Gb666_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Tractatus et sermones. Peter, von Ailly, Kardinal —õ 4 = ”sä * “M 4 * . . 4 * ðß W EWãà H òMDü 1 . N12511942585 021 UIIIHINIIIIIIIIIINI Trc us Tüühinaen In hot volufnie atinẽt tractatꝰ moẽs ꝓpilati a reuerẽ diſſuno dño dño petro ð aylliaw ſatre theologie toctoꝛe quõ da carellario paiſieñ ptg ea aniceñn ep̃o ⁊ Camera eñ deinde ſeẽ romane eæiĩe cardinali Et p̃ᷣmo Speculũ aſiderationis Coöopendiũ gteplationis 7 habz du 00 tractatus⸗ De qtuoe dibg ſcale ſpualis ex die tis beati bernardi Verbũ abbꝛeuiatũ ſuꝑ pſalterio Deuo ta medita ſeu expõ ſuꝑ vi⸗p mis vſibq pſalmi In te dñe ſperaui gtẽ deuota medita tio ſeu expõ ſuꝑ reliquos verſqeiuſtẽ pſalmi Alia deuota meditatio ſuꝑ pſalmãũ Judica me deꝰ ꝛc Expõ ſuꝑ cãtie cãtioꝝ Tractatꝗ ſuꝑ ſeptẽ pſal moopñiales Lrackatg de okone dnica Oꝛo dnica anago gice expoſita Deuota meditatio ſupꝑ Aue maria Trackatg ſuper cãtico bteẽ marie Tractat ſuꝑ cãtic zacharie Tractatò ſup cãtio ſymeonis Inhe Epylogꝰ de qdꝛuplici eracio ſpuali Trackaty de duodeã honoeib? ſancki ioſeph viri marie · Tractatus de anima „ . Sermo pᷣm de aduẽtu domüni Hermo ſecũdꝰ de eode m Hermo tercius de aduẽtu domĩ er ſpecialiter de aduẽtu ad iudicũ⸗ ermo de natiuitate domiii— Itẽ adhuc ſermo de eadẽ ſeſtiuitate⸗ Hermo de circuciſione Hermo de ſeptuageſima pdicti ſermonis Sermo fackus gſtãtie in oncilio ge nerali / dnica in medio qdꝛageſime Sermo in die reſurrectiõis Hermo ĩ die penthecoſtes Itẽ adhut ſermo de eodẽ ſeſto Mod vel foꝛ ma eligẽdi ſũmũ pon tifiem Sermo de ſcã trinitate Itẽ tõſtitutio eiuſ ẽ ſcẽ trini ta tt be nedicki pape xiij· qᷓ facta ẽ occaſione £⁵ Hermo de ſcõ griſogono mẽe e rmo de ſcõ ludouico karoli regt ſiilie filio ep̃o tholoſano Sermo adhut de eodẽ Sermo de oĩbus ſanctie Hermo adhut de cadẽ ſeſtiutate Haormo factus ĩ ſynodo mmeraeñ Itẽ adhut ſermo de ĩ eodẽ⸗ Omelia ſacta i ſynodo ſuper illo e uagelio DeſiFuit dñs alios lxxij Hermo de ſcõ donmmnio Smo de ſancto ſranciſco — õs —Jẽ . 4 — Rür Inapit ſpeculum oſiderationis / editum ſiue cõpilatum p teuerendũ in xpõ pꝛem dompnũ petmũ de aly ao theologie doctoꝛem at epiſopũ mmeraeenſem 7 poſtea cardinale Ractat⸗ ſequẽs qui ſpeaulũ Mptes ſcdin tres onſideratio ¶ Pꝛima pars habz ſex capitula⸗ Pꝛzimo triplic oſiderationẽ pꝛopo nit / 2 °pꝛimã oſiderationẽ pꝛoſe quitur / Tercio piculũ pꝛelatiois tludit / Quartu de tẽptatiõibg turbationibꝰ aite paſtoꝛalis/ Nuitũ de laude vite quiete ⁊a clauſ tralis DHextũ de hijs que iuuãt ad purgationẽ vicieu· Dalda pars habz ix. capitula⸗ ¶ Pꝛimo ſecdam oſiderationem pꝛoſeqtur / Decudü de trbg vtu tibg theologicis / Terciũ de quatu oe virtutibg ardinalibus / Quar tũ de diſtinctiõe virtutuũ cardinaliũ ſcdm quoſdam phos / Quintum de virtutum diſticione ſceᷣm phos peripatheihios / Hextũ de virtu tibg ꝑ tinẽtibg ad pꝛudẽtia / SHep timũ de virtutib Ptinẽtibg ad tem. peraniia / Ockauũ de vtutib pti nẽtibg ad ſoꝛtitudinẽ / Nonũ de Vtutib tinẽtibo ad iuſticiã G Tertcia pars xxicapitula otinet ¶Pꝛ imũ terca oſiderationẽ Pſe uitur·/. Secũdũ de actiue atẽ ksk vite ꝓparatiõe / Tertciũ de ijjs qᷓ ad onntẽplationẽ diſponẽ da alſideratioĩs intitulattrex ipſe reſpondeas⸗ atẽplationẽ iuuãdo pficiũt/ Qut tum de hijs que ontemplationẽ ſummãdo perficut / Hextũ de ſideratiõe eoꝛũ que nos ſumg vel qᷓ in nobis ſunt / Heptimũ de oſide ratiõe eoeũ qᷓ iuxta ſeu ꝓpe nos ſũt Oc auũ de oſideratione eoꝛũ qᷓ tra nos ſunt / Nonũ de oſidera tione eoũ que ꝓ nobis ſeu pꝛopter nos ſunt / Decmũ de ontemplati one eoeũ que ſupꝛa nos ſut / Vn decimũ de gtẽplatiõe in btis aĩabꝗ xij/ de cõtemplatiõe in angelicis ſp iritib xiij / de Otemplatiõe ĩ di uinis perfeckiõib3 19 xiiij · de tribus gradib oſideratiois êxv· de dzꝛa oᷣ gitationis meditatioĩs gtempla tioie / xvi· de ſex genenbg ontem plationis / xvij de triplici elo aĩe 1 de ſex wꝛteſpõdẽtibg alis gteplati onis/ / xviij/ de varijs modis et varijs gradibg triũ modoeũ otẽpla tionis .· / xx.· de ſer documẽtis acq trende 27 ſeruande gtẽplationis / xxi/de auibuſdã notandis cirta per fectionẽ ontemplationie⸗ Incißit ſpeaulũ cõſideratiols⸗ Viſqs es qui a mundi ſol licitudine elogaſti fugiens 2 iuxta verbum pꝛophete manens in ſolitudine / ad tranquuli tutem vite quietioeis migraſti vt poſitum tuũ firmi ſtabilias⸗ ſtabi liuſq; onfirmes, Teipſum ad quid veneris diligẽter ĩterroga / aſſidu a meditatione per ea que in hot tã * ſideratiõis ſpeaulo perſpexeris abi d 1 2. ow W nit aapifulum pꝛimu Npꝛimis igitur conſidera te pꝛintipaliter ad tria / ad que om nis humane vite tẽ dere debet intentio· hot eſt ad vicioꝛum purgationẽ / ad virtutũ plantationem/ et ꝑ het ad pꝛemioeũ qua ℳ lemcuaz pzeguſtationẽ ve niſſe / / Mam vere ſit eſt / ꝙ quicũ qʒ ab exteriozum tempoealiũ turba tione ad iterioꝛem ſpualiũ vactio . nemy/per diuinam vocationem qua ue è HS æutis atirahütur non niſi pꝛius ex purgatis vicijs 1 oomplantatis vir M tutibvad illam eternoeum pꝛemio RAhum ſuauitatemquatum in hac trã * ſitoꝛ ia vita cõreditur videndam et vtrũqʒ pꝛequſtandam ſubleuantur/ talibus enm per pꝛophetam dicit . l. Guſtate 2 videte/ quoniã ſuauis ẽ doming ¶Bꝛimam dſiderationem pꝛoſeq̃ . tur caplim ſecundum tionis pꝛincipiũ id eſt àd pur gationẽ vicoeum pertinet audi et diligenter attede terribilem diume eſt in mundo ⸗· aut eſt concupiſcẽtia carnis aut concupiſcentia oculoeũ / aut ſuperbia vite O vicioꝛ um voꝛa ginem O nimium infelieem ma leqʒ; ſecurum qui in tata tamqʒ pe ſi de ſcola vanitatis p ſcalam veri Vantum aũt ad huig oſidera ſcripture ſniam Omne inquit quod niculoſa tempeſtate ſeſe felicter aut ſeane ſtar fallaciter ſeduckus exiſti mat Quid ergo aliud reſtat/ niſi vt ab huig mundi turbido marivin poꝛ tum quiete ſalutis euadas ? vbi nõ ſolum tuoeum ſed et alienoꝛum viei oꝛru canpdim at ſilla effugias? Dz vbi hunt poetum queras aut vbi in uenias onſidera⸗ pꝛofecto ſi experi entie tredio illum querere ſecuriue ⸗ a facilig inuenire poteris in tlauſtra li ſolimidine / ꝙỹ in ſollicitudine gaſto rali- Queris cur ita ſit? Nam illa ſuoꝛum tantumm / iſta vero a ſuoꝛum et alienozum petetoꝛum alram gerit· Vis ſene quoꝛum? Certe o uium agnozum rerte hedoeum / quod terribilius eſt luporum / ſi enim paſto es / curam habes our um / id eſt ſimplicium ſubditoꝛum / airam agnoeum / id eſt mediorrum a maioꝛum Curam hedorum at lu poꝛum id eſt peruerſoꝛzũ errantiũ ſeuiẽtium Quot enim tales lupos et ſeallares eccleſiaſtiws / hodie xpꝛiſti paciatur ouile quibꝰ paſtoea lis ture ſollicitudo iugiter perturba tur uquis enumerare ſufficiat? Et tamen tuũ eſt officiu/ puſilum gre gẽ ab huuſmodi lupoeũ ſeuicia de fendere Tuuũ eſt officum· eccleſiaſti cum ouile / nüt verbo pꝛedicationis nunt exemplo onuerſationis / nunc ſub dio tempoꝛalis ſuſtentation is ſuauiter paſcere/ quan dogʒ vero ba rulo ſpiritualis wꝛrectionis ſalubꝛi ter percuterene nonnung gladio ſe ueriois exommunicationis ſeuien / 60 . tis obſtinationis ontumacam oer endo ſenee Tuum ergo eſt offieiỹ ₰ — — . „ ſite omnlum pa quodammodo tu is humeris ſupportare · Leu ; in ſuaue iugũ ⁊ vere onus grauiſſimũ angelicis eecam humeris ſoꝛ midan dum⸗ ¶ MBeriaulum pꝛelationis gtludit Erte huigoneris pondus exy Atus erat ſanctus ille texa pso phata dauid qui ad deum lacrima biliter exclam abat Induxiſti nos in laqueum / poſuiſti tribulatiões in doꝛ ſo noſtro / impoſuiſti homines id eſt hominũ pecata ſuper capita nrã⸗ O qualis a quantus ⁊ qꝙᷓ; ſoꝛtis ⁊ multiplex tribulationũ laqueꝰ O te elicem / ſi de lloeum numero ſueris in quoꝛum perſona per pſalmiſtam canit᷑laqueꝰ ꝓtritus ẽ q nos libera ti ſumus Quid ergo diemus? An paſtoꝛalem ſollicitudinem condem namꝰ ? Abſit · Ded eam laudantes 2 venerantes eius onera pertimeſ timus fragiles a infirmi/eius peri cula foꝛ midamꝰ debiles 2 multipli citer imperfecti · Qui ſoꝛtes a pfet ti ſunt cim dauid/ ſarcinam hant a deo tamẽ ſibi impoſitam patienter ſuſtineant/ tamẽ aim dauid eam lamentabiliter defleant· Qui autẽ debilis imperſectus 7team a doꝛ ſo ſuo excuciat? ac tam oneroſo pe riculo z periculoſo oneri / libens e dat ꝛ ſi hoc facre ſilperioꝛis ſui non ſinat auctoꝛitne / tunc ille ſic o nerig obediẽtiam reuerenter ferat ? vt honoeis reuerentiam nõ arrogaã cer ſuſcipiat: net eam ſibi ſed deg at tribuene illud dauitilim memoei ter teneat · Mon nobis domine nõ nobis: ſed nomini tuo da gloꝛiam ¶ De cempeationibue ? turbatlõi bus aue paſtoꝛalias H Ed het hactenuo de alienis pecatie: nunt de pꝛopzije videamus Conſidera ergo in ſolli titudine paſtoali quot ꝙ varie ot currant temptationes et ocaſiõee pecatoꝛ um/ bi quippe delitie / ibi diuitie/ ibi populares honoꝛes/Ex quibus triplex illa quam ſupzꝛa me minimꝰ / vicioꝛum vorago naſcitur Ex delicijs· ſœnaupiſcetia carnis / ex diuicijs ooncupiſcẽtia oculoeum / ex honoꝛibus ſuperbia vite/ Et qs neſciat nimis eſſe difficle / non dica vincere ſed ſugere⸗ in delicijs / gule luxurie voluptatem? in diuitije ĩ dedinate auaricie cupiditatem 2 in honoeibo ſuperbe gloeie vanitatẽ 2 Quis pꝛeterea ex hac pꝛoœlla ena care poterit ſine multiplici pertur batione vite / leſione fame/at pplex itate qanſciente?ꝰ Nunt vita in ſua virtute conalutur ⁊ nunt ſama in ſit o honoꝛe ſcandalizatur: nũc onſcẽ tia in ſua pace moleſtatur · Quid dio moleſtatur 2 Ymmo pene dei ritur Quis enim perplexas on ſcientie nodos euoluat/ quibus iſ te ſtatus inuoluitur 2 nunt in gu bernatione domus ac familie / of ficiarioꝛũ quoqʒ æ lateralium miniſ troeum / nüt in acquiſitione / onſer 477 R i* uatiõe at diſpenſatione tempoꝛali um /in deſenſiõe iurium⸗ in diſcuſſt one huum nunt in adminiſtratioe ſpiritualium · in oꝛrectio ne moe ũ ĩ vana quogqʒ ambiguitate at ambi gua fluckuatione caſuum dubioꝛ um inœſſanter emergentium / animu la cerantiũ at in diuerſa aduerſa tra hentium? Hec ſunt igitur aliaqʒ in numera magts deflenda lacrimis / ꝙ litteris deſcribenda⸗ que in paſto rali ſollicitudine mentis quietem et ſpiritualem tranquillitatem pertur bant ?ꝛ que alm miris inenarrabili bus modis vicioꝛum ocoſionem beant: minime ad eoꝛũ expurgauo nem pꝛoficiunt. ſed offiaunt maxie ¶ Caplm quintum VWötra vero tlauſtralis ſolitt do ⸗ab huiuſcemodi perturba tionibus quieta ad purganda pet cata liberius poterit intendere/ 2 oz rigenda pꝛeterita /2 fugiendg pꝛeſẽ —0 quomodo inquies hot po OAteſt humana fragilitas effie⸗ tia/ a pꝛecnuendo futura⸗Cur ita? quia cum tres ſint aduerſarij / mun dus / caro/dyabolg/ quibus impug natur humanum genus ad pecca A atqʒ vicia pꝛouomtur: illa ſolita ria et ſpiritualis traquillitatis ve lut caſtrũ munitiſſimuũ / vbi eceũ inſi dijs at machinamentis reſiſtitur · bi quippe mundi vanitas ontemm ¶ De laude vite quiete tlauſtra lax dyaboli malignitas fadlius eui tatur- Ibi coontra hoꝛum aduerſaro rum inſultus /tres turres ſoꝛtiſſime ſiemiter ſtabilite at ſtabiliter firma te ſunt · Contra mundi auariciam voluntaria paupertas / contra car nis conaupiſcentiam / munditia et caſtitas/ contra dyaboli ſuperbiam / obedientia humilitas Quid plu 1q 2 Jbi ad uiuſmodi vg ? J bi a uerſus huiuſmodi hoſ tium ictus q iaalla/ieiunis⸗ vigili is/ oꝛationibus / alijſqz regularbus diſcipluns taq; armis ſpiritualiby/ humana fragilitas pugnando at re ſiſtendo pꝛotegitur Quid dieo pug nando at reſiſtẽdo pꝛotegitur · yn mo vero ibi non ſufficit peratis at q; vicjs pugnando reſiſtere · ſed ea deuota religio ſatagit vinondo te pellere trepellẽdo purgare: purgan do radititus extirpare (De hije que iuuant ad purgatio nem vicoecum · re: ſane cum hot non poſſit virtute pꝛopꝛia · ſed dei ſpecialiter auxiliã te graca · Ipſa tamen ad hot ex ſit aerga deum humiliatione roboea tur ab humili ſue oonditjois me ditatione iuuatur / Noc eſt ſi hu militer meditetur ſue generationis ingreſſum miſerabilẽ· ſue onuerſati onis pꝛogreſſum oulpabilem ſue⸗ Lapiculum ʒ—ʒ—ʒf ðòð diſſolutionis egteſſum dampnabilẽ Di diligenter wnſideret ſue carna lis ociginis vilitatem / vite pꝛeſen tislabilitatem/ fſuture moꝛtis neœſſi tatẽ / Vilitasoeiginis humane oſ tenditur / quia homo de humo ymo de humoee ſpmatio ſoꝛ matur · In culpa concipitur / in pena naſcitur⸗ ALabilitas pꝛeſentis vite detlara tur ex infirmitate oꝛpis / ex debjli tats ſenectutis / ex inſtabiulitate tẽpo ris / Æͤitus mortis future demõ ſtratur ab oꝛiginali culpa / a tempo rali pena/a ꝛ poeali miſeria · Ded heu aum moes iſta ſit ineuitabilis / at irreuocabilis / tamen incerta eſt mortio hoꝛa et indeterminabilis⸗ Cũqʒ cam multa æ magna mala pꝛeœdant / maioea plerũq; oomi tentur / maxima deniqʒ ſubſequuũtur videlicet terribilitas iudicij acerbi tns purgatoꝛij/ vel hoerenda pena litas inferni / Nect ſunt nouiſ ſi ma noſtra / ad que ſapienter intelli genda iugiter memoꝛuda ſcriptu ra diuia nos excitat · Vtinam inqt ſaperent ⁊ intellige et ac nouiſ ſima pꝛouiderẽt· Et iterũ emoꝛare no niſſima tua / æ in eternũ non pecra bis Hane vbi frequens at feruens. hoꝛum meditatio mẽtem ocupat: non ibi pecatozum ac vicioꝛum ra dix pullulat/non ibi gula carnis cõ rupiſeentiam pꝛouoct/non luxuria matulat/ non ſuperbia inflat · non inuidia murmurat non ira inflam mat non auaricia ſtimulat non accdia inquietat At ideo cum ſepti ſoꝛ mis huiꝰ nequicie radix extirpo tur. omnio plantatio vicioſa purga ¶ Secũda pars Heaude partis pzimũ capituluũ ecundam conſiderationẽ pꝛoſeqᷣtur IJxim ergo bꝛeuiter de pꝛima cõſideratiõe / hoc eſt de purgatione vicio mm/ Nuůt qð ad ſecudã attinet de plantatione virtutum ſequamur / Hec aüt adeo conex a ſunt vt vnum ad aliud inſcpabili ter cõſequamur Eſt qppe humang animq velut ager ſpiritualis in quo dum expurgantur vicioeum ſpine⸗ ſequens eſt/vt in eo vixtutum pla tule inſerantur,· Dicut ergo pꝛimũ ſic ⁊ ſeaundum Faciliꝰ in ſolitudine teligionis ꝙᷓ; in pꝛelationis ſolliciti dine operamur⸗ Qua in te illud cõ ſiderandum nobis eſt. ꝙ religio eſt quaſi ſcola vixtutis acquirende a cõ ſeruande Pꝛelatio vero quaſi ſcala virtutis iam acquiſite 71 pfecke at non ſolum in ſe⸗ ſed in alios ex ercende illa ergo inferioe· iſta ſupe rioꝛ · illa ſuauioz· iſta ſublimioꝛ⸗ illa quietłoæideo faclioꝛ· iſta om muni oe ideo fertilioꝛ· Quapzopter ſum opere auendum · ne vel religioſus pꝛelationis ſollicitudinem velut in fructuoſã deſpitiat / vel pꝛelatus te ligionis ſolitudinem / velut inutilẽ conte mpnat / ſed ille pꝛelationi ho noꝛem · iſte religioni amoeem exhi beat · Qui vero paſtoꝛalem curam habet / at ideo vitam tlauſtralem 2 ſelianam tranquillitatem / nõ om nino ſequi valet »hant tamen ſuſ pirans deſidetet “ eam vteũqʒ teſt imitari ſtudeat/ in animo ſo tlauſtrum ſibi at ſpintualem ſolitu dinem cnſtituat / vbi ſeſe vireſqʒ ſu as recolligat / vt ſit facinus vel virtu tes acquiat „vel acquiſitas auſtodi at · Der tribuo Dirtuttibus heologich Capitulum ſecůdu one loquamur / et earu nume um atqz oꝛdinẽ deſcribam9· SHüut itaqʒ ſeptem virtutes / quaſi pꝛelate ſeptem pꝛĩcipales in oto ſpirituali Ex quibg eterarum virtutum rami naſcütur · Narum tres pꝛime at p̃ tipue ſunt fides /ſpes /caritas / que theologice/ id eſt diuine nominãtur quia pꝛintipaliter animam oedinẽt ad finem ſupꝛemum qui dens eſt⸗ Virtutes autẽ alie cira ea que ad ſinem ſunt verſantur Fide ergo bo nitatem finis agnoſcim / caritate deſideramus / ſpe vero fidugiam op tinendi habemus/ Fide agnoſcim quo debem tẽdere / caritate adð illud amamus peruenue / ſpe onfidimꝰ pertigere Lũq; anime noſtre vites imperfecte i in ſuis actibg at diminu te ſint / vis rationalis ĩ ognoſcẽ do / vis oonaupiſcibilis in volendo / vie⸗ iraſeibilis in exequendo »Fides eſt directio og nitionis in rationali Ca ritas eſt oedinatio valitionis in on Ed iam de virtutum plantatt etutio nis i in iraſcibili „Quia vero ardua eſt via qua in deum tenditur et anime virbus inacreſſibilis niſi diuina virtute iuuetur / deo fides diuine veritati ſpes diuine poteſ tati / caritas diuine bonitati peni tus innititur / Per fidem deus ſue veritatis lumine animam dirigit * Ber ſpem ſue poteſtatis iuuamen erigit · Per caritatem ſue bonitatieè duledine trahit / trahendo ſuaucter allicit Ailiciendo ſecu eam ſpuͦaliter vnit; 27 tanq virginem aſtam ſibi deſponſando oniungit Virginitas eni mentis in hot conſiſtit; vt fides ſit integra / ſpes ſolida caritas ſin Era⸗ (dDe quatuoe vtutibus cardinali bue, ¶ Capitulum tercum⸗ WVnt autem alie quatuoe vir tutee pꝛudentia; temperanti a/ 2titudo / iuſticia⸗ qute caurdinales ommuniter no minantur · Vel qn ter etarum pꝛeminentiamaut pꝛin tipalitatem / qua ceteris virtutibus moealibus pꝛeferuntur vt alie ad eas quodam modo reducuntur Vel quia ſieut hoſtium cardmi / ſit moꝛa lis wnuerſatio eis in nititur Vel qꝛ ſicit cardo ſtabihs manet / in quo hoſtium vtitur · ſic hee vtutes ſta biles ſunt. het ea circa que Vſantur illa videlict quibus ad vltimũ ſinẽ vtendum eſt / ontinua mutabilitate voluantur · Pꝛudentia igitur ani mam tenet in rationabili veritgte / ne ab ea per ignorantiam errorem aut curjoſitatem reedat „»Tempe rantia eam enet in mediotri neſſi tate· ne per ſuperfluitatem aut di minutionem exedat · Koꝛtitudo te net in animi equali tate et quedam equali ſtabilitate ne aduerſitas eũ deiciat Juſticia in pꝛoximi vtilitate/ ne ei nocat ſed vtiliter ꝓfiaat Hee itaq; virtutes in hoie motus viriũ anime dirigunt Pꝛudentia actu ra tionalisqui eſt bonũ æ malum diß cernere⸗ Temperantia actu concupiſ ribilisqui eſt / velle bonu deleckabi leKoꝛtitudo actum iraſcibilis/ qui ẽè/ aggredi arduum ⁊: ſuſtinere diffiale Juſticia vero actus hominis quos a lie vtutes dirigũt teſpeuũ ſui / viree omnes circliendo dirigit treſpcũ pxi 4 mi Harum quoqʒ virtutum nume rus ſufficientia ex eoꝛum officijs derclaratur Pꝛudentia quaſi lumen Pferens intellectum dirigt t Tnplex autem alia virtus ea quaſi lucernaã ſequons affectum perficit, videlicet temperantia reſpettu eius qð infra nos eſt Foꝛtitudo reſpettu eiꝰ quod contra nos eſt Juſticia vero reſpectu rig að iuxta nos eſt aut ſupꝛa nos eſt id eſt pꝛoximi et dei Pꝛzudentia ergo eſt in eligendis· temperantia in vtendis/ ſoꝛtitudo i in tolerandis / iuſticia in diſtribuendis Harum pꝛe terea virtutum effettus cõtra quatu Oe oeiginales defectus militant / on tra ignoeantia pꝛudentie ognitio⸗ contra concupiſtentiam temperatie modera tio contra infirmitatem ſoꝛ titudinis roboꝛatio⸗/ contra maligni tatem iuſticie tectitudo His deniqʒ ruatuoe Vtutihus velut quatuoe pze Kioſis lapidibue xpꝛiſti ſponſe woꝛz o na quaſi totidem ſtellis rutilans de oꝛatur Pꝛudentiam habet a parte ante rioꝛi vt caueat a malis ſuturie? Juſtiaam a parte poſterioei⸗ ut ſatiſ fauat de pꝛetentis / temperantam a dextris ne eleuetur in pꝛoſperis: poꝛtindinem aſiniſtns/ ne ſucübat in aduerſis 7 de e diſtinctione virtutum cardi nal Köm quoſdam philoſophos Capitul quartum⸗ Vidam at philoſophi pꝛedie eas virtutes varijs gradibues inxerũt· dicctes quatuoe eſſe qua ternarum genera virtutu⸗· Ex hiys pꝛime politiœ nominantur· ſecude purgatoꝛie/ tercie animi iã purga tquarte exemplares · / Politie ſunt hominis in quantum ſocialem animal eſt Vüs boni vin teipubli æe conſulunt . et vꝛbes tuentur Hijs parentes venerantur liberos amãt pꝛoximos diligunt · Pꝛudentie ve ro hominis politici officum eſt vni uerſa g ogitat vel agit ad rationis noꝛma dirigere at nichil p̃ter rectum velle vel faere Temperantie nithil appetere penitendum. in nullo mo deratione legem excdere· ſub iugo rationis aipiditatem domare ſoꝛti tudinis eſt animum ſupzꝛa periculi metum agere · nichilqʒ niſi turpia ti mere tolerare foꝛtiter vel aduerſa vel pꝛoſpera⸗ Juſtiae vero Enane xe vniauqʒ quod ſium eſt- / / HSeainde virtutes quas purga toꝛias vocant / hoĩs ſunt in quantũ diuinitatis capax eſt. ſoluqʒ animũ eius expediunt/ qui decernit ſe a wꝛz pocis cotagione purgare⸗ et quada humanon fuga⸗ ſolis ſe ingerere di uinis Hee ſunt ocioſoꝝ· qui reꝝ pub licarum actibus ſe ſequeſtrant Has quida virtutes philozophãtium no minant ⸗- apud quos virtutum offi cia ſic diſpenſant·PBꝛudentie eſſe di cunt mundũu iſtum omnia que in müdo ſunt / diuinoꝛum cõtemplatio ne deſpiete· omnẽqʒ animi oogita tionem in ſola diuina dirigere Tem perantie omnia telinquere / in quan tum natura patitur / que wꝛpis vſg re quirit Roꝛ titudinis / non terreri ani ma a oꝛpe quodamodo duchu phi loſophie reedentem / nec altitudinẽ pfecte ad ſupna aſtenſionis hoerere Juſticie ad vnam pꝛopoſiti huius . ſentire viam⸗ in hant dirigere vni uſcuiuſqʒ virtutis obſequiũ / Ter cie virtutes ſunt purgati deſecatiqʒ animi / et ab omni mundi huig aſp li / reliquo omnes per dedinem deſlu unt/ Ilic pꝛudentia eſt/ mens ipſa diuinna Temperantia quoq;ʒ / que ĩ ſe perpetua intentione onuerſa eſt⸗ oetitudo eſt / ꝙ ſemper eadem ma net / net aliquando mutatur Juſtic a ꝙ perhenni lege⸗ a ſempiterna o peris ſui atinuatione non flectitur. /O ꝙ ſelies illos philoſophos dixerim qui pꝛemiſſos virtuoſe ſub lmitatis gradꝰ nõ tam verbis elo qui ꝙ; factis aſſequi meruerint // Sed non eſt het infidelium ſed xpi anoꝛ ů phoeu perſectiosnet huãne dultrie opꝰ/ſed diuie grẽ Btina ta mẽ phi xp̃iani:. vtinã theologi. vti na religioſi a plati / hec qᷓ a gẽtilibꝰ phüloſophis dicta 7 ſcripta ſunt me moꝛiter tentat: a ea que illi pꝛopꝛi a virtute ſuperbe pꝛeſumere auſi ſüt humiliter ꝑficere deo auxiliante ſiu deet De virtutum diſtinctione ſceðm phuoſ⸗ Ploe peripatheticos 5 aplm quintum⸗ — — anr mi E 1Zat at peripathetiwꝛum pho gine deterſi AAlic pꝛudentie eſt dii rum pꝛineps ariſcotiles ccãa na non quaſ in electionẽ pzeferree gquandam virtutem heroycam ſõp ſed ſola noſſe / et her tanqỹ nichil ali niauerit quam velut diuinam quaſi ud ſit intuen Temperatie terrenas ſupꝛza humaitatis vires poſuit/ hat cupiditates non repꝛimere · ſed peni tus obliuiſci Foetitudinis paſſiones ignoeare non vinere⸗ vt neſciat iraſ n· cupiat nichil Juſticie ita aim ſuꝑ na 7 diuina mente ſoaari⸗ vt imitan do perpetuum cum ea ſedus ſernet / Quarte virtutes exemplares diaintur que in ipſa diumna mente onſiſtunt a quarmm exemplo yden tamẽ parum pꝛoſecutus de virtuti bus ſolum quantum naturalis rati e patitur locutus eſt· a eas in ethy cis diſtinguens in intellectuales 7 aff ionales diuiſit · QNuarum nume rum 2 offitia in tractatu noſtro de anima⸗ hoc modo bꝛeuiter eollegi mus-Intellectuales enim virtutes dicuntur que intellectum perfiaunt / — 1 Et hee quingz ſunt Ars pꝛudentia ſcientia intellecus a ſapientia/qua rum ſufficientia ſit aæipitur · Quia omnis huiuſmodi virtus aut eſt ar u ontingens aut cira neœſſarium Si pꝛimã aut eſt cirea oontingene factibile et ſic eſt ars/ aut ärca on tingens agibile et ſic eſt pꝛudentia Eſt enm differentia inter facibue et agibile ſicut inter factionem et ge tionem· nam actio eſt operatio ma nens in operante Kactio vero eſt operatio extra operantem tranſi ene⸗ Di autem virtus ſit cra ne ceſſarium / vel eſt ara necſſarium in eſſendo / ſiaut ſunt deus et intel ligentie / ſic eſt ſapientia / vel erx/ a neœſſanum in ſignificando / et hot dupliciter / quia vel cra neeſſa rium quod eſt cooncluſio demonſtra tioms 2 ſit eſt ſcientia / vel crca ne ceſſariũ qð eſt demõ ſtrationſs pꝛin cipium7 ſic eſt intellectus / Vir tutes autem affectionales ſunt/que affectum ſeu appetitum æ pꝛecpue voluntatem perficũt Et hee moꝛa les vocantur/quia ex moxe id eſt ex aſſuefactione⸗ et boni operis onſue tudine generan? / Quarũ diſtint tio ⁊ ſufficientia ſic aſſignatur / quia. omnis mocalis vtus reſpicit aliqð bonum tanq obiectum pzꝛoſequen dum vel eig oppoſitum tanq; ſugi endum Omne autem bonum circa qð vſanair moꝛes hominũ aut eſt vtile aut honoꝛabile aut delectabile Si quis ergo virtuoſe ſe habet cir c btile aut circa vtula omunia et ſic ẽ iuſticia 2⁊ maxime amutatiua⸗ quia cnpiẽdo large iuſticiã nd mul en alia ſe extendit. Vel circa vtilia pꝛopꝛia ſicut ſunt diuicie pꝛopꝛie- Et hot contingit dupliciter/ qꝛ vel ſimpliciter ? abſolute / 2 ſit eſt libe ralitas⸗/ vel ſcm quid et c quadã excellentia arduitate / ſciliet circa magnos ſumptus ⁊ ſit eſt magni ſiœntia · Di vero quis ſe habet vir tuoſe cirea honoꝛabile · Vel cirta ho mines mediotres/a het a quibuſdãa vocatur philotomia Vel cirea ho mines arduos 7 magnas dignita tes ſic eſt magnanimitas Hi au tem cira delectabile hot gtingit du pliciter / vel pꝛiuatiue videlicz oppo ſita delectabiliu⸗ id eſt triſtabilꝛa et terribilia aggrediendo ſit eſt ſoꝛti tudo · vel poſitiue ſciliet delecabili a pꝛoſequendo · Et hoc dupliater· vel cirea delectabilia ad vitam / aut ſimpliciter / aut ſcᷣm quid neceſſari a / 7 ſic eſt temperantia / Bel circa delectabilia ad onuerſationem hu manum dedenter pertinẽtia Et hoe tripliciter / quia vel ſcm actum po tentie oncupiſcibilis / 1 ſic eſt amici tia / que alio nomine diaitur ſodali tas / vel ſcm actum potentie iraſci bilis a⁄â ſic eſt maſuetido / vel ſcm actum potentie rationalis Et hoe iterum tripliater / quia vel hot oon tingit ex eo ꝙ virtuoſus rationabi liter a delectabiliter ſe habet cum alijs in oollloquijs / 2 ſic eſt aff abili tas· Vel ex eo ꝙ ſe alie non exhi bet fallaciter/ ſed qualis eſt / talem ſe oſtendit in factis 2 dittis· 17 hee Vtus voctur ventas Vel ĩ hoc iõplacene ſe habet in ludie 7 iolie⸗ hec dicitur eutrapelia / ab eu qo ẽE bonum tropos ouerſioquaſi oĩa chuertens in bonũ ¶ De virtutib Ptinẽtibus ad pꝛu d . ntiam ¶ Capitulũ ſextum⸗ . (ZJot auts peripathetici 7 alij entiles philoſophi de virtuti bue mul ta ſubtiliter diſputauerint Mura tamẽ q magise ſalubꝛiter de eis tractauerunt theologi et philo ſophi xpꝛiſtiani earum ſerutatozꝛes peritiſſimi perfectiſſimi ſectatoꝛ es Ad illas tamẽ cardinales virtutes quas p̃̊no miauimꝰ ſingulas aliae quidem reducere ſatis vtiliter onati ſunt Ad pꝛudentiam illas que ſunt circa cõſiliabilia · Ad temperantiam illas que ſunt circa delecktabilia · Ad foꝛ titudinem illas que ſunt circa ter nbilia / Ad iuſticiam illas que ſunt circa om municbilia // Nec autẽ qualiter effirere curauerint bꝛeuiter diſcurrere temptabimus Ad pꝛudẽ tiam igitur pertinent / ratio ſiue diſ tretio / memoꝛia / intelligentia / pꝛout dentia / circuſpectio / cautio / otilitas 1/ Kationis ſen diſcretionis eſt in ter bonuũ malum / vel iter duo bo na quid meli⸗ / aut inter duo mala quid peiꝰ ſit rationis iuditio diſcer nere · Memoꝛie eſt rewz dari pꝛeteri ca Intelligetie pꝛoſpiœre pꝛeſentia Pꝛouidentie pꝛemeditari futura⸗ Mam pꝛudentis anim tribus tem poibꝰ diſpẽſatur pꝛeterita retoꝛda tur/pꝛeſentia oꝛdinat / fſutura pꝛoui det ; Pꝛouidentin enim dicitur qua 6⁶ ſi pꝛocul videno/cuiq officium eſt ex pꝛeteritis a pꝛeſentibus futura pet pendere »Cirtcuſpectionis eſt inter contraria vicia medium tenere in ter duo mala minus eligere Dn dicka eſt crcuſpectio / quaſi circuqua qʒ inſpectio- Cautioms eſt a virtu ubus vicia qaue virtutum ſpeciem ñ ſerunt diſcernere at diſcernendo ca ugre· / Mam illa vicia pernicioſi us decipiut/ que ſe ſub velamine vir tutis tegut/quia tanto nequioꝛa ſũt quanto eſſe vicia minime ognoſcũ turx / / Doalitas eſt quid aut quali ter doendum vel diſcendum ſit eru dire Mact dockee efficit vt doxen do inſtruat ; inſtruendo placat⸗ pla cndo alliciat / 1 ad bene agendum pꝛomoucat Het diſcipulum uere faat in inquirendo vanam curoſita tem in ſtudendo vagam inſtabilita tem· In tranſcurrendo nimiam ve locitatem / ſicq; eum dirigit vt dili genter querat vtilia/ſtabiliter ſtude at ſalubꝛia⸗perſeueranter teneat / qᷓ eſſe didicerit virtuoſa ¶ De virtutibus pertinentibus ad ennerantiam.⸗ A S. Capitulũ vij⸗ temperantiam pertinẽt gti Mtia / clementia / modeſtia / ſo bꝛietas / ſeu abſtinentia / aſtitas ſeu puditiciaContinẽtia regit animũ⸗ quãtum ad appe titum boni ꝗꝓpꝛij⸗ Clemẽtia quatu ad appetitu mali alieni Modeſtia quatũ ad geſtũ ex terioꝛis modi· / Vnde modeſtia dz quaſi modi tẽpãtia Moddenim * ved inat ſeruandzeſt exterius ſedm pſone d gnitatem vel conditionem ſes m temꝑ s opoetunitatem/ſeðm loa con gruitatem / ſeruadus eſt mo dus in verbo / in riſu / in oꝛpoeis mo ſi mẽbꝛo ũ ſitu /ĩ geſtu· ĩ hitu / in eultu/ in occupatioe / 1 oco / vel in qui et / deniqʒ in omni virtutis achu // HSobꝛietas que ecia abſtinentia vel uandoqʒ parcitas dicitur animaã regit circa dele tatiões q̃ ſunt ſcð m guſtů // Caſtitas vero que quan dogʒ pudicicia nominatur circa de lectationes que ſunt ſeðᷣm tactum maxime quantum ad witum/2 het appꝛopꝛiate cõtinentia dicitur / liet continentie nomen extendatur / non ſolum ad temperantiam in oedinati uppetitus delectandi / ſed eciam ĩioꝛ dinati appetitus habendi / nec ſolũ ad voluptatem carnaliũ deliciarũ⸗ ſed eciam ad aupiditatem tempora lium diuiciarum moderationis gu bernatione refrenẽ dam // Magie tamen ommuniter otinentia ſumi tur pꝛo caſtitate ſeu abſtinẽtia ab õ m citu illicito · Et her multipharie diuiditur · Nam inter continentes / quidam ſit ab illicito witu abſtinent litito vtuntur / quoeum continenti a dicitur caſtitas coningalis· Qui dam vero abſtinẽt ab vtroqz hoc in dupliti ſtatu poteſt cõtingere / vel in eis qui habent integritatem car nis pzopoſitum ſeruande perpe tue in oeruptionis quoꝛum eſt caſti ceas virginalis vel in eis qui marnis integritatem non hebent / quoꝛ um unentia quo ad gerſonas que ĩ ma trimonio fuerunt diritur caſtitas vi dualis / quo ad alias vero non eſt ei ſpeciale nomen impoſitum lieet aut ctinentia pzincipaliter reſpicat delectationem toitus quia illa pze ripua eſt inter delectationes tack9⸗ tamen eciam alias voluptates que tactum allicaunt moderatur⸗ vt in ſuauitate veſtium / leccoeum vnguẽ toꝛum⸗ balneoꝛum carnaliũqʒ con tactuum/ non ſolum genitalium⸗ ſed 2 alioꝛum mẽbꝛoꝛum / Tem perantia inſuper adhibenda eſt no ſolum cire delectationes ſenſuum guſtus 1 tactus / ſed ecam viſus au Ditus olfactus ſed non ſunt vſita ta nomina virtutum que hijs trabg appzꝛopzꝛiantur ſenſibus Der virtltibus pertinentibus ad foꝛ titudinem ¶Capitulum octauũ „ aſd foꝛtitudinem pertinẽt mag Ananimitas · ſiducia· ſeauritas· pacientia/ cõſtantia magniſicentia⸗ tur/ qaia ſoꝛtitudo animi debilita tem expellit- et eius magnitudi nem efficit / In quantum vero ſoꝛtitudo debilitati oppomitur „tri plex per eam animi debilitas expel litur „»Pꝛzima eſt nimia paſſibili tas a malo futuro que timiditas votatur/12 contra hac eſt ſecuritas⸗ Seaunda eſt nimia paſſibilitas a pꝛeſenti malo que teneritudo vel . animi mollicies dicitur⸗ca cõtra hat eſt pacientia⸗/ Tercia eſt nimia inſta bilitas in ppoſito que ſimilis virge debili aus arudini veto agitate fana liter in omnẽ partem flectitur & c tra hat eſt onſtantia⸗ In quantum vero ſoꝛtitudo animi mag nitudinẽ efficit tribus partibg diſtinguitur⸗ habet enim eig actus pꝛinupiũ me dium finem · Quantum ad pꝛin cipium ad eam ptinet magnanimi tas / que eſt rationabilis terribilium aggreſſio · Quatum ad mediũ fidu tia que eſt rei inchoate ſeaira Pfecu tio/a eam ad ſinem pducẽdi firma ſpes a expectatio- Quantum ad fi nem / mag nificentia/ que ẽ / rer gel ram m ſelix cöſihematio⸗ ¶ De viratbo ptinẽtiby ad iuſtici ¶Capitulũ nonũ⸗ — ) d inſticia perkinent multe vir tutes quas varij varie aſſig nant· NMa quida eã diuidũt in ſeuen tntẽ q liberalitatẽ Eſt autem ſeueri tas virtus debito ſupplicio wercs iniuriam liberalitas vero virtus beneficioeum erogatrix- auam pꝛo affectu benignitatem / pꝛo effcã be neficentia vocantet het tota pſiſtit in tribuendo retribuendo · Quam in ſeptem ptes diuidunt · religionẽ / pietatem/ innoctia / amicina reuedẽ tam / goꝛdiam / miſericꝛ dia“ Qui dam vero iuſticum in quinq; Ptes diſtribuũt/ viz obedientiam que eſt reſpectu ſupioꝛum / diſciplinam que 7 eſt reſpcu infenoeum / equitatem qut eſt reſpectu paris / veritatem u fide Nitatem que ad omnes pertinent⸗ Quidam autem duo ad iuſticia pti nete dicut/ vvelle omnibd pꝛodeſſe 2 nulli no ere / que duobg pꝛecptis legie naturalis gueniut / / Dz ge neralioe at perfectioꝛ iuſtice diuiſio hot modo poterit aſſignar· NMam cum ſit officium iuſticie vniaugz ted dere quod ſuum eſt queda debem oômnibus vt dilectionem caritatem fidem Quedam vero non omni bus generaliter ſed ſpecialiter aliq; bus debemus / vt quedam ſuperioꝛi bus/quedam inſeriozibus quedam equalibus vt iam pꝛetactum eſt / Sed aliquid ſpeciale debemd no bis ſpecialiter coniunctis vt parenti bus et patrie beniuolis at cõſangui neis pietatem // His autem qui beneficia wonferunt gracam / Vijs qui mala inferunt vindicatonem⸗ Hijs qui miſerabiliter mala ferunt miſericoꝛ diam Amplig inter ea que ſuperioꝛi debẽtur / aliqd ẽ qdð ſoli de betur deo / vt latria que a quibuſda vocatur religio / Aliud ꝙ ſoli debet treature / vt dulia que greaum nomẽ eſt / qd latine ſeruitus interpꝛetatur Et liet ſeruitus wmmunis deo et cuicũq; alteri quandoqʒ dulia vode tur/tamen ſicut latria / dicitur cultg ſoli deo debitg exhibitꝰ Vnde 2 y dolatria ẽ qua id qð ſoli deo debet᷑ ydolis datur⸗ ſit dulia appzopꝛ iate nuntupatur honoe ſeu cultus debi tus et exhibitus creature·/ Aliud autem eſt quod et creatoꝛi et cteatu te debetur / gt vtriqʒ liet lcðm ma gis 2 minus exhibetur vt reuerenti a obedientla // De pꝛedickis ve ro et his que ad ea pertinent mul ta eſſent dienda que maius opꝰ re gquiterent. Amplius inter ea que ĩſe noei doebstur / ſpecaliter eſt oꝛrectio ſcu diſc plina Et hee multiplex eſt⸗ vna eſt omnibus ommunis / quam debemus oꝛ poꝛi pzꝛopꝛio vt ipſum aſtigando ſubiciam? ſpiritui/quod fit abſtinentia ieiumoeum / aſperita⸗ te ve tium; duricie leckoeum / laboꝛe vigiliarum / pegrinationum / verbe tum /a ſi que ſunt ſimilia / Alia eſt eciam generalis quam debemus Primo / videlitz fraterna wꝛrectio⸗ quiſquis enĩ peccat/in hoc quodam modo pꝛoximo ſubitcitur / vt ab eo ſecreta diſciplina fraternaliter coꝛ rigatur · / Alia eſt ſpecialis qua maioꝛts debent populo ſibi ſubdi to/ et het duplex vna ſpiritualis pertinens ſpecialiter ad pꝛelatos ectleſiaſtios vt eſt ontumacium ex ommunicatio Alia eſt tempoꝛa lis magis pertinens ad pzinapes terrenos vt maleſactoꝛum puniti o que fit materiali gladio Am plig inter ea que par ſeu equali de bemus / ſpecaliter eſt equitas/ que eſt equalitatis amoꝛ in hijs in qui bus debet eſſe equalitas q het val de neeſſaria eſt diſpenſatoꝛibus in rerũ adminiſtratio? mercatoꝛibg / in venalium cõmutatione iudicbg in auſaium examinatione⸗· De ſingulis autem iuſticie aliarugz pꝛemiſſarum vixtutum partibus = ſequi pzeſentis operis bꝛeuitas nõ patitur / ſed ſolum ea ½ (Terka pare ¶Teraam onſiderationem pꝛoſe quitur terde partis cnpitulum pzi mum- Ppeditis itaq; duabus tõſiderationibus pꝛioei bus iam terciam aggre dimur quam de Pguſ tfatione peem ioeum intitulauim» / Expurgatis enim vicijs et plantatis virtutibue dignum eſt vt ex oeto ſpirituali/fructus bonoeũ operum ⁊ virtuoſoꝛum meritoꝛum in hat vita olligamus et in ſutura eternoeum pꝛemioeum ſuauitatem guſtemus // DHunt autem non nulli qui hant ſuauitatem fruckuoſiſ ſimanvedam in vita pꝛeſenti quo dammodo pꝛeguſtare metentur⸗ In quibus illud pꝛophetiaim im pletur/ guſtate quo niam ſuauis eſt dommus/ Quod vtiqʒ hi facil ius aſſequuntur in ocio religio nis qᷓ; in pꝛelationis officiofacilius in ſolitu dine ſpirituali. q;; in tempoꝛali ſolli ritudinefacilig in vacatione gtẽpla tiue vite / ꝙ in occupatione actiue nem hit ſuperficialiter tetigimus vt deuotus quiſqʒ in oto ſpirituali ani me ſue onſideret quanum earum plãtatio fructifiæt a ex earum frut tu quantum deguſtatio mentem e ius vel reficat/ vel ad eternoꝛum p mioeum ſuauitatem pzꝛeguſtadam alliciat⸗ 2ððð in quib vita tẽplatiua videtur ac tiue pminere dicente domino per pꝛophetam va cate videte quoniam ego ſum deg Ber vamtionẽ igitur 7 ſpualẽ qui etem ad diuina viſionẽ gtemplati onem ptingimus / ar per hot ad il lam pꝛemioeũ ſuauem pꝛeguſtatio nem quam hit inquirim. ideo de cõtemplatioe et quo ad eam bere nimg agendu eſt ¶ De actiue a contemplatiue vite . Paratione. Capitulum ſecũdum Bnt igitut duodeã pꝛeroga tiue / que a ſapientibg aſſignat Pꝛima qʒ pfectioe eo ꝙ rei perfectioei at melioei inten dit ſci; deo Achinua vero primo Bn de inter hac 2 üllam het diſtatia ? q;ꝝ actiua in operibꝗ iuſticie ꝓximi ptilitate verſatur· Contemplatiua autem vacis ab omni negoco ĩ ſo la dei dilechione defigitur / ila mun danis rebus bene vtitur⸗ſta müdo tenucias⸗ ſoli deo viuere delectat di ense cum pꝛopheta / mithi adherere deo bon eſt / Semda / qꝛ eſt in dei ognitione clarioe / qð figuratũ ẽ in lya que lyppis erat ociliee Mẽs enim que wontemplando ocia appe tit v ſicut rachel meli ⁊ clari9 videt ſed paucioꝛes filios deo generat⸗ q vero ad laboꝛem actionis et pꝛedi cationis ſe dirigit/ ſicut lya minus videt ſed amplius parit? / Ter tia ꝙ eſtmundioe 7 pulchꝛ ioe· Hic de rachel dicitur ꝙ erat dewza ſaue Svenuſto aſpecn 2 de ontempla tione. ſapientie ſcriptum eſt / vie ein vie pulchꝛe / / Quarta quia eſt ſe curioe / faule enim laqueos peccato rum euadit in terris/ qui oculos ha bet in elis deo de tali viro totem platiuo cniptum legimAmantiſ ſimus domini habitabit confidẽter Quita ẽ quietioe / ideo de ma ria dicitur ſedens ſecls pedes do mini audiebat verbum illius Mari wergo ſedet quia cõtemplatiua pa tatis vicoeu tumultibg. optata ia in xpꝛ iſto mentis quiete fruit᷑ Char tha ſtat/qꝛ actiua laboꝛioſo deſudat certamine · Na ſollicita eſt tur batur erga plurima // Dexta qꝛ eſt iocundioe/ martha enim Ouiuiũ parat domino . maria vero iam in conuiuio domin! iolindatur Con tẽplatiua ergo vita merito maioe eſt q; actiua quia het in vſu pꝛeſen tis operis laboeat illa vero ſapoee intimo ventura iam requiem deguſ tat / Deptima/ ꝙ eſt permanen tioe / ideo dichum eſt Maria optimã partem elegit que non auferetur ab ea⸗ Contemplatiua enim incpit hie 2 in eel eſti patria perficietur/ Ac tiua vero cim oꝛpoꝛe deficit quia 1. eterna vita panem eſurienti no poꝛ rigit vbi nullg eſurit et etera ope ra pietatis ager⸗ quia eis non ibi o pus ent ¶ Ocgaua quia deuotioe vnde maria xrp̃m vnxiſe in euage lijs legitur. n quo vnguento deuo tionis duledo 2 maria contẽ plati o deſignatur / Moni eſt quia de o familiarioꝛ, pꝛopter ea per ioha nem euange liſtam figuratur- qui 2 — ». ena ſupꝛa pedtus domini teaibuit⸗ vbi eleſtia ſecreta ontemplando di dicit /1 Decma quia pzecioſioe eo ſit rario Actiua eni oom munis multon eſt -Contemplatiua vero paucop / qas in archa noe figuratum eſt / que iferius valde lata in ſum mitnte ſetreta erat // Vndecima cy eſt eeleſti vite ſimtlioe/ quia ſimi lia opera ad onte mplatiuam pexti neut qualia ad vitam beatam⸗ bi naq; vambim videbimus vide bimus a amabimus⸗ amabim et laudabimus· / Duodecima quia eſt vltimo fini pꝛopinquioꝛ/nam atc tiua ad ontemplatiuam · Contem platiua vero in deum imediate oꝛ dinatur · Qui ergo pꝛius in actiua vita pꝛofiat / bene ad contemplatio nem aſcendit / qs in iacob figuratur ad quẽ lya pꝛiusqꝙᷓ; rachel ĩtroducta legitur- In quo eccdam deſignatur⸗ ꝙ pꝛelatꝰ debet ſe pꝛius in campo actionis exercere / deinde ad moõtem ontemplationis aſcẽdetre ſicut moy ſes feaſſe ſcribitur Sit enim vtriqʒ vite debet intendere / ut quadoqʒ cũã martha per actiuam i varietate cu ran quaſi a ſe reedens circa ꝓpximũ ſolliatus laboꝛet quandoqʒ vero cũ maria per coonte mplatiuam in vni tate oogitationũ / quaſi ad ſe rediẽs erga deum ſolitarius vat in il lud vnũ omnes anime vires reclli gat / de. quo dicitur / poero vnũ ẽ ne œſſarium. De hys que ad ontemplatlonẽ diſponendo pꝛeueniũt⸗ (Capitulum tercum D hant autem contemplatio Aunem auedam diſponendo n ueniut / quedam adiuuando pꝛofici unt/ quedam onſummando perfici unt / de quibus hit bꝛeuiter pꝛoſeqᷓ mur In pꝛimis ergo dicimus ſex ſunt que inter alia ſpecialiter ad contemplationem diſponendo pꝛe ueniũt/a pꝛeueniendo diſponunt⸗ videlicet quies / ſolitudo / ſuentiũ / lee tio / oꝛatio a meditatio⸗/ In tribg pꝛi miso hot diligenter obſernandu eſt Vit uon ſint implicata terrenis af fettionibus / non ocioſa a meditatio nibus ſpiritualibus / non infruttuo ſa in virtuoſis operibus /et tunt im Plebitur / qad de his tribus bꝛeui V bo iheremias ait/ Dedebit ſolitari us 4 tn cebit / quia leuabit ſe ſupꝛa ſe Quid eſt leuare ſe ſupꝛa ſe / niſi per contemplationem ſuperna aſcende re? Ad hoc autem eciam alijs tribg adiuuamur / na lectione inſtruimur oꝛatione erigimur/ meditatione di rigimur · Hijs namqʒ quaſi tribus ſcale gudibus ad eleſtia ſubleua mur· Met ad hoc pꝛimus gradue ſine dioꝛum connexione ſuffiat / qui a ad ſapientie ctemplationem nõ attingit lectionis inſtruckio / niſi aſ ſit ad erectionem mentis/ oꝛationie deuotio Quippe aum enim illa do nu dei ſit / fatuus eſſe pꝛobatur / qui ſine diuino auxilio ſua induſtria ad cam peruenire pzeſumit / diente ſcriptura / qui indiget ſapientia poſ lulet eam a deo / liet amen Pnten platio ſapientie pꝛincipaliter pzoæ dit a diuina gratia / inuant ni ichi Uomi nus poteſt humana induſtria et ad hoc ꝑ meditationem id eſt intentã mentis onſiderationem dirigimur Holet autem inter meditationẽ ſeu onſiderationem cõtemplationem aſſignari diſtinctio liet ſepe pꝛo in uicem indifferenter vtamur⸗ Medi aatio enim ſeu conſideratio pzopzie ad reium inquiſitionẽ/ ontemplatio vero ad earum certitudinem ptinet vt oonſideratio ſit intenta ad inueſti gandum ogitatio / contemplatio au tem indubia rei ſeu ven appichenſio . leu intuitio⸗ = de hijs que ad ctem ,iagonen adinuando paonaunt (Capialum auartum⸗:⸗ L1 Jat au virkttre omnes ge . neraliter/ tamẽ ſpecialiter do na ſpiritus ſancti ad cõtemplationẽ adinuando pzoficunt hac videlicet ratione quia animam iuuat ad ope randum faciliter æ expedite Cuius rei gratian ſciendum eſt cum̃ ſeptẽ pzꝛintipales virtutes ſint de quibus ſupenus diximus ſunt tamen ſeptẽ fpiritus ſancti dona que yſa loquẽs enumerat · Hequieſcet inquit ſup eũ ſpiritus domini ſpiritus ſapientie et intellectus ſpiritus conſilij foꝛtitu dinis ſpiritus ſcientie et pietatis et ſp intus timoeis dommi Dunt etiã octo ao beotitudines quas xp̃ᷣus in mõ virtutes dict in quantum aĩam itli nat ad operandũu recte Dona in quã tum eam adinuant ad operandum faciliter expedite Deatitudines in quantum eleuant ad operandum p ſecte. Fruttus vero in quantum alli aunt et reficunt ad operandum de lectabiliter iocinde Ded quia pꝛe dicti fruttus cum virtutibus donis at beatitudinibus manifeſte cõueni unt de eis nichil / de aljs vero pau ta dieemg // Et pꝛimo ſeptem do na hot modo diſtinguimus / Nam per ea ſpiritꝰ ſanttus ontra ſeptem temptamenta nos muniendo iſteu it· contra ſtulticiam ſapiẽtia · ontra hebetudinem intellectucontra pꝛeti pitationem conſilio/ contra malum timoeem ſoꝛtitudine / contra igno rantiam ſcientia/ contra duriciam pi etate/ cõtra ſuperbiam diuino timo re· Quatuoæ autem pꝛedictoꝛũ ma locum ad intellettum · alia tria ad affectum videntur pertinere NMam ſtulticia ſiue inſipientia eſt. quando intellectus ſapoꝛe terrenoeum impe ditur a guſtatione eleſtium ſuper noeum· Nebetudo eſt groſſicies in tellect) qua ine ditur ne in cratune 1 te diſcipulis pꝛedimuit Gunt pꝛete rea duodecim fruckus ſpintus ſancti quos apoſtolus nominat. caritas⸗ gaudium⸗ pax patientia⸗ longani mitas bonitae- benignitas, man ſuetudo⸗/fides/ modeſtia/ continenti a⸗ cſtitas Et liet het omnia tam dona qé beatitudines 2 frucktus ſint virtutes aut virtutũ effectus/ tamẽ inter het quidam ita diſtinguũt vt * . ð treatoꝛem agnoſcẽs penetret inter na miſteriozum· // Pꝛeapitatio eſt deſechg deliberationis in hijs ã pertinent // Ignoꝛantia eſt defet tus diſcretionis in his que ommu niter agenda ſunt · Contra pꝛimũ eſt donũ ſapientie quo agnoſcütur ſupenoea Contra ſecundum eſt do nu intellectus quo agnoſcutur inte noea- vnde ab intus legedo dicitur intellectus.1 intellectio quaſi intus lectio Cotra terciu eſt do nu conſii quo agnoſcũt periculoſioꝛa · Cõtra quartum eſt donũ ſcientie quo ag noſcũtur mferioꝛa et agibilia mino ra- // Triu autem maloeum que ad affectu pertinent / vnu eſt reſpet tu dei / ſciliet ſuperbia que eſt inoꝛ⸗ dinata excllentia ani mi cõtra qua eſt donũ timoꝛ is Alind reſpectu px imi / ſcilet duricies / ontra quam E pietas Tercium reſpectu inimici ſeu mali aduerſi / videliet timoꝛis puſil lani mitas / ontra quam eſt foꝛtitu do // Hoꝛ quoqʒ; donoeum tria p tinent ad diuina · Mam dono intel lectus ggnoſcitur dei veritas Dono ſapientie guſtat eius ſuauitas· Do no timoꝛis honoeatur eius ſublimi tas⸗ // Alia autem pertinent ad humana⸗ que diuiduntur in ea que agenda ſunt communiter ab omni bus⸗a ſit ſunt ſub pꝛetepto quod ꝑ tinet ad ſalutis neceſſitatem et ſic arta het eſt donum pietatis · cui in hijs lumen pꝛeſtat donũ ſcientie⸗ Bel ĩ ea que ſpecialia 7 ardua ſũt a cndunt ſub onſilio tancỹ pertinẽ cia ad ſalutis perſectionem/ firch het ẽ donũ foꝛ titudinis / au in his lumen pꝛeſtat donum conſilij· // Hoꝛum pꝛeterea donoeum tria per einent ad intelleckum ſciliet dona ſcientie conſilij intellectus/ tria ad affectum / videliot dona pietatis / foꝛ titudinis 2 timoꝛis Donum ve to ſapientie quodam modo ad vtrũ qʒ videtur pertinere quia eſt eius pꝛium non ſolum videre ſed guſtare Vnde ſapientia dicitur/ quaſi ſa pida ſeu ſapoꝛoſa ſcientia ·/ Ho rum deniqz; donoeum duo pertinẽt ad contemplatiuam videlicet ſapiẽ tia intellectus / quia dono ſapien tie deum cõtemplamur in ſe/ dono autem intellect in treaturis / / Alia quinqʒ pertinent ad actiuam quia timore declinamus mala pietate autem ſoꝛtitudine adiunante / lu mine ſcientie et conſilij bona pꝛoſe quimur / Licet tamẽ inter dona· ſapiẽtia pꝛimo loo a timo vltimo nominetur / nithilominus a dono ti mois / ſapientie ontemplatio in choatur / ſicut ſcriptum ẽ Inicium ſa pientie timoe domini / donis vero medije pꝛ oſiciendo ad perfectionẽ appsopinquatur ſed dono ſapienti ontemplationis perfettio cõſum matur ¶dDe his que ad oontem plationẽ conſummando perficiunt . i Meer illa vero que cõtempla lonis onſummationem pfi kũt / ſeu ei? perfecgtionẽ efficiũt · ſpe cialter ponẽde ſunt octo boͤtudies euangelie / ex eo videliet quia mẽ tem eleuant ad operandum perfer te vt ſupꝛa tetigimus In illis eni oco doctrine ſue regulis / expꝛeſſit xpꝛiſtꝰ9 compendiũ totig euangelice legis a xpziſtiane perfectiõis / ex q̃ bus alia dependẽt oĩa · Vnde vt il lius dockrine perfectionem et ſubli mnil tatem oſtederet / eam daturus aſ endit in montem // IJdeo autem beatitu dines nominãt quia in eis vnſiſtit beatitudo vie / quodammo do pꝛopin qua beatitud ini patrie / et ei in alquibus perſectionibus conſi milie Mam hmõi beatitudo nobis in via pꝛeſeniis vite poſſibilis / in tri bus cn ſiſtere dicitur , In altitudine ſapientie / ſuauitate conſcientie / vtu tis ſublimitate // Has igitur bea titudines ita poſſumd diſtiguere In illis enim ani ma ad bonũ a contra malũ perfecte oedinatur · Ad bonũ quippe oedinate ſe habet / ſi modica bona modicũ diltgat / ſi vero bona e ſuriat 2 ſitiat/ ſi eis ita ahereat⸗ vt nulla pena ab eis ſepari valeat⸗ Ad pꝛimũ ptinet. Heati pauperes ſpirtu · Ad ſecundũ· Gt qui eſunũt 2 ſitiũt iuſtieam Ad tercu⸗ Beati qui pſecutionem patiũtur pzopter iuſticam/ Ad malum vero quis oꝛ dinate ſe habet / ſi nulli malum inſe ret / ſed ſibi ilatum vel gratis aſſũp tum equam miter ferat / ſi alteri illa tñ ꝓ poſſe auſerat· ſi ſtudioſe cauet/ vt nec in quinetur a malo culpe / nee perturbet a malo pene Ad pꝛimũ pertinet beati mites Ad ſecrdum ¶· beati qui lugent Ad teraũ/beati mi ſeriwz des Ad quartum beati mun do oꝛde Ad quintum. beati pacifici 1 In pꝛima autem beatitudine 6 Pfectionis inthoatio⸗ ſcilicet in pau pertate ſpus ſeu humilitate qz pꝛi ma virtus xpꝛiſtianoꝛum eſt humi itas / in beatitudinibus medus eſt perfectionis conſummatio⸗ In vlti ma vero perſectionis oſtenſio · Ad perfectionem itaqʒ duo pertinbt ſci liæt purgari a noxijs a repleni bo 4 nis· Pꝛzimũ ad paupertatem ſp̃s / nd mãũſuetudinẽ pertinet /qꝛ pau pertas ſpiritus ſugat mala que no bis pꝛoueniũt a bonis que ĩ nobie vel cira nos ſunt / ſiat amoꝛem et ſollicitudinem ſeculi · Maſuetudo ve ro ſugat mala que veniunt nobie ab aduerſie que gtra nos ſunt / vide liet perturbatiões animi ·/ De aundum autem id eſt repletio boni / ad alias quinqʒ beatitudines perti net ; Eſt enim duplex bonũ viz bo nũ expediens ſcðm ad vt eſt med: ana vel intiſio membꝛzꝛi ꝓ ſalute wz poeis Et eſt bonũ ſimpliciter a abſo lute expediens· Ad pꝛimũ ptnent luct pnia a pſecutiõis pacientia / qᷓ bus ſalubꝛiter qs hit eligit cruciari vt poſſit in futuro cõſolari ·// Ad bonũ aut ſimpliciter pertinent qua tuoæ ſequentes btudineg dut pꝛi me ad ackin a Alie ad ztemplatiuã⸗ Heatt qui eſuriunt iuſticiam teſpicit bonß adð debemus de neceſſitate⸗ Beati miſerioꝛdes bonũ gð ſa nimus ex ſupererogatione Aliarum duarum que pertment ad cõteplati uã pꝛioe ꝑtinet ad intellectum vide liœt oꝛdis mũdicia · cuig videre de um Poſterioꝛ ad affectũ· ſcz pacis traquillitas / au eſt p̃pare deo men tis habitaculũ dicẽte ha⸗ In pao⸗ fact9 ẽ loc eig · His itaqʒ octo gra dibg mirabilẽ ꝓfectionis ſcalã xe nobis erexit cuiq vtraqz extremitas elum tãgit Ideo in omẽdatioẽ pꝛi me btitudinis vltime dicitur quo niã ipoꝝ eſt regnu eloꝝ. hit videli cet in ſpe et finaliter ĩ te quã iã quo damodo poſſident in eeleſtis ſuaui tatis pꝛeguſtatione· de cõſideratione eoꝛum que nos umus vel que in nobis ſunt⸗ Capitulũ vi⸗ 4 Jſtinximg plura qꝗᷓ aliqualiter ad gteplationẽ ptinere vidẽt Muüc aut ea diſtinguam cire qᷓ cõ tẽplationis gſideratio verſat᷑· Licet enĩ ge a pꝛinepaliter gtẽplatio ſo lũ reſpectu dei ſit· tamẽ ecã e cõſi deratio quodãmo ſe extẽdit ad res alias ꝓ vt in den ⁊ ĩ ei ognitionẽ at dilectionẽ referutur Tria ſunt igi tur ad q hmoigſideratio extẽditur⸗ videliet ea que nos ſumd vel que ĩ nobis ſũt · ea qᷓ cira nos ſunt et ea us ſupꝛa nos ſunt/ de quibꝰ bꝛeui ter eſt diedũ Igitur quatum ad ea aue nos ſum? vel que in nobis ſunt tria oſiderate debe·ſey mirabilẽ hu mani oꝛꝑis ↄꝓpoſitionem- murabili ocem oꝛꝑis ſpus ↄnexionea mi rabiliſſima aie rationalis oditionz Cira pꝛimu cõſiderandu et ad mirandũu E dei artifitiũ in debita v niuerſoꝝ mẽbꝛoꝝqnoetione in oedi nata tam exteroeu ꝙ;ᷓ interioꝛũ ſen Eä diſtinttione in pulchꝛa deniqʒ humani vultus dewꝛzatione quem nterea ſurſũ erectũ ſoꝛmare voluit vt hoiem ad eeleſtiũ diuinoꝛ uqz cõ templationem factũ eſſe oſtenderet vt poeta inquit · Bꝛonaqʒ cũ ſpectent aſalia etera teera Os hoꝛ ſublime dedit elumqz videre Juſſit c erettos ad ſydera tollere vult Cirtca ſcðm vero in ipſa onexione uĩe ad oꝛpꝗ illud ſingulariter admi ratione dig nu eſt/ qð nõ ſolum ip̃m ad vita 2 ad ſenſũ aĩare pt ß in hoc ecia quodamodo ſimilem deo habi tudinem tenet · Ma quemadmodũ deg in om ni treatura ſua inuenitur ſit et indiuiſibilis / per omnia wꝛpo ris membꝛa diffuſa eſt. Et ſicut de us in nuindo omnia ſolo volutatis nutu creauit omnia mouet om nia re git atqʒ diſponit ſit anima in toto oꝛpoꝛe vbiqʒ tota quaſi in ſuo quo dam mundo omnia membza mo uens eis vires influit actiuitatemn pꝛeſtat a ſepe ſola voluntatis liber tate agere imperat vt ideo merito ſapientes quidam hominem mitro oſmum id eſt minoꝛzem mundum nominare voluerint / Cira terci um aũt ipſa cõditionem rationalis b v aie diligenter meditari et vehemẽ ter mirari debem/ nam anima ni chil recte exiſtimat / qᷓ ſeipſam igno rat Neſcit ꝙ ſub pedibg ſuis omnie midana gloeia iacet / que conditio nis ſue dignitatem nõ penſat NMeſ tit oĩno quid de ſpũ angelio / d de diuino ſentire debeat / que ſeipſam pꝛzius non ogitat- Cogita igit᷑ o anima nature tue exœllentiam/ quo modo te ſerrit deg adymaginem ſimilitudinẽ ſuam/ quomodo in tri plici ani me potentia memoꝛatiua ſciz / inte llectiua 7 volitiua / in te ſat te trinitatis ymaginẽ impꝛeſſerit⸗ quũo in virtutib varijs in te ſuom ſi militudinem expꝛeſſerit/ quo modo te ſuꝑ oẽm oꝛ poeam creaturã ſub limauerit / quo ĩ te omniũ creatura tum perſectionẽ quodamodo in v nu collegert / tibi cũ inſenſibilibus eſſe/cum plantis viuere / cim bꝛutis ſentire / lum angelis intellectualiter cognoſcere libere velle ontulerit⸗ quomodo cum eis te in diuiſibilẽ at perpetuam ꝗq dei mapacem atqʒ in e o ſolo quietabilẽ de nichilo creaue rit // Cogita eciam cirea operati ones anime / volubllitatẽ qggitati oni sagilitatem ymaginationis⸗ ingenij acumẽ / diſcretionis examẽ / capacitatem memoeie / viuantatem intelligentie / circa het alia plura ſtupenda / de quibus in tractatu noſ tro de anima ompendioſe multa oollegimuse · / Ded ne tue natu ralis dignitatis toõſideratio te extol lat / tue eciam imperfectionis deſet eum onſiderate neoſſe eſt / vt vni 4 p aliud temperetur⸗Agnoſte itaz quid fueris / quid ſis / quid eſſe debu er / quid eſſe poteris/quid ſueris p naturam / quid ſis per culpam / quid elſſe debueris per tuam induſtriam⸗ quid adhut eſſe poſſis per diuinam graciam · Nut maloeum tuoeum re miniſcens / onſidera vbi fueris nũc diuinoꝝ iudicoeum ſentẽtiam metu ens / oogita vbi eris nũc mala pꝛe ſentis vite attendens / ſolerter me tens / agnoſce vbi ſis· nunt bona ſuperne patrie contemplas / ſalubzi ter lugens⸗ cõſpie vbi non ſis· Cõ ſidera deniqz o homo diff mitionẽ tua quia animal es rationale moꝛ tale / vnde quia rationalis es· cim deo et angelis participans / mẽtem in elũ erigere quia moꝛtalis es- cum terrenis animalibus viuene / mortem meditar metuere finem debes · Vinc a poeta dickum eſt · O felix moꝛtale genus ſi ſemper habe ret Cternum pꝛe mẽte bonũ / finẽ qʒ timeret ¶ De cõſideratione eoꝛum que iux an ſeu pꝛope nos ſunt- h Zis onſideratis que nos ſu mus / aut que in nobis ſunt/ ad ea conſideranda tranſeamus / qᷓ cirea nos ſunt · Ct hec tripharie diſ tinguuntur · NMã quedam iuxta vel pe nos / quedam contra nos / que dam pꝛo nobis ſeu gyter nos ſãt· / Pꝛimo ergo quatu nd ea que iuxta vel ge nos ſunt / id ẽ Pxiõs —— nroes / oſiderada ſũt eoꝝ oia / ho eſt tõ pfectoꝝ qᷓ; ꝓpuerſoꝝ boã mala/ vt inde eluceſcat qd imitari 2 qd vi cari expedigt / vt ex bonis diſcas vn de deo gras agere/ ex malis vo qd coꝛrigere dẽas Ad hat oſideratiõez ptinet bona ꝓprimoꝝ meditari ad imitatiõis emulatioez? ad dei lau dẽ a grauꝝ actiõez / mala vo ad nrãʒ eruditiöem 1 eoꝝ emẽdatiõez at cõ paſſiõem. Nã cũ ex caritate Pxiõs nros ecia uimics ſicut noſip̃os dili gere id eſt eoꝝ pfectioe; ſalute 2 e is gram et gloeia optare debea? opſequene ẽ / vt eon bonis ggaudere e eoꝝ malis odolere⸗ ſicit Piis te neamut· Jdeo dicit apoſtoly Tari tas non qꝛit que ſua ſunt/qꝛ ſua re putat aliena/2 que alioꝝ ſüt querit tqᷓ; ꝓa. J git᷑ qͥ hãc habʒ oẽs quter deũu amat Dit tamẽ in hoie amat naturã vt aulpa odiat? Lullũ tamẽ qter aulpã ſpernit / nullu dtẽpnit / nullũ indicat / nullü ſe indignioꝛrem quantũ ad gratuitam dei electiõez/ aut finalem dilectionẽ reputat // Dz qꝛ nemo ſcit an amoe vel odi digno ſit⸗ ip̃e ſua vel alioꝛ ũ pera tᷓ; ꝓpᷣa deflẽs / lbi 2 oibg ggruẽtia bona deſiderat· In hoaũt deſiderio ita debitũ ſapie oedinẽ ſeruat / vt bo na maioea minoꝛib pꝛeferat ſiait zpa rebus / aĩas oꝛpib ſp üalia tpalibꝗ / eterna caducs · ¶ De oli deratiõe eoꝝ que gtra nos ſunt 2 onſiſtere am queda ſut patter coleranda / queda potenter pugna da⸗ quedam pꝛudenter foz midada Ad pꝛima dꝛam ꝑtinẽt aduer ſa tribulatibis / que iteru triplex ẽ ſezʒ diuie oꝛrectiois / huane pſecutiõie⸗ dyabolie impugnatiois⸗ Et pꝛo hijs nõ ſolũ pacienter⸗ſed eaa gau deter tolerandis / nos gſolatur ſcrip Alilra diens⸗Per multas tribulatio nes opoetet intrare in regnu celoeu O magna tribulatiois vtilitas / Ciqʒ eiq alia mutiplex vulitas aſ ſignet⸗ het vna ſuffict , p ea deleſ de regni introit apitur / 2 nob ad Hhuc in tert iactibo noſtra mens di uine viſio's celeſtiuqz gtoplatiõe ſbᷣ leuat/ Hitc iacob ab eſau perſeait⸗ vidit dominũ facie ad face Vit ſte phan/ in tubulatiõe poſit9 vidit glo riam dei · Hic iohes ĩ exiliuũ religa uuis reuelatiões diuias habuit de qᷓ bus apocalipſi ſcripſit / Ad ſecun da dzam ptinẽt triplicis hoſtis mũ di carnis 7 demonis plia qby gtra nos indeſinẽter inſultatibg potẽter Epugnare debe, vt net müdi tur batio net carnis ĩqnatio / net demo nis temptatio in nos pꝛeualeant net goꝛũ vitijs ſucumbamus Ali oqurad conteplatioĩs ſcala nõ reſur gimus erett / H eiecti ab ea radimg Ad terca dẽam ptinẽt pᷣ̃cipue tria que pꝛudẽter foꝛmidare / at ſoꝛ⸗ midado cauere tenemur/ viz pei de foꝛ mitas / inſerni penalitas / purga toꝛ ij aerbitas In deſoꝛ mitate pẽi ¶ Capitulum viij⸗ W.) CEinde quatum ad ea que oon VJtra nos ſunt videſt nob aduer onſiderem) dei off ẽſa ĩeſtĩabilẽ II lo aliderandũ eſt ea in tuplid dʒa eer infinitatẽ ſuie exællotie In pena b iiije/ . litatt inſerni. dei ferudeẽ ſeu vindie tã implacabilẽ Jpter rigoꝛẽ ſue iuſ ticie,· In alrbitate purgatorij / dei iram mitigabilem / qnter dulozem ſue clemẽte⸗ Hec oſiderans gpha ocabat dieee O ne ne in ſuroꝛe tuo⸗ q œtera⸗Et ad hor nõ ſuoꝝ merito tũ iuſticia ̊ ſue infirmitatis miſeri am diuie bonitatis miam allega uit · Miſerere mei dñe quonia infir mo ſum; Et iterü Miſerere mei de/ ſeð m mag/mi:tuã/ Vbi ſane mag na deploꝛat miſeriã /ꝗqᷓ magnãaã ĩpio rat miam · Heu qᷓ; ſoꝛ midãdi⸗ henu cauẽdi ſüt ſuroꝛ iſte et het ira dei Igitur ne ĩ furoee arguamur/ 1 ne in ira oꝛripiamur / imploꝛrata mag na dei mia / noſipos arguag wꝛri piam Arguam nos / de multipliti negligẽtia / de multiplic gcupiſcen tia / de multipkei neqcia De negligẽ lia in pnia pœoꝝ in reſiſtẽtia tẽptaa tonũ in ꝓfeqtu ac ꝑpſeuerãtia bono rũ oꝑpm Arguamꝰ⸗ nos / de multipli ci cpiſcẽtia voluptatis / vanitatis q curioſitatis/De ↄcupiſcẽtia volun tatis in veſtimentis deliaoſis / in ti barijs ſapoꝛoſis / in oblecamentis luxurioſis/ De cõrcupiſcentia vanita tis / ſauoeis / laudis / 1 honoꝛig De cupiſcentia curioſitatis/ ad ſciedũ or culta vel min vtilia ad videndum pulchza nimis allectma / ad habẽ dum ara valde ſüptuoſa⸗Argua mnos de multipliri neq̃cia iracã di e/ inuidie / 2 acidie De hüs ergo alijſqʒ peccatis arguamus nos-et woꝛrnpiamus per cꝛdis cõtritionẽ / oeis cnſeſſionem / 2 opert ſatiſfact tionem ⸗· gquia ſine hüjs tribus gra dibg / ſcala gtemplationis aſcedere nõ valemg⸗ 4 De dſideratloe eoꝝ que pꝛo nobᷣ ſeu tter nos ſunt⸗ Tapitulum ix⸗ Oſtẽ dixig de hüjs que gtra nos etia de hijs que ꝓ nobie ſeu Iter nos ſüt diedu eſt · Nã ſa pistia ꝓſiderat pꝛoæ gtra / hoc bᷣ. pſ pera aduerſa⸗bona mela/1̃a a fine vß ad finẽ attĩgẽe / oĩm habz notiuã / eleſtiũ / terreſtriu/ iſerno; Celeſtiũ / vt appetat terreſtriũ / vt tepnat᷑infernonꝝ / vt timeat Oĩim quoqʒ tã bonoꝛũ qᷓ; maloꝝ ſapoꝛẽ habet. Eñ ſapĩa quaſi ſapida ſcĩa dea ẽ / qꝛz ſibi oĩa ſapiũt vt debeẽt / ſcʒ mala culpe vt amara / mala pene / vt inſipida / boua tpalla / vt vilia. bo na ſpualia vt cara⸗ bona grẽ vt ſa pocoſa⸗bona gloeie vt frucuoſa⸗ deo bene dickũ eſt. nueniſti ſapiazʒ ſi tibi ſingula ſapiũt ꝓut ſunt·Per hant igit ſape debem ea que pꝛo nobis ſcu pꝛopter nos ſũt· ho ẽ dei auxilia bnficia/ Et hoꝝ quedã ſũt generalia⸗ queda ſpecialia / que da ſingularia· Et iteru generalia diui dütur bñficia creatiõis / repatiõis⸗ 2 gloeificationis Pzimo naqʒ hu mana natura treatur vt ſit · Seain do tepatur ſeu inſtiſichtur vt bona ſit.Tercio glociſietur vt beata ſit⸗ Per treationẽ ad bonũ ĩinat᷑ · p iuſ tificationẽ ĩ bono dilatat᷑/p glecifi ctiõez ĩ bono gſũmat᷑ In nullis qe alijs dei operibus appet vel eig po tentia ſublimioe / vel ſapientia mira bilioꝛ vel mĩa iocundioe) nſup bene ficia dei ſpecialia tria ſunt · Pzꝛimũ eſt expecationis /quo deus pecato tes pacienter expectat ad penitenti am Scðdm cõuerſioĩs · qodiu exper tatos Auertes iuſtificat ꝑ grãʒ Ter uũ ſeruatioĩis/qcuerſoo a caſu p̃ ſeruat et ĩ bono ſtatu ↄſeruat ꝑ ꝑje ue rãtiã Amplig qᷓdã ſut dei bñfica ſinqularia que vnialiqʒ ſingulariter exhibẽt · vel ĩ boĩs wꝛzpalib tpali bꝗ aut ſpũalibz. vel ĩ boĩs nature ſoꝛ tune aut grẽ· q qſq; diligẽter aſide rãs non dicã renumerare vix enu merate ſufficiet · Hint ait pꝛopheta Quid retribua dño 1 oĩb qᷓ retri buit michi? Itaqʒ ĩ hijs oĩb dei bñ hicijsbñfactoꝛẽ noſtrũ meditari at qʒ mirari/ip̃mq; pzꝛo qualicounqʒ eo rum tetributiõe benedieere at lauda re tenemur⸗ Et non minus pꝛo ge neralibgq; p ſingularibus bñficije quas poſſumꝰ granꝝ actiões reſerte⸗ Euin nõ minꝰ p me fecit q̃ͥ mi cũ a lijs bñfetit / ymmo eo magis ·/quo bonũ quãto cõig / tanto diuinig vt a it philoſophus ¶De contemplatione eozum que ſupza noe ſunt- CTapitulum x⸗ ſt hec ad ea tãdẽ gteplãda que ſupꝛa nos ſũt wꝛda leueq py Vt eiĩ ad eon teplationẽ ſapĩa Aſcẽdtre poſſit / alia oĩa vndiqz circũ ſpicit / it ſez extra / añ aretro / a dex tris a a ſiniſtris / ſurſũ 2 deoe ſu⸗ In t aſiderat ogitatioẽse? affeetioẽ s⸗ extra locutiones a oꝑpationes.tetro pæa p̃terita / ante pñcia et futura⸗A dextris Pſpera / a ſiniſtrs aduerſa/ vel a dextris exempla bonon / a ſiniſ tris excpla maloꝝ / vel merita et de merita Durſũ bonoꝝ mia / deoꝛſũ maloꝝſupplicia / vel ſupig eleſte reg nũ iſeri terrenũ exiliu Oʒz quoꝛſũ hec oia? Sane vt p eoꝝ cõſideratio nẽ finaliter/ ſapĩe otẽplatio ad ea qᷓ ſupꝛa nos ſũt ꝑueniat Dupza noe aut dio / nõ elu / nõ ſolem vel luna/ aut ſtellas⸗ quia ſi ſupꝛa nos ſint loti poſitiõe / ſüt tñ ifra nos pcij ſen nature dignitate ac pfectioẽ/cũ a ea 2 oĩa oꝛpꝑ alia que ſb eis ſũt/ quter nos fa / nob ſubſint. Dz ſupza nos ſüt / deg / agel9/ ſp̃sbtus/deg p na turã / ägelꝰ ꝑ naturã et gram-ſpũa btũs / ꝑ gram ? gloeia Ideo de hijs triptita nobᷣ erit otẽplationis oſide ratio · Pꝛima de beis aĩabg· Sc da de agelicis ſpiritbus Tercia de diui nis pꝓfãoĩbꝗ / vt ſit de minoꝛibg ad maioaa alciora pedamgn mim bilẽ dei potẽtia/ſapiam ꝛ clemẽta / in ſcis ſijs otẽplemur pſallẽtes cã pꝛopheta. Mirabilis deg in ſanctis ſuis /Ticet autem ſtatum beatitu dinis/ a modum gloeificationis ho minũ vel angeloeum ſanctozũ pzonꝝ ter mirabilem eius altitudinem / nee hominis ſenſus apere / net ratio poſ ſit oompꝛehendere / pꝛopter quod humana auiditas gð pꝑ experimen tum vel rationem non pꝛobat quan doqʒ; Ppz0 modioo vel Pene pzo nichi lo reputatmẽetñ xpiana de ſutut õ 00 0 butudinis eertitudine fidei atteſtati one ſtabilita/ illig magnitudinẽ ꝑg tẽplationẽ meditdo atqʒ mirado / eandẽ pt plena mũdationẽ oſcie / poſt multa exertitla iuſtice / ſepe ĩci pit ſperare quodãmõ ſperando et amado ßPguſtare / q pꝛius vix po terat tredere / a hoc ẽ ad qð debem⸗ indeſinenter tendere / donet ſuture il liq plenitudinis / plene feliatatis et felicis ſuauitatis quantulaſcũqʒ pzt mitias atcipere valeamus⸗ ¶De ontemplatione in ſanctis a Almabues — Capitulũ xi⸗ VOnſidetemg ergo in bs aia cis ſp iritibꝰ mirabilioꝛem ex celletia / 1 ex hys deniqz in diuinis Pfectioibg mirab iliſſima ſupeminẽ tiam templemur j gitur illa aia⸗ beatifica gloeia pzinapaliter conſiſ tit in ſancte indiuidue trinitatis pꝛehenſione que tria oomplectitur/ pidelicet tlariſſima viſionem / ſuauiſ ſimam fruitionem / et ſasratiſſimã delectationem⸗ ex viſioẽ fruitio ſius dilectio 1 er hüs delectatio iſepera biliter conſequitur deogz in hijs tri bus beatitudo eſſenaaliter conſiſtere Ddicitur⸗lit eam plura alia aciden chpſi / ĩam beatitudinis gloeia vi diſſe intelligitur ſub ſigura oꝛzone duodecim ſtellarugn quibus duode uim conditiones oꝛone beatifice de uſignantur videlicet tres ſupꝛadiae — — ⸗ mirabile earu gloeia / 1 de in ageli dots ani me / viſio fruitio 7 delecta dlo/a quatuo? dotes coꝛpoꝛis gloeifi cndi / que ſunt pulchzitudinis clari tas / ſubtilitas agilitas et impaſſibi litas ac quinq; ſenſuum perfecta ſa Rietas / Inſuper ecam per duode tim fructus ligni vite quos ibidem iohanes omemoꝛaſſe legit / duode cim pzꝛiuilegia beatozũ poſt genera lem reſurreckhlonem wꝛzpum figuran tur⸗ videlicet ſanitas ſine infir mita te / iuuktus ſine ſenettute / impaſſibili tas ſine moete / pulchꝛitudo ſine de ſoꝛ mitate / libertasſine ſeruitute vel wactione / pax ſine turbatione / ſecuri tns ſine timoe / ſatie tas ſine faſtidi o vel eſurie / habudantia ſine indigẽ tia vel paup tate / ognitio ſñ ignoꝛã tia vel erroee / gloeia ſine ignomini a vel dedecꝛe / gaudiũ ſine triſticia vel doloꝛe / Lict autem verum 2 eſſendale beatozum gaudium pꝛĩci paliter ſit / de treatore et in ipſa bea tiſ ſima trini tate / tamen erit accden taliter de treatura⸗ et in eins multi puci gſideratione Gaudebunt quip pe de xpꝛiſti humanitate quam cũ̃ deitate vnitam videbunt . Gaude bũt de eleſti habitatione loci ame nitate pulchꝛitudie 7 magnitudine quam poſſidebut Gaudebunt de 10 cinda ſanttozũ tam hominũ ꝙᷓ an geloeum ſocietate / ſoetatis multitu dine / multitudinis vnitate et carita te aim qua regnabunt-Gaudebunt de wꝛporũ gloꝛificatione quam pt⸗ reſurrectionẽ habebũt / gaudebũt de mundi periculis que ſuperauekunt.⸗ Gaudebßt deniqz de iſerni ſuppli . . ð — — ¾- tijs penis a quibus euaſerant / 1 quibus dei offenſam iuſta vltione punini letabuturquia ſicut per pꝛo phetam dicitur/ letabitur iuſtus cũ viderit vindicta; Eſt pꝛeterea aliud ſpeaale gaudium ſeu pꝛemiũ acri dentale qð reſpectu eſſencalis p̃mij dicitur aureola id eſt parua wꝛona que datur aliquibo ſanctis ratione a licuiq meriti exællẽns Et hec trbud ſtaubus hoĩm aſſignatur doctoeibg ſcilicz / virginibus z martirbg VDec itaq; paua de pꝛemije gloeie dixi mus que omnino maioꝛa ſũt qᷓ; o gitare aut diere valeamusquia vt apoſtolus nit/ nec oaullus vidit nec auris audiuit net in oꝛ hominis aſ cndit que pꝛeparauit deus diligen libus ſe . ¶ De ontemplatione in angelicis ſpiritbue ¶ Caplm xij⸗ d iam ad angelicos ſpiritg noſtra cõſideratio dirigatur⸗ t de malis angelis tawamues quos ſuperbia a eeleſtibus ſedibus eiecit de illis loguamur quos fide te nemus ĩi elis gloꝛioſos eſſe atqʒ be atos /imoꝛtalitate ꝓpetuos / ĩtellet tu pꝓſpicuos / affectu beniuolos / mũ ditia puros / ſanctimonia integros⸗ religioẽ pios / pietate ſerenos / ſerenĩ cate at pae ſecuros Et ſicut a deo ditos / ſit diuinis laudibget obſequi is deditos Dicut ab inicio ſtabiles / ſic in ꝓfectionis ſtabilitate ꝓꝑ ſeuerã tes Sicut in pſonis diſtinctos · ſit ĩ diſtinctis oedinibus gradibus 7 offi cijs diſpoſitos· Sũt en angeli que i miniſterum miſſi/ ſinguli ſingulis „ G hominibus dati tredutur Sunt ar lſũt.a diuinoꝝ miſterioꝛũ conſcij/ nõ niſi ob pꝛetipuas et maximas cau ſas mittuntur Süt virtutes quoꝝ nutu vel opere ſigna a pdigia fiunt Süt poteſtates ſupioses iſtis-qua tum virtute poteſtas tenebrarum opꝛimitur ne quantum vult noœat Düt pꝛincipatus quoeum modera mine omnis in terris pꝛincipatus ꝗ ſtituitur regitur limitatur tranffer tur atqʒ mutatur Dunt dnationes ſit pꝛefats ſieminẽtes oe diniby / pvt hoeum reſpectu / eteri videantur onmnmnes adminiſtratoꝛ ij ſpiritus et ad iſtos tanch dnos eß regin na pꝛincipatuum /tutamina poteſta cum/operatioẽs virtutum / reuelati onesarchageloeum / airam 2 pzoui dentiam angeloꝛum Dunt thꝛoni⸗ qui ex eo ꝗy alte ſedent thꝛoni dicun rri regimi tur Et ideo ſedent quia in eis ſedet Deus altiſſimus / quam ſeſſionem ſũ mam tranquillitatem et tranquilla ſerenitatem ac pacem intelligimus Huüt cherubin qui ex oee altiſſimi ſa H pientia Faurientes in vniuerſis ciui bus celeſtibz fontalis ſapientie fluẽ ta reſundüt Hut denigz cheraphin qui diuini amoeie igne ſucenſi / ſin gulos illos ciues luœrnas ardẽtez aritate ? tlaritate luentes efficiũt In hijs autẽ ontemplari deum poſ ſum Nã cũ pꝛemiſſa oĩa opent᷑ ã geliu ſpũs / ea tñ i eis et p eos ope ratur ꝑfectiq ille vng atqʒ idẽ ſp̃s q̃ ſingulis diuidit put vult ã illã ſa gũt angeli nõ hono as ſunt bona quo dei partidpes fiut/ deus aut bo no qs ipe eſt eſſetialiter illa effiaott ſupemineter. Mã ſuper agelos aſ ſiſtit à aiſtodit vt ſup̃ma pietas/ ſu p archäagelos reuelat et erudit vt ẽ Ema claritas / ſuper vtutes opat· vt ſumma virtus / ſuper poteſtatte nletur vt vera ſal ſuꝑ pꝛĩcipatꝰ te git vt pꝛincpiun efficens / ſux dnati ones p̈eſt vt maieſtas op̃e / ſuper thꝛonos ſedet, vt ſereniſſima equi tas / ſuper cherubin nouit vt ſapien tiſſima veritas / ſuper cherub amat ardet vt ſuauiſſima caritas O ꝙ; bonũ eſt 7 ioindum / ibi cum oli tinibus hitate 7 p mentis contepla tionem vtcaqʒ hit poſſumd illas cir cuire lucidiſſimas manſiones / mu qnheta exclamare · domie dilexi de woꝛẽ dom tue locũ hitatiõis glo rie tue De oontemplatiõe in di uims perſectionib ¶ Caplm xiij⸗ ue hos agelics alioß btõs ſpũs ꝑtraſire/⁊a ad dei diuĩarũqʒ p ſectionem gtemplationẽ puenire/2 dicere fu ſpoſa in cãticis Baululum cũ ꝑtrãſiſſẽ eos/iueni quem diligit aia mea⸗/In hat itaqʒ oſideratione illud ſciẽdũ eſt / ꝗ/ diuinan Pfectiõt queda ſunt· nõ gtra ſed ſupꝛa roem Queda vero noõ pᷣter ̊ ſcðm roem Hupꝛza roem ſüt / que ad diuina tri mitatem ptinent vt trũ ypoſtaſum id eſt trium ſuppoſitoꝝ vel perſona r in vna deitate realis diſtinctio / llaru triũ rerum eſſentialis circuin cſlio / taundẽ ſuppoſitals emana ¶ v Crã multo melig atq; iocdi tio / pꝛis pꝛĩcipias pductio / flj etee na generatio / ſpus ſcĩ ab vtroqʒ ſpi ratio alia hmõi⸗/quoꝝop̃hẽ̃ſio ma gis hꝛi ſpada ẽ ꝑ btudinẽ pꝛie q ꝑ ↄteplatiõeʒ vie SYz alia ſüt ſcom roem qꝗᷓ ad dᷣina ꝑtinent vnitatẽ / ut vna ſit dei eſſentia ſimpliciſſia i menſa ĩfinita ĩmobilis op̃e liberri ma ?/ generaliter pfectiſſia⸗ que licz huane modu itelligenie exedant / tamen roni oſonat⸗/ In hüs vero fi des roe; ofoꝛtat a ad eoꝝ ↄtempla tiõem adiuuat Quida aut omnem hmõi pfectionũ oſideratiõem ĩ qua dꝛupliem ſpeciem colligut Pꝛima admiraꝰmaieſtatis het maxĩa / 1 que reqꝛit oꝛ purgatũ vt a vicijs liben. ſaale ſe ad ſupna leuet Decã da huit neraria ĩituitio iudicoꝝ dei⸗ que pauido aſpeu dũ vehementi 4 cutit ituentem / fugat vica· fundat virtutes inicat ad ſapientiam / hu militatem ſeruat . Tercia eſt meoꝛi a beneficioꝝ que ne dimittat ingra tu ſollicitat meõzatem ad amoꝛem benefactoeis-Quarta expectaꝰ*pz0 miſſon a meditatio eternitatis qz eni que Pmittũt eterna ſũt / heclo gani mitatem alit a ꝑſeueratie dat vigorem/· / Ad her vo Zuenien ter adaptat illud apoſtoli / vt poſſi tis op̃hendere c omibg ſcis / que ſit lõ gitudo latitudo ſblimitas ⁊ ꝓfũ du . Zogitudinem app̃hendit medi eatio ꝓmiſſoꝝ / latitudinem rewꝛda tio beneficioꝝ / ſublimitatem cõtem platio maieſtatis / ꝓfũdũ inſpectio inudicioz um -Det in deo vna res ſunt⸗que longitudo dicitur Iuter eterni tatẽ/ laticudo pcer caritat / ſ limitas qnter maieſtatẽ / Pfũditas ter ſapiaʒ· Vet ãt diſnutatio nõ p̃hẽdit affectio ſca a ipã gemĩa Etimoe dni ſcũs:q ſcũs amoꝛ Et timo qdẽ ſblimi æ ꝓfũdo amox la to lõgoqʒ reſpõdet Quid tã timẽ dũ ᷓ ptos aui nõ potes reſiſtere q; ſapi etia cui abſcõdi nõ potes? Quid tã amabile q; amoe ip̃e qᷣè amarb?ꝰ A mabilioee tamẽ iucta eternitas ſa tit Otupẽda itaqʒ blimitas maieſ catis pauẽda abiſſq iudicioꝝ / ſeruoꝛẽ exigit caritas / eternitas pſeuerãtiã ſuſtinẽdi Ad hos aũt otoemplatioĩs modos reduete poſſug qᷣcqᷣd de diui mis ꝑ fcoibg medita mur aut loqmur vt ꝙ de? ẽ vnitas idiuiſa / trinitas icõſuſa / fecditas ĩ mẽſa / felicitas ĩ fe nita / maieſtas ĩpſcrutabilis / ptãs ĩ pturbabilis / firmitas imobilis eter nitas ĩtermiabilis / veritas oĩſciẽs / volũtas ope / bonitas oĩa gmuni tũs / caritas oĩa amas / ĩ mutabilis rõ/rationabilis diſpoſitio / diſpoſita pdeſtinatio / p̃deſtinata betudo / btõ rũ gloꝛia / puerſoꝝ pena / gloꝛificado v electio gratiſſia. puniẽdoꝝ repꝛo hatio iuſtiſſiã / ſũma iuſticie eqtas ſũ ma mie pietas ſũma beĩuoletie lar gitas / ſĩma beneficetie benignitas⸗ Tbeniuolẽtie at benefictie largiſ ſima ⁊ benigniſſiã vtq creat mẽtes ad ſe ꝑticipadũ · viuificat ad ſapien dũ / afficit ad appetendũ / dilatat ad capiẽdũ / luſtrficnt ad pmetdũ / büf̃ cat ad op̃hẽ dẽdũ / illuiat ad ogniti onẽ viſitat ad cõſolationẽ / roboꝛat ad Vtutẽ, ppetuat ad iĩmoetalitatẽ⸗ fplet ad ſeliatatẽ / areũdat ad ſecuri tcutẽ Nit recte dicũ b In ipo viuig/ mouemuræ ſumꝰ Viuiꝰ vite nature ĩitelligẽtie rationalis Mouemur vita grẽ meritoꝛie actionis· et ſu mz vita gloꝛie at ſtabilite ꝓfirmatio nis· Nec ſolũ nos ipſo ſit ſpaliter ſum ᷓ eciã ĩ eo generaliter ſüt oĩa dicẽte apoſtolo Ex qooĩa ꝑ quẽ oĩa in qoia Ex qooĩia nõ quaſi ex ſemi ne vel matcria piacẽte ̊ vt ex ydea vel exeplo pᷣedẽte Per quẽ oia nõ t alio artifie ĩdigentem / ß p ſe tã i pꝛimũ et vnicũ oim pꝛinapiũ q ducete ſufficientemn qoι nõ qua ſi in low ↄtinẽte ̊ vt ĩ Vtute oſeruã te Cũqʒ omnia ſint in eo ip̃e quoqʒ; eſt omnia in omnib no realiter ſed Vtualiter net in rebg localiter ß in eis vbiqʒ eſt eſſencialiter Ipſe deni qʒ infia oĩa? ſupꝛa omnia Infra g nia nõ intluſꝗ/ſupꝛa oĩa nõ excluſqꝗ Sed cũ dimt euageliſta in mũdo e rat ⁊ mũd ꝑ ip̃ʒ factꝰ ẽ anteq; mũ dz fieret vbi erat? Sane in ſeipſo ⁊ ſpꝑ ẽ ⁊ eternaliter erat SHic ergo de deo diuinis ꝓfectioĩbꝗ vt poſſumꝗ ogitãtes eũ otẽplãdo qᷓꝛimq Hz quãatũciqʒ in altũ nrã ogitatio Pfi tiat vltra eſt net infra id qdð huana mens cogttate pt ß̊ ſp vltra ſupꝛaqʒ ipſe altiſſimus querendus eſt quem pian oeatioe deuotione quẽ noſtra inueſtigatiõe aut diſputatiõe et g us rimus dignius inuenimꝰ faalius ¶ De tnbus gradibz cõſide ationi⸗ ¶¶ Cplm xiiij⸗ te et e dicta; de tnibus ſideratio nis gradibus vel ſpecehus pzius a gendum eſt·Quaruũ ſpecierum gra dus / quidam ita diſtinguũt dieetes illum magnum eſſe qui vſum ſenſu um / velut quaſdam aiuiũ opes expẽ dere ſatagit / diſponendo in ſuam 2 multoꝛum ſalutem⸗/ Illum vero nõ maioeem qui hũc ſibi gradum ad il la inuiſibilia philoſophando cõſtitu it / niſi ꝙ hot dulcig illud vtilig / hor felicius illud foꝛtius eſſe conſtat· 1 lum autem maximũ qui ſpꝛeto in ſo vſu rerum 2 ſenſuum quantu qui dem humane fragilitati fas eſt no aſceſoꝛijs gradibus ſed inopinatis exæſſibus auolare interdum contem plando ad Ula ſublimia gſueuit Ad hot vitimũ pertinent exceſſus pauli. exæſſus non aſcenſus nam potius raptum ſuiſſe aſcendiſſe ipſe ſe xp hihet Has itaq; conſideratoms ſpoe 6 ries pzopz ije diſtingunt nommnib PBꝛzima vocant diſpeſatidam / ſcedaz eſtimatiuam / terctam ſpeculatiuam Diſpenſatiua eſt cõſideratio ſenſibg ſenſibilibuſq; rebus oedinate et ſocia liter vts ad pꝛomeredu deum Eſ timatiua eſt oonſideratio pꝛudenter ac diligenter queq; ſcrutans 2 pon derans ad inueſtigandu deu· Dpe aulatiua eſt onſideratio ſe in ſe olli gene 2 quantum diuinitus adinua tur rebus humanis eximens ad oon cemplandum deum ð pꝛima op Oſt; at dixi9 de reb ztẽplã dioreſtat vt diam de varij⸗ modis ſp ebꝗ otẽplatiois Et qꝛ cõ ſideratio e genz ad Atẽplationẽ ſtric et ſea adceat cerca guſtat⸗Ad quẽ tamẽ guſtũ Pducuũt 2 etere litz tardig Hz pma laborioſig / ſeda qe ti pueit᷑ / Deꝝ qz ea qᷓ ſupza noz- ſũt ad quoꝝ cõtemplationẽ aſcende re quenmus non tam verbo doen tur ꝙᷓ ſpiritu reuelatur dieente apoſ tolo⸗ vobis reuelauit deus per [piri tum ſuum⸗ ideo qð ſermo nõ expli àtcoſideratio querat oꝛatio expec tet. mereat᷑ vita/ puritas aſſeqaat⸗ De dza cogitatiois meditatioĩis ateplationie (Capitulũ v⸗ Dhut at qᷣda hat materiã trat gquũt a eadẽ & aliter p ogitatio nẽ itue mur aliter ꝑ meditationẽ ri mamur aliter p gteplationẽ mira mur In ogitache E euaga?⸗i medi catioẽ iueſtigaꝰ⸗ĩ gtẽplatioẽ admi ratio / NMã ogitatio ipzꝛouid? aĩ aſpcũs huc illucqʒ ad euagation? P ng / Meditad at 6 Puidd ai ituit9 ĩ veritatis inqſitioẽ vehemẽter ou patus / Cöteplatio vero pſpicax q liber ani mi gtuit in ſapie ſpecta rula aim admiratione vß quaqzʒ difß ſuſus / Dpeculatio itagz et cotem platio litet ꝓ inuiem poni ſoleant tamẽ quodãmõ diſcernũt᷑ / qaꝛ ſperu lationẽ dicim quado ſpeculuũ cer nim Cõtẽplationẽ quado ſine ĩuo lucro vmbꝛarũqʒ velamie veritatẽ ĩ ſua puritate vide⸗ Et ſic otẽplatio valde ſtricte acripit·7 Cotẽplatio nis vero ſoꝛ mam ĩ eli volaulibg ſiderare poſſumꝰ Mã videm alta⸗ alia nuũt ad iferioea / nüt ad ſup ioen Pctes ſubtilig iter ogitationẽ meditationẽ et conteplationẽ diſtin £☛ f==- — — E + — —è= — S nne ſin 1ti. ni th l nr ta d em art pta⸗ uar iuo t tio tio an or nit dexteoeſum nũc ſiniſtroeſum⸗ nũt in anterioea / nüt in poſternoea⸗ nũt in girum moueri / nut cleriter æ quaſi ſubito flecti· nunc in vno eo demqʒ loo diutius ſuſpẽdi/ 1 mobi li agitatiõe ſe quaſi immobiliter fi gere· At ſi operis exeaitione videa tur dicte / bonũ eſt nos hit eſſe Jux ta huig ſimilitudinis exemplar /noſ tre tẽplationis volatꝰ ecam multt plicier variat / vt ex dictis 7 diẽdis pPatebit· ſic eciã ſepe ogitatio in me ditationem / meditatio in ontem plationem tranſit / dum veritatem diu volitando queſita mes ſolet per meditationem inuẽtam mũ auidita te ſuſcipere/a tandẽ per cõtemplati onem mirari cum exultatione / eiuß ndmirationi diutius in herere· De templatione aue ſurſũ et deoꝛſũ vo litat dꝛ· Aſcẽdũt uß ad elos q deſ Edut uß ad abyſſos De illa que quo damõ ante retro fieri ſolet ſeriptũ eſt in ezechiele / ibant aĩalia et reuer tebãtur· de illa que fit quaſi in girũ ditit ꝓheta/ Zeua ĩ cirauitu oailoe tuos a vide ¶ De ſer generibo atẽ platiõis ¶ Capitulũ xvi· Ali vero qui gtẽplatiõis varietates ita diſcernũt / ea inſup in ſex genera Zueniẽter diſtribuũt Pꝛimũ ẽ in y maginatiõe ſeᷣm ſola ymagmnati onẽ? Setũdũ in ymaginatiõe ſeðm rõem · Tertiũ in rõe ſcom ymagia tionẽ Quartũ ĩi rõne ſc8m roem Quitũ ſupꝛa võem ß nõ p̃ter weʒ Dextũ ſupꝛa roez ẽ / H videtur eſſe Pter roem · Duo itaqʒ ſunt ĩ ymagi natiõe; duo ĩ vone dug i ĩtelligẽtia Pꝛimũ genyẽ / cũ attẽ dig oꝛpalia iſta que ſenſu wꝛpeo haunmg ỹ ſit multa iꝙ; magna i; diuerſa ꝗ̈ pul chꝛa vel iocida/ i hijs oĩbo creatu r'/tteatoeis potẽtiã/ſapientiã/ mag nificẽtia mirado veneramur/ 710 peribus ſuis eũ mirabilẽ laudabulz 2 amabilẽ reognoſcimg // Hoat geneſſe debet inapientiũ a tamẽ ĩ eo gha ſe exerauiſſe oſtendit die e Mheditat ſũ ĩoĩbq opꝑibq tuis Et ite rũ Delcãſti me domie ĩ fcũra tua Et rurſg W magniſicata ſunt opa tua dom ſe dia i ſapientia feciſti / DHe cũduũ gen eſt quado ad ea qᷓ ad pꝛi mũ gend tinere ia diximg roeʒ que nmꝰ ⁊ iuenim/ymmo ĩuenta ĩ cõ ſideratiõe cũ admiratiõe adducm In illo res ip̃as In iſtoꝝ reꝝ mnuſas roez / oediem / diſpoſitionẽ modũ ⸗ vtilitatẽ ſpeculamur atqz miramur huic pene tota mũdana phia ma teria [bmiſtrat / Terciũ gen⸗ eſt quãdo ꝑ teꝝ viſibiliũ ſimilitudinẽ ĩ rey ĩuiſibtliũ ſpeaulatiõe bleuamur aad h ptinent varie ſimilitud es̃ bo ſcriptura diuĩa vtit cũ de rebo ſpu alib loqmur / vt eſt ills / ſpũs meg ſup mel dulcis a hmõi // Quartũ geng eſt quado ſemoto ol's ymagi natiõis offiao multo ilis ſolis ant mziitendit qᷓ ymagiaꝰnõ nouit ſ qᷓ mẽeex rorinatiõe wlligit vel p roez ↄꝓp̃hẽdit / vt quado ĩuiſibilia nra qᷓ ꝑ expiẽtiã noui ĩ ↄſiderationẽ addux imꝰ4 ex eoꝝ aſideratiõe ĩ oleſtiũ ſuꝑ noꝝ ĩtellectuũ ↄtẽplacõnẽ aſſur gig a ad he valz ꝛa multũ hõi pdeſt gegnitio ſuijñi⸗ maxĩt quo ad aĩam ſuam intellectiuam in qua eſt multi plex theſaurg abſconditus vt ſupꝛa tetigimus /% Quintum genus eſt quando ea ex dinina reuelatioẽ og noſcimus que nulla humana ratio ne plene inueſtigare vel opꝛehende re ſufficimus Talia ſunt illa que de ſimplici eſſentia dei credimus 7 diui narum auckoeitate ſeripturarum P bamus que in hüs ſupza rationem net tamen pꝛeter rationẽ eenſenda eſt ad que plene copꝛehendenda ra tio non atüngit net tamen eis peni tus cntradiat ſed potig facile acqui eſcit à ſua atteſtatione alludit // Sextum genus eſt quando animg Ula ex diuini luminis irradiatione cognoſcit atqʒ conſiderat quibus om nis humana ratio detlamat Talia ſunt pene omnia que de perſonarũ trinitate tredere iubemur · Pzi me igitur cõtemplationis pꝛopꝛiu eſt ſimpliciter ſine vlla ratiocinati one viſibilium admirationi iherere Scde viſibilium ſpeculationi ratio tinando inſiſtere Tercie per viſibilia ad inuiſibilia ratiocinando aſcende re Quarte ex inuiſibilbus inuiſibili a ratiorinando olligere· Quinte in intellectualium ĩitelligentia rationẽ admit tere Hexte in intellecualium intelligentia omnem humanam ra tiocinationem tranſcendere Ex hijs itaqʒ ctemplationis genenby duo in ymagmatione oſiſtunt quia ſolie ſenſibilibus intendunt Duo in ratio ne qz ſolis iĩtelligibulibg iſiſtut Duo in itelligetia qꝛ ſolis ĩtell ecualibg ẽ ſemint Denſibilia aũt dicutur ſenſin — ⸗- ꝛpeo poptibilia Intelligibilia ve ro inuiſibilia ſiue inſenſibilia ratio ne tamen ompꝛehenſibilia . SDed intellecualia illa inuiſibilia que ſo la ſunt humane rationi intompꝛe henſibilia⸗ Qui autem hec ontem plationis genera ſit diſtinguut / eau inſuper in varios ſpecierũ gradꝰ? ſub uliter at vtiliter ſubdiuidũt / de qui .bus pꝛoſequi quia longum eſſet ad eoꝝ ſcripta remittimus Exeis ta men ablqua vtilia ſub bꝛeuitate no De tnplic elo anime et de ſex ꝛteſpondentibgalis gtemplatidis Bemiſſis generibus contem uamur ; ſed anteq; in elum teloeũ id eſt tonteplationem ſuperteleſtiũ plene volare valeamus ũ apoſto lo diere / noſtra conuerſatio in elis eſt- habemus triplex anime noſtre clu pꝛius tranſeudo penetrare/ In toꝛde enim hominis inuenire lioet aliam quandam plenitudinẽ oꝛbie terrarum⸗ Ibi ſua quedam terra et ſuum oelum nec vnum tantum ſed ſecunonm tercuũ Tenet ymagina tio viem pzꝛimi / ratio ſedi / intelligẽ tia tertij · Opoetet autem vt ſit tibi tranſitus per pzimũ/ſi cupis euola re ad ſetudũ vel tercum Et hoeum qu:dem pꝛimũ œloꝛum/apaxatio?z alioeum groſſum eſt atqz wꝛpulen cum eo lit ymaginarjum poſt ſe . plationmis velut ſex alis a ter renis ſuſpendimur / 1 ad oleſtia le be i ed ne en ta ſub gui ad ta no eſer tiis ot len trahẽs et ſe retinens ſoꝛ mas rerã ꝛp aliũ Reliqua vero duo ſunt val de ſubtilia / 1 multuũ ab illig groſſitu dine aliena Itaqʒ duabg pꝛioꝛib a lis ↄtẽplatioĩs/poſſum9 pꝛimũ œlũ traſire Duabg medijs / ſedðm aſtẽde re Duabg vltimis / tercũ penetrate⸗ NHas tñ ſex alas pfecti ſoli in hat vi ta vix habere poſſut / ß ĩ futura / elec ti eas eciã ꝓfectioees habituri ſut vt des vtraqʒ natura veratciter diti poſ ſit/ quia ſex ale vni et ſex ale alteri⸗ Si quis ergo aliquib illarũ cnret ti tra pfectũ ſe eſſe nõ dubitet / bene tñ mũ illo agitur / cui vnũ ex hijs trib alarum pib datur Quis michi in quit dabit pẽnas ſicut olube ꝛet vo labo ⁊ requieſcamꝰ Liet eĩ terrenũ 2 nundum eleſte animal ſis / diu ia duabg alis otentus ſueris / habes tñ vñ woꝛpꝰ tuũ velare a vñ volare poſſis-Cop velate eſt mundano rum cõcupiſcentiã ex mundane mu tabilitatis cõſiderauõe / temperare⸗ ymo in obliuionẽ adducere· Volate eſt / ab amoee mũdi ſe elongare Pa rum tamẽ eſſe tibi debet has duas alas acre piſſe/ vt pꝛobes te eleſte animal eð / ſtude et ſatage ſalte duo paria habere / leleſtia en alalia erat que vidit ezechiel / quatuoe in quit ſa ties vni quatuo penne vni · Be rũptamen ſi vſqʒ ad tereum celum penetrare deſideras· nuq; id in duo bus alarũ paribus poſſe pꝛeſumas Odpoetet enim ſex alas habere / qui cupit ad eleſtia arthana volare⸗ 5 varijs modis et qualitatibg Entemplationis (Capitulñ xvii £△ d E pꝛedickis ſex genenbo cõtẽ ſignate oꝛ re ſpondent / hot quoqʒ ſci endu eſt / ꝙ in quatuos pzimis qua ſidomeſticum eſt? pene velut ſingu lare ſine vlla animi alienatione in atemplationẽ aſſurgere⸗· In duobg aut nouiſſimis familiare eſt et qua ſi pꝛopꝛ iũ/ꝑ mentis exœſſuũ videre uis ta men poſſint oĩa modo vtro qʒ cõtingere / Hoeum autem qui in ſuis gtemplationibꝗ ſupꝛa ſemet ipſos ducuntur⸗ vß ad mentie ex ceſſum rapiutur/ alij hot expectant atccipiũt ex ſola vocate gracia: alij vero vt poſſint ſibi pant cim gra die tñ wopatione ex magna animi induſtria/ illi quidã hot donũ qua ſi foꝛtuitum habent · iſti vero iam quodãmodo ex virtute poſſident / Tribgergo modis in gram ontem plationis pꝛoficimus Aliquando ex ſola gracia aliquando ex adiucta in duſtria / aliqñ ex aliena doctrina / na Ilepe ex aliena doctrina ecia iuuat ĩ duſtria pzopzꝛia Inſuper tribus mo dis videtur ontemplationis nuali tas varickri · modo enim agis men tis duatatione / modo mentis ſuble uatione/ aliqñ mentis alienatione⸗ MMentie dilatatio eſt quado animi acies latiy expanditur 2 vehemẽti us aauitur/ modũ tamen huümane induſtnie non ſupergreditur. Mẽtis ne ĩiduſtne metns traſcẽdit / nec tñ mentis alienationem tranſit / ita vt ſiiß ſe ſit/ auod viderat /2 kamen ah plationis quibꝰ ale ſex pꝛeaſ — 1 aſſuetis penitus non reedat. Men tis alienatio eſt quando pꝛeſencium memoꝛia mẽłti excidit / et quaſi pere grinando humane induſtrie ſtatum diuine operationis traffiguratione tranſit / Hos tres ontemplatio nis modos experiuntur qui vſgʒz ad ſummã huius grage arem ſublima ri merentur Pꝛimus ſurgit ex ĩduſ tria humana Teraus ex ſola gracia diuina⸗ Medius autem ex vtriuſqz permixtione // De pꝛimo legitur Leug in cirauitu oculos tuos et vide De ſecudo Qui ſunt iſti q vt nubes volant De terao Ego dixi in excſſu De varijs gradibg tnum modo tum contemplationis ¶ Capitulum xir · Res autem modi pꝛedicti va Arijs poſſunt gradibus ſuboedi nari/ nam ille modus qui fit mẽtis dilatatione / tribus ſolet gradibus ex tteſcere / arte exercitatione / attenti one. Ars eſt quando quomodo ali quit agendum ſit / verati tra ditione ſeu ſagati mueſtigatione godiſcimꝰ CExercicatio eſt quando 1d qð arte opimus in vſum adducimus / et in ci9 officij executione nos ipſos pꝛo motos expeditos effiiämꝰ / At⸗ tentio eſt quando ſtudio qð exſe qui mur ſuma diligentia inſiſtimus⸗·A le vero modus (õtemplationis qui in mentis ſubleuatione atcidit triby gradibus extreſcit⸗Intelligentia na⸗ q; humana dininitus inſpirata in io oleſti lumine irradiata / aliquaã —“ do ſubleuatur ſupꝛa ſcientiam/ Ali quando eciam ſupꝛa induſtriam / ali quando ſupꝛa naturam;. Dupꝛa ſci entiam quando abhquis tale aliquid ex diuina reuelatio? coognoſcit quod modũ pꝛopꝛie ſcientie vel intelligẽ tie exedit Dupza induſtriam quan do ad illud humana intelligentia di uinitus illuminatur ad quod nulla ſufficit ſua ſcientia / net illa quam ha bet nec illa quam ſua induſtria om parare valet Dupꝛa naturam quan do humana intelligentia diuina in ſpiratione afflata non cuiuſcũqʒ ho minis ſed generaliter tocus huma ne natute modum / induſtrieqʒ me tos tranſgreditur / ſiclt videre de teritis qd iam non eſt Videre de ſu turis qð nüdum eſt. Videre de pꝛe ſentibus qð ſenſibus abſens eſt · Vi dere de alien oꝛdis ſecretis quod mulli ſenſui ſubiectu eſt Jlle eaa mo dus qui metis alienatione fit triby gradibo diuiditur⸗quia tribꝰ de au ſis in huiuſmodi alienationẽ abdu nmur Mam modo pꝛe magnitudi ne deuotioms / modo pꝛe magnitu dine admirationis modo pꝛe mag nitudine exultationisfit vt mens ſe ipſam non tapiat ſed ſupꝛa ſeip̃am eleuata in alienationẽ tranſeat /1 Magnitudine deuotio s qñ tãto ee leſtis deſiderij igne ſucedit vt amo ris diuini flãma vltra huanũ modũ extreſcat que anima huanã ad cere ſimilitudinem liquefactam a pꝛiſti no ſtatu reſoluat / et að inſtar fumi attenuatam ad ſuperna emittat // Magnitudine admirationis quãde — — — — — — ☛ — — S pulchꝛ itudinis admiratione ſuſpen ſa /tam vehemente ſtupore cocutt⸗ ut a ſuo ſtatu funditus excutiatur/2 in modum fulguris choeuſcantis · to pꝛofundius ꝑ deſpectũ ſui/ reſpet tu viſe pulchꝛ tudinis in yma deiti tutx tanto ſublimiꝰ tantoqʒ cleriꝰ ꝑ ſũmoeum deſiderũ / ſuꝑ ſemetip̃am rapta/. ĩ ſublimia eleuetur / ag nitudine exultationis / quando inti ma illa ſup ne et interne ſuauitatis habũdantia potata / ymo plene ine bxziata / quid ſit / quid fuentt / penitue obliuiſcitur/ 2 in ſup mundanũ quẽ dam affectu / ſub quodam mire ſe licita tis ſtatu / raptim tranſſoꝛ mat Ded aum dichum ſit / quibus de cauſis mentis olienatio acadere ſole at / illud etiam adigendum videtur ubg gradibus aſcendat Aſcendit at cliquando ſupza ſenſum oꝛ poralẽ⸗ aliquando ſupza ymaginem/ alieñ vero ſupza rationem / quis duos pꝛi mos aſcenſus negare audeat / cim il lum qui ſupꝛa rationem eſt apoſtoli mn auctoeitaus cuincat? Dceio inquit hominẽ / ſiue in wꝛpe ſiue extra coz pus neſcio / deus ſcit / raptum vß ad teraum elum⸗Eco / quia humana rationem mentis alienatione tranſi erat ·/ quid cira ſe ageret᷑ diſcernere nequibat ¶¶ De ſer dommentis arquitende 2 cnſerande contemplationis diuino lumine irradiata et in F ( *) Os itaqʒ qui de cãta te nichil pzꝛopꝛia virtute ſapimus / ale na dicta ⁊ ex multis pauca / de ontẽ plationis ꝑfectione hit recitauimus j/ Ded iam de eius acquiſitione act conſeruatione vtilia quedam do cumenta ponamus· / Pꝛzimum ergo eſt mundifictio wꝛdis Cum coꝛde/ quoniam ipſi deum videbut / conſtat ꝙ ad dei ontemplationem pꝛoficiunt oꝛ dis munditia / et om nia que kam cum diuina gracia o perando efficiunt . Dec autem ſunt⸗ intima veraq; animi ompunttio ſi ue contritio et latrimamm effuſio / quas mmitari debet deuota oeatio⸗ Ideo oeabat pzopheta dieens Coꝛ mundum trea in me deus / Eſt autem triplex aqua latrimarum ad hoc nobis vtilis⸗ ſcilict ompüctio nis / ompaſſionis / et deuotionis⸗ Pꝛima eſt pꝛo peccatis pzopz ijs⸗ ſeða pꝛo miſerijs alienie tercia p timoe iudicij finalis- pzꝛo hoeroee ſupplitij gehẽnolis/ pꝛo amoee pꝛe mij eternalis- pꝛo inclatu miſerie pꝛeſentspꝛzo dilatione patrie eleſ tis / pꝛo deſiderio diuine viſionis be atifice fruitionis at gaudioſe dulde dinis Qui ſit ſemmnant ĩ lacrimis⸗ teſte pꝛopheta ĩ exultationt metet/ et vt a xpꝛiſto pꝛomittitur „beati qui ſic lugent- quoniam ipſi onſo labuntur · / Dtdm eſt macerati o curnis cum enim dicat apoſto lus / aaro concupiſcit aduerſus ſpiri tum / opoꝛtet ꝗ; ipſa ſui maœratoiẽ vſtgata ſpeueui ſemi wgatur / vt *ij⸗ 4 . 7 £ . . ille ad ſuperioꝛa cõte mplanda ſubli metur 7 deo idem apoſtolus ait caſ tigo oꝛzpus meum 2 in ſeruitutem redigo Dum enim czpꝗ ſui wuſtiga platios “ roboeatur / vnde fit vt aim anim magis in ontempla tionem aſcendat / wꝛpus in quandã infirmitatis debilitatem adat / Hint tres diſcipuli viſa tranſfigura tione xp̃i in facies ſuas eciderunt · Hinc paulus in lucis circũfulgentia exœcatus œcidiſſe legitur. Dinc da niel ait Hidi viſionẽ hanc grandẽe / 2 non remãſit i t in me fortitudo /2 eze thiel vidi inquit a eeridi in faciẽs me am Ex quo patet u in quantam miſe ram cecidimus qui im bonum ſer re non poſſumus ad quod treati ſu mg Cum tamen de voluntaria lar nis mareratione hit loquimur eam moderatam eſſe intelugimus / nam tnta eſſe poſſet/ꝙ templationem 7 eius ſuauitatem ſufſocaret BHnde in hac te quoeum ſanctoeum auſtenrin tatem magis admirandam q; imi tandam eſſe credimus / ſiait de ſane tiſſimo cõſeſſoꝛe btõ petro quõdam papa æleſtino in libꝛo quem de eig vita ſcripſimus aliqualiter tetigiſſe memmim? Teraum eſt feruoꝛ diuine dilectionis7 n auius figuram in feruoee diei aaron cum ignea thi miamate intrabat in ſancta ſancton Hi autem ſcite velis an llum habe as caritatis feruoeẽ quem dicmus / gita quid ſit quod in vita tua ar dentius dilexiſti anxius onaupiſti að te iocundiudaffiaehat Fiofindi uſqz; deleckabat⸗ Conſidera ſi eean dem affectionis violentiam dilecki oniſq; habundantiam ſentis quan do in lumi dileckoꝛis deſiderum in ardeſcis / quando in eius dilectione requieſcis / nüdum intimũ illum af ſectioĩs tue ſinũ tenet / ſi intime dilet tionis aauleus ani mam tuam in di uinis affectionibg minus penetrat/ qᷓ;. in alienis affectibus aliquando penetrare ſolebat // Quartym eſt hoeroe mundane delectationis ſicut enim amoꝛ dei amoꝛem mun di expellit / ſic feruoꝛ diuine dilectio nis hoeroeem mundane delectatio nis inducit · SDi ergo taãtam⸗ vel va lidioꝛem dilettionis violentiam in intimis tuis cira diuina perſpexe nis ꝙ alias vnꝙ;ᷓ expertus fuerie vide adhuc ſi foꝛte aliud quid ſit in auo delettari vel cõſolari poſſie ſi eſt nundum audeas dioerte dilertũ tuũ intimũ ardentiſſimi amoeis ſi nü tenere / Quitum eſt obſerua tio humilitatis hinc maria que on templatüie vite figuram tenet in hu militatis ſignum ſecus pedes xpzꝛiſ ti ſedet / videns mheſum ad pedes eius ctidit / et pedes eins vnxit / et poſt reſurrettiouem pedes eins tan gere voluit Quiſqʒ ergo tanto el ſe debet humilioꝛ quanto eſt in dei contemplatione ſublimioe· deo de onima ontemplatiua in canticie ſeribitur/ Que eſt iſta que aſcendit de deſerto delicus affluens innmxa ſuper dilettum ſuum? Quia per hu militatem non de ſuis vinbus pze ſumit ni net aſeeſum ſuũ ſuis meritis aſſcribit ſed dilecto iĩnititur/ quia nõ ſua / ſed illius virtute ſubleuatur // Hextũ eſt deuono oeationis/ 7 het ex humilitate naſcitur / que ad a ſe habere nõ poſſe wgnoſcit a deo hu militer et deuote expoſcit / vñ bene dicktum eſt · Oꝛzatione dilect? eſt ad uocandus tenendus a reuowandus⸗ Ideo enim quadoqʒ ſubtrahit ſe vt auidius reuoetur teneatur foꝛug Pꝛeteriens teneri / vult abiens reuo De quibuſdam notandis cire ꝑ ctionem ontemplationis⸗ (GSapitulum xxi⸗ Dhugt autem tirca cõſummate cõtemplationis perſecionem guedam notanter reolligenda ſunt / Et pꝛimo quidem notandum eſt pꝛudenti ciruſpectione / et fre quenti intrepatione opoetet iuigila re / ne vllus mentis excœſſus vel ogi tationis euagatio. diſcretionis per ſpicatia lateat ne ſñ redargutiõe foꝛ tiqʒ caſtigatione ptraſeat / Scdo notandum ſiait aues cum volare volunt / alas ſuas expandunt / ſic de bem nos ꝛdis noſtri alas per deſiderium extendere et diuine reue lationis hoꝛam ſemper expectare / vt quatũqʒ hoꝛa diume inſpiratioĩs aura / mentis urẽ nubila deterſerit / veriqʒ ſolis radios detexerit / exaiſſis tandẽ gtemplationis ſue olis/ mẽs noſtra ſe ad alta eleuet / fixis obtu tibus in illud eternitatis lumen / qð deſuper radiat / omnia mundane vo lubilitatis nubila tranſcendat · Qð erat expadetes alas / Tertcio no tandum ꝙ debemus non ſolum ad hoc qð in hat vita per ontemplat onem habere poſſumus verum ecia ad illud dinine cõtemplationis ſpet taculum / qd i ſutura vita ſperam ⸗/ ani mas noſtras ſuſpẽdere /a in hu ius expectatione vehementi deſide rio euolare deo debet anima pfec ta omni hoea ſue peregrinatioĩs ter minũ cum deſiderio expectare Hint eſt ꝙ abzaham mn hoſtio tabernaau li ſui ſedebat / à helyas ĩ ſpelũce ſue hoſtio ſtabat / Quarto notandu eſt ꝙ anima ſancta et veri ſponſua mic debet ad dilecti ſui aduentum ſũmo mũ deſiderio anhelare / parata ſemper vomnti oæurrere ſemperqʒ ſollicita / ne ſubito adueniens ming paratam inueniat / vel diu excluſus vllam moleſtiam ſuſtineat Ecre in qt vox diletti pulſantis aperi michi ſoꝛoꝛ mea Vide ergo ne tũt pꝛimo incipias te ad eins teeptionem pꝛe parare cum iam ipſe ĩeperit ad hoſ tlum pulſatre ne ei wgans diere ex pecta raeexpecta // Item nocanduũ dilettus auditur p rewꝛdationẽ/ videtur ꝓꝑ admirationem / deoſcula tur per dilettlonem / amplexatur delectationẽ / vel anditur p reuelatl onem / videtur p cõtemplationem⸗/ deoſculatur per deuotionem / aplex atur vel ſtringitur p duledinis ſue infuſionem / qua dulodine experta vlterius non poteſt ani ma pulſanti diletto aliquas moras nectere / ſed peomnta eſt adueniẽtem ſuſciper. 1t iij, Inſup ſelendũ eſt ꝙ aliud eſt anima ceũ dilco introire / aliud eſt ta ad ip̃m erire · eam introne eſt ſe ipſam totũ in ſe olligere / tam exire eſt- ſeipſam extra ſemetipſam to tam effudere, eam ſola cu ſolo mo rari / nil aliud eſt ꝙ exterioꝛu omni um obliuiſci/ in eiq dilectione ſum me ⁊ intime delectari/a ex hijs que in intimis ſuis conſiderat ſe in affec tum dilecti inflam are/ ta ex bono rũ ꝙᷓ; ex maloꝛũ ſuoꝝ cõſideratione in graꝝ actione aſſurgere / Pꝛze terea notandũ ꝙ ſublimitas diuia rũ reuelationũ / mani feſtu eſt diuie dilectionis indiciuũ· Ja nõ diem in quit vos ſeruos amis / quia oia que audiui a pꝛe meo nota ſea vob Ex magnitudine itagz; diuine di lectionis pendet modꝰ? diume reue lationis / omedite inq̃t amici et bibi te/a inebꝛiami cariſſimi Comedũt illi qᷓ cm multo ſtudio 21 longa medi entione / vix poſſüt ad veritatis deli tias ptingere⸗ Bibüt aut illi qͥ ex di ninis reuelatio nibg cũ facultate a io cũditate haunüũt / qdð de intima veri catis ſuauitate ardenter czupiſtũt Item deniqʒ ſciendũ eſt / ꝙ qui ad hat gracia Pfecerit / lim eam ſibi vltra ſolitũ ſubtrahi ia ſentit / habet tñ qð faœte debeat / vt ad ea repa randam adiuuari valeat- Debet ei animꝰ q̃ eiuſmodi eſt pꝛopꝛijs me ditationib oꝛdis in ſe exultationẽ reparare / 1 impẽſa ſibi diuioꝝ bñſi cioeũ munera ante rewꝛ datiois ſue oculos reuocure/ hat rewꝛ datione ſeipſum ad pꝛofũdã et deuotũ gra Ria ceũ a tionem inſtigae· enandem ali quando internum illud ſp iritua lie armonie oganum ex affectu in diuinas laudes laxare Hot ita qʒ agentes / quid aliud ꝙ; viam ſter nimus / per quam veniẽtem / viſit teq; nos dim excipiamꝰ ? Hacrifi tiũ inquit laudis honoeificabit me⸗ ülit iter quo oſtendam ul ſaluta rerdei⸗ 7 „ —— ¶ Hor itaqz; cõpendium exr varijs 2 hint inde diſperſis ſaptentum dir tis atqʒ ſententijs oollegimg / gð ſi quis videre dignatus ſuerit / eũ hoꝛ camur / vt ipſum non bꝛeui aut leui diſcurſione / ſed loga 7 graui diſcuſ ſione plegat / legendo intelligat / in telligdo ſapiat / ſapiẽ do in dei og nitione dirigat / 1 de ognitione ad dilectionem / de dilectione ad ſeruno tem / de ſeruore ad ſuauitatem tran ſeat / vt ſit tandem de pꝛeſenti ſuaui cate ad ſuturam ſelictatem pueni at· eo due / qui eſt via / veritas / vita⸗via dirigens / veritas erndiẽs / vita reficiens vnus deus benedcus in ſeaula ſeculoeum Amen,· ¶ Explicit ſpeculum conſideratiois petri epiſcopi mmeracenſis⸗ Deo gragas ðð ss W . 4 JðMD ð 4 HM HK “ 4 . . „ . „ . . 17 1 7 . . * . * 4 . . . . . „ . . 1 . 4 . . 5 — 1 . . . 7 . . 17 . 8 . . * . . . . . . – . . . . 1 . ==S Zneinit cõpendiñ eEplathoi⸗ edi tu⸗ a dño petro quonda ep̃o mmera ceñ poſtea cardinali 1 Pꝛolog9 Voniã multi ſapiẽtes mul Hſerũt / qᷓ oĩa habere / aut ha bien legere difficile ?,Jdeo i libello quẽ ſpeoulũ aſideratioĩs ĩtitulaui/ a liqua vtilia ex eoꝝ ſententijs bꝛeui ter colligere ſtudui · Ad quoeũ tñ de clarationẽ atqʒ cõplementũ hot ote plationis cõpendiu ſupaddere dig nũ duxi⸗ ip; diuidẽs ĩ tres pciales trttat9/ Pꝛim de qbuſdã vtt libꝰ ̃ambulis ad gtẽplatioĩs cog ni tionẽ p̃paranuby / Detũd de ali uib ſiguralibꝰ exẽplis / ad otẽpla tioĩs atquiſi tionẽ ꝓficiẽtib?/ Ter ri de ſpuãlibg ſenſib hoĩs / ad gtem platiois pfectionẽ ptingẽtib Pꝛi mn Ptinet ad doctrinalẽ ĩtroductio nẽ inapiẽtiũ Ocðds ad exẽplatẽ ma nuduttionẽ Pficitiũ Et teragad ex pimentalẽ eruditionẽ pfectoꝝ Pꝛi mgergo trattat ex doctnna ſci tho me i ſcda ſeðe / queda vtilia ſub duo decim apitulis omplettitur⸗ —C Capitula pzimi trattatue 1/ Pꝛimu qualiter vita attiua et gtẽ platiua diſtiguätur⸗ DSDcedðm qualiter i ſe oparent᷑ CTerciũ qua liter ad iuicẽ oedinẽ k / Quartũ de hijs que actiue vite attibuutur ·/ Quintũ de hijs que ad ogtõplatiuã Ptinere dicutur / Dextu de ſubiec to ĩ quo ꝓtẽ platiua ſubſiſtere ponit ‚DSeptimũ de obiecto circa qð vſa tur / Octauũ de ſpẽbg a motib ĩ quos gtẽplatio diuiditux / Monũ ea de ſapie otẽ platioẽ ſcrip ad quätum diuine ognittonis gra dum cötemplatio eleuatur / Deri m de rwaptu qui ex cõtẽplatione ſe quitur· / Vndeamü ad quã vim anime raptus AWꝛie ptinere viden tur- / Duodecimũ de eo ꝙ paulue in tercũ eelum ſe raptũ fuiſſe teſtat ¶U 7n Fneipit pꝛim tructat huig open dü. de vite acute cõtemplatiue diſ Linctio ne⸗ ¶ CTapitulum pꝛimum⸗ Caundi gregoeium ſun ezethielem due ſunt vite in quibꝰ nos omp̃s deg 1 ſocru eloquiũ erudit⸗ videliet actuna cõtẽplatiua Que vt idem ait ſexto moealiũ / ſignificaã tur ꝑ duas vxoees iamb Ackina qui dem ꝑ lyam- Cõtemplatiua vero 1 rathelem/Et p duas mulieres qᷓ dDñm hoſpitio reperut Cõtempla tiua per mariam actiua per mar tham · In hot ergo differunt · qui a contemplatiua pꝛecipue intendit tire veritatis ſpeailationem acki ua vero / cra exterioꝛem oupati onem Vnde patet ꝙ het non eſt diuiſio vite vtiliter ſumpte / que ſeðʒ philoſophum diuiditur / in vegetati uam⸗ ſenſitiuam et intellectiuam⸗ Sed eſt diniſio vite humane / que pꝛzincipaliter attenditur ſe8m intel lectum a quo homo ſpetiem ſoꝛtit Ideo ſicut intellectus diuiditur per attiuum intellectiuum · quia fini⸗ intellectiue oognitionis vel eſt iß ſa ognitig ventalls/ quod pertinet — ſ NN vol ad intellectum ſpeanattuũ / vel eſt a liqua exterioꝛ operatio vel attio / qgd pertinet ad intellettum pꝛutticim Dit vita humanag ſuffigenter diui ditur per actiuam 7 wntemplatiuã Mec obuiat huic diuiſiõi dictũ phi · io ethi · tres ſunt vite maxime ex cllentes ſciz voluptuoſa⸗ auilis qᷓ eadẽ videtur eſſe attiue æ cõtempla tiue · Nam vita voluptuoſa ponit“ finem in delectatione oz poꝛali/ que wmunis eſt nobis i bꝛutis- Vnde dicit ibidẽ philoſoph ꝙ eſt vita beſ tlalis · ideo nõ wompꝛe henditur ſub diuiſione pꝛedieta Omnig ergo ſtu dia humana ſi oedinktur ad neoſſi tatem pñfᷣtis vite ſcðᷣm rationẽ rec tam / pertinẽt ad vitam attiuã / que per actiones oꝛdinatas oſulit neœſ ſicati vite pꝛeſentis Si aut deſerui ant oonaupiſcẽtie / pertinẽt ad vitã voluptuoſam / que nõ ompꝛehendi tur ſub actiua vita- Humana vero ſtudia que oedinantur ad cõſiderat onem venitatis / ad ontemplatiuaã vitam pertinent · Qð autem augg xix· de ciuitate dei poit tria vite ge nera/ ſciz Ocioſum / qdð ptinet ad cõ templatiuam Actuoſum / qað ptinet ad vitã artiuam. Et illud terciũ ex vtroqʒ; compoſitum / nõ impugnat diuiſionẽ pꝛedittam Mã cũ mediũ cõficiat᷑ ex extremis/æ ideo vatali ter cõtineatur in eis ſicut tepidũ in alido 2 frigido · Mꝛzopterea ſimili ter ſub actiuo ? oteplatiuo ↄpᷣhẽdi tur id qð eſt ex vtroqʒ cõpoſitũ⸗Et ſiait ĩ quolibʒ mixto pdñatur aliq ð platuũ /qñqʒ vero adciuũ tue ad inutce (Canbm ſeddi ue diſtinctiõe Hidẽdũ ẽ de ea uim omparatiõe viʒz que potioe ſit vel dignioꝛe at maioeis meniti⸗Dieẽ du ergo eg vita gtemplatiua ſimt pliciter melioe eſt ; actiua / pho pꝛobat octo rationibꝗ in dethi⸗·/ ipſo ſeʒ ſem ĩtellectum⸗⸗ teſpectiia Pꝛopꝛioeum obiettoꝝ/ſciliœt intelli gibiliũ / vita aũt actina occupatur ura exterdea⸗ Decuda quia vi⸗ ea cõtemplatiua poteſt eſſe magis continua lict non quantum ad ſup̃ mu ontemplationis gradum· Tertcio quia maioe eſt ontemplati 7 v vite ontemplatiue qᷓ; attiue· Vñ auguſtind ditit in li. de verbo domi ni/ꝙ martha turbabatur / maria e pulabatur / Quarto quia in vita wntemplatiua eſt homo magis ſibi ſufficiens / nam paucioꝛibg ad ea in diget. Vnde diatur luck xe Martha ſollicita es q turbarie erga plurima Quinto quia cõtrmplatiua ma gis pꝛo ſe diligitur / vica autem ac tina ad aliud oedinatur. Vnde dict tur peꝰ Vnam petij a domino hãc rwequira / vt inhitẽ in domo dñia ote a /Dextv qꝛ cõtẽplatiua aſiſti⸗ vite ſuperhabudat / qñqz quidẽ geâ De omparatloe actiute atẽpla lH de vite actiue 7 Ztemplati „ 7 in quadã vamtioë quiete Juxta il lud Bacate videte qm̃ ego ſũ de DHeptimo qꝛ vita ↄtẽplatiuo E ſedm diina Vita aut actiua ſeom huäana Vñ dicit aug/libꝛo de ver bi dñi In pꝛinapio erat vbũ Eere qð maria audiebat / Vbũ caro factũ g/etre aui martha miſtrabat / OO . tauo qꝛ vita atẽplatiua eſt ſcðm id eð eſt magis ꝓpꝛiũ hoĩ id ẽ ſcðᷣm . tellectũ In opatioĩbꝗ at vite actiue cõmunicãt eca inſerioꝛes vires q fũt nobis a bꝛutis wes⸗ vñ ĩ pᷣe ? poſti dickũ eſt Hoies iumẽta ſaluabis döie / ſeribitur id q eſt hoĩbů ſpecia le In lumĩt tuo videbid lumẽ / .10 nãa roẽm addit dñs luce x⸗dices op timã ꝑtẽ elegit maria qᷓ nõ auferet᷑ ab ea / qd exponẽs aug?⸗ libꝛo de V bie dni dicit õ tu malã⸗ illa me lioeem Audi vñ melioꝛẽ⸗qꝛ nõ aufe retur ab ea?A te auferetur aliqñ on neoſſitatis / eterna dulcedo verita tis Lict at vita atemplatiua Jter nꝛedicta ſimpliciter ſit melioꝛ ſcðm qᷣd· tñ a ĩ aaſu magis eligẽda E vi tn actina gnter neœſſitatẽ pñtig vi te / ſicut dirit phs / ꝙ phari melig ẽ qᷓ ditari / ß melig eſt ditari neceſſicatẽ patienti Et ideo qñ qʒ aliqs a atem platioẽ aduocatur ad opera vite at tiue gnter neeſſitatẽ pñtis vite nõ tñ ſic ꝙ ogatur totaliter gtẽplatio nem deſerere / ſiut doet aug/ xix⸗ de auitate dei⸗Et ſit patet e ali quis a tẽplatiuia vita ad actiuã vo catur / hot nõ fit ꝑ modũ ſubtractio nis ꝑ modũ additionis 3deo ĩ il Us q de religioẽ tranſferũtur ad ſia lum plationie nõ fit traſit de me lioꝛi ad minꝗ bonũ cũ apłs dicat i⸗ oꝝ xiij· Emulamini cariſmata me liora Nã ad ſtatũ platlonis nõ ſolũ ptinʒz vita aciua . eciã plati debẽt eſſe exællẽtes in otẽplatiua Vñ gre goꝛig dicit in paſioꝛali Dit rectoꝛ cõ templatioẽ p̃cpug / Ex miſſis eciã patet ꝙ vi ta cõtẽplatiua ex ſuo „genere ſimpliciter ẽ maioꝛis meritt ꝙ; actina Et hot ẽ að dicit gregoꝰ iij/ omelia ſup ezechielẽ Cõtempla tiua maioꝛ eſi merito ꝙᷓ attiua· Et vi⸗/morak· Magna ſunt attlue meri ta⸗ß otẽplatiue potioꝛa Ratio ẽ/qꝛ otẽplatiua directe ptinet ad dileckio nem dei Actuia vero / directi9 ime diatig ad dilectionẽ ꝓximi Diligere aut deũ ſcðm ſe eſt magis meritoꝛi um ᷓ diligere pximũ Poteſt tñ cõ ngere aliquis in opib vite acti ue pl meretur qᷓ; ali in oꝑibo vite ateplatiue vt ſi qᷣs qpter habudãtiã diuini am oeis ad dei glam ĩiterdu ſuſtineat Inter ꝓximũ a duledine diuint gtẽpiationis ad tẽpꝰ ſepari · Et ſit exponit triſoſt imꝰ in lbꝛo de cõpunctioẽ illud apoſtoli ad roma nos ix Optabã ego ip̃e anathema eẽ a xpᷣo ꝓ frĩb meis· Ad hot eca trahi pt illud gregoeij ſup ezechiel AMullũ ſatrificũ ẽ deo magis arep tũ zelg aiaꝝ Per hoeĩ nõ pfert ſi plicter meritũ vite actiue / mento vi te tẽplatiue·ß oñdit magis eẽ me ritoꝛiũ / ſi js offerat deo aĩaz ſuã ⁊ alioꝝ. ꝙᷓ qcaqʒ alia exterioꝛa dona Maã pꝛimo debet quis offetre deo aſfaz ſua / ſeo aias alioß Et magis N ne lu Me n dri iſis ſuo entt 09. pla Et ner eg ſeato Zimt igen jwꝛi ſich act vite data te rdne van⸗ 0de oma ene Nt es tche Lony R vvi me 1a4 ona deo 1 ags areptum eſt deo ſatriflaũ quo quis ani mã ſuam ⁊ alioꝝ applicat tem plationi qᷓ; actioni Me aüut apoſto lus ait i oꝝ· iij · Vnuſquiſ qʒ ꝓpꝛiã mercedem acipiet ſcðm ſuum labo rem/ nõ pzꝛobat vitam actiuam ali attribuitur laboꝛ/ muioꝛis eſſe meri ti q; gtemplatiuã cui appzopꝛiatur quies Mam liœt laboe exterio⸗ oꝑe tur ad augmẽtum p̃mij atcidenta lis/tämen augmentum meriti reſ pectu p̃mij eſſentialis /pzincipaliter in caritate onſiſtit · Cuig quoddam lignum eſt / laboꝛ exterioꝛ toleratus pꝛo xpꝛiſto ſed multo expzꝛeſſuis ſignum eſt/ ꝙ aliquis pzꝛetermiſſis omnibus que ad hanc vitam perti nent / ſoli diuine cõtemplationi vaca re delecetur· De odine vite acki ue æ ontẽplatiue ¶ Capitulũ iij⸗ Oſt het conſiderandum eſt de dedine vite actine et templa due ad iuiem De quo dicit grego9 omek iij· ſup ezechielẽ· q; vita acti ua pꝛioꝛ eſt tempe qᷓ; ꝓtemplatiua/ quia ex bono opere tenditur ad on templationem · Sciendum autẽ eſt w aliquid dititur alio pzꝛins duplici ter · Dnomodo ſcðm ſuam naturã Et hoc modo vita oontemplatina eſt pꝛio qᷓ; actiua / in quantum pꝛi coibus et melioꝛ ibus inſiſtit · Vnde attiuam mouet et dirigit · Ratio enim ſuperioe / que ontemplationi deputatur cõparatur ad inſerioꝛem que deputatur actioni ſiaut vir ad mulicrem que eſt per virum regen da⸗ ut aug9/dicit xij· de trini tate⸗ Aliomõ ditit aliqd pꝛius ꝗad nos ſez quia ẽ pꝛius via generalloꝛs / et hoc mõ vita actiua eſt pꝛioꝛ contem platiua/ quia diſponit ad cõtem pla tiuam / vt infra patebit / ipſa enim pꝛecedit / ſicut id quod eſt ommune plunum/pzꝛeœdit via generatiois / id qð eſt pꝛopzꝛium perfectooum⸗ Nam vita ontemplatiua non oꝛdi natur ad qualemcũqʒ dilectionẽ dei ſß ad perfectam / ad quam pꝛecdit dilectio pꝛoximi pꝛopter deum / pertinet ad actiueam Ded ſictt a vita actiua pꝛoœditur ad vitam cõ templatiuam ſeðm oedinẽ generatt onis / ſit quandoqʒ a vita oontẽpla tiua reditur ad vitam ackiuam per viam dileckionis / vt ſelliet vita ac tiua per contemplatiuam dirgas⸗ ſiait per operationes atquiruntur habitus / per habitum acquiſitum perfectig aliqs operat᷑ / vt dicitur ij⸗ ethi · Ideo dicit gregoꝛius ſuper eze thielem·/ ꝙ ſicut bonus oedo viuen di eſt. vt ab actiua ĩ oontemplatiuã tendatur / ita plerugqz vtiliter a on templatiua animus ad actiuam re flectitur NHoc autem intelligendã eſt in hijs dqui ad hoc api ſunt ſã illi qui ſunt pꝛoni ad paſſiones s ter eoeum impetum ad agendum ⸗ ſunt ſim iliter magis apti ad vitam attiuam pꝛopter ſpiritus inquietu dinem/ Vnde ditit gregoꝛius in ſex to moꝛab· ꝙ nonnullt ita in quie ti ſunt/ vt ſi vacationem laboꝛum habuerint grauius labozant„ qui a tanto deterioꝛes oꝛdis tumultus colerant / quanto eis licentius ad gitationes vamt · / Quidam vero habent naturaliter aĩ puritatẽ quiete ꝑ qua ad ateplationẽ ſunt apti / qui ſi totaliter actionibg depu tentur detrimentum ſuſtinebũt Vñ gregoꝛi9 ibide dict ꝙ quoeudaã ho minũ ita ocioſe metes ſunt / vt li eos laboꝛ ocupationis excipiat / in ipſa operis inchoatione ſucubant . Ded ſicit ipᷣe poſtea ſubdit / ſepe? pigras mẽtes amee ad opꝗ exatat/ 1 ĩquie tas in cẽplatioe timoæ refrenat Vñ e illi qui ſunt magis apti ad vitam actiuam / pit per exercicũ ackiue ad iplatiuã p̃pani/a illi nichilomin qui ſunt magis ad cõtemplationem apti / poſſunt exercicia actiue ſubire / vt per hoc ad contemplation?ẽ para tioꝛes reddatur/ Ex p̃miſſis patet qualiter vite cõtemplatiua ĩpediat p actiua/a qualiter per eam adiuue tur⸗ Mam vita actina gſiderari pt qua ntũ ad duo Vno modo quatũ ad ipſum ſtudiũ 2 exercicin exterio rũ actionũ / 2 ſic mani feſtu eſt ꝙ ip ſa impedit vitam conte mplatiuã in quatum ĩpoſſibile eſt ꝗ, quis ſimul ocupetur ciren exterioees attioes 7 diuie vacet templatiofi. Alio mo do poteſt oſiderari vita attiua / quã tum ad hot ꝙ interioe es anime paſ ſiones oomponit oedinat 7 quatũ ad hot ipſa adiuuat ad ontẽplatio nem que impeditur per inoediatio nem interioꝛ ũ paſſionu· Vnde gie goꝛiꝗ dicit in vi / moꝛ al · Qui gtem plationis are tenete deſiderant / pꝛi uis ſe in campo pꝑ exerciciũ operb ꝓ bent. vt ſollicite ſciat / ſi nulla ia ma la pzoximis ixrogũt /ſiixrogata a pꝛoximis equani miter poꝛtant Si obiettis bonis tempoꝛalibꝰ nequa iỹ mẽs leticia ſoluitur / ſi ſubtrattis / nõ nimio meroee ſaucatur⸗ At deĩ de perpẽdat / ſi c ad ſemeupſos in troeſus redeũt / ĩ eo ꝙ ſpũalia rimaã tur/ nequaqᷓ; rerum wꝛpaliũ ſeriem vmbꝛas trahüut / vel ſoz taſſis trac tas / mann diſcretionis abigut⸗ (De hüjs que actiue vite attkibuũ . ECinde ſpeciali9 in quirendum eſt: quid ad vtraqʒ vitam ꝑpti neat⸗Et pzꝛimo quidem de vita at tiua ſciendu eſt ꝙ omnes virtutes moeales pertinent eſſentialiter ad eam Bnde phs ditit in x · ethi· ꝙ virtutes morales oedinant ad felici tatem actiuam Et yſydoꝛ9li· de ſu mo bono dicit ꝙ in attiua vita pꝛi us per exercicin boni operis curta exhaurienda ſunt vicia / vt in ontẽ platiua iam pura mentis acie ad cõ templandum diuia quiſq; pertran ſeat Quia tamen inter virtutes moales pꝛecipun & iuſticia qua qe ad alterum oꝛdinat / vt philoſoph⸗ pꝛabat quinto ethi· Ideo quando qʒ vita actiua deſenbitur per ea que ad alterum oedinantur⸗ Mon quia in hüjs ſolum / ſed quia in hs pꝛin palius conſiſtit · Et pꝛopter hoc gregoeius ſuper ezechielem dicit ꝙ actlua vita panem eſuriẽti ribue reia ĩ fine multis enumeratis qᷓ ad alteꝝ ptinẽt ſubdit / 2 q ſiguk ibuß — — —, = — — 8W.8——————— —4— „ ,— —b00 —— nite es 4 4 expediũt diſpenſate · Liett aute pꝛun tẽtia ꝗpᷣe ſupea ꝓut de ea loqᷣt᷑ phe ſexto ethi ſit virtus intellecualis tamẽ ipſe in xdethi · dict pꝛudẽtia ꝑſinere ad felicitatem actiua Cuig ratio poteſt aſſignari qꝛ illud qð oꝛ dinatur ad aliud ſicut ad finẽ p̃cipu e in moealibg trahitur in ſpem eius ad qð oedinatur / ſicit ille à mecha tur vt ſurek magis dz ſur q; mechg3. ſeð m.philoſophũ vethioꝝ · Cog nitio aũt pꝛudentie oꝛdinatur ad o perationes virtutum moeraliũ ſiait ad finem qz eſt recha ratio agibiliũ vt dicitur ſexto ethioz⸗ Ideo ogni tio prudẽ tie pertinet ad vitam acki uam· Vñ pꝛudẽtia poteſt diti quo dammöõ media inter virtutes intel lecuales à moales / quatũ ad hot in ſubiecto guenit cũ virtutib in tellequalibg in materia vero totali ter onuenit cũ moꝛalibg· deo per tinet ad vitam actiuã ſiout virtutes moꝛales- Inſuper ad actuiam vita pertinet docere de verbo ſapientie ſicut dicit gregoꝛig ſuper ezechielem qz liœt habitus ſapientie pertineat nd vitam ontemplatiuam eciam actus in quãtum interi9 treſpicit veri tatem intelligibl em In aunus conſi deratione amoee delectatur / tñ in quantum att? huiuſmodi tranſit ex terg per dottrinam pertinet ad ae tiuam⸗-Ex pzemiſſis patet quare vi ta actiua in nobis nõ remanet ĩ pa tria⸗ Dicit nãqz gregoeig ſup ezechi elẽ ꝗ cũ pñfiti ſclo vita auſertur ae tiraꝰ Cõtẽplatiua ãat hit incipit᷑ vt in æleſti pzia pꝑficiatux Rõ ẽ qꝛ at tiua habz Kinẽ ĩ exctrioꝛibg aet ib j ſi vferat ad ijetẽ gtẽplatio is iã ꝑti nẽt ad vitam templatiuaã In ſutu ra aut vita btõꝝ cſſabit occupatia exterioꝝ actuũ/a ſi q̃ ac exterioꝛes ſuerint reſerent᷑ ad finẽ gtẽplatiois qꝛ vt ang ditit in fine de ciuitate dei⸗/ Ibi vacabim videbimꝰ⸗ / vide bim a amabimg /amabimg a lau dabi·Et ibidẽ pmittit ꝙ de ibi ſi ne fine videbitur / ſine faſtidio ama bitur / ſine fatigatione laudabik // Liect ergo virtutes morales que ꝑ tinẽt ad vitã actiua remaneat ptg hat vitamſimut aug9· dicit xiiij · de trini tate Lõ tñ remanebũt ſcð m ac tus quos nũt hñt tira finẽ extenio tem⸗ß achg eauꝝ reſerentur in quietẽ tẽplatiõis quã augi Vbis p̃miſ ſis itelligit ꝑ vatationẽ que ẽ ĩtelli genda nõ ſolũ ab exterioꝛbg tumulti boß eciã ab iterioeiturbatiõe paſſio nu ⸗/ In ãgeb vero quatũ ad diſpẽſa tionẽ miniſterioꝝ dei aliqd temane bit de vita actiua q;diu mũd dura bit qꝛ vn aliũ iluiat purgat ꝑpfi tit vt pʒ ꝑ dyoniſiũ vij apło cœleſ tie iherarchie Jpi eciã admſtratiõi ĩferioꝛ is creature ĩtẽdũt qð figurat᷑ hot qð iamb vidit agelos i ſcala aſcẽdẽtes et deſcẽdetes quoꝛ ũ pꝛi m ptinet ad otẽplationẽ ſeðm ad attionẽ Dz ſicut dict gregog⸗ ĩ mo ralibg li/ ij · Mõ ſic a diuia viſiõe ſa rx exeũt vt ĩterne otẽplatiõis gau dijs pꝛiuẽt⸗Et iõ ĩ eis nõ diſtigui c vita actiua a atẽplatiua ſicut ĩ nq bis qui ꝑ opa actiue ĩpedimur a a templatione Vñ cũ nob ꝓmittitus in ſutura vita ſimileserimg ãgek Dei / non pꝛomittitur illa ſimilitudo angeloen quatum ad adminiſtrati onem tre tature que nobis non cõpe tit ſe8 m oꝛdinem nature noſtre Ide oa in nobis non remanebit ibi oondi tio vite actiue Quod ergo diat gre goꝛius ſuper ezechiel em in vita actiua fixa permanere poſſumus⸗ in ontemplatiua autẽ intenta men te manere nullomodo valem?/ nõ pzobat ꝙ vita actiua ſimphaiter ſit durabilioe q; ontemplatiua⸗ Nam het durabilitas vite actiue in ſtatu pniti/exœdẽes durabilrratem cõtem platiue / nõ pꝛouenit ex pzopzꝛieta te vtriuſqʒ vite ſcm ſe onſiderate⸗ ſed ex deſectu noſtro⸗ qui ex oꝛ dis grauitate retrahimur ab altitudine cntemplationis⸗ Vnde ibidem B dit gregoeius ipſa ſua infirmita te tante delſitudinis repulſus aimg in ſemetipſo relabitur· De his que ad ontemplatiuam vitam pertinere dicuntur Capitulũ quinti Am vero ad ea gaue ad vita templatiuam pertinẽt tranſe — amus · Et diamus ꝙ ad eam po teſt aliquid pertinere duplicter· V no modo diſpoſit ue; Alio modo eſ ſentialiter· Pzimo modo virtutes morales pertinent ad contemplati uam - Impeditur enim actue oon templationis in quo eſſentialiter ſiſtit viea ontemplatiua. p vehe mnmnẽtiam paſſionũ per qua abſtrahi aur intentig aie ab intelligibilibg ad ſeſibilia 1 p tumultg exterioees Vie tutes aut morales impediüut vehe mentiam paſſionũ / 2 ſedant exteri oꝛuũ ocupationũ tumultus· Et ide vtutes moeales diſpoſitiue ad vi tam pↄtemplatiuam ptinẽt Et iter ablias maxime ad ea pertinẽt / ſant timonia pax- Pꝛimo qdẽ ſancti monia i/mũdicia wꝛdies·/ que cauſa tur ex virtutibz que ſunt gtra paſſio ones impedientes puritate eatioĩe Ideo de eo dicitur math/ quito Ht mũdo ꝛde / qm ipſi deum videbüt Pax eciam / que ſubtrahit litigioꝝ ꝛ tumultuũ ocaſiones⸗/ deo de hijs duab virtutibus ſpegaliter dictur nd heb. vltimo· Pacem ſeqͥmĩ cũ õ nibg a ſcimoniã / ſine qua nemo vi dit deum⸗Vet autem ſancimonia noõ ſolũ pt ĩtelligi mũdicia coꝛ die ⸗ fF ecam mundicia wꝛ pis / id eſt tem Peratia ſeu virtus caſtitatis / que te pꝛimit concupiſcentias maxime ob ſcurantes lumẽ rõnis / ideo max ime reddit hominem aptũ ad oontẽ plationem in quãtum delcatiões venerere maxime depꝛimũuũt mente ad ſenſibilia / vt aug9· dicit in libꝛo ſoliloquioꝛum. Vz ſecudo modo ſcz eſſetialiter- virtutes morales nõ p tinent ad vitã contẽplatutam ſed attiua⸗ vt dittum eſt. Naã finis vite actiue / eſt onſideratio veritatis Et ideo vita contẽplatiua eſſentialiter vnũ attum habet / in quo finaliter perficatur ſciz contemplationẽ veri tatis a quo habz vnitatẽ Quia tñ ſcm dyoniſiũ ſexto capitulõ de di uinis noĩb⸗, Dza eſt in cognitione ehe, tten tide Odi itr ſane ſanct nuſa aſio toſe Hu hut 4 hiſs Ntur nias movi onia dis⸗ tem gue re meob oner olte köts ente hro oſe; ſͤp N isdie alter neltten i ver Auatt de ition hojĩs et angeli eo ꝗy a ngel ſimplici apphenſiõe veritatem inuenit· Hõ aut quodã peſſu ex multis ptingit ad in tuitum ſimplicis veritatis 1 de o ille vnz ac? gtemplationis in ho mine habz multos act qbus ad eũ finaliter peruenit: Quoeum quidã ptinẽt ad aceptionẽ pꝛicipioꝝ ex qᷓ bus edit ad venitatis cõtplationẽ Alij in deductionem pꝛincpioeun⸗ in veritatem cuig ognitio inquiritur Vltimꝰ aũt complctiuꝗ attus eſt in ſa oontemplatio veritatis⸗ Et ſcðne hot richardꝰ de ſancko victoee diſtin guit tres actus qui vidẽtur ad vitã contemplatiuam pertinere / ſciliet ogitationem / meditationem / a cõ templationem· Vnde ſcm eũ o gitatio pertinere videtur ad eoeum inſpectionem er quib) aliquis colli gere intendit vnam ſimplieem veri tatem⸗. Et ſic ſub ogitatione omp hendi poſſunt / pereptiones ſen ſuum ad oognoſcendum aliquos ef fecus ymaginationes diſcurſg rationis circa quecuqʒ perducentia in ognitionem veritatis intente / Lieet ſcðm aug xiiij de trinitate Cogtitatio generaliter dici poſſit õ nis actnalis operatio intellect Me ditatio vero pertinere videtur ad p æſſum rationis ex pzincipijs aliqui bus pertigentibus ad veritatis ali cuius ontemplationem⸗Et ad idẽ pertinet oonſideratio ſeðm bernar dum ⸗NLiet ſcðm philoſop hum ſecũ do de anima? Omnis operatio in tellkktus conſideratio dicatur· Sed templatio pertinet ad ipſum ſim pliæm intuitum beritatis⸗ Vnde ri chardus dirit ꝙ contemplatio eſt xꝑ ſpicax liber animi atuitus in tes pſpiciendas· Meditatio autem eſt intuitus ani mi in veritatis in quiſiti one ocupatCogitauo vero ẽ aĩ reſpect ad euagationẽ pꝛong-/ Ad contemplationẽ aut miniſleria liter pertinet non ſolũ ogitatio ſeu meditatio vt dictum eſt / ſed eciã lec tio oatio qua homo ad ognitio nem veritatis pertingit dupliciter⸗ Vno modo a ſeipſo ſeu per pꝛop⸗ um ſtudiũ ſic requiritur meditati o⸗ Alio modo per ea que reapit ab alio . 2 hot dupliciter gꝛ vel in quaã tum homo recppit a deo a ſic neœæſſa ria eſt oꝛõ/ſcm illud ſap· vij · In uocui venit in me ſpus ſapibtie vel in quãtum hõ recipit ab homine 2 ſit neeſſaria eſt lectio in quantum atcipit per ſcripturam vel dottrina que accpitur per auditum ex voo loquentis / ſicut de maria que cõtem platiuam ani ma ſigniſicat/ dicitur lue x · e ſedens ſecg pedes domi U¶De ſubietto in quo ontemplati ua ſubſiſtit ·¶ Capitulũ ſextum Ed adhuc ĩ quirbdũ reſtat qd Rſit pꝛopiũ ſubiectum / 2 quid adequamm obiectu vite otemplati ue⸗ Quãatum autem ad pꝛimũ dicẽ dum eſt ꝙ vita ontemplatiua quã tum ad ipſam eſſentiam actionis⸗ ſciz ontemplationis ſubiectiue eſt ĩtellcũ q;tũ vero ad id qdð mouet ad exeredu talẽ opationem ẽ in affe⸗ qz volũtas mouet omẽs aliae po tencias eciam intellecu⸗ Mouet at hec vis appetitiua ad aliquid inſpi ciendum ꝓgpter amoeem rei viſe; vel Inter delecaiionem que Aſequitur ex eig viſione · Et ideo gregoeius ſu per ezechielem wnſtituit vitam otẽ platiuam in caritate dei in quãtum aliquis ex dilec ione dei inardeſcit ad eig pulchꝛitudinem onſpiciẽdã⸗ Ct quia vnuſq̃ß deleckat aim adep tus ſuerit id quod amat/ ideo vita contemplatiua terminatur ad deletc tationem que eſt in affectu⸗ ex qua etiam amoꝛ inenditur⸗ Licet ergo finis atẽplationis ſit veritae / ſcð m phm ſeamndo methaphiſice / et veri tas ptineat ad intellecum ipſa ta men habet rationem boni appetbi lis a amabilis / at delectabilis / et ſcðm hot pertinet ad vim affectiuã Ideo de ſapientia ſeu contemplatio ne veritatis dicitur ſapientie octauo Non habet amantudinẽ? onuerſati o iulli net tediu conuic eius / P le ticiam 7 gaudiũ Et greg oꝛn9 dicit ſu per ezechielén g vita onteplatiua amabllis valde dulrde eſt · Vnde eig duleedo ſeu delectatio omnẽ de lectatioẽm humana exodit⸗ Nam .7 delecatio ſpuüalis potio eſt q; car nalis a ip̃e a moe qex canitate deg diligit / oẽz alũ amoeẽ excellit Vñ in pe dz Guſtate videte quoniã ſuauis eſt dñs / Liet ergo gtẽpla tio diuinon q hꝛ in via / ſit valde ĩp fecka trſptu ili que hu pꝛia⸗tñ de lectabilioe oĩ alia gtẽplatiõe quãtũ qʒ; perfecta nter exeœllẽtia rei on template Vnde phe dicit in pzim de partiby animaliũ ꝗ attidit arta illas diuinas ſubſtantias mindees nob exiſtere theoꝛicns ſed li ſcõm modicum attingam? cas/ tñ guter honoꝛabili tatem ognoſcendi delee abilius alid hñt ꝙ que apud nos oia DSi vero obicatur ꝙ ĩ gtempla tione nõ ſit delectatio . gꝛ ſcðm gre .goꝛium ſup ezechielem in ea eſt on tentio ertamen⸗ Vnde mene in ei9 eertamine poſita qñqʒ ſupat qñ qz meni. ex eo eciam ſequitur qñ ; wꝛpali is leſio, que delectationẽ ĩpedit · Vnde geñ · xxxi · dicit ia wob poſtqᷓ; dixerat · vidi dñm facie ad faciem tlaudiabat pede eo ꝗy te tigit neruũ femoeis eig/ a obſtupue erit Dicendum eſt ꝗy gtentio vel oer tamen añ puenit ex Ltrarietate ex terioe is rei / impe dit illig rei delectati onem on enim delettatur quis in te gtra quã pugnat / ſed in re pꝛo qua qͥs pugnat/cũ eã adeptg ſuent / ceteris pariby magis deltatur · Si alt aug/ ditit viij· oſeſ · quato ſu it maiꝰ Piculũ in plio / tato F maig gaudiũ ĩ tnũpho⸗õ ẽ at ĩ gtẽpla tione ptentio vel certamen ex cõtra rietate veritatis qua gtemplamur⸗ ſed ex deſectu nri intellect a ex ooꝛ truptibili wzꝑe qð nos ad inferioea retrahit StSm ilud ſapie ix· Coꝛ pus q8 wꝛrüpitur aggrauat aiam otera Et inde eſt quãdo homo * tingit ad ontemplationẽ veritatis ꝓ ardentig eam amaͤt⸗ SDz magis . odit Jpꝛiũ deſecku a grauitat? woz tuptibihs wꝛ pis/ vt dicnt lim apoſ ☛ —— — — — — — . ⸗— — —, * — f — ⏑. ————UN f——,, — —— ,— — — —— — — —. -—— m⸗ 1m noa ſum vp s gs a, 1 tolo/ Inſelix ego homo ?quie⸗ me l berabit de wꝛpe moetis huig? Vn de gregoꝛig diat ſuper ezechielem Cum deg iam per deſiderium et in tellectum wognoſcitur/ omnem delet tationem carnis arefaeit Ex hot eci am pꝛoredit:/ ꝙ exotemplatioẽ quã doqz leſio ſequitur in oꝛpoꝛe: quod in in ob figuratum eſt / qui ptꝗ gtem plationem dei / vno pede claudua bat quia neeſſe eſt vt onualeſcente amdee dei / debilitetur amoꝛ ſeculi vt gregoꝛig ſup eʒ zechielẽ ait Et ide o ꝑ agnitionem ſuauitatis dei / vng in nobis ſan pes temanet / atqʒ ali us claudiet Omnis eni qui ex vno pede claudicat/ ſolum illi pedi ĩniti tur / quẽ ſolum amat Dic ergo ex p miſſis colligitur/ l liet vita cõtem platiua quo ad actũ a quo denomi natur / qui cõtemplatio dicitur / eſſen tialiter cõſiſtat i in intellectu/ tamen pꝛintipium habet in affectu / in qua tum videlieet aliquis ex caritate ad contemplationẽ incitatur CEt quia fi nis reſpondet pꝛincipio / inde eſt eci am ꝙ terming ⁊ finis leplatiue vi te ad affectum pertinet/ dum ſcili ceet in viſione rei amate deleckatur / et ipſa delectatione ad rei viſe amo rem / amplius excitatur · Vnde gre goꝛius dicit ſuper ezechielem / ꝙ cũ tiue vite vt ſcilieet non ſolum diuina veritas videatur ſed eca vt ametur De pꝛopꝛio et adequato obiecte pite cntemplatiue quis ipſum quem amat viderit · in amoꝛe ipſius amplius igneſcit/ Et het eſt vluma perſectio ontempla Capiculũ vi ⸗ dum ſteſtat quid ſit adequatu NJfi appzopa iatum obiectum vite cõ templatiue. Vnde ſciendum eſt ꝙ ad eam pꝛintipaliter pertinet geen, platio diuine veritatis / quia huiuſ modi ontemplatio eſt finis totius humane vite deo dicit gregoꝛig vi⸗ moꝛal ꝙ in ontemplatione / pꝛinci pium qð deus eſt queritur Et aug pꝛimo de trini tate q; ontemplatio dei pzomittitur nobis actionũ om niũ finis atqʒ eterna perfectio gau dioꝛum / que quidem in ſutura vita erit perfecta quando videbimus eu facie ad faciem vnde perſecte bea tos faciet⸗ Nunc autem ontempla 4 Ed adhut ſpectalne inquiren tio veritatis diuine oompetit no bis impfecte videlicz ꝑ ſpeculũ enig matevñ p ea fit nobis quedã in choatio beatitudinis que hit incipit/⸗ vt in futuro terminetur⸗· Sed quia p diuinos effectus in dei otempla tionẽe manuducimur ſcm illud ro manoꝝn pꝛimo⸗ nuiſibilia dei p ea ꝗᷓ facta ſüt / itellecka Oſpiciũtur/ inde eſt cõtemplatio diumoꝝ effectuũ ſecũdario et diſpoſitiue ptinet ad cõ templatiuã vitam pꝛzout ſciliœt ex hoc manuducitur homo ĩ ĩ dei ogni tione Vnde aug diecit i libꝛo de ve ra religioẽ i creaturaꝝ Aderatiõe nõ vana et pitura caurioſitas ? exer ẽda / ß grad ad ĩmoetalia a ſp ma nstia ſacid I deo dauid cognitiõe; opꝑm dei qꝛebat. vt ex homanuduc retur in deum dieens Meditaboꝛ in omnibus operibus tuis/ Hint eaã d ie bernard? in libꝛo de onſideratione dicit · ꝙ pꝛima ontemplatio eſt / ad miratio diuine maieſtatis/ ſeaunda iudiaoeũ dei · tercia benefiaoeũ ipſi us quarta ? ꝓmiſſoꝛũ· Quoeũ pzꝛi mũ ptinet ad diuina ventatem ali an tria ptinent ad diuinos effecus Ex cõſideratlone aut diuinoꝝ iudici oꝛũ / homo manudu cit in cõtempia tionẽ diuine iuſticie · Ex cõſideratiõe vero diuinoꝝ bñficoen / in cognititia nẽ diuine bonitatis miſericꝛ die / quaſi per effechg exhibitos vel exhi bẽdos Dit ergo ex pꝛemiſſis patz / ꝙ oedie quoda⸗quatuoꝛ ad vitã oon Kcplatiua ꝑtinẽt· Pzimo quidẽ vir tutes mozales ſecũdo quida alij at tus pꝛeter cognitionẽ· tercio vero tẽplatio diuinoꝛũ effecuũ quarto eſt cõpletiuũ ſcʒ ipa cntemplatio di uine veritatis· Ex pꝛedictis eci an paret quõ vita cotemplatiua diutur na eſt / pꝛimo quidem ſcm ſeipſam ſiue ſcdm naturam ſuam et hoc du pliciter · vno modo quia verſatur cir ma inoꝛruptibilia immobilia Alio modo quia non habet contrarietaie Delectationi eni que eſt in onſidera do / nithil eſt oontrarium vꝛ dicit phi loſophus pꝛimo thopi/ Sed ecam quo ad nos ipſa diuturna eſt / tũ gꝛ ↄpetit nobis ſcm actionẽ incoz rup tibilis partis ſcilieet anime intellec tlue · ideo poteſt poſt hat vitam ma mere / tum quia in opibus cõtempla tiue oꝛzpaliter non laboꝛamus/ vn de magis in huiuſmodi operibus ainue pſiſtere poſſumꝰ ſicit dicit phi Loſophꝰ xethi⸗/Tiet ergo omnee ĩ telle ctinte pfectiones huig vite in ſun turo euaduiabütur ſcedðᷣm apoſtolum pꝛimo œn xiiij⸗ ꝓpter qdð modus templandi non erit idem hit π pa tria / tame vita gtemplatiua dictur mManete ratione caritatis / in qua ha bet pꝛincipium et finem/ Ideo dick lueœ x Maria optimam partem ele git / que nõ auferetur ab ea Et grego ruis ſup ezechielem dict Cõtempla clua hit incipit / vt in eleſti patreu ꝑ ficiatux quia amoꝛis ignis hit arde te ichoat/qui aim ipſum quẽ amat viderit · in amoeẽ ipſiꝰ amplius ig neſcit· In hat aut vita q;uis cõtem ꝓlatio qpter cuſas p̃dickas diutur ma ſit/ tamẽ eig duledo raptim trã ſit Vñn gregoꝰ vemoꝛal exponẽs il lud iob iiij Cũ ſp̃s me pñ̃te traãſiret Dicit / ꝙ in ſuauitate ꝓtemplatioĩs itime / nõ diu mẽs figitur / aꝛ ad ſe ipſam / ipſa immenſitate luminis re uerberata reuoctur Ratio ?qz nul Ja actio hic diu p̃t durare in ſummo ſuiA Sumũ aute coonte mplationis E:vt attigat ad vnifoꝛ mitatẽ diui ne gtemplationis vt dicit dyo · Vnñn S ſi qtũ ad hot gtemplatio diu du rare nõ poſſit/ tñ quãtum ad alios gtẽplationis adtus diu durare pote nt · ¶ De ſpeciebg gtemplationis de motibg in quos diuiditur Capitulum octauuũ· n Vnc vero de ſpẽbus de mo tibus ontemplationis diſtin guendum eſt·Cum autem bernar dus vt ſupꝛa tangitur quatuoz eiꝰ pecies aſſignet Richard? ĩ ſex ſpẽs — ðòð/ 5 –w - 2- tra il 10 inn no⸗ 19 cõtemplationem diſtinguit Pzima eſt ſeð; ſolam ymaginationẽ / dũ at tendimtes wꝛpales Deda eſt in ymaginatione ſcðm rõnem/ pꝛout ſcilicet ſenſibilium oedinem 7 diſpo ſitionem cõſideramus · Tercia eſt in ratione ſeðd m ymaginationem / qua do ſciliet ꝑ inſpectionem rerum vi ſibilium / ad inuiſibilia ſubleuamur Quarta eſt in rõne ſceðm rationẽ⸗ / quaendo ſez anim intendit in viſibi libus ꝗᷓ ymaginatio nõ nouit: Quiĩ ta eſt ſupꝛa rationẽ / quando ex diui na reuelatione ognoſcim que hu mana ratione cõpꝛehendere nõ poſ ſumd hextoa aut eſt ſupꝛa rationẽ pzꝛeter rationẽ / quando ſcilict ex diuina illuminatione ognoſcuntur ea que humane ratioĩ repugnare vi dentur / ſicut ea que dicuntur de miſ terio trini tatis/ Per iſtas vero ſex ſpecies deſignantur gradus quibꝰ? p creaturas in dei cõtemplationem af cenditur · Na in pꝛimo gradu poni tur peœptio ſenſibilium In ſecũdo ꝓ greſſus a ſenſibilib ad ĩitelligibilia In terco dijuditatio ſenſibiliũ ſeðʒ intelligibilia/ In quarto abſoluta co ſidera tio intelligibiliũ / ad qᷓ p ſenſi bilia puenit᷑“ In q̃nto ponitur ↄtẽ platio intelligibiliũ / que p ſenſibilia inueniri nõ poſſunt / bene ꝑ rõem mpi poſſunt In ſexto vero cõſidera tio itelligibiliũ / que rõ nec inueni e net ape poteſt Et hec ptinẽt ad ſub limẽ ↄtemꝑlationẽ veritatis diuine in qua finaliter ↄtemplatio ꝑficitur 7 De motibg aut qui diſtinguũtur in opatione cõtemplatioĩs ſcilendi us ponit motum drcularẽ eſt ꝙ dioniſig iiij' aode diuinis no minib tres mot in cõtemplatione diſtiguit ſciliet craulare / recu / et ob liquu Bnde lieet gtemplatio ſit que dam ſpüalis quies Juxta illud ſapi entit viij Intrans in domu meam cõquieſcam cum illa. que quies ĩtel ligitur eſſe ab exterioꝛib oœnpatio nibg 2 motibg wꝛpalibgopponis tamen opatio intellect9/ in qua on templatio oſiſtit eſſenaal iter motꝗ dicitur ſeðm ꝙ motgeſt act pſecti / vt phus dicit iij· de aia Et quia per ſenſibilia in ognitionẽ intelligibiliũ deuenim⸗ et opationes ſenſibiles ſine motu nõ ſunt:inde eſt ꝙ opera tiones eciã intellectuales/quaſi mo tus quida deſcnbutur In motibg au tem wꝛpoealibꝰ ꝑ fettioes pꝛ mi / ſunt lomles vt pzꝛobatur octauò phiꝝ Ideo ſub eoꝝ ſimilitudine ope rationũ / itelligibiliũ diffecetie aſſig nantur; Quig vero tis ſunt diffe rẽtie motꝰ localis ſã quidã eſt ar ailaris / ſeð m quẽ aliquid mouetur ciraulariter circa idem centtum ſeu vnifoꝛ miter Alius eſt rectus ſeðm quem aliquid mouetur ab vno ĩ ali ud Tertig eſt obliquy quaſi cõpoſit ex vtroqʒ ideo in operationibj ĩtel ligibil iby / id qð ſimpliciter habet v niſoꝛ mitatem / attribuitur motui cir culari Operatio at ĩitelligibilis ſedz quã pꝛoœditur de vno ĩ aliud attr buit᷑ motui recto⸗ Illa vero que ha bet aliquid vnifoꝛmitatis ſimul ai pzoœſſu ad diuerſa / attribuitur mo tui obliquo. Et ſcm hot dyoniſt ĩ anima gquando ipſa ab exte ioe ibus introi ens ad ſeipſam / et reſſante eciam omni diſcurſu rationis / teducktis om nibg rationibg anime ad ſimplieem õtemplationem vernitatis / Htermiſ ſie omnibq / vniſoꝛ miter in ſola dei cõte mplatione ꝑſiſtit? et hot eſt adð dicit Deinde ſicut vnifoꝛemis facta⸗ vnite / id eſt vnifoemiter vnitis vir cutibus/ ad pulchzũ et bonũ manu ducitur · Motum aute teckum ponit in anima / ſcðz hot ꝙ ab exterioeibg ſenſibilb pꝛoredit ad intelligibuliũ uꝓognitionem Motũ autem obliquũ ponit in ea ſimiliter ex recto et cirru lari oↄpoſitu/ ſciliett pꝛ out illumina cionib diuinis ratiocinando vtitur Muia tamen vis intellec iua multo altioe eſt in angelis / ᷓ in homine · i deo alio modo dyoniſig hos motus aſſignat in angelis in ani ma ; ſed hHhoc non eſt ad pꝛeſens tractandum Sed etia richard? libꝛo de gtepla tione multas ponit alias differenti gaso motuũ / ad ſimilitudinem volati lium cœli,/quarum quedam nunc ad altioea ſe attollunt / nũt ad ĩ ferioꝛa demergütur Alie dextraeſum vel ſi niſtroeſum diuertüũt / quedam vero tTanterioza vel poſterioea mouẽtur⸗ alia vero quaſi in girum vertuntur / queda autem quaſi iĩmobiliter vno loc manendo ſuſpendütur Hec au tem differentia ſcðᷣm ſurſum / deoe ſum / dextroeſum / ſiniſtroeſum / añ 2 vetroa ſcm diuerſoscirautus / om nes continentur ſub motu tecko vel obliquo Mam per omnes deſigna tur diſcurſus rationis / qui ſi ſit a ge nere ad ſpeciẽ vel a toto ad parts/e ut vt ipſe exponit / ſcm ſurſum et deoeſum⸗ Di vero ſit ab vno oppo ſitoꝝ in aliud / erit ſeð m dextroeſum æ ſiniſtrorſum- Di vero ſit a cauſis in effeckus / erit ante et retro⸗ Di au tem ſit per acredetia que circuſtant rem pꝛopinqua vł remota erit cirau itus Diſcurſus autem rationis qua do eſt a ſenſibilb ad intelligibilia ſe8m oedinem naturalis ratiois / p tinet ad motum recumquando au tem ſimul ſcm illuminationes di uinas / ptinet ad motum obliquũ⸗ vt ex dictis patet Hola autem imo bilitas qua ponit/ ptinet ad motum tircularem . Vnde patet ꝙ dyonili⸗ multo ſuf ficientiꝗ vtilius motus contemplationis diſtinguit deſcri Ard quantum gradum viſionie diuine eſlentie / cõtemplatio eleuat᷑ Capitulum nonum — Ed iam inquirendum eſt ad N quantum gradum viſionis di uine eſſentie in hac vita ontempla tio eleuetur · e enim ad eiuns cla ram viſionem non ſe extendat teſta tur gregdeiꝰ ſuper ezechielẽ vbi ait WWidiu i hat moetali carne viuit· nmnullus ita in contemplationis virtu te pꝛ ofitit· vt in ipſo incircũſcripti lu nunis radio mentis oculos figat Hed ſciendum eſt ꝙ ſiaut aug diett xiſuper geneſim ad litteram · Ne mo viuens deum vidit, iſta 8ta gqua mog taliter viuitur in iſtis ſen — — — —————— —— .„— ð — — — — — „= n 13 4 fib ꝛ pie/ß niſi ab hat vita quiſ qʒ quodamo do moriatur/ ſiue om nino exiens a wꝛꝑe / ſiue alienatus a ozpoealibus ſenſibus in illam nõ ſubue hitur viſionem · Dit ergo dieẽ du eſt / ꝙ in hat vita poteſt aliquis eſſe dupliciter · Vno modo ſceðm ac tum/ in quatum ſciliœt actualiter v uitur ſenſibus wꝛzꝛpoꝛis et ſic nullo modo contemplatio pꝛeſentis vits / poæſt ad tlaram viſionem diuine eſ ſentie ptingere Alio modo poteſt q̃s eſſe in hat vita potentialiter 2 non ſcm actum / in quatum ſcilicet aia eig ẽ oꝛpoei moꝛtali giuncta vt ſoꝛ ma. ita tamen ꝙ nõ vtitur oꝛpis ſenſibus / aut eciam ymaginatione li rut atcidit ĩ raptuv ſic poteſt otem platio huius vite ptingere ad viſio nem diuine eſſentie Vnde ſupꝛemg gradus oontemplationis pꝛeſentis vite ellt talem habere viſionem qua lem habuit paulus in raptu / ſceðm quem ſuit medio modo ſe habens ĩ ter ſtatum pꝛeſentis vite et ſutute⸗ Per hot autem qð iacob dicit Vidi dñm farie ad ſaciem/ ſalua ſacta ẽ unima mea gen xxxijno eſt intell gendum & dei eſſentia viderit / ed ſoꝛ mã ſciliet ymaginaria vidit· in qua de eſt ei loaittus Bel quia ꝑ faciem aliquid ognoſcim us facib / eig ognitionem vocuit⸗ ſicut gloſa gregoeij ibidem dict Et ideo ecaamm cum gregoeig in ij/ dyalogoꝛum di cit · Anime vidẽti deum treatoꝛem / anguſta eſt omnis creatura Vir er Fẽõ dei ſaz beatus benedictus qui in trare globum igneu / angelos quoʒ ad aloo redeütrs videbat, hot P culdubio ernere nõ niſi in dei lumi ne poterat Ex hijs verbis gregoꝛi non datur intelligi ꝙ btus benedie tus deum in illa viſione per eſſenti am vident / ſed vult oſtendere ꝙ gꝛz videnti creatozem / anguſta eſt om nis treatura⸗ gſequens eſt ꝙ illuſ trationem diuini luĩs / de faali poſ ſint quetũqʒ videri · Vñ ſubdit Qua tumblibet eni parũ de luœ treatoꝛis De raptu ex cotemplatione Capitulũ deamu- f ) Via de raptu qui ex gtempla YHIie ſeq̃tur ia aliqualiter tac tum eſt/ de eo ſpecialiter tractare cõ uenit Et pꝛimo quid raptꝰ ſit- a in qua vi ſeu potentia aĩe gſiſtit- RHapꝝ tus aut a quibuſda diffinitur ab eo qð eſt ſcðm naturãa in 1 gð eſt ſup nMatura⸗vi ſuperiozis natute eleuati ova ſit raptꝰ violentia quanda ĩpoꝛ tat?/ Vnde ſup ilo vbo apki ij oꝝ xij Stio ho minẽ in xpõ raptum vſ qʒ ad tercuũ eelum diat gloſa / raptũ id eſt cõtia naturam eleuatum Dei endum ergo aliquid poteſt violẽ tcari duplicter · Vno modo quantũ ad finem intlinationis / ſicut ſi lapie qui naturaliter intlinatur ferri deoꝛ ſum/ pꝛoiciatur ſuceſum Alio modo quantum ad modum tẽdendi / ſiaut ſi lapis velociꝰ pꝛoiaatur deoeſum q; ſit motꝰ ei naturalis Dit igit anima hois dicitur rapi id qð ẽ tra vel p̃ter naturã Vno mõ quãtu ad terminũ raptus vt cum rapitur d ii aſn exerit / bꝛ eue ei fit ome qð creatũ l 2 ad penas ſcm illud s· Megquan do rapiar 2 non ſit qui eripiat Alio modo quatum ad modum homini Anatutalem. qui eſt vt per ſenſibili a intelligat ventatem. Et ideo quaã do abſtrahitur a ſenſibilium appze henſione / dicitur rapi/ eciam ſi eleue tur ad ea ad que naturaliter oedina tur · dum tamen hec abſtractio nõ ſi at ex motu vel inclinatione nature/ ſiait acidit in ſompno naturali / qui pꝛopꝛie non poteſt raptus dici Het aũt abſtractio poteſt ex triplici cuuſa contingere · Pꝛimo ex cauſa natura li z ozpali / ſicit patet in multis / qᷓ pꝛopter aliquam infirmitatem abe nationem paciũtur · Secũdo ex vir tute demonũ / ſicut patet in arrepti cijs/ Terao ex virtute diuina / 2 ſic loquimur nũt de raptu / Put ſciliet quis diuino ſpiritu eleuatur ad ali qua ſuꝑ naturalia/ cum abſtrackione a ſenſibus ſcð m illud ezechier viij. Spus eleuauit me in viſionib dei Vnde ket naturale ſit ho mini vt diuina tendat/ſcðm illud aug9 pꝛi mo cõſef· Feaſti nos dñe ad te/ in quietum eſt oꝛ noſtrum donetc reᷓ eſcat in te / tamen iſte modus qᷣs ad diuina eleuetur cum abſtractio? a ſenſibus non eſt homini natural⸗ ß ꝙ ad ea per ſenſibilia deducatur ſcm illud apoſtoli Jnuiſibilia dei E ca que facta ſunt etera⸗/ Mõ eſt tamen huiuſmodi raptus omnino tra naturam / ſed pꝛeter vel ſupꝛa faaultatem nature⸗quia ad digni ta tem hominis qui ad ymaginem dei factus eſt naturgliter pertinet / e in deum eleuetur⸗ ſed quia deg eſt bo num ĩſinitum exedens humanam faculratem / undiget homo beneficio gracie vt ſupernaturaliter ad ulud bonum apeſcendum adiuuetur/ I deo ei neeeſſe eſt quatum ad ea que exedunt ſuam facultatem / vt qua dam ſeꝛtciori operatione eleuetur⸗ Et hit eſt raptus qui quantum ad gliquid poteſt diri violentia ſeu wac llo / ſciliet ſi attendatur operatioĩs modus non autem ſi attendatur operationis termin/in quem natu a hominie? intentio eius oꝛdinat ¶¶ Ad quaã vim ani me rapt perti nere videatur· ¶ Capitulu xi · Ed iam vidẽdum eſt ad quã potentiam anime / cggnoſciti uam ſciliœt vel affectiuam / raptues magis ptineat. Vnde pꝛimo ſcien dum eſt ꝙ de raptu dupliciter loqui poſſumus/ Bno modo quantum ad id in quod aliquis rapitur et ſic pꝛ opꝛie raptus non poteſt pertine re ad vim appetitiuam ſolum ad ognoſcitiuam· quia dicku eſt ꝙ rap tus eſt pꝛeter pꝛopꝛiam intlinatio nem illius quod rapitur/ Ipſe autẽ motꝰ appetitiue virtutis eſt queda inclinatio in bonum appetbile BPn de pꝛopꝛie loquẽdo ex hot ꝙ quie appetit aliquid non rapitur· Vna modo poteſt conſiderari raptus qua tum ad ſuam cauſam / et ſit poteſt habere cauſam ex parte appetitiue virtutis · Ex hot namqʒ ꝙ appeti tus ad aliquid vehementer afffti tur poteſt ontingere ꝙ ex violentig — —.— — — . affectus / homo ab omnibgalijs ali enatur Habet ecam efſectum in ap petitiua virtute/ cum ſciliet aliquis deleckatur i hijs ad que rapitur · vn de apoſtolus non ſolũ diat ſe rap tum ad teraum velum qð pertinet ad cõtemplationem intellectus/ ſed eciam in paradiſum qð eciam perti net ad delectationem affectus Pze terea notandum eſt ꝙ raptus addit ali uid ſupꝛa ex taſim/ Nam exta ſis impoctat ſimpliciter exteſſum a ſeipſo Vnde ſuper illo verbo ps/ In te dñe ſperaui dicit gloſa⸗ Extaſis grece / latine dicitur exeſſus mentis Sed raptus ſuꝑ hot addit quandã violennam / ideo poteſt extaſis ad vim appetitiua ꝑtinete / ſciliet cum alicuius appetitus tendit in ea que extra ipſum ſunt/ Et ſeðm hot dicit dyoniſig ꝙ extaſim facit diuinus a mo / in quantum ſciliet facit appeti tum homis tendere i res amatas⸗ vnde poſtea ſubdit / ꝙ eciam ipſe de us ꝓ habundantia amatine bonita lis / extra ſeipſum fit ꝑ pꝛouidentiã ad omnia exiſtentia Ded iterum ſci endum / ꝙ homo dupliciter poteſt ſem appetitum fien extra ſeipſum Vno modo quando appetitus intel lectiug totaliter in diuina tendit pꝛe termiſſis hijs in que inclinat appe titus ſenſitiuus et ſit dicit dyoniſig iij c de diumis noibus ꝙ paulg ex vtute diuini amoꝛis / extaſim fa riente dicit Hiuo ego iam non ego⸗ vinit vero in me xpᷣ̃us. Alio modo quando p̃termiſſo appetitu ſuperio n/ homo totaliter fertur in ea que p ilnent ad appetitum inſerioꝛem / et ſic dicit gregoꝛig in iindyak. ꝙ ille qᷓ pocs pauit / vagatione mentis a mũditile· ſub ſemetipſo ecidit· Et iſ te eræſſus vel extaſis pl appꝛopin quat ad rationem raptg ꝙ; pꝛimꝰ quia ſciliœt ſuperioe appetitusẽ ma gis homini pꝛopzꝛius vnde quan do homo ex violentia appetitus in ſferioeis / abſtrahitur a motu appeti t ſuperiois/ magis abſtrahitur ab eo qð eſt ſibi pꝛopziũ quia tamen / non eſt ibi violentia eo ꝙ volutas poteſt reſiſtere paſſioi / deſicit a vera ratione raptus / niſi foꝛte tam vehe mens ſit paſſio / ꝙ vſum rationis to taliter tollat. ſicut cõtingit in hijs / q̃ pꝛopter vehementia ire vel amoꝛis inſaniũt. Conſiderandũ tamen eſt x vterqʒz exeſſus virtutis appetitt ue / poteſt cauſare exeſſũ ognoſcitt ue: vel quia mens ad quedam intel ligibilia rapiat᷑ / alienata a ſenſibz vel quia rapiatur ad aliquam yma ginariam viſionem vel fantaſtiam apparitionem De raptu pauli in tercium elum Oſtremo de raptu pauli ſpec Haliter tractadu De quo qᷣda dixerũt eũ tũt non vidiſſe diuina eſ ſentia/ß quadã reſulgstia diuine cla ritatis Hz oppoſitũ determinat au g9.. nõ ſolũ in li / de vidẽ do deũ ad paulinã/ᷣ eciã xij/ſuꝑ geñ ad lrãʒ⸗ habet᷑ ĩ gloſa· ii wꝛ· xui· Et hot eci ibi ipſa vba apoſtoli deſignaät⸗ qz dicit ſe audiuiſſe Vba ineffabilian “””M d ii/ qᷓ nõ liæœt hoĩ loqui LHet ãt vidẽtur eẽ ea qᷓ ptinẽt ad viſionẽ btõn /qᷓ er æedit ſtatũ vie ſeðz illud yſaye xliiij Oaulus non vidit deg abß te / que paraſti diligentibg te Dcendũ autẽ eſt ꝙ mens humana diuinitg rapik ad contemplanda veritatem diuina triplictter Hno modo vt cõtemplet᷑ eam p ſimilitudines ymaginarias⸗ ſic de petro legitur actuũ x ꝙ cee edit ſup eum mentis exœſſus Alio modo vt cõtempletur veritatem di uinã pꝑ intelligibiles effect9 / ſicut fu it exœjſus dauid dieentis/ Ego dixi in exæœſſu meo: omnis homo men dax Tercio modo vt cõtempletur e am in ſua eſſenci / et talis fuit ſeðz aug raptus pauli et ecam moyſi⸗/ ſatis ogruenter · Nam ſicut moy ſes pꝛimꝰ doctoꝛ iudeoꝝ / ita paul9 pꝛim doctoe gentiu Net tamen ex hot ſequitur ꝙ paulus in hot raptu fuenit beatus/ quia liet diuina eſſen tia non poſſit videri ab intellechu cre ato niſi p lumen gloeie/ de quo dici tur in Ps ein lumine tuo videbim lumen. hot tamẽ duplititer pticipa n poteſt vno modo ꝑ modũ foꝛ me iĩman?tis:a ſit beatos facit ſanctos in patria Alio modo p modũ cuiuſ dam paſſionis tranſeüutis / ſicut ecia dictur de lumie gphetie/ ſit lumẽ illud ſuit in paulo / ideo tunt non fu it ſimpliciter beatꝰ nec habitualiter / ſolum quodãmodo habuit actum beatoꝝ ideo eciã tunt eo nõ fuit fi dei ack / ß bñ habit/ c illa actuali viſione · Sʒz quatum ad hot ꝙ ditcit – Ee noie tercij eli p̃t vno modo telligi aliqd ozpeum · ſit teraũ celũ eſt elu empireũ / qð diatur ter ciũ reſptũ celt aerei li ſiderei / vel potiꝗ reſpectu celi ſiderei 2 reſp ũ celi aquei ſiue criſtallini- Et dicitur ran tus ad terciũ elũ / nõ qꝛ rapt? ſit ad videndũ ſimilitudinẽ aliclig rei coꝛ poæeeſed gyter hoc qð loc eſt con templationis btõꝝ / ĩ quo ſcm glo ſam deg oſtendit ei vita in qua vodẽ da eſt ineternũ Alio modo p terciũ celu poteſt intelligi aliqua viſio ſuxꝑ mũdana qᷓ pᷣt dici terciũ elũ tripli l ratioẽ Dno modo ſeðdm oedinem potẽciarũ cognoſcitiuarũ / vt pꝛimũ elũ dicat᷑ viſio ſupmũdana wꝛpa lis·q̃ fit ꝑ ſenſũ/ſiut viſa eſt manꝰ ſcribẽtis piete/ daniel vꝰ Secudũ aut celũ ſit viſio ymaginana / ſicut il la quã vidit yſatas a iohes in apo calipſi·Terau vero clu diat viſio intellectual vt aug expoit xij/ ſupꝑ geñ ad lraz SDecudo mõ p̃t dici ter ciũ elũ ſedz oedinẽ cognoſcibiliũ / vt pᷣmũ olũ diet ognitio ſp̃s huani ſuarũ ſpũaliũ virtutũ· ſcðm cog nitio celeſtiũ ſpirituũ/terciũ coogniti o ip̃iq ſuũs diuini / ſeugtẽplatio dei Tercio mõ p̃t dic terciũ telũ ſcðm grad teplatiois dei/ quoꝝ pꝛiꝰ ꝑ tinz ad agelos ifime ierarchie ſcðs ad agelos medie/ 1 tercegad ageloe ſußme vt dicit gloſa ij wꝑ xij · Qa vero viſio dei nõ p̃t eẽ ſñ delectati oẽ / ideo ditit ſe raptũ no ſolũ ad ter aũ eelũ roe d uine gtẽplatioĩe · He ciam i paradiſum ratione conſequẽ tis delectatioĩs Sꝛ Ptñ ad illud ad S=☛☚ paulꝗ ait / ſiue in coꝛ poꝛe ſiue extra woꝛpus neſcio / deus ſcit Dciendum ſicut dicit aug xij·/ ſuper geñ⸗ ad litteram / niſi ab hat vita quiſqz quodam modo moeiatur; ſiue omĩ no exiens de oꝛpoee ſiue auerſg et alienatg ab hijs oꝛpoꝛeis ſenſibꝗ⸗ in illam non ſubuehitur viſionẽ de o ſatis onſtat ꝙ paulg tunc adhut exiſtens in ſtatu vie / non vidit den p eſſentiam ſine abſtractione a ſenſi bus. Poſt tamen illum raptum qn ſſauit illa viſio / memoꝛ fuit illoꝛd a que viderat / non per vim memoꝛie wꝛpalis ſeu ſenſitiue partis- ꝑ a liquas ſpecies intelligibiles / habitu aliter ex hoc ĩ eig intellectu relictas / vnde totam illam ognitionem / nee cogitate poterat a verbis expꝛime re · ⁊ hoc eſt ꝙ diat / que nõ liet hoĩ loqui Vtʒꝝ ãt ani ma pauli in ſtatu illo fuit totaliter a oꝛ poꝛe ſepara ta / vel vtꝝ ipſe hot ignoꝛauerit / di cendum eſt ꝙ non fuit neeſſarium x anima ſit ſeꝑaretur a wꝛpoee / vt ei nõ vniret᷑ ſicut foꝛma / fuit tamẽ neſſarium eius intellectum abſtra hia fantaſmatibus / a ſenſibiliũ per ceptione/quia talibus pereptioibg nõ eleuat᷑ intellecg ad altiſſima di uine eſſentie viſionem · Nec tamen opoꝛtuit animam ſeparari a virib ani me vegetalis / ſicut ani ma ſenſi bilis / qꝛ vires vegetatiue nõ operaã tur ex intentiõe ſeu ognitione / ſicit ſenſitiue vires/ ſed per modum na tureideo non tequiritur ad raptum Wſtractio ab eis ſicut a potentijs Iẽ ſitiuis / hex quamim operationẽ mi . nueretur intentlo anime ära intel lectinam ognitionem Ded vtrũ de facto ani ma pauli tunc fuenit a coz poee ſeparata vel non/ 1 vtrum hot ſit ulud quod apoſtolus ſe neſci re dicit / nertum eſt Quidam enim dicut illud quod apoſtolg ait / ſe neſ cire an ĩ wꝛpoee an extra wꝛpꝰ/ nõ referre ad eſſe hominis rapti / quaſi ignoeauerit an anima eius eſſet in oꝛpoee vel nõ· ſed ad modum ran tus vt ignoeauerit an oꝛpus ſuerit Rmul raptum oum anima in terciũ elum / vel non· ſed ſolum animal ſi cut de ezechiele dicitur ꝙ adduckus eſt in viſionibus dei in iheruſalem) Sz hüt ſẽſũ ipꝛobat aug9/xij ſuꝑ geneſim ad litterã · IJdeo alij ſcðm alium ſenſum intelligunt / vt ſciz a poſtolꝰ. ſciuerit ſe fuiſſe raptu ſcðm animam ⁊ non ſcðm wꝛpus / neſci uit tamẽ / net tunt / nec poſtea/ qua liter ſe haberet anima ad wꝛpus / ſciʒ an fſuerit a oꝛ poee ſeparata vel non⸗ Vnde dicit aug? ſuper geñ⸗ xij ad litte rã poſt longam ĩiquiſitio nem contcludens Keſtat ergo ſoꝛtaſ ſe vt hoc ppſũ ignoeaſſe itelligimꝰ/ vtrum quado in tereium elum rap tus eſt/ in coꝛpoꝛe ſuerit aĩa / qño in ꝛpoee eſt quando oꝛpꝗ viuere dici tur / ſine vigllantis ſiue doꝛ miẽ tis ⸗ ſiue in extaſi a ſenſibus wꝛpoꝛis a lienati/ an de oꝛpoꝛe omnino exie rit vt moꝛtuũ oꝛpꝰ iaeret· Et ideo mũ apłs ait Dcio hoiez ĩ xpᷣo raptũ licz hõ noĩet ꝓpoſitũ ex aĩa 2 wpe⸗/ pt tñ ꝑ ſynodochen intelligi / vt g hoĩs ho noĩetur/a p̃cipue aĩa que ẽ pars e eminentloe⸗ Poteſt ecia inte! ligi eũ quem raptum dicit non tunt hominem fuiſſe qñ raptus fuit / ſed poſt annos xiiij,· Vnde dirit · Dcio hominem/ 2 non ait· ſcio raptum / liæœt enim raptꝰ pzopꝛie differat a moete / nichil tamen pꝛohibet mo⸗ tem ſit diuinitus pzocuratã moetẽ dici /⁊ ſicut augꝰ dicit; xij· ſux gen⸗ ad litteram / dubitante inde apſto loꝛ quis noſtrũ ĩde certus eſſe potu it? Vñ qui ſuper hot loquutur ma gis coniecturaliter ꝙ; ertitudialiter loquũtur Hijs itaqʒ pꝛemiſſis que ad ſpeaulatiuam contemplationis vognoſcende pertinent ad pꝛacticã contemplationis atquirende P200& damus Tractatus ſealnd ompendij õ tẽplatioĩsde ſpuali genealogia ia cob/ de figuralb exemplis ad cᷓ enpiatori pꝛoficentib AIte actiue et Sermnplatoe. mutuã habitudinẽ / at qʒ oꝛ dinẽ generatiois virtutum teſtamẽti figure aptius ſigni ficate / aut cõgruentlus repꝛeſentate viden tur/ ꝙ ille qui in geñ · de duab vxo nib iawob earu generatione legũ tur / vt bene merito de earum pꝛole miſtice intellecta / ꝓPheta dixiſſe tre ditur⸗ Vec eſt generatio querentiũ dum / querentiu ſaciẽ dei iacob / que rentiũ ſciz non greſſib pedů / H gra dibus Vtutum / ſit enim p operatio nem virtuoſam / querenda eſſe faciẽ dei id eſt gtemplatiuam eig viſionẽ dem oſtendit qui ait us: de pirtu tinetiũ ad vtramqʒ / nulle veteris te in virtutem · videbitur deg deoꝛꝝ in ſyon · De hijs ergo figuris 2 eaꝝ ſſi, miſtitis erit tractat pñs / ſo „capitula otinẽs Capitula ſecũdi trackat Pꝛimũ de iacb ſpüaliter intel lecto DHSHecũdũu de duabd vxoeibg eius / Terciũ de duabgeig anci llie Quartũ de quatuoe pꝛimis lye ſi we Ouintum de duob fil ijs ba le· / Dextũ de duobg fil ijs zetp he Deptimũ de quinto lye fulio⸗ 1 Ockauũ de eig filio ſexto / 20 nũ de eig flia ſeptimo geita / De rimũ de pzimo rachel filio / Vn decimũ de ſecundo eiꝰ filio oĩm vlti mo // Duodecimũ de totius genea ie ſpualis epllogo De iacob ſpnaliter inte lle cto cob tterßtatur ſuppläcato⸗ aqui a ſate eſau ſugiẽs vidit ĩ attigeté’/ι poſtea mutato no mie ab agelo vocat ẽ iſrł id ẽ vir vidẽs deu Bñ gpter vtutẽ vidẽs / deũ / p otẽplationẽ · it ergo ogru entiſſime virũ vtuoſũa atẽplatiuũ ſignat / q ſupplãtato eſau / id eſt dya bolo 2 vicijs eig/ p ſcala vtutũ de ter renis ad eleſtia coſcendere / ad viſionẽ dei gtẽplado meret᷑ pPtinge re · cuig figure gtinetia ex alijs ꝗᷓ i ia cb cõtigiſſe legutur / id ẽ ex vxoei by filijs eig maiſeſtiſſie patetſicut ĩ li · de duo decim pꝛiarchis ſubtiliter atqʒ vtiliter venerabik nichardꝰ? Rſe quitur Bñ huig libꝛi ſñiam atqʒ oe dinẽ b gpẽdio colligere dignũ duxi ſoõpnis ſcala de terré ad elo= 8 De duaby vxoeibg iabb. ¶ Canitulũ ſecůi da Abet ergo laob vroees duas Pꝛima ẽ lya · ſecũda rachel · Yya fecudioerachel ſoꝛ moſioe Lya fecũda ſed lippa⸗ rachel vero ſterik ſed ſoꝛme ſingularis · Lya eſt diſci plina virtutis / rachel doctrina veri catis· Lya deſideriũ iuſticie · rachel ſtudlũ ſapientie Hee ſunt itaqʒ due ſoꝛoees / 2 ſpũs rationalis / gemine vxoꝛes. Rachel eſt ratio / qua diſcer nim ·lya vero affectio qua diligi mus · Ratio portinet ad veritatem/ affectio ad virtutem/ Ex hijs oeit generoſa pꝛoles Ex ratloe oeiutur conſilia tecta / ex affectione deſideria ſancta · Ex illa ſpinituales ſenſus / ex iſta oꝛdinata affectio/ ex illa deniqʒ omis verttnes / ex iſta omie virtus Sicut ergo rachel eſt meditani / otẽ plani / diſcernere / intelligere· ſit perti 7 net ad lyã flete / dolere / gemere / ſuſ pirare Nam lya eſt affectio / diuina inſpiratione inflammata rachel eſt vatio / diuina teuelatlone illumꝛ ata ANya eſt affettio / ad noꝛ mam iuſtici e ſeip̃am ↄponẽe·rachel ro / ſe in o⸗ leſtis ſapientie ontemplationẽ at tollene · Vnde recte lya laboꝛioſa⸗ rachel vero viſum pꝛincpiũ interm̃ eatur— ¶ De duabg aneillis eig⸗ ¶ Capitulũ terciũ⸗ . — 4 — — Capi at vtraqz illar acillã ſuã.lya ʒelphamrachel balã Vor iſt / affeclo ſenſualitati / tati pmaginatioĩ / obſequiglr, ſenſuali tue affectioni/ ymaginatio famula tur rationi / Nam ſine ymaginatio ne ratio nichu ſciret / ſine ſenſuali ta te affettio nil ſaperet· Diſcutrit er go ymaginatio vt analla iter dñm 2 ſeruũ / id eſt inter rationem ſen ſum Et quicquid intri nſeais hauntt / ꝑ ſenſum eurnis intus repn tat ad obſequiũ ratioĩs Sʒ a ſenſualitas nithiloming ſatagit ſolliata eſt ar ta frequens miniſteriu / ad dñe ſue lye parata obſequiũ Eſt tamẽ balã garrula/zelpha vero temulẽ ta Da le nãqʒ loquacitatem nec ip̃a eig da mina rachel / opeſerre poteſt⸗ zelphe ſieim/ lya omnino extinguere no pt NMam ad ſatiendum appetitum / ſẽ ſualitatis vino ſcʒ/id eſt gaudio vo luptatis/totus mũd non ſufficit⸗ quia quanto plus bibit / tanto am plius ſitit · Vnde rette zelpha / os in hyans vocatur / guig ſitis non extin guitur· Ymaginatio autem cum tã ta impoꝛtuni tate in aute oꝛdis per ſtiepit / vt eins clamoꝛem rachel oꝛ no cohibere non poſſit Vnde pee ſtrepitum togitationũ eius / qualie qnanta ſit bale garrulitas/eciam inuiti otidiano expenmento doce mur Ideo non immenito bala / hoc eſt inueterata dicitur / quia in garru litate inueteratoꝛum moꝛem imita tur⸗ Capiana quartum⸗ » Eiue ergo de filijs lye dien dũi videt᷑ mhã ip̃a pꝛius pepo S niſſe legitur Igitur ſeptenaria lye pꝛoles ſeptem ſunt vtites / oedina ti affis „ſciz timox / doloe / ſhes / a moæe/ odiũ / gaudi / pudoe . Iſti ole modo pnt eſſe oedinati/ modo inoᷣ dinati: H alm oedinati fuerint / tunt bñ inter iacb filios deputandi Pzi mo ergo naſcitur timoe / qꝛ ſcriptũ eſt . Iniceũ ſapientie timoe dñi Vec pzꝛima virtutum pꝛoles/lſine qua eteras habere nõ poteſt hit ex cſi deratione peroeum naſcitur/ vñ iu re tuben id eſt viſionis filiꝰ vocað / uſqʒ coſiderando / videbit/ tanto ve he menti9 timebit · Pꝛzimo filio na to paulatim creſcete · ſecůdz naſci tur/quia magnũ timoeem neeſſe ẽ vt doloꝛ ſequatur; ideo merito talis ſiliq ſymeon id eſt exauditio nomĩa tur / qꝛ qui vere penitedo dolet / abß dubio exauditus indulgentia acipi et / Poſt hec ſequitur ſpes venie⸗ hit eſt tercig filloꝛũ iacob / qui ideo le ui ideſt additus vel additio dicitur / qꝛ ilł duobg pꝛioꝛib datis hic ſuxꝑ additur / quem ſit diuing ſermo no minagt / ne ante timoꝛem. cõdignũ pnie doloꝛem / quis de ſpe venie ſumat Ded ſicut poſt creſcentem oo tidie timoꝛẽ ſuboꝛtus eſt doloe / ſit v uqʒ; poſt ſpẽ natã? ꝑ otidiana itre ille filioeu iacob/ qui quarto loco naſ vitur/ a indas / id eſt gfitens in ſcrip tura nomiat/qꝛ quiß adð amat lau dat · ülla vera laudatio / ipſa ẽ pu ra cõſeſſio / ſp quiẽ ꝓfitedo laudas Ix amas à ſemꝑ deſideras Net urg tñ ſufficit iude gfeſio diue laudis / ſ amat eciam afeſſionẽ qnzꝛij trimi nis qꝛ et hant et illam ad amoꝛẽ a honoee dei multum pertinere og noſcit/ a multum Omẽdat bonitatẽ eius / nõ ſolum ꝙ bona ſua largiter tribuat “ᷓ ecam ꝙ mala noſtra mi ſeroꝛditer ignoſcit· Nic larg? vhic pi9vtrobiqʒ; bong deo iudas hec ĩ oſſater ꝓfitetur ne igratꝰ appareat / vel de indulta venia vel de conoeſſa gracia- Ecre ergo quatuoe pzꝛimos fdios lye/pꝛimus eſt timo pene ſe cudus eſt doloꝛ pnie tercig ſpes ve nie⸗ quartg amoe uſticie· pto hec deſinit parere e duobg filijs ba le Capitulu quintum- n) Ado itag; iuda id 7 bonoꝝ ui ſibiliũ amoꝛe ſeu deſidero ex Ete atqʒ ſerubte· intipit ratchel a moe ꝓlis eſtuare⸗ qꝛ icipit velle og noſcere QNaã vbi amoe ibi oculꝰ I deo quatum plus treſcit iudas id eſt af ſechus diligẽdi⸗ cãto apliꝰ in rachel feruet deſideriũ pariendi id eſt ſtudi um cognoſcẽdi · SVz qꝛ difficle eſt⸗ ym mo pene ĩpoſſibile mẽtẽ carnalẽ adhuc ĩ ſtudijs coꝛpalibo rudem· ad ĩuiſibiliũ intelligẽtiã alſurgere/ in ilł ꝓtẽplatiois oculũ figere: ideo pꝛius cogitat ꝑ ymaginationẽ· q ne dũ videre valet p intelligẽtie purita tẽ Et hec ẽ cauſa cur rahel pꝛius fi lios hab; de aalla⸗ q; generet de ſe ißa Dicut eĩ ꝑ rathel roez / ſit ꝑ ei⸗ acilla ĩtelligimg ymagiationẽ⸗ maginatio / alia e beſtial que abß oĩ N E in to⸗ le guer ſen ſen diſcurrit Alia eſt rationalis qñ ex hüs que per ſenſum wꝛpoeeũ noui mꝗ/ aliqd ymaginabiliter figim?/ vt quando ex multis bonis vel ma lis / que in hat vita ſenſus oꝛped ex peritur/qu ale vel quatum bonũ vel malũ in vita fuaura eſſe poſſit olli gitur /a exr ymaginatione queda / ſu turoeum ymago figuratur / talis ita qʒ ymaginatio / ad bale a ad ro⸗ chel pertinere videtur ·/ Ad bale pti net inqtum ymagmnatio / ad rachel in q;tum rationalis-Talis ita qʒ pꝓp lee/ ymaginationis eſt per natiut tatem· xõnis pꝑ adoptionem· NDu iuſmodi enim pꝛolẽ vnag generat / altera eduat/ Ex bale naqʒ naſci tur / ſed per hotc rachel moderatur Sũt itaqʒ due filie bale/quoꝛũ pꝛi mogenitus dan dicit / poſterioꝛ nep talim nominatur Ad dan pertinet / futuroꝛũ maloꝛũ oſideratlo / ad nep talim ſpeculatio ſuturoꝝ bonoaum Muia ergo p officiũ dan / illictas cgitationes depzehendim⸗/ argui mus / dãapnamꝰ⸗/ aſtigamꝰ · recte e unm dan ſi eſt iudicu vocam/ Mã nd eü pertinet⸗exurgens malu ſta tim qum per ogitationem pulſat/ĩ inditium adducere / diligenter diſcu tere / depꝛehenſum dapnare / 1 deep tozꝛiam cogitationem ex alia cõſide ratiõe percutere /ac temptantia ma la ex toꝛ mentoꝝ rewꝛ datione extin guere · Ded ſicut ad officum dan ſpectat per pñ̃tationem pene repꝛi mere exurgsetia vicia / ſit ad neptali Punet per oſiderationem p̃mioeũ/ĩ ammate deſideria bona Et qaꝛ qñ qʒ; oparatlone viltur / vt quando ex pnitiũ bonoꝝ multitudie vel magni tudine clligit illa futura vite gandi a quot vel quanta eſſe poſſint· Qñ qz vero vtitur tranſlatione / vt qua do rerũ iuiſibiliũ qualibet deſcrnptio nem tranffert ad reruũ viſibiluũ ſigni ficntionẽ/recte neptalim dicitur / qui õpatio vel cõuerſio interp̃tatur. qꝛ ſcʒ rerũ omꝑ atione vtene⸗ et qꝛ q̃ quid ſcriptum reperit / ad ſpualem tellectu tranſferens uertit Et hec de filijs bale⸗ (De duobg filijs zel (phe- Canitulu ſerrdum— Idene itaqʒ lya/ ſoꝛ oeẽ ſua ra chel adoptiua ia pzole gaude txłꝑ/ ꝓuoctur ipſa anallam ſua vi ro tradere / vt poſſit cũ ſoꝛoee ſua de filioꝝ adoptiõe exul tareſi igitur vt dictu e, p zelpha ſenſuali tatẽ debe muse acipere / quã aliam queſo Vta⸗ tis pꝛolẽ p̃t ip̃a gignere ⁊ niſi vt diſ cat et in teb Pſperb tẽpanter viue te/ ⁊ in aduerſis pacentia habere? Iſti ergo gad aſer duo filij zelphe ngoeꝛ viz abſtinetie/ 1 ngoe pauete/ hoct eſt gemia virtutu Ples / qua zel pha quidẽ panit / in doloee tamẽ / ad magna ſelicitatem et bttudin? do mine ſue / qꝛ per abſtinentia pacẽ tiam caro quidem affligitur / B ad magnam indt pauœm trãquillita nato gad/ lya exclamat dieene· e liciter Et iteru aſer naſcẽte Pnũciat Hot pꝛo beatitudine mea Vnde et gad id eſt felicitas dicitur/ 7 aſer be atus ſeu beatitudo nominatur⸗ SH; qn queſo lya aallam ſuam virxo ſuo traderet / vel kales adoptatet / niſi ſo roꝛis ſue exemplo puocata fuiſſet? // Pꝛius enim ſemper eſt vt an tilla rachel redigat ſub viri poteſta te / ꝙ antilla lye/ qꝛ ſi ymaginatiõis euagatio / que ſit per iutiles wgita tiones pꝛius non repꝛimitur / ſenſu alitatis imoderatg appetitus mini me temperatur· Et het de fuijs zel De madzagoꝛis ruben⸗ . . „ pus inſtat quo ruben madza gos as iueniat / ſi tamẽ eũ foꝛ as ire nõ pigeat⸗Per tuben vt dictu eſt timoeẽ dei acipimꝰ? / qui intus ẽ qn in ſecreto wꝛdis / in conſp echu dei / in noſtra cõſciẽtia trepidamꝰ fozas exit qñ qnter deum/ ecam holbus nos ad obm obediẽ tiam iclinam Exit ergo ruben tpe meſſis tritici· an ex impeno obedientie / exeret ſe timor in operibus iuſticie · Tut autẽ ruben mandzagoeas inuenit-quas ab ipſo mater eius lya acipit / quia per mandzagoꝛas que odorem ſuũ ſolent late ſpergere / bone opinionis famã debem acripete⸗ quas quidẽ tunt lya accipit / qñ oblata laus af ſettu tangit / quando in laudis ſue pᷣonijs animꝗ aff icitur / 1 peruerſe delectatur · Varum ꝑptes rachel pe tit / lya co dit / vt viru aerſpiat / qᷓ P lis deſideriũ flagrat / aꝛ ſuadet affec tioni ratio / humani fauoꝛis appeti tum ſub ſuo moderamine tempare / ſi ad multiplicãda virtutum pꝛolẽ· cupit de diuini ſpus copula gaudete Nouit eni rachel melig q; lya man dzagoeis vti/quia quicquid affegig . — Atis itaqʒ; gad aſer Jam te coꝛdis vſurpat ad laudem ſui / recki us ſane ro retoꝛ quet ad glam dei · Recke aut tuben pꝛe otert fajs lye pt natos gad aſer madzagoꝛas inneniſſe dicitur / qꝛ qu kbet ex ope ribopzꝛetlaris abſtinetie 7 pacientie ad timoeẽ nõ ad tumoeẽ pꝛofeciſſe / maxime laudamꝰ a miramur- yſachar quinto filio lye-· Capitulum ſeptimũ· Oſtea ergo quito loc lye fili us yſacher naſcitur· Dic ẽ in ternũ gaudin 7 ſpualis duledo / ꝗᷓ intus ſentitur / qua tunt veratiter ha bemus / qn de veris et internis bo ter lya mandz agoras gtempſit / vt talẽ ſiliũ habere poſſit · ẽs etenĩ que in laude hoĩm delectatur / quid ſit mternũ gaudiũ erpini nõ meret Necte autem poſt natiuitatem gad aſer lya talem filium genuit / qui a niſi ꝑ abſtinẽ nam a pacientiam/ mens huana ad verü gaudiu nõ ꝓ tingit · Opoetet ergo non ſolum ſal ſam deleckationẽ ſed ecam vanam perturbationem extcludere / qui vult de veritate gaudere/ YPfachar aute mercs interpzetatur / quia ex nrxie laboeibg tale gaudiũ veru / pfeuerã ti longanimitate expedamg Cuig gaudyj dulcdinẽ / ſcriptura nuc guſ tũ nũt ebꝛietatẽ vocat / vt ; ſit Pᷣua vel magna oſtẽdat · Pꝛ aua quidẽ / adpationem ſutute plenitudmis· magna aut / i cõpatione auiuſlbet mũdane iociditatis De ſext lye fllio zahulon⸗ gad taut ſtan/ niy um wol auſ ne ſeent C niru Eiin nide/ nio⸗ leet — C Capitulũ octauuũ q̃ habitaculũ ſoꝛ itudis inter ĩiq̃ta tis odio habui Hic ẽ ille egre gius miles dei / qui bella domi pꝛe liari non eſſat / quem vſitato no. mĩe Criptura zelũ domini vel ʒelũ rectitudis appellat⸗ Recte ergo pt9 pfſachar / qui merces interp̃tatur · za bulon id eſt habitaculu foꝛtitudinie naſcitur · quia ptꝗ deguſtatam eter ne mercdis duledinẽ/ animg mi rabiliter gtra temptationes roboꝛa tura ideo ſua pericula Euipẽdẽs dñi ſiurias ſoꝛtiter vleiſcit ſte ẽ za bulõ⸗ qui iraſcẽdo i iram dei placare cnſueuit / qui pie ſeuiendo / dum ho minũ vitia oꝛrigit / eis quaſi nõ par cendo meli parcit Abſqʒ dubio nil ſic plact deoquomodo zelus aĩaꝝ Judam aut et yſachar pꝛius q; za bulõ/lyam peperiſſe legim Et per iudam antatis amoeẽ· p yſachar y aliũ gaudioeum experientiã ſig nificari iam dixim Pꝛius itaqʒ in dam 2 yſachar naſci necſſe eſt / qm mens que caritatis et interne ſuaui tatis adhut expers eſt / rectitudinis noemam in ſuo zelo ſeruare mĩme poteſt · Debet eciam zabulon non ſo lum delinquentes wꝛrigere / H tem poee tribulationis ontra perſequen tes deſenſare / alioquin verus zelus non eſt / ſi paratioe eſt ad feriẽ dum ỹ ad ptegendũ⸗ zpeo habitaauũ Oſt pirhar zabulon naſci⸗ Heatur / per quẽ intelligim odium bonũ / odiũ oedinatum / odiũ vicio De quo pꝛopheta· Perfecto odio o deram illos⸗Et iten· Omnẽ viam foꝛ titudinle merito interptatatr za hulo/ quia perſecty zelus / tanq; ſoꝛ te domicliũ et firmiter munitum debet infirmioꝛes gtra omĩa percu la / doctrina 7 oꝛatione pꝛotegere et vndiqʒ munite / in hoc non ſolum infatigabiliter / eciam inſuperabi hter perſeuerate Magna autem eſt hec virtus / guig officio quiſqʒ non ſa lum ſeip̃m atra vicda munit / ſed ec am alios a pecratoꝝ laqueis eripe ontendit / quozũ nõ poteſt malꝛcã . ĩ melig mutare / nitit ſaltẽ reſiſtẽdo repꝛimere Qua maioeẽ graz p̃t de/ homĩ onferre ꝛcᷓ; vt eig miniſterio ⸗/ peruerſi homines in melig omuten tur et vt de filjs dyaboli filij dei efficiantur ? An foꝛte cuiq; maius videbit᷑ eſſe mortuos ſuſcitare? Er go ne maius ent ſuſcitare crrnẽ ite rum moꝛiturã/ 6⁵ animã ineternũ victuram / carnẽ reuocare ad gau dia müdi / ꝙᷓ anime reſtituere gaudi a eeli? Merito ergo zabulon nato exclamat mater eig lya Ditauit me dñs dote bona ¶ De dina filia lye ſentimo gemta · ¶ Capitulũ ix· Ed poſt has ſex virtutũ ſobo les / hh vicioeũ odiũ / nullg ide o p̃ſumat ſe ſine vicio eſſe / aut ĩ hat vie oĩa peccata plene deſerete / aut perfecte vitare / ymmo eos ſepe per quos de alioeum errata wꝛrigere diſponit / ex magne pietatis diſpen ſatlõe / grauiter cadere ꝑ mittit / vt ex Aꝛia aulpa diſcant / ꝙᷓ miſerioꝛ des m alioꝝ oꝛ rectione eſſe debat Ded quantũ putas erubeſcunt / 2 cũ qua li ſe humilicate deiciunt qui ſe in id * * Vnde alios oꝛrigũt / vel ſoꝛte in a liquod grauig lapſos conſpiciũt / a lijs in ſtatu rectitudinis foꝛmam p buere debuerunt. Vint eſt ꝙ ptoza bulon naſcitur dina⸗ qꝛ ſepe poſt ni miũ zelum / inteueniẽte aulpa/ ſequi tur humilis verecudia NMichil eni a lud intelligim per dinam niſi ve recudiam/ ß oꝛedinatam⸗ qꝛ ſoluũ pec mtum erubeſcere/ eſt bonam verecũ diam habere Q oedinatam / SVz qui zabulon nõdũ gignere meruit / fruſ tra ſe dinam poſſe gignere credat⸗ Diſce pzius pem odiſſe/ tunt inci pies veratiter erubeſcere 7lle pudoꝛ verus eſſe ognoſcitur quem vicio rum odium pꝛexdit 2 omitatur⸗ Hüuc nõ habẽt qui ampliuse erubeſ cunt haber ſoꝛdidã veſtem / ᷓ ſoꝛ di dam mente/ aut quos magis pude ret in oꝛõne ſeciſſe babariſmũ contra regulam pciani / q; pꝛotuliſſe mẽda cium Atra requlam xp̃i⸗ Vel quos pᷣdiotionis offio / dũ gtra ſuper bla diſputãt ſi ſoꝛte bꝛeuem loquen di ſillabã ꝓPducerent / magis eos pu deret de vicio oꝛationis q de vicio elationis. Mon eſt ctredẽdũ hant eſ ſe ilam verecũdiam / qua intelligere debem per dinam nõ te tredas di nam genuiſſe oedinatam vereamn diam habere / ſi ming erubeſcis pudẽ da oꝛdis qᷓ; oꝛ pis / ſi i magis verea ris vultum hoĩm qᷓ; oſp ectum dei 2 angeloeũ Diligenter i igitur oſiderã ilꝙᷓ ſit rarũ atqʒ paucꝝ/ humanã vere cdiam plene viciſſe et ſolam il lam que oedinata eſt poſſidere / non erit vnde miran debeat caur tale pꝛ ”” lem tam ſero lya pariat vel onupi at · Vz ne de nomis ratone p̃teni ſe videamur / dina iudiciũ iſtud ĩter pꝛetatur Hot itagqʒ eſt illud iudici um quo quiſq; a pꝛopꝛia onſcienti a onuenienter onuimtitur / condẽn natur/ a digna ſuſioĩs pena mult tatur / vere indici mirabile digne qʒ pꝛonũtiandum cũ demoõ ſtratiõis vadmiratione in quo quanto quiſqz ſeipſum ardentius diligit / tunto in ſeipſo atrius ſeuit / in quo ſibi parci vehementius aupit / tanto min ĩe ſibi parcit · Mõ tamen ſine cauſa fu it ꝙ poſt natum zabulõ / de lye nõ filum ſed filiam dare decteuit / que fratris audaciam blande mitigaret / 2 blandicijs deliniret · Valde ergo opoetunũ videtur ꝙ poſt zabulo qᷣ iratum zelantem animü genit / di na naſcẽdo ſucredit / vt ex ſoꝛ oeis le nitate / fratris feroritas tẽperetur · multu eni zelantis animi impetũ tempat / cũ in ſeipſo i inuenit quis vñ erubeſcat · Sed qꝛ dina nil magni ficũ mohitur/ tribum in populo iſra hel faere non meretur / ymmo eca ſepe dum plus iuſto coonſundi metu it / ad ſoꝛtia vinlia non ſolu non ton ualeſcit / ſed ea eciã pꝛepedire conſue uit SDed q;uis velut feia pauida ſit ad opera ſoꝛ titudinis⸗/ inuenitur ta men pꝛouida ad cu ſtodia honeſta tis⸗ Et q;uis neſciat placœte ꝑ foꝛti tudinem / plaet tamen p foz me pul chꝛ itudinẽ / quia modeſtia verecun die in ſui dil ectione gllicit / 2 ſe hoĩ bus cõmendabilem et amabileted dit . Vñ qꝛ verecudie venuſtas ab „„ „ „, — — —. Nant ptenf diter ldia ſient amlt digne atiois nuſ; ntdin ipari maiße duſafi tgheno ult / aue ngant eerge bulo ent / di wis le Ktur⸗ mmytin guiori ncgni iſan cai meal n wſet Oaſt ant pfiti tepul rain hoi ſd asch – Oibꝗ fere omedatur/laudatut / ama tur⸗dyna egrediente itima ſua de ſerentẽ/ 1 que eã huiliare gſueuerat / infirmitatis memoꝛiã / ato obluiſcẽ tẽ·ſubito hoĩm laudes excipiũt/ e uam dũ ſauoe ib de mulet / oꝛ rũpũt Düu ergo i oblata laude delecat/ p ſychen id ẽ amoꝛẽ vane gloeꝛie / filiũ ſcʒ emoꝛ id ẽ amoꝛis qe excllẽcie / cꝛrũpitur· Totiẽs eni ſichen (quaſi viotetia quadã potiz q; volutate) dy na nolentẽ oppꝛimit-quociẽs mẽtẽ modo inuita ad turpẽ laudis delet tationẽ trahit. Certe ſi dyna ſemꝑ p huilitatẽ puula fuiſſz / vel ĩtra tha lami ſui ſecreta ſeip̃am cohibuiſſet· net ꝛtuptiois macula inaurriſſet / net tãtoꝝ maloeũ que ĩ wꝛ ruptioĩs ſue vindictã ſecuta ſunt / auſa extitiſ ſet · Het de nouiſſimis libers lye dicta ſufficiant De ioſeph pꝛimogenito rachel⸗ Tapitulumxx· Ciendũu at ẽ p affect? pdicti tũt veraciter tredut boni / qñ ſunt nõ ſolũ ad finẽ debitu oediati⸗ ſß eciã ꝑ debitũ modũu ataʒ mẽſurã moderati Timoꝛ eĩ nimiꝰ ſepe cadit in de ſpationẽ / doloꝛ ĩ am aritudinẽ / ſpes imoderata ĩ p̃uptionẽ/ amoꝛ ſup fluq in adulationẽ / leticia ſupua cua ĩ diſ ſolutionẽ / ira itpata in ſuro rxéê/a ita vtutes i vicia Vvtutur⸗ſi p diſeretionẽ mime moderaãt᷑ Hic ẽ il le ioſeph qᷓ ſero naſcit᷑ / a pꝛe plʒ eteris amat᷑ · qꝛ ſine diſcretioẽ Vtg nulla ſumat / nulla ſernatur Dz vix ſero talẽ filiũ acipe meremur/ qꝛ ad diſeretlonis pfecionẽ nõ ſine magno vſu / non niſi ꝑ magna expi mẽta erudimur⸗ Multa qᷣdẽ de diſ cretisẽ legedo / multa audiẽ do diſci mꝗ/ multa ex ĩſito no rõis iunditio Beruptn in hac nüq; ad plenũ eru dimur In expiẽtie magiſterio · Pꝛi us ? ergo vt ſatagaꝰ ſigul vtutib ſtudiũ frequẽs iĩpẽdore / qdð dũ faag n ce nos ſepiq cndere / opoꝛtet nos ſepe reſurgere/ 1 P frequentẽ lapſũ addiſcere / qua vigilatia / qua cautela opoꝛteat vtutũ bona acqꝛere vel cuſ todire · Dit mẽs diu exercitata / ad plenã moaũ diſcretioĩis pdutcitur / et quaſi de nato ioſeph iure letat/Pa tet at ro air net ip̃a qᷣdẽ lya cur nec ancillarũ vlla rachel ſola potuerit talẽ fuiũ gignere Diqdẽ no eſt ſen ſuali tatis / nõ ymagiatioĩs / nõ deni qʒ ip̃iq affectioĩs / F ſoli? eſt rois diſ cernere / ſicit intelligere / Joſeph er go de rachele / quia diſcretio de rone NHit ẽ ille ioſeph qui ſolus inter fra tres tunica talari veſtitur/quia ſola illa actio ad onſũmationis talum⸗/ debitiqʒ finis terminũ pducit᷑/ que p diſcretignis pꝛudentiam modera tur· Hit eſt ioſ eph ille ſompni atoꝛ⸗ ſompnioꝛumqʒ interpꝛetatoz/ quia vera diſcretio in ipſius temptatio nis artiaulo / inter ipſa ſuggeſtionũ ſantaſmaga / ex eoeum qualitate / fu tura pericula depꝛehendit et de eis cautos teddit/ Hit eſt ioſeph quem emulantur ſui / venerantur alieni/ quem vendunt hebꝛei / emunt egip tij/quia cicius onſilio acquieſcunt faaliuſq; aliene pzudentie ædunt ”ð”Jÿ 2£W½ % erroeis ſui tenebzas ognoſcentes⸗ de ſua luſticia aut ſapientia pꝛeſu mentes/MNouit itaqʒ ioſeph non ſo lum cum cteſcentibus cteſcere/ non ſolum cum pꝛoſicentibꝗ pſiere/ ve rum edã ex fratrũ deſectu ad ꝓpfecuũ tendere/2 ex aliozũ detrimẽtis / pꝛu dencie lucra cõquirere Vnde merito talis filius ioſeph id eſt augmentũ nũalpatur/q de ipſo recee ꝑ patrem cig dicitur Filius accreſcens ioſeph⸗ quia ei virtutis intrementũ vß in hinem nõ finitur Ipſe eſt qui fratrũ luoꝝ negligentias nõ negligit/ qui eoꝛ ũ exœſſus arguit. Ipſo pꝛeſente noõ licet eis quicq;ᷓ vltra vires pꝛeſu mete / aut aliquid ꝑ negligentia pꝛe termittere/ in eig pꝛeſentia non eis liet ſiue ad dextera ſiue ad ſiniſtra declinare · Hinc eſt illa inter ipſum 2 fratres diſcoedia grauis/ 1 ira pe ne iplaabilis. Monita ei ioſeph vi dentur eis valde grauig / dura inſti tuta / cclia ĩpoꝛtabilia· Quid naqʒ durius quid difficilig 2q; nil faaen dum negligere / et in omni ſuo facho nunq; modũ pturbare / nü; oꝛdinẽ tõfundere / aut menſuram exedere? Nichil a ſe animd diffialius exto⸗ quet/qᷓ; vt in oĩ affectioẽ ſua modũ ſeruet · Ad officũ itaqʒ ioſeph pertii net alra a aiſtodia omniũ fratrum ſuoæũ et diſciplina ſinguloeum / ad ipſũ ſnectat diſpoſitio gerẽdoꝛũ / ad ip̃m pꝛouidentia ſuturoꝛũ/ꝗ vt bꝛe uiter oncludam debet hit noſter io ſeph totũ interioꝛis et extenoꝛis ho minis ſtatum æa habitũ / quantũ poſ Pbile eſt / plene ognoſcew/ nec ſoli qualiæ ſit / verum edam qualis eſſe debeat ſubtiliter querere duigẽter inueſtigare · Der hunc itagz ioſeph animꝰ aſſidue eruditur a quandoqʒ perducitur ad plenam ognitionem ſui / ſicut ꝑ vterinũ fratrem eig bẽia min quandoq; ſubleuatur ad cõtem plationem der⸗ EDe bẽyamin ſeaundo ratheb filig Oomuniũ vltimo * Cap itulum xi. — Jalt enim ꝑ ioſeph grãm diſ R.etretionis / ſic per benyamin intelligimus gratiam contemplatio nis⸗ Vterqz de eadem matte naſci tur quia ⁊ dei cognitio ? ſui/ex rati one percipitur/ Longe tamen poſt ioſeph benyamin gigni“ quia ani mus qui in ſui cognitione diu exerci tatus /pleneqʒ eruditus non eſt. ad dei ognitionem nõ ſuſtollitur · Pzi us eſt vt ognoſcas inuiſibilia ſpiri ctus tui/ꝙ poſſis eſſe ydoneꝰ ad og noſcenda inuiſihilia dei · BPꝛzecipuũ enim et pꝛincipale ſperulum ad vi dendum deum animus rationalis inuenit ſeipſum/qum legamꝰ homi nem ad dei ymaginem et ſimilitu dinem eſſe facum Hot itaqʒ ſpe culum non deſinit verus ioſeph te nere / tergere et inſpiere tenere / ne deoeſum oꝛruens / terrenis per amoꝛem inhereat tergete / ne ina nium oogitationum puluere ſoꝛ dẽſ tat inſpicereę/ ne ad vana ſtudia / — — in gamn plaao naſci r tatt poſt aani entt ſt,td , ſin og ni d als om encnet n e t ur/ per ina di intentionis ſue oeulum reflectat Ex terſo autem ſpeculo 7 diu diligeter inſpeco / incpit ei quedam diuini lu minis claritas interluære/2 in ſolite viſionis radig oailis eigq appatere⸗ de quo pꝛopheta SDignatum ẽ ſuꝑ nos lumen vultus tui domine · Ex hoc itaqʒ lumine vidẽ di deum / fla mam deſiderij onapit a fiducia ſu mit ;. Mens ergo que iam viſionie huues deſiderio flagrat / ſi iã ſperat qd deſiderat/ iam ſe beniamin coe piſſe ognoſcat / ſperando enim coc pit / deſiderando parturit / 1 quanto amplius creſcit delderium / tat ap pꝛopinquat ad ꝑtum Sz dicit ſcrin tura· Spes que differtur/ affligit a nimũ / nouit rachel· cui tanta panẽ di anxietas doloeis immenſitas⸗ ideo pꝛe doloꝛe partus moꝛiẽs / vo muit hunc filiũ bẽ noym⸗ id eſt ſiliã doloeis· SDz pz eũ ĩ crcũaſiõe noĩa it beniamin / id eſt filiũ dextere / ſez dextere exciſi / id eſt graae dei· Ad hanc nãqʒ graciam nu pertingit mens per pꝛopꝛiam ĩduſtriam (dei eſt hoc donũ nõ hominis meritum) liet hot acipiat nemo ſine ingenti ſtudio 1 ardenti deſiderio⸗ Jdeo ra chel ſtudium multiplicat,/ deſideri um ſuũ cotidianis inctrementis acria ue inflammat. In cõta itaqʒ ctidi ani onatus anxietate / in huig dolo ris immenſitate / a beniami naſcit a rachel moeitur· qꝛ cim mens ſuſ̃ ſemetipſam rapitur / humanam rati onem ſupergreditur · ad id quod ſupꝛa ſe eſt eleuata/ 2 ĩ extaſim rap a m in diuinitatls lumine cõſpi ut / humana miio ſucrumbit⸗ Cutid eſt enim rachel interttus ? niſt ratia nis deſectus ?2 Nonne rachel moꝛta atunc erat / 1 ois hamane rationie ſenſus in apoſtolo defeerat / qui di ebat . ſiut in wꝛpoꝛe ſiue extra pjꝗò neſcio deus ſcit? Ad quem ſtatũ gloeiatir ſe nõ quidem iſſe ſed rap tum ſuiſſe · Hcio inquit hominen rantum fuiſſe in tereuum elum⸗ Dz quid eſt elũ hoc terciũ / qð eſt inter terram 2 elum / hoc eſt inter wꝛpg9 7 ſpiritũ? Sed alia eſt dignitas ſpi ritus humani / alia ſpiritus angelꝛci longe alia exælletia ſpintus diui mi⸗ Ad hoeum igitur eloeum quod libet/ am mus tunt veraciter erigit/ quando tertenarum ogltationũ y ma deſerens / in eoeum contemplati one deſigitur/ Ad pꝛimũ igitur os lum pertinet ognitio ſui⸗Ad ſecun dum ꝓgnitio ſpiritus angelica· Ad tercium conteplatio dei⸗Poſſumus tamen illam que in hac vita haberi poteſt ognitio nem / tribus gradibg diſtinguere/ 1 per tres elos deſigna re · Ad pꝛimũ itaqʒ æ ad ſeaindum elum / homines aſcendere poſſunt⸗ ſed ad aliud quod ẽ ſupꝛa rationẽ/ niſi per mentis exœſſum ſupꝛa ſeiꝝ ſos rapti/nunq; pertingunt deo be ne de beniamin dicitur · Heniamin adoleſcentulus in mentis exœſſu⸗ Ad hunt aut exeſſum a huius cog nitionis aſcẽſum/ xpꝛiſtus qui ſine tribus diſcipulis in montem aſten dere voluit / nos ſine triplia ſtudio perduci non poſſe figuraliter edocu it/ per ſtudium opens / per ſtudium 6 meditationis / p ſtudium orationis paulatim pꝛomouemur/2 quando q; ad pfectionem oognitionis pdu amur⸗Multa enĩ expimur operan do / multa inuenim meditando / in ueſtigando/ multa extoꝛ quem? oꝛã do⸗Criſtus itaqʒ qui terrena docet in valle / hjs tribus omitib eleſtia docet in monte/ Ibi xpue tranſfigu vatur / ibi tlarificatus videtur / appa tent moyſes 2 helyas apparent au tem in maieſtate non in obſcurita te littere / H in tlaritate ſpũalis intel ligentie Et het quidẽ diſcipuli ſtan tes aſpiciunt / nondum in facem ca dunt / nödum paterna vox auditur / nondu auditoꝛ pꝛoſternitur / no dãũ rachel moeitur / nondum bẽypamin naſcitur⸗ſed mox vt paterna vox in tonuit diſcipulos Pſtrauit/ quia ad id qð diuinitus inſp iratur / humani ſenſus aapacitas deficet Qð ergo pheta p rachel interitum / hot euan geliſta deſignat p caſum diſcipulo rum / hot pſalmiſta expꝛimit in ben pamin per mentis exciſſum Poſſu mus tamen p mortem rachel? per exeſſũ bẽyamin diuerſcreõtemplatt onu genera intelligere / 2 illa ſupꝛa rationem eſſe Vnu ſupza rationem ſed non p̃ter rationẽ/ alind ſupꝛa q pꝛeter rationẽ/ vnũ ad mortem ra chel · alterum ptinet ad bẽyamin ex œſſum/ In pꝛimo benyamin interfi lit matrem / vbi omnẽ ſupgreditur rationem in ſcðo eciam ſeip̃m exc dit. vbi ĩ eo að ex diuina reuelatlo æz cognoſcit / humane intelligentie mo dum tranſcendit. Ded quid eſt ben * ,ð R pamin in egiptum deſcender 7 niſn ab eternoeu templatioẽ ad tempa lia oonte mplanda / intuitum mentis reuocare? Quid eſt ioſeph 2 ben pamin aueniũt oſcula iũgunt ni ſi ꝙ meditatio cõtemplatio ſepe 6 uieem ſibi / aim rationis atteſtatioẽ ocurtunt? In moꝛte igitur rachel / conte mplatio ſupꝛa rationem aſcen dit. itroitu bẽ yamĩ in egiptũ atẽ platio vß ad ymaginatiõez deſekdit In deoſculatioẽ benyami 7 ioſ eph Sine teuelatioĩ / hüana võ appiaudit ¶. De totig iacoh ſpirituak genealo logo ¶ Capitulũ xij ½ Et igitur de pꝛole iacob ſpũa liter ĩtellecta dicta ſufficiant⸗ gqua ſub bꝛeuitate ſic epplogare pol ſumue Jacb eſt virtuoſus anim ⸗ huig due ſunt vxoꝛes / lya et rachel⸗ Lya eſt affectio / aachel ratio Harũ due ſunt aalle bala zelpha Lye ſer uit zelpha id eſt affectloni ſenſualt cas vracheli bala id eſt rationi yma ginatio Ex hijs omnis virtutum les hot oꝛ dine naſcendo pꝛogredit Quatuoe pꝛimi filij lye ſũt/pꝛimꝰ ruben / timoꝛ pene/ ſecud? ſymeõ / do loꝛ penitẽtie; tercig leui / ſpes venie⸗ quartꝗ iudas / amor inſtice Deinde naſcũtur duo fili bale Bꝛimo dan⸗ cõſideratio ſuturoeũ maloũ· ſetud neptalim / ſpeculatio futuroeũ bono rũ Poſtea duo filij zelphe⸗Pꝛimg gad / nigor abſtinbtie. ecidy aſer / vi goe patiẽtie⸗Poſt iſtgs tres nouiſſi mi lye liberoꝝ ſũt / iſachar / gaudiñ conſcientie./ zabulon / odium malicie Dyna / venuſtas verecñdie Poltre ☛ ——— — — —,— 50- Mo ſequuair duo fli rachelis pzi mus ioſeph / diſcretlo ſeu onſidera tio lui. ecudq e beniami / gtemplati o ſeu viſio dei⸗ vel ioſeph / pꝛudẽtia vera · Deniamin vero / intelligẽtia pura vt ad ioſeph ptineat illud ge nus cõſideratioĩs qð eſt de mozib Ad beniamin illud genz qað e de in u iſibiuby· Pꝛudenna vera quã diſ æœrnim a pꝛudentia arnis / eſt de atguirendis multiplicãdis a gſerua dis moꝛ ibg bonis 3 ntelligẽtia pura quã ſequeſtramꝰ ab admixtiõe yma ginationis / eſt de ontepladis 2 g hendendis tebg inuiſibilib eter nis Hec ergo ex pꝛelbato libzo ri thardi bꝛeuiter ollecta ſunt / vt hu ius bꝛeuitatis ſuauitas/ q ſuauis v til tas / ad perlegẽ duũ totum alin li bꝛũ et alia ab eo de cõtemplatioĩg a aantatis perſectione Aeripta / mẽ tem lectoeie alliciat / 1 inde ad virtu aluts Pfecku pueniat F ctat? texraꝰ hutus ompẽdi· de ſp üalibz ſenlib⸗ haomie ad om E atonis verkectons Etingẽtibg R cotempl lationis apicẽ et EEn eig aulmẽ cũ ſ nes umana vſu quĩqʒ; ſpũaliũ enſuu pue enüat / de quibuein libello quẽ ſpealũ oſideratioĩs ĩtitula mꝗ pbi queda vtilia de cõtemplatione bzeuiter ollecta ſunt que ipſiꝰ opꝑis bzeuitas plene aſiderate nõ pmiſit Ideo ſpeaaliter de eis a eoꝝ diſtir lone tractare decreuimg Huig aut trackato erũt xiij⸗ apla bꝛeuia- ⸗ aplo grri tackat, W diſtinctione⸗ Dechdu de f u um diffiali ogninioneCerau de toꝝ expimentali notltia eiq ꝑ ſetti one Quartum de ipon diſtinctione pauimo penes potentias rönales⸗ Quintu de hmot diſtickione penes act vitales Sextum de coꝝ diltit tione pencte rones obiecales Dep umũ in ſpecal de ſpual ſenſu audi ais⸗Ockaun de ſpuali eſu viſ9 320 nũ de ſpuali eſu olfac9 Deamu de L ſpuᷣalł ſeſu tatt9 Vndecimũ de ſpũ ali ſeſu guſtg Duodeamu de hon ſẽ fſuũ impedimentis Tredtamu dee deum remedijs iuuamets ginttione⸗ AArnehen 7 mrpalta: dil aphm Pzꝛimu⸗ — T ex dininis ſerphure: 72 nuinqʒ; ſunt ſẽſus ozpa les exterioe is homis / ſit intenioeie hominie Postionabiliter ſenſus quin qʒ ſpualts aſſignatur⸗ . Vnde in li; de ſpuũ ⁊ aia dicitur / ꝙ duo ſüt i hoie ſenſus / vng exterioe a lig interioe / cũ cũ enim hõ cõſtat ex aia 7 oꝛpe ſeu qaarne⸗ et i carne ſit qui qʒ ſenſus viſus / auditus / guſtg / odo ratus tactus/ quos tamen nõ mo uet abſqz anime ſoce tate ita aĩg ſuo mõ 5 habet qui qʒ ſẽſus / quia ſpu alee tes nõ wꝛrgalib ſenſib/ ſpu alibg nimade ſunt. De ſpuali viſu deut* diuina vooe dictur⸗ Videte qaꝛ ego ſum ſolus⸗De ſpüuali auditu in apocalipſi „Qui habet aures au diendi audiat quid ſpintus dicat et e iij froy dittis colligit / ſiait 2 0 tleſije De ſpuali guſtu in Pe Guſta ee et videte quonia ſuauis eſt dis⸗ De ſpualt tactu: euãgelio loquitur xp̃us /ꝗᷓ ſe mulierem magis fide ; manibꝗ vel wꝛpe tetigiſſe oſtendit dieene Muis eſt qui me tetigit? De ſpuali odoratu ait ſpõſa in cantids In odoꝛe vngẽtog tuon airrimꝰ De hüs ſenſibg dict bernard? libꝛo de amoꝛe dei / e ſicut oꝛp? habet ſuoe quinq; ſenſus quibg ate giũgitur vi ta mediate ſic aia habet ſenſ9 quĩ c; quib deo giugitur mediate cani ente Ideo dict apkue Molite cõfo⸗ man huit ſeculo / ß teſoꝛ mamini in nouitate ſenſus veſtri Ber ſenſg er go wꝛpis veteraſcim 2 huic ſeculo toõſoꝛ mamur· Per ſenſus vero mẽ lis / in agnitionem dei renouamur / mitione ¶ Capitulũ ij⸗ offida 7 actg atqz obiecta plene diſ cernere nõ facile eſt· qꝛ hoc nemo p fecte nouit niſi qui expimento pba uit. Liet tamẽ inexpi / quatum no bie deg dederit / hos ſenſus diſtigue te temptabim Quida aüt eos itn diſtinguũt vt ſpualis viſg dicatur quatum p eũ videtur deiſuma pul chꝛ itudo ſub rone ſplendoꝛis Audi tus in quatũ ꝑ eũ auditur eig ſũma armonia ſub rone verbi Guſtus in quatum p eũ guſtatur ſũma duloe do ſub wone ſapiẽtie cõpꝛehendẽtie⸗ vtrãqʒ ſeʒ vbu q ſplendoꝛẽ Odora Ed hoꝛũ ſenſuũ ſpalium diſ tinctionem oog noſcere at eo„£ fragratla ſub vone verbi inſplrati toꝛ de Tact vero in quatum ꝑ eum aſtringitur ſũma ſuauitne ſub rone verbi incrnati a inter homines ha bitantis cꝛpaliter reddẽtis ſe no bis palpabile aplexabile ſeu oſcu lal e p ardẽtiſſimã uritatem ¶ De ſenſuũ ſpũalium expimenta li noticia 2 eoꝛum perfectione⸗· .(LCapitulu tercũ⸗ . ed aꝛ het obſcura ſunt · J7de⸗ id qað querimus tlarius diſtin güere volumꝰ ſi valemus· dicimus ergo in pꝛimis ꝙ ſpũales aĩe ꝑœp lones dicutur ſenſus / in quantu ſũt noticie exꝑimentales eſt autem ex perentia / obiecti pñtis certa notici n⸗qua obiectũ ip̃m actu vitali a po tentia pœptilua realiter attingitur⸗ Vnde quatumtũqʒ auctoꝛitatẽ vel vonẽ haberẽ fidẽ vel opinionẽ aut ſciam qð mel ẽ dule/ quter hot nõ haberẽ expimẽtalẽ noticãã de illo⸗/ niſi guſtu extericeẽ illud guſtabile pñnaaliter realiter attingere gtigiſ ſet SDimile ẽ de guſtu interioei 2 ali is ſenſibꝗ ſpuũalib Vñ ſi ego lego vł audio quoniã ſuauis eſt dñe · nõ ideo de hot expimẽtalẽ notica ha beo / niſi guſt [pũalie attingatur a diuina duloedine, de qua expimen tali guſ tatione ditit ſpõſa ĩ canticis Frutt eig dultis gutturi meo · Hee aũt ſpualis exꝑientia pauoꝛzũ eſt. qz ſolũ pfectiſſimoꝛũ dicete bernar do fup catin Quitqd de tuis oceul tis ſeim o dñe ihu· a ſcriptura docẽ tud ſpũ tuo ſeõ euelate/a erte ad 6 — 4 nri — — — — — — dms jegen ntüſit ent notii apa 722 pel aut t ello/ ali- al e ei le Ara hune nnpds H eſt⸗ enat oril nad perfectiſſimoꝝ eſt guſtädo ognoſci mus id eſt noticda experimentali ſẽ tim 9. Digut ergo per ſenſus oꝛpo rales habemg experientia de ſenſibi ubusſit per ſenſus ſpuales /liet diß culter habere poſſumꝰ expenẽtiam „ e Hüͤaln ðJDMẽNẽdqoX .— De diſtinctione ſenſuũ ſp ualium penes potentias rationales Capitulũ quartum⸗. . Ed iaã de hoeum ſenſuum diſ tinctione loquamur / p̃termit Entes ꝙ cũ ipſi habeant denomina tionem ſẽſuũ oꝛpoꝛalium ſic eũ eis quanda habent ſimilitudinẽ· Jdeo eciam ꝓoꝛcionaliter ad eos triplieẽ tecipiut diſtinttionem Vñ hos diſti guere poſſumꝰ· Pzimo quatum ad potentias in quibg ſunt · Setũdo qᷓ; tum ad actus qui ab eis pꝛoœdunt Tertio quantum ad obiecta tira qᷓ pꝛoſequeda vel cognoſcẽ da Pficiut Nuantum ergo ad pꝛimam diſtit llonem / dicimg ꝙ hy ſp̃uales ſẽſus ſunt in anim aſcʒ ſp̃uali ſubſtantia ſcm tres eiq potentias pꝛicipales / in quib onſiſtit ymago beatiſſime trini tatis Bꝛzimo naqʒ in potentia memoꝛatiua que appzopꝛiatur pa Semm̃do in potentia intellectlua que appꝛopꝛiat᷑ filio/ſp̃ualis viſy Ter tio in potẽtia aff ettiua ſeu volitiua / que appzopꝛiatur piritui ſantto/ tres alij ̃uales ſenſus ſcʒ olfactus tattus q guſtg vet hoc ſeðm tres ip ſius voluũtatis actꝰ / viz deſiderium / dilectionem delectationem / vt ad artum deſiderandi gertineat ſpũal olſatt / ad attũ diligẽdi / ſpual tat tus / ad actu delcandi ſpuak guſt⸗/ Ma ſicut fameſcens pzimo abũ coz poꝛalem de löge narib odoeat 1 a dorando deſiderat / ſecudo ip̃m ma gis pzꝛopzꝛie manibꝰ tangit tugẽ do diligenter trattat terco intg oee recipit 2 tecipiendo deguſtat .· Dit a nima cibũ pualẽ / qui deg eſt experi mentaliter ſentit/ per tres act9 af ſectiue potẽtie ſp̃ualiter attigit / pꝛi mo ip̃m px deſideriũ odoꝛas / ſeci do p caritatis dilectionẽ tãgẽs / terco p delcationẽ deguſtas Et hac diſtic tionẽ ſp̃ualiũ ſẽſuum ꝑ poctias ſbᷣ iectiuas aliqualiter innuit richard? lic iij de otẽplatiõe dices / ꝙ ſialt de us p memoia audit/1 p itelligeti am videtur ita ꝑ affettum aplexa tur 27 aſtrigik Vbi p affem quo de us aſtrigit tres ſẽſg ſpuales· ſeiz ol factus quſtus tactus ↄp̃hẽdũtur⸗ a h'ideo qz ꝑ tattũ deq aplexatur⸗ guſtg at ? qdatactg/ iõ ecia guſtui deßuit olfactus ¶ De diſtictioe ſeſu um ſpuãliũ penes attꝗ vitalez Canem quitumm B atum vero ad ſecũda diſtit Juoñiẽ hoꝝ ſẽſuum / qᷓ attẽditur tri / conſiſtere dicitur ſp̃ualis audit penes opatioẽe vel attus vitales / que i eis ſunt/æa ab eis quodãmõ ꝓ edut/ Ja ex pᷣedeti diſtictiõe ſatis inferre poſſumus quales ſunt hmoĩ paret pꝛimo ad auditum pPtinet diuias inſpirationes recipere et reti nere; ſetudo ad viſum pertinet diui nas perſectiões iĩtelligere? ognoſc⸗ væ/texdo ad olfactum pertinet dim nas ꝓmiſſiones deſiderare et appe tere Quarto ad tactũ ptinet diuias id eſt maritatiuas opationes efficere in eis deũ quaſi amplexado tene te Quito ad guſtu pertinet diuinas id eſt eternoꝝ pmionꝝ delectationee ia quodamodo ſpaliter attingere et ſuauiter ſapete · Et hat diſtinttionẽ ſenſuũ per ſuas oꝑationes ſpũales ſeu eoꝝ attus vitales quibꝰ ad deũ poſſut ptingere notaſſe videtur hu go libꝛo de archa noe vbi ait/ ꝙ ad deũ ptingere / eſt eũ ſemp 7 deſi deriũ querere/ et p cognitione inue nire ꝑ guſtũ tangere Liet autem deg dum p deſidenu queritur ſcðm aliquid vt p̃ſens non attingatur·/ ta men neoſſſe eſt vt ſceðᷣm aliquid eciã tüc vt p̃ſens habeatur· quia ſicit di tit gregoꝛi9/ Pꝛzofecto qui deũ deſi deat / eu ia habet quẽ amat/a tamẽ habit amplig queritur quia ſine ſi ne querend? qui ſine fine eſt diligen dů vt ait aug9/ ſup illud p̃s· queri te ſaciem euis ſemper⸗ De ſenſuũ ſpnclumn diſtinttiont penes rationes obiectales ¶ Capitulũ pi⸗ . Bantũ ad tertcia diſtinttionẽ ſe penes obiecta tirca que cognoſcẽ da vel ꝓpſequenda ſpuales ſenſus ꝓ ficiũt · Cx p̃ miſſis faciliter ocluditur p dey ſeðm diuerſas ratioẽs obiet tales huiuſ mõi ſẽſus vitaliter ĩmu cantes ſpũaliter attingitur Vñ deg dictur pzꝛimo obiettum ſpũalis au ditus in quatñ diuinis inſpirationi quã pꝛedixim aſſignanda eſ bus loquene Jpe tſt obiectu viſ hin quatum diuinis pfectionib lurene I35pe eſt obiectũ olfactg in quatum di uinis ꝓmiſſioni bꝰ alliciens 3pe eſt obiectũ tatt in quatum diumis id eſt maritatiuis et meritoꝛ ijs oꝑatioĩ bus Pficiens/Jp̃e eſt obiectũ guſtq in quatum diumis id ẽ p̃miatoꝛ ije delectationibgreficiens Et hanc diſ einttionẽ ſenſuũ ſpũalium per rati ones obiettiuas aliqualiter tetigit aug · li · x· cõfeſ ß/ita diẽs/ Quid a mo cũ deuũ meũ amo Certe nõ exte rioꝛa ̊ amo quãdam luœæm quan da vorem quẽ dam odorem a quẽ dam cibũ 2 quẽ dam aplexum interi oeis hoĩs mei vbi ſulget aie mee lu men qð nõ apit locus / vbi ſonat V bum qð nõ apit tepꝰ / vbi olet odoꝛ quẽ non ſpargit flatus / vbi ſapit ci by quẽ nõ minuit edatitas vbi he vet bonũ qð no diuellit ſocietas De ſpüali ſenſu auditq ¶ Capitulum vij· a maioeẽ elutidationẽ oĩm ñ Dittoꝛũ vtile indicam de quolibet hon ſenſuũ P ticulariter ꝓſequi ea q̃ de eis balbuaẽdo loquimur ſcrip turarũ auttoꝛitatib cõfirmare Pꝛi mo igitur de ſpuali ſenſu audit dix im ꝙ ẽ ĩ potẽtia aĩe memoeatiua⸗ qꝛ vt richard ait deꝰ per memoeiã auditut · qd ideo cõuenienter diti vi detur quia audituseſt ſenſus dottri ne. Ad memoeiam aulem pertinet dottrina accipere · Liet tñ audit? iſ te ſit ĩ memoeatiun nichiloming ad Ed ad aliqualẽ declaration?ẽ R ih ſp bil her der ſin ent md ſeſt med Patct n eie ne diſ r tat cügit uid a a an magi mini meel nat todor piti bihe &* uton? din bolihet maes ſenp n Pu deghd wut⸗ mr davi vetni unet i ſed ſpualiter deum audiendum opo eſt vt diſponat᷑ a abilitetur vtragqʒ alia potentia ſcʒ in tellectiua affectiua / qꝛ ſiaut diat tychard ſuper illo ver bo⸗ Qui habet autes audiendi audi at œtera⸗· AUe habet autes audien di / q̊ habz ſẽſum ĩitelligẽ di affectũ diligendi. Huiq aũt audit Ppꝛzi9 at tus ſeu off icium eſt / diuinas inſpira tiones recipere/ retinere· deg oh iectůͦ eig in quantum diuis inſpirati onibꝰ loquene/ꝗ interioꝛib locitio nibus doxens Juxta illud Audi am quid loquatur in me dñs deus· Diuĩa enim locutio interioe inſpirat o eſt/q; ſiuut dicit aug· ſuper gen. ad lram / Sapientia dei non eſſat loqui oulta inſp iratioe ad intellet tualem creaturam cuiq allocutionis habuit experientiam ſponſa que di rit · Vox dilecti mei pulſantis· Et iterum · Anima mea liquefacta eſt vt dilechg lorutg eſt · Het itaqʒ vox ſeu locutio dilecti nõ externoꝛ ſeu wꝛ poꝛalis ſed interioꝛ 2 ſpualis intelli genda eſt. qꝛ ſirut dicit gregoꝛig ſecaãẽ do moeal/ Yoquitur deq intrinſeaie ſilẽter/ ſonans inuiſibili lingua⸗ Et vt idem ait xxvij · moral · Vox dñi auditur / cim gratie eig inſpiratio in mente onapitur; Et tunc ſpõſus ca ſponſa·hoc eſt de aim ani ma ĩiuiſi bili lingua ſpuũaltter cofabulat Vñn bernardð ſup cantica digt / ſps eſt verbũ diuin / ſpũs quoqʒ eſt aia / 2 habent lingugs ſuas quibo ſibi alter utrũ olloquantur pñteſqʒ ſe indicẽt⸗ verbi quidem lingua eſt fauoꝛ dig nationis / anime vero lingua eſt ſer De püti ſenſu viſus⸗ Tapitulũ octauũ 2 E ſpuali autem viſu pdiximg Aweſt ĩ potetia aie intell eckiua 4 vt nchard ait de? intelligentia videt / 2 liet a dño in exodo ſit die tum nõ videbit me homo ? viuet/ s de beatiſie viſione acipiẽ dũ ẽ⸗ tamẽ deũ in hat vita aliqualiter vi dere poſſumꝰd / non ſolum vilione ſi dei enigmatica de qua diat apoſto lus:didemꝰ nũt per ſpeculũ in enig mate / ſed eciam viſione intelligetie que maioe eſt fidei / liet ſine fide ha beri nõ valeat diente pꝛopheta ſ214 ſi credideritis nõ intelligetis· Et de hat viſione intellecuali dicit grego rig xiiij · moꝛał· ſup illo iob · Vide bit faciem eig in iubilo/ ꝙ pleriqʒ c̃ templatione quadam ecia pꝛius qᷓ; mrrne ſpolientur / hilareſcut· dum iubilo facem dei onſpiaut⸗ go ſit du aliquis oculũ in radio eterni ſol figitibi vuens lumen videt / qꝛ ia omnis mutabilitatis viſſitudine at qʒ obumbꝛatilone calcatts / veritat e terni tatis in heret huius itagz intel lectualis viſꝗ ſeu ſpualis oculiqnzꝛiy act ſeu officium eſt / diuĩas perfecti ones intelligere experimentaliter ognoſcere. deus eſt obiectũ eius in quantum diuĩs perſectionibuslu ens/qꝛ diuie ꝑ fectiones ſunt / velut pulchꝛ itudines obiectales in deo ie Harũ pſectionũ diuinarũ pulchꝛitlt dinẽ et luminoſitate ſponſa in canti tis experta diebat Ecre tu pulcher es dilecte mi eetera Et iteru Dilec tus meg candid rubicudꝰ? electus ex milibus 7 etera Deſpeli ſenſu olfatus Capitulũ ix· E ſpũuali vero ol factu pᷣmiſi cw eſt in potentia aie affectiua feu volitlua hoc ſcðm actum deſi derandi· qꝛ ſiait anis venatic que rit a ſequit᷑ eruũ p odoeis olfactu⸗ ſit aia deu pꝑ affectionis deſiderium Ideo iohänes euangeliſta diebat⸗ odoꝛ tu dñe excitauit in nobis gau piſcentias eternas id eſt deſideria e ꝓꝛiq att ſeu officiũ ẽ diuinas eter noꝛ u p̃ᷣmioꝝ ꝓmiſſiones deſideran ter 7 ſerueter appetere Et deus eſt obiectu eig in quantu diuinis pmiſ ſioib alliciens / qꝛ vt dicit dyoni⸗ liij⸗/ eccaſtice ierarchie ipſe eſt fonta na pia ſuſceptionũ dininau ſuaui tatum / tefundes de ſua plenitudine diuiniſſimas fragrantias Dee aut odoꝛifere ſuauitates ſiue, fragrantie Wueniẽter itelligi pnñt huiuſmodi miſſioẽs delectabiles a opioſiſſimo deſideriũ in deũ tendim De qby ait pᷣs Sicut eerug deſiderat ad ſon tes aquarũ / ita deſiderat aia mea ad te de) Et de quib in oꝛatioẽ pe tit eccia vt ad ꝓmiſſiones tuas ſine offenſioẽ curramꝰ Hee ſunt itaqʒ o doꝛifere vngẽta quibus in curſu pñ De quibg ſponſa exp ta loquitur In odoee vngetoꝝ tuozũ curnm pty te Vbi dict bernardus ꝙ quato quis deo familiari vite merito et metis puritate appzꝛopiat tanto reœntioꝝ aromatu et vnctioĩis ſuauigeis ſen tit fragrantiam De ſpnali ſenſu tacus- (Capitulũu xxx NCſpuali autsẽ tactu ſupzs dix iſſe meminim ꝙ eſt ĩ potentia aie affectiua hot ſce m attũ diligendi q amandi /qꝛ ſicut dict aug ix· de trini tate· Volũtas habet vnũ ꝓpꝛi um actum q̃ ẽ attꝰ tenẽdi ſeu aplex adi a quaſi poſſidẽdi /quos attꝰ nõ pt habere itellect Ma poſſeſſio nõ eſt act coognoſcẽtis ̊ volutatis ha bẽtis ſiauta ſani tas non eſt medici cognoſcẽtis ̊ ſani ea habẽtis Huiꝰ igit᷑ ſpualis tattꝰ ꝓpzi act ſeu offi cium ẽ diumas id e aritatiuas opa tiones effiere / 1 ĩ eis deum quaſi a plexado 2 poſſidẽdo tenere Et dez eſt obiectum eiꝰꝗ ĩ quatum diuinis id ? caritatiuis q meritozijs affecti onibus ⁊ oꝑatioibus aiam pficiẽs⸗ Et hot habet fieri per dei perfectõ caritaté qua amado tenetur / tenẽ do aplexaturx/a aplexado oſculatur di cente ſpõſa· Tenui eũ net dimittã⸗ Et iteru/ Leua eiuns ſub mpite meo e; dextera illute aplexabitur me Et rurſus · Oſculetur me oſculo oeie ſuichhanus igitur ſpuales qbue ſpõ ſa tagit ſpõſum ? ĩſparabiliter te net ſunt caritatiue affectio ẽs opꝑa tioẽe Amplex? vero ſunt amecoſe 2 nodir na aie Gendi gede mi P igtt autg ni ſoni toha nedich hug ucfft e gueſi Ctde Muns ſerei fis ſes ed ned mibh⸗ nt c meCt is ., po ſter te 10 ⁵ Re feruide mentis deuotlones / p leuã enim / que eſt ſub apite / ſig niſiatur Agnitionis intellectiue ſplẽdoꝛ / per dextram que aplexatur / dilcionis afſectiue feruoe / que ꝑ deuotionem / ad amoroſam dei vnionem beditur Oſculũ aũt eſt ipſa ſemꝑ intellectu alis vnio / qua aia cũ deo intime co uügitur De qua diatur⸗ Qui adhe ret deo: vnus ſpus eſt cu deo De ſpuali ſenſu guſt) ¶ Capkym vndeamũu E ſpirituali deniqz guſtu p̃die Atum eſt / ꝙ Aſiſtit in potetia aĩie affectiua / hoc ſcðm actũ delcandi ꝛ actũ guſtadi non habz intellcus/ ſed volũtas / ſicut de actu tangẽdi miſimq/Nuig ſpualis ſẽſꝰ Pꝛius achg ſeu officũ eſt. diuĩas / id E eter noꝝ p̃mioꝝ delcãtiones / iã quodã modo expimentaliter attingere / et eoꝝ ſuauitatem · delcabiliter ſapere Et den eſt obiectũ eig in qtum diui nis / id eſt pꝛemiatozijs delcationi bus reficiene De hot guſtu ditit ber nardꝗq in li · de amoee dei Mens eſt quedam vis aie / qua inheremꝰ deo fruimur Fruitio aũt het ẽ in ſapo re quodam diuio⸗ quare ſapientia a ſapoꝛe dicitur · Sapoꝛ autem iſte in guſiu quoda eſt· guſtuũ vero iſtũ dig ne nemo p̃t expꝛimere / nec eciam il le qui meretur guſtare⸗ pt diere Guſtate et videte quonia ſuauis id eſt delectabilis ẽ do ming Et hãt dei ſuauitatem delectabilem electi ſapi unt · Vnde gregoꝛi) xi, moeał. ſup illud „»Auris verba dijudicat 7 fau Es omedentes ſaposem / diat. O4* A lecki non ſolũ audiunt verba ſapiẽ tis: ſed eaam guſtant? vt eis in ooꝛ de ſapiat: ꝙ repꝛoboeum non men tib / ſol modo auribo ſonat Aliud naqʒ ẽ cbum ſolum nominatum au dite / aliud vero eſt guſtare Clecti itaqʒ abum ſapientie ſit audiũt / vt deguſtent. qꝛ hoc qð vere audiunt / eis per amocem medullitg ſapit e pꝛobi vero qualiter ſapiat ignorat Aliud eſt ergo de deo ſeire/2 aliud qð cognoſcitur fauabus intelligẽte deguſtare. Hunt ſapidũ cibũ per ta ritatis dilectionem 7 dilectionis de lectationem omederat ſpõſa in tan ticis cum ait: Comedi ſauũ ceũ mel le meo⸗ Et de huiuſ modi ubi refecti one diut pſalmiſta Panem angelo rum manduauit homo / que verba liæt ſpualiter pertineant ad ſpualẽ deguſtationem et come dlonem ſeun manducationem huiusabi / ſeom di uinitatẽ tñ aliqualiter pertineẽt ad xp̃i humanitatem / in quantum ſpũ aliter guſtatur per incarnationis miſteni / vel per eumniſtie ſatramẽ tum· in quibg eſt anime delectabi! refectio et ſp̃ualis vite ſuſtentatio - Alioquin nõ dixiſſet xpũs Qui mã duct hũc panem vinet in eternum poꝛuliter / ſed eaam pualiter pꝑ fidẽ ſpũalem vnionem inwꝛpatur/ per quſtum humanitatis / peruenit ad guſtü diuinitatis / at ꝑ hot quo damodo ad pꝛelbamen 2 pꝛegul eationem eterne ſelietatis I deo bñ erclamat auguſting ſux iohanẽ/ O 4 ſacraſaentũ pie tatis / o ſignũ vni er tis/o vinuilu muntatis q/ vnlt vuere axedat credat 2 iwꝛ pet vt viuifiet De ſen ſuũ ſpualiu ĩpedimentie ¶Capitulũ rij/ Ed a de ſeſuu ſpualiũ diſtie tioẽ a eoꝝ ꝑfectioe dixenmꝰ⸗ eſtat vt de hüjs q i nob hãt ipediũt pfectionẽ diſſera) Det at tria ſut p cipua/vnũ qð ad aiaz/ aliud qð ad wꝛ pus / reliquũ qð ad extenoea Pti net Pzimũ ẽ aulpabilis ĩſectio / ſecu du eſt arnalis depꝛeſſio / terau eſt tem palis turbatio Et pꝛimo quidẽ gulpabilis inſectio duplex ẽ / vna cul pe oeiginahs de quo impedimẽto dicit bernard ſupꝑ cantica Hapoeẽ intenioeẽ ꝑdidimus ab ipſo exoedio generts noſtri ex quo coꝛdis palatu enſu carnis p̃ualente inſecit virus ſernonib antiqui / eepit non ſape bo num / at ſapoꝛr noxig ſubintrare · Ex hact ergo radicde eperunt interioees ſenſus lagueſcere tabeſcere · Alia eſt in ſectio cilpe actualis et papue mos talis / ex qua ſpualium ſenſuã vſus impediutur eo ꝙ p ea potetie nie maxime volũtae deſozmat/ nð patet ex pœoꝝ moetͤliu diſtici one / qᷓ ex eptena volutatis deoedi natioẽ ſumit Volũtas ei aut deoꝛ dinat qz illud appetit qa8ð nõ an petẽ du / a aꝛ refugit qð nõ ẽ reſugiẽ du⸗ Di pꝛimo moõ hot eſt tripliater ſrm tniplex mutabile bonum ſeu apparens bonü ſcz honeſtũ vtile et delcabile / qꝛ a illud bonũ apparẽe honeſtu / pꝛiuata excellẽtia quã a mat ſup bia. illud bonũ apparẽs 1 vllle / eſt exctrioꝛ habũdantla quã a mat auarictia⸗ aut illud bonũ appa vcs ? delcabile/et hoc dupliciter / q⸗ vel delectabile ſed m guſtũ a ad on ſeruatlonẽ idiuidui / ſicut alimẽtu/ hoc amat gula Aut delcãbile ſeðm lattũ et ad cõſeruationẽ ſpeciei ſicut coyt/a hot amat luxuria Si at vo lutas nra deoedinat᷑ qaꝛ reſugit qð nõ ẽ reſugiẽ dũ hoc ẽ tripliciter ſeðʒ tripli cẽ refugiẽ di modu qꝛ aut teſu git ſem puerſü inſtictu potẽtie ro nalis/2a ſic & inuidia / que irronabili ter vult pziuatũ bonũ poſſidere ſine ſoco/ aut ſeðᷣm puerſũ inſtinttũ po centie iraſcibilis / 2 ſic eſt ira que im pPturbabiliter vult pꝛuiatum bonũ habere ſine cõtrario⸗ aut ſceðm puer ſum inſtin ttũ potentie gaupiſcibilis 4 ſit eſt acidia⸗ que infatigabil iter vult ſine laboꝛe pꝛiuatũ bonũ tene te ſine boni opis exerdtio· Et ſic patet quomõ hijs ſeptẽ deoꝛdinat onib moæ talis aulpe / deſoꝛ matur os ſpũales vires ronalis aĩie⸗ Se tudo carnak deỹſſio ſpuũales aie ẽ haipedit ideo ĩ lir ſapie dict Coepꝗ qð oꝛrũpit᷑ aggrauat aĩam/? terre na ihabitatio depꝛimit ſẽſũ multa wogitaãtẽ Et ꝓpter hot ſicut ſeriptũ ẽ ĩ li:de ſpũ a aĩacũ exterioe ſẽſꝰ car nis bono ſuo vtit / iterioꝛ ſẽſg auaſi obdoꝛ mit Et vt ait grego? xxiii mo xak · vñ exterig auditg apit ĩde ĩteri us obſurdeſcit Tercio tpał pturba to ĩpedimẽtũ eſt ſenſuũ ſpũaliu p curã a ſollicitu dinẽ terã exterioꝝ/ qꝛ cut huſigo diet li⸗ iii· de archa noe⸗ Meus quas aue carnales exagitut w ll ie n oi uet non wmpꝛehendunt ſapientiã ſapi da . qui minoeatur actu id eſt qui min) in exterioꝛib tem poealibus pturbatlomib occupatur ip̃e inne nit eam· Nã ſicut ait gregozi? xxx* morab. du exterioꝛ euagatio ſenſuũ clauditur / interioꝛ ſenſus aperitur ¶ De ſenſuũ ſpiritualiũ remedijs iunuamentis· ¶Capitulũ xiij⸗ . Etemedijs vero contra pdie ta impedimenea quaſi de me dicamentis contra moebos anime aliquid dieendu eſt . Vec ergo tria Hapua / ſeðm tres act⸗ iherarchicos quos ponit dyoniſig / qui ſunt pur gan / ilumiani/ 2 Pfic/ Vnde ſeðdm hec refoꝛmantur a reparantur ſpũ ales ſenſus ad contemplationẽ eter noꝛum iuxta qð dicit apoſtolus Re ſoꝛ mamini in nouitate ſenſus vzi⸗ id eſt onte mplando experimentali ter ſentiatis / que ſit volũtas dei et cetera⸗ Hot itaqʒ fit in nobis tripli ñ via · ſciliet purgatiua / illuminati ua 2 pfectiua Burgatiua tendit ad noſtre culpabilis vni tatis mũðifica liuam refoꝛ mationem · illumiatiua ad eterne veritatis ĩitellectiuã ſpeau lationẽ / ꝑfectiua ad diuine caritatis afſectiuam vnionẽ Dz qꝛ a multis multa dicka 2 ſcripta ſunt / 2 hec ſu perficialiter tetigiſſe ſufficiat Hoc vnum tamen hit ſcire expedit / ꝙ in hat triplici via vtliter inapere / Pfi Ere / 1 pfirere non valemus / niſi illo duce 7 eig gracia dirigente qui ait⸗ Ego ſum via veritas 2 vita / via di rigens ad purgationem / ventas lu æns ad illuminationes viam oon ſummans ad perfectionem Et hoc ideo qꝛ ſicut do et bernard i libzo de am oee dei ſup illo verbo aperu it eis ſenſum vt intelligerent ſeriptu ras · Het apertio interioꝛis ſenſue q̃ ẽ noticia exꝑiẽtie intelligẽtis 2 ſẽ tientis bonitatem virtutem dei / fit ei potenti boni cate a efficaci vir tute in filijs gracie / 2 eſt opus graci e operantis qua efficitur / vt ide m ait vt leticia ſalutaris acepta / aĩla ſapientie ſpiritu pꝛincipali cõfirma ta/ leta demntet/ ideo dimt Dig natum eſt ſuper nos lumen vultus tui domine / dediſti leticam ĩ oꝛde meo⸗ Quod nobis pꝛeſtare digne tur ipſa dei ſapientia / que eſt budie ta in ſeaula ſeculoꝛum amen ·· Deo gracias,: ¶ Explicit om̃pendium õcempla tionls tres continens tractatꝰ pꝛinci pales editum a teuerendo patre ar domino ſatre quoqʒ theologie pfeſ ſoꝛe eximio domino petro de allya o quondam epiſcopo cameracen 2 poſtea tardinali⸗ deoe untemplatlone locutt ſunt Magn dyoniq edoctus a paulo pꝛi mus videtur hac theologia ſpeaula tlue tradidiſſe ĩ ſuo trackatu de miſ tia theologia in alijs liberis ſuis ſepius interſerit · Benerabilis deniqz richard de ſcõ victaee quaſi pꝛimus poſt dyonlſiũ materia hanct ab alijs ſub ollaudati one vel amonitione traditam tedux it ad modu artis et doctrine / aiue ſenpta omnig nichil fere niſi cõtem plationem ſapiunt aut reſonant Caſſianq in ollationib patrum no minatim in illa de mritate Augdin de vera religione 7 cõſeſſio nibus de diligendo deum in de trini tate at alibi pluries· Nno lallo doctoꝝ aliquon qui CWymaale in ſuo libꝛo de xxxgra dibus ſcale⸗ Gꝛegog in ſuis moralibus ſparſine ſpecialiter in vi⸗/a in iij/ omel ſuper ezechielem HDernard ſup cantim de diligen do deu alibi · Hugo in de archa noe de oꝛẽone ſuꝑ eteleſiaſtẽ p̃ſertim ĩ pꝛologo et ſup eeleſtẽ ierarchiam ſpecialiter vie md* alibi⸗ Donauentura in ſuo itinerario totũ miro ⁊ compẽdioſiſſimo artifico cõ plexꝰ ẽ/a in ſuo ſtimulo amoeis⸗ Süt alij tracat 9 płes ꝓpilati a no uellis vt eſt ſtimulg amoeis ad xp̃i paſſionẽ Et alter de triplici via cuig ticiũ eſt / vye ſyõ lugent-⸗ Et alter de nouo ſeculo . Et alter de vij. itineri hus eternitatis; Et alter de genat ſ venit / alius tercia ps ſuſpecta eſt Scripta ſunt eciã aliqua ſuꝑ hot in vulgari in ſermonibus qbuſda ad tlerũ in puulis tractatibus- Que gia denumerare nõ noſtrum eſt 2ðð : — ¶ De quatuoꝛ gradibus ſcale ſpiri tualis ex dictis beati bernardi a domino petro de allyao/ quonda epiſcopo mmeraenſi⸗ DBauloꝛ ſunt ſpuales grad aie / lectio · me ditatio / oꝛatio / 2 on fẽplatio · Hi grad⸗ ſicut nominibus a ni mero ſunt diuiſi / ſit oꝛdine merito lun diſtincki · Eſt autem lectio / ſedu la ſeripturarum tum animi intentio ne inſpectio · Meditatio eſt / ſtudio ſa mentis actio/oculte veritatis no ticiam / ducku rationis pꝛopꝛie iueſ tigans/ Oꝛatio eſt / deuota oꝛdis in deum intentio / pꝛo malis temo uendis pꝛo bonis adipiſcendis⸗ Contemplatio eſt / mẽtis in deũ ſuſ penſe quedam ſup ſe eleuatio / eter ne duldinis gaudia deguſtans⸗ / Aſſignatis quatuo graduũ deſ pectioĩbò / reſtat vt eoꝛum tirea nos officia videamus · Deate vite dulce dinem lectio inquirit / meditatio iue nit/oꝛatio poſtulat / cõtemplatio de guſtat · Lectio quaſi ſolidum cihũ oei apponit / meditatio maſticat fran git/oꝛatio ſapoꝛem atquirit/ cõtem platio eſt ipſa duledo que iocdat 1 refirit· Lectio in oꝛtie / meditatio in adype / oeatio i deſiderij poſtula tione / oontemplatio in adepte dula dinis delectatlone · Qð vt expꝛeſſi us viden poſſit / vnu de multis ſup ponamus exemplũ⸗ In lecione au dio · beati mũdo wꝛ de / quoni à ipſi deum videhunt⸗ Ecre bꝛeue verba ſed ſuaui a multiplia ſenſil tefertu / quod poſtqᷓ; anl ma diligeter inſpex erit dicit intra ſe/ redibo ad oꝛ meu 2 temptabo ſi ſoꝛte intelligere et in lenite potero mundiciam hanc / P oſa enim 2 deſiderabik eſt res iſta⸗ auq poſſeſſoꝛes beati dicutur⸗ ali vi ſio dei / que eſt vita eterna / pꝛomit titur/ que tot ſacte ſcriptute teſtimo nijs tollaudatur Voc ergo ſibt plenius explimire deſiderans / exci tat rationem ad in quirendum quid ſit / et quo modo habeni poſſit het a deo pꝛecioſa mundicia- Agedens ergo edula meditatio / interigea pe netrat / ſingula rimatur⸗ attente coſi derat . ꝙ non dixit / leati mundo woꝛ poee ſed mundo coede⸗ quia nõ ſuf fict habere manus mundas 4 inox ias a malo opere / niſi 1 a mahs o gitationibus mundemur in mote⸗ dicente pꝛopheta Quis aſcendet in montem domini ? Innocens mani bus a mundo wꝛde⸗ Item conſide rat quantum hant mundiciam on tat idem pꝛopheta ſic oꝛans Coꝛ mundum trea in me deus⸗Et poſt i;ᷓ het et multa huiuſmodi de oꝛ dis mundicia pertractaiut Inapit cogitare de eius pꝛemio q; gloeioſũ 2 delectabile eſſet videre ſaciem de ſideratam domini· ogitat ꝙ ĩ hat viſione erit ſacetns illa de qua di rit pꝛopheta/ſatiaboꝛ aim apparue rit gloꝛia tua- Hijs anima fuubues iflammata/ his ſcitata deſider ijs/ alabaſtro fracto / ſuauitatem vngin , nꝛeſentire intipit/ nondum ge gaſt, 6 quaſi i nanuũ odoratu⸗ 1 ex hoc ollt git / ꝙ ſuaue eſſet huuus mundige ſẽ tire experientiam / aui meditation? adeo inuenit eſſe iooundam / Ded quid faciet? Nabendi deſideno eſtu at / et non inuenit apud ſe quomo do habere poſſit / 2 quanto plus in quirit / tanto plus ſitit - dum appoit meditationem / apponit doloꝛẽ⸗ quia non ſentit duledinem quam in oꝛdis mundiaa meditatio eſſe monſtrat, ſed non pꝛeſtat „Non enim eſt legentis aut meditantis hant ſentire / niſi datum fuerit deſu per hoc a ſolo deo eſt / qui ſapientie lapocem dat / 2 ſapidam anime fa rit ſcientiam · Sermo ſiquidem da tur ainctis, talis ſapientia paucis- BVidens ergo ani ma ad deſi deratam expenientie duledinem p ſe non poſſit attingere / 1 quato ma gis ad coꝛ altum aſcẽdit / tanto ma gis exaltatur deus humiliat ſe et ad oeationem conſugit diens · Do mine qui non videns / niſi a mudis coꝛdibus / inueſtigaui legendo 7 me ditanto que ſit et quomodo haberi poſſit vera oꝛdis munditia / vt ea mediante vel ex modia parte poſ ſem te cognoſcere⸗ querebam vultũ tuum domine / domine vultum tuũ querebam / Diu meditatus ſum in coꝛde meo / et ĩ meditatiõe mea ex ardeſcit ignis deſiderium ampli us cognoſcendi te· Dum panem ſa tre ſcripaure michi frangis in fracti one panis magis ognitus es⸗2 ; plus te ognoſco/ tanto plus te — = cgnoſcere deſidero/ non iam in woꝛz lice littere / ſed in ſe nſu experientie .„ Met hoc peto domine/ pꝛopter me nita mea: ſed pꝛo tua miſericoꝛ dia⸗ Kateoe enim ꝙ indignus ſum pee catoz: ſed catelli edunt de micis que ndunt de mẽſa do minoeum ſu cum⸗Da michi ergo domine arra hereditatis futute 2 ſaltem guttam * wleſtis pluuie / que refrigeret ſitim meamqz amoee ardeo⸗/ Hie autem huiuſ modi ignitis eloqis ſunm inflammat deſiderium ?tſic ſi um acẽdit affeckum: ſit ſponſa ſuũ aduoat ſponſum Dominus autem alius oauli ſuper iuſtos a aures eig ad pꝛeœs eoꝛum / non expectat do net ſermonem finient / ſed mediũ oe ationis airſum interrumpens / ſeſ tinus ſe ingerit / 1 anime deſiderio / feſtinus ocurrit⸗ œleſtis roꝛe dul cdinis circumſuſus / vngentis opti mis delibut animam fatigatam retcreat; eſurientem reficit · ardam ĩ pinguat⸗ ſacit eam terrenoeum obli uiſci⸗a abſoꝛ tis ab ea carnalibꝗ mo tibus / ſuperna contemplatione totã in deum onuerti· / Ded o domi ne quomodo omperiemus quãdo hoc facis ?21 qð ſignũ aduẽtus tuiꝰ Nuüquid huiuſ modi conſolationis leticie teſtes ſunt / ſuſpiria 2 lacri me? Hiquidem ita eſt: noua eſt an tiſraſis iſta / inuſitata ſ. ignificatio⸗ Que enim wonuentio onſolationie ad ſuſpiria Aeticie ad lacrimas? Si tamen iſte diende unt lacrime et non potius roris interioeis homĩs deſup infuſi ſuꝑeffluẽs habndatia/ deni mad wt omi cde tie onie lm Sn no⸗ mnis Di te et mis ad interioꝛis ablutioĩs indiciu et ex teriois hoĩs purgamentu⸗ O dñe iheſu ſi adeo ſuͦt dulcs iſte lacrime que ex memoꝛia ⁊ deſiderio tui exci tantur qᷓ; dule erit gaudium qð ex manifeſta tui viſitatiõe apiet ? Si adeo dulee eſt flere ꝓ te: qꝙᷓ; dule erit gaudere de te? Lieet autem ſponſus ſiec adueniẽs elapſus qnqʒ ſubtrahit ſe quatum ad p̃dicta viſitationẽ * tum ad gtemplatioĩs dulce dinem⸗ manet tamen pñs quantum ad gu bernationẽ quatum ad gracie vnio nẽ iõ nõ deſperes deo o ſponſa ne exiſtimes te ꝓte mpni ſi pauliſꝑ ſub trahit tibi ſponſus faaẽ ſuã Oĩn iſta tibi wopantur ĩ bonũ / tibi venit ad aſolationẽ tibi reœdit ad cautelam⸗ ne magnitudo reuelatio ĩs extollat ne ſemꝑ apud te ſic indpias ſoda les cõtempnere / ne hat gtinuã viſita tionem / nõ iã gracie attribuas ̊ na ture Recedit ergo / ne ſoꝛte nimis aſ ſiduꝰ otempnaturet vt abſene ma gis deſideret/ deſiderat : auidig que ratur · diu queſitꝰ : tãdẽ gratig ꝛueni atur Inſupꝑ ne exiliũ reputem pꝛo patria/ arrã ꝓ p̃tij ſũma: venit ſpõ ſus viciſſima redit pauliſꝑ :pmit ut nos guſtare ; ſuauis ẽ a anteqᷓ; plene ſentiat / ſe ſubtrahit/ a ita qua ſi alis expanſis ſuper nos volitas⸗ ꝓuocnt nos ad voladũ At ſi diceret Ece parũ guſtaſtis q; ſuauis ſum et dulcis· ſed ſi vultis plene ſaciari hac dulcedine / gurrite pt me in odo rem vngentoꝝ meoꝝ· Hz aue tibi o ſponſa qñ ſe abſentat a te ſpõſus non longe ahit 2 ſi non vides eum iße enmen videt ten zelothipo eſt ſi foꝛte aliũ amatoꝛẽ reœpis/id ẽ ali is magis placere ſtudueris⸗ ſtatim di ſcedet a te Delicat 7: nobilis · di u es ⁊ ſpecioſus/Jdeo nõ niſi ſpecio ſam dignatur habere ſponſam / ſi vi derit in te magulã ſtatim auertit oau los ſuos a te Eſto ergo aſta verecã da humilis vt ſit ab eo frequẽter viſitari merearis Vt autẽ que diſfu ſius dicta ſunt ſimul meli9 videan tur · pꝛedictoꝝ ſũmã tecapitulando olligamg Ex p̃ miſſis apparet qũo pdicti gradꝰ ſibij nuiom cohereant⸗ Lectio eĩ quaſi fundamentu pꝛimo occurrit/ data materia mittit nos nd meditationẽ· Meditatio quicqd appetendũ ſit diligencius iquirit / quaſi effodiens theſaurũ inuenit O ratio ſe totis virib ad deũ erigene impetrat theſaurũ deſiderabilem⸗ contemplationis ſuauitatem. Hec autem adueniens pꝛedictoeum trũ laboꝛem re munerat / dũ wleſtis ro xe duledinis / aĩiam ſitientem ĩebꝛi at Lettio ergo eſt ſcem exterius ex ercitium /· Meditatio ſe8m interio rxem intellecaim / Oꝛzatio ſc8dm de ſiderum. Contem platio ſuper om nem ſenſum · Pꝛimus gradus eſt incpientium Scdus pꝛoficientium Teraus deuotozuũ Quartus beato . tum · Hij autem gradus ita wna thenati ſunt et vicaria ope ſic ſibijn uitem deſeruiunt ꝓ pꝛecedentes ſi ne ſubſequentibus nichil aut parum pꝛoſunt. ſequẽtes autem ſine pꝛece dentibus aut raro aut nunq; habert poſſunt⸗ Vnde poſſumus olligere f- 1 lectio ſine meditatione eſt arida⸗ meditatio ſine leckione erronea · O ratio ſine meditatione tepida medi tatio ſine oꝛ atione infricuoſa Oꝛa tio ſine deuotione nõ eſt cõtemplati onis acquiſitiua / ontemplationie adeptio ine oꝛatione aut rara eſt 4 miraculoſa“ Deus enim alius po tentie non eſt numerus et cuius umn ſericoꝛ dia ſuper omnia opera ei⸗/ qnqʒ; de lapidibus ſuſcitat filios a bꝛahe / dum duros et nolentes ac⸗ quieſcere ogit vt velint / añqz non votatus ſe ingerit / qñqz non queſi tus ſe inſundit · qð et ſi aliquando legimus contigiſſe vt in paulo 2 - is quibuſdam non tamen ideo debe mus 4 nos quaſi deum cotemptan do tala pꝛeſumere⸗ ß facere qð ad nos pertinet / vt per has quatuoe af centiones graduum / aſcendamus de virtute in vir tutem donet videa tur deus deozum in ſyon . DHeatus ille qui ſit aſcendit/ caueat ne poſt ontemplationem iſtam qua elena⸗ tus ſuerat vſqʒ ad elum inde dinato caſu coꝛruat vſqʒ ad abyſſos⸗ Ne poſt tantam dei viſioͤnem ad laſſ⸗ uos mundi ackus / et carnis illece⸗ bzae conuertatur-Quando vero mentis hum ane acies infirma / bea u luminis illuſtratlonem diuchh ſ tinere non poterit· ad aliquem trict graduum per quoe aſcenderat / lem ter a ondinate deſcendat⸗ et alterna⸗- m modo in vno mo in alio ſedm motum liberi arbitrij pꝛo ratione lo 2 tempoꝛis demoetur/ tanto to men vt michi videtur deo virinior quanto a pꝛimo gradu remocioe⸗ Sed heu fragilis et miſera huma na wonditio Ecre ducku ratlonis et ſripturarum teſtimonijs aperte vi demus beate vite perfectionem in hijs quatuoe gradibuscontineri Dz quis eſt qui hunt viuendi tramitem teneat? Quis eſt hic 2laudabim eum ? Velle multis adiacet / per fiere paucis· Vtinam de illid pau rne eſſemus- Dunt autem quatuoe eanuſe que nos a pꝛedittis gradibus plerumq; tetrahunt . ſcilitet ineuita bilis neceſſitas / honeſte attionis v blitas / humana infirmitas / müda na vanitas Pꝛima excuſabik· ſcða colerabilis/ tercia miſerabilisquar en culpabilis/ Zllis enim quos het cauſa a ſuo pzopoſito retrahit/ meli us erat gratam dei non agnouiſſe / ꝙỹÿ poſt ognitam retroiſſe · Ded deus bone ſuauis mitis dulas conſi liarius pꝛudene adiutoz ſoꝛtis ꝙᷓ ĩ humanus eſt ꝗꝙ temeranus qui te abitit / qui tam humulem tam man ſuetum hoſpitem a oꝛde ſuo repel . lit./qui pꝛauas noxiaſqʒ cogita tioẽe⸗ retpiens / ülud ſecretum cubile ſpiri tus ſantti / ſciliet ſecretum oꝛdis ſui qð paulo ante gaudijs intendebat celeſtibus tam ſubito mundis cogi tationibus / quaſi poncs conaulcan SDum tradidit . Veu heu adhuc ca lent in oꝛde ſponſi veſtigia / et iam intromittuntur adulterina deſide ria Male oonueniens eſt aures que modo audiuerant verba gue non hde⸗ — =A S.1 —,. — — „ — en n 14 niam bimg per peu atiloe Dus ntuith hnis nüde . ſce guat her meli iiſe/ do t i 9 e mot upel lieæt hoĩ loqui tam ũto intlin ari ad fabulas aut detractiones audiẽdas Oaiulos qui mõ ſacris latrimis bap tiz at erat cõſeſtim cõuerti ad viden das vanitates· Lingua que mõ dul ce epitalamiũ ſpõſe cãtauerat iterã wuerti ad turp loquia· Abſit hoc a nobis dñe/ ſi foꝛte ex humana in firmitate ad tala relabimur/ Non ideo deſperem / iterũ reairremg ad dementẽ medicim a ip̃e qui nõ vult moetẽ peccatozis iterũ ſanabit nos Oꝛzem ergo dñm vt ſpedimẽ ta que nos ab eiꝰ gtemplatioẽ retra hunt in pñti nobis mitiget et in faua turo penitus auferat vt diuine oontẽ platioĩs duledine 7 toꝛtrente volup tatis indeficdentis tepleamur/ Amẽ ¶ Cxplicit de quatuoe gradibg ſcale ſpũalis ex dictis beati bernardi A dñno petro de alyaco quonda epiſco po cameraen⸗ — —, — — -—— — — — — —— . — — S 5 l = 5 8 . * £ „ 5 X . 4 . = . . —☚ 2 “ . — . 5 1 . 5 . ¶ Fnapit vbum abb⸗ eulatũ ſup li beꝛ0 pfalmoꝝ Erbü abbꝛeuiatum faciet dñs ſup terra⸗ Hoc ꝑ apoſtolũ ab yſaia ꝓpheta traſſap Nuum de xpo dictũ ẽ·⸗ qu⸗/ eſt vbũ dei eternuũ/ nam verbũ erat apud deũ/7 dey erat verbũ / 2 ideo hot verbũ / nõ eſt a deo fact / ſed eſt verbũ in quo dixit de fac ea ſunt oĩa Et tamẽ hot verbũ eter naliter infinitũ et ĩmẽſum abbꝛeui atum fecit deg ſup terra / qñ verbũ caro ſactũ id eſt deus homo fachhẽ / aſſumens carnẽ terrenã / qꝛ tunt ſub bꝛæꝛ eui carnistlauſura habitauit no bis/qæ quẽ tot nõ capit oebis / in viſ era virginis matris ſe clauſit fact homo // Per hoc itaqʒ verbũ ſie abbꝛeuiatũ oĩa verba u hetarũ de xp̃o dicta / qᷓ multa multũqʒ plixa atqʒ dif ſuſa cõpendioſe abbꝛeuiata fuerat / dũ in eo tanq in bꝛeui vbo plene opleta ſũt / ipſo teſte qᷓ ait Qe ſſe ẽ ĩpleri oĩa que ſcripta ſũt ĩ le ge mopyſi pꝛophetis pſalmis de me / Met abſqz miſterio poſt dixtrat/ in lege moyſi ⁊ ꝓphetis / ad didit. a pſalmis non quaſi pſalmiſ ta de numero qgphetarũ nõ fuerit⸗H qꝛ tanqᷓ; ꝓphetarũ eximius / ea que Tlege moyſi ? alijs ꝓphetis de xpᷣo dif fuſius obſcuriuß ſeripta erat bꝛe uig a clarig Jphetauit / Eſt ergo uber pſalmoꝝ. de xp̃o vᷣbo abbꝛeui ato quaſi ꝓphetcã vbũ abbꝛ euiatũ / tleſia ſũ ma cũ veneratione legitur/ p̃ æteris ſcripturis pꝛophetius fre quẽcius decantatur / / Hat igitur otcaſione vt hij qui deo pſallunt in ipſo pſalmoꝝ ſenſu ſpũalis ſuaui tatis ſapoeẽ vtcuqʒ Pcipiant vtile teputaui / hot opuſculu ꝓponere · qð Vbũ abbꝛeuiatũ voo. qꝛ in eo non ad longũ ſingula vba pſalteriũ exponere qð a maiocibg facũ eſt· H ſub ea qua potero bꝛeuitate ſingulo rum pſalmoꝝ titulos ip̃oꝛ uqʒ ſen tentias waptare / wartareqz pzopo ſui Et a dockhoꝛzibg appꝛobatis die da cllig ere Dt itaqz titulus talis Inti ] pit liber ym noꝝ vel ſoliloq deũ pꝛophete de xp̃ᷣo THiber Digcitur %nõ libzi / ctra eoeqᷓ plutes pſalmoꝛum libꝛos eſſe diœbat⸗ ipſa met dauid i pſona xp̃i ecõtra dicete In capite libꝛi ſcriptu ẽ de me · Vñ eciã in actibus apkoꝝ dicitur Dicut ſcriptũ eſt in hbꝛo pſalmoꝝ/het di ti poſſet nõ repugnare plures libꝛos rum/ ogrue noiatur / quia doxt nos laudare deũ· non ſolũ oꝛde ß voe⸗ Liber quoqʒ ſoliloqᷓoꝝ dz· qz dauid nõ exterioei aminiculo faci vel die ti.à viſionis vel ſõpnij· ſoli9 ſp̃s ſcĩ inſtinctu pꝛophetault ip̃o dicete⸗ Audiã qᷣd loquat᷑ in me dñs Pzꝛop terea ſoliloquiũ dicitur/ qꝛz ſoli pe fſci eloquiũ. vł ſoliloqa dicut᷑⸗ quaſi ſola de xp̃o eloq̃a qꝛ ſolꝰ dauid de xpo euidẽti ꝗphauit/ adeo vt ma gies videatur euaãgelizare pheota Ideo diet eſt liber ſbut gos hoc ẽ velut bꝛ eue opẽ diũ oĩ m ꝓphe Aſri pꝛopterea liber iſte in xpi et pꝛophett / ſine nominis adiectione E ex ellentia / intelligendo dauid ſi cut cũ nominatur apkes / intelligitur paul9 8 wntra illos eſt qui dixe runt plures ſuiſſe pſal moꝛũ ſcripto tes eo ꝙ noĩa eoꝝ in titulis habeã tur · ̊ hot pꝛo miſtenoeũ ſignificati one que ex interp̃ta tioẽ no minũ ꝑ ripitur factu eſſe creditur Nõ ergo ill aucoes fſuerũt pſal moꝝ ſed po ſitio nominũ /ſeruit rationi miſterio rum // Täaͤgitur autem hung bbꝛi materia⸗quia dicitur eſſe de xp̃o / ſet liet in capite oꝛpe · nqʒ enim agitur de xp̃o ſecundũ aput / aliqñ ſcoðm cꝛpꝰaliqñ ſcðm vtrũqʒ · de xp̃o vero ſecundũ aaput agitur tri bus modis⸗ aliqñ ſecundũ diuinita tem vt ibi Teaim pꝛinapium. ali qñ ſeuunduũ humanitatem · vt ego doꝛrmiui et ſompnũ cpi aliqñ per traſſũptionem. vt quado vtitur vo œ mẽbꝛoꝝ ſiait ibi Deus tu ſcis in ſipientia meam // De xp̃i autem oꝛpe miſtio ſciliœt ecia eci tupli uter agitur/ aliqñ ſedm pfectos ali qn ſeðm imꝑfectos interdũ ſeðm malos · qui ſunt in exia zpoxe / nõ mẽte // De oedine quoqʒ; plalmo rum hot ſciendũ eſt · ꝙ non ſunt eo dedine diſp oſiti quo cõpoſiti · Meqz; camẽ ſine rone ita diſpoſiti ſunt/ qꝛ eſdzas pzꝛ opheta / qui pſalteriũ / to tãqʒ biblioteenm a babilonijs obuſ tam / iſtingu ſpiritus ſancti repauit⸗ eo ſpiritu teuelante/pſalmos ita dil poſuit·eiſdemqʒ ttulos appoſuit⸗ qwui ſunt quaſi claues pſalmoꝛũ Di aut enim per clauem intratur in do mũ ĩea ꝑ congruas expoſitiones il culoꝝ / tlare ſcit ſubiectoꝝ intelligetia pſalmoꝛum // Illud ecam notan du eſt. ꝙ let liber pſalmoeũ vnus eſſe dictur- tamen ꝑ tres quinqua genas diſtinguitur/quib tres ſtat xpiane religionis delig nantur· quo rum pꝛim eſt in penitentla / ſeamn dus in iuſticia / tercus in laude diui na 7 deo pꝛima quĩquagena termi natur in penitẽtia bi Miſerere enei deus Deaunda in iuſticia; ibi Miſe ricoꝛ diam ⁊a iundiciũ cantabo tibi do mineTercia ĩ laude diuina) bi Om nis ſp̃s laudet dĩũm Pꝛima ſtatui inapiẽtiũ· ſecũda ſtatui ꝓficientiũ⸗ tercia ſtatui cõuenit ꝓfectoeu⸗ et q= de hijs agitur i hoc libꝛo. ideo hee triplex pſal moꝝ fit diſticio / Hec ergo cira totũ libꝛũ aduertẽda ſut Pꝛeter het at in ſingulis pſalmis quedam ſpeciala conſiderada crũt Catus vir ꝗᷓ non abit in Nliio iĩipioꝝ Hit pſalmꝰ nõ habet titulũ / quia eſt caput libꝛi et tonꝰ oꝑis p̃fatio et quaſi logus ſiue ꝓhemui de illo agit q̃ᷓ eſt oĩm pꝛinapiũ / ſez de toto xpᷣo in capite a wꝛpe / et ſit materta huius pſalmi eadẽ eſt que ⁊ totiq libꝛi // Agit ergo de xp̃o tqᷓ; de btõ viro / p beatitud inẽ nobis blandiẽs / dein de agit de vltionib iiquozuũ / aduer ſis eos terrene bi Mõ ſic ĩpij non ſie De btõ at viro pp agit / ondẽ do eu ĩmunẽ ab oĩ po / deide / ſe ple nũ oĩ bono / poſtea vtuẽ toti müudo / Ad oñdẽ du vero eũ ĩmunẽ ab oĩ po / vtitur ſckitudine veterb ade 64 n un . qui triplici genere peccaii deliquit / ſciliet voluntate / ope / oonſuetudi ne· que hijs tribg nomm atur Vbis⸗ abijt· ſtetlt · ſedit · Abijt ergo adam a deo / ꝑ pecatum volutatis cum perſuaſioni dyabol et eue oonſenſit Stetit ꝑ peccatũ oꝑis/ cim pomũ vetitũ in peccato delecatg wmedit⸗ Sedit ꝑ peccatũ cõſuetudinis/ aim ſe ſtulte exciſando aulpã in deunt tefe do / in ſupbia velut ĩ cathedeaz peſtẽtie cõfirmat Pſeuerauit Ille ergo pꝛimꝰ adam miſer ſuit/ ecotra rio vero nouus adam⸗ beaats vir / qui nullo dicoꝝ pecetoꝝ mõ abit⸗ ſtetit· aut ſedit · S vt idem pſalmus ꝓſequitur. virtutibus in ſe plen/a lijs eaã ꝓficiendo/pꝛ oſpere egit· im pios autem aduerſantes ei / tanq; puluetem a ſe pieet N Vaire fremuerũt gentes Ti tulus eſt-pſalm dauid Di Jraoitur autte iſte pſalm / ſiaut et eteri / a pſalterio quoda inſtrumẽ to muſio/quia ad voem illiq inſtru menti decantabat dauid pſalmos / ante artham in tebernaallo dñ Et bene iuxta ſpũalem intelligẽtiam / ab ilo inſtru mento liber iſte nomẽ ſoꝛ titur. quia ſicut illud inſtrumẽtũ rſt decaoꝛz dũ· ita liber iſte docet ob Ieruantia der m madatoꝝ Sz plal m dauid dititur nõ ſolũ quia a da uid opoſitus ſuit:ſed quia de illo lo quiturx/aui ꝑ dauid miſtice figurat / ſcʒz de xpᷣo·qui eſt vere manu foꝛ tis aſpecku deſiderab/lis· Attribuitur ergo xp̃ᷣo vero dauid· qui hit de ſe pſo rege loquitur · monẽs vt ei ſuh damur Vbi pꝛimo pſequẽtes incte pat eis minatur. deinde de om nipotenti regno / de inenarrabili ge nitura / de diuini tate quoqz huma nitate eig multa ꝓſequitur · Bo/tre mo hijs archanie patefuctis àmo net / vt ei ab omnibg humiliter obe diatur; quia ei obedientes in eo fſidentes beatiſicbuntur· Omine qd muluplicati ſũt Titulg ̃s dauid cũ ſugeret ia eſt hyſtoꝛia in libꝛo regu⸗au allu dit titulg de qua tamen nõ agit pſal mus. de ſignificato miſtio lralis hyſtoꝛie id eſt de xp̃i paſſione et re ſurrectione ˖ Dauid eni xp̃us eſt/ ab ſalon filig eig iudas eſt quem aim alijs apoſtolis xp̃us filii vomuit⸗ a quo xp̃us fugit eim mentẽ eig de lIeruit ⁊ cz eiꝰ dyabol? intrauit Et ſicut dauid iniquo filio paem exhi buit/ ita xp̃us iude a cũ amicis coui uiũ/a poſtea pacio oſculũ dedit Et ſiait abſalon ita iudas ſuſpenſg in terijt quo moꝛtuo xpũs in paæ reg nauit⸗ qn in gla teſurrexit · // Eſt au ẽ intentio huig pſalmi tedargue te eos maxime paganoeæ philo ſophos / qui nõ putant glam maieſ tatis poſſe deſcendere ad inſima hu militatis ·/ id ð deum poſſe hominẽ fiern pati et moei- Ct pꝛimo pꝛopo nit duas partes / ad ſimili udinem pꝛeliantium oppoſitas/a quaſi pꝛe liando repugnantes ex vna parte multitudinẽ perſequentiũ⸗ex altera xpꝛiſtum/oatione armatum a deo a face abſalon fulij ſui· 720 f uj . 7 ſuſceptoꝛe ſecurã · deinde oſtenditur plij finis id eſt reſurreckio⸗/ que eſt . ſummatio paſſionis ibi⸗ Ego doꝛ mini // Poteſt ecam intelligi iſte pſalmus vt loquatur totus xpꝛiſt9 id eſt ecleſia / lim capite eius inter Poellas perſeautionum conſtituta⸗ Poſſet inſuper moealiter intelli gi ĩ pſona auiuſqʒ fidelis impug na ti a vitijs· Vñm inuocitem Titulꝰ In finem pſalmꝰ cantiti dauid üFinis quandoqz capitur PP tõſumptiõe· vt cum dicitur candela finin / id eſt deſiete/ quandoqʒ capi tur pzo onſũmatione. vt cum dieit domus finiri / id eſt Pfecka eſſe/ In ti tulis autem pſalmoꝝ pꝛo onſũma tio ne atcipitur⸗e ſignificat xpz/ qui eſt oonſũmatio fidelum in pꝛelenti ad iuſtigam / et in ſuturo ad wꝛona Ca vero hit habet pſalm ca tic Dtiendum eſt ꝙ quandocz pfal mus ante artha domini ſolo inſtru mentod pfalterij clantabatur⸗/ tunt dicbatur plalmus quandoqz ſola voce humana⸗ et vocabatur caticu⸗ quandoqʒ inſtrumẽto voce choeir⸗ et tunt quando inſtrumeto preede te 7 vore ſequente / dieebatur cantica pſalmi⸗quando vero vox choei pꝛe edebat inſtru mentu ſequebatur⸗ vocabatur pſalmus cantic. Et hac diuerſitate vſus eſt eſdꝛas i titulis/ ſicut et dauid nõ abſqz miſterio vſg eſt pzedicto inſtrumento Pſalmus itaq; bonam operationem notat / cunticũ letica mẽtis habita de eter nies indicat Vnde dicitur plalmus⸗ in quo tantum de bona operatlone agitur / antleum in auo de menties exultatione ſolum tractatur / plalmi canticu/ vbi pꝛimũ de bona operati one poſtea de mentis iocunditate a git⸗, tici pſ almꝰ⸗vbi pmũ de mẽ tis letica / poſtea de bona operatio ne tractatur vt hit Pꝛius enim di lt ſe exauditum ? in tribulatone di latatumdeinde de penitentia et ſa trificio iuſticie loquit᷑. a ex hijs pa tet ſenſus tituli // Eſt autem pꝛin tipalis intentio huig pſalmi mone vt deſerantur falſi dij 1 vana tem poralia ſeculi· Et pꝛimo dauid exẽ plo ſui intrepat infideles de falſis dijs falſis bonis / docens in eis nõ confidere Deinde pꝛoponens nouũ hominem⸗ veterem iubet exuere · ibi Et ſcitote Poſtremo depoſito vete ni homine nos deo in ſatrifitũ mo veteri vita tranleatur ad nouam vi Erba mea Titulus In finẽ pzo ea que cſequitur here SDitatem Myſtozꝛie geneſis alludit / vbi legitur abꝛzaham duos filios habuiſſe vnum de analla a lium de bkbera⸗ ſed eiecta ancilla de domo cum filio· lbera aum filio he reditatem optinuit / verum non de hyſtoꝛia ſed de ſignificato agitur in hot pſalmo Libera enim ſara que non ſcðm naturam / ſed per dei gra ciam pepent / etcleſiam ſignifitat⸗/ a cilla vero ſyna gogam vel eccleſiam mDalig nantium / que xpꝛiſti ettleſia perſequitur / ſed ipſa. tandem her⸗ e ts n wi ma nd mt. n di ſed ttſa pa pꝛin one aum du els 1 i oi ,bi bete no de nwi ſi er ſs 6 1,0 adt o⸗ endt uenn ae . tey am eſia ger ditate eterna alijs extluſis oleqᷓ̃tur Et ſic eſt ſenſus tituli Pſalmus iſte dirigens nos in finẽ id eſt in xpꝛiſ tum vel in eternam eternitatem / que eſt finis et onſũmatio omniũ bonoꝛum⸗eſt pꝛo illa libera id eſt ꝓ ecleſia/ aui habeda hereditas afſir mat᷑⸗ a qua emula id eſt ſynago ga vel maloeum ongtegatio exclu. ditur // Intentio gyhete eſt ertzſi tuis fideles de hereditate habenda Ct pꝛimo agit de hereditate quam in perſona ecleſie ſibi dari petit· et ub ea emulam excludi aſſerit · dein de petit auxilium cõtra ea que emaæa la ingerit · ibi Deduc Poſtremo pze mia bonoeum oſtendit · ibi Et leten tur/ vt ſicut tenet penaita alliciant pꝛem ia In finem p̃e dauid pꝛo oe taua Odaua hit diatur di es iudicij· quia omnia tempoea ſep tem dierum repetltione voluutur⸗ pt que erit illa dies octaua iudicij / que nullam habet varietatem // Pſalmus ergo iſte monens ad be ne agendum pꝛopter tremendum indicium et dirigens nos in finem id eſt in xpꝛiſtum / attribuitur ipli da uid / id eſt penitenti· qui cõpoſitus ẽ pꝛo octaua / id eſt pꝛo metu iuditij⸗ ĩ quo pecatoꝛ timet argui // o net ergo iſte pſalmus ad penitentt am⸗ et eſt pꝛimus ſeptem pſalmo rum penitẽcialiumqui ſiout a alij⸗ a latrimis et amaritudine penitudi nis intipit/a in ertitudine venie ter minatur; Vnde pꝛimo captat beni Omine ne ĩ furoee Titul nolentiam a perſona iudicis / poſtea exponit trumpnase penitentie ibi Laboꝛ aui⸗ Deinde oſtendit ſe cꝛrec tum vt ſeparetur a malis ibi Dilce dite Poſtremo oat pzo inimitie onuertendis bi Erubeſcant 7 on turbeétir« 2 N Omine deus meus Titulg In finem p̃s dauid⸗ quem cantauit domino pꝛzo ver aundo libꝛo regum hyltoꝛia / quali ter dauid perſecuto per abſalon fil t um ſuum chuſi amicis dauid eſſit in partem abſalon ad exploranda conſilia / qui ſetrete mand auit vt de mmpeſtnibg dauid ſugeret in ſolitu dine / ſit eius conſilio liberatus tã dem pꝛoſpere dimicauit Cui hyſto re alludit titulus de qua tamen nõ ugit pſalmus/ſed de eig velato miſ terio / Chuſi namqʒ interpꝛeta tur ſilencium et filius gemini dia tur / quia gemini⸗dextera interpꝛé catur· per quem ſetretum ſilenaum 7 latene conſilium in xpziſto abſcã ditum / onueniẽter intelligitur C Flencium ideo dicitur filiusdextere / quia eſt ſp ecialis efſecue potetie di ſcriptum eſt Het eſt mutatio dexte re exelſi Hit ergo dauid/ per quẽ lignifimtur xpziſtue / contia abſa lon et achitoſel / per quos indas pꝛoditoz et iudeozꝛum populus de ſignantur / dimimuit⸗ per Vba chu ſi id eſt per conſilia ſecreti ſilencij diuini quo ſilenco deus otcultuit bis chuſi filij gemini Nota eſt in e tude 1 ludeis⸗/ ſecretu ſue paſſionis ſacramentu⸗poſtea fidelibz reuelan dum pꝛo aui ſecreti manifeſtatione cantat fidelis dñno ei gratias referen do // Eſt ergo pꝛinapalis intetio pſalmi monere ad graciay actioẽs⸗ pꝛo manifeſtatione ſilencij· Et pꝛi mo petit ab omnib ꝑ ſecitionibꝰ li berari Boſtea vt ſubueniat gloe ia te ſurrectionis xpᷣi Ibi Exurge· Dein de terret metu ſuturi iudicij bi De iudex Poſtre mo leta otluſio ponit᷑ de cnſeſſione laudis dei Jbi Conſi OOmmine dñs noſter Titulg in finem p̃e dauid ꝓ toꝛcu lanb Ccleſia dicitur toꝛ eu lar⸗eadem ratios qua dicitur area⸗ varijs eni ſimilitudinib / eadẽ wee in ſeripturis ſepe deſignatur/ deo vero toꝛcaulari vł aree ompatur· oꝛz ſiaut in tozailari vina ſepantur a vi nactijs/ a in area grana diu dutur a paleis- que tame neœſſara erat vt ſimul naſcerent᷑ treſcerent· ad ma turita te qʒ puenitent- ſit in ecia am mixtio maloũ eſt c boms In futu ro vero ſepabuntur cm ſtumenten re condentur in hoereis⸗ palce aute ig ne inextinguibili coburentur / 31 te ergo ps dauid tendens in finem id eſt in x̃m / de cuig exaltatione a git/ eſt pꝛo tozailarb id eſt de cale ſis pꝑ xp̃m a per eig apoſtolos ptꝰ aſcenſionem congregats / de quari ſt tutione aauſa oſlieutionie hie agitur⸗ Bnde pꝛincipahis inteti0o phete eſt erroesm indeozß onſuta re⸗ qui ditut deum kanti i indea ef ſe notũ ſeu alioꝝ quoz ũkbet dicrti um deũ ſolũ notum eſſe apud ſe et ſua natione· cu nomen ei pꝛedicatt one apoſtoloꝝn notum ſactum ſit in ectleſijs vniuerſe terre Pzimo er goapheta laudes xpꝛiſti deſcnbit⸗ ſcinet maieſtatem eius operatio nem exelſam deinde oſtendit na ttram hominis olim viciatam in xpꝛiſto ſupꝑ omnia exaltatam- ſbi⸗ Quid eſt homo Ex quibus finaliter rontludit no minis xpꝛiſii gloꝛam in vmuerſa terra eſſe diffuſam y finem pꝛo ottultis fili/ ps dauid⸗ Cum dicttur ſilus æ non dicitur cuius / ſialt hit per ex lletiam⸗ intelligitur xpus / qui eſt vnigeni aus dei filius / vel filius eſt eciam ipſig dauid quia de eo nat⸗ eſt ergo pſalmꝰ iſte dauid pꝛophe te / qui hit loquitur in pſona ectleſie O◻ Onfiteboꝛ tibi Titulus In dirigens nos in finem id eſt ĩ xpꝛiſ tum/a pꝛo otcultisid eſt agit de otautis filij dei⸗ vel xpꝛiſti fuiz da uid ſeindum carncm⸗ſciliet de oe ailtie iuditijs diuinis „quia pꝛinci poli intentione P tractat non de iudi tio vltimo ſuturo quod erit manifel tum⸗ ed de iuditiis dei que fiunt in pꝛeſcti ſeculo/ que ⁊ ſi nota ſint de o/ tamen homimibus ſunt otaulta / vt ꝙ aliqui exerentur od purgatio nem / aliqui inducintur inſpirant᷑ ad zue rſionẽ / aliq gtẽpnutur exc lant᷑ ad dapnationẽ Eſt erge iiẽti⸗ 4 1 et bit⸗ 10 imn i⸗ ar ℳ iudeozum⸗ aphete / nos ãmonere ne credamgq müdum a taſu vk a facto regi · H iuſ to iudicio dei⸗ liet nobis oculto / tra illos qui de fioꝛe maloꝝ et labo re bonoʒ murmurant / nõ putantes hec diuina diſpoſitioẽ caſu gtinge re·/ Pꝛimo itaqʒ; ꝗꝓpheta letus pfallit/ quia cultuta dyaboli aduen tu xp̃i deſtruit᷑ et xpũs regnat / iudi mt/ 1 adiuuat / Decũdo fideles en hot ad laudẽ dei Puocat⸗ ibi Plalli te / Tercio finẽ maloꝝ vẽturũ pec catoꝛibꝗ cũ atixp̃o pꝛediœndo indi cnteibi Cõuertat pœozes / QE to mala tẽꝑis atixpi Etracat/ quo rum ni mietate permot⸗ dicit deo / cur reeſſiſti · ibi Vt q qd dñe / Quĩto pꝛecatur iudicũ maturari 2 vt ſcõꝛ mala finiantur exoeat. ibi Exurge domine deus· 2dño confido Tiail In finem pſalmꝰ dauid Hit lo uitur gy heta in pſona ali aui9 ſecho edatgende heretiwe⸗ docendo reſiſtendu eſſe eis quado volüũt latholics ad ſe trahere et ad montẽ ſue alte ⁊ ſuꝑbe ſapiẽtie trãſ migrate Et pꝛimo eos redarguẽdo intrepat Hecũdo doet quid deg iuſ tus iudex/bonis a malis atholicis ſcilicʒ 7 hereticis retribuat 3bi Juſt at quid fecit // Vel poteſt p almg iſte de iudeis accipi vt xp̃us in paſ ſione ſua loquatur ſcm hominẽ / eontra terroees et machinationes . Aluñ me far Titulus In ſi Gar p̃e dauid pꝛo octaua Ockaua (ſiaut ſup) hit act pitutr pꝛo d die ludicij· quam in ſexto pſalmo peccotoꝛ aulpe cõſcius time bat / ne ibi puniretur Lit aut daud in Eſona vin perſecti pꝛo ea oꝛat vt veniat 2 ibi remune etur Et pꝛimo petit a ſeaili guerſitate ſaluan dem de oſtendit xp̃m a patre mi um O tra mala ſecul · ini . Pꝛopter miſeri am ino pum⸗ gemitum pauperum Vbi doet xpꝛiſti eloquia eſſe vera ſe icit impioꝛ um falſa DSazquo dñe Titulg In fFEH nem p̃s dauid Hit FWheta lenue caritate qua auids xp̃i inarnationem expectat. in pſo na antiauoeũ patrũ quaſi de dilatio ne cõqueritur. vt ſuꝑſtitione dyabo li abiecta vni9 dei aultura ſuſcipiat Pꝛmo ergo cõqueritur de dilatioẽ aduentus xp̃i. Decũdo oꝛat illumi nan ne hüt aduentuũ expectando. in teri dat fraudibg umici · ibi Reſpi e et exaudi me domine dey nieus BVel ecam poteſt p̃e iſte intelli gi vt loquatur de ſe udo aduẽtu xpᷣi ſaliet de aduentu ad iudicüũ / in ꝑſa na modernoꝛzum ſanctoꝛum· nam ſicit antiquj patres pꝛimum deſide rabant aduentum · ſit modo ſan ci et perfecti cupiunt ſ. ecindum iurta illud · Cupio diſſolui et eſſe cum xpziſto. ixit inſipiene Tiatlus. in ſt nẽ p̃sdauid· facies dei id ẽ xpũs qua in pꝛeœdẽti pſal mo pꝛopheta deſderabat videre⸗ te oſtenditur veniſſea a iudeis cõ ſepta foꝛe· ideo Iuha in pſona ſua vel rpi increpat inſipiẽtia et dunaa 4 non tredut· Pzimo ergo eoꝝ mali na deſcribitur increpatur.· Deain do eis iuditiũ cõminatur Moõne og noſcent Tercio eoꝛ ũ guerſio p̃diat Nuis dabit ex yon Omine quis habienbit Ti ly p̃e dð Pſalg iſte Jpꝛie Nheſt moeũ inſtructio / 2 fup Honis tepꝛeſſio/ Ma quia in p̃ſenti ecia habitant mali ce bonie · net hit ſcire pmittimur qui vere ſint de vni tate ecie · ideo quidẽ / liet indig ni / lactat ſe eſſe de ecia · cum tamẽ non ſintz lloꝛũ ergo p̃ſumptionem retunds Jpheta / quaſi ſaerdos an te pꝛopiuatoziũ aſtans querit qut in p̃ᷣſenti ecie tabernaculo digne deo militent ; et in ſuturo beatitudi nis monte requieſcent. ? pꝛimo po nitur pꝛophete ĩterrogatio/ deinde ſubditur dñi reſponſio I bi Qui in greditur . Onſerua me dñne Titulus 6 Tituli inſcriptio ip̃i dau id 3ſte titulg nu de veteri teſta meto ſ de euagelio ſumitur/ vbi le gitur ꝙ pylatus xp̃o cwafixo talẽ titulũ ſuppoſuit I heſus nazarenus rex iudeoꝛz u Vnde heſdꝛas de illig tituli inſcriptione quã per ſp iritum ſanctum futuram pꝛeuidebat hunt pſalmũ poſt intitulauit oſtendene hit agi de regno xpi⸗ illa inſcriptio ne ſignificato vt ſit ſenſus Inſcrip o Atuli id eſt victozia vel regnum e8 tituli inſcriptio notauit attnbui . 6 tur vel cõuenit dauid id eſt xpꝛiſto⸗ qui ſeð m hoĩem hic loquitur ·// Eſt ergo intentio pꝛophete omnes monere ne regno xp̃i aut eig titulo regali cõtradicant Et pꝛimo in pſo na xpꝛiſti veram in ſe natura m ho minis oſtendẽs / petit ſe iter pericu la ſaluari diccs, omnia que Ptulit/ ad gloꝛia ſue hereditatis eſſe ꝑdur ta Decundo gratias agit patri⸗ de intellecku ſibi dato paſſioẽ at keſur tectione ſua/ ibi· Ondicam duũm Faudi dñe Titulg Oꝛzatio dauid Hic p̃s pꝛimꝰ eſt eo rum qui noĩe oeationisinti tulantur Vnde alij quatuoe ſimi liter poſtulanti ſequũtur/ quia oim in alijs interſeratur oeatio in iſtis pene continuatur · Hit ergo xpug ſecudũ hoĩem oeat et ſibi oꝛpꝰ ſuũ id eſt ecleſiam aſſociat quia eadem voc cum mẽbꝛis ſuis oꝛat non pꝛo ſua vtlitate ſed pꝛo noſtra nexeſſita te Ppꝛiſti enim oeatio eſt fidelium inſtituitio“a ideo ozat vt fozmam o randi nobis pꝛoponat-· / Eſt er go ſenſg tituli Oꝛatio pſalmi huig⸗ duenit dauid⸗ id eſt perſone xpꝛiſti aduincka ectleſia que oꝛpus ei⸗ eſt / et pꝛimo petit ſem iuſticiam retri bui ſibi Hecundo ab inſidijs iudeo rum liberar· ibi Ego tlam aui Ter tio oꝛat ſibi 2 aduerſarijs retribui⸗ iligam te Titulus in finẽ puero dom ini dauide qui — loaut dño Pha catic huig dhen wie Nen ſe g ena dut de . ſur ut io iont ſiri R 1s püs ſuu Nem nn ſia lun 10 tet ⸗ n get nut ded C ui⸗ In die qua enptit eu dñs de manu iimicoꝝ eig a de manu ſaul · Pꝛo li beratione a pſecutione ſaul videtur dauid hũt pſalmũ cantaſſe dño · F quia titulus habet in finem 2 vocat hüt pſalm ũ canticũ· finis aũt xpᷣ̃s eſt cantiaim vero exultatio de eter nis⸗ ides non litteraliter de da uid ſol u intelligitur / ⸗ melig ſpualt ter acripitur de toto xp̃o / ſeiz de e pite * mẽbꝛis· quẽ totum dñne eri puit in die reſurrectioĩs de manu in imiooꝝ ſuoꝝ. id ẽ ẽ iudeoꝛ ũ⸗/ de ma nu ſaul / id eſt inde Pditoꝛis vel dy aboli · / Vñ pꝛo hac ſp ua li lbe ratione totus xp̃us deo gras agit / ſummã diuinoꝝ beneficioꝝ olligẽe DHSecũdo agit de cladibg humani genert añ aduentũ xp̃i/ 2 qualiter dñs ſit miſertus/ ibi Circũ dederũt me / Tercio agit de virtute at po lẽtia · ibi · Ded qui p̃enxit / Quar o ecc ia leta / munera dei laudat et in eis exultat/ibi· Viuit dominu⸗ — a benedictus deg meus Eli enarrant.Titulg In fi nẽ pe dauid· Pſalm iſte agit de pꝛimo aduẽtu xp̃i/ et attribuitur dauid reſpitienti in ſfH nem / id ẽ in xp̃m qui eſt finis oſum mationis · vel in finem⸗ id ẽ in tem pues plemtudinie quo acta ſunt que hit tracatk / NHit ergo monet P pheta / vt relicta vetuſtate ad nouũ hoĩiem acedam Et pꝛimo loquẽs de inarnatiõe xpi ↄmẽdat p̃diati onẽ noue leglo Hecũdo laudat p cepta noui teſtamẽti q veteris⸗ ibi⸗ Zex dñiTerco vt ſit dign toͤta ſa cramenta referre petit purgari a vi cijs · ibi · De elicta quie œtera⸗Coõ mendas aut p̃ditationẽ noue legis qui dicent quid ⁊ ꝙ diſcrete ꝙ; minfie 2 ꝙ late · In pꝛima pꝑte on dit ꝑ ælos qui enarrant glam xpĩ apoſtolos intelligẽs· in quibꝰ tq; in lie de ſpeaaliter habitauit p̃s dauid·/ Nic agit qꝓha de xpᷣo quaſi de ſaœrdote ĩ moͤlatubo et rege pugnaturo⸗ Ca nẽs que vẽtura erat xpo / tpe a fflic tio is / qð fuit vſqʒ ad paſſionẽ Deiñ in ſe cda pte ea que futura erat tꝑe glosie Z9ſolatioĩs. qð fuit pt reſur tectionẽ· ibi Tribuat tibi Et ea qᷓ hic Jpheta loquitur optõdo/ ecia afft⸗ mat p hetando Omie in virtute lua.Ti 193 n finẽ p̃e dauid ſie p̃⸗ E vng eoꝝ qui de duabꝰ na luris in xpᷣo agũt/ cõtra heretiws ĩ vel perſonam diuidüt / vel naturas nephanda (cõmixtione gſundut Mo net ergo xp̃m / deũ pariter ho minẽ eſſe credam2 · // Et pzimo dirigendo verba deo patri· xpi fili ſui meritũ æ pᷣmiũ ſummatim pꝛo ponit / Decũdo xpi vtutes 2 glo nã ſpecialiter deſeribit / ibi uoniã pueniſti / Tertcio de penie inimi oꝝ ſuon agit / ibi Inueniat᷑ manqtit an 2 finaliter xpĩ exaltationẽ cõtlu Rdit / ibi Exaltatre domine ĩ virtute tua⸗ Cde? med⸗ Titu⸗ finẽ de Kaudiat te, Titulg In finẽ 4 dauid pꝛo aſſumptione vel ſuſrepti one matutina ſeu ꝓ eerua matutina Huiq tituli ſenſus eſt· pſalmꝰ iſte tẽᷣ dens in finẽ· id eſt in xp̃m de cuiue paſſione agit · ẽ dauid / id eſt xp̃i q̃ hit loquitur in perſona ſua Vel ſub perſona ecleſie xpi / ſcz oeantis pzo aſſuptione matutina⸗ id ẽ agẽtis de paſſiõe / vbi oꝛat P reſurrectione ma ne facta Et hoc dicit ad ſimilitu dinẽ ſolis q̊ͥ paulatim aſcẽdẽdo aſſumit᷑ / donet vbiqz tlareſcat / ſit xp̃e de paſ ſione ad reſurreckio nem / inde in ce lũ ad dextrã pꝛis aſcẽdit/ poſtea miſſo in apoſtolos ſpũ ſeõ mũdũ ſi dei radijs illuſtrauit · Alij aũt hñt ꝓ erua matutina / qð idẽ eſt ſcðm aliã ſim litudinẽ · Cerua en eſt hu mana xp̃i natura / que lutũ 7 ſpinas ſcʒ pœozũ tranſilijit / 1 mane in glaz teſu rrectionis quaſi in altũ eſt aſſũp ta · / Monet ergo gnheta opati paſſioni xp̃i / vt ſue reſurrectioni on tegnemg, Et pꝛimo p̃mittitur gqſ tio de derelictioen ſimul oꝛo giũgit ſaut in oĩbq pſalmis de paſſione Se mdo paſſio deſcribitur / vbi et p reſur rectiõe oꝛatur · ibi / ircadoderũt Ter ko fruct vtilitas paſlionis oſten ditur ibi / narrabo a eetera Pps au tem pꝛimo ſub pſona veterꝭ homĩs rulpe ac pene expoſiti loq̃ inapit coꝛ poris ſui perſonam gerens vel xp̃ᷣe in ꝑpſona loquitur mpitis veram in eo naturã humana expꝛimẽs · Vñ in cruc ait / quare me dereliquiſti⸗ pſalmũ iſtü de ſe ſcriptũ eſſe idicas Vnde multa hit de eius paſſiõe di cuntux tam expꝛeſſa / vt magis vi deantur hyſtoria euangelin pz8 phetia / liet enim multa hit habea tur non tã ad ipſũ ꝙᷓ; ad eig mẽbꝛa referenda . O ming tegit me· Titulue pſalmi dauid Hit ſub figu ra uudayci po puli de capti nitate babiloniaa reuerſi ſub zoꝛoba bel / et iheſu ſaerdote magno pha dicit reditũ fidelis populi de babi lone huiꝰ ſeauli per xp̃ᷣm ad demũ dei / 1 agit de mia xpi / qua fit hetre ductio ſpualis enumerans deee gra tias ꝑ quas velut ꝑ deæm mãaſioẽs homo ad deũ reuertit· Et introdu rit᷑ hit eccia loquẽs de xpᷣo ꝑ quẽ ve lut ꝑ ſavrdote magnũ fit iſta teduc tio · // In ſingulis verſib ſingule notantur gratie / niſi ꝙ in ſechdo et ſeptimo due piter oniũgũtur · Pꝛi ma ergo gra eſt locis paſcue/ i/ ſer mo diuing qui ſaginat meditantes Decuda aqua reſectioĩs· id ẽ bap tiſmi qua reficiũtur rite ſuſcipiẽtes Tertia ẽ aĩe guerſio per virtutis 2 bone oꝑationis augmẽtationem Quarta ẽ deduckio ſup ſemitas iuſ ticie · i ſuꝑ p̃ᷣepta per caritatis radi tionẽ ⁊ pfectionẽ/ Quiĩta eſt ſecu ritas a mal qnter diuinãa aſſiſtẽtia Dexta eſt oſolatio eruditionis que fit ꝑ virge a baauli id ẽ diuie corret tionis diſciplina· Septima ẽ mẽſa dñ i · id ẽ dñici oꝛ pis guiuatio · Oc taua ẽ ſpũalis apitis / id ẽ humane mẽtie iĩpinguatio ſcz ſp̃ualis leticie repletio· Nona ẽ alix ĩebꝛ ias · id ẽ calix bñdictioĩ s. ſciʒ xpi ſãguĩs qui anaſi inebꝛiat · dũ vanan delcatlonü ns ins⸗ 1ns5 ⸗ iſ udi ſecn niti it wrn ni⸗ . 0e ane tiae di ni obliuionẽ pꝛeſtat Deciã ẽ mĩa ſubſe quẽs· id ẽ gra ꝑſũmãs/iq̃ ⁊ pueni? do inſpitat / 1 mediãdo adinuat /2 fi niendo ad eterna hitationẽ ꝑduon do ſeliciter ollocat. Omi ẽ̈ terra Titul⸗ p̃eda uid ĩ Pma ſabbati·Pzima diuiſa a tenebꝛis / 21 eadẽ die xpᷣsode poſitis moætalitatis teneb: is/ clanfi cat ẽ/a hõ depulſa pecoꝝ caligie ꝑ xp̃i reſurtectionẽ teſtaurat· vt ſit ſẽ ſ tituli Pſalm iſte ẽ dauid q̃ loqt in pſona ſua vel eccie; agẽs de tlari ficatiõe xpi ⁊ hoĩs teſtauratiõe / que facta ? ĩ pꝛima ſabbati / id ẽ ĩ matu tino diei dñie/qᷓ dies eca p ma ſuit ĩ pꝛimoe diali rerũ creatiõe ·/ Mo net ergo ꝓp ha victoeẽ xp̃ʒ tũ trũpho ſuſclpe· vn ad ſimilitudinẽ ̃wis q̃ poſt triũphũ totã terrã tlamat eſſe victoꝛis/ pzimo ditit totũ oebẽ eſſe dei / vt ſiaut nullg ab eig ĩgpio / ſit net ab eig fide ſit alien/ ij deter mĩat ibo vtutib p̃diti ſut · qͥ in ec ĩa pſiſ tũt · ibi · Quis aſceẽdet · Terao xpĩa na religiõe dilatata ſupſticioſos a pᷣ uitate reuocat / vt patefactis oꝛ dibg pᷣm admittõt · ibi Attollite poꝛtas D ſte dñe leuaui Titul i fi — nẽ p̃s dð · Pſalmoiſte diri Agss noei fint / id ? ĩ xp̃ʒ at l „ „ „72„! 2 —:. tribult dauid⸗qᷓ loqt in pſona ecxie ſter aduſa ſcki grauiter afflicke / vk pſona penitetis p flagella wꝛrecti⸗ monẽs ĩ aduerſis nõ murmurate ̊ ad deũ reſpicere Et pmo petit doceri vias dñi⸗ a ad den P ſpem erec5 ſabbat dz dies pma ptꝰ ſab batũgn qua die mũdꝰ odit e/ a lux Hem̃do deat Pp̃is dimittẽdis P rib/ 1 ꝓ hüs qᷓ otidie fiut ibi Remi niſc ere Tercio agit de eternis onñ dẽs quũo habeat ibi/ Quis ẽ homo Vdica me Titulg p̃s dð Pſal mo iſte attribuit dauid / id ẽ vi cto qͥ hic loqtur ECt monet vi ro ꝑ ſe cari ꝓſoꝛtia tiquoꝝ/a iũgi iuſtis/qꝛ ex ↄuictu moꝛes ſoꝛmãtur/ Et pꝛi mo vir iuſt dicit ſe non hꝛe hit piẽ ä iniquis-a petit ab eis diſcerni in ſuturo · Vecido petit ne malis miſ ceatur in iudicio; ibi Oñe dilexi⸗ In hot aüt differt pꝛima ꝑs a ſecäda/ qz in pꝛima ꝑte de iudicio æ⁊ multu de inocetla ſua agit/ in ſecunda de v troqʒ pene piter tangit libꝛi regum de trina vnctiõe dauid⸗ quarũ pꝛima linitꝰ fuit / nõ vtiqʒ in Oming illuatio Titulg ĩ fi nẽ p̃s dð· pꝛiuſq; linie ᷑⸗ VHict titul9 alludit hyſtoꝛie . — regẽ / in ſignũ ſutur regni ·/ dua bus extremis / que ꝓ vna reputank/ in regem vnct eſt/ ſeaunda videhcet vt regnaret ſupe r tribũ iuda⸗ terta vero vt regnatet ſupꝑ vniuerſũ irk / ptꝰ pmq vnctionẽ dauid hoſtesha buit · ptꝰ ſecidam regnauit in pae⸗ DHz het figualiter acta ſüt vt ſigniſt mret ꝙ qlibz fidel q a xpõ xpianꝰ dicitur / 1 a xpi trimate denoiat᷑/ 2 de eig plenitudĩie vnctioĩs linitur⸗ pꝛimo inũgitur in ſignu ſuturi reg ni / dũ ſpus ſancti graciam in baptiſ mo æ alijs ſacramẽtis ꝑapit De uũ do vero i ſuturo inungetur i regẽ⸗ quando bbertatem gloꝛie recipiet / Zfſicut dauid bis in rege vnc /ſic vnctis gloꝛiſimtionis noſtre gemĩia erit ſtola oꝛ poꝛis a aie / ſed hee due quaſi pꝛo vna reputantur / Sit ergo pſalm iſte dirigens nos in fi ne m ſuture -ſummationis attribui tur dauid / id eſt auilibz fideli / agẽs de eo quod eſt pꝛiuſcq; linietur ſecũ da vnctione / id eſt de es qð eſt ante perſectam vnctionem regalẽ· ante qua hoſtes habet/qꝛ pt pꝛimã vnc tlonem ſatramentalem ſub varijs hoſtibglaboeat 2 gemit / ß poſt ĩ pa & regnans requieſcit · vnde vt tadẽ in illo regno gaudeat / hit loquitur quaſi quoddam ineffabile ſe delide rate / oſtendense ꝓ quo omĩa pacien ter tolerat ·/ Monet ergo ne q̊s poſt pꝛimam vnctionẽ toꝛpeat/ſed nd ſecundã ſe diligenter pꝛeparado diſponat· Et pꝛimo agit de pꝛima vnctione per quam bertificatur ſecu da / poſt ea dicit quis laboꝛ gemi r⸗ibi / exaudi dñe D te dñe clamaui⸗ Titulg ps huit dauid/ p dauid ali qñ intelligitur caput id eſt xpue/aliquando wꝛpid eſt eccia⸗ in terdum vtrũqʒ ſimul / id eſt totus xpuũes vbi aũt in titulo additur huic vel ipſi / xpũs intelligitur Hit ergo plalmꝰ attribuitur huit dauid / id ẽ xpo · qui hit lo quitur?a eſt tertig eo rum qui agũut bꝛeuiter de paſſione xp̃i reſurrectione Monens eos ad uerſa tolerate qui volunt cũ xpõ teg nare Et pmo ponit᷑ ozo tempe paſ ſionis habita / ſecũdo audit de reſur tectione ſua gracas agit/ ibi Oñdic . tus ſit ante ſetũdam vt finaliter ha E. . tus xpũs taq; ſcðᷣm qð hõ⸗ ſe hoĩ bus iuſtis in exẽplũ ꝓponit⸗ q̃ liæt ſuꝑ oẽs iuſt a dignꝰ ſit / nõ tñ ĩ ſe fidit/ H totũ a deo pꝛe huiliter petit j fferte dño. Titul9 p̃e da utd in conſ umatione taber naagili Cũu dauid pſpe reg Matet moetuo ſaule / tulit archa de gabag et detulit in ihꝛeh m· Qua re daicta ſecit ei tabernaaulu./2 obtulit holocauſta Ad qð iuxta lram anas hoſtias offerre hit hoetari videtur⸗ / Ded ſpüaliter potig de ſignifi cato tabernaculo⸗ id eſt de etcia hit agitur ſicut eĩ archa a philiſteis re ducta ſuit / tui dauid taberna ailũ exte dit · ſit xpᷣs a iure dyaboli ecia teduxit · eiq; dona grẽ gtulit/ de au ius pfectiõe hit ꝓpheta loqᷣtur q̃ hie tabernaaulũ dicit qꝛ nũt in ea gtra dyabolũ militat᷑ / qu? admodũ ſcdz ſutuꝝ dicitur dom / qꝛ in ea quieſce tur / Pꝛimo ergo monet ꝓpheta fideles deo hoſtias ſpualesofferre êDSetũdo agit de oſtitutiõe ecie enumerãs ſeptẽ dona ſp̃us ſcĩ· ibi⸗· Vox dñi · / Terto dieit quid oſti tute ſiat eccie / ibi · dñe diluuiuũ e tera/ oſtendens qũo in diluuio huig ſcki dñe ſideles ſuos illeſos p̃fuabit VNValtabo te⸗ Titulg p̃s· cãti , ti in dedicatiõe dom dauid 26 legit dauid ſetiſſe vel dedicoſſe aliqua domũ dño a/ iõ de ſp ũali domo / id ẽ de eccia hoateipiẽ dũ ?„Que ĩ pᷣe dẽti pſalmo tabna cilũ dicit /·hit ät dom norat᷑ gpter cauſã ibi expꝛeſſa Suß ergo egit de Alũmatioe tabnaculi tpe belli · Hic t Nat dN abee . de lare dht gas r⸗ Wi uhe ti erre rſe ⸗ 9 t t d 1. ne tt de autem eſt pſalmue cantid id eſt lei cie habite· in dedictione domus da uid / id eſt ecie xp̃i- quando in eter na pac manebit Et loquitur hit to tus xpusquia verba pſalmi huius quedam apiti / quedam wꝛ poei / que dam vtriqz oueniunt. a eſt pſalm9 iſte de paſſione xp̃i et teſurrectione vt paſſio non terteat/ quos ſpes te ſurrectionisletifict // PBꝛimo er go qgit xpuᷣs de ſua dedimtione ſcz in ſua ꝗpꝛia perſona iam ſaccta in re ſurrectione / poſtea vero ſutura ĩ do mo ſua / id eſt ecia in finali reſurgẽ tium cõſummatione · monens ſanc wos hot ſperantes / deo laudẽ referre Setũdo dicit quo hanc dedicationẽ meruentt · ibi Ego autẽ Tercio quo tam acreperit ibi Audiuit doming N te dñe ſp eraui Titulus In finem pſalm dauid P extaſi⸗ pſalmꝗ iſte dirigẽs nos in finem id eſt in xpᷣm ⸗ eſt da uid qui hit loquitur in perſona xpi vel ſua vel ecrleſie⸗ habitus pꝛo ex caſi⸗ id eſt agens de exceſſu mẽtis⸗ qui ſit quàdo mens pauet terrena⸗ monens ne quis de ſe pꝛeſumat / HB de dei miſencoꝛdia Et pꝛimo cõtra pauoeẽ pzemitticur ſpee et oeatio Otra mala/ cũ lertitudine libeatioĩis 2 gaudio Dcdo enumerat quot 2 quantn perturbant contra que eſt oꝛatio ibi Miſerere mei Terno diat que ſint bona dei gtra malaibi H magna Vnde huig pſalmi vba / que dam apiti / quedãa mẽbꝛis / quedam qhete gueniũt In hat aũt varieta te /nõ mutatur vox: ſed mput mẽ bxꝛa eadẽ voc vtut die do Ego me michi⸗/ qð fit ꝓpter v⁊᷑ nit ẽ c pite ꝛz pis/ xp̃i ſcʒ a ec e quam fucit cari ine Dicut ligua oĩm mibꝛoy ſuki pit voce dices p pede / alcans me· nõ ditit ualns pede et Pmann / vulne rasme non ait manum meam vul neges«« Cati qauoꝝ Titulg Intellee tI9 dauid Nit eſt intellec9 dauid id eſt penitents In cui p ſona hit loquitur· docens quid intelligere debeat qui vere penitene eſt Ct pꝛimo dicit iniciu boni eſſe ꝑ ĩdulgẽtia dei. ſe vero / ſequẽtẽ illud viaũ hoĩm / qui de op ib gloꝛiantur menta pzꝛopzia iactant / ſuiſſe mi ſeru/ 5 ꝑ manũ dei couerſum ad ve tum intellecũ· Ad quẽ alios deen tos reuocat. in quo ecia ſtantes gfir mat Decũdo agit de cõſeſſione⸗ vñ eſt venia·ibi Delicũ meum Tercio penitudinem multipliater omẽdat Ibi Pꝛo hac oꝛabit Quarto poniv letg finie· vbi diat dare deg intellec tum:ihi ntellecũ tibi dabo nen pſalmg dauid Hic „ Npheta miam 2 potẽtia der de opib treatiois tetreatioĩs. vt timtat᷑ potẽtia qua treat: et ameꝭ mia qua tetteatAd laudẽ ergo dei uits oñndit: q/a quẽ/ quo et quare / laudare debeat Et pmo iuſtos tet tos laudare monet Hecũdo bim̃ di rit illũ / qui ad autũ dei puenit⸗ ibi⸗ Hto gene Tercio quid de pꝛedickis ſentlat ſubdit. ibi Anima nra Eultate iuſti Tituſus In ſi Enedic Titulus pſalmus dauid eu mutauit vultum ſuum cꝛam abymelech/2 dimiſit eum 1 abijt DHaul pſequens dauid nũcios miſit ad achis regem apud quẽ cõfugerat dau id vt eü ad ſe mitteret quẽ volebat otcdere qð pſentiens dauid timuit 2 ſe fingẽs ſurioſũ vel fatuũ · mutato vultu o ram tege illu a ſe abiciens dimiſit / ſit dauid abijt meolumis Hit aũt x ᷓ in hyſtoꝛia regũ voat achio vocbatur ecia abymelech quo noie vtit eſ dꝛas ĩ hot titulo/ Jpter ſigni ſictionẽ miſtici ſacramẽt Dauid ei xp̃ma vultꝰ mutatio mutationẽ ve teris ſatrificij in nouũ ſignifict. ve t ãt ſatrifiaũ dicit / vultg qꝛ ĩ ſigno volũtaiẽ diuina indicat Abymelech vero ĩterp̃tatur pꝛis mei regnũ / et ſignificnt iudeos qᷓ erat tegnũ pꝛaie ſui / id ẽ dauid qᷣ ſcᷣm carnẽ fuit pꝛ xpi / eccia vero ? regnůũ / nõ illig pꝛis carnab ſß dei pꝛis ſui eterni · Muta uit ergo vultum ſuũ dauid coꝛzam a bymelech id ẽ xp̃s mutauit vet ſa trificiũ wꝛzã iudeis qᷓ erat regnũ pa tris ſui dauid in nouũ lacrificiũ quã mutationẽ ĩ eena oñdit ĩ qua wꝛpꝰ ſuũ et ſanguinẽ diſcipuk eucariſtie ſatramento exhibuit / ꝓpter qð aby melech id populg iudeoꝝ ? illi pci pue ni des et ignari diſcipuli / qj hot ſaꝛrmẽtũ curnaliter ĩtelligẽtes abie tt retro· xp̃ᷣm dimiſerunt ip̃e ab eoꝝ ooꝛ dibg abit Monet itaq; pſal mue iſte ad nouũ ſacrificiũ acoedere mẽte nõ pede Et pᷣmo qyha ſũma tim dei laudẽ mittes Monet man ſuetos ad idẽ Dtcdo ad gmunio nẽ noui ſatrificij fideles hoꝛtat · ibi Atcdite Tercio ĩcipictes monet a q̃ boabſtineãt. ibi Veĩte Quarto agit de tribulatioẽ bonoꝝ malozuũ ibi Oalli dñi⸗ ne ĩ picul iuſt fluttuãs aliqua dubietate moleſcat net iniuſ t9 ſecur ſupbiat dich dñe Titulg In finẽ pſalm dauid Pſalmd iſte dirigẽs nos in finẽ atteibui eur ißi dauid id ẽ xpᷣo hit loqtur / nut in pſona ſua / nũt in pſona eccie Ct agit de paſſioẽ xpᷣi monene vt aduerſa eig exẽplo feram2 // Et hmo intipit ab oꝛone P vtraqʒ pte pugne oeans id pꝛo ſe 1 p aduer ſarijs c omemocatione aulpe eoeũ Hecũdo p̃mittes de ſpe boni⁊ gau dieo narrat maligne erga xpʒz ſe cerint/ ibi Anima aãt Tertio de frut tu paſſioĩs agit ꝓmittẽs cõfeſſionẽ dtoti ecce Et ide p̃atur cu omemo ratione culpe / cofuſionẽ Pſecutoꝛũ 2 eexultationẽ fideliũ · ibi · Confiteboꝛ ixit iniuſt Tituld in finem ſeruo dñi pſalmus dauid PBſalmꝰ iſte agit gtra erro rem dicetũ omia mala eſſe ex vicio nature treatioĩs ne· bona vero ex Uibero arbitrio // Dot aut hit p pheta mala eſſe ex vob bona eſſe ex deo per grãm Vñ in titulo / recte ſeru dñ dicitur fideb / in hot pſal mo loquitur Mala ſibi/a deo bona attnbuens / vel xp̃s⸗ ſerug dñi ap pellat / qꝛ vſ quaz pĩi obediẽs aui Eexci vba pſalmi ueniũt Et pmo aſ ſerit mala rõ ex hoe / ſeo duat bo na ex deo eſſe per miſenttoꝛdiam ⸗ . ibi· Dñe in elo Oli emulari Titulus pſal mus dauid⸗Pfalmus iſie totus eſt de oꝛrectione mo tum 2 velut ſalubze antidotum on tra illoꝛũ erroꝛem qui murmurant de floꝛe maloeum a laboꝛe bonozu/ quaſi omnia nſu agantur/ done. hec ueferioꝛa diuina pꝛouidentia gu bernari / non aſu trackari Er pꝛimo monet ecca / in auius Pſona loquitur pzopheta ne quis malignates imi tetur· ſed quicquid boni ſperatur a dño poſtuletut / a quo pꝛoſutura et eterna donãtur · Vcdo diat malos ſuꝑ bonos inuidia toꝛz queri · ibi Ob ſeruabit pecratoꝛ Terco tractat iuſ tum hit nunq; deſer. pmia bo noeũ et penas maloꝛũ miſcens cũ inter iectis adhoetatioĩbq · ibi Junioe ſu i Omine ne i ĩ furoꝛe Titulg pſalm dauid in tememo igon ſabbatt Pflalmus iſ e eſt dauid id eſt peĩtentis · habit in rememoꝛatioẽ ſabbati / id eſt eter ne requiei quam habere deſiderat/ perdere foꝛ midat: Monẽs ergo ad penitentiam pzimo ꝑ penas ſũma tim dictas laptat dei miſericꝛz dia⸗ Secundo ponitur narratſo in qua multipliem numerat miſeriam ibi Butruerunt · Tertio quia inter tot mala ſperauit ĩ dño · affirmat ſe au diendum cum emendationis cõme moꝛatione · ibi Quoniam in te dñt Quarto ponitur exultatiua contlu ſoo de ſalute · ibi Pe derelnquas me Vnde a lacrimis 2 oꝛatione incpi ti alibus in exultatione terminatur⸗ vt eerta ſpes ex hot imitutibg detur Ixi aiſtodiam Titulus. In finem canticum dauid pꝛo yditum Tegitur in Palypo minon ꝙ artha dñi reducka a philiſ ttis dauid ante eam wnſtituit cnto ens ſitt i in alijs pſalmis peniten res quatuoꝛ milia et totdem ianito res / quibg pꝛefect filios thoee Can tozibus vero pꝛ epoſuit ducentos oc toginta octo viros inter quos fue rut · aſap/emã · etham 7 yditũ⸗/ quo rum noĩa eldꝛ as frequenter poſuit in titulis tum P honoee miniſteri⸗ tum qpter noĩm interpꝛetationes quibus ſubiectoeũ pſalmoꝛũ inte llec tus pandũtur⸗ Vnde hu us pſalmi apitur ſenſ ꝑ hot nomẽ yditũ · að interp̃tatur t raſiliés eos ſcʒ rema nentes in ſeailo⸗/heteſqʒ terrenis⸗ de quo tranſiliente ag tur hic Doat eni ĩ pſalmꝗ iſte a dueckione ſeaih ad legẽ dei inde ad eterni tatẽ mẽte traſilire Et qꝛ hot iocundũu eſt mẽti liet graue ſit crrni / deo pſolmoiſte e dicit cãtici qꝛ hit fit meto de eter na beatitudine Monet aute hic pſal mdtranſiliẽtẽ terrena inter bloſphe mos 2 ĩiquos lingque ontinentiam ſeruate / ertamina 7nxaes cõpꝛime re / qꝛ hot ſilentiũ ei multu eſt vtile Vñ poagit de gunẽtia lingue: iter blaſp hemos 2 alupnioſos / 2 op mt noſcere finẽ vbi het nõ ſunt Se mũ do dicit quo oẽs ſint ſub vanitonte 47 aſu / vñ oppoit ſe expectare dñm petẽs liberari ibi Veruptñ in yma gine Tergo iter tot mala petit ſibi g i⸗ deñ adeſſe et pefrata dimitt / vt pl pero fine exeat/ ib Exaud oꝛonẽ Epectas expecaut Titulg In finẽ pſalmus dauid; i nis i tituls pſalmoꝝ mul uipliciter ſumitur/ aliquando ſignifi mt xp̃m: aliqñ plenitudinẽ tꝑis ali qũ nouũ teſtamẽtů· alqñ paſſionẽ vel reſurrectionẽ xp̃i Nica at ꝓ nouo teſtamento accipitur qð cõſuũmat in qð vety teſtamẽtũ mutatu eſſe oñ ditur qð eccia lõgo tpe expectauit⸗ deſiderans xp̃m cu eo nouũ teſta mẽtũ · in qua expertatioẽ multa a dyabolo ſuſtinuit 2 otaulte et mani feſte. a qbo eaa poſt xp̃i aduẽtũ pe nitg imunis nõ ſuit // Monet er go pſalm iſie relictis eorimonijs le gie 2 ydolatrie ſupſtitioẽ/ ad nouũ teſtamẽtũ atredere Et pmo induct eccaz expectaſſe deũ et atcepiſſe eüu⸗ 2 ab eo nouu ũ teſtamentũ qð 2 mul ti ſecuturi ſunt/ vñ percutit omnes ſupꝑ ſtitiones et inuitat ad mirabllia dei Hecudo expoĩt mirabilia / ſũt icarnatio⸗ iuſticia p̃dicatioĩs/ libera tio hoĩm ab iiqtatibg / afuſio ĩimic ru· leticia ſperatũ · ibr ennuc aui Et loturi in hot pſalmo xp̃s ex ꝑſona membzozum⸗ Catus qui intelligit ſuper „ Titulo n finẽ pſalmꝰ dauid Vel ſicut iheroni mus tranſ fert In finem intellectꝰ filjs choee⸗ Didut legitur in libꝛo numen Cho te cũ dathan et abyron mouit ſediti onem contra moyſen et aaron/ pꝛo qua a deo grauiter punitt ſunt. Fue mnt autem quida filioeũ choꝛe qui patris neqnitiam nõ ſunt ſecitl. vn de 2 poſtea a dauid in miniſtenum domus du ſüt aſſumptit et a dĩo benedicki⸗ pꝛopter q ecia in titulis pſalmoꝝ ſepe fit mẽ tio de eis maxi me tamen pzopter nominũ interp̃ ttionem ex qua ſp ualis intelligen tia apitur vt hie Choee naqʒ calua ria interp̃tatur· qui fuit locis dñice Paſſionis Vnde per mluanam⸗xp̃i paſſio intelligitur. filij ergo caluari e / filij ſunt paſſionis q̃ in truæ dñi cum apko gloeiatur Et hijs huius pſalmit intellectus attribuitur⸗ q cre dut xp̃m/2 ſi pauperem eſſe et moꝛ tuu⸗tamen verum deum // Ct ſit e ſt ſenſus tituliz ntellectues huig plal mi tendens in ſinem id eſt xp̃ᷣm at tribuit filijs choee i id ẽ filijs crucis· monẽe vt xp̃ ⸗ ſi pauper 2 paſꝰ9 tredatur tñ de? / Et pmo qgpyhe en intelligentẽ ſup egenu et paupe rem lebꝛat Seaundo xp̃s de paſ ſione ſua agit que ſem egenum ſu it· ibi Immici mei æc Tercio agit de reſurrecione / q eſt gloꝛia egeni / ad cõfirmondã ſpem fidelium · ib: Tu aute dñe· // Ct elt in hot pſalmo vox toti9 xp̃i· id E mupitis et cꝛꝑie quaſi vnig hof s Quedã cni Pba ca piti aueniut / que da mẽbꝛis / qda P phete Pꝛius ꝓpha loqt i ſui pſona- poſtea iducit xpᷣm loquẽte et in mẽ bzis 2 ĩ ſe In mẽbꝛ is ibi Ego dixi In ſe ibi·J nimicd meit Vẽadmoduũ deſiderat · Ti tulg ĩ finẽ iĩtellec9 vl ĩ ĩitel lechu filijs thoee Vt ſup i . li chael ſũt filij aluini/xp̃i·ĩ aaluo = — =æũẽ-— —, —☛ — — — — — un No alis nn nin liget alua dnia r llan a d hiun zi kna gpſa mn al zanla coſtit heliſeo p̃ᷣſignati. qui tropheum xp̃i id * ſignu crucis in fronte oꝛdis et wꝛpie ſuſceperũt· quibg intelleaus huius plalmi attribuitur // Et eſt plalmꝰ iſte contra triſticias ſeculi ne nos a deo retrahat vbi eſt vox fidel deũ deſiderantis qui ſpꝛetis vicijs ad fontẽ gracie vel cõtemplationis diuine aſcendere aupit· Monens ne ſeaili triſticie ani mũ ĩ ĩdeſperation? vel tedium trahat / et a ſco deſiderio retrahat // Et pmo omne deſide num huig fidelis dicitur eſſe ad deũ Seaido agit de coturbationibg on tra quas ratio gfoꝛ tat ſenſualitatẽ / ſpe onſolationis diuine/ ibi Quate triſtis s Vdica me deg Titulg 7r nſi nem pſalm⸗ dauid Nic lo r in pſona ecrie inter zi te⸗ ontra pꝛeſſuras ſeci lpetens ne ipe a deo retrahant Et pmo cõqueritur de ꝑ mixtione malo rum 2 pᷣatur ab eis ſepari Decudo agit de leticia ſinali · P qua laudat deũ in tribulatione⸗ ibi⸗Et ĩtroibo⸗ ex hoc ſe gfoꝛ tat qui pzꝛuus triſtis⸗ erat 4 etera Eus aunb Titulg In Rna. pſalmi filijs choꝛe ad intel lecũ Plalm iſte dirigens in nfinem / id eſt in xpᷣm attrbuitur fi lijs choee / id eſt filijs paſſionis ſciʒ ſanctis martirnbz ad intellectu / id * vt intelligant cur martires deus vi detur relinqvere ſubtrahẽ do tꝑalia bona et affligi pmittendo / cũ pꝛẽs antiquos iuuenit in mann valida tis temꝑ alia habundater contulerit — Eð ideo fucit / id eſt te mpalia Efet tis ſubtrahit. vt amplig deſiderent eterna⸗2 aduerſa inſert / vt feruẽt querantur futura bona Jllis aũt an tiquis tẽ ꝙᷓ rudibg adhut impfer tie tempalia ontulit. vt eos ad cre dendu Eruedn alliceret; et ꝑ illa rũ τmꝑalia , noſtra ſpiritualia vo luit figurari Monet ergo pſalmꝰ iſ te ad cõtemptu terrenon 2 ad appe titum œleſiiu Et Pmo diſtinguit be neficia dei / oſtendene que incipienti bus data ſüt in mudo 7 que pfechie dabütur in elo . SHecũdo enumerat mala que hit ferũt boni / nõ tamen bliti dei Quũt aut reppuliſti Tercio pmare auxiliũ vt hit afflichts tpe te ſurrectionis xp̃us ſubueniat⸗ Exur ge cτ oquitur autẽ ꝗphe ta in pſo na martirum ſeu ſdeliu pſeaitionẽ pacientiñ In finẽ pꝛo hijs qui cmu tabũt᷑ filijs choꝛe/ ad intel lecu canticu pꝛo diletto Canticum iſtud tendẽs in ſinem / id eſt in xpꝛil tum vel in glümationem eterne be atitudinis ?habitum pꝛo his qui cõ mutabuntur / id eſt de veteri hoĩt in nouũ mutabutur⸗ Et ꝓ dilecto ſciz xpa. ſto eerleſie e ſponſo⸗ cantatur fili is choee / id eſt filijs trucis ad intel lectum / ſcilict vt intelligant miſten um wniunctionis dilecti et dilecte / id ẽ xp̃i et ecleſie ſpõſe ſue ad quo rũ laudẽ a veneratione monet pſal mus ſſte⸗ 11 Et pzꝛimo pzꝛopheta æleſtibus epulis ſaginatus / pꝛerm nia der ſe eruttuatuxum pꝛomittit g tii⸗ Ruckauit wo⸗ men Titulus — Seiãdo i incipit de laude ſponſi lau dans en quadz ſoꝛmiter / a foꝛ ma/ a poteſtate / a indicio / ab oꝛnatu/ ibi Specioſus ſoz ma ac Tercio laues Ponſe cantatur ſubmiſſius eciã qua dꝛzupliater / a foꝛma / agla / ab ami aab/ a pꝛole . ibi Audi filia Voc er go a canticaã merito diatur epythala miũ/id eſt laue thalamiquia laus ſPonſi et ſponſe et deſponſationis koeum⸗ Eg noſter reſugiũ Titulg In finem pſalmꝰ dauid ſi lijs choee arthanis Pfal my iſte tendes in finẽ / id E in xpᷣm eſi dau d / id eſt auuſlibet ſidelis⸗ 2 attribuitur flije choece / id ẽ filijs t cru us / habitus pꝛo arthanls / id ẽ pz0 manifeſtatione archanoeũ aduẽtue xpi · de quibus hit agitur · / Pꝛi mo naãqʒ ꝙ in aduentu dñi omnies ſpes habenda ſit oſteditur in tra ſitu apoſtoloeñ ad gentes“ Decũdo dicit ꝙ eckia ſundatur in xp̃o cui gẽ ere a tegna ſubiciũtur/ ibi Fluminis impetus Tercio narrat magnalia / incarnationis tempe facta; ibi⸗ Ve nite 2 videte opa. Vidoͤns ergo p pheta in xpᷣi aduentu multas inſur gere trbulationes cõtra tas oonſola tone p̃muniens / in pſona filioeum ehore ſeu auuſeuqʒ fidelis de inde a / ad fidei ſtantiam exhoetatur mus daud pꝛzo fuüjschoer Pſalm iſte ? dauid gphe te aui hit loquitur i in vote apoſtolo rum / habit pꝛo filijs chore/ id 7 p Surrſie⸗ dirigene ¹ finẽ id ẽ E in 1 * —N MWnes gentes3 ſinẽ pfal laudem. Vñ pmo gentes ad quas gracia traſiuit ad dei laudẽ inuitat⸗ Setũdo aſcenſio regnũ dei deſen bitur vnde inſtater pſallere monet⸗ wbi Aſcendit vvel laus cantici filioꝝ / vel fi lijs chore ſecuda ſabbati⸗ ſtliop vel tantatur filijs thoee; ha bitus ſe da ſabbati. id eſt ſecuda die pt ſabbatũ ſcz die qua ſeat dñs fir mamentu · P qð hie intelligitur er eleſia ſupza petra firmata⸗ de qua hic agitur⸗ quã votat ciuitatem / ea 2 dñm eius cõomendans Vnde pꝛi mo agit de ſundatioẽ ciuitatis qua amẽdatiue deſcribit Seaido ages gracias de aduentu xpi / monet de gradibz ecrie diſtribuendis p quos ſaluatoꝛ agnoſet poſſit/ ibi Duſtepi mus dens filijs thoee pſalmꝰ? dauid ĩi p mũtur / quaſi deg hot ignoeet vel non euret / Vnde monet fili os choee id eſt f ideles xpꝛiſti vt in mundo deiecki⸗non ideo appzecien tur elatos Et p mo attẽtos fucit ad ea qᷓ dicturg Herdo ĩcipit Pſecjui illa. dicẽs ꝙ xp̃e nõ reeimet ĩpios· ibi Cur timebo Terco dicit qᷓ ĩpije 2 iuſtis te ddenda ſunt⸗ ibi⸗ Dicut o Uts uarto a ämonet ne umtantar Agnodns Titulg pſalmg Pfalmy e qui eſt laus cantic⸗ eſt Pdite her Titulg⸗ In finẽ DHitc agit gpheta de ama zibus mundi / oſtendene eos cim Aua gloria pituros/a illos redargu nse qui colũt deũ vt hit bñ ſit eis · murmurantes quia mali ſioꝛent 2 nuid a * 84 e fni Nen m i 6* t0 N ibi Me timuene potentes qui oĩa cũ luœ telin quũt⸗ Eus deoꝝ Titulg pſalmus aſaph Bt ſupꝛa dictu eſt a ſaph cũ alijs multis pᷣſjecꝰ fuit cantozibg in tabernaculo dñi⸗ hebꝛ ayee interp̃tatur congregatio⸗ grec vero / ſynagoga⸗ Que hic loqʒ tur in ꝑſona fidelium xp̃m expecta⸗ tium // Agit aut pſalm de muta tione legaliũ ſacrificioꝛum in ſacnfi tium laudis. ſiait ſupza egit de mu tatio ne eoꝛũ in ſacnficium dnici wꝛ poꝛis a ſanguinis Agit ecia pꝛimo de vtroqz aduentu dñi per pꝛimũ blandiẽs / ꝑ ſeaindũ terrene,· Stdo vox xpꝛiſti inducitur monentis vt re lictis ſatrificijs pecidum / fiat ſacri ficium laudis Audi populus meue Tertio diat a quibus velit ſacnific um laudio/ vhi petatoꝛi ſue nequ: tie imputanturihi/Peccatoꝛi aute Duo pꝛzimi verſus ad pꝛimum ad uentum⸗ ſequentes / ad ſecundum pertinent- Iſerere mei deg Pſalm da uid cũ venit ad eũ nathan ꝓpheta quoniã intrauit ad berſabee⸗ Titulg iſte patet ex hyſto ria lbꝛi regũ de adulterio dauid cã vxoee vꝛie Vñ hit pſalmus agit de penitetia humilitate / qua habuit dauid qñ ſup hot eũ gyheta redar guit / monens nos exẽplo ip̃ius ad penitentia- Et pꝛimo ponitur deỹ catio⸗ vbi iudicis beniuolẽtia mpta tur. Dtðo ꝛx auctoꝛitate dei mani feſtatis / onfidentia ablutionis oſtẽ ditur⸗ ibi ierta Tercio ex onfiden ne fac⸗ tla ſecums / petit deletionẽ oĩm pet qatoꝝ æ plena reſtitutionẽ ibi Auer te Quarto diat quid reſtitutus Pſol uat⸗ ibi Docebo ac Quinto de edifi aatione ihꝛbm IFphetat⸗ihi⸗ Denig Vid gloꝛiaris Titulz in ſt nem intellectus dauid cum veniſſet dohet ydumeus nũtiaſſz ſauli / venit dauid in domũ abymelech. Ab hy toꝛ ia libꝛi regũ non diſcrepat iitul iſte niſi q; ſaær dDos ille qui hit dicitur abymeleth⸗ ibi achymelech noiatur,- Hyſtoꝛie aut miſteriũ ex noĩm interp̃tatione attendendu eſt Abymelech ergo / pa trie regnu interp̃tatur⸗ q ſignificat iudeos⸗a dom cius regnu iudeon Dohet motus / ydumeue tertenus⸗ laui peticio / dauid manu ſoꝛ tis vk de lſiderabilis aſpectu⸗ ideo dauid ſig nificat xpᷣm ⁊ dohet ydumeus / id ẽ motus terreng deſignat antixpᷣm qᷓ tertenũ genus maloꝝ hoĩm / ontra eleſte geng fideliu et ſp ualium ho minũ / mouebit ꝑ m ita bilia ſignoꝝ li petunt in regem ſun. vñ rex ſattg elſt ſuꝑ omẽs filios ſuꝑbie Hic aut tertenü regnu et oleſte mixta ſunt / id elſt boni qui ſunt regnu xp̃i ꝗa ma li qui ſüt regnũ dyaboli et antixp̃i⸗ 7 de hijs duobuns genenbgagit iſte pſalmus Eſt ergo tituli ſenſus/ in tellettus dauid pꝛophete / tendens in finem hit apenitur/ quem habuit de hot quod factum eſt aum veniſ ſet dohet ydumeus / id eſt antixpꝛiſ tus vel terrenum genus hominum impioeum⸗qui ſunt wꝛpus eiue⸗et annugaſſet lauli / id eſt dyabolo eig auxilũ petendo / vel eu in regẽ poſ tulando-Annucaſſet inqua⸗ venit dauid / id eſt xpũs⸗/in domũ abyme lech / id eſt in regnũ vel ynagoga iuteoeum / inde ad ecciam ſidelt um / que ſynagoge ſuweſſit / 2 facta eſt dei regnu · / Monet ergo hie pſalm vt roboeentur fideles cotra antixpziſtum ? omphices eig / qui finaliter inuaſuri ſunt xp̃m 2 eine regnu⸗ Et pꝛimo inuehit in doech / id eſt antixpꝛiſtũ / vt ontra eum ſi nfine in: qui⸗ ibi Pꝛzopterea de deſ truet te⸗ Cercio pzꝛo deiecione eiꝰ- ponitur irriſio⸗ ibi/ Videbũt Quar to dicit quũo bong contra eum ſe ha beat aum laude partis (õtrarie / ibi⸗ Ego autem MLU iryit inſipiene/ Titulg In finẽ intellect dauid pzo a malech Tangit hyſtoꝛiam ubꝛi regum de amalethitis qui ab ſente dauid iuaſerũt yychelech auita tem euie Amalech autem interpze tatut populus lugenoterram/ ſig nificat antix pziſtum 7 eν populu amantes terrena⸗ qui in fine mudi pꝛo virib vaſtabũt erctiam Dz da uid / id eſt xpziſtꝗpercuſſus amale thitis eam liberabit, Vel ſcom ali am lrãm in qua ponit auguftig ꝓ a malech melech/qꝛ melech interp̃ta tur dolens vel peuriens· Nit ſigni ficatur etcia que nũut dolet/ maxi mt dolebit tepoꝛe antixpi refrigeſ Ente carcate multoßr⸗ parturit d K net foametur ppᷓe i llie / pꝛo qua in trepatur hic homines inter quos gemit // Vnde hit intendit ꝓphe ta ecleſia ontra antixpm vel per uerſos qui eig mẽbꝛa ſunt roboeare onſolari-Et pꝛimo po nitur intrs patio maloeũ · Serundo gminatio finẽ eoꝛum ibi· Mõne Cercio ði at ꝙ ſalus ſit partunẽti eccleſie· ihi Quie dabit⸗ Eus in nomine tuo⸗ Titu lus In finem in carmibus vel ymnisintelleck? dauid / cum veniſſent ziphei ad ſaul et nũci afſent ſaul / nonne dauid abſcoditꝗ eſt apud nos Tegitur in libꝛo regũ p dauid ſugiens venit deſertum ziph ibt latuitt / q ziphei nũcaus runt ſaul.ß inde ſugiens 2 ĩ ſpelũ ta latens euaſit/ Vnde ſumitur titu lus/ſed tñ non de hyſtoeia ß de ei ſignificato agit pſalm ziphei eni ĩtexpꝛetãtur flo?ëtes/a ſigni ficãt il los qui i pñti floꝛent opia tempo raliũquoꝝ glocia eſt vt flos ſeni / qᷓ hodie floeet / 1 cras tlibanũ mit ti tur Inter hos latet dauid id eſt ſcĩ moetui mudo/ qnoeũ vita abſcondi ta eſt e xp̃o in deo Hos ꝓdunt zi phei regi ſaul / cũ ad regnü moetis trahere moliũtur⸗ Et hit eſt itellee tus dauid / id E ꝓphete vel alteri? au iuſqʒ vin ſpuak q ĩtelligit floeẽ ma loꝛu tranſiturũ / iſte inte lltũs eſt ẽ carmĩbg vel ymnis / id ẽ ĩ laudib⸗ qꝛ hoc ĩtelligẽs ſcit ꝙ eciã ĩ aduer ſis lau dad eſt de· Et hot ſcit ille qui dingit acem mentis in ſinem⸗ ix eſt in nouiſſima nõ in pꝛeſentia⸗ 1, Monet ergo in aduerſis lauda re deũ Et pꝛimo ſut vba ecie oꝛan tis a latetis inter zipheos oui bonũ intus ẽ à meres owulta · Stdo di rit quid ſibi 2zipheis faciat de?/ vn de oluit laudes ibi Ecre enim in marminibus vel ymnie intellect9 dauid Per dauid hit intelligitur eccia / que ſumope⸗e aditertere debet in quo malo nuc ẽ / a quo liberari optat plangensinter . mala ſeruli / quia no eſt in ̃ſenti in latu locues gaudij ſed merozie- huig rei intel! ect eſt ĩ mrminibd vel pmnis id in laudib· vt hot intel ligens / ſemp deũ laudet quia ſemp laudãd? eſt ſiue emndiat nos aduer ſis ſiue ſoletur letis · að fit ſi dirigi cur mẽtis acies in finẽ / id eſt ĩ xp̃m vel in ſuturã gſũmationẽ· a loquit hit eccia ſiue in perſona ſua ſiue xpᷣi quaſi in ꝑſona hoĩe puſillanimis ĩ 1 tempeſtate poſiti// Et pmo poni tur oeatio cõtra fluctus ſeculi Seðdo iſte puſillanimis iam in ſolitudine ſaluus / ſperat auxiliuũ dei 2 impꝛe catux ciuibꝰibi Expecabam⸗Ter rio aff irmat qd ſibi 2 illis fiat / alter natim pꝛocdendo ibi · Ego autem Et eſt pſalmusiſte vnus qui de paſ ſione xpꝛiſti et reſuxrectione latius agunt⸗ è? Zſerere mei Titulg⸗ in ſinẽ IAge fatt / eſt ip̃i dauid in ti Ripfione am tenerẽt eũ allo pzo populo qui a ſcis lon phili in geth· Hit titulus partim ſumptus eſt ex euangelio⸗ vbi legis Paudi de? Titulg⸗ In finẽ ſunt deus de inſcriptione tituli ꝑ pylatũ ĩ tru xp̃i partm ex libꝛo regu vbi ha betur ꝙ dauid ſugieno laulem / ve nit ad achis rege geth/ que eſt cut tas allophuoꝝ / vbi legitur fuiſt e pe regringß non tetentus ids0 noõ litte raliter ſed ſp ualiter intelligenduͦ ẽ⸗ vt ſit ſenſue Plalmgiſte tendensin finem · id elt in xpᷣm eſt pꝛo popu lo ſaluando⸗qui a ſanctie longe fat tus F: quibꝗ appꝛ opinquant i q xpm recipiunt in tituli inſcnptione PHopu lus autẽ qui eſt a ſanctis longe far tus / eſt in tituli inſcriptione · au gtra Ditit eſt tam populus iudeg quam vomnis an non vult habere regem xp̃m/⁊ ip̃i idem ſunt qui tribulant eciam ſcz allophili. id alienigene a xpi noĩe alieni. cõtradicetes iſenn tioni tiauiifaa⸗ ſczʒ ipſi dauid id eſt xpꝛilto 19 crue pendenti / ců tenerent eu allophilr id eſt ꝑſecutoꝛcs ſui⸗ in geth id eſt in toꝛ culari· ſez in pꝛeſſu ris paſſionie ſicut adhut in wꝛpe mẽbꝛis ecie m ltiplicter pꝛemi curxr· deo hit pmo eccia velut vua i toꝛaulart ab allophilis pꝛeſſa⸗ Iuũmatim tangens tiibulationes fi naliter in deo ſperans; dicit ſe non timere Decudo enumerat mala que ſuſtinet/ ex quiby tandem ſit limico rum cdbuerſio⸗ ibi ·Tota die Tercia iam velut de malis ſeculi ubbera / lau dem cantate ſe Pmittit ibi⸗ In me iſetee mei de⸗ Tiulgin Z dauid in tituli inſcriptione om ſugetet a fadie ſaul ĩ ſpelu am nẽ ne diſpdas vl ozrupas .. . TLegitur in libꝛo tegũ ꝙ dau d fugi ens laul / venit ad loca tuitiſſim a en gaddi / vbi abſco ditus in ſpelüa la tuit,q8 tangit titul9/ ſed hoc ab hyſ toꝛ ia tetrahit / quod de titul inſcripti one diat · qꝛ null titulg legitur fuiſ ſe inſcriptue dauid / quẽ ſaul vellet wꝛzꝛrupere⸗ ᷓ xpus qui de dauid na tus eſt inſcenptus eſt titulg quẽ po pul iudtoꝝ wꝛ ũpere voluit/ qꝛz „ lancu ſpiritum ſeriptum erat/ ne oꝛrupas / ait pplat . Quod ſcripſi⸗/ ſeripſi Dpeluca vero caro vel ſepul chꝛum xp̃i acapitur · vbi latuit uꝛde ise inognitus Eſt ergo tituli ſenſus Pſalm iſte dingẽes nos in ind/i eſt in xp̃m / hot agit. ne tu pylate / vel alius quitũqʒ diſperdas vel oz rũpas dauid / id eſt x̃m in tituli in ſcrptione / id eſt negando x̃m eſle regem /qgð tituli inſcriptio onfirma bat Cu fugeret a ſage ſaul / id ẽ cog nitione indeon in ſpꝛlüeam ſciz car nis⸗ id ? carne tech9 vel ĩ ſepulchꝛ0 abſcõ ditts Caro enim vel moee que in ſepulchꝛo patuit / iudeis xpi diuinitats abſcodit⸗ // Agit ergo pſalmiſte de paſſiõe xpi⸗ reſurrec tione: mon?s na quis tiulo crucie cotradicat⸗ P xp̃m regem credat t pmo ꝗheta loquẽs in pſona dñi / quaſi i inter mala exclamat pꝛedi cit hiberationem· Secũdo ꝑ quid li berat ſit/ 2 de quibg dicit· ibi. Miſit deusTercio poſt reſurreckion? lau des Pr nitttit, ibi⸗ Paratũ wꝛ men i vere vtiqz· Titulus In ſi nẽ ne oꝛrumpas vel Torig one Patet vt ſupꝛa / Et pꝛimo ponitur expꝛobꝛatio ĩ iudeoeum / ne limilia facamꝰ· Seaundo que eis ſit retributio dicit · ibi· De tonteret⸗ Teruo oſtenditur wꝛrectio iudeo rum de vluone iniquoz umr ibi· Te ta bitur⸗ Ripe me Titulg In finem ,ne oꝛ rumpas vel diſpdas Adauid in tituli inſcriptiõe⸗ M miſit ſaul cuſtodinit domu⸗eig vt interficeret eũ· Patet vt ſupꝛa⸗ niſi additur ex libzo regũ / ꝙ ſaul que es interficere dauid / miſit ſatel lutes ſuos vt ciſtoditent domũ cig⸗ eum mane excuntem ocaderent⸗ De qua tamẽ hyſtoeia nõ agit pſal mus / H de eius ſigni ficato · Vnde dauid xp̃m ſignifimt- domus eius ſepulchꝛũ xpĩi⸗ſaul regnũ iudeoꝛũ / qui miſerunt cuſtodire ſepulthꝛum vt interficerent eum a ſi non tũe z paliter. quia iam interfec eſt⸗ tamẽ ſpiritualiter / id eſt nomẽ ei⸗ 7 fama ſue reſurrecgionis. qð non potucrunt⸗Quod pzeuidit hit pꝛo pheta / monens ne quis regno ei quod in tituli inſcriptione deſignat vntraditat⸗/ a loquit᷑ hit tot Epki tus · id eſt caput wꝛp/ quaſi ab imicis obſeſſus / Ct pzimo oeat lberari / aſcendendo ab ymnis ad alta⸗ oeans eciam pꝛo ſalute gentiũ Heuundo affirmat ſalutem genti um - oeanse eciam pꝛo ſalute indea mim ibi⸗ Tonuertentur ad veſpe ram⸗Tertio affirmatut ſalus iude ocum vtroqʒ parniete ollecto gra 4 aguntur ibi, Couertentur — == ☛m ⏑ — — –––. — — — O⏑ 1 —. — — —ð —- —— — — — Neus reppuliſti. Titulusn finem pꝛo hijs qui cõmu one ipſi dauid in doctrinam / aim ſucẽ dit meſopotamiam ſyꝛie / vel ſyꝛiam a ſyꝛiam ſobal / a onuertit ioab. 2 percuſſit edom in valle ſali narum duodecim milia-In parali pomenon legitur / naas rege G mourtarum moetuo, miſit dauid nuncios ad onſolandum fillum e ius amon Cui ſuggeſſerunt pꝛin tipes ſui ꝙ cauſa exploeandi miſiſ ſet/ ideo amon nunaos iniurioſe . miſit vnde poſtea dauid vindictã ſumpſit · Zegitur eciam in libꝛote gum / dauid percuſſit adadezer re gem iobal / que eſt pars ſyzie cap ea vero ſyꝛin / percuſſit de edom duodecim milia⸗ Vas hyſtoꝛ ias tangit titulus⸗ ſed quia ibi non le gitur ꝙ dauid coertit ioab / vel ꝙ in pꝛedictis vaſtatioĩb aliquid ſut endent · ideo ſup ficie relicta ad ſpũ alem ſenſum dirigutur⸗quiex inter pietatione nominum ſumitur⸗ In terpꝛetatur enĩ meſopotamia ele uata vocatio· yꝛ ia ſublimio⸗ ſobal vana vetuſtas/io ab im it cðom terrenus Dijs omnibyſigni ificatur elati magnitudine terrene vanita tisquos omnes xpꝛiſtus igne cari catis quẽ miſit i in terram acendit / 2 cnuertit inimicim ad fidem ſuã Et perauſſit edom · id eſt terrenos / vt vinerent eleſtes / Pꝛo hs er go qui ſi uvmmutabutur de veteri vita in nouam in titulk inſcriptio ne · id eſt ſuſcepto xpꝛiſti regno/ptev tuabuntur in tituli inſcenpti zum. ßdei ſue dockrinam loquit pſalm iſte autem duoderim mi ha/ in valle ſaliu arum percuſſos eſ ſe dicit titulg .· ſignificat qy totus mũ dů qui ĩ duodenario tanq; m nume to perfecto deſignatut a quatuoe oe bio partibus ad fidem ſancke trini tatis ammonitus per duodecim apoſtoloꝛum doctrinam. petcuſſus ad contritionem et vocatus eſt ad ſalutem⸗ Et hot in valle ſaliuaru⸗ id eſt in humilitate ſapientie xpꝛiſti ane⸗ Vallis enim humilitatem / et faliue. ſapientie fapoeeni ſignu ſr / Intendit ergo pꝛopheta do te beatam eſſe ontritonem ſan, / per quam pzobat oës hoics comu tandos de temporalibus ad eterna Et pꝛimo referuntur perruſſiones facte pꝛo eternis penis vitandis⸗ Heaindo agit de kberatione / qua pzetatur affirmat. ibi · Vt hkbe rentur, Toquitur autem in vote pertcuſſoꝛum / in melus mutato fſinem in ymnis p̃e dauid Vit eſt vox eceleſie laboꝛa As in terra / quaſi vnins hominis⸗ ſed non eſt vnus homo qui a ſini bus terre clamat. que a ſi laboꝛet inter impedimentn ſeculi / deum ta men laudate non deſinit ideo inti tulatur pſalmus in ymnis id eſt in laudibus exhibitis dauid / id eſt xpzi iſto⸗ „ Et pꝛ imo ectleſia vnm diq; pzeſſa oeat⸗ et ſe perſeueratu ra⸗a p quid indicat· Hetũdo iã au dita de hereditate hñda affirmat⸗ Paundi: deuo. Titol ue⸗ . J „ vn laudes Pmittit⸗ibi Qm̃ tu deg Onne deoTitulus In finẽ Pydithim p̃s dauid· Pa tteet ſupza Pſalmꝰ iſte ẽ da uid Ihete habitus p ydithim id eſt P tranſiliente⸗ ſcei lict a terrenis ad eleſtia monens pigres illut ſe qui/æ laudas locũ quo tranſiliendo puenit / Et pzimopha loquẽe in pſona tranſilẽtis / reſpondet i inui dis volẽtib decipe Secũdo ſe ſubi ti hoetatur / 2 teli quos ad idem mo net· ibi Verũptamẽ deo ſubiecka eſ to· Terao exrates expzobrt at?⁊ mo net in deo / non in aaducis cõfidere⸗ . ibi· Veruptñ vani. Et het eſt pꝛin Gpalie intẽtio pſalmi eus deus meg Titul.p̃s dauid cũ eſſz i deſerto ydu dauid ſugiens ſaul abſco dit ſe in deſerto ydum eoꝝ; de quo tñ non a git pſalm/ Hß de eig ſignificato Vñ pſalmẽ iſtt attribuitur dauid loquẽ ti in pſona eckie de hüs que ſuſtinu it eũ eſſz in deſerto ydumee · id eĩi a riditate hui⸗ ſeli vbii ip̃a ſitit ⁊ miſe ricꝛ dia a deo pis p̃abus expetit / donet eterna capiat⸗/doε nos ſuo exeplo beneuerſari in medio hui9 nationis pzaue atqz; puerſe / Et pzimo dicit ecria / quo modo ſe habz m deſertd / videliet ipa neceſſita tib huig vite eſtuas ad den damat 2 eũ videre deſiderat / auẽ „ laudat id ampliꝰ agere optat SDecundo exponit bona a mala vttiuſz ptis- ſciliet otra difficultates humg ſeauli quas patitux/ dieẽs ſegiritatẽ ſu eſ mee.3 n libꝛo regu legitur ſe ex eo/ in qua memo⸗ eſt euis „ memoeans mmmiws perituros / 7 regem ſuũ cum ſuis letaturumibi⸗ Dit memoꝛ ſui Et loquitur hit ĩ ꝑ ſona aapitis 2 mẽbꝛ oꝝ⸗ Paudi de ozonẽ mea⸗ Ti tula In finẽ p̃e dauid Nit agit de paſſiõe xp̃i et reſur rectione⸗ a loquitur tot xpuũs⸗id E uhput 7 ꝛpꝰ/ monẽs ĩ 1 paſſionib ſperare in domino / Et pꝛimo enumerat que plulerit 2 quo ſe oon tra habuent / vt in ſimilibz paſſioni bus ſpem in dño habeamꝰ?/ Decũ do iundeozum pꝛauitatem irridet⸗ ibi⸗ Dagitte e deat.Titul In finẽ p̃e dau id / cticũ iherem ie ag ₰ gei erhielie de vbo dicationis vel de populo trãſmigra homs c indaperent pzoficiſci ote ſunt hyſtoꝛie qualtter filij iſelde ihe tuſalem tranſlati ſunt in babiloma Ded quia omnia in figura noſtri . tingebant eis/ hec ad nos ſpualiter teſerenda ſuüt / Eſt ergo plalmg iſte canticu, id eſt exultatio populi xpĩani pꝛ ius ꝑ pœ m in babiloniã⸗ id e in cuitatem dyaboli traſmigrã nis In hat quoqʒ vite miſeria pegri nantis ſ poſtea in iheruſalem · id ẽ in ciuitate dei per graciam redeũtis in tipientis pꝛoficiſci⸗ quam ſpũa lem liberationem puid ẽtes gphete in titulo noĩati gaudebat // Intẽ dit ergo hit pſalmog nos oſolari in hoc exilio ne quis deſperet/ qꝛ certi ſient rditum⸗ ꝑ quem fiat:⁊ que diuige lint. teuerſis Vnde pꝛimg 1g wa⸗ er ꝓphea in voce teuertentiũ let can HW ut et affirmat reditum et pꝛecatur Secundo laudes dei ¾ virtutes de ſeribit ibi · Dpese omnium finium BVbilate deo⸗ Titul⸗ Zn finẽ nticũ plalmi reſurrectionis⸗ id ẽ in xp̃m / vel ĩ futute btĩtudinis aſum mationẽ / eſt teſutrectionie⸗/ 2 hie deſt exultatio de reſurrectiõe tam mpitis que Pteſſit / qꝙᷓ; eca mebꝛoꝝ que ſutura e Et dicitur ein aim plal mi. qꝛ pꝛ0 ſpe reſurrectiois monet ad bñ operandu 7 ad uubilu 2 plal mũ //Et pꝛimo monet omẽs de reſurrect one xp̃i gaudere / que oiby dat vitam Decudo ĩiapiẽtes iuitat ad opera deir cõſideranda ; vt vna fi des iungat/ quos vnn p̃miũ eypec ent ibi Venite a videte Tercio mo net gentes benedicere deum⸗ q liet Pbet tribulationibꝗ / tñ ducit ad reg nu lbi DOñdicite gentes Quarto i ite rum monet no ia ru des deuotve exẽp!o ſue lberationie aplius cofi dere in domino / ib bi⸗ Venite? audi te 2° N Eus miſerrat noſtn⸗Tit lus In finẽ in ymnis pfal mus cãtici dauid⸗Pſalm iſte diriges in finẽ / dicitur catic⸗ qe eſt exultatio: de bndiclione que pee aduẽtum xp̃i onb dada erat⸗Et dicitur caticim pſalmi / quia br ad bene operandum / ſciheet ad lau dem dei⸗2 ideo eſt in ymnis id eſt ĩ laudib⸗ exhibẽdum. dauid; id eſt rpaiſto 15 Pꝛimo ergo Fietagus Taãtitũ iſtud dirigens nos in finẽ⸗ / benedici vt habeatur no ticia ſalua toꝛis Decũdo hoetatur ofiteri pzo direckione indirio ibi e ſite atuv Tercio eadẽ ammonito pomtur ß ad aliud tendens/ ibi Coͤfiteatur Per hot aut ꝙ in vltimo verſu ter nomimnatur deus: notatur trinitas perſonatum a qua benedittio poſtu latur. S Furgat: deus.Titulus zn Nit agit pꝛopheta de ex uleatione xp̃i æ ecie/ 2 num el deiectione vt bonoe letifiet los terreat,/ monẽs pſallere deo oer exultare· / Ct pꝛimo ditit qu ex malis boniſqʒ futuwum ſit cum xp̃s exurget ad indiciũ Decudo agit de Abo euangeli exhibito homm bů p xpꝛiſti egteſſum / id eſt ꝑ inearna tionem· qua velut a patte egrediẽe ad homines ingreſſus eſt. ibi Dens tũ egrederers Tercio agit de dona tionibꝰ xpꝛiſti aſcendẽtis · tbi Dum diſcernit Quarto operationes dei exponit:ibi Deus noſter · Quinto pꝛecatur et affirmat vt ecle ia di latetur wfirmetur ibi⸗ In ecle ijs Derto diat ꝙ veniet xpꝛiſtus ad iudiaum aui aſtenditibi⸗ Plal . Aluñ me fac⸗ Tihulus In finem pzꝛo hij'e qui cõmu tabuntur ipſi dauid/ Due imt ommutationes Yna de bono in malum qua coommutatus eſt a dam - Alia de malo in bonum/ 2 de bono in meli?· qua mutaturt fi deles per xpi 4 raz Et † hye agit finẽ pſalmus cata dauid iſte pſalm/ q eſt vnus eoꝝn qui de xp̃i paſſione et teſurrectione latius tractant monens ad laudem pzo g mutatione fidelum ꝑ ipſum fada-⸗ / Et pzimo pzemtur xpziſt? cla mans ad patrem ſaluus ſieri / quia multa patitur / quatũ ad ſe gratis⸗ ſed que alig raput ſoluit Dcðo que ſoluenit erpomit/ ibi De tu ſcis Cer ao pzꝛedictis malis oeationẽ oppo nit Ego vero Quarto cötra aduer ſarios pꝛophetat Jiat mẽſa· Quin to diſpenſationem in arnationis ſantti tate pꝛopoſiti aperit Ego ſum P2 lue In finẽ pſalmꝰ ðauid in reme moeatione ꝙ ſaluũ fect eum dñs. Pſalmz iſte dirigẽs Eus in adiutoꝛ ium Titu in finẽ / id eſt in xp̃m attnbuitur da uid / id eſt omni iuſto⸗/ qui hic loqui tur in rememoꝛatione ꝙ ſaluũ ſectt eum dno Vnde i hat memoeia glo riatur / nõ in ſe ſed in deo ſalutari ſuo / / Et p mo in pſona cuiuſlibet iuſti petit ſe adiuuari vel ſaluari / et malos erubeſcere⸗ Dtdðe monet le tari bonos quos egenosdeus adiu 6 uat 2 libera dñe ſperaui Titulus ☛* —– — dab pꝛioꝝ captiuoꝝn Hic pſalmus totus eſt de omendatione gracie vt tota ſpes noſtra in deo ſt / non in noſtris vinbus / 8 aut filioꝛum ionadab fit hie mẽtio⸗hoe ideo qꝛ iſte omendatur a iheremia pzopter obedientam quam ipſe et filij ei deo ſemauerunt Bnde 2 de i Exultẽt letentur pſalmus dauid ſilion iona us benedixit eis pꝛopter obedient am· eoß ꝑ ihere miam obiat filije iſrael · qui pꝛopter ĩiobediẽti trina vie taptiuati ſunt Cum vero dixiſ ſet filioꝛũ ionadab/ adiecit coꝛum qui pꝛimi mptiui ducti ſũt/ nõ quia illi captiui fuerũt/ ſed potius oppo ſiti ſunt filijs ifrael cuptiuadis pec oto inobedientle / Sed cum de hijs non ſonet pſalmus potiuæde nobis ſpiritualis eſt intelligendus / ionad ab enim interpzꝛetatux ſpõta neus dni / id eſt qui ex volütate ſer uit⸗ filij autem ei) ſunt / flij obedien te ſciz qui ex dilettione ſeruiunt⸗ Qui pꝛimi aptiui dicutur/· quia ꝓ ino bedientiã pꝛimi hominis in quo om nes pecauerunt ſub lege carnis captiui ſunt·. vel pzimi captiui intel ligütur non filij ionadab p quoe ĩ telligimus obediẽtes · ſed potius fi lij inobedientes qui nolunt coꝛrigi / ideo pecato captiuati // Eſt er go pſalm iſte dauid pꝛophete qui cntatur filis obediẽtie vt perſeue tent 2 fuijs mobediẽtie vt deſiſtat⸗ omnes monens ne falſo de ſeipſis pꝛeſumant ſed in gracia dei gratis data ſpem ponant- / Ct pꝛimo petit iuſtus a cuptiuitate in qua na tus eſt aQ ab omnibus malis hbera ri Stdo agit de graã dada tpe ſenet tutis ſenij/ ibi NMe piaas Tercio dicit aui pſone ſit g rã 2 que gratia Deus quis ſimilie- Ed iud au tuũ ¶ itul In ſa 4 lomonẽ Salomõ interp̃ta tur pacificus qð veriſſime rp̃o agruit qᷓ mediatoꝛ dei ? hoĩm gos! pſi ſann uff Et! lud! en 4 ven dect deo wagi ſtt or⸗ n dde po⸗ Ces por illo pꝛ poy ittla 7 lgte e end fli tena odef koꝛum tin oppo. oper⸗ m de ode dus/ n anſer dedeen iunt⸗ guap nguo ntnis intel oo i laft ung mſer tegui iue lit⸗ ſe d umo naſ en eſent Cus mta inſa pta ime pin noe recotiliau it Ideo in eũ dirigitur pſalm iſte quia mẽdatur ipe hit⸗ ſecundũ vtragqʒ naturam monendo vt xp̃m verũ tegem credamus / Et pmo agit de uidicio optando il lud dari filio Otdo agit de eodẽ af firmando qð optauerat · ibi Judica bit Tercdo dicit quis et qualis ante veniet rex ille in ſuturo iudicatur⸗ Deſcedet ſicut pluuia Quarto agit de opibg eius Quia liberabit Quĩ to agit de honoꝛifictia regis Et vi uet Hexto monet oẽs laudes ei di ere · ibi Dit nomẽ eiꝰ Deptimo ip ſemet pzopheta deo laudes eruchu at⸗Denedichus dominus Et mo re pꝛinupis omibus dictis ſubſerip tionem pꝛo tonfirmatione ſuhiat⸗ ib: Fiat fiat ſeerũt ymni dauid filij ieſ ſe pſalmꝰ aſaph In titulis ſepe nomen dauid repitur ſed pter ſolitum hit additũ eſt. filij ieſſe gð idro factũ eſt qꝛ hit agitur de hot ꝙ feerũt laudes vel ymni dauid nõ xp̃i filij dei ſed filij ieſſe / id eſt iudai ti populi qᷓ ꝑ illũ regem ſignifit Cuig laus deficere dicitur qꝛ illo tẽ poꝛe quo latebant ſpualia⸗ꝓ tegno illo vbi regnabat homo filid ieſſe et pꝛ20 huiuſ modi carnalib carnalis popul laudabat deün regno illo q œteris temp alibꝗ deficentib deſe ault laus nõ dauid filiz dei ß dauid fi lij ieſſe id eſt arnalis populi Et at tribuitur hit pſalm aſaph id eſt ſy nagoge fideli non ia carnaliter ſed ſpnoliter / nec pꝛo temꝑalibß pꝛ Vam bon iſrael Titulg de 6⁶ ☛● eternis deo ſeruiẽti · Monẽs eciam vt nõ ꝓ tempalibus pꝛo etexnie deü laudemg Ct pmo aſaph deſen bens nequicia maloꝝ ditit je zelaſſe pꝛoſpera eoꝝ tamẽ inde oꝛrectu et wꝛrectus alios oꝛrigit Dtðo expo nens ſuum et aliozum erroeem di rit ſe inde reuerſum ad melius conſi lium . ibi deo onuertetur. Terao aperit quid didicit in ſancuano dei Verumpta men Quarto omparat pꝛemium teleſte voluntati ſue et ſe arguit Quid enim michi NT quid deg Titulq Intellec 4 vtus aſaph Aſaph hebꝛaic⸗ grere lynagoga⸗ que hit lo quitur⸗ vnde hit apitur intellec9 ſy nagoge / nõ carnalis iam fidelis / que ĩitelligit ꝙ veritas venit figuries ablatis et eterna nõ tempalia qᷓ renda ſunt/ Monẽs relictis figune tranſire ad veritatem Et quia qgphe ta pꝛeuidebat vaſtationem iheruſa lem pzopter repugnantiam quam fackura erat veritati otcidendo xpꝛiſ tum Jdeo hant vaſtationem ihera ſalem lamentatur a deploeat Et mo deſcribens euerſionem iheruſa lem querit enuſam quare fuerit qua ſi ammirans et onquerene a pꝛem tur pꝛo repulſo populo et vltic nem in deſtruckoꝛes · Secundo oſtendit ſalutem vbiqz factam in aduentu xpꝛ iſti. ibi Deus autem Terco q vbigqʒ fit pꝛecatur fieri iudeis/ ¶e moꝛ eſto H NOnfitebimur tibi · In ſi nem ne wꝛrumpas veldiſ A8 p esß ſolm⸗ cantic aſaph Pſalmo iſte qui monet ad bene ope randu eſt cãtici quia agit de remune tatione eterna Et eſt aſaph id elt ſi delis ſynagoge dirigens in finẽ / id eſt i beatitudinẽ. ne werupas vel diſ lipes id eſt ne violes ſpem que ha betur in Pmiſſione dei · ſit tibi cir in eis ꝓmiſſio / vt pꝛoſpera adusr ſa deſpiaas / 2 in dei ꝓmiſſione gau deas⸗ Monet ergo pſalmus iſte ne quis ſuꝑb de ſe Pᷣſumat· nec huilis de deo deſperet/ qui liet affligatur lerta tamen pꝛomiſſioe cõſolatur / Et pꝛimo pꝛoponitur huĩlis qui æ alios iuitat Otdo terretur ſuperbg iudicio⸗ qð efſugi nõ poteſt ꝗ bi Cuũ ncepero tempus Otus in iudea Titulꝰ In ſi nẽ In carminib nticim nd aſſyz ios pſalm aſaph ſi erigetes et ſignificant iude os⸗ qꝛ erigũt ſe ctra xpᷣm/ip̃m ꝑſequẽdo / ei eciam · ſicut olim alſyꝛij perſe gquebantur indeos et eoꝝn ſynagoga Contra quos hit lo quitur aſaph / id eſt ſynagoga fidelis. cõſutans cos dirigens in finem / id eſt in xpᷣm⸗ hot ĩ carminib⸗ / id eſt in laudiby ad quas monet⸗ et eſt cantici⸗ qꝛ a git de bonis xp̃i / vt qð illuminat⸗ et ꝙ ſaluat Et pmo frongit gloꝛiã iudeon SDtdo dict ꝙ xp̃s illumĩat ꝙ ſaluat · ⁊ iudicat· ibi · Illuminans Tercio amonet deuotee ei reddere vota · ibi Quomaã oogitatio / Oe mea ad dñm In finẽ pꝛo yditum pſaimꝰ aſaph Pſalmus iſte attnbuitur a .— Aſſyꝛ ij interpꝛetotur dirigẽtes qua ſaph / ideſt congregationi fideli que hic loquitur/a agit pꝛoyditum / id eſt pꝛo ſeipſa tranſiliente in ſinem id eſt in xpᷣm qui eſt ſuꝑ omnia/do rens nil ſibi pꝛeponere/ß pꝛo eo de ſiderab:lia a ileœbzas mundi calca ie · et pꝛimo dicit quo tranſcendẽ s omia deum querit inuenit Scdo inuento deo / deliberat an ſit eum te dopturus · ibi Anticipauerut Terco dicit quid delberando inuenert. ibi et dixi Quarto exponit que in mũ do xpꝛiſtus operatur· ib: Hiderunt 8 CTendite popule meg Titu lIus Intellect9 aſaph Hit ẽ Lintellect aſaph id ẽ fidelis tõgregationis· qꝛ hic hyſtoꝛ ialhter narrata/ ĩ nobis ſpualiter inte lligẽ da ſunt Que eni figurahter illis cõ tigerüt · cadẽ modo nobisin te fiut vn packa in veteri populo iudeoꝝn· intendit monere nouu xp̃anoꝝ po pulũ ne ſint ingrati bñfitijs dei⸗ et eg iram in ſe ꝓPuocnt Ct pꝛimo au ditoꝛes attetos facit · quia que v dẽ tur aꝑ ta / pabole ſunt aH enigmata⸗ et vt maioꝛ detur Vbis ſuis rueren ria / dĩñm loquẽtem inducit Hetũdo ſümatim ditit que deg indels liet ĩ gratis ſeerit Ibi Ruata Tercio di cit que ab exitu de egipto fecit eis⸗ ner tamen reſipuerunt/ ibi Coecam patribg Quarto diat ꝙ dilata vin dicka deus dedit eis pꝛius que pete bant . vt pateret eig potentia deo Audiuit Quitv agit de vidicis dei et ꝙ non obſtante ſimulata coꝛum nuerſione timoze pene ſententia ige n nen indd de Noln tenen Dede m n Lerno dihi n mi Runt Kℳa he ſiel⸗ lolte lgi lo füt, n⸗ N Net moal e vde naka⸗ ucrn tünde glitti rco d ates⸗ oen/ ℳ pete deo dei um nta sõäsl diuilna tempata eſt. ibi Adhut eſce eum / Dexto dicturg plagas e Gynti ꝓpter cos factas/wmpando⸗ mala eoꝝ beneficijs dei / dict eos oblitos temptaſſe deũ · ibi · Quo tiens exaerbauerut ·/ Deptimo dicit q iundeos de egypto educhos⸗ in terram pꝛomiſſionis induxit / et tñ iterum off enderũt· ibi· Et abgu lite / Octauo agit de vltione ſacta in terra pꝛomiſſionis / que eciam re toꝛ ta eſt in ipſos/ ꝑ quos puniuit⸗ ibi/ Audiuit de? / Nono dicit repulſis inimico a paiſſis / aliquos ſibi electos dilcõs edificguent⸗ibi Et reppul? Et ibi agit de tegno da uid loo regni. in quo regnu xpꝛiſ ti intelligitur/ qui in dauid figuca batur regno eius xpziſti eele ſia Eus venerunt Fentre⸗ Ti tulus-Pſalmgaſaph Pfal de percuſſione ſibi faaenda per gen tiles ſeu infideles monẽs in bonis xpia noꝝ letari/a in eoꝛũ calamita ting affligt / Et pꝛimo gqueritur narrans quãta ptulerit ihꝛ k m ſcizʒ tempoeibꝰ athyoci/ liet deſtruca na ſuerit · ꝑ que ſigniſietur ecie perſe cutio⸗ in qua ipſa non deficit ̊ pꝛo ficit ·Secundo ponitur depeatio ꝓ parte ſua contra inimice ibi Vſqʒ quo domine · Cercio exultatiua on Auſio victoeum/ibi. Nos autem H bi poſt perſecutionis lamẽta ſuaui tex exul cat eælemſia J rijs eſtmonium aſaph Aſaph pai A mus iſte atnbuitur aſaph· id e fideli ſynagoge que hit lo qtur l Vi tegis iſel intende· Ti tulus n ſinem ꝓ hije qui mut büt᷑ pſalmo P aſy us in ſupenoeil pſalmis pzo pœi6 trepidus oeabat⸗/q am vero illumĩa tus e conſoꝛ tatus agit de pmo ad uentu xpĩ a de vinea eg· hoc ẽ teſ timoniũ ſuũ· ſcʒ de xpõ mpite eigꝗ wꝛpe⸗de rege plebe de paſtoꝛe 7 grege // Per hot goteſtimoniũ a ſanph diriges nos in finẽ · ſczʒ xpᷣm venturu / agit pꝛo hijs qui cmuta butur. ſciʒ de malo in bonũ / vel de bono in melig Et pꝛo aſſyꝛ ijs· id eſt iudeis ontra xp̃m ſe ſuperbe et Ttumaater erigentibg; vt comutan dis / id 7 couertendis fit teſtimoniũ trecte fidei· aſyz ijs id ? puerten dis fit teſtimoniũ pfidie· // Mo net ergo pſalm iſte in meliꝰ c mu tari ad xp̃m dirigi ꝰ/⸗ Et pmo ponitur depcatio pmi aduentus ꝓ quem fit repatiua mutatio genert humani· Setudo agitur de vinen / id eſt ecia / oſtendẽ do quomõ ĩep ta ſit ⁊ plecta · ibi Vinea de egypto Eultate deo Cituilg In finẽ P toꝛ cularnb p̃s ipi aſaph quita ſabbati Pſalmgiſte diriges nos finẽ/ io E ĩ xp̃m/cãta tur ip̃i aſaph. qꝛ ſcᷣm lram ip̃e lo q̃tur iudeis/̊ ſpu‚aliter xpianis-a gẽs ꝓ toꝛaulanibqꝗid ? de ecije/q Iter muſa Ptact toz ulana de ſignat᷑qꝛ in eis p̃ſſura tribulatio nũ pꝑ qua boni a małr diſcernutur Habit quĩta ſabbati ſci; vt ſignifi oietur hit agitur de baptizatis aqua baptiſmi ſacramẽtalie aã quinta die creauit deg ex aquis na taulia volatllia / id eſt piſces 2 a uea/in quo figumtũ eſt baptiſmi ſa trametum⸗per qð tenati / alij ſuũt ta P piſces in flucibus hu us ſecili re mancdero, alij tancq aues ad crleſti a tedetes // Monet ergo pſalm9 ſiſte ut ptꝰ bapuſmum ſpꝛetis terte nis mẽłte ad eleſtia Aſcendamus⸗ Et pꝛimo quaſi moſita hbi ymagi ne aiu da ſolẽ epm tatis eledos ad elebꝛitatem incitat · oñdens quid e is in ter huiꝰ ſeculi p̃ſſuras agendũ ſit · Oe aundo repꝛobos redargult / bi⸗Audi popul9 tulue Pſalm9 aſaph PBlal mus iſte fit aſaph / id eſt ſy nagoge q hit a xpõ vel a pꝛophe ta redarguitur / qr deum oꝛpaliter vidit. a tamẽ eũ non agnouit· mo nens / vt ſaltem nũt tredat xpꝛ iſtũ / quem tunt in medio ſui vꝛdit / verũ deum fuiſſe 1 homin? · // Et pꝛi mo nũciat deũ ſcðm humanicatem in ſynagoga ſtetiſſe / a ſibi cõtrarios redargu. t Dedo monet intellige re xp̃m eſſe deum⸗ liet pauꝑ ⁊ ege nus ſuerit⸗/ qd tamẽ eos non feaſſe aſlent · ibi· Judicate · Tercio dicit g/ perierũt a a eleſti gla eciderut/ qꝛ gratiam adoptioĩs filioeum dei ne glexerut quam eis xpus exhibuit ibi. Ego dixi dij eſtis lus Catiũ pſalmi aſaph⸗ Nit loqt᷑ aſaph / id ẽ fidek ſynagoga puidẽs m! in maieſta Ü—V—— Eus ſtetit in ſynagoga Ti Eus quis ſimik tlbi⸗ Titu te iludiaturũ / qui in humilitate iud! atus eſt- ꝓ qð deterret iiquos a ſecucõe bonog/ quos multis modie affligüt in pñti/ marime tẽꝑe anti xpꝛilti 2 bonos monet ad patiẽti am // Et pꝛimo Poſito terroꝛe futuri i iuditij deſcribit maliciam ini mitp / vel iniquon Decudo agit de vindeca eon⸗ bi; Fat illis, VBbi nõ ẽ optatiua oꝛatio- paophetica pꝛe nungatio. Va dilecta⸗Titulgn ſing tnbulatio nũ Que bñ dimtur toꝛcu lannge ſicut fruchg vue / vel oluue in toꝛ culari emanat: ſit in Plune etcĩ arum merita ſcõꝝ patent/ que ĩ pa & latebant quos monet pſalmqad amoẽ eternoeum // Et pꝛimo a git de ineſtimabil deſiderio eterne dom)/ · ad quã mũ admiratiõe ſuſpi rat Decũdo dicit quo aux lio ad do mu dei veniat· ibi· Heat vir Ter rio oat humiliat ſe pꝛo ĩpetratio ne ibi⸗ Dne deus CEnediriſti Sñe. Titulg In finẽ filije choꝛe p̃e- NHit a AYgit de noua bñdictione da ta filüjs choee · id eſt nob xpiĩanisꝑ pꝛ imũ xpi aduentũ / Et pꝛimo maledittioni ade oppanðs bñditti onẽ xpi agit quo per ea fit auerſio ſeu remiſſio iniqtatis n Hetcũdo a ni de auerſiet i ire ſue ihi Mitigaſt pzo toꝛ uulanba filijs choꝛe 2 pᷣs · Pſalm9 iſte dirigens nos in finẽ⸗ id eſt in xp̃m· ꝓPonit ſuijs choet / id ? xpi in caluaria truti ſfixi Nabit pꝛo tozaularibid eſt a gene de ecxijs in quibus ſunt p̃ſſure N ſoeti tipe lmod moa ne ſiſvi do u teto Uain Hia d niep m ſdirt uerſo idon „ igaſt tleſia⸗rut triũphat ĩ elis/ ideo diat pſalmus Tercio dicit vñ het ſclat 1 P quẽ ſi . N ant 2 que illũ bona ſequantux ibi⸗ Audiam . Mclina dñe Titulg Ozatio dauid⸗ Vit eſt oꝛo dauid / id ẽ xpi ĩ foꝛma ſerui:qui oꝛatur a nob in ſoꝛma dei Oꝛat eĩ ꝓ nob vt ſacerdos noſter⸗ oeat in nob vt caput noſtrũ/ oat᷑ a ſtractio Vñ hit nos monet ad oꝛo nem⸗a hit lo quitur xp̃ᷣs nob⸗⁊ noe in ip̃o⸗vt vox iſta capiti gueniat et ꝛpꝑi ⁊ mẽbꝛis, // Pꝛzimo ergo oat deum pꝛem/a ſeip̃m ĩ ſfoꝛma dei · ꝓ ſeipſo in ſoꝛma ſerui/ deinde cõtludit oẽs getes adoꝛaturas . SDe aundo oeat pꝛo omnibus adoranti bus ibi · Dedur me Tercio pꝛo ſe⸗ ſpecialter mentionem faciens ſue paſſionis a reſurrectionis ibi · De WBndamẽ ta eig Titulg⸗i lijs choee p̃e cantic· Nit a git de cleſti ihꝛl m / id ẽ et 9pars militat ĩ terris/ ꝑs cãtici Pſalm· qꝛ agit de ecia ſcðz pñnite m ſtatũ· vbi agit opera cãtia / qꝛ agit de ea ſcm ſtatũ ſutun vbi exultabit · wonitur fuijs choꝛe / id eſt xpĩi.vt ipſi habitent in ſyõ / hie per ſpem⸗ in ſuturo ꝑ ſpeciẽ // Monet ergo pſalmus ad amoeẽ oe leſtis ihꝛł m· Et pꝛimo p̃diat illa filjs choꝛe / quaomẽdat ꝑ füdamẽ ta/ p poꝛtas/ꝑ ſamã / vt eisaugeat affec / Secũudo iße dñs agit de eadem ihꝛłm/ ibi Memoe ero⸗Ter Lo tangit de ſutura beatitudine ibi nob vt dez nz Eig at oꝛo ẽ fideliu i Hicut letantiũ Omine deus ſalutis mee. TitulꝰCatiũ pſal mi ſili is choee in finẽ ꝓ melech⸗ ad reſpondendu intellcus eman iſ rahelite / vel eſraite Titulg ex ſupꝛa dittis patet; niſi in eo quod ibi dici tur pꝛo melech qui interp̃tatur cho rus Vt ſit ſenſus ꝙ pꝛo thoꝛo letati um eſt iſtud catidim · ð ideo cãti cum dicitur/ qz het hit de paſſione xpi agatur/ tamẽ letus finis paſſi onis oſtenditur⸗ Et dicitur catiaim pſalmi:qꝛ monet ad bonam opera tionẽ- ſciliet ad imitationem paſſi onis xpi.a ideo dirigit ĩ finem⸗ id eſt in xpziſtum. vel in finem aleſti um p̃mioeũ, Canitur aũt pꝛo me lech id eſt pꝛo ch oo / hot eſt in con coꝛ dia caritatis · ad reſpondendum id eſt vt xpõ canenti per choꝛum reſ põdeamues ipſum imitando gra cias reſerendo Et hit eſt intellecus eman irrlite / id eſt ſpualiter deum vid entis Vel eman iſraite / qui iter pꝛe tatur aduena / id eſt illig homis qui dicitur fuiſſe oꝛientalis / qui in choeo reſpondens anentibus / hot miſterium intellexit / / Monet er go pſalmus xpziſti paſſionem imi tfariEt pꝛimo xpꝛiſt in ſoꝛma ſer ui pꝛemtur auxilium teferens ſe ab inmimmicis ontemptum. Seaundo di cit quid am ia eius in paſſione ſee munt⸗ ibi · Longe ſeaſti · Tercio oſtẽ dit quibus non pꝛoſunt opera ſua⸗ ibi- Munquid · Quarto ditit que in ſuis membꝛis ſuſtinet/ ibi · Ct EeEgo- h ij tellcus ethan iſrahelite· E luit catozibus in tabernaaulo Inter ſi in ſpe Pmiſſioĩs dei / de qua hit a gitur. Dit eſt ergo intellcus ethan irahelite / id eſt robuſti fidelis ĩ fide videntis deum/ in eum ſperantis nõ in ſe aut virib ſuis⸗// Pꝛzimo ergo gphe de mia 7 ventate dei P. cataturuũ Pmittit · Secudo diuer ſis modis laudes potentiam det deſcribit/ibi · Confitebutur⸗Tercio Pmiſſiones pꝛis de xpꝛiſto expoĩt ibi⸗Cut locut? es Quarto ulis ꝓ miſſionibg aduerſa dicit· ibi⸗Tu ve ro teppuliſti Quito in quo implete ſunt ꝓmiſſiones ſubuigit· ibi Vſqʒ quo. Sexto ꝙ eaam in mẽbꝛ ioxpi ꝓmiſſiones impleutur nõ tꝑalter H ſpualiter ondit · ibi · VBbi ſüͤt mie Ct ibi loquitur i pſona ecie regnã tis / vt pꝛomiſſiones ſancte dauid tra ſimicos fidei impleatur Ct in ſi ne more pꝛindpis ad ofirmation⸗ dickoꝛ u/ ſubſcribit Fiat fiat O mie reſugiũ. Eitulg · Oꝛo ¶NImoyſi hoĩs dei⸗ Pfalmo iſte dicitur oꝛo mopſi / nõ ꝙ moyſes ip ſum oſcripſeit: ᷓ quia iĩ hot pſalmo tractatur que in veteri teſtamẽto p mopyſen dato ptinetur⸗/ ondẽdo ea que lex vetus ſub velamie gtinebat Vel dicet᷑ oꝛo moyſi / qaꝛ eadẽ oeat dauid que oꝛauit moyſes · / Mo net ergo plalm iſte ad temptum veteris⸗ ad amoeem noue vite⸗ Et pꝛimo in pſona eæleſie loquẽe⸗ 2 . R Iſerioꝛ dias dñi Titulg In Itha cũ plunb alijs p̃ſectꝰ Ptatur aũt robuſtz / qð nullg eſt ni æ a ſpe incigiene Ponit ete vnũ re fugiũ ho mini tempali· SDecũdo ex ponit iſirmitatem homis /ei petẽs oeat a affirmat eig liberatione ibi⸗ aus cãtici q; laus diuia non hupa na⸗ VNHict en agitur de vickoꝛia xpĩ q ſuoꝛu cõtra dyabolũ erg tempta tiones nõ humano auxilio ß diuio / Vñ p mo ꝓpheta deſcrbit fidẽ tem in ſolo deo / oino pꝛotectiõe dei vallatu· Decũdo ditit victoeẽ xp̃m in elo leuatum a nullo poſſe contin gi/a ab oi malo liberari · ibi Cadẽt a latere tuo mille⸗Tercio inducit V ba dei ecciam oſolantis ibi · Qm̃ ĩ me ſperaut Dit enĩ deſenſionẽ/a i Vi habitat⸗Titul⸗ ⸗ Taues laus dauid / id ẽ xpi Eſt at fſuturo pꝛemia ei ꝓmittit·ideo hũe pſalmũ ctidie canit eccia/ ad reſiſte? tra dyaboli tẽptamẽta· Onũ ? ęfiten Titul Pſal Vmd atici in die ſabbati. Tri Iplex ẽ ſabbatũ / ſciz tẽ pis⸗ cctoeis 7 eterni tatis Sabbatum tpis ẽ ſeptima dies ſeptimane qua deus tequieuit ab ope- Dabbatum pectoꝛis eſt tranquillitas mentis 2 conſcientie· Dabbatum eternitatis dDu eſt requies eterne vite De duobue⸗ vltimis hit agitur-· // Vnde mo net hie pꝛopheta. vt hit agẽtes ſab batum mentis libenter laboeemus pꝛo ſabbato eternitatie // Ct pꝛi mo dict quomodo bonus ĩipertur batus agit ſabbatum mentis / ſent tne dei nun det 11 1¹ ſe⸗ ens omĩia agi a dro'guod nõ nouit ſtuttz⸗ Secũdo aſſent malos peritu / vt metus ſit eterb. ibi· Tut ex cen „CTercio dicit iuſtos floꝛere⸗ vt hat ꝓmiſſione deuou gaudeat ibi⸗ Juſt vt palma Oming regnauit deoꝛẽ in ut Titulg Zaus catici da ud in die an ſabbatum ge ſuatn eſt terra In ſexto die ad lit terã nõ legitur terra fũdata; ß hoc miſtie dicitur qꝛ ſiait ſexto die fecit de hoiẽm/ ita ſexta etate ſchi/ quã ſext dies ſignificat de veit hoĩem re ſoꝛ mare/⁊ tũt ſpuakter fudata ẽ te rra/ cu hõ de terra H ſidei v tute füdatzẽ⸗ 2 de hot * e laus cãtici huizpi dauid id xpõ / q ſexto die qͥ ẽ an ſabbatũ · id ẽ ſexta etate ſecu li hoiem reſoꝛ mãdo ſtabiltter füda uit Monet ergo pſalm iſte ad lau dem dei . et hot ex multiplici rone⸗ Pꝛimo laudatur a pulcheitudine . . Seũdo a foꝛtitudine ibi./ Indutg Terco ab oxib/ ibi . Eteni · Quar to a poteſtate · ibi. P arata⸗ Quito a laudib vniuerſitatis. ibi· Eleua uerunt. Vexto a veritate deõy ibi⸗ Teſtimonia⸗ Deptimo⸗ a laude do mus ibi. Domũ tua⸗ Merito ergo pſalmꝰ iſte laude plenꝰ/ pzꝛim can tatur in matutinis laudib NEus vltionũ⸗Titulg Pfal mus dauid quarta ſabbati Pflalm?iſte dauid Pphete hiate quar ta ſabbati/ id ages de patitia ſcõꝝ / qᷣ ſignificãtur ꝑ lumi nana alli / illa die ſacta monet noe ad patientialne murmutem⸗ cõtrg deũ gqꝛ ab eo ſ⸗ pe datur bona ma lus: a mala bonis Et po aſſumẽe quermoniam infirmoeũ cõtra deũ murmurantiũ air pœsοεglantur/ p̃mittit vnde ſanẽtur VDetũdo glra blaſphemos inuehit / oſtendẽs deũ ſcie het 7 aurare ibi⸗ Intelligite⸗ Terao dicit g mala mundt per ini quos fiũt iuſtis / vt cõpũcti clament deu⸗ ibi. Quis gfurget Emte exultemues Titulus Zaus caãtia dauid Laus iſta ntici / id eſt deuotionis et hylanieatis fit i ip̃i dauid / id eſt xpõ⸗ p cui gram intramg ad requiẽ 11 Vñ pſalmo iſte monet deu deuote hylariter laudare⸗ Et pꝛimo pzo pheta laudes xpi deſcribes iuideee in uitat / quos puidebat poſſe reſiſte re xpõ Decundo ipe xp̃ᷣs monet eoſ dem ne obdurentur ibi · NMolite ob durare wꝛda veſtra Antate domino Titulus „ pſalmus dauid quando do mus edificabatur poſt cap tiuitatem Per illam teedifſicntione poſt babilani am deſtruckiouẽ / intel ligitur ſpualis reedifiatio templi n dyabolo per peœm ſubuerſi / id eſt ho minis a enſto reparati· De qua teediſicatione et non de illa materi ali tractat hit pſalmus agens de v troq; xpꝛ iſti æduentu/ monẽs ad eius laudem· // Et pꝛimo loqui tur ad pzꝛelatos vt ipſi cantent ã nuncient omnibus · Deando loqui turxr ad ſubdito gibi⸗ Afferte domi no⸗ ra Citulg VBſalmq dauid ißi qan terra eig reſtituta eſt ci⸗ DNit cgitur quo moetuo ablalon! qui viuens pꝛem ſuu pſequebatur dauid in pac regnauit . ei reltitu ta e terra ſua. De quo tñ hic no agi tur ß de ſigniſicato Oauid en ſignn ficat xp̃m/ quem abſalõ/ id eſt popu lus iudaycus ſeait eſt .· H reltituta eſt ei terra ſua / qn caro eig reſurrexit poſt qua reſurtecionẽ omia que hit cantantur facta ſunt // Et E iſte pſalm de pzꝛimo aduentu xpi quo mud liberat? eſt. de quo monet ad exultationẽ. Dñ pꝛimo deſenbit v tutes dñi oſtendens oia ei teſtituta ga inde arguit ydolatras · Secũdo oſecutio interrupat:bi Audiuit Antate dno Citul Pſaim⸗ dauid Pſalm iſte de vtroq⸗ adue adagit / in monẽs ad laudẽ et exultationẽ // Et pꝛzumo agit de oſtẽtõe ſaluatricis dextere Decuũdo dicit oꝛibg modis laudandu eſſe 2 a nücandum⸗ ibi/ Jubilate doeo Ominqtegnauit ire ſcãtur populi Citul· p̃s dauid⸗ NHic agit de potentia reg no xpi/monens vt xp̃m tanqᷓ; deũ adoremg a velut regẽ exaltem2 // Et pꝛimo oñdit eũ regnatem⸗ q mũcz repugnet / altum ſup oẽs; vñ ei ædere monet · Detudo monet eü a dorari / qꝛ patres atiqui ſuerut eig⸗ id eſt ſeruicrut ei⸗ ibi⸗ Cxaltate dñz Bbnate deo⸗ Titulus Pſalmd in ſeſſione. Duplex eſt gſeſſio / vna lau O min regnauit exultet ter dis / alla trimie . Pꝛima ? ꝑfectceũ ecida peroeu / de vtraqʒ hit a gitur“ / Et pꝛimo perfecis pz1 mũ gen pfeſſionis / id eſt laudẽ in dicit · Vecudo intraturis id incipi entibg indict ſecudũ gend gfeſlioĩs Pp οα ũ ibi⸗ Introĩte poetas „N3 ſerioꝛ dia indiciũ . Titu lus Pſalm ipi dauid Pfal uus iſte attnbuitur ii. da xpv/ agens de mia 27 udi ao⸗ mones bona appetere et mala rẽnuere / Et pꝛimo de mĩa iu diao Jnonit · Decudo exponit que ſit via imaculata:ibi-· Perabulaba Terco dieit quis ſit finis maloꝛũ⸗ ibi In matutino Omie exaudi ozonẽ mea⸗ iaretur a in conſpechu dñi eſt. qui Jpter nos paup ſact? eſt in ſoꝛ ma ſerui / cũ dines eſſet apud de um. Mui ecia pauꝑ eſt in mẽbꝛie⸗ quos in ſe tranſfigurans in eoꝛũ ꝑ ſona hit oꝛat pſonam penitiis q; ter pziſtinũ ſtatũ anxiati a reſtitui petentis aſſumẽs / / Monet ergo pſalm ors ſua aduertere miſeria⸗ dei petere miam Et pzimo poni tur captatio depꝛecatiua Decundo flebil narratio⸗ ibi Quia deſeẽ Ter cio ſubditur certitudo ipetradi veni am ibi Tu at Quarto ptꝰ certitudi ns venie dicit ꝙ de ſula bꝛ euitate ad nitatẽ traſeat⸗ ibi . Et rñdit ei⸗ eEne dit aſa mea domino· Ti Otul, Pſol mꝰ? ipĩ dðid ẽ xpõ Poſt p̃as pquꝑis ſequũtur p̃ᷣonia Titulue o?o pauꝑio tu ax wi de n ei⸗ gaudentis⸗Et pꝛimoqpheta ꝑ ſua bñſicia a deo ollata hoetat᷑ bñdic re deum/· Decudo ꝑ ea que atiquie Atulit poſtene ollaturus eſt. ibi⸗ Faaẽcs miam dñs ⁊ iundiciũ oĩb⸗ CTerao ꝑ cœleſtes et oẽs alias crea turas monet bñdicere deu/ ibi · Dñ dicite dño⸗ Et loquitur qꝓha gene raliter in ꝑꝓſona aunuſqʒ uiſti aiam ſuqꝗ ſedðᷣm vim ſuꝑios ad bened!c dum exhoetätte lus p̃e dauid. Pſalmiſte lauds/ doct bñdicre deũ por elu terram oẽm oenatũ eoꝝ Dʒ p hec viſib: lia mũdi / intelligere et on templari poſſumꝰ ĩuiſ bilia dei Pꝛiu mo ergo monet deũ bñdicere p cre aturas ſuas · Secñdo dicit quo ecci am ꝑ mare ſeculi deus traduat ad poæti vite ibi · Hot mare Tercio p mittit ſe ſemp ſtatup dño; ibi Ca cabo dño⸗ Iſte eſt p m vigiti pſalmo Nuũ in quibꝰ magnalia dei eig bnſicia narrantur · Quibg ide 0 pmittit᷑ titul alla / a i interp̃tatur laudate deũn / Hic ergo plſalmꝰ monet ad laudẽ dei· Ct pmo amo net ſemẽ abꝛahe / ĩ id eſt filios Pmiſ ſionis ptinẽtes ad hereditatẽ teſta mẽti eterni vt ipſum deu tanq; he reditatem eligant.? gratis/ 2 no li auo extra eũ wolant. ⁊ hot facãt laudantes iuocantes et anuciates / net in ſua ſed in eig gla⸗ p fidem be ne opantes ᷓ̊ gaudentes/ caritate Enedit aia meadñnd Titu ſicit p̃ades monet ad dei Onfitemi dño Titulq alla feruẽtes⸗Nũt enĩ interioꝛẽ inteller tum extenioea pme partis huiꝰ pſal mi vba reſonat. Secũdo ad puulo rum oꝛda nutrienda in fide robo randa gonit de fide patriartharuů 7 de Pmlione dei / vt nos ſim ſe mẽ illoꝛũ nõ ſolũ ex iudeis / F ecã ex gentib eibi⸗ Memẽtote · Tercio docet que ſubſidia tpab vite pſtitit deus patnbz⸗ filijs eoꝛuũ/nõ ſolum carnal bo ; ſpualibo / vt nõ hys he reant / ad bonu eternu referant qdð faciut. ſi hijs allecti iuſtifintiones lege dei re qu irut/ibi Tũ eſſeẽt nu mero bꝛeui Quarto narrat quo ſac tum eſt vt tranſicet de regno ad reg nũ. ibi· Et vocauit Nuito narratis bꝛeuiter hus qᷓ iĩ egypto geſta ſut di rit quo firmauit populi ſuũ ſuꝑ ini mics ſuos-ibis Et auxit⸗ Herto narratis malis que deg intulit iimi tis 7 quib bonistꝑalibꝗ iſrahelitae ſpuit ſubdit. vt hijs adiuti legẽ dei gquerant ibi· Et eduxit · Onfite mi dñno Titu l Al leluya alla Deðm iheroni müů vbicũqʒ duo alla pſeri butur pſatmo / vnu ad finẽ pꝛ ioeis pſalmi / ⁊ alten ad ſequẽtẽ pꝑtinet cui D dUat taſſyodoeꝰ? Dz ſcðm au guſtinũ vbi bisponitur alleluya ad eüdem pertinet pſalmu et ad ma iorem fit laudis expꝛ eſſionem/ ſicut cum dominus ditit in euangelio a men amen / hot fit ad expꝛimendũ maioeem rei eertitudinem / Mo net autem iſte pſalmus ad geminã wonfeſſionem / ſciliet l audis et pecea tozum⸗ Et pꝛimo hebꝛeus in alius —M r Eſona loquitur ꝓpha / wlicta patrũ Pfſidia ad miam dei conuerſus / ſua det alijs ad eadẽ miam wnuerti / o rans vt populo bñplacito ſoaẽtur⸗ qui erat in aduentu xpi ggregadus Secundo peca patrũ qui in egypto peccauerüt gmemoꝛat:quos tñ do ming lberauit/ ibi· Peccnum⸗ Ter gao diait pœa que pt exitũ fecerut⸗ ibi · Cito ſeerut · Quarto alia pea enumerat de quib pꝑ phineem ditit placatũ deu. ibi Pzo nichilo habu erut Quĩto agit de aquagtradcioĩs q de iĩmolatione filioꝛu⸗ vnde vehe motlus iratg de/ tñ poſtea mi ſertg/ ibi. Et irritauerut· Dexto ñ miur qð ſutuꝝ videt / ſcz vt eccia de orbus gentibg ogregetur / 1 laudes eternas cãtet ibi · SHaluos ſact dñe NOnſfitemĩ dñno Citul alla dei miaʒ does qᷣd ſumg p nos ſcz ĩſirmi a mali.⁊a qᷓd ꝑ mĩaʒ dei⸗ſciz boni a filij dei⸗ vbi gteritur hominis ſuperbia / 2 gloꝛificat dei gracia que de quatuoe temptationi bus liberat / que inferus deſcribun tur⸗ de quibus p nos ſiberari non valemus, // Et pꝛimo monet te demptos ad oſeſſionem et laudem Hecundo ponit pzꝛimã tem ptatio nem que eſt erroe / vbi eſt 2 fames id eſt deſiderium curioſum vibi · Er rauerut. Tercio ponit ſetũda tepta tion? que eſt difficultas vincẽdaru cocupiſcentiaru⸗ibi Sedentes in te neb:is⸗ Quarto ponit tercia temp tationem / que eſt te diũ benefariẽ di ibi · Omnem eſcam ꝛc Quito pa alla⸗Vic pſalm⸗ comẽedat nit quartã temptatlonẽ que eſt tẽ peſtas ſe auli quaciene ecciam / tur bans rectoꝛem ibi · Qui deſcẽdunt Sexto cõmendat eciam que inter iſta ꝑ gracia ſalua facta eſt · ibi· Po ſuit flumĩa · Deptimo agit de hereti ris: quibꝰ deſtructis erigitux ecia⸗ Aratũ oꝛ meu Titulg Cã cũ pſalmi ip̃i dauid / id eſt xpõ· Hit agitur de xpi hu militate ſcð m hoiẽm a de eig alt tudine ſeðm diuinitatem· Vñ mo nemur vt xp̃m deu et hominẽ tre dam? // Et pzꝛimo xpũs deo pa tri gracas agit / qr ſuſcipiens paſſio nem veſurrexit in gloꝛla · Secundo dicit que ſalg ſit fucta omni terte ſu per qua ẽ gla dñiibi. Vt libectur Eus laudẽ mea⸗ Titulus in finẽ p̃s dauid · Dic eſſe onditur ghetia de xpõ et eig paſſiõe · ꝑ hoe að in actib aplẽꝝ petrusdicit de iuda qd hic legitur⸗ ep̃atum eig atepiet alter·// Mo net ergo pſalm uide maliciã decli nare·a xpi humilitatem imitaĩ Et introdudtur xpũs ſcᷣm q homo ad pꝛem oꝛans / inttepado indeos qui reddut mala ꝓ bonis· Secũdo recipiẽt/ ibi Conſtitue Tercio pᷣat᷑ vt teſu rreckionẽ oſequatur/q timiti dedeals/ ihi· Et tu dñe dauid Patet vt ſuß · Pfal mus iſte agit de duab na aurd xpꝛiſto · ſciliet de inernatio ne 2 oĩpotẽti diuinitate xpꝛiſti / qphetat que mali pꝛo ſua ĩpietate ihe mo R topt aſ do ECEt pmo teſert gpha vba pꝛis de ſi lio ĩ q̃b natura diuinitatis a huani tatis xp̃i ſimul exponit᷑. Stðo pꝛ aliquaten indimt natura diuinita tis · ibi Tecũ pꝛinapiũCercio ꝗpha agit de humilitate xp̃i: ibi Jurd uit do minꝰ/ NOnfitebor tibi dñe · Titulg Alleluya Pſalmꝰ iſte mo Et p̃ mo populꝰ fidelis ſe dicit confi teri in ongregatione iuſtoꝝ vbi eſte terna laus Dcdo ditit fideles ſpua b munete ſaciatos/ ꝓmittens aduẽ tum xp̃i · ibi · Memoeia⸗ Tercio eoſ dem tedemptos afſerit/a nouũ trſta mentũ manſurũ · ibi⸗ Redemptionẽ — teuerſionis aggei et zacha rie· Hij duo gphete longe poſt dauid ſuerut / qui de tenouatio ne tepli ꝓphetaueruũt. de qua tñ tee dificaltone materiali hit nõ agit· de ſpüali quã ipi in illa figurar itel lexerũt/ et ꝓ iſto ſpũali magna hy laritate deũ laudauerũt deo iſte ti tulus noĩa eoꝝ cõtinet / nõ quia hũc pſalmũ cõſcripſerint/ſ qꝛ hat ſpũa lem templi reꝑationè / de qua hit a gitur / aim exultatione p̃uiderũt ſcz reuerſionẽ populi xp̃iani / que in re uerſione populi iudaiti figurabatur / Et pmo monet ꝓpheta qd fac at btus vir/ 71 quanta bona gra dei mereat᷑ · Stdo agit de aduetu dñi / p quẽ hoĩes beati ſunt ibi · Cxoꝛtũ eſt.Tercio vero ĩpijs aduerſa Pue K net ad cõſeſſionem laudis⸗. Catus vir Titul Allelupa ò — — Audate pueri Titulg Alla Pſalmueiſte ſieut ſuperioꝛ monet ad laudẽ / Et p* ꝓpheta monet deuotosvt laudẽt iu giter 2 vbiqʒ ̃dicẽt Stdo ipße facit q aliog monet ibi Quis ſiait dñes IN exitu iſe Titulus Alla Hiit laudat᷑ deg ex miacuk ãtuiqs ꝗᷓ erãt figute ſuturoꝝ in ꝓplo xpiano // Et Zodicit ꝓphe ta q̊ mira dedit deg hebꝛeis ĩ figua / et xpianis in ſpũ⸗ Stcdo ĩterrogat quate het ſaca ſüt/ ibi Quid ẽ ubi⸗ Tercio ĩania ſimulatra gẽtiũ repꝛo bat ⁊ rel gionẽ dei mẽ dat ibi Si mulacra gentun Alexi qm̃ Titulꝰ Alla.i.lau date deun Iſte pſalme fide liũ cõſolatio cõtra doloees ſe — culi:ĩ quo loqair ꝗpheta tq; ouis ꝗᷓ errauerit / humerbpij paſiorbé ad gre gẽe repoꝛ tata / Et pꝰ quaſi de fo uea peœoꝝ libeatget ĩ petra oſtitutg gras agit qꝛ exaudit atra oĩa Picula inuocaſſe ſe dicit · Vtdo iterũ tla mat⸗vt libeatg ad requiẽ veniat⸗ * ibi O dñe UNedidi gyter qs locutg ſũ Ti tulg Alla Hoc laudis grue p̃titulat᷑ iſte pſalmꝰ quia in pſona martirũ /q ofeſſioẽ viguerut monet ad gfitẽ dã x̃i laudẽ // Et poome moat bñficia dei quon pmũu ponit xpĩ fidẽ ſcm fidei ꝓfeſſionẽ /qb ad iũgit paſſioniscalieæ Dt8So pcludit martirij paſſionẽ ſuſtineri pꝛopter fidei xpꝛiſti et ee ventatem/qꝛ ſczʒ eſt ſeru xpĩ æa filig anclle ſue / id ẽ et cleſie xpiane/ibi O dñe quia les non reapit ideo eſt oĩm pzimʒ athonus id eſt ſine diuiſione⸗ ſed tan men omẽs cõpendio ſue locutionis ſupat Et eſt mira variatio contra te dium / ſalutaria dieere modo paucie modo late // Monet aũt non ſolũ udeos ſed omẽs gentes ad laudẽ⸗ loquens in ꝑſona martirui VOnſite mini dñoC itul Al leluya Pſalm iſte eſt de p mo adustu / monẽs ad lau dem El pmo fidelis populꝰ pexca tis ſolutus / monet oẽs dñno cnſiteri Et quia ꝑ dei miam auditus eſt in tribulatione hoiem diei non eſſe ti menduũ VOtdðo ſolo deo diat eſſe fi dendu ibi⸗· DHonũ eſi oonfidere· Ter rio poꝛtas iheruſalem ſibi cupit ape riri ibi Aperite· Quarto frequẽtari atria dñi ſuadet / de aduẽtu xp̃i gau dens ⸗ibi Henedictus qui venit ) lupa aleph⸗ Dicut dicit au Sguſting / omis noe alis dot trina eſt ſuauis In qua hir pſalm us eminet⸗ et quaſi ſol pleni luminis meridiano caloee ſeruens / totus mo rali dul dine reſplendet. Et vt am bpzoſius ait ꝑ litteras hebzei alpha bett digeſtg eſt. vt ſicut puen ĩ pmie litteris vſum diſcendi ſumũut⸗ itn et nos huiuſmodi elementis vſum vi uendi vſqz ad maturitate diſcamus Singulis aut litteris verſus octoni ſubiciutur/ ita vt ab vna littera ocko verſus intipiant // In hot autem Audate dñm Tiaulus Alle— luya id 7 laudate den Pſal⸗ mus iſte ꝓ ſua bꝛeuitate ꝑp Cati imaculati Titul Alle pſalmo tot ſunt detonari quot ele menta apud hebꝛeos / ſc; xxij ſin guli octonarij p omẽe verſus ſuoæz a ſinguls incipiũt elementis / qð in tranſlatione ſeruari non potuit Per gqð inuit ꝙ ſunt hit elementa ſcole xrxpi/ æ omni moda doctrina et pfer tn ad beatitudinẽ · Cuig dottrine ꝑp tas congruis interptationibg nomi nũ elementon deſignatur vt auguſ tnus aſſerit Et teſte aſſiodoro ip̃e octonarig in ſingulis d. ſtinttioni b inuit /ꝙ vnaqueqʒ pars pfetta eſt ſuffict / vt ſi quis ea ſeruet ĩ vita ſep tem dierum / perueniat ad ottaua te ſurrectionis / vel circaciſionẽ ooꝛdis habeat⸗ quã ottonarius ſigni ſicat⸗ Huiq ergo totius pſalmi titulus eſt alleluya id laus dei⸗quia in eo ve re deus laudatur · Ded pmi octona rij ſpecalis titul? eſt aleph· que eſt pꝛzima littera / et interp̃tatur doctri na⸗in quo ſigni ficatur / ſequẽtes ver ſus plenos eſſe dottrine⸗ Et quia iſ ter octonarus eſt quaſi pꝛologus to tius pſalmi⸗ bꝛeuiter tangens que in ſequẽtibꝰ ottonarijs cõtinentur⸗ ideo ei congrue pſcribitur aleph / id eſt doctrina/ qð eſt cõtinue toti pſal mo dottrina redolenti- Vuig ergo pſalmi tot ſunt ꝑtes quot ſunt litte reen in hat pꝛima ꝑte loq̃tur thoe 2 ſanttozum totus / a pzimo iuſto vß ad vltimu docens cum diuerſi di uerſa querant quibus ſint beati · hic vera via oltenditur / qua ad beatitu inem peruenitur D quo owꝛ rigit Heth⸗ In pꝛi ma littera viam beatitudinie expoſuit. in qua Peatur ſe auſtodin⸗ In hac temp conuerſionis aperit/ quo potiſſime a onſuſione fluxe eta tis / ad deuũ quis cuern debet Vnde cogrue huic octonario mittitur lit tera beth. que interptatur wonſufio⸗ quia hit oſtendit hoĩem a onſuſioẽ id eſt lapſi pecatoꝝ libeari P* obſer uantiam p̃eptozum. I pſe en quaſi coſulus de erroee et laſcinia! fluxe e taus iam iuuenis ſobꝛia mote deſi derat quo viam wꝛngat / guo erubeſ Eda deponat / et plenam! lit extatis viam aſſumat direns⸗ In quo czri git ado leſcẽc viam ſua? 7d ẽ pꝛa uam petcati onſuetudinem 1. Etribue ſeruo tuo Gimel⸗ In hac tercia littera huma nam indigentia oſtendit; gram ðdei contra eam poſcit Gimel ei interpꝛetatur retnbutio ˖ Mit aũt contra multipliem indigentiã· mul uipliciter guaciã tribui pett· Dixerat ſupza) n quo wꝛrigit ꝛ deinde ſub iunxit In cuſto diendo ſermonee tu oa Nut vt id faciat petit auxilium Dheſit Delech n hac quar ta littera dicit ſe wꝛpali ne eſſitate conſtricum Delech — J interpzetatur timoꝛ?:a eciã nati uitas/ Timet ergo ex wꝛ ruptbili wꝛ pe qð a natiuitate et a radio pzꝛi mi parentis aggrauat! aĩam / relabi ad pꝛioeẽ perrati vitam. Nic vero oſteditur ꝙ lex ſidei timente relabi oonſoꝛtat ad omia ei ſuffict 3pſe ergo timens ait Adheſit / ſeliet per cõſenſum Anima mea pauimento⸗ id eſt ꝛEi vel terrenis⸗? quel ſunt cal canda velut pauimentu⸗ ß Tu dñe viuifica me, vt in elo ſit mene mea Egẽ pone He In hat quin ta littera patur xpᷣo vemẽ te ſibi qui veterem tenuit / nouam legem onſtitui Et quia per eam veru eſſe a vere viuere habet⸗ ideo huit octonario coongrue mittt tur littera he que interpꝛetatur eſſe vel viueteras vere nõ habetur niſi ĩ xp̃ᷣo Z in eig ege T veniat Vau In hat ſex ta littera pꝛecatur vt ſalua ꝛ veniat⸗ qui eſt mia pec ctozuũ vita fideliu⸗ vt imiwo cõ ſundat lege pꝛoficat / id eſt ſitoe pzofiœre ſaciat⸗ et quia digne peten ubus ſemp pꝛeſens adeſt 1p̃e ideo hit ᷣmittitur littera vau⸗ que ĩterñ ent᷑ ipſe vel ille / id ẽ ſaluatoꝛ xp̃e ꝗ adhut loquẽtibg nob / diet ego aſſu Emoe elto zay⸗Jr n hat ſep tima littera agit de ſpe P miſſionũ dei / aue fatit om de tolerar Et quia ſpes eſt non de pꝛeſe ntibg ß̊ de futuris⸗ideo cõgrue hit pPꝛetitulatur littera zay⸗ que iterp̃tatur hut / vel dut te· quia hit agit de ſpe que ad ſutura tendit Muaſi! ditat Hut tende hut dirge iter tuũ / quo voet te vbu dei / ſe; ad wleſté eterna glaz. Feſtinas ergo illuc ĩgredi dicit emoꝛ⸗ eſto vbi tui ivtito da qð pmiſiſti, in quo mithi ſpem dediſti *) Oꝛ tio mea Heth In hat octa ua littera faciem dommi vide E optat · ideo pzemittitur lra heth⸗ que interpꝛetatur pauoe⸗aintelligi tur non pauoe recpiendi / ſed ſollici tudo acqꝛ ẽdi illud bonũ qð ſperat Oni tate m feaſti Thetht in han noua littera gracias a cenuam habere / tollit triſticia2 pꝛeſ tat in tribulationibꝰꝗ iocunditatem⸗ 1i5 hit bñ pᷣſenbit lrã thetht · que iter p̃tatur bonũ vl excluſio./ qꝛ hic de paci tia agit que excludit triſticiã et facit bonuæ leticia ĩ aduerſis de qua dicit Honi tatẽ feciſti ·i · iocudũ ſuaui tntem Cuũ ſeruo tuo. qui pus ſerui Anus tue Joth in hac deri te lequ dei mandatoꝛũ / vt vera vitaà fruatur⸗ qua qu a nemo habere valet niſi peccata oonfitrat⸗ qð maxime fit in aduerſis⸗ ideo p ſcribitur littera iothe que interpꝛeta tur cõſeſſio vel deſolatio Citius enĩ nſitentur qui in aduerſis deſolan tur/ quia ĩ pſperis anim fit elatioꝛ tera peregrinus huig mudit rat⸗Et quia in hat expecatione laſ ſatus eſt ex deſideri dilatione ideo pmitti ur lrã caph⸗ que interpᷣtatur inairuatus⸗qꝛ feſſus lõga milicia cu pit diſſolui Dñ dict aiam ſuam de tendendo in ſalutare ſuuumkł· Neternuũ dñe Lamech In hac rxij littera Vtutẽ dei et Raa deſenbit· dins cm Ptitit deo de humiliatione et pacdenta ſua-Et quia humſlem pa ebat timoee pene / nüt amoee uſticc ma littera petit ſibi dani in Cfeat Caph In hac xi· lit aduentu dni nimis deſide feäſſe id eſt laſſata ſuiſſe expectãdo poꝛalia finiri ſed non mandata dei Et quia her mandaa diligenter in telli genda indaganda ſunt. ideo hie bñ p̃mittitur lrã lamech⸗ que ĩ terp at᷑ coe / vel ſeruo / vl wꝛ ſeruitu tis· qꝛ het madata / oꝛde fideli a hu mihl? ſollicte ſeriuẽte / obſeruada ſũt Vomodo dilexi Men/ In hac xiij· httea lo quitur vir iuſt qui in meditatione le ge a euãgel ij pfecit: dies ſe ſup ſe ni es intellexiſſe/ a ideo ſcripturas elſe ſibi dules ſup mel Et qꝛ hot ẽ ei ꝑ caritatẽ · ideo hit bñ p̃mittit᷑ lxã men⸗ q̃ interp̃tat᷑ viſcera vel ex ip ſis: q;ꝛ hic agit de canitate que ẽ ex ip̃io viſcenbg vl medulk ſpualib⸗ p quas itelligit᷑ multiplex dilectio / der ſcz à ꝓximi quã lex dei p̃cipit/2 in qua cõſiſtit plena obſeruatia diui noꝝ madatoꝛzuũu BHVorna pedibus Num In Oitellexiſſe ſeruaſſe dixit lu mẽ vbi id ẽ xp̃i pedibo ſuis / d ẽ af ſectioibg metis irradiate gaudet · ex deſideno retributionẽ petes a aſaz de huilitate uamẽdas Hit eni agit de huilitate⸗qꝛ ĩiau boni et pfectio nẽ xpo attribuit 36 hit mittit᷑ lrã num . que iterp̃tat vnit⸗ / vel paſcu a eon-ixp̃s qͥ ẽ ſingular adiutoz 4 paſcua aĩaꝝ · de ꝗ ti; de vnigeni o der vbo / eterni lumĩs claritate hic agit/ Ip̃e eni ẽ luerna lumẽ et verbum . In hac xv. lrã agit de odio ii gqguozum / qui legi dei aduerſantur hat xiiij lra q̃ ſuß madata Aiquos odio habui Hameth Eta mm met mar men tuo i Um. wun Atten ſchr tlial dunt due din i del dein Et quia diligẽs mutela habeda eſt in odio iniquarũ æ amoee diligedo rum⸗ ideo hit pꝛemittitur littera ſa mech / que interptatur audi vel fir mamentü. quia nemo habet firma mentũ dilectionis / qui non audit in tus ſpualiter aunbus mentis / quid⸗ 2 quo diligere debeat deo miſtert um notat eſſe að dicurus eſt / qui lex tozem ad auditũ vocat Quaſi dicat Attente audiendu eſt Inquos odio habui⸗,Vt intellgatur odiendi non quia homines / H quia iniqui⸗qð in dimtur cũ ſubditur Et legem tuam dilexi Ac ſi dieret Mon naturam o diui in hoĩbus iniquis / ſed malꝛaa qua cotrarij ſunt legi tue qua duexi Ea indicium Aimn⸗ In hac vi· littera qui ſupꝛa dixit ſe odio habere im quos· hic petit aduentũ xpi:quia tempq eſt ſu perboos deſtrui⸗Et quia tunc vigila dum eſt et ſagaciter agendu oontra fidei xpᷣiane aduerſarios · ideo hic mittitur littera ain/que interpꝛeta tur oculus vel fons·/ qꝛ ocil ſcðm qð bene vel male pꝛeuidet / fons 7 oeigo bonc vel male actionis / vi te vel moꝛtis Irabilia Phe In hac xvij⸗ ittera dicit ſe os aparuiſſe attraxiſſe ſpiritum vt eig audiatur deatio⸗ a ploeaſſe quia na eſt a indeis lex aiſtodita · Vnde hie bene ̃mittitur littera phe⸗que iter ptatur errauit · quia hicodolet hüs / qui a via veritatis errando calupni antur legem quibus pꝛoponit quũo ſcrutatur legis teſtimomia etqualẽ intellechũ habet in ea⸗ Dicaut autem in tren e iheremias ſub hat littera la enmabilius exadiũ ſue geẽtis ploꝛa bat. ſit dolet hit dauid errozem po puli · ſed non deſperans quia expec tat aduentũ xpi- quius pñitiam op tat diæns · Nauẽ tuam illumina ſtus es domine· Hade In hac xviij littera iudiaa dei laudat? eloquia ignita veneratur / petens intellectũ vn vi uat ſeq; cõſoleturideo bene pꝛremit titur littera ſadeque ĩterpzetatur ꝰ ſolatio/ qui enĩ ſupꝛa triſtis de erro re lactrimas effundebat / hit ſe coſola tur e iuſticiam dei qua hic comẽ dat NVZJamaui CophIn hac xix· littera iuſtificntiones dei ſe pꝛomittit exquitere- Ct qꝛ quato quis magis vult bonis inſiſte ix- tanto plus eũ dyabolus onatur ſeducere⸗ oontra qð opus eſt ad deũ tlamare ? deo pt? erroꝛem/ accepta uperius conſolatione iſte oncluſue Penue aſherd / hit ciamat ſcudioſus Vnde bene pꝛemittitur littera ooph⸗ que terpꝛetatur oncluſio vel aſpic/ q idem eſt in ſenſu. quia ocluſus debet ſe crtuſpicre et cauſam periuli vel auguſtie ſue / non diſſimulare ideo oꝛοε âε da & medicina⸗ 2 ad eũ Ide huilitate Res. In hae xxlxa petit iuſifican Et a⸗ lemo iuſtifiat niſi p huſli tlamado eſt q poteſt ſanate tutt · iõ hit p̃mittit᷑ lrã res ꝗᷓ interp tat᷑ caput / vel p matꝰ/ ꝑ qð ſignas humilitas qᷓ eſt velut caput q tenẽs pmatũ virtutum / de qua hit agitur Kin ipes Din/In har vire ſimaß ma littera / qui ſupꝛa hu militate deo obtulit / hie matas ſibi diet pſecutiones / quib canq; emplaſtris vulnera pœozum citanar⸗ ideo hit bene pꝛemittitur littera ſin/ que iterp̃tatur ſupꝛa vul nus / quaſi emplaſtrũ / vulng ergo e vpcœm/ſuꝑ vulnꝗ tnbulatio⸗ Ppꝛopin quet Tau In hat vltima littera xp̃ᷣo appꝛoxi mare deſideat / ̃ans vt ve niat a ouẽ ꝓꝑditam reuoct Et quia expus veniens / ab erroꝛe ad patnaã teduxit umationem eterne bea titudinis gtulit/ideo huic octconano pmittitur littera tau· que iterpꝛeta tur errauit vel onſuümauit ſeu coſir mauit / quia hit olim ſe erraſſe diat. ſed modo a pio paſtoee ad patriam educktu 2 Aſumata beatitudinis gra onfirmatum lius Canticũ graduũn· / Muindecim gradꝰ? erant ꝗᷣ bus aſcendebatur iĩ templũ ſalomo nis , qð fuit figura eleſtis templi/ ad qð eca quindecim gradibg ſpuũa Uibus aſcenditur Eſt eni hic aſcenſy ſpüalis / qui fit non peduũ paſſib⸗ 5 Pmotione affectuu; vt de virtute in virtutẽ aſcendatur⸗ vbi caritas mo⸗ uet pedem id 7 affectionem deoqʒ quato plus quis diligit / tütomagis aſcendit/ pꝛopter qð cõgrue pꝛepo nitur titulg / cantica graduu id ẽ mẽ tis exultatio de aſcenſu ſpuali ad e terna // Aſcẽdens ergo hit loqui aur Hz videndu eſt quis aſcendat· 27 vbi.a vndt⸗ in quid aſcendat 2 qué Quis? Vir iuſtus Vb'i fit a qnſus? In oꝛde Vñ alibi Aſcenſio N D dum tribulater⸗Titu 2* nes in wꝛde ſuo diſpoſuit Vnde aſ cendit? Acoualle ploꝛatiols In qd? In illud qs oallus non vidit / net in onꝛ hois aſcendit Per quẽ aſcẽdit? Per vbu inarnatum gað deſcedit / vt p ip̃m aſcenderem Dit eni deſ cndit ad te. vt maneret in ſe Veſcẽ dit ad te / vt fieret tibi couallis ploꝛa tionis/ manſit ĩ ſe / vt eſſet tbi mões ad qus aſcenderes Ab exẽplo ergo humiliationiseig / aſcendatur ad al tltudinem diuinitatis ipfius // Pꝛimd ergo grad? huig aſcenſionis ?/a malis ſeculi exie vniuerſe va ni tati tenũciare⸗a quo hic mnapit· ⁊ inde quibuſdaã gra dibg meritoꝛum ad pfeckam aritatem puenit / que ſũmo gradu lotata eſt / Pꝛzimo igitur iuſtꝗ aſcendere incipiẽs a exite volens de mals ſeculi quibus pmi turx/quia multos inuenit obliſtentes clamat ad dñm a linguis eoꝝ pe iit liberan Hecũdo de pmixtione æ chabitatlone maloꝝ cõ queritux/ ibi Euaui Tiallus Cantiam gradun⸗ Nit a in infenoei —aus pſalmis ſicut idem elt Atul9 . ſic eadem intentio · ſcliet mo netre ad aſcenſum · et exultare de aſ enſu / id eſt pꝛofectu ſp irituali · Aſ cendetre enim eſt / in deum per cari tatem pꝛofiœte Hecudus itaqʒ gra dz petere diuina deſenſionẽ / aii nil poſſe obuiare mõſtrat Qu bñ p̃miſ lum giadi ſeqtur Lui eĩ de müda ttut debet aaio inttra Ndi emlden laonͤ liapet nroedi rere no aſende mide, ſinder ſletf denan plane hen dal, ufte ſeuſe Dndeif hni erin ſidit⸗ ſeedit, mdel deſce ploea umos loerga uddel 6. enſtons lerſe da ptt⸗2 wꝛum gue i Num 4 trir is m ſentes tore vone⸗ edi nhat fenct dem et lerno “ 1,A etart ng ui nit pmmſ müd⸗ exeũti perianla ourrunt / expoſtere debet diuinũ auxiliũ⸗Talis eſt iſte qui oculos leuat in montesid ẽð ad interœſſoees ſanctos / vt eo; inteuẽ u a deo auxiliũ ei veniat / Pzi mo ergo oculoo leuat oꝛat Stdð qð oeauit affirmat⸗ ondeno Vtutẽ? auxilij ĩpetrati: ibi · Dñs aiſtodit te Entatus ſum Titulg Can giaimm graduñũ patet vt ſuß Tercig gradus eſt magnu alios videt in eccia pura mẽte zuer ſari/ atqʒ deo digne i hac peregrina lone militare/ et ad eleſtem ihem ſalem ſuſpirate · vbi ſunt cõciues noſ tri angeli ? alij ſancti / VBnde g⸗ ille de illa eleſti auitate iam a mul tiis multa audierat ip̃m ad eam ire monenubideo pꝛimo gaudet ſe a monitũ ite ad ea / vbi ſcĩ ſecuri ſut⸗ mũ dño iudiabũt Scðo aſcẽſunis op tat habüdancia pacis ibi Rogate O te leuaui Titulus vt ſuß NOQuartus gradus eſt inter AaAaguaſlibet anguſtias conſta r de dño pſumetre / donet miſertg exaudiat // Et pꝛimo vox ? tribu latoꝛũ ad deũ reſpicientiũ · nõ ad a lia patrocinia Dcdo pꝛectur miſe ricoꝛdiã contra inſultanees/ ibi Miſe rete noſtri Et hit attende pgreſſum aſcendentis⸗Qui eni pꝛius ad mõ tes id eſt ad ſanctos dei⸗ nũt ad in ſum deuũ / q maius ẽ oadlos leuat/ ſciliet fidei caritatis Hic eciã attẽ de quia cum multi hoc dicant . nõ tñ pluraliter ̊ ſingulariter quaſi vn homo loquitux diene Ad te leuaui⸗ — – „ ü *£ et hot Iter ſidei et caritatis vni ta tem· qua xpᷣo vnimur / vt cum ipſo quaſi vnue xp̃s ſimg Omnes ergo in xpᷣo ſumus vnus homo cet ſupꝛa Quintus gradus a vna tantũ eſt eccia / que in omibo mẽbꝛ is eſt vnitas /ꝑ quã multi qua ſibi ſed dño tribuant. E t attende q; aliqn vnũ / aliqñ inducit plures· qui Iſi quia dñie Titulg vt pa i vnus homo ſunt Cantant ergo hot fideles exultotes qꝛ cuaſerunt⸗ dim tamen ſimul eſt vnus cantus⸗ Et pꝛimo ſcĩ martites ſeu ali fide les memoees quata euaſerunt / ſoli mie aſſenbut. Dt do quia ſunt lbe rati gracias agunt ibi Denediaus⸗ Vi onfidunt Titulus vt ſu Jpza Dextus grad eſt an fidenta fideliſſimi xpᷣiani ſelidiſſ mis monubo pata qua ha bet in dño. ne zelet ſt lies in hot ſe culo. vt eos imitetur / Nit naqʒ pſalmus docet nõ intendere in pzoſ pernteo in hot ſeailo⸗ de qua pꝛoſ pentate ſuphia ruenit. ed monet 2 fidere in dño · qui humiles ſperãtes ĩ le ſtabiles fatit Et pᷣ aſſenit nõ poſ ſe mouen eũ / q gfidẽtiã in dei vtute ponit ; Dtdo patur vt bonis ꝓſpe ritne a malis vindicta eueniat⸗ ibi Heneſfac domine N cõuertẽdo Titulg vt ſu Septimd iſte grad p xp veoturü reuſionẽ fideliũ de muptiuitate vicioꝝ quaſi de babiloni a hetat. Et loquitur pꝛ ophetali certitudine de illa reuerſione velut pꝛeterlta / wi tamen adhut eſſet ſutu ra pꝛo qua teuerſione a capauitate ſpuab / iam wnſolatio eli/ ſemina to in opibus bonis vt plus metat In ꝑſona ergo eoꝝ qui redempt füt ſanguine xpi quaſi redeuntiũ de ba bilonia cantat qgheta⸗ monet ad gaudiũ pꝛo ſpuali liberatione Et nᷣ mo oſtendit magnitu dinẽ facti aim magnitudine gaudi Decudo pat cuerſionem a mnptiuitate adhut fu tura⸗ ibi Couertete dne graduu ſalomonis ſie eſt de edifichtione domd dei id E ecie / p verum ſalomonẽ ſatta/ id eſt p xp̃ᷣm qui ẽ verus pacificuecig tei figura fuit ſalomon qui templu edi ficnuit. vnde vltra cõem titulum ho rum pſalmoꝛũ qui eſt tantiim gra duum⸗hir pter ſolitum additur ſalo monis. quia ipᷣe ediſicauit templũ in figura xpᷣi ven paaſici qui edifica uit ecciaz“ ne hit atciperes illu ſa lomonem ideo ait pſalm Miſi do minedificauerit domũ Quaſi die tet ꝙ nõ in illo ſicut neè in quouis a lio hoĩe ſpes ponenda eſt ß in deo quia ille ſalomon ccidit qui templũ edificauit/a vſqʒ adeo amoꝛis muli erum illa queatus fuit / vt ydolis a mulieribg ſacrificare oogeretur/ Eſt ergo hic canti graduu ſalomonies id eſt le tica de aſcenſu id F ediſicati one a puectu temph ſalomonis/nõ illig materialis ſed ſpuͤalis. id eſt et cleſie qua xp̃us verus ſalomõ edifi tauit · / Et pmo dooet quo aſcen .êêõl Ili dñs Tituly Canticim octauus gra dus vbi agit ☚ Nrtienter dentes ſe habere debeant ſe z vt diſ cant ꝙ ſpualis ediſicatio euis aiſ todia / no niſi in deo eſt / 2 exaltatio in ſuturo / non eſt niſi poſt huiliato nem Hecudo dicit que ſit her dita e q quo olleca; ibi Ece hereditas⸗ N Cati omẽs Monus grad eeſt- vt caſte timeat᷑ ille pa ciſiais qui ſolus edificat cuſ ı todit exaltat Et pbona timẽtis e numerat Hecudo eidẽ bona optat bn dictionẽ poſtulat:ibi Dnditat ubi Epe expugnauermnt⸗ Dec mus grad eſt vt qui caſte ſerat⸗qð nut expedit ecrie in ter malos quos ipſa ab abel tolera uit· ideo hit monet ad patientiã Ct pꝛzꝛimo oſtendens quid a malis tule nt / gſolat ĩfirmos Dtdo agit de te ꝓbatioẽ ꝑ ſequẽtiũibi:Dñs iuſtus E pꝛoſundis Vndecimus ggiraddeſt / penitentialis ſup plitatio Qui bene poſt pze . dictos grad? ponitur. qꝛ nec timẽe deu net oĩa patiẽter ſerens/ dignüu ſe penitus ſentit xp̃o/ quia in oꝛpe nullus ſine peœo eſt/ ideo monet ad pniam // Et pꝛimo penites beni uolentia captat a ſua ꝑpſona miſera a iudicis miſericz dia/ vñ ſperat magna Hecndo ponit᷑ leta gcluſio m crtitudine venie ibi Speret iſrk Omie nõ ẽ exaltatũ Duodeti m grad eſt huilitas pfetta / qua hit int9 extra ſe habere oñdit Et pꝛi no pꝛoponẽs ſe humilem/ penãaã indicit non huili · Decudo ſuo exẽplo ad ſpẽ monetibi Spet iſrł . deu timet pꝛo eo omia pa Po uid lit ded ie i aldt de⸗ Ds od – Emẽto dñe dauid. In hoe xiij · gradu iam humilis 2 maſuet9 ſatagit de edifica ne ſpualis domus dei / ſicit 2 da uid ſect qui domũ deo edifimte vo luit Et pꝛimo ondẽs votũ edifican di domũ / pꝛecatur vt imp leat · De uido oſtendit domũ edificatã / 1 v bi a pz emtur vt exaltetur/ ibi Ete audiuim Terco ditit ꝓmiſſioee dei factas edificate ſyon· ibiʒ urauit dñes Et loquitur dauid in ſua vel ĩ totius xpĩ ꝑſona de ed ificatiõe ſyõ põͤ⸗ id eſt exleſie Ce bonũ Grady xiiij⸗ aaritae pximi qᷓ faat fra res habitare ĩ vnũ· a ẽ hic gſalmzathomd vid ẽ ſine diniſiõe⸗ vbi aaritas omendatur que mentiiũ diuiſionẽ nõ admittit · Hit ergo uuſ tus de caritatiua fratrũ ohitatione Ce nũt· Grad xv.ẽ cari tasdei de qua hit agit ſicut ſup de caritate Pximi · Et pꝛimo monet fideles bñdicere deũ⸗ Serũdo optat eos bñdici a deo ibi Oñdicat / Et nota ꝗ; ſupꝛa hoetat Plures bñdioere vni hit vero vnũ Patur benedici dicens ſingulanter Bñdicat te /qꝛ ſi plures ſint/ tamẽ in vnũ ſunt / 2 ſic vnitati guenit bñ dickio / qᷓ eſt uiſti aſcẽdẽtis ſuꝑna re müuneratio Audaote nomẽ dñi· Titulg alla Poſt grad qᷓ ducũt ad eternitatẽ congrue ponitur ala vt etc ia deũ laudet/ cui tale mu n paratum eſt· Et pꝛimo monet heta deu laudare Iter eig pot⸗ tiam enumerans eig magnalꝛa De cũdo ydoloꝝ cultozes redarguit⸗ ibi Dimulachza · Tercio oỹs oedines monet ad laudem deo cleb⸗ adam ihi/ do 9 iſr⸗ Onfitemĩ dño Titulg alla Plal⸗ iſte dei laudẽ atinet / maxie tñ eig miaz omẽ dat Et pmò magnifſictiã 2 totiꝰ oebis gditionẽ exponit Secũdo dicit que in egipto? gente iudeoꝝ deg in figu mn ſuturoeum fecerit· ibi Qui pergiſ ſit Tercio agit de xpianis exponẽe s data ibi/ Et dedit terrã qnhe hit Jyuter iheremia⸗ id lamẽ tationẽ iheremie 8 Ian agit de captiuitate iudeoꝝ quade fleuit iheremias ĩ ĩ figura nri q ſpua liter captiui tenemur Hit enĩ in iſta babilonia / id in gfuſioe huig ſeculi nõ vt ciues habitamg ße aptiui tene mur // Monet ergo p̃s iſte nõ cõ ſoꝛ mari huit babilonie / H in ſuꝑnã ihꝛłm ſuſpirare · Pꝛimo ergo gpha in ꝑſona captiui / deſiderio patrie la mẽtantis mptiuos ſua mala flere net inter mala obliuiſci ihꝛl m ĩdu rit ? Decũdo cõtra hoſtes ad deũ ſe Quertit 2 ouertendũ eſſe ondit/ ibi⸗ Memoe eſtovbi oꝛat ꝓ eoꝝ puniti one qui edificatioĩ ihꝛł m aduerſat Onfiteboe tibi⸗ Titulg p pe ipſi dauid id eſt xpõ· Cap tiuus qui ſupꝛa fleuuerat ſe dens ſuper flumia babilonis⸗ iam quaſi reedificata ihalm a quaſi fat tus gciuis ipſius exnitane xpꝛiſtũ per fluia · Pſalmgẽ dð laudat // Et pꝛimo bñſicia ſibi da ea amendat . Secundo quo hec ad omnes dilatentur optãdo indicat⸗ Omie pbaſti. Titulg In ſi nnsẽ pᷣe dð aͤſie pſalmꝰ ꝓfũ vñ obſcuriſſimq ẽ/ loquitur at hic totis xp̃s tanqꝙ; vnũ wꝛpꝰ ex ipſo q eccia⸗ quicquid ergo hit loquitur ex pſona ſuſcepte carnis / hoc ad caput ptinet/ qð iam aſcẽdit in elũ q ad mẽbꝛa que adhuc pegrinatur in terra ⸗ Quatum vero ad mẽ bꝛa loquitur ĩ ꝑſona ſuperioꝛis captiui⸗ qui iam ſpe in iheruſalẽ reſtitutus / me moꝛ diſceſſionis ſue in qua deũ latere nõ potuit / deliberat ab eo nõ eſſe fugiẽ du· ad eũ ꝑ eũ ab irato ad plamtũ conſugiendu⸗ hot dicit ex ꝑſona totius humane nature te uertetis ad deñ / tanqᷓ ex vo pꝛro digi filij / de lõ gin qua regiõe redeũ tis ad pꝛẽm // Pꝛimo ergo agit de notitia dei / que gp̃hendit oĩa o pera reuertentis / qᷓ quaſi ogit eu q latere nõ poteſt/ reuerti ad deũn De fũdo dicit non eſſe a deo fugiẽdu / H ad ip̃m · ibi · Quo ibo Tercio doct qu anta ſit exultatio reuertenti ad e um⸗ ibi Confiteboꝛ· Quarto apit quo ei mali non noœant⸗ ibi Di oe udens pœ½⁹bksssssss . nipe me dñe Titulg. in fi — nẽ p̃s dauid · Pfalmiſte diriges nos in finẽ / id ẽ in eccie inter malos laboꝛates qa cõtra — ditate miſterioꝛu pleng é⸗ xp̃m / dauid qui loquitur in p ſona Et pꝛimo pꝛoponit qui hoſtes que mala mouẽt/ opponẽs eis pꝛeœs Stdo dicit ꝗqð auxiliuũ habeat gtra mala⸗ ibi · Dixi dño·/ Tercio aperit nt mala iimioz ibi· Caput⸗ ue ſi 2Etera Omie tlamanui. Titulg ̃e dð · Ppus por totum hunc plalmu loquit᷑ ſiue in ſua ſiue in ꝓꝑſona mẽbzꝛoꝝ Et pꝛimo in perſona hoĩs pœis circuuenti a ĩpli cati oꝛat vt audiatur / ſubdens a qui bus maxime vult liberari · Decũdo dicit ꝙ̈ a iuſto oꝛrectus / ſpernet fal ſos laudatoꝛ es ibi Coeripiet me Oce men Titulg Intellcũs dauid ũ eſſet in ſpelunca⸗ oꝛo dð ait cũ eſſet dauid ĩ ſpeluca ad lram maiſeſtũ eſt· Ipſe enĩ ſalutẽ ſugiẽs in ſpelũea latuit⸗ de quo tñ noõ hit agitur / de ſigniſt cnto / dauid eni ſignificat xpziſtum/ ſpeluaa vero carnẽ / vel ſeallum / vel ſepulchꝛũ Dauid in pelũca / xpꝛ iſt mũ mẽbꝛis eſt in ſeculo / vel in carne / vel in ſepulchꝛ o) deo hit eſt intellet tus dauid . id eſt totig xp̃i quẽ tunt habuit / 1 hit eig oꝛatio / Et pꝛi mo ponitur oratio gtra mala Secũ do agit de fine maloꝝ/ ibi Clamaut Omie exaudiTitulg p̃s dð qn pſeqbat᷑ eũ fili ſu ab ſalõ· NHyſtoeia qᷓ hic tãgit nota eſt· de qua tñ hit nõ agit᷑ ß de ſignato. dauid ergo xpm ſignificat wzpꝰ eius / abſalon vero iudam vel perſeaitozes vel pꝛauos motꝰ Sigcut ergo abſaloõ dauid / ſic iudas ꝑleoutꝰ ẽ xpᷣm/⁊ falſi krẽsꝑſequũt᷑ crp aie beati Ma⸗ di e llt⸗ nſſt um! vel ſg ene/ ſer mi mau ßed ſga⸗ tie ſe ſat dam ot das uüt wꝛpy eius ſcʒ eleſiã⸗ vel ii illiciti mot aut larnis deſideria / vnuquẽ qʒ fidelem· Et ad hec pt applicari pſalm9 cui intentio eſt monere ad pniam // Et pꝛimo per exoediũ mptat dei beniuolentia · Seaindo narrat mala ſua/ q;d gtra egerit⸗ ibi· Quia pſecutus Tercio ponitur deptatio uſis gfirmata ibi ⸗ Ve loqter exaudi · Quarto ponit᷑ leta contluſio· ibi · Dpus tu9· Vñ i hoc pſalmo ſicut et in alijs pſalmis pe nitetialibus talis eſt foꝛma⸗q a la crimis incipitur/ et in gaudio finia eſt. ne de venia quis deſperet Enedcũs dñe· Titulꝰ·p̃e dð ad golya Pfalm iſte ẽ dauid gnhete qui hic loqᷣt in ſua vel in tot xpi pſona hitus ad golyam / id eſt gtra golyã figura lem ⁊ ſpũalẽ/ſcʒ ontra dyabolum⸗ qa hit agit dauid de ſua figurali et miſtica xpi victoꝛia:/ pzo ea gracias agens // Et pꝛimo agit de vico ria; ſcz ꝙ dauid vicit golyam/ ſpũa liter ipſe cũ alijs ſanctis dyabolũ⸗ ꝗ̃ victoꝛia tota inde eſſe diciturx/quia xpũs de eig ſemĩie venit vincete ſip biam müdiẽ dyaboli · vñ aduẽtum eig pꝛemtur-·/ Secundo ſe pmit tit xpõ victoꝛi cãtate / a per eũ p̃a turx liberari ab hominib malis / qui beatitudinẽ putant in terrenis ibi⸗ Deus canticim . FBaltabo te Titulg/ Lauda llo ſp̃i dauid Hit p̃s bꝛeui ter otinet que ĩ diuĩs ſcrip kurs ad laudem der / late diſfudun vin quo nonuem modi laudis diſtin guuütur ex quibg omnis laus dei ſu mitur vt in fra dietur / Ad huig ãt pſalmi p̃mnia⸗ ſequẽtes pſalmi pertinent / qui e iſto vij ſunt / vt en ſeptẽ pſalmi pnieita a ſeptem pſal mi ſunt laudis In quibg ſufficienter deꝰ docuit / quo velit laudan / ne q̃s in eius laude errrare poſſit / Eſt ergo ſenſ tituli / hec laudatio ſit ii dauid id xpõ qui de ſemĩe dauid natus eſt . Et pꝛimo p̃mittit ꝓgha generaliter laudẽ Decũdo oẽm lau dẽ dei / nouẽ modis pfiabsda eſſe oſ tendit / ibi Generatio Tercio eadẽ explicat latiꝰ / ibi Miſereaẽ / No us enĩ ſunt modi laudis / ſcz opatio/ potẽtia / mag niſientia / ſeĩitas / mira bilia / virtg ternbilum/ magnitudo / me moꝛia / iuſticia / que hit explicat / pꝛius bzꝛeuiter poſtea latius / et ex hijs quaſi ex ſemĩbg oĩs laus trahit 1 Auda aia mea Titulgalla Vox iſta ẽ quaſi muſica ſa Mutaris/ armonia oleſtis⸗ laudẽ dei expmẽs ⁊a ad ea amonẽe Et pꝛimo Inheta / ſibi quaſi oꝛbg la quẽs / ogſulit laudate ne in vanis o tieturx/æ quaſi acquieſcõs .ſilio/ aſſe rit ſe laudare ibi vbi poterit plene Setũdo alios monet nõ ſperare in hoie / ibi Nolite onfidere Cercio do et omnẽ ſpem in omnipotenti deo ponẽdam eſſe / ibhi Heatus au⸗g PR 1 — . Audate dominũ quoniant bonue -Titulus alleluya⸗ Dit agit ꝓpheta de laude dei⸗ monens laudare colligete iſek / id eſt oongre gatem eciam⸗ Et pꝛi mo oſtendit quos colligat / 7 quo⸗ Haeuũdo poſt pꝛedicta quaſi adhut herentes 7 dubios increpat oſten dens vnde poſſüt laudate deũ ; ibi Pꝛecinite⸗ vbi docet ꝙ ex humilita te onſeſſionis debet pzocedere vox laudis Aunda ihꝛl m dñm Titul3 S Aggei zacharie alla Hie ſez agge alla id eſt laus dei / laus tione iheruſalẽ celeſtis/ quã illi pꝛo i2 zacharie· id ẽ de repara phetiee pdixerunt / 2 P ea deũ lau daueruũt ſub figura Et facit pſalm iſte in nobis amoeẽ future iheruſa lemquam multipliciter omendat⸗ CEt pꝛimo diat bona future ihe tuſalem / pꝛo eodem capit iheru ſalem ⁊ ſyon / gpter interp̃tationẽ guenientem ihꝛb m enim interp̃ta tur pacis viſio/ ſyon vero gtempla tio · Secuũdo diat que bona hit dan ,„ Audate dum de eelis Titu lus alla Aggei et zacharie Huig tituli ẽſꝗ patet vt ſu pꝛaHic aũt pſalmꝰ/ ꝓ paucoꝝ cõ — memoeation? / vniuerſam creaturà — monet laudatre deũ· Et pꝛimo ad laudes hoetatur celeſtia⸗ Seamndo terrena⸗/ ibi TLaudate dñm de terra⸗ omĩa enim laudat deũ / vel in ſe vk in aljs⸗ Süt quedam que hñt ſpi ritum laudandi deũ / laudat in il lo affectu quo illis plaet deꝰ Que dam vero nõ hñt intellectũ· quia ipſa hbona ſunt / per ſe quidam non laudat ſed ab ipſis / per attendẽtts ea/ laudatur deg/ ita quo dammo do laudant / quia de illis naſcitur in nobis laus dei (ane domino canticã no uũ. Titulus Alla / Pit⸗ omnes creaturae quas pziue mo nuit laudare deum eo ꝙ opera eius ſunt hit ſpalius iſrahel inuitat ad nouum canticim pꝛo nouitate ſibi facta / aue eſt mirabilioꝛ dei operati o.· het eſt ſanttificatio iſ rahel id ẽ ee cleſie catholice / noua ſcz redemptio / q noua pzomiſſio eternitatis / pꝛo qua debetur nouũ canticim laudis Pꝛimo ergo multis modis monet laudare deum qui beniuolus eſt et benefiais Decudo agit de gaudis ſcõz um a poteſtate/ibi · Cxultabũt ſancti· Et ne putetur hant poteſtatẽ ſc liet indicaãdi ſolis eſſe apoſtolis⸗ in fine addit Gloꝛ ia het eſt omni bus ſanctis eius ſciliet o mnibꝰ ꝑ * teli querunt Audate dominũ in ſanctis eius⸗Titulus Allelupa⸗ 77 Pſalmo iſte eſt tercius eoeum qui eſt ſine diuiſione · ideo athom dicitur / in quo intenditur vt laudet᷑ deus / quia ongregauit ſanctos / et depoſita mortali fragilitate ſue y magini reſtituit / 1 iam onfoꝛ mes gloeie ſue / in beatitudine lomuit⸗ qui gloꝛifinti ſine ſine laudabunt / et in hot tanqᷓ in culmine diume lau dis omnios pſal modia perductur ſectis qui pꝛo xpꝛiſto terrena omĩa Quomodo aut plene laudate debeant per ſimilitudines miſticas oſtenditur · VDec enim inſtumenta muſica que hic numerantur ad ym nos nuptiales pertinent / ſed per ſi militudines ſpuũales non perꝗpꝛie cates wzpoꝛal es referuntur ad lau dem in ſanckis dei Vñ bene in fi ne cõtludit · Ois ſpiritus laudet do minũ / qꝛ ſpuũ‚aliter deus laudand eſt Cui ſit laus ? gloeia in ſecula ſe culoꝛũ amen: ¶ Expliat verbum abbꝛeulatum ſuper libꝛo pſalmoꝛum a domina petro de allyaw cmeraañ eỹe mu. 1e ain, me Finej aun/ fnned . toſt/ Neop⸗ . lumz ce . 3 2 de 5 — 3 “ 3 . — „ . ðòð , „ 4 – = S Inapit deuoen medieatio domi m petri epiſcopi am emeſis ſuper pſalmũ In tedomine ſperaui⸗ non conſundar in eternum: in iuſticia tu a libera me⸗ Inclina ad me aurem erret me domine de us med / terret me ni mea/ terret 21 moꝛs mea; Terret vita me a⸗ quia infruttuoſa et ſterilis Ttrret moꝛs quia do loꝛoſa a hoeribike Terret pñs vi to⸗ quia vaala bonisTertet moees futura:quia plena malis Neu me miſerum terribilis eſt pꝛeſens vi ta. terribilioꝛ moes tranſitoziater ribiliſſima mozs eterna⸗ ideoqʒ vi uere erubeſco et non pertimeſco⸗ Et dum tedet animam meam vite mee amplius tedet et piget moꝛ tis mee Quid ergo ? Munquid ideo deſperabo? Abſit Ded diam acuim pſalmiſta dauid · In te domi ne ſperaui: non tonfundar ineter num ⸗Conuenit timoei ſpem iun gere Congruit ergo timoꝛi terroꝛi qʒ meo pſalmꝰ iſte· cuig titulg eſt · in fine p̃s dauid pꝛo extaſi O me feli lem / o terqʒ quaterqʒ beatum⸗ ſi in fine dierum meozum cum ſãcto da uid hũt pſalmũ mantare valea pex toſi / hot eſt pꝛ'o pauore malozum meon vt ſi ſicer mala mea paued / ꝙ de bona dei mia non diffidam · Sed ſit afſit humana turbatio / vt non ab ſit diuina cõſolatio e a de malis meis pauens timeam hot meum zeſt⸗ ſed e bona ſperem / donu dei ẽ ‚HVtinam ergo extaticum terro rem⸗ vtinam terrifiim timorem ti midũqʒ pauoeem meum / ſpes mo deſta omitetur⸗ tempet: vt ſit die re audeam In te domine ſperaui et bene i in te non in me / non in mea ß in tua virtute peraui⸗ quippe quia maledictus eſt qui onßdit in homi ne Quia conſuſus eſt qui ſpem po nit ĩ humana potentin ſeu virtute⸗ ideo quia in te 7 tua diuina virtute ſperaui, non onfundar ineternum Quid eſt ineternum non fundar? niſi quia eternam confuſionem non paciar? Eſt enim tempoꝛzalis que dam conſuſio que valde pzodeſt⸗ il la videliet perturbatio animi conſi derantis pecrata ſua⸗a ex con ſidera tione hoꝛrentis / et ex hoꝛroꝛe eru beſcentis et ex erubeſcentia oꝛngẽ tis · Nac igitur aupio deſideroaz cõ ſundi⸗ vt ab eterna onſuſione vale am hberari⸗ ideog; ſuppliater de pꝛecꝛz· in iuſticia tua libera me Ve ve et iterum ve michi domime / quia non in mea ſed in tua iuſticia potes me hberaren, quia meam non inue nis niſi ſuperbam et falſam et il li ſimilem de qua ditcitur ignoꝛ ates dei iuſticiam et ſuam volentes on ſtituere/ iuſticde dei non ſunt ſubiecti SDi ergo attendis ad in ſtitam me am dampnes me⸗ ideo in iuſticia mea non liberas · Nam iuſtica ho minis eſt/ qua ſuis viribus putat ſe iuſtificari / non⸗ tredens gratis ſaluari Abſit a me due abſit a me het iuſti aobſecro / heu vend/ iuſtica ſeuiſſi⸗ contra ee ſerens arma Dit ſit in me pon illa humilis onfeſſio gracia dei ſum id qð ſum · Quate gracia? Quia gratis data Quare gratis da ea? Quia merita mea non pꝛecſſe runt ſed beneficia tua pꝛeuenerunt⸗ NPec inuenit in me gracia tun meri a beatoꝛ ũ que ozonet. ſed demeri ta maloꝝ que dampnet· In hac er go iuſtica tua / in hat gracia michi rratis data⸗libera me Quia hec ſo la liberat du iuſtiſicat impiñ a ſua ĩ pietate⸗a iniuſlum a ſua iniquitate guertit· Dz qꝛ ſpes que differtur affligit aim . nõ ſatis puto dickũ eſ ſe. in iuſtitia tua libera me / niſi iterã feſting ſubiciam · Inclina aurem tuã michi⸗accelera vt eruas me Habes dñſie aurem iuſticie⸗ habes aurem mie de quibus vir iuſtg ait · Verba mea aurib ætera⸗ Ego vero pet cntoz indigny petere nõ p̃ſumo vt ĩ clines michi autem iuſticie tue⸗ qui a illa eſt de qua dititur · SDeim qꝛ pecatoꝛeo dey non audit⸗ß inſtan ter ſupplico a ſuppliciter oo / vt ĩicli nes michi aurem mie tue / qꝛ illa ẽ que peccatoꝛes non ſolũ audit ex audit . Ideo tibi cantat etcia/ pecaa ꝛes :ie rogamꝰ audi nos/Inclia ergo aurem mie tue mithi miſero pcori / quã aliqñ pœoeis redẽptii one ſit ĩcliaſti· vt flliũ tuũ vnigeitũ curnẽ mitteres / a in moeſẽ daree O iᷓ; a ſuit miĩe ĩcliatio het tãta di uie blimitatis huiliatio In hac er go magna miĩa tua / Accelera vt eru as me⸗ a magna miſeria mea YBt mas me non ſol a miſeria oulpe / H a miſeria pene / vt non ſolum a pet catis / ſed a penis quas pzo hijs merear eripias Et ideo acrelera aa magna eſſet pena mea traditastua NMam qð intardum eſt et longũ in oculis tuis / bꝛeue eſt et momenta neũ⸗ quia mille ãni ante oculos tu os / quaſi dies heſterna que p̈terijt⸗ Jam vero attendere / lam attẽte me ditari libet quoꝛſũ tendat et qnãtũ gradatim aſcendit humilis oeatio⸗ Pꝛius eni petit vt liberes et a ma lis eruas deinde vt a malis ereptũ ſalues/q ĩ bonis pꝛotegas Eſto mi chi inquit in deũ pꝛotectorem et in domü teſugij: vt ſaluũ me facias O deus eſto michi in deum / o pꝛotet toꝛ eſto michi in pꝛotertoꝛem · hot eſt:pꝛotege vt deet te/ pꝛotege me ſeruũ tuũ vt deet te deum meum⸗ Eſto michi pꝛotectoe piꝰ/tu qui es omnipotens deus Et ideo Eſto mi chi in domũ reſugij· quia ad te om nipotentem reſugio / in te manere lin piens/ego ĩpotens qui peritlitane in me ſubſiſtere non valeo O dom reſug / ſunt qui ſugiunt a te / lim ta men te effug ere non poſſunt· quo cũqz diuertant / deum tratum inueni unt vt ſcriptum eſt · Quo ibo a ſpũ tuo ⁊? a quo a fatie tua fugiam? Mi chi ergo nithil teſtat niſi ad te cõfu gere⸗ auius orulis nithil poteſt late re Hit itaq; michi domus refugij⸗ vt in te ſaluũ ſacias me⸗ nam in te ſolum poſſum quietari⸗ in te ſolum poſſum ſaluari· et in quietum eſt o⸗ meum / donet quieſcam in te/ ideo autem te et non alium quero ideo „ ad te et nõ ad aliũ fugio⸗ideo in nõ in aliu manere 2 quieſcere cupio Quia tu/2 nõ 5 aliꝰ / es ſoꝛ titudo me a 7 refu giũ meu Et ideo. Pꝛopter nomen tuũ deducœes me et enutnies me O ſoꝛtitudo mea / o reſugiũ meu ia ſpes mea treſcit in te / non in me⸗ Quia ꝓter nomẽ tuũ nõ ꝗpter me ritum meum / et vt nomẽ tuum gla rifiotur dedues me⸗/ 7 dux meus e ris ne aberrem a te/ 2 enutries me⸗ Ac velut nutrix michi eris / vt refic ar a te in te Tu es em panis qui angelos paſcistu es qui nos pane angeloꝝ paſcere et nutriri Emittis⸗ ſß vt hot facere poſſis/ materna mi lerioꝛ dia vteris / et nutricis moꝛe⸗ nobis ꝑuulis lac non eſcã infund s Solet enim mater puulũ nutrics eſcam quam manducre nõ eſt ydo neus per carnem traicere / vt inde lac poſſet inſundere puulo . Dic ti do mine teipſum qui es panis ange loꝛum · vt lat nobis faceres / arne in dutus veniſti ad nos · vt grandi ci bo angeloeum ĩ lac couerſo / alamur ꝑpuuli · at tandẽ eodem refician ur validi · O vtinam hot modo enutri as me / qui velut puulus hum liter peto refici a te Facies dñe facies hoe omnino. ſi tamen humtliter peten do pie ꝑpſeuęauero⸗a ideo iam quo dãmodo ſpe ſecurg affirmate aude o; Edudes me de laqueo quem ab ſconderunt michi: quoniam tu es p techoe meus O domine deus⸗ quia tu es vere Piectoe meus · ideo de tu a ptectione cõfiſus / in te non in me ſpero ꝙ deduxs me de multiplia laqueo quẽ abſconderunt michi ve a rij aduerſarj mei; muͤd videlh æt⸗ maro atqʒ dyabol eu me hiʒ mag ni aduerſariz ſunt · 2 qui michi mul tipli vm laqueum abſconderunt Eſt enĩ laqueus gule / luxurie / auaricie/ ſuꝑbie / inuidie / ire / 1 laque? accidie⸗ et vt bꝛeuiter dichm eſt vbiqʒ 2 vn diqʒ la que laque a dextris/laque us a ſiniſtris A dextris / laque? pꝛoſ peritatis a ſiniſtns / laque) aduerſi tatis Lint 2 inde plures illa queati adunt Cadent inquit a latere tuo mille.a a dextrs tuis deem milia Heu heu quisa tam multiplia tõqʒ periouloſo inſidiarum laqueo me po tenit libeare niſi tu domine qui do es me vt audea dicere tibi⸗ edues me de laqueo quẽ abſconderunt mi chiꝰ O ptectoꝛ meꝰ·/ da vt te Ptegẽ te cum illaqueatis nõ cadam / ſed cũ liberatis dicimlaqueꝰ? contritus eſt q nos liberati ſumq/Quia vero tu ſolus es liberatoꝛ meꝰ / tu ſolus pꝛo tectoꝛ meꝰ/ideo In manus tuas mendo ſpirnitum meum. Plact do mine / mento deleckat me in hui⸗ verbi cõſidetatione ĩmoꝛar diuaus ac deuotig meditari· Dignũ quippe eſt hoc vocale vbũ / qd in cruce in ſue paſſioĩe cõſũmatione vociferare dignatur Pbũ eternũ · in cuig rei ve neratioẽ 6 pſalm iſte hoꝛa ↄpletoꝛij canit᷑ qñ in ecca diurni ſeruiti diui nuũ ũ officũ ↄſũmaturꝗ gitur dñe · da mithi dñe/ da muhi huig tã digni tãqʒ veneradi Vbi tui notare miſteri ũ · da vt digne tibi diere valea· In mangtu · a· /meũ Hot ?/qꝛ tu ſolʒ potes me pꝛottgere⸗ ideo ſpiritum men Zmendo in pzotectionem tue potenne⸗ Dz huig potentie tue due ſunt manꝗ- non qdam aarnaliter / ſed ſpüaliter intelligende⸗ vna eſt mang iuſticie / alia mie⸗De quibdi citur Man tue dñe feerut me Ma nu iuſtice puniẽdo perautis Hanu miĩe pendo pꝛotegis Manu iuſticie quaſi ſiniſtra- manu mie quaſi dex tra vtens / potentiam tuam peendo maxime 7 miſerando maniſeſtas⸗ Ad vtraqʒ ergo manum ad vtriuß mang auxilium ofugio / dum in ma nus tias ſpiritũ omendo⸗ Ete er 3g0 dñe ego ſũ ſerug tug et peccatoꝛ indign?/ qui aurem iuſticie tue pul ſare non pᷣſumo / quia me inſufficien tem reputo ex ꝗpzijs meritie Ad manũ tamẽ iuſticie tue reſugere au deo⸗ non ex merito mee actionis / H tue redemptionie⸗ In manus tuas amendas ſpiritum meum quia re demiſti me domine deus venttatis O domme qui es deus veritatis⸗ vtiqʒ me vere redemiſti/ a in tua ve ra rede mptione ſpẽ mea ollocaſti ⸗ O deus veritatis qui verg verax es Verus deus⸗quia tu es deus et pter te non eſt ali9 Verax de9 qut a falſum abhoeres 2 veru dows Vil qz te docente credo qꝛ me vere rede miſti·. a in ea qua me tedemiſttl paſ ſone me veraciter docuiſti dieẽs7 n manus tuas omendo ſp iritũ meũ O dockoe optime / tu nõ ſolũ in vita ß in moete in truœ pendẽs quaſi in athedza ſedens / docere voluiſti Tu tmng. affix? aim iam non dor trine eß paſſionis tue ageretur nego cium Bltima queda vba Pducis in mediuñ⸗ quibg euagelica dogmata tam dif ſuſe dicta/ iteru recapitulas quaſi bꝛeuibg choartas tapitulis WUWM eni deo patri te derelictu gque reris / latroni padiſu Pmittis/ꝙ inter ſupplida pietate matnis effio ris / ꝙ tu fons vite te ſitire aſſens / lui pꝓ tuis crucifixozib venia petis/⸗ deniqz ꝙ omnibg aſummatis Luit toꝛ migras ad patrem / eiſ piritum tamen humiliter mẽdate vis / ꝙ ĩqua hec oſa ĩ truc ditis / ĩ his er te tantis inſtruis documentis / vt in illo vboꝝ opendio / ſicut qu dam de uotus tuꝰ animꝰ / totiꝰ x̃iane fidei ratio ſplẽdeat vel pendeat / 2 quaſi de ſemine exiguo / ſeges vnluerſita 41 tredẽtiũ Pfutura oſurgat DYz quã uis dñe his tuis ſeis Vbie mag na debeatur reuerẽcia⸗/ ego tñ ſuma de uotlone venerandum eſſe puto ver bũ illud tuũ / vltimo in truce Platũ· longe ante a ſcõ pꝛopheta tuo in EPſona tui p̃dictum⸗ In mang tuas . mendo ſpintũ meũ O vbu lris au reis dignũ O vtina detur michi V bi huig virtute intelligere doctrine ipſi ſubtilitate attingere· Nõ ne dñe noõ ne tu qui deo patri omẽdas! piri tum tuũ Anõ ne tu 1dẽ ip̃e es qui la troni Pmittis 21 donas padiſum ? Mec p latrone patrẽ rogas. po teſtatiue / indultis ei reatibg / tepente flagicioſum ſciſicne. wleſtibo inue his ſedib tecũ in gloꝛia locns O magnũ et amirabile fidei ſacramẽ tũ / in vno hüani tatistue huĩlitatt: ſego dunsi Ngma Ple apele u gent Nittie no effia eno/ pete te gu Pintum die/, ihisor nne den demde ane ſde 7 gof nerſitr gui fagna made nnv Plti⸗ ahoni ltio au nchi . Wtne lere ie ospi es gi adſin nußte pent emue no O trame licas⸗ in alio ſublimitatẽ lue diuini tatis onñdis Quia vt deg latronẽ ſaluas⸗ vt homo patrẽ rogae In hoc igi cur tq; magiſter bong faœte 7 dooe re et exemplo doctrina cõſuũmare ſa tagis/ Quia huilitatẽ qua ſumope doagliſti dics Diſcite a me qꝛ mities ſum a hullis coꝛde·/ cadẽ in moꝛtis articulo ex ip̃a crucis cathedꝛa / ſco le tue / diſcipul ſcz / ipꝛimere voluiſ ti. nos enim in teipᷣo deo / hullitatẽ huileqz obedistia ſeruare⸗/ at enim ſpiritũ noſtruũ huĩliter reuerenterqʒ ſubmittẽdo gmittere mones? ĩſtru is/dũu illo tuo vbo vltimo vitã dot trinamqʒ tuam pariter finiẽdo cõ cludis-In manꝰ tuas dñe omẽdo ſpiritũ meunDa michi ergo dñe / da michi ſeruo tuo/ vt exẽplo tuo doc tus / dottrinagz tua inſtruct9· vere humilis eſſe mereara in vera humi litate tecũ diamn mang tuas dñe mendo ſpiritũ meũ/ Da vt nũt ſempꝑ ⁊ ſpetialiter in agone moetis (ſicut tu in ꝓſũmatione paſſionis) v bũ tuũ vltimũ humilia ꝓtrito oꝛ de deuoto tibi oꝛe diere valeam In manꝰ tuas· Da michi hot dne non meis meritis . quia redemiſti me de? veritatis O bone iheſu / vere de us med tedemptoꝛ med · het tua qua me tedemiſti gracia. eſt illa iuſ ticia tua ꝗpter qua in te ſperaui / ne ineternũ onſundar · ſed in qua te li berante ab eterna cõſuſione eripiar O liberatoꝛ me?·o ptectoꝛ me /o domd. o reſugiũ · o ſal o ſoꝛ titudo mea / quter nomẽ tuũ qð eſt iheſ· qter nomẽ tuu qð inter p̃tatur ſal ſeculoꝛum Amen natoꝛ / dedues me enutries me⸗ Pꝛopter hoc nomen ſanctũ tuũ de dues me n te errantẽ / et enutnes me ad te eſurientẽ · Quia gpter hu ius tui noĩis vtutem/ gpter tuc ſal uationis miſerioꝛ diſſima pietate⸗ in illa tue redẽptionis graca 7 gra tuita iuſticia/ tota ſpẽ totaaʒ fid uci am mea pono- In illa fideliter fir mitergq; Aidens / huiliter « rueren ter poſtulo/ vt de manib ĩimioꝛzũ meoꝝ a a laqueo que abſconderüũt michi ſpiritu meũ potẽter educhs ⸗ ißpmq; in man uias omẽ datũ miſe nioꝛ diter ſuſcipias et finaliter poſt hac mortalẽ 2 erũpnoſam vita ſeli tit er telum viuam 8 tu pzeſtare digneris qᷓ viuis à regnas in ſecula ¶ Explicit meditatio deuota a do mino petro epiſcopo cameracenſi a poſita ſuꝑ p̃eꝰ In te dñe 2 œtera SSan tur medltatio ſeu expon lo ſuꝑ totum eũdẽ pſalmũ ·id ſu p reliquos vſus ab eodem ꝓpoſita Rogate dño raymudo petragoꝛcẽ⸗ ſ eniſeopo Oſtulauit aritas frater na qð oino negare non poſſũ. viz vt pſalmũn tc dñe ſperaui ·/ ad finẽ vſq; pſequar quẽ vſ a ad vſumn mang tuas dñe mendo ſp̃ᷣm men iam dudu moraliter expoſuiꝰ »„) Ars igitur illa pꝛima gratui ct dei miam gmendauit · do cne in deo ſolo eſſe Veoſe ſpecan du Pars vero que ſequitur / vanã homis ſuꝑbiã tep̃hẽ dit· que miam dei gatuitã puipẽden? / ſuadet nõ in trea oꝛis verttate· ſed in creature vani tate eſſe ſupſticioſe cõfidẽ dum / Ad hot itaqz Ptinet qð dẽ Odiſ ti obſeruates vani tates: ſu guacue⸗ SHz qᷣ ſũt hij qᷓ ſuꝑuacue vani tates obſeruant? DHane hjij ſpecialiter in telli gendi ſunt“ qui in vanis obſer nãcijs artiũ magimrũ ſupſtiaoſeg fidũt · vt geomantici· ydꝛomantici· autuſpies augures nigromatic⸗a lijqz magiti dyaboliea fraude / frau dule taqʒ illuſione de opti Dz tamẽ generaliter hij oẽs ſuperuaaiaꝝ va nita um obſeruawꝛ es menito intel ligi poſſunt. qui in diuicijs / honoꝛi bus / potentia/gloeia- aliaq; vana ſalſa beatitudine ſeaili · non ſoluũ va cue ſ eciam ſuperua e ſpem ſuã conſtituunt? Quippe eum hec lint Ua omma de quibus ꝑ ſapientem dicitur / van tas vani tatũ vanitas q omia vanitas Gui ergo in hije oĩbꝗ tꝑalib ſperant vani tate obſer uant qꝛ du in eig ſpant tunt expi rant aut du vunut tũc ſepe pereunt q in ſpe ſua deficiunt- Et quia pzo appetitu vani tatis deu vertats de ſerunt. ideo mento ei odioſi ſunt O diſti inqt o bſeruates van tatee. ſuꝑ ua ue // O igit dñe de? veritatis qui me miſericoꝛditer redemiſti at p hot me non odire ſed gratuite di u rere pietate tua mirabili de laraſ ti fat me non ſuperuaae obſeru are ſed peni us odite et deſerere ſallabẽ ſeculi vani tatem vt te ſequar et te perſecte diligam ifallibilem verita tem, fat itagʒ vt cũ ſancto qpheta veraater dieere valeã Ego autem dñn ſperaui exultabo et letaboe in mãa tua O vtinã nõ in dño terreno ſed eterno Hanam in dño qui non eſt vani as ſ veritas / digne [pare valea⸗ et lum magna ai alatritate erul cate / cũ tempata vero ai affet tlone letari in te dñe et in tua vera miſeritoꝛdia · nõ in me ⁊ in mea va na miſeria. Et merito ĩ te nõ in me ſpare/ exultare / 1 letari debeo Quo niam reſpexiſti hu militate meam Hot eſt infirmitatẽ meã / oaulo tue miſeri vꝛ diſſime pietatis coonſideraſ ·- q ideo non mea ſed tua virtute Sernaſti de neeſſitatibus ani na meam eam ab infinitis tam men tis q; wꝛpoꝛis miſerijs tue paſſio nis merito liberando Met cõcludiſ ti me · id eſt ontludi permiſiſti⸗ in rl at meo Meos uc bonl uge⸗ d den ſes Nlem. nias nhis aſe rtpi eunt a pꝛo to & t O Wip tatis ſthat ad Nan geuen eſalli lar et te benta phen tem bo u nand u ſon eſpar rniaat aßen Abera Kada zam 10 Qun mtam halone ſſunſ Urtte n men paſſe⸗ cludi maniba inimici, Hot eſt in pbãte dyaboli· In qua tamẽ Acluſg eram E oeigmale pœmniſi ab ea exduſy ſuiſſẽ per tue paſſionis meritum⸗ a quo effecũ ſumpſit mee tegenera tionis lauachz u. Hot itaqʒ tuo nõ meo meito· me a laqo ĩimia libeaſ ti/a ſicſtatuiſti ĩ lom ſpucioſo pedes meos⸗Pedes mei affeag mei ſut⸗ quos in loo ſp acioſo ſtatuis/ du e os in lege tua inſtituie in qua mul tiplex eſt æ⁊ ſpacoſa. ſpecioſaqʒ vir tutum viaincipientiu videlict ꝓfi rientiũ pfectoeũ· vbi abulant fide les tui de vtute in virtute donet vi deatur de deoꝛũ in ſyon · Sed hen me miſerũ/ qꝛ ptꝰ baptiſmalẽ graz P mortalem culpa a lege tua multi pliciter oberraui: ideo ſupplex oeo⸗ Miſerere mei dne quonia tnbulo?⸗ ex multitudine à magnitudine pec catoꝛzũ: adeo qꝙ gturbatg eſt in ira o culus meꝰ aia mea venter meg9 Oaulq meꝗ ro mea⸗ qꝛ aĩa mea ſen ſuali tas mea/vẽter meꝗ caro mea / 2 hec oĩa in me gturbata ſunt ĩ ira tua · hot eſt ex indignatiõe tua⸗/ quã de meruerũt pera mea⸗ Miſerere er go mei dñe / quonia magna op ẽ miĩa tua / vbi tam magna eſt miſeri a mea · Quoniam deſeat in doloꝛe vita mea:? ani mei in gemitibꝗ⸗ Infirmata eſt in pauꝑ tate virxtus mea: a oſſa mea onturbata ſunt⸗ Ece quaãta in me eſt interioꝛ tribu latio.qa nõ ſolũ vita mea wzpalis ſed virtus mea ſpiritualis Et oſ ſa mea / id eſt omniũ vin mearum foꝛtitudo non ſolum deficin nt aut in ſirmantur ſed eciam conturbatur / id eſt ontra ſe inuiem turbantur Dz iterum ve michi quia huit tante ĩte noei turbationi non deeſt trbulatio extenoe Bñ ſequitur DHup omnes ĩimims meos ſactus ſum obpꝛobꝛi um vitinis meis valde et timoꝛ no tie meie-O ingene tnbulatio quia ſi üimici mei maledixiſſet michi ſuſti nuiſſem vtiqʒ /ſed ſupza a vltra om nes imiws meos vicini noti mei qui pus videbantur amid/ obpzo videbant me / pus tanqᷓ amici cõui uendo / ſoꝛ as fugerut a me / et apud eos obliuioni datus ſum toq; moꝛ tu a wꝛde Quanta vero ſit het ti bula tio inſinuat ſequens turbatio⸗ Kackus ſum tani vas ꝑ ditum. Ex tribulationis enim magnintdine vi ſues ſũ michi penſſe quaſi fact ſĩ tã . vas perditum / vae onfradum⸗ vas inutile qð abiectum ſozas pzo icitur; Et hot ideo Quomiã audiui vituperationem non ſolum uimioꝝ ſed vicnoꝛum a notozum meoꝛum/ c moꝛantium in ciraia In eo dum cnuenitent ſimul aduerſum me / nõ ſolum pauci ſed ſimul multi vt gra uius ſit quod oonſilio genitur pluri moeum/ Dum inqua in hoc meo vi tuperio cuenitent, accipere ani ma meam onſilati ſunt on ſolum vi tuperauerunt famam meam ſed co ſiliati ſunt/ acipete animam mea. hoc eſt. ad ſe upere onſciẽtiam me am et facte vt eis onſentiret conſci entia anime mee⸗vt cim eis obſer uatet vani catem deſereret veritateẽ i i⸗ . luuante / intolerabilis eſſet michi Z nulla peloæ nulla pe culoſioꝛ peſtis eſt/ fammaris mimicus ꝛſed non pꝛeualebit in me vllius inimici po teſtas / ſi fueris mit amicus ulo teſte qui ait Di deg pꝛo nobis quis contra nos? NMichil ergo lalubꝛ uns ie domine non in me / aut alio quo uis homine quia m aledickus om nis qui pem ſuam ponit in homie Qui mm hoc facit ſimilis eſt pue ro⸗q adhuc lacte nutrin vult⸗2 flet / quia diucius querit vbera ſugere ꝙᷓ dewat⸗um ydone ſit ad menſam vbi validioꝛi abo paſcatur, Tuer go domine deus meus / tu ideo foz te permiſiſti me in adere in malum hominem/ quem bonũ putabam⸗ vt quaſi in vber materno amantu dinem inueniem ⸗ ea offenſione repelleter⸗ ad te deum me quaſi ad abum validioeem inuitater· aut ſi parũ eſſet inuitari cogerer Hot tu quaſi pia nutrix / aliarum nutricum moce feaſti⸗ que puerul ſuis aliqua ponũt amara in papillis quib of fenſi paruuli ab vbere reſiliant . v beriozie cibi menſam querant⸗ Die igitur ego quaſi a puericia reſiliens q ad te rediens-dixi / deus meus es tu⸗pꝛotecto meus es tu⸗ ſaluatos Geð abſit hor a me dicam potlue⸗ cum pzꝛ opheta Ego autem i te ſpe caui do mine · Vtio domine 1 me ſentio ꝙ magna valde nimis magna eſt het taubulatio / 2 niſi te meus ed ai-non homo in quo pu enliter ſperabam Tu enim quia . immutabilis es / non pꝛofias aut deſics vt homo· ſed et verus deus non pꝛoficis quia ſimpliciter pꝛoſec tus ⸗- nec defias / quia im mutabili ter eternus- Et ideo In manibus tuis ſoꝛtes mee Hot eſt In poteſ tate in pꝛeſcientia / in pꝛourdenti n tua ſoꝛtes mee id eſt muſa bus alijs ſunt occulte Non enim hic cum de ſoꝛ tibus loquimur / ali quid mali intelligi volumus n on de malefitis ſoꝛtilegijs; non de ar * tibus magicis intendimus · in qui bus hij confidunt qui vt ſupza dixi mus ſupemacue obſeruant vamta tem; Ded fatholicam obſeruantes veritatem / hit ſoꝛtes accipimus pꝛo ineffabili pꝛouidentia et elec tione duuna⸗que non humanis merntis, ſed pura dei gracia. oœcul ca tamen iuſtica / dum vnum ad dampnationem repzobat- alium ad ſalutem eligit 1 accepeat, ſuper quo apoſtolue admirans extlamat O altitudo ſapientie 2 ſcientie dei / ; inompꝛehenſibilia iudicia eius / a iimeſtigabiles vie eins Di igi tur do mine / ſit in manibus tuis ſoꝛ tes mee⸗ ideo confidenter oο Enpe me de manibd inimiczum meozum: q a perſequentbus me⸗ Hoc eſt a poteſtate dyaboli ſuo quũt / vt me cict ab eo a quo eiec ti ſũt regno ælon Jlluſtra fauẽ ta DN aua ddan deus nece utabl mmibus poe den coꝛ omni tnim Nldi Nn n RNen za diri venit lancrs imus t elee mams well lum od alium ſuper amat edeif tnel Aug tueſer nar o⸗ miR e me⸗ a ſuo nepſ⸗ uo tie⸗ ſuper ſeruũ tuũ · Not eſt maniſeſta hoib ꝙ intendat faces tua ſup me qui ſeruꝰ tug ſũ: ne ſuꝑ me qui tuũ affecto ſeruiciũ aadat cofuſio inimi ꝝ / nõ ſolu meoeũ tuoꝛu MNec ta men hoc peto/ quaſ de mea ꝓfidẽs iuſticia · H Daluũ me fat in mĩa tu a dñe: no ofundar quonia iuomaui te⸗Non quia ego dignus ſum⸗ſed quia tu miſeriozs es, inuocaui te vt me ſalues deo nõ ſcðm iudica riam ſeueritatem / ß ſc m miſerioꝛz diſſimã boni tatẽ exaudi me⸗ vt nõ 2Afundar a wꝛzã aduerſarijs erubeſ aam Ded fiat potius qð ſequitur⸗ Erubeſcat impij / 2 de ſua impieta te peniteat in pñti, aloquin in futu ro / deducatur in inſernũ . vt ſic Mu ma fiat labia doloſa Que loquũtur aduerſg iuſtum iniquitatem· in ſuꝑ bia abuſione- Exigit enim iuſia dei vltio vt tunc muta fiant in infer no labia doloſa: que hic garrala ſu erunt. net in maliloquio diuinũ iu ditium timu erüt — Ars hul9 pſal mi tercia ſubiũ gitur que aduerſg ſupbam uerſoꝛ ũ hoĩm ſilatũqʒ perſecutiona ſeuiciam doet in magna dei dulde dine / dulcigz bonitate ſingulariter eſſe gaudendũ DVñ Jyheta exultãs 7 admirans exclamat. magna multitudo duledinis tue dñe: quaã abſcondiſti timẽtibgte. O tlemẽ e⸗ O pie· O dul is dñe⸗Cu vere ſide lis es deus / qui nõ permittis noes temptari vltra q; poſſum: das cum temptatione pꝛouentum/das cum temptatione tribulatio nis / „ uentum ⁊ ſubſidium oonſolatiome⸗ Das poſt amara dulca⸗ Das poſt amartudinem maloꝛum tempoea lium quibus pzemis / dule dinem bonoeum ſpiritualium quibus nos cnſolaris· Ded quia dulcia guſta r non meruit qui non pꝛie guſta uerit amara: merito debeo mala pe ne non ſolum patienter / ſed eciam gaudenter ſuſtinere⸗ ſi bona grace ũ duledine cupio deguſtate⸗ Vt at te largiẽte hot fiat: da michi dñe terig etite qᷓ; magna multitudo dul edinis tue Magna ĩqua multa⸗ multiſq;ʒ modis copioſa dulc do tu a: qua nut wanigisnut paras:nũt wnſolaris⸗ qaua eciam eos quce a mas ſtigas / 2 aſtigando emen dao⸗7 per tempoealium maloeum amaritudinem ad tuam a tuoeum ſpiritualium bonoeum dulodinem venie ompellis Da michi ergo domine · da michi hant dule dinẽ eguſtate⸗ quam abſcondiſti timen tibus te Et merito abſcondiſti r oe cul taſti timentibus te⸗ vt amplius umeantne nimiũ onſidant⸗ ne ſe ruri negligentius agant ſed ſem per 7 ſeruenter eam deſiderent et appetant- Vel abſcondiſti eam ti mentibus ten quia illis eam ſeruaſ ti⸗ vt ſoli eam finaliter habeant⸗ ſoli ad eam eternaliter perueniant Et hor eſt quod ſequitur Perſeciſ ti eis· Mon ſolum eis qui timent te · ſed qui perant in te. vt ſit timoꝛ non ſolum ſeruilis ſed filialis. Eis inquam hant tuam duladinem p ie . feeiſti⸗ hot eſt. perſecte oonferte diſ poſuſti⸗ qui ſperando timent· ti mendo ſperant in te⸗Et qui ita ſpe 3 rant / vt non erubeſcant. ſed ad exẽ plum 7 ediſicationem alioeũ/ſpem fidem ſuam pateſaciant in coſpect al filioꝛu hominũ⸗ Et ſit lucat lux eoum cozam hominibus vt gloei ficent in terris patrem eoꝛum qui ẽ in eelis⸗Et ideo⸗Abſcondes eos in abſcondito faciei tue· Qui te in faci e hominũ conſitebuntur: in abſcon dito ſuciri tue abſcondẽtur a ontra dickione ho minũ · Hot eſt / in ſecre to tue viſioĩs beatiſie ab impugna tione hominum impioeum ſecun te pꝛotegente ſaluabuntur⸗Wet ſolu in futuro ſtatu eleſtis patrie / ſed in pꝛeſenti ſtatu vie· Pꝛzoteges eos in tabernaculo tuo⸗ id eſt in ecleſia cua atholim⸗ A wntradictione Ein gquarum hot eſt hominũ loquenti um iniqua⸗at duterſa aduerſa cõ tra veritatem ſidei xpꝛiſtiane Pſtre pentium⸗ Eſi enim contra tales et eſia militans inexpugnabile ſiei tabernaaulũ / 2 quaſi habitatio mili tum in expugnatione poſitozum: ſicut domus habitatio quieſcentiu⸗ / O igitur domine deus meus / pꝛotectoe meus vt finaliter abſeõ di valeam in abſcondito faciei tue / da michi interim pꝛotegi in taber naculo eteleſie tue⸗at tue fidei xpꝛiſ tiane vt ab ea 7 veritatis eins re gula non diſcedens ſit pugnem in hat expeditlone peregrinus . vt hit pzꝛotectus in tabernaallo fidei / tan dem glorioſus quieſcam in doma . cli·// Dequitur omniũ pꝛeœdẽ tium cotluſio⸗ videlicet pꝛo iam ſuſ aptis /a in futurum ſuſcipiendis be neſicijs gratuita exultatio / exul tnne congratulato⸗ Quid enim vl tra dickurus ſum?il ſane reſtat ni ſi laudare deum et plenitudinem be neficioum in exultationem laudũ ncludere⸗Et ideo Genedictus dommus :quoniam mirificauite id eſt mirabilem ſecit · Miſericꝛz diam ſuam michi non ſolum in pꝛeſenti via. ſed mirabilioꝛem faciet. in aui tate muni ta· Hot eſt in elleſti patri a⸗ Que non ſolum abſcondita eſt a conturbatione hominu non ſo lum pzotecta a contradickione bn guarum: ſed ecam munita omniũ cumulatione bonoꝛzum Et quia iſ tud eſt ineſtimabile beneſicium ad imbecllitatem meam omparatum ideo ſubiungitur. Ego autem dixi in exeſſu mentis mee pzꝛoiectus ſum a ſacie oculoꝛum tuoꝛum Qua ſi dierem Mon teſpicit me facies tua oculis pietatis, cum te patẽte lacam pꝛoiect in penis,Vot aũt pꝛius dixi in exœſſu mẽtis mee⸗ id eſt in pauoee meo pꝛo tribulationũ mearum magnitudine Qui pauoe exceſſus mentis dicitur » dum a ra tione timendo excditur. Ded qui a non hot ſuperbt dixi · ſed me hu militer accuſando in tribulatione titubans ad te confugi⸗ Jdeo ex audiſti voem oeationis mee⸗ dum tlamarem ad te⸗· NMon oee ſo clamare debe mus / vbi andit deus· quia ſi exterius oee ſolum ſtrepẽtee ciamamꝰ/nil ĩpetram / Quia vero caritas ad deu dilatare cupit⸗ q ad pzꝛoximu⸗ideo domine michi non ſufficit ſi pzo ſuſceptis benefici is te laudem et dligam niſi exem plo meo alios eciam ad laudandũ 7 diligendum exctem Jdeo ſequi tur; Diligite dominu omnes ſancti ecius Diligere naãqʒ deum tan dꝛũ beneſicioꝛum largitoꝛẽ officum eſt ſanctoꝛuũ qui ideo ſancti iuſti ſũt⸗ quia vt dignu eſt den diligunt . V na autem ſubditur diligendi ratlo⸗ Quoniã veritatẽ requnet duůs Be ritas enim 7 iuſticia eſt / vt creatura ſuo ſeruiat creatoz i Hant in futuro ab omnibg requiret doming, tunt retribuet habudanter facientibus ſu perbia Illis videlict qui per ſuper bam inobedientiam deu et eins p pta contem pnunt Oup bia enim hit attcipitur pꝛo omni triminali vi tio ſeu motali petcto quia ſuper bia radix omniũ vicioꝛ u it etiam in pñii aliquando retabuit dñs · vt ſuperbos humiliet Quod aliquib fit æ non oĩbus- quia ſi nulli hoc fa ceret. non videretur ſup malis pꝛ0 hot facret; non ſeruaretur diuina patientia- Vt ergo iuſiget patiens appareat domin? / aliquibg nõ oĩ bus in pñiti retribuit · Oibus vero in ſuturo retribuet habudater ſeðm exigentiam meritoꝛũ: ſit tamẽ mi ſerioꝛ ditẽreg nullũ peccatum puni et ad cõdignu⸗ Quia ergo domin oim retnhu toz bonoerum 2 male ð H rum⸗ ideo Vinlliter agitt et confoꝛ tetur oꝛz veſtrum omnes qui ſpera tis in domino Mon enim ſufficit in domino ſperate⸗ ſed opus eſt vir tuoſe conſtanter agere ſi alqua grauin occurrerint oꝛde conſeꝛtan / id eſt ſpiritual ſoꝛ titudine roboꝛari Higut ergo fides / ſit et ſpes ſine o peribus moetua eſt: net ſpes ſine meritis vocanda eſt- ſed magis ſu perba pzꝛeſumptio // Da michi er go domime / net ſolum mirhi / ſed omnibus pzoximis meis in te dig ne ſperare Da nobis in te ſperando ſic vinliter agere vt non ſolum in ſpe · ſed fide caritate veraciter ra dichti; ontra aduerſa omnia ſpi ritualiter oonſoꝛ tati: ad te valeamꝰ finaliter peruenire- Quod ipſe p̃ſ tute digneris qui viiis 2 regnas in ſecula ſenlloꝛum Amen domin petri de allyaw epiſcopi a meracñ ſupe r pſalmo In te domi ne ſperaut: non cõſundar in eter Inapit alia deuota meditatio ſin per pſalmo Judim me deus 7 diſ erne cauſam meam⸗ Cdita ab eo dem teuerentiſſimo patte / domino murdinali mmeracn apoſtolice ſe 5„ * dis in alamania legato iieͤ 4 benigniſſime xpꝛiſte iheſu / qui in ara cru humani generis deo patri Kipſum vnigenitu ei⸗ fulium hoſtiam ſatratiſſimã obtuliſti qui qʒ in ſacramento altarbob tat bñſi cij memoꝛiã ꝑ ſacerdotes ecc le tue offerri voluiſti inter quos me non mentto ſed numero aggregare dig nat eo⸗Exe indigny ogo⸗ inutil ſerug in onſpecku diuine maieſtats tuue ad ſanctũ altate tuũ ingreſſurg / a eximio pzꝛophetarum dauid tibi plalt am⸗ Vdin me deus 7 d ſſcerne ran ſam mea⸗ Sed heu me miſen/ qualiter hot diere Pfimam? WMualiter ĩquã/ qua froce⸗ ua ve audaga / me uiditan 4a cauſam meã a te diſcerni peta qui multo at magnoꝝ pœoun meoen vnſciue ex timoee at te rroꝛe hoe edi indit ij tui poti exclamare cõpelloꝛ. Do mi ne ne in ſuroꝛe tuo arannd me:ne qʒ in ira tua oꝛripias mè Et iteru⸗ Mon intres in indiciũ cum ſeruo tu o:qꝛ non iuſtificabitux in onſpechu tuo omĩis viuẽs? Verumptamẽ do cet me domine ecr ia tua. qᷓ te doen te inſtuicta eſt/ vt dũ ad ſanctu⸗ alta tre tuũ axedo de tuis meritis cnſi dens⸗a de meis nil pz eſumene hu mMiliter tibi dauitiu pſalmuũ dicam Judia me dens diſcerne muſam meã: DHoc pie ihu / hot oeat miſticã ꝛzpy tuũ/qðᷣ eſt ecia a hot oan ₰ )Bmme ſacrdos tu cis pzo tedemptione Soat fideles tuoe qulſunt h hug coꝛ poꝛ is mẽbꝛza / net hot diedo petunt rigoee iuditij tui pecrata ſua diſcuti quod vtiq; periauoſum eſt . Que ei humana creatura hot iudieium noõ hoeret? Quid tunt facret virgula deſerti/ vbi cõautitur eedꝛ us paradi ſi ? NMam et aſtra non ſunt munda in onſpectu tuo in agelis reppe ris pꝛauitatem Mon ergo pꝛo mẽ bꝛis ſuie fidelibꝰ tuis petit ecia iu dicum tue rigoeoſe iuſticie/ quo ĩ i ſu roet tuo arguis· vel i in ira tua wꝛri pio⸗ Nam ſi tale iudicũ exhibuer⸗ . iniquitates obſeruauerie⸗/quis ſuſ tinebit? Ded petit iudicium tue pie miſenz die quo pœoeibus ignoſ ris 4 conſitenabus parcis⸗Et ideo non ti met iuſticam / quia ſperat mi ſenoꝛdiam: net te metuit vltozem quia agnoſcit ĩidultoꝛem· nam me cum pene / ſupat ſpes gracie deſi rium glorie⸗ Eimere igitur poſſem ſi diſtrige mecim ageres⸗ ſi me i ri goe iuſticie iudimtes: ̊ non inttes in ludicum um ſeruo tuo domine/ qui ſpero ĩ multitudine miſericꝛdi e? tue⸗ qui humiliter onfiteoꝛ quia non ſum dignus vocari filius tug⸗ ſed velut ſeruus ſugitiuus ad te re deo⸗ nuſerioꝛdiam poſiulopaœm quero Indignum eſt ergo dommũ cum tali ſeruo i intrare iudiaum⸗ nee decet vt inttes in iudicum mecum / quia nec ego volo intrare teaim In trant ſerui iudicium num domino⸗ qui iuſticeam ſuam onſtituentes de ſuis meritis pꝛeſumũt. de quibo p pꝛophetam dictur“ Quid vultie J 1 ln at ſ 2 erum iudicio ontendere omnes den iquiſtis me diat dñs . Mon ſic aute no ſic ego inutilis ſeruus tuꝰ/ de uiſticia meritoꝝ meoꝝ penitꝰ dif ſidens. ̊ liæt ſepe dereliquerim te⸗ onſoꝛ tia viciaqz peruerſon hoĩm ſe quẽs- tamẽ nũt de multitudine mi ſerationũ tuarũ ſperans cũ humilie cõfeſſionis inſtantia ad te oſugio d̃ eno Judica me des / id eſt m miſen oꝛdia oꝛripe me. et diſcerne canſa mea de gete non ſcã / ab hoie ĩiquo doloſo erue me Hot eſt ita iudica me / vt diſcernas menta que michi erũt vite vel moꝛtis cauſa a mentis gendis non ſcẽ·aq ita diſcerne cauſa meritoz ũ vt eruas me a multitudi ne hoĩm peruerſoꝛzũ⸗. ab hoie iiquo cot n deu / 2 doloſo gtra ꝓximũ. ab hoie iniquo / qui mala faut aperte doloſo qui mala facit ocaulte Het eſt gens non ſancta mũ qua michi par ẽ mfirmitae/ diſpar voluntas diſ par voluntatis deſideriũ deo peto dñe vt ab ea ellerieer erugs me⸗ 2 in pñti ne ab ea wꝛrupar culpabili ter · in ſuturo / ne e ea dampner e ternaliter. Ded heu infelix ego vti nam eripias me a meipſo⸗ quia in me eſt animalis homo a quo me ſeparare nequeo. De quo alibi oeat pſal miſta Eripe me dñe ab homine malo · Ideo ecam peto vt ernpias me ab hoc hoĩe uquo a doloſo Hot eſt arnalitatis ani malitatis vł ſen ſualitatis iniquitate et doloſitate ſe pe rationalis / voluntatis deſideriũ p turxbante· ne me ĩiquũ et doloſum fadat et iũgat cum gente nõ ſancta Nec hot peto ſolus / ſed hoe ſuppli titer oeat excleſia tua in hoc pſaimo ſa ſiquidem gemit in terrs videns nio · aim tritic treſcere ziz ani a⸗ permixta / quantum ad bona vel mala nature aut ſoꝛtune⸗ ſed non quantum ad merita a dona gratie⸗ ſuturaqʒ pꝛemia gloeie-Quapꝛop ter optat finale indicium in quo fiet ſeparatio maloꝛum a bonisꝛet bo noꝛum gloꝛifitatio reiectis malis⸗ interim autem monet ne inter pꝛeſ ſuras ſeculi et temptationes dyabo li deficamus a deo tetraha mur⸗ ſed lete mur in eo⸗ et ſuo indicio cau ſam meritozum noſtroꝛum gmitta mus at in ſpe ſue miſericꝛdie deſi derioqʒ pꝛemioꝛum ſuoꝛum conſo lemiur · Merito ergo domine / hot docimentum ecrleſie tue ſequene / in auſa mea / inditium tuum peto „ et ad te udiom ſupꝛemu appello⸗ diceens Judica me deus et diſcerne muſam megqm de gente non ſcã: ab hoſe ĩiquo 2 doloſo erue me Nam pꝛopter tria que hüjs notantur ver bis humanũ habeo ſuſpectum iudi tium· ideoqʒ ad diuinum terurrere cõpulſus ſum Pꝛopter teſtium fal ſitatem / quia ſepe gens non ſanc tan teſtis ẽ· pꝛopter iuditum iniqui tatem. quia ſepe homo iniquus / iu derx ev pzꝛopter aduocatozuma pꝛo ratozum doloſitatem · quia ſepe homo doloſus aduotatus vel pzo aurgtoꝛ eſt · Cwntra vero in diuino idicio / teſtis erit tula infallibilis ve ritas iudex erit tua mobliquabilie equi tas- Aduotatus et pzocuratoz ent /tua imperturbabilis pietas⸗ mi ſericoedia/bonitas⸗ clementia atqz benignitas⸗ Tu ergo domine in tu o diuino iudicgo muſam meam diſ gerne Tua peruerſo hominũ indi cio erue me Et bene dixi erue me · qꝛ tu es deus ſoꝛtitudo mea⸗Non eſt pꝛeter te qui poſſet eruere me/ non pꝛzꝛeſumo ex me virtutem / non arro go michi ſoꝛ titudinem quia tu ſa lus es deus meus per naturam / et foꝛtitudo mea per graciam / tu deus meus qui me creaſti / tu foꝛtitudo mea / qaue roboraſti me · Cum ergo in te ſolo ſpes mea poſita ſit/ quare me teppuliſti ⸗ id eſt quare me qua ſi repulſum oſtediſti · vitam eterna Hỹ ſpero taã din diff erendo? Et qua re triſtis inedo / huius vite miſeriã ſuſtinendo⸗ dum affligit me inimi aie? Videlicet dynbolus / vel hie ne qua mundus / vel carnis ſtimulus Hit ẽ triplex ĩmicus. qui multipli citer affligit / ipugnando varijs ep tationibus vnde gemens canit et tleſia: mũdus caro de monia / duner ſa mouent pꝛelia-Hijs pꝛelijs ſen ſualitas impugnata oppzimitur 7 ſpiritui at rationi aduerſatur/ vnde ratlo conturbata in alio pſalmo con querik, Quare triſtis es anima me a / id eſt ani mali tae vel ſenſuali tne mea quare triſtis es in te⸗- et quare ex triſticia tua conturbas me ? Lict enim mundus foeis perſtrepet⸗ et intus qaro grauet, et dyabolus vn diqʒ pugnet⸗quare tñ triſtis es aia mea? Meſcis quia per ſapientem tibi onſulitur triſtiaam ne des ani me tue: neſcis quia per apoſtolum dicitur⸗ triſtica ſetun moꝛtem ope ratur? Quare ergo triſtis es de tempozalibus diuicijs⸗ ſi habunda tiam non reapis de iiuris ilatis / ſi vidicam non capis de aljs quo qʒ rebus mundane vanitati ſubiec tis · ſi in eis voluntatem aut volup tatem tuam non exequeris? Ded quare onturbas me / obumbꝛan do vanies fantaſmatibus / guo ad in tellettum / inflamando libidinoſis voluptatibus quo ad affectum/ gra uando varie txibulationibus / quo ad effettum? Hijs conturbata rati o /in eodem pſalmo ſe oblitam la mentatur / que hit ſe onquerebatur repulſam Quare in quit oblitus ee mei / ab his me periaulis non eri piens. ſed tue duledinis conſolatio nem differens ?“Et quare contriſta tus inredo id eſt ſimul mente et oꝛ poæe triſticia turbatus / inedo per huius deſolate vie miſeriam / vſque quo acedam ad deſiderate patrie ſperatam leticam? Ded quia ſpes que differtur affligit animü quid mirum ſi interim incedo ztriſtat ? maxime dum affligit me iimicis⸗ Met caret miſterio ꝙ vtrogʒ pſal mo hozum verboꝛum fiat iterati o. non eſt enim hot ſuperfluum ⸗ quia frequentia multiplicium tribu lationum / frequẽtium exigit lamẽ tabil ium queſtionum - ſed vt exclu datur tam frequeno tamqʒ multi er ma eni = u mam gni dun na ts de bunda latis/ quo ſubier volug Ded han du idncſs umng 1o / gie atanl tam l batur is es on ni ſoleco nirſ 4 ttor pe Nſaue are apſe i! latſ mas⸗ unſi . ſerat ſuum⸗ ntribt lani t trti 3 gler Uimia afflictio. Jdeo te deum pattem inuoo diens Emitte luem tuamæ veritatem tuam / id eſt xpᷣm vnigenitum filiu tuũ qui ꝑ exœllen tiam lux eſt et veritas de quo ſcrip tum ẽ . Erat lux vera que illuminat omnem hominẽ venientem in hũt mundum. Et qui de ſe ait. Ego ſũ via veritas et vita⸗ Pꝛimũ huiug luco veritatis aduentum petierũt antiqui patres inter quos ſalomon Enmitte iquit illa a ſede magnitudi nis tue ſapientiam vt mecuim ſit et mecum laboꝛet. Depe et multum hoc illi petierut/ 2 diu valdeqʒ diu expecauerunt⸗ et tandem cum ve nit plenitudo tempoꝛis miſit deus fllium ſuũ natum de muliere factum ſub lege / vt eos qui ſub lege erant te dimeret Et tunc venit lux ad ewes⸗ veritas ad deeptoes/ ad errantes vi aad moꝛtuos vita⸗Jam vero poſt pꝛimũ illum aduentum· ſecundum peto quo venturus eſt xpꝛiſtus ad finale iudicium · Na ⁊ ipᷣo docente oο adueniat tegnum tuum. Hoc autem ideo oeans peto⸗et liet cum timoee a tremoꝛe/ tamen ex amoꝛe et zeli feruoꝛe deſidero quia non excludetur nũt illa de qua gqueſtus ſum ĩimiti afflictio donet tunc ſiat maloeum a bonis ſeparatio· Tunc enim mittet angelos ſuos qui ſepa rabunt triticim a paleis et zizanije et colligent de reg no eius omĩa ſcã dala Tu ergo eterne pater qui in p mo aduent / miſiſti weternuũ tibi fili um ad redimendum vt veniret te demptoꝛ ad venditob“e ſaluatoz ad — ꝑditos / liberatoꝛ ad apduo/m edi tad egrotos Tu dñe iteꝝ mitie eũ ad iudicãdũ vt ſeparet bonos et ma los. ſaluas iuſtos, dampnas ĩpios Dit ergo em itte luc tua⸗vt illumi nas diſcernat abſcõdita⸗ veritatẽ tuã vt iudims vnicuiqʒ; reddat diſ tribuat meritoꝝ p̃mia. boĩs eterna gaudia⸗ mak eterna ſupplida Ego ved dñe nõ de mea uſtnaa⸗ß. de tu a gra gfiſg. ſped ex ſecudo tuo aduẽ tu a luc veritate tuadſolatioẽz reci pere· qꝛ id ex pmo aduẽtu⸗ ab ip̃is magna cõſolatio ĩe gram fateoe reci piſſe mã i ip̃n me deduxerũt 7 addux erũt ĩ mõtẽ ſãttũ tuũ q ĩ tabernaau la tua Ja ip̃a me deduxerut a mal ſegregado⸗2 adduxerũt a bonisag gregado reduxerut me ab ecca ma ugnatiũ. 2 deduxerüut me eccam ſ deliũ. ⁊ hot ẽ· in montẽ ſanctũ tuũ i tabernacula tua Det eĩ militas ecca mõs dicit᷑ea tabernaculu/mões Aier altitd inẽ quatũ ad ſtati on Mos 1quo! Läplacitſi deo habitas in eo Tabernaculuũ Ptere certamb⸗ quãatũ ad ſtatũ ĩcipietiũ et Pficẽtiũ oĩimq; ĩ hat vita pegrinatiũ 7 mili tãtiũ Nidin eni ĩi oꝛpe ſumgpegri namur a dño / aduerſ dyabolũ mi litãtesCu ergo audis tabernaau lũ bellu intellige. hoſtẽ caue Hz tñ 1 tuo ertamine ad illud tabernacu lũ ſuge. de quo ait idẽ FPha Abſcõ dit mei tbernaculo ſuo ĩ die malo rũ ꝓtexit me i abſcõdito tabernacu li ſui Liæt eĩ pñᷣe eccia pluraliter di artur tabernacula uter pluralitatẽ aaum m diuerſſiaktm muloaſi. tabernaalum quodda ſingulare tabernaali ſecretum abſcõditũ ſub quo in die maloeum / id eſt in pꝛeſen ti vita⸗qua ho mines mali floꝛent⸗ et tribula tionu mala feruẽt abſcõdi poteris a pꝛotegi Dis intelligere ſe cretum? Audi miſtenum Ppꝛiſtus ſcðm humani tatem eſt tabernacu Num: de quo ait pſalmiſta- Sactiſi cuit tabernaaulum ſuũ altiſſi mus. RPpꝛiſi ſceᷣm diuinitatem eſt taber naculi ſui abſconditum de quo ali pꝛzꝛopheta dicit · Vere tu es deus ab ſconditus. Decteta enim virtus di uini tatis abſcondita eſt in taberna culo humanitatis · ſed audi mirabi lius vtraqʒ tam humanitatis q; di uini tatis virtus ſetretlus abſcondi ta eſt in ſatramento altaris- vt me nto illud intelligi poſſit ſingulare ec tleſiaſtici tabernaatli abſeondium. ſub quo aduerſus omne pſecutozie malum habere poteopꝛotecozis re fugium. 4 ideo guenienter ſubditur Et introibo ad altare dei · Vucaiß o bone iheſu hucuß onquerendo loat tus ſum conturbatus triſticia ſeculi⸗ ſed iam loqui incepiam conſolatg leticia ſpirituali ec ĩmerito⸗ quia ſpero pꝛotegi in abſcõdito taberna cul tui · ideo hat ſpe gaudens intro ibo ad altate dei⸗ad altate taberna culi ecleſie militatis, net ſolum ad altare dei⸗ ſed ecam ad deũ / quia ſub eucariſtie ſatramẽto ſumã xpꝛiſ tum vere deum abſconditum⸗qui in clis ſem diuinitatem panis eſt ã geloe um/et in terris ſcᷣm humank tatem ſactus eſt cab hoĩm Mui leti fimt iuustutẽ mea Quã iuuẽtutẽ? H vtiq; mapalo ſi ſpuials ze ſig dẽ ſpiritualis cibg 6- q letiſicat ſpiri meam renouat iuuentutem purgã do veſtutatem culpe per nouitatem JFracie Dit igitur letificntus et teno uatus int roibo ad altare ecleſßze mi litantis deſidetans poſtea introire ad altare eecleſie ttumphantis⸗ de quo in ſecteto miſſe dictur ube hot perſern in ſublime altare tuũ. Deſi derio enim et amoꝛe ſuperioꝛis et inuiſibilis altaris illius eleſuis ihe ruſalem debet ſarerdos hot altare viſibile aim modeſtia introire/ eter na non cadue petiturus· Quid autem ſit illud inuiſibile altare oſ tendit quod ſequitur Ad deum qui letiſicat iuuetutem meam Dublime ſiquidem altare ettleſie triumphan tis / ſublimitas ẽ diuine maieſtatis que nunt nobis eſt inuiſibllis Nunt enim non videmus deum niſi per ſpeculum in eniginate· tut autem noſtram letificabit iuuentutem quã do videbimus eum fatie ad facem Ded quia pꝛzopter illius facialis vi ſionis ſperatam duledinem iam di uinam pꝛeſentio oſolationemideo merito deuotam pꝛonunciabo on feſſionem·æ hot eſt quod ſubditur⸗ Cõſiteboꝛ tibi ĩ cythara de? deg me us⸗· O de qui vere es deus meus qui lieœt ſis omniũ deud / tamen ſpe cialiter es deus meus quia te mi chi dediſti/ vt elles tedemptoz me nank len ui⸗ i atſenn hete purgt ltaten et tena ehemt ſtrolre 18 „de lehoe de⸗ noris tt gſuoe Haltnn tte Eusd re,0 im qui me nphen ſſtat An: per tem gti naem disri fand 1,der boan Nlur⸗ gme neus nſpe mi n use nanis meues/ onſolatoz meus⸗ Pꝛo tanus donis tamq; gratuitis beneficijs / ne tbi ingratus efficiar cnſiteboꝛ tibi Ded quomodo confi tehoꝛ ² Eſt enim duplex acepta ti bi cyiſeſſio Ct confeſſio cnmmis de qua in quit plalmiſta Dixi donfite boꝛ aduerſum me iniuſticam mea⸗ et tu remi iſti ipietate peccati mei⸗ Eſt 2 conſeſſio laudis de qua idem ait Henite exulte m dñno iubllem deo ſalutari nro· pocoipemꝰ faciem eiq i gfeſſioẽ 2 ĩ pſalmis iubilem⸗ ei Intraturue igitur ad altare der / hat vtragqʒ gfeſſioẽ ꝗfiteboꝛ tibi · Co fite boe pꝛ us iniuſticam meam vt tu pecati mei iniquitatem temittens conſeras graciam tuam⸗ confiteboe deinde confeſſione laudis in exulta done mentis et iubilatione vocs li t paraa et tue maieſtati indigna⸗ tibi gras reſeres de vniuerſis mag nis donis tuis ac beneficijs Et hoc eſt qað dicitur/ confiteboe tibi in etha ra⸗ Sed quare diaum eſt in citha ra? Audio alibi pſalmiſtam dauid alia muſie inſtru menta enumeran tem a dientem/ Laudate eum in ſo no tube / landate eum in pſalterio et cithara⸗in tympano æa choꝛo / in cooꝛ dis et oꝛgano:in ambalis iubilatio nis que omnia non carnaliter ſed ſpirtualter intelletta et humanis attibus omparata / ibt figuraliter dei laudes dicuntur perſonare Tur hit ergo de hüs taet? Cur pfalte rium cum cthara non numeat⸗ cim alibi dint in pſalteno iocundo cum athara⸗ dans intelligere her duo in ter omnia muſio inſtrumenen eſſe 1ocundioea; Audio illa pſalmiſte V ba et in hüje attendo miſteria. Nitc de pſalteno ioamdo aliß inſtrumẽ tis altius reſonanubus tatet et de ſola athara que baſſius at ſuauius veſonat lonumtur Pſaltenu quippen ſitperwei ſonat achara ab inferioei⸗ Alla ergo gracarum ackio ſit pſal terio que aim io miditate ad ſupeno ma ſulumius eleuatureilla vero in thara que in aduerſitate adhuc quo damo od inferigꝛa depꝛimitur Da bet auf hec ſpunlis cithara tres in feriores wꝛzdas⸗ que ſi bene reſonan tes wzdent / eteraru wzdarum / id eſi vita ioaram oputionum totiuß ratum coſo nantie at ſpirtnalis me lodie trnoeb ſuſtinent. Her ſunt coꝛ die nteitlo⸗ ει cufeſſio⸗ opis ſa tiſſattio ! s coꝛdis trib hnig ſpua lie rithar ſonns a tono humilitatis inferig inchoaber⸗ et tandem ad ſo. mum iorunditatis iorunde exulta: tionis paulatim altius ſübleuatur gquia vt veritas ait- Qui ſe humila⸗ at exaltabitur- O vtinam domine vt nam in hat cithara tibi digne vg leã grãt actioĩs teſerte⸗a ĩ huig vi te miſe cia huliter plallere Cofitt boꝛ iibi ĩ athara Hot vtiqʒ dñe ho⸗ c(õfidẽter ſpero ex tua pietate· e⸗ men puitate diffidẽs meip̃z ĩtrepo diea Quare triſtis es aia mea / i ſẽ ſualitate: et quare cturbas me/ ĩ rõ ne? Met hſunflue repeto ̊ frequẽ ter ò triſtici ſeli ꝑſuadeoſciens q; ip̃a ſꝑ boĩe rebꝰ aduſa ẽ Et vt egre frangitur. p hat cantatie lum? ex tinguitur/ p hanc ſpei noſtre deſide rium moleſtatur⸗2 vt bꝛ eui contlu dam p hant hoĩs vita cõfunditur⸗ 2ad miſerabils moꝛtem deduatur⸗ Moht igit o aia mea tniſt s eſſe no li me cõturbare: ſed potus ſpera in dño letare in eo⸗ quonia adhuc c fiteboꝛ illi Ja eni in cythara confite o adhut in pſalterio onfitebor⸗ Et ſi non Efecte in via huius pñtie miſerie tamẽ finaliter in patria eleſ tis glorie VHz qd ofiteboe ili? Quia tu es ſalutare vultus mei deg me ues O bꝛeuis valde cõfeſſio· ß mag no plena miſteno⸗ Tonfiteboꝛ l dne iheſu xp̈e quia tu ſolus es ſalu tnte a quo ⁊? non ab alio eſt michi ſalus Tu ſalutare vultus mei⸗ id eſt ſaluatoꝛ meus in foꝛma huana quã aſſũpſiſti ſimil micthi⸗ tu ide in ſe eset de me/ creatoꝛ meg Tu ergo ſaluatoꝛ meget verus homo⸗ æ verg deg Hot lõge ante ſcus da uid cfitẽdo pzophetauit qð poſtea apoſtoloꝝ pzinœpe cõfeſſus eſt Tu es inquit xp̃us füius dei vuui⸗ Tu es xp̃us ſcð m humani catẽ · filig dei viui ſcm diuini tatẽ/ ex qua afeſſio ne audire meruit⸗ Et ego die tibt quia tu es petrꝰ ſup hac petra edi fibo eciam meã O vtinã hoc ita Digne fideliterg; Gfitear! huig ſeſſionis merito dignũ ecie mebꝛn efficiar 2 iſti nut militantis in ter ris⁊a tandẽ illius triũphantis in de lue q vt pzeſtare digneris tu deg meyæ et ſalutare vultus mei⸗da mi chi finaliter videre lumẽ vult tui vbi cũ patre et ſpũ ſcõ viuis et reg nas in ſecula ſeculoʒ Amen⸗ Expliat deuota meditatio ſuper p ſalmo⸗ udica me de?⸗ Gpoſita a dno Prameraren „ baſilie decima die Junij Anno ᷓLCCTxiiij . oſipe⸗ poſtang deama eriij ¶ Inãpit expoſitio dñi petri de al lyaco ep̃i cameracñ ſuper cãticn Pzologue ſculet᷑ me oſculo oeis ſui] / Iſte lber di ritur cantitũ amoeis / vel cãticũ cãtici· ſeu cã tich cntioꝝ Dingula riter enim / dici poteſt caticim Ipter vn tatem amoꝛis/ ge quir quid hic canitur amo eſt / pluraliter dicitur cticon ꝓPpter diuerſitatem p ſonarũ hit lo quentiũ / que ſunt ſponſ 9id eſt xp̃s:ſponſa id ẽ ecia / vel quelibz a uma ſãct / vel ſpecialiter virgo be aea / de qua tot lber iſte pene legi tur a wuntatur Dodales ſponſi vel amid / id eſt angeli 1 omnes qui in virum pfeckum veniut Adoleſcẽtu le / id incipiẽtes ad hut tenen in ſi de Ad hot pꝛopoſitum vide gloſã Materia ergo huig libꝛi ſ ut ſpõ ſus a ſponſa) ntẽtio ſalomonis ẽ· hoetari ſponſam ad oſcula ãplex us / ab oĩ amoee adulterino reuo care Dñ patet falſitas erroeũ illoꝝ qui dicũt ſalomonem hũt kbꝛũ oom poſuiſſe ob amoeẽ cõcubine carnak/ qua amoꝛe ſoꝛnicario diligebat/ Fi nis enĩ holibꝛi ẽ dilectio / nõ qdẽ car nalis / ſed ſpũalis ſpõſi n ſpõſe · id ẽ xpꝛiſti a ecie· Vide gloſa- / Ti tulus talis eſt-· Incpiũt canticn cãti ꝛũ ſalomonis ſiue cãticũ catici ſic dickum pꝛopter excllẽtiam Eſt eni triplex cãticũ / ſciz canticũ in exitu vici oꝛu· de quo exo· xv/qñ moyſes leci nit/ In exitu filioꝛũ iſ ek de egypto⸗ Cãticũ in pgreſſu vixtutumde quaꝗ — dicit deut ro⸗ xxxij qnñ etrinit moyp 4 ſes Audite deli que loquar ctera⸗ Et caticum in cõſummatiõe bonoꝛũ opm de quo hit· Vñ gloſa Di vis aſcendere 71 etera⸗ / In hoc ergo libꝛo ſalomõ canit epitalamiũ ſpõ ſi a ſpõſe ſiue nuptiarũ xpĩ ? œie· que quidem nuptie fiunt in onſum matione bonoꝝ operu.· Maã tunc ec cleſia xpõ nuptialiter cuingit/ qñ ipſa in virtutib ꝑfecta ẽ/ a in bonis operib oſummata / Cotinet at Uber iſte ſolum octo capla / que 2 ſi bꝛeuia ſint in verbis/ longa tamen ſunt in ſñijs · In pꝛocſſu expoſitio nis huig lbbꝛi non intendo inſiſtere curioſis dickionib ſeu otinuatioiby cupituloꝛũ vel ꝓtium ad inuicẽ Ded qꝛ liber iſte dyalog eſt: in quo ſunt quatuoꝛ ꝑſonatꝗ / ſpõſi videli; ſpõ ſe / ſdaliuꝛ adoleſcentulaʒ / ſicut ex dictis patet / ideo ſolum intendo vti quada diſtinctione tlauſularum / vt appareat quãdo ſpõſ9 loquitur / vel ſpoſa / vel ſodalesſpõſi / vel adoleſcẽ tule ſpoſe ¶ Capitulũ pꝛimũ Abet igitur pꝛimũ capitu lã octo ptes n quaꝝ pma — Phet verbon ſeries gtinetur Oſceuletur me oſculo oꝛis œtera et ſunt verba ecie / in pſona atiquo rũ/ x̃i aduentũ in carnem delidera lum Pꝛima pars icit ergo! Oſculetur me ſc; de us pater oſaulo oꝛis ſui id eſt vnio ne filij dei Vel O ſauletur me olcu lo oꝛis ſui id eſt non loquat᷑ mithi moyſes vel yſayas vel ali Fpheta vum.ᷓ oee ſuo filig dei me endiat⸗ 1* ganimitas expectatis/ 2 tlemẽtia BVell Oſculetur me oſculo oeis ſui id eſt blandu hylarem ſe michi ex hibeat. nõ aſperũ vel terribilẽ. ſicut in veteri teſtamento / DHut at tri acira iſtam lram notãda Pzimũ ẽ ꝙ nõ dicitur hie Oſculetur me oet ſuo. ̊l oſculo oeis ſui] qꝛ non pꝛẽm ꝑ vnionẽ aguug ij poſtulat; F filium patris qui os / id eſt vbũ pa tris diatur / SHecudo notaduũ ꝙ in hot oſculo tria ſunt onſiderada⸗ Pꝛimo qꝛ labia ſeſe oſculantiũ / ſe cſociant Heaido interioꝛes anheli tus cõſpirant Cercio oꝛpa ipſa ſibi inuicem appꝛopin quat n pmo ſig natur giũqtio naturalis humani ta tie ⁊ verbi diumi · In ſecundo vnio ſpũum diuini à humani· In tercio coõparticipatio paſſionũ xpᷣi a xp̃ia ni / Tercio notadum triplex ẽ oſculum⸗ſcz ad pedes / pꝛo pœoꝝ re miſſione/ad mang / ꝓ gragarũ acti one ad os/ pꝛo mutua dilectione⸗ Quia igitur oſculum oꝛis ſignũ ẽ dilectionis / federb / recõciliatioĩs / homagi ⁊ matrimonij · ideo ec ia hec omnia ꝑ incarnationem xpᷣi ⸗ vnio nem vbi diuini ſe odepturam ſp erãs/ eũ per oſculum petit dics Oſculetux me oſculo oꝛis ſui] Et cauſam ſubdit qꝛ melioꝛa ſunt vbe ra tua vino/id eſt refectio pñtie tu e vel euangelie docrine / melioꝛ ẽ feruoee legis / vel quibuſlibet alijs documentis· ſunt enim fragrantia ungentis optimis id eſt te dolẽtia donis ſpũs ſacti / Vel ſpuͤa liter Per vbera ſponſi pñt intelligi/lon ſuſcipientis / p vbera ſponſe / ogra tulatio æQ wmpaſſio TLat aũt iſtoꝛũ⸗ gaudere cũ gaudentibg· flere cum flentibg. vt dicit apoſtolus / Se quitur Oleũ effuſũ nomẽ tuũ B bi alia auſa redditur / quare ſponſa oſculũ petit/ ſcʒ qa nomen tuũ qð eſt xp̃us eſt oleũ effuſũ Bp̃s enĩ ad lram interp̃tatur vnctus igit hot nomẽ effuſũ.qꝛ laſſos aſoꝛ tat / languidos ſanat / ewe illumiat / et omni noĩ ſuꝑnatot.qa ideo qꝛ te / in ſum nõ datur amplecti ĩte rea odoꝛ noĩs tui/ metũ ex deſiderio pnotta bit Vel p̃t exponi nomẽ tuũ jid ẽ fama noĩs tui:? oleũ effuſum id eſt toti müdo maniſeſtũ deo ado leſcẽtule id ẽ rudes in fide · dilexe uint te nimis id ẽð vehemẽter Dñ in ſe minino dict adoleſcentule / ad expzimẽduũ vehemẽtiam amoꝛis⸗ qꝛz ardẽtig amat Di igitur ꝓpyter ef fuſionem ſoli noĩs/adeo ardenter 2 vehemẽter diligitur ſpõſg 2 quid erit cũ resipſa ventas apparebit? De ommb9enim que ſponſo conue niũt. nichi nomiare potuit / qð lon liꝰ a veritate iig eſſet ¶ Vtda ps Nahe me poſt te] Hucuſqʒ fuit ox ecie in ꝑſona pꝛeœdẽ tium ad uẽtum xpĩ· hec aũt eſt vox eig ptꝗ aſcenſionẽ Vñ quia nemo veit ad deũ niſi trace iux ta illud · NMemo pᷣt venire ad me / niſi pꝛz meꝰ a œte raviõ ecĩa ptꝰ aſcẽſionẽ xpᷣi alloq̃ xpꝛiſtum diens Trahe me poſt te Quaſi dieret · Trehe me qua dammodo inuitam/ vt vddas vo luntanam Trahe me toꝛpentem⸗ vu h eni dugit/ lat / et ntr in N DNtta uü de ſin eo ade dilere V /ad weis⸗ tref enter uid bit⸗ nue lon ns m med p eſtod en att is oſt guo v0 me vt reddas currentem Trahe me⸗ qꝛ retinet ꝓpꝛia pondoroſitas. Trahe me quia retrahit mũdi ſuauitas ECt ideo trahe me / aut terrẽdo minis⸗ aut exercendo flagellis,/ aut bladiẽ do bñſicijs Trahe me igitur Cur rem ſciz ego adoleſcẽtule / meo exemplo excitati In odoꝛe vngẽto rum tuoꝝ ſid eſt in virtutem donoꝝꝛ tugꝛũ⸗non in vigoꝛe meritoꝝ nr oꝛn Vel In odoꝛe vngentoꝝ tuoꝛ ũ id eſt in imitationẽ operũ tuoꝛũ· in cõ ſideratione miraculoꝛũ· vel in ſama nomis tui⸗ a tuoꝛum apłoeũ De qᷓ bus dicitur Ppi bong odoe ſumus /½ /HSequitur Introduxit Dixeat enim in quo currenduũ · ſciz in o doꝛe vngentoy / nũt dicit ad quid curren dum / ſciz ad ellara ſpõſi Dicit autẽ Introduxit me] qꝛ liet omẽs cur rant / ipſa tamen que ardẽtig amat / veloci aurrit / 1 ideo cicig ſola ad ter minũ puenit Introduxit ergo me rex in eellaria ſua Diuerſa ellaria / diuerſe ſũt ecĩe pticulares · in tadẽ domo ſeu eadem ecia generali. qꝛ archa noe liet vna ſuerit; eccie vni tatem p̃figurans / plures tamen ha buit amerulas coõdiſtinckas Vel di uerſa eellaria / diuerſe ſunt intelligẽ tie ſeripturarũ Vel Introduxit me rex in elllaria ſua ſid eſt in ecia triũ phantem / in qua manſiones multe ſunt Introduxit ſſcz nũt in ſpe/ tan dem in re/ / Sequitur Exultabt mues Eckia enim loquitur ad ſpon ſum grata de bñfitijs / non elata di &ος Exultabimg q letabimur ĩð te/ non in nobis / ſiait ſuperbi 2 ĩgrati⸗/ H net in ollarijs tuis / id eſt in gaudi is tuis / ſiclt mercennariz ß in te ſi cut veri filij 1 amicj emoees vbe eũ tuoe u id eſt pꝛeœptozũ documẽ toꝛũ ſeu donoeum tuoꝝ ſuꝑ vinũ id eſt ſuper auſtentatem legis vel voluptatẽ warnaliũ deſidenoeu· qᷓ ebꝛiant mẽtẽ Cxultabimꝰ? linquã⸗ in ſuturo ad plenum/ a non modo Vel ſcðm bernardü / het poteſt eſſe vox adoleſcentularu cgratulantiũ ſponſe⸗a dicentiũ Exultabim? in te non in nobis qz nõ merumues introduc Memoees vberũ tuoeũ] id eſt meritoꝝ tuoꝛum · dulciũ nobie Lſuper vinũ ſſcʒ pꝛeterite iocundita tis carnalis Cxultabimg ſinqua⸗ qꝛz Recti diligut te Reat ſcz / id il l q nõ ſũt ĩgrati / qdð dicit ꝓpter ſoꝛo res murmurantes⸗ ſponſe ĩuiden tes Et ad eundẽ ſenſum p̃t eſſe vox ſponſe ad ſponſum dicentis Kecki id eſt non ingrati diligunt te vide ſam ercia pare igra ſum 1 etera] Vox eſt ſpa eadoleſcentulas exhoetantis e ns ad paſſionũ tolerantia perſeue rãatiã indctis/ 1 murmur blaſphe mãtiũ opeſetis Quaſi dieret Vos vultis mecũ in ceellaria itro dua· nõ ergo vos terreat tribulatio gꝛz e go nigra ſũ ¶extenꝰ? tribul atiõ ibg q p̃ſſurel q̊ ſoꝛ moſa: ĩteri Vtutũ dewzamétis nigra ſſedðz ſtatũ pte ritum ſub ptcõ ſᷓ foꝛ moſa ſcðm ſia tũ pñtẽ ſub gra nigra ſiudicio mũ dij ſoꝛ moſa uudicio dei / vel nigra in ali quib vꝛ m / ſcʒ ð puerſie ſoꝛ moſa ſi fidelib 2 niſtieligm ſu 2⁶ 28 igie ß ſoꝛ moſa ſlie heruſals e illig ihꝛ m que libera eſt / 2 que eſt mater noſtra/ ad gal / uij Omẽs aut voat ſilias theruſals / Juter ſi dei gfeſſionem⸗ ſacram ẽtoꝝ ſuſcep gonem fidelũ ſocetatem· 7 ſutute ſalutis ſpem Migra ſum igitur · ſicit tabernacula edar Tedar fili us hyſmaelis Mang ei gtra obs⸗ manꝰg omniũ ogtra eu/ nullu in ter hoies hñs locu⸗ß in tabernaau lis pzo neqͥa ſua ſemꝑ habitãe⸗ ſic æ iuſti pꝛo meritis ſuis creduut expelli affligi· a quaſi hoſt es oĩ um iundicantur Vñ dicitur Eritis 0 dio hoibg / ꝓpter nomẽ meu⸗ Die eciam eccia / quaſi nullu hñs hit ha bitaculũ / ſemp eſt in milica/ 1 ven tis tribulationũ expoſita Exterius ergo nigra eſt ſicut tabernaaula e dar ß inter ſo⸗ moſa ſicut pelles ſalomonis quibꝰ ſcʒz ipſe texit tab naculũ. vt dicit gloſa⸗ De pellib 1 qt rubꝛzicatis ſetit ſibi tabernaan u ſalomõ Hec gloſa Dz dubiũ ẽ vñ hoct ſumpfſit gloſa aim hot de ſalo mMone nuſq; legatur in biblia- hoc at de dauid i⸗ Regu vij Et i⸗ga⸗ xvij Boteſt autem dich ꝙ ſalomo templũ edificnuit⸗/ a verſſimile eſt⸗ wdonet ip̃m totum pfecſſſet/ ip̃m texit pellibꝗ p̃cioſis ·a de hijsloqui 4 tur text9 7 gloſa // Dequiturf HMolite me conſiderate ꝙ ſuſca ſim œtea qꝛ enim dixerat nigra ſu ideo ſubdit nolite Q ctera Quaſi dieretõ vos terreat hec nigtedo/ qꝛ non eſt naturalis atcidentał⸗ nã dewloeauit me ſol ſcz ſol tnbula lionis in qua deus illuct / dando in temptatione Puentũ . Vel ſol iuſti tie / qgter aug amorem hot patloꝛ⸗ HBñ nota ꝙ ſol iuſticie eciam coloꝛauit / dewloꝛauit / areclorauit⸗ Toloeauit ĩ natiuitate/deoloꝛauit in paſſio ne/ reoloꝛauit ĩ reſurtectio ne Ct ita dia p̃t de bta virgine / ꝙ ſol iuſticie eam oloeauit ĩ ptioe · dewloꝛauit in moete / rewloeauit in aſuüptione / Dequitur Filij ena tris mee eetera Vbi declarat qð dixerat Dixerat ſe decoloꝛ atam n ter paſſiões tribulationũ / ideo hot detlarando ſubdit Filij matris me e ſid eſt iudei· qui ſunt filij ex eadẽ matte⸗ ſcz ynagoga· nõ ex eodẽ patre quia eis dicitur Bos ex pꝛe dyabolo eſtis J o. viij · Iſti ergo fllijʒ adulterini Pugna uerut gtra me ſcʒ diſputationibg afflictionibg 4 Poſuerüt me aiſtodẽ in vineis ſſciz in vineis gentu vinea meam non auſtodiui ſid eſt locũ vinee / ſcz iheru ſalem/inceuſtoditum dimiſi· liet in uita expulſa- Hanc aũt vineam ſuam diat⸗ quia ad eam ſpecialiter miſſa fuerit ab ipſa tamen expulſa fuit / tpe xpᷣi q apoſtoloꝛũ · ideo ad vinea getiũ / id eſt ad ̃dicationem ſidei eruditionem gentium ſe on uertit Juxta illud Eceœ cuertimur ad gentes eetera⸗ Bel iſta mater de qua hit loquitur poteſt dici eua / cuius fili ſunt motus ullpabiles / af fſectiones carnales/ temptatiões penalesque omnia contra pꝛ imiti nam eccleſia pugnauerut (¶BDuarta pe 0 Sd S —- — — — — — Aundia michi quem diligit anima mea vbi paſcas vel vb: paſcat ſcm aliam iram Di aut lra habe at vbi paſcat tunc eſt vox ec ie geẽ ti / ad ecleſiam iudeoeu . Quaſi di etet eccia gentiũ / id eſt eccia aſſup ta de gentib. poſita ſum auſtodie in vineis ſiait tu⸗ ſed ne fallar in multitudine heretioꝝ et ypocritax India michi ſſcz ſpoſum tuu· quẽ dillgit anima mia / vbi Paſcat et v bi cubet/ id eſt in quibus delcatur quieſcat in mendie/ id eſt in pplen doee maieſtatis ſue / Vbi noton du ꝙ ænaallum ſponſi meridianuũ ſunt ip̃i boni adiui: qui bonis ope ribg eum paſcũt. cubiculu merdi anũ ſunt ipſi ctemplatiut / qui diui nis ontem plationibq eu ſuſcipiut⸗ DHDecũdo nota ꝙ tnplex eſt xp̃i œnaculũ vel cubialu· vmatutinu / veſpertinũ meridianũ Matutinũ ſuit ipſa ſynagoga in patriarchie 2 Jnhetis Deſpertnu ertt / qn reliqui e eoeu ſalue ſient vt dicit ſcriptura⸗ ß mendianũ fuit eleſia pt? aſcẽſi onẽ/qñ in die pẽthecoſtes ſol iuſtie feruoꝛe muritatis / ſuos diſcipulos ig ne ſp̃s ſci viſibiliter iĩflam auit // Di vo lra heat Bbi paſcas / vbi au bes vtunt eſt vox adoleſcẽtularum ad ſpõſam⸗c erit idem ſenſus a ea t expoſitio que pꝛius Me vagari 2 œtera/ id eſt ne vaga / etxrabuda heſitãs / alrram ptg multitudinẽ hereticꝛ ũ / ypocritaꝝ a falſoꝝ frm⸗ qui deum oee oonfitentur⸗factis au tem negant. Vnde ſodales dicutur de quibg eciaſt · xxxvij Dodalis a mic g ocundatur in obledatiobg⸗ 2 in die tnbulationioeduerſor ent Bei Indica michi poteſt eſſe vox ſponſe ptꝰ ſudoees vite aciue⸗ refer tionem/a quietem vite onteplatue nis quaſi hoꝛa matutina cogita tio / quaſi hoean terca meditatio quaſi mendies / viſio quam optat⸗ quaji hoea veſpertina / ognitio per creatu ras⸗Bel menidies p̃t intelligi eæle ſia tnumphans. quam ſibi indicart optat eœleſia militans. ibi paſci et nuhari cu ſpoſo ipiẽs (Curta pe ignoras etera- Box et ponſi ſpoſam arguentis pellerat enim ſibi indican enaallum ſponſi tubiaulum/ quod ipſa eſt: ideo vi detur ignoeare ſeipſam: Vel ad id refertur dixerat ſe nigram dewlo ratam a fuſcam/cum ipſa ſit wloα ta candida 7 pulchza Dicit ergo Di ignoꝛas te ſciliet que a qual lie vei ſi ignoeas te ſper tnbulatio nem puichꝛ ioꝛem fien o pulcherri mainter mulieres jid eſt ſuper om nes infirmoꝛum ongiegationes⸗ Cuaſi dieet tu videris hot ignoea — 4 tera male? ideo egredere ſciltet a meo cnſoꝛ tio vel amplexu⸗// Et nota hit non knetur vbum egtredere imperatue⸗ ſed per miſſuie / vel pꝛomiſſiue qauia pzZo mittit et pꝛedixit quod euenturum erat · Quaſi dieret egredere /id eſt egtedieris⸗ abi /id abibie ptg veſtigia gregum tuoeum poſt vari os acus errantum .a paſce /id eſt paſces pzaua doctnna⸗ hedos auos lid ẽ peruerſos anditoꝛes vel puos motus carnales? fetdos ni tries ZJuxta tabernacula paſtozu ſcʒ ſe aita ſcolas pᷣuoꝝ a doctrinas miquoꝛum magiſtroꝝ;. Vel iuxta qẽ lid eſt iuxta veros doctots“ vt eis ſimilie videans / cn tomẽ ſutura ſis eis diſſimik aduerſa // De quitur Catatui 2c Vnde qꝛ ſpon [9g nõ vult ſpõſam ignoꝛare ſeipſa⸗ ter qð intrepado dixerat ſi igno ras * ideo ptmination? 2 itre . patione blandicijs vtitur/ 2 bñſi ria ipſã ad ognitionẽ ſui reducit di Gε Equitatui meo id eſt populo ſrahehtic allimulaui te id e ſimi lem ſea· vt ſicut ille populꝰ vſq; ad tranſitum maris rubꝛi⸗ſemp afflit t9 & ab egyptijs⸗ itn tu a filije ma tris tue / vſq; ad mortẽ Et oedinabi tur ſit lra. O amic mea id eſt cuſ tos gſcientia ſecreton meoꝛũ afli mulaui te d eſt ſimilem eſſe mon ſtraui equitatui meo ſid eſt populo iſrahelitio⸗exiſtenti in curribꝰ pha tonis ſid eſtexiſtenti tpe an rruum pharaonis / id ẽ ĩ tempe currẽtis ꝑ ſecutionis pharaonis? ſicut illum tunt liberauiita te liberabo⸗ ide o Ddebes wnſtater 7 patiter⸗ hm̃oi perſecutiones ſufferre Vel die aſli mulaui te equitatui meo] ſcʒ ad eqᷣ tandum in currib pharaonie id eſt otra currus pharaoĩe“ ſcz currg malidt / auanicie / luxurie / 1 auuſlibz iniquitatis-Equitatues aũt ſponſi⸗ ſunt equoe ũ apparatꝰ? / quon aliz ſüt dextrarij / armis ſciʒ patiẽtix arma qui dominũ ſuauiter portant⸗ alij ſummarij vt pꝛediatoꝛes / qut vic tualia 1 arma virtutum alijs crcu ferunt ; alij curriles / vt pꝛelati boni qui pectoꝛe 7 humeris / id eſt ſapien tla et operatione plebem quaſi cur rum ad elum trahunt⸗ Iſte ergo e quitatus ſponſi / cui aſſimulatur ſpõ ſa/ oontinue certat contra curr pha raonis / id eſt dyaboli / ideo dieitux⸗ aſſimulaui te 7c] // Dequitur. Pulchꝛe ſunt] Vnde quia ſponſa nigram 2 ſuſcam ſe cauſata ſueat⸗ ideo ſponſus de hot eam cõfoꝛtos eiue pu chꝛzitudinem deſeribit/ in tipiẽe a genis vbi pulchꝛ itudo mu lierum maxime videtur apparere⸗ Genas autem ecrlelſie / ̃dicatozes dicimus in quibues deſoꝛ mitas vel pulchꝛ itudo ecleſſe maxime conſiſ at. Genis vero turturis aſſimulan tur· quia turtur amiſſo cõpare / nulli alteri aſſociatur / P cantu gemitũ aſſumit⸗ ſic eccĩia ſeparata cꝛ poꝛali pꝛeſentia a ſponſo nullum extrane unm admittit aſoꝛ tum / ſola ſedet / ſua a alioum peccata gemens⸗Di aintur eciam ipſi pꝛedicatozes col lum exmleſie⸗ quia collo verba pꝛofe runtur tibus in wꝛpus trahitur· cꝛ pus capiti iung itur⸗ ſit de pꝛedich toꝛibus etera · Pꝛe dicatoꝛ es ec am monilibus comparantur⸗ quia peckus ettleſie verbis 7 exemplie muniuntne adulter dyabolus ma nã ſuam inſerat et oenant pectus ecvleſie ſicut virgingle pectus mo nilibus adoenatur⸗ ideo dicitur⸗ ulchze ſunt gene 7 /1 Ded a⸗ fuve tra⸗ akon ſapen aſia: ergo 4 r ſpo pha iturf ponſa ſuat. 3mris nbitein udo m patte, ntoꝛes tasdel nulan jnali lemiti poerl rtwnt ſetr/ s⸗di 1 apdſe lur⸗ vtdin ts 2 vi nplis Hma eckhus 8 mo atur⸗ ed onſt ezleſia poſſet diete vere pulchza ſum vt aſſeris· ſed non habeo vnde meum poſſim ſeruare dewꝛem ide o ſubdit ſponſus Mutenulas aure as ſid eſt ſacrarum ſeripturarum ſen tentias/ vel quaſlibet inſtitutiones bonas facie mus tibi ſez ego⸗pater a ſpũs ſcũs· vel ego mei wadun toꝛes apoſtoli / ſeuapoſtolia vir v miculatas argento Ji id ẽ diſtinctas nddoꝛe ſacri eloquij- iuxta capacita tem auditoꝛum · Alia littera aliter habet . ſed de hot vide gloſam / Die autem notandũ eſt ꝙ mureng piſcis eſt rotundus longꝰ⸗xꝑ quẽ xpi eternitae2 etcleſie longanimi tas acipi poſſet: eſt eeam quoddã ornamẽtum aureu · vnde mure nule dici pñt cathene quibg monilia clli gantur ollo⸗a ſignificant intelligẽ tiam ſpuũalem vite mũditiam- que ſacra ſcriptura collo eccie / id ẽ p dimtoꝛibg eſt ligata Item in auro⸗ ſpuᷣalis intelligentia in argento / vite müdicia acripitur⸗ p que decoz ecie cuſtoditur· ideo dict murenn las aureas ac 2² Sexta pare- (eRen eſſet rex in ac a Vorx eſt ſponſe ad ſodales ſponſi vl ad ado leſtentulas / vbi onditur qua deuoti one ſponſi beneficia ſuſceperit · q;ᷓ tum ex eis pzofeœrit. 2 quid p eie fecerit diense Tum eſſet rex in acu bitu ſuo id eſt i in vtero vginie /c5 eeptiõe · vel in patibulo crutis/ĩ paſ ſioe⸗ vel in ſinn patris / in aſcenſiõe lnardꝰ mea que ẽ herba humilie 2 calida id eſt humilitne caritaa- meal odor ſun dedit id eſt bona — — pinionem,/mandata ennꝛe et tonſili a implendo⸗ „ Vel in perſona beate virginis Cum eſſet rex 2 etera) id eſt in ſinu patris filius dei· nar dus mea Jid eſt humilitatis odoeẽ ſuum dedit „ neqʒ enim edꝛus ne qʒ typzeſſus / neqʒ; alia arboꝛ alta / ſed ſola nardus odoeem ſuum de dit. pzopter quod in virginem deſ endit . quia ſerptum eſt. RKeſpexit humllitatem analle ſue / lue pꝛrimo Vel pt dici in perſona marie mag dalent Cum eſſet rex in eetera id eſt xpꝛiſtus in menſa in domo la zanſ nardus 7 eetera id eſt vnguẽ tum 7 etera] / Dequitur [Kaſci lus mirte 7 etera jid eſt tota oonge nies tnbulationum quas dilectg me us pꝛo me ſuſtinuit- nuq; a memo ria mea reredet / ſed ſẽper ent michi pꝛeſens per tewzdationem et oom paſſionem/ a ideo inter vbera me a oommoeabitur] Bbea autem ſpõ ſe dici poſſunt gratitudo / et humili tns / que maxime ſponſum alliciunt delectant ·/ Nit autem eſt no tandum ˖ ꝙ xpꝛiſtus diti poteſt faſ tirulus mirpe] quia mixra potatus 2 mirra 7 aloe perbnitus· Vel ꝑ faſciculum mirteſ(vt iam tactum ?) poſſunt intelligi amaritudines plu nium tribulationum xpꝛiſti⸗ Nam mirra arboe eſt arabie⸗ cuins gutta eciam mirra dititur⸗ et eſt multum a mara⸗ / Sequitur] Dotrue cy pꝛi ac Quia etcleſia dixerat xpꝛiſti paſſiones ſemper ſue adeſſe memo rit · ideo ſuhdit quem fruckum inde tonſequitur dieens orme cypzi] k iuij 4/ fackus eſt / ſupple dilcũs meus mi chiid eſt fackus eſt michi auſa le tiae in reſurrectione gqui fuerat mi chi Lfaſciatlus mirre ſid mauſa ama ntudinie triſticie in paſſione· Cy pꝛus enim inſula ẽ florida/ habuũ dans racvmis / vinn dulce ſaciẽ tib 47 ſoꝛte / botrus aut eſt vua rum pal mite⸗ ſignat xpꝛiſtum floꝛidũ ſoꝛ tem a dulem in reſurrectione En gaddi vero cuitas eſt eadem que ihericv vbi ſuit oli vinea balſami „ quam tleopatra tranſtulit in babi lonem Arboees autem balſamii qz in modum vinearum exolutur; vi neas appellat Dicit ergo! Dotrocy pꝛi dilectg meg michi id eſt dulcis ſoꝛ tis ⁊ floꝛidꝰ · fac michi dilcus meg/2 apparet i vineis engaddiſ/ 1d eſt in ollettionibus gentium / ſeu quoꝛ umlibet peæatoz um⸗qui de he dis / fonte baptiſ matis fatti ſunt ag ni⸗ Engaddi enim ſons hedi i inter pꝛetatur Bel Dotrus cypꝛi fattus eſt michi / üle ſcʒ quij habitat ĩ vine is engadd id ei hie qui ex temp tatione floreſcunt / vel in his qui in temptatione / oculo oꝛdis deum te wgnoſcunt Engaddi enim alia in terpꝛetatlone/ diritur orulus temp tationis Fuit ergo tex / id eſt xpꝛiſ tus in acrubitu ſuo] in vtero virgi nis exiſtens, ſuit faſcilus mirre ſi truce pendens 7 moeiens · fuit Do trus cypzi de moete ad vita reſur gene⸗ fuit in vineis engaddi ſſpiri tu u ſancttum viſibiliter mittens Tut enim vino ſpirituali et balſamo to cam eleſiam ſuam inebziauit· Ec re ergo ; bꝛeuiter et ſucrintte ectle La quatuoe beneficia ſponſi reolli git/ um gratitudine rechgnoſcit⸗ Vnde per pꝛimũ inuitatur ad hu militatem⸗ per ſecundum exctatur ad deuotionem⸗ per tertium erigit ad ſpem⸗ p quartum inflamma tur ad amorem VDijs igitur quatu o beneficijs et quatuoe virtutibue ecleſia pulchꝛa effecta / ſtat a ſpõ ſo audire meruit Ecee tu pulchꝛ e —— ¶ Heptima pars VAto tu pulchꝛa Vox eſt ſponſi / admiratlonem facentis ſuper pul chꝛitudine ſ ponſe „ Vnde notan dum ꝗ bina vie dicit ea pulchza⸗ vol quia ipſa iteratio pulchꝛ itudĩs confirmatio eſt amoꝛis / vel in ſig num duplicis pulchꝛ itudinis ſcil ct intenoeis 4 exterioeis / vel vtriuſ q;ʒ populi. ſciliet iudeoꝛum et gen tium pulchꝛitudinem notat/ vel v triuſqʒ vite / attiue 1 contemplatine I. Tu igitur pulchꝛa es] a vere pul thꝛa quia oculi tui olumbarum id eſt affectio a intentio habent ſim plicitatem olumbinã ſine plien pꝛa ue dilectionis i in affettione / vel er ronee opinionis in intentione/ 2 etera⸗ Vel oaili ſponſe ſunt docto tes qui cmparantur wlumbe⸗ per derem conditiones, vide gloſam ror. Ae a pulcher Vox eſt ſpon 1 admirationem facientis / ſuper pulchꝛitudine ſponſi Mos eſt enim ſeſe amantium mutua wllandatio 5 ne letari. Vnde ſpoõͤſa a ſponſo lau data vteapzoo eum laudat dieens Exe tu pulcher Quaſi dieret Tu dixiſti me pulchzam ſed mea pul chꝛ itudo non eſt ex me ⸗ ſed ex te. tu enim pulcher es ſper naturam⸗ ego a te pulchza ſum per graciam Ltmu pulcher es cdðm diuinitatem deoꝛz9 ſcoð m humanitatem pul cher in ſolio patrie dewzus in d ted matrie pulcher iuſtis gloia onferendo dewzus] penitentibus indulgentiam largiendo. u igitur ego pulchꝛa ſim / et tu pulchtr⸗ no reſtat miſi vt intre mus leculum „iungamus oſcula⸗ Ct quia pala hot rogate vel petere erubeſcit / vere cundia muliebꝛi ſuffuſa/ ideo hot ẽ clam inſinuare videtur/ alm dicit Leaulg noſter floꝛidus ergo ĩ eo quieſcamus / Teckulus iſte eſt ee tleſia tota/in quo ſponſus oum ſpõ ſa quieſcit· Eſt autem floeido / roſis martirum⸗lilijs virginum· viol cõſe ſoꝛum Diatur autem leckulg diminutiue/ quia a ſi duos capiat / ſciliet ſponſam a ſponſum· hot ta men non poteſt niſi pꝛope ſint in dilectionis vnitate oniuntti Et di ritur noſter] quia bona opera a ſi lij/ qui in hot lectulo generantur co munes ſunt ſponſi põſe / De quitur Tigna do moeum noſtraruũ œedꝛina] Quaſi dieret / non ſolum lectulus noſter pulcher eſt / ſed eci am domus pulchꝛa⸗ quia tigna ac Tig na aptlones diamtur⸗ qꝛ mu tuo ſe mipiũt; vel quia bina iungun tur⸗ ponetes enim ſtrigunt⸗ altioẽ locum tenent/ tectum ſuppoꝛtant Per iſta vero tigna pzꝛedicatozes intelliguntur⸗ qui odꝛini dicutur quia alti pex ſapientiam intellect9/ im putnbilesper mundiciam af fectus Ergol tigna domoeum noſ trarũ odeina laquearia noſtra cypzeſſina Iſta laquearia ſunt ſem Go flos ampi Mot eſt ſeca tinet nouem partes in quarum p ma ſponſꝰꝗ ſponſam alloquiturqui a enim ipſa eum muitauerat ad a plexus .' ipſe ei teſpondendo eam ad ſirennuitatem eertaminis et la borem agriculture inuitat dieno⸗] Ego Quaſi diceret Tu ſponſa quietem appetis ᷓ ego ſum flosca pi ſper laboeem ertaminis obtine de bꝛauium in ſtadio caurrentibus· me iocudig hienlũt . qᷓ ꝓ me certat/ nichil ſoꝛtius / qui pꝛo me laboat⸗ Ego igitur ſum flos campi non flos lecti flos cumpi id eſt fulius virginis que fuit cnp iaultus qui floee edid dewꝛẽ aſpeũ· tactu lenẽ guſtu medianalẽ⸗ olfactu delca buẽ/ ſi ſigitur flos mmpi omnibus ad mpiendũ expoſitus/a lilium cual liũ ſid eſt gloꝛia humilium⸗ vel cle metia pcoꝝ: qꝛ nõ veni vocare iuſ teß pœoees/ Dejt Dicut liln inter ſpi. a Adhut ſponſus ſponſa laudando ea ad patientiã Puocat⸗ Quaſi dieret · Cu queris tequiẽ lec tubß ſcias / quta cndidioꝛ 2 pulchꝛi oe tnvulationum aauleis efficieri⸗ quia ſicut lilin inter ſpinas ſad et/ creſcit / et tedolet· ſic amien mea in ter filtas ſid e hereticos? ſtatres fal ſos Vei inter filias / ſcz adulterinas id eſt ſectas eccie ctrarias Maa qua d pꝛ ecoſig alaudabilius eſt lilum ſpinis tanto ſponſa huig filias ad ultermas pzecllit-· / NDit autem notandũ eſt ꝙ lilium in radie / que ſub terra latet / fidem ſignat · ĩ haſti li alto recko et virenti / ſpem · in gra nis aureis / caritatem⸗ ſex vero folia candida. ſex ſunt que taſt tatem p⸗eꝛ ratio cultus aſpentas. cuſtodia ſen ſuũ/xaritas ſer monũ· vitatio opoꝛ tunitatis petrandi / ſez lot / pſone 27 Vel poteſt expoꝛ Ditut liliũ id eſt ſicut ego ſui lilu id eſt ignoſ cnsinter ſpinas] id eſt iude os⸗ lrn pinee quã in cru BVel ſicit lilin ac ita beata virre omnts aline virgines pꝛeteſſit et tera⸗ Secunda pars ſam laudauerat ipſa non inde in ſuperbiam extollitur⸗ ſed lande re npz ocn, ipſum attollit ditens Di ait malus inter ligna ſiluarum id eſt ſicut omnia ligna anteedit⸗. ſic diledus meus inter fi⸗ ſic xpziſtusæ omnes ſanctos a angelos exellit⸗ Jait malus Quija ſpoſiie pon tur // Hit autem ſciendum eſt mal in hyeme eſt rugoſa in vere ẽ ſpinoſa in antũpno frucuoſa ideo xp̃s huic arboei merito cõparatur quia ipſe eciam fuit ĩ paſſione uugo ſus. in teſurrectione floꝛ idus in pꝛt dicatione frucktuoſus Item ſciẽ dum xpũs huit arboei aliunde rationa biliter cõparatur· Quia malg inter akboꝛes ſublimes / eſt exigua⸗ inter lenes rigoſa inter planas ſpinoſa Dit etiam xpũs ſuit· inter ſupbos humilim inter delicatos doldeib plenꝰ inter ypotritas / peccatoꝛ te putat9 // Deqtur Dub vmbza illig Malg enim habet vmbꝛam 2 frucktu / 4 het duo ſponſa ſole fuſcata pꝛius petierat / quando dixit Indica mithi vbi rubes vbi paſcas 1c et i deo nüt ipſa exaudita / tlamat leta büda Dub vmbꝛa ulig quem deſt deraueram id eſt ſub pꝛotectione / ſe cura· ſub refrigerio / qjetata/ ſub odo re vmbꝛaguli / letabunda· ſedi ſciʒ docendi auckoꝛ itate pꝛedita⸗ regen di dignitate ſublimata · et iudican di poteſtate honoꝛ ata · et fruckus eius et etera ſſciliet penitentie/con templationis vel pꝛedicationis⸗ Vel Fructus ſcilicet coꝛpoꝛis et ſanguinis eig/· dulcis gutturi meo) id eſt interioei affectioni⸗ ercia pares ntroduxit me Dec ẽ vox pꝛi mitiue ecrleſie de indeis · ẽ hit ret tus oedo⸗ quia poſti locita eſt ſpü ſa de frucku. gſequẽter lotur de vi no a de potu dices Introduxit me rex in ellã vinan / Vbi ſciendẽu NNf — — S cella aquaria / poteſt dic lex c; lxãʒ exterioz? ella at vinaria ẽ ip̃a lex ſc m ſp̃m ĩterioꝛẽ / id eſt iuxta ſpũalẽ ĩtelligẽtia) n nuptijs eĩ x̃⸗ aqud ĩ vinũ ↄutit / q eciã aquã irał ruditatis i vinũ ſpuab ſubtlitatie mutauit Vel ella vinaria jeſt ſpũ alium bonoeum affluentia⸗ quibus ioſeph inebꝛ iat? palliu rehquit egip rigee / id eſt tempoꝛalia mudo Velf. lla vinaria otemplationisgracia vel eleſtis ſapientia⸗ vel tlauſtral vitn /71 Degnitur⸗ Oꝛdinanit in me caritatem oꝛdinauit in quam · quia al quibg maioeem / alis mi noꝛem otulit· Vell oedinauit carita tem ondens qualiter de 2 quali ter pzꝛoximusſit diligend? Vt ſeðʒ aug uſtinu⸗ pꝛimo qð ſupꝛa nos ẽ diligatur ſco qð nos ſumꝰ /id eſt anima noſtra⸗ tercio qð iuxta nos id eſt homo vel angel/ quarto qð infra nos / id eſt pꝛiũ coꝛpus Vel ſcm alia gloſam vt pꝛrimo de?⸗ ſcðo ab ho mĩe ipſe met diligatur⸗ tercio parentes / deinde filij⸗ poſtea do meſtici· qui ſi boni ſint malis fi lijs ſunt pꝛeponendi / tandem ĩimi u; vide glo⸗ noto ſecẽ dũ modũ auc toꝛ addit ptra gloſa / vt eciã ipſe al ſerit U Quartape ulcite me ]Dec eſt vox ei ie ad ſoaos ſponſi⸗ vñ ſponſa / pꝛius vmbꝛza refrigerata /fructu cibata / ca liæ potata/ munere atatis oena ta/ Pier hot ad ſuperna erecta⸗ ne ab hat. perſecutione deficiat / ad ſoaos ſpõſi ait Fulcite me floꝛibꝰ 5 exemplis hene inipientium/ ro boꝛ ate? e ſtipate me malis lid ẽ ex emplis perfecoeum munite- qz a more lang ueo lid eſt pꝛopter amo rem ſponſi deſectum in temporali bus ſuſtineo⸗vel / penas carnis ſuſti ueo⸗ vel in huig mundi peregrmatio ne amoee ſuperne viſionis langue o Vel Fulate me floeibus lid e ſac tis deſideris 2 oationib⸗ vel ſlo. ribus virtutum non folijs verbo wm· 1 ſtipate me mals ſid eſt o perationibus bonis / Dequitur Lona eig a Vnde quia ſponſus viderat ſponſam languentom 2 de bilem/ ideo leuam ſuam cpiti eig ſuppoſuit · Pꝛopter quod ſponſa in graciarum actionem erumpens ait [Leua eig ſub capite meo a dextra iliq aplexabitur me] / Pbi ſciẽ dum eſt ꝙ leuam ſponſi⸗ eig iſtica acipiturq ꝑ dextram mia⸗ vel p leuam cõminatio ſupplicij/a ꝑ der tram pꝛomiſſio regni perpetui Vel p ieuam poteſtas ſedularis / vita attiua / vel bona tempoꝛalia; p dex teram vero⸗ptus ecciaſtica / vita co feplatiua / vy! bona eterna ĩtelligut⸗ e ideo de dextera eterne gke / dicit g Laplexabi?t nõ ꝙ aplexet᷑en ad h“ ꝓpoſitũ vide gloſam ¶ Quita pe a Diuro vos a Det elſt vor ſpõ ſi ad adoleſcentulas ſpõſe⸗ vñ ſpõ ſus volens ondere quantum miſe watur languoꝛ ibus ſpõſe⸗ qtũ ea ſuis aplexib habere gaudeat/ his verbis inſinuat die ne Adiuro otera⸗Quaſi dietet · O vos ßlie iheruſalem id eſt plebes michi ſub dite Adiuro vos per cpꝛeag gar oſch mporum! id eſt per amoeẽ quem debetis veſtis docoeibg a p laue ne ſuſcitetis neqʒ euigilare fa uatis duecam id eſt ne alquid fa ciatis qnter quod opocteat ſpõſam mea dilectam in meo amoee me is amplexibg qui eſcentem / quietem conteplatioĩs telinqte/2 vꝛis litib vel peis curadis intendere / O autem ſubdit donet ipſa velit/ no tat innuit eam aliquando ex pꝛo pzia volutate ſurrecturam/ ad Pou radum vtilitatem ſubditoꝝ⸗ ſcilet tempoee opoztuno / Nit autem eſt notandum/ pꝑ capꝛeas / gueni enter inte lliguütur dochoees/ qui vi ſum habẽt perſpiccem⸗ ardun paſ aia querunt⸗ herbas mundioers cõ edut Per eruos vero / Flati · Vide glo⸗/ Secũdo ſcic du⸗· x iſti qui capꝛee ? eerui dicutur eſſe· in monti b habitare deſignantur⸗ ſez i in mõ tib ſapientie eleſtis. diuie cotem plationis ideo dict ꝑ capꝛeas er noſ qʒ cm poꝛum] / qui in montbꝰ habitant ¶ Dexa pes V ox dilecti a? Het eſt vox ſpoſe adole ſcentulas quia enim ipſa ani maduertit latenter ei pꝛecipi tur⸗ vt aliquando ſurgat; ideo ipſa ſe ſurrechuram pꝛomittit⸗ Hᷓ pꝛimo ondit: s ſit ille ꝓ quo ſurgit dices Vox dilecti Quaſi diceret O vos aleſesane faca eſt michi vox di ledti mei/ id eſt dilecum meu audi ui= Et quia poſſent querere adoleſcẽ tule⸗ Bbi eſt dilech tu9 ² Quomo do eig vorem audiſti?3 deo ſubdit Cceo iſte venit ſiene 2 * VB ;]— bi nota ꝙ ꝑ ſaltum in mõtibq/pñt intelligi ſubite apparitioẽs eig ĩ moõ tib facte ad lram⸗ſicit patet ſn no uo veteri teſtamẽto· Vel ꝑ mon tes poſſumꝰ intelligere ſcõs maio ves.p clles vero ſcõs minoees / in quib net deg ita apparet net reſul get ſicut in maioꝛibꝰ Vel dicamꝰ Ecce iſte venit ſſcz de ſinu patnis in verrum Vginis/ ſaliene ĩ mõtib ſe; de mõte in monte · id eſt de ſe phin in cherubin/ ſic de alijs vſqʒ ad angeloo⸗ qui ſunt ſub alije oꝛdi rub bo inferioere. deo dicit / et tranſi liens olles /id eſt angelos⸗ quos ſciliet ipſe tranſilit· quũ non agelus de oedine inſerioei · ſed arthangelus gabꝛiel miſſg ẽ ad vginẽ · Pĩ regreſ R ſu de vtero Vginis in ſinu pꝛzie/ nõ ita agelos ĩfenoees traãſilit· Spma die hoſpitatus 7 apud eos⸗ vn ip̃i querebat Quis eſt iſte q venit de e dom ?vttictis veſtib de boſra? Et ſe cuda apud archagelos / a ita de ali is 9ſequẽterdonet ſol grad deeẽ lineis reuerſg eſt· a decima die mã ſit apud pꝛẽʒ · æ tunt miſit p̃m ſac tum / De ſaltb xp̃i vide glo⸗ 1/ Simil ? Edi · a VBbi oñdit ſpõ ſa quak ẽ dilcus ita ſalit a traſilit dics Dikis ẽ dilcus meg capzeo bñ ſaliẽ do hynnuloqz eeruoꝝn]/ af ſect9 huilitate . curſg velocitate / Vtu tũ varietate VHʒz ꝓ hatc lrã vide glo ſa Seqt En ĩe ſtat Vbi no tõdũ ꝙ tnipier ẽ panes noſter · ſaz natura humana⸗ pe Tanqᷓ parieti intli · Petatoꝛũ macula⸗ezechiek⸗ viijꝰ Fili hoĩs ſode Piete 2 videbis „ —d——,O ̃– —66768 f f f feeuee — — – 4 =S = —☛ u A 1 ☚ — — — abhominationes 2 etera Diui ar ſarana pᷣs In deo meo tranſgredi ar muru⸗Dicit ergo ſponſa ad ado leſcentulas En ipſe ſtat 7 tera Quaſi dietet · Dñndixi ꝙ venit. qꝛ len ſid eſt exe⸗ ipſe ſtat poſt huc tripliom pietem noſtrũ ac ſi die ret / ĩe ppe eſt. ip̃ʒʒ videre ĩpedit paries noſter. æ pmo natua huma μ¾ noſtra qᷓ ſua obſcuritate ipedit viſum· ſecundo peoeũ macula / que obnubilat ſenſum tercio diuiciarũ ſeu bo noꝝ terrenoe um ſarcina⸗ que aggrauat intellectu⸗ F qꝛ xpũs nõ eſt impeditus hijs trib. ideo ſtat poſt panetem. teſpiciens per feneſ tras ſid eſt per apoſtolos per quos reſpiat / id eſt recke aſpiat.· æ pꝛoſpi riens per mnnellos //id eſt per pzꝛo phetns / per quos pꝛoſpiat / id eſt pzocul aſpicit · EPpꝛiſtus enim per apoſtolos locut eſt de pzꝛeſentibꝰ/ per pphetas autem de remotis, Dequitur En dilec9 Quaſi dieret / non ſolum teſpicit me· ecia ioquit᷑ michi ſet hec locutio nichil aliud eſt / qꝙᷓ; ad laboeem vite ackiue excitatio/ qð ſequentia verba decla rant ¶ Deptima ps Vrge gera 1 etra Nec ? vox ſponſi/ſponſam ad laboes vite acki ue exhoetantis. dict ergo O ami ma mea] que amas a amaris olũ ba mea ſimplex nõ ĩuida / ß ſpũ ſcõ repleta ſoꝛ moſa mea ſide a moeũ cõ poſitione Vel ecia dicik amica xpꝛiſtiquia eiꝰ lutra querit wlum ba quia in oꝛatione gemit ozmo in ontemplatione induit. Tu igitk ſurge jſa lecto onte mplationie/ ad laborem vite actiue. ſcz ad op pze dictionis Mam ego ſp onſus tu us quietem meam cum palte quo dammodo p pᷣdictione intermiſi⸗/ apera q; temp bzꝛeue malcia in moeibg iualeſcit / veni ſſciliet ad dandam uram ſalutis / pꝛoxi mis / vt cu magno omitatu ad nup tias eleſtis tegis valeas ingtedi⸗ Bel ſurge ſſcz a ſompno culpe/ ad vigilias penitentie⸗ ab amoee terte noeum ad deſidenum eternoeum. era qꝛ tem pus bꝛeuevia lõga⸗ 2 pericila multa· æ veni ad me ſponſum tuummagiſtrũ tuum⸗ Et ſcðm hat expoſitionem ecia p̃t eſſe vox xp̃i ad aiam deuotam Sz ne ſpõſa excuſatione m p̃tendat y ter tempus vel viam ideo ſubdit Hy ems ſſcz infidelitatie traſijt im ber perſecutionis abyt c loquis P tpe cõſeſſoꝝ · qꝛ temꝑ e apo tolo ru q martitum hyems erat 2 ym b inüdabat floees id ẽ iniaa bonoedᷣ operum apparuerunt in terra noſ traid eſt in ecleſia genttum qua tu et ego exolere debemue tu plantando et rigando „ego vero incrementum dandon et per hot venit meſſis, ideo ſubdit · tem pue putationis aduenit Jid eſt ol lectionis bonoeum et temunerat onise / Vbi notandum eſt tria eſſe tempoza⸗ ſciliet tempus temptationis, quod ſuit ante le gem/ tegnante dyabolo tompue “ ê viſi tatlonls⸗quod ſuit ſub lege· teg nante moyſe/ tempus putationis / að eſt ſub graca regnante xpᷣo⸗ In pmo vero temꝑe ſerug expectabat vmbꝛã legis in ſecůdo mereẽnarig fſinem operb in tercio filig glam aĩ meq oꝛpis // Hequit! Vox tur turis Id ẽ vox ſpũs ſci / qui gemit⸗ id eſt gemete nos fact audita eſt i terra noſtra ſid eſt in ecleſia ſcʒ añ gabꝛiel dixit Hp̃sſancha ſupueniet ĩ te aq ætera/ lue pꝰ Vel vox turtu ris jeſt ſong apoſtoloꝝa p̃dicatoꝛzũ⸗ qui audit eſt in terra] qaꝛ in omne cerram exiuit ſongeon / in Ps⸗Vei vox turturis id eſt eccleſie / que ab ſentiam ſpoſi incõſolabiliter gemit / aũt vox turturis audita ſit · Pbat qñ dicit Ficus Ptulit groſſos ſuos] [Kiaus jid eſt ſynagoga Ptult id eſt pꝛoiectl grolſos ſuos jid eſt eere monias ſuas/a im maturam legalb obſeruantie intelligentia Grofſſi ei dicutur fruct ĩmaturi hot ergo fat tum eſt audita voce turturis / id eſt ſpũs ſancti et etera. Vinee floren tes id eſt congregationes fidelium 1 pꝛimitiua ecia floeentes id cre dere incapistes dederut odoeẽ ſuũ id eſt famam ſancte guerſationis⸗ ſicut alibi Np̃i bon odoe ſumd Ex quo igitur tanta ẽ opoetunitaspꝛe dicãdi ſurge amica mea] q amae me ſi pauerboues meas / ſicut demẽ de petrol ſpecioſa mea olüba mea 4a veni ſcz gradiẽ do Jua 1 nõ wat ad eſt in fide vulnerũ xpiĩ: de quo i⸗ ß; io, Petra añt erat xpuol In ea . netna macrie id eſt in fide lanca ti a ſoſſi lateris ſaluatoꝛis Vel Lin foꝛzaminib petre in cuerna macen e id eſt ſoꝛ aminoſa et auernoſa ñ dicatio ne apoſtoloꝛũ / id eſt inculta ꝑ ſapientiam mũdi ? teputata ſtul ta apud mũdũ Vel p̃t gſtrui littera ¶O amica etera que habitne in ſceamib eetera] exponatur vt pꝛzius // Dequitur] Oñde mighe etera] Ppꝛiſtus enim pzꝛimo œ pit facere / deiñ docere Actuũ pmo⸗ n idẽ docet ecie diens Oñde mi thi faciem tua ſſcz in bona opatiõe· ſonet vox tua in aunb meis ſciʒ in iſ ta pꝛedicatione Et dieit onde michi vt gyter deũ non ꝓpter mũ dũ fiat pꝛedicatio Dict eciam ĩ au nbus meis ſid ? nõ ĩ auribꝰ hoim⸗· vt ter coꝝ fauoꝛem fiat p̃dietio Vei ĩ auribg meis] id ẽ meoeum⸗ non anů / vel poeozum de quibus dititur / nolite ſanckum dare canibů etea · math/ vijꝰ Vklaiĩe pecatrici diti poteſt Oſtende michi faciẽ tu am] quam tibi dedi immaculatã⸗ a tamen eã pecratozum turpitudi ne maculaſt Oſtede ſiquam.mi chi vel vicario meo ſpirituali / ꝑ cõ feſſionem ſonet vox tua ſſcillczʒ vox quĩqz; partita / id eſt vox gfeſlionis / laudis / oꝛationis / dockrine / pꝛedica tionis. het enim ſunt quĩqz verba apki · i coꝝ · xiiij ꝰ Auribo meis id eſt aurib miſerit oedie / clemẽtie / q ompaſſionis: quial vox enim tu a dulce] quia laudem med reſonat æ facies tua dewꝛa id ẽ intentio / operatio / gſcictia / vel vital dewꝛa — 2 =Si- — ☛ ⏑ i⸗ We isl no uie tie / nat wof ner/ ʒ qꝛ vod oſonaaliter non bñ on oꝛ datet pſalm cum cythara⸗/ voci ergo gſonamoeib oenata⸗q pꝛiſti ne pulchꝛ itudini reſtituta / Qui a vero non ſufficit dockoꝛibg a pla tis vitam bonam oñdere / p̃dicatio nem docte. niſi 7 errates woꝛrigat / 2 maliuolos cõpeſcat· ideo ſubdit abuk diſputatioĩs / nob nõ vo bis . id eſt ad laudem nram glaz diuinã non ad laudem vꝛzãam q va nam glam humana. vulpes puu las/id ẽ heretioe æ ſciſmatios ul lidos et mutve puulas/ id eſt dũ Puule ſunt in malicia in ſtaude· ne maioæes effecte plꝗ nowant. vel Leuulas ꝑ ſimulationẽ ſimplicita tis et humilitato · que demoliũt vineas /id eſt ecias rodũt a wꝛrũ pũt Nam vinea noſtra floꝛut leet ideo floꝛenti vinee ſunt noaue d Zleq etera] Ocktaua ps Vorx eſt ſpõſe ad adoleſcẽtulas/ ſuã obedientiam oñdentis Quaſi dice ret Dilectus med michi ſſupple pᷣi pit- vt ego ſurgam de vita ontem platiua ad attiuam. æ ego illi ſup ple obedio Vell dilcus meg micht ſupple adiuuat p̃ueniẽdoſ a ego i li adiuuo woꝑando⸗ iuxta illud⸗ Dei adiutoꝛes ſumus Bel dit ſiait gloſa Et quaſi aliquis que eret qua re ita ſponſa ſpõſo obediat. rñdet· qui paſcitur ĩter liia Qui /jid eſi qz ipſe paſcitur / id eſt delcatur in ter lilia/id eſt inter humiles a obe dientes. vel lllia Vtutes ſunt / in qui 4 —ctereere aniir nobis ſſcz retib dockane et bus dilectg paſcit paſctur . ¶ donec aſpiret dies/ id ẽ donet clareſcat di es eternitaus· q ĩclinẽt᷑ vmbꝛe/ id eſt tran ſeat omẽs heteſie erto tes. vel vmbꝛe ſdicutur epꝛobi qui in clinabũtur in inſernu⸗ 2 tunt aſpi tabit dies eternitatis ipſis beatio⸗ DBoͤx eſt ſpõſe videntis ſe inſuf fieiẽ tem ad ea que iubẽtur ſacre⸗ niſi aſ ſit ſpedale adiutoz ium ponſi ua ſi dieret. ſine te nit hil poſſu⸗ deo teuertere/ adiunãdo me ꝑp graam tuam. ſimilis eſto dil& mi capzee qꝓpter acutiẽ viſ hynnuloqʒ ſe ruo em. qpter agilitate curſ. ruerte re inqua. ſuꝑ mõttes bethel Ad e ĩ exclſis mentib ꝑfectoꝝ clande q̃ ſunt bethel/ id eſt domg onſurgẽs⸗ v dom 9 vig lie / vel domg der OQua ſi dieret. Liet diſcda a te / dimittẽ do pauliſper ontemplatuam tui⸗ Ppter acdtiud a cõſolatuã ꝓximi /tñ ex toto nõ diſedo/ ß reuͦtere alſiſiẽ do mithi . illuminado me / veloci ter adiuuad Tapr m teraũ Nlectulo] Hot eſt terciũ en pitulũ huig libꝛi⸗ quod gtinet quĩqʒ ꝑtee“ In quarum pzꝛima hec verboeum ſenes ontinemer In lee tulo meo a œtera Et eſt vor ecle ſie de genubus / deſideriũ qð ante 2 uerſionem habuit expꝛimentie· in lectulo meo/id eſt ĩ amoee mũdi⸗ vel in voluptate carnis / vel in ocio quietis / a ſtpitu mudi. qð dicitur pꝛopter phos gentlles qſiui ſcz du catu rõnis naturalis quẽé diligit a nima mea naturali dilectiõe ꝑ noc tes id eſt ꝑ phics rones / vel P cre aturas⸗vel / in noctibo / peci / erroꝛis / ignorantie 2 aduerſitatis exiſtẽs queſiui multocẽs æ non iueni qzꝛ non rette vel nõ vbi erat ĩueniend? quereba vel qꝛ nec angel nec pꝛo pheta net doctoꝛ michi lumẽ fidei reuelauit Fides enim ex auditu eſt ſtöm apoſtolu⸗Et ideo dixi amicoo meo] Durga ſſcz a triplici lecto pze dicko. ſcz müudi / carnis / 2 quietis tirauibo ciuitatem ſid eſt eccleſiam per vioe a platras] Vid/ ſunt ſpũ ales viri⸗ qui dum ad oleſtia gradi untur / anguſtã viam tenẽt Platee vero ſunt ſe aulares / qui malas vo luptates ſequuntur/q lata via inœ dut / p vtroſqz igit circuit / ſeðʒ glo ſam Quera quẽ diligit anima me a jid eſt queram ſi ſit ibi aliquis qui ſit ille / vel qui ſciat me docere qu ali ter debeat inueniril queſiut 7 nõ ine ni id eſt plurimo laboꝛe / müdo pa grato⸗ſapientum verbis diſcuſſis⸗ nichil eertũ habere potui de via ve ritatis! Inuenerunt me cuſtodes liuitatis id eſt cuſtodes ectleſie in unenerunt me⸗ id eſt ad fidem con uerterunt . Philippus enim eunu chum inuenit⸗ Actuũ viij⸗ petrus coꝛ neliũ Ackuuũ x Cuſtodes jergof riuitatis inuenerut me] a tunt dixi eis NMu ſid eſt nũquid quem dili git anima mea vidiſte ſciz in ſcrip turis in treaturb / vel potius in fide zinſpitatiõe Paululũ id eſt pau lo poſt Neum pertranſiſſem eos] id eſt aim fackta et dicta egeum percur riſſem] inueni quem diligit anima mea jquia ꝙᷓ; ato aliquis deum vero intuitui ĩ quirit-ſtatim eum inuenit cenui illum in manu fidei net di mittam ſſciliet eum vel fidem ei donet introdutam illum in domu matris mee 1 eſt i collectio — nagoge⸗gqs erit i fine ſeculi⸗/ qul do eliquie eon ſalue fient⸗ Vel poſſet exponi moraliter de leckulo religio nis⸗ de ciuitate ſecularitatis œte ra Vel de lcũlo ſtudij lettionis 2 de auitate mozalis opationis 2 eete ecũda pars npiens ſponſe obedientiam auidi taiẽ alios ↄuertẽdi: vt ciciꝰ a libenꝰ hot fieri poſſit / adiurat filias ihꝛł m 1d eſt indeos nouiter guerſos⸗ vel uudeos qui ecciam de gentibus pze ſſerut; vt ſponſe non parent impe dimentum Et poteſt iſte verſ9 pzo poꝛcionabiliter exponi ſicut pꝛius⸗ non eamen inutlliter repetltur vt di cit gloſa vide (Terca pars 4 Ve ? iſta / Hec eſt vox eteſe de iudeis videtis eciam de gentbus de deſerto ydolatrie ad alta virtu tum a ſponſi amplexus aſcendete⸗ vnde ſuper hot gandens admirat dicit Que eſt iſta id eſt quanta laude digna que aſcendit ſſcilicet de vani tate ad veritatem/ de vitijs ad virtutes / de virtute in virtutem Sdeſertum ] id eſt per mediñ genti „ YA Diuro vos 2 etera Het ? vox ſſpõſit ad adoleſcetulas · vñ ſpõſus ꝑꝓ ge Yn tar den i⸗ h n 9 )/ m * 0 ſet ggio⸗ late ns as e ion uidi eng vel pe npe vo o⸗ tdi vede tbis Urtu dere⸗ nirat lants let de ist m un⸗ deſertoꝝ a grã 7 veritate. vel ꝑl de ſertũ ſid ẽ ꝑ mũdũ⸗ſicut vgula fu mi ſid eſt ad inſtar virgule et fumi aſcendentis/ a habetis figuram vir ge ſumi ſumi ſiquam facti.ex aro matib mirte et thuris et vniuerſi puluenis pigmentari] / Vbi no tandũuũ hec eccia virgule gpatur⸗ uia ereca eſt in intentione/ erechg t N2 . fragilis paupertate⸗ flexibilis mãſuetudine Item fumo paratur⸗ quia mllida in amoee- leuis / ſine pec mtoꝛũ pondere?a aſcendens in on templatione Item fſumo ꝓparatur⸗ quia fumg eodem temꝑe ꝑtim infe rius oꝛitur/ et ſuperius moeitur/ita eccia partim in quibuſda gignitur⸗ a in alijs ad eleſtia olligit / et quã to magis aſcendit in ognitioẽ dei / tanto magis nichil effictur in onſi deratione ſui⸗/ſicut ſumꝰ ac Hit au tem mirra penitentlam ſignificat⸗ que vermes motuũ warnaliũ necat⸗ et animã a toꝛ ruptione pecati ſer uat⸗Thus vero oeationẽ deſignat⸗ que in oſpectu dei redolet fragrat VYniuerſitas autẽ pulueris pigmẽ tarij vniuerſitate virtutum notat- patet ergo miſteriuum / Poteſt e ciam hot moꝛaliter exponi de aſcẽ ſu anime penitentis / ad alta vir tutum ꝑ deſertum penitentie aſcen dentis⸗ Vel / de aſcenſu gloꝛioſe vir inis/ eſt planũ ¶ Quarta pe n leckulum Het eſt vox ecie de genibgreſpondentis ad illam queſ tionem⸗ que eſt iſta æc Dñ quia et ctleſia de iudeis / aſcẽſum eccleſie de gentihus ad miratur⸗/ querens / que .2 iſta c. ideo ad hant queſtionẽ reſ pondet ißa genulitas / determinas quo aſcendat. ſciʒ ad leculũ ſalomo nis diene En leaulũ ſid eſt me ef ſectã lectulũ ſalo monis jid eſt xp̃i veri pacifici· ſexaginti foꝛtes ſid eſt vniuerſi p̃dicatoꝛes / ſoꝛtes ad one ra ad pugnam . vel lx ſid eſt ſex o perum miſerioꝛdie et demlogt ĩple tione pfectiſ ambiũt ſcz cõtra inair ſus hoſtium. ex foꝛtibq iſrael id eſt ex ꝑfectioꝛibus contemplatiuis / qui ad dei viſionem ſeu cagnitionem la borant · qui ſunt tenentes gladios ſciliet tres gladios Pzimꝰ eſt gla dius doctrine ſciliet gladius ſpus⸗ qð eſt verbum dei/ ephe⸗ vi⸗ ontra rundus eſt gladius diſcipline, coõtra motus temptationis curnalis,” te belliones ſenſualitatis⸗Tertcius eſt gladius poteſtatis iudiciarie⸗qui eſt pꝛincipum pꝛelatoꝛum⸗contra hoſ tes iuſticie et equitatis Et ad bella doctiſſimi ſciẽtia dotti · ſapiẽ tia dot tioꝛes/æ experientia dottiſſimi vni uſcuiuſqʒ enſie ſuper femur ſuum ſciliet ad kepellenduũ pꝛompte hoſ tium nocimẽta⸗ pzꝛopter timoꝛts notturnas ſid eſt temptationes ot rultae⸗ vel pecnta ignoeante⸗ vel temptationes carnis/que maxime de notte infeſtat / / Dequitur Ker culũ fecit ſibi Jerculũ iſtud dicit a ſe ro fers/ a ẽ idẽ qð vehiculũ vł aur rꝗ vł athedꝛa vl thꝛong vñ notã du ẽ ecca pus oꝑ ata fuit vgule⸗ Iter deuotionẽ ozãtiũ⸗ ſe do lectu lo/qnter ijetẽ gtẽplãtiũ⸗ terao nũc wmpalltr ſeraulo / pꝛopter diſcurfu pzꝛedicantium- Dicit ergo Feralu ſecit ſibi Quaſi dieret Mon eſt ex me ſi aſcendero/ ex deo⸗ quia tex ſalomo⸗ 1]rex pacificis et amabilis dño id eſt xpus feat ſibi feralum quo feratur ꝑ mundu de lignis li bani ſid eſt de gẽtibg pꝛimo aridis inſtuauoſis· ̊ poſtea foꝛtibus / pa tientia: eelſis ſapientia⸗pꝛecioſis tẽ perantia⸗odoeiferis fama⸗ ĩputribi libus ꝑſeuerantia candidatis inno centiaſ wlũnas eig fecit argenteas id eſt pꝛelatos à doctoꝛes altos p ſapientiam rectos p iuſticiam foꝛz tes n conſtantiã alios portantee ꝑ apaſſionem miam. ſicut argẽtü⸗ P ſacre ſcripture doctrina et eloquen tiam Netlinatoꝛ iũ aureum id eſt ſum purputeũ jid eſt martites 7c vi de gloſam media caritatr oſtrauit id eſt huiuſmodi martires affligi 2 moꝛi permiſit mediante caritate/ et hot totum ſactu eſt pzꝛopter filias iheruſalem ſid eſt pꝛopter ĩfirmos de etcia ofirmadosquos filias vo cat non hios Dell media ſpoteſt el ſe acuſatiui caſuset tüt exponat᷑⸗ ſiaut gloſa / / Bel de beata vgine poteſt dici Ferculũ fecit ſibi rex ſalo⸗ mon ſid eſt beatam virginẽ que eũ geſtanit de lignis libani id eſt de mẽbꝛis ĩputrifactibilibg omni puri tate candidiſſimis wlupnas eius fecit argenteas] id eſt Ytutes eius ſecit argenteas ꝓ reluæntiam bo- ne fame retlinatoꝛ ium aureum id e virginie vterum predoſum vel 1 ideo aureum quia diuicij ſapiẽ tie repletum aſcẽſum purpureũ] quia ipſa in elũ aſcendit / net tamen ex pare ſuit martirij Media ſid ẽ oꝛ eig caritate conſtrauit ſid eſt dewꝛza uit pꝛopter filias iheruſalem id ẽ vt eam im itando / poſſint ſecũ aſcẽ dere; dider⸗ elaange. in demate ſuo ¶ Guinta pe SBerihe eſt vorerleſ entium ad intredulos de indeis / di tens O filie ſyõ ſid eſt patnarcha rum ⁊ pꝛopheta rum egredimini ab ignorantia infidelitatis/ a carna li intelligentia legis/a carore pecca ti ⁊ videte viſu fidei regẽ ſalomo nem ſid eſt xp̃ᷣm in dyademate id elt catne pura itegra quo wꝛona uit eñ Fi eſt crcadedit eum mater ſua ſid eſt maria · ihere· xxxi Mouũ faciet dñs ſup terra⸗/ mulier circuda bit viruũ at E n die deſponſationie illius ſid eſt ĩ die incarnationis · qñ ſibi naturã humanã / quaſi ſponſam ſociauit in die letiae coꝛdis eius 1d eſt inarnatlonis qua fuit marie iefabile gaudiuaẽ Cyplzʒ quartũ VBam pulthꝛa Hot ẽ E capitu lum quartu huig libꝛi · qð on net octo partes Quarum pꝛima ẽ vox ſponſi · ecam de gentibus mul⸗ tipliciter mẽ dantis · eius pulthꝛi tudinem admirabilem oſtendẽtis⸗ et dict· O am ia mea ; pulchza es lopatione ꝙᷓ pulchꝛa ſpꝛedicati onel oculi tui wlubarum id elt dot toees a pꝛelati ſimpliœe ſũt a ſpiri tuales et fluentis ſcripturarum i in 7 ſiſtentes abſ qʒ eo quod intrinſetud 4 — — ð — .— „„²M — £ — — — — ☛ A ☛☚W — — + — latet ſid eſt abſqʒ intentione oꝛ dis⸗ que ſoli deo patet. vel abſqz virtu tum interioꝛũ pulchꝛitudine / que ho mines latet/ vel abſqz eterne tetri butionis claritateque modo nõ vi detur nec apparet apilli tui ſid eſt fideles et graules humilitate· mol les manſuetudine / xp̃o capite adhe ss fide / ſpe / et maritate ſicut gre s mpzatum in velocitate oꝑis⸗ aſcenſu cõtemplationis/ deſcenſu cõ paſſionis⸗ et elec ione paſiꝰ melio ris qᷓ aſcenderũt de mõte galaad id eſt de monte ſcripture ſacre · vbi ẽ acruus teſtimonioꝛũ de pꝛomiſſio ne pꝛemioeũ bonis⸗ et de cõminati one ſupplicoꝛuũ malis HDel mons galaad eſt xp̃ᷣscui atteſtatur mul titudo martitum Martix enimæ teſ tis idem ſunt· de hot monte id eſt de ſide 2 virtute eius/ aſcenderunt omnes penitentes ab ymo vicioeũ/ ad alta virtutum Dentes tui ſid ẽ pꝛedicatoz espuritate candidi / foꝛ titudine oſſei aritate cõiuncki⸗ iuſti tia oe dinati⸗/cõſtantia a ſtabilitate ĩ mobiles /qui peata rodunt⸗ ſcrip turas cõterunt, alios in cꝛzpꝰ ecie trahũt· hij ſũtl ſicut greges tonſarũ que aſcendtrut de lauachꝛo id ẽ ſi ait greges cõwꝛdes / vnani mes / ſim plioœs / 2 innocentestonſi⸗ quia ſup flua ſponte relinquẽtes,de lauacro ſciliet baptiſmatis . aſcẽdentes / de virtute in virtutem omẽs ſciliet tam oculi tam mpilli qᷓ dentes/i1d eſt maioꝛes /minoꝛtesè/a medioctes lgemellie fetbus ſd eſt habent ge mellos fetus id eſt habent opa on „ ſimilia. vel tales reddũt alios/ qua les ipli ſunt. velſ gemelli fetus ſſ ut optra actiue totemplatiue. vel / c̃ uerſi de vtroqz populoj et ſtenk nõ eſt inter illas ſid eſt aliquis infecun due⸗ qui libi 1 alijs nõ ꝓfiaat⸗0 ta ibidẽ glo. Dicut vitta toccinea labia tua ſlabia ſpõſe/ pꝛedicatoꝛes ſuntqui ocul a dentes dicki ſũt⸗ tamen pzopzie otuli ſunt pꝛelati eteleſie qui eœleſie pꝛeuident:dẽtes expoſitoꝛes ſcripturatum qui ſerip turam ſatra m terunt. a labia pꝛedi catoees / qui attritam alijs afflant⸗ Hij ſüt ergo ſiait vitta qꝛ capil los id eſt ogitationes ſuas / vel ali deum / vel ſideles / reſtnngunt ne ef fluant in opy malum-⁊a ne operiãt oculos ne deum videant occinea dicitur / quia cirta ruboeem paſſio nis / pꝛeditatio eoeum verſatur⸗ et ex ardoee taritatis pꝛocœdit.et elo quiũ tuũ dulee id eſt pꝛeditatio tua dulcie⸗qꝛ de dulci fonte pꝛoodit 2 nichil teſonat niſi dule Hicut frag mẽ malipunitci ita gene tueaẽ Ge ne eccleſie ſunc ̃lati q̃ ſunt facies dewꝛ ectleſie ſi ſint boni. ⁊ ſiuit ĩ genis pudoe apparet/ ſic ipſos de bet pudere de malioo pibꝗ ſi ꝗᷓ fiant gninus ãt malipunie q̃dã pe albet? alia tubet . ſit illi cĩ doꝛẽ ha bẽt ꝑ ĩnoctiã/a mi boeẽ ꝓ martirij ſi opus ẽ ꝓmptã toleratiã abſ qʒ eo ĩtrinſet latet Exponat ſicut ſup pncipio capli / Heqtur Siaut turnis dauid ollũ tuũ ¶ Collu eccie ũt ip̃i p̃ditatoꝛes/ꝑ quos nutrimẽ kñ a mnite xp̃ᷣo ĩ wꝛpꝰ ecœt taahikei turri gpatur⸗ Jter foꝛ titudinẽ te ſugium. Inter vite a ſcĩe eminẽ ti am⸗ que turris ſi caperetur / totn ciui tas ecce faole expugnaretur! Tur ris dauid d eſt xp̃i: et a xpõ ediſi cata eſt eu pugnaruls id eſt ſcrip turarum ſententijs⸗· eccie ſacramen tiset ſancozũ miratculis a ex ẽplis- Mille clipei id eſt tota deuotio et ſancta pendent exr ea ſſciliet triplici cer⸗ documento: exemplo⸗ et patro cinio- et dependet ex ea ois arma tura ſoꝛtiũ id eſt omnis inſtructio verbi a exepli · Vel moealiter Col lum anime eſt caritas / p qua vitał flat recipitur a deo / àH emittitur ad vtilitatẽ pzoximi que turris dicitux ater altitudinem / rectitudin/a fo⸗ꝛ titudinem⸗a ex ea dependẽt mille clipei id eſt omĩa ſacra eloqiua⸗na ex ea pendent vnluerſa / lex 2 he c .. xxij⸗ Vel mille tlipei ſid eſt vniuerſe virtutes quib ptegimur⸗ aomnis armatura ſoꝛtium id eſt om nes vtutes quibg hoſtes impug natur / Detur Duo vbera nua / Hie eſt notaduũ qð dicit gloſa Vbera Jergo p̃dicatoꝛ ed ſunt · g⸗ puulis in xpo lat doctrine inſundũt duo] Jpter geminã caritatem ad tam a ſcientiam ſicit duo hynnuli cnpzꝛee quia ꝓſpicaœs viſu/veloos curſui in arduis habitantes; melio ra paſcua querentes gemelli quia eodẽ tempe ſcz tempe gracie⸗/ ab eo dem patre? eadẽ matre id eſt deo 2 graga generati qui paſcuntur in li lijs id eſt in ſenpturis ſacre ſanc t e xẽplis donet oſpitet dies ſe eternitatis a iclinẽt᷑ vmbꝛe ſſcz iſi delitatisqꝛz tũt nõ habebut nece do cere vel doeri ¶ Decunda pare v ada ad montem mirre Net eſt vox ſponſi Vñ poſtꝙᷓ ipẽ poſuit ſpõ ſe cõmendationem⸗ nunt ponit eig conſolationem diens! Vadam ad montem mirre id eſt crnem mo⸗ ſifitantibus / cſolationem impend ꝰ La ad collẽ turrie] deuotis maioꝛẽ gram deuotionem onſeram // NHit autem notandũ: ꝙ mõs altio⸗ eſt olle⸗ et ita penitentia vel amari tudo ſublimilioe eſt deuotionis ſila uitate / Decãdo notãdũ pꝛo miſ terio huius littere/ pmo eſt vallis mirre id eſt amaritudo ꝓ exigentia rulpe.ſecudo eſt ampꝰ mirte id eſt amaritudo ꝓz elo iuſticie · tertio eſt ollis mirte. P cuſto dia innoxentie · quarto eſt mons mirre⸗pꝓ deſiderio eleſtis patrie Jon aute peruenitur in hüt montem / niſi ̃mo tranſeun do vallem mmpũu 27 collem id nõ venitur ad gaudiu eeleſtis patrie; ni ſi ꝑ penitentia culpe zelũ iuſtice ·/ aiſtodiam innocentie / Dimiliter eciam dici poſß de thure· ſcz ꝙ pmo eſt vallis thuris id oeatio dimiſ ſioẽ culpe· ſco tᷣ cãpꝗ thuris/i/oꝛzo p oullatioẽ gre;tercio ẽ oollisthuris id ẽ oꝛo ꝓvtute pſeueratie/ quarto mõs thur⸗i.o?o ꝓlargitioẽ glo rie / Spõſo at hit ĩ pnti no veit ni ſi vß ad collẽ thurb Ideo dicit ad colle thuris] et in futuro veniet ad montem thuris id eſt gloꝛie largiti ons / 3te pt exponi de bto vgine tunt dicemqe vallie mirte. fuit mane humilitas, collis mirre vite ſanditas- mõs mirte martirij ſub limitas ſed oilis thurs / ᷣmiz ſua uitas Ad pmũ venit ſpõſg in imrna tioẽ · ad ſecãdũ in ſca mũdi guerſati one. ad tercũ ĩ ſua paſſioẽ: að quarx tũ vero i ſua aſcẽſione ¶ Tercia ꝑs e ota pulthza es amin mea Vox ſpoſi⸗ pulchꝛitudinem ſponſe ge neraliter ontludẽtis Dixerat enim pulchꝛitudinem diuerſon mebzoꝝ⸗ nunc vero generaliter dicit Tota pulchꝛa τ quaſi dieeret. Mon ſoluũ in mẽbꝛis pzꝛedictis pulchza es⸗ ſed eciam in omnibue alus · nec ſolum mẽebꝛa pulchꝛa ſunt. ſed eciam pul chꝛe 2 decnter ad inuiem ſunt on munca⸗a ideo tota pulchꝛza ac magula no eſt in te id criminc lie culpa ˖ ſponſa enĩ non habet macula neqʒ tuga:qm ſpõ ſg maculã ſuo ſã guine lauit. 2 rugã crucis extenſioẽ deleuit. nũt ved abſqʒ madula. qꝛz net ẽ eecitas ĩ ĩtellecu · nec ĩpuritas in affecu⸗ net vanitas in effeau⸗ abſqʒ ruga⸗qꝛ nec c duplicitas in V bo vel affatu ¶ Quarta p⸗o⸗ eni de libano ſpõſa mea⸗ veni ibano veni oꝛzonaberis Vet ẽ vox ſponſi/ ſponſam vt ad ſe veniat exhoetantis-Quaſi dieret . Pzius dixi vadã ꝛτ ideo debes venire ad me Igitur veni] Ter autem di eit veni qnter fidem trini tatis Vk veni wꝛde / veni oee / veni ope·. Vel veni fide ſpe caritate autem liban bis dicitur/ notat ipſig dupli em candorem Zibanus enim inte ptatur mndoe⸗Pꝛimũ ergo teſert ad candoeem conſcientie et in Gnt nis⸗ Decundum ad candoꝛẽ vite opera tionis· NMota hic qð diat gio ſa de libano monte· / Tequitur De apite amana de vert e ſany⸗ 2* hermon Iſtud dupliater poteſt exponi· Vven de apite amana 2 etera . vem de vtie ſanyz ac] Vk veni a wꝛonaberde vVtie at / Eſt autẽ hit notandu⸗ ꝙ ama na ſanyz hermo. ſunt moͤtes in qᷣ bus habitant diuerſe beſtie guerſan tee q;ᷓ pecrata diuerſa ſignant/ ſc m uas interp̃tatioẽs amana enim interp̃tatur inquietusa ſignat ſuꝑ biam. Danyꝛ id eſt ſetoꝛ ſignat luxunam/hermõ id ẽ anathe ma· ſignat auarciam - quia ſe et ſua a pꝛoximon gmunione auatus ſepa rat De hijs ergo voctur ſponſa / ve vre nigt relin quẽdo pera / ? veniẽ do ad penitstiam veniam ſponſi Et de abuibus leonum] id e de habi taculie de monum⸗ q̃ ſunt oꝛda ſoꝛ dida ꝑp pœ—m.] q de monubus do mũ id ẽ de hijs q nõ ſolu ſũt habita cula demonu/ßſ̊ eci ſũt alij s alta re fugia⸗vt male faciat⸗De hijs ergo locis iubet᷑ eca venite ſcðʒ pmu ſen ſü leẽẽ /Vb iuxta ſcðm ſenſũ dia pote rit wꝛzonaberede vte amana Ma p̃dicatozes dũ illos malos de qᷣbg dem guertũt.tales guerſ⸗ wꝛona eoꝝ fiüt · ſe8z apl ʒ lathi. ij⸗· Spoſa igit᷑ pmo ſuit wꝛonata ſiel lis ſcʒ aplis· ſecudo ſpinis id ẽ iunde is in roſas guerſis. tercio de gyttb 9 vitioſio/2 poſtea guerſio⸗ hor eſt [de vert amana Quarto de mundi ſeductoe ibus Pſeautoꝛ ibꝰ ⸗/ factis tamen pꝛedicatoꝛ ibus ſicut patuit in paulo⸗a hoc eſt de aib li bus leonu Quinto de mundi pꝛin upibg obedientib/a hot eſt de mõ tbq pdoꝛum⸗ Sexto oꝛonanda eſt gloeia in honoee⸗ qñ verus aſſuerꝗ. capitt heſter dyadema tegni impo. net? Veni igitur 7 oꝛzonaberis de iſtis vel iſtis ſeptem modis⸗2 hot uuxa ſecindum ſenſum neraſti oꝛ meum Het eſt vox ſpõ ſi amoꝛem ſuum oſtendẽtis/ at per hoc ſponſam vt ad ſe cicius veniat exhoꝛtantis dieens! Bulneraſti oz men] quia pzꝛo amoe tuo curnem aſſumpfi 7 moetem ſubij ſoꝛo me a quia coheres regni tui ſponſa ſen liœt per arram fidei vulneraſti oꝛ meum bis autem diatur vulneraſ ti. hot intelligit duplex vulng⸗ ſciliet vulng doloeis 2 vulnz amo tie. vel vulnus paſſionis 7 vulnns wmpaſſionisl in vno oculeeum tuo rum ſid eſt in yni tate pꝛedicantiu⸗ qui omnes idẽ docet idem amat· Ddem querunt Vel vnd oculus eſt o⸗ tus contemplantium⸗ qui vnam pe tunt a domino⸗ Alter vero oail ſci liot ſiniſter / eſt et actinoeum tẽ poꝛalium Vel vn oaulus/ etus au dientium / quibgeſt oꝛ vnũ aima vna Ct in vno crine colli tui id eſt in vni tate intentionis (¶ Dexta p⸗ q )uã pulchꝛe ſunt mamme tue ſo item m pulchꝛ itudinem ſponſe om mendatis/ Vbi ſciẽdum eſi · ꝙ ma me ſpõſi poſſunt intelligi minoees doctoꝛes qui lat ſimplicis doctrine puulis ꝓpinant/ a aim mãme inde oentes viden ſoleat Jyter groſſiſiẽ⸗ plus tamẽ placœt ſponſo groſſiſies ſimplics dottrine qᷓ; ſubtilitas / ide o laudat mammas diens pul chꝛe ſunt mamme tue a? Wache— oea ſunt vbera tua vino ſſciz lac fluit ab vbenbus ſtiʒz ſimplex dottri na⸗ magis (petit puule q; vinu ſubtilitatis Et nota verbum gloſe hic odoe vngentoꝛum tuoeum ſu per omnia aromata ſid eſt fama fl dei ſpũalium que ex caritate Podit virtutum/ſupat omnẽ delecta tio nem terrenam· Vel dit ſicut gloſa⸗ [Fauus diſtillans labia tua ſpõſa id eſt ſacra eloquia Die oſequenter ſicut gloſa mel lat ſub lingua tu a ſid eſt ſermo tud dulcioe eſt omni latte melle et odoe veſtimentoꝝn tuoeum] id eſt fama operum ſicut odoe thuris jid eſt ſicut virtus oeati onis⸗ vel veſtimẽta ſpõſe ſunt elec „. ti at Septima pare 0 Rtuo conduſus ſoꝛos mea ſpon a/ oetus cõcluſus] Vox eſt ponſi · ſpõſe pulchꝛitudinxm aliter q; pꝛi us deſcnbentisComparauerat eĩ eaã mulien ſoꝛmoſe · nüt oto ſeu oul tute fruttuoſe/ cauſam vide in glo ſa Dicit ergo! Oꝛtus coõcl uſ et bis dieit oetus de quo vide gloſa ⸗ quate oontluſus vide ibidem · Eſt autem hit notandum / ꝙ oetus iſte eſt ille quem platauit doming. ab inico⸗ geñ. pꝛ imo ⸗ in quo ſingu le plante aum diuerſſe arboeibus / inerſi ſunt ſancki⸗ Zignu autem vi te xpꝛiſtqeſt. F̊ lignum ſcienue vite boni mali/ ſunt docoees qui hnt ſcientiam boni æ mali // In hot igitur oꝛto ſunt diuerſe arbores⸗ Sunt enim ibi palme / id eſt oſtan tes 2 victoeio ſis edꝛi / id ẽ humiles 7 timoeati· oluue / id ẽ miſernoꝛdes 2 pij: amigdall / id ẽ e illi qui ſunt in an ſolidi· alie innumerabiles arboꝛes paoſe / id eſt diuerſi Vtuo ſi⸗· Jbi eaam ſunt aues⸗ am hic ſunt alaude id alte laudates. phi lomene . id ð amoee languentrs⸗ di cutur enim a philoe amoe! mene deſectus / qaꝛ 1c agni id & gpter x-pz diſſolui aipientes: oꝛui / d eſt phe te ſub obſcuritatis nigredine futura Pzeſtolantes-ergo oetus concluſg cc ſed ecam fons ſignatus qaꝛ⸗ tinet plenitudinem aquaru viuenti um⸗ ſons aque / id eſt dortrine ſaliG tis i vitam eternam Jo. uij ſigna ie au⸗ nemo hut fontem apent⸗ niſi qui habet clauem dauid. vel di cendum ſicait gloſa diiat / Dequi alr Emiſſiones tue Emiſſiones ꝓ Pꝛie ſunt aquarum fontiũ· Ideo dicit ꝙ emiſſiones pꝛedicti fontis ſut agque multe / id ẽ populi multi⸗ qui iefficientur paradiſus Hel dieen dum emiſſiones te / id populi multt / ſunt pParadiſus malozüpuni wzu cum pomoeum fructib Der malapuicn. 6 pꝛimo ponit: intelli git martwe.: p poma vero muni / aliz fideled intelligutur/2 bi om nes ipſum ſponſum delectat velut paradiſus Vel ſunt paradiſits id e oꝛtus quietus at Item emiſſiones tue ſutl cpzi cim nardo cypꝛ9 nõ mupitur hit pꝛo inſula, ſed pꝛo qua dam arbore aromatita / alig ſemen eſt andidum / cui adhibetur oleu/ inde efficitur vngentum regale · per hoc autem ſignificatur aſtitas . de qua dicitur ſapie iij ?è pulchza E maſta genettio cum caritate Ded 2 ex cnſtitate plerũ qʒ oeitur tumoe ſliperbie. ddeo recte nard cypꝛo cõ iungitur⸗ gꝛ nardus ſpicam habet alium fruttum non habet · et hu miles ſignificnt/ quia cim omnia bñ feorint dicunt. ſerui iutlles ſumꝗ CTetera que ſequũtur exponantur ſi cut gloſa dict / Summa autem huig littere eſt. ꝙ ecrleſia eſt fons / ai ius emiſſiones ſunt paradiſus· ið delcabilis habundantia maloeupu nizum et alioeum / que in littera ponutur⸗ que om nia ſub varjjs ſi militudiniby 7 methafoꝛ s⸗ ſignat diuerſas virtutrè⸗ vel diuerſos vir tuoſos de fonte eccleſie per ſatram dottrmam,ſuauiter emanantes Et quia ſponſus ſponſam fonti ompa rauerat adhut ontinuando 2 decla rando quod dixerat ſubdit fons o⸗ toꝛzum ſid eſt tu es fons / ex quo pꝛo edit aqua lacrimarum et graciaru pPer quam irrigantur omnes oti / id eſt omnes qui fructum facit. non ſolum fons oꝛtozum · ſed eca tu es pute aquarum viustium id eſt ſpiritualiter viuere farientium⸗ Jo. uij· vide gloſam / quate fons ⸗ nutens dicatur ir aue fluunt impetu lüij. de libano ſið eſt que fluut habundã ter de monte dei candido ſciliet de onte celeſti (Ockaua pe urge aquilo] Vox eſt ſponſi ſpã ſam ad pacie ntiam inuitantis⸗/Jpſi us enim pulchꝛitudinem coõmenda uerat ſub ſpecie mulieris alliaeniis foꝛ moſita tis/ et ſub ſimilitudine o? ti redolentis ſuauitatis Ded quia in tribulatioẽ ſoz moſitas ſpõſe mul tum teluet / et ſuauitas multum re dolet. ideo ſponſus ſponſam ſuam ad tribulationum pacientiam exhoꝛ catur dieene Durge aquilo 2 veni auſter Quaſi dieret ſurgat aqui lo id eſt ventus tribulationis et ve niat auſter / id eſt ventus adiutoꝛ i ſpiritus ſancti⸗ ſeu diuine coonſolatio nis] perfla oetum meum ſid eſt fide les eæleſie vt fluat aromata illiꝰ id eſt vt ſuauius redoleant fidelium virtutes / Vel Durge aquilo id eſt infer tibulationem vel blandien do vel perſequẽdo etera / ſicut glo ſa Vel dyabolus poteſt dir aquilo / quado temptat per aduerſitatem⸗· auſter / quando ꝑ pꝛoſperitatem Dimiliter ſpiritus ſangꝰ? diceretur aquilo / quando imittit timoꝛ em⸗/ aunſter cim acedit amoetme⸗ ſic de vtroqʒ poteſt littera ĩtelligi et rema net eadem conſtructio et intentiõ lit ceie Capitulũ quintũ „ VCniat dilecus meus in cetũ ſuum] Hot eſt quintum capi tulum huius kbꝛi qð ontinet nouẽ partes- quarum pꝛima eſt vox ſpõ ſe⸗ ad ea que ſponſus ĩmediate dixe tat reſpondentis Vnde quig eleſia audiuit ſe temptatlonibus pzꝛoban dam. ipſa pꝛouiſioni dilecti non ocõ traditit · ſed ne ſuperetur / auxilium ipſius querit/qui non patitur temi cari ſupꝛa id quod poſſumus⸗Dicit ergo Veniat diledus meus in oꝛ tum ſuum Quaſi dieeret Qui pꝛo miſit ſe futurum mecum vſqʒ ad coᷣ ſumationem ſeculi · modo cum ma gie indigeo eius pꝛeſentia me on/ ſeletur et maioꝛi gratia me viſitet⸗ veniendo in oꝛtum ſuum a oetum quem plantauit amphi ixrigando a omedat frucum pomoum ſuo rum ideſt totum ſibi vendiot/ vel comedat / ne ſoꝛte etuca vel locuſta vel bꝛucis vel rubigo opera ſancto rum vel filios pirituales deuoꝛet⸗ veniat orgo ad irrigandum ad cuſtodiendum⸗ vel ad ſpaciandum⸗ vb ad omedẽ dum // Dit autem eſt notandum⸗ ꝙ hot poteſt exponi de aduentu xpꝛiſti ſpirituali in men te. vł de aduentu coꝛpoꝛal ad moꝛ tem· vel de aduentu finali ad iudic um⸗- 4 Decunda pats Prni in oꝛtum meum DHec ẽ vox ſponſi ad ea que ſponſa dixerat reſ pondentis . Quaſi dieret./ qd petis iam feci⸗ ideo veni mecum in oꝛ tum ſcilit errantes wꝛrigendo et cetera vt in gloſa Meſſui mirram meam cum aromanbus meis et oe trra id eſt martires cum conſeſſoꝛi bus et o mnibue alijsqui fama bo noeum operũ ſunt inſig nes in hoꝛ rea celeſtia tranſpoz tau⸗ Vel po teſt exponi vt ſit vox ectle ſie pꝛimi tue ad ectleſiam modernaã/ Guaſi =— — —– —– — — — —, dcd 4 um te ll bo o mi aſ dioret. tu inuitas me ſolum ad po ma / que mirram aromaga / id eſt martires et apoſtolos / metere ſiue colligere oſueui. Hodie enĩ in eccia colligutur poma / id ? fruchh minue pfecti tunt in eccia pꝛimitiua col ligebatur fruchg magis pfecti Meli us eſt tamẽ her ſit vox ſponſi ad ſponſam c / SHequitur Come Afauũ cũ melle meo Comede id in oꝛp9 meũ miſticũ traduxi. fauũ jid eſt etum gfeſſoꝝ / pabulũ lumĩe / vaſa duledinis cum melle meo ſid ẽ cũ ipſa duledine qua eos repleui bibi vnnũ meũ id eſt docto res ſpũ feruentes· lacrimis fluẽtes / alios inebziantes cũ lacte meo id eſt cũ infirmis ⁊ debilib 2 ſimplici bus . Vel dic ſicit gloſa / Dz qui a iuſtu eſt vt ſacato dño / famuli in ſecunda mẽſa om edãt T reficiãtur/ ideo ſubdit Comedite amici id ẽ congaudete micht in ſpuũali guiuio / hic in pñti Vel Comedite ſcilicet fauũ / id ẽ eloquia mea dulcia · ß ta men diffialia 2 bibite id eſt faali a⸗Ad hot pꝛopoſitum allega vbũ glo · Vel dit Comedite ſſcilict hie dura pꝛeœptoꝝ tribulationũ⸗ vt bibatis in ſuturo, vinũ omniũ conſo latio nũ · a ibi inebꝛiamini Juxta dichum pſalmi/ Inebꝛziabutur ab v bertate dom? tue· a toꝛrente volup tatis tue potabis eos. i deo hic a mici ſed in futuro carnſſimi Bel a miti quia amãtes vel amati. l o nſſimi qꝛ qare empti eepidos erhoꝛ tantis. pt in oetũ ſpõ E Leniantſeirſom dans in exẽplũ J0 doemio Quaſi dierete⸗ Mon ſum tepida⸗ net ſũ to: poꝛi de dice] Ego dita/ qꝛ ego doemio id eſt exteng contemplationi vao / ⁊ ab ĩpetu p ſeaitionũ/n ſtrepitu actionum a wꝛz poꝛali ſollicitudine eſco! a oz me um vigilat id ẽ rationis ꝗ intentio⸗ nis ocul? vigilat. ne tempe quie tie ꝑ blandicias fallatur Puidet et laborat. vel de ſompno wꝛpiel ego doꝛmio ac id k iuxta vbu xpꝛiſti⸗ Ipũs quiẽ pꝛomptus ẽ/ caro aũt in firma Cauſãa vero quate woꝛ ſuũ vᷣ gilat ſubdit cũ diet! Vox duci mei pulſantie Quaſi dieret Ego volo quieſcere H ipſe ad laboeem inuitat Vndel vox id eſt in piratiol dulert mei facta eſt mithi ad oz meũu qð vigilat pulſatis ſcilicet vtraqʒ ma nu id eſi beneficijs a flagellis/ et dicentie aperi michi ſcihcet audito wum oꝛda; vt intrem enam faci am cum ille a ipſi met· Apotał⸗ tercio · Vel vt dicit gloſa⸗ Et quare hor facere debeat ſubdet cauſas . q⸗ Lſoꝛoꝛ mea ſid eſt oheres regni! a mim mea ſecretoꝛum oonſcia· on lumba mea ſſimplex non inuida⸗ im maculata mea quia in flumĩe ſanguinis mei lota. Vel vt dicit gloſa Ve ſoꝛoꝛ mea in icarnatio ne amice jex paſſione olumba Jex ſpiritus ſanct teœptione immaau lata lex baptiſmi lotione·/ Se quitux · ¶ Quia caput meum Ali a auſa quare debet ſponſa ſurge xe· auia caput meum.· id eſt ego qui ſum mput ſciliet deus plenum eſt roee deus enim / quantu eſt in obſtinatis abl. qʒ hoſpico remanet⸗ 7 nocturno rozi ſeu pluuie noctis ex ponitur enani mei ſid eſt capilli criſni⸗qui ſunt fideles inuic m amo re mutuo clli gat „et xpziſto capitt coherentes Lpleni ſunt guttis nocti um.id eſt patiuntur fngoea perſe altionum et temptationum demo num / vel die vt gloſa⸗ VBel moꝛali ter,quiaj caput lid eſt clerus habun dat roee id eſt delitijs cintinni ſid eſt ſideles ſubditi habundant gut tis nocium id eſt ignorancijs et peater) ſurge⸗ uarta pars apittuli 2 xſpoliaut me mia mea Dee dormitione cõtemplatioĩs ſurgeret / ad ſollictudinem regendarum ani marum⸗ ideo ipſa non inobediens⸗ ſed de iniuncto officio metuens· reſ pondet diceenol Ex peliaui me tuni qa ] Bnude/ tunica iſta emꝑ alium cura⸗vel vita ackiua⸗ vel peq atoeuũ maaua Diat ergo ecra in templa tione exiſtens! Exſpoliaui me tuni a mea id omnibus paedictis te nunciaui quomodo induar ca? id eſt auomodo iterum ad pꝛedicta re uertar] Laui ſſciliet lacrimis ↄpuũc tonis vl deuotionis- vł exultatio nis pedes meos lid ẽ omne lutum verall: 0 omnẽ puluerm affeaus eſt vox ſponſe· ſuam obediẽtiam oſ tendentis⸗ ſed tamen tim em tre moem ſun declarantis, vnde quia ſponſus ſponſam excitauerat: vt de terreni quo inquinabo eoe? Quaſi direret⸗ Mon potero ſozis ambula ren niſ aut lutum cõtraham aut pul uerem Bel die aum gloſa / / Ded quia ponſa timoꝛie et periculi cau ſas p̃ᷣmiſit- cnſequenter vigoꝛis 2 auxilij rationem ĩ ducit· ſciliet quia dilecus meg miſit manũ ſuam ꝑ ſozꝛamẽ Quaſi diceret⸗/ 2 ſi penaula egyediẽ di timt am⸗ tamen in die mei auxilio oonfidenter agam · dilectg meus miſit manum ſuam id eſt virtutem ſuam a auxilium ſu um⸗4 vigoeem p ſoꝛamẽ ſtimoeiæ 12 venier meus intremuit ad tactu eius id ẽ molles a debiles cõpunc t ſunt Vide gioſa Et ideo ſurrexi ſciliet a doemitione quiete vite tem platiue ad laboꝛem actiuel vt a perirem dilecto meo ſſcilicet p⸗ edicã do docndo. ſed pꝛius œpi facre poſt doere Vñ manus mee ſid ẽ opera mea diſtillauerunt ſid eſt a lijs croumquadqʒ; expzeſſerunt mix ram Ji id eſt exemplum amara pati endi ſcom gloſam⸗ vel manus iſte poſſunt diti pꝛelati, qui mirram id eſt penitentam debent alijs diſtil lare⸗] digiti mei id eſt ill qui ſub tilioea et ſpiritualia pꝛedicant ple m ſunt mirra pꝛobatiſſima id eſt penitentia perfectoꝛum⸗ vnde mir ra pꝛima / eſt aſperitas diſcipline ſecunda vero / intrepatio dottnne⸗ ſed tercia executio ſententie⸗ et iſta pzima⸗ eſt penitentia pecatozum. ſecda peniteiia iuſtozũ · terca pnia ꝑfettoʒ Pzima eſt Paobataſecuda eſt mirra pꝛobatiſſima Bel mirra ne e⸗ pꝛobatioe. ſeð tercia robaſt ma ⸗ peſſulü hoſtij mei id ome illud gqð gracie diuine teſiſtere potuit tab perul dilecto meo ſid eſt a wꝛdibu lubditoꝛ ũ pꝛedicando temoui vt traret at ille detlinauerat atqz traſi erat quia hic nõ ad plenum ſed exi let· vide gloſam/ ideo aĩa mea auefacka eſt id eſt in aqua lacrima m reſoluta⸗ vel cum gloſa Vt ſid eſt poſiꝙ dilectus meꝗ locutus eſt Dum eni ſeruus ſciz moyſes locutꝗ. eſt · anima ecie uimocee cõgelata ẽ⸗ ſedlvt dilect9 ſciʒ deus pater loau tus in filiol anima ſecleſiel lique ſacka eſt ſcz in dilec ionis ſeruoee (Ouinta pares ueſiui Hece eſt vox ecleſie ſiue bonſe.ſponſum ſuuũ querentis BVn de quia ip̃a dixerat ſponſum ab ea detlinaſſe 2 tranſiſſe. ne ipſe clare plenare videretur deo ſubdit ſpon ſa diens Queſiui vt habüdantig fruerer dilecto / et pfecte ognoſcerẽ 2 non mueni illuũ] quia ula duo te ſeruãtur in patria vocaui oeatiõe⸗ intentione/a oꝑatione a non reſpõ dit michi id ẽ non ſe michi i indica uit quia ꝛzpꝰ qð wꝛzcũpitur aggra uat aiam/ Dz ne deſperarem ex ab ſentia ſponſi inuenerut me queren tem anxie curioſe lvigiles ſid eſt pꝛelati / dockoꝛes / vel p̃dicatoꝛes eu rioſe vigilantes Laui areueuũt ceuita tem ſid ecciam ex officio tircqua qʒ viſitant Iſt inuenerunt me ſiʒ anxiam aſolando⸗/ curioſam repꝛi mẽdo Pauſſerunt me jid ẽ magis punxerunt me ad querendi 12 vul nerauett nt me] ſcʒ gladio ſpinitue) qð eſt vbum dei id doloet m peni tentie intule ru nt tulerũt pallen me um . ſcz vt nuda / x̃m nudum ſeque rer⸗/omĩa telinquere feorut Vel die cum gloſa, Vel pallũ poſſet intelli gi velamẽ legis veter teſtamẽti 2⁵ — ,† (Dexta par— Ti vos filie iheruſalem ſiin uenentis dilecu meum vt nũcie tis ei qꝛ amoꝛe lagueo MMet vox ſpon ſe adoleſtẽtulas alloquẽtis· Vnde quia id qð a plurib queritur · citius inuenitur. ideo ip̃a eas hoetatur/ vt ſponſum ſuũ ſecum querant. vel qe quadoqʒ mindeibus ruelatur auod maioeibus latet. vt i: wꝝ xij ij Jdeo ſp õ ſa adoleſcentulas ex hoetatur vt ſponſum querant a languoeẽ ſuum anuncient eidẽ/non dicit eum ad ducant⸗ ß ei nuncẽt. quaſi ſecura ſit/ ꝙ ip̃e qui tatum diligit qut tã tum diligitur⸗ ſrſciret languoeem ſponſe⸗ non ſultineret net tardatet⸗ Dimliter io· xi, vbi dicit martha nd ihm⸗ veni 2 vide. non dicit⸗ ſuſei ⸗ 1ta laz arñ et io · i· diät maria vinũ non habẽt non ditit guerte aquam in virum Tittera tlara cum gloſa Vk / het poteſt eſſe vox ad animas ſanctas que in ælo dilecum vident etera ¶ VSVeptima pares Ca ) ualis Het eſt vox adoleſcentu arum reſpondentium dicentium qualis id eſt cuius ſp ecoſitatis vł ſuauitatie eſt dilectus tuus ex dilec to id eſt filius e qui eſt! dilectusex di lecto id ẽ ex patre/ vñ hot dirit ad differentiam dileci gui er nulio eſt — ſciliet patnis⸗O igitur pulthern ma muliemm qualis eſt dilec9 tu us ſedm quod ipſe pzꝛovedit er di lecho id eſlt ex patte / id eſt dic qual ipſe eſt ſcðᷣm diuinitatem⸗ Sed ite rum qualis eſt duectus tuus ſcili ct ſcðm hu manitatem quia ſic ad luraſti nosreum tecũ queramn Ockaua pars Blecus meus candidus Dec ẽ vox ſponſe adoleſcentulis reſpondẽ tis⸗ dientis dileckus meus cadi dus ſcð m diuini tatemquia cãadoꝛ eſt lucis eterne a wbicundus ſcd / humani tatem. ſcliet in paſſione⸗ vel candidus] in natiuitate/ ru biaindus ſin crue⸗ vel cadidus in domo herodio⸗/ a rubicud jin pꝛe toꝛio pylati electus ex minbus id eſt pꝛe omnibus hominibus age lio. hebz. i, vel quin ſpecioſus fo⸗ ma pꝛe fijs hommuſaput eiue id eſt diuinitas vel diuina ſapienti al aurum optimũ id eſt omni alte ri ſapientie inom parabilis/ ſicut au rum alho metallis eſt inom para bile ome eius ſid eſt ogitationes eiues ſiaut elate palmaram id 6 al te / recte / 2 ſublimes ideo elate ſid ẽ alte . nigre quaſi wꝛzuus id eſt huin les æ mundo deſpitables⸗Bel! w me] ſunt humane fragilitates in firmitates que caput xpꝛziſti id eſt diuinitatem velabant Qculi eius] id eſt dona ſpiritus ſancti getera⸗ pꝛoſequere ſicut gloſa. Vel oauli iſti poſſunt intelligi dottoꝛes vel pꝛela ii·qui olumbis comparantur / vt ſu pza pꝛimo capitulo“ Gene ipſi 2 us ſiſte gene ſcᷣm gloſam ſunt ma· deſtia pietas xpꝛiſti: dit vt glo ſa Labia eius ſid eſt verba vpꝛiſti vt gloſa dicit · Vel duo labia duo ſunt teſtamenta. Manus eiue id eſt vir tutes xpꝛ iſti o peratiue/ que fſuerunt toenatiles ſid eſt in nui lo tepzꝛehenſibiles ad omne opus bonum volubiles] auree per canta tem plene iaanctis lid eſt openb virtuoſis 2 pꝛecioſis· vel dit cum gloſa Venter eius eburneus id ẽ humani tatis fragiitasſiuut gloſa crura eius id eſt apoſtoli vel ali ſotes eum ſuſtinentes a œtera/ vel dic ſeðm gloſã aliter· 2 vixe Spe cies eius vt hibani id eſt vniuerſa lie deoz vel vniuerſa membza⸗ vide gloſam · Ipſe eſt candoꝛ lucis eterne⸗ deo libanus / qui mundidus interpꝛetatur⸗ipſe eſt mons in ver tite omnium montium ⸗ et inter omnes aluſſimus Guteur illius ſuauſſimum] internus ſapoe ; die vt gloſa Kinaliter cdudit Talie eſt dilecus meus] quem ego dili go. a ipſe eſt amicis meus] quia ipſe me diligit; vel cim gloſa · O fulie iheuſalem ideo queramus kum vt dirx (Nona pars AAVo abit Vox eſt adoleſcẽtu Jlanm reſpontẽtium ſponſe 1 dieen tium Quo abht dileaus tuus] qn pꝛeſentiam ſuam ſubtraxit! O pul cherrima mulierum ? quo dilecue tuus dedlinauit? Quando vbi ſole bat inuenir⸗ non amplius inueni tur Abijt ergo a ſynagogn et dedi . . ðẽ 18 die 1 . 4 67 let⸗ n nauit ad gentes· Dit ergo nobis⸗ quo abijt etera. queremus eũ tecim] quia ſine conſoꝛ tio eccleſte non recke quentur xpꝛiſt ideo ner imnuͤenitur H ¶Capitulũ ſextuam Mletie meus Hot eſt ſextũ npitulum huig libꝛi / ontinee⸗ ſeptem partes quarum pꝛima eſt vox eccleſie, ad queſtionem adoleſ œentularum reſpodentls⸗Querebat enim pꝛius quo abijt 2 etera Munt vero ipfa reſpondet dilecg meus etera] oſtendens per hot dile ctum ſuum in ſeipſam deſcediſ ſe. quia ipſa eſt oꝛtus vt ſupꝛa pa tet· dit aim gloſa⸗ ideo vides ſpõ ſa / quantum ſponſus in hot oeto de lectetur ait . Ego diletto meo ſſup ple in me et ĩ alijs louim pzꝛeparo 2dilectus meus micthi ppſule lo cum pꝛeparat teœptionis apud ſe⸗ Laui paſcitur inter lilia Seaunda pars ulch ꝛza es Hec eſt vox ſponſi / 6 onſe et adoleſcentulis querentibg aſſiſtentis/earumqʒ deuotis affecti onibus reſpondentls⸗ vide gloſam Reſpondet igitur ſponſus a ſponſã commendat dieene pulchꝛa es ſcz de ſiderio quo me queris⸗ ſem glo ſam a ſuauis] ſciliet eloquio quo alias adoleſcentulas ad me queren dum inuitas et dewza] ſciliet bo nis operibꝗ exterius/ Vel pulchꝛa es lin aſpectii- ſuauis in affectu⸗ 2 dewꝛa in effe ſicut iheuſalẽ terrjʒ bilis] id 7 nõ minusein tua pulchꝛi tudine admirabilis ꝙ; fuit iheraſalẽ id eſt pzimitiua etrleſia aſſumpta de indeis hit enim loquitur pon ſus de ecleſia aſſumpen ex geniibd V el dic teribilis ſcilicet heretiae impijs 7 peruerſis⸗ Bel dic terri lis ſciliœt ex multis-Pzimo ex nu mero ſoꝛ utudine bellatoꝛ um SDe cundo ex lõgo exercicio àQ laboe ar morum⸗ Terado ex zelo vnani mi tate pugnatozum/ uarto ex pꝛe ſidio deſenſione angeloꝛeum/ qð plus eſt ex pꝛeſentia a aſſiſtentia te gis xpꝛiſti-qui pꝛomptus eſt ad ꝓ tettionẽ ſuoꝛum ſubditoꝛum⸗ et ide o non mirum ſi ſit terribilis/ quia e ciam ipſa eſt vt mſtroꝛum acies oe-⸗ dinata Habuit enim diuerſas aci es⸗In pꝛima xpꝛiſtum tegem rum cetu apoſtoloꝛum In ſecunda exera tum martirum robuſtoꝛum In ter tia cimulum ſanctozum confeſſoꝛ uͦ In quarta tempoet antixpziſti ha bebit de omini genere electoꝛzuũ · Sz pꝛochdoloꝛ, ipſa nunc habet in me dio iſtarum acierum turbam mag nam⸗plurium inualidoꝛũ / Qui a vero ſpõſus dixerat pulchꝛa es ſciliet ex voluntate deſiderio / quo me queris · ſcðm quod ditit gloſa⸗ ideo nunt vt deſiderio querẽdi⸗/ mo deratlonem imponat ſubdit Auer te oculos tuos a me] vbi non deſi derium ognoſcendi · ſed curioſita te m in quitendi vituperat/ pzo quo vide glo⸗Igit auerte oaulos tuos qꝛ ip̃i me auolare feœrũt ſid ẽ nõ ex coto tuo deſiderio abeſſe volui qꝛ o 4 alli tui ſid eſt intentio affectio ad te me auolare feerut qui enim pꝛi us abijt declinauit nunt auolat⸗ ſciliet vt auidius requiratur. vt gra tius tecipiatur. vt cautius cuſ todia turx vt curioſius ompeſcatur⸗ vt ſubditis impendatur⸗ vt ardenti us diligatur⸗ xpziſtus enim que tentibus eum non deficit; ſed ple mmqʒ dum abeſſe cteditur / pꝛeſens exiſtit⸗ Jdeo ipſe ditt⸗ quente 2 iue mietie Tertia pare Ri/ſponſam ommenduntie⸗· Vnde ſialt dicit gloſa/ne ecleſia graulter ferret / a dilectione dilecti ſuſpẽdi tur/ Jdeo ſequitur deſcriptio eius⸗ In qua aſſimilatur illi pᷣmitiue ec deſie ihemſalem de qua non eſt dubium . quin amita dei ſuerit Bn de ſciendum⸗ tripliem foꝛe ea leſi am · Pꝛima fuit eœleſia pꝛimitiua de uꝛdeis / que ißeruſalem vocatur / Secunda ſuit eceleſia pꝛimitiua de gentibus Tertia erit de wilectione iudeoeum et gentlum⸗ et erit tunc plenitudo eccie/que non erit quouß teliquie iſrahel ſalue fient / Se aindo ſciendum ꝙ hic repetuntur idem verſiculi quu ſupꝛa poſiti 2 expoſiti ſunt. vſqʒ ibi] Dexaginta 2 ideo pꝛeœdentia exponantur vt pꝛius Et verſus Sexaginta aẽ exponatur ſicut gloſa doet./ bñf Adoleſtentule autem quarum non eſt numerus ſunt incipientes vel fragilee vel aues eleſtes ſcðm gla . er ſam columba ſpꝛopter ſimplicitatẽ fſeaunditatem / manſuetudinem. 1 a moꝛis inſeparabilitatem · bis autẽ dicitur vna] pꝛopter vnitatem fi dei · a vnitatem caritatio· pfeca quia per dileckionem / que eſt legis plenitudo/ coonſummata ⸗ vel quia iam mpiti ſuo xpzꝛiſto vnita vna eſt matri ſue ]. Het mater eſt grac acum qua. per quam- q ex quã v na eſt; vel eſt eleſtis iheruſalem ⸗ que mater eius dititur/ quia eam generat / nutrit / amat aiſtodit · nã omne donum perſectum deſurſum eſt. cum quaj vna eſt ſciliet vnita te amoꝛis electa genitrici ſue Hec genitrix eſt eccleſia pꝛimitiua de in deis / que eam in fide genuit. alius electa dititur/quia ipſa multas ſpu rias ſimul pꝛoduxit· Eſt autem ſũ ma huius littere quia etcleſia pzi mo ommendata eſt ex ſue pulchꝛi tudinis deſcriptione· capilli ete tus declaratione ſexaginta ete ra Tertio ex ſuoeum membꝛoeum vnitate pe rfectione vna eſt 1 tera] Quarto ommendatur ex in tuentium admiratione ·viderunt etera· / VBbi notandum⸗ ꝙ fi lie ſolum vident ponſam⸗quia om nis gloria eius ab intus eſt/ oculi autem ſtultoꝛzum in finibus terre⸗ qui intenoea eius non attendunt⸗ tum quia viſum habent ad terrena toealiter inte ntum/ tum quia lumi noſitas ſponſe⸗ viſum eozum ex cetat/- Ideo dictur·BViderunt tam filie ſyon et beatiſſimam ti⸗ N etuch dunß bien tlege elaue ſon kgad⸗ gua lem⸗ eam NWna chem thnia ihe nden nus ſpi ſi ul leen 1 ſüſe 7084 vun L pditauerunt blãm / er diuicijs ſpiri tualibus,beatioeem ex ſuis geneta lbus, ſed beatiſſimã ex ſpõſi aplex ibus] tegine et wncubine laudaue runt eam Liot eni ſole filie vere vi deant ſpõſam/ tamen tam regine c q; acubine ſid eſt tam boni ꝙᷓ ma li laudant eam ſed iſte ſiaut ven teſ tes ille vero ſicut hyſtriones Moea liſa hie ¶ Quarta pare ue eſt iſta que pꝛogreditur qua auroea gſurgens a DVer eſt vox ſynagoge admirã to ) pſa enim in nouiſſimis tempoꝛibꝰ videns ectiaz de genubg / ꝑ totum oebem extenſã inde puncta 7 admirans nit que eſt c// Bbi notandum ppa tur auroee lune 2 ſoli Auroee ſi pe nitentib 2 cõtritis lune in ſeaullari bus 7 actiuis ſoli ſin ꝓfectiozꝛib cõ templatiuis/ Vel dicitur auroꝛa] Inter lumen ſciẽtie luna pꝛopter ſplendoꝛem gracie ſol pzopter lu em gloeie Bel] auroea in patriar chis luna ſi pꝛophetis ſol in apoſ tolis Itẽ beata virgo fuit auroza in anuntiatione luna ſin coeptione Lſol iin alſumptioẽ ꝗtem anima ſtã ůompatur] auroꝛe ſi oꝛatioẽ lune in operatione ſoli in cõtemplatioẽ Vel eſt auroꝛa ſin moꝛtis termino Lluna ſin purgatoꝛiol ſol ſĩ æli ſolio Dititur autem eccia terribilis vt caſ troꝛũ aciesoedinata maxime pꝛopꝝ ter tempꝰ antixp̃i- quands erit cru deliſſimus arflichus Bel vt gloſa⸗ ¶ Qumta pars. d eſten di ð oetum nucim Vec ? dor ſponſi ad pꝛedictam queſtion? ieſpondentio, Vnde ſynegoge ad mitantia quetenti que eſt reſin õ det ſponſus deſcendi ac Eſt aut teſponſio indirecta, quia queſtionẽ nõ ſoluit⸗ ſed laudibg ſponſe in queſ tione expꝛeſſie/laudes alias ſuꝑad dit / ꝓparans eam oetu· pꝛopter cau ſas alias dictas. ſed diat oetum nu cum ſſcðm vnam litteram. quia ex tra amaritudo / inten9 dulo do Deſ endi igitur in oetum meum vel lin oetum nucum ſſc8m aliam litte ram id eſt in eciam gentiu, et ideo ipſa nunct pꝛogteditur et aſcendit ⸗ Quate vero ipſe deſtendit / tauſam ſubdit vt videte c . poma zualli um ſid eſt dochoees et pzꝛedicatoz es humilium ſi floeuiſſet vinea ſid eſt ſi ꝑ pꝛedimtionem docoeum⸗ ecia ritia bone vite dediſſet æ germinaſ ſent malapunica id eſt frucum bo noeum operũ pꝛoduxiſſent. Vel die gioſa Deria parr eſciui Vet ẽ vox ſynagoge ſu am titatema ignoeantiam accufa tis a excuſantis/ dicit JHeſciui ſci licot pꝛedicta Et cauſam ſubdit ani ma mea ſid eſt animalis ratio ton turbauit me ſid eſt exeai it igno ntem ſecit⸗ ſciliæt pꝛ opter ypotii ſim phanſeoeum · traditiones ſenba mima⸗ auariciam ſacerdotum. et am bitlonem pꝛinupum⸗ et ideo pꝛop ter quadꝛigas aminadab ſpꝛedicta aſeum ad moetem traxerunt⸗ et ſunt quadꝛige aminadab ſid eſt po puli voluntarij- od moetem xpziſ Aaminadab enim interpꝛetatur Pop ulue ſpontane Populg ergo uudeoeum ſpontanee ſine auſa iuſ ta xpꝛiſtũ crutifix erut dimittentes barrabam. het fecerut Jpter qua cuoe cauſas p̃deãs. vt patet in eua gelio. a iſta fuit uuſa ignoꝛantle 2 ceatatis ſy nagoge iudeoen Vel die Meſciui ſcʒ pꝛedicta a7“ aima mea wnturbauit me jid eſt ompũc ta ſum qꝓpter quadzigas ac ſid eſt ter pꝛedicationem quatuoe euan lioꝛum xpĩ: q ad hot vide gloſa euertere] Deptima pars⸗ Het eſt vor xpi vel eccie ſynago gam iudeoꝝ vt a falſitatis cecitate nd ſidei a veritatis claritatem teuer tatur exhoꝛtantis Quaſi dicret ; tu cõſeſſa es tuam tarditate ecitatẽ ß nichilominus ruertere ſunami uis ſid eſt aptiua/ ſcz ſub ignoꝛantie cercltate ſub legis grauitate· ſub itel ligentie ſenſitali tate ſub auu libet poteſtate· Et quare dicit quater te nermm vioe gloſam/ vtĩtueamu uxr 2 ide vt tu me videas 7 egot te⸗ ¶Capkm ſept timũ BVid videbis Voc eſt cnpitut vox ſponſi ad ſponſam. ecciam de gentibus allo quẽtis, vñ quia ipſa pꝛius dixerat ſynagoge reuertere c Ideo ſponſus diat eiſ quid vide bie 76 Quaſi dieret⸗Tu modo do les de ecitate ſynagoge / „Pier adð ipſam exhoe taris dieens reuertere gc ß ato videbis ea quaſi thoeoe aſtroeum. 7 ideo vnſolabend⸗ Vi lum ſeptimũ huiq libꝛi qð gti net quiq; partes / quarũ pzima eſt debis autem eamſ quaſi choeos taſ troeum lid ẽ ad ſpualia bella para tam Compatur autem eccia cho ris pzopter tempues pacis in quo deus auctoe paus / debet gloeificari a laudari⸗ ̊ ecam comparatur caſ tris pzꝛopter tempꝰ beili · in quo dy abolus auctoꝛ temptationis debet loꝛtiter impugnari⸗ BVel aſtris om paratur⸗qꝛ oedinatas habet aties⸗ vnam (õtinentium / aliam oniuga wꝛzum ( DSecunda pe uã pulchꝛi ſunt &tera Het ft vor ponſi/ illam eccleſiam que er indeis et gentibus futura eſt no uiſſimis tempoꝛibꝰ omẽ datis Vñ dicit pulchꝛi ſunt greſſus] / Vbi ſciendu/ ꝙ greſſus eceleſie hit diantur opera 7 pꝛofequs ectleſie in agendo paciendo Vel greſſue diaintur achus pꝛedicationis, qui pulchꝛn dicuntur in calciamentie id ð exemplis apoſtoloeum et ſane toꝛum Vel greſſus pulchꝛi i in cala amentis quia greſſus ideo pulchꝛi quia pedes pulc hꝛi / id ẽ doctoees 7 Pꝛflati⸗au z pue ſuſtinent Nuon pulchꝛitudo elt. pꝛimo vt ſint tetti⸗ ſerundo amplli / tertio dilatati / quar to mũdiRetti ꝑ iuſticiamaphi / per ſapientiam. dilatat / bona famã⸗ mundi / per vitam ſanctam Jüttu te feminũ tuoeum id eſt vnio 1 on oꝛdia duozum populoum / in vna fide aritate erit ſiait monilia] id eſt erit vnitiſſima 7 indiuiſibilis aue Fbriae ſũt manu artificis quia ſolus ille artifex hant vnionẽ Ebitabi ſalzicatus eſt auroea nn fen ue no N debet dam, es⸗ iuga he ne et l ſcſte oni et ſolem⸗ et hit ſolũ nouit quate hec uunctura vß ad finem ſeculi retarda ta fuenit vide gloſam] Vmbelicus tuus ctrater toznatilis Iſte vmbeli cus eſt infirmitas noſtre moꝛtahta tis, vide gloſam / Bel vmbelicue poſſunt dici dockoꝛes infirmioꝛes ꝛc qui nunqᷓ; indigent potulis quia non ſolu vaſa ſed fontes ſunt aqua ſapiẽ tie ſcaturientes Venter tuꝗ⸗ id eſt opia populi xpꝛiſtiani Lſiaut aceruus tritia] quia in ymo pꝛeœp toꝛum multi ſunt⸗ in alto vero oon ſilioeum pauci vallatuslilijs ſid eſt virtutibus Aeruus autem 1deo di ritur· quia grana id eſt fideles · abß palea imediate ſeſe ontingunt Pzo moꝛalitate vide gloſã⸗ / Duo v bera Iſte verſiculg ſupꝛa in quarto qa ⸗ a· habitus c id to exponatur vt ſup / Oaul tui Duo oauli / ſunt pzꝛouiſoꝛes ſpiritualium a tempoꝛa lium· qui erunt ſicut piſcine id eſt multas aquas ſapientie onunẽtes Lin eſebon id ẽ in cingulo meroeie ſciliet tempoee antix pꝛiſti que ſunt in poꝛta filie multitudinis ſid eſt ec cleſie que ẽ filia multitudin ise/ quia ex duobus populis generata Diain tur autem piſcint eſſe in poꝛta fine multitudinis/quia nemo ingrediet in multitudine xpꝛ ſtianoꝛ um niſi qui biberit ex hat aqua-vel/miſi qui de aqua baptiſmi renatus ſuent et cetera Maſus tuus ſid eſt etus pzꝛe dicatoꝛum · qui ſp iritum vite miniſ trant ecleſte·a ſetoꝛes pexatoꝛzum odoꝛeſq;ʒ Vtutum pꝛudenter diſcer nunt · hij ſunt ſiait turns lihani Caput autem ecleſſe eſt ſenatus a quia eminentioes ter. we ſugium infirmie ſoꝛtes virtute⸗ fi ndatz in libano monte id eſt in xpziſ to⸗ vel turrelibani]quia per ſapientiam alti et per vite mundiciam candidi aue treſpict ontra damaſcum id eſt ontra malos? peruerſoe contra quos pꝛedicutozes a dod oees teſpi put tuum vt carmelg] Carmelus eſt mons altus a pinguis ⸗ qut ſci entia urcunciſionis interpzc tatur poſtoloum / vel etes pꝛelatoum⸗ qui debet eſſe altus / exellentia vite lancte⸗ et pinguis fruduum ſp irtu alium fertiitate. non tantum mx nis. ſed ſimiliter a wꝛ dis circunali onis ſciẽ tiã in ſe et in alijs ex era te Let ome capitis tui come ex apite naſcentes ipſum oenantes / ſunt rlerici-qui pzelatis aſſiſtunt. qui de bent eſſe ſicut purpura regis id eſt ipſis pꝛelatis debent eſſe· quaſi oꝛ namẽtum tegale. a debent eſſe iũt ti analibus ſid eſt ipſis doctoꝛib us 2 pꝛelatis ciundi. ſciliet vite ſane te conſoz mitate⸗ obedientie pꝛomp titudine/ adiutoꝛij effitacitate · / De purpura dit oum gloſa⸗ (). Tertia paro⸗ Huam pulchꝛa es Hec eſt vox ponſi · qui huaiſqʒ ſponſam ſuam ad laboꝛes inuitauit/ eam magie in labo: ibus gmendauit nunt autẽ poſt duozũ populoꝛũ oniunctionẽ poſt ertaminis laboꝛc/ ſponſus ſponſam ſuam vacantem wieſtbus delichs tecõmendat dia ne. pul 4 m ir chꝛa es] fideſ dewꝛa] opere cariſſi ma in delicijs ið eſt cariſſima dño tuo / ex hoc ꝙ eleſtibus vatas delici is ſcom gloſam Dtatura tua aſſi mulata eſt palme ſideo pal me om paratur eteleſie ſtatura⸗ vel / anima que œleſtis diuicias pzꝛeguſtauit. qꝛ totum in eelum erigitur · 2 ad terre na deſpicit incuruar⸗ De palma vi de gloſa⸗ vbera tua botris] Que ſint vbera eccleſie ſupenus dickum ẽ botri jautem vini ſunt vaſa · 21 v bera ſvaſa ſunt lachis Vbera ergo a botri ſũt p̃lati:quia ⁊ lac ꝑuulis- et vinũ pzouectis pꝛopinant Dixi aſcendam Quaſi dicat ſponſus ꝙ tales habes dockoees non ẽ tui meri ti. ſed mei doni⸗/ quia dixi id eſt ab eterno diſpoſui aſcenda in palma id eſt in ewiam⸗ qua ipſe pzius pal me cõparauit. in quam aſcendit / dum pꝑ gractiam amozem 27 per natute vni onem in ipſam intrauit / 7 eig ſe caput ſecit · Vel in palmã id eſt in truem auus pars de pal ma fuit ſceðm gloſam/ al appꝛehẽ dam fruckus eius] qui ſuerunt / p20 pꝛij toꝛpoꝛis gloeificato / humant generis redemptio / antiqui ſerpẽtis ligatio⸗ et redempti hominis ſalua tio, quos ita ſozꝛtiter appꝛehendit vt nullomodo deadere poſſint! Ett erunt vbera tua ſicut botri vinee id eſt dules ſicut botri vince / nõ ama ri vt hedere id eſt ſynagoge· Vide gloſã et odoe odoeis tui ſicut odoꝛ maloeum ſid eſt odoꝛ fame tue/ vel odoꝛ odoꝛ is id eſt fama pꝛedicati onisꝗ laudis ſicut odo? maloꝛum gloꝛiam pzc id eſt ſiaut odoꝛ fruckuũ pfectoꝛum⸗ non ſicut odoꝛ ſolioꝛ um verboꝛ um⸗ [Guttur tuum jid eſt doctoees tui⸗ vel / pꝛedicatio tua ſicut vinũ opti mũ ſſciliet olozꝛe/ odoꝛe· ſapoee· et Vtute pꝛeœllens dignum dilecko id eſt xpꝛiſto ad potandum EPpꝛiſ tus enim libenter cualiem paſſionis bibit / a aljs ad potandum poerex it? vnde ſequitur/non ſolum vinum illud / eſt! dignum dilecto ſſed eciam Llabus ſid eſt onibus eius vt pau lo et dentibus ſid ẽ attritozibus ſa tre ſcnptute, vt auguſtino ad rumi nadum] ¶Quarta pare go dilego Hec eſt vox eccie ad ynagogam⸗Cuaſi diceret · Michi tredite et onuertimini ad ſponſum meum xpꝛiſtum quia ip̃e vos libẽ ter recipiet · ſicut et me· am ego pꝛzius cxul/pauper/ nuda / onner ſa ſum ad eum/ wniuncta ſum di lecto meo .æa ad me facta eſt on uerſio eius ſcarnem humanam aſ ſumendo⸗meam penuram adiuuã do⸗· mithi graciam conferendo⸗ et ittendo : Quinta pars⸗ g, „ ( Neni dilecte mi Het eſt vox ſpon ſe · que eeruficata / wiudea onpunc ta / obediet conuertetur⸗ pzꝛe gau dio / ſponſum alloquitur 2 dieit Ve ni dilecte mi Quaſi dieeret · Certa ſum ꝙ iudea licet nimis tardet⸗ tcamen finaliter conuertetur/ ideo veni mecã⸗ vt egrediamur ĩ agrũ id eſt vt tu et ego egrediamur in i los iudeos / qui adhut arandi 7 olẽ di ſunt⸗ 21 amoremur in pillis id ẽ * 3 . — — — — u⸗ – . = — — L — 1 l⸗ et dui in nouiter onuerſis. in qauiba ẽ om moeandü donet ad perſectionẽ per ueniat Mane ſurgamgad vineas id eſt ſtudioſe laboeenq ad exolen dum / ſouendũ 2 nutnẽ dũſ vineas id eſt virtuoſos ad domimnũ onuer ſee. Ct qꝛ aliud faciendu eſt vine⸗ nondũ florenti. aliud dũ floꝛ et a liud dum fractiſicat. ideo ſubdit vi deamus ſi floꝛuit vinen lid eſt ſi ali qua bona ſigna vtutis / ofeſſionie a ſidei appareant ſi floees fructg par turiũt id eſt ſi bonu ꝓpoſitum ſeqni tur opꝰ bonũ ſi floꝛuem nt malapu nia id eſt ſi floees pſectu ſructum dederut Ibi dabo ubi vbera mea] id eſt platos 7 docoees dabo non lũ ad lactandu⸗ vel gtracandu⸗ß a eetſ ond euam ad laeran dum ꝑ martinũ/ſi opo furrit han dꝛagoer c Pec eſt herba qᷓ pfun de mditatutr in terra/ 2 parũ ſupere minet habet tamen pomula mibea 2 odoeifera⸗ ſignat iudeos at q̃; dederũt odoeẽ in poetis noſtne id eſt in ſacramentis. ideo egrediẽ du ⁊c ſeðm hoc expone Vel expone Mandzagoꝛe ſid eſt vixtutee poꝛ te.id eſt apoſtoli/ ac ſiait gloſa⸗ ¶ Capitulũ viij juũ et vliimũ mapitulũ huiꝰ li bꝛi qdᷣatinet oco partes-quaꝝ pzꝛi ma ſcm gloſam ẽ vox ſynagoge⸗ vñ introduatur hit iudea inſpirata iam a edocta⸗ ſũmo deſiderio de um querene ideo diat quis michi det τ] Vel ſem aliam gloſam · ẽ — vox eccie de gentbg xpꝛ iſti incar nationem rewlẽtis, que ipſam ĩet nationem tam ſeruenter aplectit⸗ vt ipſam de nouo fien deſiderare vi deatur diene! Quie michi det ſid eſt dei filium fralrem meũ ſid E vt ſit frater me· co munione natute ſugentem vbera matris mee id eſt virginis beate / que materne pieta tis viſcenb totam ecriam fouet nutrit · Bel / mater eaie ſuit ſynago ga. Et notanter dicitur det qꝛ ſo la cari tate filig datgeſt nobis Ite bñ dicitl te qꝛ ad filiu loquitur⸗ exclu dendo pzzm ⁊ ſpinitum ſanttum a noſtte in fir mitatis ſuſceptione vt i ueniam te id eſt ggnoſcã te ſceðm naturam humana fozis] qꝛ ina/e com diuini tatem / nulli fas eſt in ſũ ad plenũ ognoſcere Vell foꝛie id eſt non inc uſum in ſinu patrie⸗ Hß aim ho mĩbq guerſantem Hbi no ta gloſam deoſeuler te ſid ẽ face ad faci videã⸗ e ad os loquar Vel expone vt in pꝛintipio lib i æ iam me nemo deſpiciat c apparma erit me eſſe ſoꝛoeẽ wegina et ſponſa lim eni m deſpetta fuit. ũ abhoꝛ bat můüdꝰ diu nitatẽ in homie et vitũ in moetuo floꝛuiſſe. et ſit de ſi milibg Appꝛehẽdã te naſi diee⸗ tet Di detur mithi te ſit oſeulan. e tiam ſi velis effugere nõ dim tto nꝛ P appꝛzehẽda te amoeis ziũctiſe 2? ducã te in domũ matnes mee id eſt ĩ multitudine ivdeoꝝ albiau lũ genitricis mee ld eſt in ſeeretarn um ſeõg. ſc: eleſtẽ ibꝛ bm Ibi me docebis id e te michi maiĩfeſlabiof daho tibi poculũ ſid eſt faciam te dileckari Quaſi dietet tu augebis michi gräm 2 gaudium⸗7 ego au gebo tibi ſeruiciu/qꝛl dabo tibi pocu lum ex vino cõdito ſd eſt ſeruicũ fa nam ubi ex vins bonoꝝ operum in ebziate pꝛe gaudio⸗ q condito⸗/ diui ne gracie auxilio muſtũ maloꝛũ granatoꝛz um meoꝛum d eſt inebꝛi an/ exhilarari a caleſien te facam. ſan guine martirum Muſtum enim calidig eſt vino⸗ atius inebꝛiat ꝛc TLeua eius ſub cnpite meo ac Hot expone vt ſupꝛa· Bel dit Leua ſid eſt ſue humani tati ognitio 2 dex tera id eſt ðiuinitatis clara viſio⸗ Adiuro vos filie heruſalem NHic verſus expoſitus eſi ſupꝛa⸗ ideo di catur vt pzꝛius-ſicut a de pꝛecdenti [LZeua eius et etera ¶ Seainda pars⸗ e eſt iſta Hec eſt vox angeloeu del ſynagoge pꝛoſectu eccie de gen tibus admirandũ / ſicut ſupꝛa tercio capitulo] que eſt i ta ac] Vel meli2 poteſt dia⸗ vor ecie de gentib⸗ / de ſynagoga quaſi iam conuerſa admi rantis 1 dientie Que * iſta QNua ſi dieret! Que eſt her que aſcendit de deſerto id eſt de pꝛioꝛi execatio ne delichs ſpualibus affluens⸗ Innixa ſuꝑ dilectum ſuum ſſibi nã qʒ ſoli innititur- cui tanta familiari tate miungitur a quo in omni tri bulatione ſulci ur et p qauem gracia omnis liberaliter diſtributtur * (Terca pars Re arboꝛe malo Her ẽ vor ſpõ Kreccie de gentibus reſpondentio/ g inducentls eam vt ip̃a iudee penitẽ ti cõgaudeat/ benefitij ſibi facti re oꝛ det deo dicit! Dub arboee ma lo Quaſi dieret · Tu admiraris de hoc ꝙ ſynagoga aſcendit ꝛc· ſed no li admirari · ymo potiꝰ ꝓgaudere ve lis et de beneſichjs rewꝛzdari⸗ quia [ſub arboꝛe ac/ Vbi ſciendum ꝙ malus eſt arbo ꝑ quam xpũe uenienter intelligitur⸗ pꝛopter cau ſas ſuperi dictas huit igitur arbo ri ſubiecta fuit ecca⸗ ideo de morte ad vitam tedijt⸗/a hot eſt qð dicitur ſub arboee ac] Vel ſb arboꝛe ac] id eſt ſub vmbza ligni vite⸗ qð elt xpũs ſuſcitaui te ¶ Ibi oꝛrupta ẽ mater tua id eſt ſynagoga Et hoe tripliciter ſeu triplici cꝛruptioẽ Pzi mo oꝛruptione moetis ſpũ alis · qꝛ non regenerabatur ſacro baptiſ mi ſonte⸗p quem vita ſpualis ofertur Detundo wzꝛruptiont thoꝛi matri monialisquia telicto xpᷣo vero ſpõ ſo / dyabolũ adulterum petijt Terci o wꝛruptione in uidie viſceralis In uidia enim / eſt oꝛ ruptio viſceralis⸗ qꝛ putredo oſſiũ iuidia/puer⸗xiiii NHact aũt oꝛ ruptioẽ coꝛrupta fuit ſy nagoga⸗ qñ barraba latronẽ dimi ſit:a ꝑ ĩuidia xpᷣ̃m ĩnocntẽ ocidit Libi violata eſt genitrix tua id eſt lex vel ſynagoga ⸗ et hoc exterioet perſercutione ⸗ ſciliat ſub tyto veſ paſiano· // NHit eſt notandum ex hot loo volunt quidam ꝙ lignũ vetitum / in quo pecmuerunt adam et eua.ſicit quidam libꝛi apotriphi habent / ſit malus iſta⸗ et ſcm hot littera legerttur ſic · O tota ettleſia eee ☛ i — — — Iſuſcitaui te] exſẽ ſub arl oee ma lo ſid eſt ſub ligno vetito. vbi pꝛrimit parentes mostis ſentantiam incurre runt⸗a ibi ſcliet ſub ceadem arbo te wꝛ rupta mater tua ſcihcet hu mana natura ibi violata ẽ genitrix tua id eſt eua · O igitur ecia⸗/ quia het omnia tibi facta ſüt ꝑ gram · no li admirar· ſi lynagoga aſcẽ dat ꝛc LSed pone me vt ſignaculum ſuꝑ oꝛ tuũ] Quaſi diat ponſus/ quia igitur ad tanta pzꝛoueca es gram⸗ ideo pone me vt ſignaculum Jid ẽ vt memoelale vł ſigillum quo ſecte ta claudutur⸗ vel ſicut vexillum qð eſt ſignũ tnu phil ſup ooz tuum ſid ẽ ſuꝑ omnẽ amoeem et intentionem z dis tui vt ſignaculum ſupza bꝛa chium tuum ſd eſt ſuper omnes ar tus tuos a oia opera tua⸗ſciz vt in omnib mei me moꝛia in te ſemper vigeat vt pulthꝛitudinis mee ſimi litudo ĩ te ſemꝑ luæat:vt mei amo rie carackerte ab oĩ alieno diſcer nat . vt in cnſtro tuo / vexilum meũ / ſemp aduerſarium pꝛoſternat⸗Et cauſam quare hot facere debeat ſub dit cum diat foꝛtis eſt vt moes di ledio quã habeo a habui ad te/ per quã ani ma mea a toꝛpe eſt ſepara ta quã nichil auertere potuit-ymo moste ſoztio-quia ipᷣm actoeem vi te quodamodo ſuperauit dura ſicut inſern) emulatio ſid eſt amoeis exe cutio· que me ad infernu deſcendere fect. 2 ideo dura ſicit inſerng quia nulli pene? parcere ſecit⸗ ſicut inſern nulli parcit! Tampades ei⸗ ſſcilicet amoeis ſeu dilectionis id ẽ oꝛda ſi 4 4 delium . vide gloſam⸗ eſt igitur magna / virtus caritatis/ et ideo ſi dedent homo omnẽ ſubſtatiam do mus ſuer id eſt ſi reliquerit oĩi a- pz0 amoee iſto gratuito habendoſ quaſi nichil deſpiuet ea ſid ? quicquid de derit vel reliquerit quaſi nichil repu tabit ſeðm gloſam Bel aliter ſi ho mo id eſt xpus dederit omnẽ ſub ſtantia do mus ſue] ſicut de fatto fe nt pꝛo dilectione ſid eſt ſi ſibi impẽ datur dilettio qu aſi nichi deſpiaet eam ſid eſt pure gratis dabit ſine 2 mu tatione cõgrua vel codigna⸗ Kuarta pare doꝛoe noſtra] Hec eſt vor ſponſi ad ſynagogam⸗ loquitur de eole ſia de goubg adhuc nouella] Soeoꝛ noſtra per naturam et graca puu la eſt paucitate populoꝛũ q infirmi tnie onuerſoꝛum et vbera non ha bet id eſt dottoꝛes et conſolatozes Cuid faciemꝰ ſoꝛoꝛi noſtre ĩ die 1d eſt in toto temport vite huius quando alloquenda eſt? ſid eſt paſ enda et nutrnenda ſpintualibus do rumentis a allodutionibꝰ ſacris ad intrementum pꝛouehenda — uinta pars⸗ HW Oe murus eſt] Hec eſt vox ſpõſi / ſibimet reſpondentis vnde ynago ge taceti et expectanti quid ipſe ſpõ ſus facere velit ipſemet aperit dicẽs Si murus eſt id eſt ſi in eceleſia ſit aliquis aptus vt ſit murus con tra heretivs edificemus ſuper eũ Pugnaglla argẽtea id ẽ inuinabi lts ſententias- diuino elo quio luci das Dunt enim in ſeriptuns pꝛo m iij pugnacula in triplici d iffe tla⸗ Pal mo naq; ſunt queda texrea ⸗ ſcilicet ſrientie phiſieæ et naturalts ſecũdo queda lignea⸗ſcz ſcientie pzactic id ſeʒ ſciẽtie diuine a ſpuales Di hoſ gu eſt lid ẽ ſi ĩ eccia ſit ahquis apt9 vt ſit hoſtium ad itroducedu in via ſalutis fideles 1 catholios opinga mus illud tabulis eedꝛinis id oꝛ nemus eũ virtutibg a exemphis bo nis. vt ſit in eo pulchꝛitudo vite⸗ et odoꝛ bone fame / qui vicia ſugat ꝛc ide gloſam ( Dexta paers go murus Nec eſt vox eccie teſ pondentis ad id qð ſupza ſponſus dixerat / ꝙ vellet edifiere ſi murune eſſet · Quaſi dieret Tu dixiſti Di murꝰ eſt edifiemus a ego ſum mu tusſuꝑ te petra ſfundatus ex lapi dibus caritatis edifietus a ex glu tino dilectionis cõpactus et vbera mea ſid eſt apoſtoli / dottoꝛes / et lati ſiaut tuxro exponatur vt ſupza quarto capł oet quaſi diceret· ꝙ ta lis ſum non ex me habeo ⸗ ſed ex gratuito dei dono ideo dicit ex quo facta ſum ozam eo quaſi paœm re periene id eſt poſtq; ego cuerſa ſũ ozam eo⸗.a ipſe michi ſue pacis do nu· ꝑ verbu recondliationis largitg eſt iuxta illud Gloꝛia in exolſis ac Ded ſoꝛte quia alti quis dieret⸗ ad quid es tu murg vbera tua turrb? et ipſa reſpõdet, ꝙ hot eſt fuit ad xpi Ideo ſubdit! Vinea fuit ſciliet tota ecia] paciſio xp̃o quam ipſe acquiſiuit:i ea ꝑpaœ quam ecia reg 5 =W nerit ozam eo que lpax habet po pulos ſciliæt indeoꝝn 2 gentiume i vno ritu wllectos· Tradidit eu aiſ todibus ſid eſt pꝛelatis ſciliœt cuſto diendam et wlenda vir ſid elſt qui libet vere virtuoſus affert pꝛo frut tu eig mille argeteos ſid eſt vniuer ſitatem tempoꝛaliũ ſuoru affert ꝓ fructu eius id eſt pꝛo fructu eterne bentitudinie ſcdm gloſam⸗ V. ¶ Deptima pare⸗ VRinea mea Hec eſt vox ſponſi⸗ curam qua habet ad vinea ſuam oſ tendentis QNuaſi dicat on do oh liuioni vinram meam/quia vinea mea oꝛam te eſt .Milie aui padiſi ai ſcilicet illi qui filj ðei vombutur Math· vequi ſunt müle / qꝛ haben pfectionem millenarij / id eſt eterne beatitudinis; vel gpletam dealogi perſectionem et dutenti quia eis duplex fruckus ſeu duplex mertes debetur ſciliet gaudium eſſentlale et aeidentale. vel viſio et fruitio⸗ Lhis qui aiſtodiunt fruchus eius id eſt veris dockoeibg 27 pꝛelatis qut cuſtodiüt fruttus vinee domini⸗Et conſtrue Mille et duenti ſunt de hijs id eſt de numero 2 œtera // Quia igitur tantus eſt fructus pꝛe dicte vinee/ ideo ſubdit ſnõſy Que habitas in oꝛtis Quaſi dieret⸗ O ſponſa mea que habitas in oꝛetis id eſt ĩ alltura ſpiritualium fructuũ⸗ q̃ pus habitabas ĩ cãpis ſilue ami ti auſcultat te id ẽ ageli quos adiu toꝛ es tibi dedi/a ſp̃s iuſtoꝝq ia cũ deo ſut 7 fratnb oeatauſcultat te id ẽ oeatioẽs tuas audißt et deo . 4 po ſel vor gu gti hoe⸗ r on 8us ge poerigut. vt pꝛedictum ſaicumn ᷓ ſequi valeas gicur Fat me audire vorem tuam ſid e ita age vitam. vt quitquid vor vel opere ozauerie, a me dignu ſit exaudiri · vide gloſam Ockaua pars⸗ Eade dilecte mi Hec eſt vox ſpõ ſe ad ad pꝛedicta teſpondentis/ vnde quia ſpon/9 dixect Fat me audite votem tuam in quo ſponſus nota bat ſe ſponſam ſua querere I deo reſ pondet ercia innuendo ꝙ couenien tius eſt· ip̃am ſponſum querete⸗ q; queri ab eo Vnde diat ſuge dilecte mi ſuꝑ montes aromatum id 6 in ter ſanctos 2 agelosvt ibi inſequa ris 77 vide gioſam⸗ —0 Erp licit expoſitto magiſtri petri de aillpaw ſuxꝑ cantica J192 NR uijê/ FInaqpit pſatlo magiſtri petri de Aillpao urdlalis quoda epi lame raoñnrſuner ſeptem pſalmis penitẽ Ealibud⸗ Era pñia velut ſcala ꝗᷓ dam eſt/qua ho pero / q ſcðm euagelicã pabola deſcẽdit de ihꝛl mi i ihe richo /eurſũ in ihꝛb mhoe ẽ ad pa tis viſionem aſcẽdit / Nuig vero ſcale ſepte ſuüt grad? quibd ꝛ eſpõ dent pfalmi ſepte qui dicutur pniia les / Pꝛim? itaqz grad timoꝛ pene A quo pꝛ imꝰ pſalmꝰ ĩcipito mine ne in furoee tuo arguas me: neqʒ in ira tua apiss me / De mñdus ẽ doloe culpe Nit eſt aui in ſecũdo pſalmo optudo dicit· Heati quoꝝ remiſſe ſunt iiquitates: quo ri teca ſunt pra. Et hüt peroꝛzũ ſeſſio ip̃oũqʒ remiſſio ſequitur⸗De lictũ meũ inquit ognitum tibi feci⸗ c ĩiuſticiã meã nõ abſcõdi⸗ Et itera Dixi cõfiteboꝛ aduerſu me iiuſticiã meã dño: tu tem iſiſti impietatẽ pæi mei / Terci gradd ẽ ſpes ve nie Hãat timoe p̃edit· qᷓ rurſ in ter tio plal mo cl amat Oñe ne in furo te tuo arguas me: neqz in ira tua oꝛripias me⸗ Et hut doloꝛ omita tur Afflic ſum hum iliat ſũ ni mie: rugiebã a gemitu coꝛdis mei Poſt het vero ſeqᷣtur ſpes · Qm̃ in te dñe ſpaui: tu exaudies me dñe deus meg·/ Guart amoe mu dicie Hac nõ hoĩs iuſticia /ß dei mi ſerioꝛ dia efficit Vñ quartus pe ait Miſerere mei deg: ſcm magnaã mi ſencoꝛ din tua· At deiñ ſubdit Am 4. — pliꝰ laua me ab biniquitatt mea⸗Ct iterum Coꝛ mũdũ crea in me deg⸗ Quĩt gradg deſiderium celeſ tis pꝛie/pz0 quo oꝛat quitꝰ pſalmꝰ Dñe exaudi oeationẽ mea Pꝛeodit autem gtemptus pñtie vite Quia deſecrut iĩquit ſicut fum⸗ dies mei⸗ Et iterum Dies mei ſicit vmbꝛa de elinauerut: 2 ego ſiait fenũ arui Et hut comitat Alderatio eterni tatis diuine Cu aut due in eternu pma nes 2c Et rurſus Tu aut idem ipſe còne anni tui nõ deſicet Et ex hus gſequitur deſideriũ habitatioĩs ſuꝑ ne⸗ de qua Atludendo aitFilij ſer uoeum tuoꝛũ habitabüt: a ſemẽ eo rum in ſeallum dingetur· Dex tus eſt diffidẽtia virtutis pꝛopꝛie⸗ 2 hant iuuat ofidẽtia diuine miſeri toꝛdie / pꝛzo qua ſextus pſalmꝰ ſuſpi rat De pzoſundis tlamaui ad te do mint: ꝛc Et merito / quia ad aleſtẽ pa riam peruenite pzopꝛia virtute diffido · Mam ſi ĩiquitates obſema ueris do mine ꝛdñe quis ſuſtinebit? Sed de copiolitate ofido · Quia a pud dominũ miſerioꝛ dia: 1 wpio ſa apud eum redemptio / Depti mus gradeſt/ exultatio ſpualis le tice NHant aſſidua oeatlo efficit· ide o ſeptimꝰ pſalmus incipit domine exaudi oꝛationẽ mea⸗aurib Pcipe obſecrationẽ meam: Per hant ex diuinoeum operum ſideratione / in dei contemplationem aſondit·/ Me ditatus ſum inquit in oĩbus oper⸗ bus tuis q in facis munuũ tu arũ med itabar. Vnde tandem exulta Do coneludit, Spinitus tuus bon⸗ ert tur. ife vae gu⸗ hoſe har tis N * = — = ei⸗ de 88 — dedut me in kerram reetã Poe ergo ſi ĩ hãt terra eieſtis ihꝛm de duci aipim hijs ſeptẽ pnie gradi by aſcẽdere / ĩ his pfalmis aſſidua deuotioẽ medicani debem exẽplo btiſſimi auguſtini / de quo legit / ꝙ bltia qua deſuct? Rrmitate/hmoi pſalmos de pñia quos ſibi iuſſerat ſenbi/iace i letto / ctra parietẽ poſi tos ĩituebat᷑ legebat vbertim at iugiter flebat 7 deo ex huiꝰ ſcĩ dotto ris / alioꝛ uqz ſentẽtijs/ ſuꝑ pſalmie pñialibg quaſdã ozones ſeu medita tioẽs deuotas ꝓponere dignũ duxi⸗ in dei gtẽplatioẽ; humang animg valeat ꝓmoueri IAlud tñ in exoedio pmittẽdũ /ꝙ liæt ſeptẽ affectus⸗ quos ſeptem gradibg ſcale pñie ap Pauimꝰ.dictis ſeptẽ pſalmis apte deccterqʒ vt oſten u eſt zueniant / lñ ſicut diat hugo ĩ libello de oꝛone / ſei endũ ẽ hat Je tatẽ in oĩb pfalmie nõ eſſe / vt ꝑ totã ſeriem vnd aff cũe extẽ dat /ß ſepe ex alio affettu traſi tur ĩ aliũ / ſicut ex affettu timoꝛis in affettũ amoeis. vel in ſpei affectu⸗ vel cõſolatioĩs/ ſcð m ꝙ mẽs oatie dinerſis modis affici ſolet Hoe at qualiter per ſingulos pſalmos tog noſcat· het nõ ſit huig opis expla nax / tñ quatũ ad ꝓpoſitũ pPtinet ſa tis ex ſequẽtibꝰ apparebit Me ditaꝰ deuota ſuꝑ po pſalmo pñiali POmine ihu xp̃e. ſuture iudex Jſcxi.q̃ bonosi œleſte regnũ tu u/ malos veb i igne eternu es miſ ſut Dũ ego teꝰ a ĩdigny ptrohoe cẽ futuri iudirij tui Aidero· timẽ at tremẽs ad te tlamare apelloꝛ et dicere Oñe ne ĩ furoꝛe tuo arguas me⸗negʒ ĩ ira tua wꝛnipias me] Yz ve michi quo iĩmẽ ſã clemẽtia tuam ad ſuroes / quo ĩfinitã miaz tua · ad irã Puocre merui⸗ Meru itagz et hot ſpõte ꝓfite alioqui watt fate boꝛ Dco tñ dñe te docte· qꝛ tu idẽ es / ideo tu in vanos affettg non mutabik es De te quoqz ſerptu eſt Tu at dñe vtutũ / ( traquillitate iu dicas Funs ergo ſꝑ traquillꝗ / iraſte ris ſꝑ placatꝰ 125 ẽ ſuroe tu/ nõ ẽ ira tua ĩ te. et ĩ tuo affcu/ß extra te /1in effeũ tuo Ffuroe tud / pena ẽ ĩ ferniqra tua:purgatozij pena ꝗn ĩ Ferno quaſi ſurẽdo arguis in pur gatozꝛio quaſi iraſcẽdo cꝛripis / 1 il lo ꝑ iuſticã arguis ĩſolubiliter / z i to ꝑ miaʒ oꝛripio ſalubꝛ iter Et tñ ab vtroqz opto enipi / ab vtroqʒ deſi dero 2 peto liberan dies One ne ſuroet tuo arguas me 7c. Dz quo pacto: qua frõte/qua hot pſumo au Ddacia. nõ vtiqz de mea iuſticia/ ß de tua mĩia⸗ Idro miſerere mei dne Quare?l Quonia infirmo ſũ Je mee vtutið firmitatẽ· h mee vani tatis allego iĩfirmitatẽ Ego ifirm⸗ tu meditꝰ? ergo ſana me dñne hic adhibe qᷓ tu vis medicmenta hic vꝛe, hit ſeta / eu tatũ a ſu roee tuo et ira· hoc eſt a future vite pena me li bera⸗ Oct a te o pie mediœ fruſtra peto vt ſanes me Quoniã gturba ta ſunt oĩa oſſa mea (Oſſa loquoꝛ non oꝛpis ß aĩe] Oſſa aie mee vi tes ſüt aĩe mee⸗quia ſicut in oſſibus wvꝛ poris / lit in vinbus onime aliſtit ſpꝛtitudo Vivs aĩe mee⸗ meozia⸗ itelligetia 2Q volutas· In qᷣbg dũ ſa ne ſüt / ſcẽ trinitatis vera ymago ẽ a ſił iuudo Oz heu meqmꝑ pœzʒ ifir me ſacte ſut⸗/ deo cõturbate/ hot ẽ intra ſe⸗ 2 gtra ſe iuicẽ gturxbate ſũt ECt ideo aia mea turbata ẽ valde Ra g“ nõ modicuũ/ß valde gturba tn 7 aĩia mea / qꝛ valde ifirmata ẽ omĩs ſoꝛtitudo ſua· Du tibi moebũ men detego . du medioo egritudies magnitudinẽ oñdo / oꝛo vt ſanes. Dz; au dñe vßae] Vß quo dñe ſann eate differs? Nõ E diladiſta crudeli tos tua / ß iõ differs/ vt dũ diu luc cari ꝓꝑmittis cũ vicijs / ex h' pſuade as aĩie mee ĩ qᷓ mala ſe p̃cpitauit/ a vt iñ autioꝛ ſit Maex diffialltate dilatiõe ſanatioĩs fit dligẽ tioe cuſ todia / teepte ſanitate Vl iõ michi pfect differs curationẽ/ gaꝛ ĩpfettã tibi offero oꝛatonẽ · Maã hit nudu tam pꝑf& oeo vt audire merear / ad hut te loquẽte dicã/ eert aſſũ Quare hoc? Quia nõ ſatis pf& aiam me am zuerto ad te / h nec hot poſſu⸗ niſi tu ſuppleas impfecu meugof Cöͤuertere dñe 7 enpe⸗aſaz mea NP ? fat me ad te pfecte guerti Du Ei eni a laboꝛioſu ẽ michi ad ſereni tatẽ traquillitatẽ diuĩe lucis a ter renarũ cupiditatũ caligine retoꝛ qꝛi Eripe geaĩaz mea pcis ſcz ligata/ 7 in ſua zuerſione hoſtibg multis ĩ pedita a opp̃ſſa/ ty inherẽtẽ pplex 1tatibꝰ huiꝰ ſcłi.a ſpinas qualda di lacœratiu deſidernoꝛu in ĩa guerſio ne patiẽ tem⸗/ Ab hüs quoqʒ mal e nmcsl Dalaf me ſac Ppier mign auã Inon inter iuſtitiã meã. qu pee dapnatio/ F ꝓpter miaz tua⸗ p qua cõuerſis ad te / pia Pmittitur ſalua tio⸗ te diente Loͤuertimi ad me⸗/2 ego zuertar ad vos Cu ergo quia a ſecerat auerſio/guertere ad me⸗ q me guertl pfectig/ ſic Toͤuertete dñe a vidaa tua: a eripe aiaz mea⸗ no ſolu a pñii malicia / ſaluu me fat eciam a future moꝛtie miſeria Quonia no ẽ ĩ moete qͥ memoe ſiet O pijſſie dñe nõ imento hit feſtino michi pera dimittt / quonia pt mo⸗ tem/vel in inſerno no erit memoꝛi a tut a ofeſſio pœĩ/q ſciz vtil ſit ad vtnia/qꝛ nut ẽ tẽpꝰ guerſioĩe/̊ cũ hec vita tranſierit: temp erit retri butie Bt ergo ab illa eterna mo⸗ te. vt ab illa inferni dapnatiõe per pniam liberer Taboꝛaui in gemit meo lauabo ꝑ ĩgulas nocteslectũ men latrimie meie ſtratũ meu riga bo O ſelix dð qᷓ hae pnie euip nae p tot noctes vtiliter luſtinuit BHe mi chi miſed qᷓ has vna vix hora ſuſtie re valeo/à non volo / a ſi qnqz velle michi adiaet qꝛ tñ pfecte volo / p fiære nõ iuenio Tu ergo dñe da mi chi velle da michi ꝑfiere· da michi laboeate no ſolu i gemitu woꝛdis / H lauate lecu meuũ latnmis wꝛpis / net lauas ſolu exteri⸗ ſeu ſuꝑfiaete n / ß ecia rigari itrĩſecevt fletꝰ me us n ſolũ ad extenoea ꝛꝑpis / B vß ad wꝛ dis itima Pueiat ibiq; Pma 4 i t4 iga 7 neat Nec ſolũ dñe peto lauari⸗a la enmis ngari lectu vel ſtratü meũ ꝛꝑale. ̊ eaã ſpualeſaĩterioꝛ is cõ ſcie / 2 hoc ꝑ ſĩgulas nodte⸗ id Iigula pœa ex ea oeiẽtia Oꝛiũt qͥꝝ pe mithi alternatĩ dies ac noctes⸗ Noctes patios / cũ larne ſetuis legi pœi Dies ſentio/cũ mẽte ſeruio legi dei O vtina ſugatis noctib peœgy et abiectis tenebꝛis vicion. oeiãtur michi a illueſcat clarig dies vtutũ/ 2 luia grag Vz heu me miſen.! aꝛ turbatg a ſuroꝛe oal me Deu heu 2 iteꝝ heu⸗ qꝛ oaug mẽtis mee vix p̃t ad oetũ diei ſpũab luſs cõ ſurgeren he/ qꝛ turbat ẽ a ſuroꝛe Met ſolũ a furoꝛe tuo diuĩo tõ ſutu ro/ quẽ timeo⸗ ꝙᷓ; pñti/quẽ ſentio. egia a ſuroee meo Po / quẽ gemo⸗ Hoc ẽ a furioſa gcupiſcẽtia mea / a ĩ hat miſeabili vita / li nõ to taliter extictñ multipliater turbatg ẽ 0 cul Et mento qꝛ ſueteaui iter ocẽe ĩimiws meos ſſcʒ iter oĩa vicia me a ⁊ pca mea· q̃ vere ĩimici mei ſut/ dü me ab amoer diuio ſeparant et auertüũt Inter qᷓ iueteraui / dũ p iue tera oſuetudinẽ / me eis ſubiectũ eẽ alẽſi Dz tu dñe pijſſie pt labooẽ 7 geitũ/ pꝰ ĩbꝛ es crebaimos latrima rü· da michi gſolatioĩs tue auxiliũ / vt dicẽ valea Diſcedite a mo,qᷓ o ea . i · quo/ txau · do· vofle· mei a michi optare ab oparijs ĩiqta tis ſeꝑainõ ſolũ loo/ß aĩo⸗ĩ quoꝝ peœaui ꝓſoꝛtio· vt ſit a tua ĩ me wʒ reptio / 1 mea te oſolatio ĩnoteſcat / vt lie ſp̃s meꝰ ſetiatquonis vo& fle ta mei exaudiſti Da michi dñevt ice ri atq; iten exultãs dica! Cxaudi⸗ do deß/ m. dñs onν ſuſcepit De pcationẽ meaꝑ depoſitionẽ pœoꝝn/ 2 oꝛoez meã ꝓ vᷣtutbo adipiſcẽ dis Dz nõ ſolu dñe da mithi exaudini P me. nõ ſolup mea/ß ecia p mea rũ pxiõꝝ ſalute Net ſolũ p amicoꝝ meoꝑꝝ / ecã ꝓp ĩimitoꝝ guerſiõe⸗ vt exẽplo viri ꝑfecti dica ci ſeti0 tu o dð Erubeſcat 7 at⸗ vehe.o ini⸗ mei Erubeſcat / exeplo meo de acki ba ſuis mał/aturbet᷑/terroer iudi ter. ũ gemitu foꝛti vt ſic guertant 2 eru⸗ val. veloater jne guerſio ſua erubeſcẽ pnie ſue diſfeat dapna biliter Qa niſi in pñti vita ſit Luer tat a erubeſcãt/ F potiꝰ (vt ab tiqs fieri ſolet)penitetes irn deat / ſuis irriſioibo ĩfirmos erabeſcete faciat⸗ tadẽ in finali iuditio erubeſcẽt⸗ a e rube cetes dieẽt Hij ſüt quos aliqũ habuimgi deri u/ Qoes iĩſenſati vita illon eſtimabag iſania. ecre quo cõᷓ putati ſũt ĩter filios dei⸗ ĩter ſcõs ſoꝛs illoꝝ ? Quid nob ꝓPfuit ſup bi a⸗a quid diüͤitiaꝝ iackatia cõtulit 20 bis? Tüc ergo zuertẽta erubeſot⸗ PBerit hetc ouerſio et erubeſ ventia ad dapnabilẽ cõfuſionẽ. qꝛ habere no lutrũt pñia m ſalutarẽ Et het oꝛa ſi ent valde velocter. qꝛ qn ming de udiao ſpauerit 7 dixerit pax 2 ſe auitao tüt tepẽting ſupueĩet ĩteritg Meditatio deuota ſuꝑ ijpſalmo pniali· ſeʒ Geati quoen »N Omſe ihu xp̃e q aulpa offen derb:2 pnñ̃ia plaurTu mg? optie·qᷓ ĩteri docẽs / illul atoꝛ ets oꝛ diũ Da michi ĩitellectu⸗ da execato woꝛ di meo a tenebꝛoſo ĩtelleaui me o/ lumẽ tuũ.q aulpabilẽ offẽ lãpie ne a pf& valea agnoſcere Da michi aulpa mea offeſaqʒ tuã taliter cog noſcẽdo dolere vt ta dignerbmiſei (ozditer ignoſcedo delere Da mithi ergo vt de illon ſi numed de aͤbꝰ ꝑ gaphaz tuũ dzl Otĩ quoꝝ remiſſe ſut iniqtotes/a quoꝝ tecta ſut pea O tates met⸗ ita vt michi dones ĩdul gẽtiã ex grã tuacui debes vidcam ex aupa mea⸗vt michi dones ĩdebi t graz· cui iuſte reddtre potes debi é penã O igitur me beatũ-ſi tecta ſint pœæa mea Quo tecta? Mo ita ti; ĩ me ſit vt viuãt. nõ ita tq; ĩ me abſcõdita maneat / H ita deletn / vt tu deg ea nõ videas; id nõ eterna liter punlas Te eĩ pea vidẽ ꝛ quid aliud ?/ꝙ; pœa punite? Dicut ſcrip tũ ?Auerte ſacie tuã a preis meie⸗ Tu ergo en pa nõ vides / H ab eis faciẽ auertis / qᷓ nõ aladuertis⸗ id ẽ ꝗᷓ nõ punie Tu ta nõ agnoſcis / qb ignoſcis Tu ea tegis p graz /q̊ nõ ĩ putae ad pena 35 re bdit Btũs vir cui nõ ĩpu. do/ pcẽ m] Dz aui nõ 1putat ? Certe ei nõ ĩputat ignoſ ut, qui pœ ſuũ agnoſcit. a agnitũ non defẽdit. gfitẽ do oꝛrigit · net mertũ ſuũ ſibi· ß grẽ dei attribuit⸗ de quo ðal Met ẽ ſpi. ei dolꝰ nec i oee eig qꝛ ſe acuſat cũ ſit pec catoz/a oꝛde tenet qð oꝛe fatet Do 19 en ẽ / ſi quis pœoe iuſtũ ſe p̃dicet / qui vero ſe aculat / dolo caet· Tak erat publicang ille huĩik qui dia bat⸗ QMuoniã ta⸗ ĩue. oſ me· dũ cla- Jic⸗ eſto de michi peeoei Vñ ſeq̃ 11 to. die Quoniã tacui qð nõ eat ta ẽdũ · ſeʒ afeſſionẽ pcoꝝ nucteaue rũt oſſa mea. id deſecit ĩterioꝛ ſoꝛ titudo mea Dũ tlamarẽ tota die · di cdo ꝙ nõ crat die dũ · ſcz iactatiam meritozuü· Ccõtra vero ſi clamaſſe pœa. a tacuiſſẽ meita / robuſta 7 fir ma fieret vtꝰ mea Tacui ergo 2 cla maui Tacui pœã tlamaui merita⸗ Tacui vñ ꝓficerẽ. clamaui vñ deſi œrẽ C aau de peis ofeſſionẽtlama ui de meritis ũptionẽ Dana mẽ baa medio ondeba⸗ vulnerata tege bãa/ a ideo nõ ſui ſanatg · ß ĩueteat mãſi⸗ qꝛ ꝑ culpe mee afeſſionẽ⸗grẽ 4 tue nouitatẽ nõ qſiuiCt iõ] Quo nia die ac noc. gra⸗ẽ ſuꝑ me ma⸗ tua uer-ſũ in eruũp/ me · dũ cõfigi⸗ Hot ?n perõꝝ meoꝝ vetuſtate re ſpina O dne / o pie medic / qui eaa peoutiẽdo ſanas⸗ qꝛ manꝰ tua / id ẽ vĩdca⸗ aſſidue die at nocke grauata eſi ſuꝑ me ad huiliadũ me ſupbũ / pœa tactẽ- merita iactãtẽ⸗ iõ tadẽ duerſqſu in erupna mea / ð miſena mea Hẽ Cõͤuertẽdo ad meip̃z gg noui me miſen Dũ pfigit ſpia · id ẽ du opũgit᷑ aſcia mea Dit ei ſpina doꝛſi hoie; ſurſũ engit⸗ſic ro vel cõ ſcĩa ſp̃ pus ad terrena curuatũ / ad ſupna reſurgẽtẽ dirigit· Nat ergo de culpa ſua ompuctꝰ peroꝛ huilia tus ait Delictum meum ognitum tibi ſe ei/ a iniuſticiam meã nõ abſcõ di Merito quidẽ delictũ meu⸗ qꝛ fa nenda omiſil iiuſtigã meã qꝛ nõ a te nae d nam aſſe Zfr tla faci? da gmi / tibi gfitẽ do aperui et detegi/ operui vt operires detexi vt tegeres. Bñ ſequitur Dixi gfiteboꝛ aduerſum me iiuſticia mea dño et tu remiſiſti ĩpietatem pœi mei O magna vtilitas aſeſſioĩis pei,max ima quoqʒ; benigmitas miſerantis deinqꝛz ad ſolũ gfitendi Joſitum⸗te mittitur pæm.nõ enim dixi confiee oe·ſed dixi gſite boꝛ/ id ẽ moſiti cõfi teri iniuſtica mea aduerſu me me ipſum 7 nõ ahũ acuſando⸗ „ ſtati tu / nõ aliꝗ remiſiſti ĩpietatẽ pec cati mei a bñ mei/qꝛ qð peto hoc meũ ð aüt a pœo reſurgo⸗ hor tuũ eſt · Abſit ergo a me vt imputẽ peœm meũ tibi/a dic⸗ hor deg volu it⸗ hot fatum hot ſtellarũ oſtellatio michi ſecit Mõ eſt hot gſiteri nuſti riäã meã aduerſũ me / ß aduerſũ te⸗ q te ſumt bonũ de malica acrulare Dia ergo poti? Dñe miſerere mei⸗ ſana aiam meã qꝛ peccaui tibi · Et ne putetur remiſſionẽ pei ꝑuũ dei eſſe donũ⸗ tanq; magnũ deuotis pcibꝰ expoſcẽdũ / ſtatim ſubiugitk Pꝛo hac oꝛabit ad te omiĩs ſcũs in temꝑe opoꝛtuno] Oie ei ſcus-hoc eſt ꝑ pœi remiſſionẽ ſcĩſicatꝰ· ꝓ hac re miſſione oꝛabit ad te/ qꝛ oĩis ſan⸗ tus eget aux ilio gracie 2 gratuite remiſſionis tue Vʒ qñ oꝛabit? gn tẽ poꝛe opoꝛ tuno. hot eſt in tempe vi te moe talis · ĩ qua ẽ opoꝛtunũ tẽpꝰ remiſſionis qꝛ ptꝗ eã erit tẽpꝰ tetri butionis Vel in tꝑe opoꝛtuno⸗hotc eſt in tpe grace p xp̃m reuelate De quo ait ap? s Qñ venit plenitudo tꝑis/miſit deg filiũ ſuũ factũ ſub le ge⸗vt eos q̃ ſub lege erãt edimeter Dz liœt oĩs ſcus ĩ tepe opotuno o ret Verũptñ ĩ diluuio aquaꝝ mul tarũ ad eũ nõ appꝛoxiabũtõ eni eripit oꝛo ſcõꝝ eos q̃ ꝑ obſtinatũ cõ ſuetudinẽ obſoꝛbentur in dil uulo a quarũ multaꝝ Hot ẽ ĩ multitudie cfluẽtiũ carnaliũ deltriaꝝ· ſicut vo luptuoſi-vel ĩ multiplicitate variaꝝ doctrinacũ ſiait phi / vel in mulupli u tate diuerſoꝝ erroꝛũ ſicut heretici⸗ vel in vani tate ſataliũ ſupſtitionuũ⸗ ſicut aſt ronomi/ q̃ oĩa fatali nccita ti aut ſoꝛtune eleſti attribuut⸗ vel in numeroſitate erimonialiũ obſer uantiarũ⸗ ſicut iudei⸗ qui ãtiquis ob ſeruätijs carnaliter ĩtellectis / ſalutẽ aſſcrbüt Hij ĩqua oẽs q̃ ſũt ĩ hmõi ꝓfũdo diluuio aquarũ multaꝝ/ ad eũ nõ appꝛoxiabũt/quoniã hee aqᷓ diuerſe ſüt amare⸗⁊a a foͤte vere dulcis aque. hoc eſt a xpõ qui fone eſt pure venitatis remote Quid ergo facturd ſũ dñe vt effugiã ab hot tã Piculoſo diluuio aquarũ multaʒ appz oximẽ ad te? Certe ſcio te do ið te pe. ẽ dñs oĩbg ĩuocatibg eũ in veritate] deo ſuo abo te. nõ ſolũ ĩ vote wꝛpis. ĩ veritate wꝛ dis / hꝰ Ei vea deuotide oꝛdis ſe hurliãtis / 2 nichil de ſe p̃ſumẽtis:⁊a nil ſue po tẽtie ſupbe tribuẽ tis di'] Tu es re fſugiũ meũ a tnbulattze qᷓ arcude dit me Cu ſolg a nõ ali· es mithi reſu giñ a tnbulatiõe huig ſeki. qᷓ vndiqʒ cixcdedit me· Tu ergo exultatio mea erue me a crudaãtibg me⸗ Oñn de michi viã· qua enipiar a diluuo aqua um multamm ⸗ et a periaulo circũdantium me maloeũ. Jaã vero dñe · q̃ nõ deſens ſp erantes in te / iã qꝛ in te ſpero⸗ a in hat ſpe gaudeo a te aſolatus / audio te diẽtem· In tellecü tbi dabo et inſtruã te⸗ ĩ via hat qua gradierb Me aberres a vi a dei/ ne quis nocat tib firmabo ſuꝑ te oculos meos vt in via dirt gã oculos tuos Sic ergo dato mi chi intellectu/ ip̃oqʒ a te iſtructo· 2 te firmato⸗ guerta me / humilis⸗/ ad ſuꝑbos a obſiinatos⸗ a erudit/ad ſtolidos ignarcs⸗æ dicãa Molite fleri ſicut equꝗ mulg q̃bq nõ eſt ĩtel lec9 Per equũ ſignatur ſuꝑbi erce ta eeruic⸗ ſua pera deſendẽtes Per mulũ ſtolidi/qlibz peoε onera⸗ Iñ diſcretiẽe poetãtes Hi ergo ſi non wꝛrigantur⸗ P velint fien bꝛutis a nimalib ſimiles qͥb nõ ẽ ĩtelleie⸗ eu dñe In chamoꝗ freno maxillas eoꝝ cõſtnnge q̃ nõ appꝛoximãũt ad te] Di enĩ nõ coꝛrigatur 2 appꝛoxi ment ad te ꝑ pniam⸗ dignu eſt vt ꝛrigatur cſtrigaturate p penã Ideo equ freno a mulꝰ chamo ar ceatux· id ẽ a maioꝛi ⁊æ minoꝛi tribu latiõe iuxta culpe exigẽnã cõſtringã tur Di vero freno nõ domẽt᷑ a cha mo/reſtat vt durioꝛi flagello aſtigẽ tur) deo ſequit Multa flagella pec catoz is ĩ pñnti vita ꝑiter a futura [ſperãtẽ aũt ĩ dño mĩa circudabit NMet ſmerito in tua mĩa ſperãtẽ · nõ in ſua humana iuſticia ofidentẽ? cirtũdabit id ẽ circ quaqz vallabit dei mig / ne aliqua ex parte ſibi no⸗ at dyaboli malicia Magna ergo do catio/ magna gloeia ſperãtibg in &. deo dicitur eis Letamĩ in dño exultate iuſti·a gloꝛiamini oẽs rec. wꝛ de Qui ſüt hi iuſti a rci wꝛde? DHij ſüt q̃ nõ in ſe⸗ß ĩ dño ſperant ne ſut ̊ diuie volutati ſe ꝓfoꝛ mãt ⸗ ſicut xpuũe docuit dicẽs / nõ ſicut ego volo⸗p ſicut tu vis.in cpite oñdẽe quod futurũu eſſe debebat in mẽbꝛis Hij ergo nõ in ſe· ß in dño letãtur⸗ exuſtãt / gloꝛiatur Letãtur ſiqᷣdẽ taci ta ſuauicate gaudẽ tes,a exultãt ↄci tati aĩ gaudio feruẽtes· gloeiat ſer uoꝛe caritatis / extra ſe in deũ tranſe untes. O vtinã dñe vtina ſice detur mithi · non in me ß in te letari. exul eate a gloeiari⸗ vt ſic humlliter capi ti me onſozmans veraciter efficiar mi bꝛũ xpĩ Meditatio deuota ſuꝑ texcio pſalmo pnñiali Dñe ne ĩ⸗ »Omie ihu xpᷣe cui nuqᷓ ſñ ſpe venie ſupplict᷑.cũ plura duo bꝰ poeibꝰ pſalmis de timoꝛe pene at doloee aupe olloquẽ do pdixig. nunc aliqua de ſpe venie. tibi ſup plicãdo loqui ꝓpoſuerĩ /ſꝑ tñ ad po ra relabo?· a pene timoee at culpe doloee Pterritꝰ tibi iterũ repetere cõ pelloæ] Dñe ne ĩ furoꝛe tuo arguas me neqʒ in ira tua oꝛripias me E go ſiqdẽ de pec is penitẽs preĩ cõſei us /a iñ grauiter afflic9·ego ĩ mak poſitꝰ/peioꝛa timẽs/æ inde lugẽs⸗ multis modis crugoe/ ß truciat? gra te ãplectoe tq; minoees meis deme ritis mecũ pie adum toputa ne/ ſi per eos libeter a penis eternis IJde oqʒ ſupplex oeo- vt tu dñe arguas wanpias me/non in furcꝛevel ſ uvg tpe⸗ tue⸗ ate ſer⸗ neis firm fefe ſfe ſo uut gus, e e lane pert denit teg oñdes nebꝛis tütuit/ dütac t üſir unnnt ſe deti⸗ et rrapt our o— lei⸗ iſpe adio pene ri ſi dpo Alpe na0 rgres icl/ nar R ira.ᷓ in pietate/1 mĩa- ien yt pena mea ſit· non ab ira ad eterna vltio nẽß a mia ad piam wꝛrectionem Dufficiat tibi dne mala ꝗᷓ patioe in hat pñti vitane in ſutura infligas peioꝛa Quonia ſagitte tue infixe ſunt michi Sagitte tue⸗/ ſunt videẽ tue.ſciʒ doloees oꝛpꝑis a aĩe quia ſicut ſagitte intendut · ⁊ deiñ infigũ tur vita vĩdeẽ tue ĩtruſe fuerut ĩ ada qnter mobediẽ tia⸗a in nobis infixe ſunt? Piter oeiginalẽ oulpa/æa penã multiplc] pẽ enĩ hui toti9 miſerie fuit oꝛigo/nos ꝓpago S; ve michi / qꝛ ſagitte tue nõ ad modicũ tẽpꝰR⸗ nec ad vnicũ vulng ĩfixe ſũt / ß diu⸗ vſqʒ ĩ finẽ ſeadli manẽt.a multis modis in ꝛpe a aĩia vulnerat⸗Et ſic in ſagittis meis cõfirmaſti ſupꝑp me manũ tuã id vindcam tuam⸗ qua Pchdoloꝛ eouſqz ofirmaſti ſuꝑ me vt poſſim diere Mon eſt ſani tas ĩ carne mea / a facit ire tue Poꝛ ro enĩ / moꝛtale wꝛpy tot miſerijzs⸗ ſubditũ / qð eca cũ ſanũ dicitur · nõ vẽ ſanũ ſit · qð leuiter ledit/ a ſepi us grauiter ĩfirmat Eſt at het mul tiplex miſeria carnis mee⸗/ afacie ire tue · id ẽ ab ĩſtatia vĩdẽ in adã iĩcho ate oeiginaliter Nuid plua? MWMõ ẽ paxr oſſiby meis] /hot ẽ ĩ ſterioꝛib9 meis virib / ß eſt otinua pugna ab ifirmitate rebelliõe carnis⸗ a hot La facee pœozũ meoꝝ jqꝛ huiꝰ miſe rie mee cã nõ ſolũ ẽ oꝛigĩalis oulpa / ſed ſimul cauſa ſunt ackualia peca ta mea Vñ. merito ſequitur Quo niã iiquitates mee ſuꝑgreſſe ſũt ca put meñ: 2 ſiait on) graue grauate 8 ſunt ſuper me] Quia enĩ iniquita tes mee caput aie mee id eſt rechã rationẽ ſuꝑgreſſe ſunt· a eleuauerit caput meum ſuperbum / cõtra te de um meum/ideo tu dñe aggrauaſti me graui onere penarũ / hot dñe nõ tibi. ᷓ michi imputo⸗ qz Putru erũt wꝛtupte ſunt tycatros mee a ſatie iſipientie meer Ideo enim ĩ iquitates mee ſupꝑ greſſe ſunt caput meũ/a grauate ſuper me⸗qꝛ cycatri es mee / id ẽ plage preum meoꝝ pꝛius pex baptiſmũ ſanate; puttue rüt/ cũ iã pœo ↄſẽſis a toerupte ſũt· du iam pem in actuũ Pduxi⸗ a hor totum a fatie inſipiẽ tie mee· qꝛ ſtul te graciam baptiſmalẽ p didi. net e ius vinb ſapienter vſus fu: Et ide ol Miſer ſactg ſum nõ vna ſolũ / ſed multiplici miſeria afflittus cur uatus ſum] adeo deiettus ad terre na / vt me erigere non valeam ad ſu perna Et niſi tu dñe me erexere/ĩ hat miſeria / 2 in curnitate manſu rus ſum/a hot vſqʒ in finem ſid ẽ vſqz ad moꝛtem q tota die gtrſta t igrediebar Hot eſt / tota vita in hac manẽs miſeria / huig vite viam gradiens ambulabam / non inueni ens ſabbatum / id eſt mentis requiẽ quam optabam. Mec miru Quoe niam lumbi mei impleti ſunt illuſi onmibus: æ non eſt ſanitas in carne mea] „Heu me miſerum / non im merito ſum ontriſtatus quoniam non ſolum non eſt ſanitas in aur ne mea. nõ ſolũ temptatus ſũ ab firmitatib a rebellioĩlqcarnis· ſ e naã lumbi mei / id eſt arnalitas 2 ſenualitas mea vexanaur illuſioni bus dyabolicis nec ſolum peeo ꝑ (arnio infirmitatem / 5 p dyaboli fatigationẽ· Quið plura? Mõ ſolũ lumbi carnis mee / ß ecia vires aie mee treplẽtur illuſionib 7luſiones enim aĩe ufinite ſunt/que aliquan do vir oꝛare ſinut / a ita non eſt in toto homine / vnde plena ſit leticia / plenum ꝛdis ſabbatum / plena re quies / donet ani ma illuſionib exu atux/q ꝛpꝰ ſanitate ĩmoꝛ tali atie mdua ar/ Pꝛopterea damat apoſ tolus. Inſelix ego homo ꝛ quis me liberabit de oꝛpe moetis huig 2 Et ideo non imerito afflict9 ſum] wꝛz poee ſimul aima⸗ pfatis vexatꝰ miſcrijs/2 iñ huĩliatꝰ ſũ nimis q̃ppe qꝛ pꝛius ſuꝑbꝰ erã nimis2 Ipterea rugiebam a gemitu wꝛdis mwei Gemit9 / oꝛ de⸗ 2 rugitus / vo fien ſolet ego vero nõ voe ß ge mitu rugiebam / id eſt aum magno deſiderio aſe oſolationem quereba⸗ non in verba odeis mei / ſed in gemi tu cꝛdis pꝛozuũpene Eſt enim ge mitus wꝛdis gemitg carnis Om nis gemitus qui de esterioꝛibd eſt / ca rnis ẽ- qui vero pꝛo ſabbatd / id ẽ pꝛo ſpũali requie- qu caro non ob tinet / oꝛ dis eſt Et quia hunt gemi tum non homo nouit/ß deus deo dne ante te omne deſideriũ meũ: gemitus meꝗ a te non eſt alſcon ditus menito exauditue⸗qz pius eſt. a non pzo tertenis- pꝛo vleſ tibus · Dit ergo dñe deſiderũ me um ante te / id eſt tibi gratum ac ptabile / audi 2 exaudi deſidenum meũ cum gemitu meo / atrelera do mine exaudi cito⸗ qꝛ Coꝛ meũn / turbatum eſt-·a pauoæc at terroze gcuſſũ/ a hot ideo⸗ quia der lquit me virtus mea ß virtus illa. quã habui ante pœm / ſi enim hec maſiſ ſet / nichil timeret SDz cur hec der li quit qꝛ ecia te liqu:t me lumen Oc loꝛũ meoeuũ: a ipſũ non eſt mecua· q: tu deꝗ meꝰ· qui es lumen verũ⸗ quod illumĩat oẽz hominẽ veniẽtẽ in hut müdum / tu qui es ſpuale lu men oculoeũ meoꝝ intellectual ũ / non es mecũ ꝑ gracia⸗ dereliquiſ ti me pzꝛopter alpã mea Sed hat teng do mine tibi ꝓfi ſ ſu mala que interius patios / nüt aũt plango ca quibꝰ extenius trutio· Mam amici mei q pꝛoximi mei aduerſu me ap pꝛopinquauerũt ⁊ ſteterũt Hij qui michi eſle del uerant od humanu ſo le ciu⸗ſũt mithi ad cumulũ paſſionũ Et qui iuxta me erant ſtaq; amici 4 ꝓximia loõge ſteterũt tq; hoſtes q aduᷣͦſarij Et meito teeſſest a me/ q;ʒ pea ado teſſi a te Merito ꝑ didi huanã amiacia⸗ qꝛz p didi dina gra aa 5 ſclũ trucioe a pſecutiõe hoĩz / ß a tẽptatise demonuũ Nã vi faci ebaät q qꝛ e- ani:m- Deõnes ei q a nimã meã qzũt ad eternã dapnati onẽvĩ mithi facit ꝑ maligna tẽp tationẽ. æa nõ ſolũ ꝑ ſeip̃os ̊ ꝑ mĩſ trcs ſuos de qb diet Et q inqꝛe bat mala mithi locuti ſunt vonita tre. q dolos tota die meditabant Hij qͥ amid a pximi ecẽ debuerat⸗ qu irbat mala michi / meditado cõ lte 8 aue at ſc nij jꝛe 1ta 4 id eſt falſa 2 deepeoꝛia vba Tales at doloſi et medoſi miniſtenũ exer cent dyaboli/ qͥ pꝛ ẽ mendacij Ecre ergo qᷣbg mal crutioe/ hijs tñ qꝛ maioea meruiſe fateoe/ ideo iiurias et oppꝛobꝛ ia ſi ſine murmuratioẽ P tioꝛ Et hot ẽ qð ſequit Ego at tq; ſurda no audieba⸗ a ſicut mutꝰ nõ a periẽs os ſuũ Michil ad oppꝛobꝛi a reſpõdeba a fact ſum ſicut hõ nõ audiẽs / et no habẽs ĩ oee ſuo redar gutioce qꝛ arguetes me no redar gueba. redargutioẽs / patiẽter ſere ba Dz quate hec oĩa tõ patiẽter ſuſ. uinuiꝰ Quoniã ĩ te dñe ſp eraui J deo gpter te patitter ſuſtinui mala⸗ quoniã nõ ĩ me/ſᷣ ĩ te ſpeaui bona⸗ et qꝛ ꝑ patiẽtia pene / ſperaui venia culpe/io Tu exaudies me dñe deg meg dado liberaliter venia. et cõſe quster graz et glaz O magna pans entie vtg/ cui datur venia peroꝝ 2 veniã grã menitoꝝn· * graz gla pmioꝝ OD ſalutarb medicina⸗ p quã in letiad mutatur tnſtia et aduerſa Adhut at dñt ideo exaudies me · nõ de te deſperado diffidẽtẽ · Hĩ ĩte ſpe rando Adetẽ Quia dixi ne qn ſup gaudeat michi zimici mei Ga no ex ſuꝑba p̃ſumptione/ſᷣ ex pia ſpel deuotioẽ dixi/ tu deg mey exaudi es me Et hot dixi ne uimia mei / de tractoꝛes mei⸗ſupgaudeat! michi⸗ ſi videãt me in te ſp erantẽ nõ 5 ꝓfiœre ß deficre Merito enĩ auẽt iuſti / ne de lapſu eoꝝ exultent i iniqui I deo ſe quit Et du mouẽtur pedes mei] id ẽ dũ affectiones mee labutur in vem ex humana ifi tmitate · irndẽt ſpij. al ſuꝑ me magna locui ſüt jir ndendo michi⸗ ſupꝑ me magna ſcã dala oppꝛ obziaqʒ loquẽdo vbi po tig ſi eſſent pijmee debe eet opati ĩ firmitati / eaq; exaiſando humane miſene humanitg miſereri Ded ad huc ec dñe exaudirs mel Quomã ego in flagella parat? ſũ Deiẽe eĩ ſiliũ quẽ amas/ ⁊ ſi qñ qʒ nõ ſua uiter / tñ ſemp ſalubꝛiter flagellas Ideo tua flagella paratg ſum patiẽ ter ſuſcipere · nõ tra ea murmuran do / H meipm aeruſando⸗ qꝛ⸗l doloꝛ meò i aſpu meo ſp· doloe de pero meo / ſꝑ eſt in oſp eu meo Demp de pœo meo doleo / dũ pem meũ gtra meipỹm eſſe 9ſpico Et hoc ẽ gdð ſe quit Quonia ĩiquitatẽ mea anũci abo] ip̃am wꝛã te gtra me acuſan dol 7 ogitabo P pecato meo ſip̃m ĩ me gitatioð ſollicita wꝛrigendo / a te tuaqʒ miſeratione ſolita alra medicinale huiliter poſtul ando Dz du medicinam tuam peto o pie me diee / ete quid ad auram meam p te fieri pꝑmitti Etre eni quid ſequitk⸗ [Inimici aut mei viuũt 0 Afirmatt ſũt ſuꝑ me·et multiplicti ſũt qui o derut me miq] O ſalutard/ nõ 6 ſu auis mediana O mirabi;/ medi cinabilis cura⸗ per tuam namqz per miſſionem · ad meam fit pꝛobatio nẽ Kit i inquam medianaliter 7 ſalu bꝛiter ꝙ timici mei pꝛoſpere viuũt in hot mundo / vbi in aduerſitate la boo/a gemẽs migio. Et quod gra uius eſte cnfirmati ſunt ſup me in Eſec Gn⸗ et quod grauiſſimum — — — — * n i. . petes p bonisnõ pauci- multipli nti ſüt a ondie plures fiut De qbj ſubditur Qui retribuut mala P bo nis detrahebat michi quonia ſeque bar boni tate Jpi vero ecotra ſeita tur iiq tatẽ Dz qꝛ het mala eſſent ĩ toleral ilia. niſi te uiuate/ a p medi ca mint tuo aſoꝛtõte michi fierẽt ſa lubzia ad ciranda pera deo nt de telinquas me dñe deg me? ß vt tu Pmiſiſti / quonia in te ſperaui libea me⸗quonia oognoui nomẽ tuũ / Pte ge me: qꝛ clamaui ad te / exaudi me / q meci ſie ĩ tribulatiõe/ enpe me⸗ gloeificn me Ct ſi foꝛte ad tẽpy me aliqañ telinqꝛze videgris . tñ ne diſceſ ſens a me / penit? relinquẽ do me. . poti intẽde ĩ adiutoꝛiũ meu· dñe de ſalutis mee Adiuua me cõtra hoſtes in pugna⸗qꝛ ſine te q̃ͥ eo de⸗ falutis mee/nõ pt eſſe in me ſaluta ¶ Meditatio ſuꝑ pſalmo miſerere⸗ CE Omine ihu xp̃e / au eſt ꝓpꝛ iũ Mmiſerer p parete Ego mi ſer ad te miſericꝛ dẽ accedo/ pao rũ cathena gſtuct9 tue pietatis mi ſeratibe abſolui deſide ro Ego multa reũ ini quitatũ ĩmũdida madaulatus⸗ ad te ſontẽ mũdicie gfugio / 1 meã ĩ mũdicia / p tuã mĩam emũdari ſup plio dics Miſerere mei deꝰ? ſcðm magna mĩam tuã Peto dñt mag na miam aua⸗ qꝛ ſentio magna mi ſeriã mea Peto magna medieinã tu am / otra magnaã plagã mea/ Peto multitudinẽ miſerationis tue⸗ cõtra quit Et ſcᷣm multitudine mileea Honũ tularũ ab inl tio ſeauli exhibien rum que ſuperat multitudinẽ quali bet peoꝝn dele iiquitatẽ meam vt ullu remaneat in me peœi veſtigiũ Et hoc eſt qs ſubdik Amplig laua me ab ii quitate meaa a prco meo müda me Peto dñt non ſolũ peca deleri. F apliꝰ lauari lauado pure midari⸗ vt nõ ſolũ culpã oꝑis⸗ e tia reatu voluptatis abſtergas SHz hot peto.nõ nter aliquã iuſticia qᷓ ſit in me⸗ ſed pter magna mſam⸗ que ẽ ĩ te a multã miſerationẽ que eſt a te. In te eĩ eſt mia naturaliter in affectu · a te miſeratio multipli citer in effectu· / Vt ergo mi eri oꝛ diter ignoſcas / non iuſtiae mee meritum allego / malcie mee per catum agnoſco Et hot ẽ qð dicitur Luonia iiquitatẽ meam ego og noſco Mõ ergo peto vt guter miaʒ tuã de eras iuſticiã tuã / ſcio iultũ eẽ vt peem meũ puniat᷑ / ip̃m puni o. vt tu nõ puniasipᷣm agnoſco· vt tu ignoſcas Et peœm meu tra me e emp] Qa pe m meũ nõ pono re tro me⸗/ ipᷣm Henligsdo vl diſſimu lando. ip̃m oppono cõtra meipſũ cognoſcẽ do et accuſando· ideo dio al] Quid ? ubi ſoli petaui Mne peccaui ·/ nõ ſolũ tibi H ꝓximo? õ ne pcẽm feci·nõ ſolũ atra te deũ me uſed ecia gtra pꝛ oximũ meũ· ſicut dauid qui hot diebat; nõ ſolũ ĩ te ſed ĩ bethſabee ꝑ adulteriũ / in vꝛi am per homicidium pricauerat * Sz hot ideo dicitur/ quia tu ſolꝰ es —☚n — — — — —— — E = à — — EEEE — 8 2 — — — p̃uariationẽ percatur Vt iuſtiflee nis ĩ ſermoĩbq tuis Hoc c qꝛ adeo iuſt a verax te in vbis tuis· qᷓ pᷣci pis vt iuſtificeris / id iuſt 2 verax ĩueniaris Et vinmocũ iudicans id eſt ſuꝑes eos in iuſticia⸗ qᷓ te ex ſuꝑ bia iudicit / gtra epta tua murmu rando / 1 te in eis rigoꝛ oſu et uſtũ acaiſando. 12õ ſit ego / ß ad te ſolũ te; ad iuſtu iudicẽ cofugio. qᷓ no ha bes i te qð iudiæt᷑ᷣ, õ habes in te gð rep̃hendas / ſold exiſtis qui om nes iudices ta vincis. vt in tui ꝓpa tioẽ nullꝰ iuſt) aut verax teputetur / dieete pha Omis hõ mendar Tu ergo ſoly deus verax / Tu ergo dñe qui ĩ tua venitate dixiſti / quacũ qʒ hoea pecoe ingemuent oĩm ĩiqui tatũ eiꝰ nã rewz daboe⸗ tu veraciter iple qð ꝓmiſiſti / vt iuſtificeris ĩ tuis ſermonib): guĩms eos a quibqtã ꝓ im iſericoz e iudieris Tu ergo mi ſerere / tu p miam miquitate meã de le Tu eã delẽdo laua 1 mũda me⸗ quoniã de peccatis meis venia poſ tulas ĩgemiſco diẽs Ete enĩ in ĩi quitatibꝰ œptꝰ ſũ a in peccatis con cepit me mater mea O magna mi ſeria que ſimul metũ oeta ẽ ab oeigi ne mea⸗ Ideo merito igemiſcẽs pe to vt aires et ſanes hat magnã mi Ees meã ꝑ tua magnã mĩaʒ · ec hot ita dixerim / vt lictas nuptias ↄdepnem / qꝛ in oĩbꝰ trahitur ini quitas ab adam Mã hot opꝗ maſtũ qꝓpter bonũ pꝓlis excuſatũ/in giuge n habz al pa⸗p oꝛigo peccati ꝓle ſecũ trahit debitã penã 7 deo ãt dñe nõ ſolu adualẽ culpã meã: ecã ꝗ riginalẽ a parentibq traductã tibi hu milter cõfiteoꝛ: Quiaſ ece en, veri tatẽ dilexiſti] aõ eni in te refundo rulpe mee iiquitate/ ̊ me accuſãda fateoe veritatẽ⸗ quã tu qᷓ veritas es diligis 7 dro eca vere gfitentibꝰ pera dimittis Pzoptetea iœrta αn en ſapibtie tue maniſeſtaſti michi Michi inquam afitẽti ventatẽ / ſetre ta tibi erta/ nota diuine ſapie / H inerta et otaulta humane inſipiẽ tie maniſeſtaſti Qũo? Dicũt hoĩes ſub quadam ĩœrtitudine / ſicit dicbant miniuite Quis ſcit ſi c uertat a ig noſcat de o ergo hot noui ſicut net hoĩes eten NMon hot noui ꝑ hu manam ſcilaz / hot certitudlaliter tuelaſtia mo nifeſtaſti michi ꝑ diui nam ſcripturam.te diette ꝑ qpham Quacũqʒ hoꝛa ĩgemuerit pe oe / iiq catum eiꝰ non recoꝛ daboe 7In hat er go pꝛomiſſione tua/ ſecimes cert dicere audeo. Aſperges me domine yſopo et mundabozꝛ Moui dñe te docente / yſopus herba eſt parua quantitate / ſed mag na virtute Her ba humilis. ſed medienalis/ tuius radix petre ĩherere dicitur / alius vir tus pulmonem purgat / dum infla tur In qua penitentie humilitas co giue deſignatur⸗que epe parua pu tatur in cſpectu homniũ/ ſed ſemꝑ magna eſt ante onſpeckum eum⸗ Et dum ili petre adhetet de qua di ut apoſtol9. petra autem erat xpꝛiſ uiis· dum canitati xpꝛiſti radix eius affixa eſt adeo medicinak effirik V tꝗeie vt p eam pulmoĩs ĩ flatio⸗i⸗ lſunbie p̃ſptio/ oĩs q̃ ex ea oꝛitur R ij⸗ aulpe inqnatio expurgetur Aſpges ergo me har huilitate/ a mũdaboe ab iiq tate lauab me ꝑ huilẽ pñiaʒ Et ſup niuẽ dealbaboꝛ? ꝑ ſalutarẽ gram ꝑ quã pœoꝝ dealbatio fit ſi alt ſcriptu é⸗ Si fuerint peca vꝛa ſi cit vmiculg; velut nix dealbabutur In hoc ergo ſetreto ſapie tue p⸗ us michi ĩverto et oceulto qdð mani feſtaſti michi! Auditui meo dabis gaudiu 2 letcia Et mento du au dio ꝓmiſſionẽ tua da re miſſioẽ pco rũ,auditui coꝛdis mei dabis gaudi um et leticia / de tribulatio? pmioꝝ⸗ Et exultabũut oſſa huĩliata hot i teriozes vires mee/ q̃ ꝑ aupa maru late pus conturbate ſüt⸗ nunt ꝑ pe nitetia yſopo huilitatis mundate dealbate merito exultabut / Dz li æt deders gaudiũ / letiaa / 21 exulta tion? / qpter ſpẽ venie· non tñ dee rit michi ſalutaris queda triſticia et ſpũali æ cotriſtatio / ꝓpter timoꝛẽ pe ne et doloꝛe ailpe⸗ ideoqz ad te cla mare nõ œſſabo Auerte ſac tuã a peis meis] Quia pœa mea nõ po no retro me; oppono ptra me ner ea negligedo a diſſimulado habeo retro dorſuũ meũu/ß añ faciẽ meam· Interea nõ a me/ß a peismtisaute fauẽ tuã / quaſi ea nõ agnoſcẽdo / H eis ignoſcẽ do a ita nõ ſolũ hot vel illud pecm/ß generaliter oẽs ĩiqta tes meas dele Quibg deletis Coꝛ müdu tren in me de Moõ peto vt ego hõ wꝛ mũdũ ſacia a me⸗ ſed vt tu deg / oꝛ mudũ treas i me- qꝛ nõ E hotc opꝰ hoiĩs creati / ſed dei treato ris Et ga añ peœm innoes fui⸗/ 2 „ peccntu a rectitudine deelinaui ide⸗ ſpm̃ rectũ inoua ĩ viſcenbꝰ meie 1d renoua ſpiritũ meuũ· faciẽ do eũ tectũ⸗ quẽ a te reedẽ do feci obliquũ Pet wꝛdis müdiciã a ſp̃s rrckitudi nẽ peto michi fieri ſolu ĩ mẽte⸗ eci am ĩ carne / et hot e in viſcenby me is . ſcz lübio vel renib / ĩ qbo ſedes eſt voluptatis Dñ ad beatũu iob de dy bolo diit / ꝙ vtg eig ẽ in lũbis 4 vmbilico vetrs In vtriſz ergo / aia ſcʒ æ oꝛpe/temediũ peto curatioĩs 3deol Me pitias me a fatie tua A pœis meis faciẽ tua auerte / a faci e tua ne ꝓidas me A pecĩs faciẽ tu am auertis p eemiſſionẽ: ̊ pœ oes a facie tua picis/ꝑ repz obationẽ ſie miſſionẽ poſtulo/ßſ̊ repzobationẽ ꝑ t meſco · ꝓpterea ſupplex oꝛ Hpm ſanau tuu ne auſeras a me Ja eni quodamõ ſpiritu ſanctũ tuu· hoc eſt ſpus ſcĩ do nu habere cõfido/ qꝛ pet catũ gfitẽ do peniteosn vera peri ſeſſio nõ ẽ in hoie ex ſeip̃o / ʒz ex dei dono⸗ non ergo a me auſeras ſpi tum hut ſed per eum redde michi leticiam ſalutaris] quam peccando amiſi ⸗ Letlciam in quam ſalutaris tui / ſciliet ſalutaris gracie ſpiritue ſancti per quam non ſolum eſt cul pe remiſſio / ſed gloeie tetributio⸗ Hant ergo non ſolum non auferas ſed redde cõfirma / a ſic DVpiritu pzintipali cſirma me] Per hot au tem ꝙ pzopheta ter ſpiritum nomiꝛ nauit ſcz ſpiritũ rettu· ſpitũ ſãctu⸗ ſpiritũ pᷣnapalẽ / dicut. qda de trinitatẽ voluerit ondere et ſpiri tu rectũ flliu diaunt⸗ [piritũ ſanctu — —— ſuo nomine intelligunt: ꝑ ſpiritum pꝛintipalem/ patrẽ acipuint. Hor veb 2 quit quid aliud quod ad fidei et moeum edificntionem diatur / ſi nt ontradickione dici permittitur· Vnde eciam wnuenienter per hat trinam ſpiritus nominationem / tri fariam ſpiritus ſancti graaam intel ligere poſſumue vt ꝑ ſpiritum xec tum/ acipiamus gram quemn ſepte Vtutib / tribg theologicis æ quatuoe gardinalibg gfertur⸗quibg aĩa dirigi tur ad opandũ rece Per ſp̃m ſant tũ: gram que in ei? ſeptẽ donis tri huitur qbꝰ aĩa iuuatur ad opandũ Haliter 7 expedite PBer ſp̃m pꝛinq pals / gram que in ſeptẽ bkicudinibg donatur⸗quibg eleuat a quodamoõ gfirmatur ad opandũ pfecte· Hac igitur multifaria ſpuali gra⸗ rectifi ciriſcificari⸗a ofirmari merito deſt dero⸗ Et ſi het ſpus tui bñficia reo pero / tibi igrat nõ ero Dz doobo iniquos vias tuas Qui pus fuera p&e/fiam p̃dicatoz:qꝛ doo bo vbo vel exẽplo vias tuasque ſunt mia 4 verias / 4 ſic impij ad te cuerte tur] ꝑ me ſalubziter edocti de mia tuaqua mithi ꝑ venia pcittr/a de veritate tua / id eſt iuſticia tua qua pœm meũ ꝑ penitẽtia punitur Dz vt ſit ĩiquos docte⸗ a ĩpios auerte re valea Libera me de ſanguinibg id de pecis mrnis à ſanguinis- 2 que de eoꝝ oꝛzruptioẽ ꝓedüt · Libe ra me inquã o de⸗. qui es dey ſalu tie mee quẽ longe ẽ a carnis a ſan gulnis cꝛtuptioẽ/qʒꝛ taxo a ſaguis negnü der no noſſidebũt/ id eſt pœæa que ab eis Pueniũt ?lioquin niſi ab his pues me liberaueris, michi pet tatvzi ĩpzoperado dites Quare tu enarras inſticas mene? Dz ſi libe ratus ſuero⸗ ſecux ero ab hoc ĩpꝛo perio Et exultabit lingua mea 2 exultado narrabit iuſiiga tuam⸗ Et tunc Dñe labia mea aꝑpies ſpꝛiues E pœa tlauſa os meu Ino ſolum oꝛ dis / H oꝛꝑis ãnũciabit laudẽ tu am Videliet qꝛ me creaſti⸗ qꝛ me regeneratũ / 2 in perĩs ſepe relapſũ no reliquiſti. penitentẽ ad te wuo taſti. a wuocatu mundaſti Pꝛzo qui bus bñſitcijs non vis tibi offern la eriſica petudum/ß hoſtias laudum OQuoniã ſi voluiſſes ſacrifieium de diſſem ſſicut fiebat in veten lege / ſed iam in noun lege gracie vtiaz holo cauſtis nõ delectaberis quonia illa ſolum erant vmbꝛa et figura legis noue: ideogz ſſauerut adueniente veritate/ quod in ſpiritu pꝛophecie ſanctus dauid pꝛeunderat qui hot di vebat. Quid ergo tibi offerendum/ eerte nõ ſacrifieaum pewꝛis . ſed per toꝛ is / ſclliet ſpiritus contribulati et contriti at humiliaii z dis · Muia ſatrificium deo / ſpiritus ontribu deus non deſpicies Coꝛ ontritum penitendo / non obſtinatum peeran do ⸗ et humiliatum onfitendo / non ſed vtiqʒ in eo tanq; in pirxituali ſa trificio delectaris Sed quia hot at Eptabile ſacrificium / non in moyſt Iynagoga⸗ ſed in xpꝛiſti etcleſia eſt maxime offec du⸗ idto de ea intel ligedu eſt qð ſetur Denigne fat dune in bona volutate tua yo Hot eſt Affectũ bone volu tatis / id ẽ mit tue,onde per effectũ pie benignita tis / id E miſeratioĩis tue Hot inqua ſfac ſyon id eſt milituti eccie ꝑ lyõ ſp ualiter intellecte · vt ex tuis viuis lapidiboſez xp̃iſidehb edifiventur muri ihe km no terrene oleſtis⸗ id ecie triuphatis Oꝛzat ergo oꝛz Atritũ a humile nõ ſolũ ſua / H p totiq eccie ſalute vt ors fideles eig finaliter edifiœturq fiat muri in ip la iheruſalẽ oeleſti / firmiter pmaſu ri Cũ aut hoc ſactu ſuerit (qð non nũt in pñti ſeculo / in ſuturo ent) CTũt acceptab ſacrificiũ iuſlicie tu⸗ e pt9 pñtis ſeculi gſummationem/ pt finalis uiditij cõtluſiont/ acep tabis ſacriſici/ non quidẽ impfecte iuſticie / ſcz penitentie que nür e wn⸗ triti 7 humliati oꝛdis ß pfecte iuſ⸗ ticic in gloia gſummate / ſcz ſacrifia⸗ um laudisque tunt ent wꝛ dis / nõ quidẽ lugentis 1 gemẽtis / letun⸗ tie a exulttis Tũt aceptabis ob lationes holomuſta nõ carnales 6B ſpũalee, id eſt ſpus aĩas ſchzn teci in gloꝛia aſſuptoꝛum qᷓ erunt holocauſta igne diuino hot eſt caxri fatis ſeruoee ſuccenſa vel acrenſal Tũt ĩponẽt ſuꝑ altatuũ vitulos Tüt iponkt ägeli ſeoõs vk ip̃imet ſcia ſp̃s btĩ offerent tibi ſeip̃os ſupꝑ altare tuũ· ſcʒ xp̃m / in quo taq; pin cipali funda mẽto ſup edificatur ſron meritũ cui redditur eternuũ p† miũ · in cuid paſlicie Vtute ſupim/ le Ouꝑ hot alture ĩponẽt offerẽt vitulos 126 boues atiquos / ſub iu go pei mugictes. ᷓ vitulos nouel los/ſeʒ nouos ſcõꝝ populos ſub ino Gtia noue etatis / ab omni vetuſta tis ſeruitute liberos /ſumagʒ liberta te gaudẽtes Tu ergo dñe/ da mi chi ab hat ſp uali ſyon⸗ab hat ecia militate, in qua tanqᷓ; in via pegri namur ad illam eeleſtẽ ihern ſalẽ?⸗ ad illa ecciam triuphantẽ· adð quã tãq; ad patriã ꝓꝑ ducimur cũ ſeis tu ie finaliter puenire Da iter muros ciuitatis huiꝰ firmiter pmanere Da michi inter ciues eiꝰ ſeliciter te vide re⸗vidẽdo amare/amdo gaudtr⸗e⸗ ita meip̃m atœptũ tibi ſacrifiaũ ¶ Meditatio ſup quĩto pſalmo pe nitentiali⸗ ſciliet, do mine exaudi o xationem meam⸗ gloeie · rectoeqʒ ſrẽ illig ihꝛł m Kuitatis ſupn ev cum ea que de te gloꝛioſa cinitate tua dicta ſunt audi o/ nimirũ ad eam tecũ puenire deſi dero deo poſtq; multa in pᷣedẽti bopſalmis dixerĩ, de timoer pene/ de doloee culpe / de ſpe venie / de a moꝛe ſpũalis mũdicie· reſtat vt al⸗ quid dicturg ſim de deſiderio gloſe cuitatis iheruſalẽid ẽ eleſtis pꝛie Moõ eni m habem hit vt ait apoſto lus manẽte m tiuitatem⸗ᷓ illam fu tura ĩqᷓtimꝰ“c ad eã ſeſtinare ĩigre di debem9Har itagʒ deſideras ad San feſtinas ſuſpirado damad/ 2 — 6 — =— — S== — — Qr — — — — — — — — — ☛ tlam ado ſuſp irate cõpelloꝛ die ns⸗ LDñe exaudi oeõ nem meam. tla moe me ad te veniat Cõgruit mi chi dñe huiꝰ pſalmi titulꝰ Intitulat᷑ na qʒ o zo pauꝑxis c anxiatet᷑/ in ſpcũ dñi diffudit p̃ᷣem ſuam Ego naqʒ pauꝑ ⁊ inops in via pñtis mi ſerit · vt fiam diues in pꝛia coleſtie gloꝛit/ ſeruẽti eſtuãtiqʒ deſiderio ax ioe⸗2 Jterea anxig oeo, 2 p̃e mtã in aſpcũ tuo humiliter effũdo· ideo exaudi oꝛonẽ meam clamoꝛem meũ Jam enĩ gpter aĩ magna axi etatẽ / oꝛzo treuit in clamoꝛẽ Ozas e nĩ clamo Heu me qꝛ inolatꝰ meus ꝓPlõgatꝰ ẽ Hen me qꝛ ni mis aff lic tus ſũ in viaqa nimis elõgat a pa tria Et ideo NMõ auer faciẽ tua a me: ĩ qua. die tri/ ĩtlia ad me autẽ tuã Et inſuꝑ In quacũqʒ die ĩuoca uero te velociter exaudi me] Quia duñe oꝛza te o2ο qz ad te clamo⸗ ide o da michi faciẽ tuã. da michi aurẽ tua· Da faciẽ nõ iratã, ̊ placatõ ꝑ clemẽtiã Da aurem nõ indignatam ſuꝑ me. ᷓ̊ ad me intlinatã ꝑ miĩiaʒ⸗ Dabis vtiqʒ dñe · oĩno bbẽter ac bberaliter dab / niſi obſtet michi nu bes pecoꝝ qᷓ obſiſtit oꝛ oĩ b iiquoꝝ Vñ ꝑ yſaiã dzꝛ Oppoſui nubẽ · ne trãſeat oꝛzo· Tu go ruüpe nubẽ effũ de 9 eã lumẽ vultq tui/a ita ñ auer tas faci tuã / net dedints aurẽ tuã a me / vel ozonibg meis clamoet bus-ᷓ a pœis a ĩiq tatibg meis/Et qꝛ vehementer tlamo inuoco te⸗ ideo velociter exaudi me· Quia iã n terrena / quaſi terrenz eleſtia quaſi eleſtis deſidero Lui deſideri 0 ꝓmittis / adhut te lo qute dick/ tt e aſſũ, ec imento tam inſtanter peto velociter exaudiri Qula deſe cerunt ſicit ſumg dies mei Quia ſi cut ſumꝰ dento cito diſpergitur ita dies vite mee velociter deficunt⸗et velut vmbꝛa fugüint Et oſſa mea ſiait tre miũ arueait 12õ ſolũ vires wꝛꝑpis defiaũt/ᷓ eciam vitce aĩ me mec / que dimtur oſſa mea⸗ qꝛ ĩ eis h ncepaliter cõſiſtit interioe ſoꝛ titudo mea / ſicut tremü areſcens cõtracke ſunt . vel ſiait frxa in frixotio⸗ frix e ſunt. For titudo quippe a rewꝛ dati one pecati et timoꝛe iuditij / quaſi frixa cõtrahitur · Jam enim frigitur homo. dũ ſe timet arſuru ĩ inſerno Ekce ergo dñe etre paup tatẽ meam ꝓ qua anxioꝛ⸗ ece tribulati onẽ quam patioæcexe qualiterper cuſſus ſum vt fenũ] qu a omnis ca ro fenũ⸗Et ſicait fenum vurt / ſeðö p cuſſum ſacile ſentit iniuriam. ſic mnᷣ i iuuentute viret · ſeneaute vel infir mitate percuſſa/ et moete ſucaſa a reſcens deficit · Mec ſolum percuſ ſus ſum in mrne · ſed in oꝛ de a aruit woꝛz meum ſſterili tate petcati⸗ Sed vnde hoc michi? Quia obli tus ſum omedere panem meum id eſt aiſtodire dei pꝛevptum / gð eſt ſpirituale nutrimẽtum meum⸗ de quo dicitur · Non ex ſolo pane viuit homo / ſed ex omni verbo qð pꝛoedit ex oee dei Deu me miſen⸗ quia hunc panem verum qui de o io ⁊æ ex oee tuo deſcendit comedere oblitus ſum Quare oblitus? Quia mumis ad ter tena intẽais⸗ neglexi leleſtia Et ideo Avo gemitg mej adheſit os men carni mee Quia ei æleſtia oblit / aterrenon memoe/ noꝓ ſpuũalibꝰ/ ꝓ tpalib gemeba terrena ni miũ deſiderans non ſolũ woꝛ de gemeba/ß eciaã voe⸗pzꝛoptere ava voe gemitg mei inoꝛdinati ad heſit os meũ marni mee⸗i⸗ vox ge mit) oeis mei adheſit carnali mee affecktoni / vel os pꝛindpale inter of ſa mea / id eſt pꝛincipalis ſoꝛ titudo vinum ale mee⸗ adheſit carni mee / Hoꝛc ? / ratio ſenſuali tati aſenſit/Ja vero de me ali ter te pꝛopiciate fieri cupio Ja eni nõ pzꝛo terrenis geme te caipiſcovvt dicere valeã eu gpha dauid· Rẽ nuit oↄſolari aia mea i ter venis. memoe ſui dei/a delectatg ſu in cternis vtina non oblitus. ̊ me mo tui: vtinã non oblitꝰ ̊ memoe eternoꝝ bonoꝛũ tuozũ/q todem pheta dicim Annos eternos in me te habui⸗· Dz quo poſſunt het fien? Fient viiqʒ te iuuate / ſi quter tui tu ouqʒ eternoꝝ bonoꝝ contemplatio nem huig ſeculi ſeculariũqʒ; ſecula riter vinetiũ hoim cuerſationẽ ſu giam vt eligam abiectus eſſe in do mo dei meismagis ꝙ; habitare ĩ ta bernacuk pœoꝝ / vt ſimilis fiam ſcõ tuo dauid⸗qᷓ ait Simil ſactꝰ? ſũ pel licano ſolitudinis, fact9 ſu ſicut nicti w⸗ ĩ do mitilio Et iten Bigilaui et fcus ſũ ſicut paſſer ſoli ta⸗ĩ tecko O magnũ bꝛeuib i Pbis miſtenu Tresaues7 tria lom hit diſtingun tur Tres aues⸗ pellieng mnittimꝛzax paſſer Tria lomſolitudo. domiti ũa tectũ Et dict᷑ pellicand ſolitudi nis. nittiozax ĩ do miclio paſſer ĩ tecto Pellimno ei aui ſoliuage/ 2 que ĩ ſolitudine habitat/ gꝑant᷑ here miole /· Nittitoꝛzaci vero qui habi tat ĩ dom icilio / aſſimulankt illi qui a publio populoꝝ loo remoti / nõ ĩ he remo vagi · iĩ vno loo vniti viuũt dietes Cere ꝙ bonũ a iocindu⸗ habitate fres in vnũ Paſſer at ſoli ccri vnit9 ĩ tetto · ille ẽ qui homi nuũ ſocetate non egense· ſoli deo ſe vniens/ ⁊ ad alta vtutum tecta fugiẽs vbi a laqueis vicioꝝ tutus e/ dict Vna petij a dno hãt requira⸗ vt inhabite in domo dñi.· Met ſolũ in domo/ſ̊ in altioi domd loo ſcz ĩ tecto /ym mo in ip̃ᷣo dño meo) pſe ẽ ergo qui habitat in adiutoꝛio altiſſi miet in ptettione dei eeli gmoe abi tur ipe/ qui nõ ſolum pꝛo ſe⸗ ꝓ ali iso vigilat⸗ et ꝓ omnibus vigilane orat / vt a mundi/tarnis/a dyaboli laqueis adiuuante Ptegẽteqʒ deo li berentur O vtina hijs auibg ſimilis fiam⸗ vt tecum ſim / ſeꝑpatus a ſecu li ſollicitudine maneãa / ne ĩ taberna rulis peœoꝝ manẽs/c puerſie puer ſus efficar/ na Tota die expꝛobza bant michi iimici mei] Peruerſi ei qui ſut ĩimici mei?a ideo ĩimici⸗qꝛ puerſi⸗ cõtinue expzobꝛat michi / fa me mie detrahendo Et qui lauda bat me no oꝛde oee / mithi puble œ adulado aduerſum me iurabat Hz quare hot? Qa cinerẽ tq pa nẽ mandutaba/ a potũ meu cũ fle tu miſceba Per cinerẽ 2 fletũ / ſig nat᷑ ſtat penitẽtũ qbz puerſi ſepe ixr dent/ eos añ laudarent, dum — — —.,☛NV ------— A— — — — — ᷓ— ——— 4 Ug 1 Unt du⸗ — — ☛ — ⏑ ☛ –W eis ſeculo fruerentur- a peruerſe vilerẽt Cinerẽ at tq; panẽ madu ente nil alud eſt/ ᷓ percatoꝛũ reliqᷓ as penitẽdo ſumere · Botũ vero cũ fletu miſceieê/ tempoæalẽ iocdi tatem cũ lacrimis ſpũalis pñie iun gere Vel potꝰ iſte intelligi p̃t deſide riũ eleſtis pꝛic/ qui cũ fletu miſce tur / du penitens P illig dilatione / nz ſine latrimarũ effuſione tnſta?⸗ Dz vñ michi eſt fletus iſte? Certe A fage ire indignationis tue id S ab inſtantia vind tue in adam in choate Cu qua nõ ego ſol)/ F oẽs qui naturam trahimus de ꝓgpagin⸗ iniquitatis / 2 de maſſa ptci nati ſu mus Pter qð diat nos apoſtolg / natura filios iæ Ex huigergo læ in dignauone Predit ꝙ eleuans alli ſiſti me] Tu qui me aĩtius eleuaſti treãdo ad ymaginẽ tuã . in quo me oĩa ani malia ſuꝑare feciſti · Tu me graui alliſiſti / mittendo cadere grauẽ actual pei culpa: que trahit ad gautſſimã eterni ignis miſeriã quã ſolꝰ homo a nullã aliud aꝛal ti met:q: ip̃e ſolꝰ ſuꝑ oĩa eleuatq aĩa lia/ btẽ vite eterneqz glẽ partieps ẽ Neu michi dñe/ ꝙ alliſiſti me Qui a Dies mei ſiait vmbꝛa deginaue rut: 2 ego ſicut fenũ arui Veu mi chi /qꝛ dies vite mer ſicut vmbꝛa ob ſcun ⁊ vaniquaſi ĩutilestrãſeũt/⸗ dechnado deficũt · Et merito. qꝛ a te vero die declinaui⸗ ſimilesmichi facti ſunt declinates dies mei⸗Ete go ſicut ſenu arui / ſtertate culpe / ꝓterx defectũ roꝛis gracie / Dz aꝛz ggo alliſ oadi⸗ ia de te gfiſ ꝑ te rupio ſubleuari. Jam terreng ego 2 tꝑ al ac tpaliter declinado ptraſiẽe nd te gſugio qui eterng es at imuta bi?. 2 imutabiliter durando pma nẽs Quia ergo Tu at dñe in eter nü pmanes deo tu eterng me tẽ pœalẽ a velut vmbꝛa tranſeũtẽ ad tuã eternitatẽ eleuado ſalues a libe res Et memoeiale tuũ in geneatio ne generationẽ Quia memoeia tua/ qua nri memoe es i mĩa tua/ẽ oĩ tpe ꝑmaſura. net vnq; deſaet il la Pmiſſio tua⸗ cũ iratꝰ ſuens mĩe rewꝛdabens Et 10 Tu exurges mi ſere bere ſyon Oyon eni ſpcculati o inttrp̃tatut/ꝑ quũ militas eccia vel fidelis anima intelligitur, qaue nüt deũ ꝑ ſpeculũ et enigmate ſpe culari mititur Ad hat ergo te queten tẽ a ad te oſurgere cupiẽtẽ/tu exur gẽe a quaſi ei clemẽter occurrẽe miſereberis eig te ſ. bi miſerivꝛ dẽ adintoꝛ a ſubleuatoꝛ ẽ exhibẽ o Mi ſerebens inqua l.qꝛ tẽpus miſerdi eius: qꝛ venit tempʒ De qauo dicit apoſtolg Cũ venit plenitudo tẽpo ris Et iten. Eco nunt tẽpgatœpta bile ece nũt dies ſalutis. Et vere miſerebers ſyon. Quoniam placie ũt fuis tuis lapides eig Tapides ſyõ / ſüt fideles milit tis ettĩe firmi 2 ſtabiles ĩ xpiann fide/ nichilo min ſye ſolidi⸗ pſiſtẽtes i caltn te Hi mimiꝝ placuerũt ſeruistuis. h ẽ ſcĩs e ĩe triũphatio/q tibi? tua ci uitate eleſtis ihꝛ łʒ ſũma cũ libta te ſeruiũt / qꝛ illa que ſurſũ S ihelm mz nraheẽ triuphãe eccĩa/mẽ? mi litãtis eqĩe/apło teſte/oĩno libera eſt. aꝛ ibi deo ſeuire te tegnate 6. H ergo ſci tibi ĩ regno tuo ſeruiẽtes/ ieo liberi tecu regnates terte eig mi lerebũt᷑ Et mento miſerebütur ter ie ſyõ / id F terrene miſerie militã tie ece⸗net ſolu ei miſenwꝛdes erũt / etia vt tu miſerrarboeabut Curi ita? Quia eads miſeria aliqn paſſi 2 ex ꝑti ſũt Dz qd ĩde ſequr? Et time büt gentes q hpus timere neſciecũt LMomẽ tuũ dñe/a oẽe reges terre glam tuã ] Quia videbũt maioeẽ el ſe gloe e tue q ſupbie ſue potẽ tiã· hoc ideol Quia edifitauit dñ⸗ ſyõ 2 eccam ſuã tdificdo magnifiaut t Et ip̃a q Bus wꝛã genib 2 regia⸗ viſa fuit ĩ atumelia videbit i in gia G ſua Et q̃ pꝛius ab eis ſupbis / (õtu melioſe pſequebat᷑. poſtea ab huili byhys / gloͤſe honoabit᷑ Det que oli futura eẽ p̃dixeat Pha otidie ecca ipleni videt VYz quare het oĩa⸗ Oa teſpexit in oꝛonẽ huĩiliũ ſcʒ xp̃i ſide hũuũ⸗ q̃ in eius fide huiliter oeabat / vt het ſue ecleſie feliater euenirẽt⸗ Et ideol Mõ ſpꝛeuit p̃ᷣem eoꝝ qꝛ non ſingulaniter p ſe o abat / H generali ter p ſalute oĩm fideliũ. que vtiqʒ F oꝛo ꝑpfedoꝝ Ma vero nõ deat vt tot t teiqʒ bñficia a deo ecẽt collata / ab hoie quaſi i in grato ſil eãtur. deo Stribãtur hec ĩ generatioẽ altea vt ſenpturegmẽdata firmiter tenea tur. nõ ſolu i atiqua lege moyſayca / H ĩ generatioẽ altera / ſez noua gene ratione xp̃iana Et popul q treabi tur hot ẽ xp̃iang populꝰ9/ quaſi no ua geneatioẽ ĩ xp̃o regeneratꝰ lan dabit dominu] Et mento laudabit IC pſpexit de excrlſo ſeõ ſuo · dñs de lo i terra aſpexrit. Dz ad quid de ex eelſo ſcõ eelo ꝓſpexit · ĩ ymo terre aſpexit? Certe vt audiret ge mitg opeditoꝝ NHot ẽ / vt audiret 2 exaudiret gemitg humnuiũ et penitẽ tium / timoee dei 2 diſciplina / qua ſi auibuſdã gpedibg ligatoꝝ· De qut by apedibg ſapiẽs dicit Audi fili mi⸗ a ſie abicias gſiliũ meũ, inſer pe dem tuü in opedes eig/ erunt tibi opedes ei i ptectionẽ foꝛtitudinis Et vt ſoluertt] a nodis vinculis pœoꝶ ſihoe ĩterẽptoꝝ] ſciʒ ſideles xp̃ianos / ſpua ee filios aplzum ⁊ martim / trudeli inte remptioẽ a gẽ 4199 regib⸗ moetiſictoꝝ · Vt hüs vincuk ſolutts / ſidelium ecria diere poſſet Diſrupiſti vin cula mea tibi ſa lnfibo hoſtiã laudie Ad hot de oe lo ꝓſpexit a ĩ terra aſpexit / vt huĩli u xp̃ᷣanoꝝ gemitg audiret 2 vincu la ſolueret Sz ad quid? Vt anud ent ĩ ſyõ Jhot ẽ in tcĩa militate ¶no mẽ dñni fidẽ xp̃i/a quo noĩantur xp̃iani Et laudẽ eig in ihꝛk m id ẽ laudado 7 gloeiſicndo oꝑa eiꝰ que fũt in eleſti ihꝛlm ſciʒ ecca tnũphã ti. de qua dititur Gloeioſa dicka ſũt de tt ciuitas dei Et het ita anüaẽt. vt annũciando pꝛoficant. In quo? LIn cõueniendo populos in vnum 2 reges vt ſeruiat domino Hoc ẽ vt populos diuerſarum gentium / reges diſperſoꝛum populoeum cᷓ cõ ueni re faciat in vnitatẽ fidei xpꝛiſ ti 21 moeum fidelium⸗ vt non ſerui ant mundo⸗/ carni· vel dyabolo⸗ ſed vt eruiant domino deg ſuo/ de qug — T ¼mh ——— — — —. — —MU — . —RMN .5 — — - — —U ——— — — br res — diritur. Dñm deũ tuũ adoeabis et illi ſoli ſemies Hz ad ſeqt? RKñdit ci via Ptutis ſue Quis ? qᷓ rn dit eiꝰ Quis hit teſpõdedo loqᷣt dño? Quie ĩ ſupioeibꝰ vbis expmitcui tõgruat reſponſio? Sup̃ ei omemo ratur cõpedit iterẽpti teges a po ter dict / eñdit ei/ no ad eos videt poſſe veſerri q̃ pluraliter noĩant᷑ Vʒ ſciedũ ẽ ꝙ hic rñdit vnitas P pluri bo / id ẽ tota eca qᷓ in xpᷣo vna ?/q cũctis fidelib Jp̃a qᷓ vnũ ẽ oꝛpus/ oĩbꝰ mẽbꝛis eiꝰ rñdit dño / gras ei agẽ do / ꝙ ea pſpicte⸗eã audires ea a vin cuk ſoluẽ· ea ad ſui laudẽ nois exdtari/ ea deniqʒ ex varijs popuk ad vni dei ſeruitutẽ cõgregare dig natg ẽ Bñdit go ei nõ voe / ß oꝛde⸗ nõ lingua / H vita/nõ ĩ via ifirmita us ſue / H̊ virtutis ſue·/ ſciliet i fidei fir mitate:q̃ fides via ẽ ad pꝛiam⸗ eſt virtus huig vie / que in patria nõ manebit ß eius obſcuritatem euaau abit clanicas gloꝛie Reſpondit ergo eccia dño Et quid dixit? Pauata tẽ iquit dierũ meoꝝ nütia michi Reſpondendo oat / quaſi dicat⸗ bꝛeuitatem dierũ meon Hoc eſt.· qjz dixiſti ꝙ eccia manebit a tu aim ea ene vſqʒ ad ↄſũmationem ſeculi· far me oognoſcere 2 diligẽter atten dere ꝙ; bꝛeue et exiguũ eſt hoc tem p9 durationis mee/i ꝓpatione eter nitatis tue · Oꝛo ergo vt adueniat regnü tuũ Cupio huig ſeculi finem / vt ato veniã ad regni tui btudinẽ Deſdero dieri meon bꝛeuitatey⸗ vt eito tranſeam ad dierum tuoꝛum eterni tatem- Et ideol We reuoceg me in dimidio dieru meon Hoc ẽ. ne ſinas me reuotari a deſiderio eter noeü / vt heram cute tempalium / in dimidio dreru meon. ſcz disum pñ tium/ qui medij ſunt pꝛetenitoeu et futuroeũ· qui oẽs ſunt dimidi im ꝑfeci/niſi addãtur eterni Et merito peto nõ reuomri ad terrena qui ten do ad eterna que ideo ſunt auidius appetenda. qꝛ in generatione 2 ge nerationem ani tui ſſine fine. a ſine pꝛicipio duraturi⸗ ergo nõ ſunt ani tui ſicut dies mei⸗ quia anni tui eter nia dies mei exigui Anni eui non tranſeüt ſicut dies mei / F ſemꝑ ma nẽt/ qꝛ eternitas tua/q̃ nichi aliud eſt/ ꝙᷓ ſubſtatia tua nichil habẽs mu tabile / nil ̃teritũ⸗ nil futuruũ Et qꝛ eternitate edis oĩa q̊ ſeciſti· ideo ſeqtur] ꝗnicio tu dñe terrã füdaſti Jnicio ſcʒ tꝑis tu q es ſine tpeè/ſine iido / ſine fine/ ĩmutahiliter manes in eternitate Et opera manuũ tua tum ſunt eli Mec tñ falſu ẽ qð ali bi diat Verbo dñi eli firmat ſunt Naã qð vbð faris · hoc tcia mana / id eſt vixtute tua oꝑparis Mõ ẽ enĩ de us diſtincg wꝛporeis mebꝛie Ver hiũ aũt dei mang eig Ipſi peribũt⸗ tu at ꝑmanes] Tu eni ſp ſeabilis / dans cucta moueri ĩmutabiliter⸗ manes id ẽ in tua eternitate pſeue rater mants Vz ißi oli q in tꝑe v bo tuo firmati ſut. nõ ſicut tu firmi erũt · ᷓ iubẽte vbo tuo ꝑibũt Vñ pe tr ait Terra at 2 eli qui nũt ſũt eo de Vbo vepoſiti⸗/ſunt igni teſemadi 06 De elis ergo terre prximie⸗ , de regionibg aereis oſtat ꝙ quantu ad conꝝꝶ qualitate penbut: de ſupꝑioꝛi bꝗ ælis æloeu no eſt ertum⸗ Di tñ maſerint / nõ in ſe h iĩ deo manebut⸗ qꝛ ſolo dei vbo perire pñt Et oẽs fſcʒ tam cœli ꝙᷓ; etere res mutabiles⸗ egam ageli icut veſtimẽtum vete raſcẽt] Hot ?⸗ quantu in ſe ẽ/niſi e os ſemares verbo tuo⸗ ſiatt veſtis que vetuſtate oſumitur deſiorent „ Vñ ſeqtur Et ſicut oꝑ toꝛ iũ mutn bio eosa mutabütur Celos ent qui cozpalia 7 tmda muta bilia ope riut vbo tuo mou?s⸗q ſioit eosmu tas localiter- ita ſolo verbi aui arbi trio⸗ſi volueris totaliter mutabuk⸗ 2 in nichilum vedigentur! Tu aut idem ipe es Tu qui dixiſti ego ſa qui ſum / idem ip̃e es⸗ liet omia ſint ex te/a te/a in te⸗ nõ tamen ſunt qdð ip̃e es,/ ꝗq es muts nõ mu⸗ tatue, faciẽe nõ facty mouens/hi⸗ mutabiliter man?s Et ſideoſ am tui nõ 5 deficiẽt in generatione a ge⸗ nera tio nẽ erũt/ 47 indeſinẽter mane büt / aꝛ a ani tui eternitas tua ſut Di⸗ ergo dñe/ dũ tua imutehilitatem . du tua eternitatẽ / a treaturan omm/ mutabilẽ varietatẽ vanaqʒ; vanita⸗ tem gſidero/ni mirũ ad te venite et tecu habitare deſidero⸗ net a deſide⸗ nio meo fraudari⸗aut ſoe mea fruſ trari / a hitatiõe tua pzꝛiuari triſtis diffido! Quare? Quialetg audio ſequitur Fili ſeruoeũ tuoß habita⸗ but Ja michi eni leta ofidẽtia oxri tux· qꝛ filij ſeruoꝝ / id ẽ ſcõʒ tuoeun te hitabüt⸗ ſe bonm xp̃iani/dt quo⸗ v numero eſſe cupio Qui ſili ſeen lũt/non ꝑ carnalẽ agationẽ. ſed ꝑ ſpũalẽ partiapationẽ· ſicut ecoõtra mal/filij ſunt ſpũum malignoꝝ · ſicut ſenptum eſt Vos ex pꝛe dyabo lo eſtis⸗no per generations/ 5 per imitatlonẽ Vel fily ſunt opa bona / ſñ quibꝰ nullꝰ habitabit in gla Qui ergo ibi vu lt habitare⸗ non ſit a bo nis oꝑib ſterk p̃mittat fetg bo noeũ operũ/quos ſequatur⸗ vt ĩtret in terra viuẽtũ ODicut ioſeph añeel ſit pꝛem ſuum iacb in egyp tum/di ens ei fratrib ſuis ego pꝛeueni parare vobis eſcas/ ita p̃edat filij/ tuli / id eſt opera tua tibi parare eſca trefectioni eterne Quales filios ñ miſeris talesſe quene Et ſemẽ eo rũ ſez bonoꝛ xp̃ianoꝛũ:. vel meri tozioeũ operũ De quibz ſenbit Qui ſemindt i lacrimis· ſcz hit in viat cũ exultatione metent in veleſti pꝛia⸗ Hoot in quã ſemẽ / de quo f rucy ghe metitur in ſchm dirigetur Hoc ?/ in eelu directuũ 2 erectu ĩ eternũ / ibi canqᷓ; in hoereo ſemabitur /Da ergo michi domie da⸗2 fat me itn hot ſemẽ bñ oꝑando ſemĩare⸗ vt ĩ de fruchũ gloeie poſli moꝛiẽdo ſuſci pere Da 2 fat hot ſemen ita in me te fructificart ad te dirigtre vt in tua eterni tate ſi ve r et t valeam pmanere ¶ Meditato ſu p Ereo pſalmo pñiali De pꝛofũð⸗ Omie ihu xp̃t fons 2 oeigo Adtoti pie tatis a grẽ⸗ dũ ego ſi ait cerug ad fõttsaquarik ad te veni re deſidero⸗tanto ĩpſecu meuũ am plius xeognoſcens de me/ meaqʒ S — =, — ESE — S — — — ſ ni L Apz ia vtut diff do. Jdeo x auxili um mie tue teſugii miſeie mes que xEs / ad te tlamado ſugio dics De pfundis tlamaui ad & dne NMon ſolũ de exte rioꝛ ibo labijs oeis / de Pfundis intimis wꝛ dis lacrimis clam aui ad te Nuid clamaut? Do m ie exaudi voã mea a Dein aljs v bis idẽ repetol Fiãt aures id eſt au ditus clemẽtie tue int dentes i vo æem depatioĩ'g mee] Met fruſtra ſepe 7 iten;/ atqz itey⸗ varis Vbies eadem oꝛonis deuotiont explico⸗ qꝛ ad expꝛimẽdũ moõtis mee affet tum / nz ſuffict oꝛganũ mee vogo⸗ net deſideriũ wꝛdis ſatis pt depꝛo mere lĩgua carnis Met ĩ imerto ad te clamo ðe pPfundis woꝛ dis· qᷓ me eſſe ſentio no in vno ſolu pfundo „. Bi . plurbz pf udis fluctibg / ta ĩte rio ris ꝙᷓ;ᷓ extarideis miſene / ꝙ diu ſũ in via hui) miſcabik vite Mã qᷓ ſic de ꝓ füdis clamat / de Pfüdis ſurgit. nec ip̃e clamoꝛ eũ diui pfüdises ſinit⸗ g vox hů oẽ 7 pfudu penetrat,/2 ad dei autes vß puenit Eotra vero qᷣ da valde ĩ ꝓfudo maloꝝ lũt. q̃ ner nd te tlamant. i ſe viderint cotidia nis p&œis iiquitatibus obꝛutos 7 oppꝛeſſos / poti illos ixridẽt qui too ad te clamare monẽt Hoc ẽ P fundũ malgeu⸗ de quo ſenptura di rit,· Pc ci venent i Pfundu atep nit Abſit hot a me dñe / ad te cla mo de Pfundis oꝛ dis oim qʒ inte riozũ viri / vt me clemeter eripiaæ de Pfundies iiquitatũ LOa ſi iiqui tates obſeruaueris dñe ꝛdñe qs ſuſ anebie: O magnu Pfundũ O abyl ſus multa / Pfunde vxalde, mmiſqz Eiculoſa⸗ Ecre enim vndiaz oĩbus circuſp egis, nullum bonũ⸗ vbiqʒ malum vidẽs. cntertas ſcele ci me oeũ cernens / ni miruũ u paueſcẽsextla mo O dñe ſi i iĩ iniquitates obſemaue ris / id E ad vidcam eternam ſerua ueris· dñe quis ſuſl inebit te iudice? Mõ tantum ego ſol nõ ſuſtinebo / ſed net auis al aꝛ nulla alig eſt ni ji ſeduck a veritate varug) qui je nõ ag neſcat tpeozen: Naã ſi dixenm qꝛz petcatũ nõ habemn9 no pſes ſe ducim⸗ veritns in nobis no eſt⸗ Mõ ergo p̃ſumã de mea iuſticia· H de tua mia] Qa apud te Pitiatio F*] Diri ĩiquitates ſit obſeruates⸗ vt raru index ſolg eſſe velles. eſſe nolles mioz's- viiq; nulla mitht eſ ſet ſpes / nulla aſolatio. D; ideo nõ deſpero⸗qꝛ apud te 7 ꝓpitiatio Et ter legẽ tua] Tegem amoeis et gracie / in qua das reis veniam ſuſ tinui te dñe patiẽter ſperas et ſpe rande expectans tuam miſericoꝛdi am Et hot domie/qꝛ om nia noſti / non ſelum tibi confiteoe / ſed eciam alijs vt omnibg notum ſit maiſeſ w dieens Duſtinuit anima men i verbo cig Cuig eig 2In vbo eig / alig verbu nõ fallit net falliturz 2 in, verbo homĩs qui mendax eſt⸗ ſʒ in verbo dei qui verax eſt⸗ Vu ſuh ditur⸗ LDp auit anima mea in do mino Jnon in homĩe⸗ ſed in deo pe rautt⸗qui verbo ſuo infallibli / per peccatozum venia / regni eloeu glo ria äemomit 11 Operauit iqua⸗ A akodia matuatia uſze ad noaß. 9 Ideo ditit a cuſtodia ſeu vigilia ma tutina/q̃ eſt Pnapiũ diei ſperadũ vſ qʒ ad noaẽ· qꝛ in dñno ſperare debet aia a pnapio vite vß ad moetẽe ã qui vß ad moꝛtẽ pſeuerauerit/ lalug erit Dit ergo ſperet iſ rahel ĩ dño Mõ ſolu ſperet vng ſolus ß totus ſi delis populg /qm nõ vni ſoli ß mul tis dictu eſt . Operate in dño omis congtegatio populi: effudite coꝛa il lo oꝛda vꝛa⸗Et merito ſperet iſtk⸗ ſciz oĩs eccia a cõgregatio fideliũ in domino Mꝛ apud dñm mĩia nõ magna ſolũ/ß maxĩa/na opioſa ẽ apud eũredẽptio] Dz quũo ven ? / ꝙ wpioſa ſuit redẽptio tꝑe dauid / aim nodũ tẽpꝗ re dẽptionis adueniſſet Sane ſpꝑ wpioſa ſuit redẽptio / vt ip̃e dauid gphetie ĩnuit⸗/ het fuit a pud deũ hoe eſt apud diuinũ ſetre tum ſpꝑ puiſa:ſꝑ qʒ ꝓuiſaac eterna pdeſtmatione diſpoſita ̊ nõ ſꝑ opi oſe at plene apud hoies exhibita qꝛ nõ tꝑe legis natute a legis moy ſayo⸗P tpe legis grẽ De quo ſerip tum eſt Qñ venit plenitudo tꝑis⸗ miſit de filiu ſuũ faaũ ſub lege / vt eos q̃ ſub lege erant roimeret⸗· Vñ tãdẽ ipletũ ẽ qð olĩ dauid p̃dixtat Et ipẽ redimet iſ rk: ex oĩb ĩiqtati bus eig] // Nut ergo domie / nüe maxie ? oꝑtunũ vt de pfũdis flucti bo miſeriaꝝ ad te fõtẽ mĩaꝝ tlamã do gſurga⸗2 de me meaqʒ ga vtu te diffidẽs / de te tuaqz gracia et pie cate ſperando fida; ad tuam cle mẽtiſſimã ꝗpitiationẽ gfugiam Dig nu quoqʒ a iuſtũ eſt. vt tibi o pijſſi mt yxp̃e gracias agam apnd quẽ ẽ cpioſa tedẽptl o⸗ deo wopioſa ſpeci aliter eſſe dicitur/ qꝛ tua in cruce paſ ſio / tuiqzʒ p̃cioſi ſanguĩs oblatio/ nõ ſolu ꝓ vni a paumꝝ hoiĩʒ ſalute· pꝓ totius iſteł. toci eccie· ꝓ touꝰ mũdi plunũqʒ ſi ſoꝛent mũdoꝛũᷣ te dẽptione opio ſe ſufficete phibetur Per huig ergo paſſio ĩs vtutẽ · per huig ſanguĩs eſſuſionẽ te dep̃cꝛ vt a pcœie meis/a a penis quas ꝓ hijs mertoe me redimas · tedẽpt ugʒ ab eis eripias,a ereptũ a mał meis⸗ trcũ in bonis tuis hitare cõedas ¶ Meditatio ſuꝑ ſeptimo pſalmo pnia . „ Omĩe iheſu xp̃e qᷓ ſperantes in te nõ deſeris clamates ad & nõ deſpicis qᷓ querẽtes te non ſu gis, te deſiderantes nõ reſpuis· ſed de ſe diffidẽtes / in te aut gfidentes cõſolarcCibi huilit ſupplio⸗ vt mi chi qͥ in p̃ᷣedẽti pſalmo ↄfeſſꝰ ſũ dif ſidẽtiam vtutis Pe / tua potẽti vtu te largiri digneris ſobꝛ iam exultatit onẽ ſpuab leticie · ad quam ĩpetran dam ſuſpirans dio Dñe exau⸗ o? me aurib pri/ obſe⸗· meam ð ſe pe dixi/iteꝝ repeto vt ozonis repe titio/ſit deuotloĩs gfirmatio · Nec me nõ tedet ſepe iterare vba oeõis⸗ q̃ ſepiꝰ iteraui opera ĩiqui atis / nee peto ex audirni in mea iuſtica · F in veritate tua exaudi me in tua iuſtici a Hot ẽ tu qui verax es/q verito te tua penitẽtibꝗ veniam Pmiſiſti⸗ exaudi me penitẽtẽ/ nõ ĩ mea ß in tua uuſiicia ſciz ĩ mĩa tuaque peni tentes iuſtiſicat· Peto eni iuſticiam mie quam exeres in pñ̃ti ſclanon in =— . —☛ͤr –☚2 — T r — — r ☛. ᷑— — ☛ — E A W☛n — — — i — iudiai illig iuſt tie qua facturg es in futuro] dro ſequit Et nõ intres in indiaũ cu ſeruo tuo Ego eni no ſum digny vomri amic vel filig tu ueß tñ ſeruꝰ tuꝰ ſũ⸗qͥ mĩa idigeo⸗ ad te ſugitiug redeo · pacẽ qꝛ oo er go in futuro inttes meai in diſtnichu iudiciũ · qꝛ ego volo intrare tecu⸗ In trat ĩ indiau cũ dño qui iuſtica ſua iactates de ea p̃ſumut Quib ꝑ phetã dicit dñs Quid vultis mecu iudico gtende e? Oẽs derelkquiſtis me zMõ ſit ego. iuſtic meã ozaã me / eẽ nulla reputo no iuſtifi cabit᷑ ĩgſptũ tuo ois viũe Qꝛ ⁊ ſi apð ſe quis ſuo iudicio iuſtifiet/ iñ oĩs hõ i hèmoetali wꝛ pe viuẽs nõ iuſtificabit ĩ gſpcũ tuo qꝛ ĩterioea ⁊ oculea hoĩe vides in quibd nemo bñ plene iuſtg a mũdg̈ tuo iudicio / quatuhbet ſcũs hoĩbg videat Ideo paulꝗ ait NMichil michi oſcius ſu·H nõ in hot iuſtificat⸗ ſü⸗ Vel itelligi ptl nõ iuſtiſicabit in ſpcũ id eſt in tui gpatione/ no ſan ois hõ⸗ net oĩs viuẽs ecia agelg· qz ſol⸗ deg eſt in quo pœm adere noõ pt· in aliꝰ cõ ſpectu eaa aſtra nõ ſũt mũda on ergo intres meu ĩ iudicio nigoeoſo / ſ meũ pie at mĩoediter age· Qa P ſecit ẽ inimicus id ẽ dyabolꝰd vel Buſan ali adue rſanig Laĩam mea 2 humiliauit in terra vitõ mtam Hoct ẽ · quatũ in ſe fuit eã vt celeſti a relinqueret terrena ſaperet intli nauite Et iteru Tolloauit me in obſcurß id ẽ ĩ pœõꝝ tenebꝛis ſicut moꝛtuos ſcki lid eſt ſicut œteros pec dꝛtonõ ſ⸗ ualiter vinites⸗ B lem lariter in pc̃is moeiẽtes deol ãxia tꝗ ẽſupꝑ me ſpᷣs meꝰ :ĩ me turbatũ ẽ wz meun] Dz ecre poſte tnſtia rexeſ ſeriit/leta ſequutur poſtiᷓ a axiatus ſuia tuxbat ꝑ multiplic ĩim iri tẽp tationẽ/ letꝰ fcũs ſũ ꝑ ſpuũalẽ der ſolations. uia memoe fui die ãa tiquoꝝ. ſcʒ dieru eternoʒ / hoc ẽ E tue eternitatie diuſe / cuig meia max ima auſa ẽ ſpualis delcationis et leticie Vñ ſcnptũ eſt Memoe fui dei delat ſũ Met ſolü in di ebue eter ms ſeu reb ꝛuiſib lib B ecia ĩ crea turis tꝑ albꝗ / te eternu / iuiſibilẽ de um / gtemplat ſũ⸗ ã lmeditatz ſum ĩ oĩbus nbs tuis: i fcis ma nun tuau meditabar Queſiuii in o peribꝗ artiſic in creaturis trratoꝛ? / in tebg fattis / te taꝝ mitabilẽ dito E Crieatura tua fcã c micht ſpecu lũ vt i in ea te ggnoſcerẽ deu meu⸗ qꝛ vt ait apł'e⸗ iuiſib lia dei per ea que facta ſut / itell a oſpiciũtur / ſepi terna quoqz Pt ei a dinſtas⸗ Et ideo Erpandiinnuug meas ad te] Quia in operiby tuis ggnoui ꝙ omnia bona ſunt/a non a ſe / ſed a te tueqʒ bofu tatis Pticipatione bo na exiſtut · ideo abi gracias agens / expandi in oꝛone manus meas ad te / taneᷓ ad bonoeu oĩm largitoꝛ? Et aĩa mea ſiaut terra n aqua ti bi aõ ſolũ ad te expädi mand oꝛ poꝛis mei.⸗ 270*εε vires ai Et me rito⸗ qe aia mea ja te derelicta⸗ eſt Lſicut terra ſn aqua Io debet ſe ad te expadere⸗/a nõ ſibijpſi/ß tibi adherere qꝛz nõ ſeip̃am / H tu ſol⸗ ea potes roꝛe gre iengare: 3 Dirut gut te rra ſint aqua ſterilis eſt⸗ ſic a nüma ñ grẽ tue pluuia fruchu ferre non pᷣt. Cu ergo veloater exaudi me dne] uto dando pluuia gre qu ſitiuit in te aia mea) deo ſi aqua da i logig diſf eras defiget ſp̃s meꝰ a te teỹ ſterik der lic9 Et Pyter hot Mon auertas fan tua a me ſpiri tum meñ dereliquẽ do / et ab eo auſe tendo⸗ vel ei diff erendo/ grẽ tue do nũ Alio qui ſimil ero deſtẽ detib ĩ laca Hoc e in ꝓfundu peoꝝ. Ded poti9 Audito fat michi mane miſe noꝛ dia tua Nat inqua mithi miaz tua⸗ auditã ſcz a phis/ maniſeſtata in ſcripturd Fat me ĩiteriꝰ ſe ntire· qdð exterig facs audire· Et hot fat ma ne. id eſt citoa nõ tarde qꝛ in te ſpe raui Et ideo ſpeaui/ qꝛ audiui Pꝛ0 pe ? dñe oĩb ĩuocãtibꝰ eũ/oĩbꝰ ĩuo Catib/ en in veritate Et vt cito facias mithi mĩam tuaj notã fat michi vi am in qua ambulẽ vt ſit lueerna pe dibg meis vbu tuũ / ad re amtula dü in via madatoꝛzũ tuoeum qꝛ ad te a quo tanq; a pꝛe luminũ deſcẽ dit omẽ bonũ / qᷓ illuias oẽm ho min? veniẽtẽ in hüc mudũ / ad te ĩ quãæ non otra te leuaui aiam me am CEt ideo Erpe me ab ĩimicis meis dñe ad te oſugi Mon a te fſu gi gtepnẽdoꝗ poſtponẽdo lue tua⸗ ß a te ſugi querendo poſtulando ea⸗ IJdeo CEripe me de iimicis me is dñe ſſcz a dyabolo a miniſtris ſu isq temptant me. vt abulẽ in tene bzis- Et vt ab eis erpias me dore me ſacere volutatẽ tua qꝛ ſi non do as me· fac volũtatẽ meã / nõ tun⸗ „. 4 ſit deſer? me de? me⸗ du ego te deſero Ergo doo me qꝛ de? meus es tu Ad aliũ currerẽ ſi aliũ treato rem haberẽ Dz qꝛ tu ſolg es deg me us. ideo doce me vt mg? meꝰ Qð vtiq; fares/ qa. Dpuͦs tuꝰ bond de ducet me in terra rcam Ecce qꝛ ſu pꝛa in memoria eternon/ in gtem platioe tua tuoꝝ opm / delcat ſũ⸗ ne magnitudo cotẽplatioĩs extolle tet me⸗ne ſupbafieret leticia mea· le tis miſcui triſtia⸗ ſed iã poſt triſticiã guertoꝛ ad gaudiũ⸗Ja enim plene ſpeb ꝙ ſp̃e meꝰ mal nõ ꝑduœt me in terra puſa infernaliũ penaru/ g⸗ Lſpnᷣs tuꝰg bon dedueet me in terram rcam ſi terra ſcz gaundioꝝ/ de qua di tcitur Poetio mea ĩ terra viuẽtiu E t hoc nõ gpter mentũ meu· Inter nomẽ tuũ dñe viuificbis me ĩi eqta te tua nõ ĩ iuſtica mea⸗Ego ei me ocidi p peœ m meüũ / tu me vinifica bis gnter nomẽ tuũ / að eſt iheſ * interp̃ᷣtatur ſaluatoꝛ Ht rẽ noĩs tu i impleas tu eris michi iheſ9·2 me viuificado ſanabis Et ſic! Educede trbulatiõe ho ſeculi aiam mea2 mĩa tua Inõ ĩ merito meo diſper des o7s uimicos meos] Quos ecia timicos tuos merito dixeri⸗qꝛ ĩ me ſeruo tuo te dĩũõ m meũ · ꝙᷓtum in ſe ẽ pſe quũtux a glam noĩs tui Cui/ a nõ michi / ſalutem meã attribuo⸗ diis 15 nobᷣ dñe nõ nob. noĩ tu o da gloeia⸗Hat l mee aduerſando auferre onat Vñ Queniẽter ſubdit! Et pdes oẽs qui tribulat aĩam mea ſez dyabolũ 2 6 inbulantro Qlnoniam ego ſeruztu us ſum Ad te ĩ mea tnbulatione re uurtns· ſicut ſerug humilis 2 fidelis vaſjallꝗ reuurnt ad dĩũĩm / Exre er vo hui) pſalmi alioz ũqʒ pſalmoꝛũᷣ penitetialũ leta acluſio· Cce ſpũa lis leticie exultatio/quã ſalutare pe nitẽ tie cntriſtatio finaliter opatur VBñ qui ꝑ pniam affligitur / tdem diat cõſolationes tue leuſicauerunt anima meam A⸗ ergo michi dñe hos quos penitentiales pſalmoes etrleſi a tila nominat. a penitentib) tibi plallẽdos eſſe pꝛedicat. tam digne ac deuote. nõ ſolũ oꝛe ſed ooꝛde peni tendo pſallere. vt p ontnſtationem penitete ſalutanis / exultationem cõᷣ ſequi valcam letice ſp ũals / vt poſt ſalutatem penitentia tandẽ ꝑ ſpũa lem letiua exultando dicam Dpiri tus tug bonus deduct me in terrã reckam Da michi dñe hot ſeptenari um penitentiũ pſalmoꝝ / eẽ temedi um cntta ſeptenariũ mortaliũ pet mitoꝛũ · michiqʒ eſſe auxiliu ad ſen tenanũ virtutũ pzincipaliũ⸗ ad ſep tenanũ donoꝝ ſpũaliũ⸗ ad ſeptena num beatitud nu ad ſep tenariũ de ni qʒ petitionũ in oꝛ auione dñica tentarum / Da michi dñe in ha rum pſalmoꝝ medi tatione/ timoaẽ pene · doloꝛem aulpe/ ſpem venie/ a moꝛẽ ꝛ dialis mundicie · deſideriũ aleſtis patrie⸗ diffidentia virtutis pꝛopꝛie- exultationem deniqʒ ſpũa lis leticde Ds hor enĩ ſeptenario mẽ talium a fectuũ / pzꝛinupaliter agit in hot ſeptenarie deuotozu pſalma —— rum Hije ſeptem afeaibus, quaſi ſeptẽ ſcale pnie gradibus / ad terra patrie eleſtis aſcenditur⸗ quo me finaliter dedua / et ſelater aſcende re tecũ habitare ꝑheniterqʒ regna re⸗ tu miſericꝛ diter pꝛeſtare digne rie Cui viuis 7 regnas in nlecula culoeum Amen⸗ Er plicht liber te ſepten gradibg ſcale⸗ Otinene meditationes deuo tas ſup ſeptẽ pſalmos penit? Stiale⸗ A dño PBetro de Aillpao cam eraa ſ epiſcopo⸗ ¶ Jndpit tractat de oꝛatione dñica : de ayllyaw t ergo oꝛabitis Ma the. ſexto . Nit docet xpꝛ iſtꝰ bꝛeuẽ et debi A vti debet catholici Et qꝛ ſicut dicit gloſa / nulla oeatio magis ſpeaalis eſt ꝙ; üla que ex o te filij qui ẽ veritas poſſit· ideo de oꝛatione tractaturi , pꝛimo tractabi mus de oꝛatione dñia in ſpecal⸗ ſecundo de oꝛatione aliquas gqueſti ones ſoluemq in generali / Rua tum ergo að pꝛimũ het oꝛatio dni a diuiditur in exoediũ / trattatum / concluſionem-In exoedio beniuo lẽtia captatur· Pater nolter ꝛc In tractatu petitiones oꝛdinantur; ſat tifietur nomẽ tuũ ac In cõtluſiõe petitionũ cõſirmatio optatur Amẽ /Cira exoediũ pꝛimo notãdũ eſt ꝙ in eo dei benuolẽtia captatur tripuciter Pzimo ex parte rogati / quia pater / cuig filij ſumꝰ ꝑ ſidem· lo⸗i„ Heudo ex parte rogantium quia / noſter / nobis dat? p caritate⸗ io⸗iijꝰ Sed eciam ierio ex pte at ceſſoꝝ⸗qꝛ dicitur/ qui es in eelis· id eæſt ĩ ſanctis / quoꝝ auxilio erigimur ꝑ ſpemdicmmd ergo Pater⸗ ĩ quẽ cre dim , noſter⸗ quẽ diligim⸗qui es in eelio/ de quib peramg · // Secũdo notandum eſt ꝗy dei beni noletia aptamus nõ vt ipſum flec camꝰ cum eius voluntae ſit immu cabilis / net vt eiue beniuolentiom pꝛeueniamus. oum ipſe ſua beni uo dentia nos pꝛeueniat/quoniam ip̃e „ fuum modum oandi / 3 exoꝛ dio notatur pꝛioe dilexit nos / vt diatur pa. io⸗ quarto. ſed vt in nobiſ plis de ſua beniuoletia eerta fiducia excitemg⸗ hot fit pꝛecipue ex tribꝰ que ĩ hot Pꝛimo ↄſiderado ei caritatem⸗qua bonũ noſtrũ vult qꝛ pater · Hecudo eig largitatẽ, qꝛ ſeipſum nob dat⸗ ideo dicitur noſter Tercio eiq maieſtatẽ / qua nos iuua ie pt · quod notam cũ dicimd q ee in clis // Tercio notandũ ꝙ put trahitur ex ſcõzuũ gloſis deus dici tur pater noſter / multis de cauſis⸗ Pꝛimo vt oñdatur ꝙ ei nõ timoee eruili / ſed am oee filiali ſeruire debe mus Hecũdo vt cũ de filiali adop tione ogitam ei tauqᷓ; patri filia lem affecum tepẽ dam · Tercio vt ad amdeem fraternitatis ad mone amur⸗Pa cũ pꝛ noſter dititur. okꝛ bus cis eſſe doetur⸗/ I deo nemo di t pzꝛ me qꝛ hoc ge xpõ auenit qui filiꝰ eſt ꝑ natura- alij aũt ſunt fi lij eig ſolũ ꝑ adoptioĩis gram · Vñ ipſe dicit Vado ad pꝛem meũ/a pa trem vzm ˖; Meũ ſcʒ ſpecialiter ꝑ na fura: vzꝛm vero generaliter p graz Quarto dz pz noſter · vt oĩb otraſio ſup bie tollatur/qꝛ non vere poſſunt dieere pꝛz noſter niſi fratre⸗ ſint Qullgergo nobilis a diues / eir c minoees ſupꝑbiat/ eos tq; frẽes reognoſcat· / Quito ĩ ho occaſio mũdicie? ĩnoctie dat · qꝛ cauẽ du ẽ vniauiqʒ; a pexĩ ſoꝛ dibe / ne tato pꝛe ieddatur indign?· / Herto ĩ hoe ppli xpiani ſupza popplum iuday 7 auim exollentia denotatir⸗ quia an tnuquio / vt ſeruis dictur dñe: nob.s 5 — — —,— 70%CE —— „ es put dia £ Ne he do flu bt ne i ⸗ 0t be autem Eani; filijs dictur pater / Deptimo hot nobis ĩpetrandi að petimus / grandie ſiducia datur⸗ Ouid enim negabit filijs / qui ia m dedit vt pater ſit? / Muarto no candum eſt ꝙ hec eatio in ſuo ex oedio? in omni ſui parte bꝛeuis ẽ· hot ſit ſcᷣm ſanctos /pꝛopter plu tes tionesPzimo vt ſiduda cito impetrandi tribuatur. quia fiduca dat cito annuendi qui bꝛeuiter vult rogari?· Seaundo vt diſcamus res de quibus oeandum eſſe inſtruimur Mon enim docet hec oeatio verba / ſed res: quia non hijs ſolis verbisa ratur⸗ ſed eciam alijs non tamen in alio / ſed in eodem ſenſu. nã que ciqʒ a deo oeanda ſunt hüs verbie bꝛeuiter ontinentur/ Tercio vt ea de quibus oeandum eſt paucis ver⸗ bis faclius memoeie wommenden tur · Quarto vt pꝛudentia ingenio⸗ Pꝛum in paudcitate verboeum de P⸗ hundi tate miſterioꝛuma rerum mul⸗ tiplicitate miretur⸗· Vnde ſuper il lo verbo yſaye · Ser monem abbꝛe niatum ſecit dominuoſuper terram Nas duas rationes tetigit gloſa⸗ dions / ꝙ hunt ſermonem ita ab bꝛeuiauit dominus vt in paucis ver bis memoeiter api poſſit, ita re bus impleuit. vt nemo ſine graria ſpiritus ſancti percipere poſſit · H Quin to vt het oꝛatio que pꝛopter ſui bꝛeuitatem faclliter addiſcitur memaoꝛiter retinetur/ ecam frequen tius dicatur / 2 ſine faſtidio ſepius nepe enaur. Dexto vt eius ignoean da nullus excuſetur, quia quod teᷣ — faauliter ſcitur.non niſi culpabiliter ignoeatur · Deptimo vt in mentis deuotione 2 non in verboꝛum mul plientione virtus oeationis oſten datur · Vnde ſupza Mt. ſexto diat Oꝛantes autem nolite multum lo qui ſicut ethnia / id eſt gentiles faci unt: putant enim ꝙ in multiloquio ſuo exaudiantur. Et het de exoꝛ dio huius ozationis ſufficant M Anckifictur nomen tuu Pt Vexoedium ſequitur tractatg/ 7 quo ſeptem petitones oodinantur⸗ le earum ſunt exponẽde ſpeciulitet / Pꝛimo ergo notandum eſt het oeatio dom ĩca perfeaiſſima ?5· qula ſiait auguſtinus dirit⸗ ſi recte tongruenter oeamus / nichl aliud diere poſſumus / ꝙ; quod in hat o ratione poſitum eſt · Quia enim o rmatio noſtea / eſt quoda mmodo de Iderij noſtn expꝛeſſiua⸗ illa ſolum recte oꝛando petimus/que tecte deſi derare valemus In hat autem o ratione non ſolum ponuntur omni a que recke deſiderare poſſumus / H eaam eodem oedine petuntur quo deſiderandaſunt. 4 ſic hec oꝛatio nõ ſolum poſtulare inſtituit ſed ecam noſtrum affeaum ad oedinate deſi derandum infoꝛ mat · / Pꝛ0 ius declaratione ſerundo notan dum eſt ꝙ in oꝛedin ato deſiderio pꝛi mo cadit finis deinde oꝛdinata in finem⸗Finis aute m noſter eſt deus 6 in quem noſter affechg tendit dupli nter Vno modo pꝛout volumus 9 iᷣ gloriam dei alio modo put volü m us frui gloria eius Pzꝛimũ per (inet ad dilecionem qua deum i ſe ipſo diligimus ſeð m vero ad dilec tionem / qua dilgimus nos in deo Ad pꝛimũ pertinet pꝛima petitio qua dicitur/ ſanctifietur nomen tu um/p quam petim gloꝛiam dei⸗ Ad ſecũ dum ptinet ſecuda petitio Adueniat regnũ tunm⸗ per quã pe timus ad gloꝛiam eiꝰ puenire⸗ Et ſic iſte due petitiones oedinatur ad noſtrum vltimũ finem / ſciliet ad be atitudinem Pꝛzima / ad beatitudinẽ obiectiuam⸗ ſecũda / ad beatitudinẽ ſoꝛmalem Ad finem autem pꝛedie tum oꝛdinat nos ſeu dirigit aliqiid dupliciter · Vno modo per ſer alio modo per acidens⸗ Per ſe quide bonũ / quod eſt vtile in finem · Eſt autem aliquid vtile in finem beatt⸗ tudinig dupliciter· Vno modo di⸗ tette a pꝛindpaliter / ſelliet meritu quo beatitudinem meremur deo o⸗ bediẽdo⸗ quãtum ad hot petitur fiat volun tas tua ſicut in eelo et teꝛ ra Alio modo inſtrumen alter et quaſi wadiuuando nos ad meren dum ⸗ a ad hor pertinet quod dumn tur / panem noſtrũ cotidianũ da no bis hodie ſiue hot intelligitur de pane ſacramẽ tali / ſiue de pane cor⸗ pozali · Ber acidens autem oedia mur in beatitudinem/ per remotio nem pꝛohibentisTria autem ſunt que nos a beatitudine pꝛohibent/ Pꝛimo quidem pex̃m quod directe excludit a regno⸗ quatum ad hor diatur / dimitte nohis debita noſ tra / ld eſt pecrata ⸗Seaundo Phibet nos impedit temptatio que retra hit ab obdientia diuine voluntatis 2 intlinat ad pecatum 7deo peti tur / ne nos inducas in temptati onem⸗Terdio penalitas pzꝛeſens/ ſciliet malum pene⸗ quod impedit ſuff cientlã vite/ de quo ſeqtur · Dz libera nos a malo / Tercio no tandũ ẽ ꝙ ſicut patet luc xi⸗ ſicut dieit auguſting i enchiridion / lutas in oꝛatione dominica non petitiões ſeptem / ſed quinqz complexus ẽ Vt enim oſtendat terciam petitionem duarum pꝛemiſſarum eſſe quodam modo tepetitionẽ / pꝛetermittendo eam hot faat intelligi / quia ſciliet ad hoc pꝛeapue dei voluntas tẽdit vt eius ſanctitatem oognoſcamus aum ipſo regnemꝰ/ quod enam ma theus vltimo poſuit / libera nos a malo / lutas non poſuit⸗ vt ſciat v nuſquiſqʒ in eo ſe hberari a malo non infertur in temptationem · de o net lume diminute /net matheuz- ſuperflue petitiones poſuit/ſi quod vnus intellexit / alius expzeſſiuue poſuiſſe vtile reputauit· uarto notandum eſt diſtincki tionum bꝛeuiter poteſt ſit colligi⸗ Nam iſte ſeptem petitiones om ne appetibile / 2 rece deſiderabile cõ uinent Omne autem appetibile eſt duplex · ſciliet wlla tio boni 2Q amo to mali · Gonum auten quod pe titur ad conſerendum eſt triplex⸗bo ſpirnituale / ſcili ot grace⸗ bonum nẽ ——. —— — — „ —— — ððõũ —w — pocale / ſciliet nature· / Pꝛzimũ autem bonum ſcilict cleſte ſeu be atiſiaim eſt duplex. ſcilieet obiecka le z foꝛ male·Malum autem quod petitur auferendum eſt triplex / ſcili eœt pꝛeteritum pꝛeſens q futumm- deo petitur vt pꝛeteritum remitta tur; pꝛeſene vitetur/ſuturum pꝛ ein ucatur⸗ Dit ergo quatuoz pꝛedit tis bonie ꝛreſpondent quatuoe pꝛime petitiones oatiõis domini & Tribus autem malis auſerendis oꝛreſpondent tres vltime / Vn de licet pꝛius ſit malum amoueri y bonum conſerri· non tamen incõ uenienter pꝛemittuntur petitiones que pertinent ad onſequendum bo num/ petitionib que pertinent ad re mouendum malum⸗Katio eſt qaꝛ odo petitionũ non oꝛreſpondet oe din exccutionis, ſed aim oeatio ſit interpꝛes deſiderij oꝛreſpõdere de bet oedini deſiderij ſiue intétionis / in quo pꝛius eſt finis/q; ea que ſũt ad finem· ⁊a cõſeauiio boni /qᷓ; temo tio mali Et hec de eisgenealiter / Ded poſtea de ſingulis harum pe titionũ diendum eſt eas exponen do ſpecialiter· Et quantum ad tres pꝛimas / ſciendum eſt intellechu litterali earumdem ſiait diat auguſ tinus in libꝛo de ſermone domini in monte, im dicimus ſanctificet nomen tuum . non hoc petitur / qua ſi nomen dei nõ ſemper ſit ſanctũ⸗ ſed vt ſanctum ab omnibus habea tura hot pertinet ad dei gloꝛiam in omnibus pzopagandam / autem dictur⸗ adueniat regnuũ tuum⸗ non ita dickhum eſt quaſi deg nüt nõ regnet · Di enim deus rex non elſz aut regnũ nõ haberet⸗ qd eſt ergo qð pe“ ait⸗tex omnis ter re deus? Hz ideo illud dickũ eſt vt ait auguſtin vt nobis veniat atz in eo regnemq/ ſit ad illud regnu noſtru deſidenũ excitamg / Me aut dictur/ fiat volũtas tua acenõ ideo dicitur quaſi dei voluũtas bene placiti aliquando nõ fiat vel iĩplea tuxcũ ſcriptum ſit oĩs volũtasme a fiet yſaye xlviꝰ. ̊ hot de volũta te ſigni in telligitur / vt ſit ſenſy · O bediatur volũtati tue / id eſt eptis tuis / ſicut in celo in terra. id eſt ſi cut ab agelis ita ab hoĩbg et itel lbigendu eſt ſiait ſit nota quatita tis/F̊ qualitatis / ſcʒ ſimilitudinie⸗ vt ſimilitudinẽ inſinuet/ noõ equa liatem⸗ Et ſit ent intellcus ꝙ ſiaut angeli volutatem dei faaut elo⸗ ſit homies eã facat in terra· a ſi nõ ſcðm quã titatem æ qualitate m/tñ ſcðm ſimilitudinẽ · id eſt ſi nõ ſcðm illoeũ pfectionẽ/ tamẽ ſcm ꝑffetti onis illoꝝ initationẽ Vñ hee tres peiitiones pfecte oꝓplebunt᷑ in vita futura: alie vero quatuoe / ſunt pñti vite p̃ſidia / vt dicit aug. ĩ enchiridiõ AEſ riam ſua. vt ſciliet ſanc iſietur / id eſt in nobis honoeetur ſciliot in in tellectu per veram ognition? in af fectu pꝑ ſanctã dilectionem⸗ ĩ memo ria p firmã inheſionꝰẽ. Itẽ ſcĩfitur per beniuolentiam in wꝛde / per re 9 iij⸗r ſt igitur pzima petitio/ſcĩfiæ tur nomen tuũ In qua petimus ſcĩ fimtionem nominis dei⸗ id eſt glo uerentiam in oee / perſeueratiam in oꝑpe SHanctifietur inqua nomen tuũ⸗qð eſt pater / vt te të fülij ſemꝑ honoeemus Momen tuum quod eſt iheſiis. vt a te ſaluatoꝛe ſalutem habeamus · Momen tuum quod eſt ſpiritus anctus vt in bo no gra ie ſemper perſeueremue-· equitur ſcða netitio duenia tuum⸗ In qua petimus beati tudinem noſtram ſciliet wgnũ glo rie· Adueniat id eſt ad nos veniat regnum tuuũ de quo mah xxv · Be nite benedicti patris mei perapite tegnum q8 vobis paratum eſt ab deigine mundi Tunt enim regnabit deus omnino inter nos, nõ dyabo lus / non mundus / non arnalis af fectus // NDit autem eſt aduerten dum regnu dei quadꝛuplex ẽ. ſcz ſacre cripture/ de quo dicit xpꝛiſtus ludeis Auſeretur a vobis tegnu dei Math· xxi Seaundo tegnũ diuine gracie· luce xvij⸗ Regnum der intra vos eſt Tertio regnuũ vniuerſalis eceleſie De quo mathei xiij⸗· Colli gent de regno euis omnia ſcunda la Muarto regnũ eeleſtiegloeie M' vi. Pꝛzimũ querite regnu deic Et ſem hot quadzuplicter poteſt ex poni / adueniat⸗ i eſt ad nos veni at regnu tuum / ſalliet ſatre ſcriptu re per veram ognitionem vt deſ truat regnum erroeis ignoꝛantie Regnã ſalicet gratie diuine per ſpũ alem inhabitationem / vt deſtrat regnum pecati a malicie Regnũ tu um ſcz vn uer alis ettĩe / per xpiane ſidei declarationẽ 2 exaltationem⸗ ð vt deſtruat tegnũ antixpꝛiſtia falſe ſynagoge⸗ Regnü tuũ ſcilicet eleſ tis glorie per eternam pꝛemiatio nem vt deſtruat tegnũ pñ̃tis 2 ſu ture miſerie equitur terca peti tio⸗fiat voluntas tua In qua peti mus donũ gratie· quia per gracia fit voluntas dei in nobis a nob.· Liet enim voluntas dei ſemper ſi at· tamen per graciam fit ꝙ volũ tas pꝛecœptozum ſuoeum a liberta te noſtra impleatur⸗ Kiat ergo vo luntas tua / in peccatozum auerſiõe p opus pnite- In auerſozum ſancki fictione per munus gracie In ſant uufie toꝛum ſaluatione/ per bornum perſeuerantie⸗ In ſaluatozum per petua tlariſicatione / per donũ gloeie Fiat in quã ſialt in eelo 2 in ter raquod quadzupliciter exponitur⸗- ſcʒ / ſintt in angelis / ſit ĩ hominib ſicut in uiſtis / ita in pectatoꝛ ibus. ſi rut in xpꝛiſto / ita in ettleſia/ 2 ſicut in ſyndereſi id ẽ in poetione ſupeno ri tatio nis / ſit in inſerioen poetione ſenſualitatis, Declarationem autẽ iſtoeum per concꝛ dantias ſcriptura tranſeo canſa bꝛeuitati ⸗ equitux quarta petitio panem ezn qua petitis illis que ad beatladinem piinent directe et pꝛintipaliter / onſequenter illud pe timus qð ad ea pertinet inſtumen taliter // Bbi po notandum ẽ ꝙ hoc ad lrãm p̃t duplictt exponi V no mõ de pane ſaẽmẽtali /c oti dia nus vſus cum debitis onditionib pꝛoſict homini Vnde ipſum panẽ noſtram ootidianum dicimus⸗ liet ð — — —— — — —ʒ——— in euangelio mathei ſcriptum ſit ſu perſubſtantialem id eſt pꝛeapuu⸗ vt exponit iheronimꝰ per gqð in telligim eukaniſſtiam / quod eſt ci puũ ſacramẽtum/vnde ĩ ipſo om nia alia ſatra menta ſubintelligun tur- Alio mõ poteſt exponi de pa ne wꝛpali / vt eebam per panem in telligatur omĩs ſufficentia viaus / ſicit dict auguſ tinus quem ſuper ſubſtantialem diceimus⸗id eſt ſuper additum ad ſubſ tantie ſuſtentatio nem Lucas vero ditit otidianu · id eſt non annuũ / vel a deem annis pꝛouiſum / vel in hoereis reſeruatũ I deo ipſum petim hodie id eſt in pꝛeſenti:qꝛ neſcimus ſi ad craſtin ũ ꝑueniamg Vnde per hot inoedina ta ſollicitudo excluditur/ ſuperflui tas ondempnatur⸗ quia ſolum qð eſt nature neœſſarium aueniẽspe titur/iuxta illud ecciaſtici xxix/Jni tiumvite hominis/ aqua a panio⸗ Deaudo notandum eſt dici mus panẽ noſtrũ/ da nobis qua dꝛuplici ratione· Pzimo/ vt nemo ſibi tempoealia appzopꝛiet· Vnde criſoſtomꝰ Omnia ĩquit que nobis dat deus· non ſolum nobis dat / ſed alijs per noo: vt de eo quod atre pimus / per nos partem impotenti bus fatiamq/ Deaundo vt nemo a liena vſurpet · Vnde idem triſoſto mus⸗ Qui de iuſticia panem acqut ſitum manducat · panem ſuum mã duat. qui autem cum pecatd / alie num Tercio vt nemo pꝛo ſe ſolum / ſed eciam pꝛo alijs oꝛet vnde ripꝛi anus libꝛo de oeationt domin ica⸗ Ideo inquit non dicimg pater meg ſe d noſter⸗ net da mithi / ſed da no bis / quia vnitatis magiſter noluit pꝛiuatim pz ec fieri vt ſciz quis tã tum pꝛo ſe pꝛe tur · Vnu tnim ꝓ omnib oꝛate voluit · quo ĩ vno om nes ipſe poꝛtauit · Quarto dicmg da vt neõ de ſe p̃ſumat quaſi ſine deo vel panẽ vel aliquid mĩmũ ha bere poſſet· vñ p̃e· Qui dat eſcam omni arni · // Tertio notãdum eſt / ꝙ extendẽ do iſta petitionem ad ſenſũ miſtiem vel moalem / pam de quintuplici pane poſſumꝰ expo nere Vt diemoda panem pnie ad releuaticnem laguoꝛis / iuxta illuð pſalmi: Surgite poſtq; ſederitis / mandumtis panem doloꝛis · Dech do panem intelligẽtie otra ſamẽ er rozum De quo pane ecĩaſtici xvꝰ. Cidbauit illũ pane ſapientie a intel lect9·Tercio panem cucariſtie ad pĩguationẽ amoeisquẽ panẽ xpᷣs in memoeid ſue amooſe paſſioĩe / ſuis tradidit diſcipulis Quogenſcũ qʒ inquit mandutabitis panem hũc mortem domini annunciabitis do net veniat⸗. Quarto panem gloꝛie ad delegationem ſapoꝛis / de quo ſcribitur · Panem angeloeum man ducauit ho mo Quinto ad litteram panem natute / ad ſuſtentationem indigentie natiralis ſeu ad gfoꝛ ta tionem naturalis vigoeis/a de iſto pane diatur hic· Et ſic habebimus quinq; panes quibus ſadauit domi nus quinqʒ mila hominũiohãnis ſerto apitulo · / Muarto moen liter notandum eſte ꝙ bot ad deũ Ptneat panẽ nob dare / qapter qð pe tim panẽ noſtrũ otidianũ da nob ac tamẽ ad hoĩes ptinet· ip̃m diſ pẽ ſare Dideliæt panẽ oꝛꝑalem diſ penſat filijs ſuis patres mrnales ſpualem vero diſpenſare debet ſpi ritual es ſcʒ pꝛelati æ doctores. SDz iam queritur inter diſpenſatozes vt fidelis quis inueniatur Quis enim eſt hijs tempoꝛibꝗ fidelis ſeruus et pꝛudẽs quem con tituit domind ſu per ſamiliam ſuã. vt det illts cibũ in tempe fideliter 2 pꝛudenter? Fi delter quatum pPlinet ad deu· pꝛu denter quatum ad hoĩes· Fideliter gquantũ ad deñ / vt ſciliet ců tonta fide/ tanto timoeꝛe / tata inſtatig/ tan ta diligentia quantuũ ſibi omiſſu eſt verbum dei diſpenſet⸗ Pzudenter ve ro quantũ ad homines / vt ſcom capacitatẽ vniuſcuiuſqʒ ſingulos eru diat ſpualiter nutriat · I deo oꝛeg deuote / panem noſtrum otidianũ da nobis hodie · Panem ſcz non ſo lum oꝛ palem. ſed ſpualẽ/ vt inſpi res p̃latis Doctoe ib eccie tue / vt venitatẽ tuam nob ſtudeat fideliter q pꝛudẽter diſpẽſate Et ſi illi nob pant iſtum frangete negligat aut optempnat. tu ipſe da nobis/a paſce nos ꝑ oculta pᷣus ſandi inſptrat onẽ vt int ꝑ te capiamꝰ panem· quo exteri fraudamur P ip̃oeũ tn riturnitatẽ/ alioquin moeiũtur fa me peunt puuli ece tue filij/qꝛ nõ E? qui frangat eis panẽ fidei a ſpũa liter eos reficiat Vbo dei· Tu ergo pz clemẽtiſſime Panẽ noſtrũ otl dianum da nobis hodie / (Deq tur ⸗Et dimitte nobis debita noſ tra Bbi poſt petitiones boni on rendi / ſequuntur petitiones mak auferendi⸗· Et pꝛimo ponitur quin ta petitio pꝛo amotione mali pꝛe teriti ſcilicet pꝛeterite culpe⸗ Bbi pꝛimo notandum eſt· a beatitu dine conſequenda pꝛohibet nos tri plex malum- Pꝛzimo petcatum iã ommiſſum · Decundo pecccatum de pꝛoximo ommittendum⸗ Ter tio malum pꝛeſens ad peccatum ĩ clinatiuum / Pꝛimum ergo petimus amoueri dicendo / dimit te nobis / ſclliet peccatvꝛibus · qꝛ ſi dicmus quoniam pecatum non habemus / noſipſos ſeducimus / veritas in nobis non eſt· vt dicit ſcriptura⸗ deo omnes dicere poſſu mus . dimitte nobis debita noſtra id eſt peccata om miſſa / 2 quantũ ad allpam/a quantum ad penam⸗ quia aliter nõ poſſumus ĩgredi bea titudinem eternam Quia vero no bis eſt regula impoſita / ꝙ ſi nos volumus nobis dimitti pettatum noſtrum nos eciam debemus di mittete pzꝛoximo noſtro petcatum in nos om miſſum deo ſubditur⸗ ſicit æ nos dimittimus debitoꝛibg noſtris · Vnde poſt hant dominicã oeationem / ſtatim poſuit xpꝛiſtiis huius dicti rationem / diene⸗ Di enim dimiſeritis ꝛc ·/ Bbi ſecũ do notandum eſt / ꝙ iſta dimiſſio poteſt intelligi dupliater Vno mo do quantum ad offenſam·/ hot ẽ neeſſitatis / quia tenemur omnes diligere ex carſtate Alo modo quã —— „ 2— — tum ad iniuriam/2 hot nõ eſt neeſ ſitatis / ſed ſuperogationis / ſicut en pecuniam ablatam non tenetur qᷣs auferenti dimittere/ ſed eam poteſt licite tepetere· ſie ĩ iniuria ſibi illata / poteſt recpenſationẽ ꝑ emendam petere / ſcm oedinẽ inſticie // Ter cio moaliter notãdum eſt ꝙ dimit tere alteri peæata/ eſt magni menti apud deũ⸗ qula vderta ſiducia datur dimittenti / ꝙ ecam peccata ſua di mittentur ei- Vnde diat xpꝛiſius: Di enim dimiſentis hominibg pec⸗ ata eozũ: dimittet vobis pꝛ veſ ter eleſtis pea veſtra Di aut non dimiſeritis ho minib · net pꝛ veſter dimittet vob pewata vza. Bbi glo ſa Hoc in quit in fine cõeludit · vt eor tum ſit nob quid in oꝛatiõe ꝓmiſeri½ m⸗neqʒ aliud exigit iudex quẽ ro⸗ gamꝰ?. niſi vt tales ſim fratribus / qualẽ nob eũ expoſcim9: ⁊ qui hoc nõ facit duplicter treusẽ / Bzꝛimo qꝛ pecauit a debet· deiñ qꝛ monit a iudice/ fratri nõ indulget⸗Et ideo multis timẽda ⁊a multis ꝑiculoſa ẽ iſta ſmia⸗qui ſcʒ ꝑ longa odioꝝꝛ ma- lignitate / Q odioſam malicia indu rati / illos qͥ ꝑ aliquã tiuriã eis facti ſunt debitoꝛes / modis oĩbg kedere cõſundere piſcũt. necp timoee dei · nec ꝓ p̃ab hominũ / ſatiſfactio⸗ nẽ recipe / at wꝛ dia habere volũt.⸗ Qui cũ cales ſint ſecuri tamẽ ad ec tleſiã onfluũt 7 wꝛzã deo dieere Pſu munt⸗Pater noſter dimitte nobie debita nra⸗ſaut 27 Jdeoq; aduner ſũ ſe irã dei ꝓuomẽ vidẽtur · qꝛ hõi bus ſemat ixã a deo ꝗqz ut miam Neaſſe ergo ell / vt ſaltem tunc de bitozibg ſuis dimittant debita / aim ipſi debitoꝛ es indulgentia ab eis ſi bi poſtulauerint ſicut dñs ſeruo ſuo nequa feciſſe legitur/ quemadmodũ ſenpiũ eſt · Serue nequã oẽ debitũ dimiſi tibi quonia rogaſti me⸗ Qui cũqʒ auũt rogat a debitoꝛe / debitũ cuiuſlibet ĩiurie dimittere cotẽ pnit: in vanũ a domino dimitti ſibi debi⸗ tũ pei ſui petit: ymmo magis pec catum ſuũ wꝛã oculis iudicis aggra- uat q; alleuiet / Quarto notan⸗ dũ ? ꝙ q;uis imperfectis coedatur ſic ſua debita poſſe reliquete vt a de bitoꝛ ib de in dulgentia rogari debe ant ſati fattionem de illata ſibi i iuria recipe vale at tamen ſi coontin gat nichil hoeũ fieri / de bẽt omibg modis iram pꝛopꝛij oꝛdis refrena re / 4 de ſemetipis tenebꝛas odioꝝ repellere . meõzes illiꝰ qð ſeribitur Ira viri iuſticiam dei non opatur⸗ Sed tamen vironꝝ pfectoꝝ eſt / 21 ſi ne pꝛecibusa ſine ſatiſfa ctione iniu riarum / oꝛde puro ⁊ vultu iocundo ſuis debitoꝛ ibg indulgere⸗/ inſuper ſua tnbuere / obſequia caritatis ex hibere Pꝛouideat ergo vnuſquiſq; ſibi in hat oꝛatione dñia / vt quale in dulgentiam a deo aupit acipere / talem ſtudeat alijs facre⸗alio quin onſultlus videretur taendum q; di endũ · dimitte nobis debita noſtra⸗ t2 nos dimittim debitoꝛibg ac dequitur ſexta petitio t ne nos induce in temptationem⸗-In qua petimus amoueri malum de pꝛoxi mo comittendum ⸗ 2 hoc contingit qñ ſumꝰ9 poſiti in graui temptatiõe au pꝛobabiliter timemꝰ⸗ ſuccũbere · 2 ideo petimus / 7 ne nos indumes ld eſt induc permittas in temptati onem // Bbi pꝛimo notandu ?· ꝓ per hot non ſimpliciter petimꝰ vt non temptemur/ qꝛ⸗ temptari nõ eſt per ſe malum. ſed quandoq; ad virtutis exercicium quando ſalict viniliter teſiſtlur · Inter quod diet pſalmiſta Pzꝛoba me domie 7tẽp ta me Sed petimus ne in tempta tlonem indummur · i1d e ab ipſa vi amur⸗quaſi dicimy Et ſi nos per mittas duc per ſenſum / vt exercite murnõ tamen permittas induci / per onſenſum⸗ vt tſucaimbamues⸗ „ tunt iducimur id ? intus duamur/ quando intus a temptatione vinc mur⸗ / Heauindo notandum ?«⸗ ꝙ duplex eſt temptatio/ quedã ad bonũ alia ad malum· Pꝛima tep tat nos deus / non vt de nouo ali quid ſciat: niſi impꝛopꝛie loquẽdo de ſcire / eo modo loquendi quo dici tur ſeire quia facit alios ſei e Vnde dict deu⸗ xiij/Teptat vondñs de veſter / vt palam fadgat vtrum dili gatis eum Et de illa intelligit aut toꝛitas pſalmiſte ſupaadcñ Et illud ge: xxij Temptauit deus abꝛzahaã ac / / Alia vero temptatione ſclli et ad malum deus nullũ temptat⸗ ſciliot pſe a immediate. Vnde di tit ſcripaira. Deus intemptatoꝛ eſt maloeum / vnuſquiſq; temptatur a onaupiſcẽtia ſua abſtract illec9 „ Iſta tamen temptatio ſiait a queli bet alia res eſt a deo / Terao no tandu eſt / tria ſunt que nos tẽp tant ad malu ſcinet mudg cro q/ dyabolg Mund temptat ꝑ ꝓſpera 72 aduerſa⸗Caro E crnalia deſide ria⸗· D yabol p varia deeptionũ ge nera / / Vnde licdet mfirmitati hu mane ſufficret ad exerciaũ tẽptati o que eſt a mũdo a a carne / tñ hot non ſuffict demonũ malicie/ ſed v troqʒ vtuntur ad hominũ ipugnati onem · Det eni ipugnatio Po dit⸗ ex demonũ malicia qui Iter ĩuidi am pꝛofectũ hoim i impedire nitun tur Deus aũt hmõi iĩpugnationẽ temptationẽ ꝑmittit Vvmmo ad eã cuſaliter 2 pzincpaliter oncurnt⸗ nõ tamen ad malum ſciz ailpe oedi nat / net tale malũ intendit: ß ip̃e qᷓ oedinate nouit vti malis eam ad bonuũ oꝛdinat · Vnde ex eig oedia tione huiuſmodi tẽptatio ad bonũ 7 gloriam eleckoum pzouenit/qui a per temptationũ victoeiam Pue niunt ad oꝛonam/ ſicut beatus ia obus teſtatur diene⸗ HBeatus vir qui ſuffert temptationẽ quoniam aim pꝛ obatꝰ fuent acripiet oꝛzonã vite 2773 deo oeam/2 ne nos indu aas in temptationẽ· idẽ ne nos ꝑ mittas temptari vltra id qd poſſu m/p fat cũ tẽptatiõe ꝓuctũ / vt ꝑ tꝑtatiões ꝓbemur / nõ repꝛobemur net vimmur a tẽptatiõe mũdi pau piditatẽ·a tẽptatiãe arnisꝑ volup t tẽptatiõe dyaboli ꝑ riq̃tatẽ · ealan ſeptima petitio Vz li bera nos a malo In qua petiꝰ amo ueri malum pzeſens ad mala pze dicka ſciliet ad pec ata intlinatiuũ⸗ ,--——U—U —— £ S bir un⸗ ſicut ẽ fomes peccat / qui eſt queda pena ex petcato pꝛimoꝝ pntũ dere lica⸗ hot malũ pene 2 generali ter omnia mala pñtis vite / in qua tum pñt nos ad peœæm indueete pe timꝰ amoneri ? ab eis liherar Het at liberatio ſeðm gloſam ctidie ẽ neaſlana duũ in malo anime et oꝛ⸗ poꝛis nũt viuitur⸗ſed in fine cõple bitur / añ immoetales a iĩpaſſibiles erimus Et het ſufficant de Eptem titioniby Amen . Egquitur tercia pare ua poſt exoꝛdiu Atmcgati poni tur cõtluſio ſciz pꝛ edicta um peti ti onũu conſir matlo Lam / amen ẽ die tio hebꝛayca / que latina lingua ĩter pcatur / vere fideliter fiat Et ſic optamus vt vere fiant oĩa que ſup fideliter petiuimꝰ Vnde patet & liet oeatio ſit actg intellectus 2 rati onis: tamẽ pꝛeſupponit attum vo lũ tatis ſeʒ deſiderium optatiuũ illi us quod oeatio petit. VBnde cum 0 ratio ſit duodammõ deſiderij inter pꝛes / deſideriũ eſt auſa petendi / et oꝛandi / iuxta illud pfalmi Deſider⸗ um paupene exaudiuit doming // z pt p̃dañ que ad ſenſũ lralẽ ſep⸗ tem petitionũ oꝛõnis dominie poſi ta ſunt adhut ad ſenſum miſtiaim vel moꝛalẽ queda bꝛeuiter ſunt no tanda ¶ Pꝛimo ergo notõdũ eſt p numer pꝛedcãtã petitionũ pᷣt ſep- tem vtutibg adaptan/ Ita p ſumi tur · pꝛima ſciʒ ſanctiſietur nomen tuũ penes fdem cuig eſt oꝛ da ſanc⸗ tifimte⸗ Hecuda adueniat tegnũ tu⸗ um/pents ſpem/ cuius eſt regnũ ex· pectare T Tera RKat 7/ henes carita tem / aiig eſt volũtatem dei splere⸗ Quarta / panem noſteũ ꝛ/ penes foꝛtitu dinẽ aug eſt in aduerſis cõfoꝛ tate · Quinta / dimitte nobie E-pe- nes iuſticiam cung eſt vnicuiqz ius ſuũ teddere VYexta/a ne nos ⁊c· pe nes pꝛudentia aug eſt mala futura pᷣauere · SVeptima / ſed libera ꝛc p e nes tempantia / igeſt a malis pn tibg abſtinere (Hecdo notadũ eſt / ꝙ iſte ſeptem petitiones pñt do nis btitudinibo gueniẽter aptan. Vñ augali de eas aptado ſit diat Ditimoe dei 5 E quo bti ſut pauꝑes [pũpetamꝰ vt ſcifietur in hoib⸗ nomẽ dei / timoꝛe caſto pꝑmanẽte ĩ ſeculũ ſeaili Di pis tas ẽ / qua bti fiunt mites/petamꝗ vt aduenlat regnu eig vt miteſea nect ei reſiſtam Di ſcia ?/qua beati ſunt qͥ lugẽt. oxem vt fiat volutas ei9. qꝛ ſic nõ lugebim⸗ ſi aro ſp uũi conſentiat Di foꝛticudo ẽ/ qua beati ſunt qui eſurũt 2 ſicũt iuſticiam · o rem vt de nob panis / quo ad iuſti tie ſacietatem ꝓpueniamus Di onſi lium n eſt quo beati ſũt miſenordee dimittam9/ nobis dimitti oremg Si intellectg eſt· quo beati ſunt mũ do do tor de / quonia ipſi. deñũ videbut⸗ ooemꝰ nõ induti in temptationem/ que ex ĩmũdo oꝛde pꝛoedit Di ſa pientla ẽ qua beati ſunt paufid/ quo mam filij dei vombutur⸗/oeem? vt liberemura malo qꝛ liberatio facit liberos id ẽ filios dei· Hit igit vt dicit gloſa / Pab aboeadu eſt vt do na pcpiamus ex grã / donis vero ðð agendum eſt vt veniamus ad me rita? et tunt beatitudo pꝛo meritis eſt ſperanda Tercio no tandum eſt , pꝛedicte ſeptem neutiones cõ tea ſeptem vitia capitalia poſſunt aptari⸗ Pꝛzima petitio ontra luxu- riam / que non ſanckiſict ſed pollu⸗ it. Hecunda contra auaricam que nõ regnum dei nec diuicias celi ſed terre cupit·Tercia ontra accidiam⸗ que voluntatem dei fien non querit ſed in ocio nichu fact· Quarta on tia gulam aut panis non ſuffiat. Ruita (õtra itam / qᷓ ranwꝛẽ non di mit tit Dexta cõtra ſuperbiã/ q in lẽpea tionẽ induat⸗ Septima tra iuidia que malũ alteng querit. 2 de bono alterig ſibi malefacit Et ſic pa tet ſufficientia huig oꝛatiõis, vt ſicit diat glola⸗ nichil oĩno deſit ꝙ hijs ſepte petitionib nõ gtineatur. ſiue ad pñtẽ ſiue ad futura utineat vitã 3 adhut arta hat oꝛzonẽ dñi cam tria ocalrũt dubia Æ qꝛ hec oꝛ õ nõ videtur ufficiens / er eo ; nõ docet eare inimicis/ ta mẽ xpᷣus ꝓ eisoeare docuit Math⸗ v⸗Oꝛate ꝓ ꝑſequẽtib q cnlupnia tibus voe⸗ Et per conſequens hec ooatio nõ continet omnia de gk eſt oꝛandum quate 17 / huius dubij ſolutione· pꝛimo dum eſt ꝙ non ſolum pzo nobie o rare debemo / H euã p alijs, iuxta illud ia v Ozate ꝓ inuicẽ ne Et ro eſt. q⸗ illud debe my oꝛado petere debem deſiderare Ded deſiderare debem bona noõ ſolũ nob / ſed ali is qꝛ hot ptinet ad ronẽ cartatis Vñ enſolto⸗ ſupꝑ math? Pꝛo ſe oꝛa re næitas cogit / ꝓ alte ro vero cari tas fraterni tatis hoꝛtat᷑ · Dulcioꝛ ẽ FS autẽ anñ deũ oꝛ) nõ quã necſſſitas tranſmittit: ſede quã antas frater nitatis Amendat⸗ ¶ Decudo no tandũ eſt qꝛ ſicut dictu eſt / oeare pꝛo alio aaritatis eſt·/ ideo quãtum tenemur aliũ diligere / ſic 2 tatum tenemur pꝓ vo oꝛate⸗ Et ideo quia inimics diligere in generali eſt de pꝛecœpto⸗in ſpeciali aut nõ eſt de ỹ epdo / niſi ſeð m ppationẽ ani mi· vt ſciʒ quis ſi ſit paratꝰ ecam ſpedaliter iimitũ diligere? eũ iuuare in neeſ ſitatis articulo⸗ ſi veniã petient . ᷣ in ſpedali abſolute iĩimics dilige re eos iuuare pfettionis eſt· Sit eciam neceſſitatis eſt / vt a cõib noſ tris o'ationibus quas pzo alijs fa eimꝰ ſimime nõ excludamus ꝙ au tem ſpecialiter pꝛo eis oeemus / per fectionis eſt non neoſſitatis, niſi in aliquo caſu · //(Tertio notan dum eſt/ ; in oatione dommica / modo pꝛedicto ſcilicet i in generali pꝛo inimicis oꝛamus quia in ea non ſolum pꝛo nobie ,ſed generali ter Pomnibg alijs petimus: ideo vt ſupꝛa dictũ eſt non diem⸗ dami chi/ ſed da nobis nec dimitte mi chi, ſed dimitte nobis et ita oꝛa mus non ſolum nobis dimitti pet cata noſtra ſed eciam omnibus ali is/ non ſolum amias/ ſed eciam de bitoꝛibus id eſt i ini mitis noſtris .et ſic pꝛo ſalute omnium oamus⸗ quate patet reſponſio ad illud dubi um⸗ 0 Sed ex hat teſponſione lut tut nihue Nave exau ab Na n i len n o at⸗ n tun guin de . wN alierr ntef lent. ige ceitur Rapaun dubium / quia vide au x non debeamg oꝛare pꝛo om nibusquia pꝛo bonis non opostet oꝛare / cum 1pſi pꝛo ſeipſis oeantes exaudiantur Z ſic fruſtra pꝛo eis ab alijs oeatur· Sed p malis oea te phibemur; iuxta illud iheremie ſeptõ⸗ Tu ergo noli oeare ꝓ popu 1o iſto· et nõ 5 obſiſtas michi quia nõ exaudiam te ꝛc Dimiliter in ſcrip tura ſacra contra malos a p̃upue 3 tra inimics multe maledickiones à pꝛecantur/iuxta illud plalmi. Co turbentur om nes inimici mei ꝛc· J Alair p illis non eſt oeandum/ qua re aE //¶ Ad iſtud diendum eſt / ꝗ pꝛo pecatoꝛibus eſt oandum vt 4 uertantur 7 iuſtis vt perſeuebet 2 pꝛoficiant/ ta men nõ ꝓ omnibʒ pecatoꝛ iby exauditur oꝛatio / ſed P quibuſ dam Exauditur enim oꝛatio p pꝛedeſtinatis / nõ autem pꝛeſci tis ad moꝛtem · Vnde po io/ v⸗ qui ſecit fratrem ſuum petcare peccatum nõ ad moetem oeet · dabit ei deus vitam Et ſubdit . Eſt autem pecta tum ad mortem · nõ ꝓ illo die vt oeet quis Sed quia nõ poſſumus diſtinguere pꝛedeſtinatos a repzo bis / ideo nulli in vita pꝛeſenti eſt eekror pon oꝛõnis ſuffragium Poĩbʒ generaliter ẽ oanduũ⸗ ecũdo dic dũ eſt ꝙ P iuſtis ẽ ceande⸗ triplic rone Pꝛimo qe mul toꝛũ pᷣes fatili exaudiũt/ Vñ ro⸗ tije ſun illud / adiuuetis me ĩ oꝛõni⸗ b vꝛis. ditit gloſa Vñ rogat apłs memoees ꝓ ſe oare? Multi enim minimi dum ungregantur vnan 8 mes fiũt magni:n multeꝛũ pzeca impoſſibile eſt nõ impetrate / illud ſciliet quod eſt impetrabile⸗ De cundo vt aim multis gratia agatur deo de beneficijs que ofert uiſtise que eciam in vtilitatem multoꝛum vergunt vt patet ij/ ogei⸗ Terao vt maioꝛes nõ 6 ſuperbiant / dum li derant ſe minoeum ſuffragijs indi gere⸗ (Bit timo dioendum eſt / ꝗ⸗ liet ꝓ malis eciam imicts ſit oan dum tamẽ ĩ ſcriptura qnq; eis ma- ledictio nes ipꝛecatur Vz iſte quatu Vaaonoo quadzꝛuplidter pñt in telligi · Vno modo vt nõ optado H p̃die do intelligantur⸗ nã ꝓPphete ſo- lent ſub figura mpcantis futura F. dicere. vt dict auguſtin in moõte-· Deaindo Put quedan e pozalia mala pecatoꝛib añq; a de o ad eoeum cꝛ rectiõem infligutur⸗ ₰ℳ— Terco qꝛ intelligũtur petere nõ cõ tra ipſoe hoĩes. gtra regnũ pei⸗ id eſt nõ oontra hominu natura / H Otra culpa, vt ſcʒ oꝛ rectiõe pœm: deſ truatitr. a ſic eciam liatũ t inim ic ipugnare et tpalia mala eis iferre Die ecia ſcĩ vdindcãm de ĩim icis op- cãt querũt· iuxta ill8· apo⸗ vi· V q quo nõ vidicas ſaguinẽ noſtruaẽ Vñ dicit ang· ꝙ videñ martin eſt vt euertatur regnũ pei/ quo regna- te tanta perpeſſi ſunt. Quarto ſIH te impꝛetationes fiunt a ſanctis cõ foꝛmando voluntatem ſuam volũ tati diuine circa punitionem perſe nerantium in peccento „et ſic eecam letantur ſantti de vindicta / non Mm Erſeipſa/ meer diuinã iuſtigam- c k vident vindickam Et ſic patet nõ obſtanubus iſtis qualiter pꝛo oĩbgq tam bonis ꝙ; malis generaliter eſt andum / Ded adhut eſt terciũ dubium/ quia videtur ꝙ oeatio dñi ia non onueniat omnibus ex eo.ſ⸗ ꝓꝙ non wnuenit perratoꝛibus · nã in ea diatur/ dimitte nobis ac⸗ ſicut et nos a Hot autem pœoees nõ faci unt ergo vel mentlũtur hot diedo 2 ſit non ſunt exauditione digni⸗ ymmo ſit oꝛando perent nouo pet cto ; Vel ſi hot non diennt / non ex audiũtur / quia nõ 5 ſeruant foꝛ mam oeandi inſtitutam a xpꝛiſto⸗ de qua diat triſoſt ſuꝑ mathũ/ ꝙ pꝛ lbẽt nõ exaudit oeationẽ qua filiꝰ nõ dit tauit //¶Ad he duplrater p̃t rñde ri Vno modo ꝙ multi ſunt pcoeæ qui pecata alije dimittũt · ideo ipſi oantes exaudiũtur⸗ iuxta illud et cleſiaſtic xxviij · Relique Primo t tut o nocti· et tunt depꝛecanii tibi pœa ſoluentur⸗ De illis vero pe oeib qᷓᷣ hot non facüũt / ſede odiũ a rancoꝛẽ gtra pꝛoximũ retinẽt ſicut iracũdi 2 muidi / locũ haberet illud adð cõtludi tur· ſez ꝙ oꝛo dominita non eis Pfi rcit ymmo notz ſicut ſuß dictũ ẽ· ecia qz mentiendo nouũ pecetum gmit tunt ſaltem dũ illam petitionem di cunt⸗ quare vt ſupꝛa tactum eſt · oſul tlus illa clauſulam tarverent / Au o modo poteſt dici ꝙ oꝛo dnica * fertur ex ꝑſona omuni totiq etcleſie ECt ideo ſi alq̃̊s nolens dimittẽ de bitn primo⸗ dunt oz onem dnica nõ mẽtitur / ꝙᷓuis illud quod diat nõ ſit dlctene 7 verum auätum ad pſonã ſus. eſt verum quatum ad teriam Vñ non diat ſicut ego dimitto/ ß ſicut nos di mittim? qð ad plurali tatem exie pt refern qꝛ tamẽ talis liet ſit de ecia quantu ad numerũ/ non eſt tñ de ectleſia quantum ad meritu⸗ ide o fructu e ationis maret Et ſit patet duplex reſponſio ad iſtud dubium: vltma tamen mitioꝛ eſt pꝛima⸗ . Et het ſufficant de oatione domi nia n) Vnc vero poltc; de atlone ut de ea theolog⸗ cõſiderat queri po teſt. que ſi ſit eig diffinitio⸗qualis ſit eig conditio et quata ſit ei pfectio⸗ 2 ſem hot tractabutur hit tres q̃ſ tioẽspꝛincipales ¶Pꝛima de oea nonis quiditate / et eig diffinitione cda d de eig qualitate 2 eig oon ercia de ipſig auantita te 27 eius per Ectlone Wankü ergo ad pꝛimũ pꝛin cipale in quo videdum eſt de . eationie quiditate 2 diffinitione / quenitur vtru bñn diffiniatur oꝛatio⸗/ dicendo ꝓ eſt petitio dectiũ a deo⸗ videtur q nonꝛimo qꝛz petitio fit aliui vt ei intimemd ülud quo in digemus⸗ vel vt ipſuse animũ flec ea mus ad illud faaẽdum quod peti mues. Sed nrutwm iſto⸗ um endit Knim dicum eſt ſpegaliter / 9 ſequenter a cirm materia de oeatioẽ / aliqua quetẽ da ſüt generaliter Vn de ſicut de oꝛone put de ea ad dya leticum ptinet cõſiderare / quen ſolet que qualioa quata: ſit de oꝛatiõe ꝓ der ſt dlat in deo⸗ quia ſine noſtra intimatione ſcit oĩa quibꝰ indigemꝰ Nam ſiait dicitur Math⸗ vi⸗ſcit em pꝛ veſter⸗ qꝛ hijs indigetis Quia eca emus dei eſt imutabllis / ner vlla nra acki one flectitur: ſicut patet ioꝝ⸗ xv⸗J gitur 2 etera⸗· / (Seocundo quia ſeðm hanc diffinitionem ſolus de us eſſet oꝛandus⸗hot tamen eſt fal ſum.qꝛ nõ ſolũ a deo / ſed ecã a ſanc tis in oõnibz nris devntia petim Tercio / qꝛ het diffinitio nõ on uenit omnibus oeationis partibus Nam ſcm apoſtolũ i ad on. ij⸗ Tres ſunt oꝛationis partes⸗ ſciliet obſectrationes / poſtulationes/ 71 gra tiarum actiones· Sola autem poſ tulatio nomine petitionis ſigniſica tcur⸗uare ac EOr tet per damaſcenu/li ij · qui dicit⸗ ꝙ oꝛatio eſt petitio deentium a de 0 urxta materiam trium argu mentozum ante oppoſitum / tria titi Oppoſitum pa ſunt hice pꝛincipaliter onſideranda uantum ad pꝛimum- pzꝛimo no tandum eſt / ꝙ triplex ſuit cren oꝛo nem antiquoeum erroꝛ/ Vnus / ꝙ res humane non reguntur diuina P⸗ uidentia⸗ex quo ſequitur ꝙ vanum ſit deum oeare· Heaundus fuit / ꝙ omnia etiam in tebus humanis ex neeſſitate eueniunt, ſiue ex immu⸗ tabilitate diuine pꝛouidentie⸗ ſiue ex neœſſitate influẽtie ſtellarum⸗ ſi ne ex guentiõe gnexiõe uſaꝝnet ſem hoc eciã extluditur oeõnis v⸗ tilitas Ter i erroꝛ fuit qe res hu⸗ mane duumna Puidvtia regutir; net camẽ de neoſſitate eueniñt 7deo ꝗ N poetet dicete diuinam pPuſdentlam mutabilem 2 vanabilem eſſe / 7 9, eationibus et alijs que ad dium u cultum pertinent diſpoſitio diuine pꝛouidente ĩmutatur- Pꝛeſuppo- ſito ergo het falſa ſüt 2 fidei xpi ane aduerſa ⸗ oportet ſit oeationis vtilicatem ſalnare / vt neqʒ rebus hu⸗ mams diuine diſpoſitioni ſubiectie neeſſitas imponaturnec ecam di⸗ uina pꝛouidentia mutabilis aut vo rabilie eſtimetur⸗ . Pꝛzo quo lſecundo notandum eſt / g ex diuina pꝛouidentia non ſolum diſponitur qui effectus fiant/ ſed egam ex qui⸗— bus mauſis / et quo oedine pꝛoueni⸗ ant⸗Inter abas autem cuſas ac⸗ tus humani ſunt quoeudam effec⸗ tuum tauſe⸗ Vnde opoetet homi⸗ nes alqua agere· ſicut deum oeare vel adoꝛare⸗ non vt per cales actus diuinam diſpoſitionem immutent / led vt per huiuſmodi attus imple ant quoſdam efſectus ſeðm oꝛdinẽ a deo diſpoſitum · Et ideo patet q non pꝛopter hoc oꝛamus ſeu a den aliquid petimus vt diuinam diſpa⸗ ſitionem im mutemus vel eins a⸗ nimum flectamus · ſed vt illud um⸗ pPetrtemus noſtris ozationibus mereamur / quod deus diſpoſuit p oꝛationes eſſe implendum · vt ſcili ret homines poſtulando merean⸗ tur accipere⸗/quod eis omnipotens deus ante ſealla diſpoſuit donare / ſaut dicit grgarius libzo pzꝛimo dy alogoꝛu ¶Tercio notadu ꝙ deo oꝛationes ⁊a petitões nras /no ideo poenigim? /vt ei nras ĩdigẽtias vel —ꝑ deſderia maniſeſtem/ ſed vt nos iphi wonſidere mus in hije ad diuimnuũ auxiliũ eſſe reaurrendu: na deg ſcit quid nobie ſit vtile / ad qnqʒ ſepi us ignozamg Et ideo ſialt refert va lenus maximus- ſocratts nichu vl⸗ tra petendu a dijs imoe talibus ar bitrabatur/qᷓ; ỹ vt bona tribueret/ qꝛ; hij ſcirent quid vniauq; eſſet vtile⸗ 06 at plerũqʒ id votis expetim⸗ guod non impetraſſe melius ſoꝛet⸗ Vet aute nia ſocratis vera E quan⸗ tu ad illa bona que pñt malũ euen/ tum habere· quibg eciam hõ poteſt bene 7 male vti / ſicut ſũut diuce · de quibus ibidem dicitur/ ꝙ, multis ex⸗ icio fuerunt honoees qur plures peſ- ſundederũt regna quoꝝ exitus ſepe miſerabiles ernutur. ſplẽdida cõu⸗ gia que nõ nũ ſunditus domos uertunt a ita de ſiminby· Sed ta men ſunt quedam bona quibus hõ male vti non poteſt⸗ que ecia malũ euentum habere non pñt. het autẽ füt illa quibd beatiſichmur / et quib⸗ beatitudinẽ meremur⸗ iſta abſolu te petere poſſum iuxta illud p en „ Oſtende ſaaẽ tuã a ſalui erim⸗ Et iterũ . Dedut me in ſemitõ mãdato rum tuoeũ⸗ Mam iſta petondo que ad ſalutẽ noſtram ptinẽt/ſcimꝰ noę volũtatem neam wonfoꝛmare volu tatt diuine⸗/ Que ſicut dicit apys * thi⸗ ijꝰ Vult omẽs homiẽs ſaluos fleri- Alia aut bona nõ debemꝰ pe tere abſolute, ſed ſolũ onditionali terſub onditione ſriz diuine volun fntie/ a ĩquãtũ ſunt vtilia ad ſalutẽ Sola ergo tal petitio debet diei Fe titio deãtiũ / talis ẽ oeatio / oĩe at alia magis eſt execratio. Et ſie pa tet qualiter oeatio eſt petitio qua de ue ſhonoeat᷑/ ter qd eſt peil tio· qꝛ non vt deus de noſtris indi gentijs inſtruatur vel vt eig anim fiectatur⸗ſed vt illuð qð nobis dare diſpoſuit noſtris petitionib impe tretur· eciam patet quon ſit petiti o ſculiet deventiu⸗ id eſt illoꝛũ in qui bus noſtra ſalus gſiſtit· vel ꝑ que P curatir a acquiriturx· Et ſit patet reſ ponno ad pꝛimũ // Quantũ ad ſe cundũ in quo videndũ eſt a quo fi at huiuſmodi petitio⸗ſcʒ vtrũ a ſolo deo / à videtur ꝓ ſic⸗ qꝛ fruſtra poꝛ nigitur oꝛatio ad eum qui ozonem nõ ggnoſcit. ̊ ſolius dei eſt oꝛonẽ wognoſcere⸗ tum quia plerũqʒ oeati o magis agitur intenoei actu / quem ſolus deus ognoſrit. quã voe⸗ Jux tn illud i ou⸗xiij· Oꝛzabo ſpiritu ooabo 2 mete · Tum etiam quia vt diat au guſting in lbꝛo de gira pzo moetuis agenda. neſciũt moꝛtui eti am ſci quid agant viui / ecam eoꝝ fili Igitur 2c7 Ded oppoſitum ſer uat ecĩa que ſanctos oꝛat. Igit eẽ Ad hoc bꝛeuiter dieendũ eſt / ceatio poerigitur alicui dupliciter⸗ Vno modo quaſi ip ipm ĩplẽda: a lio modo tanq; ꝑ ipſum impetran da Pꝛimo modo ſol deo oꝛonem poerigimg⸗ qꝛ ocs ozonts nrẽ oꝛ dinari debent ad graciam 7 gloeiã wnſequenda m / que ſolus deus dat Juren illud pei⸗ Gratiam glam dabit doming Ded ſecundo modo oꝛonem poerigimue ſcĩs hoibus 27 atgel woſte poſut ſoer at de ato mne nen eſte gut nui nd ver —— S=ẽ t an gelis· non ſciliet vt ꝑ eos deus noſtras petitiones ognoſcat, ſicaut poſuit apuleius in libꝛzo ſuo de deo ſotratis· ſed vt eoꝝ p̃cibus mentis oationes noſtre ſoꝛ antur effectũ deo dieit apo. vij. Aſcendit fſum⸗ aromatum / -d eſt oꝛationes ſcõꝝ de manu ageli oꝛza dño / Ad argu mentũ aũt in oppoſitum diendum eſt ꝙ moꝛtui ea que in hot mudo a guntur nõ ognoſcüũt naturaliter / 2 pꝛ ecipue interioꝛes mot⸗ coꝛ dis⸗ H vt dicit gregog xij/ moꝛał ·beatis in verbo maiſeſtatur illud qð decet e os ognoſcere de hüs que arca nos agütur⸗ maxime aute eoꝝ excellen tiam det vt og noſcant eutiones ad eos ſattas vel vo vel oꝛ de Et ideo ſcõs adhuct viuentes vel ĩ pur gatoꝛio cxiſtentes nõ oeamꝰ / quia nõdũ fruũtur viſione verbi / vt poſ ſint ognoſcere ea que ogitam? vel dicmus ſed beatis oꝛrationes nras poerigimꝰ· tamẽ ſoli deo petitonẽ facimꝰ quantũ ad finem oꝛationis pꝛindpalẽ ſciliet vt impleatur qð petim? /2a ſit intelligit damaſeng· qp oꝛo eſt petitio dectium a deo · 2 het de ſecundo Quantum ad terciũ· in quo vidẽ dum de tribg oꝛõ nis ptibus / que ſunt ſeðm apoſtolũ obſetrationes / poſtulatiões / graci arü actiones: ſciendũ ẽ ꝙ ad deat onem tria tequirũtur/quoeuũ pꝛimũ eſt / vt oꝛ ans ſpualiter aſcendat ad deum quem oeat. quod ſi ſignifimtur nomine oënis qꝛ oeatio ſeðᷣm da maſcenu eſt aſceſ ue intellectue deß um / Dewndo requintur petitio / 4 que ſi ſignificatur no mine poſtulatio nis ſiue ſupplicatiõ is. Tercio tequi ritur ratio impetrandi q8 petitur⸗ hot vel ex parte dei a quo petit / vel ex parte illiꝰ qui pent.Katio au tem impetrandi ex pte dei · eſt eius lanctitas ꝓter quam petim exau diri iuxta illud daniclis ix· Pzop ter temetipſum inclina deg med au rem tuam⸗Et ad hot pertinet obſe tratio que eſt ꝑ ſacra / conteſtatio · ſi ut cum dieim per incarnationem tuã libera nos dñne · / Natio autẽ impetrandi ex parte petentis ẽ gra tiarũ actio / quia de aceptis beneß a is gracias agendo / mermur atape te potioꝛaEt ideo dicit gloſa · iathi · ij⸗ ꝙ in miſſa obſetrationes ſunt ᷓ pꝛeœdut cõſetrationem. in qui bus quedam ſacra ommemorantur O rationes aüt ſunt in ipſa onſetrati one / in qua mes debet maxime ele uan in deum⸗ Poſiulationes vero ſunt in ſequentibus petitioniby⸗ 6B6 graciarum actiones ſunt in fine· ⸗/ Ex hije ergo patet / ꝙ obſetratic es poſtulatiões gratiaꝝ aetiones / nõ ſunt oeationis Etes ſubiertiue⸗ ideo non opoetet. ꝙ diff initio oꝛationis onueniat quilibet harum ptium ⸗ Ded ſunt partee integrales / ex qui bue oom ponitur eatio Pfectiſſime ſumpta tamen oæõ pꝛĩupaliter tõ ſiſtit in ipſa poſtulatione ſeu petitio ne· deo bene diff imtur / ꝙ eſt petiti o decẽtium a deo .⸗ ſicut patet ex die tie: 2 ſit apparet reſponſio ad terci um argumetum ; Et hec de pꝛima pꝛin cipali aueſtione pertatem ac ſ̊ tantũ victui meo tribue neœſſaria · / Ad hoc ergo reſpondendum eſt · ꝙ ſiaut dicit au guſtinus orando deum / hot hbeet o ¶ De ſecũdo pꝛintipali 4 Vatum ad ſecundum pꝛinci — pale in quo videndu eſt de o +☛R ratlonis qualitate a eiꝗ onditione⸗ ſciẽdũ eſt ꝙ ad debitaã 2 deo acrep tam oeõnem quatuoꝛ oditiones re quirũtur· Pꝛimo / ꝙ ſit diſcre ta in intentione Hecũdo / ꝙ ſit deuota ĩ affectione Tercio / ꝙ ſit ſancta in o peratione Quarto / ꝙ ſit eerta in ex pectatione // Pꝛima ergo ditio ad debitam ozonem requiſita eſt ſit diſcre ta in intentione · Eſt aut in intetione diſcretlo / ſi ad debitum finem / ſcz ad beatitudinẽ oedinet⸗ de tali dicitur ia / uj⸗ Petitis æ nõ aeripitis / eo ꝙ male petatis Bnde quia talem indiſcretã petitionẽ fecit mater filioꝝ zebeden ideo habuerut tepulſam · dicente xpõ⸗Neſtitis qᷣd petatis / c io/ xvi · // Juxta qð qᷓ ri poteſt vtrũ in oe õne bona tẽpoea la diſcrete poſſimꝰ peterea videt᷑ ꝙ non⸗qꝛ illa querimꝰ que oꝛando petim. ß tẽpalia nõ debem que rete / iuxto illud Math. vi · Pzimũ querite regnũ dei a iuſticiam ei9/ het omnia adiciẽtur vobis ſcz tem poꝛalia⸗ Vbi ſola ſpuala dicit eſſe querenda temp alia vero adiciẽ da non querẽti. Jbidem eciam Phibet ſollicitudinẽ tem poealiũ dieens o lite ſolliciti eſſe quid maductis⸗ er go pꝛo tempoealibꝰ habẽdis non eſt oꝛandum / Ded oppoſitum patet. quia pꝛo tẽpoꝛalibꝰ oeabat ſapiene/ꝓuerxxxDiuicias ⁊ pau 7 r rare quod lict deſiderare · Licitum ẽ autem deſiderate tem poealia / non quidem pꝛincipaliter / quaſi in eis fi nem conſtituamus ſed tan; que dam inſtrumenta⸗/ quibus ad conſe quendum beatitudinẽ adiuuamur⸗ inquantum ſcilit per ea vita coꝛ poꝛalis adiuuatur ſuſtentatur/et in quantum nobis ad ackus virtu tum deſeruiunt; iſ to modo diſcre te oeamuse pzo tempoalibus- Bn de auguſtinus dicit⸗ Sufficientiam vite non ĩdecenter vult⸗ quiſ quis e am vult non amplius que qui dem non appetitur pꝛopter ſeip ſam / ſed pꝛopter ſalutem oꝛpozũ q ongtuctem habitum perſone ha minis/ vt non ſit inonueniens eis cum quibus viuendum eſt⸗ Iſta er go cum habentur vt teneantur / cũ non habentur vt habeantur oeaduũ eſt · Ad argumentum dicendum ẽ ꝓp tempoealia non ſunt quetenda pꝛintipaliter ſed ſeundario · Vnde auguſtinus libꝛo de ſermone domi ni in monte· Cum dixit illud ſcili eet pꝛimo querendum eſt regnum dei · ſignificauit/ quia hot ſcilict tẽ poꝛale bonum poſterius querendu eſt· non tempoee. ſed dignitate · Il lud tanqᷓ; bonum noſtrum / hot tan q; neœſſarium noſtrum. Metc ibidẽ ſipliciter phibet᷑ oĩs ſollicitudo reꝛ tpꝑaliũ/̊ᷓ ſuꝑflua q inoediata, de qua dicit ap; s Michil ſolliati ſitis — õ — =— NNA= — — — —= — B. à = — — oatione/ phi iiij. quare ac / De da onditio ad debitam oeõnem tequiſitn eſt. ꝙ ſit deuota in affecti one. Eſt autem in affecti one deuo tio / ſi in deum pꝛincipaliter eleuet⸗ 7 finaliter dirigat᷑·/ iuxta illud † Pe- Dingatur oeatio mea ſicut inenſũ in conſpectu tuo. Vnde valde on uenienter inenſo boni odozis om paratur au⸗ fumus ante facem dei pñtatur quia ſicut inceſum niſi pꝛi us comburatur in igne nõ poteſt ſu auiter odoꝛare ; net ſumg eig in altũ aſoendere: ſit oꝛatio niſi ardeat igne deuotionis non poteſt bene odoea te deo / nec ſurſum aſ endere in elũ Debet ergo eatio ſpualiter arde ite ardore aritatis . SDuauiter redo lere odoee virtutis· Eminenter aſcẽ dere vigoee deuotiõis · Ded uuxta hot queri poteſt que ſunt illa per qᷓ in oatione pꝛinapaliter i im peditur deuotio Ad quod diedum eſt / ꝙ tri a lũt ſpecialiter ſcʒ vaga ogitatio⸗ vana ocaupatioficta o ſtentatio 7 Pꝛimo ergo deuotlonem oeõnis ĩ pedit vaga cogitatlo id eſt mentis euagatio qua ſcʒ ꝛz noſtrum ex in firmitate a fragilitate humana ꝑ pvarias vanas oogitatloes/a qua doqʒ ſoꝛ didas 2 ad peccatum incli nantes fluttuat ? vagatur / qað ecia viris perſectis cõtingit⸗ iuxta illud pſalmi Coe meũ dereliquit me // Decundo deuotionem impedit va na ocoupatio / qua ſeilicet coꝛ noſtru cirta terrena ocoupatur/ 4 eeleſtia negligit. q ſepe vinie ſeculanb cõ ngit-ani lit in oꝛe haheant Vba cationis / tamen in oꝛde habent ogitauones vane occupationis De qubo dict do minus . Populvg iſte la bijs me honoeat oꝛz autem eoeum longe eſt a me⸗ Contra quos dicit yſidoeus / ꝙ oratio/ wꝛzdis eſt non la bioeum neqʒ deus Pba⸗ ſed oeatis coꝛ aſpicit · Tertio deuotionem oonis impedit ficta oſtentano⸗qñ ſcʒ o am hominibg oeamd⸗a tunt ſaaluter ad vanam gloeiam incita mur⸗ ſit plerũqʒ qð per deuotio nem inapimus ad noſtram oſtẽta nonem terminam9/ 3deo cnſulit xpus in ſecreto oꝛare dieno· Et ců oeatis non eritis ſicit ypocrite qui o rant vt videãtur ab hom inib.Tu autẽ oum oaueris intra cubiclluũ tu um /4 tlauſo oſtio oea patre m tuũ c M vi. Vbi dict tnſoſto ꝙ hoe pꝛopoſito xpꝛiſtꝰ vetat in couentu⸗ td eſt in publico oꝛate. vt a conuẽtu videamur Et ideo oeando in publi w nullam nouitatem vel ſingulari tatem facete debemus / 1 quam ho mines ad nos videndu moueãtur Met tamen vt auguſting dicit in li bꝛo de ſermone domini in monte⸗ BViden ab homibus nephas eſt / H ideo hot agere vt ab hominibus vi dearis hoc enim onuenit ypotri tis · / Tertcia conditio ad debitã oꝛationem wequiſita eſt ſ ſit ſancta in operatione· Tunt enim ſantta ẽ oeatio cum ex bonis opernibus ſanc tificatur· Vnde dicit ſriptura· q; bona eſt ozatio eum ieiunio et ele moſina: tho· xij⸗ Nam inter detera opera viruioſarher duo ſciliot ieiu p ij- nium et elemoſina oꝛationẽ ſaciunt ſanctam/ deo atceptam. deo di cit yſydoeus · Qui vult oꝛationem ſuam volare ad deum facat illi du as alas / ſciz ieiunium 2 elemoſinã Dicut autẽ 2 het alia opera bona o tationem ſanctificant:ſit optra ma la eam maculant 2 ideo diſplicen te effiaüut· Vnde dñs dicit per pꝛo phetam- Cum multiplimueritis 0 rationes non exaudiam/ manus ei veſtre ſanguine plene ſunt · Yſa⸗l· id eſt opera veſtra peccatis maatla ca ſunt // Jurea quod quer: poterr vtum oꝛatiõ es peccntoꝛzum aliq d impetrent apud deum/ a videtur xp non/ qꝛ io⸗ix/ dictur · Hcimus aui a petcatozes deus non audit Et pꝓuer · xxviij · Qui declinat aurem ſuam ne audiat legem/ oꝛatio ſua e nt execrabilis Ved ontra hot dicit auguſtinusſuper io⸗ Hi peccatozes non exaudiret deus fruſtra publi canus dixiſſet · domine pꝛopici9 eſ to michi petcatoꝛi · Et enſoſtomus dieit ſuper matheum Omnis qui petit acipit id eſt ſiue ſit iuſta ſiue peccatoꝛ / / Ad hoc dicendum eſt ꝓꝙ in peccatoꝛe duo ſunt conſideran da . ſciliet natura quam diligit de ue/2 culpa quã odit. Di ergo pec catoz oeando aliquid petit in quatũ peccatoꝛ id ẽ ſeðm deſidenum pee tati· hoc a deo nõ exauditur ex mi ſeritoꝛ dia / ſed quadogz auditur ad vin diccam/ dum ſciliet deus pmit tit hominem ampli ruere in percea tum Deus enim vt diat auguſting guedam negat pꝛopitius/ quedam . onadit iratus. Di vero oeato pee autoꝛis ex bono deſiderio nature P cdat. deus ipſam audit non qu⸗ de ex uuſticia / auia petcatoꝛ hot nõ me retur⸗ß ex pura miſerioz dia/ obſer uatis tamen quatuos conditionibg ſclliet vt pzo ſe petat / a neœſſaria ad ſalutem 2 pie 7 perſcueranter⸗ de quibus poſtea dictur / Ad u lud vero quod pꝛimo ob. tur / dicẽ dum eſt. ꝙ ſicut dicit auguſtinus ſu per iohannem / illud verbum eſt de ci nondum illuminati. ideo nõ eſt tenendum in ſcriptura oſſertiue dir tum/ßſᷣ ſiaut receitatum/ poteſt tamẽ verificari / ſi intelligatur de peccato re in quantũ ẽ peroꝛ et ſit eaã iuxta aliã auctoeitate ei9 oꝛzo ẽ exetrabik Quarta conditio ad debitam oationem requiſita / eſt ſit eerta in expectatione· Tunt enim efficnci ter oꝛamus / cum firmam fidem / et certam ſpem habemus optinendi 2 impetrandi q8 petimus Bnde ia⸗ io. dicitur Poſlulet autem in fine ni chil heſtans Et hant ertam fiduci am obtinendi illud qað ozamus no bis dedit xpꝛ:iſiuscum ditit Si qd petientis patrem ĩ nomine meo da bit vobis · io · xvi⸗ Iiud vero in no mie ſuo id ẽ in noie iheſu petere in telligimur qð ad ſalutẽ ptinet⸗ qa iheſ hebꝛ ayee / latine ſaluatoz ſter rꝛetatur Vel illud in nomie ſuo pe timꝰ/ qað ipſe petere pꝛ ecipit: vel in quo volũ tatẽ noſtram ſui volutati onſoꝛ mamus · q tunt ſecire petere poſſumus Vnde auguſtinus· Cũ „ illa que deg p̃epit petitis ſeaue peti eerrse e ůœoypʃP. — — ——— — — —,aœ — — — — S èè — te⸗quia pzꝛopitio deo oneeduntur⸗ Vz a petitis tpalia / ei mo petite / 7 cum tim ee uli omittite · vt ſi Pſit det⸗ ſi ſcit obeſſe nõ det Quid eni ꝓp ſit vł obſit nouit medic nõ egrot9 D iauit naqz atingit ꝙ egrot ſepe peiit nõ illud as eſt ſibi ſanũ ß oon trariũ⸗·a tũc bong medit? nõ dat ei qð pent Egrot vere ſi ſit bone obe diente medico volüu tatẽ ſua ſubiat Dit debeg facere deo / tũt dat nob erm ſe 8 m volutatẽ eig dabit nob Dz ogtra hot dubictari p̃t/ qꝛ aliqui iuſti in gracia exiſtentes⸗- ex debito mõ oꝛates / petũt vt btitudinẽ aſſe quãtur: ꝗ tñ nõ exaudiũt᷑ ſiout pa tet de ſcitis repꝛobis in grã exiſ tentib a oebnẽ dñicã dicẽtib· ergo ſit oe ates nõ hñt eerta expectationẽ de illo q oꝛant; qꝛ ertitudo nõ ẽ de falſo Ideo ad oeõnẽ debitã non videtur nccara iſta quarta gditio⸗ / Ad hot diẽdũ ẽ ꝙ verta expec tatio obunẽdi illud qð in oeõ ne pe timg / nõ E itelligẽda cathegoeie ſi plidter ̊ oditisnaliter ſcz ſi non ꝑ nos ſtet ita ꝙ ad hot obe non po nam:a iſto mõ ecia habere debe? ſpem de beatitudie ſcz ſi ĩ bonis me nitis ꝑſeuèm Ct ſit itelligi p̃t illa deſcriptio ſpei Hpes ẽ certa expec tatio ſuture buͤtudinis ex meritis ꝓ neniẽs // Et het de ſecũdo pꝛinci pali (De tercio pꝛinapali uatũ ad tercu pꝛiapale ĩ quo vidẽdũ ẽ de oꝛõnis quãũtitate 7 eig pfectiõe Daẽdũ eſt / ꝙ oeõnis ꝑfectio pꝛĩcipaliter aſiſtit ĩ mente: „ Witet lg i/ eius autẽ effectus apparet in voe⸗ iuxta illud pei Doœ mea ad dũm clamaui Pꝛ oſect aut vtriuſqʒ / ſci lœt tam mẽtalis ꝗꝙ; vocał oeonis eſt in merede Vnde dicit in pſalꝰ Et oeõ mea in ſinn meo conuertet᷑ Et ideo quantitatẽ ꝑfectionis in o ratione in tribus poſſumꝰ? conſidera re / Primo in mentis afſettu / Secũdo in vocs eſſcn / Tercio ĩ mercdis Pfcn/ iuxta het tria poſ ſumd hit tnplice q̃ſtionẽ tractare // hNℳ tũ ad mẽtisaffectũ· vtru ad debitã a pſectũ oꝛonẽ / requiratur mentis uttentio gtinua / Deaida erit de quatitate oꝛõnis quatu ad vocis ef dinturna / / Terectu ad mercedis pꝓfettũ · vtrũ oeõ tati boni qtũ peti tur ſit meritoꝛia De his ergo ꝑ o dinẽ vidẽdũ ?& / Utũu ad pꝛimã Aſtionẽ arguit᷑ / ꝙ de neitate debite deõnios ſit ounuatio mẽtalis atten lonis · quia ſcðᷣ m damaſcenũ oꝛo eſt aſceſg metis in deuũ Ebi aut nõ eſt attentio / nõ eſt aſcẽſg in deũ Ym mo ille q̃ nỹ attendit ad id qð oꝛat videtur deridere deuũ⸗ ſicut a ſi qs a liau hoi loqueret᷑ nõ attẽ deret ad illud qð Pferret Vnde baſilig dicit· ꝙ eſt diuinũ auxiliũ imploꝛadum ne remiſſe / ner mẽte hut illut euaga te coõ fiat. eo ꝙ talis non ſolü non impetrabit q8 pettt. ß a magis de um irritabit Dz in contranu argui tur/ qꝛ ſanqi viri ĩ ozone qnqʒ eua gationẽ mẽ tis patiũtur iuxta illud ſupꝛa allegatũ Coꝛ meũ dereliquit 5%* p iij⸗ me gitur a7 / Pꝛo rñſione ſci endu eſt mo / ꝙ aliquid dictur re quiri ſeu neœſſarniũ ad aliud duplia ter. Vno modo ꝑ qð meli ꝑ ueni aur ad finem/ 2 ſit attentio ozoni ne eæſſaria eſt Alio modo dititur alid neæſſariũ ſine quo res non poteſt ſequi ſuü effectu· Trplex aut eſt ef ſechg oꝛonig ſiue finis / Pꝛim⸗ quidẽ cõmunis om nibg actibus ari tate ſoꝛ matis qð eſt mereri⸗ et quã tum ad hut effectum ſiue finem nõ de newſſitate requiritur ꝗy attentio ſit ontinua per totam ozationem⸗ ſed virtus pzime intentionis qua aliquis ad o andum aredit reddit totam oeationẽ meritoziam liuut æ in aljs meritoꝛ ijs actibꝗ conting it DHecũd at oꝛõnis effcis/2 ci Wiius eſt impetrare. ad hut eciã ſüffict pzꝛima intẽtio / qua des pain tipaliter attendit · Di añt pꝛima in tentio deſit / oꝛatio net ẽ meritoꝛ ia net impetratiua- ad hũt itellectu dicit gregoeig Illam enim oꝛonem deus no andit⸗ cui ille qui oꝛat non intedit / Tertciq aũt effect oeatio nis eſt quẽ pñtialiter eſſiat ſeʒ que dam ſpüalis refectio mentis: 7 ad hoc requinitur in oꝛatione otinua at tentio Vñ de hot fructu dicit apoſ. i⸗owꝝ xuij⸗ Hi oꝛẽ lingua mes me a ſñ fruttu eſt NHit tamẽ ſecdo no tandũ ẽ ꝙ oꝛoni voali. triplex p 6 atiẽtio adhiberi Vna qua attendit᷑ ad verba / ne eis erretur Alia qua attenditur ad ſenſum / qui p Pba ſig niſitur? Terca qua attenditur ad finem ceõnios ſcz ad deum / in qu? per oeõnem ſp naliter aſcenditur/a ad tem P qua oeatur⸗2 iſta ẽ max ime neſſaria hant habere pñt eciam ydiote⸗ 2 qnqʒ vt diat hugo de ſcõ victoee · ĩ tatũ habũdat het at tetio qua mens in deũ fertur. vt eci am oim alion mens obliuiſcatur⸗ Tertio notadum eſt ꝙ duplex eſt mentie euagatio Vna que fit ex pꝛopoſito / a het eſt pecxatum/ het impe dit oꝛbnisfructũ / maxĩe ſi euaget mẽe ad aliqᷣd qð ẽ pœ m vel fine ozoĩes Otranũ Alia euaga tio mẽtis q̃ fit p̃ᷣter ꝓpoſitum⁊ her oo nis fruckũ nõ tollit Vñ baſilius diat Di vero debilitat? a pero fixe neqs oꝛ-are⸗ Quatucuqʒ potes teip ſũ ohibeas ? deꝰ agnoſcit eo ꝙ nõ ex negligetin ex fragilitat no po tee vt opostet aſſiſtere wꝛã eo Vñ mẽs humana Fter ĩfirmitat na ture lapſe diu in alto ſtare nõ pt qꝛ pondere humane fragilitatis ad in feriora depꝛimitur⸗ 2 inde contin git eꝙ ipſa dum beando in deum aſ eendit per ontemplationem ſubito euagatur per quandam fragihta tem 7 hot non eſt peæxatum⸗ quia non ex electione ſed ex naturalli in frmitate pꝛocœdit. Et per iſta pa tet veſponſio ad iſtud pꝛimu dubi ume /// Ditũ ad ſecũdã queſtionẽ arguitur pmo ꝙ oeõ voalis nõ de beat eſſe diuturna/ qꝛ Mevi. dẽ Oꝛ ã tes nolite multum loqui⸗/Et ibidẽ xpꝛiſtus modum ocandi pꝛefixit bꝛeuem / 2 ñ verboeung p ꝛ0lixita te / . iſtitutionẽ oꝛõnis dñice⸗ ergo nõ videt᷑ licitũ vltra oꝛoõnẽ Ptedere net terminos a deo pzeſixoes tranſ endere quod pꝛ ohibetur exo⸗xvij⸗ Ded contra eſſe videtur qdð dietur lue xviijꝰ, opoetet ſemper oeare 2 nu deſiore Et i⸗ ad theſſa v⸗Di ne intermiſſione oꝛate / Pꝛo reſ põſiõe pzimo notãdũ eſt / ꝙ duplex eſt oꝛo⸗ ſciliet ommunisa ſingula ris Cõmunis que pꝑ miniſtros ecce in ꝑpſona populi deo offertur / a tak debet eſſe vocalis; vt populo ꝓ quo fit innoteſcat · Oꝛõ vero ſingularis eſt / que ſit a ſingulari pſona quacuqʒ ſiue pꝛo ſe / lue pꝛo alijs / de tali nõ eſt neeſle R ſit vocalis · Hot ta mẽ eſt expediẽst tribg de muſis Pꝛzi mo ad extitandu ſanauũ deſidenũ intenoꝛem deuotionem qua mẽs ele uatur in deu · Bn lange ditit ad P bam g Vbis alis ſignis ad au genduũ ſanctũ deſidenum noſip̃os acrius excitamꝰ Et ideo hmoi voti ba ſignis tantum eſt vtendu / qua tum ſuffidt ad mentem exatadum Si vero mens ꝑ hot diſtrahatur vel qualiterceuq; impediatur a tali bus eſt ſſandum⸗/q apue illis uenit quoꝝ mẽs ſine huiuſmodi ſig nis ſufficiẽter deuota⸗ iuxta illud pei⸗ Tibi dixit wꝛ meum / ex qu ſiuit te faces mea- Bnde pzꝛimo regum pꝛzimo legitut/ ꝙ anna loquebatur in oꝛde ſuo· / Decundo wnueni ens eſt vox in oatione quaſi ad red ditione m debiti . vt ſciliot homo ſer uiat deo ſed m totum illud qð habʒy ab eo id eſt non ſolum mente ſed 2 oznoe· q hoc maxime conuenit o rati oni ſcð m qð ẽ ſatiſ facoꝛia Vn ta interu al eciam verbis rogamus deum / vt te dicitur ozee vltimo, Reddemus vitulos labioeum noſtroꝛum Tervoao vtilis eſt vocalie oeati o quaſi ex quadam tedundantia le tide anime in wzpus⸗ Juxta illud pſalmi- Tetatum eſt oꝛz meum/ exultauit lingua mea⸗· // Decun do notandum dupliater poteſt ĩ telligi ontinuatio ſeu diuturnitas ſam· ulio modo ſcðᷣm cuſam Cau ſa autem oationis eſt deſidernum cuntatis / ex quo pꝛocœdere debet o ratio⸗ quod debet in nobis eſſe onti mum vel acku vel habitu⸗ Manet enim habitiis ſeu virtus huius deſi derij in omnibus que ex caritate fa rimus Juxta il llud. Omnig in glo riam dei facite · pꝛima ad wꝛ ithios decmo⸗ Et quantum ad hot oeati debet eſſe ontinua Bnde dictt auguſtinus ad pꝛobam - In ipla fi de ſpe caritate ontinuato deſide rio ſemper oꝛramus · Ded ipſa oza ibidem aiuſtene⸗ Ideo per cer hoꝛarum et tem poꝛũ illis terum ſignis noſipſos ammo neamus⸗ a quantum in hot deſide rno pꝛofeœrimus nobiſipſis innoteſ tamus ⸗ q ad hoc agendum noſip ſos atrius exctemus ·/ Tercio notandum eſt. ꝙ quia vni uſcuiuſqʒ tei quantitas debet eſſe pz o postio nata fini ſiait potionis quantitas pꝛopoetionatur ſanitati Ideo vtile p iiij ooationis- Vno modo ſeo8m ſeip to ſcm ſeipſam unſiderata nõ po teſt eſſe ontinua“ quia opoetet ali is opertbus occupari. Et ſiaut dikit . eſt vt oꝛatio tam diuturna ſit quan tum expedit ad excitadũ interioeis deſiderij ſeruoeem⸗cũ vero hat mẽ ſuram exœdit ita ꝙ ſine tedio pꝛo longan non poſſit,non eſt vltenus oꝛ?o ꝓtelanda⸗Et idro aug vbi ſu pꝛza appz obat ꝗgſuetudinẽ quoeũda Ffratrũ in egyptoqui crebꝛas dicun tur habere ozones/ tamẽ bꝛeuiſſi mas rapti quodamõ iarulatae⸗ ne ſciz per ꝓgduckioers moeas eua neſcat de uotio / atq; ebetur intentt 0 Et ſicut hot eſt att?dẽdu in oone ſingulari ꝑ compꝑpatio nẽ ad ĩtetionẽ oantis ſit à in oꝛoỹ ne cmuni ꝑ cõ parationẽ ad deuotionẽ populi aſ tantis / Ad ronẽ añ oppoſitam dicdũu eſt / ꝙ in oeone/ multa lo un o pꝛohibet᷑:· ſcedᷣm qð exponit au guſting ad ꝓPbam Muleum loqui in oado eſt rem neoſſaria ſupfluis a gere verbis⸗ Mam de xpõ legit ꝙ; noctauerit in oꝛoõne ꝙ diuti3 oauent vt ſciz nobis p̃beret exrem plũ Liœt aũt ipſe xpũs o?em do mini am bꝛeuem inſtituerit. nõ ta men hot ſeat quaſi illis verbis ſo lum vti debeamus in owando ⸗ ſed quia quibuſcunqz verbid vtamur / ad illa ſlola impetranda tendere de bet noſtre oꝛationis intentio⸗ // Ad auctoꝛitates autem poſt oppo ſitum dies dum eſt / ꝙ aliquis ſemꝑ æ ſine intermiſſione dicitur oeare 4 nuß deficere / vel ꝓpter cõtinuitatẽ deſiderij caritatis actu vel habitu vt dictum eſt. vel quia non intermittit quin debitls et tatutie tempozibꝗ oet · Et ſit patet ad ſecadũ dubiñ⸗ Quantũ ad teraam queſtionẽ arguitur pꝛimo / ꝙ oꝛatio non ſem per tantum meretur quantum per tam petitur quia paulue liœt ſcus eſſet oꝛauit a ſe emoueri ſtimulum carnis 7 tñ hot optinere non meru it Igitur c Sed oppoſitũ videtur ex illo dicto xp̃i · Di quid petientis pattem ĩ noĩe meo dabit vobis i0. xvi· // Pꝛo rñſiõe pmo notu dũ eſt / ꝙ oe5 duplic habet Ptutem teſ pectu ſuturi Pfect9 ſciz Vtutem me rendi/ 1 vtute impetradi Oꝛõ aũt ſioit a quelibet act meritozig habz efficacia merendi in quatum ꝓœdit ex radie aritatis : efficaciam at im petrandi habz ex radice diuie libea litatie· qꝛ deg iõ nos ad petẽdũ in ducit vt liberaliter det · Vñ aug di cit li/de Vbis dñi· Mõ nos hoꝛtate tur vt peterem niſi dare vellet. Et eriſol omꝰ ſuꝑ matheũ uqᷓ; oꝛau bñficia denegat⸗ qui vt oꝛates no de fidot ſua pietate iſtigat // Secudo notadum eſt · ꝙ menitũ oeõnis qñ qʒ ad aliud pꝛincpoliter reſpiat q; ad illud qd petitur/ qaꝛ mentũ oeõ nis Pncipoli? reſpict ad butudinẽ / hſ̃ petitio oeonis qnqʒ; dirc reſpiat ad aliqua alia Di ergo illud ad ali gquis petit oꝛãdo no ſit btitudo vel ad btitudinẽ vtile · nõ meret illud⸗ h̊ añqʒ ſit oꝛado meritũ amit tit ſcz ſi petat ꝓplemẽtũ alicuiꝗ pœĩ⸗⁊a hꝰ nõ eſt pie oꝛare Di vero illud qað pe titur nõ ẽ ncariũ ad ſalutẽ/nec mai feſte ſaluti gtrariũ. tũr lic; oꝛas poſ ſit oꝛando mereri vitũ eterna / qñq tñ nõ met᷑ obtinẽ illd qað petit Vn ——— — —/— +SF — — —.— — == — — — dt — à — — augd in li · miayꝝ plpi: Fideliter ſup pluae deo p neitatb huig vite mioediter audit mioediter no au ditur Quid em ifirmo ſit vtile / ma gis nouit mediczq; egrotꝰ Et Jy ter hot paul9 nõ ẽ exauditꝰ? petens amouen ſtimulũ carnis/qꝛ nõ expe diebat Di aut illud qð peut ſit vti le ad butudin? ho s quaſi ptinc oad eig ſalutẽ / meret illud nõ ſoluũ oeado G eci alia oꝑa meritoꝛia facẽ do · 2 iddeo accipit qð petit / ß tamẽ qn de bet accipe Queda eni nõ negatur⸗ ſed vt ggruo dẽtur tpe diff erut · vt diat aug ſup iohem Dz gꝛ tñ hoc ĩpedir p̃t ſi in petẽdo nõ pſcueret⸗ ideo ad hoc opoetet ꝙ pſeuerater o ret · Et ꝓter hot ditit baſilig. Jdeo qñʒ petis ⁊ nõ atripis/qꝛ pperam poſtulaſti / vel ĩfideliter / vel leuiter / vel nõ ꝓferẽtia ubi / vel qꝛ deſt. tſti⸗ ʒz qꝛ adhuc hot p̃t ĩpediri / ſi nõ ſe petat/ßſ̊ ꝓ alio/ex eo ꝙ hõ nõ p̃t alter meren de odigno vita eterna⸗ net ea q̃ ad eã pꝑtinẽt. ꝓpter qð nõ ſꝑ exaudit᷑ q ꝓ alio oꝛat Hñ aug9 ſuꝑ illud iohis xi: Si qd petieritis c dicit Exaudiũtur oẽs pꝓ ſeip̃is / nõ ãt ꝓ oĩbꝰ/ ideo nõ vtcñqʒ dictũ dabit / ß dabit vob Et idciro pP ſe oare⸗/ponit᷑ gditio quatta/ ad hot qð oꝛo cxaudiatur req̃ſita Mõ qᷣdẽ Oditio reqſita ad efſectũ merẽdi / H ſicut næaria ad efficaciã impetrãdi Ma qñqʒ cõtingit ꝙ oꝛo ꝓ alio feã non ĩipetrat / eciã ſi fiat pie à pſeue ratex de ptinẽtibq ad ſalutẽ ſczʒ qn ter ĩpedimẽbtũ qð eſt ex ꝑte eiꝰ pꝛo quo ozatux Juxta illud ihere · xv Di ſteterit moyſes 2 ſamuel wꝛã me nõ ẽ aia mea od ppły m iſtũ Nichilo ming tn mentoꝛ ia ẽ oꝛo oꝛãti qͥ ex cantate orat Juxta illud Et oꝛo me a in ſinu meo guertetur. Bbi diat gloſa Et ſi eis nõ ꝓfuit· ego tñ non ſũ fruſtratꝰ mea merede /⸗/ Ex p dickis ergo olligutur quatuoe oditt ones qbꝰ gcurrẽtibꝰ ſꝑ aliquis ipe trat qð petit. ſcʒ ꝙ ꝓ ſe petat/ æ1 ne aſſaria ad ſalutẽ/ 7 pie/ 1 pſeuera ter // Tercio notãdũ e/ pie pete re vł oeare nõ ĩp oetat ꝙ oꝛo ex hitu pietatis ſeu vtutis fiat-ſicut apud ariſtotilẽ iuſte ogere ĩpoꝛtat ex hitu iuſticie agere/ pzopter qð dicit/ ꝙ a lind F uſte agere / aliud iuſtu agere Maã iſto modo non poſſz; p oꝛ pie oeare/qᷓͥ nõ haberet hitu caritats⸗ q̃ ẽ Vtus pietatis. vt ditit gloſa ij thi iij· ſuꝑ illud Hñtes q̃dẽ ſpẽm pietatis/ vtuts aut eig abnegates⸗ cuius contrariũ ſupꝛa dickũ Nec e ciam pie oeate ſolũ ĩportat petere a lquid ad pietatem pertinene / quia ſit petere ꝓtinentia ad ſalutem ĩclu deret pie oare⸗ 2 ſic non eſſent on ditiones diſtincte⸗ Ded vltra ill ud impo tat ꝙ petatur ex pio deſideri o/7 ſit poteſt peæœatez pie oeare⸗ ſi cut iniuſt? carẽs hitu iuſticie p̃t iuſ tum velle ex iuſto deſiderio Hit ergo q;uis pœoꝝ oz̈ο nõ ſit eterne ſalutis mertvꝛia.tñ ilł quatuoe c ditionibg obſeruatis p̃t eſſe ĩpetrati ua:q; meritũ quaſi quodamõ ĩniti tur iuſticie,/ ĩpetratio at ĩnitit᷑ mſeri woꝛdie . q;uis tamẽ vtraaz ſit ex lbe m aceptiõe/a gratuita liberalitate dinina // Ziet ergo pecratoe oeã mea tibi ſit elum clarũ nitidũ / at t do non mereatur gram⸗ quia oeati varus virtutu ſyderibg adornatu/ 8 o ſicit net aliquis aliꝰ actus eſt me vt tue ſancte hitationis digno hoſ⸗ vol ritoz ia ſine graaa gratum faciente⸗ pes iueniar Danckifietur nomen tñ o qnq; impetrat graãm gratũ tuu O ſce pz vtina ſancũ nomen 8 facicte m-Juxta illud lu⸗xi Pz vẽ tun / qað eſt pzꝛ huiuſqʒ ſci noĩis vera t alo dabit pm bonũ petentibg ſe Aagnitio ſciĩſicetur id & ſine terra vel 43 NHet tamẽ ipetratio pꝛoodit ex ali obſcuritate terrena in me clanſict / qua gra / quaſi ex gratuto dono qð vtiqʒ fiet cu hoſpiciu miſerabik qꝛz vt dict auguſting in libꝛo de pſe ais mee mirabik flame tue ardoꝛe/ uerantia⸗ ecia ip̃m oeare & quoddã æ ardẽtiſſimi amoꝛ is tui flãma ſuc A donu dei⸗ Et ꝑ iſta patet rñſio ad enſũ / a terrenis ſecibg / ſediß obſcuri ii terciũ dubii· // Net ergo de oeõ ttibg purgabit Adueniat regnũ vt ne ad pñis ſuffigat ex docenna ſcon tuũ Veu me miſeꝝheu miſeabile 4 bꝛeuiter rewil e& (Explicit tractaty) tregnu meu⸗heu diuiſum deſolatũ . de oꝛatione dniinm regnũ aie mee in quo ſepe hitare Intpit oeo dñich anagogice ex regnaẽ vult nüũt ſupbia / nũt iui dia / poſita a reueetiſſimo pꝛʒe ac dño/ nut auarina⸗ nũt luxuna / alioeuqʒ dño P.de aillyaw cardiali 7 apoſ vicioꝝ hoſtilis rabies· ß nolo tegna tolice ſedis legato⸗ Qui conoeſſit oĩ te in me niſi te o rex potentiſſime bus deuote oannbg p paœ ecie 2 deoeo deſidero vt adueniat regnu tu dietibg hant oõnem xl-dies indul unm / vt gtra regnu meü / qs regnũ gentau ¶ Datum baſilie ano dui pczri a miſene adueniat regnu tuũ/ M“° .νCCxuij menſis Julij qð8 eſt vtutis 7 gre⸗a tadẽ regnũ die ſexto R,.. tuũ qð erit felicitatis æ gloꝛie· Tüͦc ‚Alltter noſter qui es in ce aut in me vere regnabie ſi in hoſpi lis O pater q̃ ſpuales uu aie mee ꝑ inhĩta tionẽ amoeis 4 Nfilios genemne p viuiſici vehementis aduener? Kiat volun⸗ vvvvem curitatiui amoeise p tas tua ſicut ĩ celoc: in terra O rex d pagation?, vilnã mithi miſero ſit regum o iuſte index omnium qui i tue amosoſe cantatis gemine gauch non niſi iuſie vis 2 quitquid vis po⸗ un am ĩſundas; vt ſilig tanti patris ef tenter effics- vtinam voluntas tu⸗ de ſiciar O noſter qui te nob dare non a / id eſt voluntatis tue pꝛeeptum i œſſas ꝑ largiſſimam tue bonitatis ſiait fit in elo ſic fiat in terra hoc diffuſionẽ· Dtinam p intimam ar eſt ſicut in elo ab angelis 7 beatis dẽtiſſimi amoꝛis adheſionẽ vere tu ſpiritibus, ſit in terra ab homini⸗ us dici merear O q̃ es in eeb id ẽ ĩ bus impleatur⸗ Tunc autem imͤ ſcĩis ꝑ ſpecialẽ tue gratiſiœ illuſtrati plebitur in me ſi ſic diligam te / onis hitationẽ⸗ vtina miſeabik aia vt indiſ ſolubilis amozis glutino „△ br n. dic/ mna tibl vnitus adheream. abiectis cõ trarijs volũtatibz tue ſoli iuſtiſſime voluntati onſctial Danem noſtri tidianũ da nobis hodie O pater ceterne / da filijs tuis panem tuum eternum. ſat de pane tuo eterno panem ſuum otidianũ⸗ Da nobis hodie / iĩ hoc miſerabin tempoee vnñ tandem paſcamur in illa mirabili eterni tate- Dabis autem hunt pa nem-ſi tui ꝑſecti amoeis dulem de deris re fectio nem · O vtina hot pa ne quo in patria viuũt angeli 1 ani me beate: in huius miſerabilis vite via merear refic a de mics ome dere que adunt de menſa domini mei,Da mithi domine da michi ſeruo tuo hunt panem hodie / hoc eſt nũt ſine dlatione/ aꝛ vere in qui ½ etum eſt oꝛ meum donet teſiciatur hot eleſti pane Net iĩmerito Quo niam ideo otidianus dititir⸗ quia quantũ plꝰ omeditur tantũ otidia no deſiderio ampli? appetitur Et dimitte nobis debita noſtra ſiait et nos dimittimꝰ? debitoꝛib noſtns O pijſſime at miſericoꝛ diſſime pꝛz⸗ dimittes vtiqʒ nobis ſilijs tis de bita a peccata nxa: ſi nos ob amo- tem tui / patris noſtri⸗ dimiſerimus debitoꝛ ibg nris fratribus nris pœa ſua / O vllnam hot in me fien no ticia exꝑpimẽtoali mentaliter ſentiã / qð omnino eſſe non p⸗t/niſi te mul tum ardeter diliga⸗ vt de me verũ ſit qð a te dichu eſt · Dimiſa ſunt ei pœn multa quonia dilexit multũ⸗ Et ne nos indumsin tẽpentionõ O bone deus qui bo noʒꝝ inſpiratoz narũ. net ſolũ a malo pene inſerni / * intemptatoꝛ maloeũ es- vtinam non me inducas hot ẽ induti pmit tas in male temptatiõis conſenſu⸗ S8 vtiqz ꝑ me a te eſſe impetran- dum non in mea ſed in tua virtute ſecurus fideliter onfidam · ſi tibi ꝑ amoeem intimũ firmiter adherea⸗ Ded libera nos a malo Mon ſo lum a malo pᷣteritozꝛu debitox · non ſolum a malo pꝛeſentiũ temptatio num: ſed eca a malo ſuturarum pe ſed purgatoꝛij Da mich domine hot petere / nõ tam foꝛz midine pene ꝙᷓ vixtutis amoꝛe Da michi hoc an/ petere non t timoee penalis afflic⸗ tionis q; deſiderio tue facialie viſio nis. Da vt nõ tantu timea penarũ toꝛmenta quantũ ꝑditionie aut P longationis tue finalis fruitionis detrimenta O vtinam flama amo ris tui hoc ĩ me efficiat vtinam pec atozum meoꝛzum rubigines ſit exu⸗ rat vt in moetis exitu ſpiritus meꝗ ne nit expurgat? ſine vlla dilatioẽ ad te diu deſideratũ aſcendat: 2 ſic liberatꝰ ab omni malo / frui valeat ſũmo bono. ð tu pꝛeſtare digne ris· qui viuis a tegnas ĩ ſecula ſeci loꝛum Amẽ ¶ Explicit de oꝛatione dominich (Dequitur uedam denota me ditatlo ſuper Aue maria Cdita ba ſilie Anno dñi CCCC xiiij⸗ menſis iulij. die xij/ ab eodem dño petro/qmi eam deuote dicentib lar gitus eſt xl. dies in dulgẽtiarum Ogicanti mithi oſant tiſſima vgo mater ma ria Dater no auuſcũ qz / ſed dei⸗ mater vnigeni el 7 weterni dei patris fili Togitã ti mithi peoæ /tuot tamen / net ĩdig no ſerni wꝛi/ 2 deſideranti ani mo au pient ad laudem tuam aliquid diee te ſtupet mẽs ad hot inualida: nec habet indig na lingua mea tuis dig niſſimis auriby vba digna⸗ideo me rito non mea / ſed angelich verba un bi pzofero dics S ue gracia plena dominmus tecum 9 Heata mater 7 innupta vgo Muid ſacre aures tue audire poſſunt io aundius⸗ quid weapere ſu naius tqurd benignine acreptae ⸗ qꝙᷓ verba hec angelica? Quibus . gratiſſime ſalutaris Aue⸗ Quibus digniſſime oommẽdaris / graga ple na⸗Quib duleiſſime onſolaris⸗ do minus tecuim O igitur verba gra tiſſima⸗ verba digniſſima⸗ vba dul c ſima: merito deuotis oꝛdibus in ſcribenda / pij⸗ vocib depzomẽda⸗ tuis quoq; clemẽtiſſimis auribusa nobis li et peccatoꝛib humiliter P ferenda / aum infatigab li deuotio ne ſepius repetenda — udi igitur o clemẽs maria /tt am gratiſ ſimam ſalutationẽ⸗ Aue NQulla tibi eſſe poteſt grarioſioꝛ a rep tabilioe ve ſalutatio / ea/ quam deus per angelum ſuum gabꝛ iele tranſmiſit de elo⸗Aue in quit O ⁶ go ſalutſſera que eue maledictionẽ? in bñ dictionẽ tranfferens / ſola eſſe meruiſti line ve Meruiſti gnidem: .— l “ non tua iuſticia ſed diuina gracia vt ſola eſſes ñ ve ailpe venialts 21 moꝛ tahe vt pie creditur ecam oeigia lis. vt inſuꝑ ſola eſſes ſine ve miſeri e finalis hoc ẽ pene purgatoꝛit / vk infernalis vt tibi mento a ſponſo tu o ĩtelligatur eſſe illud dictu ĩ caticis Tota pulchꝛa es amien mea ma cula non eſt in te Ber hac ergo gra tiſſimam ſalutauonem / te depꝛewz vt michi ſeruo tuo impetres graca ſalutarem/ vt ſit tibi diam / aue · ꝗ; a te liberer a ve / non ſolum pꝛeſen tis aul pe / ß ecia future miſene Amé . udi deinde o pia maria tuam digni ſimam ommẽ dationẽ guadà pliena: O ꝙ; magna 2 admi randa dei dignatio· dignaqʒ virgi m ommendauo⸗ Ec a deo mitti tur angel9 ad virginem ab excelſo ad humilem/ a domino ad anallã⸗ a creatoꝛe ad creaturam Cui tamẽ non ex creatte mentd / ſed ex treato ris dono / ſubito diatur· gracia plena PBer hat igitur gracie plenitudinẽ⸗ per hant tiam gratuitam dignita tem / tuaqz digniſſimam commẽ da tionem quam no a te ſed a filio tuo nüucante angelo recpiſti / te ſupplex exoꝛo; vt huius plenitudinis gracie me participem efficias / 1 apud fui um tuum acrentabilem reddas „A en „„ Ddi deniqz o dulcis maria / tuam dulaſſimam conſolatio nemdoming teaim Magna valde dulcdo / dulcis multũ onſolatio tibi eſt. qu gracia pleno Plena i m oꝛde⸗ 4 plena in oee: plena i in ² Dz oĩno ꝛde⸗ onſolatio dulaſſima nõ ſolum tibi / led toti humano generi· qula domi nus tecim· Nam ideo graca ple na es / qula dominus tecum eſt. Te aum vuqʒ non ſolum generaliter vt eſt in eteris ſandis/ ſed teaimm ſpeci ali:er in vtero⸗ vt ex te pꝛo totiꝰ ge neris humam tedemptione ſibi car nem aſſumat. 2 vnus dei 7 virgie filius vemis deus eternaliter tem poealiter homo fiat Omagnum 2 admirabile ſatramentum / dommus tecim· non ſolum do minus filius / quem carne tua induis/ſed domin pater qui genuit quem oncipie / dwominus ſpiritus ſanctus ex quo tõ cipis · qui tuum cum patte a filio ſcĩ ficat vterum: ipſiqʒ panter in te re ſerãt geni tale ſecretum/q miro mo do reſeruant virginale ſignagulum O totius mund melliflua duledo⸗ ſalutiferaqʒ conſolatio Per hanc nõ ſolum tuam ſed eciam noſtram on ſolationem dulaſſimam te virgo et mater imploꝛo/ vt dominus qui eſt tecim per ſpecialem illam aſſiſten tiam eſſe dignetur mecum per ſpiri tualem graciam / vt ſim tandem ſe per finalẽ gloꝛiam Amen oneluſit benedicta tu in mulierib ea am ſalutationem ſãcte elyz abeth deuotio xpꝛiſtiana ſubiũgit dions et benedidus frudus ventris tui NHic o gloeioſa dom ing tria tue ex lellentie pꝛiuilegia video ſignanter eſſe notata / Pꝛimo quidem tu am ſingularxem perſectionem: bene Ed pꝛemiſſe angelie ſaluta tioni quam nũcius gabꝛiel ita „ dicka tu Deinde tuam ſpecialem eld onem/ in mulieribus Boſtremo tua ſalutarem generationem / quiabene diaus fruttus ventno⸗ Ventrs in quam / non aluſcuz / ſed tui· Ven tris vtiqz virginei, ſed dimna hu manaqʒ pꝛole fecundi· Ventnie de niqʒ; pzo hac materna fecunditate in ælis ab angelis / in terris ab ho minibus venerandi udi igit o tegina eli / 2 hijs Pbie letare / tu audis pꝛiuile Jgia magniſica / quibg oleſtis regis muni ficoentia te dotauit Audi tuam perſertionem ſingulact / bendicta tu Tu ſingulariter Pfecta / quia tu ſin gulariter benedicta Maledictio eue in benedittionem ctom mutatur ma rie imꝑfettio matris culpe/in per ſettionem matris grage Audi tua electionem ſpecialem in mulienbg Quia tu ſpecialiter benedicta: ideo ſpecial ter elerta es inter omnes 2 ſuper omnes mulieres· Multe ſilie congreg auetunt diuigas Multe mu lieres filie eue cõgregancrunt ſpua les gracioe: tu ſuꝑgreſſa es vniuer ſas.· Audi tuam generationẽ ſaluta rem. benedittus ftuttus vẽtris tui Henedicta ſit tua generatio ſaluta rie / aiig fruchus cauſa eſt tue 2 noſ tre ſalutis⸗ Jdeo tu benedicka es in mulienbus / qꝛ fruckus ventns tui bñdiaus. qui eſt ſuper omnia deg bñdeus in ſcla De aug bñdictionis plenitudine / tu quoqʒ are piſti aum eeterß/e 1 differẽtiga eterie Tu er go bñdeñ p oteris / qꝛ ipe te Puenit in bñdiaionibg duledinis udies het 0 benedicha in muli nbgnaudies et merito letaris giſqz humiliaris Per te o regina ali dnam voras / ſed anallam repu nsre ſpodens ad angelut tibi de le lo miſam⸗Eae ancilla dñi fiat mi chi ſcd m verbũ tuũ⸗· O mag ne hu militatis teſpõſum. O humie ver bum / p qd in te ſe humuliauit vbü excqlſum/ vbum no tranſitoꝛ iũ/ ſed eternum-verbum diuinu a patre e ternaliter natum / 1 ex matre tẽpo raliter inarnatum⸗ Et ideo. Aue gracia plena dñs teaim ue virgo beata Aue mater be nedicta Aue ſine ve mana Et ideo ſine ve / quia graga plena Aue plena gracaa / nõ ſolum creata ß ĩtre ata⸗qꝛz dnis tecaâ-Tecum dus tuus Teaum filig tuue Aue bnde in mu liernbg: ideo benedicka / qꝛ teaim doming M5 ſolum dñs fili . do ming pater / dñs ſpi iritus ſancto / hu⸗ tres vnd dns tech ſunt in oꝛde⸗ ille ſpea aliter tecũ eſt in arne qui eſt bidit tus frutt? ventnis tui⸗ A ue igitur ſpecialiter bndca/ quia ſin gulariter bndus eſt fructus tuus⸗ Mon ſolum tuus / ſed eciam dei pa tris fili· qui nõ ſolum in te/ nõ ſolu in tua carne⸗nõ ſolum i tuo vẽtre / ſed vbiqz vnus eſt verus dey, per omnia loca/a ꝑ omnia ſalla bene 6 d te igitur o mala⸗ ad te o cla riſſima mart ſtella⸗ ad te ego —— èð Jin hijs tuie laudibg· nec tamẽ ex e is ſunbe extollens, ſed magis ma iſerabilis ſerug tug in olſeuro he ine mundi pelago naufrag onfu gio/ ad te pꝛoſugꝰ clamo: ⁊ p illa angeliam / ſeu veriue diuinam ſa lutationem · per illam ſalutiferam tuam 27 fruct9 ventris tui beneditti onem⸗ꝑ illam bndictam tua filij tui humiliationem te humiliter de pꝛ ecꝛz te ſuppliciter oeo,vt tantoꝝ meritozum veſtroꝛum me Poures fien particpem: ozam te 2 filio tuo ita me conſtituas humilẽ / vt de leſtiũ pꝛemioeũ veſtroeu me impe tres fien onſoꝛtem . Quod ipſe p̈̃ſ tare dig netur: qui im patre ſpin tu ſancto viuit 2 regnat in ſecula ſe culoeum Amem Explict meditatio deuota ſup Aue maria⸗P. lis et legati quond dñi Bape „7 „meracn cardina hnſt S anſa ſirn nde llard kandg pan⸗ 1li⸗ tta mpe Neßfl ſpin talaſ⸗ = — — = Dequitur tincatus ſuꝑ tnibus Sènãgely cantias Pzologus . êMVnm me trinitatis auxilio humiliter iplozato triꝑtitu deuote meditatio nis traclatu ex ſco tum do gelij cuntias non de mea / ſed de di⸗ uina virtute gfiſus aggre dioꝛ Pzꝛo⸗ ſiteoe quippe no tam humanũ eſſe ꝙ; diuinu tam alta miſteria digne polſſe cõapete vel pꝛoſerre // Cu igitur in diuinis ſcrptuns plura le⸗ gantur cantica⸗ ſpecinliter tamen tria in euagelio ſcripta eſſe luca refe⸗ rente tognoſcimꝰ?pꝛ imu marie· ſe cundũ zacharie/ teraum ſymeonie Vnde quia het cantica / euangelica ſut: ideo in teuerẽtie ſignũ erecti al ſurgim ſtates dum ea cantat eccia / Pet vacat a miſterio. qꝛ het c tim non illo cantantur oedine quo fſuerũt edita⸗· Pꝛius enim cantatur quod ſetudo editum eſt Qam quia in cantio zacharie legitur, erexit ꝛ nu ſalutis nobis,/qð in reſurreci ⸗ one fagum eſt. a quia loquitur ad pueꝝ qui fuit auroza ſols / vbi ait⸗ Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vom⸗ berie⸗ pꝛeibis enim ante facem do mini parare vias eius: ideo canta⸗ tur in laudibg officij matutin Qui⸗ a vero legitur in cntio virginis· t⸗½⸗ pexit humilitatem anglle ſue / eclle ſie videlicet ae ipſius marie · ⁊ quia agit de inernatione⸗ ibi / ſuſcepit iſ) rahel. qð quidem fackum eſt in ſer ⸗ ta etate / ideo canitur ad veſperas ctoꝝ ſententia ſuꝑ tnibꝰ eua⸗ ſexto diei officio Tercium autem c⸗⸗ ticu ſymeonis in ſeptimo officio ca⸗ mitur id eſt in cõpletozio. quia ozat ſe dimitti in paw quod in ſeptima quie ſcentium womplebitur // Hetr ergo et aha multa pzꝛoſunda miſte na in hijs cantias deuotis menubz ocurrant meditanda- Cum enim pꝛe œtens omnibus canticis que in ſacm ſcnptura repperiuntur⸗hec tri⸗ a in tanta veneratione habeantur / vt ipã iam ælebꝛi a aſſidua ymmo cotidiana rectatione non ſine mag na rationabil muſa ſancka per oꝛ bem frequentet eccia- quis ignoret in eis maxia ſpualis intelligentie miſteria oontineri? Hed pꝛe alijs⸗ canticim marie conſtat maioeibus miſterijo miſtics ſacramentis oꝛ pioſius habundate Mam vt quida ei deuot? ait Quie dubitet blaz ma riã ſpus ſancti in ſe ſuperuenientis tanta plenitudine? gracia repletã⸗ non potuiſſe paruum aliquid/ 1 qð ſupza terrenarum mentium cnpaci tatem non eſſet / in laudem ſaluatoꝛ ris ſui pꝛoferre? // Coõſtat ergo de tanta plenitudine eructatem ta taqʒ deuotione nouũ illud æ1 huma nis mentibus inſolitum gaudium iheſu ſuo iubilantem noua laude et ſingulari pꝛewnio / nouam leticam in nouo adußtu eterni domim pꝛe dicaſſe . gelij canticis Erplieit pꝛologꝰ ſuper tribg eua — Gitur a marie cãtio tanq a pꝛioei ⁊ oedine temꝑis a? magnitudine digni tatis noſtrum ſumemꝰ exoꝛdiũ· Agnifiat aia mea duim Vbi pꝛo ĩtelligentia tanti miſtery / tõq; miſtici ſat ramẽti videndum nobis erit quemadmodum/ 7 qua ocaſio⸗ ne vel cauſa virgo beata ad hec di⸗ cenda verba que Ppoſita ſunt acreſ⸗ ſerit · ſit enim ex arcũſtantia rei geſ⸗ te / quanta conſideratione verba iſta ſint clarig apparebit / Zegiturita⸗ qʒ in euangelio luc / ꝙ poſtq; ange lus gabziel a deo miſſus ſuiſſet ad virginẽ deſponſatam ioſeph / vt ſu perueniẽte ſp iritus ſancti btute naſ- cturum ex ea theſum dei ſilium nũ⸗ daret: mox tanti miraculi ſidem on ſirmans / alio adiuncto miraaulo / mirabili quidem ſed longe diſpari/ diuine potentie efficcaam maniſeſ⸗ tauit dieens · Et ecre elyzabeth oga⸗ nata tua ipſa cnepit filium in ſe⸗ nectute ſua / 2 hit mẽſis ſext eſt illi que vomtur ſterilis quia non erit impoſſibile apud deum omne ver⸗ bum⸗Cui ſtatim virgo fide exul⸗ tatione plenaum humili gratula lone reſpondit Eta acilla domini: fiat michi ſcj m verbum blum // Statim ergo adueniente ſpu ſant⸗ to in virginem / quod totus non a pit mundus totũ ſe intra viſcera V ginis ollocauit. Sed quanto exel lentioꝛ ibus bonis dininitus habun⸗ dauit tanto ſe humilioꝛem humani exultatiois magnifi aus exhibuit· NMam que affluentia eante grace omnib mulierib ſupe rioe ſuꝑ omẽe mulieres beneden— (agelo teſte dict meruerat? mox ſur rexit ad femine ĩferioeis obſequiũ Perans / aſcendit cũ feſtinatione in montana iudee videre ggratularz elyzabeth· vt qð de ipa audierat cre dula in ip̃a pnñe æ exp ta videret / et digna exultatione cogauderet · Bñ ipſa elyʒabeth ſpintu ſancto repleta qualis 7 quata eſſet que ad ſe vene uwt agnouit · æ quantum ſe indignã eig viſitatiõe iudicaret oſtendit Hñ hoc inquit michi / vt mater dñi mei veniat ad me? Erre enim vt facta eſt vox ſalutationis tue in aunbus meis exultauit in gaudio inſans in vtero meo. Et beata que tredidiſa⸗ t / quoniam perfiaẽtur in te que die ta ſunt tibi a do mino ·/ O igitur beatum ſidei meritum quo beata v⸗ go ſacta 7 mater dei Quid ergo mi⸗ rum ſi tunt ait maria Magniſicat a nima mea dominũ/ NMemo igitur verba iſta leuiter eſtimanda putet⸗ nã que de tam pfunda oneptlone pꝛolata ſunt /ſine ꝓfunda inueſtiga tione digne penetrari non pñt. ſicut in quit venerabilis hugo / aig in hoc cnntiw deuotam expoſitionẽ mag na ex parte ſequi / a bꝛeuiter wllige re ſtudui // O vtinam ergo / vtinã ontingat nobis eoeum archana qᷓ rentibus illo ſpiritu ducte incdere / quo repleta mania verbum patris o⸗ cipere / 1 patrem verbi meruit vbo are⸗ Ait ergo DA gm cat amma Ae exultauit ſpiritus me? in de o ſalutari meo / Dideamus ita q; verborum diſtinckionem⸗ pzimũ anima magniſiat dominum⸗/ dein de ſpiritus exultat in ſalutari· / Hane quia ſenptum eſt. Bniuerſe vie domini miſencoꝛdia 7 veritus⸗ perfecta laus eſt fidelis ſerui xpꝛiſ- tum iheſum dominum ſalutarem confiteri cum veritas in domino / et in ſaluatoꝛe miſerioz dia ommẽde tur“ Pꝛopterea « magnificate do⸗ minum/æ in ſalutari exultare debe mus/ quia quibus reuerenda eſt iulticia indicis dultis eſt miſeri⸗ coꝛ dia ſaluatozis ideo ait maria⸗ Magniſiat anima mea dommum Et exultauit ſpus meꝰ in deo ſalu⸗ tari meo Quaſi dieret O elzabeth / tu magnis me laudibus ecxtollis magniſims: ego vero nõ me pꝛop ter hoc magnific / ſed magis humi⸗ lio / 1 humiliando me / dĩim magni⸗ fim: à in eo velut ĩ ſalutari meo hu⸗ militer exulto: in domino maieſta⸗ tem/ ĩ ſalutari meo pietatem om nibus viribus nõ ſolum oꝛ pozie⸗ ſed anime et ſpiritus humiliter re ognoſcens Bbi eciam onſidera⸗ dum ꝙ um ipſa dominu nomia tet nichil addidit aim vero ſaluato tem divret / non ſimpliater ſaluato rem/ ſuum ſaluatoꝛẽ nominauit⸗ Omnipotens enim deuspoteſtate qua vniuerſe creature ſue domina⸗ tur omnium dominus eſt · ſed pie⸗ tate qua qauoſdam tantum non ö⸗ nes ſaluat ſaluatoꝛ omnium non ? Merito igitur beata virgo que ſe ſingulariter eleckam videt⸗ fidunali ter ipſum quem pzo ſalute mundi filum oneæperat / ſuum eriam cum letiaa a exultatione ſaluatoꝛem vo at, // CEtee ergo cantia mane de uotum exoedium / ſpirituali letiaa exultauone iocm dum · bi qup pe iocunda virginis exultatio/ exr )ultans laudie iubilatio multiplici⸗- ter deſcribitur· // Bꝛimo nam qʒ oſbenditur eſſe magna cum dititur⸗ Magnificat· // Deaundo declara⸗ tur eſſe deuota quia ſubditur· aima mea a ſpiritus meus- Quaſi dicat Mon ſolum extericeibus labye owoz pois / ſed omnibus interioeibus vi⸗ nbus wꝛdis deũ laudo⸗ au totũ qð in me eſt bonum attnbuo / Ter do in nuitur eſſe debita cum diatr/ dominũ. cui ſoli pꝛincipaliter debe⸗ tur laus honoe/ ſpecialiter de tan⸗ to tamqʒ ineffabili donoꝰ / Mtarto pꝛobatur eſſe iocinda · J bi Et exultauit ſpiritus meus· Qua⸗ ſi dicrret· Dee iocunditatis magni tudine non blectus / ſed in deum ele uatus ſpiritus meus exultauit/ id ẽ extra a ſupza ſe ſaltauit Ct ad elef⸗ tia per coontemplationem aſcendit⸗ / Ouinto notatur eſſe recta / id eſt non in treaturam ſed in creatoꝛẽ directa⸗ quia / in deo ſalutari meo ⸗ Et ditit in deo ratione treationis⸗ ſalutari /ratione tetreationis. meo / ratione inarnationis am mu⸗ ſa humanitatis aſſumpte fuit virgi nis ſilius· ſic vtiq; ſuus ꝙ non alte — adiuimus huauſq; exoꝛdium Iantiq audiamg deinepemu Jſam rtionem cantandi Sane tã ti iubili rationabilis mauſa fuit diui noeum benefiaozum magnitudo / que hic triplicter deſenbitur · Pꝛzi⸗- mo in beneſiciis mane oollatis ſin gulariter⸗· Deinde in beneſicijs toto mundo ollatis generaliter⸗/ Jbi⸗/ Et miſerioz dia eius a pꝛrogenie, a⸗ Poſtremo in beneficijs iudayw po⸗ pulo cllatis ſpecialiter/ bi- Suſcee⸗ pit iſrael· 276⸗ // Dicat ergo nobis maria exultationis ſue muſam uia in quit reſpexit humulitatẽ vnalle ſue] Ac ſi dieret ,- merito in Iplſa quippe vt ſuum gaudium ſoli⸗ du eẽ demoſtraret/ illud ne a vani tate exoꝛtum neqʒ ad vanitatem c nerſum oſtendit ſed dei ſe dona in deum diligere/ 1 pꝛo reſpecu gracte qua pꝛeuenta erat in ſuo ſalutari ſe exultare perhibuit deo inquit exru — tauit ſpiritus meꝰ? i deo ſalutari me⸗ 0.quia reſperit humilitatem ancille ſue · Lict enim in ea ſuerit opioſa virtutum magnitudo / ipſa tamen non immenito ſolam in ſe humilita⸗ tem dommum teſperxiſſe teſtatur: quia diuinitatis pzopitiationẽ quaã humana natura in pꝛimis parentt bus perdidit m maria per humili⸗ tatem recuperauit Cuius humilita tis virtutem mox determinans ſub iungit. ancille ſue · Qam quia ſe hu militer quod erat ancilla cognouit⸗ ldeo quod non eratſſublimiter ma ter eſſe memit · Cum enim reſpon diſſet angelo / ecee ancilla domini⸗ fiat michi ſem verbum tuum: o nſeſtim in hot hummlitatis ver bo⸗ oncpit dei verbum⸗ // O magnum humilitatis meritum Eua per ſuperbiam dei creaturam ſe eſſe minusꝙᷓ debuit onſiderans / deo quodammodo pariſicari voluit: maria vero creatoꝛi ſuo humiliter ſe ſubdens ancillam ſe nominauit Et idcire illa eiecta eſt / iſta electa eſt. Duperbam deſpexit / humilem re ſpexit/a quod ſuperba perdidit· hu⸗ milis reepit · / Hene ergo ait maria / reſpexit humilitatem ancil “ le ſue⸗ Ueſpexit inquit non teſpec uu indi gnationis a vindicte quo reſ picit iniuſtos · ſed teſpectu pietatis gratie quo reſpicit iiſtos/ de quo ſenbitur Ooauli domini ſuper uſtos 7 aures eius in pꝛeœes coꝛum⸗ Sic vtiq; mariam a eius humilitatem reſpexit quia benignus per miſeri nus ad eam ſpecialiter ſe onuertit⸗ väymmo in ea ſingulariter habitauit⸗ Vnde recte ſubditurx⸗ Etce enim ex hot beatam me dient omnes gene ationes⸗ Ac ſi dieret Omnees generationes que amiſſam beatitu dinem per fruckum vteri mei reuu perabunt, qua p fructum vetiti lig ni pꝛiuati ſunt? Omnes merito ex hot beatam me dient- Ded quo modo hoc ais o maria-cum plures ſint generationes infideles que te / et vteri tui pꝛolem non.beatam di ant / ſed tani inſeliem et infamẽ oꝛe polluto blaſphemant ? Dane ideo dickum eſt / omnes generatio nesr quia ex omnibus genemtioni bus iudeis 7 gentibus aliqui ad fidem onuerſi ſunt / qui te beatam virginem conſitentur / nec ſolum fi⸗— deles / ſed ecam inſideles ſarracr⸗ ni⸗ Nam in alchoeano perſidu ma⸗ chomet legimur / diremnt angeli ⸗ O maria deus annungat tbi ver bum er ipſo nomen eius iheſus fi lius marie- Et iterum alibi in eo dem libꝛo legitur Dixerunt ange li O maraa / deus vtiqz elegit te et purificauit te q elegit te claram ſuper mulietes ſeculoꝛum · Multa quoqʒ alia in laudem virginis/a ſu e pꝛolis in eodem ſenbuntur libꝛo⸗ Excre ergo i verſſime diccum eſt. beatam me dicent omnes gene ratones· Cuius muſa ſubditur⸗ g feat michi magna qui po ene eſt- ſancum nomen eius Magnum ſuit vt virgo ſine virlli ſe ſuit vt dei patns verbum / carne ſu a indutum in vtero geſtatet · Mag⸗ uum fuit vt dum ſe ancillam onſeſ⸗ ſa eſt ſui plaſmatoꝛis mater fieret/ Magnum deniqʒ ſuit vt tam mag nis inefabilibus ſatramentis oz virgmis aſſerenti angelo fidem da ret · Sed het omnia ſi magna ſũt · ipoſſibilia tamen non ſunt ei a quo fagça ſunt, quia potens eſt · Et ide o ſetit magna / quia potens eſt⸗ et ſingulariter magna / quia ſingulari— ter potens vſt. Et ſingulariter po tene⸗ quia ſinqulariter omnipotes ELt ideo abſolute potens dicitur⸗ q- omniga poteſt· / Dolum ergo conſeſſa eſt dei potentiam / ſed eam qualis aut quanta ſit diſcutere non Pſumphſit:quia hot ſciri non poteſt/ aim de ea venſſime ſciatur / ꝙ im menſa à omnipotene eſt - Ernbeſ⸗ cunt ergo nunt qui de ſuo ſenſu glo riantes dei opera ratione ſe putant diſcutere / H eius potentlam ſub mYe ſura wartari⸗ quia qui abſolute po tens eſt ſumme potens / at ideo omnipotens eſt Pꝛopterea bene inquit maria Quia ſect michi mag na qui potens eſt - ſancum no- men eius Quaſi dicat “ hec mag⸗ na / ymmo vero max ima / michi fac⸗ Q ſunt non per me aut ex me⸗ ſed michi a deo facta ſunt: in me ad omnium ſalute m ſue electionis pꝛi uilegio ad ſui nominis gloꝛiam ſin gulariter o dinata ideo ſanctum nomen eius. Sancum eſt in ſe / in nobis ſanctificatur nomen eiue / dum nos ſanctificmur in no mine eius /· Bnde in oatione dominica petimus /ſanctifietur nomen tuum Sed quid eſt nomen eins ?2 Hane nomen eius eſt fama eius / ogniti eius /fides eius „Hoc nomen in ſanctis ſanctum eſt / quia gloꝛifica tur a ſanctis benedicitur a per— uerſis blaſphematur· ergo qꝛ mag⸗ na fecit ſanctificatum eſt nomen eig quia dum verbum in mirne mirabi liter naſcitur / gloꝛia dei per verbũ in ho minibus declaratur · ideo fe et magna qui potens 6 a ſancum nomen eiius 7r H„ „ Oſ⸗,e autem maria ſue exul anttionis auſam oſtendit ex 7 beneficije ſibi cllatis ſingulariter / id eſt ſibi vni, ſuper omnes exellẽ? ter⸗ onſequenter declarat ex olla tig beneficijs toti mundo generalit NIt miſeroꝛ dia eine a p 20geni Et bene ait miſerioꝛdia eius, id ẽ beneficium inaarnationis eius / qdð ex miſeriꝛ dia dei fachum eſt⸗ vun de de petebat dauid voſtende nobis do mine miſericoꝛ diam tuam / quaſi di⸗ eret Oſtendiſti potentiam in müu⸗ di cratione ſapientiam / in mun⸗ di gubernatione⸗ iuſticiam in pec mtozum punitione ideo oſtende m enoꝛ dian tuami in filij tui ĩmr⸗ natione⸗ Ideo autem ſubdi⸗ tur. A pzos aliot hec miſerioꝛdia a pꝛogeme iudeoeum pꝛoeœſſent: cum het intar⸗ natio ex virgine iudea facta ſit · qqu ter quod in euangelo dicitur ⸗ ſalꝰ ex iudeis eſt: tamen hot ſalutis be neficium ad omnes pꝛogenies qua tu ad ſufficiẽcia / H q;tũ ad effimaa tatũ ad eosde qbo ſubdit / timẽ tib eum⸗ quod de timoꝛe ſancto à cari- tatiuo intelligitur / de quo ſcriptum eſt. Timoꝛ domini ſanctus perma net in ſeculum ſeculi · CEontra vero de timoꝛe malo dicitur perfecka a⸗ ritas ſozas mittit timoꝛem· /// Memo ergo greaus ſit aut barba⸗ tus / liber aut ſeruus / ſi timoꝛ em dei ſanctum habeat a graca excludi⸗ D tur · edi in omni gente 2 pꝛogenie qui timet deum 2 operadt iuſtiaa in zogenies⸗qui⸗ artreptus eſt illi „* Et ideo miſerio⸗ dia eius a pꝛogenie in pzogenies/ idd eſt in on nos pzogenies timenti bus eum NHant autem miſe rioꝛ diam mnapit latius explicare/ 2 ipſum redemptionis humane oedi nem declarate tiam ſuam in bꝛachio ſuo⸗ diſperſit ſuperbos mente ꝛz dis ſui Poten ecit in uit ote lam in bꝛachio ſuo fecit quia per humanitatem filij ſui dyabolum vi cit · Oꝛzachium enim eius / filius eſt eius de quo plaias ait Dꝛachium domim al reuelatum eſt? Fect er go potentiam ſecit infirmitatem. In hoc bꝛachio ſuo. id eſt ĩ filio ſuo Sed ipſa infirmitas / id eſt aſſũp ta humanitas potentia fuit quia per illam dyabolum ſubiugauit⸗ et hominem ab eius ſuperba poteſta te enpuit- Vnde bene ſuhditur Dil Plit ſupbos mete wꝛdis ſui Mente toꝛ dis ſui / id E Pfundo Alilio diuimt ſecreti ſui. quo Vbũ ſuũ Pp aſſüptã hu manitante i huüt mudũu miſi / diſpſit ſupbos Dupbos videlicz aeris pta trs / et dyabohee ſuperbie mẽbꝛa / ſiait indeos ſcribas et phariſeos / 3 aliolq i in ſuperba infidelitate ma nentes diſperſit eos dum per po tentiam verbi ſui⸗ eiuß ſapientiam eozum falladuas diſſipauit· De hiys ergo ſuperbis alijſq; ſimilibus on uenienter ſubingit epoſuit po tẽtes de ſede / 2 exaltauit humiles Pꝛimo quidem potẽtes de ſede de poſuit/ quia malignos demones a oꝛ dibue i hominũ/ in quibus tanq; in ſue pttis kede reſidebant abiect — — d—— — —.— — Pend- n⸗ N erſtt Nen⸗ per 1bi un it l ou ſin ⸗ et ☛ ☛ —,. ☚ = humiles ſuperexaltauit⸗ ipſos vi⸗ deliceet homines / quos pꝛius ſub de monis poteſtate pꝛopter ſunerbia abieerat humiliatos reparauit. De inde ipſius demonis membꝛza qui humilem xpziſti aduentum ſuper be contempſerunt / ſiue indei fuerüt ſiue alij in ſideles a graca ſualin qua ex ſuis meniis ſtare pꝛeſumebatjex cluſit. humiles non de ſua / ſed de xpzꝛiſti miſenoz dia onſidentes ex altauit .· / O pzofundum onſili um mentis oꝛ dis ſui. O archanu miſterum diuini ſecreti⸗ de quo ca apoſtolo exclamare wgimur⸗O al⸗ ltudo diuicarum ſapientie à ſcien tie dei / ꝙᷓ in ompꝛehenſibilia ſunt iudicia eius »a in ueſti gabiles vie e ius- Cuius eius? Eins videliet diuini verbi / quod de virgine caro fackum / ineffabili modo redemit genus humanum ⸗ a ſuperbis e⸗ ius aduerſar hjs potenti bꝛ achio ſuo eripuit tedemptum / erxptumq; ar humiliatum mirabiliter ſublimauit Nuius ergo pꝛoſundi wonſil i ſetre⸗ tana / huius ſecreti diumi oonſcia virgo beata pꝛophetauit dicens / diſcerſit ſuperbos „Et pꝛopter P phetie eertitudinem de ſuturo per modum pꝛeteriti loquens ſubdit⸗ Depoſuit potentes de ſede 2 exal- tauit humile· // Hec namqʒ pꝛophetia / in eo quod dickum eſt⸗ diſperſit ſuperbos / 2 depoſuit po tentes de ſede⸗ ad litteram ſpecia⸗ liter impleta eſt in diſperſione de iectione ſuperboꝛum iudeoꝛum⸗ aui poſt paſſonem xpꝛiſt per tp- tum vaſpaſianum fackam eſſe le⸗ Firnis! impleturq; cot die / in vi⸗ li ſeruitute / ſeruiliqʒ captiuitate qua eos per wber diſperſos pati vide mue- / Inſuper cos qui ſe ſu perbe ucabant potentes 7 diui⸗ tes in lege pzꝛophetis / depoſuit de ſede 1 eſt a legis aucteitate eius veritate reppulit/ ipſoſqʒ eX ſuo demerito execatos in erroeis pꝛoſunditate demerſos reliquit⸗ De gquibus Anoltolue Sg ac / Ded abiec us iudeis ſuperbie / 4 per ſuperbi⸗ am excœctis / exaltauit humies⸗ id eſt gentiles humiliter deuote alt wecitas xpziſti et apoſtolorum pꝛ edicatio nem ſuſcipientes jin ſidei veritate it, Bnde merto ſubiun⸗ Eſurientes impleuit bo 7 diuites dimiſit inanes [Qui⸗ a Bia:7 Dreekſd dei cim magno deſiderio roperunt / quod per eſu riem deſignatur ideo bonis a de— 0 replentur * Eocntia vero dinites / id eſt indeos bonis ſpiritualibues habundare preſumentes dimiſit in anes vacnos quidem a veritate⸗ ſed nſatve! nanita;, 2 excœcatos falſicate· // Poſſumus tamen hunt locum Genemiius exponere⸗ Nam qui pzius angelum de alo et hominem de paradiſo ſuperbien— tes eiect: vtiq;ʒ depoſuit potentes de ſede⸗ ſed poſtea exaltauit humi les - quin homines humiliatos p penitentiam / ad pꝛiſtinam gloeiã reuoauit. Hed et cotidie ſuperbos muoſch ſubtmhendo gracam ſuam) q ui⸗ deponit = humiliat. 2 poſtea eoſtẽ humiliatos per gracam pzꝛioꝛem reſtaurans exal tat de quibus verũ eſt quod ſequitur Elunentes imple uit bonio et dinites dimiſit inanes CEſurientes vocat qui ſe vero bono indigere ognoſcunt,/ 2 eo repleri al⸗ piunt. Diuites intelligi vult eos gqut ſuperbi ſunt⸗et ſe pꝛe alijs ĩ donis gracie habundare pꝛeſumut⸗Ergo ſicut humiles modun de ſe ſennen- do/ quibus exem plum dedit beatiſli⸗ ma vgo / maioeem graciam meren tur acipere ita ſuperbi 7 elau de ſe pꝛeſumendo / ea que ecam acrpe nunt amittunt⸗ „ Oſti mo cum exultaſſet ma (kfa de beneficijs non ſolum ei ſingulariter / ſed eceiam toti müdo ge neraliter ollatis / exultat de bonis populo ifrahelitim ſpecialiter exhibi tis Vnde ait Buſrepit iſrahel pu erum ſuum O ſpeciale! qz ſuſcepit populus ifrahel puerum iheſum / aim de illo populo / id eſt de virgine indea carnem puerilem ac epit diuinum verbum· ideo vocat eum pucrum ſuum- // O iſrahel hu militer reognoſce hot gratuitum beneficum net tanto dono exhibe as te ingratum ; Tunc enim tibi erit maximũ bonũ / ſi puerũ iſtu p fidẽ ſuſcipias cim humili actione gracia rum⸗ Dit ergo ſuſcipe o iſrahel pu⸗ erum iſtum alio quin non es vere iſ rahel / niſi fide tredas ĩ iheſum Duſ⸗ ripe itaq; puerum / id eſt humilem et innocentem xpziſtum: vt te ipſe mediais ſanet egru, vt te redimat captiuum vt iuſtifieet impium⸗ vt beatſiat iuſtum QMuia vero per ſpeaalem graciam fit iſ a ſuſceptio merito additur recꝛ datus miſeri wꝛ die ſue · Ad modum enim rewꝛ dantis ſe erhibuit · quando filium arnem miſit . Ideo ſubditur — iaut locutus eſt ad patres noſ roe abzaham et ſemmi eins in ſe cila-Rewz datus ergo miſerioꝛ die quã olim pꝛomiſerat ſed diu diſtule⸗ rat. tandem iam tunt exhibebat ea⸗ miſeriwzein pꝛomittendo / verax in exhibendo quia ſine debito pꝛomi ſit a ſine dolo exhibuit · SDic enim locutus erat patribus noſtris / id eſt patriarthis 7 pzꝛophetis, ſpeciali ter abꝛzaham et ſemini eius / aui pꝛe dixerat ; in ſemine tuo benedicentur omnes gentes terre⸗ Additur autẽ hit / in ſeanla⸗ quia benedicka xpꝛiſ 1Kε aro tempoꝛaliter nobis exhibita eternaliter remanebit vbo dei vni ta ſicqʒ verbum increatum in ſecula pmanebit incarnatu⸗Cũu quo nos regnare oonoedat qui viuit reg nat in ſeoula ſeculoꝛum Amen Exvplidt de aantio beate marie⸗ 4 —2 0 b nl⸗ s ſat re⸗ ee rias de vie abya⸗ Dicut enim in li ” Heguitur tractatus de tan ane tio zach „ H Icuri de cantic za ſcharie pꝛo miſterio rum intell gentia ſe eexmus: ab imco e uangeli lue⸗ ſumentes exoꝛdium⸗ ſacerdooquidam nomine zacha bꝛo paralipomenum legitur / dauid volens ampliare cultum domini / vi gitiquatuoe inſtituit ſaordotes / quo mm vnus tamen maioe erat / qui pꝛinœps ſacerdotum dicebatur⸗ de dit autem cuiqz ebdo madam vicis ſue⸗Nabuit quoq; abyas octauã ebdomadam / de aug genere zacha nas erat/qui cum in die pꝛopitiatio nis inenſum poneret pꝛedixit ei aã gelus naſciturum ſibi filium de vx oꝛe ſua cuius nomen elizabeth I pſe vero oonſiderans ſtenlitatem vro ris / et vtriuſqz ſenectutem non credi dit vnde in penam ſue intredulita tis obmutuit vſq; ad diem partus⸗ Coneœpit tamẽ eliz abeth ocaulta uit ſe menſibus quinqz Et hot foꝛ te / quia magis certificari voluit de tei euentu anteq́; pzꝛopalaret,- Vel quia liet ip̃a de oneptu gauderet⸗ et de rei veritate nullatenus dubita ret / tamen ali quantulum verecunda bauir ſe palam faœre eo ꝙ iam tra riem hyſtoꝛzie pᷣmit uit in diebus herodis vegis iu ſierat tempue vacndi amplexibus cauſa pzꝛolis generande / exemplo ſare que dixiſſe legitur Poſtq; conſe nui / et dominus meus vetulus eſt⸗ voluptati operam dabo? Quaſi di etet · Vot merito ſacere erubeſco · / In mẽſe autem ſexto videlicet a oncptu pꝛecurſozis: miſſus eſt ã gelus gabziel ad mariam ad annu aadum oneptum ſaluatozis Poſt ea vero exurgente maria abijt ad viſitandum ognatam ſuam elyza beth⸗ ibi manſit quaſi menſib? tri bus miniſtrans ei vt ommuniter di citur donet pareret⸗ TLegitur in li bzo iuſtozũ ꝙ btã vgo pꝛimo ioha nẽ a terra leuauerit⸗ liet theophu9 alij quidam aſſerant ꝙ maria im minente partu elyzabeth i domum in partu mulierie non ſolent adeſſe⸗ tum quia alie mulieres iam aduene rant ; que ad hot obſequium pote rant ſufficere? / Nato vero pꝛe rurſoꝛe die occaua cim ſcðm lege circucideretur puer vomnerunt eum nomine patris ſui zathariam Et ait mater) ohannes eſt nomen eig Idipſum ſcripſit àQ pater Cunc ap tum eſt os zacharie⸗ per conſeſſionẽ enim fdei / quam ſcripto ſecit. quia verbo ſacere non potuit meruit libe rari⸗ ſicaut pꝛopter verbum dubita tionis a inttedulitatis lingua eius demeruerat obmuteſcere / 2 ſilencij pena ligari Igit᷑ zatharias replet9 Piritu ſancto pꝛophetans anticũ fecit domino : Ml (Cantieum zatharie us iſrahel] Bbi exulta uit pzꝛimo in laudib do mini ſaluatoꝛie: deide in laudibus famuli pꝛeaurſoꝛis Ibi Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vo caberis Exultans ergo laudes do minus deus iſrael⸗-Et merito be nedictus / quia do minus »per ge neralem omnlum gubernationem Quia deus per ſingularem crea tionis potłſtatem⸗ quia inſuper de us iſ rahel per ſpecialem dei aultum a latrie deuotionem / beneficioꝛũ ſpiritualium ipi populo exhibitam largitatem⸗ Muuts autem laudis q exultationis cnuſam ſubdit· Qui a viſitauita ſect rdemptionem ple bis ſue⸗ Cuilus plebis ſue? Btigʒ plebis ſue iſrahel quia ipſe hit die tus eſt deus iſcahel quemadmo dum 2 ipſe alibi ait · Ego ſum de us abꝛzaham deus yſaac 7 deus ia ob, quaſi dicat- Ego meipſum il lis dedi: pꝛopterea ipſoꝛum de? appellari volui⸗ Tiet enim omni um ipſe ſit deus per dominationis pote ntlam/quozuũdam tamen / mo lectionis gracam Die ergo me rito dichus eſt deus iſrael quia vi ſiauit et ſect redemptlonem ple bie iſrael- Cuius iſrahel ? Mon v tiq; ſolius iſrahel ſem carnem lit ealiter dicto ſed ipſius iſrael ſpi Cenedickus do minusde ritaliter intellecke⸗ qula non ſoli9 plebis illius iundaye⸗ ſed tocus plebis catholice⸗ id eſt vniuerſalis eleſie / qui ex indeis et gentibus per fidem ad xpꝛiſtum onuerſis / vnum eius wꝛpus miſticum effici tur / 2 vernſſime iſrahel nominatur / Audiamus itaqz quot 7 quan en huit plebi ſue beneſicia ſpecialia gratis contulerit-⸗Pzimum quidem viſita uit / deinde redemptionem ſe cit Viſitauit ſicut medicis egrum⸗ redemit ſicut pius dominus ſeruũ aptuum Viſitauit nos in ſua na tiuitate/a humili vite ſue onuerſati one: redemit ſua moete benedit ta paſſione- Dec autem pꝛophe tabat zacharas que tunc erant futu ra= ſed pꝛopter pꝛophetie certitu dinem / de his loquitur quaſi iam eſſent pzꝛeterita“ quia in dei pꝛeſci entia eternakter ſuerunt o dinata⸗ Viſitauit inquit 7 fecit redem piio nem plebis ſue· // Quid plu ra? Audiamus et alia beneficia que ſequuntur e t erexit wꝛnu ſalutis nobis Quaſi dicat Mon ſolum nos voluit per graciam / a carlere mortis redimere, ſed eciam ad ſalu tatem vite gloꝛiam erig ere⸗ Erexit in quit nobis coꝛnu ſalutis⸗ id eſt noſtram erexit et direxit virtu tem ad onſequendam eternam ſa lutem - quod fackum eſt vtiqz in ſu a gloꝛioſa reſurrectione quando ad vitam reſurgens immoztalem pa tres in lymbo inferni detentos po tenter eduxit ;7 deinde in ſua mira hili aſcenſione / quando eos ad & mou ue Mtr in. ſe nd Ner Ar he dan es iſfi nnaan glan alia liem enſe um⸗ ſemi nana derſet xnede n p ade leſtia introduons felicter ſublima uit / Quia vero xpꝛziſtus hec omnia adimpleuitin arne aſſump ta de domo dauid ·. Ideo ſubditur⸗ In domo dauid puen ſui⸗ Et diu tur pueri ſui, quia ab ipſo pꝛopter humilitatem elcci · / Hant igitur pꝛopheciam ſuam zacha rias iut inquit locutus eſt per os ſancto inſpirati / iſta veraciter pꝛe dixerunt· Quid ergo mirum· aim ipſe qui veritas eſt / per os eoeum loquens ſideliter iſta pꝛomiſerit. ſi idem ipſe eadem fideliter adimple uit? / Hed quid ex tantis be nelicijs conſeaiti ſumus adiunxit · alutem ex inimice noſtrie⸗-7 a⸗ Mundus caro demonia diuerſa mouent pzꝛelia-Diuerſis ergo et aduerſis pꝛelijs hij inimici ertant oontra nos· 7deo vere de hijs dic tur Qui oderunt nos· Lioet eni ſepe nobis blandiendo nos dilige re videantur⸗ ſemper tamen nos ſe ducere / in eterne mortis interinim ducere nituntur⸗ Ab hijs inimicis hoꝛrendio/a magie omnino foꝛmi dandis quia familiares et pꝛodito tes inimti/ xpꝛiſtus nos lberauit/ ſanctoru: qui a ſeculo ſunt pꝛophe tarum eiue] Quia ſancti pzophete qut a ſeculi pzincipio fuerunt ſpintu manu omniũ qui oderunt nos O ingene donum/ ſeairam ſalu tem / ſalutarem ſecuritatem per xpziſtum conſequi ex inimitis noſ tris Quibus inimicis? Ex ulis v tiqz de quibus gemens canit ectleſ⸗ quia per ſue incarnationis miſte rnum / niſi per noſtre iniquitatis demeritum ſteterit, liberare me ruit· Ded quare hoe faere volu d fatiendam inquit miſe riw? diam cum patribus noſtris Quaſi dioret/ ꝙ xpziſius miſteri um incarnationis mpleuit: non pꝛꝛopter noſtram iuſticam / ſed pzopter ſuam miſeritoꝛ diã qua patribus implendam pꝛomiſit⸗ Quomodo autem ̈ inſal libiliter pꝛomiſerit onuenienter ſubiungit diens-Et memoeari teſlamenti ſui ſancti⸗ id eſt pacti fixmiſlimi / quod habuit aim pa tribus veteris teſtamenti · Pact ti in quam iurati de xpꝛiſto veon turo, de quo teſtamento ſanco 7 iureiurando / ad modum mos mocantis ſe habuit quando pat tum efficaciter adimpleuit ·// Hot autem pacum expꝛimene addidit- T uſiurandum quod iurauit ad abꝛzaham patrem noſ trum daturum ſe nob:s De hot iuramento in geneſi legitur Per memetipſum iuraui dicit domi nue- O miranda dei dig natio / quia iurauit dominus ſer uo ſuo- Cur ita? Certe vt do wat ſeruũ in omni fideli iuramẽ/ to fidelem eſſe domino ſuo⸗ nec ſolum domino / ſed ecam onſer uo ſuo, Jurauit inquit ad abza vtiqʒ multarum gentium · in au ius ſemiĩe id eſt in xpõ ꝓmiſſũ ẽz bñdicetur oẽs gentes · iõ ſe.t — daturum ſe nobis Quaſi dicat Ju mauit deus pater daturum ſe nob:s deum ſibi conſubſtantialem filium⸗ quod iuramentum in xpo veraater impletum elt. Ded quare iurauit deus xpꝛiſtum daturum ſe nobis ? Vt inquit ſine timoꝛe de manu mnmiozum noſtroeum liberat / ſer uiamus illi O grandis exultatio Taqueus contnitus eſt 2 nos libera ti ſumus A xpꝛiſto ontritus æ on fractus eſt laqueus moꝛtis at ideo liberati ſumus ab inimicis noſtne⸗ Ded quate lberati 2 Bt ſine timo tre ſeruiamus illi- Certe finis om nis diuini pzꝛeœpti / eſt amoe dei⸗ vt ſine ſeruili timoee ſeruiamus illi in vera canitate · Deruilis timoꝛ ſu it in obſeruantia legis moyſ : dei a „ moe eſt in obſeruantia legis xpꝛiſti· in qua perſecta cartas fozas mittit timoꝛem/a ſpiritualem ĩducit liber tatem · qua liber tate de manu inimi wꝛzum noſtrozum xpꝛ iſtus nos li berauit // Audiuimus zachariam exultantem in laudibus xpꝛiſti noſ tri ſaluatozis audia mus iam eum eexultantem in audibus iohãnis ſui pꝛecuxſoꝛie et in pꝛimis attenda mus ongruam huius oedinis ratio nem⸗ Damus enim quia iohanes interpꝛetatur in quo eſt gracia⸗/ net ignorare debemus quia graca dici tur / quaſi a deo gratis data. Meri to ergo pater hunc filium a deo ſi bi gratis datum eſſe recognoſcens pꝛius exultauit in domino a quo ẽ graria ᷓᷓ; de famulo in quo eſt gra cia, Vnde eciam in filo non tam vora quid ais? Cur nondum loquente puetum alloqueris ? Cur ad puerũ nondum intelligentem ſermonem naturam ꝙ;ᷓ graciam teommendaãs QMSÜAöt au puer pzophe ea altiſſimi erie] Quid ais? O zacharia dingie? Et tu puer inquis pzophe in altiſſimi vocabene An foꝛte di uina inſpiratione wognoſcis / ꝙ puer ſiilſte vt aliqui eſtimant pattem ad ſe loquentem intelligebat ſpintuali V tute · ſic de elyzabeth matte eig ſcri bitur“ vt audinit ſalutationem marie exultauit in fas in vtero ei⸗ quaſi ongaudẽe ad pꝛeſentiam ſal uatozis quod ſcðm auguſtinum duobus modis poteſt intelligi. Hel ꝙ iohannes nondum natus per ſpi ritum ſanckum ognoſceret xpꝛiſtũ pꝛeſente in vtero virginis. æ ſcðᷣm hoc in eo atreleratus ſuiſſet vſus ra tonie- Bel ꝙ infans nödu ognoſ cret pꝛeſentiam ſaluatozis-ſed ma ter eius motu diuine inſpirationis⸗ ilia tamen motio æ pueri exultatio ſaca eſt a deo ad declarationem ſanctitatis virginis 2 pꝛols in ea exiſtentis Vnde lieet auguſtinus neutrum hoꝛum modoeũ determĩa te aſſerat / dicit tamen ꝗ ſiue hot ſi ue alio modo ſacka ſuerit iſta exul tatio, omnino attribuenda eſt di uino mirarulo. Dit ergo poſſum⸗ ecam dupliciter intelligere patrem loquentem ad puerum- Bel tan q; iam virtute diuina intellecku et ratione vtente· Vel e ei loquebat no quaſi iam rone vtesintelligeret⸗ ſg 1 tebe lens nit In mia zl et hat ut⸗ ſed vt alios ratione vtẽtes/ de miſ terio inarnationis xpzꝛiſti- cuius puer iſte pꝛophetiaie pzecurſoz fu turus erat inſoꝛmatet · Ait itaqʒ Et tu puer pꝛopheta altiſſimi vocabe ris · Vbi menito quentur quo modo pater naſciturum puerum pzꝛophe am vomt· a tamen natus filius poſtea ſe prophetam eſſe negat⸗ Sed abſit vt patri filius cõtradicat Hec autem queſtio ciaus ſoluitur⸗ ſi reſponſio iohanmes ad querentiũ intentionem referatur, Johannes quippe negans ſe eſſe pꝛophetam / ſcðm pꝛopoſitum interrogantium verum reſpondit · Querebant enim ſi vnus eſſet de ant quis pꝛophetis. quaſi ex eis aliquis in iohanne reſuſ titatus fuiſſet / vt helyas vel helyze us vel alius huiuſmodi Et quia ſeðm veritatem nullus de eis erat ſe huuiſmodi pꝛophetam eſſe vera citer negauit . Dunt tamen qui di cant ideo iohannem ſe eſſe pꝛophe tam negaſſe / vt ſe non ſolum eſſe ꝓPham / ſed pluſq; qpham tacite eẽ innue vet ·/ Ded ipſe iohan nes vere pꝛopheta ſuent altiſſimi / ſequentla verba deſignant-Pꝛei bis enim ante facem dom ini para te vias ei? In quibꝰ verbis ſi ea dili genter notemus / alia inueniemus miſteria· Pꝛeibis in quit· Quaſi di cret. nuncius pꝛeaurſoꝛ eris ante faaem domini · Cuims dominiꝰ 31 liue vtiq; de quo pzemiſſum eſt⸗ vombers pzopheta aluſſimi/ Cu ius aluſſimi? Certe auus ſange et ind udue tnni tatis patris filij et ſpus ſci / quoeum quilbet altiſſimg eſt dominus· net tamen ties al ſſi mi / ſed vnus altiſſimus / Poſſumus ergo intelligere iohan nem eſſe pꝛophetam q nuncium to cius aluſſime trinitatis- quia a qua libet trinitatis perſona teſtimoniũ habuit ſanctitatts / Habuit a patte teſtimonium qui ꝑ malachi am pꝛophetam vont eum angelu ſuum⸗ id eſt nuncum ſuum Ece inquit ego mittam angelum meũ 7 pꝛ eparabit viam ante faciem me am⸗-Angelusenim nomen eſt of ficij noſtre nature·ideo iohannes di titux: quia angeloeum officum mul tiplicter exercuiſſe pꝛobatur·// NHabuit inſuper a filio teſtimoniũ⸗ qui in multis eum mirabiliter com mendauit 2 ibi ſpecialiter vbi a it. Inter natos mulierum non ſur rexit maioꝛ iohanne baptiſta⸗ Ab illo itaq; verbo pzonunciata ſunt iohannis pzꝛeconia / per quod ſun data elt an da / condita ſunt elemen ta / 1 mouentur ſydera / Ha buit deniqz a ſpiritu ſantto teſtimo nium quando ipſo inſpirante zatha rias ait- tu puer pꝛopheta altiſſi mi vocaberie id eſt dei altiſſimi⸗ lumme videlict ineffabilis trini tatis · / Poſſumus tamen hit nomen altiſſimi non inconuenien ter intelligere ſpecialiter perſonam dei filij· quia ſubditur⸗ pꝛeibis e nim ante fatiem domini id eſt ante flliũ qͥ ẽ facies a ſimiltudo dei pꝛis Per faaẽ eĩ ſcm gregoeiũ noticia deſignat᷑ . Illa vero q̃ in diuinis ad no ticiam P tinent filio appzopzian tar· vñ ſcm apoſtolt um rpae lapi entia dei r y ago dicitur Preibis ergo ante ſauem domini⸗ Ded ad quid pꝛe⸗ ibi⸗ Barare in quit vias e ine Ou las vias eig 2 Terte multe ſunt vie O3 im⸗ Dunt enim vie P ptozum / ſunt ? vie onſilioꝝ: a hee multipharie⸗ Eſt quippe via arta volu tarie pauptatis Eſt via artioꝛ wntinstdir 47 aſtitatis Eſt! via artiſi ma obedientie et ſume humilitatis Nas ergo vias dñni· quae xpe hn cipaliter docuit iohes xp̃i pzeuius non ſolum pꝛ edictionis ſed eca ex emplo ſanckiſime ouerſationis do mino pz eparanit⸗ Sed ad quid pa rauertt vias eins recte ſubditur⸗ Nd dãdam in quit ſcientiam ſalu tis plebi ei d eſt ad anniciand ũ ſalutem conferendam p xpᷣm: in re miſſiont pecatozum eozum. GSui a vero het remiſlio conſerenda eſt a xpꝛiſto/ non er inſtitia noſtra / ſed ex miſeriwꝛ dia ſua. Jdeo ſequꝛtur⸗ /C. er viſcera miſericoꝛdie dei noſ in quih viſitau t nos oꝛiens ex aleo Et bene ait per viſcera mie⸗ 1d eſt ꝑ interioeẽ 7 otcultam dei mi ſerwꝛ dia eternaliteri in arthano di uini coonſiij ſetreto poꝛedinataã: 1 xpaiſtum b tempaliter exhibita In quib) videlicet mie viſcenbz⸗vi ſitauit nos oꝛiẽe ex alto O mira 2 optõda viſitatio qꝛ xpus viſitauit nos eiens ex alto id eſt ex ſinu pa tris altiſſimoq; diuinitatis on li2/ tpaliter oꝛtg in mũdo / NHuio at diu optate viitatio. 6 effs ſequit lumiar hüs qui in cmnebeiaſe ſe dent ſid eſt pꝛibus in limbo tüt exiſ trtb quos 1pus tllui auit qñ poſt teſurrectioné pzo eoꝝ lieratioe ad iſerna deſcẽdit. Met ſolũ illis xpᷣs illluxit eca uls qui ſedent in vm bza mortis⸗ id eſt adhuc viuctibd in hot mũdo / quoeü vita quaſi i queda eſt moetis vmbza- quos tñ ipſe per oebẽ vniuerſu / ſua ſuoeũ qʒ diſcipu loꝝ illuiauit docrina Ded ad quid illuiau t? Ad dirigẽdos inet pedes nros in viam pacis Hoc eſt að ait pſalmiſta-Lucrna pedibg meis bůũ tuum⸗ qꝛ videlicet dockrina xpi/ qui eſt eternu dei Vbum / lucrna ẽ ad dirigẽdos pedes nros⸗1d eſt af ſectg nros in via pacs 3/ Dz quid F qð hie ſingulanter dicit in via pa ts. ſupza pluraliter dickuũ ſit pꝛe ibis parate vias eig ? Hane hot ide o aꝛ cum plures ſint vie domi/ oẽs tñ in vnũ tendüt via pacis Jlli vi delicet paris eterne⸗ id e finalis ob doemitionis in deum⸗ 1 inidim / hot ẽ i eum / cui ſoli vere dicitur · Tu ſp idem ipe es / cſummate quietis / quã optando anebat pſalmiſta In pace inidip̃m; doꝛmiã et requieſcã· Ad auam nos dirigat qui eſt bene ditis in ſecula.Amen⸗· Explicit de cantio zacharie meon ¶ Dequitur tractatus magiſtr Wetn de aillyaco de cantico iuſt y meonis . P⸗ Pꝛologus Cadit vltmo antici ſymeonis / cuig deuota meditatio pꝛimo hui operis auſa et otcaſio uuit. Mam aꝛ ſenex iſ- moetiqʒ pꝛopinquus hot anticũ edidit/ Ideo ſenex ego 2 pʒopĩqua moete m expectas ĩœrtus / in humns expoſitione cantici ſenectutie mee la⸗ boeem impendere ſtudui/ in tanti miſterij ontemplatione pauliſper quiſcere, 2 vtinam finaliter in pace in idip̃m ſeliciter obdoꝛ mire · Hot itaqʒ wunticeim paruum quidem eſt in verbis / ſed magnum in ſententi is- Vnde pꝛo ipſius alta profſun ditate facilius penetranda / nobis eſt bꝛeuis hyſtbeie narratio pꝛemit tenda- Ditut ergo refert lutas e uangeliſta; poſtq impleti ſunt di— es purgationis marie id eſt que dꝛaginta dies a xpꝛiſti natiuitate⸗ tulerunt puerum iheſum in iheruſa lem / vt ſiſterent eum domĩo · id eſt vt eum in templo offerendo domĩo pꝛeſe ntarent / O mira virginie humilitns/ que ſemper / puriſſima ſuit legem purificntionis ad quam non tenebatur obſeruare voluit· ſi cut eius filig legem circuaſionis⸗ et alia legalia ex humilitate ſerua re dignatus eſt. Vnde ⁊ dederunt hoſtias pzo eo par turtutum / aut duos pullos olumbarum Inſuper redimerunt eum quin q; cits argẽ? t. / Tunc vero erat in iheruſalẽ ſymeon ſenex · homo i iuſtus timo ratus / qui te po nſum acceperat a ſpi ritu ſancto non viſurum ſe moꝛtem / miſi videret pꝛius xpꝛiſium domini / id eſt xpꝛiſtum dominũ⸗ quem vo cat xpzꝛiſtum domini· quia eum ve te credit in dei. Ipſe ergo ſenex eodem ſpinitu ſancto repletus venit in templum / quia per ruelationem wg nouit ꝙ ipſe videret xpꝛiſium ſi rut erat ei pꝛomiſſum tunt aer pit puerum iheſum in vlnas ſuz· magnum woꝛdis gaudium · Di aut enim ſpes que differtur affligit animam. ſicſvt ſapiene ait ait deſideri um ſi ompleatur delecat anima⸗ Quid ergo mirum ſi gaudet ſenex diu deſideratum puerum oculis vi⸗ dens bꝛachijs tenens, qui tamẽ miſi a puero oallis ſue miſeriwꝛ die videretur niſi a puero in bꝛathijs ſue potentie teneretur/ regeretur et ſuſtentaretur⸗ mox diuino defectg auxilio meret 2m nichilum redige retur · Hot itaqʒ humi eel lter recognoſcens bene dirit deum⸗2 P20 tanto beneficio gracas agens Lirir cit o. D logues Znapit Cticũ ſymeonis Vrnt dimittis ſeruum tuum domine: ſcðm verbum tuum in paoœ Alloquitur ſern dñũm⸗ et e⸗ remp marie que humilꝛtatis magiſtra ſe anallam nominat⸗ ſy meon iuſtus a timoꝛatus ſe humi liter ſeruum vocat · Sed attendite qualis ſit iſte erug Sane tal ẽ ſer— uus iſte / qualis illa aalla⸗ quia nec iſte nec ilta timoee ſeruili/ H amoee filiali domino ſeruicbat ¶ Luius tei gracia multipuiæm timoee poſſum2ꝰ diſtinguere⸗ eruilem/mundanum / iniaalem / ſinalem (Heruilis timoe eſt ſcm hugonem pꝛo euitãda re- na abſtinere a malo / retenta volu⸗ tate mala (Mundanus vero timoꝛ eſt pꝛo euitanda pena abſtinere a bono / retenta voluntate bon alie timoe eſi pꝛo euitada pena/cũü peruerſo opere ecam pzꝛauas ogi- cationes reſecan Cilialis timoe eſt bono firmiter adherere / quia illud nolis amittere⸗ Ex hüjs quatube tt⸗ moꝛib duo mali ſunt⸗ id eſt ſeruik q mundanus: duo vero boni / id eſt inicialis 2 finalis · De malo timoꝛe poeta egregt ait. Oderũut pecare mall / ſoꝛ midine pene · De bono ve ro Oderunt peccare boni/ vtutis a⸗ more // Ideo autem timoe inicia lis dicitur / quia ſub eo per bonam volũ tatem 7 virtus inicium apit / vieaum finem: netdum tamen p fectio eſt/ quia ipfum bonum ſolum ꝓter ſeipſum non amatur⸗ Ded accedit caritas intrat per timoeẽz? iſtum. dum conuerterit oꝛ ad de um ſeqꝛut timoꝛ fihalis / qui ex ſut⸗ ete caritate naſcitur. vt ipſum ti mere / nichil aliud ſit deguſtatũ in aritate bonu iam nolle amitte re: ̊ velle eiqnter ſeipſum totaliter al nig ac⸗ inhewte-J deo dicit apoſtolue B er fecta caritas fozas mittit timoeem. expellendo videlicet timoꝛem ma lum/4 inducendo timozem bonum / NMon ergo in malo / ſed in bo no timoee ſymeon domino ſeruiẽs ſe ſeruũ domini nominabat dicko nunt dimittis ſeruum tuum domi ne Vbi notate verbum nunt dimit tis / et in aduerbio nunc / ſignate miſ tenum. Eſt enim nunc tempozis 2a eſt nunt eterni tatis· Eſt nunt te poꝛis / de quo diannt phüoſophi. naã habemus de tempoze niſi nunt⸗ Eſt nunt eternitatis. de quo dicunt th eologi / gy i ipſũ nunc eſt eternitas Opeat ergo dimittere nunt tempo ns vt valeat poſſidere nunct eterni tatis: Econtra vero multi pꝛopter tetentionem tempoꝛalium / perdut poſſeſionem eternoꝛum. QAuibus mento dititur . Ve vobis qui nunc ndetis⸗ in ipſo videliet modico nüc tempoeis: quia ploe abitis 2 flebitts in ſuturo nunt / eternitatis⸗Mon ſic autem non ſit ſanctus iſte ſyme on ; ſed p⸗ opter eterna cupiene tö poæalia dimittere ſuſpirãs ait Nũt dim ittis ſeruum tun domine Qua⸗ ſi dict · Nunt opto domine / vt di mittas me de hat vita traſire · nc cupio in mea ſenectute moei / vt in tua que nuq; ſeneſcit eternitate ad immoetalem vitam valeam perue nire · Nunt toto oꝛde 1 animo on⸗ cupiſco vt dimittas ſeruum tuum in pac⸗ Ded in qua paxe? Eſt eni pax multiplex que eciam a ſanctis poteſt rationabiliter wnpiſen⸗ E⸗ — UNq d le Nnn nmg⸗ omm ue uli⸗ iid⸗ on imit⸗ mi⸗ s⸗ nu⸗ hſi un⸗ dat np⸗ erni⸗ cer t us e n on me te/ tdi⸗ — pax tempozis“ eſt pax pectozie / id eſt tranquillitas mentis⸗ eſt inſu⸗ per pax eternitatis.Pzima eſt ad pzoximum/ ſeaunda ad ſeipſum· ter cia ad deum / que liet quandoqʒ in hat vita quoda mmodo inchoetur⸗ perſecte tamen ĩ vita futura eterna⸗ liter onſummatur / NHant ergo paœm eternitatis / pꝛe eters deſi deratam optabat iſte ſanct9 dicẽs⸗ dimitte me domine ſcm verbum tuum in pate⸗ Et bene ait ſcm ver⸗ bum tuum id eſt ſcm pꝛomiſſum tuum · quia teſponſum acreperat a ſpintu ſancto nõ viſurum ſe moete⸗ niſi pꝛius videtet xpꝛiſitum domini Et ideo ſui deſi derij auſam ſubdit uia viderunt ocul mei ſaluta ium Letoanter enim deſierabat deſcendere ad lymbum patrum: ex quo ſpiritualiter ognouerat wꝛpo raliter viderat ſaluatoꝛem natum⸗ Viderunt ingui nõ ſolu ſpuales q oz pales ocu li mei ſalutare tuum Et bene ait ſalutare tuuũ·/ quaſi deo patni loquene/xp̃m confiteretur dei filum/q ideo ſalutare ſuum · Nec tamen ſolum ſuũ/ ſß euam ſalutare noſtrum quia nobis ab eo datus eſt ad ſalutem omniũ electoꝛzum⸗ Ded aquale ſit quantum iſtud ſa lutare / ſubiungit dice · Wuod pa raſti · ante faauem omniũ populoꝝ] id eſt qadð eternaliter pzꝛeparatum tS⸗ poæaliter declaraſti añ facem / id E ad noticam om niũ populoꝝ/ quia incarnatiofie 2 redem puonis miſ⸗ terium per dottrina xpi/q p̃dimtio nem ſuoꝝ diſcipulon omnib) popu⸗ lis / non ſolũ inudeeũ eca gẽtili notů facum eſt / diente pꝛopheta⸗ in oẽm terram exiuit ſonus eoꝝ Ct ideo de hijs oĩbꝰ popuł loquẽs ſub dit ¶¶ umẽ ad teuelationem getiũ 7 gloꝛia plebie tue iſrael Q uaſi di⸗— cat xpᷣm nõ ſolũ fuiſſe lumẽ p̃ꝑatũ vni populo ̊ oĩb· q; ad teuelatio nem getium id eſt ilum ĩationẽ gẽ⸗ tlium⸗ d q populꝰ9 gẽtũ ſcðm qphe tam pꝛ uuis abulabat in tenebꝛis et eciam ſpecialiter ad gloꝛ ia plebis ſu⸗ e iſrael⸗quia iudeis ſpecialis graua fuit · eiſ qʒ ad fidẽ cõuerſis ſpecialis gloeia ꝙ xpũs ex eoꝛũ ple be huma nam carnẽ aſſuũpſit ·// H; in pꝛe miſſie ſymeonis Pbis mento onſi derandu eſt. hit in puero ihn tri plex laudatur bonũ cõtra tripiex in humano genere vituperabile malũ Dicitur enim iheſg ſalutare / dictur liumen / diutur gloꝛia· I pſe quippe ſalus eſt petcatoꝛũ/ipſe lumẽ iuſto tu m/ipſe gloꝛia beatoꝛum · Det ve ro tra criſti bona remedia ſunt cõtra tria humani generb mala heſgen ſalus eſt cõtra noſtram maliciam⸗ IJheſus lumen eſt cõtra noſtram ig noꝛantiam⸗ Jheſues gloe ia eſt cõtra noſtram miſeria. O igitur bone ihe . ſuo vtinam ſis nobis iheſꝗ / id ẽ ſal uatoꝛ ſalutare 7 ſalus noſtram ma⸗ lici ꝑ tuã potentia ſanane. Vtina ſie nob lumẽ/nram ignoꝛantiã / per tuam ſapientiam illuminans⸗ VBti nam ſie nobio gloꝛia / noſtram mi⸗ ſeriã per tuam miſerioꝛz dia ſaluas Magna quippe eſt miſeria noſtra / deoqʒ ad noſtram ſalutem opꝰ eſt W „ 7 magna ſuerit mia / qua ſanek mag na miſeria. nõ eris vtiqzʒ nob iheſꝰ/ qꝛ nõ eris nobis ſalus De te nagʒ ab angelo dictu eſt ⸗ Ymmo a deo ipſe enĩ ſaluũ faciet populũ ſuum a peccatis eon; Dicut ergo noõ elt ſñn iheſu ſalg / lc oĩno ſñ ſalute iheſus· 1/ Het igitur ad laudẽ puen ihe ſu videre michi videoꝛ ſenẽ [ymeo nem in p̃miſſis ſui cuntici vbis lon ge altig ꝙ expꝛimere potuerim deſig naſe Aabiuemzieagz ſens/puen laudate⸗andiamg eaam alquid ad huig ſenis laudẽ Laudat eni 2 mul ſis ac magnis p̃onijs omẽdatur ĩ euãgelio⸗ Laudatur in pꝛimis quia iuſt/ quo vniuerſa moꝝ honeſtas notatur/ qꝛ iuſticia cõis eſt virt·/ in diuinis ſcripturb enſetur oĩm v tutum nexio // Laudatur den qꝛ timoat in quo humilitasdeſig natur.qz humilis timoꝛ dei⸗nõ ſer uilis / H filialis vt dictũ eſt / vtutum oĩm auſtos eſſe treditur · SVctriptũ ẽ eni Qui timẽt deũ ſacẽt bona Qua te facient bona? Quia timoe dei euſ tos eſt ne fiant mala: ymmo vere / ſi ſimoꝛ dei verg eſt Pmotoꝛ ẽ vt fi ant bona // Laudatur inſup aꝛ ex pectas cõſolationem iſrael⸗Qüůo ex pectas? Vtiqʒ fide / ſpe atq; caritate Hane talẽ hoſpitẽ diligit dens / et tale oꝛdis hoſpiciũ eligit / vbi fide firmiter treditur/ vbi ſpe deſideran ter expectatur / vbi caritate ſeruẽter atq; pſeueranter amatur, Taudat ergo qz ſpũs ſcũs erat in eo · Nũo enim non eſſet ſpiritus ſanctus ĩ ta li hoſpicio · ymmo vero quomodo tale eſſet hoſpicium / niſi ſpiritus ſact tus eſſet n eo? O magnum et ammirandum dei cim hoc homine conſoꝛ cum Habuit quippe ſpiritum ſancum vt hoſpitem / et ſui oꝛdis habitatoꝛem⸗ quia ſpiritus ſanctus erat in eo Vabuit ecam vt doctoeẽ / quia reſponſum aereperat a ſpiritu ſando: Habuit deniq; vt duckoeẽ / q; venit in ſpiritu / id eſt durente ſpi ritu ſancto venit ĩ templumvt poſ ſet merito cum pſal miſta dicere· ſpi ritus tug bonus deducet me in terra rectam/ Ded in quam terra? Mon vtiqʒ ſolum in illam terram / in qua erat templũ tertene ihꝛlhm· ß in il lam eeleltẽ terram / in qua eſt ſpũa le templũ iheruſalem / que viſio pa cis dicitur“ de qua idem plalmiſta loquiair die& Portio mea in terra viustium · // Ex pꝛemiſſis igitur ſenex iſte ſymeõ ad ſuſcipiendũ pu erũ ihm / ouenienter diſpoſit ondi tur⸗a ideo quem tam diu / tantoz deſiderio ſuſcipe expectauit· tãdem cum magno oꝛdis iubilo gauden ter ſuſcepit · Vnde dicitur. Acrepit eum in vlnas ſuas id eſt inter bꝛa cthia ſua⸗ Senex debilis puerum ſoꝛtem / id eſt deum omnipotẽtem / et ſenis debilitatem onſoꝛtantem portauit. Vbi onſiderandum otaur rit ꝙ ſenex iſte pueri huius confoꝛ eatus auxilio/ quatũ ad moealẽ ſen ſũ attinetiip̃m triplicit᷑ poꝛtaſſe tre ditur/ videliot ĩ ᷣoꝛ dijs / in bꝛachi lo / in labjs · Portauit eni iheſũ in 1 4 4 =m S⸗ nl in da 8 w dl ſen emwzdijs ſuis/ipſum toto oꝛde di ugendo⸗ Poꝛtauit in bꝛachijs ſuis / ipi ꝑ bona oꝑationẽ ſemiendo Poꝛ tauit in labijs ſuis ip̃ius nomen et laudẽ anugado⸗ vnde nobis datur exemplũ / ꝙ non ſolum oee ß ſimul toede et oꝑe ip̃im ſuſcipere debem9 et poꝛtare / Quia ergo ſcũs iſte ſenex non ſolũ cꝛ paliter ſed ecam ſpualiter puerũ iheſum ſuſcepit ideo eũ laudare a benedirere meruit⸗ vñ poſt cantitũ laudis ſequitur in euan gelio / benedixit eis / videliet pur ro marie matri eius Liœt en: ipſi maicees eſſent ſymeone in ſanctita te: ille tamen maioe erat quatũ ad ſarerdotis officiũ / ad quẽ ſpeckabat benediere populu⸗/ ec ſolu eis bñ dixit ecia de eis Jnhetauit/ vñ ſu turam xpi paſſionẽ pꝛedixit · Ce inquit poſitus ẽ hit in ruinam g ĩ re ſurrectionẽ multoꝝ in iſrael & ide o dictum eſt. qꝛ ex paſſioe xpĩ/mul li iudei fuerũt ſcandalizati/ a veri tate pziuati / in erroꝛis ruina ecide runt⸗multi vero qui poſtea ad xpꝛiſ ti fidem/ a fidei veritate auerſi ſunt a xpᷣo illumĩati ab erroꝛe a ignoea tia reſurrexerũt Subdit aut de pue roloquens / erit in ſignũ au cõtra diet aꝛ videliet xpõ dei filio / qui ſignu erat federt inter hoiẽs deũ / 2 ver mediatoꝛ dei hoĩm⸗multi cõtradixerunt filij hominũ / non ſoluũ iudeoeũ / H alioeũ ecam populoꝛeũ: de quibo ꝑ pſalmiſtam diatur· Filij hominũ vß quo graui oꝛde 2 vt qd dihgitie vanitatem 2 queritis men daaum? / Iterũ vero de eadem xp̃i paſſione JPphetane ſymeon / ait ad mariam Et tuam ipſiqanimam pertranſibit gladi. id eſi paſſio ipi us pertraſibit ani mam per doloꝛ ẽ compaſſionie, nõ enim ſine mater no amoee potuit videre truafigi kili um/a ſi reſurrecturum ſperaret Vel ita poteſt exponi / animam ipſius / quue ? tua eſt quã ſcilicet quaſi tuã diligis pertranſibit gladius paſſio nis· / Cadem aut hoea ſuperue nit 2 ana pꝛophetſſa 2 loquebatur de illo omnibus qui expectabant te demptionem iſrael O igitur ſancta 2 deo grata ſoce tas/iheſus maria / ſymeon ãna· Cõͤueniunt deus et homo/mater a virgo / mana cim iheſu vero dei patris 7 virginisma trie flio Cõueniũt pariter aim eis pꝛopheta a ꝑzophetiſſa ĩ ſpirati ſpũ ſancto wnueniunt vtiqz ad pꝛeſen tandum deo patri / deum filium ſu um / in templo ſancto ſuo Sed v bi eras o ſance ioſephꝰ Vtqz huit ſocietati non deeras Aderas e nim marie ſponſe tue cui virgini tu virgo q;diu vixiſti et virginitatis teſtie a matris at filij fidelis aiſtos fuiſti O mira tot et tantozum ſant tozum conuentio vnanimiter pꝛeœ dentiũ ad pꝛeſentanduũ xpꝛiſtum in templũ O venerada pꝛoœſſio/quã in purificntione marie ab omni per ato omnino puriſſime / tot a tanti in vnum onuenientes ſantti faere meruerunt,- // Capzopter egleſi a in tanti miſteri venerationem in Feſto puniſintionis elebꝛem agit æſſionem/ qaꝛ mania 4 ioſeph·/ſyme r ij = ”M on anna in templo xpꝛiſtũ domi nũ pñitarũt bi Aſiderandũ nob eſt ꝙ tres pꝛo æſſiões / taq; pꝛecpu as ſancta feſtiuat ecia· quarum pꝛi ma fit in purificatiõe marie ⸗ ſecũda in celebꝛicate pꝛimi paſchetercia ĩ wmini aſcenſione · Pꝛima fit cũ lu cernis. ſecuda cũ floꝛibg palmis · tercia tũ crucibꝗ vexillis,/ qᷓ omĩa nullaten) creẽda ſunt ſpuͦali vata re miſterio. Bt aut het inueſti gare valeam?/ ſciendũ eſt ꝙ ſicut quida egregie ait omnis anime ronalis pꝛoſect conſtat ex trib⸗ In obtinen da videlitz wꝛdis mundicia / wꝛ dis uſticia: oꝛdis loticia Pꝛzimũ ꝑti net ad puritatẽ ſecadu ad ſcitatẽ? · terciũ ad felicitatẽ · J n pꝛimo aima mũdatur a vitio · in ecũdo ipſa dota tur merito / in terco ditatur Emio: Hoc eſt ergo q8 ſignificare volunt tres iſte pꝛoœſſiones pꝛinapales at qʒ pᷣcipue· // In pꝛima qu ẽ pꝛo æſſiõe que fit cim luœrnis ſignifien tur coꝛ dis illu miatio at totius vite mũdicia⸗ // In ſetũda que fit um floꝛib a palmis / no tatur oꝛ dis iuunſ ticia que in duob aliſtit· vt videlicʒ in floꝛib fiat innouatio ꝓfectuũ / in palmis pꝑſeuerantia meritoꝝ In flo nbus inſtatia Pficiendi / in palmis ſeantia ꝑpſeuerandi // In tercia ve ro que fit aim crucibꝰ vexilk deſig natur oꝛdis leticia⸗ Hed quo p̃t eſ ſe am truœ letica ? Certe in cruc ʒro affligitur / vt ſpui obediẽs moꝛ tiſetur. Vexillũ vero i victoeie ſig nũ extollit᷑ / a ſupꝛa ipſum eciã qui noetat rum leticia ĩ altä leuatur In true igitur carnie motifintio: in vexillo intelligitur mentis eleuatio ſeu mentis alrenatio⸗ Mentis eleua tio in eo ꝙ vexillum in alta extolli tur: mentis alienatio/ in eo ꝙ a poꝛ tatoꝛe ſupza poetate leuatur· Mag na ergo ſunt harũ peœſſionũ miſteri a nec ea hit explicunda ſuſcepimg⸗ ß de pꝛima ſolu poœſſione nobieſuf iat / ſi parũ aliquid diete valeamg / Cum ergo illam peſſionem/ coꝛ dis müdiciam ſigni ficare dixeri mus · clir eam in feſto purificatioĩs marie elebꝛam que lue aupiẽdo / ſiue Pturieto/ net oꝛ dis nec arnis im mudiciam agitationiß maculaã gtraxit/ac ideo ipſa omnino punſſi ma / net puriſicari debuit⸗ net in hac parte legis pꝛeœpto ſubiaauit? Hz queſtionis huiꝰ ſolutionem Piſnd inuenim·e ſt ad famã potig q; ad V gin e onſcientiam attendam· Ab omnibo naqʒ qui eam peperiſſe ſcie bant ? ſine vinli ſemie de ſpũ ſcõ cõ œpiſſe neſciebat/ pzeuarietrix legis diceretur · ſi purifiationis obſeruãti am pꝛeteritet / que Plem genuiſſet⸗ NHanc itaqʒ p̃uariationis notã a ſu a fama deterſit in eo qy legem illa aui nichil debebat impleuit · iuxta il lius exemplũ qui circũciſionis legẽ ſeruauit⸗qꝛ vt ipſe ait / nõ venerat le gem ſoluere / ß adimplere Juxta hoc ergo exẽplum multa expedit pter debitu / modo faere modo omittere⸗ vt falſe ſuſpitionie notõ poſſumus vel pᷣuenie vel pᷣmere ·/ Di igit tãto ſtudio purgada eſt fama a ſuſ pitione falſa / q;tomagis ab ĩfamia gaus lel f vo ne legt ren wis emis la ſ . vera⸗ ſi ſatagendum eſt ad emun dationem fame / multo aplig ad pur gauonem onſcienne . Omni er go tpe / ſed in ipſa maxime purgati onis ſeſtiuitate lucærnas poætare monemur. vt ip̃o lumine nõ ſolum maniſeſta / F ocaulta dedewꝛis dili genter querere iueſtigare / arguere q aæuſate⸗ dapnando flere / flẽdo punfiore valeamus / Nec ẽ ita q; pzima pzocœſſio / que fit pꝛo toꝛ dis mũdicia 2 cſcie purgatione/½ quam venitur ad ſecunda / que fit P wꝛ dis iuſtiga 2 ſanct itatis adeptio ne. at deniqʒ; ad tercã que fit P ꝛ 18 leticia 2 ſeliatatis cõſummatiõe hit in ſpe ꝑ graciam/⁊ in te deinde ꝑ gloꝛiam Quam ipſe pꝛeſtare dig netur / qui gracie? largitoꝛ eſt xp̃e/ regnas cũ patre ſpũ ſanco ꝑ om nin ia ſecul a eculoeũ Amien⸗ Ernliat tractatg ſuper tribg euã gelij canticis ompilatga reue diſſi mo in xpᷣo patre dño Petro epiſco po cameracenſi at ſcẽ romane eccie coardinali Tuig anima ꝑ dei miam reguiefcat i in Bam⸗Amen. — ¶ Intpit epylog de quadꝛuplici exr — Ne. 2.. 2 eraco ſpuali: editus a pꝛedico DBe- 4 3 4 tro de aillyaw 4 S ‚ Nima deuota aupi ens ad diuinam co⸗ templationem ſpi ritualiter exerceri⸗ tria debet arm hant „* . 4* . gR .⸗ 8 — — . * — Pꝛimo eig oetum effeciuum / a quo diriuatur Detudo ei) obiectum mo tiuum / ara g8 verſatur Tercio eig fructum tefectiuũ: ad quem oedina ⸗ ¶ Pꝛimo mentalis exerata tio ſi ſalutifera eſſe debet / ab ilo ef ſectiue oetum habet de quo diatur⸗ Omne datum optimum / et omne donum perfecum deſurſum eſt deſ— cendens a patte luminũ deo men⸗ to in eius exercitationis inicio ille in uocandus eſt a quo omne bonum oꝛiginaliter pꝛogreditur⸗ per quem omne bonum exẽplariter pductur⸗ ad quem omne bonum finaliter re ducitur 7 hec eſt ine ffabilis trini tas / pater filius 2 ſpiritus ſanctus⸗ / Quapzopter anima deuota diuine contemplationis amoee ſut cen ſa. flectere debet genua coꝛdis ꝛz ꝑis ante thꝛonum beatiſſime tri nitatis per oꝛatlonem humilem tri a ſapienter et perſeueranter poſtu⸗ lando Pꝛimo dei patris oonfoꝛtan⸗ tem potentiam ne laboꝛe depꝛeſſa decumbat Seaundo dei filij regula tem ſapiẽtia ne erroee ſe ducta de uiet⸗Tercio dei ſpintus ſancti onſo lantem tlementiam/ ne tedio deuic tio digne laudabiliter exequas ⸗ eijg fructus eſt felictas eterna · Mã o mis exertitatio que ad hüt fruckũ ſinahlter non oꝛdin atur: ſtenlis 2 in fructuoſa merito reputatur,/ cum in illo fructu ſolo ſufficiẽtſſima 2 ple niſſima habeatur mentis vefectio⸗ quando videkat deus ſiet volunta ii multitido pacis, rationi / plenitu w lucis. memorie / cõtinuatio eterni tatis // Hüs ergo pᷣ̃ſuppoſitis miſſa quamoe erxercici ad p̃dictum fſeliatatis fructum or dinata Pticula riter exequamur⸗ = lem inuocationem / 2 flebilem ĩplo⸗ rationẽ diuine potentie ſapientie at qʒ clemetie anima deuota onuerti debet ad hui pie et ſalutifere meta lis exertitationis obiecum quod ẽ quadꝛzuplex ſcðm ꝙ mens deuota lirc quatuoe ſpiritualiter exeretur Pꝛzꝛimo cira interioe a Hecundo cir qn exterioza- Tercio ciren inferioꝛa⸗ RMuarto cirta ſupioza⸗De quibg oꝛ dine Qand bꝛeuiter pꝛoſequemur Tertio ſi het metalis exertita ¶De pꝛimo exerccdio Rimu exertitiũ tuũ o anl ma deuota eſſe debet tirea iterioꝛa.hot ẽ tixca te q ea qᷓ in te ſunt Multi naqʒ valde multa ſciũt ß ſeipõs neſciũt: deũ qꝛentes p exterioea / deſerentes ſua ĩterioza⸗ Vz a te tua onſideratio ĩichoet/ ne fruſtra extẽdarb ad gliena te neglet la / ideo ab exterioeibg ad ite rioꝛa re deas Ab inſerioe ibus ad ſuperioza ſer ni⸗ li vga ſdor eee am Ap⸗ e in te tn ten ganl tliea 4ea ulta ntes a⸗ t⸗e egler cean⸗ rlon Iſesdas vt agnoſcere poſſis/ vnde ſis / qd ſis / vn venis / quo vadis vt ſic ꝑ ognitionẽ tui / aſcendas ad ognitionem dei / Redde ergo te ti bi/æ ſi non ſemꝑ · ſalte interdum⸗/ E plationis radiũ ad tue conditi onis on ſiderationẽ te onuer 1r. aa quã tna Peipue diligeter nſide ra⸗ Pꝛimo ꝙᷓ gene roſe àQ mirabili ter a ſummo artiſie ſoꝛ mata ſis ꝑ naturam, Demdo ꝙg vigoſe « miſe vabtliter a tua voluntate deſoꝛ ma⸗ ea ſis per culpam Terco qᷓ q; amoo- ſe 2 miſericoꝛditer a diuina voluta⸗ te reſoꝛ mata ſis per gracam⸗ Circa pz: mũ reognoſo anima me- aiꝙ; mira 7 ineſtimabilis eſt digni ae tua- quia facta es non ſolu vel⸗ tgium tiinitatis/ H ymago⸗ pꝑ me moeiã qua deum reolis: p intellige⸗ tiam qua deum onſpics p volũta tẽ qua deum concupiſcio⸗ Expꝑ giſo⸗ re igitur lauda anima mea dom 8 nu/2 in eo exulta 7 gande⸗ quia in ſignita ee dei ymagme⸗ dewꝛzata ſi ——— militudine⸗ Ptiæps mtioẽ apax be atitudinis eterne/ alijſq; plunbus p̃- rogatiuis naturalibus mirabiliter ador nata / ¶ Cire ſecadum cum verecudia? ruboee onſidera ꝙ p̃dit· am digni tatẽ tuam modiaim ad⸗ uertiſti · Dz heu iſelix miſera / dei aui ymaginẽ wformaſti ipſumq; ꝓp p̃dictis bnficjs ſuis nõ digne gloeid⸗ ficaſti / bñdixiſti/ adoꝛaſti. irreuer?⸗ ter ad deum vane 7 negligẽter ad teipſum · uſte 2 nequiter ad pꝛoxi⸗ mũ tẽpus vite tue non ſol um ſutili ter / däpnabiliter ſumpfiſti · Eru⸗ beſee igitur . Bichrei/de tanto ma ioe grauioe ẽ culpa tua/quato dig nioe 2 nobilioꝛ ẽ natura Tanto ma ios 7 off ſa / quanto maioe ẽ illig aui offenditur exellẽtia Tanto peioꝛ ẽ iiuria quanto maioea fuennt ülius ali iiuria irrogaſti bñficia //¶( Cir tercum diligẽter 2 reuerenter at tende qꝙ; mir dei potenta · ; alta ſapientia. ; Pfunda clementia / ſie per graciam gratuitam miſerioz?z diam reſoꝛ mata· Conſidera quali⸗ ter xpꝛiſtus per benefiaum redemp tioĩete a peccato oeiginali liberauit · quo eras bonis naturalibus 4 ſpiri⸗ tualibus ſpoliata / poteſtati pꝛĩapis tenebzarum ſubiugata“ a eleſti pa⸗ ma exulata: pſe vero moei voluit vt viueres⸗ ſeruire / vt regnares⸗ exu⸗ late / nt repatriareg· Expgiſcere igi tur vnde qualiter pao te deus illu ditur vt honceeris Innoens flagel latur vt aſole ris Juſtus cruafigitur vt liberens . Agng imaculatus octi dit vt epuleris. Daguis aqua de latere lanc ati emittitur vt poteris⸗ .1/ Contemplare adhut qualiter graci diuine miſerationis ſis nõ ſolum a peccato oeiginali / F eca ac tuali miſericoꝛ diter bberata·Aduer te quanto tempe diuina gratia te i petcatis tuis tole ranit · quata longa nimitate ad penitentia te vocando expectauit/ quot quatos ante tuã cõöuerſionem pzo peatis ſuis coon- dempnauit⸗ qualiter ſepe quado er rabasteduxit te. qñn ñ eecidiſti er xit te· q.ñ ſtetiſti / tenuit te⸗ qñ iuiſti duxit HW te· qñ ad eu veniſti ſuſopit te⸗ Pz0 taniis vero beneficijs nichil ſ, retribuere poſſis / niſi vere illum diligas / qui tam gratuite dilexit te Diligite ergo eum dulciter / pꝛuden— ter ſoꝛtiter- Dulciter vt amoꝛze illuis omnis amoe extraneus tibi vileſcat. Pꝛudenter vt amoꝛ tuu⸗ in eo ſolo ontinue inardeſcat · orti ter vt tua fragilitas omnia dura 2 aſpera 20 c0 gandenter ſuſtineat⸗ Caindum exercicium tuũ eſſe debet ad exterioꝛa vt cõ tepleris ea que extra et iux ea te ſunt/hot eſt mundum iſtum ſeE ſibilem· vt ipſum a omnia que ĩ eo ſunt deſpicigs⸗ a ex hot in amoꝛem dilecti tui amplius inardeſcas⸗(Et ara hot tria ſunt tibi pꝛecipua me dita tione teuoluenda Pꝛimo qᷓ;ᷓ in ſtabili⸗ ſit mundana opulentia PHe aindo qᷓ mutabilie ſit mundana ex llentia . Tercio q; anti ſit undana gloeta⸗ //(Ece mundi huius amatoꝛes / nundinas huine ſeaili perambulant pꝛopter tria- a lij diuitias/ alij honoꝛes / alij glam querentes Dz quid din de diucgen que cum laboee arquiruntur⸗ aim ti moee poſſidentur: cũ doloꝛe amittũ tur? Quid de honoe eſemm ; Hu quid in honoee ſine doloꝛe in pꝛela tione ſine tribulatione. in ſublimita te ſine laboee qs eſſe poterit? Ruid de gloꝛia? Nichil alind eſt niſi da vana aurium inflatio ·que ſepius de trackioĩs 7 iuidie ſemina pᷣbet . i thil itag; ſemlo⸗ el uſqz ſeauli fuga dus. quas cum tenere ciupimg amit timus · Nichil igitur vere bonum e niſi quod perpetuum eſt / Tuer go ſi recte ſapis deſine equi / que cõ ſequi miſerrimũ eſt/ que poſſeſſa o nerant amata in quinat amiſſa cra ciant. Tu itaqz relinque het omnia qnter eum qui eſt ſuper omnia Ce tera treatura tibi vileſcat: vt creatoꝛ in tuo toede duleſcat/ quia wꝛ mun dum non aim ſeculo immundo / ſed cum deo ? in deo eſt ioundum/· C rubeſce itaqʒ onſolari i in eno: que es de elo/ erubeſce i minim s delet cari⸗ que non potee niſi in in ſummis ſaciani — Ge tercio exercicio⸗ Ercium exercitium tue con tuum ſponſum timere anteq; incipi as ſuum ſetretum conte klanerie ſunt inferioꝛa ad que ogſideranda de bee pꝛindipaliter intendere/ Dꝛzi mo ad moetis leuitabilem neeeſſita tem. vt ingemiſcg / Hecund ad diu imi iudicij infallibilem veritate ⸗ vt ontremiſche · / Tercio ad pe enkatemet expaueſcas⸗ 7 onſidera ergo pꝛimo feruenter 1 frequenter teuolue/ꝙ moes non po teſt declinari. hoꝛa moetis nõ poteſt ertificari tempꝰ a deo pꝛefinitum noõ pᷣt ĩmutari: noſtrũ viuere nichil aliud eſt ̈ ad moetem tranſire⸗ O igitur vita pꝛeſene qᷓ; multos dech ſiderationis eſſe debet crca in ferio' a; vt pꝛius infra et ſub te ſalubꝛiter deſcẽdas diſcas rubiculum introire⸗ // (Tna vero narum inſernalium intolera bilem pe⸗ dene pieque dũ fugis nichil es⸗ dum v· deris vmbꝛa es dum exaltarns ſu mus es: quam cum doloee intrau mus cum laboee tranſimus cuim timoꝛe exituri ſumus. In qua trpli ci inommodo laboꝛamus· quia fa tiles ſumus ad ſeducẽdum⸗ debiles ad reſiſtendum/ fragiles ad operan dum / Ideo in huius vite tempoee inutiliter viuitur / niſi ad ompara dum meritum quo in etermtate vi uatur-· / (Lonſidera ſecundo cum timoeeæ tremoer diligenter ad uerte quid erit de te ĩ die nouiſſima⸗ qd ſiet de te iĩ extre mo iudicio/ qua do hint erunt pecrta accuſantia⸗ inde tertens iuſtiaa⸗/ ſubtus hoendu cahos inferni· ſupꝛa index iratus iuſti iudicij/ intus coonſcientia vꝛẽs. ſoꝛis mundus ardens· Heu heu ſi tunt vix iuſtus ſaluabitur- pecca toꝛ impius vbi parebit? Hiue er go dormias / ſiue vigiles ſemper in auribus tuis illa hoꝛtenda tuba reſo net· ſurgite venite moꝛtui ad iudica um Nune exadat a memoria tu agte maledicki in ignem eternum⸗· 2 venite benedicti patris mei perc pite regnum / quod vobis paratum eſt ab oꝛig ine mundi⸗ O due vos quarum nichil hoeribilius vna / ni chil altera iooundius· // ¶( Con ſiderm tertio et hoꝛreas repꝛoboꝛum toꝛ menta · q;ᷓ ſint varia / qᷓ; aſpe ra · ꝙᷓ intolerabilia pꝛudenter atten de⸗ ibi ignis ardene ibi frigus ri— gens· vermis immoetalis / fetoꝛ in tolerabilis/ ibi ardoꝛ flammarum · doloe vermium⸗fletus / a ſtudoꝛ dẽ ſis/q pzoſperis conſoletur⸗ tiumlatrime oculoꝛum vbi moe optabitur⸗ ſed nõ dabitur/ quia qui bus in hot ſeculo vita offertur a no lunt acipere⸗ in iĩferno querent moꝛ tem non poterunt inueme· deo ad diſtricki iuditis iuſticia pertinet / vt nunq; mnreat ſupplicio quoꝛum mens in hat vita nunqᷓ; catere volu it percato Ded ve ve tterum ve il lis quia cum terribilis ſit gehẽna / terribilioꝛ exit facies iudicis irata: omniũ terribiliſſima erit a fade bea tiſſime trinitatis elõgatio eterna O igit᷑ quate amirationis eſt / ecce ſpoõ ſus venit· Quante duledinis⸗ que pParate erant intrauerunt cum eo ad nuptins, Quante amaritudinis/2 tlauſa eſt ianua⸗ De quarto exerticio⸗ NBartum tue ſpeculationle exerciaum eſſe debet ad ſu⸗ penioea vt mens tua per p miſſa non ſolum turbetur et terrea⸗ tur aduerſis / ſed allicatur promiſ ed vt ad ſuperioea eleſtia g eterna oonſcẽ das purga intellecum a vanis et inutilibus fantaſijs a rationibus curioſis· ab occupaiionibus extrane is· Purga eciam affectum a nupa⸗ auulpe ſequela a culpe oceſione vel auſa· // Erige itaqʒ intellet⸗ tum · dilata affectum „ 4 dit deo tu⸗ o⸗ Fat me pᷣwꝛ do mine deguſtare p affectionem / quod intelligo per raitt onem at me ſentire per amoeẽ / ad ſentio per ognitionem⸗ Fac me ex ardeſcẽ amoꝛe ⁊ deſiderio ſupne v⸗ te ſcõꝝ. vbi actio nõ lahoꝛioſa⸗teqes 432 non deſidioſa. vbi vita ſine deſectio ne⸗ laus tua ſine eſſatione; Fac me nut in ſpe: a tandẽ in re deguſtare ilud gaudium qð net ocaul9 in hat vita pſecte vidit. nec auris audiuit· net in oꝛ hoĩs afſcendit // Gaude at igitur 2 exultet anima deuota. merædem laboꝛis ſui onſideret. qᷓ reuera tam multa eſt / ꝙ non p̃t nu meran tam magna non poteſt menſurari⸗/tam pꝛccioſa/ꝙ non po teſt eſtimari· tam opioſa ꝙ non po teſt terminari · Que liet quo damo do poſſit generaliter expzꝛimi vix tamen poteſt niſi balbutiẽdo parti cul ariter detlarari cum in eius on ſideratione mens pene deficat pꝛe admiratione Quid ergo de gaudio illo dicturus ſum qð erit intus 2 ex tra ſubtus 2 ſupꝛàrcirtu cra? Wi de igitur 7 deuota mente ptracta / qualiter illi beati ſpirits qui pꝛeſen tis vite miſeriam euaſerũt quauis in teriy ab eterni ſolis ſplendore nuỹ radiũ ſue coteplationis auertat; tñ qñqʒ ad exterioeaa ĩferioꝛa ſe ouer tut Et i hüs gaudẽt ex triplia u ſa Pzimo qꝛ tã impios 2 cmudeles hoſtes / videliet mudũ carnẽ dya bolũ ꝑ diuinã potentiã ſuperarunt Secũdo qꝛ oẽs deſect a pa / vel p diuinaã ſapientia vitauerunt/ vel du du gmiſſa wꝛtexerũt Tercio qe t la mẽtabiles aq iterminabiles cruciat p diuinam tlementiam euaſerunt⸗ / Ded pua ſunt hec a quaſi nul la in ꝓpatise ad illa gaudia qᷓ btẽ a Attẽde ergo locũ ſpecoſũ⸗ videlicz eleſte palaciũ quẽ tibi diuina ſapik tia edificauit/Alttende vicũ deliao ſũ viʒz eleſte deliciarũ oĩm Zuiuiũ / 2 bonoꝝ oĩm theſaurum · quẽ tibi eterna potentia cõgregauit Attende ollegiu famoſum / videlict cõgrega tionẽ ſanctoeũ angeloeũ/ oĩm ſpũ um beatoꝛ ũ⸗aum quo de diuina cle metia mens tua eternaliter exulta bit. / O gloꝛioſa cquitas dei⸗ vbi vita ñ moete· iuuent ſñ ſeneckute⸗ lux ſn tenebzie⸗ pax imꝑpturbabik. vbi angeli iubilantes: Vgines cho niʒantes apoſtoli pfallẽtes„ mart res tnpudiatro õfeſſoꝛeslaudates⸗ patriarche 7 gyhete iocidantes⸗ 6 nes ſancti panter deu venerantes⸗ Vbi tam pfecte cantas omniũ⸗ vt vnuſquiſq; tantum gaudeat de al terius bono quũtum gaudet de pꝛo pꝛio· // Audiſti gaudiũ ſuturu de hüjs que ſunt extra/ que ſunt iuxta te: audi nunt de hijs que ſunt intra te- Homo enĩ remunerabitur in ooꝛ poꝛe æ mente- ⁊ iſtoeũ eternaꝗ inſe parabili vnione· Hiaut vero wꝛp noſtrum ex quatuoe elementis om ponitur · ſic ibi quatuoe do bus ad oenatur; Terra tunt habebit eternã immoetalitatem Aqua omnimo dam ĩpaſſibilitatem · Aer maximaã agilitatem⸗ Ignis ſplẽdidiſſimam Haritatem⸗ Et ſicut ibi aĩmg perſec tiſſime obediet creatoꝛi / ſit wꝛ p ſuo obtemperabit motozi · IJbi habebit vigoeẽ ĩpaſſibilitatis/ ſplẽdoꝛẽ tla titu dinẽ agilitatis Ibi orulus vide bit dewed ſpecoſiſſimũ Guſtg ſotet s ad narna mnimo mima nam ſerft ſo bebt ric Ppnn vde ſirt ſapoeẽ dulaſſimũ Olfact odoꝛ abit odoeẽ ſuauiſ ſimũ Tac aplexabitur obiecku delcioſiſſimũ· Auditus im mu tabitur ꝑ ſonũ iocdiſſimũ . Jbi dü mens in exultationẽ wapitur: li⸗ gua in canticim laudis eleuatur O quantum gaudebit aĩm cu teſump ſenit tale we pꝰꝗ? nõ quale cũ ingenti doloꝛe ſuſtinuiſti⸗ a aum magno ecer tamine deuixiſti: vt merito dieres⸗ Quis me bberabit de woꝛpe moꝛtis huig ? Ded tale qð tibi erit in =tem plationis ſolaaum/ ſelicitatis aug mẽtũ 1 Dz aꝛ illud ſolũ verum gaudiũ qð no de creatura ß de cra⸗ toꝛe oncipitur/ci omnis g pata a⸗ lunde iocunditas meroe eſt⸗et om / nis ſuauitas doloꝛ ẽ· poſtremo om/ ne gð deleckat moleſtu eſt· ideo per pꝛemiſſa omĩa ad tuũ auctoꝛem di⸗ ligendu excitaris / ta; per gaudiũ acidentale, ſed finalter quietans fabile ſit / ex trib tamẽ pꝛinapaliter in beatis ſpiritb ctreditur pꝛouenire ‚‚/Pꝛimo gaudent deleckabiliter in ꝑpfecta ⁊ clariſſima / diuine tlarita⸗ tis oontemplatione Stdo gaudent dulciter ĩ melliflua 7 ſuauiſſima di uine boni tatis deguſtatione Tercio gaudent ſempiternaliter in traquil la et ſetretiſſima diuine maieſtatie cõpꝛehenſione· (Her autem tria tubus anime vinbus wꝛreſpondẽt Pꝛimo per pzꝛime ventatis etem plationem / vis rationalis illumina⸗ tur· Hecundo per ſumme bonita- tis dilectionem vis conapiſcibilis S gaudui eſſentiale · ð liot inef ſaciatur⸗Texrcio per eterne maieſta ter ſit plenu M tis cõpzehenſionem vis iraſcibilis quietak // Tüt ergo ĩiplebit de? bonis deſideriũ tuum / aim a ratioẽ oĩs exroæ / a volutate oĩisdoloe a me moria oĩstimoe reeſſerit: æ ſuteſſe rit illa qu ſperam miraſerenitas/ plena ſuauitae,a eterna ſecuritas⸗ O igitur ꝙᷓ; digne dictum ẽ de te d us meus . Melioe eſt dies vna in a trijs tuis ſuper milia- ymmo ſi nõ liceret in te delecar niſi ſola vni9 di ei hoꝛa aut bꝛeuiſſima hoꝛe mẽſura Ipter hotc ſolũ innumerabiles huig vite anni tranſitozij delicijs tempa⸗ libꝗ pleni/ eſſent penitus mento on tempuẽdi· Oꝛzo itaqʒ domine deus meus vt ognoſcam te / diligam te⸗ eternaliter gaudea de te/ ⁊ ſi hie non poſſim pꝑſecte / ſaltẽ treſcat ĩ ſpe gaudiũ meum vt in te de te ſinali et pz emiſſa qua tuoe mentis exercida ſicut diriuãtur a xpꝛiſti doctnina ſic figurantur ĩ cru e dom ima / vt in eis intelligatur eſ/ ſe trux quedam ſalutifera / quatuoꝛ ſi nibus terminata: in qua anima de uo ta cum xpꝛ iſto ſpõſo ſuo debet iu giter pendere meditado⸗ Cuius crau cis pꝛimũ bzachium tendit ad regi onem oꝛientalem · ſecunduũ ad occa⸗ detalem tercium ad aquilonarem quartum ad meridionalem⸗ in qui bus non oꝛ poealiter / ſed ſpirituali ter peregrinando debet aſa ſponſũ ſuum querere 1 ontemplando iueſ tigare⸗ vt diere poſſit aim ſponſa ⸗ Queſiui quẽ diligit aſa mea // Ti ot at ſcĩ doctoꝛes de hijs plua ſcrip ſerint · ex quon deĩs egregiꝰ doctoꝛ bonauentura quẽda dyalogũ vtilẽ JM S compilauit: het tamẽ pauca ex piu ”ÿ”MUͤ . S= ribg compendioſe ſub epylogo collee O”ÿ” ta ſunt ad eruditionem exercitati onem ſimpliaum A quibꝰ pꝛo qua lhcũq; laboee meo oꝛonũ ſuarũ poſ ʒèV tulo ſuffragia⸗ vt ſit tandem pRK her« exercicia ſp ualia ad illius perduca . mur gandia ſempiterna / qui eſt de . us benedictus ĩ ſecula ſeailoꝛ K1 amẽę ? Explicit epplogꝗ de quadzupli exercco ſpual: A domino P. de aillyao/ cmeracenſi epiſcopo⸗ ve — — (¶ECrackatg. P. de ailliac eßi ca meraanſis de duodecim honoeibus tioſeph. olligim in vnũ ꝗᷓ parſi de ſcõ ioſeph⸗ euagelic ſeriptura cõ memoꝛat iueniemꝰ pꝛzoſecto eum multie pꝛzꝛiuilegijs magniß laudum pꝛew nijs ommendatum; Pzꝛopter que ſanca mater ecleſia ſolem pne feſti uitatis gaudium de eo merito eele bꝛare credenda eſt . Igitur iam ag grediamur ſangi huius veneranda honoeum inſignia ea quibus poſ umus lau dibg pꝛoſequamur. Teſtatur hot euangeliſta matheg⸗ qui libꝛum generationisiheſu xpꝛiſ ti filij dauid ab abꝛz aham inchoas⸗ in auius ſemine omnlũ gentium be as patriarcharum pꝛophetaꝝ ac te gũ generationes vſqʒ ad ioſeph ꝓ ob autẽ genuit ioſeph virum marie de qua natꝗ eſt iheſus qui vomtur xpũs O vera virtuoſa non vana 2 vẽtoſa nobilitas Maſcitur ioſeph ex nobili ſemine/ non quocũgʒ· ß ex alto ſemine tegis / nõ aliuſcuũqʒ· ſed ex bñdicto ſemine dauid/ illig nobi liſſimi filij patria rtharum p̃cipui 2 imij ꝓphetarum ſanctiſſimi at be exi eſt· quod nõ ſolũ matris dei· 1) Bimus eig honoe eſt/ q; ex no biliſſima ſtirpe regia ppagat Tanndus ſancki huius honoe nmaſcitur ioſeph ex ſemine dauid/ ex quo naſcitur maria mater dei tegi na eloꝝ dna angelon Ex quo ecia mania naſcitur xpꝛ iſtus filius dei rex requm dñs dominantium. 3 deoqʒ xpus filius dauid dicitur: qui a filius marie que ex ſemine dauid naſcitur in quo xpᷣs mania a ioſeph vera glanguinitate iunguntur Bn de aim lums euangeliſta dixiſſet⸗ miſſus eſt angelus gabꝛiel ad virgi nem deſponſatam viro⸗ ai nomen erat ioſeph ſubiunxit. de domo da uid. qð non tantũ ad ioſeph. ſed ad manam ptinet quia iuxta legis eptum? ioſeph mariam vxoꝛem de domo ſua et familia duxerat/ J deo xpũ̃e verariter ex ſemine a aſangui nitate dauid natꝰ eſt. quia inwꝛz rup ziginem traxitt Erciuus honoe eſt ꝙ ſacratiſſi mn mater eius vera de ſtirpe dauid Vme virgini matri dei matri monialiter deſponſatur· Mam vt iam cõmemoeaum/ ioſeph virum marie · ⁊ mariam ſponſam ioſeph. ſancti euangeliſte ſuiſſe onfirmant Quod ideo dickum eſt non quia io ſeph virili moꝛe huit ſponſe carnali ter copulatus: ſed quia virtuoſo a moee ſibi ſacramentaliter iunctus fuerit: fuitqʒ inter eos vete ſattum matrimonium ⸗ liet non extiterit murnali wopula oonſummatum · O pz iuilegium ſingulare- SHolus io ſin ſeph in domo dauid. tantanz famili a⸗ nd tam ſanckum cõiugiũ dignus eligitur: ſolus deo appzobante ydo neus iudiatur Ded quo ſigno quo ve muagllo⸗de diuina ipſig electiõe onſtitert ?2 Vic tagendum eſſe ar bitramur: aim 2 hot ab euangelij tis taeatur · NMos autem non apo crifa⸗ ̊ ſola hic euangelia teſtimo nia pzoſequimur Vartus honoe eſt · ꝙ ſanctus ꝓYhic ſponſus virgimtatis titu dewzatur . Dane iam deſpõͤſata ſuerat maria ioſeph· quando euãge liſta teſte miſſus eſt angelg ad vir ginem. Cui cũ ille dieret · ecee cõc pies 2 panes filiumceſpondille le gitur⸗ Quomodo fiet iſtud quoniã virum non ognoſcoꝰ 7 eſt nun; wognoſcere ꝓpono. gitur et ſponſa erat 2 virgo⸗ Et onſentiente ſpõſa perpetue virginitatis pꝛopoſitum obſeruabat · Bude vera ſanckoꝝ pa tium tradit auchoeitas: non ſolum mariam ſed eciam ioſeph apud ſe diſpoſuiſſe virginitatem ſeruate / ni ſi deus aliter iuberet/ eoſqʒ ſic oonſẽ ſiſſe in oniugalem ſocie tatem / vt v terqʒ de altesd reuelante ſpiritu ſãtto intelligeret/ ꝙ virgini tatem ſeruate vellet niſi deus aliter inſp iraret Di cut ergo diuino onſilo in oniugalẽ? ſocetatem onſenſerant · ſic virgini tatem ſuam oedinationi diuine om miſerant. Et hot ſectetum voti vir ginalis pꝛopoſitum · ſibi mutuo V bis poſtea expzeſſerunt.et am bo in virgini tate diuine inſpirationi obe diendo permanſerunt O igitur ſãt ta ⁊ deo grata vginalis oniugum ſocietas O qᷓ; venerandus eſt ſant tus iſte ſponſus 2 virgo. qui ſpon ſam virginem a deo ſibi ommẽda tam intemeratũ ſeruauit. qua poſt ea eo vt treditur moetuo.filius ĩ cru æe moꝛiendo· virgo matrẽ virginẽ diſcipulo virgini omendauit. Qua in re xp̃ᷣs quantum ioſeph dilexernit patenter edoruit⸗ dum ad ſpecialem qiram auſtodiaqʒ matnis ſue⸗ ei diſ apulũ quem plunmũ diligebat/ in moetis ſue teſtamento conſtituene ſubꝛogauit · Bintus honoe eſt non ſolũ Dad virginis matris ſed eaam Mam pꝛout ſanctoꝛum patium tra ditione dormur⸗ vltra generales cauſas coniugij huius deſponſatio nis quedam muſe ſpecales fuiſſe dicuntur; videliet vt dyabolo par tus virgineus eelaretur⸗ vt ioſeph eſſet teſtie aſtitatis / deſendens e am ab infamia ſuſpitionis ne vt adultera iuxta legem moyſaica dap natetur· Poſtremo quantum ad hot pertinet qð loquimur: vt non ſolum mater· ſed eciam filius einſ dem matris et virginis huius ſpõ ſi ſolatio ſuſtentaretur a obſequio ſo ueretux· O miura tes· Joſeph ſuo ſuſtentat æ fouet auxilio · eum qui ſuſtentans et fouens omnia / vni uerſo pꝛeſidet mundo Quod vti qz facum eſt non ſolum dum puer iheſus miniſterio ioſeph ſiue ĩ egyp tum eundo ſiue inde redeundo tranffertur: ſed dum toto infantie ad füij eiusobſequia ſingulariter de putatur. NHec enim vna ratio eſt. quare deſponſatur maria ioſeph at puericie decurſu⸗ ab eo paterna liter educatur Bunde iheſus euange lio teſte putabatur filius ioſephſ Oo ideo ſolu qꝛ ſpoſus erat mane: ſed eciam quia ſibi omnia paterni amo nis ſigna 2 obſe qua videbatur pꝛe bere Quamobzem abſqz vlla teme ritate pia fide tredendum eſt ſanctũ ioſeph xpꝛiſtum puerum ſepenume ro ſuis tractaſſe manibus, geſtaſſe bꝛathijs/ nutricis more inter ſua ues amplexus dultia oſcula ſacris eius labijs impꝛeſſiſſe · Vnde ſi in nohanne bapuſta veneramur: xpꝛiſtum digito monſtrauit aut in ioꝛdane lauit. ſi in iohanne euange liſta ꝙ in ena ſupꝛa pectus dommi recubuit ; valde in ioſeph venerandu eſt. ꝙ xpꝛiſium wz poꝛaliter tam ſe pe tamq; familianter obſe quioſe trackautt⸗ W . Extus honoe eſt ei tanq; eleſti ecretano ſetretum icar „ onis xpꝛiſti miſtenum a deo ꝑ angelum teuelatur⸗ Hot enim pꝛi us miſſus gabzꝛiel angelus iam deſ põſate virgini nuncia uit Etre inquit oncipits 2 paries filium/a vocabis nomen eius iheſum · Mec ſolum hu mane ſed eciam diuine generatlois arthanum pateferit diene Vit e rit magnus et filius altiſſimi vota bitur · CModum quoqʒ quo ex ca de diuinitus fieret homo: ſubiunxit· Spiritus ſan ctus in quit ſupe rueni et in ena virtus altiſſimi obumbza bit tibi · Quod enim ex te naſcetur ſanctum / vorabitur filius dei⸗ Dz hot magnum multiplexqʒ ettetum diumuqz miſtenum ſponſo ſuo vir go ælauerat: 2 que angelo humili ter reſponderat / ece ancilla dni fiat mithi ſcðm verbum tuu⸗eaam om nia que cire hot ſpis ſanc faore diſpoſurrat⸗humiliter expecabat · Poſtea ergo ipſi ſponſo ab eodem vt tredi tur angelo / xpꝛiſti incarnati o reuelatur-Muod euangeliſta ma theus ito pzojequitur Ppi inquit ge neratio ſit trat · Cum eſſet deſpoſa ta mater iheſu maria ioſeph⸗ ante S. auenirent. inuenta eſt in vtero ha bens de ſpu ſanco⸗· autem ait. anteq; onueni t: lucas euageliſta maniſeſtig aperit / diee ꝙ po ſiq; diſ æſſiſſet ab ea angelg exurgens ma na abijt in montana cum ſeſtinatio ne in auitatem iuda⸗ et intrauit in domum zatharie Hot eſt eundo ad oppidum in quo ipſe zatharias dicitur habitaſſe, quarto miliario a iheruſalem per illam ciuitatem veriſimiliter tranſiſſe creditur Que ciuitas iuda dicitur⸗ non ratio ne tri b/ cu eſſet de tribu beniamyn⸗ ro ne regni⸗ cuius ipſa mput fuiſſe p hibetur⸗ In illa ergo domo maria ſalutauit elyzabeth matrem iohan nis: exultauit inſans in vtero e⸗ iue- Ipſa quoq; manam magno cum honoee ſuſtipiene- tam ma trem do mini ſii· beatam veragi ter pꝛophetauit: q tunt edidit ma ria nticim diene Magniſint a nima mea dominum⸗ Ct exultauit ſpintus meus: in deo ſaintnn meo ij⸗ Manſit autem maria cum illa quaſi mẽſibus trbg. O bñdicta et vere be ata ſocie tas. non vtiqʒ ocoſa⸗ ſed ob ſequioſa in dei laudibus et bonis o peribus d eupata Miniſtraſſe enim treditur maria ognate ſue: vſqz quo pareret Dnde 7 in libꝛo iuſton legi tur- eam pꝛimo de terra⸗ natum io hans ſubleuaſſe⸗ Poſtea vero euer ſa eſt maria in domũ ſuam in ciui ta te nazareth⸗Hot eſt ergo ꝙ mathe us pzꝛedictis omiſſis bꝛeuiter ait An teq; onuenitent. id eſt poſtq man a cum elizabeth manſerat. poſtq; in domum ſuam tedierat: anteq; ipſa 2 ioſeph qui iudeoꝛ um moee deſo õ ſati fuerant per aliquot dies ante o habitationem aſſiduam/ antee; ipſi onuentu matnimoniali pariter ha bitarent anteq; ſimul oniugalem ſocie tatem haberent: vel ſi plat ex ponete anteq;; cuenlrent / id eſt per carnalem copulam chabitarent no hot modo wonuenerint. ſed ſimili lo cutione qua de aliquo dici ſolet ante ꝓpenituerit moete pꝛeuentus eſt⸗ Vel intelligi poteſt anteq; oonueni rent: id eſt ante pꝛoximum tempus quo nupcaarum ſolempnia celeb'a rent· inuenta eſt a viro ſuo de ſpiri tu ſancto in vtero habens · Sed qui a hot de ſpiritu ſancto eſſe nundum ipſe nouerat · Ideo matheus ſub lunxit· Joſeph autem vir eius uuam eſſet inſtus et nollet eam tradute re: id eſt in oniugem acipete⸗ qua cate detegere, ſeu diffamare: vog luit ocailte dimittere eam⸗ Net au tem eo ogitante: exe angelus do mini in ſompnis apparuit ei diens Joſeph fili dauid noli timere acipe re maniam wniugem tuam · Quod enim in ea natum eſt · id eſt iam oncptum⸗ et in pꝛoximo naſcitu rum⸗ de ſpiritu ſancto eſt · Hoc eſt non humano ſed diuino opere⸗non vinli ſemine· ſed virtuoſo ſpiritus ſancti ſpiramine inceurnatum NMec ei angelus ſolum huius in arnatio nis · jed euam ſuture per eam hu mane ſalutis miſterium nunciauit. Pariet in quit filium: et vocabis no men eiue iheſum-Cauſam vero pulum ſuum a pecatis eoeum &8 cum ſolius dei pꝛopzium ſit in hot bꝛeui verbo magnum diuinitatis ſatramentum iheſum videliet non purum hominem ſed verum deum eſſe notauit — Eptimus ſancti huius honoꝛ eſt qadð ipſe iuſtus euangelico ceſtimonio ompzobatur/ Joſeph inquit vir eius cum eſſet iuſtus He nerandum ſane de viro marie teſti monium Nichil tale de ioachim · nithil tale de anna parenübus eius euangelium loquitur: liet et hij iuſti 2 ſancti fuerint / a quibus om nis iuſticie 2 ſanctitatis radix - oꝛi goqʒ; pzꝛocſſit: pia fide tredendum ſit · NMet parum eſtimes quod ait⸗ CTum elſſet iuſtus: hot eſt enim⸗ et interpꝛetationem nominis ſub — ☛ S=S= — 2 + inn ee ſe —ᷣ— — n 1de ein en u lan ſet t non tus ee o ihe ult. sſo bew vo 5 m bonozum moꝛum virtute⸗ ar om ni virtutum honeſtate ꝓbatus⸗ In ſcripturis enim iuſuicie nomine⸗ vir tuoſe vite ſanctitas generaliter atet pitur/ Nic camen ſpecialiter ex eo iuſtus dicitur“ quia anteq; an gelo reuelante mariam de ſpiritu ſant to onepiſſe ognoſceret: noluit ea tra ducere · id eſt in oniugem duere. vel vt greca littera habet noluit e am pzopalare⸗ ſed voluit occulte dimittere eaam · Qui locus expoſiti one indiget⸗Tum eſſet inquit inſ tus Ruare inſtus ? Quig fide iuſti ſicatus Quomodo ſide iuſtifictus? Diglit antiquus pater eius- pater quo ait apoſtolus· Credidit abꝛa ham deo: et teputatum eſt ei ad iuſ tiaam Joſeph ergo iuſtus fuit ⸗ qui a ſideliter tredidit · Sed quid credi dit? Non vtiqʒ vanas humanas ſuperſtiaones: ſed veras diuinas pꝛomiſſiones, que ſacte ſuerant pa tri ſuo dauid/ Ideo eciam angelue vocauit eum filiuũ dauid · vt ognoſ. eret qð pꝛomiſſũ fuerat domui pa tris ſiu dauid Quid pꝛomiſſum 2 Dane de domo ſua pꝛomiſſus lege meſſyas naſceretur· Quomo do naſceretur ? Mon de viril ſemi ne: ſed de ſemina virgine Cur hoc credidit? Quia deo credidit/ au cac patre ſuo dauid dieere potuit Adhe ſi teſtmonijs tuis domine Adhe ſit quippe diu inis teſtimonjs· ad heſit teſtibus pꝛopheticis, adheſit tredidit yſaye pꝛonhete⸗ ymo ve rius deo per pꝛophetam dicenti Ee virgo oncipiet a pariet filium: 2 vocabitur nomen eius emanuel · qd eſt interpꝛetatum nobiſcum deus: id eſt inter homines homo deus⸗ Tiedidit ergo ioſeph / xpꝛiſtum deum 2 hommem: de domo dauid 2 de virgine maſciturum Qua fide iuſtificntus vere luſius voratus eſt⸗ Cadem enim fide iuſtifiamur⸗tre dentes eſſe facum: q8 ille tredidit eſſe fiendum⸗ Sed quid eſt⸗ cum eſſet iuſtus et nollet eam pꝛopala re⸗ voluit occulte dimittere eam 2 HSane cum ipſe iuſtus per iuſticiam ſidei crediderit xpꝛiſtum naſciturũ de virgine · ꝙ eamen de hat virgi ne naſceretur non plene credidit net tamen penitus diſcredidit ſed inter vtrumqʒ dubius⸗ ne pecaret temeritate leuitatis: in hat ceertitu dine diu pꝛudenter dehberans cogt tauit⸗Quid ogitauit? Cogitauit mariam de domo dauid tam er iſſe. Cogitauit ſe de teadem domo eam virginem acrepiſſe: a ſe intat aam etiam inter ſuoe iuſtoes vtigʒ ſanctos eam/ſanctam et immaaua tam ſeruaſſe · Non ergo temerarie pꝛ?ſumebat togitare, eam eſſe ad ulterij culpabilem quam ſie ſerma uerat innotentem⸗ ſed hant rem admirans · quid hot eſſet / a vnde in vtero haberet aut qualiter ſup hoc deus diſponeret: dubius igno rabat. Ideoqʒ inter het quaſi medi am eligene viam tanq; iuſtus eam voluit dimittere: ne rei inognite ſentiendo wzam deo ſe rerum ſace ret: tanq; pius ea Noluit kzopelarꝛ, id eſt hot noluit palam ſed ocule⸗ faere: ne innoentem wꝛã homini bus pzoderet“ et ſi palam fieret vt adultera puniretur Quia ergo io ſeph hec iuſte et pie cogitabat: ideo apparitione angelica onſolatur, pzopoſitum ſuum mehoei conſilio tomutatur: quia omni ſuſpittone adulteri; omni q; dubie tate relica⸗ ipſe angelo ruelante mana de ſpin tu ſancto conœpiſſe ſtatim credidit⸗ eamqʒ in oniugem euangeliſta teſ te. ſine ain cttatione reepit Exurges inmquit ioſeph a ſompno ſetit ſicit . opit ei angelus domini: acepit roniugem ſuam id eſt eam que pꝛi us ſponſa ſuerat in vxorem duxit⸗ Hicut ergo in ioſeph ante reuelatio nem angeli ſuit pia iuſticia: et inſ ta pittas, ſic poſtea in eo non de ſu t humilis obedientia et obediens humilitas⸗O igitur ſancte iuſte ioſeph quomodo de re tcanta tam noua:tam inaudita/ tam rito firmi ter tredis : et vnico ſompno tam cer titudinaliter acquieſcis? NMon cred inquis ſompnio: ſed angelo Wet tantum angelo exterius dienti: ſed magis deo interius dorenti⸗ roꝛdi meo interna reuelatione huius rei certitudinem onfirmanti⸗Tu ergo exemplo tuo nos onfirma: tu oea tione tua nos adiuua onfirma in nobis tue ertitudinis firmitatem⸗ adiuua in nobis noſtte credulitatis infirmitatem⸗ “ AEcd nato hoc nomen iheſus/ a deo ſibi eternalter impoſitum et Ceauus honoꝛ eſt . q xpꝛiſ ab angelo tempoꝛaliter reuelatum· a ſancto ioſeph hominibus ſolemp niter publiatur⸗ Audiamus quid de xpꝛ iſto nato matheus lo quitux⸗ Poſtq; eni m dixerat ꝙ ioſeph atoe pit eam coniugem ſuam⸗, ſtatim ne vniunx eius per carnalem wpula trederetur ſubdidit Et non ognoſce bat eam donet peperit fuium ſuum pzꝛimogenitum Et voauit nomẽ eius iheſum Bbi a natluitatem ei? de virgine: et publictionem nomi nis eius in tircaciſione bꝛeuiter inſi nuat Per hoc eni qð ait et non og noſcebat eam doner peperit filium ſuum pꝛimogenitum⸗xpꝛiſtum de virgine natum ſuiſſe demonſtrat⸗ Wec dicitur donet peperit filium ſit um pꝛimogenitum: quaſi poſtea ea ioſeph tognouenit aut quaſi alium filium poſtea maria pepererit Ded pꝛimogenitus dicitureid ante quẽ nullus pzioe- ſed non poſt quem a lius poſterio Mam 2 ante 2 poſt talem at tantum partum⸗decuit vt fſoonſus virgo tum ſponſa virgine pmaneret Per hot vero qy de xpzꝛiſ to nato ſubiungitur. Et vocauit no men eius iheſum-Muiꝰ noĩs ĩpoſi lio ſeu p̃edentis la ĩpoſitionis pub licatio: nõ ſtatim poſt natiuitatẽ pu eri facka eſſe trev da ?· ß octauo die⸗ quo circunciſio fieri lege moyſaye madabat Hec autẽ qᷓ matheꝰ? me moat bzeuiter- aꝑti lucms exponit Aſcendit inquit et ioſeph a galilea de auitate nazareth⸗ in iudeam ti uitatem daud⸗ que vocatur beth leem eo ̈ eſſet de domo dauid · D L — — —— u i ena oſ kert ine iul 40 ⸗ uün⸗ ode⸗ ſape m poni lle⸗ me l vt pꝛoſiteretur oim mania vxoꝛe ſu a pꝛegnante⸗ id 6 vt iuxta edickum æſarg ſoluẽ do tnbutum / ſe ſubditum romano imperio ſateretur · Factum eſt autem oum eſſent ibi: impleti ſut dies vt pareret Et peperit filium ſu um pzimogenitum- 1d eſt vnigeni aum In lege enim pꝛimogenitum dicitur omne q8 pzimo apenit vul uam eciam ſi nichil aliud ſubſequa tur Eum ergo pannie inuoluit 2 retlinauit in pꝛeſepio⸗ quia non e rat ei locus in diuerſoꝛio⸗ Tume nim hauperee eſſent„ pꝛopter fre quentiam multitudinis que ibi on uenerat nec pꝛopꝛiam domũ habe bant: net in om muni loo habitnat lum niſt pꝛeſepiũ. vbi ſeſe tecipiẽtee diuerterunt⸗O mira xpꝛziſti à parẽ tum eins paupertas: tamen ve neranda huius panpertatis humii tne . que ab angelis veneratur a paſtoeibus agelo docente viſitatur „ a regibus ſtella duvente adozatur⸗ Sed hijs omiſſis veniamues ad id quod de impoſitione nominis lucas paoſequitur Poſtq inquit tonſum mati ſunt dies octo⸗ vt cixcucderet puer⸗ vomtum eſt nomen eins ihe ſus⸗ quod voatum eſt ab angelo peiuſcy i in vtero wonciperetur „Pzi us enim ante onœptionem ipſi ma ne⸗ deinde ante natiuitatem ipſi io ſephe ab angelo dickum eſt. vocabis nomen eins iheſum ⸗ Poſtea vero in arcuaſione hot nomen fuit a pa rent bus publie et ſolempniter de claratum. O ſalutnre nomen; O no men gandioſum „in quo magnum ſalutis gandium nunciatur· Quo rum gaudium? Dane marie 10 ſeph gaudium ſingulare⸗ qui hoc ab angelo memerunt audite, qui hoc pꝛimi mundo meruerunt pub liere· Ded tamen non ſolum eo rum ſnit hoc gaudium · non ſolum huius aut illius hominis. ſed toti us humani generis· net ſolum ho minum: ſed eaam angeloeum / di eente angelo ad paſtores· Ee e uangelizo vobis gandium mag num quod ent omni populo: qui a natus eſt nobis hodie ſaluato⸗ qui eſt xpziſtus dommus. Et qui a ſaluatoꝛ ideo iheſus quia ihe — - ſue⸗ ſaluatoꝛz interpꝛetatur. Mec ſolum de hoc gandio exultauit an gelus vnus⸗-ſed angeloeum multi tudo. laudantium deum dieenti um- Gloꝛia in exolſis deo⸗ Et in terra pax hominibus bone volun tatis· Gloꝛia in elis. pax in ter ris· Gloeia in elis deo patri qau gloæifitatur per flium pax in ter rie hominibus non omnibue ſed hominibus bone voluntatis⸗ quia talibus pax facta eſt aum de o patre per ſilium Hoc igitur gau dium magnum quod angelus e uangelizauit paſtoribus: ſanckus ioſeph publie et ſolempniter om nibus euangelizauit hominibus· VHonde non immerito eum pzotho euangeliſtam poſſumues nomina re⸗ quia inter homines pzimue no men euangeliſte mernit obtine re ⸗ „ O nus hono⸗ ei9 eſt a cy ipſo p5 ſſente multa et magna at “ ma noſtre fidei miſteria declarantu Pꝛeſens erat ioſeph quando xpziſ⸗ tus naſcebatur quando a paſtoeibg mira de to diebantur · Mam cum ipſi poſtq; angcloꝛum claritatem vi de rãt . poſtq; angeloꝛum voem au dierant⸗ veniſſent in bethleem ſicut luche reſert inuenerunt mariam et ioſeph infantem poſitum in pꝛe ſepio . ⁊æ mirati ſunt de hijs que die ta erant a paſtoeibus ad ipſos Tur non miratentur⸗ quando eio mirã da dei miragila narrabantur? Mi rabãtur⸗ a idto pzopter admiran/ æperunt philoſophani et diuinitus ontemplari⸗/ am maria conſerua bat omnia verba hec onferens i in oꝛde ſuo Et ſi hot de maria dia tur⸗ quia het omnia ontemplaba tur pꝛoſundius ioſeph tamen ea dem per coꝛdis wntemplationem fideliter conſeruaſſe creditur⸗ Pñeg eciam erat ioſeph quando xpꝛ iſtus arcicidebatur, quando innoene Ja guis eius ſundebatur· Tunc pꝛop ter nos xpꝛiſti paſſio aint pꝛopter xpꝛiſtum ioſeph ompaſſio inchoa batur⸗ Pꝛeſens erat quando xpꝛiſ tus a magis adoeabatur/ quando ei miſtin munera offerebantur. In quibus trium magoeum muneribg ſancke trinitatis fides pꝛefiguraba aur . Pꝛeſene erat quando xpꝛiſtus in templo pꝛeſentabatur- quando in eo cuncka que ſceðm legem moyſi ſien debuerant implebantur Nam ſiait lucas ait⸗ poſtq; impleti ſũt di es purgatlonis marie ſcðm legem moyſi: tulerunt eum parentes eius in iheruſalẽ. vt ſiſterẽt eũ dño id ẽ offetendo pꝛeſentarent Et dederut hoſtias pzo eo par turturum aut duos pullos wlumbarum Inſuper redimerunt eum quinqʒz cidis argẽe ti· O ingens humilitas xpziſti- 4 parentbus innoœne tedi mitur/ qui pꝛzo parentum omnium redemp tione mundo naſcitur Et qui legis tominus eſt conſuetudinis legis ſer uitutem ſubire non veretur⸗ tur⸗Refert enim lucas ꝙ eum indu crent puerum iheſum patentes eig vt facerent ſceðm tonſuetudinem ie gis pꝛo eo. erat ho mo in iheruſalẽ alui nomen ſymeo⸗ qui cum ſenex eſ ſet areperat tamen a ſpinitu ſancto non viſuru ſe moꝛtem niſi pzius vi deret xpꝛiſtum wmini⸗ Bñ eodem ſpiritu venit ĩ templum et acipiẽes puerum in vlnasdiuinitus ognoſ cens eũ uͦ eſſe xpꝛiſtum: caticũ edidit diens⸗ Nunt dimittis ſeruũ tuum domine ? ſeð m verbum tuũ in pacæ⸗ Et WPhetane de xpziſti paſſioe ait ad maria Et tua ip̃ig aiam ptranſi bit gladig. id ẽ paſſio ip̃ig Cadẽ ho ra ſuperuenit 2 anna ꝓphetiſſa: 2 lo que batur de illo omnibg qui expet tabat tedemptionẽ iſrael: Et erant pater eius 7 mater 10ſ. eph ſcilict pater! eius putatiuue 2 vera mater eig mara mirantes ſuper hijs que CEum⸗ honoe eſt hice ſana9 ARioſeph non ſolum veterui⸗ e aam nouozũ ꝓphetarũ oꝛaculis de hüs que de xpõ ſutura erant edoc⸗ diobanciv de llo: p ea tamen gue mirabantur·/ p ea miranda que die hantue⸗ rdean pl9 tinue wabatur MNdecimg honoe eſt. ſcũs iſ te nõ ſolum qphetica ſed eciã angelica allocutione ſepe familiar⸗ ter oonſolatur Mam quatuoꝛ viaby angelum verba conſolationis ei lo cutum ſuiſſe euangelio mathei reſe rente legimus⸗ Pꝛimo cum de im pꝛegnatione vteri virginalis dubig heſitaret: ad eius conſolatlonem an gelus ei in ſompnis appanut dics Moli timere acipere giugem tua⸗ Deinde cum ob perſecitionem hero dis angelus eũ onſolans iterũ in ſompnis apparens ait Durge 2 ac tipe puerum 2 mattem eius: et ſu ge in egiptum et eſto ibi vſqʒ dum dilam tibi · Futurũ eſt enim vt hero des querat puetum ad ꝑdẽ dum eũ mira res Ppus ſugit qui alioꝛ uũ refugiñ eſt. Sed ſugit non imo ris eſt ̊ ſigniſintionis: vt mẽbzis ſuis exemplum ſugiendi daret ſicut eos in euangelio docet Di vos pſe cuti ſuerint in vna cinitate: fugite in aliam Tercio cum ad monitionem angel ioſeph ſugiſſet in egiptum: 2 ibi ſeptẽniũ remanſiſſet · rurſum in ſompnis ei ab angelo dickum eſt Surge 7 accipe puerum matrem eius· vade in terram iſrael ; defüt ti enim ſunt qui querebant animã puen Poſtre mo cum deſunco hero de de egipto veniſſet in terra iſrael · audiens ꝙ archelaus vegnaret in in dea pꝛo herode patre ſuo timuit il lo ire · amonitus in ſompni⸗ ſeeſ. ſit in partes galplee Etr veniens ha bitauit in ciuitate que vocatur naza reth Ex quibus lquet: quãtus amo ris zelns. quantaq; ronine at B erga puerum iheſum Cuigei den dia ſit diuinitus ſpercialiter co miſſa eſt. vt de hijs que erga eum geren da erant non ad mariam ſed ad io ſeph deus per angelum totiens loc retur⸗ Ded quare angelus qui ma ni vigilando apparuit: 1i ioſeph ſemper in ſompnis apparaiſſe legi tur? Hane hoc guenienter fien po tuit et decuit: vt quia ioſeph circa pzꝛeg nationem virginis quada du bietate animi! velut ſompno quoda ſpũali oppzeſſus fuerat pziue: ideo non manlſeſta diurna⸗ ſᷓ oœulta nocturna vſſione ei iangelusappa reret Bbi cciam poteſtas angel ap parentis oſtenditur- qui quando⸗7 auom odo voluit. ſe vidẽdũ exhibuit Bodeam honoꝛ eſt að non ſolum dei mater non ſolum regina œloꝛum dña angeloeum. ßB euam dei ſilius rex et dñs omni um ⸗ cui omne genu fleckitur eleſti um terreſtriũ infernoꝝ: huit ſant to ioſeph humiliter obediendo ſubi citur: de qua ſubiectionis obedient a⸗ et obedientie huilitate lume eua geliſta ien ſcribit Puer inquit treſce bat ofoꝛ tabatur plen ſapiẽtia? gra dei erat e illo O res noua Ja erat in puero ſapientie plenitudo⸗ Cur ita? Quia gracia dei· ym mo deus qui taritas eſt et gracia per ſuperhabundantem et ſingularem R R plenitudinem erat aum illo Et ibat maquit parentes eius per omnes an nos in iheruſalem i in die ſolempni paſche „Et am factus eſſet iheſus annorum duodecm aſcendentibus illis theroſolimam dum inde redi rent-remanſit ibi puer iheſus et non ognouerint parentes eius Ex iſtimantesautem illum in omitatu eſſe: quia eos tanqꝙᷓ; eis humuliter obediens et ſubditus ſequi onſueue⸗ rat: venerunt iter diei . tequirebãt eum inter ognatos notws-Et nõ inuenientes regteſli ſünt i in iheruſa lem Vbi poſt triduum inuenerunt illum in medio doctoꝛum audientẽ illos et interrogantem-Quid mi rum ſi 1 puer iheſus vt dochoe ſapien tie, in medio doctozum ſedebat: qui iam ſapientia plenuserat? Dt pebant tamen omnes qui eum au diebant: ſuper pzudentia et reſpon e eiue⸗Et videntes admirati ſunt Et dixit mater eius ad illum Kili⸗ quid feciſti nobis ſic? Ece pater tu us ego dolentes querebamus te⸗ Bbi dei mater ſe ſubditam eſſe io ſeph/ humiliter inſinn auit: dum eũ honozando patrem xpziſti nomina uit⸗ eumg; nominando ſibi reueren ter pꝛetulit· Cexe inquit pater ttus 7 ego Culi reſpondens iheſus (non eea ſolum , ſed eciam ioſeph alloqui aur di) Meſciebatis quia in hiyjs que patris mei ſunt opoꝛtet me eſ ſe? Cuius patnis . * HMon vtiq; pa tris terreni: ſed eius cui dicitur Da ter noſter qui es in olis Cuig xpzij tuis filius erat: non per tempoꝛ alẽ tus eis Quid e creatio nem ſicit homines ſinguli · Mec ſolum per ſpintualem adopti onem: ſicut homints ſancti⸗ſed per eternalem generationem: qualiter nulli alij· ſed ſolus xpziſtue lingula riter diatur filius dei: de quo ait⸗ Meſcitis qꝛ in hijs ꝗᷓ patris mei ſüt opoꝛtet me eſſe⸗ Mon vtiqʒ; patris mei ioſeph qui non eſt pater meus verus ſed putatluus: ſed in hijs que ſunt dei patris qui eſt ſolus et ve rus pater meus⸗O altum miſteri um: et nandum tunc plene homi nibus explicatum-deo ſequitur⸗ Et ipſi non intellexerunt verbum: r locutus eſt ad illos Quod ver 2 Allud ſane ad iam pꝛemiſimg 5 quo vt tetigimus xpꝛiſtus diui ne ſue genertionis 4 eterne ema nationis: et per onſequens ſande trini tatis archanum verbo ſuo liot obſcuro voluit innuere Hot tamen verbum ſicut ala verba maria co tem plabatur pꝛoſfundius · deo ſub ditur⸗ qð ipſa onſeruabat omnia verba her onſerens in wꝛde ſuo Cõ ſere bat verba voalia que dicka erat de verbo eterno Tonferebat verba qWue audierat de ſuo et eterni patris filio De hot ergo tam excelſo⸗ et tã excelſi patris ſilio audiamus quid ſequitur⸗ Et deſcendit inquit aum il lis - venit nazareth· erat ſubdi hoc? Quibus erat ſubditus: deue dei filius? Vtiqʒ ioſeph 2 marie parentibus eius: et pꝛintipaliter ipſi ſancto ioſeph Cui ecam maria taq, vxoz humilis ſub debatur „Vere humiliter viro ſuo — — ——,f +— — — — W .ð s ſubdita 1 obediens fuit⸗ que oĩbus vxoꝛibꝗ ymmo virginibg exemplũ humilitatis p̃buit· que omẽs vtnuſ qʒ ſlat9 mulieres humilitate pꝛecſ ſit. que deo humilitate magis q; vꝓ gini ente aut alia virtute placlit ip ſa dicente a humiliter oĩbus pPfiten te. Quia reſpexit doming humilita te acille ſue⸗ ete eĩ ex hoc beatũ me dicẽt omẽs generatioes Non ſolũ ergo mana⸗ ß ecam iheſ 9 filig eins ſancto ioſeph humiliter ſubditur O mira 4 ſtuponda nouitas⸗ O noua et miranda humilitas Dubditur eruo dñs / humiliatur homini dez· äman⸗ a humiliatur ſeruo paruo humili magny domin) 2 deus oĩ potens· nõ tamen in ſoꝛ ma dei · ſed in foꝛma homis pꝛo ſeruis ſilis vt apoſtolg ait ſoꝛ mam ſeri accipiẽs Et merito lure nature xpꝛiſt ſcðm hommẽ ipſi ioſeph ſubditur/ a quo xp̃us homo paſcitur · a quo ſibi hu mane vite neceſſana miniſtrantur⸗ Hed vnde miniſtrantur? Pꝛzoſecto de laboꝛ e manun ioſeph · Credimꝰ? mariã a ioſeph nauperes fuiſſe: nõ eamẽ legim eos aliquando mendi aſſe⸗. 7 deo ontludimg ſuam xpi pauperem vitam zio laboee ma nuu ſuſtentaſſe vt illam patris ſui dauid Juheticam beatitudinẽ mere rent Labores manuũ tuaꝝ qꝛ man duchbis beatg es a bñ tibi ert O mi randuũ Pdigiuñ Ex laboee ioſeph illi vita miniſtratur⸗ qᷓ ñ laboꝛt miniſ trat oĩb vitã Ex laboee ioſeph ille paſcitit“ qᷓ ſua virtute eſurientes ve ficit · Ex laboee ioſeph ille terreno pane reficitur· qui in elo ſine eſurie ſp viues ait Ego ſum panis qui de elo deſcẽdit · Et ideo qꝛ de elo deſ ondit ideo in terra paſcitur⸗ a ſcõ ioſeph terreno labore ſuſtẽ tatur Dz quo laboꝛe? Hot ſane in euangelio expꝛzeſſe nõ legitur-/ ex hoc iĩnuit qꝛ matheꝰ recitat ꝙ eũ veniſſet ihe ſuein pꝛiam a wertet in ſyynagogies indei admirantes dieebant· Bñ hu it ſapistla vtutes? Moõne hit ẽ fa bꝛi ſili? Vel vt lums narrat,/ Mõ ne hic e fabera filig marie? Ex quo datur intelligi ioſeph fabꝛũ ſuiſſe/ fabꝛili opere laboꝛaſſe⸗ ac ideo iude os xpᷣm fabꝛũ ſiait et pꝛem ſuũ pu tatiuũ eſtimaſſe Vnde 2 gyter hoc ſcadaltzabatur in eo⸗ Jhus aüt dir it eis-J25 pheta ſñ honoꝛe⸗ niſi in patria ſua. Et nõ fecit ibi Vtutes multas Ieer intredulitatẽ eon· O puerſa iudeoꝝ intredulitas O mag na ĩtredulon etitas⸗ Quẽ Pbis et factis· quẽ virtutibꝰ miraciłxp̃m eſſe ognoſcũt ob genert notic et parentalis oeiginis pauptatem oon itãpnũt Et eũ voctes fabꝛũ a fabꝛi fuium⸗ ſuperbe deſpicunt · Mon ta men abſqʒ miſierio xpziſtue faber et fabꝛi filius dici voluit/a hot ab e uangeliſtis recitari-Mon vtiqz illi us ſabzi quem putabant illi. ſed dei fabꝛ iatoꝛis omniũ quiꝰ diuie pꝛo pagationis ſpiritualem oꝛiginem carnales iudei ignoꝛ abant? deo hu mane generatlonis carnalem pzo ſapiam ſolum cogitantes⸗ net tamẽ ſatis à vt dignum erat conſideran tes xpziſtũ ignobilem tenutubant⸗ Ae dDdDd xpꝛiſti ergo veneratto Non ſit autem nos / ſed in xpꝛiſto diuine 71 humane oeiginis nobilita tem oognoſcentes, 2 in eto parentes eius a eum in ſuis parentib)? vene nem 7 ſacratiſſime vgi 7 lanaiſſni ioſeph. qui e⸗ Alilius vt pꝛemiſimus fuit in hat moꝛ⸗ tali vita multiplici familiaritate familiari ſouetate giunctus a nunt in vita eterna eſt eis mirabili ioci ditate 2 iocunda ſeli itate onſocius MNos pꝛedicta laudum honoeuũ q; P wonia- eoeum adiuti menitis pꝛoſe auti ſumus/ ex hijs que de eo ſpar ſim in euangelijs ſcripta ſunt pno tatos duodecim honoeũ titulos wl legimusex quib ſanct9 iſte quaſi oꝛona ſtellarim duodecim ſeu toti tem pꝛetioſoꝛum lapidum honoꝛa lat oꝛonatus Vnde quia ſcriptum eſt / hoc honoee dignus eſt que rex voluerit honoꝛ are⸗Dignum arbitra⸗ mur eum ab hominib valde hono⸗ randum magna veneratlone ve nerandag; eelebꝛitate at elebꝛi feſ⸗ tiuitate wolendum/ quem tex regum tot honoꝛum inſignijs voluit extol⸗ lere Ded aur iſte ſanctus tantum meruit honoeari ? Hane quia mul tum voluit humiliari· Sic enim in eo impletũ eſt illud qð xpꝛiſt9 ait⸗ Qui ſe humiliat exaltabitur⸗ Et il⸗ lud quod mater eig mania ecinit De poſuit potentes de ſede: 2 exalta⸗ uit humiles NHot namqʒ beata il⸗ la virgo non ſolum de ſeipſa⸗ ed am de beato ſponſo ſuo ſpecialiter dixiſſe cre eda eſt. quẽ deus aum ea liet no eque ſingulanter / tñ valde ſublimiter exaltauit· Vnde ſecuũ il lud canticũ merito decantare potuit Mhagni fiat aima mea dñm Ct er ultauit ſpus meus in deo ſalutari meo⸗ Quia veſpexit humilitate aal le ſue· ̊ eciam ſerui ſui⸗ ece enim ex hot beatum me dieent omnesge nerationes · Quia freit michi domi nus magna · Quomodo magna? Quia inquit me miniſiæ magni fica uit a magnifie augmẽtauit Et ide o no mẽ ioſeph interp̃tatur augmẽ tum qꝛ ipſe paruus humilis de magna ⁊? ſublimi domo dauid; de ꝑ uo magnus de humili ſublimies fien meruit. Et ꝑ humilitate que ẽ& vtutum omniu fundam vtum aug mentũ grẽ a gloeie gſequi digno ſu it. O magna ſeẽ humilitatis men ta⸗O magnn diuie largitatis mu nera⸗O i vere diete potuit ſcũs io Dz quarte ſecit? Quta inq̃t potẽs ẽ 2 ſactu nomẽ eiꝰ. At ſi dieret 32õ ex me. ß ex ſe fecitj 2õ ex mea ß ex ſua ptãte Qõ ex mea ex ſua pieta te het mag nalia ſeat ec aluide fe rit-niſi qꝛ potuit a voluit Potuit ſũ ma ptãte·qꝛ inqt potẽs ?· Et ideo ſingulariter potẽs,qꝛ ſoly omnipo tens · Voluit ſũma pietate. qꝛ ſant tum nomẽ eiꝰ⸗Cuiues eius ? 3llius de quo dicitur Boatũ eſt nomẽ eig iheſus⸗Et qꝛ iheſus / ideo piue Do la eni et ſumma pietate fieni voluit nobis iheſus,/O igitur ſanckum no mẽ eius: quia inter plurima ſancta dei nomina. vere ſpegaliter ſanctũ eſt nomen iheſus Momen in ſe ſanc tum: in nobis ſanctificatum/ 70 men de quo diete poſſumg ſanctifice tur nomen tuũ Momen de quo ipe met ait Quicquid petieritis patrem in nomine meo fiet vobis Quia er go in te ꝑ te o potentiſſime ⸗ piſ ſime iheſu⸗ ſecit dĩñs magna ſancko ſuo ioſeph/ ideo te magnificare de ct: 7 ad laudem tui nominis hunt tractatum in huiug ozationis Yba finire· (Oꝛzato. Omine iheſu xp̃e eternaliter deus de deo⸗ et ineffabili hu mili tate tempoealiter homo factue de virgine qui ſanctu ioſeph beate mane matri tue virginem virgini deſponſari · humilem humili ſocia ri voluiſti: et eũ de paruo magnũ⸗ de humili exelſum multis Vtutib et magnio honoeibus augmentatu mirabiliter ſublimaſtida nobis que ſumus eius exemplo meritis a pꝛt abus cum wꝛdis oꝛpoꝛis mundi cia vera humilitatis Vtutem. nobiſ qʒ in humilitate fundatis da ſidei ſpei ⁊ caritatis/ om niũqʒ virtutum augmentü⸗vt per virtuoſa merita⸗ gloꝛ io ſa ſeum pꝛemia gſequi vale amns. Qui aum patre a ſpu ſcõ vi uis regnas deg Der omnia ſeaua ſeaulloꝛum Amen ¶ CExplicit tractat petri ep̃i Came raenſis⸗ de duodecim honoꝛibus ſanci ioſeph. R sõä õäs . WZ ” W WR * 25 5 . £ „ 6 * 4 . . . . „ . . * , . . P — S . . er V — 4 — — . . . * . S . . — . R — * . M 4. 1 = . . . * õ . — * , . 1 èMc W ò”M èòèB 8l = c “ èòM . 2 . 4 2 1 . „ . . 3 2 . . . 17 3 * 4. 7 - . . 4 „* * . 1 2* 7 ) . . . . 4 . . . . *4 4 . 7 . . . 8 . 5 ð 3 DU R„. —„ W☛ . „ . . ð . ⸗ „ — – ¶ Eractatg de anima⸗ Jnupit pzꝛolog9 Eterũ tradit auctoꝛitas,diuinũ eſſe illud apollinie oeaculũ 1oſte te ipm· mimis ergo erxmt qᷓ ſep̃m ignoeds alia noſce deſiderat· on pt aut hõ noſce eipᷣm: ſi ignoeet id qð in eo ẽ diuiniſſimũ · hot ẽ ani mã ſuã:vem in eo deo ſimillimã- Quapꝛopter de aĩa 2 hijs qᷓ ſunt in ea trac tatum hut bꝛeuẽ.; nõ ad ꝓPuectoeũ em ditionẽ · H ad meiipſig inſtructionẽ / ex ꝓbabilioꝛibꝰ ſapiẽtum ſentẽtiis cũ dei auxilio ompilabo: a cõ munioeibg ad ſpecialioꝛa hot oꝛdine peœſſurue ¶Expliat ꝓlogꝰ· Sequũtur capla eiuſ dẽ tractat de aĩa cõpilatg a teue rendiſſimo dño dño Petro de aillyac ſacre theologie doctoꝛe· quõ dam cãclla rio pariſiñ poſtea Aniceñ/ep̃o/a Camerooñ · deide ſcẽ romane eccie. tit· ſci griſogoni pꝛelbitero Cardinali M.VDWV G Rimũ caplm erit de aie diffinitiõe eig diuiſiõe ĩ vegeta tiua ſcſitiuã et . itellciuã / Hecũdũu de aia vegetata e potetijs / Tercüũ de aĩa ſe ſitiua quãtũ ad eiꝰ poſtias defoꝛis app̃‚hẽ̃ſiues / Quartũ de ea tũ ad e potetias ab ĩt app̃ᷣhẽſiugs / Quitu de ea q;tũ ad eiꝰ potẽtias motiuas / Derxtũ de aia ĩtelldua quãtũ ad eiꝰ potentiã agnoſcitiua / Septimũ de ea qᷓtũ ad ei potẽtiã volitiuũ / OQctauũ de hijs qᷓ ſũt in aĩn⸗ Pmo de ſpeẽb 7 rerũ ſẽſibilin in medio / Nonũ de ſpẽbd rerũ ſẽſibiliũ in eſu vł oegano / Decimũ de ſp ẽbů ĩ intellcũ huãno / Vndecide actibg aie⸗ pode ackibg og noſcẽdi aie ſẽſitiune / Duodecimũ de actib ognoſcẽ di aĩe ſtellciue / Triũ decimü de actibg appetẽdi potẽtie volitiue / Quartũ decimũ de paſſiõibus aĩe⸗hoc ẽ de actib appetẽdi potetie ſeſitue / Quĩtũdecimũ de hiuba aĩe tã potẽ tie ſenſitiue q; intellciue at ecia volitiue⸗ Diuiſio anime/ quo ad ſua accidentia Denſibilis⸗ Dpes“ Intellig bik DVöſationes Cognities Asivd aie A . Intellciones tcceideaie Ackh Volitiões Amoe Odiũ Affrĩoss . Ppetit geupiſ. deſideiũ. fuga 9 tter. a/ lots .Y delcãꝰ⸗ doloꝛ . Appetitg iraſci · ſpes. de ſppaꝰ Gäſual Pꝛaich aaudatia timoe Deſuales z actici Dity Intellcuales Affecõnalts Speculaſi . A i — 2 7 vriſiua uditia⸗ olfacia S vmagiatia eſtiatiua meðoꝛatia 4 . 1 . 9 Intellis ag?e Intelleus poſſibil⸗ n Intellcũs ſpetlati⸗ ffciua ᷓ dẽ volũtas Impafa qᷓ dů libene 2ð * ſatl ti⸗ Deqgui pdicttrackat de ani ma (Capitulum pꝛimũ ¶Pꝛima pe Ani me diffim tio BVinditatem aie vmbꝛatite ſõp niantes phi / de ea diuerſa ad uerſa ſeſerunt / que oĩa diſſere relögum eſſet⸗ SHz a⸗ arſtotiles inter eos obtinẽes pzincipatum animam pꝛzobabilius diffiniuit dieens / ꝙ ipſa Eſubſtanti acrus prin) alis wꝛpoꝛis phiſict o'ganici/ haben tis vitam in potentia/ Jdeo huius difſinitlonis explanationem pzꝛoſe quamur // Eſt igitur hec diffini⸗ tio non ſipliciter quiditatiua quo nia m talẽ dare non ad phiſicum P tinʒ · ̊ ad methaphiſicũ ali ẽ oſide rate rones qᷓditatluas ren / quasphi⸗ ſic cõſideat in oedie ad motꝗ a ope rationes earu⸗ SDed ẽ diffinitio na turalis explicite et onuertibiliter in- dimns no ſolum quid eſt aĩia ß eca cuig eſt: quoniam oꝛpoe is phiſici oꝛganici · Pꝛopter quid qꝛ yter vitam / ſune guter vitalem operatio nem exerendam⸗ Ideo ariſtotiles pzedictam diffinitionẽ declarans p aliam notioꝛem diens ꝙ anima eſt quo viuimus / id eſt quo aliquid viuit: capiendo viuere vt ſe extendit ad omnem operationem vitalemſi ue ſit nutritio/ſenſatio / intellectio / ſi ue alia vilalis motio Animata ei ab inanimatis non apparent aliter differte / niſi exercedo aliquod opus vite // Eſt autem pꝛima diffiniti o vcnuertibilis aum ſuo diffinito / quoniam omni anime oonuenit vt patet induckiue et nulli alten: quin ymo per partes diffinitionis ani⸗ ma a quolibet alio ooncluditur dif ferre · Per hoc enim quod dicitur ackus differt a materia pꝛima que eſt pura potentia et a oompolito quod reſultat ex actu a potentia / Ber hoc quod dicitur achus pꝛimꝰ9 differt ab actibus ſeaundis / qui ſüt operationes vitales · Omnis enim ſoꝛma in oedie ad operationem ab ea pꝛoœdentẽ dicitur actuspzimꝰ: q talis operatio actus ſecundus Per hot quod dicitur ſubſtancialie differt a ſcientia / 7 alijs habitibus qui ſunt aridentia· / Ber hot ꝙ dicitir wzpoeis phiſic / explicatur cuſa matenalis anime Coepus enim non in quantum artifiaale / ſed in quantum phiſicum / id eſt na turale / àſubiecum anime. / Per hot ꝙ duit᷑ oeganici/ anima differt a ſoꝛ mis oꝛpoꝛum ſimplicium vel elementozum vel homogenoeum⸗ quoeum nullum eſt oꝛganicum / id eſt inſtuumentale ſine inſtrumentũ partiale alictius totius ozꝛpoꝛis o⸗ ganic· / Per hoc gqy diatur vitã habentis in potentlg / intelligitur e anima eſt acus ozpoꝛis vitam ha bentis 2 eſt in potentia ſciliet ad o⸗ perationes vitales vel eſt actus quo toꝛpus habens eam dicitur ac⸗ tu viuens et qua ciraimſcripta non eſſet vutene niſi in potentia-Et per hoc quocũqʒ pꝛedictoꝛum modoꝛũ ij intelligatur differt anlma a ſoꝛ ma doui vel ſeminis Ex quibg talem poſ⸗ ſumus anime diſfimtionem wllige⸗ te⸗ Anima eſt ſoꝛ ma ſubſtant alle ꝓa pois viuentis, potens in eo vi ales operationes exerete. Et het eſt clara wopleta diffinitio anime⸗ /(Anima vero diuiditur in vege ta tiuam / ſenſitiuam / rationalem ſeu intelleckinam Mue diniſio ex ip⸗ fis ackibus ſiue operationibus coclu ditur Ticet enim quehbet ves a qua lbet alia / ſeipſa ſoꝛ maliter et intun ſee diſtinguatur: tamen ſcm ariſ ctilem potentie diſtinguuntur per ackus id per ackus oog noſcuntur woncluduntur diſtingui⸗ / Qui aergo expermmur in diſtinctis ſup poſitis actum anime tnpliom in genere⸗ſcilicet vegetate / ſentire / rati osnari·. deo ex hort cocludimus tri phoœm eſſe animam: ſeilicet vegeta nuam vt in plantie⸗ſeſie uam i bꝛru- svonalem in hoibus / Quida vero dient has animas ſuis vniri ꝛ poꝛib diuerſim ode ſem diuer ſas lucis eſſentias? ꝙ eſt vna lux c(eli yderei que diſponit ad ſuſcepti onem anime vegetatiue Alia ẽ F lux el criſcallini / qᷓ diſponit ad ſuſcep tionem ſenſitiue. Et alia eſt lux cli empyꝛ ei que diſponit ad ſuſceptio⸗ nem inte llectiue Mot autem magis vietur voluntarie diccum/ rone pꝛzo batum ideo tranſeundu ẽ velut ſuperſticioſum GSeamna olice qaneſtionis ſolt pler otrurrit gueſtio⸗ a eſt /v noõ * a pꝛedicam anime diui Ronem tri trum in eodem ſuppoſito anima ve getatiua / ſenſitua / 7 intellecklua ſitu⸗ aliter diſtinguantur Hetüuda dato / ꝙ non / vtrum tamen realiter diſtin guantur⸗ CTerga lioet eſſent realiter idem⸗ vtrum ipſa anma a ſuis po- tentijs diſtinguatur .· De hijs enim eſt inter dockos altricatio: que tamẽ t niſi ſub bꝛeuitate tracada Solutio j pme queſtionie. De pzꝛima igitur queſtione dixerüt quidam ſuiſſe opinionem platonie ille erant diuerſe anime 2 in di uerſi is oeganis ſituate· ſcz ſenſitiua in eerebꝛ. / nutritiua in epate appett Aua in coꝛde. v egetatiua in mebꝛis generatiuis (Hed anſtotiee con tra hant opinionem pꝛobat ꝙ in eo dem ſuppoſito aĩa vegetatiuag ſen ſitiua nõ ſunt ſit ſituahter diſtincte⸗ per totum wzpus animalis eſt ſi mul vegetatiua ſenſitua Mam ſi cut in planttis liœt potentia ſumen di alimentum ſit i in raditibus/ et po tentia generandi folia floꝛes et fruc tus eſt in ramis: ta men ſi abſcin da⸗ tur rami a radiabus / et radies pul lulant nouee ramos ferentes ſolia / floꝛes/a ftuctue/ q rami abſciſi ſi te plantentur reſumũt radies: q8 nõ eſſet niſi vtragz dictarum polkttarg ſcz poteſumẽdi alimẽtuũ/ potẽtia generäadi eſſet t in m ditiby q; in ra mies SHic ꝓoetionaliter ẽ de multis aĩalib ĩpfecis / quan ptes abſtiſe vi⸗ uũt 2 ſẽtut Met hot ming g Edu E de aialib pfectis ꝗqᷓ diuiſa vinere nõ pũt: q; ad ſui ꝑtinẽtiã ꝑſectioeẽ oꝛganizationẽ reüt⸗ Dis eĩ equ — — — 16 q nutritur 7 augetur æ ſentit in ta- pite in pede⸗ quate in qnalibet eig parte eſt ſimul vegetatiua et ſenſiti ua: net het ab illa eſt ſitualiter ſepa⸗ rata; ¶ Dolutio ſecude queſtionis De ſecunda queſtione ſuerit opi niones diuerſe/ dixerunt quidam non ſolum ani ma vegetatina ſen ſitiuam ĩ eodem ſuppoſito differre: ß tot eſſe ſoꝛmas ſubſtãtiales in eo dem / quot ſibi wꝛreſpondent ̃dicch ca quiditatiua eſſentialiter ſuboꝛdia⸗ ta Verbi gracia In equo eſt pꝛrima ſoꝛ ma qua eſt ſubſtatia / alia qua eſt pꝰ alia qua eſi viuens alia qua eſt aĩal alia ſpecifica qua eſt equg : q ſicut materia pꝛima eſt purm pot? tia ad pꝛimam ſoꝛ mam / ſic illa eſt pꝛz im act materie a eſt potentiak ad aliam ſoꝛmam ſola autem vlti⸗ ma eſt ſimpliciter acualis / Zict aũt hant opinionẽ repꝛobate gene⸗ raliter ptineat ad methafiſiaim / ta⸗ men quãtum ſuffict ad pꝛopoſitũ⸗ videtur ꝙ talis differẽtia ſiue diſuũt⸗ tio ſit omnino ſuperflua: quia nũqᷓ; plnralitas eſt ponenda ſñ neoſſita⸗ te / id eſt ſñ experiẽtia / ratiõe / vel aut tozitate cogente⸗ß nullum iſtoꝛum trium cogit talem pluralicatem foꝛ⸗ marum ponere. vt patet induckuie⸗ deo Pbabilius dixerunt quida ani⸗ mam vegetatiuam ſẽſitiuam in eodẽ ſuppoſito eſſe realiter idem Ti⸗ eet vt ariſtotiles dicit differant ſcðm wilonem⸗ id ? alia rone ĩtelligimd eandem animam eſſe vegetatlna / 2 alia ratione ſeſiauam · / Et idẽ videtur eſſe dieẽdũ de aĩa intellãua in homine / ſequendo ratlonem natu wlem / ᷓuis de hot non habeamus tlaram ariſtotilis determination⸗ er obſtat ꝙ in homine ipſa a⸗ nima ſcm illas potetiasſucreſſiue manifeſtatur/ quter quod diutur embzio pꝛimo viuit vita plante id vegetatiua⸗poſtea vita ani mał⸗ id eſt ſenſitiua · poſtea vita homis id eſt intellecuua . Ma quia natura ſuceſſiue operatur virtus naturalis ſoꝛ matiua pzius rationabliter diſ ponit ad vitam ꝙᷓ;ᷓ ad ſenſum/ a pꝛi us ad ſenſum q; ad ationẽ? /¶ Dz ſcðm ſidei vertatem ſpecialis diffi tultas eſt de anima ĩtellectiua⸗ vty ipſa in homine ſit eadem cum vege eatiua a ſenſitiua: quia ſcð m fidem ipla eſt in diuiſibilis / ingenerabilis / inoꝛ tuptibilis Ipſa autem vege tntiua q ſenſitiua m hominibg a in⸗ bꝛutis videtur eſſe eiuſdẽ rationis / 7 per gſequene extenſa generabik wꝛ tuptibilis· Ded ipſa ſenſatt o hominis cũ ſit quedam qualitas extenſa non videtur poſſe eſſe ĩ ſub⸗ iecto indiuiſibili⸗· Ipſi quoq;ʒ anime Ienſitiue æ anime intellectiue in ho⸗ mine iudicia 7 appetitus ſepe ſunt contrarij⸗ dieente anſtotile / q ſenſu alitas ſepe aduerſatur q obuiat ra tioni · Contraria autem non poſſüũt ſimul eſſe in eodẽ ſubiecto / nec ĩ ea⸗ dẽ aĩa indiuiſibili . deo qpter iſta pntcipaliter qᷓda dixerũt ꝙ nõ eſt in hoĩe eadẽ aĩn ſenſitiua itellectiua Dz cũ hot ſit ꝓbleuma neutrũ cuig vtraqz po ẽ ꝓbabilis Cui plaret te nẽ oppoſitũ/p̃t diceere ꝙ aĩa ſẽſiſia . A iij⸗ 180 hominis eſt indiuiſ ibilis nec ipſa eſt einſdem rationis in hominibus 7 in bꝛutis Et ꝙ ſubieccum ſenſatt onis / at iuditij ſiue appetitus ſenſi- tiui non eſt ipſa ſola anima indiuiſt bilis ſed totum compoſitum quod ẽ diuiſibile Dubiectum vero intellec tionis at iudicij ſiue appetitus intel lectiui: ipſa ſola ani ma ĩdiuiſibik. quare non erunt contraria in codem ſubieco adequato . De hüs autem pꝛo nunt bꝛeuiter traſeo⸗ Holu tio tercie queſtt „ 1* e tercia queſtione omiſſa opinionum varie eate / diendum eſt. p anima eſt po- tentia, quia eſt pꝛincpium actinũ hue paſſiuũ ſue operationis: ip̃ius autem anime multiplex eſt potenti a⸗bna pꝛincipahßs / alia iſtrumenta lis.Pzꝛima ? eſſendalis ſetuda acti- ualis/ Loquento igitur de potentia paintipali 2 eſſenciali anima eſt vͦe nica potentia⸗ net eſt verum de vir tute ſermonu e in homine ſint plu vees potentie: ſed ad iſtum ſẽ ſum di titur qꝛ anima eſt potens exereere plures operationes · 42 ſeðm illas ſupponũt pꝛo ea plura nomina; di uerſarum ratio nu ſigniſicantia po tentiam anime / ſicit ſunt vegetati uũ / ſenſitinũ / intellectiuũ / Zoquẽ do vero de potentia inſtrumentali actiuali / anima a ſuis potẽtijs diſ⸗ tinguitur. a ſunt ipius pluree potẽé tie⸗quia liot amma ſit potentia pn- cip aliter actiua ſuarum operationũ vitaliũ: tamen ad ipſas exercdas indiget caloee naturali ſpiritibus et multis alijs diſpoſtionibus Et a⸗ lijs indiget ad nutriendũ⸗ alüs ad ſentiendũ/ alijs ad mouendũ ſcðm locum: ⁊ iſte ſunt potentie vegeta ſue ſenſitiue 2 motiue inſtrumenta les / ab ipſa anima / 2 ab iuicẽ diffe rentes· I deo oncedendũ eſt ꝗy aia in pede eſt eque potẽtia viſiua ſicut in oculo/ loquendo de potentia pꝛin Kpali⸗ tamen ipſa ĩ pede nõ eſt po tentia pzꝛopinqua ad videndum /qꝛ aia ſñ diſpoſitlonibus re quiſitis ad ſuã operationem nõ dicitur potenti a qꝓinqua/h̊ temota. Et her de a Fhn eig potentijs in geneali ſuf Draen enpitulum · Piima pars de potentia vege htiua generaliter n) VUnc in ſpeciali tactandũ eſt de potentijs aĩe: 2 pzimo de . anima vegetatiua quia omunioe 6 Poteſt aute het potentia ſcm arſ totilem diffiniri eſt virtus pones nuertere alimẽtũ in oꝛpꝗ anima tum in quo eſt ad ſalutem ip̃ius/ e ex eo ipſum augere ad oplemẽtum quantitatis eig : generate wꝛ pus animatum ſue ſpeciei · Vñ paiz aiĩa vegetatiua tres habz potentige ſiue vires ſciz nutritiuã augmentati uam generatluã Pꝛima eſt ad ſeruationẽ ĩdiuidui ſecda ad pſec tionẽ ſubiecti /tercia ad Atinuationẽ ſpeaei Et habz quelibz IPziã opati onẽ qpꝛiũ Vte ex quib ognoſ riturideo de ipſis ꝑ oedinẽ ẽ viden dum Desid⸗ Es der nutritiõe ¶ Nutritio ergo q ẽ operatio potẽ tie nutritiue eſt coonuerſio nutnimẽti ſcðm ꝙ eſt potentia oꝛpus anima =Z — — —ꝑV——— — u e e tum in ipſum oꝛpus acal animatũ pzopter ſalutem ipius. Ad nutriti onem aũt tria requirutur. vnu eſt a⸗ leno/q hoc aia vegetatiaſecadu eſt alitu/ hot eſt wꝛp aiatum / ter⸗ ciũ ẽ quo alit᷑.a hoc ẽ duplex Vnũ paſſiue, ⁊ hot eſt alimentũ quod ẽ obiectũ potetie nutritiue aliud acki ue/ hot eſt pꝛincipaliter ipſa aĩa⸗ inſtru mentaliter tamen ẽ qualitati ua diſpoſitio ad digeſtione teqſita Alimentũ eni ſcm anſtotilem de bet eſſe quodãmodo optrariũ alito / quodamõ ſimile/ ſcʒ a pꝛincipio ton trarium/ in fine ſimile Quia hec conditio agentis⸗ ſcz aſſimilare ſibi paſſum pꝛius ontra rium Debet at alimentũ ꝑ alterationẽ guerti in a litũ 2 ei aſſimilari anteq; nutnat ip ſum⸗ ideo ad hãt actionẽ necſſaria eſt aime multiplex qualitatina diſ poſitio tanq; inſtrumẽtũ/ Pzop ter hot ergo ip̃i potentie nutritiue dicũtur deſeruire quatuoꝛ Vlutes · ſcz attrackiua que aſſumit de alimento illud ad eſt neeſſariu⸗ retẽtiua qᷓ re tinet alimẽtũ donet debite alteratio nis reäpiat oplemẽetu⸗ digeſtiua ᷓ alterat 27 ſeparat puꝝ ab impuro. expulſiua que expellit ſupfluũ a ne eſſario nutuimẽto. Sit igitur fit a pleta nutritio ( Terga ps de aug mengatlone⸗ Augmẽatio ãt que ẽ opatio po- tentie augmẽe tatiue / eſt cõuerſio ali mẽti ſtðᷣm ꝙ eſt potstia quãtũ wꝛ pus aĩatũ in ipſum ꝛp actu alra⸗ tum Inter gꝓplemẽtũ ipiũs Dñ pa tet qy icẽ eſt obiectũ potentie nutriti ue/a potentie augmẽtatiue.ſciʒ ali mẽtũ⸗Ex eodẽ enim alimẽto nutri mur augemur Dz tamẽ nutritio ⁊ augmentatio differüt/ na liet ſit ex eodẽ alimẽto/ tamẽ ip̃m nutrit ſedm eſt [ba/a augmentat ſcðm eſt quatum ideo nõ ſcðm eandẽ ronẽ ẽ vtriuß obiecum ¶ Quarta ps de generatione Seſeruti vero que ẽ oꝑatio po ntie viuẽtis generatiue e cõuerſio ali mẽti qd eſt ſemen in cꝛpa aĩatũ nouũ ſike illi a quo ſemẽ eſt deciſũ nter gſetuationẽ ſpẽi ipius:Ex e odẽ ergo almẽto no totaliter ̊ pri aliter fit nutritio / augmẽtatio/? ge neratio/nõ tñ generatio eius qui nu tritur vel augetur ß alten Ex ſun fluo enĩ alimẽti fit generatio / nõ qᷣ dẽ ex ſupfluo ĩ quali/ſ in quãto Et diat anſtotiles ey generare ſibi ſike eſt naturaliſſimu opꝗ natute, nõ q⸗ ſit pfectiſſimũ ſipliciter̊ ſcdᷣm q̃d ſeʒ inter oꝑationes potẽtie vegeta tiue. vel qꝛ natua vniuerſał magis ĩtẽdit tinuationẽ ſpeciei q;; ↄſerua tionẽ huig vel illig idiuidui Ad hot eciã ꝙ oꝛpꝰ aiatũ ſit ſui ſilĩs genea tiuũ opoꝛtet ſedm arſſtotilẽ x ſit ꝑ fectũ nõ oꝛbatũ ⁊ nõ hñs ſpõtanea geneationẽ Pꝛimo ſit pfectũ tã ĩ qualitate q; ĩ qᷓtitate Secido ꝙ nõ ſit oꝛ batũ id ẽ ꝙ nõ ſit diminutũ in mẽbꝛis genitalibg Crio nõ hẽat ſpõ tanea geneationẽ / id nõ ge net᷑ ꝑ putrefactionẽ. ſiait muſca vel vermiegd eĩ ꝑ putrefactionẽ ſine ſe mine generat᷑ cmuniter ex ſemine non genemt ſibi ſimile · qꝛ aliter t 2 ptinuan in ſvecie/ net tamẽ opoetet hot in omnibg huluſmodi verũ eſſe Guita pe de vegetotib a pla Vt autẽ maniſeſtioea fiat que de anima vegetatiua/ 7 eins poten tijs pꝛemiſſa ſunt hit de vegetant bus plantis aliqua ſunt dieenda⸗ Planta autem generale nomen ẽ ECEt ſcðm ariſtotilem plantarũ que dam ſunt arboees que habent ex ſu a radice ſtipitem vnim̃ ex qua mul ti rami naſcuntur· Alie medie inter arboees a herbas vt frutiee ñ ſti pite habentes ex radiabus ramoe Alie herbe que non habẽt ſtipitem ex ſua radie ß ſolia ⸗/ Pꝛincipii autem efficiens in generatlone pla eatum a eatum vegetatione eſt ſol ſiue caloꝛ ſolis· Pꝛmcpium autem materiale a quo ſumitur nutrimen tũ eſt terra ; nõ tñ terra pura ſed ex quatuo elemẽtis cõpoſita ſiue mix en Ex qua quoddã ꝗpoſiaim ſurgit qð eſt maxime terteum/aquatiaim parũ⸗/ aereuũ minus/igneũ mimme Per terram oherens, per aqua et getem diffüdens /a per ignẽ ſuperi us ſurgẽs Mõ tamẽ hniuſmodi ele mẽtoꝝ ſoꝛ me ſiue eoꝛũ virtutes ſüut in hot wuſe pꝛintipaleo vt in ſecũdo de anima gtra empedoclẽ Pbat ariſ totiles / / Modg ant genemtionis plãtarum ſedðm ariſtotilem in libꝛo dee plantis eſt talis⸗ Quoniam V tute caloꝛis aſcendunt vapores ter tei a aquei ad ſuperficiem terrte / ad quam eriam deſcendit aer roeidue roꝛ iſicins locum mixtionis / in quo virtus ooz poeum eœleſtium inſuſa ip ſis mixtibilibue commiſcet ea. 4 ex eis pꝛodutit plantam-In platis au te radix generatur ex humoꝛe ſemi nali⸗ medulla vero ex humoee aba h. Et ſcm ariſcotilem in plata du plex eſt digeſtio/ pꝛima in radice⸗ ſecunda in medulla⸗ a qua ad alias partes tranſmittitur onueniẽe nu trimentum⸗a inde generantur ſolia erx humoee magie aquoſoloꝛes ve ro ex humoee magls ſubtili / 1 quaß aereo: fructg autẽ ex humore aereo magis groſſo æ magis virtuoſo De natura vero plantamm ſpecaliue dicere non eſt pnitis pꝛopoſiti Lapitulüũ terau⸗ (Bzima ge —— otentig leſitlua generaliter Oſtq; de aia vegeatina die tum eſt. nüt de ani ma ſenſiti ua eſt agendu Habet autem dupli oœm potentia / ſciliet appzehenſiua mmotiuam Et diatur hic appzehen ſiua Put ſe extendit appꝛehenſio ad noticam indiciariam Dec vero po tetia app̃hẽſiua dinidit ĩ app̃henſi uãa deſoꝛis / 21 iĩ app̃heſiuã de ĩt Et dz apphẽſiua deſoꝛis ꝗᷓ app̃hendit p oeganũ qð ẽ extra ĩ oꝛ pe· vel q⸗ hot foꝛte nõ ẽ venꝝ de ſẽſu tact· p̃t dici app̃hẽſiua defoꝛis / qaz app̃hen dit re deſoeis pñtẽ Pꝛius aut ẽ de iſta potẽ tia dicduũ eig ptib .· poſt ea de ſeainda numero ſenſuum exterioeum⸗ ¶ Bies ergo appꝛehenſiue deſo ris ſunt quinq; ſẽſus particulares⸗ ſiue potẽtie exteioees.ſcz viſꝗ/ audi t·/odoat?⸗tact9 a guſtꝰ quon ſuffi ciẽtia ſit h? Nuoniacũ media P ꝗᷓ fit ecunda pars de n n a da⸗ le⸗ onn le de aß ro de 1 ſenſuu⸗ ſenſatio ſint dete rmina ta numero⸗ ſciʒ aut caro/aut aqua/aut aer · Cuũ eciam ſenſibiulia per iſta media ſint terminata numero⸗ quia omne qð ſentitur per carnem aut eſt tangibi le aut guſiabile: 2 omne quod ſenti tur ꝓ aerem vel aquam / aut ꝑ vtra qʒeſt ſonus / odoe / vel wloꝛ⸗/opoꝛtet ſcð m hüt numerum eſſe numerum ſenſuum (¶Terga par uenie mo quia omnes ſunt vites paſſiue / ſentimus eni intus ſuſcipientes nõ extra mittentes/ ⁊ qpter hoc obiecta eoꝝ dicuntur paſſibiles qualitates/ qꝛ in ſenſu facüũt paſſiones: net ta men ideo dicutur virtutes paſſiue/ q; non ſint potentie actiue-·/ De cido quia omnes ſunt peroptiui ſi gulanum/æ non vniuerſalium· e ciam obiectoeum pñtium æ nõ abſẽ tium· / Tertio qꝛ ad hoc ꝙ acku ſentiant quatuoe requititur/duo ex parte ſeſus / ſceiz ſpeces a oganu: 2 duo extra / ſciz obiecum a medium Et ex parte ſneciei requtritur con ueniens pꝛopoetio ſenſibuis ad ſen ſum · Ex parte oꝛgani requiritur ꝙ ſit auenienter diſpoſitum Ex par te obiecti tequiritur conueniene pꝛe ſentia: a ex parte medij wnueniẽe diſtantila · quia ſenſibue poſitum ſu pꝛa ſenſũ non ſentit· Et iſtis circũ ſtacijs poſitis ſenſ 9 non errat tirca ſenſibile gz iũ/ a hot in magna ꝑ te ſiue in magno gradu vt exponit cõmentatoꝛ/ Quarto coueniunt ðäse quia oẽs vna habent oeiginem⸗ſcili Conueniut autem dickt ſenſus in aliquibus oonditiõib9 Pꝛi t ſenſ ũ cõem / a quo velut a eent ro quaſi lin ee q̃da exeut (¶Quarta ꝑe ẽſg eciam in aliqbg Pꝛimo in oega noeũ medion 2 obiectoꝝ diuerſita te Hecudo difſeruũt vtilitate. qꝛ duo illon/ſeʒ tadus q guſt ſunt magis neaſſarij⸗ alij ſunt ad bene eſſe aia lie ad ſcientiam acquirenda Per guſtum enim diſcernimg abũ bonũ a nociuo: æ per taduũ œꝛzruptuũ a nõ wꝛtuptiuo. J deo hijs duob ſen ſibus ingeniauit natura mediũ ĩtrĩ ſecũ ꝓpter toꝝ neœſſituts, alizs aũt mediũ extriſec⸗ Terctio difſerũt ge neralitate⸗ qꝛ tactg eſt in mebzis oĩ bus æ ĩ oĩbus aĩalibus. QNuarto in apphen dẽdi retnendi vorietate / quꝛ viſus caus /veloci/ temotus apphendit⸗tattg aut aꝛ groſlioe eſt apphenſa ſoꝛtig tenet Hee ſut ergo generales gueniẽtie a differẽcie ſen ſuũ/quauis q alique poſſint alie aſ ed diendum eſt partialanter de vniuſcuiuß ſenſus oegano / medio obietto. Et pꝛimo de viſu tanq; de nobilioei Oꝛganũ ergo viſg ẽ oaug ad quẽ puenit nerug opticꝰ ꝓtẽſus a erebꝛo vſqʒ; ad pupilla p quẽ mit titur ſpũs viſibił recipies ſpẽs viſi biles ab humocee triſtallino⸗ qᷓ eſt in pupilla·. Dit igitur videm oaulo /ß inſtrumentaliter. viſu aut ſiue Vtu te viſiua videmus effectiue pꝛĩcipa liter: ipſa vero viſione videm ſoꝛ maliter ? ſic de alijs ſẽſib oæ tia naliter eſt diendum · / Mediũñ pᷣterea huig ſenſuo eſt aer vel aqua * 2 quoduq; aliud wꝛzpytranſparẽs ſiue dyaphanum/ Vnde cim lumẽ requiratur ad videndum / fuit inter quoſ dam philoſophos queſtio / vtrũ requi catur pꝛopter medium / aut qn ter olorem / ſiue obieckum Et poteſt dici ꝙ pꝛopter vteũqʒ / tamen pꝛin apaliter pzopter coloe?“ qui nõ ſuf fict ſuam ſpeciem ag ere / ſine conlic to lumine· / Obiectum vero viſy eſt viſibile ſcz oloe vel lux. Differut autem colo?/lux lum?: quia lumẽ non terminat viſum / net pꝛopꝛie vi detur ß eſt ſpecies lucis per quam lux videtur ſiait oloꝛ per ſuam ſpe aem⸗Aux autem poteſt ex ſe in dya phano ſuam ſpeciem genearen olde autem non poteſt niſi lumine ſuper ipſum cudente Di autem ſuper lu cm ſiue luadum caderet lumen au enũ / ſaltem maius ꝙ̈ ſit lumen pꝛo pꝛiumimpedit ipſum ſalte m ne vi . deatur diſtin te ꝛ ideo maius lumen „ ming lumen dieitur offuſcare ſicut patet de ſtellis in die ¶. Dexta pars de audit⸗ Oꝛganum . 4 vero auditus eſt in aurib?/2 eſt qui dam aer (önaturalis poſitus intra cõtauitatem auris ad quem dirigit nerug quidam pꝛotenſ a erebꝛo ch tinene ſpiritum audibilem . Mediu autem ſenſus huius eſt aer extrinſe aus ipſi aeri ſupzadcõ connaturali 2 intrinſeco ontinuatus· / Hed ob iectum ipius eſt ſonus qui fit in aere ex colliſioe duoꝛum oꝛ poeum ſolido rum ſiue durozum ad inuiem per qu fit tre moꝛ in agere / qui ontinuat vſqz ad autem per modũ ſpere· cu 2= ius centrum eſt loans oolliſionle· 2 circulariter Ptenditur cotinue debili tando ·/ alius ſimile eſt cum pꝛ oiiatk lapis in aquam Vnde patet qualt ter fit ſonus reflexus⸗ eptima pars de olfactu· ¶ Oꝛganũ autẽ olfactus eſt in duab carunculis deſ endẽtibg a eerebꝛo que ſimiles ſunt duobus capitibg mamillarum per quas peruenit ſpiritus odoꝛabilis⸗ Medium vero huius ſenſy eſt aer vel aqua⸗a licet idem ſit medium ĩ hot ſenſu 2 alijs duobgſcilicet viſu / auditu · hot tamen eſt differenter Eſt enim hot medium viſu ſcom quod eſt coꝛpus dyaphanũ/ß ſceðm hant diſpoſitionem non eſt mediũ huiuſmodi in alijs ſenſibus / Pz obiectum ipĩus eſt odoꝛ qui ommu niter multiplicatur cim quadam ſu mali euapozatione per caloeẽ a wꝛ poꝛe odoꝛiſero reſoluta⸗ ¶ Ockaua ps de guſtu⸗ ¶ Oꝛganũ guſtgz in ligua ꝑ qua tes ſapoeifera giugitur huiditati ſaliuan que ĩmutat ab ea mediãte carne ſpõgioſa que eſt i ſu pficie lique /a reddit ſapoeẽ ſuũ ſpui qᷓ eſt ĩ neruo ĩterioꝛi Vñ patz ꝗ⸗ du plex mediũ i hot ſeſu itrinſetũ ſez caro ligue / a extriſecũ ſcz huiditas ſaliuarb: ideo ſi ipſa fuerit infecta a maritudine guſt? iudiet cbũ amaꝝ Obiectũ at huig ſẽſg ẽ ſapoe / alig du o ſũt extrema atraria⸗ſcʒ duledo et amaritutdo Media at ſũt plurima/ hot ce eſt dictis oĩbo eſ ib· ſeʒ ⸗ quilbet ſit ſẽſitiug vniꝰ Otrarietatis g medion ip̃ig· ¶ Mona ꝑpsde tac tu⸗¶ Oꝛganũ tattgſem quoſda S = = — — —— — . — — e S —. — = j – — — — — — 7 li a utn en aut⸗ d ſnt per e . tnt⸗ denn ſt eſt in oꝛde / vel aliquid ijuxta oꝛ valde reduchum ad medium quali catum tangibilium;/ vnde talem P portionem qualem ipſum habet nõ ſentit: ſed ſolum excellentias tan gibiliũ / Ded ſeðm alios autem opoætet osganum tackus eſſe exten ſum per omnia membꝛa ad euitã dum excellentias tangibilum que ſunt ooꝛruptine anj malium/ vnde il la ſupzꝛadicta pꝛopoetio reducta ad medium qualitatum tangibilium videtur ponenda in neruis per totu wꝛpus animalis expanſie Medi um autem huius ſenſus ſigit et ſen ſus guſtus eſt caro / vt ſupꝛa tacũ eſt; 2 hoc eſt medium oniuncum Poteſt tamẽ hoeum ſenſuum ſiait 2 alioeum eſſe quoddam medium extraneum / ſed non ſe habet ad ſẽ non eſſet non ming ſenſatio fieret⸗ DHed obiectum huius ſenſus eſt ctangibile⸗ Mon eſt autem vnu pPri mũ genusomnium qualitatum tũ gibilium⸗ſicut oloꝛ eſt gen omniũ coloꝛum ſed ſunt in cis plures cõtra rietates / ſtliet caldum/ frigidum· humidum ſiccum⸗ durum⸗molle⸗ aſperum⸗lene⸗graue leue 0( Un de oꝛitur queſtio vtrum ſenſus tat tus ſit vnus ſenſus vel plures Et dixerunt aliqui ſi tactus nomme tur ab eo ꝙ ſentit / ſit eſt vnus ſen ſus⸗ſi vero ab his que ſentit. ſit eſt plures ſenſus / pzopter plures oon trarietates tangibiles ſupzadictas Ded hot nõ ſuffiat quia ſit net eſſet ponendus niſi vnus ſenſus cũ nõ ſit niſi vnum qð ſentit. ſcilicet ip ſa anima ) deo melig dicitur ꝙ ſen ſus cactus eſt vnus materialiter⸗ quia vnum eſt oꝛganũ ſcm mate riam quantitatem: ſed eſt plures ſenſus ſoz maliter- non ſcm ſoꝛ mam ſubſtantialem ß acidentalẽ; quia ſem aliam qualitatiuam diſ poſitionem eſt perœptiuus calidi et frigidi/ ſem aliam humidia ſicxi Et ſie tactus eſt duo ſenſus / 2 non plures⸗ quia contrarietates pꝛedit te non arguuüt pluralitatem diſpoſi tionum qualitatiuarum in oegano. popter hot ꝙ ſunt ſenſibilia cõmu nia / vel ſentiuntur modo ſenſibiliũ cõmuniũ ſciliet ſcð m figuram aut motum deo ſufficit ꝙ oeganum ſit quantum vt ſentiantur ſcðm diuer ſos ſitus motus aut figuras ipſoꝛũ Arnſſtotiles autem in enumerati one quinq; ſenſuũillosduos ſenſy tanq; vnũ poſuit ſceᷣm modum lo quendi vulgarem. vt dicit cõmenta toꝛ / quia in nullo mẽbꝛo inuenitur vnd ſine alio Et ad eudẽ ſenſũ dict eiſ otiles, ꝙ guſtus eſt quida tach9 Vecima pars de diuiſionibus ſẽ ſibilium (¶ Ded ad maioꝛem intel ligentiam pꝛedictoeũ vidende ſunt quedam diuiſiones ſenſibiliũ· Na ſem ariſtotilem ſenſibilium quedã ſunt ſenſibilia per ſe⸗ alia ſenſibilia per acidens Et eoeum que dieaun tur ſenſibilia per ſe- quedam diain tur ſeſibilia pꝛopzia quedam cõia ¶ Sẽſibile pzopꝛ ium dicitur qð ſentit vnio ſenſu ſcðm ſpẽm ſit qy nõ alio / vt oloe viſu⸗ a ſong auditu⸗ (Penſibile cõmune dicituir qð oĩ bus vel plunbg ſenſib eſt ſenſibile / pt motus a quies numerus mag nitudo a ſigura⸗ et ſi qua ſunt alia- ê(Denlibilia p ſe ſunt illa que dic ta ſuntſcz ſenſibilia pꝛopꝛia com munia a magis ſenſibilia pzopꝛia ꝙᷓ ommunia· aꝛ ſcom eoꝝ ſpraſit cã& diſtinctionẽ ſumitur ſpeciſica diſ tinctio ſenſuum / ( Henſibilia p at cidẽs ſunt ſicut homo / azin/ ſoꝛ trs / 2 bꝛunellꝰ quoꝛum neutrum ſentl tur in quatum tale/ ̊ in quantum albũ vel figuratum ·/ Vñ patet ꝙ pᷣdicta diuiſio non ſit datur ꝑ op poſita quin ciꝰ mẽbꝛa ſupponat eodem⸗ Ruia nõ ſolũ coloꝛ eſſet viſi bils⸗ymmo wloꝛatũ / Net vide tur qꝙ ſenſg de wloꝛe iudict abſtrac te a ſubiecto / ß onſuſe de wloe ato⸗ Et ita de magnitudine 1 magno⸗ ſigura ⁊ figurato numero a nume rato⸗ſiue ponatur accidentia que dã diſtincha a ſuis ſubiectis / ſiue nõ de c idem ſoꝛtes ſit albg figuratus 2 homo / ſequitur e iße idẽ eſt ſenſibi le pꝛopꝛiũ / eſibile cõmune / ſeſibile n ſe/2a ſẽſibile ꝑ acridens⸗ hot eſt ſem diuerſos œpale- quia in qua tum eſt alb· dicitur ſẽſibile ꝓpꝛiii⸗ qz ſcᷣm coœptũ a quo ſumitur iſte termin albũ vnio ſeſu ſẽtitur · H ĩ quãtum figurat dictur ſẽſibile com mune qe ſcm illũ œptũ plurib? ſẽſib pcipitur·̊ in quãtum alb vł figurat dictur ſẽſibileꝑ ſe/qꝛ ſcðᷣm talem ↄæptũ res ſẽſu ptcipitur · Dz in quatũ homo vel ſoꝛtre dititur ſe ſibile per aceidens / quia ſcðm huiuſ modi wneptum non ſentitur · Sẽ ſus enim extenoe non iudicat de re ſceðm onceptum ſubſtantlalem ſed acidentalem vnde ad diuerſitat ẽ atcidentium variatur iudicium ſen ſus / non ad variationem ſubſtatie⸗ Camnplm quartum (Pꝛima pare de intenoeibo ſenſibo generaliter⸗ Icto de ani me ſenſitiue poten tia appzehenſiua exterioei da cndum eſt de interioꝛi que ſicut pꝛi ma eud multiplex eſt· Nam alia ẽ ſenſitina og noſcitiua⸗ alia eſt ſpecie rum ſenſibilium reſeruatiua · Vnde q; pꝛeter omnẽ potentiam ognoſ citiua ponenda ſit alia potentia nõ vꝓognoſcitiua reſeruatiua / patet ex hoc quia in abſentia ſenſibilium / 2 omni adu cgnoſcendi eſſante, ap paret ꝙ ſpecies ſenſibilium reſerua tur in nobis: vt patet in ſompnijs⸗ Ct patet ꝙ non reſeruantur in po tencijs cognoſcituis / hot in oega mnis / in quibus anima nata eſt ſoꝛ mate actum cognoſcendi quia tũt non apparet ratio quare deberet eſ ſare aclus ognoſcendi cum nithil deſiceret requiſitum ad eius ſoꝛma tionem. ideo opoetet ꝙ ſit alia potẽ tia reſeruatiua huiuſmodi ſpecerũ / Alla quidem non ex parte anime / ſed ex parte oegani et operis/ Et ſcom hoc quidam philoſophipo nunt ſolum duas tales potentias interioꝛzes vnam cognoſcitiuam / id eſt in qua ſoꝛmatur actualis ſen ſatio quam vocant ſenſum ↄmunẽ q cam dicunt eſſe in oꝛde aliam ve ſeott tam docent untuv gern⸗ ſone tamt portl guim ſenſi⸗ inett Veran dcar ſ⸗ aſe or vi i tn⸗ nuo dan igtau ſenſt tal nnin ſtſe Rvt tuhe Nen⸗ nuem l⸗ ün drn le ine aen enſed erſnti uim ſen õ voan l & upn ncni ſſi⸗ „e ojno a i rer nä/7 d,a ſneta müd⸗ rupe benn ſ⸗ latuͤr ente nuͤchl ſum upoti eii⸗ nime/ 2 entas zan/ lieſe omin lems ſeruatiuam quam vocant fantaſiã a cam dicunt eſſe in erebꝛo Et hijs potentijs ſem eos dinerſa attnbu untur nomina ſem earu diuerſa o pera⸗ Bnde contingit ꝙ vna diner lie nommibus nommetur⸗ diuerſis ſuun quibuſda viſum ſit ꝙ ackualis ſenſa tamen rationibuse· / Ded quida particulanus conſiderantes ponut quinq; potentias intenoees / que ſut ſenſus ummunie pymaginatua/ eſ timatiua/ ſantaſia et memoratiua⸗ Verumptamen pzꝛoptex occultam dickarum potentiatum operationẽ et ſuoꝛum oeganoꝛum diſtinctione ſituatio nem at variam dicoeum nominũ ſigm fietione m ipſis ſepe vtimur aut pzꝛomiſcue aut equiuocæ Vnde aliqui qð hic vocamus yma ginatiuam vocant fantaſiam 2 eco tra · Sed de nom imbus minus alite mus 4 tebus videamus (Deg da pars de ſenſu ommuni⸗ (Eſt igitur ſenſus ommunis / potentia ſenſitiua que omnium ſenſuum par ticularium obiecta appꝛ ehẽ dit ˖ P õ eni m dicitur ſenſus ꝓmunis quia ip ſe ſolus ſenſibilia cmunia appꝛehẽ dit vt quidam trediderunt Mam ap pꝛehendere illa ſenſibilia c munia / de quibus ſupza didum eſt Cuenit eciam ſenſui particulan ſem ariſto tilẽ· ſed dictur cmunie⸗/quia om nes ſenſus extenoees ab eo velut a muni cœntro exeunt vt ſuoꝝ obiet twoꝛum ſimilitudints ad deum redu mnt⸗quibue mediantibus de ſingu lis iudicat a diſcernit en ius po tentie tres ſunt acus / QPꝛ1 mus eſt og noſcere obiecta om niũ particularium ſenſuũ / aH onuenien tiam differentiam talium obieao trum⸗vt ꝙ hot album non eſt dule⸗ vel ꝙ hot eſt dule· illud dulaus⸗ ( Secundus eſt ognoſcere acus partcularium ſenſuum- Ziet enim tio ſolu fiat in coede ſiue in ſenſu coi tomen videtur eſſe de intentione a riſtotilis ꝙ ſenſatones fiant ĩ oega no ſenſuum exteroeum⸗ ꝙᷓuis in eis non pertipiamus nos ſentire· qe ſẽ ſibile exiſtens in oꝛgano nõ ſentit ideo per ſſum communẽ ſenum⸗ nos ſentire / ſcilicet videre vel audi rere ſit de alijs·/¶ Ceraus eig ar tus eſt og noſcere mrrentiam liue ab ſentiam ſenlibinum / ſicit iudichmy de tenebza vel ſulentio indicando ꝙ viſg a nullo viſibili mouetur⸗ vel auditus a nullo ſono⸗ Et hot fit ꝑ ſenſum interioeem qui perupit ꝑ at tum exteriorem et ei? mentiam et non per Eẽſum externoꝛem. qui ſpe cies enſibunium in abſentia ecozum/ ſaltem longo tempoee non reſeruat ideo niſi in corum pꝛeſctia nichil iu dient⸗ ¶ Or oegano autem ſenſus om munis altrim ua eſt inter phulo ſophos q medioes que ſoꝛte magies eſt verbalis ꝙ; walie, Oiicunt enim pPhiloſe phi fuiſſe opinionem arſtoti lis ꝙ oꝛganum lenſus ommumo ſcilieet in quo ſubiectiue ſoꝛmantur pzc dicti actus ſenſitui eſt wꝛ / vel in oꝛ de in habent bus oꝛz⸗· in non ha bẽtibꝗ at aliqd ꝓpoetio nale Diut at phi pꝛactici ſiue me dit ſuiſle opini onẽ galieni autcene ꝗy het virtue eſt in erebꝛzo⸗ ſciz in anterioꝛi parte erebꝛi / vbi concurrũt nerut ſenſitiui quinq; ſẽſuum qui locis medullol9 humidus eſt Het autẽ apparens cntraretne videtur poſſe oꝛdari⸗ dicendo ꝙ oeganũ ſenſus co munis eſt in oꝛ de ſciliet ſubiectiue om pletiue⸗ ſed eſt in erebꝛo diſpoſitiue nõ ꝙ ibi fiat enſatio. q̊ quia omẽég ſpedes ſenſibilium pzꝛius cngregan aur in ipſo/ inde per quandam vi am tranſeunt ad wꝛ vbi fit ſenſatio Terga pars de pmaginatiua⸗ uatiua ſpecieꝝ ſenſibillũ a eſu com muni reœptarũ ſpecies eni m reruũ hie vocantur ymagines ipſarum. 2 ide ymaginatiua acipit nomẽ Hec autem potentia differt a Eſu cõmu ni -quia non ? potentia iudicatiua⸗ 6 ſolum teſeruatiua- Cciam quia ſẽ ſuis ommunis nõ acipit ſfozmam ſiue ſpeciem niſi pzeſente re illa aut ea * ecia re abſ ẽte Hec vero po tentia in aterioꝛi pte erebzi ponit⸗ in qua etiam ſenſus om munis ad ſenſum pꝛius dickum eſſe goditur/ 6 differenter⸗Ma ſem anatho*s⸗ cetebꝛzu ſcð m ſui lo gitudinem ĩ tres vetriculos diuiditur⸗2 qulibet dus rum ſciz anterioꝛ medig in duas p tes ſubdiuiditur⸗ quarum quelibet mioe eſt q; ſit ventria lis poſterio⸗ In pꝛima ergo parte anterioeis vẽ triculi onueniunt omnes ſenſuũ ex terioeum nerui⸗ In ſecunda vero eſ ſe videtur ymaginatiua retinẽs im pzꝛeſſiones teœptas a ſenſu ommu mi⸗qa het pars frigidioꝛ 2 durioe eſt pꝛima nam virtus que bene tec pit perficitur ulido æ humido. vir tus que bene retinet / perficitur frigi w ſico/ non tamen excſliuo/ H de bito pꝛopoationato· Quarta pe De eſtimatiua ( Eſtimattue tentla que ex ſpeciebus ſenſibilibus mtentones (licit non ſenſatas⸗ Di po o autem intentiones non quidẽ rõ nio ß natute⸗ Pon enim appꝛehẽ dit quid ſit ſimilis nomen aut ver bum⸗ amiaciam / omodu vel in ommoduũ/ Vbi gracia. Ouis vidẽs lupum nue alias viſum ſugit ip̃m tanqꝙᷓ; ſibi inimicum2 ſit ex eig ſpe ge ſenſibili elicit ſpectem ſiue intenti onem ini micicie que non poterat ꝑ ſenſum appzehendi⸗ Her ergo pot ſla differt ab ymaginatiua⸗ qꝛ⸗ illa ſolũ retinet ſpecies per ſenſuũ cõ munẽ appꝛehenſas het vero elitit ex eis intentiones nõ ſenſatas ſicut amieicie vel iimiciae ex quibg ſequũ tur actiones pꝛoſecutionis vel ſuge (Vnde ſciendum eſt ꝙ lt ſpe cits ſit nomen generale tamen qñ qʒ philoſophi in modo loquendi vi dentur ponere diſſerentia inter ſpe ties a intentiones Dpecies eni ſunt que multiplicãtur ab obiectis ad oꝛ gana ſenſuum exterioꝛeum: ß intenti ones multipliatur ab oeganis ſen ſuum exterioꝛum ad ſenſum cõem 2 ozgana aliarum potentiarum Et eſt inter ipſas tnplex differẽtia PBꝛima quia ſpecies non ſunt tepꝛe ſentatlue niſi ſenſibilii exte rioe ů⸗ intentiões autem non ſolũ ip̃ᷣoeum 2 FB eaud ſenſationũ eon · Hecida abi quia ſpecies fiunt in ſuis ſubiectis ſi ne ognitiõe pᷣma intentiões at fiut ab ipſis ſenſatiombus⸗ ideo ipſas re pꝛeſentant · / Terga quia ſpeces aliquas diſpoſitiones tequirunt in ſuis ſubiectis/ quas non requirunt i tentiones⸗ſicut pecies lude vel wlo⸗ ris tequirit dyaphanitate in ſuo ſub iecto / qua nõ requirit intentio ad ſen ſum coem multiplicata ⁊ ſit patet quid p intentiones debemus intelli gete / tum diamg eſtimatlua intentio nes eligere · / Hert vero potentia eſtimatiua in pꝛima pte medij nen triali ſiue medie ellule erebzi po nitur que qualis ſit ſicut de alijs nd anatho“s pertinet onſiderare⸗ Cuinta ps de fantoſia ¶ Fantaſia que a quibuſda foz ma tiua⸗/ a quibuſdam ymaginatiua di ritur quocuqz ne mie voretur / ta mẽ vt hit ſumitur eſt potentia foꝛmaes ymagines cũ ymag inibd id eſt ſec es ſiue intentiones c ſpeceb vel in tentionibg ꝓponẽdo eas vel diuidẽ do ideo fingit cmeras a monſtta 2 facit taſtra in hyſpania/ opatur in ſompno ſiaut in vigilia⸗ Hec aut potentia ab aliquibg in bꝛutis voma tur fantaſia ſiue ymaginatiua/ĩ ho minib vero ogitatlua⸗ Quãdo ve ro ipſa ẽ oniũcta rationi ſicut in ho mine / tunt in ſua opatiõe dirigitur q tegitur a vone⸗ Et quia in homi bo ratiocinatio diuerſifitur ideo o peratioes fantaſie in hoĩbg variat⸗ hB añ ipſanõ eſt cũ rone / ſicut in bzu tis· tunt regitur ſolum quo da inſtit tu nature Ct qꝛ ſimilis eſt inſtict in hñ ubus eandem ſpectem ideo in talibus oꝑatio fantaſic nõ variat⸗ Inde eſt ꝙ omnis yzudo onſumili modo faat nidũ ſuum oſe aranea telam ſua / / Vec vero potentia ĩ ſecunda Pte medie ellule arebꝛi po nitur taniq entrũ inter ymaginati uam a memoeatiua/qꝛz auertit ſe ſu pꝛzꝛa ymagines ĩ vtraqʒ earum reſer uatus⸗ tut pomit diuidit eas⸗ Dexta pars de memozatua ¶ Memoꝛig eſt potentia reſeruati ua ſpecierum ſiue intentionũ⸗ nõ ſo lum a ſenſu comuni teeptaru⸗ eci am ab eſtimatiua fantaſtica vñ vt quidam dicunt ipſa ſe habet ad eſtimatuam ſicit ymaginatiua ad ſenſum coem⸗ Et in hot het potent a differt ab ymaginatlua⸗Oiffert eciam ab ea qꝛ hetr teſetuat ſpecies ſiue intentiones ſenſatoꝛ um cu dif ffeta tempis p̃teriti in quo illa ſe tie ba ntur· la vero ſñ differentia tpis certi app̃hẽſi ꝑ lẽſũ ccem. dif ſert autem ab eſtimatiua fa ntaſti cna qꝛ ille ſunt app̃henſiue/ het aut ſolũ reſeruatiue Memoeia quoqʒ dif fert a reminiſcẽ tia ¶ qꝛ me moꝛ ia vt ditit me tatoꝛ eſt cõtinua obſtruati illig að ſemel fuerit appheſũ // eminiſcẽtia ved eſt ei qð poſt apphenſu ſuit oblitu / ? tey rome moeatũ Vñ diffinit re miniſcẽ ta q; g iterata atœptio rei p̃ttrite de facli Iñ ĩuẽtiõe a doctrina Ct ido dicit ꝙ tre miniſcẽtia ẽ meõꝛia ſiue ꝓſeruatio quaſi abſciſa / ſciz p obliuionẽ nõ in to to in parte/ ſunt hee / vna vt Ibiecto⸗due ved ſed m modũ : id ẽ SIJðð difſerunt ſem rauonem vel oep tum / Ct dicit ariſtonles ꝙ memo ratui ſũt tardi ĩgenij / teminiſcitiun vero capacis a velocisqꝛ in memo ratiuis magis viget ſẽſq; ĩtellcũs Hect autem potentia in poſteri oei parte cerebzi ponitur / qui locis ſicous eſt pzꝛopter neuos motiuos qui oeiungur ab iỹ̃o ¶ Cap itulum uitum ¶ Bzima pare de potentig motina generaliter⸗ i VIJſode aie ſenſitue potẽtia ap Apzehenſiua: nunc videndu eſt de potentia motiua⸗ Mouet autem anima ſenſitiua quando qz ſpũaliter hot dupliciter⸗ ſcilicz oognoſcitiue appetitiue⸗quãdoqʒ aũt wzpoꝛali ter ciliet mouendo mẽbꝛza cꝛzpoꝛa lia exeaitue /¶ Vnde ad motuũ aia lis a maxime ſcm locũ de quo nn cipalite r loquimur tnia requicutur⸗ Mam c calis ſit ad aliquid pꝛole gquendu vel ſugiendũ⸗ pꝛimo opoæ tet cog noſcere ꝙ illud ſit bonu pꝛo ſequendũ vel malũ ſugiendũ / Hecũdo oportet incunari ad ipiꝰ P ſcœutionẽ vł fugã / Ttio opoetz ex eæqui talem inclinanonem mouẽdo wꝛpus mẽbza-/ Pꝛimũ pert net ad potentia ggno ſcitiua⸗ ſecidũ ad potentiam appetitiuã⸗ tertin ad virtutem executiuam / quã cõmuni ter vocamus motiua ¶ Et hanc diuiſionẽ quidam ſub alijs vbis tra dunt dieetes / ꝙ duplex eſt potentia motiua: quedam imperas queda imperatan intelligentes per potenti am imperatẽ ip̃am ↄgnoſcitiua et appetitius 7 per potẽtiã imperato/ ipſam potentia executiuã ĩ mẽbzꝛis⸗ tionis mod habet locu in rone vtẽ tibus / in quib ſolü Ppꝛie eſt imperi um ſicut liberu arbitnu ·¶ Decn parg d& potentia appetitia ¶ Quia vero de pꝛima potentia motiua ſcilicz ognoſcitiua ſatis dit tum iſt: de lecunda ſculicz de amctiti ua eſt die du Nec aut mouet dupli citer⸗ ſciz diligendo vel odiendo / (Et duuditur in cupiſcibilem iraſ cibilẽe, Locupiſcibilie mouct ad bo nu / vel aparens bonu, ↄmodu / vel apparens omodu⸗ Jralcibilis inſur glt Atra malũ/ fertur in arduum ¶ Ab hijs oeiuũtur quatuoe affecki ones pꝛicipales, ſciz gaudiu/ ſpes/ dolee 1 t moe⸗ Ma per gcupiſcibie gaudem de bono pꝛeſentia ſpera mus de bono abſenti: per iraſcibile aut dolemus de malo pꝛeſenti⸗ ti memus de malo abſenti⸗Denſuali tas aut eſt vis appetitiua / et ad E moucet ad qð concupiſcibilis 2 iraſci bilis,/ ̊ in quatum ẽſui ſiue oꝛpoꝛi hiungitur 1 a rone non regitur ſen ſualitas vomtur⸗ ſiue irronabilis afnetitis“(Tercia pars de poten tia execcutia⸗ De potentia aut executiua / ſiue oꝛz poz alter motiua dicunt quidam ꝙ ipſa eſt triplex: ſcʒ naturalis vitalis a animalis Quarum pꝛima ſitum ſuũ hab; in epate⸗ ſecunda in oꝛde⸗ tercga in capite vt in pꝛincipio pzo pinquo⸗ h eſt in oꝛde tauq; in pꝛin ripali et pꝛimo pzꝛincipio, Virtus naturalis eſt motiua humozum⸗ — —— — — — — = = — – £ um a di ng ans e⸗ di0 pein rtu⸗ vitalis eſt motiua pulſuũ- amniak eſt motiua mẽbꝛoʒ Sed de hat ter cdia pꝛinapaliter intẽ dim⸗/ quoniã alie / 1 ſpecialiter pꝛima videtur eſ ſe potentie vegetatiue 2 tonuenite plantis· liet nõ eodem modo ſicut ani malib Ipſa vero motiua ſcðm locum que fit ꝑ membꝛa ſolũ eſt in animalibgꝑfeckis / non in anima libus impfechis que ſolu hñt ſenſũ tactus ſicut ſunt aĩalia terre affixa vt oſtree 2 conche MNam liecet in pla tis 2 in dickis animalibg im perfer tis qn nutriutur a augmẽtutſit quu da mot ſcðm locũ qui dititur dila tationis 2 oſtrictionis⸗ licz non eo dem modo ſit in eis: qꝛ in plantis ſine eypenſite pꝛeiua. in illis ve ro ani malibus cũ delcatiõe vel tnſ ticia/tamen in pꝛedictis nõ eſt mo tus ſcð m locũ qui fit per mem bꝛa ꝛz poealia qual eſt motus pꝛogteſ ſiuus vel ſaltatiuus. aut ali de loco ad locum delatiug· Hunc ãt motũ natura ingeniauit animalibus per fſectis ad vniendum ſibi obiecu oon ueniens quod non eft in eis cõiunt tum⸗ ſicut in plãtis potentia giũgi tux ſuo obiecto / vt nutritiua c abo⸗ C R uarta ps de 2Boientis motiua naturali⸗ De p̃dickis t tñ potentijs z po raliter motiuis q;uis de eis ad me dicum ſpectet pꝛ incipaliter .lidera re paua nichiloming ſunt dienda⸗ Eſt ergo virt naturalis / pontent a motiua. humoeum mediantibus venis / que ſcm galienum radican tur in ca pite. ſcð m ariſtotilem ĩ wz 5 de Ct H mouet ſiue operetur P ſpiritum ani malem a wꝛde per ve nas pzoœdentem 7 wzpꝰ vegetan tem Eſt autẽ ſpũs natualis ſubſto tia ſubtilis aerea in oꝛ de vi caloꝛie ex ſanguine generata / 1 ideo val de leuis faciliter mobik ¶ Quin ve de poretia motiua vitali italis & motiua pulſuu- mediantibg arterijs que radicatur 1 de⸗ Et hec operatur per ſpirtum vitalem a woꝛde in membꝛa Parte riae pzꝛocœdetem 2 woꝛpꝰ vuuficatẽ? Eſt autem ide ſcð m bam ſpiritus naturahe vitalis a aĩ alis⸗ diffe runt ſcðm opationem⸗Dirur eni vital in quantum a wꝛde pꝛocdit ⁊ ꝛpꝰ inſtti mẽ taliter viuiſitat. Dititur autem naturalis in quantũ aoꝛde pꝛocdens per epar tranſit opo nutrit 7 vegetat . Ded die tur animal quando ad erebꝛ ü per uenerit 2 in quatum ad ſenſũ⸗ mo tũ diſponit abilitat/ 2 ſic idẽ ſp̃ p̃e diuerſie ronibqy diuerſa habet noia 0 WVirtue afalis eſt potentia moti ua mẽbꝛ oß / ſciʒ officaliũ medianti bus neruis qui radicantur in capite Et het opatur ꝑ ſpiritum aĩalem p cœrebꝛzu tranſeuntem qui per ner uos oegana ſentiendi direckus ſub tiliatur et in animali ſenſum et mẽ bꝛoeũ motum oꝑpatur Dunt autem membza wꝛꝑis tripliua- quedam radicala vt epar / wꝛ / erebꝛzum / genetalia⸗ iter que illa tria pꝛima in quibus ſunt / ſpiritus naturalis vi talis animalis ſunt de eſſe indiui D ij dui: ß genitalia ſüt ad gſeruationẽ ſpeciei Alia ſunt membꝛa deſeruiẽ tia vt vene arterie? nerui que deſer uiũt illi tnplici ſpui⸗ Alia ſunt mẽ bza offiaalia vt mang pes 7 huuiſ modi/ 4 iſta mouet virtus aialisad officum motis localis / In hot aut motu alis eſt oꝛdo ſeðm ariſto tile m· quia eſt vnũ mouens nõ mo tum. ſcilicz obiectum appetitus/ qð eſt bonũ vel apparens bonu⸗ Appe titus aut mouetur ab obieco mo uet mẽbꝛa et inter ipſa vnu mẽbzu mouet aliud · Pars eni mebꝛi que eſt citra unncturam mouet ala par tem que * vltra ſicut ꝑ virtutẽ que ĩ bꝛachio potes mouere manũ ſuper luncturam bꝛachü ipſo eca non mo to 7 ſit de digito reſpectu mang/De inde ĩa mẽbꝛa mota mouent ipfũ totale animal / gð eſt tancỹ vlumũ (C motum aplm ſextum⸗ ¶ Pꝛima pars de aia ratlonali eneraliter⸗· MW— O ſt dictũ eſt de anima ſen itiua dieendum eſt de anima ronali ſeu intellec iua (de aua tres ſuerunt opiniones magis famoſe · ( Yna fuit alexadꝛi ꝙ anima in telled uia humana eſt ſoꝛ ma mate rialis generabilis7 wꝛz ruptibilis⸗ educka de potentia materie diuiſ bi lis a extenſa Alia fuit opinio com mentatoz is- ꝙ eſt ſoꝛ ma ingenera bilis « inwꝛruptibilis nõ educka de potentia matene net extenſa⸗ illa eſt vnica in oĩb hominibg auli bet eoꝝ indiſtater aſſiſtẽ s/ß tamen nulli unherens / (Tertia via eſt ve ritas catholica / ꝗᷓ non eſt tan; opi nio tenenda⸗ſed tanq; fides firma⸗ ſcʒ ꝙ aĩma ĩtellecuuia humana nõ eſt vnim in omnibg homibg. ß eſt fo⸗ma ſubſtantialis hominis wꝛpg inſoz mas⸗a cũ eo vnũ omponens no educka de potentia matcrie · Et idro ꝗpꝛie non inherens. qꝛ iherere pꝛopꝛie vt diſtinguitur rõtra inſeꝛ mare impoꝛ tat materialiter depen dere Mon generabil net wꝛruptbi lis.·ſ̊ tamen non ſmpliciter perpe tua: qꝛ de nouo ſcʒ in vnione ipſi9 cum oꝛꝑpe a deo treata⸗/ a pte ptg ppetua Non extenſa ßß indiuiſ bilis · ideo tota in toto / tota in qualibet parte wz ꝑpis / Vñ falſa eſt quoeũdem atiquoꝝ theologoꝝ o pinio dientium ꝙ anima non eſt ſcðm eſſentiam in toto wꝛ poee · ſed 1 pte determinato ſciliot in centro ꝛ dis poſita / totum ꝛ py vimficat atq; mouet. Et ad hot ponunt exẽ plum calcidij de ara nen que in cetro tele ſue reſ vs ſentit quemlibet mo tum in tela fadum ( Que aüt ſu erit opinio anſtotilis de anima in tellec iua humana⸗ quantũ ad ea qᷓ dicka ſunt ex eig hbꝛis autsticis per ſpicue non habetur. gr de hije que tangüt ſeckas teligiones hoim / cõmuniter obſcure « ambigne loqt Pꝛima tñ opin:o ſuꝑiꝰ dicta circũ ſeripta ſide et ſequẽ do apare tia rõ nis natuab ĩiter oẽs Phabilioe vidẽ tur Decud pode pote aie ronak z ad potẽtias aĩe ronak atte dem ꝗ generaliter dus ſunt ; ſciz agnoſcitia àQ moſa / quas ĩtellectu — E it ſ in er e n/ lit garun nuto vde nal atee ſey leci affectum vommIn quatum ei eſt potentia cognoſcitiua dicitur itel lectus⸗ ſed in quantum eſt potentia motiua / dicitur affeans ſeu volun tas / (Dnde liet de an ma ratio nalh diuerſa nomina dicantur ſicut ditimus ꝙ ipſa eſt itellectus/ratio · ingenium memoꝛia⸗ volũtas/ lkbe rum arbitrium⸗ tamẽ het nomina non dicũt aliquam diſtinctionem in eſſentia anime. differunt ratoe⸗ quia ipſa dꝛcitur intelleag in quatũ appꝛehendit⸗ ratio in quantum diſ ceernit⸗ ingenlum in quantum in ueſ tigat memoæia in quantum tonſer uat⸗ voluntas in quantum appetit⸗ liberum arbitrium in quantum eli git / Vect autem omnia reducütur nd duge rationes generales ſciliceet ogno ſcendi affecandi: a quibus due potentie denominantur⸗ ſciliet intellectina 7 volitiua⸗/ de quibus et pꝛzimo de intelled ma eſt agẽ dum⸗ .„— 4 pollibili- ¶ Intellea igitur ſc8m ariſtotilẽ diuiditur in intellecu agentem et i tellectũ poſſibilem ſiue potentialem Intelleckus agens eſt potentia acti ua intelled ionũ⸗ intellectus poſſi bilis eſt potentia paſſiua non paſſio 4 ne wꝛ tuptina⸗ ꝑ ſet tiua: ſciliœt tre tipiendo in ſe intellettiones ab intel lertu agente / De ipſo autem intel lectu agẽte duplex eſt opinio: nam quida dicunt eſt ipſe intellett di uninus · Alij dicunt ꝙ eſt idem ſcoðm eſſentiam rum inteilettu poſſibili. diatur poſſibilis / in quatü eſt rep tluus· ſed dicitur agens in quatum eſt ſua intellectuali operatione acu atus⸗ Ct ad hunt ſenſum dicitur no bilioe intellecu poſſibili / SHecun da aüt opinio vera eſt Pꝛima autẽ non negatur· quia nõ negamus di uinũ intellectum agere ad noſtram intellecionem ymmo opoetz ipſu pꝛicipaliter ꝓcurrere/ cũ in oĩ actiõe opteat eẽ aliqð agẽs nobiliꝰ9 paſſo Cuarta pars de intelleau ſpeau latiuo & pzactic Intellectus inſuper diuiditur in intellectum ſpeculatiuũ et pzactica⸗ Et dicitur ſpeauatiuus in quantum wognoſtit verum in ratione ven pc ticts autem in quantum cognoſcit vetum in ratione boni⸗ Vel dictur ſpeuulatiuꝰ ſciliœt in quantum ſinis eius eſt ognitio: dititur non ſpe aulatiuus ſid pꝛactirus i quantum finis eius eſt operatio. Vel magio pzopꝛit loquendo dicitur ſpeaullati uus in quantum eſt pꝛoductiuꝰ no ticie ſpeculatiue · Vzacticis autem in quantum eſt pꝛoductiuus notiti e pꝛactiœ- De quarum noticiarum differentia poſtea dietur inferius⸗ Intellectus autẽ pꝛacticus diui ditur in ſyndereſim rationem on ſtientiam Vnde in ſylogiſmo pꝛat tiro ſyndereſis pꝛoponit maiorem · ſiait ꝙ nullũ malum eſt ſacendũ: ratio autem aſſumit minoꝛ?⸗ſcilicʒ hot eſt malũ. a onſcientia cõcludit cõtluſionem ſciliet hot non eſt faci endum⸗ Ct ſie ſyndereſis eſt arca v muerſalia pꝛinupia in quibus om muniter non contingit errate/ ideo Non ſunt autem hit pꝛetermit rundem exiſtẽtem · /¶ Nona ſi 2„ lydeteſis nũq; totaliter extinguit⸗ dicio· ſcilitz de bono vł malo/ tamẽ in Katio aut eſt crca pticulana cra differenter⸗ qꝛ ſenſus non aſpicit ni me que quadoq; eſt erroꝛ?⸗ inde Eeu ſi ad pzeſens: intellectus aut ad ſu ſl ꝓ onſcientia eſt erronea / Katio turum/ ideo quandoqʒ qð eſt pꝛeſẽ 4 autem din ditur in parte ſupeniee tiealiter delegabile dimittit pꝛopter al 2 inſerioeem · non ꝙ in ea ſint ptes conſiderationem iuſticie ſuture⸗ / . diſtincte ſiait oculo eodẽ vldem Dexta in eis appetitiuum id eſt . ſurſum 2 deceſum ſit dicitur poꝛ to pꝛoſecutiuũ et fugitiuum non diffe 4 ſuperioe que ratiocnatur de diuinis ruint realiter ab inuiem net a ſenſu 6 eternis/ Et ſi hoc ſic ſolum ſpeau vel intellcũ / ſed ſolum ratione,./ ni latiue vocatur intelligentia⸗Dicitutr eptia ꝙ fataſmata ſunt intellet 4 autem portio inſerioꝛ que oncinat᷑ tus / ſicut ſenſibilia ſeſa / ſit ſicut ſẽ u de temperalib tranſitoz js // ſuenõ ſentit vel mouet ſine ſẽſibilt⸗ * Pꝛedeã vero noĩa a doctis qñaz ſu ita intellechus non ſine fataſ mate⸗ mũutur vt importãt non ſolũ poten (Ockaua eſt ꝙ ſiaut obieccu gene tiam cognoſcitiuam/ß eciam poten rat ſpeciem in ſenſu exterioei / poſtea tiam affectuam⸗ Capiũtur eaaam in ſenſu cõmuni qui diſcernit ſenſi equiuoœ qnqʒ pꝛo ipſa potetia/ qn brilia diuerſa ſit eſt qudammodo qʒ pꝛo operatione ipᷣꝗ/ ¶ Qumnta vvnus q quotammõ plura-ſit fantaſ pars de ationib ſel? vel ite lcla matng diuerſa mouent intelleckum 4 tende quedam ompatioes quas a s a cut in ſenſu ſi ſit indiaum ꝗg hot eſ riſtotiles ponit inter ſenſum et intel⸗ bonũ vel malum / appetitus moue lectu /(Pzima eſt ꝙ ſiat ſenſus v⸗ tur ad pꝛoſequendu vel fugiendu⸗ ducitur ad ackum a ſen ſibiß ſibi ob ſit per rationem fantaſmatũ / ſi ĩtel U iecto / ſic intellecus ab intelligbi leaus iudict bonũ vel malum / ap li ſiue a fantaſmate vel obieco⸗ petit9 intellectualis mouetur ad p 19 ( Vecudu eſt ꝙ tam ſenſus q; in ſequẽdũ vel fugiendum⸗ ß hot dif tt tellecrus quodamodo patitur ab ob ferenter quia appetitusſenſitiug mo 1, ieco non tamẽ paſſione coꝛ wuptina uetur naturalter/ H apetit intellet diuu vel generatiua ſubſtatie / ¶Tercia tus libere · / (Decima in vtrogz dt v pꝛimꝰ actꝰ vtriuß eſt ſimplex dif cõtingit vere 2 falſe / omponere di iſe. ſerentie. id eſt ſine cõplexione/ nõ uidere circa bonũ vel malu ·ß tamẽ vet eſt differentie affirmatluũ vel nega differt bonũ ſimpliciter vel appa tiluũn / (Quarta qy vtergz pꝛeaffir rens bonu· Bnde ꝙ eſt pñtialiter mas aliquid eſſe deleckabile vel triſ delcabile⸗ liet ad illud ſequik mag E tabile mouet appetitũ ad pꝛoſequẽ num maluũ / apparet ſẽſui eſſe bonũ⸗ i dum vel ſugiendum ,(unta a intellectui non ſolum aͤd pñtiam 1 vtrobig; fit ametitus mediante in delcãbile · H aſpicienti apparet illud Sðð ſimpliciter eſſe malum⸗ /(Dndec⸗ ma eſt ꝙ ſenſus nõ ſentit abſtracke⸗ ſed intellectus intelligit abſtracke⸗ Denſus enim videndo curuum vel album non diſtigut inter ſubiectũ curuitatem vel albedinem / inter que diſtinguit intellect9 abſtracke iü1 telligendo hoc ab illo: nec eca ſenſ9 abſtrahit a ſingulanibo / ſed hot facit intellecg⸗ itelligendo vmuerſalter ¶ Duodecma eſt intellechg in at⸗ tu / id eſt intellect9 agens eſt q8 intellect intelldo⸗ non ſic autem de ſenſu/ Et hot intelligendum de p mo intellcũ agente / qu eſt intellet tus diuing Iſo de potentia aie rationalis Wgnitiua / vrendum eſt de po⸗ tentia affectiua ſiue volitiua / Ipſa nãqʒ rauo ſiue rationalis anima ſi iudicat aliquid eſſe bonuũ vel maluũ 2 ibi ſiſtit⸗ dicitur eſſe ogni tiua ſiue intellechiua. ſi autẽ pzocdit ampli⸗ ue/a iudict illud eſſe bonũ vt fiat · dicitur motlua: ſi vero adhuc pzꝛ oo dit vlterig/2 nõ ſolum iudicat illud eſſe bonũ vt fiat ſed ccam illud ap⸗ petat⸗dicitur affectiua ſine volitiua ¶Eſt igitur vis aie ronalis moſa multiplex/quedam conſiliaiiua ſicut ſindereſis vel ratio / q̃ iudicat aluqd eſſe bo nũ vt ſiat: aut malũ vt nõ fi/ at⸗ quedum autẽ eſt affectlua ſciliz ipſa volutas que appetit id qð udi cat bonũ / reſutat id quod indicat malu⸗ Quedam vero imperatiua / ſciʒ libertas ſiue libꝛũ arbitriu.que iperat illud fieri ꝙ uudicatur bonu⸗ vel non fieri ꝙ iudicatur maluũ Hetc autẽ vtrãqʒ ſciheet oonſiliatiuam % affectiua cõplectitur vt patebit⸗ net tamẽ iſta inter ſe aut ab ip̃a anima vel voluntate in re alqualiter diſtin ¶Sed añ ꝙc de libero arbitrio dia mus: ſciendu eſt ꝙ libertas diſtin gult᷑ triplex. ſciʒ a neeſlitate / a pec⸗ ato/a a miſen a⸗Pꝛima eſt natutre tam bonozum qꝙ́; maleeum- De- aunm eſt gracie/ a eſt ſolum bonoꝝ⸗ Tertcia eſt gloꝛie/a eſt ſolũ beatoꝛ a èZibertas aũt a neœſſitate diſtin guitur duplex ſicut neæſſitas dupli⸗— citer dictur ſcʒ ncœſſitas wattionie et neœſſitas incuitabilis- ZRibertas a neeœſſitate violẽtie vel wactioms vocatur lbertas omplacentie⸗ Zi⸗ bertasa neweſſitate ineuitabilitatis volatur ontingentie Zibertas autem ontingentie adhuct poteſt diſ tingu duplexy/ ſciz libertas indifſe tentie z libertas cotradictiõis Om nio emm libertas indifferentie eſt libertas ontradickionis„ non ewon uerſo / quia dicitur libertas indifſe⸗ rentie quando voluntas eſt ſic indif⸗ fexens ꝙ non magis inclinatur ad vnam partem contradickionis qᷓ; ad aliam · Modo ſtat ꝗy aliquis habitit⸗ atus in aliqua virtute ſicit tẽ pera⸗ tie habet libertatem ontradit tioĩe ad agendũ vel non agendũ ß“m illa virtutem 2 tamen non habet liber⸗— uij⸗/ 7 tatem indifferentie/ quia magis P nus et magis in clinatus eſt ad o pus virtutis- Omnia autem dicka nomimn a quo modocunq; pia⸗ tur libertas/ſupponunt pzꝛo eadem reſcuteœt pzo ipſa voluntate non tamen ſunt ſynonima⸗ quia ĩ diuer ſis aqeptionibus diuerſa habent g⸗ notata· Mam libertas a petrato ſuponit pꝛo voluntate⸗ onnotan weam eſſe in gracia⸗ ZLibertas a miſeria onnolat eam eſſe ſine pena Libertas a neeſſitate onnotat rã non poſſe neœſſitari⸗Libertas indik ferentie onnotat eam non magie intlinari ad vnum oppoſtoꝛzum ꝙ ad reliquum⸗ Libertas ontradicio⸗ nis vel oppoſitionis onnotat eam ſimpliciter poſſe in vtrumq; oppoſi toꝛum⸗/In pꝛopoſito autem cum lo quimur de hbero arbitno intelligi mus de libertate ontingentie cõtra dictionis ſiue oppoſitionie Terta pars: de ondiknonibues 2* . tri; vero in quiramus que ſit fozmalis ratio hutus libertatis⸗ e numerande ſunt allque onditiones ipſius voluntatis / (Pzima eſt ꝙ& voluntae nõ eſt ſolum potentia paſ ſiua / ſed actiua, net ſolum operatio mnum exterioꝛum / ymmo ſuoꝛum in cterioꝛum actuũ qui ſunt volitio vel nolitio⸗ / Vnde poſſet diuidi vo luntas in voluntatem agentem et voluntatem poſſibuem conſimili ter iĩtelligendo ſicut ſupza dictum ẽ de inte llecku⸗ Di enim voluntae ſo ret paſſiua tantum / non eſſet in ſua libera poteſtace velle 2 non volle ñ ſente obiecto quia non eſt in poteſ tate paſſiui pati et non pati pꝛinti pio actiuo diſpoſito ſufficiẽter ap pꝛoximato,- /¶ SDeaunda eſt ꝙ vo luntos eſt paſſiua non ſolum ab ob iecto ſed etam ab inte liectu / a ſẽſu / appetitu ſenſitiuo- De obiecto pa tet quia eſt mnuſa parcialis volitt onis vel nolitionis De intelleau patet:quia notitia intellectualis on currit ad actue voluntatis vt appa rebit ex diendie ⸗·/ De ſenſu auiẽ appetitu ſenſitiuo. patet quia ſen ſius mouet intellectum cum repꝛeſẽ tnut ei ſpeciem mediante qua moue tur ad intelligendum Appetitus eciam ſe nſitiuus ipſum monet cim te ſuo obiecto ſepe intellectus aliter aliter iudiet⸗ ſcðm qð appetitue ſenſitiuus eſt aliter/ 2 aliter affecka tus Vnde diatur ſecundo rethoꝛei ce / ꝙ non eadem videntur amanti buso odient bus⸗neqʒ iratis & mã ſuete ſe habentibus/ Hit ergo ſen ſus ſenſitiug appetitus pꝛimo mo nendo ipſum intellectum mediante ipſo mouet voluntatem / quia vo luntas nata eſt moueri et diuerſiſi muri quo ad eius actum ſem alte tum et alterum intellechus iuditi um ⸗ /Certia eſt ꝙ voluntns nõ ſolũ in ſeipſam actiua eſt volitionie vel nolitionis · ſed etiam median ub actibg illis / achlua ẽ ĩ intellecã/ in ſenſum / et in appetitum ſenſiti unum ·⸗ de intellectu / a per cõſequẽs a ſoꝛtioei de ſenſu patet pzopoſitũ⸗ quia aliter amoe et odium non per lett ir ð uertetent iudicium⸗ cuig oppoſitũ experimur⸗ Poteſt ergo volutas mouere intellecum et ſenſum⸗ non ctamẽ ſic ꝙ ſimplititer per ſu um imperiũ ſine alio motuo poſ ſit in eis cauſare aſſenſum vel diſ ſenſum quia tunt poſſemus kbe re aſſentite ve diſſentire quibuſcun qz vellemus / quod experimur eſſe falſum Sed tamen poteſt huiuuſ modi aſſenſum vel diſſenſum in a uſare 27 liqu bus parcialiter concn per conſequens appetitum uum mouere / lim natus ſit immu tan ab immutatione iudicij ⸗ (Kuarta eſt ꝙ volütasnon ſertur in inognitum / quia appetit ani malis differt ab appetitu naturali in hoc ꝙ non fertur ĩ obieckum ni ſi ognitum Appetitus autem a nimalis ratlonalis qui eſt ipſa vo luntas differt ab appetitu anima l ſenſitiuo / in hot ꝙ non fertur in obiectum niſi oognitum ognitlõe intellectuali Voluntas ergo diri tur appetitus oognoſcitiuus / non quia ognoſcat/in quantum ei con uenit ratio appetitue ſed quia at tus ipſius coonſequitur ognitionem pꝛimam ſui obiecki · /(uinta eſt ꝙ voluntas nõ ſertur in malũ in quãtum malum quia obiectum appetitus eſt bonum vel apparẽs bonum⸗ ideo nõ poteſt velle illud in quo nulla apparet intellectui wa tio bonitatis net poteſt nolle illud in quo nulla apparet rõ malicie ſen fugibelitatſs· heot poſſit ill ud non velle ackum ſuum differre vt pꝛi us fiat in quiſitio ſi apparẽti boni ta ti ſit aliqua malicia onſequens vel connexa. Poteſt tamen velle ulud quod aliquo motdo appatet malũ / 4 nolle illud quod aliquo modo ap paret bonum ſiaut velle adulterm ratione delectationis / vel nolle ipſũ ratione inhoneſtatis Mon poteſt er go volütas velle wntra vel pꝛeter totale iudicium intelleckus/ Not cõ tra vel pꝛeter parciale iudicũ⸗ 5 enim poteſt ſic ad oppoſita / ꝙ polſ ſit velle malum ſub ratione mali·/ a nolle bonum ſub ratione boni⸗ ſed poteſt non velle quod pzima ſace apparet bonum / 2 non nolle quod pꝛima facie apparet malum: eci am poteſt illud velle a nolle in quo ſimul aꝑppatent rationes bonia ma li ,(Sertn eſt ꝙ volütas litz poſ ſit ab obiecto allici et difficultari / nõ poteſt tamen ſimpliciter cogi· Rati o autem quare voluntas non oogi tur bono / ſiaut iutellecctus vero ab a liquibus eſſe dictur quia nichil eſt ita bonum ſaltem p̃ᷣter bonum pzꝛi mum / in quo non ſit aliquid imper ſectionis / aut ſaltem apparere poſ ſit I deo voluntas tali bono nõ co gitur adherere Ded aliquid eſt ita veru · ꝗy in eo nithil eſt aut appaẽt eſſe falſitatis: ideo tali vero ĩitellec tus oogitur aſſentire · et autem matio perſuaſiua eſt nõ euidẽs⸗ ¶ Cuarta pars, de inquiſionc kbertatis ¶ His ergo pꝛeſuppoſitis inqui ramꝰ in quo conſiſtit foꝛmalis rati o kbertatis non tamẽ intelligam⸗ voluntatem ſit eſſe liberam ꝙ liber ens ſit aliqua tes ab ea diſticka⸗ ſibi ſuperaddita / ſicut acidens in ſubſta tia Lam ſicut anima intrinſece? eſ ſen aliter eſt volitiua ſic eſt itnnſcꝛ eſſentialiter liberaita ꝙ non ſtat p aliquam potentiam ipſam eſſe 27 non eſſe liberam Hoc at ſuwo ſito dicamꝰ ꝙ aliquid eſſe liberum pt y maginari mulupliciter DHno moto quia illud ſe ſolo nullo alio reqſito poteſt in ſuum ackum⸗? ſit ſolus de us eſt kber ſem veritatem fidei / qt quid murmuet phuoſophi Alio mo do quta ſi aliud ab eo requiratur⸗ tamen illud eſt in ſua kbertate pꝛi mo modo⸗ ſit nulla treatura eſt li bera vt ſatis patet Tercio mõ/quia poſitis omnibus requiſitio ad ſuum ackum contingenter cis wagit 2 po teſt agere / poteſt non agere⸗ ? ſit comuniter dictur ꝙ potentia rona ls eſt hibea/ cuia ſic poteſt ad oppo ſita / (Ded ſñ allertioe temeraria / videtur ſem fidem ꝙ in hoc nõ on ſiſtit ſoꝛ; malis ratio lbertatis/ net per hot differt agens liberum ab a gentibus naturalibg nõ libere⸗ ym mo hot eſt ommune omnibgagen abus treatis ꝙ omnibus poſitis ad ſuam actionem requiſitis ontingẽ ter 7 non neœſſario wagam/ ita / poſſint ſuum effeckum agere non agere (Derbi gracia Ignis quibuſcũ qʒ mauſis poſitis ctingenter eis wa git/a poteſt ꝓduœre/a poteſt nõ ꝓp ducere ignem· / ( Hot autem pꝛo batur eſſe verum ex trib veritatibʒ catholicis Quarum pꝛima eſt ꝙ nõ ſtat aliquid fieri ab aliquo illud nõ fieri a deo Vecuda ꝙ non ſtat al q d fieri a deo/ 1 illud nõ contingẽter fie ni ab eoTercia ꝙ non ſtat aliquid tingenter fieri a deo / 2 illud neeſſa rio ſiue nõ ontingenter fieri ab ali o⸗ Ex qubus manifſeſte ſequitur ꝙ nulla cauſa ſecunda ſiue naturalis ſi ue libera neeſſalo aliquud fſacit· ym mo ita cõtingenter ſicut muſa pma (Di quis vero dicat liet ignis omnibus cauſis requſitis poſitis otingenter coagat eis / ita abſo — lute poteſt nõ agere / tamẽ hot non poteſt de cõmuni curſu nature⸗ ſic at non eſt de libem volutate Hot ideo non viertur valete / quta cum iſte cõ munis curſus natute dependeat ex dei voluũ tana diſpoſitione · ⁊ potue rit ip ũ aliter oꝛ dinare adhut poſ ſit ad placitum im mutare⸗ non eſſzʒ ip̃i voluntati eſſentlalis conditio li bere agere / ſed accidẽtalis et aduen ticia diſpoſitio cuius contrarium a Munta pars de foꝛz mali ratio ¶Dicamzigitur 7 ex pꝛemiſſis cõ tludamq ꝙ lieett ad libertate requira tur ꝙ ſit potentia ſue oꝑationis duchiua ontingẽter· hoct tamen nõ ſufficit net in hot tõſiſtit ratio liber tatis adequate 7 foꝛ maliter (Dz di fficile e videre quid vltra hot te quiriturAd cigtamen intelligenti ducere libertate oontingentie de qua loquimur tria onotat vł impoetat⸗ ſcʒ deum ſuum Pductũ intelligere⸗ deum aliquid ꝓ dns i⸗ tufe nd tafn labti lalrg mlis ·yn bma gnis Oſits ganſe Rnon wſtat lot ſſted Lottt vote epo ſeſz tol Den umg 2 ipſum intelligendo velle⸗ Deuse nim nithil pꝛoducit niſi intelligen do 7 volendo non tamen quic quid intell git aut vult ideo pꝛoducit. ta ſeipſum maxime intelligat 2 velit⸗ Illud ergo non ſuffiat/ ſed vltra ad ipſum aliquid libere pꝛoducete requi ritur⸗ ipſum huiuſmodi actum intel ligendi 2 volendi ad ſuum effecũ ontingenter applicare hot eſt ſu um effectum wontingenter intellige re/2 velle ſieri vel eſſe Cum igitur in hot conſiſtat ratio diuine liberta tis ſozmaliter. libertas in deo di cat perſectionem ſimpliciter.a liber taein creatura dicat perfectionem . ſimilio denominationis: ſequitur p lkibertens in deo a in creatura ſunt onſimilis rationis/a per tõſequẽes illa ſola ceatura erit libera que ref ecku ſui efſeckuswnſimilem modũ abet pꝛincipiandi cum libertate di u ina:talie autem eſt rationalis tre atura que intellige ndo 1 volẽdo pꝛĩ tipiat ontingenter⸗ (¶ Bnde po teſt trahi bꝛeuis deſcrigtio litatis⸗ ſciliet libertns eſt potentia intel lectiua a volitlua ſui eſſectus pdut tiua ontingenter et aliqud libere agete eſt illud ĩitellectine et volitiue ontingenter pꝛoducre Cui deſtrip tioni cwzꝛdant antique dockoꝛes ln tholici dientes/ libertns eſt fſaca tas rationis 7 voluntatis Vnde lberum arbitrium diatur ſeu potig arbitrium libenim/ arbitrium quan tum ad ratſonem / lberum quantã ad voluntatem Ex quibus ſequitur michil vere et pꝛopꝛie poteſt fieri libere niſi parcialiter fiat ab intellet tuali ognitione / (Aliqud autem ſieri libere poteſt dici duplicter VHno modo vere · alio modo interpꝛetati ue⸗ Vete libere dicitur aliquid fien quando eſt in poteſtate voluntatie 7 pꝛeœdit ipſum deliberatio vel o peratio rationis Interpꝛetatiue ve ro quando deliberatio vel ratiocina tio huiuſmodi eſt in poteſtate volũ tatis/ſed tamen non deliberat· ym mo vnam partem eliat quaſi mo wo nacure ex habitu vel impetu ton ſuetudinis / ſicut patet in multie⸗ Et her dicka ſint de aie potentijs ¶ Pꝛima pars de oodine diendo eum⸗ Oſtq dictum eſi de anima· 9 Requenter dieedum eſt de hus que ſunt in ea (Tria autem ſunt in anima vt ditcit philoſophus ſecũdo ethiczum ſcilket potentie/ habitg / u paſſiones· ſed differenter quonia vᷣt ſupꝛa dictum eſt potentie anime pzꝛinupales ſunt in ea ydemptig⸗ hot eſt ſunt idem tum ea⸗ ſed habi tue a paſſiones ſunt in anima inhe ſiue Cum ergo de potẽtijs dichkum ſit · diendum eſt de habitibus 7 paſ ſionibus . Quia vero ariſtotiles ibi ſolum enumerat ea que ſunt in ani ma ſem eius partem appetitiuã in qua eſt virtus moealis / de qua ibidem tractat· ideo nõ eſt tredẽ dũ quin in anima ponendi ſint aliqᷣ ae tus ij nõ ſunt hĩtus vk paſſiões Et . ecam ſcm aliquos i ea ſunt ponẽ 1 pꝛ eter huiuſmodi aaus alique p uie ſpeaes (Euate de omibus iſtis ꝑ oedinem pzimo de ſpeaebus⸗ poſtea de ackibo habitbg 2 paſſioni bus eſt dicendu Decum pars de hoc nomĩe ſpecies S In pꝛimis autem ſciẽ dum eſt ꝙ liet hoc nomẽ ſpedes multphciter ſit equiuocũ/ tamẽ adhuc vt ptinet ad matena de notitijs de qua trat tamus quadzupliater ſolet capi-⸗/ ¶ Pꝛimo modo gmuniſſime p⸗o oĩ ſfoꝛ ma ad notidam habẽdam (cõcur tente. ſic quandoqʒ ipſa fozma ob iecti qa ognoſcitur diritur ſpecits⸗ ¶ Secudo mõ pꝛo oĩ foꝛma que eſit aliquo modo ratio wgnoſcẽdi a liquam temc ſic arsæ aiij habit cgnoſcitiui quandoqʒ dioitur pea ees: ſicut patet ſepti mo metha?/ Tercio mõ P omni ſor ma que eſt ſimil tuto ymago rei ognite 1 P hane res illa ognoſcitur;. ſic ipſa ackualis noticia quadoqʒ dititur ſpe cdes / (Quarto modo ſumitur pe cialiter 2 pzie ꝓ forma que eſt ſi millitudo vel ymago rei ognite ma ns naturaliter in anima / ec polt ꝙc ipſa deſijt ackualiter og no ſt ere· apta nata ducere anima in noticiã rei aug ipſa eſt ymago vel ſimilit u do/ a ſit ſumitur in pꝛopoſito / De pꝛimo tñ modo bene dubium eſt v trũ in medio ſit ali qua ſpeties mu ſata ab obiecko ſoſibili que ſit ipſius ſimilitudo vel ymago (Quare pꝛi aliqua ſit ĩ medio· poliea de ſpecie ſenſibili · tam in ſenſu exterioꝛi ; in teĩoei/a tõde de ſpẽ itellcũali ( Ctia ꝑs de ſpẽbain medio t ecia cis opinio ꝙ in medio tales ſpẽs ſũt ponẽde gpter ronẽè/ expꝑiẽtia/a auctoeitate zopter ro ne qᷣdẽ/qꝛ nichil agit ĩ diſtas / niſi p mo agat in mediu⸗ na vij phiſio dz ꝙ opoetz mouẽs 7 motu eẽ ſi/ ſeðm tacu⸗ ß ſeſ bile agit in diſtas ſcʒ in ſẽſũ ergo pᷣmo agit ĩ mediũ 7 nõ niſi ſuã ſpẽm igit ꝛc / ꝛon ter exꝑiẽtia at.qꝛ ſi radiꝰ ſolartrã ſeat ꝑ vitru mbeü oloꝛ oppoſitg in pariete apparet ru beꝰ a nõ ẽ oloꝛ ve r9 qꝛ nõ e ĩ medio⸗mũ nõ ſit ſuſcepti uũ ei/ nec i piete⸗ tũ ſepe coloe pie tis ſit tran ⸗exꝑimur ecã ſpeculũ nepn taẽ vẽ aliqua ſibi obiectata a ſequẽs aliq recipit ab ca⁊ ñ ip̃aʒ rxerergo 19 Pem 320 pter auckoei tatem ved qꝛz ſcom ariſtotilẽ ſecado de anima, aliquid patitur a olee 2 odꝛe / quod non eſt natum ſent tre. ſed nichil eſt tale niſi mediũ· igi tur at· //¶ Ded hiüs non obſtanti bus eſt quoꝛ udam opinio contraria⸗ Et quia i pzꝛopoſito vi tur maioz difficultas de viſibili / ꝙ de alio ob iecdo ſenſibili / pꝛimo diut opinio iſ ta ꝙ ab obiecko viſibili non auſat aliqua ſpecies / ſiue aliquid in medi o alterius rõnis ab obiecto⸗ qꝛz tal pluralitas poneretur ſine neaſſita te. Tum quia talis ſpecies eſß qua litas / non eſſet ſub aliqua quatu o ſpetierũ qu alitatis vt patet idut tiue,Tum quia ſi eſſet aliqua necſ ſitas ponendi talem ſpeciem elſet Pt FPter ſupꝛadittam rationem/quia mouens et motum debẽt eſſe ſimul ſeðdm tactum Ved hot non opoꝛtet eſſe vniuerſaliter verum⸗ quia Pia ene 7 pꝛoiectum non opoetet ſit el ſe ſimul/nam pꝛoiciens poteſt non eſſe motu pꝛ oiectioĩs adhuc exiſteẽ te ideo non opoꝛtet mouens et mo tum ſimul eſſe ſimul tate lomli: ẽ intentio ariſtotilis 2 cmentatozis xp ſunt ſimul ſimultate naturali vel virtualiita ꝙ non ſit mediũ impe diẽs ꝙ ſint in debita appzꝛoxima tione- / (Decundo ter experien tiam pꝛedictam de radio ſolari dicit iſta opinio ꝙ quantoqʒ ab obiecto viſibili muſatur aliquid in medio e iuſdem rationis aim obieco · Vn de radius tranſtens per vitru m ru beũ mediante wloee vitri cauſat ve rum coloeem qui eſt eiuſdem ſpeciei cum oloee vitri⸗ quia aliter inter e os non eſſet tanta ſimili tudo vel uenientia ſi eſſent alterius ſpeciei⸗ (Terto dicit ey iſte wloe non eſt in pariete ſed in aere / et aliquando eo muſatur a aliquado non · Vnde quando ĩ medio illuminato non p exiſtunt olozes contrarimuſantur in eo tales oloꝛes/a aliqn i gradu intenſo⸗/ a tunt poſſunt videri⸗ aliañ in remiſſo a tunt nõ poſſunt videri⸗ ideo diat cõmẽ tatoꝛ ſecudo de ala · ꝙ aliqua ſenſibilia ſunt de ſui natu ra que pꝛopter ſuã debilitatem a ſẽ ſu nõ poſſũt ↄpꝛehendi· ct ſit patet quando quomõ medium patitur ab obiecto viſibili / (Olten? gyter expenentiam de ſp eculo dicit ꝙ nõ eſt ibi ſpecies aliqua / ſed ipſummet obiecum videtur ibi per lineam re flexam . Vnde eciam ſem opinio nem pꝛimam ſi eſſet tahko / ſperes tamen non eſſet in ſpeculo pꝛopter ſuam denſitatem ſed in arre⸗·Aam ſi eſſet calts ſoꝛ ma in ſpetulo / ipſo fracto frangeretur⸗ nec appaterent dot ymagines quot ſut partes frat te⸗ dim acidens diuidatur ad diut ſionem ſubieci · ¶Duaren pare de generalilus Ditlonibus ſpecerum Ziot autem vtraqz pꝛedictarum opinionum ſit pꝛobabilis tamen quia pꝛima eſt commumoꝛ / net videntur per ſecundam poſſe ſuffici⸗ enter ſaluari appatente qᷓ fiüt max ime in ſpeaulis; ideo ſequendo eam ponam aliquas conditiones genea les huiuſmodi ſpecerum. poſtea a hquas ſpecialce carum / Pzima ergo conditio eſt ꝙ tales ſpeces 6ů ſibilium contranoeum ad iuiem nõ contra riantur. quia poſſunt eſſe in e odem ſubiecto ſedm eandem partẽ ſubiecti tam in medlo q; in oꝛgano De medio patet quia ſi albe do ni gredo apꝛoximentur vni medio / v traqz in illo videbitur⸗ ideo vtriuſ q ſpedies in illo reapitur, De oꝛgano conſimiliter patet · Vnde ſi vnum album aliud nigrũ oculo ſem eũ dem ſitum pꝛeſentetur vtriuſaz ſpe ties ſcðᷣm eandem partem oruli te opitur net ex eis ommiſcebitur v na media ſpecies, ſicut in calidita te et frigiditote media tepiditas et obſtat ꝓp per neutram iudicnmus albedinem pſectam aut nigtedinem/ F indicam mediũ o loꝛem⸗ſicit ſi ſupꝛa nigrum ponat᷑ album / net apparet albu nec nigru B ſuſcum/Huig enim ratio eſt⸗ qꝛ licet ille ſpẽs non ſint ontrane in eſ ſendo / tamẽ iudica ſeðm eas ſic eſ ſent gtraria /ſiait é de iudits gnoſ tionu cõtrariarum vel cntradickoei arum⸗Cum igitur iſte ſpecies albe dinis nigredinis ſint ſimul in ocu lo indiſtincte ſc m ſitum / a ſenſus nõ iudict pluralitatem vel diuſio ne rerum / niſi ſcᷣm diuerſos ſitus ſuatum ſp ecierũ in eo reœptarum⸗ ideo ſenſus indiſtincke hoc qð videt indicat vnũ/ non poteſt iudicare hoc albũ a nigtum / vt dicum eſt⸗ quate ſpecies albi et ſpecies nigri cäG neutra poſſit effiere ſuü iudicium / quia agunt in idẽ ſubieckum⸗ ipſe ſi mul effiaũt iudicium mediü / ſcilieet hot eſt ſuſcum vel pallidu⸗· // (Peounda conditio eſt ꝙ tales ſpeci es nõ ſentiuntur net ſenſu percipiu tur quia rum ille immediatius cau ſent ſenſationem q; qualitates ſenſi biles ſi ſentirent᷑ ipſe ĩmediatiꝰ qua ſua obiecka ſenſu pernperentur aui9 oppoſitum experimur· Mõ ergo di cutur ſpẽs ſenſibiles qa poſſint ſen tiri / ſed qꝛ ab eis p̃t ſenſatio cnuſari (Tercia opditio eſt / ꝙ tales ſpẽs a quali tatib ſenſibilibg a quib cau ſantur ſunt alterius ronis patet ex duabopꝛedictis, H vtru ſint alterig rõnis vel ſpeaei ſpecies in medio et in ſenſu aut extenoei vel interioei ogano oĩno dubiũ eſt. /¶(Ruar en conditio eſt ꝙ tales ſpecies ſunt reduckiue de teraa ſpecie qualitatis⸗ ſunt enim paſſiones vel paſſibiles qualitates, nõ quia ſint pꝛopꝛie ſẽ ſibiles vt dichum eſt. ſed qꝛ a ſenſibi libus muſate nate ſunt cauſare ſen ſationes / (Quĩta conditio ẽ ꝙ ta les ſpecies habent in medio equale teſiſtentlam ¶Poteſt aute in aliqua mutatione teſiſtentia multipliciter ymag inari- Vno modo ratione on trarietatis natural / cim enim quod lbet ene naturaliter appetat pma nere⸗ vnũ wntrarium reliſtit alten trario tanq; ipſius wz ruptuo: 2 tualem reſiſtentiam aon habent in medio ſp ecies ſenſibilu aim nõ ha beant tontrarium vt dichum eſt · A lio modo ratione ontinutatis oꝛ poealis. Cum enim virtus vnita ſoꝛ tioꝛ ſit ipſa diuiſa quodlibet on tinuũ appetit eſſe vnu· ideo reſiſtit dinidenti ipſum · Tercio modo rati one ſituationis localis- Cum eni aligquid eſt in loo vel ſitu ſibi natua li naturaliter appetit ibi quieſcere: ideo reſiſtit mutationi· ſcᷣm quam opoetet ipſum a tali low moueri⸗2 talem reſiſtentiam non habent ſpe ties ĩ medio / quia ad multiplicatio nem ipſarum non opoetet medium diuidi vel moueri a loco ſuo / niſi ſoꝛte hot haberet loam in ſono· de quo poſtea patebit · Quarto modo poteſt ymaginani reſiſtentia heet mi nus pz ia ratione indiſpoſitionis ſuſcipientis · quia ſubiectum non eſt ſufficienter diſpoſitu ad reeptionẽ tab mutationis vl ſoꝛme geneabil 1ſt ual bbii st 1s6 galt t uſſ nein thlit ſoſt letie gere tar to o Nes 4 pl tore bron Sſit Kau ſod 10 n godu ut det ſ tlen dſint lans. lles oneſt aſeti ſuſn degt gnnl. ligun pliater ean nquod pma tdan n:4 Abent n lſ⸗4 o a⸗ bnita tt wn uſſtt wun mn enn inena er: guam en⸗4 denſpe plmte meduum node mod aet mi tions noneſ pto enrit 2 ſit maniſeſtum eſt ꝙ medium be ne wliſtit generationi pecicrum ſen ſibilium / ſic enim denſitas ⁊ opaci tas teſiſtunt ſpeciebus lucis vel wlo ris a eas reflecunt⸗ q ſit pzꝛopoetio naliter de alis· / Hexta aditio ẽ ꝙ tales ſpecies pzopter pzꝛedictam teſiſtentiam nõ habent in medio ge nerationem ſuceſſiuam⸗/ ꝙ enim ex tali reliſtentia non pꝛoueniat ſuccſ ſio ſat is pa tet⸗ſi ponatur ſeᷣm ariſ totilem inſtantaneam eſſe lum inis geneiationem / aim tamen habeat reſiſtentiam talem Hec ergo reſiſtẽ tia non opcratur tarditatem genea tionis vel multiplicatioms liœæt per uitatem vel remiſſionem diſpoſitio nis generabilis/ ita ꝙ a candela⸗e qᷓ cito illumiabitur extenſiue aer groſ ſus ſicut purus- bcʒ nõ eque intenſe Quinta pars de ſpecialibuscon ditionibus ſpecerum (Poſt has pono alias oonditio nes ſpeciales huiuſ modi ſpecenim / (Pꝛima eſt ſem ariſtotilem⸗ w lumen vel ſpecies luus/q pari ra tione ſpecies oloeis multiplicatur ĩ denon intelligendo ſit de aliquod qð ſit pars temꝑis indiuiſibilis, H aliquid dicitur inſtantanee generai quod generatur totum ſimul ita ꝙ nõ pzius vna eius pars ꝙᷓ alia net gradualis net quantatiua 7 ſit vide tur eſſe intentio ariſt otilis ſecundo de aia,/ ꝙ genceratio luminis ſit in ſtantanea vbi repꝛehendit empedo tlem dicentem oppoſitum, a idem videtur ſentire de generatione dele tatiouis / ſeptimo ethi · 2 /(Ded lalua ariſtotilis reueren tia ꝗy alicuius vei generatio/natua liter ſit aut eſſe poſſit illo modo iſta tanea non tredo eſſe verum⸗ ideo ad ſaluandum ariſtotilem aliquu di cunt ꝙ fuit eius itentio illud aſſerc re non athegoꝛice ſimpliciter ſed cõ ditionaliter⸗ ſczʒ ꝙ ſi luidum inſtan tanie applicaretur ad medium luie reeptiuum inſtantanee ilumimaret ipſum Diue autem het fuerit ariſto tilis intentio ſiue non: adhuc tamæ hot eſt oĩno dubiũ nec eſt efficnciter pꝛo batu⸗Poteſt tamen hmõi lumi nis multiplicatio itelligi iſtantane a/nõ ſcðm veritatem ſed quantum ad noſtram percptibilitate m⸗ qui a ſeʒ in ca non poſſumus ſenſu per cipere ſuceſſione / ( Hecada gditio eſt ꝙ ſpecies ſoni tempoealiter mul tiplicatur a ſucœſſiue cim quoda motu acris⸗ q quaſi ciraulari inũda tione quia ſong generatur ex veloti 2 violeẽta fractione aeris / vnde fiũt inundationes in eo / ſicut a lapide in aqua pꝛoieco , Mon eſt tamen ve riſimile q;uis omoſitũ videatur ari totiles ẽtite ꝙ aer ſic lomlliter mo ueatur uß ad omnem diſtantiã ad quam ſonus auditur: tu qꝛ nõ ap patet quomodo ita velociter mpei leretur/tum quia opoeteret q; quan doqʒ motibg opoſitis moueret᷑/ tũ qꝛ faciliter cſat᷑ a repautit᷑ iõ vi det ĩ acte qeſtẽte ad aliquã diſla tiam poſſit ſpes ſoni multiplicari/ poſtea ſine ſpali oꝛ rũpẽte ex defcu luãtie or ipi /Tia 2ditlo eſt pẽs odozis ad aliqua diſtantiam muliiplicatur non realiter ̊ ſpũali ter ſiue intentionaliter Dunt enim quedam woꝛpoea odoꝛiſera a quib⸗ fit quedam exalatio ſiue ſumalis e uaporatio / in quo fumo eſt realis o doz⸗ a hoct votamus odorem multi plicari waliter“ Ded cu alqua ſint oꝛpoen valde odoeiſera longo te poce / ad longam diſtatia que nõ lunt multum ſumabilia/ a que non poſſent ſuũ fumũ ita cito ꝑ illa diſ tantiam tranſfundere licut odoe ſen titur· JIdeo veriſimile eſt ſicut dict mentatoz ꝙ vltra talem ſumũ mul tipliœtur peues odoeis in aere ſine tali fumo⸗a hot vocmus odoeem muluphlicare ſpuũaliter Diatur enim talis pecits non reals / ſed ſpirttua lis:no quia nõ ſit vera res / H quia eſt inſenſibiis / (Muarta coditio eſt ꝙ ſpecits qualtatum tangibiliũi et ſimiliter guſtabilii habent multi tudinem minus veloom/qᷓ; ſpeces aliarum qualꝛ tatum ſenſibuuim⸗2 hoc foꝛte ideo ingeniauit natura⸗qz ille qualitates ſiue earum ſubſtatia maius poſſunt am mabꝰ inferre no cumentum exterioeis“ Iſo de ſp ecebg in medio vidẽ dum elt de ſpecieb i ſenſu vel oi ſint ſpẽs aliqui ponunt pzopter qz potentia ſenſitiua wꝛrupitur per excœllentla ſenſibilis· SDecuduũ quia aliquid remanet ptactũ videndi⸗ Terriũ qꝛ opostet pꝛius aliquid fi ¶ Cplm nonũ ¶ Pꝛima pars de ſpegebꝰ lenſue eri in medio/ Et ad hec ſunt experi entie naturales et philoſophoꝝ auc toꝛitates / (Ded his nõ obſtanti bus dicut alij ſn talibꝰ ſpecieb om nia poſſe ſaluar/ / (Bnde pzꝛimo ponũt ꝗ in ſenſu / verbi gracia in vi ſu/impaimitur queda qualitas afoꝛ tns vei debiktas viſum/ 1 aliqua do exatans que net eſt ſpeaes nec viſio nec obiecu nec pzꝛinapiũ viſio nis que aliqn plus et aliquado mi nus manet⸗ et aliqn vſqʒ in finẽ vi te durat. ſicut patet in illo quẽ exel lens ſẽſihile execat / (Decundo di cunt ꝙ talis qualitas nõ impꝛimit᷑ in potentia viſiua vt diſtiguitur co tra oeganũ / et eſt ſubiectiue in oega no ſiue in toto copoſito quia oega nuũ Afoꝛ tatur vel debilitatur a non potetia // Vitern dit ꝙ iſta qua litas ? alteriꝰ nature ab ob echo ex tra ? illa nec eſt paſſio net paſſibilis qualitas nec in aliqua ſpetie quali tatis enumerata pꝑ ariſtotile quia G nis paſſio / vel paſſibik qualitas ali quo ſenſu poteſt ſeun / iſta non· ſi rut 2 in veneno quo quis interficit aliqua qualitas oz palis que nul lo ẽſu p̃t ꝑupi: ideo ariſtotiles nõ ſufficenter enumerat ſpẽs qualita tis· / Dz iterũ dicunt eꝙ p̈er illaã qualitatem ĩ viſu impꝛimitur/ alia qualitas que eſt ſenſibilis et eiuſdẽ rationis cum qualitate exten? viſa 2 eſt cciã in oꝛgano viſus vt diſtin guitur cõtra potentiam NMam cum quis aſpexenit al id ſoꝛtiter luadu vel foꝛtiter oloeatu couerſo viſu ad ſenſibilia debilia vidẽtur ſintillare⸗ — — . ton tle dan ſin: ſoſ⸗ ſoem Zita eilt urſ ſrt Kaz unt Rr l vr tepen Faue Pari dchen une agany as,f 1ltqud als ner iüpßßo do mi fne vi aünal undodi npumit guari enagt nag n ngue coer ſlis unnl ieuni odi non⸗ſ ttfias e nul rles t gulin ir lla ali⸗ eiuſde 9 viſa diſtin man uodu viſue⸗ 6l⸗ poſito cciam vſit in oo obſcuro ap paret ſibi lux vel ooloe Et iſta appa ritio lieæt ſit qui dam act videndi im perfectus,/tamẽ eſt actus veruo⸗ide o eius obiectum nõ p̃t eſſe nõ ene⸗ ſed nullũ verũ ens poteſt aſſignari qð ſit eius obiectum/ niſi aliquid ab obiecto oculo impꝛeſſum⸗ Et ſic eſt duplex actus videndi. vnus pzim9 reſpecku obiecti, alius ſecundus et ming perfectus reſpectu illig impꝛeſ ſi ab obiecto cim pzꝛimo actu viden di 2 vterqz eſt ſübiectiue in potenti a vt diſtiguitur contra oeganu⸗ quu a ſeðm iſtos quodlibet acidens ha bet — ita ſimplex ſi ait ipſum · ¶ Vecamnd pars · O pinio om munioe in p̃diciss ¶ Liot autem het opinio ſit pꝛoba biliter ſuſtinibꝛilis / nec eam particu lariter repzobare ſit pzeſentis inten tionis· tamẽ quo ad gpoſtum / vide tur contra mentem ariſtotil i ſecudo de anima dietis / ꝙ ſenſibile poſitu ſupꝛ a ſenſum nõ facit ſenſum / id eſt nõ ſentitur· Vnde ſenſ9 nõ ſentit oo loeem oculi ſui,nec caloꝛẽ nerui ſui / 2 ita de alijs ſẽſibus videtur · Qua re illa qualitas ſccunda ab obiecto ĩ pꝛ eſſa cum ſit ĩ o cilo ipſa a viſu nõ ſentiturx/ net illa apparitio qᷓ dicta eſt ad illam terminatur⸗ß ad obiet tum extra vłꝑ ad aliqd aliud de qboy videbitur poſtea / Poſſet tamen hit reſponderi ꝙ cum quilibet ſenſ habeat ꝓpꝛium oeganum/a eciam pꝛopꝛiũ mediũ gnaturale a giuũctũ qð notat ariſtotiles de viſu / in de ſẽ ſu ⁊ ſenſato dieæns⸗/ꝙ nõ in vltimo oculi ſentit anima ſ in medio: liœt tole medium magts attrbuatur ſẽ ſibꝰ cacue a guſtue quia in eis eſt magis manifeſtum/2 qula alij ſen ficatũ⸗a hmõi qualitates nõ ſut na ſus magis a remotis ſentiũt ꝑ me diñ extrancu/ 7deo qubʒ ſen ginſu o oegano/a cõnaturali medio / habz Apꝛias qualitatuas diſpoſitioes ſi bi conaturales/a illas nõ ſenuũt ſẽ ſus exterioecs⸗ Vñ deg a natura cir là vnuͦquodqʒ ozganũu ſẽſitiuũ oedi nat ꝛpꝗ aliqð immediate ſuppoſi tum ſibi cnatuale/ 2 cõſiliter quali te in illũ ſenſũ agere ſua ẽſationz nd finẽ ne fiat gtnua ſenſatio oœæn pãs ſẽ ũ ⁊ ĩpediẽs exterioꝝ ſẽ ibili um pœptionem⸗a hot ſufſict ad a riſtotil intẽtiõem· led qyter hoc nõ ſequitur ꝙ ſenq nõ poſſit ſentire ali as qualitates i ſuo oegano vel on naturali medio exiſtẽtes, nõ quidẽ ſibi gnaturales / H aduẽticias æ max ime excllẽtes- Dit ergo dieretur in ꝓoſito/a p̃dpue qꝛ non opoꝛtet ditcẽ ꝙ illa p̃dea qualitas q̃ e ĩ ocu lo/ a videt᷑ in eo ſit ĩ oegano vi9 AIpꝛ ie de .· ſcz ĩ pupilla ĩ qua fit vii o⸗ß ĩ oegano large ſũpto vt ſumits ecdã ꝓ ip̃o cõnaturali medio ipfi tõ iũcto ſcʒ ĩ aliquo humoee vel in al qua tunim oculi / (Hed hijs oĩbg omiſſis videt᷑ ꝙ nõ ſit ĩ oculo talis vergwloe viſibik ſpẽs obiecti alte rig rõnis. qʒ mũ dictu ſit talẽ p̃em eſſe ĩ medio nõ eſt negãdũ talem eſ ſe ĩ oegano cũ ipᷣm nõ mino ſit ipſi us ſuſceptiuũ q; mediũ⸗ ¶ Tertcia a8 dr ſpeby ſenſꝗ interioꝛi-⸗ We ¶ BDed viſo te ſpecebg quatuũ ad ſẽ lum exterioeẽ/ vie dum eſt quatum ud uitericec:⸗ ꝙ i ſenſu interioei ſit tales ſpecies aliqui ponut pzopter het motiua, Pz mu qz in abſentia ſenſibliu fantaſia pt habere actum uu. Decudu qꝛ ptꝗ acum derelinqᷓ tux alquid quo wog noſcit ſe habuiſſe tale actu Cercum qz aliqs reczda tur ſe ſompniaſſe· 2 p̃t hoc ſcire per inielecku⸗ / (Dz ali dicut Iñ ſpeci ebus het oĩa poſie ſaluan Vnde cũ certü ſit i ſenſu interioei aliq;d rema nere ptꝗ actum ẽtiendi · dicit iſti y in eo puta in fantalia remanet du plex qualitas,vna ab obiecto imp̃ſ la in oegano/ 4 eſt ipius gſoꝛtatiua vel debiltatiua / 2 qnqz coꝛruptiua ſicut patʒ in amenubus ? ſurioſis: ß alia et qualitas qᷓ eſt generata ꝑ acktum ymaginãadi / que nõ eſt ſubiet tiue in oꝛgano vt dſti guitur ontra potentiam- frtr ſicut 2 ipſe at tus ſantaſiadi // ¶ Wlterig dicunt qꝙ iſta ſecida qualitae nõ eſt obiectua licuius ac/ eſt habitus generatg p actum fantaſiadi inclinas Pciali ter ad ach gſimiles in abſetla rei ſẽ ſibilie ita ꝙ pt9 pꝛimũ actum eaã deſtrucko ſenſibili potentia am iſto habitu poteſt eliere actu ſantaſian di terminatum ad om ſenſibile nu mero qð pꝛzius eſt ſentitum ſitut og nitiõe abuſiua intellechg terminatur ad idem ſingulare numed qð pziue intellechkualiter eſt intuitiue cognitũ nõ terminatur ad aliqua ſimilitu dinem vel ymaginẽ vel ſimulachꝛ ũ ſicut aliqui ymagmat Quiailla oĩa — ſiße ſut abſtrockiue que a phis ſcis vocãtur fataſ ma ta/ ſimulachꝛa vel ydola ſut ip̃amet ſen ibika fantaſiata que Pus fuerũt lenſata/a nõ ſpẽs rerũ ſenſibiliu:eũ dem eni hominẽ quem pꝛius vidi y maginoe ⁊ nõ ſpẽm eiꝰ Ct ſic quot ſunt indiuidua fantaſiata / tot ſunt fantalmata . ſicut tot ſunt ydee quot ſunt res coognite · eꝛ ydra eſt ipſa res ſingulanes ognita ognitione diula⸗ Dit ergo hot nomẽ ydea pꝛinapa liter igni fimndo & treata/ onotet eã eternaliter a deo ſuiſſe ognitã⸗ ſic hot nomen fantaſma ſignificat pꝛ cipaliter rẽ fantaſiata/ ggnoſiẽ do actü fantaſiadi ·//( Vlteng di cunt ꝙ pꝛim acꝰ fantaſiadi a quo auſatur / habitus p̃dcuo cauſatur a ſenſatione exterioei a poi tia ſantaſ tica/nec obectũ extra muſa eſt li⸗ ackus pzopꝛzie/ ſed ſolũ eſt cauſa cau ſe⸗ quia ſi deg deſtrueret rẽ ext ra / et conſeruaret in oculo eig viſionẽ intu itluam adhut poſſz vtus fantaſticn habere ackum fantaſiadi reſpechu il lus Sed ſi viſio intuitiua deſtruat ſiue obieu extra maneat ſiue nõ⸗ natutaliter nõ p̃t haberi talie act9. mõ hot eſt eſſe cauſa i aliquo genẽ cuſe reſpcu alicui Vñ ſeqt ꝙ pꝛi mꝗ actꝗ fanta iadi tũt ſolũ ẽ qñ ſen ſus exti noꝛ eſt in adu ſuo qꝛ eſt ei⸗ cqauſa parcialis, it cuuſatux a no ticia intuitiua,ꝗ eſt noticia abſtracti ua.qꝛ in vna ſoz ma reſpcũ vni ob ieqi ſuffiat vna notiaa ituitiua.ideo oẽs noticie potẽtiaꝝ infenioꝛũ aĩe ſẽ Opmnio comnnig in pꝛedictis Quarta ps net aſma famet eſeut biniei leme dt ſhnt le uot ſarg dinig⸗ nape ſotet ich. Uihet W lengd Mago ſatlen ſanecſ i ſauu naſet Kitu teſtmn ſetnl kſemat eno⸗ 1 0t9 ogene enſen ſtei amo⸗ ſtencti nigon aetdea aleſi rtaxe 10 — ¶ TLieot aute het poſito ſit ſubtilie net Jit efficaciter impꝛobabib. eſt ta men opmio magis gmunis iſe ſu interioei ſiue capiatur ꝓ oegano / ſiue pzꝛo potẽtia vel anima⸗ terum ſenſibiliũ ſpecies ſunt ponẽde quod ſuadetur ex aliquubg verita ibg pꝛo bab libg. / ¶ Pꝛima eſt qñqz ali quis cgitat de aliqua re ſeſibili nõ tunt ꝓñte quã alias vidit ſẽſijt. ſi cut de homme · ⁊ aliqñ de re quam nu; ſenſit ſicut de elephate guem non vidit ß de ipſo narrare audiuit hot qulibet expitur / ( Decuda eſt ꝙ tali ogitationi de re abſente obicitur ĩmediate aliqð obiectu cog nitum quicquid ſit ilud. ſicut viſiõi externioei obicitur oloe quẽ videm9. q hot expimur / Tercia ? ülud obiectum qð ſit obicitur ogitatiom non * pure nichu ß eſt aliqua entt tus / vel alique entitatcs⸗ qꝛ experi mur nos aliqñ oogitare vmn tale / a li quando plura (Enarta eſt ꝙ ta le obiectum ſit immediate ognitů / vel eſt vera res extra animam⸗: ſciz homo vel elephas vel eſt vera res min anima que ſimilitudo homis vkl elephants / non enim apparet quid allud eſſet / uita ẽ ꝙ illud qð ẽ ime diatũ obiectũ ogitatioĩs illius qui nunqꝙᷓ; aliquid tale ſẽtit ext eri9 Mon eſt vera res extra aiam quia vtiqʒ in hot aſu eſſet clephas⸗a nõ aliis elephas vniuerſak / qꝛ nõ eſt poſſibile net aliq̃s ſingularꝭ quia net iſte net ille quocuqz de monſtra to / cum nõ ſit maioꝛ ro de vno qᷓ; de alio· Net p̃t dict ꝙ quilibet cim 0 illig vniq ogitatioſe oportrat eſſe v nũ iĩmediatũ obiecu / (Dexta ꝙ illud qð imediatu obiectu mgitatio nis ill q allas alid tale ſeſit exte rius no eſt vera tes extra aiam⸗Et het ſcquit᷑ ex p̃da⸗qꝛ ic rationabi ulter iudiandum eſt de iſto et de a lio pꝛedc cũ aliqñ atingat illud qð imediate vni obicitur eſſe totaliter ſimile quantum ad apparẽtã ei qð obigait alter⸗ a qualẽcuqʒ expeniẽtiã vndg pᷣt habere de exiſtetia ſui obiec ti: ecam poteſt aliꝰ habere de exiſtẽ tia ſui obiecti Nuare ſequitur ꝙ nul lus iſtoꝛum res extra ſciz elephas vel homo eſt ſue ogitatiols imme diatum obiecum ⸗ alioquin ſic ogi tans poſſet euiter oogitare rem il lam exiſtere 2 vbi eſſet a ſimiles ventates contingentes de ipſa⸗ q expenmur ſalſum⸗ Et conſequentia tamẽ patet ꝙ nõ apparet ro gpter quã videns rem illam per ſenſum exterioꝛem nouit euidenter talem veritatem / niſi qꝛ illa in ſe ia ĩime diate ognoſcit · modo lit eſſet in pꝛo poſito ſi ogitatio interioꝛ⸗im medi att ad illam rem terminaretur Ex qu bus om nibus patet ꝙ cum res extra anima nõ ſit obiectũ imedia tum illius ogitatlonis interioeis e ius obiectum eſt ies in aĩa que eſt ſi militudo rei extra / ſcz hominis vel e lephãtis Et a philoſophis a ſanctis vocatur ſpecies ymago vel fantaſ ma- ¶ Capitulũ decimu⸗ eime no de ſt arde ſpecieb terum in telligibikhum⸗ Cij⸗ IZco de ſpeciebg ſẽſo / diẽdũ ẽ de ſpebo intelleus Vñ pᷣmo ꝙ; in aĩa lint ſpecies aliquarũ reru inſẽ ſibiliuũ mete intel ligibiliũ quida bant ex hoc qaꝛ ogitationu afftio nuũ nrat recoꝛdamur / qᷓ ſunt res in ſenſibtles⸗igitur in nobis talium re rũ habem ſpes: qꝛ tewꝛz datio nõ fit in nob ſñ ſpẽ in memoꝛia reſeruata Aliter eni nõ p̃t ſaluari qualiter ta liũ memoꝛaĩ aut obliuiſ ci poſſit aĩa niſi a talib actibg aliqd dereliquat᷑ in ea⸗A nullo tamẽ actu ſeu alia re naturaliter mauſatur ſua ſpes in aia niſi dũ in tuitiue app̃hẽdit᷑ J9deo nõ a quolibet actu ſic ſua ſpẽs cauſat⸗ ß quotquot ſunt de quibꝰ poſtea poſ ſumus recoꝛ dari diſtiche ab illis tot ſpecies ſunt muſate/Tales at resin ſenſibiles/ ꝑ p̃deãs ſuas ſpẽs no ag noſcim na illa rẽ tatum dicmues ꝓgnoſci ꝑ ſpẽm auiq ognitio ime di ate termĩiatur ad eid ſpẽma media te ad ipam rem⸗ Viaut at cũ ſẽſibili a exterioꝛa ſenſu exterioꝛi ꝑcipimus hmõi ſenſatones exterioses imedi ate terminatur ad ipſa a non ad ſu as ſpẽs/q nulla apparet hit necœſſi tas ponendi obiectu medu inter i la ſenſata a ſuas noticias SDitc ẽ in Poſito de illis tebꝰ ſenſibilbg que ĩ mediate i ſeipis intuitiue ggnoſ cutur a nobê/a nõ ꝑ ſpẽs obiectiue⸗ ecies carum⸗ Dz ꝙ ulo modo aliquas tes qñ q; ꝑ ſuas ſpecies oog noſcimꝰ quidã ex eo ponũt qꝛ e wgitamꝰ res ab ſentts quas alias ꝑ ſenſus wzꝑis ꝑ — cepim talis ogitatio ſicut patet ex dictis in alio mpitulo / imediate ter minatur ad ſpecies illarũ rerum / in quantum ſũt ſpecies vel ymagines earũ⸗hoc at vowmg agnoſci ꝑ ſpẽʒ Vñ memoeasde re extra alias viſa / liet ĩmediate rewꝛdetur tñ mediã te aliquo qð ipſe ag noſcit⸗ſcʒ medi ante ſpẽ qᷓ̃ ſibi imediate obicit·/ ſit tecoꝛdutio eſt noticia tei abſentis / et illig eſt noticia abſtractlua recoꝛa tio⸗ eſt noticia rei pñtis / a huig eſt no ticia intuitiua a clara viſio / Zi et at ſpecies ag noſcatur intuitiue ꝑ ogitationem illa⸗ per ip̃am tamẽ non expimur net eu cẽter cognoſci mus vtute illig ognitloie ülla ſit ſpeties tei talis vel tałTalem eniĩ rem q eſt ſpecies bñ expimur nõ ex peiĩmur tñ ꝓ illa ſit ſp̃es/cũ hot diſ curſiue 2 ſolu ꝓbabiliter gtludatur⸗ Verbi gra Ymaginem in ſpeculo i tuitiue videmꝰ/ tamẽ btute hulg viſionis nõ expimur⸗ nec eudeẽter ggnoſcumꝰ que res ſit aut vbi ſit Co loem etiam parietis intuitiue vide mus / net tamen cuidenter eerti ſu mus quid ſit et vtrum ſit atridene ab eo diſtinctu⸗ ſit ergo ſpecẽ mtui tlue videm, virtute talis viſionis ſpẽm eſſe euidenter ſcimus⸗/liœt nõ ſic ſciamus auꝰ ſit⸗aut in quo ſit⸗ ſi cut ecia videndo cogitationem et de lectationem noſtrãa / virtute talis in cuitiue viſionis / talks eſſe euidenter cog noſcimus⸗liœt non ſit euidenter cognoſcamꝰ⸗ / vtru ateidentia ſint vel i quo ſint Ex p̃dictis patet ꝙ cũ illa ſpecies ſit alterjus ronis ab obiecto — — 4 ttr aer Wmin n dli obiſe nedaa nedt ſe /tt 1 nn nd gret ileſt mani noͤer ordi nue⸗ aloi eg rt MCo bide ti ſi dens ru ſons lotno oſt⸗ net de aloin dentet denter intve bien extra / nithil pꝛohibet eandem notici am eſſe duoꝝ obiecon diuerſarũ ro nũ/ quoeum vnũ mediante alio eg noſcatur · Jdeo illud comune dictu⸗ act 9 diſtiguutur p obiecta · de bet itel ligi de obiects imediatis/quoꝝ ſcz; nullũ mediate alio ognoſcik / Vl terig patet ꝙ liet volitio vel diecki o rei abſentis nõ immediate lermi netur ad aliqð obieau gað ſit in ip ſo amante. tamen aliter eſt de nott cia vel Agnitione: diffiale tamen vi detur dare auſam cur tam varie / Iterum patet ꝙ ſi la ſpecies pona tur eſſe in ani ma intellectiua indiun ſibili / ipſa ecam erit ĩdiuiſibik/ ſit aliquid exteſiue iduuſibile erit yma go rei quãte 2 extẽ ſe / illi ſceðm ap patentia ſimile· net hot eſt inonue niens. (Tercia pars de diſtickio ne ſpẽtum a noticiamm Vꝛ autem cum res aliqua per ſpeciem ognoſcitur ſ eces huiuſmo di et achualis at eaa habittalis no ticia eiuſdem rei realiter diſtinguan tur ſic pſuadetur Et pꝛimo de achu eli noticia ſiue ſit abſtractiua ſiue in tuitiua · quia experimur ꝙ non ſem pec dum habemus huiuſmodi ſpeci em ipſa res tuuus eſt actualiter og noſcitur vel olideratur ˖ Et ſic actua lis noticia quatoqʒ incipit eſſe et añ qz qz deſinit eſſe ipſa ſpecie non incpiẽ te vel del in te · ꝙ non eſſet ſi nõ eſ ſent res diſtincte · Mec valet divre⸗ ꝓ liet illa ſpecies non inapiat eſie / tamen ingpit eſſe noticia/quia cum illa ſpecies codem modo ſe habe at penitus nunt 2 pꝛlus/s in ſe a in O . * peratione ad intellectum et eins ob ieckum non Poteſt dari ratlo quare illa ſpeces nunce eſſet acknalis noti cia et non pꝛius · eciam hu iuſmodi ſpecies diſtinguitur ab ha bituali noticia nec ſit eiuſdem ſpeci ei cum ea⸗ videtur ex hot⸗ quia il la ſp ecies / eſt ipſi aduah intellectio ni pꝛcuia / non ipſe habitus cum derelinquatur ex actuali noticia / Ex quiby patet ꝙ ſi ſpecieshuiuſmo di ponatur in intellectu⸗ erunt in ea dem potetia due ſimilitudines ciuſ dem tei realiter differentes / ſid non eluſdem rationis⸗ net vna ſcilict ſpecies erit perfectio ꝙ́ noticia vel ognitio actualis⸗ liet eam contine at virtualiter tanq; eius cauſa par cialis·· / BYBnde vlterius ſequitur ad hot ꝙ aliqud exiſtens in intel lecdu ſit aliaiius rei ognitio vł pꝛo pꝛie dicta repꝛeſentatio / non ſufficit y ſit illius ſi militudo vel ymago⸗ ſine ⸗ exhibeat illam tanq; pꝛeſen tem in eſſe obiectino C Quarta pars de ſub⸗ ecko ſpecie Eſt autem non modica difficul tas de huiuſ modi ſpecebg ĩtelligibi libus in quo ſubiecto ſint / de cuiꝰ po tentila educantur et vtrum in ipſo in tellechu ſubieckine teſeruentur⸗ Di enim ſint in anima intelleckiua ſi cut quidam credunt vt pꝛetadum F non apparet quomodo poſſit in ca re mancre ſpecies intelligibilis / quan do non eſt intellectio acknualis quia quando ponuntur cauſce ſufficientes alicuius effectus / eo modo auo ſunt iij l * ſuf ficientes ponitur effect9⸗ ſed ſpe ties itelligibilis aim itellectu 2 ideo ſuffict. vt ſit vel fiat · vel auſetur in tellectio acualis⸗ JI gitur quandotũ qʒ erit illa ſpẽs in intellectu / ipſe eit in oontinuo intelligendi ack9, Bnde pz opter tonſimilem rationem ſupe rius poſitum eſt ꝙ in ſenſu nõ eſt ea tdem pote tia ſpecerum reſeruatua⸗ ſenſitiue oognoſcitua⸗ ſcilieet me moeia a fantaſia⸗quare vide tur eſſe in intellectu / ꝙ aum ſit potentia rog noſcitiua non eſt potentia ſperien te ſeruatiua 2 Ideo dicunt quudem qg ſpecies intelligibilis cim non ſit ha bitus intellectualis / net itellectio at tualis vt dickum eſt nithil alu d eſt q; que dam diſp oſitio pzꝛ cueniens a ſenſibili mediate ſenſu / requiſita im mediate ad ſoꝛmationem pꝛime in tellectiõis qua quis poteſt ſoꝛ mote non pꝛeueniente ala intellechione⸗ Et hec diſpoſitio ſeðm iſtos vel eſt achus ognoſtendi per fantaſiam / ſi ue ogitatiuam qualite rctuqz voot quem actum ariſtotiles quadoq; vo cat fantaſ ma Vel eſt intentio a tali achu cauſata in intellecu⸗ a de einus potentia educka⸗Het diſiunchiua vi &tur mnedenda aum neoſte ſit auẽ libet intelligentem fantaſma ſpe cu lari / / Viertur autem iſtis ade iutandum pluralitatem ſine neoſſi tate ſufficit illud fantaſ ma / id eſt at tum fantaſiadi poncre⸗ CEt ille ſi cut omnis actualis ſenſatio eſt in ſubiecto exte nſo⸗ ſciliet ĩ wompoſito ex anima ſiue virtute ogitatiua / et ꝛꝑe ſiue wzpoeali oegano qðcũqʒ ſit ilud. Per illã enim actualẽ appᷣ henſionem intellechg videtur ſuffiaẽ ter acuatus ad ſoꝛ mandum ĩ ſe tũ actu illo ſua intellectionem que non erit in codẽ ſubiecto cũ aau ilo in intellectu ſolo⸗ Vñ tale fantaſma ſi ur fantaſtica repꝛeſentatio videtur pꝛopoetionalite r ſe habere ad itellet tionem⸗/ ſicit ſpẽs cauſata ab obiet to in oegano ſe habz ad ſenſationẽ⸗ ideo illo efſate eſſat oĩs actualis in tellectio. Ded tamẽ tali ſpẽ intelli gibili / id eſt fantaſtica apphenſione manente non videtur iſtis poſſibile omnẽ actualem itellectione ceſſare⸗ qꝛ vt pꝛius eſt argutum illa manẽ te omnia temanent requſita ad ſoꝛ mationẽ pꝛimarũ intelläonũ. bene tamen ceſſate intelleckiõe manent in memoia ſpes ſenſatoꝛũ et ſenſaſio nũ⸗ /(Licz aut pꝛedcñ op imo ſit fa tiliter ſuſtimbik quatum ad ſpecies itelligi biles reru ſenſibu iũ / vrdetur tamen ſpecialter difficilis quatum ad ſi eces ten mere intelli gibi ium de quibg ſupꝛa tactũ eſt Vitetur en eliqua eſſe ite llig bila/ intellet tum mem oꝛabilla que nõ cadut ſub ſenſu vel fantaſia · Forte tamen nõ ĩpꝛo babiliter poſſz dici · ꝙ liet intel lect noſter ſit virtus immaterial⸗ nichil tamb poteſt naturalter itrlli gere ſine virtute fantaſtic materia li:a ſit ſenſus materialis ĩterioꝛ ſciʒ fantaſia mateĩał p̃t ĩ nrãs ĩtellõo nes,q ita meõzia mateĩał⸗p̃t reſer uare oĩz nraꝝ ĩtellãonũ ſpẽs Mõ eĩ h loqͥmur quo p9 moetẽ a Iñ oꝛꝑe ſetiamg ĩtelligim a memoeemur — C Capitulũ xi. ¶ Bꝛima pe de diſtinttlo nibus actun aiame Oſtiq; dicũ eſt de ſpẽ bus acti um eſt de actibg ſequenubgex eis: de quibg alique diſtichiocs pꝛemittẽ tur⸗que ex diendis magis detlara bütur / (Pꝛima diſtigio ẽ gy actu um aĩme quidam ſunt agnoſcitiui/ quos vomm gmitiões / quida ve ro appetitiui quos vocn affectiõts ſeu volitiões / (Hecũdn eſt ꝙ pᷣdcoõ rum actuum cognoſcitiuozum qui dam ſunt ſenſitiui / quos vocamd ſen ſationesa quidam ĩtellectiui/ quos vocamus intelleckiones Et pzopoz tionaliter pt diſtingui de actibus ap petitiuis ſẽſitiuis ſeʒ æ volitiuio Hi aüt ponatur ꝙ in homine ſit ctadẽ a nima ſẽſitiua intellectiua⸗cum eci am gcedatur ꝙ cac eſt penitus po te ntia ogno ſcitiua àQ appetitiua vt ĩ tellecus a voluntae valde difficile eſt in homie dictoꝛum ackuũ ſozma lem differẽtlam aſſignare / E diſtiaio ẽ ꝙ p̃dcõꝝ actuũ quidã ſut incõplexi/z quidã ꝓplexi⸗ q̃ ſunt af firmatiões vel negatiõeo; Et dicũt aliqui ꝙ nnlla noticia ꝓplexa / ſit ꝙ ſit ex pluribꝰ noticije vel gœpabd opoſita⸗ quaruũ vna ſit ſubiectũ alia p̃dicatum alia wpula / qꝛ talis oedo nõ videtur poſſe ſaluari ĩ ĩdiuiſibili aĩia: ß dz oplexa ꝑ equalẽtiã / vel e [boꝛdiat ĩ ſigni ficado alicui ſigno vo cli vl ſcnipto illo mõ oplexo Dz de hoc ſupſedeo⸗ a ad ea qꝗᷓ iã dixi de ſolub libzremitto / ¶ Quarta ẽ ỹ deõz ad uũ ggnoſcitiuon adã ſũt q bus aie puijs gſequẽter diee ia ſum eſſe a non eſſe tale/ ſi illa res b ognoſcũt᷑ res ĩ ſeipis q̃dã ved q bgagnoſcũt res ĩ ſp ebo ſuis / ſicut in pᷣeti laplo tactu ſuit. 2 apli9 pa tebit. Dic dũ igit᷑ ꝑ oedinẽ de acti bo pᷣ̃dãs,/⁊ pode actib agnoſcitiuis ſeſitiuis · ſccudo de ĩitellãuis⸗ ttio de volituis ‚(Dz pus aliquas odi tiõ es p̃ds actibg geneales pmittã⸗ q̃ licʒ nõ poſſẽt euiẽte r ꝓbaĩ⸗qꝛ tñ Se⸗ witer gedi eas p̃ſuppona/ Pma eſt ꝙ oĩe agnitio ? affectio a volitio nra / ſiue eiusobieaũ ſit ip̃m met ognoſcs / ſiue alid ab eo diſtic tũ⸗ vl i eoexns / vk extra ipᷣʒ ei pñe vl abſẽs⸗ eſt ab ipõ ognoſeete / ? ab ipõ obiecko realiter diſtincta / (Hn ſeqt᷑ ſccda e nulla ggnitio a voliꝰ nra ẽ ſuijpiꝰ9 agnitio a volitio diſtie⸗ ca. litz ſozte poſſit eſſe gſuſa⸗ ita ꝙ nullg aie ackh9 p̃t ee diſtiche actg rcus act reflexg Di ei aliqs ac? itelli geret ſeipõ diſticte ſꝑ ĩtelligeret⸗qꝛ nõ eſſʒ ro/ quaẽ eſſzʒ actuał itrllão ſui ipi9 magis vno tpe ꝙᷓ; ĩ alio⸗quare 7 Ctia ẽ ꝙ oĩsagnitio a volitio nrã ſiue oĩs adꝰ aie vel ſiplicit · vk ſcðm qd ẽ ĩ aĩa [biectiue⸗⁊ ẽ ĩ ea af feckiue Et dic vel ſipliciter vel ſeðz qd, qꝛ ſi ponatur ꝙ ĩ hoie aĩa ſẽſiti ua no ſit exie ſa / ß ſit eadẽ cñ ĩtellecti na:cũ act ſeſitiug videatur ẽe exten ſus no erit ĩ idiuiſibili biecto ß ĩ to to ꝗpoſito ex aĩa a oꝛpali oꝛgano⸗ (Guarta eſt ꝙ nulla wognitio a volitio ſeu alius actus anime eſt og nitio aut volitio eſſencialiter intrĩ ſeœ quia aliquid diatur eſſencialiter 2 intrinſec tale / quando non ſtat ip — aue nüc eſt cognitio vel vol tio per diuinam potentia eſſz in lapide vel ſine ſubiecto ipſa nõ & oguitiovk volktio⸗quare 27 / ( Quita eſt õ nie wgnitio aut volitio ſcu aliq act aie eſt cogni tio vel volitio ſiue vita lis motio vel opeatio p hab:tudinẽ pꝛzopꝛie cnuſalem efectualem ad potentiam vitalem⸗qꝛ cum hot nõ tõue niat tali rei per denomĩationẽ itrinſemm vt dictum eſt. opoetet ꝙ per habitudinẽ extrinſccã ad poten tiam vitaliter pereptiuam⸗ non p̃t explicari que ſit illa habitudo / ſi ue quid eſt deũ vitaliter ĩmutare ta lem potentiam⸗niſi per habitudinẽ ꝗqpꝛie cnuſalem vel effectualem . ſcz per hoc ꝙ talis res ? ĩ ipſa potẽtia vitalter pereptiua vt eig cauſa ſe⸗ mallis. vcl eſt in ipſa vt eig effechns in genere cauſe efficẽtis⸗on en videtur huluſ modi habitudo expli cabilis / niſi alte ro iſtoum modoꝛ uũ vel vtroqz ſimul / (Dexta ẽ ꝙ nlã aĩce opato ſiue ac9⸗ eſt ibi ogniti o vel noticia ſoz maliter ? pꝛtcie ex habitudie pꝛedeã⸗ ſciz infoꝛ matiua i effectiua⸗qꝛ ſeᷣm aliquos multe ſunt qualitates que ſunt ĩ anima Ib iectiue 7 ab ea affeciue ſicut ſpẽs intelligibues a habitus intelleckua les / que tñ non ſunt noticie ſeu tog nitiones, nec ſunt pzie 1 immedi ate vitales immutationes⸗ ß medi ate per adus ab eis pꝛoœdentes⸗ et ideo pꝛedicta cauſalis habitudo non eſt foꝛmaliter pꝛopꝛia. net ſo lum conuenit notice ſeu agnitiom: Fß generaliter ſẽſationi / intel ecibi/ volitioni ſpeciei/a habitui. a omni vitali motioni⸗quare per cam non pᷣt foemal dza aſlignan inter eſa tionem 2 ĩtellũo nem⸗ſiuc inter og nitionem a volitionem ⸗ ſiue inter acum anime agnoſcitiuũ 7 nõ cog noſcit iuũ · Mec hot poteſt aſſignari ex ipſa pote ntia vitaliter ꝑptiua⸗ qꝛ cum illa ſit penitg indiſtitta / ila de nomĩationũ dza nõ ſumitur abe a · potiq ecõtra eadem potẽtia de nomiatur ſenſg per ſenſationem. ĩ tel cũs per intellettionem- volũtas per volitionem- / (Vnde videtur tludẽ dum / ꝙ ſicut al bedo ex ſui na tura aliquod ſubiettum poteſt deno minate eſſe albũ non qdðlibet quia nõ ſit poſſet deno miate aĩam vel a liud ſpuale ſubiettuũ⸗ Hit illa quali tes que eſt ſenſatio habet de ſui na tura qð poteſt aliquod ſubiettũ de nom imate eſſe ſentiens / et nõ quod libet. B ſolũ ſubiectum vitaliter per œptiuu in quo eſt ſubiectiue a a quo eſt effrctiue⸗ Ct ſicut albe do non po teſt aliquod ſubiecum denoiare eſle nigrum / ſit enſato non poteſt ali quod ſubiectum denomiate eſſe itel ligene⸗ Et ita ortionaliter de in tellectione a volitõe at alijs quali tatibus aĩe vitaliter ummutantibg potentiam ꝑpœptiuam mediate vel ℳ. omplexa èèM ¶ Hijs itaqʒz pzꝛemiſſis videndum eſt ſpecialiter de ackibg cog noſcndi ſenſitnus-Et qualis ggnitio ſenſu alis de rebus ſenſibilibus ſit nobis imediate “ Tertia ps de ſenſationc ſimplici — — —— — — naturaliter poſſibilis. Et pꝛimo di camus ꝙ de hmot rebg habere poſ ſum ſenſualem noticiam tã ſimpli cẽ ꝙᷓ aplexa æ hoc i nob ꝓggnoſcimꝰ ꝑ cxꝑientui · Ded de bꝛutis non eſt nobis expenmentaliter notũ / vtrũ habeãt noticiam ꝓplexã⸗ideo hot &? du biü ; quod tamen videtur pbabili ter onede dum qꝛ bꝛutum aliquan w mouetur ad aliqð obiecũ appzꝛe henſum7 aliañ non / a hot fit per ani malem appetitum qui p̃ſuppo ĩt pter ſimpliæ apꝛehenſionẽ cõp ex um iudieium ſez ꝙ hot eſt bonum⸗ c deo dicit auicẽna in ſexto natu ralium ꝙ ous ꝑ virtutem eſtimati uam iudicat ab hor lupo eſt ſugi endu ; Dot eciam expientia quedã bzuta eſſe diſciplinabilia qð no po teſt eſſe ſine notiaa cõplexa /(Mee valet qð quidã obiaũt⸗ ſcz ꝙ ſi ſit eſ ſet talla aĩalia deberet vocari rona bila · lo quendo ad ſenſum in quo di cimꝰ hominem eſſe rationalem⸗ qꝛ homo non ſolum circa ſingularia /ß tiren vniuerſalia. net ſolum circa ſe ſibilia / ß cirea ĩſenſibilia ratioanat⸗ ideo rationalis dicitur / Ct ad hoc eciam multiplex alia dza poteſt af ſignari⸗ ſed inter omẽs het videtur mehloe vt homo dicatur ronalio / et quantum eſt ex parte obieqi ex hot pꝛincipaliter gedatur differre ab ir ronalibus bꝛutis,qz ip̃e eſt cognoſ ritiu vltimi finis · Vñ a ſcm ptẽ ĩcellectiuem a non ſenſitiuam dicit ymago dei qaꝛ apax dei Lict autem bꝛuta poſſint habete iudiciũ oplexũ 2 diſcurſiuũ, nullü tamẽ indicũ ſẽ Amentatozem tercio de anima⸗ eſt ſitiuum eſt vniuerſale ſed ſingulare cantum ſiue in bꝛutis ſiue in nob.az· virtus ogitatiua hominis que iter omnes ſenſit uas eſt Pfectioꝛ töm * virtus diſtinc iua induudualis id ẽ indiut dualiter ognoſcens et nõ vni uerſaliter⸗ Et in ſecundo dicit e cõ henſio intetionis vniuerſalis eſt in tells ¶ Quarta po de ſenſatio ſenſibilib habere poſſum ſenſualẽ noticiam ſimpliæm qua tes ipſa im mediate ĩ ſe agnoſcitur. qð patet in ſenſibo exterioꝛib a ſuis ſenſibilibo eis pñtibus.ſicut ꝑ viſum exterioẽ imediate videm oloꝛem pntem⸗ net videmg aliquid allud quo tanq; miedio vidramus woloeem / (Ded dubium eſt vtrum talis noticia ẽſu alis poſſit haberi ñ pñtia iius ſen ſibilis. a dicũt aliqui ꝙ ſic . qꝛ viſio ſolis æ alioꝛum lumĩanũ magnoeũ remanet in oculo / eciã abſtracto ob iecto⸗ymmo oculo clauſo / qua expiẽ tiam a aliquas alias in duat iſti in qoſito / Mub nõ obſtatibo vite tur ꝓbabili9 ꝙ talis exterio ſẽſatio nõ p̃t naturaliter ſieri non exiſtente ſeſibili obiecto. net ip̃o deſtrucho na turaliter oſeruari⸗ quitqd ſit de ſup naturali 7 abſoluta potetia dei I16 ſi poſſz natualit cauſaĩ viſio altcuig nõ exñtis vel io deſtruckto oſeruar ſita ꝙ poſſibile eſſet aliquod non exiſ ſẽs videĩ . cadẽ rone vł maioei poſſʒ muſaĩ a aſeruaĩ viſio alicgexñtis q; tucũqʒ temoti vł oculti qð eſt gtra experiẽ tiam·Non poſſet eciam no bis virtute talis ſenſationis fiei na turalis eiudenta de exiſtetia rei ſẽ ſibilis cum illa poſſet equaliter eſſe non exiſtentis ſicut exiſtetis / Vnñ patet ꝙ viſio plus dependet a viſi bil q; lumen in oculo dependeat a ozpoꝛe luminoſo/quia tale oeganũ non ſolum eſt reeptiuu ſed aliquali ter retentinum luminis in abſentia luminaris liet tamẽ paruo tempo re qð non ſit eſt de aere⸗ ſioit aqua eſt reeptiua figure ſigilli 2 non rete tiua abſente ſigillo / quod non ſit eſt de eera · Oallus autẽ nullo tempoꝛe retentiug eſt viſionis in abſentia vi ſibilis/ deo ad illud qð alij obiciut negant / ꝙ abſtracko ſole remaneat viſio ſolis / ſed bene remanet viſio alicuig lucidi vel alicuig luminis ocu lo impzeſſi a derelicti virtute ſolio/ a illud eſt videtur in partibus ex terioꝛibus oculi vbi nõ fit ſenſatio- ideo non eſt ſeſibile poſitum ſupze lenſum ſicut ſupꝛa ſuit tactũ⸗ . uinto pars de ſenſatione rei⸗ in ſpecie ſua Ded vlterius declaremns quali ter de ipſis rebus ſenſibilbus habere poſſumus ſenſualem noticiam ſim pliœm qua res ipſa non immediate in ſe / H mediante alio cognito ſenti tur ſciz per ſuam ſpeciem⸗ Not enĩ patet de rebus ſenſibilibg abſentib de quibus oogitationem aut recoꝛ da honem habem vt ſuperius fuit die tum / (Ad aug amplioeem detlara tionem ſciendum eſt ꝙ ſe8m phile ſophum in de memoe:a 7 remimſtẽ ginem/ ymago ggnoſcitur Vna qua ſoꝛma tia. ſpẽs in memoeia exiſtẽs / E que dam res ſcm ſe⸗ a eſt ymago vr ſi militudo altert rei / ſicut ecam pichu ra leonisQum igitur talis ſpes apꝛehenditur ſem ſe tantum⸗ ipa tunt oꝓgnoſcitux/ a non ꝑ illam tes auig eſt ymago / talis ognitio eſt notiaa pñntis/ non memoeia ſiue noticia tei p̃terite vel abſentis F ců appꝛehenditur vt eſt ymago alterig tunt per illam noticiam a ipſa app henditur⸗ a tes cuig eſt ymago tog noſcitur⸗a tahis cognitio eſt ſenſati o ymaginie pñnitis memoꝛia rei ab ſentie· ſcʒ cuig eſt ymago / VBnde patet ꝙ de tali ſpecie poſſumꝰ habe re dupliem noticiam/ vnã qua ipſa cog noſcitur ſcðm ſe / vt eſt quedam res,aliam qua ognoſcitur vt yma go alterig/ quẽ multipliom modu noticie eciam iuenim reſpeũ ſigno um ad placitum ſicut vocu ſcrip turaꝝ Cognoſcere at ſpẽm vt yma go eſt eſt agnoſore ip̃am eſſe yma z duplex eſt noticia qua liter iudicatur eſſe ymago? illa eſt complexa Alia qua btualiter ognoſ citur eſſe ymago⸗æa het ẽ incõplexa⸗ ß virtute ipſiq poteſt habe ĩ p̃deã no tica oplexa Hec at videt ẽ alteri⸗ rcnis ab illa noticia incõplexa yma gmis qua ymago nõ wognoſcit vt y mago- qꝛ licz imediatũ obiectũ vtri uſqʒ ſit iẽ· tñ ad illa notica qua g noſcit vt ymago vt pcialcauſa gcur rit hiĩtuak qᷓ da notitia tei cuz ẽ yma go derelicka ex ĩtuitiua notitia ipi9 p⸗ꝛzehabita / ſine qua hituali noticia ſc en ymago non poſſet talem nonciam de ſe cauſare⸗ net illa habitualis no ticia poſſʒ illam munſare ſine ymagi ne / (Ex qubus patrtt intẽtum ſeʒ x pꝑ talem notitiã no tantum yma go vel ſpẽs ipſa ng ecia res cuiꝰ eſt ymago⸗q;uis nõ ĩ ſe a mediate / H mediate 2 in ſua ſpẽ / t; in medio ognito ¶ ars dr ſẽſatione intuiti Dedm pdea vltenus geludam9 cp de rebg eſibikbg habete poſſumg noticam ſenſualem ſimplic tam ĩ tuitiuam ꝙ; abſtra ctiua⸗Mam læt de differenta haru notiaaru ſint di uerſi modi vt allbi tetigi: tamen babikter poteſt dici gy noticia intuiti ua ẽ noticia ſimplex qua ſoz maliter aliquid im mediate in ſeip̃o ꝓgnoſti tur Abſtrackiua vero eſt notiga ſim plex qua ſozmaliter aliqd in aliquo medio repzeſentatiuo ggnoſcitur / Dico autẽ notitia ſimplex quomam affirmatio negatio non dicuntur notige intuitiue vel abſtrackiue niſt aliqius velit eas ad placitum noĩa re · Ved die foꝛmaliter qꝛ aliqñ impꝛopꝛie aliquid dz ognoſci p aliquã noticiam vtualiter eo e illa notitia cõtinet cauſaliter notigam il lius ſicut conditio dicitur ognoſci ꝑ noticiam pꝛĩcipiozũ/et cauſa ꝑ effec tum/hit noticia pzĩcipij non ſit no ticia abſtractiua cognitionis. nec no tiga eſfect9 notiua abſtrackiua cau ſe· niſi ſoꝛ te talis effectg ſit mediũ repꝛeſentatiuũ cauſe.ſiait immedi ate dicum eſt de ſpẽ / que eſt muſata ab ipſa re· a tamen notia ipſi9 vt ° exta pars de eſt ymago rei extra eſt illig rei noti cia abſtractiua Ex quibo patet ÿ no ticia intuitiua non dititir mtuntua quaſi ocularis, ym mo poteſt eſſe au iu libet ſenſus exterioꝛio /(Vlteri us patet ꝙ noticia non dititur abſ tractiua qꝛ abſtrahat ab eſſentia rei vel a onditionibg ſingularbus qua ſi exiſtentia vel ſingulantas rei noõ poſſʒ abſtractiue ognoſci: ſed quia aliquo modo abſtrahit a pñtialitate obiectiua rei / in quantum ipſa res quaſi abſens in alio medio repñta tiuo ggnoſcitur in noticia intuiti ua res ipſa quaſi pnñie imediate in ſeipſa ognoſcenti obititur·/¶ Vñ ſeqtur ꝙ omnis notitia abſtrackina intuitiua/et non ecõtra⸗qz omnis notitia abſtractiua aliaudg eſt iĩtuitĩa ſui repñtatiui in quo illud wognoſci tur vt dickũ b. qñ qʒ aliqua res in ſe imediate app̃hẽ dit/n ſic ĩtuitiue ggnoſcit, a tamẽ ꝑ ullã notitiã nõ appꝛehenditur aliqua alia res in e a vt eciam dittum eſt. / ( Vltenue ſequitur ꝙ iſti termini noticia intu itina et abſtractiua non ſunt inom poſſibiles ſimplititer. ed ſunt veriſßt ab les de eadem notitia / non tamẽ reſpectu eiuſdem realiter· nam quã do aliqua ſpecies ognoſcitur vt y mago / illa ognitio eſt intuitina et abſtractiua / non autem reſpecku eiuſ dem / ſed intuitiua reſpecku illig ſpe c:eis et abſtrackiua reſpectu rei Ded quando illa ſpeties wgnolſci tur ſ. m ſe / « non vt ymago / ila ognitio eſt pꝛeciſe intuitiua / a no poteſt fieri abſtractiua⸗icut net pꝛi mu poteſt ſien pꝛeciſe intuitiua⸗ Et ſic patet quomodo ille due cognitio nes ſunt altern alterig rationis/ quia liet int eiuſdem obiecti· tame aliquud eſt obiectum vnius qð non eſt obiechum alterius ſcilicet ipſa res Dic igitur apparet intentum· ſezʒ ꝙ de aliquibus rebus ſenſibilibus ſciz pꝛeſentibus poſſumus habere noti tiam ſenſualem intuitiuam de ab ſentbus naturc liter habemus ſolũ abſtractiua Caplm xij- Bua (pars de intellectia reru eſibdiun v ibe⸗ ackibus cognoſcendi ſe Alitius / videndum eſt de intel lectiuts, Et pꝛimo de intelectione rerum ſenſibiliũ / poſtea de intellet tione inſenſibuium Dicmus ergo qualemcũ qʒ noticiam ſenſualem ſupzadiximus poſſe haberi de ſenſi bilbus per ſenſum / talem ſen conſi milem intellettualem ha bere poſſu mius per intellecum / (Et pꝛimo quidem hot patz de notitia intellet tuali tam ſimplici q́; omplexa⸗ qz non minus poteſt intellecus ſenli bilia ſimpliciter appzehẽdere qy ſẽ ſus et ipſos ſimpliæs appzehenſio nes poteſt oomponere diudere⸗ affirmare negare⸗ Si enim hot poteſt virtus inferioe maiozi ratõe vixtus ſuperioz perfectioe/ Decundo hot patet de noticia ſign lari⸗ſi enim intellettus non poſet ſenſibilia intelligere miſi vniuerſa liter æ nõ ſingulariter vt quidã dixe runt cũ virtus diſtinguẽs inter ali qua neœſſario appzehe ndat ea ſicut de ſenſu tõ muni dicitur etudo de a nime / ſequeretur per intellectum non poſſemus ognoſcere hanc albe dinem exiſtentem in pariete eſſe diſ tinctam a noſtro intellectu / aa nra intellectione / q falſum Mec ctcia ꝑ intellettum poſſemꝰ oꝛrigere er roneu iudiaum ſenſus cirta aliquod ſingulare vtputa ꝙ hit ſol eſt oꝛp? bipedale⸗ qð eciam patet eſſe fal ũ Tertio pzopoſitum patet de notiti a ſimpliti tam rei ſeſibilis immedi ate in ſeipſa / qua pꝛius vocam9 ĩtui tiua ꝙ; etia rei ſeſibik mediate ſpẽ ſua/quã pꝛ ius vocauimo abſtrattiuã Nanm dum ſenſus achu appꝛehen dit aliquod ſenſibile ſibi pzeſens/in tellectus idem ſẽſibile appꝛehendẽs ipſum igulare imediate ggnoſcit⸗ net aliquod aliud medium obꝛeckuũ appꝛehendit⸗ abſentibus ſenſibili bus et nõ mouentibg ſenſu intellec tus noſter czpoꝛi coniunctue a com muni ſtatui nature derelic9, de po tentia natuali talem noticiam habe ymmo tüt conſeſibilia abſentia ſen ſibus noſtiis intellectu appꝛehendi muo illa appꝛchen io non ad ipſa ſe nſibilia im mediate / ad coꝛzum ſp eceem terminatur · ip̃a in ſua ſpene ognoſcimus gportionaliter ſicut ſupꝛa de ſenſu die bat / Net tamen ideo tredendum eſt gy intel lectus ſem ſe nõ poſſit intelligere fingulare ſenſibile ſed ſo um me di te ſt ſu⸗ itn ꝙ nõ poſſit ipſum deter minate wognoſtere am eſt abſens a ſenſu / ſed ſolum vniuerſaliter et g Fſe:nam impoſſibile eſt ꝙ mieller im de⸗ ni nti dunn laia n ſtel edt ſtut tra en NRN tder eci lb ſee omn ep ce llis⸗ 2 . en hende dipſ N ſie rltet Fe pitel ggere ntdiu dett abſer⸗ ertt⸗ miel eus ognoſcat ſe ognoſcere aliquam re/a nõ agnoſcat illa vẽſicut ſcᷣm Qmentatoꝛ em ſcðo de ani ma/ĩpoſ ſibile eſt ꝙ aliquis ſenſus appꝛehẽ daut viſum ggnoſcere wloeem· niſi ip̃e om p̃hendat oloeem Et idem vietur eſſe de oĩbus alijs vtunbus appꝛehenſiuis . Cum igitur intellec tus aliqñ rewꝛdet᷑ ſe tognouiſſe de terminate vel dilexiſſe alqð ſingu lare ſenſibule abſens / ſequttur ꝙ p tunt huiuſmodi ſingulare intelligit determiate diſticte · ⁊ nõ ſolũ vni uerſaliter 2 gfuſe / lat non ſit ſenſui pñe ¶ Decude pars de intellecioe Ded cũ ſupꝛa diaum ſit ꝙ ſenſg ſupꝛ⸗ non ſentit niſi ſingulanter tumqʒ iĩmediate declaratu ſit ꝙ intellecgin telligit ecam ſingulariter videndũ eſt vlterig quomodo intellectg intelli git vniuerſaliter/ arca qð multe or aurrũt difficultates Pzima eſt cm res nõ exiſtat vniuerſaliter/quomo wo poteſt eas intellect intelligere v niuerſaliter⸗ SHecuda eſt quare eaaã non poteſt eas ſenſus ognoſcere v niuerſaliter Tercia eſt vtrum pzius intelligim ſingulariter q; vniuerſa liter· Quarta eſt vtrüu pꝛius intelli gim? magie vniuerſaliter q; ming vniuerſaliter⸗ /¶De pma dicndũ eſt ꝙ res intelleca non requirit ad ſui intellect ionem ꝙ ſit in anima/ß ſimilitudo ſiue repntaiio ſua Hmot aut repñtatio qnqʒ eſt ofuſa repñ tatio huiꝰ vei ĩgularis / puta ſoꝛtis 2 ſuoꝛum acidentium ſiue acidẽta lium tõditionũ ſicut ſue albedinis / mag nitudinis 2 ſituationis Jlla at repntatione exiſtente in anma po teſt intellectus ab illis acidentibus extraneis cõditionibg abſtrahere gcptum ſbe/a ille nõ magles erit re pntatio ſoꝛtis ſ;ᷓ platonis aut alioꝝ hominũ / ſed indifferenter cuiuſlibet hoſĩes⸗? hot ẽ vniuerſaliter ĩtelligẽ De ſecunda dicunt aliqui ꝙ ſenſg ex eo quia habet extenſionem in oꝛ⸗ poee ſolu p̃t ognoſcere ſingulariter determinate · intellect aut quia ẽ inextenſus net habet determinatũ ſi tum . ſed quaſi vniuerſaliter exiſtit in toepe · ideo p̃t vnluerſaliter a nõ ſingulariter ognoſcere⸗ SVz hoc nõ valet cũ diuing ĩtellect9 qui eſt ſum. me ĩmaterialis a inextenſus nithil poſſit vniuerſaliter ognoſcere⸗ ſed ſolũ ſingulariter diſticke⸗cum cciã intellec? noſter non obſtante ſua in exteſione poſſit vt dictum eſt ſingu lariter ognoſcere⸗ IJdeo alij dicunt waliquam rem ſingulariter Peipe rer ẽ ſiue requirit ipſam recipere ꝑ modum exiſtentis in pꝛoſpectu og noſcente Cum aut aliqua res a ſenſu ſit ꝑcipiturhot non eſt niſi ꝑ repntationem conſuſa ſimul repꝛe Ientũtẽ cũ ſba rei eig acridentia ſciz magnitudinẽ / ſitu / 2 alia⸗ ſcm qᷓ apparet ĩ ꝓſpeũ agnoſcẽtis /ſẽſ at nõ p̈t diſtiguere ſeu abſtrahẽ hmõi ogfuſionẽ, bñ ĩtellcũs quare intel lectꝰ pᷣt vmuerſalter ognoſcere / et non ſenſus· Vñ patet ꝙ ſceðm hac viã nõ p̃t haben gept ſĩgularb de te que non eſt vel fuit in pꝛoſpectu ganoſcẽtis Ve terga diffiaultate diondum eſt e ſic⸗nam aum nichil ſit vniuerſale eſlendo / ß ĩ repñtado ille 2cpt) diatur vniuſal Pꝛie qui E aĩam fict9 ſeu foz matq cõiseſt plu ribus rebg hiter repñtating/7 ta lem coceptu ſozmare eſt vniuerſali ter itelligere⸗ oportet autem talem coneeptu a conceptu ſingulari abſtra here modo ſupꝛ adco quare opoetet anteq; intellec9 vniuerſaliter intel ligat chptum ſigularem pexiſtere in ipſo· /¶ Cira quod tamẽ eſt að uertendu ꝙ duplex eſt oneptus ſi gularis⸗na quudam eſt qui vomtur ſingulare vagum vt hit homo / hoc animal⸗a tale eſt ꝓpzie ſingulare / „let ad plunũ voœtur vagum quia vox ei rñdens couenit pluribo ſcom diuerſas demonſtrationes Abus eſt eptus ſingularb quu vocatur ſi gulare deter mmatum⸗ vt ſoꝛtes pla to huiuſ modi / quantum ad tale ſingulate videtur ꝙ nõ oportet pꝛi us intelligere lĩ gulariter qᷓ; vniuer ſaliter · S bene quãtum ad ſingulaẽ vagum NMam ſi ſoꝛtes a lõge veni at pꝛius cognoſco eum eſſe ani mal ꝙᷓ́ homine m⸗ et vltimo ꝓgnoſco ip ſton eſſe ſoꝛtem . pꝛius ognoſco ip̃m eſſe hot animal lingulaciter qᷓ; aial vniuerſaliter / (Vlteri ẽ ad uertẽ du ꝙ pꝛius itelligimꝰ ſingula re ſenſibile q; ſingulare inſẽſibile ſeu mMere intelligibile⸗ ſiue talis ſit ipſa nia ſiue alid exiſics in ea⸗ ſiue ali quid extra aĩam/ hot poſſumg ex periri teru ſcie ſt ꝙ no ticia intuitiua rei ingularis / ſi ſiue ſenſibik ſiue inſenſibik eſt pꝛioe qᷓ; notica ab ſtractiua ꝑ quam ipſait in ſingulan 47 Pꝛia noticia ognoſcitur/quia oĩs noticia qua aliquid agnoſcitur ĩ ſpe tie ſibi Pꝛopzꝛia pꝛeſupponit notica illius tei ĩ ſeipſa vt patebit poſtea⸗ ideo pꝛima noticia pꝛopꝛia reiſi ulane aliatius eſt notiaa intuitiua ipſius ê¶ Vnde vltenius coneludẽ dum eſt ꝙ pꝛima noticia intellech9 pꝛzimeuitate generationis eſt notici a intuitiua alicuiue ſingularis ſenſi bilis / ſcz illig ſenſibilis quod pꝛimo mouet ſenſum motione ſufficiente poſtq; quis poteſt intelligere (De quarta difficultate dicendum eſt ꝙ ſit NMam ſicit diaum eſt. ſoꝛtem de löge v venientem pꝛius ognoſco elſe aial ꝙ; eſſe hominẽ:⁊ hot pꝛouenit ex parte ſenſus: vñ glibet vniuer ſale habet ſuum ſingulare vagum⸗ vt wꝛz pus hot wꝛpus/ animal hot animal · homo hit homo· modo ſen ſue oognoſcens ingulariter ingula ri vago/1 non I ingulari determina to · Pz ius habet ſ ingulare vagum magio vniuerſalis q; ming vniuer ſalis / ſeiliet huius oꝛ poeis / ̈ hu ins animalis et huius animalie ꝙ; huius hominis ideo intellectus ab ſtrahendo oꝛreſpondenter Pziueag noſcit magis vniuerſaliter tia pars de intellectione ſenſ ibilũ non enſatozum Sz cum generaliter dickuũ äſit: de ĩ tellectiõt reꝝ ſenſ ibiliũ / adhut reſtat ſpãlis difficultas de ĩtellãone rerũ ſenſibiklum non ſenſatarum ſcilicet qualiter ſenſibilia intelligimꝰ/quo rum ſenſationem nunqᷓ; habuimus di ₰ WS ι lun ¶ Tira quam ſciendu eſt q, mul dum eſt ỹ naturaliter nõ poſſum⸗ lalis tipkater ctingit nos aliqua rẽ itel huiuſmodi ſenſililla non ſenſata in riſe ugere ·. Vno mo imediate in ſcipſa telligere in aliqua ſpetie ficta ſeu tõ tota alio modo in medio ognito Et hoc optu ſimplia ſibi pz opꝛio / ſed bene hoſte. duplitciter / guua vel illud medium ẽ in conceptu wmmuni eis 2 alijs⸗ et zau ſpeues illius rei reepta ab illa re · ideo non diſtinca in ſpeciali / ſed clitie vel eſt aliquis œptus fidus ſeu foꝛ gquadam noticia generali/ ſeu oncep Dl matus ab ipſo intellectu⸗ Et hoc te⸗ tu confuſo · Vnde liet intelleaus lecg mm dupliater / quia vel ille oneop ter ſpecies a ſenſibus twœptas ex notii tus eſt ſimplex vel gplex?ex pluri is poſſit alias ſpetito ſoꝛ ma/quas leri bus ptibus / Zteru aliquid poſ voc ſpecies fictas: ſicut appꝛehẽſis nius ſumus intelligere dupliciter vel itel plunbus albe dinibud et reœptis ca irtr lectione pꝛia 2 diſticka; vel intelä wum ſpeciebue poteſt ex eis ⁊ earũ C one cõmuni ſibi 4alijs⸗ vniuerſali ſimilitudine foꝛ mare onceptum tõ nch ſen oſuſa Jurxta quam diſtinctio munem cuilibet albedini ſ⸗ imilem · umd nem pꝛimo diendum eſt ꝙ naulra non tamen poteſt foemare concen ſotſ liter non poſſumue intelligere ime tum Propꝛium albedinis . niſi per burnt diate in ſi ipſo aliquod abſ ens ſenſi f enſum pzius ognouenit aliquam bile clias non ſenſatum. qꝛ aliter e albedinem⸗ Aliter eis a natiuita nc quitur ꝙ wecus a natiuitate ita ime te poſſet habere conceptum pzꝛopziũ m⸗ diate poſſz intelligere colores / 1 ſir albedinis . qui vidit ali quas albe tn duo ſonos ſialt vidẽs vel audiẽs py dints poteſt foꝛmare coneptum cõ vfn ad expenentiã patet falſum. ſit eni munem cuſlibet albedini 8-qui ta nal⸗ ad ognitionem intellecus nulllte men nullam albe dinem diſtincke re tnana nus deſeruiret ſenſus· / ¶ Derudo peſentabit nec ad talem oneptuũ i dicendũ eſt ꝙ naturaliter non poſu foemandum tequintur ꝙ omnesal mutt mus ſenſibina nõ ẽſata intelligere bedines viderit Et ideo aliquam al hu in ſpeceluo reæpas a ſenſib libus· bedinem confuſe repꝛeſentabit qua lrch aꝛ net in ſpeciebus cnuſatis ab eis · per viſum ille non ſenſit ‚(uar ttuch wim naturaliter a nulla re ſenſibiii do dicendum eſt qy naturaliter non nesn ſpecies cauſetur⸗ niſi dum actualiter poſſumus huuuſ modi ſenlibilia nõ (Tr⸗ ſentitur · Net in ſpeciebus cauſatis ſenſa ta intelligere in aliquo conep ü ab hijs ſenſibilbgſenſatisa nobis⸗ tu/mpoſito ſibi pꝛopzꝛio/ß bene in cu naturaliter vnũ ſenſibile non poſ concptu com muni ſeu ofuſo Verbi ſtde ſit muſare ſpeciem alteniq ſenſibilis⸗ gratcia⸗ Si quis nunq; vidiſſet albe teſtet vt ſonus ſpeciem oloeis. net ſpecies dinem liot poſſet foꝛmate hunc rõ nt tren vnius ſenſibilis ̃t eſe medium og aptu ppoſitu ſeu oplexũ/ ſczʒ diſgre ſſclliet noſtendi alind ſenſibue / vt ſpeceoſo gatluũ viſꝗ q̃ ẽ nzigꝗ albedinis⸗ tñ 19,/4 ni teſpectu wloꝛis, / (Terao diean nõ ognoſceret illu geptũ eſſe veruů .„ ſignũ aliauus ri ſenſibillo⸗ net ip ſum verificari de aliqua te / 1 ideo in illo cneptu non cognoſceret albe di nem / li ne ſciret ĩm verifien de al bedine⸗ Hed tamẽ talis poſſet foꝛ mare hüt oncptũ oplexum ſez qua utas ſenſibits tactu ognoſcere ꝓille e oncptus alicuius entis/ 7 per ſequẽs in illo agnoſcere omĩa quoꝛu eſt onœptus: a ideo i illo og noſcere coloecs cum ſit omunis 0 rbq/a ſit patet moſitum ¶ Quar ta pe de intellectione ren inſeſbilu CTü igitur dittu ſit de intellectio ne rerũ ſenſibillum / dia ndũ eſt de in tellectiot rerũ inſẽſibiliũ a mere ĩtei ligibiliũ / ſicut ſunt intellec9 noſter illa que in ip̃o ſunt/ a cciam que dam que extra ip̃m exiſtüt⸗ vt deus ſubſtatie ſeparate⸗Dicam igitur y quedam ĩſenſibilia a nob natura liter intelligutut in ſeipſis queda vero in ſuis ſpecieb ꝓpz ijs ab ipis auſatis quedam in tõept bus ꝑp am ma ſickis ſeu ſoꝛmatis / (CEtp mo ꝙ aliqua ĩſẽſibilia ĩteiligamus imediate ĩ ſeipſis patet ex ſupꝛadit tis de ſpecie bus ſeu ymaginibus teꝝ abſentium expimur eciam nos itel ligere a velle⸗ a tales acus wognoſ timꝰ p iĩtellectum⸗a nõ per aliquod obieckum medium tepñtatiuu⸗ ipe eciam intellechus ite lligẽdo ſe itelli gere ſeu habere achum videtur ime d ate itelligere ſeipſum, qꝛ non ap paret neœſſe ponere obiectũ mediñũ ognitum / (Decudo ꝙ aliqua hu iuſmodi iſeſibilia ĩtelligamd i ſpeci ebus ab eis cauſatis, patet quia ex perimur poſt pteritionẽ pꝛedictoꝛũ ackuũ intelligendi volẽdi nos de hmõi actibus rewꝛ dari/ quod nõ po teſt eſſe niſi mediãtibꝰ ſpẽbd a talbʒ actibd derelictio, nã ſi tales att iĩme diate agnoſcũtur in ſeipſis cũ ſint pᷣ teriti 2 de facto nõ ſunt⸗ ita poſſet di n de actibus qu ſunt futuri net ſunt net vnq; ſuerunt · / (Tercio ꝙ ali qua in ẽſibilia iĩtelligamꝰ in onep ubrs p animam ſoꝛmatis/ patz qꝛ aliquis p̃t ognoſcere animam alte rus hom inis ex eertis operatioĩbg moubus ĩ ſeipſo exptis poſſumꝰ etiam ognoſcere ſubſtatias ſepara tas arguendo diſturrendo ex opa tionibus ſuis,- q conſtat ꝙ talia nõ ognoſcim ĩ ſeipſis net in ſpecieb⸗ ab eis auſatis / ß in optibus a te bus notis ſoꝛmatis a abſtrackis / vt pate bit “Z ¶ QMuinta pars. de intelloeſbian⸗ Vndc eſt ſpeaalzs difficultas⸗ met anima ſit ab ea intelligibiliscũ tipſa nõ ſit ꝑ ſe ſeu ꝗꝓpꝛie ſenſibilis- De qua omnino videtur eſſe dien dum ꝙ hmoi ſba no intelligitur im mediate in ſeipſa· net ĩ ſpecie ab ea cuſata⸗ lo quẽ do de ĩtellettiõe eig p pꝛia diſtitta⸗ P ſit ĩtelligitur in a l quo gœptu fozmato ab itellectu⸗ Quls autẽ ſit ille tõ eptus pꝛiꝰ / J an ſit ſimplex vel cõplexus non ẽ facile diff inire⸗ ;ius quidam dicant illũ cõeptum eſſe iſtum/ ſciz ens na turaliter per ſe exiſtene quem gœp tum Pbamus veificar de alquo⸗ ex co quia non eſt pꝛoœſſus in ĩfinitu — tcei Ede tgn ſij et eſur gcl dnay nalte ing D tt leni ath, gan tote Pen ns⸗ 1atide nlloi ls⸗ dian chea 1 p. geina ſettu⸗ nich none dicaft end in m ano hffun in entibꝰ/ quoꝛum vnũ fit alten ihe rẽs ſeu in alio ſubiectiue aut aliquo alio moto ꝙ aũt ꝑ hot ſciʒ natura liter ꝑ ſe exiſtere diſtinguatur ba et video⸗ nec de hor nuc diſputare Jo ariſtotilesten git aim dixit Acidẽ tia magnä ptẽ gferre ad agnoſcendu qð quid eſt: exꝑimur eni noticam ac icẽ tiũ multũ faœte ad notiaã ba ru / ( Ded quallier hot fiat no eſt oĩno nobᷣ claru· Aliqui at aſſignant hũt modu⸗ Dicut eni ꝙ intelcus ah ipſo fantaſmate idiget mouen ſicut ſenſus ab obiecto exterioꝛi, Dicut vl tenus ſenſus et fantaſia non ſunt niſi acituũ a nõ app̃ᷣhendüt quidi tatts rerũ Vnde cõcludüt ꝙ ſicit fuů taſia ſiue ymaginatiua aut eſtima tiua ſcðᷣm auicenã clict ex ſpẽbʒ ſen ſatis intentiones nõ ſenſatas vt ſu pꝛa dictũ eſt · Vic itellect cũ ſit vie tus ſupenoe p̃t ex illis intentionibq ymaginatio elitere intentionẽ nõ y maginata⸗ Et ſie ex itẽtionibg acci Stiũ ſub ymagie cat tiũ p̃t intellec tus eliætre gœptũ ſbe / ( Het aut o pinio nõ videtur oĩno diere verun ſez quatum ad hot qð dict ſẽ ſum æ⁊ fantaſiã no app̃hendere bam / tum ip̃emet arſtotiles dicat [bam eſſe ſ· hbuẽ ꝑ accidẽs/yỹmo videtur ꝙ ſẽſ9 pripit bam cũ acridete tõ ſuſe potig ꝙᷓ acris per ſe ⁊ diſticte⸗ vt ſupꝛa dicku eſt · Vñ poteſt cõcludi cũ ſẽ et accidẽs intellectus t abſtrahere ex illa cõfuſiõe oneptum pꝛoꝑati ſubſtantie/ alum Ppz opzium et diſ tinctum ac:identis, per hunt mo dum notida accidentium faut ad no ticiam ſubſtantlarum exta pare de intellectione ſub antiarum ſeparatarum ¶ Adhut autem eſt ſnegale diffi cultae quomodo ſubſtanta ſit intel ligibilis que non eſt nec per ſe nec pPer atcidens ſenſibilis ſicut ſubſtan tle ſcparate vt deus 2 intelligentie⸗ camus veritates wmplexas , opoe tet ꝙ de hijs habeamus noucias in complexas Cum autem notum ſit Penaturaliter tales ſubſtantlas nõ intelligimus in ſeipſis / opoetet ognoſcamus eas in aliquibus m dijs tepꝛeſentatiuis ſciliet per ani mam ſickis (ideo vide dum eſt de il lie /(Et pꝛimo quidem dieẽdum eſt ꝙ talie ſubſtantia ſeparata non eſt naturaliter a nobis cognoſcibik in aliquo gœptu ſimplici ſibi p-’opꝛi o ſimpliciter abſoluto / ſeu non cono tatiuo-quia per nullum talem-æœp tum aliquid oognoſcitur qdð non ſit pognitum imediate in ſeipſo⸗ nec talie oncptus habetur naturaliter de aliqua re niſi que immediate ag ndſciitur in ſeipa / vel in ſpecie ab ip la auſata dum fit ſic ognita⸗ſiait patz per ſupza dicta / (Decũdo di Edu eſt ꝙ tals ba ẽ a nob ggnoſci bilis in aliquo œptu ſibi ꝗpꝛio ꝓpo ſito ſeu ꝓplexo ex cõœptibꝰſĩplicib cx alijs rebg abſtractis Verbi gra Deü cognoſcim in hijs cõoptibue poſitis ſiiʒ ſummũ bonũſapiẽtia 1 infiniea/ene neœſſanũ· ſubſta tia pꝛi maaꝗq ſit ce plunbq alije· Ipãs ctiã bas alias ſeꝑ ataus ognoſti mus in coeptu opoſito eis zio / quẽ cx cõ epub ſimpliabg abſtractis a rebus ſoꝛ mam9 /tt de aliquo veificari pꝛo bamg⸗- Verbi graria⸗Ex motu celi quem videmꝰ/ gtludim celu moue n ab aliquo alio, et ꝑ alias rones qð illud mouẽs eſt ba.a qz cir cila riter mouetur/ otludimꝰ ꝙ meuẽs eſt intelligens⸗ et ex durauoõe motd wwmouet ne eſt ĩmateriale/a in wꝛ po reum ſic olligimg9 ꝙ aliqð end eſt ſubſtantia inte ltcalis/ im matert alis a inczporta/ qui eſt geptue p .pꝛ ius ſubſtantiami m ſceparatawum/ het non ſit ꝓzius alim ius tarum Vnde hunc tõeeptum intuentes me nis cõteptus connotatlug ſue affir matiuus ſiue negatiuus eſt ad pim et ex inſtitutione/a non naturahter tepꝛeſentatiuꝗ/ quia tonæœpius na turc liter repꝛeſentatiuꝰ pꝛeciſe illa rem repzeſentat pzo qua ſupponit ſiue ſupponete p̃t · MNã hmõi tonæꝝ tus tał ẽ ĩeſſe fico/ quał res ẽ cuiꝰ eſt ĩieſſe vero⸗ſicut cõepi7 albedims tab eſt ĩeſſe ficho a iĩtentionali / quak albedo extra ĩeſſe reali⸗ iteo talis tõ pt nichil ſignificat niſi rem cui ẽ ſic ſimilis pꝛo qua eſt verificabik. uarto dicendum eſt ꝙ talis ſubſtätia eſt ognoſcibilis in aliquo voonaptu ſimplici a abſoluto / non ãt pꝛzꝛopꝛ io ſid om muni a confuſo⸗/ qꝛz omis aœptꝰ gnotatiu aliquẽ œp tum abſolutum pᷣſupponit cui attri + —— b⸗⅛.,.sb iöj-W/mjw5z — — — diante habituali noticia qua tognoſ cimus ip̃m eſſe cαtum alaui en tis / ſeu ſupponere pzo aliqua re⸗ ĩ ip ſo ognoſcimus hmõt ſubſtatias de bultur⸗/ ſicit albu attribuit abcui ab ſoluto⸗ſiue ſit gœptus entis ſiue ſub ſtantie / ſiue alius cocptg ſpeciak⸗ vt patz ex eiꝰ deſcriptiõe quid noĩs Et terminate / liet non qualbet earum diſticke⸗ / (Terco dieendum eſt e talis [ba eſt og noſcib:lie in aliquo ceptu ſimplci ſibi ꝓpzꝛio connotati uo ſeu negatuo⸗ Verbi grata⸗ De um ognoſcimus in gœptibꝗ quibus ideo c deus vel alia ſuſtatia ſepata ſit ognoſcibilis ĩ gœptu gnotatiuo⸗ opoetet ſit ognoſcibilis i tõeptu abſoluto ſimplici ſibi et alijs cõi⸗ Ymmo tab ves pus agnoſcitur ĩ ta li cptu ſiphci ꝙ;ᷓ ꝓplexo Verbigrã zreſpondẽt iſte voas / ſcz treatuũ inſfinitum/a las alias ſepenatas ĩ hijs geptibus immateĩ ale incoꝛ po reu⸗ Talis autem onceptus videtur eſſe ſimplex in ſe qᷓuis plura ſigniſi ct ſicut a ila vox an wꝛreſpondet⸗ Ablter enim inter ipſum ſua diffi nitionẽ quid nomĩs nõ eſſet in mẽ daza-videtur autem aliquubd ta ls ateptuo ymmo general ter om exẽplo pue poſito de ĩtellãoẽ ba t ſeparataꝝ NMã gœptũ ſbe ſoꝛma mus ex noticia baꝝ ſenſibiliũ/ œ tum at iĩtellectualitatis habemꝰ ex no ticia noſſri ſtellectus/ coneptum autem coporeitatis materialitati- ſfoꝛ mam ex ozpoeibꝰ q̃ vide mus: ac per tonſequens onceptum nega tuum ſoꝛ mare poſſumus / ſiue ex te buo illisſiue ex reb? immateriakbg ——, ☛ —— tlo⸗ epu ⸗ q inozpoꝛtis exiſtentibusin nobis⸗ Conſtat autem ꝙ quilibet pᷣdichoꝝ onceptuũ ſimpliau eſt cmunis eci am ſubſtatijs ſeparatis null pꝛo pꝛius eis⸗a ſic in quolibet taliũ pzi us ognoſcuntur ſubſtantie huiuſmo di q; in œptu wmplexo abſoluto ꝓp pꝛio/ ſiue inomplexo cõnotatiuo pp pꝛio illis· / / (Vnde patet ꝙ opoꝛ tet eſſe aliqguem onceptum ſimpli œem communem deo treaturis ab ſolute a eſſẽtialiter pꝛedicabilem de illis ſiue ſit coneeptus ſbe vel entis / vel ali9 ſpecialis· Aliter enim non poſſet ſaluari ꝙ ſit naturaliter a no bis ognoſcibil Et hec de actibz ag noſcendi a ſapientibus reollecta ſuf ſiciant ¶ Capitulum xiij Q Bꝛima pe de quiditate achkus volendi Icko de actib cognoſcitiuis . dieendum eſt de actibg apetiti uis⸗ Et quia act9 appetedi ſenſitiui ayppꝛopꝛiate vocantur paſſiones · de quib poſtea ſpecialiter eſt diondu⸗ ideo nunt ſolum de achib volitiuis eſt diendum/ Quia vero actus hu⸗ iuſ modi a quib illum ĩatur appeti tus rationalis ſeu volũtas ſunt vo litio æ nolicio idtiro pꝛimo inqui rendum eſt quid ſit talis adus an ſit realiter gnitio · De hoc aũt qui dam dicunt ꝙ omnis volitio eſt que dam omplexa ognitio / liet non e cõuerſo⸗qz ponũt ꝙ omnis volitio vel nolitio ẽ quedam oꝛo mentalie optatiui modi vel equiualene tali O rationi . Verbi gracia tali mentali⸗ Vtinam haberem hot / vel vtinam fieret hoc vel coõſimiliter / Alij ve ro dicint qꝗy liet omnis volitio vel nolitio ſit quedã tognitio/tñ aliqdua eſt intomplexa vt volitio qua volo aliqð bonũ Alia ẽ omplexa vt ila qua volo aliquid eſſe Cciam aligdqua aſſenſ9 / vt volitio qua gaudeo ꝗ⸗ inimicus ẽ moetu9· Ala aũt eſt cõ plexa que nec ẽ aſſenſus nec diſſẽſ9 vt volitio qua opto eſſe beatꝰ Moti cie enĩ optatiue depcatiue nõ ſunt vere vel falſe⸗ ſole aut ille ſüt aſſeſ 9 q̃ ſüt vere vel ſalſe / Hec at opinio fundut᷑ in hot qꝛ oĩs volitio vł noli⸗ tio/ genealiter oĩs actg appetendi liter eni non apparet qualiter eſſet actg vitak plo ꝙ; ſpẽs pᷣuia oĩ actui vx hitg ĩfuſ greſpeu ſui obiecti. H om⸗ nie expientia aliau obiecti ſiue ap⸗ p̃henſio.ẽ qᷓda ipiꝰ tognitio⸗quate æc VEñ ſi nõ ſit eſſz aia poſſz amare icognituqꝛ ſi eiq amoe nõ eſſz reali ter ognitio- vnũ poſʒz ſaltẽ ꝑ abſo⸗ luta dei potẽtiã ↄſeruari Iñ teliquo⸗ (Pz hiüjs nõ obſtãtib eſt cõie o pinio otraria / na videtur ꝙ ſupflue ponat᷑ ipᷣa volitio vł nolitio ee no ticia⸗Cu ſcom ſit ponentes reſpcã eiuſcẽ obiecti / in eo [biecto ſp ſit glia noticia oĩno ie ſigficas ab illa diſticta p quã id eque pfecte ognoſ ctux/ ſicut cim alia a ſñ qua natura liter per aliam nõ ognoſcitur tesip ſa· quare ac Cu eaam aliqd de no uo volumd qð pue agnoſce bamꝰ/ nõ cxpimur alia noticia habẽ vꝑ ali ter rem cognoſcere ꝙ; pzius tuius oppoſitum cõtin git in alijs noticijs . 72 ackibꝰ· Quate cum per cxpientiã nõ poſſit guia tał multitudo noticia tum net per cfficac ronẽ aut ogen tem auctoeitate: videtur ꝙ hot pone ie ſit omino ſuꝑfluũ- Mec enim ad hot guintit mot uũ oppoſitũ:qꝛ nõ oportet ꝙ oĩie act9 appecendi ſit que dam expientla ſui obiecti, ymo hot aſſumere ẽ petere pꝛinapiũ: net ideo dicitur act vitalle . aꝛ eſt act? ſecũ dus 2 ꝓpꝛia oꝑatio vite ſeu vitals potentie Mec id qð infertur aiam p dei abſolutã potẽtiam poſſc amaẽ inognitu / Pbatur eſſe ipoſlibile / li cet hot nõ ſit poſſibile de potetia na curali-ex eo ꝙ noticia obiecti ẽ natu raliter cauſa partialis effectiua act9 volendi quare nõ poteſt naturaliter elſe re ptu inogniun 6 Hüs at p̃miſſis diẽdũ ẽ ſpeciali us de achibz volutatis Dilamg ergo q; cum oĩs adꝰ volutatis ſit volitio vel nolitio ſcᷣm omẽs · ſen pſecuti o vel ſuga / vt innuit anſtotiles ſexto ethion que noia idẽ ſignificant⸗ Et c omnis volitio ſit dilao / 7 ecouer ſoa omie volitio ſit odiũ/4 ecuer ſo ſumẽdo generaliter iſtos termĩos odium ⁊ dilao/ loquendo de odio dilectione appetitus intellaui ſiue volũtatls· cõſequens eſt ꝙ omĩs ac tus volutatis ſit dilecio vel odi ⸗ non diſtinguẽ do tñ pꝛo nũt inter a mocem a dilectionem⸗Mon poteſt autem idem ackuseſſe volitio a noli tio / ſiue odiu dilectio reſpeckn einſ dem obiecti · SVed nichil pꝛohibet ecuda ps de acibo diligendi et rũ nia tñ ꝓbabili videt᷑ ꝙ oĩs de “”c teſpcũ diuerſoꝛũ/ nam volito alitu ius eſt nolito ſui oppoſiti.ſiliter ſi o dio ſoꝛtẽ volo ſoꝛtẽ nõ eſſe / vb male eſſe. ⁊ ſic co& actu odio ſoꝛtẽ ⁊ dili go ſiue deſide ro ſoꝛtẽ nõ eſſe vel ma le eſſe⸗Et p ↄſequẽs icẽ actg eſt odi um dilcio 2 deſidenũ Vñ patz ꝙ a moa a odiũ nõ ſunt ſiplieiter gtrari a ̊ ſolũ reſpcũ eiuſ ẽ obiecti· na illi termim ſupponunt ꝓ eotẽ reſpcũ di uerſoꝛũ ¶ Tkia pe De acib delcan Vzʒ adhut ſpecialig die dũ eſt de actibg volu tatis q̃ ſunt delcãtio a inſ ticia ¶ Vñ iniꝛ ẽ duũ eſt vtrũ delcãto ſit alia res a dildaone/ tnſtiga ab o dio Et lict circa hot traria ſit docto lectatio lit dudo/ß nõ ecõtra · e ei ois delcitio ſit dildo ex iã dictis ap paret/qꝛ cũ ois delcãtio ſit oꝑatio ſi ut act volütatis ſcm phm ſeptiõ ethicoꝝ / oĩ act volutatis ſit voli tio vł noͤlitio / 2 dilao vkł odiũ · opoꝛ tet ꝙ delcatio ſit nolitio a dilectio/ inſticia ei oppoſita ſit nolitio a odi um O mnis ecam ↄplacnta di lectio. diſplicẽtia oppoſita eſt odi um⸗oĩs aũt deltãtio eſt cõplacẽtia / a triſticia ei Atraĩa ẽ diſplictia⸗ qua re ſequitur Juoſitũ Vñ ſicut ſe habzʒ deſideriũ ad diãonẽ vł amorẽ non hiti. oẽ deſidenũ / c ſit qᷓ dã voliti o ? eſſẽtaliter qda amoꝛ ſiue dilão hñdi⸗ quaẽ ſilit oĩis delcadent eſſeti aliter q̃ dã a moꝛ ia hiti⸗/? ſic de eoꝝ oppoſitis teſpcũ odij / M at non oſe dildo ſit delcaꝰ/ ſcquẽenet oẽ odiũ ſit trſtica ex hot apparet⸗ 1 W N An 1 e⸗ qꝛ vt iam̃ dickum eſt / oẽ deſideriũ ẽ dilectio⸗ tñ deſideriũ nõ eſt delcati o:ymmo ſcðm ꝓmẽtatvꝛẽ xijꝰ me thaphiſie⸗ deſiderium ̃edens co ß henſionẽ tei deſiderate / ? magis do loꝛ qᷓ; voluptas/quare ac⸗ Si vero dicatur ſicit quidam dicũt ꝙ liet nõ omĩs dilectio ſit delcãtio / tñ oĩs di leckio eſt delcatio vel deſideriũ/ hor adhuc nõ videtur ẽe verũ· qð ſic ap paret ˖ qꝛ nõ omẽ odium eſt triſticia vel timor⸗ ergo nec omnis dilectio eſt delcatio vel deſideriũ Conſequẽ tia patet quia illa ſunt diſtincta quo ruũ oppoſita ſunt diſticka Oppoſitum aut dileckionis eſt odiñ/ delcatiois triſticia; deſiderij timoꝛ · triſticia e mim ſicit delcãtio teſpiat obiectũ nact ualiter pñs/̊ timoe ꝗpꝛie ſiaoit deſideriũ reſpicit accual ter abſẽs Ded affũptũ pꝛobat᷑ Tum pꝛi mo qꝛ in deo in beatis eſt odium pœτιαth nõ eſt in eistriſticia vł timoe · Tum ſecũdo qꝛ ſcom phm / ſecudo rethoꝛic / aliquod odiũ eſt de ali quo malo in vniuerſali tatũ ap pᷣhenſo· vt aim quis odit ſurem vł furtum ſcm gceœptũ cõſuſu⸗ tale o diũ no eſt triſticia vel timoe⸗/ quia triſticia muſatur ex app̃henſione a liauꝰ ſingularb mali actu habiti⸗ ti moꝛ ctiã ſcm phjm ibi fit ex fanta ſia id eſt app̃henſiõe futuri mali a oꝛ tuptiui a agtriſtatiui⸗PBꝛopoſitũ inſuper ex hot patet q;ꝛ aliquis dili git aliquod obiectũ pnis/a nõ ſibi . ueniene⸗ aliquis ecia diligit aliqð bonũ eſtimatũu ſibi ĩpoſſibile ad ha bendum⸗Talis aüt dulectio non eſt telectatio vel deſierũ⸗qz nõ ſunt ni ſi reſpe apphenſi auenientis / 1 eſttn mati poſſibilis / Dz pmũ patz de illo qui ad vitandũ naufragiu duun tias quas multũ amat Picat in ma te· na ſc m phm zꝰethicꝝ / tal vult q p aſequẽs diligit ilã piectionẽ⸗ tñ illa nõ eſt ſibi conueni ẽs/ymo multu diſcõueniẽs ſcm ſua iclina lionẽ net in illa delcatur / ymo mul tu triſtat᷑ Ra delca ſcð m eiꝰ deſcrip ſionẽ ſolũ eſt reſpea pñtis ↄueniẽtis ſcðm hitũ vł natura⸗ id ẽ ſcðm hi tualem vł naturalẽ iclinationẽ / Hecudũu vero patz de illo qᷓ E vtuo ſus a nõ eſt vgo⸗a tñ vginitatem diligit in alio quaã ſibi reputat ĩpoſſi bilẽ · ideo teſpcu illig nõ habz deſidei um vel delceitionẽ/ quate 1c ¶Ex ᷣdãs at ſequũt᷑ aliqua / (Et pᷣmo quidem ſequiturx ꝙ non omnis om plactia vel diſplictia eſt delecatio vel triſticia quia omnis volitio vel nolitio eſt vmplacentia vel diſphcẽ Ha⸗ æ non omnis talis eſt delcatio vel triſticia⸗ / ¶( Decudo ſequutur ꝗy aliqua triſticia et diſplicœtia eſt volu taria volũtarie piacita- qꝛ aliqua talte eſt virtuoſa / oim virtutis ſit deleckari a triſtari in quibus 2 quan do opoetet ꝛc ſerundo ethiozum/ vt triſticia 2 diſplieentia de malo pzox imi plaœt virtuoſo cui diſplieet ꝓxi mi malum / (Terco ſequitur ꝙ de lectatio a triſtica poſſunt ſimul eſſe in eadem volitiua quia aliqua triſ hicia poteſt eſſe virtuoſe / per onſe quene delectabiliter elitita⸗/ vñ triſti giaa ſuue di ſplicẽtia vel penitẽtia pf̃i P itz pteriti poteſt eſſe delcãbilis virtuoſo qj triſtatur vel dolet cre pem pteri tu / (Quarto ſequitur ꝙ aliqua di lectio pt eſſe delectabil que non eſt delectatio⸗ ſiaut patz de ſpe deſide riO 2a m cciam apparet illud dicũ ariſtotil xvethicox eſſe verã / opatio nẽ ꝑſicit deleatio: vñ delcãtio cũ ſit di lectio et oꝑ atio/ p̃t tñ aliam dilecki onẽ operationem pꝑ ſiere/ nõ qui dem ſoꝛ maliter / F aliquo alio mõ cuſabter⸗ ſciz pꝑ mo dum ſinis / vel per modũ obiecti vel agentis/ ſiait notut ibiẽ Pba ariſtotlis per dicka poſſunt in oſito ſolui multa dub a⸗ . Nuarta pars De pPduckione at * tus volendi M Hed alm dictũ ſit de quiditate actuu volutatis et eoꝝ diſtinctione eciam ali quid dicendu eſt de ipoꝛza pꝓduckione, ſciz an tales adcus a vo lutate ſiant ſubito vł ſucoſſine // ñ ta hoſunt tres modi dicẽ di Pzi mus eſt ꝙ omnie talis act tatuim fit in tmpoe ita ꝙ nõ ſit dure pꝛi mü inſts in quo het ſit vcra⸗ volũ toas vult/ Allus eſt ꝙ volitio poteſt eſſe ſubito⸗Tercig eſt ꝙ actus qui ẽ vohtio poteſt eſſe ſubito?· P tiñ non eſt tare pzimũ inſtas in quo illa tes ſit volitio⸗ uel in quo ipſa voluntas ꝓ„ illũ aclum vult / / ieet at nullꝰ iſton modoꝝ ſit eui cẽter ꝓPbabik uel impꝛobabik tamẽ pᷣmg modꝰ? dien di videtur magis ronabik ez nulla oꝑatio treature ſiue potetie naturał poteſt eſſe ſubita / H qlibet eſt ſuceſſi ua a tempoals, nam ſubito agere — paſſioniby generaliter videtur ſolum eſſe potẽte infinite VG tutis /Hecud aut mod eciam eſt ſuſtimbilis/qꝛ ꝙ delectatio fiat in ſtanti videtur fuiſſe opimo anſtotik ed teraus modus eſt minus pꝛo babilie quia poſito illo actu in vo lütate/ non appatet ratio quare pꝛi mo non eſt volitio 2 poſtea eſt vo litio“ niſi foꝛte dicatur ꝙ volitio nem aliquid connotatur qð poſtea eſt pꝛius non fuit ſicut in inſtanti quo ignis e appzoximat ad lignũ caloꝛ ignis non eſt calefacio/ 21 me diate poſt eit alefactio⸗ quia imedi ate poſi habebit gtinue aliditatem in ligno: a hoc impotat iſte termi nus calefactio⸗ ſciz ꝙ aliquid cauſat cloꝛem in aliquo ſubiecto,· Hz talẽ rem ponete vltra illũ ackum eſt om mnino ſuꝑfluũ a volutariũ dictu⸗ e gam lſi poncret᷑ magis gœdedum eſ ſet ꝙ illa res eſſz voltio / hot eſſet ged dum de illo achu pꝛimo poſito Et het de hac matena ſuffigat in poſſfo -— Capitulũ xuij⸗ ¶ Pzima pe de Oſt; de actibg aĩme dictũ eſt aſequenter qz paſſiões anime vitur quidam actus eſſe de paſſliõi bo aie diendu eſt Inde ſciendum paſſio poteſt api triplictter Vno modo cõiter/ ſit omnis opatio aĩ me poteſt dici paſſio, ſicut tercio de aia dicitur p itelligere eſt paſſio⸗A lio mõ ſpedaliter / 2 ſit ſola operati o appetitus dictur paſſio· Sed ad hut tercio mõ magie ſpaliter qpe opatio appetitus ſenſitiui / quia ſicut ieß neſt ſen ſd ne tn larr zr Nvo olin oſtte ſant gna um aincdt dihn letern datſat hnl on , un rtſet oſ⸗ up poe n aune epit Mo ctoai node ſo4 pernt eded rart aaſot S 3 tus ſenſitiui qᷓ ꝓpꝛie wat experiẽtia ipſa ſit cum quadã tranſmutatione ozpali⸗ 2 ſie diffi nit euſtercig paſſionem⸗ eſt motꝗ appetitiue potentir ſenſibilis in fan taſia boni vel mali- In qua deſe rip tione capitur motis pzo actuali in clinatione ad bonũ pꝛoſequendum vel malum fugiendum⸗ extẽ cẽ do c ciam iclinationem nõ ſolum ad ten Etiam ad bonũ habendũu vel malũ vitãdum / H eciam ad fixionem ſeu adherentiam i in bonũ adeptum· Di titur autem appetitiue potentie ſen ſitiut vel ſenſ ibilis ad dꝛ am opati onũ volũtatis⸗/que nõ dicitur paſſt ones ꝓnꝛie/ qa non fiũt ꝑ tranſmu tatio nem oꝛgani wepab. ad quas⸗ tñ ſi quis velit nomẽ paſſionũ extẽ dere / ad hot p illa deſeriptio gueni at opoetet illam tlauſulam potẽtie ſenſitiue ab ea temouere / Dicitur eci am in fantaſia boni vel mali / ad explicndum obiecku paſſionuũ· vel eciã ad dꝛam natural iclinatioſs / qua ſciʒ qlibet potentia opatiua na turaliter itlinatur ad ſua ꝓpꝛiaã ope mitionẽ ſñ fantaſia · id eſt app̃ hẽſio ne ſeu cognitione pꝛeuia / ſine qua nõ eſt illa iclinatio qᷓ dicitur paſſio⸗ /(Tales igitur opationes ameti dicutur paſſio nts et de quibd eſt ſpeculatio itdle capituili an qz dicut paſſiõestoedis/ cut eni paſſiões toedis tq; ſbiecti pꝛmo pꝛĩcipaliter padẽtis /qꝛ in eis eoꝛz pz cipaliter patit ut pi 9 vide bitur ¶ Dicut ãt paſſiõrs mẽtio tq; cauſe ĩterioꝛuũ pꝛimo q pꝛĩtipaliter — anz paſſiões mẽtis cñʒ paſſiões aĩ effirientis,/ qe ms pꝛĩcipaliter me diate cognitioe vel eſtimatione t qua iudicat al quud vtile vel nociuũ effi cit paſſionem in wꝛde / qnter qud &e tera mẽbꝛa oꝛpis ĩmutatuvOat eciã paſſiõcoaĩ /qꝛ aĩim vtrqʒ vim omphendit cognitiuã ſeiz interioeẽ effectiud ſen motina⸗ quarũ queli bet ad paſſionẽ cõcurrit Jpꝛie dict ecuda ps de palſioni bzy ſpecia C Hje itaqʒ; generaliter p̃miſſis- D tric ſpecialiter Aſidera nen ſunt circa . paſliẽes ſenſitiue virtutis⸗ Pꝛimũ eſt de numero et diſtichiõe paſſionu Seaũñdum de auſis ipſaꝝ Cercium de effectibg ean Quatum ãat ad nu merũu ſciendu eſt ꝙ pꝛime paſſiões ꝛdis ad quas omnes alie reducu“ tur due ſunt ſciltet amoe odium / vel ſcm aliquos delectatio doloꝛ Abe enim vel ad deleckationem p unẽt/ut gaudium / autacia/a ſpes: uel ad doloꝛem / ut triſticia timoe et deſperatio⸗ Delectatio autem ut hit ſumitur nomen commune eſt⸗ tam ad eam que fit ex appꝛ ehenſiõe bo ni facta per ſenſus exterioꝛes quã eciam per vires interioꝛes, Doloe vero nomen ommune tam ad illũ qui fit ex appꝛehenſione mali facta exter oꝛibus ſenſibus ; inte tioꝛibꝰ viribus Ded delectationem cauſa tam ab interioei appꝛehenſione bo ni · VBſus ommunis vocat leticiam ſeu gandium: oloeem vero tatum ab ĩiterioꝛi ap hẽſiõe mali nomĩat triſticiã e 24 atũ ant zut ad diſtint w ipſa attenditur ex duobg Pꝛimo ex ĩis potetijs a quib ſunt · Secũ do ex obiectis qz us cira que ſut · p teſpectu ad pzꝛimũ ditütur differ re genere / 5 p reſpecũ ad ſcð m dif Per ſiderauone ad pzi ſferte Pes mũ alique paſſioes dicutur conueni re potentie oupiſcibili ſicut amoe 2 odui· deſideriu fuga⸗gaudiũ? triſ tiaa· queda vero iraſcibili ſicut ſpes de ſperatio: audaca timoe⸗ ira 7 hmor/ Per cõſiterationẽ vero ad ſecudũ alqᷓ paſſioẽs ſut reſpci apᷣ heſi boni/ ut amoe leticia q da vo reſpcei apphenſi mali, ut oduiꝗ triſ taa / (BEn ſcm pdeam dupliam .ſiterationem / quuda inter paſſiões talẽ aſſignat diſticonem.Fan ois. phaſſio uel eſt potentie gcupiſcibilis uel iraſcibi i potẽtie gcupiſcibik. hot eſt tuphciter,⸗ Wel generaluer. quatum ad intlinationem ? ſic ſi ſit reſpcũ boni eſt dilão uel amoe⸗ 2ſi reſpceu mali eſt odiũ uel ranoꝛz⸗ ni⸗ chu enim aliud rancoꝛz ꝙ;ᷓ odium. iutteratum⸗ Mei quatu ad motum. ſeu ſernc,aſit Eet ſit ſi ſit in bonu eſt deſideriũ⸗2 ſi in malum eſt ſuga uel hoeroꝛ; innomiata enim eſt paſ ſio oppoſita deſiderioet qnqʒ vocat timoe ut patz in pᷣædẽti capio⸗ Bel quantum ad aſecutionẽ⸗ ſit ſi ſit ĩ. bonu eſt delcatio gaudiũ uel letiaa⸗ q ſi in malum eſt doloꝛ uel triſticia⸗ ( Di vero potentie iraſcibilis· ul eſt reſpecu boni aggrediendi / a ſit eſt ſpes uel reſpeũ boni ſugiendi / et ſit eſt deſperatio · uel eſt reſpeu mali aggrediendi/ 2u ſit eſt auga uel reſ pectu mali ſugiendi⸗ 2 ſit eſt timoꝛ Ira autem videtur eſſe quedam paſ lio ompoſita cui non eſt alia paſſio contrara / uel ſi ſit eſt innominata⸗ Pꝛedicte autem duuſionis modifi catio/a pꝛedicarum paſſionum anp pzopziata diſtinctio magie patet ex pꝛedictis in pꝛeœdenti⸗ et cciam ex dieendis in pꝛeſenti mnpituloide 1u9 pertranſſon cia ꝑs de muſis paſſionũ Sz quantum ad cauſas harum paſlionum ſciendum eſt ꝙ due ſunt in genere: extrinſeca ſciliet intin ſeca / (Extrinſea cauſa eſt obiectũ boni uel mali· Nct enim in aliqua paſſione ut in ira ucl ſpe obieccum habeat ſpecialiter rationem ardui⸗ tñ generaliter in qualibet obiecum habet rationem boni uel mali/ uel guenientis aut diſcouenientis⸗ ſine Placntis aut diſplienis Vnde ſcdðm hoc ad vanationem obiecoꝝ ſequutur variatio paſſionum ut pa tzã melodijs / ludis / tripudijs / a pic turis· // (Intninſeca vero cauſa cſt duplex, quarum vna habet ration⸗ officientis / ſcliet ymaginatio ſeu eſ timatio aliau ſub ratione boni uel mali / placentis uel diſplicentis⸗ Quicquid enim ymaginatur ſub ra tione tali· ita ꝙ tale eſtimetur eſſe qᷓ;uis ſit aliter in re tamen animũ mouet et ozꝛpus immutat · Vnde vis huiuſ modi motiua / ymaginati ue ſeu eſtim atiue virtuts non ſolũ patet in vigilijs / ſed ecam in ſomp a eſtimata coõtingit doꝛmiẽtes opa — nE e nad. node vigilantium exercere⸗ (Alia vero auſa intrinſe habz ronem diſponẽ tisdiſpoſitio autem ad geneationẽ paſſionũ in trib pz ĩapaliter oſiſtit⸗ ſciz in mẽbꝛ is ſeu membꝛoꝝ coplexi one in ſpiritib 2 ſanguine⸗ In mem bꝛis ſiqui ſeu mẽbzoꝝ cõplexiõe⸗ quoniam diuerſitas Aplexiõis in e is/7 maxime oꝛ dis inclinat ad di uerſae paſſiones mentis quia oim mẽbꝛa ſint inſtrumenta aie ſeu virtu tie: la en cũ eis pꝛoõptiꝰ oper tur ad q̃ ipa ex ſui aplexione Pnmꝗ inclina tur In ſpiritibq at, quonia ſpũe ecia quodamõ virtutis inſtrumẽtum ſi cut æ mẽbꝛũ/nõ tamẽ pzincipale et ĩmediatũ · mediatũ 7 di ſpoſitiuũ⸗ quua e inſtrumẽtum aĩe no eſt ni ſi oeganũ au ipſa ſicut fozma mo toz Liügitur imediate⸗ ſpus tamen aliqualiter dietur iſtrumctum qua mẽbꝛ oꝝ ſeu iſtrumẽ toꝝ diſpoſitiuũ ideo e ex diuerſitate inſtrumentoꝝ ſequatur duuerſitas actio nũ⸗ ſicut di uerſa mẽbzoꝝ oplexio, ſic ? duier ſa ſpuum diſpoſitio / muſa eſt diſpo ſitiua diuerſarũ paſſionũ / In ſan gnine vero quoniã tũ mẽbꝛũ ᷓ ſpi ritus recdpiũt diſpoſitionẽ a ſaguis dierſi ate / ta a cõmuni materia⸗ ideo ſaguis diſpoſitio auſa ã qdam ẽ pzeparans ad p̃deã acadetia⸗ Ber bi graca DHangius ſubtilis 2 clarg in ſba: tẽperatꝰ vero in qualita tib cũ ſpus generet ſplendidos atqz tem peratos / diſponit ad leticiam maio rem vel minoeem⸗ſcm maioes aut minoꝛem ipſius quantitatem ita oꝛ tionaliter ſcðm aliam uel alia ſui diſpoſitionem ad aliam et aliam diſponit paſſionem/ quod partiaila riter dearticllare ſpecat ad ſcientia medirine Buarea pars eeffechihus paſſi C Quantum autem ad effectus die tarum paſſionum cũ dickum ſit ad genera tionem earum pꝛecedere actu eſtimationis tanqꝙᷓ; ef ficientis, ideo pz us dicndum eſt de effectib paſ ſionum huius virtutis- are quos pꝛimo o poetet onſiderate! immutan di oedinem / poſtea immutationis ĩ pꝛeſſionem Vndr craa gend odinẽ ſciẽ dũ 5 4. eſtimatio dupliciti immutat mobꝛ wz poꝛë e, quia quãdoqʒ mediate mo ti coꝛdis: ſicut patʒ ĩ vehemẽter paſ ſionatio, quandoqʒ; vero immediate ſine tali motu/ qui ſaltem ſit maniſeſ te 7 no tabi liter perœptibilio⸗ Vnde liet omnis eſtimatio cum ſit placen tis aut diſplicentis aliqualiter ſit mo tiua cosdis⸗quia tamen talis mot⸗ quandoqz a onſueto ſenſibiliter non diſcernitur immutatio ſequens illa eſtimationem ſine motu coedis com muniter fieri dicitur⸗/ ſicut patz ĩ eis qui ad mingendum aut vomenduũ ꝓ uocantur cum talia fieri onſpicumt aut ymaginantur Dimile quoqz in alijs achibo teperit ut ĩ oſcitatiõe ⁊ ſpandidutioe 2 hmoem illis qui ad talia diſponuntur Her aũt impſſio eſtimationie non ſolum maniſe ſtat̃ ĩ topoee eſtimatis, qñʒ ĩ deciſoab eo perN via agatiõis / na ſi temꝑpe D ve, generatlonis ſeu carnalis cmixtlo nis mẽs generantis attẽte ymag ie tur circa ferns ſiguras / erit in gene rato ad hot diſpoſito ſeda figuratio aut gtraria ſi ecotraro / Cud Ft aſſignari rõ⸗qz ſpuũs eſt teæptiug et dtelatiu9 ſoꝛ maru ſiue ſꝑetic ru/qᷓ liœt in 1p0o nõ ſint ſenſibiles, ĩ coꝛ poeibꝰ tamẽ a mẽbꝛis diſpoſitis ſacũt ſen ſibiles imp̃ſſiões. ſicut aer nõ viſibi lter reapit ſpẽs / quas ꝑ ſpeculũ vi ſui repñtat. In ſpũ ergo velut in ae re ſperies ab eſtimatina ꝓpœτι mul tiplicatur qui tũ tal ſpẽ ifoꝛmatus ſemini aut mẽbzo opulet᷑ vtrobiqʒ cm exigẽtiam ſue in foꝛ mationie virtutem operantem intliuat ſcz foꝛ Mattud in ſeie a regitiuã in mẽbꝛis Eorurruruiiigg “ð DSed tire hmoõi ĩmutatio s ĩp̃ſ ſciendũ eſt ꝗꝙ duo ſunt eſfeag in genete auſati ab eſtimatlõe · « ge neraliter cauſabiles ab omi aĩ paſſi one⸗ſcʒ mẽbzoꝝ alteratio / a opera tio nũ ĩmutatio. Mẽbꝛa ei ab eis al terant᷑ ſeðᷣ m qualitatẽ/a non ſolum ſcðm qualitates pzꝛimas / ſed qñ qz ſeðm qualitates ſecudes / ſicut qniaz ab eſtimatioe uel paſſiõe mẽebza ali qua mlefiut: aliqua infugidtur · ali qua oloat aliqua diſcoloꝛat· mem bꝛa etiam ĩmutãtur ſcem opera tio nẽ / Et hot maxime patz in motu toedis ſi ðm cui mutatioĩs exigẽti am ſeqtur imutatio totius coꝛpis⸗ Verbi gra⸗ Res ꝑ eſtimationẽ ap p̃henſa allter aliter diuerſimode mouet oꝛ lowaliter⸗ſez illa qᷓ ſub rõ ne cõferentis appꝛehe ditur d latẽ do q̃ vero ſub rõne oppoſiti aſtringẽdo Non aute m fit in oꝛde hmõi motu unm uel opationũ variatio a curſuſo lito / niſi per alterationem pꝛiue fat tã in ipᷣo· Alis ergo qualitatib pꝛi us alterat p quas ad pꝛedcõe mo tus locales maxime diſponit. Hee ſunt at caliditas a frigiditas ·Naã illa pꝛintipiũ eſt dilatatiõis iſta ve ro tonſtrictioms „Opoꝛtet ergo ſi dilatatio uel tõſtrictio a ſolito curſu mutetur ꝙ toe pꝛius clefiat aut in frigitur, ad quas qualitates conſe gquẽter humiditas uel ſiccitas cono mitatur⸗. Pzopoecionaliter aut erit in alijs mẽbꝛis quia ſequuũtur imu tatione coꝛdis · Ded pᷣmiſſa te effectibo eſtia tionis a paſſionũ toedis deã ſint ge ni aliter⸗ aligua de eis dicra uüt ſpe tialiter ( De gaudio letia ¶ Dciẽdũ ? igitur ꝙ in gaudio pu ro ſiue letica / quua appꝛchẽſũ habet toõnẽ gferẽtis a delcabik. iõ coꝛ ad ẽ pmũ mobile toeꝑie 7 q̈libz allud mẽbꝛũ ꝓhortionaliter mouet ſeðm ꝛ mã otrurrẽdi q appꝛopinquandi rei qᷓ talis eſtimat ſcʒ dulatatiõe uel cxtenſione-quapzopter natura ĩten ta pꝛepararte membꝛaq maxime oe gana ſenſus/ a motus ad dilatatio nem extenſionem influit eis a toe de naturalem caloeè/ 2 ſpintus qui bus dilatentur extendantur⸗ Eſt aute m iſte mot non ſubitg aut iĩpe tuoſus ̊ ſuauis 2 paulatinq ideo in omni gaudio cõis effeck eſt coꝛ paulatim dilatareæ infrigitute⸗ 2Alequẽe interioꝛa frigeſcere / 1 exteri oea eleſcete temperato ſiue natura u aloꝛe ¶ De triſtiaa ¶ In ttſſticia vero qᷓ opn onit᷑ gaudi o to ⁊ coepꝰ imutãtur oppoſito mõ hot exœpto ꝙ ipſa no calefaat iteri ea / cuig hec eſt muſa. na obiectũ eig malũ pñs iue giũctu q& cipitur ſñ aliqua ſpe vitandi· ſiue fugiẽdo⸗ ut ĩ timoee⸗ ſiue tepelledo / ut in ira⸗ ſuie tepugnãdv / vt ui audacia⸗ ideo ſiplex odiũ illig muſatur in aĩo⸗ ter qð hmõi geptus paulati abß ipetu coe aſtringit. Et ſic Phibet in eo ſuffiaẽtem ſpuum genera nonẽ· 2 eciam in mẽbꝛis dif ſuſionẽ⸗ idcir nõ ſolũ exterioꝛa/ ecia interioza i frigimuntur/maxime cũ ætera mem bꝛa / coꝛdis oſtrictionem imitẽt᷑ e ira et audac In ira aũt obiectu ocipitur mũ ſpe repellẽdi⸗ a qnter hot ira cõwm ita tur appetitus vinde, ꝓpter cuig ap petitus vehemẽtia wlericus ſãguis mouet᷑ ad toꝛ ut ip̃m inflamet ad audaciam ĩuadẽdi· Quapꝛopter in ira ᷣ eciam audacia coede ſupcalefae to opoetet ip̃m dilatari frequẽtig ſo lito at totum copꝰ maxiĩe arca exte noea cum impetu calefieri/ũ ſpirit9 ex appetitu ĩuadẽdi ad illas ꝑtes ſbᷣ ito moucatur e timoꝛe ¶ In umoer vero obiectu habz rati onem perculi ſiue terribilisê/a maxt me vite periauu inferentis⸗qꝛ omẽ ternibile dictur p mortis reſpectum que eſt vltimũ terribilium Concipi tur aute m huluſ modi obiectum nõ ut ooniunctum / ſed ut adhut ſepara tum / ideo appetitum excitat ſugien di⸗ pꝛopter quem appetitum foꝛtẽ 2 ſubitum quem parit ſpes euaden di / ſangius a ſpirits a toede fugi unt ⸗ a ipſum ſoꝛtiter conſtringitur atqʒ ſubito⸗cuuis ſignum eſt ꝙ in ti mentibus coꝛ tremit 7 vox 7 hane litus imminuitur· Mam lict caloe ſpiritus ab exterioꝛibus ad interio ra tetrahatur · non tamẽ verſqtcoꝛ⸗ ymmo a coede ad interioꝛa⸗ ſciliet verſils inteſtina mouentur · C uus ratio eſe quia obiectũ malum coapi tur non m diffidentia reſiſtendi / H muum ſpe ſugiendi/ per ſugam euo⸗ dendi⸗ deo caloe a ſpiritus ſugiunt 2 ſe diſfundunt in membꝛis / que motu ꝓgeſſuo aut dilatationie no pnt ſe diſponete ad obulandũ terri bili / qualia ſünt inſtetina⸗ Pꝛopter qasð didt ariſtotiles ĩ pꝛoblecumatib⸗ win tmẽtibg venter ſoluitur diſſolu tione humoꝛũ facta tirca inteſtina⸗ pꝛopter wartatiouem taloeu et ſpuů⸗ um in ciſcẽ lois ¶ De aguſtia 7 veretůadaa In anguſtia autem e verecudia mouẽtur ſpũ'ea humes ad oppo ſitas partes / ſciliet nũt ad intenoa nut vero ad exterioea⸗ In anguſtia quidem qꝛ partim triſticia parti ira laboꝛat aĩm / ideo toꝛ laboꝛat oppo ſitis motib n verecundia vero ſeu erubeſcẽtin ꝓpter timoeẽ pꝛius mo uẽt᷑ ̃sa ſãguis ad ĩtra:/qa tamẽ ĩ cis timoꝛ no eſt de malo repugnati nature/ ß de malo appe titui aĩali ſeu volüutati repugnate In vtraqʒ enim timet᷑ malu qð turpis opimo: F in ctubeſcẽtia in ipſo actu pñti· in vere adia aũt ex iã p̃terito. ideo ĩ eis ſta tim ſpad teſiſtendi gcipi?⸗ quida œptite ad oppoſitu mouene pfeſti ſequik⸗ Pter q8 cnloe 7 ſpus ad ex terioꝛa reuertut //¶ Vñ ex hot patz ro ꝗpter qua timẽtes oĩno paleſcũt⸗ vorecũdi tube ſcut · Na qꝛ in timo te malu gcipit᷑ vt tepugnane nature tũ diffidẽ tia reſiſtẽ di / omino ſaguis a ſpus ad interioꝛ a tetrahutur⸗. Hʒ qꝛ in vorecũdia ocipitur ut tepugnas ttu vo lũ atin natute⸗natura miſ trat fieẽ tiam teſiſtendi / a ſit mouet inſtrumẽta ſua verſ partts illas ꝗ timoee decloeãtur patẽtius / ſciz ad genas 4 partes vult //(Ex pdit tis igit᷑ patʒ qualiter ĩ duierſis paſ ſioibꝰ coꝛ mouetur duierſis motibꝰ⸗ quia in gaudio paulatim dilatat/ maxime verſoy aterioza ſiue verſus pect9-In triſtida vero paulati ewn tra⸗ ſcʒ ad interio? a æ verſꝗ deoeſum In ira vero ſubito Vſus pecto In ti more ſubito ad oppoſitum „In vete cũdia ſubito ad vtrugqz In aguſtiave ro paulati / ( Sccũto patz qualiter in due rſis paſſionibꝰ mouẽt᷑ ꝓpoꝛti onaliter ſanguis a ſpuo⸗ ſiue falis motus ſit per modũ pulſ uel tract9 aut vtroqz modo⸗ſiue ſpote mo ueat᷑ obedientes aic iĩperio- De hot enim nõ eſt nũc tractada q̃ſtio / ¶ Vlterig ctiã patz ꝙ ad pdcos effeus multi a lij ꝓſequũt᷑ per quos toꝛpꝰ ad ſani tate uel egritudinẽ varie immutat᷑⸗ Hed hoeum conſidera tio et partiaun laris dearticllatio medicis relinqua tur⸗ Capitulum decimuquintum Pꝛima paro de habituum gene ratione „ Oſtq trackatum eſt de anime Ppotentije/ a eatum ackibts 2 paſſionibus⸗ finaliter tractandũu eſt de ga rum habitnbg pzꝛimo de ha bituũ generatione z ruptione in ctlinatiõe generaliter: poſtea de cis 2 eonꝝ diſtinckiõe ſpeaaliter / ¶ Dti endum eſt igit ꝗy in ppoſito non lo quimur de habitiby ſupernatualiter inſuſis / ſed de naturaliter atquiſitis Tales autem habit ſicut doet cxpe ſitis act b oppoſiti habitus⸗ ſic eni ditit ariſtotiles ſecudo ethicoy g edi ficates dificatoꝛes fit cythariza tes tithariſte⸗ſic aut iuſta operan tes iuſti / tẽperata temperati⸗ ſoꝛtia aut foetes · / (Hed cum ſatis notũ ſit tam in actibh ; in Vtut:ibo hĩtus generari ex actib : hoc non eſt ſit in telligendum ꝙ illa pꝛepoſitio / ex / di cat habitudinem cauſe matecĩialis qꝛ⸗ ſemper materia manet in facto eſſe⸗ ackus autem et operationts tranſe unt habitu remanste. net etiamhabi tudinem cauſe pꝛincipaliter efficiẽ tis. ſed ſolum habitudinem cauſe diſ ponentis ſcilitz motus vel actionis per quem habitus atquiritur„ potentia anime tanꝙ; a pzintipali efficiente pꝛoducitur⸗ Bnde ſicut al teratio nõ eſt mateia net agẽs pnti pale reſpeũ foꝛme ſubſtatialis · P eſt dtan tune anine bige düeſt hn ten Kcs Wn. naler⸗ guſt⸗ ran rano ren vedi wenn farn Porn hino rd den tſt⸗ torſe 1 venic iſfni niſ⸗ dt tonis 1740 ſcut 4 espe . ocht apatio uel motꝰ quo agss ipam p ducit ſic videtur eſſe de ackibg reſpai hitus ·//(¶ SVz cũ ecia tachu ſit hitũ vnũ generari ex pluribg actib. hoc noõ eſt ſic intelligendu ꝙ ex vnic ac tu nõ poſſit generari habitꝰna ſcĩa q̃ eſt hitꝰ itellcal p̃t generan ex v nica o peratiõe / puta ex ſola demõ ſtratiõe Iicz aut vtꝰ ſeu hitꝰg moea lis nõ poſſʒ ꝑ fecte a oplete generai ex vnia oꝑatione quatucũqʒ fozti. hoc enĩ videtur ipoſſibile / uel ſaltẽ valde difficlle aim tal vig ſcom a riſtotile gencatur ꝑ aſſuefactione/qᷓ reqᷣꝛit oꝑationũ pluralitate Tñ cu talis hitg ſcð m cõioeẽ ꝓbabiloeẽ opinionẽ ſit foꝛ ma ĩtẽſibilis ⁊ remiſ ſibilislicet tals ſoꝛma vulgariter loquẽdo nõ niſi ſub gradu multũ in tenſo ſoꝛtiatur nomẽ vtutis Cõcdẽ du eſt nichiloming ꝙ ex quolibet ac tu generatur illig foeme ſeu vtutis a liquis gradꝰ /q; cũ aliqͥs generetut ex aliquoæ illi ac ſit eui dẽ ronis⸗ nõ eſſz rõ quare aliqd generaret ex vno plꝰ ꝙ; ex alio/a per aſequẽs ex quolibz gene ratur aliqd qð e eiuſtẽ rõms cũ illo qdð generatur ex alio⸗ 2 ſic ex quolibet aqu generatur q̃da ĩperfcã vt ſeu habitg remiſſ 9a ex pluribꝰ plures gradꝰ / ex quibus re ſultat intenſioꝛ hitg q̃ per plurium graduñ eiuſdẽ ronis aggregatione vocatur Vvtg Cũ enim gradg remiſ ſus pꝛimo generatus non poſſit po ni ſub aliquo pꝛedicamento vel ſpe tie pꝛ edicamenti /niſi ſub pꝛima ſpe uel diſpoſitio ſi quis dicat nõ ſit habieus ſed diſpoſitio / nichil re fert in pꝛopoſito quoniam in pꝛi ma ſpecie qualitatis habitus diſ poſitio non videntur differre ſP ecie ſed ſolum acidentaliter⸗ puta ſe8zʒ facile ? difficile mobile⸗ Werbi gra tia· Eiuſdem ſpeciei eſt ſcientia quã quis habet de vna wncluſione per p mam demonſtrationem⸗ illa qua alter habet de eadem per multipli catam conſiderationem ſuper illam demonſtrationem/ tamen ille ſci entie videntur differre ſicut habi tue 2 diſpoſitio, quia vnus fuacili ter obliuiſcitur alius non, quare onſimiliter eſſe videtur in pꝛopoſi ¶Decũdn pars de habituu wꝛrun 4 4 De oꝛ ruptione aũt hab kuu ciẽ? du eſt ꝙ ſicut ipſi pꝑ act generatur⸗ ſic ꝑ actꝰ atrarios vł hitꝗ ecia wꝛrũ püũtur⸗ qñ qʒ tñ woꝛ rũpuntur vł deſi nüt abß otrario wꝛz rupete Verbi gra Di q̃s ex pᷣma demoͤſtratioẽ ha beat ſcĩam de aliqua ocluſiobn litet tal hit acku itelligẽdi eſſate aliq; diu nat ſit manere · tñ ꝑ tꝑislõ gitu dinẽ debilitatur tadẽ depditur / ſi illa demõſtratio vł act9 coͤſidtratio nis ciren ea nõ frequẽteturde alijs quoqz hiĩtibg par iudiciũ & videtur Hor aut amaret difficile. qꝛ ſi cut nichil generatur ſñ generate⸗ ſit nichil videtur poſſe oꝛ rupi ſine wꝛ rumpente/maxime am omne ens diligat naturaliter ſe permanere Et quia omne quod mouetur / moue tur ab aliquo⸗ ſie oẽ qð oꝛrüpitur wꝛtumpitur ab allquo / certup ti o ſit qda mutatio: hit ãt nõ apparet a quo fiat iſta cꝛ tuptio. Dilis eciã diffiallens eſt de oꝛruptice ſpe ele ſbilin in medio uel oegano De 1 = hat at difficultate pꝛobabiliter dia t quantutiicz cliqua entia ter deu ſnt p manentis naturt/ natl mliter diligat ſe pꝑman / tñ nõ pñt p manere ſine coõſeruante⸗ Zcet autẽ ti naturali modo multa indigent a lio cõſeruante quo remoto a onti nue fluerent in non eſſe Ine alo a2 rpente⸗ aliquu tiaue aha tardi us ex ſuc nature coditione · Sicut in men cõſerua ur a luminoſo / quo re moto lumen coꝛũpitur vel ſem a liquos ſubito- uel ſem alios ſucreſ ſiue hit ſine notabili dura tione⸗ et ſic eſt mutatio ſeu oꝛzruptio⸗ non eſt mutans aut oꝛzrupens /niſi ſoln p acricne ſez tr mouene gſeruane/ ſicut dicit anſtotiles in quarto phili con/ in motu grauis deoeſum pzi us detent ſurſum eſt algð mouene n acci& ne ſciz temouene p⸗ ohibẽs Bitc igitur in Jpoſito qiua habitus generantur ex actib) ex cie inten duntur et conſeruantur⸗ideo temo dius ſi m ꝙ ſunt natute permanẽ tioes: ſicut diut ariſtotiles ſi do eihi oꝝ. ꝙ habito merales ſunt perma nentiozes diſeiplinis⸗ Terda pe de habitun intlina tiote De intlinatide ve ro habituũ ſeiẽ dum ideo ponüutur habitus eſſe ĩ potenſia aciua as expim ue ep eſa ubuos actil? ipſa potentia ad act aſimilte Pnioe 1 magis ſtlingta⸗ ꝙ no eſſz niſi ex pꝛioeibꝗ actibus ali qnud telince ttur in ra iclinas adſe quentro aci.k hot at volatur hit)⸗ 3dto patz q, habitg ſclinat potentia ad acku⸗? tu ipſa cocurrit ad pꝛ odu ondũ ip̃m gſue m eiuſtẽ ſꝛeaei? genere natute cũ acku pꝛioꝛi hitũ ge nerante ¶ Pz ciren hot eſt magna difficultas en talis hitus ; diu ma net ſp ſit pno potende, ymmo ſub zectiur in ta / quare magis vna vice itlinat 7 Pdueit actũ ꝗ; alla qa cu appaorximutto net alia artuſtantia di fiaat que videatur ad actu requi n afartt ꝙ ſtãte hitu rõtinue debe tet ucpzodua cui oppoſitũ erpe nmur Coͤſimilis quoqʒ difficultos eſſe videtur de ſpecie intelligibil ſi ipſa in itelltu ponatur · /Ad að matio hitg ad potentiam nõ ſuffiot ad hot ꝙ ipa ꝑ hmõr hitum gtinue pzoducat actu⸗zNam licet tal hiig ſit agene naturale 2 natualiter mo ueat ⸗ iñ in ptote ipius potentie eſt vt ꝑ hmoi hitum agat Jpter quod ſecato tertio de aia frequenter di cum volumus.a per conſequene in potſtate noſtra eſt talbue non ſem per vti. ſe d nunc vt iſto 2 non alio ſieut placœt voluneatt- /¶Vnde trũq; dependet a voluntate quo ad „ iti Pr on Ni ynh li ne 1eg ned. iN enne 10 egen üg igne ima NWN igi erce tingn ne dete trpt lltes elſ es por ſuffe n m ar higg lite mo mereſ m d gutitnd lunur ſart⸗ n Ginſem mrali (vrde intellige ticn ſtame, te ion ᷣð ꝓductionem ackus cõtinuationẽ⸗ vel ſaltem quo ad gtinuationẽ · qð dio Iter tepentinas vel pꝛimas i telleciones que nõ ſunt ĩ noſtra po teſtate quo ad pꝛima carũ ꝓductio nem. h bene quo ad gtinuationẽ qꝛ libere poſumꝰ ab illis deſiſtere / liet aliqñ cũ diffiailtate / ¶ Ex quo vlte rius patet ꝙ let nram tognitionẽ ſepe pᷣetut volitio lebera taq; pciał muſa/ nõ tamẽ ſemp⸗ aꝛ aliqua eſt repente vel violente cauſata Aliqua eſt ecia libere habita / qua nõ po dit volitio elicita. qð aliqui ex hoc pꝛo bant / aꝛ dubilis aliqua noticia li be te hita qᷓ nõ eſtagnitaq ꝑ oↄſeques nõ pꝛius volita⸗ ſicut ena aliqua ẽ vol tio libera qᷓ nõ eſt volita- aliter nõ poſſʒ haben aliqua vol tio noua 2 ſic ẽ hbere hĩta⸗a tñ teſpcũ eig nõ pᷣedit volie eliata⸗qua? ꝛ ///¶ Vñn dicuüt iſti ꝙ, ſicut volutas eterbpotẽ tijo hitibꝗ vtit ſic ⁊ poſſibile ẽ vt ip̃a quodamõ ſcip̃a vtat᷑/qꝛ vti po tetijs vł hitib nõ ẽ̈ allud ; face il⸗ la oꝑaĩ ſeu illa aplicare ad gzios act9/tuc eĩi volutas vtit itellea k hĩ⸗ tu qn põtea volüutaie ĩitelligit ſcdz hĩtu⸗ tüt aũt vtit ſcip̃a cũ in ſe eliat ꝓꝛiũ actũ Et iſti vſ9 pñt ſit ſeparxi ſm iſtos qꝛ hõ poteſt aliqn libere vti ĩte llcũ uel hitu aut ega aau / eſto nõ tunt vtatur uolũta te ꝓpzio v lu.ſcʒ eliaẽto volitionẽa ꝑ gꝓſequẽe habere aliqua itellãonẽ libe re⸗ eſto ỹ reſpin illi nõ habeat uolitionẽ e licta /¶Hot tñ poſſʒ facliter mlüůn niar / diedo ꝙ habere aliqua ĩtellão nem ſeu alia opationem libere· ni thil aliud eſt q; habere oꝑationẽ in trinſe lberam quak eſt voltio/ uk habere oꝑationẽ a tali lbera uoliti⸗ one eliatu / qualiter no eſt in caſu l lo⸗quate 1c / (Ded quicquid ſit de hot ex p̃dictis patz illud qð ad Jno ſitũ ſufficit⸗ ſcʒ ꝙ licz pote ſint plu tes hiĩtg eqᷓ pnñtre q potentes ꝓcauſa re adũ ſuũ⸗ tñ uolũtas p̃t libere nõ uti iſto· pꝛeciſe non uolẽto utieo / 2 nichiloming ut alio⸗ Ecia ſe 8m ali quosabß hot ꝙ pꝛius uelit determt nate uti illo/ de ſnecieb ecia inteller tualib gſimiliter ẽ oĩno dienduũ / iet at ut dictũ hitibg utamur tũ uolumꝰ/tñ eis uti nõ uolumꝰ. niſi cũ de croꝝ uſu uel obiecto aliquo maꝗ ackualiter ogitam Hñs at hitũ no mgitos actnaliter de vſu illig uk obiecto p̃t moueri ad ogit dũ de iI lo nõ ſolu a volũtate ß aliũde mul tipliciter ſciz uel a motoee extrinſeco ut ab ĩfluẽ ewli/ ub a motoꝛe ĩtriſew ut a diſpoſitiõe oz pali⸗ uel alia mu ſa latẽte ſepe tñ fit a volũtate intel leckui retrahente ab alijs⸗ uel trahẽ te ad illud/ non tamen ſemper⸗ Bn de fit ut frequenter habitnatus inci piat ogitute de aliquo/ neſciat vn de mouctue ad ogitandum ulud magis ꝗ; vnum aliud. Et hec de habitibus generaliter dicta ſint⸗ Quarta pe de habitibe potẽtie 1 ſenſitiunc Dz de huiuſ mõt habitiby aliqua ſpedaliter dionen ſunt . Vnde quia ex actibg cognoſritur hitg ideo ex diuerſitate achun ccludit diſitas htuũ⸗ Cu igit ſu dictü ſit quoſdã ackus ſentiendi, alios acus intelli gendi⸗a alios actues volendi eſſe in aia⸗dicendum eſt habitibꝰ / qui ſunt ꝓostionaliter ponendi in ea⸗27 pzi us de hitib qui ſunt in pott tia ſenſi tiua⸗ſecũdo de habitbo intellectibili b qui ſunt in potentia intellectiua⸗ me ſunt i potentia volitiua //D end u eſt igitur ꝙ iĩ potẽtia ẽſitiua ta ggnoſcitiua ꝙ; appetitiua ponẽ di ſunt habitꝰ · ỹmo eca ſcðm aliquos in potentia exterius motiua ꝑ quos ipſa mẽbza ad ſuas opationes ted tantur agibilia⸗ ſicut ex frequenter curtete pedes abilitantur ad currẽ du. 4 ex frequenter loqui lingua ad Joquendu⸗a ex fre quẽter catare gut tur ad cantadu Met eſt vt dicut mi randum ſi potentie motiue mẽ bꝛoꝝ per aſſuefactionem acquirat ſibi ha bicum⸗ ita fiat in potentia vegeta tua,qꝛ ſeð m ↄmentatoꝛẽ in pꝛinti pio tertij phiſion quida itn allueti ſunt comedere venenũ ꝙ erat eis ti⸗ bus e nutrimentu Dz quicqd ſit de hot qꝛ ſoꝛte ad ſaluãdũ pᷣdeã no eſt nee ponere aliquem hitũ ĩ potenti a motiua mẽbꝛoꝝ vel ĩ potentia ve getatia⸗ tñ ſats videt claru ꝙ po nẽ di ſunt hiĩt in potẽtia ſenſitia⸗ g; uis ſit dubiũ / vtru ponẽdi ſit ĩ ea hĩ tus eu vtutes moeales. De hoc ei ſũt iter doctos gtrarie opiniõ es⸗ q buſda dicetib virtutes morales eſſe in appetitu ſenlitio ſubiectie et nõ in volutate / alijs oppoſitũ aſſerẽtiby Pußer qua difficultate Phabiliter dici poteſt virtutes moeales eſſe in vtroq; liet magis pzindpales ſit in voluntate· ð ſit patet/ quia tam appetitus ſenſitiuus ; volun tas quandoqʒ intlinatur contra uun dicium rationis/ ideo vt vterq; cõ tra talem inclinationem pzompte deleckabikter obediat rationi · in v troqʒ requi ritur habitus / talis autẽ eſſe videtur moralis virtus uis ille qui eſt in voluntate tanq; in po tentia perfectioei ſit perfectioè virty (¶ Ad auus amplioeem detlarati onem ſciendum eſt ꝙ operationes virtutum moꝛalium poſſũt aſſigna ri quadz upliœs -Pꝛzꝛime quedam ĩ manentes voluntati: alie immanẽ tes ſenſitiuo appetitui · alie inexiſtẽ tes membzis noſtris toepozalibus/ quibus oꝛ?ganic vtimur ad exercẽ das exterius operationes⸗ alie exte rius tranſeuntes Verbi grati a⸗In opere lberalitatis poſtiỹ rati o uel pꝛudentia ludicauit hot eſſe iſ ti dandum / voluntas pꝛimo eligit hot facere ideo imperat potentijs inferioz ibus hot facere⸗ ſccundo ap petitus ſenſitiuus conſentiens impe rio voluntatis appetit illud idem fuœre 1 moucet oꝛ poealta membꝛa ad hot facendu⸗ terco hmõi mem bꝛa motũ ulũ ab appetitu tetipiũt⸗ quarto vero quandoqʒ in tali execu tionc a membꝛis motis operatio nes noſtre in res exte rioꝛes tranſo unt · // Ex pꝛimis ergo operatio nib in volnntate generatur habit wvtuoſus⸗ quia ex bonitate talium epeationũ / homo dititur moealiter bong. Et gꝛ a bonitate huiuſmodi eſit ia Mn mn ng lend balti Fuis npo nrtg nuti nes We nmen nenſt bus, teri zalie gan utt ingt untus wep impe m enn lmem ripiit⸗ ea entio zunſ⸗ eratio habt alium Eclir und cle tionum volutatis / alie operatio nes tam intenoees ꝙ; extenoees ex trinſee recipiũt denominatonẽ mo tals boni tatis, ideo hitg ex takbus generatg ſimplicter loquẽdo eſt mo ralis Vtus . Dz tñ ex ſecudis opati onib in appetitu ſenſitiuo eciã gene ratur hitus qᷓ aliquo mõ ? extriſeœ pt dici virty moealis p quato eſt mo hitui gfoꝛmis/ a generat ex o perationibꝰ rœ rõni gſonis/ ymo e ciam ſce m aliquos ut ſupza tactũ ẽ ex alijs operationibꝗ generatur vir tus in potentia vegetatiua uel moti ua membꝛoꝝ; hot ponere non eſt necœſſarumn- H ¶ Quinta paro de habitib poten tie intelle ctuue⸗ . e habitibg aũt potentie intellet uue ſciendũ eſt ꝙ ſcᷣm anſtotilem ſexto ethicon quingz ſunt habitus ĩ tellectuales qui ſunt virtutes⸗ ſcilicz ars⸗ pꝛudẽtia. ſcientia⸗intellect9 ſapientia⸗ Zicœt autem alij ſint habi tus intellectuales ut opinio uel ſuſ picio/ nõ tamen uocantur uirtutes⸗ quia ſcᷣm illos gtingit ſalſum dix re uel falſo aſſentire · Pꝛedicarum uero uirtutum ĩtellectualium ſit pt ſufficientia aſſignari⸗ua omnie uirtus intellectuals / ant eſt cirta cõ tingens / aut tira nereſſarnu. Di pꝛi mũ. uel eſt cra cõtingens factibile / ſit eſt ars, aut cira contingens a gibile / a ſic eſt pꝛudentia⸗Eſt enim differentia inter agibile 2 factibile⸗ vt patet nono methaphiſice⸗qꝛ atti o eſt operatio manene in operante⸗ factio autem eſt operatio tranſiene extra operans/q qnotionaliter diſ tinguütur agibile 27 factꝛbile⸗ Di ſe cũdũu · vel ẽ circa necariũ in eſſendo ſi cut de a itelligẽtie/ ſit ẽ ſapĩa. a cirra necarũ ĩ ſignificãdo· et hot du pliciter/qꝛ vł circea nccanũ qð ẽ on cluſio demoõſtrationis a ſit eſt ſcia⸗ vel arta neeſſarin qð eſt pꝛintipi um demöſtratioĩs / et ſit eſt inte llet tuo. Vñ hit nõ ſumitur itelle ct9 P ipſa potentia intellãua / F pꝛo hĩtu talis potẽtie crca pꝛima pꝛĩtipia demöſtrabilia Mam licet nõ ſit ne eſſarius hitus ad aſſentiendum eis ſeu ad dicendũ uerũ cirta ca eo ꝙ tellect9 naturaliter eis aſſentit/ nec p̃t ciren ea mentiri uel errare / ſiait dicit anſtotiles ſetudo et quarto me thaphiſic⸗ tñ ali qñ qpter ſophiſtica tiones in oppoſitu ocurtentes poſ ſibile eſt adhe ionẽ debilitaĩ a circa aliqua que nõ ſunt ſumme euicẽtia quandaum ſoz midinem generare⸗ ex frequenti at tõſideratiõe 2 adheſiõe circa ea/ firmatur aſcenſg adheſio ut nõ itemeniat foe mido c hot fit E habitum ex tali frequenti adheſi one/ a actuali pzintipioꝛum noticia derelichum inc linatem a fir matem potentia ĩtelläua ad onſimilem at tualem noticiam et ad aſſentiendũ pzimis pꝛ incipijs / et ſi non ſimpli citer tamen ad magis firmiter ad herendum/ à1 non foꝛmidandum⸗ et talem habitum vocamus hit intel lecum · Non eſt autem hit pꝛeter mittendum ꝙ pꝛedickhoꝛum habitu um intelleckualium quidam ſunt pt titi / ſeilet ars pꝛudẽtia /2 quidam ſpeculatiui ſcʒ ſcientia inte llcũs ſa pientia. gra cuig viẽ dum eſt in quo differant pꝛactica ſpeculatia noti tia⸗ Et lieet de hot ſint varij modi dicedi⸗ tñ bꝛ euiter t dici ꝙ a pxi di citur aliqua noticia pctic Pzaxise enim grec 1 eſt ꝙ ac? vl opatio Ine⸗nõ tñ a qualibet oꝑatiõe deno minatur notiua pꝛactic / ſe d ab illa que in hoĩs ſeu operatis ptute Vt ſic deſcribatur pꝛaxis ꝙ eſt oꝑatio ĩ hoĩs ſeu in o ꝑantis ptute gſiſtens · extedendo opatioĩs nomen tam ad ackionẽ ꝙᷓ; ad factio nẽ Moticia ergo dicit pꝛactica ſeu opatiua vl acina vel factiua⸗ nõ qꝛz alid ime diate a gut vel faciat⸗ſed qꝛ eſt ad opandũ directiua⸗ſicut meditcinalis ſcia ſani tatem nõ agit⸗ß ad ea agendu diri git. Vt ſit deſcribatur noticia Jpꝛit pzacticn, ꝙ eſt noticia ꝓplexa cm ſe pꝛaxisid eſt oꝑationis in noſtra ptãte exñtis ſoꝛ maliter directiua et oĩs alia notitia dictur ſpeaulatiua Dic at ſoꝛ maliter qꝛ aliqua eſt no ticia nõ ꝓpꝛie pꝛacticn que eſt talis opationis directiua virtualiter qꝛ notlciam ſice directiua Atinet aliquo modo cauſaliter ſicut notica medicc⸗ nalis de tõplexionibꝰ humoeũ de gradibq vtutibg medicinaru non tinet arnnte ſpecialius pzꝛaxis direchug a mnis ablg eſt ſpeculatiuus/qꝛ ex actib pꝛackitis nõ generatur imediatt hitus zie ſpeaulatiug⸗net ecõtra / ſimiliter ha bitus ſpeculatiuꝰ nõ eſt acuũ pꝛacti ouꝝ iĩmediate elititiuus· net ecotra⸗ per hot apparet pzopoſitum de p̃ dickis habitibus/de quibg ad metha phi icãa æ mocalem philoſophiam pꝑ voltiue . ”YYMVMBẽ ¶ De hitib vero potentie vohtine ſciendu eſt ꝙ ſedðm arſſtotuẽ ſecudo ſexto ethic hitus humani ſeu v tutes diuidütur in vtutes intelltua les ⁊ moꝛales quarum dꝛa hec eſt⸗ q; virtutes ĩtellectualee ſunt in ĩitel lectu⸗ moerales vero in apetitu ſeu affectu⸗ et Pcipue in volutate vt die tum eſt ideo pñt vocari affectiona les / vocntur tamẽ moralcsa moee⸗ qꝛ ex moꝛe id eſt ex aſſuefactiõe vel Aſuetudine generantur⸗ ſicut iderhi oy dz / Liet aut potenta ogniti ua ſeu intellechma aliquo modo poſ ſit aſſuefieri 2 in ca poſſit per coonſue tudine m habitus acquiri⸗ ſicut velle videt ariſtotiles ijd methaphiſice 2 mẽ tatoꝛ ʒophiſicoꝝ:tñ vt plurimũ hitus iteilcnalee nõ generatur per eſt ꝓpz ie pꝛactia / qa talis nõ enui huic modum / e naturalẽ intlina at qualiter ald eſt agendu· ideo non eſt ſoz maliter oꝑationis diret tiua⸗liœt virtualiter gtineat noticia pꝛactic dirigentem ad ſit vel ſir oꝛ pus medicandu Ex quibus patz q omnis habitus eſt pzacticus auus Iꝛzius actus elicitus eſt foꝛmalter onem intellectus ad verum / vel p expientiam aut doctrinam Potenti a vero appetitiua ad acquirendũ v tutem ſemper indiget magna habe re onſuetudinem ſeu aſſuefachionẽ⸗ neo vvtus eig et non virtus intellet tus vocatur moꝛalie,/quia ex moee ge nas Lge ſie ufur taͤtn⸗ unxi dnet hang cte tiut ſude tiſe nglat nhe rtin ſt tu bt e toor t⸗ uieh gagnt oopo rcnſve udele egummn cunn pen erchn un telg Ponrnt enda ö ncoi⸗ 6 lnrt⸗ te . generabilis Ipſarũ vero virtutũ moaliũ diſtictio et ſuffiuctia earũ pt aſſignan hoc modo.qꝛ oĩs Vtues moealis teſpicit aliquod bonũ taq; obiectuũ ꝓpſequẽdum . vel eig oppoſitũ tãq; ſugienduũ · Omne auũt bonũ cir qn quod verſantur moees hoĩm aut eſt vuile / aut honoꝛabile / aut delcabi⸗ le. Si ergo hõ vtuoſe ſe habz circa vtile vel arca vtilia cia⸗? ſit eſt iuſ⸗ ticia / maxime gmutatilua/qꝛ capi- endo large iuſticiam vt ſe extẽdit ad iuſtigam cõmutatluam diſtributiua punitiuã: ſic nõ ſolũ re ſpicit vtilia ſiue diuicias ſed eciam honoꝛes a de lcitiones et multas res akae- Yei tirea vtilia pzia vel diuicias qnzi- as⸗q hot gtingit dupliater velſim plicter abſolute/ ſit ẽ liberalitas vel ſem quid tũ quadaã excllẽua vel arduitate⸗ ſcz crea magnos ſüp tusa ſit eſt magnifieentia Si ved homo habet ſe Ptuoſe cirea honoꝛra biüle vel arca honoees medioctres⸗et het virtg eſt innorata/qᷓ mñ a qiubuſ⸗ dam voctur philotomia⸗ vel cirta honoꝛes arduos dignitatesmag⸗ nas/a ſic eſt magnanimitas Di autẽ cira delcabile hot ontingit du plititer vel pꝛiuatiue ſciz oppoſita delcabilium · id eſt triſtabilia et terr ⸗ bilia aggrediendo / ſic ? ſoꝛ titudo⸗ vel poſitiue ſcz delcabilia pſequẽdo⸗ et hot eſt dupliciter vel circa delchbi⸗ lia ad vita⸗ aut ſimplititer / a ſcm quid neœſſaria / 2 ſic eſt tempantia⸗ vel airca delcabilia ad cõuerſationẽ humanam deerter ptinentia· a hoc tnplioter. qe vel ſeᷣm aaũ potẽtie gcupi ſcibilis/⁊ ſie ẽ amitcica / qᷓ allo noie ditik ſodelitas / vel ſem achũ potẽtie iraſcibulis et ſic eſt maſuetu do / vel ſcᷣm actu potẽtie rõnalis⸗a hoc eſt itecũ tripliater⸗qꝛ vel hoc tõ tingit ĩ hoc ꝙ virtuoſg rõnabiliter delcabiliter ſe habz cũ alijs hoĩbg in olloquio/a ſit eſt affabilitas. vel in hot ꝙꝙ ſe alijs nõ exhibet ſallari ter / qualis eſt talem ſe oñdit ĩ fat⸗ tie dictis· a het virt vocat᷑ veri⸗ tas. vel in hot ꝙ tõplacẽter ſe habz in ludis ⁊a iotis/⁊ dititur eutrapeli a⸗ab en qð eſt bonu æ tropos quod eſt auerſio/ quaſi oia ouertẽo in bo nu (Omẽe aut pꝛedchs vtutes qui da ad quatuoe redutut / quas pzinti paleo vocãt ſiue cardinalesqz ſicut oſtiũ in ſuis motibꝰ in carne volui tur: ſit humana vita in ſuis achioni bus æ paſſionib hije Ptutibus re gitur⸗ Hüt autem hec quatuoe vis⸗ tutes pꝛudẽtia / iuſticia/ ſoꝛ titudo et tꝑ antia Pꝛuttia eſt cirm oſilabila⸗ anuſticia tirca gmunicabilia foꝛti tudo tira ternbilia tpantia vero cir en delcabilia⸗Pꝛima at eſt potẽti a intellectiua/ſecũda i volitiua⸗ ter tia in iraſcibili· quarta gcupiſcibi li⸗c ſit tã ex carũ obieco/i; eatum ſubiecto⸗patet qualiter p eas regiß toty homo Ziet aũt pꝛudentia quä⸗ tũ ad eig ſubiecũ ſit virtg itellcal⸗ tñ quatũ ad eig obiectũ aliquo mo⸗ do uzuenit cũ vtutibg moꝛalibg a ſcðʒ hoc pᷣt vocari vtꝗ moꝛalis⸗ nã ip̃a eſt reñ rõ agibilium que ſunt ꝓpꝛia materia vtutũ moealiũ Cõueit eti⸗ am cũ vtrß qtũ ad ſue generatiõ its modũ · nam ſem q generatur ex wockrina uentt cu u intelectualbꝰ· HS . com ꝙ generatur ex exꝑienua aux nit cu moealibus/ quia exꝑientia un quantum ad ea plurahtas attuu te quintur eſt alſuefactiom ſi ſimilis per qua ſicut dictũ eſi arquirnttur virtus moralis De pꝛedittis vero habitib virtutibg moe alib ad tihirmn Pti⸗ . net cõſiderate ſpecdaliue ¶Hec er go de anima 2 accdentib eius die ta ſuffinant,⸗ De quibus ſi que bona ſint deo gratias reſern poſtulo: mi chiqz da dare veniam de erratis⸗ Exp gliat bꝛeuie trattatus de ala atatetihue eius Ber wuerendum dum Betmim der aillpac Gpllatun, C Incipit ſermo de aduentu dñi a p̃ſcripto domino PBetro epiſcopo a cardinali ompoſito· Ce ſaluatoz tuꝰ veĩt Scenbit᷑ yſaie xluijꝰ· mꝰ́ Hintut ſatraꝝ ſe riem lraꝝ intuẽ tibꝰ lu ailẽter aparet i exoꝛ dio mũdane treatio is fecit de homi nẽ ad ymaginẽ a ſimilitudinẽ ſua· pᷣſiẽtem piſcibg mard/ vola tlibg ce li/2 beſtijs terte / vnlüſeqʒ treature / omni reptili qd mouet᷑ in terra· ſi biqʒ multa gtulit munera graʒ Hõ vero ingrat beneſicioꝝ dei / ſuũ nõ re wgnoiut treatoꝛẽ /ß a dium pᷣept⸗ uuſſibg in obediẽdo recſſit Hinc nrẽ miſerie pꝛincipiũ / hinc nrẽ calamita tis iniciũ⸗ hint eſt illud apoſtolicum Vbum . Per inobedientiã vnius ho minis gfuſi ſũt multi Et wurſ Per vnũ hoiẽm in hũt mũdũ pem ĩitra uut per pcẽm moes Ad ro⸗quito⸗ꝛ NHint factum eſt ut hõ tanq; exul a pꝛia eiœret᷑ de paradiſo voluptatie ge⸗ʒ Pint dictũ eſt ad mulierem⸗ Multiplicabo erũpnaes tuas et æp tus tuos“ĩ dolose paries filios/ B ptãte viri eris / et ipſe dnabitur tiu⸗ Hinc illa peœſſit maledictio- Male dicta ĩ ope tuo Ge· ijꝰ Hitc illa ho⸗ nbils ex oee dei ſentetia⸗qᷓ ſeqturgꝗn ſudoꝛe vultus tui veſcens pane tuo /½ donet reuertaris in terram de qua aſ ſumptꝰ es/qꝛ puluis es q: in pulue rem reuerteris · Vint factũ eſt / ut auduiiſſemus voce illa / ego dixi dij eſtis 2 filij exælſi o?s: illud otinuo triſtius auditem, vos aut ſicut ho mines moeiemi Et ne quus de pꝛin apatu uel potetia ꝓfideret / additum eſt. a ſiait vn de pzincipibꝗ cadete⸗ ſuꝑ quo ſiclamẽtatur deuotq ille doc tovꝛ et ſuauis eloquẽtie bernard cſ terti ſis ſuꝑ catica pmone triœſimo ſexto⸗ Heu in quit heu triſtis 2 lacri moſa mutatio ut homo paradiſi in cla / terte dominus / eli auis / domeſ tials domini ſabaoth / ſupernoeum lſpirituum/æ œleſtium oheres virtu tum · repentina wnuerſione ſe inue nert et pꝛopter infirmitatem iaœn tem in ſtabulo / pzopter petozinã ſimilitudinem indigentem ſeno / et pzꝛopter inhumanam feritatem ali gatum pꝛeſepio⸗ſiaut ſcriptum eſt⸗ In cthamo 2 freno maxillas coeum wnſtringe⸗ in pe“* // Agnoſte ta men o bos poſleſſoꝛem tuum q tit o aſine pꝛeſepe domimi tui Agnoſce peois qð tu non co gnouiſti homo / honoꝛa in pꝛeſepio quem tu in pa radiſo ontempſiſti Hec ille / Cũ igitur ob pꝛimoeum patentũ ailpaã tributum dampnationis perpetut a tiquo tyꝛanno ſine miſerxitoedia ſol ueremus/ſũmus pater ex alto pꝛoſ pitiene populum quem ipſe treaue rat pꝛothoplauſti delicto ſic damn nationis ſententlam meruiſſe⸗ regẽ pauficum vnigenitum filium ſuum mirum in modum pꝛo ipſius redẽn none et ſaluatione populi in hune mundum mittere pꝛopoſuit: qui car nem noſtre moꝛ ealitatis indutus / populum eũdem ab eterne truciatu moe tio enperet · Dic enim ipſemet 1* tei ſilius ait Exiu a patte 7 2 veni in mudum J0⸗xvi⸗ Ded ad qiud vene rit audiamꝰ. Ego vani inqt vt viti habeaãt J10⸗x -Et iten⸗Deſcẽdi inqt de elo: non vt faciam voluntatẽ me am/ ß voluntatem cig qiu miſit me · Vec eſt aũt volutas patne mei qui miſit me / vt ommis qul videt filiu ttedit in eñ habeat vitu eterna Jo⸗ vi⸗ Per iuidiam eni dyaboli moꝛse introuiit in oebem terrarũ VDaßp v⸗ Ded ut dei fili9 vitam daret deſcen dit de eelo / 1 venit ĩ mudũu ſicut ſenp tum eſt. In hoc apparut filig der / ut diſſoluat opera dyaboli. ivi: liij / Hüc igitur dei filij ſalutatem aduentum antiqut patree ob pzimo tum parentũ lapſum in lacu miſenie / 2 la queo ĩ pᷣntipis nequutie a tlanita te diume viſionis huatl mag nis ſuſ pirijs affectabant Hinc eſt ila vox lamentationis Htina diſrüperes te los a deſcenderes⸗ yſa⸗lxiiij· Mint ẽ 2 illa vox exhoetationie. Dñe incli na elos tuos a deſcende⸗ in p̃s“ / MWuis aut popul gentiũ qui ambu labat in tenebꝛis hut aduentu fideli ter expectatet / ipſi tamẽ pꝛoximita tem mimme tognoſcebat: vñ ſibi tõ gruebat vYbum ilud⸗ Intueboe eũ / ſed nõ pe⸗/ numeri xxiiij, Dʒ ꝓphe ta yſaiae m hije qᷓ ſpiritu habe bãt aphecie / huius adurtus primitatẽ og nouit. quam a ip̃e œcnit dice Excre ſaluatoꝛ tuꝰ venit Vñ in hu 9 ſacri aduentꝰ tum codem dieere tõue nit⸗Ccre ſaluatoe tuus vemit⸗ qᷓ fue runt verba a pꝛintipio / veſtrie teue ren tijs Jpoſita 52 auub; quidẽ verhis ſanchg heta yſaias latenter tres in nuit otluſiones ad triplicẽ vaterũ pa trũ queſtionem re ſponſiuas Quere bant enim atiqui pattes noſtri ẽ airſn xpiĩ aduentum tnplic queſtionem⸗ Pꝛima queſtio Quis eſt iſte ve turg/qui mũdum ſaluabit ?/ Se aunda qſtio⸗ Qualis eſt iſte ſutur?: qui moebos curabit? / Tercia qſti o⸗ Qualis eſt iſie viſurg : an multũ tardabit? / Crat igitur pꝛima q̃ tio Quis cſt iſte ac· Et hãt queſtio nem facie bat tex dnuid eximig Ahe tnrũ dicens, Quis dubit ex ſyõ ſalu tare iſ ꝛł am auerterit domin capti ultatem plebie ſue/ exultabit iacob lctabiturx iſrk peoe xii- / Deamn da queſtio Quallis eſt ac Et hant qſ tionem fatiebat ſynagoga ecie xp̃i ſponſe dicens illud cation v .· Quak eſt dulectus tu9 o pulcherrima muli eru // Tertcia queſtio erat · Quado eſt iſ te „X a hant queſtionem fadt teia in ꝑſona ynagoge cãtos illud Quando veniet quado videbo? Vu ius enim aduentε huius viſionis diem affeckuoſe quere batmalachias Quis poterit inquit ogitare diem aduentus eig⸗ 2Aut quis ſtabit ad vi dendum eum? Htribitur malachi⸗ tercio capitulo In verbis autẽ noſtr thematis tres contluſiones inuntur pzcdicte triphici queſtioni reſpõſmuc zima oncluſio eſt / Deus eſt venarne A ſummo lo miſſurus⸗ ſaluatoz tuue De⸗ ecunda tontlu ſio eſt eſt futurue ⸗ et de terra nal liturnis: . ideo venit . ;]—- — — ı H Tertia oeluſio eſt · Cito eſt viſur Pbat inſinita clementia in paſſiont win net diu expedatur quia Ece 19 Ad qua vemit Venit inqua peccato Ad pzꝛimã igitur queſtionẽ cũ gzi/ tres ſaluoe faeere ia thi⸗ i , In ipla in quis eſt iſte 2c rñdet pma gtluſio/ enĩ xp̃ᷣi paſſiõe/eiꝰ vea humani tas * dedeſt ⁊c· qʒ ſaluato⸗ tuꝰ Dit eni eſt Phata Tertia Scluſio eſt/ / pmiſerat yſaias, Mittet eis pug ato 276.Et hãtc ꝓbat diffmmita pñtla 4 natoꝛẽ 2 ſaluatoeem / q̃ liberet oo in demõſtratione. Ece Vñ FPheta ů⸗ yſaxixꝰ De quo ſaluatoee dauud eei plſaias cũ iohane baptiſta xpi / indic . am Fhetauit; ꝙ a ſũmo œlo egre mööſterat d. Ete⸗Erre inquit agnus iſi ſio eiꝗ⸗ in pᷣeꝰ⸗. uod eciam abacic dei / cte qui tollit pœæa mudi⸗ Jo⸗i⸗ ulti nõ ſiliut. Ded inquit ab auſtro venn ‚//Ex pdictis auũt trib acluſiõibg ni, et: abacut 3z°// Ad ſecudam qſiio tnpplids erroeis falſitas apertiſſime tiſe nem cũ qꝛitur/ quals eſt iſte 27, el] möſtratur / Vñ ex pꝛima otluſi podet ſccuda gtluſio / ꝙ hõ eſt futut2 one tepellitur erroꝛ arrianoꝝ xp̃ᷣm ſiſkn 2⁷7ł. Ad quã venit⸗ Filig enim hoĩio nõ trede tiu eſſe dei eſſentia⸗qz ſcmmꝛ faͤrt venit qr ere ſaluũ facte qð pPierat Phetom / deus erat venturg ac, qꝛ anh⸗ Tuæ xix/ Venit igit᷑ Sʒ q;us de di ſaluatoe tuꝰ⸗Mam deus meꝰ ſalua eun, u nitate ſcriptũ ſit. qui de ello venit z med⸗ ſecudo R xxvij⸗caꝰ Exſe rqſ ſuꝑ amaveſtorn etam ad huma mn coöcluſiõe deſtruitur erroe mani 1p nitatem ꝓtinet ꝙ dicit᷑ / aperiat ter theoꝝ/xpĩ toꝛpꝰ dicentiũ nõ verum ak ra 7 germinet ſaluatoꝛẽ⸗ yſaie xl-· fantaſiã⸗ qꝛ ſcdᷣm Juhetam hõ e nli Et illud · Veritas de terra oeta ẽ ein eat ſuturg at · I deo diat venit⸗ aãa i pe“⸗ / Ad terciã q̃ſtionẽ tũ quei ĩ ſcriptũ ſit · Verbũ aaro factũ eſt⸗ Fſii tur- Qñ acrñdet tercda atluſio / ꝙ/ Dictitur ⸗ in pꝛopzia venit - Ex l⸗ tito ⁊c· qꝛ:Eceœ Etœ enim rex tuue terda gtluſiõe repell itur erroe iudeo h venit tibi iuſtq ſaluatoe Lach⸗ix⸗ rum adhut expectatiũ xp̃m ſeu meſ ons Mam gqpe eſt vt veniat tempꝰ ei ſyam⸗Mam ſton ꝓhetã· Cito e hes dies eig nõ elongabut/ yſaie xiiij rat viſurus ꝛc· I deo diat ette · Ecoe den Ecre igit⸗ Ece rex tug veit tibi ma ergo dus eg edietur de low ſuo deſ 8 tedd ſuet Mtexxi Et ideo / ete nũt tẽp⸗ʒ cendet . Michee iij/capitulo⸗ Et ſir laſ⸗ ateeptabile ecte nũt dies ſalutis De patet quomodo in themate nro tres * cda / ad oꝛinth· vl/ ta / Eſt igi? acluſiones inuũtur / tres queſtiones itt pma tluſio/ꝙ / deus 2c7/2 hat Pbat ſoluuntur⸗ex quibus trium erroeum ſine infinita potentia in redẽptiõe· Sal deſtruckiongs inſerutur / Bꝛima tt uatoꝛz tu· Vñ ſolg ule redimere po igitur queſtio antiquozum patrum ms⸗ tuit 2 ſaluare / qui deus eſt / infinitã riran adnentum domini noſtri iheſu Gi habene potentia,. Saluatoꝛ inquit xpꝛ iſti/erat⸗ Quies E iſte ꝛc Ad quã ue nõ eſt p̃ter me ozec xiij ·// Setũ reſpondet pꝛima oncluſio ꝙ deus 6 da gtluſio eſt / ꝓ Homo ꝛc Et hant 141 E 5 ” — . —RTNNUüE m ä H qz ſaluato⸗ tug/Quis eni m niſi de us potuit eſſe ſaluatoe tuus? Certe null. Eſt igitur deus qui eſt ſalua toꝛ tuus/ Saluatoz tuꝰ inquã alpa dimittes · Saluatoe tuꝰ penã remit tens⸗ Daluatoe tu9 grauam immit tens,- Saluatoꝛ tu9 gloeia pꝛomit tene, que omia fucere nõ poteſt niſi deus/ Saluatoꝛ in quit non eſt p̃ter me⸗ oʒet xiijꝰ Ex quibg repellitur er roe arrianoꝝ;, c Diebant enim ar riani xpᷣm nõ eſſe verum deũ / H cre aturam puram/ Hüt aüut erroeem p⸗zꝛ imitiue eccie woctoꝛes p̃tipue au guſting aꝑtiſſune gſutarunt Cõtra iſtos quoqʒ elegater diſputat ſanct9 thomas ĩ ſumma optra gentiles caꝰ xxxijꝰ. Ideo cõtra tales pzꝛo nũt nõ arbitroꝛ diſputadum · Sed hit pau liſper obuiandu eſt pfidie uideoꝝ/ q̃ ꝙᷓuis expectẽt meſſya in ꝗpheto lege ꝓmiſſũ/ non tamẽ credut ip ſum ſoꝛe verü deü⸗ cõtra quos ex ſu arum teſtimonijs ſcripturarũ ꝓPban düu eſt meſſyam i lege pꝛomiſſũ ve rum hoiẽm dici/2 ſimiliter veru de um⸗- // O igitur gens incredula / gens ꝑfida tonſule ſactros odices le gis tue⸗⁊ cum ſcriptum ſit / gꝛ in oee duoꝝ vel tru teſtiũ ſtet omne Pbu· Deu · xvij · nõ tamen ſolũ duos vel tres / ymo q;ᷓ plurimos reperies xp̃i teſtes Cõͤſule igiẽ o uꝛdea gſule ihe remiam gphetam⸗ ip̃e iheremias xxxiijꝰ ubi diet Eere dies veniunt ditit dñs a ſuſtitabo daud germen iuſtũ.a ꝑ hot apparet xpꝛiſti huma nitas· Mam het auctoeitae ſem omẽ?e expoſitoꝛcs hebꝛeos ad lraz intelligitur de melſya · vnde tranſ latio culdeica / que a uideis appꝛoba tur / vbi habemus germen iuſtu / ha bet meſſyam iuſtum⸗ Sed quod ad diuuimitatem pertinet· ſequitur in ea dem ſerie textus/ 2 de eadẽ perſona⸗ Et hot eſt nomen quod vocabunt e um / dominus deus iuſtus noſter Et vbi habemus dominus deus uuſtus noſter⸗habetur in hebeco / nomẽ do min thetragramathon· hot autem eſt nomem auppꝛopꝛiatum altiſſimo cre atoꝛi / ſitut dicit rabi moyſcs in li bꝛo directionis pplexozis, Vocbi tur igitur meſſyns doming deus noſ ter Qui tamen non vſurparet duri ni tatis nomen / net permittetet hot nomine ſe vocni / niſi in veritate de us eſſet cum iudei expectent eũ ho minem ſacdum et iuſtum/ymo moy ſe ſanctioꝛem / ſicut de eo ſcriptum ẽ vbi ſupꝛa⸗Regnabit tex a ſapiens erit et ſaciet uidicium iuſticiam in terra· Vabes igitur iheremiam ap tiſſimũ xpꝛiſti teſtem ·/ Sed on ſille yſaiam et ipſe yſaias ix ðcꝰ? „ tibi dicet Paruulus natus eſt nobie 2 filius dutus eſt nobis, a factus ẽ ꝛ incpatus ſuper humerum eius⸗ vocbitur nomen eius admirabik teus ſoꝛtis / pater ſuturi ſeauli / pꝛin ceps pacis Per hot enim ꝙ dicitur paruulus ac-xpꝛzꝛiſti humanitas oſ tenditur⸗ ſed ꝙ ſequitur / vocabi tur ac⸗ eig diuimtatem demonſtrat Que autem dicka auctoꝛitas nõ de ezechia tege / ſit quidam iudeoeum fabulantur · ſed de meſya ſit intelli genda⸗ patet per tranſlationem cal – — — — — — — — — ne Pů ſte s ⸗ t un aur nbi tat um D al daicam que ſic habz. Inſans datus ẽ nobis filius datus eſt nobis⸗ et re ripiet ſupꝑ ſe legem ad ſeriandũ ea⸗ vocabitur nomen eig admirabik / ogliliari9/ deus ſoztis pmanens in ſe aula ſeculoeũ / meſſyas / in eig diebus pax multplicabitur / Coͤſule iſu per micthea qnhetam⸗ ip̃e mich⸗ vocaotibi diet,- Et tu bethleem ef fratn / puula es in milibus una / cx te egredietur qui ſit dom matoꝛ in iſ rahel. egreſſg eius ſicut ab imcio⸗ a diebus eternitatis autem hee auctoritas ad litteram ſit de xpꝛiſto exponenda/ patet p tranſlatonem caltaicam⸗que vbi habemus⸗ex te e griedietur ac,habet / ex te egre dietur michi meſſyas- PBer hot autem qð dititur / ꝙ egredietur de bethleem / oſ tenditur xpꝛiſti humanitas q ſeðz aarnem natus eſt de ſemine dauid / q fuit de bethleem/ ut habetur . P̈“ Re⸗ xvi RPpꝛiſtꝰ quoqʒ natue eſt in beth leem ꝓpter quod ſcribe iudeoꝝa pe riti ab herode interrogati de low na tiuitatis xpi Math/2Rñderunt g⸗ in bethleem naſcẽtur· hot ꝓbantes auckoeitate michee ſuperi9 allegata Per exitum at⸗ tlare expꝛimit᷑ xp̃i diuimitas / qui ſcem diuummitate a de o patre ſemper naſcitur / ſempꝑ naſte tur 2 eternaliter naſcebatur⸗ſicit de ducit magiſter ſentetiarum libzo iꝰ S ix. ex verbis gregoeij / auguſtin / hylari/a alioꝛum do toꝝ / Ded iterum oſule zachariam / ipſe zac⸗ ix cotibi diet,CExulta ſatis ſilia ſy on / uibila filia il ꝛlm⸗ ecce tex tug ve mt ubi ſanct? ſaluatce/ ipſe pan 4 per 7 aſcendens ſuper aſinam a?⸗ Per hoc qð dicitur pauper / xpꝛiſti humanitas oſtenditur in qua ſicut pauper eſt inter homines zuerſatg ſed per hot quod diatur rex tuus et ſaluatoe tuus / ciue duuinitas mon ftiratur / ſcm quam regnare potuit ſaluare · SDed ꝙ het auckoeltas in celligi debeat de meſſypa / patet per gquandam gloſam hebzaycm apud hebꝛzeos auctoeitats ſuper illud c⸗ , exultabim letabimur in te ac⸗ / Coͤſule inſuper o indea onſule ſalomonem pacificum tegem tuum / ipſe in canticis ſuts iuid caplo tibi diecet Egredimmi filie ſyon 2 videte regem ſalomonẽ in dyademate quꝗ wz onauit eum mater ſua· Cume nim ſcm omnes doctoees hebꝛeo num in illo libzo eantiozum agatur de deo ſynagoga ſub nomine ſalo monis a ſub nomine ſponſe ſue⸗ita pſub nomine ſalomonis mtelligit ipſe deus / qui eſt magnus ſalomon id eſt rex pacificus aq faciene oncꝛ diam in ſublimibus ſuis iob. xxv⸗ Dequitur per illa verba datur in telligi ꝙ deus habet matrem qð im poſſibile eſt ſceð m naturam diuinaã⸗ Eſt igitur meſſyas verus deus et verus homo⸗ matrem habens non ſim naturam dunnam / ſed huma nam. Per potrs dicere ꝙ hic voeẽ ſynagoga dei mater / quia hot tuis textibus non oncoꝛdat Alibi enim voatur filia ſicut iheremie xxxi·qn qʒ ſponſa/ quandoqʒ amica ſicut pa teet in multis ſcripture locis / ſed nul libi voctur mater⸗ Habes igitur 2 ſalomonem pacifiaim tegem tuum fideliſſimũ xpꝛiſti teſtem ·/ Hed iterũ conſulc daud tegem et eximiã qphetarũ/q ip̃e pᷣs xliiij/dicet tibi· meſſyã atoꝛandũ eſſe adoꝛatione la trie / que ſoli deo de betur · Vnde totd ille pſalmg ad lram intelligendꝰ eſt de rege meſſya ſcðʒ oẽs doctoees he bꝛeoꝛu⸗ Ibidẽ autem de deo dictur⸗ HSHpectioſus ſoꝛ ma p̃ filijs hominũ⸗ VYbi ſe8m tranſlationẽ caldapycim ſic habetur Pulchꝛitudo tua rex meſ ſypyas maioe ꝙ; filion hominũ⸗Et de iſto rege ſubditur Audi felia vide⸗ * Dequtur aute ad JZoſitũ⸗ Cõ cupiſcet dewzem tuũ / quonia ipſe ẽ dominꝰ deus tuus adoꝛ abũt ecum qa Hec pſalmita // Habetis igit᷑ o uidei / habetis vꝛarum teſtimonia ſcripturarũ in quibꝰ putatie vitam eternam habere⸗/ꝑ que xpꝛ iſti huma nitas et diuuntas aperte monſtra tur⸗ideo dicebat vobis xpzꝛiſtus noſ ter · Scrutaminm ſcripturas in qui bus putatis vitam eterna habere / ile ſunt que teſtimomũ perhibent cur nõ credis? Cur non ciedis xpᷣo nro veritati teſtimoniũ perhibenti? Meſcio cur nõ tredis niſi qꝛ obſtina ta es et pter pera tua axcetatn ig noꝛantle eecitate · Dit enim pꝛo phe ta tuus moyſes ommibue bonis pze miſſis populo uitdeoꝝ/ dum tñ man tutis dominitis obe dirẽt. ſubiũ xit· ſi audire nolueris voem dñi dei tui vt cuſtodias facas omnia mã duta ciq: vanient ſuper te oẽs male dic iones iſte z multis maledictioni xlviij · bus tecitatis adiecit . Bercutiet te do minus amẽtia a œditate · Yſaias quo qʒ pꝛe xpꝛiſti 2 fidei xpiane tlariſ ſimus/ymmo dominus per yſaiam do hat deatate iudeon non ſiluit · ſi rut patz yſaie vi⸗xxix liij/ caplis // Multa quoqʒ hic cauſa bꝛeuitatis non dicenda / de hat iudeoꝛzum cõuer ſione in libꝛis pꝛopheticis continen tur; in quibus cciam pzꝛohibetur ꝙ ipſi finaliter ad do minũ conue rten tur⸗ Dit enim moyſes ait. Mouiſſi mo autem tempore onuerterhad do minu deum tuum/ a audics voam cLius Oeu· ilijꝰ, Hit a daud⸗ Con uertentur inquit ad veſpera a ps* Et hec de pꝛima queſtion⸗ De ſeaunda queſtione CEcunda queſtio antiquoeũ pa trum cira aduentum domini V Ipöſir. ihn xpꝛiſti erat⸗· Qualis eſt⸗ q œtera; Ad quã teſpondet ſecunda voncluſio ꝙ homo etera⸗Et hant concluſionem pꝛo bat æc · Ad quam vemt Venit inquam venit meditcꝰ ad egrotos / venit redemptoꝛ ad vẽ ditos vanit via ad errantes⸗ venit vita ad moetuos Venit cum ſalute / venit cum vngentis / venit cum glo ria · Venit enim nec ſine ſalute ihe ſus net ſine vnctione xpꝛiſtus/ net ſine gloeia dei filius Het autem ber nardus ciſtercienſis in ſermone de vi gilia natiuſtatis domini Videte igi montibus tranſſiliens collce-can- ijꝰ⸗ ymo ſc8m gloſã magni atho⸗ phit oeigence⸗ veĩt ſaliẽs de olo ĩ vͤ grnie vtey· de vted ĩ ſepe/ de p̃ſepe tur venientẽ. Venit eni ſaliens in nu ae f ſoen plie latis ncler ntien turg tten un od wan ⸗Cor on in trueem⸗ Ee truce in ſepulchꝛ um · ſepulchꝛ0 redijt in elum / Venit igitur⸗ ad quid venerit audiam vt ipſe nos eximeret a demonis po teſtate Ht ipſe noo redimeret a moꝛ tis penalitate-Bt noe ſem̃ chuunge ret fraterna germanitate⸗ Vt no ſecũ aſſumeret in ſuxna claritate // Ex quibg clare deſtruitur erroꝛ ma nicheoꝝ 27 ⸗Diebant eni manichei dei filium non verũ corpꝰ ß fantaſti rum a umpſiſſe/ vnde ſequitur gtra dicka / dei filium ſcz nõ veru ho minẽ fuiſſe / ß fantaſma⸗ ſic totum incar natioms miſterium deſtruitur⸗2 ad quãdam deduciur fictionẽ / 1 ſic mẽ titur ſcriptura diene Herbum caro ſactũ eſt. ſi ſolu fantaſti caro fuit⸗ Mẽttur euam ſceriptura dieens ihe ſum xp̃ᷣm ambulaſſe oomediſle / moꝛ tuũ fuiſſe 2 ſepultum / ſi het ſola ap paritione fantaſtim gtingerut · Vue autem erroeem pꝛ imitiui ecce docto res potentiſſime effugarüt Tontra iſtos quoq; eleganter diſputat ſanc tus thomas in ſumma cõtra getiles ꝰ xxixꝰ libzi quarti⸗ Ideo otra ta les nũt non arbitroe diſputandu Sed hit pauliſper vidẽdum eſt de ipſo inarnationis miſtcrio et admi rabik merao quo deus hõ ſacth eſt nram humanitatem aſſumẽ?s⸗ / Cum at ſuper hac arduiſſima diffi cultate attentius meditarer⸗aſtitiſſe michi viſe ſunt due muliẽs teuerẽdi admodu vultᷓ ſuper hac matria dſpututes inter ſe plurimũ diſcrepa re vide bantur· Pꝛzima erat natura/ ſecunda amoe⸗/ITatura enim aliqin bus rationibus concludere videbat / ꝙ nec vtile ſuit - ymmo nec poſſibi le hominem deum eſſe vnde de mul tio paums retinu ratiões hit ſubier tas / Erat igitur pzꝛima ratio ta ls. Conuenit mnquit diuine bonita dii/ vt omnia oedinẽ teneant ſuis na turis congruentem⸗ Eſt autem hit oꝛdo rerum vt deus ſit ſuper omnia exaltatus: homo vero inter inſerio trs treaturas wllocatus⸗ no igitur deauit diuuina maieſtatẽ vniri nature pditioĩs ſerulk / Secdaro eat talis veru Verũ eſt a a philoſophie appꝛobatum ꝙ deus negz toepus ?/ neqʒ; viraus in copoze⸗Ded ſi de? arnem aſfumpſiſſet humanam ſeq̃ tur / vel ꝙ ipſe mutatus ſuiſſet ĩ coꝛ rus. vel ſaltem ꝙ pt inarnation virtus ĩ wz pone 7 ozpozalie extitiſ ſet. Im poſlibile eſt igitur vt videtur deum finſſe inarnatum· // Terci a ratio erat talis-Cum enim viri le ſemẽ ĩ humana generatiõe ſeðm phiſicos tanꝙ; pzincipium actiuum trequiratur- nimis videtur a natura libus pzꝛincipijs alienu hominem de virgine matte naſti / 2 abſ qz viri li ſemine pꝛocreari, ſiait tamen de xpziſto tatholie fides ponit. // Ded quia amoe huus incrnatio nis auſa ſuit dieente hugone in li bxo de caritate⸗ ſola caritas deũ de celo ad terrae trahere potuit, et hominem de terra ad elum ſubleua re.- IJdeo amoe iſtam cauſa defenden d 7 pꝛ efatis rationibus reſponden do / lnntra naturam aliquibus ratio nibus arguece videbatur, // Erat 7 autem pꝛima ralio/ talis, Cum e nim inquit amoe / deus pꝛecipiat ſe ab homine diligi toto coede⸗ deu tro⸗ ſexto, tonueniens fuit vt ipſe hominem diligeret / igne diulechio mes ſue/ ignem amoeis accenderet in homint ipſemet adimplens quod mandauit ab homine obſerua ri Hic enim deum alloquitur pꝛ o phen dions⸗ Exurge domine in epto quod mandaſti. in pſalmo- Sit enim moꝛalie ſeneca amoeis te gulam ponit, Ego inquit monſtra bo tibi amatoꝛum ſine medcnmen to / ſint herba / ſine vlluis venefie⸗ qanrmine? Si vis amari ama Amoꝛ autem dei ad homines / vllomodo otuit homini effimaus demonſtra ki; per hot ꝙ homini vniri volutt in perſona⸗- Eſt enim pꝛopꝛzium a moꝛis amantem vnite aim amato/ ſcᷣm illud philoſophi octauo a ixꝰ ethicꝛum Amicue eſt alter ego⸗ Vndt cum amitcicia ĩ quadam equa litate cõſiſtat ſedð m phuoſophoꝛum toctrinam / ea que multum inequali a ſunt in amititia videntur opulari non poſſe· niſi ſaltem ad quandam ſint equalitatem tetacta DHec eſt doe trina philoſophi viij· et ixꝰ ethioꝝ jAd hoc igitur ꝙ inter hominẽ deum amiticia ſeruatetur / ongu ebat homini vt deus homo fieret⸗ quia eciam homo homini naturali ter amicus eſt. ut ſic dum viſibiliter deum ognoſtimus / per hunt ad in uuſibilium amoeem rapiamur⸗Ex hijs igitur pꝛ ma ratio nature eſt ſoluta / Sc ainda rato quã amoꝛ facie bat erat talio⸗ Illi inquit diuie detrahunt potentie / qui deum aſſe tunt incarnari nõ poſſe⸗ mũ iße ſit 5 nipoits / ſicut ſeriptum eſt⸗ Non erit impoſſibile apud deũ omne verbu⸗ Tuœ pꝛimo. Et rurſus / Apud de um omnia poſſibilia ſunt. Mathel tecimonono !Vet ſit intelligenee eſt inmirnato verbi / quaſi verbum ſit in carnem connerſum aut toꝛpoei v mitum / ſiait ſoꝛma / ut heretid aſſere re vide bantur⸗ quare net ſequik g V bum ſit ſubſtantlaliter mutatum in ſeipſo⸗ Sed het mutatio ſolum in e a natura facta eſt quam aſſumpſit⸗ Et ſic ſecunen nature ratio eſt ſoluta / Terca tatio quam amoe facie bat ſoluendo tripliem nature ratio nem ſupzatactam talis erat. mon nt inquit deus omnipotens volun tatem habens vnüuerſaliter effica eem / potuit ſine virili auxilio foꝛma ie puerum in vtero virgmali · Cum ecam in alijs animalium ſpeciebus quatum femine ſolent om muniter ex ſocie tate maris cnapere / aliquo ciene inueniatur ꝙ ſine mare wnci piunt pariunt miris modis, ſicut pPatet de quibuſdam equabus de qui bus tecitat viqilius in geoegitis / li bzo tertio a pliniꝰ libꝛo octauo hyſ toꝛie naturalisquibus ecciam conwꝛ daut anſtotiles quinto de animalibg aflerens de perdiabus quas ſemelle oneipiunt ſine mare / a vento ſcili et vo 7 afflatu⸗ Quod bꝛeuiter enngens ſolinus / tertio de mirabili bus mundi / dieens de perdicibus/ ꝓ ipſas kbido ſit agitat/ vt a ven tre P tio⸗ nar wou ulo m nie 6 n nli⸗ dee tte deſ nſt vir ſer — n ne ſt. ln u nto tis ſine maſci lis fiant pꝛegnantes owze⸗ Di igitur in alijs ſpeciebue feminn virtute nature poteſt concipe te ſine mare cur non in ſpetie hu manga potuit virgo beata diuina v tu te ſine vinli ſemine parere iheſum xpꝛiſtum? Huic enim generationi natura eeli teſtimonium perhibuit ⸗ teleſtia quoqʒ hac dei gloeiam ener ratunt: nam in eleſtibus ſacka eſt mirabilis quemim on unckio modi cum pꝛ uiſq; xpꝛiſtus deſiderat cut tis gentibus aduemret aperte ſig nificans iheſum ex virgine naſe tut rum⸗ De qua oniundlione albuma zar dockrinam veterum caldeoeum ſe cutus ſciliet maiozis introductoeij d:fferentia pꝛima loquitur multum pla ne- cuius ſententiam ponens o udius / tercio de vetula⸗ qui de hac woniunctione metrie multa ſenbit⸗ hie auſa bꝛeuitatie tacda // His ergo drctis / poſtremo amoe huit diſ putationi finem imponene diſputa tionem relinquere pertracandam a moeoſo doctoei ſancto thome de aqᷣ no in ſumma cntra gent les a capi tulo quadꝛageſimo uſqz ad uinqua geſimũ viii⸗ta? libꝛi quarti Hãaãt eci am cauſam huuiscuſe defenſionẽ relinque bat magiſtro thome bꝛað⸗ aduocato cauſe dei ontra pelagiu / qui in xxxve.parte coerelarij capitu lo pꝛimo ſumme ſue hant matena diſputat eleganter / Quibus dir tis taliter perozatis/natura modi qum appatens ſtupefaca⸗ quaſi ſe aum dehberans pauli ſper ſilere vide batur: ſed tãde m contluſionem quã amoe pꝛobauerat appzꝛobans a on edens / ſic loruta eſt · Phuoſophi in quit dum nature nimum auckoei tatis attribuũt: in auctocem nature aduerſando fidei pleruq;ʒ impingut Melius de natura ſentiebat magng philoſophus noſter plato qui natu ram eſte dei voluntatem aſſetebat te titante⸗Jo. ſał, in capitulo duodeci mo ſecundi libꝛi ſu⸗ Vnde natura finaliter amoꝛem recommendans V bis boetu/ te rcio de onſolatione me tro vltimo exclamauit dicons⸗ O ſe lix hominum genus ſi veſiros ani mos amde quo olum tegitur regut Et het de ſeaunda ontluſione et ſuo oꝛ relarig dicka ſufficiant ADc tercia queſtione:· Erca queſtio anti quoeum pa trum urta aduentum domim ri iheſu xpꝛiſti erat⸗ Nuando ee tera· Ad quam teſpondet tertia cõ tluſio ꝙ cito æc Et hant oncluſionz pz0 bat diffinita p̃ſentia „ε qula et σ. Ctre ig itur aito videbitur ſalua toe noſter / net diu retardabit Di ebat enim yſaias / erre Ecre igitur / ecœ Etce pꝛecium noſtre redempti onis⸗Ete& bꝛouium noſtre pꝛotecki onis· Ete pꝛedium noſtir perſecki onis. Eeet pꝛemium noſtre ſaluati onis // Exrte igitur pꝛophetam yſaiam qui velut pꝛeo xpꝛiſti cum iohanne baptiſta xpziſtum indio monſtrat diens⸗Eere Ecoœ agnus dei 2 etera io⸗ pꝛimo- Ex quibue tlare repellitur erroꝛ iudeoeum ad huc expettantiu ac Vos igitur o iin dei quid aplius meſſya expectatis 2 Eſtimo enim vos artuꝝ cum bꝛito nibus expectate- nam ex teſtimoni is legis veſtre apertiſſime monſtra tur xpziſtum ſeu meſſyam ia veniſ ſe. Audite igitur pꝛophegam patri arche veſtri iawb⸗ge⸗xlix⸗ Mon au feretur inquit ſcaptrum de inda / net dux de femore eius / donet veniat q mittendꝗ eſt / 1 ipſe E expectatio ge tum. Ded ablatu eſt regnum 27 do minatio indeozum a tempoee hero dis ſub quo natus eſt iheſus⸗ ergo ab illo tempoꝛe venit iheſus / net dea bet intelligi de nabugodonozoꝛ rege babilonis qui regnauit ſuper undea 1 vt habetur quarto regum xxiiijꝰ ꝛet xxv.capitulis/ nec de ihe roboa finl o labath / de quo habetur tercio reg⸗ xij. nec de quouiſalio / ſed de ſolo xpꝛiſto / ſicut patet ꝑ tranſlationem caldaycam / que vbi tranſlatlo ihero nimi habet donet veniat qui mittẽ dus eſt⸗exponendo ꝙ obſcurum eſt / dict Donet veniat meſſpas auͦt tempore aduentus xpꝛiſti ablatum ſit regnu m iudeoeum / patet qaꝛ tune herodes fuit pꝛimusalianigena / qui regnauit in iudea⸗ clius pater futt ydumeg a cuig tempoꝛe ſemper vſqʒ OU nut indei regno a dominatlone ſunt pꝛiuati/a ſub alieniginis ſeunles 2 o indei audite aggei pꝛopheciam⸗ aggei 2 apitulo DHer dict domin deus cxercituum⸗ Adhut modicum q ego mouebo ælum terram ma te 7 andam / a veniet deſiderat tũt ſem pꝛopheciam ab illo tempoꝛe vemit xpziſtus· / Audite inſuper captlui temanſerunt⸗-Ergo patz ꝙ ds geniibus Nunc aute m ſcem om nes expoſitoꝛzes hebꝛcop / iſte deſide ratus eſt rex meſſyas ſiue xpũs Dzʒ onſtat a ſecundo and darij tegie pſarum / quo tempoe aggeus p20 phetauit anni fluxerũt pl9 müle . Hot autem tam magnũ tempꝰ no tebet dic modicim ad tempg aduẽ aus xpꝛiſti ſeu meſſyt ompatuũ Vñ tum tempꝗ eſſe nõ futurum ymmo tunt fuiſſe impletum⸗quando iheſ y natus eſt in alig natiutate iuxta dickam pꝛopheciam non ſolum ter ra mota eſt / ymmo ælum⸗ qz tunt mirabik nouitas ĩ elo apparuit 2 c iuũt tio alias inaudi ta ſicit ſuperi? täã gebatur⸗pzopter quod eciam magi vent runt ad adoꝛ andum eum⸗M/· 29„Tunt temporis eciam fuit in iung dea maximus terremotus in tatum gentes pꝛopinque tredebant in iun dea nullum hominem remanſiſſe. ſi cut rectat ioſephus pzimo hbꝛo de iudapoo bello⸗ Bnde pꝛobabiliter cluditur huig rei auſam fuiſſe quan dam miurabilem conſtellationem et inconſuetam oniunctionem quaru dam planetarum Interrogateo in dei interrogate damelem⸗ ipſe da niek. ix: ab angelo inſtructus detpe aduent xpꝛiſti vobis dieet⸗ Heptu aginta ebdomades abbꝛeuiate ſüt ſup pplm ⁊ ſuꝑ vꝛbem tuã ſacta / vt conſum mat᷑ pꝛeuaricatio / accipiat finem ptem ? deieatur umqui tas / et adducatur iuſtitia ſempite rna⸗2 im pleat᷑ viſio Jphecia/2 vngat ſtus ſtõꝝ Dee ãt ſepiuagita ebtomades K vepe gun ſit vt pie ſe AN Lſen nen quibus elapſis ſcðᷣm ꝓpheciam dani elis ipleri debet viſio æ pꝛophecia / 7 vngi ſanctꝰ ſanctoꝝ⸗ id eſt xpũs / fuciunt ccœ Ixxx. ãnos ſicut patet ex cnlculatione ſidelis expoſitoꝛ is ſcrip turarum magiſtri nyclai de lyꝛa / in poſtilla ſuper dunieclem ꝓphetam⸗ Sed quomodocũqʒ apitur anng vk ſolaris vel lunaris vbicũqz pꝛedcã omputatio inchoetur ſiue ab xi⸗· an no tegis zedechie / ſiue a ſecundo an no ſyzi regis perſaꝝ ſiue alibi ſcöm quod de hot diuerſi opinatur⸗tame pꝛedictus numerus iam dur eſt adi pletus, ſicut patet cuilibet intuenti⸗ Interrogate inſup malachiam Jphe dam⸗a ipſe malachias iijꝰ⸗capitulo reſpondebit. Mon ꝙ meſſyas ſit diu expectandus: ꝙ ſtatim veniet ad templũ ſãctum ſuũ dominatoe domi nus quem vos queritis-a angelgteſ tamenti quẽ vos vultis- / Sed attendite ad ꝓpphecia danielis,⸗ nam ſiait legitur danie · ium nabugo wnozoꝛ vidiſſet ſtatuam magnã / cu ius caput ex auro optimo erat⸗ pec tus autẽ a bꝛachia de argento / poꝛ ro venter a femoea de ere· ſequitur / exciſus eſt de monte lapis ſine ma rig ferreis fictilibg at omminuit eos Per hanc autem ſtatuam deſignan tur quatuo? magna tegna⸗ ſc ðm q; ibi exponit daniel diumitus inſpira tus-/ Pzimũ eſt regnũ caldeon⸗ qð ſignifientur per mput auruum/ Heaundum eſt regnum perſarum / quod ſignificatur per argentum⸗/ 2 ſibi regnũ culdeoeũ ſubiecit · Ter aum eſt regnum greroeum quod ſig niſietur per es / 2 ſibi regnum per ſarum ſubiecit.· Quartum eſt teg num romanoeum / quod ſigniſicatur per ferrum quod omnia domat⸗ ſit hot regnũ ſibi ſubiedt regnum greco rum ⁊ alia regna mundi⸗ Ber lapi dem autem ſignificatur xpꝛziſtus et regnum eius / cli ſubiciendum erat dickum regnum romanoeum In hac autem expoſitione onoꝛdant omẽs doctoees tam atholia qᷓ;ᷓ hel ꝛei Cũ ergo hec pꝛophecia impleta ſit tem poee ſilueſtri pape a imperatoꝛis cõ ſtantini / quo tempoee regnũ roma noeum iheſu filio marig virginioe eſt⸗ ſubiectum . clare liquet ipſum fuiſſe meſſyam ſiue xpꝛiſtum · / Sed adhuc o iundei / ſi vos nõ conuertant textus ſcripturatum veſtrarum qui a eos foete malidoſe to tumpitisg/ vel exponitis toetuoſe⸗ tamen at tendite ad ea que de xpꝛiſto ſcribũt veſtri doctoꝛes a periti expoſitoꝛes legis veſtre⸗ Eicce enim gloſam he bꝛaytam apud vos auckentitam ſit dicentem yſaie vltimo Anteq; na tus fuiſſet tibi qui in ſeruitutem tede git vltimam / natus fuit tedemptoꝛ Ergo xpꝛiſtus natue eſt ante nati uitatem titi / qui eiuitatem 27 tem plum deſtruxit. et iudayaim popu lum captiuauit · in qua taptiuitate adhut iuder perſeuerant⸗ Ecce et rabbi moyſen dockoꝛẽ apud vos aut tenticũ / in libꝛo iudicum ſit diẽtem⸗ Jhuͤs nazareng viſgẽ e meſſias et interfeckuo eſt ꝑ domũ iuditii/ a ip̃e ſuit muſaa Pmeruit ut deſtruet iſrk gladio Qula enim captiuitas uude oeum a deo pmiſſa pꝛo petcatis eo rüdem / adeo durauit ſiaut iſta⸗Quã ideo tamdiu patiutur qꝛ xpꝛiſtum cis in lege pꝛomiſſum negatre æ ꝑ ſequẽtes tũ crudeliter occideruũt Hn de? Quia noluerunt adhuc nolut acquieſcere ſcripturis net recipe xpᷣi verba / ideo Vbera recipiunt a ab eo verbenb coerig untur⸗ que coꝛrectio hies qu finaliter remanebunt ſi on uertantur pzoficiet ad ſalutem / qui a teliquie eoꝝ ſalue fient · ſicut habet pſa⸗x⸗ECcœ 2 aliud teſtimoniu Mã in quodam libꝛo apud uideos aucẽ tio qui vocatur liber iudicum oedia rioeum ſic habetur⸗ Traditum eſt a domo helye id eſt a diſcipuls eig ſpꝛ ritum habennbus ꝓphecie ꝑ ſex mi lia eit mũdꝰ Duo milia vani tate / duo milia legis / duo milia dierum meſſye,· Siue autem hot verum ſit ſiue falſum tamen ex hot arguitur contra iudeum / ꝙ temp? aduẽt xpiĩ ſeu meſſye eſt elapſum / Ecoite tum teſtem fideliſſimu nõ ſuſpectũ/ ioſephum ſciz maximũ hyſtoeiogra phum iudeoeũ 2 maxime appꝛoba cum qui tamẽ in kbꝛo antiquitatũ xviij· deſenbens temp tyberij eeſa ris ſub quo eſt paſſus xpus / ita ſcri bit⸗ Fuit inquit hijs tempoeib ihe ſus ſapiens bir ſi tamẽ virum eum nommate phas ẽ Erat enim mirabi lium opꝑm effectoe / 7 doctoꝛ coꝝ ho minũ qui bbenter ea que vera ſunt audiũt . Et multos quidem iudeoꝝ multos cciam ex genubo ſibi adiũx it · Ppꝛ iſtus hit erat Hũc otaſione noſtre getis pꝛimoeũ viroeum tum pylatus in crue agendum eſſe detre uiſſe t⸗ non deſeruerunt eum hii quu ab intco eum dilexerunt. Apparuit enim eis iterum viud / ſcem ꝙ diui mius inſpirati pꝛophete vel hec vel alia innumera miragula futua dix erunt. Cte igit᷑ apertiſſimos xpꝛiſ ti teſtes / Sz o vos uꝛdei / ſi vo⸗ iq noꝛãtia exœcatos veſtrarum ſrip turarum auckoꝛitas non onuincit⸗ tamẽ ſi animalia rationabilia eſtis attendite rationem Di enim ſcriptu ra ſatra denunciat aliquid eſſe futu rum determinando tempus locum 2 modum Et aim het om nia ſimu concurrant / quis ambigere poteſt / illud quod pꝛedickum erat eſt impie tum?ꝰ Mon enim in hat conſimili materia querenda acribologia ma thematie vel euidentia ſumma⸗/ ſuffiat veriſimilis coniectura⸗Con ſtat enim ꝗy ſcriptura ſacra xpziſti aduentum pꝛedixit ſicut in multis lo cis patet· Et determinauit tempus veniendi / quia in ſceptri a regni in deoeum tranſlatione · ſit enim ſcrip tum erat ut pꝛeallegatum eſt/ ge⸗ xlixꝰ⸗ Et determinauit loaim naſ cendi· quia ex bethleem 1 indaya natione· Dit enim vt dictum eſt ſcriptum erat mithee quinto⸗ Et de terminauit modum moꝛiendi / qui a cum humilitate trudeli ocaſiõe Dit enim ditit yſa · quadzꝛageſimo tertio,- Sicut ouis ad otciſionem du cetur 2c Hec autem omnia in iheſu nazareno ztigerunt ſiait amaret ex c ipſe veraciter fuit xpꝛiſtus⸗// Ded adhuco vos uude irronales / ſi vos pꝛefata ratio non onuinat ſigna petitis / quia ut ait apoſtolus Ppen. ̈⸗α dei ſigna petunt⸗ Audite ſigna ⁊ miaaula magnaſ Nũ quid enim ſcitis ꝙ in quotam libꝛo apud vos auckentic/quu intitulatur de generatione iheſu nazareni tecita tur ꝙ ipſe lepꝛoſum curauit / clauduͦ ex vtero mũs ſue ſtare fecit /aK mutũ loq̃ æ moetuũ ſuſcitauit, que mira rula non humana vel treata virtute fieri potuerũt ſicut p̃dic liber fabu⸗ laturx ym mo het facta ſunt dutina Vtute ſperiali /ad ꝓbandũ ꝗy iheſus nazarend erat xpũs / q̃ tamen nõ ſe tiſſet deus ad appꝛo bationẽ falſita⸗ tis,net iheſus nazarenus falſ9 aſſe⸗ miſſet ſe eſſe meſſyã ſiue xpᷣm / cim ipſe eſſet virtuoſ9 amatoe verita⸗ tis / ſitut ioſephus alij periti veſtri concedüt. ymmo ipſemet antixpũs aduerſarg xpi machometg verita⸗ te wactus in al koꝛano ſuo / az ohara verba ecia hot gcedit iheſum aſſeẽẽ s fuiſſe optimũ virum/a faciem vł ex⸗ emplar omniũ gentium pñiis ſecrua⸗ Expliat ſermo magiſtri at dĩli Betni de aillyaw. de aduentu domi⸗ ni noſtin iheſu xpꝛiſti 4. 4 (Deauitur alius ſermo eiuſtem de aduentu fact? toſtantie in cõſilio generali Anno dñi “ CCCC“ deumoſeptim MD ABuÿunt ſigna ſole luna 0 ſtellis ¶Coſideranubg 3nobis verba gnoſita. tri Plex ouritt queſtio/ eoꝛum introductione · in huius ſer monis pzꝛohemio bꝛeuiter explican dn Pzima Qualiter Pba het euan gelim ad ea qᷓ nobis hit ſunt agẽ da Ptineant⸗ Secuda Quid ſigniſts n illa eli luminaria / que nobis cõſide rwanda pñtant Tercia⸗Que ſint iſta ſagna aleſtia / que nobis futura Pnũ ciant // NDite ſiquidem queſtiones multoꝛ ũ foꝛte hit aſtatium aĩos pul lant. qui ſecim taciti admirantes in terrogant · Quam ob tauſam qua ve ratione aut ongrubtia / Vba hec APonere deereui/ huit applicaẽ ſer moni Quid in quumt ad rem perti net · quid ad gpoſitum attinet oſilij generalis / erut ſigna in ſole luna et ſtellis? Pꝛima igitur queſtio pꝛo ponitur· qualiter Pba het euangeli ca ad ea que nobis hic ſunt agenda pertineant. Pzꝛo qua ſciendum no bis eſt ꝙ verba pꝛemiſſa ideo arbi tratus ſum huit ſermoni aptiſſime conuenite / qꝛ hij qui in hat ſynodali tongregatione pꝛeſentes aſſunt/ de bent eſſe velut clariſſima eeli lumia ria ſoli lune at ſtellis merit wompa randu⸗ut ſequentia plenius declara büt Nec caret ggrua rone vonabiliz wngruentia / ꝙ her verba que ad lralem intellectũ dicka ſüt de ſignis 4 aduentus domun ad generale iudi aum finale⸗ iuxta ſenſum ſpualem mtelligi poſfũt de ſignis aduentus cig ad generale cõſilum ſeu iudiciũ ſynodale / de quo aduentu ipſe in euã gelio legitur pmiſiſſe Vbi duo vel tres agregati fuerit in nomie meo / ibi in miedio loeum ſum ⸗ / O v tinam bone iheſu / vtina hic i medio noſteũ / vbi duo nõ ſolũ vel tres / tã ta fiteliũ multitudo vniuerſalẽ repñ tans ecctam ggregatur⸗ qui vtigzʒ congtegati ſunt in nomme tuo / in no mine iheſu / in noine ſaluatoeis qꝛ ti tulo ſeu mmuſa Pairande ſalutis/ ſa lutaris vulitatis / nõ partiaularb qui t ſed vniuerſalis⸗net vniq aut pau cozũ mẽbꝛoꝝ tuoꝝ /ſᷣ toti tui miſti ti coꝛpis totiuß tue xpꝛiſtianitatis Hitina ergo o ſalutiſer xpẽ / vtinam nob in tuo ſalutari noĩe cõgregats / ita digneris pñs aſſiſtere vt pulſis crrozum tenthzis / 27 per oeum nubi lis effiti mewamur clara luminaria ali ſpuals/ id eſt tuc eccie militan tis⸗q in nobie teluwat leta ſigna ſa lutaris gſolationis ut ſit vere poſſit diei Erut ſigna in ſole / luna 2 ſtellis Hecaida queſtio erat ijd ſigniſt ent illa eli luminaria ꝗᷓ pꝛem ſſa v ba nobis aſieranda pꝛeſentot Pꝛ0 qua tõſide raudum nob eſt / ꝙ ſicut in eelo coe pali ſic in eelo ſpuall / hot eſt in pñ ti ec ia⸗qᷓ gregoeio teſte / ſepe ĩ ſacro el oquio regnũ oloꝝ dicitur oꝛ dinatiſſimq rerũ oĩm diſpoſitoꝛ / di uerſa luminaria diſpoſuit de quibg in pꝛinupio bbzi geneſis ſcriptum eſt⸗ Fecit dñne duo magna lumiaria 4 Iumĩate maius ut eſſet diei / a lu minate min) vt pꝛeeſſet noci / ſtel lae // NHabz igitur ettia duo lumi naria magna ſolem luna / habz et ſtellas varias- In ſole papalis ma ieſtas que pꝛceſt diei id ẽ ſpuũalbꝰ: in luna imperialis ptãs / que pꝛeeſt nocti id eſt tempalibd: in ſtellis ve ro diuerſoꝛzũ ſtatuũ ecciaſtioz3 vari Ltas /que ſuis ſubeſt maioeibꝰ/agru hije que inferi diceda ſunt ‚O qỹᷓ decꝛa eſt eccia xpꝛiſtiana / hon lumi narium mira varie tate variaqʒ clari tatce/dicẽte apoſtolo. Alia ẽ clar tas ſolis / alia lune / alia ſtellarum⸗ a ſtel la a ſtella differt in tlariteate · Cecee ergo i bonũ 7 cꝙ; iotũdum eſt hon luminarium variam claritatem vide re⸗qð tamẽ nobis nũt domino dona te conceſſu eſt⸗ eu ſolem lunã / vtra q Äz vidclieœt poteſtatem ſpiritualem tempoꝛalem / ſaerdotalem 7tega lem / ſimulgz cũ eis ſtellas varias 1 aſt varios eccleſie ſtatus ad illuminã dum vniuerſalem ſaciem terre / vide amus in hot ſacro conſilio guenite: ut merito de cis dictum ſit Crant ſigna in ſole luna 2ſtellis / Terci a queſtio ſuit⸗Que ſunt iſta ſigna te leſtia / que verba pꝛedicta nobis ſutu ra pzꝛenũcant,Pꝛzo qua penſandũ nobis eſt ꝙ in elo ſpualiter inteller to/ hot eſt in hot ſacro generali gſili o. quo vniuerſalis repñtatur eteleſt a⸗ in ſole luna æ ſtellis apparere inci piũt ſigna multa / ſigna magna / ſig na noua / ſigna vtiqz eleſtia ſua mul iltud ine ſtupenda ſua magnitudine and. Ninm umtol ſia An p⸗ lam t mus expel wl ſynt derf fant t i N⸗ tr ſe ſn ent let pe tglel liom luna dum ug ter e nſon Kp etut fune 1 or gun ape waſfe valn miſhe hapelene e pih⸗ pepef rſellsu. ſiop er / n cbtter 05 rluhie umn gan niſene kune tt⸗C meſten am b ino ni aſdtri nialen emange denastd llummi n d aence. 1.Cunt CAH lſnnt meftt apeſſeni Peree nenli⸗⸗ artn pantt nage ſ mnonm miranda / ſua nouitate locunda que plurimis tetroactis tempoꝛibus ſue runt abſcondita⸗ ſuerutqz triſtia ſig na illis omnino contraria / Sed gqð8 parabolioœ obſcure diximus⸗ iam clare 2 lucide diſſeramus Sa mus nãaqʒ; 27 ſatis ſupzꝛaqʒ ſatis per experientiã docti ſumꝰ qualiter Pch wloꝛ in ſole luna 7 ſtellis peeſlerut ſiqna trniſticie meroeis/ſigna diſcoe die 7 furoꝛis / ſigna miſeie doloꝛis ſigna videliet ciſmatie duuſionis q ecciaſliæ defoꝛmationis pꝛopter að impletũ eſt illud iohelis vatzcini um⸗ Sol a luna obtencbꝛati ſunt· ſtelle retraxcrũt ſplendoꝛem ſuu⸗Ja vero ꝙ gaudentes reſerimus / videte ſperam⸗/ ſigna iotũdidatis letide/ peritatis aH cwomplactie· ſigna vier iz et paciſie vnionis tefoꝛzmatioĩie ecrleſiaſtice // Dec eſt ergo mirabi lis mutatio dextere exœlſi qua ĩ ſolæ luna a ſtellis nut inthoari videmꝰ/ dum hot ſat mm oſilium ad hut finẽ giegatum aſpiamus vt ſancta ma ter eccia iamdudu per ſceiſmaticaã di uiſionẽ miſcabiliter deſoꝛ mata/ nũr per paciſicim vnionẽ ſeliciter refoꝛ metur · Dang net vera vnio ſine re foꝛmatione / nec vera reſoꝛmatlo ſñ vnione eſſe poterit · O p̃tlarũ æ ꝓſ perum diem/ quem merito ſanctũ dixerim ſub quo hot fieri ontigerit O beatos oculos qui hot videre me ruerint O ſeuc locim hant vide licz tõ ſtantienſem auitatem⸗ meqʒ pari ter cum ca io cunde exultationis pti tipem/qua infra terminos ommiſle ð ..Ʒꝰêſ mithi legationis ad partes alanm nie dñs ad hot eligere dignatg ẽ / Ded magis laudanm 7 vene randa aim letabuda graclarũ acki one dignis pᷣoniis extollẽa immẽ ſa dei clementia / eam ingẽs largl tatis beneficiu eccie ſue otulit· ut ter nbilia ſigna hoꝛerẽdi ſciſmatis/tam mirabili mutatiõe cõuerteret in trã quilla ſigna optate vnio nis a pacis de qu.by dicũ eſt Crunt ſigna in ſole luna aE Et igitur hactend / de trib p miſſis queſtiomby generaliter ſintaß iã reſtat ut ſpecaliter ſiteremꝰ dicta luminaria in eis ſi gillatim notem ſigna a ſignemue miſtena · Pzimo qui in ſole ſigna pſide tie paſtoꝛalis Deuido in luna ſigna pꝛ ouic tie tempo alis Tercio in ſlellis ſigna aſſiſtentie ſpecialis 2 obedientie filialis // In pꝛzimis er go oſie rem in ſole. id eſt in papa k ſublimitate ſigna p̃ᷣſidentie paſto ralis, de qua ſingulariter petro pzo ſe ſuis ſucceſſoꝛibg a xpõ dictũ eſt / paſce oues meas. 120 qui ſpeclli ter has vel illas / ſed generaliter v niuerſas // Dec autem papalishᷣ limitas a eiꝰ paſtoꝛ alis p̃ſi tia at eminẽtia ſingularis ſoli merito om parat zpter tres excllentias quas in eo ſpecialiter ognoſcim Habet enim ſublimitatem poſitionio⸗ Va bet nobilitatem onditionie Habet vtilitatẽ oꝑatioĩe Sit põtifex ſũmq paſtoꝛ ſup̃mq iſtar ſoł Hab; poſi tiõis ſblimicatẽ ſi bñ ĩtraueĩt Habʒ Onditionis nobilitatẽ. ſi bñ vixerit Haabz opationis villitatẽ · ſi bñ rexe nit⸗ Dz elontra quod abſit / paſtoe ab hijs (oditionibg ſolis degenerat Di male intrauerit / p imuſtam repzꝛo bam ambitnonẽ⸗ Di male vixent p inhoneſta ſcandaloſam couerſatio nem Di male rexerit per tozpida 7 ocioſam re miſſionẽ- Vel ꝑ iyzanni am a onebſa at odioſa admunſtra tionẽ // NDec pꝛochdoloꝛ eſſent ſig a triſtia. nõ illa iocudn ſigna aue diuina fauente clemna nut in ſole pſalmiſta/ tomino dicere valcan 9 * põtifex p manonica inſtitutionẽ dig nus cligitur Et tunc ex dei opere ve rus ſol efficitur⸗a r& ſuper allos b limatur⸗ Ded no eſt ille ſol verus / ſed falſum ſolis ſimulathꝛ u⸗qui ma mwb hominũ id eſt humanis dole ſie adiuentionibg fabꝛim, ſicut in pſalmo ſcriptũ eſt Dimulachꝛa ge tiũ argentũ aurũ: opa manuũ ho minũ. I deo de talibg yrolis p ihere miã dicitur⸗ Conteret dom ing ſtatu as dom ſolis / O vtina btã trin tas ſua oĩpotenti vtute gterat ſtatu as domꝰ ſolis id eſt ſimulachꝛa ro mane ecie que eſt domg ſum mi põ tfieis vtina inqu illa ſimulathza Lterat que in ontumelia induudne trinitatis trinũ ſibi nomẽ papatue multiplicate tonati ſunt, mim tamẽ tem tres ſimul habere nequcant ſed vng ſol veri ſolle veri pape nomẽ 2 ralẽ dignitatem obtinere debeat Vnde in plunũ de hot noie gtendẽ S Tu fabꝛicanie es auroram ſolem tium irriſionẽ alias me ſeripſiſſe re colo · ſicut in duninis veneranda eſt a adoꝛanda trinitas pſonarum ſit in hu manis verẽda a abhominã dn trinitas paparũ⸗Cum emm ſol dicatur / quaſi p excllentia ſolus lu cns noõ poteſt eſſe ſol tring/ F neeſ ſe eſt vt olg ſit 1 vniois Vnde liet narrot hyſtoꝛie tres ſoles in elo ali qñ viſos ſuiſle ſicut teſtat enz ebig / tamen ſcem phos nuqᷓ; plures fus runt realiter / ß ſolu apparenter ã qᷓdam nubes interpoſita apparere fe rit plura ſolis ſimulachzꝛa eidẽ ſimili a. Et illud ſuit ignũ Pnoſticũ inun tionis future Dit reuera a tempe Fñus ſciſ matis que da fuit uubesig norantie et malice que in romana euna plurn ſolie id eſt papalis dig nmitatis ſimulachꝛa fecit lippis ocuł apparere⸗qð monſtruoſü pdigium pſagii fuit inütutionis plunu ſcan daloeũ de quib magis flere libet aliquid dieere / Not aũt ſacrũ co aliũ ad hut finẽ ſpecaliter inſtitutũ eſt/ ut fugatis huig erroꝛis tenebz is Ateratur huiuſmodi ſimulachza⸗2 uixta verbũ xp̃i fiat vnũ ouile et v nus paſtoe⸗ qui tani; verus ſol vng ſolꝰ clareſcat ſuo lumine vniuer ſam illuſtrans ecciam / ſciſ matis ſcã dala ſicut fenu ante oſpecũ ſolis ĩca leſtẽtis areſcere faciat/ vt de eo dic poſſit illud ꝓuhetica⸗ Oꝛtdeſt ſol in ardoee/1 ate ſecit fenũ· Et het de ſo leæe æ pzima noſtri ſermonis conſide ſufficiant. m er go tonſideremus in lu nalid E in regali ſeu imperiali 4 ſſler⸗ Munde hnnn tnnſo iſeini Mele nen iehi/ ro ſit a nnſ Gent ſüu otnt luhe non o al gun n g ſoni ſterf ſeleG leet v ebnuuet neteſie loin odii tde ne gun ena ,Gg. maieſſate ſigna pꝛouidentie tempo ralisde qua ſcriptum eſt/ Abſqʒ re gali pꝛouidentia impoſſibile eſt pa em rebus dari / Net autem regi a maieſtas 2 eiq tem poealis ꝓuidẽ tia / lune merito ompatur / pꝛopter tres conditiones quas in ea ſenſibili ter experimur · // Eſt enim luna ſeðm yſidoꝛum imitatrix ſolis / dña trix marie,2 miniſtra roeis⸗In qui bus deſignatur tres excellentie qᷓ de bent regali Piudentie ſpecialiter con uenite // In imitatione ſolis / id ẽ ſpirituab tlaritatis ſulgoꝛ clare pzu tentie · J in dominatione maris⸗ id ẽ tẽpoꝛulis mutabilitatis vigoꝛ mag ne potentie⸗ In mimſtratioe roꝛis⸗ id eſt viſceralis pietatis / dulroꝛ ve re clemẽtie Hec ſunt ſigna que in lu na nrã⸗id ẽ ĩ regali Puidẽ tia nüt do mino c te videre pperamd Vt Pp ei9 pꝛutiã tlareſcat veritas / in diſ cernendis indicijs⸗ Vt p eig poten tia femeſcat ſeueritas / in oꝛrigẽdis vicijo· Vt p eiꝰ clementia dulbeſcat ſerenitas in ſubleuadis miſerijs / Speramd igitur per tegis noſn pzꝛudentiã clareſcet veritas in iuditri is diſcernendis luxta illud quod in ꝓuerbiis ſcribitur. Rex qui indieat in veritate / thꝛ ong eig ineternum fir mabitur · / Dperamd inſup ꝑ eiꝰ potẽtiã ferueſcet ſeueritas in viti is toerigendis / 2 ſic de eo verificabi tur ilud qð ibidẽ legit Rex qui ſedet in ſolio iudicij ſui· id ẽ ſua regal po tentia atq;ʒ Puidentia diſſipat omne malũ⸗ Et notunter dichũ eſt oẽ ma lum / ut detur intelligi ꝙ regia ſeueri tas non debet vnũ malũ deſſipare 2 aliud diſſimulare⸗ ſine perſonari acceptiõe omne malũ punire⸗Et in hat punitione nõ bonum natute / malu culpe in homibus pſequi // Speramd deniqʒ ꝑ eiꝰ clemẽ tiã dulcſcat ſerenitas in miſerüs ſuble uandis, vt aim ſancto iob dieere va leatCu ſederem quaſi rex circũſtan te exercitu / eram tñ merentiũ cõſola toꝛ· Ad regis enim noſtri clemenaã Ptinet vt ſeueritatem iuſticie ꝑ ſere nitatem mie tempet· ſicut illam tra ſupꝑbos rebelles maxime tõ tra heretics 2 infideles, contra ſciſ matiwe⸗ a etce aduerſantes: ſit iſtã in humiles et ſubiectos exercat⸗ ut illud pᷣwmũ Lueniat⸗ qd in laudẽ optimi pꝛincipis ab egregio poꝛta dickum eſt Parce ſubiectis debel lare ſuperbos // NHiis i itaqʒ virtu en tituk iſignitg dign eĩt tex noſter gladiñ accipe nõ ſua quidẽ ̊ diuina auctoe tate / nec ꝓ quatũqʒ auſa / ſed P tuitiõe uiſticie / etcie deſenſiõe ut mereat᷑ illud audire qð iude macha beo ſtrennuiſlimo duuine legis zela toꝛi dickũ eſt. Accipe gladiũ ſaãctum mung a deo quo deicies adue rſarios pyli mei iſrk. id eſt ppli xpiani / Gaudeat igit᷑ cccia nos cũ ea pit᷑ exuliem⸗9/ quia ſere niſſimg ac ſtrẽnu iſſim9qN romanoꝝꝶ tex huit ſacri gene rali ↄſilio huiliter voluit ĩtereſſe · nõ q ut pſit / ß vt Pfit · nõ vt ſPpualia ecciaſtica negocia hit tractada regi a auctoꝛitate diffiniat/ vt ea q̃ ſy noral determintiõe diffinita fuerit ſua ptãte defẽ daut · Mõ deniqʒ Aan⸗ ſua interſit ſynodulia detreta ſlatue ie aut ſtatuta firmare / ß ea potiq re uerenter gſeruare ad eon obſeruaã tiam / ſuperba inobe dientũ gtumati am ſuo temꝑp ali gladio werate⸗ vo lens in hot exemplũ mitori religio ſiſſimi pzintipis ꝓſtatim/ de auo legi tur in decreto⸗ 2 pleni9 habe tur in hyſtoꝛ ia eccciaſtica libꝛo xα intripti a li ijo // O igicur felic / o nob w 1 optabilem diem ton mido deſide rabilem quo in hat ſacra ſynodo vi demus ſolẽ 2 luna/id eſt ſp üalem temꝑpalem ptũtem ſibi ĩiuic aſſiſtere ſeſe ſoꝛ ti at ſtabui munire pᷣſidio/ vt de eis dici poſſit ilud gpheticu⸗, Sol ⁊a luna ſteterunt in habitaculo ſuo⸗ Et het de luna de ſecuda noſ ſermonis oſide ratione ſufficit ſtellis, id eſt in multiplici ecti ſaſtioꝝ ſtatuũ varietate / ſigna ſpeci alis aſſiſtetie/ obe dientie filialis⸗ De qua miſtice et figuatiue p̃t ag ipi illud baruch ZPhete verbu⸗ Dtelle dede runt luem in cuſtodijs ſuis · vo cate ſunt dixerũt aſſumꝰ Vbi ari huuie ſacri oaſilij cõgregationem tri notare debem9 Pꝛzimo / in pſonis gregatis ditionis noblitatem⸗ qqz ſtelle dederunt luẽ Heaindo in ꝑp ſona ꝓgregate auctoritatẽ p̃latioĩs qʒ vocate ſunt/ Tertio / in ipſa cogre gatione ſubiectionis humilitatẽ· qꝛ dixerut aſſumꝰ? // Cõßſ deremgita qʒ pzimo in ꝑſonie ggregatis / gdi tionis nobilitatẽ/qꝛ ſtelle- Tiet eni nulle pſonc cathohcæ / eda ſi ſint ſciſ matice ab hat ggregatt ſit exrluſe Ed iam vltimo oſide remg in nõ tamen ſpecialiter ſunt vocate ĩſt me aut ignoerantes Pſone/ß ille pꝛe tipue que in triplicis ↄditionis nobi litate ſtellis eli ſunt merito cõparã de, videliret In ſublimitate excllen tis eminẽtie In tlaritate refulgẽtis ſapientie, In poteſtate pꝛeœilentis influentie / / Htelle igitur nõ qua leſcũq; aut quatũcũqʒ paruc vel pa rum lummoſe / ſed tales aue per ha bundontem virtutis redundannam dederunt lueem in aiſtodijs ſuis / id eſt in variis ettleſie xpꝛiſtiane lot eis ad cuſtodiam deputatis / a 1 ad mimſtrationem ommiſſis, de qui bus diti p̃t illud eccleſtaſtiri Speti es eeli / id eſt detoe ercleſie / vel huius cleſtie cõſilii / gloꝛa ſtellarum mun dum illuminae· // Conſiderem9 deinde in perſona ongregante pꝛe lationis auctoeitatem / quia vocate ſunt,. Mõ eni ꝓpzꝛia tementate gue nerunt, aplica auctoꝛitate vomte ſunt ab illo viz q̃ p̃latiõis at ptãtis ple nitudinẽ habere dinoſcit · id eſt a ſum mo põtifiœ ꝗᷓ ſolus p̃t genera le oſiliũ guocare / ſicut ꝑ cõia iura po ſittua ꝓbat᷑ Qð vtiqʒ regulariter ve ru eſt. ᷓ iure diuio a naturali patẽ ter oñnditur ꝙ het regula i ertis aſi bus exceptionẽ habz·/ ſpeti aliter ĩ cnſu piſani pſilii / ſicut alias derlaui⸗ Vñ q̃ opoſitũ tenẽt · lrãli ſeſui iur⸗ poſitiui uidayo moee nimis tenati ter adherẽt / otra quos ait apłe Tra occidit / ſs / id ẽ ſpualſẽſg viuificat / Cõſidmd de niz ĩ hat ſat ogre gatioe [biectidie huilitatẽ / qꝛ ſtelle dixerũt / aſſug / id ẽ ad ſpalẽ aſſiſtẽ ua ſob //* obedientiam filialem nos humili ter pntam vt ſummo põtiſici me rito poſſit het ggregatio/iuud gphe te verbũ dicere⸗Eae aſſũ qꝛ vocaſti me⸗ Et hec de ſtellis, 2 tercia noſtri monis cõſideratione ſufſiciant Ed vos o ſtelle clanſſime / nõ imerito querete poteſtis/ qua te vomte eſtis, ad quid cũ ſole 2 lu na aueniſtis. qpter qd cũ eis ſynoda liter hit gregan debuiſtis / Ad hat queſtionem rñdeo / ꝙ ĩ hac ſatra ſynodo ſol luna ⁊ ſtelle ꝓpter tna ſpe cialiter ggregatur⸗·Pzimo ad p̃teri ta wꝛrigeda⸗ſecudo ad pñtia oedinã da · tercio ad ſutura Puidẽ da Pzꝛimo ad torrectione a refoz mationẽ ecciaſ tie deſozꝛ mitatis / quo ad pꝛeterita⸗ Secũdo ad oedinationẽ integrati onẽ paciſiæ vnionis / quo ad pntia⸗ Tercio / ad Puuſionem et euitationẽ maleſiœ pꝛauitatis / quo ad futura⸗ Hijs eni tnbꝗ tempoeibꝗ ſcom ſenecã / tria pꝛudẽtie officia coerndẽt que ſi nunc & bite implcantur⸗vtiqq iuxta Vvba goſica / erunt ſig na in ſo le luna ⁊ ſtellisid eſt in omnibo ſta tibus ecciaſticis / tã iĩ capite q; in mẽ bꝛzis, Digna in quã iocunditatis et exultationis / q̃ in hat ſynodali agre gatione fieri p̃ſtolamur⸗Et het ſub triplici ontluſione pſequemur // Pꝛima ergo cõcluſio eſt ꝙ hec ſant ta ſynodꝰ ggregatur ad coetectionẽ 2 reſoꝛmationẽ ecciaſtiœ de ſoꝛ mita tis· vt merito nobis did poſſit ilud ezechiek Pꝛo eo ꝙ verſi eſtis i ſcoꝛ riam agregabo vos q gflabo/ ſut endam vos igne furoꝛio mein id eſt zelo ſeruoeis diuini⸗ O vtinam hot igne / hot zelo / hot duno ferucee ita nos cõflate ſucendete dignet᷑ ſpᷣ⸗e ſcũs/ ſua gracia mediãte etcciam ꝗᷓ a puritate ſui pꝛimitiui detoꝛis ver ſa ẽ in ſcoeria multiplicis deſdꝛmita tis purgare ?7 teſoꝛmare valeamus NHeu heu ꝙᷓ; neoſſſaria ſit / iã dudũ fucnit iſta eccie teſoꝛ matio magna e ius de ſoꝛ matio inſinuat· de qua ber nardus ſermone xxxiii,ſuꝑ caniim lamẽ tabiliter gquecedo dieebat Ser pit hodie putrida cabes ꝑ omne toꝛ pus ecie:a quo latius / eo de ſperati us · coqhz periculoſiꝰ / quo interiEt multis interpoſitis ſubdit. Olim de eccẽ ia p̃ diaũ eſt / 1 nüc tempz imple tonie aduenit ece in paæ amanttu⸗ do mea amariſſima⸗Amara pꝛiues in neœ martyn amarioꝛ pt in cõflit tu heretic amariſſima nũt in mo nbus domeſticꝝ Mon ſugare / non ſugere eos p̃t· Inteſtina ergo a vix ſanabibk eſt plaga ecie. 2 ideo in pa amaritudo eiꝰ amariſſima, Dz in qua paœ? Ct pax eſt / et nõ eſt pax⸗ PBax a paganis / pax ab heretics / H non pfecto pax a filijs, Vnde vox eig eſt plangentis in tꝑe iſto Rlios enutriui et exaltaui / ipſi aut ſpzeue runt mie VYpꝛeuerũt a maculaueriit nt a turpi vita / a turpi queſtu⸗ a turpi ommercio, a negocio deniqʒ perambulante in tenebꝛ is Heu hen ie rum heu . ſi het dic bat ille tem poee ſuo-quid iam dierre poſſumues tempe noſtro - cum illi mali moꝛes ex tunt ſemper treueuerint q pꝛoœſ ceſſerint ad peioꝛes? Hinc pꝛeſente F i eccie perſecutionẽ/hint hoꝛrrendam mõſtruoſi huig ſciſmatis duniſionẽ· hint ſubtrackionem obedentie ab er cleſia romana/ allaqz ſcadala plura ſecutura⸗ex tunt quidẽ oculo ſpuał intelligentie Puide runt⸗ſiait patz ex ſenptis venerabilis abbatis ioach/ 2 ſancte hyldegardis / quoꝛum non eſt auctoꝛitas gtempnenda / Di ergo contra hec mala hec ſacra ſyno dus nõ pꝛouiderit re media congrua audacker affirmo / ꝙ poſt ta hoeren dns choeuſcatiões quas videm hoꝛ ribilioꝛ a ſequẽtur tonitrua Btinam igitur / vtinam hon maloeum reſoꝛ matio fiat · Vtinam ad expurgada eccie ſcoꝛriam acẽdetur in nobis ig nis boni ſuroꝛis / id eſt zelus diuim feruoꝛis vt impleatur qð pᷣmemo ratusezecheel pꝛopheta ſubuuxit Et conflabimini ſicut onflatur argẽtũ in medio ſoꝛnatis id eſt ſiait paurga tur argentum in foꝛnac nõ ſolum exterius / ſed interig/ita purgetur ec cleſia nõ ſolũ exterig ĩ ſupfice/ H ĩte rius a in omni parte. vt nõ ſit ficka vel ſimulatoꝛia ſed perſecta vera purgatio . Vot autem fieri nõ pote rit niſi xpziſtꝗ afflatu ſuo nos infla miet in foꝛna e carita tis / et ardete fa tiat igne ſuo / videlicet zelo ardentis ſeruoꝛis / vicoeũ ſcoeriam expurga tis· de quo ipſe ait Agnem veni mit tere in terram/ 2 quid volo niſi vt ar deat? Et het de pꝛima oncluſione /DHecũda cõtluſio eſt / ꝙ het ſant ta ſynodus ongregatur ad reoedia tionem et reĩtegrationem pacifie v nitatis, vt de nobis verficetur að in euangelio legitur⸗Erant diſcipu li pariter tongregati quando venit 2 ſtetit iheſus in medio eoeuũ⸗a quã wo ait eis / pax vobis· O vtinam in medio huius ynodalis ongrtegatio nis ita venite 7 perſeueranter ſtare dignetur ſaluatoꝛ iheſus / vt ſua pze ſentia nobis exleſiaſtick afferat pa œm/a pacſicam vnitatem. Vtinã ad hant reoꝛedinandam teintegran dam ſit nobis ſeaum woperari con out vt noſtri laboꝛis fruckum vni uerſitas xpziſtiana ſentiat Hot ita cʒ laboe e / nullus eſſe poteſt fructuo ſioe; hot fructu millus ſentiri poteſt ſuauioe · NMet hijs pacis laudibus di utius o poztet inſiſiere tum talibus ſcxipture plene ſint nob nõ ignota. Ded in tanti boni pzoſerutione noſ tram docet negligentiam arguere⸗ noſtram pigriciem excitare 7Nimies enim hot in negocio tempnimꝰ / ni mis huauſ qʒ; quieuimus nimis ob doꝛmiuimus exurgendum tandem eſt · a data nunt opoꝛtunitate æQ ot caſione eebtus cxhibita / ad hot tam arduum et ettleſie dei tam neeſſari um virtutis opꝰ effimciter aſſurgẽ? dum Et quia vbi intenderis inge niũ valet. vt ait omicus· ideo oẽs hit ingenij vires impendamus to tis conatibus indi mbamus: tumpa mue moeas, tollamus dilationes q paœm hance tam vtilem modies omnibus ct vijs rationalbus fine debito terminemus ·/ Ad hunt vero finem obtinendum hant cõtlu cõſilio nulla via poſſibilis erit repel lende aue umno rio! tl cln net en lt⸗ iet Min Ndut eni ind unn gagnie nurſ un Ntp Vtni tegwn ti ton n yn ic fund mpocf tdiren alar: Moa, e lete⸗ e nn e nn 70 t ſer ſeg ie Nodis . unpa nes vodis 3 fine hur⸗ töclt inle D lenda ſeu penitus repzꝛo banda/ niſi que Pbabitur eſſe iuri natuali ſeu di uino ꝓtraria⸗na ad illud uis neoſſa rio recurrendum eſt / vbi uura non ꝓ uiderunt humana⸗ Et het de ſecada gtluſione ſufficiant ·// Tercia con tluſio eſt ꝙ het ſancta ynodus ton gregatur ad Puiſionem et euitatio nem ſuture malefiœ pꝛauitatis ut . uenienter hit aptari videantur ver ba que moyſcs in deutronomio loq tur⸗Congtegate ad me omnes ma ioꝛes natu per tribus veſtras atqʒ dockoees/ inuocabo contru cos œ lumæ terram / noui enim ꝙ ptꝰ moꝛ tem meam mmiqua agetis? ocurret vobis mala in extremo tẽꝑe.· Quo moyſi exemplo dœmur / ꝓ ad hot ſynoduliter ggregamur / vt non ſolũ pzeterita mala toerigere / aut pꝛeſẽ E tia reoe dinare c beamus⸗ ſe d eciam ut contra futura pꝛouidere/a ea quã tum in nobis eſt in noſtris poſteris euitare airemus / O vtinam ma ioees natu / vtinam ecleſie paſtoꝛes 2 docoees hit congregatl/ et hot exẽ pio am momti diligenter attendant hominũ pꝛonitatẽ ad malicie pza uitatem/ Vtinam vigilanter ſit iu tura mala pzꝛtuideant / ut ontra ca vtiliter pꝛoudeant⸗ HDtlnam in pꝛe ſenti talem adhibeant puſionẽ / ꝗᷓ in futud debitam habeat executionẽ qꝛ parũ eſt iura godere / miſi ſint qui ea poſſit ⁊z velint cõſeruare / NHitc vero vnum quod ad pꝛeſens gpoſi tum maxime pertinet⸗ ſingulariter amoneo / hoc ẽ ut in hat ſacra ſyno do talis pꝛouiſio fiat / ꝙ per ea hot hoerendum ſtiſ ma cito finem cnpiat ipſoqʒ ſimto in poſterum ex rauſis ſimilibꝰ / ſimile fien non ontingat⸗ Vnde aum nunÿ ſimile ſuiſſe legat dingeter onſiderande ſunt pꝛincipa les radies radicales eius cauſe / ſeu otcaſiones/æ cntra eas ne in fu turum ſimiles oeirentur / per ſyno da lia decreta eſſent onuementia reme dia pꝛoudenda / exemplo ſanctoꝛu patrum quoeum ſequi debemue veſ tigia qui in conſiiijs generalibus cõ tra pꝛeœdentia ſciſmata / ſutua reme dia leguntur ſtatuiſſe / de qua mate na ple nius alibi tetigi / ſed hic tranſe o bꝛeuitatis gracia⸗Et het de terca cluſione ſufficant Ic ergo ſub cncluſione tripli. ui bꝛeuiter et ſummati ea tett gimuspzopter que hit ſynodaliter congregamur⸗ ſed circa illa quantu auckoertatis habeat hec ſac ſ ynod?/ non videtur vtile oĩno ſub ſilentio p terire· Dtiendu eſt igitur ꝙ in elo mũ ſole ? luna ſunt ? alie ſtelle / non ſolum ut eis aſſiſtat / H ectam ut cum eis influat⸗Mõ enim tantummodo ſoli et lune / ſed eteris ſtellis ymmo generaliter om nibg lationibg ſuperi oeibus ſubieckis eſt hit müdꝰ infert oe⸗ſicut ariſtotiles ait/ ut tota Ptus tig qubernetur inde Dit in elo Pũ alt / in hat viz generali ſynodo / qᷓ tã tn ſtellarum varietate / variagz ve nuſlate cthoeuſcat⸗Cũ ſole a luna . gregate ſüt ſtelle hmõi / nõ ſolu ut ſo li ⁊ lune / id eſt ſũmo põtifici aſſiſtẽ do eidẽ ſe obediẽtes exhibeat· Sieria vt cũ eo ſua vtute multiplici ifluẽdo ii iire ea que hit agendn ſunt ſpeclali auckoeitate ooncurrant⸗ Ad her autẽ triplicter cõcurrere dinoſcuntur Pꝛi mo ad dubia cõſulendum Secundo ad onſulta deernendum Tertio ad decreta exequendum // Nect autẽ non ſolum humano ſed eciam duuio iure pꝛobantur/ Mam in antiquis conſuijs et maxinie appzobatis hu luſcemodi verba leguntur, Placu it ſancto oonſilio⸗ vel conſilium diffi Papa etiam quandoqʒ ditit auckoei tate tonſilij et onſenſu diffimtum ẽ Het autem aliaqʒ multa ſimi lia a duuino iure oetum habent⸗Naã in pzꝛimo tonſilio iheroſolimis cele bꝛato / de quo in actibus apoſtolo rum legritur / iacob pꝛeſente petro pꝛotulit ſententiam vbi non ait / placauit petro, ſed placuit nobis rol lectis in vnum⸗Et ſequitur · Viſum eſt ſpiritui ſancto / «1 nobis⸗ // Ex quibue patet ꝙ auctoeitas decerne di a diffiniendi non eſt attribuenda ſoh pontifia / ſed toti onſilio genera li Vnde maniſeſte repꝛobatur erroꝛ quoꝛumdam pernicioſiſſimus toti ecœleſie periculoſiſſimus qui adulado poteſtate papali /ita de tra hũt aucto ritati ſatri tõſilij vt dicere pꝛeſumãt ꝙ papa nõ habet nerario ſeqᷓ delibe rationẽ conſilii / ymmo ſtandũu eſt ſẽ tentie pape / ſi eccleſie vel conſilio ge nerali ontra dicat / falſum coloꝛem ſui erroꝛis aſſumentes ex cupitulo- ſig mficaſti. de electione et quibuſ dã aliis iunbus poſitiuis⸗ vtigz male tellecis⸗7 peuis contra uis natura — — le et duuinũ in eeleſie pꝛeiudicum int roductis · ſicut het oĩa pleniq alibi declaraui · Ded de hiis pꝛolixuis diſcutere tempoeis anguſtia non ꝑ mittit · nec hit intendendum diſputa tioni / ſed magis oꝛatloni inſtandũ eſt · Oꝛemus igitur a domino hu militer poſtulemue· vt in hat ſacra ſynodo / ſol luna a ſtelle ontoꝛditer mfluant. nobis cunctiſq; fidelbus in eis ſigna leticie a iocunditatis ap pareant, net ſolum ſigna / ſed ſigno tum ſalutares effectue⸗ ſueg; multt plids influentie virtutes iugiter im in elle tegnat benedickus / xꝑ omnia ſealula ſeculoeum amẽ⸗ Explitit ſermo de aduentu xpꝛiſ u/ ſactus a domino Petro de ailly ato epiſcopo cmmmeracnſi at Cardi nali / in conſilio generali conſtantie tongregato · Anno domim Milleſi mo quadꝛingenteſimo detimo ſepti dun mhalb e mp n dfne ſten minoh rſin cedicet ehebrs ateop dſeno Nmult uſele vonnt l dal⸗ CN ſont⸗ hli. gmin nden ¶ Sequ tur ſermo eiuſ / de qua⸗ dꝛuplici aduẽtu dñi⸗2 ſpecialiter de aduẽtu ad iudieeuuun Citote quoniã ꝓpe ẽ regnũ dei⸗ Lu xxi?è⸗ Net in euãgelio hodier no /è/ Hiait ex ſacro rum eloquioꝝ a ſaco rum patrũ traditiõt doemur/ quatu⸗ o xpꝛiſti aduentus diſtinguere Poſ- ſumus/quos in hijs quatuoe dñnicie natale dñi pꝛeædentbus ſanen ma⸗ ter eccia repñtat debitis obſequijs 2 deuotis ſollempnijs veneratur P3zi⸗ mus in eurnis domitiliũ⸗ Detũduo⸗ in mentis diuerſo Terciue ad meꝛ tale ſuppliäum Quartus ad ſinale iudicium · Pꝛ imus ſuit ꝑ ſpeaalẽ aſ⸗ ſiſtentiã · Sccundfit ꝑ ſpualem in⸗ fluentia Tercius factg eſt per coepo⸗ ralem padentia⸗ Quart fiet per v⸗ tualem pꝛeſiẽtiam · / De hyje er go bꝛeuiter pauca dicamd/ ut ſit tä⸗ dem ad plemg loquendũu de illo fina li aduentu / de quo intelligitur vbũ pzopoſitum acccdamus // Venit itaqʒ xpũs in carnis domiciliũ per ſpecialem aſſiſtentia / quando ſcz ver⸗ bum caro facum⸗ in nobis toepoꝛa⸗ lter habitare voluit, de quo ipſe ait Exiui a patre veni in müdu⸗· Jo⸗ xvio⸗ O exitus mirabilis/ o aduẽtg deſiderabllis· Exiuit a patre ſemper a patre manens a venit in mudſ⸗ nſqᷓ; elũ linquẽs / vñ in elo eiue pñ̃tia ab angelis ole batur/ anus ad uentus in mũdo ab homibd deſdera⸗ batur · Dũc ſane aduentũ ſancti pa⸗ tres flagranti de ſitenio poſtulabant hint eſt vox illa exhoe tationis Exd ta domine potentiam tuam ꝗ veni⸗ Et iteru· Domie inclina æloes tuoe ⁊ deſcẽde⸗Nint eſt a illa vox lamẽ tationis Dtinam diſruperes oloe deſcenderes⸗Et wurſus· Rorate te li deſuper/ n nubes pluant uiſtum. Eſaie⸗xliuiꝰea xlvoaplis / Dz nec ſolum pia ſancoeum patrum de uotio hut pꝛeſtolabatur aduẽtum⸗ quinymo inueterata gentilitas que a patre luminũ deuiarat⸗ In ipſis e⸗ tiam tenebꝛ is mligabat interdum 0 ipſum liet vmbꝛatie ſompniabat⸗ Hermes enim qui mercurius dici? Abaum cõpoſuit au perſedum bbuũ nomen impoſuit⸗ vbi de verbo eten no / id dei filio multa ſcripſit Dibil⸗ la quoqʒ mulea vatitinauit de xpo que magno doctee auguſting mimme re ſpuit Albumazar eciam dockrinam veterum caldeoꝛum ſeaitus, viij ⸗ maioꝛis introductoꝛii differe tia pꝛi ma de quatum virgine loquitur et nime iheſum votant Hed ante hu⸗ ius puen id eſt xpꝛiſti aduentum/x ſer ãnoe ?⁊ pauws dies hoꝛas fac⸗ ta eſt oniunctio maxima ſaturm et iouis arcea pꝛincipium anetis / ali F½ fuit mercunus dominus virginis⸗ Per qᷓ omnia ſig nificabatur perſpi⸗ rue puerum de virgine naſcituru / foꝛet maximus pꝛophetarũ de qua Oniunctioe narratur libꝛo terco / de vetula inſrribitur/ 1 ab ouidio fin⸗ gitur eſſe ſcriptus Plura inſuper hu⸗ iuſ modi de xpꝛiſto gentilium teſti mo nia tetitatem / niſi in oognoſcẽdo F iiii 8 S * lumiĩe πνHa vitere ſuffragia mẽé dicare⸗Et hec de pꝛimo adnentu ſuf ficiant Hequitur de ſecuo⸗ / Ve nit igitur xpꝛiſtus in mentis diuer ſoꝛ ium per ſpualem influentiã⸗ Et hot de aduentu ipſemet xpꝛiſtus lo⸗ quebatur cum dixit⸗Qu diligit me ſermonem meũ ſeruabit 1 pater me us diliget eũ⸗ ad eum veniemus q manſionem apud cum faciemus⸗ umane mentis non venit ſolus / H aum eo veniũt pater et ſpũs ſanctꝰ Venit enim pater gfoꝛtando ꝑ po/ tentiam⸗ Venit filius iluminando per ſapientiam. Venit ſpũs ſanctg inflam mando per gracaam · Nunc autem ſpiritualem dei aduentum nõ * ſolum xpꝛiſtianoꝛum fides / ſed eciã infitelium quoꝛũdam pia deruotio cre⸗ didit Vnde ſenea in quadam epſi⸗ tola ad lualium ita ſerbit. Miraris iqᷣt hoies ad dros ire / us ad hoies venit / ymmo quod eſt pꝛopuue in homines venit Nulla ſine doo mẽ⸗ bona eſt · Semina in nobis diuina diſperſa ſunt / que ſi bon aultoꝛ exci⸗ pit / ſimilia oꝛigini non pereunt / ſed 2 paria his ex quibus oꝛta ſint ſur gut Vec ille⸗O ſicelem inſirelis ho⸗ minis ſententiam O ſelieem let in fidelem ammam que tanti hoſpitis re / ip üqʒ deſideranti animo pꝛeſenti/ re · at ideo iſelies 2 perditiſſime ſũt fidelium illoeum mentes / que huit aduentui repugnates xpzꝛiſto ad oſ- tium pulſanti ſe per peccatum obici unt pertinaes-Pon ſie vere ſidehs lo.xiiijꝰ,Epꝛiiſt itaqʒ in manſionẽ anima / H um ſponſa in canttis ad utnienti ſponſo / reuerenter aſſur git dieens Durtexi vt aperirem dilecto meo⸗Ct rurſus Peſſulũ hoſtij mei aperui dilecko meo⸗ Canti. vð Et het de ſecudo aduentu ſufficiant De quitur de terao // Venit ſiquidẽ xpꝛiſtus ad motale ſupplicium per cozpoealem patientiam / et ſic venit ipſe ad crucis tolerantiam. noſqz ꝑ tadem viam poſt eũ ite docuit diẽs Di qe vult venite poſt me abneget ſeme up̃m et tollat cruc ſuã Mhath⸗ xvio. De hot autem aduentu xpĩ ad moe tale crucis toꝛ mentum magn matholioꝝ philoſoph oeigenes ſupꝑ Antinank-fc at.-Epaiſuo andu per quoſtum ſaltus venit in mudũ de belo quppe ſaltũ fecit in virginig vterum / de veero in pꝛeſepiũ / de pꝛs ſepio in crucẽ / de cruce in ſepulchꝛz ũ / iterum de ſepulchꝛo in elum Sibil— a eciam gentilum famoſiſſima pꝛ’o phætiſſa/ou9 fama nec philoſophos latuit net poetas/et ciute nomen a- pud poctarum pꝛincpem vgilium videene ydos elebꝛe ſuit in quodum libꝛo ſuo poſt multa ꝗᷓ de xpõ dicit⸗ De hoc eig aduẽtu ſic loquit In ma⸗ nus inquit impioꝝ veniet a onueni ent ſatdotes hebꝛeoꝝ ĩ ihm/ qꝛ mul ta ſigna faciet ̃hẽdẽt eũ Dabũe at deo alapas ifectis maĩbꝰ iĩpuro oꝛt ĩ ip̃ᷣm ſpuẽt Ct ptꝰ paue ſubdit Suſpendẽt cũ ĩ ligno et ocidẽt Sʒ et alia multa ponit ꝗᷓ lattãtius opi. ri ſuo ĩſeruit⸗ vt narrat aug· xvuij⸗ de ci⸗ dei⸗ qᷓ nõ ta ꝓphetia ꝙ; euage Ui atinere vicẽtur hyſtceia; Et hee 10 is gd⸗ gt Artt r t unt R nan unde e dent e daas nuget ſach N R ne dunt nii gus ept m⸗ mena⸗ glin dem Nat⸗ ma⸗ tuni- vnl/ daur ne 64 an lage & tercio aduẽtu · Seq̃tur de quarto Beniet naqʒ xpᷣ̃s ad finale undi tiũ ꝑ vtualeẽ p̃ᷣſic tiã: hit ẽ terribi us ille adust/ de quo diceebat xp̃s ĩ euagelio hodierno Tut videbüt ſili⸗ ũ hoĩs veniẽtẽ ĩ nube cũ ptute mag na et maieſtate⸗ lue xxiꝰ Tũt ei ve niet cũ ptãte: q̃ pus venerat mũ ĩfir⸗ mitate Cũt veniet cũ maieſtate qͥ p us venerat mũ huilitate Tut veniet uudiatur q̃ pus vencrat iudicãadg Et ſicut ait btüũs augg mone⸗lxiijꝰ de Ybie dni⸗Foema illa undimbit qᷓ iudicata e, ſedebit iude x q ſedit ſub iua⸗ die⸗dapnabit veros teos qui fact9 F falſ reus Ve niet itaqʒ xpus:ſ̊ ꝑ qua vid vẽtur ſit audiamꝰ Cunt ſa⸗ ne ad iudicãdũ veniet p via verita⸗ tis et iuſticie: qui pᷣus ad tedimẽ d denerat ꝑ via pietatis mie Sit eĩ ĩplebitut illa Inhete ſententia⸗Bni⸗ uerſe vie dommi mia veritas⸗· pe⸗ NHunc vero aduentũ xp̃i a ſigna vo⸗ turi indicij nõ ſolũ euagelica aut ali a diuina ſcriptura docuit: ß ccia pꝛe memoꝛata ſibula qubuſda Vſibo de greo in latinu Vſis ita ccmt· Judi⸗/ tij ſignu tell ſuwoꝛe madeſcet EC æ lo rex adueniet ꝑ ſecula ſuturꝰ9· SHci⸗ liceet in carne pꝛeſens ut iudicet oeb?z Et de hot alia multa bdit ut recitat aug xviijode ciuitate deit c⸗xxuijo⸗ que hit eſſent eciã merito recitanta?: niſi ad alia ſeſtinaret intentio / 1 het de quarto· / Hanc igitur quadzꝛi mambꝛem diſtinctionẽ ideo veſtris reuerentijs pꝛoponere dignũ duxi: quua de illo aduẽtu final de quo vl⸗ timo dicũ eſt / ſanca mater eccia in hac dñicn ſy ecaliter memoe ia agit / Put euagelij hodierni ſeres mani⸗ feſtat / in quo xpus illius aduentuz ſigna pzꝛedixit: et ipſius ꝓpinquita tem nobis certitudinaliter ruelauit dicens⸗Vbum indubie fidei Dutote quonia pꝛope eſt regnũ dei: qð fuit a pꝛ incipio veſtre pzꝛopoſitũ mritati 1/ Pꝛ0 cuig verhi intelligentia ple „ nidei· ſciendũ nobis eſt fratres cariſ ſimi: ꝙ regnũ dei quadꝛupliciter di titur Quandogqz eccia generalis: de quo regno ſenbitur Exibunt angeli colligent de regno eiusoia ſcanda la Mathei xijꝰ⸗ Quandoqz iuſticia fſpintualis: ad q8 ptinet illa ſenten tia Regnũ dei itra vos e⸗ luc xvijꝰ Nuandoqʒ ſeriptura doctrinalis: nã de dockrina ſatte ſcripture dite bat xpuũ˖ s iudeis Auferetur a vobis teg nu der Matheixxiꝰ Quandoqʒ glo ria ſupernalis: vnde ſcriptum eſt⸗ Pemtentia agite: appzopinquabit regnũ eeloeu Mathi tercio / / Hoc autem regnu aleſtis patrie appzo pinquare dicitur/ tunt poſt coz poeũ rſurrectionem wmplebitur: quado xpũs in finali iudiuo electis ſuis dit turg ? Henite benedicki patris mei percipite regnũ q8 vobis paratum eſt ab oeigine mundi Mathei xxvꝰ Omiſſis igitur trib pzimis acrep tioĩb regni dei: qᷓ alijs aduẽtibg xpi poſſẽt nõ incuem ẽter aptani/ hat vl tima atœptionẽ qᷓ vltimo aduetui finali iudicio oꝛrñdet / ideo ſingula nter ꝓpſeq mur: qꝛ ad eã ſolu ꝑtinẽ dinoſcit pmiſſa ñia euãgelij Scito te quonia Ime ꝛ2c.· que ſuerunt Vba In quibus quidem verbis ciren aduentum xpziſti ad finale uidici um · tria poſſunt onſiderationt dig na notari· Pꝛz imo ſecura dei reuela tio: quia dicit .· Scitote⸗ Seamndo ſutura mundi onſummatio: quia pzope eſt Tercio manſura xpꝛiſti dominatio: quia reg num dei⸗Pzi mũu pzobat cloquij ſtabilitas: quua ditit, ſeitote · Deamndum pꝛobat uun dicij vicimtas: quia pzope eſt Ter tiũ pꝛobat faſtigij ſublimitas: quia regnum dei /ͤ / Ded ſpꝛeta voomm oncoꝛdantia dimiſſaqz verboz um aurio ſitate: vt ad rcalttatem mate rie tranſeamus ⸗ intendo cira indi tium ſuturum iuxta hec que dicta ſunt tres articulos declarare Pzim⸗ erit de undicandoeum docilitate: quu a xpzꝛiſtus eos inſtruit quando ditit⸗ ſcitote Heaiundus erit de iudici pꝛo pin quitate: quã ꝑ ſigna etauit⸗ ide o ſubdit / pꝛope eſt- Tercius erit de iudicantis auckoeitate: quã ipſe nob innut per regnum dei · Audiamus Witur ſummi dockosis ſeninzm clo quium: quia dicit / ſcitote⸗ Timea mus eciam ſummi terroeis futurum iudicum: quia pꝛope eſt · Appeta mus inſuper ſum mi tecoꝛis manſu rum ſaſtigium: quia tegnum dei⸗ / Ad hot ergo fratres cariſſimn / ad het coꝛdium veſtroeum autes e rigite: 2 attendite dockrinam xpꝛiſ ti·. at iuxta ſententiam verbi pꝛope ſiti, ſcitote quoniam pꝛope eſt reg num dei ⸗ // Audiamus itaqz au diamus ſummi doctoꝛis ſerurum e loquim ꝛet ideo in hot pꝛimo artiai lo vix amus de iudicandoꝛum docli tate· qua xpꝛiſtus eos inſtruit quan do diat ſcitote· In hot enim nota tur ſecura dei reuelatio: quã pzobat elo quii ſtabilitas/xpꝛiſtus namq; veritatis woctoe pꝛecipuus cuius elo quium ſtabiliter permanet: ipſo di cente elum 7 terra tranſibunt ver ba autem mea non tranſihunt Mar ti viſimotertio teſte pꝛopheta q̃ᷓ ait Ineternum domine permanet verbum tuum vt nos qui iudican di ſumus de ſe curitate ſun aduentus dociles effieret: et ſalubꝛiter info⸗ maret de futuris euentibus in tem ſteient am muelauit quando dieit ſei tote ·/ Vbi non immerito diffi tilis at vulis oeitur queſlio: vtrum ſciliot tempꝗ vltimi aduentus xpziſ ti poſſit a nobis determinate pꝛeſci firmatiunuam pzimo arguam ratio ne quadzuplic, // Pꝛzima ſunda hbitur in duor um aduentuum ſtilcet pꝛimi et vltimi ompara tione// Hoecunda fundabitur in duoꝛum oon trarioꝛum / id eſt xpꝛiſti a antixpꝛſ- n conſideratione · / Tertia ſunda bictur in ſatroꝛum eloquioꝛum vendi ta aſſertione uarta ſundbi tur in ſancoꝛum doctoeum catholi ca traditione ·/ Pꝛima ergo rati o que fundutur in duoeum aduentu um ſcilicet pꝛimi a vltimi ompara tione talis eſt · / Quig ſiaut ſant ti pa tres expectabant pꝛimũ aduen tum? ita a nos expectamus vltimu Sed ſancti pattes ſciuerunt temp⸗ fan .— Vk — npel Pas ae 8 ſang alstt ter unt te nche⸗ hra mant Kdian Mna mufe en af m oe dat wof t trin ntſei, ne fude ſalet 6/ pꝛimi aduentꝰ: ſicut patet ꝑ nume rum ebdomadarũ que deſenbuntur daniel · ixꝰ⸗Ideo tep̃hendutur uidei quia non ognouerunt tempꝰ pꝛimi aduentue xp̃i: vnde dictur eis⸗ ypo trite faciem œli ⁊ terre noſtis pꝛo ba re: hot aũt tempus quo non pꝛo ba tis · lue xijꝰ Ergo videtur ꝙ nobis non debeat eſſe ignotum?: determi nate ̃ᷣognitũ tẽpꝰ vliimi aduẽ tus quo xpᷣs ad uidiciũ ẽ venturus / Mec videt valere rñſio cuaã dat ſcũs thomas- xlvij⸗8ð. quarti ſñiaꝝ⸗q· pᷣ me articilo terao: vbi dicit ꝙ in pꝰ aduentu xpꝛiſtꝗ venit owultus/ ulx ta illud yſaie⸗xlvꝰ. vere tu es deus abſconditus Ideo vt a fidelbus cog noſci poſſet o poꝛtuit ꝑꝛedetermina re tempus ſui pꝛimi aduentus Ded in vltimo aduẽtu veniet maniſeſtg uixta illud pſalmi, dqus man ſeſte veniet τι deo ad ognitionẽ huutes aduentg non opoetuit pꝛedetermina te tempus quia non eſt ſimile⸗·/ Sienim het teſpõſio valeret: pari ratione xpũs non debuiſſet ſigna vl tmi aduentus p̃dicere⸗ cim pꝑ ſigna deueniamꝰ in og nitionem ſignato rum: a tamen xpũs de iuditio ſutu ro multa ſigna pdixit in euagelio⸗ ſicut patet Mathei xxiiijꝰlute:xxiꝰ· marci xxiijꝰ:capitulis⸗ Igitur lieet xpũs tunt maniſeſte ſit venturus?: hot tamẽ nõ obſtat quin pꝛcognoſ u poſſit tempꝰ huuiſmodi aduentues DSecunm ratio que ſundutur in dudeũ contrarioeũ id eſt xpziſti æ an tixpꝛiſti ↄſideratione:talis eſt Cũ enim ontrarioꝝ eadẽ ſit diſciplina: ongruũ eſt vt docknna dinina que tempꝰ pzꝛimi adurntꝰ xpꝛiſti vt iam dicktum eſt onſiderat⸗ eaa onſidera re debeat tempꝰ aduẽt antixpꝛiſti: nam xpũs a antixpuũs ſunt pꝛincipi acontraria⸗a ad oppoſitos fines ten dentia: vnũ ad onſtruchionem edi ſitionem aliud vero ad deſtructio nem et euerſionem politice xpzꝛiſtia ne: quare ſicut onueniẽs fuit pꝛeog noſtere tempꝰ xpꝛiſti⸗ ſit expediens erit pꝛeſcire temp antixpꝛiſti, quia huuiſmodi noticia nõ ming videtur vtilis qᷓ; pꝛ ima: vt ſcʒ futute tunt ꝑ ſeoitonie p̃mſa periaula cautius e iutentur Hato aui tempe antixp̃i: ſatis pᷣognoſcitur tempꝰ futuri iud⸗ cij:cum xpũo dicat: ꝙ poſt tribulati⸗ onem dierũ illoꝛum que talis at tã magna erit qualis nũq; fuit. ſtatim ſequẽ tux ſigna coſũmatioĩe ſeculi aduẽt fulii hoĩs in nubibg celi: ſicut patet mathei xxitiiꝰquare ex hiis vi detur ſeqᷓ ꝙ hmöi tepy poſſit deter minate p̃ſciri / Terga ro ſundat in ſacroꝝ eloquioꝝ veĩdien aſſertioẽ Nã i ad xo aſſerit ap's Mρα ſumꝰ in quos fines ſcloõꝝ dauenerũt Et ia Joh iiidicit᷑: filoli nouſſima loꝛa ẽ ac Cũ ergo iã lõgũ tẽpꝰ trã ſterit poſtq; het dicka ſut; ſequitur qy moditcũ tẽpꝰ ſupeſt vß ad finẽ mun dir quare videt᷑ ꝙ ſaltẽ nuũt ulud tẽ pꝰ re ſiduũ poſſit ſciri / Quarta ro fid tur ĩ ſcõn docton catholica tradi tiõe: qꝛ multi docoꝛes ſci quos nõ ẽ ceedendu obulaſſe atholice veritati determinata tpa dſummationis ſe culi tradide rut Vñ augꝰ? xxꝰlibꝛo de duitate dei capitulo ſeptimo / expo nens illud apocab,viœſimo⸗ Tenu it dꝛaconem illum ſerpentem anti quum qui cogno minatur dyabolus et ſathanas alligauit idum miülle annis / ſub eerto numero annoeum huuie ſeculi onſummationem pzꝛe nuntiat diens ꝙ omne opus creau onis complebitur ſeu finietur in ſex to millenario durationis mundi Et atapit pꝛo ſuntamento ſue aſſertio nis illud/ ij· petri⸗i⸗ Vnus dies a pud deum ſicut mille anni⸗ Inten dens ꝙ pꝛimeuam creationẽ quã de us in momento womplere poterat: ideo diſtinxit per ſex dies vt ſigniſi caret ꝙ omnia que per totam dura .Ronem pꝛeſentis ſcculi facre diſno ſuerat in ſex annoꝛum millenarüs adimpleret⸗ deide e xpoſitionem pꝛo ſequens ſecundum q illi mile anni drbent intelligi quos tetigit iohan nes in apomſpſi: ciren hot duplicẽ modum pzꝛoponit, in quoꝛum vno aſſerit illud dickum apocalipſio ꝑ tinet ad ſextum millenarium anno rum mundi tune; ſexte diei / cluuis millenarii poſterioꝛa ſpacia ſuo tem pore volucbantur: quo finito ſeci turum ẽ ſabbatum ꝙꝙ non habet veſ peram⸗id eſt tequtes ſanctoeum que non habet finem / Cui etiam ſen tentie conozdure videtur methodig martir: qui ut in hyſtoeis ſcolaſti tis legitur · dum eſſet in carotre reue lationem habutt de pꝛmcipio et fine mundi: vnde libzum ſcripſiſſe tradi tur/in quo totam ſecul durationem per ſex alades / id eſt ſex millenaria annoeum diſtinxit · Caſſiodeeus in ſuper ſuper pſalmo ſexto pꝛedicta ſententiam auguſtini bꝛeutter om memoꝛat dieens: ꝓꝙ diem inditii qᷣ dam poſt annos ſex milia diaunt ej ſe venturum · quia deus die ſepti mo legitur ab opere quieuiſſe: ſic in ſeptimo millenario veniet ad iudi rium, Ex quibus videtur ſequi pzo poſitum- / Ded oppoſitum on tluditur ex dicto xpꝛiſti Martci xuiꝰ vbi ait ꝙ de die illa 1 hoꝛa nemo ſit neqz angeli in elo neqz filius niſ paterVnde iheronimus ſuper o ſee hoc dictum exponens· Ita inqt poſt paſſionem domim quadꝛingen teſimus annus paulominus exple tus eſt,- quantum tempus teſide at vſqz; ad diem iudicii, neqz ange li nouerunt neqʒ; filius Qui 1deo neſcie ſe dicit: quia nobis dieere nõ expedit · Cui expoſitioni concoꝛdat cõmunis gloſa doctoeum: que ideo fillum illud tempus neſcire aſſerit quia ſciliœt hot nobis ſcire nõ facit⸗ quare 1c // Ad hant igitur diffict lem queſtionem quantum xpziſtus ſummus doctoe micht diſcipuloꝛum ſuoꝝ minimo conerdere dignabitur pxz obabiliter 2 ſine aſſertione teme raria reſponſurus / cirea ſcientiã no uiſſimoꝝ tem poꝛum quatuoꝛ contlu ſiones vtiles retitare pꝛopono qua ũ videbiturIn pma vtrũ hmõi ſcĩa ſit veilis ad eccie xpiane ſalutarẽ e tuditionẽ. In ſecutn vtrũ ſit atqſibil p ĩ duſtrie huane natualẽ inqſitionẽ In terga vtrum ſit deduabilis per diuins ſcriptute littralẽ expoſitionẽ gu⸗ nopt onem eſtet teſt tecle huu ectee tius Sun boms caN ofp Lor pot l hou ute et⸗ i wen 0lſt ſon yon alt/ nend hie pul ſco ſſtu lan ſer ve bn ſer tin hta Aaremn uni dang iſe:ſen tadud upe⸗ alm an rrixu eeno ſit lusni 8luhero Janit adrinen io ert oſtt He 110 0 tr t 40 ent roſffi niſtns um nch onetene nnnti gonclu qus niiſeii ltare ſton⸗ glispr NNee In quarta vttum lit reuelabilis per pꝛ ophe tie ſutute ſpecialem in ſp ire ti onem· // Pꝛima ergo ontcluſio eſt/ q8 ſcientia nouſſimoeum tem poꝛũ a pzꝛecipue tempoꝛis antixpziſ ti eſt vtilis ad ſalutarem eruditionẽ ecleſie xpꝛiſtiane: ⁊ iſta patet-Naã huus ſcientie pzima vtilitas eſt⸗ ut eccleſia armis xpꝛ iſti pᷣmunita cau tius vitet deœptionis periallum // Secunda vt leuius tolleret perſecu tionis flagellum: quia vt diti ſolet⸗ iacula pzꝛeuiſa minus ſeriunt: et ide o xpꝛiſtus iluis tempoeis perſecu tionem tam ſiudioſe de ſcripſit⸗ſicut patet mathei xxiiij , a apoſtolus e ciam illuis perſecutionis periaua di ligenter notauit guando dicit: ꝙ in nouſſimis diebus inſtabunt tempo ra periculoſa ꝛc ij⸗ad thim/ ii ·// Tertcia vero vtiilitas eſt vt eccleſia taliter erudita ſoꝛtius excitet mẽtes wrnalium hominum ad vitandum obſtinationis peccatum: nam ſicut ſonus lire vel muſica melodia non mouent equũ aut aſinũ non demul cent/ ſed excitantur ad curſum vehe menti ſono tube vel bucine: ſit multi hijs tempoꝛibus facti ſunt equus et mulus quibus non eſt intellectus q adeo ſunt abſoꝛti deliciis 2 in vicijs obſtinati: ꝙ pzopter ſuauitatem de liciarum ſpiritualium aut deſideriũ ſuperne beatitudinis ad bona opa non mouentur / ideo vt excitentur ad vitandum petcatum obſtinationis / talibus neœſſaria eſt vox terroꝛis?: vnde ſcriptum eſt Honitus terroeie ſemper in nanbus impii/Job.xvꝰ⸗ Quapꝛopter expedit eccleſie vt ino Fmato clamoee quaſi tonitruo vehe menti et tepẽtino autes talium per autiat: apud quos ſuauia monita iam aſſiduitate diuturna viluerut⸗ at eis annunget finem aQ onſumma tionc m pꝛeſentis ſeaili: et vt eos terreat clamet cum pzopheta. finis venit finis venit⸗ ezet ieł⸗ſeptimo Ouartn vtilltas eſt vt ertleſia appatentius euitet irnſionis oppzo lz ium, Mam ndicaulum videretur eccleſiam euangelizare otidie on ſum mationem ſeculi: æ tamen ar qn finem mundi non pꝛewognoſtere tempus appꝛopinquationie ipſius/ aliter etiam fruſtra videretur anti xpꝛ iſti perſetutio pꝛenuncata: ſi non pꝛiuſq́; adeſſet ipſam pꝛeog noſteret eccleſia, Et hec de pꝛima contluſone · // Secunda contluſi o eſt ꝙ ſcientia huuiſ modi non eſt acquiſibilis per naturalem acquiſi tionem induſtrie humane⸗ Et iſta patet: quia ſicut deus in pzꝛoductio ne mundi ſupernaturaliter operat9 eſt · ſit in onſum matione huuis ſe culi ſupernaturc liter opere bitur: quare ſicut treatio mundi natualiter ſtiri non poteſt. ſed ex diuina reue latione oognoſcitur: ſic onſumma tio ſeculi aut euis tempus naturali ter non poteſt ognoſci / net per phi loſophoeum rationes aut aſtrologo tum ſp eallationes. ſeu quaſcũqʒ a lias humane induſine vk naturalis in quiſitionis tonſiderationes pze ſciri / / Vnde patet ꝙ liet aſtrolo gi pzobent motus tetarttion's „ octaue ſpere nequit licig i in xxxvi⸗ milib annozũ omplen: lit ecciam huuus totius tetartationis reuolutt o neœſſaria ſozet vt ipſoꝛ ũ quudam aſſerut ad vninerſalem perfectionẽ mundi / non tamen ex hot ſequitur pꝛeſens ſeculum per tantum ſpacuũn duraturum⸗ Jam quia deus ſuam potentiam et ſapientiam nõ alliga uit naturalibg cauſis: potens eſt mo tum oebuum quantum ſibi placxt ve locitare,a teuolutlonem huumſmodi bꝛeuiſſimo tempoꝛe omplere, ita vt reuolutionem entum annoeum vno anno vel dimidio perficiat qð vtiqʒ futirum eſle ciren finem mun di ſcriptura teſtatur diens Aduenit dies dom ini ſicut ſur quo eli mag no impetu traſient ije petri vltimo Et idem teſtatur ſibilla aſſerens tunt minuentur anni ſicit menſes⸗ menſes ſicut dies⸗ Et het de ſe da concluſione // Tertia concluſio eſt wpſcientia de tempoꝛe determinato perſecutionis antixpꝛiſti vel cſum mationis ſecili non eſt de dutcibilis per litteralem expoſitionem diuint ſcriptute⸗ Et iſta patet quia licet ſci entia huiuſmodi ex ſacra ſeriptura poſſit haberi in vmuerſali 2 cõfuſe⸗ ſicut pꝛobant tres pꝛime rationes ã te oppoſitum facte: tamen ſie nõ po teſt de duci ĩ particulari determma te/ ſam de ſcriptura nou teſtamen ti omnino magis videretur qð debe ret determinationem illuis tempo rig doere ꝙ veteris teſtamenti: co qð reuelatio ipſius facta eſt magie pꝛope ſinem mundi⸗ cirea quem ta lis ſcientia magis appareret villis ercleſie dei: ſiait in pzꝛ ima concluſio ne tactum eſt Et tamen in nouo teſ tamento huuiſmodi tempus non de terminatur: quia liœt apoſtol dixe rit- nos ſumus in quos fines ſeculo mm deuenerunt/ quauis etiam dictũ ſit- nouiſſima hoea eſt⸗ pꝛout in ter da ratione ante oppoſitum tange ba tur: nichilominus ex hüjs vel ſmill bus locutiombus non poteſt aliqua determinata quantitas temporis p̃ ſciri · het enim dicta ſunt non ad ſig nificindum aliqua bꝛeuem moeam tempo is que ſit finis ſeculi: ſed ad ſignificidum nouſſimu ſtatum mu di qu eſt vltima etas,de qua nõ eſt diffinitum quanto ipſa ſit tempoeis ſpacio duratura: cum dieat auguſti nᷣ xxijꝰ.de tiuitate dei⸗qð ſexta nũct atas agitur nullo generationum nun moro metienda⸗ Mam eciam ſenio dqs eſt vltima etas hominis nullus certus terminus pzefinitur:cũ quan doqʒ tantum vel plus quantum om nes pꝛecœdentes etates durare inue niatur⸗ ſicut idem aug ditit in libꝛo Ixxxiij/queſtionum Et ideo apoſto lus notanter diti / fines ſeculoeum / e non finem / aperte ſigniſicans plu ra tepoꝛa ſub illa finali menſura du tatioĩs; que nouiſſima hora ſen etas vltima ditit gtincri: quare patet de terminatũ tẽpꝰ gſũmatiomis ſeculi nec ex noui/net ꝑ ↄſequẽsex vetert teſtamẽti ſcriptura poſſe eertitudina liter pᷣmgnoſci⸗net ſcĩiaʒ hmõi tꝑie ex ip̃iq aucoꝛitate deducc / Dz cõ tra hat cõcluſionẽ crrauit ille artis nle Nelo nwnn⸗ Menn ſogen neb ſal nan dici aut int tangeln lſmil talign⸗ maaß madſ mnen mxa dpſ tta nü dumnr nſene pulue üman nom ruut nllzo cſe⸗ Wm lanpu ttſmd ptane rta Cſalli beter⸗ audin⸗ itpt G e orde ſdd eümti garn medice peritiſſimus arnaldus de vil la no ua: qui in duobus tractatibus quoeum vnus intitulatur de tempe aduentus xp̃i a antixp̃i-alius vero de miſterio cym baloeum eccie oppoſi tum cncluſionis pzedicte pꝛincipa liter oſtendere viſus eſt. Et ibi Pba re vo luit ꝙ deus vltima tempoea re uelauit eccie per danielem: et ſpecia liter tempꝰ perſecutioĩs antix p̃i ſub illie verbis damelisxij pilðò arca finem vbi ait/ a tempoꝛe quo abla tum ſuerit iuge ſatrifiauũ· poſita fuerit abhominatio in deſolatonẽ di es mile ducnti nonaginta Ad cuig teclara tionẽ aſſerit quatuoe // Pꝛi ma eig aſſercio ẽ ꝙ per ilũ numerũ poteſt eccia pꝛeognoſcere temp il lud wognito tempoee a quo doct an gelus cõputationem illig numeri in choare/et oognito quid ibi velit per dics intelligere⸗2 idro xpm dicit ad qphetam danielem remiſiſſe⸗ Cum vide ritis in quit abhom mationẽ die tam a daniele ac Mat hei xxiiij. // Seaunde eſt ꝙ illud tempus a quo woeetur computatio inthoar eſt tem pus in quo populus uide ozũ totali ter perdidit terram pzomiſſionis? tunc enim ablatũ fuit uige ſacrifici um per dics / cnt cciam intelligete a nos · ſcðm ꝙ ipſemet danie eixꝰ eb domadam accipit nõ pꝛo ebdomada dierũ vſualiũ ſed anoeu. 2 ſit ecam atripitur geneſis⸗/ xxixꝰvbi de iacob dicitur ꝙ ebdomada traãſacta rachel duxit vxoem // Tertia eſt per annos intelligendo andoes lunarrs ſi ue ſolares includitur tẽpus parſecu tionis antixp̃i infra. xiiijcentenari um ãnoeum a xpi natiuitate cirtiter ſeptuageſimũ quintuũ vel lxxvi⸗ aut ſeptimũ anum illiꝰ entenarii⸗⸗/ Quartn eſt ꝙ huit expoſitioni on tordat pꝛophetia ſibilie babilonie de aduentu antixp̃i a afſerſio auguſ tim xxꝰ de tuutate dei qua ſuꝑig al legaui in quarta ratione ante oppoſi tum queſtionie Et het omĩa in pꝛe allegatis tractatibg diffuſe a conſuſe Pſequitur/ Sed huig opimomes falſitas ex ſeipſa euidenter wonuinti tur / quia cum iã de xiiti/ centenario a latiuitate xp̃i fluxerint pluſq́; anni lxx vii tum nüt annũ octogeſimum qumtũ fere oompleuenimꝰ: ſequitur. ab octo anis vel cirtiter ſciz a tẽ poæc quo ia pit perſecitio pzꝛelentis ſcimatis ſcðm opinionem pꝛedictã inepiſſe debuit perſecutio antixpi/a tũ ſcðᷣm danielem inbus aãnis ſex menſibg hec perſecutio duratura ſit vt ditit aug9.xxd de cuutate der t. xiinꝰ, ⁊ poſt eam iuxta xp̃i ſenten tiam Mathei⸗xxiii.ſtatim ſecutura ſit onſümatio ſeaili: onſequẽs eſt ſcðᷣm huius opinionis fictam diui nationem ꝙ iam eſſet antixp̃i perſe cutio onſümata: 2 ſea li oſumatio iã ꝓpleta. qᷓ oĩe falſa eſſe expientia mamſeſtat / Pꝛeterea opinio pꝛe dicka gnter hot irride da vider: qꝛ ſi xpuũᷣs ĩ euãgelio deo remiſ ſſet ad ꝓ pheticã danic . vt ſeʒ x illã eig ſS/ ſuꝑius allegatũ poſſet eccia ſcire nu meꝝꝶ ſupꝛadictũ Put aduerſarig aſſe rit: tũt apli qbꝗ xpũs loq̃bat᷑ maxĩe ptꝰ deſcẽ ſuũ ſpũs ſci nõ min qᷓ; iſte ́”ÿUDü phecie ſignificenonẽ/et habere pdit . numen intellectu⸗ipfuz poſtenie declaroſſent · at in ſuis ſenpturis teli McMmuſſſent· a8 ex pꝛedictis in pzobati one tertie gtluſionis opparet eſſe fal um Kurſus pzedicta expoſitio dani elis antique 2 auctẽtice doctoꝝ expo ſitioni diſcoedat Mam ſi ðm magiſ tum in hyſiceijs ſcolaſticis xpꝛiſt⸗ pꝛopꝛiũ ſig nũ deſtructionis et euer ſiomes iheruſalẽ poſuit añ dixit Cũ viderits abhominationem deſolatio nie que dicka eſt a daniele ſtare in lo o ſancto: id ẽ ymaginẽ abhomina bilce m que ſignũ erit deſolatio nis po ſitam in templo⸗ de qua ved ymagi ne hot exponendü ſit / liet varia opi nio fuerit tamẽ aliio repꝛ obatis oſ tenditur gð de illa ſtatua intelligen dum eſt qua euerſa mheruſalẽ p titũ adꝛianus poſuit vbi archa ſteterat⸗ Hede eciam tenet qð tempꝰ quo po ſita ſuit abho minatio in de ſolatione fuit quando titus a veſpaſiany poſut erũt ymaginem oſaris in iheruſalẽ Inſuper nimis fragilis eſt fantaſti ca confirmatio opinionis pꝛemiſſe Mam litz illa ſibilla gqua allegat de aduẽtu xpꝛiſti locuta ſit· tamen nul lã determmatã quotationẽ tempo ris legitur poſuiſſe) lla euam opini o auguſtini de ſexto millenario ano rum qua ad cõfirmationẽ ſue aſſer tionis induxit multipliciter infirma tur: tum quia ſextus ille milenang iam elapſus oſtenditur per hot að aug dieit ꝓ ſuo tempe ilius mile narui poſterioꝛa ſpaga volue bantur . 2èð “ S , äl s “ sõsðõäs A ano tnmẽ trmꝑe iã pluſqᷓ mile anni fluxcrũt aim ipſe ſuerit cõtem poeaneus iheronimo: qui ciren qua dꝛingenteſimũ annũ a paſſione dñi vixiſſe · a ſupꝑ oſee ſenpſiſſe legitur- put ex cuis aucteitate poſt oppoſi tum queſtionis ſuperig allegata pa tenter monſtratur / Tum caam quia aug vbi p̃dictam opinionem de ſexto millenarxio recitatiue poſuit ſtatim aliã ſubdidit diẽẽs, aut certe mille anos pzo anis omnib huig9 ſeculi apomlipſis poſuit: vt pfecto numero notaretur ipſa tẽpoeis ple nitudo⸗a hant vltima aſſertiue tenu it ſicut libꝰ xviiiꝰ⸗luꝰa⸗liiiꝰ⸗capituł in contluſione totius voluminis e uidẽ ter apparet / Tum tertio qui a illa ymaginatio de duratione ſecu l per ſex millenarios ſiue per ſex ci liades ſeðm methodumm omnino ĩ certa eſt, quia ipſe pꝛout in hyſioꝛi a ſcolaſticn dictur⸗ ſit ꝑ ciliades ſe alla diſponit,/ qdð annos non appo mit ſi ſuperſint. 2 ide o nichil eertum de numero annoꝛum tradidit⸗/ Ipſa etiam anndeum computatio ab oei gine mudi dubia eſt/quia vt eadem hyſtoꝛia teſtatur ab adam vſqz ad xpꝛiſtum fluxcrunt anni quinqʒ mi la a ſere ducenti ſem lxx ⸗ inter pꝛzette: ſcm hebzeos vero longe pautioees / Tum quarto quia nõ ſolum per ſex ſed per ſeptem milia annoeum poſuerunt aliqui ſeculum duraturum: pꝛout G. pariſienſis retitat tractatu tertio libꝛi de vniuer poſtiᷓ opinionem p̃dica recitauit ſo⸗ vnde caſl· vbi ſupꝛa allegatus eſt — — wilke ſen⸗ Ama ee gn dat 1taͤen lonn poſtt tart hu cope U apt nint nogt eſin ſet wi ſu anſ⸗ ſeppo ethl abaet dem Ud n n. , ſnten wlongt guii eml talli ſen⸗ vu 4 bit hanc ecam ſubiũgit dicens⸗Alij pn ennt pt ſeptem milia ãnoꝝ quaſi oc taua die illa eterna lucẽ declarari⸗ ſi alt a xpᷣsoctaua die reſurrexit Vedz qua opinionẽ q p̃dica cputatione lxx:interp̃tũ adhuc eſſet mudꝰ qua dzingentis anis 2 paulo aplig dura tura vtraqʒ tñ harũ opinionu tãq dubiã 2 nimii aurioſa relinqt: het de cercia concluſione / Quarta co cluſio eſt ꝙ ſciẽtia de tempe antixp̃i vel futuri uudicij ẽ nobis reuelabilis ꝑ ſpecialẽ inſpirationẽ gphetie ſutu re Et iſta patet qꝛ liet ſcia huuiſmo di nõ ſit nobis de ſacto in ſacra ſenp tura teuclatn vt dictũ ẽ / tñ nõ ſequi tur quin ip̃a eſſet poſtea reuelabilis non ſolu de potentin dei abſoluta⸗ qꝛ hoc clarũ eſt/ß eci de po tentia oedi nata / ita ꝙ deg talem ſcienta nõ ſie ſibi ſol reſer uauit ꝙ oꝛdinauerit eã nüuß alteri reuelare / ſicut tenet ſcũs tho mas ſuꝑ quartu ſentẽtiarũ lom ſuperig allegato / Vñ ontra cũ ꝓ babiliter ſuadetur cõcluſio. qꝛ c ſcia huumſmodi ſit vel aliquando ent vti lis ecie dei/maxime urca finẽ mũdi ſicit ex pꝛ ima cntcluſione patuit· ſe quitur ꝙ de? qui eccie ſue in ſibi vti libus non defiat tunc huuiſ modi ſci entiam ꝑ ſpecialem inſpirationẽ p phetimm reuelare diſpoſuit Nã liet xpũs dixerit,lex et pꝛophete vß ad iohannẽ aẽ Mathei xi⸗ hot tñ intel ligendü eſt de ꝓphetis pꝛenuũciantt bus pꝛimũ xp̃i aduentũ / net ut ibi dem ait iheronimus,hot diutur vt poſt iohanẽ baptiſtam extludantur pꝛophete/quia ccam iohannes euã geliſta poſtea in apotalipſi pꝛophe tamt: 2 multi alij in nouo teſtamẽ to / quare tredendu eſt ꝙ non decruat aliqui maxime cire finem müdi qui etiam cirxca vltimũ aduentum xpꝛiſ ti ſpiritum habebunt pꝛophetie ad a wditionem eccie xpꝛiſtiane / Sic enim beatus cirillus abbas ioachẽ 2 ſancta hyldegardis de tempibus nouiſſimis multa gphetaſſe credun tur: vt a quibuſdam traditur ſcðm rreuclationem factam eidem ioachi lam non reſtant plures ꝙᷓ anni quin decim vj qʒ ad regnum antixpꝛiſti⸗ Vnde hos verſus dudum ſcriptos eſſe ompleri- Angelus ad ioachim arto numine dixit Cum ſuerint an ni tranſacti mille tnenti Et dem dẽ tits poſt partũ virginis alme Tũc antixpꝛiſiꝰ tegnabit demone pleng ‚DSed ocnntra hanc et ſimul con tren pꝛimam cncluſionem eſſe vide tur illud dickum xpꝛiſti act/ie on eſt veſtrum noſſe tempoꝛa vel mo menta que pater poſuit in ſua poteſ late · Vnde ditit auguſtinus xvij⸗ de. ci⸗ dei⸗ liij,· Di hot enim nobia noſſe pꝛodeſcet a quo meliue ꝙᷓ; ip ſo deo magiſtro interrogantibus diſ tipulis dictetur. quibus tamen reſ pondit, Non eſt veſtrum ſcire aẽ uel die uel anno ſed de empoꝛe in cerrogauerunt quando illud accepe tunt teſponſum Fruſtra igitur an nos qui remanẽt huit ſeculo ompu tate at diffinire wnamur: cũ hot ſci te nõ ẽ noſtrũ ex oꝛt veritatis audi amd Et ibi alia mul ta ſubdit ᷓ tlare G i. videntur dickis contluſionib repug nate / Pꝛo quocu à ommu imi uum ſolutione in pꝛedicta xp̃i aucto nitate quatuo? notanter onſiderare chuenit // Pꝛima ergo onſiderati o eſt ꝙ ibi xpus loquitur per verbũ te pnti.diœne⸗ non cſt veſtru⸗ vbi a it gioſa⸗nõ ditcit non erit ſed nõ eſt⸗ notans adhut eos no eſſe ydoncos· ut ſciz innueret no tiria tempoꝛũ il loeum de quibus interrogabant 6 cis quatum ad ſuturũ negabatur⸗ ſi cut eaa auguſting pꝛimo de tri ca?⸗ xij*, cxpomit illud de die autẽ ꝛla a hora nemo ſtit ne qʒ fillus / hot in qnut neſcit· neſcie ntes facit / id eſt ꝙ non ita ſcie bat vt tunt diſcipulis indichtet Et ſubdit⸗Jllud itagz die turus erat diſcipulis tem pore opo?z⸗ tuno. Vnte ad hot pꝛobandum in ter otera allegat illud Multa habe o vobis dieere que non poteſtis po tate modo 2 het ſunt ꝓ pz ima con cluſione / Detuda coſiderc tio eſt ꝙ xpũs non diat nõ ognoſcetis . H non eſt veſtru noſſe. Vnde cu hot P nonem veſtrũ ex ſua ſig niſica tioẽ xe feratur ad vires humanae ꝑ hot vo luit innuere ey ꝓpꝛijs viribus nõ po terant noſſe tempa de quubꝗ interro gabant Et eaaã repꝛehendit auguſti ngillos qui coniecturis humanis hu ui modi tempoea diffinire pſumut⸗ vt patet li.vihe de a dri lo ſune rius allegato Dic autem modus lo quendi ſimilis ẽ illi quo alibi dicitur Mon eni vos eſtis qui loquimim H ſpũe patrie 7 quare nʒ eis negat rationẽ diuinã ß ꝑ inquiſitionẽ hu mana / et het ſut p ſecuda cõtluſione /Terca oſideratio ẽ ꝙ xpᷣs ꝑ hot ꝙ dicit noſſc ꝙ verbu er vi ſue ſignin fuatiois magis tẽpꝰ p̃tentum ĩpoꝛ cat ꝙᷓ; ſuturũ/inſmnuauit/ nõ ad ſu turu ß ad tẽpꝰ tũt pñs aut p̃teritũ ſuã ronẽ dirige bat innuẽs ꝙ hmõi noticia lict nõ fuiſſet aut Ptunc nõ cſet vtił ſuie diſcipuk: tñ ali qñn ſo tet vtil eis a ſucceſſoꝛib eonꝝ ſuturb / het ſüt ꝓ pma ſecuda teraa uclu ſione / Quarta gſiderato eſt ꝙ xpũs nõ dicit abſolute⸗ nõ ẽ vzm noſ ſe tpa⸗ addidit qᷓ pater poſuit ĩ ſu a ptãte- vbi ꝑ vim telatiui ytẽptita tis ila tpa ad determmata teſtrin git / at ſint illa ipſemet determina uit c dicit, de die aut illa 1 hoꝛa ne mo ſcit miſi ſolꝗ pz: a illa ꝓpziæ ſunt momẽta gſumatioĩs ſeculi/q qyiis pater ſut retinuerit poteſtati/ non ta mmen ſequitur ꝙ ſit retinucrit de an no uel menſe ſeu alia maioei tempo ris quãtitate ·/ Pet ecia m de hu iuſmodi tempoꝛe aduentus antix-pi uei cõſum mationis ſeculi quere bant diſcipuli ſed interrogabant dñe ſiĩ tempoæe hot reſtitues regnum iſtael uct⸗ i⸗ quart xpꝛiſti reſnonſio ad il lud de quo locnumur non poteſt tõ uenienter aptari / et hec ſunt pꝛo pꝛ ima et quarta concluſione⸗/ Ex quibus conſideratiombus et ali is ſupz adictis patet ſolutio ad om nia ſupig allegata 4 ad vtraqz par tem inducka / a her de pꝛimo articut lo ſufficiãt Veãtur de ſecũdo / in quo ſimul Afuſe trackabo de tercio / cauſa abbꝛer wädiſermonem. ‚/ Timea mus igitur fratres mariſſimi timea mus ſumi toꝛtoꝛis ſuturum iudiau um/ i vo in hot ſecundo artiallo vi deamg de unditij pꝛopinquitate qua per ſigna edoaut ille quu dicit pꝛo pe eſt / in hot enim notatur ſutura mundi gſummatio qua pzobat iudi tij vicnitas/ Epuũe namqʒ; in euan gelio hodierno per ſigna cõſumma tionis ſeculi pꝛopinquitatem futuri iuditij pꝛopter vicimtatem vnig ad alterum deſignauit I7deo quibuſtam ſignis pꝛemiſſis paraboliam ſimi litudinem poſuit dicens⸗ vitete ſicul neam omnee arboees aim pꝛodu aint iam ex ſe fructum ſcitis quoni am pꝛope ẽ eſtas ita æ vos caim vi teritis hec fieri ſcitote quoniã pꝛop? eſt egnum dei⸗· Vnde ibidem diat gregoeig Dicut ex arboeis fructu vi cina eſtas/ ſit ex ruma mundi reg ni tei pꝛopinquitas cognoſcitur· Ex q̃ᷓ bus verbis oſtenditur ꝙ fructh mu di ruing eſt⸗ Ad hot enim creſtit vt adat, ad hot germinat vt quecugz germin auit onſumat Quare patet qð pꝛopinquũ ipſuus futuri iuditij pꝛeambulum erit pꝛeſentis ſecuili cõ ſummatio ꝑfecta / pꝛuis tamen ſig ms plunbus demonſtranta; ideo di tit pꝛope eſt / Vhbi merito queren dum ourrit vtrum pꝑ ſigna aliqua nobis reuelata poſſit de tempore de terminato pꝛopinquitatis futuri un ditij haberi noncia · Ad ꝙ tamẽ bꝛe uiter reſpondendum eſt ꝙ non // Pꝛzo aug detlaratione ſciendum eſt licet illa pꝛememoꝛata ſibilla de 2 ſue ꝑſecutionis generale periculũ ſignis inditij multa ſcrpſerit ſicit teſtatur lackanti7/ pzout recitat au guſting / tamen ipſa ut ſupꝛadicum eſt nullum tempus determinatum p̃dixit: liet cciam iheronimus po nat xv⸗ ſigna uꝛdicium peedentia/ et per dies quindecim ate ompletam ſeculi onſummationem futura / ta men an dies illi erunt oontinui om nino incertum ð⸗ Nat illa ſigna ihe ronimus aſſerit: ſed in annalibus in deoꝛum ea ſcripta reperiſſe teſtatur / que eciam ſcm doctoees net certitu dinem net veriſmmilitudinem habe te videntur Lot inſuper xpꝛiſtus in euangelijs multa ſigna teuelauit ta men ſcom auguſtinũ i in epiſtola de fine mundi ad eſitium / ſigna que in euangelijs ponuntur non omnia E einent ad vliimũ xpꝛziſti aduentum ßF ãdã ad tẽp deſtructionis ihꝛlm⸗ quedã enã ad aduẽtũ quo otidie vi ſitat ecam⸗quapzꝛopter huiuſmodi ſigna que ſenbutur in euagelijs aut alijs duꝛinis ſcripturis ad hot non poſſũt valere vt p illa determinatũ ir p9 iudicij ognoſcam Et ad hũüt intellectũ aſſerit ibide m aug ner de menſe net de ano aut ebdomada vel deada ſen quouis alio numero aſumemaonme ſeculi p̃t haberi erti tudo⸗· // Hiüs tñ nõ 5 obſtantib ex rñſione xp̃i Mathei xxiij tres gra doſi gen gin quitatẽ ſuturi iudicij ſigniſi catiu diſtinguere poſſumꝰ NMã qdã ſũt Jpinqua: qᷓdã Pinquioea⸗ H 1qᷓ̃dã Pinquiſſima Sub p̈o gradu expliaut xpᷣs ꝑſonale regnũ atixp̃i 8 — G ij⸗ Dub ſeand ſolis 2 lung obſcurati onẽ a aſum ſtellamm. Dub tercio vero ſignu fili homis in elo⸗d eſt ſignu crucis xp̃is ꝙ tuntc creditur eſſe fuarum /DHigna aut pꝛim gra dus Put veriſimiliter cicchnrare va lemus ſignifimbunt pzopinquitate vltimi aduentus quatu ad paucita tem annon / Digna ſeamdi qua tum ad paucitaté meniu /// Dig na vero gradztercij quantũ ad pau citatem dierũ vel hoꝛ aru⸗ Inter ſig na igit᷑ pꝛopinquuoea que ſub ſecun do gradu ontineri p̃diximꝰ xpᷣus in cuagelio hodierno quatuoꝛ enume rat que merito conſiderate de bemus / Pꝛimüũ ſignũ erit obſcuratio ſy derum luentium/ de quo dicit Erüt ſtgna in ſole a luna ⁊ ſtellis: ꝙ in a lio euãgelio tlariꝰ expoſuit Staum in quit poſt tribulationẽ dierũ illon⸗/ ſcilict ꝑ ſecutionis antix pᷣi:ſol obleu rabitur et luna nõ dabit lumẽ ſuu⸗2· ſtelle ardent de elo⸗mathei xxij % 1/ Heaundü ſignũ erit onfuſio ele mentoꝝ oĩm / de quo ipſe ait⸗Et erit in terris pꝛeſſura gentũ pꝛe conſuſi one ſonitus maris qa flucuũ: ꝙ non ſolum de mari aut elcemẽto aque itel ligendu eſt⸗ quia vt ibide m dicit glo ſa- appzopiquante ſuo termino oĩia ele mẽta quaſi pauẽtia nutant m ttre munt⸗ // Terañ ſignü erit ontur batlo hoĩm timentiũ / de quo ſubdit areſcentiby homimb9 pꝛe timoꝛe ct expectatione que ſuꝑueniẽt vniner os ſe8 m auguſtinũ in p̃dicka epiſto la ad clitium uirca finem mundi ma ℳ H li ꝑſequentur- Ccntra vero de ma lis per apoſtolum dicitur⸗ Cũ dixe rint pax ⁊ ſecuritas repentinq eis ſu perucniet intent/ivteſ ßequinto // Quartum ſignu erit mutatio virtu tum eeleſtüi de quo oncluditur ꝙ Vͤ tutes eeloeu mouebütur: ꝙ vuqʒ de angelis acipiendum aſt / ſiue de om nibus generaliter intelligatur ſcð; beati gregoeij ſententia / ſiue ſperiali ter de illis angelis qui appzopziato nomine virtutes diamtur / moueb̃ tur aüt uel pꝛopter nouitatis admi rationem⸗uel pꝛopter noui oꝑie in choationẽ· / Nec ergo ſigna ad littera m eſſe futura vltimo iudicio ſoꝛe ꝗginquioꝛa ex doctrina xpꝛiſti euagelim firmiſſima tenete a nulla tenus dubitare debemuo / ideoqz lit te ral ſenſu pꝛeſupoſito⸗finẽ ſermo ni bꝛeuiter imponentes pauliſper ad ſenſum miſtiaim tranſeamus / Nuld eſt enim erunt ſigna in ſole luna a ſtellie: niſi ꝙ eccie luminaria tenebꝛeſcent, ꝙ vtiqz iam pꝛochdo loe fuctum eſſe onſpicimus/ Mam aum in ſole luciditas pꝛelatoeum / in luna luminoſitas pꝛincipum / in ſtel lis vero tlaritas inferioꝛz um oongrue deſig netur/ Jam eerte ſolem lunam 7 ſtellas tenebzeſcere percipimns: dum in pꝛelatis luem ſapientig, in pꝛintipibus lumẽ uiſticie⸗ in inferio nibus aut et ſere in omnibd ſplendo rẽ grẽ pene deficere videamg: 27 ad hut ꝙ 7 relatu mirabile a miſea bile dicku · Nüũc ſol a luna ſtelk lumen mẽdicnte rõuĩrit: q; ſtatꝰ p̃latoꝝ a nnapibꝗ iuſta dapnatioẽ wꝛrigit/2 — — — ana do m n n ſun nue. nſno . 10d bile nen e ſen⸗ „henſioe ailpatur / Quid vero ſ mificat pꝛeſſura gentiũ pꝛe wonſu ſio ne ſomitus maris 2 fluckuu: miſi qui a ex eo ꝙ ſeriptum eſt · Aque multe populi multi:in ſomtu maris æ flut tuu murmur popularium cõuenien cer itelligitur / ꝙ hodie aduerſus et cleſiaſtios tantum eſſe dino ſcitur⸗ ut ex eo pꝛeſſura gentiũ id eſt oppꝛeſ ſio tœie a eteris gentibus veriſimili ter futura tredatur / Cur ergo nõ ate ſcerent homĩes pꝛe timoee et ex pectatione que ſuꝑuenient vniuerſo oebi cum ex tot et tantis malie que pzeſentia viœt plura et maioza vni uerſallter ventura pꝛeſumant / Sed quid eſt / virtutes elorum mo uebuntur⸗ niſi quia virtuoſi at eleſ trs viri pꝛopfer perſeaitionem ma loeum de boni pꝛopoſiti mutatione temptantur / adeo quidam vt iuxta xpꝛiſti ſententiam indutantur in er roaam ſi fieri poſſet ecam eleci Vn de liet pꝛelia et ſeditiones et huiuſ modi perſecutiones que in cuangeli is pꝛenũciantut a tempoꝛe pꝛimiti ue etcie ſuerint: et quatoqʒ tante in bulationes a erroꝛum oꝛ ruptiones habunduuerint. a tunt ab aliquibus vicinus expectaretur et iminens an tixpꝛiſti aduentus: ſicut dicitur in er tleſiaſtica hyſtoꝛia⸗/ et in kbꝛo ihero nimi de vins illuſtribg / pꝛopter qd liet credatur huumſmodi periaula in fine mundi opioſius habunture: ta men que ſit illa quantitas ſeu periau loeum menſura quæ vicinũ antixpziſ ti aduẽtum immediate pꝛeœdet om aduentu domim⸗ nino incertum eſt / nichilominus ge ne ralitas pꝛclioꝛum et ſeditionum que totam xpꝛiſtiani tatem ocrupãat nos induclt vt pꝛopinquam antixpi pñtiam merito timere debeamg: et ut de aljs perſecutionibus tacam⸗ de hat crudeli ſeditioẽ pꝛeſentis ſciſ matis omnino timẽdum eſt. ne iux tan pꝛophetiam beati cyꝛilli a ſentẽ tiam abbatis ioathim in cmento e iuſdem / ipſa ſit illa hoerenda diuiſio ⁊ ꝑ ſecutio ſciſmatie ptꝰ quã atix-p̃ᷣi ſeua perſecutio eleriter eſt ſutura⸗ Hjije ergo pericilis ammoni ti nmeamus feattes cariſſumi timea mue ſummi terroꝛis ſuturum uidici um: quia pzꝛope eſt / Ded luxta p pofſitum noſtri tertij artiauli appech mus cciam ſummi tecois manſurũ ſaſtiguim⸗ſcʒ tegnũ deisqꝛ ut ait be atue gtegoei9: nos qui huig tegni / id eſt eleſtis patrie gaudia eterna Agno ſcim: quãtotiq ad ea ſeſtinars de bemꝰ Vos ergo ſiait xp̃s atludit in euagelio⸗hijs fieri inapiẽtib teſ pitcite et leuate cipita vza id ẽ exhy larate oꝛ da: quoniã appꝛopĩquat ro dẽptio vꝛa Voo itaq; labente mun dũ ontepnite: 1 ad regnu eternali ter permanſurum woꝛda leuate⸗ qui a uxta p̃miſſam ſepe repetitã ſen tentia xp̃i Dcitote quonia ac. auiꝗ regni nos ꝑpticupes efficiat ac. Amẽ ¶ Explicit ſermo editga dño petro &e ailliao Cardinali mmeacenſi ſa tre theologie doctoer de quadꝛuplia S ii Hequitur ſermo per eundem do minu Betrum cameracenſem ſatre theologie doctoꝛem de natiuitate womini noſtri ihe ſu xpziſti,: H N EEée euangelizo vob gaudium magnum⸗ Scriptum eſt Tut⸗2 wplo Et in euagelio huiusnoctis natiuita AIs dñice recitatum gaudiũ magnũ fratres cariſſimi / ymmo vero omni um maximu gaudioeu. de natiuta⸗ toa dei noſtri dom ini iheſu xpi hodie clebꝛiter ſuſcepturi· Ad eam qᷓ tti gaudij mediatrix extitit / matrem eꝰ Vrginem gloꝛioſam⸗ Pꝛzo graciag ackione greſſũ quantoci? pꝛoperemꝰ Tranſeamg c paſtoeibꝗ / tranſeamꝗ ſpuũaliter vſ q; bethleem 2 veni amg ſeſtinantes / vt inueniam⸗ maria⸗ ip⸗ ſãq; pꝛo impetratione gracie / duo⸗ te cim gaudio ſalutem? dientes A⸗ ue a?⸗ / CEtce cuangelizo vobis gaudum magnũ ac· Attẽdite frẽg mriſſimi cospoeis at ſimul coedis aunib) hut diligenter intendite⸗Attẽ dite noua hurg natlutatis dominioe gandia / et euangelizantis angeli o⸗ leſtia verba pẽſate Etœ enim nouũ gaudium⸗Etco gaudioſum verbũů / olim undeis paſtoribus ab angelo / hodie nobis fidelibus in euãgelio nũciatu m Ec e inquit euagelizo vo⸗ bis gaudum magnu⸗Ppus naqz in betleem nato Put nobis euangeli⸗ cn narrat hyſtozia- Paſtoꝛes erant in regione eadem vigilantes 2 auſto⸗ dientts vlgilias noctis ſupꝛa gregẽ ſuum⸗ Et ete angelus dominm ſtetit iuxta illos / claritas dei circũfulſit eos / a timuerunt timoꝛe magno SDꝛ aduertite ᷓ magnum huit timoꝛei magno ſecuritatis atodit ſolacum ⸗ quia dixit illis angelꝰ Molite tima/ re Met ſolum timoꝛem ſedat / aut ten rorem ſugat / ſed 1 plenam ſecurita⸗ tem ingerit 1 nouam alacritatem in/ fundit diens verbũ gaudioſum Ec æ cuangelizo vobis gauduim τ Auditum eſt itagz; verbu angelica / verbũ vtiqʒ ſpual gaudio / et eeleſti ſuaui tate refſertum/ Sonuit vox lo⸗ ticie in terra noſtra vox exultationis æ ſalutis in tabernaculis peccatoꝛũ Audite ergo frattes cariſſiimi Audi te petcatoꝛ es ſinguli / ymmo audite elt aunbus percipe terra vrbum ælis terriſq; locdu verbum / omni qua qʒ conſolatoꝛium/a omni aten nont digniſſimũ Quid enim acen dus nunciari/ quid audiri iocindius quid potuit gaudioſig publiari? HH verbum. hot e elo lapſum / 1 ange lie pꝛolatum? Quis tõ lapidei toꝛ dis * quis tam dure eruics / quis tã obſtinati animi arius anima non li⸗ quefacka ſit in hoc verbo / cuig ſpirit in pꝛewꝛdijs ſuis non eſtuet p gau dio / auuts anim non ſuſpiret / iolin ditatem hac a exultationem ingeti teſiderio eructare feſtinans? Erucka bit igitur oꝛ meum verbum bonu⸗ Eruckabit inquã / a quantum domt nus ooneſſe rit aperire at manifeſta te airabit verbum hot veſtre caritati Joſitũ Ecæœ euãgelizo vob gaudiũ magnũ In quo quidem verbo fe coriſſimi triplex ſignate miſterium⸗ Ece enim pꝛimo angeli nuntiatis auckoꝛitate⸗ Quia euangelizo Ece ſecundo ainei andientis ongruitate Quia vobis ſcilicet paſtoꝛ bus ⸗ ECc le tercio / populi expectantis iocundi eatem· Quia gaudium magnu // Ece inquã pꝛimo angeli nũaantie auctoꝛitatem · Quia euãgelizo Da ne magna eſt a admiranm huius e uangelizantis aucoꝛzitas a qua ee- teri euangelſte 2 apoſtoli ſue auco⸗ ritatis fidem a ſidei firmitatem ſũp ſerunt. Vnde ambꝛoſius⸗ Vidate in quit que mad modum diuina aura ſi dem aſtruat / angelus mariam ͤange lus ioſeph/ angel paſtores edoet⸗ Et idem Ht opinoe angelus marie coneptionem / ioſeph impꝛegnatio⸗ nem/æ paſtoꝛibus natiuitatem enoaer rat · Magna ergo admirand eſt auckoeitas cuangelizantis angeli / natiuitatem dei / at euis generationẽ ab ho mine inenarrabilem nuntian⸗ tie· Wobꝛem pzopheta yſaias ad mirando quere bat · Generationem euis quis enarrabit? Ac ſi dieeret⸗ Vee generatio non huma na ſed an⸗ gelica / non terrena ſed eeleſti ingua narranda eſt Et ideo narranns auc coꝛitas ſingulariter admiranda Hz attendite fratres qualiter diumna ſa⸗ pientia nuncij ſui aucoeitatem vt ei humana inſipientia fidem daret ho⸗ die tripharie declarauit⸗Pꝛimo per diuim lum inis reſulgentiam ⸗ Seca⸗ do per ſuperni agminis reſonantiã⸗ Tercio per magni examinis reuerẽé tam // Pꝛimo quitem per diuini luminie tefulgentiam⸗ ſeu per ſigni ſenſibilis ongruentiam / quia de paſ –w toꝛibus in cuangelio dititur / ꝙ clari taos dei urcãfulſit illos⸗ Et hoc qui ⸗/ dem hodie congruentiſſime factum eſt. Bñ beda in omelia⸗Nuſ inq̃t in tota veteris teſtamenti ſerie reperi mus angelos qui tam ſedulo appa muere patribus cim luœ appatuiſle⸗ Sed hot pꝛiuilegium recte huic t⸗ poei eſt ſeruatum / quando exoetum eſt in tenebꝛis lumen reckis coꝛde / Merito ergo elum choꝛuſcat/ meri to lumen wleſte fulget / aim ille mãa⸗ do naſcitur / cum ille hominibus na tus oſtenditur / qui eſt lux vera que illuminat omnem hommem venien tem in hunt mundum Johannis i? 17Hecundo diuina ſapiẽtla hui angeli et huius auctoeitatem nüũci per ſuperni agminis etera⸗Qui⸗ a ſubito vt euangeliſta inquit facka eſt cim angelo multitudo milicie eo⸗ leſtis⸗ Vbi bera⸗ We parua in quit vnius angeli videretur auckoeitas / poſtq; vnus ſacramentum noue na tiuitatis etocuit / ſtatim multitudo celeſtium agminum affuit / nec affu / it ſolum / ſed 7 oleſte cantitum reſa nauit . Vnde ſequitur/ Lauduntium dicentium Gloꝛia in altiſſim is de o / in terra pax hominibus bone voluntatie Et merito deo gloꝛia / et hominibus pax cantatur/ quia deus homo naſcitur⸗a quia in elo glo⸗ ria/a in terra pax ſua natiuitate do natur⸗ Pax inqua dutur hominib ſed non omnib.Quia non eſt pax G iiij £ impijs dicit do ming Yſa. lvijo SHed pax hom mibg bone voluütatis · De qubꝗ dicitur per pꝛophetam- Dax multa diligentibus legem tuam in pſalmo cxꝰ? Cercio diuina ſapientia hug nucij auctor itatem monſtrauit per magni examinis teuerentiam / quia ad huig veritatis cxamẽ/ adð malioem ſue auctoeitatis reuerentia angelus ſenſibile ſignuũ induxit⸗ Et hot in quit vobis ſignu · Inuenietis infantem pannio inuolutum in pꝛre ſepe poſitum⸗ Et notandu vt ait be da/ ꝙ ſignum nati ſaluatoꝛzis datur / non cyꝛio exeptum oſtro 5 paãnis ſqualentibus inuolutum nõ in oꝛna⸗ as auro ſtratoꝛ ijs / ſed in pꝛeſepiby inuenicudum. Erce ergo ſignu mi⸗ rabile⸗ Que enim huid ſigni ongru⸗ entia⸗ que cõuenientia huius tei? tes miranda⸗O nouũ 7 inauditum ſignum / pannis inuoluitur / qui olu terraãq tenet / in pꝛeſepio iacet / cung celum ſedes eſt⸗Ded ut ait maxim⸗ in ſermone⸗ Di bi panni ſoꝛtaſſis vileſcũt / angelos admirate . Di p̃ſe pe deſpitis / erige parũper oculos/ 2 noua in elo ſtellam Pteſtätem mu to natiuitatem do minicam intuere⸗ Hi tredis vilia / trede miriſica Di de hijs que humanitatis ſũt diſputas que alta ſunt eleſtia venerare⸗ NPec ille. Merito ergo xpꝛiſti naſcẽ tis hu⸗ — manitas / humili ſigno monſtratur Cuius diuini tas eleſti pꝛewnio de tlaratur⸗Etce igitur pꝛimũ verbi pꝛopoſit miſierum. ſciliet angeli nücäantis auckoeitatem / Exrre ſe aund cunei audientis congruitate / quia vobioe ſciliœt paſtoꝛibus Hane querenda nobis eſt cauſa a diligent inquirenda coongruitas⸗Cur paſtoꝛi⸗ bus non potius alijs maioꝛiſz ſa pientie et potentie vel eminentie fa⸗ moſioꝛis hominibus / agelum loquz tem / ipſumgʒ noua dominice natiui⸗ natis gaudia nunciantem audire tcä⸗ eſſum eſt? Fuerant quippe in grecia ſotrates / plato / ariſtotiles / 1 innuma ri ſapientes philoſophi/ Fuerant in ytalia elo quentiſſimi rethoꝛes / 1 o0 ratoꝛes tlaniſſimi⸗ Fuerant in roma- na re publia ſcipiones 2 fabꝛici/ a⸗ lij qʒ ſtrennui ducs et pꝛincipes in uictiſſimi / inſuper eruditi wonſules 2 iudices eleberrimi / ſuerant 7 tunt e rant in iuda legiſdo ctoꝛes põtiſieæs ſacerdotes leuite ſeribe et pharizei⸗ Met tamen hijs apparuit angelg apparuiſſe legitur paſtoeibꝰ⸗-Paſto⸗ teo inquit euangeliſta erant in regi/ one eadem vigilantes aiſtodiẽtes vigllias noctis ſupza gregem ſuü⸗ Et ece angelus do mini⸗/ etera⸗ Cur ergo paſtoꝛibus appatuit äge lus ? Ad hoc ſane teſponder criſoſto mug⸗ Mon inquit angelus iuit ihe roſolimam / non requiſnut ſen bas phariz eos / erant enim toerupti à in uidia cruciandi · Ded hi paſtores e⸗ rant ſincri antiquam patriartharũ mopſi wonuerſationem colentes⸗ m Eſt autem ſemita quedam ad philo⸗ ſophiam perducens innoentia Hec ille⸗ Ded attendite fratres cariſſimi ſingula euangelij verba notate⸗ Hane paſtoꝛ ib innnoctie ſimpli / citas deſignatur . Danc in vigilant/ — — — — — ẽM — , — 2I — — — — bus dilgentie ſedulitas deſignatur Hanc in cuſtodiantibus perſeueran tie ſeatritas deſignatur⸗ Et hor to⸗ tum ad noſtram ernditionem refer tur⸗ Dimus ergo paſtoees per ſim plicitate m innoentie Bimus ergo vigiles per ſedulitatem diligentie Simus ergo aiſtodes per ſecuntatẽ Perſeuerantie⸗ vt ſi angelum domi⸗ ni 7 noua dominire natiuitatis gau⸗ dia ſpiritualtter mereamur audire⸗ Cur ergo paſtoeibus Cur vigilan ubus⸗Cur vigilias cuſtodientibus apparuiſſe dicatur ſignanter aduer⸗ tite,⸗ Aduertite ſane· Dunt enim plures / falſo paſtoꝛis nomine vocita⸗ ti/nee tamen paſtoꝛes per nnoon tiam ſimplics / ſed per nequieie ma⸗ lignitatem nocntes / net per dingẽ tiam vigiles / ſed per negligẽtie toꝛ poꝛem deſides / net per boni operie perſeuerantiam gregis aiſtodes / per inconſtantie terroꝛem aduenien⸗/ te lupo/ tanq; mercennarij ſugiẽtes Quippe? Quia net vigilant circa gregem / ſed contra gregem / nec ad gegis cuſtodiam / ß ad pꝛeda Hie ergo falſis paſtoꝛibus/ angelus do⸗ mini aparere non dignatur · SDed quia non eſt ad cos nobis ſermo/ ad annütianda dominide natiuitate gaudia ſeſtinat intentlo / de hat latri ⸗ mabili triſticie materia ſileamꝰ/net ad hoerum perditiſſimoꝛum hominũ repꝛchenſionem / ſed ad noſtram eru ⸗ ditronem 7 nouozum gaudioeum iuhlationem ſtilum vertamne Hi⸗ mus ergo paſtoece per innocenta⸗ —— ı Simus vigiles per diligentam Simus cuſtodes per boni operis⸗ perſeuerantiam- Tales enim paſ tores eſſe debemus / vt angelum do mini natiuitatis dominice gaudia nunciantem ſpiritualiter audiamg Et ad hot miſtire deſigna dum hu⸗ iuſ modi paſtoꝛibus apparuit age lus/æ in quibus hos paſtoꝛes imi⸗ tarn debeamus oſtendit . Vnuſquiſ qʒ e nim etiam qui pꝛuiatus viue te creditur paſtoꝛis offieium tenet / bonoꝛum aduum oogitationum† q; mundarum aggregans multitu⸗ dinem hant⸗ iuſto moderamine gubernare/ ſcripturaru paſcuis nu trire / et ontra demonum inſidias ſeruare ontendit · Ecre ergo De— cundum etera ⸗· // Etre tercic/½ populi expectantis iocunditatem ⸗· Gaudium magnum⸗ Sans gau⸗ dium magnum / net tantum popu lo iutnye / ſed omni populo expec tatum / net vni loo / ſed vniuerſo minno iocindum⸗· Euangelizo in⸗ quit gaudiuum magnu quod erit om ni populo O gandium ſua ge⸗ neraltate mag num / ſua magnittt⸗ dine nouum / ſua nouttate miran⸗ dum⸗ Cauſa autem tanti gandij oſtenditur/ quia magnus nouus admirabilie partus monſtratur⸗ Vnde ſeqtur⸗ Quia inquit natue eſt nob hodie ſaluatoꝛ / qui eſt x̃e doming O bꝛeue verbum ingetis gaudi expꝛeſſiuum · Quid enim gaudioſius expꝛ imi potuit· Quid tale vnq auditum eſt. Aut quid ſimile aliquando mundus arepit * Natus eſt nobis hodie 27 O gene⸗ rale gaudium omniũ populoʒ / ſed xpꝛiſtianoꝝ ſpeciale at ſide lium pꝛo⸗/ pꝛium.In auq enim om para tione quodlibet aliud gaudiũ eſt fidelbg reſpuendu⸗Gauteant ſiquidẽ infide les in quibuſlibet rebus/ gaudeant a⸗ lij in allequendis delicijs / alij in on gregandis diuitijs/ Alij in honoꝛi⸗ bus 7 potentijs acquirendis⸗ Gau drat in delicijs epicurus / in diuitijs cteſus/in potentijs ho noꝛibꝰ alex ander ille maedo pdẽ magn) Abſit auiẽ vt in hjjs gaudeat xpꝛiſtianꝰ? / ſed in hot gaudeat quia natus ẽ no- bis -Quis enim fidelis / quis xpi- anus habẽs fidem ſicut granu ſyna pis non gaudeat in rectatione vbi huius ? Tanta quippe eſt huius Vbi dulcedo / vt idipm iterum atq; iterũ tecitare non tedeat·Tantn eſt huius ſermonis gratia / vt ſi vel vnũ iotn mutaue ro continuo ming ſapere inc⸗ piat Vnde fit / vt dum laboꝛat affer⸗ tio huig melliflue dule dinis opia / latius efſundere geſtiens / net ver ba inueniat / nec aliad queat expꝛimere dulcius,⸗Matus eſt nobis hodie ꝛc⸗ j DHed attendite fratres 7 ut qua⸗ tum valemg huus verbi duledinẽ effundam ſingulariter euts ſingula momenta libzate. Ce enim-⸗ Pzi/ mo diuinitatls benignitatem Qui a natus eſt deus· In hot enim vta⸗ it apoſtolus-Apparuit benignitas 7 humanitas ſaluatozis noſiri dri⸗ Ad tytum iije caplo⸗ Decudo benig emm ſibi ſed nobis / net pꝛo ſua / ſed pꝛo noſtra vtilitate natus eſt · Et ut idem apoſtolus ait Mon ex operibꝗ uiſticie qᷓ ſecimꝰ nos / ſed ſcðm ſuam miam ſalũ · nos fecit Tertio vtilita tis pꝛoximitatem/ Quia hodie / in quit etcia / ſcietis qꝛ veniet dominꝰ mane videbitis gloꝛiam eius // Magna ſunt het fratres cariſſimi /et magni gaudij oſtenſa miſteria / que longo foꝛent deducenda trackatu / ſi tempoeis pateretur anguſtia / ſed et alia quedam ad maioeis gaudij ex pꝛeſſionem ex ipſius noui part ma- niſeſtantur nominibus Ecce pꝛi / mo nomen deitatis Daluatoz⸗ Cc⸗ c ſecudo nomen pietatis Epziſtus- Ecre tercio nomen maieſtatis Dñe Ete ergo peccatozũ remediũ · Qui a ſaluatoꝛ/Ecœ ergo infirmoꝝ ſola⸗ cium⸗Quia xpꝛiſtꝰ/ Ete ergo ege noeũ ſubſidium qꝛz dñs · / Quid ita q; tam ncariũ perditis Quid tam optabile miſeris Quid tã vtile deſperatis? Natus eſt nobis hodie ſaluatoꝛ /q eſt xp̃s dñe. Si tu ergo pccor ea / nõ ideo de ſalute deſperes⸗ Adeſt naq; deitatis remediũ Natd eſt ſaluatoe Et iße quidẽ cũ eſſz deus p p&œoeib hõ facth eſt Di tu ĩfirmg adhuc peroꝝ pᷣe de tiũ vulnere leſ9 es Adeſt pietatis ſolacu⸗ Mat eſt xp̃e Et ip̃e quĩ pius ſuauis/a mi tis / vncth oleo leticie 9ſoꝛ tby ſuie Di tu pauper es / n diuicijs grẽ nõ habudas⸗Adeſt maieſtatis bſidiu Natg 5 dñs Et ipſe quidẽ magnz duies valde/a multe miſericoꝛ die Nemo itaq; de pei lalute deſperet ze⸗ ma/ u C⸗ ſtrs⸗ Dis ſc- ze⸗ ud d ve odi tigo o⸗ atg d fung l 43, mni is lni dĩ gnh vede Pn Memo de mediti auſteritate dubitet Memo de eig efficati ptate foꝛmidet Adeſt ſaluatoe / non ſine ſalute Adeſt xpꝛiſto / non ſine vnctione Adeſt do min) / non ſine potentie magnitudi ne⸗ // Gaude amg igitur i hat na⸗ tnitate Et multiplict gratulemur in ea/ quã a ſaluatozis 7 ſalutis vti litas / 2 xpziſti at ſue vnctionis ſua/ uitae a dom ini euiſz poteſtatis dig mins / tam eleganter illuſtrat⸗Gau⸗ teamus itaqʒ / et ne quis triſticie lo⸗ cus pateat omnes pꝛe gaudio cante mus cum angehs⸗Gloꝛia in exel ſis deo / et in terra pax hominibg bo mne voluntatis Quod pꝛeſtare digne tur Matus nobis hodie ſaluatoz q̃ eſt xpꝛiſt tominnus Amẽ: ¶ Expllieit ſermo de natluitatt dñi per venerabilem ſatre theologie dort toꝛem Petrũ de aillyaco Cardinalẽ ¶Denuitur ſermo de eadem feſti⸗ uiitate faaus per eundẽ wominuũ Pe Eritas de teera oꝛ ta eſt Cui conoꝛ dat quod in e angelio hodierne feſti uitatis legitur· Verbum caro facũ eſt. Jo · iv Vt de tam ineffabili veri tatt que hodie de terra oꝛta eſt / veʒ fari valeat lingua carnis / lingua pet⸗ cutvꝛib / lingua noſtra/ lingua mẽdo⸗ ſa / a vt de verbo incarnato verbum dignu pꝛoſerat / indigna caro / caro immũda / 1 multiphici viciata petca- to ad eam que ſine peccato ẽ digniſ ſimam ac mũdiſſimam matrem gra⸗ tie / ex qua verbum caro fackum eſt / per quam veritas de terra oeta ẽ ſuppliater terurramus dictes Aue maria gracia pleñ aE⸗ / BVeritas te terra oeta eſt ac⸗ odie fratres cariſſimi hodie vnde exultant coeda fidehium enangeliais Jphetitg ſer mo oncꝛdont / hodie nẽpe quia ver bũ caro fachu ẽ· I deo veritas de ter ra oꝛta eſt Caro enim terra eſt / diẽ⸗ te ſenptura Roꝛmauit do minꝰd vel tre⸗ auit deus hominem / id eſt hominis carnem de limo terre· Gen⸗ ijo Ver⸗ bum autem venitas eſt / ulo teſte qui“ ait. Ego ſum veritas Jo⸗xuijè Cö oꝛdant itaqz de Pbo eterno dei pa⸗ tris / tempoꝛalia vba humane vocis. et de Vtute eterna diuine mẽtis vo calia vena euãgelici at pꝛophetici ſer monis inter ſe onſonant / ſibiqzʒ oon ueniunt / quia qua nro xpꝛiſtus ihe ſus / verbum filius dei patris taro fachus eſt / ex vtero virginis matri id eſt quado ex eius carne homo fſat tus eſt / 1 de virgine natus eſt· Tũt veritas de terma oeta eſt · Quod fuit verbum de verbo intarnato / olim phetiœ pzꝛopalatum et hodie verbo euangelioo concꝛdutum / at ideo veſ tre pꝛopoſitum taritati / Ad cuiꝗ verbi derlarationem? ad verbi ĩcrr nati laudem 2 gloeiam duo nobis ſumopere ſum macqʒ diligentia coonſi ⸗ de rara ſũt / Pꝛimo qudẽ qualiter —„ 2. — .„ S añ verbũ incarnatu verieas a terra expulſa ?/a oeta de terra falſitas HSecundo qualiter per verbum imr⸗/ natum ſalſitas a terra wepulſa ? / oeta eſt de terra veritas, / Vt er⸗ go pꝛ imam ſum maq; veritatis dicc mus oꝛiginẽ / at ipuis oetum in ter ra digniſſimu ⁊ altũ exoꝛ diũ deſcri bamg pla ſane in pꝛima hois trea tione de elo a regaltb ſedibz venit ip̃a a deo ſummo pᷣ̃ſite oꝛtum traxit 2 ab aleſti thꝛono ad terras uß deſ⸗ eendit· Quando enim pꝛimꝰ adam a deo treatus eſt / tunt ventas de eelo oꝛ ta eſt-Oeus nãqʒ ſumme verus/ nequaq; hominem ſine veitate crea uerat / ſed pꝛout tãti opifids dere bat opus ipſum veritate pꝛutia exa⸗ * ditum/ equitate et uiſticia reuulga⸗ tum/ maſuetudine q tepeiantia pzꝛe- ditum / foꝛ titudine conſtantia robo ratum / omni deniq; Vtute ac gracia wotatum / perfeccuq; condiderat⸗ Feck⸗ rat enim deus hoiem tecum eeci⸗ vijꝰ Hed heu nobis miſeris füijs a⸗ de Ipſe qui ꝓ ſe ſuiſ q; poſteris tot 4 tanta a deo beneficia reeperat / vorin⸗ tatẽ ipſam quam de elo acreperat / eteraq; dona perdidit / qñ a ſummo⸗ vero / at vero bono per malum ĩiobe dientie ſe diuiſit ⸗Per ipſum ergo eig pecratum / ventas a terra expul ſa eſt / et tunt falſitas de terra oeta eſt // Ex tunt fratres mriſſimi / ex tunt ve ili per quem tantum ſcanda- lum venit / ex tũc ꝓchdoloꝛ humam genus veritate miſerabilter deſtitut⸗ tũ / at erroꝛe a falſitate nurabiliter multipliciterq; depꝛauatum/ in om⸗ 6* adulterui müdauerut. Ozee i — ne genus viciceũ exarſit / hine caym ffieidiũ perpetrauit/ hinc nembꝛoth tymnnidẽ exertcuit⸗Et ne p ſingula diſeurram. hint adeo treuit hoĩim malttia ſuꝑ terra / adeoq; inũdauit Diluuiu vicioeũ / vt deus ſumme mi ſentcos hominẽ ſe feciſſe peniteret / totũq; geng humanũ p diluuium a quaru deletet / exeptis admodũ pau uie/quos ' archa noe miſerioꝛditer teſeruauit⸗Remanſit enim ſolg noe / ⁊2 quu cũ eo erant in archa geñ· vij Lit ergo noe ? alij pꝛiarthe abꝛa ham / yſaac 2 iacb / at eteri ſãcti pa tres antiqui / moyſes quoq; a ſingu li pꝛophete dei / ut hominũ vicia er roꝛeſq; coerigerent / veritatẽ a tetra ex pulſ am teuocate falſitatẽqʒ a ter i repellere onati ſunt / hint moyſes legem dedit / ipſãq; veritatẽ utcuqʒ agnitam velauit miſteris / obnubi lauit ſig nis enigmatbus obũbꝛa uit⸗Me ſoꝛte ſi veritas tlara nura facie exhiberetur homimbus / ſua fa miliaritate contemptum pareret aut odium · Vint namqʒ peſſimus ho minũ mos eſt/ ſemperq; futt/ quia familiaritans ontemptum / iuxta vulgatum tetentij verbum / veritas odium parit- Ded netc ſic quidem moyſes aut alij pꝛophete / potuerũt aduerſ9 hominum maliciam pꝛeua lere / nec ſic valuit redire veritas / aut falſitas abire quinymo in toto oebe terratum deuius lugens ait⸗NMon eſt inquit veritas / non eſt mia / non eſt ſcientia dei in terra Maledictũ mendneium / homitidium / ſurtum et ji ahm ſh unl en it mmnen nint uuilng Nüpu dꝛdirt 1 ne Nechre nen eſige üreen get et noſr D bruk! lia W tert ant nlo o e Vrs onit n tan cgaut ebe Pon a nor dici! wüun tii Sed ut eeteros vicioenm erroees ta oam quid de nouſſimo erroꝛe ydo latrie dickurg ſim/ qu exepta hebꝛe⸗ oeum gẽte / que ipſa ad omne ma lum a hot ipſum ydolatrie malum pꝛoniſſima ſemper ſuit: omnes ali as gentes ſic nequiciter at pertina⸗/ citer oœupautt. vt nõ ſolum fideles tei / ſed ecaam getiles philoſophi hüt erroeem irridere a tep̃hendere oge⸗ rentur · BVnde anneus ſenee lbz o quem cõtra ſup ſtiaoes cdidit / cn de ydoloe u ſimulachzieageret ita ſenp It Oacros inquit immoætales ĩ ma⸗ teria viliſſima atqz ĩmobili dedicat / habitus illis hominũ ferarum qʒ et piſcium / quidam vero mixto ſexu / di unerſio toe poibus indunt/ num ia vo⸗ cant/q̃ ſi pũ accepto ſubito ocurre rent / mõſtra haberẽtur Deiñ aliquua/ as deietiſſet / oppoſuit ſibi queſtionẽ Z ait / hoc loo / dicet aliquis Cre dam ego olum terram deos eſſe⸗ qa ſupza lunam aliosinfra alioo? &E go feram aut platonẽ aut pppath? ticum ſtratonem / quoeum alter ſecit deum ſine coꝛnpore / alter ſine animo Et ad hoc rñdens· Quid ergo tan— dem inquit verioꝛa tibi vi etur titita⸗ tij aut romuli aut tullij hoſtilj ſop nia /· Cloacam tytus tacius dedia⸗ uit deam· piaim tyberiũqʒ romulg/ hoſtilius pauozem atqʒ palloꝛem te terrimos hominũ affech9 het numi/ na pouꝰ æedes eloſqʒ; recipies / Poſtea vero de ipſis ritibg crudeli ter turpibus multa ſeribens/ finali . ter ſit ait Que omnia ſapiens ſeꝛ⸗ poetaſum uabit / tanq legibus uiſſa non tanc dijs grata Et tandem de ipſa de oeu falſoꝛum multitudie ontludit Om⸗ nem ignobilem deoꝛu turbam quaã longo euo longa ſupſtitio ongeſſit⸗ Sit inquit adoeabimus / ut memini⸗ mus cultum eius magis ad morẽ / id eſt populoꝛum conſuetudinem q; ad rem pertinere Huit ſenee in hac parte non omnino veritas defuit/ affuit enim ſcribenti / viuenti defuit NMam vt auguſlinus ait vio te aui tate dei capitulo deemo.· Quia ipſe illuſtris populi romani ſenatoꝛ eat wlebat quod repꝛehende bat / agebat quod arguebat / quod culpabat ado⸗ mbat. Dit 2 varro eum eſſet omni⸗ ceronc ſine vlla dubitatione dockiſſi mus Cũqʒ teſte auguſtino libꝛi pꝛe allegat/ capitulo tercio/Ip̃e quadꝛa ginta vnu libzos antiquitatum è p- ſiſſet / tebus humams xxv. diuinis vero ſexdecim tribuens⸗ In quibue multa de huiuſmodi ſuperſtitions curioſa vanitate diſſeruit / imperig ſa tamen veritate erroꝛem popula⸗ rum /⁊ ſi non manifeſte / oculte ſal tem fateri ompulſus eſt. Ait enin de generationibus deozum magis ad poetas / id eſt ad fichas falſaſ q; poetafum fabulas / ꝙᷓ ad phiſiws idd eſt ad veras et ſalſas ratione/ fuiſſe populos inclinatos,. SHed hü philoſophi hunt erroeem manifeſtt ac publiœ tepꝛchendere veriti ſunt / quia errantem populum timuerũt⸗ Seiuerunt eni antiquũ phůoſophũ 3 anaxagoeã apud athenienſes tan „ teum dampnatũ ſuiſſe / teſte auguſti triam publie rep̃hendens / ſolem di œbat lampadem eſſe ardentem / ipfũ qz deum eſſe negabat/-Nunc itaqʒ ydolatrie vulgatſſimũ erroꝛem hac notiſſimam falſitatem / alioſ qʒ innu meros erroeis modos ante immr na tionem verbi et natiuitatem xpꝛiſti nec patriarche nec pꝛophete nec phi⸗ loſophi a terra / terre me ve homumn⸗ bus repellere potuerunt · Eere ergo qualiter ante verbum inarnatum veritas que pzimo de celo oeta eſt⸗ poſtea a terra expulſa eſt. oꝛta eſt de terra falſitas⸗ Et hec de conſde ratione pꝛima- Sequitur de ſecůda Tibeat igitur tõſiderare fratres canſſimi qualtter per verbum inar natum ſaiſitas a terra repulſa eſt / 2 oꝛta de terra veritas · Poſt; enim verbum caro fackum ? / poſt; xpꝛiſ tus dei filius / qui eternaliter eſt ver patrio / temporaliter de terra oetus id eſt de carne natus eſt / falſita tis te nebꝛe ſugate ſunt/ 21 veritatis lume illuxit/ ſiout ſeriptum eſt⸗Populyge tuum qui abulabat in tenebꝛis vidit lueem magnam Habitantibus in re⸗ gione vmbꝛe moꝛtis lux oeta ẽ eis Vt autem innumeabiles popul gẽ tum tenebꝛas / net ſolum vulgariũ populoeum / ſed philoſophoꝛum a ſa⸗ pientium gentiliüu tenebzoſos erro⸗ tes ſalſitateſ qʒ pꝛeteream / verbum inmrnatum at veritas ipſa / que de terra ota eſt / 2 que erat lux vera il luminas oẽm hoiem veniẽtẽ in hũt meralrius termegiſt in dyalogo 1 sõä l mundum/falſitatem ydolatrie / erro rẽqʒ nephandiſſimũ quem paulo ã te come moꝛaui a terra ſugauit⸗/ MNa pꝛout e&leſiaſtiœ teſtantur hyſiorie poſt verbi imrnationem / aim xpꝛiſ tus a facie perſequentis herodis in egiptum tranſuet / vbi tunt maxime ydolatrie vige bat erroꝛ/ In eius in greſſu quaſi choeuſcante veritatis lu mine toeruerunt ydola egypti⸗Tra duntqʒ ꝙ ſicut in exitu iſ rahel de e gypto / non fuit domus in qua deo operante non iaœret moetuum pzi mogenitum / ita net tunt ſuit ibidẽ templum in quo non toꝛruiſſet ydo lum⸗Hot ſancue p hetauerat yſa ias⸗ Aſcendet inquit dominus nube leuem / id ẽ carnem aſſumet a peta to immunem. ingtedietur egiptũ mouebuntur ſimulachꝛa egypti⸗ NHoc æ alius ꝑꝛopheta pᷣdixerat E rit in quit in illo die dicit dominus⸗ exterminabo omnia ſimulachza a erra Hot p̃teren non ſolũ p̃dixtrũt ſidelce Shete / H ge tiles dolatrie ermes vmbꝛatice puiderut Vnde — 5 ad alclepiumſegi doloeu cultũ totius mũdi diei eſſe tẽ plũ ailtum hmoi ſeu religionem ſu uiro quodã tpe deſertura eſſe / patẽ ter aſſeruit . Hoc autem hermes qa noõ dunno aut gphetic afflato ſpiri a/ ſed maligno ac phitonic ſpiritu inflatus cog nouit/ non hot xpꝛiſto aut eig Vtuti ac veritati attribuit / H tanq; mitandum deploꝛandũ lue tuoſa cõqueſtiõe p̃dixit // Mõ F at mirandum frẽs cariſſimi ſi oꝛta de è ððõ ſetta vie ſa tor atnat ſwlat gentu üpe verita ſuitn um al neſt,u Ptagh ſus ſolu dicere avſ teo d feb en ſaine Tutas eeſt Deg miſer ſſum Ntag nnon üe Aus fua e,6 ſeng uloq 4 umml tode marm neuen ſtate t,Crn el e⸗ la deo np dd ſet ruefut topen rrti Nyn. ent s⸗ achen hſpinal piſo buit/ ndß abd tti tad ſepete ents 3 ſie terra veritate toeruat falſitas / qꝛ P⸗/ pheta teſte. ſuper om nia vinat veri tas⸗ij heſ 8.· 3 Räimirum ergo ſi in⸗ carnato verbo et nato in carne xp̃o⸗/ ydolatrie falſitatem / alioſqʒ errores gentilium veritas a terra ſugauerit cñ ipſe de terra oetus ſit qui ſolus eſt veritas eqʒ enim moyſcs veritas fuit neq; aliꝰ quiſpiam patriartha rum aut pꝛophetarum veritas ſuit / illo teſte gui ait· Tex per moyſen da ta eſt/ ventas autem per iheſu xpᷣm facta eſt⸗ Jospꝛimo: Ppꝛiſtus itaqʒ ſolus falſitatis erroꝛes deſtruxit/ qꝛ ſolus natus eſt de terra / qui veracit dioere potuit. Ego ſum via veritae a vita I pſe enim ſolus eſt via exräã tes dirigens⸗ Ipſe veritas ignoran⸗ tes emdiens Ipſe vita omnes viui⸗ ficẽs ad ſalutem- Ipſe via veritatis Leritas vite / viea ſalutis. Ipſe quip⸗/ pe eſt via veritas et vita ſalutaris⸗ De qua per zul icu eſt⸗Deg iluminet vultum ſuum ſuper nos⸗ ut ognoſcamus in terra viam tuã⸗ in omnibus gentibg ſalutare tlum 2· in pᷣsꝰlxvi⸗De qua ſalutari via iteꝝ; alius uhetn dicit⸗Docbit nos vi⸗ as ſuas et ambulabimus in ſemitis cius,Cx ſyon enim exibit lex 2 ver bum domini de iheruſalem⸗ yſa · ijꝰ O magnu miſterium fratres cariſ ſimi/ quia Vbum caro fackum eſt· et quia veritas de terra oeta eſt hodie in bethleem/ Ideo ex [yon exijt lex Vbum dom mi de iheruſalem Sz vide amue fratres videamus tu paſ⸗ toeihus hot Pbum quod ſackum eſt Hot ſane verbum eſt Vbum cõſum matum ad abbꝛeuiatum / de quo aut ꝓpheta⸗ Coſummatio abbꝛeuia⸗ ta mũdubit iuſticam Conſummati onem enim et abb⸗euiationẽ domi nus exerdtuũ faciet in medio omĩe texre- Pſa:xo⸗ Het autẽ abbꝛeuiata Aſummatio facta eſt in verbo incar⸗ nato / quo nullum bꝛeuius 7 tamen nullü diffuſig / vultis noſſe longũ 2 diffuſum ſit / ꝙᷓ anguſtu bꝛeue ſeipſum hodie fecerit? Vot q̃pe ver bum de ſeipſo ait Celũ a terram e go implebo / 1 tamen caro ſaau et in carne abbzeuiatum ex aguſto vi⸗ ginis vtero naſcitux; in aguſto locc tur p̃ſepio O igitur bꝛeue verbu de verbo abbꝛ euiato verbũ caro facu eſt. O bꝛeuis veritae de verbo iar nato / veritne de terra e ta eſt⸗ Chul en ſiqui verba multa vera dixerut ſenpſerüt moyſes a qaphete/ ß hor vnu verbum abbꝛeuiatum het vna bꝛeuis veritas oim patriarcharũ IJphetarũ abbꝛeuiauit verba vera omnia pſummauit Exijt itaqʒz ver bu dñi de iheruſalẽ veritas verbi o ta eſt ex bethleẽ Sz hec ventas verbuqz dñ in bethleẽ et ihꝛl m nõ remanſit / ſed ut ſe per vniuerſa dif⸗ funderet / inde in omnem terram exi uite a in fines oebis terte pzꝛoceſſit⸗- Vt ſit tandẽ omnem a terra falſita⸗ tem erroꝛẽ qzʒ ſugaret · Vñ tunt de mimſtris veritatis ipletũu eſt / q löõ⸗ ge añ dictuũ fueat ꝓ ꝓphamn oz terra exiuit ſonꝰ coꝝ:⁊a ĩ fines oꝛbis terte verba eoꝝ In Poxviijꝰ⸗ Munt vero ꝓchdoloe fres knu licz verbũ 2£ incarnatum veritatẽ hanc / quantu ꝑ eius deauit pnñtiam copalem mũto exhibuerit / liet paſſionem 2 moetẽ ꝓ veritate ſuſtinucit/licʒ ꝑ ei apoſ tolos / veritas vbiq; publicata ſit li at poſt ipſoꝛum obitum ꝑ poſteros eoꝝ inter hoerendas pſecunões 7 vo rios cruciatꝰ at ſunera martyzum/ pᷣdicatum ſit toti oebi euangelum vt auguſting ait Liet per ſuceſſoees apoſtoloꝛum ac martyꝛũ / de ſtructie iam per cos ydolis a deſertis denro nũ templis / exroꝛes heretiozum B nomine xpziſtiano veritati re ſiſtenti um xpziſtiane vtrũqʒ ſedati ſint / licz inqua hijs alijſq; innumeris modie xp̃s ⁊ eiꝰ diſcipuli pzꝛo veritate er tauerint · Munt tamen pꝛochdoloꝛ⸗ hijs nouiſſimis tempoꝛibꝰ hijs die bus malis / falſitas adhut veritats crudeliter perſequitur⸗ Ventae quo aʒ; non minq nũt q; vnꝙᷓ a miniſtns falſita tis, timoe is ſtimulis/ doloꝛum toementis / laboꝛrum moleſtijs / perſe cutionum periculis infeſtatur· O q; muln hit dicenda eſſent ſi tempoꝛis pateretur anguſtia⸗ Quis emm nõ videat hodie veritatem a falſitote de pzimi/bonos a malis / virtuoſos a vicioſis / ſapientes litteratos ab ig noantibus inſcs lcn? Mec hoc minus dampnabiliter ymmoqzʒ dampnabilius ꝙ ante incirnatione verbi / quento ming longeqz minus malum eſt / veritatem non agnoſcae re / agnitam relinquere⸗ velictam contempnere / gtemptam odire⸗ Dz o mittamus iſta lacrimoſam quoqʒ qu erimoniam relinquamus, Cant S=S äl res muntane⸗ Cant ve mundo a ſca dalis euis-Cant quoqʒ eas traxcrit impetus/Mos vero ad gaudioſam hodierne ſeſtuntatis letidam reuer tamur Gaudeamg quia verbum ca ro factum eſt / letemur quia verita de terra oꝛta eſt⸗ Quam nobis ter re / qſitam inuenire/ inuentam ama te / eiq; ſemper adherere cõrerut / ipſe qui verbum q veritns eſi dei patris quiqʒ hodie natus eſt in terra ex vie ro virginis matris / et nunc in elis viuit tegnat ĩ ſeaula ſeculoꝛ u amẽ ¶Explicit ſermo fackus per reuete dum in xpꝛiſto patrem dominũ Pe trum de aillyaw ſacte theologie dot tozꝛem Cameracenſem epiſcopum⸗ de natiuitate domim ¶ Sequitur ſermo ſactus per eun im tompnũ PBetrum de cirtũciſio ne domini.: ius heſus⸗Ocriptũ ymmo verius om nibus intirtũciſg membbꝛzis de eo in quo digne nichi⸗ tirtũtitendum ſuerat / de eo qui per matum non fetit / net inuentus eſt da l9 in oꝛe eius / oee polluto veſtris w ram reuerentijs locuturus / nimizꝛ et vocrecundia conſuſus ſum et onſuſio⸗ ne turbatus⸗Sz ad eam que venie mater eſt inuentrix grẽ ꝓ auxilio Oatum eſt nomen e⸗ eſt lue ſeaimndo⸗ in e- nangelio pzꝛeſentis ſa DeG4⸗‚em pni tatie-Reuer? di maglſtri⸗ Ego incircuciſus labije vaſe wrent r Ner tnn an obee li *“ ann ſ lpatne ger i zuolis iand dunns mmpe logere Gpunn⸗ wtern irüche tomunt⸗ eni want ſetsſa⸗ ſunltis nmmirſh nruchl iper vtſt de ſren uͤmixe nfiß⸗ numt pann teairra m9, 2 in nomine e iheſu ei flec tamus genua⸗Jpamq; de uotiſſime ſalutem dicentes⸗Aue maria grati⸗— a plena E / Vocatum eſt nomẽ e *Hodie reucrendi ſſimi imi ma giſtri 2 tomm / nrẽ eedemptionis inchoan tur miſteria / hodie noſtte ſalutis ſdi cia demõ ſtrantur Nodie naqʒ red n toz at ſaluatoe dominus noſter xp̃s iheſus/ qui pzo noſtra tedẽptione de ſinu patris in mudum venerat/ 1 P noſtra ſalute ex vtero matris natus eſt Jam poſt paucs ſue natiutatis dies vt noſtte tede ptionis et ſalutis auckoꝛ appareat mrne arcuciditur / 42 vt legem impleat / nomine Ppꝛio de ſignatur Doctum eſt inquit nomẽ euis iheſus // Dodie ſiquidẽ pz 0 ut euangelia teſtat hyſtoeia⸗Poſt qᷓ; aſummati ſunt dies octo vt arci⸗ nderetur puer / voatum eſt nomen ceue iheſus Conſideremg i itaq eua gelica verba / nichil in eis oaoſum / mchn in eis creram⸗ eſſe ſuperflun⸗ PBoſtq; i inquit cõſummati ſunt dies octo Hic enim mos erat legis / vt ockaua die / ſacramentum ageret ar⸗ aciſionis Poſti ergo conſumm ati ſunt dies ocko vt circucideretur puer is eſt iſte puer aariſſimi? Certe vt ait ambzoſius / nõ niſi ille de quo dickum eſt⸗Puer natus eſt nobis et filius datus eſt nobis / auig imperin ſuper humerum euis Mon eſt ergo hit puer ontempnẽdꝗ/ quia 2a ſi ſit humanitate puul⸗ eſt tamen ĩperio ſus deitate Hic eſt ergo puer Et ve iæ puer innoœntie purus ymo ſolus 2 vnicus puer/ a peccati labe puriſſi⸗ d uatoz⸗ Editus enim Ebis ſal utem quam ſua aircũtiſio ione mus⸗ Vnde D non imerito nobts oeitur queſtio/ cur circũciditur iſte pu⸗ er tanta taqʒ ineffabili purtate do tatus⸗Mam vt ait athanaſius⸗ 721— chil allud expꝛimebat arcaaſio / niſi generationis vetuſte ſpoliationem par hot ſciz e arcucde batue ꝑs coꝛ pois / qᷓ wzpoꝛał natiuitate cauſa cxiſtebat Hec ille. Cur ergo hit pu-⸗ er ciraiciditur in auig genera tio ne ni⸗ chhil vetuſtum / in cuius natiuitate ni chil imudum repenitur? Sed notan⸗ dum nobis ?/ g ſialt ait epiphani9 pluribus ex cauſis arcucſus eſt xpᷣe — Et pzimo quidem vt onint carnie veritatem / quam negauit manicheg Deinde vt pateat quod nequac; dei⸗ eati onſubſtantiale tor pus extiterit vt ſatur appollinans⸗ neqʒ elit da tulerit ilud / vt aſſerit valenting Et pt cõfirmet circũciſione m/ qua a olim inſtituerat- Quin euãa vt nulla ſit uu deiie exaiſatio · Nam ſi incircucſ ſu⸗ ſiſet / obicere poterant / ꝙ nõ poſſent mcirctiſum xpꝛiſtum recipere⸗Vec AUle. Hijs itaqʒ alijſq; de cauſis nõ pꝛo ſua ſed pꝛo noſtra mũtutione/ net pꝛo ſuozum ſed pꝛo noſtroꝛum purgatione pecatoeũ puer iſte ciral⸗ Pi voluit. Dit enim vt ait apoſto lus /factus eſt ſub lege vt cos qui b lege erant redimeret, Dicut emm Per circũciſionem legem impleuit/ / ſic(vt cyꝛill aitjſcdm legis p̃ᷣeptũ nom ins impoſitionem reæpit Bn⸗ d ſequitur⸗ Voatum eſt nomen e⸗ ius iheſus / quod inter pꝛetatur ſal H1 — 8 — Ppaefigutanie- Het ule. Hed eclam vt venerabilie bedn teſtatur⸗ hoc todem die circuciſionis / nomen ac⸗ pit ad imitationem elſen . ſecit · Abꝛ aham enim qui pꝛimꝰ⸗ cir⸗ cũtiſionis ſacramentum atopit / in die circuciſio nis benediti pꝛomeruit Dec ule⸗ Etee ergo ꝙ mulin mag naqʒ miſteria pauc bꝛeuibuſq; ver bie euãgeliſta nobis impzinut Ho⸗ mtum eſt inquit nomen ey iheſy // O magnu 7 admirabile nomẽ n0 men gqð eſt ſup omne nomẽ‚/nomẽ io cundum wlis / gaudioſum terris / tremendu inferis⸗ In nomine iheſu eni vt ait apoſtolꝰ/omne genu flec⸗ tatur eeleſtium terreſtnum 2 iferno⸗ .um · Ad philpeñ⸗ie⸗ Mos ergo in nominte iheſu non ſolum wzpis⸗ H 2 wꝛdis genu flecam⸗/ nos ĩ hu⸗ uis impoſitione noie/oꝛde oſit mul ſpiritualiter æ wzpoꝛzaliter iubi lemus gratulemur in huig vocatiõe nois / et in hot verbo lettcie gaudea mus Homtum eſt in quit nomẽ eiʒ ihuͦsſin quo qᷓ & Pbo ad letitic 1 io⸗ mnditatis exp̃ſſionem duo cõſidera⸗ te debem9 Pꝛimo vocntis anctoeita- tem Hecũdo noĩis tongruitatem· deoq; tirca heec duo noſtra verſetur intetio⸗ Et in hijs duob declarãdis noſtra inſiſtat deuotio affectio de⸗ lectetur Vocantis auttoꝛitas eſt ad⸗ mirabik · Mom inie cõgruitae E no bis vtlis //(Pꝛimo ergo in vbo oſito oſiderare debemus vocantis auctoꝛitatẽ admirabilem. qa / voatũ eſt nomẽ Hot enim nomen non ſo⸗ lum humana aut angelica / H diua auctoeltate vocatum eſt Vñ vt hui9 voa tionis oꝛdinem alti?o diamur Inueniemꝰ hot nomẽ Pzimo a deo pattre ete rnahter oedinatũ, Seaido a qn hetis figuraliter deſignatu Ter tio ab angelo munſterialiter nuncia tum- Quarto ab homine tpaliter publicatum // udiamgergo no men a deo pattre eternaliter oedina tum⸗ Eto i in quit pzopheta/ etee di re veniũt ditit doming/ et ſuſcitabo dauid germen iuſtu ſcilict iheſi um⸗ Et hot eſt nomen qð vocabunt cũ domin) dey iuſt9 noſter Ihere · xxxiij Hot ergo dixit domind / ille ſciliet teus p? cui eſt cſubſtatialis filig di ente gpyheta Dixit doming domio meo ſede a dextris meis· Hot ĩquã dixit nõ momẽ tanea vore Pnũtiati one / ſed eterna mentis oedinatiõe . cpit Hot igitur dixit eternalit / qad tempoealiter eſt impletum⸗Ct hoe eſt inquit nomen quod vocabunt eũ tominꝰ deue iuſlus noſter Et quta nomen eig deus / idt o nomen eius iheſus Mon eni eſſet iheſus ſi nõ eſ ſet deus / quia nõ eſſet in eo ſaluato ris auctoeitas ſi nõ 5 eſſet deitatis ma ieſtas / iy o teſte qui ait Hoon eſt ſaluatoꝛ pꝛeter me Ozee xiij? //¶ Audiamg inſupꝑ hoe nomẽ a pzophetis ſigua liter deſignatum / ut bꝛeuitatis cauſa cteras veteris teſtamẽti ptermittam figuras. di aat abaait teſtimo niũ noĩs ihu Ego inquit in dño gautebo et exultabo ĩ iheſu deo meo Abaaic i ni . Ditat et zacharias⸗Et oſtendit inqut micthi woming iheſum ſacerdotem magnu we i n le Doſ edin ta d tabo im⸗ ſt md ſ on ihi et e⸗ 45 na gun tus ro⸗ ad ema nt tnt n/ tens „d Cgo whoi tattt pi ſtantem coꝛã ãgelo dei / 2 ſathan ſta bat a dextris ei? vt aduerſaretur ci⸗ La. iijo: Hz quin in lege ſeriptu eſt In oer duoeu vel tnu teſtiũ ſtat om ne vbu Deutro⸗ xvij? Acedat ter aus teſtie Dicat ſalomon aliqiud de noĩc iheſu Koetis inquit in bello ihe ſus nane ſuceſſoꝛ moyſi in ꝓphetis q̃ fuit magnus ſeð m nomẽ ſuũ/maxi mus in ſalutẽ electoꝛu dei expugna⸗ re inſurgentes hoſtes vt onſequere tur regnu iſrael⸗ecleſi· xl vi?⸗ O q8 tecenter 4 cõgrue iſte iheſ naue noſ⸗ trũ iheſum ea que ſuo gueniũt no mim p̃figurt ſed het tranſeo / qꝛ ad ea cxpꝛ imẽda nõ ſufficeret bꝛeuisſer mo // ¶ Audiamg itnq; hoc nomen ab angelo miniſterialiter nüciatum Tranſeam figurarũ teſtamenti ve trris vmbꝛa / et ad euagelij luck oau los attollamꝰ Vocatum eſt inquit nomen eig iheſus / qd voratũ eſt ab angelo pꝛuiſqᷓ; in vtero conciperetur Zut᷑ ijo vbi the⸗ Et merito vomtum eſt ab angelo Maã ſicut ait oeigenes Momen iheſu gloꝛio ſum oĩqz cultu dig niſſimũ / nomen að eſt ſup omne nomen Mon deatit pꝛimuũ ab homi nibus appellari ne q; ab cis afferri ẽ mũdum Nudiamus tamen hotno⸗ men ab honunibg temporoliter pub licatum⸗ Hodie nãq; a ſuis parenti bus ac ipſum circuicidentib iudeis⸗ vocatum eſt nomẽ eius iheſus⸗ Et ſic nomen eterna mente oneptum hodie humana volatione eſt tempo raliter publicatum⸗Hot enm vocn bulum non ſolum ab homine vel an gelo⸗ Ded vt bein ait⸗ a deo añ tẽ poca ſecularia vecatum eſt · Cere er go wocantis auctonitatem admirab lem. Et het de pꝛrimo // ¶ Deaindo vn ſide rare debemus in verbo Woſi w nominie congruitatem nobie vil lem Quia nomen eius iheſus Hoc enim nomen iheſus / quod interᷣta tur ſaluatoꝛ aptiſſime illi ongruit / qui pꝛo noſtre ſalutis vtilitate ĩ mũ dum venit / pꝛopter quod ad ioſeph de maria loquitur angelus dicene⸗ Partet filium et vocabit nomen eiy iheſum Dentim nominis rationem ſubiungit. Ipſe enim ſaluum faciet populum ſuum a pecratis cceum- i pꝛimo⸗Merito ergo nomẽ eiuis iheſue Cuius ciue? Cuis de quo olim per pꝛophetam ſcriptum eſt CEcre ſaluatoz tuus venit. Yſaie . ijEius qui de ſeipſo ait. Filius xlij hominis venit querere a ſaluũ faag re quod perierat- Iuc xixꝰ· Euts in qua qui venit. Vt ipſe nos exima ret a de monis poteſtate Ht ip̃e no⸗ tedimeret a moꝛrtis penalitate· Vt nos ſecum oniungeret fraterna ger manitate. Vt nos ſeaimm aſſumeret in ſuperna tlaritate⸗Eius ergo qui teſte apoſtolo venit pœoꝛes ſaluos fuœre⸗pzꝛima⸗ad thi⸗pzimo⸗Et ido o nomen eiue iheſus- O nomẽ nro ſaluatoĩ ogruũ/ nomẽ n& ſalun vti le,/at toti humano genei ſuaue Piter 7 iocidũ. Magna quippe huiꝰ noĩs vtilitas / magna vtilitatis ſuauitas / magna ſuauitatis iotiditao Qa teſ te apld munibꝗ / 1 quo opozteat nos ſaluoes fieri Et ro nomẽ cig ihs Cui cig 2 Dõ eſt aliud nomẽ datũ ho Eig quẽ ſponſa ſua iubilas alloquid diens⸗ Oleum ef ſuſum nomen tu um Can po aplo Multa namq; ut ait bernardus ſup mntim antion⸗ huiꝰ ſpõſi vocabula per duuna pagi nam legimg. Sed in duo inquit v niuerſa vobis wmpleckoe⸗ Nullum teperietis qdð non aut pietatis grac am aut potentiam deitatis ſonet/ di lnte pꝛopheta Duo het audiui quu a poteſtas dei eſt tibi domine miſe rioꝛ dia Ergo ſcm maieſtatem/ ſanctum et terribile nomen cuus⸗ Ex hot enim nomine oleum miſeri ⸗ oꝛdie vndequaq; dif ſunditur· Et a ridus eſt vt idem bernardus ait / ol a nime tibꝰů ſi non oleo iſto inſundik Iheſus inquit mel in oee / in aure me las / in oꝛ de iubilus Tnſtatur aliqᷣs at ð os/a ece að cxoꝛtum nominis lumen / nubilum omne ſu git redit ſe renu⸗ Labitur quis in crimen currit ad laqueum moe tis deſperando / ns ne ſi inuoret nomẽ vite gfeſtĩ reſpira bit ad vitam? Cui fons ſitcat latri⸗ marum inuocato iheſu non gtinuo e tupit vberioꝛ fluxit ſuauioe? Cui in periculis palpitanti inuomtum vtu tis nomen / non ſtatim fiduciam pᷣſ titit depulit metum? Cui in dubijs fluctuanti ad inuocationem tlari no⸗ m inis non ſubito emiauit ertitudo? CTul in aduerſis deficienti / ſinomen ad iuntoꝛij ſonuit / de fuit ſoꝛtitu vꝰ? i⸗ chil ita ire impetum chibet / ſuperbi e tumoꝛem ſedat / reſtri guit flammaã libidums / at totius indewꝛis fugat pzuriginem Hec ille ½ Inuooetur ergo nomen tuum domine ſupꝑp nos quemadmodum ſperauimus in te⸗ Inuocetur iheſu bone nomen ſancu tuum ſuper nos Duper nos tui no⸗ minis oleum effundatur / vt ſicit a xpꝛiſto xpꝛiſtiani /ſic a iheſu ſaluato⸗/ re ſaluati voemur Quod ipſe iheſg pꝛeſtare dignetur· cuius nomen eſt benedickum in ſecula ſeallaauum A⸗ C Explicit ſermo ſackus per reuerẽ diſſimũ in xpꝛiſto patrem dominum etrum de aillyaco epiſcopũ came raœñ.a ſatroſcẽ romane eccie Car C. Sequitur ſermo factg per eundẽ do cꝛde iubil! ſtatu de domima in ſeptuageſima⸗ noſtrum / veniat in oꝛ eiq/q inde ſali Iſit illos in vineam ſuã athei xxꝰ⸗Et in euan gelio hodierno Keuerẽ dDdi pattee i xpõ fratree riſſuni. Dialt hodierna ſacri cua gelij lectio ſub farabolien ſimilitudi ne nobis inſmuat magnus ille pater familias/qui ĩ hot mundo quaſi do minus in domo pꝛeſidens / vnüuerſi tatẽ terum ommũ velut familiã ſuo imperio famulantem / paterna dilet tione gubernat · Habet in terris vi neam ſuam vniuerſalem ſcilicet flde lum ecleſiam / quam ſit ſemper ſpe tiali amoꝛie pꝛerogatiua dilexit / ad eam diligẽter exolẽtam dignos omni tempoee operarios deſtinauit DHetc eſt enim vinea / e qua per pꝛo phetam dititur · Vinea domini ex ercituum dom iſrahel eſt⸗ Vſa· vꝰ. — — — — — - —— — + — 1 . „ͤ — E — — —, ☛r a Er E .☚S — du nd le 31 Ifſrahel quipe vitens deum interp entur Bnde per domũ iſrahel / nil a liud guenientius intelligitur / quam ipſa eccleſia ſidelium nũt per fidem deum obſcure vidẽtium / tandẽ vero per ſpeciem clare videre ſperantiũ⸗ In quoeum ꝑ ſona dicit apoſtoly Vi demus nũt ꝑ ſpeaulum in enigmate tunt autem ſade ad fac?/ i on⸗ xiij ‚Hec ergo domꝰ iſrahel id eſt ſi teliũ eccleſia vinea domiini eſt / qua ipſe de egipciam ſeruitute. id eſt dy abolica ſubiectioe in xpꝛiſtianã trãſ tulit hbertatem · Vnde dommo dici tur per qyhetam. Vinea de egipto tranNuliſti plantaſti cam- Et ite rumPlantaſti mdies euis et iple uit terram Et turſus pꝛo hac vinea ꝑ xpꝛiſtum viſit da a noua radicũ plan tatione perfidenda. Idem pzo pheta oeabat dicens⸗Deus virtutũ onuertete / reſ ie de celo 7 vide vi ſita vineam iſtam/a ꝑfiœ eam quã plantauit dextera tua Ps. Vet igi tur eſt vinea illa / ang vitis eſt xpꝛiſ tus/ allz agricla eſt pater eius / cui) falmites ſunt fideles /aluis ructus fidelium ſunt virtutes / ipſo teſte quu ait Ego ſum vitls vera / 2 pater me us agricla eſt. Et iteru Ego inquit ſum vitis et vos palmites / qui ma net in me et ego eo hit affert rut tum mu tum/Jodedmoquĩto⸗ Ad exudiendam itaq; hãt fide lium ecci am quaſi ad exolendam vineam ſu am / nullo tempoee tdominꝰ oꝑarios mittere deſtitit · Quia vt in omelia gregoeius ait. Pꝛius per patres et poſtmodum per legis dockoees 24 P phetas / ad extremñ vero per apoſ tolos / dum plebis ſue moꝛts exolu it / quaſi per operaĩos in vinee aultu ra laboꝛ auit. SVʒ nũquid iam ldem doming hunus vinee auturam deſe ruit? Abſit. Nam liœt ꝑ paucs ta men per quolſdam dignos awſtolo tum ſuceſſoꝛes viros ſcʒ ecciaſtics adhut vineam ſua olere nõ deſinit⸗ De quibus onuenienter intelligere poſſumusaſſumptam pꝛo themate pꝛopoſitoꝛum verboeum ſententlã ⸗ M)ꝛſit ilos in vineam ſuam/In qui bus quidem verbis cirta huiuſ modi operanos in vineam ecleſie a deo miſſos tripertita nobis otrurrit on ſideratio · Pꝛzima de illo a quo mit tuntur · Decuda de illis qui mitlun tur· Teraa de illo ad quod mittun tur,· ⸗/ MWam ſi pꝛopoſitozum ver boꝝ muſteria Pfude ſcrutari velim⸗/ cirta hant operarioꝛum miſſionem tria cnſiderare debemus⸗Pꝛimo il lius a quo mittuntur eminentẽ anc toꝛitatem · Quia miſit · Secundo il loꝛũ qui mittuntur euicẽt m vtilita tem Quia miſit illos ſciliet opera rios · Tertio illius ad quod mittun tur excellentem fertilitatem· Quia in vmneam ſuam⸗Pzꝛ imo naqʒ huig auckoeltatis eminentiam pꝛobat di uina appꝛ obatio ? deo miſit Hecãdo huiꝰ vtilita tis euidẽ tia ꝓbat huana opatio⸗ideo miſit illos ſcʒoparios Terco huia fertilitatis exæ letia ꝓ bat digna fructificatio⸗ ideo mi. i vi⸗ onũ vocaliũq; tõoꝛ datiaꝝ p̃ludijs qſi puerilibꝰ vboꝝ adieſeutgt) 6 2„ vt ad ſerioſa quedam graudaa / vi rili; maturitati ꝓgrua ⁊2 ſpuali eru ditioni guenientia pzoœdamues/In tribus ergo cõſiderationibg Pmiſſis ad noſtre ſalutis edifichgonem vti liter pꝛoſequẽdis tota noſtri ſermo ms verſabitur intetio / vt ex bie ſa lutaris habeatur ognitio / quales eſ ſe c beant operarij / de quib p̃miſſã veſtre aritati oſuimus ſneenta⸗ Giſi iloe i in vineam ſua⸗ 11 mo igitur ciran operarios in vlie domini miſſos diligenter onſidera tre debemus illius a quo mittuntur eminente auctoritatem/cuius au ctk ritatis eminentiam pzꝛobat diuina appꝛobatio que notatur qꝛ dictur⸗ Miſit Daendum enim nobis fra tres cariſſimi ꝙ vinee vel ecam meſ ſis ettleſie / nulli omnino digni ope rarij dia merbtur/ niſi diuie appꝛo bationie aucoeltate mittantur· Ide o do ming ſe rogari de bere teſtatur/ vt ab ec0 operarioꝛum miſſio appꝛo betur Rogate i inquit dominũ meſſis vt mittat operarios in meſſem ſuam Tut- xð, Ninc rurſus de hijs qui in vmea verbo pꝛedicatio nis operat / per apoſtolum queritur Quomodo mquit pzedicabüt niſi mittantur ? Ro. x( Ded vt ſciamue quibg mo dis aut ſi ignis operarij ggnoſei poſ ſunt qui dunne appꝛobatiore audo ritate miſſi ſunt ee vigilanter ad uertendum eſt ꝙ octo virtuoſas cõ ditioes in ſacra ſeriptura teperiniꝰ/ quibus tanq; ſpecialibus ſignis o perarios a deo miſſos eſſe ognoſa mus / Smo naqʒ qui ex dei ap . pꝛobatone mittũr debent eſſe pi ad pecatoꝛum curationem Dit eni de apoſtohe 2 apoſtolice viris ſerip tum eſt Hos miſit iheſus pzcupiee eis diens⸗Infirmos alrate / moꝛ tuos ſuſcitate / lepꝛoſos müdate Ma thet decimo · qð non ſolũ de toepis ̊ æ anime moebis intelligitur Nã p lepzam pecata carnalia/ p moꝛ tem ſpitualia / per infirmitatem ve ro pzꝛonitas ad het omnia deſignã tur Deaindo debent eſſe auſteri ad obſtinatoꝛum oꝛrectionem . Dit enim vt penitetib pietas ita impe nitentibus debetur auſteritas⸗ Bn de hic nobis ſuo monſtrauit exẽplo magnus ille pꝛopheta quo ſernbi tur⸗ ſuit homo miſſus a deo⸗ Johã nis pz imo- Mam ſicut penitentes eum pietate voauit diene Penite tiam agite arpꝛon’ iquabit enim teg num lozum⸗ſi ſit i mpenitentt e cum auſteritate wꝛrexit Mꝛogenies in qt viperatum quis monſtrabit vob ſu gete qb irn vetua? Gath⸗i⸗ qnꝰ ercio qᷓ ex dei appzobatiõe mittũ * bẽt eſſe pati ad aduerſarioꝝ ſup poꝛtationẽ · vk maſueti ad iiquoꝝn p ſecutionẽ/ qut! honaq; xp̃eſuis p̃dix it diſciguk Coe ego mitto vos ſicut oues ĩ medio lupoꝝ Mat/xꝰ Da ſi aut gregoeig ait Qui locu p̃dicn tiõis ſuſcipit / mala ĩferte ñ debz tolera re // ¶ Quarto debent eſſe ſteenui ad oppꝛeſſoꝛum liberationem / pꝛopter hot nam q; dominus moyſen ad fili oe iſrk miſit dicke Vidi afflittionẽ eoꝝ qᷓ ab egipcijs oppzimũt/ſ̊ vem et mittũ te ad pharaonẽ/ vt edums 4 ns is ig un ni wbſ n ntti ſp de e ntos phen ad ptet dfl duor ll pfecam // plm meũ filiosiſtł de egipto Cxo. iij „è¶ Quito q̃ a deo miſſi ſuͦt de bẽt eſſe ꝑati ad veitatis p̃dicationẽ Juxen id ä ab aplob dicku Pmittit⸗ quõ p̃dicabut niſi mittãt· Et de au uuis veritatis p̃dimtiõe loqtur pau lopoſt ſubiũ gik⸗ Fidrs inquit ex au ditu / audit p verbuũ xpᷣi/ Ho⸗x⸗ caꝰ ¶ Sexto debẽt eſſe firmi ad falſi tans nmpugnationẽ. Juxta id qð a Tu ergo fili hois ne timeas eos ne q; ſermones eoꝝ ne metias ihere⸗ ij œplo⸗ //(Septimo q̃ a deo miſ ſi ſunt debent eſſe labo ioſi ad ſpũ ali um vtutum ftuctifſicrnonem / ideo diſcipulis ſuis dñs ait⸗ Elegi vos 2 poſui vos vt eatis fruckum affe ratis fruchg veſter maneatz o xv· Vt eatls ſciz ambulando in via dei perx fixm rectam/a fructũ afferatis pꝛoſiciendo de virtute in virtuts per ſpem œrtam/ ftuct veſter mane at / pſeuerando vß in finẽ ꝑ cartate pfer (Ockauo debet eſſe ſolli ati ad eleſtium nupciauũ iuitationẽ ideo de eleſti rege in pabola euage lia dick pꝓ miſit ſeruos ſuoe vomate iultatos ad nupcias M xxij· Qui ergo ſuũt fideles ſerui / nõ debẽt illud ad as miſſi ſunt negligee / H vbo exẽplo ad æleſtes nupcdias cteroe inuitare⸗Cte itaq; octo oditiõ es ꝰ tuoſas quas de bent habere operarij qui in vineã ecie diuina anꝛ0 batio ne mittũtur. Quarũ due pꝛime ad deſtruendũ mala culpe / ſequẽtrs ve ro due ad wleradu mala pene⸗due alie ad miniſtradu verba ſapiẽtie⸗ poſtreme aut due ad multiplcadu bona grare pertnere dinoſcuntur ⸗ Djz hodie Pehdoloe frẽs cariſ ſimi plures ecriaſtici viri qꝛ p̃miſſis Vtutũ aditio nibꝰ puati ſunt / ſe in vi nea dñ nõ ex appꝛobatione diuina dyabolica potig p ũpſione miſſos oñndunt Süt ei plurimi vt gregoen VPbie vtar⸗ qui intra ſanaa eceiam culmẽ regiminie a glaz affectat he noeie, ſʒ queſitũ aut ꝑ abitionẽ ſuſ ceptu / cure kuſtoꝛakl officu / digne mi niſtrare nequeut/qz ad virtutis ma Aiſterium ex ſola elatione puenerũt O elata nimũ p̃ſuptio Dudũ ſique & hoies ſoliti erãt ꝑ virtutẽ ad dig mnitatee eciaſticas puemire Jã vera m ecia xpianoꝝ fieri videm qð o lim in polida romanoʒꝝ ſaluſtig fat tü eſſe qꝛit Quia ſurt ĩquit æ ꝑ lat rocinia pouꝰ qᷓ́; bonis actibus ad honoꝛes ĩpia nitũt. Et vt idẽ ele ganter ait plurima ſuere qᷓ maiozes nros mag noe ſecœrũt /qᷓ in nob nlla ſũt domi ĩduſtria / iuſticia fozis/ an myz i aſulẽdo liber neqz delicto neqʒ Uibidini obnoxi Pꝛo hijs noshabe mẽæ? luxuria auaric publie egeſtate puaſ opulẽtiã/ĩter bonos maloe diſtnimẽ nullũ id ẽ diſtichio nulla ẽ Oia pmia virtutis abitio poſſidet⸗ Magna ſut het qᷓ lamẽ ta᷑ ſaluſtig / eri⸗Ja eni nõ ſolũ iter bonos ⁊ ma los diſcrimem nullum / ſed diſtint nio magna longaqʒ diſtantia 7am nij/ s mali in dig nitatibg pſunt / boni vero indig niſſimis ſubiecti ſunt / nec ſolũ vVtutis p̊ mia poſſidet ambitio / H vt boxu? dict. Im perante floꝛ?teq; ma licia / vtus no ſolũ mio curet / verũ edam ſce eratoꝝ dibe ſubiecka cal catur Eere ergo quot a quanta ma la ſequatur quꝝ ab imperitis indig nis eciaſtiaim regimẽ p̃ſumptuoſa temenita æ ſuſcipitur⸗Cotra quos do minꝰ ꝑ qphetã Equeritur dicke 3 pſi tegnauerut et nõ ex me pꝛicpes ex titerut 2 nõ agnoui Ozee. vij· Naã vt in pꝛimo aplò requle paſtoealie draͤt gregoeig Ex ſe 2 nõ ex arbitrio ſummi rectoeistregnat / guu nullis ful ti virtutibd ne quaiᷓ dutmitus voca S / ſed ſua aupidint accenſi/ aulmen te Wnnrie rapiñt potiq ꝙᷓ aſſequatur · Hos ergo ſußmus vitlolai in vin⸗za ſua x mittedo tolerat / ſed eos pfecto p iudiecin repzo batiõie ignorat Vñ ealibꝰ qui virtutes nõ habent eciam ſi mimecula faerent A dño diciturx ⸗ Diſcedite a me qui oꝑp am im iniqu tate qꝛ nuq; noui vos Math⸗ vi * aplb⸗ De huiuſmodi ltaq; oparije intelligere nõ poſſumꝰ ̃miſſam xpiĩ ſententlam Miſit illos in vineã ſuã Et het de pꝛima noſtri ſexrmo nis cqᷣ ſide ratione ſufficecanit ES Dequitur de ſecunda⸗ Se etũdo igitur cire oꝑarios in vine am duil miſſos diligenter tõſiderare debem illoꝛũ qui mittutur euidentẽ vtilitatem/ Cuig vtllitatis euidẽtiã pꝛobat humana operatio ã̃ notat qꝛ dicitur Miſit ilos ſcʒ operarios Stiendu enim nob eſt Fratres canſ) ſimi ꝙ ſumm⸗ fterſamiliae ad ex olendam eckie ſue vineam / nequa q ĩutiliter ocdoſos eli git/ß vtilesad h* opꝑparios mittit quon euidẽs vtili ae agnoſcit ſi eoꝝ oꝑatio fructoſa pen ſetur Atteſtate veĩtate qᷓ dicit A frut tibg eon agnoſcetis eos Mat. vj⸗ . Vnde inter villẽ ⁊ iutilẽ opeanũ ꝑ fruchg bonoꝝ; a maloꝝ opeꝝ eudẽs diſtictio 9pꝛobat᷑ Ideo apke miniſ trũ eciaſticũ allo qtur diece Sollici te cum teip̃m Pbabilẽ exhibere deo o Bari ije thi⸗ ij capld DHz vt ſciam quatn poſſit vtilitae ecciaſtice vinee a bonis operarije Pue nite hit vigi later aduertedu ſex ſũt opera / ᷓ ſpecialiter miniſtn debẽt erie / t v Alee vitiole ſpuͤalit exerere⸗ debẽt en ſodere / tebet euelle/ debet plãtaẽ debst rigare / debẽt putare / id 6 ſuper flua reſecare / debent poſtremo bñ cul iñ vinea a aiſtodire Audiamgergo q in hüe latẽt miſteria aq ad nram era ditionẽ iſta bꝛeiuter pſeqmur // Pꝛimo naq; debẽt ecre miniſtri gſci entias ſodere Vñ ĩ pſona auuiſlibet ad quẽ per diſcretum cõfeſſionis ex amẽ pertinet ſciĩarum ſetreta rima n:CEzechieli a dño dictuũ eſt, Fili ho mims ſode pariete- 3ã ſat ait gre gairrie⸗ regule paſtoꝛał Cuid parietẽ fodere niſi acutis inquiſiti onib duritiam tordis aperire? 2 eo ſequit Et cũ pfodiſſe riete aparu it hoſtiũ vnu⸗Ca cũ oꝛdis duricia vel ſtudioſis pcũctatiõ ibo vk maturt oꝛrectiõ ib ſcindit / quaſi qda ianna oñdid / ex ꝗᷓ 3 oĩa in eũ qui coꝛripit᷑ co gitation interioꝛa diciur Vn T be ¹ 8 S — ᷑— — — — =— =— — —— S + — — 2 — penſ „dbi iaa aul Pi min 1 ſ ulb notr uma ü targ nuſt 1* v Una atur⸗ lame i⸗ 4 itt ne illic ſbdik Ingredete vide abho minatiões peſſimas quas iſti fſauut Eze. viijꝰ· / Seaundo debent ail pus euellere. Vnde poſt onſcienti arum ſecrea per examẽ cõfeſſionis fodiendo viderit reſtat vt aulparum mala per verbum wꝛrectiõis euellẽ to deſtruãt · Adeo dñs iheremiam al loquitur/Ete in quit dedi ver ba me a in oee tuo Et ſequitur Vt euellas 2 deſttuas 2 diſperdas 2 diſſipites Jhere. pꝛimo // Terco debent vir tutes plantare / vnde ibidẽ tecte ſubiũ gitur Dt ediſies 2 plates. Pzius enim euellẽd deſtrubda diſperdẽ da et diſſipanda ſunt quatuoe vicioꝛum genera / id eſt ogitatio neslocutiois operationis a omiſſionis/ ꝑerata/ deiñ vero edimnen ſunt a plantãda duplicis genert virtutum arnaluu ſciz a theolo gicrrum opera fructuo ſa · Hüc nãqʒ fructifſicendi oꝛdinem no tnut apoſtolg diens Mũt ved li berati a peccatd / ſerui autẽ facti deo habetis fruck ũ veſtru in ſanctificati onem Ro⸗vi⸗ // Quarto debẽt et tleſie m miſtri mẽtes irrigare Cum enim per verbũ ſancte pdichtionis in mẽ tib) ſideliũ virtuoſe operatio nis plantatio pzcœſſerit. Heſtat ad pꝛoſectus intrementum vt per docu mentum continue eruditlonis nouel le plantationis ixrigatio ſecitura ſit Ideo cũ apoſtolg pꝛemiſiſſet · Ego plantaui gtinuo ſubiunxit. apollo rigautt⸗ Et qð hijs maius eſt addi dit diens⸗ Dad deus incrementum dedit Quia vt vere in moꝛal. grego rius ait Miſi ſpũs ſanetgꝗ audientiũ coꝛ da interig repleat ad autes toꝛpo mum vox worntiũ exterius incaſſum ſonat· I deo per eũdem apoſtolũ di atur. Meq; qui plantat eſt aliquid neqʒ qui nigat. ſed qui incrementum dat deus Quid ergo? NMũquid plã care aut rigate diffidimg qꝛ ſi deus intrementum dabit neſcimus? Abſit Mã vt ibidẽ ſequitur· Vnuſquiſ qʒ pꝛopa iã merœdem artcipiet ſeᷣm ſu um laboeẽ · õ dieit ſtm ſuũ pꝛo ſeckum Quippe? Qui enim plantõ do er iigando laboꝛat ad pꝛoſect in tcemẽtum quantũ in ſe deũ iuuat Vnde auenienter ſub ũ gitur Dei e nim ſumd adiutoꝛts· pma corbe iij⸗ Oum to debent infruckuoſa pu ente ſine ſuperflua reſechre. Cũ enĩ. materialis vitls / liet ſodiento cuel lendo plantando rigando bene aulta ſuerit/ eam camẽ vt tullig ait libꝛo de ſeneckute ciratio / ferro amputas wercet ars agriolarã / ne ſilueſcat ſarmentis/a in omẽs partes nimia ſundatur⸗ Hit pꝛoſfecto eccie vinea ſpũalie in tuctuoſa putato a ſuper flua reſecando vtiliter weretur Bn de in cantitis diciturJã eni hyemps tranſit ymber abijt 2 reeſſit / foees appamerũt in terra noſtra/tempus putationie aduenit Can. ſecundo⸗ Quia nam qʒ iam tranſüt hyemps aduerſicatis / quia iam teceſſit 7 abi it ymber perſecutionis qui tempoꝛe martyzum eccleſiam pꝛeſſit/ quia poſtremo in terra noſtra apparue tunt floꝛ es pzoſperitatis / ex quibg infructuoſarum 2 ſuperflunrum eon aup ſcentiarum cæigo pꝛoæſſit Ideo /Dexto debent fruckifera cuſto dire ſiue vtllia reſernare Cum enim vt audiuimd in bene culta vinea in fruckuoſa et ſuperflua putata et reſe arta fueut / quid alind ſupeſt / niſt vt fructiſera a vtilia cuſtodienda ? con ſeruãda ſint? Alioquin quid pꝛodeſt olendi alia / ſi oſeruadi deeſſet ciſto dia? Ded quid ad cuſtodiam vince re quiritur/nobis perpzꝛophetam no tatur Vinea inquit facta eſt dilecko mæo/ a ſepiuit eam a ediſicnuit tur rim in me dio euus Yſa· quinto Per ſepem enim actiuoeum iuſta operati o/ per turrim vero ſpecula tiuozum alta conte mplatio deſig natur / quby vallatur eccia/ a cõtra noala cuſtodi tur Ccntra vero de quibuſ tam mẽ bzis ſuis eœleſia onqueritur/ a qui bus nec operauone uſticie net con templatione ſapientie deſenſat· Vn de in perſona eceum diatur⸗Poſue runt me coſtodem in vincis vineam meam non cuſtodiui⸗· Can⸗ i⸗caplo⸗ Cac ergo ſex cuidentis viilitatis 0 pera que ſunt ab operarijs vinee / id eſt miniſtris ereleſie ſpiritualiter ex eroenda // Hed hodie pꝛochtoloꝛ fratres cariſſimi plures ſunt ecleſie miniſtri ab his operibus penituso rioſi deo q; lam impletum eſſe vide tur quod do minus per yſaiam pzꝛo . tempus putationio aduenit in ago phetam ecciaſtice vinec cminatur. ninurũ nereſe eſt / vt ecciaſtica vinea Et nüt in quit oſtẽda vobis qd ego infruckuoſoꝝ palmitum a ſuperflu ſaciam vinee mer Auſeram ſepẽ e oꝛum ſarmentozum putatio ne ⁊ te 4 erit ui diteptionẽ / diruã macria ſecatione purganda ſit / diente xpo· ei 7 ent i gculentionẽ-a ponãa eã de Omnẽ palmutem in me non ſerentꝭ ſertã· õ putabitur ⁊ nõ ſodiek et frudum tollet eum Johannis xv* aſcendt vepzes 2 ſpine⸗et nubibus mandabo ne pluant ſuꝑ eã ymbꝛẽ⸗ Yſa/vca O dura nimis ominati tis digna pꝛoꝛſue pnatio Quã ſi p ſingula ꝓſequi velim lõ gioei opꝰ eſſz tract atu/qꝙ; pñtls opis bꝛeuitas poſcat⸗/Jdeo qui p̃t cuꝑe capiat Dz tñ cur dñs vintã ſuã in tãtoꝝ malo rũ cõcẽpnationẽ venire ꝓ nut tat / veſ tra ſi plaœt caritas aduertat Dane nõ ob aliam cauſa / niſi qꝛ nos ecciaoſ nii viri qui vtiles oparij vinee dñi eſſe ebuim ꝑ ocin à negligena oſſi tates a doꝛmitutes eã iault / idefẽ ſam &ſert relinquumg / net ĩuti les ſolum aut negligentes / ſed að ẽ dampnahili pnicioſi 2 nocetes oꝑa eij reꝑ imur⸗ Dut eni inter nos plu tes operarij nõ quitẽ ad opa dei / H ad opa carnis mũdi 7 dyaboli ſolli ate pparati Sũt naq; quida oparij ſed carnalis voluptatis et ĩmũdicie De quib) dicit apoſtol Tradiderũt ſemeiipos impudicie in oꝑationem ĩmü ditie· Ephe. ijij Sut alij o perarij / ſed müdant iniquitatis 7 in uſtitie quubg a domino p ſphetam dititur-Diſcedite a me oẽs qui ope mim iniquitatẽ· Pe⸗ Süt poſtremo oparij /ß dyabolic faiſitatis 2 neq tie Qui ſut vt paulg ait pſeudo apli oparij ſubdoli traſfigurantes ſe in nun, Peo ig mann Mnanad fdit ynbꝛi⸗ gminet omen ſ do, Nd w Dy n itat- n o en te di⸗ ni defi ſbi i so opl ee; obſoli ohari mt ddit dutcen tache atu pan gu opt ſtung 64 nn o es, apoſtolos xpĩ/pz ima corb-xi. Hi ſunt ſimulatozes ypotrite aà ſubner ſoꝛes heretici / qui vel pꝛopter auari cie queſtũ / vel ꝓpcer vane gloeie faſ tum / nouas ſuperſticiones 7 errone as opinio nes cõfingunt/a litet ſint miniſtri dyaboli / tamen mimſtroꝛu xp̃i fliguram p̃ᷣtendũt? Et nõ mirũ vt ibitdẽ ait apoſtolꝰ Ipſe eni ſatha nas tranffigurat ſe in angelũ luus Non ergo eſt magnu ſi munſtri eig tranſfigurentur velut miniſtri uiſli cie· Ded aum de his plura poſſem vtiliter dicere Jam enim ab iſtis nu meroſos videmgerroees pzocdere/ tamen ogit me tempis agu ſtia de hat te bꝛeuiter ptranſire / hot michi ſinahter dixiſſe ſufficiat / qd iuxta e uiſdem apoſtol vbum/⸗ eoꝝ ſinie e rit ſeð m opera ipſoꝛũ: De huiuſmo di ergo ogerarijs intelligere nõ poſ ſumꝰ pᷣmiſſam xpᷣi ſentetiam Miſit illos c / Et hec de ſecunda cõſide ratione noſtri ſermonis ſufficiant⸗ ¶ã DSequitur de tercia MV y ercio igitur cira operarios ĩ bi neam domini miſſos diligenter on ſiterate debem? illius ad qð mittũ tur excllentem fertilitatem/ cuius fertilitats exœllentiam pꝛobat dig na fructifietio. que notatur quia di citur In vincam ſua Dciendum eni nobis eſt fratres cariſſimi ꝙ vinea dñi ſi bene culta ſucrit habundanter fructuoſa fit / opioſagʒ fertilitate ſe aunda / ſuis cultoꝛibus mulupliem fructum affert. Vnde hoc eis xpũe inſmuaiut cum dieeret Poſui vos vt eatis 2 fructum afferatis Jov xve⸗ Itdo ? apoſtolg ait⸗ Quis plantnt . vineam de fruckhu eiusnõ edit? ⸗ on⸗ ix. Ded ut ſciamus digna ſit huig vinee fruckiſicatio 2 ꝙᷓ exællce fertilitas · Dit vigilanter aduerten du eſt ꝙ ecrleſiaſtica vinea quadzu plicis generis fructũ id eſt wꝛpoꝛa lem/ tempoealẽ/ ſüals a eternalẽ ſuis exhibet ailtoꝛibg De qbo ꝓ nra falutai refcõe ̊ ſb bꝛeuitate diemꝰ / Pꝛzimo nagz vinea eccie aiulto ribue ſuis exhibet ſructũ toepoealis nexſſitatis⸗ De quo oquẽs apoſto lus cum dixiſſet quis plantat vine am/ de frucku eig non edit/ paulo poſt ſubiugit Di nos vobis ſpualia ſeminauimꝰ, magnũ eſt ſi nos mr nalia veſtra metam? ² Pꝛima won⸗ ixe Vuper quo verbo git gregoe ius Dignum eſt vt pꝛedictoꝛes ab eis terrena onſequantur ſtipendia nut bus putrie æleſtis offerut pꝛemia⸗ Quia ſicut diut ipſa dei ſapientia⸗ Dignus eſt operarius mercde ſua Lut xꝰ Ideo ſubdit apoſtolg Ita in quit domin oedinaut hijs qui eua gelium annunciant de euangelio vi uere· Hed quomodo viuere? Hane nõ ad arrnalis voluptatis ſuperflu itatem / ad coepoealis neœſſitatis ſuſtentationẽ / quam ic ipſe deſeri bit diens Habentes alimẽ ta 2 qut bus tegamur / hijs cõtenti ſumgepꝛi ma ad thi/ vltimo / Heacũdo het vine a nobis exhibet fructum tempo ral honeſtatis De quo 1 pſona vcie illud onue niẽter dickuũ eſſe intelligi tur Ego quaſi vitis ftuttificaui ſua utatem odoeie/æ floꝛes mei frucꝰq S honoꝛ io ⁊ honeſtatis ecxxijij Frut tiſi at ſiqu dem eccleſiaſtica vmnea o doꝛis ſuauitatem per miniſtroꝛum ſpuũalium vitam a famam ſuauiter terolentem In quoeum perſona dietit apoſtol9/ Ppꝛiſti bonꝰ odoe ſumus ſecuen ad chorb⸗ ij · Qu ergo in et cleſia ſic tedolent / qui ſic redolendo virtutum operibus florent / hij ni mi rum ſit floꝛendo / Fruch honoꝛis 2 ho neſtatis percipient / id eſt tempoeak honoeiſicentie a honoeabilis pꝛeſiẽ tie dignam meredem retipient dieẽ te apoſtolo⸗ Qui bene p̃ſunt pꝛeſbi ceri / duplici honoee dig ni habeatur⸗ pꝛima thimo· v· / Tertio vinea ettleſie tultoꝛibus ſuis exhibet frutc um ſpirititalis ſeainditatig De quo fructu apla ſatte ſeripture ſeges ple na eſt. Ibi nam q; fructus ſalutare penitentie Kadte in quit dignos fruc tus penitetie Mathei tercio Ibi fruc tus ſalubzis iuſtiae Vnde ſcribitur Fructus iuſticie in pae ſeminantur⸗ gambi tercio⸗ Jbi fructus ſpiritual ſapie ntie · qꝛ ſcriptum eſt/ Deatus vir qui inuemt ſapientiam Cuiue muſa ſubiungitur Nuoniam pꝛimi q puriſſimi fructꝰ eius Pꝛouer· iij⸗ Sed vt etera pꝛeteream ſpirituali um fructuũ mul titudinem copioſã / bꝛzeutter numerat apoſtolus Fruck9 inquit ſpiritus ſunt Caritas / gaudi um / xax / longanimitas / paaẽtia / bo nitas / benigni tas / maſuetudo / ſides modeſtia / otinẽtia / aſtitas Gak⸗ v / Quarto het vmea nobis exhi bet fructum eternalis felicitatis De quo dicku eſt⸗DHonoʒ laboeũ gloeio ſus eſt fruckus Hapientit trrco. O fruckuoſa valde at ſertil vinea / que licet in terra ſita ſit / tamen fruckum ſuum ad elum vſq; perdutit. Nam per terreni laboꝛis et ſancti operati onis fructum ſpiritualium quem in hat vita colligimus / ad eternu fruct tum œleſtio pᷣmij a gloꝛioſe retribu tionis finalter peruenimus. Cob tem dicit apoſtolus · Habetis fruc tum veſtrum in ſanctifica tionem ⸗ſi nem vero vitam eternam Ro ſexto Ece igitur quatuoe genera fructuũ quos ſi ex etcleſiaſtica vinea digne colligere volumus pꝛimos duos ree to intẽtionis tramite in duos poſttre mos oedinare de bemus. Alioquin qᷣ pꝛintipaliter vel wꝛpoꝛalis ſuſtenta tionie vel tempoalis honoꝛis frut tum querit / fructu ſpiritualis virtu tis q cterne ſelicitatis ſe Peouldubio idignü teddit / 1 ĩa qᷓ qzit a oꝛꝑa lia à tpalia ſtipẽdia ĩiiuſtiſſie rapit· Ma teſte gregoꝛio ĩi o melia Qui in hac vita ea q ſua ſũt qait / adhut ad dñi vineã nõ venit Illi nãz deo labo rxat/qᷓ nõ ſua ̊ lutra dnica ogitut / qui zelo caritatis / ſtudio pieta tis in ſeruiũt / alabz lutradis iuigilat / pdu cœte alios ſec ad vito ſeſtinat // Sz hodie pPchdoloꝛ frẽs kni pluẽs eſſe vidẽ tur ĩ vinea dñi q oĩ no ſpũa lia à eterna poſtponunt/ a wꝛpak ſuſtẽ tatiõis qſtũ / at tꝑalis honoeis faſtũ cipiũt⸗ De quibo cõquerit dñs per gphetam - Voe inquit depaſti eſtis vineam meam yſay/ij⸗· Cũ enĩ ſolũ hot qᷓꝛ ãt vt carnis volupta tibue/2 vanis honoꝛib paſcantur / ½ . detla J cxitue te: ia woaut / N en⸗ plunma dr ckentur⸗ bit⸗Zicet ve 4 hinc Pertrat . — „ ini oꝑis non ſee fructu nt aſſent / tmen fecero / quis 11 tut eccleſia uod 1 ne in det ckiom 7 ata mi 60 reſtat u Vnd fit que vt hot in detrackion te in tã tur Bnde Expectau vt thi ho bat / ; Eerte ſecoꝛdie e oſa teddatu dicitur ſa⸗ Nleribat / i a miſeco etam t at lab uſcas⸗yſ. — tam a m muldie q te que Ain dem zyher fecit at labꝛ et miſera ia/ non tam in aduertite que A faceret nirane nim mea domi exiſta ſteri . ĩto· O miranin ni vinea do⸗ locis ta Vtutum ſte oueni ſeni in mut vtutum pzobat᷑ᷣ, vicioen⸗ aliunde / niſi q que vuae? ompꝛobat⸗ taqʒ n aliun itasex bono nüfu mi aue vuae Ete a limm ty Dane non a a vamtas ex bon labꝛuſcas zantn Pmak iine it⸗ a mundana fflrentte,nuaſ ue eſt/ on nſfoꝛma jt remedij viltis ſuperf. educhuit⸗ ,O nten t viaa/m 4 2 ms au g. „ 4 Bide 2 eq ꝗqᷣ 7 vt bernar . . I ia = s ſompni m/mim qua tdt 1. 0 utat auan m tniſtie bam inquit oꝛ ines / creſcer 8 ctas p er ſſilentium ra im: ꝛz0r ginee floves vuae RM Bar icas treditur 0 remiſſio erant tres p c poſt floe 6 . Kteritas Ecntra vero tas/ erant emmas/2 p incerna ſic Nnhr du ken tur⸗ Eontre liberalitas lanm gem n· xl- Pine Erune ſertodictuckefſeſto iler⸗ 4 mameſemme⸗ vtrator eſ ſemu vonr diſe tio dicitur / eſſuſio cachinnatio mutlin ſcee C. Fca ton eſt uia 100 bilitas / cack u pharaonie percatt uat / qu ſen lohnadtn affabiiſe ewen an in ſomtmua/auin efat iocunditas / mollicier ſtas / letoum dyabolli. qr ate togitat. Hec a agt iocundita ſe honeſte au udi vanitate ogt tis irte Ppo viti um fa 7 dicia.Adda⸗ mudi — vani tati Etiae pzo dbo ſuperflug cultu nibo deterins vitts mi udi aupiſeet Omne uperflugc fjs omni iam Blatig er s id ẽ tres m ripturn dicit 1l tem g leriſq; ec lticia lit. De quik piſcentia ca . tuptt Eere iam a pl ſonet. uaſi ſtu 1,, f tult⸗ 4 udo / gaipi PE. ia vita E tleſie dincauſenn eg kul wiſestin daulon aſ agines un de ſpieitur / a ſaci Qð ex hᷣe ma elts /an mõi vero maleqn gi vli⸗ 10 a conculaa qz ſacte ſeriptu P 0 L., e cre ſcü metũ ſuſci . I, E. lat geme nſu int floeſcũt ſte onui t nee pꝛom ut / mule dem̃ oſe õe floꝛeſcũt ub ſed ſer anc inte wmm 1odi e. Ge ne, ſloree laen oken naa gis odoſos relin nrabolam ica viuon o ali floꝛes ũt frut n⸗ utiles igelicim pa is tota die ut O ma di / vuaru au 2 8 ingencam tis tota die reſrũt O mal tidi / vuaru aũ en E eeſlee Bun⸗ leenGn aaeiati hodie orns ocioſi Hab condux et ozibus tales du H D rr Hho auo ſun ſea iam expenen ,G cleſie periculoſu⸗ wlip⸗ — miniſtris ece pꝛoducatur De quib⸗ dicitur. Dua eoeum vug ſellie / 2 bo trus amariſſimus⸗D eutrb⸗xxxi*⸗ Sed qð in ter het amariſſime flẽ dũ eſt / tres ille quas dixi male vitis id eſt müdane vani tatis pꝛopagines⸗ adeo vſqz iam treuerüt. vt non ſolũ ippſe vineam magnam ſed ingẽ tem ſiluam effecerint Dub auuts ſiluc ia tebꝛis paſcuũtir fere peſſime crude les nimiñ beſtie / dyabolus ſcilict miniſtri ci9 / qui ete ie vineam exter minant⸗ Vnde per pꝛophetam dit tum eſt Exterminant cam aper de ſilua / 7 ſingularis ferue depaſt? eſt eam⸗Pſalnuſta Aper ſiquidẽ de ſil a dyabolus intelligitur / qui ſinga laris ferus id ſingulariter ferox a ſuperbus eſſe non ambigitur⸗ Dz hit vin nequac ſolac inſilua viad rum latits vinea noſtram externn 1 nat / quinymo p uẽs hodir viles beſ tias id eſt vicoſos 2 beſtiales homi „ . nes congregat / vt per miniſtros ſu os fruct? ettleſiaſtie vinee depaſca tut dtt aliquis miretur ſ vicioſo⸗ hommes beſtias dixen. Dit enim boeci? quarto libzo de õſolatiõe phi loſophie do cuit Euenit inquit vt quẽ traſfoꝛmatũ vicijs videas / hoĩez eſ timar nõ poſſis-auaricia feruet / ali enarum opũ violant⸗ ereptoꝛ / lupi ſumilem dixeris · ferox at q; inquies lingua litigis exercet / cani compa rabis⸗ inſidiatoꝛ otcultus ſubꝛipuiſ ſe fraudibus gandet / vulpeculis ex equetur · ire intemperans fremit / le onis animü geſtare tredatur⸗ paui dus at fugax non metuenda ſoꝛ mi at ſtupidus toꝛpet / azinum viuit. le . uis atq; incõſtans ſtudia permutat nichil auibus difſert, ſedis immũ diſqz libidinibus immer gitur / ſoꝛ di de ſuis voluptate detinetur Vñ poſ tre mo contludens ait . Ita fit vt qun pꝛobitate deßta / homo eſſe deſieit. cum in diuinam conditionem tranſi te non poſſit vertatur in beluã⸗ )ect lle. / Oꝛemus ergo dominũ fra tres en tiſſimi vt ab huuſ modi belu is monſtruoſiſh beſtijs ettleſial tlca vink am eripiat-Et nos ceteroſch viros ettleſiaſ ncs ytoneos ſibi mi niſtros⸗a tales operarios efficiat/ Ir quibus ad eius laudem 7 eccleſie vnlitatem ſinguli dicere valeant pze miſſam xpꝛiſti ſententiam⸗ Miſit il los in vineam ſuã⸗ Quod ipſe pꝛeſ tnre dignetur⸗ q ſine fine viuit 1 eg nat in ſcla ſclon · Amen⸗· 4 Explitit ſermo ſactꝰ ꝑ dñm Pe trũ epᷣm camerawn de ſeptuage i Heguitur ſermo facdus p reuere diſſimũ in xp̃o patrem dñm P.? ailliaco Cardinalẽ cameracenſem i conſuo generali Co nſtañ Anno do mini Milleſimo CCCTxvije⸗ In medio xl⸗. M Eltare heruſal? Noc ne bbꝛi yſaie vbi dictur TLotamini nes qui dilgitis tam·/ Hodie teuerediſſimi patres ceteriqʒ fratres dbsꝛ eue verbü magni gaua⸗ dij expꝛeſſiuũ hodie o— lebꝛiter lanitur in pꝛinti⸗ pio introitus miſſe Et ſumitur ex ſki aim ihetuſalem? cxultate in ea oma/ lantr ſtl ſeu Nceg Vinh⸗ tugti nriſſimi quia de ſpali leticia ſermo nobis habendus eſt- Incho andum eſſe acbitroz vt pzo impetra nda hu⸗ ius leticie gracia ad illam virginẽ mattem humiliter ateramus / que nõ ſolum tiuitati iheruſalem mil tã⸗ ti eecleſie / H toti humano generi⸗ nec ſolum hominib/ ſed eciam angelis graciã ⁊ leticiam ſea alutarem genuit * Nuam de elo miſſg angelus gabzi ⸗ l pꝛope terrenam illamiheruſalem nüciauit⸗In cuius oetu leti æcinerut angeli-Gloria in extelſie wo : 2 in terra pax hom imbo bone vo lutatis Eya ergo huic virgun / matri gracie ſalutarie/ genitria leulcie ſpiritual / illam letiſſimam ſalutationem age liceim pꝛeſentemus dietes Aue ma⸗ ria· // Dedm apoſtoli ſente tiam ĩ epiſtola hodierna duplex nobis oſ⸗ teditur ciuitas iheruſalẽ Vna ſcom lralem ſenſum Alia ſem ſpiritualẽ intellectum. De pꝛima inquit apoſ⸗ tolus, Hyna mons eſt in arabla qᷓ wniunaus eſt ei que nuũc eſt iheruſa⸗ lem 2 ſeruit cum filijs ſuis· De ſeca⸗ in vero ait,Illa autem que ſurſum eſt iheruſalẽ libera eſt que eſt mater noſtra⸗Her igitur ſpualis iheuiſa⸗ lem que ed ficatur vt ciuitae Dialt inquit pſ-almiſia·Het vtig eſt ſanc⸗ ta imaallata mater ſeu crle a/ que ſurſum eſt quantum ad illam ſui partem que triumphas exultat i elis Hz adhuc deoꝛſũ manet ᷓtũ ad illam que militans laboꝛat ĩ ter⸗ rig- Ded het militans ecria ad illa triphantem aſpiranz⸗ eidem vniri at opulani deſiderat,Et ſp intua lem berleſi/ huug de ſierij leticiam in hat quadꝛaa geſime domini a repꝛeſentans ſtro⸗ itum miſſe a verbo pꝛophetio iubi⸗ lans inthoat dicene Tetare iheruſa⸗ lem - Vbiꝛ non immerito queri tur⸗tum hor ſatrũ quadꝛ ageſimale tempus oedinetur ad penitentiam / cir hodie militatem adhut in ter ris laborantem ecleſiam ad leticia cxctamus? Ded ſciendum nobis ẽ ciues egtegij huius ciuitatis iheru ſalem ꝙ hactenus ab inicio quadz a⸗ geſimalis ieiunij ſuſpẽdunus oega⸗ na leticie / vt nobio inſmuaretur me⸗ dicinalis amantudo / que pꝛeodere debet in penitentia Ded iam telax⸗ antur oegana noſtra / vt in nobisex titetur ſpinitualis exultatio per onꝰ ſiderationem ſuturi gaudij quod ſuta— Oobdere de bet in patria Dnde i huius leticie ſignum ſummus pontifex rvo⸗ mane eccleſie / que ommum ercleſia⸗ rum mater eſta magiſtra roſam au- ream cum muſto et balſamo hodie in publicam fidelium pꝛeſentiam ex hibere onſueuit quaſi vniuerſam ex itans ccleſiam dieret . TLetare ihe⸗ ruſalem⸗ IIECee igitur o iheſalẽ fidek tizutas id eſt fideliũ ciui vni⸗ tas / letare nunc et gaudenter intelli⸗ ge verbum hot pꝛophetiamm ad te maxime pertinere/ multomagis i; d illam inſidr lem infeliem iheru⸗ ſalem / quam iheremias in libꝛo tra⸗ Eeſolata Et te qua in cuagelio legit Vio ihno auieate ihemuſalẽ fleuit ſuꝑ cã Mõ ad illa vtiq; / ſed ad te v muerſalẽ eciam militantem Ct ad hoc ſacrum generale cõſillum te rẽ ſentantem maxime pertinet / quod hodie canendo diciturLetare iheru⸗ ſalem / HSHed iam videre michi vi⸗ droꝛ mattem ecciam triſtem 7 latri moſam ad hec queruloſe reſponden tem atqʒ dieentem · Quomodo inqt fiet iſtud? O fideles filj quomodo⸗ aut quo pacto letari potero: qᷓ triſtiäe- e cauſas· ſigna q; triſtium euentuũ vndiqʒ conſpicio ? Ece inquit ipfa Exe ego mater olim felici pꝛole ſe⸗ ainda / ia duu 2 Ppchdoloꝛ nimis a re⸗ pzobie filijs quos enutriui 2 exalta- ui ſpꝛeta ſum Met ſpꝛeta ſolum/ ſed non ming ; vetus illa iheruſale multipliciter onculcata⸗Ego duduů a xpꝛiſto ſponſo meo ſupꝛa firmam petram fundata / eig ſanguine oonſe trata / apoſtoloꝛũ p̃dicatione ſolida ta Tot martitũ / totqz ſanctoꝛeñ meri⸗ tis virtutibus aucta Tam magni⸗ fice fidelium pz incipũ / xpiuni ppli is 7 honoeibus pꝛoſperata⸗ Jam in⸗ numers periculis aduerlitatbo ar⸗ ctuta ſum/ 2 ex longa maloꝛũ ex periétia umeo p̃cipicuum ad peioꝛa Heu heu vide tig, O fideles fili/ vi / detis me matrem veſtra xpꝛiſti ſpö⸗ ſam multipliciter diuiſam mirabili ter lacratam / miſeabiliter de foꝛma⸗ tam. Di hec ergo pijs oailie vide tis vtiq; lacrimari/ magis vobis tõ uenit ꝙỹ letari / michiqʒ dultig ẽ me am deflere triſticiam ꝙ audire TLeta ie mheriſalem / / Ad huiuſ modi ve ro lacrimoſas querelas mris eccie teuoti euis filij in hat ſacra ſynodo congregati eam gſolando reſpon ẽt⸗ Zetare in quiunt ihcruſalem / exulta xpziſti ſponſa oĩm fidelium mater eciaquia cauſam huiusleticie 1 ex ulta tionis tue⸗ ſe quentia introitus miſſe verba declarant / quib dicitur ⸗ Conusẽtum facite id eſt ad generale tſilium auenite· Omẽs qu diligt ex matris dilectiõe coueniſtis / vt ea diuiſam reunire / lacrata reparare / deſoꝛ matam refoꝛmare / diuma fauẽ⸗ te grada valeatis · Et quia hot pie Pperandum eſt / dr o ſubditur⸗ Gau deie in leticda⸗ qui in tnſticia fuiſtis⸗ Pꝛecſſit igitur magna tnſſticia / ſed iam maioe leticia ſubſequatur fiat tauſa maioris letide / pz ioeis triſticie mæmoꝛia / ſit enim urxta virgilij ſẽ tentiam. Pzeteĩta olim mala memi niſſe umnabit Ocimus itagaz multas auſas multaq; ſigna pcſſſiſſe triſti tie a meroeis / diſcoꝛ die 2 furoeis / miſerie a doloeis / lauſas videliet at qʒ ſigna ſciſ matc diuiſionis / et et cleſiaſtie deſfoꝛmationis / Jam vero quod gau eter reſerimus / vide/ mus ſigna 10 ainditatis et leticie / ſig⸗ na curitatis onwꝛdit / ſigna pſpe- ritatis complacentie / ſigna vdelicet pactiſioe vnionis et tefoꝛ matioĩs ec⸗ tleſiaſtie / O mirabilis muta tio dextere exelſi · O pꝛeclarum diẽ et quem merito fauſtu dixeri ſub quo hot fieri cõtigerit· O beatos oculos qui hot videre meruerint O feliem locum / hant videlet conſtatlenſem duitatem/quam dñns ad hoc eligere dignatus eſt⸗ Sed o magis lauda⸗ da atq; extollenda imenſa dei cleme⸗ tia / que pulſis p̃terins malis/tam ĩi gens ſue largitatis beneficiu gſerre diſpoſuit· Eya ergo poſt tta tãqʒ triſtia mala hoetendi ſciſmatis / que meno humana vix tememoꝛari ſuf/ ficiat- Jam merito letetur iheruſale iam exultet et gauxat mater cccia/ de inumeris inenarrabilib bonie que ex hac vnione ſimul et tefoꝛma tlone ſperamꝰ Dperamus equidem veram vnionẽ nõ abſqʒ tefoꝛ matio ne ſperamꝰ veram refoꝛmationẽ nõ abſq; vnione · Vna quippe ſine alte⸗ B ra eſſe nequit diente pſalmiſta-Juſ ticia ?Q pax oſculate ſunt / Hee due teſte auguſtino ſozꝛoꝛes ſunt/ ſeſe in ſeparabiliter omitutur⸗ Si ergo v⸗ nionis pacem querimꝰ / tefoe matio nis uiſticiã pꝛoſequamur⸗Tüt eni matr ecleſie rite diere poterimus⸗ id að in libꝛo thobie de iheruſalem ſeribitur · Tu aũt letaberb in filijstu⸗ is / quo nia omnes benedientur 1 92 gregabutur ad dñm Beati enim õö nes qui diligunt te⸗ a qui lauẽẽt ſu per pac tuam. Tetare ergo iheruſa⸗ lem / / His itaq; verbis cõſolato rijs exhylarata iheruſalem / 1 letifi⸗ cata mater eccia· Mos druotos fili os ſuos viœuerſa ad gaudiũ exhoꝛ tatur/q ꝑ apoſtolica vba ad leticiã exctat diẽs · Gaudete in dño ſemꝑ iterum dio gaudete / modeſtia veſtra nota ſit omnibg hominibꝰ / domin Pe eſt // In quib verbis tria ſpe galiter notate a notũter conſicerare G2 — — &e bemꝰPꝛ imo in quo ſit gautẽ dũ Secũdo Quo gautẽdum. Tercio Quate gaudeẽ dumn pꝛumno gaudij notatur materia In ſecundo gaudi fſoꝛ ma In tercio gaudij cauſa / In p aſiſtit gaudij ꝑſectio a excllẽtia Gaudete in dño. In ſecũdo conſiſtit gaudi duratio onſiſtentia⸗. Gau dete ſemper iteꝝ gaudete In tercio ꝓPficit gaudij ratio ⁊ efficaciaDñs we eſt Onſiderem itaqʒ pꝛimo/q in hüs verbis notem o viri dot⸗ aſſimi gaudij noſtri materiam / in quo ſit gaux dum · Gaudetr inquit in domino Vbi non me auguſtinũ audite · Gaudote inquit non in ſeuia⸗ lo ſed in dño Hot eſt omne bonu in quo gaudẽdũ eſt / ſtatuite in deo / nõ extra deũ Hiait enim nõ poteſt ho⸗ mo duobus dominis ſeruire⸗ Dit ne⸗ mo poteſt in ſecullo gaudere et in do⸗ mino⸗/ Multum enim hec duo gau⸗ dia diff erũt / que oino contraria ſunt net ſimul in eodem eſſe poſſũt · Vin⸗ mt ergo gaudiũ in domino / donec fi⸗ niatur gaudiũ in ſeaulo IAllud ſempꝑ augeatur / hot ſemp minnuatur do⸗ net finiatur Hec ille Attẽdite ergo ꝙ multiplex nobis gaudium ꝓponi tur Gaudiũ tempoeale / qað eſt ſugi⸗ enduũ Gaudium ſpuale / qð eſt am⸗/ plectendu⸗Gaudiũ eternale / qað eſt expectaduũ Pꝛimũ ẽ gaudiũ in ſcld Setcũduũ ⁊ terceũ eſt gaudiũ in dño /Fu giẽ dũ eſt in q; gaudiũ tpa⸗ le Qa vanũ erroneu Quia pmix tũ a ĩpurũ/q; bꝛeue æa momẽtaneũ Attedite gaudiũ vanu ¶1 erronenũ Saahac ſr⸗ale tabis Riſum inquit lapiene eputaui erro tem / gaudio dixi / quid fruſtra de aperis⸗ Attendite gaudium pmix tum unpurum HEiſus inquit ille doloee miſcebitur/2 extrema gaudij luctus ocupat⸗FRulla quppe eſt pu⸗ ra mœra ſeculi letica⸗ Ded vt bo ecus ait. Vabet hoc voluptas om nis/ ſtimulis agit fruentesAtten— dite gaudum bꝛeue a momentane um. Laus impioeũ bꝛeuis ẽ in quit iob / et gaudium ypo trite ad inſtar puncti. Hot ergo gaudium anime noſtre periculoſum eſt qꝛ in eo rauo excecatur / per erroeem- Memoeia tur batur per doloꝛem / Voluntas fraudatur pzopter bꝛeuitatem · Ide oq; ſugiendum ẽ Quua in acquiren o laboꝛ in poſſitendo timoꝛ/ et in dendo doloꝛe / Sed amplechendũ eſt gaudium ſpirituale Et hot in no bis triplici radice naſcitur- Pzuno de ecuaſione pecxatoꝛum⸗ Quod eſt gaudium penitentium et inepienti um⸗ Secundo de adeptione merito rum⸗Muod eſt gaudium pꝛoficien tium Tercio de expectatione pꝛemi oeum Quod eſt gaudium perſecco rum / Pmũ eſt ſpirituale Decaẽi dum ſpiritualius Tercium ſpiritua⸗ liſſimu I deoq; perſectioeibus onue nit⸗Qulbus a xpꝛiſto dictur Gau⸗ dete a exultate quoniam merces veſ tra multa eſt in elo Met itaq;ʒ mer gs eſt ilud gaudium eternale⸗ q eſt expectandum . Quod vtiq; non eſt vanum ſed pleniſſimũ non eſt ꝑ⸗ mixtum ſed puriſſimũ / non eſt bꝛe⸗ ue ſed permanentiſſimũ O valde de ſierabile gauduum Vere perpetuũ eternumn quo amans ab eo qd amatur nuncᷓ ſeparatur / nu; diui ditur · Qð ſuis amatoꝛibus pmit tit xpꝛiſtus diens Gaudebit oꝛ veſ⸗ trum gaudium veſtrum nemo tol⸗ let a vobis⸗De ſpe igitur a expeca⸗ tione tanti gaudij ſpiritualiter leta⸗ tur ecleſia 7 exultans manit Letare iheruſalem⸗ // Gaudete igitur o ſpirituales eccleſie filij gaudete ſpi nitualiter in domino / non tempoꝛ ali ter in ſeculo In ſeculo gaudent / qui in hijs que in mundo ſunt nimiũ de lectantur / id eſt in tõcupiſcẽtijs mua⸗ die De quibus in anonia iohanie ſeribitur. Omne quod eſt in mundo aut eſt oncupiſcentia carnis / aut c⸗ aupiiſcentia oculozum / aut ſuperbia vite / O vicozum voꝛaginem o ſilam / o caribdim⸗o nimiũ infelic/ male q; ſecurum / qui in tanta taq; ꝑiculoſa mũdi tempeſtate ſeſe felta⸗ ter ſtare aut ſtabiliter gaudere falla⸗ citer ſeduckus exiſtimat/ non poti us ab huuſ modi turbido mari /ĩ poꝛ tum quiete ſalute effugere 2 vicoeu pericula cuadere ſtudeat // Coõſi e⸗ rate igitur o paſtores gregis domi⸗/ nid/ quot ꝙ; varie vos crcauemũt in ſtatu pꝛeſidẽtie feẽptationes a ot caſiões pecoꝝ Ibi quippe delicie / llb diuicie / ibi populares honoꝛ es Ex q bus triplex illa qua ſuß memimm⸗ꝰ viciogeũ voꝛago naſcitur Ex delicijs ſcʒ ↄcupiſcẽtia carnis/ex diuicijs gat piſcẽtia oculoꝝ. ex honoꝛibꝰ ſuꝑ bia vite Et qsneſciat nimis ẽ diffiale nõ dica vĩtere ̊ ſugẽ i delcijs gule luxurie voluptate In diuicijs inoedi⸗ nate auaĩcie aipidicate In honoꝛib⸗ ſuperbe gloꝛie vanitatem? Quus p⸗ terea ex hat Peella enatare poterit / ſine multipliu ꝑturbatione vite / leſi ⸗ one fame / at ꝑpplexitate onſcientie? NMuc vi ta in ſua vixtute wnaititur⸗ nũt fama in ſuo honoꝛe ſcadalizat⸗ nũt aſcientia in ſua pacœ moleſtatur und dio moleſtatur ? Ymmo pe⸗ ne deicitur Qius enim ꝑplexos tö- ſcientie nodos euoluat/quub ſtatus puſtozalis/ æ maxime ſublimitas pa- palis inuoluitur? Quis auras enu⸗ meret animũ lacrantes at in duter⸗ ſa ⁊ aduerſa trahentes/que mentis quietem ⁊ ſpualæm tranquillitatem pturbant/cum miris a inenarrabili⸗ bus modis pœoeum ocaſion pꝛen- beant? Deu: heu: qᷓ inſuaue iugum 2 vere onus grauiſſimu angelics e⸗ tiam humeris foꝛmidandũ Vnde nõ ſatie admiran poſſum quoſdam ho⸗ noeis auitos / tanti onerb podus nõ Etimeſcite/ ſ̊ magis ambicioſe que⸗ tere / 1 habitum ptinaciter retinere: nec tanti ponderis periaula ſfoꝛmida re / lim ſint fragiles a infirmi / 14 ad tam impo tabilia onera debiles et ĩpfecti Ccõtra vero illũ felicẽ multi⸗ plicc dixerĩ q̃ ĩpfecũ ſuu retognoſ- ens / tam põderoſum iuguum a doa⸗ ſo ſuo excutit/ at tam oneroſo periai⸗ lo ⁊a pꝑiculoſo oneri libens edit / vt de iloꝛum numed fiat / qui multipli ⸗— œem plationis laqueũ iĩnumeris tri⸗ bulationib inuolutum humilitatis pede gterunt. vt ad ſpualem liberta⸗ tem 2 liberam quietem euatant/In .„ quoꝝ perſona per pſalmiſiam mni tur Zaqueus contritus eſt: et nos li berati ſumꝰ. Et het de pꝛima conſi⸗ teratione ſufficant/ NVOnſidetemus ſeundo gaudij oſtri foemam/et quo modo ſit gaudendum Gandete inquit in domino ſemper⸗ Vbi glo- Mon ad hoeam ſed ſemper. Quaſi dieret ⸗ NMon leuiter ſed perſeueranter⸗Da⸗ nec qui ſpiritualiter gaudẽt in domi⸗ no etiam ſi tempoꝛaliter ontriſtari vidceantur / tamen ſemper gaudẽt perſcueranter ſeðm illud apoſtoli⸗ Quaſi triſtes/ ſemp autem gauden-— trs Qui vero tempoealiter gaudẽt mnin ſeculo / leuiter gandent inſtabili ter Mialt ſcriptum eſt Extrema ga?⸗ dij luchh otcupat. Gaudete igitur ſẽ perx o ſpirituales viri / ſpintuali gau⸗ dio nõ carnali / net ſoluũ inteĩ iteꝝ exterius: I deo ſubdit apoſtolus Jte⸗ rum dio gaudete Quaſi duplex no⸗ bis gaudium ingerat / owatqʒ no ſo lum leticiam interioeem in coꝛde ſed iterum exultationem exterioꝛem in in tomino T cxultate iuſti · Noe eſt ergo gaudium iubilatioĩes 7 lau⸗ dis quod ad ſpeculatiuos ſeu cotem palatiuos maxime pertinet: Be quo in plalmo dicitur⸗ In wonuertendo dominus captiuitatem ſyõ: facti ſu mus ſicut coonſolati · Hyon quuppe ſpecula interpꝛetatur que in captui tate mancet / quando qð videte deſide rat non videt · Gaudum enim on templatio nis a domino non datur / niſi aui vult/qñ vult/ à1 quatum vult 9* * . ☛D Sed captiuitas ſpon conuertitur / quado tenebzis effuga bocum 2 ventoz um nubilis / elum vnſcientie ſerenatur/ a tunt diu deſi⸗ deratum / diu q expeckatum dominũ ſuum anima conteplatur. JIpſa quo q; velut a mundana aptiutate lbe ꝛ / in duina ſpeculatlonc onſolat⸗ Et ſic veriſimtur qð ſequitux.Tunc impletum eſt gaudio os noſtrũ: 2 lingua noſtra cxultaunone⸗- Implet᷑ quippe gnudio wꝛdio oꝛdis / unple⸗ tur tciam exultatione oꝛpoeis-Cx⸗ ulta tio enim dicitur qᷓſi extra ſe ſalta⸗ tio Diatt ergo ag ni nouelli in pꝛa- c vindi ſaliunt 7 exultant Dit ani⸗ me deuote ꝑ altitudinem gtemplati onis eleuate / gaudiũ ſuum intra ſe continere nequeuũt / ſed quaſi extra ſe ſaliendo / exultando manlſeſtant De qrubgin pſalmo figuraliter diatur⸗ Montee exultauerunt vt anetes et olles ſicit ag ni ouiũ· Talib ſic ſpi ritualiter exultantbus. Jam datur pꝛimidie padiſi/ datur arre gloeie / tantur pignoea ſpuũs ſancti⸗ O ſeli⸗ s animas quibus datur ad tante perſectionis aumen aſcendere Sed quia vt ait poeta eſt modꝰ in rebꝰ / traqʒ nequit conſiſtere rectum . Jdeo ne gaud um noſtrum ratio nis ma dum excertt / ſed rectitudinis mediũ teneat / no tanter ſubdit apoſtolus⸗ Modeſtia veſtra notn ſit omnibd ho minibus Dit ergo nota fiat modeſ tia noſtra / vt om nib pateat ꝙ non ſit imoderata leticia noſtra Bt ſi ſit interius leticia hylaritas / ſit eciam te/wlut nim “ä l exterius matuiltae honeſtas / O vtinam viri patres 2 fratres vta⸗ nam nobis in hot ſatro conſilio on⸗ gregatis vtinam nobie detur in oi⸗ bus hant modeſtiam obſeruare Om⸗/ nibus adde modu inquit ille / mody eſt pulcherrima virtus, / Vtinã ergo debita modeſtia / vtinam Ptu⸗ oſus modꝰ nobis detur generalter in omnibus / ſed ſpeaaliter in rebus arduis auſis maioeib / et ſingua lariter at ſpecaliſſume in auſis ſidẽ tangentibus- Vtinam nobis detur in hjs modeſte ſapete / quod vocat a Terte audeo diere ꝙ nec modeſte / nec ad ſpiritualem ſobꝛ ietatem ſapi⸗/ unt / qui in hüs que fidei ſunt huma⸗ na iura nimis extollunt diuma m⸗ mis depzimüũt / quibus humana uut ra debent in indit ijs ſidei ſubiacere / 2 ſe illis adaptate et onfozmare⸗ ne fſi des et fidei fama que leuiter er facc⸗ liter leditur in fideli populo ſcanda⸗ lum patiatur. Dicam hot clarius⸗ Certe non modeſte net ad ſpiritua lem ſobꝛietatem ſapiunt / ymmo ni mis deſipiũt / qui in cauſis fidem tů⸗ gentibus / humanas traditiones di uinis mandatis pꝛeſerunt / et hono rem hominis honoꝛi dei anteponut a in ſuis iuditijs pꝛoœſſibus vel ſen tentijs magis attendũt intereſſe ho larß / ỹ intereſſe der H intereſſe fitei / i intereſſe totius rei publiœ xpzꝛiſti modeſte nec ad ſpiritualem ſobꝛieta⸗ tem ſapuint / qui pꝛopter quedam mnit nlſer nſehe tſig fie i⸗ erten ſuns e humana ulra poſitina / ſepe ming be⸗ ne intellecta / 2 gnter qusdam ſtilũ quem iuridicũ vocat /legẽ dei min re⸗ uerenter ptractant. Du ſententias fauoem fidei laceas / in graue fideli ⸗ um ſcandalum ſine auſe declaratio⸗ na/ſimpliciter ⁊ Iñ aditiõe annullat 2 nullas eſſe ꝓnunaat⸗Caueat illi ne eos tangat illud uumyci impꝛo⸗- periũ a xpᷣo dicũ Irritũ ſecſtis ma dutum dei qnter traditiões veſtras⸗ Et illud ihere⸗ Vere mentaciũ opa tus eſt ſtlg mendax ſcribaru⸗ Certe detur multis æ magnis doctoꝛib nõ ſolü in theologia / ß in iute ꝙ nõ eſt ſtilg verax / net vere iundials / ſed mendax a ſalſidiaus / in quo fudatur aliqua ſnia qᷓ veriſimiliter eſſe p̃t fi tei catholiee ſideli pplo ſcadaloſa⸗ a eni bona ſunt/ ſtilg iuriditus bonuseſt Idao eis bene vti oĩno bo nũ eſt⸗ Ded ißis ſicut eca vtutibg Otingit male vti qð certe periculoſiſ/ ſimũ eſt · Audacker aſſero Eſt qj dam ſpcaalis ſtil theologicus qui debet in auſis fidei obſeruari⸗· Mec miret᷑ aliquis ſi ſtilũ theolo gicã dixeñ in muſis fidei magie obſeruari debere qᷓ; ſtiũ uꝛridiceã QNuis eni neſciat ni ſi valde ignarus ꝙ quelibz ſcientla p⸗ mo ars q̃libet eneã mechania habzʒ ſtilum ſuum id eſt modũ poedendi ſibi pꝛopꝛ iũ? Quid enim eſt ſtilus niſi pꝛ ocdẽdi modus / ciq; ſcie ap⸗ pꝛopꝛiatꝰ ? Cum ergo ſacra theolo gia ſit omni ſcian ſuma / habz ſu⸗ um ſtilũ ſiue modũ ſibi appzopꝛiatũ Siaut ſcia canoni a habet ſuũ ſtilũ iuridicum· Et ſicut ſcia canonica maioei? dignioei ſui ꝑte ſubalterna ta eſt ſacre theologie ſic ſtug iundi cus ſtilo theologico maxune in cau⸗ ſis fidei ſubalternat eſt a ſubiectus Et non ecõtra Quid mirũ? Hi em ſc&m apoſtolũ mptiuare debemg in⸗— tellecku in obſequiũ fidei id eſt intel ⸗ lectualẽ a naturalẽ ronẽ/ multoma⸗ gis captiuandꝰꝗ eſt a ſubiciendus in obſequuũ iurb diuini ſtili theologi⸗ a ius humanũ? ſtilg homm iuridit9 Tic obſecro vos diligenter at tentumg quis ſtilg / quis pꝛoedi modus in auſis ſidei / in anus oſi - lijs generalibg fuerit obſernatꝰ Au⸗ Tucter affirmo Tegatur totus liber magn gcilioꝝ a quo gratianꝰ in ſu o detreto plura trucauit Mon iue m⸗/ ctur ꝙ antiqui patres noſtri in onſi⸗ lijs generalib hũct ſtilum ſiue pꝛo⸗ dẽdi modũ iuridicum / ſed magis theologicum in diff miendo cauſas fi⸗ tei ſeruauerint⸗Abſit ergo abſit om / nino hot ſacrũ oſilin talẽ pꝛoceſ- ſũ obſeruari de creuerit ertus ſũ ꝙ het nõ eſt ſatri intẽtio aſilij / net ſuit / net eſſe debuit õ debet ergo ſacra lus / nõ debet materia fidei ſub tegu/ lis ligaminibꝰ ſtili iuridice coarta⸗ ri / non apiſtrari/ non alliguri⸗ qui a ſc8m apoſtolum verbum dei non eſt alligatum. Mõ debent ergo dic⸗ ta theologozum in materia fidei in vno ſaco ligari / non debent in tene bꝛis cxaminari / ſed oni ſuper cde labꝛum / vt luwat veritas fidei om⸗ nibus qui in domo ſunt/ De qua de plura diendujeſſent / ſi non ad alia iͤj ſeſtinaret oꝛatio · IJdeo q; ne illam quam ſuadeo modeſtiam exce dere videar / ad apoſtolia verba pꝛoſe quenta redeo- / Vtinam er go nobis detur modeſte gaudere ſemper in domino/ iterum atq; ite rum interius exteriuſq; gaudere Ded pꝛochpudoꝛ multi ſunt / vti⸗ nam non in nobis / qui nec in domi no gaudent nec ſemper gaudent ⸗ nec modeſte gaudent⸗Hü ſunt qui gaudent in rebus peſſimis qui gau⸗ dent in mundi concupiſcentijs/ ideo non in domino ſed in ſecilo gautẽe t Hij ſunt guloſi ⁊ luxurioſi qui gau dent in delicijs aſſe quendis Hij ſũůt aupidi 2 auari⸗/qui gaudent in duuti ⸗ is coongtegandis, Dij ſunt ſuperbi z ambicioſi⸗,qui gaudent in honoꝛi⸗ bus acquirendis/ Mec ſolum huma⸗ no moee acquirendis ſed inhumani⸗ ter / fraudulenter / ymo niaw vio⸗ lenter vſurpandis / typꝛannie acd ptinaciter retinendis Het autem li/ et ab omnibus er ſingulis / taamen ſpeaaliter ab cleſiaſticis viris vitã⸗ da ſunt / et ſingulariter a plate quo⸗ rum vitn et onuerſatio eſſe de bet te teris in exemplum⸗ Et quibus die⸗ tur Vos eſtis lux mundi· /// Fugi⸗ te igitur o p̃lati ecleſie fugite· mũ⸗ di gaudium fallax et dreptoꝛiũ ſa⸗ gite.qꝛ ſicut ait weta/latet anguis ĩ herba / latet ſub hot gaudio volup⸗ tne venenoſa Que iuxta ſenee ſen tentiam: ad hot nos ampleckitur vt ſtrangulet Fugite itaq; 7 wtius eli⸗ gite in mundo contriſtari / aum ma⸗ dus inquit gaudebit vos autem on⸗ triſtabimum⸗ß triſticia veſtra onuer⸗ tetur in gaudum Bbi notate mul⸗ iiphariam eſſe triſtigam / que tandẽ in gaudium magnuũ couertitur Eſt triſticia ſp iritualis contritio nis,/que pꝛoodit ex onſideratione ſui. Eſi⸗ triſticia viſceralis ompaſſionis quæ pzꝛoœdit ex dilecione pꝛoximi Eſt triſticia trmpoꝛalis deſolatiõis⸗ que pꝛocdit ex tnbulatione mundi De pꝛima ait apoſtolus Que enim ſeðm deum triſticia eſt / enitentiam in ſalutem ſtabilem operatur⸗De ſecunda inquit pſalmiſta⸗ Meſiu 4 ſimul ontniſtaretur 2 non fuita quu onſolaretur 7 non inueni⸗ De tera⸗ ait xpzillus in euangelio- DVoe autem nunt triſticam habetis· Bn⸗ de quia dicit nunt/ notat hant triſti ⸗ ciam eſſe bꝛeuem / et quaſi momen taneam / er ideo pagenter toleran— dum . Audiuit hot beatus petrus apoſtolus / et coede retinuit et oꝛe doaut / In quo inquit exultabitis modicum nunt ſi opoꝛtet contriſtari Ece triſticam bꝛecuem quia nunc quaſi ſit inſtantanea Coœc tnſtiaam leuem/ quia modicum ſi opoꝛtet on- triſtari⸗· Ccc triſtiaam vtilem quia in quo exultabitis,· / Hec ergo triſticia Jpter ſui bꝛeuitatem/ leutta⸗ tem? vtilitatem / non plene triſticia dicendn eſt / ſed quaſi tnſtica / ai an⸗ nexa eſt ſemper interna leticia/ ideo notanter alt apoſtolus quaſi triſtes ſemper autem gaudentes, Dec eſt lenq triſticia ſalutartqut i iuxta pꝛoû n⸗ mmiſſionem xpꝛiſti tõuertetur ĩ gau , ddium⸗ De quo pꝛemiſſũ eſt · Gaude te in domino ſemp iterũ dio gaude 4 te. CEt de quo canit eccia Tetare ihe 8 mſalem⸗ Et het de ſecũda wnſidera tone ſufficiant/ Onſiderem tercio gaudij noſH H tri muſam/ quare ſit gauden — dum. quia videlieett dominus que eſt O vere magnam o ingẽtem gau . dendi cauſam Dominus pꝛope eſt⸗ Parum quippe poſſet eſſe gaudium ſi ad ſerios onſolandum adueniret ſeruus liet pꝛope / vel ſi dominus iH et longe Sed magnũ vtiq; gaun i dum / hit ex duplici auuſa notatur⸗ ui Tum ex onſolatoeis poteſtate· qui ⸗ un a domin pꝛopt eſt Tum ex onſola tionis pꝛopinquitate- quia pꝛope , eſt. Iterum ergo gaudete / 2 iterum n⸗ atq; iterum multum gnudete/ qꝛ do⸗ . minus pꝛope eſt . SHed inquurenduũ nobis eſt / quibus pꝛope eſt doming/ u ſane quantumtcũq; multipliciter ſit p i pinquus / non tamen ad ſalutis effi⸗ cnciam pꝛope eſt omnibus / dieente un plalmiſta-Tonge a necatvꝛibusſa⸗ n⸗ lus/qua iuſtificationes tuas nõ ex uainu quiſieumt. Exquiramꝰ ergo iuſtiſfi im⸗ tatlones dom ini · ad eum per iuſa ca tas oꝑ ationes acredam ſi eum að e nos appꝛopinquatre aupimgCoõuer⸗ t/ timini ad me inquit domim per pꝛo a mnhetamn ego zuertar ad voe / lan⸗/ Dceiondum autem nobis eſt quã⸗ deo tum ad pꝛopoſitum pertinet pꝛope ſer eſt do min tribus hominũ generibg et Pꝛope eſt inuocantibg in eatione: Pepe h molohon, ad craudendum. Pꝛope eſt expet tantibus in tribulatione: ad onſolã dum⸗Pꝛope eſt laboꝛantibꝰ in pere grinatione: ad reficiendum Au⸗ diant in oratione inuocantes q; pio pe eſt eie domingad exaudiendum Pꝛope eſt in quit ᷣe⸗ pꝛope eſt do minꝰ om nibꝰ inuocantbg eum / om mbus inuocantibg eum in veritate⸗ In veritate inuocant / qui non ſolum oee ſed oꝛde deum oeant/ Hů de il⸗ loꝛum numero non ſunt de quibue Dditcitur/ Populus hit labee me ho⸗ nocat- oꝛ autem eoeum longe eſt a me Abſit a nobis æ pzocul abſit a P/ cſſionibꝗa oꝛationibus noſtris hot impꝛoperium / alioquin longe ent a nobis doming // Audiant deinde in tribulatione expectates / ꝙ pzꝛopꝰ eſt eis wming ad conſolandum⸗ Jux ta eſt domꝰ? inquit pᷣehiyjs qun trbu⸗ lato ſunt oꝛde · Quibus verbis on⸗ ſolentur expectantes in hot ſacro co⸗ ſilio paæm eccleſie Nuibus ſepe die⸗ tum eſt / expecta reexpecta· qui ideo inbulato ſut wꝛde⸗ ga vt ait ſapiẽs SHpes que differtur affligit animũ Sed ne longioꝛis expectationis te dio affligantur⸗audiant g8 in eiuſ⸗ dem pſalmt wel ſubditur· et humi les ſpu ſaluabit C xpedent ergo hu militer / expeckent patipter· expectẽt perſeueranter/ 1 im Pledigur! in eis il iſte⸗ Expectans expectaui dominũ: 2 intendit michi Quid eſt intendit michi? Hoc ẽ me in tribulatione expectantem 1 ad e um clamãtem audiuit er exaudiuit Clamauit ad me inquit ẽ exaudiam 3 ui/ . — P vis ſnt ſprale ſaſſent HZ eum aun ipſo ſum in tabulatione⸗ Ecre non ſolum pꝛope ſum · ſed cũ ipſo ſum/ OQ magnum tribulatioms pꝛuilegium / que talem ſeim ha⸗ bere meretur hoſpitem et ſocium⸗ Audiant deniq; in peregrinati one labogantes/ ꝙ pzꝛope eſt cis do minus ad teſiciendum⸗ Venite in quit ad me omnes qui laboeatis et onera ti eſtis H ego reficam vos O verbum laboꝛantium conſol atoz ii / et peregrinantium teſeckuuum⸗ / Sed iam patres ſratteſq; pzeſtatiſ/ ſimi iam ex lectione ſacri euangelij que hodie reatata eſt bꝛeuiter oſt⸗⸗ dete pꝛopo nimus iᷓ; pꝛope eſt dñe ad reſidendum laborantes peregri⸗ nanteſq; in via huius miſerabik vi— / vt ex diendis apateat / quantu euangelium hodiernum pertinene ſit ad illud ſpiritlale gaudium · De quo ſepius ſupꝛa miem inimꝰ Mag nũ quiput gaudium eſt audire mag⸗ nam xpꝛziſti ompaſſionem ad illa tegrinantium multitudinem que e um ſequebatur/Cum ſubleuaſſet in uit oculos iheſus / oculos pieta tis a miſericoꝛdie / et vidiſſet quia mul⸗ titudo maxuna venit ad eum / dixit ad philippum · Vnde ememus pa nes vt manducent hij? Sed mauis gaudium / qꝛ vt pꝛope fieret multi ⸗ tudini eſurientium dixit iheſus Faci⸗ te homines diſcumbere, acepitqy panes⸗Et cum gracias egiſſer diſ⸗ tribuit diſcum bentibus· Sed poſtre⸗ mo maximũ gaudium / ꝙ ex quiq; panibus oꝛdeaceis et duobus piſti⸗ bus quaſi quinq; viroꝛum milia ſa⸗ ciauit· ita vt iniplerentur ex reliqui is duodeam cophini ſtagmentoꝛũ Et merito hot maximum gaudiũ dixerim / quia pꝛe magnitudine et admirationc tanti miraaili ⸗· Cum vidiſſent ꝙ fecerat ſignum/ dicebant quia hit eſt vere pꝛopheta qui vẽtu rus eſt in mundum· Sed ad cimu⸗ lum noſtri gaudij / leticieq; ſpiritia⸗ alis acedit/ ꝙ idem miranclum⸗ quod tunt cꝛpozaliter et pꝛeſentia- liter xpꝛiſius egit / ctidie ſpirituali⸗ ter in —— nos non ſteterit adunpletur ¶ Pꝛo auus rei moꝛali intelligentia ſciendum nobis eſt q⸗ quin q; ſunt panes ſpirituales quibꝰ anima in vite pꝛeſentis via reficitur 2 ſpiritualiter ſuſtentatur. Pzumq eſt nis penitentie, qui eſt tefectio reuertentlum, Sealndus eſt panis dockrine . qui eſt weſectio ignoꝛantiũ⸗ .4 Tertcius eſt panis iuſticie, qui eſt te fectio laboꝛ antum Muartis eſt wau⸗- nie patientie⸗ qui eſt reſectio pugna tium Quintus eſt panis eucariſti⸗ e qui eſt refectio omnium fideliũ ⸗ jCge ergo vt ait apoſtolus⸗ Ece nunc tempus ag eptabile etee nunt dies ſalutis / in quo ad reſectio⸗ nem noſtram ſalutarem hos quin q; panes iugiter debemus acipere Acipite ergo pzimo panem Enltentic⸗ qui eſt reſectio teuertent um id eſt de culpa ad graaa teſurge tium · Vit eſt panis de quo die bat penitens dauid · Cinerem tanq; pa nem mandua bam wculum me um cum fletu miſcebam Cinis quippe minutus eſt et amarus, ci ius minuen diuiſio pecatanm teoꝛdationem ſigniſiat. Que fieri debet vſq; ad minima 2. ius amaritudo pecatozum on⸗ tritionem deſignatque eſſe de⸗ bet amanſſima⸗iuxta illud yſaia Becgitabo tibi omnes anno⸗ meos in amaritudine anime ma⸗ e· Hic eſt pꝛimus panis oedea⸗ œus quo maxime refic debemus ĩ hoc ſatro quadꝛa geſimali tem wꝛe„Panis eſt pꝛopter reſer tionem- odeaus pꝛopter aſpe- ntatem⸗Keficit nam q; ſpinittum ſed maœrat arnem · De quo plu⸗ rn vtiliter dieẽda / bꝛguitatis gra⸗ da pertranſeo⸗ ¶̃ Acipite ſecundo panem doctrine / qui eſt re fectio ignoꝛantum. Hiaut enin mnie curnalis teficit wurnem eſu⸗ rientem / ſic doctrina ſpiritualis refict mentem ignoꝛ antem. Vn⸗ de notanter ĩ deutronomio ſcri lum eſt et a xpꝛiſto in euangelio pz ime dom mice huius quadꝛz a Aane viuit homo ſed in omni Vv⸗ quod pꝛoedit de oee dei Hic ſeauindus panisoedeareus ecam iuxta ilud apolthli⸗ Omnis au⸗ tem diſciplina ĩ pꝛeſenti quidem non eſſe videtur gaudij ſed mero⸗ cum refectioẽ aſperitatem habet⸗ tiſſimum exercitats per eam wd⸗ det iuſtice Huius vero panis aſperitas te mperacur / dum ſua⸗ uiter ſalubꝛiterq; ftagitur/ ac ꝑꝓ ot ignaꝛ antiu mentes in verita 4 tis ogmitlone refieiuntur In auig figu ra de diſcipuk xpꝛiſti ſcriptũ Aſt Cognouerũt dominũ in ſtacti one panie Dunt panem frange i eſt diuine ſcripture at ſacre doc⸗ trine verba exponere veraater er vtiliter aperite. Vz hodie pꝛoth pudoꝛ ſunt nonnulli qui hunt pwa⸗ nem doctrine male ſtangunt ym ⸗ mo quantum in eis eſt ad fideli⸗ um intoximtionem wꝛrumpunt at venenoſo et peſtifero doctrine ſie pane ſipliœs rpꝛiſtianos/ec am nonnun; pꝛintipes æ pzela- too decipiunt a ſeduaint. quoeum aliqui fuerunt in hor ſacro damp nati concilio⸗ Sed ſunt a alij qui nd defenſionem errorum cxat⸗· ſationem errãtium noua dogma? ta cnſingunt / antiqua diuina⸗ q; pꝛewpta declogi diſtoꝛte et a⸗ liter ſpiritue ſanckus eoeum ac toꝛ inteilerit exwonũt Qui quoſ⸗ mm ſtultilogie non dieim theo⸗ logie doctoees . ſed verius ſedur⸗ tozꝛes- quos vomt apoſtolus ma giſtros pꝛurientes auribus ad ſe a ſuam ſuoeumqʒ erroeum tu- telam pꝛete vel pꝛetio/ ſauoꝛe vel odio / minis vel blanditijs attra⸗ hunt, 2 veris doctoeibus detra⸗ hunt ⸗ eis minan eiſt a difamat to migri adulatoꝛ do fautoꝛ iam ſue pꝛaue dd ne dicmm heretice pzau. iuſmodi pꝛeœpta decalogi non Pertinere ad fidem atholie eri tur / eos lao⸗ —— . tatis impꝛudenter aſtruunt Hij pſeudo mgri et adſilatoꝛ ij doo toz es ad fautoꝛiã ſue pꝛaue adula tiois ne dien m herete pꝛauitatis / huiuſ modi Pepta declo gi nõ per tinere ad ſidem atholice verita thum⸗ pꝛueter aſtruut Hij pꝛeterea erro⸗ res contra huuſ modi ̃epta abſ qu erroꝛu aſſertoꝛibg ondempnari nõ oſſe unpudeter affirmare p̃ſumũt⸗ Hy deniqʒ epõs/cim max mo the oio gozũ onſilio in ſuis dyocſibus erroees hmoi mn fide 21 moeibg noto rie ſcandaloſoo nõ poſſe extirpare 2 ſententialiter repꝛo bare aut cõdemp⸗ nare pꝛeſumptuoſe diffiniũt · O q/ multa aduerſus hos erroꝛts eoeu q; fautoꝛesdetlamana eſſet / niſi ad finem pꝛoperaret oꝛ o⸗) Hit tñ vnũ ſilere nõ poſſum⸗Not eſt ꝙ hü omẽs p̃fati erroꝛes ſacro huit cili lio a ei honoei at aucoꝛitati mani feſte otradicũt/ cig diffinitioniby patenter ontraria ſunt· Mam eoꝛruũ oppoſita in eo pꝛacticata ſuerunt ert notoꝛie appꝛo bata⸗ſicut clare tõſtat ex actis æ ſñijs latis ontra erroꝛes qplurimos pꝛout hec et alia decla rare gono / ſi debita audis tia ĩ cau⸗ ſa fidei a debitus pꝛoœdẽdi modꝰ detur⸗/ Hit tamen pꝛoteſtoꝛ a ad hot deum teſtem ĩuow / ge nichil in hat materia dixi fauoꝛ evk odio / nec ad dedecus aut imuriã cuiuſcũg· ſed ad huig materie oꝛdia quatũ i me ſuit poſſeten laboꝛ aui / a ad talẽ cõ⸗ oꝛdiã que ⁊ fidei antholie aluſli bet ꝑpſone honoꝛem ſaluare poterat⸗ ſed eca ſupbia 7 ſup ba eeciras hae concꝛdiam non admiſit⸗Nichil er⸗ X ꝗo loquos niſi ſola veritate mactus· Et pꝛ mo pꝛindpaliter ad honoeẽ dei ⁊ ſue fidei catho lio Detũdo huig ſacri oncilij. Tercio ſancte romane ccxleſie 2 ſacri ollegij Quarto xpi aniſſimi tegis francꝑ / qui a ſui pꝛe⸗ decſſſoꝛes apud eccleſiam meruerut / auſe fidei que ipſum et regnũ ſu⸗ um tangunt.:in hot ſaco gcilio mo deſte 1 reuerenter trackentur Poſtte mo ad honoꝛem alme matris vniu⸗ ſitatis pariſien.a ſp ecialiter the olo giœ ſacultat/ Hoꝛumenĩ ommũ honoꝛ 7 teuerentia hit multũ tangi ⸗ tur/a multo pl ꝙᷓ; pluẽs exiſtimãt⸗ iam huiuſ modi eoꝛum honoꝛ mul⸗ tum leditur et amplius ledetur Et iſta de hot pane dicta ſint⸗Come dunt er go et digerant hunc panem qui ſanũ habẽt palatum et bene di Rmſomachan-CWAetne tercio panem iuſticie / qui eſt refectio laboꝛ antium de quo intelligi poteſt quod in oꝛatione dom inica petimus Panem noſtrum otidianũ da nob hodie Hit panis iuſticie ideo dicit / quia digne laboeantibus iuſte dat. didcente xpꝛiſto Oign eſi operarius cbo ſuo Coontra vero/ qui non la boꝛ at non manducet· Laboꝛate igit᷑ o vos operarij meſſis dom inice / ſi hunt panem id eſt ſi ſuſtentatlonem ex fructibus ecleſie digne queritis reapere Hit em̃ panis oꝛdeacg ẽ· qꝛ cum ſuauitaterefect ioni shabet aſpe ritatem laboeis,iuxta illud quod in eneſi ſcriptum eſt In ſudoꝛe vultꝰ tui veſceris pane tuo Conſoletur autem aritas veſtra / quia ſi iuſte . R s klt ſetut u (u) p huos piſces ſp⸗ laboꝛ aueritis nec vilem mẽdicita tẽ net turpem indigentiam incurretis diente pꝛopheta Mon vidi iuſtu de⸗ telicũ · nec ſemẽ eig qzꝛens panẽ / Acipite quarto pane pacientie qͥ ẽ teſectio pugnatiu De quo in ezechie⸗ le ſtptũ ẽ Panẽ ſuũ in ſollictudine wmedat Sane vbi pugna / ibi vt ſit ſolliatudo maxima nee ẽ Dit erga panis cediace eſt / qꝛ habet refectio⸗ nem aie⸗ ſed ecia aſpericatẽ pene et tolcrantiã patientie Hʒ quantacuq; ſit huiꝰ durices panis temperari pp terit ex cõſide ratioẽ dnie paſſionis⸗ Quia ut bernard ait Si paſſio dni ad memoeia reuoretur nichil tã du⸗ rum qð non equanimiter toleretur ipree quĩto panẽ eucariſtie⸗ qui eſt refectio oĩm fideliũ Hic ẽ pa⸗ nis nupaalis q̃ refiat diſcumbẽtes in menſa dñi De quo xp̃us ait· Pa⸗ nis quẽ ego dabo caro mea ẽ mũ⸗ di vita Hit panis ẽ ĩ pñti oedeaœꝗ? ß in futuro crit triticus qꝛ purus- Nüc aũt oedeaeeus dicitur qy e af⸗ flictione aĩe ſumit᷑ diete aplo⸗· BPzo⸗ bet aũt ſeip̃m homo. et ſit de illo wa ne edat/ 2 de alic bibat . //(Audiſ— tis igitur de quin ql panibg/ audite nũt bꝛeuiter de duobg piſcibz. Per duos itaq; piſces ſpũaliter itellige re poſſumꝰ duplicẽ oſolationẽ qua in pꝛeſenti reapit ani ma quaſi ad cõdi endu illa quã p dixing quiq; panũ aſpitatẽ Pꝛzima eſt ſpes q expecta- tio bonoꝝ eternoꝛu,⸗ Hecum epiẽ tia qᷓ dã ſpualiũ mariſmatũ Pmagſo⸗ latiõe ſuſtẽtat᷑ aia ĩ aduſitate tpal Hetũda refiatur in ꝓſpitate ſpuali —„ 4 . „ „ Pꝛzhna 2ſolatio eſt quaſi piſcis ma- nsqꝛz lapitur in aduͤſitate Decuda quaſi piſcis fluuialisſiue aque dult⸗ q; capitur in ꝓſperitate/iuxta ilud pei · Donãa in mari manũ eig / et en flum imbd dexteram eig/In ſiniſtra quippe manu aduſitas/q in dextera ꝓſperitas deſignatur // O btõs i1 los ⁊ vere btõs quos ex hijs quinq⸗ panibꝰ a duobꝰ piſcibꝰ ſpuũalit᷑ tel leckis / xpe in ꝑegnatiõe huig de ßti reſecerit. et quoꝝ eſuriẽ ſalutari cibo ſauauerit / quib ab co dicitur⸗·D q̃ nũt eſuritis q; ſaturabimini udiſtisergo ex hodierna lecti⸗ Nonc eua“ t lralit᷑ reutata moꝛaliter expoſita/ quatũ illa mirg culoſa teſectio pertinens ſit ad illud gaudiü ſpuale / de quo hodie canit ecria Letare ihꝛlm/ de quo ſepe die tum eſt · Gaudete in dño ſp/iten di o gaudete Audiſte deniq; tati gau dij nuſa⸗ qꝛ qane eſt dñs Pꝛope ẽ nob inu ocãtib in oeõ ne Pꝛope ẽ no bis expectã tib in tribulatiõe Pꝛoꝑe eſt nob laboꝛãtibꝰ in ꝑegrinatione⸗ Pzope ẽ inquã in pnti ꝑ grãmſʒ inquioe erit ꝑ gla m Quã ille no bis godete dignetur qui ſine fine vi⸗ uit regnat in ſecila ſeculoꝛ u Amẽ ¶ Expliat ſermo facthp reuerdiſi ⸗ mu in xpᷣo pꝛem ardinal?s mmera æen⸗ in galio generali onſtantien· HW Anno dni⸗1I19e in domimca in me⸗ dio quadzageſime ⸗ M „ Hequitur ſermo eiuſdem in die reſurrecklanis dñi nri ihu xp̃i (ſurrexiſtis cu xp̃oꝛ qᷓ ſarſũ ſüt qzite Coloſeñ⸗ Niijo Et in epla hodierna — Hodie frẽs kmi ſa cxra illi diei ſol?pniaclebꝛamꝰ quo rps tex noſter / dux / paſtoe / a doctor tæ moete ſurrexit ad vita / 1 de pena poſſit ad glam⸗ Et vt btus grego nus ait.⸗de paſſiõe ad reſurrectionẽ/ er de oꝛtuptioe ad in oz ruptlonem träaſmigrauit 7 deo ſiait miles regẽ 2 exeratus duc / ſiat ouis paſtoeẽ⸗ diſcipulus doctoꝛem ſeq̃tur ſit de cns eſt vt xp̃m ſeq mur a moꝛtuis reſurgents/ 2a cũ eo oſurgẽdo a terre nis ad celeſtia ſublimig erigamur⸗ CEt hot eſt ad qð hoe tat aplus / ip̃o diete 1 nos vbis ꝓpoſite alloquẽ te Di gſurrexiſtis u rpo a / Jn qbus vbis duo tagutur / quoꝝ vnu ſicut anet7e p mittit/a allud ſicut ſequẽs ꝗ da oditionali ↄſequẽ tia bᷣ inſerk Pmu eſt · Mos cu xp̃o oↄſur gere Heoidu eſt 710 qᷓ ſurſũ ſuũt qᷓ rere Pmũ ſpectat ad pcoꝝ nroꝝn pni a⸗T' ſpectat ad bonoꝝ oꝑm ꝑpſeue ratia / Debemgeni p u xpo oſur gere ꝑ abie ctionẽ peri moꝛtał. I7deo dieik, Di cõ urrexiſtis cũ xpõ Decũ do ꝗᷓ ſurſu ſüt q̃ꝛere ꝑ ateptionẽ vi te ſppuak Ideo ſeqtur Que ſurſũ ſũt ꝗzite Pmũ ꝗ ẽ ancedẽs ad ſecũdu / qꝛ moꝛte cul pe pᷣus abicre debemꝰ/ vt oſequẽt ad vita grẽ teſurgam9 Hitc eni xp̃us vt ait btũs gregoꝛiꝰ moꝛ tẽ nram ſciʒ moꝛte culꝑe moꝛiẽ wo deſtruxit / 1 vitu ſciz grẽ reſurgen do repauit / Dic igit pᷣmo ꝙ nos debemgrpo onſurgere i. Ded vt pateat qualiter cim xpõ conſur gere debeam/ pꝛuis expedit cirea xpꝛiſ tl reſurrectionẽ aliqua bꝛeuiter cõte plan Et tria ſpecialiter Pzimo re ſurrectionis modũ Seuũdo reſurgẽ tis ſtatum/ Tercio reſur gendi frut tum // In pꝛimie itaq; cire teſur rectionis modũ ſcendum eg xpᷣg⸗ ſurxrexit manæe/ſurrexit vẽ ſurrex it ma niſeſte Durtexit mane er velo citer ſine tardatiõe / uixta illud Dur gens iheſ mane pma ſab bati Ma thei vltimo/ Durtexit vere et walit ſine fickiõe Vnde dititur / ꝙ ſurrexit dus vere Au?⸗xxxiiijꝰ Surtexit ma niſeſte « aparẽter ſñ dubitatione⸗ Ma ſcriptu eſt / ꝙ maniſeſtatg ẽ ihe ſus diſcipuk ſuis cũ ſurrexiſſʒ a moꝛ tuis J0⸗vltimo Pluries eni xp̃ᷣsap paruit· pluĩes ſuis diſcipuł ſe mani feſtauit. plunes ar warijs modis ſuam reſurreckhionem veram eſſe p bauit / vt non poſſet dubitari eam eſ ſe ficam aut fantaſticam qlis fuiſ ſe le gitur ſuſcitatio ſamuelis/pᷣmo regum viceſimo octauo · / NHuit autem triplic modo reſurrectiomie xpꝛziſti debemus in noſtra reſurtecti one ſpirituali / de morte culpe ad vi tam grage eciam tripliciter ofoꝛma ri / Pꝛzimo naq; debemg ſurgere mane velociter ſine tardutione In mane ſcz noſtre iunuentutis/ non in ſero noſtre ſeneckutis · Quia ſcriptũ eſt Sonũ eſt viro cim por tauerit in gum dñi ab adoleſcẽtia ſua. tre · iiꝰ Naã ſicut ſapiẽs ait Adoleſcẽs iuxta ons net add eitn u viã ſuam / etia cũ ſenuerit non recdet ab ea⸗Pꝛouer/xxijꝰ. Ccõtra ved in ueteratis dierũ maloꝝ ꝑ gpham di citur Si poteſt ethyope mutare pel lem ſuam a pard? varietates ſuas⸗ a vos poteſtio bonũ faeere / Se cudo de bemj ſurgẽ vere 2 raliter ſi ne ficktiõe abiciendo ſciʒ oẽm ſimulati onẽ ⁊a ypocriſim / et ſeruiẽdo deo ĩ a ritate nõ ſicta. Sicut ſcriptũ eſt. Ti mete dñm 27 ſeruite illi ſol i veiente in toto coꝛde veſtro / Terco de be mus ſurgete maniſeſte aparẽter ſine dubitatiõe vt ſcʒ nra pnia ſit ho minibꝰ) maniſeſta / nõ ad vana glaz mũdi ß ad laudẽ dei et ediſiatione tra wꝛzã hoĩb vt videant bona opa veſtra ? glificẽt pꝛem vzẽm qui ĩ eeł eſt · Nã tał reluctia boni opis ? ꝓ batio ꝙ in eo eſt exiſtẽtia verita te⸗ Striptum eſt eni / ꝙ qui ſacit verita tem venit ad lucẽ vt ma niſeſtẽtur o pera eig quoniã in deo fut faca Jo⸗ certcio. Dicut eni xpᷣ̃us pluries appa ruit / ⁊ ſit ſe maniſeſtado ſue reſurtec tionis veritatẽ Pbauit⸗ ſit nos vere reſurrexiſſe mõſtrabimꝰ / ſi in maĩfeſ tationt boni opis ꝑſeueremns / nec ad peẽa p̃terita ſiait canis ad vomi tũ tedeamꝰ· ſed uuxta vbũ apli· ſic deſtrua coepꝰ pei vt vltra nõ ſerui amꝰ pẽo· Ro⸗v // Et her eir teſurrectiõis modũ ſufficiant⸗ Ed veuteri cira reſurgẽtis ſta tum ſciendu eſt ꝙ tres fuerũt dditiões xp̃i teſurgẽtis / ſicut tres fu erũt moꝛientꝭ Pꝛima nã q; moeien tis aditio fuit deſoꝛmitas gleptib E „ . 4 L „ Oecũda infirmitas deſpicabik Ter ria humilitas miſeabilis / Et de hijs tribg cõditionibus ſanckus yſa ias Inhetauit,- Vñ de pꝛima dicit⸗ Mon erat ei ſpecies neq; dewꝛz⸗ Et vidimg eum ? non erat aſpcus⸗Et de ſechda in eodem low ſubdit⸗Deſi derauimg eum deſpeckum / a nouiſſi mũ viroꝝ/ virum doloꝛrum ſciente inſirmitate⸗De tercia wero ſubiũgit Neputaumg eum quaſi lepꝛoſum 2 Pcuſſũ a deo humiliatũ · yſa. liij / Ded ctra iſtas tres (õdi tiõ es moeients tres fuerut onditones re ſurgentie- Mam pzimo contra mo rientis de ſoꝛ micat / ſuit in reſurgen te pulchꝛitudo a ſozma admirabik⸗ Tüc enim ipſe fuit ſpecioſus fozma pꝛe filjs hominũ, Hiaut pꝛedixe rat de eo pꝛopheta. Seaundo on tra moeiente infirmitatem / fuit in teſurgente valꝛtudo et potentia inco parabilis⸗/De qua per pꝛophetã di titur. Poteſtas eius poteſtas eter na que non auferetur Daniek⸗ vi Tercio cõtra moeientis humilitatẽ / ſuit in reſurgente celſitutdo a gla ine narrabilie/ Nã de deo pꝛe ſeribitur ꝓ ſuſcitauit eum a moꝛtuis dedit ei glam ſempiternaã. papetri i? Hit enim decbat / vt qui maxime fueat humiliatus in moete ſumme exal ta tus eſſet in reſurrectiõe Ideo dict a poſtolus Humiliauit ſemetip̃m ſat tus obediẽs vſq; ad moꝛtem moetẽ aũt truch Pꝛopter qð et de exalta uit illũ dedit illi nomẽ qð ẽ ſuper genu flectat. In hot ergo tanſſimu 2 exẽplo xpᷣi euicenter inſtruimur / vt aſſiones hiug tempoꝛis pactienter ſeramꝰ Quoniam no ſunt cõodig ne paſſiones huig tempis ad ſuturam glam qᷓ reuelabitur in nob Ro⸗ vrijꝰ Dabitur eni nob pꝛo adũuſitate le tici aspzo pauptate habundantia⸗ hu miltatr gla / dieen e ſcriptua Humi lem ſpu ſuſcipiet gla · ꝓuer.xxix Et hec cira reſurgentis ſtatuũ ſufficiant Aſtremo vero cirea reſurgedi frucũ· SHciendu eſt ꝙ triplic feuctu ex xp̃i reſurrectione ↄſeqmux Pꝛimg fruct eſt nra iuſtificn tio ꝛNa xp̃s ſicut dicit apoſtol /traditg ẽ g ter delicta nra / reſurrexit pꝛopter nrãm uiſtifictionem . Dceriptu eſt Ro·⸗ijij · Secũd fructꝰ eſt nẽẽ fidt i dſirmatio· Mã ꝑ reſurrectionsẽ xpᷣi/ fides nrãa maxime quo ad articu ũ de reſurrectione ſutura / gſirmat eſt 2 ſol diſſime roboꝛata Hnde qpyter hot arguit apoſtolq qy ſi xp̃us reſur texit àQ nos reſurgemus/pma corb⸗ xvꝰ⸗CTercig fricto eſt noſtre ſpei ele uatio· Mam poſt moete xp̃i alqui ctiam ei diſcipuli quaſi deſperates die bant · Nos ſperabamd ip̃e eſ ſet reẽ pturus iſ rł Luẽ vltimo. Ac ſi dierẽt Poſtq; vidim eu moꝛien tem apliius nõ ſperamq Hz ſpes q̃ in moste xpĩ quaſi motua ſuerat⸗ poſtea ex eiꝰ teſurrectiõe viuificata eſt/ a pleniſſime reſtituta / diente pe tro aplo· Scðm magna mĩam ſua regenerauit nos in ſpem viua p te ſurrectionẽ iheſu xp̃ Pzima x. ijꝰ Mos igitur frẽs taliter m xp̃o gſurgere debemg / hunc tripleem fauctũ ex e? reſur ectiõe gſequi me reamur⸗ ð vtiqʒ fiet ſi a doꝛmit one negligentie/ a moete culpe ſen malicie reſurgam Ad hoc ei noſtrũ quelibet hoe tat᷑ apłs diccs SHurge q̃ dozmis ⁊ exurge a moetuis ephe⸗ quito Et ſit patz qualiter mũ xp̃o de bem cõſurgere c Et hec de pꝛimo dicta ſuffigant // Diw igit ſecado xo nos debem q ſurſum ſunt qꝛ ere ac Abiecta naq; moꝛte culpe/ q̃ nos ad inferioꝛa ptrahit- amplectẽda ẽ vita grẽ / ꝑ qua mẽs humana ad ſu perioea oſentit Dt aũt ea qᷓ ſurſum ſunt qꝛ amꝰ. Debet in nob eſſe terte noꝛum cõtemptꝰ a eternoꝝ appetitg Sit enim woet noe xpũs docto op tim dicẽs Pꝛ imũ qꝛite tegnũ deia iuſtiaa ei ath/vo· // HDz ſcien dũ eſt ꝙ tria ſunt/ꝗᷓ nos ad tertena trahũt ? inferig iacere faciũt/A qbʒ ſurgẽ debemꝰ⸗ / vt eterna qᷓ ſurſũ ſt q̃z ere valeam9ꝰ Pzimũ eſt cur cirui tas auaricie/ p quã trahit mũdalli ciens Deuũdu eſt feditas imũditie⸗ ꝑ quã ſeuit caro in ſiciẽs/Tertium eſt ecitas ignoꝛãtie / quã fallit de mon decipiẽs⸗⸗·/ PBmo ergo vt qᷓ ſurſũ ſũt qᷓꝛ ere valeamꝰ /ſurgere de bemga curuitate auaricie ac · Mũd⸗ eni ſuis diuitijs nosallicit/a ꝑ aua riciam ad terrena nos ĩicuruas / vt in ferig iacte gpellat ſuo põdere trahit Dꝛz appe titus eternon hoc pond ab iciens / nos a terrenis ſurgere ad de leſtia volare ſacit Heu michi inquit quia inolatus meus pꝛolongatue eſt Heu michi ſi diucig terrã inhito m ad hot factg ſü · vt inolatꝰ meus . 6⁶ —,—— — 2 — — n — —— —— — — — — — rn ſun enn i gall iin tde 2d 1un zrn rußt ne en inti m ſit in elo⸗ Heu michi ſi a ffechgterre noꝛum hominẽ tũ bꝛutis de oꝛſum in cutu are valeat / quem deg reckum cre auerat⸗ vi cum angelis ſurſum teẽedat Ideo enim ſicut qui dam poetaꝝ ait Os homim ſublime dedit / eluqʒ vi dere uſſit/ 2 ereckos ad ſydera tolle re vult? Quid ergo turpig ? Quid ergo in decẽtius in ho mimem in ter ra ꝑ cupiditatem iacere/ et ad ĩſima ꝑ auaricam incutuari/ qui debet i o lo animũ ꝑ ctemplationem erige re ſub imia at eleſtia ſpeaulan 2 Mon ſit ergo fratres caniſſimi / ſed liet maneamus in terra wꝛpoeali ter / tamen queramꝰ? in celo ſpintua lter cuerſari dicentes c apoſtolo⸗ Moſtra cõuerſatio in celis eſt · phel· tercio⸗ Et het de pꝛimo / Seoun do vt que ſurſum ſunt a · Surgere debemus a ſeditate imũdicie: Ber quã ſeuit caro inſicens Caro enim ſuis de licijs nos inſiat / et ſeuiendo laſcuuiene at laſciuiendo ſeuiens in lutum imũdige id eſt in oncupiſcen tie ſeditatem pꝛoſternit.· Sʒ nimis in xcs eſt fratres caiſſimi aiam ad ymaginem dei factã ad ſimilitudi nem ſui coonditoꝛ is ſoꝛz matã / in ſoꝛ dibus lectu ſuũ ſternere / in luto fe de voluptatis iaere YHurgamꝰd ita q; net ſit qui ſe excuſet / aut qui dicat ſe ſuegen non poſſe · Nam ſine gra uati ſuerim naturalis omplexiõis debilitate ſiue ligati male oſuetudi nis neceſſitate / ſiue oppꝛeſſi mole eri minũ/ſiue peccntoꝛum multitidine at magnitudint p̃grauati / tñ pꝛeſ to nobis eſt auxilium dei · Nui uix in verbum pꝛophete⸗Mõ ſolum eri Lit eliſos / ſed eca ſoluit vmpe ditos ara ta ſiquide m eſt manq domini ad erigendũ caſus de bilium / a diſſol uendum cathenas ſiue compedes de liccoꝛum · I deo peccatoꝛ quis ſepe et grauiter ecderit q;uis diu in ſoꝛ dibus iacuerit / ꝙᷓuis eciam in multe magnis petcatozum viculis liga tus ſit/ quter hoc debet non deſpera re aut diffidere ꝙ ſurgere non poſ ſit· Ded cum per ſe poſſit cadere / p ſe autem non poſſit reſurgete/ manu om mipotentis dei debet in auxiliũ i uocare dicendo cum pꝛopheta Emit te manũ tuam de alto enpe me a li bera me In p̃s cnteſimo xliij Et het de ſecundo · / Terao vt ac Sur gere de bemg a cectate ignoꝛa tie Per quãa fallit demon deapiene Dyabolus in ſuis ſallacijs nos deci pit/a oaulos menteé noſtre per intel leckum ſcilicet et affectum ignoꝛan tie tenebꝛis exœcare ſatagit / vt nos vſq; ad moetem in peccatis obdoꝛ mire faciat inœſſãter parat inſidias et laqueos tendere non deſiſtit. SYʒ ſurgendum nobis eſt fratres cariſſt miæ ad elum leuandi ſunt oculi vt eos illummer virtus xpꝛiſti /· Sic cum dixiſſet apoſtolus Surge qui doꝛmis a exurge a moetuis⸗ Poſt ea ſubdidit dicens / et illuminabit te xpziſtus-Peccatoz doꝛmienti recka ſimilitudine comparatur / quua net ſenſus clare ognitionis / nec vſus debite reo⸗dationis net motus bone operationis in eo reperitur⸗ Sed tal excitatio / et ſurgenti a – — ſompno moæ tis / at leuanti ollos ad lucem ſolis / xpuũs qui eſt ſol iuſticie radios ſui lum nis infundere onſue uit · Quiſ quis ergo œcitate ignoꝛa tig in pœis ſõpnolentus exiſtit Ozet xp̃m vt oaulos ſuos illuminet / nec ã plius i tenebꝛis moetis obdoemiat / dic do c gpha Illumina oaulos me os ne vnq; obdoꝛmia in moꝛte/ ſcri bit᷑ in pſalmo⸗ Qð ipſe pꝛeſtare dig netur qui vunt 2 regnat in ſecula ſe culoꝝn Amen⸗ S Explicit ſermo ſact? ꝑ teuerẽdiſ ſimũ in xpꝛiſto patrem dominũ Pe trum de aillyaw ſacre theologie doc toꝛem cardinalem cameraen/ die reſurrectionis dñi noſtri iheſu x-piꝛ 9 — . „ . — „ „ ¶ Sequitur ſermo eiuſeẽ reuerẽ di In xp ziſto patris/In die ſancto pen teoſtes tite ligue tanqᷓ; ignis ſpũs ſuper diſcipulos ſuos ĩ liguis igneis id eſt igneis rdis admodu linguarum ſoꝛ matis / viſibiliter ap paruit⸗ In triplic naq; foꝛma miſſů ipſum eſſe legim / Pꝛimo in o ei, tn Vilmatte 5iſſtept one qñ ſpus ſanct deſcendit ſuper xp̃m a iohãne baptizatum Tut/zo/ Heaiundo in flatu ſciʒ in apoſto loꝛum oedinatiõe / quando domind in ſufflauit eis dixit Acipite ſpiritũ Praruerũt eis diſper “ Ackun ijꝰ Et in epla pñtis ſeſtutitans % odie fratres cariſſi mi tempalem ſpũs ſancti miſſionẽ ſolempniter elebꝛzamus, qua idem ſanctum Jo⸗xx apld / Tercdo in igne ſciz in aplozum pfirmatiõt/ qñ lar gioei munere ſue maieſtatis i diſ cipulos ſuꝑerucmit/a eis hodie cariſ matum dona tribuit Pzima miſſio pertinet ad reeptionem gratie icho antis⸗ Secud ad oꝛ roboeationem gracie pꝛoficientis/ Tercia vero ad firmationẽ gracie pficentie⸗ // Sitq; fit vt iſte triplex miſſioĩs mo dus ad tres Ptingat hominũ ſtatus Mam pzimꝰ ad inapientes Hecun dus ad pꝛoficientes Terciue piinet ad perſecos / quam applicntionem nõ ꝓſequoæ grã bꝛeuitatis Meito g vltimã miſſionem ſpus ſancti p̃ e teris elebꝛ andam? celebꝛiter reclẽ dam ſuſeepit eccia/qꝛ viʒ ꝑ eam nõ ſolum inchoãs aut Pficiens gracia / ſed glummans a perficiens hoĩbus eſt ollata Hit emm hodie xp̃s om nia Rſummauit et euaglic xpꝛiſtia ne legis gram pſummando pfecit⸗ Nam poſt patiẽtiam moꝛiẽtis poſt magmůicetia reſurgẽtis / poſt glam aſcendentis / poſt reſiẽ tiam p̃ſi ẽtis ſedents ad patris dexteram nil a lud gſummandũ teſlabat / niſi vt ex pectata ſpũs ſancti leticia adueniret q œli muneribꝗ/ eeleſtes homĩes im plerentur Hoc aũt hodie faaũ eſt / qñ tempoealiter miſſg eſt ĩmobilis / qñ viſibiliter apparuit ĩuiſibilis / qñ cꝛ tuptibilbg hoĩb miſſus eſt incoꝛ ruptibilis / qñ ſciz ſpus ſanctꝰ appa ruit apoſtolis / tut impletum eſt að ditiẽ in vbis oſitis Apparuetunt eis ac IJn quibus vbis eciã merito nobis otcurrut conſieranda Pꝛimo e — — . quid ſignifiot aezn hot eni tria miſ teria deſignak / Bmo h ſacũ eſt vt ſp̃s ſcuũs aplde i loquẽdo ⁊? p̃dicã do oib⸗ gẽtibgignitos ardẽtesred deret⸗Ma p dicatoꝛ q̃ᷓ qaritate nõ ar det / vbo doctrine alios nõ aerẽdit J do de helya dict ꝙ vbu e q̃ſi faeu la ardebat eci⸗pen.“ // Tovt legẽ qnuã apli pdienturi erat ignea & d eſt legẽ amoris ondẽt ρα hat veĩt dñs publicate / pdicare⸗ ip̃amq; e pue voluit ab aplis p̃dican / ip̃o die te Ignẽ veni mittere in terra⸗· qᷣd ſcus vt bernardait ſup diſcipuloæ iliguis igneis venitvt liguis oim gẽtiũ Pba ignita loqꝛentur / et legẽ ignea ligue ignee p̈dicarẽt Sz qᷣd ẽ? Vuignitü / qd ẽ lex ignea iſi lex a moris p̃eptũ mritate? De qᷣ ſcerp tũ ẽ Hot eſt pᷣeptũ meũ vt diliga tis iuiœ Jo⸗xvo Hũc itaq; dilãore ignẽ / hüt caritate ardoꝛẽ iĩſtar apla⸗ rũ debẽt ſiguli xpiani ̊ p̃apue viri etciaſtici illi maxime qͥ ultari xpi ſemiüũt fouere ſep indeſinẽt/a ĩœſſã ter nutrite In aud figu ra in lege ſen tũ eſtgnis ĩ altari meo ſꝑ ardebit⸗ quẽ nutriet ſacerdos Leuitviꝰ⸗ Ve igitur illls ſacerdotibg a ilł aplozũ ſuc eſſoeibo/q̃ nõ hodie nutriũt ignẽ mrita te/ flamã cupiditats / q non hñt vba ignita euãgelice veritath⸗ ̊ Vba ſu matia vopatio vanitath /q̃ nõ p dicãt legẽ igneã/ß legẽ ferreã/ nõ legẽ amoeis/ß lege rigoꝛis / qui ſuis liquis in pplo nõ fouẽt caritatẽ dilaonis a pacie aupiditatẽ diuiſi⸗ oms ſciſmat Ve inqua alk er ſi ArE nece ẽ vt ſcãdala ene niãt⸗ve tñ ilłp q̊s tm ſcãt lũ venit 1a ĩ illos a cos ĩ alios ſp̃e ſcũs ĩ liguisigneis ñ deſcẽdit / ſp̃ᷣo malign ĩ liguis ve nenoß totu fere mũdu ĩfſicit 1 ĩ odij venenũ acẽ dit Sz 3 ſps ſtũs in li guis igneis apparuit vt ip̃e quu ĩ ig ne ſignificat ſe ĩ aploõs locuturũ eſſe möſtraret NMa eos certifimte voluit p̃s ſcũs in eis loqꝛet᷑/ne ip̃i diß fiderẽt/ cũ a pᷣncipibꝰ mũdi ſapien⸗ tibg eoꝝ p̃ dicatio doctrina pſeqzet᷑ anc ip̃i ſibi attribuerẽt / cũ multi ad eoꝝ p die tionẽ guterent᷑: ac eciã vt fſinguli plo eis trederẽt cũ ſermo eo rũ qſi vbũ diuinũ audiret Pꝛoptẽa ditit xpᷣe⸗-Mõ eĩ wos eſte qͥ loqmĩ B; ſps ſcũs qͥ loquit᷑ in vob Mat, x. Et h de “ pncipali // 2 ſiteradi currit⸗ qꝛe ſp̃s ſcũs ĩ ligue po tiq F alterig mẽbꝛi ſpecie amarẽ voluit Hoc enĩ fem ðẽ triplici rone Pꝰquidẽ qꝛ humana ligua igne ĩſernali mul tu ſucẽſa cat / deo igne ſp̃s ſcĩ mul⸗ tũ indigebat vt a dyaboli incdio ſa naret Vñ iam. 3 ſcrbit. Ligua nra ignis ẽ vniuſitae ĩiq Zigua oſtitui copꝰ / æa iflãmat rot natitate nrẽ ĩflamata a gehenn id a ſuggeſtio⸗ ne dyaboli a ſcdm gloſã gehena dyabol) dzꝛ qꝛ nt᷑ ipᷣm fceãa ẽ. Bñ ſicut gehẽna ſẽꝑ ardet / ſic ſp dyabo⸗ lus vbicũq; ſit ſecũ poztat ſuarũ toz meta enaꝝ/a iñ ꝗmotꝰ flamã vici oeũ ſuggerit. a illa qᷓ hoĩb ĩ uivẽdo ſuggeſſit / ꝑ lĩigue iĩcõueniẽtia apit⸗ œtera mõẽbꝛa ad effem pduere git . Et ideo ꝑ ta inflãm at rotam 1 “ natiuitate nrẽ / vt apksdit id ẽ oĩm opꝑecũ nrõzum vniuerſitatẽ inedit⸗ NMue apter hoc rota diatur / qꝛ ſicut in rota i eſt pnapiũ aq finis: ſit tõ ta eſt wolubilitas in operibg huanis vt tunc hõ inapiat cũ crediderit con ſũmare / quaſi nichil allud ſit vite noſ tre diſcurſus /; antiquꝰ ille ficꝰ a poetis dedali laberintꝰ · Secũudo qui⸗ a liguã re gere valde diffiale ẽ / ideo 5̃ œterb mẽbꝛis ſp̃eſcĩ graã ĩdiget/ vt recke ronabiliterq; regatur⸗ Bñn iacobi 3 diatur⸗ Omnis natura beſ narũ a volucrũ et ſerpentũ do mata ſut a natura huana/ linguã at nullg hõ domare pᷣt O miabile? miſerabi le lingue mõſtrũ⸗q; lingua domare neqmꝰ/a fero aſſima beſtiarũ natu ea dom am Ma vt ibidẽ ait gloſa⸗ Immaniſſimã aſpidẽ a quoda pꝛe familias legimg in egipto domatã ſuiſſe / qᷓ otidie de cauerna egrediẽs de menſa eiq annonã reapiebat Sz 2 tygriæem quandã legimN manſue tam ſactam ſuiſſe in india / et inde a9g naſtaſio pꝛintipi deſtinatã Sʒz nulli⸗ bi legim domatã eſſe hoie lingua dicente ſapiente⸗ Quis eſt qui non dolinquat in lingua ſua? Ecei· xixꝰ⸗ Tercio qꝛ ligua eſt mẽbꝛũ valde vti le ſi debite coeſcatᷣ⸗ Bñ nõ imerito dicit atho⸗. Virtutẽ p ma puto eſſe compeſcere liguã ꝛc Hoc ſiq̃dẽ diui no oncꝛdat eloquio quo ꝛictum eſt Si quie in verbo non offendit hit pfect eſt vir/ Ja⸗ iij? Et illi ſalomo nis guenit ſmie⸗Aingua placabilie lignu vite.· Pu⸗xe Et het de 2°ſuffi ciat / / 3 9eradu oaurrit quare ſpũs ſcũs potig ignẽ q; aliud elemẽ tum elegerit· Hot en ideo facũ ẽ qʒ; ig nis ſeptẽ habet oꝑatões qᷓ ſep tem donis ſpũs ſci tõuenientiſſime adaptaätur // PBma ignis opatio eſt purgure Ma aurũ a argẽtu 1 a lia metalla igne purgat Et ad H ꝑ tinet donũ timoeis / alius offiaum eſt toꝛ hoĩs a pccis mudate / dieente ſcriptura Timoꝛ dñi expellit peæm Cxt1=po /// 2 0 atio eſt liqfaere⸗ Naã qð durũ eſt ignis emollit Et h Ptinet ad donũ pietate/aug offiau ẽ oꝛ hoĩs liq̃facre / vt cũ alije ſe co aptet gaudẽdo cũ gaudẽ tib / fledo cũ flentibꝰ c ditat cu aplo Quls inſir matur 1 ego nõ ifirmoe? ij orb⸗ xi / Tkia ẽ inanerare / qð ptinet ad donũ ſcie · auiq officiũ ẽ hoĩem ex no tiga ſuij p i humiliare / æ huiliado ſe qſi qnexẽ reputare Qa ßvaug factt ĩteri hoiem lamẽtatẽ/ exterig ſe ñ iactate Quis eĩ nõ huiliat/q̃s a iat tũtia nõ deſiſtat / ſi ꝑ donũ ſcie recog noſcat/qꝛ cinis ẽ et ĩ einerẽ reutet? H Leẽ ſurſuũ tedere / qd p tinet ad do nũ oſilij/cui offiaũ ẽ ſpꝛete tpali bo a trenis / ad etna a œleſtia mẽte erigere. Coſilia ei ocet ĩp f relinq re/a ꝑ emin tiã vite ad ꝑfũonẽ xpᷣʒ ſequedo peruenite / ißo dieẽte Vi vie perfcs eſſe vede oia ꝗᷓ habes et da paupe ib a ſeqꝛe me Mat · xviij // Quita ẽ luteaꝗ fta gilia ſoliduẽ / qd p tinet ad do nũ ſoꝛ titudis / c9 officiũ 6 huanã ftagilitat ſolidando ſoꝛtẽ efficẽ Hꝰ eĩ xpᷣsſuis ꝓmiſeat aplis dieẽs Heðtte in titate donet ĩduamẽ Vtute ex alto Iu. 22 O magnã huig — .——K — —— èUM —,.,. „ — — ignis virtutẽ/qᷓ ſic pᷣncipis aplon pe tri ſtagihtatẽ ſolidauit / vt q̊ pus ad vnigacille voe xp̃ʒʒ negaueat / poſt ea ip̃m wꝛã p̃ᷣnapib aſtat᷑ ꝑſeucra terq; act gaudet᷑ ognoſceret O mira a muta tio ⁊ vk mutadextere exel ſi qᷓ hoc effiœre valuit · vt petrg c ali apli qui pᷣus in tribulatiõibꝰ triſtes erant a puuidi / poſten irẽt gautẽtrs a gſpcũ aſili/ qm digmi hiti ſunt p noĩe ihu gtumelia pati Act· vo· // G6 ignis oꝑatio /ulum ĩare⸗ qð p tinet ad donũ itellcis/tmd officiũ ẽ ſuo luie mẽtes hoĩm erudire⸗de quo Ihetic ſcriptu eſt De excelſo miſit ignẽ in oſſiby meis/q erudiuit me· Trcñ · pe ⅝NHot eni hodie i aplis im pleuit ſpe ſcũs La ignis ipi er ey elſo eli ſolio miſſg aplos erudi ult / q oſſa eccie erãt/dũ totũ wep iß̃ ius V ſuppoe tabãt / exteriy ſcʒ pacictã ia – Odie reuerẽ diſſi pꝛes etenq; adüſis / interig ved p medullã er de L. fie kmit / hodie eleberrima odin? pietate / ſaignie opaꝰ* &c/ inflãmare / qd Ptinet ad donũ ſapie / au officiũ ex ſapoꝛe ſpualhũ ad e oꝛũ amoee mẽte aabdere Hapiẽ tia enĩ ſapo ẽ ſpũᷣaliũ ee; ad eaʒ amo rẽ ardet alliaõẽs/q rerũ terrenari ſa poẽ gtepnẽe⸗De q́ diebat aplus⸗ Que ſurſũ ſüt ſapite nõ qᷓ ſuꝑ terrã Cok⸗3° O duri ergo a nimiũ induati at obdua ti filij ade⸗ qs huig ignis fiama ꝑ donũ timoꝛio nõ pur gat/q̊s ꝑ donũ pietate nõ emollit⸗ Zes ꝑ donũ ſcie humiliado nõ inene mt / s ꝑ tonũ aſilij xp̃m ſequendo ſurſũ nõ crigit/qͥs ꝓꝑ donũ ſoꝛtitudi nis nõ oſolidat/ quos p donũ ĩteller tꝗ nõ illumĩat / qs ꝑ donũ ſapie nõ nemli Anno dñi 191 ncae die⸗ inflãmat /1 Dz o veinã het a nrie oꝛ dibg autat pᷣuo ille lcus qui lu⸗ minatoꝛ wꝛdiũ / ſps ille dul cᷓᷣ a ſu auis qui wꝛdis hitaculũ qð poſſidet igne ſui amoꝛis emũdat exurit O vtina oꝛ da nra ſit ad ſe fleckat / in ſe dirigat / vt veracit cuũ itelligere er feruẽt diligere valea ð ipe p̃ᷣſta re dignet . qui ſine ſine viuit et re gt in ſcla ſcloꝝ Amẽ ¶ Explicit ſer mo ſactg a dño petro enrdĩali mmcaañ * Eimtente pethecſics Dermo eiuſdẽ fact? in gcilio go um oplereẽt᷑ dies pethe oſtes / erat oësdiſcipuli pit᷑ ĩ eodẽ loc Et teliq/ 3 fſcrbũut᷑ i lãone libꝛi ae tuũ aploꝝ hodie recitata / qua in nio du omehe nũc exwner gnonim⸗ miſſiois ſp̃s ſci memoeia ſolẽniter feſtiuam / hodie ſauſtũ illu dis vrroo⸗ limꝰ i diſcipuli x pi repleſi ſut oe ſpu ſcõ Cuiꝗ ſatri ollegij oſozs cat ſatratiſſima vgo mater Mat i quã nõ aiiuſcuq; ſ dei· Scriptu eſt eni· a hi obe erat perſenerates nvna⸗ mmiter in oꝛone / ũ maria mẽ ihn im mana ſpũ ſcõ Met tuc pèß“ du⸗ du atea / dũ ſibi dom ſuit ab agelo⸗ Aue gra p.d.tecũ Ideoq; vt de grẽ ſue plenitudie aliquatula recipe poꝛ tionem 27 velut diſcipuli xpi / hodie ſpũ ſancto viſitari merramur⸗ ad e am tanq ad grẽ fontem ſidelit ſi⸗ ducialiterq; recurrentes. ſihi deuota 4 . mẽ te eadẽ ſaluta tlonẽ angelicã pꝛe Eenem dicẽtes Aue maria ac⸗ mmmuii hyſtoeia Du oplerent dies Jpethecſtes / id eſt quiquiesteæ dies a reſurrectione dñlca / tunt ſacka & il la viſibilis miſſio ſpuũs ſcĩ de qua fit hodie ſeſtiua le iĩcia Qui die u nu merus nõ vact a miſterio Maã ſicit anng quinquageſimus apud iudeos erat uibileus / ſit apud xpꝛiſtianos quinquageſim dita iſte inblle fat tus eſt atq; iocũdꝰ Audiam iocũdi ta to iiciuũ⸗Cut eni erat oẽs diſtipu li piter in eoẽ low / O pꝛzes on ſcripti eteĩqʒ viri diſertiſſimi qᷓ̃d me xp̃i/ꝙh ꝙ erãt pit ĩ co* low? Exe inqt p̃e- C ν bonu 2 6;6 iocud: velut ſrẽs hitãtes pit⸗Mat ſolũ wz poꝛalit᷑ in eoc loo/ſ̊ ſpuᷣalit᷑ eodẽ coꝛde aĩo· ſicut ſcriptũ ẽ⸗ QNa mul titudis credentũ erat wꝛ vnũ aia vna⸗ Erãat ergo hij ſiẽs nõ diſcur rẽtes a gironagi / nõ diſcrepates et ſẽs religioſi. ß ocoetes et beniuoli at vnanimes et fraterna caritate tõ iuncki · O vtina nob in hat ſca gene rali ſynodo ggregatis· vtinã nobie dtur ĩ fraterne carita tᷣvnitate xpi diſcipulos imitari / vtina nob detur ita cũ eis ſpuũ ſcõ tepleri vt vere et nz fice⸗- nõ ad nram ß ad dei glam dicere valcam? candẽ ſynodũ in ſpu ſcõ ogregatu exiſtere vtiq fier net aliter fitt / ſi operate ſpũ ſancto nobiſq; woperãtibꝰ ſpũs malign Jait ſacra teſtatur actuũ apid peul ab hat ggrege tlõc pellat ſpũ⸗ viz errorß? Pfidie / ſpĩs diuſiõie trouſie/ſps otetiõis a ꝓteruie / ſpũu⸗ raãwzis 2 ſuidie· ſp̃s tumoeis a ſuꝑ bie/2 vt ad vnũ dicã / ſpus oĩs iiqt 2 malide Hũt qme multipliẽ ſpm malignũ / benign ile ſp̃e ſcũs ſecũ eſſe nõ patit / dicete ſapiẽte Yp̃s ſãt t diſcipline effugier ficũ / id e ſp̃ᷣm malũ / ſub ſictidis fallacie a ypocriſis mul tplici ſpecie palliatũ / O vtt nã ſp̃s ſcũs qpt ſpᷣm malũ noe nõ effu giat / H a nob ĩm potig effugn re digne?/ eig multiplies ſraudulẽ ias expurga? Dz h hacteng Ja ver deicps ad gPoſite lectiois hyſtoꝛia teutamur⸗Oũ eſſet g oẽs diſcipuli 1 eodẽ loo Audiaꝰ q; admia bil po tetia / potetiq; vtute ſp̃s ſcũs ĩ eos hodie qdꝛupliciter oꝑ at fuerit Pꝰ q aduenit·/ 2 epleuit⸗/ 3 apparuit tqeuit / De p dz Fackgỹ repẽ * & elo ſong t; adueniste ſpe ve hemẽte De 2 °Et repleuit totam do mũ vbi erat ſed tes De 3 Et appa tuerũt illis diſp tite liguc tq; ignis De 5 Deditgg ſup ſingulos con Pmo godẽ adueniſſe p grẽ ĩteĩoꝛãỹ in ſppirationẽ 2 repleuiſſe ꝑ grẽ vbe rioꝛẽ diffuſionẽ· 3z apparuiſſe p grẽ exteioꝛẽ opeationẽ/ re qeuiſſe per grẽ perſectioeẽ gtinuationẽ // Vie Hit onſiderate oꝛdinatiſſimũ mo dum aduentus ſpiritus ſancti quo tunt viſibiliter ſuos diſcipulos viſi tauit/ q ctidie aĩias ſanctas ſpuali ter viſitare nõ deſinit Bta ᷓ; eni ad uenit / pt ꝙ; repleuit / pt ᷓ apparit n N w trn e he hmne vſ zül nid n tandẽ ſedere et reeſcere dicitur in a mma / qñ perfectig otinuat in ea gra de ſue dona / Nee ſüt igit᷑ quatu oe admirandn aduẽt ſpus ſci opa/ ma cũ meditatiõe meditanta/a a cũtt amplectẽda fidelib Sz qꝛ iſto rũ tria ad api dꝶ ꝑtinẽt viſitationẽ / ip̃a vero apparitio ad nram iſtruchi onẽ· ideo ſpecialiter de hodierna ſei ſpuũs apparitiõe dicere ponim9g Oſtis itaq; o vin doctiſſi / noſ tis optime vos qᷓ firnuter te netis catholica fidẽ / hodie ſp m ſactũ ſub triphci aparuiſſe cꝛpali ſpecie⸗ Net hot ſing magno ſpualiq; factũ eſſe miſteno, Apparuit in ſpe flami nis Apraruit in ſpecie linguarum. Apparuit in ſpece ignis De padem eſt Fact eſt ſon? tỹ adueniẽte ſpus vehemẽtis / id eſt tanq; venti magni ſiue tonitrui / quo tñ diſcipuli mime ſuerũt perterriti / hot diuina operate potẽ tia⸗ in ſignũ ꝙ dubatur eis ſpᷣe q̃ nõ atur batoꝛ ̊ oſolatoe eſt cꝛ diiũ Venit itaq; ſpus ſcũs in illud otla ue / venit in illa ſacratiſſimã ſyno dãa nõ vt gtur batoꝛ per ipetũ violẽ tie / aut terrifice impſſioĩs / ß vt oſolatoꝛ per ſonitũ bemuolẽtie a deifice iſpi ratio nis Quo doeemur exẽplo ꝙ ve ri diſcipuli xp̃i æ miniſtri ſpᷣs ſcĩ in trare de bẽt h generale coaliu / nõ cõ turbado ꝑ terroeis violẽ tia/F onſo lando per amoꝛis beniuolentia⸗Et qui ↄtranũ facrent / ꝓbarẽt ſe pᷣ am bulos antixp̃i / 1 woperatoꝛes dya aboli qui eciaſtiæ pace tur batoꝛ eſt auctoe ſciſmatie diſcoꝛdie De ſecũ da ſimul et tercia bdit· Apparuerũt ilk diſpertite lingue tany ignie id eſt ig nei radij ad ſilitudin li gu aeui diſperſaui foꝛmati cn hat ergo ap panttioe triplici/ miſtic triplex nota batur odito⸗ In qᷓ illiꝰ ſtat platio nis quẽ ſuſceptun erat apli pfectio ſig bacur In igne ardes dilão carita tis⸗In linguis ferubs p̃dia tio veri att In flatu ſeu flamie vehemts o Peratio vtute. p 7in wꝛ de⸗2 7in oer 3 aliſtit in opere / Dit igit att⸗ dite o paſtores gregis dñic in ſubli mitatt ſtatg aplin gſtituti,Atts dite 2 videte / ſi in tnbz illis oditionib maxiĩe ad plationis officu ptnet / aploꝝ eſte imitatoꝛes / alioqui vane gla miĩ vos in ſtatu pfectiois aplõꝝ dici ſucceſſoꝛes⸗ Atied ite ĩ quit apk & g) poſuit voe ſpus ſcũs epᷣos regete etcia dei quã atquiſiuit ſaguĩe ſuo Attedite ꝙ cu aplahy dixeit loquẽe pbzis ecie epheſiue cos voceep̃os epi a peᷣꝛi / dicẽte ihdio ſuꝑ eplaz ad titũ/ ꝙ oli i& pbᷣz qͥa ep̃s/multoma ge dal E itelligut hije qᷓ apzopᷣato noic ep̃i voeat Hp ei ſcðm rẽ ĩiter ep̃os a nbꝛos ſuit diſtit ſem dyo miſiũ lide ecci aiherachia Vñ ptaea eciã ſeðm nomẽ it᷑ eos meĩto diſtic tio f ẽ Jdeo phᷣꝛos ab ip̃is nõ dif hẽtie numeat Audiat g“ maio?e plati qͥ ep̃i noinnt / attedite vob ꝛv niuſo giegi / atte dite o eỹi povob / de ide vmuſo gregi / vt edat i vob vtu tũ pfectio/ qua gregi vob omiſſo pti cipute ac gmunicate pfitem Atte dite . 2 vos nõ ab hoie ß a deo / a xpᷣo / a ſpũ ſeo/imediate o ſitos ad regodũ ecia tei / rẽ ieaq; nõ puã net puipẽcẽda ß ieſtimahili paoja / vtwote dei ſagui ne gpata Attedite vos poſitos ad te gedu hat eciã/nõ mõ tyzani / ſed moꝛe aplo / vt ſiait dem /i vobis qugadmodũ i aplis lucat / et exteri us appureat triplex illa vꝑttu pſec tio⸗viz i coꝛde / ardeẽs caĩtats dildo⸗ ĩ oec/ſe uẽe veritat p̃dicatio·ĩ ope te / vehemẽe viutb opcatio⸗ vt ſic im pleat᷑ in vob illud euagelici Luwat lux vꝛa coꝛa hoib vt vdeat opera vza bona gli/pa. veſ. qui ĩ ek ẽ⸗ Attedite ergo vos poſitos ſup cãde labꝛũ / vt lucat lux vꝛa oib qui ĩ do mo ſüt Sz ad qᷣd? Hane vt lutccat ad regẽ dua dirigẽ du vꝛo luĩe ecciã der Vz q̊ luie? Vtiq; luie pdicatio nis veritatb/ et ſpalit vei tat; fider/ vt firmit obßuethildð etri ſumi oõ tfiq detretu⸗ Para ti ſꝑ ad ſatiſfcõ nẽ oĩ oſcẽti vos ronẽ reddẽ de ea q̃ in vob ẽ fide Et illud wapli pauli quo ſpedaliter epiſcopo pꝛecipitur: vt potens ſit exhotari ĩ doctrina ſa na / 7 eos qui ontradiaunt argucte Nuid igit hit diemd viri pꝛee a frẽs: ſi ad vos epos pertineat vt onſũ ẽ p̃dimtio et elucidatio atholi purgatio a eliminatio heretic falſi mt? Certe autatt affirmo / ad vos ſe pᷣt: a p̃us ẽ viciũ a erxroꝛẽ purga re ꝙ Vtute ſeu veĩtate platate Quis ei ſane mẽte Phibeat oꝛtulanũ pᷣue — e veitatt / cur nõ eq̃ ad voe ꝑtineat ſpinasa tnbulos herbaß moertifeas ab oeto ſuo Ppiere / añq; noua ſema fructiſeraß platulas ibi ſenunet vel inſerat? Quis neſciat ĩ pſonã ihere mie ꝗn he oetulano ſpuali dem eſſe⸗ Poſui te ſuꝑ gẽtes er regna ut euel las deſtruas ediſies a plates? Vo bis ergo in Jhhetick Pbis a dño apit Pus euellere er deſtruere hereti ſhñ falſitate/ ediſicare poſteĩg at plã tare cat holia veritatẽ Vñ geludẽ dũ arbitroꝛ / ꝙ vze epal auckoeitati ni mis detrahůt / qui i hot ſacro gcilio vb doctrinaliter p dicnte vk ſnialiter diffinire pſumũt / epoen poſſe ĩ ſuis dyocſibg erroꝛes i fide/ moeibꝰ no toꝛie ſcamloſos cũ pitvꝝ aſilio cp nate Digut eni t genealit i vni uᷣſali ec ia ſũmꝰ ille epᷣs qui hẽꝛ e dẽz ple nitudinẽ ptãt⸗ ſit ĩſerioꝛ ep̃e vo cut ab co ĩ ꝑtẽ ſollictdims / hvtiq⸗ wPWterit pticulariter in ſua dpocſi ſeu Fꝓurtiali eca/ſuo omiſſa regimi/ hac tñ ſeruata modeſtia / eg ſñiaz ſua in ditio ſupioeis huĩ liter biciat / et eig auctoꝛitati referat⸗ Et ita ĩtelligẽ da ſũt iura /ꝙ maioeis auſe ſidei ſut ad ſedẽ petri vel ſumũ põtiſtcẽ reſerẽdi · qʒ nõ ſũt alibi ſiplicitera genealiter terminãadi / ꝓut h pleni ĩ q;da tracka tui vniuᷣſitatepaĩ ſieñ · t diuini ; hu mani iurb auctoꝛitatib et ronibues pzꝛo bata ſunt· Sed hijs omiſſis ad hodierne ſeſtiuitatis materiã redea 2. Maã xpᷣs hodie ꝑ ſpus miſſionẽ euã gelie legis gracam onſummauit⸗ QMuid enim pt pauentiã moeientt — — — — 2 — — — . EAc igit ſacratiſſima die mag na nob dat ocaſio letiae materia nag te ei aut⸗ end poſt mag nificẽtiã reſurgots / pta glo riã aſcedẽ tb / pto reſiẽ tia pſie te a ſe vte ad pꝛis dexterã / quid in quã ali ud gſũmadũ reſtabat / niſi vt expecta tn [pᷣs ſci leticia adueniret? Qð vti q; tũt factũ ẽ / qn tpalit miſſg ẽ ſp̃s ĩmobił / qñ viſibilit apparuit s in ſẽſibił / qn coꝛpalit id ẽ in ſpẽ wꝛpo rah aplos viſitauit ſp̃s ĩoꝛz ruptibił qñ viʒ apparuerũt eis diſptite ligue tq; ignis Vbi meito qᷓzẽ dũ nob ẽ / cur ſp̃s ſcũs in liguis igneie appa ruit / 1 ad h unplẽdũu miſterũ igne v tiq q; aliud elemẽtũ elegit Hane ve bernardg ait SOps ſcũs ſup diſti pulos i liguis igneis veit vt liguies oĩm gẽtiũ Vba ignita loqꝛ ent/a le gẽ igneã ligue ignee pᷣ̃dicatet Igni tũ eloquiũ tuũ ait p̃e, Et xp̃us in cuãꝰꝓgnẽ veni mittere ĩ terra a qᷣd volo niſi vt ardea ? Quid ẽ igmtũ elo quiuũ: quid lex ignea? niſi lex illa ardet caritats/ qua xp̃s ĩ terrã mi ſit / 1 p aplos p dicãda doruit? Ideo q; ſpᷣs ſcũs huiꝰ ignee legt in ppira toz ĩ ſpẽ ignis ſuꝑ aplès apparẽvo luit Qa viz ſeptẽ ſut ignis opeatio nes qᷓ ſeptẽ donis ſp̃s ſcĩ gucmẽter aptat / Pmma ignie opa ẽ pur gare / qð ad donũ timoeis Ptinet/⅓ uis offiaũ ẽ oꝛ hoĩs a pœæo mũda re / 2 ⁰5ỹ liqfaeere Ma qð dun ẽ ig nis emollit/ 2 h dono pietatt onue nit / luig ẽ alioꝝ ĩfirmitaub odolere Tercã ignis xditionẽ eſſe dicꝰ inanerate / qd ptinet ad donũ ſcie / cu ius ? officiũ hoiem ex noticia ſu p̃i ue huiliare / 2 ſe qſi cinerẽ reputare ‚Guarta F ſurfũ tedere· i dono ofili ouenit/tuiꝰ ẽ officũ ſpꝛetẽ te wzalibus æ terrenis / ad eterna a eo⸗ leſtia ſpiritualter eleuare / Qum⸗ tam quis eſſe ne ſciat lutea et ſfragi lia ſolidare/ quod ad donũ ſoꝛ titudi— nis pertinet / cuig eſt offiaũ humana fagilitatem ſolidado ſoꝛtẽ effiere · DHexta eſt illumiare·⁊ hot dono intellect? cõgtuit / cuiꝰ eſt offiau ſuo lumine terrenas hominñ mentes in terig erudire / Heptima vero atq⸗ perfectiſſima ignis operationẽ eſſe Aſtat inflamare / qd ad ſapie donũ p tin et / cuig offiau eſt ex ſappꝛe ſpůa lũ ad eoꝝ amoeem mente aacdere j/ Videtis ergo ad morũ noſtro rũ eruditionem per exẽpla moꝛalia duꝛin arũq; ſcripturarũ oꝛdatias iſta poſſem lõgo ſermone doe duereꝰ ſed qꝛ erudite loquoꝛ et ad finem P pero· bꝛeuiter ꝓptranſeo Hit tamen excl amare ꝓpelloꝛ· O dura nimis / nimiß ſaxea toꝛda filioꝝ ade / às hu ius ignis fläma ꝑ donũ timoꝛis nõ purgat-qͥs p donũ pietatonõ emol lit. qs ꝑ donũ ſcie hurliado nõ ĩcne mt de per tonf atlij rem ſequoto ſurſũ nõ crigit⸗qͥs ꝑ donũ foꝛ titudi nis nõ ogſolidat/ q̊s ꝑ do nũ ĩtellcũs nõ illuiatqͥs de ni q; per donũ ſapie nõ inflamat // MWo ſit vos noõ ſie o ſpuũ ales viri hit in ſpũ ſcõ vt pie tre dit ogregati Molite vt ait e⸗o lite obduate wꝛda vꝛa /ß mag eaß parate ad deuote tecipiẽda ſỹs ſcĩ do na / vt de vob verifieet qð de aplis in hodierna lãone ſbdit. Repleti ſunt oẽs ſpũ ſcõ a œperũt loq̃ varijs lin guis ꝓut ſp̃s ſcũs dubat eloq̃ illis⸗ R 2/ /VBbi p vnotãdũ nolbls eſt / ꝙ ſiaut diat gloſa⸗ Aplĩ nõ ſolũ loqbat᷑ oĩa ydiomata: verueaa ipis in vno ydi o mate loquẽtibꝰ oẽs audientes ĩitel ligebat quilibet nz iũ ydioma / hot diuma ſys ſci ope rate vtute Hicut eni per diuiſione a rebellionẽ ad de um diuiſe fucrut lingue vt in geneſi legis / ſie per inſuſionẽ ſpũs ſci mira alloſe ſunt vnite· Vos ergo o diſei puloeũ xp̃i ſuæeſſoees eoꝝ exemplo ſtudete vt in hat ſcã ſynodo varie na tio nü lingue ſpuũs ſcĩ operatiõe vni ant. In vna fide / in vna veritate /i v na obe diẽtia / i vna deniq; aritate⸗ pace Sz hit dili gent intedite / a atte dite ſacre ſcriptuẽ verba / notateq; v bocũ oedinẽ atq; miſteria DPz ius nã apli ſpũ ſcõ repleti ſũt Poſtea oe perũt loqᷓ Sʒ qũo loquiꝰ Certe put ſops ſcüs dubat eloq ilł / nõ put ſpᷣs human ſuade bat. F Put ſpᷣs diuin ſug gerebat⸗ 525 in huane ſapie ver bies vt aplus ait⸗ ĩ virtute dei · Si cut ergo nõ reſonat oꝛgana muſicali a niſi pus extiterit flatu plena ſit ñ ſonuerunt apli tonec ſpu ſcõ tepleti ſunt . Et tunt lõ ge lateq; auditd ẽ ſo nit oeganoꝛũ / qñ vt inquit pſalmiſ en In oẽm terrã exiuit ſonꝰ eoꝛũ // O vtinã nõ ſint int nos vtinam nõ ſint plures / qui ſexe 1 multũ loquut net pᷣus tñ ſpũ ſcõ replẽt Ideoq; va na eſt eoꝝ loaitio / vana ogitatio / va na opatio et oĩa vanitas Quid eſt enĩ vanitas niſi vacuitas? Sʒ nõne in nob vacua ſunt oĩa: ſi pᷣus nõ ſue rint ſpũ ſcõ tepleta? Hane oĩno ſic eſſe oĩs nrxã fatetux potẽtia Hot vti q; maniſe ſiũ fiet nobis ſi triplicẽ̃ po tetiam ſiderem ĩ nobis Intellauaã viz affectuia/ 2 exgatuã mMõne itel lect iua in nobis vacuan eſt ognitione veritats / donet per ſpũs ſcĩ gram lu mint ſapiẽtie iluſtrat ? mplebit in quit yſaias ſplentoꝛibg aiam tuam Implebit ĩqua vt in ecit dz ſ p̃u ſa pitiæ et intellcis Mõne affeckiua ĩ nobis vagla exultatiõe iomiditatt donet ſp̃s ſcĩ grã noſtrũ deſideriũ ĩ pleatur? ꝓpẽ eſt enĩ qui replet in bo nis deſide lũ tuũ vt ait ps· Mõne ex ccutiua in nobis vacua eſt opꝑeratiõe virtutb: donet gra ſpũs ſcĩ woperã te vigozet᷑ ? Qa ſñ me ĩquit nithil wteſte ſaere Egre ergo vana et & ꝙ vwaala in nobis ſunt omia / niſi ſnũs ſci grã replgamur Ed iã ad ſonũ aploͤꝝ exc tati⸗ ſcĩ grada repleri mereamur / audiag ros loquẽtes varijs liguis/ audiaꝰ m teligioſis diſcipulis q̊s hodierna lũo ꝓmemoat/a ſtupẽtesadmirem variuũ ſonitũ ſp̃ualiu oꝛe ganoꝝ Audi uim iqᷓũt eos loquẽtes nrio liĩguis ma Flia dei O mira nouitas noua iotũditas / o ſuauis vocũ varietasva riaq; ſuauitas Qa loqᷓbat᷑ varijs lĩ guis./ Sʒ et ſuaue atq; iocũdũ ẽ au ditui ꝙ multa 2 varia loquebatur⸗ Mec parua ſiquiẽ q̊ magꝗ quꝛ magli a / nõ aluſcuq; ß dei⸗ Magna ĩquit pſalmiſta oꝑa dñi. Toq̃bat᷑ itaq; teſtifie bantur magnalia et mirabi la opera iheſu xpi / woctrinaq; mgri magnificabat diſcipuli Vñ tunt im pletũ eſt qð xpᷣs eis ante ꝓmiſerat Re „. vt eoꝛũ vocib inſpirati ſpᷣus ngn Cũ venerit patlitꝰ quẽ ego vob mit tã a pz?c ſpm veritateq̃ a pꝛe ꝓœdit ille teſtio niũ phibebit de me / et vos teſtiõ niũ phibebite qꝛ ab iicio mecũ eſte / / Sup qbo vbis videre michi videoe aplos xpĩ plua tũt ĩit᷑ ſe deuo en habuiſſe olloqa/ 21 vaia dei mag lia ꝓtuliſſe TYaudemꝗ iquiũt ſalutarẽ hüc ſci ſ̃ᷣs aduẽ tũ Cõſideremꝰ quis venit/qlit᷑ venit/a ad qᷣd venit/a in hüs verbis tria h maglia pſeqmur Laudeꝰ magnificetia venietᷣ Laude m magniſicetia mittete Laude mus mag nifietiã effcũs gſequẽ t Nã cir a hũt admirabilẽ a deſiterabilẽ ad utẽtũ merito ï gſideradn ſe offerut /Pꝰnaq; magnẽ a admirabili⸗ dis q̃ mittit qm ipẽ ẽ ꝑaclitꝰ id ẽ ſp̃s aſolatoꝛ/ſp̃s veritat q a pꝛcꝓ cdit2 magn ẽ q admiabik modꝰ q̊ mittit/qz a ſilio ſimł mũ pꝛe Quẽ ego inq́ᷓt mittã vobis a pze⸗ CTercio magnz a admiabilis effect9 ad quẽ mit titur/ quia teſtimo mũ inquit ꝑ hibebit de me vos teſtunoniu phi bebitis Magnũ quippe teſtumomũ qð et ipſe per vos/q vos per ipſum ꝑhibebitis de me Ece ergo mira dei maßflia pije aĩs fideliter gteplada Coõſiderem) itaq; cira pᷣ a laude mꝰ magnificẽtiã veniente/ qm mag nus eſt et admirabilis dns ꝗᷓ mitti tur Magno in pietate.qꝛ paclitꝰ id eſt Aſolatoꝛ pijſſmꝰ Mag no in veri tate/q; ſpũs veritatis/de quo dicit⸗ Ille vos doebit oẽm veritate · Mag naus in poteſtate vel in maieſtate⸗/qꝛ⸗ a pꝛe pœdit⸗Ideo ded a deo patre /õ nipotẽs a patre oĩpotẽte,/ õ enim 5 .— „ ſpiritus patris exꝑo eſſe poterit pa terne maieſtatis a ſue diume ptatio Venit ergo dñs clemens / qaꝛ ſp̃us pietatis· Venit dñs ſapiene, quia ſpũs veritatis Venit dns potes/qꝛ ſ diuie maieſtatis // O ꝙ ne ceſſarius deſiderandd nobis ẽ huig tlemẽ tiſſimi ſapiẽtiſſimi atq; potetiſ ſimi ſpuũes aduentꝗ / vt per eig gräam aduſqtriplicẽ ſpᷣs dyabolici maliaa reſiſtere valeam Ipſe enĩ nos ĩpug nat per tribulatio nis violẽ tia oppꝛi mendo⸗ Vñ per iheremia diatur⸗ Crudelis eſt et nõ miſeret Ipſe nos impugt ꝑ decptionis fallacia ſedu cendo Vnde in geneſi de eo ſeriptu ẽ Serpẽs erat allidioe cuctis aianti bo terre Ipſe deni q; nos ĩpugt ꝑ./ p ſũptioĩs audaciã deterrendo Vñ iob ait⸗ Qui factg eſt vt nullum timeat / DHed ne het dyaboli machina menta timeamus / adueni ẽtis ſpus ſci gra ꝓfoꝛtamur.õ ergo timea m violentia tribulationis· CEe ve nit paratlit ſpuũs pietateq̃ cõſolat᷑ noes ĩ oĩ tribulatiõe nra vt ait ſerip tura 12õ timeamꝰ fallacia deep tio nis Ecre venit ſpus veritate· de quo dicitur Cu venenit ille ſpus veritatt doeebit vos oẽm veitate Oẽm ſcz ve ritatem pertinente ad ſalutem / vt de tur ĩtelligi ſñ illa omnaem alia ma gie vanitatẽ eſſe q; veritatẽ Mon ti meam audatia pᷣ ſumptionis ECce venit ſp̃osmaieſtats / ᷓ potẽs eſt dya bolum pꝛincipem huig mũdi ſoꝛas cicere· Vñ in canonita iohannis di atur Maioe eſt q in vobis ẽ qᷓ; qui ẽ mundo⸗ Et hec dicta ſint arca mag nificentiã veniente // Eoõͤſiderem deide cra ſecũdu laudemg magni fientia mittent?⸗ Qm magn eſt ad mirabilis modus quo mittit / quẽ ego in quit mittũ vobis a patre Mit titur ſpus ſcũs a pꝛe / muttit᷑ a filio⸗/ mittit᷑ ecia a ſeipo/qꝛ ſcð m toctrina catholica/ idiuiſa ſunt opa trinitath ad extra / H ad ĩtra Peedit ſpus ſcũs a pꝛe / net ſolũ a pꝛe vt grea eſtimat ſed a patre ſimul et filio · Alioquin nõ dieeret fili · Quẽ ego mittam a patre / niſi ip̃e ſpũs eſſet pꝛis et filj et tanqᷓ; aboe ũ nexꝰ ab vt roq; ſimul pPeederet / t ab vno pᷣnapio / Cu ergo ſpm ſem nob clit? miſſũ reue renter ſuſcipim? / pꝛem ſimul ⁊a fihũ ho ſpites in nobis ſecũ hĩtãtes habe nej xpo teſte qui ait ĩ eua hodierno Di quis diligit me / ſcz ĩ ſp ũs ſcĩ ca ritate/ ſermonẽ meũ ſeruabit/ pz meg diliget cũ/ ad eu veniem et mãſionẽ apud eũ faciam/O vene randu hoſpite / o vere felix hoſpiciũ⸗ vbi datur bñficũ qð ſequit᷑· Pac re linquo vobis / pace mea do vob Nuid vltra? NMõ quo mũdꝰ dat ego do vo bis ur ita? Quia in mũdo inquit pꝛcſſura habebitis/ In me aũt pac DHʒ quã paœm? ſmõ quidem paœm falſa qua dat mũdg /ß paem veram quꝗ dut xpꝛiſt / vtiq; verã pacem tri bus aſſocatu vtutibꝰ Dequibꝰ pfal miſta,-Mia veritas obuiauerut ſi bi / uſticia 1 pax oſculate ſũt Di abſ q; his virtu tibꝰ xpꝛiſtianã pac que rimò / vtiq; quato plꝰ aurrimꝰ tanto ampkhe oberramg I deoaj timẽ dum nobis eſt ꝙ poſt tot pſuas / tot labo res / tot dili gen tlas / nõdũ pacẽ ecic inuenim⸗/ qꝛ videlicet in nobis has tres virtutes/ pacis omites noõ ſate habuum? / Hz iam mage fauẽte dei gra pꝑ eas ne habete ſperam⸗ Ma inſpirãte ſpũ ſcõ in vlgilia ſue ſcẽ feſtuiitai per ſatrũ colle giũ do minoꝝ cardinaliũ / ſereniſſimo dño regi romanoꝝ/ hut geneali dcli / ecciaſtic pach/ pacifie vnionis / at cano ni ce electio nis / via liberalit ob lata eſt / quã mia / veritas / et iuſticia ſua ſerut Que via toõ ſca iuſ ta eſt / vt veram pacem indubie poſſit effl cere⸗ Quia opus iuſticie pax / vt ait Ipheta Ideoqʒ in hat ſacra ſynodo / m erito iotũdũ illud aãgeloꝝ carmẽ / tũ magno coedis ubilo aatabik Gla in exclſis deo ĩ terra pax hoĩb bo ne volutate Sane ad dei glam per hat via uuſtiſſima pax dabit᷑ ĩ terra toti xp̃ianitatẽ Ded quib ? Vtiq hoibo bone volutate Qa noõ eſt pax impijs vt dicit dĩñs pgnhetam BVñ reuera per hant viam tancq; ꝑ vera iuſticie luc / ruclabutur abſcondita oꝛdium / manifeſtabuntur homi nes bone voluntatis / qui hac luckvi am ſequẽtur/a non ambulabüt ĩ te nebꝛis · ßant firmiter tenebũt / hae fideliter amplectentur / 1 tandem ꝑ eam paoem tam diu qᷓ̃ſitã infallibili ter muenitt / et ſeliciter aſſequẽtur⸗ Sed de hüs iſta ſuffitat / alias ple nius declaranda / qz nunc ad alia p peramꝰ · Si ergo vera pac / ſi ſpᷣm ſem pachoſpitẽ hẽe aipimꝰ miam / veĩtatẽ/a iuſticiã / eiẽ aſſociare ſtude amꝰ Sz quomodo fiet iſtud? Vtiq; dice “ Nel ne⸗ zlt ap m ſam! ſtur Ve⸗ M fie/ſ ſi ꝑ has virtutts cordis ne R hoſ pici pᷣparemꝰ Si per mĩam / id eſt pia 7 lacnmoſam Atritione feſſe onem iſtud hoſpiciu diligẽter mute m9 / dictes cũ pſalmiſta Domu tuãa dute decet ſcituto / eet mũdiea / decet pulchꝛ itudo Di xer veritat / id ẽ ve ram et deuota oꝛonẽ iſtu hoſpitem reuerenter iuitem⸗⸗ Opeauil in quit ſapiẽs/⁊a dutꝗ michi ſeſꝰ nuotaui 72 venit in me [pᷣs ſapiẽtie⸗ SDi Ex uiſticia id eſt iuſta er deo plarente di lectionẽ / tato ho ſpiti delicioſa ſerau la/id eſt dig merita habudater ofſe ram9/4 hylariter Pntemot ſit qñ dildo coꝛdis per obe dientia ope ris muluplicter oſtenditur- Quia teſte gre goꝛia/ pꝛoba tio dilectiome exhibiti eſt operis/ ceo xpus ait⸗ Si quis diligit me ſermonẽ meum ſeruabit Et tunt i nplebitur quod ſe quitur-Et ad eum veniem et man ſionem apud eum ſade mus Ct het dicka ſint ci rca magnifletiam mitte tis // Coõſideremꝰ deniq cirea terci um/a lautemꝰ magnificntiã effec tues onſequente⸗ Quoma magnus eſt et mirabilis effectus / ad quẽ ſeu WPiter quem ſpiritus ſanctus mittt Quia teſtimo niũ in quit perhibe bit da megꝗ vos teſtinioniu perhibebit ac⸗Magnũ æ multiplieæm effectũ / vt ex p̃ miſſis maniſeſtũ eſt/per eig aduentum operatus 7 ſpuũͦs iſte ſac tus Hed hic bꝛeuter triplicẽ cõme moꝛabimg Mittitur enim nobis vt nunci ad trſtifinndu „ Mittitur vt ſociq ad aſolandu · Mittituir vt peda gogus ad dirigendum⸗ Fit nob nü tius / vt teſtifiotur de x̃o 1& dule dine eleſtis patrie. Fit nob ſoc 9„ vt nos conſolemur de dura tlone pꝛeſe tis miſerie Fit nobis pedagogus / vt nos deducamur emamur a diffi alltate huig terrene Periculoſe act mi ſerabilis vie· / Audiamus ergo qualiter nobis mit titur vt nuncus ad trſtificandum ad vera a ertum teſtioniũ de xp̃ᷣo a de/ pzomiſſa pPer eum beatitudims duledine / nõ per . ſeip̃mſolum /ßi ipo 5 inſpirate ecia per aplos olir mandumz le inquit teſti momüũ perhibebit de me r vos teſti moniũ ꝑhibebit a Gaudioſũ ũ val te a dolcabile nob ẽ duũ per tatosteſ tes tã bona taq; eerta noua audire meremur/ de eo að ſũme de ſide ate de bem Pet è eni in via butudo credẽ aũ ſez deo andite / betudo vero tenẽ tiũ erit in tria deum videre · nunc eni fides ? ex auditu / tunt aüt giẽ platio erit ex viſu, qꝛ videm nunt ut apoſtolg ait./ per ſpeaulũ⸗ 2enig matr qð magis ẽ tredere y videra tũt aũt clare viæ bim facie ad ſariẽ /. Audiam poſtea qualiter pũs ſeſte nobis mittitur vt ſocig ad onſo landu⸗ 7deo eni faraclitus diatur qꝛ nos in p̃ſentis miſe rie tedio tõſa latur O qᷓ; fidelis ſocig qui nos oꝓſo lando leuiter nõ deſerit· in Fſperita te nõ adulatur. in aduerſitate nõ ſu git. ſed nobiſtũ inter blanm/ aſpe ra ſtabiliter cõmoꝛat᷑⸗teſte xñ̃o qui nit⸗Ego rogabo patrẽ a aliu para xlitũ debo vobis ut maneat vobiſcũ ineternuũ / Audiamg tõdẽ er ſina liter quallter nobis ſpiritus ſanctue uttitur ut pedagogus ad nos diri Drndi/ in viã ſalute deducendu ne diffiaultate at lo gitudine huig terre ne vie tedio afflicti / a via tecta patri e qua querimꝰ oberremus· Vint a it pſalmuſta Opiritus tug bong de du eet me in terrã reccam⸗ In illam vi dekertt terra / de qua per eudẽ diatur Poꝛ tio mea in terra viuent u. // NMos er go humüliter et deuote hüc ſpm bonũ reupiamus ut nũtin / dili gamꝰ ut ſoaũ / ſequamur ut pedago gum/ſupplicantes obnixe / ut nos ſu Pateer in hat ſacra general ſyno o ongregntos / woaimmẽ tis ſalutaribus erudiat/ a lunctis erroeibus aduer ſita tibus aiſtodiat / at tandem a ma ledicka terra miſerie pñtis eripiẽe⸗ĩ terrã rectã pꝛie eleſtis de dumt Qð ip̃e pꝛeſtare dignetur / j ci pꝛe fili o viuit a tegnat i ſcla ſcloꝝ Amen⸗ ¶ Expliat ſermo fachg in 2cilio ge nerali onſtantien Anno do mim ¶ LECCxviji die lrõ pẽthewſtes p dnm petrũ cardinalẽ cameracn⸗ ¶ Segquitur modꝰ vel foꝛma elige di umũ romanu u pontifi ptett dei/ ad pacẽ 7 vnita 7 honoei huig ſatri generalis oſtan tieſis ↄalij / ut electio ſuturi romani 2 ſume põtifich ꝓxime fienta / firmi oei auttoꝛitate pluriũ roboeetur aſ ſenſu / ſatiffiatqʒ vo tis multoꝝ⸗2 ne atteto ſtatu eccie ſuꝑ dicta elãone in ſten vlla retracta tio vlluß ſcrupu 19 di mutig hoim reſidrat B ex illa ſe D laudẽ glam 27 honoeẽ 0 tẽ vniũͦſab eccie ac totiꝰ po puli xp̃i ini / ad deferẽ duũ auckoeitati qtur vnio pleniſſuna⸗ pfecta fideli u⸗at exide ſereniſſun⸗ romanoꝝ vn gare a rex ſigiſ mũdꝰ ſuoꝝ ad vni onẽ habeda laboꝝ fructũ et glaz co ſeqt⸗ Et ut reuerẽdi pzes epi/q no biles a ſpettabiles viri 2 doctoꝛts ĩ ſignes / eteniq; legnii ſereniſſimi te ge caſtelle noie diet regb p fato Lali o ſe vniat q̃ noluerũt ſe vnite / nſi p us ertificati de mõ clãonis p ditte/ et maxie qui erũt elcõꝛes· Colle giũ ſcẽ romane ece ardinaliũ ad q de iure ptinz ius eligẽdi romanu ſũ mũ põtific / dictos legatos quatu i ſe ẽ eertificas / offert ciẽ ſacro gali o atq; legate p̃dittis ꝙ hat vie du taxat ad eligẽdũ romanũ põtifie vna cũ ip̃is arrdinalib / de qlibz na tloẽ in cod ſacro galio ꝓnũt exiſtẽ te no iata aſſumatur akqʒ pati vel alie iſignes pſone ecxiaſtice 7 4να oim numergipon cardinalin nume rũ non excdat . qᷣs ſeu qs bzi ip̃a u nationuũ p ſe ad hot duxeit eligẽ doe cũ ipo curdinaliũ ollegio Hor mñ i ipa elertiõe obſeruãdo ꝗ, nõ vran leat eltio neq; electꝰ ꝓſũmo potift & habeat / niſi due ꝑtes cardinaliu otlaui exiſtẽ tiũ et due ptes eteron cũ aardinalibg ad eligendu admittẽ? doꝝ a tüt admiſſoeũ Aſentiẽt et aſẽ ſerit Hot eaa obſeruado atq; exnüc volũt et itedũt vota zꝛũcuq; ĩ ĩa e lectioẽ emitteda / nulla Ee / nec aliter intẽ dut ĩ aliquẽ cõſẽtire niſi ut mit tit due partes aardinaliũ 2 due par tes alioꝛũ p dcõꝛũ ũ pᷣnapaliter a per aceſſionẽ in vnũ gcurxrat· NHoc caã adiecto / pzelati et alij cum ipſio — — — — — — — ——M —, — 20 — — £ rtu ardinalibus ad electionem huiuſ modi admittendi Oms eciam 2 ſin gulas conſtitunones apoſtollcas ea am penales arca electionẽ romane Pntiſicis editas atq; conſuctudines obſeruari onſuetas / quẽ admodum ipſi aurdin ales obſeruare teneantur / et ad ularum obſeruãtiam aſtringa tur / ten atur inſuper iurare et iurẽt dicki electoees ardinales / er alij qui cũq anteq; ad electionẽ pꝛocedant⸗ ꝙ in huunſ modi electionis negocio de creatioẽ agntur vica rij iheſu xpᷣi ſu e ſoꝛie beati petri dniue rſalis et cleſie rectoris grege dñia directoeis / puris æa ſinœris mentibꝰ Et quatum crcdent publice vtilitati vniuerſalis eccie ꝓfiœre / om ni cuiuſq; nationis perſone aut alio inoedinato affecku / eedẽt / vt eoꝛum miniſterio de vtili ydoneo vniuerſali ecce pꝛouideatur mfaſtoꝛ?⸗ Et het omnia fiant ſacro p mitus ſi ſibi plaet apꝛobante ona lio / et ſuper hiys interponente decre tum / et deſectus omnes ſi qui inſint ſuplente⸗· JMU ¶ Inapit ſermo de trinitate ſuper verbis apoſtol Cõmuniatio ſancti ſpũs fact ianue wꝛa dño papa per venerabilẽ dñũm Petrum camerace"n ep m Anno dñ: ¶C CCEaquinto ti ſpiritus ſit ſemper cum omnibus vobie 2Mcda ad corb. xiij c⸗ Asgnus xpziſti Aanoeum theolo gus oleſtis ille ſetretarig er diuing apoſtolus paulus qui vſq; ad tera um oœlum raptus eſt⸗ ut ſancte trini tatis oculta miſteria- aliaq; eleſti⸗ a ſecreta ꝑcperet. Audiuit archana verba que eodẽ teſte non liet homa⸗ ni loqui Mos aute terreni et a ſpiri⸗ tu albus terrea tarne pꝛeſſi- ea qus net ſibi loqui net nobis audite lict⸗ cleſli huit ſetretario elanda merito relinquimus ut ad ea verba que ſi bi lo qui æ nobis reue lare duuna diſ penſatlone conceſſum eſt auditum 9 uertamus // Audiamus itaq; nõ ſolum exterioeis ſed eciam interioꝛis hominis audire Audiamus ſollicte non ſolum torpoꝛe ſed mente · Audi amd reuerenter et diligenter aduer tamus verba que loquitur apoſtol⸗ in epiſtola ſeainda ad woꝛinthios/ au ius lectio in pleriſq; ecleſijs hodier na ſeſtiuitate ſancte trimtatis inter miſſarum ſolempnia reautatur Qui⸗ bo ſalu taribꝰ verbis nõ oꝛinthios ſa luũ. ſed nos caa ome generaliter xpianos alloquit᷑ dies Cõmunita⸗ ho ſeĩ ſpũs ſit ſemꝑ cũ omĩb vobis „ Ed anteq declabemus qu?ad modu Vba hec apoſtolica ap te ogruat decterq; aue niant pſenti nro ſermoni quẽ de ſancta trinitate facre ipſa adiuuate pꝛoponimꝰ In exoedio nõ inutile teoꝛ p mittere⸗ et pꝓPhemij low vꝛe deuotioni pus bꝛe uiter intimare. quate virtutß ſit a ef ficatie ip̃a Omu nictio ſcĩ ſp̃s. qua nobiſcũ ſemꝑ ẽe tã ſeruẽter optat a poſtolꝰ / Huigq itaq; munia tio nis vtutẽ / virtute efficntia/ et effica cie admirabilẽ ptãtẽ elegãter inſinu at magnus ecre woctoꝛ gragoeid in 0 melia quadã ſup ezechielẽ / ita ſeri bene Coõſidero inq̃t pꝛes noui 7 ve terbteſtamẽti / dauid / danielẽ/ amos / ꝑtrã / aulũ / et matheuũ · apertis ſi tei oił intueoa⸗qualiter ĩplet ſpũs ſcũs pueꝝ cytharedũ pſalmiſtã fa at Implet abſtinentẽ pueru 7 iud cẽ ſenũ faat? mplet paſtoeẽ armẽtari um⸗ gpham facit⸗ Implet plſcato tem . et aploꝝ pᷣncipẽ faat Implet ꝑ ſecutoꝛ. et doctoes gentiũ faat⸗Im plet publimnũ 2 pmũu euãgeliſta fa at // Magna ſüt o fideles anime: magna erte ſüt het ſps ſcĩ pdigia / que magn ille gregoꝛi loquit / net tñ minoaa ſut que in vobis ſepe fien eotẽ ſpuũ ſcõ operãte cernũtur. lict ſua quodamodo aſſiduitate vileſcãt Implet nãq; ſpũs ille hoĩes ſuper bos Implet auaroe Implet luxurio ſos-⁊a hos huiles /liberales/a atinẽ tes ſacit Et ut bꝛeuiter plura dica/ plet varijs pecat obnoxios/deoq; odioſos et eos multipharijs virtu tum et graciarũ cariſ matib inſigni tos d caros et amiwe ſaat. /4 Poſtremo gqð dictu mirum g er om nium maximü / implet dyabol fili os ⸗ et filios tei faat - ymmo vero de huiuſmodi hominibus deos ſa at· dicente ſeriptura · Quicũqʒ ſpi ritu dei aguntur / hij filij dei ſunt · Et iterum⸗Dedit eis poteſtatem fi lios &i fieri- Et wurſus⸗ Ego dixi dij eſtio, et filij exœlſi omnæge · / Me autem nos terreat deos plurali ter nommari / audite quid dicat boe tius Matura inquit vnus eſt deus⸗ fartiapatione vero nichil pꝛohibet elſe quaplurimos⸗Momines ergo deos ſacit partiapatio dei que eſt cõ munimiio ſpiritꝰ ſancti/ de qua ſcrip tum eſt Qui adheret deo vnus ſpini tus eſt clim eo . O pꝛeclarum ſpin tus ſancti munus-· O admirandum vixtutis opus ꝙ non ſolum fideles dei / pꝛophete ſciliet et apoſtoli⸗ ſed eaam gentiles philoſophi vmbꝛatt æ ſompniarunt · Hint vnus latino rum philoſophoꝛum non mimmꝰ⸗ tullius ſciliet libꝛo ſuo de natura doeoꝛum ſpiritum ſanctum graciaru at virtutum beneficia homummbus i ſpirare ſpeciali quodamodo ſuijpſig municatione ſfatetur· Cum enim pluribus enumera tis ducibus inſig mbus romanoeum dixiſſet · Quoeũ neminẽ niſi adiuuãte dro talẽ fuiſſe credendum eſt Poſt pauca oncludẽ do ſubiunxit Memo inquit vix mag nus ſine aliquo afflatu diuino vnq; ſuit-Quem afflata qiud aliud & ſpm ſem ĩitellexit? / Szʒ qd nob o pꝰꝗẽ de ĩfidelibg lo qui philoſophis: 8 B 3 ps lid latno nmg⸗ d ei ui u tenn iſ⸗ Aei ie gc mag u ſitei ſacramẽta tractemꝰ? Ad noſ trum potius redeamꝰ? diuinũ philoſo phu paulũ: quu magnalia ſpus ſeiĩ dona in ſe expert⸗ / ad ca ſetu portici panda / 1 eiuſ ſpus omuniatione Pſeuerater tenẽta/ nos ĩ verbis po- ſitis ſuauiter exctat dies Cõmuni catio ſcĩ ſpuũs ſit ſemꝑ cũ oĩbꝰ vobis D quoꝝ introductionẽ verbon g agruda eceũ application?- ad p̃ſentis ſeſtiuſtatis materia· ſciẽ dã nobis ẽ ꝙ in ſatris diuiniſq; ſcripta * rio- her [pᷣs ſcĩ munietio rep- ritur Pz ima ẽ pdẽptica Secuda gra⸗ tifita Tercia tatholica Pꝛzima eſt p &ẽ puca cõmumtcatio triũ ꝑ ſonaru e qualiũ in vna ĩpartibili eſſetia Se cunde eſt grauſica cõ municatio trin⸗ virtutũ ſpiritualiũ in vna tationali ſubſtatia Tercia ẽ catholica tõ muni — catio triũ ſtatuũ fideliu in vna vni⸗ uerſal ecca · Pꝛzima ẽ tredẽda firmi ter ⁊ fiteliter awzũta Secũdn ẽ qu· renda ſalubꝛiter et ſuauiter apletten da Tercia eſt teneda oncoediter⸗2 a— foꝛmiter obſeruada // Der aũt tri plex omunietio lit ſemꝑ/ tñ hodt e ppegalit a totn ſimul ſca trinitate peteda eſt huiliter er veraciter pyſtu lada Mobꝛẽ de earũ qualibet gue ni enter aeeipi pnit verba ꝓpoſita⸗ Cõö municatio ſcĩ ſpũs ſit ſemꝑ cũ omni us vobie H D laudẽ igitur glam ilig dẽ⸗ uint trinitatis aug hodie feſtũ agi m · quia teſte poeta Numero deus impare gnudet deineps ſub nume ro trinario ꝓœdem/a hat tripharia tribuſq modis diſtincta gmunicatt 6 ontm ſpiritus ſancti ipſo illuminan⸗ te declaraturi⸗ cam ſub conſideratio⸗ ne trplici pꝛoſequemur· // In pꝛi mis ergo conſiderande nobis eſt il⸗ la ſancti ſpiritus cõmunicatio ydẽp tita trium perſonarim equalium in vna impartibili eſſentia · Hec eſt a⸗- nim ſancte trinitatis / patris / fuij / er ſpiritus ſancti oommunitatio⸗ id eſt vommunis vmo in vna eademq; ar indiuiſibili eſſentia diuina⸗ que licet tribus ſit cmunis equalibꝰ equa liter cõmunitata perſonis / tamen Amunitatio ſpiritus ſancti dicitur ti ſpecialiter attribuitur⸗ quia ſpiri⸗ tus ſand? ab vtroq; pꝛoodens am⸗ borum nexus id eſt ſatris a filij a⸗ moꝛ vocatur,· // Veec igitur om/ municatio perſonalis trimtatis a eſ⸗ ſentialis vnitatis diuine ket no bie in hat moetali vita incompꝛehe ſibilis et ineffabilis ſit/ tamen a no⸗ bis pzo conſequentu vita eterna cre denda eſt firmiter et fideliter adoꝛa a diente ſcriptura, Tres ſunt qui Irrcea hant autem perſonarum trinitatem er diuine eſſentie v nitatem tria pzꝛincipaliter nobis merito conſide rand ſe offerunt Pꝛi mum⸗ qualiter a magiſtro veridich multipliciter derlaratur Hecadum· qualiter argumento auctentic ra ti onabiliter cõfirmatur Terauũ⸗qua liter ſeſto ecciaſtic ſolẽpniter publi catur / Audiamus ergo nos diſ tipuli xpziſtiani- audiamus quali ter a xpꝛiſto vendito magiſtro ee ctoꝛe noſtro hec veuͤtas multip lici ter detlaratur / videliet eleſti miaau lo / votali oꝛaculo / fideli ſignaaulo // Puꝛmo nãq; xpũs in noua ſua nati Ptẽtia Me aunt filius tanq; iuuenies uitate hat doctrinã nouãa in terris no credatur inexptus aut minq ſapiẽs uo eli miraculo deſignauit Mã fiaut ſibi attnbuit ſapiẽtia ¶ Le vero ſpiri teſtatur euſebig/a ſcolaſti narrat tus ſcũe quaſi flat aue ſpũs vẽto hyſtoꝛia cira natiuitatẽ xpꝛiſti ttee ſus eſtimetur ipetuoſus ſeu violẽter appatuerũt ſoles in oeiente⸗ qui ſau irtuðẽs. ſib: att ribuitur bonitas ſiue latim ſeſe apzꝛopin quan æs in vnũ tlemetia // Expmitur itaq; ĩ hu ſuint reducti⸗ Quo ſigno quid aliud ius feſtuntatis euã gelio pſona u moõſtrabatur qᷓ ag nitionẽ vni vri trie m ſua pofẽ tia⸗cñ dicitur e mo dei in tribg ꝑſomie vniuerſo oebi hoc Pteſt het ſigna facere que tu facis⸗ in tpe fidelib exoeiri? Ditc eni trini niſi fuerit de cũ eo Miraculon enim tatis miſteriũ loqᷓbat᷑ nobis lingia ſigna ſawre ad diune volũ tate ſuet æloen: ĩple batur illud phetiaiam aeat potentlã,/de qua ſeribitur Gmia Celi enarrant glam dei / Secudo quecũq; voluit fect / Expmit aũt xpũs hãc veritaſ viue voce oꝛaculo perſona filij cũ ſua ſapientia⸗ cũ ſub waiit ipſo diente ECgo a pater vñãn di A deo veniſti magiſter⸗Ad ma ſumg Et iterũ Ego 1 patte et pater giſtrũ nãq; ꝑtinet verã doere ſapiẽ m me eſt Et rurſus Opũs qui a a dam / ad ilu maxime cui dict⸗ Ma tie Pedit⸗ ille de meo acipiet ul giſter ſcimg qꝛ verax es et viã deiĩ ta quoq; ſunt huiuſcemodi in euan veritate ds // Expmitur ved p bonitas / tamen ne ſicut in creatuns experimur. zater tanq; ſenꝛx debik videatur impotẽo. ſibi attribꝛutur gelüjs teſtimonia inter que nõ eſt il lud ſub ſilẽtio tranſeudu· qð ex euã gelio iohanis modo aum legeretur and: uim · / Ibi nãq; pſonatũ tri nitas ouenienter expᷣmitur·Mã ꝑ ſona filij ẽ illa que cũ nichode mo lo quitur⸗ Perſona aut patris t gitur cũ dictur Dcimg quia a deo veniſti Perſona vero ſpũs ſcĩ, mũ ſubditur Dpũus vbi vult ſpirat⸗Et iterã Mi ſi quis renatus ſuerit ex aqua a ſpũ ſcõ⸗Net ſolũ ibi pſone diumne· eci am pſonarũ attributa et appzopꝛia ta notantur/ Qua in te illud nobies ſona ſpuũs ſcĩ cũ ſua boni tate ſiue tle mẽda / cu ſubi gitur Dpüs vbi vuit ſpirat- Maã ꝙ ipſe nõ ex operũ aut meritoꝝ neõꝝ iuſtica vł bonitate⸗ ſed ſua gratuita volutate noſtromẽ- tibg ſe diffũdit / ſuã indicat clemẽ tia atq; miſenꝛzdia, de qua ſcribit apoſ tolus 125 ex operibo iuſticie que feci m nos ſed ſcem ſuã mĩam ſaluos nos fecit · Et het de oꝛeaculo euagelu o ſufficiãt / / Tertio pmiſi ꝗy xp̃e hanc trinitatẽ fideli ſignaatlo. id eſt ſigno baptiſmatis roboeauit / ipſo di cente· Ite dote oẽs gentes baptiza tes coe in noiĩe putris a filij ⁊ ſpiri ſciendũ eſt/ liet patris filij 2 ſpiri Hiri tus ſancti Hec enĩ ſoꝛma baptjmi tus ſcĩ eadẽ ſit potentia ſapientia et 3 An i ihe pfn trium diunarum perſonarum equa litatem deſignat⸗Vnde ſiat narrat eutropuie Cum qiudum ſacrdos ar ria nus hant foꝛma baptizando mu tatet dieens· Haptizo te in no mine patris per filiũ in ſpinitu ſancto⸗ vo lens oſtendere filium et ſpiritũ ſanc tum patri non eſſe equalem/ſubito aqua diſparuit / et baptizandus ad eæleſiam catholicem onfugit · / Vñ hie notan poteſt theolo gicum wocumentũ· ꝙ hee foꝛma baptiſ mi non ex vi verbi vocalis ſed in virtt te trinitatis/ a in eius ſide at fidei cõ ſeſſione · habet in anima efficatiam purgundi triminũ ſoꝛ des et ſpiritu alcs in ſundendi virtutes · Allud quo q; ara hanct baptiſmi effia tiã ſpiri tualẽ ad trinitatis fidem a ſidei on ſirma tionem accedit/ ꝙ non ſolum ſpiritualiter in animabꝰ“ ſed quan to q; viſibiliter in coꝛpoꝛibꝰ/ moebo tum peſtulentie huiꝰ fidei virtute ſu gantur⸗· Mam ſialt recitat damaſce n Cum apud tõſtantinopolim que dam peſtilẽtia grauis eſſet:quidam puer de medio populi in elũ raptus ab angelis · illud canticu trinitatis erockus eſt Hancte dey ſancke forte ſanctea miſeritons ſaluatoe miſerere nobis, Qui rediens cũ illud oꝛam ppulo detantaſſet,omnis mox peſ ulentia ſugata eſt Et hec de pꝛimo galo⸗ Er 1 Ed iam ad ſecundũ noſtri pꝛi me onſideratio nis artiallum acedamus⸗oſtendentes qualiter hu ius trinitatis fides ⁊ fidei veritas⸗ argumento autentio rationabiliter ● V confir matur Lieet autem non poſſit argumentis aut rationibus euiden ter pzꝛobari, ſat s tamen onuenien ter poterit non peruerſe obſtinati / ſed pie affectans monubus. tribus argumentoꝛzum generibus ſuadere⸗ videlet ſcripturarum teſtimonije⸗ cre atura rum vſtigijs.a figurarum congruentije Pꝛzimo namce har veritatem pꝛobabiliter argu ere poſ ſumus ex tribus infallibikbus teſti monijs ſcripturarum · diuino ſcili cetangelic“ atq; pzꝛophetic⸗ // Audi teſtunoniũ diuinu ad conſuſi onem iudaie perfidie· in pꝛincipio legie moyſauic tecitatum-aciamꝰ inquit hominẽ ad ymaginem er ſt militudinem noſtram⸗ NMon enmm angelus hot verbo loquitur ad an gelos,/cum angelus hominẽ facra aut cteare non poſſit ſed loquutur om mipotene treatoꝛ omnin terum deus · Cum ergo piuraliter git/ fa riamus pluralitatem inditat perſo narum · que ſi in deo non eſſet· vtiqʒ; non diceret / faciamg / ſed faliam/ner diceret noſttam/ ſed meam · Cum vero ſingulariter ait ad ymaginem et ſimilitudinem · iſinuat diuine ſub ſtantie vnitatem / Audi teſtimo nium angeliaim Tegimus in yſaia angelos ontinue clamare et dicere Danckus ſanctus ſanctus dominus deus exercituũ plena eſt om nis ter ra gla eiꝰ Meaut ter diaunt ſanct9/ perſonatum indicat trinitatẽ⸗ ꝙ ve ro ſemel dicunt dñs deg· et ſingula rit gla ei· iſinuat vnã diumi domi nij a diuine glẽ maieſtate // Zui i⸗ „ õ 2„ de niq; teſtimoniun pꝛopheticum⸗ ut ſit triplex natura / duuna ſcz angeli a humana in huius trinitatis ap pzobatione wnoꝛdent/ a iuxta legẽ moyſaicam contra pꝛeuarictionem uimicam in cer triu teſtiu / hoe vbũ veritn tie ſo ln ſtabilitate firmetur⸗ Dit ergo gyheta dauid⸗ dit teſtimo niũ trinitati. Denedimt inquit nos de deus noſter benedicat nos de9 et metuant eũ omẽs fines terre· In hoe ſiquidẽ ꝙ ter noĩatur deue qd aliud qꝙ; ꝑpſonalio trinitas: in hot at ꝙ ſingulariter dictur noſter⸗qͥd alꝑ ud ꝙ; eſſentialis vnitas oſtenditur? Huijs inſuꝑ ſcripturarũ teſtimo nijs alludit ſecunda pꝛobatio ſumi in ex veſtigijs ⁊ ſimilitudinib crea turaru Liret eni nulla ſit aut eſſe poſ ſit creatura huit ĩcteate trini tati ſinu lis/ſicut net vmbꝛa cozpoei⸗ nec veſ aguũ pedi⸗nec ymago vete tei / p̃t tñ aliqua ſimilitudo tenuis i trib reb treatis / videlicz ſuperioꝛ ibg / inſe rioꝛ i bus / et medijs inue niri In ſuperioei bo eſt exemplũ de ſole In inſerioeibg eſt oxemplũ de fonte In medijs ẽ ex emplũ de hoie / In ſole naq; ſcðz auguſtinũ tria gſie rat· ꝙ ẽ⸗ ꝙ lu œt · et p caler⸗ id eſt ſolis ſubſtatia⸗ radius et caloꝛ Kadius ergo de ſole naſcitur⸗ ſicut filius de patre ge neratur Caloꝛ ab vtroq; pꝛogrre ditur⸗ ſiclt ſpi rituis ſanctus ab vtro q; ſpiratur, Sol autem a nallo iſto rum pꝛocdit⸗ſicit pater non eſt fac tue⸗net genitue-nec pꝛoœdens Et tamen het omnia ſunt vnus ſol ⸗ ſi out tres perſone ſunt vnus deus⸗ 3 1/ In ſonte quo q; videm ꝙ ipſe gene rat riuũ / ſiat pater ganerat fili um⸗fone aũt a riuus faciũt ſtagnũ⸗ ſicut pater ⁊ fili ſpirat ſpm̃ ſanctũ⸗ ſons vero a nullo Peedit / ſicit pat a nullo exiſtit· Et tñ in ſonte / riuo / er ſtagno/eadẽ eſt aqua⸗ ſiaut in patre filio ſpũ ſcõ eadem ba // In ho mine deniq; hant ſimilitudinẽ oſtẽ dit auguſtinq ita diæno- Meneano tica ei et amoꝛ tra quidẽ üt HMẽs enim nouit ſe et amat ſe / net amare ſe poſſet niſi ſe noſſet I¹pſa aut mẽs eſt qualſi parens / notica eig quaſi les /amoꝛ vero ex ipſa mente not tia pꝛoœdit⸗ Et hec eſt in treaturie maioæ ſimilitudo trinicatis / ideo vo catur ymago Vñ et homo ſpeaalit ad ymaginem dei fachg eſſe dicitur⸗ j/Poſtremo acedit ad ofirmati onẽ pꝛemiſſoꝛũ tereia ꝓbatio acrep ta ex ongruentijs figurarũ Mone igitur hec pſonarũ trinitas cõgruen gelis / qͥ in libzo geneſis abꝛ ahe ap paruiſſe ſeribũt/ de qbo dieit ꝙ tres vidit et vnũ adoꝛ auit Ge xvi ꝰ⸗ V bi ſe8m gloſa trimtatis et vnitatis miſteriũ enotaturQNõne 2 ille tres Magines in ead vite / quas pincr nam pharaonis vidiſſe / libꝛi eiuſ dẽ teſtatur hyſtoꝛia / tres perſonas in v na deitate figualit ſignificat⸗ge · xl None eaa huig figura miſterij ĩ da nielis libꝛo mõſtrata eſt? Vbi dicit y appatuerũt tres digiti q̃ſi homĩs ſoribẽ tis / am endit / numerauit di uiſit daniek vꝰ⸗ ZLicot enim hi tres digiti diuine manns ſiue potentie⸗ * ſciliet tres ꝑſone ſimul habeant ap pendere · numerare · et diudere qꝛ tri nitatis opera penitus indiuiſa ſunt ad extra / apꝛopꝛiate famen puter per ſuam potentiã omnia apendit⸗ id eſt om nia poꝛ cat et cuſtodit / fili⸗ per ſuam ſapientiam omnia nume rat id eſt inueſtigat 1 ognoſcit / ſpi ritus ſanctus per ſuam clementiam omnia diuidit⸗ id eſt dona ſua homi nibus pꝛout vult diſtribuit / ‧ Ex pꝛemiſſis ergo ſatis ac multiplicit oſtenſum eſt/ qualiter huius ſancke trini en tis firxs argumento auctenti o rationabiliter confirmatur In hu ius tamen confirmatione fidei ilud ſummopere auendum eſt⸗ ne argu mentum aut ratio euidens requura tur / lum apoſtolus fidem diffiniat⸗ q eſt argumentum non aparentiũ Et gregoꝛig dicat⸗Kides non habet meĩtum ceu ratio humana pꝛebet ex perimentum) tro ſiuit ait bernard? Inquitere de tn nitate ſciliet per eui dentem rationẽ⸗peruerſa curioſitas eſt Credere de ea ſicut ecleſia ſancta tenet· fides a ſecuritas eſt Hidere au tem eam. perſecta et ſũma ſelicitas eſt⸗ JIdem quoq; bernard? ad euge nium papam ſeribit · ꝗ ſcrutari hot temeritas eſt/ credere pietas eſt⸗noſ ſe vita eſt/ a vita eterna uxta illud Het eſt vita eterna vt cogno ſcat te deum verum · / Ex quibus poteſt colligi theolo giaim doaimentum⸗ ꝙ non münoꝛis eſt ſtulticte velle con ſequi in hat vita claram huius trini tatis oognitionem 2 euidentiam · ỹ in eadem moꝛ tali et infelici vita vel le onſequi vitam ſelictatem eter nam / Meutrũ ergo hit queramꝰ ſed in ſututum vtrumq; toſequi poſ ſe fideliter ttedamuscredendo ſpere mus⸗ſperando amemus⸗ꝗ ſit fide / ſpe / et caritate / que eſt trinitas trea ta ad intreatam trinitatem nos eri gens / illud tam feliciter gſeguemur ECt hec de ſeaundo articulo⸗ Epeditis itaq; duobus noſtre pꝛune aſiderationis articulie lam ad tereum vemamd in quo oſ tenſuri ſumus qualiter het ſancta tri nitas ſeſto eoleſiaſtico ſolempniter publicatur- Caleſia naq; pꝛemiſſis documẽtis inſtructa/ ad eruditionẽ cuntcozum fidelium beatiſſima illa trini tate m ho dierno feſto ſolempni ter publicanda⸗ publie honcꝛanda⸗ et honoeifiee adoꝛandam atq; wlen da eſſe decreuit Licet eni oli hoc ſeſ tũ ab eccia nõ fieret⸗q; ote ta exat il la cõi laude trini tatis in ſra ynodo nicena edita⸗ qua btũs ihed ni9 i fine pſalmoꝝ decãtari iſtituit/qᷓ dẽ Gla pꝛi a filio a ſpuũi ſcõ⸗CTñ poſtea qꝛ ara hunt articulũ fidei multe hete ſes ſucore ſce bant/ ad rogatu karoli xp̃ianiſſimi ĩ eratoꝛis alauinus ma giſt ſu vir eruditiſſim ſub q̊ ſtudi lrxãrũ qð oli i greciadeide rome flo mierat· i gallia pariſig traſlatũ ẽele gẽ dã de trinitate gꝓpoſuit⸗ꝑ qua eli nünatherroꝛibg fide catholica robo rauit Qua ocaſioẽ plu ribg in locis hec feſtiuitas œpit ſolẽpnit᷑ elebꝛa riq̃ tñ nõ vnifoꝛmit᷑ ab oib obſer uat᷑ QNã plutes ea ælebꝛãt hac dñica pt pẽthecſtẽ⸗q̃ ẽ p aliaꝝ Kanriß . ad ĩſinuaduũ ꝙ ſcã trini tas ẽ pnceipi u a pe reru oim auſa effiaẽs Qui dã vero hant ſolẽpnitatẽ faciũt vlti ma dnia añn dnicu adustu ad deſig nãdũ ipa ẽ vltimg oĩm rerũ finie AQue aüt obſerua tia melior ſit nõ ẽE meñũ diffinire ·/ cũ vtraq; ad honoeẽ illi fiat qᷓ ait Ego ſu alpha a o⸗pᷣn tipiũ et finis / Sz hic foꝛte qꝛit aliqs q̃ fuerit vtilitas obſeruatie hu uus feſtuuita cũ qᷓlibet dñica ſit feſ tũ deitatis qᷓ ſine trini tate venerari nõ pᷣt Mõ eni vide᷑ poſſe venerari⸗ ſiait nec poſſe videri diuina eſſetia ſi ne pſona-net pſona vna Iñ alia⸗ di Ete xpᷣCᷣo Qui videt ine videt pꝛeʒ Cui rõ ẽ · qʒ eſſẽtia ẽ idiſtincta reali ter a pſona⸗a liœt vna pſona ſit ab alia dꝛſticta/ tñ qlibz pſonarũ p cir tcuincſſionẽ eſt eſſẽtialit in alia / iux ta illud⸗Ego in pꝛe et pꝛ in me eſt / Hane hijs nõ obſtatibů qᷓ oĩno vera eſſe ꝓfiteoz/ creto ecciam rona bilit feſtiuare de diuna eſſentia ſub noie trinitate⸗ ſiaut etia ip̃a diuinis pſonis ꝑ quadã cõgru appzopꝛiati onẽ varias ſeſtuuicates att ribuit Cu uis rei vtili eas vt ſuß tetigimg eru ditlo fide liũ⸗ exarpatio hereſum / et publicatio catholicnrũ veritatũ / vbi gra Celebꝛauimgeni ſeſtũ de filio⸗ magnũ illð donũ eterni pꝛis ad me moꝛ iã reductes, q̃ oeternũ ſibi fili um tpaliter nob miſit ad nrãm ſalu tarẽ re ptionẽ Celebꝛauimq edã ſeſ tũ de ſpuũ ſcõ magnificãtesillud mu nq qð ſup addidit / qn ſom ſem wꝛpa li ſpẽ viſibuliter nob exhibuit ad noſ tra filialẽ atoptionẽ Celebꝛaturi tã .. dem ſum? ſeſtũ de patte eterno / viẽ liet ĩ eeleſti pꝛia/teapiẽtes ibi illud oĩm donoꝝ maximũ fadalẽ ſciʒ vul t ſui viſionẽ/ad nrẽ bttudinis fina lẽ gſũmationẽ Hodie vero ſimul ee lebzꝛam feſtũ oim triũid ẽ ſeẽ Q in duudue trinitat / vt int eos quonꝝn 6 idiuiſa vni tas/nullaten videamur ponere diuſionẽ aut diuidẽ vnionẽ / Ex his ergo ꝗᷓ dixim cõcludi pᷣt theolo glicãũ ddalmẽtũ. ꝙ eccia nõ minoe ẽ debz agete feſtiuitate de tota trini tate⸗quã de filij natiuitateaut ſpᷣs ſcĩi viſibili miſſioẽ / et ꝑ oſequẽs a foꝛ tioꝛi ꝙᷓ; de bte marie aut alteri9 tuiu ſcũ q; creature ſcĩtate Et hot ſua deri p̃t triplici rone / Pequo ad mã ꝑtẽ,/q; ſicut eccia woœt in hac tri nitate nichil malg a ming/ß totas tres pſonas weternas ſibi eſſe 1 woꝛ qualas ſit do ere debet cas ſimul a e nrũ quã libet equaliter eſſe olẽdae honozantusq ꝑ aſequẽs equali cul tu 2a honoee ſeſtuiandas/ Secudo quo ad ſecundã ptẽ⸗qꝛ tũ het ſca tri ni tas ſit pᷣncpiũ ⁊ finis oĩm creato H/oĩs honoe exhibit creatute/ debz in eã finaliter oꝛdinari/a ꝑ aſequẽe nulli ſcitati crcature debz maioe cul t9 vel honer exhiberi ; huit trinita ti/quaẽ net honozabilioꝛ eelebꝛitas aut celcbꝛioꝛ feſtiuitas ·/ Tertio quia opnoſitum facere eſt ſimplicb⸗ erroeis o caſio · Scio enim et expe rientia oente didic⸗ g quidam fide les ming reuerẽter ſapiüũt de trinita te⸗viEtes ꝙ ecra de ea minoaẽa mi n ſolẽpnẽ agit ſeſtiuitatẽ· q; de na tiuitate/a pethecſte · vel de biẽ ma A a 44 60 1 tpe utt A den En rie aſſuptione Cum eni ſeſtinitatee ſicut picture etciaſtic ſint quodam mõ libꝛi catholiozu ſimpliau. ſepe credut illig eſſe maioeem dignitate⸗ tuiq ecca maiorem agit magts ſeſ tiua ſolempnitate // Hijs itaq; ra tionibus veſtra pater ſciſſime btitu dinẽ ſupplex moneo. iteru atq; ite rum huiliter exhoetoꝛ quatinus vꝛa auckoeitate aplica deernatur⸗ et de creto perpetmio publietur⸗ ut in hac dis ſancke trimtat⸗deinceps equak et ꝑ oĩa eque ſolepnis clebꝛet ſeſti uitas ſicut in dieb natalis / penthe cſtes/ aſſuptionis / aliß ſeſtie ana ubo eccia ſaere cõſueuit Et ad hot a gendu loc diſtributionũ materiali um per largiuonẽ indul gentarum ſp uüalium inſtar dñi vꝛ bani quarti in ſeſto ſatcramẽ ti/deuotionẽ fide kũ exctete Hot enĩ ſtatuẽdo in ſide ſcẽ trimi en tis/ firma ſpem habeo qð in ſa adiuuate a interuenientibus pijs xpianoꝝ p̃cib / extirpatio nephadi ſciſmatis et cõtluſio pads et ecciaſti le vniois quã querimꝰ pꝛoſpere ſub ſequetur/ Et hec de pᷣma 2ſiteratio ne⸗a pa noſtri ſermoĩs pte ſufficiat Hequitur de ſenund⸗ Yrimus vt potuimꝰ de illa ſp̃s ſci ↄmunicatione icẽptita· hot eſt de indiudue trinitat muni vni one in vna eſſentia deitat / ſi quo tñ ab hoie ſedente in tenebꝛis⸗ ieffabi lis illa poſſit dici Ja vero cõſiderãda nob ? illa ſpus ſci omunimtio gra tifica / trũ ſcilicet virtutũ ſpualiũ in vna mtionali ſubſtatia ⸗ / Hec eſt ei triũ theologicarã Vtutũ ſidei ſpei 4 ı 2 aaritatis munimtio⸗que operan te ſpᷣs ſancti gratia aie noſtre diſſun ditur⸗/de quib per apoſtolu dictur Muüc autem manent fides ſpes cari tae tria hec- Maioꝛ aute hoeum eſt caritas // NDet vero trimtas liet ſit in vna eademq; rationalis aie ſbᷣ ſtantia/ tamen triplici eine potentie wꝛreſpondet / videliget rationak / iral cibili et onaupiſcibili / vt in potentia ratlonali ſit ſides . in iraſcibil ſpes · in onaupiſcibili caritas / Vec p̃te rea trinitas creata quodamodo in cxtate trinitatis gerit ymaginem⸗ Mam ſicut a patte flliꝰ · et a fatre ſilio ſpũs ſanctus- ſic a ſide ppes er a fide a ſpe mrritne quodamodo pꝛo odere dinoſcitur⸗ In hat camen ſi mulitudine magna valde diſſimilitu do reperitur· Cur ita? Quia in illa ſumma trini tate nichil maig aut mi nus: in hat vero maioe horũ eſt cari tas ut ait aplus / / Dz qꝛze maioe haru vtutũu eſt caritas? Hane qꝛ ꝑ caã nob omunict᷑ ſpecialit ſp̃s ſcũe eodẽ aplo dieente Cantas diffuſa ẽ in wꝛ dibg noſtns per ſpm ſem q̃ da t nobis rec ſolũ per ea ſp̃s ſcũs ſß pariter cũ eo nob cmunicãtur pꝛ 2 filig. dicete xpõ Shi q̃s diligit me. et pꝛ meꝰ diliget eũ et ad eũ venie m q mãſionẽ apud eũ facemꝰ // Hz ſi qᷓꝛis qũo veniũt Audi q̃d ſuꝑ h vbo dict aug. Veniüt inqt ad nos pꝛ filiꝰ a ſpᷣs ſcũs veniũt ama do⸗ veni m imitudo Ergo p cnitatt dilectionẽ ad nos veniũt · 2 nos mu tua et recipꝛoca ad cos dilectioẽ ve nimꝰ? / Dz nũd ad hãct trinitate 1 iij ter ſola venim⸗ ari tnte? Abſit Be nimꝗ eciã ꝑ ſi: venimq a per ſpem Ber ſidẽ eni ad eã dirigimur p ſpẽ ad ca erigimur⸗per marninte veo ad eã ſpecialit auigimur⸗ſibiq; adhete mꝗ ſpuũalit᷑ a vnimur ero bñ dieit Qui adheret deo. ſe; per aritate di lectionẽ. vng ſpus eſt e eo / Ber illa icaq; trini tate creata⸗ ad increa tã trinitate vemẽdo ſalubꝛiter reuer timur⸗a qᷓ aulpabilit᷑ to⸗ dapna biliter teedim⸗ miſerabilter exu lam Hñ bernard? Eſt inqut trini tas a ꝗᷓ hõ œcidit. ſeʒ pꝛ? filiꝰ a ſpũs ſcũs/q & trini tas qᷓ œciditmeõzia⸗ itelligstia⸗ volutas Et e trinicae in quã iſa ecidit⸗ſciz iwtetia⸗ igno rantiaia ocupiſcẽtia Ma memoeia lecidit in ogitatioẽs affectuoſas / o neroſas / et ocioſas⸗ Intelligẽtia eci dit in ignoeantia veri 2 falſi/boni 2 mali· modi a intõmodi / Volũtae wcidit gaupiſrẽ tiã curnis/gcupiſcẽ tiã oculoꝝ.a ſuperbia vite⸗ Sz ̈ tri nitas per qua ipa teſur git⸗ſcz fides ſpes maritas Tides articuloꝝ prepto rũ et ſaramẽtoꝝ/ſpes venie gre et gloeie/ taritas de coꝛte puro / cõſcia bona / et fite nõ ficka / Nat ergo trinitate vtutũ a vitijs teſurgẽtes⸗ et ad eã trini tale a ꝗᷓ wadim teden tes, cũ to cẽᷓ bernardo ſuper cãtica la crimabilit exclamem dieẽtes O be ata veritas/caritas,eternitasq be atiſiciãs trini tas⸗ ad te mea miſea bi lis trini tas miſeab lit᷑ ſuſpirat⸗ qm a te infeliciter exulat· Diſce dẽs eni a te mult ſe intrim uit erroeibg doloꝛi bza timoeib Heu me qlẽ ꝓ te ↄmu tauimꝰ trinitate? Ratio ſepiſſime in ſulis inditijs falli?. Volutas multi plici pertur ba tioẽ iactat/ emoeia mulupliti obliuioẽ afũdit᷑ Triplici huit vani tati nobił creatua ſubiecta C meũ agturbatũ cn inde doloꝛ Dereliqt me vtg mea a inde pauoe Et lumẽ oculoꝝ meoꝝ nõ ẽͤ meca.⸗ inde erroꝛ O aie mee trinitaseœe qlit erulãs offendiſti Verũptñ aĩa mea ſpera ĩ droeqm adhuc tõ fiteboꝛ illi⸗Cü viz a rone erroe⸗a volutate doloꝛ⸗ et a meõꝛia timoꝛ oĩs recſſe rit ⁊ ſuceſſeit illa quã ſpeamq mira ſerenitasplena ſuauitas,a eterna ſecuritas Et ih de ſecũda gſidera tioẽ 2 ſecũdn nrĩ ſermoĩs parte⸗de ꝗᷓ plu ra eſſent di utlind ſinẽ geraret intetio ¶ Sequitur de tertia oſtq; ergo de p“e ſecuda ſpuũs ſci cicatioẽ dictũ ẽ / rect oedo expoſ ai ut de tercia diſſeam / de wĩcn tione catholica triũ ſtatuũ ſide liũ in vna vniüſali eca / Dialt ciapa cic tioẽ ſetuda ſit a duabg ill tere am pedẽ ggnoſcim Ma ſiaut a ſca trinitate qᷓ deq ſit coicatio tri vtu tũ pᷣdenn in aia huana/ſit a deo me diãtibg hmoi vtutib fit triũ ſtatuũ et vniüſaliter oĩm fideliũ witatio⸗ id wis vnio i ecia xp̃iana / In ea qme triplex oꝛdo ſiut triũñ ſtatuũ ſiqt᷑ oedinaea diſticio. ſciz populari ũsnobiliũ⸗a tlerioꝝ vł iugatoen⸗ atinẽtiũ/a virginũ⸗vel inapivtiũ⸗ ꝓfiaẽtiũ/ e pfectoeuũ Et hij oẽs ꝑ oitationẽ fidei ſpei aq cantat/vnũ xp̃i woꝛp miſticũ/id ẽ c&τ a; tatholi ca oſtituuũt dæ q̃ dicit apłs Oẽs vnũ vꝛpꝗ ſumg in xp̃o Alter autem alte rius mẽbꝛa Na ſiait ait iheronim lg Nig tn N lg er iuin Auluq in eccia oculg eſt⸗ alius lingua⸗ alius mang⸗alius pes aurs venter Et vt etera bꝛeuig tranſeam⸗ lege pauli epiſtola pzꝛimã ad wꝛithios⸗ quomõ diuerſa mebꝛa vnum oꝛpꝰ effſiciũt / In oculis itaq; 2 lingua ſtatg expꝛimutur cleniwꝛu· qui eebẽt eſſe oauli alios dirigento⸗ et lingua tweendo In manib ſtatus nobilũ⸗ qui debent eſſe manꝰ a bꝛachia ecce eã deſentẽto In pedibe vero aurib eſſe pedes totum toe po ſuppostando⸗ aures audiendo et obediendo⸗ venter ceſſaria mĩſtrado / O ꝙ pulchꝛa eſt aà dewza⸗hec müſtic coꝛpis id eſt eccie xp̃i cõpoſitio-huiuſmoõi mẽbꝛo rum at ſtatun varictate diſtincka⸗ ſi tñ in ea fuerit illa ſpus ſci cicatio⸗ id eſt cis vnio⸗ qua nobis i verbis ꝓpoſitis optauit aplůe Cömunica- tio inꝗt ſcei ſpũs ſit ſempꝑ cũ oibꝰ vo⸗ bis Alla ſci; ad qua alibi nos hoeta aur dieens Holliciti ſeruare vnitate mendationẽ eccie pmitiue in actibg apoſtolozũ ſcribitur· Ccleſia quidẽ habe bat pac7 ediſica batur abulas in timoꝛe deiet cõſola tione ſpuũs ſci replebatur⸗O timoe dei O cõſolatio Püus ſcĩ / NMon ſit Pehdoloe ; nõ . ſic hodi e/ß ecõtra⸗Jã paõ nõ habet ectĩa / ldeoq; nõ edificat deſtruit⸗ er uuxta vbũ illig qᷓ ediſicauit et fun⸗ dauut eã altiſſimv ip̃a velut regnũ ĩ ſe diuſũ miſerabihter deſolatur / Hz cur ita? Et vñ het tãta inter mitiua et p̃ſentem ecĩam differenti auut illa inter aſpera aduerſa edi ficaretur 2 gſolaretur/het vero inter blada et pꝛoſpera deſtruatur atq; de ſoletur? / Dane hot ieo qz illa abulabat in timoee dei⸗ et teo in oſo latione ſpũs ſci⸗ hec vero nõ ſic H ã bulauit 7 abulat in timore müdi⸗ et 1deo ĩ de ſolatioẽ ſpus maligni Per didit quippe ecia oonſolationẽ diui na. ex quo nimiũ q̃ſnut tõſolationẽ mũdana⸗ p didit dei tõſolationẽ ſpiri talẽex quo inoedinate a petere ac tenere curauit mũdi gſolationẽe temͤ poꝛzalem. perdidit ſpiritualia dona dei ex quo ſuperflue acc pit tẽpogali a bona mudi⸗Maã de ſpũ ſcõ ſcriptu di no wſſũt acripere et miru Da⸗ endu eni eſt müdus iſte quadan trinitatem vicoſam tinct, que om mũ pecatoꝛũ radix eſt oeigo At ideo trinitati virtutũ fidei ſpei cani tatis tõtrarias cĩtationem ſpus ſci / totamq; ſimul ſanctã trinitate exclu dit. vnde diat ſeripturae y oe ad eſt in mũdo aut aſt cocupiſretia carnis aut cupiſcẽtia oculoꝝ aut ſuperbia vite O trinitas mõſtruoſa. luxuria⸗ auaricia⸗ ſuperbia, Certe het trina mundi vanttas⸗ triplice ecie pmiti ue vtutem / videliot caſtitatem pau pertate huilitatẽ eieat/ at per hot ſpũe ſcĩ tõmunicatio nẽ reppulit· In alius locum ſubint rate et operante pzochdoloe videmus ſciſ maticã tur bationẽ itroduxit // Igit᷑ pz beanſ ſime ſi hot nephãdũ ſciſma tollẽ. ſi pacm cuctis optatam vere fidelib D eaiĩt teſtituere deſideas · Tit tu qᷓ vere es aplic9, dit nobis c aplo Coica- tio ſpũs ſci id ẽ cõis vnio / ſit ẽp cũ oib vobis Dic H nobis oꝛde⸗oeα. 27 ope Dit aio verbo exẽplo / Di aut quo id ſacturg ſis ĩterrogas reſ pondeo ꝗy cũ ſcẽ trinitat auxilio ex cluteta ẽ aut ſaltẽ ꝓ viribꝗ reßmẽda illa quã pzꝛedixim trina mudi vani⸗ tns et vana at vicoſa trinitas/ ut i ecca floꝛgat a ferueat ſpecioſa et vir⸗ tuoſa trini tas ſuperi memoeata ⸗// Extirpa igit᷑ vica⸗ plata virtutes⸗ reſoꝛ ma in eccia iuſtiaa 2 ſcĩtnte. ſi xplicit ſermo de trin tate fact anue toza dño papa per dñũm P⸗ ameraleñ eỹm Anno dñi Milleſiõ quadꝛingenteſimoquinto ¶ Sequitur conſtitutio eiuſ ẽ ſant te trini tatis benedicti pape xiij/que facta eſt ocaſione p̃dicti ſermonis Enedickus epiſcopus ſetug ſeruoeum dei ad perpetuã Jrei memoꝛiã / terum omniũ cteatriem beatiſſimã trinitatem/ cu⸗ ius ſapientia conditi ſumg et pꝛoui- vis in ea pourare wꝛdia vnitate c, quia abß dubio nõ erit pax ſine uiſticia/teſte Jaheta qᷓ ait Crit opy iuuſticie pax Et iterũ pſalmiſta dieẽte Juſtiga 2 pax oſculate ſunt⸗ Sup q̊ verbo inqt augꝰ Due ſüt amie iuſti dentia gubernamur⸗nos omni tem poce det benedicere⸗ digniſq; qua⸗ tum fragilitati noſtre ex ipſius mi- ſeratione geditur attollere laudum pꝛecnije ac eiuſ &ẽ ineffabilem glo B t ria annue deuoteq; feſtiuitatis gau da 2 pax Cu ſoꝛte vnã vis/æ altera dieoſis et ſpiritualibus iubilis ſolẽ p⸗ nõ faas Memo eni ẽ q̊ nõ velit a miter celebꝛare // Dudum ſiquidẽ em/⸗ h̊ nõ oms volũt oꝑari iuſtiiaa non contenta deuotio fidelium ipſi⸗ Interrogn oẽs hoĩes Vis pac? VH gloeioſiſſime trinitatis per verſici⸗ no oee rndet tibi geng huanũ/ opto· cupio/amo⸗volo Ama igit iuſticia⸗ qꝛ due amice ſüt uiſtida et pax I7pſe ſe oſculatur Si amicã pace nõ ama 7 . * uerb nõ te amabit ipſa pax nec voni. et ad te / Mos itaq; ut ꝑ iuſticie ſcĩtatẽ ecie pac a vnionẽ ↄſeqᷓ me/ reamur Ozem huĩliter deuote ut coĩatio ſp̃s ſciĩ ſit ſp cei oibꝰ vobis· hit per gräãm finaliter per gloꝛia 8 cocedere dignetur ſca trinitas vnus deus in ſealla ſeculoꝛzũ Amen lum illum / Gloꝛia patri et filio et ſpiritui ſancto⸗ in fine cuiuſlibet pſal⸗ mi ĩ ſancta dei ecleſia pia veterum inſtitutione decantari ſolitum/ otidi anam et tepetitam totiens in ſingu lis hoeis cano nicis at alijs officijs ecœleſiaſticis agere memozꝛtam⸗ ad laudem et gloꝛiam eiuſdem beatiſſi me trinita tis-ſingulatem a pꝑeaulia- tem ſeſtiuitatem anua elebꝛitate ſo lempnizadã adiecit Verũ vt nõ abß graui oꝛdis amaritudine pœpim⸗ ciren venerationẽ ỹlibate ſeſtiuitate in plerß ecleſis at lotb ta ecciaſti coꝝ ᷓ; alioꝝ xp̃i fideliũ adeo tepuit e 5 aſ du &uotio nis affecty / in nonnullie etcciarũ i p̃aꝝ memoꝛata ſancte trini tatis fſeſtiuitas mmime / in nonullis autem ming ꝙᷓ dewat ſollempniter at honoeifie celebꝛatur · Mos igit᷑ ip̃ m deum noſtrũ / qui Put antholia pie pꝛofitetur teligio/ vnue? ſiplex in ꝓſonaꝝ trinitate cõſiſtit/ miſerioꝛ⸗ &ẽ et placabilẽ ſuꝑ malicia nouimꝰ/ ſi ad eũ in oꝛde otrito at humiliato ſpũ tecurratur/optũtes nob a pppu lo ſuo qpiaũ effiœre/ at ipſi exellen tiſſime trinitati ꝑ fideliũ ſuoꝝ deuo tũ obſeqũ debitã quatũ moætalitati nrẽ ſinitur venerationem impẽdere vt ꝑ hec tandẽ ſue miſertg eccie que nũt ꝓchdoloꝛ pœisexigentibg nequi⸗ ter diuiſa multiplic ptur batiõe on- cutitur / ipſam toto oꝛbe terrarũ paci fierre et adunare / er a tot at tantis ipſius aduerſitatib liberate dignet vt tempoꝛalig trãquillitate directa / candem ipſo iuuante Pueniat ad et⸗ na Auckoeitate apoſto licn ſtatuumg 2 & fratrum noſtroꝛum cnſilio / te noee pñtium oedinamd/ꝙ ſeſtũ ip̃i us beatiſſime trinitatis / die domim⸗ can poſt ponthecſten / ꝑ vniuſum oꝛ bem cum ea ſolempmitate oĩmoda⸗ qua natiui tatis et reſurrectionis /ac oꝛpis domini noſtri iheſu xpꝛiſti.a alie annales ſeu pᷣndpales ſeſtiuita tes eœlebꝛari P clerum æ populum a lſueuerũt/ deinepe ppetuie tempoꝛi bů ab ipſis tlero et populo elebꝛet⸗ /Et nichilominus vt xifideles ad ipſig feſti elebꝛitatem eo ſernen tius et auidig in ecleſijs gueniant / quo imibi ſpiitalibg alimonijs ſe co⸗ . pioſi conſpexerint refbueri Oibg v⸗ triuſqʒ ſex⸗ vere penite tib a cõſeſſis qui in matutinali/miſſe / veſpertino tam in vigilia i in die / necnõ pme tertie / ſexte / none / ac oompletoꝛ ij in ecleſijs/inquibus celebꝛabutur per ſonaliter intererunt officijs / ſimiles ⁊2 pates wneoſſis ꝑ felicis rewzꝛdatio nis vzbanũ papam quartum pꝛede ſſoꝛem noſtrum illis qui ĩ dicho ſeſ⸗ to oꝛpoꝛis domini noſtri iheſu xp̃i in ipſis eæleſijs ſimiliter intereſſẽt. trib vero diebg ipſa diem domini⸗ am ſequentibꝰ/ ſimiles cciam gœſ⸗ ſie ꝑ eundem pꝛedeœſſoꝛem / intereſ ſetibq ĩ ipſis officijs dieb ꝑoctauas ditti ſeſti toꝛpis xp̃i:alijs ãt diebg octauarũ ipſiꝰ ſeſti trinitate/quibus ne cõſuetum wꝛꝑis xp̃i/ipis diebg Imter ogrurſum impediatur officiũ / no de trinitate / ſed de coepe xpi / ip ſum offiaum in ewijs fieri volumꝰ deuoto de ipſa trinitate cmemoꝛa tionẽ in ecijs ſecrint / quin quagita dieru idulgetia / ex lberaltate apli qa/in ꝑꝓpetuũ mioedit᷑ elargimur⸗ lli ergo oim hoim æac- atum ianue kł,iulij Anno xiꝰ pontificat9 ſupꝛa memoeati dommi noſtni Denedicti pape tercij decimi Hit ſequutur ſermones reueren di in xpõ patris at dom ini dni petri de aillyaco/ cardinalis ameraceñ in ſeſtiuitat ba aliquoꝝ ſcõn. quoꝝ qui tdam ermones ſacti videtur in gent cali oncilio Anno dñi Mαν CC xvije Et pᷣmo wnitur ſermo de ſcoõo — gruriſogono / aug titulũ woꝛta bat Cat vir qui nõ abijt in galio impioꝝ/ re liqua-In huug bꝛeuis collationis exoꝛdio p unpetranda ſpus ſci mrom grẽ virginẽ gloſam graaa teuote ſalutabunꝰ dicetes⸗Aue ſine ve maria gra ple. do · tec ꝛc ¶ He atus vir q non abijt in Zal⸗ imp⸗ 2 telaliͤꝗil Jot hũt pſalmum pꝛ imũ ſeu ios martirib in exo? dio matutinak offitij pſallat ecia / ad honoe em ta men et gloeiam ſancki martiris ? be ati viri griſo goni / aug hodie feſtum owlimg / endem pſalmũ poſſumd ſpe aaliter induckre / Ded foꝛte tati ti ſecum querũt aliqui Cur ita? Qui bus reſpõcetur deo meito hũt plal mũ ſpeciali pꝛerogatiua de eo poſſe intelligi. quia vir iſte be atus / vir de onſulum genere oꝛtus / vir vtigʒ non mollicie muliebꝛi vict9 / ſed viri li foꝛ titudine virtuoſ ocurrẽte cru deliſſima ꝑ ſeattione ecie, nõ abyt in conalio impioꝝ Queritis quon? Hane illig impijſſimi tyꝛãni at cru entiſſime beſtie dyotleſiani impato ris / ſuoꝛugz impion ſatellitum / qui Rbi impio aſilio ſuate bant diente e „ “ pſalmoꝝ pzohemiũ / de ſingu Acipe pfecture dignitatem 1 conſi latum generis tui hat tantum odi tione ſernata / vt aroz es dros nros⸗ vel tuos, SHed qualiter non abit/ qualiter non onſenſit / qualiter non acquieuit in onalio impioeum audi te Ipſe namq; ſpꝛeto hiuꝰ p fecture at conſularis dignitatis debito ſibi offiao / maluit eligere martirium/ ꝙᷓ aſſerere mendacum / Vnde ſicut vir virtuoſe conſtanterq; reſpondit dicens⸗ Vnũ deum adoeo⸗/ Iſtoeum aute m deoeum ſimulachꝛa / que de monũ tems eſſe noui/exetroꝛ a abi do⸗ // O vete digna virtuo ſi viri teſponſio / ſed indigna pꝛoeſus et ex pꝛobꝛandn vitioſi tiranni ſententia⸗ quia tunc iuſſu dyocleſiani derolla tus eſt / et oꝛpus euis in mare pꝛro iectum⸗ 1droqʒ ipſius ani ma in clũ pzouecta eſt / er beatitudinem aſſe ou a / vt de io ſancho mariire/ ia non unmerito aum deuota exultatiõe ta nere valeamus pſalmũ pꝛedictum⸗ Decat vir qui non abijt æc // In quo qudem pſalmo tria documẽta ſignanter notate poſſumus / hui9 beati viri examplo diligẽter imita ri debemus-Pzunũ quid euitandũ Quia non abijt in onalio impion Heaundum quid exe quendum Qui a in lege domun fuit volutas eig ac Tercium quid expectãduũ Qiua eit tanqᷓ; lig nũ qð plantatum eſt 27⸗ In pz imo pecata vitare/ In ſecũdo Vtutes amate n tertio pmia ſpera ie ſalubꝛiter erocmur⸗ſicut hat per oedinẽ ſub triplci gſideratione decla Nenn itng⸗ zliter pfal 8 mus iſte i pmo eꝰ Pſiculo hu ius beat viri exemplo doot nospet nta vitare / iꝛz btus vir qui non ab it in cõalio impioꝝ: q in via pœo non ſtetit / et in athedza ſtilentie non ſedit,- Dbi tnia notate verba / ab jt / ſtetit / ſedit⸗/In quib ſe 8m docko rum ſniam /tria deſignatur peei ge nera⸗Per abit / heem woluntatis / p ſtetit ptm opens/p ſedit pĩẽm on ſuetid inis⸗ Mot aut dictur p ſimi litud inem in via ꝓꝑambulantũ / qui du abeüut fachus renocantur / dum ſtant difficilius / dum ſedent diffial lme Ita qui ſola voluntnte wecrat / ſaallus redit / qui ope diſfialigegre ditur / qui gſuetudine diffiallune cõ uertitur Hed egam notare debemg tna que hijs verbis gueniẽter addũ tur / vide lieet caliu unpiop / via pet tatvzũ / cathedꝛã peſtiletie⸗ In qᷣbue ttes pei dif ferentie tantur intelligi Maã ſrom caſſyodoꝛzu· Impig eſt qui pecrat in ã / pecatoꝛ ℳ₰G e qui petcat in ſeip̃ m/ peſtilẽs vero qui pecat ꝓrimũ· / NHijs aut tribg modies pᷣmd adã peccaſſe dinoſcitur/ at ĩ to tum geng humanũ per ceu radiem Pagnſſe⸗ Pec auit emm in drũ et abijt in cõa lio impioꝝ / t pſuaſioni dyaboli et eue gſenttens / a deo teſ ſit/ et tune ſolo oſenſu volũtatis pec latum inchoauit Petcuit in ſeip̃m et ſtetit in via pecoꝛũ / eũ pomũ veti tum coome ẽs / in eſu delectatg eſt et tunt effectu opis pœm oſummauit Pecauit in primũ a ſedit in cathe dꝛa peſtilentie cũ alijs exẽ plũ tedit 1 recrandi / 1 ſe ſtulte excuſãdo in ſup bia gfirmat/ allpa in deu retulit di cens Mulier quã dediſti michi ſedux it me · Et tunt quada obſtinatiõe cõ ſuetuduns pœm ofirmauit⸗Et ide o recte in lathedza peſtilẽtie ſediſſe dicitureqz cathedza qgpꝛie doctoeum eſt: ſiaut thꝛ ong regum/et tribunal iudicu⸗ pſe aũt pᷣm toctoe fuit / 6 ad poſteros / peſtilentia aulpe oꝛigi nalis tranſ ſunds / perrandi expliũ foꝛmaq; docuiſſe agnoſcik / Hz⸗ quooſum iſta? Sane het ideo pᷣmiſiſ ſe dignũ fuit/ qꝛ ſcũs muͦ noſtes gri ſogon / in illa atrociſſima tepta tiõe crudelis imꝑatozis/ nichil tale feaſ ſe teperiturx/quale ile pᷣmq adam in temptatiõe ſue carnalis muliere*/ Mam ipſe beatus vir gtra Pſpera que tpzꝛanꝰ ille blandtendo Pmitte bat / et gtra aduerſa quibg eu in cnt ete afflige bat / grauioꝛa ſibi moe tis toꝛmenen inſerre parato / virtute fir mus / in veritate fidei pſeuerabat im mobilis· Mar abijt in conallio impi ooum- Qui contra deu veru ipſũ fal ſa ydoa olere ſuade bant / nec ĩpio 3 ſilio ſiiadete gteti im pijſſimo ſupplid o/ ip̃m ad hoe ſ bdere wnabaturz ect ſtetit in via peœatoꝛum⸗ inter quos natus et onuerſatus eſt- loeum videleet de quoeum geaneroſa pꝛoſa pia tunc per ywlatriam erronea ecitate deepta/ oetum habuit tem poralem/ que ipſum ad eternũ dap natio ns ocaſum traxiſſet⸗ ſi ipſig ſeculi er ſerulanis honoeis vt fieri ſo ler tenuiſſer illeebꝛa⸗ Wec ſedit ᷑in athedꝛa peſtilentieHot eſt: * £ noluit delectari in terrene dominatio nis ſublimitate. Eſt eni peſtilentla moebus puagatus / os aut pene õ nes innoluss Et diatur a paſtu / ſi paſtul ?ta⸗ NHit eſt vt auguſting ait⸗ amo⸗ dñ andi quo vix catet aliquis Muo tamen dei fauente gra caruit beatus vir griſogonz qui ſpꝛeta illa cathedza peſtilbtie / ſedit in cathedꝛa pacdientie/ doens nos ꝑ exemplũ tõ ſtantis ꝑſeuerantie / cacta mudi / clar nis / at dyaboli obleckamẽta / peca tnq; vitare Et hec de pꝛima conſide ralone ſufficiant Onſidetemus Leinde qualiter ſalmꝰ iſte in ſecũdo eig verſi tulo huig beati viri exẽplo docet noe birtutes amare Quia eni ſcm eaſ ſiodoꝛ um/ õ eſt ꝑfecta laus fuge re vituperada niſi ſequantur lauda da Et vt gie goꝛig ait Mind eſt ma la nõ agete / niſi q̃ſq; ſtudeat eaam bonis operib inſudare⸗ deo ſeqtur Hz in lege dñi ſuit volutas eig et ĩ lege eius meditabitur die at nocte O vere digna beati viri cmẽdatio⸗ Mon eni abſq; miſterio dickum⸗ In lege dñi ſuit voluntas eius· Aliud aſpe eſt eſſe in legr / aliud ſub lege⸗ QCiui in lege eſt ſe8m legẽ agit· vo luntarie legi obediens De quo apoſ colus ait uſto nõ eſt lex poſita Qui vero ſub lege eſt⸗ſcðm legem agit: neeſſitatis timoee wackus ͤlle liber iſte ſerug eſt · Vnde notãter de vtro q; egregius poeta dicit Oderut pet cnte boni virtutis amoꝛe⸗Oderunt pecare mali ſoꝛ midine pene· Meri to ergo de hoc ſancto mie dicũ eſt In lege dñi fuit volutas eig, qꝛ vo lũtarie legi obedie bat; Et nõ ſub lc ge⸗ qꝛ nõ ex triſtida vel timoꝛe legi ſeruie bat · Sed vt volutas eig oſtẽ datur non ſuiſſe ocioſa / aut leui mu tabilitati obnoxia⸗ pꝛotin additur Et in lege eig meditabit᷑ die at noc te Hot ẽ / medita batur aſſidue Het aute aſſidua legis meditatio nichil aliud eſt ſcᷣm aſſiodoꝛũ/; ſcitatt iugis obſeruatio / ad quam huig be ati viri deuotio / totis oꝛdisat coꝛpo ris viribg intende bat Verum qʒ diei tlaritas letiaa-et noctis obſcuritas triſticam / wnuenienter deſignat / in die pꝛoſperitate/ in nocte aduerſi tatem intellig ere poſſumꝰ / vt ſit in ꝓſperis et aduerſis ſempꝑ in lege do mini ſuit meditatio ciꝰ Hot autem qualiter werum ſit andiam I pſe nã q; vir illuſtris in magna Pſperitate ſuerat⸗ et ſi fallacib ſeculi bladicijs acquieſcere voluiſſet⸗/ in maioei eſſe potuerat Jam vero in magna adu ſitate oſitusiam duro carceri man cimtue / iam fame multiplici vex atus inopia⸗non ming a uigi legb domini meditatione eſſabat Vnde ad huig rei pꝛobationem de eo legi mus ⸗ꝙ cum per bienniũ uiſſu dyo cleſiani onieckg eſſet in vinaula/ vbi multa perpeſſus / ſancte anaſtaſie a limonis foue batur · Tandem aim ipſa a viro ſuo ĩfideli mult? oppᷣmẽ tur anguſtijs ea ex ſalutari medita tlone lege diuine conſolat eſt⸗ Ita vt eig eplam leges anaſtaſia ſoꝛtio res fidei vires aceperit Et epit tm te pacien tie virtute gloeian / quantũ di . Gei — pꝛilis de oppꝛeſſione infideliſſimi vi ri ſe muſabatur affligi⸗Cee ergo qualiter vir iſte beatus / oꝛde / et ani mo / verbo et opere / in lege domim meditari / eiuſ qʒ pꝛecepta ſeruare do cuit / et virtutes amatre⸗ Et hec de ſe ande onſiderationt ſufficiant Onſideremus deniq; qualiter ſalm iſte i in tercio eig verſicu lo huius beati viri exẽplo doet nos pꝛemia ſperare Quia enim ſpes be atitudunos que non pꝛouenit ex me ritis »non ſpes ß pꝛeſumptio dien da eſt⸗ ideo qui vicia odiens / peœa ta vitauit / et virtutes amans Ppœp ta ſetuauit:non abſq; merito p mia ſperare potuit Quapꝛopter de eo recke ſubiungitur⸗ Et erit canqᷓ; lig nũ quod plantatum ẽ ſecis decurſ aquarum / quod ſtuctum ſuũ dabit in tempe ſuo // O ſtuctuoſiim hui9 męæłis pꝛemiumO dignũ laudie e uis p̃mniũ: qꝛ cparatur ligno inx ea dalrrentes aquarum riuulos plã tato / quod ſuauiter irrigatum tẽꝑe natim tatis vberem affert ſuckum. Erit igitur tanq; lignu Mõ vtig a ridum aut ſterile ꝓpter deſectum vi riditatis / ſed omnino viride ſerun dũ pꝛopter habüdantiam virtutis⸗ Nuippe hot lignum⸗ fide radica tur· ſpe erigitur/ aritate blimatur Sed hot maxime ſue plãtatiõi dat intrementum / quia aqua diuine gra cie 2⁊ ſpũs ſancti roec fouetur/ J deo dicitur· Quod plantatum eſt ſecte decurſus aquarum⸗ Quia ſeðm ful gentiuũ · Aque ſpiritum ſanctum ſig nific̃t. Juxta illud · Qui crediderit in me / flumina de ventie ei fluent a que viue id eſt ſpualis grace / qᷓ ſi aut aqua ignẽ / ſie vicioeum extiguit ardozem Et hit dicitur flumia/ ibi deaurſg aquarum pluraliter / Jyter mul tiſoꝛmis grẽ ue ſancki inſuſa ariſmata · // Vot itaq; lignu ſie firmiter plantatum / ſit ſeliater irri gntum / ſuctũ ſuũ dabit in tpe ſuo⸗ Muid eſt in lepe ſuo? An ſoꝛte lig nũ iſtud tempe aliquo fuit infuchu oſum? Abſit Ded in tempe nõ ſuo id eſt non ſibt Pſpero⸗ hor eſt tẽpe ꝑſe cutionis / dedit fructum Vtuoſon me ritoꝛum , In tempe aut ſuo / hot eſt tempe tetrbutionis / dabit ſtuckũ et noeum p̊ mioꝛum·/ J lud quippe non imerito diatur temp ſuũ / quo iPe tur ilud nhetici Qui ſeminant in lacrimis,in exultatiõe metent CT ũt ergo habuduntig dabit ſtucktũ ſuum⸗ Mon in quã a ſeipᷣo dabit. ſed veri? ex dei dono teapiet ſtuckũ ſuũ / pnuũ ſuũ / oĩm bonoeum aggregatione p fectum ·/ O feliem et multiplie fructum/ Vul tis audire hunc fructũ multiplic? Ibi ſanitas ſñ ifirmita te / uuẽt ſñ ſenectute / ipaſſibilitas ſñ moete / pulchꝛitudo ſine de foꝛmita te, ibi libertns ſine ſeruitute vel oo actione / pax ſine turbatione⸗ ſecuri tas ſint timoꝛe / ſatie eas ſine faſtidi tate vel eſurie. .bi habundantia ſine indigentia vel pauꝑ mis coguti⸗ ſn ignoꝛantia vel erroee / gla ſine igno minia vel dedewꝛe / ibi gaudiũ ſine triſticia vel doloꝛe Hi ſane intelligi poſſunt illi duodecim ſtuct ligni vi te quos iohanes i in apolalipſi chme moaſſe legitux/qͥ oino maioꝛes ſut qꝙ ogiture aut diere valeamg / quia vt apoſtolg ait ·/ Nec oculꝰ9 vidit nec auris audiuit net in oꝛ hois aſcen vit/qᷓ pᷣparauit deg diligentibus ſe⸗ Batrt ergo huiꝰ beati viri exẽ plo/ ꝙ peerata vitando / et vtutes a mando/ eterne ſtucku gloeie⸗ a eleſ tia pꝛemia ſperate debemꝰ/ qꝛ ſicut diuina teſtatur ſcriptura Oonoꝝ la boeum gloſus eſt ſruckus⸗Et het de teraa/ aſideratiõe ſufficant Ed ia audiamg quid in eodẽ pſalmo ſubiũ git᷑⸗ Mon ſic im VY piu non ſit · Ded tan puluis quẽ pꝛoidit ventg a facic terre Audiuimg gloꝛiam ſancti martiris/ audiamus miſeriam ſui ꝑerſecutoꝛis/ Mon ſit inquit non ſit impij, NMon ſic vtiq; impiꝰ ille dyotleſiang crudeliſſimus tyza nus er ſeuiſſimd fſi lum perſe aitoꝛ NMon ſit impij ſui ſatellites⸗ non ſit de ni q; non ſit eteri fidei et cleſie unpij aduerſarij Quia no ſie ſtuctum faaunt quẽadmodũ ſtuctife rum illud lignũ / platatũ ſeais ecur ſus aqu aru⸗ Sed erũt / tanq; puluie quem ꝓicit ventꝰ a facie terre am ſicut puluis humoꝛt cacs / net terre adherens / ato a vento pꝛoiect9 diſ ꝑ giturx · ſit impij q; aarent humoee dunine gracie / qᷓ ꝑ vallẽ huilitats / in terra nré humanitat diffũdit/ p vsßtü altn petetẽ q̊ ſuꝑbia deſi gc / ato pie cti defluũt · coꝛrunt. de ficiunt diſſi pãtux Huiq tei exẽplũ ẽ / illi ſuꝑbia dpotcleſiani / ᷓ tũt nimiũ eleuata nũt ad ĩſerni pfũm demerſa ẽ · ip iuß fa ma a gla i ifamia a igno mimiã 2u ſa / O vetoſa ſupꝑbia· o puſitae ty vãnievẽto puluẽ ſuꝑbie exœcata Credebat ſuꝑ by ille huile iſtů depme te / trede bat P aoſi illius ligni frucku/ mẽem decollado 2 eig coꝛp in mare piciẽdo penit? ex tirpare Ccõtra ved q̊ magb ipᷣm depᷣmẽ ⁊a oppᷣmere ſtu duit⸗ eo ãpheiꝰ famaa glaʒ ſblima ut· Et tũ id qð ab illo ipijſſimo tyꝛãno in h püſſimo mee geſtu eſt / ad ſblimitatẽ a excœllẽtia tpalis ſa me etne gke ĩiꝰ marurb ptinet· / Ece iqua ege ia vniuſał xp̃ia noꝝ eccia in annone miſſe / int ſciſſi mos mar tires illiꝗ nomẽ ob huius mẽij reuerẽta omemoeat · Ece ꝗ⸗ ip̃m poſt mẽm pᷣcioſã gẽmã laurẽti um p̈noiat/2 pt? eü iohem pau lũ/oſmã a damianũ clara ecce luia Et ipoꝝ ſpaliter / oĩm q; aloꝝ gene ralit ſcõꝝ p̃es et meita ĩterpellat / vt i oibg Pptoctiõis ſug mum at aux ilio Dbi attẽ dite o fideles xp̃i / attẽ dite qſo quatũ eca xpᷣiana/qᷓ ctidi e ĩ ſacre hoſtie oblatiõe / ſpalitad hu ius ſcĩ mis recuent ſuffragia / de e uus ſigulari auxilio debeat cõſidere Mã videt iſte Hmo de ſeõ guſo gono eſſe fiuithꝛ in exẽ plari videni s aliq tige delete vel abꝛaſe u un ni ( Dequitur ſermo fack p reueren diſſtmũ in xpzꝛiſto patrem dũm Pe trum de aillyaco / cardinalẽ cmera enſem in oncilio generali Anno do mini MܽCCxvij ι ſancto lo duio / karoli regb ſialie filio / epiſco Vge ſerue bone et fi⸗ delis / qꝛ in pauca ſuſ w tholoſano/ ti fidelis / ſupꝛa mul⸗ ta te onſtitua intra i gaudiũ dni tui Mr vo⸗ ‚/ laudẽ ſancti a beati/ imi cõfeſſoꝛis atqʒ pontificis luwui a / ui hodie ſeſtuũ colimg / multũ pti nere dinoſcitur / q in verbis gnoſite ſibi tanq; ſpeciali amio a familiari a domino ſuo dicitur Cuge ſerue bo ne et fidelis · Quia nimirũ fidelis ſerug dño quaſi alter ip̃e mutua di lectione wmũgitur⸗ Vnde in ecc iaſ tic ſcrintu eſt Deru? fldelis eſt tibi / ſit tibi quaſi anima tua/ecœi⸗xxiijꝰ⸗ Sed qꝛ raro ſerug bon a fidelis in uenitur / ideo qꝛit dñs in euagelio⸗ Quiſputas eſt ſidelis ſeruus et pꝛru⸗ dens quem oſtituit dñs ſuper fami/ oni cõuenienter ſatiſ faamg / ſi hunc gloꝛ ioſum pontific de quo nũt agit exhibem Fuit enim ip̃e fidelis er pꝛudens ſeruget pꝛopterea merito dictg eſt ſerug bong / qꝛ het duo fidẽ litas ſcʒ a pꝛu tia/ĩ ſeruo bono nõ imerito gingũtur. Pꝛutẽtia ppe ſi ne fidelitate dechnat in malicia / hftxe⸗ litae vero ſine pꝛutctia declinat in ſtulticiã · / Fult itaq; ſerug bon/ qꝛ fideł et pꝛudẽs.fidelis in ĩteuiõe pꝛuds in oꝑatioõe⸗fidelis ĩ exeqguęzę do bonũ / pꝛudes ĩ pᷣauẽdo malu/ fi delis in miniſtrado / pꝛudẽs ĩ diſcer nẽdo⸗ Magnꝰ ergo a admirabilie dñs / qui ſeruũ malũ / aut ſeruun ſtul tum nõ cligit/huũc fidelem 2 pꝛude⸗ teẽ ſeruũ ĩ ſuu ſeruiciũ ſpecialit᷑ acep tauit ?Nec tñ ipſum ſtatim ad maioa ra ꝓmouit/ pꝛiuis in minoeibꝰ batum / poſtea merito oſtituit ſuper familiã ſuam Coſtituit inqua pᷣmo intra ſamiliam ſuam cim eum vocar uit · Cõſtituit deide ſupꝛa familiam ſuam cũ cum pꝛomoiutConſtituit poſtremo ſupza totam terram ſuam cum eũ gloeificauit·/ Vbi queſa attẽdite / huig almi pontificis diuina Pmotionẽ/ſueq; ꝓmotionisoedinẽ Pimo quiðẽ ſue gratifiœ vocatiõis mtra familiã xpᷣiana/2 ſue magni fiœ ꝓmotiõis ſup eciaſticã familiã ſcʒ eciam tholoſanã.3ſue beatiſicẽ gloeificatiõis ſupꝛa ocm habitatio nem terrenam et inſta eleſtẽ patri am // Dat eſt itaq; tuplex ipſius pꝛomotio Pma ad gram baptimma lem Secũum ad pſiẽ tiam paſtoꝛalẽ Tercia ad glam eternã 2 finalem⸗ / Huit igit᷑ ſeſuo bono er fidel⸗ iu euãgeliœ ldonis ꝑabolã fide lit negocianti / er de talentis a dno ſibi traditis⸗ pꝛutter vtiliterq; ſuperlu⸗ trati mag habutanſq; remuneratia Siovifitatio ſ ¶Ertio propomit heanſim pñtatur/dum eũ dñs ſuauiter allo⸗ quttur dicẽe Euge ſerue bo⸗a fi-adẽ In quibus Vbis uux ta miſſa / tria nobis cõſiderata notantur · Pꝛz imo nũq; pꝛemittitur gratifiæn voertio⸗ Eugre ſerut bone et ſidelis · Sacũdo pzꝛomittitur magmufica pꝛomo tio. quia in pau/fufide/ſupꝛa multa te tõſtituam /intra in gaudiũ dñi tui· /In pꝛzꝛimo notatur meritum vir tuoſe o peratio nis In ſeaundo debitũ ſtuckuoſe retributio nis· In tercio ̃ miũ gaudioſe exultationis In quo rum declaratione ſub conſideratione triplici to tius noſtri ſermonis oedo at q; decurſ pꝛincipaliter verſabit Onſiderem itaq; pꝛimo qua liter in hjs verbis mittitur gratifica vomtlo⸗/ ĩ quo notatur me ritũ virtuoſe operatioĩs / qe ſibi a do mino diatur/ Euge ſerue bone a fi delis⸗ Sane hit ſanct pon tjfer ideo fact9 eſt bon a ſidelis ſerug / qꝛ ad hot eum gratuite vocauit ſupm do ming Mã vt ait apoſtolꝰ Quos vo auit hos uiſtiſimuit Quia ergau hac vocauit ꝑ gratuitam electionẽ hũt et iuſtificaut per virtuoſam o perationem Sed inter virtuoſa eg opera et laudabilia merita ip̃ig fide litas nimitum ſpecialiter cmenda tur/ Quia vt in pꝛouerbijs ſcripti eſt. Vir fidelis multũ laudabitur⸗ Oigitur beatum virum multa laude dignũ / qui per oia fidelis iue nitur Kidelis inquã ad deum / fiderł ad ſeip̃m / fidelis ad Primũ nter Z53 oĩa pꝛima ſibi aura ſuit vt eſſet fide lis deo / quia qᷓ cim dea infideliter a teſtimonijs de co git / netdum ſibypſi fidelis exiſtit⸗ qui vero ſibipi nequã eſt / vt ſapiẽs ait / aui bong erit? & i⸗xiujè Vt er go ſibijpſi ſidelis eſſet at Pxuno/ſũmo opere ſtuduit fidelis eſſe deo Sed quo ſtudio qua arte/qua ve docrina ſic egerit / ſi plaet attẽdite Hane vt omnipoteti omino ſe fidelem exhi beret ſeruũ / oẽ m eius abieat ſubies⸗ cit imicuũ mũdum videlicz / arnẽ/ at ; dyabolum Hat quipe doctrina in euangelia ſcola didiat hant ar tem ibi xpꝛiſtꝰ eum doalit / vbt ait⸗ Memo poteſt duobus dñis ſeruire⸗ duob ſciz dom inis ſibi iuiceẽ contra rijs et aduerſis, Igitur vt fietet ip ſe fidel ſerug xpꝛiſti / rẽõnuit fieni ſer uus mũdi / ſeruus carnis / ſerug dya boli · Vce bat quipe hoeũ infidum eſſe ſeruicium et dei ſeruico penit9 Ltrariũ 7 aduerſum Juxta illud qð gemene anit ecia hundg caro de monia duerſa mouẽt p̃lia // Dz audiam qliter otra duterſa 1 adu⸗ ſa huiuſcemodi bella hit vir beat) potenti dei virtute et ſibi diu init? cl latis pualibg armis dimicauerit vt fideliter xpꝛiſto ſeruiens / tyzanicũ mũdi / carnis / et dyabolli / ſu geret dd miniũ eoꝛũ q; vilea periculoſũ ſerui ciũ deuitaret Pꝛeoſſit in pꝛimis ad hot ſpuale certamẽ / ̃oſſit inquam poſt vocantem ⁊ pꝛeueniẽtẽ dei gra tiã / bona moeũ inſtitutio / er adoleſẽ tie diſciplina · NMam vt fidedignis a iohannes atte ſtatux/in etate exiſtens tenera / ſub magiſtri religioſa diligentia te nt batur/Ita tñ vt maturis moeibʒ – R ada/ te e 6 incedẽdo ſub tenello pectoee ſe geſta re ſenilẽ animuũ ondetet. Dit ͤppe pma illa etns adoleſcentie inſtitute mocalb imbuta eſt; vt ſemp Poſtea bonũ virtutis odoꝛem diu tenaciter q; ſeruaret⸗ Juxta egregiu lud oꝛra⸗ c Quo ſemel imibuta eſt reensſer uabit otoꝛem / teſta diu A quo tracũ illud vulgatum/ qð noua teſta laa pit mueterata ſapit. Aceſſit deinde freques lectio / et diu inarum ſeruẽs ſtud ium ſcriptura ru⸗ Sae bat ilud iheronimi Ama ſcientia ſcripturarũ et carnis vicia non amabie/Ideoq; ſicut de eo legitur / audiẽtle verbi dei inſiſte bat: a pzꝛo paſtu aĩe in ſcriptu ris ſanctis ſtudebat attetig In quib ſit pꝛofeut: ꝙ ſolẽpni tlero æ popu lo ſuffice bat gnonere verbum dei a deo vt putaretur ſcia het inſuſa ſibi ta/ Quid mirum? Acreſſit nempe ſtudio ſatre lechionis/ eccam deuo tio ſancte oꝛationis, Mam in oꝛationi bus ſeduk deuotis mentem eleua tam tenuit In qiubg tam ſeruens ex titit,vt factus ſaertos eciam diebg quaſi ſingulis elebzꝛaret · Quid plu ra? Pijs ſanctis a deuotis eꝗ actibg ad impugnandum vicia / wmites at œſſerunt / abſtinentla / ſobzietas / pu⸗ diciaa / caſtitas / totiuſq; vite honeſ tas in wꝛrupta / que cõtra omnia vi⸗ aoum inatamenta/ũ dei aduntoꝛi o potiſſima conſtat eſſe remedia⸗Et in pꝛimie q;ꝛ iuxta vulgatum teren tij prouerbiui⸗ Dine cerere et bacho ſriget ven / ip̃e aim apoſtolo paulo ſobꝛie tate tibi / et potus coꝛpꝗ ſuũ taſ⸗ “7 f M = “ s . tiign bat aſſidue / q q mirum dichu ẽ carnem ſuam teneram ſtequẽter a thenis ſerreis diſciplinans/ p mmi ſia rudẽ ſtamina veſtiẽs⸗ ecia ad nu dam carnẽ/ oꝛdam groſſam pzo an gulo deſere bat / ſicq; cuim aplo dicere poterat Caſtigo coꝛp meũ 2 in ſer uitutem redigo Met iĩmerito/ qꝛ oꝛ⸗ pus ſpui et non ſpm oꝛ poei ſeruire digna eſt. Ideo egregie die bat ſene in Maioe ſum et ad maioꝛa genit⸗ qᷓ;ᷓ vt manapiũ oꝛ ꝑpis mei ſim Coꝛ pus ergo ſuũ vir ſanctus ſpuũi ſubii⸗ ens a pueo tũto mſtitaté amoꝛe ſer uebat / ꝙ ob ipſig fidam cuſtodiaã om nino mulle rum vitabat aſoꝛ ca ade O vt vix cum matre et ſoꝛoeiboꝗ / ſolg aim ſola / vllo vnq; tempoee loquere tur/ Verba eda inhoneſta hoꝛte bat audite / et loquẽtes talia grauiter ar gue bat / pꝛueter attendẽs illud apli CTCoerumpunt moees bonos olloq a pzaua- Dbi tamen conſideranda eſt etas ſoꝛ moſitaſqʒ ſua· Hecgitã dum qʒ eſt quo in tempoꝛe pudicidã ditiſſi mo at wꝛ ruptiſſimo/ quo pꝛo- digium quoddam eſt auſtitas. 7 in Kara eſt oncoꝛ dia ſoꝛ me atq; pudi⸗ acie / O igit mira vite honeſtas et puntae inoz tupta / que non im merito miraculoꝛum ſplenduit tlari⸗ tate / quo niam teſte iheronimo on tra iouinianũ Vbi multa et pꝛecla ra dat virguntatis pꝛewnia / puritia tis vite et pꝛecipue virginita tis miũ in multis eciam infide libus et ytolatris fuit duumatio et miracilo 2„ rum opera tio Pꝛout de ſibillis derẽ et de aafandꝛa et de claudia / que an gulo nauem traxit / exempla poſuit / Quid igitur mirum ſi vir tan te cnſtitatis atq; puritatis inter xpi vlas ſfide clariſſimus mult? ac mag nils merucrit tlarere miraculis? z dum in ſue ſanctitate ammiratione mouet ipſa miraculoꝛum operatio⸗ non minus in eo venerandum reoꝛ mirum illud et pꝛeclarum opus lan ritatis / quo in pauperum ompaſſio ne ſanctiſſimi confeſſoeis martini ex emplum lautde perpetua ommendã dum / non ming laudanda mita tione ſeauts eſt-Cũ enim vt narrat hylH toꝛia vir dei pariſig iret / auperi quõ qaſi nudum repperit multum cõpa tiens / abſcondite contulit / non quidẽ mediam clamidem vt martin / ß in tegram cappam qu postabat / O igitur eximie caritatis exemplũ O vete ſeruum bonum et fidelem/ iuxta euangelicam ſententiam om muno ſidelem diſpenſatoꝛem/ quem conſtituit dominus ſuper familiam ſuam vt det ilis abum in tempore⸗ O vere ſidelem diſpenſatoꝛem / qui non ſibi retinet quod diſpenſare de bet / net diſpenſat extrancis / 5 hijs qui ſunt de famllia domini ſui ſcilicz exaleſie mmiſtris et wauperibus me bꝛz ie xpꝛziſti met vendit turpiter /qd debet dare gratts et liberaliter Met tt indiſcrete / ſed pꝛudenter 1 mode rate. quia dictum aſt / vt det illis cibũ in tempoee Mac dat tem inutilem dampnoſam / ſed ſalutarem 2 ſrucku coſam quia ſequitux Vt det illis in mimſtn / talem ſibi diſpenſatoꝛem tempoee tritic menſuram⸗vbi intelli ge triticim / id eſt ebum ſpiritualie⸗ doctrine et abum tempozalis ſubſta tie⸗ // O vtinam ſancta mater ec⸗ cleſia / nuüt pꝛothdoloe a eephala 1 a wſtolico paſtoee noſtris demen tb di uti9 q expediret de ſtituta / talem ſer uum bonu ſidelem / talem ſummu pontiſieem ſeruum ſeruoꝛum dei per aanoniam eleckionem eeleriter ha bere mereatur/ O vtinam talis ho die reperiatur in ecleſia fidelis diſ penſatoz, Dtinam talis nobis fiat ſummus pontiſex ecleſie guberna toꝛ atq; diſpoſitvꝛ Htinam ecleſie ſtitui querant/quem m exemplum vi te et onuerſationis honeſte ſue mẽ tie oculis anteponant⸗O ſeliem il lũ/o ter quat q; beatum / qui hiuꝰ ſci pontificis exemplo paratus erit · ec cleſiaſtioꝛum moꝛes/exroeſq; oꝛri gere / deſolatam ecleſiam conſolari/ deiecta erigere / diſſipatã diuiſamʒ recolligere et reumre⸗ Quis erit hit et laudabumus eum? Taudabunus in quam eum/ß mag deũ / qui talẽ nobis ſua gratia donaturus eſt / at q; ei dichurus Euge ſerue bone et fi delis Et h de peſideratlõe ſufficiat Onſideremus ſetũdo qualites in pꝛemiſſis verbis pꝛomittit᷑ magnifi pꝛomotio⸗- In quo nota tur debitum fruckuoſe retributionis⸗/ aum ſubditur · Quia in paucn fuiſti fide lis ſupꝛa multn te conſtituam⸗ Certe paum et parig ſuerunt in qui bus vir iſte ſcuũs fidelit miniſtrauit in cõpatioe ad ea multa a magna l M 4 W 7 in nie⸗ m r e⸗ di⸗ ſet a en) ee 1,4 e- . hr is l nſ tit le itt 0 1s⸗ hi m⸗ r ℳ que dominus ſibi finaliter retnbuut⸗ Quod vtiq; de eterna retributione maniſeſtum eſt / amm ea que nüt fide liter ſeruiendo gerimus / ad ea que tunc teœpturi ſumꝰg cmparata quaſi nulla vel inutilia reputare debeam/ xp̃o teſte qui ait- Cum ſeœrins om nia que pꝛeœpta ſunt vobis / diete ſerui inutles ſum9 · / Ded vt de tempoæ ali retnbutiõe loquamur idẽ de his que huit fideli ſeruo / in hac vita ex debito pꝛomiſſionis / nõ qua dem ex debito condigni ſed congtui / pꝛo fideli adminiſtratione/ 1 admi niſtratlonis retributione Amiſſa ſut ſpeaaliter pꝛoſequamur/Ecre ante oculos veſtre diſcretionis pynimꝰ· hit ſanckus pontifex /qꝛ in paum? tua · id eſt tempoaalia fidelis fuit Ideo dominus eum ſupꝛa multa er magna/ id eſt ſupꝛa ſpiritualia cõſti tuit, Cum ergo dommd eum a ream tempoꝛalis regimine / ad ſpirituale regunẽ tranſtulerit at mag nifice ſb⸗ limauerit recte dickum eſt · Quia in mudc ſuiſti fidelis ſupza multa te g ſtituam· Parua quidem at puipen donda eſſe tempoꝛalia reſpecku ſpuũa lium notauit apoſtolus dieens⸗ Di vobis ſpuũalia ſeminamus / n mag nũ eſt ſi tempoealia veſtra metamꝗ / Vidteamus itaq; pꝛimũ quali ter arca tempoealia fidelis extiterit at deinde qualiter non imme rito ſu pꝛa ſpiritualia conſtitutus fuerit p ſe namq; ex regali pꝛo ſapia patre videlicet karolo tege ſicilie / matre ve ro maria ſicilie regina at vngarie o pꝛeconium ſed maius quod in eius hyſtoia ſubditur/ quia altum ſun ge neris ſapere teouſauit/ ſemper humi lia diligene · // Taudamus ergo in hot viro ſancto regalem pꝛoſapi am / net qualemcunq; / ſed ilam que cie pꝛoxima extitit- pꝛopterea de o canitur- KFlos oztus inter lilia/ quo rum radix eſt francia· IAlla vielicet frantia que caput eſt / et ſuperioꝛ at maioe poztio gallie- Cuius lau des me alias allegaſſe memini / nunt eaam rectare curaui / non ſol ad huius ſancti laudem / ſed vt era⸗ beſcant 7 coſundantur gallie detrac toꝛes / ſuiq; honoeis et gloꝛie atq⸗ pꝛoſperita tis aH pace maſoꝛes à p- turbatoꝛes // IZpla eſt igitur quan veteres ſapientes inter alias oebis partes maximis laudib extulerũt Zlla namq; gallia nobilis / vt eam lucanus app ellat „Fla bello ante ro manos glor ioſa / vt ſaluſtius ait ⸗ Illa felix ſtrennuiſſima milicia / vt claudius ait Illa audax 71 anmoſa inſuper paſcuis vberrima / vt oꝛati us Illa ſpecie hoĩm aurea atq; lat tcea/ ciltuq; niudiſſima / vt virgili⸗ Alla potentiſſima / alins pleno on ſenſui / nee ipſe oebis obſiſtat · vt o ſar uuliue⸗ Illa aſpera / bellimſa / et que pꝛima poſt heralem / inuit ta alpium iugn tranſcendit. vt iuſ tinns Illa terra mole tozpozum et omni pꝛoeſue genete terribilis⸗ mamentum romani imperi / vt inn riginẽ ſua traxit· Magnũ h laudies quit tulluns⸗Ila parens diſciplina GH i R* rm / vt uulius eelſus·/ Na viroꝛum acris inge nio / vt ait yſivozue⸗ Illa mrtene omm monſtro / vt quin tilia⸗ Et poſt eum iheronim Illa nutrix teli gionis non negligens / vt inquit lltus liuiꝗ-Poſtremo vt bꝛeu vbo mula conclu dam / illa auncta regna pꝛzccllens / vt ait gregozius. Ded q omnem pꝛeœllit landem/ illa la rus ſplendidiſſima / que eodem teſ te ſide oethodoxe radioſa claritate · ter obſcuram gentium aliarum per ſidiam choeuſcat · Certe hui? galli e ſides / ſue q fidei at religionis cla iitas / quam dudum gre goꝛiꝰ ſit ex tulit nunt ccam in hot generali oonalio multum emicuit / 2 de die in diem mage at magis clareſtit / het HNonnulli eam obſcurare fruſtra nitä⸗ tur. Jdeoqʒ vt inſipientes onſunda tur⸗qꝛz vt egre gie ſaluſtius ait Fruſl tra niti et non niſi odium querere / extreme dementie eſt // Jam vero ad pꝛopoſita redeat oꝛatio/ Vic er go ſanckus tam ex patre ꝙᷓ; ex pꝛoſa pia nobilitate laudand us eſt / au ta men natalis patria aut regalispro ſapia aquibz oꝛiginem traxit nequa ꝙ́ antum laudis intulit/ quantum eis ip̃e cõtulit Vnde nec ĩ ipſo mag nopere aut miroꝛ aut laudo ꝙ nobi lem oꝛtum habuerit Iſtud enim na ture eſt aut foꝛtune· Miroꝛ potius/ et maximis laudib dignum iudion hanc oꝛig inis ſue tlaritatem neꝗᷓ ᷓ weiuerſoꝛum moeum tenebꝛisob ſuſcauit / ſed magis ace magis illuſ trauit adeo vt eciam ſi obſcurus ei nobilitatem que non niſi per virtia— tes vnq parta eſt / ſibijpſi contuliſ ſet⸗ Pꝛout apud ſaluſtium ſeciſſe gloꝛiatur/marius 2 tullins in inuec tiua quam in eundem ſaluſtuim ha buit/ auuis het verba ſunt · Ego in quit meis maioeibus virtute meaꝑp luxi⸗ Et poſt pauca Hatlus eſt ete nim me meis rebg geſtis floeere q; maiozum opinione niti / et ita viune te / vt qgo ſim poſteris meis nobili tatis inicium et vixtutis exemplũ- / Abhat itaq; ſui generis clari tate quia extrinſecus eſt/ 21 nonnun ꝙᷓ malis pꝛopꝛia⸗ hunt virtuoſum virum nequaq; ommentratem / niſi pꝛeœptozem in hoc ſequerer philo ſophum in tethoꝛicis / miſi eaam in ſacris litteris plures æQ nominatim xpꝛiſtum matremqʒ euus ommen tos oernerem / quia ex regali ſti c- miranda magt redderetur tanta ig ſius humiltas in tanta ſublimita te / tantaqz vite puritas in eo qui pp tuit tranſgredi et non eſt tranſgreſſg faoere mala et non ſeat · // Ovti nam het attente onſiderẽt multi ho die ad ecleſiaſticns dignitates 4 be nefica titulo nobilitatis pꝛomoti/ q ui de parentum laudibus abſ qʒ; ꝓp pzijs ymmo cum multis vicioꝛum obpz obꝛ ijs tumida elatione ſuper buiunt. ert dum inde gloꝛioſi eſſe pu⸗ ant falluntur· Mam irriſioni po tius et oontemptui / ne diem eter ne dampnationi ſunt pꝛoximi Pꝛe tlare quidem apud ſaluſtium pꝛe nominatus mariue ait-Pꝛoſecta rl⸗ e⸗ nutn . n⸗ n5 bu⸗ — lli⸗ . kan⸗ Ran/ Chun it dhhh⸗ n in atn un adͦͤ/ ⸗ a u ͤH lho/ o nin n- ipu⸗ po/ ele⸗ p i⸗ ita res ſe habet/ maioꝛũ gloꝛia poſte ris quaſi lumen eſt / neq; bona neq; mala eoeum in oaulto patitur / deo quanto vita pꝛedeœſſoꝛum pꝛetlari tanto hominũ ſecꝛdia flagitioe / ideo ſiquidem ſapiẽs eleganter eos imeæ omparauit quia quanto ĩ ex- œlſioꝛi ac clarioꝛ i loo ponitur / eoãa⸗ phus defozmis eius effigies irnde tur · Ccontra vero iſte ſancus/ qua to altius ſublimatus eſt / tanto ſuis virtutibus eius clara nobilitas eui dentius patefacta laudatur⸗ // Di ergo laudamus in eo generis clari tatem quam natua dedit laudemꝰ Cam multoamplius /qua diuina do nante graca ipſi ſibi bomis moꝛibꝰ comparauit· Si laudamus ꝙ in li bera familia genitus eſt / laudem mag ie ꝙ liberam mentem habuit a ſerulibus moeibus allena⸗ Di lau damus deniq; ꝙ generoſum a tega li ſtirpꝑe oetum traxit/landemꝰ poti us altum generoſumqʒ eig animu· teg ni terreni / et diuiciarum re galiũ quaſi rerum vilium ontemptoꝛem⸗ Summo namqʒ ſtudio vt de eo le gimus tertena auncta calcare voluit Conſiderans enim ꝙ mund?iſte cũ omni acupiſcentia ſua tranſit ipſim fugiens totaliter deſeruit et cõtemp. ſit . Ideoqʒ altiſſime 2 artiſſime pau pertatis tegu lam betiaſſimi ſciz fra aſci / teligionẽqʒ ſratrum minoeum pꝛofeſſus eſt. O mira res et alias ĩ audita · Dit namq; beatus vir iuri pꝛimogenitute at regno voluntarie renũcans xp̃i aupertatem elegit⸗ Mec hot quidem in fruckuoſe aut inu — fide tiliter egit / H miro et felic gmercio / regalis ſolij ſpꝛeta pompa/pꝛo reg no oꝛruptibili / gternum tegnum fi— deliter mercatus at felititer lutratg BVdiuimusigitur qualitervir iſte ſanctus ara tempozalia is extiterit⸗q; videliet ea ſide li⸗ ter eſtunauit/nonmagna reputans ſed reſpechu ſpirituallum paruipen- dens / et quaſi vilia ontempnens⸗ Et pꝛopterea quid inde a domino meruerit audiamus SDupza multa te conſtituam · Dupza multa quup/ pe/et ſupꝛa magna id eſt ſupza ſpi ritualia conſtitutus fuit / er magniſi — ſublimatus / non ſolum in oleſti et eterna / ſed eciam in pꝛeſenti terre na et tranſitozſa vita, In qua ad ſpirituale tegimen venerande ecle⸗ ſie tholoſane / non tam hum ana qᷓ; duuina elactiong voatus eſt. Mon enim temerarie hunt ſibi honoeem aſſumpfit Ded vt apoſtol9 ait Vo eatus a domino tanq; aaron Mam teſte iohane papa Cũ ſelicecis memo ne papa boneſacius pꝛedeœſſoe ſuue cidem ſuaderet vt pꝛeberet aſſenſum electioni de ſe face ad dickam ecle ſiam⸗Reſpondit ſe nullateng facku rum hot / quouß votum pꝛius ſettetũ 2 deinde ſolempniter iteratum de in trando oedinem ſtatrum minoꝛzum efficaciter ompleuiſſet. quo facto / Puiſio ni nſte ſuũ p̃bẽs aſſe ſum / nõ tã p̃eſſe upiẽs qᷓ; pꝛodeſſe hum liter mandatis apoſtolicis o bediuit Cui tamẽ ecĩe ex ma huniilitate poſtea renũciare voluit / / O felicẽ i MU ðð cEiam que talem ac taſttum habete meruit pontifitem⸗ qui liœt in eius tregimine multis claruerit meritis/ magnis choꝛuſcaugrit virtutibus⸗ illud tamen in eus laudem cipua memoꝛ andum eſt ꝙ mira compaſſi one fete batur ad wauperes⸗ Dñ fſat tus epiſcop per vnũ ſibi familiarẽ ſecretarium mandauit in quiri / de ſu oeum quantitate reddituũ / quatuq9; ſibi ſuffiœret / pꝛo rationabilbus et modera tis expenſie,/ volens ꝙ totũ reſiduum daretur pꝛo ſuſtendandie pauperibꝰ/ quibus tam pz uuatae ꝙᷓ; publims elemoſinas largiter dip⸗— gebat / vt de eo merito dicretur ills pſalmi⸗ Diſperſit dedit pauperibue uuſticia eig manet in ſeaulum ſeatli · *// O magnũ caritatiue ompaſſi onis exemplum/ in tam magno p lato et tam magni te gie ſilio/ qui ſi bi et ſuis parcus erat/vt xpꝛiſti pvuu peribus largus fieret⸗O vtinam H exemplum imitari ſtudeant Plati et tleſie / vt ſic cuitare valeat diuinam maledickionem ezechieli ete⸗ Ve paſtoꝛ:ibus iſrahel qui paſcebat ſemetipſos / vt non ſint de illis qui uxta ſententiam apoſtoli / querut qᷓ ſua ſunt / nõ que iheſu xpꝛiſti/ſen xpp tius qui non ſolum ſua querunt/ ſed non ſua capiunt / rapiunt aliena / vt videliet de bonis ecleſie que vltra mode ratum victum ipſoꝛum et veſ ttum ad pauperum ꝑtinent vſum / ſeipſos paſcant / id eſt ſupflue viuãt O vtinam non ſolum ſuperflue / vti⸗ nam non ſuper modum et debitum oꝛdinem vicioſe viuerent mimſtri et cleſie / vtinam non in trapula 7 ebꝛꝛ etatr / non in luxuria et feditate / nõ in ſuperbia et vanitate / non in muli ebꝛi laſciuia/ non in militari famili a / non in ſeculari pompa / non ad ſu perhabundantiam⸗ ſed ad ſufficeen tiam / non ad ſuperfluitatem / ſed ad necſſitatem / non ad oſtentationem ſed ad ſuſtentationẽ / nõ cum leſione pauperum / non aim grauamine ouia⸗ um/non cum ſcandalo ſubditozum Ded ve / et ite; at q; iterũ ve vob / qꝛ hec om nia vicia in clero cxperimur et contra het in hoc ſacro conalio multn de reſoꝛmatione loquimur / ſed pauca vel nulla exeq mur. hul tu in codicbus ſcribimus / pauc in oꝛdibus de moeum reſozma tione ſentimus- Clamant membza de te ſoꝛ matione capitis / ipſis in mõſtru olſa viciorum deſoꝛmatione manen tibus Tacnt ſua vicia / acuſant a⸗ liena,- Alioꝛum infirmitatem ſana te oontendunt et pꝛopꝛiam ſanita tem ontempnunt / net ſolum am negligu nt / ſed mediane opem fer re volentibus contradicunt⸗ // O monſtruoſa deſoꝛmitas deſoꝛ mis refoematio Ece iam pꝛothpu doꝛ / ab ecleſia caput ſubtrahitur / iamqʒ achephala derelin quitur⸗vt membꝛoeum refoematione poſtpo ſita / capitis refoem atio pꝛeferat⸗ tum tamen canonica pzꝛouiſio ſu per ſutura eleckione ſit pꝛima / et pzꝛintipalis tefoꝛ matio eccleſie pꝛe ceteris neeſſaria / at debito oꝛdine oſu⸗ pn 1dn nullatenus poſtonenda / quia hee de ſoꝛ mitas ſez ꝙ ecleſia maneat a⸗ chephala eſt periculoſiſſima/ et p ſequens hiug defoꝛmitatis refoꝛma⸗ tio eſt pꝛe œteris nccaria / vt quidam egregij dochoees tam diuino q; hua⸗ no uire oꝛzam iudicibus in auſis ſi⸗ dei declarare pꝛoponunt / quibg ewon— tra alij tepugnate ontendunt⸗ Int hec pzꝛochdoloꝛ duũ ealeſie vnionẽ querimus/in varias diutſionu coten tiones et diſtoedias oberramg / vt merito nobis timedum ſitillud qas — ab mfallibili weritate diatur Omne regnu in ſe diuiſum deſolabitur⸗ Et lnd ſaluſtij DHicut cdia pue tes cre cut/ita diſcoꝛdia maxie dilabũk Et hec de ſeuinda onſideratione Onſideremgterao qualiter in verbis pꝛemiſſis pꝛoponitur beatiſicn gloeificnto / in quo notatur pzemium gaudioſe cxultationis / quia concluditur⸗ Intra in gaudii domini tui⸗O magnu beatfie glo⸗ rie pꝛemiũ/o gaudioſum et ſumme exultationis verbum Intra in gau dum dom mi tui⸗ Hicut enim infi de lib ſe ruis et repꝛobis triſte et val de hoerendum eſt audire illud quod eis ſub euangelim parabola de fſati⸗ is virginibus dicitur Ite / quia clau⸗ ſa eſt ianua⸗ ſit pꝛoſeco huit fiden ſeruo / quid iocundius eſſe potuit⸗ q; audire intra in gaudi dom mi tui In gaudium videliot non terrenu et tranſitoz uum / ſed eleſte atq per petuum Vbi xpꝛiſt olum ſibi pꝛe mfarat hoſpicium / vbi eli aues ſibi pſ „* . um dñi tui⸗ In gaudii in . ua . kne btitinis / qᷓ ſola rœ a boecio deſci biblꝙ ẽ ſtatꝰ oĩm bonoꝝ aggrega tione pfectus Cui ſtatg pfectionẽ nequit ligua deſeribere / qaꝛ nec ca ſS⸗ ſus / aut itellect humang cape ſuffi at dicete aplo Mect ocul vidit / net auris audnut · nec in oꝛ hois aſcẽ⸗ dit qᷓ Pp auit deg din gentbo ſe 9 im Ja vero de moꝛibg ecciaſticoꝛuũ ſeruoeũ ſeu miſtroꝝ nu tpis aliqua bxꝛzeuit᷑ diſſeramꝰ Bbi diligẽt attẽ dat vꝛa diſcretio 21 lim timoee a tre moer vꝛa deuotio ſerubt iteat Hen heu ; paugi ſuͦt hodie eccie miſte/ q̃ huiꝰꝗ fideł ſerui exẽplo audire me reat Euge ſeruc bone et fidel/ qꝛ fauca fuiſti fidelis / ſuß multa te oſti⸗ tuãd/ĩtra ĩ gaudiũ dñi tun Hz nud multi ſüt ſerui dei: nuqᷣd multi miſ tri xpiꝰ Hane multi ſũta pauci/mul ti numed/pauci merito⸗multi mah/ paudci bo ni Multi nãq; clerici ſacer dotes. multi epia p̃ſules/multi teii gionũ oedies / multi woati religioſi frẽs/multi vomti mgrĩ q dodoes. multi vomti ecre miſtri et diſpẽ ſato tes / vt merito de tali oneroſa multi⸗ tudie dict u fuerit p ꝓpham⸗ Multi plicaſti gete æ nõ mag nificaſti letiiaa am Vñ i refoꝛmatlõe huig ſacri a lij Gt alibi diri)nã ĩutile videret/ ta lẽ exeœſſiua mul titudinẽ reſtrigere⸗ Mec hoc eſſet vt qui da tõtetioſe ar guunt ſtatũ ecciaſtioꝛ aut religioſo rum de ſtruere / ſed magis wnſtruere „Ecergo hackeng de laudibg hu— 2„ net dimmuere / ſed augere Multi er go ym mo generaliter onmes / vnn us dñi ſerui ſumus / ſed pauci ſerui ſideles / qui audite mereamur Intra in gnuudum dñi tul · Cur ita? Gui⸗ a pzofecto ad ülud gandium dñt / ipſo teſte⸗ multi vocti pauci electi⸗ Ded quare paud electi? Quia vide liæt pauci boni 2 fideles ſerui⸗Rauꝝ q̃pe ẽ et valde difficile · ſeruũ bonũ et fidelem reperire· Hint ſapiens in pzouerbijs ait⸗Virum fidelem qᷓs mueni et? Hint in enã gelio qꝛ itxp̃e Mulſputas eſt fidelis ſerug et pꝛu dens? Vint enam diat apoſtolus⸗ Jam quentur inter diſpenſatozes⸗ quus fidelis inueniatur⸗ / DHeu hed / viri patres 2 fratres / ſi het tunt dicka ſunt / quid nũt dicturi ſumus 2 Muid inquã dieemo in hot ſedo et i fami tempoꝛe / quo fidei feruoe / ſpei vigoꝛ / et caritauns ardoꝛ / in ſeruis miniſtris ealeſiaſticis fere totaliter euamut? Hot nãq; miſerabile tem pus / beata hyltegardis germanon pphetiſſa muliebꝛe vocat a infame ipſumq; ab anno dominioe incrna tionis milleſimo enteſimo aſſerit i choaſſe/ qꝛ tunt apoſtoloꝛum dockri⸗ na et ardes iuſticia / quam in ſpuali bus conſtituerat deus / tardare et in heſitatlonem verti epit Et deĩeps oĩa ecleſiaſtica inſtituta / in deterig deſcenderunt et ex quibuſtam tene bꝛis in iuſtice obtenebꝛata ſunt⸗Et vt eadem inquit in fine illi? mulie bzis tempis ſuꝑ oẽm tlerum et oæ⸗ 1 dinẽ ecciaſticum Heu hoerendũ p̃ſa giã grauiſſimi ſriſ mat gfuſionis nardus ſuper cantia ſcribe laqueus extendetur/ durabitq; illud ſoꝛ didum tempue vß ad illud mag nũ ſciſma quo epiſcopi ⁊ clerici a ſu is locis et cuitatibus expellentur⸗ Ex quib verbis ſatis dari nobis vi detur intelligi / ꝙ hot nephandum et a xl, fere annis inueteratum ſciſ ma adhuc pꝛochdoloe vſq; ad maio tem tleri perſeaitionem oontinuabik Vel quod abſit aliud ſciſ ma maius et deterius ſubſequetur Quod vtiq; fieri pertimeſcendum aſt ex future e lectionis ſummi pontificis er debite cirm eam pzouiſionis longa nimis et ſcandaloſa dilatione / quam non nulli pꝛocurate videntur Contra að ſcandalum et pericula inde veriſimili ter ſeaitua quide m egregij dockoees et theologi / ventatis zelatoers con- grua fidei remedia adhibere wnant Hüt autem eerleſie mirabilem a miſerabilem lapſum beatus ber mone xxxiij?, flebiliter lamentat vbi ſic ait Derpit hodie putrida ta bes per omnt ozpusectleſie/ quo latius eo deſperatius / eoqʒ periculo ſius quo interiusEt enumeratis q buſdam exceſſiuis abuſibus eleſiaſ tioꝛum Hubdit/ Olim pꝛedictum eſt / et nunt tempus adimpletionie aduenit Ecre in paæ amaritudo me a amariſſima - Amara pꝛius in ne c martyzum⸗ amarioe poſt in gflie tu heretioꝛzum⸗ amariſſima nunc in meibus domeſticoꝛzum / nõ ſugare non fugere eos poteſt . Ita inualue runt / et multiplicati ſüt ſuper nume rum Inteſtina er inſanabilis eſt pla tat alo⸗ 8 wee Fie⸗ eu gan galtt ſuft — Fa ectleſie / er idto in pae amaritu do eins amariſſima⸗ Sed in qua pa &œ Et pax eſt / et non eſt pax⸗. Paxrx a paga nis / pax ab hereticis / ſed non pꝛoſecto a filjs⸗ Vox plan gentis in tempoꝛe iſto/ Kilios onu triui et exaltaui / ipſi autem ſpꝛ eue runt me· Opꝛeuerunt et maaula uerunt me / a turpi vita / a turpi wom mercio a negocio deniq per ambulante in tenebꝛzis, / Ex qui bus moniſeſium eſt ꝙ, longo iam tempoec crleſia fuit multiplicit᷑ de ſoꝛ mata / indiguitq; nüt maxime indi get⸗ vt in fide et moeibue reſoꝛ metur SHed nunt membꝛis etcleſie ſeparatis a tapite et apoſtolto diſſ penſatoꝛe at ditectoꝛe mrentibus / H reſoꝛmatio nequaq; bene fieri poſſe ſperatur Et hot ideo pꝛeripue / quia tam dum inter diſpenſatoꝛes qiues ſiðelis queritur / vix pꝛothnephas hodie inuenitur ⸗· // Inuenti ſunt tamen olim in hot fedo et infami te⸗ wxꝛe / nonnulli boni et fideles ſerui / qui miſerante dei graca vita s doꝛ trina leguntur in ecleſia floeuiſſe⸗ Floꝛuit quippe in francia pꝛememo ratus bernard tlareuallenſis⸗ Flo⸗ tuit in germania pꝛefata eidem won⸗ tempoꝛanea hyldegardis que de ſu⸗ turis temporibue multa legitur pP phetaſſe / floꝛ uit in mlabꝛia ioachi abbas venerabilis / qui eriam ſpiri umgm pꝛ ophetie / vel poti ſcom guil helmũ parienſem donũ intellect9 in expoſitiõe pꝛophetiarum dictur ha buiſſe Kloꝛuit quoq; in hyſpania be atus domi ais er in ytalla beatus frantiſcus / qui tan; due oliue frut ufere duos ſecidiſſimoereligionũ oodines et ex eis fruct9 plurimos noſtütur ꝓduxiſſe // Floꝛuit de niq; et ex pꝛefati ſta naſci oe dine ſtuctum magnu attulit noſter vae nerandus wntifex ludoucus/ aa uis parentes ob Euotionem beatt ludouig ſranwz um regis ſſanckita⸗ tis atius moeum imitatozem eſ ſe vehementer affeckabant / ipſum volari ludouici nomine detreuerüt / quia videlieet a regibus ſranozum aternam duxerat oiginem⸗T— lo ig tur tempoee peſſimo / et vt in riuo legendu ſcribitur⸗ Munc hoea inſtante nouiſſima / ille qui fact mi rabilia magna ſolg⸗opus produxr it mirabile / clarttate gloꝛie ſue ple num⸗ Quo vniuerſam ealeſiam pꝛauis ſilioꝛum ſuoeum moꝛibus quaſi in tene bꝛis d& ſolatam / reddi dit nouitate tam clate ſobolis leta bũdã / dum videlieet hunt dileckum ſuum confeſſoeem eximium / puri⸗ tate candidum / caritate ſeruidum et cuncta moeum honeſtate oonſpi aum / pꝛoduxit nouiter vt exem plar pꝛeſulgidum / cunctis fideli bus mitandum / eüns vite ſingula ris exœllentiam ſignis pꝛobans / et trebꝛis pꝛodigijs at thoꝛuſcan ubus mimculis maniſeſlans // Ded quia hüs nouſſimis tempo ribus / ſuſpecta eſſe poſſunt mira⸗ cula / pꝛopter proximu antixpzꝛiſ ti aduentum / qui per ſe ſuoſqʒ miniſt ros falſis mira aulie/ ſeducet Poypulũ xpᷣianũ:ideo artem de mia culoeum roͤne et quantu interſit int mirabilia maloeum et bonoꝛum m racula expedit pauliſper diſſerere⸗ ‚Daendü igitur ſcem docoees theolo gos/ et pzꝛeapue ſem thoma- 2° niarum⸗ di⸗ xviij/ q; 3g omne miraailum/ aut ſupza natura / aut O tra natura é apzet natura/ q́ʒ exxz pla dimitto bꝛeuitate gra Per qua tuoe aũt oditiones ſeu differentias vera a falſis mirauula/quantum hu mana ſcire patitur imbecillitns ſeer nutur- // Pzuma differentia eſt / quoniam magi / auruſpices / et arioli aut ſolum pꝛeſtigijs et ludifiatione ſenſuum/aut per pꝛiuatos demonũ ontrackus operantur ca que in rei veritate a auſis naturalibus fuunt per eelerem et impereptibllem aci⸗— uoꝛumcoum paſſiuis applietionem ſicut augu ſting ſuper exodum de ma gis pharaonis oſtendit. Vera aute miracula veraciter fiunt / et ſuper vi⸗ rium naturalium potentiam / a deo pꝛ incipaliter ab alijs miniſterialt concauſantur · Seamda dif ferentia eſt quia de rebus vanis ſupe ruaaa is et inutilibus at pleriſqʒ nociuis⸗ ſunt maloeum opera vt execrre ho mines / eos ſubito et immobiliter fi gere / ſerpentes immittere / volatum ſimulare / et hjs ſimilia⸗ Stðm ve ro auguſtim verbum ne de ſepta tione xp̃i nane eſt oẽ miraru lum qð vtilitatem ſalutis non opa tur humane Et hac differentia tan git petrus in itinerario clementis⸗ E Tertia aſſignatur diffetentia / quia miracula vera i gfeſſionẽ vere fidei falſa ved in eius ſubuerſionem fiũt et quaten veram fidem xpꝛiſtiani deſerant aut in falſam ſuis exigenti bus de meritis infideles perſeuerat. Quarta ved ſuperadditur Mali na qʒ nõ ꝑ vite puritatẽ / aut diuini no⸗ minis inuocationem ſicaut boni / ſed erneſcio quos barba roꝛum nomi nũ ſtrepitus / per mugitus hoꝛrẽdos vt de ſibilla narrat virgilius 6 enei⸗— dos / nonnũcy madendo ſe cultris / et pueros ſacrificado deteſtabꝛlit ope⸗ rantur / vtũturq; aliquando adau⸗ ribus humanis et leteris infandis obſcenis/ quemadmodum lumnus poeta lio vio vbi de teſſalis mulierr⸗ bus loquitur curioſe valde a opioſe deſeripſit· Audiſtis ergo qualis ſit inter vera falſaq; miracula diſcret⸗ o⸗Vnde patet ꝙ huus ſancti mira aila a falſoꝛum miraculoꝛ um condi⸗ tionibus aliena ſunt / ſicut poſſem plenius declarate / niſi ad finem ſer monis oogeret tempoeis anguſtia NHic ergo ſanctus miraruloeum ope ribus / ſed amplius moeum virtuti bus tlarus effulſit in dei templo⸗ Munt varo vt ſtella matutina / vt luna ſolari lumine plena / ymmo ve rius / vt ſol reſulget in elo· Bbi a re ge eloeum feliciter ſublimatus au dire meruit Euge ſerue bone et fide lis / quia in paue fuiſti fide lis/ ſu pꝛa multa te onſtituam / intra in gaudiũ domini tui Cuus gaudij nos ſecim participes efficiat / qui ſi ne fine viuit et regnat Amen ¶ Explicit ſermo ſachus Per reue tendiſſimũ in xpꝛiſto patrem domi nũ petrum de aulyaco Cardinalem cameracenſem / in onalio generalt habito onſtatie Anno domini Mil leſimo quadzĩgenteſimo decimoſep timo De ſancto vene rabili ludouica epiſcopo tholoſano⸗ ¶ Dequutuer ſermo per cundem dd minum Petrum epiſcopum amea cenſem⸗ poſtea cardinalem, de eo — 7de teliquit egyptu⸗ Hrribitur ad hebꝛe os/ vndeamo mpitu o Dian hodie fueat allllegatum Reuerẽ di patres magiſtri at domimi cariſſi mi dum ad ſanct at beatiſſimi teg 7 / noſtn ludouia aums hodie feſta ole⸗ baꝛamus laudis aliquid addere cupi o / certe ſubtrahere ſoꝛ mido · Vereoꝛ quippe iugum aſſumpſiſſe gigante is humeris oneroſum / et onus mi chi impoꝛ tabile pꝛeſumpſiſſe Qam ad explicandum virtutum eius do tes / magis ſiquidem initandas o⸗ peribus qᷓ; ſermonibus attollendae meam pꝛoeſus inſufficẽ tiam teog⸗ noſco / tredens ſub tanta poſſe mate nia linguam defieere teronise⸗ Ve rumptamen poſt alios magnos vi ros qui de laudibus eus multa lo cuti ſunt ego pauper et paſuulus rum paupere vidua / minutum deuo tionis in gnzophilatium mittam⸗ Ded pꝛius ad illius aren tis virginis auxilium me cõuertam que eſt apothem gracie / aula miſe rioꝛ die / deita tis palaaum / ſanctita te hoſpieium tclauſtrum pudoeis / et domicllium pietatis, Que eſt ſa trarium ſpiritus ſancti / remedium generis humani / tewnciliatio pern toꝛum / reduckio deuioeum / terreſtri um domina gentium · et eleſtium regina virtutum⸗ Cuius nomen ſic eſt ainctis fanuliare mostalibus / „ auius nomen ſit domeſticũ in om u periculo onſtitutis / vt cum diſeri⸗ mmis ingruentia / mentem ſepius teddet amentem / nunq; tamen lin guam poteſt euertere vel ligare / quin ad tuitionem ſui mox huuis nominis arma pꝛotendat/Igitur nos qui ſarcina pꝛemimur / reſpire mus in eius memoꝛia⸗a talculo no minis huius labios um noſtroꝛum ineptias emundemus· Curuemus genua / ſoluamus gratitudinis ho⸗ locauſta / et ante ſolium eius pꝛeces fundamus / et vota diontes, Aue maria gratia plena dominus tecim REter LE I Nide teliquit egyptum Htribitur biſupza⸗ = 1 Eeueredi pzes mgriĩ ac dñi m Arxriſſimi Sieut optime nouit ari ene veſtra et ſacre Icripture teſtatutr hyſtoeia · Cũ in egypto filij iſrk ſB mirabili ac miſeabili ſerutktute redacr ti ab egyptijs multe afflickiõ ib) toꝛ qᷓz entux miſertꝰ eis miſerioze dñes miſit moyſen fideliſſimũ ſeruũ ſuũ vt ißos educret de egipto / 1 ad ter rã ꝓmiſſiõis induceret Qui fide ad heres deo egyptum relt quit a fideli ter militãs ꝓ ꝓplo de egyptijs fſeli at triũphauit // Hanc igitur hyſ⸗ toz iam vulgatam quudem et toti i mundo notiſſimam beatus apol tolus paulus ad hebgos Inbenge- bꝛeuiter ommemoꝛat/ moyſi fi dem ommendat dieens verbum P poſitumide reliquit egyptum Qua in te nobis conſiderandum orrurrit⸗ hec antiqui temporis hyſtoeia fi gura ſuit tepoeis tunc ſuturi/ ſcm lud apoſtok⸗ Omnia in figura cõ⸗ iingebant illis RBo⸗ ſeptimo- Quid igitur egyptus niſi mundum et va nam mundi conuerſationem: quud iſrahel niſi fidem / et veram fidei re ligionem figurat? Quid populus egyp tius / niſi ifidelem populum dy aboli: quid populus iſrahelitiats ni ſi ſidelem populum xp̃i ſigmificat? Egyptus ſiquidem anguſtia ſiue tri bulatio anguſtans interptatur / per quam mundus vana mundi conu ſatio ſigni ficetione coongruiſſima de ſignatur. in quo ontinua anguſtia tribulat / aſſidua tribulatio aguſtat / cura ſollicitat / ſollicitudo cruaat / vꝛit ardoꝛ / ardet ſuroe / ſurit terroꝛ / terret doloꝛ / conturbat triſtiaa / cötriſtat tur batio / affligit moleſtia / moleſtat af flictio - Igitur ſicut in egypto filij iſ rahel ab egyptijs / ſic in h müdo fi⸗ phare lij dei a filijs ſeculi / ſic fielis ppłe xpꝛiſti/ ab infideli populo dyaboli varijs perſeaitionibus affliguntur Sit mundi luxus fidei virtus / ſit vana mundi onuerſatio / er vera fi dei religio / ſeſe diuerſo 2 aduerſo eer tamine perſequuntur⸗Pzopter qð apoſtolica tuba clamat⸗ Omnes qᷓ pie volunt vutere in xpꝛiſto perſeau tionem patientur/ ſeamnde ad thim⸗ terco· Sed ſicut diuino iuuamine aduerſus egyptum pꝛeualuit iſra- hel: ſit in hoc diro ertamine aduer ſus mundum fides vickoꝛziam obti⸗ net et trtumphu Pꝛoinde dicit ſcrip tura Hec eſt victoꝛia que vinat mu dum fides noſtra· pꝛ ima iohannie quinto gitur quibus modis het victoꝛ ia fiat/q ui habet aures audiẽs di audiat / gendum eſt vtiqʒ reue rendi patres at domim ꝙ mun dus aduerſus fidem / et vana mun di onuerſatio, aduerſus veram fi dei religionẽ / triplici ſolet ertamie dimicate / ( Pꝛz mo quidẽ potenter aggrediendo / ſuauiter pꝛroponen do blandicias temporales·/ (Seaiun do patenter pꝛogrediendo⸗ crudeliter opponendo / moleſtias zpozales / (Terco latenter cton grediendo ſubtiliter apponendo inſi dias ſpirituales / ( Dad ecntra fites et vera fidei religio aduerſus mundum/ et vanam mundi onuer ſationem / triplici doet victoꝛia triũ⸗ (Pꝛimo quidem ſapienter ontempnendo / oblatas blandicas et ſuaues mis gaita patiẽt ſuſ tinẽdo illatas moleſtias/a crudeles nme ue/ Ra⸗ tmi ahe udo⸗ - nͤ un⸗ mmue nter e. Ntu tria/ Gas ſl dl⸗ iniurias (Tercio euidenter repellen do paratas inſidias / et ſubtiles fal lacias//¶ Audiamus igitur quali ter mundno aduerſus fidem dimi cat otenter aggrediendo / ſuauiter pꝛ opo nendo bladicias tem pozales Mundus enim hec et hijs ſinulia loquitur · Quid pulchꝛius / quid ho⸗ neſt ius / quid venuſtius / quid ve po teſt eſſe delec abilius / ꝙ, ꝙ in pꝛeſẽ ti vita otidie ernimus ? O qᷓ; mia bilio œli camera / in aere iocund / in lumine ſolis / in augmento lune as q; deſectu / in varietate ſtellarum er eurſu⸗ O qᷓᷓ delectabilis terra / in ne moꝛum ſolijs et floeibus / in ſiluaru vmbꝛis et amenitatibus in pꝛ ato rum riuuloꝛumqʒ delitijs æ ſuauta iubus In ſegetum vintarumiq; cul⸗ mis et botrionibus · In beſtiarum turmis atq; conflictibus / in aulum pennis atq; volatbus, In virozu ludis deleckabilibus · In mulierum pulchꝛis aſpectibus / carumqH moa dis et geſtibus / verbis et amplexi bus Et ſiqua ſunt alia que continet mundus Ded ecntra ſides aduer⸗ ſus mundum triumphat ſapienter oontempnendo oblatns blandicas et ſuaues delicias Molite in quit di ligere mundum / neq; ca que in ma do ſunt / quonia mundus tranſibit ooncupiſcentia eius/qui autem fadt voluntatem dei manet in eternum⸗ pᷣeiohannis ſerundo /(Audiamg inſuper qualiter aduerſus ſidem di⸗ micat potenter pꝛogrediendo / crude liter oponendo moleſtias oꝛpoza les⸗ Mundus enim ſicut pꝛo vinẽ⸗ 4 die ſtagilidus diuerſas pꝛoponit blandigas / ſit pꝛo ſoꝛtiozibus cö uincendis aduerſas opponit mo leſtias / artando vinculis / ee ve⸗ beribus conſtin gendo / detrudendo aarcribus / et ieiunijs marerando edendo fuſtibus / et gladijs iugu⸗ lando / tremando flammis / et lapi dibus obꝛuend / ligando laqutis et ſcoꝛrpionibus fla gellando / ſuſpẽ dendo patibulis / aliſ q; innumeris tozmentoꝛum generibus perimen do· Ded ccntra ſides aduerſus mundum triumphat / fatienter ſuſ tinendo illatas moleſtias/a crudte lces in iurias⸗ Bceati inquit qui Fer ſecitionem patiuntur pꝛopter uuſ tiaam: quoniam ipſoꝛ um eſt teg mnum loeum Mathei quinto / udiamus iterum qualiter mun dus aduerſus fidem dimicat laten ter ongrediendo / ſubtiliter appo nendo inſidias ſpirituales/ hun dus enim quos nec bladitijs nec moleſtijs poteſt ſubuertere / inſidi is temp tat deuinere / ideoq; pꝛein œps mundi huius angelus ſatha ne ſe in lucis angelum trãſfigurat ſua vicia falſis virtutum ſpeciebus onfigurat / fubuliter ſtimulat / gra⸗ uiter ollaphiz at / ecati pꝛetedit materiam / delicti ſucendit flam mam / exhibet facultatem / pꝛebet opoetunitatem · Sed ecõtra fides aduerſus mundum triumphat eui⸗ denter repellendo patas inſidias / it ſubtiles fallacias⸗Vigilate in⸗ quit / quia aduerſarius veſier dy abolue⸗ tani leo wigiens circuit querens quẽ deuoeet / aun leſiſtite ſoꝛ tes in fienia pe⸗ vo // Videte igi tur cariſſimi / qu adomodãa caſtra celi et inferni / arma dei 2 dyaboll / iter ſe dimicent qusadmodu la xp̃i ſcli agmina fidei et mudi contra ſe decertent Nue omnia ideo veſtre laa rita ti duxi bꝛeuiter pꝛoponenda / vt inde notum fiat plem? / qualiter rex noſter beatiſſimg ludouicus / lilioꝛ ũ de oꝛ et ſranoꝛum de ais/ tanq; mi læs xpꝛiſti foꝛtiſſimꝰ in pꝛelio / hui⸗ eertaminis poſitus in medio / pꝛo fide mundum teliquit / 2 pꝛo vera fi dei teligione / anam mundi onuer ſationem contempfit Mobꝛem de eo dictum eſt verbum pꝛopoſitum. fode reli quit egyptum ¶ Dciendum eſt itaq; reuerendi patres ac domi ni ꝙ rex noſter beatiſſimus ac fide liſſmus milee xpꝛiſti cozreſponden ter ad pꝛemiſſa / pꝛo fide oontra e giptum / hoc eſt pꝛo vera fidei religi one aduerſus mundum pugna tri— plid militaiut fideliter et triplici vic toꝛ ia ſellcter trumphauit //(Pꝛi⸗ mo qudem wontempnendo blandi aas/ et ppernendo delicigs tempota læs ¶ Deaindo ſuſtinendo moleſtias et ſetendo iniunias or poz ales (Ter go repellendo inſidias / et vinendo fallacias ſpirituales /¶Dzimo na ſugaces blandicias / ſuauiter al lect uas / ſalubꝛiter refutauit /¶ Deca⸗ do ſeroes moleſtias crudeliter afflic⸗ tiuas,humiliter tolerauit (Tercio fallaœs inſidias ſubtiliter iuaſiuas viriliter impugnaut t ter rex noſter beatiſſim fi⸗ tliſſim miles xpꝛiſti tempoꝛales bladicias / et oblatas deliaas / ſua⸗ uiter alleckutas ſalubꝛiter refuta uit · Scitis cariſſimi teſtante ſcip tura. ymmo doete experientia / qui⸗ bus blanditijs ſolet mundus ſuos allicere dilectoꝛes . Deriptum eſt enim⸗ Quia omne quod eſt 1 müu do / aut eſt ooncupiſcentia carnis / aut concupiſcentia oculoeum / aut ſuperbia vite pꝛima iohannis ſe⸗ cudo Conaupiſcentia vero carnis ad voluptates / oncupiſcentia oa⸗ loꝛum ad opes / ſuperbia vite ad honoꝛes pertinet⸗ Voluptates au tem guloſitatem luxuriam/ opꝑes caupiditatem et auaricam / hono res elationem er iackantiam pari unt.⸗ Ct ſit ex voluptatbus turpi⸗ a/ ex opibus pzaua / ex honoꝛib vana pꝛocdunt. Hijs ergo blan dicijs mundus deapit q;plurimos Mam liot multos ſrangat aduer⸗ ſitate / tamen multo plurs pꝛoſ pPeritate ſubuertit · Diaut ſcriptum eſt · Cadent a latere tuo mille⸗ ſiniſtro ſcilict / per quod ſignatur aduerſitas, et de em mila a dex tris tuis, in quibus pꝛoſpentas deſignatur⸗Jgitur q;uis in vtroqʒ latere ſtare dif fiale ſit er gloꝛioſũ / in altero tamen difficillimum / et omni laude dig niſſimum ſacra auc toꝛitate pꝛobatur· / Benſan dum eſt itaq; quanta laude digng ſit rex noſter beatiſſimus ludoui⸗ ais qui in ſummo regni apiœ on * ERimo igitur videamꝰ quali — — 0 —. — — ——. —,— — „ — — — — —,. — —w. . — —. — — ſtitutus / regni dieo non qualiſcunq; ſed inter omnia eminentiſſime dig nitatis / at omnibus voluptatibus⸗ opibus et honoeibus ſuper etera P cellentis / nulla potuit blandiciarum pꝛoſperitate ſubuerti, Ded volup tates potenter ohibens / opes lib?⸗ ter diſtribuens⸗ er honoees decenter rontempnene⸗Inter voluptates ſi⸗ ne luxuria⸗ inter opes ſine auarid a / inter honoꝛes ſine ſuperbia fuit⸗ quin ymmo inuiolabilter manſit⸗ in voluptatibus temperatus, in o⸗ pibus largus/in honoꝛibus manſue⸗ tus Ipſe namq; non mundi vanita tibus / ſed fidei virtutibus vacans / totus in miſecꝛ die operibus efflue bat⸗ Abꝛ aham ſiquidem er loth ne pos eiq/ te pia peregrinoꝛum ſuſcep tione/ thobias quoq; quia totus fu⸗ it in hoſpitaltatis officio / totus in obſequio ſepulture / in diuinis volu muiibus ommenduntur⸗ hit autem nouo miſerioꝛdie et inaudito pieta⸗ tie offitio / antewſſoꝛes ſuparat⸗ poſ⸗ teros anteedit⸗-Hoſpites enim col legit. eſurientes aibauit / ſitientes po tauit/ nudos operuit / inſirmis aue⸗ q; et incarœratis / vt eoꝛzum conſola retur inopiam / ſuam ſepe pꝛeſentiã humiliter indulge bat⸗Dicqz diuicc⸗ as quas in ſeculo poſſide bat / non fi lijo hiuus ſeculi / ſed pauperibg et ec tleſijs dei kbealiter erogabat Que omnia a deo quidem nota ſunt / et totum vulgata per oebem xp ad ip ſoꝛum pꝛobationem / fruſtra diutius immonarer⸗ Quis ergo / quis hec non miretur? 2 Que quanto rariota⸗ tanto gloꝛidſioea eſſe nſtat Quid enim mirabilius ꝙ in ſeculo gere 2 falſas mũdi bladicias ſuparare? Quid rarius iᷓ in altis pꝛeſidete / lubꝛico nõ cadere / ſed aſtare? Quid gloerioſius / qᷓ crepitantis flammas incendij alcare pedibus nec ardere? Itaqʒ in ad mirationis ⁊ laudispꝛe⸗ conium exclamare libet. Heat vir qui muent ſine macula / qui poſt aurum non abüt / net ſperauit in pe cunie theſaurie Qui potuit traſgre di et non eſt tranſgreſſus / facere ma la et non feat. Quis eſt hic et lauda bimus eum ? Kecit enim mirabilia 1 vita ſua, ealeſiaſtici tricſi imo pᷣmo O vtinam noſtri tempoeis pꝛi tipes er pzelati/ ac ſinguli eerleſiaſli ( viri/ hos i ſe laudum at virtutumꝛ titulos cumulatent⸗ Sed heu ſuroe hHeu ſuneſta lues / heu flebilis erroe⸗ Hodie pꝛochdolor voluptatum fe ditas / opum cupiditas et honoꝛum vanitns eale ſiam immaniter oppſ/ ſetrunt- Que quanta ſpecioſitate membzozum cam detrunauerint / quanta monſtruoſitate eam detur pauerint,/ quanta habundantia vtu⸗ tum er grarie eam deſrauwuerint / quanta ſpurcria vicioꝛum er nequi⸗ cie eam de foꝛmauerint pia coꝛda nõ abſq; doloꝛe vhementi ogitant⸗ Ideo cum pꝛopheta lamentantur ealeſie fideles⸗ Quia egreſſa eſt a filia ſyon omnis dewz eius / et facti ſunt paindpes euuie velut arie tre⸗ non muenientes paſcua / et abierunt abſq; foꝛ titu dine ante fari⸗ em ſubſequentie „treñ⸗ pzimo⸗ * „* — ed ne longius werba profluant- hec de pꝛima pugna militis rpꝛiſti / et pꝛ ima victoeia regis noſtri dicka ſiuffidant Q.Q—* equitur de ſecundn 6 2 17 „ Eaundo igitur viteam quali e milee xpi / coꝛporales mo leſtias et illatas inuirias / crudelt afflickiunas humiliter tolerauit · Du⸗ noſcitis ex pꝛemiſſis / ꝙ mundꝰ? ad uerſus fidem militans / non ſolum blandiciarum pꝛoſperitate/ ß eaam moleſtiarum aduerſitate / fidelium ſolet inſeſtare coſtantiam Ded ĩ hot aduerſitatis agone fidelesad perſe gerantiam exatantur / et ad toleran dus moleſtias per patlentiam exer centur / dum ſacris inſtituuntur elod ies ꝙ triumphalis eterne ſeliatatis ꝛzona ſolis ſideliter ertantibus in fallibiliter pollieetur / diente ſcriptua⸗ ra⸗Non oꝛonabitur niſi qui legitti me certauerit⸗Zathi/ vlo / Penſa⸗ dum eſt itaq; ꝙ legittime eertaueit 2 ꝙ; digne wzonari meruerit rex noſ⸗ ter beatiſſimus Qui non ſolum ad uerſitates mundi pacienter ſuſtulit / ſed ecam ſeipſum libenter obtulit / ad moleſtias perferendas Jpſe ſiqui dem amoꝛe xpꝛiſti et zelo fidei xpi⸗ ane / pꝛo requie laboꝛem/ pꝛo ſanita- te egritudinem / pꝛo leticia doloꝛem / pꝛo vita moste coommutare parat?/ duloe aunctis natale ſolum / at patria terram relinques / omnibgaffluente Kioſitate paecellens / ſola vt aiunt ca⸗ ter rex noſter beatiſſimg 7 fiie tis cariſſimi et ia ſatis euidenter og delicijs / et que om niũ bonoꝛrum ſpe E — I——— tet monſtris / ad tranſmaninam infi⸗ delium terram ſub multis periaulis Pmeauit / vhi poſt dira pꝛelia / et du ra ertamina ab infidelibus aptue et tetro careris ergaſtulo mandpa tus/pꝛ0 xpꝛiſto ſeroœs ſuſtinuit iiu rias / et pꝛo xpꝛiſti fide crudelesmo⸗ leſtias tolerauit // O vtinam noſ tri tempoꝛis pzindpæes et pꝛelati ac ſinguli eciaſtici viri / ymmo omnes generaliter xpꝛiſtiani hot memoꝛra bile fachum / oꝛ di fldeliter impꝛime rent / et uigiter memoeie ommenda rent⸗ Cette non ſeuirent inter ſe fide les xpꝛiſti / nec xpꝛiſtianoꝛum ſägui nem xpꝛ iſti ſanguine pꝛecioſo tewvn tum/ tam crudeliter effunderent / H aduerſus infidelium perfidiam ſe fi deliter oponerent / pꝛo acquiſitione terte ſancte / pꝛo tui tione hereditath dom mi / quam xpꝛiſtus acqui ſiuit ſanguine ſuo / qua ſua natiuttate / tõ⸗ uerſatione / moꝛte / reſurreckione mul Opliciter illuſtrauit · Ded heu furoꝛ heu rationis inope / heu ceca libido / hodie pꝛothro loe ſic ualuit int rp̃t— anos / eaam ecleſiaſtios viros im manis cupiditas dominãadi / vt iam nullibi ſit pax po pulo xpꝛiſti / ſed vbi libet effuſio ſanguims xpiani Cla mat inter hec mater noſtra iheruſa lem/a gruiſſimo meroee gfecta / in remediũ ſui doloeis poſtulat filiales affcus / tñ iuxta querela lamẽtãtie Inhete Non eſt qui onſoletur eam ex oibus caris eiq / o mnes amici eig nia,tren⸗ pmo⸗ Sed ne lamentatt onis verba in imenſum pꝛocrunt⸗ ſu hec ſecunda pugna militie rpriſa et ſeainda vicoꝛia regis noſtn dicka ic ant; Sequitur te tera Eraoigitur vireramg qualiter Arex noſter beatiſſimg a fideliſſi mus miles ypi/ ſpualee inſidias et paratas falladae ſuptiliter inuaſi uas vinliter impugnamt⸗ / Dea⸗ tis ariſſumi ꝙ mudueiſte æ pnœpe mundi huius angelue ſathane va⸗ rijs nos fullaaarum laqueis intep- tnnges / innumens inſidiarum telts onſodere nituntur,⸗ Qut ſi nos ier mes mnuenernt audatiustela iatint et in nos vehementer iaculantur. W deo videns apoſtol magnü aduͤſg nos bellum inſurgere / atq; in arali tu hoſtium aineoe inſultare ammo net mulites xpꝛiſti / vt induantur ar⸗ matura dei · Induite inquut vos ar matura dei / vt poſſite ſture aduerſ9 inſidias dyabol. quia no ſolum no bie eſt olluccato aduerſus carnem et ſangumem / ſed aduerſus mundi rechoegs tenebzatum. ephe. vi?è // Penſandum eſt itah quanta cõſta⸗ tia pugnauerit / et aduerſus inſidias dyaboli olluckauerit tex noſter bea⸗ tiſſimus⸗ Qui audiens apoſtolicã tubã ip̃m tlan goze ſuo ad pzeliũ in citantem acrepit velociter arma do⸗ minica⸗ et indutus armatura dei ad ongreſſum pzomptiſſimus ſurrex it in hoſtem / vt autem que ſit arma⸗ tura dei / meliue ſeire poſſimus / terre⸗ ni militis armaturam deſcribamus Miles e enim ad pugnam ſiturgeget equo quo vehatur / loꝛica qua indua⸗ tur / ſcuto quo tegat/ galeca qua mu⸗ ticia:? de qua dicit aoſt niatur / gladio quo ceingnturx/lanæa gqua deſendatur⸗DHec eſt armatura ſeoulane militis / qua oſiſus anima tur ad pugnam⸗ Dimils quo q; ſpi ritualiter intellectam / miles noſter ſppualto aduerſus ſpuales inſidias / hab uit armaturam Habut nãq; pᷣ mitus equu ſoꝛ te ꝓmptiſſimũ atve locm / qui ipm fauli diſcurſu ĩ pug nam ſerebat Quis aut eſt iſte equ mniſi humanũ wꝛpꝰ/ q velut irratio nale animal petulas atqʒ laſciuiẽs niſi a reckoee at pꝛeſidente ſpintu / ra tionis ffeno moderaietitr / faale i ⸗ opo ifet atq pentet,-Nit ergo mi les noſter tanq; bo ngſeſſo⸗ equi ſui id eſt pꝛopꝛij toepoeie impetu ſre⸗ no ohihtut rationis/cuig moderami ne velut habenis quibuſda / bꝛutos at q; irrationales carnis motus röõ nabilitur reſtenauit⸗ ſnens ẍ dñe malu equũ et aſcenſoꝛẽ deient ĩ ma⸗ re, exo:xv.pſalmo xxxio ꝙq; fallax ſit equg ad ſalutẽ / NHabuit ita q; equu z poſeſſorem pm/fſrenũ rati⸗ onem / ſed ad ſpecialem ip̃ig armatu⸗ ram deſcendamus⸗ Labut igitur miles noſter loeicam ſoꝛ uſſima / vt loꝛicuto oꝛpe telozum ymbꝛes aut ic lancee minime ſoꝛ midaret Que aut eſt loꝛica militie nri?C erte iuſ— . duti loꝛicã iuſtitie/ep c,vo Vabuit it ſcutum ne ixruentis lawe patetet impulſui / ſcutũ ſciz fidei. q vt ibiẽ teſtatur apoſtolue/ nequiſſima tela ignea dyaboli rüpere aut Penetrare non poſſint· Habuit eda a miles noſt galea illa ſcz ga vocat apke Se & 4 — „ ſpei et alutis / que ideo lapiti⸗ id eſt nienti gurantis deſendat iniuria Habuit inſuper glad ium⸗ de quo ibi apks Et gladium ſpus qð e verbum dei Nit gladius aaltus ẽ et penetrane Hung aſt inquit ſermo dei a efficax/ 42 penetrabilioe omni gladio ancipi ti pertingens vſqz ad diuiſionẽ aie 2 ſp̃s opagum quoq; æ medullaꝝ heb. a Habuit deniq; mules noſt lancea / ne ſibi aliquid deeſſz armatu⸗ te dei Hec at lacœa oꝛzo rãſſime itel ligitur. de ꝗᷓ P phetã dz Dirigatur oꝛo mea ſicut inœſum in ꝗſpcũ tuo⸗ ps c xl?“. Dirigebat moyſes hac läa⸗ ceam in amalech / qn eu directis et e⸗ reetis Pabusſurſũ manibuß vicebat Qul ſi quado haſta haãt dimitte bat vinee batur Pugnans igitur miles noſter cã amalech / diri ge bat in en o rationis lacam et moyſi vie bat ex emplo Tene bat enim nimis het la ea hoſtẽ ipſũ / cũ valido toꝛta larer to / totis anime niſibus vibꝛzaretur PHec eſt ergo foꝛtis armatura ſpua⸗ lis / per qua miles noſter hoſtilcs in ſidias ſuparabat / / O vtinam nri temꝑis pzindpes et pꝛelati/ at ſigu⸗ li eciaſtici viri hac ſpuali armatua dei/ a non po tiq armatura dyaboli ſe et eiam pꝛotegerent / et ad pꝛelia xp̃ihijs armis indutos/ 7 ad bella ſoꝛtes et doctos elgerent. Sz vach qui deſtruut tẽplũ dei / hodie pꝛoch doloꝛ dampnabilis ducim ecriaſtio⸗ rum perfidia. Mõ illos qui nouerũt ara ſacrarũ diſputationũ / ſagit tas ſatroꝛũ cloquiozũ ſcutũ fidei / galeã uperponitur / vt ab enſis ful! ſpei / loꝛicam iuſticie / aut gladiñ ſpi⸗ ritus að eſt verbu dei / ſed oino iner mes at belli indockos ameis ſoꝛ tium / pꝛo acebg ad bella doctiſſimo rum in dei exeratu adduxerut / et in numerabilem multitudinẽ imimicoʒ dei/ ecciaſtiwꝛũ reddituũ ſtipendie ditauerunt / quter qð nut verificatu eſt qð dudu lugebat iheremias Fac⸗ ti ſuut inquithoſtes eius in capite / et inimici eig locupletati ſunt⸗ tren⸗/id ⸗ qno,Quod ſi ſoꝛte nõ ocs capiat V bu iſtud / tñ quu poteſt ape capiat⸗ Sz ne Phrioꝛa vba faſtidiũ pPdu⸗ cnt / hec de tereia pugna militisxpi et ᷑cdia victoeia rege nri daa ſufficat v VIdetis igitur cariſſimi quad odũ tex noſter beatiſſim? et fideliſſim⸗ miles xpi/ iurta Vbu p poſitu Fide reliquit egypulm / H ẽ? p fide gtepſit mũdũ/41 P fide a vera ſi dei religiõeſidel pug militasaduſ⸗ muüdu er vana müdi guͤlationẽ ſeli ci vichoꝛia trinphauit Et ideo pt tegi nro P t temeritedignũ pᷣmiũ redde ret / ſacu elo Aſiltu / in qᷣ ſiguk v tutibꝗ tracta tib de ̃mio / ſola pſeue⸗ ratia detlarauit ipz ĩ regno elon de bere merito oꝛonari / quẽ ĩ tpali reg no tegale dyadema/ p tũcte terre te gib dewz auit⸗)git pſeueratie indi go cetere oſenſerit vtutes / 1 regem Vtutũ verũ iudicẽ meritvꝛũ / at iuſtũ pmioeum datozem/ ſuis ᷣeby vna nimiter pulſauerũt / vt mili ti ſuo to rone pᷣmiũ largiretur Acquieuit ita⸗ q; iuſtg iudex et poſuit in capite eius wꝛona de lapide doſo / de dit q illi wꝛonã gloeie ſempiterne Quã nob — part᷑ cũ eo ædere digneẽ Qui teg e ſine in ſeuula ſenloꝝ Amen Explicit mo de ſcõ ludouico ep̃o tholoſano ꝑ dñm petrũ de aillyaco / ardinalem Cameracñn⸗ Dequitur ſermo eiuſdem de om nibus ſanctis Bſonꝝ eſt teg nũ eloꝛeu DHcri bitur Mequinto Et in euan gelio pntis ſeſtiuitatis / Magna eſt frẽs cariſſimn inter cpuas ſolempmita tes merito numeranda ho ierna ſeſtuitas/In qua non vni9 apoſtoli / non vnius martiris / nonv⸗ nmuus alicuig ſancti ſingulariter / H pa⸗ uotone memoꝛiam œlebꝛzamg Oi⸗ um ĩquã ſiue eleſtium ſiue terreſtriũ Dunt enim vt ait bernard⸗ ſci in eelo / er ſunt ſancti in terra⸗ In terra quippe ſanctus erat qui diebat Cuſ⸗ todi animam meam quoniam ſane tus ſum· pe In terra quoqʒ ſcõe eſ⸗ ſe euitẽter oſtendit qui diuinoꝛzum cõſcius ſecretoꝛum conſtanter affir mat · Dtimus quoniam diligenti bus deum omnia woperantur ĩ bo nũ hijs qui ſc m pꝛo poſitum vom ti ſunt ſanctiRo:viij. In terra er⸗ go ſunt ſancti / ſed per ſolam diuini lo vero ſunt ſancti /ß per diuinioſoꝛ/ tij pꝛeſentem poſſeſſionem onſum mationem vel pꝛeſentationem- Ce lebꝛatur ergo hodie feſtuntas hoꝝ oĩm / et de hijs oĩb nõ incouenient dickũ eſt Qm ipſoꝛũ eſt regnu reloꝛ Dz aduertedu eſt fres / e licz ſcõö⸗ △ raum oĩm celeſtiũ ſeʒ et terteſtriũ ho⸗ die citer elebꝛetur feſtiuitas / non tñ vniſoꝛmiter / ſicut net ipſoꝛũ ẽ v⸗ nifoꝛnus ſcitas/ß longe diſſimilis Diut eni ſtella a ſtella differt clari⸗ tate / ſit in ſanctitate differüt hi qui in terra ab hijs q̊ in elo ſunt ſancti nec ſit quide ſolu quaſi in quatitate · alius ſit alio ſanctioe / ſed in qualita⸗ te differunt plurimu. eo videlict qꝛ multũ differenter / ipſoꝛ ũ eſt regnu eælozu, Mam ipſoꝝ qui in terra ſũt lanci / regnu eloeũ tanq; Pmiſſũ/ regnuũ eloeũ tanqᷓ; wſleſſu/ illon eſt in ſpe iſtoꝛum mn re / illoꝛu in meito / iſtoe ũ in pᷣmio Illi naq; in terra tů⸗ ÿꝙ ſtrennui mulites / regnũ eloꝛeu me rentur ex perſeautionũ pugna⸗ iſtive⸗ ro in elo tanqᷓ; electi reges / eleſtis rieg ni oꝛona pmiant᷑ ex ꝑ ſecitionũ victoeia Pzoinde i euãgelio hodier no dictum eſt. Oti qui pſeunonem atiũtur ꝓter uiſticã⸗ac de in meri do additũu eſt verbũ Ppoſitum · Qm ipoꝛũ eſt regnũ eloꝛum· DWet ĩtelli gendũ eſt frẽs / hot dict u eſſe de ſok ſanctis mẽibus / qpterea qꝛ ſequitur Deati eritis cũ vos oterint hoĩes/ m ſeparauerint vos et cieerint 2 dix. eerint omne malũ aduͤſum vos men⸗— pzopoſiti pꝛedeſtinationem⸗ JIn æ tientes Jpter me Mathei · v Nam illud quide veru eſt de ſancte mẽib ꝓ ſpeaalẽ patũtur ꝑſecutionẽ pt eſt de ſantt oĩb ꝙ multimodã pſe⸗ cutionẽ er pſecutionuũ teptationem perferunt Vnde apoſtolin tuba cla⸗ mat⸗ OQmnes qui pie volunt vunere „ in xpꝛiſto perſecitionem patiuũtur⸗/ ijethi⸗ 3 Alia ergo itelligeda ẽ pſe auitio que non ming ſeua eſt ꝙ; illa qᷓ exterius młcs toꝛquet ſeueritas MNu⸗ quud enim ſeuam pꝑpſecutionem pati turx/nuquid regnu eloꝛum meretur m quid in eo merito coꝛonabitur · q ſic legitti me certauerit / vt mudũ ab iciat blanda pꝛomittentem / vt inimi a tẽptantem irricat:2 q8 gloꝛioſi us eſt de ſemetipſo triuphans/crnẽg ſubiciat ſpui wpugnatem? Deati er⸗ go non ſolum mees ſancti/ ſed gene raliter omnes ſantti / qu tale pſeaa tionem paſſi in ea tam gloꝛioſũ ha bere meruerüũt triuphum / vt eis cue⸗ niat verbũ p miſſum. Jpoꝝ eſt teg ni eloeum / Pꝛo auig verbi itro⸗ duckione vt triplex ſit huiꝰ? ſermonis vtilitas id ẽ vt agnita ſcõꝝ pſecitio ne / ſmulẽ quoq; pa tienter feram vtieudem retributione ſalte ex par te ognita / ad pſoꝛum beatitudinẽ tota mentie auiditate curram/ at ſic tandẽ / vt ex ipſoꝛum ſuoꝛuq; ma⸗ loꝛum tempaliũ et eternoeũ bonoꝝ memceig / ſuis delectemur poonijs et patrocnijs ſubleue mur· vt hac in⸗ quit vtili tatem triplicẽ cõſequamur⸗/ pꝛius vidondu eſt que qualie 7 qua⸗ ta ſit perſecutio/ quam ſanctt in tra mtiuntur / at deinde qualiter in reg no eloꝛum ab omni pſeaitionũ ge nere liberantir- Un pmis itnq; ſriendu eſt / ꝙ lancti q in terra ſunt/ vndiq; id eſt non ex vna tm / ſed ex oĩ parte perſeattionu aguſtias pati⸗ untur / qnte wa ſancta illa er deuota aĩa / ſcĩ aliuſ libet pſona repñtans di⸗ dat, Anguſtie michi ſunt vndiqzʒ Daniel · xii⸗ Vndicʒ ſane in terra ſunt ſanctis anguſtie / quia et inter⸗ us et exterius/ſupærius a inferius/ a dextris a ſiniſtris/ ante at retro⸗ Sed quo na modo het vera ſint au diamus diligenter 27 wꝛdialiter ad uertamus ¶ Bꝛimo ſiquidem ſat ti patiuntur interiuspzopter carnie et ſpiritus impugnationem- Mam mtter het pugna mntinua perſeuerat Ddicnte anoſtolo⸗ Caro conaupiſcit aduerſus ſpintum/æ ſpiritus aduer ſus marnem⸗-BGab⸗ quinto Pzopter paſſuo / et hane perſecutionem exp tus lamentabiliter extlamabat⸗ In⸗ ſelix ego homo quis me libeabit de oꝛ poe mortis huius? Ho-ſeptimo /¶ Heaindo patiuntur ſancti exte rius / pꝛopter variam perituloꝛum mundatonem Mam het terre na habi tatio eſt velut mate quoddaã magnum er ſpacoſum varijs habu dans eriallis / et tanq, inunnanne ta· Maledictum er mendacium / ſur tum et adulterium inundauerunt⸗ Ozꝛꝛee quarto Pzopter quod ab hoc dilumo ſanctus daud liberari pete bat diens· Daluum me fat deus quoniam intrauerunt aque vſq ad animam meam⸗Et iterum⸗Circea⸗ dederunt me doloꝛes mortie 1 peri fundum demergentiaſinuenerunt me. In pſalmo æ nicne decimo⸗ gquarto⸗ / ¶ CTergo ſancti patiutur epi dilationem Pa teſte ſapiente Hpee que differtur affligit animam pu⸗ xiijꝰ Ideo deſiderabat apoſtolg diſſol ⸗ ui er eſſe cim xpᷣo⸗phił⸗io Et ſanc⸗ tus dauid de ſeipſo die bat⸗Heu mi⸗ chi quia inolatꝰ meuspzꝛolongnt9 eſt Et in perſona omniũ ſanctoũ⸗ i dem ipſe defle bat diens Huper flu⸗ mina babilo nis . id eſt mundane ha bitationis / illic ſedimg ⁊ fleuim dũ tewoꝛ daremur ſyon id eſt eterne aui ta tis Quomodo inquit mntabimg man ticum dñi in terra aliena / id eſt ĩ hatc miſerabili habitatione terrena. min pſalmo coxxxxvio⸗ Quarto ſancti patiũtur inſeriꝰ ꝓpter penaꝝ inſernaliũ onſiderationem⸗ NMam teſte gpheta Dilatautt inſernus os ſuum abſqʒ vllo termino· Yſa.vo. deo nemo tam ſanctus eſt in terra⸗ q̃ merito non timeat / ne os eig inſati ⸗ abile ipſum deglutiẽdo deuoꝛet / 2 ne ad hoerendum illud cahos trahatur vbi null oedo ß ſempitern hoeroꝛ inhabitat/ iob · x è//Quinto ſãaca— ti xu tiũtur a dextris / ꝓpter ſuoꝛum pꝛoximoꝛũ ompaſſionem· Vancti enim qui hanc terram incolunt / pri⸗ moeum ompaſſionem quaſi ſuas fa⸗ riunt/ Bnde die bat apoſtolg Quie ĩfix mat᷑ et ego nõ infirmox / qs ſca⸗ dalz atur et ego non vꝛoe? ij wn⸗xi ¶ SHexto ſancti patiũtur a ſiniſirh pꝛopter ſuoꝛũ aduerſarioꝛũ ĩfeſtãtẽ tribulationem· Sancti enim in hot mũdo ab aduerſaris / id eſt a demo⸗ nibus vel hominibg mahs ſemper tiutur contraria: Vñ hot eis pꝛe Dixerat xpus Di me inquit perſeaca/ ● ti ſunt et voe perſequentur⸗iohauis qndecimo apitulo / Deptimo ſci patiutur ab ate pzꝛopt futuri iudicij expectatlonem . Vancti enim ſutun expectantes iudicium / ni mirũ timkt ſcientes ꝙ nõ eſt qui de manu iudi⸗ cis poſſit cruere · Job decimo: Vnde eciam olumpne celi / id eſt angeli o⸗ tremi ſcüt et auent ad nutum euis Job vieſimognimo⸗ ¶ Ockauo ſancti patiũtur a retro / pꝛopter pꝛe/ tertozum pecatozum tecꝛ dationa Sancti enim ex pꝛeteritoꝛum rewz tione pecatoꝛ um oꝛdis ompuce tionem et anime amaritudinem pa⸗ euntur. Vnde die bat eoum vnus Hecgitabo tibi omnes annos me⸗ os in amarttudine anime mee⸗ Aa⸗ ie trixſimoocauo- Hijs ergo mo⸗ dis ſancti tempoꝛalem perſecutionẽ patiũtur in terra⸗per quam eterna conſolationem merentur in elo / qua eis xpꝛiſtus pꝛomittit in euangelio hodielno dicens verbum pꝛopoſitũ Ipſozum eſt regnũ eloeum,. VVdiſtis ergo fratres cariſſimi quanta ſit in terra ſancoꝛum ſed q;ta ſit in elo ſue pugne pugn vickdeia / vickoꝛie gloꝛia / gloꝛie oz o⸗ na / nut ſi placet aduertite · Ypſoꝛum iohannis WMvcimo / verſa eſt ĩ gau dium / pugna in triumphum. milic⸗ a in regnu. Et ſicut ipi vt declaratũ / p̃us in kra vndiq; artudati ſuerut aguſtia / ſi oꝛrñdent ad pdicta nũt ſunt in regno cloꝛũ vndiq; vallati leticia / et lettae gla wꝛonati / ¶ P? ſiqj dẽ in regno eloꝛ ſci lelic 2 mnnten dr oſciĩe quie tatioe/q; nullaẽ Teis int᷑ carnẽ ⁊ ſpm tebellio gſciaʒ inquietũs / ſed ẽ eis ↄſcie pfecta puri/ easpura traquillitas / et traquilla ſe curitas AIdeo diebat pꝛopheta⸗CEx⸗ ultabut ſancti in gla letabũtur iĩi cu⸗/ bilibgid eſt onſcientijs ſuis pe? Eſt enim cubile ſuauiſſunum / coonſcienti a pura tranquilla/ſecura⸗ Dt ſit bea te anime culatra / onſcientie ſue pu⸗ ritas / ſit apitale tranquillitas / ſit o p toꝛ ium eiq ſecuritas / de hoc cubili diebat anima deuota In pace in id ipſum doꝛ miam et requieſcam/ Ig n pace ſiquide m oſcientie doꝛ mit a⸗ ni ma deleckabiliter et feliciter tequi ⸗ eſcit/ quando exijt de terra illa que lerad et tribulos id eſt cõſcientie a auleos germinabat⸗·// Deaindo ſcĩ in gla leticiam hñt exterig de eleſ ⸗ tis patrie hĩtatioẽ/q; œleſtis patria id eſt ſanctoꝝ ciuitas⸗ ſiaut apocab. xxiolegitur: auro et omni lapide P/ tcioſo atoznata de ſcribitur Ideo ſance⸗ ti non medlocrem hñt letiacam exte rius de hmõi hitationis ameni tate Que quidem leticia in eis duplic bi⸗ tur in ſuoꝛum coꝛpm gloeificntione futura Tũt enim vt ait ꝓpheta In terra ſua dupliaa poſſiebunt id eſt duplicm habebũut ſtolam yla· lxid⸗ /Terco ſancti in gla letlcam ha bent / ſuperig de apta dei viſione quia ibi vidẽt regem in dewꝛe ſuo / et unti ⸗ entur facie ad factem vultũ ei? Cu⸗/ ius eig ² Eius eerte / in quem deſide rant ageli pſpicere / vt ex eigaſpecku leticiam percipiat ſempiterna⸗ Ci⸗ Eniqʒ ex ouiq aſpectu/ mens aſpiaẽ/ tis inena rrabili tepletur leticia di«F te pꝛopheta Adimplebis me leticia cum vultu tuo⸗pρσε v „ A Ruar to ſancti in gla leticam habent inſe rius / de ſutura mũdi renouatiõe / qꝛ ſcriptum eſt · Cce ego creo elos no uos et terram noua / et gaudebitis 2 exultabitis in ſempiternũ in hijs qᷓ ege creo⸗Apoek. xxi⸗a ylſaxxviꝰ- Quſto leticiam habẽt a dextrt ex iocũdiſſima beatozũ oongregatio ne Dicut enim vt ait ſenga nullius boni ſine ſocio iocũda ẽ poſſeſſio · ſic illa beatoꝛum omniũ ſocie tas· ex ö nibus gentib et tribubg et populis et linguis ggregnta/ quã teſte ſcripp tua dinumerare nemo poteſt apocak vijo. nimirum iotũdiſſuma eſt /j qua abiecta Pꝛſꝗ iuidia / vnuſquiſq tan tudẽ gaudet de bono alieno ;tũ de bono Po vt ait doctoe eximig aug /Bexto leticiam habent a ſinſ/ tris ex iuſtiſſima repꝛoboeum puni tione Hicut enim ſancti gaudent de bonoeum remuneratlone/ ſica de ma⸗ loꝛũ punitione lettur/ diente pſal miſta Tetabitur iuſt cũ viderit vu⸗/ dictam /¶ Heptimo leticiã habent ante ſe / de eterna gaudioꝝ ſeu premi oeum duratione deo eni ſcriptũ eſt Tetentur omẽs qui ſperant in te⸗ in eternũ exultabũt 2 habitabis ĩ eis⸗ iĩ pſalmo quĩto Habitat quippe xp̃e in ſanctis ſuis / ex auig conſoꝛao/ gau dio exultant inſeparabili 1 eternali ter pdurante / ipſo diente) terum au teẽ vide bo vos æ gaudeblt oꝛ veſtrũ / et gaudiũ veſtru namo tollet a vob Jobanis xvio / ¶ Ocauo leticam habent retro ſe / de p petua miſeriatũ ſeu periculoeu euaſioe J9teo enim di at ſcriptura/ Abſterget deus omne lacrimam ab oaulis ſanctoꝛum/q iã non erit amplius neq; luctus / neq; tlamo / ſed nec vllg woloe / quoniam pꝛioea tranſierũt. Apo· xxi Et iteꝝ de ipſis ſcriptum eſtê/ꝙ gaudium er leticiam obtinebũt er ſuglet doloe et gemit· ylaie quinto // ¶ O quata eſt iuſtoꝛum felicitas / et q; imenſa leticia / qui ab omni penit moleſtia liberi/teogitant annos ſuos nõ in amaritudine ſed in duledine aime ſue⸗letantur pzꝛo dicb quib huilia ti ſunt annis quub viderunt mala⸗ MQui pericula que euaſerũt / laboꝛes quos pertulerunt et ercamina que vicerunt / cim iocinda ammiratione 2 mira iocunditate onſiderant Qui deniq; de reoꝛdatione tranſacte per⸗ ſecutio nis / de exhibitione pꝛeſentis quietis / de ſecuritate eterne felata⸗ tis exultant Hoꝛum ergo ſancoeuũ anime quibus datum eſt ad hanc tequiem peruenite/ confidenter dieete poſſunt illud verbum letiae / qd per pꝛophetam non in perſona militis adhut certantis / ſed iam triumphaã⸗ tis dickum eſt Conuertere inquit ani ⸗ ma meaga in equuem tuam/ qꝛ domi⸗ nus benefecit tibi Quia eripuit ani mam meã de morte oculos meosa lacrimis / pedes meos a lapſu / id eſt ab omni pecato / et a pewati pena / et a timoꝛe et periculo recdendi pe ni tus hberauit. Vic ergo ſratres a⸗ riſſimi / ſancti quoerum hodie feſtum wlimus a perſecutione quam in ter ra paſſi ſunt/iam in elo kberari me- ruerunt: ſit pꝛo terreno et tempoꝛa⸗ li merito / datur eis aleſte et eternu pꝛemiũ · Quo niam ipſoꝛũ eſt reg⸗ nũ æloeum⸗ Cuig noe regni partia⸗ pes efficiat Qui ſine fine viuita reg⸗ nat. Amen.· (Ernlier ſeno e omnil ancts er wuerẽdiſſimu in xpꝛiſto pate dommũ Petru m Cameracenſem e NS nta bant canticim 210 — uu Deriptum eſt apok⸗ RZ quinto mè⸗Et in epiſto⸗ Aia huug vigilie reatatu⸗ ait ex lectione libzi apocalipſis hodie ſtatres ariſſim audite potui⸗ mus beat euangrliſta iohanes tã⸗ tegis oleſtis ſetretarig / 1 diuno rum conſtig archanoꝛum beatoꝛum ſpirituum gloꝛiam ſibi diu mtus re uelatam / nob familiariſſine reſera⸗ uit · Vidi inquit 2 audiui voem an geloeum multoꝛ ũ in circuitu thzꝛoni et animalium et ſenioeũ Et erat nu⸗ meris eoꝛũ milia miliu/ac. Apo⸗ quinto⸗Ct paulo ante ſancoꝛũ om niũ leticam quam hodierna feſtiui⸗ tate tõm emoeat ecria liet bꝛeuter tñ onuenienter eppꝛeſſit dions V bum oſitum Cantabant canticuam nouũ / Vbi non immerito queſti ⸗ onis oꝛitur materia- Quomodo eĩ affirmat euangeliſta ſe vel beatoꝛũ vidiſſe gloꝛiam vel ſanctoeum letic⸗ am audiuiſſe/ cum alibi diat apye T nec ocul vidit / net auris audnut 2 9, „ nec in oꝛz hominis aſcendit que pꝛre- parauit deus diligentibg ſe. pꝛima op⸗ ſetudo Ded vpt ait beatus ihe⸗ vommꝰ? hoc ſenſu apoſtold illud dix iſſe credend?eſt / ꝙ carnalbus ocuk et aure oꝛpoeali / aut ogitatiõe moꝛ tali nõ pñt ppuũ‚alia coompꝛehendi⸗ Sigut ergo idem apoſtolus vſq; ad teraum eelum raptus ipſomet teſte/ audiuit arthana verba que non lier homini loqui ſecam on Rꝑeamoter ao⸗ ſit noſter euangeliſta non coꝛpo⸗ ralk ſed ſpirituali ſenſu⸗ vidit et au diuit ſecreta eleſtia / ipſamqz celeſte glo iam beatoꝛum ſpirituum et ba tificim leticiam/ſanctoꝛum omniũ/ non inueſtigntione humana / ſed di uita inſpiratione cognouit / et tamẽę ſpiritualem eoꝛum delectationem p ſenſibilium rerum ſimilitudinem no⸗ bis non irrationabiliter indicluit di/ cens verbu pꝛopoſitum Cantabant cunticim a etera⸗· // Pꝛzo quo ſci ⸗ endum eſt / ꝙ ſiaut doet cxœellene doctoe beatus gregozuis- Regnum eloꝛum idciro terrenis rebus ſimi le diatur / vtex hjs que animus no uit ſurgat ad inognita que non no uit / quatenus exemplo viſibilium / ſe ad inuiſibilia rapiat/ per ta que vſu didirit / quaſi conſticatus incaleſ⸗ mnt / vt per hot ſcit notũ diligere / diſcat et inognita amare Dit ergo beatus euangeliſta iohannes ſpiri⸗ tualia dei per wꝛpoꝛalia mundi pꝛu⸗ denter inſmuans / et ad amoeem reg mn eleſtis per duledinem terrene de lecatignis potenter alliciene· Qui⸗ a inter delectabilia hiuus vite muſi cam melodiam nouit non inſimum tenere locum⸗ſed ad excitandam ex pꝛimentumqʒ leticam maioeis eſſe potentie⸗ ideo beatitudinem ſancko⸗ rum et per ſimilitudinem cantantl um deſcribere voluit diens verbum pzꝛopoſitum / Cantabant cantiaim nouũ, Apombhpſis quinto apitulo Bbi tria notantur Pꝛimo leta moa dulatio Quia Cantabant DHetun— do grata iubilatio Quia Cantiamm Terao mira delecatio Quia 720 uum Pꝛziumum pꝛobat repletio gau dioꝛum / et ipſoꝛum expꝛeſſio⸗ Jdeo Cantabät Seaundum pꝛobat deuo tio animozum / et amoeis connexio OQue ſignatur per Canticim⸗Ter cium pꝛo bat reœptio pꝛemioeum et graciarum ackio. Et hot ditcitur per ouum Vbi triplex queſtio ſolu⸗ tur/· Pꝛima quare ſpiritibus beato rum mntare onueniat Decum qua liter cantcum ſpirituum intelligi de⸗ beat Tercia quomodo hot celeſte c⸗ ticum nouum dici valeat / Di⸗ igitur pꝛimo ꝙ in verbo pꝛopoſi to cirea beatitudinem ſanctoꝛzum / no tatuxr leta modulatio quam pꝛobat repletio gaudioeum / et ipſoꝛum ex pꝛeſſio. Et ex hot ſoluitur queſtio⸗ quare ſpiritibus beatoꝛum cantare conueniat Pꝛo quo ſciendum eſt/ de eleſti muſica diuerſa fuit et ad uerſa philoſophoꝛum ſententia Qã eleſtem armoniam pitagoꝛas poſu it ariſtotiles euertit/tullius inſtau ramt · Nobis autem xpꝛiſtiana phi loſophia ſuadet / et pia fides ſugge⸗ ntt / in elis eſſe perpetuas act pꝛedul R es voces / et ſi non celoeum / tamen eleſtium in wolarum / deum celi ſine fine / at ſine faſtidio laudantium ⸗ Qulia vt ait beatus auguſtinus In illa beatitudine deus ſine ſine vides ſine ſaſtidio amatur / ſine fatigatio ne laudatur· Hancti ergo omnes inœſſanter deum laudant / laudando exultant / exultando gaudent / gau dendo anüůt / et cantu ſuauiſſimo / be atam illam leticam expz imunt / ar eterna quibus tepleti ſunt gaudia ſibi inuieem manifeſtant. Quid igi⸗ tur mirum / ſi ibi ſit leta modulatio pbi eſt repletio gaudioeum et bono⸗ um omnium ple nitudo? Di ibi ſit melodioſa canttlena / vbi eſt amoꝛo ſa ſocietas et ſeſtutitas gaudioſa 2 Pꝛeſertim eum dicat auguſtinus / vbi deus erit omnia in omnibus / ibi crit et ĩ diſpari claritate par gau dium / vt quod habebunt ſinguli / tco⸗ mune ſit omnibus⸗ Ex quibus ver bis ſc8m petni lombardi ſententia datur intelligi / ꝓ omnes ſancti par gaudium habebunt / vel quia tantũ quiſq; gaudebit de bono alteriꝰ qua⸗ tum gauderet ſi in ſeipſo haberet / vl quia de omni re / de qua gaudebit vnus / gaudebunt et omnes⸗ Vnde liquide patet / ꝙ ſpiritibus beatoꝛzũ ſua inuitem gaundia / nec telare nec ſi lere onuenit / ſed ad ca exctanda er expꝛimendu œleſtem ac ſuauem me lodiam ſibi mutuo decantate⸗/ Et hec de pꝛmo ðWð / Didc ſecundo ꝗy in verbo pꝛropo ſito qrta beatitudinem ſanctoeum notatur grata iubilatio quam pꝛo bat deuotio animoeum q amozie cõnexio⸗Et ex hot ſoluitur queſtio⸗ qualiter tanticim ſpirituum intelli⸗ gi debeat . Pꝛzo quo ſciendum eſt q⸗ lict apoſtolus dicat Di lunguis hominum loquar / et ange loum / pꝛima ad choeinthios Rercio /non tamen ita hoc acipiendum eſt / vt angelia aut alij beati ſpiritus wꝛpo wle m linguam / aut alia oegana vo as habere tredatur; ſed angeloe um lingua methaphoꝛire dicitur / ipſa virtus angeli / qua interioꝛ em men tis oneptum exterius alteri mani ⸗— feſtat / quod qualiter fiat non eſt ſentis ne gotij ſpeculari· Vec eſt er⸗ go ſpiritualis illa locutio / de qua ſe⸗ cundo libꝛo moꝛalium dicit beatus gre goz ius/ ꝙ dignum eſt vt mens noſtra qualitatem wꝛpoecte locutio mo excllene / ad ſublimes atqz in ognitos modos locutionis intime ſuſpendatur⸗ Dic igitur illud bea⸗ tozum ſpirituum tantieim / non vo taliter/ ſed mentaliter fieri intelli. gitur / net ozis aut ozpozalis lingue officio / ſed oꝛ dis at men⸗ tis intima virtute foꝛ matur· Ideo ꝗq nil aliud eſt illa ſanctoꝛum gra ⸗ tn iubilatio / niſi deuotio animoꝛzum et amoꝛum ſpiritualium mutua on nexio NMam iuxta dichum bernardi Hot cnticum nõ eſt ſtrepitus o⸗ ie / ſed iubilus oꝛdis / non ſonus labio — rum / ſed motus gaudioꝛzum / non vocum ſed volunentum conſonan ⸗— tia · Eſt quippe illud carmen ex⸗ „ expꝛ imenes caſtos iooundoſ qʒ oplex us animoeum/moũ onoꝛdiam af⸗/ feccuũq; conſentaneam ad alterutꝝ caritatem⸗Et het de ſeuundo / Di⸗— tercio ꝙ in verbo pꝛopoſito circa beatitudinem ſcõꝛum notatur mia dilectio, quam pzꝛo bat reœptio pꝛe mioꝛum ac: Et ex hot ſoluitur q ſti⸗ o quo h eœleſte nouũ caticu dic vale at⸗Pꝛo quo ſciendum eſt ꝙ ſicut cy⸗ cerone teſte ydemptitas eſt mater ſaſtidij / ſit nouitas mire delectatio nis et deleckabilis admiationis cau⸗ ſa eſt⸗/ J deoqʒ illud eleſte cantlaim merito nouũ diatur / quia in eo bea ti ſine faſtidio deleccantur/ hec mi/ ra dilectio ex reeptione mioꝛum / Oc noua ſem per et aſſidua grariarũ actione rauſatur⸗. Mam largitoꝛ bo⸗ noeum omniũ deus ſanckis ſuis dig⸗ na pꝛo meritis pꝛemia diſtribuit/ ip ſi quo ꝙ; diuine gracie non ingrati ꝓ perœptis pꝛemijs iuges gracarum ackiones reſerte wonatur/ Vint ergo noug ille eleſtiũ cantiwꝛu iubilus · Hint mutuus dei et ſanctoeũ omm⸗/ um tantus⸗ Sed quod ſit eoꝛzü tan ticuim nos quantum nrẽ ſtagilitati conue nit onoꝛ diter audiamꝰ Pps naqʒ non eodem modo cantat ſanct⸗ tis omnib /ß aliter et aliter ſeᷣm meritozum derentiam. et ſuoꝛũ exi gentiam pz emioꝛum Cantat quin pe angelicis ſp iritbꝗ / lud canticũ pſalmi Denedicte omnes angeli e⸗ ius potentes virtute qui ſacitis ver bũ eig / ad audiẽ da votẽ ßmonũ eig Ad quom tantum criſti reſpondent angeli ſancti illud apocak/ vijꝰ⸗ Oe nedicktio et claritas ? ſapiẽ tia et gra ciarum actio honoe virtus 2 ſoꝛtitu do deo nro in ſecaula ſeauloꝛ u⸗ Catat vero pꝛĩarchis ⁊ ſcis pꝛ ĩbq illud qð antauit moyſi in viſione rubi⸗exo⸗ iijꝰ Deus abꝛzaham deg yſaat 2 de iacob deus patrüu veſtroꝛũ miſit me ad vos Et illud exo⸗xixꝰ Vos erite michi regnu ſacerdo tale et gens ſca Ad quẽ cantum rñẽt ilð apomk. voDignes domine aperire libꝛũ / et ſoluere ſepte ſigaula eig qm oeriſg es et re denuſti nos in ſãguic tuo · et ſe ciſti nos deo nro regnu à ſacerdotes Tu eni dñe ſolg dign9 es / apcrire li bꝛum dei patris ſcriptũ per ſpiritũ ſem in ꝑgameno virgineo tue car nie; Tu quoqʒ dign es ſolus ſolus te ſeptẽ ſignaaula eig id eſt ſepte tue intarnationis miſteria / vel ſeptem ecccie ſatramenta Cantat pꝛeterea xpziſtus apoſtolis et alijs diſcipul quos ſoaos habult in ſuis perſecuti onibus illud canticum dulciſſumnum Vos eſtis qui permanſiſtis mecum in temptationibus meis / et ego diſ pwſui vobis regnum / vt edutis et bi batis ſuper menſam meam in regno meo⸗Tu⸗viœſim e Ad quẽ tantum teſpõdent apoſtoli illud io hanis vi' Oñe ad quem ibim⸗ / ver ba vite eterne habes⸗Quaſi dicant Merito tecum de buimg permanere / quia non erat alius / ad quẽ ire poſ ſemus pꝛo vite eterne reſectione Ca tat inſuꝑ xpũs ſanctis martiribꝰ il⸗ lud Mathei vo Oti q̃ ꝑſecutionẽ pa tiut qnt iuſticia qm ipſoz ũ ẽð regnu æloꝛum. Quaſi dicat · Graue ſuit — ——— — — ——— — ——ðũ vobis martirij pond quia perſecu⸗ tionẽ paſſi eſtis / ſed dign ſuit mar⸗ tirij titulꝰ quia Ppter uiſticam / nõ pꝛopter culpam ſuſtinuiſtis / et ideo mag nus eſt martirij ſtuckus / quia rwegnum celozum poſſidebitis · Ad bue anntum reſpondent ſancti 1 glo⸗ rioſi martites illud / ſecunda ad thi⸗ ſcrdoe Hi moꝛtui ſumus er onuiuce mue⸗ſi ſuſtinuuimꝰ a wonegnabimg Act ſi dicant⸗Modicus eſt labo nrẽ baſſionis reſpectu diuine retributioꝛ⸗ nis/ qꝛ non ſunt ondigne paſſiones huug tempis ad futuram gloeiam qᷓ reuelabitur in nobis⸗RHo⸗viij⸗· Can⸗ tat iterum xpũs ſanctis ofeſſoeibus illud pꝛima petri vltimo Hos eſtis geng electum regale ſaerdotiũ ges ſancta opulq atquiſitionis. Ad hut muytum rñdent illud plalmi · Geati quos ele giſti dñe habitabunt in atri⸗— is tuisetenim clam abunt et ymnũ dicent . Tranſiuimus per ignem 1 a⸗ quam et in duxiſti nos in reſtigeriũ Tranſiuimꝰ inquuũt per igne m ſoꝛ tes in aduerſis / et per aquam humi⸗ les in pꝛo ſperis / et induxiſti nos in reſtigerũ eterne ſeliatatis Cãtat wſtremo xpꝛiſtus ſanctis virgimb illud ſapientie quarto O ꝙ; pulchz a eſt caſta generatio clum cantate Ad hunc cantum reſpondent illud can⸗ pᷣmo⸗Oleum effuſum nomen tuum ideo adoleſeentule dilexerunt te n ⸗ mies· Cantat deniq; xpꝛiſtus ſant tis omnibus illud mathei vieſimo quinto: Venite benedicti patrismei poſſidete regnum quod vobis para „RWS tum ẽ ab oꝛigine mãũdi At illi ſimul reſpondent omnes cantantes illud ꝛima ad thimoteũ po apld⸗Regi eculoꝝ ĩmoꝛ tali iuiſibili ſoli do ho⸗ noa a gloeia in ſeaila ſeculoeum Ipi quoq; pariter qnntant alter ad alck mu m ymnũ illum deo gratiſſimum Sanctus-Sanctus, Danckus. do⸗ minus deus ſabaoth⸗ Pleni ſunt celi et terra gloeia eius, Yſaie ſex to apittulo Cuius tanta eſt vir 19 ſc m damaſtenũ/ ꝙ qui diat illu a moete ſubitaa fulgure/a ommb tribulatio nibus eſt ſeaurus Pzopter quod vt idem ait ſancta ynoduscal⸗ cedonenſis quarta ſtatuit hot triſa⸗ gium ſancke trinitatis a fidekbus di ri ontra omẽs ſtellionat /id eſt nli⸗ nas diuinas Audiuimus ergo ran⸗— ticum nouũ dei a ſancoumde quo dickum eſt verbum pꝛopoſtum Can ta bant cantiaim nouũ ¶ Et hec de tera Acteng igitur de celeſti muſich Müdana quedam ad moeum ediſim tionem loquamur Hiaut eni ſanckos in wlo ad dei laudem canta te pꝛediximusſic nosin mundo ad dri et ſanctoꝛ um honoꝛem in hat F tipue ſolemp nitate cantare debem Ex cuntu namq; vt quitam elegan⸗ ter inquit duledo multa et ſepe vti — lis at ſancta percipitur. Vnde non ſine auſa diuini plato vir ingenij / muſicam arbitratis eſt/ ad moees et ſtatum teipublice pertinere⸗ j Ded notandum eſt pꝛout item plato ait / cllius iam dictum .„ memini⸗ Eſt undubie in animis ho münũu genadſie Pftſſima muſica/ ſed effec/ ſupꝛa fidem varij⸗ Vt qʒ omittam quibꝰ res non egrt / hos ad letlaam manem / hos ad planckũ et de uotum gaudium / piaſqʒ nöõnũ q; latrimas mouæt. que varietas in durerſas ſententias magna traxit i⸗ genia⸗Nempe athanaſiꝰ⸗ vani tatẽ ſugitans canendi vſum in eccijs in terdixit ·Ambꝛoſius pietatem awpe tens vt caneretur mſtituit⸗ Auguſti nus vtrũqz ſe paſſum / et difficlle hic ſibi negoaum dubietatis exoetum ĩi ter onſeſſiones ſuas pie meminit⸗ Vnde libꝛo deamo itn dict · Cantã di onſuetudo ideo appzobata eſt in erleſia / vt per obleccamẽta auriu/ firmoꝛum animꝗ in affechu pietatß onſurgat,-Cum autem michi aci⸗ dit / vt me amplius cantus i res qᷓ aanitur moueat / wenaliter me peca re cõfiteo⸗ / Cantemgergo ſtẽs cariſſimi/ cantem non volupta tis a vanitatis auſa / ſed pietatis er ari tatis affectu Dunt enim quidam caãa⸗ tantes anticum voluptatis / qui ſci⸗ liœt cantilenis amoꝛis veneri obler cantur,de quibus beatus auguſtin ting libꝛo de deom oꝛdis ien loauitur⸗ Quate i inquit deleckamur vanis ann ticis / nulli rei pꝛofuturis / ad tempꝗ dulcibus in wſterum amaris? O q;/ melius eſſet larrlmis atq; ſuſpirijs deleckari Wio meſtati9 eſt flendo ad gaudium/ q; gaudendo ad gemi tum peruenire⸗-Cautam⸗ ergo qð ſeriptu eſt Extrema gaudij luchh oct aupat · Et rurſus Ante ruinam exal 5 l 4 tabi air ſpiritus· 7am ſiait aranea t auntjanteq; moedeat / et ſcoꝛpio linit anteᷓ; feriat / et auleps et mu⸗/ lier quem fallere vult delinit , ſit vo⸗ luptas ( vt ſeneœ placœt) ad hoc noes amplectitur / vt ſtrangulet⸗ Sut er alij qui cantant tanticuim vani tate qui ſciliet non ad honoeem del / ſed vanam gloeiam mundi / aut ad tei a⸗ liaiuis tempoꝛahe ommodum al⸗ te intonant/ Hi ſunt qui tantant vt plaœant populo magis q; deo⸗ Qui lſait quidam lſapiene ait· 120 cantant in choeo aum maria ſoꝛoee moyſi / ſed in palaco cum herodia tt vt plaw ant herodi⸗ Hij pzꝛetera non anennt aum xpꝛiſto/ſed aim lu- affero quia cantus xpꝛiſti eſt humik et pia nritas ipſo doente: Diſcite a me quia mitis ſum et humilis oꝛ⸗ de⸗ Mathei vndeamo capitulo⸗ Ca tus autem luaferi eſt ſublimis et ſu⸗ perba vanitae Aſcendam inquuut in clum et ero ſimilis altiſſimo · y⸗ ſardeamoquarto⸗ Tantus igitur xpꝛiſti a baſſo in altum pꝛocdit/ HF antus luciferi ab alto in baſſum / id eſt de wlo in inſernũ deſcẽdit Et hij ſicut deleckant alios altitudin vocis ſit delectantur elatione mentis⸗ e . mo tamen altius lantat qᷓ; quem do⸗ minꝰg audire onſueuit dee mõte ſcõ ſu o · Memo dulaus i; cui inti nat au tem ſuam⸗Cantemus ergo fratres vt deus noſiris cantibus inclinetur ½ tantemus itaq; non qnntiauam vo luptatis aut vanita tis / ſed cãticim aritatis de quo btus bernard? ait. qp cãticum huiuſcemodi ſola vnctio⸗ S= nco⸗ id eſt aanitas doct / ſola diſelt expen⸗ entia / quia qui non amat ſruſtra ad ntandum amoeis armen acedit quoniam oĩno caꝑe nõ poteſt ign tum eloquium ſrigidum pecty· Di caut enim gree loquẽtem non intelli⸗ git qui grecum non nouit/ nec lati⸗ ne loquentem qui latinꝰ non eſt/ ſic lingua amoeis ei qui non amat bar bara eſt Amemgigitur! nec voluptu⸗ oſo amoee a vano amoꝛe mudo ad hereag / F deo critate iũgnmur⸗vl cũ oĩb) ſanctis cãtiaim nouũ digne cantare valeamus, hit per graciam 4 in futuro per gloriam Quod nob conant qui ſme Kne v⸗ vimt et vegnot Amen VErxpliat ſetmo te omnibq ſanctie Dequitr ſermo ſaagi in ſyno 58 Er reue en diſſimũ in xpꝛiſto mtrẽ at dommũ donu nũ petrum de ailly ac cameracenſem epiſcopum ac ſa cte e thrologie docoeem Sfecro woe vt digne ambuletis vocatione qᷓ vocnat eſtẽ ephe⸗ 2 / Verba h apoſ tolica reuerendi patres in xpꝛiſto fratres cariſſimi que ab ipſo ſummo pzedimtoꝛt pzolata/ et nũt a me e in ı digno paoꝛe pꝛopoſica ſunt / ſi dili genti conſidera tione penſenuir pꝛe ſenti noſtre intentioni inſl ructioni q; ſalutari ongruunt aphſſi imeq; cõue niunt. Qua in te illud nobis in pꝛi mis notandum eſt in ſacris e o quiis diuimiſqz ſcripturis triplex le gitur vom tio Pꝛzima eſt ad be agficam retnbutionem / Deaunda eſt ad gratifinm iuſtiſicationem · / Leraa eſt ad caleſiaſtinm admin tratlonem⸗ Tercia vomtio bona Se cunta melt oen P2 ima opeima eſt⸗ AQuia tercia ſine ſe ſeaunda aut ſecunda ſine pzima minime pzoſiat ad lalu tem / Pꝛima ergo voatio eſtet nalis pzedeſtinattonis / de qua diat apoſtolns Quos pꝛedeſtinauit ho= et voauit / et quos vocnuit hos 7 uiſ tifitauit c Ro: ocauo⸗ Et rurſus⸗ EClegit noe inquut ante mundi on ſtitutionem vt eſſe mus ſancti im magllatt in on ſpectu cius⸗ephe⸗ 5 mo,- // Hecunda eſt votatio tem pozahis ſanctificationis- De qua xpꝛ iſtus ait-Multi vomti paua ves electi⸗ Mathei xxꝰ⸗ Multi ſiquidem tempoꝛ aliter ad pꝛeſentem gracie 7 iuſticie ſanctificationem vocantur / qui tamen eternaliter tepzo bantis quod eaam in ipſo ſanctiſſimo apoſ toloeum ollegio demonſtratur / qui bus a domino dirctur, Ponne ego vos duodeam elegt / er vnus ex vob dyabolus eſt-. Johannis ſexto. O durum ac terribile verbum/ß pꝛoch pudoꝛ/iam durius at inomparbili ter ternbilius eſt/ ꝙ foꝛte hodie int duotecim i a ad dſden 1 actifkrations per bap tiſmalem graciam vocatl ſut quandoqʒ non vnus tantum / ſed vn deam dyaboli fiut Quod gre gozig lamen tabiliter onqueritur. Ad fidẽ inquit plures deniunt:ad eleſte teg nu paua perdutütur· // Tercia eſt voa tio paſtoꝛ alio pꝛelationis De qꝗᷓ dominus inquit ⸗Mon vos me ele giſtis ſed ego elegi vos⸗ Jo⸗xv vbi oſequẽt᷑ huiꝰ diuint electiois ſeu vo matois ad paſtozalem airam vel ad miniſtratio nem eœleſiaſticam ſig nũ oſtendit· aim ſubdit . Vt fructũ af feratis et fruchg veſter mane atjn cu ius rei figu ram diee bat dominus . quẽ ex hijs elegero germinabit vir gn ei NMumen xvij Virga enim la pꝛophetia / que in ſi ſignu diuine electionis germinauit eciaſticã pꝛe lationem figurans / floees ſimul et fruct habuit Dit virga euangelica id eſt pzꝛclatoꝛum auctoeitas paſto ralis flores vere docrine / et fructus bo ne vite / vel floꝛes vtutum / 2 fruc tus ſanctoeum operũ debet pzoduce re et abundanter afferre · Sed heu nobis hodie tlmendum eſt / ne quo rũdam pꝛelatozum vir ge / nõ vt mi niſtroeum dei / ſed vt magozũ dya boli non floees virtutum / ſed dꝛato nes vicioꝛum pꝛoducant⸗ Dicut de magis pharaonis eoꝛum virgis figuraliter legitur⸗exo⸗ vije⸗ NHec eſt ergo dunne vora tiois tripertita diſtincio / quam i idero onere dig nũ duxi/quia pzꝛ ima ⁊ ſecunta voca tiones ſciliet eterna lis pꝛedeſtina tionis et tempoealies ſanctifica tioie om ni ſtatui hommũ cõmunes ſunt / Pauca que pꝛtmiſimg de eis dicka ſuf fican· Sed qa terca vomtio / id eſt paſtozalis pꝛelationis ſtatui eci cle ſiaſtioꝛum miniſtroꝛum pꝛopꝛia eſt / durtius de ea lo qui ad pꝛopoſitu noſtri pꝛeſentis ſermonis pertinet 7deo teuerendi fattes et in xpꝛiſto ſtatres cariſſimi vobis in hat ſancta ſynodo congregatis / vobis ad ealeſt aſticam adminiſtrationem vocatis / vobis domino vocãte ad curam ſ tozalis pzelationis cledis / non im merntto ſpecaliter diriguntur verba Eͦ me veſtrs pꝛelibata reuerentije Obſecro vos vt digne ambuletis vo catione qua a,in quibus verbis tri a valde onſiderandn notantur . Pꝛi mo huſlis exhoetatio Obſecro voe Heainda vtilis ſſoꝛmatio⸗ vt digne ambuletis Tercio nobilio exalta tio Vortione qua vocati elt? / Pꝛi mo g“ no tat᷑ i vbis oſitis huilis exhoetato/ qꝛ dicit apoſto! us Obſe cro voo/ccon eni ait pꝛecipio / qua ſi auctoeitatiua dominatione impe “ rans / ſed obſetro quaſi tarita tiua di lectione i imutans in quo nobis paſ toꝛibus et pzelatis ceteriſaʒ miniſ trig ecleſiaſtias ratur imita tionis exemplum vt ſubiectos nobis non ſicut ſupbi dñi dura et auſtera oꝛtet tione p mamꝰ⸗ /h ſicut huĩles oſerui dula maſuetudine / maſueta benigni tn te benignaqʒ mo nitiõe obſeẽtio ne pᷣneniamꝰ Oit eĩ woaut apldꝛu p̃latoꝛũꝗq; ommiũ pꝛĩœps dics Ob ſecro / po ſceite cũ qui i vobis ẽ gregẽ dei / non wackte ſed ſpontonee / neqz turpies lutni gra /ſed volũtarie / necz —— — — — — ——— —— — ——3 — —N–- + — — —ʒ ð — — — — — — =– — — — — — ——. dice hid hpu pf Rone riſ lnet tale⸗ ate 1 Min rſti⸗ tthn lut w we are lato 1 ,an nt tuad⸗ 6 wen oni⸗ 1 want jni ngn ſiit⸗ aleii 20 igi tt / n e/ N ſli dnantes in tlero/ ,/ſed ſozma facti gregis iepetri v⸗ CEcontra vero ma lis ſuperbiſ qʒ mwſtoeibus per Pphe tam diatur Dos autem aim auſte ritate iunperabati⸗ eis er cum poten tia⸗ez exxxiijꝰ Ad inſtruckionem ergo et oꝛreckionem grege domini — ii/ non auſteri paſtoꝛ es aut potentia ſuperbi / ſed humiles at mtistia mã ſueti/ydonei ſunt diente apoſtolo⸗ Fratres ſi Paeoæup atg fuerit homo in aliquo delicko / vos qui ſpintal es eſtis huiuſ modi inſtruite in ſniritu lenitatie, Gal⸗vo⸗ Et ite vum⸗/ vbt thema Tum omni humilitate er manſuetudine / eum patientia ſupoꝛ tantes inuicem in caritate) n ſpiritu leni tatis de bet fieri wꝛreckio dliquẽ tis / quia habet pꝛocdere ex radite cantatio⸗ ideoq; magna dulcedo hu militatis et maſuetudinis eſſe debet in oe pꝛelati coerigentie/að ſignifi catur aum dicitur⸗ Mel et lac ſub lin gua tia Can ijij?⸗ In aig eciam fi giram legitur / ꝙ in archa teſtamẽ li evat virga cim manna/ aꝛ ſcilcet cum virga paſtozalis wꝛrectionis / eſſe de bet manna manſuetudinis⸗ Ded hit valde notanda ſunt apoſto li verba / quia nõ ſolum dicens cum humilitate er manſuetudinc / ſed cũ omni humiltate per hot ſignifitãs ꝙ pꝛelatis neœſſaria eſt omnis hu militne et manſuetudo / nõ ſolum ex terioe ſed interioe / nõ ſolũ in oee ̃ in oꝛde nõ ſolũ ĩ ligua ß ĩ gſcia exẽplo xpiĩ qᷓ ait Diſcite a me quia mitis ſũ hurlie oꝛde⸗ Mathei xiꝰ Alioquĩ non eſſer humilitas wera ß ficta · De qua ſcriptũ eſt ſapſemem Eſt qui ſe nequiter humiliat et interioꝛa ei plena ſunt dolo/ ecei⸗xixꝰ Sed illud quoqʒ nobis aduertedum eſt / ad ibi dem ſubdit apoſtolꝰ· Cum patiẽtia ſuppostantes inuiæm⸗ Ad patienter quippe ſupoꝛtadum aliena ꝑecata ogimur / ſi noſtra quoq; cognoſci⸗ ſuppoꝛtanta⸗ Ideo cim ſupꝛa de in ſtructione te linquentis ageret / conti mnuo addidit⸗Conſiderans teipſum / ne er tu tempteris, Ad quod eado ſitum dicit beatus augu ſting itchil ad miſericꝛ diam ſic pꝛouotcat ſicut Ppzopz i Periculi ogitatoy deo nag⸗ domind pꝛinapem ec leſic ndere miſita vt in ſemetipſo addiſceret / qli ter hüs miſereri de beret Vnde ſere tum eſt. Intellige que ſunt pꝛoximi ex teipſo ecctexxxiꝰEt het de pꝛimo natr ſermonis articulo⸗ ti iſo⸗ma Qa vt digne abu letie / Anla ei iſoꝛmatio vtilioe / nul la vob ſſtruckio ſtuctuoſioe eſſe Pt / ỹ vt digne abule ts / in via ſciz dñn inapientes mellg Pficẽtes / optime pfiuctee/a ſit de virtute ĩ virtute uſ ; in finẽ pſeuerando ſalubꝛiter gra diẽtes / quia vt egregie die i ſoler⸗J via dei nõ Pgredi / regredt * 1/ Dz hit diligẽter adutat caritne vzꝛa / vt digne abuletis / tria Pcipue vobis ſũt nec aria· Po vt abuletis taute / p tlaram er crcũſpectam cognitione⸗ Secũdo vt ambuletis recke⸗ per inſ tam et virtuioſam operationem⸗ Tercio vt ambuletis munde per lancam er honeſtam chuerſationõ Exrudo notat i bbis gpoſe tev Pꝛopter pꝛimum! in vobis debet eſ ſe venitas ſapientie⸗ Pꝛopter ſecin dum in vobis debet eſſe bonitas tõ ſcientie⸗Pzopter cerau⸗ in vobis de bet eſſe puritas caſtionie Et de hys tribue aliqua bꝛeuiter dienen ſunt⸗ / Pazꝛuno ergo vt digne ambule tis. neceſſe eſt vobis ambulare caute pex tlaram er arcuſpectam ogniti onem⸗Pꝛopter quod in vobis debz eſſe writas ſapientte / dieente apoſto lo⸗ Videte quo modo laute ambule tis: ephe· vꝰ Ece fratres ariſſimi / vt non digne ambule latis / ſed incaute oberretls / in via dom im vndiq; pe dibus veſtris⸗id eſt ogltationibus * affeckionibus pzeparatur laquei/ *e enim ſuxſu m er deoeſum ante⸗ retro / ad dextrum 2 ſiniſtrum / laque os tendit mund? /laqueos caro / la os dyabolus. Vint pPer ſapientem diatur⸗ Qui tauer laqueos ſecurue eſt⸗pꝛouetbioeum vneamo⸗ Bt er go a tot laqueis mueats/ neoſſe vobis vt caute ambuletis clare ſci liœt arciſpinendo / et ciraiſpeche oon ſi rando veſtra veſtroꝛum q ſubdi tozꝛum geniculane per drfecktum! og nitionis et ignozꝛantie ecitatem / in pꝛeupicum foueam dampnatioĩe vos aim tis quos regere debe tis et ducere miſerabiliter incatis / iuxta illud euageliaim ommune trituqʒ pꝛouerbium⸗ Si eis ecim ducat ambo in ſoueam andut. Math⸗xv? Jwogq; ad hant dnmpnabilem ecita tem fug gandam in vobis debet eſſe⸗ et tanq; ſupza andelabza / omnibus qui in domo dei ſunt relucere veritas J de ſapientie id eſt vera gniteo diuine ſenipture, Vet eſt enim lucrna pe des a lapſu cuſtodiens / er in via dei aute dir gens greſſy veſtros dicente pzopheta Tucrna pedibus meie V bum tuum et lumen ſemitis meis / plal: mo Cxvij? Decundo vt digne ambuletis necſſario vobis ẽ ambulare recte / ꝑ iuſtam et virtuc lſam operationem pꝛopter quod in vobis debet eſſe bo nitas oonſcientie Certe vin que xpꝛiſto duœ vobisad ambulandum pꝛopomtur/ ipſo teſ J te artiſſima eſt / et ab ea faaliter ob erratur. Arta eſt inquit via que du utt ad vitam / et pauti ingre dunntur per eam Math⸗ vij Ideoq; ab hui⸗ vie reckhitu dine / net ad dextram net ad ſiniſtram declinandum / ſed me dio itinete gradiendum eſt⸗ Guod vtiq; non aliter fieri poteſt / ꝙᷓ per ckitudinem bone conſcientze / et P cdentis ab ea opera tionis uiſte et virtuoſe que ſemper inter extrema vitlloſa medium tener / quia vt philo ſophus ait / virtus ſemper in medi etate conſiſtit / pzopter quod de viti oſis / qui a recho medio virtutt aber rant / per pzophetam dicitur⸗In ar alitu impij ambulant⸗Eoontra ved de iuſtis et ſpecgaliter euangeliſtis et euangelicis viris / quales vos 7 ſinguli mimſtri ec leſiaſtic eſſe debe tis / figu raliter ſcriptum eſt⸗Pedes coeum pedes recti / id eſt ad recke am bulandum diſpoſiti.eze⸗ pꝛimo // Terco vt digne ambuletis / nexſſe eſt vobis ambulate munde⸗ per ſat tama honeſtam auerſationẽ/ quter ap . e it ted dr chet dr odi entt eer lene ea unat bhu nret 4 dce in tu tmeme tphio nedt Kda dam 1 1 quod in vobis deber eſſe puritas caſ timonie/· Deitis eqmm dilãſſimi et experientia do cete ognoſtitis / ꝙ hi quu per luti imnñdiaam ambulant⸗ ato cꝛruũt / er diffiallter pedeo ſuos a lapſu cuſtoduũit / hot autẽ non ſolu oꝛPaliter ſed ecia ſpuͤalit / wrũ eſſe dinoſcitur deoq; de hijjs qui in ſpua li via dominice le gis / mudis pe dibz gradiutur per ꝓphetam diatur⸗ De ati ummallati in via / qui ambulaãt in lege do mun · Det aut verba licz ad omnes ptincant general ter xp̃i anos/ tamen ſpegaliter ad vos ecci aſticos viros quibg ſingulariter / illð ꝓPpheticum dirigitur · Mũudamim q̃ fert vaſa dñi yla/lijꝰ Si enim mũ di eſſe de beant miniſtri legis moy ſayeæ/quanto magis voe miniſtri legis euaãgeliœ/quib nõ ſolum vaſa domini ferre / ſed ipſum dniaimm ꝛ pus offerre om muttitur? In alius ſiguram xpuũe dum wꝛp ſuum ſaẽ mentaliter onſecrauit/ er onſetron dũ miſit diſcipuloeũ ſuoeũ pedes lauut / hoct ecam exemplo ſig nifice 7, ipſi ſuig ſuiceſ oeg / tanti eam ineſtimabilis ſacramẽti miniſtri ha bere debe bant / non ſolum interioꝛem ſed exterioꝛrem mũdiciam / vt non ſo lum eſſent müdi interig in conſcien tia / per uiſtam et virtuoſam oꝑatio nem ſed eaam exterig in fama / per ſancam et honeſtam onuerſatio nem , Pꝛima quippe mundicia eie intus neœſſaria eſt pzopter ſeipſos/ Deauinda vero ſozis pzopter pꝛoxi mos et ſubieccos· Pzima enim la tet⸗ſecunda luet · Vñ ſcriptum eſt⸗ ℳ. 27 iimto ne ĩ plunbus miſtr ecſaſtir . Hit lucant opera veſtra bona wꝛã hominibꝗ / vt gloeifict pꝛem veſtr qui in elis eſt. Mathei vo, Hz hit quoq; illud qð pꝛetengi/ tememoea dum eſſe reoꝛ/ ꝙ ſciliet ad pꝛedicka mundiciam fame / ſancteqʒ ac honeſ te onuerſationis veſtre⸗ ſtabiliter 3 ſerunandam in vobis pꝛecpue deber eẽ puritas caſtimonie Quippe cum tleriozũ famã maxime ſoleat detur pare macula luxurie / ideo gz cõmum at genea li doctoꝛũ oim ſentẽtia/mu lierum ſuſpecta conſoꝛtia/ clencis p hibita legim Vnde vt de hys tno am audiamꝰ pauta ex hijs multis que ĩ epiſtola ad nepoaanuũ ad hot pzopoſitum ſcribit egregius docoꝛ iheronimꝰ· Hoſpiciolũ tuũ inquit aut raro aut nunq mulierum pe— des terant Omnes puellas et vir gines xpi/aut equaliter ignoea aut equaliter dilige WMet aum cis ſub e odem tecko manſeris / net in pterita taſtitate cõfidas / nec dauid ſanctioꝛ⸗ net ſalomone potes eſſe ſapientioe Memẽto ſempꝑ paradiſi olonũ de poſleſſione ſua mulier eiewrit Et ite rum. SDi Ppter officium clericatus / a vidua viſitatur a virgo / nunq; do mũ ſolus introcas / taleſqʒ habeto ſo dos quozꝛũ otubernio non ĩſamer⸗ Et poſt multa hmõi ontludit Caua to omnes ſuſpitiões/ a quicquid p Labiliter fingi pt / ne ſingatur ate de uita Het ille // Audiſtt ſrẽs diles⸗ tiſſimi qliter vt digne ambuletis in vobis requiritur veritas ſapiẽtie/bo⸗ nitas onſcie / puritns taſtimonie/ß 4 vtinam non in nobis econtrario repe riatur-PBzo ſapientie veritate igno rantie ectas Pꝛzo ogſcientie bonita te malide petuerſitas-ꝛz0 aſtimo nie puritate / imundicie vlitas⸗ã hodie pꝛ ochtoloe eleſiaſticus ſta tus ſit ad vicia queliber pzolapſus vt inter cleriws laycs / inter ſaer wtes populares / vix vlla mox dif ſerentia vide atur adeo vt iam maxi me illud impꝛoperium pꝛophetitũ ĩ pleatur Et erit ſicit populꝗ ſie ſaver dos. yſa· xxiiij Et hec de ſecundo * 7 gz incipali noſtri ſermonis articulo⸗ ECErcio notatur in verbis pꝛso poſitt nobilie exaltatio · ſcz in wocatone qua vocati eſtis· Hec eni voatio ſacerdotalis honoe ert paſto ralis dignitas 5 / qua nulla in terrt nobilioe ſublimatio / nulla ſublimioꝛ exalta tio eſſe poteſt In qua non ter rena ſed eleſti auctoeitate electi eſte Mon humana ſed duuina vocatic ſeckio ne iuxta illud apoſtoli emo aſſumit ſibi honoꝛem qui vocatꝗ eſt a domino tanqỹ aaron Hebꝛe⸗/v⸗ Vnde huius vocationis veſtre tam nobilis ſublimitas / er ſublimis no bilitas vobis oſtenditur cum dietß⸗ Vos eſtis genus electum regule ſa lerdotüũ / gens ſancta / populg acquiſi tionis·ppetri vl· n“ Vos inquam gen electum / ſupernali vomtione· Regale ſaerdotiu / ſatramẽtali vnt one⸗Gẽỹs ſancka / ſpuali pfectione Populq acquiſitiõs / filiali et ſpecia li adoptione· / De quib quatuoꝛ nobilibus conditionib ſic bꝛeuiter tranſeo / quia longum mmis eſſz de contludete at diligenter notare ſuffi cat / ꝙ ſcz in hat tam nobili voatio ne veſtra / non quaſi de vano nobili tate arnali⸗ ſed quaſi de vera nobili tate ſpũali gloꝛiandum eſt / dieente apoſtolo Videte vorationem veſtrã frattes/qz non multi ſapientes ſeðzʒ tarnem / non multi potentes / nõ mul ti nobies / ſed que ſtul ta ſunt mũdi⸗ elegit des / vt onfundat ſapientes infirma müdi elegit deus / vt oonfuũ dat ſoꝛtia / et ignobilia mundi et con temptibilia el git deus / vt non glo rietur omnis taro in onſpectu eius pma onepmo⸗ // Ece fratres di lectiſſimi vt vana ſapientia / vana po tentia / vana nol ilitas / et generalit vana arnisgloꝛia conſundatur / iux ta hant ſententiam apli / non ſapiẽ trs ſapiẽtia ſclar / H ſpuab / nõ pote tes vinbo H virtutb / nõ nobiles car ne / ſed mente / ad alti tudinẽ eciaſti ci m miſterij diuina electione vocat⸗ Audiant igitur hanc doctrinã / audi ant et erube cant ſuperbi quidam er ambicioſi at vana gloꝛia turgidi⸗ qui blandis obſequijs 2 ſimulatio nibo vendicnt ſibi magnatuma po tentum ſuf ſtagia / nũt conſanguinei tate pꝛopaginis / nüc nobilitate ge nens / vt ſit quoquomodo ſe ĩgerãt in patrimonium cruciſixi- Tales non digne ambulant / ſed indigne a biunt-Tales non diuina voctio ne / ſed humana vſurpatione ſeu po tius lupina violentia / in ouile domi nigi gregis aſcendunt⸗ IJdeogqz non rectoees / ſed raptoꝛes / nõ duees aut ae np nle at⸗ faſtoꝛes / ſed ſutes et latronts nomi nandi ſunt dicente xpꝛiſto Qui non intrat per hoſtium in ouile ouiũ / H aſcendit aliũde ille fur eſt et latro⸗ Jo. xꝰ Certe p hoſtium non intrat qui ieo aſcendůũt / nõ vt paſcant / H vt paſcantur· non vt Pſint / ſed vt P ſint· non vt miniſtrent / ſed vt domi nentur. Contra quos in euangelio dicitur Regre gentium dñnantur e oum /nõ ſit aut erit inter vos / ſed ᷓ maioe eſt in vobis/fiat ſiuit iunio⸗ Zu⸗xxij Mon ſit ergo cariſſinu/ nõ ſic/ ſed uuxta en que ſuperius notata ſunt / in verbis Proſitis Obſecro vo vt digne ambuletis vontide qua vo cn ti eſtie „ Quod ille onwedat⸗ qui vos ſua gratia vomte dignatus eſt. iheſus xpziſtꝰ Qui eim patre a ſpi ritu ſancto viuit et tegnat in ſecila ſeauloeum Amen.. —— OAiciti ſeruare vni tatẽ Deriptum eſt ephe/ a⸗ Erpliat ſermo facta in ſynodo x donunũ wetrum de illyaw camera eenſem epiſcopum ¶ Bequitur ſermo eiuſ dem de es dem-— D tie in vinculo pach as ꝑ me ĩſynodali quodam ſermo ne de duckis / quib per apoſte lu die⸗ tur. Obſecro vos vt digne ambule tis vomtione qua weat eſtie am pauue interpoſits / item apoſtolus quaſi viam nobis inſinuano/ p quã maxime ĩ ipſa vocnuone noſtra dig ne ambulare valemus / verba que ſubumxit. Dolliciti inquit ſeruate vnitatem ſpiritus in vinculo pace- “””l 7 ä D „5„ L In quibue verbie arta hant vni tatem quam tntopere nobis comẽ rut apoſtolus. Tria diligenter no tate⸗ notanterqy wſiderate de bem9 Pꝛimo quantum id eſt quantn cu n vnitas ſit ſeruanda. Qia dicit⸗ Dolliati ſeruare · Decundo quake vnitas ſit ſeruanda Quia dick Hnitas ſpiritusTertio qualiter in quo bnitas ſit ſeruanda⸗Quia dicit⸗In vintulo pacis⸗ Quantum ad pꝛimũ ſeruanda eſt vnitas o⸗ dialter et ſtudioſe · Qula / ſolliati ſer.a etera Quantum ad ſeandu ſemanda eſt vnitae ſpinitualiter er virtuoſe Quia vnitne ſpin tuo. tum ad tereium ſeruanda eſt vnittas fraternaliter et amoeoſe⸗ Quia In vin ailo paas-Hije itaq; tribus ar tiailis onſiderats / hjs tribus conſi deratombus detlara tis / ſeronem noſtrum bꝛeui oongruoq; fine clau anplo- Et in epla domi demuis 4 Nniw nur airrente,— Himo ergo in verbis pꝛofvſi 0 — 1 XEnerabiles patres / et voo in tis no bis onſide randum eſt n Expꝛiſto fres tariſſimi-Herba agna I et a ptb dependent verbis / ali uand Quia dititur⸗ ſolliciti ſeruare vnitatem ſp̃s Vbi patet ꝙ ſeruanda eſt vnitas wꝛdialiter et ſtudioſe / id eſt caim vehementi oꝛdis et animi app liatione / qd vobis patenter inſi nuat apoſtol9 QNam cũ dixiſſet Ob ſecro vos vt digne ambuletis voca tione qua vocnti eſtis / ſtatim quibg hot effia poſſit virtutbo / ſubdidit⸗ Cũ omm inquit hunulitate et ma ſuetudine cuim patientia ſuppoꝛtãtes inuiœm cum caritate⸗ vbi quatuo e numerat virtutes humilitatem ſciz manſuetudinem / atientiam / et cari entem / tanqᷓ omnibꝗ xpꝛiſtianie et maxnne viris exleſiaſtias neceſſari as / et ad digne ambulandum in ſu a voatione pꝛeapue obſernandas NMullam tamen earum / ſed ſolam v nitatem ſolliate ſeruandam expᷣmit dicens Holliciti ſeruate vnitatem⸗ Hꝛ quate hot fratres canſſimi? u quid enim ſollicite ſeruanda nobis ẽ humilitas? Mũgquid manſuetudo? Muũ quid patiẽ tia? Quas ſummus magiſter noſter xpꝛiſtꝰ / verbo parn ter et exemplo ſingulariter edocuit Vnde et ipſe ait. Diſcite a me quia mitis ſum et hu milis coede Math⸗ vndeamo⸗ Nunquid cciam ſolliate ſeruanda 7 caritas? Quam ſummꝰ poſt xpꝛiſtum dotor noſter faulue apoſtol⸗ / eteris virtutibus eaa the ologicis anteponit⸗Nut in quit ma nent fides ſpes caritas tria hec/ ma ioꝛ aũt hozum eſt caitas/pᷣma oꝝ · xiijꝰ Muũ quid poſtremo ſollicite ſer uãde ſunt alie mozalcs virtutes/2 il le pꝛecipug quas philoſophi pnepa les ſeu tardinales votcant · pꝛude tia ſcʒ· iuſtida/ foꝛtitudo «temperatia? Quaseciam diuina ſcriptura nobis ſpecahter oommendauit. Vobꝛieta tem enim id eſt tempꝑantiam pꝛu dentiam docet inquit ſapiens / et iuſ ticiam atqz virtutem id eſt foꝛtitudi ne ma quib vtilius nithil eſt in vita hommb Hapientie octauo Cur er go fratres cariſſimi / tur de uulla pꝛe dickarum virtutum quas Peuldubio nobis ſolliate ſeruare neoſſſe eſt⸗cur inquam de nulla earum aut quauis alia / ſed de ſola vni tate ſp ecialiter expꝛeſſe dicit apoſtolꝰ/ſolliciti ſerua re vmtatem? Hane non hot fiuſtra vel odoſe / ſed ſruckuoſe / er vtlliter a tanto doctoee expꝛeſſum eſt Ad hot videliot vt nobis oſtenderet / ꝙ licz virtutes omnes / ſolliate ſint ſeruan de / ſpecaliter tamen vnitas tatha Ulita / quia ſine ea virtutes ſingule/ non ſubſiſtüt / ſed in cam tanc in fi nem tendut / atq; per eam in illum/ qui vere vnd deg eſt / et vere vng finis omnium/a in quẽ noſtre intentioĩs noſtreq; voa tionis eſſe debet ſpeæ⸗ vnita finaliter oedinãtur⸗ Vñ poſt Hꝙ per aplm dickum eſt Sollititi ſer uare a?⸗ SOtatim ſequitur Vnũ o⸗ pus et vn ſpũs ſicut votati eſtis in vna ſpe votationis veſtre / vnus do minè / vna ſides / vnũ baptiſma / vn & a p? oĩm ac· Ctre ergo quid ſit vnitas xpiana Vnu oꝛpꝰ ? vnus ſps / id ? vnũ xp̃i wꝛpꝰ miſticum ex multß mẽbꝛis ſpũaliter ongregatũ Eerc inſup in quo aſiſtit vnitas xp̃i ana / vna ſpes voc / vna fides vnum bapt ma Car poſteemo e ͦ aſiſtit i dn bi⸗ alt ui wa in tett her ie an 3. s ſer 4 num N et in quem tendit vnitas xpiana V nus doming vng de9/ pz oim/a?- Et hanc vnitatem non hit ſolũ ſed in pleriſ ꝙ ſcripture ſue loce / nobis ommẽdauit apluůs⸗ Vnde eſt illud HSicut in quit in vno wꝛpoee multa membꝛa habem /omia aũt mẽbꝛa nõ cũtem ackum hñt/ ita er multi v nũ oꝛp ſumius in xpõ / ſinguli at al ter alteriy mẽbꝛa Ro⸗xijꝰ⸗ Multa quo q; huit oncoꝛdant ſñie id wy⸗xij Et iterum · Oẽs inquit vos vnũ eſ tis in xpõ iheſu · Gak iijꝰ Ex p die tis igitur ꝑſpicuũ eſt quantum id ẽ quanen diligentia / quanta ſollictun dinc / et qᷓ; oꝛdial ter et ſtudioſe vni tas ſit ſeruanda / qᷓobꝛem non imeri to dicit apoſtold / ſolliciti ſer. 27· Et het de pꝛima parte⸗ et pꝛima noſtri ſermonis cõſidera tione ſufficiant equitur de ſecunda . Ecũdo in verbis goſitis nob conſide randum eſt qualis vni tas ſit ſeruanda Quia ditit vnita tem ſpiritus / Vbi patet ꝙ ſeruan da eſt vnitas ſpũalit vtuoſe Abſit iquã a nob abſit ec a ogitacõe nrã abſit longegz dißfugiat vnitas illa ſi ſie & beat nomĩiari / qua pleriq; ad mala peragenn arnaliter et vicio ſe teperiũtur vnanimes / De qua in moꝛalibꝰ dicit gregoꝛiꝰ Sicut eſ ſe nox ium ſolet ſi vni tas deſtt bonis ita pernicioſum eſt ſi non deſit mak Mon eſt het illa quã hit loquitur a poſtolg / ſed vnitas ſpualis et Vtut oſa. de qua cum ipſe poſtea monuiſ ſet ut eſſem? inuieem vnũ woꝛp⸗ ſta tim addidit Et vng ſpus ut per hoc tlarũ ſieres ꝗq⸗ huig oꝛporis vnitas non carnaliter ſed [ſpualiter deberet intelligi· Qualiter autem hot ſit ip ſe ap tius alibi ondit. Sicut inquit cꝛzꝛp vnũ eſt mẽbzꝛa habz multa⸗ om nia autẽ membꝛa cꝛpie tũ ſint multa vnũ cꝛpꝰ ſunt/ita axp̃ᷣs Ct enim in vno ſpiritu Omẽes nos in vnũ wꝛpꝗ baptzati ſumꝰ pᷣma con · xij. Vbi conſequenter agens de vni tate wꝛꝑis xp̃i miſtiti ꝑ ſimilitudi nem cꝛꝑpis huani quĩq; notauit tõ d tiones / qᷓ ad eã ſpaliter reqrutur⸗ Pꝛima eſt beniuola maioꝛum luĩliatio ad extluſionẽ iurgij De ꝗ ip̃e ait 5 p̃t ocul dieere manui o pera tua nõ indigeo⸗ a iten caput pe dibo/no eſt in nrarij ß multoma gᷣ ꝗ vicẽt mĩ bꝛa oꝛpis ĩfirmiez a eſſe ncarioꝛa ſũt t Decuda ? caritn tina inferioeũ aſoꝛta tio / ad euita tio nẽ tedi · vñ ſubdit· Et q̃ putamꝰ ig nobilioꝛa id eſt minoe a er inferioꝛa mẽt bꝛa eſſe copꝑis/ qᷓ ihoneſta ſũt mẽbꝛa / idẽ infirmioea / habũdãtioeẽ honeſtate hñt./ aẽ Ideo non gfundẽ da ß ofoꝛtata. Tercia ð mutua mẽ bꝛoꝛum ſollictudo ad impeſionẽ bñ ſitij. I deo paulo pt ſequitur / vt nõ ſit ſeiſma in wꝛpe / ſed idi m prui 6 ſollicita ſint mebꝛa ſriz ad bñficia vnanimiter ſpencda Quarta c do loꝛoſa afflicoꝝ opaſſio ad augmẽ entio nẽ meriti Et ſi qẽ inqt patitur vnũ mẽbꝛũ apatiantut oĩa mẽbꝛa Quin en eſt iocda bonoꝝ congratu latio ad gmuni cationẽ gaudij⸗ Ppt quã cõcludit Si gatur dnũ mẽ bꝛũ (õgaut omĩa mẽbꝛa Vos ãt eſt . O 3 rwꝛepꝰ? xp̃i mẽbꝛũ de nebꝛo Heille Hant eca ſpualẽ fiteliũ vnitatẽ pᷣn cps aplon petrus om das ait/ In ſide ãt oẽs vnanimee ĩ oeõne eſtote pma petri ij? Et ibi quinq; conditio nes enumenrat / que ad ha vnitate ptinent // Pꝛima eſt piecategpaſ ſio reſpectu infirmoꝛ um Secũ mn ſra ternitatis dilectio reſpechu bonozuũ⸗ Tercia miſeie ſubuẽ tio re ppectu pau etum⸗Quarta modeſlie humilia tio teſpectu extraneozu⸗Quita om mis ranwꝛis et querimonie depoſiti o reſpectu aducrſarioꝛũ quas ꝑ oꝛdi nem tangit dies⸗Compatientes/ fraternitatis am atoꝛ es / miſerioꝛ es / modeſti / humiles / non red ẽtes maluũ pꝛo malo/net maledictũ pꝛo maledicto / ſed ecõtrario bene dicetes qʒ in hoc vocti eſtis / vt benedicio nem hered:tate poſſideate // O v tinam ſrẽs aariſſimi / vtinam hec a wſtolim documẽta excleſiaſtici viri maximæe aploꝛũ ſu ceſſoꝛes / pꝛelati ſeʒ ecie / et illi pꝛecipue qui a tardi nibd eaĩe cardinaliũ ſibi nomen ap pꝛopzꝛiant/wœteriq; plati qui ſe apoſ toloꝛum ſuœeſſoꝛes eſſe glantur / v tinam in qua hec que de vnitate ſpũ ali p̃diximꝰ ſollicte obſeruaſſet / vel iam ſaltem liet tarde ſeruare ſatage tent · Pꝛoſecko non tam diu pſeue raſſet / net de die in diem / deterius cõ ualeſteret / hot tam mirabile/tamqʒ miſerabile ſciſ ma. Mon ſit turpiter ſeiſſa eſſet inonſutilisxpĩ tunica / nõ ſit enoꝛmit᷑ diuiſa xpſana ecĩa õ ſic poſtremo erudelit᷑ſeuixẽt ĩ ſe ĩuic et in aput ſuum ymmo ĩ totum oꝛ pus xpi miſticũ ec iaſtic membꝛza- 1/ De qua te mu ta loqui poſſem ſ ogitu michi hat nrĩ temꝑis er t æmãa miſeriam flere magt libet q; aliquid diere⸗Ex v̈ dãs itaq; at ex ĩnumerabilib mak que tpe huig ſciſ matis ex deſectu vni ta totidie ꝓue nite ernimꝰ/ ſatis ſuperq; ſatis ma niſeſtu ẽ qualis vnitas ſit ſeruãda / quia ſciʒ ſpũalio æ vtuoſa / quã vo cat aplus vnitate ſp̃s Et h de ſecun dn pte ſecita nri ſermonie cõſide 4 ſufficiant Sequitur de tercda⸗ Ercio in verbis pwoſitis nob oſideradij eſt qlit et in quo v nitas ſit ſeruanda⸗ Ea dicit In vin culo pacsVbi patet ꝙ ſeruãda ẽ v thil enĩ aliud eſt pace vinculũ ; ſta terna caritas a anta tiuꝰꝗ amoe quo ſaũał vnitas oꝛꝑis xpiĩ muſtia ſoli dutur / vñ ꝑ aplm dz· Sup oĩa carn entẽ habete / qd ẽ vinailu pfãome et pax xpi exultet ĩ wꝛdibꝰ vꝛie in qᷓ vocati eſte ĩ vno wꝛ ꝑe⸗Colo· 3 * oq; michi expedite videt / vt de mul tis at mag nis huiꝰ pac; laudibg q ſcripaira ſacra cmemoꝛat aliquas reſeram Hec eſt eni que hoĩes filioꝛ dei oſtituit · Heati inquit pacifici qm filj dri voaibũtur · Mathei quinto- NHec eſt que in nobis hĩtaculũ dei fa cit / diente pe⸗ In pace ſachgeſt lor eius · Et iterũ⸗· In pac midipfũ / doꝛ miam tequieſcam Hec eſt q̃ᷓ bono rum ſpũalium habũdãtiam tribuit Vnde idem pꝛopheta⸗. Kiat inquit pax in vixtute tua habunduntia in —. —— — — — ð — —.— — — . 0nd buit ngu ten peribe i igulanter; amenauit 1 ane quippe nobie obtulit in ſua natui tonũ xp̃i / nõ vt dignũ eſt magniſt Arriby tuis⸗Nec ẽ poſtremo quam xpũs non ĩmerito in ommbꝗ ſuis o tate dientibg tunc an igelie Et i ter ra pax hom inibo bone wolutatt Au⸗ 2°8 er pphetam p̃dictü fueat Oꝛietur inquit in diebge eig iuſticia? habüdantia pact-pe, Mant doauit ſua p̃ dicatide⸗ vñ aplus⸗Beniẽein quit euãgeliz auit meE Sephe⸗ ij⸗ QS eaam 18& Ppheta Pnudauerat d dices Audi quid loquatutr i in me dus de 157quonn loqtur pac in plebe ſua Hant tenuit in ſua uͦſat one / ipo dite p eunde pPpheta Cu hijgqui oderũt paœ eram pan cus⸗Hac ſu io diſcipulis inde xit in ſetreta mom tione⸗ paam in quit habete ſiter voes Mathei ixꝰ Hanc exhibuit in ſua te ſurrectione Pax vobis ego ſum i0⸗ xx . Hanc pzeterea pzo ſumo dono eis dete liqnut in ſua aſcenſione⸗Pa æem meã do vobis/ aem tre lin quo vobis. J. o⸗9- Quod quide donu⸗ magnu⸗ q; magnifiandum a no bis ſit oñdit aug? xix: de aui. di⸗ v bi ait⸗Tantum eſt pacie bong/vti in rebus terrenis atq; moe talibus ni chil grati) ſoleat andiri / nichil delec tabiſig gaupiſci Ve ergo nob fie criſſinu/ ve nobis/ q; tempibe nris peſſimis hot tantũ bonu tantuq⸗ cant / ſed guipẽdüt ymmo deſpiaut rxpiani. Jam enim pꝛochtoloꝛ ſpze tn hat bona er vera paœ ad malam ℳ falſam pac ei ctrariam plurimi ckciã viri eciaſtic dapnabilictr ſe cᷣ uertunt / yKmo! verius 8 Pemuertüt. Eſt autem het pax trplex que xpziſ tianoꝝ peruerut animos/q a vera eæ act paoſic vnitate diuertit // z ima pax eſt aim dilitije carna lba/ de qua ꝓpha In pate iq̃t ama ritudo mea amanſſſin yſa-xxxviijꝰ- 1/ Deamnm p pax eſt cũ diuicijs tẽ nozahb. de gqua ſapiẽs ait O moes qꝙ; amara eſt memoeia tua homim i uſto et pa& habenti in ſubſtatijs ſu ig⸗eai⸗xli⸗ 61. Teraa pax eſt aum terrenis amiccije 4 aſangumertatt bus de quaypziſtus Ihon venmi paõ nuttere in texram ſed gladiũ · Dem enim ſeparare hoiem aduerſus pa trem ſuum / et filiam aduerſg matrẽ ſuam⸗ athei deceimo caplo· Neu heu ꝙ multi in his hodie paem ſuam cõ ſtituunt ac ideo veram aim xpꝛiſto paœm de ſerunt / et falſam cũ dyabolo paem agunt. In quozum Erſonam per pꝛophetam diatur⸗ Cum inferno ſeam pactum id ẽ as actum yſa⸗ xxviij aploõ· De qui bus eciam aplus loquitur-Cũ dixe rint iquit pax et ſeaintns tunc bepẽ tinus eis ſup the ſak⸗ v? NHanc i igitur ſugiamus rue ni et interit9 pᷣma frattes cariſſimi/a ila qua ſupꝛ adix imꝰ queram paæœm Cuia p p̃onia be atue augu ſting bꝛeutter expmit di -Pax eſt ſere nitas mentis / tra amozie vinculum / onſoꝛ tum carita itae animi / ſ mplicitas coꝛdis / tis· Pet ad heredi tatem yxpꝛiſti xo terit pemenite qui teſtamentum pa cis noluerit obſeruare· Cx pꝛedictis ergo habudunter oſtẽſum eſt liter a/ et in quo vnitas ſit ſerugnda⸗ Quia ſciliet in vinculo pacis Et hec de ter aa parte/ 2 terca noſtri ſermonis ſideratione ſufficiant·/ Ex qua 2 alijs pꝛeœdentibus poſſum non ĩ menito monendo ontludere / vt ſolli reiui ſitis ſeruare vni tatem ſpiritus in vinculo pacis / qua fuerunt verba pꝛi mo veſtre pꝛopoſita caritati / Dz iam ſtatres cariſſimi iam diligenter illa nobie inueſtigandn ſunt / que hat vnitatem ſpiritus / et hot vinalum pacis diuidunt a diſſo uut · Vbi no tandũ eſt ꝙ in ſatra ſcriptura diuer ſa legimus vincula culpe 7 mmiquita tis / vinailo xpzꝛiſtiane pocis a paciſi e vnita tis aduerſa / Sunt eteni pꝛimo vindula carnalitat a luxurit De qua ſapiens Inueni inquit ama rioꝛem moꝛte mulierem / id eſt carna lem voluptatem Que laqueus vena toꝛis eſt 2 ſagena wz cuis/ꝗ vinat la ſunt manus eiusec. vij⸗ Dunt edam vin ala vani ta tis et ſuperbie Vnde de ſuperſticioſis et ſuperbis e gypcijs ſcrptum eſt Dum eni pſua ſum habent umnqui dñari poſſe nati oni ſancte vinculis tenebꝛ arum et longe noctis ompediti ſunt⸗ Sapi entie decimoſeptimo capitulo · Sut inſuper vinalla cupiditatis 7 auari de⸗ Pꝛopter quod dicit apoſtolus Qui volut diuites fieri icidũt in tep ma tionem ⁊ in laqueũ dyabohk et de ſideria multa mutilia a nociua / que mergunt homines in interitum er pꝑditio nem⸗pma ad thi⸗ vltiõ· Hec ſunt er go tria vinculoꝝ genera nos ad pecatũ trahẽtia / SDz ſunt er — alia tria nos in pcco tenẽ tia/a eo pe ricloſiona / qꝛ pᷣedentibus ſoꝛtioa Eſt enĩ vinailũ pꝛaue tõſuttudinis de quo figuralitera xp̃o diaum eſt Hanc filiã abꝛahe qua allignuit ſa thanas decem 7 octo ãnis nonne o pꝛtuit ſolui a vinculo iſto die ſabba tiꝰ Iuœ xiij.· Hec quippe muker que tot ãnis habuelt / ut ibi dicitur ſpiri tum infirmitatis / et erat intlinata⸗ net oino poterat ſurſum reſpicere ſig niſicat aiam longa pecati conſuctu d ine inclruatam / quã dir ſabbati id eſt temꝑe grout xpũs oſtendit ſpeei ali eius auxilio a tam foete vinailo eſſe ſoluenda Eſt pꝛeterea vinalum peruerſe obſtinationis Vnde ſub fi gura ſenptum legit e nabugotono ſoꝛ ioachim vincu catenis duabus duxit in babilonem⸗ ij. pal. vltimo Mabugodonoſoꝛ eni dyabolũ / ioa thim obſtinatum pecatozem / cathe ne due / pecata arnalia ſpualia / ſignificant De hot dero pecatoꝛum vinculo ibidem ſubditur Multiplica te ſunt iniquitates mec a incuruat ſum multo vinculo ferri · Vinaulum quippe fern / obſtinatio eſt duri et ꝑ uerſi animi Eſt poſtremo vinculum indurate exocationis / guter qð de exoato pecatoꝛe in pſona nabugu donoſoꝛ dictur · Alligetur vinculo ſerreo et ereo / oꝛ eius ab humano com mutetur / et oꝛ ſere detur ei⸗Da nielis quarto capitulo Indurata enim excecrtio vinaulum ſerreum nominatur pꝛopter indomoblem petcati obſtinationem / vinculum v⸗ ei tum le lum a m S bug nuo 0 Da ato tum Ulen mN ereum pꝛopter inflexibilem pee tati excuſationem ſed ꝙ per hot wꝛ humanum mn oꝛ ſere mutatur ad excetatam humam oꝛ die p tinet beſ tialitatem /NHet ſunt ergo vincula aulꝑ ⁊ im quitate/de quibꝰ ꝑ ꝓphe tam dickum eſt Ve qui trahitis ini quitatẽ in fumaulis vanitatis / a q̃ſi vingulum plau ſtri pccmyſa⸗quinto / BVe igitur nobis ſratres ariſſi mi ve nobis qꝛ vinculis hüs hodie p⸗ochdoloe ligantur/ oppzimũtur / iciruãt / et ad pcca q libet ꝑtrahũt / fere vniuerſaliter xpꝛiſtiani / et qð maxune dolendu eſt ſceleſtius viri etcleſaſtid / et ſcandaloſig paſtoꝛes 1 atis exigentib iam fere in vniuer ſa xpꝛiſtianitate diſſoluatur vni tas ſpiritus/et rumpatur vinailum ds · nichilq; vbilber ſupereſſe vi deatur niſi diuiſio / ini micica / diſcoꝛ dia atqʒ contentio Jdeoq; q; bonũ io undum ſit pace vinculum iam per ei ontrara docente nobis expe rientia ognoſcim/ iam eĩ illud tul lij ſenſibiliter eſſe verum percipimg Quanta in quit vis amicicie oncor dieq; ſit ex odis at diſſidijs per ripi poteſt Que enim domꝰ tam ſta bilis / ue tam firma ciuitas / qᷓ non ex hijspoſſit tuert? Jam illud ſa luſtij niſi nimiũ eœci fuerim/ wꝛpo ralibꝗ ocilis intiemurConcoꝛdia inquit parue res creſcunt / diſcoꝛ dia maxime dilabutur/Jam eciam ilð xpꝛiſti lamentabiliter experimur⸗ Omne inquit regnũ in ſe diuiſum deſolabitur⸗ Mathei 12 am quippa „ vt de ſpintuali regno ea leſie / quod nunt ſciſ matica d:uſione deſolabili ter laeratur / vt inquam de eius la trimoſa deſolatione taœam / quia no bis ecam tacentibz res loquuntur⸗ iam in eius tempoæali imperio / in omm fete xpꝛiſtianoꝛum tegno/ motio fit guerrarum / pꝛelioꝛzumqʒ ſeditio / quamobꝛem du noſtri reges et pꝛincipes pzopter ſolas quas a mant diuicias aut delicias litgant / dum pꝛo explenda cupidine aut vl aſeenda iniuria dertant et oduerſus ſe inuiem inſaniunt / dum inquam hetct agunt / er que agere de buerant negligunt / intenm xpꝛiſti hereditas a ſuis et a noſtris hoſtibg lacrimabi liter onculatur⸗ Vnde fit vt xpziſ tianitas olim per oebem terrarum adeo longe late q; diffuſa⸗ er de qua gionis aſſertuit / ꝙ per omnes terra rum partes quas hominee inwluũt ſacra xpꝛiſtiana wlerẽtur / iam tã tum diminutn artata ſit / et de die in diem ab hoſtibus ſidei wartetur vt ĩ maxima illarum terrarum poꝛ tone nomen fideſqʒ xpꝛiſti penitꝰ ignoeetur Quid pluraꝰ Ipſa ciuitts iheruſalem totaqz terra ſanca ter ra ſingulariter xpꝛiſto de dicta / ter ra maioꝛibus noſtris pꝛomiſſa/ter ra nobis (ſi tamen veri xpꝛiſtiani ſu mus) debita / iam a nobis turpiter erepta ab infidelibus poſſidotur⸗Et qWuod auditu hoerendum eſt / aum machometus ſceleratus ille et in famies pꝛedo in medio gentis ſu / ſummo cultu ſummo honoee / ar wuetentia / pꝛoꝛſa indignck ſepultg ia cat / iam tñ xpi ſepulcrũ irreuerent ab hoſte poſſeſſu/nõ ſine periculo ꝗ un4 ifami tributo / raro a fidelib ve nerat / Neu pudet tederq; de tan tis xpꝛiſti ſueq; xpꝛiſtiamtatis oon tumelijs vltra lonui / Hz vñ het frattes enriſſimi vñ hec / aliaq; innu merabilia xp̃ianoeum mala/ niſi a⸗ per pecatozür vinaila diſſoluitur in cis vinculũ xp̃iane pacis et maſier vni tatis ? Ideoq; merito nos amo net aplus ut ſollieti ſimg ſeruate v mitatem ſpirith i in vinculo pack Moc igitur apli doamentũ nullateng ad implere valemus / niſi eaam ſolliciti ſimꝰ dirũpere ea que ſupꝛadiximꝰ vincula pecatoꝝ Ad qð nos hoꝛta tur phata diene Diſrupamg vinai la eozũ pzoicam⸗ a nobis iugu ipſoꝛumin p̃s ij Quod vtiq; deo auxilante faœre poſſumꝰ parciali S diſpoſitiue / ſed ſolg deus hot poteſt pzincipaliter ? effect iue / et illud ab eo debem bonoeũ opetũ ſatrifico / deuote humuliter poſtulare / corem Jheta dicente Diſ rupiſti dñe vincu la mea tibi ſacrificabo hoſtia laudis – e miniſtron ecleſiaſticoꝝ inſtituti o. pꝑ quã dutur eisauctoeitne ſiue po tentia / Cira hot aut in verbis e uãgelice triplex notatur eoꝝ oditio Pmo de bẽt ĩſtitui edinan diuina Ouod nobis p̃ſtare dignet auchoꝛ⸗ ipſe vni tatis et pacis Qunviuit et regnat in ſecula ſeculoʒalmen 14 Expliat ſermo fachg in ſynodo * reuerẽdũ in xpCᷣo Fatem dñm Htrũ mameracenſem Beguu omelia eiuſtẽ ſacka in ſynodo ſup illo euãgelio ſcᷣm lucã Deſignauit dñe er alios ſeptuagin ta duos Et ſcð m lucã quã mõ oim legeretur audiſtis ideo tres et in xpo ftattes tariſſimi / exponẽ dam ſuſcepim: q⸗ non ſolu nunt ſed annuatim ĩ ſacra ſynodo ſole mpniter rectatur · Fet i merito Nam in ea ſumm doctoꝛ et magiſter noſter doming iheſusxpᷣe diſcipulos ſuos / a nos in eis ſapien ter edoauit: 2 miniſtris eere tanq; o xerarijs meſſis dnic tripliem conſi derationem notanter JPoſuit⸗ Pꝛi mã de coꝝ inſtitutione · ſcam de eo rum infoꝛmatione · terca de eoeum retributione Per pꝛima datur aucto riens et potentla: per ſi am dotur ſagacitas 71 pzouidentia⸗ per teraaãa dutur ſtabilitas 2 pᷣmnẽtia Vec er go tria iuxta euãgelici textus derur ſum / oꝛdine debito ad noſtram edifi ationẽ deo adiuuate pꝛoſequemur· electioẽ Hecũdo debẽt vniri 2 opu lari mutua dilectione Tercio debent muniri a robozari de uota oꝛs one / Quantũ ergo ad paudiamd qd e uãgeliũ loqtur Deſigut inqt et au oe a Pꝛiue ei vt ĩ ĩ matheo legitur . xpᷣs duodeti aplosele gerat · p ſtea Eaons ſanci euagelij n p̃mis itaq; conſiderandu nobis U — — — — — ð — =r ð — -— veð hos allos diſc ipulos deſignauit Quos ſeptuagintaduos conſtituit / in ſignu 27 figuram, poſt futura eius aſcenſionem/ per ecos ſeptuagin taduo genera linguarũ vetura erat ad ſue fiei vnitatẽ Quos ideo me rito deſiqnauit id 6 ſignater elegit⸗ 2 quos ad hot opo eternalit pᷣdeſti nauerat tpali electioẽ tũt ſpecaliter inſtituit· ut ꝑ hot oñteret / ꝙ nullus Ba auctoꝛitate intruſa⸗, ſolũ diui na appꝛo batioẽ vocat9 eciaſtiũ of flaũ aſſumẽ debeat⸗ diete apld c mo aſſumat ſibi honoꝛẽ. qͥ vocat⸗ eſt a dño l; aaron / Be ergo ilk q vel ſymoniam pzꝛauitate vel tyꝛã nica ptãte honoees ecriaſlics vſur fte p̃ᷣſumũt.qꝛ q̃ͥ non intrat ꝑ oſti um in ouile⸗ß aſcẽ dũt aliuũde⸗ ili ꝓ ſecto nõ ſũt veri paſtoꝛes. ̊ veritatc teſtimonio fures ſunt 2 latrones Ct hec de pꝛimo. Ouantum autem ad ſecundum audiamd qd ſequuk Et miſit ilos bi nos añ ſaciẽ ſuã in omnẽ autatẽ et locũ quo erat ip̃e vẽturꝰ Hoc nõ ſo lũ ĩtelligẽ dũ eſſe puto de eig aduẽ tu ꝑ pᷣſentiã wꝛꝑ ale. eciã de aduẽtu eig in mentẽ ꝑ influentia ſpũalẽ O rech oedo Aduẽtum magiſtri p e dũt diſt ipuli Aduẽtũ dñi p cedũt ſer ui · edũt inſtrub do · ſe quit in ſpirã w⸗ncdut ꝑ toctrinã· ſequit p gra; Pec ĩimerito eos añ ſe binos mi ſit. ã hot cõueniter facre voluit triplia rõe // Pꝛimo qpter muti am cſolation. faterni nuxilij - ſorta tonẽ-oꝛ ſapiẽs ait⸗ſtater qui ĩuuat᷑ a ſiẽ qſi auitas ſoꝛte / 2* Ieer veritn t ab eie dicãde ofirma tionẽ⸗ ut iuxta lege pplum⸗ in oee duoeũ teſiiũ ſtaret verbu // Tercio qpter cnritatiue dilectioĩs ſignifica tionẽ Mã vt ait gregozig per hot en tite innuitur⸗ ꝙ qui erga alterũ ta ritatẽ nõ habet⸗ p̃dictionis officiũ nullateng ſuſcipere debet Iteo erga ſpegalit᷑ miſſi ſunt bini · in ſig nu minniſtri ecciaſtici ſibi inuic alijs de bent mritatiue dilectioſs vinculo oo pulan / et bine dilectionis . dei ſciʒz er Primi vnitate giũ gi. vt iuxta dor trina apli, ſolliciti ſmt ſeruare vnita tem ſpũs in binculo pacis / Ve er go illie qui atra caritatis vni tate/ eccia xp̃i ſcimata et diuiſioẽs ſemi nant. vel ia ſeminatn ſciſ matũ zza nia hodie pꝛochdoloꝛ nimüũ creſee lia / ſolliate non extirpant Heu qᷓ; te pꝛobi ſũt hij nephãdi oparij/ quon malicia vl negligentia meſſis ele ſiaſtica / optate pat ſtucku Ppuaen ſie rilie efficit᷑ aduerſantũ pedibg cõ eulcatur⸗ conculcata demitur⸗ depſ ſa ſpernitur De quibo ipſe ꝑ qphaz gquerit᷑ Filios enutriui a exaltaui. COuantum bero ad tereum audiamus quid wſtea ſubdtur. Ct diee bat illis, Meſſie qudem mul ta⸗ operarij autem paua- Rogate ergo dominum meſſis⸗ vt mittat o peranios in meſſem ſuam Hot in lo o meſſis intelligitur ecleſia / id eſt congregntio fielium· que iam tunt multa erat quantum ad pꝛeparati onem quia multi pꝛeparatt / vt ponerentur eœleſie-Operari wero pana id eſt doctoees 2 pzedimtozes ali q ſpinitualts miniſtri⸗ ad hane fide lium ollectionem ydoncei / uci ſunt teſpechu tante multitudinis con gregande⸗Sane ſicut tunc hot verũ grat-ſic modo non minus verum eſt NMam ſicut hit ait gregoꝛ ius⸗ Ece iam mundus ſacerdotibus plenus ?⸗ tamen in meſſe dommini rarus val de inuenitur operarius- quia offic um quidem ſacerdo tale ſuſcipimus / ſed opus officij non implemy Cur itn ?² Quia eerte opus ſacerdo talis offici eſt per ſanã doctrin im lant tam vitam verbon opere xpꝛiſtianũ populum erudire⸗ ad quod pꝛochpu doꝛ inter tot eeleſie miniſtroo / ho die pauci reperiũtur operarij Quid ergo ſupereſt remedij Rogate inqt wminũ meſſis / xpꝛiſtum ſcilicz / qui ſolus do ming eſt populi xpꝛiſtiani. ceteri ſolum ſub eo ſunt miniſtri / ip ſ dicente Pꝛincipes gentium domi nantur eorum⸗ non ſit autem inter vos : ſed qui maioe eſt fiat ſicut mi niſter Vos ergo miniſtri rogate do minũ veſtrum iheſum xpꝛiſtum vt mittat operarios in meſſem / Dz quare xpzꝛiſtus cum iam mittete diſ poſuiſſet tamẽ rogari voluit vt mit teret? Hane hot ideo Pꝛ imo quidẽ vt oſtenderet / ꝙ liet deus eternalit aliquid voluerit faere· vult tamen illud fieri mediantibus oꝛatiombus treature Hecundo non ab vno ſolu/ emplo demonſtraret quante apud de um ſit efficatie oꝛatio multitudinis⸗ et pꝛecipue ongregationis ecleſie xpꝛiſtiane- Tercio hit ſpecialiter a diſcipulis vult oꝛari⸗ oſtendens 2 nullus ſit aptus ad hant euangelica ſpecialem/ qua nõ miretur humana perſectio / ſed impetrat deuota oeati 0 Ac ſi aperte dicat Nullus de ſe aut ſua virtute⸗nullus de ſua ſcientia / de ſua induſtra / de ſua excllentia aut dignitate pꝛeſumat- ſed druota oea tlone ac humilitate munit? atq; ro baoꝛatus / de ſola dei gracia 1 bonita te conf idat / et ideo rogate dominum meſſis vt in meſſem ſua operarios mittat:q eos ad hot aptos a ydone oe efficiat / Net imerito ſpiritua les opera rij / id ecleſie munſtri de hoc roguare tenentur⸗ ſi diligẽter at tendant quatum eſt onus officij ad q mittuntur Quipne mittütur eni ad pꝛediaindu credẽde / ad doondũ facienin / ad venandu peg atoꝛũ oc ailta / ad abſoluendum penitentium delicta Mittutur ad reducndum er rantes / ad wꝛrigẽdum pertinaces / ad (ſolandum puſillanimes / ad re firiẽdũ indigentes Mittutur deniq; ad ſtuckum faciendum in omnes ho minęs: xpꝛiſto ditẽte /e go miſi vos metere Et iterum Poſui vos vt ca meſſe ecce ſruckũ virtutũ afferãt / ne eſſe ẽ ut ĩ ſe ꝛ ĩ alijs / iſtucuoſã pet caton meſſẽ deſtruãt / de ̊ ꝑ phaz dieit Araſtis ĩ ĩpie ate / itate mel ſuiſtis Ad hanc nam meſſem ſol liate deſtmẽda mittuntur meſlores J——— ——— — ,. — — — — — — — —— —☛, nane dt ſu taſ an 1en gr onicn mnee ere fire li rett . ad nin em ni ſten umtt e . ercleſiaſtiti⸗/qui aner hotc figu rãtur m ſeruis abſolon de quibg in ſecundo tegum legitur / coͤbuſſerunt agruũ ioab / habente meſſem oedei In agro ioab ſigniſicatur oꝛpꝰ et aia pea toꝛis,in quo non treſtit ſtumentuim virtutũ oꝛteũ viaoꝝ⸗ qð ꝑ ſemioe abſolõ / id ẽ ẽ miniſtros dei debet igne cunitatis oburi O felieem meſſoꝛem⸗ qui hot dili genter faœte ſtuduerit· quia de illo veriſicabitur quod P ſapi entem dicitur Di impiger fueris ve ni et vt ſons meſſis tua: id eſt virtit tu? bonoꝝ ſpnalium habundantia⸗ de qua intelligi p̃t illud qpyhete ver bu Colligite vindenna 7 meſſem ? oleum Ex habudantla enim virtutũ eęæleſiaſtioꝛzũ miniſtroꝛũ / debet po pulus colli gere non ſolũ meſſem ſeu panem boni operationis. ſed eaam vindenna ſeu vinum ſancte deuotio mis / et oltũ pie compaſſionis / er ge neraliter omnẽ ſiuctũ virtuoſe pfer tionie / Ve ergo illis operarijs in meſſe eccie a quib popnlus dei⸗ nõ virtutũ ſed vicioꝛum ftuctus · net bo noeũ ſed maloeũ operum exẽpla olligit . Ve in quã illis quoeũ exem pla ſunt opera carnalita tis 2 immũ dicie, de qubus ait apoſtolg· qui tra diderunt ſemetipſos ĩpudiattie / in o perationẽ immũditie · Be ite rum il lis quoꝝ cxem pla ſunt operat iniqui tatis n iniuſticie, quibus a dño per pzophetam dicitur· diſcedite a me & nes qui opeamim iniquitatẽ Ve ite rum atq; iterum illis / quoꝛũ exem pla ſunt ope a erroeis atq; malicie Hi ſrer vt dicit At npoſtolus operarij ſubdol / tanſfiguran es ſe in apoſ cdolos xpziſti- Mon ſit ſtatres cnſ ſimi non ſit. ſed vnuſquiſ q; veſtrum iuxta apoſtoli doamentum ſollici te curet ſeipſ um pꝛobabilem deo ex hibete opetarium incnfuſibilem ret te trackantem verbum veritatis⸗ t hec de pꝛima euangelij pax te⸗ et pꝛima noſtri pꝛopoſiti onſide ratione ſufficiant · Sequitur do 8 ecndin ) oſt het ergo canſideranda nobis Heſt mimſtroꝝ eœleſiaſtiwꝛum infoꝛ matio⸗ per qua datur eis ſagautas a pꝛouitia VYbr dil genter aduer tendũ eſt ꝙ xpuscos ſpetialit de tri bus infoemat er inſtruit · Pzimo ꝙ n debent terreri ab aduerſitate De cundo ꝙ nõ ðdebent moueri a cugidi tate Tercio ꝙ nõ debent turbari ab iniquitate- De pᷣmo dititur 3 te / etee ego mitto vos ſicut agnos inter lu pos · Mittit ergo dominus ſuos o perarios mittit miniſtros eccleſi aſtics in mieſſem ſuam non ad col ligendum ex ea delicas et volupta tes · ſed ad tolerandum pꝛo ea mo leſtias et aduerſitates Mittit eos non ad adulandum diuitibus, non ad nocendum pauperibus⸗ ſed ad debellandum malos / vt ioſue miſſg eſt ctontra amaleth: et ad kberan dum oppꝛeſſos vt moyſes ad pha raonem miſſus eſt Et ideo ne fa aliter aduerſitatibus terreantur „ pzemunit cos diene Ecte ego mitto vos ſicut oues/ vel agnos· .— incer lupoo Hoc eſt · Hicuit humi Irs inter ſu rhoo ſieut patientes — . 4 . ₰ inter aduerſarios ſicut pios ĩter cru telco⸗ ſicut bemignos inker ſeroæs⸗ ſicit ſimpliœs inter ſtaudulentos · ſi aut inermes inter armatos⸗ Ite er go ſecun /nõ tamen cõfidentes in ar mis ſeail. ̊ induentes vos armatu ra ſpirituah-hot ẽ ſcuto ſici,galea ſpei:loꝛie iuſticie/⁊ gladio ſpiritus qð eſt verbu dei · Hyjs ita q; armis muniti nolite terteri⸗quin vt criſoſto mus ait Exleſia vincete nulla vis pp terit⸗ dei eſt eccia qui eſt omniũ foꝛ tioꝛ IDpſe eſt qui dicit Tu es petrus et ſuꝑ hant petram edificabo eccꝛ az mea Et poete inſeri nõ pꝛeualebunt aduerſus eã quid ſi non crederetur verbis/ tamen tebg ipſis operibus cretere neeſſe ẽ· Quanti eni tyzäani aggreſſi ſunt impugnare ecciam dei. uãta tozmenta quãtas cruæe ad hibuerũt· ignes/ foꝛ naes / ſeras / gla dios intentẽtes/ 7 nichil agere potu erunt · Vbi nut ſunt illi qui hat ſece runt? Et vbi illi qui het foꝛtiter per aulerunt? NQunc illi eternis enis muitur, 2 iſti eternis gaudijs erigut ¶ CEt hec de pꝛimo De ſeaindo ſequitur Molite oztare 3 ſaaulũ ne; peramneq; caleamen m⸗a nenunẽ per viã ſalutaueritis⸗ Hot eſt Molite pꝛedicare/ aut ecale ſiaſticim officiũ exercere ꝓpter cupi dita te aut auaritie queſtũ/ ſed pauup tatem ⁊ humilitatẽ exẽplo magiſtri veſtri ſequentes, neq; ſaculũ wꝛte tis neq; peram id eſt rewſitoꝛia e boeũ aut peauniarũ non deſeratis in via nter neœſſaria vite. neq; calca menta: qdð de integris calaamentis debet intelligi quua ſicut in euange lio mara legitur⸗apli ſanmlijs vte bantur In hüs aute verbis nichi a lið oſtenditur⸗ niſi ꝙ p̃dicatoe debet eſſe abſolutus a cipiditate / ſupfluita te/ ſollicitudine tẽpoꝛali · ne in hys ipediatur aut quomodolibet retar detur a pᷣdiatione verbi / qð eaa ſe quẽtia verba indient Neminẽ inqt ꝑ viam ſalutauerit? Liœt eni quidã hoc ita exponant / id eſt neminẽ ſal uñ in ſenti vita dixeritis/quia qui libet miſi dmuna teuelatione certifima tus fuent. intertus eſt de ſalu:e ſua⸗ dicete ſrriptura emo ſcit an amo re vel odio digno ſit Hec tamẽ expo ſitio nõ tã litteals qᷓ; ſpũalis 1 mo wlis eſſe videtur deo illud chueniẽ tius intelligitur vt ex hot diligẽtia 2 feſtinatio euangelice dicationis tuta eſſe innuatur ꝙ net ex familia ritatæ ollloquij aut ſalutationis / ſeu alia quauis ocaſione dobeat tetar dari: Hoc loquẽdi modo vſus eſt he liſeus quarto regũ ditens ſeruo ſuo Di oaurrerit tibi homo / ne ſalutea eum · volens per hot excludere ver ba retardatiua itineris / Ex pꝛe miſſis euangelij verbis et aljs que in matheo leguntur. quibus apoſto lis di itur⸗· Molite poſſidere aurum neq; argentum / neq; pecuniam in zonis veſtris voluerunt altquu on cludere ꝙ viri ecleſiaſtia 7 maxime epiſcopi qui in eœleſia apoſtoloeum locum tenent non poſſunt liate ali quid pꝛopꝛium poſſidere· utbue contoꝛ dare videntur iheroninu vba in ep ſtola ad nepotianum vbi ait· £△ n dee l A in n hni⸗ niſd agn üſin eſn⸗ nene ſi n ineni lgein tone milia kut 1 no ſo ſe Nr pe et mum uni u m al W aak⸗ tleros grece latine ſoꝛs amellatur „ pꝛopterea cleĩci ditut/ qꝛ de ſoꝛte dñi ſe⸗ vł q; ip̃e dñs ſoꝛe id ẽ ꝑseoꝝ ẽ⸗ qᷓ aut dñm poſſidet nichil extra deũ habẽ t Di aut auruũ⸗ ſi argentũ⸗ſi poſſeſſioẽs habetcũ iſtis ꝑ ubꝰ non dignat᷑ dñs fieri ps ei? / Sz huit opimoni ſatri mnones aduſant᷑⸗ in abo diat ꝙ eßi de rebg gpꝛ ijs vel at quiſitc/ heredibo ſuls derelinquat / Vñ pdica vba xp̃i triplicit᷑ poſſune itelligi Vno mõ miſtice ſicut expoit ipſemet iheroni9. vt nõ poſſidtam2 aun neq; argtu⸗id ẽ vt diato e⸗ nõ ĩnitatux pncipalit᷑ ſapiẽtie æQ elo quẽtie tpali / Allo moõ ſicut intelli git aug. libꝛo de gſenſu eua geliſta tui⸗ vt itelligat xp̃m het nõ pᷣapien do / ß mage pmittedo dixiſſe⸗ pmiſit enĩ eis vt abß auro vł argẽto ? ali is ſumptib irent/accpturi ſuũptꝰ? vi ee ab hus qbz dicarent Vñ ſubdit Dignoẽ en oꝑariq abo ſuo· Ita tñ ſi aliqe ꝓnꝛijs ſuũptibꝰ vteret in p dica tioẽ euagelij ad ſuperaogationẽ ptineret/ſicut paul in epla pᷣma ad coꝝ ſe ſecſſe teſtat / Terco modo ſem qð exponit triſoſtomꝰ / vt ĩitel ugatur het dñm diſcipuk Pepiſſe quatũ ad illã miſſionẽ/ qua mittebã tur ad p̃dicendũ iudeis⸗vt per hot exercrentur ad confidendũ de Ptute ipſig/qui ris abß ſumptibꝰ Puideret Ex quo tñ nõ obligabantur ipi vel ſuceſſoꝛces eoꝝ· vt abß ꝓpzꝛijsſump tib cuageluum p dicarent⸗ quia de paulo in ſecũda epla ad cozinthioslæ gitur/ ꝙ ab alijs eccijs ſtipendiũ can piebat ad pᷣdinndũ wꝛinthis Ex q̃ patet ꝙ aliq̃e poſſide bat ab alijs ſibi miſſũ / Vnde ſicut cõcludit ſanc9 thomas, ſtultũ videret dieere tot ſancti pontifiœs ſicut athanaſiq abꝛa ſius auguſting illa Popta tranſgreſ ſi ſuiſſent/ ſi ad ca ſeruanda ſe tredi diſſent obligari / 7Ideo reſponder ad p dickham auckoeltatẽ ihe roni mi⸗ cũ omis ꝑs ſit minde toto⸗ ille i deo alias ptes habere intelligitur⸗ cuig ſtudiu dum nimisintendit hj s que ſunt mũdi⸗cira ea que dei ſunt diminui Et ſic nõ debẽt clerici gũ P ſſidẽ vt ſic tuvẽt ꝓũ ꝗ in his de ſecta faciãt/ꝗᷓ ad dĩnũ ptinẽt cultu⸗ Dec de 2° / De z i euagelich xpi verbis ſubiũgitur . In quacinq; do mũ intraueritis pᷣmũ dicite / pax huit domui Ct ſi ibi fuerit filius pacioore quieſc et ſuꝑ illũ pax veſtra Hinautẽ ad vos reuertetur Quaſi diceret Du ad publicatione euangelij patis P cediiis/ padem diliglite / pacẽ optate⸗ pate m ſi fieri p̃t cim omĩbꝰ homini bus eciã iniquis,cciã peruerſis⸗ecia patis iimicis obſetuate ut poſſitis tã heta ditere Lũ hüs qui oderant patem ere m pacifit Et ideo nolite contur bari ab iiquitate,nolite tõmo ueri a peruerſieate / maligmitate aut nequicia quozũl bet hoĩm⸗ß in qua cũq; domũ ĩtrauerit⸗pᷣma Pba vꝛa ſint pa a arritata pᷣ dicite Pax huic do mui⸗ id ð? habitãtibg ĩ ea Ct Ribi fuert filig pack ̈deſtinatg ſeiz ad pace eterna⸗ requieſcet ſuper illu pax veſtra . Hoc ẽ Ozo veſtra et p dicntio ouagela in eum optatũ ha bebit efſeccu, Sinaüt ad vos teuer 5 1. l * te tur. quia dato qp effektu nõ habeat quo ad illu/ tamen inde merdedem habe bitt apud deuü/ O igit mag nũ pacis euangeliœ bonũ⸗ cuig p di atio in fruckuoſa eſſe non poteſt · Et auius exhoe tatio totius apoſtolice 2 xpꝛiſtiane doctrine pᷣmũ fundamen tum eſt O vtinam hot ſaperent ? in telligerent noſtri pꝛelati et pꝛĩcipes xp̃iani,vtinam hant paœm zelarẽt ſpegialiter viri apoſtolici⸗ vtina non fallaciter ſed vere? efficaciter dicerẽt eccie dei⸗/ pax huic domui et non ſic dumpnoſe at dampnabiliter ſinerent per nicioſo ſciſmate hanc dei dmum iam pene fũditus euerſam deſolari / ſiait ab eo qui ipſam in paœ fſunda uerat dictu eſt Omne regnu in ſe di uüͤiſum deſolabimer Et het de ſeumn euãgeli parte/ et ſecunda onſira tione ſufficiãt GC Sequitur de tercia eſt miniſtroꝛuͦ caleſiaſticoꝝ retribu tio/ p qua datur eis ſublimitas 2 minentia Qua in te ſciendum eſt ꝙ eoeum tetributio triplex aſſig nari po teſt P⸗ inia eſt oz pozalis ſuſtentati onis· Seaun a eſt ſpiritualis hono ra tionis Tercia eſt eternalis ozona tionis De pᷣma hit diaturn eadem autem do mo manete⸗edentes a bibẽ tes quæ apud illos ſunt Dignus eſt enim operarius mercde ſua⸗ Vbi oſtendit xpus ꝙ miniſtri ecleſiaſti ci qui populo xpꝛiſtiano i in ſpirituali bus ſeuuñt dei iute diuno er hama no debent ab eo in wꝛ poꝛalibus ſeu tempoꝛa libus ſuſtentari / De hat autem retributione et ſimul de ſecun *) oſtremo ergo conſideranda nobie da⸗ diet apwoſtolus ad thimotheum ſcribens qui bene p̃ſunt pꝛeſbiteri/ duplia honoꝛe digni habeãtur⸗Pꝛi mus honoꝛ eſi ſuſtentatio vite. De aundexhibitio reuerẽ tie Et de vtro q; honoꝛe intelligitur illud legis æptum⸗honoea patrem tuũ⸗ qð nõ ſolũ de wꝛ poꝛali/ ß eram de ſpiritu ali patre acipiendum eſt / / De ter da vero retributione ſeu merede⸗ di at xp̃us aplis Gaudete er exultate quia mercs veſtra wpioſa eſt in el Et het ſpecialiter dabitur euangeli zant bus⸗Vnde in pᷣma ad oꝛinthi os ſenbit apoſtolus Ve michi ſi nõ euangelizauero Di autem hoc ago mereœdem acipio Hicut ergo boni opꝑarij etleſiaſtic acipiẽt meradẽ gloꝛie · ſit ecõtra mali mercdẽ pene· de qua per pꝛophetã diatur Omẽs mercedes cozũ cõburentur igne / Ve ergo illis qui ecleſiaſticũ offici um aſſumũt⸗ ſi q8 pꝛofitentur ſideli ter nõ pficiunt· quia tales p̃ᷣuaricato tes et inobediẽtrs oparij / iuſte dap nationis merede finaliter pcipiunt / dirente aplo Omie puarita tio et in obediẽtia reapit iuſta tetributionem merodie Et het de 3 euãge lij a tercia oſideratioẽ ſufficat De qᷓ pYlura diceda erat⸗niſi ad alia Ppera tret intennlo Vdiuim igit᷑ ex hat expoſiti jone enagelicn de ĩſtitutioẽ / de in foꝛ matioẽ/a de retnbutloẽ aplonat diſ Annonrg Audnumꝰ qᷣ fuerit Ppmi tiui opari:; qᷣbo ſucedũt miſtri ecci aſtic Aplis ei ſucedüt eßi /diſcipul vd / minoꝛes p biteri et Prothiales — — — — m. — — — — — — — - — —— — — — ſern been r ade dep adn li Ddier ade⸗d — = muat ungel wint nrtg mnd Cni nt / voffe uſd Hano inak DW ſtdaed aput,/ no e in Ronem 1mat ſitdeſ Pn goſt yuft zud pm huei dlept wihe⸗ aurati QNam nut hit diat gloſa? ſiaut ĩ aplis ſoꝛ ma ẽ ep̃oꝝ⸗ſic in ſeptuagi m duob diſci pulis ſozma eſt pꝛeſbi teroꝛu ſecũdi oedims // Mec otra hac ſentetiã mouere debẽt verba ihe ro nim ſup epiſtolã ad titũ · ubi ſt dixerat Olim idem pꝛeſbiter ꝗᷓ eße : wſten ſubdit Dicut ergo pꝛeſ bleri ſciũt ſe eccie cõſuctudine ei qu ſibi pꝛepoſit fue t eſſe ſubiectos ta epi nouerint ſe magis cõſuetidine⸗ q; diſpẽſatioms dñice veritate/ pꝛeſ biteris eſſe maioꝛes et in wĩ debere ecciam regere / Dciendu quipe eſt ꝙ olim quantũ ad nomen nõ diſ tingurbantur ep̃i æ pꝛe biteri: nam epi ditütur ex eo ꝙ ſuperintendüt⸗ vt dicit aug pꝛeſbiteri auũt grec di auntur quaſi ſenioꝛcs Bñ et apoſto lus hoc nomine quantum ad vtroß vtitur: vbi alt Qui bene p̃ſunt pꝛeſ biteri duplici honoee digni habeant Similiter ecam nomine ep oeum⸗ vbi in actibg apoſtoloeũ loquẽs pꝛeſ biteris e cie epheline diat Attendite vobis 2 vniuerſo giegl⸗ i in quo vos ſpuũᷣs ſanctus poſuit epõe regere et tleſiam dei / Sʒ ſemꝑ ſem rem ĩ ter epõs pꝛeſbiteros ſuit diſtincti /eciam tempe apoſtoloeũ ut patet per dyoniſiũ quinto caplo ecciaſtie iherarchie Vne poſtea ad vitandũ ſciſ ma / neeſſe fuit ut ecam nomina diſtingucrentur⸗ut ſcz maioees diee rentur ep̃i minoce aut vocatentur pzeſbiteri I deo pꝛe biteros ab ep̃is nõ differre⸗auguſting libꝛo de hereſi bus inter dogmatn heretica tõnume rat /1 Eae ergo gui quales 2 qua ti ſuerunt pte eſſoees noſtri⸗ apli ſez et diſcipuli xp̃i:- quoeum virtutes ſi veri ſuceſſoees ſumg de bemus imita ri ut quibg ſucedimd in officio⸗/ſut edamus in merito⸗/ quibꝰ ſucredimd in dignitate⸗ſucredumg eciam in vir tute / 2 ſi n in cõſumata pfectione⸗ ſaltem in ſtudioſa imitatione dieen te aplo Iitatoꝛes mei eſtote⸗ſicut ego xp̃i// Sed pꝛothputoꝛ ho die plures ſunt ecrie miniſtri qui no apoſtolicus virtutes ̊ magie apoſ taticas contrarioeũ viaozu ſoꝛdesta publieæ notoꝛie ſectantur,vt ex H̊ ſtatus eœleſiaſticis a ſeailaribus et popularibꝰ ontempnatur u quaſi pe dibus conaulctur Et ut modo de ali is ĩnumerabilib vics taceamg / ia tam multos publicos ſoz nicarios e tõcubinarios pꝛeſbiteros cernimꝰ· vt dignitas ſacerdotij ex eozu idig nitate conteptibilis habeatur⸗ quia aum eoꝛũ vita de ſpititur· reſtat vt ip ſoꝛuũ ſtatus atq; doctrina er per rõſe quens lex diuina et eccie ſacramẽ ta ab eis miniſtrata vilpendantur ·/ Aduerſus hot hoꝛrendum et abho minabile monſtrũ,⸗ multa in ſermo nibus multa in ſtatutis ſynodalib⸗ latrautmus⸗net tamen huiuſ modi ſcandalum ab hat dpoceſi effugare valuimus ut vellemus Vunt autem quidam in populo pꝛedicantes, qui dum hot tollere moliuntur in akud ſcandalum inadunt⸗du hor crimen atrig impꝛobando / populum ſubiec tũ in irreue rẽ tiã ert inobediẽtiã ſuoꝝ ſacerdotũ in ducũt Cõtra q̊s nũt aliqᷓ liter ĩſtare 2 aduſ gindiſcretũ zelum 1* diſcretionis moderamen opponere vtile indimmus / Hij ergo inter multas cõcluſiones que magis iuri dicũ rigoꝛ em dulcoꝛem eua ge lcu ſapuunt/ tres pcpuas aliarum fũ damentales aſſerunt // Pꝛima ? notoꝛ iue ſoꝛ nicatoꝛ per eudentia facti que nulla tergiuerſatione cela ri poteſt· eoipſo quo ſoꝛnicatio ſua ẽ notoꝛia⸗ſuſpenſue eſt quo ad ſe 2 q ad alios⸗ o eig miſſa ei? diui na debent euitari · Vnde eanenter infſertur ꝙ ſacramenta ecciaſtim ab eo ſumi non dbent niſi in ſu neeſ ſientis Et hoc pꝛobant per c⸗ veſtra extra de ohabitatione clericoꝛum mulierum vbi dicitur Hine dubi o teneatis ꝙ a clericis a pzꝛeſbiteris qᷓqᷓ; ſoꝛ nicxrijs q;diu tole raãtur net habent operbeuidentiã licite diuina audiantur/ et alia aripiantur ecle ſiaſtica ſacramenta gitur a ontra rio ſenſu / ſi vel non tolerantur ab et cleſia- vel euidentia operis habent⸗ net licite diuina audiũtur net ſacra menta tecipiũtur ◻8 cõflrmãt per caqueſitum eodẽ titulo⸗ vbi determi nat gregoꝛg non g foꝛ nicatoꝛ aut alius pe catoꝛ/ non debet in officijs diuinis euitari, quia non eſt ſuſpen ſus quo ad alios / niſi ſit notoꝛium x* ſententia / aut onfeſlionẽ factã in iu re⸗aut per euidentiam rei/ que tergi uerſatione aliqua cerlari nõ poſſit⸗ er go ſi per talem euidentiã notoꝛ ium fuerit/ ſuſnenſus eſt quo ad alios et debe in diuinis euitari Et ad hot in ducunt omẽs doctoꝛes qut fuerunt a tempꝑpe gregoeij nouu: qui⸗ amuniter in hoct cõueniut // Decunde tõtlu ſio eſt ꝙ ille moe taliter pecat / qui ſeienter notozij ſoꝛnitatoꝛis miſſã audierit/2 hant dicunt ſanctum tho mam de aquno quolibeto nono q viij · mani ſeſte determinaſſe Et idẽ contludunt ex S verũ xxxi ðe quatũ ad ſuſceptionem ſacramẽtoꝛum⸗ ni ſi in mſu neœſſitatis/non quia mali caia ſacerdotis ſacramenta to inqui net vel polluat⸗ ſed eo e ea a tali ſoꝛnitario ſuſcipiens / non obedit ß repugnat pꝛeœptis eie a ſanctoeu patrum tanonib? at ſancte ynodo⸗ gque ſub exommunicatioẽ hot ſtatu it mandãdo pꝛcœpit ꝙ nullus eo rum diuina audiat⸗vt in c/nullus cepꝛeter xxxij ð. // Tercia onclu ſio eſt / ꝙ bet pꝛelat etcleſie tales ſuſtineant adhut ſunt vitandi Vnde ſeðm thomam non pzopter hoe ſub diti exalſantur / vt eos vitare nõ de beant Et idem dicit innocentius 7 a lij poſt eum in ca tanta⸗ extra de ſy monia CEt ſicut dicit auguſting Epij opus qui taluim crimina nõ wꝛri gltmagis dioenduseſt mnis impu dicls q; epiſropus deo concludunt ꝙ pꝛopt᷑ taluum pꝛelatoꝛzum impu dentlam aut negligentiam ſubditi a debita caritatis meduina fratribus exhibende / net ab obſeruatione pꝛe optozum ccxleſie exatſan? / Ex hijs multa ſubinferunt vt ꝙ talcs notoꝛij ſoꝛniarij/ a lanone ſuſpenſi ſi ĩ eccia diuina officia elebꝛ auerit / vel miniſtrautrint /irregulares ef fic untur Et ꝙ aum talibus ep̃e nõ p̃t diſpenſare/·ß aim ſint exrömunicat⸗ ipſo facto quo ſũt notoꝛij ccam ſi &e nungati non fuerint / ſunt in ommu nione et ſocetate vitandi / Hys autem noõ obſtantibus ſaluo meloꝛi iudicio / diamus ꝙ nullus perrochia nus vel ſpũalis ſubditus de bz euita re luratum ſuũ aut pꝛelatũ⸗a ſuis ſe miniſterijs vel officijs ealeſiaſtics publie ſexurando⸗ niſi pzꝛeuia ſiu ſu perioeis ſententia vel denunciatione fuerit publicatus / In hat autem concluſione et eig anexis inferius di cendis / non ego ſolus ſed venerabik dockoe iohanes anellarius pariſien ſie/ cariſſimus ſocius meus habita ſi mul dllatione pariter oncoedamus Et hãc ex triplici radiæ declaramg · nam oppoſitũ dieete eſt dare ſubditis ocaſionem triplicis ſcadali 2mo quide m mnobedientie a tebellionis⸗ Decũdo diſcoedie et diuiſionis Ter ao temerariz dijudic tionis Het an tem tria quantum poſſumꝰ debenig tollere· eoꝛuũ ocaſionts extludere. cum ſint maxime turbatiua ecleſiaſ tie police / Quantũ ad pz imũ- Cum experientia doeat ꝗy layci cleri cis opido ſunt inſeſti· ſi generaliter 2 confuſe datur eis pꝛeœptũ vł lien cia vifandi curatum ſuũ ſine ſupe rio ris ſentẽtia vel auctoeitate poterũt le uiter ei rebellando dieere ꝙ non eſt ſibi obediendum / a allegnte ꝙ ẽ fo⸗ nicatoꝛ publiois quia ſoꝛte wlloqui um vel onſoꝛ tiũ modicum viderunt eum habere aim mulieribuse· // Quatum ad ſecundũ maniſeſie paH tet hant lientiam eſſe fonutem ſciſ matum diſcoꝛ diarum at cõtentionu inter ſubditos alije dichnubus de cu rato quia bonue eſt. alyjs ꝙ nõ ſed vitandus⸗quoniam non eſt ommũ cqualis diſcretio vel af fechio net in ter ea que uuris et fucti ſunt equalis wognitio / Quantum ad teraum cnſtat ꝙ ſi curatus heri ſuerit publi ais foꝛnmiatoe potuit eamen penite te⸗ et ſeðm iudicium ſui cnſeſſoeis aut ſuperioeis obtulit ſe dmmuſurũ tõ aibinam ſuam tempore low. quia nõ ſubito tenetur ſemper hot faxre⸗ ſed in erto aſu poſſet hot ratonabi lit differre: ſicut ner penitens aſtrin gitur remouere a ſe ſubito quicquid fuit aut eſt ſui pecati ocaſio⸗Tunt ergo perrochiang vitando iſtũ vere abſolutum pecrabit⸗ Mon enun de bet leuiter ſuſpicari aut te meraric iu dilate nunt vel alias ꝙ ip̃e qui ſe di uinis ingerit officijs cnreat benefici o abſolutionisniſi dum auctoꝛitate iudicis ſuerit publicatg / et tunc tam diu vitabitur quouſq; fuerit publica abſolutione nouiter abſolutus Alias ſeairius eſt ꝙ ſubditus poſſit et debe at undicate giratum vei platum ſuũ enitente a bonũ qᷓ; opoſitumaim ſubito potuerit a ſpũ ſancto viſitari 2 penitere/ at onfeſſionẽ ſuam acku aut voto perficre⸗ et ꝑ cõſequẽs pia intentione et ſana conſcientia poteſt eum non vitare / Et ad hec poteſt ſumi gfirmatio ex his que in expo ſitione euangelij p diximg doo eni xpũs aplde a diſcipulos deſignauit id eſt ſignanter elegit, et electos in meſſẽ eccie miſit. vt oñderet qy nullg niſi eleckus et miſſus / debet offieum 63 k. z. ecleſiaſticum aſſumere/ ixtn illud axſtoli⸗ quomodo pꝛedimbunt niſi müttantur / et per onſequẽs ab illis u elecki et miſſi ſunt / nullus ſubdi tus niſi auctogitate a ſententia decla ratoꝛia ſu perioꝛis mittentis debet ſe ſubt rahere⸗ vel en ad que electi ſunt offiaa deuitare Dicut enim miniſtri eæleſiaſtici non debent a populo reci pi: ſic nec ab co debent reia ſeu vitn ri ſine ſpeaali mitteniis auctoeitate j/ Ad eca autem que in contrarium ſuperius inducka ſunt⸗ et ſpeaaliter ad decretalem queſitum⸗ cum ſuis a nexis dupkater reſpondere poſſumꝰ Vno modo conſuetudo oppoſita⸗ 7 ſummoum pontiſicim tolerantia que huiuſmodi rigozem iuris nõ ex eauca eſt/ interpꝛetantur illa iura in illo rigoꝛe non eſſe ſeruanda Multa enim uura per vſum ontrarium ab rogantur⸗ ſiaut in multis videre ſaci le eſt · / Alio modo dia poteſt ꝙ ante ſententiam vel denu nciationem ſuperioeis / nichil pzopꝛie debet a ſub ditis ita no vzꝛium trimen reputari/ qun aliqua poſſit tergluerſatioẽ ne gari / et hoc rationabiliter⸗/aut pꝛop ter inſpirantem gracam / vt dicum eſt, que ut ait gre goꝛ ius ne ſcit in vi ſieando tarda molimina: aut quia neſcitur operantis intentio aut cõſci entia // M ſi queſierit aliquis Ad quid ergo valebt illa famoſa diſtic tio / de ſo⸗ nicatoꝛe notoꝛio ⁊ non no toꝛ io·/ dicmus ꝙ ad hoc valet/quia notoꝛ ius per euidetiam facti / poteſt ſtatim abß alio iuris oedine con ep nari⸗alias non/ niſi vel teſtibus con uictus / vel in lure ſeu iudicio confeſ ſus: 2 ita intelligi poteſt ꝙ debet no toz ius ſoznicurius talis euitari.qui a debet ſtatim pꝛo euitando uudicari Zudicari ſciliett non a ſubditis ſed la tise· / Et pꝛo hac interpꝛe la tio ne moaalis ratlo / oonſuetudo et vtili tas publica videntur militare · et ei dem ooncondant gloſe oedinarie au guſtun et ambꝛoſi ſuper illo verbo pꝛz ime ad coꝛinthios Di quis ſtater nominatur in vobis foꝛ nicato um huuſmodi ner abum ſumere Vbi a ꝓoſtolꝰ notoꝛ ium fosnicatoꝛem ex cõmunicat⸗ // Et ſi iterum quert tur quid talis excõmunicatio a iure diuiuno vel humano lata operetur: ſane dia poteſt· ꝙ tales excõmunica lones late ſententie / hunt e[fectum habent ꝙ abſ qʒ; pꝛo cſſu alio uidici ali / poteſt iudex ſtatim pꝛobato fat to vel conſeſſato/ vel ipo exiſtente ꝑ euidentiam notoꝛio/ fere excõ muni autionis ſententiam⸗ſeu eam latam declarare et publicate Non ſic autem vbi canones eſſent ſolum ferende ſen tentie, quo niam tunt monitiones 2 pzocœſſus iuridici pꝛerequirerentur⸗ Nulle tamen excõmunitationes a cnone ſiue late ſiue ferende ſententi e operantur⸗ ut pꝛopter eas ſine in dics pzꝛcuia publicatione quis debe at euitari // Conſinuliter egam di cimus de ſentencijs per ecleſijs ge neraliter pꝛomulgatis⸗vt dieendo⸗ extõmunicamꝰ omnes ſoꝛtilegoe⸗ omnes impedientes iurſdickionem ecleſiaſtica/oẽs qui talẽ vel talẽ rẽ ſurrinuerint/os vſurarios et hmõi — — — —— — — DUWU — — — ”M NMon eni videtur ꝙ talis modus 10 ; expedit talia mala pꝛopter pet UMV quendi generalis et onfuſus⸗liget anntiũ multitudinem licz cum diſpli . audiantes ad eutandu illos / quos qtia amaritudine animi tolerate⸗ di in partiaulari tales eſſe ognouerint q́; cum periculo deterioꝛi ea velle p d niſi per iudiauũ nommatim pꝛomul excõmuniationes et eenſuras rigi⸗ cl gentur Et hor ſonate videtur verbũ das extirxpare // Het itaq; dixerim 6nè apoſtoli Di qius frater nominatur non in fauoeem ſoꝛ nicarioeũ/aut ne tu ⁊2c·mõ enim paris efficace ſunt ge glegentin pꝛelatozuũ / eos non wꝛri . neralis modus loquendi 2 ſpeaalis gentin· ſed aduerſus quoſdam qui ĩ ſiait ſacerdos litteratus poteſt dicete · hac noſtra dyoeſi in quibuſdam p n omnis fur eſt ſuſpendendꝰ vel ho dic tionibus ita hec vica acriter re 1 miada⸗net ex hoc irregularitatem ĩ pꝛehendut. vt populũ contra ſaordo r alrreret, qua tamen innodaretur ſi ĩ tes ſuos ad ſeditonem pꝛzꝛouocnt⸗ zn r ticulani dieret· hit homucida oc 2 cntra ſtatum ealeſiaſticum / nu nt u cidẽ dus / Katio autem ad hot po pꝛochdoloe ſatis ſuꝑq; ſateafflictũ / teſt trahi ex pꝛedictis,a addi poteſt ad ontumelias exatent. nõ ſatis pi nin ratio ſpecialis / quia magnu eſſe et diſ e attendentes parabolam xpꝛiſt / qᷓ W crimen aſcientiarũ apud innoxentes docuit dimittenda eſſe ziz ania / ne era dii ſi pꝛopter alioeũ delica / ipſi paſſim dinntetur ſimul 2 tritiaim / Moes f et abß iudicio tenerentur excõmuni ergo vtroß taritatiue in domino ex cati in aaſibus ſupꝛadictis // Ex B hoꝛ tamur er monem?⸗ iſtos vt ab ui miſſis eciã poteſt aparere reſponſio hac temeraria repꝛ ehenſioẽ deſiſtat. gaan ad queda dicta doctoꝝ vt ſancte tho⸗ ilos veoõ vt ab hijs foꝛnimtionib uun me alioeũ / dicentiũ eos pecare / qᷓ imũditij / alijß trimi nibg ſe irre i a fozniarijs notoꝛijs miſſas audi pꝛehenſibiles exhibeant. deo 7 po- g unt. net excuſari eos pzopter negli pulo ab eo ſibi cõmiſſo ſe acxeptabi r⸗ gentiam p̃latozũ qui eos nõ denun les reddant Ht autem hoc fiat / voe s dant euitandos Tut enim ſicut 7 te iuxta doctrina euagelij Rogate do t Pre gregoeij noni/maioe nigoe di minũ meſſis vt mittat operarios in apline xp̃iane vige bat/ita vt poſſy meſſem ſuam Et non ſolũ mittat / H t leuiter talis lex cõſtitutio exequi⸗ iaã nuſſos nos a vos dignoes ydo n nũt autem noõ ſit Et ideo ſi illi doto neos operarios efficiat ð ipſe pſ nd resexperti fuiſſent maliciam pꝛeſen tate dignetur⸗ qui ſine fine viuit in ge tium tempoꝛũ et radicationem atc ſecula ſeauloꝛum Amen ſw⸗ oꝛrigibilitatem maloꝛũ moꝛũ / mu ”MRMß s⸗ taſſent ſententiã/ locuti fuiſſent nõ 6 Explict ßmoſ ynodulis ſup euã * ſiuit ſtricta iuris regula dickaret ſed geliũ lue Deſignaut dñs ac fact9 n ſicut ſe8m exi gentiã temꝑm fie ex p reuerẽdiſſimũ dñm petrũ ep̃m cn n pediret e☛ dixiſſent magis qñ meracnſem⸗ M P iüß. Hermo dommi petri de ailliaa epiſcopi camcacenſis de beato domi nic conſeſſore 8 pitulo: et in pzeſentis ſeſtiuitatis euangelo reatatum Ue uerẽdi patres at pzeſtantiſſimi dñi⸗ ego ſenſu puer 2 modit⸗ intellectu pauper et mendiais⸗ deſectum men ſtelligens meũ ſentiẽs ĩperfectũ⸗ du wzam œenatoꝛibusterte czã car dimdeus eccie pzeſens aſſum tremũt labia⸗herent fauces,balbutit ligua⸗ et oĩia vocis oe gana fuglã niſi ad ciutatẽ que non poteſt abſeõdi ſupꝛa montem poſita / ad a uitate reſugij que non poteſt abſcon di ſupꝛa moõtem celi/ſupꝛa firmame ti vertiem conſtituta: ad mariã ſcili et que vere eſt auitas patriseterm⸗ auitas iheſu x i⸗quitas ſpuũs ſant tsmos pzeſidij/ mös gaudi mões ſolacij / mõs dei / mos pinguis/mös in quo e neplacitum eſt dño habi/a te in eo Curramꝗ igitur ad hant ci uitatem vnanimiter: 7 0d hüc mon ten pariter ſugiamus Turuemge. nua⸗ ſoluamg gratitudinis holocauſ ta: et ante ſolium eius pꝛeœe funda mus q1 votn dicentes Aue maria // On poteſt ciuitas abſeõ⸗ di ſupꝛa montem poſita Otriptum eſt mather vo penitus obmu teſcunt taq; dum loqui pꝛohibe oe/ g neœre vereoe fugam quero O vti nã pateat ſuge locus: ſed non ẽ quo Mon poteſt ciuitas abſcondi ac ſen bitur vbi ſupꝛa / Magnus atho luoꝛzũ doctoe auguſting in libꝛo quẽ de auitate dei ad marcellinũ diſcipu lum ſuũ ſcripſit: duas deſcribit ciui tates diuerſas pariter et aduerſas Vna eſt ciuitas iheruſalem⸗alia eſt auitas babylon Vna duitas dei: a lia ciuitas dpaboli Yna eccia ſcon: alia ecia maligna tium Vna quaã e diſicat amoe dei vß ad contemptum ſui: alia quã edificat amoe ſui vß ad onteptum dei Vna eſt igitur in mõ yỹmo ſupzꝛa mõte m poſita/q; pꝛo pheta dauid admirans alloquitur Gloe ioſa inquit dicka ſunt de te ciui tmns dei Et iterum Hicut audiumd ita et vidimus in auitate dñi virtu tum in ciuitate dei noſtri deus funda uit eã ineternum Alia eſt in valle et ſubtus motem conſtituen: quã idem pfſalmiſta vidẽs abhominatur Vidi inquit iniquitatẽ a contradictionem in ciuitate Et terum Duper muros eius iniquitus: et laboæ ĩ medio ei q iniuſticia / 1 nõ de fiaũt de plateis e ius vſura dolus O quãta duarum ciuitatum ↄtrarietas : ꝙᷓ otraria mo rum diſparitas⸗ ꝙᷓ diſp ar euium cõ munitas, In vna ſiquidem nullum malum ſed omne penitus bonum⸗ JYbi oncoedia eſt in ciuibus: in pꝛin aipibus iuſtica / miſeritoꝛ dia in uudi abus / in laboꝛ antibus patientia in dom inis pietas / in ſeruis fide litas/ in doctoꝛibus veritas / poſtremo in õ . mibus caritas Tales ſunt eiues et 1 cole ulig ciu ta tis dei⸗/ qua ihꝛ lmn id ẽ . viſionem pactis nominauiꝰ? In alia n igt lum un n 46 8 . inde ſa⸗ vero nullum bonum⸗ omne pꝛoꝛ ſus malum bi luxus eſt diuitibus⸗ & ſectus wauperibus⸗vulgaribus in uidia⸗/nobilibus ſuperbia⸗ſraus curi alibus⸗ſcelus ſardotibus⸗ volup tas nulitibus: de ni ; cupiditas om nibus⸗ Tales ſunt aiues et incle il lius ciuita tis dyaboli quã babilonẽ id eſt onſuſionem pꝛediximus/ Hee ſũt igitur ciutates due: diuer ſe plurimu aduerſe⸗que cum inter ſe ontinua bella gerant⸗net eeſſent crudeliſſimos agere oongreſſus, ta men nec vinti nec euelli nec deſtrui⸗ ſed net abſcondi poteſt aultas dei/J deo de ipſa eſt dicta euangelie veri tas veſtris reuerencijs pzꝛopoſita⸗ Mon poteſt abſcondi ciuitas ſupzꝛa montem poſita- / Hect autem pꝛeſtantiſſimi do mini veſtre carttati pꝛemittere dignum duxi: quoniam videre michi videoꝛ beatiſſimum pa trem noſtrum / illum ſciliet de quo ſeſtum agimus dominicum / aduer ſus ciuitatem dyaboli pꝛo ciuitatis dei deſenſione eertantem belligeran tem triumphantem atq; vincentem · ſed et bellatoꝛ es cuitatis dei onfoꝛ tãtem⸗ et ad ſui imitationem exhoꝛ tando verba pꝛopoſita pꝛoſerentem NQua d re harum duarum auitatu ſpeaalius nobis videnda ſunt certa minasnumeranda bella/ conſideran di triumphi⸗penſande victoꝛie / gitur vt ab vꝛbe ondita, hot eſta ſundatione ciuitatls dei et ab exoedi o naſcentise æleſie ſumamus exoedi um Ecre pꝛinoeps mundi / dux infer ni/ acoꝛ ſcadali / pater mendacij / ad uerſg ciui tatem deierigit mathinas / tendit inſidias / parat bella / mouet lia⸗Et in pꝛima belli acie ponit ydo latras ſacriegos plures deos atq; deas / in ontemptu vnius veri dei o lentes / aduerſus quos pugnant pa triarthe pugnant pꝛophete pugnat apoſtoli⸗pugnant martires Ex qui bus ali artantur vinculis· et verbe ribus conſringuntur⸗ Alij detradun tur careeribus et ieiunis macran tur Alij eeduntur ſuſtibus vel gladi is ingulantur Alij cremantur flam mis vel lapidibus obzuuntur⸗Ali ligantur laqueis et ſcozꝛpionibus flage lantur⸗ Alij ſuſpenduntur pa tibilis et toꝛ mentis varijs perimun tur Sed inter het toꝛmentozum ge nera ſanckti per fidem vierut reßna⸗ nam vdt ait doctoe venidiats auguſti nus libzo œcimooctauo de cuitate dei lapitulo quinquageſimo-Inter hoerendas perſecutiones et varios cruciatus ac funera martitum· pꝛe dimtum eſt toto oebe euangelium ⸗ conteſtante deo ſignis et oſtentis/ et varijs virtutibus at ſpiritus ſancti muneribus ita vt populi gentium credentes in eum qui pꝛo conum 'rre demptione cruafixus eſt:xpꝛiſtiano afnoee veneratentur ſanguinẽ mar tirum⸗ quem dyabolio furoꝛe ſude rant. ipſiq; reges quoꝛum legibue vaſtabatur ecleſia / ei nomini ſalu bꝛ iter ſubdetentur/ quod de terra cru deliter auferre conati ſunt· et falſos deos inciperẽt perſequi⸗/quoeum cau ſa cultozes dei veri fuerat antea per ſeuti Hec auguſtinus / Bꝛzoſpi P ii⸗ gens itaq; dyabolicus ille pꝛinœpe victam eſſe pꝛimã belli ſui actem⸗ ſe cundã parat⸗ſciliet heretiwꝛũ cohoꝛ tem.a vt verbis vtar pꝛememoꝛati tctoꝛise uiſdem libꝛi aapitulo liꝰ Vi dens dyabolus templa demonũ deſe rmnaet in nomẽ liberantᷣ mediatoꝛzis currere geng humanu⸗heretiws mo uit⸗ qui ſub vocabulo xpꝛiſtiano / dot trine teſiſterent xpꝛiſtiane⸗hij fuerũt manichei / arriani, ſabelliani pela gilani⸗alij q; inumeri / qᷓ varüjs timo rum ſtimulis / doloꝛum toꝛmẽtis / la boum mo eſtijs / et temptationum periculis xpꝛiſti eciam infeſtarunt / et eo periculoſioꝛes fuerunt tiuitati tei quo familares iimiti. Aduerſus quos pugnauerunt ſancti ecleſie dei dctoꝛes xp̃iane ſidei conſeſſoees⸗ Erx quibus ut alos tawam vng net minimo ille ſciliet de quo nobis eſt ſermo vir dei dominic?. ſpiritu reple tus dnic / aim in terra albigentium nduerſus fidem antholicam erroeum pullularent venena ab hereticis pzo nomine iheſu cõtumeliam paſſus ir riſus ſubſannatus et onſput?⸗ ſe ad ſuſtinendũ martiriũ ſpontaneus ob tulit: et tamen inter het de aduerſa rijs triumphauit ⸗·// Ded qubus armis? Hane noõ in urribusnon in equis. non in mul titudine exerat)⸗ nõ in pompa reg aparatlsſed laã cea perſeuerantle⸗baliſta ſapientie⸗ loꝛic iuſtiae/ galea ſpei. ſcuto fidei⸗ gladio ſpiritus qð eſt verbum dei Het ſunt aema dominica⸗quibꝗ noſ ter dominit aduerſus hereticozũ cu neos cum triumpho cum vickoeia de ertauit / Ded eſto vicki ſint here tic: nunquid ideo pax eſt ecie dei? Eſt foꝛte aliquis qui in delicijs glo rietur/ et ſibipſi mẽtiene dicat/pax pax · ſed vere non eſt pax Cce iam ĩ ſurgunt ſciſ matia / onſurgunt ache phali a contra xpꝛiſti vicariũ / oontra ecie ſponſum parant bella / mouẽt pꝛelia Aduerſus quos noſter domi nicus in elis pugnat⸗ in terris ſue ſacre religionis fratres ad pugnam pꝛouoct-vt ſua pꝛeditatione ferian air ſciſmatic/ percuciatur aœphali⸗ percuſſi quaſſentur⸗quaſſati cminu antur · cõ minuti in puluerem onuer tantur/ in puluerem guerſi / totaliter diſpergantur / Ded eſto vicki ſint aut ad cwꝛdiam reducki ſciſ matici⸗ et ad obedientia acephali⸗/qð quado erit neſcio deus ſit⸗nunquid ideo eſ ſabũt perſecutioẽs auitatt dei?ꝰ Da ne qui hot tredit decipitur Mam vt in pzeallegato libꝛo definit auguſti nnõ eſt diffiniendus numerus p ſeaitionu quibus exercri oportet et cleſiam ſi foete ab hüs qui ſoꝛis ſunt non ſeuientibus· vide retur eſſe tranquillitas tamen ſeuit mũdus / fiemit dyabolus / et aduerſus ſpiri tum pugnat carnis ſtimulg/nec vn ꝙᷓ deſinit qui toedibus pie viuentiũ ſuis perditis moeibus inſerant truci atus⸗ Iter quod apoſtolica tuba / xpꝛziſti dues excitat diens Omnes qui pie volunt viuere in xpꝛiſto per ſecutionem pacientur . ije thi ·iij Ad —☛ qua vocem beatiſſimus pater domi nicus aduerſus aues dyaboli conſur git intrepidust et lim omni ſiducia aſtruit net vici net cuelli net deſtrui ſed net abſcondi poſſe eiuitatem dei⸗ dieens tuangelich verba veſtrisreue rencijs pꝛopoſita Mon poteſt abſcõ di auitas etera· / Ded quia non Limemus ferulas gramaticon⸗ obmittamus audacker dictionnm rit hutrnoc⸗ ludoſq; pucrozum /et imi mur vtcunq; poſſumus ſtilum pa ten antiqueeum/inquitentes ſi pla et quis aut qualis ſit mons iſte⸗ et qui ſunt huius montis inwle⸗ vt in ter eos noſtrum dominiaimm inueni re poſſimus / Audiamus itaq; cri ſoſtomũ pꝛedictum cuãaãgelij looim exponentem confoꝛmiter ad pzemiſ ſa⸗Hec tiuitas inquit eccia ſcõzum eſt. de qua dictur Gloꝛioſa dicka fuͦt de te eiuitas dri Ciurs eius ſunt ve ri fideles, de quibus apoſtolus Voe eſtis ciugs ſanc oꝛum⸗ NHet ergo ci uitas poſita eſt ſupza mõtem criſtũ De quo wniel „TZapis abſciſuts ſine manibus fachue eſt mons magnues Non poteſt ergo ciuitas abſeo di ſut pꝛa mõtem conſtituta: enam ſi ipſa voluerit Mõs enim qui eam poꝛtat facit eam omnibus maniſeſta Her ille· Lioet autem ſcðm enſoſtomum moeiſte xpꝛiſtum, ſcðm auguſtinu / iuſtice magnitudinem / ſcðm vero gregoeiũ / al titudinem vtutum ſig ni fiœt, quia ta men nulla irs eſt ↄfoꝛ mioꝛ xpᷣo⸗nulla veroe iuſticie mag nitudo · nulla perfectioe virtutum al titudo q; xpiana religio· ldreiro per montem iſtum religionem xpꝛiſtia nam ſignificuimg · in qua lict ſint varij ritus eſt tamen vnius religio nis vnilb dominus / vna ſi s / vna ſpes / vnus vltimus ſinis Hit eſt er go mõe ĩſignis/mõs œlebzis,mõs ſalutis/de quo dicum eſt In monte ſaluum te fac⸗geneſis xixꝰ. Hit eſt mons altus per quem aſcenditur in elum⸗au tanta eſt ceelſitudo vt qui aſcendunt in eu eciam ſi velint non peſſint abſcondi bi in deſerta ſugit xpus, in carœte tecluditur petrus⸗a tra petit iohanes⸗ et alius iohanes in pathmos iſulam relegatur / et ta men noõ poſſunt abſcondi / ſed reuela tur mamſeſtantur pꝛedicantur/a to to diuulgantur i in oebe De hot er go mõte poſſunt intelligi verba p⸗o poſiea Mon poteſt abſcondi ciuitas ſupza montem poſita // Nunt ve ro inquirendum nobis eſt. q ſcht hn ius motis incle / vt inter rosnoſir⸗ dom iniamm valeamus repe rire Ded quis aut qualis ſum ego ut aſcẽda in mõtem dom un· qui net ſum ino ens manibus net mundo oꝛde / qui q; in hat valle miſerie gſtitutus · ad yma deiectus/ et meoꝛũ pondere pet catozum pꝛoiectusad infima / pedes malarum affeckionum grauitate de pꝛeſſos, ad huiue montis olſitudi nem net leuare quidẽ ſufficio⸗ ᷓ̊ quo nõ poſſüt aſcẽ dere pedes leuabũtur oculi · leuabo igit oculos meos ĩ mõ fe. a vi debo ĩ â oedĩe poſitg q̊ ve ĩ lo ſitq ſit noſt dñitg / Video itaq; pmitꝰ ĩ pede mõtß huig / numeroſã phoꝝ gẽtiliũ multitudinẽ: qui cãta pollẽt vtut alatritate/ut ĩ mõtẽ aſ &cdẽ vide at᷑ Video ibi zenocrat ſeue eatẽ.diogeĩs patĩazʒ·frõtoĩs quitate 4* ſocratis ontinentiam catonis pieta tem; pudiciti m cipionis Video ex hijs philoſophis aliquos. qui tant z dis at torpozie mundiaaã habuiſ ſe narrantur: vt ſublimuũ at beato rum ſp irituũ conſoꝛ tia 2 familiarita tem abepti ſint, ſicut plato de ſocra te magiſtro ſuo teſtatus eſt dieens⸗ quia ob egregiam vitam et caſtimo niam ab infancia numen habuit o mesſiquidem pura purs ſinœra ſin riε nuſceri atq; contiguari fas eſt Hint apuleuis platonite ſcole phi loſophus de deo ſotratt libꝛũ ſcripſit Vleo deniq; ſacerdotes egyptios⸗ qiu vt plato aſſerit in thimeo⸗ ſepa rati a etero populo manent⸗ne oon tagdne aliqua pzophana cſtitas polluatur⸗ de quoeũ vita vt iheroni mus vnus ex ſacerdotibus noſtris ait / theremon ſtoyaus vir eloquentiſ ſimus narrat/ ꝙ omnibus mũdi ne gocijs curiſ q; poſtpoſitis ſem per in templo ſuerint/ rerum naturastau ſaſ q; at rationem ſyderu contempla ti ſint nunc mulieribus ſe cõmiſcue rint- nunq oognatos quidẽ net pꝛo pinquosnet libedsquidem viderit⸗ ex eo tempoꝛe quo œpiſſent diuino cultui deſeruire⸗ carnibus et vino ſe abſtinuerint, addit ad het ꝙ bidua na at triduana inedia humoꝛes oꝛ poeum ex otio 27 imobilitate naſcen tes abrrime compꝛimere at aaſtiga re ſint ſolliciti Tales erant infideles philoſophi tales ſacerdotes pagani O vtinam tales eſſent philoſophi fi deles :vtinã tales eſſent xpiani nri 5 omnino tales eſſẽt: net melioꝛes e)/ ſent· certe nõ aſcenderẽt in mõtem · quia nec iſti aſcendunt in montem⸗ Mira tes Iſti cateruatim ſeſe omitã lur vt aſeẽdant facilius⸗ et vt clrrat velocius alter alterius ſequitur veſti gia⸗plato ſotratem inſequitur⸗ ariſ totiles platonem⸗- lucilius ſenccam: ſeneca vero paulũ ſequi cupiẽe ſed deficens poſt eum clamitat dicene⸗ O mi paule ariſſime optatem eiue eſſe loct apud meos cuiq tu es apbud xpꝛziſtianos· Verba ſunt ſenete ad paulum eß⸗/xij Curvunt ergo velo citer/ aurrunt pariter? 21 tamen quia viam fidei non tenẽt in montem af cendere nõ valent Mam vt quodam in loo de ipſis aſſerit auguſtinus⸗ bene currũt ſed nõ in via currunt · et deo quanto plus currũt tanto plus errant · // Düs itaq; dimiſſis in hũc modum aurrentibus atq; erran abus oaulos mẽtis erigo ſublimig Ct ecre video antiquos patres vete ris teſtamenti patriarchasſcilicet pzophetas,aurrentes ſiquidem li cet nõ 1 via plana / tamẽ ſub vmbꝛa tenebꝛoſa aſcendentes n montem ⸗ Jbi erat ille patriartharã maxim⸗ iacb⸗quando ſcalam illam eloten) ereckam⸗ aſcen dẽ teſ q; at deſcẽ vẽtes angelos 2 innixum ſcale dominu vi dit zbi erat ille familiariſſimusdeo moyſes⸗ qñ legẽ collo quiũq; dei op inere meruit Jbi helyas qñ tlarioꝛi bus poꝛtẽtis emicuit/ vbi tandẽ ad lũ flamante vehiculo rapt ẽ· Jbi de niq; pꝛophete ſinguli; qñ tam ertt. . et tam p̃ſagis viſionibus illuſtrati tet 0 op c dde lide att 9 ſnt ſunt/dbt ꝓcul abſentia tq;ᷓ ghin qua⸗ et futura tani; p̃ᷣſentia loquærentur De quibus ſigillatim nũt agere lon gum foꝛ er / Hijs igit᷑ obmiſſis in montis vertiem oculos verto⸗ et ecce video alios eminen tioꝛis vite vi vos ⸗ Ibi ille inter natos mulerum maximues iohanes ſanctus ab vted⸗ quem e ſummo celi faſtigio / ventu rus ad terram xpũs ut tex nuuum · ut p̃̊ onem udexvt auroꝛzam dies⸗ et vt luaferum ſol ̃miſit ad ant ra deſerti ſub etate tenera fugit⸗ Ibi ip ſemer ſal uatoꝛ ſons omniũ ſalutari um exemploeũ in montem oꝛ atury aſcendit · temptante aduerſarũ vin ceit tur bas inſtruit. beatitudines diſ cinguit/ et in montis exclſo tranſfi guratur⸗ vbi ſupꝛa eum vox eterni patris auditur Ibi potr iacobus et iohanes hat xpꝛiſti ii tranſfiguratio nem vidont 27 pauent. et vt innume ram ſãckoeum turbam bꝛeui ſermo ne pſtringameibi euanzelizant apoſ toli:annuciant diſcipuli· trumphat martites/ exultan: onſeſſoꝛes doct tozes pꝛedicant- ſaœrdotes oeant⸗ pſallunt clauſtrales /mnũt vgines⸗ at vniuerſi ſanctoꝛũ choei illud pſal migraphi perſonant Exaltate domi nũ deum noſtrum et adoꝛate in mõ te ſancto ei /· quoniam ſanck domi nus deus noſtern hat ergo ſancto rum tur ba⸗hint inde arceinas oculos attentus circũſpicio ĩ i quo oedine po ſitus / quo ve in loc ſitus ſit noſter dominicis Et eor iuxta montis ta cumen ipſe meis otcurrit conſpecki has⸗ dir vtiq; aſpectu wenerabilie „ vultu grauis⸗ greſſu kardus⸗ inoſſu maturus diſcretus in ſilentio⸗ frut tuoſus in verbo⸗ mundus in ogita tione⸗ vtuoſus in operenin onuerſa tione humilis⸗in contemplatioẽ ſub tilis in miraculis clarue⸗q in moei bus ſingulis conſpicuus Vere talis eat noſter dominicus/ ymo vltra q; diete valea melioꝛ erat· ſanctioꝛ e rat-perſectioe crat Ded ſoꝛte querit aliquis Quid agebat? Dane huut reſpondeo· quia nõ queſt9 quere bat⸗ nõ diuicias ongregabat, nõ lites fo uebat,nõ delicias prquitebat Nam qui het agunt nõ aſcendũt in mon tem domuni. ſed deſcendunt in vallẽ vyaboli Quid ergo? Certe ſparge bat diuicias· ſperne bat delitias/ dili gebat paupertatem ſeruabat caſuta cfe. vigilias ſuſtinebat- latrimas fun de bat · oꝛ atio nibus vatabat⸗ lectiom bus inſudabat · Deniq; i in monte do mini ſatrum oedinem pꝛeditatoꝛũ ſundabat/ ex quoeũ ſalutanb moni tis obſeſſus ignoeantia mund? / ſolẽ didiſſimo veritatis radio reful gebat 2 quoaum val dioꝛibus auxiijs ciun natem dei ſupꝛa montem poſitam ſolidaba4 aduerſus ciuitatem dya boli in valle ſituatam pꝛotegere at deoſen ete ſatagebat. ſepe 2 ſepius V ba repliemns a pzincpio pzopoſita- Mon poteſt abſcondi auitasae // Poſt het ego ia mẽte ſeſſus ex conſi deratione pſecutionũ auitatf dei. ſeſ ſuß oculis ex inſpectione mõ te dñi⸗ recreat tñ ex iustione nri dñic⸗ ala crioe teſur go Dz ipig adhuc aloqo cupiẽs retreai ut vñ nob hmo sĩcũ “ fuit · fiat finis De perſecutionibus mutuis harum duarum tciuitatum quas ſepe meminimꝰ / paucas eũ q̃ tiunculas interrogo⸗ O inquam de ſiderãtiſſime pater, quia concupiſcit et defiat ani ma mea⸗ et ſiaut eruus ad fontes aquarum ſic ahelat ad ſapientie tue fontem·/ ideo ſonet vox tua in aunbus meis, et egrediatur de ventre tuo fons aque viue ſons ſapientie ſalutaris / de alius plenitu dine acipiam ego, nec ſolus ego⸗ ſed acipiant vmuerſi⸗ Tu igitur qui defenſoꝛ es ciuitatis dei· non ig noeas perſeaitiones quas ei infert eiuitas dyaboli Diec ergo mi chi- Mungquid maiozes pꝛeſſuras in ſoturum paſſura ſit q; vel nunt maatur vel olim paſſa ſit? At ille⸗ Audi in quit magiſtrum veritatis· in ſcola euangelia ſuos diſcipulos infoꝛmantem⸗ Cum audieritis pꝛe lia et ſeditiones nolite terteri· opoꝛ tet pzimum het fieri⸗ ſed nundum ſtatim fime ⸗ Ex quibus verbis da tur intelligi⸗ cira finem mundi ma 1i0? es perſecutiones debere fieri Ma ſicut at venerabilis yſidozus libꝛo pꝛimo de ſummo bono⸗ quanto pzꝛo pinquuus finem mundi dyabolus vi det/ tanto trudelius perſeautiones ex eret, vt qui ſe ontinuo dampnan dum onſpict, ſocios ſibi multipli cet⸗ cum quibus gehenne ignibus addicetur· / Ded die adhuc· Mungquid ciuitas dei ſub quicta pa œ aliquando triumphabit aduerſus tiutatem dyaboli ? At le⸗ Audi in quit aurelium auguſtinum⸗qui in deamoquinto de auitate dei apitu lo quarto de auitate dyaboli loquẽs inter etera hot quoq; diat?* ꝙ ipſa ſempiterna non erit⸗/quia cum in ex tremo ſupplicio dampnata ſuerit⸗ net iam ciuitas erit⸗ tunt igitur ti uitas dei quietam pam habebit ⸗ Ded dic queſo tr⸗ dit et ape ri michi 2 quando hoc ent? At ille euiſdem doctoris ſententiam et ver ba ſe cutus kbꝛi den mioctaui capitu lo quin quageſimoſetundo queſtio nem illam meam hunc in modum abſoluit · Impoꝛtuno inquit at om nino ſuperſtitioſa queſtio eſt. Si e nim nobis hec noſſe pꝛodeſſʒ: a quo melius ꝙ ab ipſo xpꝛiſto magiſtro interrogantibus diſcipulis dieeretur Mon enim ſiluerunt inde apud en: ſed a p̃ᷣſente queſierunt dieentes Do mine ſi in tempoee hot reſtitues reg num iſraelꝰ At ille ſon eſt inquut veſtrum ſcite tempoꝛa que pater po ſuit in ſua poteſtate· Mon vtiqy illi de hoꝛa vel die vel anno⸗ ſed de tem poæe interrogauerunt quando illud aceperunt reſponſum⸗ Fruſtra igi tur annoe qui remanent huit ſeculo tomputare at diffinire onamur⸗ aim hot ſcire non eſſe noſtrum ex o re veritatis audiamus- Quoe ta man vt ibidem teſtatur auguſting⸗ alij qdzꝛingentvs⸗ ali quingentoo- alij eaam mille ab aſcenſione domi ni vſq; ad eius vltimum aduentum ompleri poſſe dixerunt· quoꝛum er go iam ex maioeie tempoꝛis lapſit manifeſta experientia repꝛobatur?l lij ved ut rectat vuilhelm pariſiẽſis a4 ſiſe epiſcopus libꝛi ſui de vniuerſo trac tatu tercio / ab ipſa mundi treatio ne vſq; ad conſummationem ſeauli⸗ vijvannoeum aſſerere pꝛeſumpſerũt quoeum ſuperſtitio reſellitur· quia ab eis nichil certum de ſeriptute ca nonio auckoeitate pꝛoſertur · Om nuum er go de hac re aalallantium digltos reſoluit et quieſcere iubet il le qui dicit; non eſt veſtrum ſcite tem poꝛa que pacer poſuit in ſua poteſta te · Net inquit ille non mea ſed au guſtini coontluſio⸗ vera ſententia eſt⸗ ‚LTunct ego SVi het inquam vera ſunt que tu pater aſſeris: qui non ni ſi vera dieere perhiberis, quid ergo facturi ſunt ciues xpꝛiſti:- quos vſq ad onſummationem ſeauli / vari ſeaitionum aaulei pungunt / net ta men ſue perſecutionis terminu ag noſcere poſſunt? At ille⸗ Patienta inquit muniendi ſunt⸗ Ad quam ot excitentur,cis pꝛo ſuo ertamine rona gloeie pollicetur. dicente apoſto lo⸗NMon oꝛonabitur niſi qui legitti me certauerit· ija. ad thi⸗/ij ⸗ Lict ergo modo poſiti ſint fideles inteon malleum et inaidem vt ſupꝛa doꝛ ſum coꝛum fabzicent pecatoꝛes⸗ tollet tamen dominus virgam per catoꝛum de ſuper ſoꝛtem iuſtoꝛum/ 2 et ſi non mentitur veritas „ymmo quia veritas non mentitur⸗ beati e runt hij qui perſecutiones pzopter uſticiam patiuntur⸗ O igitur gran de pacientie ſpectaculum Cte pzo bꝛeui eertamine wꝛona gloꝛie / et tempoꝛali perſecutione / intermina bilis beatitudo ciuitati dei q auibue wpum- . C Sermo eiuſ em de beato Kanciſ rpꝛiſti inſellibiliter pꝛeparantur / Dijs itaq; audite ad pedes ſat ti patris dominia pꝛouolutus / eidẽ obnixuis ſupplim a ipſum queſo ro gitemus omnes vt vnus pꝛo omni bus / dignus pzo indignis xpꝛiſtum exoeet quatenus nos aſcendere fac at in montem domini et in auitatẽ dei ſupꝛa monttm poſitam introdu ant; vt oonſoꝛtes efſecti auium xpꝛiſ ti / ita in huins mundi area perſecuti ones rciuitatis dyaboli per pacienti am toleremus⸗vt wꝛonam gloeie beatitudinem interminabilem mere amur Quod ille onodere dignetur qui eſt benedictus in ſecula ſeculoeũ Amen ¶Explieit ſermo de beato to hini o (ſeſſoee per teuerendiſſimu dñum petrum de ailliaco en merate ſem epiſ Vicunq; hant tegulam ſeauti fuerint pax ſuper il los Denptum eſt ad ga lathas ſexto capitulo er n epiſto a hodierna / Verba her teuerendi patres in xpziſto frattes mriſſimi / verba ſunt apoſtoli pault hodie i perſona beati ſtanaſci ab ec cleſia recitata et nunc veſtre Poſita mcritati Quibus verbis pax illa que olim pzophetica vo lagis diuins clatvz ibus pꝛomiſſa legitur/ pzo pheta dicente⸗ pax mulen diligenti bus legem tuam domine· pe⸗C.⸗ xvrijꝰ. nunt apoſtolica velitate euan gelie regule ſeccatoꝛbus exhibenda firmatur/atteſtãte paulo⸗/ et vniuer ſos alloquente xpziſtianos at mfal⸗ libiliter aſſerente g quicunq; hant regu lam ſecu⸗ etera// Sed ut ſciamus q; bonum 2 ꝙÿ iocindum ſit mes donum. nobis in hijs Vbies apoſtolics pzꝛopoſitum- audiamus quantis laudum pꝛeconijs audia mus quantis pꝛeonioeum teſtimo nijs hot bonum pacis cunctie alijs efferatur⸗ Saendum eſt igitur qð ſicut ait doctoe eximius auguſtinus libꝛo xixꝰ de a⸗dei⸗Tale eſt bo num pacis vt in tebus treatis nichil grac oſius ſoleat audiri/ nichil deleckabili us ooncupiſci⸗, nichil vulius poſſide ri⸗Ex quo dicto beati auguſtun⸗/ tri a pacis notantur pzccnia⸗ que per tria euangelice legie oꝛte ſpondenti a teſtunonia / nobls wwſſunt luculen Pꝛimo nam tiſſime declaran // q; ꝙ nichi gracioſius ſoleat au diri · Patet ex eo quia pax eſt voca lie iubilatio angeloꝛum celi-. Vnde xpꝛiſto nato cantatum eſt ab ange lie Gloꝛ a in exclſis deo: et in ter pax hominibus bone voluntatis TLuc ſecundo capituls⸗ / Se cundo ꝙ nichil de leckabilius debeat onaupiſci ,Patet ex eo, quia pax eſt ſpiritualis adoptio filioꝛum dei⸗ Vnde ſeribitur Beati paafic: quo niam filij dei vocabuntur⸗ Mathei quĩto capitulo / Tercio y nichil vtilius valeat poſſideri Patet ex eo⸗ quia pax eſt ſpeaalis dotatio amico rum xpꝛ iſti Vnde dicebat aboſtolis Pacm mea do vobis⸗ pacm relin io vwobis · iohis decimo quarto ca Nanc ergo gratiſſimã xpꝛiſti in angelics voabus nüciatam⸗ hant deleckabiliſſima paas vmitate / filizo ſpintualibus copulatam. hane vtiliſſimam vnitatis hereditatem / a migs ſpecialibus cõmendatam. hãt inquam qua mund date non poteſt pacm⸗offert beatiſſimus pater ſta ciſcus omnibus ſequentibuseuange licam regulam- affirmans aim au guſtino kbꝛo de verbis domini/ ꝙ hec eſt ſerenitas mentis, vinculum amoeis, conſoꝛtium caritatis⸗ het eſt que bella ompeſcit, lcas ompꝛi mit / ſuperbos alcat⸗ hunules a muat ⸗diſcoꝛdes ſedat / inimios on wꝛdat, NHanc ergo qui acepit tene at. qui perdidit repetat. qui amiſit exquirat/ Nanc vero qualiter tene amus ageptam, qualiter repeta mus perditam, qualiter exquira mus amiſſam⸗ ipſe nobis patenter oſiendit, ecuangelitam pꝛoponene tegulam quam ſerltus fuit / 2 ſequẽ dum eſſe monſtrauit . Ad quam vti gqG qper apoſtolita verba veſtre cari Iiti pꝛemiſſaſuos hoe tatur diſcipu los diens⸗Quicinq; hant regu lam ſecut ſuerint / pax ſuper illoo⸗ In quibus verbis ſi diligen ter notentur, ipſe nos ad hant re gulam tripliciter exhoetatur· Bꝛi mo ad eam ſingulariter ontemplaã dam Decundo ad eam exemplari ter inſequendam⸗ Tertio ad cam ſa lubꝛziter amplectendam / Pꝛ imũ fadit pzꝛoponendo nozmã ſingularis — —. — ‚—,. — —G — — ntn nene iyi bt tort ſap g lyn rte npe⸗ pi, hini Hont eruditionis: quia hant regulam⸗ DHet eſt enim regula que dockrix eſt diſcipline dei et elecnx operum illi usſapientie viij ?/ Hecundum facit exhibendo foꝛmam exemplaris imitationis: quitunq; inquit ſecuti fuerint: vt poſſit aim xpꝛiſio diœre · qu ſequitur me non ambulat in te nebꝛis· ſed habebit lumen vite⸗ J0 hannis ocauo · // Teraum facit oncludendo ſummam ſalutaris re tributioms : quia pax ſuper illos⸗ pax:ſ. dei que exuperat omnem ſen ſum⸗ ad philippenſes quarto capitu lo⸗ / Ecc ergo noemam ſingu latem: hant tegulam Ece ſoꝛmã exemplarem: hijs qui eam ſeai ti fu erint Ece ſummam ſalutatem: pax ſuper illos⸗ / Hec eſt itaq9; noꝛma veritatis, ſingulariter on templana⸗ Nect eſt ſoꝛma ſanctita tis, exemplariter inſequenda· Hec eſt ſumma boni tatis ſalubꝛiter am plectenda- Ad quã pius pater ſtan riſcus per verba pꝛelibata ſuos alli at filiolos dieens· Qucunq; hanc tegulam ſeauti ſuerint aQ etera / Het igitur reucrendi patres et in xpziſto ſratres cariſſimi tanq; que dam noſtri ſermonis pꝛeludia veſ tris reuerencjs pꝛoponere dignum duxi / vt poſtea declaretur plienius x quicunq; hanc regulam⸗ id eſt e uangelienm xpꝛiſti et eius diſci puł fran iſci wocrinam ſeruauerint⸗. et e am non ſolum nudie pedibus⸗verũ eciam puris mentibus ſeauti fuerit⸗ acem illam tantis ſuperius laudu pꝛetonijs et pꝛecniozum teſtimo nijs appꝛo ba eam infallibiliter aſſe quentur⸗ / Ad glius rei declarati onem tres articuli per oedinem trac tabuntur. Pzimo namq; tria bello tum genæera xpꝛiſtiane paci ontrari a diſtinguentur· Decundo exr hat e uangelia regula cötra pꝛedicka bel la⸗, tria pacio remedia opponentur⸗ Tercio quia eœleſiaſtici viri hant re gulam xpꝛiſti iam diu minime ſeau ti ſuerunt⸗ ſed ab ea plunmum ober rarunt⸗ durerſa perſecutionum ma la que ob hot ontra xpꝛiſtianam pa cem patitur eleſia inddentalit᷑ nar rabuntur- // Muantum ergo ad pꝛ imum articulum ſciendum eſt ꝙ tria ſunt belloꝛum genera xpꝛiſtia ne paci contraria⸗de quibus gemmee cnnit ecleſia undus caro de moni a - duterſa monent pzelia⸗-/ Eſe itaq; bellum cxterius mundi deba chantis de quo xpꝛiſtus Cum au dieritis inquit pꝛelia et ſeditiones⸗ nolite timere a etera⸗ luœ vieſimo pꝛimo npitulo-. CEſt eaam bel lum interius enrnis rebellantie⸗ de quo aulus Caro inquit concupiſ ait aduerſus ſpiritum, ſpiritus aute aduerſus mrnem⸗ad galathas quĩ to apitulo / Eſt imnſuper bellum xterius demonis temptantis. de quo petrus Aduerſarius inquit veſ ter dyabolus tanq; leo rugiens cir auit querens quem deuge er⸗ pꝛima petri quinto tapitulo- / Hec au tem bella ſpecialiter faciunt tria ma la que in mundo ſunt- Pꝛzimum bel lum faat auara eupiditae, Decdũ bellũ fact imunen woluptas Tercũ — SSSð . r. - EKr „— bellũ faat ſupba vani tas? / Hec enĩ ſunt tria illa mala x iane pac ĩ imia⸗ que in hoc muͤdo odienda eſſe diuina docet auckoeitas ſcriptura di cente⸗Molite diligere müdũ neq; e a que in mũdo ſunt· qm omne quod eſt in mudo· aut eſt aupiſcentia ocu loeũ.aut geupiſcentia carnis⸗aut ſu perbia vite/ pma iohis ij a? / In Qapiſcentia ſiquidem oculoeũ / nota tur aupiditatis ceca ſtultica In coau piſcẽtia curnis / voluptait feda ſpur citia Sz in ſuperbia vite / vanitatis blanda fallacia In quibꝰ ſi ců mũdo pacem aut amiatiã habere alpim⸗⸗ cũ deo belũ et iimiatia otrahimus⸗ Vnde pꝑ apoſtolũ diat . Neſcitis qꝛ⸗ amaitla huig mundi iimic eſt deo? Qucũq; ergo voluerit amirdeſſe ſe culi huig/ imitꝰ dei oſtituitur iaco bi quarto caplo Hec ſunt igitur illa que aduerſus x ianam parem⸗ ne quiſſima mouent pꝛeli 2,/7 in quietiſ ſima ſouent bella⸗iter quozũ aduer ſantiũ pꝛeliosuᷣ conflict9 et ſeuientiũ belloꝛuũ tumultꝰ foꝛ tiſſimus pacis ad le a franciſcus tanq; pzutce ductoꝛ xp̃iana exerdtꝗ ofoꝛtat pugiles · hoe tat᷑ timidos/ roboꝛat debiles⸗/cõſola tur puſillos diens, Quitcũ q hac re gulam 1c· Et hec de pᷣmo ar tiaulo⸗ / Quant i ad ſecudu articulũ ſciẽ dum eſt ꝙ iſte beatiſſim x p̃i onſeſ ſoꝛ fran aſcus/ius hodie elebꝛem memoꝛid agimꝰtanq; nũcius celeſ is a xpo miſſg ad dirigendos pedes noſtros in via pach Per hat regula hot eſt ꝑ euãgelicam rp̃i doctinã⸗ gquã ipſe ſerut fuit/2 ſequendum eſ ſe mõſtrauit / oontra pꝛemiſſa bella⸗ tria pacis remedia opponere docuit⸗ i / Pꝛimo nãq; ontra müdi cupi ditatem et eecam auaricã / docuit vo luntaria pauptatem // Dacũdo cõ tra carnis voluptatẽ fedam imun dicia/ dotuit abſtinentia et caſtitate⸗ ‚ Tercio contra demonis vanitn tema blantam ſuꝑ biam dotuit o bedientiam at huilitatẽ / Per pau pertate abiect mundi auaricia ei diuicas tempales Per taſtitatem ſubiecit carnis imũdicia⸗ eus deli cias cꝛpales Per humilitatem vi uat demonis ſuperbiã et eig inſidias ſpuales / Ct ſic p het tria euageli e legis Aſilia⸗pꝛout ex ſue vite hyſ toꝛia /2 ſue doctrine regula tlare pa tet,mundũ a omnia que in mundo ſunt vere pati cõtraria debellautt⸗ vt merito illud qð legitur in epla hodi erna direte poſſit cu apld Michi mu dus trucifix eſt 1 ego mudo Et ite rum In ſignũ tante pugne⸗ india um obtente victoeie ipe dniee cruas poꝛtans inſignia⸗ diat illud qdð ibi dem ſequitur Ego eni ſtigmata do mini iheſu in oꝛpe meo porto⸗· Ad gal vi a? / Ded videamda quo magiſtro⸗ videamg in qua ſcola · hu ius pugne tyzoaniũ / hui quoq; vit toꝛig magiſteri didloerit / Dane a magiſtro x p̃o⸗ in ſcola euãgelica Bp̃s naq; magiſter optim ip̃az be ati franciſci tegula⸗/ qᷓ tria ſuperiꝰ me moata pauptaté caſtitate huilita tis gſilia otra tria p miſſa / mudi car nis et demonis aduͦſantia bella⸗ qſi tria patt gtinet remedia ĩ euãgelica — — — — ⏑ — — — ⏑ — dẽ — —— — — — le ſcola verbo docuit a exemplo firma uit . pꝛout ſummoeum pontificim gregoeij nom Innocenci quart. er mwtholai tertij detlarãt canonice ſãt tiones ,· / Het ſunt itaq; huius re gule ſetre ta conſilia · het ſunt euan geliœ legis archana que xpziſtus a tte ſuoet franciſcus a xpꝛiſto⸗di uina teuelatione ſuſcepit. dr quibus in perſona ipſius hodie logitur in e uangrlio Confiteoe tbi do mine pa ter eli et terre: quia abſcondiſti het a ſapientibus a pzudentibus reue laſti ea paruulis Mathei vndeamo mpitulo⸗ Hect ſiquidem euangelico rum conſilioꝛum ſecreta- ableonſa ſunt a ſapientibue et pꝛudentib hu ius mundi: quoeum ſapientia eſt au piditatem voluptatem vamtatem ſerutari⸗de qua dirit apoſtolus Da pienua huius mundi ſtultlcia eſt a pud deuũ⸗ pꝛima ad wꝛinthios tera o tapitulo / ſed teuelata ſunt paruu lis / id eſt fratribus minoꝛibue huig ſacratiſſimi oꝛdinis· quoꝛum ſapien tia eſt iuxta beati franciſci regqulam legis euangeliæ perſectionem ſecka riede qua ſapientia idem apoſtolus ait- Dapientiam aniur inter p * lau Piktrun e nob⸗ Pr ana egnek⸗ ſecundo tapinalo // Ab hauoee er go ſapientie ſcolam⸗ in qua per hat tegulam euangelic⸗ vz eu pater et mnan ſapientia ſos teuocat in enangelio hodierno Henite nquit omnes qui/ laboꝛatbhet onerati eſtis·a ego tefia am vos⸗ Tollite ugum meum ſup vos / et diſcite a me quia mitis ſum et humilis coꝛde/ a inuenie tis tequi em animabue veſtris At ſi aperte dicnt⸗Venite mundi amatoꝛeo w nite inquã qui laboeatis laboꝛe aupi ditatis Venite carnis zelatozes ve nite inqua qui onerati eſtis ex one re voluptatis Venite demonũ ſecka toꝛts· wenite in qua / et ego teficiam vos ab eſurie vanitaiis Tollite erqo uigum meũ ſuper voe Jugum ſcilt cet paupertatis ontra iugum mun di blandientis Jugum aſtita tis oon tra iugum anrnie pzurientis Zu u humilita tis tõtra uugum demonis fallents · / Ded vos qui hot fa eere neſcitis⸗ aut neſcire diſſimula tis audite hunt dockoꝛrem quid di ant⸗ audite hunt magiſtrum quid dowat Diſcite inquit a me ouia mite ſum er humilis toede Molite ergo tardare quia ece magiſtrum mara tum ad downdum⸗ diſcite i in quit a me NMolite timere⸗ quia ecre magiſ im ad oꝛrigendum Mitie um querere quia ece ptum ad ſ dum⸗ i⸗ 2„ Felicam regu lam iheſu xpꝛiſti · ho rum omnum docentem fallacias ſi perare / glius regule dockrinam bꝛe ui ompꝛehendit ſermo ne dieens⸗ diſcite a me quia nutis ſum ⁊ humi lis coede · O igitur totius theoꝛie ſapientie bꝛeuus ſumma O totius pzactic ſcientie vtilis regula⸗ per quam aduerſantium belloꝛum ma la vitantur et quiete pacis remedi a wſſidentur. Vnde ſequitur Et in uenietis requiem animabus veſtris requiem ſciliet vere pacis Ad quam querendam per huius regule obſer uantlam tanq; per tectiſſimam cis viam/ magiſte er iſte tenens euan gelic ſcole achevea inctat pigros exctat ſompnolentvs · venoeat deni os · voet deniq; generaliter ſingu los · et ſingu lariter eteleſiaſtiws vi ros diene· Quiainq; hant regula ſealti fuerint pax ſuper ilos⸗Et het de ſeamdo articulo / tum ad tercium artlaulum ſciendum eſt qa viri ecleſiaſtici hanc euange liem regu lam iheſu xpꝛiſti iam diu minime ſeauti fuerunt, ſed ab e ius obſeruantia plurimum oberrarunt / ideo diuerſa perſeaitionum mala xpꝛiſtiane paci ontraria hije s tempo ribus patitur eeleſia „Ad alius de clarationem conſverandum nobie ſteg ſentem leguntur perſeruti ones ecleſie⸗ Quarum tres vt op ½ noꝛ pꝛeœſſerunt- et tres in pꝛoxime uan future ſunt⸗ſed quarta eſt et media pꝛochdoloꝛ que nunc viget / undde has perſecutiones beatus euangel ta iohannes pꝛophetic ſe vidiſſe 5 hibet dieens⸗ Et vidi ſeptem ange los ſtantes in onſpecu dei et date ſunt illis ſeptem tube⸗ et parauerunt ſe vt tuba canerent apocak octauo aapitulo⸗ Deptem ſiquidem ange li / ſeptem ſunt oꝛedines docoꝛzum⸗ Septem vero tube ſeptem ſunt pꝛe dicationes cozum / quibus tlamatu ri ſunt i inter perſecutionee ſeptem te pocum indpientium a pꝛedietione xpꝛiſti, et deſinentium in onſumma tione ſeanli · Mam vt ib. dem ſequi tur In diebus vocis ſeptimi ange li tempus amplius non erit⸗ ſed cũ tuba canere eperit onſummabitur miſterium dei⸗apocak nono⸗ De hys itaq; ſeptem tubis / hot eſt de pꝛemiſſis ſeptem tempoeibus et perſeoitiombus ipſie oꝛreſponden t bus / vel ſaltem? && alquibusearum mum mferius dicere pzopoſui. // Pꝛima ergo tuba wanerunt xxrzij tus et eius apoſtoli, ontra perſecu tionem iudeoꝛum⸗ Secunda autem tuba ecinerunt martires intliti⸗· on tra perſecttionem paganoum Ter cia vero tuba ecincrunt confeſſoꝛes ſancti⸗ contra perſecutionem heret wꝛzum⸗ PBz ima namq; tuba onuer tit ude oo Hacunda tuba conuertit pagunoe⸗Tercin tuba onuertit hi retiws-/ Ppꝛiſtus enim et eius diſcipuli pꝛ ius pꝛedic uerunt iude is: poſtea paganie iuxta illud Vo bis opoetebat pꝛ imum pꝛedicnri ver bum dei.ſed quua reppuliſtis illud et Zuertimur ad gentesactuũ xiij ‚ Demü ved pdicnueruũt heretich⸗ a⸗ temx oꝛ atini c plena pax . E— = X reddita fuiſſet ecleſ ijs⸗ poſt pꝛedi atioẽs apoſtoloꝛum et martirum⸗ terca tuba id eſt pꝛedictio cnſeſſo rum cœcinit non ſicit due pꝛioees / de perfidia iudeoꝛzum et ydolatria paganoeum⸗ ſed de fide falſa er per tinaca here tivꝛzum ·/ Hect itag⸗ tria tempoea / a perdladiod xpziſti ſumpſerunt cxoedium/ durauit pꝛi mũ tempus vſq; ad euerſionem ihe ruſalem: que facta fuit per tytum er veſpaſianum Deaundum autem vſ q; ad onſtantinum · Teraum vero ſcem pꝛophetiam beate hyldegar dis vſ q; ad annum dominic inar natio nie milleſimum onteſimum 2 Tunc enim ſiaut ipſa diat apoſtolo rum toctrina et ardens uuſtlaa⸗ qua in xpꝛiſtianis ſpiritualibus conſti tue rat dus tardare et in heſiean tio nem verti epit⸗/ NMam licet tri bus pziozibus tempozibus m leltne perſecutiones paſſa ſuerit ec leſia a udeis paganis et here ticis⸗ tamen mcœm habuit aum vitijs quia euan gelicam xpꝛiſti regulam ſequens 7 per viam on ſilioeum enangr lio rum. id eſt paupertatis / laſtita tis / humilitatis inede ns⸗ ſemper ad ex telſa ſanctitatis aſcendit⸗ et per ar ma virtutis / bella cupiditats / volup tatis/ et vanitatis pꝛoſtrauit Ded poſtq; a perſeatiombus iudeoꝛum mganoꝛzum et hereticꝛum mœm vbiq; habuit exleſia⸗/ ee ĩ pac fat ta eſt amaritudo eius amariſſima⸗ quia per bella vicioꝛum ſacka eſt p ſecutio vixtutum ſeuiſſima· Verbi graca Contra paupertatem ſurtex it aipiditas contra aſtitatem obt nuit voluptascontra humilitatem intumuit vanitas, Et vt plura bꝛe uiter ompꝛehendum / omnem euan geliozum conſilioꝛum virtutem / ec cleſiaſtioꝛum miniſtroꝛum oppꝛeſ ſit iquitas Mam adeo quidem om nium viciozum peſtis i in viris et tleſiaſticis pꝛoeſſi ſſe vide tur⸗ vt vix ſynagogn indeozum / aut ſeca ali qua paganoꝛum / vel heretiozum / ab euangelica xpꝛiſti regula tanta vnq; in moeibus obe rraſſe tredatur⸗ quantum hodie malignantium ec tleſia clerioꝛum Pꝛzopter het ergo mala ſicit dict hylde gardis· 7 pzo ut iam pzothdoloe wꝛpoꝛzeis erni mus oculis / in hot quarto mi it inſami tempoze omnia excleſiaſti cn inſtituta ſiue ſpiritual a ſiue ſecu laria / in deterius deſcende runt/a qui buſcam tenebꝛ is in iuſticie obtenebꝛ a tn ſunt Et hot eſt quod in apoalip ſi beati iohannis dictur⸗ Et quar tus angelus tuba ceeinit et perauſſa eſt tercia pars ſolis / et tercia Fars lunde / et tercia pars ſtellarum ita vt obſcuraretur tercia pars earum et diei non lucret pars tercia, et not ti ſimiliter, apocalipſis octauo capi tulo⸗In firmamonto ſiquidem ecle ſie fect deus duo lummaria magna / ſaerdoaum ſcilicot et regnum. ſacer docium vt pꝛeeſſet die i id eſt ſp iritu alibus teg numvero vt pꝛeeſſet not ti / id eſt ſeallanbus· Ded cum quar tus angelus anere epiſſoet · Voc cſt/Cum illa pꝛioꝛa ſelicia tempo rn pertranſiſſent · et hot quartum ij muliebꝛe at infelici ſimuen tempus adueniſſet: percuſſa eſt iuſto dei iu dicio teraa pars ſolisid eſt pꝛelati·. et paſtoꝛcs ſpirituales er tercia ps lune, id eſt pꝛepvſiti et tectoecs ſeai lares / et tercia pars ſtellarum id eſt tlenici et ſpiritales inſerioæes: ita vt obſcuraretur terca pars earum2a ſi onſidetemus quales aliquanto ſu erunt pontifiœs er ſpiritales pꝛela ti,- quales pꝛindpes et ſeculaẽe pꝛe poſitquales eciam ſacerdotes er in ferioꝛee clærici⸗ et ſi in ſpicamus qua les hodie ſint iſti⸗ qui eis ſolo nomi ne ſu veſſerunt⸗tunt in veritate die re poterimus/quod obſcurati et obte nebꝛati ſunt⸗ita vt diei non lueant et nocki non ſplendeant · / Ded audeamus queſo quid in eodem api tulo ſubſequitur⸗ Et vidi inquit et audiui voem vnlus aquile volante per medium celi⸗ dicentio vo mag na⸗ve· ve⸗ ve·habitantibus in terra De æteris vocibus trium ageloꝛum qui erant tu ba manituri⸗ inueſtige mus itaq; quid velit beatus euange liſta iohannes per het verba notn ri · Nuquid ergo aliquis ſanctoꝛum in hoc quarto tempoee flozuit: qui aquile menito valeat cõparari? Qui eciam tria ve trium angeloꝛeum qui aanituri ſunt i id eſt tres plagus ſeu perſecutiones trium ſuturoꝛum tem poꝛum ſcilicet quin ti ſexti ſeptimi Reedirerit Quauis enim hoc quartum tempus miſerum ſit et vw⸗ le- tamen aliquos ſanctoꝛum inue nimus in eo floe uiſſe · Verbi gratia Kloꝛuit in franda ſanctus bernard rlama allenſis. floeuit in angi ſant tus thomas cantuarienſie⸗ floeuit iĩ almania ſancka hyldegardis⸗ que e fſuturis tempoꝛibus multa in ſu is libꝛis legitur pꝛ ophetaſſe. floeu it in lalabzia ioachim abbas vene rabilis. qui ecam ſpiritum pꝛophe cie dicitur habuiſſe Kloꝛuit quoq; in hyſpania beatus ominieus⸗Floꝛu it in ytalia beatus franciſcus?: qui quaſi due oliue fruckiſere duos fecun diſſimos oꝛdines pꝛedicatoꝛum ſci lieet et minoꝛzum pꝛoduxiſſe eernun tur, de quibus memozatus abbaes ioathun in expoſitione iheremir pꝛe dixiſſe treditur ſiait olim per mopſen et ioſue / dommus cha naneos iſrahelitis ſubiecit/ et per paulum 2 barnabam ydolattas ſtra uit · ſit eeam per hos duos oꝛdines in illis pꝛeſignatos inttedulas gen tes onuertere diſpoſuit Hiü ſunt er go roſei floꝛes quos in hot hyema l at tenebꝛoſo tempoze reperio vir tutum radijs ſplenduiſſe / Ded inter hos nullum inuenio qui tam pzopꝛie aqle cmparari valeat ſicut iſte beatiſimus xpꝛiſti conſeſſoꝛ ſra uſus. de quo nobis eſt ſermoꝛ Pam ſiaut beatus cuangeliſta iohannes per aquilam ſiquratur / quia euůge lium de diuinitate verbi ſublimiue volando edidit · ſic iſte wnuenienter agquile omfaratur⸗quia euangelio regule perfectionem pꝛe œteris ſui tempoꝛz is arcius obſeruauit et ſicuit iohes in fthmos inſula relegat) a pocalipſi / id ẽ diumnas reuelatioẽea pꝛopheticns viſiones deſcripſit · ſic 9 — —— ¶—————⸗ẽ — 2ðð iſte diuina ontemplatione raptus vidit vnum ex ſeraphin cruafixi geſ tantem effiqgiem „ et in oꝛzpoꝛe ſuo vulnerum xpꝛiſti eſfigiantem inſig nia⸗ In qua quidem viſione mira pz oeſiuis et a xetroactis ſeculis i inau dita multa ſetreta celeſtis ei inſpi ratio reuelauit .· Vec eſt ergo aqui la ſublimi er admrabili vita a ter tenis ſuſpenſa⸗ que per medium e lum id eſt per cæleſiam volitans⸗ xpꝛiſti panupartatem caſtitatem et humilitatem ſcðm euangelicam re gulam ſublim us pꝛedicauit / et on tra cleri aupiditatem voluptatem vanitatem euangelie regule contra riam⸗triplex ve habitatozibus terre id eſt trinam perſegitionem trium futuroum tempozum per pꝛophe ciæ ſpiritum alcius intonando pꝛedix it Mam ſicut in eius veteri legene narratur⸗ oſtenſa fuit ci a deo futu ra perſealtio⸗ et pꝛopinqua tur bati o ea leſie pꝛopter tranſgreſſionem e uangrlio⸗ regule,A cuius perſecuti onis plagn in moꝛte ſua illos lbe randos eſſe pꝛomiſit qui hant regu lam ſecuti ſutrint⸗ et eam voluenint pure er inuiolabilit obſeruare Pzop r quod ad litteram poterat aſſere re verba a pꝛincipio p⸗ opoſita „ et rver ea contra ſutura mala ſuos con foꝛ eate diſcipulos dions Quiainq; hant vegulam et cetera // vVero reuerendi patres et in xpꝛiſto fatres chriſſimi⸗ liet iuxta ſententi Munct am xpꝛiſti non ſit noſtrum noſſe te poea vel momenta que pater paſuit in in ſits Pteſtate/ att pz imo / PBzop ter a8 de tribus nouiſſimie tempo nibus et de triplic ve⸗ id eſt de tribus periculoſis perſeautionibus eis coꝛ reſpondentibus / particulanter diffi mire non debemus / cum de eis ſolum genealiter dicat apoſtolus, in no uiſſimis diebus inſtabunt tempozꝛa . periculoſa t,ij a,ad thi. tercio capi tulo / tamen ex ſenpturis ſanctis er dictis pꝛophetias / at ecgam ex his malis que experimentaliter viemd et venſimiliter pꝛouenite ſperamus ex turbatione pzeſentis ſciſ matis/ pzꝛ imũ ve hot eſt perſecutionem! im minentis tempoeis / onuenienter co iecturare poſſumus Mam ſcoðm pzo phetiam beate hylde gardis i in fine liue muliebꝛ is tempoeis / quod ſu pꝛa quartum eſſe mem inimud / gra uiſſimi ſciſma tis er ofuſionis! laque us ſuper omnem tlerum oedinem ea leſie ſtitum extendetur; durabitaq; illud ſoꝛ didũ tempus vſq; ad mag num ſciſ ma quo epiſcopi et cler:ci a ſuis locis et ciuitatibꝰ expellentur Ex quo ſatis intelligi datur illud quintum tempus aui pꝛ imũ ve oꝛ reſpondet; vel iam ineptum eſt. vel de pꝛopinquo inchoandum iminer · de quo tempoꝛe ſanctus pꝛopheta uit petrus apoſtolus diene⸗ Tem pue ecſt vt incipiat iudicũ de domo ti⸗pma petri quarto Hot eſt ergo p̃ mũ ve⸗ id eſt pma perſecutio truñ nouiſſimoeũ tempoꝛũ que ocaſione pzeſentis ſeiſmatis exercnda eſt cõ tra cleru/ de quo intellige dũ vide tur illnd qð pdixit dñs p pꝛophet Ve eti pecatrici Fopulo g Fui iniqtate⸗ R L iij⸗ ——–C ſemini naquã filijs ſceleratis / 2 teli qua⸗ que leguntur yſaie pzimo capi tulo / In qua pzophetia tria nobis per odinem oſtendutur diligenter notanda Pꝛimo quidem qualiter et ctleſia pzopter peata vana / ſit cul pabiliter acruſanda Hecundo vero qualiter ipſa per pꝛeſens nephandũ ſeiſma ſit crudeliter affl genda Ter co et vltimo qualiter poſtea dei fa uente gracia/ lit ſalubꝛiter conſolada DD Pꝛzumo ergo cangitur virozum cleſiaſtiozum acuſatio⸗ quia diti cur/ dereliquerunt dom nũ blaſphe mauerunt ſanctum iſrael⸗ alenati ſunt tetroꝛſum æ „ NMunquid emm ipſi dereliquerunt dominu· ſpernẽdo xpviſti Paupertatem / et ſeckando mu di cupiditatem. 1 queſtuoſam auari aam? Que vere eſt dei ontemptus aum ipſa ſit ydoloꝛum ſeruitus/ vt a it apoſtolus ad oloſenſes terao n pitulo- unquid eciam blaſphema uerunt ſanckum iſrael⸗ poluendo xpꝛiſti taſtieatem 4 queredo carnie vwoluptatem et luxunoſam immudi cdam? Dicentes aim luxurioſis⸗ſtua mur bonis que ſunt er non pertran ſeat nos flos tempozꝛis c ſapienti e ſecindo apitulo Munquid pzetere a et ipſi alienati ſunt retroꝛſum / ie linquendo xpꝛiſti humilitatem et ſe quendo demonis vanitatem/ 2 pom poſam ſuperbiam? Pꝛopter q pꝛ0 phhetn tlamat ad dominu· Leua ma nus tuas in ſuperbias toeum 27 ete ra pſalmo octuageſimoterao Dane erperientia wooente vin ecleſiaſtici ſpecialiter pſeudo paſtoees et pꝛela ti in omnibus hijs pecauetunt et a lia plura flagicia perpetrarunt Et i cdo ſecindo ſubiũgitur eoꝛum afflit tio⸗quia dicitur· Terra veſtra deſer aa / cuitates veſtre ſuccenſi igni⸗ re gionem veſtram oꝛam vobis alieni teuorant et deſolabitur ſiait in vaſti tnte hoſtili· et derelinquetur filia ſy on vt vmbꝛaculum in vinea et ſicut tugurium in cucumerario ſicut ciui imns que vaſtatur 2c Ad litteram pla ne vetum eſſe videtur⸗ & terre / ciut tates / et regiones ealeſie ſubdite⸗ pꝛopter pꝛeſens ſciſma / ab alienis · hoct eſt a ſecularibus hoſtiliter vaſta buntur , et ſicut vmbꝛaculum vinee vel tugu rium oꝛti poſt raemoꝛum et ſiuctuum clleckionem ſine habita toꝛe dimit titur · ſit filia yon id eſt ealeſia poſtq fuerit quaſi auitas ᷓ vaſtatur⸗ ſuis tempozalbus dimci is ſpoliata, a,mercenarijs er pſeu do ruſtoꝛibus lupis deuozanda inhu mwuaniter relinquetur / Ded quica mmarum eſſet / ſi iſti ſolum bonis ſuis tempoealbus pꝛiuarentur⸗ niſi ea am in perſonis punitentur / ideo ter cio concluditur iuſtoeum conſolatio⸗ quia ſequitur,- Net dicit dominus exertituum⸗ heu conſolaboꝛ ſuper hoſtibus meigs, et vindicaboe de ini mictis meis/a onuertam manum mieam ad te⸗ excoquam ad purum ſeoiam tiam-q auferam omne ſtã num tuum.4 teſtituam iudiestuos vt ſue runt pꝛius⸗q cſiliarios tioe ſicut antiquitus PBoſt heoc voabene auitas iuſti vꝛbs fide lis ac Punien aur ergo teſte æo paſtoses malli · c⸗ rigrenaur peruerſi⸗ onfundentur inm qui, et vt ibide m lubiungitur qui de reli que runt dominum conſumentur⸗ conſundentur enim ah yrolis quibg ſacrificauerunt id eſt a pzincip ibus ſealaribus⸗ quos ſepe pluſq; deum honoantes⸗quaſi ydola oluerunt⸗ Hüs itaq; repulſis conſolabuntur luſti⸗exaltabuntur honeſti⸗ et inſti tuentur indicks noiu / per quos eale ſia ad antiquã euangelio regule iuſ nciam dei gratia re ductur Hij nam q; ſem ſententiam abbatistoachim ſuper iheremiam / erũt fide les in dot trina- ſpirituales in vita⸗ obadiẽtes in pꝛeſſura elcdi ſeiliet ad pꝛc dica dum euangelium regni pꝛelatis ad ulterantibus verbum dei⸗Tales em vt idem ait / ipſam ruina ecleſie ne eeſſe erit pꝛedicare plangere qui in future tnbulationis aculcis non ſo lum inſerioees hommines / ſed eaam ipſos põtiſiœs et pzꝛelatos ſulgurẽt et non palpent⸗qui terrena carnalia q; oꝛ da omni plaga percudant- et ſuperbis ac tumidis magiſtris ſilen dum ſuis ſiudijs wonant // Nuit autem pꝛophetie muchi ſaluo melio ri undico concoꝛdare videtur illa bea ti iohannis viſio⸗ qua ſub tuba quin ti angeli d eſt ſub perſceut one tem poꝛis quinti in apombphi ſe vidiſſe teſtatur CEt quintus angelus inquit tuba eeinit vidi ſtellam de celo ce adiſſe in terram . etera que legun tir apocalipſe nono capitulo Vbi ꝛteſpondenter ad pꝛemiſſa tria tã guntur am pꝛiumd oſtẽditur qua liter ecleſia lapſa eſt culpabillter: quia ipſa aſt ſtella que pꝛiueluoœbat in elo per virtutis excellentiam⸗ er nunc cecidit in terram per iniquita tie ruinam, PWam que pꝛius aleſti a queſuut-nut terrena ſapit. et ſpꝛe tis ſpiritualibus viris at celeſtis ſa pieontie conſilijs⸗ pꝛ inapibus terre nis et terrene pꝛudentie ſtaudulena is acquieuit Dntie ſequitur⸗Et da ta & ci clauis putei abyſſi⸗et aſcẽdit ſumus putei ſicut fumus ſoꝛnaas mag ne . et obſcuratus eſt ſol et aer t ſumo putci· Data namq; fuerat eqleſie clauis oleſtis regni : ſed per abi ſum ſacta ſt clauis puter abyſt. id eſt abyſſalis pꝛoſunditatis om nis malice vel pecati⸗ quem pute um imquitats apetuit tlauis eerle ſiaſtie oteſtatio abſoluendo gocen tees et innoeentes ondempnando⸗ npellendo dignos / indignos pꝛo monendo⸗ ebic endo pꝛoued osa ſa pientes. puereo vero a ig nozantes eligendo- cxaltando nnquos er ſu perbos iuſſos autem et humileode zimendo et inde aſcendit fumus putei. id eſt infamia pecati⸗ ſicut ſi mus ſoznacis magne⸗ id eſt tril ula tonis hoerende⸗ aue ex pꝛeſent s ſei matis abhominatione pꝛocdit Ex quo ſumo obſcurc tus eſt ſel / id eſt ſublimitas pontificalis. 2 aer / id eſt teliqua dignitas ſpir tualis, adeo quit m vt pꝛopter abhom inatloẽs pecratoꝛum nulla in eis virtutis cla ritne iam ſuperſit⸗don ino per pꝛo pphe tam dicente Feorunt abhomina tioncs æ repleuerunt terram imiqta ierriechiek vihe /1 Deñdo egi „ —117 = M , qualiter ealeſia punienin eſt erudeli ter, quia ſequitur Et de fumo pu tei exierunt locuſte in terram⸗ er da ta eſt cis poteſtas ſicit poteſtatem habent ſcoꝛpiones terre Ex fumo e nim putei / id eſt ex infamia pecati et abhominabili iniquitate cleri/ exi bunt loauſte in terram⸗ id eſt terre ni homines populares ſciliet 2 pꝛĩ rpes / tempozales ecleſie diuicias wꝛz rodentes et dabitur eis poteſtas ſcoꝛ pionum terre Nam ſicut dicunt iheronimus gregoeius doctoees ſacte ſcripture ſcoepio blandus eſt in facie et lauda pungit/ et aim pu pugerit venenum effundit / ſic mul ti pꝛincipes et terteni homines / qui pꝛans tempoze pzoſperitatis blan die bantur eelcſie· eam poſtea vene noſis aculeis perſequentur⸗ Vnde eœleſie tecte onſulitur cum per pꝛo phetam diatur/bonum eſt ſperare i1in do mino iᷓ; ſperare in pꝛinupibus pᷣe centeſimo decimoſeptimo // Tercio ſubiungitur qualiter ealeſi a pꝛeſeruanda eſt ſalubꝛiter, quia dicitur · Et pꝛeeptum eſt illis ne le detent niſi tantum homines qui nõ habent ſignum dei in frontibue ſiis hot eſt ſignum de quo in ezechiele ſeribitur. Tranſi per mediam tciuita tem iheruſalem⸗et ſigna thau ſuper ſrontes viroꝛum gementium et do len tium ſuper cunctis abhominatio nibus que fiunt in medio ei? Dignũun enim thau eſt ſignum dei⸗ quo ſig nantur ſideles et deuoti⸗ ſuper abho mina tio nibus ccleſie dolentes 4 af flicti/ at ecleſiaſtice pade zelatoꝛes auidi · qui vtiq; inter ſuturas perſe altiones ecleſiaſtioꝛum miniſtroꝛ ſol illeſi pꝛeſeruari creduntur· vnde de els ſubditur · Omnem autem ſu per quem videritis thau ne ocida tis. cʒzechieł nono capitulo// VNHec ſunt igitur reuerendi pattes et in xpꝛiſto fratres cariſſimi · hec ſunt ſacre ſcripture teſtimonia quibus ſu tura perſecitionum mala mimſtris ecleſie ho die multipliater oberran tibus ab euangelica regula mfallibi liter omminantur · / Ded ne foe te noſtra expoſitio et ſcnpturarum applimtio a ſapientibus mũdi teme raria iudioetur, quaſi ex meo ſenſi pꝛocdere videatur⸗ nouenit caritas veſtra ꝙ pꝛemiſſa omnia que circa etrleſiam dicta ſunt eſſe futura⸗ bea tn hylde gardis hjs tempoꝛibus ĩ plenda eſſe apertiſime pꝛopheta uit. ſicut patet ex libꝛo ſuo diuinoꝛũ operumex epiſiola ad onrardum regem / frederiſi umperatoꝛis anteceſ ſoz em Ex epiſtolis quoq; ad oloni enſes et treuerenſes / at eciam ex plu ribus alijs eius dickis er ſcriptis que allegare dimitto gracia bꝛeun tatis „Ciuus ſancte mulierie mul tum debet auctoeitas venerari: aim eius libꝛi in theuerenſi oncilio ſub eugenio paßa / pꝛeſente beato ber nardo. 7 alioeum ſapientum cetu no tabili elebꝛato / ſolempniter fuerint aniobat- Bet ergo fuua ſu peng per me dicta tante auctoeita tis et tam autentie appꝛobatio's roboꝛe tõfirmata ideo vꝛe taritati pzopoſui vt per ca tontra pꝛeuiſa perſetutionum iacula tautioꝛes ted damur⸗ et inter ſutura perturbat onum mala / per euangelic regule obſeruantiam/ pacem xpꝛiſti veram finaliter coonſequamur- hit per gra ciam ee tandem per gloꝛiam⸗quod nobis conoedat qui in paaseternita te ſine fine viuit et regnat Amen ¶ Explicit ſermo de beato fradſco ſetne in vniuerſitate pariſienſi per magiſt rum petrum de aillyac An no dñi M C&ο octogeſimoſecindo . — „ . . . . 1 3 „ . — — — — 5 5 — . — 5 — * . —–., 8 — . . . ð ? = = . = . . . S +☛ . . . . . V „— . . 8 2 5 . * 5 4 * . * * * — W * e, * 6 3 Z WS . 4 „ * . 4 * –— * . * N .* 7 * = . = 2 * — . . . . 8 „ . 2 . 8 4 . * „ 4 . * 5* . — . - ⸗ S W 2 E . =ðð 7 . . = 4 — .l l „ . — RM – 4 ðð 8 Z èssä 82 Mä * „ * * „ * 5 * „ „ 4 — ðä =èð . . „*½ RM Y K . Hẽ S — — * — r ä f 2= . 4 ?M 2 .⸗ — „ 8 2 „ E „ 4 S – P * 4 4 * . .—j 1 7„ S * = 22 . * 8 2 HDM S ðOSYJYMẽ l . ſie omnium pœa quodammodo tii is humeris ſuppoꝛtare · Veu iᷓ; in ſuaue iugũ a vere onus grauiſſimũ angelicis ecam humeris ſoꝛmidan dum⸗ ¶Berioilum pꝛelationis atludit t Erte huigoneris pondus exn Atus erat ſandus ille rex pso phaa dauid qui ad deum latrima biliter exclam abat Induxiſti nos in laqueum / poſuiſti tribulatiões in doꝛ ſo noſtro / impoſuiſti homines id eſt hominũ pecata ſuper capita nrã⸗ O qualis quantus- ꝙᷓ; foztis q multiplex tribulationũ laqueꝰ O te elicem / ſi de illoeum numero ſueris in quoꝛum perſona per pſalmiſtam canit᷑laqueꝰ ꝓtritus ẽ q nos libera ti ſumus Quid ergo diemus? An paſtoꝛalem ſollicitudinem ondem namꝰ ? Abſit · Ded eam laudantes 2 venerantes eius onera pertimeſ Rmus fragiles infixmi/eius peri cula foꝛ midamꝰ debiles 2 multipli citer imperfecti · Qui ſoꝛtes ⁊ pfet ti ſunt cum dauid·/ ſarcinam hant a deo tamẽ ſibi impoſitam patienter ſuſtineant/a tamẽ aim dauid eam lamentabiliter defleant · Qui autẽ debilis 1 imperſectus team a doꝛ ſo ſuo exciciat ? ac tam oneroſo pe riculo ⁊ periculoſo oneri / libens ee dat Oꝛ ſi hoc facere ſuperioꝛis ſui non ſinat auctoꝛitas / tunt ille ſic o nerig obedietiam reuerenter ferat? vt honoeis reuerentiam nõ arrogaã cer ſuſcipiat: net eam ſibi ſed deo at tribuens v illud dauitiaim memoei ter teneat Mon nobie domine nõ nobis: ſed nomini tuo da gloꝛiam ¶ De temptationibus ? eurbatſoi bue aue paſtoꝛaliss „ Ed het hactenus de allenis pecatie: nunt de pzopzijs videamus Conſidera ergo in ſolli iitudine paſtoꝛali quota qꝙ; varie ot cirrant temptationes et ocraſiões pecatosum⸗Ibi quippe delicie / ibi diuitie/ ibi populares honoꝛes Ex quibus triplex illa quam ſupzꝛa me minimꝰ / vicioeum voeago naſcitur Ex delitijs· ſ naupiſcetia arnis / ex diuicijs concupiſcẽtia oculoeum / ex honoeibus ſuperbia vite Et qs neſciat nimis eſſe difficile / non dica vincere ſed ſugere in delicijs / gule luxurie voluptatem? in diuit ijs oedinate auaricie cupiditatem ? in honoeibz ſuperbe gloeie vanitatẽ 2 Quis pꝛeterea ex hac pꝛoclla ena care poterit ſine multiplici pertur batione vite / leſione fame/ at pplex itate qanſciente? NMunt vita in ſua virtute conalutur ⁊ nunt ſama in ſu o honoee ſcandalizatur: nũt conſcẽ tia in ſua paœ moleſtatur· Quid dioo moleſtatur 2 Ymmo pene dei ritur- Quis enim perplexas on ſcientie nodos euoluat quibus iſ te ſtatus inuoluitur 2 nunt in gu bernatione domus ac familie / of ficiarioꝛũ quoqʒ æ lateralium miniſ onſer troꝛum / nüt in acquiſitione / a iij · S 1 0 V R Balancde Q 20 Focus N K J 10 H G F 1 E 5 16 17 18 19 VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset 15 14 11 10 . Copyright 4/7/1999 VXVMaster GmbH wwW.yxymaster. com