voluit ĩtereſſe · nõ
q ut pſit / ß vt Pfit · nõ vt ſPpualia
ecciaſtica negocia hit tractada regi
a auctoꝛitate diffiniat/ vt ea q̃ ſy
noral determintiõe diffinita fuerit
ſua ptãte defẽ daut · Mõ deniqʒ Aan⸗

ſua interſit ſynodulia detreta ſlatue
ie aut ſtatuta firmare / ß ea potiq re
uerenter gſeruare ad eon obſeruaã
tiam / ſuperba inobe dientũ gtumati
am ſuo temꝑp ali gladio werate⸗ vo

lens in hot exemplũ mitori religio
ſiſſimi pzintipis ꝓſtatim/ de auo legi

tur in decreto⸗ 2 pleni9 habe tur in

hyſtoꝛ ia eccciaſtica libꝛo xα intripti

a li ijo // O igicur felic / o nob

w
1

optabilem diem ton mido deſide

rabilem quo in hat ſacra ſynodo vi
demus ſolẽ 2 luna/id eſt ſp üalem
temꝑpalem ptũtem ſibi ĩiuic aſſiſtere
ſeſe ſoꝛ ti at ſtabui munire pᷣſidio/
vt de eis dici poſſit ilud gpheticu⸗,
Sol ⁊a luna ſteterunt in habitaculo
ſuo⸗ Et het de luna de ſecuda noſ
ſermonis oſide ratione ſufficit

ſtellis, id eſt in multiplici ecti
ſaſtioꝝ ſtatuũ varietate / ſigna ſpeci
alis aſſiſtetie/ obe dientie filialis⸗
De qua miſtice et figuatiue p̃t ag ipi
illud baruch ZPhete verbu⸗ Dtelle
dede runt luem in cuſtodijs ſuis · vo
cate ſunt dixerũt aſſumꝰ Vbi ari
huuie ſacri oaſilij cõgregationem tri
notare debem9 Pꝛzimo / in pſonis
gregatis ditionis noblitatem⸗
qqz ſtelle dederunt luẽ Heaindo in ꝑp
ſona ꝓgregate auctoritatẽ p̃latioĩs

qʒ vocate ſunt/ Tertio / in ipſa cogre

gatione ſubiectionis humilitatẽ· qꝛ
dixerut aſſumꝰ? // Cõßſ deremgita
qʒ pzimo in ꝑſonie ggregatis / gdi

tionis nobilitatẽ/qꝛ ſtelle- Tiet eni

nulle pſonc cathohcæ / eda ſi ſint ſciſ

matice ab hat ggregatt ſit exrluſe

Ed iam vltimo oſide remg in

nõ tamen ſpecialiter ſunt vocate ĩſt
me aut ignoerantes Pſone/ß ille pꝛe
tipue que in triplicis ↄditionis nobi
litate ſtellis eli ſunt merito cõparã
de, videliret In ſublimitate excllen
tis eminẽtie In tlaritate refulgẽtis

ſapientie, In poteſtate pꝛeœilentis

influentie / / Htelle igitur nõ qua

leſcũq; aut quatũcũqʒ paruc vel pa
rum lummoſe / ſed tales aue per ha
bundontem virtutis redundannam
dederunt lueem in aiſtodijs ſuis / id

eſt in variis ettleſie xpꝛiſtiane lot
eis ad cuſtodiam deputatis / a 1 ad
mimſtrationem ommiſſis, de qui
bus diti p̃t illud eccleſtaſtiri Speti
es eeli / id eſt detoe ercleſie / vel huius

cleſtie cõſilii / gloꝛa ſtellarum mun
dum illuminae· // Conſiderem9
deinde in perſona ongregante pꝛe

lationis auctoeitatem / quia vocate
ſunt,. Mõ eni ꝓpzꝛia tementate gue

nerunt, aplica auctoꝛitate vomte
ſunt ab illo viz q̃ p̃latiõis at ptãtis

ple nitudinẽ habere dinoſcit · id eſt

a ſum mo põtifiœ ꝗᷓ ſolus p̃t genera

le oſiliũ guocare / ſicut ꝑ cõia iura po
ſittua ꝓbat᷑ Qð vtiqʒ regulariter ve

ru eſt. ᷓ iure diuio a naturali patẽ
ter oñnditur ꝙ het regula i ertis aſi
bus exceptionẽ habz·/ ſpeti aliter ĩ
cnſu piſani pſilii / ſicut alias derlaui⸗
Vñ q̃ opoſitũ tenẽt · lrãli ſeſui iur⸗
poſitiui uidayo moee nimis tenati
ter adherẽt / otra quos ait apłe Tra
occidit / ſs / id ẽ ſpualſẽſg viuificat
/ Cõſidmd de niz ĩ hat ſat ogre
gatioe [biectidie huilitatẽ / qꝛ ſtelle
dixerũt / aſſug / id ẽ ad ſpalẽ aſſiſtẽ ua

ſob

//*

obedientiam filialem nos humili
ter pntam vt ſummo põtiſici me
rito poſſit het ggregatio/iuud gphe
te verbũ dicere⸗Eae aſſũ qꝛ vocaſti
me⸗ Et hec de ſtellis, 2 tercia noſtri
monis cõſideratione ſufſiciant
Ed vos o ſtelle clanſſime / nõ
imerito querete poteſtis/ qua
te vomte eſtis, ad quid cũ ſole 2 lu
na aueniſtis. qpter qd cũ eis ſynoda
liter hit gregan debuiſtis / Ad
hat queſtionem rñdeo / ꝙ ĩ hac ſatra
ſynodo ſol luna ⁊ ſtelle ꝓpter tna ſpe
cialiter ggregatur⸗·Pzimo ad p̃teri
ta wꝛrigeda⸗ſecudo ad pñtia oedinã

da · tercio ad ſutura Puidẽ da Pzꝛimo
ad torrectione a refoz mationẽ ecciaſ

tie deſozꝛ mitatis / quo ad pꝛeterita⸗
Secũdo ad oedinationẽ integrati
onẽ paciſiæ vnionis / quo ad pntia⸗
Tercio / ad Puuſionem et euitationẽ

maleſiœ pꝛauitatis / quo ad futura⸗

Hijs eni tnbꝗ tempoeibꝗ ſcom
ſenecã / tria pꝛudẽtie officia coerndẽt

que ſi nunc & bite implcantur⸗vtiqq
iuxta Vvba goſica / erunt ſig na in ſo
le luna ⁊ ſtellisid eſt in omnibo ſta

tibus ecciaſticis / tã iĩ capite q; in mẽ
bꝛzis, Digna in quã iocunditatis et
exultationis / q̃ in hat ſynodali agre
gatione fieri p̃ſtolamur⸗Et het ſub
triplici ontluſione pſequemur //
Pꝛima ergo cõcluſio eſt ꝙ hec ſant
ta ſynodꝰ ggregatur ad coetectionẽ
2 reſoꝛmationẽ ecciaſtiœ de ſoꝛ mita
tis· vt merito nobis did poſſit ilud
ezechiek Pꝛo eo ꝙ verſi eſtis i ſcoꝛ
riam agregabo vos q gflabo/ ſut
endam vos igne furoꝛio mein id eſt

zelo ſeruoeis diuini⸗ O vtinam hot
igne / hot zelo / hot duno ferucee ita

nos cõflate ſucendete dignet᷑ ſpᷣ⸗e

ſcũs/ ſua gracia mediãte etcciam ꝗᷓ
a puritate ſui pꝛimitiui detoꝛis ver

ſa ẽ in ſcoeria multiplicis deſdꝛmita

tis purgare ?7 teſoꝛmare valeamus
NHeu heu ꝙᷓ; neoſſſaria ſit / iã dudũ
fucnit iſta eccie teſoꝛ matio magna e

ius de ſoꝛ matio inſinuat· de qua ber

nardus ſermone xxxiii,ſuꝑ caniim
lamẽ tabiliter gquecedo dieebat Ser
pit hodie putrida cabes ꝑ omne toꝛ
pus ecie:a quo latius / eo de ſperati

us · coqhz periculoſiꝰ / quo interiEt

multis interpoſitis ſubdit. Olim de

eccẽ ia p̃ diaũ eſt / 1 nüc tempz imple
tonie aduenit ece in paæ amanttu⸗

do mea amariſſima⸗Amara pꝛiues

in neœ martyn amarioꝛ pt in cõflit
tu heretic amariſſima nũt in mo

nbus domeſticꝝ Mon ſugare / non
ſugere eos p̃t· Inteſtina ergo a vix
ſanabibk eſt plaga ecie. 2 ideo in pa

amaritudo eiꝰ amariſſima, Dz in

qua paœ? Ct pax eſt / et nõ eſt pax⸗

PBax a paganis / pax ab heretics / H
non pfecto pax a filijs, Vnde vox
eig eſt plangentis in tꝑe iſto Rlios

enutriui et exaltaui / ipſi aut ſpzeue

runt mie VYpꝛeuerũt a maculaueriit
nt a turpi vita / a turpi queſtu⸗ a
turpi ommercio, a negocio deniqʒ
perambulante in tenebꝛ is Heu hen
ie rum heu . ſi het dic bat ille tem
poee ſuo-quid iam dierre poſſumues
tempe noſtro - cum illi mali moꝛes
ex tunt ſemper treueuerint q pꝛoœſ

ceſſerint ad peioꝛes? Hinc pꝛeſente

F i

eccie perſecutionẽ/hint hoꝛrrendam
mõſtruoſi huig ſciſmatis duniſionẽ·
hint ſubtrackionem obedentie ab er
cleſia romana/ allaqz ſcadala plura
ſecutura⸗ex tunt quidẽ oculo ſpuał
intelligentie Puide runt⸗ſiait patz ex

ſenptis venerabilis abbatis ioach/

2 ſancte hyldegardis / quoꝛum non
eſt auctoꝛitas gtempnenda / Di

ergo contra hec mala hec ſacra ſyno

dus nõ pꝛouiderit re media congrua
audacker affirmo / ꝙ poſt ta hoeren
dns choeuſcatiões quas videm hoꝛ
ribilioꝛ a ſequẽtur tonitrua Btinam
igitur / vtinam hon maloeum reſoꝛ
matio fiat · Vtinam ad expurgada

eccie ſcoꝛriam acẽdetur in nobis ig

nis boni ſuroꝛis / id eſt zelus diuim
feruoꝛis vt impleatur qð pᷣmemo
ratusezecheel pꝛopheta ſubuuxit Et
conflabimini ſicut onflatur argẽtũ
in medio ſoꝛnatis id eſt ſiait paurga
tur argentum in foꝛnac nõ ſolum
exterius / ſed interig/ita purgetur ec

cleſia nõ ſolũ exterig ĩ ſupfice/ H ĩte

rius a in omni parte. vt nõ ſit ficka
vel ſimulatoꝛia ſed perſecta vera
purgatio . Vot autem fieri nõ pote
rit niſi xpziſtꝗ afflatu ſuo nos infla
miet in foꝛna e carita tis / et ardete fa
tiat igne ſuo / videlicet zelo ardentis
ſeruoꝛis / vicoeũ ſcoeriam expurga
tis· de quo ipſe ait Agnem veni mit
tere in terram/ 2 quid volo niſi vt ar
deat? Et het de pꝛima oncluſione

/DHecũda cõtluſio eſt / ꝙ het ſant

ta ſynodus ongregatur ad reoedia
tionem et reĩtegrationem pacifie v
nitatis, vt de nobis verficetur að

in euangelio legitur⸗Erant diſcipu
li pariter tongregati quando venit
2 ſtetit iheſus in medio eoeuũ⸗a quã
wo ait eis / pax vobis· O vtinam in
medio huius ynodalis ongrtegatio

nis ita venite 7 perſeueranter ſtare

dignetur ſaluatoꝛ iheſus / vt ſua pze
ſentia nobis exleſiaſtick afferat pa

œm/a pacſicam vnitatem. Vtinã
ad hant reoꝛedinandam teintegran

dam ſit nobis ſeaum woperari con

out vt noſtri laboꝛis fruckum vni
uerſitas xpziſtiana ſentiat Hot ita
cʒ laboe e / nullus eſſe poteſt fructuo
ſioe; hot fructu millus ſentiri poteſt
ſuauioe · NMet hijs pacis laudibus di
utius o poztet inſiſiere tum talibus
ſcxipture plene ſint nob nõ ignota.
Ded in tanti boni pzoſerutione noſ
tram docet negligentiam arguere⸗
noſtram pigriciem excitare 7Nimies

enim hot in negocio tempnimꝰ / ni

mis huauſ qʒ; quieuimus nimis ob
doꝛmiuimus exurgendum tandem
eſt · a data nunt opoꝛtunitate æQ ot
caſione eebtus cxhibita / ad hot tam
arduum et ettleſie dei tam neeſſari
um virtutis opꝰ effimciter aſſurgẽ?
dum Et quia vbi intenderis inge

niũ valet. vt ait omicus· ideo oẽs
hit ingenij vires impendamus to
tis conatibus indi mbamus: tumpa

mue moeas, tollamus dilationes

q paœm hance tam vtilem modies

omnibus ct vijs rationalbus fine

debito terminemus ·/ Ad hunt
vero finem obtinendum hant cõtlu
cõſilio nulla via poſſibilis erit repel

lende
aue
umno
rio!
tl
cln

net
en

lt⸗
iet

Min
Ndut
eni ind
unn
gagnie
nurſ
un
Ntp
Vtni
tegwn
ti ton
n yn
ic
fund
mpocf
tdiren
alar:
Moa,
e
lete⸗
e
nn
e
nn
70
t
ſer
ſeg
ie
Nodis
.
unpa
nes
vodis
3 fine
hur⸗
töclt
inle
D

lenda ſeu penitus repzꝛo banda/ niſi

que Pbabitur eſſe iuri natuali ſeu di

uino ꝓtraria⸗na ad illud uis neoſſa
rio recurrendum eſt / vbi uura non ꝓ
uiderunt humana⸗ Et het de ſecada
gtluſione ſufficiant ·// Tercia con
tluſio eſt ꝙ het ſancta ynodus ton
gregatur ad Puiſionem et euitatio
nem ſuture malefiœ pꝛauitatis ut .
uenienter hit aptari videantur ver

ba que moyſcs in deutronomio loq
tur⸗Congtegate ad me omnes ma

ioꝛes natu per tribus veſtras atqʒ
dockoees/ inuocabo contru cos œ
lumæ terram / noui enim ꝙ ptꝰ moꝛ
tem meam mmiqua agetis? ocurret
vobis mala in extremo tẽꝑe.· Quo
moyſi exemplo dœmur / ꝓ ad hot

ſynoduliter ggregamur / vt non ſolũ
pzeterita mala toerigere / aut pꝛeſẽ E
tia reoe dinare c beamus⸗ ſe d eciam
ut contra futura pꝛouidere/a ea quã

tum in nobis eſt in noſtris poſteris
euitare airemus / O vtinam ma
ioees natu / vtinam ecleſie paſtoꝛes
2 docoees hit congregatl/ et hot exẽ

pio am momti diligenter attendant

hominũ pꝛonitatẽ ad malicie pza
uitatem/ Vtinam vigilanter ſit iu
tura mala pzꝛtuideant / ut ontra ca
vtiliter pꝛoudeant⸗ HDtlnam in pꝛe
ſenti talem adhibeant puſionẽ / ꝗᷓ
in futud debitam habeat executionẽ
qꝛ parũ eſt iura godere / miſi ſint qui
ea poſſit ⁊z velint cõſeruare / NHitc
vero vnum quod ad pꝛeſens gpoſi
tum maxime pertinet⸗ ſingulariter
amoneo / hoc ẽ ut in hat ſacra ſyno
do talis pꝛouiſio fiat / ꝙ per ea hot

hoerendum ſtiſ ma cito finem cnpiat
ipſoqʒ ſimto in poſterum ex rauſis
ſimilibꝰ / ſimile fien non ontingat⸗
Vnde aum nunÿ ſimile ſuiſſe legat

dingeter onſiderande ſunt pꝛincipa

les radies radicales eius cauſe /
ſeu otcaſiones/æ cntra eas ne in fu

turum ſimiles oeirentur / per ſyno da

lia decreta eſſent onuementia reme

dia pꝛoudenda / exemplo ſanctoꝛu
patrum quoeum ſequi debemue veſ

tigia qui in conſiiijs generalibus cõ

tra pꝛeœdentia ſciſmata / ſutua reme
dia leguntur ſtatuiſſe / de qua mate
na ple nius alibi tetigi / ſed hic tranſe
o bꝛeuitatis gracia⸗Et het de terca

cluſione ſufficant
Ic ergo ſub cncluſione tripli.
ui bꝛeuiter et ſummati ea tett

gimuspzopter que hit ſynodaliter

congregamur⸗ ſed circa illa quantu

auckoertatis habeat hec ſac ſ ynod?/
non videtur vtile oĩno ſub ſilentio p
terire· Dtiendu eſt igitur ꝙ in elo
mũ ſole ? luna ſunt ? alie ſtelle / non
ſolum ut eis aſſiſtat / H ectam ut cum
eis influat⸗Mõ enim tantummodo

ſoli et lune / ſed eteris ſtellis ymmo
generaliter om nibg lationibg ſuperi
oeibus ſubieckis eſt hit müdꝰ infert

oe⸗ſicut ariſtotiles ait/ ut tota Ptus

tig qubernetur inde Dit in elo Pũ

alt / in hat viz generali ſynodo / qᷓ tã
tn ſtellarum varietate / variagz ve

nuſlate cthoeuſcat⸗Cũ ſole a luna .
gregate ſüt ſtelle hmõi / nõ ſolu ut ſo
li ⁊ lune / id eſt ſũmo põtifici aſſiſtẽ
do eidẽ ſe obediẽtes exhibeat· Sieria

vt cũ eo ſua vtute multiplici ifluẽdo

ii

iire ea que hit agendn ſunt ſpeclali

auckoeitate ooncurrant⸗ Ad her autẽ
triplicter cõcurrere dinoſcuntur Pꝛi
mo ad dubia cõſulendum Secundo
ad onſulta deernendum Tertio ad

decreta exequendum // Nect autẽ

non ſolum humano ſed eciam duuio
iure pꝛobantur/ Mam in antiquis
conſuijs et maxinie appzobatis hu
luſcemodi verba leguntur, Placu
it ſancto oonſilio⸗ vel conſilium diffi

Papa etiam quandoqʒ ditit auckoei

tate tonſilij et onſenſu diffimtum ẽ

Het autem aliaqʒ multa ſimi
lia a duuino iure oetum habent⸗Naã

in pzꝛimo tonſilio iheroſolimis cele
bꝛato / de quo in actibus apoſtolo

rum legritur / iacob pꝛeſente petro
pꝛotulit ſententiam vbi non ait /

placauit petro, ſed placuit nobis rol
lectis in vnum⸗Et ſequitur · Viſum

eſt ſpiritui ſancto / «1 nobis⸗ // Ex
quibue patet ꝙ auctoeitas decerne
di a diffiniendi non eſt attribuenda
ſoh pontifia / ſed toti onſilio genera
li Vnde maniſeſte repꝛobatur erroꝛ
quoꝛumdam pernicioſiſſimus toti
ecœleſie periculoſiſſimus qui adulado

poteſtate papali /ita de tra hũt aucto

ritati ſatri tõſilij vt dicere pꝛeſumãt
ꝙ papa nõ habet nerario ſeqᷓ delibe
rationẽ conſilii / ymmo ſtandũu eſt ſẽ
tentie pape / ſi eccleſie vel conſilio ge
nerali ontra dicat / falſum coloꝛem

ſui erroꝛis aſſumentes ex cupitulo-

ſig mficaſti. de electione et quibuſ dã
aliis iunbus poſitiuis⸗ vtigz male
tellecis⸗7 peuis contra uis natura

—
—

le et duuinũ in eeleſie pꝛeiudicum
int roductis · ſicut het oĩa pleniq alibi
declaraui · Ded de hiis pꝛolixuis

diſcutere tempoeis anguſtia non ꝑ

mittit · nec hit intendendum diſputa

tioni / ſed magis oꝛatloni inſtandũ

eſt · Oꝛemus igitur a domino hu
militer poſtulemue· vt in hat ſacra

ſynodo / ſol luna a ſtelle ontoꝛditer

mfluant. nobis cunctiſq; fidelbus
in eis ſigna leticie a iocunditatis ap
pareant, net ſolum ſigna / ſed ſigno

tum ſalutares effectue⸗ ſueg; multt
plids influentie virtutes iugiter im

in elle tegnat benedickus / xꝑ omnia
ſealula ſeculoeum amẽ⸗

Explitit ſermo de aduentu xpꝛiſ
u/ ſactus a domino Petro de ailly
ato epiſcopo cmmmeracnſi at Cardi
nali / in conſilio generali conſtantie
tongregato · Anno domim Milleſi

mo quadꝛingenteſimo detimo ſepti

dun
mhalb

e mp
n dfne
ſten
minoh
rſin
cedicet
ehebrs
ateop
dſeno
Nmult

uſele
vonnt

l
dal⸗
CN
ſont⸗
hli.

gmin
nden

¶ Sequ tur ſermo eiuſ / de qua⸗
dꝛuplici aduẽtu dñi⸗2 ſpecialiter de
aduẽtu ad iudieeuuun
Citote quoniã ꝓpe ẽ
regnũ dei⸗ Lu xxi?è⸗
Net in euãgelio hodier
no /è/ Hiait ex ſacro

rum eloquioꝝ a ſaco

rum patrũ traditiõt doemur/ quatu⸗
o xpꝛiſti aduentus diſtinguere Poſ-
ſumus/quos in hijs quatuoe dñnicie

natale dñi pꝛeædentbus ſanen ma⸗

ter eccia repñtat debitis obſequijs 2
deuotis ſollempnijs veneratur P3zi⸗

mus in eurnis domitiliũ⸗ Detũduo⸗

in mentis diuerſo Terciue ad meꝛ
tale ſuppliäum Quartus ad ſinale
iudicium · Pꝛ imus ſuit ꝑ ſpeaalẽ aſ⸗
ſiſtentiã · Sccundfit ꝑ ſpualem in⸗

fluentia Tercius factg eſt per coepo⸗

ralem padentia⸗ Quart fiet per v⸗
tualem pꝛeſiẽtiam · / De hyje er
go bꝛeuiter pauca dicamd/ ut ſit tä⸗
dem ad plemg loquendũu de illo fina
li aduentu / de quo intelligitur vbũ

pzopoſitum acccdamus // Venit

itaqʒ xpũs in carnis domiciliũ per
ſpecialem aſſiſtentia / quando ſcz ver⸗
bum caro facum⸗ in nobis toepoꝛa⸗
lter habitare voluit, de quo ipſe ait
Exiui a patre veni in müdu⸗· Jo⸗
xvio⸗ O exitus mirabilis/ o aduẽtg
deſiderabllis· Exiuit a patre ſemper
a patre manens a venit in mudſ⸗

nſqᷓ; elũ linquẽs / vñ in elo eiue

pñ̃tia ab angelis ole batur/ anus ad
uentus in mũdo ab homibd deſdera⸗
batur · Dũc ſane aduentũ ſancti pa⸗
tres flagranti de ſitenio poſtulabant

hint eſt vox illa exhoe tationis Exd
ta domine potentiam tuam ꝗ veni⸗
Et iteru· Domie inclina æloes tuoe
⁊ deſcẽde⸗Nint eſt a illa vox lamẽ
tationis Dtinam diſruperes oloe
deſcenderes⸗Et wurſus· Rorate te

li deſuper/ n nubes pluant uiſtum.

Eſaie⸗xliuiꝰea xlvoaplis / Dz
nec ſolum pia ſancoeum patrum de

uotio hut pꝛeſtolabatur aduẽtum⸗

quinymo inueterata gentilitas que
a patre luminũ deuiarat⸗ In ipſis e⸗

tiam tenebꝛ is mligabat interdum 0

ipſum liet vmbꝛatie ſompniabat⸗
Hermes enim qui mercurius dici?

Abaum cõpoſuit au perſedum bbuũ

nomen impoſuit⸗ vbi de verbo eten
no / id dei filio multa ſcripſit Dibil⸗

la quoqʒ mulea vatitinauit de xpo

que magno doctee auguſting mimme
re ſpuit Albumazar eciam dockrinam
veterum caldeoꝛum ſeaitus, viij ⸗

maioꝛis introductoꝛii differe tia pꝛi
ma de quatum virgine loquitur et

nime iheſum votant Hed ante hu⸗

ius puen id eſt xpꝛiſti aduentum/x
ſer ãnoe ?⁊ pauws dies hoꝛas fac⸗
ta eſt oniunctio maxima ſaturm et
iouis arcea pꝛincipium anetis / ali F½
fuit mercunus dominus virginis⸗
Per qᷓ omnia ſig nificabatur perſpi⸗
rue puerum de virgine naſcituru /
foꝛet maximus pꝛophetarũ de qua

Oniunctioe narratur libꝛo terco /

de vetula inſrribitur/ 1 ab ouidio fin⸗

gitur eſſe ſcriptus Plura inſuper hu⸗

iuſ modi de xpꝛiſto gentilium teſti

mo nia tetitatem / niſi in oognoſcẽdo

F iiii

8
S

*
lumiĩe πνHa vitere ſuffragia mẽé

dicare⸗Et hec de pꝛimo adnentu ſuf
ficiant Hequitur de ſecuo⸗ / Ve
nit igitur xpꝛiſtus in mentis diuer
ſoꝛ ium per ſpualem influentiã⸗ Et
hot de aduentu ipſemet xpꝛiſtus lo⸗
quebatur cum dixit⸗Qu diligit me
ſermonem meũ ſeruabit 1 pater me
us diliget eũ⸗ ad eum veniemus
q manſionem apud cum faciemus⸗

umane mentis non venit ſolus / H
aum eo veniũt pater et ſpũs ſanctꝰ
Venit enim pater gfoꝛtando ꝑ po/

tentiam⸗ Venit filius iluminando
per ſapientiam. Venit ſpũs ſanctg

inflam mando per gracaam · Nunc
autem ſpiritualem dei aduentum nõ

* ſolum xpꝛiſtianoꝛum fides / ſed eciã

infitelium quoꝛũdam pia deruotio cre⸗
didit Vnde ſenea in quadam epſi⸗
tola ad lualium ita ſerbit. Miraris
iqᷣt hoies ad dros ire / us ad hoies
venit / ymmo quod eſt pꝛopuue in
homines venit Nulla ſine doo mẽ⸗
bona eſt · Semina in nobis diuina
diſperſa ſunt / que ſi bon aultoꝛ exci⸗
pit / ſimilia oꝛigini non pereunt / ſed
2 paria his ex quibus oꝛta ſint ſur
gut Vec ille⸗O ſicelem inſirelis ho⸗
minis ſententiam O ſelieem let in
fidelem ammam que tanti hoſpitis

re / ip üqʒ deſideranti animo pꝛeſenti/
re · at ideo iſelies 2 perditiſſime ſũt
fidelium illoeum mentes / que huit
aduentui repugnates xpzꝛiſto ad oſ-
tium pulſanti ſe per peccatum obici
unt pertinaes-Pon ſie vere ſidehs

lo.xiiijꝰ,Epꝛiiſt itaqʒ in manſionẽ

anima / H um ſponſa in canttis ad
utnienti ſponſo / reuerenter aſſur git
dieens Durtexi vt aperirem dilecto
meo⸗Ct rurſus Peſſulũ hoſtij mei
aperui dilecko meo⸗ Canti. vð Et
het de ſecudo aduentu ſufficiant De
quitur de terao // Venit ſiquidẽ
xpꝛiſtus ad motale ſupplicium per
cozpoealem patientiam / et ſic venit

ipſe ad crucis tolerantiam. noſqz ꝑ
tadem viam poſt eũ ite docuit diẽs
Di qe vult venite poſt me abneget
ſeme up̃m et tollat cruc ſuã Mhath⸗

xvio. De hot autem aduentu xpĩ ad
moe tale crucis toꝛ mentum magn

matholioꝝ philoſoph oeigenes ſupꝑ
Antinank-fc at.-Epaiſuo andu
per quoſtum ſaltus venit in mudũ

de belo quppe ſaltũ fecit in virginig

vterum / de veero in pꝛeſepiũ / de pꝛs
ſepio in crucẽ / de cruce in ſepulchꝛz ũ /
iterum de ſepulchꝛo in elum Sibil—

a eciam gentilum famoſiſſima pꝛ’o
phætiſſa/ou9 fama nec philoſophos
latuit net poetas/et ciute nomen a-
pud poctarum pꝛincpem vgilium
videene ydos elebꝛe ſuit in quodum

libꝛo ſuo poſt multa ꝗᷓ de xpõ dicit⸗

De hoc eig aduẽtu ſic loquit In ma⸗
nus inquit impioꝝ veniet a onueni
ent ſatdotes hebꝛeoꝝ ĩ ihm/ qꝛ mul
ta ſigna faciet ̃hẽdẽt eũ Dabũe
at deo alapas ifectis maĩbꝰ iĩpuro
oꝛt ĩ ip̃ᷣm ſpuẽt Ct ptꝰ paue ſubdit
Suſpendẽt cũ ĩ ligno et ocidẽt Sʒ
et alia multa ponit ꝗᷓ lattãtius opi.
ri ſuo ĩſeruit⸗ vt narrat aug· xvuij⸗
de ci⸗ dei⸗ qᷓ nõ ta ꝓphetia ꝙ; euage
Ui atinere vicẽtur hyſtceia; Et hee

10

is gd⸗
gt
Artt
r
t
unt R
nan
unde
e dent
e
daas
nuget
ſach
N
R
ne
dunt
nii
gus
ept
m⸗

mena⸗

glin
dem
Nat⸗
ma⸗
tuni-
vnl/
daur
ne
64
an
lage

& tercio aduẽtu · Seq̃tur de quarto
Beniet naqʒ xpᷣ̃s ad finale undi

tiũ ꝑ vtualeẽ p̃ᷣſic tiã: hit ẽ terribi

us ille adust/ de quo diceebat xp̃s ĩ
euagelio hodierno Tut videbüt ſili⸗
ũ hoĩs veniẽtẽ ĩ nube cũ ptute mag
na et maieſtate⸗ lue xxiꝰ Tũt ei ve
niet cũ ptãte: q̃ pus venerat mũ ĩfir⸗
mitate Cũt veniet cũ maieſtate qͥ p
us venerat mũ huilitate Tut veniet
uudiatur q̃ pus vencrat iudicãadg
Et ſicut ait btüũs augg mone⸗lxiijꝰ
de Ybie dni⸗Foema illa undimbit qᷓ
iudicata e, ſedebit iude x q ſedit ſub iua⸗

die⸗dapnabit veros teos qui fact9

F falſ reus Ve niet itaqʒ xpus:ſ̊ ꝑ
qua vid vẽtur ſit audiamꝰ Cunt ſa⸗
ne ad iudicãdũ veniet p via verita⸗
tis et iuſticie: qui pᷣus ad tedimẽ d

denerat ꝑ via pietatis mie Sit eĩ

ĩplebitut illa Inhete ſententia⸗Bni⸗
uerſe vie dommi mia veritas⸗· pe⸗
NHunc vero aduentũ xp̃i a ſigna vo⸗
turi indicij nõ ſolũ euagelica aut ali
a diuina ſcriptura docuit: ß ccia pꝛe
memoꝛata ſibula qubuſda Vſibo de
greo in latinu Vſis ita ccmt· Judi⸗/
tij ſignu tell ſuwoꝛe madeſcet EC æ
lo rex adueniet ꝑ ſecula ſuturꝰ9· SHci⸗
liceet in carne pꝛeſens ut iudicet oeb?z
Et de hot alia multa bdit ut recitat
aug xviijode ciuitate deit c⸗xxuijo⸗
que hit eſſent eciã merito recitanta?:
niſi ad alia ſeſtinaret intentio / 1 het
de quarto· / Hanc igitur quadzꝛi
mambꝛem diſtinctionẽ ideo veſtris
reuerentijs pꝛoponere dignũ duxi:
quua de illo aduẽtu final de quo vl⸗
timo dicũ eſt / ſanca mater eccia in

hac dñicn ſy ecaliter memoe ia agit /

Put euagelij hodierni ſeres mani⸗
feſtat / in quo xpus illius aduentuz
ſigna pzꝛedixit: et ipſius ꝓpinquita
tem nobis certitudinaliter ruelauit
dicens⸗Vbum indubie fidei Dutote
quonia pꝛope eſt regnũ dei: qð fuit
a pꝛ incipio veſtre pzꝛopoſitũ mritati

1/ Pꝛ0 cuig verhi intelligentia ple

„

nidei· ſciendũ nobis eſt fratres cariſ
ſimi: ꝙ regnũ dei quadꝛupliciter di

titur Quandogqz eccia generalis: de
quo regno ſenbitur Exibunt angeli
colligent de regno eiusoia ſcanda
la Mathei xijꝰ⸗ Quandoqz iuſticia

fſpintualis: ad q8 ptinet illa ſenten

tia Regnũ dei itra vos e⸗ luc xvijꝰ
Nuandoqʒ ſeriptura doctrinalis: nã
de dockrina ſatte ſcripture dite bat
xpuũ˖ s iudeis Auferetur a vobis teg

nu der Matheixxiꝰ Quandoqʒ glo

ria ſupernalis: vnde ſcriptum eſt⸗
Pemtentia agite: appzopinquabit
regnũ eeloeu Mathi tercio / / Hoc

autem regnu aleſtis patrie appzo
pinquare dicitur/ tunt poſt coz poeũ
rſurrectionem wmplebitur: quado

xpũs in finali iudiuo electis ſuis dit
turg ? Henite benedicki patris mei
percipite regnũ q8 vobis paratum
eſt ab oeigine mundi Mathei xxvꝰ
Omiſſis igitur trib pzimis acrep
tioĩb regni dei: qᷓ alijs aduẽtibg xpi
poſſẽt nõ incuem ẽter aptani/ hat vl
tima atœptionẽ qᷓ vltimo aduetui
finali iudicio oꝛrñdet / ideo ſingula
nter ꝓpſeq mur: qꝛ ad eã ſolu ꝑtinẽ
dinoſcit pmiſſa ñia euãgelij Scito
te quonia Ime ꝛ2c.· que ſuerunt Vba

In quibus quidem verbis ciren
aduentum xpziſti ad finale uidici
um · tria poſſunt onſiderationt dig
na notari· Pꝛz imo ſecura dei reuela

tio: quia dicit .· Scitote⸗ Seamndo

ſutura mundi onſummatio: quia

pzope eſt Tercio manſura xpꝛiſti

dominatio: quia reg num dei⸗Pzi
mũu pzobat cloquij ſtabilitas: quua

ditit, ſeitote · Deamndum pꝛobat uun

dicij vicimtas: quia pzope eſt Ter

tiũ pꝛobat faſtigij ſublimitas: quia

regnum dei /ͤ / Ded ſpꝛeta voomm
oncoꝛdantia dimiſſaqz verboz um
aurio ſitate: vt ad rcalttatem mate

rie tranſeamus ⸗ intendo cira indi

tium ſuturum iuxta hec que dicta
ſunt tres articulos declarare Pzim⸗

erit de undicandoeum docilitate: quu
a xpzꝛiſtus eos inſtruit quando ditit⸗

ſcitote Heaiundus erit de iudici pꝛo

pin quitate: quã ꝑ ſigna etauit⸗ ide
o ſubdit / pꝛope eſt- Tercius erit de
iudicantis auckoeitate: quã ipſe nob

innut per regnum dei · Audiamus

Witur ſummi dockosis ſeninzm clo
quium: quia dicit / ſcitote⸗ Timea
mus eciam ſummi terroeis futurum

iudicum: quia pꝛope eſt · Appeta
mus inſuper ſum mi tecoꝛis manſu
rum ſaſtigium: quia tegnum dei⸗
/ Ad hot ergo fratres cariſſimn /
ad het coꝛdium veſtroeum autes e
rigite: 2 attendite dockrinam xpꝛiſ

ti·. at iuxta ſententiam verbi pꝛope
ſiti, ſcitote quoniam pꝛope eſt reg

num dei ⸗ // Audiamus itaqz au

diamus ſummi doctoꝛis ſerurum e
loquim ꝛet ideo in hot pꝛimo artiai

lo vix amus de iudicandoꝛum docli
tate· qua xpꝛiſtus eos inſtruit quan

do diat ſcitote· In hot enim nota

tur ſecura dei reuelatio: quã pzobat
elo quii ſtabilitas/xpꝛiſtus namq;

veritatis woctoe pꝛecipuus cuius elo

quium ſtabiliter permanet: ipſo di

cente elum 7 terra tranſibunt ver

ba autem mea non tranſihunt Mar

ti viſimotertio teſte pꝛopheta q̃ᷓ
ait Ineternum domine permanet
verbum tuum vt nos qui iudican
di ſumus de ſe curitate ſun aduentus
dociles effieret: et ſalubꝛiter info⸗

maret de futuris euentibus in tem

ſteient am muelauit quando dieit ſei

tote ·/ Vbi non immerito diffi
tilis at vulis oeitur queſlio: vtrum

ſciliot tempꝗ vltimi aduentus xpziſ
ti poſſit a nobis determinate pꝛeſci

firmatiunuam pzimo arguam ratio
ne quadzuplic, // Pꝛzima ſunda
hbitur in duor um aduentuum ſtilcet
pꝛimi et vltimi ompara tione//
Hoecunda fundabitur in duoꝛum oon
trarioꝛum / id eſt xpꝛiſti a antixpꝛſ-
n conſideratione · / Tertia ſunda
bictur in ſatroꝛum eloquioꝛum vendi

ta aſſertione uarta ſundbi
tur in ſancoꝛum doctoeum catholi
ca traditione ·/ Pꝛima ergo rati

o que fundutur in duoeum aduentu

um ſcilicet pꝛimi a vltimi ompara
tione talis eſt · / Quig ſiaut ſant
ti pa tres expectabant pꝛimũ aduen

tum? ita a nos expectamus vltimu

Sed ſancti pattes ſciuerunt temp⸗

fan

.— Vk —

npel
Pas
ae
8 ſang
alstt
ter
unt te
nche⸗
hra
mant
Kdian
Mna
mufe
en af
m oe
dat
wof
t
trin
ntſei,
ne
fude
ſalet
6/

pꝛimi aduentꝰ: ſicut patet ꝑ nume

rum ebdomadarũ que deſenbuntur
daniel · ixꝰ⸗Ideo tep̃hendutur uidei
quia non ognouerunt tempꝰ pꝛimi
aduentue xp̃i: vnde dictur eis⸗ ypo

trite faciem œli ⁊ terre noſtis pꝛo ba

re: hot aũt tempus quo non pꝛo ba
tis · lue xijꝰ Ergo videtur ꝙ nobis
non debeat eſſe ignotum?: determi
nate ̃ᷣognitũ tẽpꝰ vliimi aduẽ tus
quo xpᷣs ad uidiciũ ẽ venturus /
Mec videt valere rñſio cuaã dat ſcũs
thomas- xlvij⸗8ð. quarti ſñiaꝝ⸗q· pᷣ
me articilo terao: vbi dicit ꝙ in pꝰ
aduentu xpꝛiſtꝗ venit owultus/ ulx

ta illud yſaie⸗xlvꝰ. vere tu es deus

abſconditus Ideo vt a fidelbus cog
noſci poſſet o poꝛtuit ꝑꝛedetermina
re tempus ſui pꝛimi aduentus Ded
in vltimo aduẽtu veniet maniſeſtg

uixta illud pſalmi, dqus man ſeſte

veniet τι deo ad ognitionẽ huutes

aduentg non opoetuit pꝛedetermina

te tempus quia non eſt ſimile⸗·/
Sienim het teſpõſio valeret: pari
ratione xpũs non debuiſſet ſigna vl

tmi aduentus p̃dicere⸗ cim pꝑ ſigna

deueniamꝰ in og nitionem ſignato
rum: a tamen xpũs de iuditio ſutu
ro multa ſigna pdixit in euagelio⸗

ſicut patet Mathei xxiiijꝰlute:xxiꝰ·

marci xxiijꝰ:capitulis⸗ Igitur lieet
xpũs tunt maniſeſte ſit venturus?:
hot tamẽ nõ obſtat quin pꝛcognoſ
u poſſit tempꝰ huuiſmodi aduentues
DSecunm ratio que ſundutur in
dudeũ contrarioeũ id eſt xpziſti æ an
tixpꝛiſti ↄſideratione:talis eſt Cũ
enim ontrarioꝝ eadẽ ſit diſciplina:

ongruũ eſt vt docknna dinina que
tempꝰ pzꝛimi adurntꝰ xpꝛiſti vt iam
dicktum eſt onſiderat⸗ eaa onſidera
re debeat tempꝰ aduẽt antixpꝛiſti:
nam xpũs a antixpuũs ſunt pꝛincipi
acontraria⸗a ad oppoſitos fines ten
dentia: vnũ ad onſtruchionem edi
ſitionem aliud vero ad deſtructio
nem et euerſionem politice xpzꝛiſtia
ne: quare ſicut onueniẽs fuit pꝛeog
noſtere tempꝰ xpꝛiſti⸗ ſit expediens
erit pꝛeſcire temp antixpꝛiſti, quia
huuiſmodi noticia nõ ming videtur
vtilis qᷓ; pꝛ ima: vt ſcʒ futute tunt ꝑ
ſeoitonie p̃mſa periaula cautius e
iutentur Hato aui tempe antixp̃i:
ſatis pᷣognoſcitur tempꝰ futuri iud⸗
cij:cum xpũo dicat: ꝙ poſt tribulati⸗
onem dierũ illoꝛum que talis at tã
magna erit qualis nũq; fuit. ſtatim
ſequẽ tux ſigna coſũmatioĩe ſeculi
aduẽt fulii hoĩs in nubibg celi: ſicut
patet mathei xxitiiꝰquare ex hiis vi

detur ſeqᷓ ꝙ hmöi tepy poſſit deter
minate p̃ſciri / Terga ro ſundat

in ſacroꝝ eloquioꝝ veĩdien aſſertioẽ
Nã i ad xo aſſerit ap's Mρα
ſumꝰ in quos fines ſcloõꝝ dauenerũt
Et ia Joh iiidicit᷑: filoli nouſſima
loꝛa ẽ ac Cũ ergo iã lõgũ tẽpꝰ trã
ſterit poſtq; het dicka ſut; ſequitur qy
moditcũ tẽpꝰ ſupeſt vß ad finẽ mun
dir quare videt᷑ ꝙ ſaltẽ nuũt ulud tẽ
pꝰ re ſiduũ poſſit ſciri / Quarta ro

fid tur ĩ ſcõn docton catholica tradi

tiõe: qꝛ multi docoꝛes ſci quos nõ ẽ

ceedendu obulaſſe atholice veritati
determinata tpa dſummationis ſe

culi tradide rut Vñ augꝰ? xxꝰlibꝛo de

duitate dei capitulo ſeptimo / expo
nens illud apocab,viœſimo⸗ Tenu
it dꝛaconem illum ſerpentem anti
quum qui cogno minatur dyabolus
et ſathanas alligauit idum miülle
annis / ſub eerto numero annoeum
huuie ſeculi onſummationem pzꝛe
nuntiat diens ꝙ omne opus creau
onis complebitur ſeu finietur in ſex
to millenario durationis mundi Et
atapit pꝛo ſuntamento ſue aſſertio
nis illud/ ij· petri⸗i⸗ Vnus dies a
pud deum ſicut mille anni⸗ Inten
dens ꝙ pꝛimeuam creationẽ quã de
us in momento womplere poterat:
ideo diſtinxit per ſex dies vt ſigniſi
caret ꝙ omnia que per totam dura
.Ronem pꝛeſentis ſcculi facre diſno

ſuerat in ſex annoꝛum millenarüs

adimpleret⸗ deide e xpoſitionem pꝛo
ſequens ſecundum q illi mile anni
drbent intelligi quos tetigit iohan
nes in apomſpſi: ciren hot duplicẽ

modum pzꝛoponit, in quoꝛum vno

aſſerit illud dickum apocalipſio ꝑ

tinet ad ſextum millenarium anno
rum mundi tune; ſexte diei / cluuis

millenarii poſterioꝛa ſpacia ſuo tem

pore volucbantur: quo finito ſeci
turum ẽ ſabbatum ꝙꝙ non habet veſ
peram⸗id eſt tequtes ſanctoeum que
non habet finem / Cui etiam ſen

tentie conozdure videtur methodig
martir: qui ut in hyſtoeis ſcolaſti

tis legitur · dum eſſet in carotre reue

lationem habutt de pꝛmcipio et fine
mundi: vnde libzum ſcripſiſſe tradi
tur/in quo totam ſecul durationem
per ſex alades / id eſt ſex millenaria

annoeum diſtinxit · Caſſiodeeus in
ſuper ſuper pſalmo ſexto pꝛedicta
ſententiam auguſtini bꝛeutter om
memoꝛat dieens: ꝓꝙ diem inditii qᷣ
dam poſt annos ſex milia diaunt ej
ſe venturum · quia deus die ſepti

mo legitur ab opere quieuiſſe: ſic in
ſeptimo millenario veniet ad iudi
rium, Ex quibus videtur ſequi pzo
poſitum- / Ded oppoſitum on
tluditur ex dicto xpꝛiſti Martci xuiꝰ

vbi ait ꝙ de die illa 1 hoꝛa nemo ſit

neqz angeli in elo neqz filius niſ
paterVnde iheronimus ſuper o
ſee hoc dictum exponens· Ita inqt
poſt paſſionem domim quadꝛingen

teſimus annus paulominus exple

tus eſt,- quantum tempus teſide
at vſqz; ad diem iudicii, neqz ange
li nouerunt neqʒ; filius Qui 1deo

neſcie ſe dicit: quia nobis dieere nõ

expedit · Cui expoſitioni concoꝛdat
cõmunis gloſa doctoeum: que ideo
fillum illud tempus neſcire aſſerit
quia ſciliœt hot nobis ſcire nõ facit⸗
quare 1c // Ad hant igitur diffict
lem queſtionem quantum xpziſtus
ſummus doctoe micht diſcipuloꝛum

ſuoꝝ minimo conerdere dignabitur

pxz obabiliter 2 ſine aſſertione teme

raria reſponſurus / cirea ſcientiã no

uiſſimoꝝ tem poꝛum quatuoꝛ contlu
ſiones vtiles retitare pꝛopono qua

ũ videbiturIn pma vtrũ hmõi ſcĩa

ſit veilis ad eccie xpiane ſalutarẽ e

tuditionẽ. In ſecutn vtrũ ſit atqſibil
p ĩ duſtrie huane natualẽ inqſitionẽ
In terga vtrum ſit deduabilis per

diuins ſcriptute littralẽ expoſitionẽ

gu⸗

nopt
onem

eſtet
teſt

tecle
huu
ectee
tius
Sun

boms

caN

ofp
Lor
pot

l
hou
ute
et⸗
i
wen
0lſt
ſon
yon
alt/
nend
hie
pul
ſco
ſſtu
lan
ſer
ve

bn

ſer

tin
hta
Aaremn
uni
dang
iſe:ſen
tadud
upe⸗
alm an
rrixu
eeno ſit
lusni
8luhero
Janit
adrinen
io ert
oſtt
He
110 0
tr
t 40
ent
roſffi
niſtns
um
nch
onetene
nnnti
gonclu
qus
niiſeii
ltare
ſton⸗
glispr
NNee

In quarta vttum lit reuelabilis per
pꝛ ophe tie ſutute ſpecialem in ſp ire ti
onem· // Pꝛima ergo ontcluſio
eſt/ q8 ſcientia nouſſimoeum tem
poꝛũ a pzꝛecipue tempoꝛis antixpziſ

ti eſt vtilis ad ſalutarem eruditionẽ
ecleſie xpꝛiſtiane: ⁊ iſta patet-Naã
huus ſcientie pzima vtilitas eſt⸗ ut

eccleſia armis xpꝛ iſti pᷣmunita cau
tius vitet deœptionis periallum //
Secunda vt leuius tolleret perſecu
tionis flagellum: quia vt diti ſolet⸗

iacula pzꝛeuiſa minus ſeriunt: et ide

o xpꝛiſtus iluis tempoeis perſecu

tionem tam ſiudioſe de ſcripſit⸗ſicut

patet mathei xxiiij , a apoſtolus e
ciam illuis perſecutionis periaua di
ligenter notauit guando dicit: ꝙ in
nouſſimis diebus inſtabunt tempo
ra periculoſa ꝛc ij⸗ad thim/ ii ·//
Tertcia vero vtiilitas eſt vt eccleſia
taliter erudita ſoꝛtius excitet mẽtes
wrnalium hominum ad vitandum
obſtinationis peccatum: nam ſicut
ſonus lire vel muſica melodia non
mouent equũ aut aſinũ non demul
cent/ ſed excitantur ad curſum vehe
menti ſono tube vel bucine: ſit multi
hijs tempoꝛibus facti ſunt equus et
mulus quibus non eſt intellectus q
adeo ſunt abſoꝛti deliciis 2 in vicijs
obſtinati: ꝙ pzopter ſuauitatem de
liciarum ſpiritualium aut deſideriũ
ſuperne beatitudinis ad bona opa
non mouentur / ideo vt excitentur ad
vitandum petcatum obſtinationis /
talibus neœſſaria eſt vox terroꝛis?:
vnde ſcriptum eſt Honitus terroeie
ſemper in nanbus impii/Job.xvꝰ⸗

Quapꝛopter expedit eccleſie vt ino
Fmato clamoee quaſi tonitruo vehe
menti et tepẽtino autes talium per

autiat: apud quos ſuauia monita

iam aſſiduitate diuturna viluerut⸗

at eis annunget finem aQ onſumma

tionc m pꝛeſentis ſeaili: et vt eos

terreat clamet cum pzopheta. finis

venit finis venit⸗ ezet ieł⸗ſeptimo
Ouartn vtilltas eſt vt ertleſia
appatentius euitet irnſionis oppzo
lz ium, Mam ndicaulum videretur
eccleſiam euangelizare otidie on
ſum mationem ſeculi: æ tamen ar
qn finem mundi non pꝛewognoſtere
tempus appꝛopinquationie ipſius/

aliter etiam fruſtra videretur anti
xpꝛ iſti perſetutio pꝛenuncata: ſi

non pꝛiuſq́; adeſſet ipſam pꝛeog
noſteret eccleſia, Et hec de pꝛima
contluſone · // Secunda contluſi
o eſt ꝙ ſcientia huuiſ modi non eſt
acquiſibilis per naturalem acquiſi

tionem induſtrie humane⸗ Et iſta
patet: quia ſicut deus in pzꝛoductio

ne mundi ſupernaturaliter operat9

eſt · ſit in onſum matione huuis ſe

culi ſupernaturc liter opere bitur:
quare ſicut treatio mundi natualiter
ſtiri non poteſt. ſed ex diuina reue
latione oognoſcitur: ſic onſumma

tio ſeculi aut euis tempus naturali

ter non poteſt ognoſci / net per phi
loſophoeum rationes aut aſtrologo
tum ſp eallationes. ſeu quaſcũqʒ a

lias humane induſine vk naturalis

in quiſitionis tonſiderationes pze
ſciri / / Vnde patet ꝙ liet aſtrolo

gi pzobent motus tetarttion's

„

octaue ſpere nequit licig i in xxxvi⸗

milib annozũ omplen: lit ecciam

huuus totius tetartationis reuolutt

o neœſſaria ſozet vt ipſoꝛ ũ quudam
aſſerut ad vninerſalem perfectionẽ
mundi / non tamen ex hot ſequitur

pꝛeſens ſeculum per tantum ſpacuũn

duraturum⸗ Jam quia deus ſuam
potentiam et ſapientiam nõ alliga
uit naturalibg cauſis: potens eſt mo
tum oebuum quantum ſibi placxt ve
locitare,a teuolutlonem huumſmodi
bꝛeuiſſimo tempoꝛe omplere, ita
vt reuolutionem entum annoeum
vno anno vel dimidio perficiat qð

vtiqʒ futirum eſle ciren finem mun

di ſcriptura teſtatur diens Aduenit
dies dom ini ſicut ſur quo eli mag
no impetu traſient ije petri vltimo

Et idem teſtatur ſibilla aſſerens
tunt minuentur anni ſicit menſes⸗

menſes ſicut dies⸗ Et het de ſe da

concluſione // Tertia concluſio eſt
wpſcientia de tempoꝛe determinato

perſecutionis antixpꝛiſti vel cſum
mationis ſecili non eſt de dutcibilis
per litteralem expoſitionem diuint

ſcriptute⸗ Et iſta patet quia licet ſci

entia huiuſmodi ex ſacra ſeriptura
poſſit haberi in vmuerſali 2 cõfuſe⸗

ſicut pꝛobant tres pꝛime rationes ã

te oppoſitum facte: tamen ſie nõ po
teſt de duci ĩ particulari determma
te/ ſam de ſcriptura nou teſtamen

ti omnino magis videretur qð debe
ret determinationem illuis tempo
rig doere ꝙ veteris teſtamenti: co
qð reuelatio ipſius facta eſt magie
pꝛope ſinem mundi⸗ cirea quem ta

lis ſcientia magis appareret villis

ercleſie dei: ſiait in pzꝛ ima concluſio
ne tactum eſt Et tamen in nouo teſ
tamento huuiſmodi tempus non de
terminatur: quia liœt apoſtol dixe
rit- nos ſumus in quos fines ſeculo

mm deuenerunt/ quauis etiam dictũ

ſit- nouiſſima hoea eſt⸗ pꝛout in ter
da ratione ante oppoſitum tange ba

tur: nichilominus ex hüjs vel ſmill

bus locutiombus non poteſt aliqua
determinata quantitas temporis p̃

ſciri · het enim dicta ſunt non ad ſig

nificindum aliqua bꝛeuem moeam

tempo is que ſit finis ſeculi: ſed ad
ſignificidum nouſſimu ſtatum mu
di qu eſt vltima etas,de qua nõ eſt

diffinitum quanto ipſa ſit tempoeis

ſpacio duratura: cum dieat auguſti
nᷣ xxijꝰ.de tiuitate dei⸗qð ſexta nũct

atas agitur nullo generationum nun

moro metienda⸗ Mam eciam ſenio
dqs eſt vltima etas hominis nullus
certus terminus pzefinitur:cũ quan
doqʒ tantum vel plus quantum om
nes pꝛecœdentes etates durare inue
niatur⸗ ſicut idem aug ditit in libꝛo
Ixxxiij/queſtionum Et ideo apoſto
lus notanter diti / fines ſeculoeum /

e non finem / aperte ſigniſicans plu

ra tepoꝛa ſub illa finali menſura du

tatioĩs; que nouiſſima hora ſen etas
vltima ditit gtincri: quare patet de
terminatũ tẽpꝰ gſũmatiomis ſeculi

nec ex noui/net ꝑ ↄſequẽsex vetert

teſtamẽti ſcriptura poſſe eertitudina
liter pᷣmgnoſci⸗net ſcĩiaʒ hmõi tꝑie

ex ip̃iq aucoꝛitate deducc / Dz cõ

tra hat cõcluſionẽ crrauit ille artis

nle
Nelo
nwnn⸗
Menn
ſogen
neb ſal
nan dici
aut int
tangeln
lſmil
talign⸗
maaß
madſ
mnen

mxa
dpſ
tta nü
dumnr
nſene
pulue
üman
nom
ruut
nllzo
cſe⸗
Wm
lanpu
ttſmd
ptane
rta
Cſalli
beter⸗
audin⸗
itpt
G

e orde

ſdd
eümti
garn

medice peritiſſimus arnaldus de vil

la no ua: qui in duobus tractatibus
quoeum vnus intitulatur de tempe

aduentus xp̃i a antixp̃i-alius vero

de miſterio cym baloeum eccie oppoſi
tum cncluſionis pzedicte pꝛincipa
liter oſtendere viſus eſt. Et ibi Pba
re vo luit ꝙ deus vltima tempoea re
uelauit eccie per danielem: et ſpecia
liter tempꝰ perſecutioĩs antix p̃i ſub
illie verbis damelisxij pilðò arca
finem vbi ait/ a tempoꝛe quo abla
tum ſuerit iuge ſatrifiauũ· poſita
fuerit abhominatio in deſolatonẽ di
es mile ducnti nonaginta Ad cuig
teclara tionẽ aſſerit quatuoe // Pꝛi

ma eig aſſercio ẽ ꝙ per ilũ numerũ

poteſt eccia pꝛeognoſcere temp il
lud wognito tempoee a quo doct an
gelus cõputationem illig numeri in
choare/et oognito quid ibi velit per
dics intelligere⸗2 idro xpm dicit ad

qphetam danielem remiſiſſe⸗ Cum

vide ritis in quit abhom mationẽ die
tam a daniele ac Mat hei xxiiij. //

Seaunde eſt ꝙ illud tempus a quo
woeetur computatio inthoar eſt tem

pus in quo populus uide ozũ totali

ter perdidit terram pzomiſſionis?
tunc enim ablatũ fuit uige ſacrifici

um per dics / cnt cciam intelligete a

nos · ſcðm ꝙ ipſemet danie eixꝰ eb

domadam accipit nõ pꝛo ebdomada

dierũ vſualiũ ſed anoeu. 2 ſit ecam
atripitur geneſis⸗/ xxixꝰvbi de iacob

dicitur ꝙ ebdomada traãſacta rachel
duxit vxoem // Tertia eſt per
annos intelligendo andoes lunarrs ſi

ue ſolares includitur tẽpus parſecu

tionis antixp̃i infra. xiiijcentenari
um ãnoeum a xpi natiuitate cirtiter
ſeptuageſimũ quintuũ vel lxxvi⸗ aut
ſeptimũ anum illiꝰ entenarii⸗⸗/
Quartn eſt ꝙ huit expoſitioni on
tordat pꝛophetia ſibilie babilonie

de aduentu antixp̃i a afſerſio auguſ
tim xxꝰ de tuutate dei qua ſuꝑig al

legaui in quarta ratione ante oppoſi

tum queſtionie Et het omĩa in pꝛe
allegatis tractatibg diffuſe a conſuſe
Pſequitur/ Sed huig opimomes
falſitas ex ſeipſa euidenter wonuinti
tur / quia cum iã de xiiti/ centenario a
latiuitate xp̃i fluxerint pluſq́; anni

lxx vii tum nüt annũ octogeſimum
qumtũ fere oompleuenimꝰ: ſequitur.

ab octo anis vel cirtiter ſciz a tẽ
poæc quo ia pit perſecitio pzꝛelentis
ſcimatis ſcðm opinionem pꝛedictã
inepiſſe debuit perſecutio antixpi/a
tũ ſcðᷣm danielem inbus aãnis ſex

menſibg hec perſecutio duratura ſit

vt ditit aug9.xxd de cuutate der
t. xiinꝰ, ⁊ poſt eam iuxta xp̃i ſenten
tiam Mathei⸗xxiii.ſtatim ſecutura
ſit onſümatio ſeaili: onſequẽs eſt
ſcðᷣm huius opinionis fictam diui
nationem ꝙ iam eſſet antixp̃i perſe

cutio onſümata: 2 ſea li oſumatio

iã ꝓpleta. qᷓ oĩe falſa eſſe expientia
mamſeſtat / Pꝛeterea opinio pꝛe
dicka gnter hot irride da vider: qꝛ ſi
xpuũᷣs ĩ euãgelio deo remiſ ſſet ad ꝓ
pheticã danic . vt ſeʒ x illã eig ſS/
ſuꝑius allegatũ poſſet eccia ſcire nu
meꝝꝶ ſupꝛadictũ Put aduerſarig aſſe
rit: tũt apli qbꝗ xpũs loq̃bat᷑ maxĩe
ptꝰ deſcẽ ſuũ ſpũs ſci nõ min qᷓ; iſte

́”ÿUDü

phecie ſignificenonẽ/et habere pdit .
numen intellectu⸗ipfuz poſtenie

declaroſſent · at in ſuis ſenpturis teli

McMmuſſſent· a8 ex pꝛedictis in pzobati

one tertie gtluſionis opparet eſſe fal

um Kurſus pzedicta expoſitio dani

elis antique 2 auctẽtice doctoꝝ expo
ſitioni diſcoedat Mam ſi ðm magiſ
tum in hyſiceijs ſcolaſticis xpꝛiſt⸗

pꝛopꝛiũ ſig nũ deſtructionis et euer

ſiomes iheruſalẽ poſuit añ dixit Cũ
viderits abhominationem deſolatio

nie que dicka eſt a daniele ſtare in lo
o ſancto: id ẽ ymaginẽ abhomina
bilce m que ſignũ erit deſolatio nis po

ſitam in templo⸗ de qua ved ymagi

ne hot exponendü ſit / liet varia opi
nio fuerit tamẽ aliio repꝛ obatis oſ
tenditur gð de illa ſtatua intelligen
dum eſt qua euerſa mheruſalẽ p titũ

adꝛianus poſuit vbi archa ſteterat⸗
Hede eciam tenet qð tempꝰ quo po

ſita ſuit abho minatio in de ſolatione

fuit quando titus a veſpaſiany poſut
erũt ymaginem oſaris in iheruſalẽ
Inſuper nimis fragilis eſt fantaſti
ca confirmatio opinionis pꝛemiſſe
Mam litz illa ſibilla gqua allegat de

aduẽtu xpꝛiſti locuta ſit· tamen nul

lã determmatã quotationẽ tempo

ris legitur poſuiſſe) lla euam opini

o auguſtini de ſexto millenario ano
rum qua ad cõfirmationẽ ſue aſſer

tionis induxit multipliciter infirma

tur: tum quia ſextus ille milenang

iam elapſus oſtenditur per hot að

aug dieit ꝓ ſuo tempe ilius mile
narui poſterioꝛa ſpaga volue bantur

. 2èð “ S , äl s “ sõsðõäs

A ano tnmẽ trmꝑe iã pluſqᷓ mile
anni fluxcrũt aim ipſe ſuerit cõtem

poeaneus iheronimo: qui ciren qua
dꝛingenteſimũ annũ a paſſione dñi
vixiſſe · a ſupꝑ oſee ſenpſiſſe legitur-

put ex cuis aucteitate poſt oppoſi
tum queſtionis ſuperig allegata pa

tenter monſtratur / Tum caam

quia aug vbi p̃dictam opinionem
de ſexto millenarxio recitatiue poſuit

ſtatim aliã ſubdidit diẽẽs, aut certe

mille anos pzo anis omnib huig9
ſeculi apomlipſis poſuit: vt pfecto
numero notaretur ipſa tẽpoeis ple
nitudo⸗a hant vltima aſſertiue tenu
it ſicut libꝰ xviiiꝰ⸗luꝰa⸗liiiꝰ⸗capituł
in contluſione totius voluminis e

uidẽ ter apparet / Tum tertio qui

a illa ymaginatio de duratione ſecu
l per ſex millenarios ſiue per ſex ci
liades ſeðm methodumm omnino ĩ
certa eſt, quia ipſe pꝛout in hyſioꝛi
a ſcolaſticn dictur⸗ ſit ꝑ ciliades ſe

alla diſponit,/ qdð annos non appo

mit ſi ſuperſint. 2 ide o nichil eertum
de numero annoꝛum tradidit⸗/ Ipſa
etiam anndeum computatio ab oei
gine mudi dubia eſt/quia vt eadem
hyſtoꝛia teſtatur ab adam vſqz ad
xpꝛiſtum fluxcrunt anni quinqʒ mi

la a ſere ducenti ſem lxx ⸗ inter

pꝛzette: ſcm hebzeos vero longe

pautioees / Tum quarto quia nõ

ſolum per ſex ſed per ſeptem milia

annoeum poſuerunt aliqui ſeculum
duraturum: pꝛout G. pariſienſis
retitat tractatu tertio libꝛi de vniuer

poſtiᷓ opinionem p̃dica recitauit

ſo⸗ vnde caſl· vbi ſupꝛa allegatus eſt

—
—

wilke
ſen⸗
Ama
ee
gn
dat
1taͤen
lonn

poſtt

tart
hu
cope
U
apt
nint
nogt
eſin
ſet
wi
ſu
anſ⸗
ſeppo
ethl
abaet
dem
Ud
n n.
, ſnten
wlongt
guii
eml
talli
ſen⸗
vu
4
bit

hanc ecam ſubiũgit dicens⸗Alij pn
ennt pt ſeptem milia ãnoꝝ quaſi oc
taua die illa eterna lucẽ declarari⸗ ſi

alt a xpᷣsoctaua die reſurrexit Vedz

qua opinionẽ q p̃dica cputatione

lxx:interp̃tũ adhuc eſſet mudꝰ qua
dzingentis anis 2 paulo aplig dura
tura vtraqʒ tñ harũ opinionu tãq
dubiã 2 nimii aurioſa relinqt: het
de cercia concluſione / Quarta co
cluſio eſt ꝙ ſciẽtia de tempe antixp̃i
vel futuri uudicij ẽ nobis reuelabilis
ꝑ ſpecialẽ inſpirationẽ gphetie ſutu

re Et iſta patet qꝛ liet ſcia huuiſmo
di nõ ſit nobis de ſacto in ſacra ſenp
tura teuclatn vt dictũ ẽ / tñ nõ ſequi

tur quin ip̃a eſſet poſtea reuelabilis
non ſolu de potentin dei abſoluta⸗ qꝛ
hoc clarũ eſt/ß eci de po tentia oedi
nata / ita ꝙ deg talem ſcienta nõ ſie
ſibi ſol reſer uauit ꝙ oꝛdinauerit eã

nüuß alteri reuelare / ſicut tenet ſcũs

tho mas ſuꝑ quartu ſentẽtiarũ lom

ſuperig allegato / Vñ ontra cũ ꝓ
babiliter ſuadetur cõcluſio. qꝛ c ſcia

huumſmodi ſit vel aliquando ent vti
lis ecie dei/maxime urca finẽ mũdi

ſicit ex pꝛ ima cntcluſione patuit· ſe
quitur ꝙ de? qui eccie ſue in ſibi vti
libus non defiat tunc huuiſ modi ſci

entiam ꝑ ſpecialem inſpirationẽ p
phetimm reuelare diſpoſuit Nã liet

xpũs dixerit,lex et pꝛophete vß ad

iohannẽ aẽ Mathei xi⸗ hot tñ intel
ligendü eſt de ꝓphetis pꝛenuũciantt
bus pꝛimũ xp̃i aduentũ / net ut ibi
dem ait iheronimus,hot diutur vt
poſt iohanẽ baptiſtam extludantur
pꝛophete/quia ccam iohannes euã

geliſta poſtea in apotalipſi pꝛophe
tamt: 2 multi alij in nouo teſtamẽ
to / quare tredendu eſt ꝙ non decruat
aliqui maxime cire finem müdi qui
etiam cirxca vltimũ aduentum xpꝛiſ
ti ſpiritum habebunt pꝛophetie ad a
wditionem eccie xpꝛiſtiane / Sic
enim beatus cirillus abbas ioachẽ
2 ſancta hyldegardis de tempibus

nouiſſimis multa gphetaſſe credun
tur: vt a quibuſdam traditur ſcðm
rreuclationem factam eidem ioachi
lam non reſtant plures ꝙᷓ anni quin
decim vj qʒ ad regnum antixpꝛiſti⸗

Vnde hos verſus dudum ſcriptos

eſſe ompleri- Angelus ad ioachim
arto numine dixit Cum ſuerint an
ni tranſacti mille tnenti Et dem dẽ
tits poſt partũ virginis alme Tũc

antixpꝛiſiꝰ tegnabit demone pleng
‚DSed ocnntra hanc et ſimul con

tren pꝛimam cncluſionem eſſe vide
tur illud dickum xpꝛiſti act/ie on
eſt veſtrum noſſe tempoꝛa vel mo
menta que pater poſuit in ſua poteſ
late · Vnde ditit auguſtinus xvij⸗
de. ci⸗ dei⸗ liij,· Di hot enim nobia

noſſe pꝛodeſcet a quo meliue ꝙᷓ; ip
ſo deo magiſtro interrogantibus diſ
tipulis dictetur. quibus tamen reſ
pondit, Non eſt veſtrum ſcire aẽ

uel die uel anno ſed de empoꝛe in
cerrogauerunt quando illud accepe

tunt teſponſum Fruſtra igitur an

nos qui remanẽt huit ſeculo ompu
tate at diffinire wnamur: cũ hot ſci

te nõ ẽ noſtrũ ex oꝛt veritatis audi

amd Et ibi alia mul ta ſubdit ᷓ tlare
G i.

videntur dickis contluſionib repug

nate / Pꝛo quocu à ommu imi
uum ſolutione in pꝛedicta xp̃i aucto

nitate quatuo? notanter onſiderare

chuenit // Pꝛima ergo onſiderati
o eſt ꝙ ibi xpus loquitur per verbũ
te pnti.diœne⸗ non cſt veſtru⸗ vbi a

it gioſa⸗nõ ditcit non erit ſed nõ eſt⸗
notans adhut eos no eſſe ydoncos·
ut ſciz innueret no tiria tempoꝛũ il
loeum de quibus interrogabant 6

cis quatum ad ſuturũ negabatur⸗ ſi
cut eaa auguſting pꝛimo de tri ca?⸗

xij*, cxpomit illud de die autẽ ꝛla
a hora nemo ſtit ne qʒ fillus / hot in
qnut neſcit· neſcie ntes facit / id eſt
ꝙ non ita ſcie bat vt tunt diſcipulis
indichtet Et ſubdit⸗Jllud itagz die
turus erat diſcipulis tem pore opo?z⸗
tuno. Vnte ad hot pꝛobandum in

ter otera allegat illud Multa habe
o vobis dieere que non poteſtis po

tate modo 2 het ſunt ꝓ pz ima con

cluſione / Detuda coſiderc tio eſt

ꝙ xpũs non diat nõ ognoſcetis . H

non eſt veſtru noſſe. Vnde cu hot P

nonem veſtrũ ex ſua ſig niſica tioẽ xe

feratur ad vires humanae ꝑ hot vo

luit innuere ey ꝓpꝛijs viribus nõ po
terant noſſe tempa de quubꝗ interro

gabant Et eaaã repꝛehendit auguſti

ngillos qui coniecturis humanis hu
ui modi tempoea diffinire pſumut⸗

vt patet li.vihe de a dri lo ſune
rius allegato Dic autem modus lo

quendi ſimilis ẽ illi quo alibi dicitur

Mon eni vos eſtis qui loquimim H

ſpũe patrie 7 quare nʒ eis negat

rationẽ diuinã ß ꝑ inquiſitionẽ hu

mana / et het ſut p ſecuda cõtluſione
/Terca oſideratio ẽ ꝙ xpᷣs ꝑ hot

ꝙ dicit noſſc ꝙ verbu er vi ſue ſignin

fuatiois magis tẽpꝰ p̃tentum ĩpoꝛ
cat ꝙᷓ; ſuturũ/inſmnuauit/ nõ ad ſu

turu ß ad tẽpꝰ tũt pñs aut p̃teritũ

ſuã ronẽ dirige bat innuẽs ꝙ hmõi

noticia lict nõ fuiſſet aut Ptunc nõ
cſet vtił ſuie diſcipuk: tñ ali qñn ſo
tet vtil eis a ſucceſſoꝛib eonꝝ ſuturb /

het ſüt ꝓ pma ſecuda teraa uclu
ſione / Quarta gſiderato eſt ꝙ

xpũs nõ dicit abſolute⸗ nõ ẽ vzm noſ

ſe tpa⸗ addidit qᷓ pater poſuit ĩ ſu

a ptãte- vbi ꝑ vim telatiui ytẽptita

tis ila tpa ad determmata teſtrin

git / at ſint illa ipſemet determina
uit c dicit, de die aut illa 1 hoꝛa ne
mo ſcit miſi ſolꝗ pz: a illa ꝓpziæ ſunt

momẽta gſumatioĩs ſeculi/q qyiis
pater ſut retinuerit poteſtati/ non ta

mmen ſequitur ꝙ ſit retinucrit de an
no uel menſe ſeu alia maioei tempo
ris quãtitate ·/ Pet ecia m de hu
iuſmodi tempoꝛe aduentus antix-pi

uei cõſum mationis ſeculi quere bant

diſcipuli ſed interrogabant dñe ſiĩ

tempoæe hot reſtitues regnum iſtael
uct⸗ i⸗ quart xpꝛiſti reſnonſio ad il
lud de quo locnumur non poteſt tõ

uenienter aptari / et hec ſunt pꝛo

pꝛ ima et quarta concluſione⸗/
Ex quibus conſideratiombus et ali
is ſupz adictis patet ſolutio ad om
nia ſupig allegata 4 ad vtraqz par
tem inducka / a her de pꝛimo articut
lo ſufficiãt Veãtur de ſecũdo / in quo
ſimul Afuſe trackabo de tercio / cauſa

abbꝛer wädiſermonem. ‚/ Timea

mus igitur fratres mariſſimi timea
mus ſumi toꝛtoꝛis ſuturum iudiau

um/ i vo in hot ſecundo artiallo vi

deamg de unditij pꝛopinquitate qua

per ſigna edoaut ille quu dicit pꝛo
pe eſt / in hot enim notatur ſutura

mundi gſummatio qua pzobat iudi

tij vicnitas/ Epuũe namqʒ; in euan
gelio hodierno per ſigna cõſumma
tionis ſeculi pꝛopinquitatem futuri

iuditij pꝛopter vicimtatem vnig ad
alterum deſignauit I7deo quibuſtam

ſignis pꝛemiſſis paraboliam ſimi

litudinem poſuit dicens⸗ vitete ſicul
neam omnee arboees aim pꝛodu

aint iam ex ſe fructum ſcitis quoni

am pꝛope ẽ eſtas ita æ vos caim vi
teritis hec fieri ſcitote quoniã pꝛop?
eſt egnum dei⸗· Vnde ibidem diat
gregoeig Dicut ex arboeis fructu vi

cina eſtas/ ſit ex ruma mundi reg ni

tei pꝛopinquitas cognoſcitur· Ex q̃ᷓ

bus verbis oſtenditur ꝙ fructh mu
di ruing eſt⸗ Ad hot enim creſtit vt

adat, ad hot germinat vt quecugz

germin auit onſumat Quare patet
qð pꝛopinquũ ipſuus futuri iuditij

pꝛeambulum erit pꝛeſentis ſecuili cõ

ſummatio ꝑfecta / pꝛuis tamen ſig
ms plunbus demonſtranta; ideo di

tit pꝛope eſt / Vhbi merito queren
dum ourrit vtrum pꝑ ſigna aliqua
nobis reuelata poſſit de tempore de
terminato pꝛopinquitatis futuri un
ditij haberi noncia · Ad ꝙ tamẽ bꝛe
uiter reſpondendum eſt ꝙ non //
Pꝛzo aug detlaratione ſciendum eſt
licet illa pꝛememoꝛata ſibilla de

2 ſue ꝑſecutionis generale periculũ

ſignis inditij multa ſcrpſerit ſicit

teſtatur lackanti7/ pzout recitat au
guſting / tamen ipſa ut ſupꝛadicum
eſt nullum tempus determinatum

p̃dixit: liet cciam iheronimus po
nat xv⸗ ſigna uꝛdicium peedentia/ et
per dies quindecim ate ompletam
ſeculi onſummationem futura / ta

men an dies illi erunt oontinui om

nino incertum ð⸗ Nat illa ſigna ihe
ronimus aſſerit: ſed in annalibus in
deoꝛum ea ſcripta reperiſſe teſtatur /
que eciam ſcm doctoees net certitu
dinem net veriſmmilitudinem habe

te videntur Lot inſuper xpꝛiſtus in

euangelijs multa ſigna teuelauit ta
men ſcom auguſtinũ i in epiſtola de
fine mundi ad eſitium / ſigna que in
euangelijs ponuntur non omnia E
einent ad vliimũ xpꝛziſti aduentum
ßF ãdã ad tẽp deſtructionis ihꝛlm⸗
quedã enã ad aduẽtũ quo otidie vi

ſitat ecam⸗quapzꝛopter huiuſmodi
ſigna que ſenbutur in euagelijs aut

alijs duꝛinis ſcripturis ad hot non
poſſũt valere vt p illa determinatũ
ir p9 iudicij ognoſcam Et ad hũüt
intellectũ aſſerit ibide m aug ner
de menſe net de ano aut ebdomada
vel deada ſen quouis alio numero
aſumemaonme ſeculi p̃t haberi erti
tudo⸗· // Hiüs tñ nõ 5 obſtantib ex
rñſione xp̃i Mathei xxiij tres gra
doſi gen gin quitatẽ ſuturi iudicij

ſigniſi catiu diſtinguere poſſumꝰ NMã

qdã ſũt Jpinqua: qᷓdã Pinquioea⸗ H

1qᷓ̃dã Pinquiſſima Sub p̈o gradu
expliaut xpᷣs ꝑſonale regnũ atixp̃i

8
—

G ij⸗

Dub ſeand ſolis 2 lung obſcurati
onẽ a aſum ſtellamm. Dub tercio
vero ſignu fili homis in elo⸗d eſt

ſignu crucis xp̃is ꝙ tuntc creditur eſſe
fuarum /DHigna aut pꝛim gra
dus Put veriſimiliter cicchnrare va

lemus ſignifimbunt pzopinquitate

vltimi aduentus quatu ad paucita
tem annon / Digna ſeamdi qua
tum ad paucitaté meniu /// Dig
na vero gradztercij quantũ ad pau
citatem dierũ vel hoꝛ aru⸗ Inter ſig

na igit᷑ pꝛopinquuoea que ſub ſecun

do gradu ontineri p̃diximꝰ xpᷣus in
cuagelio hodierno quatuoꝛ enume
rat que merito conſiderate de bemus

/ Pꝛimüũ ſignũ erit obſcuratio ſy
derum luentium/ de quo dicit Erüt

ſtgna in ſole a luna ⁊ ſtellis: ꝙ in a
lio euãgelio tlariꝰ expoſuit Staum
in quit poſt tribulationẽ dierũ illon⸗/
ſcilict ꝑ ſecutionis antix pᷣi:ſol obleu
rabitur et luna nõ dabit lumẽ ſuu⸗2·
ſtelle ardent de elo⸗mathei xxij %
1/ Heaundü ſignũ erit onfuſio ele
mentoꝝ oĩm / de quo ipſe ait⸗Et erit
in terris pꝛeſſura gentũ pꝛe conſuſi

one ſonitus maris qa flucuũ: ꝙ non

ſolum de mari aut elcemẽto aque itel

ligendu eſt⸗ quia vt ibide m dicit glo

ſa- appzopiquante ſuo termino oĩia
ele mẽta quaſi pauẽtia nutant m ttre

munt⸗ // Terañ ſignü erit ontur

batlo hoĩm timentiũ / de quo ſubdit

areſcentiby homimb9 pꝛe timoꝛe ct

expectatione que ſuꝑueniẽt vniner

os ſe8 m auguſtinũ in p̃dicka epiſto

la ad clitium uirca finem mundi ma

ℳ

H

li ꝑſequentur- Ccntra vero de ma
lis per apoſtolum dicitur⸗ Cũ dixe
rint pax ⁊ ſecuritas repentinq eis ſu
perucniet intent/ivteſ ßequinto //

Quartum ſignu erit mutatio virtu

tum eeleſtüi de quo oncluditur ꝙ Vͤ

tutes eeloeu mouebütur: ꝙ vuqʒ de

angelis acipiendum aſt / ſiue de om

nibus generaliter intelligatur ſcð;

beati gregoeij ſententia / ſiue ſperiali

ter de illis angelis qui appzopziato

nomine virtutes diamtur / moueb̃

tur aüt uel pꝛopter nouitatis admi

rationem⸗uel pꝛopter noui oꝑie in

choationẽ· / Nec ergo ſigna ad
littera m eſſe futura vltimo iudicio

ſoꝛe ꝗginquioꝛa ex doctrina xpꝛiſti

euagelim firmiſſima tenete a nulla
tenus dubitare debemuo / ideoqz lit
te ral ſenſu pꝛeſupoſito⸗finẽ ſermo
ni bꝛeuiter imponentes pauliſper
ad ſenſum miſtiaim tranſeamus /
Nuld eſt enim erunt ſigna in ſole
luna a ſtellie: niſi ꝙ eccie luminaria
tenebꝛeſcent, ꝙ vtiqz iam pꝛochdo
loe fuctum eſſe onſpicimus/ Mam

aum in ſole luciditas pꝛelatoeum / in
luna luminoſitas pꝛincipum / in ſtel

lis vero tlaritas inferioꝛz um oongrue

deſig netur/ Jam eerte ſolem lunam

7 ſtellas tenebzeſcere percipimns:
dum in pꝛelatis luem ſapientig, in
pꝛintipibus lumẽ uiſticie⸗ in inferio
nibus aut et ſere in omnibd ſplendo
rẽ grẽ pene deficere videamg: 27 ad

hut ꝙ 7 relatu mirabile a miſea bile

dicku · Nüũc ſol a luna ſtelk lumen
mẽdicnte rõuĩrit: q; ſtatꝰ p̃latoꝝ a
nnapibꝗ iuſta dapnatioẽ wꝛrigit/2

— — —

ana
do
m
n

n
ſun
nue.
nſno
.
10d
bile
nen
e
ſen⸗

„henſioe ailpatur / Quid vero ſ

mificat pꝛeſſura gentiũ pꝛe wonſu ſio
ne ſomitus maris 2 fluckuu: miſi qui

a ex eo ꝙ ſeriptum eſt · Aque multe

populi multi:in ſomtu maris æ flut
tuu murmur popularium cõuenien
cer itelligitur / ꝙ hodie aduerſus et
cleſiaſtios tantum eſſe dino ſcitur⸗
ut ex eo pꝛeſſura gentiũ id eſt oppꝛeſ
ſio tœie a eteris gentibus veriſimili
ter futura tredatur / Cur ergo nõ

ate ſcerent homĩes pꝛe timoee et ex

pectatione que ſuꝑuenient vniuerſo
oebi cum ex tot et tantis malie que
pzeſentia viœt plura et maioza vni
uerſallter ventura pꝛeſumant /

Sed quid eſt / virtutes elorum mo

uebuntur⸗ niſi quia virtuoſi at eleſ
trs viri pꝛopfer perſeaitionem ma
loeum de boni pꝛopoſiti mutatione

temptantur / adeo quidam vt iuxta
xpꝛiſti ſententiam indutantur in er

roaam ſi fieri poſſet ecam eleci Vn
de liet pꝛelia et ſeditiones et huiuſ
modi perſecutiones que in cuangeli
is pꝛenũciantut a tempoꝛe pꝛimiti
ue etcie ſuerint: et quatoqʒ tante in
bulationes a erroꝛum oꝛ ruptiones
habunduuerint. a tunt ab aliquibus
vicinus expectaretur et iminens an
tixpꝛiſti aduentus: ſicut dicitur in er
tleſiaſtica hyſtoꝛia⸗/ et in kbꝛo ihero
nimi de vins illuſtribg / pꝛopter qd

liet credatur huumſmodi periaula in

fine mundi opioſius habunture: ta
men que ſit illa quantitas ſeu periau
loeum menſura quæ vicinũ antixpziſ
ti aduẽtum immediate pꝛeœdet om

aduentu domim⸗

nino incertum eſt / nichilominus ge
ne ralitas pꝛclioꝛum et ſeditionum
que totam xpꝛiſtiani tatem ocrupãat
nos induclt vt pꝛopinquam antixpi
pñtiam merito timere debeamg: et
ut de aljs perſecutionibus tacam⸗
de hat crudeli ſeditioẽ pꝛeſentis ſciſ
matis omnino timẽdum eſt. ne iux
tan pꝛophetiam beati cyꝛilli a ſentẽ

tiam abbatis ioathim in cmento e

iuſdem / ipſa ſit illa hoerenda diuiſio
⁊ ꝑ ſecutio ſciſmatie ptꝰ quã atix-p̃ᷣi
ſeua perſecutio eleriter eſt ſutura⸗
Hjije ergo pericilis ammoni
ti nmeamus feattes cariſſumi timea
mue ſummi terroꝛis ſuturum uidici

um: quia pzꝛope eſt / Ded luxta p
pofſitum noſtri tertij artiauli appech
mus cciam ſummi tecois manſurũ

ſaſtiguim⸗ſcʒ tegnũ deisqꝛ ut ait be

atue gtegoei9: nos qui huig tegni /

id eſt eleſtis patrie gaudia eterna

Agno ſcim: quãtotiq ad ea ſeſtinars

de bemꝰ Vos ergo ſiait xp̃s atludit
in euagelio⸗hijs fieri inapiẽtib teſ
pitcite et leuate cipita vza id ẽ exhy
larate oꝛ da: quoniã appꝛopĩquat ro
dẽptio vꝛa Voo itaq; labente mun
dũ ontepnite: 1 ad regnu eternali

ter permanſurum woꝛda leuate⸗ qui
a uxta p̃miſſam ſepe repetitã ſen

tentia xp̃i Dcitote quonia ac. auiꝗ
regni nos ꝑpticupes efficiat ac. Amẽ

¶ Explicit ſermo editga dño petro
&e ailliao Cardinali mmeacenſi ſa
tre theologie doctoer de quadꝛuplia

S ii

Hequitur ſermo per eundem do
minu Betrum cameracenſem ſatre
theologie doctoꝛem de natiuitate
womini noſtri ihe ſu xpziſti,:

H N EEée euangelizo vob
gaudium magnum⸗

Scriptum eſt Tut⸗2
wplo Et in euagelio

huiusnoctis natiuita
AIs dñice recitatum gaudiũ magnũ
fratres cariſſimi / ymmo vero omni
um maximu gaudioeu. de natiuta⸗
toa dei noſtri dom ini iheſu xpi hodie
clebꝛiter ſuſcepturi· Ad eam qᷓ tti
gaudij mediatrix extitit / matrem eꝰ
Vrginem gloꝛioſam⸗ Pꝛzo graciag
ackione greſſũ quantoci? pꝛoperemꝰ
Tranſeamg c paſtoeibꝗ / tranſeamꝗ
ſpuũaliter vſ q; bethleem 2 veni amg

ſeſtinantes / vt inueniam⸗ maria⸗ ip⸗
ſãq; pꝛo impetratione gracie / duo⸗
te cim gaudio ſalutem? dientes A⸗
ue a?⸗ / CEtce cuangelizo vobis
gaudum magnũ ac· Attẽdite frẽg
mriſſimi cospoeis at ſimul coedis
aunib) hut diligenter intendite⸗Attẽ
dite noua hurg natlutatis dominioe
gandia / et euangelizantis angeli o⸗
leſtia verba pẽſate Etœ enim nouũ
gaudium⸗Etco gaudioſum verbũů /
olim undeis paſtoribus ab angelo /
hodie nobis fidelibus in euãgelio
nũciatu m Ec e inquit euagelizo vo⸗
bis gaudum magnu⸗Ppus naqz
in betleem nato Put nobis euangeli⸗

cn narrat hyſtozia- Paſtoꝛes erant

in regione eadem vigilantes 2 auſto⸗

dientts vlgilias noctis ſupꝛa gregẽ
ſuum⸗ Et ete angelus dominm ſtetit
iuxta illos / claritas dei circũfulſit
eos / a timuerunt timoꝛe magno SDꝛ
aduertite ᷓ magnum huit timoꝛei
magno ſecuritatis atodit ſolacum ⸗
quia dixit illis angelꝰ Molite tima/
re Met ſolum timoꝛem ſedat / aut ten
rorem ſugat / ſed 1 plenam ſecurita⸗
tem ingerit 1 nouam alacritatem in/
fundit diens verbũ gaudioſum Ec
æ cuangelizo vobis gauduim τ
Auditum eſt itagz; verbu angelica /
verbũ vtiqʒ ſpual gaudio / et eeleſti
ſuaui tate refſertum/ Sonuit vox lo⸗
ticie in terra noſtra vox exultationis
æ ſalutis in tabernaculis peccatoꝛũ
Audite ergo frattes cariſſiimi Audi
te petcatoꝛ es ſinguli / ymmo audite
elt aunbus percipe terra vrbum
ælis terriſq; locdu verbum / omni
qua qʒ conſolatoꝛium/a omni aten
nont digniſſimũ Quid enim acen
dus nunciari/ quid audiri iocindius
quid potuit gaudioſig publiari? HH
verbum. hot e elo lapſum / 1 ange
lie pꝛolatum? Quis tõ lapidei toꝛ
dis * quis tam dure eruics / quis tã
obſtinati animi arius anima non li⸗
quefacka ſit in hoc verbo / cuig ſpirit
in pꝛewꝛdijs ſuis non eſtuet p gau

dio / auuts anim non ſuſpiret / iolin
ditatem hac a exultationem ingeti

teſiderio eructare feſtinans? Erucka

bit igitur oꝛ meum verbum bonu⸗

Eruckabit inquã / a quantum domt
nus ooneſſe rit aperire at manifeſta
te airabit verbum hot veſtre caritati

Joſitũ Ecæœ euãgelizo vob gaudiũ

magnũ In quo quidem verbo fe
coriſſimi triplex ſignate miſterium⸗
Ece enim pꝛimo angeli nuntiatis
auckoꝛitate⸗ Quia euangelizo Ece
ſecundo ainei andientis ongruitate
Quia vobis ſcilicet paſtoꝛ bus ⸗ ECc
le tercio / populi expectantis iocundi
eatem· Quia gaudium magnu //
Ece inquã pꝛimo angeli nũaantie
auctoꝛitatem · Quia euãgelizo Da

ne magna eſt a admiranm huius e

uangelizantis aucoꝛzitas a qua ee-
teri euangelſte 2 apoſtoli ſue auco⸗
ritatis fidem a ſidei firmitatem ſũp

ſerunt. Vnde ambꝛoſius⸗ Vidate in

quit que mad modum diuina aura ſi
dem aſtruat / angelus mariam ͤange
lus ioſeph/ angel paſtores edoet⸗

Et idem Ht opinoe angelus marie

coneptionem / ioſeph impꝛegnatio⸗

nem/æ paſtoꝛibus natiuitatem enoaer

rat · Magna ergo admirand eſt
auckoeitas cuangelizantis angeli /
natiuitatem dei / at euis generationẽ
ab ho mine inenarrabilem nuntian⸗

tie· Wobꝛem pzopheta yſaias ad

mirando quere bat · Generationem

euis quis enarrabit? Ac ſi dieeret⸗

Vee generatio non huma na ſed an⸗
gelica / non terrena ſed eeleſti ingua

narranda eſt Et ideo narranns auc

coꝛitas ſingulariter admiranda Hz

attendite fratres qualiter diumna ſa⸗
pientia nuncij ſui aucoeitatem vt ei
humana inſipientia fidem daret ho⸗

die tripharie declarauit⸗Pꝛimo per

diuim lum inis reſulgentiam ⸗ Seca⸗
do per ſuperni agminis reſonantiã⸗
Tercio per magni examinis reuerẽé

tam // Pꝛimo quitem per diuini

luminie tefulgentiam⸗ ſeu per ſigni
ſenſibilis ongruentiam / quia de paſ

–w

toꝛibus in cuangelio dititur / ꝙ clari

taos dei urcãfulſit illos⸗ Et hoc qui ⸗/

dem hodie congruentiſſime factum
eſt. Bñ beda in omelia⸗Nuſ inq̃t
in tota veteris teſtamenti ſerie reperi
mus angelos qui tam ſedulo appa
muere patribus cim luœ appatuiſle⸗

Sed hot pꝛiuilegium recte huic t⸗

poei eſt ſeruatum / quando exoetum
eſt in tenebꝛis lumen reckis coꝛde /

Merito ergo elum choꝛuſcat/ meri

to lumen wleſte fulget / aim ille mãa⸗

do naſcitur / cum ille hominibus na
tus oſtenditur / qui eſt lux vera que

illuminat omnem hommem venien

tem in hunt mundum Johannis i?
17Hecundo diuina ſapiẽtla hui
angeli et huius auctoeitatem nüũci

per ſuperni agminis etera⸗Qui⸗

a ſubito vt euangeliſta inquit facka
eſt cim angelo multitudo milicie eo⸗

leſtis⸗ Vbi bera⸗ We parua in quit

vnius angeli videretur auckoeitas /
poſtq; vnus ſacramentum noue na

tiuitatis etocuit / ſtatim multitudo
celeſtium agminum affuit / nec affu /
it ſolum / ſed 7 oleſte cantitum reſa
nauit . Vnde ſequitur/ Lauduntium
dicentium Gloꝛia in altiſſim is de

o / in terra pax hominibus bone

voluntatie Et merito deo gloꝛia / et
hominibus pax cantatur/ quia deus

homo naſcitur⸗a quia in elo glo⸗
ria/a in terra pax ſua natiuitate do

natur⸗ Pax inqua dutur hominib
ſed non omnib.Quia non eſt pax

G iiij

£
impijs dicit do ming Yſa. lvijo SHed
pax hom mibg bone voluütatis · De
qubꝗ dicitur per pꝛophetam- Dax
multa diligentibus legem tuam in
pſalmo cxꝰ? Cercio diuina ſapientia
hug nucij auctor itatem monſtrauit
per magni examinis teuerentiam /
quia ad huig veritatis cxamẽ/ adð
malioem ſue auctoeitatis reuerentia
angelus ſenſibile ſignuũ induxit⸗ Et
hot in quit vobis ſignu · Inuenietis
infantem pannio inuolutum in pꝛre
ſepe poſitum⸗ Et notandu vt ait be

da/ ꝙ ſignum nati ſaluatoꝛzis datur /

non cyꝛio exeptum oſtro 5 paãnis
ſqualentibus inuolutum nõ in oꝛna⸗
as auro ſtratoꝛ ijs / ſed in pꝛeſepiby
inuenicudum. Erce ergo ſignu mi⸗
rabile⸗ Que enim huid ſigni ongru⸗
entia⸗ que cõuenientia huius tei?
tes miranda⸗O nouũ 7 inauditum
ſignum / pannis inuoluitur / qui olu
terraãq tenet / in pꝛeſepio iacet / cung
celum ſedes eſt⸗Ded ut ait maxim⸗
in ſermone⸗ Di bi panni ſoꝛtaſſis
vileſcũt / angelos admirate . Di p̃ſe
pe deſpitis / erige parũper oculos/ 2
noua in elo ſtellam Pteſtätem mu
to natiuitatem do minicam intuere⸗
Hi tredis vilia / trede miriſica Di de
hijs que humanitatis ſũt diſputas
que alta ſunt eleſtia venerare⸗ NPec
ille. Merito ergo xpꝛiſti naſcẽ tis hu⸗

—

manitas / humili ſigno monſtratur

Cuius diuini tas eleſti pꝛewnio de

tlaratur⸗Etce igitur pꝛimũ verbi
pꝛopoſit miſierum. ſciliet angeli
nücäantis auckoeitatem / Exrre ſe
aund cunei audientis congruitate /

quia vobioe ſciliœt paſtoꝛibus Hane

querenda nobis eſt cauſa a diligent
inquirenda coongruitas⸗Cur paſtoꝛi⸗

bus non potius alijs maioꝛiſz ſa

pientie et potentie vel eminentie fa⸗
moſioꝛis hominibus / agelum loquz

tem / ipſumgʒ noua dominice natiui⸗
natis gaudia nunciantem audire tcä⸗

eſſum eſt? Fuerant quippe in grecia

ſotrates / plato / ariſtotiles / 1 innuma

ri ſapientes philoſophi/ Fuerant in

ytalia elo quentiſſimi rethoꝛes / 1 o0

ratoꝛes tlaniſſimi⸗ Fuerant in roma-
na re publia ſcipiones 2 fabꝛici/ a⸗

lij qʒ ſtrennui ducs et pꝛincipes in

uictiſſimi / inſuper eruditi wonſules 2
iudices eleberrimi / ſuerant 7 tunt e

rant in iuda legiſdo ctoꝛes põtiſieæs

ſacerdotes leuite ſeribe et pharizei⸗

Met tamen hijs apparuit angelg

apparuiſſe legitur paſtoeibꝰ⸗-Paſto⸗

teo inquit euangeliſta erant in regi/
one eadem vigilantes aiſtodiẽtes
vigllias noctis ſupza gregem ſuü⸗
Et ece angelus do mini⸗/ etera⸗
Cur ergo paſtoꝛibus appatuit äge
lus ? Ad hoc ſane teſponder criſoſto
mug⸗ Mon inquit angelus iuit ihe
roſolimam / non requiſnut ſen bas
phariz eos / erant enim toerupti à in
uidia cruciandi · Ded hi paſtores e⸗

rant ſincri antiquam patriartharũ

mopſi wonuerſationem colentes⸗

m

Eſt autem ſemita quedam ad philo⸗

ſophiam perducens innoentia Hec

ille⸗ Ded attendite fratres cariſſimi

ſingula euangelij verba notate⸗

Hane paſtoꝛ ib innnoctie ſimpli /

citas deſignatur . Danc in vigilant/

— — — — — ẽM

— , — 2I — — — —

bus dilgentie ſedulitas deſignatur

Hanc in cuſtodiantibus perſeueran

tie ſeatritas deſignatur⸗ Et hor to⸗

tum ad noſtram ernditionem refer
tur⸗ Dimus ergo paſtoees per ſim

plicitate m innoentie Bimus ergo
vigiles per ſedulitatem diligentie
Simus ergo aiſtodes per ſecuntatẽ
Perſeuerantie⸗ vt ſi angelum domi⸗
ni 7 noua dominire natiuitatis gau⸗
dia ſpiritualtter mereamur audire⸗
Cur ergo paſtoeibus Cur vigilan

ubus⸗Cur vigilias cuſtodientibus
apparuiſſe dicatur ſignanter aduer⸗

tite,⸗ Aduertite ſane· Dunt enim

plures / falſo paſtoꝛis nomine vocita⸗
ti/nee tamen paſtoꝛes per nnoon
tiam ſimplics / ſed per nequieie ma⸗
lignitatem nocntes / net per dingẽ

tiam vigiles / ſed per negligẽtie toꝛ
poꝛem deſides / net per boni operie

perſeuerantiam gregis aiſtodes /

per inconſtantie terroꝛem aduenien⸗/
te lupo/ tanq; mercennarij ſugiẽtes
Quippe? Quia net vigilant circa
gregem / ſed contra gregem / nec ad
gegis cuſtodiam / ß ad pꝛeda Hie
ergo falſis paſtoꝛibus/ angelus do⸗
mini aparere non dignatur · SDed
quia non eſt ad cos nobis ſermo/
ad annütianda dominide natiuitate

gaudia ſeſtinat intentlo / de hat latri ⸗

mabili triſticie materia ſileamꝰ/net

ad hoerum perditiſſimoꝛum hominũ

repꝛchenſionem / ſed ad noſtram eru ⸗

ditronem 7 nouozum gaudioeum
iuhlationem ſtilum vertamne Hi⸗
mus ergo paſtoece per innocenta⸗

——

ı
Simus vigiles per diligentam
Simus cuſtodes per boni operis⸗
perſeuerantiam- Tales enim paſ
tores eſſe debemus / vt angelum do
mini natiuitatis dominice gaudia
nunciantem ſpiritualiter audiamg
Et ad hot miſtire deſigna dum hu⸗
iuſ modi paſtoꝛibus apparuit age
lus/æ in quibus hos paſtoꝛes imi⸗

tarn debeamus oſtendit . Vnuſquiſ

qʒ e nim etiam qui pꝛuiatus viue
te creditur paſtoꝛis offieium tenet /
bonoꝛum aduum oogitationum†

q; mundarum aggregans multitu⸗

dinem hant⸗ iuſto moderamine
gubernare/ ſcripturaru paſcuis nu
trire / et ontra demonum inſidias
ſeruare ontendit · Ecre ergo De—
cundum etera ⸗· // Etre tercic/½
populi expectantis iocunditatem ⸗·
Gaudium magnum⸗ Sans gau⸗
dium magnum / net tantum popu

lo iutnye / ſed omni populo expec
tatum / net vni loo / ſed vniuerſo
minno iocindum⸗· Euangelizo in⸗

quit gaudiuum magnu quod erit

om ni populo O gandium ſua ge⸗

neraltate mag num / ſua magnittt⸗
dine nouum / ſua nouttate miran⸗
dum⸗ Cauſa autem tanti gandij
oſtenditur/ quia magnus nouus

admirabilie partus monſtratur⸗

Vnde ſeqtur⸗ Quia inquit natue
eſt nob hodie ſaluatoꝛ / qui eſt x̃e
doming O bꝛeue verbum ingetis
gaudi expꝛeſſiuum · Quid enim
gaudioſius expꝛ imi potuit· Quid

tale vnq auditum eſt. Aut quid

ſimile aliquando mundus arepit *

Natus eſt nobis hodie 27 O gene⸗

rale gaudium omniũ populoʒ / ſed
xpꝛiſtianoꝝ ſpeciale at ſide lium pꝛo⸗/
pꝛium.In auq enim om para tione
quodlibet aliud gaudiũ eſt fidelbg
reſpuendu⸗Gauteant ſiquidẽ infide
les in quibuſlibet rebus/ gaudeant a⸗

lij in allequendis delicijs / alij in on

gregandis diuitijs/ Alij in honoꝛi⸗
bus 7 potentijs acquirendis⸗ Gau
drat in delicijs epicurus / in diuitijs
cteſus/in potentijs ho noꝛibꝰ alex
ander ille maedo pdẽ magn) Abſit
auiẽ vt in hjjs gaudeat xpꝛiſtianꝰ? /
ſed in hot gaudeat quia natus ẽ no-
bis -Quis enim fidelis / quis xpi-
anus habẽs fidem ſicut granu ſyna
pis non gaudeat in rectatione vbi
huius ? Tanta quippe eſt huius Vbi
dulcedo / vt idipm iterum atq; iterũ
tecitare non tedeat·Tantn eſt huius
ſermonis gratia / vt ſi vel vnũ iotn
mutaue ro continuo ming ſapere inc⸗
piat Vnde fit / vt dum laboꝛat affer⸗
tio huig melliflue dule dinis opia /
latius efſundere geſtiens / net ver ba
inueniat / nec aliad queat expꝛimere
dulcius,⸗Matus eſt nobis hodie ꝛc⸗
j DHed attendite fratres 7 ut qua⸗
tum valemg huus verbi duledinẽ
effundam ſingulariter euts ſingula
momenta libzate. Ce enim-⸗ Pzi/

mo diuinitatls benignitatem Qui

a natus eſt deus· In hot enim vta⸗
it apoſtolus-Apparuit benignitas
7 humanitas ſaluatozis noſiri dri⸗
Ad tytum iije caplo⸗ Decudo benig

emm ſibi ſed nobis / net pꝛo ſua / ſed

pꝛo noſtra vtilitate natus eſt · Et ut
idem apoſtolus ait Mon ex operibꝗ

uiſticie qᷓ ſecimꝰ nos / ſed ſcðm ſuam
miam ſalũ · nos fecit Tertio vtilita
tis pꝛoximitatem/ Quia hodie / in
quit etcia / ſcietis qꝛ veniet dominꝰ
mane videbitis gloꝛiam eius //
Magna ſunt het fratres cariſſimi /et
magni gaudij oſtenſa miſteria / que
longo foꝛent deducenda trackatu / ſi
tempoeis pateretur anguſtia / ſed et
alia quedam ad maioeis gaudij ex

pꝛeſſionem ex ipſius noui part ma-
niſeſtantur nominibus Ecce pꝛi /

mo nomen deitatis Daluatoz⸗ Cc⸗

c ſecudo nomen pietatis Epziſtus-

Ecre tercio nomen maieſtatis Dñe
Ete ergo peccatozũ remediũ · Qui

a ſaluatoꝛ/Ecœ ergo infirmoꝝ ſola⸗

cium⸗Quia xpꝛiſtꝰ/ Ete ergo ege
noeũ ſubſidium qꝛz dñs · / Quid

ita q; tam ncariũ perditis Quid

tam optabile miſeris Quid tã vtile

deſperatis? Natus eſt nobis hodie

ſaluatoꝛ /q eſt xp̃s dñe. Si tu ergo

pccor ea / nõ ideo de ſalute deſperes⸗

Adeſt naq; deitatis remediũ Natd

eſt ſaluatoe Et iße quidẽ cũ eſſz deus

p p&œoeib hõ facth eſt Di tu ĩfirmg
adhuc peroꝝ pᷣe de tiũ vulnere leſ9

es Adeſt pietatis ſolacu⸗ Mat eſt

xp̃e Et ip̃e quĩ pius ſuauis/a mi
tis / vncth oleo leticie 9ſoꝛ tby ſuie
Di tu pauper es / n diuicijs grẽ nõ

habudas⸗Adeſt maieſtatis bſidiu

Natg 5 dñs Et ipſe quidẽ magnz
duies valde/a multe miſericoꝛ die

Nemo itaq; de pei lalute deſperet

ze⸗
ma/
u
C⸗
ſtrs⸗
Dis

ſc-
ze⸗
ud
d
ve
odi
tigo
o⸗
atg
d
fung
l
43,
mni
is
lni
dĩ
gnh
vede

Pn

Memo de mediti auſteritate dubitet
Memo de eig efficati ptate foꝛmidet
Adeſt ſaluatoe / non ſine ſalute Adeſt
xpꝛiſto / non ſine vnctione Adeſt do
min) / non ſine potentie magnitudi

ne⸗ // Gaude amg igitur i hat na⸗

tnitate Et multiplict gratulemur
in ea/ quã a ſaluatozis 7 ſalutis vti

litas / 2 xpziſti at ſue vnctionis ſua/
uitae a dom ini euiſz poteſtatis dig
mins / tam eleganter illuſtrat⸗Gau⸗

teamus itaqʒ / et ne quis triſticie lo⸗
cus pateat omnes pꝛe gaudio cante

mus cum angehs⸗Gloꝛia in exel
ſis deo / et in terra pax hominibg bo
mne voluntatis Quod pꝛeſtare digne
tur Matus nobis hodie ſaluatoz q̃
eſt xpꝛiſt tominnus Amẽ:

¶ Expllieit ſermo de natluitatt dñi

per venerabilem ſatre theologie dort
toꝛem Petrũ de aillyaco Cardinalẽ

¶Denuitur ſermo de eadem feſti⸗

uiitate faaus per eundẽ wominuũ Pe

Eritas de teera oꝛ ta eſt
Cui conoꝛ dat quod in e
angelio hodierne feſti
uitatis legitur· Verbum caro facũ
eſt. Jo · iv Vt de tam ineffabili veri
tatt que hodie de terra oꝛta eſt / veʒ
fari valeat lingua carnis / lingua pet⸗
cutvꝛib / lingua noſtra/ lingua mẽdo⸗

ſa / a vt de verbo incarnato verbum
dignu pꝛoſerat / indigna caro / caro

immũda / 1 multiphici viciata petca-
to ad eam que ſine peccato ẽ digniſ

ſimam ac mũdiſſimam matrem gra⸗

tie / ex qua verbum caro fackum eſt /

per quam veritas de terra oeta ẽ
ſuppliater terurramus dictes Aue
maria gracia pleñ aE⸗ / BVeritas
te terra oeta eſt ac⸗ odie fratres
cariſſimi hodie vnde exultant coeda
fidehium enangeliais Jphetitg ſer
mo oncꝛdont / hodie nẽpe quia ver
bũ caro fachu ẽ· I deo veritas de ter
ra oꝛta eſt Caro enim terra eſt / diẽ⸗
te ſenptura Roꝛmauit do minꝰd vel tre⸗
auit deus hominem / id eſt hominis
carnem de limo terre· Gen⸗ ijo Ver⸗
bum autem venitas eſt / ulo teſte qui“
ait. Ego ſum veritas Jo⸗xuijè Cö
oꝛdant itaqz de Pbo eterno dei pa⸗
tris / tempoꝛalia vba humane vocis.
et de Vtute eterna diuine mẽtis vo
calia vena euãgelici at pꝛophetici ſer
monis inter ſe onſonant / ſibiqzʒ oon
ueniunt / quia qua nro xpꝛiſtus ihe
ſus / verbum filius dei patris taro
fachus eſt / ex vtero virginis matri
id eſt quado ex eius carne homo fſat
tus eſt / 1 de virgine natus eſt· Tũt
veritas de terma oeta eſt · Quod fuit
verbum de verbo intarnato / olim
phetiœ pzꝛopalatum et hodie verbo
euangelioo concꝛdutum / at ideo veſ
tre pꝛopoſitum taritati / Ad cuiꝗ
verbi derlarationem? ad verbi ĩcrr
nati laudem 2 gloeiam duo nobis
ſumopere ſum macqʒ diligentia coonſi ⸗

de rara ſũt / Pꝛimo qudẽ qualiter

—„ 2. — .„ S
añ verbũ incarnatu verieas a terra

expulſa ?/a oeta de terra falſitas

HSecundo qualiter per verbum imr⸗/

natum ſalſitas a terra wepulſa ? /

oeta eſt de terra veritas, / Vt er⸗
go pꝛ imam ſum maq; veritatis dicc
mus oꝛiginẽ / at ipuis oetum in ter
ra digniſſimu ⁊ altũ exoꝛ diũ deſcri
bamg pla ſane in pꝛima hois trea

tione de elo a regaltb ſedibz venit
ip̃a a deo ſummo pᷣ̃ſite oꝛtum traxit

2 ab aleſti thꝛono ad terras uß deſ⸗

eendit· Quando enim pꝛimꝰ adam
a deo treatus eſt / tunt ventas de eelo
oꝛ ta eſt-Oeus nãqʒ ſumme verus/

nequaq; hominem ſine veitate crea

uerat / ſed pꝛout tãti opifids dere bat

opus ipſum veritate pꝛutia exa⸗
* ditum/ equitate et uiſticia reuulga⸗
tum/ maſuetudine q tepeiantia pzꝛe-

ditum / foꝛ titudine conſtantia robo
ratum / omni deniq; Vtute ac gracia

wotatum / perfeccuq; condiderat⸗ Feck⸗

rat enim deus hoiem tecum eeci⸗

vijꝰ Hed heu nobis miſeris füijs a⸗

de Ipſe qui ꝓ ſe ſuiſ q; poſteris tot 4

tanta a deo beneficia reeperat / vorin⸗

tatẽ ipſam quam de elo acreperat /
eteraq; dona perdidit / qñ a ſummo⸗

vero / at vero bono per malum ĩiobe

dientie ſe diuiſit ⸗Per ipſum ergo

eig pecratum / ventas a terra expul
ſa eſt / et tunt falſitas de terra oeta

eſt // Ex tunt fratres mriſſimi / ex

tunt ve ili per quem tantum ſcanda-

lum venit / ex tũc ꝓchdoloꝛ humam

genus veritate miſerabilter deſtitut⸗

tũ / at erroꝛe a falſitate nurabiliter

multipliciterq; depꝛauatum/ in om⸗

6*

adulterui müdauerut. Ozee i

—

ne genus viciceũ exarſit / hine caym

ffieidiũ perpetrauit/ hinc nembꝛoth
tymnnidẽ exertcuit⸗Et ne p ſingula
diſeurram. hint adeo treuit hoĩim
malttia ſuꝑ terra / adeoq; inũdauit
Diluuiu vicioeũ / vt deus ſumme mi
ſentcos hominẽ ſe feciſſe peniteret /

totũq; geng humanũ p diluuium a

quaru deletet / exeptis admodũ pau
uie/quos ' archa noe miſerioꝛditer

teſeruauit⸗Remanſit enim ſolg noe /

⁊2 quu cũ eo erant in archa geñ· vij

Lit ergo noe ? alij pꝛiarthe abꝛa

ham / yſaac 2 iacb / at eteri ſãcti pa
tres antiqui / moyſes quoq; a ſingu
li pꝛophete dei / ut hominũ vicia er

roꝛeſq; coerigerent / veritatẽ a tetra
ex pulſ am teuocate falſitatẽqʒ a ter
i repellere onati ſunt / hint moyſes

legem dedit / ipſãq; veritatẽ utcuqʒ

agnitam velauit miſteris / obnubi
lauit ſig nis enigmatbus obũbꝛa
uit⸗Me ſoꝛte ſi veritas tlara nura

facie exhiberetur homimbus / ſua fa

miliaritate contemptum pareret aut
odium · Vint namqʒ peſſimus ho
minũ mos eſt/ ſemperq; futt/ quia
familiaritans ontemptum / iuxta
vulgatum tetentij verbum / veritas

odium parit- Ded netc ſic quidem
moyſes aut alij pꝛophete / potuerũt
aduerſ9 hominum maliciam pꝛeua
lere / nec ſic valuit redire veritas / aut

falſitas abire quinymo in toto oebe
terratum deuius lugens ait⸗NMon

eſt inquit veritas / non eſt mia / non

eſt ſcientia dei in terra Maledictũ

mendneium / homitidium / ſurtum et
ji

ahm
ſh
unl
en
it
mmnen
nint
uuilng
Nüpu
dꝛdirt
1 ne
Nechre

nen

eſige
üreen
get
et

noſr

D
bruk!
lia
W
tert ant
nlo o
e

Vrs

onit

n tan

cgaut

ebe

Pon
a nor
dici!
wüun

tii

Sed ut eeteros vicioenm erroees ta
oam quid de nouſſimo erroꝛe ydo

latrie dickurg ſim/ qu exepta hebꝛe⸗
oeum gẽte / que ipſa ad omne ma
lum a hot ipſum ydolatrie malum

pꝛoniſſima ſemper ſuit: omnes ali
as gentes ſic nequiciter at pertina⸗/
citer oœupautt. vt nõ ſolum fideles
tei / ſed ecaam getiles philoſophi hüt
erroeem irridere a tep̃hendere oge⸗
rentur · BVnde anneus ſenee lbz o
quem cõtra ſup ſtiaoes cdidit / cn de
ydoloe u ſimulachzieageret ita ſenp
It Oacros inquit immoætales ĩ ma⸗
teria viliſſima atqz ĩmobili dedicat /
habitus illis hominũ ferarum qʒ et

piſcium / quidam vero mixto ſexu / di

unerſio toe poibus indunt/ num ia vo⸗
cant/q̃ ſi pũ accepto ſubito ocurre

rent / mõſtra haberẽtur Deiñ aliquua/

as deietiſſet / oppoſuit ſibi queſtionẽ
Z ait / hoc loo / dicet aliquis Cre

dam ego olum terram deos eſſe⸗

qa ſupza lunam aliosinfra alioo? &E
go feram aut platonẽ aut pppath?
ticum ſtratonem / quoeum alter ſecit
deum ſine coꝛnpore / alter ſine animo
Et ad hoc rñdens· Quid ergo tan—
dem inquit verioꝛa tibi vi etur titita⸗
tij aut romuli aut tullij hoſtilj ſop
nia /· Cloacam tytus tacius dedia⸗

uit deam· piaim tyberiũqʒ romulg/
hoſtilius pauozem atqʒ palloꝛem te

terrimos hominũ affech9 het numi/
na pouꝰ æedes eloſqʒ; recipies /
Poſtea vero de ipſis ritibg crudeli

ter turpibus multa ſeribens/ finali .
ter ſit ait Que omnia ſapiens ſeꝛ⸗

poetaſum

uabit / tanq legibus uiſſa non tanc
dijs grata Et tandem de ipſa de oeu
falſoꝛum multitudie ontludit Om⸗

nem ignobilem deoꝛu turbam quaã

longo euo longa ſupſtitio ongeſſit⸗
Sit inquit adoeabimus / ut memini⸗
mus cultum eius magis ad morẽ /
id eſt populoꝛum conſuetudinem q;
ad rem pertinere Huit ſenee in hac
parte non omnino veritas defuit/
affuit enim ſcribenti / viuenti defuit

NMam vt auguſlinus ait vio te aui

tate dei capitulo deemo.· Quia ipſe
illuſtris populi romani ſenatoꝛ eat
wlebat quod repꝛehende bat / agebat
quod arguebat / quod culpabat ado⸗

mbat. Dit 2 varro eum eſſet omni⸗

ceronc ſine vlla dubitatione dockiſſi

mus Cũqʒ teſte auguſtino libꝛi pꝛe

allegat/ capitulo tercio/Ip̃e quadꝛa
ginta vnu libzos antiquitatum è p-

ſiſſet / tebus humams xxv. diuinis

vero ſexdecim tribuens⸗ In quibue

multa de huiuſmodi ſuperſtitions
curioſa vanitate diſſeruit / imperig
ſa tamen veritate erroꝛem popula⸗
rum /⁊ ſi non manifeſte / oculte ſal
tem fateri ompulſus eſt. Ait enin
de generationibus deozum magis

ad poetas / id eſt ad fichas falſaſ q;

poetafum fabulas / ꝙᷓ ad phiſiws
idd eſt ad veras et ſalſas ratione/
fuiſſe populos inclinatos,. SHed hü
philoſophi hunt erroeem manifeſtt
ac publiœ tepꝛchendere veriti ſunt /
quia errantem populum timuerũt⸗
Seiuerunt eni antiquũ phůoſophũ
3 anaxagoeã apud athenienſes tan

„
teum dampnatũ ſuiſſe / teſte auguſti
triam publie rep̃hendens / ſolem di
œbat lampadem eſſe ardentem / ipfũ
qz deum eſſe negabat/-Nunc itaqʒ
ydolatrie vulgatſſimũ erroꝛem hac
notiſſimam falſitatem / alioſ qʒ innu
meros erroeis modos ante immr na
tionem verbi et natiuitatem xpꝛiſti
nec patriarche nec pꝛophete nec phi⸗
loſophi a terra / terre me ve homumn⸗
bus repellere potuerunt · Eere ergo
qualiter ante verbum inarnatum
veritas que pzimo de celo oeta eſt⸗
poſtea a terra expulſa eſt. oꝛta eſt

de terra falſitas⸗ Et hec de conſde

ratione pꝛima- Sequitur de ſecůda
Tibeat igitur tõſiderare fratres
canſſimi qualtter per verbum inar
natum ſaiſitas a terra repulſa eſt / 2
oꝛta de terra veritas · Poſt; enim
verbum caro fackum ? / poſt; xpꝛiſ

tus dei filius / qui eternaliter eſt ver

patrio / temporaliter de terra oetus
id eſt de carne natus eſt / falſita tis te
nebꝛe ſugate ſunt/ 21 veritatis lume

illuxit/ ſiout ſeriptum eſt⸗Populyge

tuum qui abulabat in tenebꝛis vidit
lueem magnam Habitantibus in re⸗
gione vmbꝛe moꝛtis lux oeta ẽ eis
Vt autem innumeabiles popul gẽ
tum tenebꝛas / net ſolum vulgariũ
populoeum / ſed philoſophoꝛum a ſa⸗
pientium gentiliüu tenebzoſos erro⸗
tes ſalſitateſ qʒ pꝛeteream / verbum
inmrnatum at veritas ipſa / que de
terra ota eſt / 2 que erat lux vera il
luminas oẽm hoiem veniẽtẽ in hũt

meralrius termegiſt in dyalogo 1

sõä
l

mundum/falſitatem ydolatrie / erro
rẽqʒ nephandiſſimũ quem paulo ã
te come moꝛaui a terra ſugauit⸗/ MNa
pꝛout e&leſiaſtiœ teſtantur hyſiorie
poſt verbi imrnationem / aim xpꝛiſ
tus a facie perſequentis herodis in
egiptum tranſuet / vbi tunt maxime
ydolatrie vige bat erroꝛ/ In eius in
greſſu quaſi choeuſcante veritatis lu
mine toeruerunt ydola egypti⸗Tra
duntqʒ ꝙ ſicut in exitu iſ rahel de e

gypto / non fuit domus in qua deo
operante non iaœret moetuum pzi
mogenitum / ita net tunt ſuit ibidẽ

templum in quo non toꝛruiſſet ydo
lum⸗Hot ſancue p hetauerat yſa

ias⸗ Aſcendet inquit dominus nube
leuem / id ẽ carnem aſſumet a peta

to immunem. ingtedietur egiptũ

mouebuntur ſimulachꝛa egypti⸗

NHoc æ alius ꝑꝛopheta pᷣdixerat E
rit in quit in illo die dicit dominus⸗
exterminabo omnia ſimulachza a

erra Hot p̃teren non ſolũ p̃dixtrũt
ſidelce Shete / H ge tiles

dolatrie
ermes

vmbꝛatice puiderut Vnde

—

5 ad alclepiumſegi
doloeu cultũ totius mũdi diei eſſe tẽ
plũ ailtum hmoi ſeu religionem ſu

uiro quodã tpe deſertura eſſe / patẽ
ter aſſeruit . Hoc autem hermes qa
noõ dunno aut gphetic afflato ſpiri
a/ ſed maligno ac phitonic ſpiritu

inflatus cog nouit/ non hot xpꝛiſto

aut eig Vtuti ac veritati attribuit / H
tanq; mitandum deploꝛandũ lue

tuoſa cõqueſtiõe p̃dixit // Mõ F at
mirandum frẽs cariſſimi ſi oꝛta de

è ððõ

ſetta vie
ſa
tor
atnat
ſwlat
gentu
üpe
verita
ſuitn
um al
neſt,u
Ptagh
ſus
ſolu
dicere
avſ
teo d
feb en
ſaine
Tutas
eeſt
Deg
miſer
ſſum
Ntag
nnon
üe
Aus
fua
e,6

ſeng
uloq
4
umml
tode
marm
neuen
ſtate
t,Crn
el e⸗
la deo
np
dd
ſet
ruefut
topen
rrti
Nyn.
ent
s⸗
achen

hſpinal

piſo

buit/
ndß

abd

tti
tad
ſepete
ents 3

ſie

terra veritate toeruat falſitas / qꝛ P⸗/
pheta teſte. ſuper om nia vinat veri
tas⸗ij heſ 8.· 3 Räimirum ergo ſi in⸗
carnato verbo et nato in carne xp̃o⸗/
ydolatrie falſitatem / alioſqʒ errores
gentilium veritas a terra ſugauerit
cñ ipſe de terra oetus ſit qui ſolus eſt
veritas eqʒ enim moyſcs veritas
fuit neq; aliꝰ quiſpiam patriartha
rum aut pꝛophetarum veritas ſuit /
illo teſte gui ait· Tex per moyſen da
ta eſt/ ventas autem per iheſu xpᷣm
facta eſt⸗ Jospꝛimo: Ppꝛiſtus itaqʒ
ſolus falſitatis erroꝛes deſtruxit/ qꝛ
ſolus natus eſt de terra / qui veracit
dioere potuit. Ego ſum via veritae
a vita I pſe enim ſolus eſt via exräã

tes dirigens⸗ Ipſe veritas ignoran⸗

tes emdiens Ipſe vita omnes viui⸗
ficẽs ad ſalutem- Ipſe via veritatis
Leritas vite / viea ſalutis. Ipſe quip⸗/
pe eſt via veritas et vita ſalutaris⸗
De qua per zul icu eſt⸗Deg

iluminet vultum ſuum ſuper nos⸗
ut ognoſcamus in terra viam tuã⸗

in omnibus gentibg ſalutare tlum 2·

in pᷣsꝰlxvi⸗De qua ſalutari via iteꝝ;
alius uhetn dicit⸗Docbit nos vi⸗
as ſuas et ambulabimus in ſemitis
cius,Cx ſyon enim exibit lex 2 ver
bum domini de iheruſalem⸗ yſa · ijꝰ
O magnu miſterium fratres cariſ
ſimi/ quia Vbum caro fackum eſt· et
quia veritas de terra oeta eſt hodie
in bethleem/ Ideo ex [yon exijt lex
Vbum dom mi de iheruſalem Sz
vide amue fratres videamus tu paſ⸗
toeihus hot Pbum quod ſackum eſt

Hot ſane verbum eſt Vbum cõſum

matum ad abbꝛeuiatum / de quo

aut ꝓpheta⸗ Coſummatio abbꝛeuia⸗
ta mũdubit iuſticam Conſummati
onem enim et abb⸗euiationẽ domi
nus exerdtuũ faciet in medio omĩe
texre- Pſa:xo⸗ Het autẽ abbꝛeuiata
Aſummatio facta eſt in verbo incar⸗

nato / quo nullum bꝛeuius 7 tamen

nullü diffuſig / vultis noſſe longũ
2 diffuſum ſit / ꝙᷓ anguſtu bꝛeue
ſeipſum hodie fecerit? Vot q̃pe ver

bum de ſeipſo ait Celũ a terram e

go implebo / 1 tamen caro ſaau et
in carne abbzeuiatum ex aguſto vi⸗
ginis vtero naſcitux; in aguſto locc
tur p̃ſepio O igitur bꝛeue verbu de
verbo abbꝛ euiato verbũ caro facu
eſt. O bꝛeuis veritae de verbo iar
nato / veritne de terra e ta eſt⸗ Chul
en ſiqui verba multa vera dixerut
ſenpſerüt moyſes a qaphete/ ß hor

vnu verbum abbꝛeuiatum het vna

bꝛeuis veritas oim patriarcharũ
IJphetarũ abbꝛeuiauit verba vera
omnia pſummauit Exijt itaqʒz ver
bu dñi de iheruſalẽ veritas verbi
o ta eſt ex bethleẽ Sz hec ventas
verbuqz dñ in bethleẽ et ihꝛl m nõ
remanſit / ſed ut ſe per vniuerſa dif⸗

funderet / inde in omnem terram exi

uite a in fines oebis terte pzꝛoceſſit⸗-
Vt ſit tandẽ omnem a terra falſita⸗
tem erroꝛẽ qzʒ ſugaret · Vñ tunt de
mimſtris veritatis ipletũu eſt / q löõ⸗
ge añ dictuũ fueat ꝓ ꝓphamn oz
terra exiuit ſonꝰ coꝝ:⁊a ĩ fines oꝛbis
terte verba eoꝝ In Poxviijꝰ⸗ Munt

vero ꝓchdoloe fres knu licz verbũ

2£
incarnatum veritatẽ hanc / quantu ꝑ
eius deauit pnñtiam copalem mũto
exhibuerit / liet paſſionem 2 moetẽ
ꝓ veritate ſuſtinucit/licʒ ꝑ ei apoſ
tolos / veritas vbiq; publicata ſit li
at poſt ipſoꝛum obitum ꝑ poſteros
eoꝝ inter hoerendas pſecunões 7 vo
rios cruciatꝰ at ſunera martyzum/
pᷣdicatum ſit toti oebi euangelum
vt auguſting ait Liet per ſuceſſoees
apoſtoloꝛum ac martyꝛũ / de ſtructie
iam per cos ydolis a deſertis denro
nũ templis / exroꝛes heretiozum B

nomine xpziſtiano veritati re ſiſtenti

um xpziſtiane vtrũqʒ ſedati ſint / licz
inqua hijs alijſq; innumeris modie
xp̃s ⁊ eiꝰ diſcipuli pzꝛo veritate er
tauerint · Munt tamen pꝛochdoloꝛ⸗

hijs nouiſſimis tempoꝛibꝰ hijs die

bus malis / falſitas adhut veritats
crudeliter perſequitur⸗ Ventae quo
aʒ; non minq nũt q; vnꝙᷓ a miniſtns
falſita tis, timoe is ſtimulis/ doloꝛum
toementis / laboꝛrum moleſtijs / perſe
cutionum periculis infeſtatur· O q;

muln hit dicenda eſſent ſi tempoꝛis

pateretur anguſtia⸗ Quis emm nõ

videat hodie veritatem a falſitote de

pzimi/bonos a malis / virtuoſos a
vicioſis / ſapientes litteratos ab ig
noantibus inſcs lcn? Mec
hoc minus dampnabiliter ymmoqzʒ
dampnabilius ꝙ ante incirnatione
verbi / quento ming longeqz minus
malum eſt / veritatem non agnoſcae
re / agnitam relinquere⸗ velictam
contempnere / gtemptam odire⸗ Dz
o mittamus iſta lacrimoſam quoqʒ
qu erimoniam relinquamus, Cant

S=S äl

res muntane⸗ Cant ve mundo a ſca
dalis euis-Cant quoqʒ eas traxcrit
impetus/Mos vero ad gaudioſam
hodierne ſeſtuntatis letidam reuer
tamur Gaudeamg quia verbum ca

ro factum eſt / letemur quia verita

de terra oꝛta eſt⸗ Quam nobis ter

re / qſitam inuenire/ inuentam ama

te / eiq; ſemper adherere cõrerut / ipſe
qui verbum q veritns eſi dei patris
quiqʒ hodie natus eſt in terra ex vie
ro virginis matris / et nunc in elis
viuit tegnat ĩ ſeaula ſeculoꝛ u amẽ

¶Explicit ſermo fackus per reuete
dum in xpꝛiſto patrem dominũ Pe
trum de aillyaw ſacte theologie dot
tozꝛem Cameracenſem epiſcopum⸗
de natiuitate domim

¶ Sequitur ſermo ſactus per eun

im tompnũ PBetrum de cirtũciſio
ne domini.:

ius heſus⸗Ocriptũ

ymmo verius om nibus intirtũciſg

membbꝛzis de eo in quo digne nichi⸗

tirtũtitendum ſuerat / de eo qui per

matum non fetit / net inuentus eſt da
l9 in oꝛe eius / oee polluto veſtris w
ram reuerentijs locuturus / nimizꝛ et
vocrecundia conſuſus ſum et onſuſio⸗
ne turbatus⸗Sz ad eam que venie
mater eſt inuentrix grẽ ꝓ auxilio

Oatum eſt nomen e⸗

eſt lue ſeaimndo⸗ in e-
nangelio pzꝛeſentis ſa
DeG4⸗‚em pni tatie-Reuer?
di maglſtri⸗ Ego incircuciſus labije

vaſe
wrent
r
Ner
tnn
an
obee

li *“
ann

ſ
lpatne
ger i
zuolis
iand

dunns
mmpe

logere

Gpunn⸗

wtern
irüche

tomunt⸗

eni
want

ſetsſa⸗

ſunltis
nmmirſh
nruchl
iper
vtſt de
ſren
uͤmixe
nfiß⸗
numt
pann

teairra m9, 2 in nomine e iheſu ei flec
tamus genua⸗Jpamq; de uotiſſime
ſalutem dicentes⸗Aue maria grati⸗—
a plena E / Vocatum eſt nomẽ
e *Hodie reucrendi ſſimi imi ma giſtri 2
tomm / nrẽ eedemptionis inchoan
tur miſteria / hodie noſtte ſalutis ſdi
cia demõ ſtrantur Nodie naqʒ red n

toz at ſaluatoe dominus noſter xp̃s

iheſus/ qui pzo noſtra tedẽptione de
ſinu patris in mudum venerat/ 1 P
noſtra ſalute ex vtero matris natus

eſt Jam poſt paucs ſue natiutatis

dies vt noſtte tede ptionis et ſalutis
auckoꝛ appareat mrne arcuciditur / 42
vt legem impleat / nomine Ppꝛio de
ſignatur Doctum eſt inquit nomẽ
euis iheſus // Dodie ſiquidẽ pz 0
ut euangelia teſtat hyſtoeia⸗Poſt
qᷓ; aſummati ſunt dies octo vt arci⸗
nderetur puer / voatum eſt nomen
ceue iheſus Conſideremg i itaq eua
gelica verba / nichil in eis oaoſum /

mchn in eis creram⸗ eſſe ſuperflun⸗

PBoſtq; i inquit cõſummati ſunt dies
octo Hic enim mos erat legis / vt

ockaua die / ſacramentum ageret ar⸗

aciſionis Poſti ergo conſumm ati
ſunt dies ocko vt circucideretur puer
is eſt iſte puer aariſſimi? Certe
vt ait ambzoſius / nõ niſi ille de quo
dickum eſt⸗Puer natus eſt nobis et
filius datus eſt nobis / auig imperin
ſuper humerum euis Mon eſt ergo
hit puer ontempnẽdꝗ/ quia 2a ſi ſit
humanitate puul⸗ eſt tamen ĩperio
ſus deitate Hic eſt ergo puer Et ve

iæ puer innoœntie purus ymo ſolus

2 vnicus puer/ a peccati labe puriſſi⸗

d

uatoz⸗ Editus enim
Ebis ſal utem quam ſua aircũtiſio ione

mus⸗ Vnde D non imerito nobts

oeitur queſtio/ cur circũciditur iſte pu⸗

er tanta taqʒ ineffabili purtate do

tatus⸗Mam vt ait athanaſius⸗ 721—

chil allud expꝛimebat arcaaſio / niſi

generationis vetuſte ſpoliationem
par hot ſciz e arcucde batue ꝑs coꝛ
pois / qᷓ wzpoꝛał natiuitate cauſa

cxiſtebat Hec ille. Cur ergo hit pu-⸗
er ciraiciditur in auig genera tio ne ni⸗
chhil vetuſtum / in cuius natiuitate ni
chil imudum repenitur? Sed notan⸗

dum nobis ?/ g ſialt ait epiphani9

pluribus ex cauſis arcucſus eſt xpᷣe
— Et pzimo quidem vt onint carnie

veritatem / quam negauit manicheg

Deinde vt pateat quod nequac; dei⸗
eati onſubſtantiale tor pus extiterit

vt ſatur appollinans⸗ neqʒ elit da

tulerit ilud / vt aſſerit valenting Et
pt cõfirmet circũciſione m/ qua a olim
inſtituerat- Quin euãa vt nulla ſit uu
deiie exaiſatio · Nam ſi incircucſ ſu⸗
ſiſet / obicere poterant / ꝙ nõ poſſent
mcirctiſum xpꝛiſtum recipere⸗Vec
AUle. Hijs itaqʒ alijſq; de cauſis nõ
pꝛo ſua ſed pꝛo noſtra mũtutione/
net pꝛo ſuozum ſed pꝛo noſtroꝛum
purgatione pecatoeũ puer iſte ciral⸗
Pi voluit. Dit enim vt ait apoſto
lus /factus eſt ſub lege vt cos qui b
lege erant redimeret, Dicut emm
Per circũciſionem legem impleuit/ /
ſic(vt cyꝛill aitjſcdm legis p̃ᷣeptũ
nom ins impoſitionem reæpit Bn⸗

d ſequitur⸗ Voatum eſt nomen e⸗
ius iheſus / quod inter pꝛetatur ſal

H1

—
8

—

Ppaefigutanie- Het ule. Hed eclam
vt venerabilie bedn teſtatur⸗ hoc
todem die circuciſionis / nomen ac⸗
pit ad imitationem elſen .
ſecit · Abꝛ aham enim qui pꝛimꝰ⸗ cir⸗
cũtiſionis ſacramentum atopit / in
die circuciſio nis benediti pꝛomeruit
Dec ule⸗ Etee ergo ꝙ mulin mag
naqʒ miſteria pauc bꝛeuibuſq; ver
bie euãgeliſta nobis impzinut Ho⸗
mtum eſt inquit nomen ey iheſy //
O magnu 7 admirabile nomẽ n0
men gqð eſt ſup omne nomẽ‚/nomẽ
io cundum wlis / gaudioſum terris /
tremendu inferis⸗ In nomine iheſu

eni vt ait apoſtolꝰ/omne genu flec⸗
tatur eeleſtium terreſtnum 2 iferno⸗

.um · Ad philpeñ⸗ie⸗ Mos ergo

in nominte iheſu non ſolum wzpis⸗
H 2 wꝛdis genu flecam⸗/ nos ĩ hu⸗

uis impoſitione noie/oꝛde oſit

mul ſpiritualiter æ wzpoꝛzaliter iubi
lemus gratulemur in huig vocatiõe
nois / et in hot verbo lettcie gaudea
mus Homtum eſt in quit nomẽ eiʒ
ihuͦsſin quo qᷓ & Pbo ad letitic 1 io⸗
mnditatis exp̃ſſionem duo cõſidera⸗
te debem9 Pꝛimo vocntis anctoeita-
tem Hecũdo noĩis tongruitatem·
deoq; tirca heec duo noſtra verſetur
intetio⸗ Et in hijs duob declarãdis
noſtra inſiſtat deuotio affectio de⸗
lectetur Vocantis auttoꝛitas eſt ad⸗
mirabik · Mom inie cõgruitae E no
bis vtlis //(Pꝛimo ergo in vbo
oſito oſiderare debemus vocantis
auctoꝛitatẽ admirabilem. qa / voatũ
eſt nomẽ Hot enim nomen non ſo⸗
lum humana aut angelica / H diua

auctoeltate vocatum eſt Vñ vt hui9
voa tionis oꝛdinem alti?o diamur
Inueniemꝰ hot nomẽ Pzimo a deo
pattre ete rnahter oedinatũ, Seaido
a qn hetis figuraliter deſignatu Ter
tio ab angelo munſterialiter nuncia

tum- Quarto ab homine tpaliter

publicatum // udiamgergo no

men a deo pattre eternaliter oedina
tum⸗ Eto i in quit pzopheta/ etee di

re veniũt ditit doming/ et ſuſcitabo

dauid germen iuſtu ſcilict iheſi um⸗

Et hot eſt nomen qð vocabunt cũ

domin) dey iuſt9 noſter Ihere · xxxiij

Hot ergo dixit domind / ille ſciliet
teus p? cui eſt cſubſtatialis filig di
ente gpyheta Dixit doming domio
meo ſede a dextris meis· Hot ĩquã
dixit nõ momẽ tanea vore Pnũtiati

one / ſed eterna mentis oedinatiõe .

cpit Hot igitur dixit eternalit / qad
tempoealiter eſt impletum⸗Ct hoe
eſt inquit nomen quod vocabunt eũ
tominꝰ deue iuſlus noſter Et quta
nomen eig deus / idt o nomen eius
iheſus Mon eni eſſet iheſus ſi nõ eſ
ſet deus / quia nõ eſſet in eo ſaluato

ris auctoeitas ſi nõ 5 eſſet deitatis ma

ieſtas / iy o teſte qui ait

Hoon eſt ſaluatoꝛ pꝛeter me Ozee

xiij? //¶ Audiamg inſupꝑ hoe nomẽ

a pzophetis ſigua liter deſignatum /

ut bꝛeuitatis cauſa cteras veteris
teſtamẽti ptermittam figuras. di
aat abaait teſtimo niũ noĩs ihu Ego

inquit in dño gautebo et exultabo ĩ

iheſu deo meo Abaaic i ni . Ditat et
zacharias⸗Et oſtendit inqut micthi

woming iheſum ſacerdotem magnu

we
i
n
le
Doſ
edin
ta d
tabo
im⸗
ſt
md
ſ
on
ihi
et
e⸗
45
na
gun
tus

ro⸗

ad

ema

nt
tnt
n/
tens
„d
Cgo
whoi
tattt
pi

ſtantem coꝛã ãgelo dei / 2 ſathan ſta
bat a dextris ei? vt aduerſaretur ci⸗
La. iijo: Hz quin in lege ſeriptu eſt
In oer duoeu vel tnu teſtiũ ſtat om
ne vbu Deutro⸗ xvij? Acedat ter

aus teſtie Dicat ſalomon aliqiud de

noĩc iheſu Koetis inquit in bello ihe
ſus nane ſuceſſoꝛ moyſi in ꝓphetis q̃
fuit magnus ſeð m nomẽ ſuũ/maxi
mus in ſalutẽ electoꝛu dei expugna⸗
re inſurgentes hoſtes vt onſequere
tur regnu iſrael⸗ecleſi· xl vi?⸗ O q8
tecenter 4 cõgrue iſte iheſ naue noſ⸗
trũ iheſum ea que ſuo gueniũt no
mim p̃figurt ſed het tranſeo / qꝛ ad

ea cxpꝛ imẽda nõ ſufficeret bꝛeuisſer

mo // ¶ Audiamg itnq; hoc nomen
ab angelo miniſterialiter nüciatum
Tranſeam figurarũ teſtamenti ve
trris vmbꝛa / et ad euagelij luck oau
los attollamꝰ Vocatum eſt inquit
nomen eig iheſus / qd voratũ eſt ab
angelo pꝛuiſqᷓ; in vtero conciperetur
Zut᷑ ijo vbi the⸗ Et merito vomtum
eſt ab angelo Maã ſicut ait oeigenes
Momen iheſu gloꝛio ſum oĩqz cultu
dig niſſimũ / nomen að eſt ſup omne

nomen Mon deatit pꝛimuũ ab homi

nibus appellari ne q; ab cis afferri ẽ

mũdum Nudiamus tamen hotno⸗
men ab honunibg temporoliter pub
licatum⸗ Hodie nãq; a ſuis parenti
bus ac ipſum circuicidentib iudeis⸗
vocatum eſt nomẽ eius iheſus⸗ Et
ſic nomen eterna mente oneptum
hodie humana volatione eſt tempo
raliter publicatum⸗Hot enm vocn
bulum non ſolum ab homine vel an
gelo⸗ Ded vt bein ait⸗ a deo añ tẽ

poca ſecularia vecatum eſt · Cere er

go wocantis auctonitatem admirab

lem. Et het de pꝛrimo // ¶ Deaindo
vn ſide rare debemus in verbo Woſi

w nominie congruitatem nobie vil
lem Quia nomen eius iheſus Hoc
enim nomen iheſus / quod interᷣta
tur ſaluatoꝛ aptiſſime illi ongruit /
qui pꝛo noſtre ſalutis vtilitate ĩ mũ

dum venit / pꝛopter quod ad ioſeph

de maria loquitur angelus dicene⸗

Partet filium et vocabit nomen eiy

iheſum Dentim nominis rationem
ſubiungit. Ipſe enim ſaluum faciet

populum ſuum a pecratis cceum-

i pꝛimo⸗Merito ergo nomẽ

eiuis iheſue Cuius ciue? Cuis de

quo olim per pꝛophetam ſcriptum

eſt CEcre ſaluatoz tuus venit. Yſaie
. ijEius qui de ſeipſo ait. Filius

xlij
hominis venit querere a ſaluũ faag
re quod perierat- Iuc xixꝰ· Euts in

qua qui venit. Vt ipſe nos exima

ret a de monis poteſtate Ht ip̃e no⸗
tedimeret a moꝛrtis penalitate· Vt

nos ſecum oniungeret fraterna ger

manitate. Vt nos ſeaimm aſſumeret
in ſuperna tlaritate⸗Eius ergo qui

teſte apoſtolo venit pœoꝛes ſaluos

fuœre⸗pzꝛima⸗ad thi⸗pzimo⸗Et ido
o nomen eiue iheſus- O nomẽ nro
ſaluatoĩ ogruũ/ nomẽ n& ſalun vti

le,/at toti humano genei ſuaue Piter

7 iocidũ. Magna quippe huiꝰ noĩs
vtilitas / magna vtilitatis ſuauitas /

magna ſuauitatis iotiditao Qa teſ
te apld
munibꝗ / 1 quo opozteat nos ſaluoes
fieri Et ro nomẽ cig ihs Cui cig 2

Dõ eſt aliud nomẽ datũ ho

Eig quẽ ſponſa ſua iubilas alloquid
diens⸗ Oleum ef ſuſum nomen tu
um Can po aplo Multa namq; ut
ait bernardus ſup mntim antion⸗
huiꝰ ſpõſi vocabula per duuna pagi
nam legimg. Sed in duo inquit v
niuerſa vobis wmpleckoe⸗ Nullum
teperietis qdð non aut pietatis grac
am aut potentiam deitatis ſonet/ di

lnte pꝛopheta Duo het audiui quu

a poteſtas dei eſt tibi domine miſe
rioꝛ dia Ergo ſcm maieſtatem/
ſanctum et terribile nomen cuus⸗
Ex hot enim nomine oleum miſeri ⸗

oꝛdie vndequaq; dif ſunditur· Et a

ridus eſt vt idem bernardus ait / ol
a nime tibꝰů ſi non oleo iſto inſundik
Iheſus inquit mel in oee / in aure me
las / in oꝛ de iubilus Tnſtatur aliqᷣs

at ð os/a ece að cxoꝛtum nominis

lumen / nubilum omne ſu git redit ſe

renu⸗ Labitur quis in crimen currit

ad laqueum moe tis deſperando / ns

ne ſi inuoret nomẽ vite gfeſtĩ reſpira
bit ad vitam? Cui fons ſitcat latri⸗
marum inuocato iheſu non gtinuo e
tupit vberioꝛ fluxit ſuauioe? Cui in
periculis palpitanti inuomtum vtu
tis nomen / non ſtatim fiduciam pᷣſ
titit depulit metum? Cui in dubijs
fluctuanti ad inuocationem tlari no⸗
m inis non ſubito emiauit ertitudo?
CTul in aduerſis deficienti / ſinomen
ad iuntoꝛij ſonuit / de fuit ſoꝛtitu vꝰ? i⸗
chil ita ire impetum chibet / ſuperbi
e tumoꝛem ſedat / reſtri guit flammaã
libidums / at totius indewꝛis fugat
pzuriginem Hec ille ½ Inuooetur

ergo nomen tuum domine ſupꝑp nos

quemadmodum ſperauimus in te⸗
Inuocetur iheſu bone nomen ſancu
tuum ſuper nos Duper nos tui no⸗
minis oleum effundatur / vt ſicit a
xpꝛiſto xpꝛiſtiani /ſic a iheſu ſaluato⸗/
re ſaluati voemur Quod ipſe iheſg
pꝛeſtare dignetur· cuius nomen eſt

benedickum in ſecula ſeallaauum A⸗

C Explicit ſermo ſackus per reuerẽ
diſſimũ in xpꝛiſto patrem dominum
etrum de aillyaco epiſcopũ came
raœñ.a ſatroſcẽ romane eccie Car

C. Sequitur ſermo factg per eundẽ
do

cꝛde iubil! ſtatu de domima in ſeptuageſima⸗
noſtrum / veniat in oꝛ eiq/q inde ſali

Iſit illos in vineam ſuã
athei xxꝰ⸗Et in euan
gelio hodierno Keuerẽ
dDdi pattee i xpõ fratree
riſſuni. Dialt hodierna ſacri cua

gelij lectio ſub farabolien ſimilitudi

ne nobis inſmuat magnus ille pater
familias/qui ĩ hot mundo quaſi do

minus in domo pꝛeſidens / vnüuerſi

tatẽ terum ommũ velut familiã ſuo
imperio famulantem / paterna dilet

tione gubernat · Habet in terris vi

neam ſuam vniuerſalem ſcilicet flde
lum ecleſiam / quam ſit ſemper ſpe
tiali amoꝛie pꝛerogatiua dilexit /
ad eam diligẽter exolẽtam dignos
omni tempoee operarios deſtinauit
DHetc eſt enim vinea / e qua per pꝛo
phetam dititur · Vinea domini ex
ercituum dom iſrahel eſt⸗ Vſa· vꝰ.

— — — —

— - —— —

+ — 1

. „ͤ —

E — — —, ☛r a Er

E .☚S

—

du

nd

le
31

Ifſrahel quipe vitens deum interp
entur Bnde per domũ iſrahel / nil a
liud guenientius intelligitur / quam
ipſa eccleſia ſidelium nũt per fidem
deum obſcure vidẽtium / tandẽ vero
per ſpeciem clare videre ſperantiũ⸗
In quoeum ꝑ ſona dicit apoſtoly Vi
demus nũt ꝑ ſpeaulum in enigmate
tunt autem ſade ad fac?/ i on⸗ xiij
‚Hec ergo domꝰ iſrahel id eſt ſi
teliũ eccleſia vinea domiini eſt / qua
ipſe de egipciam ſeruitute. id eſt dy
abolica ſubiectioe in xpꝛiſtianã trãſ
tulit hbertatem · Vnde dommo dici

tur per qyhetam. Vinea de egipto

tranNuliſti plantaſti cam- Et ite

rumPlantaſti mdies euis et iple

uit terram Et turſus pꝛo hac vinea
ꝑ xpꝛiſtum viſit da a noua radicũ
plan tatione perfidenda. Idem pzo
pheta oeabat dicens⸗Deus virtutũ

onuertete / reſ ie de celo 7 vide vi
ſita vineam iſtam/a ꝑfiœ eam quã
plantauit dextera tua Ps. Vet igi

tur eſt vinea illa / ang vitis eſt xpꝛiſ
tus/ allz agricla eſt pater eius / cui)

falmites ſunt fideles /aluis ructus

fidelium ſunt virtutes / ipſo teſte quu
ait Ego ſum vitls vera / 2 pater me
us agricla eſt. Et iteru Ego inquit

ſum vitis et vos palmites / qui ma
net in me et ego eo hit affert rut
tum mu tum/Jodedmoquĩto⸗ Ad

exudiendam itaq; hãt fide lium ecci

am quaſi ad exolendam vineam ſu

am / nullo tempoee tdominꝰ oꝑarios

mittere deſtitit · Quia vt in omelia

gregoeius ait. Pꝛius per patres et
poſtmodum per legis dockoees 24 P

phetas / ad extremñ vero per apoſ

tolos / dum plebis ſue moꝛts exolu
it / quaſi per operaĩos in vinee aultu
ra laboꝛ auit. SVʒ nũquid iam ldem
doming hunus vinee auturam deſe
ruit? Abſit. Nam liœt ꝑ paucs ta

men per quolſdam dignos awſtolo
tum ſuceſſoꝛes viros ſcʒ ecciaſtics
adhut vineam ſua olere nõ deſinit⸗

De quibus onuenienter intelligere

poſſumusaſſumptam pꝛo themate

pꝛopoſitoꝛum verboeum ſententlã ⸗

M)ꝛſit ilos in vineam ſuam/In qui

bus quidem verbis cirta huiuſ modi
operanos in vineam ecleſie a deo
miſſos tripertita nobis otrurrit on

ſideratio · Pꝛzima de illo a quo mit

tuntur · Decuda de illis qui mitlun
tur· Teraa de illo ad quod mittun
tur,· ⸗/ MWam ſi pꝛopoſitozum ver
boꝝ muſteria Pfude ſcrutari velim⸗/
cirta hant operarioꝛum miſſionem

tria cnſiderare debemus⸗Pꝛimo il

lius a quo mittuntur eminentẽ anc
toꝛitatem · Quia miſit · Secundo il

loꝛũ qui mittuntur euicẽt m vtilita

tem Quia miſit illos ſciliet opera
rios · Tertio illius ad quod mittun
tur excellentem fertilitatem· Quia

in vmneam ſuam⸗Pzꝛ imo naqʒ huig
auckoeltatis eminentiam pꝛobat di

uina appꝛ obatio ? deo miſit Hecãdo
huiꝰ vtilita tis euidẽ tia ꝓbat huana
opatio⸗ideo miſit illos ſcʒoparios
Terco huia fertilitatis exæ letia ꝓ
bat digna fructificatio⸗ ideo mi. i vi⸗
onũ vocaliũq; tõoꝛ datiaꝝ p̃ludijs
qſi puerilibꝰ vboꝝ adieſeutgt) 6

2„
vt ad ſerioſa quedam graudaa / vi
rili; maturitati ꝓgrua ⁊2 ſpuali eru
ditioni guenientia pzoœdamues/In
tribus ergo cõſiderationibg Pmiſſis
ad noſtre ſalutis edifichgonem vti
liter pꝛoſequẽdis tota noſtri ſermo
ms verſabitur intetio / vt ex bie ſa
lutaris habeatur ognitio / quales eſ
ſe c beant operarij / de quib p̃miſſã
veſtre aritati oſuimus ſneenta⸗
Giſi iloe i in vineam ſua⸗ 11
mo igitur ciran operarios in vlie

domini miſſos diligenter onſidera

tre debemus illius a quo mittuntur

eminente auctoritatem/cuius au ctk

ritatis eminentiam pzꝛobat diuina
appꝛobatio que notatur qꝛ dictur⸗

Miſit Daendum enim nobis fra

tres cariſſimi ꝙ vinee vel ecam meſ

ſis ettleſie / nulli omnino digni ope

rarij dia merbtur/ niſi diuie appꝛo
bationie aucoeltate mittantur· Ide
o do ming ſe rogari de bere teſtatur/
vt ab ec0 operarioꝛum miſſio appꝛo
betur Rogate i inquit dominũ meſſis
vt mittat operarios in meſſem ſuam
Tut- xð, Ninc rurſus de hijs qui in
vmea verbo pꝛedicatio nis operat /
per apoſtolum queritur Quomodo

mquit pzedicabüt niſi mittantur ?

Ro. x( Ded vt ſciamue quibg mo
dis aut ſi ignis operarij ggnoſei poſ
ſunt qui dunne appꝛobatiore audo
ritate miſſi ſunt ee vigilanter ad

uertendum eſt ꝙ octo virtuoſas cõ

ditioes in ſacra ſeriptura teperiniꝰ/
quibus tanq; ſpecialibus ſignis o
perarios a deo miſſos eſſe ognoſa
mus / Smo naqʒ qui ex dei ap

.

pꝛobatone mittũr debent eſſe pi
ad pecatoꝛum curationem Dit eni

de apoſtohe 2 apoſtolice viris ſerip
tum eſt Hos miſit iheſus pzcupiee
eis diens⸗Infirmos alrate / moꝛ
tuos ſuſcitate / lepꝛoſos müdate Ma
thet decimo · qð non ſolũ de toepis

̊ æ anime moebis intelligitur Nã
p lepzam pecata carnalia/ p moꝛ
tem ſpitualia / per infirmitatem ve
ro pzꝛonitas ad het omnia deſignã
tur Deaindo debent eſſe auſteri

ad obſtinatoꝛum oꝛrectionem . Dit
enim vt penitetib pietas ita impe
nitentibus debetur auſteritas⸗ Bn

de hic nobis ſuo monſtrauit exẽplo

magnus ille pꝛopheta quo ſernbi
tur⸗ ſuit homo miſſus a deo⸗ Johã
nis pz imo- Mam ſicut penitentes
eum pietate voauit diene Penite

tiam agite arpꝛon’ iquabit enim teg

num lozum⸗ſi ſit i mpenitentt e cum

auſteritate wꝛrexit Mꝛogenies in qt

viperatum quis monſtrabit vob ſu
gete qb irn vetua? Gath⸗i⸗ qnꝰ

ercio qᷓ ex dei appzobatiõe mittũ
* bẽt eſſe pati ad aduerſarioꝝ ſup
poꝛtationẽ · vk maſueti ad iiquoꝝn p
ſecutionẽ/ qut! honaq; xp̃eſuis p̃dix
it diſciguk Coe ego mitto vos ſicut
oues ĩ medio lupoꝝ Mat/xꝰ Da ſi
aut gregoeig ait Qui locu p̃dicn tiõis

ſuſcipit / mala ĩferte ñ debz tolera

re // ¶ Quarto debent eſſe ſteenui ad
oppꝛeſſoꝛum liberationem / pꝛopter
hot nam q; dominus moyſen ad fili
oe iſrk miſit dicke Vidi afflittionẽ
eoꝝ qᷓ ab egipcijs oppzimũt/ſ̊ vem
et mittũ te ad pharaonẽ/ vt edums

4

ns
is
ig
un
ni
wbſ
n
ntti
ſp
de
e
ntos
phen
ad
ptet
dfl
duor

ll

pfecam //

plm meũ filiosiſtł de egipto Cxo.
iij „è¶ Quito q̃ a deo miſſi ſuͦt de
bẽt eſſe ꝑati ad veitatis p̃dicationẽ

Juxen id ä ab aplob dicku Pmittit⸗

quõ p̃dicabut niſi mittãt· Et de au
uuis veritatis p̃dimtiõe loqtur pau
lopoſt ſubiũ gik⸗ Fidrs inquit ex au
ditu / audit p verbuũ xpᷣi/ Ho⸗x⸗ caꝰ
¶ Sexto debẽt eſſe firmi ad falſi
tans nmpugnationẽ. Juxta id qð a

Tu ergo fili hois ne timeas eos ne

q; ſermones eoꝝ ne metias ihere⸗
ij œplo⸗ //(Septimo q̃ a deo miſ
ſi ſunt debent eſſe labo ioſi ad ſpũ ali

um vtutum ftuctifſicrnonem / ideo
diſcipulis ſuis dñs ait⸗ Elegi vos
2 poſui vos vt eatis fruckum affe
ratis fruchg veſter maneatz o xv·

Vt eatls ſciz ambulando in via dei

perx fixm rectam/a fructũ afferatis
pꝛoſiciendo de virtute in virtuts per
ſpem œrtam/ ftuct veſter mane
at / pſeuerando vß in finẽ ꝑ cartate
pfer (Ockauo debet eſſe ſolli

ati ad eleſtium nupciauũ iuitationẽ
ideo de eleſti rege in pabola euage

lia dick pꝓ miſit ſeruos ſuoe vomate
iultatos ad nupcias M xxij· Qui

ergo ſuũt fideles ſerui / nõ debẽt illud
ad as miſſi ſunt negligee / H vbo
exẽplo ad æleſtes nupcdias cteroe

inuitare⸗Cte itaq; octo oditiõ es ꝰ

tuoſas quas de bent habere operarij

qui in vineã ecie diuina anꝛ0 batio

ne mittũtur. Quarũ due pꝛime ad

deſtruendũ mala culpe / ſequẽtrs ve
ro due ad wleradu mala pene⸗due
alie ad miniſtradu verba ſapiẽtie⸗

poſtreme aut due ad multiplcadu
bona grare pertnere dinoſcuntur ⸗

Djz hodie Pehdoloe frẽs cariſ
ſimi plures ecriaſtici viri qꝛ p̃miſſis
Vtutũ aditio nibꝰ puati ſunt / ſe in vi
nea dñ nõ ex appꝛobatione diuina

dyabolica potig p ũpſione miſſos

oñndunt Süt ei plurimi vt gregoen
VPbie vtar⸗ qui intra ſanaa eceiam

culmẽ regiminie a glaz affectat he

noeie, ſʒ queſitũ aut ꝑ abitionẽ ſuſ
ceptu / cure kuſtoꝛakl officu / digne mi
niſtrare nequeut/qz ad virtutis ma

Aiſterium ex ſola elatione puenerũt

O elata nimũ p̃ſuptio Dudũ ſique
& hoies ſoliti erãt ꝑ virtutẽ ad dig

mnitatee eciaſticas puemire Jã vera
m ecia xpianoꝝ fieri videm qð o

lim in polida romanoʒꝝ ſaluſtig fat

tü eſſe qꝛit Quia ſurt ĩquit æ ꝑ
lat rocinia pouꝰ qᷓ́; bonis actibus ad

honoꝛes ĩpia nitũt. Et vt idẽ ele
ganter ait plurima ſuere qᷓ maiozes

nros mag noe ſecœrũt /qᷓ in nob nlla

ſũt domi ĩduſtria / iuſticia fozis/ an

myz i aſulẽdo liber neqz delicto neqʒ
Uibidini obnoxi Pꝛo hijs noshabe
mẽæ? luxuria auaric publie egeſtate

puaſ opulẽtiã/ĩter bonos maloe

diſtnimẽ nullũ id ẽ diſtichio nulla ẽ
Oia pmia virtutis abitio poſſidet⸗

Magna ſut het qᷓ lamẽ ta᷑ ſaluſtig /
eri⸗Ja eni nõ ſolũ iter bonos ⁊ ma
los diſcrimem nullum / ſed diſtint

nio magna longaqʒ diſtantia 7am

nij/

s

mali in dig nitatibg pſunt / boni vero

indig niſſimis ſubiecti ſunt / nec ſolũ

vVtutis p̊ mia poſſidet ambitio / H vt

boxu? dict. Im perante floꝛ?teq; ma
licia / vtus no ſolũ mio curet / verũ
edam ſce eratoꝝ dibe ſubiecka cal

catur Eere ergo quot a quanta ma

la ſequatur quꝝ ab imperitis indig
nis eciaſtiaim regimẽ p̃ſumptuoſa

temenita æ ſuſcipitur⸗Cotra quos do
minꝰ ꝑ qphetã Equeritur dicke 3 pſi
tegnauerut et nõ ex me pꝛicpes ex
titerut 2 nõ agnoui Ozee. vij· Naã

vt in pꝛimo aplò requle paſtoealie

draͤt gregoeig Ex ſe 2 nõ ex arbitrio
ſummi rectoeistregnat / guu nullis ful

ti virtutibd ne quaiᷓ dutmitus voca
S / ſed ſua aupidint accenſi/ aulmen te

Wnnrie rapiñt potiq ꝙᷓ aſſequatur ·
Hos ergo ſußmus vitlolai in vin⸗za
ſua x mittedo tolerat / ſed eos pfecto
p iudiecin repzo batiõie ignorat Vñ
ealibꝰ qui virtutes nõ habent eciam

ſi mimecula faerent A dño diciturx ⸗
Diſcedite a me qui oꝑp am im iniqu
tate qꝛ nuq; noui vos Math⸗ vi *
aplb⸗ De huiuſmodi ltaq; oparije
intelligere nõ poſſumꝰ ̃miſſam xpiĩ
ſententlam Miſit illos in vineã ſuã
Et het de pꝛima noſtri ſexrmo nis cqᷣ
ſide ratione ſufficecanit
ES Dequitur de ſecunda⸗
Se etũdo igitur cire oꝑarios in vine
am duil miſſos diligenter tõſiderare
debem illoꝛũ qui mittutur euidentẽ
vtilitatem/ Cuig vtllitatis euidẽtiã

pꝛobat humana operatio ã̃ notat

qꝛ dicitur Miſit ilos ſcʒ operarios

Stiendu enim nob eſt Fratres canſ)

ſimi ꝙ ſumm⸗ fterſamiliae ad ex
olendam eckie ſue vineam / nequa q

ĩutiliter ocdoſos eli git/ß vtilesad h*
opꝑparios mittit quon euidẽs vtili ae
agnoſcit ſi eoꝝ oꝑatio fructoſa pen

ſetur Atteſtate veĩtate qᷓ dicit A frut
tibg eon agnoſcetis eos Mat. vj⸗ .
Vnde inter villẽ ⁊ iutilẽ opeanũ ꝑ

fruchg bonoꝝ; a maloꝝ opeꝝ eudẽs
diſtictio 9pꝛobat᷑ Ideo apke miniſ

trũ eciaſticũ allo qtur diece Sollici

te cum teip̃m Pbabilẽ exhibere deo o

Bari ije thi⸗ ij capld DHz vt ſciam

quatn poſſit vtilitae ecciaſtice vinee

a bonis operarije Pue nite hit vigi

later aduertedu ſex ſũt opera / ᷓ

ſpecialiter miniſtn debẽt erie / t v

Alee vitiole ſpuͤalit exerere⸗ debẽt

en ſodere / tebet euelle/ debet plãtaẽ

debst rigare / debẽt putare / id 6 ſuper
flua reſecare / debent poſtremo bñ cul
iñ vinea a aiſtodire Audiamgergo q

in hüe latẽt miſteria aq ad nram era

ditionẽ iſta bꝛeiuter pſeqmur //
Pꝛimo naq; debẽt ecre miniſtri gſci

entias ſodere Vñ ĩ pſona auuiſlibet
ad quẽ per diſcretum cõfeſſionis ex

amẽ pertinet ſciĩarum ſetreta rima
n:CEzechieli a dño dictuũ eſt, Fili ho

mims ſode pariete- 3ã ſat ait gre
gairrie⸗ regule paſtoꝛał Cuid

parietẽ fodere niſi acutis inquiſiti
onib duritiam tordis aperire? 2 eo

ſequit Et cũ pfodiſſe riete aparu
it hoſtiũ vnu⸗Ca cũ oꝛdis duricia

vel ſtudioſis pcũctatiõ ibo vk maturt

oꝛrectiõ ib ſcindit / quaſi qda ianna
oñdid / ex ꝗᷓ 3 oĩa in eũ qui coꝛripit᷑ co
gitation interioꝛa diciur Vn T be

¹
8

S — ᷑—

— — — =—

=—

— —— S

+ — — 2

—

penſ
„dbi
iaa
aul
Pi
min
1
ſ
ulb
notr
uma
ü
targ
nuſt
1*
v
Una
atur⸗
lame
i⸗ 4
itt

ne illic ſbdik Ingredete vide abho

minatiões peſſimas quas iſti fſauut
Eze. viijꝰ· / Seaundo debent ail
pus euellere. Vnde poſt onſcienti
arum ſecrea per examẽ cõfeſſionis

fodiendo viderit reſtat vt aulparum
mala per verbum wꝛrectiõis euellẽ
to deſtruãt · Adeo dñs iheremiam al

loquitur/Ete in quit dedi ver ba me

a in oee tuo Et ſequitur Vt euellas
2 deſttuas 2 diſperdas 2 diſſipites

Jhere. pꝛimo // Terco debent vir
tutes plantare / vnde ibidẽ tecte ſubiũ

gitur Dt ediſies 2 plates. Pzius

enim euellẽd deſtrubda diſperdẽ da
et diſſipanda ſunt quatuoe vicioꝛum
genera / id eſt ogitatio neslocutiois

operationis a omiſſionis/ ꝑerata/
deiñ vero edimnen ſunt a plantãda
duplicis genert virtutum arnaluu
ſciz a theolo gicrrum opera fructuo
ſa · Hüc nãqʒ fructifſicendi oꝛdinem
no tnut apoſtolg diens Mũt ved li
berati a peccatd / ſerui autẽ facti deo
habetis fruck ũ veſtru in ſanctificati
onem Ro⸗vi⸗ // Quarto debẽt et
tleſie m miſtri mẽtes irrigare Cum
enim per verbũ ſancte pdichtionis

in mẽ tib) ſideliũ virtuoſe operatio

nis plantatio pzcœſſerit. Heſtat ad
pꝛoſectus intrementum vt per docu
mentum continue eruditlonis nouel

le plantationis ixrigatio ſecitura ſit

Ideo cũ apoſtolg pꝛemiſiſſet · Ego
plantaui gtinuo ſubiunxit. apollo
rigautt⸗ Et qð hijs maius eſt addi

dit diens⸗ Dad deus incrementum
dedit Quia vt vere in moꝛal. grego

rius ait Miſi ſpũs ſanetgꝗ audientiũ

coꝛ da interig repleat ad autes toꝛpo

mum vox worntiũ exterius incaſſum

ſonat· I deo per eũdem apoſtolũ di

atur. Meq; qui plantat eſt aliquid

neqʒ qui nigat. ſed qui incrementum
dat deus Quid ergo? NMũquid plã
care aut rigate diffidimg qꝛ ſi deus

intrementum dabit neſcimus? Abſit

Mã vt ibidẽ ſequitur· Vnuſquiſ qʒ

pꝛopa iã merœdem artcipiet ſeᷣm ſu

um laboeẽ · õ dieit ſtm ſuũ pꝛo

ſeckum Quippe? Qui enim plantõ
do er iigando laboꝛat ad pꝛoſect in
tcemẽtum quantũ in ſe deũ iuuat

Vnde auenienter ſub ũ gitur Dei e

nim ſumd adiutoꝛts· pma corbe iij⸗

Oum to debent infruckuoſa pu
ente ſine ſuperflua reſechre. Cũ enĩ.
materialis vitls / liet ſodiento cuel

lendo plantando rigando bene aulta
ſuerit/ eam camẽ vt tullig ait libꝛo
de ſeneckute ciratio / ferro amputas

wercet ars agriolarã / ne ſilueſcat

ſarmentis/a in omẽs partes nimia
ſundatur⸗ Hit pꝛoſfecto eccie vinea
ſpũalie in tuctuoſa putato a ſuper
flua reſecando vtiliter weretur Bn
de in cantitis diciturJã eni hyemps

tranſit ymber abijt 2 reeſſit / foees
appamerũt in terra noſtra/tempus
putationie aduenit Can. ſecundo⸗

Quia nam qʒ iam tranſüt hyemps

aduerſicatis / quia iam teceſſit 7 abi

it ymber perſecutionis qui tempoꝛe

martyzum eccleſiam pꝛeſſit/ quia

poſtremo in terra noſtra apparue

tunt floꝛ es pzoſperitatis / ex quibg
infructuoſarum 2 ſuperflunrum eon

aup ſcentiarum cæigo pꝛoæſſit Ideo

/Dexto debent fruckifera cuſto
dire ſiue vtllia reſernare Cum enim

vt audiuimd in bene culta vinea in
fruckuoſa et ſuperflua putata et reſe
arta fueut / quid alind ſupeſt / niſt vt
fructiſera a vtilia cuſtodienda ? con

ſeruãda ſint? Alioquin quid pꝛodeſt

olendi alia / ſi oſeruadi deeſſet ciſto
dia? Ded quid ad cuſtodiam vince
re quiritur/nobis perpzꝛophetam no
tatur Vinea inquit facta eſt dilecko
mæo/ a ſepiuit eam a ediſicnuit tur
rim in me dio euus Yſa· quinto Per
ſepem enim actiuoeum iuſta operati
o/ per turrim vero ſpecula tiuozum
alta conte mplatio deſig natur / quby

vallatur eccia/ a cõtra noala cuſtodi

tur Ccntra vero de quibuſ tam mẽ
bzis ſuis eœleſia onqueritur/ a qui
bus nec operauone uſticie net con
templatione ſapientie deſenſat· Vn
de in perſona eceum diatur⸗Poſue
runt me coſtodem in vincis vineam
meam non cuſtodiui⸗· Can⸗ i⸗caplo⸗
Cac ergo ſex cuidentis viilitatis 0
pera que ſunt ab operarijs vinee / id
eſt miniſtris ereleſie ſpiritualiter ex
eroenda // Hed hodie pꝛochtoloꝛ
fratres cariſſimi plures ſunt ecleſie

miniſtri ab his operibus penituso
rioſi deo q; lam impletum eſſe vide

tur quod do minus per yſaiam pzꝛo

.

tempus putationio aduenit in ago phetam ecciaſtice vinec cminatur.
ninurũ nereſe eſt / vt ecciaſtica vinea Et nüt in quit oſtẽda vobis qd ego
infruckuoſoꝝ palmitum a ſuperflu ſaciam vinee mer Auſeram ſepẽ e
oꝛum ſarmentozum putatio ne ⁊ te 4 erit ui diteptionẽ / diruã macria
ſecatione purganda ſit / diente xpo· ei 7 ent i gculentionẽ-a ponãa eã de
Omnẽ palmutem in me non ſerentꝭ ſertã· õ putabitur ⁊ nõ ſodiek et
frudum tollet eum Johannis xv* aſcendt vepzes 2 ſpine⸗et nubibus

mandabo ne pluant ſuꝑ eã ymbꝛẽ⸗
Yſa/vca O dura nimis ominati

tis digna pꝛoꝛſue pnatio Quã ſi
p ſingula ꝓſequi velim lõ gioei opꝰ
eſſz tract atu/qꝙ; pñtls opis bꝛeuitas
poſcat⸗/Jdeo qui p̃t cuꝑe capiat Dz
tñ cur dñs vintã ſuã in tãtoꝝ malo

rũ cõcẽpnationẽ venire ꝓ nut tat / veſ
tra ſi plaœt caritas aduertat Dane

nõ ob aliam cauſa / niſi qꝛ nos ecciaoſ
nii viri qui vtiles oparij vinee dñi
eſſe ebuim ꝑ ocin à negligena oſſi
tates a doꝛmitutes eã iault / idefẽ
ſam &ſert relinquumg / net ĩuti
les ſolum aut negligentes / ſed að ẽ
dampnahili pnicioſi 2 nocetes oꝑa
eij reꝑ imur⸗ Dut eni inter nos plu
tes operarij nõ quitẽ ad opa dei / H
ad opa carnis mũdi 7 dyaboli ſolli
ate pparati Sũt naq; quida oparij

ſed carnalis voluptatis et ĩmũdicie

De quib) dicit apoſtol Tradiderũt
ſemeiipos impudicie in oꝑationem

ĩmü ditie· Ephe. ijij Sut alij o

perarij / ſed müdant iniquitatis 7 in
uſtitie quubg a domino p ſphetam

dititur-Diſcedite a me oẽs qui ope

mim iniquitatẽ· Pe⸗ Süt poſtremo
oparij /ß dyabolic faiſitatis 2 neq
tie Qui ſut vt paulg ait pſeudo apli

oparij ſubdoli traſfigurantes ſe in

nun,
Peo
ig
mann
Mnanad
fdit
ynbꝛi⸗
gminet
omen
ſ
do,
Nd
w
Dy n
itat-
n
o en
te di⸗
ni
defi
ſbi
i
so
opl
ee;
obſoli
ohari
mt
ddit
dutcen
tache
atu
pan
gu opt
ſtung
64 nn
o
es,

apoſtolos xpĩ/pz ima corb-xi. Hi

ſunt ſimulatozes ypotrite aà ſubner

ſoꝛes heretici / qui vel pꝛopter auari
cie queſtũ / vel ꝓpcer vane gloeie faſ
tum / nouas ſuperſticiones 7 errone
as opinio nes cõfingunt/a litet ſint
miniſtri dyaboli / tamen mimſtroꝛu
xp̃i fliguram p̃ᷣtendũt? Et nõ mirũ
vt ibitdẽ ait apoſtolꝰ Ipſe eni ſatha
nas tranffigurat ſe in angelũ luus
Non ergo eſt magnu ſi munſtri eig
tranſfigurentur velut miniſtri uiſli
cie· Ded aum de his plura poſſem
vtiliter dicere Jam enim ab iſtis nu

meroſos videmgerroees pzocdere/

tamen ogit me tempis agu ſtia de

hat te bꝛeuiter ptranſire / hot michi
ſinahter dixiſſe ſufficiat / qd iuxta e

uiſdem apoſtol vbum/⸗ eoꝝ ſinie e
rit ſeð m opera ipſoꝛũ: De huiuſmo
di ergo ogerarijs intelligere nõ poſ
ſumꝰ pᷣmiſſam xpᷣi ſentetiam Miſit
illos c / Et hec de ſecunda cõſide
ratione noſtri ſermonis ſufficiant⸗
¶ã DSequitur de tercia MV
y ercio igitur cira operarios ĩ bi
neam domini miſſos diligenter on
ſiterate debem? illius ad qð mittũ
tur excllentem fertilitatem/ cuius
fertilitats exœllentiam pꝛobat dig
na fructifietio. que notatur quia di
citur In vincam ſua Dciendum eni
nobis eſt fratres cariſſimi ꝙ vinea
dñi ſi bene culta ſucrit habundanter
fructuoſa fit / opioſagʒ fertilitate ſe
aunda / ſuis cultoꝛibus mulupliem
fructum affert. Vnde hoc eis xpũe
inſmuaiut cum dieeret Poſui vos vt
eatis 2 fructum afferatis Jov xve⸗

Itdo ? apoſtolg ait⸗ Quis plantnt

.

vineam de fruckhu eiusnõ edit? ⸗
on⸗ ix. Ded ut ſciamus digna ſit
huig vinee fruckiſicatio 2 ꝙᷓ exællce
fertilitas · Dit vigilanter aduerten
du eſt ꝙ ecrleſiaſtica vinea quadzu
plicis generis fructũ id eſt wꝛpoꝛa
lem/ tempoealẽ/ ſüals a eternalẽ
ſuis exhibet ailtoꝛibg De qbo ꝓ nra
falutai refcõe ̊ ſb bꝛeuitate diemꝰ
/ Pꝛzimo nagz vinea eccie aiulto
ribue ſuis exhibet ſructũ toepoealis
nexſſitatis⸗ De quo oquẽs apoſto
lus cum dixiſſet quis plantat vine
am/ de frucku eig non edit/ paulo
poſt ſubiugit Di nos vobis ſpualia
ſeminauimꝰ, magnũ eſt ſi nos mr
nalia veſtra metam? ² Pꝛima won⸗
ixe Vuper quo verbo git gregoe ius
Dignum eſt vt pꝛedictoꝛes ab eis
terrena onſequantur ſtipendia nut
bus putrie æleſtis offerut pꝛemia⸗
Quia ſicut diut ipſa dei ſapientia⸗
Dignus eſt operarius mercde ſua
Lut xꝰ Ideo ſubdit apoſtolg Ita in
quit domin oedinaut hijs qui eua
gelium annunciant de euangelio vi
uere· Hed quomodo viuere? Hane
nõ ad arrnalis voluptatis ſuperflu

itatem / ad coepoealis neœſſitatis

ſuſtentationẽ / quam ic ipſe deſeri

bit diens Habentes alimẽ ta 2 qut

bus tegamur / hijs cõtenti ſumgepꝛi
ma ad thi/ vltimo / Heacũdo het
vine a nobis exhibet fructum tempo
ral honeſtatis De quo 1 pſona vcie
illud onue niẽter dickuũ eſſe intelligi
tur Ego quaſi vitis ftuttificaui ſua
utatem odoeie/æ floꝛes mei frucꝰq

S

honoꝛ io ⁊ honeſtatis ecxxijij Frut
tiſi at ſiqu dem eccleſiaſtica vmnea o
doꝛis ſuauitatem per miniſtroꝛum
ſpuũalium vitam a famam ſuauiter
terolentem In quoeum perſona dietit
apoſtol9/ Ppꝛiſti bonꝰ odoe ſumus
ſecuen ad chorb⸗ ij · Qu ergo in et
cleſia ſic tedolent / qui ſic redolendo
virtutum operibus florent / hij ni mi
rum ſit floꝛendo / Fruch honoꝛis 2 ho
neſtatis percipient / id eſt tempoeak
honoeiſicentie a honoeabilis pꝛeſiẽ
tie dignam meredem retipient dieẽ
te apoſtolo⸗ Qui bene p̃ſunt pꝛeſbi
ceri / duplici honoee dig ni habeatur⸗
pꝛima thimo· v· / Tertio vinea
ettleſie tultoꝛibus ſuis exhibet frutc
um ſpirititalis ſeainditatig De quo
fructu apla ſatte ſeripture ſeges ple
na eſt. Ibi nam q; fructus ſalutare

penitentie Kadte in quit dignos fruc

tus penitetie Mathei tercio Ibi fruc
tus ſalubzis iuſtiae Vnde ſcribitur
Fructus iuſticie in pae ſeminantur⸗
gambi tercio⸗ Jbi fructus ſpiritual
ſapie ntie · qꝛ ſcriptum eſt/ Deatus

vir qui inuemt ſapientiam Cuiue
muſa ſubiungitur Nuoniam pꝛimi

q puriſſimi fructꝰ eius Pꝛouer· iij⸗
Sed vt etera pꝛeteream ſpirituali
um fructuũ mul titudinem copioſã /
bꝛzeutter numerat apoſtolus Fruck9
inquit ſpiritus ſunt Caritas / gaudi
um / xax / longanimitas / paaẽtia / bo
nitas / benigni tas / maſuetudo / ſides
modeſtia / otinẽtia / aſtitas Gak⸗ v
/ Quarto het vmea nobis exhi
bet fructum eternalis felicitatis De
quo dicku eſt⸗DHonoʒ laboeũ gloeio

ſus eſt fruckus Hapientit trrco. O
fruckuoſa valde at ſertil vinea / que
licet in terra ſita ſit / tamen fruckum
ſuum ad elum vſq; perdutit. Nam

per terreni laboꝛis et ſancti operati

onis fructum ſpiritualium quem in

hat vita colligimus / ad eternu fruct

tum œleſtio pᷣmij a gloꝛioſe retribu
tionis finalter peruenimus. Cob
tem dicit apoſtolus · Habetis fruc
tum veſtrum in ſanctifica tionem ⸗ſi
nem vero vitam eternam Ro ſexto
Ece igitur quatuoe genera fructuũ
quos ſi ex etcleſiaſtica vinea digne
colligere volumus pꝛimos duos ree
to intẽtionis tramite in duos poſttre
mos oedinare de bemus. Alioquin qᷣ

pꝛintipaliter vel wꝛpoꝛalis ſuſtenta
tionie vel tempoalis honoꝛis frut
tum querit / fructu ſpiritualis virtu
tis q cterne ſelicitatis ſe Peouldubio
idignü teddit / 1 ĩa qᷓ qzit a oꝛꝑa
lia à tpalia ſtipẽdia ĩiiuſtiſſie rapit·

Ma teſte gregoꝛio ĩi o melia Qui in

hac vita ea q ſua ſũt qait / adhut ad
dñi vineã nõ venit Illi nãz deo labo
rxat/qᷓ nõ ſua ̊ lutra dnica ogitut /

qui zelo caritatis / ſtudio pieta tis in

ſeruiũt / alabz lutradis iuigilat / pdu
cœte alios ſec ad vito ſeſtinat //

Sz hodie pPchdoloꝛ frẽs kni pluẽs
eſſe vidẽ tur ĩ vinea dñi q oĩ no ſpũa
lia à eterna poſtponunt/ a wꝛpak
ſuſtẽ tatiõis qſtũ / at tꝑalis honoeis
faſtũ cipiũt⸗ De quibo cõquerit dñs
per gphetam - Voe inquit depaſti
eſtis vineam meam yſay/ij⸗· Cũ
enĩ ſolũ hot qᷓꝛ ãt vt carnis volupta
tibue/2 vanis honoꝛib paſcantur /

½ . detla
J cxitue te:
ia woaut / N en⸗ plunma dr
ckentur⸗ bit⸗Zicet ve 4 hinc Pertrat .
— „ ini oꝑis non ſee fructu nt aſſent / tmen fecero / quis 11
tut eccleſia uod 1 ne in det ckiom 7 ata mi
60 reſtat u Vnd fit que vt hot in detrackion te in tã
tur Bnde Expectau vt thi ho bat / ; Eerte ſecoꝛdie
e oſa teddatu dicitur ſa⸗ Nleribat / i a miſeco
etam t at lab uſcas⸗yſ. — tam a m muldie q te que
Ain dem zyher fecit at labꝛ et miſera ia/ non tam in aduertite que
A faceret nirane nim mea domi exiſta ſteri .
ĩto· O miranin ni vinea do⸗ locis ta Vtutum ſte oueni
ſeni in mut vtutum pzobat᷑ᷣ, vicioen⸗ aliunde / niſi q
que vuae? ompꝛobat⸗ taqʒ n aliun itasex bono
nüfu mi aue vuae Ete a limm ty Dane non a a vamtas ex bon
labꝛuſcas zantn Pmak iine it⸗ a mundana fflrentte,nuaſ
ue eſt/ on nſfoꝛma jt remedij viltis ſuperf. educhuit⸗ ,O
nten t viaa/m 4 2 ms au g. „ 4 Bide
2 eq ꝗqᷣ 7 vt bernar . . I ia = s ſompni m/mim qua
tdt 1. 0 utat auan m tniſtie bam inquit oꝛ ines / creſcer 8
ctas p er ſſilentium ra im: ꝛz0r ginee floves vuae
RM Bar icas treditur 0 remiſſio erant tres p c poſt floe 6
. Kteritas Ecntra vero tas/ erant emmas/2 p incerna ſic
Nnhr du ken tur⸗ Eontre liberalitas lanm gem n· xl- Pine Erune
ſertodictuckefſeſto iler⸗ 4 mameſemme⸗ vtrator eſ ſemu
vonr diſe tio dicitur / eſſuſio cachinnatio mutlin ſcee C. Fca ton eſt uia
100 bilitas / cack u pharaonie percatt uat / qu
ſen lohnadtn affabiiſe ewen an in ſomtmua/auin
efat iocunditas / mollicier ſtas / letoum dyabolli. qr ate togitat. Hec a agt
iocundita ſe honeſte au udi vanitate ogt tis irte Ppo
viti um fa 7 dicia.Adda⸗ mudi — vani tati Etiae pzo
dbo ſuperflug cultu nibo deterins vitts mi udi aupiſeet Omne
uperflugc fjs omni iam Blatig er s id ẽ tres m ripturn dicit 1l
tem g leriſq; ec lticia lit. De quik piſcentia ca .
tuptt Eere iam a pl ſonet. uaſi ſtu 1,, f tult⸗ 4 udo / gaipi PE. ia vita
E tleſie dincauſenn eg kul wiſestin daulon aſ agines
un de ſpieitur / a ſaci Qð ex hᷣe ma elts /an mõi vero maleqn gi
vli⸗ 10 a conculaa qz ſacte ſeriptu P 0 L., e cre ſcü metũ ſuſci
. I, E. lat geme nſu int floeſcũt
ſte onui t nee pꝛom ut / mule dem̃ oſe õe floꝛeſcũt
ub ſed ſer anc inte wmm 1odi e. Ge ne, ſloree laen oken naa
gis odoſos relin nrabolam ica viuon o ali floꝛes ũt frut
n⸗ utiles igelicim pa is tota die ut O ma di / vuaru au
2 8 ingencam tis tota die reſrũt O mal tidi / vuaru aũ en
E eeſlee Bun⸗ leenGn aaeiati hodie
orns ocioſi Hab condux et ozibus tales du H
D rr Hho auo ſun ſea iam expenen
,G cleſie periculoſu⸗
wlip⸗

—

miniſtris ece pꝛoducatur De quib⸗
dicitur. Dua eoeum vug ſellie / 2 bo
trus amariſſimus⸗D eutrb⸗xxxi*⸗
Sed qð in ter het amariſſime flẽ dũ
eſt / tres ille quas dixi male vitis id
eſt müdane vani tatis pꝛopagines⸗
adeo vſqz iam treuerüt. vt non ſolũ
ippſe vineam magnam ſed ingẽ tem
ſiluam effecerint Dub auuts ſiluc ia
tebꝛis paſcuũtir fere peſſime crude
les nimiñ beſtie / dyabolus ſcilict
miniſtri ci9 / qui ete ie vineam exter

minant⸗ Vnde per pꝛophetam dit

tum eſt Exterminant cam aper de
ſilua / 7 ſingularis ferue depaſt? eſt
eam⸗Pſalnuſta Aper ſiquidẽ de ſil
a dyabolus intelligitur / qui ſinga

laris ferus id ſingulariter ferox

a ſuperbus eſſe non ambigitur⸗ Dz

hit vin nequac ſolac inſilua viad

rum latits vinea noſtram externn

1

nat / quinymo p uẽs hodir viles beſ

tias id eſt vicoſos 2 beſtiales homi

„ .

nes congregat / vt per miniſtros ſu

os fruct? ettleſiaſtie vinee depaſca

tut dtt aliquis miretur ſ vicioſo⸗

hommes beſtias dixen. Dit enim

boeci? quarto libzo de õſolatiõe phi
loſophie do cuit Euenit inquit vt quẽ
traſfoꝛmatũ vicijs videas / hoĩez eſ

timar nõ poſſis-auaricia feruet / ali
enarum opũ violant⸗ ereptoꝛ / lupi
ſumilem dixeris · ferox at q; inquies
lingua litigis exercet / cani compa

rabis⸗ inſidiatoꝛ otcultus ſubꝛipuiſ
ſe fraudibus gandet / vulpeculis ex
equetur · ire intemperans fremit / le
onis animü geſtare tredatur⸗ paui
dus at fugax non metuenda ſoꝛ mi

at ſtupidus toꝛpet / azinum viuit. le .
uis atq; incõſtans ſtudia permutat
nichil auibus difſert, ſedis immũ

diſqz libidinibus immer gitur / ſoꝛ di

de ſuis voluptate detinetur Vñ poſ
tre mo contludens ait . Ita fit vt qun

pꝛobitate deßta / homo eſſe deſieit.

cum in diuinam conditionem tranſi

te non poſſit vertatur in beluã⸗ )ect

lle. / Oꝛemus ergo dominũ fra

tres en tiſſimi vt ab huuſ modi belu
is monſtruoſiſh beſtijs ettleſial tlca
vink am eripiat-Et nos ceteroſch
viros ettleſiaſ ncs ytoneos ſibi mi

niſtros⸗a tales operarios efficiat/

Ir quibus ad eius laudem 7 eccleſie
vnlitatem ſinguli dicere valeant pze
miſſam xpꝛiſti ſententiam⸗ Miſit il

los in vineam ſuã⸗ Quod ipſe pꝛeſ

tnre dignetur⸗ q ſine fine viuit 1 eg

nat in ſcla ſclon · Amen⸗·

4 Explitit ſermo ſactꝰ ꝑ dñm Pe
trũ epᷣm camerawn de ſeptuage i

Heguitur ſermo facdus p reuere
diſſimũ in xp̃o patrem dñm P.?
ailliaco Cardinalẽ cameracenſem i
conſuo generali Co nſtañ Anno do
mini Milleſimo CCCTxvije⸗
In medio xl⸗. M
Eltare heruſal? Noc

ne bbꝛi yſaie vbi dictur TLotamini

nes qui dilgitis tam·/ Hodie

teuerediſſimi patres ceteriqʒ fratres

dbsꝛ eue verbü magni gaua⸗
dij expꝛeſſiuũ hodie o—
lebꝛiter lanitur in pꝛinti⸗
pio introitus miſſe Et ſumitur ex ſki

aim ihetuſalem? cxultate in ea oma/

lantr
ſtl

ſeu
Nceg

Vinh⸗
tugti

nriſſimi quia de ſpali leticia ſermo

nobis habendus eſt- Incho andum
eſſe acbitroz vt pzo impetra nda hu⸗
ius leticie gracia ad illam virginẽ

mattem humiliter ateramus / que

nõ ſolum tiuitati iheruſalem mil tã⸗

ti eecleſie / H toti humano generi⸗ nec
ſolum hominib/ ſed eciam angelis

graciã ⁊ leticiam ſea alutarem genuit *
Nuam de elo miſſg angelus gabzi ⸗

l pꝛope terrenam illamiheruſalem

nüciauit⸗In cuius oetu leti æcinerut
angeli-Gloria in extelſie wo : 2 in
terra pax hom imbo bone vo lutatis
Eya ergo huic virgun / matri gracie
ſalutarie/ genitria leulcie ſpiritual /
illam letiſſimam ſalutationem age
liceim pꝛeſentemus dietes Aue ma⸗
ria· // Dedm apoſtoli ſente tiam
ĩ epiſtola hodierna duplex nobis oſ⸗
teditur ciuitas iheruſalẽ Vna ſcom
lralem ſenſum Alia ſem ſpiritualẽ
intellectum. De pꝛima inquit apoſ⸗

tolus, Hyna mons eſt in arabla qᷓ

wniunaus eſt ei que nuũc eſt iheruſa⸗
lem 2 ſeruit cum filijs ſuis· De ſeca⸗
in vero ait,Illa autem que ſurſum
eſt iheruſalẽ libera eſt que eſt mater

noſtra⸗Her igitur ſpualis iheuiſa⸗
lem que ed ficatur vt ciuitae Dialt

inquit pſ-almiſia·Het vtig eſt ſanc⸗
ta imaallata mater ſeu crle
a/ que ſurſum eſt quantum ad illam
ſui partem que triumphas exultat
i elis Hz adhuc deoꝛſũ manet ᷓtũ

ad illam que militans laboꝛat ĩ ter⸗

rig- Ded het militans ecria ad illa
triphantem aſpiranz⸗ eidem vniri
at opulani deſiderat,Et ſp intua lem

berleſi/

huug de ſierij leticiam in hat quadꝛaa
geſime domini a repꝛeſentans ſtro⸗
itum miſſe a verbo pꝛophetio iubi⸗
lans inthoat dicene Tetare iheruſa⸗
lem - Vbiꝛ non immerito queri
tur⸗tum hor ſatrũ quadꝛ ageſimale
tempus oedinetur ad penitentiam /

cir hodie militatem adhut in ter

ris laborantem ecleſiam ad leticia
cxctamus? Ded ſciendum nobis ẽ
ciues egtegij huius ciuitatis iheru
ſalem ꝙ hactenus ab inicio quadz a⸗
geſimalis ieiunij ſuſpẽdunus oega⸗
na leticie / vt nobio inſmuaretur me⸗
dicinalis amantudo / que pꝛeodere
debet in penitentia Ded iam telax⸗
antur oegana noſtra / vt in nobisex
titetur ſpinitualis exultatio per onꝰ
ſiderationem ſuturi gaudij quod ſuta—
Oobdere de bet in patria Dnde i huius
leticie ſignum ſummus pontifex rvo⸗
mane eccleſie / que ommum ercleſia⸗
rum mater eſta magiſtra roſam au-
ream cum muſto et balſamo hodie
in publicam fidelium pꝛeſentiam ex
hibere onſueuit quaſi vniuerſam ex
itans ccleſiam dieret . TLetare ihe⸗

ruſalem⸗

IIECee igitur o iheſalẽ fidek

tizutas id eſt fideliũ ciui vni⸗
tas / letare nunc et gaudenter intelli⸗
ge verbum hot pꝛophetiamm ad te

maxime pertinere/ multomagis i;
d illam inſidr lem infeliem iheru⸗
ſalem / quam iheremias in libꝛo tra⸗
Eeſolata Et te qua in cuagelio legit
Vio ihno auieate ihemuſalẽ fleuit

ſuꝑ cã Mõ ad illa vtiq; / ſed ad te v
muerſalẽ eciam militantem Ct ad
hoc ſacrum generale cõſillum te rẽ
ſentantem maxime pertinet / quod
hodie canendo diciturLetare iheru⸗
ſalem / HSHed iam videre michi vi⸗
droꝛ mattem ecciam triſtem 7 latri
moſam ad hec queruloſe reſponden
tem atqʒ dieentem · Quomodo inqt
fiet iſtud? O fideles filj quomodo⸗
aut quo pacto letari potero: qᷓ triſtiäe-
e cauſas· ſigna q; triſtium euentuũ
vndiqʒ conſpicio ? Ece inquit ipfa
Exe ego mater olim felici pꝛole ſe⸗
ainda / ia duu 2 Ppchdoloꝛ nimis a re⸗
pzobie filijs quos enutriui 2 exalta-
ui ſpꝛeta ſum Met ſpꝛeta ſolum/
ſed non ming ; vetus illa iheruſale
multipliciter onculcata⸗Ego duduů
a xpꝛiſto ſponſo meo ſupꝛa firmam
petram fundata / eig ſanguine oonſe
trata / apoſtoloꝛũ p̃dicatione ſolida
ta Tot martitũ / totqz ſanctoꝛeñ meri⸗
tis virtutibus aucta Tam magni⸗
fice fidelium pz incipũ / xpiuni ppli
is 7 honoeibus pꝛoſperata⸗ Jam in⸗

numers periculis aduerlitatbo ar⸗

ctuta ſum/ 2 ex longa maloꝛũ ex
periétia umeo p̃cipicuum ad peioꝛa
Heu heu vide tig, O fideles fili/ vi /
detis me matrem veſtra xpꝛiſti ſpö⸗
ſam multipliciter diuiſam mirabili
ter lacratam / miſeabiliter de foꝛma⸗
tam. Di hec ergo pijs oailie vide
tis vtiq; lacrimari/ magis vobis tõ

uenit ꝙỹ letari / michiqʒ dultig ẽ me

am deflere triſticiam ꝙ audire TLeta
ie mheriſalem / / Ad huiuſ modi ve

ro lacrimoſas querelas mris eccie
teuoti euis filij in hat ſacra ſynodo
congregati eam gſolando reſpon ẽt⸗
Zetare in quiunt ihcruſalem / exulta
xpziſti ſponſa oĩm fidelium mater
eciaquia cauſam huiusleticie 1 ex
ulta tionis tue⸗ ſe quentia introitus
miſſe verba declarant / quib dicitur ⸗
Conusẽtum facite id eſt ad generale

tſilium auenite· Omẽs qu diligt

ex matris dilectiõe coueniſtis / vt ea

diuiſam reunire / lacrata reparare /

deſoꝛ matam refoꝛmare / diuma fauẽ⸗
te grada valeatis · Et quia hot pie

Pperandum eſt / dr o ſubditur⸗ Gau
deie in leticda⸗ qui in tnſticia fuiſtis⸗
Pꝛecſſit igitur magna tnſſticia / ſed

iam maioe leticia ſubſequatur fiat
tauſa maioris letide / pz ioeis triſticie
mæmoꝛia / ſit enim urxta virgilij ſẽ
tentiam. Pzeteĩta olim mala memi
niſſe umnabit Ocimus itagaz multas

auſas multaq; ſigna pcſſſiſſe triſti

tie a meroeis / diſcoꝛ die 2 furoeis /
miſerie a doloeis / lauſas videliet at

qʒ ſigna ſciſ matc diuiſionis / et et

cleſiaſtie deſfoꝛmationis / Jam

vero quod gau eter reſerimus / vide/
mus ſigna 10 ainditatis et leticie / ſig⸗
na curitatis onwꝛdit / ſigna pſpe-

ritatis complacentie / ſigna vdelicet
pactiſioe vnionis et tefoꝛ matioĩs ec⸗
tleſiaſtie / O mirabilis muta tio
dextere exelſi · O pꝛeclarum diẽ et
quem merito fauſtu dixeri ſub quo
hot fieri cõtigerit· O beatos oculos
qui hot videre meruerint O feliem

locum / hant videlet conſtatlenſem

duitatem/quam dñns ad hoc eligere
dignatus eſt⸗ Sed o magis lauda⸗
da atq; extollenda imenſa dei cleme⸗
tia / que pulſis p̃terins malis/tam ĩi
gens ſue largitatis beneficiu gſerre
diſpoſuit· Eya ergo poſt tta tãqʒ
triſtia mala hoetendi ſciſmatis / que
meno humana vix tememoꝛari ſuf/
ficiat- Jam merito letetur iheruſale
iam exultet et gauxat mater cccia/
de inumeris inenarrabilib bonie
que ex hac vnione ſimul et tefoꝛma

tlone ſperamꝰ Dperamus equidem
veram vnionẽ nõ abſqʒ tefoꝛ matio

ne ſperamꝰ veram refoꝛmationẽ nõ

abſq; vnione · Vna quippe ſine alte⸗ B

ra eſſe nequit diente pſalmiſta-Juſ
ticia ?Q pax oſculate ſunt / Hee due
teſte auguſtino ſozꝛoꝛes ſunt/ ſeſe in
ſeparabiliter omitutur⸗ Si ergo v⸗

nionis pacem querimꝰ / tefoe matio

nis uiſticiã pꝛoſequamur⸗Tüt eni

matr ecleſie rite diere poterimus⸗

id að in libꝛo thobie de iheruſalem
ſeribitur · Tu aũt letaberb in filijstu⸗
is / quo nia omnes benedientur 1 92
gregabutur ad dñm Beati enim õö
nes qui diligunt te⸗ a qui lauẽẽt ſu

per pac tuam. Tetare ergo iheruſa⸗
lem / / His itaq; verbis cõſolato
rijs exhylarata iheruſalem / 1 letifi⸗

cata mater eccia· Mos druotos fili
os ſuos viœuerſa ad gaudiũ exhoꝛ
tatur/q ꝑ apoſtolica vba ad leticiã
exctat diẽs · Gaudete in dño ſemꝑ
iterum dio gaudete / modeſtia veſtra
nota ſit omnibg hominibꝰ / domin
Pe eſt // In quib verbis tria ſpe
galiter notate a notũter conſicerare

G2 — —
&e bemꝰPꝛ imo in quo ſit gautẽ dũ
Secũdo Quo gautẽdum. Tercio

Quate gaudeẽ dumn pꝛumno gaudij

notatur materia In ſecundo gaudi
fſoꝛ ma In tercio gaudij cauſa / In
p aſiſtit gaudij ꝑſectio a excllẽtia
Gaudete in dño. In ſecũdo conſiſtit
gaudi duratio onſiſtentia⸗. Gau
dete ſemper iteꝝ gaudete In tercio
ꝓPficit gaudij ratio ⁊ efficaciaDñs

we eſt

Onſiderem itaqʒ pꝛimo/q in

hüs verbis notem o viri dot⸗

aſſimi gaudij noſtri materiam / in

quo ſit gaux dum · Gaudetr inquit
in domino Vbi non me auguſtinũ
audite · Gaudote inquit non in ſeuia⸗
lo ſed in dño Hot eſt omne bonu in
quo gaudẽdũ eſt / ſtatuite in deo / nõ
extra deũ Hiait enim nõ poteſt ho⸗

mo duobus dominis ſeruire⸗ Dit ne⸗
mo poteſt in ſecullo gaudere et in do⸗

mino⸗/ Multum enim hec duo gau⸗

dia diff erũt / que oino contraria ſunt

net ſimul in eodem eſſe poſſũt · Vin⸗

mt ergo gaudiũ in domino / donec fi⸗

niatur gaudiũ in ſeaulo IAllud ſempꝑ
augeatur / hot ſemp minnuatur do⸗
net finiatur Hec ille Attẽdite ergo
ꝙ multiplex nobis gaudium ꝓponi
tur Gaudiũ tempoeale / qað eſt ſugi⸗
enduũ Gaudium ſpuale / qð eſt am⸗/
plectendu⸗Gaudiũ eternale / qað eſt
expectaduũ Pꝛimũ ẽ gaudiũ in ſcld
Setcũduũ ⁊ terceũ eſt gaudiũ in dño
/Fu giẽ dũ eſt in q; gaudiũ tpa⸗

le Qa vanũ erroneu Quia pmix

tũ a ĩpurũ/q; bꝛeue æa momẽtaneũ
Attedite gaudiũ vanu ¶1 erronenũ

Saahac ſr⸗ale tabis

Riſum inquit lapiene eputaui erro
tem / gaudio dixi / quid fruſtra de
aperis⸗ Attendite gaudium pmix
tum unpurum HEiſus inquit ille
doloee miſcebitur/2 extrema gaudij
luctus ocupat⸗FRulla quppe eſt pu⸗
ra mœra ſeculi letica⸗ Ded vt bo
ecus ait. Vabet hoc voluptas om
nis/ ſtimulis agit fruentesAtten—
dite gaudum bꝛeue a momentane
um. Laus impioeũ bꝛeuis ẽ in quit
iob / et gaudium ypo trite ad inſtar
puncti. Hot ergo gaudium anime
noſtre periculoſum eſt qꝛ in eo rauo
excecatur / per erroeem- Memoeia
tur batur per doloꝛem / Voluntas
fraudatur pzopter bꝛeuitatem · Ide
oq; ſugiendum ẽ Quua in acquiren
o laboꝛ in poſſitendo timoꝛ/ et in
dendo doloꝛe / Sed amplechendũ
eſt gaudium ſpirituale Et hot in no
bis triplici radice naſcitur- Pzuno
de ecuaſione pecxatoꝛum⸗ Quod eſt
gaudium penitentium et inepienti
um⸗ Secundo de adeptione merito
rum⸗Muod eſt gaudium pꝛoficien
tium Tercio de expectatione pꝛemi
oeum Quod eſt gaudium perſecco
rum / Pmũ eſt ſpirituale Decaẽi
dum ſpiritualius Tercium ſpiritua⸗
liſſimu I deoq; perſectioeibus onue
nit⸗Qulbus a xpꝛiſto dictur Gau⸗
dete a exultate quoniam merces veſ

tra multa eſt in elo Met itaq;ʒ mer

gs eſt ilud gaudium eternale⸗ q
eſt expectandum . Quod vtiq; non
eſt vanum ſed pleniſſimũ non eſt ꝑ⸗
mixtum ſed puriſſimũ / non eſt bꝛe⸗

ue ſed permanentiſſimũ O valde de

ſierabile gauduum Vere perpetuũ

eternumn quo amans ab eo qd

amatur nuncᷓ ſeparatur / nu; diui
ditur · Qð ſuis amatoꝛibus pmit
tit xpꝛiſtus diens Gaudebit oꝛ veſ⸗
trum gaudium veſtrum nemo tol⸗
let a vobis⸗De ſpe igitur a expeca⸗
tione tanti gaudij ſpiritualiter leta⸗
tur ecleſia 7 exultans manit Letare
iheruſalem⸗ // Gaudete igitur o
ſpirituales eccleſie filij gaudete ſpi
nitualiter in domino / non tempoꝛ ali
ter in ſeculo In ſeculo gaudent / qui

in hijs que in mundo ſunt nimiũ de

lectantur / id eſt in tõcupiſcẽtijs mua⸗
die De quibus in anonia iohanie
ſeribitur. Omne quod eſt in mundo
aut eſt oncupiſcentia carnis / aut c⸗

aupiiſcentia oculozum / aut ſuperbia

vite / O vicozum voꝛaginem o
ſilam / o caribdim⸗o nimiũ infelic/
male q; ſecurum / qui in tanta taq;
ꝑiculoſa mũdi tempeſtate ſeſe felta⸗
ter ſtare aut ſtabiliter gaudere falla⸗
citer ſeduckus exiſtimat/ non poti
us ab huuſ modi turbido mari /ĩ poꝛ

tum quiete ſalute effugere 2 vicoeu

pericula cuadere ſtudeat // Coõſi e⸗
rate igitur o paſtores gregis domi⸗/
nid/ quot ꝙ; varie vos crcauemũt
in ſtatu pꝛeſidẽtie feẽptationes a ot
caſiões pecoꝝ Ibi quippe delicie / llb
diuicie / ibi populares honoꝛ es Ex q
bus triplex illa qua ſuß memimm⸗ꝰ
viciogeũ voꝛago naſcitur Ex delicijs
ſcʒ ↄcupiſcẽtia carnis/ex diuicijs gat
piſcẽtia oculoꝝ. ex honoꝛibꝰ ſuꝑ bia
vite Et qsneſciat nimis ẽ diffiale
nõ dica vĩtere ̊ ſugẽ i delcijs gule

luxurie voluptate In diuicijs inoedi⸗
nate auaĩcie aipidicate In honoꝛib⸗
ſuperbe gloꝛie vanitatem? Quus p⸗
terea ex hat Peella enatare poterit /
ſine multipliu ꝑturbatione vite / leſi ⸗
one fame / at ꝑpplexitate onſcientie?
NMuc vi ta in ſua vixtute wnaititur⸗
nũt fama in ſuo honoꝛe ſcadalizat⸗
nũt aſcientia in ſua pacœ moleſtatur
und dio moleſtatur ? Ymmo pe⸗

ne deicitur Qius enim ꝑplexos tö-
ſcientie nodos euoluat/quub ſtatus

puſtozalis/ æ maxime ſublimitas pa-
palis inuoluitur? Quis auras enu⸗
meret animũ lacrantes at in duter⸗
ſa ⁊ aduerſa trahentes/que mentis
quietem ⁊ ſpualæm tranquillitatem

pturbant/cum miris a inenarrabili⸗

bus modis pœoeum ocaſion pꝛen-
beant? Deu: heu: qᷓ inſuaue iugum
2 vere onus grauiſſimu angelics e⸗
tiam humeris foꝛmidandũ Vnde nõ
ſatie admiran poſſum quoſdam ho⸗
noeis auitos / tanti onerb podus nõ
Etimeſcite/ ſ̊ magis ambicioſe que⸗
tere / 1 habitum ptinaciter retinere:
nec tanti ponderis periaula ſfoꝛmida
re / lim ſint fragiles a infirmi / 14 ad

tam impo tabilia onera debiles et

ĩpfecti Ccõtra vero illũ felicẽ multi⸗
plicc dixerĩ q̃ ĩpfecũ ſuu retognoſ-
ens / tam põderoſum iuguum a doa⸗

ſo ſuo excutit/ at tam oneroſo periai⸗
lo ⁊a pꝑiculoſo oneri libens edit / vt

de iloꝛum numed fiat / qui multipli ⸗—
œem plationis laqueũ iĩnumeris tri⸗
bulationib inuolutum humilitatis
pede gterunt. vt ad ſpualem liberta⸗

tem 2 liberam quietem euatant/In

.„
quoꝝ perſona per pſalmiſiam mni

tur Zaqueus contritus eſt: et nos li
berati ſumꝰ. Et het de pꝛima conſi⸗

teratione ſufficant/

NVOnſidetemus ſeundo gaudij

oſtri foemam/et quo modo

ſit gaudendum Gandete inquit in

domino ſemper⸗ Vbi glo- Mon ad
hoeam ſed ſemper. Quaſi dieret ⸗

NMon leuiter ſed perſeueranter⸗Da⸗

nec qui ſpiritualiter gaudẽt in domi⸗
no etiam ſi tempoꝛaliter ontriſtari
vidceantur / tamen ſemper gaudẽt
perſcueranter ſeðm illud apoſtoli⸗
Quaſi triſtes/ ſemp autem gauden-—

trs Qui vero tempoealiter gaudẽt

mnin ſeculo / leuiter gandent inſtabili
ter Mialt ſcriptum eſt Extrema ga?⸗

dij luchh otcupat. Gaudete igitur ſẽ
perx o ſpirituales viri / ſpintuali gau⸗
dio nõ carnali / net ſoluũ inteĩ iteꝝ
exterius: I deo ſubdit apoſtolus Jte⸗
rum dio gaudete Quaſi duplex no⸗

bis gaudium ingerat / owatqʒ no ſo
lum leticiam interioeem in coꝛde ſed
iterum exultationem exterioꝛem in

in tomino T cxultate iuſti · Noe

eſt ergo gaudium iubilatioĩes 7 lau⸗
dis quod ad ſpeculatiuos ſeu cotem

palatiuos maxime pertinet: Be quo

in plalmo dicitur⸗ In wonuertendo
dominus captiuitatem ſyõ: facti ſu
mus ſicut coonſolati · Hyon quuppe
ſpecula interpꝛetatur que in captui
tate mancet / quando qð videte deſide
rat non videt · Gaudum enim on

templatio nis a domino non datur /

niſi aui vult/qñ vult/ à1 quatum vult
9* * .

☛D
Sed captiuitas ſpon conuertitur /
quado tenebzis effuga
bocum 2 ventoz um nubilis / elum
vnſcientie ſerenatur/ a tunt diu deſi⸗
deratum / diu q expeckatum dominũ
ſuum anima conteplatur. JIpſa quo
q; velut a mundana aptiutate lbe
ꝛ / in duina ſpeculatlonc onſolat⸗
Et ſic veriſimtur qð ſequitux.Tunc
impletum eſt gaudio os noſtrũ: 2
lingua noſtra cxultaunone⸗- Implet᷑

quippe gnudio wꝛdio oꝛdis / unple⸗

tur tciam exultatione oꝛpoeis-Cx⸗
ulta tio enim dicitur qᷓſi extra ſe ſalta⸗
tio Diatt ergo ag ni nouelli in pꝛa-
c vindi ſaliunt 7 exultant Dit ani⸗
me deuote ꝑ altitudinem gtemplati
onis eleuate / gaudiũ ſuum intra ſe
continere nequeuũt / ſed quaſi extra ſe
ſaliendo / exultando manlſeſtant De

qrubgin pſalmo figuraliter diatur⸗

Montee exultauerunt vt anetes et
olles ſicit ag ni ouiũ· Talib ſic ſpi
ritualiter exultantbus. Jam datur
pꝛimidie padiſi/ datur arre gloeie /

tantur pignoea ſpuũs ſancti⸗ O ſeli⸗

s animas quibus datur ad tante
perſectionis aumen aſcendere Sed
quia vt ait poeta eſt modꝰ in rebꝰ /

traqʒ nequit conſiſtere rectum . Jdeo

ne gaud um noſtrum ratio nis ma

dum excertt / ſed rectitudinis mediũ
teneat / no tanter ſubdit apoſtolus⸗
Modeſtia veſtra notn ſit omnibd ho

minibus Dit ergo nota fiat modeſ

tia noſtra / vt om nib pateat ꝙ non
ſit imoderata leticia noſtra Bt ſi ſit
interius leticia hylaritas / ſit eciam

te/wlut nim

“ä
l

exterius matuiltae honeſtas /
O vtinam viri patres 2 fratres vta⸗
nam nobis in hot ſatro conſilio on⸗
gregatis vtinam nobie detur in oi⸗
bus hant modeſtiam obſeruare Om⸗/

nibus adde modu inquit ille / mody

eſt pulcherrima virtus, / Vtinã
ergo debita modeſtia / vtinam Ptu⸗

oſus modꝰ nobis detur generalter

in omnibus / ſed ſpeaaliter in rebus

arduis auſis maioeib / et ſingua

lariter at ſpecaliſſume in auſis ſidẽ
tangentibus- Vtinam nobis detur
in hjs modeſte ſapete / quod vocat a

Terte audeo diere ꝙ nec modeſte /

nec ad ſpiritualem ſobꝛ ietatem ſapi⸗/

unt / qui in hüs que fidei ſunt huma⸗
na iura nimis extollunt diuma m⸗

mis depzimüũt / quibus humana uut

ra debent in indit ijs ſidei ſubiacere / 2
ſe illis adaptate et onfozmare⸗ ne fſi
des et fidei fama que leuiter er facc⸗

liter leditur in fideli populo ſcanda⸗

lum patiatur. Dicam hot clarius⸗
Certe non modeſte net ad ſpiritua

lem ſobꝛietatem ſapiunt / ymmo ni

mis deſipiũt / qui in cauſis fidem tů⸗

gentibus / humanas traditiones di
uinis mandatis pꝛeſerunt / et hono
rem hominis honoꝛi dei anteponut

a in ſuis iuditijs pꝛoœſſibus vel ſen
tentijs magis attendũt intereſſe ho

larß / ỹ intereſſe der H intereſſe fitei /

i intereſſe totius rei publiœ xpzꝛiſti

modeſte nec ad ſpiritualem ſobꝛieta⸗
tem ſapuint / qui pꝛopter quedam

mnit

nlſer

nſehe

tſig
fie

i⸗
erten

ſuns
e

humana ulra poſitina / ſepe ming be⸗

ne intellecta / 2 gnter qusdam ſtilũ
quem iuridicũ vocat /legẽ dei min re⸗

uerenter ptractant. Du ſententias

fauoem fidei laceas / in graue fideli ⸗
um ſcandalum ſine auſe declaratio⸗
na/ſimpliciter ⁊ Iñ aditiõe annullat
2 nullas eſſe ꝓnunaat⸗Caueat illi
ne eos tangat illud uumyci impꝛo⸗-

periũ a xpᷣo dicũ Irritũ ſecſtis ma

dutum dei qnter traditiões veſtras⸗
Et illud ihere⸗ Vere mentaciũ opa
tus eſt ſtlg mendax ſcribaru⸗ Certe
detur multis æ magnis doctoꝛib

nõ ſolü in theologia / ß in iute ꝙ nõ

eſt ſtilg verax / net vere iundials / ſed
mendax a ſalſidiaus / in quo fudatur

aliqua ſnia qᷓ veriſimiliter eſſe p̃t fi

tei catholiee ſideli pplo ſcadaloſa⸗

a eni bona ſunt/ ſtilg iuriditus
bonuseſt Idao eis bene vti oĩno bo

nũ eſt⸗ Ded ißis ſicut eca vtutibg
Otingit male vti qð certe periculoſiſ/
ſimũ eſt · Audacker aſſero Eſt qj dam
ſpcaalis ſtil theologicus qui debet
in auſis fidei obſeruari⸗· Mec miret᷑
aliquis ſi ſtilũ theolo gicã dixeñ in
muſis fidei magie obſeruari debere
qᷓ; ſtiũ uꝛridiceã QNuis eni neſciat ni
ſi valde ignarus ꝙ quelibz ſcientla p⸗
mo ars q̃libet eneã mechania habzʒ
ſtilum ſuum id eſt modũ poedendi
ſibi pꝛopꝛ iũ? Quid enim eſt ſtilus
niſi pꝛ ocdẽdi modus / ciq; ſcie ap⸗
pꝛopꝛiatꝰ ? Cum ergo ſacra theolo

gia ſit omni ſcian ſuma / habz ſu⸗

um ſtilũ ſiue modũ ſibi appzopꝛiatũ
Siaut ſcia canoni a habet ſuũ ſtilũ
iuridicum· Et ſicut ſcia canonica

maioei? dignioei ſui ꝑte ſubalterna
ta eſt ſacre theologie ſic ſtug iundi

cus ſtilo theologico maxune in cau⸗
ſis fidei ſubalternat eſt a ſubiectus
Et non ecõtra Quid mirũ? Hi em

ſc&m apoſtolũ mptiuare debemg in⸗—

tellecku in obſequiũ fidei id eſt intel ⸗

lectualẽ a naturalẽ ronẽ/ multoma⸗
gis captiuandꝰꝗ eſt a ſubiciendus in

obſequuũ iurb diuini ſtili theologi⸗

a ius humanũ? ſtilg homm iuridit9

Tic obſecro vos diligenter at

tentumg quis ſtilg / quis pꝛoedi
modus in auſis ſidei / in anus oſi -
lijs generalibg fuerit obſernatꝰ Au⸗

Tucter affirmo Tegatur totus liber

magn gcilioꝝ a quo gratianꝰ in ſu

o detreto plura trucauit Mon iue m⸗/
ctur ꝙ antiqui patres noſtri in onſi⸗
lijs generalib hũct ſtilum ſiue pꝛo⸗

dẽdi modũ iuridicum / ſed magis

theologicum in diff miendo cauſas fi⸗

tei ſeruauerint⸗Abſit ergo abſit om /
nino hot ſacrũ oſilin talẽ pꝛoceſ-

ſũ obſeruari de creuerit ertus ſũ ꝙ
het nõ eſt ſatri intẽtio aſilij / net ſuit /

net eſſe debuit õ debet ergo ſacra

lus / nõ debet materia fidei ſub tegu/

lis ligaminibꝰ ſtili iuridice coarta⸗
ri / non apiſtrari/ non alliguri⸗ qui

a ſc8m apoſtolum verbum dei non

eſt alligatum. Mõ debent ergo dic⸗

ta theologozum in materia fidei in

vno ſaco ligari / non debent in tene

bꝛis cxaminari / ſed oni ſuper cde

labꝛum / vt luwat veritas fidei om⸗
nibus qui in domo ſunt/ De qua de
plura diendujeſſent / ſi non ad alia

iͤj

ſeſtinaret oꝛatio · IJdeo q; ne illam
quam ſuadeo modeſtiam exce dere
videar / ad apoſtolia verba pꝛoſe
quenta redeo- / Vtinam er
go nobis detur modeſte gaudere

ſemper in domino/ iterum atq; ite

rum interius exteriuſq; gaudere
Ded pꝛochpudoꝛ multi ſunt / vti⸗

nam non in nobis / qui nec in domi

no gaudent nec ſemper gaudent ⸗
nec modeſte gaudent⸗Hü ſunt qui
gaudent in rebus peſſimis qui gau⸗
dent in mundi concupiſcentijs/ ideo
non in domino ſed in ſecilo gautẽe t
Hij ſunt guloſi ⁊ luxurioſi qui gau
dent in delicijs aſſe quendis Hij ſũůt
aupidi 2 auari⸗/qui gaudent in duuti ⸗
is coongtegandis, Dij ſunt ſuperbi
z ambicioſi⸗,qui gaudent in honoꝛi⸗
bus acquirendis/ Mec ſolum huma⸗
no moee acquirendis ſed inhumani⸗
ter / fraudulenter / ymo niaw vio⸗
lenter vſurpandis / typꝛannie acd

ptinaciter retinendis Het autem li/

et ab omnibus er ſingulis / taamen
ſpeaaliter ab cleſiaſticis viris vitã⸗

da ſunt / et ſingulariter a plate quo⸗

rum vitn et onuerſatio eſſe de bet te
teris in exemplum⸗ Et quibus die⸗
tur Vos eſtis lux mundi· /// Fugi⸗
te igitur o p̃lati ecleſie fugite· mũ⸗
di gaudium fallax et dreptoꝛiũ ſa⸗
gite.qꝛ ſicut ait weta/latet anguis
ĩ herba / latet ſub hot gaudio volup⸗
tne venenoſa Que iuxta ſenee ſen
tentiam: ad hot nos ampleckitur vt

ſtrangulet Fugite itaq; 7 wtius eli⸗

gite in mundo contriſtari / aum ma⸗

dus inquit gaudebit vos autem on⸗
triſtabimum⸗ß triſticia veſtra onuer⸗
tetur in gaudum Bbi notate mul⸗

iiphariam eſſe triſtigam / que tandẽ

in gaudium magnuũ couertitur Eſt
triſticia ſp iritualis contritio nis,/que
pꝛoodit ex onſideratione ſui. Eſi⸗
triſticia viſceralis ompaſſionis
quæ pzꝛoœdit ex dilecione pꝛoximi
Eſt triſticia trmpoꝛalis deſolatiõis⸗

que pꝛocdit ex tnbulatione mundi

De pꝛima ait apoſtolus Que enim
ſeðm deum triſticia eſt / enitentiam
in ſalutem ſtabilem operatur⸗De

ſecunda inquit pſalmiſta⸗ Meſiu 4

ſimul ontniſtaretur 2 non fuita quu
onſolaretur 7 non inueni⸗ De tera⸗

ait xpzillus in euangelio- DVoe

autem nunt triſticam habetis· Bn⸗
de quia dicit nunt/ notat hant triſti ⸗
ciam eſſe bꝛeuem / et quaſi momen
taneam / er ideo pagenter toleran—
dum . Audiuit hot beatus petrus
apoſtolus / et coede retinuit et oꝛe
doaut / In quo inquit exultabitis
modicum nunt ſi opoꝛtet contriſtari
Ece triſticam bꝛecuem quia nunc

quaſi ſit inſtantanea Coœc tnſtiaam

leuem/ quia modicum ſi opoꝛtet on-
triſtari⸗· Ccc triſtiaam vtilem quia
in quo exultabitis,· / Hec ergo
triſticia Jpter ſui bꝛeuitatem/ leutta⸗
tem? vtilitatem / non plene triſticia

dicendn eſt / ſed quaſi tnſtica / ai an⸗
nexa eſt ſemper interna leticia/ ideo

notanter alt apoſtolus quaſi triſtes

ſemper autem gaudentes, Dec eſt

lenq triſticia ſalutartqut i iuxta pꝛoû

n⸗ mmiſſionem xpꝛiſti tõuertetur ĩ gau
, ddium⸗ De quo pꝛemiſſũ eſt · Gaude
te in domino ſemp iterũ dio gaude

4 te. CEt de quo canit eccia Tetare ihe
8 mſalem⸗ Et het de ſecũda wnſidera
tone ſufficiant/

Onſiderem tercio gaudij noſH
H tri muſam/ quare ſit gauden —

dum. quia videlieett dominus que

eſt O vere magnam o ingẽtem gau
. dendi cauſam Dominus pꝛope eſt⸗
Parum quippe poſſet eſſe gaudium
ſi ad ſerios onſolandum adueniret
ſeruus liet pꝛope / vel ſi dominus iH
et longe Sed magnũ vtiq; gaun
i dum / hit ex duplici auuſa notatur⸗
ui Tum ex onſolatoeis poteſtate· qui ⸗
un a domin pꝛopt eſt Tum ex onſola
tionis pꝛopinquitate- quia pꝛope
, eſt. Iterum ergo gaudete / 2 iterum
n⸗ atq; iterum multum gnudete/ qꝛ do⸗
. minus pꝛope eſt . SHed inquurenduũ
nobis eſt / quibus pꝛope eſt doming/
u ſane quantumtcũq; multipliciter ſit p
i pinquus / non tamen ad ſalutis effi⸗
cnciam pꝛope eſt omnibus / dieente
un plalmiſta-Tonge a necatvꝛibusſa⸗
n⸗ lus/qua iuſtificationes tuas nõ ex
uainu quiſieumt. Exquiramꝰ ergo iuſtiſfi
im⸗ tatlones dom ini · ad eum per iuſa
ca tas oꝑ ationes acredam ſi eum að
e nos appꝛopinquatre aupimgCoõuer⸗
t/ timini ad me inquit domim per pꝛo
a mnhetamn ego zuertar ad voe /
lan⸗/ Dceiondum autem nobis eſt quã⸗
deo tum ad pꝛopoſitum pertinet pꝛope
ſer eſt do min tribus hominũ generibg

et Pꝛope eſt inuocantibg in eatione:

Pepe h molohon,

ad craudendum. Pꝛope eſt expet
tantibus in tribulatione: ad onſolã
dum⸗Pꝛope eſt laboꝛantibꝰ in pere
grinatione: ad reficiendum Au⸗
diant in oratione inuocantes q; pio
pe eſt eie domingad exaudiendum
Pꝛope eſt in quit ᷣe⸗ pꝛope eſt do
minꝰ om nibꝰ inuocantbg eum / om
mbus inuocantibg eum in veritate⸗
In veritate inuocant / qui non ſolum
oee ſed oꝛde deum oeant/ Hů de il⸗
loꝛum numero non ſunt de quibue

Dditcitur/ Populus hit labee me ho⸗
nocat- oꝛ autem eoeum longe eſt a
me Abſit a nobis æ pzocul abſit a P/
cſſionibꝗa oꝛationibus noſtris hot

impꝛoperium / alioquin longe ent a

nobis doming // Audiant deinde

in tribulatione expectates / ꝙ pzꝛopꝰ

eſt eis wming ad conſolandum⸗ Jux
ta eſt domꝰ? inquit pᷣehiyjs qun trbu⸗
lato ſunt oꝛde · Quibus verbis on⸗

ſolentur expectantes in hot ſacro co⸗

ſilio paæm eccleſie Nuibus ſepe die⸗
tum eſt / expecta reexpecta· qui ideo
inbulato ſut wꝛde⸗ ga vt ait ſapiẽs

SHpes que differtur affligit animũ

Sed ne longioꝛis expectationis te

dio affligantur⸗audiant g8 in eiuſ⸗

dem pſalmt wel ſubditur· et humi

les ſpu ſaluabit C xpedent ergo hu
militer / expeckent patipter· expectẽt

perſeueranter/ 1 im Pledigur! in eis il
iſte⸗ Expectans

expectaui dominũ: 2 intendit michi

Quid eſt intendit michi? Hoc ẽ me
in tribulatione expectantem 1 ad e

um clamãtem audiuit er exaudiuit

Clamauit ad me inquit ẽ exaudiam

3 ui/

. —
P vis ſnt ſprale ſaſſent HZ

eum aun ipſo ſum in tabulatione⸗
Ecre non ſolum pꝛope ſum · ſed cũ
ipſo ſum/ OQ magnum tribulatioms
pꝛuilegium / que talem ſeim ha⸗
bere meretur hoſpitem et ſocium⸗
Audiant deniq; in peregrinati
one labogantes/ ꝙ pzꝛope eſt cis do
minus ad teſiciendum⸗ Venite in
quit ad me omnes qui laboeatis et
onera ti eſtis H ego reficam vos O
verbum laboꝛantium conſol atoz ii /
et peregrinantium teſeckuuum⸗ /
Sed iam patres ſratteſq; pzeſtatiſ/
ſimi iam ex lectione ſacri euangelij
que hodie reatata eſt bꝛeuiter oſt⸗⸗
dete pꝛopo nimus iᷓ; pꝛope eſt dñe
ad reſidendum laborantes peregri⸗
nanteſq; in via huius miſerabik vi—
/ vt ex diendis apateat / quantu
euangelium hodiernum pertinene
ſit ad illud ſpiritlale gaudium · De
quo ſepius ſupꝛa miem inimꝰ Mag
nũ quiput gaudium eſt audire mag⸗
nam xpꝛziſti ompaſſionem ad illa
tegrinantium multitudinem que e
um ſequebatur/Cum ſubleuaſſet in
uit oculos iheſus / oculos pieta tis
a miſericoꝛdie / et vidiſſet quia mul⸗
titudo maxuna venit ad eum / dixit
ad philippum · Vnde ememus pa
nes vt manducent hij? Sed mauis
gaudium / qꝛ vt pꝛope fieret multi ⸗
tudini eſurientium dixit iheſus Faci⸗
te homines diſcumbere, acepitqy
panes⸗Et cum gracias egiſſer diſ⸗
tribuit diſcum bentibus· Sed poſtre⸗
mo maximũ gaudium / ꝙ ex quiq;
panibus oꝛdeaceis et duobus piſti⸗
bus quaſi quinq; viroꝛum milia ſa⸗

ciauit· ita vt iniplerentur ex reliqui
is duodeam cophini ſtagmentoꝛũ
Et merito hot maximum gaudiũ
dixerim / quia pꝛe magnitudine et
admirationc tanti miraaili ⸗· Cum
vidiſſent ꝙ fecerat ſignum/ dicebant
quia hit eſt vere pꝛopheta qui vẽtu
rus eſt in mundum· Sed ad cimu⸗
lum noſtri gaudij / leticieq; ſpiritia⸗
alis acedit/ ꝙ idem miranclum⸗
quod tunt cꝛpozaliter et pꝛeſentia-
liter xpꝛiſius egit / ctidie ſpirituali⸗
ter in —— nos non ſteterit
adunpletur ¶ Pꝛo auus rei moꝛali
intelligentia ſciendum nobis eſt q⸗
quin q; ſunt panes ſpirituales quibꝰ

anima in vite pꝛeſentis via reficitur
2 ſpiritualiter ſuſtentatur. Pzumq
eſt nis penitentie, qui eſt tefectio
reuertentlum, Sealndus eſt panis
dockrine . qui eſt weſectio ignoꝛantiũ⸗

.4

Tertcius eſt panis iuſticie, qui eſt te

fectio laboꝛ antum Muartis eſt wau⸗-

nie patientie⸗ qui eſt reſectio pugna
tium Quintus eſt panis eucariſti⸗

e qui eſt refectio omnium fideliũ ⸗

jCge ergo vt ait apoſtolus⸗

Ece nunc tempus ag eptabile etee

nunt dies ſalutis / in quo ad reſectio⸗
nem noſtram ſalutarem hos quin
q; panes iugiter debemus acipere
Acipite ergo pzimo panem
Enltentic⸗ qui eſt reſectio teuertent

um id eſt de culpa ad graaa teſurge

tium · Vit eſt panis de quo die bat
penitens dauid · Cinerem tanq; pa

nem mandua bam wculum me

um cum fletu miſcebam Cinis
quippe minutus eſt et amarus, ci

ius minuen diuiſio pecatanm
teoꝛdationem ſigniſiat. Que

fieri debet vſq; ad minima 2.
ius amaritudo pecatozum on⸗

tritionem deſignatque eſſe de⸗

bet amanſſima⸗iuxta illud yſaia
Becgitabo tibi omnes anno⸗

meos in amaritudine anime ma⸗
e· Hic eſt pꝛimus panis oedea⸗
œus quo maxime refic debemus
ĩ hoc ſatro quadꝛa geſimali tem
wꝛe„Panis eſt pꝛopter reſer
tionem- odeaus pꝛopter aſpe-
ntatem⸗Keficit nam q; ſpinittum
ſed maœrat arnem · De quo plu⸗
rn vtiliter dieẽda / bꝛguitatis gra⸗
da pertranſeo⸗ ¶̃ Acipite
ſecundo panem doctrine / qui eſt re
fectio ignoꝛantum. Hiaut enin
mnie curnalis teficit wurnem eſu⸗
rientem / ſic doctrina ſpiritualis
refict mentem ignoꝛ antem. Vn⸗
de notanter ĩ deutronomio ſcri
lum eſt et a xpꝛiſto in euangelio

pz ime dom mice huius quadꝛz a

Aane viuit homo ſed in omni Vv⸗
quod pꝛoedit de oee dei Hic

ſeauindus panisoedeareus ecam

iuxta ilud apolthli⸗ Omnis au⸗
tem diſciplina ĩ pꝛeſenti quidem
non eſſe videtur gaudij ſed mero⸗

cum refectioẽ aſperitatem habet⸗

tiſſimum exercitats per eam wd⸗
det iuſtice Huius vero panis
aſperitas te mperacur / dum ſua⸗
uiter ſalubꝛiterq; ftagitur/ ac ꝑꝓ
ot ignaꝛ antiu mentes in verita
4

tis ogmitlone refieiuntur In auig

figu ra de diſcipuk xpꝛiſti ſcriptũ
Aſt Cognouerũt dominũ in ſtacti
one panie Dunt panem frange

i eſt diuine ſcripture at ſacre doc⸗

trine verba exponere veraater er
vtiliter aperite. Vz hodie pꝛoth

pudoꝛ ſunt nonnulli qui hunt pwa⸗

nem doctrine male ſtangunt ym ⸗
mo quantum in eis eſt ad fideli⸗
um intoximtionem wꝛrumpunt

at venenoſo et peſtifero doctrine
ſie pane ſipliœs rpꝛiſtianos/ec
am nonnun; pꝛintipes æ pzela-

too decipiunt a ſeduaint. quoeum

aliqui fuerunt in hor ſacro damp
nati concilio⸗ Sed ſunt a alij qui
nd defenſionem errorum cxat⸗·
ſationem errãtium noua dogma?

ta cnſingunt / antiqua diuina⸗

q; pꝛewpta declogi diſtoꝛte et a⸗
liter ſpiritue ſanckus eoeum ac

toꝛ inteilerit exwonũt Qui quoſ⸗

mm ſtultilogie non dieim theo⸗
logie doctoees . ſed verius ſedur⸗
tozꝛes- quos vomt apoſtolus ma

giſtros pꝛurientes auribus ad

ſe a ſuam ſuoeumqʒ erroeum tu-
telam pꝛete vel pꝛetio/ ſauoꝛe vel
odio / minis vel blanditijs attra⸗
hunt, 2 veris doctoeibus detra⸗
hunt ⸗ eis minan
eiſt a difamat
to migri adulatoꝛ do
fautoꝛ iam ſue pꝛaue dd
ne dicmm heretice pzau.
iuſmodi pꝛeœpta decalogi non
Pertinere ad fidem atholie eri

tur / eos lao⸗

——

.

tatis impꝛudenter aſtruunt

Hij pſeudo mgri et adſilatoꝛ ij doo

toz es ad fautoꝛiã ſue pꝛaue adula
tiois ne dien m herete pꝛauitatis /
huiuſ modi Pepta declo gi nõ per
tinere ad ſidem atholice verita thum⸗
pꝛueter aſtruut Hij pꝛeterea erro⸗
res contra huuſ modi ̃epta abſ qu
erroꝛu aſſertoꝛibg ondempnari nõ
oſſe unpudeter affirmare p̃ſumũt⸗
Hy deniqʒ epõs/cim max mo the
oio gozũ onſilio in ſuis dyocſibus

erroees hmoi mn fide 21 moeibg noto

rie ſcandaloſoo nõ poſſe extirpare 2
ſententialiter repꝛo bare aut cõdemp⸗
nare pꝛeſumptuoſe diffiniũt · O q/
multa aduerſus hos erroꝛts eoeu
q; fautoꝛesdetlamana eſſet / niſi ad
finem pꝛoperaret oꝛ o⸗) Hit tñ
vnũ ſilere nõ poſſum⸗Not eſt ꝙ hü
omẽs p̃fati erroꝛes ſacro huit cili
lio a ei honoei at aucoꝛitati mani
feſte otradicũt/ cig diffinitioniby
patenter ontraria ſunt· Mam eoꝛruũ
oppoſita in eo pꝛacticata ſuerunt ert
notoꝛie appꝛo bata⸗ſicut clare tõſtat
ex actis æ ſñijs latis ontra erroꝛes
qplurimos pꝛout hec et alia decla
rare gono / ſi debita audis tia ĩ cau⸗
ſa fidei a debitus pꝛoœdẽdi modꝰ
detur⸗/ Hit tamen pꝛoteſtoꝛ a ad
hot deum teſtem ĩuow / ge nichil in
hat materia dixi fauoꝛ evk odio / nec
ad dedecus aut imuriã cuiuſcũg· ſed
ad huig materie oꝛdia quatũ i me

ſuit poſſeten laboꝛ aui / a ad talẽ cõ⸗
oꝛdiã que ⁊ fidei antholie aluſli
bet ꝑpſone honoꝛem ſaluare poterat⸗
ſed eca ſupbia 7 ſup ba eeciras hae
concꝛdiam non admiſit⸗Nichil er⸗

X

ꝗo loquos niſi ſola veritate mactus·

Et pꝛ mo pꝛindpaliter ad honoeẽ

dei ⁊ ſue fidei catho lio Detũdo huig

ſacri oncilij. Tercio ſancte romane

ccxleſie 2 ſacri ollegij Quarto xpi
aniſſimi tegis francꝑ / qui a ſui pꝛe⸗
decſſſoꝛes apud eccleſiam meruerut /

auſe fidei que ipſum et regnũ ſu⸗
um tangunt.:in hot ſaco gcilio mo

deſte 1 reuerenter trackentur Poſtte

mo ad honoꝛem alme matris vniu⸗

ſitatis pariſien.a ſp ecialiter the olo

giœ ſacultat/ Hoꝛumenĩ ommũ

honoꝛ 7 teuerentia hit multũ tangi ⸗

tur/a multo pl ꝙᷓ; pluẽs exiſtimãt⸗

iam huiuſ modi eoꝛum honoꝛ mul⸗

tum leditur et amplius ledetur Et
iſta de hot pane dicta ſint⸗Come
dunt er go et digerant hunc panem

qui ſanũ habẽt palatum et bene di
Rmſomachan-CWAetne
tercio panem iuſticie / qui eſt refectio

laboꝛ antium de quo intelligi poteſt
quod in oꝛatione dom inica petimus
Panem noſtrum otidianũ da nob

hodie Hit panis iuſticie ideo dicit /
quia digne laboeantibus iuſte dat.
didcente xpꝛiſto Oign eſi operarius
cbo ſuo Coontra vero/ qui non la

boꝛ at non manducet· Laboꝛate igit᷑
o vos operarij meſſis dom inice / ſi
hunt panem id eſt ſi ſuſtentatlonem
ex fructibus ecleſie digne queritis
reapere Hit em̃ panis oꝛdeacg ẽ· qꝛ
cum ſuauitaterefect ioni shabet aſpe
ritatem laboeis,iuxta illud quod in
eneſi ſcriptum eſt In ſudoꝛe vultꝰ
tui veſceris pane tuo Conſoletur
autem aritas veſtra / quia ſi iuſte

.

R
s

klt
ſetut
u

(u) p huos piſces ſp⸗

laboꝛ aueritis nec vilem mẽdicita tẽ
net turpem indigentiam incurretis
diente pꝛopheta Mon vidi iuſtu de⸗
telicũ · nec ſemẽ eig qzꝛens panẽ /
Acipite quarto pane pacientie qͥ ẽ
teſectio pugnatiu De quo in ezechie⸗
le ſtptũ ẽ Panẽ ſuũ in ſollictudine
wmedat Sane vbi pugna / ibi vt ſit
ſolliatudo maxima nee ẽ Dit erga
panis cediace eſt / qꝛ habet refectio⸗
nem aie⸗ ſed ecia aſpericatẽ pene et
tolcrantiã patientie Hʒ quantacuq;

ſit huiꝰ durices panis temperari pp

terit ex cõſide ratioẽ dnie paſſionis⸗

Quia ut bernard ait Si paſſio dni

ad memoeia reuoretur nichil tã du⸗

rum qð non equanimiter toleretur
ipree quĩto panẽ eucariſtie⸗

qui eſt refectio oĩm fideliũ Hic ẽ pa⸗
nis nupaalis q̃ refiat diſcumbẽtes
in menſa dñi De quo xp̃us ait· Pa⸗
nis quẽ ego dabo caro mea ẽ mũ⸗
di vita Hit panis ẽ ĩ pñti oedeaœꝗ?
ß in futuro crit triticus qꝛ purus-
Nüc aũt oedeaeeus dicitur qy e af⸗
flictione aĩe ſumit᷑ diete aplo⸗· BPzo⸗
bet aũt ſeip̃m homo. et ſit de illo wa
ne edat/ 2 de alic bibat . //(Audiſ—
tis igitur de quin ql panibg/ audite
nũt bꝛeuiter de duobg piſcibz. Per
duos itaq; piſces ſpũaliter itellige
re poſſumꝰ duplicẽ oſolationẽ qua in
pꝛeſenti reapit ani ma quaſi ad cõdi
endu illa quã p dixing quiq; panũ
aſpitatẽ Pꝛzima eſt ſpes q expecta-
tio bonoꝝ eternoꝛu,⸗ Hecum epiẽ
tia qᷓ dã ſpualiũ mariſmatũ Pmagſo⸗
latiõe ſuſtẽtat᷑ aia ĩ aduſitate tpal
Hetũda refiatur in ꝓſpitate ſpuali

—„ 4 . „

„

Pꝛzhna 2ſolatio eſt quaſi piſcis ma-
nsqꝛz lapitur in aduͤſitate Decuda
quaſi piſcis fluuialisſiue aque dult⸗
q; capitur in ꝓſperitate/iuxta ilud
pei · Donãa in mari manũ eig / et en
flum imbd dexteram eig/In ſiniſtra
quippe manu aduſitas/q in dextera
ꝓſperitas deſignatur // O btõs i1
los ⁊ vere btõs quos ex hijs quinq⸗
panibꝰ a duobꝰ piſcibꝰ ſpuũalit᷑ tel
leckis / xpe in ꝑegnatiõe huig de ßti
reſecerit. et quoꝝ eſuriẽ ſalutari cibo
ſauauerit / quib ab co dicitur⸗·D q̃
nũt eſuritis q; ſaturabimini
udiſtisergo ex hodierna lecti⸗
Nonc eua“ t lralit᷑ reutata
moꝛaliter expoſita/ quatũ illa mirg
culoſa teſectio pertinens ſit ad illud

gaudiü ſpuale / de quo hodie canit

ecria Letare ihꝛlm/ de quo ſepe die
tum eſt · Gaudete in dño ſp/iten di
o gaudete Audiſte deniq; tati gau
dij nuſa⸗ qꝛ qane eſt dñs Pꝛope ẽ
nob inu ocãtib in oeõ ne Pꝛope ẽ no
bis expectã tib in tribulatiõe Pꝛoꝑe
eſt nob laboꝛãtibꝰ in ꝑegrinatione⸗
Pzope ẽ inquã in pnti ꝑ grãmſʒ
inquioe erit ꝑ gla m Quã ille no
bis godete dignetur qui ſine fine vi⸗
uit regnat in ſecila ſeculoꝛ u Amẽ

¶ Expliat ſermo facthp reuerdiſi ⸗

mu in xpᷣo pꝛem ardinal?s mmera

æen⸗ in galio generali onſtantien· HW
Anno dni⸗1I19e in domimca in me⸗
dio quadzageſime ⸗ M

„
Hequitur ſermo eiuſdem in die
reſurrecklanis dñi nri ihu xp̃i
(ſurrexiſtis cu xp̃oꝛ qᷓ
ſarſũ ſüt qzite Coloſeñ⸗
Niijo Et in epla hodierna
— Hodie frẽs kmi ſa
cxra illi diei ſol?pniaclebꝛamꝰ quo
rps tex noſter / dux / paſtoe / a doctor
tæ moete ſurrexit ad vita / 1 de pena
poſſit ad glam⸗ Et vt btus grego

nus ait.⸗de paſſiõe ad reſurrectionẽ/

er de oꝛtuptioe ad in oz ruptlonem

träaſmigrauit 7 deo ſiait miles regẽ
2 exeratus duc / ſiat ouis paſtoeẽ⸗

diſcipulus doctoꝛem ſeq̃tur ſit de

cns eſt vt xp̃m ſeq mur a moꝛtuis

reſurgents/ 2a cũ eo oſurgẽdo a terre
nis ad celeſtia ſublimig erigamur⸗
CEt hot eſt ad qð hoe tat aplus / ip̃o
diete 1 nos vbis ꝓpoſite alloquẽ

te Di gſurrexiſtis u rpo a / Jn

qbus vbis duo tagutur / quoꝝ vnu

ſicut anet7e p mittit/a allud ſicut
ſequẽs ꝗ da oditionali ↄſequẽ tia bᷣ
inſerk Pmu eſt · Mos cu xp̃o oↄſur

gere Heoidu eſt 710 qᷓ ſurſũ ſuũt qᷓ

rere Pmũ ſpectat ad pcoꝝ nroꝝn pni
a⸗T' ſpectat ad bonoꝝ oꝑm ꝑpſeue
ratia / Debemgeni p u xpo oſur
gere ꝑ abie ctionẽ peri moꝛtał. I7deo

dieik, Di cõ urrexiſtis cũ xpõ Decũ
do ꝗᷓ ſurſu ſüt q̃ꝛere ꝑ ateptionẽ vi
te ſppuak Ideo ſeqtur Que ſurſũ ſũt
ꝗzite Pmũ ꝗ ẽ ancedẽs ad ſecũdu /
qꝛ moꝛte cul pe pᷣus abicre debemꝰ/
vt oſequẽt ad vita grẽ teſurgam9

Hitc eni xp̃us vt ait btũs gregoꝛiꝰ

moꝛ tẽ nram ſciʒ moꝛte culꝑe moꝛiẽ
wo deſtruxit / 1 vitu ſciz grẽ reſurgen

do repauit / Dic igit pᷣmo ꝙ nos

debemgrpo onſurgere i. Ded vt

pateat qualiter cim xpõ conſur gere

debeam/ pꝛuis expedit cirea xpꝛiſ
tl reſurrectionẽ aliqua bꝛeuiter cõte

plan Et tria ſpecialiter Pzimo re

ſurrectionis modũ Seuũdo reſurgẽ
tis ſtatum/ Tercio reſur gendi frut
tum // In pꝛimie itaq; cire teſur
rectionis modũ ſcendum eg xpᷣg⸗
ſurxrexit manæe/ſurrexit vẽ ſurrex
it ma niſeſte Durtexit mane er velo

citer ſine tardatiõe / uixta illud Dur

gens iheſ mane pma ſab bati Ma
thei vltimo/ Durtexit vere et walit
ſine fickiõe Vnde dititur / ꝙ ſurrexit
dus vere Au?⸗xxxiiijꝰ Surtexit ma
niſeſte « aparẽter ſñ dubitatione⸗
Ma ſcriptu eſt / ꝙ maniſeſtatg ẽ ihe
ſus diſcipuk ſuis cũ ſurrexiſſʒ a moꝛ

tuis J0⸗vltimo Pluries eni xp̃ᷣsap

paruit· pluĩes ſuis diſcipuł ſe mani
feſtauit. plunes ar warijs modis
ſuam reſurreckhionem veram eſſe p
bauit / vt non poſſet dubitari eam eſ
ſe ficam aut fantaſticam qlis fuiſ

ſe le gitur ſuſcitatio ſamuelis/pᷣmo
regum viceſimo octauo · / NHuit

autem triplic modo reſurrectiomie
xpꝛziſti debemus in noſtra reſurtecti

one ſpirituali / de morte culpe ad vi
tam grage eciam tripliciter ofoꝛma
ri / Pꝛzimo naq; debemg ſurgere

mane velociter ſine tardutione In
mane ſcz noſtre iunuentutis/ non in
ſero noſtre ſeneckutis · Quia ſcriptũ
eſt Sonũ eſt viro cim por tauerit in
gum dñi ab adoleſcẽtia ſua. tre · iiꝰ

Naã ſicut ſapiẽs ait Adoleſcẽs iuxta

ons
net
add

eitn
u

viã ſuam / etia cũ ſenuerit non recdet
ab ea⸗Pꝛouer/xxijꝰ. Ccõtra ved in
ueteratis dierũ maloꝝ ꝑ gpham di
citur Si poteſt ethyope mutare pel
lem ſuam a pard? varietates ſuas⸗
a vos poteſtio bonũ faeere / Se
cudo de bemj ſurgẽ vere 2 raliter ſi
ne ficktiõe abiciendo ſciʒ oẽm ſimulati
onẽ ⁊a ypocriſim / et ſeruiẽdo deo ĩ a

ritate nõ ſicta. Sicut ſcriptũ eſt. Ti
mete dñm 27 ſeruite illi ſol i veiente

in toto coꝛde veſtro / Terco de be
mus ſurgete maniſeſte aparẽter
ſine dubitatiõe vt ſcʒ nra pnia ſit ho
minibꝰ) maniſeſta / nõ ad vana glaz

mũdi ß ad laudẽ dei et ediſiatione

tra wꝛzã hoĩb vt videant bona opa
veſtra ? glificẽt pꝛem vzẽm qui ĩ eeł
eſt · Nã tał reluctia boni opis ? ꝓ
batio ꝙ in eo eſt exiſtẽtia verita te⸗
Striptum eſt eni / ꝙ qui ſacit verita
tem venit ad lucẽ vt ma niſeſtẽtur o
pera eig quoniã in deo fut faca Jo⸗

certcio. Dicut eni xpᷣ̃us pluries appa

ruit / ⁊ ſit ſe maniſeſtado ſue reſurtec
tionis veritatẽ Pbauit⸗ ſit nos vere
reſurrexiſſe mõſtrabimꝰ / ſi in maĩfeſ
tationt boni opis ꝑſeueremns / nec
ad peẽa p̃terita ſiait canis ad vomi
tũ tedeamꝰ· ſed uuxta vbũ apli· ſic
deſtrua coepꝰ pei vt vltra nõ ſerui

amꝰ pẽo· Ro⸗v // Et her eir

teſurrectiõis modũ ſufficiant⸗
Ed veuteri cira reſurgẽtis ſta
tum ſciendu eſt ꝙ tres fuerũt

dditiões xp̃i teſurgẽtis / ſicut tres fu

erũt moꝛientꝭ Pꝛima nã q; moeien

tis aditio fuit deſoꝛmitas gleptib E

„ . 4

L „
Oecũda infirmitas deſpicabik Ter
ria humilitas miſeabilis / Et de
hijs tribg cõditionibus ſanckus yſa

ias Inhetauit,- Vñ de pꝛima dicit⸗

Mon erat ei ſpecies neq; dewꝛz⸗ Et
vidimg eum ? non erat aſpcus⸗Et
de ſechda in eodem low ſubdit⸗Deſi
derauimg eum deſpeckum / a nouiſſi
mũ viroꝝ/ virum doloꝛrum ſciente

inſirmitate⸗De tercia wero ſubiũgit

Neputaumg eum quaſi lepꝛoſum
2 Pcuſſũ a deo humiliatũ · yſa. liij
/ Ded ctra iſtas tres (õdi tiõ es
moeients tres fuerut onditones re
ſurgentie- Mam pzimo contra mo
rientis de ſoꝛ micat / ſuit in reſurgen
te pulchꝛitudo a ſozma admirabik⸗

Tüc enim ipſe fuit ſpecioſus fozma
pꝛe filjs hominũ, Hiaut pꝛedixe
rat de eo pꝛopheta. Seaundo on

tra moeiente infirmitatem / fuit in
teſurgente valꝛtudo et potentia inco
parabilis⸗/De qua per pꝛophetã di
titur. Poteſtas eius poteſtas eter

na que non auferetur Daniek⸗ vi

Tercio cõtra moeientis humilitatẽ /

ſuit in reſurgente celſitutdo a gla ine

narrabilie/ Nã de deo pꝛe ſeribitur

ꝓ ſuſcitauit eum a moꝛtuis dedit

ei glam ſempiternaã. papetri i? Hit

enim decbat / vt qui maxime fueat

humiliatus in moete ſumme exal ta

tus eſſet in reſurrectiõe Ideo dict a

poſtolus Humiliauit ſemetip̃m ſat
tus obediẽs vſq; ad moꝛtem moetẽ
aũt truch Pꝛopter qð et de exalta
uit illũ dedit illi nomẽ qð ẽ ſuper

genu flectat. In hot ergo tanſſimu

2
exẽplo xpᷣi euicenter inſtruimur / vt
aſſiones hiug tempoꝛis pactienter
ſeramꝰ Quoniam no ſunt cõodig ne
paſſiones huig tempis ad ſuturam
glam qᷓ reuelabitur in nob Ro⸗ vrijꝰ

Dabitur eni nob pꝛo adũuſitate le tici

aspzo pauptate habundantia⸗ hu

miltatr gla / dieen e ſcriptua Humi
lem ſpu ſuſcipiet gla · ꝓuer.xxix Et
hec cira reſurgentis ſtatuũ ſufficiant
Aſtremo vero cirea reſurgedi
frucũ· SHciendu eſt ꝙ triplic

feuctu ex xp̃i reſurrectione ↄſeqmux
Pꝛimg fruct eſt nra iuſtificn tio ꝛNa

xp̃s ſicut dicit apoſtol /traditg ẽ g
ter delicta nra / reſurrexit pꝛopter

nrãm uiſtifictionem . Dceriptu eſt

Ro·⸗ijij · Secũd fructꝰ eſt nẽẽ fidt i

dſirmatio· Mã ꝑ reſurrectionsẽ xpᷣi/
fides nrãa maxime quo ad articu ũ
de reſurrectione ſutura / gſirmat eſt
2 ſol diſſime roboꝛata Hnde qpyter
hot arguit apoſtolq qy ſi xp̃us reſur
texit àQ nos reſurgemus/pma corb⸗
xvꝰ⸗CTercig fricto eſt noſtre ſpei ele
uatio· Mam poſt moete xp̃i alqui
ctiam ei diſcipuli quaſi deſperates
die bant · Nos ſperabamd ip̃e eſ
ſet reẽ pturus iſ rł Luẽ vltimo. Ac
ſi dierẽt Poſtq; vidim eu moꝛien
tem apliius nõ ſperamq Hz ſpes
q̃ in moste xpĩ quaſi motua ſuerat⸗
poſtea ex eiꝰ teſurrectiõe viuificata
eſt/ a pleniſſime reſtituta / diente pe
tro aplo· Scðm magna mĩam ſua
regenerauit nos in ſpem viua p te
ſurrectionẽ iheſu xp̃ Pzima x. ijꝰ

Mos igitur frẽs taliter m xp̃o
gſurgere debemg / hunc tripleem

fauctũ ex e? reſur ectiõe gſequi me

reamur⸗ ð vtiqʒ fiet ſi a doꝛmit

one negligentie/ a moete culpe ſen
malicie reſurgam Ad hoc ei noſtrũ
quelibet hoe tat᷑ apłs diccs SHurge
q̃ dozmis ⁊ exurge a moetuis ephe⸗
quito Et ſit patz qualiter mũ xp̃o de
bem cõſurgere c Et hec de pꝛimo

dicta ſuffigant // Diw igit ſecado
xo nos debem q ſurſum ſunt qꝛ ere

ac Abiecta naq; moꝛte culpe/ q̃ nos

ad inferioꝛa ptrahit- amplectẽda ẽ

vita grẽ / ꝑ qua mẽs humana ad ſu
perioea oſentit Dt aũt ea qᷓ ſurſum
ſunt qꝛ amꝰ. Debet in nob eſſe terte
noꝛum cõtemptꝰ a eternoꝝ appetitg
Sit enim woet noe xpũs docto op
tim dicẽs Pꝛ imũ qꝛite tegnũ deia
iuſtiaa ei ath/vo· // HDz ſcien
dũ eſt ꝙ tria ſunt/ꝗᷓ nos ad tertena
trahũt ? inferig iacere faciũt/A qbʒ
ſurgẽ debemꝰ⸗ / vt eterna qᷓ ſurſũ ſt
q̃z ere valeam9ꝰ Pzimũ eſt cur cirui
tas auaricie/ p quã trahit mũdalli
ciens Deuũdu eſt feditas imũditie⸗
ꝑ quã ſeuit caro in ſiciẽs/Tertium
eſt ecitas ignoꝛãtie / quã fallit de
mon decipiẽs⸗⸗·/ PBmo ergo vt qᷓ
ſurſũ ſũt qᷓꝛ ere valeamꝰ /ſurgere de
bemga curuitate auaricie ac · Mũd⸗

eni ſuis diuitijs nosallicit/a ꝑ aua

riciam ad terrena nos ĩicuruas / vt in

ferig iacte gpellat ſuo põdere trahit
Dꝛz appe titus eternon hoc pond ab

iciens / nos a terrenis ſurgere ad de
leſtia volare ſacit Heu michi inquit
quia inolatus meus pꝛolongatue
eſt Heu michi ſi diucig terrã inhito

m ad hot factg ſü · vt inolatꝰ meus

.

6⁶

—,—— — 2 —

— n — —— —— — — —

— —

rn
ſun
enn
i
gall
iin
tde
2d
1un
zrn
rußt
ne

en
inti
m

ſit in elo⸗ Heu michi ſi a ffechgterre
noꝛum hominẽ tũ bꝛutis de oꝛſum in
cutu are valeat / quem deg reckum cre
auerat⸗ vi cum angelis ſurſum teẽedat

Ideo enim ſicut qui dam poetaꝝ ait
Os homim ſublime dedit / eluqʒ vi

dere uſſit/ 2 ereckos ad ſydera tolle

re vult? Quid ergo turpig ? Quid
ergo in decẽtius in ho mimem in ter
ra ꝑ cupiditatem iacere/ et ad ĩſima
ꝑ auaricam incutuari/ qui debet i o
lo animũ ꝑ ctemplationem erige

re ſub imia at eleſtia ſpeaulan 2
Mon ſit ergo fratres caniſſimi / ſed

liet maneamus in terra wꝛpoeali

ter / tamen queramꝰ? in celo ſpintua
lter cuerſari dicentes c apoſtolo⸗

Moſtra cõuerſatio in celis eſt · phel·
tercio⸗ Et het de pꝛimo / Seoun

do vt que ſurſum ſunt a · Surgere

debemus a ſeditate imũdicie: Ber

quã ſeuit caro inſicens Caro enim

ſuis de licijs nos inſiat / et ſeuiendo
laſcuuiene at laſciuiendo ſeuiens in
lutum imũdige id eſt in oncupiſcen

tie ſeditatem pꝛoſternit.· Sʒ nimis
in xcs eſt fratres caiſſimi aiam ad

ymaginem dei factã ad ſimilitudi
nem ſui coonditoꝛ is ſoꝛz matã / in ſoꝛ

dibus lectu ſuũ ſternere / in luto fe
de voluptatis iaere YHurgamꝰd ita

q; net ſit qui ſe excuſet / aut qui dicat
ſe ſuegen non poſſe · Nam ſine gra

uati ſuerim naturalis omplexiõis

debilitate ſiue ligati male oſuetudi

nis neceſſitate / ſiue oppꝛeſſi mole eri
minũ/ſiue peccntoꝛum multitidine
at magnitudint p̃grauati / tñ pꝛeſ
to nobis eſt auxilium dei · Nui uix

in verbum pꝛophete⸗Mõ ſolum eri
Lit eliſos / ſed eca ſoluit vmpe ditos
ara ta ſiquide m eſt manq domini

ad erigendũ caſus de bilium / a diſſol
uendum cathenas ſiue compedes de
liccoꝛum · I deo peccatoꝛ quis ſepe
et grauiter ecderit q;uis diu in ſoꝛ
dibus iacuerit / ꝙᷓuis eciam in multe
magnis petcatozum viculis liga
tus ſit/ quter hoc debet non deſpera
re aut diffidere ꝙ ſurgere non poſ
ſit· Ded cum per ſe poſſit cadere / p
ſe autem non poſſit reſurgete/ manu

om mipotentis dei debet in auxiliũ i

uocare dicendo cum pꝛopheta Emit
te manũ tuam de alto enpe me a li

bera me In p̃s cnteſimo xliij Et

het de ſecundo · / Terao vt ac
Sur gere de bemg a cectate ignoꝛa

tie Per quãa fallit demon deapiene
Dyabolus in ſuis ſallacijs nos deci

pit/a oaulos menteé noſtre per intel

leckum ſcilicet et affectum ignoꝛan
tie tenebꝛis exœcare ſatagit / vt nos

vſq; ad moetem in peccatis obdoꝛ

mire faciat inœſſãter parat inſidias

et laqueos tendere non deſiſtit. SYʒ
ſurgendum nobis eſt fratres cariſſt
miæ ad elum leuandi ſunt oculi vt
eos illummer virtus xpꝛiſti /· Sic
cum dixiſſet apoſtolus Surge qui
doꝛmis a exurge a moetuis⸗ Poſt
ea ſubdidit dicens / et illuminabit te
xpziſtus-Peccatoz doꝛmienti recka
ſimilitudine comparatur / quua net
ſenſus clare ognitionis / nec vſus

debite reo⸗dationis net motus

bone operationis in eo reperitur⸗
Sed tal excitatio / et ſurgenti a

–
—

ſompno moæ tis / at leuanti ollos ad

lucem ſolis / xpuũs qui eſt ſol iuſticie

radios ſui lum nis infundere onſue

uit · Quiſ quis ergo œcitate ignoꝛa
tig in pœis ſõpnolentus exiſtit Ozet
xp̃m vt oaulos ſuos illuminet / nec ã
plius i tenebꝛis moetis obdoemiat /

dic do c gpha Illumina oaulos me
os ne vnq; obdoꝛmia in moꝛte/ ſcri
bit᷑ in pſalmo⸗ Qð ipſe pꝛeſtare dig
netur qui vunt 2 regnat in ſecula ſe

culoꝝn Amen⸗ S
Explicit ſermo ſact? ꝑ teuerẽdiſ
ſimũ in xpꝛiſto patrem dominũ Pe
trum de aillyaw ſacre theologie doc
toꝛem cardinalem cameraen/ die
reſurrectionis dñi noſtri iheſu x-piꝛ

9 — . „ . — „ „
¶ Sequitur ſermo eiuſeẽ reuerẽ di
In xp ziſto patris/In die ſancto pen

teoſtes

tite ligue tanqᷓ; ignis

ſpũs ſuper diſcipulos ſuos ĩ liguis
igneis id eſt igneis rdis admodu
linguarum ſoꝛ matis / viſibiliter ap
paruit⸗ In triplic naq; foꝛma miſſů
ipſum eſſe legim / Pꝛimo in o

ei, tn Vilmatte 5iſſtept
one qñ ſpus ſanct deſcendit ſuper
xp̃m a iohãne baptizatum Tut/zo/

Heaiundo in flatu ſciʒ in apoſto

loꝛum oedinatiõe / quando domind in

ſufflauit eis dixit Acipite ſpiritũ

Praruerũt eis diſper “

Ackun ijꝰ Et in epla
pñtis ſeſtutitans %
odie fratres cariſſi
mi tempalem ſpũs ſancti miſſionẽ
ſolempniter elebꝛzamus, qua idem

ſanctum Jo⸗xx apld / Tercdo in
igne ſciz in aplozum pfirmatiõt/ qñ

lar gioei munere ſue maieſtatis i diſ

cipulos ſuꝑerucmit/a eis hodie cariſ

matum dona tribuit Pzima miſſio
pertinet ad reeptionem gratie icho

antis⸗ Secud ad oꝛ roboeationem
gracie pꝛoficientis/ Tercia vero ad

firmationẽ gracie pficentie⸗ //
Sitq; fit vt iſte triplex miſſioĩs mo
dus ad tres Ptingat hominũ ſtatus
Mam pzimꝰ ad inapientes Hecun
dus ad pꝛoficientes Terciue piinet
ad perſecos / quam applicntionem
nõ ꝓſequoæ grã bꝛeuitatis Meito g
vltimã miſſionem ſpus ſancti p̃ e
teris elebꝛ andam? celebꝛiter reclẽ
dam ſuſeepit eccia/qꝛ viʒ ꝑ eam nõ

ſolum inchoãs aut Pficiens gracia /

ſed glummans a perficiens hoĩbus

eſt ollata Hit emm hodie xp̃s om

nia Rſummauit et euaglic xpꝛiſtia
ne legis gram pſummando pfecit⸗
Nam poſt patiẽtiam moꝛiẽtis poſt
magmůicetia reſurgẽtis / poſt glam

aſcendentis / poſt reſiẽ tiam p̃ſi ẽtis

ſedents ad patris dexteram nil a
lud gſummandũ teſlabat / niſi vt ex
pectata ſpũs ſancti leticia adueniret
q œli muneribꝗ/ eeleſtes homĩes im
plerentur Hoc aũt hodie faaũ eſt /

qñ tempoealiter miſſg eſt ĩmobilis /
qñ viſibiliter apparuit ĩuiſibilis / qñ

cꝛ tuptibilbg hoĩb miſſus eſt incoꝛ
ruptibilis / qñ ſciz ſpus ſanctꝰ appa
ruit apoſtolis / tut impletum eſt að
ditiẽ in vbis oſitis Apparuetunt
eis ac IJn quibus vbis eciã merito
nobis otcurrut conſieranda Pꝛimo

e

—

—

. quid ſignifiot aezn hot eni tria miſ

teria deſignak / Bmo h ſacũ eſt

vt ſp̃s ſcuũs aplde i loquẽdo ⁊? p̃dicã

do oib⸗ gẽtibgignitos ardẽtesred

deret⸗Ma p dicatoꝛ q̃ᷓ qaritate nõ ar
det / vbo doctrine alios nõ aerẽdit J
do de helya dict ꝙ vbu e q̃ſi faeu

la ardebat eci⸗pen.“ // Tovt legẽ

qnuã apli pdienturi erat ignea & d

eſt legẽ amoris ondẽt ρα hat veĩt

dñs publicate / pdicare⸗ ip̃amq; e
pue voluit ab aplis p̃dican / ip̃o die
te Ignẽ veni mittere in terra⸗· qᷣd
ſcus vt bernardait ſup diſcipuloæ

iliguis igneis venitvt liguis oim

gẽtiũ Pba ignita loqꝛentur / et legẽ
ignea ligue ignee p̈dicarẽt Sz qᷣd ẽ?

Vuignitü / qd ẽ lex ignea iſi lex a

moris p̃eptũ mritate? De qᷣ ſcerp
tũ ẽ Hot eſt pᷣeptũ meũ vt diliga
tis iuiœ Jo⸗xvo Hũc itaq; dilãore
ignẽ / hüt caritate ardoꝛẽ iĩſtar apla⸗

rũ debẽt ſiguli xpiani ̊ p̃apue viri
etciaſtici illi maxime qͥ ultari xpi
ſemiüũt fouere ſep indeſinẽt/a ĩœſſã

ter nutrite In aud figu ra in lege ſen
tũ eſtgnis ĩ altari meo ſꝑ ardebit⸗

quẽ nutriet ſacerdos Leuitviꝰ⸗ Ve
igitur illls ſacerdotibg a ilł aplozũ

ſuc eſſoeibo/q̃ nõ hodie nutriũt ignẽ

mrita te/ flamã cupiditats / q non
hñt vba ignita euãgelice veritath⸗
̊ Vba ſu matia vopatio vanitath /q̃

nõ p dicãt legẽ igneã/ß legẽ ferreã/

nõ legẽ amoeis/ß lege rigoꝛis / qui
ſuis liquis in pplo nõ fouẽt caritatẽ

dilaonis a pacie aupiditatẽ diuiſi⸗

oms ſciſmat Ve inqua alk er ſi

ArE

nece ẽ vt ſcãdala ene niãt⸗ve tñ ilłp
q̊s tm ſcãt lũ venit 1a ĩ illos a

cos ĩ alios ſp̃e ſcũs ĩ liguisigneis

ñ deſcẽdit / ſp̃ᷣo malign ĩ liguis ve
nenoß totu fere mũdu ĩfſicit 1 ĩ odij
venenũ acẽ dit Sz 3 ſps ſtũs in li
guis igneis apparuit vt ip̃e quu ĩ ig
ne ſignificat ſe ĩ aploõs locuturũ eſſe
möſtraret NMa eos certifimte voluit

p̃s ſcũs in eis loqꝛet᷑/ne ip̃i diß
fiderẽt/ cũ a pᷣncipibꝰ mũdi ſapien⸗

tibg eoꝝ p̃ dicatio doctrina pſeqzet᷑

anc ip̃i ſibi attribuerẽt / cũ multi ad

eoꝝ p die tionẽ guterent᷑: ac eciã vt

fſinguli plo eis trederẽt cũ ſermo eo

rũ qſi vbũ diuinũ audiret Pꝛoptẽa

ditit xpᷣe⸗-Mõ eĩ wos eſte qͥ loqmĩ
B; ſps ſcũs qͥ loquit᷑ in vob Mat, x.

Et h de “ pncipali // 2 ſiteradi
currit⸗ qꝛe ſp̃s ſcũs ĩ ligue po tiq

F alterig mẽbꝛi ſpecie amarẽ voluit

Hoc enĩ fem ðẽ triplici rone Pꝰquidẽ

qꝛ humana ligua igne ĩſernali mul
tu ſucẽſa cat / deo igne ſp̃s ſcĩ mul⸗

tũ indigebat vt a dyaboli incdio ſa
naret Vñ iam. 3 ſcrbit. Ligua nra

ignis ẽ vniuſitae ĩiq Zigua oſtitui

copꝰ / æa iflãmat rot natitate nrẽ

ĩflamata a gehenn id a ſuggeſtio⸗

ne dyaboli a ſcdm gloſã gehena
dyabol) dzꝛ qꝛ nt᷑ ipᷣm fceãa ẽ. Bñ

ſicut gehẽna ſẽꝑ ardet / ſic ſp dyabo⸗
lus vbicũq; ſit ſecũ poztat ſuarũ toz
meta enaꝝ/a iñ ꝗmotꝰ flamã vici

oeũ ſuggerit. a illa qᷓ hoĩb ĩ uivẽdo

ſuggeſſit / ꝑ lĩigue iĩcõueniẽtia apit⸗
œtera mõẽbꝛa ad effem pduere
git . Et ideo ꝑ ta inflãm at rotam

1

“

natiuitate nrẽ / vt apksdit id ẽ oĩm
opꝑecũ nrõzum vniuerſitatẽ inedit⸗

NMue apter hoc rota diatur / qꝛ ſicut

in rota i eſt pnapiũ aq finis: ſit tõ
ta eſt wolubilitas in operibg huanis
vt tunc hõ inapiat cũ crediderit con
ſũmare / quaſi nichil allud ſit vite noſ
tre diſcurſus /; antiquꝰ ille ficꝰ a

poetis dedali laberintꝰ · Secũudo qui⸗

a liguã re gere valde diffiale ẽ / ideo

5̃ œterb mẽbꝛis ſp̃eſcĩ graã ĩdiget/

vt recke ronabiliterq; regatur⸗ Bñn
iacobi 3 diatur⸗ Omnis natura beſ
narũ a volucrũ et ſerpentũ do mata
ſut a natura huana/ linguã at nullg
hõ domare pᷣt O miabile? miſerabi
le lingue mõſtrũ⸗q; lingua domare

neqmꝰ/a fero aſſima beſtiarũ natu

ea dom am Ma vt ibidẽ ait gloſa⸗
Immaniſſimã aſpidẽ a quoda pꝛe
familias legimg in egipto domatã
ſuiſſe / qᷓ otidie de cauerna egrediẽs
de menſa eiq annonã reapiebat Sz

2 tygriæem quandã legimN manſue
tam ſactam ſuiſſe in india / et inde a9g
naſtaſio pꝛintipi deſtinatã Sʒz nulli⸗
bi legim domatã eſſe hoie lingua

dicente ſapiente⸗ Quis eſt qui non
dolinquat in lingua ſua? Ecei· xixꝰ⸗
Tercio qꝛ ligua eſt mẽbꝛũ valde vti
le ſi debite coeſcatᷣ⸗ Bñ nõ imerito
dicit atho⸗. Virtutẽ p ma puto eſſe
compeſcere liguã ꝛc Hoc ſiq̃dẽ diui
no oncꝛdat eloquio quo ꝛictum eſt
Si quie in verbo non offendit hit
pfect eſt vir/ Ja⸗ iij? Et illi ſalomo

nis guenit ſmie⸗Aingua placabilie
lignu vite.· Pu⸗xe Et het de 2°ſuffi
ciat / / 3 9eradu oaurrit quare

ſpũs ſcũs potig ignẽ q; aliud elemẽ
tum elegerit· Hot en ideo facũ ẽ
qʒ; ig nis ſeptẽ habet oꝑatões qᷓ ſep
tem donis ſpũs ſci tõuenientiſſime
adaptaätur // PBma ignis opatio
eſt purgure Ma aurũ a argẽtu 1 a
lia metalla igne purgat Et ad H ꝑ
tinet donũ timoeis / alius offiaum

eſt toꝛ hoĩs a pccis mudate / dieente

ſcriptura Timoꝛ dñi expellit peæm

Cxt1=po /// 2 0 atio eſt liqfaere⸗

Naã qð durũ eſt ignis emollit Et h
Ptinet ad donũ pietate/aug offiau
ẽ oꝛ hoĩs liq̃facre / vt cũ alije ſe co
aptet gaudẽdo cũ gaudẽ tib / fledo cũ
flentibꝰ c ditat cu aplo Quls inſir
matur 1 ego nõ ifirmoe? ij orb⸗ xi

/ Tkia ẽ inanerare / qð ptinet ad

donũ ſcie · auiq officiũ ẽ hoĩem ex no

tiga ſuij p i humiliare / æ huiliado ſe
qſi qnexẽ reputare Qa ßvaug factt
ĩteri hoiem lamẽtatẽ/ exterig ſe ñ
iactate Quis eĩ nõ huiliat/q̃s a iat

tũtia nõ deſiſtat / ſi ꝑ donũ ſcie recog

noſcat/qꝛ cinis ẽ et ĩ einerẽ reutet?
H Leẽ ſurſuũ tedere / qd p tinet ad do
nũ oſilij/cui offiaũ ẽ ſpꝛete tpali
bo a trenis / ad etna a œleſtia mẽte
erigere. Coſilia ei ocet ĩp f relinq

re/a ꝑ emin tiã vite ad ꝑfũonẽ xpᷣʒ

ſequedo peruenite / ißo dieẽte Vi vie

perfcs eſſe vede oia ꝗᷓ habes et da
paupe ib a ſeqꝛe me Mat · xviij //
Quita ẽ luteaꝗ fta gilia ſoliduẽ / qd

p tinet ad do nũ ſoꝛ titudis / c9 officiũ

6 huanã ftagilitat ſolidando ſoꝛtẽ

efficẽ Hꝰ eĩ xpᷣsſuis ꝓmiſeat aplis
dieẽs Heðtte in titate donet ĩduamẽ
Vtute ex alto Iu. 22 O magnã huig

— .——K — ——

èUM —,.,. „

— —

ignis virtutẽ/qᷓ ſic pᷣncipis aplon pe

tri ſtagihtatẽ ſolidauit / vt q̊ pus ad
vnigacille voe xp̃ʒʒ negaueat / poſt

ea ip̃m wꝛã p̃ᷣnapib aſtat᷑ ꝑſeucra

terq; act gaudet᷑ ognoſceret O mira
a muta tio ⁊ vk mutadextere exel
ſi qᷓ hoc effiœre valuit · vt petrg c ali
apli qui pᷣus in tribulatiõibꝰ triſtes
erant a puuidi / poſten irẽt gautẽtrs
a gſpcũ aſili/ qm digmi hiti ſunt p
noĩe ihu gtumelia pati Act· vo· //
G6 ignis oꝑatio /ulum ĩare⸗ qð p
tinet ad donũ itellcis/tmd officiũ ẽ

ſuo luie mẽtes hoĩm erudire⸗de quo

Ihetic ſcriptu eſt De excelſo miſit
ignẽ in oſſiby meis/q erudiuit me·
Trcñ · pe ⅝NHot eni hodie i aplis im
pleuit ſpe ſcũs La ignis ipi er ey
elſo eli ſolio miſſg aplos erudi ult / q
oſſa eccie erãt/dũ totũ wep iß̃ ius

V ſuppoe tabãt / exteriy ſcʒ pacictã ia – Odie reuerẽ diſſi pꝛes etenq;
adüſis / interig ved p medullã er de L. fie kmit / hodie eleberrima
odin? pietate / ſaignie opaꝰ* &c/

inflãmare / qd Ptinet ad donũ ſapie /

au officiũ ex ſapoꝛe ſpualhũ ad e
oꝛũ amoee mẽte aabdere Hapiẽ tia

enĩ ſapo ẽ ſpũᷣaliũ ee; ad eaʒ amo

rẽ ardet alliaõẽs/q rerũ terrenari ſa

poẽ gtepnẽe⸗De q́ diebat aplus⸗

Que ſurſũ ſüt ſapite nõ qᷓ ſuꝑ terrã
Cok⸗3° O duri ergo a nimiũ
induati at obdua ti filij ade⸗ qs huig
ignis fiama ꝑ donũ timoꝛio nõ pur
gat/q̊s ꝑ donũ pietate nõ emollit⸗
Zes ꝑ donũ ſcie humiliado nõ inene
mt / s ꝑ tonũ aſilij xp̃m ſequendo
ſurſũ nõ crigit/qͥs ꝓꝑ donũ ſoꝛtitudi
nis nõ oſolidat/ quos p donũ ĩteller

tꝗ nõ illumĩat / qs ꝑ donũ ſapie nõ

nemli Anno dñi 191 ncae die⸗

inflãmat /1 Dz o veinã het a nrie
oꝛ dibg autat pᷣuo ille lcus qui lu⸗
minatoꝛ wꝛdiũ / ſps ille dul cᷓᷣ a ſu
auis qui wꝛdis hitaculũ qð poſſidet
igne ſui amoꝛis emũdat exurit O
vtina oꝛ da nra ſit ad ſe fleckat / in
ſe dirigat / vt veracit cuũ itelligere er
feruẽt diligere valea ð ipe p̃ᷣſta
re dignet . qui ſine ſine viuit et re gt
in ſcla ſcloꝝ Amẽ ¶ Explicit ſer mo
ſactg a dño petro enrdĩali mmcaañ
* Eimtente pethecſics
Dermo eiuſdẽ fact? in gcilio go

um oplereẽt᷑ dies pethe
oſtes / erat oësdiſcipuli
pit᷑ ĩ eodẽ loc Et teliq/
3 fſcrbũut᷑ i lãone libꝛi ae
tuũ aploꝝ hodie recitata / qua in nio

du omehe nũc exwner gnonim⸗

miſſiois ſp̃s ſci memoeia ſolẽniter
feſtiuam / hodie ſauſtũ illu dis vrroo⸗
limꝰ i diſcipuli x pi repleſi ſut oe
ſpu ſcõ Cuiꝗ ſatri ollegij oſozs cat

ſatratiſſima vgo mater Mat i quã

nõ aiiuſcuq; ſ dei· Scriptu eſt eni·
a hi obe erat perſenerates nvna⸗

mmiter in oꝛone / ũ maria mẽ ihn
im mana ſpũ ſcõ Met tuc pèß“ du⸗

du atea / dũ ſibi dom ſuit ab agelo⸗
Aue gra p.d.tecũ Ideoq; vt de grẽ
ſue plenitudie aliquatula recipe poꝛ
tionem 27 velut diſcipuli xpi / hodie

ſpũ ſancto viſitari merramur⸗ ad e
am tanq ad grẽ fontem ſidelit ſi⸗

ducialiterq; recurrentes. ſihi deuota
4

.
mẽ te eadẽ ſaluta tlonẽ angelicã pꝛe
Eenem dicẽtes Aue maria ac⸗
mmmuii hyſtoeia Du oplerent dies
Jpethecſtes / id eſt quiquiesteæ dies
a reſurrectione dñlca / tunt ſacka & il
la viſibilis miſſio ſpuũs ſcĩ de qua fit
hodie ſeſtiua le iĩcia Qui die u nu
merus nõ vact a miſterio Maã ſicit
anng quinquageſimus apud iudeos
erat uibileus / ſit apud xpꝛiſtianos

quinquageſim dita iſte inblle fat

tus eſt atq; iocũdꝰ Audiam iocũdi

ta to iiciuũ⸗Cut eni erat oẽs diſtipu

li piter in eoẽ low / O pꝛzes on

ſcripti eteĩqʒ viri diſertiſſimi qᷓ̃d me
xp̃i/ꝙh ꝙ erãt pit ĩ co* low? Exe

inqt p̃e- C ν bonu 2 6;6 iocud:

velut ſrẽs hitãtes pit⸗Mat ſolũ wz

poꝛalit᷑ in eoc loo/ſ̊ ſpuᷣalit᷑ eodẽ
coꝛde aĩo· ſicut ſcriptũ ẽ⸗ QNa mul

titudis credentũ erat wꝛ vnũ aia
vna⸗ Erãat ergo hij ſiẽs nõ diſcur

rẽtes a gironagi / nõ diſcrepates et

ſẽs religioſi. ß ocoetes et beniuoli

at vnanimes et fraterna caritate tõ
iuncki · O vtina nob in hat ſca gene
rali ſynodo ggregatis· vtinã nobie
dtur ĩ fraterne carita tᷣvnitate xpi
diſcipulos imitari / vtina nob detur

ita cũ eis ſpuũ ſcõ tepleri vt vere et

nz fice⸗- nõ ad nram ß ad dei glam
dicere valcam? candẽ ſynodũ in ſpu
ſcõ ogregatu exiſtere vtiq fier
net aliter fitt / ſi operate ſpũ ſancto
nobiſq; woperãtibꝰ ſpũs malign

Jait ſacra teſtatur actuũ apid

peul ab hat ggrege tlõc pellat ſpũ⸗

viz errorß? Pfidie / ſpĩs diuſiõie

trouſie/ſps otetiõis a ꝓteruie / ſpũu⸗

raãwzis 2 ſuidie· ſp̃s tumoeis a ſuꝑ

bie/2 vt ad vnũ dicã / ſpus oĩs iiqt

2 malide Hũt qme multipliẽ ſpm

malignũ / benign ile ſp̃e ſcũs ſecũ
eſſe nõ patit / dicete ſapiẽte Yp̃s ſãt
t diſcipline effugier ficũ / id e ſp̃ᷣm

malũ / ſub ſictidis fallacie a ypocriſis

mul tplici ſpecie palliatũ / O vtt

nã ſp̃s ſcũs qpt ſpᷣm malũ noe nõ
effu giat / H a nob ĩm potig effugn
re digne?/ eig multiplies ſraudulẽ

ias expurga? Dz h hacteng Ja ver
deicps ad gPoſite lectiois hyſtoꝛia
teutamur⸗Oũ eſſet g oẽs diſcipuli
1 eodẽ loo Audiaꝰ q; admia bil po
tetia / potetiq; vtute ſp̃s ſcũs ĩ eos

hodie qdꝛupliciter oꝑ at fuerit Pꝰ

q aduenit·/ 2 epleuit⸗/ 3 apparuit

tqeuit / De p dz Fackgỹ repẽ
* & elo ſong t; adueniste ſpe ve
hemẽte De 2 °Et repleuit totam do
mũ vbi erat ſed tes De 3 Et appa
tuerũt illis diſp tite liguc tq; ignis
De 5 Deditgg ſup ſingulos con
Pmo godẽ adueniſſe p grẽ ĩteĩoꝛãỹ
in ſppirationẽ 2 repleuiſſe ꝑ grẽ vbe

rioꝛẽ diffuſionẽ· 3z apparuiſſe p grẽ

exteioꝛẽ opeationẽ/ re qeuiſſe per
grẽ perſectioeẽ gtinuationẽ // Vie

Hit onſiderate oꝛdinatiſſimũ mo

dum aduentus ſpiritus ſancti quo
tunt viſibiliter ſuos diſcipulos viſi
tauit/ q ctidie aĩias ſanctas ſpuali

ter viſitare nõ deſinit Bta ᷓ; eni ad

uenit / pt ꝙ; repleuit / pt ᷓ apparit

n

N
w
trn

e
he

hmne

vſ
zül
nid
n

tandẽ ſedere et reeſcere dicitur in a

mma / qñ perfectig otinuat in ea gra
de ſue dona / Nee ſüt igit᷑ quatu

oe admirandn aduẽt ſpus ſci opa/

ma cũ meditatiõe meditanta/a a
cũtt amplectẽda fidelib Sz qꝛ iſto
rũ tria ad api dꝶ ꝑtinẽt viſitationẽ /

ip̃a vero apparitio ad nram iſtruchi

onẽ· ideo ſpecialiter de hodierna ſei
ſpuũs apparitiõe dicere ponim9g
Oſtis itaq; o vin doctiſſi / noſ
tis optime vos qᷓ firnuter te
netis catholica fidẽ / hodie ſp m ſactũ
ſub triphci aparuiſſe cꝛpali ſpecie⸗
Net hot ſing magno ſpualiq; factũ

eſſe miſteno, Apparuit in ſpe flami

nis Apraruit in ſpecie linguarum.
Apparuit in ſpece ignis De padem
eſt Fact eſt ſon? tỹ adueniẽte ſpus
vehemẽtis / id eſt tanq; venti magni
ſiue tonitrui / quo tñ diſcipuli mime

ſuerũt perterriti / hot diuina operate

potẽ tia⸗ in ſignũ ꝙ dubatur eis ſpᷣe

q̃ nõ atur batoꝛ ̊ oſolatoe eſt cꝛ diiũ

Venit itaq; ſpus ſcũs in illud otla

ue / venit in illa ſacratiſſimã ſyno dãa
nõ vt gtur batoꝛ per ipetũ violẽ tie /
aut terrifice impſſioĩs / ß vt oſolatoꝛ

per ſonitũ bemuolẽtie a deifice iſpi
ratio nis Quo doeemur exẽplo ꝙ ve

ri diſcipuli xp̃i æ miniſtri ſpᷣs ſcĩ in

trare de bẽt h generale coaliu / nõ cõ

turbado ꝑ terroeis violẽ tia/F onſo

lando per amoꝛis beniuolentia⸗Et

qui ↄtranũ facrent / ꝓbarẽt ſe pᷣ am

bulos antixp̃i / 1 woperatoꝛes dya
aboli qui eciaſtiæ pace tur batoꝛ eſt
auctoe ſciſmatie diſcoꝛdie De ſecũ
da ſimul et tercia bdit· Apparuerũt

ilk diſpertite lingue tany ignie id
eſt ig nei radij ad ſilitudin li gu aeui
diſperſaui foꝛmati cn hat ergo ap

panttioe triplici/ miſtic triplex nota
batur odito⸗ In qᷓ illiꝰ ſtat platio
nis quẽ ſuſceptun erat apli pfectio
ſig bacur In igne ardes dilão carita
tis⸗In linguis ferubs p̃dia tio veri

att In flatu ſeu flamie vehemts o

Peratio vtute. p 7in wꝛ de⸗2 7in oer
3 aliſtit in opere / Dit igit att⸗

dite o paſtores gregis dñic in ſubli

mitatt ſtatg aplin gſtituti,Atts dite
2 videte / ſi in tnbz illis oditionib
maxiĩe ad plationis officu ptnet /
aploꝝ eſte imitatoꝛes / alioqui vane
gla miĩ vos in ſtatu pfectiois aplõꝝ
dici ſucceſſoꝛes⸗ Atied ite ĩ quit apk &

g) poſuit voe ſpus ſcũs epᷣos regete

etcia dei quã atquiſiuit ſaguĩe ſuo

Attedite ꝙ cu aplahy dixeit loquẽe

pbzis ecie epheſiue cos voceep̃os

epi a peᷣꝛi / dicẽte ihdio ſuꝑ eplaz ad
titũ/ ꝙ oli i& pbᷣz qͥa ep̃s/multoma

ge dal E itelligut hije qᷓ apzopᷣato

noic ep̃i voeat Hp ei ſcðm rẽ ĩiter

ep̃os a nbꝛos ſuit diſtit ſem dyo
miſiũ lide ecci aiherachia Vñ ptaea

eciã ſeðm nomẽ it᷑ eos meĩto diſtic

tio f ẽ Jdeo phᷣꝛos ab ip̃is nõ dif

hẽtie numeat Audiat g“ maio?e
plati qͥ ep̃i noinnt / attedite vob ꝛv

niuſo giegi / atte dite o eỹi povob / de

ide vmuſo gregi / vt edat i vob vtu
tũ pfectio/ qua gregi vob omiſſo pti
cipute ac gmunicate pfitem Atte dite
.

2
vos nõ ab hoie ß a deo / a xpᷣo / a ſpũ
ſeo/imediate o ſitos ad regodũ ecia
tei / rẽ ieaq; nõ puã net puipẽcẽda ß
ieſtimahili paoja / vtwote dei ſagui
ne gpata Attedite vos poſitos ad te
gedu hat eciã/nõ mõ tyzani / ſed
moꝛe aplo / vt ſiait dem /i vobis
qugadmodũ i aplis lucat / et exteri
us appureat triplex illa vꝑttu pſec
tio⸗viz i coꝛde / ardeẽs caĩtats dildo⸗
ĩ oec/ſe uẽe veritat p̃dicatio·ĩ ope
te / vehemẽe viutb opcatio⸗ vt ſic im
pleat᷑ in vob illud euagelici Luwat
lux vꝛa coꝛa hoib vt vdeat opera
vza bona gli/pa. veſ. qui ĩ ek ẽ⸗
Attedite ergo vos poſitos ſup cãde
labꝛũ / vt lucat lux vꝛa oib qui ĩ do
mo ſüt Sz ad qᷣd? Hane vt lutccat
ad regẽ dua dirigẽ du vꝛo luĩe ecciã
der Vz q̊ luie? Vtiq; luie pdicatio
nis veritatb/ et ſpalit vei tat; fider/
vt firmit obßuethildð etri ſumi oõ
tfiq detretu⸗ Para ti ſꝑ ad ſatiſfcõ
nẽ oĩ oſcẽti vos ronẽ reddẽ de ea
q̃ in vob ẽ fide Et illud wapli pauli
quo ſpedaliter epiſcopo pꝛecipitur:
vt potens ſit exhotari ĩ doctrina ſa
na / 7 eos qui ontradiaunt argucte
Nuid igit hit diemd viri pꝛee
a frẽs: ſi ad vos epos pertineat vt
onſũ ẽ p̃dimtio et elucidatio atholi

purgatio a eliminatio heretic falſi
mt? Certe autatt affirmo / ad vos
ſe pᷣt: a p̃us ẽ viciũ a erxroꝛẽ purga
re ꝙ Vtute ſeu veĩtate platate Quis
ei ſane mẽte Phibeat oꝛtulanũ pᷣue

—

e veitatt / cur nõ eq̃ ad voe ꝑtineat

ſpinasa tnbulos herbaß moertifeas

ab oeto ſuo Ppiere / añq; noua ſema
fructiſeraß platulas ibi ſenunet vel

inſerat? Quis neſciat ĩ pſonã ihere
mie ꝗn he oetulano ſpuali dem eſſe⸗

Poſui te ſuꝑ gẽtes er regna ut euel

las deſtruas ediſies a plates? Vo
bis ergo in Jhhetick Pbis a dño

apit Pus euellere er deſtruere hereti

ſhñ falſitate/ ediſicare poſteĩg at plã
tare cat holia veritatẽ Vñ geludẽ dũ
arbitroꝛ / ꝙ vze epal auckoeitati ni

mis detrahůt / qui i hot ſacro gcilio

vb doctrinaliter p dicnte vk ſnialiter
diffinire pſumũt / epoen poſſe ĩ ſuis

dyocſibg erroꝛes i fide/ moeibꝰ no
toꝛie ſcamloſos cũ pitvꝝ aſilio cp
nate Digut eni t genealit i vni

uᷣſali ec ia ſũmꝰ ille epᷣs qui hẽꝛ e dẽz
ple nitudinẽ ptãt⸗ ſit ĩſerioꝛ ep̃e vo
cut ab co ĩ ꝑtẽ ſollictdims / hvtiq⸗
wPWterit pticulariter in ſua dpocſi ſeu
Fꝓurtiali eca/ſuo omiſſa regimi/ hac

tñ ſeruata modeſtia / eg ſñiaz ſua in

ditio ſupioeis huĩ liter biciat / et eig

auctoꝛitati referat⸗ Et ita ĩtelligẽ da
ſũt iura /ꝙ maioeis auſe ſidei ſut ad
ſedẽ petri vel ſumũ põtiſtcẽ reſerẽdi ·

qʒ nõ ſũt alibi ſiplicitera genealiter

terminãadi / ꝓut h pleni ĩ q;da tracka
tui vniuᷣſitatepaĩ ſieñ · t diuini ; hu
mani iurb auctoꝛitatib et ronibues

pzꝛo bata ſunt· Sed hijs omiſſis ad

hodierne ſeſtiuitatis materiã redea

2.

Maã xpᷣs hodie ꝑ ſpus miſſionẽ euã
gelie legis gracam onſummauit⸗

QMuid enim pt pauentiã moeientt

— — — — 2 — — —

. EAc igit ſacratiſſima die mag
na nob dat ocaſio letiae materia

nag
te
ei
aut⸗

end

poſt mag nificẽtiã reſurgots / pta glo

riã aſcedẽ tb / pto reſiẽ tia pſie te a ſe
vte ad pꝛis dexterã / quid in quã ali
ud gſũmadũ reſtabat / niſi vt expecta
tn [pᷣs ſci leticia adueniret? Qð vti
q; tũt factũ ẽ / qn tpalit miſſg ẽ ſp̃s
ĩmobił / qñ viſibilit apparuit s in
ſẽſibił / qn coꝛpalit id ẽ in ſpẽ wꝛpo
rah aplos viſitauit ſp̃s ĩoꝛz ruptibił

qñ viʒ apparuerũt eis diſptite ligue

tq; ignis Vbi meito qᷓzẽ dũ nob ẽ /
cur ſp̃s ſcũs in liguis igneie appa
ruit / 1 ad h unplẽdũu miſterũ igne

v tiq q; aliud elemẽtũ elegit Hane

ve bernardg ait SOps ſcũs ſup diſti
pulos i liguis igneis veit vt liguies

oĩm gẽtiũ Vba ignita loqꝛ ent/a le

gẽ igneã ligue ignee pᷣ̃dicatet Igni
tũ eloquiũ tuũ ait p̃e, Et xp̃us in
cuãꝰꝓgnẽ veni mittere ĩ terra a qᷣd
volo niſi vt ardea ? Quid ẽ igmtũ
elo quiuũ: quid lex ignea? niſi lex illa
ardet caritats/ qua xp̃s ĩ terrã mi
ſit / 1 p aplos p dicãda doruit? Ideo
q; ſpᷣs ſcũs huiꝰ ignee legt in ppira
toz ĩ ſpẽ ignis ſuꝑ aplès apparẽvo
luit Qa viz ſeptẽ ſut ignis opeatio
nes qᷓ ſeptẽ donis ſp̃s ſcĩ gucmẽter
aptat / Pmma ignie opa ẽ pur

gare / qð ad donũ timoeis Ptinet/⅓

uis offiaũ ẽ oꝛ hoĩs a pœæo mũda
re / 2 ⁰5ỹ liqfaeere Ma qð dun ẽ ig
nis emollit/ 2 h dono pietatt onue
nit / luig ẽ alioꝝ ĩfirmitaub odolere
Tercã ignis xditionẽ eſſe dicꝰ
inanerate / qd ptinet ad donũ ſcie / cu

ius ? officiũ hoiem ex noticia ſu p̃i

ue huiliare / 2 ſe qſi cinerẽ reputare
‚Guarta F ſurfũ tedere· i dono

ofili ouenit/tuiꝰ ẽ officũ ſpꝛetẽ te

wzalibus æ terrenis / ad eterna a eo⸗
leſtia ſpiritualter eleuare / Qum⸗
tam quis eſſe ne ſciat lutea et ſfragi
lia ſolidare/ quod ad donũ ſoꝛ titudi—
nis pertinet / cuig eſt offiaũ humana
fagilitatem ſolidado ſoꝛtẽ effiere ·
DHexta eſt illumiare·⁊ hot dono
intellect? cõgtuit / cuiꝰ eſt offiau ſuo
lumine terrenas hominñ mentes in
terig erudire / Heptima vero atq⸗
perfectiſſima ignis operationẽ eſſe
Aſtat inflamare / qd ad ſapie donũ p
tin et / cuig offiau eſt ex ſappꝛe ſpůa
lũ ad eoꝝ amoeem mente aacdere
j/ Videtis ergo ad morũ noſtro
rũ eruditionem per exẽpla moꝛalia
duꝛin arũq; ſcripturarũ oꝛdatias
iſta poſſem lõgo ſermone doe duereꝰ
ſed qꝛ erudite loquoꝛ et ad finem P
pero· bꝛeuiter ꝓptranſeo Hit tamen
excl amare ꝓpelloꝛ· O dura nimis /
nimiß ſaxea toꝛda filioꝝ ade / às hu
ius ignis fläma ꝑ donũ timoꝛis nõ
purgat-qͥs p donũ pietatonõ emol
lit. qs ꝑ donũ ſcie hurliado nõ ĩcne

mt de per tonf atlij rem ſequoto
ſurſũ nõ crigit⸗qͥs ꝑ donũ foꝛ titudi

nis nõ ogſolidat/ q̊s ꝑ do nũ ĩtellcũs
nõ illuiatqͥs de ni q; per donũ ſapie
nõ inflamat // MWo ſit vos noõ ſie o
ſpuũ ales viri hit in ſpũ ſcõ vt pie tre
dit ogregati Molite vt ait e⸗o
lite obduate wꝛda vꝛa /ß mag eaß
parate ad deuote tecipiẽda ſỹs ſcĩ do
na / vt de vob verifieet qð de aplis in
hodierna lãone ſbdit. Repleti ſunt
oẽs ſpũ ſcõ a œperũt loq̃ varijs lin
guis ꝓut ſp̃s ſcũs dubat eloq̃ illis⸗

R 2/

/VBbi p vnotãdũ nolbls eſt / ꝙ ſiaut
diat gloſa⸗ Aplĩ nõ ſolũ loqbat᷑ oĩa
ydiomata: verueaa ipis in vno ydi
o mate loquẽtibꝰ oẽs audientes ĩitel
ligebat quilibet nz iũ ydioma / hot
diuma ſys ſci ope rate vtute Hicut
eni per diuiſione a rebellionẽ ad de
um diuiſe fucrut lingue vt in geneſi
legis / ſie per inſuſionẽ ſpũs ſci mira
alloſe ſunt vnite· Vos ergo o diſei
puloeũ xp̃i ſuæeſſoees eoꝝ exemplo
ſtudete vt in hat ſcã ſynodo varie na
tio nü lingue ſpuũs ſcĩ operatiõe vni

ant. In vna fide / in vna veritate /i v

na obe diẽtia / i vna deniq; aritate⸗
pace Sz hit dili gent intedite / a atte
dite ſacre ſcriptuẽ verba / notateq; v
bocũ oedinẽ atq; miſteria DPz ius nã
apli ſpũ ſcõ repleti ſũt Poſtea oe
perũt loqᷓ Sʒ qũo loquiꝰ Certe put
ſops ſcüs dubat eloq ilł / nõ put ſpᷣs

human ſuade bat. F Put ſpᷣs diuin
ſug gerebat⸗ 525 in huane ſapie ver

bies vt aplus ait⸗ ĩ virtute dei · Si

cut ergo nõ reſonat oꝛgana muſicali

a niſi pus extiterit flatu plena ſit ñ
ſonuerunt apli tonec ſpu ſcõ tepleti
ſunt . Et tunt lõ ge lateq; auditd ẽ ſo
nit oeganoꝛũ / qñ vt inquit pſalmiſ
en In oẽm terrã exiuit ſonꝰ eoꝛũ //
O vtinã nõ ſint int nos vtinam nõ
ſint plures / qui ſexe 1 multũ loquut
net pᷣus tñ ſpũ ſcõ replẽt Ideoq; va
na eſt eoꝝ loaitio / vana ogitatio / va
na opatio et oĩa vanitas Quid eſt
enĩ vanitas niſi vacuitas? Sʒ nõne
in nob vacua ſunt oĩa: ſi pᷣus nõ ſue

rint ſpũ ſcõ tepleta? Hane oĩno ſic
eſſe oĩs nrxã fatetux potẽtia Hot vti

q; maniſe ſiũ fiet nobis ſi triplicẽ̃ po

tetiam ſiderem ĩ nobis Intellauaã
viz affectuia/ 2 exgatuã mMõne itel
lect iua in nobis vacuan eſt ognitione
veritats / donet per ſpũs ſcĩ gram lu
mint ſapiẽtie iluſtrat ? mplebit in
quit yſaias ſplentoꝛibg aiam tuam

Implebit ĩqua vt in ecit dz ſ p̃u ſa

pitiæ et intellcis Mõne affeckiua ĩ

nobis vagla exultatiõe iomiditatt

donet ſp̃s ſcĩ grã noſtrũ deſideriũ ĩ
pleatur? ꝓpẽ eſt enĩ qui replet in bo
nis deſide lũ tuũ vt ait ps· Mõne ex
ccutiua in nobis vacua eſt opꝑeratiõe
virtutb: donet gra ſpũs ſcĩ woperã
te vigozet᷑ ? Qa ſñ me ĩquit nithil
wteſte ſaere Egre ergo vana et
& ꝙ vwaala in nobis ſunt omia / niſi
ſnũs ſci grã replgamur
Ed iã ad ſonũ aploͤꝝ exc tati⸗

ſcĩ grada repleri mereamur / audiag
ros loquẽtes varijs liguis/ audiaꝰ

m teligioſis diſcipulis q̊s hodierna

lũo ꝓmemoat/a ſtupẽtesadmirem
variuũ ſonitũ ſp̃ualiu oꝛe ganoꝝ Audi

uim iqᷓũt eos loquẽtes nrio liĩguis

ma Flia dei O mira nouitas noua
iotũditas / o ſuauis vocũ varietasva
riaq; ſuauitas Qa loqᷓbat᷑ varijs lĩ
guis./ Sʒ et ſuaue atq; iocũdũ ẽ au
ditui ꝙ multa 2 varia loquebatur⸗
Mec parua ſiquiẽ q̊ magꝗ quꝛ magli

a / nõ aluſcuq; ß dei⸗ Magna ĩquit

pſalmiſta oꝑa dñi. Toq̃bat᷑ itaq;
teſtifie bantur magnalia et mirabi
la opera iheſu xpi / woctrinaq; mgri
magnificabat diſcipuli Vñ tunt im

pletũ eſt qð xpᷣs eis ante ꝓmiſerat

Re „.

vt eoꝛũ vocib inſpirati ſpᷣus

ngn

Cũ venerit patlitꝰ quẽ ego vob mit
tã a pz?c ſpm veritateq̃ a pꝛe ꝓœdit
ille teſtio niũ phibebit de me / et vos
teſtiõ niũ phibebite qꝛ ab iicio mecũ
eſte / / Sup qbo vbis videre michi
videoe aplos xpĩ plua tũt ĩit᷑ ſe deuo

en habuiſſe olloqa/ 21 vaia dei mag

lia ꝓtuliſſe TYaudemꝗ iquiũt ſalutarẽ
hüc ſci ſ̃ᷣs aduẽ tũ Cõſideremꝰ quis
venit/qlit᷑ venit/a ad qᷣd venit/a in
hüs verbis tria h maglia pſeqmur

Laudeꝰ magnificetia venietᷣ Laude

m magniſicetia mittete Laude mus
mag nifietiã effcũs gſequẽ t Nã cir
a hũt admirabilẽ a deſiterabilẽ ad

utẽtũ merito ï gſideradn ſe offerut
/Pꝰnaq; magnẽ a admirabili⸗
dis q̃ mittit qm ipẽ ẽ ꝑaclitꝰ id ẽ

ſp̃s aſolatoꝛ/ſp̃s veritat q a pꝛcꝓ

cdit2 magn ẽ q admiabik modꝰ

q̊ mittit/qz a ſilio ſimł mũ pꝛe Quẽ

ego inq́ᷓt mittã vobis a pze⸗ CTercio
magnz a admiabilis effect9 ad quẽ

mit titur/ quia teſtimo mũ inquit ꝑ
hibebit de me vos teſtunoniu phi
bebitis Magnũ quippe teſtumomũ
qð et ipſe per vos/q vos per ipſum
ꝑhibebitis de me Ece ergo mira dei

maßflia pije aĩs fideliter gteplada

Coõſiderem) itaq; cira pᷣ a laude
mꝰ magnificẽtiã veniente/ qm mag

nus eſt et admirabilis dns ꝗᷓ mitti

tur Magno in pietate.qꝛ paclitꝰ id
eſt Aſolatoꝛ pijſſmꝰ Mag no in veri
tate/q; ſpũs veritatis/de quo dicit⸗
Ille vos doebit oẽm veritate · Mag

naus in poteſtate vel in maieſtate⸗/qꝛ⸗

a pꝛe pœdit⸗Ideo ded a deo patre /õ

nipotẽs a patre oĩpotẽte,/ õ enim

5

.— „
ſpiritus patris exꝑo eſſe poterit pa
terne maieſtatis a ſue diume ptatio
Venit ergo dñs clemens / qaꝛ ſp̃us
pietatis· Venit dñs ſapiene, quia
ſpũs veritatis Venit dns potes/qꝛ
ſ diuie maieſtatis // O ꝙ ne
ceſſarius deſiderandd nobis ẽ huig
tlemẽ tiſſimi ſapiẽtiſſimi atq; potetiſ

ſimi ſpuũes aduentꝗ / vt per eig gräam
aduſqtriplicẽ ſpᷣs dyabolici maliaa

reſiſtere valeam Ipſe enĩ nos ĩpug
nat per tribulatio nis violẽ tia oppꝛi

mendo⸗ Vñ per iheremia diatur⸗
Crudelis eſt et nõ miſeret Ipſe nos

impugt ꝑ decptionis fallacia ſedu
cendo Vnde in geneſi de eo ſeriptu ẽ
Serpẽs erat allidioe cuctis aianti
bo terre Ipſe deni q; nos ĩpugt ꝑ./ p
ſũptioĩs audaciã deterrendo Vñ iob
ait⸗ Qui factg eſt vt nullum timeat
/ DHed ne het dyaboli machina
menta timeamus / adueni ẽtis ſpus
ſci gra ꝓfoꝛtamur.õ ergo timea
m violentia tribulationis· CEe ve
nit paratlit ſpuũs pietateq̃ cõſolat᷑
noes ĩ oĩ tribulatiõe nra vt ait ſerip
tura 12õ timeamꝰ fallacia deep tio
nis Ecre venit ſpus veritate· de quo

dicitur Cu venenit ille ſpus veritatt

doeebit vos oẽm veitate Oẽm ſcz ve
ritatem pertinente ad ſalutem / vt de
tur ĩtelligi ſñ illa omnaem alia ma
gie vanitatẽ eſſe q; veritatẽ Mon ti
meam audatia pᷣ ſumptionis ECce

venit ſp̃osmaieſtats / ᷓ potẽs eſt dya

bolum pꝛincipem huig mũdi ſoꝛas
cicere· Vñ in canonita iohannis di
atur Maioe eſt q in vobis ẽ qᷓ; qui ẽ
mundo⸗ Et hec dicta ſint arca mag

nificentiã veniente // Eoõͤſiderem

deide cra ſecũdu laudemg magni
fientia mittent?⸗ Qm magn eſt
ad mirabilis modus quo mittit / quẽ
ego in quit mittũ vobis a patre Mit
titur ſpus ſcũs a pꝛe / muttit᷑ a filio⸗/

mittit᷑ ecia a ſeipo/qꝛ ſcð m toctrina

catholica/ idiuiſa ſunt opa trinitath

ad extra / H ad ĩtra Peedit ſpus ſcũs

a pꝛe / net ſolũ a pꝛe vt grea eſtimat
ſed a patre ſimul et filio · Alioquin
nõ dieeret fili · Quẽ ego mittam a

patre / niſi ip̃e ſpũs eſſet pꝛis et filj

et tanqᷓ; aboe ũ nexꝰ ab vt roq; ſimul
pPeederet / t ab vno pᷣnapio / Cu

ergo ſpm ſem nob clit? miſſũ reue

renter ſuſcipim? / pꝛem ſimul ⁊a fihũ

ho ſpites in nobis ſecũ hĩtãtes habe

nej xpo teſte qui ait ĩ eua hodierno
Di quis diligit me / ſcz ĩ ſp ũs ſcĩ ca
ritate/ ſermonẽ meũ ſeruabit/ pz
meg diliget cũ/ ad eu veniem et
mãſionẽ apud eũ faciam/O vene
randu hoſpite / o vere felix hoſpiciũ⸗
vbi datur bñficũ qð ſequit᷑· Pac re

linquo vobis / pace mea do vob Nuid

vltra? NMõ quo mũdꝰ dat ego do vo
bis ur ita? Quia in mũdo inquit
pꝛcſſura habebitis/ In me aũt pac
DHʒ quã paœm? ſmõ quidem paœm
falſa qua dat mũdg /ß paem veram
quꝗ dut xpꝛiſt / vtiq; verã pacem tri
bus aſſocatu vtutibꝰ Dequibꝰ pfal
miſta,-Mia veritas obuiauerut ſi
bi / uſticia 1 pax oſculate ſũt Di abſ
q; his virtu tibꝰ xpꝛiſtianã pac que
rimò / vtiq; quato plꝰ aurrimꝰ tanto
ampkhe oberramg I deoaj timẽ dum

nobis eſt ꝙ poſt tot pſuas / tot labo

res / tot dili gen tlas / nõdũ pacẽ ecic
inuenim⸗/ qꝛ videlicet in nobis has
tres virtutes/ pacis omites noõ ſate
habuum? / Hz iam mage fauẽte

dei gra pꝑ eas ne habete ſperam⸗

Ma inſpirãte ſpũ ſcõ in vlgilia ſue

ſcẽ feſtuiitai per ſatrũ colle giũ do

minoꝝ cardinaliũ / ſereniſſimo dño

regi romanoꝝ/ hut geneali dcli

/ ecciaſtic pach/ pacifie vnionis / at
cano ni ce electio nis / via liberalit ob
lata eſt / quã mia / veritas / et iuſticia

ſua ſerut Que via toõ ſca iuſ ta eſt /

vt veram pacem indubie poſſit effl
cere⸗ Quia opus iuſticie pax / vt ait

Ipheta Ideoqʒ in hat ſacra ſynodo /

m erito iotũdũ illud aãgeloꝝ carmẽ /

tũ magno coedis ubilo aatabik Gla

in exclſis deo ĩ terra pax hoĩb bo

ne volutate Sane ad dei glam per

hat via uuſtiſſima pax dabit᷑ ĩ terra

toti xp̃ianitatẽ Ded quib ? Vtiq
hoibo bone volutate Qa noõ eſt pax

impijs vt dicit dĩñs pgnhetam BVñ

reuera per hant viam tancq; ꝑ vera

iuſticie luc / ruclabutur abſcondita
oꝛdium / manifeſtabuntur homi

nes bone voluntatis / qui hac luckvi
am ſequẽtur/a non ambulabüt ĩ te

nebꝛis · ßant firmiter tenebũt / hae
fideliter amplectentur / 1 tandem ꝑ

eam paoem tam diu qᷓ̃ſitã infallibili

ter muenitt / et ſeliciter aſſequẽtur⸗

Sed de hüs iſta ſuffitat / alias ple

nius declaranda / qz nunc ad alia p

peramꝰ · Si ergo vera pac / ſi ſpᷣm
ſem pachoſpitẽ hẽe aipimꝰ miam /
veĩtatẽ/a iuſticiã / eiẽ aſſociare ſtude

amꝰ Sz quomodo fiet iſtud? Vtiq;

dice

“
Nel
ne⸗
zlt
ap
m
ſam!
ſtur
Ve⸗

M fie/ſ ſi ꝑ has virtutts cordis ne R hoſ

pici pᷣparemꝰ Si per mĩam / id eſt
pia 7 lacnmoſam Atritione feſſe

onem iſtud hoſpiciu diligẽter mute

m9 / dictes cũ pſalmiſta Domu tuãa

dute decet ſcituto / eet mũdiea / decet

pulchꝛ itudo Di xer veritat / id ẽ ve
ram et deuota oꝛonẽ iſtu hoſpitem
reuerenter iuitem⸗⸗ Opeauil in quit

ſapiẽs/⁊a dutꝗ michi ſeſꝰ nuotaui

72 venit in me [pᷣs ſapiẽtie⸗ SDi Ex

uiſticia id eſt iuſta er deo plarente di

lectionẽ / tato ho ſpiti delicioſa ſerau
la/id eſt dig merita habudater ofſe

ram9/4 hylariter Pntemot ſit

qñ dildo coꝛdis per obe dientia ope

ris muluplicter oſtenditur- Quia
teſte gre goꝛia/ pꝛoba tio dilectiome
exhibiti eſt operis/ ceo xpus ait⸗
Si quis diligit me ſermonẽ meum
ſeruabit Et tunt i nplebitur quod ſe
quitur-Et ad eum veniem et man

ſionem apud eum ſade mus Ct het

dicka ſint ci rca magnifletiam mitte

tis // Coõſideremꝰ deniq cirea terci

um/a lautemꝰ magnificntiã effec
tues onſequente⸗ Quoma magnus

eſt et mirabilis effectus / ad quẽ ſeu

WPiter quem ſpiritus ſanctus mittt

Quia teſtimo niũ in quit perhibe bit

da megꝗ vos teſtinioniu perhibebit

ac⸗Magnũ æ multiplieæm effectũ /

vt ex p̃ miſſis maniſeſtũ eſt/per eig
aduentum operatus 7 ſpuũͦs iſte ſac

tus Hed hic bꝛeuter triplicẽ cõme
moꝛabimg Mittitur enim nobis vt

nunci ad trſtifinndu „ Mittitur vt

ſociq ad aſolandu · Mittituir vt peda
gogus ad dirigendum⸗ Fit nob nü

tius / vt teſtifiotur de x̃o 1& dule
dine eleſtis patrie. Fit nob ſoc 9„ vt
nos conſolemur de dura tlone pꝛeſe

tis miſerie Fit nobis pedagogus / vt
nos deducamur emamur a diffi

alltate huig terrene Periculoſe act mi

ſerabilis vie· / Audiamus ergo

qualiter nobis mit titur vt nuncus
ad trſtificandum ad vera a ertum
teſtioniũ de xp̃ᷣo a de/ pzomiſſa pPer
eum beatitudims duledine / nõ per
. ſeip̃mſolum /ßi ipo 5 inſpirate ecia per
aplos olir mandumz le inquit teſti
momüũ perhibebit de me r vos teſti
moniũ ꝑhibebit a Gaudioſũ ũ val
te a dolcabile nob ẽ duũ per tatosteſ
tes tã bona taq; eerta noua audire

meremur/ de eo að ſũme de ſide ate de

bem Pet è eni in via butudo credẽ
aũ ſez deo andite / betudo vero tenẽ

tiũ erit in tria deum videre · nunc

eni fides ? ex auditu / tunt aüt giẽ
platio erit ex viſu, qꝛ videm nunt
ut apoſtolg ait./ per ſpeaulũ⸗ 2enig
matr qð magis ẽ tredere y videra

tũt aũt clare viæ bim facie ad ſariẽ
/. Audiam poſtea qualiter pũs

ſeſte nobis mittitur vt ſocig ad onſo

landu⸗ 7deo eni faraclitus diatur
qꝛ nos in p̃ſentis miſe rie tedio tõſa
latur O qᷓ; fidelis ſocig qui nos oꝓſo
lando leuiter nõ deſerit· in Fſperita
te nõ adulatur. in aduerſitate nõ ſu
git. ſed nobiſtũ inter blanm/ aſpe
ra ſtabiliter cõmoꝛat᷑⸗teſte xñ̃o qui
nit⸗Ego rogabo patrẽ a aliu para
xlitũ debo vobis ut maneat vobiſcũ
ineternuũ / Audiamg tõdẽ er ſina
liter quallter nobis ſpiritus ſanctue

uttitur ut pedagogus ad nos diri
Drndi/ in viã ſalute deducendu ne

diffiaultate at lo gitudine huig terre
ne vie tedio afflicti / a via tecta patri
e qua querimꝰ oberremus· Vint a
it pſalmuſta Opiritus tug bong de du
eet me in terrã reccam⸗ In illam vi
dekertt terra / de qua per eudẽ diatur
Poꝛ tio mea in terra viuent u. //

NMos er go humüliter et deuote hüc
ſpm bonũ reupiamus ut nũtin / dili

gamꝰ ut ſoaũ / ſequamur ut pedago
gum/ſupplicantes obnixe / ut nos ſu
Pateer in hat ſacra general ſyno o

ongregntos / woaimmẽ tis ſalutaribus

erudiat/ a lunctis erroeibus aduer

ſita tibus aiſtodiat / at tandem a ma

ledicka terra miſerie pñtis eripiẽe⸗ĩ

terrã rectã pꝛie eleſtis de dumt Qð
ip̃e pꝛeſtare dignetur / j ci pꝛe fili

o viuit a tegnat i ſcla ſcloꝝ Amen⸗

¶ Expliat ſermo fachg in 2cilio ge

nerali onſtantien Anno do mim ¶
LECCxviji die lrõ pẽthewſtes

p dnm petrũ cardinalẽ cameracn⸗

¶ Segquitur modꝰ vel foꝛma elige

di umũ romanu u pontifi
ptett dei/ ad pacẽ 7 vnita
7 honoei huig ſatri generalis oſtan

tieſis ↄalij / ut electio ſuturi romani
2 ſume põtifich ꝓxime fienta / firmi

oei auttoꝛitate pluriũ roboeetur aſ

ſenſu / ſatiffiatqʒ vo tis multoꝝ⸗2 ne
atteto ſtatu eccie ſuꝑ dicta elãone in
ſten vlla retracta tio vlluß ſcrupu

19 di mutig hoim reſidrat B ex illa ſe

D laudẽ glam 27 honoeẽ 0

tẽ vniũͦſab eccie ac totiꝰ po
puli xp̃i ini / ad deferẽ duũ auckoeitati

qtur vnio pleniſſuna⸗ pfecta fideli

u⸗at exide ſereniſſun⸗ romanoꝝ vn

gare a rex ſigiſ mũdꝰ ſuoꝝ ad vni

onẽ habeda laboꝝ fructũ et glaz co
ſeqt⸗ Et ut reuerẽdi pzes epi/q no
biles a ſpettabiles viri 2 doctoꝛts ĩ
ſignes / eteniq; legnii ſereniſſimi te

ge caſtelle noie diet regb p fato Lali

o ſe vniat q̃ noluerũt ſe vnite / nſi p
us ertificati de mõ clãonis p ditte/
et maxie qui erũt elcõꝛes· Colle giũ
ſcẽ romane ece ardinaliũ ad q de
iure ptinz ius eligẽdi romanu ſũ

mũ põtific / dictos legatos quatu i

ſe ẽ eertificas / offert ciẽ ſacro gali
o atq; legate p̃dittis ꝙ hat vie du

taxat ad eligẽdũ romanũ põtifie
vna cũ ip̃is arrdinalib / de qlibz na
tloẽ in cod ſacro galio ꝓnũt exiſtẽ
te no iata aſſumatur akqʒ pati vel

alie iſignes pſone ecxiaſtice 7 4να

oim numergipon cardinalin nume
rũ non excdat . qᷣs ſeu qs bzi ip̃a
u nationuũ p ſe ad hot duxeit eligẽ

doe cũ ipo curdinaliũ ollegio Hor

mñ i ipa elertiõe obſeruãdo ꝗ, nõ vran
leat eltio neq; electꝰ ꝓſũmo potift
& habeat / niſi due ꝑtes cardinaliu
otlaui exiſtẽ tiũ et due ptes eteron
cũ aardinalibg ad eligendu admittẽ?
doꝝ a tüt admiſſoeũ Aſentiẽt et aſẽ

ſerit Hot eaa obſeruado atq; exnüc
volũt et itedũt vota zꝛũcuq; ĩ ĩa e
lectioẽ emitteda / nulla Ee / nec aliter
intẽ dut ĩ aliquẽ cõſẽtire niſi ut mit
tit due partes aardinaliũ 2 due par
tes alioꝛũ p dcõꝛũ ũ pᷣnapaliter a per
aceſſionẽ in vnũ gcurxrat· NHoc caã
adiecto / pzelati et alij cum ipſio

— —

— — — — — ——M

—, —

20
—
— £

rtu

ardinalibus ad electionem huiuſ
modi admittendi Oms eciam 2 ſin
gulas conſtitunones apoſtollcas ea
am penales arca electionẽ romane

Pntiſicis editas atq; conſuctudines

obſeruari onſuetas / quẽ admodum
ipſi aurdin ales obſeruare teneantur /
et ad ularum obſeruãtiam aſtringa
tur / ten atur inſuper iurare et iurẽt

dicki electoees ardinales / er alij qui

cũq anteq; ad electionẽ pꝛocedant⸗
ꝙ in huunſ modi electionis negocio

de creatioẽ agntur vica rij iheſu xpᷣi
ſu e ſoꝛie beati petri dniue rſalis et
cleſie rectoris grege dñia directoeis /

puris æa ſinœris mentibꝰ Et quatum
crcdent publice vtilitati vniuerſalis
eccie ꝓfiœre / om ni cuiuſq; nationis

perſone aut alio inoedinato affecku /

eedẽt / vt eoꝛum miniſterio de vtili

ydoneo vniuerſali ecce pꝛouideatur
mfaſtoꝛ?⸗ Et het omnia fiant ſacro p

mitus ſi ſibi plaet apꝛobante ona
lio / et ſuper hiys interponente decre
tum / et deſectus omnes ſi qui inſint
ſuplente⸗· JMU

¶ Inapit ſermo de trinitate ſuper
verbis apoſtol Cõmuniatio ſancti
ſpũs fact ianue wꝛa dño papa per
venerabilẽ dñũm Petrum camerace"n

ep m Anno dñ: ¶C CCEaquinto

ti ſpiritus ſit ſemper
cum omnibus vobie
2Mcda ad corb. xiij c⸗
Asgnus xpziſti
Aanoeum theolo

gus oleſtis ille ſetretarig er diuing
apoſtolus paulus qui vſq; ad tera

um oœlum raptus eſt⸗ ut ſancte trini

tatis oculta miſteria- aliaq; eleſti⸗

a ſecreta ꝑcperet. Audiuit archana
verba que eodẽ teſte non liet homa⸗
ni loqui Mos aute terreni et a ſpiri⸗
tu albus terrea tarne pꝛeſſi- ea qus
net ſibi loqui net nobis audite lict⸗
cleſli huit ſetretario elanda merito

relinquimus ut ad ea verba que ſi

bi lo qui æ nobis reue lare duuna diſ
penſatlone conceſſum eſt auditum 9

uertamus // Audiamus itaq; nõ
ſolum exterioeis ſed eciam interioꝛis

hominis audire Audiamus ſollicte

non ſolum torpoꝛe ſed mente · Audi
amd reuerenter et diligenter aduer
tamus verba que loquitur apoſtol⸗
in epiſtola ſeainda ad woꝛinthios/ au
ius lectio in pleriſq; ecleſijs hodier
na ſeſtiuitate ſancte trimtatis inter
miſſarum ſolempnia reautatur Qui⸗
bo ſalu taribꝰ verbis nõ oꝛinthios ſa
luũ. ſed nos caa ome generaliter

xpianos alloquit᷑ dies Cõmunita⸗
ho ſeĩ ſpũs ſit ſemꝑ cũ omĩb vobis

„

Ed anteq declabemus qu?ad
modu Vba hec apoſtolica ap

te ogruat decterq; aue niant pſenti
nro ſermoni quẽ de ſancta trinitate
facre ipſa adiuuate pꝛoponimꝰ In
exoedio nõ inutile teoꝛ p mittere⸗ et
pꝓPhemij low vꝛe deuotioni pus bꝛe
uiter intimare. quate virtutß ſit a ef
ficatie ip̃a Omu nictio ſcĩ ſp̃s. qua
nobiſcũ ſemꝑ ẽe tã ſeruẽter optat a
poſtolꝰ / Huigq itaq; munia tio

nis vtutẽ / virtute efficntia/ et effica

cie admirabilẽ ptãtẽ elegãter inſinu

at magnus ecre woctoꝛ gragoeid in 0
melia quadã ſup ezechielẽ / ita ſeri
bene Coõſidero inq̃t pꝛes noui 7 ve

terbteſtamẽti / dauid / danielẽ/ amos /

ꝑtrã / aulũ / et matheuũ · apertis ſi

tei oił intueoa⸗qualiter ĩplet ſpũs

ſcũs pueꝝ cytharedũ pſalmiſtã fa
at Implet abſtinentẽ pueru 7 iud cẽ
ſenũ faat? mplet paſtoeẽ armẽtari

um⸗ gpham facit⸗ Implet plſcato

tem . et aploꝝ pᷣncipẽ faat Implet ꝑ
ſecutoꝛ. et doctoes gentiũ faat⸗Im

plet publimnũ 2 pmũu euãgeliſta fa
at // Magna ſüt o fideles anime:
magna erte ſüt het ſps ſcĩ pdigia /
que magn ille gregoꝛi loquit / net
tñ minoaa ſut que in vobis ſepe fien
eotẽ ſpuũ ſcõ operãte cernũtur. lict
ſua quodamodo aſſiduitate vileſcãt

Implet nãq; ſpũs ille hoĩes ſuper

bos Implet auaroe Implet luxurio
ſos-⁊a hos huiles /liberales/a atinẽ
tes ſacit Et ut bꝛeuiter plura dica/
plet varijs pecat obnoxios/deoq;
odioſos et eos multipharijs virtu
tum et graciarũ cariſ matib inſigni

tos d caros et amiwe ſaat. /4
Poſtremo gqð dictu mirum g er om
nium maximü / implet dyabol fili
os ⸗ et filios tei faat - ymmo vero
de huiuſmodi hominibus deos ſa
at· dicente ſeriptura · Quicũqʒ ſpi
ritu dei aguntur / hij filij dei ſunt ·
Et iterum⸗Dedit eis poteſtatem fi
lios &i fieri- Et wurſus⸗ Ego dixi

dij eſtio, et filij exœlſi omnæge · /

Me autem nos terreat deos plurali
ter nommari / audite quid dicat boe

tius Matura inquit vnus eſt deus⸗
fartiapatione vero nichil pꝛohibet

elſe quaplurimos⸗Momines ergo
deos ſacit partiapatio dei que eſt cõ

munimiio ſpiritꝰ ſancti/ de qua ſcrip
tum eſt Qui adheret deo vnus ſpini

tus eſt clim eo . O pꝛeclarum ſpin

tus ſancti munus-· O admirandum

vixtutis opus ꝙ non ſolum fideles
dei / pꝛophete ſciliet et apoſtoli⸗ ſed
eaam gentiles philoſophi vmbꝛatt

æ ſompniarunt · Hint vnus latino
rum philoſophoꝛum non mimmꝰ⸗
tullius ſciliet libꝛo ſuo de natura
doeoꝛum ſpiritum ſanctum graciaru
at virtutum beneficia homummbus i
ſpirare ſpeciali quodamodo ſuijpſig

municatione ſfatetur· Cum enim

pluribus enumera tis ducibus inſig

mbus romanoeum dixiſſet · Quoeũ
neminẽ niſi adiuuãte dro talẽ fuiſſe
credendum eſt Poſt pauca oncludẽ

do ſubiunxit Memo inquit vix mag

nus ſine aliquo afflatu diuino vnq;

ſuit-Quem afflata qiud aliud &

ſpm ſem ĩitellexit? / Szʒ qd nob o

pꝰꝗẽ de ĩfidelibg lo qui philoſophis:

8
B 3

ps
lid

latno
nmg⸗
d
ei
ui
u

tenn
iſ⸗
Aei
ie
gc
mag

u ſitei ſacramẽta tractemꝰ? Ad noſ

trum potius redeamꝰ? diuinũ philoſo
phu paulũ: quu magnalia ſpus ſeiĩ
dona in ſe expert⸗ / ad ca ſetu portici

panda / 1 eiuſ ſpus omuniatione

Pſeuerater tenẽta/ nos ĩ verbis po-
ſitis ſuauiter exctat dies Cõmuni
catio ſcĩ ſpuũs ſit ſemꝑ cũ oĩbꝰ vobis
D quoꝝ introductionẽ verbon
g agruda eceũ application?- ad
p̃ſentis ſeſtiuſtatis materia· ſciẽ dã
nobis ẽ ꝙ in ſatris diuiniſq; ſcripta

*

rio- her [pᷣs ſcĩ munietio rep-

ritur Pz ima ẽ pdẽptica Secuda gra⸗
tifita Tercia tatholica Pꝛzima eſt p
&ẽ puca cõmumtcatio triũ ꝑ ſonaru e
qualiũ in vna ĩpartibili eſſetia Se
cunde eſt grauſica cõ municatio trin⸗
virtutũ ſpiritualiũ in vna tationali

ſubſtatia Tercia ẽ catholica tõ muni —
catio triũ ſtatuũ fideliu in vna vni⸗

uerſal ecca · Pꝛzima ẽ tredẽda firmi

ter ⁊ fiteliter awzũta Secũdn ẽ qu·
renda ſalubꝛiter et ſuauiter apletten

da Tercia eſt teneda oncoediter⸗2 a—
foꝛmiter obſeruada // Der aũt tri
plex omunietio lit ſemꝑ/ tñ hodt
e ppegalit a totn ſimul ſca trinitate

peteda eſt huiliter er veraciter pyſtu

lada Mobꝛẽ de earũ qualibet gue ni
enter aeeipi pnit verba ꝓpoſita⸗ Cõö
municatio ſcĩ ſpũs ſit ſemꝑ cũ omni
us vobie H
D laudẽ igitur glam ilig dẽ⸗
uint trinitatis aug hodie feſtũ agi
m · quia teſte poeta Numero deus
impare gnudet deineps ſub nume
ro trinario ꝓœdem/a hat tripharia
tribuſq modis diſtincta gmunicatt

6

ontm ſpiritus ſancti ipſo illuminan⸗
te declaraturi⸗ cam ſub conſideratio⸗
ne trplici pꝛoſequemur· // In pꝛi

mis ergo conſiderande nobis eſt il⸗
la ſancti ſpiritus cõmunicatio ydẽp

tita trium perſonarim equalium in
vna impartibili eſſentia · Hec eſt a⸗-
nim ſancte trinitatis / patris / fuij / er
ſpiritus ſancti oommunitatio⸗ id eſt

vommunis vmo in vna eademq; ar
indiuiſibili eſſentia diuina⸗ que licet
tribus ſit cmunis equalibꝰ equa
liter cõmunitata perſonis / tamen
Amunitatio ſpiritus ſancti dicitur
ti ſpecialiter attribuitur⸗ quia ſpiri⸗

tus ſand? ab vtroq; pꝛoodens am⸗
borum nexus id eſt ſatris a filij a⸗
moꝛ vocatur,· // Veec igitur om/
municatio perſonalis trimtatis a eſ⸗

ſentialis vnitatis diuine ket no

bie in hat moetali vita incompꝛehe
ſibilis et ineffabilis ſit/ tamen a no⸗
bis pzo conſequentu vita eterna cre
denda eſt firmiter et fideliter adoꝛa
a diente ſcriptura, Tres ſunt qui

Irrcea hant autem perſonarum
trinitatem er diuine eſſentie v

nitatem tria pzꝛincipaliter nobis

merito conſide rand ſe offerunt Pꝛi
mum⸗ qualiter a magiſtro veridich
multipliciter derlaratur Hecadum·
qualiter argumento auctentic ra ti
onabiliter cõfirmatur Terauũ⸗qua
liter ſeſto ecciaſtic ſolẽpniter publi
catur / Audiamus ergo nos diſ

tipuli xpziſtiani- audiamus quali
ter a xpꝛiſto vendito magiſtro ee

ctoꝛe noſtro hec veuͤtas multip lici
ter detlaratur / videliet eleſti miaau
lo / votali oꝛaculo / fideli ſignaaulo //
Puꝛmo nãq; xpũs in noua ſua nati Ptẽtia Me aunt filius tanq; iuuenies
uitate hat doctrinã nouãa in terris no credatur inexptus aut minq ſapiẽs
uo eli miraculo deſignauit Mã fiaut ſibi attnbuit ſapiẽtia ¶ Le vero ſpiri
teſtatur euſebig/a ſcolaſti narrat tus ſcũe quaſi flat aue ſpũs vẽto
hyſtoꝛia cira natiuitatẽ xpꝛiſti ttee ſus eſtimetur ipetuoſus ſeu violẽter
appatuerũt ſoles in oeiente⸗ qui ſau irtuðẽs. ſib: att ribuitur bonitas ſiue
latim ſeſe apzꝛopin quan æs in vnũ tlemetia // Expmitur itaq; ĩ hu
ſuint reducti⸗ Quo ſigno quid aliud ius feſtuntatis euã gelio pſona u
moõſtrabatur qᷓ ag nitionẽ vni vri trie m ſua pofẽ tia⸗cñ dicitur e mo
dei in tribg ꝑſomie vniuerſo oebi hoc Pteſt het ſigna facere que tu facis⸗
in tpe fidelib exoeiri? Ditc eni trini niſi fuerit de cũ eo Miraculon enim
tatis miſteriũ loqᷓbat᷑ nobis lingia ſigna ſawre ad diune volũ tate ſuet
æloen: ĩple batur illud phetiaiam aeat potentlã,/de qua ſeribitur Gmia
Celi enarrant glam dei / Secudo quecũq; voluit fect / Expmit aũt
xpũs hãc veritaſ viue voce oꝛaculo perſona filij cũ ſua ſapientia⸗ cũ ſub
waiit ipſo diente ECgo a pater vñãn di A deo veniſti magiſter⸗Ad ma
ſumg Et iterũ Ego 1 patte et pater giſtrũ nãq; ꝑtinet verã doere ſapiẽ
m me eſt Et rurſus Opũs qui a a dam / ad ilu maxime cui dict⸗ Ma
tie Pedit⸗ ille de meo acipiet ul giſter ſcimg qꝛ verax es et viã deiĩ
ta quoq; ſunt huiuſcemodi in euan veritate ds // Expmitur ved p

bonitas / tamen ne ſicut in creatuns
experimur. zater tanq; ſenꝛx debik
videatur impotẽo. ſibi attribꝛutur

gelüjs teſtimonia inter que nõ eſt il
lud ſub ſilẽtio tranſeudu· qð ex euã

gelio iohanis modo aum legeretur

and: uim · / Ibi nãq; pſonatũ tri
nitas ouenienter expᷣmitur·Mã ꝑ
ſona filij ẽ illa que cũ nichode mo lo
quitur⸗ Perſona aut patris t gitur
cũ dictur Dcimg quia a deo veniſti

Perſona vero ſpũs ſcĩ, mũ ſubditur

Dpũus vbi vult ſpirat⸗Et iterã Mi
ſi quis renatus ſuerit ex aqua a ſpũ
ſcõ⸗Net ſolũ ibi pſone diumne· eci
am pſonarũ attributa et appzopꝛia
ta notantur/ Qua in te illud nobies

ſona ſpuũs ſcĩ cũ ſua boni tate ſiue tle
mẽda / cu ſubi gitur Dpüs vbi vuit
ſpirat- Maã ꝙ ipſe nõ ex operũ aut
meritoꝝ neõꝝ iuſtica vł bonitate⸗
ſed ſua gratuita volutate noſtromẽ-

tibg ſe diffũdit / ſuã indicat clemẽ tia
atq; miſenꝛzdia, de qua ſcribit apoſ
tolus 125 ex operibo iuſticie que feci
m nos ſed ſcem ſuã mĩam ſaluos
nos fecit · Et het de oꝛeaculo euagelu

o ſufficiãt / / Tertio pmiſi ꝗy xp̃e

hanc trinitatẽ fideli ſignaatlo. id eſt

ſigno baptiſmatis roboeauit / ipſo di

cente· Ite dote oẽs gentes baptiza

tes coe in noiĩe putris a filij ⁊ ſpiri

ſciendũ eſt/ liet patris filij 2 ſpiri Hiri
tus ſancti Hec enĩ ſoꝛma baptjmi

tus ſcĩ eadẽ ſit potentia ſapientia et

3
An
i
ihe

pfn

trium diunarum perſonarum equa

litatem deſignat⸗Vnde ſiat narrat

eutropuie Cum qiudum ſacrdos ar

ria nus hant foꝛma baptizando mu

tatet dieens· Haptizo te in no mine

patris per filiũ in ſpinitu ſancto⸗ vo
lens oſtendere filium et ſpiritũ ſanc
tum patri non eſſe equalem/ſubito
aqua diſparuit / et baptizandus ad
eæleſiam catholicem onfugit · /

Vñ hie notan poteſt theolo gicum
wocumentũ· ꝙ hee foꝛma baptiſ mi

non ex vi verbi vocalis ſed in virtt
te trinitatis/ a in eius ſide at fidei cõ
ſeſſione · habet in anima efficatiam
purgundi triminũ ſoꝛ des et ſpiritu
alcs in ſundendi virtutes · Allud quo
q; ara hanct baptiſmi effia tiã ſpiri
tualẽ ad trinitatis fidem a ſidei on
ſirma tionem accedit/ ꝙ non ſolum
ſpiritualiter in animabꝰ“ ſed quan

to q; viſibiliter in coꝛpoꝛibꝰ/ moebo

tum peſtulentie huiꝰ fidei virtute ſu
gantur⸗· Mam ſialt recitat damaſce
n Cum apud tõſtantinopolim que
dam peſtilẽtia grauis eſſet:quidam

puer de medio populi in elũ raptus

ab angelis · illud canticu trinitatis
erockus eſt Hancte dey ſancke forte
ſanctea miſeritons ſaluatoe miſerere

nobis, Qui rediens cũ illud oꝛam
ppulo detantaſſet,omnis mox peſ

ulentia ſugata eſt Et hec de pꝛimo
galo⸗ Er 1
Ed iam ad ſecundũ noſtri pꝛi
me onſideratio nis artiallum
acedamus⸗oſtendentes qualiter hu
ius trinitatis fides ⁊ fidei veritas⸗
argumento autentio rationabiliter

● V
confir matur Lieet autem non poſſit

argumentis aut rationibus euiden
ter pzꝛobari, ſat s tamen onuenien
ter poterit non peruerſe obſtinati /

ſed pie affectans monubus. tribus

argumentoꝛzum generibus ſuadere⸗

videlet ſcripturarum teſtimonije⸗
cre atura rum vſtigijs.a figurarum

congruentije Pꝛzimo namce har

veritatem pꝛobabiliter argu ere poſ
ſumus ex tribus infallibikbus teſti
monijs ſcripturarum · diuino ſcili
cetangelic“ atq; pzꝛophetic⸗ //
Audi teſtunoniũ diuinu ad conſuſi

onem iudaie perfidie· in pꝛincipio

legie moyſauic tecitatum-aciamꝰ
inquit hominẽ ad ymaginem er ſt
militudinem noſtram⸗ NMon enmm

angelus hot verbo loquitur ad an

gelos,/cum angelus hominẽ facra

aut cteare non poſſit ſed loquutur
om mipotene treatoꝛ omnin terum

deus · Cum ergo piuraliter git/ fa
riamus pluralitatem inditat perſo
narum · que ſi in deo non eſſet· vtiqʒ;

non diceret / faciamg / ſed faliam/ner

diceret noſttam/ ſed meam · Cum
vero ſingulariter ait ad ymaginem

et ſimilitudinem · iſinuat diuine ſub

ſtantie vnitatem / Audi teſtimo

nium angeliaim Tegimus in yſaia

angelos ontinue clamare et dicere
Danckus ſanctus ſanctus dominus
deus exercituũ plena eſt om nis ter

ra gla eiꝰ Meaut ter diaunt ſanct9/
perſonatum indicat trinitatẽ⸗ ꝙ ve
ro ſemel dicunt dñs deg· et ſingula

rit gla ei· iſinuat vnã diumi domi
nij a diuine glẽ maieſtate // Zui
i⸗

„

õ

2„
de niq; teſtimoniun pꝛopheticum⸗ ut
ſit triplex natura / duuna ſcz angeli
a humana in huius trinitatis ap
pzobatione wnoꝛdent/ a iuxta legẽ
moyſaicam contra pꝛeuarictionem
uimicam in cer triu teſtiu / hoe vbũ
veritn tie ſo ln ſtabilitate firmetur⸗
Dit ergo gyheta dauid⸗ dit teſtimo
niũ trinitati. Denedimt inquit nos

de deus noſter benedicat nos de9

et metuant eũ omẽs fines terre· In
hoe ſiquidẽ ꝙ ter noĩatur deue qd
aliud qꝙ; ꝑpſonalio trinitas: in hot at
ꝙ ſingulariter dictur noſter⸗qͥd alꝑ

ud ꝙ; eſſentialis vnitas oſtenditur?

Huijs inſuꝑ ſcripturarũ teſtimo
nijs alludit ſecunda pꝛobatio ſumi
in ex veſtigijs ⁊ ſimilitudinib crea
turaru Liret eni nulla ſit aut eſſe poſ
ſit creatura huit ĩcteate trini tati ſinu
lis/ſicut net vmbꝛa cozpoei⸗ nec veſ
aguũ pedi⸗nec ymago vete tei / p̃t tñ
aliqua ſimilitudo tenuis i trib reb
treatis / videlicz ſuperioꝛ ibg / inſe rioꝛ i
bus / et medijs inue niri In ſuperioei
bo eſt exemplũ de ſole In inſerioeibg
eſt oxemplũ de fonte In medijs ẽ ex
emplũ de hoie / In ſole naq; ſcðz
auguſtinũ tria gſie rat· ꝙ ẽ⸗ ꝙ lu
œt · et p caler⸗ id eſt ſolis ſubſtatia⸗
radius et caloꝛ Kadius ergo de
ſole naſcitur⸗ ſicut filius de patre ge
neratur Caloꝛ ab vtroq; pꝛogrre
ditur⸗ ſiclt ſpi rituis ſanctus ab vtro
q; ſpiratur, Sol autem a nallo iſto
rum pꝛocdit⸗ſicit pater non eſt fac
tue⸗net genitue-nec pꝛoœdens Et
tamen het omnia ſunt vnus ſol ⸗ ſi
out tres perſone ſunt vnus deus⸗

3

1/ In ſonte quo q; videm ꝙ ipſe
gene rat riuũ / ſiat pater ganerat fili
um⸗fone aũt a riuus faciũt ſtagnũ⸗
ſicut pater ⁊ fili ſpirat ſpm̃ ſanctũ⸗
ſons vero a nullo Peedit / ſicit pat a
nullo exiſtit· Et tñ in ſonte / riuo / er
ſtagno/eadẽ eſt aqua⸗ ſiaut in patre

filio ſpũ ſcõ eadem ba // In ho
mine deniq; hant ſimilitudinẽ oſtẽ
dit auguſtinq ita diæno- Meneano
tica ei et amoꝛ tra quidẽ üt HMẽs

enim nouit ſe et amat ſe / net amare
ſe poſſet niſi ſe noſſet I¹pſa aut mẽs

eſt qualſi parens / notica eig quaſi
les /amoꝛ vero ex ipſa mente not
tia pꝛoœdit⸗ Et hec eſt in treaturie
maioæ ſimilitudo trinicatis / ideo vo
catur ymago Vñ et homo ſpeaalit
ad ymaginem dei fachg eſſe dicitur⸗
j/Poſtremo acedit ad ofirmati
onẽ pꝛemiſſoꝛũ tereia ꝓbatio acrep

ta ex ongruentijs figurarũ Mone
igitur hec pſonarũ trinitas cõgruen

gelis / qͥ in libzo geneſis abꝛ ahe ap

paruiſſe ſeribũt/ de qbo dieit ꝙ tres

vidit et vnũ adoꝛ auit Ge xvi ꝰ⸗ V
bi ſe8m gloſa trimtatis et vnitatis

miſteriũ enotaturQNõne 2 ille tres

Magines in ead vite / quas pincr
nam pharaonis vidiſſe / libꝛi eiuſ dẽ
teſtatur hyſtoꝛia / tres perſonas in v
na deitate figualit ſignificat⸗ge · xl
None eaa huig figura miſterij ĩ da
nielis libꝛo mõſtrata eſt? Vbi dicit
y appatuerũt tres digiti q̃ſi homĩs

ſoribẽ tis / am endit / numerauit di

uiſit daniek vꝰ⸗ ZLicot enim hi tres

digiti diuine manns ſiue potentie⸗

*

ſciliet tres ꝑſone ſimul habeant ap
pendere · numerare · et diudere qꝛ tri

nitatis opera penitus indiuiſa ſunt

ad extra / apꝛopꝛiate famen puter

per ſuam potentiã omnia apendit⸗

id eſt om nia poꝛ cat et cuſtodit / fili⸗

per ſuam ſapientiam omnia nume

rat id eſt inueſtigat 1 ognoſcit / ſpi
ritus ſanctus per ſuam clementiam
omnia diuidit⸗ id eſt dona ſua homi

nibus pꝛout vult diſtribuit / ‧ Ex

pꝛemiſſis ergo ſatis ac multiplicit
oſtenſum eſt/ qualiter huius ſancke

trini en tis firxs argumento auctenti

o rationabiliter confirmatur In hu

ius tamen confirmatione fidei ilud

ſummopere auendum eſt⸗ ne argu

mentum aut ratio euidens requura

tur / lum apoſtolus fidem diffiniat⸗
q eſt argumentum non aparentiũ

Et gregoꝛig dicat⸗Kides non habet
meĩtum ceu ratio humana pꝛebet ex

perimentum) tro ſiuit ait bernard?
Inquitere de tn nitate ſciliet per eui
dentem rationẽ⸗peruerſa curioſitas

eſt Credere de ea ſicut ecleſia ſancta
tenet· fides a ſecuritas eſt Hidere au

tem eam. perſecta et ſũma ſelicitas
eſt⸗ JIdem quoq; bernard? ad euge
nium papam ſeribit · ꝗ ſcrutari hot

temeritas eſt/ credere pietas eſt⸗noſ

ſe vita eſt/ a vita eterna uxta illud
Het eſt vita eterna vt cogno ſcat te
deum verum · / Ex quibus poteſt
colligi theolo giaim doaimentum⸗
ꝙ non münoꝛis eſt ſtulticte velle con

ſequi in hat vita claram huius trini

tatis oognitionem 2 euidentiam · ỹ
in eadem moꝛ tali et infelici vita vel

le onſequi vitam ſelictatem eter
nam / Meutrũ ergo hit queramꝰ
ſed in ſututum vtrumq; toſequi poſ
ſe fideliter ttedamuscredendo ſpere
mus⸗ſperando amemus⸗ꝗ ſit fide /
ſpe / et caritate / que eſt trinitas trea
ta ad intreatam trinitatem nos eri
gens / illud tam feliciter gſeguemur

ECt hec de ſeaundo articulo⸗

Epeditis itaq; duobus noſtre

pꝛune aſiderationis articulie

lam ad tereum vemamd in quo oſ
tenſuri ſumus qualiter het ſancta tri

nitas ſeſto eoleſiaſtico ſolempniter

publicatur- Caleſia naq; pꝛemiſſis
documẽtis inſtructa/ ad eruditionẽ
cuntcozum fidelium beatiſſima illa

trini tate m ho dierno feſto ſolempni

ter publicanda⸗ publie honcꝛanda⸗
et honoeifiee adoꝛandam atq; wlen
da eſſe decreuit Licet eni oli hoc ſeſ

tũ ab eccia nõ fieret⸗q; ote ta exat il

la cõi laude trini tatis in ſra ynodo

nicena edita⸗ qua btũs ihed ni9 i fine

pſalmoꝝ decãtari iſtituit/qᷓ dẽ Gla
pꝛi a filio a ſpuũi ſcõ⸗CTñ poſtea qꝛ
ara hunt articulũ fidei multe hete
ſes ſucore ſce bant/ ad rogatu karoli
xp̃ianiſſimi ĩ eratoꝛis alauinus ma
giſt ſu vir eruditiſſim ſub q̊ ſtudi
lrxãrũ qð oli i greciadeide rome flo
mierat· i gallia pariſig traſlatũ ẽele
gẽ dã de trinitate gꝓpoſuit⸗ꝑ qua eli
nünatherroꝛibg fide catholica robo
rauit Qua ocaſioẽ plu ribg in locis
hec feſtiuitas œpit ſolẽpnit᷑ elebꝛa
riq̃ tñ nõ vnifoꝛmit᷑ ab oib obſer
uat᷑ QNã plutes ea ælebꝛãt hac dñica
pt pẽthecſtẽ⸗q̃ ẽ p aliaꝝ Kanriß

.
ad ĩſinuaduũ ꝙ ſcã trini tas ẽ pnceipi
u a pe reru oim auſa effiaẽs Qui
dã vero hant ſolẽpnitatẽ faciũt vlti

ma dnia añn dnicu adustu ad deſig

nãdũ ipa ẽ vltimg oĩm rerũ finie

AQue aüt obſerua tia melior ſit nõ ẽE

meñũ diffinire ·/ cũ vtraq; ad honoeẽ
illi fiat qᷓ ait Ego ſu alpha a o⸗pᷣn
tipiũ et finis / Sz hic foꝛte qꝛit
aliqs q̃ fuerit vtilitas obſeruatie hu

uus feſtuuita cũ qᷓlibet dñica ſit feſ

tũ deitatis qᷓ ſine trini tate venerari
nõ pᷣt Mõ eni vide᷑ poſſe venerari⸗
ſiait nec poſſe videri diuina eſſetia ſi
ne pſona-net pſona vna Iñ alia⸗ di
Ete xpᷣCᷣo Qui videt ine videt pꝛeʒ

Cui rõ ẽ · qʒ eſſẽtia ẽ idiſtincta reali

ter a pſona⸗a liœt vna pſona ſit ab
alia dꝛſticta/ tñ qlibz pſonarũ p cir
tcuincſſionẽ eſt eſſẽtialit in alia / iux

ta illud⸗Ego in pꝛe et pꝛ in me eſt

/ Hane hijs nõ obſtatibů qᷓ oĩno
vera eſſe ꝓfiteoz/ creto ecciam rona
bilit feſtiuare de diuna eſſentia ſub
noie trinitate⸗ ſiaut etia ip̃a diuinis
pſonis ꝑ quadã cõgru appzopꝛiati
onẽ varias ſeſtuuicates att ribuit Cu
uis rei vtili eas vt ſuß tetigimg eru

ditlo fide liũ⸗ exarpatio hereſum / et

publicatio catholicnrũ veritatũ / vbi
gra Celebꝛauimgeni ſeſtũ de filio⸗
magnũ illð donũ eterni pꝛis ad me
moꝛ iã reductes, q̃ oeternũ ſibi fili
um tpaliter nob miſit ad nrãm ſalu
tarẽ re ptionẽ Celebꝛauimq edã ſeſ
tũ de ſpuũ ſcõ magnificãtesillud mu

nq qð ſup addidit / qn ſom ſem wꝛpa

li ſpẽ viſibuliter nob exhibuit ad noſ

tra filialẽ atoptionẽ Celebꝛaturi tã

..

dem ſum? ſeſtũ de patte eterno / viẽ
liet ĩ eeleſti pꝛia/teapiẽtes ibi illud
oĩm donoꝝ maximũ fadalẽ ſciʒ vul
t ſui viſionẽ/ad nrẽ bttudinis fina
lẽ gſũmationẽ Hodie vero ſimul ee
lebzꝛam feſtũ oim triũid ẽ ſeẽ Q in
duudue trinitat / vt int eos quonꝝn 6
idiuiſa vni tas/nullaten videamur
ponere diuſionẽ aut diuidẽ vnionẽ
/ Ex his ergo ꝗᷓ dixim cõcludi
pᷣt theolo glicãũ ddalmẽtũ. ꝙ eccia nõ
minoe ẽ debz agete feſtiuitate de tota
trini tate⸗quã de filij natiuitateaut
ſpᷣs ſcĩi viſibili miſſioẽ / et ꝑ oſequẽs
a foꝛ tioꝛi ꝙᷓ; de bte marie aut alteri9

tuiu ſcũ q; creature ſcĩtate Et hot ſua

deri p̃t triplici rone / Pequo ad
mã ꝑtẽ,/q; ſicut eccia woœt in hac tri
nitate nichil malg a ming/ß totas
tres pſonas weternas ſibi eſſe 1 woꝛ
qualas ſit do ere debet cas ſimul a e
nrũ quã libet equaliter eſſe olẽdae
honozantusq ꝑ aſequẽs equali cul
tu 2a honoee ſeſtuiandas/ Secudo
quo ad ſecundã ptẽ⸗qꝛ tũ het ſca tri
ni tas ſit pᷣncpiũ ⁊ finis oĩm creato

H/oĩs honoe exhibit creatute/ debz

in eã finaliter oꝛdinari/a ꝑ aſequẽe

nulli ſcitati crcature debz maioe cul
t9 vel honer exhiberi ; huit trinita
ti/quaẽ net honozabilioꝛ eelebꝛitas

aut celcbꝛioꝛ feſtiuitas ·/ Tertio
quia opnoſitum facere eſt ſimplicb⸗
erroeis o caſio · Scio enim et expe
rientia oente didic⸗ g quidam fide

les ming reuerẽter ſapiüũt de trinita

te⸗viEtes ꝙ ecra de ea minoaẽa mi
n ſolẽpnẽ agit ſeſtiuitatẽ· q; de na

tiuitate/a pethecſte · vel de biẽ ma

A

a
44
60
1
tpe

utt
A
den

En

rie aſſuptione Cum eni ſeſtinitatee

ſicut picture etciaſtic ſint quodam
mõ libꝛi catholiozu ſimpliau. ſepe
credut illig eſſe maioeem dignitate⸗
tuiq ecca maiorem agit magts ſeſ
tiua ſolempnitate // Hijs itaq; ra

tionibus veſtra pater ſciſſime btitu
dinẽ ſupplex moneo. iteru atq; ite

rum huiliter exhoetoꝛ quatinus vꝛa
auckoeitate aplica deernatur⸗ et de
creto perpetmio publietur⸗ ut in hac
dis ſancke trimtat⸗deinceps equak
et ꝑ oĩa eque ſolepnis clebꝛet ſeſti

uitas ſicut in dieb natalis / penthe
cſtes/ aſſuptionis / aliß ſeſtie ana

ubo eccia ſaere cõſueuit Et ad hot a
gendu loc diſtributionũ materiali

um per largiuonẽ indul gentarum

ſp uüalium inſtar dñi vꝛ bani quarti

in ſeſto ſatcramẽ ti/deuotionẽ fide kũ

exctete Hot enĩ ſtatuẽdo in ſide ſcẽ
trimi en tis/ firma ſpem habeo qð in
ſa adiuuate a interuenientibus pijs
xpianoꝝ p̃cib / extirpatio nephadi
ſciſmatis et cõtluſio pads et ecciaſti
le vniois quã querimꝰ pꝛoſpere ſub
ſequetur/ Et hec de pᷣma 2ſiteratio
ne⸗a pa noſtri ſermoĩs pte ſufficiat
Hequitur de ſenund⸗
Yrimus vt potuimꝰ de illa ſp̃s
ſci ↄmunicatione icẽptita· hot
eſt de indiudue trinitat muni vni
one in vna eſſentia deitat / ſi quo tñ
ab hoie ſedente in tenebꝛis⸗ ieffabi
lis illa poſſit dici Ja vero cõſiderãda
nob ? illa ſpus ſci omunimtio gra
tifica / trũ ſcilicet virtutũ ſpualiũ in
vna mtionali ſubſtatia ⸗ / Hec eſt

ei triũ theologicarã Vtutũ ſidei ſpei

4

ı
2 aaritatis munimtio⸗que operan
te ſpᷣs ſancti gratia aie noſtre diſſun
ditur⸗/de quib per apoſtolu dictur
Muüc autem manent fides ſpes cari
tae tria hec- Maioꝛ aute hoeum eſt

caritas // NDet vero trimtas liet
ſit in vna eademq; rationalis aie ſbᷣ

ſtantia/ tamen triplici eine potentie
wꝛreſpondet / videliget rationak / iral
cibili et onaupiſcibili / vt in potentia
ratlonali ſit ſides . in iraſcibil ſpes ·
in onaupiſcibili caritas / Vec p̃te
rea trinitas creata quodamodo in
cxtate trinitatis gerit ymaginem⸗
Mam ſicut a patte flliꝰ · et a fatre
ſilio ſpũs ſanctus- ſic a ſide ppes er

a fide a ſpe mrritne quodamodo pꝛo
odere dinoſcitur⸗ In hat camen ſi

mulitudine magna valde diſſimilitu

do reperitur· Cur ita? Quia in illa

ſumma trini tate nichil maig aut mi
nus: in hat vero maioe horũ eſt cari
tas ut ait aplus / / Dz qꝛze maioe
haru vtutũu eſt caritas? Hane qꝛ ꝑ

caã nob omunict᷑ ſpecialit ſp̃s ſcũe

eodẽ aplo dieente Cantas diffuſa ẽ

in wꝛ dibg noſtns per ſpm ſem q̃ da

t nobis rec ſolũ per ea ſp̃s ſcũs
ſß pariter cũ eo nob cmunicãtur pꝛ
2 filig. dicete xpõ Shi q̃s diligit me.
et pꝛ meꝰ diliget eũ et ad eũ venie

m q mãſionẽ apud eũ facemꝰ //

Hz ſi qᷓꝛis qũo veniũt Audi q̃d ſuꝑ
h vbo dict aug. Veniüt inqt ad
nos pꝛ filiꝰ a ſpᷣs ſcũs veniũt ama
do⸗ veni m imitudo Ergo p cnitatt
dilectionẽ ad nos veniũt · 2 nos mu
tua et recipꝛoca ad cos dilectioẽ ve

nimꝰ? / Dz nũd ad hãct trinitate

1 iij

ter ſola venim⸗ ari tnte? Abſit Be
nimꝗ eciã ꝑ ſi: venimq a per ſpem

Ber ſidẽ eni ad eã dirigimur p ſpẽ
ad ca erigimur⸗per marninte veo ad

eã ſpecialit auigimur⸗ſibiq; adhete

mꝗ ſpuũalit᷑ a vnimur ero bñ dieit

Qui adheret deo. ſe; per aritate di

lectionẽ. vng ſpus eſt e eo / Ber
illa icaq; trini tate creata⸗ ad increa

tã trinitate vemẽdo ſalubꝛiter reuer

timur⸗a qᷓ aulpabilit᷑ to⸗ dapna
biliter teedim⸗ miſerabilter exu
lam Hñ bernard? Eſt inqut trini
tas a ꝗᷓ hõ œcidit. ſeʒ pꝛ? filiꝰ a ſpũs
ſcũs/q & trini tas qᷓ œciditmeõzia⸗
itelligstia⸗ volutas Et e trinicae

in quã iſa ecidit⸗ſciz iwtetia⸗ igno

rantiaia ocupiſcẽtia Ma memoeia
lecidit in ogitatioẽs affectuoſas / o
neroſas / et ocioſas⸗ Intelligẽtia eci
dit in ignoeantia veri 2 falſi/boni 2

mali· modi a intõmodi / Volũtae

wcidit gaupiſrẽ tiã curnis/gcupiſcẽ
tiã oculoꝝ.a ſuperbia vite⸗ Sz ̈ tri

nitas per qua ipa teſur git⸗ſcz fides

ſpes maritas Tides articuloꝝ prepto
rũ et ſaramẽtoꝝ/ſpes venie gre et
gloeie/ taritas de coꝛte puro / cõſcia
bona / et fite nõ ficka / Nat ergo
trinitate vtutũ a vitijs teſurgẽtes⸗
et ad eã trini tale a ꝗᷓ wadim teden
tes, cũ to cẽᷓ bernardo ſuper cãtica la

crimabilit exclamem dieẽtes O be

ata veritas/caritas,eternitasq be
atiſiciãs trini tas⸗ ad te mea miſea bi
lis trini tas miſeab lit᷑ ſuſpirat⸗ qm
a te infeliciter exulat· Diſce dẽs eni a

te mult ſe intrim uit erroeibg doloꝛi

bza timoeib Heu me qlẽ ꝓ te ↄmu
tauimꝰ trinitate? Ratio ſepiſſime in

ſulis inditijs falli?. Volutas multi

plici pertur ba tioẽ iactat/ emoeia
mulupliti obliuioẽ afũdit᷑ Triplici
huit vani tati nobił creatua ſubiecta
C meũ agturbatũ cn inde doloꝛ
Dereliqt me vtg mea a inde pauoe

Et lumẽ oculoꝝ meoꝝ nõ ẽͤ meca.⸗

inde erroꝛ O aie mee trinitaseœe

qlit erulãs offendiſti Verũptñ aĩa

mea ſpera ĩ droeqm adhuc tõ fiteboꝛ
illi⸗Cü viz a rone erroe⸗a volutate
doloꝛ⸗ et a meõꝛia timoꝛ oĩs recſſe
rit ⁊ ſuceſſeit illa quã ſpeamq mira

ſerenitasplena ſuauitas,a eterna

ſecuritas Et ih de ſecũda gſidera tioẽ
2 ſecũdn nrĩ ſermoĩs parte⸗de ꝗᷓ plu
ra eſſent di utlind ſinẽ geraret
intetio ¶ Sequitur de tertia
oſtq; ergo de p“e ſecuda ſpuũs

ſci cicatioẽ dictũ ẽ / rect oedo expoſ

ai ut de tercia diſſeam / de wĩcn

tione catholica triũ ſtatuũ ſide liũ in

vna vniüſali eca / Dialt ciapa
cic tioẽ ſetuda ſit a duabg ill tere
am pedẽ ggnoſcim Ma ſiaut a ſca

trinitate qᷓ deq ſit coicatio tri vtu

tũ pᷣdenn in aia huana/ſit a deo me

diãtibg hmoi vtutib fit triũ ſtatuũ

et vniüſaliter oĩm fideliũ witatio⸗
id wis vnio i ecia xp̃iana / In

ea qme triplex oꝛdo ſiut triũñ ſtatuũ
ſiqt᷑ oedinaea diſticio. ſciz populari

ũsnobiliũ⸗a tlerioꝝ vł iugatoen⸗
atinẽtiũ/a virginũ⸗vel inapivtiũ⸗
ꝓfiaẽtiũ/ e pfectoeuũ Et hij oẽs ꝑ
oitationẽ fidei ſpei aq cantat/vnũ

xp̃i woꝛp miſticũ/id ẽ c&τ a; tatholi

ca oſtituuũt dæ q̃ dicit apłs Oẽs vnũ

vꝛpꝗ ſumg in xp̃o Alter autem alte
rius mẽbꝛa Na ſiait ait iheronim

lg
Nig

tn
N
lg
er
iuin

Auluq in eccia oculg eſt⸗ alius lingua⸗
alius mang⸗alius pes aurs venter

Et vt etera bꝛeuig tranſeam⸗ lege

pauli epiſtola pzꝛimã ad wꝛithios⸗

quomõ diuerſa mebꝛa vnum oꝛpꝰ

effſiciũt / In oculis itaq; 2 lingua

ſtatg expꝛimutur cleniwꝛu· qui eebẽt
eſſe oauli alios dirigento⸗ et lingua

tweendo In manib ſtatus nobilũ⸗
qui debent eſſe manꝰ a bꝛachia ecce

eã deſentẽto In pedibe vero aurib

eſſe pedes totum toe po ſuppostando⸗
aures audiendo et obediendo⸗ venter

ceſſaria mĩſtrado / O ꝙ pulchꝛa
eſt aà dewza⸗hec müſtic coꝛpis id eſt
eccie xp̃i cõpoſitio-huiuſmoõi mẽbꝛo
rum at ſtatun varictate diſtincka⸗ ſi
tñ in ea fuerit illa ſpus ſci cicatio⸗
id eſt cis vnio⸗ qua nobis i verbis
ꝓpoſitis optauit aplůe Cömunica-
tio inꝗt ſcei ſpũs ſit ſempꝑ cũ oibꝰ vo⸗
bis Alla ſci; ad qua alibi nos hoeta
aur dieens Holliciti ſeruare vnitate

mendationẽ eccie pmitiue in actibg
apoſtolozũ ſcribitur· Ccleſia quidẽ
habe bat pac7 ediſica batur abulas
in timoꝛe deiet cõſola tione ſpuũs ſci

replebatur⸗O timoe dei O cõſolatio
Püus ſcĩ / NMon ſit Pehdoloe ; nõ

.

ſic hodi

e/ß ecõtra⸗Jã paõ nõ habet

ectĩa / ldeoq; nõ edificat deſtruit⸗

er uuxta vbũ illig qᷓ ediſicauit et fun⸗
dauut eã altiſſimv ip̃a velut regnũ ĩ
ſe diuſũ miſerabihter deſolatur /
Hz cur ita? Et vñ het tãta inter

mitiua et p̃ſentem ecĩam differenti

auut illa inter aſpera aduerſa edi
ficaretur 2 gſolaretur/het vero inter
blada et pꝛoſpera deſtruatur atq; de
ſoletur? / Dane hot ieo qz illa
abulabat in timoee dei⸗ et teo in oſo
latione ſpũs ſci⸗ hec vero nõ ſic H ã
bulauit 7 abulat in timore müdi⸗ et

1deo ĩ de ſolatioẽ ſpus maligni Per

didit quippe ecia oonſolationẽ diui
na. ex quo nimiũ q̃ſnut tõſolationẽ

mũdana⸗ p didit dei tõſolationẽ ſpiri

talẽex quo inoedinate a petere ac
tenere curauit mũdi gſolationẽe temͤ
poꝛzalem. perdidit ſpiritualia dona

dei ex quo ſuperflue acc pit tẽpogali
a bona mudi⸗Maã de ſpũ ſcõ ſcriptu

di no wſſũt acripere et miru Da⸗

endu eni eſt müdus iſte quadan
trinitatem vicoſam tinct, que om

mũ pecatoꝛũ radix eſt oeigo At
ideo trinitati virtutũ fidei ſpei cani
tatis tõtrarias cĩtationem ſpus ſci /

totamq; ſimul ſanctã trinitate exclu

dit. vnde diat ſeripturae y oe ad eſt

in mũdo aut aſt cocupiſretia carnis

aut cupiſcẽtia oculoꝝ aut ſuperbia

vite O trinitas mõſtruoſa. luxuria⸗

auaricia⸗ ſuperbia, Certe het trina
mundi vanttas⸗ triplice ecie pmiti

ue vtutem / videliot caſtitatem pau

pertate huilitatẽ eieat/ at per hot
ſpũe ſcĩ tõmunicatio nẽ reppulit· In
alius locum ſubint rate et operante

pzochdoloe videmus ſciſ maticã tur

bationẽ itroduxit // Igit᷑ pz beanſ
ſime ſi hot nephãdũ ſciſma tollẽ. ſi
pacm cuctis optatam vere fidelib
D

eaiĩt teſtituere deſideas · Tit tu qᷓ vere
es aplic9, dit nobis c aplo Coica-
tio ſpũs ſci id ẽ cõis vnio / ſit ẽp cũ
oib vobis Dic H nobis oꝛde⸗oeα. 27
ope Dit aio verbo exẽplo / Di

aut quo id ſacturg ſis ĩterrogas reſ

pondeo ꝗy cũ ſcẽ trinitat auxilio ex
cluteta ẽ aut ſaltẽ ꝓ viribꝗ reßmẽda
illa quã pzꝛedixim trina mudi vani⸗
tns et vana at vicoſa trinitas/ ut i
ecca floꝛgat a ferueat ſpecioſa et vir⸗
tuoſa trini tas ſuperi memoeata ⸗//
Extirpa igit᷑ vica⸗ plata virtutes⸗
reſoꝛ ma in eccia iuſtiaa 2 ſcĩtnte. ſi

xplicit ſermo de trin tate fact
anue toza dño papa per dñũm P⸗
ameraleñ eỹm Anno dñi Milleſiõ
quadꝛingenteſimoquinto
¶ Sequitur conſtitutio eiuſ ẽ ſant
te trini tatis benedicti pape xiij/que
facta eſt ocaſione p̃dicti ſermonis

Enedickus epiſcopus ſetug
ſeruoeum dei ad perpetuã
Jrei memoꝛiã / terum omniũ
cteatriem beatiſſimã trinitatem/ cu⸗
ius ſapientia conditi ſumg et pꝛoui-

vis in ea pourare wꝛdia vnitate
c, quia abß dubio nõ erit pax ſine
uiſticia/teſte Jaheta qᷓ ait Crit opy
iuuſticie pax Et iterũ pſalmiſta dieẽte
Juſtiga 2 pax oſculate ſunt⸗ Sup q̊
verbo inqt augꝰ Due ſüt amie iuſti

dentia gubernamur⸗nos omni tem
poce det benedicere⸗ digniſq; qua⸗
tum fragilitati noſtre ex ipſius mi-
ſeratione geditur attollere laudum
pꝛecnije ac eiuſ &ẽ ineffabilem glo
B t ria annue deuoteq; feſtiuitatis gau
da 2 pax Cu ſoꝛte vnã vis/æ altera dieoſis et ſpiritualibus iubilis ſolẽ p⸗
nõ faas Memo eni ẽ q̊ nõ velit a miter celebꝛare // Dudum ſiquidẽ
em/⸗ h̊ nõ oms volũt oꝑari iuſtiiaa non contenta deuotio fidelium ipſi⸗
Interrogn oẽs hoĩes Vis pac? VH gloeioſiſſime trinitatis per verſici⸗

no oee rndet tibi geng huanũ/ opto·
cupio/amo⸗volo Ama igit iuſticia⸗
qꝛ due amice ſüt uiſtida et pax I7pſe
ſe oſculatur Si amicã pace nõ ama

7 . *

uerb nõ te amabit ipſa pax nec voni.

et ad te / Mos itaq; ut ꝑ iuſticie
ſcĩtatẽ ecie pac a vnionẽ ↄſeqᷓ me/
reamur Ozem huĩliter deuote ut
coĩatio ſp̃s ſciĩ ſit ſp cei oibꝰ vobis·
hit per gräãm finaliter per gloꝛia
8 cocedere dignetur ſca trinitas
vnus deus in ſealla ſeculoꝛzũ Amen

lum illum / Gloꝛia patri et filio et

ſpiritui ſancto⸗ in fine cuiuſlibet pſal⸗

mi ĩ ſancta dei ecleſia pia veterum
inſtitutione decantari ſolitum/ otidi

anam et tepetitam totiens in ſingu

lis hoeis cano nicis at alijs officijs
ecœleſiaſticis agere memozꝛtam⸗ ad

laudem et gloꝛiam eiuſdem beatiſſi

me trinita tis-ſingulatem a pꝑeaulia-
tem ſeſtiuitatem anua elebꝛitate ſo
lempnizadã adiecit Verũ vt nõ abß
graui oꝛdis amaritudine pœpim⸗
ciren venerationẽ ỹlibate ſeſtiuitate
in plerß ecleſis at lotb ta ecciaſti
coꝝ ᷓ; alioꝝ xp̃i fideliũ adeo tepuit

e
5
aſ
du

&uotio nis affecty / in nonnullie

etcciarũ i p̃aꝝ memoꝛata ſancte trini

tatis fſeſtiuitas mmime / in nonullis

autem ming ꝙᷓ dewat ſollempniter

at honoeifie celebꝛatur · Mos igit᷑
ip̃ m deum noſtrũ / qui Put antholia
pie pꝛofitetur teligio/ vnue? ſiplex
in ꝓſonaꝝ trinitate cõſiſtit/ miſerioꝛ⸗
&ẽ et placabilẽ ſuꝑ malicia nouimꝰ/
ſi ad eũ in oꝛde otrito at humiliato
ſpũ tecurratur/optũtes nob a pppu
lo ſuo qpiaũ effiœre/ at ipſi exellen
tiſſime trinitati ꝑ fideliũ ſuoꝝ deuo
tũ obſeqũ debitã quatũ moætalitati
nrẽ ſinitur venerationem impẽdere
vt ꝑ hec tandẽ ſue miſertg eccie que
nũt ꝓchdoloꝛ pœisexigentibg nequi⸗
ter diuiſa multiplic ptur batiõe on-
cutitur / ipſam toto oꝛbe terrarũ paci
fierre et adunare / er a tot at tantis
ipſius aduerſitatib liberate dignet
vt tempoꝛalig trãquillitate directa /
candem ipſo iuuante Pueniat ad et⸗

na Auckoeitate apoſto licn ſtatuumg

2 & fratrum noſtroꝛum cnſilio / te
noee pñtium oedinamd/ꝙ ſeſtũ ip̃i
us beatiſſime trinitatis / die domim⸗

can poſt ponthecſten / ꝑ vniuſum oꝛ

bem cum ea ſolempmitate oĩmoda⸗
qua natiui tatis et reſurrectionis /ac
oꝛpis domini noſtri iheſu xpꝛiſti.a
alie annales ſeu pᷣndpales ſeſtiuita

tes eœlebꝛari P clerum æ populum a
lſueuerũt/ deinepe ppetuie tempoꝛi

bů ab ipſis tlero et populo elebꝛet⸗
/Et nichilominus vt xifideles
ad ipſig feſti elebꝛitatem eo ſernen
tius et auidig in ecleſijs gueniant /
quo imibi ſpiitalibg alimonijs ſe co⸗

.
pioſi conſpexerint refbueri Oibg v⸗
triuſqʒ ſex⸗ vere penite tib a cõſeſſis
qui in matutinali/miſſe / veſpertino

tam in vigilia i in die / necnõ pme

tertie / ſexte / none / ac oompletoꝛ ij in
ecleſijs/inquibus celebꝛabutur per

ſonaliter intererunt officijs / ſimiles

⁊2 pates wneoſſis ꝑ felicis rewzꝛdatio
nis vzbanũ papam quartum pꝛede
ſſoꝛem noſtrum illis qui ĩ dicho ſeſ⸗
to oꝛpoꝛis domini noſtri iheſu xp̃i
in ipſis eæleſijs ſimiliter intereſſẽt.

trib vero diebg ipſa diem domini⸗
am ſequentibꝰ/ ſimiles cciam gœſ⸗

ſie ꝑ eundem pꝛedeœſſoꝛem / intereſ

ſetibq ĩ ipſis officijs dieb ꝑoctauas

ditti ſeſti toꝛpis xp̃i:alijs ãt diebg
octauarũ ipſiꝰ ſeſti trinitate/quibus

ne cõſuetum wꝛꝑis xp̃i/ipis diebg
Imter ogrurſum impediatur officiũ /
no de trinitate / ſed de coepe xpi / ip
ſum offiaum in ewijs fieri volumꝰ
deuoto de ipſa trinitate cmemoꝛa
tionẽ in ecijs ſecrint / quin quagita
dieru idulgetia / ex lberaltate apli

qa/in ꝑꝓpetuũ mioedit᷑ elargimur⸗
lli ergo oim hoim æac-
atum ianue kł,iulij Anno xiꝰ

pontificat9 ſupꝛa memoeati dommi

noſtni Denedicti pape tercij decimi

Hit ſequutur ſermones reueren
di in xpõ patris at dom ini dni petri
de aillyaco/ cardinalis ameraceñ in
ſeſtiuitat ba aliquoꝝ ſcõn. quoꝝ qui
tdam ermones ſacti videtur in gent
cali oncilio Anno dñi Mαν CC

xvije Et pᷣmo wnitur ſermo de ſcoõo

—

gruriſogono / aug titulũ woꝛta bat

Cat vir qui nõ abijt
in galio impioꝝ/ re
liqua-In huug bꝛeuis
collationis exoꝛdio p
unpetranda ſpus ſci
mrom grẽ virginẽ gloſam

graaa

teuote ſalutabunꝰ dicetes⸗Aue ſine

ve maria gra ple. do · tec ꝛc ¶ He
atus vir q non abijt in Zal⸗ imp⸗ 2
telaliͤꝗil
Jot hũt pſalmum pꝛ imũ ſeu

ios martirib in exo? dio matutinak
offitij pſallat ecia / ad honoe em ta
men et gloeiam ſancki martiris ? be
ati viri griſo goni / aug hodie feſtum
owlimg / endem pſalmũ poſſumd ſpe
aaliter induckre / Ded foꝛte tati
ti ſecum querũt aliqui Cur ita? Qui
bus reſpõcetur deo meito hũt plal
mũ ſpeciali pꝛerogatiua de eo poſſe
intelligi. quia vir iſte be atus / vir
de onſulum genere oꝛtus / vir vtigʒ
non mollicie muliebꝛi vict9 / ſed viri
li foꝛ titudine virtuoſ ocurrẽte cru
deliſſima ꝑ ſeattione ecie, nõ abyt
in conalio impioꝝ Queritis quon?
Hane illig impijſſimi tyꝛãni at cru
entiſſime beſtie dyotleſiani impato
ris / ſuoꝛugz impion ſatellitum / qui

Rbi impio aſilio ſuate bant diente e

„ “

pſalmoꝝ pzohemiũ / de ſingu

Acipe pfecture dignitatem 1 conſi
latum generis tui hat tantum odi
tione ſernata / vt aroz es dros nros⸗
vel tuos, SHed qualiter non abit/
qualiter non onſenſit / qualiter non
acquieuit in onalio impioeum audi
te Ipſe namq; ſpꝛeto hiuꝰ p fecture
at conſularis dignitatis debito ſibi
offiao / maluit eligere martirium/
ꝙᷓ aſſerere mendacum / Vnde ſicut
vir virtuoſe conſtanterq; reſpondit
dicens⸗ Vnũ deum adoeo⸗/ Iſtoeum
aute m deoeum ſimulachꝛa / que de
monũ tems eſſe noui/exetroꝛ a abi
do⸗ // O vete digna virtuo ſi viri
teſponſio / ſed indigna pꝛoeſus et ex
pꝛobꝛandn vitioſi tiranni ſententia⸗
quia tunc iuſſu dyocleſiani derolla
tus eſt / et oꝛpus euis in mare pꝛro
iectum⸗ 1droqʒ ipſius ani ma in clũ
pzouecta eſt / er beatitudinem aſſe ou
a / vt de io ſancho mariire/ ia non

unmerito aum deuota exultatiõe ta

nere valeamus pſalmũ pꝛedictum⸗

Decat vir qui non abijt æc // In

quo qudem pſalmo tria documẽta
ſignanter notate poſſumus / hui9
beati viri examplo diligẽter imita

ri debemus-Pzunũ quid euitandũ

Quia non abijt in onalio impion
Heaundum quid exe quendum Qui
a in lege domun fuit volutas eig ac

Tercium quid expectãduũ Qiua eit

tanqᷓ; lig nũ qð plantatum eſt 27⸗
In pz imo pecata vitare/ In ſecũdo

Vtutes amate n tertio pmia ſpera

ie ſalubꝛiter erocmur⸗ſicut hat per
oedinẽ ſub triplci gſideratione decla

Nenn itng⸗ zliter pfal

8

mus iſte i pmo eꝰ Pſiculo hu
ius beat viri exemplo doot nospet

nta vitare / iꝛz btus vir qui non ab
it in cõalio impioꝝ: q in via pœo

non ſtetit / et in athedza ſtilentie
non ſedit,- Dbi tnia notate verba / ab
jt / ſtetit / ſedit⸗/In quib ſe 8m docko
rum ſniam /tria deſignatur peei ge
nera⸗Per abit / heem woluntatis / p
ſtetit ptm opens/p ſedit pĩẽm on
ſuetid inis⸗ Mot aut dictur p ſimi
litud inem in via ꝓꝑambulantũ / qui

du abeüut fachus renocantur / dum

ſtant difficilius / dum ſedent diffial

lme Ita qui ſola voluntnte wecrat /

ſaallus redit / qui ope diſfialigegre

ditur / qui gſuetudine diffiallune cõ

uertitur Hed egam notare debemg

tna que hijs verbis gueniẽter addũ
tur / vide lieet caliu unpiop / via pet

tatvzũ / cathedꝛã peſtiletie⸗ In qᷣbue
ttes pei dif ferentie tantur intelligi

Maã ſrom caſſyodoꝛzu· Impig eſt qui
pecrat in ã / pecatoꝛ

ℳ₰G

e qui petcat
in ſeip̃ m/ peſtilẽs vero qui pecat
ꝓrimũ· / NHijs aut tribg modies
pᷣmd adã peccaſſe dinoſcitur/ at ĩ to
tum geng humanũ per ceu radiem
Pagnſſe⸗ Pec auit emm in drũ et
abijt in cõa lio impioꝝ / t pſuaſioni
dyaboli et eue gſenttens / a deo teſ
ſit/ et tune ſolo oſenſu volũtatis pec
latum inchoauit Petcuit in ſeip̃m
et ſtetit in via pecoꝛũ / eũ pomũ veti
tum coome ẽs / in eſu delectatg eſt et
tunt effectu opis pœm oſummauit
Pecauit in primũ a ſedit in cathe

dꝛa peſtilentie cũ alijs exẽ plũ tedit

1

recrandi / 1 ſe ſtulte excuſãdo in ſup
bia gfirmat/ allpa in deu retulit di

cens Mulier quã dediſti michi ſedux
it me · Et tunt quada obſtinatiõe cõ
ſuetuduns pœm ofirmauit⸗Et ide
o recte in lathedza peſtilẽtie ſediſſe

dicitureqz cathedza qgpꝛie doctoeum

eſt: ſiaut thꝛ ong regum/et tribunal
iudicu⸗ pſe aũt pᷣm toctoe fuit / 6
ad poſteros / peſtilentia aulpe oꝛigi
nalis tranſ ſunds / perrandi expliũ
foꝛmaq; docuiſſe agnoſcik / Hz⸗
quooſum iſta? Sane het ideo pᷣmiſiſ
ſe dignũ fuit/ qꝛ ſcũs muͦ noſtes gri

ſogon / in illa atrociſſima tepta tiõe

crudelis imꝑatozis/ nichil tale feaſ
ſe teperiturx/quale ile pᷣmq adam in
temptatiõe ſue carnalis muliere*/
Mam ipſe beatus vir gtra Pſpera
que tpzꝛanꝰ ille blandtendo Pmitte
bat / et gtra aduerſa quibg eu in cnt
ete afflige bat / grauioꝛa ſibi moe tis
toꝛmenen inſerre parato / virtute fir

mus / in veritate fidei pſeuerabat im

mobilis· Mar abijt in conallio impi

ooum- Qui contra deu veru ipſũ fal
ſa ydoa olere ſuade bant / nec ĩpio 3
ſilio ſiiadete gteti im pijſſimo ſupplid

o/ ip̃m ad hoe ſ bdere wnabaturz ect
ſtetit in via peœatoꝛum⸗ inter quos

natus et onuerſatus eſt- loeum

videleet de quoeum geaneroſa pꝛoſa

pia tunc per ywlatriam erronea

ecitate deepta/ oetum habuit tem
poralem/ que ipſum ad eternũ dap
natio ns ocaſum traxiſſet⸗ ſi ipſig

ſeculi er ſerulanis honoeis vt fieri ſo

ler tenuiſſer illeebꝛa⸗ Wec ſedit
᷑in athedꝛa peſtilentieHot eſt:

*

£
noluit delectari in terrene dominatio
nis ſublimitate. Eſt eni peſtilentla
moebus puagatus / os aut pene õ
nes innoluss Et diatur a paſtu / ſi
paſtul ?ta⸗ NHit eſt vt auguſting ait⸗

amo⸗ dñ andi quo vix catet aliquis

Muo tamen dei fauente gra caruit
beatus vir griſogonz qui ſpꝛeta illa
cathedza peſtilbtie / ſedit in cathedꝛa
pacdientie/ doens nos ꝑ exemplũ tõ

ſtantis ꝑſeuerantie / cacta mudi / clar

nis / at dyaboli obleckamẽta / peca
tnq; vitare Et hec de pꝛima conſide
ralone ſufficiant
Onſidetemus Leinde qualiter
ſalmꝰ iſte in ſecũdo eig verſi
tulo huig beati viri exẽplo docet noe
birtutes amare Quia eni ſcm eaſ

ſiodoꝛ um/ õ eſt ꝑfecta laus fuge

re vituperada niſi ſequantur lauda
da Et vt gie goꝛig ait Mind eſt ma
la nõ agete / niſi q̃ſq; ſtudeat eaam
bonis operib inſudare⸗ deo ſeqtur
Hz in lege dñi ſuit volutas eig et ĩ
lege eius meditabitur die at nocte
O vere digna beati viri cmẽdatio⸗
Mon eni abſq; miſterio dickum⸗ In
lege dñi ſuit voluntas eius· Aliud

aſpe eſt eſſe in legr / aliud ſub lege⸗

QCiui in lege eſt ſe8m legẽ agit· vo
luntarie legi obediens De quo apoſ
colus ait uſto nõ eſt lex poſita Qui
vero ſub lege eſt⸗ſcðm legem agit:
neeſſitatis timoee wackus ͤlle liber
iſte ſerug eſt · Vnde notãter de vtro
q; egregius poeta dicit Oderut pet
cnte boni virtutis amoꝛe⸗Oderunt
pecare mali ſoꝛ midine pene· Meri
to ergo de hoc ſancto mie dicũ eſt

In lege dñi fuit volutas eig, qꝛ vo
lũtarie legi obedie bat; Et nõ ſub lc
ge⸗ qꝛ nõ ex triſtida vel timoꝛe legi
ſeruie bat · Sed vt volutas eig oſtẽ
datur non ſuiſſe ocioſa / aut leui mu
tabilitati obnoxia⸗ pꝛotin additur
Et in lege eig meditabit᷑ die at noc

te Hot ẽ / medita batur aſſidue Het

aute aſſidua legis meditatio nichil
aliud eſt ſcᷣm aſſiodoꝛũ/; ſcitatt
iugis obſeruatio / ad quam huig be
ati viri deuotio / totis oꝛdisat coꝛpo

ris viribg intende bat Verum qʒ diei

tlaritas letiaa-et noctis obſcuritas

triſticam / wnuenienter deſignat / in

die pꝛoſperitate/ in nocte aduerſi
tatem intellig ere poſſumꝰ / vt ſit in
ꝓſperis et aduerſis ſempꝑ in lege do
mini ſuit meditatio ciꝰ Hot autem
qualiter werum ſit andiam I pſe nã
q; vir illuſtris in magna Pſperitate

ſuerat⸗ et ſi fallacib ſeculi bladicijs

acquieſcere voluiſſet⸗/ in maioei eſſe
potuerat Jam vero in magna adu
ſitate oſitusiam duro carceri man
cimtue / iam fame multiplici vex
atus inopia⸗non ming a uigi legb
domini meditatione eſſabat Vnde

ad huig rei pꝛobationem de eo legi

mus ⸗ꝙ cum per bienniũ uiſſu dyo
cleſiani onieckg eſſet in vinaula/ vbi
multa perpeſſus / ſancte anaſtaſie a
limonis foue batur · Tandem aim
ipſa a viro ſuo ĩfideli mult? oppᷣmẽ
tur anguſtijs ea ex ſalutari medita
tlone lege diuine conſolat eſt⸗ Ita
vt eig eplam leges anaſtaſia ſoꝛtio
res fidei vires aceperit Et epit tm

te pacien tie virtute gloeian / quantũ

di

.
Gei

—

pꝛilis de oppꝛeſſione infideliſſimi vi
ri ſe muſabatur affligi⸗Cee ergo

qualiter vir iſte beatus / oꝛde / et ani
mo / verbo et opere / in lege domim

meditari / eiuſ qʒ pꝛecepta ſeruare do
cuit / et virtutes amatre⸗ Et hec de ſe

ande onſiderationt ſufficiant
Onſideremus deniq; qualiter
ſalm iſte i in tercio eig verſicu
lo huius beati viri exẽplo doet nos
pꝛemia ſperare Quia enim ſpes be
atitudunos que non pꝛouenit ex me
ritis »non ſpes ß pꝛeſumptio dien
da eſt⸗ ideo qui vicia odiens / peœa
ta vitauit / et virtutes amans Ppœp
ta ſetuauit:non abſq; merito p mia
ſperare potuit Quapꝛopter de eo

recke ſubiungitur⸗ Et erit canqᷓ; lig

nũ quod plantatum ẽ ſecis decurſ

aquarum / quod ſtuctum ſuũ dabit in

tempe ſuo // O ſtuctuoſiim hui9

męæłis pꝛemiumO dignũ laudie e

uis p̃mniũ: qꝛ cparatur ligno inx
ea dalrrentes aquarum riuulos plã
tato / quod ſuauiter irrigatum tẽꝑe

natim tatis vberem affert ſuckum.

Erit igitur tanq; lignu Mõ vtig a
ridum aut ſterile ꝓpter deſectum vi
riditatis / ſed omnino viride ſerun
dũ pꝛopter habüdantiam virtutis⸗
Nuippe hot lignum⸗ fide radica
tur· ſpe erigitur/ aritate blimatur
Sed hot maxime ſue plãtatiõi dat
intrementum / quia aqua diuine gra
cie 2⁊ ſpũs ſancti roec fouetur/ J deo

dicitur· Quod plantatum eſt ſecte

decurſus aquarum⸗ Quia ſeðm ful
gentiuũ · Aque ſpiritum ſanctum ſig

nific̃t. Juxta illud · Qui crediderit

in me / flumina de ventie ei fluent a

que viue id eſt ſpualis grace / qᷓ ſi

aut aqua ignẽ / ſie vicioeum extiguit

ardozem Et hit dicitur flumia/ ibi

deaurſg aquarum pluraliter / Jyter

mul tiſoꝛmis grẽ ue ſancki inſuſa

ariſmata · // Vot itaq; lignu ſie

firmiter plantatum / ſit ſeliater irri

gntum / ſuctũ ſuũ dabit in tpe ſuo⸗
Muid eſt in lepe ſuo? An ſoꝛte lig
nũ iſtud tempe aliquo fuit infuchu

oſum? Abſit Ded in tempe nõ ſuo id
eſt non ſibt Pſpero⸗ hor eſt tẽpe ꝑſe

cutionis / dedit fructum Vtuoſon me
ritoꝛum , In tempe aut ſuo / hot eſt

tempe tetrbutionis / dabit ſtuckũ et

noeum p̊ mioꝛum·/ J lud quippe non
imerito diatur temp ſuũ / quo iPe
tur ilud nhetici Qui ſeminant in
lacrimis,in exultatiõe metent CT ũt
ergo habuduntig dabit ſtucktũ ſuum⸗
Mon in quã a ſeipᷣo dabit. ſed veri?
ex dei dono teapiet ſtuckũ ſuũ / pnuũ
ſuũ / oĩm bonoeum aggregatione p
fectum ·/ O feliem et multiplie
fructum/ Vul tis audire hunc fructũ
multiplic? Ibi ſanitas ſñ ifirmita
te / uuẽt ſñ ſenectute / ipaſſibilitas ſñ
moete / pulchꝛitudo ſine de foꝛmita
te, ibi libertns ſine ſeruitute vel oo
actione / pax ſine turbatione⸗ ſecuri
tas ſint timoꝛe / ſatie eas ſine faſtidi
tate vel eſurie. .bi habundantia ſine
indigentia vel pauꝑ mis coguti⸗ ſn
ignoꝛantia vel erroee / gla ſine igno
minia vel dedewꝛe / ibi gaudiũ ſine
triſticia vel doloꝛe Hi ſane intelligi
poſſunt illi duodecim ſtuct ligni vi
te quos iohanes i in apolalipſi chme

moaſſe legitux/qͥ oino maioꝛes ſut
qꝙ ogiture aut diere valeamg / quia
vt apoſtolg ait ·/ Nec oculꝰ9 vidit nec
auris audiuit net in oꝛ hois aſcen
vit/qᷓ pᷣparauit deg diligentibus ſe⸗
Batrt ergo huiꝰ beati viri exẽ
plo/ ꝙ peerata vitando / et vtutes a
mando/ eterne ſtucku gloeie⸗ a eleſ
tia pꝛemia ſperate debemꝰ/ qꝛ ſicut
diuina teſtatur ſcriptura Oonoꝝ la
boeum gloſus eſt ſruckus⸗Et het de
teraa/ aſideratiõe ſufficant
Ed ia audiamg quid in eodẽ
pſalmo ſubiũ git᷑⸗ Mon ſic im

VY piu non ſit · Ded tan puluis quẽ
pꝛoidit ventg a facic terre Audiuimg
gloꝛiam ſancti martiris/ audiamus

miſeriam ſui ꝑerſecutoꝛis/ Mon ſit
inquit non ſit impij, NMon ſic vtiq;

impiꝰ ille dyotleſiang crudeliſſimus

tyza nus er ſeuiſſimd fſi lum perſe
aitoꝛ NMon ſit impij ſui ſatellites⸗

non ſit de ni q; non ſit eteri fidei et

cleſie unpij aduerſarij Quia no ſie

ſtuctum faaunt quẽadmodũ ſtuctife
rum illud lignũ / platatũ ſeais ecur

ſus aqu aru⸗ Sed erũt / tanq; puluie

quem ꝓicit ventꝰ a facie terre am

ſicut puluis humoꝛt cacs / net terre
adherens / ato a vento pꝛoiect9 diſ

ꝑ giturx · ſit impij q; aarent humoee

dunine gracie / qᷓ ꝑ vallẽ huilitats / in
terra nré humanitat diffũdit/ p

vsßtü altn petetẽ q̊ ſuꝑbia deſi gc / ato

pie cti defluũt · coꝛrunt. de ficiunt diſſi
pãtux Huiq tei exẽplũ ẽ / illi ſuꝑbia
dpotcleſiani / ᷓ tũt nimiũ eleuata nũt
ad ĩſerni pfũm demerſa ẽ · ip iuß fa
ma a gla i ifamia a igno mimiã 2u

ſa / O vetoſa ſupꝑbia· o puſitae ty

vãnievẽto puluẽ ſuꝑbie exœcata
Credebat ſuꝑ by ille huile iſtů depme
te / trede bat P aoſi illius ligni frucku/
mẽem decollado 2 eig coꝛp in mare
piciẽdo penit? ex tirpare Ccõtra ved
q̊ magb ipᷣm depᷣmẽ ⁊a oppᷣmere ſtu

duit⸗ eo ãpheiꝰ famaa glaʒ ſblima
ut· Et tũ id qð ab illo ipijſſimo
tyꝛãno in h püſſimo mee geſtu eſt /
ad ſblimitatẽ a excœllẽtia tpalis ſa
me etne gke ĩiꝰ marurb ptinet·
/ Ece iqua ege ia vniuſał xp̃ia
noꝝ eccia in annone miſſe / int ſciſſi

mos mar tires illiꝗ nomẽ ob huius

mẽij reuerẽta omemoeat · Ece ꝗ⸗

ip̃m poſt mẽm pᷣcioſã gẽmã laurẽti

um p̈noiat/2 pt? eü iohem pau

lũ/oſmã a damianũ clara ecce luia
Et ipoꝝ ſpaliter / oĩm q; aloꝝ gene
ralit ſcõꝝ p̃es et meita ĩterpellat /
vt i oibg Pptoctiõis ſug mum at aux
ilio Dbi attẽ dite o fideles xp̃i / attẽ
dite qſo quatũ eca xpᷣiana/qᷓ ctidi
e ĩ ſacre hoſtie oblatiõe / ſpalitad hu

ius ſcĩ mis recuent ſuffragia / de e
uus ſigulari auxilio debeat cõſidere

Mã videt iſte Hmo de ſeõ guſo gono eſſe fiuithꝛ in exẽ

plari videni s aliq tige delete vel abꝛaſe

u

un

ni

( Dequitur ſermo fack p reueren

diſſtmũ in xpzꝛiſto patrem dũm Pe
trum de aillyaco / cardinalẽ cmera
enſem in oncilio generali Anno do
mini MÜ½CCxvij ι ſancto lo

duio / karoli regb ſialie filio / epiſco

Vge ſerue bone et fi⸗
delis / qꝛ in pauca ſuſ

w tholoſano/

ti fidelis / ſupꝛa mul⸗
ta te onſtitua intra i
gaudiũ dni tui Mr
vo⸗ ‚/ laudẽ ſancti a beati/
imi cõfeſſoꝛis atqʒ pontificis luwui
a / ui hodie ſeſtuũ colimg / multũ pti
nere dinoſcitur / q in verbis gnoſite
ſibi tanq; ſpeciali amio a familiari
a domino ſuo dicitur Cuge ſerue bo
ne et fidelis · Quia nimirũ fidelis
ſerug dño quaſi alter ip̃e mutua di

lectione wmũgitur⸗ Vnde in ecc iaſ

tic ſcrintu eſt Deru? fldelis eſt tibi /
ſit tibi quaſi anima tua/ecœi⸗xxiijꝰ⸗

Sed qꝛ raro ſerug bon a fidelis in

uenitur / ideo qꝛit dñs in euagelio⸗
Quiſputas eſt ſidelis ſeruus et pꝛru⸗
dens quem oſtituit dñs ſuper fami/
oni cõuenienter ſatiſ faamg / ſi hunc
gloꝛ ioſum pontific de quo nũt agit
exhibem Fuit enim ip̃e fidelis er
pꝛudens ſeruget pꝛopterea merito
dictg eſt ſerug bong / qꝛ het duo fidẽ

litas ſcʒ a pꝛu tia/ĩ ſeruo bono nõ
imerito gingũtur. Pꝛutẽtia ppe ſi
ne fidelitate dechnat in malicia / hftxe⸗
litae vero ſine pꝛutctia declinat in
ſtulticiã · / Fult itaq; ſerug bon/
qꝛ fideł et pꝛudẽs.fidelis in ĩteuiõe
pꝛuds in oꝑatioõe⸗fidelis ĩ exeqguęzę
do bonũ / pꝛudes ĩ pᷣauẽdo malu/ fi
delis in miniſtrado / pꝛudẽs ĩ diſcer
nẽdo⸗ Magnꝰ ergo a admirabilie
dñs / qui ſeruũ malũ / aut ſeruun ſtul
tum nõ cligit/huũc fidelem 2 pꝛude⸗
teẽ ſeruũ ĩ ſuu ſeruiciũ ſpecialit᷑ acep
tauit ?Nec tñ ipſum ſtatim ad maioa
ra ꝓmouit/ pꝛiuis in minoeibꝰ
batum / poſtea merito oſtituit ſuper
familiã ſuam Coſtituit inqua pᷣmo
intra ſamiliam ſuam cim eum vocar

uit · Cõſtituit deide ſupꝛa familiam

ſuam cũ cum pꝛomoiutConſtituit
poſtremo ſupza totam terram ſuam
cum eũ gloeificauit·/ Vbi queſa
attẽdite / huig almi pontificis diuina

Pmotionẽ/ſueq; ꝓmotionisoedinẽ
Pimo quiðẽ ſue gratifiœ vocatiõis

mtra familiã xpᷣiana/2 ſue magni
fiœ ꝓmotiõis ſup eciaſticã familiã
ſcʒ eciam tholoſanã.3ſue beatiſicẽ
gloeificatiõis ſupꝛa ocm habitatio
nem terrenam et inſta eleſtẽ patri

am // Dat eſt itaq; tuplex ipſius

pꝛomotio Pma ad gram baptimma
lem Secũum ad pſiẽ tiam paſtoꝛalẽ
Tercia ad glam eternã 2 finalem⸗
/ Huit igit᷑ ſeſuo bono er fidel⸗
iu euãgeliœ ldonis ꝑabolã fide lit
negocianti / er de talentis a dno ſibi
traditis⸗ pꝛutter vtiliterq; ſuperlu⸗
trati mag habutanſq; remuneratia

Siovifitatio

ſ ¶Ertio propomit heanſim

pñtatur/dum eũ dñs ſuauiter allo⸗

quttur dicẽe Euge ſerue bo⸗a fi-adẽ
In quibus Vbis uux ta miſſa / tria

nobis cõſiderata notantur · Pꝛz imo

nũq; pꝛemittitur gratifiæn voertio⸗

Eugre ſerut bone et ſidelis · Sacũdo
pzꝛomittitur magmufica pꝛomo tio.
quia in pau/fufide/ſupꝛa multa te
tõſtituam /intra in gaudiũ dñi tui·

/In pꝛzꝛimo notatur meritum vir

tuoſe o peratio nis In ſeaundo debitũ
ſtuckuoſe retributio nis· In tercio ̃
miũ gaudioſe exultationis In quo
rum declaratione ſub conſideratione
triplici to tius noſtri ſermonis oedo

at q; decurſ pꝛincipaliter verſabit
Onſiderem itaq; pꝛimo qua
liter in hjs verbis mittitur

gratifica vomtlo⸗/ ĩ quo notatur me
ritũ virtuoſe operatioĩs / qe ſibi a do
mino diatur/ Euge ſerue bone a fi
delis⸗ Sane hit ſanct pon tjfer ideo
fact9 eſt bon a ſidelis ſerug / qꝛ ad

hot eum gratuite vocauit ſupm do

ming Mã vt ait apoſtolꝰ Quos vo
auit hos uiſtiſimuit Quia ergau
hac vocauit ꝑ gratuitam electionẽ

hũt et iuſtificaut per virtuoſam o

perationem Sed inter virtuoſa eg

opera et laudabilia merita ip̃ig fide
litas nimitum ſpecialiter cmenda

tur/ Quia vt in pꝛouerbijs ſcripti
eſt. Vir fidelis multũ laudabitur⸗

Oigitur beatum virum multa
laude dignũ / qui per oia fidelis iue

nitur Kidelis inquã ad deum / fiderł
ad ſeip̃m / fidelis ad Primũ nter Z53
oĩa pꝛima ſibi aura ſuit vt eſſet fide

lis deo / quia qᷓ cim dea infideliter a

teſtimonijs de co

git / netdum ſibypſi fidelis exiſtit⸗
qui vero ſibipi nequã eſt / vt ſapiẽs
ait / aui bong erit? & i⸗xiujè Vt er
go ſibijpſi ſidelis eſſet at Pxuno/ſũmo
opere ſtuduit fidelis eſſe deo Sed
quo ſtudio qua arte/qua ve docrina
ſic egerit / ſi plaet attẽdite Hane vt
omnipoteti omino ſe fidelem exhi
beret ſeruũ / oẽ m eius abieat ſubies⸗
cit imicuũ mũdum videlicz / arnẽ/ at
; dyabolum Hat quipe doctrina

in euangelia ſcola didiat hant ar

tem ibi xpꝛiſtꝰ eum doalit / vbt ait⸗
Memo poteſt duobus dñis ſeruire⸗

duob ſciz dom inis ſibi iuiceẽ contra

rijs et aduerſis, Igitur vt fietet ip

ſe fidel ſerug xpꝛiſti / rẽõnuit fieni ſer
uus mũdi / ſeruus carnis / ſerug dya

boli · Vce bat quipe hoeũ infidum
eſſe ſeruicium et dei ſeruico penit9

Ltrariũ 7 aduerſum Juxta illud qð

gemene anit ecia hundg caro de
monia duerſa mouẽt p̃lia // Dz
audiam qliter otra duterſa 1 adu⸗
ſa huiuſcemodi bella hit vir beat)
potenti dei virtute et ſibi diu init? cl
latis pualibg armis dimicauerit vt
fideliter xpꝛiſto ſeruiens / tyzanicũ
mũdi / carnis / et dyabolli / ſu geret dd
miniũ eoꝛũ q; vilea periculoſũ ſerui
ciũ deuitaret Pꝛeoſſit in pꝛimis ad
hot ſpuale certamẽ / ̃oſſit inquam
poſt vocantem ⁊ pꝛeueniẽtẽ dei gra
tiã / bona moeũ inſtitutio / er adoleſẽ
tie diſciplina · NMam vt fidedignis
a iohannes
atte ſtatux/in etate exiſtens tenera /

ſub magiſtri religioſa diligentia te

nt batur/Ita tñ vt maturis moeibʒ

–

R
ada/

te
e
6

incedẽdo ſub tenello pectoee ſe geſta

re ſenilẽ animuũ ondetet. Dit ͤppe

pma illa etns adoleſcentie inſtitute

mocalb imbuta eſt; vt ſemp Poſtea
bonũ virtutis odoꝛem diu tenaciter
q; ſeruaret⸗ Juxta egregiu lud oꝛra⸗
c Quo ſemel imibuta eſt reensſer

uabit otoꝛem / teſta diu A quo tracũ

illud vulgatum/ qð noua teſta laa

pit mueterata ſapit. Aceſſit deinde

freques lectio / et diu inarum ſeruẽs
ſtud ium ſcriptura ru⸗ Sae bat ilud
iheronimi Ama ſcientia ſcripturarũ
et carnis vicia non amabie/Ideoq;

ſicut de eo legitur / audiẽtle verbi dei

inſiſte bat: a pzꝛo paſtu aĩe in ſcriptu

ris ſanctis ſtudebat attetig In quib

ſit pꝛofeut: ꝙ ſolẽpni tlero æ popu

lo ſuffice bat gnonere verbum dei a

deo vt putaretur ſcia het inſuſa ſibi

ta/ Quid mirum? Acreſſit nempe
ſtudio ſatre lechionis/ eccam deuo tio
ſancte oꝛationis, Mam in oꝛationi
bus ſeduk deuotis mentem eleua

tam tenuit In qiubg tam ſeruens ex

titit,vt factus ſaertos eciam diebg
quaſi ſingulis elebzꝛaret · Quid plu
ra? Pijs ſanctis a deuotis eꝗ actibg
ad impugnandum vicia / wmites at
œſſerunt / abſtinentla / ſobzietas / pu⸗
diciaa / caſtitas / totiuſq; vite honeſ
tas in wꝛrupta / que cõtra omnia vi⸗
aoum inatamenta/ũ dei aduntoꝛi
o potiſſima conſtat eſſe remedia⸗Et

in pꝛimie q;ꝛ iuxta vulgatum teren

tij prouerbiui⸗ Dine cerere et bacho
ſriget ven / ip̃e aim apoſtolo paulo

ſobꝛie tate tibi / et potus coꝛpꝗ ſuũ taſ⸗

“7 f
M = “ s .

tiign bat aſſidue / q q mirum dichu ẽ

carnem ſuam teneram ſtequẽter a

thenis ſerreis diſciplinans/ p mmi

ſia rudẽ ſtamina veſtiẽs⸗ ecia ad nu
dam carnẽ/ oꝛdam groſſam pzo an
gulo deſere bat / ſicq; cuim aplo dicere
poterat Caſtigo coꝛp meũ 2 in ſer
uitutem redigo Met iĩmerito/ qꝛ oꝛ⸗

pus ſpui et non ſpm oꝛ poei ſeruire

digna eſt. Ideo egregie die bat ſene
in Maioe ſum et ad maioꝛa genit⸗

qᷓ;ᷓ vt manapiũ oꝛ ꝑpis mei ſim Coꝛ

pus ergo ſuũ vir ſanctus ſpuũi ſubii⸗

ens a pueo tũto mſtitaté amoꝛe ſer

uebat / ꝙ ob ipſig fidam cuſtodiaã om

nino mulle rum vitabat aſoꝛ ca ade
O vt vix cum matre et ſoꝛoeiboꝗ / ſolg
aim ſola / vllo vnq; tempoee loquere

tur/ Verba eda inhoneſta hoꝛte bat
audite / et loquẽtes talia grauiter ar

gue bat / pꝛueter attendẽs illud apli
CTCoerumpunt moees bonos olloq
a pzaua- Dbi tamen conſideranda
eſt etas ſoꝛ moſitaſqʒ ſua· Hecgitã

dum qʒ eſt quo in tempoꝛe pudicidã

ditiſſi mo at wꝛ ruptiſſimo/ quo pꝛo-
digium quoddam eſt auſtitas. 7 in

Kara eſt oncoꝛ dia ſoꝛ me atq; pudi⸗

acie / O igit mira vite honeſtas

et puntae inoz tupta / que non im
merito miraculoꝛum ſplenduit tlari⸗

tate / quo niam teſte iheronimo on

tra iouinianũ Vbi multa et pꝛecla

ra dat virguntatis pꝛewnia / puritia
tis vite et pꝛecipue virginita tis
miũ in multis eciam infide libus et

ytolatris fuit duumatio et miracilo

2„
rum opera tio Pꝛout de ſibillis derẽ
et de aafandꝛa et de claudia / que an
gulo nauem traxit / exempla poſuit
/ Quid igitur mirum ſi vir tan
te cnſtitatis atq; puritatis inter xpi
vlas ſfide clariſſimus mult? ac mag
nils merucrit tlarere miraculis? z
dum in ſue ſanctitate ammiratione
mouet ipſa miraculoꝛum operatio⸗
non minus in eo venerandum reoꝛ
mirum illud et pꝛeclarum opus lan
ritatis / quo in pauperum ompaſſio
ne ſanctiſſimi confeſſoeis martini ex
emplum lautde perpetua ommendã
dum / non ming laudanda mita tione

ſeauts eſt-Cũ enim vt narrat hylH

toꝛia vir dei pariſig iret / auperi quõ
qaſi nudum repperit multum cõpa
tiens / abſcondite contulit / non quidẽ
mediam clamidem vt martin / ß in
tegram cappam qu postabat /
O igitur eximie caritatis exemplũ
O vete ſeruum bonum et fidelem/
iuxta euangelicam ſententiam om
muno ſidelem diſpenſatoꝛem/ quem
conſtituit dominus ſuper familiam
ſuam vt det ilis abum in tempore⸗
O vere ſidelem diſpenſatoꝛem / qui
non ſibi retinet quod diſpenſare de
bet / net diſpenſat extrancis / 5 hijs
qui ſunt de famllia domini ſui ſcilicz
exaleſie mmiſtris et wauperibus me
bꝛz ie xpꝛziſti met vendit turpiter /qd
debet dare gratts et liberaliter Met
tt indiſcrete / ſed pꝛudenter 1 mode
rate. quia dictum aſt / vt det illis cibũ
in tempoee Mac dat tem inutilem
dampnoſam / ſed ſalutarem 2 ſrucku
coſam quia ſequitux Vt det illis in

mimſtn / talem ſibi diſpenſatoꝛem

tempoee tritic menſuram⸗vbi intelli
ge triticim / id eſt ebum ſpiritualie⸗
doctrine et abum tempozalis ſubſta
tie⸗ // O vtinam ſancta mater ec⸗
cleſia / nuüt pꝛothdoloe a eephala 1 a

wſtolico paſtoee noſtris demen tb di

uti9 q expediret de ſtituta / talem ſer
uum bonu ſidelem / talem ſummu

pontiſieem ſeruum ſeruoꝛum dei per

aanoniam eleckionem eeleriter ha

bere mereatur/ O vtinam talis ho
die reperiatur in ecleſia fidelis diſ

penſatoz, Dtinam talis nobis fiat
ſummus pontiſex ecleſie guberna

toꝛ atq; diſpoſitvꝛ Htinam ecleſie

ſtitui querant/quem m exemplum vi

te et onuerſationis honeſte ſue mẽ
tie oculis anteponant⸗O ſeliem il
lũ/o ter quat q; beatum / qui hiuꝰ ſci

pontificis exemplo paratus erit · ec

cleſiaſtioꝛum moꝛes/exroeſq; oꝛri
gere / deſolatam ecleſiam conſolari/

deiecta erigere / diſſipatã diuiſamʒ

recolligere et reumre⸗ Quis erit hit

et laudabumus eum? Taudabunus

in quam eum/ß mag deũ / qui talẽ
nobis ſua gratia donaturus eſt / at

q; ei dichurus Euge ſerue bone et fi
delis Et h de peſideratlõe ſufficiat
Onſideremus ſetũdo qualites
in pꝛemiſſis verbis pꝛomittit᷑
magnifi pꝛomotio⸗- In quo nota
tur debitum fruckuoſe retributionis⸗/
aum ſubditur · Quia in paucn fuiſti
fide lis ſupꝛa multn te conſtituam⸗
Certe paum et parig ſuerunt in qui
bus vir iſte ſcuũs fidelit miniſtrauit

in cõpatioe ad ea multa a magna

l
M
4
W

7
in

nie⸗

m
r

e⸗

di⸗

ſet

a

en)

ee

1,4

e-

.

hr
is
l

nſ

tit
le
itt
0
1s⸗
hi
m⸗
r
ℳ

que dominus ſibi finaliter retnbuut⸗
Quod vtiq; de eterna retributione
maniſeſtum eſt / amm ea que nüt fide
liter ſeruiendo gerimus / ad ea que
tunc teœpturi ſumꝰg cmparata quaſi
nulla vel inutilia reputare debeam/
xp̃o teſte qui ait- Cum ſeœrins om
nia que pꝛeœpta ſunt vobis / diete
ſerui inutles ſum9 · / Ded vt de
tempoæ ali retnbutiõe loquamur idẽ
de his que huit fideli ſeruo / in hac
vita ex debito pꝛomiſſionis / nõ qua
dem ex debito condigni ſed congtui /
pꝛo fideli adminiſtratione/ 1 admi
niſtratlonis retributione Amiſſa ſut
ſpeaaliter pꝛoſequamur/Ecre ante
oculos veſtre diſcretionis pynimꝰ·
hit ſanckus pontifex /qꝛ in paum?
tua · id eſt tempoaalia fidelis fuit
Ideo dominus eum ſupꝛa multa er

magna/ id eſt ſupꝛa ſpiritualia cõſti

tuit, Cum ergo dommd eum a ream
tempoꝛalis regimine / ad ſpirituale
regunẽ tranſtulerit at mag nifice ſb⸗
limauerit recte dickum eſt · Quia in
mudc ſuiſti fidelis ſupza multa te g
ſtituam· Parua quidem at puipen
donda eſſe tempoꝛalia reſpecku ſpuũa
lium notauit apoſtolus dieens⸗ Di

vobis ſpuũalia ſeminamus / n mag

nũ eſt ſi tempoealia veſtra metamꝗ

/ Vidteamus itaq; pꝛimũ quali

ter arca tempoealia fidelis extiterit

at deinde qualiter non imme rito ſu

pꝛa ſpiritualia conſtitutus fuerit p
ſe namq; ex regali pꝛo ſapia patre
videlicet karolo tege ſicilie / matre ve

ro maria ſicilie regina at vngarie o

pꝛeconium ſed maius quod in eius
hyſtoia ſubditur/ quia altum ſun ge

neris ſapere teouſauit/ ſemper humi
lia diligene · // Taudamus ergo
in hot viro ſancto regalem pꝛoſapi
am / net qualemcunq; / ſed ilam que

cie pꝛoxima extitit- pꝛopterea de o
canitur- KFlos oztus inter lilia/ quo

rum radix eſt francia· IAlla vielicet

frantia que caput eſt / et ſuperioꝛ at

maioe poztio gallie- Cuius lau

des me alias allegaſſe memini /

nunt eaam rectare curaui / non ſol

ad huius ſancti laudem / ſed vt era⸗
beſcant 7 coſundantur gallie detrac

toꝛes / ſuiq; honoeis et gloꝛie atq⸗
pꝛoſperita tis aH pace maſoꝛes à p-

turbatoꝛes // IZpla eſt igitur quan
veteres ſapientes inter alias oebis
partes maximis laudib extulerũt

Zlla namq; gallia nobilis / vt eam

lucanus app ellat „Fla bello ante ro

manos glor ioſa / vt ſaluſtius ait ⸗
Illa felix ſtrennuiſſima milicia / vt

claudius ait Illa audax 71 anmoſa

inſuper paſcuis vberrima / vt oꝛati
us Illa ſpecie hoĩm aurea atq; lat
tcea/ ciltuq; niudiſſima / vt virgili⸗
Alla potentiſſima / alins pleno on

ſenſui / nee ipſe oebis obſiſtat · vt o

ſar uuliue⸗ Illa aſpera / bellimſa /
et que pꝛima poſt heralem / inuit
ta alpium iugn tranſcendit. vt iuſ
tinns Illa terra mole tozpozum
et omni pꝛoeſue genete terribilis⸗

mamentum romani imperi / vt inn

riginẽ ſua traxit· Magnũ h laudies quit tulluns⸗Ila parens diſciplina

GH i

R*

rm / vt uulius eelſus·/ Na viroꝛum
acris inge nio / vt ait yſivozue⸗ Illa
mrtene omm monſtro / vt quin tilia⸗
Et poſt eum iheronim Illa nutrix
teli gionis non negligens / vt inquit
lltus liuiꝗ-Poſtremo vt bꝛeu vbo
mula conclu dam / illa auncta regna
pꝛzccllens / vt ait gregozius. Ded
q omnem pꝛeœllit landem/ illa la
rus ſplendidiſſima / que eodem teſ
te ſide oethodoxe radioſa claritate ·
ter obſcuram gentium aliarum per
ſidiam choeuſcat · Certe hui? galli
e ſides / ſue q fidei at religionis cla
iitas / quam dudum gre goꝛiꝰ ſit ex
tulit nunt ccam in hot generali
oonalio multum emicuit / 2 de die in
diem mage at magis clareſtit / het
HNonnulli eam obſcurare fruſtra nitä⸗
tur. Jdeoqʒ vt inſipientes onſunda
tur⸗qꝛz vt egre gie ſaluſtius ait Fruſl
tra niti et non niſi odium querere /
extreme dementie eſt // Jam vero
ad pꝛopoſita redeat oꝛatio/ Vic er
go ſanckus tam ex patre ꝙᷓ; ex pꝛoſa
pia nobilitate laudand us eſt / au ta
men natalis patria aut regalispro

ſapia aquibz oꝛiginem traxit nequa

ꝙ́ antum laudis intulit/ quantum
eis ip̃e cõtulit Vnde nec ĩ ipſo mag
nopere aut miroꝛ aut laudo ꝙ nobi
lem oꝛtum habuerit Iſtud enim na
ture eſt aut foꝛtune· Miroꝛ potius/
et maximis laudib dignum iudion
hanc oꝛig inis ſue tlaritatem neꝗᷓ
ᷓ weiuerſoꝛum moeum tenebꝛisob
ſuſcauit / ſed magis ace magis illuſ
trauit adeo vt eciam ſi obſcurus ei

nobilitatem que non niſi per virtia—
tes vnq parta eſt / ſibijpſi contuliſ
ſet⸗ Pꝛout apud ſaluſtium ſeciſſe
gloꝛiatur/marius 2 tullins in inuec

tiua quam in eundem ſaluſtuim ha
buit/ auuis het verba ſunt · Ego in
quit meis maioeibus virtute meaꝑp
luxi⸗ Et poſt pauca Hatlus eſt ete
nim me meis rebg geſtis floeere q;
maiozum opinione niti / et ita viune
te / vt qgo ſim poſteris meis nobili
tatis inicium et vixtutis exemplũ-
/ Abhat itaq; ſui generis clari
tate quia extrinſecus eſt/ 21 nonnun
ꝙᷓ malis pꝛopꝛia⸗ hunt virtuoſum
virum nequaq; ommentratem / niſi
pꝛeœptozem in hoc ſequerer philo
ſophum in tethoꝛicis / miſi eaam in

ſacris litteris plures æQ nominatim
xpꝛiſtum matremqʒ euus ommen

tos oernerem / quia ex regali ſti c-

miranda magt redderetur tanta ig
ſius humiltas in tanta ſublimita
te / tantaqz vite puritas in eo qui pp
tuit tranſgredi et non eſt tranſgreſſg
faoere mala et non ſeat · // Ovti
nam het attente onſiderẽt multi ho
die ad ecleſiaſticns dignitates 4 be
nefica titulo nobilitatis pꝛomoti/

q ui de parentum laudibus abſ qʒ; ꝓp

pzijs ymmo cum multis vicioꝛum
obpz obꝛ ijs tumida elatione ſuper
buiunt. ert dum inde gloꝛioſi eſſe pu⸗
ant falluntur· Mam irriſioni po
tius et oontemptui / ne diem eter
ne dampnationi ſunt pꝛoximi Pꝛe
tlare quidem apud ſaluſtium pꝛe
nominatus mariue ait-Pꝛoſecta

rl⸗
e⸗
nutn .
n⸗
n5
bu⸗

—

lli⸗

.

kan⸗

Ran/

Chun
it
dhhh⸗
n in
atn
un
adͦͤ/
⸗
a

u

ͤH

lho/

o
nin
n-
ipu⸗

po/

ele⸗

p

i⸗

ita res ſe habet/ maioꝛũ gloꝛia poſte

ris quaſi lumen eſt / neq; bona neq;
mala eoeum in oaulto patitur / deo

quanto vita pꝛedeœſſoꝛum pꝛetlari

tanto hominũ ſecꝛdia flagitioe /
ideo ſiquidem ſapiẽs eleganter eos
imeæ omparauit quia quanto ĩ ex-
œlſioꝛi ac clarioꝛ i loo ponitur / eoãa⸗
phus defozmis eius effigies irnde
tur · Ccontra vero iſte ſancus/ qua
to altius ſublimatus eſt / tanto ſuis
virtutibus eius clara nobilitas eui

dentius patefacta laudatur⸗ // Di

ergo laudamus in eo generis clari
tatem quam natua dedit laudemꝰ

Cam multoamplius /qua diuina do

nante graca ipſi ſibi bomis moꝛibꝰ

comparauit· Si laudamus ꝙ in li

bera familia genitus eſt / laudem
mag ie ꝙ liberam mentem habuit a

ſerulibus moeibus allena⸗ Di lau

damus deniq; ꝙ generoſum a tega

li ſtirpꝑe oetum traxit/landemꝰ poti
us altum generoſumqʒ eig animu·

teg ni terreni / et diuiciarum re galiũ
quaſi rerum vilium ontemptoꝛem⸗
Summo namqʒ ſtudio vt de eo le
gimus tertena auncta calcare voluit
Conſiderans enim ꝙ mund?iſte cũ
omni acupiſcentia ſua tranſit ipſim

fugiens totaliter deſeruit et cõtemp.
ſit . Ideoqʒ altiſſime 2 artiſſime pau

pertatis tegu lam betiaſſimi ſciz fra
aſci / teligionẽqʒ ſratrum minoeum
pꝛofeſſus eſt. O mira res et alias ĩ
audita · Dit namq; beatus vir iuri
pꝛimogenitute at regno voluntarie
renũcans xp̃i aupertatem elegit⸗
Mec hot quidem in fruckuoſe aut inu

—

fide

tiliter egit / H miro et felic gmercio /
regalis ſolij ſpꝛeta pompa/pꝛo reg
no oꝛruptibili / gternum tegnum fi—
deliter mercatus at felititer lutratg

BVdiuimusigitur qualitervir
iſte ſanctus ara tempozalia
is extiterit⸗q; videliet ea ſide li⸗
ter eſtunauit/nonmagna reputans
ſed reſpechu ſpirituallum paruipen-
dens / et quaſi vilia ontempnens⸗
Et pꝛopterea quid inde a domino

meruerit audiamus SDupza multa

te conſtituam · Dupza multa quup/
pe/et ſupꝛa magna id eſt ſupza ſpi
ritualia conſtitutus fuit / er magniſi —
ſublimatus / non ſolum in oleſti
et eterna / ſed eciam in pꝛeſenti terre
na et tranſitozſa vita, In qua ad
ſpirituale tegimen venerande ecle⸗
ſie tholoſane / non tam hum ana qᷓ;
duuina elactiong voatus eſt. Mon
enim temerarie hunt ſibi honoeem
aſſumpfit Ded vt apoſtol9 ait Vo
eatus a domino tanq; aaron Mam
teſte iohane papa Cũ ſelicecis memo

ne papa boneſacius pꝛedeœſſoe ſuue
cidem ſuaderet vt pꝛeberet aſſenſum

electioni de ſe face ad dickam ecle
ſiam⸗Reſpondit ſe nullateng facku
rum hot / quouß votum pꝛius ſettetũ
2 deinde ſolempniter iteratum de in
trando oedinem ſtatrum minoꝛzum
efficaciter ompleuiſſet. quo facto /
Puiſio ni nſte ſuũ p̃bẽs aſſe ſum /
nõ tã p̃eſſe upiẽs qᷓ; pꝛodeſſe hum
liter mandatis apoſtolicis o bediuit
Cui tamẽ ecĩe ex ma huniilitate

poſtea renũciare voluit / / O felicẽ

i

MU
ðð

cEiam que talem ac taſttum habete
meruit pontifitem⸗ qui liœt in eius
tregimine multis claruerit meritis/
magnis choꝛuſcaugrit virtutibus⸗
illud tamen in eus laudem cipua
memoꝛ andum eſt ꝙ mira compaſſi

one fete batur ad wauperes⸗ Dñ fſat

tus epiſcop per vnũ ſibi familiarẽ
ſecretarium mandauit in quiri / de ſu
oeum quantitate reddituũ / quatuq9;
ſibi ſuffiœret / pꝛo rationabilbus et
modera tis expenſie,/ volens ꝙ totũ
reſiduum daretur pꝛo ſuſtendandie
pauperibꝰ/ quibus tam pz uuatae ꝙᷓ;
publims elemoſinas largiter dip⸗—
gebat / vt de eo merito dicretur ills
pſalmi⸗ Diſperſit dedit pauperibue
uuſticia eig manet in ſeaulum ſeatli ·
*// O magnũ caritatiue ompaſſi
onis exemplum/ in tam magno p
lato et tam magni te gie ſilio/ qui ſi
bi et ſuis parcus erat/vt xpꝛiſti pvuu
peribus largus fieret⸗O vtinam H
exemplum imitari ſtudeant Plati et
tleſie / vt ſic cuitare valeat diuinam
maledickionem ezechieli ete⸗
Ve paſtoꝛ:ibus iſrahel qui paſcebat
ſemetipſos / vt non ſint de illis qui
uxta ſententiam apoſtoli / querut qᷓ
ſua ſunt / nõ que iheſu xpꝛiſti/ſen xpp
tius qui non ſolum ſua querunt/ ſed
non ſua capiunt / rapiunt aliena / vt
videliet de bonis ecleſie que vltra
mode ratum victum ipſoꝛum et veſ
ttum ad pauperum ꝑtinent vſum /
ſeipſos paſcant / id eſt ſupflue viuãt
O vtinam non ſolum ſuperflue / vti⸗
nam non ſuper modum et debitum

oꝛdinem vicioſe viuerent mimſtri et
cleſie / vtinam non in trapula 7 ebꝛꝛ
etatr / non in luxuria et feditate / nõ
in ſuperbia et vanitate / non in muli
ebꝛi laſciuia/ non in militari famili
a / non in ſeculari pompa / non ad ſu
perhabundantiam⸗ ſed ad ſufficeen
tiam / non ad ſuperfluitatem / ſed ad
necſſitatem / non ad oſtentationem
ſed ad ſuſtentationẽ / nõ cum leſione
pauperum / non aim grauamine ouia⸗
um/non cum ſcandalo ſubditozum
Ded ve / et ite; at q; iterũ ve vob / qꝛ

hec om nia vicia in clero cxperimur

et contra het in hoc ſacro conalio

multn de reſoꝛmatione loquimur /
ſed pauca vel nulla exeq mur. hul
tu in codicbus ſcribimus / pauc in
oꝛdibus de moeum reſozma tione
ſentimus- Clamant membza de te
ſoꝛ matione capitis / ipſis in mõſtru
olſa viciorum deſoꝛmatione manen
tibus Tacnt ſua vicia / acuſant a⸗
liena,- Alioꝛum infirmitatem ſana

te oontendunt et pꝛopꝛiam ſanita
tem ontempnunt / net ſolum am
negligu nt / ſed mediane opem fer
re volentibus contradicunt⸗ //
O monſtruoſa deſoꝛmitas deſoꝛ
mis refoematio Ece iam pꝛothpu
doꝛ / ab ecleſia caput ſubtrahitur /
iamqʒ achephala derelin quitur⸗vt
membꝛoeum refoematione poſtpo
ſita / capitis refoem atio pꝛeferat⸗
tum tamen canonica pzꝛouiſio ſu
per ſutura eleckione ſit pꝛima / et
pzꝛintipalis tefoꝛ matio eccleſie pꝛe

ceteris neeſſaria / at debito oꝛdine

oſu⸗

pn
1dn

nullatenus poſtonenda / quia hee
de ſoꝛ mitas ſez ꝙ ecleſia maneat a⸗
chephala eſt periculoſiſſima/ et p
ſequens hiug defoꝛmitatis refoꝛma⸗
tio eſt pꝛe œteris nccaria / vt quidam
egregij dochoees tam diuino q; hua⸗
no uire oꝛzam iudicibus in auſis ſi⸗
dei declarare pꝛoponunt / quibg ewon—
tra alij tepugnate ontendunt⸗ Int
hec pzꝛochdoloꝛ duũ ealeſie vnionẽ
querimus/in varias diutſionu coten
tiones et diſtoedias oberramg / vt

merito nobis timedum ſitillud qas —

ab mfallibili weritate diatur Omne
regnu in ſe diuiſum deſolabitur⸗ Et
lnd ſaluſtij DHicut cdia pue tes
cre cut/ita diſcoꝛdia maxie dilabũk
Et hec de ſeuinda onſideratione
Onſideremgterao qualiter in
verbis pꝛemiſſis pꝛoponitur

beatiſicn gloeificnto / in quo notatur
pzemium gaudioſe cxultationis /

quia concluditur⸗ Intra in gaudii

domini tui⸗O magnu beatfie glo⸗

rie pꝛemiũ/o gaudioſum et ſumme
exultationis verbum Intra in gau

dum dom mi tui⸗ Hicut enim infi

de lib ſe ruis et repꝛobis triſte et val
de hoerendum eſt audire illud quod

eis ſub euangelim parabola de fſati⸗

is virginibus dicitur Ite / quia clau⸗
ſa eſt ianua⸗ ſit pꝛoſeco huit fiden
ſeruo / quid iocundius eſſe potuit⸗ q;
audire intra in gaudi dom mi tui
In gaudium videliot non terrenu

et tranſitoz uum / ſed eleſte atq per

petuum Vbi xpꝛiſt olum ſibi pꝛe

mfarat hoſpicium / vbi eli aues ſibi pſ

„*

.
um dñi tui⸗ In gaudii in . ua . kne

btitinis / qᷓ ſola rœ a boecio deſci
biblꝙ ẽ ſtatꝰ oĩm bonoꝝ aggrega

tione pfectus Cui ſtatg pfectionẽ
nequit ligua deſeribere / qaꝛ nec ca ſS⸗
ſus / aut itellect humang cape ſuffi
at dicete aplo Mect ocul vidit / net
auris audnut · nec in oꝛ hois aſcẽ⸗
dit qᷓ Pp auit deg din gentbo ſe

9

im Ja vero de moꝛibg ecciaſticoꝛuũ
ſeruoeũ ſeu miſtroꝝ nu tpis aliqua
bxꝛzeuit᷑ diſſeramꝰ Bbi diligẽt attẽ
dat vꝛa diſcretio 21 lim timoee a tre
moer vꝛa deuotio ſerubt iteat Hen
heu ; paugi ſuͦt hodie eccie miſte/
q̃ huiꝰꝗ fideł ſerui exẽplo audire me
reat Euge ſeruc bone et fidel/ qꝛ
fauca fuiſti fidelis / ſuß multa te oſti⸗
tuãd/ĩtra ĩ gaudiũ dñi tun Hz nud
multi ſüt ſerui dei: nuqᷣd multi miſ
tri xpiꝰ Hane multi ſũta pauci/mul
ti numed/pauci merito⸗multi mah/
paudci bo ni Multi nãq; clerici ſacer
dotes. multi epia p̃ſules/multi teii
gionũ oedies / multi woati religioſi

frẽs/multi vomti mgrĩ q dodoes.

multi vomti ecre miſtri et diſpẽ ſato

tes / vt merito de tali oneroſa multi⸗
tudie dict u fuerit p ꝓpham⸗ Multi
plicaſti gete æ nõ mag nificaſti letiiaa
am Vñ i refoꝛmatlõe huig ſacri a
lij Gt alibi diri)nã ĩutile videret/ ta
lẽ exeœſſiua mul titudinẽ reſtrigere⸗
Mec hoc eſſet vt qui da tõtetioſe ar
guunt ſtatũ ecciaſtioꝛ aut religioſo
rum de ſtruere / ſed magis wnſtruere

„Ecergo hackeng de laudibg hu—

2„
net dimmuere / ſed augere Multi er
go ym mo generaliter onmes / vnn
us dñi ſerui ſumus / ſed pauci ſerui
ſideles / qui audite mereamur Intra
in gnuudum dñi tul · Cur ita? Gui⸗
a pzofecto ad ülud gandium dñt /
ipſo teſte⸗ multi vocti pauci electi⸗
Ded quare paud electi? Quia vide
liæt pauci boni 2 fideles ſerui⸗Rauꝝ
q̃pe ẽ et valde difficile · ſeruũ bonũ
et fidelem reperire· Hint ſapiens in
pzouerbijs ait⸗Virum fidelem qᷓs
mueni et? Hint in enã gelio qꝛ itxp̃e
Mulſputas eſt fidelis ſerug et pꝛu
dens? Vint enam diat apoſtolus⸗
Jam quentur inter diſpenſatozes⸗
quus fidelis inueniatur⸗ / DHeu
hed / viri patres 2 fratres / ſi het tunt
dicka ſunt / quid nũt dicturi ſumus 2
Muid inquã dieemo in hot ſedo et i
fami tempoꝛe / quo fidei feruoe / ſpei
vigoꝛ / et caritauns ardoꝛ / in ſeruis
miniſtris ealeſiaſticis fere totaliter
euamut? Hot nãq; miſerabile tem
pus / beata hyltegardis germanon
pphetiſſa muliebꝛe vocat a infame
ipſumq; ab anno dominioe incrna
tionis milleſimo enteſimo aſſerit i
choaſſe/ qꝛ tunt apoſtoloꝛum dockri⸗
na et ardes iuſticia / quam in ſpuali
bus conſtituerat deus / tardare et in
heſitatlonem verti epit Et deĩeps
oĩa ecleſiaſtica inſtituta / in deterig
deſcenderunt et ex quibuſtam tene
bꝛis in iuſtice obtenebꝛata ſunt⸗Et
vt eadem inquit in fine illi? mulie

bzis tempis ſuꝑ oẽm tlerum et oæ⸗

1

dinẽ ecciaſticum Heu hoerendũ p̃ſa
giã grauiſſimi ſriſ mat gfuſionis

nardus ſuper cantia ſcribe

laqueus extendetur/ durabitq; illud
ſoꝛ didum tempue vß ad illud mag
nũ ſciſma quo epiſcopi ⁊ clerici a ſu

is locis et cuitatibus expellentur⸗

Ex quib verbis ſatis dari nobis vi
detur intelligi / ꝙ hot nephandum
et a xl, fere annis inueteratum ſciſ
ma adhuc pꝛochdoloe vſq; ad maio
tem tleri perſeaitionem oontinuabik
Vel quod abſit aliud ſciſ ma maius
et deterius ſubſequetur Quod vtiq;
fieri pertimeſcendum aſt ex future e
lectionis ſummi pontificis er debite
cirm eam pzouiſionis longa nimis
et ſcandaloſa dilatione / quam non
nulli pꝛocurate videntur Contra að
ſcandalum et pericula inde veriſimili

ter ſeaitua quide m egregij dockoees

et theologi / ventatis zelatoers con-
grua fidei remedia adhibere wnant
Hüt autem eerleſie mirabilem
a miſerabilem lapſum beatus ber

mone xxxiij?, flebiliter lamentat

vbi ſic ait Derpit hodie putrida ta

bes per omnt ozpusectleſie/ quo

latius eo deſperatius / eoqʒ periculo
ſius quo interiusEt enumeratis q

buſdam exceſſiuis abuſibus eleſiaſ
tioꝛum Hubdit/ Olim pꝛedictum

eſt / et nunt tempus adimpletionie
aduenit Ecre in paæ amaritudo me

a amariſſima - Amara pꝛius in ne
c martyzum⸗ amarioe poſt in gflie
tu heretioꝛzum⸗ amariſſima nunc in
meibus domeſticoꝛzum / nõ ſugare
non fugere eos poteſt . Ita inualue
runt / et multiplicati ſüt ſuper nume
rum Inteſtina er inſanabilis eſt pla

tat

alo⸗
8
wee
Fie⸗
eu
gan
galtt
ſuft

—

Fa ectleſie / er idto in pae amaritu
do eins amariſſima⸗ Sed in qua pa
&œ Et pax eſt / et non eſt pax⸗. Paxrx

a paga nis / pax ab hereticis / ſed

non pꝛoſecto a filjs⸗ Vox plan

gentis in tempoꝛe iſto/ Kilios onu
triui et exaltaui / ipſi autem ſpꝛ eue
runt me· Opꝛeuerunt et maaula
uerunt me / a turpi vita / a turpi

wom mercio a negocio deniq per

ambulante in tenebꝛzis, / Ex qui

bus moniſeſium eſt ꝙ, longo iam

tempoec crleſia fuit multiplicit᷑ de

ſoꝛ mata / indiguitq; nüt maxime
indi get⸗ vt in fide et moeibue reſoꝛ

metur SHed nunt membꝛis etcleſie

ſeparatis a tapite et apoſtolto diſſ

penſatoꝛe at ditectoꝛe mrentibus / H
reſoꝛmatio nequaq; bene fieri poſſe
ſperatur Et hot ideo pꝛeripue / quia

tam dum inter diſpenſatoꝛes qiues

ſiðelis queritur / vix pꝛothnephas

hodie inuenitur ⸗· // Inuenti ſunt

tamen olim in hot fedo et infami te⸗

wxꝛe / nonnulli boni et fideles ſerui /
qui miſerante dei graca vita s doꝛ

trina leguntur in ecleſia floeuiſſe⸗

Floꝛuit quippe in francia pꝛememo

ratus bernard tlareuallenſis⸗ Flo⸗
tuit in germania pꝛefata eidem won⸗
tempoꝛanea hyldegardis que de ſu⸗
turis temporibue multa legitur pP
phetaſſe / floꝛ uit in mlabꝛia ioachi
abbas venerabilis / qui eriam ſpiri

umgm pꝛ ophetie / vel poti ſcom guil

helmũ parienſem donũ intellect9 in
expoſitiõe pꝛophetiarum dictur ha
buiſſe Kloꝛuit quoq; in hyſpania be

atus domi ais er in ytalla beatus
frantiſcus / qui tan; due oliue frut
ufere duos ſecidiſſimoereligionũ
oodines et ex eis fruct9 plurimos
noſtütur ꝓduxiſſe // Floꝛuit de

niq; et ex pꝛefati ſta naſci oe dine

ſtuctum magnu attulit noſter vae

nerandus wntifex ludoucus/ aa

uis parentes ob Euotionem beatt
ludouig ſranwz um regis ſſanckita⸗
tis atius moeum imitatozem eſ
ſe vehementer affeckabant / ipſum
volari ludouici nomine detreuerüt /
quia videlieet a regibus ſranozum
aternam duxerat oiginem⸗T—
lo ig tur tempoee peſſimo / et vt in
riuo legendu ſcribitur⸗ Munc hoea
inſtante nouiſſima / ille qui fact mi
rabilia magna ſolg⸗opus produxr

it mirabile / clarttate gloꝛie ſue ple

num⸗ Quo vniuerſam ealeſiam
pꝛauis ſilioꝛum ſuoeum moꝛibus
quaſi in tene bꝛis d& ſolatam / reddi
dit nouitate tam clate ſobolis leta
bũdã / dum videlieet hunt dileckum
ſuum confeſſoeem eximium / puri⸗
tate candidum / caritate ſeruidum
et cuncta moeum honeſtate oonſpi
aum / pꝛoduxit nouiter vt exem
plar pꝛeſulgidum / cunctis fideli
bus mitandum / eüns vite ſingula
ris exœllentiam ſignis pꝛobans /
et trebꝛis pꝛodigijs at thoꝛuſcan
ubus mimculis maniſeſlans //

Ded quia hüs nouſſimis tempo

ribus / ſuſpecta eſſe poſſunt mira⸗
cula / pꝛopter proximu antixpzꝛiſ

ti aduentum / qui per ſe ſuoſqʒ

miniſt ros falſis mira aulie/ ſeducet
Poypulũ xpᷣianũ:ideo artem de mia
culoeum roͤne et quantu interſit int
mirabilia maloeum et bonoꝛum m
racula expedit pauliſper diſſerere⸗
‚Daendü igitur ſcem docoees
theolo gos/ et pzꝛeapue ſem thoma-
2° niarum⸗ di⸗ xviij/ q; 3g omne

miraailum/ aut ſupza natura / aut O

tra natura é apzet natura/ q́ʒ exxz
pla dimitto bꝛeuitate gra Per qua
tuoe aũt oditiones ſeu differentias
vera a falſis mirauula/quantum hu
mana ſcire patitur imbecillitns ſeer
nutur- // Pzuma differentia eſt /
quoniam magi / auruſpices / et arioli
aut ſolum pꝛeſtigijs et ludifiatione
ſenſuum/aut per pꝛiuatos demonũ
ontrackus operantur ca que in rei
veritate a auſis naturalibus fuunt
per eelerem et impereptibllem aci⸗—
uoꝛumcoum paſſiuis applietionem
ſicut augu ſting ſuper exodum de ma
gis pharaonis oſtendit. Vera aute
miracula veraciter fiunt / et ſuper vi⸗
rium naturalium potentiam / a deo
pꝛ incipaliter ab alijs miniſterialt
concauſantur · Seamda dif ferentia
eſt quia de rebus vanis ſupe ruaaa
is et inutilibus at pleriſqʒ nociuis⸗
ſunt maloeum opera vt execrre ho
mines / eos ſubito et immobiliter fi
gere / ſerpentes immittere / volatum
ſimulare / et hjs ſimilia⸗ Stðm ve
ro auguſtim verbum ne de
ſepta tione xp̃i nane eſt oẽ miraru
lum qð vtilitatem ſalutis non opa
tur humane Et hac differentia tan
git petrus in itinerario clementis⸗

E

Tertia aſſignatur diffetentia / quia
miracula vera i gfeſſionẽ vere fidei
falſa ved in eius ſubuerſionem fiũt
et quaten veram fidem xpꝛiſtiani
deſerant aut in falſam ſuis exigenti
bus de meritis infideles perſeuerat.

Quarta ved ſuperadditur Mali na
qʒ nõ ꝑ vite puritatẽ / aut diuini no⸗
minis inuocationem ſicaut boni / ſed
erneſcio quos barba roꝛum nomi
nũ ſtrepitus / per mugitus hoꝛrẽdos
vt de ſibilla narrat virgilius 6 enei⸗—
dos / nonnũcy madendo ſe cultris / et
pueros ſacrificado deteſtabꝛlit ope⸗
rantur / vtũturq; aliquando adau⸗

ribus humanis et leteris infandis
obſcenis/ quemadmodum lumnus

poeta lio vio vbi de teſſalis mulierr⸗

bus loquitur curioſe valde a opioſe
deſeripſit· Audiſtis ergo qualis ſit
inter vera falſaq; miracula diſcret⸗
o⸗Vnde patet ꝙ huus ſancti mira

aila a falſoꝛum miraculoꝛ um condi⸗
tionibus aliena ſunt / ſicut poſſem

plenius declarate / niſi ad finem ſer

monis oogeret tempoeis anguſtia
NHic ergo ſanctus miraruloeum ope
ribus / ſed amplius moeum virtuti

bus tlarus effulſit in dei templo⸗

Munt varo vt ſtella matutina / vt

luna ſolari lumine plena / ymmo ve
rius / vt ſol reſulget in elo· Bbi a re

ge eloeum feliciter ſublimatus au
dire meruit Euge ſerue bone et fide
lis / quia in paue fuiſti fide lis/ ſu
pꝛa multa te onſtituam / intra in
gaudiũ domini tui Cuus gaudij

nos ſecim participes efficiat / qui ſi
ne fine viuit et regnat Amen

¶ Explicit ſermo ſachus Per reue
tendiſſimũ in xpꝛiſto patrem domi
nũ petrum de aulyaco Cardinalem
cameracenſem / in onalio generalt
habito onſtatie Anno domini Mil
leſimo quadzĩgenteſimo decimoſep
timo De ſancto vene rabili ludouica
epiſcopo tholoſano⸗

¶ Dequutuer ſermo per cundem dd

minum Petrum epiſcopum amea

cenſem⸗ poſtea cardinalem, de eo

— 7de teliquit egyptu⸗
Hrribitur ad hebꝛe
os/ vndeamo mpitu
o Dian hodie fueat
allllegatum Reuerẽ
di patres magiſtri at domimi cariſſi
mi dum ad ſanct at beatiſſimi teg

7

/ noſtn ludouia aums hodie feſta ole⸗

baꝛamus laudis aliquid addere cupi
o / certe ſubtrahere ſoꝛ mido · Vereoꝛ
quippe iugum aſſumpſiſſe gigante
is humeris oneroſum / et onus mi
chi impoꝛ tabile pꝛeſumpſiſſe Qam
ad explicandum virtutum eius do
tes / magis ſiquidem initandas o⸗
peribus qᷓ; ſermonibus attollendae
meam pꝛoeſus inſufficẽ tiam teog⸗
noſco / tredens ſub tanta poſſe mate
nia linguam defieere teronise⸗ Ve

rumptamen poſt alios magnos vi

ros qui de laudibus eus multa lo

cuti ſunt ego pauper et paſuulus

rum paupere vidua / minutum deuo

tionis in gnzophilatium mittam⸗
Ded pꝛius ad illius aren
tis virginis auxilium me cõuertam

que eſt apothem gracie / aula miſe
rioꝛ die / deita tis palaaum / ſanctita
te hoſpieium tclauſtrum pudoeis /

et domicllium pietatis, Que eſt ſa
trarium ſpiritus ſancti / remedium
generis humani / tewnciliatio pern
toꝛum / reduckio deuioeum / terreſtri
um domina gentium · et eleſtium
regina virtutum⸗ Cuius nomen
ſic eſt ainctis fanuliare mostalibus /

„

auius nomen ſit domeſticũ in om u
periculo onſtitutis / vt cum diſeri⸗
mmis ingruentia / mentem ſepius
teddet amentem / nunq; tamen lin
guam poteſt euertere vel ligare /
quin ad tuitionem ſui mox huuis
nominis arma pꝛotendat/Igitur
nos qui ſarcina pꝛemimur / reſpire

mus in eius memoꝛia⸗a talculo no

minis huius labios um noſtroꝛum
ineptias emundemus· Curuemus
genua / ſoluamus gratitudinis ho⸗
locauſta / et ante ſolium eius pꝛeces
fundamus / et vota diontes, Aue
maria gratia plena dominus tecim
REter LE

I Nide teliquit egyptum Htribitur

biſupza⸗ =
1 Eeueredi pzes mgriĩ ac dñi m

Arxriſſimi Sieut optime nouit ari

ene veſtra et ſacre Icripture teſtatutr

hyſtoeia · Cũ in egypto filij iſrk ſB

mirabili ac miſeabili ſerutktute redacr

ti ab egyptijs multe afflickiõ ib) toꝛ

qᷓz entux miſertꝰ eis miſerioze dñes
miſit moyſen fideliſſimũ ſeruũ ſuũ
vt ißos educret de egipto / 1 ad ter
rã ꝓmiſſiõis induceret Qui fide ad
heres deo egyptum relt quit a fideli
ter militãs ꝓ ꝓplo de egyptijs fſeli
at triũphauit // Hanc igitur hyſ⸗
toz iam vulgatam quudem et toti
i mundo notiſſimam beatus apol
tolus paulus ad hebgos Inbenge-
bꝛeuiter ommemoꝛat/ moyſi fi
dem ommendat dieens verbum P
poſitumide reliquit egyptum Qua
in te nobis conſiderandum orrurrit⸗
hec antiqui temporis hyſtoeia fi
gura ſuit tepoeis tunc ſuturi/ ſcm
lud apoſtok⸗ Omnia in figura cõ⸗
iingebant illis RBo⸗ ſeptimo- Quid
igitur egyptus niſi mundum et va
nam mundi conuerſationem: quud
iſrahel niſi fidem / et veram fidei re
ligionem figurat? Quid populus
egyp tius / niſi ifidelem populum dy
aboli: quid populus iſrahelitiats ni
ſi ſidelem populum xp̃i ſigmificat?
Egyptus ſiquidem anguſtia ſiue tri
bulatio anguſtans interptatur / per
quam mundus vana mundi conu
ſatio ſigni ficetione coongruiſſima de
ſignatur. in quo ontinua anguſtia
tribulat / aſſidua tribulatio aguſtat /
cura ſollicitat / ſollicitudo cruaat / vꝛit
ardoꝛ / ardet ſuroe / ſurit terroꝛ / terret
doloꝛ / conturbat triſtiaa / cötriſtat tur
batio / affligit moleſtia / moleſtat af
flictio - Igitur ſicut in egypto filij iſ
rahel ab egyptijs / ſic in h müdo fi⸗

phare

lij dei a filijs ſeculi / ſic fielis ppłe
xpꝛiſti/ ab infideli populo dyaboli
varijs perſeaitionibus affliguntur
Sit mundi luxus fidei virtus / ſit
vana mundi onuerſatio / er vera fi

dei religio / ſeſe diuerſo 2 aduerſo eer

tamine perſequuntur⸗Pzopter qð
apoſtolica tuba clamat⸗ Omnes qᷓ
pie volunt vutere in xpꝛiſto perſeau

tionem patientur/ ſeamnde ad thim⸗

terco· Sed ſicut diuino iuuamine
aduerſus egyptum pꝛeualuit iſra-
hel: ſit in hoc diro ertamine aduer
ſus mundum fides vickoꝛziam obti⸗
net et trtumphu Pꝛoinde dicit ſcrip
tura Hec eſt victoꝛia que vinat mu

dum fides noſtra· pꝛ ima iohannie

quinto gitur quibus modis het
victoꝛ ia fiat/q ui habet aures audiẽs
di audiat / gendum eſt vtiqʒ
reue rendi patres at domim ꝙ mun
dus aduerſus fidem / et vana mun
di onuerſatio, aduerſus veram fi
dei religionẽ / triplici ſolet ertamie
dimicate / ( Pꝛz mo quidẽ potenter
aggrediendo / ſuauiter pꝛroponen

do blandicias temporales·/
(Seaiun do patenter pꝛogrediendo⸗

crudeliter opponendo / moleſtias

zpozales / (Terco latenter cton

grediendo ſubtiliter apponendo inſi
dias ſpirituales / ( Dad ecntra
fites et vera fidei religio aduerſus
mundum/ et vanam mundi onuer
ſationem / triplici doet victoꝛia triũ⸗
(Pꝛimo quidem ſapienter
ontempnendo / oblatas blandicas
et ſuaues mis gaita patiẽt ſuſ

tinẽdo illatas moleſtias/a crudeles

nme

ue/
Ra⸗
tmi
ahe
udo⸗
-
nͤ
un⸗

mmue

nter
e.

Ntu

tria/

Gas
ſl
dl⸗

iniurias (Tercio euidenter repellen
do paratas inſidias / et ſubtiles fal
lacias//¶ Audiamus igitur quali
ter mundno aduerſus fidem dimi
cat otenter aggrediendo / ſuauiter
pꝛ opo nendo bladicias tem pozales
Mundus enim hec et hijs ſinulia
loquitur · Quid pulchꝛius / quid ho⸗
neſt ius / quid venuſtius / quid ve po
teſt eſſe delec abilius / ꝙ, ꝙ in pꝛeſẽ
ti vita otidie ernimus ? O qᷓ; mia

bilio œli camera / in aere iocund / in
lumine ſolis / in augmento lune as

q; deſectu / in varietate ſtellarum er
eurſu⸗ O qᷓᷓ delectabilis terra / in ne
moꝛum ſolijs et floeibus / in ſiluaru
vmbꝛis et amenitatibus in pꝛ ato
rum riuuloꝛumqʒ delitijs æ ſuauta

iubus In ſegetum vintarumiq; cul⸗

mis et botrionibus · In beſtiarum
turmis atq; conflictibus / in aulum
pennis atq; volatbus, In virozu
ludis deleckabilibus · In mulierum
pulchꝛis aſpectibus / carumqH moa
dis et geſtibus / verbis et amplexi

bus Et ſiqua ſunt alia que continet

mundus Ded ecntra ſides aduer⸗
ſus mundum triumphat ſapienter

oontempnendo oblatns blandicas

et ſuaues delicias Molite in quit di
ligere mundum / neq; ca que in ma
do ſunt / quonia mundus tranſibit

ooncupiſcentia eius/qui autem fadt

voluntatem dei manet in eternum⸗

pᷣeiohannis ſerundo /(Audiamg
inſuper qualiter aduerſus ſidem di⸗

micat potenter pꝛogrediendo / crude

liter oponendo moleſtias oꝛpoza
les⸗ Mundus enim ſicut pꝛo vinẽ⸗

4

die ſtagilidus diuerſas pꝛoponit
blandigas / ſit pꝛo ſoꝛtiozibus cö
uincendis aduerſas opponit mo
leſtias / artando vinculis / ee ve⸗
beribus conſtin gendo / detrudendo
aarcribus / et ieiunijs marerando
edendo fuſtibus / et gladijs iugu⸗
lando / tremando flammis / et lapi

dibus obꝛuend / ligando laqutis

et ſcoꝛrpionibus fla gellando / ſuſpẽ
dendo patibulis / aliſ q; innumeris
tozmentoꝛum generibus perimen
do· Ded ccntra ſides aduerſus
mundum triumphat / fatienter ſuſ
tinendo illatas moleſtias/a crudte

lces in iurias⸗ Bceati inquit qui Fer

ſecitionem patiuntur pꝛopter uuſ
tiaam: quoniam ipſoꝛ um eſt teg

mnum loeum Mathei quinto /

udiamus iterum qualiter mun
dus aduerſus fidem dimicat laten
ter ongrediendo / ſubtiliter appo
nendo inſidias ſpirituales/ hun
dus enim quos nec bladitijs nec
moleſtijs poteſt ſubuertere / inſidi
is temp tat deuinere / ideoq; pꝛein
œps mundi huius angelus ſatha
ne ſe in lucis angelum trãſfigurat

ſua vicia falſis virtutum ſpeciebus

onfigurat / fubuliter ſtimulat / gra⸗
uiter ollaphiz at / ecati pꝛetedit
materiam / delicti ſucendit flam
mam / exhibet facultatem / pꝛebet
opoetunitatem · Sed ecõtra fides
aduerſus mundum triumphat eui⸗
denter repellendo patas inſidias /

it ſubtiles fallacias⸗Vigilate in⸗

quit / quia aduerſarius veſier dy

abolue⸗ tani leo wigiens circuit

querens quẽ deuoeet / aun leſiſtite ſoꝛ
tes in fienia pe⸗ vo // Videte igi
tur cariſſimi / qu adomodãa caſtra celi
et inferni / arma dei 2 dyaboll / iter
ſe dimicent qusadmodu la xp̃i
ſcli agmina fidei et mudi contra ſe
decertent Nue omnia ideo veſtre laa
rita ti duxi bꝛeuiter pꝛoponenda / vt
inde notum fiat plem? / qualiter rex
noſter beatiſſimg ludouicus / lilioꝛ ũ
de oꝛ et ſranoꝛum de ais/ tanq; mi
læs xpꝛiſti foꝛtiſſimꝰ in pꝛelio / hui⸗
eertaminis poſitus in medio / pꝛo
fide mundum teliquit / 2 pꝛo vera fi

dei teligione / anam mundi onuer

ſationem contempfit Mobꝛem de
eo dictum eſt verbum pꝛopoſitum.
fode reli quit egyptum ¶ Dciendum

eſt itaq; reuerendi patres ac domi

ni ꝙ rex noſter beatiſſimus ac fide
liſſmus milee xpꝛiſti cozreſponden
ter ad pꝛemiſſa / pꝛo fide oontra e
giptum / hoc eſt pꝛo vera fidei religi
one aduerſus mundum pugna tri—
plid militaiut fideliter et triplici vic
toꝛ ia ſellcter trumphauit //(Pꝛi⸗
mo qudem wontempnendo blandi
aas/ et ppernendo delicigs tempota
læs ¶ Deaindo ſuſtinendo moleſtias
et ſetendo iniunias or poz ales (Ter
go repellendo inſidias / et vinendo
fallacias ſpirituales /¶Dzimo na
ſugaces blandicias / ſuauiter al
lect uas / ſalubꝛiter refutauit /¶ Deca⸗
do ſeroes moleſtias crudeliter afflic⸗
tiuas,humiliter tolerauit (Tercio
fallaœs inſidias ſubtiliter iuaſiuas
viriliter impugnaut t

ter rex noſter beatiſſim fi⸗

tliſſim miles xpꝛiſti tempoꝛales

bladicias / et oblatas deliaas / ſua⸗
uiter alleckutas ſalubꝛiter refuta
uit · Scitis cariſſimi teſtante ſcip

tura. ymmo doete experientia / qui⸗
bus blanditijs ſolet mundus ſuos

allicere dilectoꝛes . Deriptum eſt
enim⸗ Quia omne quod eſt 1 müu
do / aut eſt ooncupiſcentia carnis /

aut concupiſcentia oculoeum / aut

ſuperbia vite pꝛima iohannis ſe⸗
cudo Conaupiſcentia vero carnis
ad voluptates / oncupiſcentia oa⸗
loꝛum ad opes / ſuperbia vite ad
honoꝛes pertinet⸗ Voluptates au
tem guloſitatem luxuriam/ opꝑes

caupiditatem et auaricam / hono
res elationem er iackantiam pari
unt.⸗ Ct ſit ex voluptatbus turpi⸗
a/ ex opibus pzaua / ex honoꝛib
vana pꝛocdunt. Hijs ergo blan

dicijs mundus deapit q;plurimos
Mam liot multos ſrangat aduer⸗
ſitate / tamen multo plurs pꝛoſ

pPeritate ſubuertit · Diaut ſcriptum

eſt · Cadent a latere tuo mille⸗
ſiniſtro ſcilict / per quod ſignatur

aduerſitas, et de em mila a dex

tris tuis, in quibus pꝛoſpentas
deſignatur⸗Jgitur q;uis in vtroqʒ
latere ſtare dif fiale ſit er gloꝛioſũ /
in altero tamen difficillimum / et
omni laude dig niſſimum ſacra auc

toꝛitate pꝛobatur· / Benſan

dum eſt itaq; quanta laude digng
ſit rex noſter beatiſſimus ludoui⸗

ais qui in ſummo regni apiœ on

*

ERimo igitur videamꝰ quali

— — 0 —. — —

——. —,— —

„ — — — — —,. — —w. . — —. — —

ſtitutus / regni dieo non qualiſcunq;
ſed inter omnia eminentiſſime dig

nitatis / at omnibus voluptatibus⸗
opibus et honoeibus ſuper etera P

cellentis / nulla potuit blandiciarum
pꝛoſperitate ſubuerti, Ded volup
tates potenter ohibens / opes lib?⸗
ter diſtribuens⸗ er honoees decenter
rontempnene⸗Inter voluptates ſi⸗
ne luxuria⸗ inter opes ſine auarid
a / inter honoꝛes ſine ſuperbia fuit⸗

quin ymmo inuiolabilter manſit⸗

in voluptatibus temperatus, in o⸗
pibus largus/in honoꝛibus manſue⸗

tus Ipſe namq; non mundi vanita

tibus / ſed fidei virtutibus vacans /

totus in miſecꝛ die operibus efflue
bat⸗ Abꝛ aham ſiquidem er loth ne
pos eiq/ te pia peregrinoꝛum ſuſcep

tione/ thobias quoq; quia totus fu⸗

it in hoſpitaltatis officio / totus in

obſequio ſepulture / in diuinis volu

muiibus ommenduntur⸗ hit autem

nouo miſerioꝛdie et inaudito pieta⸗
tie offitio / antewſſoꝛes ſuparat⸗ poſ⸗
teros anteedit⸗-Hoſpites enim col
legit. eſurientes aibauit / ſitientes po
tauit/ nudos operuit / inſirmis aue⸗
q; et incarœratis / vt eoꝛzum conſola
retur inopiam / ſuam ſepe pꝛeſentiã

humiliter indulge bat⸗Dicqz diuicc⸗
as quas in ſeculo poſſide bat / non fi
lijo hiuus ſeculi / ſed pauperibg et ec
tleſijs dei kbealiter erogabat Que

omnia a deo quidem nota ſunt / et
totum vulgata per oebem xp ad ip
ſoꝛum pꝛobationem / fruſtra diutius

immonarer⸗ Quis ergo / quis hec
non miretur? 2 Que quanto rariota⸗

tanto gloꝛidſioea eſſe nſtat Quid
enim mirabilius ꝙ in ſeculo gere
2 falſas mũdi bladicias ſuparare?
Quid rarius iᷓ in altis pꝛeſidete /
lubꝛico nõ cadere / ſed aſtare? Quid
gloerioſius / qᷓ crepitantis flammas

incendij alcare pedibus nec ardere?

Itaqʒ in ad mirationis ⁊ laudispꝛe⸗

conium exclamare libet. Heat vir

qui muent ſine macula / qui poſt

aurum non abüt / net ſperauit in pe

cunie theſaurie Qui potuit traſgre

di et non eſt tranſgreſſus / facere ma
la et non feat. Quis eſt hic et lauda
bimus eum ? Kecit enim mirabilia 1
vita ſua, ealeſiaſtici tricſi imo pᷣmo

O vtinam noſtri tempoeis pꝛi

tipes er pzelati/ ac ſinguli eerleſiaſli
( viri/ hos i ſe laudum at virtutumꝛ
titulos cumulatent⸗ Sed heu ſuroe
hHeu ſuneſta lues / heu flebilis erroe⸗
Hodie pꝛochdolor voluptatum fe
ditas / opum cupiditas et honoꝛum
vanitns eale ſiam immaniter oppſ/
ſetrunt- Que quanta ſpecioſitate

membzozum cam detrunauerint /
quanta monſtruoſitate eam detur

pauerint,/ quanta habundantia vtu⸗

tum er grarie eam deſrauwuerint /
quanta ſpurcria vicioꝛum er nequi⸗
cie eam de foꝛmauerint pia coꝛda nõ
abſq; doloꝛe vhementi ogitant⸗
Ideo cum pꝛopheta lamentantur
ealeſie fideles⸗ Quia egreſſa eſt

a filia ſyon omnis dewz eius / et

facti ſunt paindpes euuie velut arie

tre⸗ non muenientes paſcua / et
abierunt abſq; foꝛ titu dine ante fari⸗
em ſubſequentie „treñ⸗ pzimo⸗

* „*
—

ed ne longius werba profluant-
hec de pꝛima pugna militis rpꝛiſti /
et pꝛ ima victoeia regis noſtri dicka

ſiuffidant
Q.Q—* equitur de ſecundn
6 2 17 „

Eaundo igitur viteam quali

e milee xpi / coꝛporales mo
leſtias et illatas inuirias / crudelt
afflickiunas humiliter tolerauit · Du⸗

noſcitis ex pꝛemiſſis / ꝙ mundꝰ? ad
uerſus fidem militans / non ſolum
blandiciarum pꝛoſperitate/ ß eaam
moleſtiarum aduerſitate / fidelium
ſolet inſeſtare coſtantiam Ded ĩ hot
aduerſitatis agone fidelesad perſe
gerantiam exatantur / et ad toleran
dus moleſtias per patlentiam exer
centur / dum ſacris inſtituuntur elod
ies ꝙ triumphalis eterne ſeliatatis
ꝛzona ſolis ſideliter ertantibus in
fallibiliter pollieetur / diente ſcriptua⸗

ra⸗Non oꝛonabitur niſi qui legitti

me certauerit⸗Zathi/ vlo / Penſa⸗
dum eſt itaq; ꝙ legittime eertaueit
2 ꝙ; digne wzonari meruerit rex noſ⸗
ter beatiſſimus Qui non ſolum ad
uerſitates mundi pacienter ſuſtulit /
ſed ecam ſeipſum libenter obtulit /
ad moleſtias perferendas Jpſe ſiqui
dem amoꝛe xpꝛiſti et zelo fidei xpi⸗
ane / pꝛo requie laboꝛem/ pꝛo ſanita-
te egritudinem / pꝛo leticia doloꝛem /
pꝛo vita moste coommutare parat?/
duloe aunctis natale ſolum / at patria
terram relinques / omnibgaffluente

Kioſitate paecellens / ſola vt aiunt ca⸗

ter rex noſter beatiſſimg 7 fiie

tis cariſſimi et ia ſatis euidenter og

delicijs / et que om niũ bonoꝛrum ſpe

E — I———

tet monſtris / ad tranſmaninam infi⸗
delium terram ſub multis periaulis
Pmeauit / vhi poſt dira pꝛelia / et du
ra ertamina ab infidelibus aptue

et tetro careris ergaſtulo mandpa

tus/pꝛ0 xpꝛiſto ſeroœs ſuſtinuit iiu

rias / et pꝛo xpꝛiſti fide crudelesmo⸗

leſtias tolerauit // O vtinam noſ
tri tempoꝛis pzindpæes et pꝛelati ac

ſinguli eciaſtici viri / ymmo omnes

generaliter xpꝛiſtiani hot memoꝛra
bile fachum / oꝛ di fldeliter impꝛime

rent / et uigiter memoeie ommenda

rent⸗ Cette non ſeuirent inter ſe fide

les xpꝛiſti / nec xpꝛiſtianoꝛum ſägui

nem xpꝛ iſti ſanguine pꝛecioſo tewvn

tum/ tam crudeliter effunderent / H

aduerſus infidelium perfidiam ſe fi
deliter oponerent / pꝛo acquiſitione
terte ſancte / pꝛo tui tione hereditath
dom mi / quam xpꝛiſtus acqui ſiuit
ſanguine ſuo / qua ſua natiuttate / tõ⸗
uerſatione / moꝛte / reſurreckione mul
Opliciter illuſtrauit · Ded heu furoꝛ

heu rationis inope / heu ceca libido /

hodie pꝛothro loe ſic ualuit int rp̃t—

anos / eaam ecleſiaſtios viros im

manis cupiditas dominãadi / vt iam
nullibi ſit pax po pulo xpꝛiſti / ſed vbi

libet effuſio ſanguims xpiani Cla
mat inter hec mater noſtra iheruſa

lem/a gruiſſimo meroee gfecta / in
remediũ ſui doloeis poſtulat filiales
affcus / tñ iuxta querela lamẽtãtie

Inhete Non eſt qui onſoletur eam

ex oibus caris eiq / o mnes amici eig

nia,tren⸗ pmo⸗ Sed ne lamentatt

onis verba in imenſum pꝛocrunt⸗

ſu

hec ſecunda pugna militie rpriſa
et ſeainda vicoꝛia regis noſtn dicka
ic ant; Sequitur te tera
Eraoigitur vireramg qualiter
Arex noſter beatiſſimg a fideliſſi
mus miles ypi/ ſpualee inſidias et
paratas falladae ſuptiliter inuaſi
uas vinliter impugnamt⸗ / Dea⸗
tis ariſſumi ꝙ mudueiſte æ pnœpe
mundi huius angelue ſathane va⸗

rijs nos fullaaarum laqueis intep-

tnnges / innumens inſidiarum telts
onſodere nituntur,⸗ Qut ſi nos ier
mes mnuenernt audatiustela iatint
et in nos vehementer iaculantur. W
deo videns apoſtol magnü aduͤſg
nos bellum inſurgere / atq; in arali
tu hoſtium aineoe inſultare ammo
net mulites xpꝛiſti / vt induantur ar⸗
matura dei · Induite inquut vos ar
matura dei / vt poſſite ſture aduerſ9
inſidias dyabol. quia no ſolum no
bie eſt olluccato aduerſus carnem
et ſangumem / ſed aduerſus mundi
rechoegs tenebzatum. ephe. vi?è //
Penſandum eſt itah quanta cõſta⸗
tia pugnauerit / et aduerſus inſidias
dyaboli olluckauerit tex noſter bea⸗
tiſſimus⸗ Qui audiens apoſtolicã
tubã ip̃m tlan goze ſuo ad pzeliũ in
citantem acrepit velociter arma do⸗

minica⸗ et indutus armatura dei ad

ongreſſum pzomptiſſimus ſurrex

it in hoſtem / vt autem que ſit arma⸗

tura dei / meliue ſeire poſſimus / terre⸗
ni militis armaturam deſcribamus
Miles e enim ad pugnam ſiturgeget
equo quo vehatur / loꝛica qua indua⸗
tur / ſcuto quo tegat/ galeca qua mu⸗

ticia:? de qua dicit aoſt

niatur / gladio quo ceingnturx/lanæa

gqua deſendatur⸗DHec eſt armatura

ſeoulane militis / qua oſiſus anima
tur ad pugnam⸗ Dimils quo q; ſpi
ritualiter intellectam / miles noſter

ſppualto aduerſus ſpuales inſidias /

hab uit armaturam Habut nãq; pᷣ

mitus equu ſoꝛ te ꝓmptiſſimũ atve
locm / qui ipm fauli diſcurſu ĩ pug
nam ſerebat Quis aut eſt iſte equ
mniſi humanũ wꝛpꝰ/ q velut irratio
nale animal petulas atqʒ laſciuiẽs
niſi a reckoee at pꝛeſidente ſpintu / ra
tionis ffeno moderaietitr / faale i ⸗
opo ifet atq pentet,-Nit ergo mi

les noſter tanq; bo ngſeſſo⸗ equi ſui
id eſt pꝛopꝛij toepoeie impetu ſre⸗
no ohihtut rationis/cuig moderami

ne velut habenis quibuſda / bꝛutos
at q; irrationales carnis motus röõ

nabilitur reſtenauit⸗ ſnens ẍ dñe
malu equũ et aſcenſoꝛẽ deient ĩ ma⸗

re, exo:xv.pſalmo xxxio ꝙq; fallax
ſit equg ad ſalutẽ / NHabuit ita q;

equu z poſeſſorem pm/fſrenũ rati⸗
onem / ſed ad ſpecialem ip̃ig armatu⸗

ram deſcendamus⸗ Labut igitur
miles noſter loeicam ſoꝛ uſſima / vt

loꝛicuto oꝛpe telozum ymbꝛes aut

ic lancee minime ſoꝛ midaret Que

aut eſt loꝛica militie nri?C erte iuſ— .
duti loꝛicã iuſtitie/ep c,vo Vabuit

it ſcutum ne ixruentis lawe patetet
impulſui / ſcutũ ſciz fidei. q vt ibiẽ
teſtatur apoſtolue/ nequiſſima tela

ignea dyaboli rüpere aut Penetrare
non poſſint· Habuit eda a miles noſt
galea illa ſcz ga vocat apke Se
& 4

—

„
ſpei et alutis / que ideo lapiti⸗ id eſt
nienti
gurantis deſendat iniuria Habuit
inſuper glad ium⸗ de quo ibi apks
Et gladium ſpus qð e verbum dei
Nit gladius aaltus ẽ et penetrane
Hung aſt inquit ſermo dei a efficax/
42 penetrabilioe omni gladio ancipi
ti pertingens vſqz ad diuiſionẽ aie
2 ſp̃s opagum quoq; æ medullaꝝ
heb. a Habuit deniq; mules noſt
lancea / ne ſibi aliquid deeſſz armatu⸗
te dei Hec at lacœa oꝛzo rãſſime itel
ligitur. de ꝗᷓ P phetã dz Dirigatur
oꝛo mea ſicut inœſum in ꝗſpcũ tuo⸗
ps c xl?“. Dirigebat moyſes hac läa⸗
ceam in amalech / qn eu directis et e⸗
reetis Pabusſurſũ manibuß vicebat
Qul ſi quado haſta haãt dimitte bat
vinee batur Pugnans igitur miles
noſter cã amalech / diri ge bat in en o
rationis lacam et moyſi vie bat ex
emplo Tene bat enim nimis het la
ea hoſtẽ ipſũ / cũ valido toꝛta larer
to / totis anime niſibus vibꝛzaretur
PHec eſt ergo foꝛtis armatura ſpua⸗

lis / per qua miles noſter hoſtilcs in

ſidias ſuparabat / / O vtinam nri
temꝑis pzindpes et pꝛelati/ at ſigu⸗
li eciaſtici viri hac ſpuali armatua
dei/ a non po tiq armatura dyaboli ſe
et eiam pꝛotegerent / et ad pꝛelia
xp̃ihijs armis indutos/ 7 ad bella
ſoꝛtes et doctos elgerent. Sz vach
qui deſtruut tẽplũ dei / hodie pꝛoch
doloꝛ dampnabilis ducim ecriaſtio⸗
rum perfidia. Mõ illos qui nouerũt
ara ſacrarũ diſputationũ / ſagit tas
ſatroꝛũ cloquiozũ ſcutũ fidei / galeã

uperponitur / vt ab enſis ful!

ſpei / loꝛicam iuſticie / aut gladiñ ſpi⸗
ritus að eſt verbu dei / ſed oino iner

mes at belli indockos ameis ſoꝛ

tium / pꝛo acebg ad bella doctiſſimo
rum in dei exeratu adduxerut / et in
numerabilem multitudinẽ imimicoʒ
dei/ ecciaſtiwꝛũ reddituũ ſtipendie

ditauerunt / quter qð nut verificatu
eſt qð dudu lugebat iheremias Fac⸗
ti ſuut inquithoſtes eius in capite / et
inimici eig locupletati ſunt⸗ tren⸗/id ⸗
qno,Quod ſi ſoꝛte nõ ocs capiat V
bu iſtud / tñ quu poteſt ape capiat⸗
Sz ne Phrioꝛa vba faſtidiũ pPdu⸗

cnt / hec de tereia pugna militisxpi
et ᷑cdia victoeia rege nri daa ſufficat

v VIdetis igitur cariſſimi quad
odũ tex noſter beatiſſim? et

fideliſſim⸗ miles xpi/ iurta Vbu p

poſitu Fide reliquit egypulm / H ẽ? p

fide gtepſit mũdũ/41 P fide a vera ſi

dei religiõeſidel pug militasaduſ⸗

muüdu er vana müdi guͤlationẽ ſeli

ci vichoꝛia trinphauit Et ideo pt tegi

nro P t temeritedignũ pᷣmiũ redde
ret / ſacu elo Aſiltu / in qᷣ ſiguk v
tutibꝗ tracta tib de ̃mio / ſola pſeue⸗

ratia detlarauit ipz ĩ regno elon de
bere merito oꝛonari / quẽ ĩ tpali reg

no tegale dyadema/ p tũcte terre te
gib dewz auit⸗)git pſeueratie indi

go cetere oſenſerit vtutes / 1 regem
Vtutũ verũ iudicẽ meritvꝛũ / at iuſtũ

pmioeum datozem/ ſuis ᷣeby vna

nimiter pulſauerũt / vt mili ti ſuo to

rone pᷣmiũ largiretur Acquieuit ita⸗

q; iuſtg iudex et poſuit in capite eius

wꝛona de lapide doſo / de dit q illi
wꝛonã gloeie ſempiterne Quã nob

—

part᷑ cũ eo ædere digneẽ Qui teg
e ſine in ſeuula ſenloꝝ Amen
Explicit mo de ſcõ ludouico ep̃o
tholoſano ꝑ dñm petrũ de aillyaco /
ardinalem Cameracñn⸗

Dequitur ſermo eiuſdem de om

nibus ſanctis
Bſonꝝ eſt teg nũ eloꝛeu DHcri
bitur Mequinto Et in euan
gelio pntis ſeſtiuitatis /
Magna eſt frẽs cariſſimn
inter cpuas ſolempmita
tes merito numeranda ho
ierna ſeſtuitas/In qua non vni9
apoſtoli / non vnius martiris / nonv⸗

nmuus alicuig ſancti ſingulariter / H pa⸗

uotone memoꝛiam œlebꝛzamg Oi⸗
um ĩquã ſiue eleſtium ſiue terreſtriũ
Dunt enim vt ait bernard⸗ ſci in
eelo / er ſunt ſancti in terra⸗ In terra
quippe ſanctus erat qui diebat Cuſ⸗

todi animam meam quoniam ſane

tus ſum· pe In terra quoqʒ ſcõe eſ⸗
ſe euitẽter oſtendit qui diuinoꝛzum
cõſcius ſecretoꝛum conſtanter affir
mat · Dtimus quoniam diligenti
bus deum omnia woperantur ĩ bo
nũ hijs qui ſc m pꝛo poſitum vom
ti ſunt ſanctiRo:viij. In terra er⸗
go ſunt ſancti / ſed per ſolam diuini

lo vero ſunt ſancti /ß per diuinioſoꝛ/
tij pꝛeſentem poſſeſſionem onſum
mationem vel pꝛeſentationem- Ce
lebꝛatur ergo hodie feſtuntas hoꝝ
oĩm / et de hijs oĩb nõ incouenient

dickũ eſt Qm ipſoꝛũ eſt regnu reloꝛ

Dz aduertedu eſt fres / e licz ſcõö⸗

△
raum oĩm celeſtiũ ſeʒ et terteſtriũ ho⸗
die citer elebꝛetur feſtiuitas / non
tñ vniſoꝛmiter / ſicut net ipſoꝛũ ẽ v⸗

nifoꝛnus ſcitas/ß longe diſſimilis
Diut eni ſtella a ſtella differt clari⸗

tate / ſit in ſanctitate differüt hi qui

in terra ab hijs q̊ in elo ſunt ſancti

nec ſit quide ſolu quaſi in quatitate ·
alius ſit alio ſanctioe / ſed in qualita⸗
te differunt plurimu. eo videlict qꝛ

multũ differenter / ipſoꝛ ũ eſt regnu
eælozu, Mam ipſoꝝ qui in terra ſũt
lanci / regnu eloeũ tanq; Pmiſſũ/

regnuũ eloeũ tanqᷓ; wſleſſu/ illon eſt

in ſpe iſtoꝛum mn re / illoꝛu in meito /
iſtoe ũ in pᷣmio Illi naq; in terra tů⸗
ÿꝙ ſtrennui mulites / regnũ eloꝛeu me

rentur ex perſeautionũ pugna⸗ iſtive⸗
ro in elo tanqᷓ; electi reges / eleſtis

rieg ni oꝛona pmiant᷑ ex ꝑ ſecitionũ

victoeia Pzoinde i euãgelio hodier
no dictum eſt. Oti qui pſeunonem
atiũtur ꝓter uiſticã⸗ac de in meri

do additũu eſt verbũ Ppoſitum · Qm

ipoꝛũ eſt regnũ eloꝛum· DWet ĩtelli
gendũ eſt frẽs / hot dict u eſſe de ſok
ſanctis mẽibus / qpterea qꝛ ſequitur
Deati eritis cũ vos oterint hoĩes/
m ſeparauerint vos et cieerint 2 dix.

eerint omne malũ aduͤſum vos men⸗—
pzopoſiti pꝛedeſtinationem⸗ JIn æ

tientes Jpter me Mathei · v Nam

illud quide veru eſt de ſancte mẽib

ꝓ ſpeaalẽ patũtur ꝑſecutionẽ pt

eſt de ſantt oĩb ꝙ multimodã pſe⸗

cutionẽ er pſecutionuũ teptationem
perferunt Vnde apoſtolin tuba cla⸗

mat⸗ OQmnes qui pie volunt vunere

„
in xpꝛiſto perſecitionem patiuũtur⸗/
ijethi⸗ 3 Alia ergo itelligeda ẽ pſe
auitio que non ming ſeua eſt ꝙ; illa qᷓ
exterius młcs toꝛquet ſeueritas MNu⸗
quud enim ſeuam pꝑpſecutionem pati
turx/nuquid regnu eloꝛum meretur
m quid in eo merito coꝛonabitur · q
ſic legitti me certauerit / vt mudũ ab
iciat blanda pꝛomittentem / vt inimi

a tẽptantem irricat:2 q8 gloꝛioſi

us eſt de ſemetipſo triuphans/crnẽg
ſubiciat ſpui wpugnatem? Deati er⸗
go non ſolum mees ſancti/ ſed gene
raliter omnes ſantti / qu tale pſeaa
tionem paſſi in ea tam gloꝛioſũ ha
bere meruerüũt triuphum / vt eis cue⸗
niat verbũ p miſſum. Jpoꝝ eſt teg
ni eloeum / Pꝛo auig verbi itro⸗
duckione vt triplex ſit huiꝰ? ſermonis
vtilitas id ẽ vt agnita ſcõꝝ pſecitio
ne / ſmulẽ quoq; pa tienter feram
vtieudem retributione ſalte ex par
te ognita / ad pſoꝛum beatitudinẽ
tota mentie auiditate curram/ at
ſic tandẽ / vt ex ipſoꝛum ſuoꝛuq; ma⸗

loꝛum tempaliũ et eternoeũ bonoꝝ
memceig / ſuis delectemur poonijs
et patrocnijs ſubleue mur· vt hac in⸗
quit vtili tatem triplicẽ cõſequamur⸗/
pꝛius vidondu eſt que qualie 7 qua⸗
ta ſit perſecutio/ quam ſanctt in tra
mtiuntur / at deinde qualiter in reg
no eloꝛum ab omni pſeaitionũ ge
nere liberantir- Un pmis itnq;
ſriendu eſt / ꝙ lancti q in terra ſunt/
vndiq; id eſt non ex vna tm / ſed ex
oĩ parte perſeattionu aguſtias pati⸗
untur / qnte wa ſancta illa er deuota
aĩa / ſcĩ aliuſ libet pſona repñtans di⸗

dat, Anguſtie michi ſunt vndiqzʒ
Daniel · xii⸗ Vndicʒ ſane in terra
ſunt ſanctis anguſtie / quia et inter⸗

us et exterius/ſupærius a inferius/ a

dextris a ſiniſtris/ ante at retro⸗
Sed quo na modo het vera ſint au
diamus diligenter 27 wꝛdialiter ad
uertamus ¶ Bꝛimo ſiquidem ſat
ti patiuntur interiuspzopter carnie
et ſpiritus impugnationem- Mam

mtter het pugna mntinua perſeuerat
Ddicnte anoſtolo⸗ Caro conaupiſcit
aduerſus ſpintum/æ ſpiritus aduer
ſus marnem⸗-BGab⸗ quinto Pzopter
paſſuo / et hane perſecutionem exp
tus lamentabiliter extlamabat⸗ In⸗
ſelix ego homo quis me libeabit de
oꝛ poe mortis huius? Ho-ſeptimo

/¶ Heaindo patiuntur ſancti exte
rius / pꝛopter variam perituloꝛum

mundatonem Mam het terre
na habi tatio eſt velut mate quoddaã
magnum er ſpacoſum varijs habu
dans eriallis / et tanq, inunnanne

ta· Maledictum er mendacium / ſur

tum et adulterium inundauerunt⸗
Ozꝛꝛee quarto Pzopter quod ab hoc
dilumo ſanctus daud liberari pete
bat diens· Daluum me fat deus

quoniam intrauerunt aque vſq ad
animam meam⸗Et iterum⸗Circea⸗

dederunt me doloꝛes mortie 1 peri

fundum demergentiaſinuenerunt
me. In pſalmo æ nicne decimo⸗
gquarto⸗ / ¶ CTergo ſancti patiutur

epi

dilationem Pa teſte ſapiente Hpee

que differtur affligit animam pu⸗
xiijꝰ Ideo deſiderabat apoſtolg diſſol ⸗
ui er eſſe cim xpᷣo⸗phił⸗io Et ſanc⸗
tus dauid de ſeipſo die bat⸗Heu mi⸗
chi quia inolatꝰ meuspzꝛolongnt9
eſt Et in perſona omniũ ſanctoũ⸗
i dem ipſe defle bat diens Huper flu⸗

mina babilo nis . id eſt mundane ha

bitationis / illic ſedimg ⁊ fleuim dũ
tewoꝛ daremur ſyon id eſt eterne aui
ta tis Quomodo inquit mntabimg
man ticum dñi in terra aliena / id eſt ĩ
hatc miſerabili habitatione terrena.

min pſalmo coxxxxvio⸗ Quarto

ſancti patiũtur inſeriꝰ ꝓpter penaꝝ
inſernaliũ onſiderationem⸗ NMam
teſte gpheta Dilatautt inſernus os
ſuum abſqʒ vllo termino· Yſa.vo.
deo nemo tam ſanctus eſt in terra⸗
q̃ merito non timeat / ne os eig inſati ⸗
abile ipſum deglutiẽdo deuoꝛet / 2 ne
ad hoerendum illud cahos trahatur
vbi null oedo ß ſempitern hoeroꝛ
inhabitat/ iob · x è//Quinto ſãaca—
ti xu tiũtur a dextris / ꝓpter ſuoꝛum
pꝛoximoꝛũ ompaſſionem· Vancti
enim qui hanc terram incolunt / pri⸗

moeum ompaſſionem quaſi ſuas fa⸗
riunt/ Bnde die bat apoſtolg Quie

ĩfix mat᷑ et ego nõ infirmox / qs ſca⸗
dalz atur et ego non vꝛoe? ij wn⸗xi
¶ SHexto ſancti patiũtur a ſiniſirh
pꝛopter ſuoꝛũ aduerſarioꝛũ ĩfeſtãtẽ
tribulationem· Sancti enim in hot

mũdo ab aduerſaris / id eſt a demo⸗

nibus vel hominibg mahs ſemper
tiutur contraria: Vñ hot eis pꝛe

Dixerat xpus Di me inquit perſeaca/

●

ti ſunt et voe perſequentur⸗iohauis
qndecimo apitulo / Deptimo ſci
patiutur ab ate pzꝛopt futuri iudicij
expectatlonem . Vancti enim ſutun

expectantes iudicium / ni mirũ timkt

ſcientes ꝙ nõ eſt qui de manu iudi⸗
cis poſſit cruere · Job decimo: Vnde
eciam olumpne celi / id eſt angeli o⸗
tremi ſcüt et auent ad nutum euis
Job vieſimognimo⸗ ¶ Ockauo

ſancti patiũtur a retro / pꝛopter pꝛe/
tertozum pecatozum tecꝛ dationa

Sancti enim ex pꝛeteritoꝛum rewz
tione pecatoꝛ um oꝛdis ompuce

tionem et anime amaritudinem pa⸗

euntur. Vnde die bat eoum vnus
Hecgitabo tibi omnes annos me⸗

os in amarttudine anime mee⸗ Aa⸗
ie trixſimoocauo- Hijs ergo mo⸗

dis ſancti tempoꝛalem perſecutionẽ

patiũtur in terra⸗per quam eterna

conſolationem merentur in elo / qua
eis xpꝛiſtus pꝛomittit in euangelio

hodielno dicens verbum pꝛopoſitũ

Ipſozum eſt regnũ eloeum,.
VVdiſtis ergo fratres cariſſimi
quanta ſit in terra ſancoꝛum
ſed q;ta ſit in elo ſue pugne

pugn

vickdeia / vickoꝛie gloꝛia / gloꝛie oz o⸗

na / nut ſi placet aduertite · Ypſoꝛum

iohannis WMvcimo / verſa eſt ĩ gau
dium / pugna in triumphum. milic⸗

a in regnu. Et ſicut ipi vt declaratũ
/ p̃us in kra vndiq; artudati ſuerut
aguſtia / ſi oꝛrñdent ad pdicta nũt
ſunt in regno cloꝛũ vndiq; vallati
leticia / et lettae gla wꝛonati / ¶ P?

ſiqj dẽ in regno eloꝛ ſci lelic

2
mnnten dr oſciĩe quie tatioe/q; nullaẽ
Teis int᷑ carnẽ ⁊ ſpm tebellio gſciaʒ
inquietũs / ſed ẽ eis ↄſcie pfecta puri/

easpura traquillitas / et traquilla ſe

curitas AIdeo diebat pꝛopheta⸗CEx⸗
ultabut ſancti in gla letabũtur iĩi cu⸗/
bilibgid eſt onſcientijs ſuis pe? Eſt
enim cubile ſuauiſſunum / coonſcienti
a pura tranquilla/ſecura⸗ Dt ſit bea
te anime culatra / onſcientie ſue pu⸗
ritas / ſit apitale tranquillitas / ſit o
p toꝛ ium eiq ſecuritas / de hoc cubili
diebat anima deuota In pace in id
ipſum doꝛ miam et requieſcam/ Ig
n pace ſiquide m oſcientie doꝛ mit a⸗
ni ma deleckabiliter et feliciter tequi ⸗
eſcit/ quando exijt de terra illa que
lerad et tribulos id eſt cõſcientie a
auleos germinabat⸗·// Deaindo
ſcĩ in gla leticiam hñt exterig de eleſ ⸗
tis patrie hĩtatioẽ/q; œleſtis patria
id eſt ſanctoꝝ ciuitas⸗ ſiaut apocab.
xxiolegitur: auro et omni lapide P/
tcioſo atoznata de ſcribitur Ideo ſance⸗
ti non medlocrem hñt letiacam exte
rius de hmõi hitationis ameni tate
Que quidem leticia in eis duplic bi⸗
tur in ſuoꝛum coꝛpm gloeificntione
futura Tũt enim vt ait ꝓpheta In
terra ſua dupliaa poſſiebunt id eſt
duplicm habebũut ſtolam yla· lxid⸗
/Terco ſancti in gla letlcam ha
bent / ſuperig de apta dei viſione quia
ibi vidẽt regem in dewꝛe ſuo / et unti ⸗
entur facie ad factem vultũ ei? Cu⸗/
ius eig ² Eius eerte / in quem deſide
rant ageli pſpicere / vt ex eigaſpecku
leticiam percipiat ſempiterna⸗ Ci⸗
Eniqʒ ex ouiq aſpectu/ mens aſpiaẽ/

tis inena rrabili tepletur leticia di«F
te pꝛopheta Adimplebis me leticia
cum vultu tuo⸗pρσε v „ A Ruar
to ſancti in gla leticam habent inſe
rius / de ſutura mũdi renouatiõe / qꝛ
ſcriptum eſt · Cce ego creo elos no
uos et terram noua / et gaudebitis 2
exultabitis in ſempiternũ in hijs qᷓ
ege creo⸗Apoek. xxi⸗a ylſaxxviꝰ-
Quſto leticiam habẽt a dextrt
ex iocũdiſſima beatozũ oongregatio
ne Dicut enim vt ait ſenga nullius
boni ſine ſocio iocũda ẽ poſſeſſio · ſic
illa beatoꝛum omniũ ſocie tas· ex ö
nibus gentib et tribubg et populis
et linguis ggregnta/ quã teſte ſcripp
tua dinumerare nemo poteſt apocak
vijo. nimirum iotũdiſſuma eſt /j qua
abiecta Pꝛſꝗ iuidia / vnuſquiſq tan
tudẽ gaudet de bono alieno ;tũ de
bono Po vt ait doctoe eximig aug
/Bexto leticiam habent a ſinſ/
tris ex iuſtiſſima repꝛoboeum puni
tione Hicut enim ſancti gaudent de

bonoeum remuneratlone/ ſica de ma⸗
loꝛũ punitione lettur/ diente pſal
miſta Tetabitur iuſt cũ viderit vu⸗/

dictam /¶ Heptimo leticiã habent
ante ſe / de eterna gaudioꝝ ſeu premi
oeum duratione deo eni ſcriptũ eſt

Tetentur omẽs qui ſperant in te⸗ in

eternũ exultabũt 2 habitabis ĩ eis⸗

iĩ pſalmo quĩto Habitat quippe xp̃e

in ſanctis ſuis / ex auig conſoꝛao/ gau

dio exultant inſeparabili 1 eternali
ter pdurante / ipſo diente) terum au
teẽ vide bo vos æ gaudeblt oꝛ veſtrũ /
et gaudiũ veſtru namo tollet a vob

Jobanis xvio / ¶ Ocauo leticam

habent retro ſe / de p petua miſeriatũ

ſeu periculoeu euaſioe J9teo enim di
at ſcriptura/ Abſterget deus omne
lacrimam ab oaulis ſanctoꝛum/q iã
non erit amplius neq; luctus / neq;
tlamo / ſed nec vllg woloe / quoniam
pꝛioea tranſierũt. Apo· xxi Et iteꝝ
de ipſis ſcriptum eſtê/ꝙ gaudium er
leticiam obtinebũt er ſuglet doloe et
gemit· ylaie quinto // ¶ O quata
eſt iuſtoꝛum felicitas / et q; imenſa
leticia / qui ab omni penit moleſtia
liberi/teogitant annos ſuos nõ in
amaritudine ſed in duledine aime
ſue⸗letantur pzꝛo dicb quib huilia
ti ſunt annis quub viderunt mala⸗
MQui pericula que euaſerũt / laboꝛes
quos pertulerunt et ercamina que
vicerunt / cim iocinda ammiratione
2 mira iocunditate onſiderant Qui
deniq; de reoꝛdatione tranſacte per⸗
ſecutio nis / de exhibitione pꝛeſentis

quietis / de ſecuritate eterne felata⸗

tis exultant Hoꝛum ergo ſancoeuũ
anime quibus datum eſt ad hanc

tequiem peruenite/ confidenter dieete

poſſunt illud verbum letiae / qd per
pꝛophetam non in perſona militis

adhut certantis / ſed iam triumphaã⸗

tis dickum eſt Conuertere inquit ani ⸗
ma meaga in equuem tuam/ qꝛ domi⸗

nus benefecit tibi Quia eripuit ani
mam meã de morte oculos meosa
lacrimis / pedes meos a lapſu / id eſt

ab omni pecato / et a pewati pena /
et a timoꝛe et periculo recdendi pe

ni tus hberauit. Vic ergo ſratres a⸗

riſſimi / ſancti quoerum hodie feſtum
wlimus a perſecutione quam in ter

ra paſſi ſunt/iam in elo kberari me-
ruerunt: ſit pꝛo terreno et tempoꝛa⸗
li merito / datur eis aleſte et eternu
pꝛemiũ · Quo niam ipſoꝛũ eſt reg⸗
nũ æloeum⸗ Cuig noe regni partia⸗
pes efficiat Qui ſine fine viuita reg⸗
nat. Amen.·

(Ernlier ſeno e omnil ancts

er wuerẽdiſſimu in xpꝛiſto pate

dommũ Petru m Cameracenſem e

NS nta bant canticim 210 —
uu Deriptum eſt apok⸗
RZ quinto mè⸗Et in epiſto⸗
Aia huug vigilie reatatu⸗
ait ex lectione libzi apocalipſis
hodie ſtatres ariſſim audite potui⸗
mus beat euangrliſta iohanes tã⸗
tegis oleſtis ſetretarig / 1 diuno
rum conſtig archanoꝛum beatoꝛum
ſpirituum gloꝛiam ſibi diu mtus re
uelatam / nob familiariſſine reſera⸗
uit · Vidi inquit 2 audiui voem an
geloeum multoꝛ ũ in circuitu thzꝛoni
et animalium et ſenioeũ Et erat nu⸗
meris eoꝛũ milia miliu/ac. Apo⸗
quinto⸗Ct paulo ante ſancoꝛũ om
niũ leticam quam hodierna feſtiui⸗
tate tõm emoeat ecria liet bꝛeuter
tñ onuenienter eppꝛeſſit dions V
bum oſitum Cantabant canticuam
nouũ / Vbi non immerito queſti ⸗
onis oꝛitur materia- Quomodo eĩ

affirmat euangeliſta ſe vel beatoꝛũ

vidiſſe gloꝛiam vel ſanctoeum letic⸗
am audiuiſſe/ cum alibi diat apye
T nec ocul vidit / net auris audnut

2 9,

„
nec in oꝛz hominis aſcendit que pꝛre-

parauit deus diligentibg ſe. pꝛima
op⸗ ſetudo Ded vpt ait beatus ihe⸗
vommꝰ? hoc ſenſu apoſtold illud dix
iſſe credend?eſt / ꝙ carnalbus ocuk

et aure oꝛpoeali / aut ogitatiõe moꝛ

tali nõ pñt ppuũ‚alia coompꝛehendi⸗
Sigut ergo idem apoſtolus vſq; ad
teraum eelum raptus ipſomet teſte/
audiuit arthana verba que non lier
homini loqui ſecam on Rꝑeamoter
ao⸗ ſit noſter euangeliſta non coꝛpo⸗
ralk ſed ſpirituali ſenſu⸗ vidit et au
diuit ſecreta eleſtia / ipſamqz celeſte

glo iam beatoꝛum ſpirituum et ba

tificim leticiam/ſanctoꝛum omniũ/

non inueſtigntione humana / ſed di

uita inſpiratione cognouit / et tamẽę
ſpiritualem eoꝛum delectationem p
ſenſibilium rerum ſimilitudinem no⸗
bis non irrationabiliter indicluit di/
cens verbu pꝛopoſitum Cantabant
cunticim a etera⸗· // Pꝛzo quo ſci ⸗
endum eſt / ꝙ ſiaut doet cxœellene
doctoe beatus gregozuis- Regnum
eloꝛum idciro terrenis rebus ſimi

le diatur / vtex hjs que animus no
uit ſurgat ad inognita que non no

uit / quatenus exemplo viſibilium /
ſe ad inuiſibilia rapiat/ per ta que
vſu didirit / quaſi conſticatus incaleſ⸗
mnt / vt per hot ſcit notũ diligere /
diſcat et inognita amare Dit ergo
beatus euangeliſta iohannes ſpiri⸗
tualia dei per wꝛpoꝛalia mundi pꝛu⸗
denter inſmuans / et ad amoeem reg
mn eleſtis per duledinem terrene de
lecatignis potenter alliciene· Qui⸗

a inter delectabilia hiuus vite muſi

cam melodiam nouit non inſimum
tenere locum⸗ſed ad excitandam ex
pꝛimentumqʒ leticam maioeis eſſe
potentie⸗ ideo beatitudinem ſancko⸗
rum et per ſimilitudinem cantantl
um deſcribere voluit diens verbum
pzꝛopoſitum / Cantabant cantiaim
nouũ, Apombhpſis quinto apitulo
Bbi tria notantur Pꝛimo leta moa
dulatio Quia Cantabant DHetun—
do grata iubilatio Quia Cantiamm
Terao mira delecatio Quia 720

uum Pꝛziumum pꝛobat repletio gau

dioꝛum / et ipſoꝛum expꝛeſſio⸗ Jdeo
Cantabät Seaundum pꝛobat deuo

tio animozum / et amoeis connexio

OQue ſignatur per Canticim⸗Ter
cium pꝛo bat reœptio pꝛemioeum et
graciarum ackio. Et hot ditcitur per

ouum Vbi triplex queſtio ſolu⸗

tur/· Pꝛima quare ſpiritibus beato
rum mntare onueniat Decum qua

liter cantcum ſpirituum intelligi de⸗

beat Tercia quomodo hot celeſte c⸗

ticum nouum dici valeat / Di⸗

igitur pꝛimo ꝙ in verbo pꝛopoſi
to cirea beatitudinem ſanctoꝛzum / no
tatuxr leta modulatio quam pꝛobat
repletio gaudioeum / et ipſoꝛum ex
pꝛeſſio. Et ex hot ſoluitur queſtio⸗
quare ſpiritibus beatoꝛum cantare
conueniat Pꝛo quo ſciendum eſt/
de eleſti muſica diuerſa fuit et ad
uerſa philoſophoꝛum ſententia Qã
eleſtem armoniam pitagoꝛas poſu
it ariſtotiles euertit/tullius inſtau
ramt · Nobis autem xpꝛiſtiana phi
loſophia ſuadet / et pia fides ſugge⸗
ntt / in elis eſſe perpetuas act pꝛedul

R

es voces / et ſi non celoeum / tamen
eleſtium in wolarum / deum celi ſine
fine / at ſine faſtidio laudantium ⸗
Qulia vt ait beatus auguſtinus In
illa beatitudine deus ſine ſine vides
ſine ſaſtidio amatur / ſine fatigatio
ne laudatur· Hancti ergo omnes
inœſſanter deum laudant / laudando

exultant / exultando gaudent / gau

dendo anüůt / et cantu ſuauiſſimo / be
atam illam leticam expz imunt / ar
eterna quibus tepleti ſunt gaudia
ſibi inuieem manifeſtant. Quid igi⸗
tur mirum / ſi ibi ſit leta modulatio
pbi eſt repletio gaudioeum et bono⸗
um omnium ple nitudo? Di ibi ſit
melodioſa canttlena / vbi eſt amoꝛo

ſa ſocietas et ſeſtutitas gaudioſa 2

Pꝛeſertim eum dicat auguſtinus /

vbi deus erit omnia in omnibus /

ibi crit et ĩ diſpari claritate par gau
dium / vt quod habebunt ſinguli / tco⸗
mune ſit omnibus⸗ Ex quibus ver
bis ſc8m petni lombardi ſententia
datur intelligi / ꝓ omnes ſancti par
gaudium habebunt / vel quia tantũ

quiſq; gaudebit de bono alteriꝰ qua⸗

tum gauderet ſi in ſeipſo haberet / vl
quia de omni re / de qua gaudebit
vnus / gaudebunt et omnes⸗ Vnde
liquide patet / ꝙ ſpiritibus beatoꝛzũ

ſua inuitem gaundia / nec telare nec ſi

lere onuenit / ſed ad ca exctanda er
expꝛimendu œleſtem ac ſuauem me
lodiam ſibi mutuo decantate⸗/ Et
hec de pꝛmo ðWð
/ Didc ſecundo ꝗy in verbo pꝛropo

ſito qrta beatitudinem ſanctoeum

notatur grata iubilatio quam pꝛo
bat deuotio animoeum q amozie
cõnexio⸗Et ex hot ſoluitur queſtio⸗
qualiter tanticim ſpirituum intelli⸗
gi debeat . Pꝛzo quo ſciendum eſt q⸗
lict apoſtolus dicat Di lunguis
hominum loquar / et ange loum /
pꝛima ad choeinthios Rercio /non
tamen ita hoc acipiendum eſt / vt

angelia aut alij beati ſpiritus wꝛpo
wle m linguam / aut alia oegana vo

as habere tredatur; ſed angeloe um

lingua methaphoꝛire dicitur / ipſa

virtus angeli / qua interioꝛ em men
tis oneptum exterius alteri mani ⸗—
feſtat / quod qualiter fiat non eſt
ſentis ne gotij ſpeculari· Vec eſt er⸗
go ſpiritualis illa locutio / de qua ſe⸗
cundo libꝛo moꝛalium dicit beatus
gre goz ius/ ꝙ dignum eſt vt mens

noſtra qualitatem wꝛpoecte locutio

mo excllene / ad ſublimes atqz in

ognitos modos locutionis intime

ſuſpendatur⸗ Dic igitur illud bea⸗
tozum ſpirituum tantieim / non vo
taliter/ ſed mentaliter fieri intelli.
gitur / net ozis aut ozpozalis

lingue officio / ſed oꝛ dis at men⸗

tis intima virtute foꝛ matur· Ideo

ꝗq nil aliud eſt illa ſanctoꝛum gra ⸗
tn iubilatio / niſi deuotio animoꝛzum

et amoꝛum ſpiritualium mutua on
nexio NMam iuxta dichum bernardi

Hot cnticum nõ eſt ſtrepitus o⸗ ie /
ſed iubilus oꝛdis / non ſonus labio —
rum / ſed motus gaudioꝛzum / non
vocum ſed volunentum conſonan ⸗—
tia · Eſt quippe illud carmen ex⸗

„
expꝛ imenes caſtos iooundoſ qʒ oplex
us animoeum/moũ onoꝛdiam af⸗/
feccuũq; conſentaneam ad alterutꝝ
caritatem⸗Et het de ſeuundo / Di⸗—
tercio ꝙ in verbo pꝛopoſito circa
beatitudinem ſcõꝛum notatur mia
dilectio, quam pzꝛo bat reœptio pꝛe
mioꝛum ac: Et ex hot ſoluitur q ſti⸗
o quo h eœleſte nouũ caticu dic vale
at⸗Pꝛo quo ſciendum eſt ꝙ ſicut cy⸗
cerone teſte ydemptitas eſt mater
ſaſtidij / ſit nouitas mire delectatio
nis et deleckabilis admiationis cau⸗
ſa eſt⸗/ J deoqʒ illud eleſte cantlaim
merito nouũ diatur / quia in eo bea
ti ſine faſtidio deleccantur/ hec mi/
ra dilectio ex reeptione mioꝛum /
Oc noua ſem per et aſſidua grariarũ
actione rauſatur⸗. Mam largitoꝛ bo⸗
noeum omniũ deus ſanckis ſuis dig⸗
na pꝛo meritis pꝛemia diſtribuit/ ip
ſi quo ꝙ; diuine gracie non ingrati ꝓ
perœptis pꝛemijs iuges gracarum
ackiones reſerte wonatur/ Vint ergo
noug ille eleſtiũ cantiwꝛu iubilus ·
Hint mutuus dei et ſanctoeũ omm⸗/
um tantus⸗ Sed quod ſit eoꝛzü tan
ticuim nos quantum nrẽ ſtagilitati
conue nit onoꝛ diter audiamꝰ Pps
naqʒ non eodem modo cantat ſanct⸗
tis omnib /ß aliter et aliter ſeᷣm
meritozum derentiam. et ſuoꝛũ exi
gentiam pz emioꝛum Cantat quin
pe angelicis ſp iritbꝗ / lud canticũ
pſalmi Denedicte omnes angeli e⸗
ius potentes virtute qui ſacitis ver
bũ eig / ad audiẽ da votẽ ßmonũ eig
Ad quom tantum criſti reſpondent
angeli ſancti illud apocak/ vijꝰ⸗ Oe

nedicktio et claritas ? ſapiẽ tia et gra
ciarum actio honoe virtus 2 ſoꝛtitu
do deo nro in ſecaula ſeauloꝛ u⸗ Catat
vero pꝛĩarchis ⁊ ſcis pꝛ ĩbq illud qð
antauit moyſi in viſione rubi⸗exo⸗
iijꝰ Deus abꝛzaham deg yſaat 2 de
iacob deus patrüu veſtroꝛũ miſit me
ad vos Et illud exo⸗xixꝰ Vos erite
michi regnu ſacerdo tale et gens ſca
Ad quẽ cantum rñẽt ilð apomk.
voDignes domine aperire libꝛũ / et

ſoluere ſepte ſigaula eig qm oeriſg es

et re denuſti nos in ſãguic tuo · et ſe
ciſti nos deo nro regnu à ſacerdotes

Tu eni dñe ſolg dign9 es / apcrire li

bꝛum dei patris ſcriptũ per ſpiritũ
ſem in ꝑgameno virgineo tue car

nie; Tu quoqʒ dign es ſolus ſolus

te ſeptẽ ſignaaula eig id eſt ſepte tue
intarnationis miſteria / vel ſeptem
ecccie ſatramenta Cantat pꝛeterea
xpziſtus apoſtolis et alijs diſcipul
quos ſoaos habult in ſuis perſecuti

onibus illud canticum dulciſſumnum

Vos eſtis qui permanſiſtis mecum
in temptationibus meis / et ego diſ
pwſui vobis regnum / vt edutis et bi
batis ſuper menſam meam in regno
meo⸗Tu⸗viœſim e Ad quẽ
tantum teſpõdent apoſtoli illud io
hanis vi' Oñe ad quem ibim⸗ / ver
ba vite eterne habes⸗Quaſi dicant

Merito tecum de buimg permanere /

quia non erat alius / ad quẽ ire poſ
ſemus pꝛo vite eterne reſectione Ca
tat inſuꝑ xpũs ſanctis martiribꝰ il⸗
lud Mathei vo Oti q̃ ꝑſecutionẽ pa
tiut qnt iuſticia qm ipſoz ũ ẽð regnu
æloꝛum. Quaſi dicat · Graue ſuit

— ——— — —

——— — ——ðũ

vobis martirij pond quia perſecu⸗

tionẽ paſſi eſtis / ſed dign ſuit mar⸗

tirij titulꝰ quia Ppter uiſticam / nõ
pꝛopter culpam ſuſtinuiſtis / et ideo
mag nus eſt martirij ſtuckus / quia
rwegnum celozum poſſidebitis · Ad
bue anntum reſpondent ſancti 1 glo⸗
rioſi martites illud / ſecunda ad thi⸗
ſcrdoe Hi moꝛtui ſumus er onuiuce
mue⸗ſi ſuſtinuuimꝰ a wonegnabimg
Act ſi dicant⸗Modicus eſt labo nrẽ
baſſionis reſpectu diuine retributioꝛ⸗
nis/ qꝛ non ſunt ondigne paſſiones
huug tempis ad futuram gloeiam qᷓ
reuelabitur in nobis⸗RHo⸗viij⸗· Can⸗
tat iterum xpũs ſanctis ofeſſoeibus
illud pꝛima petri vltimo Hos eſtis
geng electum regale ſaerdotiũ ges
ſancta opulq atquiſitionis. Ad hut
muytum rñdent illud plalmi · Geati

quos ele giſti dñe habitabunt in atri⸗—

is tuisetenim clam abunt et ymnũ
dicent . Tranſiuimus per ignem 1 a⸗
quam et in duxiſti nos in reſtigeriũ
Tranſiuimꝰ inquuũt per igne m ſoꝛ
tes in aduerſis / et per aquam humi⸗
les in pꝛo ſperis / et induxiſti nos in
reſtigerũ eterne ſeliatatis Cãtat
wſtremo xpꝛiſtus ſanctis virgimb
illud ſapientie quarto O ꝙ; pulchz a
eſt caſta generatio clum cantate Ad
hunc cantum reſpondent illud can⸗
pᷣmo⸗Oleum effuſum nomen tuum
ideo adoleſeentule dilexerunt te n ⸗
mies· Cantat deniq; xpꝛiſtus ſant
tis omnibus illud mathei vieſimo
quinto: Venite benedicti patrismei
poſſidete regnum quod vobis para

„RWS

tum ẽ ab oꝛigine mãũdi At illi ſimul
reſpondent omnes cantantes illud
ꝛima ad thimoteũ po apld⸗Regi
eculoꝝ ĩmoꝛ tali iuiſibili ſoli do ho⸗
noa a gloeia in ſeaila ſeculoeum Ipi

quoq; pariter qnntant alter ad alck

mu m ymnũ illum deo gratiſſimum
Sanctus-Sanctus, Danckus. do⸗
minus deus ſabaoth⸗ Pleni ſunt
celi et terra gloeia eius, Yſaie ſex
to apittulo Cuius tanta eſt vir

19 ſc m damaſtenũ/ ꝙ qui diat illu

a moete ſubitaa fulgure/a ommb
tribulatio nibus eſt ſeaurus Pzopter
quod vt idem ait ſancta ynoduscal⸗
cedonenſis quarta ſtatuit hot triſa⸗
gium ſancke trinitatis a fidekbus di
ri ontra omẽs ſtellionat /id eſt nli⸗
nas diuinas Audiuimus ergo ran⸗—
ticum nouũ dei a ſancoumde quo
dickum eſt verbum pꝛopoſtum Can
ta bant cantiaim nouũ ¶ Et hec de
tera

Acteng igitur de celeſti muſich
Müdana quedam ad moeum
ediſim tionem loquamur Hiaut eni

ſanckos in wlo ad dei laudem canta

te pꝛediximusſic nosin mundo ad
dri et ſanctoꝛ um honoꝛem in hat F
tipue ſolemp nitate cantare debem

Ex cuntu namq; vt quitam elegan⸗

ter inquit duledo multa et ſepe vti —
lis at ſancta percipitur. Vnde non
ſine auſa diuini plato vir ingenij /
muſicam arbitratis eſt/ ad moees
et ſtatum teipublice pertinere⸗
j Ded notandum eſt pꝛout

item plato ait / cllius iam dictum

.„
memini⸗ Eſt undubie in animis ho
münũu genadſie Pftſſima muſica/
ſed effec/ ſupꝛa fidem varij⸗ Vt qʒ
omittam quibꝰ res non egrt / hos
ad letlaam manem / hos ad planckũ
et de uotum gaudium / piaſqʒ nöõnũ
q; latrimas mouæt. que varietas in
durerſas ſententias magna traxit i⸗
genia⸗Nempe athanaſiꝰ⸗ vani tatẽ
ſugitans canendi vſum in eccijs in
terdixit ·Ambꝛoſius pietatem awpe
tens vt caneretur mſtituit⸗ Auguſti
nus vtrũqz ſe paſſum / et difficlle hic
ſibi negoaum dubietatis exoetum ĩi
ter onſeſſiones ſuas pie meminit⸗
Vnde libꝛo deamo itn dict · Cantã
di onſuetudo ideo appzobata eſt in
erleſia / vt per obleccamẽta auriu/
firmoꝛum animꝗ in affechu pietatß
onſurgat,-Cum autem michi aci⸗
dit / vt me amplius cantus i res qᷓ
aanitur moueat / wenaliter me peca
re cõfiteo⸗ / Cantemgergo ſtẽs
cariſſimi/ cantem non volupta tis a

vanitatis auſa / ſed pietatis er ari

tatis affectu Dunt enim quidam caãa⸗
tantes anticum voluptatis / qui ſci⸗
liœt cantilenis amoꝛis veneri obler
cantur,de quibus beatus auguſtin ting
libꝛo de deom oꝛdis ien loauitur⸗

Quate i inquit deleckamur vanis ann

ticis / nulli rei pꝛofuturis / ad tempꝗ

dulcibus in wſterum amaris? O q;/

melius eſſet larrlmis atq; ſuſpirijs
deleckari Wio meſtati9 eſt flendo
ad gaudium/ q; gaudendo ad gemi
tum peruenire⸗-Cautam⸗ ergo qð

ſeriptu eſt Extrema gaudij luchh oct
aupat · Et rurſus Ante ruinam exal

5 l 4

tabi air ſpiritus· 7am ſiait aranea
t auntjanteq; moedeat / et ſcoꝛpio
linit anteᷓ; feriat / et auleps et mu⸗/
lier quem fallere vult delinit , ſit vo⸗
luptas ( vt ſeneœ placœt) ad hoc noes
amplectitur / vt ſtrangulet⸗ Sut er
alij qui cantant tanticuim vani tate
qui ſciliet non ad honoeem del / ſed
vanam gloeiam mundi / aut ad tei a⸗
liaiuis tempoꝛahe ommodum al⸗
te intonant/ Hi ſunt qui tantant
vt plaœant populo magis q; deo⸗
Qui lſait quidam lſapiene ait· 120

cantant in choeo aum maria ſoꝛoee
moyſi / ſed in palaco cum herodia
tt vt plaw ant herodi⸗ Hij pzꝛetera
non anennt aum xpꝛiſto/ſed aim lu-
affero quia cantus xpꝛiſti eſt humik

et pia nritas ipſo doente: Diſcite

a me quia mitis ſum et humilis oꝛ⸗

de⸗ Mathei vndeamo capitulo⸗ Ca
tus autem luaferi eſt ſublimis et ſu⸗

perba vanitae Aſcendam inquuut
in clum et ero ſimilis altiſſimo · y⸗

ſardeamoquarto⸗ Tantus igitur
xpꝛiſti a baſſo in altum pꝛocdit/ HF
antus luciferi ab alto in baſſum / id

eſt de wlo in inſernũ deſcẽdit Et hij

ſicut deleckant alios altitudin vocis
ſit delectantur elatione mentis⸗ e .

mo tamen altius lantat qᷓ; quem do⸗

minꝰg audire onſueuit dee mõte ſcõ ſu

o · Memo dulaus i; cui inti nat au

tem ſuam⸗Cantemus ergo fratres

vt deus noſiris cantibus inclinetur ½

tantemus itaq; non qnntiauam vo
luptatis aut vanita tis / ſed cãticim
aritatis de quo btus bernard? ait.
qp cãticum huiuſcemodi ſola vnctio⸗

S=

nco⸗

id eſt aanitas doct / ſola diſelt expen⸗
entia / quia qui non amat ſruſtra ad
ntandum amoeis armen acedit
quoniam oĩno caꝑe nõ poteſt ign
tum eloquium ſrigidum pecty· Di
caut enim gree loquẽtem non intelli⸗
git qui grecum non nouit/ nec lati⸗
ne loquentem qui latinꝰ non eſt/ ſic
lingua amoeis ei qui non amat bar
bara eſt Amemgigitur! nec voluptu⸗
oſo amoee a vano amoꝛe mudo ad
hereag / F deo critate iũgnmur⸗vl
cũ oĩb) ſanctis cãtiaim nouũ digne
cantare valeamus, hit per graciam
4 in futuro per gloriam Quod nob
conant qui ſme Kne v⸗ vimt et vegnot
Amen

VErxpliat ſetmo te omnibq ſanctie

Dequitr ſermo ſaagi in ſyno 58

Er reue en diſſimũ in xpꝛiſto mtrẽ
at dommũ donu nũ petrum de ailly
ac cameracenſem epiſcopum ac ſa
cte e thrologie docoeem

Sfecro woe vt digne
ambuletis vocatione

qᷓ vocnat eſtẽ ephe⸗
2 / Verba h apoſ

tolica reuerendi patres in xpꝛiſto

fratres cariſſimi que ab ipſo ſummo
pzedimtoꝛt pzolata/ et nũt a me e in

ı
digno paoꝛe pꝛopoſica ſunt / ſi dili
genti conſidera tione penſenuir pꝛe
ſenti noſtre intentioni inſl ructioni q;
ſalutari ongruunt aphſſi imeq; cõue
niunt. Qua in te illud nobis in pꝛi
mis notandum eſt in ſacris e o
quiis diuimiſqz ſcripturis triplex le
gitur vom tio Pꝛzima eſt ad be

agficam retnbutionem / Deaunda

eſt ad gratifinm iuſtiſicationem · /

Leraa eſt ad caleſiaſtinm admin
tratlonem⸗ Tercia vomtio bona Se

cunta melt oen P2 ima opeima eſt⸗

AQuia tercia ſine ſe ſeaunda aut ſecunda
ſine pzima minime pzoſiat ad lalu

tem / Pꝛima ergo voatio eſtet

nalis pzedeſtinattonis / de qua diat

apoſtolns Quos pꝛedeſtinauit ho=
et voauit / et quos vocnuit hos 7 uiſ

tifitauit c Ro: ocauo⸗ Et rurſus⸗
EClegit noe inquut ante mundi on

ſtitutionem vt eſſe mus ſancti im

magllatt in on ſpectu cius⸗ephe⸗ 5

mo,- // Hecunda eſt votatio tem

pozahis ſanctificationis- De qua
xpꝛ iſtus ait-Multi vomti paua ves

electi⸗ Mathei xxꝰ⸗ Multi ſiquidem

tempoꝛ aliter ad pꝛeſentem gracie 7
iuſticie ſanctificationem vocantur /

qui tamen eternaliter tepzo bantis
quod eaam in ipſo ſanctiſſimo apoſ
toloeum ollegio demonſtratur / qui
bus a domino dirctur, Ponne ego

vos duodeam elegt / er vnus ex vob
dyabolus eſt-. Johannis ſexto. O

durum ac terribile verbum/ß pꝛoch
pudoꝛ/iam durius at inomparbili
ter ternbilius eſt/ ꝙ foꝛte hodie int
duotecim i a ad dſden 1 actifkrations

per bap tiſmalem graciam vocatl ſut
quandoqʒ non vnus tantum / ſed vn

deam dyaboli fiut Quod gre gozig

lamen tabiliter onqueritur. Ad fidẽ

inquit plures deniunt:ad eleſte teg
nu paua perdutütur· // Tercia eſt

voa tio paſtoꝛ alio pꝛelationis De qꝗᷓ

dominus inquit ⸗Mon vos me ele

giſtis ſed ego elegi vos⸗ Jo⸗xv vbi
oſequẽt᷑ huiꝰ diuint electiois ſeu vo
matois ad paſtozalem airam vel ad
miniſtratio nem eœleſiaſticam ſig nũ

oſtendit· aim ſubdit . Vt fructũ af
feratis et fruchg veſter mane atjn cu

ius rei figu ram diee bat dominus .
quẽ ex hijs elegero germinabit vir
gn ei NMumen xvij Virga enim
la pꝛophetia / que in ſi ſignu diuine
electionis germinauit eciaſticã pꝛe
lationem figurans / floees ſimul et
fruct habuit Dit virga euangelica
id eſt pzꝛclatoꝛum auctoeitas paſto
ralis flores vere docrine / et fructus
bo ne vite / vel floꝛes vtutum / 2 fruc
tus ſanctoeum operũ debet pzoduce
re et abundanter afferre · Sed heu
nobis hodie tlmendum eſt / ne quo
rũdam pꝛelatozum vir ge / nõ vt mi
niſtroeum dei / ſed vt magozũ dya
boli non floees virtutum / ſed dꝛato
nes vicioꝛum pꝛoducant⸗ Dicut de
magis pharaonis eoꝛum virgis
figuraliter legitur⸗exo⸗ vije⸗ NHec
eſt ergo dunne vora tiois tripertita
diſtincio / quam i idero onere dig
nũ duxi/quia pzꝛ ima ⁊ ſecunta voca
tiones ſciliet eterna lis pꝛedeſtina

tionis et tempoealies ſanctifica tioie
om ni ſtatui hommũ cõmunes ſunt /

Pauca que pꝛtmiſimg de eis dicka
ſuf fican· Sed qa terca vomtio / id

eſt paſtozalis pꝛelationis ſtatui eci

cle ſiaſtioꝛum miniſtroꝛum pꝛopꝛia

eſt / durtius de ea lo qui ad pꝛopoſitu
noſtri pꝛeſentis ſermonis pertinet
7deo teuerendi fattes et in xpꝛiſto
ſtatres cariſſimi vobis in hat ſancta
ſynodo congregatis / vobis ad ealeſt
aſticam adminiſtrationem vocatis /
vobis domino vocãte ad curam ſ
tozalis pzelationis cledis / non im
merntto ſpecaliter diriguntur verba
Eͦ me veſtrs pꝛelibata reuerentije

Obſecro vos vt digne ambuletis vo
catione qua a,in quibus verbis tri

a valde onſiderandn notantur . Pꝛi
mo huſlis exhoetatio Obſecro voe

Heainda vtilis ſſoꝛmatio⸗ vt digne
ambuletis Tercio nobilio exalta tio
Vortione qua vocati elt? / Pꝛi
mo g“ no tat᷑ i vbis oſitis huilis

exhoetato/ qꝛ dicit apoſto! us Obſe

cro voo/ccon eni ait pꝛecipio / qua
ſi auctoeitatiua dominatione impe

“ rans / ſed obſetro quaſi tarita tiua di
lectione i imutans in quo nobis paſ
toꝛibus et pzelatis ceteriſaʒ miniſ

trig ecleſiaſtias ratur imita tionis

exemplum vt ſubiectos nobis non

ſicut ſupbi dñi dura et auſtera oꝛtet
tione p mamꝰ⸗ /h ſicut huĩles oſerui

dula maſuetudine / maſueta benigni

tn te benignaqʒ mo nitiõe obſeẽtio
ne pᷣneniamꝰ Oit eĩ woaut apldꝛu
p̃latoꝛũꝗq; ommiũ pꝛĩœps dics Ob
ſecro / po ſceite cũ qui i vobis ẽ gregẽ
dei / non wackte ſed ſpontonee / neqz
turpies lutni gra /ſed volũtarie / necz

—— — — — —

———

—— — ——3 — —N–-

+ — — —ʒ ð

— —
— —

—

— =– —

— — —

—
——.

dice
hid
hpu
pf
Rone
riſ
lnet
tale⸗
ate
1
Min
rſti⸗
tthn
lut
w we
are
lato

1

,an
nt
tuad⸗
6
wen
oni⸗
1
want
jni
ngn
ſiit⸗
aleii
20
igi
tt / n
e/ N

ſli

dnantes in tlero/ ,/ſed ſozma facti
gregis iepetri v⸗ CEcontra vero ma

lis ſuperbiſ qʒ mwſtoeibus per Pphe

tam diatur Dos autem aim auſte

ritate iunperabati⸗ eis er cum poten

tia⸗ez exxxiijꝰ Ad inſtruckionem
ergo et oꝛreckionem grege domini

—

ii/ non auſteri paſtoꝛ es aut potentia
ſuperbi / ſed humiles at mtistia mã

ſueti/ydonei ſunt diente apoſtolo⸗
Fratres ſi Paeoæup atg fuerit homo

in aliquo delicko / vos qui ſpintal es

eſtis huiuſ modi inſtruite in ſniritu

lenitatie, Gal⸗vo⸗ Et ite vum⸗/ vbt

thema Tum omni humilitate er

manſuetudine / eum patientia ſupoꝛ

tantes inuicem in caritate) n ſpiritu

leni tatis de bet fieri wꝛreckio dliquẽ

tis / quia habet pꝛocdere ex radite
cantatio⸗ ideoq; magna dulcedo hu

militatis et maſuetudinis eſſe debet
in oe pꝛelati coerigentie/að ſignifi
catur aum dicitur⸗ Mel et lac ſub lin

gua tia Can ijij?⸗ In aig eciam fi
giram legitur / ꝙ in archa teſtamẽ
li evat virga cim manna/ aꝛ ſcilcet
cum virga paſtozalis wꝛrectionis /

eſſe de bet manna manſuetudinis⸗

Ded hit valde notanda ſunt apoſto
li verba / quia nõ ſolum dicens cum

humilitate er manſuetudinc / ſed cũ
omni humiltate per hot ſignifitãs
ꝙ pꝛelatis neœſſaria eſt omnis hu

militne et manſuetudo / nõ ſolum ex

terioe ſed interioe / nõ ſolũ in oee ̃ in
oꝛde nõ ſolũ ĩ ligua ß ĩ gſcia exẽplo

xpiĩ qᷓ ait Diſcite a me quia mitis ſũ
hurlie oꝛde⸗ Mathei xiꝰ Alioquĩ

non eſſer humilitas wera ß ficta · De

qua ſcriptũ eſt ſapſemem Eſt qui
ſe nequiter humiliat et interioꝛa ei

plena ſunt dolo/ ecei⸗xixꝰ Sed illud

quoqʒ nobis aduertedum eſt / ad ibi
dem ſubdit apoſtolꝰ· Cum patiẽtia

ſuppostantes inuiæm⸗ Ad patienter

quippe ſupoꝛtadum aliena ꝑecata
ogimur / ſi noſtra quoq; cognoſci⸗
ſuppoꝛtanta⸗ Ideo cim ſupꝛa de in
ſtructione te linquentis ageret / conti

mnuo addidit⸗Conſiderans teipſum /
ne er tu tempteris, Ad quod eado

ſitum dicit beatus augu ſting itchil
ad miſericꝛ diam ſic pꝛouotcat ſicut
Ppzopz i Periculi ogitatoy deo nag⸗

domind pꝛinapem ec leſic ndere

miſita vt in ſemetipſo addiſceret / qli

ter hüs miſereri de beret Vnde ſere

tum eſt. Intellige que ſunt pꝛoximi

ex teipſo ecctexxxiꝰEt het de pꝛimo

natr ſermonis articulo⸗

ti iſo⸗ma Qa vt digne abu

letie / Anla ei iſoꝛmatio vtilioe / nul
la vob ſſtruckio ſtuctuoſioe eſſe Pt / ỹ

vt digne abule ts / in via ſciz dñn
inapientes mellg Pficẽtes / optime

pfiuctee/a ſit de virtute ĩ virtute uſ

; in finẽ pſeuerando ſalubꝛiter gra
diẽtes / quia vt egregie die i ſoler⸗J
via dei nõ Pgredi / regredt * 1/ Dz
hit diligẽter adutat caritne vzꝛa /
vt digne abuletis / tria Pcipue vobis
ſũt nec aria· Po vt abuletis taute / p
tlaram er crcũſpectam cognitione⸗
Secũdo vt ambuletis recke⸗ per inſ
tam et virtuioſam operationem⸗
Tercio vt ambuletis munde per

lancam er honeſtam chuerſationõ

Exrudo notat i bbis gpoſe tev

Pꝛopter pꝛimum! in vobis debet eſ

ſe venitas ſapientie⸗ Pꝛopter ſecin
dum in vobis debet eſſe bonitas tõ
ſcientie⸗Pzopter cerau⸗ in vobis de
bet eſſe puritas caſtionie Et de hys
tribue aliqua bꝛeuiter dienen ſunt⸗

/ Pazꝛuno ergo vt digne ambule
tis. neceſſe eſt vobis ambulare caute

pex tlaram er arcuſpectam ogniti
onem⸗Pꝛopter quod in vobis debz

eſſe writas ſapientte / dieente apoſto

lo⸗ Videte quo modo laute ambule
tis: ephe· vꝰ Ece fratres ariſſimi /
vt non digne ambule latis / ſed incaute

oberretls / in via dom im vndiq; pe

dibus veſtris⸗id eſt ogltationibus
* affeckionibus pzeparatur laquei/

*e enim ſuxſu m er deoeſum ante⸗
retro / ad dextrum 2 ſiniſtrum / laque

os tendit mund? /laqueos caro / la
os dyabolus. Vint pPer ſapientem

diatur⸗ Qui tauer laqueos ſecurue
eſt⸗pꝛouetbioeum vneamo⸗ Bt er

go a tot laqueis mueats/ neoſſe

vobis vt caute ambuletis clare ſci
liœt arciſpinendo / et ciraiſpeche oon

ſi rando veſtra veſtroꝛum q ſubdi

tozꝛum geniculane per drfecktum! og

nitionis et ignozꝛantie ecitatem / in

pꝛeupicum foueam dampnatioĩe

vos aim tis quos regere debe tis et
ducere miſerabiliter incatis / iuxta
illud euageliaim ommune trituqʒ

pꝛouerbium⸗ Si eis ecim ducat

ambo in ſoueam andut. Math⸗xv?

Jwogq; ad hant dnmpnabilem ecita
tem fug gandam in vobis debet eſſe⸗
et tanq; ſupza andelabza / omnibus
qui in domo dei ſunt relucere veritas

J de

ſapientie id eſt vera gniteo diuine
ſenipture, Vet eſt enim lucrna pe
des a lapſu cuſtodiens / er in via dei
aute dir gens greſſy veſtros dicente
pzopheta Tucrna pedibus meie V
bum tuum et lumen ſemitis meis /
plal: mo Cxvij? Decundo vt
digne ambuletis necſſario vobis ẽ
ambulare recte / ꝑ iuſtam et virtuc
lſam operationem pꝛopter quod in

vobis debet eſſe bo nitas oonſcientie

Certe vin que xpꝛiſto duœ vobisad
ambulandum pꝛopomtur/ ipſo teſ J

te artiſſima eſt / et ab ea faaliter ob

erratur. Arta eſt inquit via que du
utt ad vitam / et pauti ingre dunntur
per eam Math⸗ vij Ideoq; ab hui⸗
vie reckhitu dine / net ad dextram net
ad ſiniſtram declinandum / ſed me
dio itinete gradiendum eſt⸗ Guod
vtiq; non aliter fieri poteſt / ꝙᷓ per
ckitudinem bone conſcientze / et P
cdentis ab ea opera tionis uiſte et
virtuoſe que ſemper inter extrema
vitlloſa medium tener / quia vt philo
ſophus ait / virtus ſemper in medi
etate conſiſtit / pzopter quod de viti
oſis / qui a recho medio virtutt aber
rant / per pzophetam dicitur⸗In ar
alitu impij ambulant⸗Eoontra ved

de iuſtis et ſpecgaliter euangeliſtis
et euangelicis viris / quales vos 7
ſinguli mimſtri ec leſiaſtic eſſe debe
tis / figu raliter ſcriptum eſt⸗Pedes
coeum pedes recti / id eſt ad recke am

bulandum diſpoſiti.eze⸗ pꝛimo //
Terco vt digne ambuletis / nexſſe

eſt vobis ambulate munde⸗ per ſat
tama honeſtam auerſationẽ/ quter

ap

.

e
it
ted

dr

chet
dr

odi

entt

eer

lene

ea

unat
bhu
nret

4
dce

in

tu

tmeme
tphio
nedt
Kda
dam
1
1

quod in vobis deber eſſe puritas caſ

timonie/· Deitis eqmm dilãſſimi et
experientia do cete ognoſtitis / ꝙ hi
quu per luti imnñdiaam ambulant⸗
ato cꝛruũt / er diffiallter pedeo ſuos
a lapſu cuſtoduũit / hot autẽ non ſolu
oꝛPaliter ſed ecia ſpuͤalit / wrũ eſſe

dinoſcitur deoq; de hijjs qui in ſpua
li via dominice le gis / mudis pe dibz
gradiutur per ꝓphetam diatur⸗ De

ati ummallati in via / qui ambulaãt
in lege do mun · Det aut verba licz
ad omnes ptincant general ter xp̃i
anos/ tamen ſpegaliter ad vos ecci
aſticos viros quibg ſingulariter / illð
ꝓPpheticum dirigitur · Mũudamim q̃
fert vaſa dñi yla/lijꝰ Si enim mũ
di eſſe de beant miniſtri legis moy

ſayeæ/quanto magis voe miniſtri
legis euaãgeliœ/quib nõ ſolum vaſa

domini ferre / ſed ipſum dniaimm ꝛ

pus offerre om muttitur? In alius
ſiguram xpuũe dum wꝛp ſuum ſaẽ
mentaliter onſecrauit/ er onſetron

dũ miſit diſcipuloeũ ſuoeũ pedes

lauut / hoct ecam exemplo ſig nifice

7, ipſi ſuig ſuiceſ oeg / tanti eam
ineſtimabilis ſacramẽti miniſtri ha
bere debe bant / non ſolum interioꝛem

ſed exterioꝛrem mũdiciam / vt non ſo
lum eſſent müdi interig in conſcien

tia / per uiſtam et virtuoſam oꝑatio
nem ſed eaam exterig in fama / per
ſancam et honeſtam onuerſatio

nem , Pꝛima quippe mundicia eie
intus neœſſaria eſt pzopter ſeipſos/
Deauinda vero ſozis pzopter pꝛoxi
mos et ſubieccos· Pzima enim la

tet⸗ſecunda luet · Vñ ſcriptum eſt⸗

ℳ.
27

iimto ne ĩ plunbus miſtr ecſaſtir

.
Hit lucant opera veſtra bona wꝛã

hominibꝗ / vt gloeifict pꝛem veſtr
qui in elis eſt. Mathei vo, Hz hit

quoq; illud qð pꝛetengi/ tememoea

dum eſſe reoꝛ/ ꝙ ſciliet ad pꝛedicka
mundiciam fame / ſancteqʒ ac honeſ
te onuerſationis veſtre⸗ ſtabiliter 3
ſerunandam in vobis pꝛecpue deber
eẽ puritas caſtimonie Quippe cum
tleriozũ famã maxime ſoleat detur

pare macula luxurie / ideo gz cõmum

at genea li doctoꝛũ oim ſentẽtia/mu

lierum ſuſpecta conſoꝛtia/ clencis p

hibita legim Vnde vt de hys tno
am audiamꝰ pauta ex hijs multis
que ĩ epiſtola ad nepoaanuũ ad hot
pzopoſitum ſcribit egregius docoꝛ
iheronimꝰ· Hoſpiciolũ tuũ inquit
aut raro aut nunq mulierum pe—
des terant Omnes puellas et vir
gines xpi/aut equaliter ignoea aut
equaliter dilige WMet aum cis ſub e
odem tecko manſeris / net in pterita
taſtitate cõfidas / nec dauid ſanctioꝛ⸗
net ſalomone potes eſſe ſapientioe
Memẽto ſempꝑ paradiſi olonũ de
poſleſſione ſua mulier eiewrit Et ite

rum. SDi Ppter officium clericatus /

a vidua viſitatur a virgo / nunq; do

mũ ſolus introcas / taleſqʒ habeto ſo
dos quozꝛũ otubernio non ĩſamer⸗

Et poſt multa hmõi ontludit Caua
to omnes ſuſpitiões/ a quicquid p

Labiliter fingi pt / ne ſingatur ate de

uita Het ille // Audiſtt ſrẽs diles⸗
tiſſimi qliter vt digne ambuletis in

vobis requiritur veritas ſapiẽtie/bo⸗

nitas onſcie / puritns taſtimonie/ß

4

vtinam non in nobis econtrario repe
riatur-PBzo ſapientie veritate igno
rantie ectas Pꝛzo ogſcientie bonita
te malide petuerſitas-ꝛz0 aſtimo
nie puritate / imundicie vlitas⸗ã
hodie pꝛ ochtoloe eleſiaſticus ſta

tus ſit ad vicia queliber pzolapſus
vt inter cleriws laycs / inter ſaer

wtes populares / vix vlla mox dif
ſerentia vide atur adeo vt iam maxi
me illud impꝛoperium pꝛophetitũ ĩ
pleatur Et erit ſicit populꝗ ſie ſaver
dos. yſa· xxiiij Et hec de ſecundo

* 7

gz incipali noſtri ſermonis articulo⸗
ECErcio notatur in verbis pꝛso

poſitt nobilie exaltatio · ſcz in

wocatone qua vocati eſtis· Hec eni

voatio ſacerdotalis honoe ert paſto
ralis dignitas 5 / qua nulla in terrt
nobilioe ſublimatio / nulla ſublimioꝛ

exalta tio eſſe poteſt In qua non ter

rena ſed eleſti auctoeitate electi eſte
Mon humana ſed duuina vocatic

ſeckio ne iuxta illud apoſtoli emo

aſſumit ſibi honoꝛem qui vocatꝗ

eſt a domino tanqỹ aaron Hebꝛe⸗/v⸗
Vnde huius vocationis veſtre tam
nobilis ſublimitas / er ſublimis no

bilitas vobis oſtenditur cum dietß⸗
Vos eſtis genus electum regule ſa
lerdotüũ / gens ſancta / populg acquiſi
tionis·ppetri vl· n“ Vos inquam
gen electum / ſupernali vomtione·
Regale ſaerdotiu / ſatramẽtali vnt
one⸗Gẽỹs ſancka / ſpuali pfectione
Populq acquiſitiõs / filiali et ſpecia
li adoptione· / De quib quatuoꝛ
nobilibus conditionib ſic bꝛeuiter

tranſeo / quia longum mmis eſſz de

contludete at diligenter notare ſuffi

cat / ꝙ ſcz in hat tam nobili voatio

ne veſtra / non quaſi de vano nobili

tate arnali⸗ ſed quaſi de vera nobili
tate ſpũali gloꝛiandum eſt / dieente
apoſtolo Videte vorationem veſtrã

frattes/qz non multi ſapientes ſeðzʒ
tarnem / non multi potentes / nõ mul

ti nobies / ſed que ſtul ta ſunt mũdi⸗
elegit des / vt onfundat ſapientes
infirma müdi elegit deus / vt oonfuũ
dat ſoꝛtia / et ignobilia mundi et con
temptibilia el git deus / vt non glo
rietur omnis taro in onſpectu eius
pma onepmo⸗ // Ece fratres di
lectiſſimi vt vana ſapientia / vana po
tentia / vana nol ilitas / et generalit
vana arnisgloꝛia conſundatur / iux
ta hant ſententiam apli / non ſapiẽ
trs ſapiẽtia ſclar / H ſpuab / nõ pote
tes vinbo H virtutb / nõ nobiles car
ne / ſed mente / ad alti tudinẽ eciaſti
ci m miſterij diuina electione vocat⸗

Audiant igitur hanc doctrinã / audi

ant et erube cant ſuperbi quidam er
ambicioſi at vana gloꝛia turgidi⸗
qui blandis obſequijs 2 ſimulatio

nibo vendicnt ſibi magnatuma po
tentum ſuf ſtagia / nũt conſanguinei
tate pꝛopaginis / nüc nobilitate ge

nens / vt ſit quoquomodo ſe ĩgerãt
in patrimonium cruciſixi- Tales
non digne ambulant / ſed indigne a

biunt-Tales non diuina voctio
ne / ſed humana vſurpatione ſeu po

tius lupina violentia / in ouile domi

nigi gregis aſcendunt⸗ IJdeogqz non
rectoees / ſed raptoꝛes / nõ duees aut

ae

np
nle

at⸗

faſtoꝛes / ſed ſutes et latronts nomi
nandi ſunt dicente xpꝛiſto Qui non
intrat per hoſtium in ouile ouiũ / H
aſcendit aliũde ille fur eſt et latro⸗
Jo. xꝰ Certe p hoſtium non intrat

qui ieo aſcendůũt / nõ vt paſcant / H

vt paſcantur· non vt Pſint / ſed vt P
ſint· non vt miniſtrent / ſed vt domi
nentur. Contra quos in euangelio
dicitur Regre gentium dñnantur e

oum /nõ ſit aut erit inter vos / ſed ᷓ

maioe eſt in vobis/fiat ſiuit iunio⸗
Zu⸗xxij Mon ſit ergo cariſſinu/ nõ
ſic/ ſed uuxta en que ſuperius notata
ſunt / in verbis Proſitis Obſecro vo
vt digne ambuletis vontide qua vo
cn ti eſtie „ Quod ille onwedat⸗ qui
vos ſua gratia vomte dignatus eſt.
iheſus xpziſtꝰ Qui eim patre a ſpi
ritu ſancto viuit et tegnat in ſecila
ſeauloeum Amen..

——

OAiciti ſeruare vni tatẽ

Deriptum eſt ephe/ a⸗

Erpliat ſermo facta in ſynodo x
donunũ wetrum de illyaw camera
eenſem epiſcopum

¶ Bequitur ſermo eiuſ dem de es
dem-— D

tie in vinculo pach

as ꝑ me ĩſynodali quodam ſermo

ne de duckis / quib per apoſte lu die⸗

tur. Obſecro vos vt digne ambule
tis vomtione qua weat eſtie am

pauue interpoſits / item apoſtolus
quaſi viam nobis inſinuano/ p quã
maxime ĩ ipſa vocnuone noſtra dig

ne ambulare valemus / verba que

ſubumxit. Dolliciti inquit ſeruate

vnitatem ſpiritus in vinculo pace-

“””l 7 ä D „5„
L In quibue verbie arta hant vni

tatem quam tntopere nobis comẽ
rut apoſtolus. Tria diligenter no
tate⸗ notanterqy wſiderate de bem9
Pꝛimo quantum id eſt quantn cu
n vnitas ſit ſeruanda. Qia dicit⸗
Dolliati ſeruare · Decundo quake
vnitas ſit ſeruanda Quia dick
Hnitas ſpiritusTertio qualiter

in quo bnitas ſit ſeruanda⸗Quia

dicit⸗In vintulo pacis⸗ Quantum
ad pꝛimũ ſeruanda eſt vnitas o⸗
dialter et ſtudioſe · Qula / ſolliati
ſer.a etera Quantum ad ſeandu
ſemanda eſt vnitae ſpinitualiter er

virtuoſe Quia vnitne ſpin tuo.

tum ad tereium ſeruanda eſt vnittas
fraternaliter et amoeoſe⸗ Quia In
vin ailo paas-Hije itaq; tribus ar

tiailis onſiderats / hjs tribus conſi

deratombus detlara tis / ſeronem
noſtrum bꝛeui oongruoq; fine clau

anplo- Et in epla domi demuis
4 Nniw nur airrente,— Himo ergo in verbis pꝛofvſi
0 — 1 XEnerabiles patres / et voo in tis no bis onſide randum eſt
n Expꝛiſto fres tariſſimi-Herba agna

I et a ptb dependent verbis / ali uand Quia dititur⸗ ſolliciti ſeruare

vnitatem ſp̃s Vbi patet ꝙ ſeruanda
eſt vnitas wꝛdialiter et ſtudioſe / id
eſt caim vehementi oꝛdis et animi
app liatione / qd vobis patenter inſi
nuat apoſtol9 QNam cũ dixiſſet Ob
ſecro vos vt digne ambuletis voca
tione qua vocnti eſtis / ſtatim quibg
hot effia poſſit virtutbo / ſubdidit⸗

Cũ omm inquit hunulitate et ma
ſuetudine cuim patientia ſuppoꝛtãtes
inuiœm cum caritate⸗ vbi quatuo e
numerat virtutes humilitatem ſciz
manſuetudinem / atientiam / et cari

entem / tanqᷓ omnibꝗ xpꝛiſtianie et

maxnne viris exleſiaſtias neceſſari
as / et ad digne ambulandum in ſu
a voatione pꝛeapue obſernandas
NMullam tamen earum / ſed ſolam v
nitatem ſolliate ſeruandam expᷣmit

dicens Holliciti ſeruate vnitatem⸗

Hꝛ quate hot fratres canſſimi? u
quid enim ſollicite ſeruanda nobis ẽ
humilitas? Mũgquid manſuetudo?

Muũ quid patiẽ tia? Quas ſummus

magiſter noſter xpꝛiſtꝰ / verbo parn

ter et exemplo ſingulariter edocuit
Vnde et ipſe ait. Diſcite a me quia
mitis ſum et hu milis coede Math⸗
vndeamo⸗ Nunquid cciam ſolliate
ſeruanda 7 caritas? Quam ſummꝰ

poſt xpꝛiſtum dotor noſter faulue
apoſtol⸗ / eteris virtutibus eaa the

ologicis anteponit⸗Nut in quit ma
nent fides ſpes caritas tria hec/ ma

ioꝛ aũt hozum eſt caitas/pᷣma oꝝ ·
xiijꝰ Muũ quid poſtremo ſollicite ſer
uãde ſunt alie mozalcs virtutes/2 il

le pꝛecipug quas philoſophi pnepa

les ſeu tardinales votcant · pꝛude tia

ſcʒ· iuſtida/ foꝛtitudo «temperatia?
Quaseciam diuina ſcriptura nobis
ſpecahter oommendauit. Vobꝛieta

tem enim id eſt tempꝑantiam pꝛu
dentiam docet inquit ſapiens / et iuſ
ticiam atqz virtutem id eſt foꝛtitudi
ne ma quib vtilius nithil eſt in vita
hommb Hapientie octauo Cur er
go fratres cariſſimi / tur de uulla pꝛe
dickarum virtutum quas Peuldubio
nobis ſolliate ſeruare neoſſſe eſt⸗cur

inquam de nulla earum aut quauis
alia / ſed de ſola vni tate ſp ecialiter

expꝛeſſe dicit apoſtolꝰ/ſolliciti ſerua
re vmtatem? Hane non hot fiuſtra

vel odoſe / ſed ſruckuoſe / er vtlliter a

tanto doctoee expꝛeſſum eſt Ad hot
videliot vt nobis oſtenderet / ꝙ licz
virtutes omnes / ſolliate ſint ſeruan
de / ſpecaliter tamen vnitas tatha

Ulita / quia ſine ea virtutes ſingule/
non ſubſiſtüt / ſed in cam tanc in fi
nem tendut / atq; per eam in illum/
qui vere vnd deg eſt / et vere vng finis
omnium/a in quẽ noſtre intentioĩs
noſtreq; voa tionis eſſe debet ſpeæ⸗
vnita finaliter oedinãtur⸗ Vñ poſt
Hꝙ per aplm dickum eſt Sollititi ſer
uare a?⸗ SOtatim ſequitur Vnũ o⸗

pus et vn ſpũs ſicut votati eſtis in
vna ſpe votationis veſtre / vnus do

minè / vna ſides / vnũ baptiſma / vn

& a p? oĩm ac· Ctre ergo quid ſit
vnitas xpiana Vnu oꝛpꝰ ? vnus

ſps / id ? vnũ xp̃i wꝛpꝰ miſticum ex

multß mẽbꝛis ſpũaliter ongregatũ
Eerc inſup in quo aſiſtit vnitas xp̃i
ana / vna ſpes voc / vna fides vnum

bapt ma Car poſteemo e ͦ aſiſtit

i

dn
bi⸗
alt
ui

wa
in
tett
her
ie
an

3.

s
ſer
4
num

N

et in quem tendit vnitas xpiana V

nus doming vng de9/ pz oim/a?-

Et hanc vnitatem non hit ſolũ ſed
in pleriſ ꝙ ſcripture ſue loce / nobis

ommẽdauit apluůs⸗ Vnde eſt illud
HSicut in quit in vno wꝛpoee multa

membꝛa habem /omia aũt mẽbꝛa
nõ cũtem ackum hñt/ ita er multi v

nũ oꝛp ſumius in xpõ / ſinguli at al
ter alteriy mẽbꝛa Ro⸗xijꝰ⸗ Multa
quo q; huit oncoꝛdant ſñie id wy⸗xij

Et iterum · Oẽs inquit vos vnũ eſ

tis in xpõ iheſu · Gak iijꝰ Ex p die
tis igitur ꝑſpicuũ eſt quantum id ẽ

quanen diligentia / quanta ſollictun

dinc / et qᷓ; oꝛdial ter et ſtudioſe vni
tas ſit ſeruanda / qᷓobꝛem non imeri

to dicit apoſtold / ſolliciti ſer. 27· Et
het de pꝛima parte⸗ et pꝛima noſtri
ſermonis cõſidera tione ſufficiant

equitur de ſecunda .
Ecũdo in verbis goſitis nob
conſide randum eſt qualis vni
tas ſit ſeruanda Quia ditit vnita

tem ſpiritus / Vbi patet ꝙ ſeruan

da eſt vnitas ſpũalit vtuoſe Abſit
iquã a nob abſit ec a ogitacõe nrã
abſit longegz dißfugiat vnitas illa
ſi ſie & beat nomĩiari / qua pleriq; ad
mala peragenn arnaliter et vicio
ſe teperiũtur vnanimes / De qua
in moꝛalibꝰ dicit gregoꝛiꝰ Sicut eſ

ſe nox ium ſolet ſi vni tas deſtt bonis

ita pernicioſum eſt ſi non deſit mak
Mon eſt het illa quã hit loquitur a
poſtolg / ſed vnitas ſpualis et Vtut
oſa. de qua cum ipſe poſtea monuiſ

ſet ut eſſem? inuieem vnũ woꝛp⸗ ſta
tim addidit Et vng ſpus ut per hoc

tlarũ ſieres ꝗq⸗ huig oꝛporis vnitas

non carnaliter ſed [ſpualiter deberet
intelligi· Qualiter autem hot ſit ip
ſe ap tius alibi ondit. Sicut inquit
cꝛzꝛp vnũ eſt mẽbzꝛa habz multa⸗
om nia autẽ membꝛa cꝛpie tũ ſint
multa vnũ cꝛpꝰ ſunt/ita axp̃ᷣs Ct

enim in vno ſpiritu Omẽes nos in

vnũ wꝛpꝗ baptzati ſumꝰ pᷣma con ·
xij. Vbi conſequenter agens de vni
tate wꝛꝑis xp̃i miſtiti ꝑ ſimilitudi

nem cꝛꝑpis huani quĩq; notauit tõ

d tiones / qᷓ ad eã ſpaliter reqrutur⸗

Pꝛima eſt beniuola maioꝛum
luĩliatio ad extluſionẽ iurgij De ꝗ
ip̃e ait 5 p̃t ocul dieere manui o
pera tua nõ indigeo⸗ a iten caput pe

dibo/no eſt in nrarij ß multoma

gᷣ ꝗ vicẽt mĩ bꝛa oꝛpis ĩfirmiez a

eſſe ncarioꝛa ſũt t Decuda ? caritn
tina inferioeũ aſoꝛta tio / ad euita tio
nẽ tedi · vñ ſubdit· Et q̃ putamꝰ ig

nobilioꝛa id eſt minoe a er inferioꝛa

mẽt bꝛa eſſe copꝑis/ qᷓ ihoneſta ſũt
mẽbꝛa / idẽ infirmioea / habũdãtioeẽ
honeſtate hñt./ aẽ Ideo non gfundẽ

da ß ofoꝛtata. Tercia ð mutua mẽ
bꝛoꝛum ſollictudo ad impeſionẽ bñ

ſitij. I deo paulo pt ſequitur / vt nõ

ſit ſeiſma in wꝛpe / ſed idi m prui
6 ſollicita ſint mebꝛa ſriz ad bñficia

vnanimiter ſpencda Quarta c do

loꝛoſa afflicoꝝ opaſſio ad augmẽ
entio nẽ meriti Et ſi qẽ inqt patitur

vnũ mẽbꝛũ apatiantut oĩa mẽbꝛa
Quin en eſt iocda bonoꝝ congratu

latio ad gmuni cationẽ gaudij⸗ Ppt
quã cõcludit Si gatur dnũ mẽ bꝛũ

(õgaut omĩa mẽbꝛa Vos ãt eſt

. O 3

rwꝛepꝰ? xp̃i mẽbꝛũ de nebꝛo Heille
Hant eca ſpualẽ fiteliũ vnitatẽ pᷣn
cps aplon petrus om das ait/ In
ſide ãt oẽs vnanimee ĩ oeõne eſtote

pma petri ij? Et ibi quinq; conditio

nes enumenrat / que ad ha vnitate
ptinent // Pꝛima eſt piecategpaſ
ſio reſpectu infirmoꝛ um Secũ mn ſra
ternitatis dilectio reſpechu bonozuũ⸗
Tercia miſeie ſubuẽ tio re ppectu pau
etum⸗Quarta modeſlie humilia
tio teſpectu extraneozu⸗Quita om
mis ranwꝛis et querimonie depoſiti
o reſpectu aducrſarioꝛũ quas ꝑ oꝛdi
nem tangit dies⸗Compatientes/
fraternitatis am atoꝛ es / miſerioꝛ
es / modeſti / humiles / non red ẽtes

maluũ pꝛo malo/net maledictũ pꝛo

maledicto / ſed ecõtrario bene dicetes
qʒ in hoc vocti eſtis / vt benedicio
nem hered:tate poſſideate // O v
tinam ſrẽs aariſſimi / vtinam hec a
wſtolim documẽta excleſiaſtici viri
maximæe aploꝛũ ſu ceſſoꝛes / pꝛelati

ſeʒ ecie / et illi pꝛecipue qui a tardi

nibd eaĩe cardinaliũ ſibi nomen ap
pꝛopzꝛiant/wœteriq; plati qui ſe apoſ
toloꝛum ſuœeſſoꝛes eſſe glantur / v
tinam in qua hec que de vnitate ſpũ
ali p̃diximꝰ ſollicte obſeruaſſet / vel
iam ſaltem liet tarde ſeruare ſatage
tent · Pꝛoſecko non tam diu pſeue
raſſet / net de die in diem / deterius cõ
ualeſteret / hot tam mirabile/tamqʒ
miſerabile ſciſ ma. Mon ſit turpiter
ſeiſſa eſſet inonſutilisxpĩ tunica / nõ
ſit enoꝛmit᷑ diuiſa xpſana ecĩa õ
ſic poſtremo erudelit᷑ſeuixẽt ĩ ſe ĩuic
et in aput ſuum ymmo ĩ totum oꝛ

pus xpi miſticũ ec iaſtic membꝛza-

1/ De qua te mu ta loqui poſſem

ſ ogitu michi hat nrĩ temꝑis er
t æmãa miſeriam flere magt libet q;

aliquid diere⸗Ex v̈ dãs itaq; at ex

ĩnumerabilib mak que tpe huig ſciſ
matis ex deſectu vni ta totidie ꝓue
nite ernimꝰ/ ſatis ſuperq; ſatis ma

niſeſtu ẽ qualis vnitas ſit ſeruãda /

quia ſciʒ ſpũalio æ vtuoſa / quã vo
cat aplus vnitate ſp̃s Et h de ſecun
dn pte ſecita nri ſermonie cõſide

4 ſufficiant

Sequitur de tercda⸗
Ercio in verbis pwoſitis nob
oſideradij eſt qlit et in quo v
nitas ſit ſeruanda⸗ Ea dicit In vin

culo pacsVbi patet ꝙ ſeruãda ẽ v

thil enĩ aliud eſt pace vinculũ ; ſta
terna caritas a anta tiuꝰꝗ amoe quo

ſaũał vnitas oꝛꝑis xpiĩ muſtia ſoli

dutur / vñ ꝑ aplm dz· Sup oĩa carn
entẽ habete / qd ẽ vinailu pfãome
et pax xpi exultet ĩ wꝛdibꝰ vꝛie in qᷓ
vocati eſte ĩ vno wꝛ ꝑe⸗Colo· 3 *
oq; michi expedite videt / vt de mul

tis at mag nis huiꝰ pac; laudibg q

ſcripaira ſacra cmemoꝛat aliquas

reſeram Hec eſt eni que hoĩes filioꝛ
dei oſtituit · Heati inquit pacifici qm

filj dri voaibũtur · Mathei quinto-
NHec eſt que in nobis hĩtaculũ dei fa
cit / diente pe⸗ In pace ſachgeſt lor
eius · Et iterũ⸗· In pac midipfũ / doꝛ
miam tequieſcam Hec eſt q̃ᷓ bono

rum ſpũalium habũdãtiam tribuit
Vnde idem pꝛopheta⸗. Kiat inquit

pax in vixtute tua habunduntia in

—. —— — — — ð

— —.— — —

.
0nd
buit
ngu
ten

peribe i igulanter; amenauit 1 ane
quippe nobie obtulit in ſua natui

tonũ xp̃i / nõ vt dignũ eſt magniſt

Arriby tuis⸗Nec ẽ poſtremo quam
xpũs non ĩmerito in ommbꝗ ſuis o

tate dientibg tunc an igelie Et i ter
ra pax hom inibo bone wolutatt Au⸗

2°8 er pphetam p̃dictü fueat

Oꝛietur inquit in diebge eig iuſticia?
habüdantia pact-pe, Mant doauit
ſua p̃ dicatide⸗ vñ aplus⸗Beniẽein

quit euãgeliz auit meE Sephe⸗ ij⸗ QS
eaam 18& Ppheta Pnudauerat d dices
Audi quid loquatutr i in me dus de

157quonn loqtur pac in plebe ſua
Hant tenuit in ſua uͦſat one / ipo

dite p eunde pPpheta Cu hijgqui

oderũt paœ eram pan cus⸗Hac ſu

io diſcipulis inde xit in ſetreta mom
tione⸗ paam in quit habete ſiter voes

Mathei ixꝰ Hanc exhibuit in ſua te
ſurrectione Pax vobis ego ſum i0⸗

xx . Hanc pzeterea pzo ſumo dono
eis dete liqnut in ſua aſcenſione⸗Pa

æem meã do vobis/ aem tre lin quo

vobis. J. o⸗9- Quod quide donu⸗
magnu⸗ q; magnifiandum a no

bis ſit oñdit aug? xix: de aui. di⸗ v

bi ait⸗Tantum eſt pacie bong/vti in
rebus terrenis atq; moe talibus ni
chil grati) ſoleat andiri / nichil delec
tabiſig gaupiſci Ve ergo nob fie
criſſinu/ ve nobis/ q; tempibe nris

peſſimis hot tantũ bonu tantuq⸗

cant / ſed guipẽdüt ymmo deſpiaut

rxpiani. Jam enim pꝛochtoloꝛ ſpze
tn hat bona er vera paœ ad malam
ℳ falſam pac ei ctrariam plurimi
ckciã viri eciaſtic dapnabilictr ſe cᷣ

uertunt / yKmo! verius 8 Pemuertüt.

Eſt autem het pax trplex que xpziſ

tianoꝝ peruerut animos/q a vera
eæ act paoſic vnitate diuertit //
z ima pax eſt aim dilitije carna

lba/ de qua ꝓpha In pate iq̃t ama
ritudo mea amanſſſin yſa-xxxviijꝰ-

1/ Deamnm p pax eſt cũ diuicijs tẽ
nozahb. de gqua ſapiẽs ait O moes

qꝙ; amara eſt memoeia tua homim i

uſto et pa& habenti in ſubſtatijs ſu
ig⸗eai⸗xli⸗ 61. Teraa pax eſt aum
terrenis amiccije 4 aſangumertatt

bus de quaypziſtus Ihon venmi paõ

nuttere in texram ſed gladiũ · Dem
enim ſeparare hoiem aduerſus pa
trem ſuum / et filiam aduerſg matrẽ
ſuam⸗ athei deceimo caplo· Neu
heu ꝙ multi in his hodie paem

ſuam cõ ſtituunt ac ideo veram aim
xpꝛiſto paœm de ſerunt / et falſam cũ

dyabolo paem agunt. In quozum

Erſonam per pꝛophetam diatur⸗

Cum inferno ſeam pactum id ẽ
as actum yſa⸗ xxviij aploõ· De qui
bus eciam aplus loquitur-Cũ dixe

rint iquit pax et ſeaintns tunc bepẽ
tinus eis ſup

the ſak⸗ v? NHanc i igitur ſugiamus

rue ni et interit9 pᷣma

frattes cariſſimi/a ila qua ſupꝛ adix
imꝰ queram paæœm Cuia p p̃onia be
atue augu ſting bꝛeutter expmit di

-Pax eſt ſere nitas mentis / tra
amozie vinculum / onſoꝛ tum carita

itae animi / ſ mplicitas coꝛdis /

tis· Pet ad heredi tatem yxpꝛiſti xo

terit pemenite qui teſtamentum pa

cis noluerit obſeruare· Cx pꝛedictis
ergo habudunter oſtẽſum eſt liter

a/

et in quo vnitas ſit ſerugnda⸗ Quia

ſciliet in vinculo pacis Et hec de ter

aa parte/ 2 terca noſtri ſermonis

ſideratione ſufficiant·/ Ex qua

2 alijs pꝛeœdentibus poſſum non ĩ
menito monendo ontludere / vt ſolli
reiui ſitis ſeruare vni tatem ſpiritus in
vinculo pacis / qua fuerunt verba pꝛi
mo veſtre pꝛopoſita caritati / Dz
iam ſtatres cariſſimi iam diligenter
illa nobie inueſtigandn ſunt / que hat
vnitatem ſpiritus / et hot vinalum

pacis diuidunt a diſſo uut · Vbi no

tandũ eſt ꝙ in ſatra ſcriptura diuer

ſa legimus vincula culpe 7 mmiquita

tis / vinailo xpzꝛiſtiane pocis a paciſi
e vnita tis aduerſa / Sunt eteni
pꝛimo vindula carnalitat a luxurit

De qua ſapiens Inueni inquit ama

rioꝛem moꝛte mulierem / id eſt carna
lem voluptatem Que laqueus vena
toꝛis eſt 2 ſagena wz cuis/ꝗ vinat
la ſunt manus eiusec. vij⸗ Dunt

edam vin ala vani ta tis et ſuperbie

Vnde de ſuperſticioſis et ſuperbis e
gypcijs ſcrptum eſt Dum eni pſua

ſum habent umnqui dñari poſſe nati

oni ſancte vinculis tenebꝛ arum et
longe noctis ompediti ſunt⸗ Sapi
entie decimoſeptimo capitulo · Sut
inſuper vinalla cupiditatis 7 auari
de⸗ Pꝛopter quod dicit apoſtolus
Qui volut diuites fieri icidũt in tep
ma tionem ⁊ in laqueũ dyabohk et de

ſideria multa mutilia a nociua / que

mergunt homines in interitum er
pꝑditio nem⸗pma ad thi⸗ vltiõ· Hec
ſunt er go tria vinculoꝝ genera nos

ad pecatũ trahẽtia / SDz ſunt er

—

alia tria nos in pcco tenẽ tia/a eo pe
ricloſiona / qꝛ pᷣedentibus ſoꝛtioa
Eſt enĩ vinailũ pꝛaue tõſuttudinis
de quo figuralitera xp̃o diaum eſt
Hanc filiã abꝛahe qua allignuit ſa
thanas decem 7 octo ãnis nonne o
pꝛtuit ſolui a vinculo iſto die ſabba

tiꝰ Iuœ xiij.· Hec quippe muker que

tot ãnis habuelt / ut ibi dicitur ſpiri
tum infirmitatis / et erat intlinata⸗
net oino poterat ſurſum reſpicere ſig

niſicat aiam longa pecati conſuctu

d ine inclruatam / quã dir ſabbati id

eſt temꝑe grout xpũs oſtendit ſpeei

ali eius auxilio a tam foete vinailo

eſſe ſoluenda Eſt pꝛeterea vinalum

peruerſe obſtinationis Vnde ſub fi
gura ſenptum legit e nabugotono
ſoꝛ ioachim vincu catenis duabus

duxit in babilonem⸗ ij. pal. vltimo

Mabugodonoſoꝛ eni dyabolũ / ioa

thim obſtinatum pecatozem / cathe
ne due / pecata arnalia ſpualia /

ſignificant De hot dero pecatoꝛum

vinculo ibidem ſubditur Multiplica

te ſunt iniquitates mec a incuruat
ſum multo vinculo ferri · Vinaulum
quippe fern / obſtinatio eſt duri et ꝑ

uerſi animi Eſt poſtremo vinculum

indurate exocationis / guter qð de
exoato pecatoꝛe in pſona nabugu

donoſoꝛ dictur · Alligetur vinculo
ſerreo et ereo / oꝛ eius ab humano

com mutetur / et oꝛ ſere detur ei⸗Da

nielis quarto capitulo Indurata
enim excecrtio vinaulum ſerreum

nominatur pꝛopter indomoblem
petcati obſtinationem / vinculum v⸗

ei

tum
le

lum
a
m
S
bug
nuo
0
Da
ato
tum
Ulen
mN

ereum pꝛopter inflexibilem pee

tati excuſationem ſed ꝙ per hot wꝛ

humanum mn oꝛ ſere mutatur ad

excetatam humam oꝛ die p tinet beſ

tialitatem /NHet ſunt ergo vincula
aulꝑ ⁊ im quitate/de quibꝰ ꝑ ꝓphe
tam dickum eſt Ve qui trahitis ini
quitatẽ in fumaulis vanitatis / a q̃ſi
vingulum plau ſtri pccmyſa⸗quinto

/ BVe igitur nobis ſratres ariſſi

mi ve nobis qꝛ vinculis hüs hodie
p⸗ochdoloe ligantur/ oppzimũtur /

iciruãt / et ad pcca q libet ꝑtrahũt /
fere vniuerſaliter xpꝛiſtiani / et qð
maxune dolendu eſt ſceleſtius viri

etcleſaſtid / et ſcandaloſig paſtoꝛes 1

atis exigentib iam fere in vniuer
ſa xpꝛiſtianitate diſſoluatur vni
tas ſpiritus/et rumpatur vinailum

ds · nichilq; vbilber ſupereſſe vi

deatur niſi diuiſio / ini micica / diſcoꝛ

dia atqʒ contentio Jdeoq; q; bonũ

io undum ſit pace vinculum iam
per ei ontrara docente nobis expe

rientia ognoſcim/ iam eĩ illud tul
lij ſenſibiliter eſſe verum percipimg

Quanta in quit vis amicicie oncor
dieq; ſit ex odis at diſſidijs per
ripi poteſt Que enim domꝰ tam ſta
bilis / ue tam firma ciuitas / qᷓ non
ex hijspoſſit tuert? Jam illud ſa
luſtij niſi nimiũ eœci fuerim/ wꝛpo
ralibꝗ ocilis intiemurConcoꝛdia
inquit parue res creſcunt / diſcoꝛ dia

maxime dilabutur/Jam eciam ilð
xpꝛiſti lamentabiliter experimur⸗

Omne inquit regnũ in ſe diuiſum

deſolabitur⸗ Mathei 12 am quippa

„

vt de ſpintuali regno ea leſie / quod
nunt ſciſ matica d:uſione deſolabili
ter laeratur / vt inquam de eius la
trimoſa deſolatione taœam / quia no
bis ecam tacentibz res loquuntur⸗
iam in eius tempoæali imperio /
in omm fete xpꝛiſtianoꝛum tegno/
motio fit guerrarum / pꝛelioꝛzumqʒ

ſeditio / quamobꝛem du noſtri reges
et pꝛincipes pzopter ſolas quas a

mant diuicias aut delicias litgant /

dum pꝛo explenda cupidine aut vl
aſeenda iniuria dertant et oduerſus
ſe inuiem inſaniunt / dum inquam
hetct agunt / er que agere de buerant
negligunt / intenm xpꝛiſti hereditas
a ſuis et a noſtris hoſtibg lacrimabi
liter onculatur⸗ Vnde fit vt xpziſ
tianitas olim per oebem terrarum

adeo longe late q; diffuſa⸗ er de qua

gionis aſſertuit / ꝙ per omnes terra
rum partes quas hominee inwluũt
ſacra xpꝛiſtiana wlerẽtur / iam tã
tum diminutn artata ſit / et de die
in diem ab hoſtibus ſidei wartetur
vt ĩ maxima illarum terrarum poꝛ

tone nomen fideſqʒ xpꝛiſti penitꝰ
ignoeetur Quid pluraꝰ Ipſa ciuitts
iheruſalem totaqz terra ſanca ter

ra ſingulariter xpꝛiſto de dicta / ter
ra maioꝛibus noſtris pꝛomiſſa/ter
ra nobis (ſi tamen veri xpꝛiſtiani ſu
mus) debita / iam a nobis turpiter
erepta ab infidelibus poſſidotur⸗Et

qWuod auditu hoerendum eſt / aum

machometus ſceleratus ille et in

famies pꝛedo in medio gentis ſu
/ ſummo cultu ſummo honoee / ar

wuetentia / pꝛoꝛſa indignck ſepultg ia
cat / iam tñ xpi ſepulcrũ irreuerent
ab hoſte poſſeſſu/nõ ſine periculo ꝗ
un4 ifami tributo / raro a fidelib ve
nerat / Neu pudet tederq; de tan
tis xpꝛiſti ſueq; xpꝛiſtiamtatis oon
tumelijs vltra lonui / Hz vñ het
frattes enriſſimi vñ hec / aliaq; innu

merabilia xp̃ianoeum mala/ niſi a⸗

per pecatozür vinaila diſſoluitur in
cis vinculũ xp̃iane pacis et maſier
vni tatis ? Ideoq; merito nos amo

net aplus ut ſollieti ſimg ſeruate v
mitatem ſpirith i in vinculo pack Moc
igitur apli doamentũ nullateng ad
implere valemus / niſi eaam ſolliciti

ſimꝰ dirũpere ea que ſupꝛadiximꝰ
vincula pecatoꝝ Ad qð nos hoꝛta

tur phata diene Diſrupamg vinai
la eozũ pzoicam⸗ a nobis iugu
ipſoꝛumin p̃s ij Quod vtiq; deo
auxilante faœre poſſumꝰ parciali S
diſpoſitiue / ſed ſolg deus hot poteſt

pzincipaliter ? effect iue / et illud ab

eo debem bonoeũ opetũ ſatrifico /
deuote humuliter poſtulare / corem
Jheta dicente Diſ rupiſti dñe vincu
la mea tibi ſacrificabo hoſtia laudis – e miniſtron ecleſiaſticoꝝ inſtituti
o. pꝑ quã dutur eisauctoeitne ſiue po
tentia / Cira hot aut in verbis e
uãgelice triplex notatur eoꝝ oditio
Pmo de bẽt ĩſtitui edinan diuina

Ouod nobis p̃ſtare dignet auchoꝛ⸗
ipſe vni tatis et pacis Qunviuit et
regnat in ſecula ſeculoʒalmen

14 Expliat ſermo fachg in ſynodo *
reuerẽdũ in xpCᷣo Fatem dñm Htrũ

mameracenſem

Beguu omelia eiuſtẽ ſacka in
ſynodo ſup illo euãgelio ſcᷣm lucã
Deſignauit dñe er alios ſeptuagin
ta duos Et

ſcð m lucã quã mõ oim
legeretur audiſtis ideo
tres et in xpo ftattes
tariſſimi / exponẽ dam ſuſcepim: q⸗
non ſolu nunt ſed annuatim ĩ ſacra

ſynodo ſole mpniter rectatur · Fet i
merito Nam in ea ſumm doctoꝛ et

magiſter noſter doming iheſusxpᷣe
diſcipulos ſuos / a nos in eis ſapien

ter edoauit: 2 miniſtris eere tanq; o

xerarijs meſſis dnic tripliem conſi
derationem notanter JPoſuit⸗ Pꝛi
mã de coꝝ inſtitutione · ſcam de eo
rum infoꝛmatione · terca de eoeum
retributione Per pꝛima datur aucto
riens et potentla: per ſi am dotur

ſagacitas 71 pzouidentia⸗ per teraaãa
dutur ſtabilitas 2 pᷣmnẽtia Vec er
go tria iuxta euãgelici textus derur
ſum / oꝛdine debito ad noſtram edifi

ationẽ deo adiuuate pꝛoſequemur·

electioẽ Hecũdo debẽt vniri 2 opu

lari mutua dilectione Tercio debent
muniri a robozari de uota oꝛs one /
Quantũ ergo ad paudiamd qd e
uãgeliũ loqtur Deſigut inqt et au
oe a Pꝛiue ei vt ĩ ĩ matheo legitur .
xpᷣs duodeti aplosele gerat · p ſtea

Eaons ſanci euagelij

n p̃mis itaq; conſiderandu nobis

U — — — — — ð

— =r ð

— -—

veð hos allos diſc ipulos deſignauit
Quos ſeptuagintaduos conſtituit /

in ſignu 27 figuram, poſt futura
eius aſcenſionem/ per ecos ſeptuagin
taduo genera linguarũ vetura erat

ad ſue fiei vnitatẽ Quos ideo me

rito deſiqnauit id 6 ſignater elegit⸗

2 quos ad hot opo eternalit pᷣdeſti
nauerat tpali electioẽ tũt ſpecaliter
inſtituit· ut ꝑ hot oñteret / ꝙ nullus
Ba auctoꝛitate intruſa⸗, ſolũ diui
na appꝛo batioẽ vocat9 eciaſtiũ of
flaũ aſſumẽ debeat⸗ diete apld c
mo aſſumat ſibi honoꝛẽ. qͥ vocat⸗
eſt a dño l; aaron / Be ergo ilk
q vel ſymoniam pzꝛauitate vel tyꝛã
nica ptãte honoees ecriaſlics vſur

fte p̃ᷣſumũt.qꝛ q̃ͥ non intrat ꝑ oſti
um in ouile⸗ß aſcẽ dũt aliuũde⸗ ili ꝓ

ſecto nõ ſũt veri paſtoꝛes. ̊ veritatc
teſtimonio fures ſunt 2 latrones Ct

hec de pꝛimo.
Ouantum autem ad ſecundum

audiamd qd ſequuk Et miſit ilos bi
nos añ ſaciẽ ſuã in omnẽ autatẽ et

locũ quo erat ip̃e vẽturꝰ Hoc nõ ſo

lũ ĩtelligẽ dũ eſſe puto de eig aduẽ tu

ꝑ pᷣſentiã wꝛꝑ ale. eciã de aduẽtu
eig in mentẽ ꝑ influentia ſpũalẽ O
rech oedo Aduẽtum magiſtri p e
dũt diſt ipuli Aduẽtũ dñi p cedũt ſer
ui · edũt inſtrub do · ſe quit in ſpirã

w⸗ncdut ꝑ toctrinã· ſequit p gra;

Pec ĩimerito eos añ ſe binos mi

ſit. ã hot cõueniter facre voluit
triplia rõe // Pꝛimo qpter muti
am cſolation. faterni nuxilij -
ſorta tonẽ-oꝛ ſapiẽs ait⸗ſtater qui

ĩuuat᷑ a ſiẽ qſi auitas ſoꝛte / 2*

Ieer veritn t ab eie dicãde ofirma
tionẽ⸗ ut iuxta lege pplum⸗ in oee

duoeũ teſiiũ ſtaret verbu // Tercio
qpter cnritatiue dilectioĩs ſignifica

tionẽ Mã vt ait gregozig per hot en

tite innuitur⸗ ꝙ qui erga alterũ ta
ritatẽ nõ habet⸗ p̃dictionis officiũ

nullateng ſuſcipere debet Iteo erga
ſpegalit᷑ miſſi ſunt bini · in ſig nu

minniſtri ecciaſtici ſibi inuic alijs de
bent mritatiue dilectioſs vinculo oo
pulan / et bine dilectionis . dei ſciʒz er

Primi vnitate giũ gi. vt iuxta dor

trina apli, ſolliciti ſmt ſeruare vnita
tem ſpũs in binculo pacis / Ve er
go illie qui atra caritatis vni tate/
eccia xp̃i ſcimata et diuiſioẽs ſemi
nant. vel ia ſeminatn ſciſ matũ zza
nia hodie pꝛochdoloꝛ nimüũ creſee
lia / ſolliate non extirpant Heu qᷓ; te
pꝛobi ſũt hij nephãdi oparij/ quon
malicia vl negligentia meſſis ele
ſiaſtica / optate pat ſtucku Ppuaen ſie

rilie efficit᷑ aduerſantũ pedibg cõ

eulcatur⸗ conculcata demitur⸗ depſ
ſa ſpernitur De quibo ipſe ꝑ qphaz

gquerit᷑ Filios enutriui a exaltaui.

COuantum bero ad tereum

audiamus quid wſtea ſubdtur. Ct
diee bat illis, Meſſie qudem mul
ta⸗ operarij autem paua- Rogate
ergo dominum meſſis⸗ vt mittat o

peranios in meſſem ſuam Hot in lo
o meſſis intelligitur ecleſia / id eſt
congregntio fielium· que iam tunt

multa erat quantum ad pꝛeparati
onem quia multi pꝛeparatt / vt

ponerentur eœleſie-Operari wero
pana id eſt doctoees 2 pzedimtozes
ali q ſpinitualts miniſtri⸗ ad hane

fide lium ollectionem ydoncei / uci
ſunt teſpechu tante multitudinis con
gregande⸗Sane ſicut tunc hot verũ
grat-ſic modo non minus verum eſt

NMam ſicut hit ait gregoꝛ ius⸗ Ece
iam mundus ſacerdotibus plenus ?⸗
tamen in meſſe dommini rarus val
de inuenitur operarius- quia offic
um quidem ſacerdo tale ſuſcipimus /
ſed opus officij non implemy Cur
itn ?² Quia eerte opus ſacerdo talis
offici eſt per ſanã doctrin im lant
tam vitam verbon opere xpꝛiſtianũ

populum erudire⸗ ad quod pꝛochpu

doꝛ inter tot eeleſie miniſtroo / ho
die pauci reperiũtur operarij Quid

ergo ſupereſt remedij Rogate inqt

wminũ meſſis / xpꝛiſtum ſcilicz / qui
ſolus do ming eſt populi xpꝛiſtiani.

ceteri ſolum ſub eo ſunt miniſtri / ip

ſ dicente Pꝛincipes gentium domi
nantur eorum⸗ non ſit autem inter
vos : ſed qui maioe eſt fiat ſicut mi
niſter Vos ergo miniſtri rogate do
minũ veſtrum iheſum xpꝛiſtum vt
mittat operarios in meſſem / Dz
quare xpzꝛiſtus cum iam mittete diſ
poſuiſſet tamẽ rogari voluit vt mit
teret? Hane hot ideo Pꝛ imo quidẽ
vt oſtenderet / ꝙ liet deus eternalit
aliquid voluerit faere· vult tamen
illud fieri mediantibus oꝛatiombus
treature Hecundo non ab vno ſolu/
emplo demonſtraret quante apud de

um ſit efficatie oꝛatio multitudinis⸗
et pꝛecipue ongregationis ecleſie
xpꝛiſtiane- Tercio hit ſpecialiter a

diſcipulis vult oꝛari⸗ oſtendens 2

nullus ſit aptus ad hant euangelica

ſpecialem/ qua nõ miretur humana

perſectio / ſed impetrat deuota oeati
0

Ac ſi aperte dicat Nullus de ſe aut

ſua virtute⸗nullus de ſua ſcientia / de
ſua induſtra / de ſua excllentia aut
dignitate pꝛeſumat- ſed druota oea
tlone ac humilitate munit? atq; ro
baoꝛatus / de ſola dei gracia 1 bonita
te conf idat / et ideo rogate dominum
meſſis vt in meſſem ſua operarios
mittat:q eos ad hot aptos a ydone
oe efficiat / Net imerito ſpiritua
les opera rij / id ecleſie munſtri de
hoc roguare tenentur⸗ ſi diligẽter at
tendant quatum eſt onus officij ad

q mittuntur Quipne mittütur eni

ad pꝛediaindu credẽde / ad doondũ
facienin / ad venandu peg atoꝛũ oc
ailta / ad abſoluendum penitentium
delicta Mittutur ad reducndum er
rantes / ad wꝛrigẽdum pertinaces /
ad (ſolandum puſillanimes / ad re
firiẽdũ indigentes Mittutur deniq;
ad ſtuckum faciendum in omnes ho
minęs: xpꝛiſto ditẽte /e go miſi vos

metere Et iterum Poſui vos vt ca

meſſe ecce ſruckũ virtutũ afferãt / ne
eſſe ẽ ut ĩ ſe ꝛ ĩ alijs / iſtucuoſã pet

caton meſſẽ deſtruãt / de ̊ ꝑ phaz

dieit Araſtis ĩ ĩpie ate / itate mel

ſuiſtis Ad hanc nam meſſem ſol

liate deſtmẽda mittuntur meſlores

J——— ——— — ,. — — —

— — —
— —— —☛,

nane
dt
ſu
taſ
an
1en
gr
onicn

mnee
ere
fire
li
rett
. ad
nin
em
ni
ſten
umtt
e
.

ercleſiaſtiti⸗/qui aner hotc figu rãtur
m ſeruis abſolon de quibg in ſecundo
tegum legitur / coͤbuſſerunt agruũ
ioab / habente meſſem oedei In agro
ioab ſigniſicatur oꝛpꝰ et aia pea
toꝛis,in quo non treſtit ſtumentuim
virtutũ oꝛteũ viaoꝝ⸗ qð ꝑ ſemioe
abſolõ / id ẽ ẽ miniſtros dei debet igne
cunitatis oburi O felieem meſſoꝛem⸗
qui hot dili genter faœte ſtuduerit·
quia de illo veriſicabitur quod P ſapi
entem dicitur Di impiger fueris ve
ni et vt ſons meſſis tua: id eſt virtit
tu? bonoꝝ ſpnalium habundantia⸗
de qua intelligi p̃t illud qpyhete ver

bu Colligite vindenna 7 meſſem ?

oleum Ex habudantla enim virtutũ
eęæleſiaſtioꝛzũ miniſtroꝛũ / debet po
pulus colli gere non ſolũ meſſem ſeu
panem boni operationis. ſed eaam
vindenna ſeu vinum ſancte deuotio

mis / et oltũ pie compaſſionis / er ge

neraliter omnẽ ſiuctũ virtuoſe pfer

tionie / Ve ergo illis operarijs
in meſſe eccie a quib popnlus dei⸗
nõ virtutũ ſed vicioꝛum ftuctus · net
bo noeũ ſed maloeũ operum exẽpla

olligit . Ve in quã illis quoeũ exem

pla ſunt opera carnalita tis 2 immũ
dicie, de qubus ait apoſtolg· qui tra

diderunt ſemetipſos ĩpudiattie / in o

perationẽ immũditie · Be ite rum il

lis quoꝝ cxem pla ſunt operat iniqui

tatis n iniuſticie, quibus a dño per

pzophetam dicitur· diſcedite a me &

nes qui opeamim iniquitatẽ Ve ite
rum atq; iterum illis / quoꝛũ exem
pla ſunt ope a erroeis atq; malicie

Hi ſrer vt dicit At npoſtolus operarij

ſubdol / tanſfiguran es ſe in apoſ
cdolos xpziſti- Mon ſit ſtatres cnſ
ſimi non ſit. ſed vnuſquiſ q; veſtrum
iuxta apoſtoli doamentum ſollici
te curet ſeipſ um pꝛobabilem deo ex
hibete opetarium incnfuſibilem ret
te trackantem verbum veritatis⸗

t hec de pꝛima euangelij pax

te⸗ et pꝛima noſtri pꝛopoſiti onſide
ratione ſufficiant · Sequitur do
8 ecndin

) oſt het ergo canſideranda nobis

Heſt mimſtroꝝ eœleſiaſtiwꝛum infoꝛ
matio⸗ per qua datur eis ſagautas

a pꝛouitia VYbr dil genter aduer

tendũ eſt ꝙ xpuscos ſpetialit de tri

bus infoemat er inſtruit · Pzimo ꝙ
n debent terreri ab aduerſitate De

cundo ꝙ nõ ðdebent moueri a cugidi

tate Tercio ꝙ nõ debent turbari ab
iniquitate- De pᷣmo dititur 3 te / etee

ego mitto vos ſicut agnos inter lu

pos · Mittit ergo dominus ſuos o
perarios mittit miniſtros eccleſi
aſtics in mieſſem ſuam non ad col

ligendum ex ea delicas et volupta

tes · ſed ad tolerandum pꝛo ea mo

leſtias et aduerſitates Mittit eos

non ad adulandum diuitibus, non

ad nocendum pauperibus⸗ ſed ad
debellandum malos / vt ioſue miſſg

eſt ctontra amaleth: et ad kberan

dum oppꝛeſſos vt moyſes ad pha

raonem miſſus eſt Et ideo ne fa

aliter aduerſitatibus terreantur „
pzemunit cos diene Ecte ego

mitto vos ſicut oues/ vel agnos·

.— incer lupoo Hoc eſt · Hicuit humi
Irs inter ſu rhoo ſieut patientes

—

. 4 . ₰
inter aduerſarios ſicut pios ĩter cru
telco⸗ ſicut bemignos inker ſeroæs⸗

ſicit ſimpliœs inter ſtaudulentos · ſi
aut inermes inter armatos⸗ Ite er
go ſecun /nõ tamen cõfidentes in ar

mis ſeail. ̊ induentes vos armatu
ra ſpirituah-hot ẽ ſcuto ſici,galea

ſpei:loꝛie iuſticie/⁊ gladio ſpiritus
qð eſt verbu dei · Hyjs ita q; armis
muniti nolite terteri⸗quin vt criſoſto

mus ait Exleſia vincete nulla vis pp
terit⸗ dei eſt eccia qui eſt omniũ foꝛ

tioꝛ IDpſe eſt qui dicit Tu es petrus

et ſuꝑ hant petram edificabo eccꝛ az
mea Et poete inſeri nõ pꝛeualebunt

aduerſus eã quid ſi non crederetur

verbis/ tamen tebg ipſis operibus
cretere neeſſe ẽ· Quanti eni tyzäani
aggreſſi ſunt impugnare ecciam dei.
uãta tozmenta quãtas cruæe ad
hibuerũt· ignes/ foꝛ naes / ſeras / gla
dios intentẽtes/ 7 nichil agere potu

erunt · Vbi nut ſunt illi qui hat ſece

runt? Et vbi illi qui het foꝛtiter per
aulerunt? NQunc illi eternis enis
muitur, 2 iſti eternis gaudijs erigut

¶ CEt hec de pꝛimo

De ſeaindo ſequitur Molite oztare 3
ſaaulũ ne; peramneq; caleamen

m⸗a nenunẽ per viã ſalutaueritis⸗

Hot eſt Molite pꝛedicare/ aut ecale

ſiaſticim officiũ exercere ꝓpter cupi

dita te aut auaritie queſtũ/ ſed pauup
tatem ⁊ humilitatẽ exẽplo magiſtri

veſtri ſequentes, neq; ſaculũ wꝛte
tis neq; peram id eſt rewſitoꝛia e

boeũ aut peauniarũ non deſeratis in
via nter neœſſaria vite. neq; calca
menta: qdð de integris calaamentis

debet intelligi quua ſicut in euange
lio mara legitur⸗apli ſanmlijs vte

bantur In hüs aute verbis nichi a

lið oſtenditur⸗ niſi ꝙ p̃dicatoe debet

eſſe abſolutus a cipiditate / ſupfluita
te/ ſollicitudine tẽpoꝛali · ne in hys

ipediatur aut quomodolibet retar
detur a pᷣdiatione verbi / qð eaa ſe
quẽtia verba indient Neminẽ inqt

ꝑ viam ſalutauerit? Liœt eni quidã

hoc ita exponant / id eſt neminẽ ſal
uñ in ſenti vita dixeritis/quia qui
libet miſi dmuna teuelatione certifima
tus fuent. intertus eſt de ſalu:e ſua⸗
dicete ſrriptura emo ſcit an amo

re vel odio digno ſit Hec tamẽ expo

ſitio nõ tã litteals qᷓ; ſpũalis 1 mo

wlis eſſe videtur deo illud chueniẽ
tius intelligitur vt ex hot diligẽtia

2 feſtinatio euangelice dicationis

tuta eſſe innuatur ꝙ net ex familia
ritatæ ollloquij aut ſalutationis / ſeu

alia quauis ocaſione dobeat tetar

dari: Hoc loquẽdi modo vſus eſt he
liſeus quarto regũ ditens ſeruo ſuo

Di oaurrerit tibi homo / ne ſalutea

eum · volens per hot excludere ver
ba retardatiua itineris / Ex pꝛe
miſſis euangelij verbis et aljs que

in matheo leguntur. quibus apoſto

lis di itur⸗· Molite poſſidere aurum

neq; argentum / neq; pecuniam in
zonis veſtris voluerunt altquu on
cludere ꝙ viri ecleſiaſtia 7 maxime
epiſcopi qui in eœleſia apoſtoloeum
locum tenent non poſſunt liate ali
quid pꝛopꝛium poſſidere· utbue
contoꝛ dare videntur iheroninu vba
in ep ſtola ad nepotianum vbi ait·

£△

n
dee
l
A
in
n
hni⸗

niſd

agn
üſin
eſn⸗
nene
ſi
n
ineni
lgein
tone
milia
kut
1
no ſo
ſe
Nr
pe
et
mum
uni
u
m
al
W
aak⸗

tleros grece latine ſoꝛs amellatur „

pꝛopterea cleĩci ditut/ qꝛ de ſoꝛte dñi
ſe⸗ vł q; ip̃e dñs ſoꝛe id ẽ ꝑseoꝝ ẽ⸗
qᷓ aut dñm poſſidet nichil extra deũ
habẽ t Di aut auruũ⸗ ſi argentũ⸗ſi
poſſeſſioẽs habetcũ iſtis ꝑ ubꝰ non
dignat᷑ dñs fieri ps ei? / Sz huit
opimoni ſatri mnones aduſant᷑⸗ in

abo diat ꝙ eßi de rebg gpꝛ ijs vel at
quiſitc/ heredibo ſuls derelinquat /

Vñ pdica vba xp̃i triplicit᷑ poſſune

itelligi Vno mõ miſtice ſicut expoit
ipſemet iheroni9. vt nõ poſſidtam2
aun neq; argtu⸗id ẽ vt diato e⸗
nõ ĩnitatux pncipalit᷑ ſapiẽtie æQ elo
quẽtie tpali / Allo moõ ſicut intelli
git aug. libꝛo de gſenſu eua geliſta

tui⸗ vt itelligat xp̃m het nõ pᷣapien
do / ß mage pmittedo dixiſſe⸗ pmiſit
enĩ eis vt abß auro vł argẽto ? ali
is ſumptib irent/accpturi ſuũptꝰ? vi

ee ab hus qbz dicarent Vñ ſubdit

Dignoẽ en oꝑariq abo ſuo· Ita tñ
ſi aliqe ꝓnꝛijs ſuũptibꝰ vteret in p
dica tioẽ euagelij ad ſuperaogationẽ
ptineret/ſicut paul in epla pᷣma ad

coꝝ ſe ſecſſe teſtat / Terco modo
ſem qð exponit triſoſtomꝰ / vt ĩitel

ugatur het dñm diſcipuk Pepiſſe
quatũ ad illã miſſionẽ/ qua mittebã
tur ad p̃dicendũ iudeis⸗vt per hot
exercrentur ad confidendũ de Ptute
ipſig/qui ris abß ſumptibꝰ Puideret
Ex quo tñ nõ obligabantur ipi vel
ſuceſſoꝛces eoꝝ· vt abß ꝓpzꝛijsſump
tib cuageluum p dicarent⸗ quia de
paulo in ſecũda epla ad cozinthioslæ
gitur/ ꝙ ab alijs eccijs ſtipendiũ can

piebat ad pᷣdinndũ wꝛinthis Ex q̃

patet ꝙ aliq̃e poſſide bat ab alijs ſibi
miſſũ / Vnde ſicut cõcludit ſanc9
thomas, ſtultũ videret dieere tot
ſancti pontifiœs ſicut athanaſiq abꝛa
ſius auguſting illa Popta tranſgreſ

ſi ſuiſſent/ ſi ad ca ſeruanda ſe tredi

diſſent obligari / 7Ideo reſponder
ad p dickham auckoeltatẽ ihe roni mi⸗
cũ omis ꝑs ſit minde toto⸗ ille i
deo alias ptes habere intelligitur⸗
cuig ſtudiu dum nimisintendit hj s

que ſunt mũdi⸗cira ea que dei ſunt
diminui Et ſic nõ debẽt clerici gũ

P ſſidẽ vt ſic tuvẽt ꝓũ ꝗ in his de

ſecta faciãt/ꝗᷓ ad dĩnũ ptinẽt cultu⸗

Dec de 2° / De z i euagelich xpi
verbis ſubiũgitur . In quacinq; do

mũ intraueritis pᷣmũ dicite / pax huit

domui Ct ſi ibi fuerit filius pacioore
quieſc et ſuꝑ illũ pax veſtra Hinautẽ
ad vos reuertetur Quaſi diceret Du
ad publicatione euangelij patis P
cediiis/ padem diliglite / pacẽ optate⸗
pate m ſi fieri p̃t cim omĩbꝰ homini
bus eciã iniquis,cciã peruerſis⸗ecia

patis iimicis obſetuate ut poſſitis tã

heta ditere Lũ hüs qui oderant
patem ere m pacifit Et ideo nolite
contur bari ab iiquitate,nolite tõmo

ueri a peruerſieate / maligmitate aut

nequicia quozũl bet hoĩm⸗ß in qua
cũq; domũ ĩtrauerit⸗pᷣma Pba vꝛa
ſint pa a arritata pᷣ dicite Pax
huic do mui⸗ id ð? habitãtibg ĩ ea Ct

Ribi fuert filig pack ̈deſtinatg ſeiz
ad pace eterna⸗ requieſcet ſuper illu
pax veſtra . Hoc ẽ Ozo veſtra et p
dicntio ouagela in eum optatũ ha
bebit efſeccu, Sinaüt ad vos teuer

5
1.
l

*

te tur. quia dato qp effektu nõ habeat
quo ad illu/ tamen inde merdedem
habe bitt apud deuü/ O igit mag
nũ pacis euangeliœ bonũ⸗ cuig p di
atio in fruckuoſa eſſe non poteſt · Et

auius exhoe tatio totius apoſtolice 2

xpꝛiſtiane doctrine pᷣmũ fundamen
tum eſt O vtinam hot ſaperent ? in
telligerent noſtri pꝛelati et pꝛĩcipes
xp̃iani,vtinam hant paœm zelarẽt

ſpegialiter viri apoſtolici⸗ vtina non

fallaciter ſed vere? efficaciter dicerẽt
eccie dei⸗/ pax huic domui et non ſic

dumpnoſe at dampnabiliter ſinerent
per nicioſo ſciſmate hanc dei dmum

iam pene fũditus euerſam deſolari /

ſiait ab eo qui ipſam in paœ fſunda
uerat dictu eſt Omne regnu in ſe di
uüͤiſum deſolabimer Et het de ſeumn
euãgeli parte/ et ſecunda onſira

tione ſufficiãt GC Sequitur de tercia

eſt miniſtroꝛuͦ caleſiaſticoꝝ retribu

tio/ p qua datur eis ſublimitas 2

minentia Qua in te ſciendum eſt ꝙ
eoeum tetributio triplex aſſig nari po
teſt P⸗ inia eſt oz pozalis ſuſtentati

onis· Seaun a eſt ſpiritualis hono

ra tionis Tercia eſt eternalis ozona
tionis De pᷣma hit diaturn eadem
autem do mo manete⸗edentes a bibẽ
tes quæ apud illos ſunt Dignus eſt
enim operarius mercde ſua⸗ Vbi

oſtendit xpus ꝙ miniſtri ecleſiaſti

ci qui populo xpꝛiſtiano i in ſpirituali
bus ſeuuñt dei iute diuno er hama
no debent ab eo in wꝛ poꝛalibus ſeu
tempoꝛa libus ſuſtentari / De hat
autem retributione et ſimul de ſecun

*) oſtremo ergo conſideranda nobie

da⸗ diet apwoſtolus ad thimotheum

ſcribens qui bene p̃ſunt pꝛeſbiteri/

duplia honoꝛe digni habeãtur⸗Pꝛi
mus honoꝛ eſi ſuſtentatio vite. De
aundexhibitio reuerẽ tie Et de vtro
q; honoꝛe intelligitur illud legis
æptum⸗honoea patrem tuũ⸗ qð nõ
ſolũ de wꝛ poꝛali/ ß eram de ſpiritu
ali patre acipiendum eſt / / De ter
da vero retributione ſeu merede⸗ di
at xp̃us aplis Gaudete er exultate
quia mercs veſtra wpioſa eſt in el
Et het ſpecialiter dabitur euangeli
zant bus⸗Vnde in pᷣma ad oꝛinthi
os ſenbit apoſtolus Ve michi ſi nõ
euangelizauero Di autem hoc ago
mereœdem acipio Hicut ergo boni
opꝑarij etleſiaſtic acipiẽt meradẽ
gloꝛie · ſit ecõtra mali mercdẽ pene·
de qua per pꝛophetã diatur Omẽs
mercedes cozũ cõburentur igne /
Ve ergo illis qui ecleſiaſticũ offici
um aſſumũt⸗ ſi q8 pꝛofitentur ſideli
ter nõ pficiunt· quia tales p̃ᷣuaricato
tes et inobediẽtrs oparij / iuſte dap
nationis merede finaliter pcipiunt /
dirente aplo Omie puarita tio et in
obediẽtia reapit iuſta tetributionem
merodie Et het de 3 euãge
lij a tercia oſideratioẽ ſufficat De qᷓ

pYlura diceda erat⸗niſi ad alia Ppera

tret intennlo
Vdiuim igit᷑ ex hat expoſiti

jone enagelicn de ĩſtitutioẽ / de in foꝛ

matioẽ/a de retnbutloẽ aplonat diſ

Annonrg Audnumꝰ qᷣ fuerit Ppmi
tiui opari:; qᷣbo ſucedũt miſtri ecci
aſtic Aplis ei ſucedüt eßi /diſcipul

vd / minoꝛes p biteri et Prothiales

— — — —

m. — — — — — —

— - — ——

—
—

—

ſern
been
r
ade
dep
adn
li
Ddier

ade⸗d

— =

muat

ungel
wint
nrtg
mnd
Cni
nt /
voffe

uſd

Hano

inak DW

ſtdaed

aput,/
no e in

Ronem

1mat

ſitdeſ

Pn

goſt
yuft
zud
pm
huei
dlept
wihe⸗

aurati QNam nut hit diat gloſa? ſiaut ĩ
aplis ſoꝛ ma ẽ ep̃oꝝ⸗ſic in ſeptuagi

m duob diſci pulis ſozma eſt pꝛeſbi

teroꝛu ſecũdi oedims // Mec otra
hac ſentetiã mouere debẽt verba ihe
ro nim ſup epiſtolã ad titũ · ubi ſt
dixerat Olim idem pꝛeſbiter ꝗᷓ

eße : wſten ſubdit Dicut ergo pꝛeſ

bleri ſciũt ſe eccie cõſuctudine ei qu

ſibi pꝛepoſit fue t eſſe ſubiectos ta

epi nouerint ſe magis cõſuetidine⸗
q; diſpẽſatioms dñice veritate/ pꝛeſ
biteris eſſe maioꝛes et in wĩ debere
ecciam regere / Dciendu quipe

eſt ꝙ olim quantũ ad nomen nõ diſ

tingurbantur ep̃i æ pꝛe biteri: nam
epi ditütur ex eo ꝙ ſuperintendüt⸗
vt dicit aug pꝛeſbiteri auũt grec di

auntur quaſi ſenioꝛcs Bñ et apoſto

lus hoc nomine quantum ad vtroß

vtitur: vbi alt Qui bene p̃ſunt pꝛeſ
biteri duplici honoee digni habeant

Similiter ecam nomine ep oeum⸗

vbi in actibg apoſtoloeũ loquẽs pꝛeſ
biteris e cie epheline diat Attendite

vobis 2 vniuerſo giegl⸗ i in quo vos
ſpuũᷣs ſanctus poſuit epõe regere et

tleſiam dei / Sʒ ſemꝑ ſem rem ĩ
ter epõs pꝛeſbiteros ſuit diſtincti
/eciam tempe apoſtoloeũ ut patet
per dyoniſiũ quinto caplo ecciaſtie

iherarchie Vne poſtea ad vitandũ

ſciſ ma / neeſſe fuit ut ecam nomina

diſtingucrentur⸗ut ſcz maioees diee
rentur ep̃i minoce aut vocatentur

pzeſbiteri I deo pꝛe biteros ab ep̃is

nõ differre⸗auguſting libꝛo de hereſi
bus inter dogmatn heretica tõnume

rat /1 Eae ergo gui quales 2 qua

ti ſuerunt pte eſſoees noſtri⸗ apli ſez

et diſcipuli xp̃i:- quoeum virtutes ſi
veri ſuceſſoees ſumg de bemus imita

ri ut quibg ſucedimd in officio⸗/ſut
edamus in merito⸗/ quibꝰ ſucredimd

in dignitate⸗ſucredumg eciam in vir
tute / 2 ſi n in cõſumata pfectione⸗

ſaltem in ſtudioſa imitatione dieen
te aplo Iitatoꝛes mei eſtote⸗ſicut

ego xp̃i// Sed pꝛothputoꝛ ho
die plures ſunt ecrie miniſtri qui no
apoſtolicus virtutes ̊ magie apoſ

taticas contrarioeũ viaozu ſoꝛdesta

publieæ notoꝛie ſectantur,vt ex H̊
ſtatus eœleſiaſticis a ſeailaribus et
popularibꝰ ontempnatur u quaſi pe

dibus conaulctur Et ut modo de ali

is ĩnumerabilib vics taceamg / ia

tam multos publicos ſoz nicarios e

tõcubinarios pꝛeſbiteros cernimꝰ·

vt dignitas ſacerdotij ex eozu idig
nitate conteptibilis habeatur⸗ quia

aum eoꝛũ vita de ſpititur· reſtat vt ip

ſoꝛuũ ſtatus atq; doctrina er per rõſe
quens lex diuina et eccie ſacramẽ ta

ab eis miniſtrata vilpendantur ·/

Aduerſus hot hoꝛrendum et abho

minabile monſtrũ,⸗ multa in ſermo

nibus multa in ſtatutis ſynodalib⸗

latrautmus⸗net tamen huiuſ modi

ſcandalum ab hat dpoceſi effugare

valuimus ut vellemus Vunt autem
quidam in populo pꝛedicantes, qui

dum hot tollere moliuntur in akud

ſcandalum inadunt⸗du hor crimen

atrig impꝛobando / populum ſubiec

tũ in irreue rẽ tiã ert inobediẽtiã ſuoꝝ
ſacerdotũ in ducũt Cõtra q̊s nũt aliqᷓ
liter ĩſtare 2 aduſ gindiſcretũ zelum

1*

diſcretionis moderamen opponere

vtile indimmus / Hij ergo inter
multas cõcluſiones que magis iuri
dicũ rigoꝛ em dulcoꝛem eua ge lcu

ſapuunt/ tres pcpuas aliarum fũ

damentales aſſerunt // Pꝛima ?
notoꝛ iue ſoꝛ nicatoꝛ per eudentia
facti que nulla tergiuerſatione cela
ri poteſt· eoipſo quo ſoꝛnicatio ſua ẽ

notoꝛia⸗ſuſpenſue eſt quo ad ſe 2 q
ad alios⸗ o eig miſſa ei? diui
na debent euitari · Vnde eanenter

infſertur ꝙ ſacramenta ecciaſtim ab

eo ſumi non dbent niſi in ſu neeſ
ſientis Et hoc pꝛobant per c⸗ veſtra

extra de ohabitatione clericoꝛum
mulierum vbi dicitur Hine dubi
o teneatis ꝙ a clericis a pzꝛeſbiteris
qᷓqᷓ; ſoꝛ nicxrijs q;diu tole raãtur net
habent operbeuidentiã licite diuina
audiantur/ et alia aripiantur ecle
ſiaſtica ſacramenta gitur a ontra
rio ſenſu / ſi vel non tolerantur ab et
cleſia- vel euidentia operis habent⸗
net licite diuina audiũtur net ſacra
menta tecipiũtur ◻8 cõflrmãt per

caqueſitum eodẽ titulo⸗ vbi determi

nat gregoꝛg non g foꝛ nicatoꝛ aut
alius pe catoꝛ/ non debet in officijs

diuinis euitari, quia non eſt ſuſpen
ſus quo ad alios / niſi ſit notoꝛium x*

ſententia / aut onfeſlionẽ factã in iu
re⸗aut per euidentiam rei/ que tergi

uerſatione aliqua cerlari nõ poſſit⸗ er

go ſi per talem euidentiã notoꝛ ium

fuerit/ ſuſnenſus eſt quo ad alios et

debe in diuinis euitari Et ad hot in

ducunt omẽs doctoꝛes qut fuerunt a
tempꝑpe gregoeij nouu: qui⸗ amuniter

in hoct cõueniut // Decunde tõtlu
ſio eſt ꝙ ille moe taliter pecat / qui
ſeienter notozij ſoꝛnitatoꝛis miſſã
audierit/2 hant dicunt ſanctum tho

mam de aquno quolibeto nono q

viij · mani ſeſte determinaſſe Et idẽ
contludunt ex S verũ xxxi ðe quatũ

ad ſuſceptionem ſacramẽtoꝛum⸗ ni
ſi in mſu neœſſitatis/non quia mali
caia ſacerdotis ſacramenta to inqui

net vel polluat⸗ ſed eo e ea a tali
ſoꝛnitario ſuſcipiens / non obedit ß
repugnat pꝛeœptis eie a ſanctoeu
patrum tanonib? at ſancte ynodo⸗

gque ſub exommunicatioẽ hot ſtatu
it mandãdo pꝛcœpit ꝙ nullus eo
rum diuina audiat⸗vt in c/nullus
cepꝛeter xxxij ð. // Tercia onclu

ſio eſt / ꝙ bet pꝛelat etcleſie tales

ſuſtineant adhut ſunt vitandi Vnde

ſeðm thomam non pzopter hoe ſub
diti exalſantur / vt eos vitare nõ de

beant Et idem dicit innocentius 7 a

lij poſt eum in ca tanta⸗ extra de ſy
monia CEt ſicut dicit auguſting Epij
opus qui taluim crimina nõ wꝛri

gltmagis dioenduseſt mnis impu

dicls q; epiſropus deo concludunt

ꝙ pꝛopt᷑ taluum pꝛelatoꝛzum impu

dentlam aut negligentiam ſubditi a
debita caritatis meduina fratribus

exhibende / net ab obſeruatione pꝛe
optozum ccxleſie exatſan? / Ex

hijs multa ſubinferunt vt ꝙ talcs
notoꝛij ſoꝛniarij/ a lanone ſuſpenſi

ſi ĩ eccia diuina officia elebꝛ auerit /

vel miniſtrautrint /irregulares ef fic
untur Et ꝙ aum talibus ep̃e nõ p̃t

diſpenſare/·ß aim ſint exrömunicat⸗

ipſo facto quo ſũt notoꝛij ccam ſi &e
nungati non fuerint / ſunt in ommu
nione et ſocetate vitandi / Hys
autem noõ obſtantibus ſaluo meloꝛi
iudicio / diamus ꝙ nullus perrochia
nus vel ſpũalis ſubditus de bz euita
re luratum ſuũ aut pꝛelatũ⸗a ſuis ſe
miniſterijs vel officijs ealeſiaſtics

publie ſexurando⸗ niſi pzꝛeuia ſiu ſu
perioeis ſententia vel denunciatione

fuerit publicatus / In hat autem
concluſione et eig anexis inferius di
cendis / non ego ſolus ſed venerabik
dockoe iohanes anellarius pariſien

ſie/ cariſſimus ſocius meus habita ſi
mul dllatione pariter oncoedamus

Et hãc ex triplici radiæ declaramg ·
nam oppoſitũ dieete eſt dare ſubditis
ocaſionem triplicis ſcadali 2mo
quide m mnobedientie a tebellionis⸗
Decũdo diſcoedie et diuiſionis Ter
ao temerariz dijudic tionis Het an
tem tria quantum poſſumꝰ debenig

tollere· eoꝛuũ ocaſionts extludere.

cum ſint maxime turbatiua ecleſiaſ
tie police / Quantũ ad pz imũ-
Cum experientia doeat ꝗy layci cleri

cis opido ſunt inſeſti· ſi generaliter

2 confuſe datur eis pꝛeœptũ vł lien
cia vifandi curatum ſuũ ſine ſupe rio
ris ſentẽtia vel auctoeitate poterũt le
uiter ei rebellando dieere ꝙ non eſt

ſibi obediendum / a allegnte ꝙ ẽ fo⸗
nicatoꝛ publiois quia ſoꝛte wlloqui

um vel onſoꝛ tiũ modicum viderunt
eum habere aim mulieribuse· //

Quatum ad ſecundũ maniſeſie paH
tet hant lientiam eſſe fonutem ſciſ
matum diſcoꝛ diarum at cõtentionu

inter ſubditos alije dichnubus de cu

rato quia bonue eſt. alyjs ꝙ nõ ſed
vitandus⸗quoniam non eſt ommũ
cqualis diſcretio vel af fechio net in
ter ea que uuris et fucti ſunt equalis
wognitio / Quantum ad teraum

cnſtat ꝙ ſi curatus heri ſuerit publi

ais foꝛnmiatoe potuit eamen penite

te⸗ et ſeðm iudicium ſui cnſeſſoeis

aut ſuperioeis obtulit ſe dmmuſurũ tõ

aibinam ſuam tempore low. quia

nõ ſubito tenetur ſemper hot faxre⸗
ſed in erto aſu poſſet hot ratonabi

lit differre: ſicut ner penitens aſtrin

gitur remouere a ſe ſubito quicquid
fuit aut eſt ſui pecati ocaſio⸗Tunt
ergo perrochiang vitando iſtũ vere

abſolutum pecrabit⸗ Mon enun de
bet leuiter ſuſpicari aut te meraric iu
dilate nunt vel alias ꝙ ip̃e qui ſe di
uinis ingerit officijs cnreat benefici

o abſolutionisniſi dum auctoꝛitate

iudicis ſuerit publicatg / et tunc tam
diu vitabitur quouſq; fuerit publica
abſolutione nouiter abſolutus Alias
ſeairius eſt ꝙ ſubditus poſſit et debe

at undicate giratum vei platum ſuũ
enitente a bonũ qᷓ; opoſitumaim

ſubito potuerit a ſpũ ſancto viſitari

2 penitere/ at onfeſſionẽ ſuam acku

aut voto perficre⸗ et ꝑ cõſequẽs pia
intentione et ſana conſcientia poteſt

eum non vitare / Et ad hec poteſt

ſumi gfirmatio ex his que in expo
ſitione euangelij p diximg doo eni

xpũs aplde a diſcipulos deſignauit

id eſt ſignanter elegit, et electos in

meſſẽ eccie miſit. vt oñderet qy nullg
niſi eleckus et miſſus / debet offieum
63 k. z.

ecleſiaſticum aſſumere/ ixtn illud
axſtoli⸗ quomodo pꝛedimbunt niſi
müttantur / et per onſequẽs ab illis
u elecki et miſſi ſunt / nullus ſubdi
tus niſi auctogitate a ſententia decla
ratoꝛia ſu perioꝛis mittentis debet ſe
ſubt rahere⸗ vel en ad que electi ſunt
offiaa deuitare Dicut enim miniſtri
eæleſiaſtici non debent a populo reci

pi: ſic nec ab co debent reia ſeu vitn

ri ſine ſpeaali mitteniis auctoeitate
j/ Ad eca autem que in contrarium

ſuperius inducka ſunt⸗ et ſpeaaliter
ad decretalem queſitum⸗ cum ſuis a
nexis dupkater reſpondere poſſumꝰ
Vno modo conſuetudo oppoſita⸗

7 ſummoum pontiſicim tolerantia
que huiuſmodi rigozem iuris nõ ex

eauca eſt/ interpꝛetantur illa iura in

illo rigoꝛe non eſſe ſeruanda Multa

enim uura per vſum ontrarium ab

rogantur⸗ ſiaut in multis videre ſaci
le eſt · / Alio modo dia poteſt ꝙ
ante ſententiam vel denu nciationem
ſuperioeis / nichil pzopꝛie debet a ſub

ditis ita no vzꝛium trimen reputari/

qun aliqua poſſit tergluerſatioẽ ne
gari / et hoc rationabiliter⸗/aut pꝛop

ter inſpirantem gracam / vt dicum

eſt, que ut ait gre goꝛ ius ne ſcit in vi

ſieando tarda molimina: aut quia
neſcitur operantis intentio aut cõſci

entia // M ſi queſierit aliquis Ad
quid ergo valebt illa famoſa diſtic
tio / de ſo⸗ nicatoꝛe notoꝛio ⁊ non no
toꝛ io·/ dicmus ꝙ ad hoc valet/quia
notoꝛ ius per euidetiam facti / poteſt
ſtatim abß alio iuris oedine con ep
nari⸗alias non/ niſi vel teſtibus con

uictus / vel in lure ſeu iudicio confeſ
ſus: 2 ita intelligi poteſt ꝙ debet no

toz ius ſoznicurius talis euitari.qui

a debet ſtatim pꝛo euitando uudicari
Zudicari ſciliett non a ſubditis ſed
la tise· / Et pꝛo hac interpꝛe la tio
ne moaalis ratlo / oonſuetudo et vtili
tas publica videntur militare · et ei
dem ooncondant gloſe oedinarie au
guſtun et ambꝛoſi ſuper illo verbo
pꝛz ime ad coꝛinthios Di quis ſtater
nominatur in vobis foꝛ nicato um
huuſmodi ner abum ſumere Vbi a
ꝓoſtolꝰ notoꝛ ium fosnicatoꝛem ex
cõmunicat⸗ // Et ſi iterum quert
tur quid talis excõmunicatio a iure
diuiuno vel humano lata operetur:
ſane dia poteſt· ꝙ tales excõmunica
lones late ſententie / hunt e[fectum
habent ꝙ abſ qʒ; pꝛo cſſu alio uidici
ali / poteſt iudex ſtatim pꝛobato fat

to vel conſeſſato/ vel ipo exiſtente ꝑ

euidentiam notoꝛio/ fere excõ muni

autionis ſententiam⸗ſeu eam latam

declarare et publicate Non ſic autem
vbi canones eſſent ſolum ferende ſen
tentie, quo niam tunt monitiones 2
pzocœſſus iuridici pꝛerequirerentur⸗
Nulle tamen excõmunitationes a
cnone ſiue late ſiue ferende ſententi
e operantur⸗ ut pꝛopter eas ſine in

dics pzꝛcuia publicatione quis debe

at euitari // Conſinuliter egam di

cimus de ſentencijs per ecleſijs ge
neraliter pꝛomulgatis⸗vt dieendo⸗
extõmunicamꝰ omnes ſoꝛtilegoe⸗
omnes impedientes iurſdickionem
ecleſiaſtica/oẽs qui talẽ vel talẽ rẽ

ſurrinuerint/os vſurarios et hmõi

— — — —— — — DUWU

— — —

”M NMon eni videtur ꝙ talis modus 10 ; expedit talia mala pꝛopter pet
UMV quendi generalis et onfuſus⸗liget anntiũ multitudinem licz cum diſpli .
audiantes ad eutandu illos / quos qtia amaritudine animi tolerate⸗
di in partiaulari tales eſſe ognouerint q́; cum periculo deterioꝛi ea velle p
d niſi per iudiauũ nommatim pꝛomul excõmuniationes et eenſuras rigi⸗
cl gentur Et hor ſonate videtur verbũ das extirxpare // Het itaq; dixerim
6nè apoſtoli Di qius frater nominatur non in fauoeem ſoꝛ nicarioeũ/aut ne
tu ⁊2c·mõ enim paris efficace ſunt ge glegentin pꝛelatozuũ / eos non wꝛri
. neralis modus loquendi 2 ſpeaalis gentin· ſed aduerſus quoſdam qui ĩ
ſiait ſacerdos litteratus poteſt dicete · hac noſtra dyoeſi in quibuſdam p
n omnis fur eſt ſuſpendendꝰ vel ho dic tionibus ita hec vica acriter re
1 miada⸗net ex hoc irregularitatem ĩ pꝛehendut. vt populũ contra ſaordo
r alrreret, qua tamen innodaretur ſi ĩ tes ſuos ad ſeditonem pꝛzꝛouocnt⸗
zn r ticulani dieret· hit homucida oc 2 cntra ſtatum ealeſiaſticum / nu nt
u cidẽ dus / Katio autem ad hot po pꝛochdoloe ſatis ſuꝑq; ſateafflictũ /
teſt trahi ex pꝛedictis,a addi poteſt ad ontumelias exatent. nõ ſatis pi
nin ratio ſpecialis / quia magnu eſſe et diſ e attendentes parabolam xpꝛiſt / qᷓ
W crimen aſcientiarũ apud innoxentes docuit dimittenda eſſe ziz ania / ne era
dii ſi pꝛopter alioeũ delica / ipſi paſſim dinntetur ſimul 2 tritiaim / Moes
f et abß iudicio tenerentur excõmuni ergo vtroß taritatiue in domino ex
cati in aaſibus ſupꝛadictis // Ex B hoꝛ tamur er monem?⸗ iſtos vt ab
ui miſſis eciã poteſt aparere reſponſio hac temeraria repꝛ ehenſioẽ deſiſtat.
gaan ad queda dicta doctoꝝ vt ſancte tho⸗ ilos veoõ vt ab hijs foꝛnimtionib
uun me alioeũ / dicentiũ eos pecare / qᷓ imũditij / alijß trimi nibg ſe irre
i a fozniarijs notoꝛijs miſſas audi pꝛehenſibiles exhibeant. deo 7 po-
g unt. net excuſari eos pzopter negli pulo ab eo ſibi cõmiſſo ſe acxeptabi
r⸗ gentiam p̃latozũ qui eos nõ denun les reddant Ht autem hoc fiat / voe
s dant euitandos Tut enim ſicut 7 te iuxta doctrina euagelij Rogate do
t Pre gregoeij noni/maioe nigoe di minũ meſſis vt mittat operarios in
apline xp̃iane vige bat/ita vt poſſy meſſem ſuam Et non ſolũ mittat / H
t leuiter talis lex cõſtitutio exequi⸗ iaã nuſſos nos a vos dignoes ydo
n nũt autem noõ ſit Et ideo ſi illi doto neos operarios efficiat ð ipſe pſ
nd resexperti fuiſſent maliciam pꝛeſen tate dignetur⸗ qui ſine fine viuit in
ge tium tempoꝛũ et radicationem atc ſecula ſeauloꝛum Amen
ſw⸗ oꝛrigibilitatem maloꝛũ moꝛũ / mu ”MRMß
s⸗ taſſent ſententiã/ locuti fuiſſent nõ 6 Explict ßmoſ ynodulis ſup euã
* ſiuit ſtricta iuris regula dickaret ſed geliũ lue Deſignaut dñs ac fact9
n ſicut ſe8m exi gentiã temꝑm fie ex p reuerẽdiſſimũ dñm petrũ ep̃m cn
n pediret e☛ dixiſſent magis qñ meracnſem⸗ M

P iüß.

Hermo dommi petri de ailliaa
epiſcopi camcacenſis de beato domi

nic conſeſſore

8 pitulo: et in pzeſentis
ſeſtiuitatis euangelo reatatum Ue

uerẽdi patres at pzeſtantiſſimi dñi⸗
ego ſenſu puer 2 modit⸗ intellectu
pauper et mendiais⸗ deſectum men

ſtelligens meũ ſentiẽs ĩperfectũ⸗
du wzam œenatoꝛibusterte czã car
dimdeus eccie pzeſens aſſum tremũt
labia⸗herent fauces,balbutit ligua⸗
et oĩia vocis oe gana

fuglã niſi ad ciutatẽ que non poteſt
abſeõdi ſupꝛa montem poſita / ad a
uitate reſugij que non poteſt abſcon

di ſupꝛa moõtem celi/ſupꝛa firmame

ti vertiem conſtituta: ad mariã ſcili
et que vere eſt auitas patriseterm⸗
auitas iheſu x i⸗quitas ſpuũs ſant
tsmos pzeſidij/ mös gaudi mões

ſolacij / mõs dei / mos pinguis/mös

in quo e neplacitum eſt dño habi/a
te in eo Curramꝗ igitur ad hant ci
uitatem vnanimiter: 7 0d hüc mon
ten pariter ſugiamus Turuemge.
nua⸗ ſoluamg gratitudinis holocauſ
ta: et ante ſolium eius pꝛeœe funda
mus q1 votn dicentes Aue maria //

On poteſt ciuitas abſeõ⸗
di ſupꝛa montem poſita
Otriptum eſt mather vo

penitus obmu
teſcunt taq; dum loqui pꝛohibe oe/
g neœre vereoe fugam quero O vti
nã pateat ſuge locus: ſed non ẽ quo

Mon poteſt ciuitas abſcondi ac ſen
bitur vbi ſupꝛa / Magnus atho
luoꝛzũ doctoe auguſting in libꝛo quẽ
de auitate dei ad marcellinũ diſcipu
lum ſuũ ſcripſit: duas deſcribit ciui
tates diuerſas pariter et aduerſas
Vna eſt ciuitas iheruſalem⸗alia eſt
auitas babylon Vna duitas dei: a
lia ciuitas dpaboli Yna eccia ſcon:
alia ecia maligna tium Vna quaã e
diſicat amoe dei vß ad contemptum

ſui: alia quã edificat amoe ſui vß ad

onteptum dei Vna eſt igitur in mõ
yỹmo ſupzꝛa mõte m poſita/q; pꝛo

pheta dauid admirans alloquitur
Gloe ioſa inquit dicka ſunt de te ciui
tmns dei Et iterum Hicut audiumd
ita et vidimus in auitate dñi virtu

tum in ciuitate dei noſtri deus funda
uit eã ineternum Alia eſt in valle et
ſubtus motem conſtituen: quã idem

pfſalmiſta vidẽs abhominatur Vidi

inquit iniquitatẽ a contradictionem
in ciuitate Et terum Duper muros
eius iniquitus: et laboæ ĩ medio ei
q iniuſticia / 1 nõ de fiaũt de plateis e
ius vſura dolus O quãta duarum
ciuitatum ↄtrarietas : ꝙᷓ otraria mo
rum diſparitas⸗ ꝙᷓ diſp ar euium cõ
munitas, In vna ſiquidem nullum
malum ſed omne penitus bonum⸗
JYbi oncoedia eſt in ciuibus: in pꝛin
aipibus iuſtica / miſeritoꝛ dia in uudi
abus / in laboꝛ antibus patientia in
dom inis pietas / in ſeruis fide litas/

in doctoꝛibus veritas / poſtremo in õ

.

mibus caritas Tales ſunt eiues et 1
cole ulig ciu ta tis dei⸗/ qua ihꝛ lmn id ẽ

.

viſionem pactis nominauiꝰ? In alia

n

igt

lum
un
n
46

8

.

inde
ſa⸗

vero nullum bonum⸗ omne pꝛoꝛ

ſus malum bi luxus eſt diuitibus⸗

& ſectus wauperibus⸗vulgaribus in

uidia⸗/nobilibus ſuperbia⸗ſraus curi
alibus⸗ſcelus ſardotibus⸗ volup
tas nulitibus: de ni ; cupiditas om
nibus⸗ Tales ſunt aiues et incle il
lius ciuita tis dyaboli quã babilonẽ
id eſt onſuſionem pꝛediximus/
Hee ſũt igitur ciutates due: diuer

ſe plurimu aduerſe⸗que cum inter
ſe ontinua bella gerant⸗net eeſſent

crudeliſſimos agere oongreſſus, ta

men nec vinti nec euelli nec deſtrui⸗

ſed net abſcondi poteſt aultas dei/J
deo de ipſa eſt dicta euangelie veri
tas veſtris reuerencijs pzꝛopoſita⸗

Mon poteſt abſcondi ciuitas ſupzꝛa

montem poſita- / Hect autem

pꝛeſtantiſſimi do mini veſtre carttati

pꝛemittere dignum duxi: quoniam
videre michi videoꝛ beatiſſimum pa

trem noſtrum / illum ſciliet de quo

ſeſtum agimus dominicum / aduer
ſus ciuitatem dyaboli pꝛo ciuitatis
dei deſenſione eertantem belligeran

tem triumphantem atq; vincentem ·
ſed et bellatoꝛ es cuitatis dei onfoꝛ

tãtem⸗ et ad ſui imitationem exhoꝛ
tando verba pꝛopoſita pꝛoſerentem

NQua d re harum duarum auitatu

ſpeaalius nobis videnda ſunt certa
minasnumeranda bella/ conſideran
di triumphi⸗penſande victoꝛie /
gitur vt ab vꝛbe ondita, hot eſta

ſundatione ciuitatls dei et ab exoedi

o naſcentise æleſie ſumamus exoedi
um Ecre pꝛinoeps mundi / dux infer

ni/ acoꝛ ſcadali / pater mendacij / ad

uerſg ciui tatem deierigit mathinas /
tendit inſidias / parat bella / mouet
lia⸗Et in pꝛima belli acie ponit ydo
latras ſacriegos plures deos atq;
deas / in ontemptu vnius veri dei o

lentes / aduerſus quos pugnant pa

triarthe pugnant pꝛophete pugnat
apoſtoli⸗pugnant martires Ex qui
bus ali artantur vinculis· et verbe
ribus conſringuntur⸗ Alij detradun
tur careeribus et ieiunis macran

tur Alij eeduntur ſuſtibus vel gladi

is ingulantur Alij cremantur flam
mis vel lapidibus obzuuntur⸗Ali
ligantur laqueis et ſcozꝛpionibus

flage lantur⸗ Alij ſuſpenduntur pa

tibilis et toꝛ mentis varijs perimun

tur Sed inter het toꝛmentozum ge

nera ſanckti per fidem vierut reßna⸗

nam vdt ait doctoe venidiats auguſti
nus libzo œcimooctauo de cuitate

dei lapitulo quinquageſimo-Inter

hoerendas perſecutiones et varios
cruciatus ac funera martitum· pꝛe

dimtum eſt toto oebe euangelium ⸗
conteſtante deo ſignis et oſtentis/ et

varijs virtutibus at ſpiritus ſancti
muneribus ita vt populi gentium

credentes in eum qui pꝛo conum 'rre
demptione cruafixus eſt:xpꝛiſtiano

afnoee veneratentur ſanguinẽ mar

tirum⸗ quem dyabolio furoꝛe ſude
rant. ipſiq; reges quoꝛum legibue
vaſtabatur ecleſia / ei nomini ſalu

bꝛ iter ſubdetentur/ quod de terra cru

deliter auferre conati ſunt· et falſos
deos inciperẽt perſequi⸗/quoeum cau
ſa cultozes dei veri fuerat antea per
ſeuti Hec auguſtinus / Bꝛzoſpi
P ii⸗

gens itaq; dyabolicus ille pꝛinœpe
victam eſſe pꝛimã belli ſui actem⸗ ſe
cundã parat⸗ſciliet heretiwꝛũ cohoꝛ
tem.a vt verbis vtar pꝛememoꝛati
tctoꝛise uiſdem libꝛi aapitulo liꝰ Vi
dens dyabolus templa demonũ deſe

rmnaet in nomẽ liberantᷣ mediatoꝛzis

currere geng humanu⸗heretiws mo
uit⸗ qui ſub vocabulo xpꝛiſtiano / dot
trine teſiſterent xpꝛiſtiane⸗hij fuerũt
manichei / arriani, ſabelliani pela
gilani⸗alij q; inumeri / qᷓ varüjs timo
rum ſtimulis / doloꝛum toꝛmẽtis / la

boum mo eſtijs / et temptationum

periculis xpꝛiſti eciam infeſtarunt /
et eo periculoſioꝛes fuerunt tiuitati
tei quo familares iimiti. Aduerſus
quos pugnauerunt ſancti ecleſie dei
dctoꝛes xp̃iane ſidei conſeſſoees⸗
Erx quibus ut alos tawam vng net
minimo ille ſciliet de quo nobis eſt
ſermo vir dei dominic?. ſpiritu reple
tus dnic / aim in terra albigentium
nduerſus fidem antholicam erroeum
pullularent venena ab hereticis pzo
nomine iheſu cõtumeliam paſſus ir
riſus ſubſannatus et onſput?⸗ ſe ad
ſuſtinendũ martiriũ ſpontaneus ob
tulit: et tamen inter het de aduerſa
rijs triumphauit ⸗·// Ded qubus
armis? Hane noõ in urribusnon in
equis. non in mul titudine exerat)⸗
nõ in pompa reg aparatlsſed laã
cea perſeuerantle⸗baliſta ſapientie⸗
loꝛic iuſtiae/ galea ſpei. ſcuto fidei⸗
gladio ſpiritus qð eſt verbum dei
Het ſunt aema dominica⸗quibꝗ noſ
ter dominit aduerſus hereticozũ cu
neos cum triumpho cum vickoeia de

ertauit / Ded eſto vicki ſint here
tic: nunquid ideo pax eſt ecie dei?
Eſt foꝛte aliquis qui in delicijs glo
rietur/ et ſibipſi mẽtiene dicat/pax

pax · ſed vere non eſt pax Cce iam ĩ
ſurgunt ſciſ matia / onſurgunt ache
phali a contra xpꝛiſti vicariũ / oontra

ecie ſponſum parant bella / mouẽt

pꝛelia Aduerſus quos noſter domi
nicus in elis pugnat⸗ in terris ſue

ſacre religionis fratres ad pugnam
pꝛouoct-vt ſua pꝛeditatione ferian

air ſciſmatic/ percuciatur aœphali⸗

percuſſi quaſſentur⸗quaſſati cminu
antur · cõ minuti in puluerem onuer
tantur/ in puluerem guerſi / totaliter

diſpergantur / Ded eſto vicki ſint

aut ad cwꝛdiam reducki ſciſ matici⸗

et ad obedientia acephali⸗/qð quado

erit neſcio deus ſit⸗nunquid ideo eſ

ſabũt perſecutioẽs auitatt dei?ꝰ Da

ne qui hot tredit decipitur Mam vt

in pzeallegato libꝛo definit auguſti
nnõ eſt diffiniendus numerus p

ſeaitionu quibus exercri oportet et
cleſiam ſi foete ab hüs qui ſoꝛis
ſunt non ſeuientibus· vide retur eſſe

tranquillitas tamen ſeuit mũdus /

fiemit dyabolus / et aduerſus ſpiri
tum pugnat carnis ſtimulg/nec vn
ꝙᷓ deſinit qui toedibus pie viuentiũ
ſuis perditis moeibus inſerant truci

atus⸗ Iter quod apoſtolica tuba /

xpꝛziſti dues excitat diens Omnes

qui pie volunt viuere in xpꝛiſto per

ſecutionem pacientur . ije thi ·iij Ad

—☛

qua vocem beatiſſimus pater domi
nicus aduerſus aues dyaboli conſur

git intrepidust et lim omni ſiducia

aſtruit net vici net cuelli net deſtrui
ſed net abſcondi poſſe eiuitatem dei⸗
dieens tuangelich verba veſtrisreue
rencijs pꝛopoſita Mon poteſt abſcõ
di auitas etera· / Ded quia
non Limemus ferulas gramaticon⸗
obmittamus audacker dictionnm
rit hutrnoc⸗ ludoſq; pucrozum /et imi
mur vtcunq; poſſumus ſtilum pa
ten antiqueeum/inquitentes ſi pla
et quis aut qualis ſit mons iſte⸗ et
qui ſunt huius montis inwle⸗ vt in
ter eos noſtrum dominiaimm inueni
re poſſimus / Audiamus itaq; cri
ſoſtomũ pꝛedictum cuãaãgelij looim
exponentem confoꝛmiter ad pzemiſ
ſa⸗Hec tiuitas inquit eccia ſcõzum
eſt. de qua dictur Gloꝛioſa dicka fuͦt
de te eiuitas dri Ciurs eius ſunt ve
ri fideles, de quibus apoſtolus Voe
eſtis ciugs ſanc oꝛum⸗ NHet ergo ci
uitas poſita eſt ſupza mõtem criſtũ
De quo wniel „TZapis abſciſuts ſine
manibus fachue eſt mons magnues
Non poteſt ergo ciuitas abſeo di ſut
pꝛa mõtem conſtituta: enam ſi ipſa
voluerit Mõs enim qui eam poꝛtat
facit eam omnibus maniſeſta Her
ille· Lioet autem ſcðm enſoſtomum
moeiſte xpꝛiſtum, ſcðm auguſtinu /
iuſtice magnitudinem / ſcðm vero
gregoeiũ / al titudinem vtutum ſig ni
fiœt, quia ta men nulla irs eſt ↄfoꝛ
mioꝛ xpᷣo⸗nulla veroe iuſticie mag

nitudo · nulla perfectioe virtutum al

titudo q; xpiana religio· ldreiro per
montem iſtum religionem xpꝛiſtia
nam ſignificuimg · in qua lict ſint
varij ritus eſt tamen vnius religio

nis vnilb dominus / vna ſi s / vna
ſpes / vnus vltimus ſinis Hit eſt er

go mõe ĩſignis/mõs œlebzis,mõs

ſalutis/de quo dicum eſt In monte
ſaluum te fac⸗geneſis xixꝰ. Hit eſt
mons altus per quem aſcenditur in
elum⸗au tanta eſt ceelſitudo vt qui
aſcendunt in eu eciam ſi velint non
peſſint abſcondi bi in deſerta ſugit
xpus, in carœte tecluditur petrus⸗a
tra petit iohanes⸗ et alius iohanes
in pathmos iſulam relegatur / et ta

men noõ poſſunt abſcondi / ſed reuela

tur mamſeſtantur pꝛedicantur/a to
to diuulgantur i in oebe De hot er
go mõte poſſunt intelligi verba p⸗o
poſiea Mon poteſt abſcondi ciuitas

ſupza montem poſita // Nunt ve

ro inquirendum nobis eſt. q ſcht hn
ius motis incle / vt inter rosnoſir⸗
dom iniamm valeamus repe rire Ded
quis aut qualis ſum ego ut aſcẽda
in mõtem dom un· qui net ſum ino
ens manibus net mundo oꝛde / qui
q; in hat valle miſerie gſtitutus · ad
yma deiectus/ et meoꝛũ pondere pet
catozum pꝛoiectusad infima / pedes
malarum affeckionum grauitate de
pꝛeſſos, ad huiue montis olſitudi
nem net leuare quidẽ ſufficio⸗ ᷓ̊ quo
nõ poſſüt aſcẽ dere pedes leuabũtur

oculi · leuabo igit oculos meos ĩ mõ
fe. a vi debo ĩ â oedĩe poſitg q̊ ve ĩ lo

ſitq ſit noſt dñitg / Video itaq;
pmitꝰ ĩ pede mõtß huig / numeroſã
phoꝝ gẽtiliũ multitudinẽ: qui cãta
pollẽt vtut alatritate/ut ĩ mõtẽ aſ

&cdẽ vide at᷑ Video ibi zenocrat ſeue
eatẽ.diogeĩs patĩazʒ·frõtoĩs quitate

4*

ſocratis ontinentiam catonis pieta
tem; pudiciti m cipionis Video ex

hijs philoſophis aliquos. qui tant
z dis at torpozie mundiaaã habuiſ

ſe narrantur: vt ſublimuũ at beato
rum ſp irituũ conſoꝛ tia 2 familiarita

tem abepti ſint, ſicut plato de ſocra
te magiſtro ſuo teſtatus eſt dieens⸗
quia ob egregiam vitam et caſtimo
niam ab infancia numen habuit o
mesſiquidem pura purs ſinœra ſin

riε nuſceri atq; contiguari fas eſt

Hint apuleuis platonite ſcole phi

loſophus de deo ſotratt libꝛũ ſcripſit
Vleo deniq; ſacerdotes egyptios⸗

qiu vt plato aſſerit in thimeo⸗ ſepa
rati a etero populo manent⸗ne oon
tagdne aliqua pzophana cſtitas
polluatur⸗ de quoeũ vita vt iheroni
mus vnus ex ſacerdotibus noſtris
ait / theremon ſtoyaus vir eloquentiſ
ſimus narrat/ ꝙ omnibus mũdi ne
gocijs curiſ q; poſtpoſitis ſem per in
templo ſuerint/ rerum naturastau
ſaſ q; at rationem ſyderu contempla
ti ſint nunc mulieribus ſe cõmiſcue
rint- nunq oognatos quidẽ net pꝛo
pinquosnet libedsquidem viderit⸗
ex eo tempoꝛe quo œpiſſent diuino
cultui deſeruire⸗ carnibus et vino ſe
abſtinuerint, addit ad het ꝙ bidua
na at triduana inedia humoꝛes oꝛ
poeum ex otio 27 imobilitate naſcen
tes abrrime compꝛimere at aaſtiga
re ſint ſolliciti Tales erant infideles
philoſophi tales ſacerdotes pagani
O vtinam tales eſſent philoſophi fi
deles :vtinã tales eſſent xpiani nri
5

omnino tales eſſẽt: net melioꝛes e)/
ſent· certe nõ aſcenderẽt in mõtem ·
quia nec iſti aſcendunt in montem⸗
Mira tes Iſti cateruatim ſeſe omitã
lur vt aſeẽdant facilius⸗ et vt clrrat

velocius alter alterius ſequitur veſti

gia⸗plato ſotratem inſequitur⸗ ariſ
totiles platonem⸗- lucilius ſenccam:

ſeneca vero paulũ ſequi cupiẽe ſed

deficens poſt eum clamitat dicene⸗
O mi paule ariſſime optatem eiue

eſſe loct apud meos cuiq tu es apbud
xpꝛziſtianos· Verba ſunt ſenete ad

paulum eß⸗/xij Curvunt ergo velo
citer/ aurrunt pariter? 21 tamen quia

viam fidei non tenẽt in montem af
cendere nõ valent Mam vt quodam
in loo de ipſis aſſerit auguſtinus⸗
bene currũt ſed nõ in via currunt · et

deo quanto plus currũt tanto plus
errant · // Düs itaq; dimiſſis in
hũc modum aurrentibus atq; erran

abus oaulos mẽtis erigo ſublimig
Ct ecre video antiquos patres vete

ris teſtamenti patriarchasſcilicet

pzophetas,aurrentes ſiquidem li
cet nõ 1 via plana / tamẽ ſub vmbꝛa

tenebꝛoſa aſcendentes n montem ⸗

Jbi erat ille patriartharã maxim⸗

iacb⸗quando ſcalam illam eloten)
ereckam⸗ aſcen dẽ teſ q; at deſcẽ vẽtes
angelos 2 innixum ſcale dominu vi

dit zbi erat ille familiariſſimusdeo
moyſes⸗ qñ legẽ collo quiũq; dei op
inere meruit Jbi helyas qñ tlarioꝛi
bus poꝛtẽtis emicuit/ vbi tandẽ ad
lũ flamante vehiculo rapt ẽ· Jbi de
niq; pꝛophete ſinguli; qñ tam ertt.

.

et tam p̃ſagis viſionibus illuſtrati

tet

0
op
c
dde
lide
att

9

ſnt

ſunt/dbt ꝓcul abſentia tq;ᷓ ghin qua⸗

et futura tani; p̃ᷣſentia loquærentur

De quibus ſigillatim nũt agere lon
gum foꝛ er / Hijs igit᷑ obmiſſis
in montis vertiem oculos verto⸗ et
ecce video alios eminen tioꝛis vite vi
vos ⸗ Ibi ille inter natos mulerum
maximues iohanes ſanctus ab vted⸗
quem e ſummo celi faſtigio / ventu

rus ad terram xpũs ut tex nuuum ·

ut p̃̊ onem udexvt auroꝛzam dies⸗
et vt luaferum ſol ̃miſit ad ant ra
deſerti ſub etate tenera fugit⸗ Ibi ip
ſemer ſal uatoꝛ ſons omniũ ſalutari

um exemploeũ in montem oꝛ atury

aſcendit · temptante aduerſarũ vin
ceit tur bas inſtruit. beatitudines diſ

cinguit/ et in montis exclſo tranſfi

guratur⸗ vbi ſupꝛa eum vox eterni
patris auditur Ibi potr iacobus et

iohanes hat xpꝛiſti ii tranſfiguratio
nem vidont 27 pauent. et vt innume

ram ſãckoeum turbam bꝛeui ſermo
ne pſtringameibi euanzelizant apoſ
toli:annuciant diſcipuli· trumphat

martites/ exultan: onſeſſoꝛes doct

tozes pꝛedicant- ſaœrdotes oeant⸗
pſallunt clauſtrales /mnũt vgines⸗
at vniuerſi ſanctoꝛũ choei illud pſal
migraphi perſonant Exaltate domi

nũ deum noſtrum et adoꝛate in mõ

te ſancto ei /· quoniam ſanck domi
nus deus noſtern hat ergo ſancto

rum tur ba⸗hint inde arceinas oculos

attentus circũſpicio ĩ i quo oedine po
ſitus / quo ve in loc ſitus ſit noſter
dominicis Et eor iuxta montis ta
cumen ipſe meis otcurrit conſpecki
has⸗ dir vtiq; aſpectu wenerabilie „

vultu grauis⸗ greſſu kardus⸗ inoſſu

maturus diſcretus in ſilentio⸗ frut

tuoſus in verbo⸗ mundus in ogita
tione⸗ vtuoſus in operenin onuerſa
tione humilis⸗in contemplatioẽ ſub
tilis in miraculis clarue⸗q in moei

bus ſingulis conſpicuus Vere talis

eat noſter dominicus/ ymo vltra q;
diete valea melioꝛ erat· ſanctioꝛ e

rat-perſectioe crat Ded ſoꝛte querit

aliquis Quid agebat? Dane huut
reſpondeo· quia nõ queſt9 quere bat⸗

nõ diuicias ongregabat, nõ lites fo

uebat,nõ delicias prquitebat Nam
qui het agunt nõ aſcendũt in mon
tem domuni. ſed deſcendunt in vallẽ
vyaboli Quid ergo? Certe ſparge
bat diuicias· ſperne bat delitias/ dili

gebat paupertatem ſeruabat caſuta

cfe. vigilias ſuſtinebat- latrimas fun
de bat · oꝛ atio nibus vatabat⸗ lectiom
bus inſudabat · Deniq; i in monte do
mini ſatrum oedinem pꝛeditatoꝛũ
ſundabat/ ex quoeũ ſalutanb moni
tis obſeſſus ignoeantia mund? / ſolẽ
didiſſimo veritatis radio reful gebat

2 quoaum val dioꝛibus auxiijs ciun
natem dei ſupꝛa montem poſitam
ſolidaba4 aduerſus ciuitatem dya

boli in valle ſituatam pꝛotegere at

deoſen ete ſatagebat. ſepe 2 ſepius V

ba repliemns a pzincpio pzopoſita-
Mon poteſt abſcondi auitasae //
Poſt het ego ia mẽte ſeſſus ex conſi
deratione pſecutionũ auitatf dei. ſeſ
ſuß oculis ex inſpectione mõ te dñi⸗

recreat tñ ex iustione nri dñic⸗ ala
crioe teſur go Dz ipig adhuc aloqo
cupiẽs retreai ut vñ nob hmo sĩcũ

“

fuit · fiat finis De perſecutionibus
mutuis harum duarum tciuitatum
quas ſepe meminimꝰ / paucas eũ q̃

tiunculas interrogo⸗ O inquam de

ſiderãtiſſime pater, quia concupiſcit
et defiat ani ma mea⸗ et ſiaut eruus
ad fontes aquarum ſic ahelat ad

ſapientie tue fontem·/ ideo ſonet vox
tua in aunbus meis, et egrediatur
de ventre tuo fons aque viue ſons
ſapientie ſalutaris / de alius plenitu

dine acipiam ego, nec ſolus ego⸗

ſed acipiant vmuerſi⸗ Tu igitur
qui defenſoꝛ es ciuitatis dei· non ig
noeas perſeaitiones quas ei infert

eiuitas dyaboli Diec ergo mi
chi- Mungquid maiozes pꝛeſſuras

in ſoturum paſſura ſit q; vel nunt
maatur vel olim paſſa ſit? At ille⸗

Audi in quit magiſtrum veritatis·
in ſcola euangelia ſuos diſcipulos

infoꝛmantem⸗ Cum audieritis pꝛe
lia et ſeditiones nolite terteri· opoꝛ

tet pzimum het fieri⸗ ſed nundum

ſtatim fime ⸗ Ex quibus verbis da

tur intelligi⸗ cira finem mundi ma
1i0? es perſecutiones debere fieri Ma

ſicut at venerabilis yſidozus libꝛo

pꝛimo de ſummo bono⸗ quanto pzꝛo

pinquuus finem mundi dyabolus vi

det/ tanto trudelius perſeautiones ex

eret, vt qui ſe ontinuo dampnan
dum onſpict, ſocios ſibi multipli

cet⸗ cum quibus gehenne ignibus

addicetur· / Ded die adhuc·
Mungquid ciuitas dei ſub quicta pa

œ aliquando triumphabit aduerſus

tiutatem dyaboli ? At le⸗ Audi

in quit aurelium auguſtinum⸗qui in

deamoquinto de auitate dei apitu

lo quarto de auitate dyaboli loquẽs
inter etera hot quoq; diat?* ꝙ ipſa
ſempiterna non erit⸗/quia cum in ex
tremo ſupplicio dampnata ſuerit⸗
net iam ciuitas erit⸗ tunt igitur ti
uitas dei quietam pam habebit ⸗
Ded dic queſo tr⸗ dit et ape
ri michi 2 quando hoc ent? At ille

euiſdem doctoris ſententiam et ver

ba ſe cutus kbꝛi den mioctaui capitu
lo quin quageſimoſetundo queſtio

nem illam meam hunc in modum

abſoluit · Impoꝛtuno inquit at om
nino ſuperſtitioſa queſtio eſt. Si e
nim nobis hec noſſe pꝛodeſſʒ: a quo
melius ꝙ ab ipſo xpꝛiſto magiſtro
interrogantibus diſcipulis dieeretur
Mon enim ſiluerunt inde apud en:
ſed a p̃ᷣſente queſierunt dieentes Do
mine ſi in tempoee hot reſtitues reg

num iſraelꝰ At ille ſon eſt inquut

veſtrum ſcite tempoꝛa que pater po
ſuit in ſua poteſtate· Mon vtiqy illi

de hoꝛa vel die vel anno⸗ ſed de tem

poæe interrogauerunt quando illud
aceperunt reſponſum⸗ Fruſtra igi

tur annoe qui remanent huit ſeculo

tomputare at diffinire onamur⸗

aim hot ſcire non eſſe noſtrum ex o

re veritatis audiamus- Quoe ta
man vt ibidem teſtatur auguſting⸗
alij qdzꝛingentvs⸗ ali quingentoo-

alij eaam mille ab aſcenſione domi
ni vſq; ad eius vltimum aduentum

ompleri poſſe dixerunt· quoꝛum er

go iam ex maioeie tempoꝛis lapſit

manifeſta experientia repꝛobatur?l

lij ved ut rectat vuilhelm pariſiẽſis

a4

ſiſe

epiſcopus libꝛi ſui de vniuerſo trac
tatu tercio / ab ipſa mundi treatio
ne vſq; ad conſummationem ſeauli⸗
vijvannoeum aſſerere pꝛeſumpſerũt
quoeum ſuperſtitio reſellitur· quia
ab eis nichil certum de ſeriptute ca

nonio auckoeitate pꝛoſertur · Om
nuum er go de hac re aalallantium
digltos reſoluit et quieſcere iubet il

le qui dicit; non eſt veſtrum ſcite tem
poꝛa que pacer poſuit in ſua poteſta
te · Net inquit ille non mea ſed au
guſtini coontluſio⸗ vera ſententia eſt⸗

‚LTunct ego SVi het inquam vera

ſunt que tu pater aſſeris: qui non ni
ſi vera dieere perhiberis, quid ergo
facturi ſunt ciues xpꝛiſti:- quos vſq
ad onſummationem ſeauli / vari
ſeaitionum aaulei pungunt / net ta
men ſue perſecutionis terminu ag
noſcere poſſunt? At ille⸗ Patienta
inquit muniendi ſunt⸗ Ad quam ot
excitentur,cis pꝛo ſuo ertamine
rona gloeie pollicetur. dicente apoſto
lo⸗NMon oꝛonabitur niſi qui legitti
me certauerit· ija. ad thi⸗/ij ⸗ Lict
ergo modo poſiti ſint fideles inteon
malleum et inaidem vt ſupꝛa doꝛ
ſum coꝛum fabzicent pecatoꝛes⸗
tollet tamen dominus virgam per
catoꝛum de ſuper ſoꝛtem iuſtoꝛum/

2 et ſi non mentitur veritas „ymmo

quia veritas non mentitur⸗ beati e
runt hij qui perſecutiones pzopter
uſticiam patiuntur⸗ O igitur gran
de pacientie ſpectaculum Cte pzo
bꝛeui eertamine wꝛona gloꝛie / et
tempoꝛali perſecutione / intermina
bilis beatitudo ciuitati dei q auibue

wpum- .
C Sermo eiuſ em de beato Kanciſ

rpꝛiſti inſellibiliter pꝛeparantur

/ Dijs itaq; audite ad pedes ſat
ti patris dominia pꝛouolutus / eidẽ
obnixuis ſupplim a ipſum queſo ro
gitemus omnes vt vnus pꝛo omni
bus / dignus pzo indignis xpꝛiſtum

exoeet quatenus nos aſcendere fac
at in montem domini et in auitatẽ

dei ſupꝛa monttm poſitam introdu
ant; vt oonſoꝛtes efſecti auium xpꝛiſ

ti / ita in huins mundi area perſecuti

ones rciuitatis dyaboli per pacienti

am toleremus⸗vt wꝛonam gloeie
beatitudinem interminabilem mere
amur Quod ille onodere dignetur
qui eſt benedictus in ſecula ſeculoeũ

Amen

¶Explieit ſermo de beato to hini
o (ſeſſoee per teuerendiſſimu dñum

petrum de ailliaco en merate ſem epiſ

Vicunq; hant tegulam
ſeauti fuerint pax ſuper il
los Denptum eſt ad ga
lathas ſexto capitulo er

n epiſto a hodierna / Verba her
teuerendi patres in xpziſto frattes

mriſſimi / verba ſunt apoſtoli pault

hodie i perſona beati ſtanaſci ab ec
cleſia recitata et nunc veſtre Poſita
mcritati Quibus verbis pax illa que
olim pzophetica vo lagis diuins
clatvz ibus pꝛomiſſa legitur/ pzo
pheta dicente⸗ pax mulen diligenti
bus legem tuam domine· pe⸗C.⸗

xvrijꝰ. nunt apoſtolica velitate euan
gelie regule ſeccatoꝛbus exhibenda
firmatur/atteſtãte paulo⸗/ et vniuer

ſos alloquente xpziſtianos at mfal⸗

libiliter aſſerente g quicunq; hant
regu lam ſecu⸗ etera// Sed ut
ſciamus q; bonum 2 ꝙÿ iocindum
ſit mes donum. nobis in hijs Vbies
apoſtolics pzꝛopoſitum- audiamus

quantis laudum pꝛeconijs audia
mus quantis pꝛeonioeum teſtimo

nijs hot bonum pacis cunctie alijs

efferatur⸗ Saendum eſt igitur qð
ſicut ait doctoe eximius auguſtinus

libꝛo xixꝰ de a⸗dei⸗Tale eſt bo num

pacis vt in tebus treatis nichil grac

oſius ſoleat audiri/ nichil deleckabili

us ooncupiſci⸗, nichil vulius poſſide

ri⸗Ex quo dicto beati auguſtun⸗/ tri
a pacis notantur pzccnia⸗ que per
tria euangelice legie oꝛte ſpondenti

a teſtunonia / nobls wwſſunt luculen
Pꝛimo nam

tiſſime declaran //
q; ꝙ nichi gracioſius ſoleat au

diri · Patet ex eo quia pax eſt voca

lie iubilatio angeloꝛum celi-. Vnde
xpꝛiſto nato cantatum eſt ab ange
lie Gloꝛ a in exclſis deo: et in ter
pax hominibus bone voluntatis
TLuc ſecundo capituls⸗ / Se
cundo ꝙ nichil de leckabilius debeat
onaupiſci ,Patet ex eo, quia pax
eſt ſpiritualis adoptio filioꝛum dei⸗
Vnde ſeribitur Beati paafic: quo
niam filij dei vocabuntur⸗ Mathei
quĩto capitulo / Tercio y nichil
vtilius valeat poſſideri Patet ex eo⸗
quia pax eſt ſpeaalis dotatio amico
rum xpꝛ iſti Vnde dicebat aboſtolis

Pacm mea do vobis⸗ pacm relin

io vwobis · iohis decimo quarto ca
Nanc ergo gratiſſimã xpꝛiſti

in angelics voabus nüciatam⸗
hant deleckabiliſſima paas vmitate /
filizo ſpintualibus copulatam. hane

vtiliſſimam vnitatis hereditatem / a

migs ſpecialibus cõmendatam. hãt
inquam qua mund date non poteſt
pacm⸗offert beatiſſimus pater ſta
ciſcus omnibus ſequentibuseuange
licam regulam- affirmans aim au

guſtino kbꝛo de verbis domini/ ꝙ

hec eſt ſerenitas mentis, vinculum
amoeis, conſoꝛtium caritatis⸗ het
eſt que bella ompeſcit, lcas ompꝛi
mit / ſuperbos alcat⸗ hunules a
muat ⸗diſcoꝛdes ſedat / inimios on

wꝛdat, NHanc ergo qui acepit tene

at. qui perdidit repetat. qui amiſit
exquirat/ Nanc vero qualiter tene
amus ageptam, qualiter repeta
mus perditam, qualiter exquira
mus amiſſam⸗ ipſe nobis patenter
oſiendit, ecuangelitam pꝛoponene
tegulam quam ſerltus fuit / 2 ſequẽ
dum eſſe monſtrauit . Ad quam vti
gqG qper apoſtolita verba veſtre cari
Iiti pꝛemiſſaſuos hoe tatur diſcipu

los diens⸗Quicinq; hant regu

lam ſecut ſuerint / pax ſuper illoo⸗

In quibus verbis ſi diligen

ter notentur, ipſe nos ad hant re
gulam tripliciter exhoetatur· Bꝛi
mo ad eam ſingulariter ontemplaã

dam Decundo ad eam exemplari

ter inſequendam⸗ Tertio ad cam ſa
lubꝛziter amplectendam / Pꝛ imũ
fadit pzꝛoponendo nozmã ſingularis

— —. — ‚—,. — —G — —

ntn
nene
iyi
bt
tort
ſap
g

lyn

rte

npe⸗
pi,

hini
Hont

eruditionis: quia hant regulam⸗
DHet eſt enim regula que dockrix eſt
diſcipline dei et elecnx operum illi
usſapientie viij ?/ Hecundum
facit exhibendo foꝛmam exemplaris
imitationis: quitunq; inquit ſecuti

fuerint: vt poſſit aim xpꝛiſio diœre ·

qu ſequitur me non ambulat in te

nebꝛis· ſed habebit lumen vite⸗ J0

hannis ocauo · // Teraum facit

oncludendo ſummam ſalutaris re
tributioms : quia pax ſuper illos⸗
pax:ſ. dei que exuperat omnem ſen
ſum⸗ ad philippenſes quarto capitu
lo⸗ / Ecc ergo noemam ſingu
latem: hant tegulam Ece ſoꝛmã

exemplarem: hijs qui eam ſeai ti fu

erint Ece ſummam ſalutatem:

pax ſuper illos⸗ / Hec eſt itaq9;

noꝛma veritatis, ſingulariter on
templana⸗ Nect eſt ſoꝛma ſanctita
tis, exemplariter inſequenda· Hec
eſt ſumma boni tatis ſalubꝛiter am
plectenda- Ad quã pius pater ſtan

riſcus per verba pꝛelibata ſuos alli

at filiolos dieens· Qucunq; hanc
tegulam ſeauti ſuerint aQ etera /
Het igitur reucrendi patres et in
xpziſto ſratres cariſſimi tanq; que

dam noſtri ſermonis pꝛeludia veſ

tris reuerencjs pꝛoponere dignum

duxi / vt poſtea declaretur plienius

x quicunq; hanc regulam⸗ id eſt e
uangelienm xpꝛiſti et eius diſci puł
fran iſci wocrinam ſeruauerint⸗. et e
am non ſolum nudie pedibus⸗verũ
eciam puris mentibus ſeauti fuerit⸗

acem illam tantis ſuperius laudu

pꝛetonijs et pꝛecniozum teſtimo

nijs appꝛo ba eam infallibiliter aſſe

quentur⸗ / Ad glius rei declarati

onem tres articuli per oedinem trac
tabuntur. Pzimo namq; tria bello
tum genæera xpꝛiſtiane paci ontrari

a diſtinguentur· Decundo exr hat e

uangelia regula cötra pꝛedicka bel

la⸗, tria pacio remedia opponentur⸗

Tercio quia eœleſiaſtici viri hant re

gulam xpꝛiſti iam diu minime ſeau
ti ſuerunt⸗ ſed ab ea plunmum ober
rarunt⸗ durerſa perſecutionum ma
la que ob hot ontra xpꝛiſtianam pa
cem patitur eleſia inddentalit᷑ nar
rabuntur- // Muantum ergo ad
pꝛ imum articulum ſciendum eſt ꝙ

tria ſunt belloꝛum genera xpꝛiſtia
ne paci contraria⸗de quibus gemmee

cnnit ecleſia undus caro de moni

a - duterſa monent pzelia⸗-/ Eſe
itaq; bellum cxterius mundi deba

chantis de quo xpꝛiſtus Cum au

dieritis inquit pꝛelia et ſeditiones⸗
nolite timere a etera⸗ luœ vieſimo
pꝛimo npitulo-. CEſt eaam bel
lum interius enrnis rebellantie⸗ de

quo aulus Caro inquit concupiſ

ait aduerſus ſpiritum, ſpiritus aute
aduerſus mrnem⸗ad galathas quĩ
to apitulo / Eſt imnſuper bellum
xterius demonis temptantis. de

quo petrus Aduerſarius inquit veſ

ter dyabolus tanq; leo rugiens cir

auit querens quem deuge er⸗ pꝛima

petri quinto tapitulo- / Hec au
tem bella ſpecialiter faciunt tria ma
la que in mundo ſunt- Pꝛzimum bel

lum faat auara eupiditae, Decdũ
bellũ fact imunen woluptas Tercũ

—
SSSð . r. - EKr „—

bellũ faat ſupba vani tas? / Hec
enĩ ſunt tria illa mala x iane pac ĩ
imia⸗ que in hoc muͤdo odienda eſſe
diuina docet auckoeitas ſcriptura di
cente⸗Molite diligere müdũ neq; e
a que in mũdo ſunt· qm omne quod
eſt in mudo· aut eſt aupiſcentia ocu
loeũ.aut geupiſcentia carnis⸗aut ſu
perbia vite/ pma iohis ij a? / In
Qapiſcentia ſiquidem oculoeũ / nota
tur aupiditatis ceca ſtultica In coau
piſcẽtia curnis / voluptait feda ſpur
citia Sz in ſuperbia vite / vanitatis
blanda fallacia In quibꝰ ſi ců mũdo
pacem aut amiatiã habere alpim⸗⸗
cũ deo belũ et iimiatia otrahimus⸗
Vnde pꝑ apoſtolũ diat . Neſcitis qꝛ⸗
amaitla huig mundi iimic eſt deo?
Qucũq; ergo voluerit amirdeſſe ſe
culi huig/ imitꝰ dei oſtituitur iaco
bi quarto caplo Hec ſunt igitur illa
que aduerſus x ianam parem⸗ ne
quiſſima mouent pꝛeli 2,/7 in quietiſ
ſima ſouent bella⸗iter quozũ aduer

ſantiũ pꝛeliosuᷣ conflict9 et ſeuientiũ

belloꝛuũ tumultꝰ foꝛ tiſſimus pacis ad
le a franciſcus tanq; pzutce ductoꝛ
xp̃iana exerdtꝗ ofoꝛtat pugiles · hoe
tat᷑ timidos/ roboꝛat debiles⸗/cõſola
tur puſillos diens, Quitcũ q hac re
gulam 1c· Et hec de pᷣmo ar tiaulo⸗
/ Quant i ad ſecudu articulũ ſciẽ
dum eſt ꝙ iſte beatiſſim x p̃i onſeſ
ſoꝛ fran aſcus/ius hodie elebꝛem
memoꝛid agimꝰtanq; nũcius celeſ
is a xpo miſſg ad dirigendos pedes

noſtros in via pach Per hat regula

hot eſt ꝑ euãgelicam rp̃i doctinã⸗
gquã ipſe ſerut fuit/2 ſequendum eſ

ſe mõſtrauit / oontra pꝛemiſſa bella⸗

tria pacis remedia opponere docuit⸗

i / Pꝛimo nãq; ontra müdi cupi
ditatem et eecam auaricã / docuit vo

luntaria pauptatem // Dacũdo cõ
tra carnis voluptatẽ fedam imun

dicia/ dotuit abſtinentia et caſtitate⸗
‚ Tercio contra demonis vanitn
tema blantam ſuꝑ biam dotuit o
bedientiam at huilitatẽ / Per pau

pertate abiect mundi auaricia ei

diuicas tempales Per taſtitatem
ſubiecit carnis imũdicia⸗ eus deli
cias cꝛpales Per humilitatem vi

uat demonis ſuperbiã et eig inſidias

ſpuales / Ct ſic p het tria euageli

e legis Aſilia⸗pꝛout ex ſue vite hyſ

toꝛia /2 ſue doctrine regula tlare pa
tet,mundũ a omnia que in mundo
ſunt vere pati cõtraria debellautt⸗ vt

merito illud qð legitur in epla hodi

erna direte poſſit cu apld Michi mu
dus trucifix eſt 1 ego mudo Et ite
rum In ſignũ tante pugne⸗ india

um obtente victoeie ipe dniee cruas

poꝛtans inſignia⸗ diat illud qdð ibi
dem ſequitur Ego eni ſtigmata do
mini iheſu in oꝛpe meo porto⸗· Ad

gal vi a? / Ded videamda quo

magiſtro⸗ videamg in qua ſcola · hu
ius pugne tyzoaniũ / hui quoq; vit
toꝛig magiſteri didloerit / Dane
a magiſtro x p̃o⸗ in ſcola euãgelica
Bp̃s naq; magiſter optim ip̃az be
ati franciſci tegula⸗/ qᷓ tria ſuperiꝰ me

moata pauptaté caſtitate huilita

tis gſilia otra tria p miſſa / mudi car
nis et demonis aduͦſantia bella⸗ qſi
tria patt gtinet remedia ĩ euãgelica

— — —

— ⏑ — —

— ⏑ — dẽ

— —— —

— —

le

ſcola verbo docuit a exemplo firma

uit . pꝛout ſummoeum pontificim

gregoeij nom Innocenci quart. er

mwtholai tertij detlarãt canonice ſãt
tiones ,· / Het ſunt itaq; huius re
gule ſetre ta conſilia · het ſunt euan
geliœ legis archana que xpziſtus a
tte ſuoet franciſcus a xpꝛiſto⸗di
uina teuelatione ſuſcepit. dr quibus

in perſona ipſius hodie logitur in e

uangrlio Confiteoe tbi do mine pa
ter eli et terre: quia abſcondiſti het
a ſapientibus a pzudentibus reue
laſti ea paruulis Mathei vndeamo
mpitulo⸗ Hect ſiquidem euangelico
rum conſilioꝛum ſecreta- ableonſa
ſunt a ſapientibue et pꝛudentib hu
ius mundi: quoeum ſapientia eſt au
piditatem voluptatem vamtatem
ſerutari⸗de qua dirit apoſtolus Da
pienua huius mundi ſtultlcia eſt a
pud deuũ⸗ pꝛima ad wꝛinthios tera

o tapitulo / ſed teuelata ſunt paruu

lis / id eſt fratribus minoꝛibue huig
ſacratiſſimi oꝛdinis· quoꝛum ſapien
tia eſt iuxta beati franciſci regqulam
legis euangeliæ perſectionem ſecka
riede qua ſapientia idem apoſtolus
ait- Dapientiam aniur inter p

* lau

Piktrun e nob⸗ Pr ana egnek⸗

ſecundo tapinalo // Ab hauoee er
go ſapientie ſcolam⸗ in qua per hat
tegulam euangelic⸗ vz eu

pater et mnan

ſapientia ſos teuocat in enangelio
hodierno Henite nquit omnes qui/
laboꝛatbhet onerati eſtis·a ego tefia
am vos⸗ Tollite ugum meum ſup

vos / et diſcite a me quia mitis ſum

et humilis coꝛde/ a inuenie tis tequi
em animabue veſtris At ſi aperte
dicnt⸗Venite mundi amatoꝛeo w
nite inquã qui laboeatis laboꝛe aupi
ditatis Venite carnis zelatozes ve
nite inqua qui onerati eſtis ex one
re voluptatis Venite demonũ ſecka
toꝛts· wenite in qua / et ego teficiam
vos ab eſurie vanitaiis Tollite erqo

uigum meũ ſuper voe Jugum ſcilt

cet paupertatis ontra iugum mun

di blandientis Jugum aſtita tis oon

tra iugum anrnie pzurientis Zu u
humilita tis tõtra uugum demonis
fallents · / Ded vos qui hot fa
eere neſcitis⸗ aut neſcire diſſimula
tis audite hunt dockoꝛrem quid di
ant⸗ audite hunt magiſtrum quid

dowat Diſcite inquit a me ouia mite

ſum er humilis toede Molite ergo
tardare quia ece magiſtrum mara
tum ad downdum⸗ diſcite i in quit a
me NMolite timere⸗ quia ecre magiſ
im ad oꝛrigendum Mitie
um querere quia ece
ptum ad ſ dum⸗

i⸗

2„
Felicam regu lam iheſu xpꝛiſti · ho
rum omnum docentem fallacias ſi
perare / glius regule dockrinam bꝛe
ui ompꝛehendit ſermo ne dieens⸗
diſcite a me quia nutis ſum ⁊ humi
lis coede · O igitur totius theoꝛie
ſapientie bꝛeuus ſumma O totius

pzactic ſcientie vtilis regula⸗ per

quam aduerſantium belloꝛum ma

la vitantur et quiete pacis remedi

a wſſidentur. Vnde ſequitur Et in
uenietis requiem animabus veſtris

requiem ſciliet vere pacis Ad quam
querendam per huius regule obſer

uantlam tanq; per tectiſſimam
cis viam/ magiſte er iſte tenens euan
gelic ſcole achevea inctat pigros
exctat ſompnolentvs · venoeat deni
os · voet deniq; generaliter ſingu
los · et ſingu lariter eteleſiaſtiws vi
ros diene· Quiainq; hant regula
ſealti fuerint pax ſuper ilos⸗Et
het de ſeamdo articulo /
tum ad tercium artlaulum ſciendum
eſt qa viri ecleſiaſtici hanc euange

liem regu lam iheſu xpꝛiſti iam diu
minime ſeauti fuerunt, ſed ab e ius

obſeruantia plurimum oberrarunt /

ideo diuerſa perſeaitionum mala

xpꝛiſtiane paci ontraria hije s tempo
ribus patitur eeleſia „Ad alius de
clarationem conſverandum nobie

ſteg ſentem leguntur perſeruti
ones ecleſie⸗ Quarum tres vt op ½

noꝛ pꝛeœſſerunt- et tres in pꝛoxime

uan

future ſunt⸗ſed quarta eſt et media

pꝛochdoloꝛ que nunc viget / undde
has perſecutiones beatus euangel

ta iohannes pꝛophetic ſe vidiſſe

5

hibet dieens⸗ Et vidi ſeptem ange

los ſtantes in onſpecu dei et date

ſunt illis ſeptem tube⸗ et parauerunt
ſe vt tuba canerent apocak octauo

aapitulo⸗ Deptem ſiquidem ange

li / ſeptem ſunt oꝛedines docoꝛzum⸗

Septem vero tube ſeptem ſunt pꝛe
dicationes cozum / quibus tlamatu

ri ſunt i inter perſecutionee ſeptem te
pocum indpientium a pꝛedietione

xpꝛiſti, et deſinentium in onſumma

tione ſeanli · Mam vt ib. dem ſequi
tur In diebus vocis ſeptimi ange
li tempus amplius non erit⸗ ſed cũ
tuba canere eperit onſummabitur

miſterium dei⸗apocak nono⸗

De hys itaq; ſeptem tubis / hot eſt

de pꝛemiſſis ſeptem tempoeibus et
perſeoitiombus ipſie oꝛreſponden

t bus / vel ſaltem? && alquibusearum

mum mferius dicere pzopoſui. //
Pꝛima ergo tuba wanerunt xxrzij
tus et eius apoſtoli, ontra perſecu

tionem iudeoꝛum⸗ Secunda autem

tuba ecinerunt martires intliti⸗· on
tra perſecttionem paganoum Ter
cia vero tuba ecincrunt confeſſoꝛes
ſancti⸗ contra perſecutionem heret

wꝛzum⸗ PBz ima namq; tuba onuer
tit ude oo Hacunda tuba conuertit
pagunoe⸗Tercin tuba onuertit hi
retiws-/ Ppꝛiſtus enim et eius
diſcipuli pꝛ ius pꝛedic uerunt iude

is: poſtea paganie iuxta illud Vo

bis opoetebat pꝛ imum pꝛedicnri ver
bum dei.ſed quua reppuliſtis illud et

Zuertimur ad gentesactuũ xiij
‚ Demü ved pdicnueruũt heretich⸗

a⸗ temx oꝛ atini c plena pax

.

E— =
X

reddita fuiſſet ecleſ ijs⸗ poſt pꝛedi
atioẽs apoſtoloꝛum et martirum⸗
terca tuba id eſt pꝛedictio cnſeſſo
rum cœcinit non ſicit due pꝛioees /
de perfidia iudeoꝛzum et ydolatria

paganoeum⸗ ſed de fide falſa er per

tinaca here tivꝛzum ·/ Hect itag⸗
tria tempoea / a perdladiod xpziſti
ſumpſerunt cxoedium/ durauit pꝛi
mũ tempus vſq; ad euerſionem ihe
ruſalem: que facta fuit per tytum er
veſpaſianum Deaundum autem vſ

q; ad onſtantinum · Teraum vero

ſcem pꝛophetiam beate hyldegar
dis vſ q; ad annum dominic inar
natio nie milleſimum onteſimum 2
Tunc enim ſiaut ipſa diat apoſtolo
rum toctrina et ardens uuſtlaa⸗ qua
in xpꝛiſtianis ſpiritualibus conſti
tue rat dus tardare et in heſiean tio

nem verti epit⸗/ NMam licet tri

bus pziozibus tempozibus m leltne
perſecutiones paſſa ſuerit ec leſia a

udeis paganis et here ticis⸗ tamen
mcœm habuit aum vitijs quia euan

gelicam xpꝛiſti regulam ſequens

7 per viam on ſilioeum enangr lio

rum. id eſt paupertatis / laſtita tis /
humilitatis inede ns⸗ ſemper ad ex
telſa ſanctitatis aſcendit⸗ et per ar
ma virtutis / bella cupiditats / volup
tatis/ et vanitatis pꝛoſtrauit Ded
poſtq; a perſeatiombus iudeoꝛum

mganoꝛzum et hereticꝛum mœm

vbiq; habuit exleſia⸗/ ee ĩ pac fat
ta eſt amaritudo eius amariſſima⸗
quia per bella vicioꝛum ſacka eſt p

ſecutio vixtutum ſeuiſſima· Verbi

graca Contra paupertatem ſurtex

it aipiditas contra aſtitatem obt

nuit voluptascontra humilitatem

intumuit vanitas, Et vt plura bꝛe

uiter ompꝛehendum / omnem euan
geliozum conſilioꝛum virtutem / ec
cleſiaſtioꝛum miniſtroꝛum oppꝛeſ
ſit iquitas Mam adeo quidem om

nium viciozum peſtis i in viris et

tleſiaſticis pꝛoeſſi ſſe vide tur⸗ vt vix
ſynagogn indeozum / aut ſeca ali

qua paganoꝛum / vel heretiozum /
ab euangelica xpꝛiſti regula tanta
vnq; in moeibus obe rraſſe tredatur⸗

quantum hodie malignantium ec

tleſia clerioꝛum Pꝛzopter het ergo
mala ſicit dict hylde gardis· 7 pzo

ut iam pzothdoloe wꝛpoꝛzeis erni
mus oculis / in hot quarto mi it

inſami tempoze omnia excleſiaſti

cn inſtituta ſiue ſpiritual a ſiue ſecu
laria / in deterius deſcende runt/a qui

buſcam tenebꝛ is in iuſticie obtenebꝛ a

tn ſunt Et hot eſt quod in apoalip
ſi beati iohannis dictur⸗ Et quar
tus angelus tuba ceeinit et perauſſa

eſt tercia pars ſolis / et tercia Fars
lunde / et tercia pars ſtellarum ita vt

obſcuraretur tercia pars earum et
diei non lucret pars tercia, et not

ti ſimiliter, apocalipſis octauo capi
tulo⸗In firmamonto ſiquidem ecle
ſie fect deus duo lummaria magna /

ſaerdoaum ſcilicot et regnum. ſacer
docium vt pꝛeeſſet die i id eſt ſp iritu
alibus teg numvero vt pꝛeeſſet not
ti / id eſt ſeallanbus· Ded cum quar

tus angelus anere epiſſoet · Voc
cſt/Cum illa pꝛioꝛa ſelicia tempo

rn pertranſiſſent · et hot quartum
ij

muliebꝛe at infelici ſimuen tempus

adueniſſet: percuſſa eſt iuſto dei iu
dicio teraa pars ſolisid eſt pꝛelati·.
et paſtoꝛcs ſpirituales er tercia ps
lune, id eſt pꝛepvſiti et tectoecs ſeai
lares / et tercia pars ſtellarum id eſt

tlenici et ſpiritales inſerioæes: ita vt

obſcuraretur terca pars earum2a
ſi onſidetemus quales aliquanto ſu
erunt pontifiœs er ſpiritales pꝛela
ti,- quales pꝛindpes et ſeculaẽe pꝛe

poſitquales eciam ſacerdotes er in

ferioꝛee clærici⸗ et ſi in ſpicamus qua
les hodie ſint iſti⸗ qui eis ſolo nomi

ne ſu veſſerunt⸗tunt in veritate die

re poterimus/quod obſcurati et obte
nebꝛati ſunt⸗ita vt diei non lueant
et nocki non ſplendeant · / Ded
audeamus queſo quid in eodem api
tulo ſubſequitur⸗ Et vidi inquit et
audiui voem vnlus aquile volante

per medium celi⸗ dicentio vo mag

na⸗ve· ve⸗ ve·habitantibus in terra

De æteris vocibus trium ageloꝛum

qui erant tu ba manituri⸗ inueſtige
mus itaq; quid velit beatus euange
liſta iohannes per het verba notn
ri · Nuquid ergo aliquis ſanctoꝛum
in hoc quarto tempoee flozuit: qui
aquile menito valeat cõparari? Qui

eciam tria ve trium angeloꝛeum qui
aanituri ſunt i id eſt tres plagus ſeu

perſecutiones trium ſuturoꝛum tem
poꝛum ſcilicet quin ti ſexti ſeptimi
Reedirerit Quauis enim hoc

quartum tempus miſerum ſit et vw⸗
le- tamen aliquos ſanctoꝛum inue
nimus in eo floe uiſſe · Verbi gratia

Kloꝛuit in franda ſanctus bernard

rlama allenſis. floeuit in angi ſant
tus thomas cantuarienſie⸗ floeuit
iĩ almania ſancka hyldegardis⸗ que
e fſuturis tempoꝛibus multa in ſu
is libꝛis legitur pꝛ ophetaſſe. floeu
it in lalabzia ioachim abbas vene
rabilis. qui ecam ſpiritum pꝛophe
cie dicitur habuiſſe Kloꝛuit quoq; in
hyſpania beatus ominieus⸗Floꝛu

it in ytalia beatus franciſcus?: qui

quaſi due oliue fruckiſere duos fecun
diſſimos oꝛdines pꝛedicatoꝛum ſci

lieet et minoꝛzum pꝛoduxiſſe eernun
tur, de quibus memozatus abbaes

ioathun in expoſitione iheremir pꝛe
dixiſſe treditur ſiait olim per
mopſen et ioſue / dommus cha
naneos iſrahelitis ſubiecit/ et per
paulum 2 barnabam ydolattas ſtra
uit · ſit eeam per hos duos oꝛdines

in illis pꝛeſignatos inttedulas gen

tes onuertere diſpoſuit Hiü ſunt er
go roſei floꝛes quos in hot hyema

l at tenebꝛoſo tempoze reperio vir
tutum radijs ſplenduiſſe / Ded

inter hos nullum inuenio qui tam
pzopꝛie aqle cmparari valeat ſicut

iſte beatiſimus xpꝛiſti conſeſſoꝛ ſra

uſus. de quo nobis eſt ſermoꝛ Pam

ſiaut beatus cuangeliſta iohannes

per aquilam ſiquratur / quia euůge
lium de diuinitate verbi ſublimiue

volando edidit · ſic iſte wnuenienter

agquile omfaratur⸗quia euangelio
regule perfectionem pꝛe œteris ſui
tempoꝛz is arcius obſeruauit et ſicuit

iohes in fthmos inſula relegat) a
pocalipſi / id ẽ diumnas reuelatioẽea
pꝛopheticns viſiones deſcripſit · ſic

9 — —— ¶—————⸗ẽ —

2ðð

iſte diuina ontemplatione raptus
vidit vnum ex ſeraphin cruafixi geſ

tantem effiqgiem „ et in oꝛzpoꝛe ſuo

vulnerum xpꝛiſti eſfigiantem inſig

nia⸗ In qua quidem viſione mira

pz oeſiuis et a xetroactis ſeculis i inau
dita multa ſetreta celeſtis ei inſpi
ratio reuelauit .· Vec eſt ergo aqui
la ſublimi er admrabili vita a ter

tenis ſuſpenſa⸗ que per medium e
lum id eſt per cæleſiam volitans⸗
xpꝛiſti panupartatem caſtitatem et
humilitatem ſcðm euangelicam re
gulam ſublim us pꝛedicauit / et on
tra cleri aupiditatem voluptatem
vanitatem euangelie regule contra
riam⸗triplex ve habitatozibus terre

id eſt trinam perſegitionem trium

futuroum tempozum per pꝛophe
ciæ ſpiritum alcius intonando pꝛedix
it Mam ſicut in eius veteri legene

narratur⸗ oſtenſa fuit ci a deo futu

ra perſealtio⸗ et pꝛopinqua tur bati
o ea leſie pꝛopter tranſgreſſionem e
uangrlio⸗ regule,A cuius perſecuti
onis plagn in moꝛte ſua illos lbe
randos eſſe pꝛomiſit qui hant regu
lam ſecuti ſutrint⸗ et eam voluenint
pure er inuiolabilit obſeruare Pzop
r quod ad litteram poterat aſſere

re verba a pꝛincipio p⸗ opoſita „ et
rver ea contra ſutura mala ſuos con
foꝛ eate diſcipulos dions Quiainq;
hant vegulam et cetera //
vVero reuerendi patres et in xpꝛiſto
fatres chriſſimi⸗ liet iuxta ſententi

Munct

am xpꝛiſti non ſit noſtrum noſſe te
poea vel momenta que pater paſuit
in in ſits Pteſtate/ att pz imo / PBzop

ter a8 de tribus nouiſſimie tempo
nibus et de triplic ve⸗ id eſt de tribus
periculoſis perſeautionibus eis coꝛ
reſpondentibus / particulanter diffi

mire non debemus / cum de eis ſolum
genealiter dicat apoſtolus, in no
uiſſimis diebus inſtabunt tempozꝛa

. periculoſa t,ij a,ad thi. tercio capi

tulo / tamen ex ſenpturis ſanctis er
dictis pꝛophetias / at ecgam ex his

malis que experimentaliter viemd

et venſimiliter pꝛouenite ſperamus

ex turbatione pzeſentis ſciſ matis/

pzꝛ imũ ve hot eſt perſecutionem! im

minentis tempoeis / onuenienter co

iecturare poſſumus Mam ſcoðm pzo

phetiam beate hylde gardis i in fine
liue muliebꝛ is tempoeis / quod ſu
pꝛa quartum eſſe mem inimud / gra
uiſſimi ſciſma tis er ofuſionis! laque
us ſuper omnem tlerum oedinem
ea leſie ſtitum extendetur; durabitaq;
illud ſoꝛ didũ tempus vſq; ad mag
num ſciſ ma quo epiſcopi et cler:ci

a ſuis locis et ciuitatibꝰ expellentur

Ex quo ſatis intelligi datur illud
quintum tempus aui pꝛ imũ ve oꝛ
reſpondet; vel iam ineptum eſt. vel
de pꝛopinquo inchoandum iminer ·
de quo tempoꝛe ſanctus pꝛopheta

uit petrus apoſtolus diene⸗ Tem

pue ecſt vt incipiat iudicũ de domo
ti⸗pma petri quarto Hot eſt ergo
p̃ mũ ve⸗ id eſt pma perſecutio truñ
nouiſſimoeũ tempoꝛũ que ocaſione
pzeſentis ſeiſmatis exercnda eſt cõ

tra cleru/ de quo intellige dũ vide tur

illnd qð pdixit dñs p pꝛophet Ve
eti pecatrici Fopulo g Fui iniqtate⸗

R L iij⸗

——–C

ſemini naquã filijs ſceleratis / 2 teli
qua⸗ que leguntur yſaie pzimo capi
tulo / In qua pzophetia tria nobis
per odinem oſtendutur diligenter
notanda Pꝛimo quidem qualiter et
ctleſia pzopter peata vana / ſit cul
pabiliter acruſanda Hecundo vero
qualiter ipſa per pꝛeſens nephandũ
ſeiſma ſit crudeliter affl genda Ter
co et vltimo qualiter poſtea dei fa

uente gracia/ lit ſalubꝛiter conſolada

DD Pꝛzumo ergo cangitur virozum
cleſiaſtiozum acuſatio⸗ quia diti
cur/ dereliquerunt dom nũ blaſphe
mauerunt ſanctum iſrael⸗ alenati
ſunt tetroꝛſum æ „ NMunquid emm
ipſi dereliquerunt dominu· ſpernẽdo
xpviſti Paupertatem / et ſeckando mu
di cupiditatem. 1 queſtuoſam auari
aam? Que vere eſt dei ontemptus
aum ipſa ſit ydoloꝛum ſeruitus/ vt a
it apoſtolus ad oloſenſes terao n
pitulo- unquid eciam blaſphema
uerunt ſanckum iſrael⸗ poluendo
xpꝛiſti taſtieatem 4 queredo carnie
vwoluptatem et luxunoſam immudi
cdam? Dicentes aim luxurioſis⸗ſtua
mur bonis que ſunt er non pertran

ſeat nos flos tempozꝛis c ſapienti

e ſecindo apitulo Munquid pzetere
a et ipſi alienati ſunt retroꝛſum / ie
linquendo xpꝛiſti humilitatem et ſe
quendo demonis vanitatem/ 2 pom
poſam ſuperbiam? Pꝛopter q pꝛ0
phhetn tlamat ad dominu· Leua ma
nus tuas in ſuperbias toeum 27 ete
ra pſalmo octuageſimoterao Dane
erperientia wooente vin ecleſiaſtici
ſpecialiter pſeudo paſtoees et pꝛela

ti in omnibus hijs pecauetunt et a

lia plura flagicia perpetrarunt Et i

cdo ſecindo ſubiũgitur eoꝛum afflit
tio⸗quia dicitur· Terra veſtra deſer
aa / cuitates veſtre ſuccenſi igni⸗ re
gionem veſtram oꝛam vobis alieni
teuorant et deſolabitur ſiait in vaſti
tnte hoſtili· et derelinquetur filia ſy
on vt vmbꝛaculum in vinea et ſicut
tugurium in cucumerario ſicut ciui
imns que vaſtatur 2c Ad litteram pla
ne vetum eſſe videtur⸗ & terre / ciut
tates / et regiones ealeſie ſubdite⸗
pꝛopter pꝛeſens ſciſma / ab alienis ·
hoct eſt a ſecularibus hoſtiliter vaſta
buntur , et ſicut vmbꝛaculum vinee
vel tugu rium oꝛti poſt raemoꝛum
et ſiuctuum clleckionem ſine habita
toꝛe dimit titur · ſit filia yon id eſt
ealeſia poſtq fuerit quaſi auitas ᷓ
vaſtatur⸗ ſuis tempozalbus dimci
is ſpoliata, a,mercenarijs er pſeu
do ruſtoꝛibus lupis deuozanda inhu
mwuaniter relinquetur / Ded quica
mmarum eſſet / ſi iſti ſolum bonis ſuis
tempoealbus pꝛiuarentur⸗ niſi ea
am in perſonis punitentur / ideo ter

cio concluditur iuſtoeum conſolatio⸗

quia ſequitur,- Net dicit dominus
exertituum⸗ heu conſolaboꝛ ſuper
hoſtibus meigs, et vindicaboe de ini
mictis meis/a onuertam manum
mieam ad te⸗ excoquam ad purum
ſeoiam tiam-q auferam omne ſtã
num tuum.4 teſtituam iudiestuos

vt ſue runt pꝛius⸗q cſiliarios tioe

ſicut antiquitus PBoſt heoc voabene
auitas iuſti vꝛbs fide lis ac Punien
aur ergo teſte æo paſtoses malli · c⸗

rigrenaur peruerſi⸗ onfundentur inm

qui, et vt ibide m lubiungitur qui de
reli que runt dominum conſumentur⸗
conſundentur enim ah yrolis quibg
ſacrificauerunt id eſt a pzincip ibus

ſealaribus⸗ quos ſepe pluſq; deum
honoantes⸗quaſi ydola oluerunt⸗

Hüs itaq; repulſis conſolabuntur
luſti⸗exaltabuntur honeſti⸗ et inſti
tuentur indicks noiu / per quos eale
ſia ad antiquã euangelio regule iuſ

nciam dei gratia re ductur Hij nam

q; ſem ſententiam abbatistoachim
ſuper iheremiam / erũt fide les in dot
trina- ſpirituales in vita⸗ obadiẽtes
in pꝛeſſura elcdi ſeiliet ad pꝛc dica
dum euangelium regni pꝛelatis ad

ulterantibus verbum dei⸗Tales em

vt idem ait / ipſam ruina ecleſie ne
eeſſe erit pꝛedicare plangere qui in
future tnbulationis aculcis non ſo

lum inſerioees hommines / ſed eaam
ipſos põtiſiœs et pzꝛelatos ſulgurẽt

et non palpent⸗qui terrena carnalia
q; oꝛ da omni plaga percudant- et

ſuperbis ac tumidis magiſtris ſilen

dum ſuis ſiudijs wonant // Nuit
autem pꝛophetie muchi ſaluo melio
ri undico concoꝛdare videtur illa bea

ti iohannis viſio⸗ qua ſub tuba quin

ti angeli d eſt ſub perſceut one tem

poꝛis quinti in apombphi ſe vidiſſe
teſtatur CEt quintus angelus inquit
tuba eeinit vidi ſtellam de celo ce

adiſſe in terram . etera que legun

tir apocalipſe nono capitulo Vbi
ꝛteſpondenter ad pꝛemiſſa tria tã

guntur am pꝛiumd oſtẽditur qua
liter ecleſia lapſa eſt culpabillter:

quia ipſa aſt ſtella que pꝛiueluoœbat

in elo per virtutis excellentiam⸗ er

nunc cecidit in terram per iniquita
tie ruinam, PWam que pꝛius aleſti
a queſuut-nut terrena ſapit. et ſpꝛe

tis ſpiritualibus viris at celeſtis ſa

pieontie conſilijs⸗ pꝛ inapibus terre
nis et terrene pꝛudentie ſtaudulena
is acquieuit Dntie ſequitur⸗Et da

ta & ci clauis putei abyſſi⸗et aſcẽdit

ſumus putei ſicut fumus ſoꝛnaas
mag ne . et obſcuratus eſt ſol et aer
t ſumo putci· Data namq; fuerat
eqleſie clauis oleſtis regni : ſed per
abi ſum ſacta ſt clauis puter abyſt.

id eſt abyſſalis pꝛoſunditatis om
nis malice vel pecati⸗ quem pute

um imquitats apetuit tlauis eerle

ſiaſtie oteſtatio abſoluendo gocen

tees et innoeentes ondempnando⸗
npellendo dignos / indignos pꝛo

monendo⸗ ebic endo pꝛoued osa ſa

pientes. puereo vero a ig nozantes
eligendo- cxaltando nnquos er ſu

perbos iuſſos autem et humileode
zimendo et inde aſcendit fumus
putei. id eſt infamia pecati⸗ ſicut ſi
mus ſoznacis magne⸗ id eſt tril ula

tonis hoerende⸗ aue ex pꝛeſent s ſei

matis abhominatione pꝛocdit Ex

quo ſumo obſcurc tus eſt ſel / id eſt
ſublimitas pontificalis. 2 aer / id eſt

teliqua dignitas ſpir tualis, adeo

quit m vt pꝛopter abhom inatloẽs
pecratoꝛum nulla in eis virtutis cla
ritne iam ſuperſit⸗don ino per pꝛo
pphe tam dicente Feorunt abhomina
tioncs æ repleuerunt terram imiqta
ierriechiek vihe /1 Deñdo egi

„ —117 = M ,
qualiter ealeſia punienin eſt erudeli

ter, quia ſequitur Et de fumo pu
tei exierunt locuſte in terram⸗ er da
ta eſt cis poteſtas ſicit poteſtatem

habent ſcoꝛpiones terre Ex fumo e

nim putei / id eſt ex infamia pecati

et abhominabili iniquitate cleri/ exi
bunt loauſte in terram⸗ id eſt terre
ni homines populares ſciliet 2 pꝛĩ

rpes / tempozales ecleſie diuicias
wꝛz rodentes et dabitur eis poteſtas

ſcoꝛ pionum terre Nam ſicut dicunt

iheronimus gregoeius doctoees
ſacte ſcripture ſcoepio blandus eſt
in facie et lauda pungit/ et aim pu
pugerit venenum effundit / ſic mul
ti pꝛincipes et terteni homines / qui

pꝛans tempoze pzoſperitatis blan

die bantur eelcſie· eam poſtea vene

noſis aculeis perſequentur⸗ Vnde

eœleſie tecte onſulitur cum per pꝛo
phetam diatur/bonum eſt ſperare
i1in do mino iᷓ; ſperare in pꝛinupibus
pᷣe centeſimo decimoſeptimo //
Tercio ſubiungitur qualiter ealeſi
a pꝛeſeruanda eſt ſalubꝛiter, quia
dicitur · Et pꝛeeptum eſt illis ne le
detent niſi tantum homines qui nõ
habent ſignum dei in frontibue ſiis
hot eſt ſignum de quo in ezechiele
ſeribitur. Tranſi per mediam tciuita
tem iheruſalem⸗et ſigna thau ſuper
ſrontes viroꝛum gementium et do
len tium ſuper cunctis abhominatio

nibus que fiunt in medio ei? Dignũun

enim thau eſt ſignum dei⸗ quo ſig
nantur ſideles et deuoti⸗ ſuper abho
mina tio nibus ccleſie dolentes 4 af
flicti/ at ecleſiaſtice pade zelatoꝛes

auidi · qui vtiq; inter ſuturas perſe
altiones ecleſiaſtioꝛum miniſtroꝛ
ſol illeſi pꝛeſeruari creduntur· vnde
de els ſubditur · Omnem autem ſu
per quem videritis thau ne ocida
tis. cʒzechieł nono capitulo//
VNHec ſunt igitur reuerendi pattes et

in xpꝛiſto fratres cariſſimi · hec ſunt
ſacre ſcripture teſtimonia quibus ſu
tura perſecitionum mala mimſtris

ecleſie ho die multipliater oberran
tibus ab euangelica regula mfallibi
liter omminantur · / Ded ne foe
te noſtra expoſitio et ſcnpturarum
applimtio a ſapientibus mũdi teme
raria iudioetur, quaſi ex meo ſenſi

pꝛocdere videatur⸗ nouenit caritas
veſtra ꝙ pꝛemiſſa omnia que circa

etrleſiam dicta ſunt eſſe futura⸗ bea

tn hylde gardis hjs tempoꝛibus ĩ

plenda eſſe apertiſime pꝛopheta
uit. ſicut patet ex libꝛo ſuo diuinoꝛũ
operumex epiſiola ad onrardum
regem / frederiſi umperatoꝛis anteceſ
ſoz em Ex epiſtolis quoq; ad oloni

enſes et treuerenſes / at eciam ex plu

ribus alijs eius dickis er ſcriptis

que allegare dimitto gracia bꝛeun

tatis „Ciuus ſancte mulierie mul
tum debet auctoeitas venerari: aim

eius libꝛi in theuerenſi oncilio ſub

eugenio paßa / pꝛeſente beato ber

nardo. 7 alioeum ſapientum cetu no
tabili elebꝛato / ſolempniter fuerint

aniobat- Bet ergo fuua ſu
peng per me dicta tante auctoeita
tis et tam autentie appꝛobatio's
roboꝛe tõfirmata ideo vꝛe taritati
pzopoſui vt per ca tontra pꝛeuiſa

perſetutionum iacula tautioꝛes ted
damur⸗ et inter ſutura perturbat
onum mala / per euangelic regule
obſeruantiam/ pacem xpꝛiſti veram

finaliter coonſequamur- hit per gra

ciam ee tandem per gloꝛiam⸗quod
nobis conoedat qui in paaseternita
te ſine fine viuit et regnat Amen

¶ Explicit ſermo de beato fradſco
ſetne in vniuerſitate pariſienſi per
magiſt rum petrum de aillyac An

no dñi M C&ο octogeſimoſecindo

.
— „ .
.
.

.
1
3

„

. — — — —
5 5 — . —
5 — * . —–., 8 — . .
. ð ? = = . =
. . . S +☛
.
. .
.
.
V „—
. . 8
2
5
. *
5 4
*
.
* * *
— W
* e,
* 6 3
Z WS
. 4 „
* .
4
*
–—
*
.
*
N .*
7
*
=
. =
2 *
— .
.
. .
8 „
. 2
.
8 4
.
*
„ 4
.
* 5* . — .
-
⸗
S
W 2
E .
=ðð 7
.
.

=

4

—

.l l „
. — RM – 4 ðð 8 Z èssä

82

Mä

*

„

*

*

„ * 5
*
„

„

4

—

ðä =èð

. . „*½
RM
Y

K . Hẽ

S

— —
* — r

ä f 2= .

4 ?M
2 .⸗ — „ 8 2 „ E „ 4 S – P *
4 4 * . .—j 1 7„ S * =
22 .

*

8

2 HDM S ðOSYJYMẽ l .

ſie omnium pœa quodammodo tii
is humeris ſuppoꝛtare · Veu iᷓ; in
ſuaue iugũ a vere onus grauiſſimũ
angelicis ecam humeris ſoꝛmidan
dum⸗
¶Berioilum pꝛelationis atludit

t Erte huigoneris pondus exn
Atus erat ſandus ille rex pso
phaa dauid qui ad deum latrima
biliter exclam abat Induxiſti nos in
laqueum / poſuiſti tribulatiões in doꝛ
ſo noſtro / impoſuiſti homines id eſt
hominũ pecata ſuper capita nrã⸗
O qualis quantus- ꝙᷓ; foztis q
multiplex tribulationũ laqueꝰ O te
elicem / ſi de illoeum numero ſueris

in quoꝛum perſona per pſalmiſtam

canit᷑laqueꝰ ꝓtritus ẽ q nos libera
ti ſumus Quid ergo diemus? An
paſtoꝛalem ſollicitudinem ondem
namꝰ ? Abſit · Ded eam laudantes
2 venerantes eius onera pertimeſ
Rmus fragiles infixmi/eius peri
cula foꝛ midamꝰ debiles 2 multipli
citer imperfecti · Qui ſoꝛtes ⁊ pfet
ti ſunt cum dauid·/ ſarcinam hant a
deo tamẽ ſibi impoſitam patienter
ſuſtineant/a tamẽ aim dauid eam
lamentabiliter defleant · Qui autẽ
debilis 1 imperſectus team a doꝛ
ſo ſuo exciciat ? ac tam oneroſo pe
riculo ⁊ periculoſo oneri / libens ee
dat Oꝛ ſi hoc facere ſuperioꝛis ſui
non ſinat auctoꝛitas / tunt ille ſic o
nerig obedietiam reuerenter ferat?
vt honoeis reuerentiam nõ arrogaã
cer ſuſcipiat: net eam ſibi ſed deo at

tribuens v illud dauitiaim memoei
ter teneat Mon nobie domine nõ
nobis: ſed nomini tuo da gloꝛiam
¶ De temptationibus ? eurbatſoi
bue aue paſtoꝛaliss

„

Ed het hactenus de allenis
pecatie: nunt de pzopzijs

videamus Conſidera ergo in ſolli

iitudine paſtoꝛali quota qꝙ; varie ot

cirrant temptationes et ocraſiões
pecatosum⸗Ibi quippe delicie / ibi

diuitie/ ibi populares honoꝛes Ex

quibus triplex illa quam ſupzꝛa me
minimꝰ / vicioeum voeago naſcitur
Ex delitijs· ſ naupiſcetia arnis /

ex diuicijs concupiſcẽtia oculoeum /

ex honoeibus ſuperbia vite Et qs
neſciat nimis eſſe difficile / non dica
vincere ſed ſugere in delicijs / gule
luxurie voluptatem? in diuit ijs
oedinate auaricie cupiditatem ? in

honoeibz ſuperbe gloeie vanitatẽ 2

Quis pꝛeterea ex hac pꝛoclla ena
care poterit ſine multiplici pertur
batione vite / leſione fame/ at pplex

itate qanſciente? NMunt vita in ſua

virtute conalutur ⁊ nunt ſama in ſu
o honoee ſcandalizatur: nũt conſcẽ
tia in ſua paœ moleſtatur· Quid
dioo moleſtatur 2 Ymmo pene dei
ritur- Quis enim perplexas on
ſcientie nodos euoluat quibus iſ
te ſtatus inuoluitur 2 nunt in gu
bernatione domus ac familie / of

ficiarioꝛũ quoqʒ æ lateralium miniſ
onſer

troꝛum / nüt in acquiſitione /
a iij ·

S 1 0 V

R

Balancde Q

20

Focus

N

K

J

10

H

G

F

1

E

5

16 17 18 19
VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset

15

14

11

10

. Copyright 4/7/1999 VXVMaster GmbH wwW.yxymaster. com