Gb65_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 [Opuscula] Augustinus, Aurelius — O ½ ℳ O½ — — V — = — — — — — — — — — — — —— — — i. — — — — — — — — — — — — — —i—nmnmn — — — — 008 Tübinge — — == ꝑ-⸗ — — S= —— = ☛r ☛ = —— — S * . — g8 opi Pipponennſe. nuocatio vei omnipotẽtis ad mo ⁊? vite reparationem. Capitulũ.j. Omine deuſ a coꝛdi meo te deſidera re eſiderãdo querere:qrẽdo Hinuenire inueniendo ama Mnando mala mea redimere redem pta non iterare.Da domine coꝛdi meo ſpũſↄtritõne: ocliſ lachrymaꝝ fõtẽ ma nibꝰ elemoſyne largitatẽ. Rex meꝰ extĩ gue ĩ me deſideria carnis ⁊ accẽde vim tui amoꝛis:redẽptoꝛ meꝰ expelle a me ſpum ſuꝑbie: ⁊ ocede ꝓpitius theſaux humilitatis tue. Saluatoꝛ meꝰ amoue a me furoꝛẽ ire. ⁊ idulge mihi benign ſerenum patiétie. Creatoꝛ meꝰeuelle a me animi raãcoꝛẽ ⁊ largire mihi mentis dulcedinẽ. Da clemẽtiſſime pater mihi ſolidaã fidẽ:ſpẽ ↄgꝛuã:charitatẽ ↄtinuã Hectoꝛ me auerte a me vanitatẽ men lis ĩcõſtãtiã:coꝛdis vagationẽ:oꝛis ſcu rilitatẽ:oculoꝝ elationẽ vẽtris igluuiẽ oppꝛobꝛia ꝓximoꝝ: ſcelera ptractionũ curioſitat pꝛuriginẽ diuitiaꝑ cupidinẽ potẽtatuũ rapina: inanis glie appetitũ hypocreſis malũ:adulatiòis vermẽe, cõ tẽptũ iopũ:oppᷣſſionẽ obiliũ: anaricie ardoꝛc: inuidie rubiginem:blaſphemie moꝛtẽ. Beſeca in me factoꝛ meus teme ritatẽ iniqua: ꝑtinaciã:inquietudinem ocioſitatẽ:ſomnolẽtiã: pigriciã:mentis hebetudinẽ:coꝛdis cecitate:ſẽſus obſti nationt: moꝝ truculentiã:boni inobe diẽtiã ↄſilij repugnationẽ:lingue effre nationez: pauperũ pᷣdã: ĩpotentü violẽ tiã: ĩnocctũ calũniã:ſubditoꝝ negligẽ tia. Circa domeſticos ſeueritatẽ:aduer ſus familiares ĩpietatẽ. Deus meus mi MHeditationes ditationes Diui Auguſtini ſericoꝛdia mea. Oꝛo per dilectũ filium tuuʒ oa mihi miſericoꝛdie oꝑa pietatis ſtudia: ↄpati aff. lictis: ſuccurrere miſe⸗ ris:ſubuenire egenis:ↄſolari meſtos.re leuare oppᷣſſos:pauperes recreare: fle⸗ biles refouere:dimittere bitoꝛibꝰ: par cere ĩ me peccantibꝰ odiẽtes me diligẽ ꝓ malis bona reddere:neminc᷑ ðſpicer ſed honoꝛare:bonos imitaꝛi:malos ca uere:virtutes amplecti:vitia reijcere in aduerſis patientiã: cuſtodiaʒ oꝛis ⁊ ho ſtiũ circũſtdie labijs meis:terrena cal care celeſtia ſitier. accuſatio ⁊ commendatõ miſeri diuine. ſtulo non debẽtur dona ſed multa mihi exquiſita ſupplicia. animãt me pu) blicani:meretrices: ⁊ latrões qui a fau cibus hoſtis momentanee eruti.ſinibꝰ excipiunt paſtoꝛis. Cu eniʒ factoꝛ om niũ deus licet in cunctis opibus ſis mi rabilis.mirabilioꝛ tamen crederis in vi ſceribus pietatis. Unde oe temetipo ꝑp quendã tuũ ſeruũ dixiſti. Miſeratöes eius ſuper omnia oꝑa eiuſ.Et quaſi de ſingulo loquẽte vniuerſo populo tuo te dixiſſe confidimus miſericoꝛdiã au tẽ meà nõ diſpergam ab eo. Nullum enim ſpernis:neminẽ abijcis: neminez perhoꝛꝛeſcis: niſi foꝛte qui amens te ex hoꝛruerit. Ergo modo iratus nõ percu tis:ſed te irritãtibus dona ſi quieuerit tribuis: deusmeus coꝛnu ſalutis mee: ⁊ ſuſceptoꝛ meꝰ: ego ĩtfelix:ego te irrita ui:ego malũ coꝛam te feci furoꝛem tuũ pꝛouocaui: irã ꝓmoueri. Pꝛouocaui ⁊ paſſus es: loquoꝛ ⁊ adhuc ſuſtines. Si peniteo ꝑcis:ñ reuertoꝛ ſuſcipil. ĩſi per oũ differo pᷣſtolaris. Reuocas errã tẽ mutas repugnantẽ:expectas toꝛpẽ/ t: amplexaris redeuntẽ: doces ignoꝛã tẽ: merentẽ mulces:a ruina ſuſcitas:pꝰ lapſũ reparas peteti largiris: querenti mueniris:pulſanti aperis. Ecce domĩe deus ſalutis mee quid opponã neſcio: quomõ reſpondeã ignoꝛo: nulluʒ abs re cõfugiũ:nullũ a te pʒ latibulũ:oſtẽdi ſti mihi bene viuendi viaʒ: ⁊ gradiendi ſciẽtiã odiſti:minatus es mibi gehẽnã: 2 pollicitus es paradiſi gloꝛiã. Nũc pa ter miſericoꝛdiaꝝ: ⁊ deus totius conlo/ latiõs cõfige timoꝛ tuo carnes meas: quatenus que minaris metuendo eua dã ⁊ redde mibi letitiã ſalutaris tui: vt que ſpondẽs diligendo participẽ foꝛti⸗ endo mea dñe: firmamentũ meũ deus re quid de te cogitẽ:doce quibus te ſer monibus inuocẽ:da quibus operibus tibi placeã:ſed nãque ſcio vnuʒ quo tu placaris ⁊ aliud qð ñ ſpernis.Eſt vtic; tibi ſpiritns cõtribulatus ſacrificium: ⁊ acceptas coꝛ cõtritũ ⁊ bumiliatũ. Dis me deus adiutoꝛ meus vita munerib. Pis cõtra inimicũ mum ꝓtectionibus. PHoc de flãmis vitioꝝ pꝛeſta refrigeriũ. Hoc aũt deſiderioꝝ paſſionibus pande piũ refugiũ:fac one virt ſalutis mee ne ſim de numero eoꝛũ quiad tẽpꝰ credũt ⁊ in tẽpoꝛe temptationis recedũt. Ob ⸗ umbꝛa caput meiũ ĩ die belli ſpes mea ĩ Die afflictionis ⁊ ſalus in die tribulatio nis. En oũe illumĩatõ mea ⁊ ſalul mea. Bogaui quibuſ egeo intimaui qᷓtimeo: ſed remoꝛdet conſcientia repꝛehẽdunt me coꝛdis ſecreta: qõ amoꝛ miniſtrat: timoꝛ diſſipat:ʒelus mutat:metus iĩicre pat. Acta mea ſoꝛmidinem: ſed tua pie⸗ tas fiduciam: tua hoꝛatur benignuas: mea turbat malignitas. Et vt verius fa tear occurrunt memoꝛia phantaſmata vitioꝛũ que reuerberant audaciam pꝛe ſumentium animoꝛuz. ÆDominis conqueſtio qui pꝛopter inobedientia; a dno non auditur. LCa.ij. Um enn quis pena dignus ſit qua fronte gratiã requirit: cui pena debetur:qua temeritate qui poſtpoſita ſatiſſactione delicti que rit pꝛemijs honoꝛari: regi inſultat ob⸗ noxius ſupplicio qui donari flagitat in debito bꝛauio:⁊ dulcem affectũ patris ſtultus exacerbat filius: qui pꝰ illatas contumelias bereditatis vſurpat celſi⸗ tudinem. Quid mi paur me geſſiſſe re⸗ colo merui moꝛtem peto vitaz. Cõmo⸗ ui regem meum: cuius impudens inuo refugiũ meũ ⁊ liberatoꝛ meus. Sugge·õ co pꝛeſidiũ.Contẽpſi iudicẽ quẽ teme re poſtulo adintoꝛc᷑. Inſolẽs renui au⸗ dire patrem: quẽ demũ pꝛeſumo habẽ tutoꝛẽ heu mihi quã ſero vẽio:heu heu quã tarde feſtino:beu q; curro pꝰ vul⸗/ nera oedignãs incolumis pcauere peri cula. Neglexi pꝛoſpicer̃ tela:modo ſol licitoꝛ de moꝛte vicina vulnera vulne⸗ ribus infixi: qꝛ ſcelera ſceleribus adde⸗ re non timui. Recenti cicatrices labe re ſperſ: quia pꝛiſca flagitia modernis ini quitatibuſ recipꝛocaui:⁊ que oimina ſo lidauerat medicina: mea reſoluit pꝛuri go phꝛenetica: cutis qne ſupducta vul⸗ neribus moꝛbum celanerat: ſanie erũ⸗ pente putriuit:qꝛ iterata iniquitas con ceſſam miſericoꝛdiam exinaniuit. Naʒ quippe ſcriptum in quacunq; hoꝛa iu⸗ ſtus peccauerit omnes inſticie eius ob⸗ liuiſcentur:ſi iuſticia aboletur iuſti ruẽ tis: quãto magis peccatoꝛis in idipſuʒ reuerentis: quotiens canis redij ad vo⸗ mitũ: ⁊ quaſi ſus repetij volntabꝛum: Fateoꝛ qꝛ nihil recoꝛdari eſt ĩpoſſibile gloꝛiaʒ depoſcit: vir qui laceſſit iudicẽ: –– — — — — — — — — —2 — populoꝛum nudabũtur omnes iniqui Hedit at iones Quot moꝛtalium peccare ignoꝛantes docui:volẽtes delinquere perſuaſi re ſiſtentes coegi: volentibus conſenſi. Quot ſane gradientibus laqueum in/⸗ duxi:viam querentibus foueam retexi: ⁊2 patrare non abhoꝛui: obliuiſci nõ metui. Sed tu iuſtus iudex ſignãs pec cata quaſñ ĩ ſacculo obſeruaſti omnes lemitas meas:⁊ cũctos greſſus meos dinumeraſti tacuiſti ⁊ ſemper ſiluiſti — patiens fuiſti. ¶ Ueh mihi demũ loq ris qᷓn gturies. Judicis timoꝛ. Cap̃.iiij. Eus deoꝛum oomine pꝛeſtabi lis ſuper malicia. Noui ꝙ nõ ſempꝑ ſilebis cũ in ↄoſpectu tuo ignis exardeſcet: ⁊ in circuitu tuo tẽpe ſtas validagruerit:cum aduocaueris celum deſuper:⁊ terram diſcernere po pulum tuuʒ:⁊ ecce coꝛam tot milibus tates mee:tot agminibus angeloꝛũ pa tebunt vniuerſa ſcelera mea: non ſolũ actuũ ſed ⁊ cogitationuʒ ſimulq; locu tionum. Lot iudicibus inops aſtabo quot me pꝛeceſſerunt in opere bono: tot arguentibus confundar quot mihi pꝛebuerũt bene viuẽdi exẽpla:tot con⸗ uincar teſtibꝰ quot me monnerũt pꝛo ficuis ſermonibus:ſeq; imitandos iu⸗/ ſtis dederunt actiõibus.Dñe coꝛ non ſuppetit quid oicã:non occurrit quid rñũdeaʒ.Et cũ aĩa ĩterſit illi diſcrimin toꝛquet me cõſcientia cruciant coꝛdis arcana:coarctat auaricia: ĩfeſtat luxu ria: accuſat ſuꝑbia:cõſumit iuidia ĩflã⸗ mat concupiſcentia:dehoneſtat gula: ebꝛietas cõfutat:detractio lacerat: am bitio ſupplantat. rapacitas obiurgat: diſcoꝛdia diſipat.ira perturbat.leuitas diſſoluit.toꝛpoꝛ oppᷣmit.bypocrſis fal lit adulatio frangit.ſauoꝛ tollit. calũ⸗ nia pungit. Ecce liberatoꝛ meus de 1 gentibus iracundis.ð ecce cum quibus vixi a die natiuitatis mee qᷣbꝰ ⁊ ſtudui: quibus ⁊ fidẽ ſeruaui. Ipſa me que di⸗ lexeraʒ ſtudia damnant que laudaue⸗ ram vituperant. Hi ſüt qbus acquieui amici.qbus parui magiſtri.⁊ qͥbus ſer uiui oni. ↄſules qbꝰcredidi. ciues qbus cobabitaui.domeſtici qᷣbus ↄſẽſi. Peu mihi rex meus. ⁊ deus meꝰ.qꝛ icolatꝰ meus ꝓlongatꝰc. Ueh mibi illumina tio mea qꝛ habitaui cũ habitãtibus ce⸗ dar.Et cũ dauid ſanctꝰ dixerit multũ. quãto magis ego ĩfelix dicere poſſum nimis icola fuit aĩa mea firmamẽétum meũ deꝰ nõ iuſtiſicabit᷑ ĩ cõſpectu tuo omnis viuens. Spes mea non ẽ ĩ filijs hominũ.quem ſi remota pietate iudi⸗ caueris iuſtum ĩuenies.⁊ niſi pueneris miſerãdo ĩpium.non eſt quẽ gloꝛificet piuʒ.Credo nãque ſalus mea qð audi ui.quoniã benignitas tua ad peniten⸗ tiã me adduxitſtui oꝛiſ mihi ſonuerunt nectarea labia. Nemo poteſt vẽire ad me niſi p̃ meꝰ qui miſit me traxerit eũ. Enĩ vero qꝛ ĩſtruxiſti.tataque pꝛopitiꝰ iſtructiõe foꝛmaſtitotis medullis coꝛ dis.toto niſſu mentis.te omnipotens pater. cũ dilectiſſimo puero teque oul ciſſima ꝓles cũ ſereniſimo inuoco pa raclyto.trahe me quatenꝰpꝰ te curam ĩ odoꝛẽ vnguentoꝛũ tuoꝛum dulciter. Inuocat᷑ pater ꝑ filium Cap.v. Nuoco te deus meus inuoco te.qꝛ ꝓpe es oĩbus iuocãtibꝰ ueritate. Cu eĩz veritas oees doce me queſo ꝑ clementiã tu ſancta veritas te iuocare ĩ te qꝛ hoc fieri quõ opoꝛteat neſcio.ſed a te doceri btã ve⸗ ritas humiliter ĩploꝛo.abſte.n. ſapere eſt diſſipere.te enĩ noſce ẽ ꝑfectũ ſcire Erudi me oiuina veritas ⁊ doce me le⸗ gez tuã. Eredo nãq; qꝛ tu erudieriſ bea 3 tus ⁊ de lege tua docueriſeũ. Deſidero inuocare te qð queſo vt fiat in ueritate Quid eſt in ueritate inuocare veritatẽ niñſ in filio patrẽ:Ergo ſancte pater ſer mo tuus veritas eſt qꝛ pꝛincipium ver boꝛũ tuoꝛũ veritas. Hoc quippe eſt der boꝛũ tuoꝛum pꝛincipiuʒ qð in pꝛĩcipio erat verbum. ¶ In ipſo veritatis verbo te perfecta inuoco veritaſ:in quo ipa ea dem veritas dirigas me ĩ veritate:⁊ do ceasQuid enĩ eſt oulciꝰ q; genitoꝛem un nomine vnigeniti inuocare: patrem recoꝛdatione filij ad pietatẽ inflectere: regem chariſſime ſobolis deuocatione mitigare:Sic eni ſolẽt rei carceribꝰeri pi:ſic cõmancipati vinculis liberari:ſic triſtem excipientes ſententiã capitiſ nõ ſolum abſolui ſed inſuper naciſci inſoli taʒ gratiã: dũmodo iratis pꝛincipibus Dilecte pꝛolis intimanerint charitateʒ. Sic delinquentes ſeruili euadunt ſup⸗/ plicia dñoꝛum:dum pꝛo eis interuenit Dulcedo filioꝛũ Sic te omnipotens pa ter per omnipotentẽ filij charitatẽ po⸗ ſtulo:educ de carcere ad confitendum nomini tuo animaʒ meam: libera me a dincłis peccatoꝛũ:per coeternum flagi to vnicuʒ tibi natũ meq; cui ꝓppꝛia meri ta letalẽ minantur ſnĩiam pꝛecioſſſime ad dexteram tuã cõſedentis pꝛolis ĩter pellatione reſtaura placatus ad vitaʒ. Quem enĩ aliũ dirigã interceſſoꝛẽ tibi neſcio niñ hunc qui eſt pꝛopitiatio pꝛo peccatais noſtris:qui ſedet ad dexterã tuã interpellans ecce aduocatus meus apud te deũ patrem.Ecce pontiłex ſum mus qui non alieno eget expiari ſãgui ne:qui pꝛopꝛio refulget perfuſus cruo re:Ecce hoſtia ſancta bene placens ⁊ ꝑ fecta in odoꝛem ſuauitatis oblata ⁊ ac cepta.Ecce agnuſ ſine macula:qui coꝛã ſe tondẽtibus obmutnit:qin alapis ce⸗/ ſus ſputis illitus:oppꝛobꝛijs affectꝰ os - ſuũ non aperuit:en qui peccatũ non fe cit:peccata noſtra pertulit:⁊ lãguoꝛes noſtros ſuo liuoꝛe ſanauit. Pi cre ꝛeſentat hõ pf̃i paſſionẽ filij. Karvf. BSvpice pater pie pijſſimũ filiuʒ pPpe,o me tã impia paſſum: reſpi Ace pijſſime rex quiſ patitur ⁊ re iniſcere pꝛo quo patitur. Nõne hic ẽ· mi one inocens ille quẽ vt ſeruuʒ redi meres filiũ tradidiſti: Nũquid non au ctoꝛ vite hic ẽ qui vt ouis ad occiſionẽ ductus tibiq; vſq; ad moꝛtem obediẽs factus atrocius non timuit necis genꝰ ſubire: Recole totius ſalutis diſpenſa toꝛ qꝛ hic ẽ ipſe quem ⁊ ſi tua virtute ge nuiſti mee tamẽ infirmitatis participẽ fieri voluiſti. Uere hec ẽ tis deitaſ que meã induit naturaʒ:crucis aſcẽdit pati bulũ qui ĩ aſſũpta carne triſte tulit ſup pliciũ. Reduc deus meꝰ oculos tue ma ieſtatis ſuper opus ineffabilis pietatis: intuere dulcẽ natũ toto coꝛpoꝛe exten ſuʒ:cerne manus inoxias pꝛomanãtes ſanguine:⁊ remitte placatꝰ ſcelara que patrarunt manus mee. Conſidera in⸗ erme latꝰ crudeli perfoſſũ cuſpide:⁊ re noua me ſacro fonte quẽ ĩde credo flu xiſſe. Uide ĩmaculata veſtigia que nõ ſteterunt in via peccatoꝛũ ſed ſẽper am bulauerunt in lege tua diris cõfixa cla uis:⁊ perſice greſus meos in ſemitis tu is ⁊ fac me odio habere benignus oẽs vias iniquitatis:vida iniquitatiſ amoue ame:⁊ fac me ꝓpitiꝰviã veritatis elige⸗ re.Oꝛo te rex ſanctoꝛũ per hunc redem ptoꝛẽ meũ fac me currere viam manda toꝛũ tuoꝛũ vt ei valeã ſpũ vniri:q mea nõ hoꝛꝛuit carne veſtiri.Nũq̃d nõ atẽ⸗ dis pie pater adoleſcẽtis filij chariſſimi caput niuea ceruice deflexa pᷣcioſñſſimã reſolutü in moꝛteʒ.Aſpice mitiſſune cõ ditoꝛ dilecte ſobolis bumanitatẽ:⁊ mi ſerere ſuꝑ infirmi plaſmatis debilitateʒ .R ãadet nudatum pectus:rubet cruentũ latus:tenſa arent viſcera:coꝛa laguẽt lumina:regia pallẽt oꝛa: ꝓcera rigent bꝛachia:crura pendent marmoꝛea. Ri⸗ gat terebꝛatos pedes beati ſanguĩs vn da. Specta gloꝛioſe genitoꝛ gratiſſime ꝓlis lacerata mebꝛa:⁊ memoꝛare bẽi⸗ gnus que mea ẽ ſubſtantia:conſpicare dei hois pena:⁊ releua cõditi hoĩs mi⸗ ſeriã. Uide redẽptoꝛis ſupplicium:⁊ re mitte redẽpti delictũ. Hic eſt one quem . Pyrerteccata ppłi ꝑcuſſiſti:lʒ ipᷣe ſit di ectus ĩ quo tibi bñ ↄplacuiſti:hic è ille inocens ĩ quo dolus nõ ẽ inuẽtus:⁊ ta Uid cõmiſiſti dulciſſime puer t ſic iudicareris: Quid cõmiſi. i amàtiſſume iuuenis vt a ðo ſic tractareris:Quod ſcelus tuuʒ: q̃ no xa tua:q̃ cauſa moꝛtis:que occaſio tue dãnatõis:Ego enĩ ego ſũ tui plaga do loꝛis:tue culpa occiſõis.. Ego tue moꝛ tis meritũ:tue vindicte flagitium. Ego tue paſſiõis liuoꝛ tui cruciatꝰ laboꝛ mi ſerabilis cẽſure ↄditio:⁊ ineffabilis my ſt erij diſpoſitio. Peccat iniquꝰ⁊ punit luſtus:delinquit reꝰ vapulat ĩnocens offendit ĩpius ⁊ dãnat᷑ pius:qð meret malus patitur bonus:qð ꝑpetrat ſᷣuus exoluit oñs:qð cõmittit homo ſuſtinet deꝰ.Quo nate dei quo tua deſcẽdit hu militas: Quo tua flagrauit charitas:q ꝓceſſit pietas:quo excreuit benignitas quo tuꝰattigit amoꝛ:quo ꝑuenit com/ paſſio: Ego eni inique egitu pena mul ctaris.Ego facinꝰ admiñ tu vltiõe ple cteriſego crimẽ edidi:tu toꝛture ſubijce ris:ego ſuꝑbiui:tu huiliaris: ego timui tu atrenuaris: ego inobedies extiti: tu obediẽs ſcelus mnobediẽtie luiſ:ego gu QRDedicatiões. le ꝑui tu inedia afficieriſ:me ad Alicitaz men int iniquos depitatus eſft. /Bicnsroönoltir bomopaine paſſionis. Ca.vij. concupiſcentiã rapuit arboꝛ:te pfecta charitaſ ouxit ad crucc:ego te pᷣſumpſi vetitũ:tu ſubiſti eculeũ: ego delectoꝛ ci bo tu laboꝛas patibulo:ego fruoꝛ deli tijs:tu laniaris clamis:ego pomi dulce dinẽ tu felix: guſtas amaritudinẽ mihi aridens cõgaudet eua tibi ploꝛans cõ patit᷑ maria:ecce rex głie:ecce mea im pietas:⁊ tua claret pietas.Et mea iniu ſticia ⁊ tua liquet iuſticia. Quid rex me us ⁊ deus meꝰ qͥd retribuã tibi ꝓ oĩbꝰ q̊ retribuiſti mibi:: Nõ eni inueniri po teſt in coꝛde hoĩs qð ↄdigne talibus re ferat᷑ pᷣmijs.Nunqd ſagacitas machĩa ri põt hũana: cui cõparet᷑ miſeratio di uina: Nec è creature melioꝛi officium ꝰ iuſte creatoꝛis recõpenſet pᷣſidiuʒ:ẽ at deus iu hac tua admirabili dipenſa⸗ tione:ẽ cui fragilitas mea ĩ aliqꝰ ſuppe ditet ſi tua viſitatõe cõpuncta mẽs car nem ſuã crucifigat cũ vitijs ⁊ ↄcupiſcẽ tijſ. ⁊ hoc ſi a te ↄcedit᷑ q̃ñ iã tibi incipit cõpatiqꝛ ⁊ tu ꝓ pctõ dignatꝰ es moꝛi. Sicq; ꝑ interrioꝛis hois victoꝛiã te du ce armabit᷑ ad exterioꝛem palmã quas tenꝰdeuicta ꝑſecutiõe ſpũali nõ verea ꝓ amoꝛe tui ſubijci gladio mãli. Ita ex iguitas ↄditõis ſi tue cõplaceat pietati magnitudini valebit ꝓ viribꝰreſpõdere creatoꝛis:⁊ hec celeſtis medicina bone ieſu:ᷣ tui ãtidotũ amoꝛis.Oꝛo te ꝑan⸗ tiqᷓs miſericoꝛdias tuas ĩfüde vłneribꝰ meis qꝰ reiecta viperee ↄtagiõis ille ĩte gret me incolumitati pᷣſtine quo guſta tũ tue nectar ſuauitatiſ faciat me illece bꝛoſa mũdi toto affectu öſpicere ⁊ nul la eiꝰaduerſa ꝓ te foꝛmidare: memoꝛq; perpetue nobilitatis ſemper faſtidiam ventos huius tranſitoꝛij tumoꝛis. Mibil queſo ſine te mihi oulce/⸗ ſcat nihil complaceat: nil pꝛecioſum: nil pꝛeter te mihi arrideat ſpecioſum: Vileſcant obſecro abſte mihi oĩa:ſoꝛde ant vniuerſa. Quod tibi auerſum ẽ ſit mibi moleſtũ:ſit ⁊ bene placitũ ĩdefici ens deſideriũ:tedeat me gauder̃ ſine te 2 delectet cõtriſtari ꝓ te. Sit mihi no mẽ tuũ refocilatio ⁊ memoꝛia tua cõ ſolatio:fiãt mihi lachꝛyme mee panes Die ac nocte iueſtigãdo iuſtificationes tuas.ſit mibi bonũ lex oꝛiſ tui ſuꝑ milia auri ⁊ argenti. Sit obedire tibi amabi le:⁊ reſiſtẽ tibi execrabile. Rogo te ſpeſ mea.ꝑ oẽs pietates tuas:vt ꝓpitier im pietatibus meis. Adaperi aures meas mãddatis tuis:⁊ ne declines flagito per nomẽ tnũ ĩ verba malicie coꝛ meuzʒ: ad excuſandas excuſatiões ĩ peceatis. Pe toct per admirabilẽ bumanitatẽ tuaʒ ne veniat mihi pes ſuꝑbie ⁊ manꝰ peco⸗ catoꝛis nõ moueat me. ic expo nit homo deo patri paſſioneʒ filij ĩ ſuã teconciliationem. Lap. vij. Ece oĩpotens deus pater oñi mei diſpone benignus: queſo miſerearis mei qm qᷣcquid pꝛe js in tuli. quicqd cha riꝰ repperi ſuppliciter pꝛeſentaui. Nie bil mihi reliqͥ quin tue expoſueri maie ſtati: nihil iaʒ ſuꝑeſt qõ adijciam qꝛ to taz tibi delegaui ſpem meam. Dirxi rex tibi aduocatũ meũ dilectũ filiũ tuũ: mi ſi gloꝛioſã ꝓgeniẽ inter me ⁊ te media toꝛc.miſi inq; interceſſoꝛem ꝑ quẽ cõ fido veniã. miſi verbis verbuʒ quẽ pꝛo meis dixi miſſũ factis ⁊ numeraui tibi ſanctiſſime ſobolis paſſionẽ quã ꝓme credo fuiſſe ꝑpeſſ credo a te miſſã dei tatẽ meã ſuſcepiſſe bumanitatẽ ĩ qua dignũ duxit alapas:vincula:ſputa: irri fioneſ ꝑferre:nec ñ crucẽ clauos telũ ſuſcipere: hanc olim ifatie vagitibꝰ de molit: puericie pãnis aſtricta: iuuentu tis ſudoꝛibus vexataʒ:ieiunijs macera tã:vigilijs afflictã:itineribꝰ feſſã poſtea affectã flagris:laceratã ſupplicijs:õpu tatam cũ moꝛtuis.Ditauit gloꝛia reſur rectionis:iceloꝛum gaudio iĩiduxit:⁊ in Ixtera tue celſitudinis collocauit. Hec placatio mea ⁊ ꝓpitiatio tua. Hic attẽ de pius quẽ genueris filiũ:⁊ quẽ rede meris ſeruũ:hic aſpice factoꝛẽ ⁊ ne de ſpicias facturã. Amplectere ſerenꝰ pa ſtoꝛem ⁊ reſpice miſericoꝛs allatã pꝛo pꝛijs humeris ouc. hic ẽ ipſe fideliſſunꝰ paſtoꝛ ille qui dudũ errabundã per ab rupta montiũ:ꝑ pꝛecipitia valliũ:mltis queſierat varijſque languoꝛibus. Qui que iĩ moꝛienti iã ꝑ longexilia defici enti:tñ ĩuẽte gandẽs ſe ſuppoſuit ⁊ mi ro ſibi ãnixu charitatis in vexande con fuſonis abiſſo leuauit:pijſque aſtrictã cõplexibus ad nonagintanouẽ vnam que perierat repoꝛtauit.Ecce domine mi rex oeꝰ omnipotẽs:ecce paſtoꝛ bo nus refert tibi q ↄmiſiſti ei. Suſcepit te diſponẽte ad ſaluandũ bominẽ di⸗ ſponentẽ quẽ tibi reſtituit omni labe ĩmunem.Ecce tnũ tibi chariſſimus na tus plaſma recõciliauit qð a te pꝛocul oeuiauit. En gregi tuo paſtoꝛ mitis re foꝛmat qð pꝛedo violentus abegerat. Reddit tuis conſpectibus ſeruũ quem ſua fecerat conſcientia fugitiuũ:vt qui per ſe meruit penitentiam per factiõeʒ buius mereatur veniã. Cuiq; pꝛo cul pis ſupererat gehẽna:tanto ouce ia cõ fidat reuocari ad patriã:potui per me te pater offendere:ſed non valui ꝑ me placare. Yactus ẽ adiutoꝛ meus deus meus tuus dilectus filius meam parti cipiãs humanitatem vt curaret ĩfirmi tatem:quatenuſ vnde cauſa emerſerat offenſionis:inde tibi imolarʒ ſacrificiũ laudiſ:meq; ꝑ hoc redderet tue pietati . 4 B placabile: quo ſe⸗ ſemper mee ſubſtãtie ſe oſtenderet eſſe 2ſoꝛtẽ:ecce ſpes mea:ecce tota fiducia mea. Si me ꝓ mea vt dignuʒ ẽ deſpicis iniquitate reſpice ſaltẽ miſericoꝛs ꝓv lecte ſobolis charitate. Attende ĩ filio p pitieris ſerno:vide carnis ſacramẽtũ ⁊ remitte carnis reatũ:quotiens beate ꝓ lis tibi patent vulnera:oeliteſcant obſe cro ſcelera mea.Qnotiẽs rubet pᷣcioſuſ pio de latere ſanguis diluat᷑ obſecro la bes mee pollutõis.Et qꝛ caro laceſſiuit ad iraʒ: caro reflectat iploꝛo ad miſeri coꝛdiã ⁊ ſicut me caro ſeduxit ad culpa caro deducat ad venia. Multũ nanq; eſt qõ mea weret ipietas: longe ãt ma ius qð redẽptoꝛis mei repoſcit iure pie tas. Magna enĩ ẽ mea iniuſticia:q; vo maioꝛ redẽptor ĩ iuſticia:Quãto nãq; eſt ſuperioꝛ deus homine:tãto mea ma licia eſt inferioꝛ eius bonitate:aut qua⸗ litate ⁊ quantitate.Quid enĩ deliquerit homo:qꝙ non redemerit filius dei factꝰ homo: Que tanta ſuꝑbia tumeret:quã non tanta humilitas ſterneret:Quod⸗ nã tantũ moꝛtis imperium:qð nati dei non deſtrueret moꝛtis ſupplicium:i mirum deus meus ſi equa lãce delicta peccantis hominis ⁊ redimentis gratia liberentur auctoꝛis non tam oꝛens ab occidente ſeu inferioꝛi ſeparatur ſuꝑiui a ſũmo celi cardine. Jam lucis optime creatoꝛ iam culpis ignoſce meis:pꝛo di lecti filij laboꝛibus ĩmenſis. Jam eins queſo pietati mea impietas:eius mode ſtie mea peruerſtas:⁊ mãaãſuetudini do netur ferocitas. Ja ſua humilitas meaʒ ſuperbiam: patientia impatientiam:be nigĩtas duritiam: obedientia inobediẽ/ tiam tranquilitas ĩquietudinem: oulce do amaritudinem ſuauitas ram: chari tas lucrifaciat crudelitatem De in uocatione ſpiritus ſancti. & Ca. x. m diuini amoꝛis numiniſpa tris omnipotentiſ pꝛoliſq; bea tiſſime ſancta cõmunicatio pa raclyte ſpiritus:merentium conſolatoꝛ clemẽtiſſime:iã coꝛdis mei penetralibꝰ potẽti illabere virtute:⁊ tenebꝛoſa que que larl neglecti latibula:coꝛuſci lumi nis fulgoꝛe piꝰ habitatoꝛ letifica:tuiq; roꝛis abondantia longo ariditatis mar centia ſqualoꝛe viſtãdo fecunda. Sau cia interioꝛis hominis arcana tui amo⸗ ris iaculo ⁊ toꝛpentis medullas iecoꝛiſ flãmis ſalutaribus penetrando ſnccẽde ſanctique feruoꝛis igne illuſtrando mẽ tis ⁊ coꝛporl vniuerſa depaſce pota me toꝛente voluptatie:vt nil iam munda noꝛuʒ deguſtare libeat venenat oulce⸗ dinis. Judica me ⁊ diſcerne cauſã meã de gente nõ ſacta:doce me qꝛ deꝰ meꝰ es tu facere voluntatẽ tuã.Credo ergo qꝛ quẽcunq; ĩhabitaris patris ac parit᷑ filij domiciliuʒz condis deus te merebit᷑ hoſpitem quoniaʒ per te pater ⁊ filius apud euʒ faciet manſionẽ. Ueni iaʒ ve ni benigniſſime dolentis anime conſo latoꝛ:pꝛotegens in oppoꝛtunitatibus tribulatiõe adiutoꝛ:veni foꝛtitudo fra⸗ gilium:releuatoꝛ labentiuʒ:veni humi liũ doctoꝛ. ſuperboꝛuʒ deſtructoꝛ:veni oꝛphanoꝛũ pius pater:viduarũ oulcis iudex:veni ſpes pauperuʒ: refocilliatoꝛ deficientiũ:veni nauigantiũ ſidus nau⸗ fragij poꝛtus:veni omniũ viuentiũ ſin⸗ gulare decus moꝛientium vnica ſalus. Ueni ſanctiſſime ſpirituſ.veni ⁊ miſerẽ mei:apta me tibi ⁊ condeſcende pꝛopi tiꝰ mihi:vt meatue magnitudini exigui tas:roboꝛiq; tuo imbecillitas ſecunduʒ multitudinẽ tuaruʒ cõplaceat miſerati onum. WBeanio leni dei de ſe hu⸗ militer ſentientis. AALap. x. „ Lio dñe ſcio ⁊ fateoꝛ qꝛ nò ſuʒ dignus quẽ tu diligas: ſed cer te tu nõ es idignus quem ego diligã. Indignus quidẽ ſuʒ tibi ſeruire ſed tu nõ es indignus ſeruitio creature one:da ergo mihi dnevnde tu es dignꝰ ⁊ ego ero vignus vnde ſuʒ indignus. Fac me quõ vis a pctis ceſſare:vt quõ debeo poſſim tibi ſeruire:concede mibi ſic cuſtodire ⁊ regere ⁊ finire vitã meaʒ vt ĩ pace doꝛmiã ⁊ in te requieſcã: pᷣſta mihi ĩ finẽ vt me excipiat ſõnus cuʒ re quie:requies cũ ſecuritate:ſecuritas in e. Amẽ. Oꝛatio ad ſanctã trinitatèᷣ. E patrẽ ingenitũ: te filium vni genitũ:te ſpũm ſcm̃ paraclytũ ſcãʒ ⁊ indiuiduã trinitatẽ toto ꝛde ? oꝛe ↄfitemur laudamus atque bñdicimꝰ: tibi gloꝛia ĩ ſcla. Amen. VConfeſſio oĩpotẽtis dei ⁊ maieſta tis eluſ,dem. ( ⁵j Umma trinitas:virtus vna: ? Rindiſcreta maieſtas: deus nr ð – uſ oĩpotẽs:ↄfiteoꝛ tibi ego Vlti *½ mpuoꝝ tuoꝝ ⁊ exiguũ mẽbꝝ eccłe tue ofiteoꝛ ⁊ bonoꝛifico te ðbito ſacrificio laudis: ꝓ ſcire ⁊ poſſe qð mihi tantillo donare dignatus es.Et qꝛ exterioꝛa mi bi munera deſunt q̃ poſſint offerri: ea que ĩ me ſunt vota laudatõis ex dono milſericoꝛdie tue ecce libẽs atq; ouans offero tibi: de fide nõ ficta ⁊ cõſcia pu ra. Credo igitur te ex toto coꝛde rex ce⸗ li ⁊ terre oñe:⁊ oꝛe ↄfiteoꝛ patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũʒ ſcm ĩ perſonis trinũ:⁊ ĩ ſubſtan⸗ tia vnũ:verũ oeũ oĩpotentẽ:vniꝰ ſimpli cis ⁊ ĩ coꝛpoꝛee ĩuiſibilis ⁊ ĩ circũſcrip⸗ te nature. Nihil te ſuperius aut ĩferius maiuſue aliqͥd hñtẽ:ſ ꝑ oẽꝛ moduʒ ſine dbefoꝛmitate ꝑfectũ:ſine quantitate ma gnũ:ſine qualitate bonũ: ſine me ſempi ternuʒ: ſine moꝛte ditã: ſine infirmitate foꝛtem: ſine mendacio veritas: ſine ſitu vbiq; pꝛeſẽtẽ: ſine loco vbiq; totũ:fſine extenſione oĩa implentẽ:hine cõtracti/ one vbiq; occurrẽtẽ:ſine motu oĩa trã ſcendentẽ:ſine ſtatu ĩtra omnia manẽ tẽ:ſine indigentia oĩa creantẽ:ſine labo re omnia regẽtẽ: ſine tui initio omnibꝰ initia dantẽ:ſine tui mutatione omnia mutabilia facientẽ: in magnitudine in⸗ finitũ:in virtute omnipotentẽ:in boni⸗ tate ſũmuʒ:in lapientia inextimabileʒ: in conſilijs terribile:in iudicijs iuſtũ:in cogitation ibus ſecretiſſimũ: in verbis deraceʒ: in operibuſ factũ:in miſericoꝛ dija copioſũ:erga delinquentes patien tiſſimũ:erga penitentes puſſimũ:ſemꝑ eundẽ ipſù eternũ ac ſempiternum im⸗ moꝛtalẽ atq; incõmutabilẽ:quem nec ſpatia dilatant: ne bꝛeuuas locoꝛũ an guſtat: nec receptacula vlla coaꝛtant: nec volũtas varia: nec neceſſitudo coꝛ⸗ rũpit:nec meſta perturbãt:nec leta de⸗/ mulcent. Cui nec obliuio tollit:nec me moꝛia reddit: nec pꝛeterita tranſeunt: nec futura ſuccedũt.Cui nec oꝛigo ini⸗ tiũ nec tꝑa ĩcremẽtũ:nec caſus finẽ da bit:ſed ante ſecula ⁊ ĩſeculis ⁊ ꝑ ſecula in eternũ viuis:⁊ eſt tibi perẽnis lauſ⁊ eterna gloꝛia ſũma poteſtas ⁊ ſingula ris honoꝛ perpetuũ regnum ⁊ ſine fine ĩperiuʒ per infinita: ⁊ ĩdefeſſa ⁊ ĩmoꝛta lia ſecula ſeculoꝛũ amen. ualiter generi bumano dignatuſ eſt ſubuenire deus pater ⁊ de verbi incarnatõe tiarũ actione. a. xij. 1 Ucuſq; opᷣs deus trinitatis oꝛdis mei ĩſpectoꝛ ⁊ ſcrutatoꝛ feſſus ſũ oĩpotentiaʒ maieſta tis tue ⁊ m̃eieſtatẽ oĩpotentie tue: nüc aũt qualiter humano generi ſubuenire dignat es ĩ fine ſecloꝝ ſiẽ coꝛde credo J. – —ð ʒʒ 2 ad iuſticià: ita oꝛe coꝛã te cõfiteoꝛ ad ſa lutée.Tu quidẽ deuſ pater ſoluſ nüqᷓ; - nuſqᷓᷓ legeris miſſus:de ſilio ãt tuo ita ſcribit aplus. Cuʒ aũt venit plenitudo tpis miſit deus filiũ ſuũ.Cuʒ dicit miſit ſatis oñdit qꝛ ĩ hũc mũdũ miſſus adue nit cũ de maria ſꝑ virgine natꝰ verus pfectꝰ hõ ĩ carne apꝑuit.Sʒ qͥdẽ qð de illo enãgeliſtaꝝ pᷣcipuꝰait: ĩ mũdo erat ⁊ mũdus ꝑ ipſũ facius ẽ: Illuc vo miſ⸗ ſus ẽ ꝑ humanitatẽ vbi ſp fuit ⁊ ẽ ꝑ di⸗ ninitatẽ. Quã videlz miſſionẽ opus eſſe totius ſancte trinitatis toto coꝛde cre/ do ⁊ oꝛe ↄfiteoꝛ. Quõ aũt nos amaſti pr̃ ſcẽ ⁊ bõe:quãtũ nos dilexiſti pie cõ ditoꝛ ꝗͥ ẽt ꝓpꝛio filio nõ pepciſti: ſʒ pꝛo nobis ĩpijs tiedidiſti illũ ſubditꝰ tibi il le fuit vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt crucis: tollẽs cyrographum pctõꝝ nr̃oꝑ ⁊ affi gẽs illõ cruci. Crucifixit pctũʒ ⁊ occidit moꝛtẽ vnꝰ ille int᷑ moꝛtuos liber: pote⸗ ſtatẽ habẽs ponẽdi aĩaʒ ſuã ꝓ nobis ⁊ꝛ iteꝑ ſumẽdi eã ꝓ nobis:tibi victoꝛ ⁊ vi ctima:⁊ iõ victoꝛ quia victima tibi ſacer dos ⁊ ſacrificiũ.Et iõ ſacerdos qꝛ ſacri ficiũ:merito mihi ſpes valida ĩ illo eſt: qꝛ ſanabis oẽs langnoꝛes meos b eum q ſedet ad dexterã tuã: ⁊ iterpellat pꝛo nobis. Lãguoꝛes qppe mei dñe magni ſut mlti:multi ſũt ⁊ magni:hʒ.n. mul ta ĩ me pᷣnceps mũdi huiꝰ:ſcio ⁊ fateoꝛ Sʒ rogo te libera me ꝑ ſedeètẽ ad dexte rã tuã redẽptoꝛẽ nr̃uʒ: ĩ quo nihil ſunz potuit iuenire. Per ipᷣm me iuſtifica qᷓ pctm̃ nõ fecit:nec ĩuentꝰ ẽ dolus ĩ one eius:p ipſũ caput nr̃ʒ ĩ quo nulla ẽ ma cula libera mẽbꝛũ eius Iʒ exiguũ ⁊ ĩfir⸗ mũ: libera q̃ſo me a peccatis:vitijs cul⸗ pis ⁊ negligẽtijs meis. Reple me tuiſ ſã „ ctis virtutibꝰ 2 fac me bonis pollẽ mo ribꝰ:fac me ĩ ſcis oꝑibꝰꝑꝑ nomẽ tuũ Euerare vſq; i ſinẽ m tuaʒ voluntate, Æeditatiões. Unde gratias agim tibi clemẽtiſſime ⁊ benigniſſime amatoꝛ hoĩum deus: qᷣ De ſiducia qu habere dʒ aia in dño ieſu atq; eius paſſione. 7* caro fieret ⁊ hitaret in nobisSʒ deſpa re iã nõ audeo:qꝛ cũ inimici eſſemꝰ re⸗ conciliati ſumus ꝑ moꝛtẽ filij tni. Quã to magis ſalui facti ſumꝰꝑ eũ.Oĩs nãq; ſpes ⁊ torius fiducie certitudo mihi eſt ĩ pꝛecioſo ſanguine eiꝰ:q effuſus eſt ꝑꝑ nos ⁊ pꝛopter ſalutẽ noſtram. In ipſo reſpiro ⁊ in ipſo ↄfiſus ad te peruenire deſidero:non habẽs meã iuſticiã ſ eaʒ que ẽ ex filio tuo dño noſtro ieſu xpᷣo. „ ꝑieſum xpᷣm filiũ tuũ dñm noſtrum:et cum non eſſemus potenter feciſti noſ: ⁊ cũ perditi fuiſſemus culpa noſtra mi rabiliter recuperaſti nos. Gratias ago pietati tue ⁊ multaſtibi gr̃as refero ex totis pᷣcoꝛdijs meis qͥ ꝑꝑ tuã ĩenarra bilẽ dilectionẽ qua nos miſeros ⁊ idi⸗ gnos mirabili bonitate amare dignatꝰ es. Miſiſti eni vnigenitum tuũ ð ſinu tuo ad publicũ nr̃m ſaluare nos pecca toꝛes tũc filios ꝑditionis/Grati. tibi ꝓ ſcã incarnatione ⁊ natuutate eiꝰ ⁊ per gloꝛioſa genitrice eiuſ:de qua ipᷣe carnẽ aſſumere dignatus eſt ꝑꝑnos 2= ꝑꝑ noſtram ſalutem vt ſicut verus deꝰ H ex veo:ita verus hõ ex boĩe eſſet/gr̃as tibi ago ꝓ paſſione ⁊ cruce eius ꝓ moꝛ te ⁊ reſurrectione eius: ꝓ aſcenſiõe eiuf ĩ celũ:⁊ ſede maieſtatis eius ad dexte⸗ rã tuã. Ipᷣe eni qdrageſimo die p⸗ re⸗ ſurrectionẽ ſuã aſcẽdẽs vidẽtibus diſci plis ſuꝑ oẽſcelos ſedeſq; ad ᷣxtaʒ tuã ſpm̃ ſcm ſʒ pmiſſionẽ ſuã ĩ filios adop rõiſ effudit.graſtibi ago ꝓ ſacratiſſima Ula effuſõe pᷣcioſi ſagumis eiꝰ qꝰſumꝰ Capi.xiij. Eſpare vtiq; potuiſſes ppter ni mia petà mea ⁊ infinitas negli gentias meas:niſi vbũ tuũ deꝰ ratias ago Nanada Arnie. —2— –— 6 „ FE e aa Faan Bpeaſtoee W * ”ü 6 2 Serteen: r — . 7 * „ * 7 redẽpti ſimul ? ꝓ ſacroſcõ ꝛ viuifico guid tibi retribuere poſſumus deus no myſterio coꝛpoꝛii ⁊ ſãguĩs ei:quo quo ſter:ꝓ tantis bñficiis miſericoꝛdie tue ndie ĩ eccla tua paſcimur ⁊ potamur: - quas laudes quaſue grãꝝ actões:Etiäãv abluimur: ⁊ ſcifſicamur ⁊ vnius ſũme di ſi illa btõꝝ angeloꝝ ſcia ⁊ potentia no⸗ ninitatis participes efficimur. Grãs tibi bis foꝛet:nibil tamen dignum tante pie ago ꝓ bac tua mira ⁊ lenarrabili chari tati ⁊ bonitati tue recõpenſare valeam tate:qua nos ĩdignos ſic amaſti 2 ſal⸗ Sz certe ſi oĩa mẽbꝛa noſtra vterent in uaſti ꝑ vnicum dilectũ filiũ tuũ:ſic.n.di liguas ad rependẽdas tibi debitas lau lexiſti mudũ vt vnigeniũ tuũ dares vt des nequaq; ſufficeret exiguitas noſtra oĩs qui credit ĩ eũ nõ ꝑeat ſ heat vitaz Supeminet. n. oẽz ſciaʒ tua inextimabi⸗ et᷑nã. PHec ẽ aũt vita eterna vt cognoſca lis charitas:quã oſtẽdiſti nobii ĩdigniſ mus te ven deũ ⁊ quẽ miſiſti ieſuz xm ꝓ ſola bonitate ? pietate tua. Filius nã ꝑ fidẽ rectã ⁊ cõdigna fidei oꝑa. q tuus deus noſter nõ angelos i ſene De imenſa charitate patris etrni abꝛae appꝛehẽdit: aſſimilatus nobis ⸗ ad genus humanũ. (Ia. xuij. oia abſch peccato human itaq; nõ an MWwmẽſa pietas ⁊ ĩextimabilis gelicã ſuſcipiẽs naturã:⁊ eã ſtola ſcẽ re charitas:vt liberares vᷣnũ filiũ furrectiõis æ imoꝛtalitatis gloꝛificans tradidiſti. Deuſ ſactus ẽ homo vexit ſuꝑ oẽs celos:ſuꝑ oẽs choꝛos an⸗ ot pditus homo de poteſtate demonuũ geloꝑ:ſuꝑ cherubin ſeraphi:collocãſ erueretur q; benigniſſimus amatoꝛ bo ad dexterã tuã:hãc aut laudat ãgeli:a⸗ minuʒ filius tuus deus noſter: cuius pi doꝛãt dnatões ⁊ oẽs virtutes celoꝝ tre is viſceribus nõ ſatis viſuʒ eſt vt ſe ĩcli mũüt ſup ſe ⁊ ſuꝑ boĩeʒ deũ. Pec nempe naret: factus homo de vera virgine: niſt mihi tota ſpes ⁊ oĩſq; fiducia. Eſt enĩ ĩ etiã ſubiret crucis ſuppliciũ effuſo ſan⸗ ipſo ieſu xpᷣo dño vniuſcniuſh nĩz poꝛ guine pꝛopter nos ⁊ pꝛopter noſtrã ſa tio:caro ⁊ ſanguis. Ubi g poꝛtio mea re .—⸗“ ſutẽ. Uenit pius deus:venit pꝛo pieta⸗ gnat:ibi me regnare credo ĩ caro te ⁊ bonitate ſua:venit querere ⁊ ſal⸗ mea gloꝛificat᷑:ibi glioſũ m ſſe cogno nuʒ facere quod perierat. Queſiuit ouez ſco. Ubi ſãguis meꝰ onatur:oñnari me ſẽ perditaʒ: queſuit ⁊ inuenit: ⁊ humeris tio. Quàuis peccatoꝛ ſim: ð hac cõione ſuis repoꝛtauit ad caulas gregis pius gre nõ viffido: ⁊ ſi pctã mea me pbibẽt dominus: vere multum mitis paſtoꝛ ſubſtãtia mea requirit. Et ſi delicta mma O charitas:O pietas quis audiuit talia excludũt nature cõio non repellu. Nõ quis ſuper tãta miſericoꝛdie viſcera nõ eni tà imitis eſt onñs vt obliuiſcat᷑ hoĩs obſtupeſcat:quis non miretur: quis nñ ⁊ ſi memierit ipſius quẽ ipſe geſtat:vt ⁊ colletetur pꝛopter nimiam charitatem quẽ mei cã ſuſcepit ei ea nõ me redqrit: tuaʒ qua nos dilexiſti:miſſti filium tu⸗ Mitis vo ⁊ valde benignꝰ ẽ dñs deus um in ſimilitudinem carnis peccati: vt n:⁊ diligit carnẽ ſuã:membꝛa ſua ⁊ vi de peccato danaret peccatu ʒ: vt nos ef ſcera ſua in ipſo deo ⁊ vño nr̃o ieſu xpᷣo ficeremur iuſticia tua ĩ ipſo. Ipſe enim oulciſſimo benigniſſimo atq; clemẽtiſ⸗ “ derus agnus ĩmaculatus q abſtulit pec ſimo in quo reſurreximus ? lam celos a cata mũdi:qͥ moꝛtẽ noſtraʒ moꝛiẽdo ̊ ſcẽdimus ⁊ iam in celeſtibus ↄſedimus ſtruxit: ⁊ vitã reſurgendo reparauit/Sʒ caro noſtra nos diligi hẽmus autem , „1.. 1. 1 A *. ſt ?l 1eEEre 4E — . ——,&ↄ—ã 3 ſanguinis noſtri pꝛerogatiud in ipo ſu⸗ mus aũt membꝛa eius:⁊ caro eius: ipᷣe deniq; ẽ caput noſtrũ ex quo totuʒ coꝛ pus ficut ſcriptũ eſt os ex oſſibꝰ meis: ⁊ caro de carne mea:⁊ erunt ouo ĩ car ne vna.Et nemo vnqu carnẽ ſuaʒ ho⸗ dio habet:ſp fouet ⁊ diligu eâ. Myſte⸗ rium hoc magnuʒ ego dico in xpᷣo ⁊ in eccleſia ait apoſtolus. De duplici xpᷣi natura qui ꝓ nobis miſeretur ?⁊ ꝓ nobis interpellat. Kart. Batias itacq; ago tibi labijs et coꝛde:⁊ oĩ qua valeo virtute ffinite miſericoꝛdie tue domĩe deus noſter ꝓ omnibus miſerationibꝰ tuis quibus mirabiliter nobis perditis ſubuenire dignatus es per eundẽ filiũ tuũ ſalnatoꝛẽ ⁊ recuperatoꝛẽ noſtrum qui moꝛtuus eſt ꝑpꝑ peccata noſtra:⁊ re ſurrexit ꝑꝑ iuſtiſicationem noſtram et nunc vuuẽs ſine fine ſedet ad dexteram tuã ⁊ interpellat ꝓ nobis:⁊ ſimul tecũ miſeretur qꝛ deus ex te patre coeternꝰ ⁊ cõſubſtantialiſ ibi ꝑ oĩa vnde poteſt in pꝑpetuum nos ſalnare:ſed ſecũduʒ id dqðò hõ ex qua parte minoꝛ te ẽ: data eſt ei oĩs poteſtas ĩ celo ⁊ in terra:vt in no mine ieſu omne genu flectatur:celeſtiũ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ:⁊ omnis ligua cõ fiteatur qꝛ dñs ieſus xpᷣs in gloꝛia tua deus pater oĩpotens.Ipſe quidem cõ ſtitutus eſt a te iudex viuoꝝ ⁊ moꝛtuo rũ:tu vero non iudicas quequã:ſed oẽ iudiciũ dediſti filio tno ĩ cuius pectoꝛe recondit ſũt oẽs theſauri ſcientie ⁊ ſapi entie. Ipſe aũt teſtis ⁊ iudex eſt:iudex 2 teſtiſ quẽ nulla peccatrix ↄſcientia efᷣ fugere poterit.Oĩa enĩ nuda ⁊ aꝑta ſũ oculis eius ipſe ſane qͥ iniuſte iudicatꝰ eſt iudicabit oꝛbẽ terre ĩ equitate ⁊ po pulos in iuſticia/Genedico ego nomẽ ſanctü tuuʒ in eternuʒ ⁊ gloꝛiſlico ex to ¶MBVeditatões. to coꝛde meo oĩpotens ⁊ miſericoꝛſ de mine ꝓ illa inenarrabili ⁊ mirabili cõ iunctione diuinitatis ⁊ humanitatiſ in vnitate ꝑſone ⁊ nõ alter deus:alter hõ eſſet:ſed vnus idẽq; deus ⁊ hõ: homo ⁊ deus.Sed lʒ mirabili dignatione ver bum caro factũ ſi::neutra tñ ex duabꝰ naturis in aliã mutata eſt ſubſtantiaʒ: trinitatis myſterio quarta nõ eſt addi ta ꝑpſona:vnita quippe ẽ nõ cõſuſa der bi oei hoĩſq; ſubſtantia:vt in deũ qð ex nobis ſuſceptũ fuerat ꝑueniret:⁊ illud qð nũqᷓ; fuerat idẽ ſemꝑ qð fuerat per maneret.O mirabile myſteꝛiũ.O ienar rabile cõmerciũ:o mira ſemꝑq; miran da diuine ꝓpitiationis benignitas: ſer ui digni non fuimus: ⁊ ecce filij dei fa cti ſumꝰ:heredes quidẽ dei coheredes aũt xpᷣi. Unde hoc nobiſ:⁊ quid noſad hoc:ſed rogo te clemẽtiſſime pater per hãc ĩeſtimabilẽ pietatẽ bõitatẽ ⁊ chari tatẽ tuã vt dignos nos facias multis ⁊ magnis pmiſſionbus eiuſdẽ filij tui do mini nr̃i ieſu xpi. Maãda virtuti tue 2 ↄfirma HG̊ qð oꝑatꝰes in nobis perfice quod cepiſti vt ad plenam tue pietatis gram mereamur puenire. Fac nos ꝑ ſpm̃ ſanctum intelligere ⁊ mereri ⁊ de bito ſemper honoꝛe venerari hoc mas — gnũ pietatis myſteriũ qõ manifeſtatũ eſt in carne iuſtificatum eſt in ſpiritu: apparuit angelis:pᷣdicatũ eſt gentibus Flci mundo:aſſumptũ ẽ ĩ glia. De gr̃a quam habere debet hõ deo ꝓ bñficio redẽptõöis. ꝙ Cap. xvi. Uantum ſumus tibi debitoꝛes dñe deꝰnoſter tanto redẽpti pᷣ cio:tãto ſaluati dono ⁊ tã glo ioſo adiuti bñficio:q;dtum a nobis mi ſeris es timẽdus amandus benedicen⸗ dus latidãdꝰ honoꝛãdus ⁊ glificãduſ qͥ noſ ſic amaſti ſic ſaluaſti ſic ſcificaſti ſic — fublimaſti. Eibi nempe debemus oõ ; poſſumus: oẽ ꝙ viuimus: omne ꝙ ſa pimus:ſed quis bʒ quid; nõ tunʒ. Tu oñne deus noſter a quo bona cũcta ꝓce duũt. ppter te ⁊ nomẽ ſanctũ tuũ.da no bis ð bonis tuis vt ð boniſ ac datis ſer uiamus tibi: ⁊ ĩ veritate placeamꝰ:atq; debitas quotidie laudeſ repẽdamꝰtibi ꝓ tãtis bñficijs mi ſericoꝛdie tue. Non enim aliũde poſſumuſ tibi ſeruire neq; placere niſi de tuo munere. Omne da tũ optimũ ⁊ oẽ donũ perfectũ ð ſurſũ eſt oeſcendens a te patre luminũ.Apõ quem non eſt tranſmutatio nec viciſſi tudinis obumbꝛatio. Domine deꝰ no⸗ ſter: deus pie deus bone:oeuſ omnipo tenſ.:deus ineffabilis ⁊ ĩcircũſcripte na ture:inſtitutoꝛ omniũ reꝝ: ⁊ dũi noſtri ieſu xp̃i pater: qui eũdẽ dilectũ filiũ tu uʒ miſiſti de ſinu tuo ad publicũ pꝛofi cnũ noſtrũ ſuſcipere vitã noſtrã vt no bis vonaret ſuã:eẽtq; ꝑfectus deus ex te patre:⁊ ꝑfectus hõ ex matre:tot de us ⁊ totus homo:vnus idẽq; chꝛiſtus Eternus ⁊ temporal imoꝛtalis ⁊ moꝛ talis creatoꝛ ⁊ creatus:foꝛtis ⁊ ifirmuſ nutritoꝛ ⁊ nutrit:paſtoꝛ ⁊ ouis: tẽpo/⸗ raliter moꝛtuus ⁊ tecuʒ viuens in eter nũ:ſuis dilectoꝛibus vite municipatuʒ pꝓmittẽs de diſcipuliſ dixit. Quodcũqʒ; petieritis patreʒ in nomine meo dabi vobis:ꝑ ipʒ ſũmũ ſacerdotẽ ⁊ veꝝ põti ſficẽ ⁊ bonum paſtoꝛẽ ꝗ ſe tibi obtulit ĩ ſacriliciũ:ponẽs aĩam ſuã ꝓ grege ſuo te rogo per ipſũ qui ſedet ad dexteram tuam ⁊ interpellat te ꝓ nobis:redẽpto rem ⁊ aduocatuʒ noſtꝝ pietati ⁊ boni tati tue ſupplieo clemtiſſime ⁊ bẽigniſ ſime amatoꝛ hominuʒ deus vt oes mi bi cum filio tuo ⁊ ſancto tuo ſpiritu.te in omnibꝰ benedicere ⁊ glorificare: cũ — — = Sèðð e,: — O 4 multa coꝛdis contritõe ⁊ lachrymarũ fonte:cum multa reuerentia ⁊ tremore Quia quoꝛum vna eſt ſubſtantia. vnũ eſt datũ. Sed quoniam coꝛpus qð coꝛ rumpitur aggrauat animaz. excita que ſo toꝛpoꝛẽ meuʒ tuis ſtimuliſ ⁊ fac me ſtrenue perſeuerare ĩ pꝛeceptis ⁊ laudi bus tuis die ac nocte. Tribue vt conca leat coꝛ meum intra me: ⁊ in meditatõ ne mea exardeſcat ignilſ.et quia ipᷣe tuꝰ vnicus natus dixit. Nemovenit ad me niſi pater qui miſit me traxerit eum Et nemo venit ad patreʒ niſi per me:obſe cro ⁊ ſuppliciter rogo.trabe me tu ſem per ad ipſũ:⁊ ipſe me tandem perducat ad te illuc:vbi ille eſt ĩ xtergꝗ tua ſedẽs QUAbi eſt ſempiterna vita: ⁊ ſẽpiterne be ata:vbi eſt amoꝛ perfectꝰ ⁊ timoꝛ nul lus.vbi eſt dies eternus:⁊vnus omniũ ſpũs: dbi ſumma ⁊ certa ſecuritas ⁊ ſe cura tranquullitas:⁊ tranquilla iocũdi tas ⁊ iocũda felicitas:⁊ felix eternitas ⁊ eterna beatitudo ⁊ beata tui ſine fine viſio atq; laudatio.Ubi tu cuʒ illo ⁊ il le tecum in cõmuniõe ſancti ſpiri us et᷑ naliter ac ſempiternalit᷑ vinis ⁊ regnas deus per omnia ſeculs ſeculoꝛum. Or̃o deuotiſſima ad xpᷣm. (ap.xvij. tu dulcis amatoꝛ lux. via. vita ſalus.⁊ decus omne tuoꝛũ oĩia cla crucẽ vulnus moꝛtemq; ſepulchrũ poſt tres inde dies de victa moꝛte reſur gens. Diſcipulis viſus nutantiaʒ coꝛda refoꝛmans:luce quaterdena celoꝛuʒ ſũ ma petiſti.viuis in eternum nunc ⁊ per ſecula regnas. Cu es deus meus viuꝰ ? verus: pr meꝰ:ſcũs oñs meꝰ:piꝰrex me us:magnꝰ paſtoꝛ meꝰ:bonꝰ magf̃ meꝰ vndadiutoꝛ meus: optimꝰ oilectꝰ meꝰ 8 õs E⸗ Pes mea xpᷣe deus:hominnz uoꝛũ voluiſti ferre ſalute. Cerne vi — pulcherrimus panis mens: viuuſ ſacer dos meus:in eternuʒ dux meus: ad pa triâ lux mea vera dulcedo mea ſcã via mea:recta ſapientia mea:pꝛeclara ſim plicitas mea:pura cõcoꝛdia mea pacifi rxa cuſtodia mea: tuta poꝛtio mea bona ſalus mea:ſẽpiterna miſericoꝛdia mea magna patientia mea: robuſtiſſima vi ctima mea:ĩmaculata redẽptio mea:ſã cta ſpes mea: firma charitas mea pfcã reſurrectio mea vera vita mea eterna exultatio ⁊ viſo mea: beatiſſima ⁊? ſne fine menſura. Le depꝛecoꝛ ſupplico et rogo vt per te ambulẽ:ad te veniã te re qnieſcã:qͥ es via:veritaſ ⁊ vita:ſine qua nemo denit ad patrẽ. Te eniʒ dendero dulciſſimũte pulcherrimũ onñm o ſplẽ doꝛ paterne gloꝛie qͥ ſedes ſuꝑ cherubi ⁊ intueriſabyſſos:lumẽ veridicũ:lumẽ illuminãs: lumẽ indeficiens in quẽ de ſiderant angeli pſpicere. Ecce coꝛ meũ coꝛã te ẽ: diſcute tenebꝛas eiꝰ vt amo ris tui claritate plenius perfundar Da mihi deuſ mete:reade mihi teren amo te.Et ſi paꝑ ẽ amẽ validins. Nõ poſũ metiri vt ſciã quantũ deſi mih amorf] tui:ad id qð ſat ẽ: vi curat vita mea: amplexus tuos nec auertatnr oor ec abſcondat᷑ iĩ abſcõdito vultꝰ tui. Poc tantũ ſcio qꝛ male mibi ẽ pꝛeter te nõ ſolũ extra te ſed in meipſo.Et oĩs mihi copia q̃ dens meus nõ ẽ egeſtas C. Bo nũ nãq; qð neq; ĩ melius neq; in dete rius cõmutari põt:tu ſolus es qͥᷣ ſolus ſimplex es: cui nõ ẽ aliud viuere:2 aliö btẽ viuere:qꝛ tua beatitudo tu es. Cre atura vo tua cuiẽ aliud viuere 2 aliud btẽ viuere. Omne qðo vinit ⁊ btẽ viuit nõ dʒ niſ gratie tue:nos egemuite:nõ tu nobis:q;ꝛ ſi omnino nõ eſſemꝰ ni tibi deeſſet ad bonũ q tu es Tibi ita dñno deo nro ſemper adherere neceſi. 6— . ⸗ ⸗ — Ee è. 4 MMAHDeditationes. tatis tu habem vt ꝑ ↄtinuũ auxiliũ gratie tue ſãcte ⁊ pie ac recte viuere valeamꝰ: põ dere ſi quide fragilitatis noſtre deoꝛſũ trabimur dono autem tuo accendi⸗ mur: æ ſurſum ferimur:inardeſcimur ⁊ imus:aſcendimus: aſcẽſones in coꝛde facimus:⁊ cantamus canticũ graduũ igne tuo:bono tuo:igne inardeſcimus 2 imus/Quo iã ſurſũ imus. Ad pacem hieruſalẽ quoniã iocũdatus ſum ĩ his q dicta ſũt mibi· In domũ omi ibimus Illic collocatit nos volütas bona: vt nihil velim ꝰaliõ qᷓ; ꝑmanere illic ĩ eter nũ/ſſed qꝛ dũ ſumus in coꝛpoꝛe peregri namur a te dne:nõ babemuſ hic ciuita tẽ manentẽ: ſed futura inquirim us:no ſter aſt municipatus ĩ celis eſt Ideo duce gratia ingredioꝛ in cubile coꝛdis mei:⁊ canto tibi amatoꝛa rer meus et deus meus gemens ĩenarrabilis gemi tus ĩ loco peregrinatiõis mee. Vbi cãa tabiles mihi facte ſũt iuſtificatiões tue. Et recoꝛdãs hieruſalẽ extẽdoꝛ in eam: ſurſũ coꝛde hieruſalẽ patriã mes hiert ſalẽ matrem meã. Teq; ſi uꝑ eã regnato rẽ :illuſtratoꝛcẽ patrẽ: tutoꝛt᷑:patronũ: rectoꝛc᷑:caſtas ⁊ foꝛtes delitias: ⁊ ſoli q gaudiũ:⁊ oĩa bona ĩeffabilia ſimul oia.a vnũ ſũmũ ⁊ verũ bonum ⁊ non auertar donec ĩ eiꝰ pacẽ matris chariſ ſime vbi ſũt pꝛimitie ſpititus mei colli gas totũ ꝙ ſü a diſpernõe ⁊ difoꝛmita te bac ⁊ cõfoꝛmes atq; cõfirmes ĩ eter num deus meus miſericoꝛdia meaan. Hic diſtiguit ĩter ſapiẽtiq q domns dei ẽ ⁊ ſapiẽtiam q̃ diuia ẽ. ¶ Ca. xviij. Ec domus tua deus non ter⸗ rena: neq; vlia celeſti mole corpoꝛea: ſed particeps eterni e:quia ſine labe manet in eter num:ſtatuiſti ſeam in ſeculum ſeculi preceptum poſuiſti 2 non pꝛeteribit. c Nõ tñ tibi deo coeterna q; nõ ſine ini⸗ tio facta ẽ:pꝛioꝛ quippe oĩium creata E ſapiẽna patris deo plane coet᷑na ⁊ co⸗ eqᷣlis:x quã creata ſunt oĩa ⁊ ĩ quo pᷣn cipio faciũ ẽ celũ ⁊ terrã:ſed ꝓfecto ſa⸗ piẽtia ſpuᷣalis n atura. ſ. q̊ cõtẽplatione luminis lumèẽ dicitur ⁊ ipſa quis crea⸗ ta ſapiẽtia. Sed qᷓ;tũ diſtat inter lumèẽ illuminãs 2 lumẽ qo illuminat᷑ tãtum differt inter te ſũma ſapiam q̃ creas: et iſtã qͥ creata ẽ: ſcut inter iuſticiã iuſtilfi cãtẽ:q̃ tu deus meus es:⁊ iuſticiã q̃ iu⸗ ſtificatõe fcã ẽ.Nã ⁊ nos ſumus dicti iuſticia dei pris ĩ te filio eius dño nr̃o: teſtãte apło.Ergo q; pꝛioꝛ oĩuʒ creata ẽ quedã ſapia mẽs rõnalis ⁊ ĩtellectu alis:caſte.i.ciuitatis tue matriſ nr̃e que ſurſum eſt ⁊ libera eſt ⁊ eterna in celis. Quibus celis: Niñ qͥte laudãat celi ce⸗ loꝝ qꝛ boc ẽ celũ celi ono.Et ſi nõ inue nimus tps ante üllam q̃ creaturã tẽpo⸗ xris antecedit: qꝛ; pꝛioꝛ oĩium creata E:an te illã tñ es tu de eternus creatoꝛ oĩuʒ a quo ẽ ipſ creatoꝛis eternitas a quo facta ſũpſit exoꝛdium:q;uis nõ tẽpoꝛis qꝛ nundũ erat tẽpus:ipſius tñ ↄditõis ſue vnde ita eſt abſte domino deo nr̃o dt aliud ſit plane qᷓ; tu:licet nec ante il⸗ lã inueniamus tempus enim 0 nea faciem tuã ſemper videræ nec vſpi am deflectit ab ea quo ſ vt nulla mu tatione variet. Inent tñ ipſ mutabili⸗ tas qua tenebꝛeſceret 2 frigeſceret niſt amoꝛe grãdi coherens tibi tanq; ſuper meridiẽ luceret ⁊ ferueret ex te. Deni⸗ q; cauſa caſto amoꝛe coheret tibi deo gero ⁊ vere eterno:vt q;uis tibi non ſit coeterna ꝑ nullius tẽpoꝛis varietates ? viciſſitudines a te reſoluat᷑ vefluat: ſʒ in tui ſolius veriſſima ↄtẽplatione reqᷣe ſcat. Qm tu deus diligenti te ;tuʒ pꝛe⸗ cipis oſtendis te:⁊ ſufficit ei vñ nõ de⸗ — 4 * X 7 4 . R = EEe TSre clinat a te nec a ſe: ſed ſemp in eodẽ ſta tu manet te indeſinẽter vidẽdo te inde ficiẽter amãdo:veꝑ lumẽ ⁊ caſtũ amo⸗ rẽ. O btã iſta ſublimis creatura creatu rarũ maxie btã iberendo ſemꝑ htĩtudi ni tue felix h̊ ⁊ nimiũ felix te ſẽpitno ĩ⸗ piĩitatoꝛe atq; illuſtratoꝛe ſuo:nec iuẽio qͥd licẽtius appellãdũ extimẽ celũ celi dño qᷓ; domũ tuã cõtẽplatẽ delectatio nẽ tuã ſine defectu ⁊ abſq; affectu egre diẽdi ĩ aliõ mẽetẽ purã ↄcoꝛdiſſime vVnd ſtabilimẽétũ pacis: btõꝝ ſpuuz i celeſti⸗ bus ſumit iſta celeſtia. Un itelligat aia cuiuſ pegrinatio lõginꝗᷓ facta Eſi iaz ſi tit tibi ſi iã facte ſt ei lachꝛyine ſue paes ſui:ſi iã petit vnã:⁊ bac requirit vt ĩha bitet ĩ domo tua ꝑ oes dies vite ſue. Et vita ei niſ tu: Et q dies ſui niſi eterni tas tua: Sicut ani tui qui nõ veficiun: Pic g itelligat aia qͥ põt quẽ lõs- ſup oĩa tꝑa ſis etern añ don⸗ cua qᷣ pegri nata nõ ẽ q;uis tibi no ſit coeterna ide ſinẽter iñ ⁊ ĩdefi«lenter coherendo tibi nullã tꝑis pacit varietatẽ: teq; ſemp p⸗ ſeueratiema caſtitate hauriẽs mutabi litat ſnã nuſquã ⁊ nuuqᷓ; exierit:⁊ te ſi pe pñte ad quẽ toto affectu ſe tenet nõ bñs futuꝝ qð expectet nec ĩ pᷣteritum traijciens ꝙ meminerit per nullas vi⸗ ces variat᷑ ⁊ ĩ nulla tꝑa extenditur. Pic oꝛat hõ vt ipia quoq; domꝰoeꝛ oꝛet ꝓ eo. ap. xviiij. Oomus dei lumioſa ⁊ ſpecioſa ilexi oecoꝛẽ tuũ:⁊ locũ hĩtati Honis glie oñi oei nin poſſeſſoꝛ abꝛicatoꝛis tui tibi ſuſpiret pegriatõ mea nocte ac die tibi ĩpiet coꝛ meuz ti bi ĩtẽdat mens mea:ad ſocietatẽ biitu⸗ dinis tue puenire deſderet aĩa mea. di co ei q fecit te vt poſſideat me ĩte:q ip ſe fecit me ⁊ te imo tu dic:tu roga eũ vt dignũ me faciat participatione gloꝛie — ðõß tue:ſanct.n.ſocietatẽ tuã ⁊ mirabileʒ pulchꝛitudinẽ tuã nõ ꝑ meritũ requiro ſed ꝑ ſanguinẽ eius quo redẽptus ſum adipiſci nõ deſpero:tñ adiuuẽt me me⸗ rita tua:ſubueniãt paruitati mee ſãcte ⁊ puriſſime oꝛationes tue:que ineffica ces apud deũ nullatenus eſſe poſſunt. Errani fateoꝛ ſicut ouis perdita:⁊ inco⸗ latus meus ꝓplongatus eſt:atq; ꝓcul, ꝓ iectus ſũ a facie dñi dei mei ĩ hac exilij cecitate.Ubi expulſus a ꝑadiñ gaudijs deploꝛo quotidie mecũ ſuꝑ miſeriaſ ca ¶ÆQeditatöes. mutabilitat defectꝰ: diuerſis generibꝰ moꝛtiü. Nũquid ergo hoc ꝙ viuimꝰin hoc mundo dicere poſſumꝰ vitã: quaʒ humeros tumidãt:doloꝛes extenuant ⁊ aꝛdoꝛes exiccant:aera moꝛbidãt:eſce inflãt:ieiunia macerãt:ioci diſſoluũt tri ſticie cõſumũt:ſollicitado coarctat: ſe⸗ curitaſ hebetat.diuitie iactãt: pauꝑtas deijcit:iuuẽtus extollit:ſenectus ĩcur⸗ uat:infirmitas frangit:meroꝛ opꝛimit: Et his malis oĩbꝰ moꝛs furibũda ſucce dit: ſmulqʒ cuctis gaudijs iſtius miſere ptiuitatis mee lugubꝛe carmẽ ĩgẽteſq; lamẽtatões cũ recoꝛdoꝛ tui mater hie/ ruſalẽ:oũ ſtant pedes mei ĩ atrijs tuis ſancta ⁊ decoꝛa ſyon:nec dũ interioꝛa tua ↄſpicere ĩ ꝓpatulo valẽs:ſed in hu vite ita ſinẽ ĩponit:vt cũ eſſe deſierit nõ fuiſſe putetur. oꝛs iſta vitglis ⁊ vita moꝛtalis:lʒ hiſ alijſq; fit reſꝑſa amaritru dinibus: ꝓh ooloꝛ q; plurimos ſuis ca pit illecebꝛis:⁊ q; multos ſuis falſis p⸗ meris paſtoꝛis mei ſtructoꝛis tui ſpero me repoꝛtari:tibi vt tripudiẽ tecũ illo ĩ enarrabili.gaudio quo letãt᷑ illi qͥ tecũ ſũt coꝛã ipſo deo ⁊ ſaluatoꝛe noſtro: qͥ miſſionibus decipit. Et cũ ita ꝑ ſe ſu fal ſa ⁊ amara vt etiã ſuos cecoſ amatoꝛeſ latere nõ valeat:tñ ĩfinitã ſtultoꝝ mul⸗ titudinẽ aureo cali ce queʒ in manu hʒ diſſoluit inimicitias ĩ carne ſua ⁊ paci⸗ ficauit oĩa qᷓ in celis ſũt ⁊ q̃ in terra ſan guine ſuo.Ipſe.n.ẽ pax noſtra:qͥ fecit vtraq; vnũ.Qui duos ex aduerſo veni entes parietes ↄiugẽs ĩ ſe:beatitudinis tue ꝑmanẽtẽ felicitatẽ pari mõ ⁊ eadẽ menſura ſe nobis daturũ ꝓmiſit dicẽs. Erüt equales angelis vei ĩ celis.O hie ruſalẽ domꝰdei eterna:poſt xpᷣi dilecti⸗ onẽ tu eſto leticia ⁊ ↄſolatio mea: dul⸗ ceiis memoꝛia tui btĩ noĩs ſit releuatio meroꝛis tediorũq; meoꝛũ. Quan tis gamaritudinibꝰ vita iſta ſit re — Edet.n. me oñne val: Ca.xx. de vite huius:⁊ iſtius erũnoſe peregrinationis. Uita hec vita potat:⁊ pꝛoꝛſus inebꝛiat. Felices illi et ipſi rari qui familiaritatẽ eiꝰ refugiũt: perfunctoꝛia gaudia ſpnunt:ſocietatẽ abijciunt:ne cũ deunte enere qnq; perire cogantur. & De felicitate vite pparauit oeꝰ diligẽtibꝰ ſe. Ca. xxj. Uvita quã pᷣparauit ðus his qui diligũt eũ:vita vitalis: vita Vota: vita ſecura:vita trãquilla: Vita pulchꝛa:vita munda:vita caſta:vi⸗ ta ſãcta:vita ignara moꝛtiſ:neſcia triſti tie:vita ſine labe:ſine dolore:ſine anxie tate:ſine coꝛꝛuptione: ſine ꝑturbatiõe: ſine varietate ⁊ mutatiõe:vita totiꝰ ele gantie:⁊ dignitatis pleniſſima:vbi nõ ẽ aduerſarius ⁊ ĩpugnãs vbi nulla pcti ifera:vita caduca:vita incerta: vita la boꝛioſa:vita ĩmunda:vita dña maloꝝ: regina ſuꝑboꝝ:plena miſerijs ⁊ erꝛoꝛi/ bus: q̃ nõ ẽ vita dicẽda:ſed moꝛs ĩ qua illecebꝛa: vbi ẽ amoꝛ ꝑfectus: ⁊ timoꝛ nullus:vbi dies eternus:⁊ vnus omniũ ſpiritus:vbi oeus facie ad faciẽ cernit᷑: ⁊ hoc vite cibo mens ſine defectu ſatia tur. Libet me tue intendere claritati: R— b — 5 — . 214 1 1A 1— „ , momentis lingulis moꝛimur ꝑ varios 45 1 7 , 4 7 4 . . „ „ V 2 4 K wes 1 potuiſſem ſine fine. & De felicitate aĩe ſancte hinc exeuntis. ¶ Ca. xxij. an ix aia que terrenò reſoluta cCarcer libera celũ petit ſecura Delectat me bõa tua audio coꝛde qu tum plus valeo mecũ ↄſiderare:tuo.n. amoꝛe langueo:tuo vehemẽter deſide rio tuaq; dulci memoꝛia admodũ dele xtoꝛ. Libet itac; libet in te oculos coꝛ⸗ tranquilla:nõ timet hoſtè: dis attollere:ſtatũ mentis erigere:afſe neq; moꝛtẽ:habet enĩ ſemꝑ pꝛeſentẽ: ctũ animi cõſoꝛtare:libet ſane de te lo cernitq; indeſinenter pulcherrimũ do ui de te audire:de te ſcribere:de te cõ minũ:cui ſeruiuit:quẽ dilexit:⁊ ad quẽ ſoꝛtare:de tua beatitudine ⁊ glia quos tandẽ leta ⁊ glioſa puenit:hãc vo tãte tidie legere:⁊ lecta ſepins ſub coꝛde re beatitudinis gloꝛiã nulla dies ĩmĩuet: noluere: vt vel ſic poſſim ab huiuſmoꝛ talis periturec; vite ardoꝛibus: piculł: 2 ſudoꝛibus:ſub tue vitalis aure dulci refrigerio traſire:⁊ tranſiene ĩ ſinu tuo ſeſſum caput doꝛmiturus vel paululũ nullus ipꝛobꝰ poterit auferre:viderũt eã filie ſyon:⁊ beatiſſim pᷣdicauerunt regine:⁊ ↄcubine laudauerũt eã dicen⸗ tes.Que ẽ iſta q̃ aſcẽdit de deſerto de⸗ litijs affluens inixa ſuꝑ dilectuʒ ſuum?⸗ reclinare: hui rei gratiã ſcripturarum Que èé iſta q pꝛogredit᷑ ſicut auroꝛa cõ ſanctaꝝ amena pꝛata ingredioꝛ:viridiſ ſurgens pulchꝛa vt lũa electa vt ſol ter⸗ ſfimas ſententiaꝝ herbas exarddo car po:legendo comedo:frequẽtãdo rumi no atq; cõgregãdo tandẽ in alta me⸗ moꝛie ſede repono:vt tali mõ lua dul⸗ cedine deguſtata:minus iſtius milſere vite amaritudines ſentiã. O tu vita fe⸗ liciſſima:o regnũ vere beatum: carens moꝛte vacans fine:cui nulla tꝑa ſucce ribilis vt caſtroꝛũ acies oꝛdinata: q; le ta exit:feſtinat:currit cũ dilectũ ſuuʒ ſi⸗ bi dicentẽ attõitiſ auribꝰaudit. Surge ꝓpera amica mea ſpecioſa mea:⁊ veni iã n. hyems trãſit iber abijt ⁊ receſſit: floꝛes apparuerũt in terra nr̃a:tpᷣs pu⸗ tationis aduenit:vox turturis audita ẽ ĩ terra noſtra:ficꝰ ꝓtulit groſſos ſuos: dunt ꝑ eũ:vbi cõtinuus ſine nocte dieſ floꝛẽtes vinee dederũt odoꝛẽ ſun. Sur neſcit habere tpᷣs:vbi victoꝛ miles illis bymnidicis angeloꝝ ſociatꝰchoꝛis:ca⸗ tat deo ſine ceſſatione:canticũ de cãti⸗ cis ſyon:nobile ꝑpetue caput aplectẽ/ te coꝛona. Utinã cõceſſa mibi peccato rũ venia:moxq; hac carnis ſarcina de⸗ poſita in tua gaudia verà requiẽ habi⸗ turꝰ itrarc.Et tue ciuitatis pᷣclara atq; ſpecioſa menia:coꝛonaʒ vite de manu ni accepturꝰ igrederer:vt illis ſanctiſ⸗ ſmis choꝛis intereſſeʒ ⁊ cũ beatiſſimis ſpiritibus gloꝛie cõditoꝛis aſſiſtereʒ vt pñitẽ xpᷣi vultũ cernerẽ:vt illud ſũmũ ⁊ ineffabile ⁊ incircũſcriptü lumẽ ſemꝑ aſpiceré:ſicq; nullo metu moꝛtis affici Elices ſcei dei oẽs:qui ia ꝑtranſtiſ Ked de ĩcoꝛꝛuptiõe ꝑpetue gloꝛie letsri . uius moꝛtalitatis pelagus ⁊ per ge ꝓpera amica mea foꝛmola mea:co⸗ lumba mea ĩ foꝛaminibꝰ petreiĩ cauer nis macerie. Oſtende mihi faciẽ tuam: ſonet vox tua in auribꝰmeis.Uox eniʒ tua dulcis: ⁊ facies tua coꝛa. Ueni ele cta mea:ſpecioſa mea colũba mea:im⸗ maculata mea: ſponſa mea:veni ⁊ po⸗ nã in te tbꝛonũ meũ:qꝛ concupiui ſpe⸗ ciẽ tuã. Ueni ⁊ leteris in cõſpectu meo cũ ãgelis meis:quoꝝ ſocietas tibi a me repꝛomiſſa ẽ. Ueni poſt multa pericła 2 laboꝛes:intra ĩ gaudiũ pũi lui qð ne mo tolleta te. ro ad ſanctoſvt nobis ſuccurrãt periculiſ. Ca. xxiij. fffff — — — — — — de vobis :ſolliciti eſtote de nobis. Se⸗ Mecditationes nenire meruiſtis ad poꝛuũ ꝑpetue qᷣetis ſecuritatis ⁊ pacis ſecuri ⁊ trãquilli:ſẽ perq; feſtiui atq; gaudentes eſtis obſe cro vos ꝑ veſtrã charitatẽ:qᷣ ſecuri eſtiſ curi eſtis ð vr̃a ĩmarceſcibili gloꝛia ſo liciti eſtote de nr̃a multiplici miſeria. Per ipᷣm vos rogo: qui vos elegit: qui vos tales fecit:oe cuius pulchꝛitudine iam ſariamini ð cuius imoꝛtalitate im moꝛtales facti eſtis:de cuiꝰ beatiſſima viſione ſemꝑ gaudetis:eſtote iugit᷑ me moꝛes nr̃i. Subuenite nobis mileriſ qᷣ adhuc in ſolo huius vite circũflantibꝰ agitamur ꝓcellis. Uos poꝛte pulcher rime que in magnÄÜ ſurrexiſtis altitudi⸗ nẽ adiuuate nos vile pauimẽiũ longe inferius iacẽtes.Date manuʒ ⁊ erigite iacentes ſuꝑ pedes:vt ↄnaleſcẽtes de ĩ firmitate: foꝛtes efficiamur i bello iĩter cedite ⁊ oꝛate ↄſtanter atq; ideſinẽter ꝓ nobis miſeris: multũq; negligentibꝰ peccatoꝛibꝰ:vt ꝑ vras orones vro ſcõ cõſoꝛtio ↄiungamur qꝛ alit᷑ ſalui eẽ nõ poſſumus:ſumus nãq; valde fragileſ ⁊ nullius virtutiſ homũciones:animalia ventris ⁊ carnis:mancipia in qᷣbus vix aliqð vᷣtutis veſtigiũ apparet.Et tũ ſub xpᷣi ↄfeſſõe poſiti:ligno crucis ferimur nauigantes ꝑ hoc mare magnuʒ ⁊ ſpa⸗ tioſũ vbi ſũt reptilia quoꝝ non ẽ nume rus vbi ſunt aialia puſilla cũ magnis: vbi eſt draco ſeuiſſimus ſemꝑ paratus ad deuoꝛandũ. Ubi ſunt loca ꝑiculoſa ſylla æ carybdis ⁊ alia ĩnũerabilia:vbi naufragant᷑ incauti ⁊ ĩ fide dubij. Oꝛa te oñm oꝛate pijſimi:oꝛate oĩa agmina ſanctoꝝ ⁊ vniuerſos cetus beatoꝛuʒ vt veſtris pᷣcibꝰ meritiſq; adiuti ſalua na ne ⁊ integris mercibus ꝑpuenire merea mur ad poꝛtũ ꝑpetue qetis ⁊ cõtiue me deſiderium ad ciuitatem ſupernam hieruſalem. La. xxiiij. Atlter hieruſalẽ ciuitaſ ſãcta dei chariſſima ſponſa xpᷣi:te amat ocoꝛ meũ:pulchꝛitudinẽ tuã ni⸗ miũ deſiderat mens mea q; decoꝛa:qᷓ; glioſa qᷓ; generoſa tu es.Lota pulchꝛa es ⁊ macula nõ eſt in te:exulta ⁊ leta⸗ re foꝛmoſa filia pꝛincipis:qꝛ cõcupiuit rex ſpeciẽ tuã:⁊ amauit oocoꝛẽ tuum: ſpecioſus foꝛma pᷣ filijs hoiuʒ Sʒ qua⸗ lis ẽ dilectꝰ tuꝰ ex dilecto o pulcherri ma dilectꝰ meꝰ candidus ⁊ rubicũdꝰ electus ex milibus.Sicut malus inter ligna ſiluaꝑ:ſic dilectus tuꝰinter filios. Sub vmbꝛa illius quẽ deſideraui: ecce letus ſedeo:⁊ fructus eiꝰ dulcis guttu ri meo.Dilectus tuus miſit manuʒ ſuã ꝑfoꝛamen: ⁊ venter meus interemuit ad tactũ eius. In lectnlo meo ꝑ nocteſ queſiui quẽ diligit aia mea: queſiui et inueni eũ:teneo nec dimittam illuʒ:do nec introducat me in domũ tuam:ĩ cu bpiculũ tuuʒ:gloꝛioſa genitrix mea. Ibi eni dabiſ mihi dulciſſima vba tua abũ⸗ dãtius ⁊ pfectius:⁊ ſatiabis me ſatieta te merifica:ita vt neq; eſuriam neq; ſi⸗ tiam in ceterum: felix anima mea ſem perq; felix in ſecula:ñi intueri meruero gloꝛiam tuam: beatitudinem tuaʒ:pul chꝛitudinem tuam:poꝛtas ⁊ muros tu os:⁊ plateas tuas:⁊ maſiões tuas mul tas. Nobiliſſimos ciues tuos ⁊ foꝛtiſſi muʒ regẽ tuum dominum noſtrum in decoꝛe ſuo. Muri namq; tui ex lapidi bus pꝛecioſis:ipoꝛte tue ex margaritis optimis: platee tue ex auro puriſſimo in quibus iocundũ alleluya ſine inter miſſione concinitur:manſiõis tue mul te quadris lapidibus fundate:ſaphiris . poꝛtu ꝑ tis? 1cöſtructe: laterculis coopꝑte aureis: qᷓs cis: ⁊ nuqᷓ; finiẽde ſecuritatis. / Ani nullus ĩgredit᷑ imũdus: nullus habitat E inquinatꝰ. Specioſa facta es ⁊ ſuauis: in delitijs tuis mr hieruſalẽ. Nihil ĩ te tale q̃le H patimur qlia ĩ hac miſeria vi ta cernimus. Nõ ſũt in te tenebꝛe neq; nox:aut q̃libʒ diuerſitas tẽpoꝝ. Nõ lu⸗ cet ĩ te lux lucerne aut ſpledoꝛ lune:vł iubar ſtellaꝝ:ſed deus de deo lux de lu ce: ſol iuſticie ſemꝑ illuminat te agnus cãdidus ⁊ ĩmacłlatꝰlucidus ⁊ pulcher rimus ẽ lumẽ tuũ. Sol tuus ⁊ claritas tua ⁊ oẽ bonũ tuũ hui pulcherrimi re gis ideficiẽſ cõtẽplatio. Zpe rer regum i medio tui:⁊ pueri eius ĩ circuitu eius. Ibi hymnidici angeloꝝ choꝛi: ibi ſocie- tas ſuꝑnoꝛũ ciuiũ. Ibi dulcis ſolẽnitas oĩuʒ ab hac triſti peregrinatiõe ad tua gaudia redeũtiũ. Ibi ꝓphetaꝑ puidus choꝛus:ibi index apoſtoloꝝ numerus: ibi inumerabiliũ martyꝝ victoꝛ exerci⸗ tus:ibi ſanctoꝝ ↄfeſſoꝝ ſacer ↄuentus: ibi veri ⁊ pfecti monachi.ibi ſcẽ mulie⸗ res qͥ voluptateſ ſeculi ⁊ ſexũ infirmita tis vicerũt:ibi pueri ⁊ puelle qͥ ãnos ſu os ſuctis moꝛibꝰ trãſcenderũt:ibi ſunt oues ⁊ agni qᷣ iã hui voluptatis laq̃os euaxerũt exultãt oẽs in ꝓpꝛijs manſio nibus:diſpar gloꝛia ſinguloꝑ:ſʒ coĩs ẽ leticia oium plena ⁊ ꝑfecta. Ibi regnat charitas:qꝛ deus ẽ oĩa in oĩbus queʒ ſi ne fine vidẽt:⁊ ſꝑ videndo ĩ eius amo⸗ re ardẽt:amãt ⁊ laudãt:laudãt ⁊ amãt ot opus eoꝝ laus dei ſine defectiõe:ſi⸗ ne laboꝛe. Felix ego ⁊ vere ĩ ꝑperuum felix ſi poſt reſurrectionẽ huius coꝛpuſ culi udire meruero illa cãtica celeſtis melodie q̃ cãtant᷑ ad laudẽ regis eterni ab illis ſuꝑne patrie ciuibꝰ beatoꝛũq; ſpũum agminibus. Foꝛtunat ego ni⸗ miũq; beatus ſi ⁊ ego ipſe meruero cã⸗ tare ea ⁊ aſſiſtẽ regi meo deo meo:du ci meo:⁊ cernẽ e ĩ głia ſua ſẽ ipe pol liceri dignatus ẽ dicẽs. Pater volo vt quos dediſti mihi ſint mecũ vt videant claritatẽ meã quã habui apud te añ cõ ſtitutionẽ mũdi.Et alibi qui mihi mini ſtrat me ſequat᷑: ⁊ vbi ſũ ego illic ⁊ mini ſter meus erit. Et iteꝑ qui diligit me di liget᷑ a patre meo:⁊ ego diligã eum æ manifeſtabo ei meiſm. O Pymnus De gloꝛia paradiſi. Ca.xxv. perẽnis vite fontẽ mens ſiti uit arida. . lauſtra carnis pꝛeſto frangi clauſa querit anima. Sliſcit: ambit: eluctat᷑ exul frui pr̃ia. Dum pſᷣſſuris hac erumnie ſe gemit ob noxiam. Quã amiſit cũ deliquit contemplatur gloꝛiam. Pꝛeſens maluʒ auget boni perditi me moꝛiam. . Nã qᷣs ꝓmat ſũme pacis q;ta ſit leticia AUbi viuis margaritis ſurgunt edificia. Auro celſa micãt tecta:radiãt triclinia Solis gẽmis pꝛecioſil hec ſtructura ne ctitur. Auro mũdo tanqᷓ; vitro: vrbis via ſter nitur. Abeſt limꝰ deeſt fimus:lues nulla cer nitur. . Pyems hoꝛꝛens:eſtas toꝛ:ẽs illic nũqᷓ; ſeuiunt. . Flos perpetuus roſaruʒ:ver agit per petuum. Candent lilia rubeſcit crocꝰſubdat bal ſamum. Uirent pꝛata:vernant ſata:rui mellis fluunt. . Pigmẽtoꝛuʒ ſpirat odoꝛ:liquoꝛ ⁊ aro matunmnm. Pendent poma floꝛidoꝛuʒ nõ lapſura nemoꝛzum. ZUVB Non alternat luna vices ſol vl curſus ſiderum. , Agnus eſt felicis vrbis lumẽ ĩ occiduũ. Nox ⁊ tempus veiunt ei dieʒ fert con⸗ ¶tinuum. . Nam ꝛ⁊ ſancti quique velut ſol pᷣclarꝰ rinillant. . . Poſt triumphum coꝛonati mutuo cõ iubilant. W Ec pꝛoſtrati pugnas boſtis iam ſecuri numerant. Oi labe defecati:carnis bella neſciunt. Caro facta ſpiritalis ⁊ mẽs vnũ ſẽtiũt Pace multa perfruentes ſcandala nõ perferunt. . . Mutabilibꝰ exuti repetũt oꝛiginẽ. Et pꝛeſentem veritatis contemplantur Pinc vitalem viui fontis hauriũt dul⸗ cedinẽc. . Inde ſtatum ſemper idem exeũtes ca⸗ piunt. Clari viuidi iocundi nullis petant ca⸗ ſibus. Abſunt moꝛbi ſemper ſanis ſenectus iunenibus. Pinc perẽne tenent eſſe nam tranſire tranſijt. Inde virent vigent floꝛent coꝛꝛuptela coꝛꝛuit. Immoꝛtalitatis vigoꝛ moꝛtis ius ab⸗ ſoꝛbuit. . Qui ſcientẽ cuncta ſciunt quid neſcire nequeüt. Nam ⁊ pectoꝛis arcana penetrãt alte rutrum. Unum volũt vnum nolunt vnitas eſt mentiuz. Ticet cuiq; ſit diuerſii pꝛo laboꝛe me⸗ rituz. Charitas hec ſuum facit ꝙ dum amat alteruz. Pꝛopꝛium ſic ſinguloꝛum cõmune fu ommnz. Heditatões. Ubi coꝛpus illic iure congregantur æ aquile. Quo cum angelis ⁊ ſancte recreentur anime. Uno pane viuũt eiues vtriuſq; patrie. Audi ⁊ ſemper pleniquod habent de ſiderat. Nõ ſatietaſ faſtidit nec; fameſ cruciat Inbiantes ſemper edũt ⁊ edẽteſ ihiãt. Nouas ſemper armoniaſ vox meloda concrepat. B Et in iubiluʒ pꝛolata mulcès aures oꝛ gana. Ligna per quem ſunt victoꝛes regidãt pꝛeconia. Felix celi que pꝛeſentẽ regẽ cernit aĩa. Et ſ ſede ſpectat alta oꝛbis volui ma china. J Solem lunam ⁊ globoſa cuʒ planetis ſidera. Chꝛiſte palma bellatoꝛum hoc in mui nicipium. Introduc me ſolutũ militare cingulũ. Fac conſoꝛtẽ donatiui beatoꝛũ ciuiuʒ. Pꝛobes vires ĩ exauſto laboꝛãtipᷣlio. Ut quietem poſt pꝛecinctum debeas emerito. .—- Teq; merear potiri ſine fine pꝛemio. Amen. ¶Laus ↄtinna quã facit aĩaʒ ex cõ tẽplatione ſuꝑne oiuinitatis. Ca.xxvi. Enedic anima mea dnio ⁊ oĩa que intra me ſunt nomini ſcõ Beius: benedic anima mea ono ⁊„ noli obliuiſci oẽs retributiões eius: benedicite oño omnia opera eius in oĩ loco dominationis eiꝰ:benedic anima mea domino: laudemus vominuʒ quẽ laudant angeli adoꝛant oominatiões: tremunt poteſtates:cui cherubin ⁊ ſe⸗ raphin iceſſabili voce ꝓclamant. San ctus:ſanctue:ſanctus mngams voceſ 3 = noſtras vocibus angeloꝛum ſanctoꝛuʒ ⁊ cõmunẽ diʒ landemus pꝛo modulo noſtro. Illi eni ladant onñm puriſſune ⁊ inculpabiliter:qꝛ ſemper inherẽt cõ templatiõi diuine. Non per ſpeculum ⁊ in enygmate:ſed facie ad faciẽ:ſed qͥs dicere vel cogitare ſuffciat qualis ſit ĩ conſpectu dñi dei oĩpotẽtis illa beato rum ſpirituũ celeſtiũq; virtutũ:inume ra bilis multitudo. Que ſit in eis ſine fi ne feſtiuitas viſiõis dei:que leticia fine Defectu: Quis amoꝛis ardoꝛ non cruci ans:ſed delectans. Qõ ſit in eis dende rium viſionis dei cũ ſatietate ⁊ ſatietas cũ deſiderio. In quibus nec deſideriuʒ pen generat nec ſatietas faſtidium pa rit.Quomoda ĩherẽdo ſũme beatitudi ni ſint beati. Quomodo cõiuncti vero lumini facti ſũt lux:quõ ſemper aſpiciẽ teſ ĩcõmutabilẽ tꝛinitatẽ mutati ſũt in icõmutabilitatẽé: ſed qũ illam angelice Dignitatis celſitudinẽ ↄpꝛehẽdere pote rimus qui nec ipſius aĩie nr̃e natura in⸗ ueſtigare valemus:qualis ẽ iſta q car⸗ nem vinificare põt:ſe aũt in ſanctis co gitationibus vt volet conſtringere nõ poteſt qualis ẽ iſta tã foꝛtis tã infirma tã tã paꝛua tã magna que tanta rimat ſecreta ⁊ celeſtia cõtẽplat᷑ atq; humãiſ cõmodis multarũ artiũ peritiã perſpi⸗ caci ingenio adinueniſſe ꝓbatur:Qua lis ergo iſta ẽ q̃ tammita de ceteris no uit ⁊ ſe qualit᷑ facta ſit pꝛſus ignoꝛat: let eni nõnulla ãbigua a quibuidaʒ ſuꝑ eius oꝛigine ppherantur:inuenimꝰ tñ eam eſſe quandã intellectualẽ ſpiri⸗ tum:pꝑ creatoꝛis potẽtiã factũ:ĩmoꝛtali ter iuxta modũ ſuũ viuentem: moꝛtale coꝛpus quẽ ſuſtinet viuificantẽ: muta bilitati ſubiectũ:obliuioni deditu. Quẽ timoꝛ lepe afficit: leticia extollit:o res SS mirabilis oĩq; ſtupoꝛe digniſſima. De deo quidẽ creatoꝛeʒ oĩnʒ qͥ ẽ icõpꝛehẽ⸗ ſibilis ⁊ ineffabilis:excelſa ⁊ mirabilia nimis oĩ remota ambiguitate legimus loquimur ⁊ ſcribimus.De angelis aũt ⁊ animabus quicquid vicimus:nõ tam euidẽter appꝛobare poſſumꝰ.Sed trã⸗ ſeat ab his animus:⁊ tranſcẽdat omne qð creatũ eſt:currat ⁊ aſcẽdat: volitet ⁊ ꝑtranſeat:⁊ in eum qͥ creauit oĩa quã tum põt oculos fidei dirigat:faciã gra dus aſcẽſionis in coꝛde meo:⁊ ꝑ iplos aſcendã animã meà:⁊ per ipſam mẽteʒ meam:aſcendam ad onim meũ qui ca⸗ piti meo deſuper manet:quicquid viñ⸗ biliter cernirur:quicquid ſpiritalit᷑ ima ginatur:foꝛti manu ab innuiu mentis ꝓcul remoueatur. Solus intellectꝰpu rus:⁊ ſimplex incedens:rapido volatu ad ipſu perueniat:conditionè angeloꝝ: 7 aiarum oĩium rerum mens uüla beata que ima deſerit ſũma petu:que ponit ĩ arduis ſedẽ habitatiõis ſue: ⁊ de ſumis rupibus contẽplatur ſolem iuſticie:adq linis obtutibus. Nihil enĩ tam pulcbꝝ atcq; iocuudũ q; ipſũ ſolum mẽtis intui tu ⁊ coꝛdis auichtate contẽplari denʒz: ⁊ miro mõ ĩuiſibiliter cernere ĩuiſibilẽ: ſicq; aliam non iſtam guſtare dulcedi nẽ:⁊ inſpicere aliam nõ iſtam lucẽ:lux enim iſta que loco clauditur: tẽpoꝛe fi nitur:noctium interruptione variatur: quam cõmunem cum vermiculis ⁊ pe cudibus habemus: in cõparatione illiꝰ ſũme lucis non ẽ lux dicenda ſed nox. Quid ſit quodãmodo deum cer⸗ nere ⁊ tenere ⁊ qualiter ſit de deo ſen⸗ tiendum. VKa. xxvij. Uaãqᷓ; autè illa ſũma ? inconmn pmurabiliſ eſſentia lux vera lux deficiens: lux angeloꝛum ane AMeclitationes mine conſpici valeat in hac vita: quod ſolum pꝛemiũ ſanctis reſeruat᷑ in cele⸗ ſti gloꝛia:illud tamẽ credere ⁊ ĩtelliger ſentire ⁊ ardẽter inhiare: quodãmodo illum cernere eſt:atq; tẽere.Sõet itaq; dox ſuper angelos ⁊ homo intẽta men te completur deum:verbis quibus po⸗ teſt: ſuas illi dicat laudes. Juſtũ naq; eſt vt creatura ſuum laudet creatoꝛeʒ: ipſe enim ad laudãdum ſe nos creauit: quãuis noſtris nõ ĩdigeat laudibꝰ. Eſt auteʒ virtus ĩicompꝛehẽſibilis nullius ĩdigens :ipſe ſibi ſufficiens:magnꝰ deꝰ noſter:⁊ magna virtus eius ⁊ ſapientie eius nõ eſt numerus:magnus domĩus noſter ⁊ laudabilis valde. Punc itaq; mens diligat:lingua canat: manus ſcri bat:atq; in his ſactis ſtudijs fidelis ani mus ſe totum exerceat. PHuius videlicʒ celeſtis theoꝛice. Suauiſſimis dapibus vir deſiderioꝛum:⁊ celeſtinʒ cõtempla toꝛ:aſſidue reficiatur in hoc celeſti pa⸗ bulo ſagĩatuſ clamet clamoꝛe magno: clamet totis medullis coꝛdis:clamet ĩ iubilo ⁊ ardentiſſimo mẽtis deſiderio diea Oꝛatio explicans plurimas deita⸗ tis pꝛopꝛietates. a.xxviij. Same optime oipotentiſſime lſericoꝛdiſſime ⁊ iuſtiſſime ſe 'rcretiſſime ⁊ pᷣſetiſſime:pulcher rime ⁊ foꝛiiſſime ſtabil ⁊ icõpᷣhẽſibilis iuiſibilis vidẽs omnia:immutabiliſ mu tãs omnia:ĩmoꝛtalis illocalis intermi nus ĩcircunſcriptus nuſe; finituſ mexti mabilis ĩeffabilis inſcrutabilis immo⸗ tus:tãgens omnia:inueſtigabilis indi⸗ cibilis metuendus atq; terribiliſ hono rãdus atq; hoꝛendus venerãdus atq; reuerẽdus. Nunqᷓ; nouus nũq; verus inouàſ omnia ⁊ in uetuſtatem perdu⸗ cens ſuperbos ⁊ neſciunt. Sẽper agẽs ſemper quietus colligens ⁊ nõ egens: omnia poꝛtans ſine onere: omnia im⸗ plẽs ſine incluſione omnia creans pꝛo tegens nutriens ⁊ pꝛoficiẽs.Qnerẽs cũ nihil ðſit tibi. Amans nec eſtuas:gelãs ⁊ ſecurus es penitet te ⁊ nõ doles:ira⸗ ſceris ⁊ tranquillus es: opera mutans ſed non cõſilium. Recipis ꝙ non inue⸗ nis ⁊ nũqᷓ; amiſiſti. Nuũqᷓ; inops ⁊ gau⸗ des lucris:nũqᷓ; auarꝰ ⁊ vſuras exigis: ſupererogatur tibi vt debeas ⁊ quis ha bet quicq;ᷓ nõ tuum:Redcis debita nulli debens: donas debita nihil per⸗ dens: qui ſolus viuificas omnia:qͥ crea ſti omnia:qui vbiq; es ⁊ vbiq; totus:qͥ ſentiri potes videri non potes:qui nuſ⸗ quam dees ⁊ tamẽ ab miquoꝛum cogi tationibus longe es. Qui nec tibi dees vbi longe es:quia ibi non es per grau⸗ am ades per vindictam. Quod omnia tangis:nec tamen omnia equaliter tã gis:quedam enim tangis vt ſint:nec ta⸗ men vt viuant ⁊ ſentiant quedam vero tangis vt ſint viuant ⁊ ſentiant nec ta⸗ men vt diſcernãt: quedam vero tãgis vt ſint vinant ⁊ ſentiant et diſceruant. Et cum tibi metipſi nunquam diſimiliſ ſis:diſſimiliter tamen tãgis diſſimilia: qui vbiq; pꝛeſens es ⁊ inueniri vix po⸗ tes quem ſtantem ſequimur ⁊ appꝛehẽ dere non valemus qui teneſ omnia im ples omnia:circumplecteris omnia:ſu ꝑ excedis omnia ſuſtineſomnia. Neq; enim ex alia parte ſumꝰ atq; ex alia ꝑte excedis:neque ex alia parte imples: et ex alia circun plecteris:ſed circumple⸗ ctendo imples ⁊ implendo circunple cteris: ſuſtinẽdo ſuperexcedis:⁊ ſuꝑ ex b 4 cuius velle poſſe ẽ. Qò oĩa q̃ de nibilo⸗ cedendo ſuſtines. Quod doces coꝛda fideliũ ſine ſtrepitu verboꝝ.Quod at/ tigiſa fine vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ diſpo nis oĩa ſuaniter:qð locis nõ diſtende ris:nec tꝑibuſ variaris:neq; habes ac ceſſus ⁊ receſſus:ſed habitas lucẽ ĩac ceſſibilẽ: qua nullus hoĩum vidit nec videre põt. In te manes quietus:vbiq; circuiſ totũ vbiq; ꝓꝛſus totꝰ.Nõ.n.ſci di vel oiuidi poteris qꝛ vere vnus es: nec ĩ partes efficeris:qꝛ totns totũ te nes:totũ ĩples:totuʒ illuſtras ⁊ poſſi⸗ des. Huius videlicet myſterij imẽſam ꝓfunditatẽ mens humana concipere nõ põt. Nec oꝛatoꝛia lingua enarra⸗ re neq; diffuſi ſermones nec bibliothe caꝝ volumina qunt explicare:ſi totuʒ mũdum libꝛi repleant: tua ſcia inenar rabilis nõ põt enarrari:qm vere idici bil es:nullo mõ ſcribi potes neq; ↄclu di:qͥ es fons lucis diuine ⁊ ſol claritat eterne:magnus eni es ſine quãtitate: 7 iõ ĩmẽſus:bonus es ſine qualitate: ⁊ iõ vere ⁊ ſumme bonus ⁊ nemo bo nus niſi tu ſolus cuius volũtas ẽ opꝰ creaſti ſola volũtate feciſti. Q omnè creaturã tuã abſq; indigẽtia aliq̃ poſſi des:⁊ ſine laboꝛe gubernas ⁊ abſqʒ te dio regis.Et nihil ẽ qð ꝑturbet oꝛdinẽ iperij tui vel ĩ ſũmis vel ĩ imis.Qõ ĩ oĩ bus locis ſine loco haberis ⁊ oĩa con tines ſine ambitu:⁊ vbiqʒ pꝛeſens es ſi ne ſitu ⁊ motu.Qõ nec mali auctor es qðq; facere nõ potes:qð nibil non po tes:neqʒ vnq;ᷓ te aliquid feciſſe penitu it: nec vllius cõmotiõis animi tẽpeſta te turbaris:nec totius terre pericula re gnũ tuum ẽ. Nulla flagitia vel ſcele ra ꝓbas aut ĩperas. Nũquã mentiris: ꝛ eterna veritas es:cuius vnius boni tate facti ſumus ⁊ iuſticia pẽas luimꝰ ⁊ clementia liberamur. aʒ nihil cele ſte nihil igneũ nihil terrenũ: nibilque qð coꝛpoꝛis ſpũs attĩgat ꝓ te colẽduʒ eſt qui vere es qð es ⁊ nõ mutarl.Cui maxime ſpuũalr cõuenit illud qð greci dicũt atine eſt:qꝛ qõ ſemꝑ idem ipſe es ⁊ anni tui nõ deficient. Hec et alia multa docnit me ſcã mater eccła cuius factus ſuʒ membꝝ ꝑ gräãm tuam Docuit me ſane te ſolũ viuũ ⁊ verum deũ:nõ eſſe coꝛpoꝛeũ ⁊ paſſibileʒ. Ni bilqʒ de ſubſtãtia tua vel natura vllo mõ eſſe violabile aut cõ nutabile aut cõpoſitũ vel factũ.Et iõ certũ ẽ coꝛpo reis oculis te nõ poſſe ſentiri: ſed nec ab vllo moꝛtaliũ ĩ pꝛopꝛia eſſentia ali quãdo potuiſſe videri. Hinc eteniʒ pa tenter dat᷑ iutelligi ꝙ vnde angel ite intuent᷑ ide ⁊ nos poſt hãc vitaʒ vide bimus.Sed nec ipſi ꝓfecto te vidẽ pñt “ ſicuti es Nulli oeniqʒ alij tota niſi tibi ſoli nota eſt omnipotẽes trinitas. ¶De vnitate ꝑſonaꝑ ⁊ pluralitate in deo. Cap. xxix. V vero vnitas diuinitatis per ſonaruʒ pluralitate multiplex numerabiliter es inumerabil: ccirco mẽſurabilr ĩmẽſurabilis et põderabilr ĩponderabilis. Nõ eniʒ ſũ⸗ me bonitatis q̃ tu ipſe es pfitemur oꝝ ginẽ:ex qua oĩa:per quã oĩa:in qᷓ oĩa: ſed eius participatõe dicimꝰ bona oia Nã tua diuina eſſentia ſemꝑ caruit ac 2 caret materia:licet non careat foꝛma: foꝛma ĩfoꝛmata:foꝛma foꝛmarum:foꝛ ma foꝛmoſiſſima:quã dũ impᷣmis qua ſi figulũ rebus ſingulis eas ſine tui au⸗ gmẽti aut tui detrimẽti mutabilitate ꝓ culdubio a te facis differri:qͥcqd autes in natura creaturaꝝ ẽ creatura tua eſt O vna trinitas ⁊ trina vntas deus:cu⸗ ius oĩpotentia oĩa poſſidet ⁊ regit et ĩ⸗ plet qᷓ creauit. Nec iõ te iplere oĩa dici mus vt te cõtinedt:ſed vt ipſa potius a te ↄtineant᷑. Nec particulatiʒ iples oĩa nec vllatanus ita putãduʒ eſt vt vnaq̃⸗ q; res ꝓ magnitudine poꝛtiõis ſue ca⸗ piat te maxia maius ⁊ minima minus: dũ ſis potius ipſe in oĩbus ſiue oĩa ĩ te: cuius oĩpotentia ↄcludit vniuerſa:nec euadendi potentiã tuã qͥs aditũ iueni re poterit.Qni enĩ te nõ hʒ placatuʒ ne quaq; euadet iratũ:hcut ſcriptũ ẽ:neq; ab oꝛiente nʒ ab occidẽte neqʒ a deſer⸗/ tis montibus qm̃ deus iudex ẽ.Et alibi quo ibo a ſpiritu tuo ⁊ quo a facie tna fngidã:ĩmenſitas diuine magnitudinis tue iſta ẽ:vt intelligamus te intra oĩa ſed nõ ĩcluſum:extra omnia ſed nõ ex cluſum.Et iõ interioꝛ es vt oĩa cõtine/ as:⁊ iõ exterioꝛ es vt ĩ circũ ſcripte ma gnitueſinis tue ĩimẽſitate oĩa cõcludas per illud ergo qð interioꝛ es:oſtẽderis eẽ creatoꝛ:per id vo qð exterioꝛ es:gu/⸗ bernare oĩa demõſtraris:ac ne ea que creata ſunt ſine te eſſent:ĩterioꝛ es ex⸗ terioꝛ vero vt oĩa cõcludãt a te:non lo cali magnitudine:ſed poxẽtiali pᷣſẽtia: q vbiq; pñs es: ⁊ oĩa tibi pꝛeſentia:qᷓ; uis quidã hec ĩtelligãt:quidã vero nõ intelligãt. Inſeparabilis g nature tue vnitas ſeparabiles nõ põt habere per⸗ ſonas: qꝛ ſicut es trinitas in vnitate vnitas ĩ trinitate:ſic ſeparationem non quidẽ ille ꝑſone aliquàdo ſingule ſed lta te voluiſti deus trinitas inſeparabi lẽ oſtẽdere ĩ ꝑſonis:vt nullum tibi no mẽ ſit in q̃libet ꝑſona:qð nõ ad aliam ſecũdum relatiõis regulam referat ſiẽ pater ad filium filius ad patrem: ſtcut ſpũs ſcũs ad patrem ⁊ filium veriſime refert. Es vero noĩna q̃ ſubiectum vel ꝑſonã vel potentiã vel eſſentiam tuam editationes. ſignificant:vel quicquid ꝓpꝛie dicitur deus:oĩbus ꝑſonis equaliter ↄueniũt vt deus magnus oĩpotẽs eternꝰ ⁊ oĩa que naturalr de te deo deum. Non eſt aliquod nature nomẽ:quod ſic tibi deo patri cõuenire valeat:vt aut filio tuo aut ſpũ ſcõ cõuenire nequeat. Dici mMus te patrem naturalr eſſe deum ſed naturalit ẽ filius deus:naturalr eſt et ſpũs ſcũs. Nõ tñ tres dij ſed vnus na⸗ turaliter deus pater ⁊ filiuſ ⁊ ſpũs ſan ctus. Iccirco inſeparabilis es ſcã trini tas:deus ĩ pſonis ſenſu intelligenda. qᷓ;uis voce ſeparabilia habeas nomiĩa: qꝛ pluralẽ numerũ ĩ nature noĩbꝰ nui latenus recipis. In boc enĩ oſtendit᷑ ꝑ ſonas nõ poſie diuidi in ſancta trinita te q̃ vnue ðs ver es:qꝛ cuilibet nomen ſemper ad alteram reſpicit pſonã. Si patrem dico filium oſtendo:ſi ſiliũůũ no mino pᷣdico patrẽ:ſi ſpũm ſanctum ag pello alicnius eẽ ſpũm: neceſſe ẽ intelli gi. ſ. patris ⁊ filij. Pec ẽ eniʒ fides va de ſana doctrina:hec certe ẽ fides catholi ca ⁊ oꝛthodoxa:quã me wocuitindna. matris eccle tue de gr̃a tua. Or̃o ad ſcãm trinitatẽ. Cap. xxx. uocat itaq; domine te fides mea quam dediſti mihi:pꝛopi nitatem tuam ad ſaluatio/ nem meam. Fidelis autem anima ex 81 er fige viuit: tenet in ſpe quod videbit in potes habere perſonaꝝꝑ. Nominãtur re.Inuocat te deus meus caſta cõſciẽ tia ⁊ ſuanis amoꝛ fidei mee:quam con cuſſis ignoꝛani ie tenebꝛis ad veritatis intelligentiam perduxiſti: quã a ſtul ta ſeculi vita amaritudine eruiſti: atq; adhibita tne dulcedinis charitate io⸗ cundam mihi ⁊ mellifluam redidiſti. Inuocat te trinitas beata vox clara et ſincerus amoꝛ fidei mee:quam ab ipᷣis enutriẽs cunabulis:illuminaſti ſemp per illuſtrationem gratie tue: 2 ;ᷓ ad/ augẽs ⁊ confirmaſti in me per docu⸗ menta matris eccleſie. Le iuoco beata 2 benedicta ⁊ gloꝛooſa trinitas:pater ⁊ filius ⁊ ſpũs ſanctus:deus dñs:paradi ſi charitas:gratia:communicatio:geni toꝛ genitus regeneras verum lumen:⁊ ltumine vera illuminatio:fſons flumen irrigatio:ab vno omnia. per vnum oĩa in vno omnia:a quo:per quem:in quo oĩa:diuens vita:vita a iuuẽtute viuẽti⸗ um viuificatoꝛ: vnns a ſe vnus ab vno ynus ab ambobus:on a ſe:on ab alio: on ab vtroq;:verax pat᷑ veritas filius: veritas ſpũs ſanctus: vna ergo pater lo gos paraclitus eſſentia: vna virt*: vna bonitas:vna beatitudo:a quo:ꝑ quem ⁊ quo btã ſt oĩa quecũq; bta ſunt. uid deus va ? ſũma dita c. Ca. xxxj Eus vera ⁊ ſumma vita:a quo Pquem:⁊ in quo viuunt om Jnia quecunq; vere ⁊ beate vi⸗ uunt Deus bonum ⁊ pulchꝛũ a qno ꝑ quem ⁊ in quo bona ⁊ pulchꝛa ſt᷑ oĩa quecũq; bona ⁊ pulchꝛa ſunt. Deuſ cu ius nos fides excitat: ſpes erigit: clari⸗ tas iũgit. Deus qui peti iubes ⁊ iueni⸗ ri facis: pulſantibus aperis. Deus a quo auerti cadere eſt:ad quem conuer ti reſurgere eſt i ſiſtere ei eus quem nemo ami ni oeceptus:nemo querit niſi admoni n tus: nemo innenit niñ purgatus. Deus quẽ noſce viuere eſt: cui ſeruire regna⸗ re eſt quẽ laudare ſalus ⁊ gaudium E alme te labijs ⁊ coꝛde omniq; qua va leo virtute laudo benedico atq; adoꝛo tueq; clementie ⁊ bonitati pꝛo vn iner gs beneficiis tuis gras refero:⁊ hym⸗ num gloꝛie tue cano: ſanctus ſanctus ſauctus te innoco o beata trinitas: vt venias in me:⁊ templum facias dignuʒ in quo manere con⸗ “c gloꝛie tue. Rogo patrem per filiũ. Ro⸗ go filium per patrem. Rogo ſpũm ſan ctum per patrem ⁊ filium:vt omnia vi tia elongentnr a me: ⁊ omnes ſancte virtutes plantentur in me:deus imen ſe a quo omnia:per quem omnia: in quo omnia facta ſunt viſibilia ⁊ inui⸗ ſibilia. Qui opera tua extra circũdas:ĩ⸗ tra reples:ſupꝛa tegis: ⁊ infra fers.u ſtodi me opus manuũ tuaruʒ in te ſpe⸗ rantem:in tua ſolummodo miſericoꝛ⸗ dia cõfidentem:cuſtodi me queſo hic ⁊ vbiq;:nũc ⁊ ſemper:intus ⁊ foꝛis:an te ⁊ retro:ſupꝛa infra circum circa: ita dt in me nullus pateat locus inſidijs inimicoꝛuʒ. Lu es deus omnipotẽs cu ſtos ⁊ pꝛotectoꝛ omnium in te ſperan tium:ſine quo nemo eſt tutus:nemo ð periculis liberatus: tu es deus ⁊ nõ eſt alius deus pꝛeter te:neq; in celo ſurſũ neq; in terra veoꝛſuʒ:qui facis magna lia ⁊ mirabilia ⁊ inſcrutabilia: quoꝛuʒ nõ eſt numerus:te vecet laus te decet honoꝛ te decet hymnus:tibi omnes an geli: tibi celi ⁊ vninerſe poteſtateſ bym nos dicũt ⁊ laudes indeſinenter conci nũt:vtpote creatoꝛi creatura: onño fui regi milites:te ſcãʒ ⁊ ĩdiuiduã trinitatẽ oĩs creatura magnifieat:oĩs ſpũs lau⸗ dat. 1 Laus ageloꝝ ⁊ hoĩuʒ. Ca. xxxij Ibi ſancti ⁊ bumiles coꝛde: ti bi ſpuſ ⁊ anime iuſtoꝝ:tibi oẽſ uperne cines ⁊ cũcti btõꝝ ſpi ũ oꝛdines:głiaʒ ⁊ honoꝛẽ ſupplicit ritu adoꝛãtes cõcinũt:ſine fine laudant: te dñne illi ſuꝑni ciues magnifice ⁊ lauda bilit. Laudat te hõ magna poꝛtio crea ture tue:ſed ⁊ ego peccatoꝛ homũcio: ſteſiderio magno cupio te laudare amare te opto amoꝛe pꝛecipuo: deus meuſ vita mea foꝛtitudo mea ⁊ lauda tio mea dignare me laudare te. Da mi — —ððð — --— bi lumè in coꝛde:verbum in oꝛe:vt coꝛ meũ meditet głiaʒ tuã:⁊ ligua mea to ta die cãtet laudes tuas:ſed qꝛ non eſt pulchꝛa laus ĩ oꝛe peccatoꝛis:⁊ qꝛ vir pollutus labijs ego ſuʒ mũda obſecro os meũ ab oi ĩiquĩamẽto:lſcifica me ſci ficatoꝛ opᷣs interiꝰ⁊ exteri:⁊ fac me di gnũ laudibus tuis. Suſcipe benigne ⁊ acceptabiłr de manu coꝛdis ⁊ ð mẽtis amoꝛe:ſuſcipe ſacrificiũ labioꝝ meoꝝ: fiatqʒ acceptabile ĩ ↄſpcũ tuo ⁊ alcẽdat ad te ĩ odoꝛẽ ſuauitatis: memoꝛia tua ſancta ⁊ dulcedo tua biiſſima poſſide at totã aĩiam meam atq; ĩ iuiſibilium aoreʒ rapiat eã. Lrãſeat de vinbilibꝰ ad ĩuiſibilia:oe terrenis ad celeſtia:oe tꝑalibuſ ad eterna traſeat:vt videat vi ſionẽ mira bilẽ.o eterna vitas: o vera charitas:o cara eternitas:tu es deꝰ me us ad te ſuſpiro nocte ac die:tibi ĩhio tibi ĩtendo ad te ꝑuenire deſidero qui nouit te nouit dei vitatẽ et᷑nitateʒ. Lu vVitas ſuꝑ oĩa pᷣſides quẽ videbimꝰ ſicu ti es cũ ꝑtrdſierit hecvita ceca ⁊ moꝛta lis:in q̃ dr nobis vbi eſt deus tuus: Et ego dico deꝰmeus vbi es:reſpiro in te paululũ cũ effundo ſuper te aiaʒ meaʒ ĩ voce exultatõis ⁊ ↄfeſſionis ſoni ſeſti uitatẽ celebꝛatis ⁊ adhuc triſtis eſt· qꝛ relabit᷑ ⁊ fit abyſſus:vel quin potiꝰſen tit ſe adhuc eſſe abyſſim: dicit ei fides mea quã accẽdiſti ĩ nocte ante pedes meos:qre triſtis es aĩa mea et q̃re con turbas me:ſpera ĩ deo lucerna pedibꝰ meis vbum tuuʒ. Spera ⁊ ꝑleuera do nec trãſeat nox mater iniquoꝝ: donec traſeat ira dni:cuius fuimus aliqñ filij: fuim enĩ aliqũ tenebꝛe:donec ꝑtrãſeat iſte ĩpetus aqrum reſidua adhuc trahi mꝰ ĩ coꝛpoꝛe moꝛtuo ꝑꝑ pctům donec aſpiret dies ⁊ remoueâtuꝛ vmbꝛe. Spe rabo ĩ dno:mane aſtabo ei ⁊ cõtempla MR editatões. l boꝛ:ſemꝑq; ↄfiteboꝛ ei:mane aſtabo ⁊ videbo ſalutare vultus mei deum me um:q viuificabit moꝛtalia coꝛpoꝛa no ſtra:pꝑ ihabitantem ſpuũm eius in no bis:vi iã ſimus lux:dum adbuc ſpe ſal ui facti ſumuſ ⁊ filij lucis ⁊ filij diei:nõ noctis neq; tenebꝛarum. SFtumus ali quando tenebꝛe nũc aũt lux in te deus noſter:⁊ tñ adhbuc per fidem necduʒ ꝑ ſpẽʒ. Spes que videt᷑ nõ eſt ſpes/Lat P ASP dãat te domine illi populi angeloꝝ tuo rum imo:tales:⁊ gloꝛificat nomẽ tuũ celeſtes viꝛtutes q̃ nõ habẽt opus lege re ſcripturam hãc noſtraʒ:⁊ cognoſce re te ſcam ⁊ indiuiduam trinitateʒ.Ui dẽt eĩm faciem tuam ſemꝑ:⁊ ibi legũt ſine ſyllabis tpoꝝ:quid velit eterna vo lũtas tua:legũt eligũt ⁊ diligũt ſemper q; legũt ⁊ nunq; pꝛeterijt quod legunt eligẽdo ⁊ diligendo:legũt ipſam ĩcom mutabilitatẽ cõſilij tui nõ clauditur co dex eoꝝ:nec plicabit᷑ liber eoꝝ:qm tui illis Hh es ⁊ eris ĩ eternuũ. O bte nimiʒ ille celoꝝ virtutes que laudare te pnt ſancte ⁊ puriſſime: cũ nimta dulcedi ne ⁊ ineffabili exultatione: ĩde landãt vnde gaudẽt:qꝛ ſemper vident vñ gau dere valeant ⁊ Hudate tlos vero mo le carnis pꝛeſſi ⁊ pꝛoci bac peregriatione poſitiatq; per mun danas varietates diſtẽti: digne lauda re nequimꝰ laudamꝰi ꝑ fidẽ ñ ꝑ ſpẽʒ llli vo ãgelici ſpᷣs ꝑ ſpẽʒ ñ ꝑfidẽ. Pec eĩʒ cauſa facit vt multo aliter laudemꝰ q; illi. Sed lʒ diuerſis modis landeſ di camus:tu tñ vnus es deꝰcreatoꝛ oĩium cui ſacrificium laudis ĩ celo ⁊ in terra offertur:peruẽturi tamen ſumus miſe ricoꝛdia tua ad eoꝛum cõſoꝛtium cum quibꝰ te ſemper videbimus ⁊ ſine fine laudabimus.Cribue dñe vt donec in hoc fragili coꝛpoꝛe poſiꝰ ſuʒ laudet te a vultu tuo in 2ea O geli qu coꝛ menz: laudet te lingua mea ? oĩa oſſa mea:vicãt one quis ſimilis tui:tu es deus opᷣs quẽ trinũ ĩ perſoniſ ⁊ vnũ in ſubſtantia deitatis colimus ⁊ adoꝛa mus patrẽ ingenitũ:filiũ da patre vni⸗ genitũ: ſpintũ ſcũʒ de vtroq; ꝓcedẽteʒ: ⁊ ĩ vtroq; pmanætẽ:ſanctã ⁊ idiuidua,ʒ trinitatẽ:vnũ deũ oipotentẽ:qui cũ nõ eſſemus potẽter feciſti nos:⁊ cuʒ ꝑditi fuiſſemus culpa nr̃a:pietate ⁊ bonita⸗ te tua mirabiliter recuperaſti nos:ne ſi nas nos eſſe ingrato obſecro tantis be neficijs ⁊ indignos tã multiſ miſeratio nibus. Le depꝛecoꝛ ſupplico ⁊ rogo au ge fidẽ auge ſpẽ auge charitatẽ:fac noſ p ipſaʒz gratiã tuã ſemꝑ ⁊ ĩ fide ſtabileſ: ⁊ ĩ opere efficaceſ.vt per fidẽ rectã:⁊ cõ digna fidei opera ad vitam te miſerate ꝑueniamus eternũ:vt ibi vidẽtes głiaʒ tuã ſicuti ẽ᷑: adoꝛemꝰ maieſtatẽ tuaʒ.⁊ dicamꝰparit᷑ quos dignos feceris vidẽ iĩmẽſã pulchꝛitudinẽ tuã. SGloꝛia pr̃i qᷣ creauit nos:glia filio qui redemit nos: glia ſpiritui ſancto qui ſactificauit nos glia ſũne ⁊ indiuidue trinitati cuiꝰ oꝑa inſepabilia ſunt: cuius iperiuʒ ſine fune manet:te vecet laus:te decet hymnus: tibi debet᷑ oĩs honoꝛ:tibi benedictio ⁊ claritas tibi gratiaruʒz actio:tibi honoꝛ virtas ⁊ foꝛtitudo Fo in ſecula ſe⸗ culoꝑ amẽ. ic cõquerit᷑ homo ꝙ nò cũpungit᷑ ĩ ↄtẽplatione ex qꝰ an tremuũt deũ vidẽtel.C.xxxii⸗ Bnoſce vñ̃e: ignoſce pie: igno⸗ ſce ⁊ miſerere:parce ignoꝛatie mee: ⁊ multe iperfectioni mee. Noli me tanq; temerariũũ repꝛobare: ꝙ audeã ſeruꝰvtinã vel bonꝰ:⁊ nõ etiã inutilis ⁊ malus.Et iõ valde mmalus:qꝛ te oiĩpotentè oeũ noſtrũ:terribilẽ ⁊ ni⸗ mis metuendũ ſine coꝛdis contritiõe ⁊ lachꝛyman foͤte:ſine reuerentia debita ⁊ tremoꝛe laudo benedico atq; adoꝛo: Si enĩ angeli te adoꝛates ⁊ laudantes tremũt mira exultatõe repleti:ego pec⸗ 4 catoꝛ oũ tibi aſſiſto:laudes dico:ſacriſi ciũ offero:cur non coꝛde paueo: vultu paleo:labijs tremo:toto coꝛpoꝛe ĩhoꝛe ſco:ſicq; aboꝛiis lachꝛymis coꝛã te ide ſinenter lugeo. Uolo ſed non valeo:qꝛ nequeo ꝙ deſidero. Hinc enĩ mecũ ve hemẽter admiroꝛ:dũ te nimis terribilẽ oculiſ fidei cerno. Sed qͥs hoc ſine ope gratie tue:vniuerſa eni ſalus nr̃a ma⸗ gna miſericoꝛdia tua. Miſerũ me:quõ ſic inſenſata facia ẽ aĩa mea vt non ter reatur terroꝛe nimio:dũ ſtat ante deũ: ⁊ ſuas illi laudes decantat miſernʒ me quõ ſic induruit coꝛ meũ:vt oculi mei ĩ deſinẽter nõ pꝛoducant flumia lachꝛy maruʒ:vũ conſeruus ſermocinatur co⸗ ram domino ſuo:homo cũ deo:creatu ra cũ creatoꝛe:qui factus ẽ ex limo cũ eo qui omnia fecit ex nibilo.Ecce oñe pono me ante te:⁊ quid ĩ ſecretis ð me ſentio fraternis auribus non taceo: tu diues ĩ mipᷣicoꝛdia:⁊ larguſĩ pᷣmijs:da mibi de bonis tuis vt ex eis ſeruia tibi. Non enim aliunde poſſumus ſeruire: neq; tibi placere niſ de tuo mũere con fige queſo timoꝛe tuo carnes meas:lete tur coꝛ meuʒ vt timeat nomen tuũ:vti⸗ nã ſic te timeret peccatrix anima: quo mõ ille vir ſanctus qui dixit. Semꝑ.n. quaſi tumẽtes ſuper me fluctus timui deũ Datoꝛ enĩ oĩum bonoꝛum ðus da mihi iter laudes tuas fontẽ lachꝛymaꝑ ſimul cum cordis puritate ⁊ mentis in bilatione:vt perfecte te diligẽs ⁊ digne te laudans:ipſo coꝛdis palato ſentiam guſtem ⁊ ſapiam:qᷓ; oulcis ⁊ ſuauis es oñie ſicut ſcriptum eſt:guſtate ⁊ videte quoniam ſuauis eſt dominus: beatus vir qui ſperat in eo:beatus pplła ꝗᷣ ſcit —— iubilationẽ.btũs vir cnius auxilium abſte:aſcẽſiões in coꝛde ſuo: diſpoſuit I valle lachꝛymaꝝꝑ: in loco quẽ poſuit: btĩ mũdo coꝛde qm̃ ipſi deũ videbunt bti qͥ hitant ĩ domo tua dne ĩ ſclła ſecu loꝝ laudãt te ꝛatio coꝛ multũ mo nẽs ad deuotionem ⁊ diuinum amo⸗ rem. ap.xxxiiij. Eſu nr̃a redẽptio:amoꝛ ⁊ deſi derium:deꝰoe deo adeſto mi⸗ bi fuo tuo:te ĩuoco:ad te clamo clão re magno ĩ toto coꝛde meo te inuoco ĩ aiam meã:ĩtra ĩ eã:⁊ coapta eaʒ tibi vt poſſideas eã ſine ruga ⁊ ſine macu⸗ la Mũdiſſimo nãq; dno mũdiſſima debet habitatio:ſcifica g me vas tuuʒ qõ feciſti de malicia euacna ⁊ iple de gra:⁊ plenũ ↄſerua ita vt dignũ habita tiõis tue efficiar tẽplũ bic ⁊ ĩ ꝑpetuum Dulciſſime.benigniſſine: amãtiſſime: cariſſime:potentiſſime:deſideratiſſime pcioſiſſime:amabiliſſime: pulcherrime tu melle dulcioꝛ lacte ⁊ niue candidi⸗ oꝛ:nectare ſuauioꝛ:gẽmis ⁊ auro pcio⸗ ſioꝛ:cũctiſq; terrarũ diuitiis ⁊ honoꝛi⸗ bus mihi carioꝛ.Quid dico deuſ meus vna ſpes mea:tam grãdis miſeria mea q̃d dico dulcedo mea:nõ fallax dulce⸗ do mea:felix ⁊ ſecura. Quid dico duʒ talia dico: Dico qð valeo:ſed nõ dico ð debeo:vtinã poſſem talia q̃lia illi bymnidici angeloꝝ choꝛi:o q́; libẽter me ĩ tuis laudibus totũ effunderem:o qᷓ; deuotiſſime illa celeſtis melodie cã/ tica ad laudẽ ⁊ gloꝛiã noĩs tui ĩ medio eccle ifatigabilis poꝛarẽ. Sed qꝛ talia nõ poſſuʒ nunquid tacebo: veb tacen⸗ tibus ꝓ te:q oꝛa mutoꝝ reſoluis: ⁊ lin guas ĩfantiuʒ ſufficienter facis diftas. Ueh tacẽ tibus de te:qm ipſi loquaces muti ſunt:cũ nõ tuas laudes dicunt. Quis digne te laudare põt.O ĩeffabił 70 Wme S1 . dirtus ⁊ ſapia pfis:⁊ qm̃ nulla ĩuenio verba qᷣbꝰte valeã explicare:cũciipotẽi ⁊ oĩ lciens vbũ:dicã ĩterĩ qð valeo: do nec iubeas me venire ad te vbi poſſim dicere qð te decet:⁊ me oʒ. Et iõ ſup⸗/ pliciter rogo vt nõ reſpicias tantuʒ ad id qð modo dico:ſed quatuʒ ad id qð dicere opto. Cupio eni deſderio ma⸗ gno de te eloqui qð oʒ ⁊ decet:qꝛ te de cet laus:te oecet hymnus:tibiq; debet oĩs honoꝛ. Scis g occultoꝝ cognitoꝛ deus:ꝙ nõ ſolũ terra ⁊ oĩbus q̃ ĩ ea ſt tu mihi carioꝛ es:ſed etiã ipſo celo ⁊ oĩ bus q̃ ĩ eo ſuni:tu mihi acceptabilioꝛ: tu mihi amabilioꝛ es.oiligo.n. te ſupꝛa celũ ⁊ terrã:⁊ cctera oĩa q̃ in eis ſunt.i mo niſi amoꝛe noiĩs tui q̃ trãſittoꝛia ſũt ꝓculdubio amãda non ſunt. Amo te deus meus amoꝛe magno magiſq; te amare cupio.Da mihi vt amè te ſemꝑ qᷓ;tuʒ volo:qᷓ;tuʒ debeo:vt tu ſolus ſcii tota ĩtentio ⁊ oĩs meditatio mea:te me ditoꝛ ꝑ dies ſine ceſſatiõe:te ſentiam . ſopoꝛẽ ĩ nocte:te alloq̃tur ſpũs mens: tecũ fabulet᷑ mens mea lumẽ ſancte vi ſitatiõis tue:illuſtret᷑ coꝛ meũ vt te re⸗ ctoꝛe:te duce ambulẽ de virtute ĩ vᷣtu⸗ tẽ.Lãdẽq; videã te deuʒ deoꝝ in ſyon. Nũc quidẽ ꝑ ſpeculũ ⁊ in enygmate: tũc aũt facie ad faciẽ:vt cognoſcã te ſiẽ ⁊ cognitus ſum. Btĩ mũdo coꝛde: qm̃ ipſi deuʒ videbũt. Bti qui bĩitant ĩ do⸗ mo tua one ĩ ſecula ſeculoꝝ laudabüt te. Rogo itaqʒ te dñe ꝑ oẽs miſeratões tuas:qbus de moꝛte eterna liberati ſus mus:mollifica coꝛ men durũ ⁊ lapide uʒ: ſaxeu ⁊ ferreũ:tua ſacratiſſima ⁊ po tẽéti vnctione: ⁊ fac me ꝑ ignẽ cõpũctõ nis coꝛã te oĩ hoꝛa hoſtiã viuã fieri:fac me ĩ tuo ↄſpectu coꝛ cõtritũ ⁊ humilia tũ ſemꝑ babere:fac me ex tuo ðſiderio huic mũdo funditus extingui:⁊ trãſen ¶MQMeditationes. RW tiũ reruʒ obliuiſci pꝛe magnitudine ti⸗ moꝛis ⁊ amoꝛis tui:vſq; adeo vt ð tꝑa libus nec lugeã nec gaudea:nec metu am alidqd tꝑale nec diligã:nec blandis coꝛupar: nec aduerſis ↄcutiar: quia tua valida ẽ vt moꝛs dilectio: abſoꝛbe at queſo mentẽ meà ab oĩbus que ſub celo ſunt ignita ⁊ malliflua vis amoꝛil tui: vt tibi ſoli ibereã: ſolaq; tue ſuaui⸗ tatis memoꝛia paſcar: deſcẽdat dñe ðᷣ⸗ ſcendat pꝛecoꝛ:deſcendat ĩ coꝛ meum odoꝛ tuus ſuauiſſimus:ĩgrediat᷑ amoꝛ tuus mellifluus. Ueniat mihi tui ſapo ris mira ⁊ inenarrabilis fragrãtia qᷓ ſẽ piternas ĩ me ſuſcitet ↄcupiſcentias:et ex coꝛde meo pducat venas ſaliẽtis aqᷣ in vita eternã. Imnmẽſus es one ⁊ ſine mẽſura debes amari ⁊ laudari ab bis quos tuo pꝛecioſo ſanguine redemiſti Aqmatoꝛ hominũ benigniſſune clemẽ⸗ tiſſime ⁊ eqᷣſſime iudex cui oẽ iudiciuʒ dedit pat᷑ ſapientiſſimo tue equitatis iudicio. Diſcernis hoc rectũ ⁊ iuſtũ eẽ: ot filij huius ſeculi noctis ⁊ tenebꝛaꝑꝝ pſtãtioꝛi deſiderio viriute atq; ſtudio diligãt ⁊ q̃rat ꝑituras diuitias ⁊ fugiti uos honoꝛes q; nos ſerui tui diligam? te deꝰnoſter ꝑ quẽ facti ⁊ redempti ſu mus. Si enĩ hõ hoiĩeʒ tanta diligit dile ctione: vt alter alteꝝ vix patiat᷑ abeſſe: ſi ſpõſa ſpõſo tãto ↄglutinant᷑ mẽtis ardoꝛe:vt p magnitudie amoꝛis nulla pfrui valeat reqᷣe: chari ſui abſentiã nõ ſine magno meroꝛe ferens ꝗ ergo dile ctõe quo ſtudio:quo ſeruoꝛe aia quã deſpõlaſti tibi ĩ iuſticia ⁊ fide ⁊ miſera tiõibns dʒ diligere te de verum ⁊ pul cherrimũ ſpõſuʒ:qui nos ſic amaſti et ſaluaſti:qui ꝓ nobis tot tanta et talia feciſti: Quãcq; aũt hec ifima habedt ſu as oelectationes ſuoſq; amoꝛes: nõ ta mẽ tali mõ velectant ſicut tu deus no ſter. In te eĩʒz delectat iuſtus:qꝛ amoꝛ tuus ſuauis ẽ ⁊ quietꝰ.nã pectoꝛa que poſſides dulcedine ⁊ ſuauitate ⁊? tran quillitate replet. Ecõtra amoꝛ ſeculi æ carnis: anxins ⁊ pturbat aias certe qſ igredit᷑ quietas eẽ nõ patit᷑. Semꝑ eni ſuſpitõibus ⁊ pturbationibus vaniſcq timoꝛib ſollicitat eas Tu itaq; es de lectatio rectoꝝ ⁊ merito:qᷣes enĩ opud te valida ⁊ ĩpturbabilis vita. Qui itcrat in te intrat in gaudiũ dñi ſui et non ti⸗ mebit amplius: ſed bẽbit ſe optime in optimo loco oicẽs. Hec redes mea in ſeculũ ſeculi:hic hĩtabo qm eligi eam: z illud. Dñs regit me ⁊ nibil mihi dee⸗ rit: in loco paſcue ibi me collocauit. Dulcis xpᷣe bone ieſu:reple ſemꝑ que⸗ ſo coꝛ meuũ inextinguibili dilectõe tua tua ↄtinua recoꝛdatiõe:adeo vt ſiẽ flaã⸗ ma vꝛens tot ardeã in tui amoꝛis dul⸗ cedine:quẽ ⁊ aque multe in me nunqᷓ; poſſint extinguere. Yac me dulciſſime amatoꝛ amaꝛe: ⁊ deſiderio tuo depõe⸗ re pondus oĩuʒ carnaliũ deſiderioꝛuʒ: 2 terrenaꝝ cõcupiſcẽtiaꝝ grauiſſimam ſarcinã: que ĩpugnat ⁊ ipediũt miſeras aĩas: vt poſt te expeditus in odoꝛẽ vn⸗ guẽtoꝛũ tuoꝝ currens vſq; ad tne pul⸗ chꝛitudinis viſionẽ efficaciter ſatiãduſ ᷓm, totius:te quoq; ouce merear perueę nire. Duo eni amoꝛes:alter bonus alt᷑ malus: alter oulcis:alter amarꝰ.non ſe ſimul ĩ vno capiũt pectoꝛe.Et iõ ſiqs pᷣ ter te aliud diligit nõ ẽ charitas tua de us in eo. amoꝛ dulcedinis ? dulcedo amoꝛis:amoꝛ non crucians ſed dele⸗ ctans:amoꝛ ſincere ⁊ caſte ꝑymanensi ſeculũ ſeculi:amoꝛ q ſempꝑ ardes ⁊ nũ qᷓ; extigueriſidulcis xpᷣe bone ieſu cha ritas de meus: accẽde me totum igne tuo:amoꝛe tuo ſuauitate ⁊ deleccatõe tua:iocũditate ⁊ exultatione tua:volu X nitrice tua maria:oñ * ptate ⁊ ↄcupiſcentia tua que ſãcta ẽ ⁊ bona:caſta ⁊ mũda:trãquilla ⁊ ſecura vt totus dulcedine amoꝛis tui plenus totꝰ flãma charitatis tue ſuccẽſus:dili gã te deũ meũ:ex toto coꝛde tuo:totiſ⸗ q; medullis pᷣcoꝛdioꝝ meoꝝ: hñs te in coꝛde in oꝛe ⁊ pꝛe oculis meis ſemꝑet vbiq; ita dt nullus pateat in me locus adulterinis amoꝛibus.Audi deꝰ meus audi lumẽ oculoꝝ meoꝝ:andi que pe to ⁊ da q̃ petaʒ vt audias me:pie ⁊ exo rabilis domie ne efficiaris mihi in exo rabilis pꝓpter peccata mea:ſed ꝓpt᷑ bo nitatẽ tuã ſuſcipe pꝛeces ſerui tui: ⁊ da mihi effectũ petitõis ⁊ deſiderij mei: ĩ tercedẽte et ĩpetrãte gloꝛioſa virgĩe ge a cũ oibꝰlan ctis tuis. Amẽ. Oꝛatio deuotiſſi MHDeditationes. ma ad laudes hñ dis. GEa. xxxv ꝛiſte dñe verbuʒ patris: qͥ ve iſti in hũc mũdũ peccatoꝛes aluos facere: rogo te ꝑ indal gẽtiſſima miſericoꝛdie tue viſcera: emẽ da vitã med:melioꝛa actus: compone moꝛes:tolle de me qð mihi nocet: ⁊ ti bi diſplicet:⁊ da qð noſti tibi placere ⁊ mihi ꝓdeſſe. Quis poteſt facere mun duʒ de ĩimundo conceptuʒ ſemine:niſi tu ſolus:?Tu deus omnipotens infini te pietatis:qui iuſtificas ĩpios ⁊ viuifi cas moꝛtuos:q mutas peccatoꝛes non ſunt.Colle ergo de me quicquid tibi diſplicet in me: imperfecta mea pluri ma vidẽt oculi tui:mitte queſo manuʒ pietatis tue:⁊ tolle de me quicquid of fendit oculos pietatis tue ĩ me.Coꝛaʒ te domine eſt ſanitaſ mea et infirmit. illam pꝛecoꝛ ſerua:iſtam ſana/Sana me domine et ſanaboꝛ:ſaluum me fac ⁊ ſaluus ero tu qui infirma ſanas et ſa nata cõſeruas qui ſolo nutu tuo reſta * uras viſſuta et collapſa. Si eniʒ cigna ris ĩ agro tuo coꝛdi meo ſerere bonum ſemen neceſſe eſt vt manu pietatis tue pꝛius germina euellas vitioꝛum meo ruʒ. Dulciſſime:benigniſſime: amantiſ Rme:cariſſime:veſideratiſſime: amabi liſſime:pulcherrime: infunde obſecro multitudineʒ dulcedinis tue et chari tatis tue pectoꝛi meo:vt nihil terrenuʒ nihil carnale deſidereʒ vel cogiteʒ ſed te ſoluʒ amẽ᷑:te ſolum habeam in cor de et in oꝛe:ſcribe digito tuo in pecto re meo dulcem memoꝛiaʒ iin melliflui nominis:nulla vnqᷓ; oblinione delen dam. Scribe in tabulis coꝛdis mei vo luntateʒ tuam et iuſtificationes tuas: vt te immenſe dulcedinis dominuʒ et pꝛecepta tua ſemper ⁊ vbiq; habeã ꝑp:e oculis meis. Succende menteʒ meam igne illo tuo:queʒ miſiſti in terram et voluiſti vehementer accendi:vt ſacriſi ciuʒ ſpiritus contribnlati et coꝛdis cõ trui aboꝛtis lachꝛymis quotidie offerã tibi. Dulcis chꝛiſte bone ieſu:ſicut deſi dero:ſẽ tota mẽte mea peto: da mihi amorẽ tuuʒ ſanctuʒ et caſtu:qui me re pleat teneat:totumq; poſſideat. Et da mihi euidens ſignum amoꝛis tui: irri guuʒ lachꝛymaruʒ fonteʒ iugiter ema nantem:vt ipſe quoq; lachꝛyme tuuʒ in me teſtentur amoꝛeʒ. Ipſe pꝛodant ipſe loquantur:quantuʒ te diligit ani ma mea: dũ pꝛe nimia dulcedine amo ris tui:nequit ſe a lachꝛymis contine re.Reminiſcoꝛ pie domĩe illius bone mulieris anne:que ad tabernaculũ ro gatura pꝛo filio venit:de qua ſcriptura refert: quod vultus eius poſt lachꝛy mas et pꝛeces: non ſunt amplius in di nerſa mutati. Sed memoꝛ tante vir tutis tanteque conſtantie: doloꝛe toꝛ queoꝛ:et verecundia confundoꝛ:quis 6⁶ me miſeꝝ nimis deoꝛſuʒ iacere ĩtueor. Si enĩ ita fleuit ⁊ in fletu perſeuerauit mulier:q̃ qrebat filiũ:qũo plangere ⁊ ĩ planctu perſiſtere dʒ aĩa mea qᷓ querit amat deũ:⁊ ad eũ ꝑuenire daſiderat: Quũo gemere ac flere dʒ talis aĩa die ac nocte: q̃ pᷣter rpᷣm nil vult amare: Mi rũ ꝗppe eſt:ſi iã non facte ſũt ei lachꝛy me ſue panes die ac nocte. Reſpice g ⁊ miſerere mei:doloꝛes coꝛdis mei multi plicati ſunt: da mihi cõſolationẽ tuam celeſtẽ: ⁊ noli ſꝑnere peccatriceʒ aiam ꝓ qua etiã moꝛtuus es.Da mihi queſo lachꝛymas ex tuo affectu internas: peccatoꝝ meoꝝ poſſint ſoluere vicula ⁊ celeſti iocũditate ſemper repleàt ani mã meã. Si nõ cũ veris ⁊ ꝑfeciis mõa chis quoꝝ veſtigia neqo imitari: ſaltez cũ deuotis mulieribus quatuldcunq; oꝛtionẽ in regno tuo merar adipiſci Uenit quoq; mibi in mẽtẽ alteriuſ mu lieris deuotio mira:q̃ te ĩ ſepulchꝛo ia ⸗ centẽ pio amoꝛe querebat:q̃ receden⸗ tibus diſcipulis de ſepulchꝛo non rece debat triſtis ⁊ merens:⁊ diu multũq; flebat. Que multis lachꝛymis: iterum iterũq; antra ſepulchꝛi: vigilatib ocu⸗ lis exploꝛabat:ſi foꝛte alicubi te videre poſſet:quẽ feruẽti deſiderio querebat: lã certe ſemel ⁊ iterũ ingreſſa ſepulchꝝ diderat:ſed nimiũ amanti nõ ſatis erat Firtuu eni boni opis pſeuerãtia eſt. Et qꝛ pꝛe ceteris dilexit ⁊ diligẽdo fleuit: 2 fiendo queſiuit:⁊ qredo ꝑſeuerauit: iõ pᷣma oĩnʒ te inuenire:te videre: te al loqui:ribi loqui meruit.Et nõ ſolũ hec ſed etiã ipis diſcipulis gloꝛioſe reſurre ctionis tue pᷣnũcia extitit:te pꝛecipiẽte 2 clemẽter monente. Uade dic fratri- bus meis vt edt in galileã ibi me vide⸗ bũt. Si g ita fleuit ⁊ in fletu pſeuerauit mulier qᷓ vuuẽtẽ cũ moꝛtuis querebat: αD RAR a L .8. 146 õ . — que te manu fidei nõ tãgebat:qũo pla gere ⁊ ĩ plãctu ꝑſiſtere oʒ aĩa q te redẽ ptoꝛẽ ſuũ iã celo pꝛeſidentẽ ⁊ vbiq; re gnãtẽ coꝛde credit oꝛe ↄſitetur: Quo gᷣ gemere ⁊ llere debet talis aĩa que te to to coꝛde diligit:teq; toto deſiderio viõ re ↄcupiſcit. Solũ ↄfugiũ:⁊ vnica ſpes miſeroꝝ:cui nũq; ſine ſpe miſericoꝛdie ſupplicat᷑:pꝛeſta mihi hãc grãs: ꝓpter te ⁊ ꝓpter nomẽ ſem tuũ vt quotiens de te cogito:de te loquoꝛ:de te ſcribo: de te lego:de te confero: quotiens tui reminiſcoꝛ: tibl aſſiſto: laudes pꝛeces ⁊ ſacrificiũ offero:totiens oboꝛtiſ lachꝛy mis ĩ ↄſpectu tuo copioſe ⁊ dulciter fle am::ita vt efficiant᷑ mihi lachꝛyme mee panes die ac nocte. Cu quidẽ rex glo- rie ⁊ oĩum virtutum magiſter docuiſti nos vbo ⁊ exẽplo gemere ⁊ flere dicẽes Btiĩ qui lugẽt qm ipſi ↄſolabũtur’l fleuiſti defunctũ amicũ:⁊ lachꝛymatꝰ es valde ſuꝑ perriturã ciuitatẽ. Rogo te ꝑ illas btiſſimas lachꝛyinas tuas:et P oẽs miſeratiões tuas quibꝰ mirabitr nobis ꝑditis ſubuenire dignatꝰ es: da mibi graʒ lachꝛymarũ quã multũ deſi derat:⁊ a te petit aia mea:qꝛ ſine dono tuo nõ poſſuʒ habere eã ſed ꝑ ſom ſcm̃ tuum:qͥ dura coꝛda pctõꝝ mollit ⁊ ad fletũ ↄpũgit.Da mihi graʒ lachꝛymaꝝ ſicut dediſti patribus nr̃is quoꝛuʒ ve⸗ ſtigia debeo imitari:vt plãgaʒ me in oĩ vita mea:ncut ipſi ſe plãxerũt nocte ac die: pꝛopter merita ⁊ oꝛatiões eoꝛtʒ qͥ tibi placuerũt ⁊ deuotiſſime ſeruierũt Miſerere mei ĩdigni ſerui tui:⁊ da mi hi gram lachꝛymarũ:da mihi irriguuʒ ſuperius ⁊ inferius:vt ſint mihi lachꝛy me mee panes die ac nocte:efficiarq; ĩ ↄſpectu tuo deus mens:ꝑ ignẽ ↄpüũcti onis holocanſtũ pingue ⁊ medulatuʒ macter totus in ara coꝛdis mei:⁊ taqᷓ; * pinguiſſimus holocauſtũ aſſumat tibi in odoꝛem ſuauitatis. Da mihi fonteʒ irriguñ fontẽq; perſpicuũ:in quo laue tur aſſidue iſtud iquinatũ holocauſtũ. Licet enĩ me totũ tibi obtulerim opitu ;; lante gratia tua:in multis tamẽ quoti die offendo ꝑ nimià fragilitatẽ meaʒ. Da ergo mihi gratiã lachꝛymaruʒ bene dicte ⁊ amabilis deus pꝛecipue ex mul ta dulcedine amoꝛis tui ⁊ cõmemoꝛa⸗ tione miſericoꝛdiaꝝ tuaꝑ: pꝛepara hãc menſa famulo tuo ĩ ↄſpectu tuo:⁊ da miki eòᷣ in poteſtatẽ vt quotiẽs volo te ſatier ex ea tribne ꝓ pietate ⁊ bonitate tua vt iſte calix tuus inebꝛiãs q; pclarꝰ ſatiet ſitim mea:⁊ inhiet tibi ſpirit meꝰ ⁊ ardeat mẽés mea amoꝛe tuo oblitus vanitatis ⁊ miſerie. Audi deus meꝰau⸗ di lumè oculoꝝ meoꝝ:audi que peto:⁊ da que petã vt qð audias:pie ⁊ oxoꝛa⸗ bilis dñe:ne efficiaris mihi inexoꝛabil pp peccata mea:ſed ꝑꝑ bonitatẽ tuam ſuſcipe pᷣces ſerui tui ⁊ da mibi effectũ petitionis ⁊ deſiderij mei pᷣcibꝰ ⁊ meri tis oĩum ſanctoꝝ.Amẽ. In iſta oꝛa⸗ Meditationes. defici:te trahente:te ducente:me cur rente:trabe os ſitientis te anime:in ſu⸗ perna fluentia interne ſatietatis:immo trahe me ad fontẽ viuũ:vt inde pꝛo ca⸗ ptu meo bibã. vñ ſemꝑ vinã ve meus vita mea:tu eni dixiſti oꝛe tuo ſcõ ⁊ bñ dicto:hñi quis ſitit veniat ad me ⁊ bibat. Fons vite da ſitienti aĩe ſemper bibere ex te vt ſecundũ ſãctã ⁊ veridicã pmiſ⸗ ſionẽ tuã de ventre meo fluãt aque vi⸗ ue. Sonſ vite reple mentẽ meã toꝛẽte voluptatis tue:⁊ ĩebꝛia coꝛ meũ ſobꝛia ebꝛietate amoꝛis tui vt obliuiſcar que vana ſũt ⁊ terrena:⁊ te ſolũ iugiter ha beam ĩ memoꝛia mea ſicut ſeriptuʒ eſt. Memoꝛ fni dei ⁊ delectatus ſũ.Da mi hi ſpiritũ ſanctũ tuũ quem ſignificabãt ille aque quas ſitientibus daturũ te ꝓ miſeras.Da queſo toto deſiderio ⁊ oĩ ſtudio tẽdẽ q te ⁊ aſcendiſſe pꝰ eſurre ctione die quadrageſimo credimnus:vt in pꝛeſenti quidem miſeria ſolo tenear coꝛpoꝛe:tecũ aũt ſim cogitatione ſemꝑ erx auiditate:vt ibi ſit coꝛ meũ:vbi tu es theſaurus meus deſiderabilis ⁊ incom tione mens humana copioſius cõpũ/ parabilis multũq; amabilis. In hoc.n. gitas ſi ĩ quiete dicat. 4 Ca:xxxvji. magno huius vite diluuio vbi circũflã⸗ Elſu one:ieſu pie:uſu bone:qui tibuſ agitamur pcellis ⁊ nõ inuenitur moꝛi dignatus es:ꝑp peccata fida ſtatio: ⁊ locus eminẽtioꝛ ehi peos nf̃a ⁊ reſurrexiſti ꝑꝑ iuſtifica columbe valeat aliquatenus requieſce tionè noſtrã:rogo te ꝑ gloꝛioſ reſurre re nuſq; tuta pax nuſqᷓ; ſecura quies ctionem tuã:reſuſcita me de ſepulchꝛso vbiqʒ bella ⁊ liteſ:vbiq; hoſtes foꝛi pu vition ⁊ peccatoꝝ oĩum:⁊ da mihi quo gne:intus timoꝛes: ⁊ qꝛ altera pars ſa tidie partẽ ĩ reſurrectione pꝛima:vt ĩ re mus celi: altera terre: coꝛpus qð coꝛ⸗ ſurrectione tua merear veraciter pꝛeci rumpitur aggrauat animã:iccirco ani⸗ pere poꝛtiõeʒ.Dulciſſime benigniſſime mus meus ſotius ⁊ amicus meus fati⸗ amantiſſime: cariſſime:pᷣcioſiſſime: de ſideratiſſime: amabiliſſime:płcherrie: aſcendiſti ĩ celũ cũ triũpho gloꝛie tue: 2 ſedes ad dexteràã patris. Rex potentiſ ſime trahe me ſurſũ ad te:currã poſt te in odoꝛẽ vnguentoꝝ tuoꝝ:currã ⁊ non gatus de via veniens:laguet ⁊ iacet di ſciſſus atq; laceratus ab his per quas tranſierat vanitatibus: eſurit ⁊ ſitit val de: non habeo quod ponam ante il⸗ lum pauper ſum ⁊ mendicꝰtu domĩe deus meus diues: omnium bonoꝛuʒ ? c dapũ ſuperne ſatietatis opulẽtiſſimꝰ largitoꝛ:da laſſo cibum: collige diſper ſum:redintegra ſciſſum.En ſtat ad ho/⸗ ſtiũ ⁊ pulſat: obſecro per viſcera miſe⸗ 2 ricoꝛdie tue quibus viſitaſti nos oꝛiẽs ex alto:aperi pulſanti miſero manum pietatis tue: ⁊ iube pꝛopiciabili digna⸗/ tione vt ingrediatur ad te:requieſcat ĩ te:reficiatur de te vino celeſtiq; pane: quo ſatiatus reſumptiſq; viribus ad ſu periora conſcendat: ⁊ de hac valle la⸗ chꝛymarum penna ſancti deſiderij ra⸗ ptꝰ: ad celeſtia regna volitet.Aſſumat domine:aſſumat rogo aſſumat ſpiritꝰ meus pennas vt aquile volitet 2 non Deficiat:volet ⁊ perueniatvſq; ad deco rem domus tue:⁊ locum habitationis gloꝛie tne:vt ibi ſuper mẽſam refectio/ nis ciuiũ ſupeꝛnoꝛum paſcatur de oc⸗ cultis tuis in loco paſcue iuxta f luẽta pleniſſima:requieſcat in te deus mens coꝛ meum:coꝛmare magnũ tumẽs f lu ctibus.Cu qui imperaſti ventis ⁊ ma⸗/ ri ⁊ facta eſt tranquillitas magna:veni 2⁊ gradere ſuper ſluctꝰcoꝛdis meivt trã quilla ⁊ ſerena fiant omnia mea:qua⸗ tenus vnum bonum meum amplectar te:⁊ dulce limen oculoꝛum meoꝛum contempler te ſine tumultuantium co gitationum ceca caligine. Cõfugiat do mine meus mea ſub vmbꝛa allarũ tua⸗ rũ ab eſtibus cogitationum huiꝰ ſeculi vt in tui refrigeri temperamẽto abſcõ⸗ ſa letabũda cantet ⁊ dicat:ĩ pace ĩ idipᷣʒ doꝛmiam ⁊ requieſcam. Doꝛmiat ob⸗ ſecro deꝰ meꝰ: doꝛmiat memoꝛia mea ab omnibus malis: iniquitatem odi⸗ at iuſticiam diligat. Quid enim – chꝛius quidue onlcius:qᷓ; iter tenebꝛas hbuiusvite multaſq; amaritudines:viui ne dulcedini inbiare: ⁊ eterne beatitu⸗ ini ſuſpirare:illucq; teneri mente: vbi vera baberi gandia certiſſimum ẽ. Dul ciſſime:amantiſſime:ibenigniſſime:ca⸗ riſſime: precioſiſſime: deſideratiſſime: amabiliſſime:pulcherrime: quando te uidebo:quando apparebo ante cieʒ tuã:quãdo ſatiaboꝛ de dulcedine tua: qnñ educes me de hoc carcere tenebꝛo⸗ ſo:vt confitear nomini tuo:ita vt dein⸗ ceps non compungar: Quando tranſi bo in illam admirabilem ⁊ pulcherri⸗ mam domum tuam: vbi perſonat vox letitie exultationis in tabernaculis iu ſtoꝛum: Beati qui habitant in domo tua domine ĩ ſecula ſecnloꝛum lauda⸗ bunt te. Beati ⁊ vere beati quos elegi⸗ ſti:iam ⁊ aſſumpſiſti in ilam celeſtem here ditatem.Ecce ſactitui domine flo rent ante te ſicut lilium. Replentur.n. luptatis tue potas eos: qm̃ tu es fons vite:⁊ in lumine tuo vident lumen:vſ⸗ q; adeo vt ipſñ videlicet lumen illumi⸗ natum per te deum lumen illuminans illuminantem:ſicut ſol falgeat in con⸗ ſpectu tuo.Qnam mira:qᷓ; pulchꝛa: qᷓ; acceptabilia ſunt domus tue babitacu la domine virtutum:concupiſcit itra⸗ re in ea hec peccatrix anima mea. Do/⸗ mine dilexi decoꝛem domus tue: ⁊ lo⸗ cum habitationis gloꝛie tue.Unaʒ pe⸗ tij a domino ⁊ hanc requiram vt inba⸗ bitem in domo tua in ommbus diebus uite mee.Quemadmodum ceruus deſt derat ad fontes aquarum ita deſideꝛat anima mea ad te deus:quando veniam ⁊ apparebo ante faciem tuam: quãdo videbo deum meum quem fſitit anima mea: qnandovidebo eum in terra viuẽ tium:? In iſta enim terra moꝛientiuʒvi⸗ deri non poteſt moꝛtalibꝰoculis. Quid faciam miſer ego grauatus cum pede moꝛalitatis mee atq; conſtrictus: qᷣd ab vbertate domus tue ⁊? tonente vo⸗ — — — — — — lo fidei figat: tibi inhier: tibi intendat:te meditetur: te cõtempletnr: te ſibi ante E — faciam: Dum ſumus in coꝛpoꝛe pere⸗ grinamur a domino: ⁊ non habemus bic ciuitatem manentem: ſed futuꝛam inquirimus: noſter autem municipatꝰ in celis eſt. DHeu mihi quia incolatus meus pꝛolongatus eſt:habitaui cuʒ ba bitantibus cedar: multum incola fuit anima mea. Quis dabit mibi pennas ſi cut columbe ⁊ volabo ⁊ requieſcam: Bonnz eſt: nihil mibi tam vulce qᷓ ca domino meo eſſe. Mibi autem adhe/ 4 rere deo bonum eſt. Da mihi domine onec his fragilibus aſſiſto membꝛis tibi adherere:ſicut ſcriptum eſt:qni ad⸗ heret vomino vnus ſpiruus eſt cum ęo. Pꝛebe mihi ꝛogo contemplationis pennas:quibus indutus ad te voluem ſurſum. Et quia omne ſiniſtrinn deoꝛſũ iacet:tene mentem meam ne ad ima te nebꝛoſe vallis coꝛrnat: ne interueniẽte vmbꝛa terre:a te vero iuſticie ſole ſepa retur: ⁊ obducta tenebꝛis nubule phi⸗ beatur alta reſpicere:ſed ſurſuʒ tendat ad pacis gaudia:luciſq; delectabilem ⁊ ſereniſſimum ſtatum:tene coꝛ meũ ma nu tua:quia ſine ie ad altioꝛa non rapi⸗ tur. Iluc abſtinet vbi ſumma pax re⸗ gnat ⁊ iugis trãquillitas rutilat. Tene ⁊ rege ſpiritum meum:⁊ aſſume illum ſecũdũ volũtatẽ tuã:vt te duce aſcẽdat illã regionẽ vbertatis:vbi paſeis iſrłĩ eternũ pabulo vitatlvt ibivel rapida co gitatiõe attigat te ſũmã ſapiaʒ:ſuꝑ oĩa manentem: cuncta ſcientem 2⁊ omnia gubernantem. Sed volitanti ad te ani me multa ſũt que obſtrepunt iuſſu tuo domine conticeſcant mibi omnia. Et ipſa ſleat anima mea:pertrãſeat oĩa qᷓ creata ſunt: tranſcẽdat ⁊? &. 2 perueni at ad te:atq; ĩ te ſolo cꝛea:oꝛe oĩnʒ ocu Mcdit otiones ocnlos ponat:te ſub roꝛde reuolnat de rum 7 ſummumn bonu gaudmum Rine fine mãmirum. Multe denuq; ſum cõ⸗ templationes quibus anuna veuota ti bi mirabiliter paſcit᷑:ſed in nulla earuʒ ita delectatur ⁊ requieſcit anims mea ſicut quando te ſolũ cogitat ⁊ cõtẽpla tur. Quam magna multitudo dulcedi nis tue domine: quam mirabiliter ĩ pi ras coꝛdibus amatoꝛum tuoꝛum:qᷓ; mi ra luauitas amoꝛis tui quo perfruunt illi qui nil pꝛeter te diligũt:nil etiã cogi tare concupiſcunt. Felices illi quibus tu ſolus ſpes es: ⁊ omne opus eoꝝ oꝛa tio. Beatus qni ſedet ſolitarius ⁊ tacet ⁊ ſtat ſuper cuſtodiam ſuam iu iter die ac nocte:vt adbuc in hoc fragili coꝛpu ſculo poſitus: pꝛelibare valeat aliqua tenus oulcedinem tuam. Rogo te per illa ſalutifera vulnera que paſſus es mè cruce pꝛo ſalute noſtra: e quibus ema nauit ille pꝛecioſus ſãguis quo ſumus redempti vulnera hac animam meam peccatricẽ:pꝛo qua etia moꝛi dignatus es vulnera eã igneo ⁊ potẽtiſſimo telo tue nimie charitatis:viuꝰ ẽ ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ ommi gladio an cipiti. Tu ſagitta electa ⁊ gladius acu tiſſimus qui durum ſcutũ bumani coꝛ dis penetrare tua potẽtiavales. Cöfige coꝛ meum iaculo tui amoris:vt dicat ti bi amima mea charitate tuavulnerata ſũ ita:vt ex ipſo vulnẽ amoꝛis tui vber rime fluant lachꝛyme die ac nocte Per cute dñe ꝑcute:pꝑcute one obſecro: per cute hanc duriſſimã mentẽ pꝛeualida cuſpide oilectionis tue: ⁊ altius ad inti ma penetra potenti virtute.Et ſic da ca piti meo aquam immenſam: ⁊ oculis meis infunde veruʒ fontem lachꝛyma rum iugiter manentem ex nimio affe ctu ⁊ deſiderio viſionis pulchritudinis C ii ſcio et cenus ſum ꝙ vita noſtra nõ te merarijs motibus agitur: ſed a te domi tue: vt lugeaʒ die ac nocte:nullã in pꝛe ſenti vita recipiens cõſolationẽ: donec te ĩ celeſti thalamo merear ⁊ vider dile ctũ ſponſuʒ meũ pulcherrimũ deum ⁊ dominũ meũ:vt ibi videns gloꝛioſa ad mirabilem ⁊ pulcherrima faciẽ tuaʒ oĩ Dulcedine plenã:cuʒ his quos elegiſti maieſtatẽ tuã ſupplex adoꝛeʒs:⁊ illo tã dem celeſti et ineffabili repletue iubilo ſum:quẽ in terris poſitus tota virtute dilexi:tota chari s ſuʒ:toto amoꝛe inheſi.Ipſum laudo:benedico atq; adoꝛo:qð viuit ⁊ regnat deus ĩ ſe cuila ſeculoꝛu. ¶ Mꝛatio ĩ tribulatõ Iſerere dñe miſe⸗/Ca.xxxvij. er̃ pie miſerẽ mibi niſerrimo opeccatoꝛi indigna agenti:⁊ di Sna patienti aſſidue peccanti: ⁊ tua fla gella quotidie ſuſtinẽti. Si penſo malũ quotidie qð fecinõ eſt tantum qð pa⸗ tioꝛ:grauis ẽ qð cõmiſ:leuiꝰ eſt qð to leronuſtus es oñe ⁊ rectũ iudciũ tunʒ: omnia iudicia tua iuſta ſunt et vera iu ſtus et rectus tu es dnñe deus noſter et non eſt vlla iniquitas in te. Nõ eniʒ in iuſte neq; crudeliter affligis nos pecca toꝛes oĩpotens et miſericoꝛs dne:q cuʒ non eſſemus potenter feciſti:nos et cũ peꝛditi fuiſſemus culpa noſtra:pietate et bonitate tua mirabilit᷑ reparaſti noſ: no do noſtro diſponitur et gubernat. Ungde tibi cura eſt de oĩbus:pꝛecipue De ſeruis tuis qͥ totã ſpeʒ ſuà poſuerũt in ſola miſericoꝛdia tua. Iccitco oble⸗ cro et ſuppliciter rogo vt nõ ſacias mi hi ſecũdũ peccata mea:quibus irã tuaʒ merruui ſz ſecũduʒ magnã miſericoꝛdias tuam:que ſuperat ẽt peccata totiꝰmũ⸗ di Tu one qui exteriꝰ flagella irrogas: da ſemp interius indeſicientẽ patiẽtiã: ita vt laus tua non recedat ò ore meo. Miſerẽ mei one miſerẽ mei et adiuua me ſicut tu noſti ꝙ mihi neceſſe eſt in coꝛpoꝛe et in aĩa ſciſ oĩa potes oĩa:qui viuis in ſecula. ꝙ/ Oꝛatio multuʒz de eterne exultationis exclamẽ cũ diligen tibus te dicens.Ecce qð concupiui iam video:qð ſperaui iam teneo:qð deſide raui iam habeo.Illi naq; ĩ celis iſctus uota ad filiũ. a. xxxviij. Onmmine ieſu xppe fili di viui qui expanſis in cruce manibus ꝓ pter moꝛtaliũ oinm redẽptõeʒ auſſti calicẽ paſſiõis: mihi hodie pꝛe bere digneriſ auxiliũ.Ecce pauꝑ venio ad te diuitem: miſer ad miſericoꝛdem: ne recedã vacnus vel cõtẽptus:eſuriẽs incipio: ne deſinã de te ieiunus. JFame licus accedo:ne recedàã ĩpaſtul.Et ſi an teqᷓ; comedã ſuſpiro: da vel poſt ſuſpi ria vt comdaʒ. In pꝛimis dulciſſime ie ſu coꝛã magnificẽtia tue ſuauitatis cõ fiteoꝛ aduerſũ me iniuſticid meaʒ. Ecce oñne qꝛ in peccatis fui conceptus et na tus: et tu me abluiſti et ſanetificaſti. Et ego poſtea me maioꝛibꝰ ſoꝛdidani pec catis. Sui enĩ in neceſſarijs natus: po⸗ ſtea in pontaneis volutatꝰ:ſed tue do mine miſerationis tue nõ imemoꝛ tuli ſti me de domo patris mei carnalis et de tabernaculis peccatoꝝ:et inſpiaſti mihi vt ſequerer te cũ generatione que rentiũ faciẽ̃ tuã abulantiũ ſemit rectã cõmoꝛantiũ ĩter lilia caſtitatis:⁊ tecuʒ diſcũbentiũ ĩ cenaculo alniſſme pauꝑ tatis: et ego tot beneficioꝝ ĩgratus: pꝰ religionis ingreſſũ multa ↄmiſi illicita multa ppetraui nefanda:et vbi peccata emẽdare debui:pctã petis addidi. PHec ſũt mala mea dñe qbus erbonoꝛani te et maculani me:quẽ ad imaginẽ et ſimi litudinẽ tuã creaſti ſuꝑbia:vanagloꝛia: — NMeditationes. 2 cetera multa alia mala:quibue ve/ xatur ⁊ affligitur laceratur ⁊ deſtruit ifelix aia mea. Ecce oñe iniqtates mee ſupergreſſe ſũt caput meũ:⁊ ſicut onus graue grauate ſũt ſuꝑ me: ⁊ niſi tu cui ꝓpꝛiũ ẽ miſeri ſeꝑ ⁊ parcere dexteram tue maieſtatis ſupponas:mergi cogoꝛ milſerabiliter ĩ profũdũ. Attẽde dñe ðs ⁊ vide qm ſcũs:⁊ ecce ĩſultat aduerſum me inimicus meus dices deꝰ dereliqt eũ ꝑſequar ⁊ cõpꝛehendam eũ qꝛ nõ ẽ q̃ eripiat ⁊ tu one vſquequo:cõuertere ⁊ eripe aĩam med ſaluũ me fac pꝛopter miſericordiã tuã:miſerere f lio tuo quẽ doloꝛe nõ modico peperiſti: ⁊ noli at tendere malũ meũ vt obliuiſcaris bo⸗ nũ tuũ:qͥs ẽ pater qui filiũ nõ liberet: Aut quis filius quẽ pater pietatis bac culo non coꝛꝛipiat: Ergo pr̃ ⁊ dñe licet peccatoꝛ ſum:nõ poſſũ nõ eſſe filiꝰ tuꝰ qꝛ tu me feciſti ⁊ refeciſti: ſicut peccaui emenda me:⁊ pꝛius flagello emẽdatuʒ trade me filio tuo. Nunquid obliuiſci poteſt mater ĩfãtẽ vteri ſui:. Et certe ſi illa oblita fuerit:tu prĩ ꝓmiſiſti te non obliuiſci. Ecce clamo ⁊ nõ exaudis me doloꝛe crucioꝛ ⁊ non conſolaris me. Quid dicã vel qͥd faciã miſerrimꝰ:Ego tãto deſtitutus ſolatio ꝓiectus ſũ a fa⸗ cie oculoꝝ tuoꝝ.Heu me de quãto bo no inq;tũ malũ cecidi:quo tẽdebam: ⁊ quo deueni:vbi ſũ ⁊ vbi nõ ſũ ad queʒ aſpiraui ⁊ nũc ĩ quibus ſuſpiro: Queſi ui bona ⁊ ecce turbatio.Ecce iã moꝛioꝛ ⁊ ieſus nõ ẽ mecũ: ⁊ certe meliꝰ ẽ mibi nõ eẽ q;; ſine ieſu eẽ. Meliꝰ ẽnõ vlue⸗ re qᷓ; viuere ſine uita.Et tu dñe ieſu vbi ſũt miſericoꝛdie tue antique: Nũquid iraſceris mihi ĩ finẽ: Placare c bſecro 2 miſerere mei ⁊ nõ auertas faciẽ tuaʒ a me: qͥᷣ ꝓ me redimẽdo nõ auertiſti fa- eiẽ tua ab icrepãtibꝰ ⁊ cõſpuẽtibꝰ ĩ te. Fateoꝛ qꝛ peccaui ⁊ cõſcla mea meret dãnatione:⁊ penitẽtia nõ ſufficit ad ſa tiſfactionẽ: ſed certũ ẽ ꝙ miſericordia tua ſuꝑat oẽm offẽſont᷑.Noli qſo piiſ⸗ ſime duʒe ſcribere aduerſũ me amaritu⸗ dies meas:vt ĩtres ĩ iudiciũ cũ fuo tuo ſz ᷣm multitudinẽ miſerationũ tuaruʒ dele iniqiitatẽ meã. Ueh mihi miſero cũ venerit dies iadicij ⁊ aperti fuerint li bꝛi cõſciẽtiaꝝ cũ dicet᷑ de me.Ecce hõ ⁊ oꝑa etꝰ. Quid faciã tũc dñe ðs meꝰ cũ celi reuelabut iniquitatẽ meã:⁊ aduer⸗ ſũ me terra cõſurget: Ecce nihil reſpõ⸗ dere potero:ſed demiſſo capite pꝛe cõ⸗ fuſiõe coꝛã te ſtabo trepiduſ ⁊ cõfuſus Peu me miſerũ qͥd dica clamabo ad te dñnie ðs meꝰ. Quare tacẽs conſumor: Ueruũtamẽ ſi locutꝰ fuero non qᷣeſcet doloꝛ me ⁊ ſi tacuero amariſſima ama ritudine crucioꝛiteriꝰ. Plàge aĩa mea: ſicut vidua ſuꝑ virum pubertatis tue. vlula miſera ⁊ ploꝛa qm̃ dimiſit te ſpõ⸗ ſus tuꝰ.i.xpᷣs. Ira oĩpotẽtis ne irruas ſuꝑ me qꝛ nũq; capi poſſes ĩ me. Certe nõ ẽ in toto me qð poſſet tollerare te. Miſerere ne deſpereʒ:ſed deſperando reſpireʒ.Et ſi ego cõmiſi: vñ me dãna⸗ re potes:tu non amiſiſti: vñ ſaluare ſo les. Lu dñe nõ vis moꝛtẽ peccatoꝛum nec letaris ĩ ꝑditione moꝛiẽtiũ:ĩmo vt moꝛtui viuerẽt tn moꝛtuus es: ⁊ moꝛs tua peccatoꝝ moꝛtẽ occidit. Et ſi ipſi te moꝛiente vixerũt. Obſecro dñe vt ego te viuẽte nõ moriar. Mitte manũ tuã de altio:⁊ libera me de manu inimicoꝝ meoꝝꝑ:ne ſuꝑgaudeãt mihi ⁊ dicãt dee norabimꝰ eũ. Quis vnq; bone ieſu de tua miſericoꝛdia diffidat qͥ cũ imnimici tui eſſemꝰ redemiſti nos ĩ ſãguine tuo ⁊ recõciliaſti nos deo:Ecce ſub tue ni ſericoꝛdie vᷣpa ꝓtectus ad thꝛonũ głie veniã poſtulãs:curro clamãs:⁊ pulſãs . 3 donec miſerearis mihi. Si.n. ad venia nos vocaſti veniam non querentes: quãto magis veniã ĩpetrabimus poſtu lãteſene memineris dulciſſime ieſu tue iuſticie aduerſus peccatoꝛẽ tuũ: ſʒ eſto memoꝛ benignitatis tue aduerſus crea tnrã tuã:ne memineris ire aduerſus re um:ſi memoꝛ eſto miſerationis tue ad uerſus miſerũ o bliuiſcere ſuperbũ pꝛo uocãtẽ:⁊ reſpice miſerũ iuocãtẽ.Quid enĩ ẽ ieſus niñ ſaluator:Ergo ieſu ꝑ te metipC[ʒ exurge ĩ adiutoꝛium mihi ⁊ dic aĩe mee ſalus tua ego ſũ. Multũ dñne de tua bonitate pᷣſumo: quoniã tu ipſe Doces petere querere ⁊ pulſare:⁊ iõ tua oꝛatiõe admonitꝰ peto quero ⁊ pulſo. Et tu one qui iubes petere:fac accipere cõſulis q̃rere da ⁊ inenire doces pulſa re aperi pulſãti:⁊ cõfirma me ĩfirmum reſtaura me ꝑditũ:ſuſcita me moꝛtunʒ ⁊ oẽs ſẽſus meos:cogitatꝰ ⁊ actus diri gere ⁊ gubernare digneris:ĩ beneplaci to tuo:vt de cetero tibi ſeruiã:tibi vinã tibiq; me tradã. Scio dñe mi:qꝛ ex boc quod me feciſti:debeo tibi meipſũ ⁊ qꝛ me redemiſti:⁊ pꝛo me hõ factus es:de berẽ tibi pluſq; me ſi haberem: q;to tu maioꝛ es ꝓ quo dediſti teipᷣʒ. Ecee nec plus hẽo nec qð hẽo dare tibi poſſum ſine te:ſʒ accipe me tu:⁊ trabe me ad te di tuus ſim imitatiõe ⁊ dilectiõe ſicut tuꝰ ſũ conditione ⁊ creation i vi⸗ nis ⁊ regnas in ſecula. ¶ Oro vtilis ? Dirigitur. ad parrem. ap. xxxi. Omine ðs oĩpotès qui es tri⸗ nus⁊ vnus qͥ es ſempꝑ ĩ oibꝰ: ⁊= eras ante oĩa ⁊ eris ſẽꝑ ĩ oĩbꝰ ðs benedictus ĩ ſecnla:cõmẽdo animã meã iĩ manus potẽtie tue:vt cuſtodias eã diebꝰ ac noctibꝰ: boꝛis ⁊ momẽtis. Exaudi me one ꝑ oronẽ patriarcharũ ꝑmerita ꝓphetaꝝ ꝑſſuffragia apoſtolo J 9 rum ꝑ coꝛonas martyrũ: p fidè cõfeſſo rũ per caſtitatẽ virginum: ⁊ per inter⸗ ceſſionem oĩum ſcõꝝ qui tibi placue⸗ runt ab initio mũdi:expelle a me iactã⸗ tià mentis ⁊ auge cõpunctionem coꝛ/⸗ dis:minue ſuperbià meã:⁊ ꝑfice in me humilitatẽ veram: ſuſcita ĩ me fletum ⁊ mollifica coꝛ meum durũ ⁊ lapideuʒ libera me oñe a nimã meã ab oibus inſidiis inimici:⁊ conſerua me ĩ tua vo⸗ luntate. Doce me uoluntatem tuã face —,— re:qꝛ deus meus es tu. Da mihi dñje ſẽ ſum perfectum ⁊ intellectũ:vt ſuſcipe⸗ reveleam pꝛofundã benignitatem tuã illud oa mihi petere quod te andire ve lectet.Da mihi lachꝛymas ex toto affe⸗ ctu quo peccatoꝛũ meoꝛum poſſim diſ ſoluere vincula.Audi deus meus. Au⸗ di fletũ oculoꝝ meoꝛum.Audi que pe⸗ to:⁊ da vt quod peto exaudias:ſi deſpi cis pereo:ſi reſpicis viuo:ſi iuſticiã me requiris moꝛtuus feteo ſi cũ miſericoꝛ⸗ dia reſpexeris fetentẽ reſuſcitas de ſe⸗ pulchꝛo. Quod odis in me longe fac a me: ⁊ caſtitatis ac cũtinẽtie ſpiritum in ſere ĩ me:vt quodcũq; petiero ĩ ipia pe⸗ titione te nõ offẽdaʒ:tolle a me qð no cet:⁊ pᷣbe quod iuuet. Pꝛeſta mihi one medicinaà:vñ mea poſſim curare vulne⸗ ra.Da mihi vñe timoꝛem tuum:coꝛdis compunctionem:mentis humilitatem ⁊ conſcientiam puram:pꝛeſta mihi oñe vt fraternam ſemper tenere valeaʒ cha ritatẽ mala mea oĩa obliuiſcar: alie⸗ na nõ requirã:parce aĩe mee:parce ma lis meis:parce peccatis meis: parce cri minibꝰ meis. Uiſita me ifirmum: cura me egrũ:ſana me lãguẽtẽ:⁊ ſulcita me moꝛtuũ. da mihbi domine coꝛ quod te timeat:ſenſum qui te intelligat:oculos qui te videant:miſerere mei deus miſe⸗ rere mei ⁊ reſpice ð ſede ſcã maieſtatis tue: ⁊ tenebꝛas coꝛdis mei radio ſplen⸗ doꝛis tui illumina:da mibi dne diſcre⸗ tionem diſcernendi inter bonũ ⁊ malũ ⁊ cõcede vt ſenſũ habeam vigilem. Po to a te one remiſſionẽ oĩum peccatoꝝ meoꝝ:a quo ⁊ pꝑ quẽ mihi fiat ꝓpitia⸗ tio tẽpoꝛe neceſſitatis ⁊ anguſtie mee. Sãcta ⁊ imaculata virgo dei genitrix maria ⁊ mater dni noſtri ieſu xpᷣi ĩter⸗ uenire ꝓ me digneris apud illum cui meruiſti effici tẽplũ. Sancte michael. ſancte gabꝛiel: ſancte raphael: ſcè cho⸗ Tus angeloꝛum atq; arcangeloꝝ: pa⸗ triarcharum atq; ꝓphetaꝑ: apoſtoloꝝ martyꝝ:confeſſoꝝ:ſacerdotũ:leuitarũ: monachoꝝꝑ: virginũ: omniũq; iuſtoꝛuʒ per illum qͥ vos elegit:⁊ de cnius con⸗ templatiõe gaudetis:vos rogare pᷣſu⸗ mo:vt pꝛo me culpabili ipſi deo ſuppli care dignemini:quatenus de faucibus diaboli ⁊ de moꝛte perpetua merear li berari amen. Largiri mihi digneris do mine ꝑpetuã vitã ſecũdũ clemẽtiaʒ ac benigniſſimã miſericoꝛdiã tuã. Da dñe ſacerdotibus concordiam: regibꝰ epᷣis ⁊ pꝛincipibus iuſte iudicãtibus tranqᷣl litatẽ ⁊ pacem. Oro onñe ꝓ vniuerſa ſã cta eccleſia catholica: ꝓ viris ⁊ feminis ꝓ religioſis ⁊ ſecularibus: ⁊ omnibus rectoribus chꝛiſtianoꝝ: cũctiſq; ĩ te cre dẽtibꝰ:qui ꝓ tuo amoꝛe ſancto labo- rant:vt pſeuerantiã boni operis obtine ant. Pꝛeſta dñe rex eterne: virginibus caſtitatem:deo dicatis cõtinentiam cõ iugatis ſanctimoniam:penitentibus in dulgentiam:viduis ⁊ oꝛphanis ſuſtẽta tionem:pauperibus protectionem:pe⸗ regrinantibus reditũ lugẽtibus conſo⸗ lationem:defunctis veniam ⁊ requieʒ ſempiternã:nauigãtibus ĩ poꝛtũ venire ſalutis optimis vt in bono conſſtant: bonis ⁊ mediocribus vt melioꝛes fiãt: Meditationes pꝛaue agẽtibꝰ ⁊? delinquẽtibꝰ vt cito ſe coꝛꝛigãt. O dñe ieſu xpᷣe iter oẽs ⁊ per oĩa me peccatoꝛẽ cõſidero:ſʒ tu clemẽ⸗ tiſſime pr̃ ⁊ ſũme qͥ oium miſereris: nõ me patiaris a tua miſericoꝛdia fieri alie nũ.Et tu dne res regũ q ĩiducias viuen di pꝛeſtas:coꝛꝛigẽdi deuotionẽ tribue: excita ĩ me mentẽ q̃ te reqͥrat: ⁊ te qͥ es vbiq; totus trinꝰ ⁊ vnꝰ ſppᷣ oĩbꝰ amet: te timeat:tuãq; volũtatẽ faciat. Pꝛeci⸗ pue g oñe ſcẽ pr̃ depꝛecoꝛ qͥ es bũdictꝰ ꝑ ſechla:vt oẽs qͥ mei memoꝛiã faciũt ĩ ſuis oronibꝰ:⁊ or̃onibꝰ meis ſe cõmè dauerũt:⁊ qͥ mihi aliqõ charitatis offis ciũ ⁊ pietatis ſtudiũ ipẽderũt: ſeu ⁊ il⸗ los qͥ cõſaguinitate ac cõpaſſiõe ⁊ affe ctu ſũt mihi ꝓpinqui:tã ⁊ illos qͥ nunc eõſiſtũt ĩ coꝛpoꝛe qᷓ; ⁊ illos qͥ teguntur funere:mir̃icoꝛditer gubernare digne⸗ ris:oĩbꝰ ẽt xpᷣianis viuis adiutoꝛiũ pꝛe ſtare digneris:⁊ defüctis abſolutioneʒ ⁊ requiem ſempiternaʒ per eterna ſecu la. Necnon ⁊ illud magnopere ſuppli co dñe qͥ es alpha ⁊ o:vt cũ extrema di es mea aduenerit tu ipſe fias iuſtus iu dex cõtra maligni accuſationẽ diaboli ⁊ ſis mihi ꝑpetuꝰ defẽſoꝛ aduerſus inſi dias hoſtis antiqui:⁊ ĩ ſocietatẽ ange loꝛuʒ omniũq; ſcõꝝ ĩ ſcõ paradiſo tuo me ꝑſeuerare facias qꝛ tu es bñdictꝰ in ſecula amt.¶ Oro deuota de recoꝛda tiõe paſſiõis chriſti. Cap. xl. Omine ieſu chꝛiſte redemptio mea: miſericoꝛdia mea: ſalus mwea te laudo:libi gratias ago: uis valde impares tuis beneſiciis q;⸗ uis multum expers deuotionis qᷓ;uis macras a deſiderata pinguedine oul⸗ ciſſimi tui affectus:tamen qualeſcunq; gratias:non quales ſcio me debere:ſed ſicut poteſt conari tibi perſoluit ani⸗ ma mea. Spes coꝛdis mei: virt? anime c iiij mee:cõpleat tua potẽtiſſima dignitas qð conat᷑ mea tepidiſſima ĩbecilllitas dita mea:tu finis ĩtẽtiõis mee.Et ſi nũ dũ merui tm̃ q;tũ debitoꝛ ſum amare: vtiq; ſaltẽ deſidero te amare q;dtum ve beo.Illuminatio mea tu vides ↄſciaʒ meã:qꝛ dne añ te ẽ oẽ deſderiũ meum 2 tu donas ſiqͥd bene vult ↄſcia mea. Si bonũ ẽ dñe qð ĩſpiras immo qꝛ bo nuʒ ẽ vt te veliz amare:da qð me facis delle. Da vt q;tuʒ iubes tãtũ te merear amare:laudes ⁊ gras effero ne ſit mihi dDomũ tuũ ifructuoſuʒ:qð tua ſponta⸗ nea dediſti volũtate:ꝑfice qð incepiſti ⁊ dona qð me benigne pꝛeueniẽdo ĩ⸗ meritũ denderare feciſti. Conuerte be nigniſſune meũ toꝛpoꝛẽ ĩ feruẽtiſſimũ tui amoꝛẽ.Ad hoc clemẽtiſſime tendit hec oꝛatio mea:hec memoꝛia ⁊ medita tio bñficioꝝ tuoꝝ vt accẽdas ĩ me tuũ amoꝛem Lua me dñe bonitas creauit tua miſercoꝛdia creatum ab oꝛiginali peccato mũdanuit:tua patientia poſt il lã emũdationẽ baptiſmi ĩ alijs pctõꝛũ ſoꝛdibꝰ ſuolutũ hactenꝰ tollerauit:nu triuit ⁊ expectauit. Expectas tu bõe do mine coꝝectionẽ: expectat aĩa mea ad penitẽdũ:ad bñ vinẽdũ tue gĩe ĩſpira⸗ tiõeʒ. Deus me creatoꝛ meꝰ:tolleratoꝛ ⁊ nutritoꝛ meꝰ:te ſitio:te eſurio:te deſi dero:ad te ſuſpiro ⁊ cõcupiſco:⁊ ſicut pupillus benigniſſimi patris oꝛbatus aduẽètus ſolã ↄſolationè:ardẽter deñ⸗ dero tui vultꝰgloꝛioſaʒ ↄtẽplationem Pen mibi qꝛ videre nõ potui vñm an geloꝝbumiliatũ ad conuerſationẽ ho minũ:vt hoĩes exaltaret ad cõuerſatio nẽ angeloꝝ:cũ deus offenſuſ moꝛieba tur:vt peccatoꝛ viueret.Peu ꝙ tam ad mirabili:tã ĩextimabili pietati pnrs ob⸗ ſtupeſcere nõ merui.Cur o aĩa mea te pᷣlertiʒ nõ tꝛãſfigit gladius doloꝛis acu tiſſimi:cũ ferre nõ poſſes vulnerari lan cea latus tui ſaluatoꝛis.Cũ videre neqᷣ res violari clauis pedes ⁊ man tui pla ſmatoꝛis:cũ hoꝝoꝛe effundi ſanguinẽ tui redemptoꝛis:cur nõ es ĩebꝛiata la⸗ chꝛymaꝝ amaritudine cũ ille potaret amaritudine fellis. Cur nõ es cõpaſſa caſtiſſime virgini digniſſime matri eiꝰ digniſſime one tue.Dna mea miſericoꝛ diſſima quos fontes dicà erupiſſe ð iu is pudiciſſimis oculis:cũ attẽderes vni cũ filiũ tuum inocentẽ:coꝛas te ligare: agellari ⁊ mactari. Quos fletꝰ credaʒ pfudiſſe pijſſimũ tuum vulmũ: cũ ſuſpi- ceres eũdem liliũ tuũ deũ ⁊ dũm tuuʒ in cruce ſine culpa extẽdi:et carneʒ de carne tua ab impijs crudelit᷑ deſecari. Quibꝰ ſingultibꝰ extimabo piriſſimuʒ pectus tuum vexatũ eſſe cũ tn audires Mulier ecce filiꝰtuus:⁊ diſcipulus ec⸗ ce mater tua:Cũ acciperes diſcipuluʒ ꝓ magiſtro:ſᷣuum ꝓ ono. Ucina cũ fe⸗ lice ioſeph oñm meũ ve cruce depoſu⸗ pꝛeſentia: flẽs ⁊ eiulãs ĩceſſanter eiꝰ di neüu dee lectã faciem toto coꝛde amplectit᷑: ſic iſſem aromatibcõdidiſſeʒ ĩ ſepulcbꝛ0 ego nõ qᷓtuʒ debeo:ſed qᷓ;tuʒ queo me collocaſſem: vt ſaltẽ ꝓſecutus vel cõſe moꝛ paſſionis tue:memoꝛ alapaꝝ tua rũ: memox flagelloꝝ memoꝛ vulneruʒ tuon: mẽoꝛ qualiter ꝓ me occiſus es: q̃ liter ↄditus:qualr ſepultus:ſmul me⸗ moꝛ tue gloꝛioſe reſurrectõis ⁊ admi⸗ tabilis aſcẽſòis: Pec ĩdubitata fide te neo:exilij mei erünas defleo:ſpero tui * cutus eẽʒ:dvt tãto funeri nõ defniſſʒ ali qͥd mei obſequij. Utinà cũ btis mulieꝛi bus coꝛuſca viſõe angeloꝝ eẽʒ territꝰ ⁊ audiſſe nũciuʒ onice reſurrectõis: nũ ciũ mee ↄſolationis:nũcinz tã expecta tũ:nũciuʒ tã deſideratũ.Utinã inquaʒ audiſſeʒ ex oꝛe ãgeli. Nolite timere voſ „M Jeſuʒ q̃ritis crucifixũ Surrexit:non ẽ hic:bẽigniſſime:ſuauiſſime:ſereniſſime qñ reſtaurabis mihi:qꝛ nõ vidi illã btẽ tue carnis icoꝛꝛuptiões. Quia nõ fui de oſenlatus loca vulneꝝ fixurã clauoꝛũ: qꝛ nõ reſpſi lachꝛymis gaudij cicatriceſ coꝛpoꝛis veri. Admirabilł: ĩextimabilis icõpabilis qñ ↄſolaberis ⁊ ↄpeſces me a doloꝛe meo. Nõ eiʒ caput ĩ me doloꝛ meꝰ q;diu perigrinus ſuʒ a dño meo. Heu mihi one heu aĩe mee receſſiſti cõ ſolatoꝛ aĩe mee nec vale dixiſti. Ingre diẽs vias tuas bñdixiſti tuis nec affni. Eleuatis manibus a nube ſuſceptus eſ ĩ celũ nec vidi. Angeli pmiſerũt te redi tuꝝ nec audiui. Quid dicã: Quid faciaʒ quo vadã: Ubi eũ querà:vel qñ inue⸗ niã:Quẽ rogabo: Quis nũciabit dile⸗ cto:qꝛ amoꝛe langueo: defecit gaudiũ coꝛdis mei. Uerſus ẽ in luctũ riſus me us:defecit caro mea ⁊ coꝛ meũ:deꝰ coꝛ dis mei ⁊ ꝑs mea deꝰin eternũ.Renuit cõſolari aĩia mea:niñi ð te dulcedo mea Quid eiʒ mihi ẽ ĩ celo:⁊ a te quid volui ſuꝑ terrã: Te volo:te ſpo:te qro:tibi di xit coꝛ meũ q̃ſiui vnltũ tuũ:vultũ muʒ dñnie reqᷣrã:ne auertas faciẽ tuam a me Amatoꝛ hoĩuʒ benigniſſime:tibi dereli ctus ẽ pauꝑ:oꝛphano tu eris adiutoꝛ. Mi aduocate tutiſſime: miſerere mei oꝛphani derelicti:pupillus factus ſum abſq; patre:aĩa mea q̃ſ vidua. Reſpice oꝛbitatis ⁊ viduitatis mee lachꝛymas: qs tibi offero vonec redeas:eya iã do⸗ mine eya. Appare mihi ⁊ cõſolatꝰero. Exhibe pñtiaʒ tuã ⁊ ↄſecutus ero deſi⸗ deriuʒ meun.Reuela głiaʒ tuã ⁊ erit pfe ctü gaudiũ meũ.Sitiuit ĩ te aia mea qᷓ; multiplłr tibi ⁊ caro mea. Sitinit aima mea ad deũ fontẽ viuũ:qn veniã ⁊ ap⸗ parebo añ faciẽ dñi:qñ venies conſola toꝛ meꝰ. Queʒ expectabo:o ſi qñ vide –— bo gaudiũ meũ qð deſidero.O ſi ſatia boꝛ cũ appuerit gloꝛia mea quã eſurio O ſi ĩebꝛiaboꝛ ab vbertate domus tue ad quã ſuſpiro. Si potabis me toꝛẽie voluptatis tue quẽ ſitio. Sint mibi do mine ĩteriʒ lachꝛyme mee panes die ac nocte:donec dicat᷑ mibi Ecce deꝰtuus donec audiat aia mea. Ecce ſpõſus tu focila me dolounbuſ meis:veniet foꝛtat ſe redẽptoꝛ meus qꝛ bonus ẽ:nec tarda bit:qꝛ pius cẽ. Jpſi glia in ſecula ſeculo rũ amé. Finis meditationũ beati aug uſtini epilcopi hipponenſis. Douine deus oipotens patruʒ oſtroꝝ abꝛaã:iſaac:⁊ iacob ⁊ ſemini eoꝝ iuſto: qui feciſti ce luʒ ⁊ terrã cũ cĩ oꝛnatu eoꝛuʒ qui ſigna ſti mare pᷣcepti tui verbo: qui ↄcluſiſti abyſſuʒ ⁊ ſignaſti terribili ⁊ laudabili nomini tuo qð oẽs pauẽt ⁊ tremunt a vultu virtutis tue. Inſuſtẽtabilis ira ſuper peccatoꝛes cõminatiõie tue quo niã tu oñs altiſſimus ſuꝑ oẽʒ terra lon ganimis ⁊ miſericoꝛs ⁊ patiens ſuꝑ ma licias hoĩnʒ. Cu auteʒ dñe ſecunduʒ bo nitatẽ tuã ꝓmiſiſti penitentiã remiſſio ms peccatoꝛũ.Et tu dñe iuſtoꝛũ nõ po ſuiſti penutentia iuſtis. Abꝛaã Iſaac et Jacob his qui nõ peccauerũt.Qm̃ pec caui ſuper numeruũ arene maris:⁊ mul tiplicate ſunt iniquitateſ mee. Incurua tus ſuʒ multo viculo ferri ⁊ nõ eſt reſpi ratio mibi qꝛ excitaui iracũdiaʒ tuaʒ 2 malũ coꝛà te feci:ſtatuẽs abhoĩatiões ⁊2 multiplicãs offenſiones.Et nunc fle cto genua coꝛdis mei pᷣcãs ad te boni tatẽ dñe peccaui:oñe peccaui:oñe pec cani:iniquitatẽ meã agnoſco: peto ro gãs te dne remitte mihi remute mihi: ne ſimul tradas me cũ iniqᷣtatib meie: neq; ĩ einũ ſues mala:q; idigne ſalua bis me ppter magna miſericoꝛdiã tuã Et laudabo te ĩ oĩbus diebus vite mee qm̃ te laudat oĩs virtus celoꝝ ſemper ⁊2 tibi n⸗ ĩ ſecula ſeculoꝝ.Amen. D Diui anguſtini hipponenſs epi⸗ ſcopi. Soliloquioꝛn. ¶ Kap. . gnoſcam te dñe cogni toꝛ meus:cognoſcam te vͤtus aĩe mee. Oſtende te mihi cõſolato me vt vi eã te lumẽ oculoꝝ me leticia coꝛdis mei:vt diligaʒ te vita aĩe mee. Appare mihi delectatio mea ma⸗ gna:ſolatiũ meũ dulce: oñe deus me us vita mea ⁊ glia tota aĩe mee vt iueni am te deſideriuz coꝛdis mei: teneaʒ te amoꝛ aie mee:vt aplectar te ſponſe ce leſtis. Exłtatio mea ĩtꝰ ⁊ extra:vt poſſi deaz te beatitudo ſempiterna:vt poſſi deã te in medio coꝛdis mei vita beata: Dulcedo ſũma aĩie mee. Diligaʒz te dmñe foꝛtitudo mea:oñns firmamẽtũ meuʒ ⁊ refugiũ meũ:⁊ liberatoꝛ meꝰ:vt amẽ te deus meꝰadiutoꝛ me turris foꝛtitudi⸗ nis mihi: ⁊ ſpes mea vulcis ĩ oĩ tribu⸗ latõe mea:vt amplectar te bonuʒ: ſine quo nibil bonũ:fruar te optimum ſine quo nihil ẽ optimũ. Aperi penetrabi⸗ lia auriũ mearũ:verbũ penetrabiliꝰ oĩ gladio ancipiti:vt audiã vocẽ tuã. In⸗ tona dñe deſuper voce grandi ⁊ foꝛti. Tonet mare ⁊ plenitudo eius: ↄmoue gtur terra ⁊ oĩa q̃ in eis ſunt. Illuſtra oculos meos lux mcõpꝛebẽſibilis: ful gura coꝛꝛuſcatões ⁊ diſſipa eos:vt nõ videãt vanitatẽ. Flumina multiplica 2 9ↄturba eos:vt appareant fontes aq/⸗ rũ: ⁊ reuelant᷑ fundamẽta oꝛbis terra rũ. Cribue viſuʒ lur ĩuiſtbilis:qui te vi⸗ deat. Crea nouũ olphatũ odoꝛ vite: qͥ oꝛũ. Ueni gandiũ ſpũs mei vt videã te ——— . 2 . poſt te currat ĩ odoꝛẽ vnguẽtoꝝ tuoꝝ Guſtũ ſana qͥ ſapiat ⁊ cognoſcat ⁊ di⸗ ſcernat qᷓ; magna multitudo dulcedĩs tue dñe quã abſcõdiſti timẽtibꝰ te ſiue his qui pleni ſũt charitatis tue. Da coꝛ qð te cogitet:animũ qui te diligat:at⸗ q; mẽtẽ qui te recolat:ĩtellectũ qui te iĩtelligat rõnẽ que tibi ſemꝑ ſũmo dul⸗ ci foꝛtiter adhereat:te ſapiẽter amoꝛ ſa piẽs diligat. O vita cui oĩa viuunt: vi⸗ ta que das mihi vitaʒ:vita que es mea vita ꝑ quã viuo:ſine qua moꝛioꝛ:vita ꝑ quã reſuſcitoꝛ:ſine q̃ pereo:vita ꝑ quã gaudeo ſine qua tribloꝛ:vita vital oul cis ⁊ amabilis ſemꝑ mẽoꝛialis:vbi q̃ſo es:vbi te ĩiueniã vt ĩ me ðficiã ⁊ ĩ te ſub ſiſtã:pꝛope eſto ĩ aĩo:ꝓpe ĩ coꝛde:ꝓpe ĩoꝛe:ꝓpe ĩ auxilio:qꝛ amoꝛe langueo: qꝛ ſine te moꝛioꝛ: quia te recolenſſuſci toꝛ.Odoꝛ tuꝰ me recreat:memoꝛia tua me ſanat:ſed ſatiaboꝛ cum apparuerit glia tua vita aĩe mee:cõcupiſcit ⁊ ðficit aĩa mea de memoꝛia tua:qũ veniaʒ et appebo tibi letitia mea. Quare faciẽ tu as auertis gaudiuʒ meñ ꝑ qð gaudeo: vbi es abſcõditus pulcher quẽ deſide ro?:Odoꝛẽ tuum haurio:amo te ⁊ gau deo:te aũt nõ video:vocè tuã audio ⁊ reuiuiſco:ſʒ cur faci tuã abſcõdis: foꝛ⸗ te dicis. Nõ me videbit hõ ⁊ viuet.eya oñe moꝛiar: vt te videã:videã vt H mo⸗ riar. Nolo viuere:nolo moꝛi: diſſolui cupio ⁊ eſſe cũ xpᷣo.Moꝛi deſiderio vt videã xpᷣʒ:viuere renuo vt viuã cũ xpᷣo. Dñe ieſu accipe ſpũʒ meũ vita mea ſu⸗ ſcipe aĩaʒ meã. Gaudiũ meum attrabe coꝛ meũ dulcis cibꝰmeꝰ comedã te:ca pnut meũ dirige me. Lumẽ oculoꝝ meo rũ illuia me melos meꝰtẽꝑa me crea⸗ toꝛ meꝰviuifica me:vbũ dei recrea me. Laus mea letifica aĩaʒ fui tui.ntra in eã gaudiũ meũ vt te ⁊ ĩ te gaundeat:itra ¶Soliloquia. Ieà dłcedo ſũma vt dłcia ſapiat: lnm vo bonus ego malus:tu pius ego ĩpiꝰ et᷑nuʒ illuſtra ſuꝑ eã:vt te itelligat cog tu ſcũs ego miſer:tu iuſt ego iniuſtus: ſcat ⁊ diligat. Ob h.n.ñ te diligit vnñe: tu lux ego cecꝰ:tu vita ego moꝛtuꝰ: tu qꝛ ſi n diligit nõ te cogſcit.et te iõ ñ co medicina ego eger:tu gaudiuʒ ego tri gnoſcit qꝛ nõ iĩtelligit.Et iccirco nõ in ſtitia:tu ſũma vitas ego vninerſa vani telligit:qꝛ lumẽ tuũ nõ ↄpᷣhèdit lux in tas:vt oĩs hõ viuẽs.heu qͥd igit᷑ o crea tenebꝛis lucet ⁊ tenebꝛe eã nõ ↄphẽde toꝛ dicã:audi o creatoꝛ. Creatura tua rũt.O lux mẽtis:o lucens veritas:o va ſuʒ:iã perij:creatura tua ſuʒ iã moꝛioꝛ. claritas qᷓ illuminas oẽʒz hoĩeʒ veniẽtẽ Wuma tua ſuʒ:ià ad nihilũ redigoꝛ. ĩ hc mũduũ. enientẽ quidẽ ſʒ ſõ diii Plaſma tuũ ſuʒ. Manꝰlue dñe fecer̃t gẽtẽ:qꝛ qͥ diligit eü inimic dei ↄſtituit e ⁊ plaſmauerũt me:manꝰinq; ille q̃ Expelle tenebꝛas deſuꝑ faciem abyſii affixe clauis ſunt ꝓ me.Opꝰmanuũ tu mẽtis mee vt videat te ĩtelligẽdo:vt co arũ vne ne deſpicias. Unlnera manuũ gnolcat te ↄpᷣhẽdẽdo:vt diligat te cog tuaꝝ pᷣcoꝛ vt aſpicias.Ecce ĩ manibꝰ iu ſcẽdo. Quiſqs.n.cognoſcit te ſe obliui is de ſcripſiſi me:legei ſaʒ ſcripturaʒ ſcit: diligit te:amat te plus q; ſe: reliqt ⁊ ſalua meEn ad te ſuſpiro creatura ſe ⁊ venit ad te:vt gaudeat de te. Pic ẽ tua:creatoꝛ es recrea me. En ad te cla & oñeꝙ nõ tm̃ diligo qᷓ;tũ debeo: qꝛ ñ mo factura tusa:vita es vinifica me.En plene cogſco te. Sed qꝛ paꝝ cognoſco ad te reſpicio tuũ plaſma:plaſmatoꝛ eſ paꝝ diligo: ⁊ qꝛ paꝑ oiligo de te paruʒ reſtaura me. Parce mihi onñe nibil eni gaudeo.ſed a te vo gaudio iterioꝛi per ſune dies mei. Parce mihi colloquẽti exterioꝛa recedẽs:dũ te careo adulteri tibi. Ignoſce ſeruo tuo q pſumit loq tã nas amicitias in his exterioꝛibꝰ qro.Et to ono.Legẽ non bʒ neceſſitas. Doloꝛ ſic miſer ego:coꝛ meun qð tibi ſoli öpui me ↄpellit dicere calamitas quaʒ pati toto amoꝛe totoq; affectu ipendere va oꝛ cogit me exclamare.Egrotꝰ ſum ad nis dedi:⁊ iõ vaneffectus ſiʒ dũ vani mecicũ clamo:cecus ſuʒ ad lucẽ ꝓpo. tatẽ dilexi.hic ẽt ẽ dñe ꝙ ĩ te nõ gau Moꝛtuꝰ ſuʒ ad vitã ſuſpiro tu medicꝰ deo: ⁊ iõ tibi nõ adhereo:qꝛ ego ĩ exte tu lux:tu vita ieſu naʒarene miſerẽ mei rioꝛibꝰ:tu ĩ iterioꝛibꝰego ĩ tꝑalibꝰ:tu ĩ miſlſerere mei filij dauid.:miſerẽ fons mi ſpũalibꝰ: ego ĩ tràſitoꝛijs aio diffundoꝛ ſericoꝛdie. Audi q ad te clamat ĩfirmuʒ cogitatõe vſoꝛ: Ilocutione ĩplicoꝝ ⁊ tu Lux q̃trãſis expecta cecũ:pᷣbe manuʒ dñe ĩ eternis hitas eternitatẽ:tu ĩ celo vt ad te vẽiat ⁊ i luie tuo videat lum̃ vi ego ĩ terra:tu diligis alia:ego ĩfima:tu ta viues ruoca moꝛtun. Quid ſũ ego qᷣ celeſtia:ego terreſtria.Et qñ unt loquoꝛ tecum. Ueh mihi one ꝑce mihi hec Zꝛia conuenire. Se mieria et dnñe:ego cadauer putriduʒ:eſca vᷣmiuʒ: fragilitate hoĩs. . val fetidũ cibꝰigniũ.qͥ ſũ ego qͥ loquoꝛ Aſer ego qñ poterit obliquitaſ tecũ. Ueh mihi ꝑce mihi vne.ifelix ego mea tue rectitudini adequari ſũ:hõ ĩqͥt natꝰð młliere bꝛeui viueẽs tpe Eu one diligis ſolitudinè: ego repletꝰmii miſerijs:hõ iq; vditati ſilis multitudinẽ: tu ſiletiũ ego clamoꝛẽ: tu fcuſ: ↄpatꝰiumt ĩſpiétibꝰ:⁊ iã fills fcũſ vitaté ego vanitatẽ:tu mũdiciã ego im ill.qᷣd ite ego abyſſui tenebroſa:terra miuditiaʒ ſequoꝛ.Muid plura one: Tu misa: fili ire: vas aptü i ↄtumeliã: geni tus per ĩmunditiamn: viuens in miſeria: moꝛiturus in anguſtia. Heu miſer quid ſu:heu quid futurus ſũ: ⁊ quid ſũ: vas ſterquilinij vas putredinil:plenus feto re boꝝoꝛe. cecus. pauper. nudus. plu rimis neceſſitatibus ſubditus:ignorãs introitũ ⁊ exitũ meũ: miſeꝛ ⁊ moꝛtalis cuius dies fieut vmbꝛa pꝛetereunt cu⸗ ius vita ſicut vmbra lunatica euane⸗ ſcit:ſcut flos in arboꝛe creſcit ⁊ ſta marceſcit: nunc floꝛet 2 ſtatim aret. Cli ta inq; mea vita fragilis: vita caduca: Vtta que q;dto magis creſcit tato magis Secrſcit:q;to magl ꝓcedit tato mag ad amoꝛẽ accedit:vua fallax ? vmbꝛatica plena laqis młtis:nũc gaudeo ſtati tri ſtoꝛ nüc vigeo ſepe infirmoꝛ: nũc viuo ſtati morioꝛ. Nuũc felix appareo ſẽper miſer nunc rideo iã fleo:ſicq; oĩa muta bilitati ſubiacẽt vt nihil vix vna boꝛa ĩ vno ſtatu ꝑmaneat.Hic timoꝛ binc tre moꝛ bic fame:hic ſitis:hic caloꝛ:binc frigus:binc languoꝛ inde doloꝛ exube⸗ rat.ſubſequitur his impoꝛtuna moꝛs qᷓ mille modis miſeros homines cõtinue rapit:hunc nãq; febꝛibus illũ oppꝛimit doloꝛibus:hũc cõſumit fames:illũ ſitis extinguit:bũc ſuffocat aquis:illũ interi mit laqueo. Illũ perimit flãmis: alium dentibus beſtiaꝝ ferociũ voꝛat:hũc tru cidatf erro:illũ veneno conũpit: alteꝝ tantũ repentino terrore miſeram vitaʒ finire compellit. Et nunc ſuper hec oĩa magna miſeria: qꝛ cum nihil ſit certius morte:ignorat tñ homo finem ſuum. Et cũ nò putat tollit᷑ ⁊ perit ſpes eius. MNelſcit.n.hõ qñũ vel vbi vel quomodo moꝛiat: tantũ certum ẽ moꝛi oporte at. Ecce dñe q; magna miſeria hominiſ ĩ qua ſũ:nec timeo:qᷓ; grãdis calamitaſ q; patioꝛ: nec doleo:⁊ ad te nõ clamo. Clamabo oñne añ qᷓ traſeã:ſi foꝛte ñ trã ſeã ſz ĩ te maneã:dicà g dicã mifia me am cõfitear: nec erubeicã añ te vilitatẽ meam. Adiuua me foꝛtitudo mea per quã ſubleuoꝛ ⁊ ſuccurre mibi. Succur re õtꝰ ꝑ quam ſuſtẽtoꝛ. Ueni lux ꝑ quã video appare ĩ gloꝛia ꝑ quam gaudeo. Appare inq; ⁊ viuã o dñe deus meus. De mirabili lumine dei. Lux quã videbat thobias quã o oculiſ clauſis docebat filiũ ſuum viam vite. Lux quam vi at iſaac interius:quando caliganti⸗ bus oculis exterius filio futura narra⸗ bat. Lux inqᷓ; iuiſibilis cui omnis abyſ⸗ ſus huani cordis eſt viſibilis. Lux quã iacob videbat quando ſicut tu ĩtus do cebas:filijs ventura pꝛedicebat.Ecce te nebꝛe ſunt ſuper faciem abyſſutu es lu men. Ecce caligo tenebꝛoſa ſuꝑ aquas coꝛdis merntu es veritas. O verbum ꝑ quod facta ſunt omnia:ſine quo factuʒ eſt nihil verbum quod es ante omnia: ante quod nihil:verbum creãs omnia: ſine quo omnia nihil: verbum regens omnia:ſine quo nihil ſunt om nia:ver⸗ bum quod dixiſti fiat lux ⁊ facia ẽ lux Dic etiam nunc fiat lux ⁊ facta ſit lux: vt videam lumen: ⁊ cognoſcam quic⸗ quid non eſt lumen:quia ſine te mihi te nebꝛe lumen: c lumẽ tenebꝛe ponũt᷑ Et ſic ſine tua luce nõ eſt vertas:ñ ẽ diſcre tio:adeſt erroꝛ adeſt vanitas: ñ ẽ vitas MNon eſt diſcretio:adeſt confuſio:adeſt ignoꝛantia non eſt ſcientia: adeſt cecis tas:non eſt viſo:adeſt innium:non eſt via:adeſt moꝛs: ⁊ vbi ẽ moꝛs nõ ẽ vita. emortalitate hũane nature.ca.iiij (moꝛe. Moꝛs. n. pᷣuatio vite. Tã pp ipſã ad nihilũ tẽdimꝰ oũ nos ni hil facere ꝑ peccatũ nõ foꝛmidamꝰ t in EEce oñne qꝛ lux nõ ẽ: moꝛs eſt: imo nec moꝛs eſt: quia nihil ẽ — ðð —, — 0—ðũ ſtee quidẽ h oñe:nã digna factis recipi mꝰ: oũ ad nibilũ deuenimuſ tãq; aqua decurrẽs:qꝛ ſine te factũ ẽ nibil:⁊ nos faciẽdo peccata facti ſumꝰnihil:qꝛ ſine te facimus ꝑ quẽ facta ſunt oĩa ſine qꝰ factũ ẽ nihil.O dñe vᷣbũ:o de verbum ꝑ qð fcã ſunt oĩa:ſine quo factũ eſt ni⸗ hil. Ueb mihi miſero toniẽs obcecato: qꝛ tu lux:⁊ ego ſine te.veh mihi miſero totiẽs vulnerato:qꝛ tu ſalus ⁊ ego ſine te. Ueh mihi miſero totiẽs ifatuato:qꝛ tu es vitas ⁊ ego ſine te.Ueh mihi mi⸗ ſero ⁊ ſine te totiẽs moꝛtuo:qꝛ tu vita ⁊ ego ſine te.Ueh mibi miſero totiens adnihilato:qꝛ tu vbũ:ꝑ qð facta ſunt oĩa:⁊ ego ſine te:ſine quo factũ ẽ nibil O dñe vbũ:ooeꝰ vᷣbũ:q es lux ꝑ quẽ fa cta eſt lux:qͥ es via vitas ⁊ vita:via in q̃ nõ ſũt tenebꝛe erroꝛ vanitas neq; moꝛs Lux ſine q̃ tenebꝛe:via ſine q̃ erroꝛ:veri tas ſine q̃ vanitas:vita ſine q̃ moꝛs.dic verbũ dic dũe fiat lux:vt videã luceʒ ⁊ vitẽ tenebꝛas.videã viã ⁊ vitẽ inuiiũ.vi ⁊ vitẽ moꝛtẽ. Aluminare oñe lux mea: illuminatio mea: ⁊ ſaluſ mea quẽ time ho.: deus meus quem laudabo. Deus meus quem honoꝛabo. Pater meus quẽ amabo:ſpõſe meꝰ cui me ſeruabo. Illuminare lux illuminare inq; buic ceco tuo:qꝛ ĩ tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis ſedet.Et dirige pedes eius ĩ viã pacis ꝑ quã ingrediar in locũ tabernaculi ad⸗ mirabilis vſq; ad domũ deiĩ voce exul tatiõis ⁊ feſſionis.Uera.n. cõfeſſio ẽ via ꝑ quã ingredioꝛ ad te:via ꝑ quam egrediar ab inuio ⁊ rede ad te viã: qͥa tu es va via vite. O Quid ſit nihil ſie ri. Onfitear Sconfite tibi one pat᷑ celi ⁊ terre miſeriam meã t me venire liceat ad mĩicoꝛ ?U O diã tuã:miſer quippe factus ſum ⁊ ad nihilum redactus ſum: ⁊ neſcim quia tu es veritas ⁊ ego nõ eram tecũ. Uul nerauerũt me ⁊ nõ dolui qꝛ ti es vita: ⁊ ego nõ eram tecum.Ad nibilũ duxe rüt me qꝛ tu es verbũ:⁊ ego nõ eraʒ te/ cũ ꝑ quẽ facta ſunt oĩa:ſine quo factũ ẽ nibil:⁊ ſine te ego factus ſum nihil. Quid ẽ nihil qð ad nibilũ ducit.Oĩa ꝑ ipᷣm facta ſunt quecũq; facta ſunt.Et q̃ lia facta ſunt: Uidit de cũcta que fece rat:⁊ erãt valde bona.Oĩa quecũqʒ ſt᷑ ꝑ verbũ facta ſunt:⁊ quecũq; facta fũt valde bona ſunt:quare bona ſunt: qͥa oĩa per verbuʒ facta ſunt:⁊ ſine ipᷣo fa ctũ ẽ nihil:qꝛ nihil bonũ ſine ſũmo bo noẽ. Sed malũ ẽ vbinon eſt illud bo num:quod vtiq; nibil ẽ:qꝛ nibil aliõ ẽ malum qᷓ; pꝛiuatio boni:ncut nihil ali ud ẽ cecitas qᷓ; puatio luminis. Malũ veiq; nihil ẽ:qꝛ vtiq; ſine vbo factũ eſt nihil. Illud aũt malũ ẽ quod pꝛiuat il⸗ nebꝛas. vided viã ⁊ vitẽ in lo bono:per qð facta ſunt oĩa bona.ſ. ded vitatẽ ⁊ vitẽ vanitatẽ.videã vitam verbo ꝑ quod omnia ſunt ⁊ quecũque ſunt. At que non ſunt:per ipſum facta nõ ſũt:⁊ iõ nihil ſũt: ⁊ iõ mala ſunt:qꝛ facta nõ ſunt:qꝛ oĩa quecũq; facta ſũt ꝑ verbum facta ſunt:⁊ ideo omnia bo na ſunt. Beſtat igitur ꝙ oĩa que facta nõ ſunt bona nõ ſunt:qꝛ oĩa quecũq; facta ſuüc bona ſũt:ideo mala ſunt que facta nõ ſũt:⁊ iõ nihil ſunt qꝛ ſine vbo factum ẽ nihil. Malum igitur nihil ẽ qꝛ factum nõ eſt. Sed qualiter malum eſt ſi faciũ nõ eſt.Quia malũ pꝛiuatio boni eſt per quod bonum factum eſt. Eſſe ergo ſine verbo maluʒẽ quod eẽ nõ eſt qꝛ ſine ipſo factum nihil eſt. Sʒ quid eſt ſeparari a verbo:Si hoc que⸗ ris ſcire:audi quidẽ verbum: verbum dei dicit. Ego ſum via veritas ⁊ vita: ſe parari ergo a verbo eſt eſſe ſine via ſine . deritate ſine vita. æ ideo ſine ipſo nihil ⁊ ideo malum qꝛ ſeparatur a bono ꝑ quod facta ſunt oĩavalde bona. Sepa rari an a verbo per qð oĩa facta ſunt nihil aliud ẽ ꝙ; deficere ab effeciu ⁊ trã gꝛ ſine verbo es:ſine quo factũ ẽ nibil. MNuüc dũᷣe illuminaſti me lux vt viderẽ ſire ĩ oefectũ:q; ſine ipᷣo nihil. Quoniẽs ergo a bono deuias:a verbo te ſeparas qꝛ iplũ eſt bonũ:⁊ ideo nihil efficeris: te vidi ⁊ cognoui me qꝛ illummaſti me qꝛ totiẽs nibil factus ſum:quotiẽſ ate ſeparatꝰ ſum: ⁊ iõ mai effeci ſuʒ Ueb mihi miſero vt quid hoc nõ cognoſce⸗ bã qꝛ te deſerens nihil fiebã: Sʒ quid hoc quero ſi nihil erã:quõ cognoſcere valebà: Scimus qꝛ nihil ẽ:⁊ quod ni⸗ il eſt non : ⁊ qð nõ ẽ bonũ nõ eſt:qꝛ nihil ẽ: ſi ergo nihil fui cũ ſine te fui:q̃ſ nihil fui ⁊ velut idolũ qð nibil ẽ᷑:quod guidẽ aures hʒ ⁊ nõ audit: nares hẽt et nõ odoꝛat oculos hʒ ⁊t nõ videt:os hẽt nõ loquitur: manus hʒ 2 nõ palpat: pedes bʒ 2 nõ ambulat: ⁊ ommia linia mẽta habet membꝛorũ ſine ſenſu eoꝝ. De caſu aiĩe ĩ peccatis. Cap. vj. Um igit᷑ ſui ſine te: nõ fuiſſet nihil fui:⁊ iõ cecus erã ſurduſ ⁊ ĩſenſibilis:qꝛ nec bonum di ernebã nec malũ ſugiebaʒ nec dolo rẽ vulneꝝ ſentiebã:nec tenebꝛas meas oidebam qꝛ erã ſine te vera luce:que il luminas oẽm hoĩem veniẽtem in hũc mũdu. Ueb mibi vulneranerüt me et no oolui:traxerũt me ⁊ nõ ſenſi:qꝛ ni/ hil erã qꝛ ſine vita erã:que eſt vbuʒ per quod facta ſunt oĩa. Jõ dne lux mea nimici mei pe me fecerũt quecũq; vo⸗ lInerũt: pcuſſerũt: nudauerũt:polluerũt conuperũt:vulnerauerũt: ⁊ occiderũt me:qꝛ receſſi a te:⁊ factus ſum nihil ſi⸗ ne te:heu one vita mea qᷣ feciſti me lux mea qͥ dilexiſtime Deſenſoꝛ vite mee miſerere mei ⁊ reſuſcita me: oñe deus meus ſpes mea virtus mea fonitudo mea ↄſolatio mea in die tribulationis mee:reſpice inimicos meos ⁊ eripe me fugiant a facie tua qui oderunt me ⁊ ego viudã ĩ te per te. Ipſi eim one ↄſide rauerũt me ⁊ vidẽteſ me ſine te ðſpexe rũt me.Diu ierũt ſibi veſtimenta mea virtutũ quibus oꝛnaneras me:fecerũt ſibi vias ꝑ me ſub pedibus ſuis ↄculca uerũt me fecibus peccatoꝝ polluerũt tẽplum ſcũʒ tuũ:poſuerũt me deſolatũ ⁊ meroꝛe cõfectũ.Iba poſt eos cecuſ ⁊ nudus ⁊ illaqueatus funib peccatoꝛũ trahbebãt me poſt ſe in circuuu de vitio ĩ vitiũ ⁊ de luto ĩ lutũ:⁊ iba abſq; foꝛti tudine ante faciem ſubſeqntis. Seruuſ erã ⁊ ſeruitutẽ amabã.Cecus erã ⁊ ce citatẽ deſiderabã:vinctus eram ⁊ vicu la nõ hoꝛꝛebam:amarũ oulce ⁊ vulce amaruʒ credebã. Miſer eꝛã nec cogno ſcebã:⁊ hoc qꝛ ſine verbo erã ſine quo factũ eſt nibil per quod oĩa ↄſeruãtur ſine quo oĩa adnihilãtur. Sicut.n. oĩa per ipᷣm facta ſunt ⁊ ſine ipſo factum ẽ nihil:ſic ꝑ ipᷣm oĩa cõſeruant᷑:quecũq; ſunt ſiue ĩ celo ſiue ĩ terra ſiue in mari: 2⁊ ĩ oibus abyſſis. Nec ꝑs parti ĩ lapiõ adheret nec ĩ aliquo creatoꝝ nin quia ꝑ verbũ ↄſeruãtin ꝑ quod oĩa fcã ſũt. Adheream ergo tibi verbũ vt ↄſerues me qꝛvbi a te ꝛeceſſi peꝛij ĩ me niñ qꝛ tu qui me feceras refeciſti me.Ego pecca ui:tu me diſtaſti. Ego cecidi tu mie ere xiſti. Ego ignoꝛaui tu me docuiſti. ego nõ vidi tu me illuminaſti. He inni tiplicibus bñſiciis dei. Ca. vij. Ilſer ego de meus:qtuʒ tene oꝛ diligere te oſtẽde mihi q;tũ .— ebeo laudare te: demonſtra mihi qtum debeo placere tibi inotelce — — —-— —— — — EEaas 0 —-0 — — 1† mihi ;tum debeo diligere te. JIgnoſce mihi. Intona dñne voce grãdi ⁊ foꝛti in * r 95 Soliloquia. iterioꝛẽ aurem coꝛdis mei:doce me et ſalua me: ⁊ collaudabo te qui creaſti me cũ nihil eèm qui illuminaſti me cũ tenebꝛis eſſem:qui reſuſcitaſti me cuʒ moꝛtuus eſiem:q paſcis me a inuẽtute mea oĩbus boms tuis:⁊ hũc ĩurilẽ ver mẽ fetentẽ peccatis nutris optimis bo nis tuis. Apeti mihi o clauis dauid: qͥ aꝑpis ⁊ nemo claudit illi cui iu aperis: claudis:⁊ nemo apit illi cui tu claudis aꝑi mibi hoſtiũ luminis tui vt ĩgrediar videã ⁊ cognoſcã ⁊ ↄfitear tibi in toto coꝛde meo:qꝛ miſericoꝛdia tua magna E ſug me:⁊ eruiſti aiam meà ex ĩferno iferioꝛi. Dñe deꝰnoſter q; admirabile 2 laudabile ẽ nomẽ tnũ ĩ oniuerſa terra. Et qͥd ẽ hõ quod memoꝛ es eius:aut fi lius hoĩs qm vintas eũ.Dñe ſpes ſcõꝝ ⁊ turris foꝛtitudinis eoꝝ:deꝰ vita aime mee ꝑ quã viuo:ſine q̃ moꝛioꝛ: lumen oculoꝝ meoꝝ ꝑ quod video: ſine quo oꝛboꝛ:gaudiũ coꝛdis mei ⁊ letitia ſpũs mei: diligã te toto coꝛde meo ⁊ toto a⸗ nimo meo:⁊ totis medullis ⁊ viſceribꝰ meis qꝛ tu pꝛioꝛ dilexiſti me.Et vnde B mihi o creatoꝛ celi ⁊ terre ⁊ abyſſi bonoꝝ meoꝝ nõ idiges.Unde h mibi qꝛ duexiſti me.O ſapientia que aꝑis os mutoꝝ:o vpũ per quod facta ſunt oĩa: aꝑioſ meũ:da mihivocè laudiſ vt enar rẽ oĩa bñficia tua:q̃ mihi oñe a pꝛinci⸗ pio ↄtuliſti. Ecce eĩʒ ſum qꝛ tu creaſti me: ⁊ qð me creares ⁊ in numero crea turaꝑꝝ tuaꝑ numerares ab eterno tu pᷣ⸗ oꝛdinaſti anteqᷓ; quicq; faceres a pꝛĩci pio anqᷓ; excederes celos: nec duʒ erãt abyſſi:adhuc trã nõ feceras:nec mõteſ fundaueras:nec dũ fſontes eruꝑãt: an/⸗ q́; hec oia q̃ feciſti ꝑ verbũ faceres:me creaturã tuã ſoꝛe certiſſima vitatiſ tue parte. 7 5 ν ⏑ „ T5 4 * ꝓuidẽtia pᷣuidiſti:⁊ eẽ me creaturaʒ tu aʒ voluiſti.Et h̊ͥ vñ mihi one benigniſi⸗ ſime deus altiſſime:pr̃ miſercoꝛdiſſime o creatoꝛ potẽtiſſune ⁊ ſemꝑ mitiſſime q̃ mea merita:q̃ mea gra:vt ↄplaceret añ ↄſpectum tue magnitfice maieſtatis creare me nõ erã ⁊ creaſti me. Nihil fu erã ⁊ de nihilo me aliqͥd feciſti. Quale aũt aliquid:nõ ſtillã aq̃ nõ ignẽ ñ auẽ vel piſcem vel ſerpẽtẽ vel aliqd ex bꝛu tis aĩalibus:nõ lapidẽ vel lignũ:nõ ex eoꝝ genere q̃ tantũ hũt eſſe:vel ex eoꝛũ q̃ tãtum eẽ pñt ⁊ cteſcere.Nõ ex eoꝛuzʒz genere que tãtum ⁊ eſſe ⁊ creſcere ⁊ ſẽ tire pñt:ſed ſuꝑ oĩa hec voluiſti me eſſe ex his q̃ tãtum hñt eſſe:qꝛ ſuʒ: ⁊ ex his q̃̊ tãtuʒ hñt eſſe ⁊ creſcere qꝛ ſum ⁊ cre⸗ ſco:⁊ ex his q̃ ſũt ⁊ creſcunt ⁊ ſentiunt qꝛ ſuʒ ⁊ ereſco ⁊ ſentio:⁊ paulominus parẽ me creaſti ãgelis:qꝛ rõnem te co gnoſcẽdi cũ ipſis a te accepi.Sed pau⸗ lominus vtiq; dixi. Nam illituam feli cẽ noticiaʒ iã hnt per ſpẽm.Ego autẽ ꝑ ſpeʒ.illi vero facie ad facit᷑:ego ꝑ ſpecu lũ ĩ enigmate. Alli plene:ego autem ex De oignitate hominis futu —D. Eapi.viij. Iea cũ venerit qð ꝑfcem̃ ẽ eua⸗ cuabit᷑ qo er ꝑtte ẽ:qñ iã reuela ta facie tuà faciẽ videbimꝰ:qd phibebit nos nõ eẽ mioꝛes paulomi nab agelis:quos tu dũe coꝛona ſpei q̃ ra. oꝛnata eſt glia ⁊ honoꝛe coꝛonaueris uos tu nimis q̃ſi amicos tuos hono⸗ ificaueris: ĩmo ꝑ oĩa ges ⁊ eiles ãge⸗ lis. Nẽpe ⁊ h̊ veritas tua dic.eqles eni agelis ⁊ filij oei ſ.Quidnã miꝝ ſi filij ſt dei ſi ꝑes fiũt ãgelis. Uere qͥdẽ erũt filij dei:qꝛ filiꝰ hoĩs fcũs ẽ filiꝰoei. Hoc vti q; ↄſiderãti mihi fiducia ẽ dicẽ: nõ hõ miĩoꝛ paulominꝰab ãgel:n vtiq; tm eq̃ᷓ lis agel: ſʒ ſuꝑioꝛ ãgelis:qꝛ homo deus = deus homo nõ angelus.Et dicam ꝓ pter G̊ hoĩem eẽ creatura digniſſimaz qꝛ vbũ qð erat in pꝛĩcipio dens apud deũ:de vbũ per qð deus dixit:fiat lux 2 facra ẽ lux. Angelica.ſ.natura:verbũ ꝑ quod dene creauit oĩa ĩ pꝛĩcipio. idẽ erbũ caro factũ ẽ ⁊ habitauit ĩ nobis: 2 vidimꝰ głiaʒ eius.Ecce gloꝛia ꝑ quaz gloꝛioꝛ quãdo ſane gloꝛioꝛ.Ecce gau⸗ dium ꝑ quod gaudeo quãdo ſane gau deo:dñe deus meus vita ⁊ tota gloꝛia aĩe mee. Cõfiteoꝛ gᷓ tibi oñe deus meuſ qꝛ cũ me creaſti rõnis capacem: anget quodãmodo parem creaſti qꝛ perfici poſſum ꝑ verbum tuũ vt veniã ad eli taté angeloꝝ: vt hẽam adoptionẽ filio rum ꝑ vnigenitũ verbũ tuũ one:p filiuʒ tuum dilectũ in quo tibi bene ↄplacu⸗ it: ꝑ viꝑ coheredẽ ⁊ ↄſubſttialem tibi coeternũ ieſum xpᷣm vnicũ deuʒ ⁊ re demptoꝛem noſtrum: illuminatoꝛem 2 cõſolatoꝛem noſtrũ:aduocatũ nrjm apud te: ⁊ lumen oculox noſtroꝛuʒ: q eſt vita ⁊ ſaluatoꝛ noſter:⁊ ſpes vnica noſtra:qui nos dilexit magis qᷓᷓ ſe:per quẽ habemus fiduciam repoñta: ⁊ fir mãà apud te ſpem: ⁊ acceſum veniendi ad te:quoniã dedit poteſtatẽ filios de fieri:his qui credũt ĩ noĩe eius. Laude tribnã nomini tuo dne qͥ me ad imagi nẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã creãdo tte glo⸗ rie feciſti me foꝛe ſuſceptibilẽ:vt poſſiʒ filius dei fieri. B̊ vtiq; nõ poſſunt arbo res:nõ poſſunt lapides:nõ oĩa genera liter q mouent᷑:vel creſcũt ĩ aere vel in mari vel ĩ terra:qꝛ nõ dedit eis ptãtem . verbũ tuũ filios dei fieri:qꝛ rõneʒ nõ hiũt. Nam ⁊ hec poteſtas in rõne cõſi⸗ ſtit per quã cognoſcimꝰ deũ.Dedit aũt hãc hoĩbus quos creauit rationabiles ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ ſuaʒ.Et ego tiq; oñe ꝑ tuã grm homo ſum ⁊ filiꝰ — tuus eſſe poſſum per gratiã: qð illi nõ poſſunt. Unde hoc mihbi one veritas ſũ ma:veraq; ſummitas: ⁊ pꝛicipiũ oium creaturaꝝ: Uñn hoc mihi vne vt poſſiʒ fieri filius dei quod illi nõ pñt: Tu es qui manes ĩ eternum qui oĩa creaſti ſi mul. Simul creaſti hoĩes ⁊ ĩuenta la pides ⁊ virentia rerre.Nõ enĩ pꝛeceſſe runt merita: nulla eoꝝ anteceſſit gras tia:qꝛ oĩa tna tantũ bonitate creaſti: ⁊ pares oẽsεaure fuere ĩ meritiſ:quia omniũ nulla fuere merita. Et vnde er⸗ go magis tua bonitas ĩ hac tua creatu ra quam feciſti rõnalẽ:qᷓ; ĩ oĩbus alijs que ſunt:ſine rõne apparuit.Quaꝛe nõ ego ſient ⁊ oẽs ille:aut cur oẽs ille: ſiẽ ego: aut ego ſolus ſicut ille: Que mea merita:que mea gratia:vt me filiũ tuũ poſſe fieri ſuſceptibilẽ creares:qð illis oĩbus denegares: Abſit oñe vt h̊ ſenti am. Lua tãtum gratia:tua tãtum bo⸗ nitas:hoc fecit vt eſſem particeps dul⸗ cedinis eius. Illa igitur gratia q̃ me de nihilo creaſti illã queſo one da mihi: vt tibi de hoc referam grati6. ¶ D.· oĩpotẽtia dei. 4 ap. ix. NMonipotẽs manus tua ſempꝑp na ⁊ eadem:creauit ĩ celo an hgelos: ⁊ in terra vermiculos: ſuperioꝛ in illis nõ ĩferioꝛ in iſtis.ſi cut enĩ nulla manus angelum:ita nul la poſſet creare vermiculum:ſicut nuli la celum:ita nulla minimũ arboꝛis fo lium:ſicut nulla coꝛpus ita nulla vllũ capillum albũ põt facere aut nigrum. Sed opᷣe manus tua:cui oĩa pari mo⸗ do ſunt poſſibilia:nec eim poſſibilius eſt ei creare vermiculũ qᷓ; angelũ:nec ĩ poſſibilius ẽ extẽdere celum qᷓ; folium nec leuius foꝛmare capillũ qᷓ; coꝛpus nec difficilius fundare terram ſupe aquas:qᷓ; aquas ſuper terrà ſʒ oĩa qᷣcũ Jẽ — — — que voluit fecit ſicut voluit in celo ⁊ ĩ terra ĩ mari ⁊ ĩ oĩbus abyſſis: ⁊ me in ter oĩa ſicut voluit potuit ⁊ ſciuit. Po/ tuit quidẽ manus tua dne: me lapideʒ vel auem:vel ſerpentẽ vel belluã aliq; creare:⁊ ſciuit:ſed noluit ꝓpter ſuã bo nitatẽ. Quare ergo ego nõ ſũ lapis vel arboꝛ vel aliqua bellua: qꝛ ſic oꝛdina uit bonitas tua. Et vt hoc oꝛdinaret nõ Eu lux ego . pʒeceſſerunt meritama. ego mors:nũquid vanitas veritatẽ lau De lau Cap. x. Nade boc mihi dñe:vnde mihi laudes ad laudaãdũ te:ſicut fe iſti me ſine me: ſicut cõplacu it ante te.ita laus tibi ẽ ſine me:ſicut cõ placet ante te. Lans tua dne tu ipe es. Laudẽt te oꝑa tua ſecũdũ młtitudinẽ magnitudinis tue laus tua oñe icõpꝛe henſibilis eſt. Coꝛde nõ cõpꝛehẽditur. oꝛe nõ mẽſurat᷑:aure nõ ꝑcipit᷑ qꝛ iſta trãſeũt ⁊ laus tua dñe manet ĩ eternuʒ rogitatio incipit: ⁊ cogitatio finit᷑ Uox ſonat ⁊ tranſit: auris audit ⁊ auditus trãſit:lans vero tua ĩ eternũ ſtat.Quis ergo ẽ qui te laudat: quis ergo hõ an nüciat laudẽ tuã: laus tua ppetua eſt. trãaſitoꝛia nõ ẽ hie te laudat q teipʒ lau dẽ tuam credit:hic.n. te laudat q ſeipʒ nolcit ĩ tua laude nõ poſſe pertingere: laus ꝑpetua que nũqᷓ; trãſt. In te eſt laus noſtra:ĩ te laudabit aia mea.õ nos laudamꝰte:ſed tu te:2 ꝑ te ⁊ ĩ te ⁊ nobis etis laus ĩ te: ⁊ tũc veraʒ habe mus laudẽ: qn a te habemꝰ laudẽ:qñ lux approbat lucẽ:qꝛ tu vera lux tribu is verã lucẽ. Quotiẽs ab alio aliquo q̃ rimus landẽ totiens tuam amittimus laudem quia illa tꝛãſitoꝛia eſt ſed tua eterna. Si trãſitoꝛiaʒ querimꝰ:eternam amittimꝰ. Si eternà volumus: trãſto rià nõ amemus.laus eterna dne deus meus a quo oĩs laus ſine quo nulla ẽ laus. Nõ.n. valeo laudare te ſine te ha beam te:⁊ laudabo te. Quid.n.ego ſuʒ dñe ꝑ me vt laudem te: puluis ⁊ cinis ego ſũ canis moꝛtuus ⁊ fetens ego ſuʒ vermis ⁊ putredo ego ſuʒ. Quis ego ſũ vt laudẽ te dne de foꝛtiſſime ſpirituuʒ vniuerſe carnis:qͥ habitaseternitatem? Nüquid tenebꝛe laudabũt te lucẽ: aut moꝛs vitã: Lu lux ego tenebꝛe:tu vita abit: tu es veritas: ego hbomo ſimilia factus vanitati:quid ergo oñie lauda⸗ bo te nũquid miſeria mea laudabit te? nũquid fetoꝛ laudabit odoꝛẽ: nũquid moꝛtalitas hoĩs que hodie ẽ ⁊ cras tol lit᷑ laudabit te? Nunquid laudabit te hõ puredo ⁊ filiꝰ hoĩs vermis: Nun⸗ quid laudabit te dne qͥ ĩ peccatis geni⸗ tus ẽ ⁊ natus ⁊ nutritus: Nõ ẽ.n.ſpe⸗ cioſa laus in oꝛe peccatoꝛis: laudet te dñe dens meꝰ omnipotens potentis tua:incircũſcriptibilis ſapientia tua:⁊ ĩ effabilis bonitas tua:laudet te ſupere⸗ minena clemẽtia tua:ſuperabundana miſericoꝛdia tua:ſempiterna quocq; ve⸗ ritat ? dininitas tua: laudet te oĩpotẽ⸗ tiſſima foꝛtitudo tua: ſũma quoq; be⸗ nignitas tua ⁊ charitas tua:pꝛopt᷑ quã creaſti nos dñe ðs vita aie mee. De ſpe erigẽda ad deũ. (a So autẽ creatura tna ſub vm⸗ bꝛa allarum tuarum ſperabo ĩ bonitate tua qua creaſti me. Adhaua treaturam tuam quâ creauit benignitas tua: non pereat in malicia ſua qð oꝑata eſt bonitas tua:non pe⸗ reat in miſeria ſua qð fecit ſüma clemẽ tia tua.Que eſt enim vtilitas in creatio ne tua ſi deſcendam in coꝛuptionem meam: Nunquid vane deus conſtitui ſti filios hominum: Creaſti me vomi⸗ ne:rege qð creaſti:opera manun; tua⸗ num ne deſpicias dens. Me feeiſti de nihilo:ſi me non regis dñe iterum re⸗ nertar ad nihilũ. Sicut eniʒ dne nõ eraʒ de nibilo feciſti me:ſic ſi me nõ regis adhuc ad nibilũ redigar. Adiuua me dñe vita mea ne perea ĩ malicia mea:ſi nõ creaſſes me one nõ eſſem qꝛ creaſti me iam ſũ. Si nõ regis iã nõ ſũ. Nõ. n. mea merita nõ mea gratia te coegerũt vt creares me:led benigniſſima bonitaſ tua ⁊ clemẽtia tua. Illa charitas tua dñe deus meꝰ que te ad creationẽ coe git:ipſa queio modo cogat te ad regen dum. Quid.n. pꝛodeſt qò cõpulit chari tas tua ad creäãdum ſi pereã in miſeria mea ⁊ nõ me regat dextera tua:? Pec te cogat dñe deꝰ meus clementii ad ſal uandũ qð creatũ ẽ quete cõpulit crea re qð creatũ ẽ.Ipſa te vincat charitas ad ſaluandũ que te vicit ad creãduʒ qꝛ nec nunc minoꝛ eſt qꝛ ipſa charitas tu ipſe es qui ſemper idem es. Nõ eſt ab bꝛeuiata manꝰ tua vt ſaluare nequeat neq; aggrauata ẽ auris tua vt nõ audi at:ſed pctã mea diuiſerũt ĩter me ⁊ te:ĩ ter tenebras ⁊ lucem: inter imaginem moꝛtis ⁊ vitã:int᷑ vanitatẽ ⁊ veritatem naticã hãc vitã meã ⁊ ſẽpiteruaʒ ligno:⁊ extollẽtià oculoꝝ meoꝝ ne de⸗ deris mihi. Aufer a me cõcupiſcẽtias:⁊ animo irreuerẽeti ⁊ ifrunito ne tradas me:ſʒ poſſide coꝛ meũ vt te cogitet ſẽꝑ. Illumina oculos meos: vt te videant: 2 nõ extollant ante te gloꝛia ſepiterna Szʒ humiliter ſẽtiãt:nõ ĩ mira bilibꝰ ſluꝑ ſe:⁊ q̃ a xtris ſũt videàt:nõ q̃ a ſiniſtrii abſq; te ⁊ palpebre mee pꝛecedãat greſ⸗ ſus meos. ã ⁊ palpebꝛe tue iterrogãt filios boĩum. Allide cõcupiſcẽtiã meã dulcedine tua quã abſcõdiſti timẽtibꝰ te:vt cõcupiſcã te cõcupiſcẽtüs ſẽpiter ms:ne vanis illectus ⁊ deceptꝰ interioꝛ guſtꝰ ponat amarũ oulce: ⁊ dulce ama rum ne tenebꝛas lucem: ? lucem tene⸗ bꝛas in medio tot decipularum paſ⸗ ſim ab inimico ſuꝑ faciem vie buius ad capiẽdas aĩas peccatoꝝ qᷣbus plenus ẽ totus mũdus: vt is qͥ vidit ſub ſilẽtio ñ trãſiret inquiẽs:qᷣcqd ẽ ĩ mũdo:aut eſt cõcupiſcẽtia rarnis aut concupiſcentia oculoꝝ aut ſuꝑbia vite.Ecce dñe ðs me us mũdus tot plenus ẽ cõrupiſcẽtiaꝝ laqueis:quos parauerũt pecibꝰ meis: Et quis effugiet bos laqueos: ꝓfecto a quo tu abſtuleris extollẽtiã oculoꝝ ſu oꝑ: vt ñ eũ capiat cõcupiſcẽtia oculoꝝ int lu e Cce vmbꝛe quibus opèrioꝛ in ddnec àſpiret dies ⁊ inclinẽtur vmbꝛe fiatq; lux ĩ firmamento vtuiis tue:vox Dñi istute vox dni ĩ magniſicẽtia:dicat q; fiat lux ⁊ effugẽtur tenebꝛe ⁊ appa⸗ reat arrida:germinetq; terra herbã vi/ rẽtẽ ⁊ faciẽẽ ſemẽ ⁊ fructũ bonũ iuſti cie regni vei dñe pr̃ ⁊ deꝰ vita ꝑx quam Ooĩa viuut:⁊ ſine qua oĩa moꝛtua cõpu ꝛat:ne derelinquas me ĩ cogitatu ma⸗ Ede adisccupiſcetapEari,. bac abyſſo caliginoſa carceris buius i qu o pꝛoſtratus iaceoo 1 a quo tu abſtuleris carnis cõcupiſcẽ/ tiã:ne eũ capiat camnis cõcupiſcetia: ⁊ a qꝰ tu abſtuleris aium irreuerẽtẽ ⁊ ifru nitũ:ne eũ callide decipiat ſuꝑbia vite. O q; felix cui hec tu facies:quippe tran ſibu imunis. uũc te pꝛecoꝛ per te:adiua ua me ne coꝛuã ĩ cõſpectu aduerſario rum meoꝝ:captꝰ laqueis eoꝑ:quos pa rauerũt pedibꝰ meis vt ĩicuruarẽt aiam meã.Sed erue me virtus ſalutis mee: ne ſibi riſũ expibeãt de me inimici tui qͥ oder̃t te. Exurge dñe ðᷣſ meꝰſoꝛi meꝰꝛ diſſipẽt᷑ inimici tui ⁊ fugiat qꝗͥ odeĩ̃t te. — — — — — — — — –— pereãt pctõꝛes a facie dei: ⁊ ego abſcõ⸗ dar ĩ abſcõdito faciei tue:⁊ gaudebo cũ filijs tuis ſatiatꝰ oĩbꝰ bonis tuis. Et tu ðs pr̃ oꝛphanoꝝ:⁊ tu mat pupilloꝝ tu oꝝ:audi eiulatũ filioꝝ tuoꝝ:⁊ extende alas tuas:vt fugiamꝰ ſub eis a facie ini mici:turris foꝛtitudinis iſrael:qui non doꝛmitas neq; doꝛmies cuſtodiẽs iſra el:qꝛ nõ doꝛmit neq; doꝛmitat boſtis qimpugnat Grael Te mieria bor i⸗ nis ⁊ beneficijs vei. Cap.xiij. Ux quã nõ videt alia lux:lu⸗ mẽés qs nõ videt aliõ lumẽ: lux — q̃ obtenebꝛas oeʒ lucẽ: ⁊ lumẽ ꝙ excecas oẽ extraneum lums:lux a q̃ oĩs lux: lumen a quo omne lumen: lu men ad quod omne lumen ẽ tenebꝛe ideſt ĩ eiꝰ cõparatiõe ad qð oĩs lux ob ſcuritas:cui oẽs tenebꝛe lumẽ:cni oĩs obſcuritas lumẽ:lux ſupꝛema qudã ceci tas nõ obnubilat: quã caligo nõ habe bat: quã tenebꝛe nõ obſcurãt:quã nul la obſtãtia claudũt: quã nũq; ſeparat aliqua vmbꝛa:lux q̃ illuminas oĩa to⸗ ta ſimul ⁊ ſemel ⁊ ſp:abſoꝛbe me ĩ clari tatis abyſſum vt videã vndiq; te ĩ te: et me ĩ te:⁊ cũcta ſubte. Ne derelinquas imne ne ereſcãt vmbꝛe ignoꝛãtie mee: ⁊ multiplicent delicta mea. Sine te eniʒ oĩa ſũt mihi tenebꝛe oĩa mala: qꝛ nihil bonũ ſine te vero ⁊ ſolo ⁊ ſũmo bono. Poc cõfiteoꝛ:hoc ſcio dũñe deus meus qꝛ vbicũq; ſũ ſine te:male ẽ mihi pꝛeter te nõ ſolũ extra me:ſed etiã ĩ me:qꝛ oĩs copia q̃ nõ ẽ deus meus:mihi ẽ egeſtas Satiaboꝛ tũc cũ apparuerit gloꝛia tua Ecce enĩ dñe vita mea beata:ad mileri am meam cõfiteoꝛ tibi:ex quo a boni⸗/ tate tua ſũmũ ⁊ vnũ bonũ tẽpoꝛaliuʒ rerum multiformitas lapſum me per carnales ſẽſus diſnerberauit:⁊ ab vno m” .;t ä ðð 2 D Soluoquia. a facie tua. ſiẽ fluit cera a facie ignis ſic in multa oiuiſit:⁊ facta eſt mihi abun⸗/ dantia laboꝛioſa ⁊ egeſtas copioſa:oũ aliud ⁊ aliud ſequebar:⁊ a nullo imple bar:oum non te in me inueniebam te incommutabileʒ: ⁊ ſingularem ⁊ indi⸗ uiſum vnum bonum quod conſecutꝰ non erro:quod conſecutus non doleo quod poſſidens ſatiatur totum deſide⸗ rium meum. Heu miſeria mea ⁊ tamẽę domie mi miſera anima mea a te refu⸗ git cum quo ſemper gaudet ⁊ abũdat ⁊ ſequitur mundum cum quo ſemper eget ⁊ dolet. Mũdus clamat: deficio: tu doĩe clamas reficio: ⁊ miſeria mea pꝛaua magis ſequirur deficienteʒ qᷓ; re ficientem: plane infirmitas mea hec eſt Medice ſpirituum ſana illam animaʒ vt conſfitear tibi ſalus anime mee toto coꝛde meo ſuper omnibꝰ beneficijs tu⸗ is:quibus paſcis me a iuuẽtute mea et vſq; in ſenectam ⁊ ſenium te depꝛecoꝛ per teipſum ne derelinquas me: feciſti me cum non eſſem:redemiſti me cum periſſem: perieram moꝛtuus fueram: ad moꝛtuũ deſcendiſti: moꝛtem viciſti moꝛtalem ſuſcepiſti:ad ſeruum rex de⸗ ſcendiſti:vt ſeruum redimeres teipſum tradidiſti: vt ego uiuerem: tu moꝛtem ſuſcepiſti:moꝛtẽ viciſti: me reſtauraſti cum te humiliaſti: perieram: abieram ĩ peccatis venundatus era:veniſti ꝓ me vt redimeres me:⁊ tantũ me dilexiſti vt ſanguinem tuũ ĩ pꝛecium dares ꝓ me. dilexiſti me one pluſq; te:quia moꝛi vo luiſti pꝛo me.tali pacto tam charo pᷣcio reduxiſti me de exilio redemiſti me de fuiuo retraxiſti me ð ſupplicio. Uoca ſti me noĩe tuo ſignaſti me ſanguine tuo:vt memoꝛiale tuum ſemper eſſet apud me ⁊ nũqᷓ; recederet a coꝛde meo qui pꝛo me non receſſit a cruce. Unxi⸗ ſti me oleo tuo:quo tu vnctus fuiſti:vt ii a te chriſto dicerer chꝛiſtianus.Eya ⁊ ĩ manibus tis veſcripſiſti me:vt ſemper ſit memoꝛia mea apud te:ſi tamen me⸗ moꝛia tua iugiter fuerit apud me. Sic igitur gratia tua ſemper ⁊ miſericoꝛdia pꝛeuenerũt me.De multis naq; ⁊ ma⸗ Gnis piculis ſepe liperaſti me liberatoꝛ meus quãdo erraut ad viam reduxiſti me:quãdo ignoraui docuiſti me quã⸗ peccaui coꝛꝛipuiſti me:quãdo fni tri ſtis conſolatus es me:quaàdo deſpera⸗/ ni confoꝛtaſtime:qñ cecidi erexiſti me: qñ ſteti tenuiſtime:qñ iui duxiſti me: qñ veni ſuſcepiſti me: quãdo doꝛmiui cuſtodiſti me:quãdo clamani exaudi⸗ ſti me ¶ Dð s ꝑpetua ĩſpectiõe ↄſide re tue celi ⁊ terre oblitus tantuʒ me ſo lum conſideres:⁊ nihil ſit tibi cure de alijs. Neq; enim tibi creſcit lux incom⸗ mutabilis viſionis tue:ſi tm vnũ aſpici as:neq; minuit᷑ ſiinumera videas ⁊ di uerſa.Quia ſicut vnum totũ ſimul ꝑfe cte cõſideras:ſic ſingula q̃libet licet di neria ꝑfecte ſimul totaq; totꝰ cõſpicit viſus tuꝰ.Sʒ ſicut oĩa ſic vnũ:⁊ ſic vnũ ſic ſingula totũ ſimul ſine diuiſiõe vel cõmutatiõe vel diminutiõe cõſideras Itaq; totus tu ĩ toto tẽpoꝛe:ſine tẽpo re:totũ me ſimul ſẽperq; conſideras:ac ſa nihil aliõ cõſiderare habeas.Sic igit ego ſuꝑ cuſtodiã meà ſtabo:ſicut ſi om nium oblitus ſis ⁊ mihi ſoli itẽdere ve rat oꝑa ⁊ ĩtẽtiões hoĩuʒ. Lap.xiiij. . Ec eniʒ ⁊ multa alia beneficia Vita anime mee: de quib dul ee eſſz mihi ſemper loqui:ſemꝑ cogita re:ſemper tibi gratias agere: vt poſſim te ſemper pꝛo omnibus bonis tuis lau dare:⁊ amare te toto coꝛde meo:⁊ tota anima mea ⁊ tota mẽte mea:⁊ tota foꝛ titudine mea ſimul ex omnibus medul lis ⁊ intimis coꝛdis mei:⁊ ommium cõ⸗ pagum meaꝑ:beata oulcedo one deuſ meus oium qui delectantur in te. Sed dmperfectũ meũ viderunt oculi tui:ocu li inqᷓ; tni młto lucidioꝛes ſuper ſolem: ⁊ circũſpiciẽtes oẽs vias boium ⁊ ꝓfũ/⸗ dum abpſſi:⁊ in omni loco contemplã tur ſemper bonos ⁊ malos. Cum enizʒ cunctis pꝛeſideas ſingula implens to tus ſemper vbiq; pꝛeiens: cunctoꝛũq; curam agens qu creaſti qui nihil odi ſti eoꝛum que feciſti. Sicq; greſſas me os ſemita ſq; cõſiderans: ⁊ die noctuq; ſuper cnſtodiam meà vigians:omnes ſemitas meas diligenter notans ſpecu tcoꝛ perpetuus:veluti ſi totius creatu feciſti mibi vomine de us meꝰ lis. Semper quippe te pꝛeſentem exhi⸗ bes:ſemꝑ te paratum offers:ſi me para tũ iuenis:quocũq; iero tu me vñe non deſeris:niſi prioꝛ ego te deſerã: vbicũ⸗ q; fuero nõ recedis:qĩ vbiq; es:⁊ quo cũq; iero ĩueniã te ꝑ quẽ poſſim eẽ: ne pereã ſine te:cũ ſine te eẽ ñ poſſim. Fa⸗ teoꝛ qdem qꝛ quicquid facio ⁊ qcũq; fa cio:ante te facio:⁊ illud qͥcquid eſt qð facio melius tu vides qᷓ; ego qͥ facio. Quicquid enĩ ſẽper operoꝛ tu pariter ſemꝑ pꝛeſens aſſiſtis: vtpote ꝑpetuus inſpectoꝛ oĩium cogitationũ ĩtẽtionum delectationũ ⁊ oĩium operationũ mea rum. Domine ante te eſt ſemper omne deſiderium meum:ante te tota cogita tio mea. Lu domine vides vnde veniat ſpiritꝰ vnde ſit ⁊ quo vadat:quia tu es oĩum ſpirituum ponderatoꝛ: ⁊ vtrum radix ſit dulcis aut amara ò qua foꝛis pulchꝛa foha emittũrur tn vides inter us me melius ipſe noſti:⁊ etiaʒ medul las radicum ſubtilius perſcrutaris: et nõ ſolum intentionem ſed radicis eius medullam imimam viſertiſſima tue lu cis veritate colligis numeras intuerxis — — — —.— —, — — — — —. — — — ſolum modo ſecundum operã vel ĩten tionem:ſed etiã ſecũdũ ipſa ĩterioꝛẽ ab⸗ ſcõditã medullã radicis:de qua ꝓcedit itẽtio operãtis ad qð tendo cũ operoꝛ: qcqͥd cogito ⁊ ĩ quocũq; delectoꝛ:tu vi des:aures tue audiunt:oculi tui vident ⁊ cõſiderãt ſignas attẽdis notas ⁊ ſcri⸗ bis ĩ libꝛo tuo ſiue bonũ fuerit ſiue ma lũ vt rẽddas poſtea ꝓ bono pꝛemia ex ꝙꝓ malo ſupplicia quãdo aperiẽt᷑ libri: ⁊ indicabunt᷑ ᷣm hec q̃ fuerũt ſcripta in libꝛis tuis hoc ẽ foꝛte qðo iã dixiſti no⸗ bios.Cõſiderabononiſſuna eoꝝ: ⁊ qð ð te one dicit᷑: ſcilicet vniuerſoꝝ finẽ ipſe ↄſiderat:qm̃ tu quidẽ ĩ oĩbꝰ qͥ agimꝰ fi nem intẽtionis magis qᷓ; actum opera tionis attẽdis.Cũq; hec diligẽter cõſi⸗/ dero dñe deus meꝰ terribilis ⁊ foꝛtis ti moꝛe parit᷑ ⁊ ĩgẽti ruboꝛe cõfũdoꝛ:qm nobis magna é indita neceſſitas recte viuẽdi:qͥ cucta facimꝰ ante oculos iudi cis cũcta cernẽtis. 5 hõ ꝑ ſe nibil põt ſine diuina gratia. Cap. xv. Oꝛtuſine magnipotens deus ſpirituũ vniuerſe carnis cuius li ſunt ſuper omnes vias fi lioꝛum adã a die natiuitatis eoꝝ vſq; in diẽ exitus eoꝝ:vt reddas vnicuiq; ſecũ dũ opera eoꝝ bona vel mala. Oſtende mihi vt cõfitear tibi paupertatẽ meam quoniã oixi ꝙ diues eſſem ⁊ nulliꝰege⸗ rem:⁊ neſciebã qin panper eram cecus nudus miſer ⁊ miſerabilis:credebã enĩ me foꝛe aliquid cũ nihil eſſem. Dixi ſa⸗ piens efficiar: ⁊ ſtultus factus ſü.ogi⸗ tabam eẽ cõtinẽs ſed veceptus ſũ:⁊ vi⸗ deo nũc qꝛ donũ tuum ẽ: ſine quo nihil poſſumꝰ* facere:qꝛ niñ tu one cuſtodie ris ciuitatem fruſtra vigilat qui cuſto⸗ dit eã. Sic docuiſti me vt cognoſcerem me quia cerelinquiſti me ⁊2 ꝓbaſti me Soliloquia. ⁊2 conſignas: t reddas vnictiq; non nõ pꝛopter te:qꝛ nò cognoſceres me:ſʒ pꝛo me vt cognoſcerẽ me: Naʒ vt dixi dñe credebã me aliqͥd foꝛe ex me:exiſti⸗ mabã me ſufficere ꝓ me:nec ꝑcipiebaʒ qm̃ tu regebas me donec aliquãtulum elõgaſti a me ⁊ cecidi ſtati ĩ me:⁊vidi ⁊ cognoui qm tu regebas me: ⁊ ꝙ cecidi fuit ex me:⁊ ꝙ ſurrexi fuit ex te.Aperui ſti mihi oculos lux ⁊ excitaſti ⁊ illumi⸗ naſti me:⁊ vidi qm̃ tẽptatio ẽ vita hoĩſ ſuꝑ terrã:⁊ ꝙ gloꝛiari nõ valeat ãte te oĩs caro:nec iuſtificat᷑ oĩs viuẽs:qm̃ ſ quid boni ẽ parui vel magni: donum tuũ ẽ:⁊ nrum nõ niſi malù ẽ.Unde ig gloꝛiabit᷑ oĩis caro: Nũquid de malo:- Pec nõ ẽ gloꝛia ſʒ miſeria:ſed nũquid gloꝛiabit᷑ de bono? nũquidde alieno? Cuũ vñe ẽ bonũ:tua ẽ gloꝛia. Qui eniʒ de bono tuo gloꝛiã ſibi querit:⁊ ñ tibi qrit:hic fur ẽ ⁊ latro:⁊ ſimilis ẽ diabo⸗ lo:qͥ voluit furari gloꝛiam tuã. Qui.n. laudari vult de tuo bono ⁊ nõ querit i. illo gloꝛiã tuã:ſed ſuã hic licet pꝛopter tuũ donũ laudet᷑ ab bominibꝰ: a te iñ vituperabit᷑:qꝛ de dono tuo nõ tuã ſed ſuã gloꝛiã q̃nuit Qui aũt ab hominibuſ landat᷑ vituperdãte te:nõ defendet᷑ ab hominibꝰ iudicãte te:nec liberabit᷑ cõ⸗ dẽnãte te.At tu dñe foꝛmatoꝛ meus ex vtero matris mee nõ me ſinas cadere i illã expꝛobꝛationẽ vt expꝛobꝛef mibi fu rari voluiſſe gloꝛià tuã. Libi enĩ ſit glo ria cuiꝰ ẽ oẽ bonũ:nobis aũt cõſuſio fa ciei ⁊ mipia:quoꝝ ẽ oẽ malũ:niſi tu vo lueris miſereri.Mireris qppe dñe: mi ſereris oĩum qͥ feciſti.⁊ nihil odiſti eoꝛũ que feciſti:⁊ das nobis de bonis tuis:⁊ Ditas nos vne inopes optimiſ vonis tu is: q;tũ diligis pauges:diuites facis eos dinitis tuis.Ecce nũc dñe pauges nos filij tui ſun:ꝰ z puſllus grex tuus aperi nobis ianuas tuas.Et edẽt pauperes ?Yj . d iij ſaturabuntur ⁊ laudabunt te qui requi runt te.Scio ẽt dñe ⁊ cõfiteoꝛ dicẽte te qm illi ſoli qͥ cognoſcũt ſe pauperes: et ↄfitet᷑ tibi paupertatẽ ſuã ditabũt᷑ a te: qm̃ qͥ ſe diuites exiſtimãt cũ ſint paupe res:a tuis diuitijs inuenient᷑ excluſi.Et ego igit᷑ cõfiteoꝛ tibi dne ðs meꝰ pau⸗ pertatẽ meã: ⁊ ſit tibi gloꝛia tota: quo⸗ niã tuũ ẽ oẽ bonũ:ꝑ me.n.dñe cõfiteoꝛ vt docuiſti me:nihil aliud ſũ qᷓ; vniuer⸗ ſa vanuas:⁊ vmbꝛa moꝛtis: ⁊ abyſſus qdã tenebꝛoſa: ⁊ terra inanis ? vacua: q̃ ſine tua benedictiõe nil germinat: fru ctum quoq; nõ facit niſi cõfuſi onẽ pec catũ ⁊ moꝛtẽ.Siquid boni vnqᷓ; habui a te recepi:qͥcquid boni habeo tuũ ẽ vł a te habeo ſi quando ſteti ꝑ te ſteti: ſed quãdo cecidi ꝑ me cecidi:⁊ ſẽꝑ ĩ luto ia cuiſſem niſi tu me erexiſſes: ſꝑ cecus fu iſſem niñ tu me illuminaſſes.Quãdo ce cidi nũq; ſurrexiſſẽ niſ tu mihi manuʒ poꝛꝛexiſſes:poſtq; me erexiſti ſꝑ cecidiſ ſẽ niñ tu me ſuſtinuiſſes. Sepius periſ/ ſem niſi me gubernaſſes.Sic ſꝑ dne:ſic ſp gratia tua ⁊ miſericoꝛdia tua pꝛeue/⸗ nit me: liberãs me ab oĩbꝰ malis:ſaluaſ a pꝛeteritis ſuſcitãs a pᷣſẽtibꝰ⁊ amouẽs s futuris:pᷣcidẽs ẽ᷑t añ me laqueos pec/ catoꝝ:tollẽs occaſiões ⁊ cauſas:qꝛ niſi tu boc mihi feciſſes ego oĩa peccata de mũdo feciſſe:qm̃ ſcio onñe ꝙ nullũ pec catũ ẽ qð vnqᷓ; fecerit hõ qð alter ho⸗ mo non poſſu facere:ſi creatoꝛ deſit a quo factꝰ ẽ hõ. Sʒ ꝙ nõ facerẽ tu feci⸗ ſtiu abſtinerẽ tu iuſſiſti ⁊ ꝙ tibi crede rẽ gratiã tu ĩfudiſti. Cu nãq; dñe rege⸗/ bas me tibi:ſeruabas me tibi ⁊ mibi: vt adulteriũ ⁊ oẽ aliud peccatũ nõ cõmit⸗ Pe diabolo ⁊ multiplicibꝰ tem⸗ pptationibus eius. ¶QKap. xvi. SEmptatoꝛ defuit ⁊ vt deeſſ tu üklfecini: loc' æ tẽpus defuit ⁊ vt hee deeſſent tu feciſti affut temptato⸗ nõ defuit locus:nõ defuit tẽpus:ſed vt nõ cõlẽtirẽ tu me tenniſti. Uenit tem⸗ ptatoꝛ tenebꝛoſus vt ẽ:⁊ vt eũ deſpice⸗ rẽ tu me cõfoꝛtaſti. Uenit tẽptatoꝛ ar⸗ matꝰ ⁊ foꝛtis ⁊ vt me nõ viceret: tu euzʒ refrenaſti ⁊ me roboꝛaſti. Uenit tẽpta⸗ toꝛ trãſfiguratꝰ ĩ angelũ lucis:⁊ vt me ñ deciperet tu eũ ĩcrepaſti:⁊ vt eũ cogno ſcerẽ tu me illuminaſti. Ipſe.n.ẽ draco ille magnꝰ ⁊ ruffus:ſerpens antiquus: vocatus diabolus ⁊ ſathanas: habens capita ſeptẽ ⁊ coꝛnua decẽ: quẽ creaſti ad illudẽdũ huic mari magno ⁊ ſpacio ſo ĩ quo reptant aĩalia quoꝝ nõ eſt nu merus ⁊ aĩalia puſilla ⁊ magna.i.oiuer ſa demonioꝝ genera:qui nihil alio die noctuq; operãt᷑ niſi qꝛ circueunt q̃ren tes quẽ deuoꝛẽct:niſi tu eripias.Jpᷣe enĩ ẽ antiquꝰ ille draco qͥ oꝛtꝰ ẽ ĩ paradiſo voluptatis:q cauda ſua trahit tertiam partẽ ſtellaꝝ celi ⁊ eas mittit ĩ terra: qͥ veneno ſuo coꝛũpit aquas terre: vt bi⸗ bentes hoĩes moꝛianf᷑: ⁊ qͥ ſternit ſibi auꝝ quaſi lutũ ⁊ habet fiduciã ꝙ ĩfluat ioꝛdanis ĩ os ſuũ:q factꝰ ẽ vt nullũ ti/ meat. Et quis defẽdet a moꝛſibꝰ eiꝰ: ds euadet ab oꝛe eiꝰ:niſi tu dñe qͥ cõfregi-⸗ ſti capita draconis magni adiuues noſ pꝛetẽde dne ſuꝑ nos alas tuas vt fuigi amus ſub eis a facie draconis huius qͥ nos ꝑſeqf᷑: ⁊ ſcuto tuo libera nos a coꝛ⸗ nibꝰ eiꝰ. Hoc enim ẽ continuum ſtudi⸗ um eius:hoc vnicũ denderium ſuũ: vt animas quas creaſti deuoꝛet: ⁊ ideo de us meus ad te clamamꝰ:libera nos ab aduerſario noſtro quotidiano:qui ſiue doꝛmiamus ſiue vigilemus ſiue come⸗ damus ſiue bibamus quodcũq; opus operemur omnibus modis inſtat die ac nocte fraudibus ⁊ artibus nunc pa⸗ lam:nunc occulte:ſagittas venenatas contra nos dirigens. vt interficiat ani⸗ mas nr̃as:⁊ tamẽ dñe peſſima inſania noſtra quia cum cõtinue videamus cõ tra nos draconẽ oꝛe aperto paratũ ad deuoꝛãdũ.nibilominus ooꝛmimꝰ ⸗ la ſciuimus ĩ pigricijs noſtris taq; ſecuri ante eum qui nibil aliud deſiderat ; vt nos perdat. Inimicus vt occidat ſẽ per vigilat ſine ſõno:et nos vt cuſtodia mus nos nolumus euigilari a ſomno. Ecce tetendit ãte pedes noſtros laque os ĩfinitos ⁊ omnes vias noſtras vari is repleuit decipulis ad capiẽdas aĩas noſtras ⁊ quis effugiet: Laqueos po ſuit ĩ diuitijs:laqueos poluit i pauper tate:laqueos tetendit in cibo in potu:ĩ volupiate:ĩ ſõmo:⁊ in uigilia laqueos poſuit ĩ verbo ⁊ ĩ opere:⁊ in oĩ via no⸗ ſtra. Sed tu oñe libera nos de laqueo venãtiũ ⁊ a verbo aſpero vt ↄfiteamur tibi oicẽtes. Benedictus dñs qui non dedit nos in captionem dentibus eoꝛũ anima noſtra ſicut paſſer erepta ẽ de la queo uenantium:laque 66 1 nos liberati ſumus ¶ Qð deus ẽ lux iuſtarum. (ap. xvij. LC tu quidem domuie lux mea ulumina oculos meos vt vi⸗ eam lumere ⁊2 ambulem in mine tno ⁊? non in pinguar in laque os eius: quis eniʒ euadet laqueos iſtos multos niſi videat eos: 2 quis videbit eos niſi queʒ illuminaueris lumie tuo: Ipſe enim pater tenebꝛarum laqueos ſuos abſcondit in tenebꝛis ſuis: vt capi antur in eis omnes qui ſunt ĩ tenebꝛis ſuis:qui ſunt filij tenebꝛarum harum: non videntes lumẽ tuũ:in quo qui am bulat non timebit:qui enim ambulat ĩ die non offendit: qui autẽ in nocte am bulat offendit: quia lux non eſt in eo. Tu lux domine tu lux filioꝛum lucis: oliloquia. tu dies qui neſcis occaſũ ĩ qua ambu lant filij tui ſine offennone ⁊ ſine qua omnes qui ambulant in tenebꝛis ſunt quia te lucem mundi non babent. Ec ce quotidie cernimus quia quo magis a te vero lumine quiſ elongatur eo ma gis peccatoꝛum inuoluitur tenebꝛis: æ quo magis in tenebꝛie eo minus videt laqueos in via ſua:⁊ ideo min? cogno ſcit: iccirco ſepius capitur ⁊ cadit ĩ eis ⁊ quod eſt hoꝛꝛibiliꝰ etiam ſe cecidiſſe ignoꝛat:qui uero ſuum caſum gnorat eo minus curat ſurgere:quando magil ſe exiſtimat adhuc ſtare:ideo cicius ca⸗ dit. Lu vero lux mentis domine deus meus: nunc illumina oculos meos vt videaʒ ⁊ cognoſcam:ne coꝛuam ĩ con⸗ ſpectu aduerſarioꝛum meoꝛum:hec eni ĩ odiũ noſtrum laboꝛat inimicꝰ noſter quem petimus vt facias liquefieri a fa cie noſtra: ſicut cera liqueſcit a facie ignis:quoniam ipſe eſt latro pꝛimus ⁊ vltimus qui conſilium fecit vt raperet gloꝛam tuam: quando inflatus 2 ela tus crepuit ⁊ cecidit in foueam ſuam:⁊ eieciſti eum de monte ſancto tuo: ⁊ de medio lapidum ignitormmn: in quoꝛuʒ medio ambulauit: ? nunc vita mea de us meus ex quo cecidit non ceſſat per ſequi filios tuos:⁊ in odium tuũ o rex magne:cupit perdere hanc creaturam tuam quam creauit omnipotens boni tas tua ad imaginem tuam: vt poſſide at gloꝛiã tuã qua ipſe perdidit ꝑ ſuper biam ſuã. Sed cõtere eũ foꝛtis noſter ante nos agnos tuos: ⁊ illumina nos: vt videamus laqueos quos ipſe para⸗ uit: ⁊ euadamus ad letitiam iſrael. Et bec oĩa tu dñe meliꝰnoſti:qͥ noſti cõtẽ tionẽ eiꝰ ⁊ ceruicẽ ei duriſlimam. lec hoc dico vt oſtendam tibi:quia oĩa vi des ⁊ nulla te latet cogitatio: 44 ante UMUD iiii pedes tue maieſtatis de inimico meo ½ qrimoniã facio. Judex eterne vt ipʒʒ dã nes:⁊ noſ filios tuos ſalueſ:quoꝝ foꝛti tudo tu eſ. Uerſutꝰ ẽ eĩʒ dñe iſte hoſt ⁊ toꝛtuoſus nec facile depꝛebẽdi pñt circuitus vie eius:nec cognoſciſpecies vultus eiꝰniſi tu illumines. am nũc bic:nũc illie:nũc agnũ:nũc lupũ:nuuc tenebꝛas:nũc lucẽ ſe oſtẽdit:⁊ ſingulis quibuſlibẽt qualitatibus ⁊ locis ⁊ tꝑi dus fᷣm varias reꝑ mutationes: varias exhibet tẽptatiões. Nã vt triſtes deci⸗ piat triſtat᷑ ⁊ ipſe:vt gaudẽtes illudat fingit ſe ⁊ ipſe gauder vt ſpnales ofrau det ĩ angelũ lucis ſe tranſfigurat vt ſoꝛ tes ↄpꝛimat apparet agnus:vt mites ᷣ uoꝛet apparet lupus:hec quidẽ omnia ſm variarũ tẽptationũ genera effiti ha bẽt ſicut alios a timoꝛe nocturno:alioſ a ſagitta volate ĩ die:alioſ a negocio ꝑ ambulãte ĩ tenebꝛis:alioſ vero ab ĩcur ſu:alioſ a demonio meridiano. Et ad bec quis idoneus vt cognoſcat: quis reuelauit ſpẽm indumẽti eins:⁊ gyruʒ Dentiũ eiꝰquis agnouit.En abſcondit ſagittas ſuas in pharetra:⁊ laqos etiaʒ abſcondit ſub ſpecie lucis:⁊ H difficiliꝰ Epẽdit᷑ niñ a te one ſpes noſtra lumè aſſumamus vt videamus. Mã nõ ſolũ ĩ carnis oꝑibꝰque defacili cognoſcunt nec tatum in ipſis vitijs: ſed ĩ ipſis ſpũa libus exercitijs quoq; laqueos oſtedit ſubtiles: ⁊ ſub virtutũ coloꝛe ipſa vita iduit ⁊ trãſmutat ſe ĩ angelũ lucis. hec 2 multa alia nitit᷑ j̊ nos filius belial il le ſathan:dne deuſ noſter:⁊ nũc vt leo nüũc vt dꝛaco:manifeſte ⁊ occulte: ĩtus ⁊ extra die ac nocte inñdiat᷑: vt rapiat aĩas nr̃as ⁊ tu eripe nos oñe q̃ ſaluas ſãtes ĩ te:vt ipſe de nobiſ doleat: ⁊ tu lauderis ĩ nobis one deus noſter. Oterum de bñ ficijs dei. Ca. xviij. 6 So at filius ancille tue q̃ me recõmẽdauit manui tue: ia iaʒ bies meis paupꝑculis ↄfeſſioni⸗ us litear tibi liberatoꝛ meꝰ:toto coꝛ de meo:⁊ recolã ad metẽ meaz bona feciſti mihi a iunẽtute mea:ĩ omni vita mea. Scio nãq; ꝙ ĩgratitudo multum tibi diſpliceat:q;ꝛ eſt radix totiꝰmali ſpi riualis: ⁊ vẽtus quidã deſiccãs ⁊ vꝛes oẽ bonũ:obſtruẽs fonteʒ dinine miſe⸗ ricoꝛdie ſuꝑ hoĩeʒ:qua ⁊ mala moꝛtua iã oꝛiũtur ⁊ viua iã oꝑa moꝛiũtur ⁊ vl tra nõ adipiſcũtur. Et ego vne gratias tibi agaʒ ne ſim ingratus: tibi liberatoꝛ meas:qm̃ liberaſti me. Quotiẽs me iaz abſoꝛbuerat ille dꝛaco ⁊ tu dne ab oꝛe eius extraxiſti me. Quotiens ego pecca ni ipſe paratꝰ fuit deglutire me: ſed tu dñne deꝰmeus deſendiſti me:cũ õ te ini que agebã cũ tua madata frãgeb:ſta⸗ bat ipſe paratus:vi me reparet ad ĩtfer⸗ nũ:ſed tu ꝓhibebas. Ego te offendebã 7 tu me defendebas.Ego te nõ timebꝗ Z tu me cuſtodiebas.A te recedebam ⁊= inimico meo me exhibiba: tu ipʒ ne me acciperet deterrebas:hec mihi tu one deus mens bnᷣficia ↄlſerebas:⁊ ego mi ſer nõ cognoſcebã. Sic enĩ me multo tiẽs a fancibus diaboli liberaſti:de oꝛe leonis eripniſti:⁊ ab ĩferno licet me ne ſcientẽ multis vicibus reduxiſti. Deſcè di enĩ vſq; ad poꝛtas inferni ⁊ ne illue ĩtrarẽ tu me tenuiſti: appꝛopinquabaʒ vſq; ad poꝛtas moꝛtis:⁊ ne me ipſe ca⸗ perẽt tu feciſti.dDe moꝛte etiam coꝛpo ris ſepius eripuiſti me ſaluatoꝛ meus: cũ graues moꝛbi tenerent me:cũ enim fui in periculis multis per mare:ꝑ ter⸗ ras ab igne ⁊ gladio: ⁊ ab oi periculo liberãs:ſemꝑ mihi aſtãs 2 miſericoꝛdit ſaluans. Sciebas tu quideʒ dne quia ſi tunc moꝛo me occupaſſet ifernꝰ aiam meam ſuſcepiſſet:⁊ perpetuo danatus fuiſſem:ſed tua miſericoꝛdia ⁊ tua gra pꝛeuenerũt me:eripiens me de moꝛte coꝛpꝛis:⁊ de moꝛte anime dñne deus meꝰihec ⁊ multa mibi tua alia bñficia exhibniſti:⁊ ego rã cecꝰ⁊ nõ cognoui donec illuminaſti me. Nunc igitur lux aĩe mee:oñe deus meus:vita mea ⁊ lu mẽ oculoꝝ meoꝝ peꝛ qð video:en illu minaſtim e ⁊ cognoſco te:qꝛ viuo per te ⁊ gratias ago tibi licet villes ⁊ exileſ ⁊ ĩpares benefic is tuis:quales hʒ mea fragilitas offero. Qm̃ tu es ſolus deus meus:creatoꝛ meus benignus:qͥ amas noſtras eias:⁊ nibil odiſti eoꝛum que feciſti. En ego pᷣmus inter peccatoꝛes quos ſaluaſti:vt exẽplũ alija tribuam benigniſſime pietatis tue. Confitear ti bi bnñficia tua magna:qm eripuiſti me de inferno ſemel:ſecũdo:⁊ tertio:⁊ cen ties ⁊ milies:⁊ ego ſemper ad ifernum tendebã:⁊ tu me iemper reducebas: et cũ iuſte milies dãnaſſes me ſi voluiſ⸗ ſes noluiſti:qꝛ amas aĩas:⁊ diſſimulaſ peccata hoĩum ꝓpter penitentiã domi ne deus meus:multe miſericoꝛdie ĩ oĩ bus vijs tuis. Nunc ergo video B one deus meus:⁊ cognoſco per lumen tuũ ⁊ ðfecit aĩa mea i miſericoꝛdia magna ſuper me:quonia eripuiſti alam meam ex ĩferno inferioꝛi:⁊ me ad vitaʒ redu⸗ xiſti. Lotus enĩ erã in moꝛte totnʒ me reſuſcitaſti:⁊ tuũ igituꝛſit id torũ quod viuo:⁊ totus totũ me tibi offero:totus ſpũs totũ coꝛ totum coꝛpus: tota vita tea viuat tibi vita mea oulcis:quoniã totũ me liberaſti vt totum me poſſide res:totũ me refeciſti vt totnʒ me reha⸗ beres. Diligã te igit᷑ dñe vtꝰ mea:diligã te ineffabilis exultatio mea:⁊ viuat iaz nõ mibi ſed tibi tota vita mea que peri erat ĩ miſeria mea.q reiuſcitata eſt tua 4 Soliloquia. miſercoꝛdia:qui es deus miſericoꝛs er miſeratoꝛ ⁊ multe miſericoꝛdie:hiſ qui diligunt nomẽ tuuʒ. Iccirco dñe deus meus ſanctificatoꝛ meus: iuſſini mibi lege tua vt diligã te toto coꝛde meo:to ta aĩia mea:tota mente mea:tota foꝛti⸗ tudine mea:⁊ ex oĩbus viribus meis:⁊ etiã ex intimis medullis coꝛdis mei oi⸗ bus hoꝛis ⁊ momentis: quibus fruoꝛ bonis miſericoꝛdie tue:quoniã ſẽꝑ peri rẽ niſi qꝛ ſẽper regis me:ſẽper eniʒ mo rerer niſi qꝛ ſemper me viuificas: et oĩ mom̃to me obligas dũ oĩ mom̃to mi⸗ hi tua magna bñficia pꝛeſtaſ. Sicut er go nulla hoꝛa eſt vel pũc tus in oĩ vita mea:qua tuo beneficio nõ vtar:ſic nul lũ oʒ eſſe mom̃tuʒ quo te nõ habeã an te oculos in mea mẽoꝛia:non diligà te ex oĩ foꝛtitudine mea:ſed nec hoc va⸗ leo niſi tu dederis mihi cuius eſt oẽ do nũ perfectuʒ ⁊ oẽ datuʒ optimũ deſcẽ dens a patre luminũ:apud quẽ non ẽ tranſmutatio nec viciſſitudinis obum⸗ bꝛatio. Non eſt eni volentis neq; cur⸗ rentis:ſed tui miſerentis vt diligamus te.Cuuʒ eſt dñe hoc donũ cui eſt oẽ bonuʒ. Jube te diligi:da qnod iubes 2 iube quod vis. 4 R feruoꝛe dilecti onis vel cbaritatis. Ca. xix. ote deus meus:magiſque er amare cupio:qꝛ tu es re ſep utribilioꝛ:⁊ oĩ luce clarioꝛ ccirco ſuper oẽ auruʒ et argentuʒ ⁊ lapideʒ pᷣ cioſuʒ es mihi charioꝛ: diſplicebat eniʒ mihi quicquid agebã in ſeculo:pꝛe dul cedine tna ⁊ decoꝛe domus tue qnam dilexi. O ignis qui ſemper ardes ⁊ nun qᷓ; extingueris:o amoꝛ qui ſemper ſer⸗ ues:⁊ nunq; tepeſcis:accende me.Ac⸗ cendar inq; totus vt totus diligam te. Minus eniʒ te amat q tecum aliquid⸗ uera oĩ melle dulcioꝛ oĩ late amat: quod non ꝓpter te amat. Diligã te dñe quoniam tu puoꝛ dilexiſti: ⁊ vn de mihi verbũ vt explicẽ figna dilectio nis tue: maxime erga me ꝓpter inume ra beneficia tua qbꝰa pꝛicipio educaſti me.poſt bñficiũ nẽpe creatõis:qñ a pꝛĩ cipio de nihilo ad imaginẽ tuã creaſti me: honoꝛiſicans ⁊ exultâs me int eas creaturas quas feciſti:⁊ nobilitãs luĩe vultus tui quod ſignaſti ſuꝑ lumina⸗ re coꝛdis mei quo ab ĩſenſibilibus pa⸗ riter ⁊ ſenſibilibꝰbꝛutis diſcreuiſti me: ⁊2 paulominꝰab angelis minuiſti. Pa⸗ rũ ⁊ hoc fuit ante ↄſpectuʒ dininitatis tue:quoniã quotidianis ⁊ ſingularibꝰ maximiſq; donarijs tuoꝝ beneficioꝛũ me ſine intermiſſione nutrires:⁊ quaſi filiũ paruulũ tuuʒ tenellũ: vberib tue ↄſolatiõis lactaſti ⁊ cõfoꝛtaſti me.Ut eni tibi totus ſeruirẽ omnia quecunq; feciſti ĩ meũ ſeruitium tradidiſti. Moõ deus lubijciat oĩa ſeruituti ho minum. a. 6 Mnia ſub pedibus hoĩuʒ ſub ciſti:vt ſolus homo totus ti ſubijceretur:⁊ vt tuus totus mo eſſet ſuꝑ oĩa opera tua onatus ẽ homo.Exerioꝛa nẽpe ꝓ coꝛpoꝛe cũcta creaſti ipſuʒ vero coꝛpꝰ ꝓ aĩa:aĩsm ve ro ꝓ te:vt tibi ſoli vacarʒ:⁊ ie ſolũ ama 3 —ͦõsñůõ ret:poſſidẽs te ad ſolatium:ĩſerioꝛa ve ro ad ſeruitiũ. Quicquid eni celi ambi tu ↄti netur inferius ab aia humana é/ que facta eſt vt ſũmuʒ bonũ ſuperius poſſideret: cuius poſſeſſione beata fie⸗ ret:cui ſi adheſerit cũctoꝛũ mutabiliuʒ iferioꝝ neceſſitudines ſupergrediẽs: il⸗ lius ſumme maieſtatis cuius emulat ſpẽm:eternitate ĩmoꝛtalitatis eius gau gebit: tũc vero illis bonis optimis frue tur in domo dni:quoꝛũ cõparatõe cun cta hec que hic cernimuſ velut nibiluʒ hi magis a cõputant᷑:illa que nõ oculus vidit: nõᷣ auris audiuit:nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽderũt q̃ pꝛepaꝛauit deus diligentibꝰ ſe ⁊ bec quidẽ dnje daturus es aĩe:bhis eti quo tidie letificas aĩas ſeruoꝝ tuoꝝ qͥ amas aĩas.Quid miroꝛ hec dñe deus meus: imaginẽ quippe tuã honoꝛiſicas ⁊ ſili tudinẽ tuaʒ ad quaʒ create ſunt.Nam ⁊ coꝛpoꝛi noſtro licet adhuc coꝛꝛupti⸗ bili ⁊ ignobili:vt videret:ðdiſti celi cla ritatẽ ꝑ manũ miniſtroꝝ tuoꝛuʒ iĩdefeſ⸗ ſoꝛũ ſolis ⁊ lune:qͥ pꝛecepto tuo iugit die ac nocte deſeruiunt filijs tuiſ:vt ſpi raret largitus es aeris puritatẽ: vt audi ret ſonoꝛuʒ varietates:odoꝛaret odoꝛũ ſuauitates:vt guſtaret ſapoꝛũ qualita tes:vt cõtrectaret dediſti coꝛpuleutiuʒ oiĩum groſſitates. Adiuuamẽta ſuis ne ceſſitatibus dediſti iumenta: volucres quoq; celi ⁊ piſcee maris:⁊ fructus ter re:ad reficiendũ ĩpendiſti. Medicinas de terra ꝓpter ſinglas quaſq; ſuas coꝛ ruptelaſ creaſti:ſingula ſolatia ſinguliſ malis obniãtia pꝛeparaſti:qm es miſe ricoꝛs ⁊ miſeratoꝛ ⁊ nouiſti figmentuʒ noſtrum figulus noſte oẽs qᷓ lutũ ĩ manu tua. Qðò ex cõſñidera tiõe bonoꝛũ tẽpoꝛalium colligitur ma gnitudo cele ſtis ↄſilij. GO/ Ca. xxj. aperiat᷑ mihi milericoꝛdia tua magna lumine tuo. Illu⸗ ſtra queſo magis adhuc: vt mi periat᷑.nam ex bis minimis tua magna: ⁊ ex his viſibilibꝰtua inuiſi bilia ↄpꝛebẽdimus oñe deus ſancte et bone creatoꝛ noſter. Si enim domine ꝓ hoc coꝛpoꝛe ignobili ⁊ coꝛꝛuptibili: tam magna ⁊ innumera beneficia pꝛe ſtas a celo:ab aere:a terra:⁊ a mari: a luce ⁊ tenebꝛis:a caloꝛe ⁊ vmbꝛa roꝛe ⁊ ĩbꝛe:vẽtis ⁊ pluuijs:volucribꝰ⁊ piſcib beſtijs ⁊ arboꝛibus:⁊ multiplicate her S ſiue per ſua tempoꝛa miniſtrantiuʒ: vt eleues faſtidiũ:qualia queſo ⁊ q; ma⸗/ gna ⁊ ĩinumerabilia erũt:illa bona que pꝛeparaſti diligentibꝰte:ĩ illa celeſti pa tria:vbi te videbimus facie ad faciẽ.Si tãta facis nobis in carcere:quid ages ĩ palatio: Magna ⁊ innumerabilia ſũt opera tua domine rex ſeculoꝛum. Cnʒ enĩ ſint bec omnia valde bona ⁊ delcã bilia:quẽ bonis pariter maliiq; cõmu⸗ ma tr ididiſti: qualia futura ſunt illa qᷓ ſolis bonis recõdiſti? Si tã innumera 2 varia dõa tua:q̃ nüc amicis parit᷑ tri⸗ bnuis ⁊ inimicis:qᷓ; magna ⁊ innumera bilia:qᷓ; oulcia ⁊ qᷓ; delectabilia:que ſo lis tuis es largiturus amicis: Si tanta ſolatia ĩ hac die lachꝛymaꝛũ:quãta ↄfe res ĩ die nuptiarũ: Si tata delectabilia cõtinet carcer:quãta queſo continet pa rria:Oculus non vidit:nec auris audi nis tue quã abſcõdiſti timentibus te. Magnus enim tu es vomine deꝰ me⸗ us ⁊ immenſus:nec eſt finis magnitu⸗ dinis tue:nec eſt numeruſ ſapientietue nec eſt menſura benignitatis tue:ncc ẽ finis ſeu numerus:neq; menſura retri butionis tue:ſed ſicut magnus es tu:⁊ magna ſunt donaria tua: quoniam tu ipſe pꝛemium 2 vonum omnium le⸗/ gitimoꝛum tuoꝛum pugnatoꝛuʒ. ¶Oð diuina oulcedo oẽm pʒeſentẽ amaritudinẽ tollit. 6Ka xxij – 1 X . — 8 ( Ec ſunt beneficia magna tua Soliloquia. barũ germinum terre ⁊ cũctarum crea turarũ tuaruʒ miniſterio nobis ſucceſ rum:tu coꝛona ſpei que oꝛnata eſt glo ria pꝛeparata vincẽtibus. Cu familico⸗ rum ſatietas eterna danda eſurientibꝰ Tu cõſolatio ſempiterna:qui ſoliſ ũllis te tribuis:qui ↄſolationẽ huius mũdi pꝛo tua cõſolatione ↄtemnunt. Nam qui hic conſolantur indigni tua conſo latione habent᷑:ſed qui hic cruciantur a te conſolant᷑:⁊ qui participant paſſi onibus participant ⁊ conſolationibus Nemo enim poteſt in vtroq; eclo cõ⸗ ſolari:nec poteſt quis hic ĩ futuro gau dere:ſed vnum neceſſe ẽ vt perdat qᷣ al teruʒ voluerit poſſidet. PHec vbi cõſide ro dne conſolatoꝛ meus:renuo inquaʒ renuo conſolari aĩam meam: vt digna habeatur tuis conſolationibus eterniſ quia iuſtum eſt vt amittat te: cum ali⸗ quo alio magis cõſolari eligit qᷓ; in te. Et obſecro ſumma veritas te per te: vt non permittas me in aliquam aliaʒ; cõ ſolationem vanam cõſolari qᷓ; in te:ſed uit: que pꝛeparaſti diligẽtibus te. Secũ dum eniʒz multitudinẽ magnificentie tue:eſt etiã multitudo magna dulcedi peto vt omnia mibi amareſcant: vt tu ſolus dulcis appareas anime mee: qui es dulcedo ĩextimabilis per quam cun cta amara dulcoꝛantur/Lua enim dul· cedo ſtephano lapides toꝛꝛentiſ oulco rauit: tua dulcedo craticula btõ laurc⸗ tio vulcẽ feẽ: ꝓtua dulcedie ibãt apo ſtoli gaudentes a conſpectu concilij: — quoniam digni habiti ſunt pꝛso nomi ne tuo contumeliam pati. Ibat andre as ſecurus ad crucem et gaudens: quoniam ad tuam dulcedinem pꝛo perabat Pec enim tua dulcedo ip ſos apoſtoloꝛum pꝛincipes ſic reple uit: vt pꝛo ipſa crucis patibulum v⸗ nus eligeret: alter quoque caput fe⸗ domine deus:ſcificatoꝛ ſcõꝛuzʒ rienti glacho ſupponere non timeret tuoꝝ quibꝰrepleturꝰ es ĩopiaz pꝛo hac emenda Bartholomeus pꝛso eſurientiuʒ filioꝛum tuoꝝ:quoniã tu eſ pꝛiam pellem dedit:pꝛo hac quoq; gu ſpes deſperatoꝛuʒ ⁊ ↄſolatio deſolato/ ſtada veneni poculum itrepidus ioan⸗/ —— We. 2 d, 4* 4 ECn . 4 * = — — è .Daaze c*α nes potauit. Pance vero petrus omniũ inferioꝝ obluꝰ clamauu: q̃ſi ebꝛius di⸗ ces:ꝛñe bonũ ẽ nos hic eẽ faciamꝰ hic tria tabernacula: tibi vnũ: ⁊ cetera:hic moꝛiemur te cõtẽplemur qꝛ nullo alio indigemus ſufficit nobis one videre te: ſufficit inqͥt taãta dulcedine ſatiari: vnã eni ſtilla oulcedinis ille guſtauit ⁊ oẽʒ aliã faſtidiuit oulcedineʒ. Quid putas dixiſſet ſi magnã illã multitudimẽ dul cedinis diuinitatis tue guſtaſſet quam abſcondiſti viligẽtibꝰ te:? Hac tuã dul cedinẽ ieffabilẽ ⁊ illa guſtauerat virgo de qua legim ꝙ letiſſima ⁊ gloꝛiantur ibat ad carcerèe:⁊ q̃ſi ad epulas ĩ iuitata DHanc vt reoꝛ ⁊ ipſe guſtauerat qͥ dice/ bat:qᷓ; magna młntudo oulcediuis tue dñe quã abſcõdiſti timẽtibus te: quiq; monebat. guſtate ⁊ videte qm ſuauis ẽ oñs:hec c.n. illa beatitudo one deꝰ nr qua expectamꝰ Datuꝝ te nobis: p qua tidi doñe ↄtinue militamꝰ: ꝓ q̃ moꝛtifi⸗ ta die vt ĩ tua vita viuamus. Qaod tota ſpes ⁊ deſiderium coꝛ⸗ dis noſtri debet eſſe in deum. ¶Capitulum. xxiij. Uaũt expectatio iſrael dñe de ſideriũ ad qð ſuſpirat coꝛ nr̃uʒ quotidie: feſtina ne tardaue/ ris. Surge ꝓpera ⁊ veni:vt educas nos De iſto carcere ad cõfuẽdũ nomini tuo vt gloꝛiemur i ĩ lumine tuo.Aperi aures tua clamoꝛib⸗ lach.ymaꝑ pupilloꝝ tu⸗ oꝝ qͥ clamãt ad te: pr nr̃: va nobis ho⸗/ die panẽ nr̃um quotidianũ:ĩ cuius foꝛ titudine ambulemus die ac nocte vſq; quo ꝑueniamꝰid montem ſcům tuum oꝛeb. Et ego paruulus ĩter paruulos ſa milie tue ðs pr̃ ⁊ virtꝰ mea:qn veniaʒ ⁊ apparebo ante faci tuã:vt qͥ nunc tibi cofiteoꝛ ad tèpꝰ ex tũc cõfitear i eternũ beatus ero ni fuero ad vidẽdũ claruatẽ tuã.Quis mihi hoc tribuat ᷣt ad hꝰ ve nire permittas me: Scio dñje ſcio ⁊ cõ fiteoꝛ me indignum vt intrem ſub tectũ tuum:ſed fac pꝛopter honoꝛem tuum: ⁊ ne confundas in te ſperantem ſeruũ tuũ.Et quis itrabit in ſanctuariuʒ tuũ ad cõſiderandas potentias tuas niſ tu aperias:quis auũt aperiet ſi tu clauſeris Su.n. deſtraxeris:nemo ẽ q edificet ⁊ ſi ĩclaſeris hoĩem:nemo ẽ qͥ aperiat:ſi cõ tinueris aquas oĩa ſiccabunt.Et ſi emi ſeris eas ſubuertent terras. Si oĩa q̃ fe ciſti ad nihilũ redigis: 4s cõtradicet nibi tue qua volmiſti 2 feciſti oĩa quecunch voluiſti tu nos feciſti fabꝛicatoꝛ mudi rege nos tu nos creaſti:ne ſpernas nos quia opera tua ſumus.Et qͥdem vomi ne deus noſter nos lutum ⁊ vermicu li:nõ valemꝰiĩ tuas eternitates ĩtrare ni ſi tu ĩduxeris ꝗ ð nihilo cũcta creaſti. ð laus nr̃a ex deo cẽ.i¶ Kap.xxiiij. So autem opus manuum tua rum cõfueoꝛ tibi i timoꝛe tuo: quia non ĩ arcu meo ſperabo: 2 gladius meus nõ ſaluabit me:ſʒ dex tera tua ⁊ bꝛachium tuum ⁊ illumina tio vultus tui:alioquin deſperarẽ quo niam ſpes mea tu es: qui creaſti me: quoniam non derelinquis ſperantes ĩ te. Tu quippe es deus noſter ſuauis ⁊ verus: patiens a in miſericoꝛdia di/ ſponens. Nam ſi peccanimus tui ſu⸗ mus: ſi non peccauimus tui ſumus: quoniai apud te ſumus computati: nos enim folium vniuecſi:⁊ vanitas eſt omnis homo viuens: ⁊ vẽtus ẽ vita no ſtra ſuꝑ terram:ne iraſcaris ſi cadimus pupilli tui:qm tu noſti figmẽtũ noſtrũ domine deus noſter. Num deus inex timabilis foꝛtitudinis:contra folii qð a vento rapitur oſtendere vis potens⸗ tiã tuã ⁊ ſtipulã ſiccã ꝑſeq̃ris: Nuʒ dã nabis rer iſrael eterne canẽ vnu: Nuʒ dãnabis pulicẽ vnũ: Audiuimꝰ de mi ſericoꝛdia tua dne qm̃ tu moꝛtẽ nõ faci nec letaris ĩ ꝑditiõe moꝛiẽtiũ:pꝑ B oꝛa mus te:ne ꝑmittas dñari qð nõ feciſti huic creature tue quã feciſti.Si.n.do⸗ les de ꝑditione:qͥd te ꝓhibet dñe:qᷣ oĩa potes:ne ſꝑ leteris de nr̃a ſaluatõne:ſi. vis potes me ſalnare:ego aũt ⁊ R dellẽ nõ poſſeʒ niñ tu velis:tã magna ẽ mul titudo miſeriaꝝ meaꝝ mecũ.Uelle qͥp/ pe mihi adiacet:ꝑficẽ aũt non iuenio. Uelle aũt ꝙ bonũ ẽ non poſſuʒ niſ tn eiiones g volo poſſuʒ niſ tna potẽ⸗ tia me cõfoꝛtet:⁊ ꝙ poſſuʒ aliqñ nolo: niſi tua volũtas fiat ficut ĩ celo ⁊ in t᷑ra 2 qð volo ⁊ poſſuʒ ignoꝛo:niſi mua ſapi entia me illuſtret:⁊ ſi ẽt ſciã qñq; volẽſ gqñnq; valẽs ĩpfecta ⁊ vacua trãſit ſapĩa mea nisſ adiunet a va ſapia tua.In tua aũt volũtate cũcta ſũt poſita:⁊ nõ ẽ qͥ poſſit reſiſtere volũtati tue oñe:vniuer ſoꝝ pꝛĩcipatũ tenẽs oĩs carms:⁊ q̃cun q; vis facis ĩ celo ⁊ ĩ terra:i mari ⁊ ĩ oi bus abyſſis/ In nobis igit᷑ fiat volũtas tua:ſuꝑ quibus iuocatũ ẽ nomẽ tuum ne peat h̊ nobile plaſma tuuʒ qð crea ſti ppter honoꝛẽ tuũ:⁊ qͥs ẽ hõ natꝰ de muliere qͥ viuat ⁊ nõ videat moꝛteʒ: ⁊ eripiat aĩaʒ ſuã de manu iĩferi:niñ tu ſo lus eripias:vita vita lis ois vite:ꝑ queʒ oĩa vinunt. ð volũtas humana vefficax ſit ad bona opera ſine diuina gratia. Ca. xxv. LQ¶QHfeniʒ iã tibi ↄfeſſus ſum laus ite mee one de meus vtus ſa Antis mee. Spabã aliqñn invtu te mea:q̃ tñ nõ erat vtꝰ. Et cũ ſic volui currere vbi magis ſtare credebà:ibi ma gis recidi: factuſq; ſuʒ magi retro ⁊ nõ ante:⁊qð credebã cõſeqͥ longius elon⸗/ ð ESoliloquia. ganit a me: ſic ꝑ multa ſitia vires meas pꝓbãs:cognoſco nũc qꝛ illumiaſti: qĩ ꝙ magis poſſe credidi ꝑ me:minus ſꝑ ibi potui.Dicebã enĩ hoc facia: illud ꝑ ficiã:nec hoc nec illud faciebã. Aderat volũtas nõ erat facultas:aderat facul tas nõ aderat volũtas:qm̃ de meiſ viri bꝰofidebã. Nüũc aũt ↄſiteoꝛ tibi dñe ðᷣs pr̃ celi ⁊ terre:qꝛ nõ ĩ foꝛtitudie ſua ro boꝛabit᷑ vir: vt gliet᷑ añ te ſtulta pᷣſum ptio oĩs carnis: nec ẽ enĩ hboĩsvelle qðᷣ poſſit: aut poſſe qð velit: vłſcire quod velit ⁊ poſſit:ſed potiꝰa te greſſus boĩſ dirigunt᷑ illoꝝ qͥ nõ a ſe ſed a te diriei ſe cõfitent. Obſecramꝰ itaq; ꝑ viſcera miſericoꝛdie tue velis dñe ſaluare qð creaſti:qm ſi vis potes nos ſaluafr̃:⁊ in tua volũtate virtus ẽ noſtre ſalutis. De antiqs bñficijs. /Lapi. xxvj. Ecoꝛdare miſericoꝛdie tue an⸗ tiq̃ qua nos a pꝛcipio ĩ bñdi⸗ L ctõibus tue dulcedin is pueni ſti añ q; eĩm naſcerer ego filius ancille tue:oñne ſpes mea ab vberibꝰ mr̃iſ mee tu me pᷣueniſti pparans mihi ſemitas qbus icederẽ ⁊ venirẽ ad gloꝛiã domꝰ tue:pᷣuſq; me foꝛmares in vtero noui⸗ ſti me:⁊ ante q; exirẽ de vulua quicqᷣd tibi placuit poꝛdinaſti de me.Que ⁊ q̃ lia ſunt ĩ libꝛo tuo deſcripta de me: ĩ ſe creto conſiſtoꝛi tui:ego qͥdẽ ignoꝛo:vñ 2 valde timeo.Lu vo noſti qm qð ego ꝑ ſucceſſus dieꝝ ⁊ tẽpoꝝ hinc ad mille anos huius tꝑalitatis expectoĩ cõſpe ctu eternitatis tue iã factũ cẽ:⁊ qð futu rũ ẽ iã factũ eſt.Ego aũt ſtans i hac no cte tenebꝛoſa hec ignoꝛãs:timoꝛ et tre⸗ moꝛ venerũt ſnꝑ me:dũ video mihi vn⸗ diq; iminere multa pericula a multis quoq; boſtibꝰ venari: multitudineq; ĩ numeraꝝ miſeriarũ in hac vita me cir⸗ cũdari niñ in his tatis malis affoꝛet mi Hh tuũ adminiculũ deſperarè Sed ſpes mihi magna ſubeſt oe te mitiſſime pꝛin ceps de meꝰ⁊ cõnideratio multitudis miſerationũ tuaꝝ que apð te ſunt: ſub leuat mẽtẽ meã ⁊ pꝛecedẽtia ſigna mi⸗ ſericoꝛdie tue q̊ me anteq; naſcerer pꝛe uenerũt:⁊ nũc ſpecialr ĩ me effulſerũt de futuris benignitatis tue melioꝛibꝰ ⁊ pfectioꝛibꝰmuneribꝰ q̃ amicis tuis re ſeruas:ſpẽ meã admonét:vt in te letet dñne de meus letitia ſcã viua: qua ſem ꝑ letificas inuẽtutẽ meã. De angeliſ utatl ad cuſtodiã hoimm. Ca. xxvij. ABleriſti me eni vnice amoꝛ me s anteq diligerẽ te:⁊ ad ima 4giué tuã creaſti me: oĩbus cre aturſ tuis ppoſuiſti me:quã dignitateʒ tũc quidẽ ſeruo cũ noueriʒ te: pꝛopter quẽ feciſti me. Inſuper facis angelos tuos ſpũs ppter me:quibus mandaſti vt cuſtodiãt me in oĩbus viis meis: ne foꝛte offend? ad lapidẽ pedẽ meuʒ: hi eni ſunt cuſtodes ſug muros ciuitatis tue noue hieruſalẽ. ⁊ montes in circni tu eius vigilãtes ⁊ cuſtodiẽtes vigilias noctis ſuꝑ gregẽ tunz ne qñ rapiat vt leo aĩas noſtras:dũ nõ eſſet qͥ eriperʒ ille antiquus ſerpẽs aduerſarius nr̃ di abolus:qᷣ q̃ſi leo ragiẽs ſemp circnit q̃ rẽs quẽ deuoꝛet:ſed hi ſunt ciues heati ciuitatis ſuꝑne hieruſalẽ q̃ͥ ſurſũ eſt ma ter noſtra:in miniſteriũ miſſ. ppter eoſ qui hereditatẽ capiũt ſalutis:vt eos li⸗ berẽt ab inimicis ſuis ⁊ cuſtodiãt ĩ oĩ⸗ bus viis ſnis:cõfoꝛtẽt qnoq; ⁊ moneãt 2 oꝛõnes filioꝝ tuoꝝ offerãt ĩ cõſpeciu gloꝛie maieſtatis tue. Diligũt nẽpe con ciues ſuos p quos ſue ruine ſciſſuras ĩ ſtaurari expectant:iõq; magna cura ⁊ vigilãti ſtudio adſunt nobis oĩbus ho ris ⁊ locis:ſuccurrentes ⁊ ꝓuidẽtes ne seſſitatibus noſtris:⁊ ſolliciti oiſcurrẽ 5 R tes Iter nos ⁊ te dñe gemitꝰ nr̃os atqʒ ſuſpiria referẽteſ ad te:vt ipetrẽt nobiiſ facilẽ tue benignitatis ꝓpitiationem ⁊ referaàt ad nos deſideratã tue gre bndi ctionẽ.Ambulãt enĩ nobiſcũ ĩ oĩbꝰvijs nr̃is:itrãt ⁊ exeũt nobiſcũ attẽte conſi⸗ derateſ qᷓ; pie q;q; honeſte ĩ medio pꝛa ue natiõis ↄuerſemur:quãtoq; ſtudio ⁊ deſiderio q̃ramus regnũ tuuʒ. ⁊ iuſti ciã eiꝰ quãtoq; timoꝛe ⁊ tremoꝛe ſerui⸗ amus ⁊ exultemꝰ tibi in leticia coꝛdis niĩi. Adiuuãt laboꝛãtes: ꝓtegũt qᷣeſcen tes:boꝛtãtur pugnàtes:coꝛonãt vincẽ tes:cõgaudẽt cõgaudentibꝰoe te ĩquã gaudẽtibꝰ:cõpatiũtur patittibus: ꝓ te iquã patiẽtibꝰ:grãdis è eni cura de no bis. Magnus ẽ effecius dilectiõis eo⸗ rũ erga nos ⁊ hoc totũ ppter ho noꝛeʒ tue ĩextimabiliſcharitatis qua dilexiſti nos.Diligũt eiʒ quos tu diligis: cuſto⸗ diũt quos tu cuſtodis:⁊ veſerũt quos tu deſeris:nec viligũt operãtes iniqui⸗ tatẽ:qm̃ ⁊ tu odiſti oẽſ opãteſiniqtatẽ ⁊ pꝑdeſ oẽs qͥ loquũt᷑ mẽdaciũ Quotiẽi eĩʒ bñ agimus gaudẽt ãgeli ⁊ demões triſtant᷑: quotiẽs a bono deuiamꝰ: dia bolũ letificamꝰ⁊ ãgeloſ tuos ſuo ðſide rio defraudamꝰ. Gauchũ ẽ enĩ eis ſuꝑ vno peccatoꝛe penitentiam agente.Sʒ diabolo ſuper vno iã iuſto penitentiã deſe ente:da igitur da pater eis ſemꝑ gaudere de nobis:vt ⁊ tu ſp ꝑ eos lau⸗ deris ĩ nobis ⁊ nos cum eis ĩ vnuʒ ad ouile tuum adducamur vt ↄfiteamur nomini ſancto tuo creatoꝛ hominuʒ et angeloꝛum. Hec ipſe cõmemoꝛàs coꝛã te:cõfiteoꝛ laudãs te:quoniam beneſi cia tua magna ſunt:hec quibꝰ nos ho noꝛificaſti dãs nobis angelos tuos ſpi ritus in miniſteriũ noſtrum. Dederas eĩm quicquid celi ambitu cõtinet᷑ ⁊ q̃⸗ ſi parua hec que ſub celo ſũt:niñ adde res ⁊ ea que ſunt ſuper celoſ.Laudent te dñe de hboc oẽs angeli tui: cõſiteant᷑ tibi de hoc omnia opera tua:⁊ ipſi ian cti tui tibi benedicant.O honoꝝficẽtia noſtra nos nimis honoꝛificãs ⁊ ditãs multis munerib oecoꝛaſti. Admirabi le ẽ enĩ nomen tuum domine ĩ vn iuer ſa terra. Quid eſt enim homo quia ma gnificas eũ:aut apponis erga eum coꝛ tuum:Dixiſti enĩ veritas antiqua deli cie mee eſſe cum filijs hominum. Non ne homo putredo:⁊ filius bominii ver mis.nõne vniuerſa vanitas ois homo viuẽs:Et dignum vucis ſuper huiuſce modi aperire oculos tuos ⁊ adducere eum tecũ in indicio. & De gntiq pſti toꝛ:ſapiẽtia qui liberaſti mon tes in põdere:⁊ colles in ſtate 7 molẽ terre tribus diguis appendt ſti. Suſpende moleʒ coꝛpoꝛalitatis hui ius quam gero:tribus inins digitii tins ad te:vt videam ⁊ cognoſcam qᷓ; admi rabile eſt nomen tuum i vmuerſa tra. Lux antiquimima que lucebas añ om nem lucem in mõtibus lanctis eterni tatis antique:cii nuda ⁊ aperta erant omnia ante qᷓ; fierent. Lux que odio ha bes omnem maculam:vtpote mũdiſſi ma ⁊ immaculatiſſima:que tibi delicie ĩ bomine:que ↄuẽetio lucis ad tenebꝛaſ Vbi eim ſunt in hoĩe delicie tue. Ubi pꝛeparaſti tibiĩ me dignuʒ ſanctuariuʒ maieſtatis tue ad qõ itroiens habeas delicias delectationis tne: Mũdũ eni cenaculum decet te mdans virtus: q non niſi a mundis coꝛdibus videri po tes: multo magis nec haberi. In homi ne autem vbi tẽplum tam mũdũ vt te ſuſpiciat qui regis midum: Quis põt facere mũdum de imũdo cõceptũ ſeie: (Goliloquia. natõe ⁊ pꝛe ſcia dei. Ca. xxvij. ce abyſſus pfundiſſima crea nõne tu qui ſolus es mundus: ab im mũdo eni quis mudabitur: Ilam ⁊ ſe cũdum lege quã dediſti patribus nĩis in igne cõbureti mõtem:⁊ in nube te gente aqua tenebꝛoſam:quicquid tet i gerit imundus:imuũdum eru. Oes eniʒ nos quaſi pãnus menſtruate de coꝝu pta maſſa:⁊ imunda veniẽtes: maculã imũdicie noſtre qua celare ialtem tibi qui omnia vides non poſſumus:ĩ fron tibus enĩ poꝛtamus:q; munch eſſe nõ poſſumus:imnſi tu mudaueris qui iolus es mũdus. Mudas aut de nobis filis bomi ũ eos in qᷣbus tibi cõplacnit ha bit are:quos ab ĩacceſſabilibus pꝛofun dis ſecretis iudicioꝛum ĩicompꝛehẽſibi limm ſapiẽtie tue:ſemꝑ iuſtoꝝ licet oc cultoꝝ ſine eoꝝ meritis pdeſtinaſti añ muncũu:vocaſii ve mudo:ĩimũdo iuſti ficaſti:⁊ magnificas eos poſt mũdũ:ñ oĩbus aũt hoc facis qõ admirant᷑ oẽs tabeſcẽtes ſapientes terre: ⁊ ego one h cõſiderãs expaueſco ⁊ obſtupeſcoõal titudie diuitiaꝝ ſapie ⁊ ſcie tue:ad qua ego nõ ꝑtingo ⁊ icõpꝛebẽſibilia iudicia iuſticie tue:qim̃ ex eodẽ luto alia ͥdem vaſa ĩ hono:e:alia ĩ ↄtumeliàâ ſempit nã.Quos igiſ tibi elegiſti de multis in iẽplũ em iuũ ipſos mũdas:effudẽs ſu ꝑ eos aqua mudà:quoꝑ noĩa numerũ q; iu noſti:qui ſolus numeraſ multitu dinẽ ſtellarũ: ⁊ oĩibus eis noĩa vocas qᷓ etiã ſcripta ſunt ĩ libꝛo vite qui nequa q́; perire poſſunt quibus omnia coo perantur in bonum etiam ipſa peccata Cum eni cadunt non colliduntur: qᷣa tu ſupponis manum tuam cuſtodiẽs omnia oſſa eoꝛum vt vnum ex eiſ non conteratur. Attamen moꝛs peccatoꝛũ peſſima:illoꝛum inq; quos anteq; fa ceres celum ⁊ terram ſecũdum abyſſũ multam iudicioꝛum tuoꝛum occultoyp ſempc; iuſtoꝝ: pꝛeſciſti ad moꝛteʒ eter nã:quoꝝ dinumeratio nominũ ⁊ meri toꝛũ pꝛauoꝝ apð te è:qui numerũ are ne maris oinumeraſti: ⁊ dimẽſus es ꝓ fũdũ abyſſi:quos relidqſti ĩ iudicijs:qui boĩia cooperant᷑ in malũ:⁊ ipſa etiam oꝛatio vertit᷑ ĩ peccatũ:vt ſi etiã vſque ad celos aſcẽdãt ⁊ caput eoꝝ nubes te tigi: ⁊ inter ſidera celi collocauerint ni⸗ dũ ſuus:q̃ſi ſterquilliniũ ĩ finẽ ꝑdent᷑. De illis qui pᷣus ſũt iuſti ⁊ poſtea ipij efficiũtur:⁊ ecõuerſo.i¶ La. xxviiij Agna eni ſunt hec iudicia tua onie deꝰ:iudex iuſtus ⁊ foꝛtis: q̃ indicas equitatẽ: ⁊ iſcrutabi miſcũt oĩa oſſa mea:qm nõ ſecurat᷑ hõ viuẽs ſupꝑ terrã:vt ſerniamus tibi pie ⁊ caſte cctis diebus vite noſtre ĩ timoꝛe 2 exultemꝰtibi cũ tremoꝛe:vt nõ ſit ſer uitiũ ſine timoꝛe:neq; gaudiũ ſine trẽo re:⁊ nõ gloꝛiet᷑ accinctus niſñi vt diſcin ctus:neq; gloꝛiet᷑ ante te oĩs caro: ſed paueicat ⁊ ↄtremiſcat a facie tua: cum ignoꝛet hõ vtrü amoꝛe an odio dignus ſit: ſed ĩ futurũ oĩa reſernant᷑ incerta. Uidimus eni de multis dne ⁊ audiui⸗ mus a patrib noſtris: qð vtiq; fine ma gno tremoꝛe nõ recolo:ſne multo tio re nõ ↄfiteoꝛ:aſcẽdiſſe pꝛimitus qᷣc vſʒ ad celos: 2 int ſidera nidũ ſuũ collocaſ ſe:poſtmodũ aut cecidiſſe vſq; ad abyſ ſos: ⁊ aias eoꝑ i malis obſtupuiſſe. Ui dimus ſtellas de celo cecidiſſe ab ĩpe⸗ tu feriẽtis caude dꝛaconis ⁊ eos qᷣ iace pat ĩ puluere terre a facie ſubleuantis manus tue mirabilit᷑ aſcẽdiſſe. Uidimꝰ diuos moꝛietes ⁊ moꝛtuos a moꝛte ſur gẽtes: ⁊ eos qͥ inter filios dei aàbulãt in medio lapidũ ignitoꝝ:quaſi lutũ ad ni hilũ defluxiſſe. Uidimus lucez obtene⸗ bꝛeſſe ⁊ de tenebꝛis lume ꝓceſſiſſe: qͥa publicani ⁊ meretrices pꝛecedũt: ĩcolas ĩ regno celoꝝ:filij aut regni eijciũtur in tenebꝛas exterioꝛes.Quare aut iſta oĩa niſi qꝛ ĩ mõtemilluʒ aſcẽderũt in quẽ pᷣ mus aſcẽdit ãgelus:⁊ deſcẽdit diabo⸗ lus:quos aũt pᷣdeſtinaſti ipſos ⁊ voca ſti:⁊ ſcificaſti ⁊ mũdaſti:vt dignũ hita culũ ſint tue maieſtatis:cũ quibꝰ⁊ in qͥ bus ſunt tibi delicie ſcẽ ⁊ mũde:in qui bus tu delectaris ⁊ letificas iuuẽtuteʒ eoꝛũ habitãs cũ eis ĩ memoꝛia eoꝝ. Si cut ipſi tẽplũ ſem̃ tuũ ſunt qð magne dignitatis cõmẽdatio ẽ humanitatſ no ſtre. ¶¶ Qðõ aĩa ſidelis ſit uariũ Atltat abi dii. Capi.xxx. lia facis ⁊ płunda:q̃ cũ cõſidero cõtre⸗/ uNima eiʒ quã creaſti nõ de te ſIſed ꝑ verbũ tuuʒ:nõ ex qualibʒ elementoꝝ materia ſed ex nihi lumie vultus tui:⁊ ↄſecraſti vtute laua cri tui:ita facta ẽ capax maieſtatis tue ꝙ a te ſolo ⁊ a nullo alio poſſit ipleri. OQnñ aũt te hʒ plenũ eſt deſideriũ eius:⁊ iã nihil aliud qõ deſideref exterius re ſtat.Dũ aũt aliquid exteriui deſiderat. manifeſtũ ẽ ꝙ te nõ hʒ iterius quo ha bito nihil ẽ qð vltra deñderet.Cũ eĩm ſis ſũmuʒ ⁊ oẽ bonũ:nõ hʒ qð deſiderʒ amplius:ſed poſſidet oẽ bonũ:ꝙ ſi non deſiderat oẽ bonuz:reſtat vt veſideret aliquid qõ nõ ẽ oẽ bonũ:ergo nec ſum mũ bonũ:nec ergo oeũ:ſed potius crea turã.Cũ aũt creaturã deſiderat cõtinu aʒ famẽ hʒ:qꝛ lʒ quod denderat de cre aturis adipiſcat᷑:vacua tñ remanet: qꝛ nihil ẽ qð eã ipleat niſi tu ad cuiꝰ ima ginẽ̃ ẽ creata.Imples aũt tu eos qui ni hil aliud deſiderãt pꝛeter te:⁊ fac eos dignos te:ſcõs:btõs:ĩmacłatos: ⁊ anu cos dei:qui oĩa reputãt vt ſtercoꝛa vt lucrifaciãt te ſolũ. Hec ẽ eiʒ beatitudo o:q̃ àdeʒ rõnalis:intellectualis: ſpũał ſemꝑ viuẽs:ſemꝑ ĩ motu:quã ſignaſti 7 quam homini ↄtuliſti:hic ẽ honoꝛ quo eũ iter oẽs creaturas ⁊ ſnꝑ oẽs honoꝛi⸗ ficaſti vt ſit admirabile nomè tuũ i vni uerſa terra.Ecce dñe deus meus ſũme f4 oĩpotentiſſime:ĩueni locũ vbi tu habi⸗ militudinẽ tuã:que te ſolũ querit ⁊ ðſi oliloquia. oẽm vocẽc:qnã nò capit auris:quèdam odoꝛẽ ſuꝑ oẽm odo.è quẽ nõ naris ca put quẽdã oulcoꝛẽ ſug oèm dulcoꝛeʒ quem nõ ſapit guſtus: quẽdã amplexũ ſuꝑ oẽm amplexũ quẽ tactꝰ nõ tangit fulget:vbi locus ñ capit: iſta vox ſonat tas:qꝛ ĩ aia quã creaſti ad imaginẽ ⁊ ſi exterioꝛis quiaẽ hominis.Iſta eniʒ lux derat:qꝛ nõ ĩ illa q̃te nõ querit nec deſẽ Go errani ſicut ouis q̃ perie⸗ rat:q̃rẽs te exteriꝰ qͥ es interiꝰ um laboꝛam querens extra me: ⁊? tu habitas ĩ me:ſi tamen ego deſiderem te.Circuiui vicos ⁊ pla⸗ teas ciuitatis huius mũdi: qrẽs te ⁊ nõ iueni:qꝛ male qᷓrebã foꝛis qͥ eras intus. Miñi nücios meos ſcilicet oẽs ſẽſuſ ex terioꝛes vt q̃rerẽ te:⁊ nõ iueni qꝛ male q̃rebã. Ulideo enim lux mea ðvᷣs q illu⸗ minaſti me qꝛ male te ꝑ illos q̃rebã:q; tu es intus:⁊ t ipſi vnde ĩtraueris ne⸗ ſciuerũt. Nã oculi dicũt:ſi coloꝛatꝰ nõ fuit ꝑ nos nõ ĩtrauit.aures dicũt: nitũ nõ fecit ꝑ nos nõ trãſiuit/ſlaſus dicu: ſi nõ oluit ꝑ me nõ venit:dicit gu ſtus:ſi nõ ſapuit ꝑ me nõ ĩtroinit:tactꝰ etiã addit:ſi copulẽtus non ẽ nibil me de hac re ĩterroges nõ iſta ſũt ĩ te deus meus:nõ enim ſpeciẽ coꝛpoꝛis:non de cus temporis:nõ cãdoꝛẽ lucis vel colo rẽ:nõ oulciũ melodiaꝑ cãtus: ⁊ queq; dulce ſonatia: nõ floꝝ ⁊ vnguẽtoꝝ vel aromatũ odoꝛes: ñ mella vel mana gu ſti delectabilia:nõ cetera q̃ ad tagẽéduz vel amplexãdũ amabilia: nec oĩa alia ſenſibus his ſubiecta q̃ro:cũ deũ menz quero. Abſit vt iſta crediderim deũ me um:que etiã a bꝛutaliũ ſenſibns cõpꝛe⸗ bendunt᷑.Et tñ cũ deũ meũ q̃ro:quero nihilominus quàdã lucẽ ſuꝑ oẽm lucẽ quã ñ capit oculus: quãdã vocẽ ſuper . .A. ,r 0 Sone 6 . . derat. Q neq; ꝑ ſẽſus Stcrigreane!⸗ 8 iferioꝛes ĩueniri põt ðs. ¶Cap.iij. vbi tẽpus non rapit. Odoꝛ iſte redolet vbi flatus nõ ſpargit. Sapoꝛ iſte ſapit vbi nõ ẽ edacitas:amplexuiſ ute tãgitur vbi nõ diuellit᷑:hicẽ deꝰ meꝰ ⁊ nò exti mabit᷑ alius ad illum:hoc q̃ro cũ deuʒ meũ quero:iſtud amo cum deum me⸗ um amo. Sero te amani pulchꝛitudo tã antiqua:⁊ tam noua: ſero te amaui: ⁊ tu ĩtus eras ⁊ ego foꝛis ⁊ ibi te quere bam ⁊ ĩ iſta foꝛmoſa q̃ feciſti defoꝛmis irruebam. Mecũ eras ⁊ tecũ nõ eram ⁊ ea me tenebãt lõge a te:que eſſe non poterant niſ in te.Circuibam oĩa que rens te ⁊ pꝛopter oĩa derelĩquẽs me. Interrogaui terrã ſi eſſet deꝰ meꝰ: ⁊ di xit mihi ꝙ nõ:⁊ oĩa quo ĩ ea ſũt hoc idẽ cõfeſſa ſut. Int᷑rogaui mare ⁊ abyſſos ⁊ reptilia q̃ ĩ eis ſũt:⁊ reſpõderũt nõ ſu mus deꝰ tuꝰ quere ſuper nos eũ.Inter rogaui flbilẽ aerem:⁊ inquit vnuierſus aer cũ oĩbꝰ ĩcolis ſuis:fallit᷑ Anaxime⸗ nes nõ ſum ego deus tuus. Interroga ui celuʒ ſolem lunã ⁊ ſtellas neq; nos ſumꝰ deꝰ tuus inquiunt. Et dixi oĩbus his qui circunſtant foꝛes carnis mee:di cite mihi de deo meo:ꝙ voſ nõ eſtis de us meꝰ:dicite mihi aliquid ð illo.Et ex clamauerũt oẽs voce grandi ipſe fecit noo. Interrogaui pinde munci moleʒ: dic mibi inquã ſi es deus meꝰ an non. Et reſpondit voce foꝛti nõ ſũ inqͥd ego ſed ꝑ ipᷣm ſũ ego:quem queris ĩ me ipᷣe fecit me: ſuper me quere qni regit me: qui fecit ⁊ te. Interrogatio creaturarũ pꝛofunda ẽ cõſideratſo ipſarum atte⸗ e ſtatio ipſarum de deo meo:quoniã oĩa clamant deus noſter nos fecit:quoniã t ait apoſtolus inuiſibilia dei per ea qᷓ facta ſunt a creatura mundi intellecta conſpiciuntur. Et redij ad me ⁊ interro gaui ĩ me ⁊ aio ad me.Tu quis es: ⁊ re ſpõdi mibi hõ rationalis ? moꝛalis:⁊ ĩcepi diſcutere quid hoc eſſet ⁊ dixi:vñ Pꝰ tale aĩal oñe ðs meꝰ: vñ niſ abſte: tu eniʒ feciſti me ⁊ nõ ipſe me.Quid tu ꝑ qð viuo ego tu ꝑ qð viuimus ⁊ nos u ꝑ qð viuunt omnia quid tu: Tu do mine deus meus verꝰ⁊ ſolus oĩpotens et eternꝰ:et ĩ cõpꝛchenſibilis:et imẽſus qui ſẽper viuis et nihil moꝛitur in te im moꝛtalis habitãs eternitatẽ: mirabilis ocuł ãgeloꝝ:ĩenarrabilis:perſcrutabil 2 innominabilis ðs viuus et verus:ter ribilis ⁊ foꝛtis:neſciẽs pꝛincipiunʒ neq; finẽ: pꝛincipiuʒ oĩum atq; finis:qui an te pꝛimoꝛdia ſeculoꝛuʒ ⁊ añ oẽs ſcloꝝ oungines tu es de et dñs oĩum que cre aſti:et apnd te oĩum ſtabiliũ ſtant cau ſe ĩmutabiles:pmanẽt oꝛigines et oĩuʒ rationabiliũ et irrationabiliũ atq; tẽpo raliũ ſẽpiterne viuunt rationes. Dic mi bi ſupplici tuo deus meus: dic mileri coꝛs miſero tuo: dic queſo ꝑ miſeratio nes tuas vnde hoc tale animal niſi abſ te:an qui qᷓ; ſeſe faciẽdi erit artifex an gliunde q; a te trahitur eſſe et viuere: nõne tu es ſummum eẽ a quo oẽ eẽ. Quicqͥd enĩ ẽ a te ẽ qꝛ ſine te nihil eſt. Nonne tu es fons vite:a quo ſiuit oĩs nita. Quu quid. n. viuit ꝑ te viuit:qꝛ ſine te nihil viuit. Lu ergo one feciſti me: quero quis fecit me:tu dñe feciſti: ſine quo factumeſt nihil. Cu factoꝛ meus: ego opꝰ tuũ:gratias tibi deꝰ me ꝑ quẽ vino ego:⁊ ꝑ quẽ oĩa viuunt: qm feci⸗ ſti me:gratias tibi plaſmatoꝛ meus:qꝛ manus tue fecerut me ⁊ plaſmauerũt me:gratias tibi lux mea quoniam illu⸗ minaſti me T inueni me: vbi iueni me: vbi cognoui me: vbi inueni te: vbi co⸗ gnoui te: vbi autem cognoni te:vbi illu minaſti me. Gratias tibi lux mea qm il lumiaſti me.Quid ẽ qð dixi cognoui te nonne tu es de ĩcõpꝛehẽñibilis ⁊ imẽ ſus: rex regũ:⁊ vñs dominantiũ qᷣ ſolꝰ habes ĩ noꝛtalitatẽ ⁊ lucẽ habitas iac⸗ ceſſibilẽ:quã nullus hominũ vidit ſed nec videre poteſt. Nõne tu es deꝰ ab⸗ ſcõditꝰ ⁊ ĩperſcrutabilis maieſtatis:ſo⸗ lus tui iprus maximus cognitor ⁊ mi⸗ rabilis contẽplatoꝛ. Quis ergo cogno⸗ uit quẽ nũq; vidit: Dixiſtin. ꝑ veritatẽ tuã non videbit me bomo ⁊ viuet. Di⸗ xit ⁊ pꝛeco tuꝰ ꝑ veriiatẽ tnã:deum ne⸗ mo vidit vnqᷓ; Quis g cognouit quem nũqᷓ; vidit: Dixit ergo veritas tua. Ne⸗ mo nouit filiũ nin pater:neq; patrẽ qᷣs nouit niſi filius. Sola trinitas tua ſoli ſibi itegre nota e:q̃ exuperat omneʒ ſẽ⸗ ſum. Qnuid ẽ ergo quod dixii homo va⸗ nitati ſimilis qꝛ cognouit te: Quis co⸗ gnouit te nin tu te: Lu quippe de oĩi⸗ potẽs ſuꝑlaudabilis ⁊ ſuꝑ gloꝛioſus ⁊ ſuperexaltatus ⁊ altuſimus ⁊ ſuꝑeſſen⸗ tialis ĩ ſactiſſimis ⁊ dininiſſimis eloqis nominaris: quoniam ſuꝑ omnem eſſẽ⸗ tiam intelligibilem: Rue intellectualem atq; ſenſibile ⁊ ſuper omne nomẽ qoõ nominatur non ſolum in hoc ſeculo: ſed etiam in futuro:ſupereſſennaliter ſaperintelligibiliter eſſe dignoſceris: quoniam ſupereſſentiali ⁊ occulta di⸗ ninitate ſuper omnem rationem: intel lectum ⁊ eſſentiam inacceſſibiliter ⁊ ĩ/ perſcrutabiliter babitas in ie ipſo: vbi lux inacceſſibilis ⁊ lumen imperſcruia bile: ⁊ incõpꝛebenſibile: ⁊ ienarrabile: ad qð nõ attingit aliquod lumen quo⸗ niam incõtemplabile inumbile ⁊ ſu perrationale ⁊ ſuperintelligibile ⁊ ſuꝑ inacceſſibile:⁊ ſuperincõmutabile ⁊ ſun 5 = s —= liloquia. —- —— — — — —w — pericõmunicabile creditur: qð nullus vnqᷓ; angeloꝛum vel hominũ vidit nec videre poteſt. Hoc eſt celum tuuʒ one celum celans ſuperarcanũ:ſuperintelli glbile ſuperrationale ⁊ ſupereſſentiale lumen oe quo dicitur celum celi ono: celum celi cui terra eſt omne celum:qꝛ ſupermirabiliter: exaltatuʒ eſt ſuper oẽ celum:ad qð etiam terra eſt celum em pyreum:hoc enim eſt celum celi domi no quia nulli niñ domino ad quod ne mo aſcendit niſi qui de celo deſcendit: quia nemo nouit patrem niſi filius et eoꝛum ſpiritus:⁊ nemoinonit filium ni ſi pater ⁊ eoꝛum ſpiruus.Soli quidem tibi trinitas integre nota es trinitas ſã cta trinitas ſupermirabilis ⁊ ſuperine narrabilis ⁊ ſuperinſcrutabilis ⁊ ſuper inacceſſibilis ſuperincõpꝛehenſibilis ſu perintelligibilis ſuper ſſentialis ſuper eſſentialiter exuperans omnem ſenſuʒ omnem rationem omnem intellectum omnem intelligentiam omnem eſſenti am ſuperceleſtium animoꝛum: quam neque dicere neq; cogitare neq; intelli gere neq; cognoſcere poſſibile eſt etiaʒ oculis angeloꝛum. Unde ergo cognoui te one deus altiſſime ſuper omne celuʒ quem neq; cherubin perfecte cogno ſcunt:neq; ſeraphin:ſed alis contẽpla tionum ſuaꝝ velatur facies ſedenti ſuꝑ ſolium excelſum ⁊ eleuatum:clamãtes ⁊ dicentes.Sanctus ſcũs ſcũs dñs ðs exercituum plena ẽ omnio terra gloꝛia tua.Expauit pꝛopheta:⁊ dixit veh mihi quia tacui:qnia vir pollutuſ labijs ego ſum: ⁊ expauit coꝛ meuʒ ⁊ dixi:ve mibi quia non tacui quia vir pollutus labiji ego ſum ſed dixi cognonui te: verũtamẽ domine veh tacentibus de te quoniam loquaces muti fiunt ſine te. Et ego one deus meus non tacebo qm̃ ſeciſti me: ⁊ illuminaſti me ⁊ inueni me:⁊ cogno ni te quoniam illuminaſti me. Sʒ qua liter cognoui te:cognoui te ĩ te.Ccogno ui te non ſicut tibi es:ſed cognoui te ſ cut mihi es:⁊ non ſine te ſed in te: quia tu es lux que illuminaſti me. Sicut.n. tibi es ſoli tibi cognitus es:ſicut mihi es ſecundum gratiam tnà ⁊ mihi cognitꝰ es:ſed quid mihi es:Dic mihi mificoꝛs famulo tuo miſero:dic mihi per miſera tiones tuas quid mihi es? Dic aie mee ſalus tua ego ſuʒ.noli abſcõdere a me faciẽ tnã ne moꝛiar vt eã videã ſine me loqui apud miſericoꝛdiam tuã: me ter ram ⁊ cinerem ſine loqui apud miſeri coꝛdiam tuam quoniam miſericoꝛdia tua magna eſt ſuper me: loquar.n.ad deum meũ cum ſim puluie ⁊ cinis. Dic mihi ſupplici tuo:dic miſericoꝛs miero tuo. Dic per miſerationes tuas qͥ mibi es ⁊ itonaſti deſuper voce grandi ĩ in terioꝛem aurem coꝛdis mei et rupiſti ſurditatem meã et audiui vocẽ tuam: ⁊ illuminaſti cecitatẽ meã ⁊ vidi lucẽ tuaͤ et cognoui qm̃ deꝰ meꝰ es tu pꝛo⸗ pterea dixi ꝙ cognoui te. Cognoui enĩ te quoniam deus meus es tu. Cogno⸗ ui te ſolum verum deum er quem miſi ſti ieſum chꝛiſtum. Erat enim tempus quando non cognocebam te veh tem poꝛi illi quando non cognoſcebam te ve cecitati illi quando non videbant te veh ſurditati illi quando non aud ebã te. Cecus et ſurdus per fſoꝛmoſa que fe ciſti defoꝛmis irruebam.Et mecuʒ eras et tecum non eram et ea me tenebant longe a te que non eſſent niſ eſſent in te. Iiluminaſti me lux mundi et vidi te et amaui te. Nemo quippe te amat ni ſi qui te videt et nemo te videt niſi qui te amat.Sero te amaui pulchꝛitudo tã Atiqua:ſero te amaui veh iẽpoꝛ illi quᷣ *£ h nõ amani te. Gratias tibi lux mea que illuminaſti me ⁊ cognoui te. Qualiter cognou te:cognoui te ſolũ deũ viuũ ⁊ꝛ veꝝ creatoꝛẽ meũ:cognoui te creatoꝛc celi ⁊ tre vinbiliũ oĩnzʒ ⁊ inuiſibiliũ:deũ derũ oĩpotẽtẽ ĩmoꝛalẽ: ⁊ inuiabilem: incircunſcriptibilẽ:interminabilẽ eter⸗ num:inceſſabilem:ĩcõpꝛehbẽſibilẽ:ĩper fſfſIcrutabilẽ:icõmntabilẽ:imenſũ:ifinitũ pꝛincipiũ oĩuʒ vinbiliũ ⁊ ĩuiñbiliũ crea⸗ turaru:pꝑ quẽ oĩa facta ſũt: ꝑ quẽ cũcta ſubſiſtunt elementa. Cuius maieſtas R cut pꝛincpium nũqᷓ; habuit ſic nec de⸗ ſinet ĩ eternũ.Cognoui te vnũ ſolũ ve⸗ rũ deũ eternũ deuù patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſãctũ:tres qͥdẽ ꝑſonas ſed vndã eſſetiaʒ omnino ſimplicẽ:ĩdiuiſãq; naturam:⁊ patrẽ a nullo:filiũ a patre ſolo: ⁊ ſpiri⸗ tũ ſcũm pariter ab vtroq;: abſq; initio ſp:⁊ ſine fine deũ trinũ:⁊ vnũ ſolũ: ⁊ ve rũ deu oĩpotẽtẽ vnũ uniuerſoꝝ pꝛinci⸗ piũ creatoꝛẽ oĩum viſibiliũ: ⁊ imſibiliũ ſpiritualiũ:⁊ tẽpoꝛaliũ qͥ tua oĩpotenti virtute ſimul ab initio tempoꝛii vtrãq; de nihilo cõ didiſti creaturã ſpiritualẽ ⁊ coꝛpoꝛalẽ angelicà uidelicet ac dein⸗ de humanaʒ q̃n cõmunẽ ex coꝛpoꝛe:⁊ ſpiritu cõſtitutã.Cognoui te:⁊ cõſueoꝛ te deũ patrẽ ĩgenitũ te filiũ a patre ge⸗ nitũ:te ſpm ſãctũ paraclitũ neq; gẽituʒ neq; ĩgẽitũ ſancta ⁊ indiuiduãa trinita⸗ tẽ ĩ tribꝰ coeq̃libꝰ ꝑſonis cõſubſtatiali *: 2 coeternis: trinitatẽ ĩ vnitate: ⁊ vni tatẽ ĩ trinitate coꝛde credẽs ad iuſtuiã: 2 Ooꝛe cõfitẽs ad ſalutẽ.Cognoui te veꝝ deũ ⁊ onm ieſũ chꝛſtũ filiũ oei vnigeni tum creatoꝛẽ ſaluatoꝛem ⁊ redẽptoꝛeʒ meũ: ⁊ totiꝰ humani generis quẽ cofite oꝛ ex patre genitũ ante ſecula deuʒ de deo:lumẽ oe lumine deũ verũ de veo vero:nõ factũ ſed genitũ cõſubſtãtialẽ ⁊ coeternũ pr̃i et ſpiruui ccõ:ꝑ quẽ oĩa -= facta ſũt a pꝛincipio firmiter credẽs et veraciter confitens te deum vnigenita ieſum chꝛiſtum ꝓpter ſalutem boĩium a tota trinitate cõmuniter incamatum ex maria ꝑpetua virgine:ſpũs ſci coope ratione cõceptũ:veꝝ hominẽ factuʒ ex anima rationali ⁊ humana carne ſubſt ſtentem. Qui cũ ᷣm diuinitatem vnige nitꝰ oei ĩpaſſibilis ſis pariter ⁊ imoꝛtał ꝓpter nimiã dilectionẽ tuã qua dilexi ſti nos:idẽ ipſe deifili ſecũdũ bumani tatẽ factꝰ es paſſibilis ⁊ moꝛtalis Qui ꝓpter ſalutẽ humani generiſ vnice filij dei in ligno crucis pati voluiſti: paſſio⸗ nem ⁊ mo᷑:vt nos a moꝛte ꝑpetua li berares:atq; ad inferos: vbi ſedebant ĩ tenebꝛis patres noſtri: auctoꝛ luminis deſcẽdiſti:⁊ die tertia gloꝛioſus victoꝛ ab ĩferis ad ſuꝑos reſurtexiſti: reſumẽés ſacrũ coꝛpꝰ qð peccatis nr̃is moꝛtunʒ iacuerat ſepulchꝛo: ⁊ viuificans ſecũduũa ſcripturas die tertia:vt ipſũ ĩ pr̃is dexte ra collocares. Aſſupta nãq; tecũ ex ĩfe ris captiuitate quã captiuauerat anti quꝰ humani generis mimicꝰ:ver dei ſi lins cũ nr̃e carnis ſubſtãtia.i.cum aia ⁊ carne humana ex virgine gloꝛoſa aſſũ pta:ſuꝑ oẽs celos aſcẽdiſti traãſcẽdens oꝛdines angeloꝝ: vbi ſedes ad dexteraʒ dei patris:vbi ẽ ſpũs vite ⁊ lumèẽ iacceſ ſibile:⁊ pax dei qͥ exuperat oẽm ſèſum Ibi te deũ veꝑ ⁊ hoĩem ieſũ xpᷣim adoꝛa mus ⁊ credimꝰ: cõfuetes te patrẽ hẽre deũ. Indeq; te vẽtuꝝ iudicẽ ĩ fine ſecu li expectamꝰ:vt iudices viuos ⁊ moꝛtu os:⁊ reddas omnibus bonis ⁊ mali ſe cundum opera ſua:que operati ſunt in hac vita:vel pꝛemium vel ſupplicium: pꝛout vnuſquiſq; dignus fuerit requie vel erumna. Reſurgent enim in illa die a voce virtut tue oẽs hoĩes: quotquot bumanam animam acceperuũt ĩ carne — — = — — — — — —— — — — — —— 11 H s e el un ſecu on n WWoliloquia. fua: quam bic habnerunt: vbi totus bo mo pꝛo meritis vel gloꝛiam ſuſcipiat vel gehennã. Cu es ipſe vita ⁊ reſurre⸗ ctio noſtra quem ſaluatoꝛẽ expectamꝰ dominũ ieſum chꝛiſtũ: qui refoꝛmabit coꝛpus humanitatis noſtre configura tuʒ coꝛpoꝛi claritatis ſue. Cognoui te deũ verũ ⁊ vnũ ſpiritũ ſci patris ⁊ filij ab vtroq; pariter pꝛocedentẽè:cõſubſtã tialeʒ ⁊ coeternũ patri ⁊ filio:paraclitũ ⁊ aduocatũ noſtruʒ: qui ſuper eundeʒ Deũ ⁊ dñʒ noſtrũ ieſũ xpᷣʒĩ colũbe ſpe⸗ cie deſcẽdiſti:⁊ ſuꝑ apoſtolos in lignis igneis apparuiſti. Qui omnes ſanctos Ddei ⁊ electos dei a pꝛincipio tue gratie munere docuiſti:⁊ oꝛa pꝛophetaruʒ vt enarrarent mirabilia regni dei apperui ſti:qui ab omnibus ſanctis dei cũ patre 2 filio ſimul adoꝛaris ⁊ gloꝛificaris: in ter quos ⁊ ego filius ancille tue toto coꝛde meo gloꝛifico nomen tuũ:quoni am illuminaſti me. Cu eniqzʒ es vera lux lumẽ veridicũ:ignis dei: ⁊ magiſter ſpi rituũ:qui vnctiõe tua doces nos ⁊ om⸗ nem veritatẽ ſpiritus veritatis:ſine quo ipoſũbile eſt placere deo:quoniã tu ipᷣe deus es ex deo:⁊ lux de luce pꝛocedẽs a patre luminũ ineffabiliter: ⁊ a ſuo fi⸗ lio oomino noſtro ieſu chꝛiſto: quibus conſubſtantialis ⁊ coequalis ⁊ coeter nus exiſtens in vnius trinitatis eſſentia ſupereſſentialiter ⁊ gloꝛiaris ⁊ regnas. Cognoui te vnũ deũ viuũ ⁊ verũ patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſanctũ trinuʒ quidẽ in perſonis ſed vnuʒ in eſſentia:quẽ confi teoꝛ:adoꝛo ⁊ gloꝛifico toto coꝛde meo verum deũ ſolũ ſanctuʒ imoꝛtalẽ inui⸗ ſibilem:incõmutabilẽ: inacceſſibilem: iperſcruptabilẽ:vnũ lumen:vnũ iolem vnũ panẽ:vnã vitã:vnũ bonũ:vnũ pꝛin cipiũ:vnũ finẽ:vnũ creatoꝛẽ celi ⁊ terre per quẽ omnia viuunt ꝑ quẽ oĩa ſubſi – ſtunt ꝑ queʒ oĩa gubernantur: regun et viuifieantur que in celis ſunt ⁊ que in terris:⁊ que ſub terra: pꝛeter quem non eſt deus in celo ⁊ in terra. Sic co gnoui te cognitoꝛ meus:ſic cognoui te cognoui te per fideʒ tuã qua inſpiraſti mibi lux mea lumen oculoꝛuʒ meoꝛuʒ domine deus meus ſpes omnium fini um terre:gaudiuʒ letificans iunentute,ʒ meam ⁊ bonum ſuſtentans ſenectutẽ meam. In te eniʒ domine iubilant om nia oſſa mea dicentia: domine quis ſi milis tibi in dijs? domine non quem fe cit manus homims: ſed qui feciſti ma nus hoĩuʒ. Simulacra gentiũ argẽtũ ⁊ aurũ opera manuũ hominũ. Non ſic operatoꝛ hominuʒ omnes dij gentium demonia:dominus antẽ celos fecit:do minus ipſe ẽ deus.Dij qui non fecerũt celum ⁊ terrã pereãt de celo ⁊ de terra deus qui creauit celnʒ ⁊ terrã:celũ celi ⁊ terra benedicant eũ.Quis ſimilis tibi etiam in diis dñe: quis ſimilis tibi ĩ ma gnificẽtijs: in ſanctitate terribilis atq; laudabilis ⁊ faciẽs mirabilia? Sero te cognoni lumen verũ:ſero te cognoui. Erat enĩ nubes magna ⁊ tenebꝛoſa an te oculos vanitatis mee:ita vt videreñ poſſem ſolẽ iuſticie ⁊ lumẽ veritatis. Inuoluebar in tenebꝛis filius tenebꝛa rũ: ſenebꝛas amabã quia lumen nõ co glcebà. Cecꝰ erà ⁊ cecitatẽ amabã ⁊ ad tenebꝛas ꝑ tenebꝛas dbulabã:qͥs inde me eduxit vbi erã hõ cecus in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis:quis accepit manum meã vt inde educerer:quis ẽ ille illumi natoꝛ meus: Nõ enĩ querebã eũ ⁊ ipe queſiuit me:non inuocabã eũ ⁊ ipſe vo cauie me:quis ẽ ille. Cu es dvñe deꝰmeꝰ milſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ: pater miſericoꝛ diaruz ⁊ deus totius conſolationis: tu ſancte domine deus meus: queʒ confi g ii teoꝛ toto coꝛde meò gratias agene no⸗ mini tuo. Non te querebaʒ tu me que Kuiſti: non te inuocabaʒ:tu me vocaſti. Uocaſti enĩ me nomine tuo: intonaſti e ſuper voce grandi in interioꝛẽ aureʒ roꝛdis mei. Fiat lux ⁊ facta eſt lux: et eceſſit nubes magna ⁊ liquefacta eſt nubes tenebꝛola: que oꝑuerat oculos meos:⁊ vidi lucẽ tunã: ⁊ cognoui voceʒ tuã ⁊ dixi. Uere dñe tu es deus meꝰ ⁊ eduxiſti me ð enebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis ⁊vocaſti me ĩ ad nirabile lumen tuum 2 ecce video. Gratias tibi illuminatoꝛ meus:⁊ conuerſus ſũ ⁊ vidi tenebꝛas ĩ quibus fuerã:⁊ abyſſũ tenebꝛoſã ĩ qua lfacueram ꝛ contremui ⁊ expani 2 dixi. VUeh veh tenebꝛis meis in quibꝰ iacui. ¶VUlceh veh cecitati illi in qua videre non poterã lumen celi. Ueh pꝛeterite igno⸗ rantie quando nõ cognoſcebã te dñe. Gratias tibi illum inatoꝛ ⁊ liberatoꝛ meus quoniã illuminaſti me ⁊ cogno ni te. Sero cognoui te veritas antiqua ſero te cognoui vitas eterna: ⁊ tu eras in lumine: ⁊ ego ĩ tenebꝛis ⁊ nõ cogno ſcebã te:qꝛ illuminari ñ potera ſine te Lñ lux extra te. Scẽ ſcõꝝ ðs ĩextima bilis maieſtatis ⁊ ös deoꝝ ⁊ oñs dñoꝝ mirabil ĩenarrabił ĩexcogitabilis: queʒ tremũt ĩ celo angelice poteſtates: quẽ adoꝛãt dominationes ⁊ throni: ⁊ oẽs virtues pauent a conſpectu tuo cinus potentie ⁊ ſapiẽtie nõ eſt numerus:qui fũdaſti mũdũ ſuper nibiluʒ: æ mare col ligaſti in aere quaſi in vtre: omnipoten tiſſime foꝛtiſſime de ſpirituũ vniuerſe carnis cuiꝰↄ ſpectu fugit celũ ⁊ terrã: ſi ad cuiꝰ nutũ oia ſe ſubijciunt clemẽ⸗ tia:te adoꝛant ⁊ gloꝛificant te omnes creature tue.Et ego filius ancille tue ꝑ idẽ tuã flect o ceruicem coꝛdis mei ſub pedibus maieſtatis tue: gratias agens quoniã dignat es ꝑ tuà miſericordiaʒ illuminare me. Lumè verum:lumè ſa⸗ ctũ:lumen oelectabilem:lumen admi rabile:lumen ſuperlaudabile:qui illu⸗ min is oculos angeloꝑꝝ.Ecce video gra tias ago.Ecce video lumen celi interlu cet oculis mentis mee radius deſuper a facie luminis tui etletificat oĩa oſſa mea.O ſi perficerẽtur in me auge que⸗ ſo luminis auctoꝛ. Auge queſo quod ĩ⸗ terlncet in me.Dilatetur obſe ro dila⸗ tetur ex te quid eſt boc quod ſentio: quis ẽ ignis qui calefacit coꝛ meũ que eſt lux que irradiat coꝛ meũ:O ignis qͥ ſemper ardes ⁊ nũqᷓ; extingueris:accè⸗ de me.O lux que ſẽper luces:⁊ nõ extĩ gueris illumina me.O vtinã ardereʒ ex te. Ignis ſancte q; oulciter ardes: qᷓ;ᷓ ſe crete luces:q; deſideranter aduris:veh his qui nõ ardent ex te: veh illis qui nõ ullluminantur ex te O lumẽ veridi cũ illuminans omnẽ mundũ: cuiꝰ lux iplet mũdũ. Uehceciſ oculis qui te nõ vident ſol illuminans celũ ⁊ terram. Ueh caligantibus ocu lis qui te videre nõ poſſunt: veh auertentibus oculos vt non videant vanitatẽ. Nequeunt.n. oculi aſſaeti tenebꝛis:ſumme veritatis radios intueri:nec ſciunt de lumine ali gquid extimare: quoꝛum eſt in tenebꝛis babitatio. Lenebꝛas vident: tenebras diligunt:tenebꝛas appꝛobant:de tene⸗ bꝛis euntes in tenebꝛas:neſciũt vbi coꝛ ruant. Miſeri neſciunt quid amittant ⁊ miſerioꝛes vtiq; qui ſciunt quod amit tunt:qui caduni apertis oculis ⁊ deſcẽ dunt in iufernum viuentes.O lux bea⸗ tiſſima que nõ niſi purgatiſſimis ocu lis videri potes. Beati mundo coꝛde quoniam ipſi deum videbunt. Mun⸗ da me mundans virtus: munda ocu/ los meos:vt ſanis oculis te cõtempler: quem non niñ ſani oculi intuentur. Aufer ſquamas caliginis ãtique radio e⸗ nit ſ ſde au/ en , di⸗ tte ütaeninationio:ſplendo: inacceſſa bilis:vt te videre valeam irreuerbera⸗ tis obtutibus ⁊ in lumine tuo videam lumẽ.Gratias tibi lux mea. Ecce video ODilatetur obſecro viſus meus domine ex te. Reuela oculos meos vt conſide/ rem mirabilia de lege tua qui es mira⸗ bilis in ſanctis tuis:gratias tibi lumen meum.Ecce video: video ſed per ſpecu lum in enigmate. Sed quãdo facie ad faciem:quando vemet dies lericie ⁊ ex/ ultationis in qua ingrediar in locuʒ ta⸗ bernaculi admirabilis vſq; ad domum dei · vt videam videntẽ me facie ad facẽ neü. . deſiderio 2 ſiti eius in eũ. Uẽadmodũ deſiderat ceruus ad fontes aquarnʒ ita dende⸗ rat aia mea ad te deus. Sitinit anima mea ad deũ fonteʒ viuũ quãdo veniã ⁊ apparebo ante faciem dei: O fons vite vena aquarũ viuentiũ: quan do veniam ad aquas dulcedinis tue: ðᷣ terra deſerta inuia ⁊ inaquoſa vt vided veritatẽ tuã:⁊ gloꝛid tuã ⁊ ſatiẽ ex aqᷣs miſericoꝛdie tue fitim med: Sitio dñe fons vite ſatia me:ſuio dñe ſitio deum viuũ. O quando veniã ⁊ apparebo do mine ante faciẽ tuã:putaſne videbo di em illã die in quã iocunditatiſ ⁊ leticie diẽ quã fecit dominus vt exultemus ⁊ letemur in ea. O dies pꝛeclara neſciens veſperũ: non habens occaſum in qua pauiaʒ vocem laudis:vocem exultatio nis ⁊ confeſſiõis:intra in gaudium do⸗ mini tui: intra in gaudium ſempiternũ in domum domini dei tui:vbi ſunt ma gna: æ inſcrutabilia:⁊ mirabilia quoꝛũ non ẽ numerꝰ. Intra ĩ gaudiũ ſine tri⸗ ſtitia quod continet eternam leritiam vbi erit omne bonum:⁊ non erit aliqð malum:vbi erit quicquid voles:vbi erit vita vitalis dulcis et amabilis: ſẽpercq; memorabilis: vbi non erit hoſtis ipu⸗ gnas: nec vlla illecebꝛa ſʒ ſũma ⁊ certa ſecuritas:ſecura tranqllitas: traqllitas ⁊2z trãquilla iocũditas: iocunditas ⁊ io cunda felicitas:felicitas ⁊ felix et᷑nitas: et᷑nitas ⁊ eterna beatitudo:beatitudo ⁊ btã trinitas:trinitas ⁊ trinitatis vnitaſ. vnitas ⁊ vnitatis veitas:oeitas ⁊ deita tis beata viſio: que eſt gaudiũ domi⸗ ni dei mei.O gaudiũ ſuper gaudiũ:vin⸗ cens oẽ gau diũ:extra qõ non eſt gau/ diũ:quando intrabo in te vt videa deũ meũ qui habuat in te. Job 2 videbo vi ſionẽ hanc grãdẽ:quid ẽ quod me de⸗ tinet. Heu me quia incolatus meꝰ pꝛo⸗ longatus ẽ:bheu me q;diu dicetur mihi vbi ẽ deus taus:q;diu dicetur expecta expecta: ⁊ nũc qͥ expectatio mea r1n⸗ ne dnᷣs deus mens? Saluatoꝛc expe⸗ ctamus oñnʒ nruʒ ieſũ xpᷣm qui reforma bit coꝛpus humilitatis noſtre.cõfigura tũ coꝛpoꝛi clariratis ſue.Expectam oñʒ qñ reuertat᷑ a nuptijs vt ĩducat nos ad ſuas nuptias. Ueni oñe ⁊ nolitardare. Ueni oñe ieſu:veni viſitare nos in pa⸗ ce:veni ⁊ educ vinctũ bunc de carcere: letemur coꝛã te coꝛde ꝑfecto. Ueni ſal⸗ uatoꝛ noſter:veni deſideratus a cuntis gentibꝰ: oſtende faciẽ tuã ⁊ ſalui erimꝰ Ueni lux mearedẽptor meus:educ de carcere aĩaʒ meã ad cõfitẽdum nomini ſancto tuo: q;diu miſer iactaboꝛ in flu⸗ ctibus moꝛtalitatis mee:clamans ad te oñne ⁊ non exaudis: Audi clamantem de hoc mari magno ⁊ educ me ad poꝛ⸗ tum felicitatis eterne. Selices qui de periculo maꝛis huius equcii ad te oeuʒ portum:tutiſſimũ peruemre meruere. O vere felices qui de pelago ad littus de exilio ad patriam:de carcere ad pa⸗ latium peruenerant: optata ià felici io eE iliz cũditate adepti iã quiete btĩ:qͥ ad bꝛa niuũ illud ꝑpetue gloꝛie qð hic ꝑ młtas tribulatões queſierũt letant᷑ ĩ ꝑpetuũ O de biĩ o terq; quatq; btĩ: qui iã oĩuʒ maloꝝ exuti:ſecuri iã de ſua ĩmarceſſi⸗ bili gloꝛia:ad regnũ decoꝛis peruenire meruerũt O eternũ regnũ: regnũ oĩuʒ ſcłoꝝ vbi lum ĩdeficiẽs:⁊ pax dei q̃ exu perat oẽʒz ſenſuʒ ĩ q̊ͥ ſcõꝝ aĩe requieſcũt ⁊ leticia ſempitna ſuꝑ capita ipſoꝝ gau diũ ⁊ exultatonẽ obtinebunt: ⁊ fugiet Doloꝛ ⁊ gemitꝰ.O qᷓ; gloꝛioſũ ẽ regnuz i quo tecũ dãe regnãt oẽs ſci amicti lu mine ſicut veſtimto hũnᷣtes ĩ capite ſuo coꝛonã de lapide pꝛecioſo.O regnũ be atitudinis eterne:vbi tu dñe ſpes ſcõꝛũ 4 diadema gloꝛie:facie ad faciẽ vider a ſcis letificãs eos vndiq; in pace tua q̃ exupꝑat oẽʒ ſenſuʒ. Ibi gaudiũ ĩfſinitum leticia ſine triſticia ſalꝰ ſine doloꝛe vita ſin labor̃:lux ſine tenebꝛ:vita ſmne moꝛ te:oẽ bonũ ſine oĩ malo:vbi iuuẽtꝰ nũ quã ſeneſcit:vbi vita terminum neſcit: vbi decoꝛ nũquã palleſcit:vbi amoꝛ nũ quã tepeſcit:vbi ſanitas nüquã marce⸗ ſcit:vbi gaudiũ nũquã ðcreſcit:vbi nul luſ doloꝛ ſentit᷑:cbi gemitꝰnũquã audi ur.:vbi triſte nihil videt᷑:vbi leticia ſem ꝓ hẽtur:vbi malũ nullũ timet᷑: qm̃ ibi ſummũ bonũ poſſidet᷑:qð ẽ videre ſẽꝑ faciẽ oñi vtutũ.F elices igit᷑ qͥ de nau⸗ fragsa vita pnñ'ti ad tãta gaudia iã pueni re meruerũt:ĩfelices heu nos ⁊ miſeri qͥ pꝑ hꝰmar] magm fluctꝰ ꝓcelloſaſq; vo ragines:nauẽ trahimꝰ.ignoꝛãteſ an ad poꝛtũ ſalutis puenire valeamꝰ. Infeli ces ĩquã quoꝝ ẽ vita ĩ exilio:via ĩ ꝑicu lo:finis i dubio:ne ciẽtes finẽ noſtruʒ q oĩa ĩ futurũ reſeruant᷑ icerta: adhuc in pelagi fluctibus verſamur ſu pirateſ ad te poꝛtum maris. vita eerna. Kaplin. Patria noſtꝛa pf̃ia ſecura a lõ e te videmꝰ. Ab B;; mari te ſa⸗ lutamꝰab hac valle ad te ſuſ⸗ piramꝰ:⁊ nitimur cũ lachꝛymis ſi qũo ad te perueniamꝰ. Spes humani gene ris xpᷣe s de deo refugiũ nr̃m ⁊ virtus cuius lumẽ a lõge int᷑ caliginoſas ne⸗ bulas ſuꝑ maris pcellas:q̃ſi ſtelle ma⸗ ris radius:oculos nr̃os irradiat vt diri gamur adpoꝛtũ Guberna nauẽ nr̃am tua dextra:clauis crucis lue:ne perea⸗ mꝰ ĩ fluctibus ne nos demergat tempe ſtas aque neq; abſobeat nos ꝓ unduz ſz vtute crucis tue trahe nos ad h pela go ad te ſolamẽ vnicũ nr̃j m què a lõge q̃ſ ſtellã matutinã ⁊ ſolẽ iuſticie vix la chiymãtib oculis ĩ littoꝛe celeſtis pa⸗ trie nos expectaniẽ videmus. En ad te clamamꝰcedẽpti tui:ſed ⁊ nunc exules tin quos pᷣcioſo ſanguine redemiſti ex audi nos oeꝰ ſalutaris noſter:ſpes om niũ finiũ terre ⁊ in mari longe: ĩ mari turbulẽto verſamur tu ĩ littoꝛe ſtas aſ picis ꝑicula noſtra ſaluos nos fac ꝓpt nomẽ tuũ. Da nobis one int ſyllã ⁊ ca rybdin:ita tenere mediu:vt vtroq; pe⸗ riculo euitato:ſalua naue ⁊ mercibꝰ ſe curi ꝑueniamꝰad poꝝũ. Zanis Vitae 4 CLapitulũ m g puenerim ad te ſapien tie fontẽ:ad te lumẽ indeficiẽſ L ad lucèé iextinguibilẽ:vt ie nõ iã ꝑ ſpecũlũ ĩ enigmate:ſed facie ad fa⸗ ciẽ videamꝰ.tũc ſatiabit᷑ ĩ bonis deſide riũ nrjm qꝛ nihil erit exterius qð deſide ret᷑ niñ tu dñe ſũmuʒ bonũ qii erit pꝛe miũ btõꝝ:⁊ diadema decoꝛis eoꝑ: ⁊ le⸗- ticia ſempiterna ſuꝑ capita eoꝑ pacifi/ cãs eos intꝰ⁊ extra ĩ pace tua que exu⸗ perato oẽʒ ſenfuʒ. Ibi videbimꝰ amabi mus ⁊ laudabimꝰ. Uidebimus i lumie tuo lumẽ tuuʒ:qm apud te eſt fons vp Soliloquia. tu ipſe coꝛonatoꝛ es ⁊ coꝛona: tu ipſe te in lumine tuo videbimus lumen. z. pꝛomiſſoꝛ es ⁊ pꝛomiſſio:tu remunera Quale aüt lumè:lumẽ ĩmenſuʒ lumen icoꝛpoꝛeũ incoꝛꝛuptibile iĩcõp:ehenſibi le:lumẽ ĩdeficiẽſ.lumẽ ĩextinguibile:lu mẽ iacceſſibile:lumè ĩcreatũ:lumẽ veri dicũ.qð illuĩat oculos angeloꝝ: quod letificat inuẽtutẽ ſcõꝑ:qð eſt lumè lu⸗ minũ ⁊ fons vite:qð es tu one deꝰ meꝰ CTu es qppe lumẽ ĩ cuiꝰ luĩe videbimꝰ lumẽ: te.ſ.in te:ĩ ſplẽdoꝛẽ vultꝰtui: qm̃ te videbimꝰ facie ad faciẽ. Quid ẽ vide re facie ad faciẽ niñ qð ait apłs: cogno ſcere ſicut ⁊ cognitꝰ ſuʒ:cognoſcere ve⸗ ritatẽ tnã ⁊ gloꝛiã tuã:hoc ẽ cognoſce re faciẽ tuã. Cognoſcere patris poten⸗ tiã fili ſapiẽtiã ſpũs ſcĩ clemennaʒ:ipſiꝰ ſũme trinitatis vnã ⁊ idiuiduaʒ eſſenti aʒ:videre enĩ faciẽ dei viui:hoc ẽ ſũmuʒ bonũ gaudiü angeloꝝ atq; oĩnʒ ſcõruʒ pᷣmiuʒ vite eterne gloꝛia ſpũuʒ leticia ſẽ piterna coꝛona decoꝛis:bꝛaniũ felicita tis requies opulẽta. Pulchbꝛitudo paq intimũ ⁊ externũ gaudiũ paradiſus dei bieruſalem celeſt s:vita btã:plenitudo btitudinis: gaudiũ eternitatis: pax dei q̃ exuperat oẽʒ ſenſuʒ hec ẽ plena biĩtu do ⁊ tota gloꝛificatio hoĩsvidere facieʒ dei ſui videre q fecit celũ ⁊ terrã qui feẽ euʒ qui ſaluauit eũ ⁊ qni gloꝛificauit eũ Uidebit eũ cognoſcẽdo:amabit oiligẽ do:laudabit poſſidẽdo. pᷣe enĩ erit he reditas populi ſui populi ſcõꝛũ populi queʒ redemit. Jpᷣe poſſeſſio felicitatj eo rm ipſe pꝛemiũ ⁊ merces expectationis Ero inq;ᷓ merces tua magna nimis.ma gnũ eiʒ magna decèt. Uere oñe magnꝰ es tu nimis ſuꝑ oẽs deos:⁊ merces tua magna mmis. Neq; eni magnꝰes tu et parua merces tua:ſed vt magnus es tu magna merces tua:qm̃ non aliud eſ tu ⁊ aliud merces tua. Sʒ tu ipſe magnus aimis; tu ipſe merces magna nimis , toꝛ ⁊ munus:tu pꝛemiatoꝛ ⁊ premiũ fe licitatis eterne. Cu ergo coꝛonatoꝛ es ⁊ coꝛona deuſ meus et diadema ſpei qᷓ oꝛnata eſt gloꝛia:lumẽ letificãs lux re nonãs decoꝛ adoꝛnans:ſpes mea ma⸗ gna:deſideriuʒ coꝛdis ſcõꝝ ⁊ deſidera⸗ tus eoꝛũ. Uiſio ergo tua tota merces ẽ totũ pꝛemiũ et totũ gaudiũ quod expe ctamus.PHec cẽ enĩ vita eterna. Vec eſt inq; ſapia tna. Dec ẽ vita eterna: vt co gnoſcat te ſolũ verũ deuʒ ⁊ quẽ miſiſti ieſuz xpᷣʒ. Cũ igit᷑ videbimus te ſolũ.de uʒ: veũ verũ: veũ viuuʒ oĩpotentẽ inni ſibileʒ incircũſcriptibilẽ incõpꝛehenſibi lẽ: ⁊ filiuʒ tunʒ vnigenitũ:cõ ſubſtanti alẽ et coeternũ tibi dñ: ieſuʒ xpᷣʒ quẽ p ſalute noſtra miſiſti in mũduʒ in virtu te ſpũs ſancti trinũ in perſonis vnu in eſſentia deũ ſanctũ ſolũ extra queʒ non eſt deꝰ:tüc habebimꝰqð querimuſ vitã eternaʒ gloꝛia ſempiternã quaʒ pꝛepa raſti diligentibꝰte:qua abſcõdiſti timẽ tibus te:quã oaturus es querentibꝰ te querentibus facieʒ tnã ſemper:et tu de us meꝰfoꝛmatoꝛ meus ex vtero matris mee:que me recõmendanit manni tne: non me permittaſ aplius ex vno diſtra hi in multa: ſed collige me de exterioꝛi bus ad me:de me ad te:et dicat tibi ſẽp coꝛ meuʒ exquiſiuit te facies mea facic tuã dñe requiraʒ:faciẽ dñi virtutuʒ in qua ſola conſiſiit tota gloꝛia ſẽpiterna ſanctoꝛuʒ. Quã quideʒ videre vita eter na eſt ⁊ gloꝛia ẽpiterna uſtoꝛuʒ. Lete tur ergo coꝛ meuʒ vt tieat nomen tuuʒ letetur coꝛ querentiuʒ dnʒ. Sed multo magis coꝛ inuenientiuʒ. Si enizʒ leticia eſt in querendo qualis erit etiaʒ in ĩue niendo: Querà ergo ſẽper ardenter et indeſinenter faciem tuã. Si quomodo iuſticie: vt intrẽ ĩ gauciu domun mei Oꝛatio ad ſanctam trinitatem. LcLCapitulũ. xxxviij. Rees coequales ⁊ coeterne per . Rbeens venus ⁊ verus:pater AEfilius ⁊ ſpũs lanctus:qui ſo⸗ lIus habitas eternitatẽ ? lucẽ inacceſſi⸗ bileʒ. Qui fundaſti terram in potentia tua: ⁊ regis oꝛbeʒ pꝛadentia tua. Sanè⸗ ctus ſanctus ſanctꝰ oñs deus ſabaoth: terribilis 2 foꝛtis iuſtus ⁊ miſericoꝛs ad mirab ilis laundabilis ama bilis. Unꝰ deus tres ꝑſone:vna eſſentia potentia ſapientia bonitas. Una indiuiſa trini tas. Aperi mibi clamanti poꝛtas liuſti⸗ cie ⁊ ingreſius in eas confiteboꝛ domi⸗ no.En ad oſtiuʒ tuuʒ ſuʒ paterfamilias mẽdicus pulſo. Jube aperiri pulſanti: qui dixiſti:pulſate ⁊ aperietur vobis. Pulſant eniʒ ad oſtiuʒ tunʒ pater mi⸗ ſericoꝛdiſſime deſideria rugientiũ pᷣcoꝛ dioꝝ meoꝛuʒ: ⁊ clamoꝛes lachꝛymaruz oculoꝛu; meoꝛu 3. Ante te eſt omne de ſderiuʒ meũ ⁊ gemitus meus a te non eſt abſconditus:Et tu domine ne auer tas faciẽ tuaʒ amplius a me:nec decli⸗ nes ĩ ira a ſeruo tuoꝙ Pater miſericoꝛ diaruʒ audi eiulatuʒ pupilli tui: ⁊ poꝛꝛi ge manuʒz tuam optimdà adiutricem: vt retrabat me de pꝛofundis aquarum et de lacu milerie ⁊ de luto fecis:ne pere azʒ vidente miſericoꝛdia oculoꝛuʒ tuoꝛũ alſpiciente clementia viſcerum tuoꝛum ſed euadaʒ ad te dvũm deum meum: xt videaʒ diuitias regni tui et intuear fa cieʒ tuaʒ ſemper: ⁊ laudeʒ dicaʒ nomini tuo domine qui facis mirabilia:qui coꝛ meuzz letuz facis memoꝛia tua. Qui illu minas inuentutez meaz ne veſpicias ſe hec poꝛta domini: iuſtiingredientur ꝑ gu nectutem meaz: ſed lubilare facias ofla mea: ⁊ reuiuiſcere facias vt aquile ca⸗ nos meos. Finie Sol loanom Diui Aun ini Epiſcopi Pipponenſtis. Biui Auguſnni Epiſcopi Pippo nenſis Manuale de verbo dei:quo ſo pita celeſtis deſiderij memoꝛia renoue UVoniaʒ in mecho laque oꝛuʒ poſiti ſũme facile a celeſti denderio frigeſci m. Quapꝛopter aſſiduo indigemus munimento Ht erpergefacti ad veũ noſtrũ verum æ ſummuz bonuz cuz defluimus recurra mus. Iccirco non pꝛeſumptionis teme ritate ſz magna dei mei vilectõne: buit opuſculo ad laudeʒ eius operam dedi vt ex el gantioꝛibus dictis ſanctoꝛum patrũ bꝛeue ⁊ manuale verbũ de deo meo mecũ ſemper babereʒ:ex cuius le ctionis igne quotiens tepeſco in eiꝰ ac cendar amoꝛem. Nunc adeſto mibi de us meꝰquẽ quero quem diligo quem coꝛde ⁊ Oꝛe: ⁊ qua valeo vircute laudo atq; adoꝛo. Mẽs mea deuota tibi tuo amoꝛe ſuccenſa:tibi ſuſpirans tibi inhi ans: te ſolum videre deſiderans: nihil habet dulce niſ de te loqui:de te audi re: de te ſcribere:de ie conferre tuam gloꝛiam frequenteꝛ ſub coꝛde renolue re:vt tua ſuauis memoꝛia ſit inter hos turbines aliqua repauſatio mea¶ Te ergo inuoco deſideratiſſume: ad te cla⸗ mo clamoꝛe magno ĩ toto coꝛde meo: et cum te inuoco: vtiq; in meipſum vo co: vtiq; inuoco quoniam omninonoᷣ eſſez niſi tu eſſes in me: ⁊ niſ ego eſſem 4 — . — — — ——.— +☛ — ᷣ n1 m ht ed n de in tenon eſſes inme. Inme es quan do in memoꝛia mea manes: ex quo. cognonite: ⁊ in ea inuenio te cum re miniſcoꝛ tui:⁊ delectoꝛ in ie et de te ex quo omnia per quem omnias ⁊ in quo omnauhhhh“ dDe mirabili eſſentia dii. oomine celum ⁊ꝛ terraʒ im⸗ Nanni poꝛtans ſine one C Are: omnia implens ſine inclu⸗ fone: ſemper agens ſemper quietus: colligens ⁊ non egens: querens cuʒ ni hil oeſit tibi:amans nec eſtuans.ʒelãs 2 ſecurus es: penitet te ⁊ non doles: itaſceris et tranquillus es: opera mu⸗ tas: ſed non mutas conſilium. Beci pis quod inuenis et nunquam amiſiſti Nunquam inops ⁊ gaudes lucris:nun gquam auarus vſuras exigis. Super erogas cui non dbes: vel ſemper ero gatur tibivt debeas:⁊ quis babet quic quam non tuuʒ? Beddis debita nul li debens: donas debita nihil perdẽs. Qui vbique es ⁊ vbiq; totus qui ſenti ti potes: videri non potes:qui nuſquã ores:et tamen ab iniquoꝛum cogitati onibus longe es: qui nec ibi dees: vbi longe es: quia vbi non es per gratiaʒ ades per vindictam. Qui vbiq; es et vix inueniri potes. Quem ſtantem ſe quimur et appꝛehendere vix valemus. Auni tenes omnia: qui imples omnia: circumplecteris omnia: ſuperexcedis oinnia: ſuſtines omnia:qui coꝛda fide lium doces ſine ſtrepitu verboꝛum: qᷓ locis non diſtenderis nec tempoꝛibus variaris: nec habes acceſſus ⁊ receſſus qui habitas lucem inacceſſibilem quaʒ nullus bominum vidit nec videre po teſt. In te manens. In te quietus: vbi Pcircuis totum: non enim ſcindi vel diuidi potes: quia vere vnus es: nec in AAWanuale. partes efficenis: ſed totus totum tenee totum imples:totum illuſtras ⁊ poſſ De indicibili ſcientia dei. Jtotum mundum libi reple non poteſt enarrari quoniam vere indicibilis es: nullo modo ſcribi poteris nec concludi. Tu es fons lu cis diuine:⁊ ſol claritatis eterne. Ma gnus enim es ſine quantitate: ? ideo immenſus:bonuſſine qualitate:⁊ ideo vere ⁊ ſumme bonus:et nemo bonnus niñ tu ſolus: cuius voluntas opus eſt cuius velle poſſe en: qui omnia ex ni bilo creaſti: ſola voluntate feciſti.Qui omnem creaturam tuam abiq; indigẽ tia aliqua poſſides ⁊ ſine laboꝛe guber nas:⁊ abſq; tedio regis:⁊ nibil ẽ quod conturbet vel perturbet oꝛdinem tuuʒ vel in ſummis vel in imis qui in omni b locis ſine loco haberis:⁊ oinnia cõ tines ſine babitu:et vbiq; pꝛeſens es ſi ne ſiiu ⁊ motu: qui nec mali actoꝛ es: quod facere non potes: qui nibil non potes nec vnquam quicquam te feciſ ſe penituit.Cuiuſbonitate facti ſumuſ ⁊ iuſticia penas luimus:et clememia li beramur. Cuius omnipotentia omnia gubernat: regit ⁊ implet q creanit. Nec ideo te inplere omnia dicimus vt te cõ tineant:ſed ipſa potius a te continen⸗ tur:nec particulatiʒ imples omnia: nec Vllatenus ita putanduʒ eſt: vt vnaque q; res pꝛo magnitudine ſue poꝛtionis capiat te ideſt maxima mams:minima minus: duʒ ſis potius ipſe in omnibus et ommia in te. Cuius omnipotentia omnia concludit:nec euadendi poten tiam tuam quis aditum inuenire pote rit. Qui enim te non habet placatuʒ: nequaquam euadet ratum. ant: tua ſcientia inenarrabilii —Rʒʒõ —– 7 e deliderio anime lentientis deũ. Eeigitur clementiſſime deus i⸗ Nuoco ĩ anima meam qu pꝛe/ Pparas ad capiendũ te ex dende rio qð in ſpiras ei. Intra rogo ĩ eam et coapta eam tibi vt poſſideas illaʒ quã feciſti ⁊ refeciſti ⁊ vt babeã te velut ſi⸗ gnaculum iuper coꝛ meum. Queſo pi⸗ iſime inuocantem te nõ deſeras quia pꝛiuſq; te vocarẽ me vocaſti ⁊ queñiti: vt ego leruus tuus ſe quererem:queren do inuenirem: ⁊ inuentum amarem. Queñnui ⁊ iueni te domine:⁊ amare de ſidero. Auge deſñderium ⁊ da quod pe to:quoniam ſi cuncta que feciſti mihi degeriſ non ſufficit ſeruo tuo niſ te ipʒ dederis.Da ergo te ipſum mibi deus: redde te mibi. En amo te: ⁊ ſi parum eſt amẽ validius. Lu ergo amoꝛe teneoꝛ: tuo ðſiderio flagro tua dulcimemoꝛia delectoꝛ Ecce dum tibi mens mea ſuſpi rat: ⁊ tuã ineffabilem pietatem medita tur ipſa carnis ſarcina minꝰ grauat co girationũ tumultaus ceſſat.põdus moꝛ talitatis ⁊ miſeriaꝑ moꝛe ſolito non be betat:ſlent cuncia:tranquilla ſũt oĩa. coꝛ ardet:animas gaudet memoꝛia vi⸗ get: intellectus lucet: ⁊ totus ſpiritus ex deſiderio viſionis tue accenſus iuiſi biliuʒ amoꝛe rapi ſe videt. Aſſũmat ſpi/ ritus meus penas vt aquile volet ⁊ nõ deficiat: volet vt ꝑueniat vſq; ad deco rem dom“ tue: ⁊ tbꝛonum gloꝛie tue: vt ibi ſuper menſam refectionis ciuium ſupernoꝛum paſcatur de occultis tuis: in loco paſcue iuxta fluẽta pleniſſima. Tu eſto exultatio noſtra qͥ es ſpes no⸗/ ſtra:ſalus atq; redemptio. u eſto no⸗ ſtrum gaudium qui es futurus pꝛemiu te ſemper querit anima mea: ? tu pꝛe⸗ ſta vt querendo non deficiat. De mileria anime aue dominum noſtrum ieſum chꝛiſtim non amat nee queru. Sb miſere anime quechꝛiſtum C Ns qunerit nec amat: arida ma⸗ Anet ⁊ miſera. Perdit quod vi⸗ uit qui deum non diligit. Qui curat vi uere niſi pꝛopter te domine:nibil eſt ⁊ pꝛo nihilo eſt. Qui iibi viuere recuſat moꝛtuus eſt. Qui tibi non ſapit deſipit Milericoꝛdiſſune tibi me comẽdo.red do ⁊ concedo per quem ſum viuo ⁊ ſa pio. In te confido ſpero ⁊ totam ſpem meam pono per quem reſurgam viuaʒ 2 requieſcam. Ce cupio diligo ⁊ adoro cum quo manebo regnabo ⁊ beatus ero. Anima que te non querit nec dilis⸗ git mundum diligit ⁊ peccatis ſernit: et vitijs ſubiecta eſt: nũq; quieta: nũq; ſes⸗ eura eſt. Famuletur tibi ſemper mens mea pijſſime ſuſpiret tibi ſemper pere⸗ grinatio mea ardeat in amoꝛe tuo coꝛ meum:requieſcat in te deus meus ani⸗ ma mea: contempletur te in mentis ex ceſſu:cantet laudes tuas in iubilatione ⁊ hec ſit in hoc exilio meo conſolatio mea. Confugiat mens mea ſub vmbꝛa allarum tuarum ab eſtibus cogitatio⸗ num ſeculi huius. Repauſet in te coꝛ meum coꝛ mare magnum tumens flu⸗ cnbus. O oiues ommnium bonarum da pum ſuperne ſatietatis opulentiſſine larguoꝛ veus:da laſſo cibum: collige di ſperſum libera captiuũ: ⁊ redĩtegra ſciſi⸗ ſum. En ſtat ad oſtium ⁊ pulſat. Obſe⸗ cro mi per viſcera miſericoꝛdie tue qui⸗ bus viſitaſti nos oꝛiens ex alto: iube pulſanii miſero aperiri: vt liberis greſſi bus ingrediatur ad te: æ requieſcat ĩ te: ⁊ reficiatur de te pane celeſti.u enin es panis ⁊ fons vite: tu lumen clarita⸗ tis eterne:tu omnia ex quibus viunt recti qui diligunt te. — — — —☛ A cogitationum te querẽtiũ: da rente voluptati tue potas eum. Felix et ſcõ tno amoꝛi inbereã. Uem ergo in ſocietas ſuꝑnoꝝ ciuiũ: ⁊ gloꝛioſa ſolẽ⸗ coꝛ meũ ⁊ ab vbertate voluptatis tue nitas oĩum ad te redeũtinʒ: ab hui nr̃e lebꝛia llud vt obliuiſcar iſta tẽpoꝛalia pegrinatõis triſti laboꝛe ad amen itatẽ Pudet ac ligerme talia pati qlia mũ pulchꝛuudinis: ad foꝛmoſitateʒ totius dns iſte agit. Criſte ẽ mibi quod cideo ſplẽdoꝛis: atq; dignitatẽ totius elegan graue ẽ oẽ qõ de trãntoꝛ js audio ad/ tie: vbi te iugiter one tui ciues cernunt. R inua me dne oeus meꝰ.da letitiã ĩ coꝛ Nibil oĩno ꝙ ↄturbet mentẽ ibi auri⸗ de meo:veni ad me vt videaʒ te. Sʒ an bus audire dat᷑. Que cãtica: q̃ oꝛgana guſtẽ eſt mihi dvomus aĩie mee: quonſ- q̃ cãtilene: q̃ melodie ibi ſine fine deca 6 q; venias ad eã ⁊ dilatet᷑ a te. Ruinoſa tant: Sondt ſꝑ melliſtua hymnoꝛum E refice eã:hʒ q̃ offẽdant oculoſ tuoſ.:fa oꝛgana ſuauiſiuna ageloꝝ melodia cã 4 teoꝛ ⁊ ſcio: ſed qͥs mudabit eã: Aut cui tica cãticoꝝꝑ mira q̃ ad laudẽ ⁊ gloꝛiaʒ alteri pꝛeter te clamobo: Ab occultis tuã a ſuꝑmis ciuib decatant᷑. Amaritu 4 meis mũda me dne:⁊ ab alienis paree do ⁊ oia fellis aſperitas in regione tus 4 ſeruo tuo. Yac me oulcis xpᷣe bone ie- locũ nõ bñt.Nõ enĩ ẽ ibi malignuſ ne ſu fac me rogo:amoꝛe ⁊ deſiderio tuo q; malicia nõ ẽ aduerſarius ⁊ ipugnãs n deponere onus carnaliuʒ deſiderioꝛuj nec vlla peccati illecebꝛa: nulla ẽ ibi in ⁊ terrenaꝝ ↄcupiſcentiaꝝ. Dnetur car/ digẽtia:dedecus nullüũ:nulla dubietas ni aĩa:aĩe ratio:ratõni gratia tua:⁊ tue nulla violẽtia:nulla diſeoꝛdia:led ẽ ibi d me interius ⁊ exterius ſubde volũtati. pax ſũma:charitas plena: iubilatio et Tribue mihi vt laudet ie coꝛ meũ:⁊ lin laus dei eterna: ſine fine ſecura reqes: 1i⸗ gua mea ⁊ oĩa oſſa mea. Dilata mentẽ ⁊ gaudiũ ſemꝑ ĩ ſpiritu ſcõ.O qᷓ; foꝛtu tn meã ⁊ attolle ĩtuitũ coꝛdis meis vt vel natuſ ero ſi audiuero iocũdiſſimaſ ciui 40 rapida cogitatõe ſpũs meuſ attingat te um tuoꝝ cãtilenas:carmina melliflua eternã ſapĩaʒ ſuꝑ oĩa manentẽ.Diſſol- laudes ſũme trinitatis obiio honoꝛe 6 ue me oꝛo a vĩculis quibus ↄſtrictꝰ te mẽtia:ſed nimiũ felix ſi ego ipſe merue 0 neoꝛ:vt reliquẽs oĩa iſta tibi feſtines:ti ro cãtare cãticũ dño ieſu x pᷣo de dulci O bi ſoli ĩpereã:tibi ſoli intẽdã./ De feli bus canticis ſyon. /De gaudio pa 69 citate aĩe a terreno carcere reuolute. vradiſi. ſAüH FElir aia que terreno reſoluta Ita vitalis:vita ſempiterna: ⁊ carcere libera celum petit:q̃ t e Nennin btã:vbi gaudiuʒ ſine ℳ% — Ddulciſſimu onm facie ad faciẽ meroꝛe:reqᷣes ſine labor:digni cernit:q malo metu moꝛtis afficit᷑: ſed tas ſine tremoꝛe: opes ſine amiſſõe:ſa⸗ i de icoꝛuptione perpetue gloꝛie letat᷑. nitas ſine lãguoꝛe:abũdantia ſine defe Uit Trãquilla eſt ⁊ ſecura:nõ timet hoſteʒ ctõe:vua ſine moꝛte:ꝑpetuitas ſine coꝛ n nõ moꝛtẽ. Habet iã te piũ dm quem ruptione:btĩtudo ſine calamitate: vbi ri diu ſiuit ſempq; amauit bymnidicis oĩs bona ĩ charitate ꝑfecta:vbi. ſpes et wt ſociata choꝛis:melliſlua ꝑpetue feſtiui vino facie ad faciẽ:vbi plena ſcĩa ĩ oibꝰ de deſiderio anime. Eus lumen coꝛdiũ te videntiũ vita aĩ arũ te amantiũ:⁊ vtuſ AWDanuale. tatis carmina ad laudẽ gloꝛie tue: rex xpᷣe bone ieſu in eternũ cõcinit. Inebꝛi atur enĩ ab vbertate domus tue:⁊ toꝝ⸗ . — c oĩa: bi ſma dei deitas cernit᷑:⁊ lu mẽ illumindãs a ſcĩs gloꝛiſicat: vbi pꝛe ſens maieſtas dei conſpicit: ⁊ B vite ci bo ſine defectu mens ituentiũ ſatiatur Uidẽt ſemꝑ ⁊ videre deſiderãt:ſinc an xietate deſiderãt ⁊ ſine faſtidio ſatiant vbi verꝰ ſol iuſticie:mira ſue pulchꝛitu dinis viſione oẽs reficit:⁊ ita vniuerſoſ celeſtis patrie ciueſ illuminat:vt luceat idi lumẽ videlz illuiatũ ꝑ diuinũ lumè illuians vltra oẽʒ ſolis nr̃i ſplédoꝛẽ:at ; cũctaꝝ ſtellaꝝ claritatẽ:ĩmoꝛtali ad berẽtes deitati ac ꝑ hoc imoxales ⁊ in coꝛuptibiles facti iuxta ꝓmiſſionẽ oni ſaluatoꝛis. Pat᷑ quos dediſti mihi vo/ lo ⁊ vbi ego ſum ⁊ illi ſint mecũ:vt vi⸗ deant claritatẽ meã:⁊ oẽs vnuʒ ſint ſiẽ tu pater ĩ me ⁊ egoĩ te:⁊ ipſi in nobis vnüu ſint. & De regno celo. Egnü celoꝝ:regnuʒ feliciſſimũ regnũ carẽs moꝛte ⁊ vacans fi ne: cui nulla tꝑa ſuccedũt per euũ vbi ↄtinuus ſine nocte dies neſcit hẽre tpᷣs:vbi victor miles donis ĩeffabi libꝰ cumnlat᷑:nobile ꝑpetua caput am plectẽte coꝛona.Utinã repꝛomiſſa pec catoꝝ mole me vltimũ ſeruoꝝ xpᷣi iube ret diuina pietas hãc carnis ſarcinã de ponere:vt ĩ tue cuntatis gaudia eterna repauſandũ ſeu repſentandũ traſirẽ: ſã ctiſſimis ſupernoꝝ choꝛis iĩterreſſeʒ:cũ btiſſimis ſpiritibus glle ↄditoꝛis aſſiſte rẽ pꝛeſẽtẽ dei vultũ cernerẽ:nullo moꝛ tis metutãgerer:: de ꝑpetue ĩmoꝛtali/ tatis i coꝛuptione ſecurus gauderem: ? ſciẽti oĩa ↄiunctus:oẽm ignoꝛãtie ce citatẽ amittereʒ:terrena cũcta paruipẽ derẽ:cõuallẽ lachꝛymarũ iſtarũ itueri vel reminiſci vlterius nõ dignarer:vbi dpita laboꝛioſa: vita coꝝꝛuptibilis: vita oĩ amaritudine:plena vita vnña maloꝛuʒ: ancilla ĩfernoꝝ: qua bumoꝛes tumidats 75 doloꝛes extentt:ardoꝛes exiccat:⁊ ae ra moꝛbidãt: eſce iflãt: ieiunia macerãt ioci ſoluunt:triſticie cõſumũt: ſollicitu do coartat. ſecuritas hebetat: diuitie ia ctãt:paupꝑtas deijcit:iuuẽtus extollit:ſe nectus ĩcuruat:ĩfirmitas frãgit: meroꝛ depꝛimit:diabolus iſidiat᷑:mũdus adu lat᷑:caro delectat᷑:aĩa excecatur: totus bõ cõturbat᷑:⁊ in his tãtis malis moꝛo furibunda ſuccedit: vaniſq; gaudijs ita ſinẽ iĩponit: vt cũ eſſe deſerit nec fuiſſe putẽtur. oſt nimios ploꝛatus meſtã aiam ↄſolat᷑ veus. SEga quas laudes quaſue grfarũ tiones tibi referre valeamus Deus noſter: qͥ nos eti int᷑ haſ sO moꝛtalitatis nr̃e erũnas nõ deſi⸗ nis ↄſolari mira viſitatione gratie tue: Ecce me miſerũ multis meroꝛbꝰ plenũ dũ vite mee timeo:dũ pctã mea cõſide ro:dũ iudiciũ foꝛmidoꝛ: oũ moꝛtis boꝛ rã cogito:dũ ſupplicia tanari boꝝeo: dũ opera mea qͥ diſcretõe ⁊ diſcufſione a te pẽſent᷑ ignoꝛo:dũ quo fine illa cla uſurus ſim penitus neſcio:dũq; hec et —— alia multa mecũ ſub coꝛde retracto:cõ ſolaturus adeo ſolita pietate one deus 7 iter has q̃relas nimioſq; ploꝛatus ac ꝓfunda coꝛdis ſuſplria:aſſumis meſta ⁊ anxiã mentẽ ſuper alta iuga motium ad areolas vſq; aromatu;: ⁊ collocas me in loco paſcue ſecus riuulos dulci⸗ um aquarũ:vbi pparas ĩ cõſpectu tuo menſaʒ multiplicis apparatꝰ: que fati⸗ gatum ſpũm repauſen: ⁊ coꝛ triſte letifi cet qbꝰtãdẽ refocilatus delitus multa⸗ altitudinẽ terre i te va pace qᷣeſeo. Mo te de meꝰ amote:⁊ ma⸗ gis atq; magis amare volo oa rũ miſeriax meaꝝ: oblit lenat ſuper e dulcedie oiuini amorl. Ca. iiij Imibi one de me ſpecioſe pfiꝰ 8 lijs holuʒ et deſiderẽ te:vt amẽ te: quà 1 tü volo ⁊ quantũ debeo. Immẽlus es 1 ⁊ ſine mẽſura debes amari:pſertiʒ a no bis quos ſic amaſti:fic ſaluaſti ꝓ quibꝰ ſ talia ⁊ tanta feciſti.O amoꝛ qᷓ iemꝑ ar des ⁊ nu q; extingueris:dulcis xpᷣe et n bone ileſu: charitas deus meꝰ: accende u me totum igne tuo: amoꝛe tuo dulcedi ne tua:dilectõne tua:deſiderio tuo tua in charitate iocũditate ⁊ exultatõe tua: pi ſt etate ⁊ ſuauuate tua:voluptate ⁊ ↄcu⸗ e piſcẽtia tua qᷓ ſcã eſt ⁊ bona: q̃ caſta ẽ 2 mũda:vt totus dulcedie amoꝛis tui ple i: nus:tot flãma tue charitatis vapoꝛa⸗ tus diligà te dñʒ meũ dulciſſimũ ⁊ pul⸗ cherrimum ex toto coꝛde meo:ex tota 6 aia mea:ex totis viſceribꝰmeis:⁊ ex oĩi i 4 tẽtiõe mea:cũ multa coꝛdis cõtritione ⁊ lachꝛymaꝑ fonte:cũ multa reuerẽtia ⁊ tremoꝛe:his te in oꝛe ⁊ ĩ coꝛde: ⁊ pꝛe „ dorculis meis ſemꝑ ⁊ vbiq;: ita vt nullus 4 ime adulterinis amoꝛib pateat locus De pppatiõe nĩe redemptionis. ¶ Ulcherrime ieſu xpe ꝑ illà ſan tiſſimã effuſionẽ pcioſi ſãgui Inis tui quo redẽpti ſimus:da mihi coꝛdis contnitionẽ ⁊ lachꝛymarũ lfontẽ: pcipue ouʒ pꝛeces ⁊ orõnes tibi offero:dũ tue laudis tibi pſalmodiam n decato: dũ myſteriũ nr̃e redẽptõis ma 4 ifeſtũ miſericoꝛdie tue indiciũ recolo 66 vel ꝓfero:oũ ſacris altaribꝰ licʒ idignꝰ alſuto: cupiss illud offerre mirabiie 2 celeſte ſacrificiũ:oĩ reueꝛẽtia ⁊ denotõe dignũ:qð tu dne deꝰme ꝰ ſacerdos im⸗ in maculate ĩſtituiſti ⁊ offerre pꝛecipiſtiĩ nt cõmemoꝛationẽ tue charuatis: moꝛtis ſ.?⁊ paſſiõis:ꝓ ſalute nr̃a ꝓ quotidiana iͤ nr̃e fragiluatis reꝑatõe.Cõſirmet mẽſ mea iter tãta myſteria dulcedine pnitie 60 tue ſentiat te ſibi adeſſe.⁊ leiet᷑ coꝛaʒ te ignis qᷣ ſꝑ luces:amoꝛ ꝗᷣ ſꝑ ardes:olłcis MÆM anuale. rpe bone ieſu: lumè eternũ ⁊ ĩdeficiens panis vite qͥ nos reficis:⁊ ĩ te nõ ðficis quotidie cõederl ⁊ iꝑ iteger manes: re⸗ ſplẽde mihi:accẽde me:illuia ⁊ ſciſica vas tuũ:de malicia euacua:ĩple de gra tia:⁊ plenũ ↄſerua:vt ad ſalnte aie mee mãducẽè cibũ carniſ tue:qtenꝰ maancã do te:viua de te:viuaʒ ꝑ te:ꝑueniã ad te 2 repauſeʒ ĩ te. . gaudio. Diaulcedo amoꝛis 2 amoꝛ dul edinis:comedat te vent meus ⁊ nectare tui amoꝛis repleant cera mea:⁊ eructei mẽs mea vbũ bo nũ:charitaſ de meꝰmel olce:lac niueũ cib es grãdium:fac me creſcere in te:vt ſano palato poſſis mãducari a me.Lu es vita mea q̃ viuo:ſpes cui ihereo: glo ria quã adipiici deſidero:tu mihi coꝛ ie ne.ĩtellectu dirige:amoꝛẽ erige:animũ ſuſpende: ⁊ ſuꝑna fluẽta os ntientis te ſpus trabe.Laceat q̃ſo tumultꝰ carnis ↄticeſcat phãtaſie traꝝ ⁊ aqꝑ aerl ⁊1 po li. Laceat lõnia ⁊ imagmarie reuelatio nes ois ligua oẽ ſignuũ ⁊ qcqͥd trateun do fit. Sileat ſibi ⁊ ipᷣa aia ⁊ tranſeat ſe nõ cogitãdo ſe:ſʒ te de meꝰqm tu es re nera tota ſpes ⁊ fiducia mea.En.n.ĩ te deo meo ⁊ dño ieſn xpᷣo dulciſſimo et benigniſſimo atq; clemetiſſimo vniuſ cuiuſq; nrjm ⁊ ponio ⁊ ſanguis ⁊ caro VUdbi g poꝛtio mea regnat ⁊ regre me credo vbi ſãguis me vnat᷑ ⁊ dniari mer ↄfido vbi caro mea glincat᷑ glioſnʒ me eẽ cogſco q;uis pctõꝛ ſiʒ de bac iñ cõio ne gre nõ diffido ⁊ ſi pctã mea ꝓbibẽt ſubſtatia mea reqrit ſi delicta pꝛopꝛia me excludunt nature communio non repellit Uerbum incarnatũ eſt cã * ſpei noſtre. On eiʒ tã inimicuſẽ dñs vt nõ diligat carnẽ ſuã membꝛa ſus ⁊ viſcera ſua. Deſperare vtic; potuiflem ꝓpter nimia peccata mea et Vitia culpas ⁊ infinitas negligentias meas qᷣ egi: ⁊ quotidie indeſinent᷑ ago coꝛde oꝛe ⁊ oꝑe:⁊ oĩpus modis quidul humana fragilitas peccare põt:niſi ver bu tuũ deꝰ caro fieret ⁊ habitaret in no bis:ſed deiꝑare ia nõ audeo qm ſubdi tus ille tibi eſq; ad moꝛtẽ:motẽ auteʒ crutis tulu chirographũ peccatoꝝ no⸗ ſtroꝝ ⁊ affigẽs illud cruci peccatũ cru⸗ cifixit ⁊ moꝛtẽ. In ipſo aũt ſecurius re ſpi ro qui ſedet ad oexterã tuam: ⁊ iter pellat ꝓ nobis in ipio cõfuus ad te ꝑue nire deñdero:ĩ quo iã reſurreximꝰ iam I celũ ↄſcendimus ⁊ in celeſtibus ↄſice⸗ mus. Libi laus:tibi gloꝛia: tibi bono: io tato dulcioꝛ. Ziſſime oñie qͥ ſic nos amaſti ⁊ ſaluaſti: ſic iuſtiſicaſti:ſic ſubli miſti pijſſime dne q;ᷓ oulcis ẽ memoꝛiã tua: q; o magis i te meditoꝛ tãto es mipi oulcioꝛ ⁊ amabilioꝛ. Iccir co delecant me valde bona tua puro mẽetis intuitu: ⁊ oulcſſſimo pij amoꝛis aſfectu ĩ loco ꝑegrinatõnis mee iuxta modulũ meu uteri q;diu bis fragilibꝰ fubſiſto mẽbꝛis:mira tuã oilectionem pulchut ainẽ ideſinenter cupio deſi derare ⁊ 2ↄſderare. Lue eniʒ charitatis vel dilectiõis aculo vulneratꝰ ſuʒ:tuo vehemẽt᷑ deſiderio flagro:ad te ꝑuẽire cupio:te vider̃ ðſidero. Iccirco ſuꝑ cu⸗ ſtodiã meã ſtabo ⁊vigilãtibꝰocułpſal lã ſpu:pſallã ⁊ mente:⁊ totiis viribꝰ me ia:te factoꝛẽ:te refoꝛmatoꝛẽ meum col laudabo:polũ penetrabo mente:⁊ deſi derio tecũ ero:vt ĩ pꝛeſenti quidẽ miſe ria ſolo coꝛpoꝛe tenear:tecũ aut cogita tione ⁊ auiditate:atq; oĩ deſiderio ſim ſemꝑ:quatenus ibi ſit coꝛ meuʒ: vbi tu anto maioꝛ ẽ de deo medita⸗ es theſaurus deſiderabilis ⁊ lcõparabi lis multũq; amabilia. Sʒ ecce deꝰ meꝰ pijſſime ac miſericoꝛdiſſime duʒ tue ĩ⸗ menſe bonitatis ⁊ pietatis gloꝛiam ↄſi derare volo:coꝛ meũ nõ ſufficit:excedit enĩ oẽm ſenſuʒ humane mẽt tuũ decꝰ tua pulchꝛitudo: tua virtus:tua gloꝛia tua magnificentia tua maieſtas ⁊ tua charitas:ſicut ĩextimabil ẽ tue glie ſplẽ doꝛ:ita ĩeffabilis ẽ eterne charitatis be nignitas:qua illos quos de nihilo cre⸗ aſti adoptas ĩ filios ⁊ tibi ↄiungis. BSenderade ſunt ꝓ xpᷣo tribulatio nes in hac vita.··· Nima mea ſi quotidie opoete ret nos toꝛmenta pꝑferre:ſñi ipſã ehénam lõgo tpe tolerare vt xpᷣm ĩ glłia ſua videre poſſemꝰ:⁊ ſanct eiꝰſociari:nõne dignũ eſſz pati qᷣcquid triſte eſt:vt tãti boni tateq; glie partici pes hẽremur: JIuſidient᷑ g demões:pa rẽt ſuas tẽptationes frãgãt coꝛpieiũia pmãt carnẽ veſli nẽta:laboꝛes grauẽt vigilie exiccẽt clamet ĩ me iſte iquietet me ille vel ille:frig' icuruet:ↄſcia mur muret:caloꝛ vꝛat:caput doleat:pectus ardeat: ĩfletur ſtomachꝰ: palleſcat vul?⸗ tus:ĩfirmet᷑ totũ coꝛpus:deficiat in oo loꝛe vita mea:⁊ auni mei ĩ gemitibꝰ: in grediat᷑ putredo in oſſibꝰmeis ⁊ ſubter me ſcateat vt redeſcam in die tiibula tõis ⁊ aſcẽdã ad pplm accictũ noſtrũ. Que eni erit iuſtoꝝ gloꝛia: qua grãdis ſcõꝝ letici a: cũ vnaqueq; facies fulge bit ſicut ſol:cũ oꝛdinibus diſtictis po pulũ ſuũ dñs ĩ regno patris ſui ceperit recẽſere: ⁊ meritis atq; oꝑibus ſingulo rũ ꝓmiſſa pᷣmia reſtituet: ꝓ terrenis ce leſtia:ꝓ tꝑalibus ſempiterna:ꝓ modi⸗ cis magna. Beuera cumulus felicita tiſ erit cũ dñs adducet ſcõs ſuos ĩ viſione paterne glie:⁊ faciet ĩ celeſtibꝰ cõſide⸗ ririiee dt ſi deus oĩa in omnibus. K¶ Quõ regnum celoꝛũ poſſit acqniri. Felix iocunditas ⁊ iocunda fe licitas ſanctos videre ⁊ cũ ſcis eẽ ⁊ ee ſcũm deũ videre ⁊ deuʒ babere in eternum ⁊ vltra. Poc ſedula mẽte cogitemus:hoc toto deſñderio de ſideremus:vt ad eos cito ꝑuenire valea mus.Si queras quõ iſtud põt fieri:vel quibꝰ meritis quibuſq; auxilijs. Auch res iſta poſita ẽ in poteſtate facientis: qm̃ regnũ celoꝝ viʒ patit. Regnũ celo⸗ rũ o hbomo aliid nõ querit pᷣciũ niſi te ipᷣi tantũ eni valet quãtũ es: te da:⁊ ha bebis illud. uid turbaris de pꝛecio: xpᷣs ſemetipſuʒ tradidit vt acquireret te regnũ deo patri ita tu temetipſum da: vt ſis regnũ eiꝰac nõ regnet pctm̃ ĩ tuo moꝛ:ali coꝛpoꝛe:ſʒ ſpũs in acqſitionem yite. Quid ſit ⁊ qd hẽat paradiſus. nima mea reuertamur ad ci⸗ uit atẽ celeſtem ĩ qua ſcripti ſu mus ⁊ cines decreti. Sicut enĩ ciues ſcõꝝ ⁊ domeſtici dei:⁊ ſicut here des dei ⁊ coheredes xpᷣi cõſideremus ĩ clitã noſtre vrbis felicitatẽ inq;tũ cõſi derare poſſibile ẽ. Dicamꝰ ergo cũ pꝛo pheta.O q; gloꝛioſa dicta ſũt de te ciui tas dei ſicut letãtiũ oĩum habitatio eſt in te. Fundaris enĩ exultatiõe vniuerſe terre:nõ e ĩ te ſenectus: nec ſenectutis miſeria:nõ ẽ ĩ te mancus: nec claudus: neq; gibboſus neq; defoꝛmis dum oẽs occurrũt ĩ virũ perfectũ:ĩ menſura eta tis plenitudinis chꝛiſti. Quid hac vita beatius. Ubi nõ ẽ pauꝑtatis metus:nõ egritudinis ĩbecilliras: ibi nemo ledit᷑ nemo iraſcitur nemo inuidet cupiditaſ nulla ecardeſcit:nullũ cibi deſiderium: nulla honoꝛis ⁊ poteſtatis pulſat ãbi⸗ tio:nullus ibi oiaboli metus: inſidie de mones nulle terroꝛ gehẽne ꝓcul moꝛ . 7 neq; coꝛpoꝛis neq; anime:ſed immoꝛta litatis munere iocnnda vita nulla erũt tunc mala nuſq; diſcoꝛdia: ſed cuncta conſona:cũcta cõuenietia qꝛ oĩum ſan ctoꝝ vna erit cõcoꝛdia:pax cũcta ⁊ leti tia cõtinet tranquilla ſũt oĩa ?⁊ quieta iugis ſplẽdoꝛ:nõ vt ẽ ille qͥ nuc ẽ ſol: ſ tãto clarioꝛ:qᷓ;to felicioꝛ:qꝛ cinitas illa vt legit᷑ nõ egebit ſole neq; luna:ſi eñi oĩpotens illumina bit eã: ⁊ lucerna eiꝰ erit agnus. Ubi ſci fulgebunt vt ſtelle ĩ perpetuas eternitates:⁊ ficut ſplendoꝛ firmamẽti qͥ erudiũt multos. Quapꝛo pter nox ibi nulla:nulle tenebꝛe: cõcur ſus nubiũ nullus:nec frigoꝛis ardoꝛiſa⸗ ue aſperitas vlla: ſed talis erit rerũ tẽ⸗ peries quã nec oculus vidit: nec auris audiuit:nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit:niſi illoꝝ qui ea ꝑfrui digni iueniunt᷑: quoꝝ no⸗ mina ſcripta ſuũt ĩ libꝛo vite. Ueꝝ ſuper hec oĩa ẽ cõſociari choꝛis ãgeloꝝ ⁊ ar⸗ changeloꝛũ atq; oĩum celeſtiũ virtutũ intueri patriarchas ⁊ pꝛophetas: vide⸗ re apoſtolos atq; oẽs ſcõs:videre etia,ʒ parẽtes nr̃os.Gloꝛioſa ſũt hec:ſed mul to gloꝛioſius ẽ pᷣſẽtẽ dei vultũ cernere ĩ circũſcriptũ lumẽ videre:ſuꝑexcellens gloꝛia erit cũ deũ videbimus ĩ ſeipſo vi Ldebimꝰ ⁊ babebimꝰ ĩ nobis quẽ cerne re finis non erit. Mon valet bomo deo vicem redderè niñſ per amoꝛm. Mima inſignis: dei imagine il luſtris:ſimilitudinem hñs in ſe ex deo quo aio verſabit᷑ ſemꝑ ant ſtafe cũ eo aut redire ſi mota cũ ſuii affectibꝰ imo defectibꝰ fuerit: Et nõ ſio lũ hẽt vñ reſpirare qat ĩ ſpe venie ⁊ mi⸗ ſericoꝛdie:ſj ẽt vt audeat aſpirare ad nu ptias:vbi erit cũ deo inire fedus ſocieta tis atq; cuʒ rege angeloꝝ oucere ſuaue ingu amoꝛis. Hec oĩa facit amoꝛ ſi aĩa exhibeat ſe ſimilẽ deo ꝑ volütatẽ ſt milis eſt per naturam diligens ſicut di lecta eſt. Solns.n.ẽ amoꝛ ex oĩbus aĩe motibꝰ: ſeſibꝰ atq; affectibus ĩ que p̈⸗ ter creaturã ⁊? R non ex equo reſpõdet auctoꝛi: cel de ſili vita repẽdere. Amoꝛ Vbi iuenit cecos oẽës i ſe traducit 2 ca⸗ ptiuat affectꝰ. Amoꝛ ꝑ ſe ſufficit: per ſe placet ⁊ ꝓpter ſe. Ipſe meritũ.ipſe pꝛe⸗ miũ:ipᷣe cauſa:ipᷣe fructꝰ:ipe vſus. Per = – clanſa reſerat: frigida i flãmat: moͤtem aſperã ⁊ iraſcibilẽ ⁊ ĩpatiẽtẽ mirigat: vi tia fugat: carnales affeciꝰ cõpꝛimit:mo res emẽdat:refoꝛmet a inoua ſom lua⸗⸗ bꝛice etatis:mot actuſq; ke ues coercet Pec oĩa facit amoꝛ cũ pꝛeſens è: cũ vo abſceſſerit ita ĩcipit aia iacere lãguidas ac ſi cacabo baliẽti ſubtraxeris ignem. De cõfidentia anime amâtis deum. amoꝛẽ enim cõiungif᷑ deo. Amor facit / Agna res amoꝝ quo aiĩa p ſe vnũ ſpm̃ b duobꝰ. Amoꝛ facit idẽ velle õ e metipam fiducialit᷑ accedu ad 2 idẽ nolle. Amoꝛ facit pꝛius moꝛes coõ Deũ deo cõſtter iberet:eũ fa ponere:poſtmodũ oĩa que adſũt: tãq; miliarit᷑ ꝑcũtat᷑: ↄſultatq; de oĩ re. Aia nõ adunt conſiderare.tertio vero loco mũda cordis acie ſuꝑna ⁊ iterna cõſpi runt boneſta poſtmodũ:iboneſta ſecu q̃ amat deu nil alið põt cogitare nil lo⸗ qui:cetera cõtẽnit:oĩa faſtidit. Quicqᷣd meditaſ qcqᷣd loquit᷑: amoꝛẽ ſapit:amo rẽ redolet ita amoꝛ dei eã ſibi vedica⸗ cere. Per amoꝛcẽ pᷣmũ i ſeculo bona ge nit. Qui vult hr̃e notitiã dei amet. Fru ſtra accedit ad legendm ad meditãduʒ: ad pᷣdicãdũ:⁊ ad oꝛãdũ qui non amat. Amoꝛ dci amoꝛẽ aile perit: ⁊ edã ĩtẽdere ſibi facit. Amat òs vt amet᷑:cũ amatni MUutris 1 filij ẽ: bec charitas ⁊ bec aliud vnlt q́; amari: ſciens amoꝛe ec be⸗ = aritas aliquid ſmile qrit ĩ nobis ſcili atos qui ie amauerit. Hia ams cũclis li deſpiciunt᷑:ad extremn etiam dei inti ma conſpiciuntur. SAnd in nobis Dens requirat ſibi ſimile. Eus pater é charitas: de filius aritas e: ſpirit ſcũs amoꝛ pa cet charitatem qua veluti quadã affini tate cõſãgninitatis ei ſociemur ⁊ cõiũ⸗ gatmur. Amoꝛ dignuatis reuerẽtiam ne cit: ſed qͥ amat per ſemetipm fiducialit ſuis renũciat affectibꝰ: ⁊ tota ſibi incũ⸗ bit amoꝛi:vt poſſu reſpõdere amoꝛi in redimẽdo amoꝛe.Et cum ſe tot effude rit ĩi amoꝛc: q;tu ẽ ad illudfõtis penne accedit: nibil timẽs nibil heſtas ꝑdit ꝓfiuninm nõ pari vbertate currunt ? q5 viuit qꝗᷣ no diligit ꝗᷣ aüut diligit ocu 5 . los ſnos ſꝑ bʒ ad deũ quẽ diligit:quem venderat:ĩ quo meditat᷑ ⁊ ipinguatu. Iſte talis ſic denot ita ctat: ita legit: ?=- I oibꝰ oꝑib ſuis ſic ẽ ꝓundus rcican, ſpectuo quaſi de adiit pꝛeſens añ ocu amãs aĩa ⁊ dens creatoꝛ ? creatura:tñj ſi ex toto ſe diligit:mibi deeſt vbi totuʒ cg: nõ timet aĩa qͥ amat:pauet qᷓn amat. Aia amãs fert᷑ votis: trabit᷑ oeſiderijs: diſſimulat merita maieſtan ocło clan dit:aperit volũtati: ponẽs ſe i ſalutart los eius: ſicut reuera adeſt. Ita oꝛat ůfn 2⁊ fiducialit᷑ agẽs ĩ eo. Amoꝛe aia ſece⸗ ſit aſſũptuſ ⁊ pꝛeſẽtatꝰ anñ faciẽ maieſta kis ĩ excelſo thiono: vbi milia miliũ mi⸗ niſtrãt ei:2 occies cẽtena milia aſiſtüůt J daãmodo ſeſe ſibi furat᷑: imo rapit atqs elabit᷑:a ſapiẽtia vt deo fruat᷑ ad iocũ⸗ ei. Animam quã viſiigt amoꝛ experge⸗ facit doꝛmiètté: mouet 2? mollit eam et vulnerat coꝛ ei: tenebꝛoſa illummat: dit 2 excedit a coꝛpoꝛeis ſenſbꝰ vt ſeſe nõ ſentiat q̃ͥ deum ſentit. Doc fit enm mẽés ĩeffabili vei illecta onlcedine:quo ditate. Nihil t iocuduũ niſ eet ta modi eum. Amoꝛ dat familiaritatẽ dei:fami⸗ liaritas anſũ: auſus guſtu: guſtꝰ famẽ. Aia quã tãgit amoꝛ oei nihil aliud poõt cogitare nil deſiderare: ſed frequenter ſuſpirat dicẽs: ſicut ceru oeſiderat ad fontes aquaꝝ ita deſiderat aĩa mea ad Quid fecit deus pꝛopter bominem. Eus amoꝛe venit ad hoĩes:ve⸗ nit ĩ hoĩes: factꝰ ẽ hõ. Amoꝛe ðs iniſibilis ſeruis ſuis factꝰ ẽ Rmilis. Amoꝛe vulnerat? é ppter deli cta noſtra:tuta ⁊ firma reqmies ẽ infir⸗ mis ⁊ peccatoꝛibꝰ ĩ vulneribus ſaluato ris. Securuſillic habito:patent mihi vi ſcera per vulnera:qcqd ex me mihi de⸗ eſt vſurpo mihi ex viſceribus vni mei: qm̃ miſericoꝛdia affluũt:nec deſũt foꝛa mina ꝑ q̃ afflaant. Per foꝛamina coꝛ⸗ poꝛis patent mihi archana coꝛdis ꝑ ma gnum pietatis ſacramentinn patẽt mi⸗ hi viſcera miſericoꝛdie dei noſtri ĩ qui bus viſtauit nos oꝛiens ex alto. Uulne ra ieſu chꝛiſti plena ſũt miſicoꝛdia: ple⸗ na pietate: plena dulcedine ? charitate Foderũt man eius ⁊ pedes eiꝰ: 2 la ſancea pforauerũt: per bas rimas licet mihi guſtare q;ᷓ ſuauis ẽ s mens:q; re uera ſuauis 2 mitis 2 multe mificoꝛdie c oĩbus eũ inuocantibꝰ ĩ veritate: oĩbꝰ inquirentibus 2 marime diligentibus. Lopioſa redemptio data eſt nobis in vulneribꝰ ieſu chꝛiſti ſaluatoꝛis noſtri. Si ardoꝛ libidinis mnoueat mẽbꝛa mea recoꝛdatione vulnerum om̃ noſtri fili⸗ dei extiguitur. In oĩbus aduerſtanbꝰ non inueni tã efficax remedium q; vul nera xpi. In illis doꝛmid ſecurus: ⁊ re⸗ quieſco intrepidus. Chaſtus moꝛtuus eſt pꝛo nobis. Nibil tam ad moꝛteʒ qõ moꝛte chꝛiſti nõ ſanet᷑. Cota ſpes mea in mo ꝛte domini mei. Moꝛs eius me⸗ rium menmm:refungium meũ ſaluns mea ⁊ reſurrectio mea:meritum meum miè⸗ ſerarcio domini. Non ſum meriti iops qᷓ; ſiu ilie miſerationir oblitus non fue⸗ ru.Et ſi miicoꝛdie domini multe: mul tus ego ſum in meritis.Quanto ille po tentioꝛ eſt ag ſaluandum: tanto ego ſe curior. ¶ Recoꝛdatio vulnerum chꝛi⸗ ſti eſt enicax remedium contra omnes aduerſitates. — Ecca ni peccatũ grande 1 mul toꝛum ſum mihi conſcius deli cctoꝛuʒ: nec ſc deſpero:quoniäã vbi abundauerunt delicta ſuperabun⸗ dauit ⁊ gratia. Qui de venia peccatoꝛni ricoꝛdem. Magnaminiuriam deo fas cit qui oe eiꝰmiſericoꝛdia diffidit. Quâa⸗ tum in ſe eſt negat deum habere chari⸗ tatem: veritateʒ ⁊ poteſtatem: in quibꝰ tota ſpes mea conſiſtit: ſcilicet in chari tate adoptionis: in veritate pꝛomiſſio⸗ nis ⁊ in poteſtate redemptionis. Mur muret uam q; tũ voluerit inſipiens co⸗ Magna multirudo oulcedinis pleni/ gitatio mea dicens. Quis eni es tn aut tudo gratie ⁊ perſectio virtutun/¶De recoꝛdatiõe vulnerũ ieſu xpᷣi oni mfi. AUm me pulſat aliqua turpis cogitario recurro ad vulnera rpi.Cuʒ me pᷣmit caro mea: re⸗ xoꝛdatide vnlneꝝ oni mei reſurgo. Cuʒ diabolus mihi parat iſdias:fugio ad vi Kera mĩicordie oni mei: ⁊ recedit a me cta gloꝛia illa quibulue meritis illam obtinere ſperas: Et ego fiducia liter re⸗ ſpondebo. Scio cui credidi qina i cha⸗ ritate nimia adgoptauit me ĩ filiũ: qꝛ ve⸗ rar ẽ ĩ pꝛomiſſione potẽs ex inbibitiõe ⁊ licet ei acere qnod vult. Nõ poſſunt terreri multitudine peccatoꝛuʒ ſi moꝛs dvni i mẽtẽ meã veneritzauonian pec/ * 4 uoꝛum deſperat: negat denm eſſe miſe cata mea illum vincere non poſſunt. Claui ⁊ lancea clamãt mihi ꝙ vere re⸗ conciliatus ſũ chꝛiſto ſi eum amauero. Longinus apperuit mihi latus xpᷣi lã⸗ cea: ⁊ ego ĩtraui ⁊ ibi requieſco ſecurꝰ. Qui timet nõ amat: qm̃ charitas foꝛas mittit timoꝛc. Nullũ tã potens ẽ ⁊ taʒ efficax cõtra ardoꝛè libidinis medica⸗ mẽtũ:qᷓ; moꝛs redẽptoꝛis noſtri. Extẽ/⸗ Ait bꝛachia ſua ĩ cruce ⁊ extẽdit manns ſuas paratas ĩ amplexus peccatoꝝ. In ter bꝛachia ſaluatoꝛis mei ⁊ viuere vo/ lo ⁊ moꝛi cupio. Ibi ſecurus decanta⸗ bo.Exaltabo te one quoniam ſuſcepiſti me:nec delectaſti inimicoſ meos ſuper me. Saluatoꝛ noſter caput ĩclinanit ĩ moꝛte:vt oſcula varet ſuis dilectis. Co tiẽs deũ ⁊ oſculamur quotiẽs ĩ ei amo te compungimur. Medlitatio anime ad amoꝛem xp̃i. Mima mea inſignita dei ima⸗ gine:redẽpta xpᷣi ſonguine: de⸗ onſata fide:dotata ſpiritu oꝛ ge illum a quo tatũ dilecta es. Intede amatoꝛ? tuũ a quo amaris:cnius amo re pᷣuenta es qui eſt cauſa amoꝛis tui. Ipſe ẽ meri ũ ipſe pꝛemiũ: ipſe fructus ipſe vſus: ipſe finis.Eſto ſollicita cũ ſol licito:⁊ cũ vacante vacãs:cũ mũdo mũ da:cũ ſancto ſancta. Qualẽ te pꝛepara⸗ neris do:talis opoꝛtet appareat tibi de ns. Suauis ⁊ mitis ⁊ multe mip coꝛdie ſuaues mites vulces bumiles ⁊ miſeri⸗/ coꝛdes requirit:ama illũ qui eduxit te de lacu miſerie ⁊ de luto fecis:elige illũ amicũ tnũ pꝛe oĩbus amicis tuis:qi cũ oĩa ſubtracta fuerint ſolus tib fidẽ ſer nabit ĩ oie ſephure tue cũ oès amici tin recedẽt a te ille te nõ relinquit:ſed tene bit a rugiẽtibꝰ pparatis ad eſca:⁊ cõdu nata virtutib deputata cũ angelis:ili/ illi qui ĩtẽdit tibi:quere querẽtẽ te:ama cet te per ignota region: atq; pducet ad plateas ſuperne ſyon:⁊ ibi colloea⸗ bit te cũ angelis ante faciem maieſta⸗ tis ſue:vbi audies iltud angelicũ melos ſcũs ſcũs ſcũs ⁊c̃. Ibi ẽ canticũ letitie: vox exultatiõis ⁊ ſalutis gratiaꝝ actio ⁊ vox laudis atq; alleluiaĩ ꝑpetuũ:vbi cumulus felicitatis ſupeminẽs gloꝛia ſuperabundãa ſletitia ⁊ oĩa bona.O aia mea ſuſpira ardẽter: veſidera vebeme/ ter:vt poſſis ꝑuenire ĩ illã ſuꝑna ciuita tẽ de qua tã gloꝛioſa dicta ſũt in qua le tantiũ omnium habitatio ẽ in te: amo⸗ re potes aſcẽdere:amanti nihil ẽ viffici le nihil ipoſſibile:aia qne amat aſcẽdit frequẽter ⁊ currit familiariter ꝑ plate⸗ as celeſtis hieruſalẽ:viſitàdo illos pa⸗ triarchas ⁊ ꝓphetas ſalutando apoſto los:admirdãdo exercitꝰ mariyꝝ ⁊ ↄfeſſo rũ:choꝛoſq; virginũ ſpeculado. Celũ ⁊ . terrã ⁊ oĩa qͥ ĩ eis ſũt nõ ceſſant n cere:vt amem deum meu. / Tibil pot aie ſufficere:pᷣter ſũmũ bonum. VOꝛ humanũ ĩ deſiderio eterni⸗/ tatis nõ fixuʒ: nũqᷓ; ſtabile põt eſſe ſed omni volubilitate vo⸗ lubiliꝰ dealio ĩ aliud traãſit querẽs re⸗ quiẽ vbi non eſt. In his aũt caducis ⁊ traſtoꝛijs ĩ quibꝰ eius affectus captiuꝰ tenet᷑ verã requiẽ ĩuenire nõ valet:qm̃ tãte ẽ dignitatis vt nullũ bonũ pꝛeter ſũmũ bonũ ei ſufficere poſſit.Late ẽ.n. libertatis vt ĩ aliqð vitiũ cogi nõ poſſit ꝓpterea vnicuiq; ꝓppꝛia voluntas ẽ cꝗ lue dãn tionis vel ſaluatiõis: ⁊ ideo ni hil ditius bona volũtate oeo offertur Bona volũtas deũ ad nos deducit: et nos ĩ eũ oirigit. Per bonã voluũtatem deũ viligimus deũ eligimus a deum poſſide currimus:ad deũ puenim ⁊ e . mue.O bona voluntas ꝑ quà ad oei ſi militudinem refoꝛmamur: ⁊ ei miles iſ „ efficimur. Ita amabilis ẽ deo bona vo lũtas vt ipie ĩ coꝛde hiĩtare nõ velit ĩ qꝰ bona volũtaſ nõ fuerit. Gona volũtas illiꝰ ſũme maieſtatis trinitatẽ ad ſe ĩcli nat. Sapiẽtia ndq; ad cognitionẽ veri⸗ riũ bonitatis ĩ flãmat paternitas ĩ ea cu ſtodi uit ne pereat. Quid ſit cognitio veritatis. cognoſcere teipᷣm ⁊ qᷣd eſſe de Ebes eẽ ſtudeas:qð aũt coꝝꝛige⸗ d coꝛꝛigas. Deide cognoſcere 2 ama re creatoꝛẽ tuũ:hoc eni ẽ totũ hominis bonũ. Uide ergo qᷓ; ineffabilis ẽ diuine charitatis erga nos dilectio. De nihilo autẽ nos creauit:⁊ quicquid habemus donauit:ſed qꝛ plus dileximuſ datũ q; datoꝛẽ:creaturã qᷓ; creatoꝛẽ: cecidimꝰ ĩ laqueũ diaboli:⁊ facti ſumus erſerui. Deus vero miſericoꝛdia motus miſit fi liũ ſuũ:qui nos redimeret: miſit etiam ſpũm ſcum ĩ pꝛiuilegiũ amoꝛis:ſe deni⸗ q; totũ ſeruat hereditatẽ adoptionis. Ita deus vt pijſſimus ⁊ miſericoꝛdiſſi⸗ mus pꝛe veſiderio vel amoꝛe hominis nõ ſolũ ſua veꝝ etiã ⁊ ſeipſum impen⸗ dit: vt hominẽ recuperaret nõ tã ſibi qᷓ; bomini ipſi. Ut hoĩes ex deo naſcerent pꝛimo ex ipſis natus ẽ deus.Quis taʒ durus quem non emolliat amoꝛ dei: Sic hoĩem pꝛeueniens tãq; inq; vehe⸗ mens amoꝛ ꝙ hõ ꝑ boĩem dignatus fieri. Quis põt odire hoĩem cuiꝰ natu rã ⁊ ſimilitudinẽ videt ĩ hũanitate di: Reuera qͥ odit illũ odit oeũ: ⁊ ita ꝑdit q̃cqd facit.Deꝰ nãq; ꝓpter hoĩꝛm fcũs ẽ hõ vt eẽt redẽptoꝛ qͥ ẽ ⁊ creatoꝛ vt de ſuo redimeret᷑ homo: ⁊ vt familiariꝰ di ligeret᷑ ab hoĩe ðs ĩ ſimilitudinẽ hoĩs apparuit: ⁊ vterq; ſenſus hoĩs i ipſo btĩ ficaret᷑ ⁊ reficeret᷑ oculue coꝛdis ei dDi⸗ AHanuale. — tatis illã illuminat:charitas ad deſide⸗ R uinitate: ⁊ oculus coꝛpoꝛis ei humani tate vt ſiue igrediẽs ſiue egrediẽs ĩ ipo paſcua iĩueniret vita fcã vel condita ab ipſo. Muid in nobis operetur miſ⸗ „ ſio ſpiritus ſancti unatoꝛ nãq; noſter natus eſt nobis:crucifixus ⁊ moꝛtuus ẽ pꝛꝛo nobis vt moꝛte ſua moꝛtẽ rã deſtrueret:⁊ quia botruſcarnis VUidẽ cognitio veritatis: mo poꝛtatns fuerat ad toꝛcular crucis ⁊ ex pꝛeſſiõe facta fluere ceperat myſterium diuinitatis:miſſus ẽ ſpũs ſcũs quo va⸗ ſa coꝛdiũ pᷣpararet᷑ et vinũ nouũ ĩ vtreſ nouos poneret᷑: pᷣmũ vt coꝛda mũda⸗ rent᷑:ne ĩfuſũ pollueret᷑: ⁊ poſtea liga⸗ ret᷑ ne ĩfuſũ amitteret᷑. Mũdarẽtur aũt gaudio iniquitatis ligarẽt᷑ cõtra gau⸗ diũ vanitatis. lõ.n. ꝙ bonũ eſt venire potuit:niñi pꝛius recederet ꝙ malum ẽ. Baudium iniquitatis poſiit: ⁊ gaudiũ vanitatis effudit. Saudiũ iniqtatis red dit vas ſoꝛdidũ: ⁊ gaudiũ vanitatiſ facit ruinoſũ.Saudiũ iniqtatis ẽ cũ pctm̃ di ligit᷑:⁊ gaudiũ vanitatis ẽ cũ trãſitoꝛia amãt᷑.Eijce ergo qð malũ eſt vt ꝙ bo⸗ nũ ẽ ꝑcipe poſſis.Effüde amaritudinẽ vt dulcedine ipleri poſſis. Spũs ſãctus gaudium ẽ amoꝛ. Eijce ſpiritum diabo li ⁊ ſvũm mundi huius vt accipias ſpi⸗ ritum dei. Spũs diaboli oꝑat᷑ gaudiuzʒ iniqᷣtatis:⁊ ſpũs mundi gaudium vani⸗ tatis:⁊ hec gaudia multa ſunt:quoniã aliud habet culpã:aliud occaſionẽ cul⸗ pe. Ueniet aũt ſpiritus dei cũ eiecti fue rint ſi piritus mali:⁊ intrabit tabernacu lum coꝛdis ⁊ operabitur gaudium bo/ num ⁊ amoꝛem bonuʒ quo erpellitur amoꝛ mundi ⁊ amoꝛ peccati. Amoꝛ mũ di allicit ⁊ decipit. Amoꝛ peccati pollu it ⁊ ad moꝛtem conducit. Amoꝛ dei mẽ tẽ illuminat:cõſcitiã mõdat:animam letificat:⁊ deum oemonſtrat. . ⸗ , non videntis nec audientis: hoc antezʒ fit quando cogitationes ſuas malas ſe quitur ⁊ ĩpoꝛtunas ⁊ aliquã viliſſimas creaturã ad quã mentis intuitus facile diſtrabitur: ⁊ pꝛefert illam: videlicet in ꝛ lut cogitatione:ſepius reuoluendo vel co ſuperna eleuatũ quãdo ſedet: qñ ãbu⸗ gitando q̃ʒ deum:quẽ aſſidue deberet lat: q; reqᷣeſcit: vel qñ aliquid agit: coꝛ recolere creatoré: adoꝛare ſaluatoꝛem a deo nõ recedit: oẽs ad amoꝛẽ dei exx expectare iudicem. Quicquid men⸗ operatione eius qui diligit deũ. quo amoꝛ dei eſt ſemꝑ co⸗ ⸗gsitat qn ad deũ ꝑuẽiat:qñ mũ⸗ u derelinquat: qñ carnis coꝛ⸗ ruptioõem euadat:vt verã pacem ĩueni⸗ at:ſemꝑ habet coꝛ ſuum ⁊ deſiderium ĩ bonat᷑:oẽs ad amoꝛeʒ dei cõ mendat:⁊ q; dulcis ſit dei amoꝛ: ⁊ qᷓ; malus ⁊ qᷓ; amarꝰ ſit amoꝛ ſecul: coꝛde:oꝛe ⁊ ope re oibꝰ oemõſtrat. Deridet huius ſecu li gloꝛiam:arguit ſollicitudinẽ:⁊ q̃; ſtulꝰ tum ſit ĩ his qͥ rãſeũt fiduciã br̃e oſten⸗ dit. Mirat cecitatẽ hoĩuʒqᷣ hec dlligũt Mirat᷑ etiã ⁊ quomodo vniuerila hec trãſitoꝛia ⁊ caduca oẽs nõ ereliquůt Omnibus extimat dulce qð ſibi ſapit: oĩbus placere qð diligit:oiĩbus quideʒ eẽ manifeſtũ qð cognoſcit. Frequent᷑ deum ſuũ cõtẽplat᷑ ⁊ eius cõtemplatio ne ſuauiter reficitur:tanto felicius quã to frequẽtiꝰ. Dulce ẽ ſeinꝑ ad conñde/ randũ qᷓ; amãdũ ddãdũ ſemꝑ ſua⸗ ue eſt. De vera coꝛdis requie. SBSenim vera hec ẽ vera coꝛdis 1 reqᷣes cũ ſe totũ ĩ amoꝛẽ dei ꝑ 4deſideriu figi᷑. Nec qͥcq̃ʒ aliõ auppetit: ſʒ in eo qð tenet felici quadam dulcedine delectat᷑:delectãdo iocũda⸗ tur.Si vero vna aliqua cogitatiõe vel reꝑ occapatiõe ide aliquantulũ abſtra ctum fuerit: ſũma cũ feſtinatione: iliuc redire feſtinat exilium reputãs alibi 3 ibi moꝛam facere. Nam ſicut ibi nullũ eſt momentum quo hõ non fruatf vel vtat pietate dimina:ſic nullum debʒ eẽ momẽtũ quo eũ pᷣſẽtẽ nõ habeat ĩ me⸗ moꝛia/Iccico nõ bꝛeui crimine tenetur aſtriciꝰ qᷣs ĩ celo cũ ðo loquit᷑ ⁊ ſubito aſtrahit᷑ ab eiꝰ conſpectu qſi ab oculis tis aſpectum abeo retrahit omnino fu giendum eſt atq; execrandum. vVadis via peſſima plenaq; cla diſſenſones: vaca aliquantulum deo ⁊ reqeneſce in eo: intra in cubiculũ m tis tue exclude omnia pᷣier denʒ ⁊ que valent ad querenduʒ eÜ: ⁊ clauſo oſtio q̃ᷓre eũ.Dicat nũc totũ coꝛ tuũ ðᷣo.Que⸗ ro vultũ tuũ: vultü tuũ oñe reqͥro. Eya nũc ergo oñe ðs meus tu doce coꝛ meũ vbi ⁊ quomodo te requirat:vbi ⁊ quõ te ĩueniat. Dñje ſi bic nõ es vbi te que⸗ rã abſẽtẽ: Si aũt vbiq; es cur te nõ vi⸗ deo pᷣſentem: Sʒ cerie habitas lucem ĩ acceſſibilẽ. Sʒ quõ aſcẽdã ad lucè iac/ ceſſibilẽ. Aut qͥs me ðdncʒ ⁊ iducʒ ĩ illã vt videã te ĩ illa.Dein qͥbꝰſignis:q facie te q̃rã. Nũqᷓ;ᷓ; te vidi dñe nũqᷓʒ noui fa⸗ ciẽ tuã.Quid faciet altiſſime dne: qͥd fa ciet iſte longinquus exul iuꝰ. Quid fa⸗ ciet ſeruꝰtuꝰanxins amoꝛe tui:En lõge ꝓiectꝰa facie tue. En anhelat videre te et nimis illa abeſt facies tua. Accedere ad te deſiderat ⁊ ĩacceſſibilis ẽ habita tio tua:inueiire te cupit ⁊ neſcit locuʒ tunm. Querere te affectat ⁊ ignorat vultum tuum. ¶¶ Uino dei perdiuta pꝛo Uiſquis amas mundũ tibi pꝰ pice quo ſit eundũ. DPec via qᷓ 9. Iuge ergo o hõ paululum occupßps tiões tuas:⁊ abſcõde modicũ a tumul V tuoſis cogitationibus tuis. Abijce nüc oneroſas curas: poſtpone laboꝛioſas ſe ie nie des iinc/ li ie diſ ti itſn li⸗ ele che nbin loß norg upn ue grauant me. Euolue me ⁊ exonera ccatum ⁊ miſeria inuenta eſt. Omine ðs meus es tu ⁊ nũq; idi te:tu me feciſti ⁊ refeciſti 7 oĩa bona tua mihi cõ uiuti. Nõdũ oidi te neq; noui. Deniqʒ ad vi⸗ dendũ factꝰ ſum. O dirus ac durus ca⸗ ſus ille. Peu mihi quid perdidi ⁊ quid inueni:Quid abſceſſit ⁊ qͥd remanũt. Perdidi beatitudinẽ ad quã factus ſũ: ⁊ inueni miſeriã ad quã factus nõ ſuʒ. Manducabat tũc homo panẽ angelo rum quo nunc eſurit:mãducat nüc pa⸗ nẽ doloꝛũ quẽ tũc neſciebat.O m dne vſquequo obliuiſceris ĩ finẽ:vſquequo auertis faciè tuã a nobis: Jnuita nos adiuua nos:obſecro dñe:amaricaꝑ eſt coꝛ meun. Quando reſpicies ⁊ exaudies noſ: Quando humiliabis oculos no⸗ ſtros ⁊ onñdes nobis faciẽ tuã:Quãdo reſtitueſte nobis. Reſpice oñe ⁊ exaudi ⁊ illuia nos: ⁊ oñde nobis teipᷣ reſtituẽ te nobis:vt bñ ſit nobis:ſine qꝰ tã male ẽ nobii.inuita nos adiuna nos obiecro dñe amaricatũ ẽ coꝛ menʒ ſua deſolati⸗/ one:in dulcoꝛa illud tua conſolatione Obſecro dñe.Eſuris cepi querere te: ne deſinã ĩ paſtus a te. Yamelicus ac. c ſſi:ne recedà ĩ paſtus. Pauper ad di⸗ uitẽ: miſer ad miſericoꝛdẽ ne tecedã va cuus ⁊ cõtẽptꝰ.dDñie icuruatus ſũ ⁊ nõ poſſũ niſ deoꝛſũ aſpicere. Erige me vt poſſim ſurſum videre vel intendere:ini quitates mee ſupergreſſe ſũt caput me um:obuoluerunt me:⁊ ſicut onus gra me:ne vrgeat ſuꝑ me puteus os ſuum. Doce me querere te ⁊ oſtende te querẽ ti te:quia nec querere te poſſũ niſñ doce⸗ as tu:nec inueuire niñ te oſtendae. Queram te deſiderando: deſiderem te querendo amẽ inueniendo. De bonitate dei, 1 Ateoꝛ domine et gratias ago ‚quia creaſti in me hant imagi⸗ niem tuam:vt tui memoꝛ te co gitem:te ameʒ:⁊ ſicut eſt abolita coꝛꝛu⸗ puioue vitioꝛum: ſic eſt offuſcata fumo peccatoꝛum:vt non poſſit facere ad qð facia ẽ niñ tu renoues eaʒ. Ergo domi⸗ ne qui das fidei intellectum: da mihi vt quantum ſcis expedire intelligam: qe potes ſicut credimꝰ te eſſe aliquid quo nihil maius excogitari poſſit. Quid er⸗ go es domine deus:quo nihil maiꝰ ex⸗ cogitari poſſit:niñ id quod ſũmum om nium ſolum exiſtens per ſeipſum: om⸗ nia alia fecit ex nibilo: Q iod ergo bo⸗ num deeſt ſummo bono:per quod om ne bonum: La itaq; ex iuſt verax: bea tus ⁊ quicquid aliud eſt meliꝰeſſe quaʒ non eſſe. Ueꝑ malis quomodo parcis ſi es totus ſumme iuſtus: An quia bo⸗ nitas tua ẽ icõpꝛehẽſibilis: Latet hoc ĩ luce inacceſſibili quã inhabitas. Uere ĩ altiſſimo ⁊ ſecretiſſimo bonitatis tue pꝛoſfundo latet fonſ vnde maneat fluni us miſericoꝛdie tue. Nam cum totus ½* ſumme iuſtus ſis: tamen iccirco etiam malis benignus es: quia totus ⁊ ſũme bonus es. Minus nuqᷓ; bonus eſſes ſi nulli malo eſſe benignus. Melioꝛ eſt enim qui ⁊ bonis ſimul ⁊ malis bonug eſt qᷓ; qui bonis ſantum bonus ẽ: ⁊ me lioꝛem quimalis ⁊? parcendo ⁊ puniẽ do bonus eſt:qᷓ; qui puniendo tantuʒ. aeo es miſericoꝛs es quia totus et umme bonus es. SPe delectabili fruitione deii. Anenſa bonitas q̃ oium intel Mlectuʒ excedis. Ueniat ſuꝑ me mificoꝛdia illa q̃ ð tãta opulẽ tia ꝓcedit: ĩfluat ĩ me qð ꝓcedit de te. Parce ꝑclemẽtiã:ne vlciſcaris per iu⸗ ſticiam. Excita te nunc aĩa mea: ⁊ erige ; S totũ intellectũ tuum: ⁊ cogita quantũ potes:q̃le ⁊ quantũ ſit illud bonuʒ qꝗð Deꝰ ẽ. Si eĩiʒ ſingula hona delectabilia ſunt cogita ĩ te q; dlectabile ſit illõ qð ↄtinet iocũditatẽ oĩum bonoꝑ:⁊ nõ q̃ le in rebꝰcreatis ſumus exꝑti:led tanto Different: quãto differt a creatura crea toꝛ. Si eĩʒ ẽ bona vita creata:qᷓ; bona ẽ vita creatrix: Si iocũda eſt ſalus facta q; iocũda ẽ ſalus q̃ fecit oẽm ſalutem: Si amabilis ẽ ſapia in cogitatõe vł co gnitiõe reꝝ cognitaꝑꝝ:qᷓ; amabilis eſt ſa piẽtia qͥ oĩa fecit ⁊ ↄdidit ex nihilo: De niq; ſi multe ⁊ magne ſũt delectatiões I rebꝰoelectabilibꝰ:q̃lis ⁊ quãta ẽ dele ctatio ĩ eo qͥ ᷣa delectabilia feẽ:O qͥ H bono fruet᷑: qd illi erit: Et qͥd illin erit. Certe qᷣcqͥd voluerit illi erit: ⁊ qcqd no luerit nõ erit. Ibi qppe illi erũt bõa coꝛ poꝛis ⁊ aĩe:q̃lia q̃ nec oculus vidit: nec auris audinit:nec ĩ coꝛ hoĩs aſcendit. ummũ bonũ appetendũ ẽ. Pr gꝑ multa vagaris homun cio q̃rẽdo bona aĩe tue ⁊ coꝛ Poꝛis tui Ama vnũ bonum in guo ſi oĩa bona ⁊ ſufficit. Deſidera ſim plex bonũ qð eſt oẽ bonũ ⁊ ſaſ: ẽ.quid enĩ amas caro mea: qͥd deſideras aĩa mea? Ibi ẽ qͥcàd amas:qᷣcqᷣd deſideraſ Si delectat pulchꝛitudo:fulgebunt iu ſti ſicut ſol.Si velocitas aut foꝛtitudo aut velocitaſ coꝛpoꝛiſ tui:ibi nil obſſte re poterit:erũtq; ſiłes angel dei:qꝛ ſeĩa tur coꝛpꝰaĩale:ſurget coꝛpꝰſpũale:ptã te itaq; nõ natura. Si lõga aut ſalubꝛ vita ibi erit ſana eternitas ⁊ eterna ſa⸗ nitas qꝛ inſti ĩ ꝑpetuũ viuẽt ⁊ ſalus iu⸗ ſtoꝛũ a dño. Si ſatietas ſatiabutur cuz appuerit glia oni. Si ebꝛietas ĩebꝛiabũ tur ab vbertate domꝰdei. Si melodia. Ibi ãgeli ↄcinũt ſine fine deo.Si qlibʒ nõ imũda ſʒ munda voluptas:toꝝẽte voluptat ſue potabit eos dñs. Si ſapi entia ipa vei ſapia ondet eis ſepſam ſa pluſi ſe ipſos:qꝛ illi ⁊ illũ ⁊ ſe iicẽ ꝑ illũ:⁊ ille piẽtiã. Si amici:ia: oiligẽt deũ p ſe ⁊ illos ꝑ ſeipʒ. Si ↄcoꝛdia:oĩbus illis vna ẽ volũtas:qꝛ nulla illis ẽ niſi di vo lũtas.Si ptãs:oĩpotẽtes erũt ſue volũ tatj vt õs ſue.Nã ſiẽ ðs poterit qð volʒ ꝑ ſeipᷣ:ita poterũt illi qð volẽt ꝑ illum qꝛ ſicut illi nõ aliud volẽt q; ille volet: ita ille volet qᷣcqd illi volẽt:⁊ qͥd illevo let nõ poterit ñ eẽ. Si honoꝛ ⁊ diuitie. Deꝰ puos ſuos bonos ⁊ fideles ſupꝛa multa bona oſtituet. Immo filij dei et dij vocabũt᷑ ⁊ erũt beredes qͥdẽ dei:co heredes aũt xpi. Si va ſecuritas. Certe ita certi erũt vnq; nullatenꝰ illðõ bonũ ſibi de futurũ:hcut certi erũt ſe nõ ſua ſpõte illud amiſſuros:nec dilectionem oni illud dilectoꝛibꝰ ſuis iuit ablatuꝑ nec aliqͥd deo potẽtiꝰ deũ ⁊ illos ſeꝑa⸗ turũ. Saudiũ vo q̃le quãtũue: vbi tale ac tantũ bonũ ẽ· ritate ſcõꝛuʒ in celis. Oꝛ humanũ:coꝛ ĩdigẽs coꝛ ex⸗ ꝑtũ erũnas ⁊ mifiaſ.ĩmo obꝛu tũ mipijs:quãtũ gauderes ſi in Dej mutua cha tua ſi cape poſſent gaudiũ ſuũ de tanta btĩtudie ſua:ſʒ certe fiqͥs aliꝰ quẽ oĩo ſi cut teipᷣʒ amares:eãdẽ biitudinẽ heret duplicaret᷑ gaudiũ tuũ:qꝛ nõ minꝰ gau deres ꝓ eo q p teipo. Si vo dno vlł treſ vel multo ples idipʒ hẽrẽt:tatũdẽ ꝓ ſin gulis q;tũdẽ ꝓ teipo gauderes ſi ſingu los ſiẽ teippʒʒ amares.Ergo erit ĩ illa ꝑfe cta hierin mrabiliũ bonoꝝ ãgeloꝛũ 2 hoĩuʒ vbi nullus diliget aliũ minqᷓ ſe ipʒ. Nõ.n. alr gaudebit vnuſaͤſh; ꝓ ſin gubł alijs qᷓ; ꝓ ſeipo:ſi ᷓ coꝛ boĩs de tan to bono ſuo vix gaudiũ ſuũ capiet:quo capax erit tot ⁊ tãtoꝝ gaudioꝑꝝ: ⁊ vtiqa oĩb Abũdares: ĩterroga vltia ĩtima aĩa:vt nõ ſufficiat * te vnuſqᷣqʒ ſine opatione plus amabit deũ qᷓʒ ſe: ⁊ oẽs alios ſecũ:ita plus gau debit abſq; exiĩatõe de felicitate di qʒ de ſua ⁊ oĩuʒ alioꝛũ ſecũ.Sed ſi deũ ſi diligẽt toto coꝛde tota mẽre tota aĩa vt tñ totũ coꝛrõ:mẽs:coꝛpꝰ:aĩa:nõ ſuſ ficiat dignitati dilectõis. pfecto ſic gau debũt toto coꝛde:coꝛpoꝛe:mẽte: rõne: iciat plenitudo gaudij. De pleno gandio vite eterne. Eus meꝰ⁊ oũs meꝰ:ſpes mea: gaudiũ coꝛdis mei:dic aĩe mee ſi B ẽ gaudiũ de quo nobis ꝑ lliũ tnũ dicis. Petite ⁊ accipietlvt gau diũ vr̃jm fit plenũ. Inueni nãq; gaudiũ plenũ ⁊ pluſqʒ plenũ:plenũ qppe coꝛd plena mẽte:plena aĩa:pleno toto hoie: gaudio illo ſupꝛa modũ ſp erit gaudiũ Nõ g totũ illud gaudiuʒ itrabit ĩ gau⸗ *„ dẽtes: ſ toti gaudẽtes ĩtrabũt ĩ gaudiũ dñi ſui. Dic dne dic fᷣuo tuo intꝰ ĩ coꝛõ meo ſi ̊ ẽ gaudiũ ĩ qð ĩtrabũt ſcĩ tui:qͥ ĩtrabũt in gaudiũ dñi ſui. Sʒ certe gau diũ illud quo gaudebũt vel ĩtrabũt ele cti tui nec oculus vidit: nec auris audi unt: nec ĩ coꝛhoĩs aſcẽdit.nõdũ g cogi/ taui aut dixi quãtũ gaudebũt electi tui Utiq; tm̃ gaudebũt qudãtũ amabũt:tm̃ amabüt quãtũ cogſcẽt. Oꝛo te ðs meꝰ vt cognoſcãt te:amẽ te:vt gaudeaʒ de te: ⁊ ſ¶ nõ poſſuʒ in hac vita ad plenuʒ: del pficiã de die in diẽ: vſqʒ dü vẽiat il⸗ lud plenũ.Pꝛoficiat ĩ me h notitiaua vt ibi fiat plena:creſcat ĩ me hic amoꝛ tuꝰ vt ibi ſit plenꝰ:vt ibi gaudiũ meũ ſit plenũ.Meditet᷑ interĩ ĩ te mẽs mea: lo quat᷑ iñ lingua mea: amet illð coꝛ meũ ſermocinet᷑ os meu: eſuriat illð anima mea: ſitiat illud caro mea:deſideret illõ itentio tota ſubſtatie mee:vonec intrẽ Enchir idion. qm̃ tãtuʒ qᷣſqʒ diligit aliquẽ quãtuz de vono ei gandet. Sʒ ſiẽ illa btã felicita in gaudium domini mei. WManuales de vbo dei Diui Au⸗ guſtini epi PHipponenſis finis. Abula capitũ ĩ enchiridion di ui Auguſtini epi Pipponenſis 2 doctoꝛis eminẽtiſſimi. Ms boiĩs ſapia pietas i. dei culto bꝛe uiter ĩ Job ſcõ dicat᷑. Caplm. nonãmõ ſit colẽdus deus. ca. ij. Qualẽ ſibi libꝛũ fieri voluerit: vel qᷓ vt cõtineret popoſcerit. Capi iij. G Se initio fidei ⁊ pfectõe ſpẽi:⁊ ꝙ; xpᷣl ſit ppꝛiũ fidei catholice fundamẽtũ qõ apud hereticos noĩeienꝰ iuenit᷑.ca.iiij. WD ſit enchiridion qð ſibi fieri velit: 2 q̃ʒ laboꝛioſuʒ ſit ð fideʒ ſpem charita tẽ ſentiẽtibus růdere. cap. y. botn ¹ vnica oꝛatio fidem in 6 chatitatẽ ↄtineant. cap. vj. Nuaalr fides ſpes ⁊ charitas ſine ſe ĩ⸗ uicẽ eẽ non poſſit: q;ʒuis ĩ ůbuſdã diffe rant. coap. vij. A G ; fidei xpᷣiãe ñ ĩ nais re ñ ſzĩ creatoꝛis bonitate oſiſtat. viij. 2. Qualia bona ſini qͥ a ſumma trinita . 1 Qualiter deꝰmala oꝛdinet ⁊ que ſit diffinitio mali. X.. ona eẽ oẽs naturas a ſũmo bono actas: abuſq; ex cauñs ⁊ lr coꝛuptõ noceat intimaf. xj. ¶ Nð nullũ poſſit eẽ malũ ſinulluʒ ſit bonũ:⁊ ꝙ H aſſertio ꝓpbetice ſnĩe non ſit contrarina. xij. 5 bonis ac malis fibimet Zↄꝛijs di alecticoꝝ regła deficiat:⁊ qͥd ſit coꝝu⸗ ptio:⁊ ꝙ ex bonis mala oꝛta ſit. xiii. Ruũo noõ ſit Zꝛiũ dnice ſnĩe:q̃ diẽ: nõ põt arboꝛ bona fructꝰ malos ſacẽ quũ dicunt mala ex bonis eè oꝛta. xiiii. Mõ ptinere ad biſtudinẽ ↄſeqndaʒ bilitatem acc ſcire càs coꝛpoꝛalium ĩ mundo motio num. . xv. i putatõ qlr erroꝛ caueri poſſu xvi Utꝑ ad offm hoĩs iuſti ſit alñ mẽétiri Quibꝰ iĩ rebꝰ fallamur. xvijj. Kxcii. en pctã ducda ſin quũ qͥs de malo b. ie bñ ſentit vel viñlłibꝰ falli’. xix. unbe i rebꝰerrà:es ñ peccemꝰ qᷓ;uis ag hovite mif̃ias erroꝛ ꝑtineat. xx. Quo ſit pctm oẽ mẽdaciũ:vl qlr ẽt illilicet venialit peccet:q nõ niñ ꝓ ſalu te hoĩuʒ mẽtiuntur. xxi. Oe ſit cae böaꝑ reꝑ 2 qᷓ malaꝑ. xxij. OQõ ſit cresture rõnabilis maluü:vel qᷓ zemala ſquufs ſunt. xxiii. ¶ Qð ĩ ſuis malis rõnalis nã btitudis apetitũ nõ amißit:⁊ ꝙ hõ bẽat pen p pꝛiaʒ coꝛpoꝛis moꝛeʒ. xxiiii. s pcim adaʒ oꝛiginalit᷑ ĩ poſteris ¶¶¶ Qiulit huani generiſmaſſa ex ði ira iacebat ĩ malis luẽs cũ deßtoꝛib ageliſ iuſtiſſmas pẽas manẽte ĩ eis bonit: te creatoꝛis. . xrxvi. Qõ qᷣduſdã ãgelia cadẽtib p ſupbiiẽ reſidui cer:iſſinã pꝓpetue btĩtudis ſta⸗ cc perũt. xryxeü. Qð numerus bonoꝝ ãgeloꝝ qᷣ dimi nunꝰẽ pꝰruinã maloꝝ ex hoĩbꝰiupple⸗ at: ⁊ ꝙ hic nũerꝰ ðo i notꝰ. xxviii. triũ:ſʒ ꝑ filiũ dei liberari poſſit genꝰ bu Qðð ẽt fidẽ:a qua bona oꝑa ĩcipiunt gratia tribuat. Wat. Irx. ℳ 6 Qðò ðs opat᷑ ĩ nobiſ ⁊ velle ⁊ ꝑficẽ ſi᷑ pla pᷣdicat ⁊ oĩs dĩna ſcriptura. xxxi. 5 iuſta oãnatõne ſub ira dertene/ genꝰpnmanũ:donec veniret medi atoꝛ qͥ nos ab ea liberaret. xxxii. NDe admirab li ſacro mediatoꝛ..xxxii. de ouabꝰnatur li vna dei filii ꝑſona dang Q moꝛs ⁊ reſurrectio xpᷣi ſacẽᷣm ba Qõ nõ ppᷣis meritij nec liberũ arbi õ oſiſtentibus. xxxiiii NMõ euidẽs ĩdiciũ ſit abũdã gre dei ꝙ ĩ hoĩe xpᷣo hũana nã pmeriut. xxxv. ¶ Qðõ gra demõſtrat ĩ h̊ de ſpu ſcõ natus dicitur. xxxvi. Oð q;uis ñ ſit ↄſeq̃ns pr̃eʒ heis xpᷣi dici ſpũs ſcũs:modtñ ipe q de illo ct matia vgie nat e fit ĩ xplicabił rxvii ¶ Exẽpla qbꝰoñdit᷑ nõ ſꝑ dici fllin qᷣ qd de re aliqua naſcit᷑: ⁊ dici filium de quo naſciurr. xxrviii. MWogus ſignificãs xpʒʒ ieſuʒ de ſoũ ſcõ ita natũ vt iſinuei graʒ q eiꝰ? humas nitas nullis pcedetib meritis ĩ ipa ce ptione deo copulata cẽ. xxxir. uũo xpᷣs nec oꝛigiale nec pppᷣum hñs n fcũs ſi ꝓ nobis ipe pctm. xl. ptiſmi ſignifiat. xli. R . generaliter oĩ etati neceſſari um ſit xpᷣi baptimmium. xlii. ri pctõ oñi in baptiſno quũ babeaãt ꝓ pꝛia plura peccata:ecõtrario paruuli j remiſlion⸗ Auo illo pctò qð ꝑ vnũ hoĩeʒ intra i mundũ: iueniantur pla pctã. xliiii ð n ianit᷑ dicat pctis ꝑẽtũ filios ob lig iri niſi gratia diuinaq; miſericoꝛdia ſuccurt. xlo. 6 eẽ temẽ diffiniẽdũ vtꝑ ꝑẽtü pctã vſq; ad preʒ vni ciiꝰ q; an ĩ ttiã ⁊ qrtd gniqtõʒ an alio aliquo mõ iputef.xlxi. /uillũ ab oꝛigĩali pctõ poſſe ſaluari niſi ꝑ indiatoꝛẽ di ⁊ hoĩuʒ xpᷣʒ ihʒ xlvii. Nemin renaſci ĩ baptiimate ioãniſ qð xpᷣs hũilitat cã ſiẽ moꝛi viſpẽſaröz ſutxcipere volut. xlviii. ð rpᷣi gra nõ ſolũ oꝛigiale pctim̃: ſʒ iga ſil abſtulit qᷓ addita iuenit. xlix. Oẽʒ ex ada natũ ĩ adã oanatõe ðᷣtie ri: ⁊ oʒz ĩ xpo r̃natũ a daãnatõe libeꝑ.l. — —, ſo plerũq; maioꝛes ſingulariti mo Epctõꝝ dicant᷑ baptiʒari. xliii Enchiridiõ. Qualr myſteriũ baptiſmi ĩ cruce xpi Poſſe ẽ et fieri pꝰ bãe vitã ignez pur⸗ apts cõmendauerit.ĩ quo maioꝛes et toꝛſte quẽ ſaluat᷑ qͥ h talr vixerunt paruuli liberantur. li. lpni gagrua geſſerüt. lxviii S Quid ſigmificẽ: ea q̃ in cruce ſepultu anẽduũ eẽ ne putem ifãda crimia tõe ⁊ aſcẽnõe rpᷣi geſta Fui Gni poſſe redimi min ab eis abſtinẽ⸗ Nõ ꝑiinẽ ad hãc vitã ꝙ xpᷣs ad viuoſ lxix. 2 moꝛtuos iudicãdos vẽtur credit᷑.liij 4 as oꝛõnẽ dnicalẽ nõ tm̃ quotidi ¶ Duobus ſignificarimodis ꝙ vinos ana pctã ſʒ ẽt pᷣterita delean᷑. lxx. ⁊ moꝛtuos iudicabit. luii. De muli elynaꝑꝝ generibus. lxxi. Qðòð noiatõe ſpũs ſciĩ tota trinitas cõ Qualis ſit eyna ꝑfectoꝛum. lxxii. plet᷑ cui oꝛdinatiſſime ſca eccla iubiun ¶¶ õ eẽ ðputãdũ inimicũ qͥ pctõ ſuo cta ſit tãcq;ᷓ veo tẽplũ ſuum. lv. mouet vt roget:⁊ nullatenꝰa deo pctã Nuod in eccla pᷣmitiuoꝝ q̃ in eelis ẽ dimitti eis ꝗ petẽtib nõ dimittunt ex nullus ſit malus. lvi. coꝛ lxxui. ¶ Q nid ſẽtiẽdũ ſit ð oꝛijſ ãgeloꝝ:⁊ vtꝑ De bis qᷣ ſce leſte viuũt ⁊ teſtimon io eaſdẽ ſocietates ꝑtieàt ſol ⁊ lũa.lvu. dei abutuũtur q ait.Date elynam ⁊ ecce ta vl q̃lis coꝛꝑa aãgeli heant.lviii. oĩ ſda ſunt vobis. lxxiiii. Qðò maxie ꝑ dei grãʒ digſcẽdũ ſit quu ¶ Qð a ſeipſo debeat iĩciꝑe q̃ vult elẽõo ſe ſathanas trdſfigurat ĩ agelũ lucl.lix. ſynam oꝛdinate facere ſicut pbariſeos Qiĩ nõ hẽbimue plenã notitiã cele, oñs admonet. ſtis eccłe.vel qualit᷑ moꝛs xpᷣi etiã ꝓ an Qð multũ ſe ſeducũt 4 x Grgininat gelis fieri oicatur. lx. e eiyme idulgẽtiã ſibi ↄparare exiſtiant Qðò ſcĩ ãgeli oocti de deo nouẽ nũe ctis non ceſſan. lxxvi. rũ qͥ ex hoĩb aſcẽſur ẽ ad biĩtndieʒ.lxi 75 leuia vel grauia pcta diuino ſũt ſanda iudicio: q̃bus tñ oꝛare freq̃n Quo accipiat᷑ pax di pᷣcellẽ oẽʒ ĩtelle ctũ:⁊ lẽ pacẽ hẽbimꝰcũ angelis. lxii. ter us. lxxvii. NQuũo cẽt nũc nobiſcũ ãgeliↄcoꝛdaãt: De qᷣbuſdã pctis q̃ leuia putarẽt niſi ꝙ remiſſio pciõꝝ etiã baptiʒatis eſt ne gnioꝛaĩ ſcripturl ſcis ᷣmr̃arẽt᷑.lxxviii. ceſſari. . lxiii. Quod magna pctã quũ ĩ vſuʒ vene 4 OQð ĩtra eccł aʒ catholicã qʒ crimio rit aut ꝑua aut nulla eẽ credant᷑.lxxix. 38 .15 deneget᷑ pnie locꝰ:⁊ qualiter de 1rs duabꝰcauſis ignoꝛãtia ⁊ ifirmi⸗ gi ipſa pnia. lxiiii. Late qbus peccatur. lxxx. A3 remiſſio pctõꝝ ad futurũ iudici Quod mificoꝛdia dei pellat᷑ pudoꝛ t pnĩa agatur. lxxxi. um ꝑtineat:quũ ĩ hac vita ẽt ꝑuuli dis uerſo mõ crucient᷑:quoꝛũdã vo pene ĩ ð ſpm ſcm̃ irremediabilit᷑ peccet poſterum ſeruenf. lxv. q̃ĩ eccla catholica remitti ſibi pct viq; OD De his q ĩtra eccli az catholicã ccie⸗ ĩ finẽ vite non credũt. lxxxii ratiſſimeviuũt 2 nlło mõ pniaʒ agũt ac De vltĩa ⁊ gnãli rſlur̃ctõe cãnis. lxxxiui nibi ſaluationẽ ꝑ ignẽ ꝓmittũt. lxvi. G8 Queſtio de aboꝛtiuis fetibꝰ. lxxx ui. E¶OQaig ſentiẽdũ ſit de his ꝗ ſup füda⸗ Diſputatio qñ icipiat hõ ĩ vtero ma Metũ ed ficãt: ⁊ qͥ ſint hi qͥꝑ ignẽ ſaluãs tris viuere qͥ ad carnis reiurretionẽ ti⸗ tur.vel qual ũt iſte ignis. lxvii. nere credit᷑. lxxxv. De mõſtr q naſcũt᷑ ⁊ cito moꝛiũt cũ mẽt alijſq; coꝛꝑib trãſmnittet᷑ aie quã reliqᷣt reſurreciiõe reuoceXf. lxxxvij. lõ eẽ ↄñs mẽbꝛa ad eaſdẽ ꝑtes vñ lapſa ſũt ĩ reſlurrectiõe reuocari cum ex lxxxviij. emplo ſolubilis ſtatue. 6Uer eq̃les an diuerſe future ſint ſta ture vlł figure reſurgẽtiũ. lxxxix. 4 Qnals feſuungat orpa ſcõꝝ. ditionis non ſunt diſcreti. xcj. ¶Q nec pᷣma nec ſecũda moꝛs homi ni accidiſſʒ ſi nemo peccaſſ.Et ꝙ qua⸗ uis im pij diuerſo modo crucientur par uuloꝛum parua pena erit. xcij. remanẽtibꝰ ipijs i danatiõe:tũc ſcièt ſcĩ qd boni eis ↄtulerit gra. xciij. GRð olia que nunc nos latsnt: tunc Dõ recta ↄfeſſiõe credamꝰ oĩpctetẽ oẽs hoĩes ſaluos fieri. lũtates ĩ bonũ cõuertat. xcvij. ratiõe pharaõis ) ppłm di. xcviij. H di:quo fit vt ð ma⸗ is ho ↄmemoꝛatiõe cuiuſda bimẽbris. lxxxvj Q caro boĩs moꝛtui i qbuſlibʒ ele⸗ deũ bũ facẽ ⁊ quũ ſinit mala fieri. xcv. ¶ Queſtio de dicto apli: ꝙ deus n 4 xecvj. Qõ oipotẽtia dei malas hoiĩum vo ge xc. Qualr etià illi reſurgãt q maſſa per⸗ . xciiijj. Eõmẽdatio iudicij ði ſʒ aplm ĩ ob/ credut einas eẽ penas ipioꝝ. Qualẽ opoꝛtuit pᷣus hoiem fieri vel qualis poſtea futurus ſit. ciiij. e nortelut⸗ qᷓ; ꝑdidit hõ ꝑ libeꝝ 1 bitriũ ⁊? q; ẽ accepturꝰ ꝑ graz. cv. Qd gra 8 ſit vita et᷑na ᷣm aplʒ: ſtipẽ diũ vo pcti moꝛs:⁊ ꝙ pᷣmus hõ ſuà po tiꝰ q̃ʒ dei faciens volutatem de ipſo fa cta ſitvoluntas dii. coyj. er qᷓlẽ mediatoꝛẽ recõciliari opoꝛ tebat gen? humanũ dooo. ccvij. Qualiter ſe habebãt aĩie defũctoꝛum an reſurrectionẽ. cviij. De ſacriſicijs ⁊ elemoſynis q̃ ꝓ bap⸗ tiʒatis defunctis oĩbꝰofferüf. cix. Quos fines hi ure ſint bonoꝝꝑ malo rũq; due ciuitates pꝰ reſurrectionc.cx. De his qͥ hũana miratõe cõmoti nõ cxj. Qð ꝑpetua ſit pena onatoꝝ quãuis Diuer ſa qlitate ſcõꝝ ſic ⁊ iuſtoꝝ btitu⸗ do meriuis ĩiter ſe differt. cxij. Qualis ex cõfeſſiõe fidei naſcat᷑ ſpes ideliũ:ne qᷣs ĩ ſeipo ſpe hẽat. cxiij. Quõ onica oro ſeptẽ petitiões cõti tineat apud euãgeliſtã matheũ. cxiiij. e qnq; petitionibꝰ apud lucã euã⸗ geliſtã a matheo nõ diſcrepatibꝰ. cxv. ¶ De excellẽtia charitatis:ſine qua ẽt ui recte credit ac ſperat: non põt ad beatitudinem peruenire. cxvj. SDe quatuoꝛ differentijs hoĩs quem ium volũtaiibꝰ bonã iple ipleaat ¶De voluntatem ſuam. malis que conueniunt. c. ueniat aut nõ ↄueniãt oei volũcati ĩui omines ſaluos fieri. cij. nſuam. xcix. 6Der bonis volũtatibꝰhoĩum q̃ pleru q; voluntati dei non conueniunt:⁊ de quãtelibet ſint volũtates q̃ con cta ſẽꝑ ſit dei volũtas. G. Qualiter intelligat deus velle o6s Nð pᷣſciꝰds pᷣmũ hoĩeʒ peccatuꝑ p/ ſtinauit bñ facere ð malo et. cuj. . deus gratia ſua de tenebꝛis ignorãtie ad ſe vocare dignatur:qͥbus dei quoq; pplłs oꝛdinatus d. CcCLxvij. ¶ò ĩ qualibʒ iſtaꝝ qᷓtuoꝛ velut etatuʒ gr̃aʒ regeneratiõis hoĩeʒ occupauerit: ibi remutũt᷑ pctaà:⁊ ꝙ qbuſdã grã tribu at:vt oino ſub lege n f̃uiat. cxviij. MMion obeſſe his qui per baptiſnum iᷓ regenerati ſunt: ?⁊ mũdati nõdũ capa ces ex hac vita diſcedunt: oum ſecũdũ carnem viuerent. cxix f————U— — — ——— i. Epilogus operis. Enchiridion. referat᷑ ad colèdũ denʒz. Sed nihi è cõ De charitate dei ? ꝓrimi ad quã oĩa pcepta reſerunt᷑: ⁊ ð qlirate ei ĩ hoc ſe culo ⁊ in futuro. cxx. cxx j. ¶ Er libꝛo ſcdo: capite ſexageſimo ter tio retractionẽ oiui Auguſtini. ¶ Scripſi ⁊ libꝛũ de fide ſpe ⁊ charita⸗ te cũ a me ad quẽ ſcriptũ ẽ poſtulaſſet vt aliqð opuſculũ baberet meũ de ſuis nina ſcriptura definit. Hic liber ſic inci pit. Dici nõ põt dilectiſſime fili laurẽeti Pini Auguſtini epi Dipponẽſis en⸗ chyridion ad laurẽtium. ꝓemium. itione delecter: q;tũq; te cnpiã eſſe ſapiẽtẽ. Nõ b ſcłi?Nõne ſtultà fecit deꝰ ſapiẽtiaʒ hbꝰmũdi: Sʒ ex eoꝝꝑ numero de qbꝰdi⸗ ctũ ẽ. Maltitudo ſapiẽtũ ſanitas ẽ oꝛ⸗ bis terrarũ.Et qles vult apłs fieri de qꝗͥ bus or.Uolo aũt vos ſapiẽtes qͥdeʒ eẽ in bono:ſimplices aut ĩ malo. hoĩs ſapi i pietas.i.dei cultus bꝛeuiter in ſcõ Job dicatur. ¶¶ Taplumm. . Ominꝰaũt ſapia pietas c. Hẽſ berc in libꝛo ſceĩ Job. Nã ibi le git᷑ ꝙ ipſa ſapia vixerit hoĩ.Ec ce pietas ẽ ſapĩia. Si aũt q̃ris quã dixe⸗ rit eo loco pietatẽ diſticiius in greco re ꝑies theoſebiã qui ẽ dei cultus.Dr eni grece pietas: ⁊ alit.i.euſebia: quo noĩe nguiſicat bon cult : cuis 2 H peipue eeupvy eopꝑ numero de quib⸗ Or. Ubi ſapiẽs:vbi ſcriba: vbi cõqſitoꝛ modius illo noĩe quo euidẽter dei cul tus expſſus ẽ:cũ qͥd eẽt hoĩs ſapĩa dice ret᷑.Queriſne aliqͥd dici bꝛeuiꝰ: qͥ peris a me vt bꝛeuiter magna dicant: An li⸗ bꝛo ipᷣʒʒ tibi foꝛtaſſe deñderaſ bꝛeuit᷑ aꝑi ri atq; ĩ ſermonẽ colligi bꝛeuẽ: quon mõ nit colẽdus deꝰ7 Quonãmo⸗ do ſit colendus deꝰ. ¶ Capitulũ.ij. Peolẽdũ deũ: ꝓfecto dicturꝰ es bꝛeui h ocm eſſe q; velles.Ac deĩde petiturus ea tibi bꝛeuiter explica ri q̃ ad ſingula tria iſta ꝑtineant. Quid credendũ.ſ.qͥd ſperãdũ:qͥd amãduʒ ſit. Qðò cũ fecero:ibi erũt oĩa illa:q̃ in epła tua q̃renda poſuiſti.Cuius exẽplũ ſi ẽ penes te:facile ẽ vt ea reuoluas ⁊ rele⸗ FasSe ũt nõ ẽ cõme noꝛãte me reco as. vł que vt ↄtineret popoſcerit. Ca iij E eĩʒ tibi:vt ſeribis libꝛũ a me ffieri:quẽ enchyridion vt dicũt hHabeas: ⁊ de tuiſ manibꝰnõ re cedat: æ ↄtinẽs poſtulata.iqd ſeqnduʒ maxie qͥd ꝑꝑ diuerſas pꝛincipalit᷑ here ſes ſit ſugi dũ ĩquãtũ rõ ꝓ religiõe cõ tendat:vel qd ĩ rõne cũ fides ſit ſola ñ ↄueniat:vel qͥd pᷣmũ qͥd vltimũ teneat q̃ totiꝰ oiffinitõis ſũma ſit qð certu; p⸗ aũt oĩa q̃ reqͥris ꝓculdubio ſcies:diligẽ ter ſciẽdo qͥd credi qͥd ſpari debeat qui amari. Pec eiʒ maxie:ĩmo vo ſola in re ligione ſeq̃nda ſunt. Pis qui ↄdicit aut oĩo a xpᷣi noĩe alienꝰ ẽ:aui hereticꝰ.het ſunt defendẽda rõne:q̃ vł a ſenſibꝰ coꝛ poꝛis inchoata vel ab iĩtelligẽtia mẽtis iuẽta.Que aũt nec coꝛpoꝛeo ſenſu exꝑ ti ſumus nec mente aſieqͥ valuim aut AQIc ſi midero: ſide ſpe charitate manibꝰnõ receſſuꝝꝑ Qð genꝰ greci . T chyridion vocant:vbi ſatis diligenti mi ¶ bi videoꝛ eſſe ↄplexus:qũo ſit colẽdus deus:quã ſapiaʒ eẽ hoĩs vtiq; veraʒ di Qualẽè ſibi libꝛũ fieri voluerit pnũq; fidei catholice fundamẽtũ. Dec 8 valemeis ſine vlla dubitatõe credẽda ſunt teſtib:a qᷣb ea 6 oiuina vocari iã adinti⸗ lünias defendat᷑: opoſioꝛis vberioꝛiſq; Sese etiã Puidere Poriaertit. De ooctrine c.q̃ vt hẽat᷑ nõ bꝛeui enchyri⸗ mitio fidei ⁊ pfectõe ſpẽi: dion maroc ipleri:̊ grãdi ſtudio pe pꝛiũ fidei catholice fudamẽtuʒ. S a3 ctus accẽdi. Q ſymbolũ ⁊ dnica dereticosn minetenus inuenitur. 34 ofo fidé ſe ⁊ ſpeʒ ⁊ charitatẽ c ene⸗ D — 6 Ca. vj Capitulum.iiij. 2 ant. Uzʒ aür initio fidei:q̃ p dilectö Aʒ ecce tibi ẽ Gmbol 2 domi nẽ opꝑat᷑ ibuta mẽs fuerit: con ι mnca ofo: qd bꝛeu uſ andit᷑ aut tẽdit bñ viue do etiã ad ſpeciez legik: 7d faciliꝰ memoꝛie cõmẽdat: qꝛ Paenire:vbi ẽ ſcis ⁊ ꝑfectis coꝛchibꝰ no eiʒ de pctõ grani ⁊ miſeris pᷣmebat ge ta ineffabilis pulchantudo: cuins ple na n' baumanu: 2 Ol dinine e idigebat mificoꝛ vino cẽ ſũ ma felicitas. Poc ẽ nimiru qd die:gr̃e dei ths des ait. Et erit requiris: qd pꝛima qd vltimũ teneat: ein! oĩs ꝗᷣ ĩuocauerit nomẽ oñi ſaluꝰerit p choari fide: teneri ſpe: pfici chartate. pter B onica oro. Sʒ aple cũ ad ipſam Dec iã totius oiffuutõis ẽ ſũma.Certũ gr̃aʒ ↄ mẽdadã h ꝓppeticũ ↄmemoꝛaſ⸗ vero Ppꝛiũqʒ fidei catpolice fundamẽ ſet teſtimoniũ:tinuo ſubiecit: qũo ãt tuũ ps eſt. Fudamẽtũ eni ĩ aliõ ait aao iĩnocabüũt ĩ quẽ nõ credider ppꝑ B ſym ſtoluſ nemo põt pon ere pᷣrer id qð po bolũ bolü. In n his vuob tria illa intuere Fi Rtũ ẽ: qõ eſt xpᷣe ihſ. Neq; hoc ib nega t ſpes At dũ ẽ ppꝛi fan nda mnetu er fidei catholi fide eẽ nõ put ac ꝑ B 7 fides oꝛat: ꝓpte crediderũt: ritas ſine ſe ir biſcü eẽ cõe. Si eĩi; diligent q a pmꝑg tinet cogitẽtur: noi ten inenttur xpᷣs? ce:qꝛ putari põt aliqbus heretic B5 ) rea qppe ocm̃ ẽ. quo ĩnocabũt ĩ quẽ nõ vocari volũt:re vo ipᷣa nõẽ apud eos. Uig aut ſpari põt qò nõ credi Qð oñdere nimis lõgũ e:qm ↄmemo⸗ fur: Poꝛ0 ct aliqd qò nõ ſpa rãde ſt oẽs hereles:ſine ꝗqfuerũt: ſine qj ur credi põt. Quis naq; fideli ſunt:ſue q́ᷓ potuerant eẽ ſub vocabulo penas nõ credit ipioꝝ: Nec ſpat tũ xpᷣiano: ⁊ et qᷓ; ſit ̊ veꝑ ꝑ ſinglas qiq; Et qſqs eas iminere ſibi crediac fngaci mõſtrãdũ. Qae diſputatio tã multoꝛi animi motu exhoꝝet:reutimere dĩ qᷓ; E voln ninũ:vt ct ifinita videantur. ſpare. Que duo Lucan diſtĩguens ita Quid ſit enchpridiõ qõ ſibi fieri ve cõplerus ait. Liceat ſpare timẽti. Non lit: ⁊ q; laboꝛioſũ ſit ʒᷣ fidẽ ſpẽ charita ⸗/ aũt ab alio poeta qᷓ;uis melioꝛe ꝓpᷣe di ALulas. i.qð manibus poſſit ad vtũtur exẽplo ad ondendã ĩpꝛopꝛid di WR Magen quod armaria poſſit ctionẽ: ⁊ aiut. Spare dixit ꝓ timere Eſt Snerare: dt igitur ad illa tria redeamus itaqʒ fides 2 malaꝑ reꝑ z bonaꝑ: q et pq dirimus colẽdũ deũ:fidẽ ſpẽ chari bona credunt᷑ 2⁊ mala: ⁊ B fide bona ñ tatẽ: facile ẽ vt dicat᷑ qd credenduʒ qd mala. Eſt et fides pᷣteritaꝑ rerũ ntinm ſperãdũ:qᷣd amãdũ ſit. Sʒ quẽadmodũ 2 futurarũ.redimꝰ eni moꝛtui xpᷣm: meruit ſeribtun 2leeta . : ea ne ber adauerſus eos qͥ oiuerdẽ ſetiũt vitas ca ane! . — — — ar r fide= ſpes ? cha E eẽ nõ 5poſſint: Gtis a apõ quoſl bet hereticos: ꝗ ſe rpianos * d differat. Ca. vij. 5ſentiétib rädere. v. ctũ c. Pũc ego ſi potui tm ſpare doloꝛẽ. . Uaũt encbyridion a obiſpo Deniqʒ nõnulli ĩ arte graͤma ica ybib. == — Sopes aũt nõ niſ bonarũ reꝑ ẽ: nec niſ as id pꝛeterit. Credimus ſedere ad de neram patris quod nunc eſt: credimuſ dentuꝝ ad iudicandũ quod futuꝝ eſt Iteʒ fides ⁊ ſuaꝝ rerũ eſt ⁊ alienaꝝ.na et ſe qq; credit aliqn eẽ cepiſſe:nec fu⸗ iſſe vtiq; ſempiternu: ⁊ alia atq; alia. ec ſolũ de alijs hoĩbus multa qͥ ad religionẽ ꝑtinẽt: veꝝ et ð agel credimꝰ futurax: ⁊ ad eũ ptinẽtim: qeaꝝ ſpeʒ ge Tere phibet᷑. Que cũ ita ſint:pꝑ bas ca diſtiguẽda eru fides ab ſpe:ſicut voca⸗ balo ita rõnabi fidei ſpeiq; cõe eſt. In epla quippe ad hebꝛeos:qua teſte vñi ſunt illuſtres ca tholice regule defenſoꝛes:fides eẽ dcã ẽ cognitio reꝑ qͥ nõ vident᷑ quis qñ ſe Iſcqq; nõ verbis: nõ teſtib: nõ deniq; vl lis argumẽtis ſed pn‚tium reꝝ euidẽtie credidiſſe. G ẽ fideʒ accõmodaſſe dicit. Et nõ ita videt᷑ abſurdũ:vt recte rep:e⸗ hẽdebat᷑ in vbo eiq; oicat᷑. Uidiſti? Er (Enchiridiõ. Paulus ſidem que per – ope iꝛĩa. Nlam qò⸗ ttinet ad nõ videre ſine qᷓ credunt᷑ ſine qͥ ſpãt ratur: appꝛobat atqʒ commendat: que vtiqʒ ſine ſpe eſſe non poteſt. Pꝛoin de. nec amoꝛ fine ſpe ẽ:nec ſine amoꝛe ſped nec vtruũq; fint ſile. AUQM1⁵ credlins fidei cbꝛiſtiane nõ in naturis reꝑꝝ ſed in creatoꝛis boni confittart. KCa. vu/ Uʒ ergo queritur qnid credi.⸗ duin fit ad quod religionem ꝑA uineat: non rerum natura ira nda eſt qu ũ ab eis quos phyſicos greci vocant. eſt quemadgmodum ab eiſdem: ſi ali quid de vi et nmmero elementoꝛum de motu atqʒ oꝛdine ⁊ deſectibus iy derũ de figura celi de genenbus et naturis animalium: frueticum: lapidum: fomi um. fluminum: monnum:oe ſpatiis lo coꝛum ⁊ tempomm:ve Fgnis imminé tium tempeſtatum: ⁊2 alia texcenta te bis rebus:quas illi inuenerunt vel iue niſſe ſe exiſtimant: chꝛiſtianus ignozet ſine amoꝛe eſſe non poteſt. Denidqʒ ait apoſtolus ucobus. Et demones ce⸗ genitum: 2 ſpiruum ſanctum ab eedez dunt ⁊ contremiſcũt:mec tamen ſperãt patre pꝛocedentem ſed vnuʒ eufidem gonõ qedidiſi. In pntari põt nõ eſſe cõſeqͥns: vt nõ videat᷑ res quecũqʒ cre gnuia nec ipſ omnia inuenerunt tanto excellentes ingenio,flagrantes ſtudio: ditur. Sed melins hunc appellamus fi abundantes ocio:⁊ quædam bumana dem quam oiuina eloquia vocuerunt coniectura inueftigantes: quedam ve earum.ſ.rerum que non videntur. De ro biſtoꝛica experientia perſerutantes ſpe quoqʒ ait apoſtolus. Spes que nõ et in eis que ſe inneniſſe gloꝛiantur:plu videtur:non eſt ſpes:Quod enim videt ra opinantes potius q; cientes. Saſis quis quid ſperatar. Si autem qò non eſt chꝛiſtiano rerum creataruʒ càs hue/ videmus:ſperamus per paiientiam ex celeſtium ⁊ terreſtrium: fine viſibilum pectamus. Cum ergo bona futursa eẽe = inmi bilium: non ni bonitatem iĩtel creduntur a nobis: nibil aliud: q́; ꝙ ligere creatoꝛis qui vnus ? verus ẽ de ſperantur. Jam oe amoꝛe quid dicam] us: nullamqʒ eſſe naturam: que non ſine quo fides nibil poteſt: Spes vero ant ipſe ſit ant ab ipſio: enm qʒ eſſe trini tatem: patrem cilicet 2 filium a pare del amant:ſed potius quod amamus qʒ ſpirunm patris 7 filj. : vel ſperamus credendo vemurum efſſe Qualia bona ſint que a ſumms foꝛmidant. Pꝛopter quod apoſtolus trinitate crenta ſunt. KKLap-ir. B hac ſume ⁊ eilit᷑ et ĩmuta⸗ biliter bona trinitate creata ẽt 4 dia: 2 nec ſüme: nec eqliter nec imutabilit bona:ſj iñ bona ét ſingula. Simul vo vniuerſa valde bona: qꝛ ex “ oibus cõſiſtit vniuerſitatis admirabiliſ pulchatudo. Qualiter deus ma la oꝛdinet:⁊ q̃ ſit diffinitio mali. Ca.x. 7 [ꝗqᷓ etiaʒ illud qo malũ or bñ oꝛdinatũ ⁊ loco ſuo poſitum eminẽtiꝰↄmẽdat bona: vt ma gis placeàt ⁊ laudabilioꝛa ſint: oñ ↄpa rant malis. Neq; eni deꝰ ops qðò etiaz ifideles fatent᷑:rerũ cui ſũma ptãs: cuʒ ſume bonus ſit. vllo modo ſineret mali aliqᷣd cſſe ĩ ogibꝰſuis:niñ vlq; adeo eẽt opᷣs ⁊ bonus: vt hbene facere ⁊ de malo poſſet. Quid ẽ aũt aliud qð malũ dicit niſi pꝛiuatio boni: Nã ſicut coꝛpoꝛibꝰ aĩaliũ nibil ẽ aliud moꝛbis ⁊ vulneri be affici:qᷓ; ſanitate pꝛiuari:neq; id agi tur cũ adhibet᷑ curatio:vt mala illa q ĩ erant.i.moꝛbi ac vulnera recedãt hĩc ⁊ alibi ſint:ſed vtiq; vt nõ ſint.nõ enĩ vl⸗ la ſubſtãtia:ſed carnalis ſubſtatie vitiũ E vuln aut moꝛbi. Cuũ caro ſit ipſa ſub⸗ ſtatia: ꝓfecto aliquod bonũ ẽ:cui acci/ uut iſta mala.i pꝛiuatiões eins bõi:qðᷣ dicit᷑ ſanitas/Ita etii ⁊ aĩaꝝ qᷣcũq; ſũt vitia:natura liũ ſunt pꝛiuatões bonoꝝ. Que cũ ſanaãtur nõ aliquo trãſferũtur ſed ea qͥ ibi erãt nuſq; ñ in illa ſanitate nõ erůt. G naturas ſũmo bono factas: qͥbuſq; ex cauũis et qualiter coꝛꝛuptio noceat inti matur. Ga. xj. Ature igit oẽs: qm naturaruʒ Pꝛlus oium ſũme cõdito? bo⸗ 7 nus e. bone ſüt. Sʒ qꝛ nõ ſicut eaꝝ cõditoꝛ ſũme atq; ĩcõmutabiliter bone ſunt: iõ ĩ eis ⁊ minui bonũ 2 au⸗ geri põt. Sed bonũ minni malũ ẽ:q;uiſ Bonas eſſe oẽs q;tũcunq; minuat: remaneat aliqd ne ceſſe ẽ:ñ adhuc nutura cẽ:vñ nã ſit. Ne q; eni ſi q̃liſcũq; aut q;tulacũq; nã ẽ cõ ſumi bonũ:qð nã ẽ:ni ⁊ ipſa cõſuma–᷑ põt. Merito qppe nã ĩcoꝛꝛupta lauda tur. Poꝝo ſi icoꝛꝛuptibilis ſit q̃ coꝛũ⸗ pi oĩo nõ poſſit:mlto ẽ pculdubio lau⸗ dabilioꝛ.Cũ vo conũpit᷑:iõ malũ ẽ eiuſ coꝛuptõ: qꝛ eã q̃licũq; pᷣuat bono.Tã ſi nullo bono pᷣuat nõ nocet:nocʒ aũt agdimẽdo bonũ.Quadiu itaq; nã coꝛũ pit ineſt ei bonũ qò pᷣnet. Ac ꝑ H̊ n na⸗ ture aliqd remanebit qð iã coꝛꝛũpi ne⸗ q̃at: ꝓfecto natura ĩcoꝝuptibilis erit: ? ad hoc tã magnũ bonũ coꝛuptio non pueniat. At ſi coꝝũpi non veſinet: nec bonũ vtiq; bẽre oeñnet:quo eã poſſit pꝛiuare coꝛuptio. Quam ſi penitus o nq nulla erit. Quo circa bonum coꝛu ptio cõſumere nõ põt:niſi ↄſumẽdo na tura. Ois g natura bonũ ẽ magnum ſi coꝛꝛupi nõ põc paruũ ſi põt.Negari tñ bonũ es:niñ ſtulte atq; iperite pꝛſuſ nõ põt:q̃ i coꝛuptõe ↄ umit᷑:nec ipa con⸗ ruptio remanebit nulla vbi eſſe poſſit ſubſiſtente natura. 5 nullu poſ ſit eẽ malũ:ſi nullũ ſit bonum:⁊ q: hBaſ ſertio ſnie ꝓphetice nõ ſit ZↄꝛiaCa. xij 7LEꝑboc nullu ẽ qò dr maluz ſi nullũ ſit bonũ:ſed bonn: oi Lnmalo carẽs:ĩtegrũ ẽ. Cui vero Hieſt malũ vitiatũ vel vitioſu, bonum ẽ nec malũ vnq; põt eſſe vllũ:niſi vbi bo nũ ẽ vllüũ. Un res mira cõficit᷑:vt qꝛ oia . — natura inq;tuʒ natura: bonum ẽ nibil aliud dici vi deat᷑: cũ vitioſa natura ma la eſſe nꝗ or̃ niſ malũ eſſe:qð bonuʒ ẽ nec malũ eẽ niñ qð bonũ eſi:qꝛ oĩs na tura bonũ e: nec res aliqua mala eſſet ſi res ipla q̃ͥ mala ẽ naura nõ eẽt. Nõ igit᷑ põt eẽ malũ.nin aliqõ bonum:qð tãqʒ cõſũpſerit:iõ nulluʒ bonũ lerit: ꝛ = eum ðdici videatur abſurde:connexio tũ ratiocinationis huiꝰ venit ĩeuitabiliter nos cõpellit hec dicere. Et cauendum ẽ ne ĩcidamꝰ ĩ illã ſniam ꝓpheticã:vbi legit᷑. Ueh his qͥ dicũt ꝙ bonũ ẽ maluʒ ⁊T: ꝙ malũ ẽ bonũ:qͥ dicũt dulce amaꝝ ⁊ amaꝑꝝ oulce:q oñt tenebꝛas lucẽ:⁊ lu cẽ tenebꝛas.Qò dñs ait. Malus hõ de malo theſauro coꝛdis ſni pꝛofen mala. Quid ẽ autem malus hõ niſi mala na⸗ tura:qꝛ hõ natura eſt: Pono ſi bõ ali quod bonũ ẽ: qꝛ natura ẽ qͥd ẽ malꝰpõ niſi malũ bonũ:Lamẽ cũ ouo iſta diſ⸗ cernimus:inuenimꝰ nec iõ malũ:qꝛ hõ E: nec iõ bonũ:qꝛ iniquꝰ ẽ:ſed bonuʒ qꝛ bõ maluʒ quia iniquus. Quiſquis igit dicit malũ ẽ hominem eè:aut bonum ẽ iniquũ eẽ ipſe ĩcidit ĩ ppheticã illam ſẽ tentiã. Ueh his qui oicũt ꝙ bonũ ẽ ma lũ:⁊ ꝙ malũ ẽ bonũ.oꝑ eni dei culpat qð ẽ hõ:⁊ vitiũ hois laudat qðẽ iniqͥ tas:ois ndq; nã et ſi vitioſa iquãtum nã e.bona iquatũ vitioſa ẽ: mala eſt. Mð i bonis ac malis ſibimet orijs dia ecticoꝝ regula ðficiat: ⁊ quid ſit coꝛꝛu ptio: ⁊ ꝙ ex bonis mala oꝛta ſint.C. xiij Uapꝛopter ĩ his cõtrarijs que ticoꝝ regula oficit: qua oicut nulli rei duo ſimul ineſſe cõtraria. Nullus eniʒ aer ſimul ⁊ tenebioſus ẽ ⁊ lucidus:nul lus cibus aut potus ſimul dulcis eſt ⁊ amarus. lullum coꝛpſimul vbi albũ: ibi ⁊ nigrũ. Nullũ ſimul vbi defoꝛme: ibi ⁊ foꝛmoſũ.Et hoc ĩ multis ac pene ĩ oĩbꝰ cõtrariis reperit᷑:vt in vna re ſunł eẽ nõ poſſint.Cuũ aũt bona ⁊ mala nul lus ambigat eſſe ↄtraria:nõ ſolũ ſimul eẽ poſſũt:ſed ecia mala oĩno ſine bonis ⁊ niſi i bonis eẽ nõ poſſut: q;uis bona ſine malis poſſint. Põt.n homo vel an gelus non eſſe iniuſtus:iniuſtus autem Enchiridion. la ⁊ bona vocant᷑:illa diale non poteſt eſſe niſ bomo vel angelus Et bonum ꝙ homo: bonũ ꝙ angelus: malum iniuſtus. Et hec duo cõtraria ita ſimuil ſunt:vt ſi bonum nõ eſſet:ĩ qꝰ malũ eſſet pꝛoꝛſus nec malũ eẽ potuiſſʒ Quia nõ mõ vbi cõſiſteret:ſʒ vnde oꝛi⸗ ret᷑ coꝛuptio nõ haberet:niñ eſſʒ quod coꝛũperet᷑.Qð niſ bonũ eẽt: nec coꝛũ peret᷑:qm̃ nibil eſt alið coꝛuptio qᷓ; bo ni exterminatio.Ex bonis igit᷑ mala oꝛ⸗ ta ſũt ⁊ niſ ĩ aliquibꝰ boms nõ ſüũt:nec erat aliaſ vñ oꝛiret᷑ vlla mala natura:nã ſi eẽt inq;tũ nã eẽt ꝓfecto bõa eẽt ⁊ aut ĩcoꝛꝛuptibilis nã magnũ eẽt bonũ aut natura etiã coꝛuptibilis nullo modo eſſet niñ aliquod bonum:qð bonũ coꝛ rumpendo:poſſet ei nocere coꝛꝛuptio. Quõ ñ ſit Sriũ dnice ſnĩe:q̃ dicit ñ põt arboꝛ bona fructus malos facere cum onr mala ex bonis eẽ oꝛta /Cap.xiuiij. Ed cum mala erx bonis oꝛta eẽ dicim?: nõ putet᷑ hoc dñice ſẽ⸗ tẽtie refragrari q̃ dicit. Nõ po oꝛ bona fructus malos facere. nõ põt enim ſicut veritas dicit: colligi vna de ſpinis:qꝛ non põt vna naſci de ſpinis. Sed ex bona terra ⁊ vites naſci poſſe videmus ⁊ ſpinas: ⁊ eodẽ modo tãq; arboꝛ mala fructus bonoſ.i.opera bona nõ põt facere voluntas mala. Sʒ ex bona hominis natura oꝛiri volun⸗ tas ⁊ bona põt ⁊ mala. Nec fuit pꝛoꝛ⸗ ſus vnde pꝛimitꝰ oꝛiret᷑ volütas mala: niſi ex angeli ⁊ hoĩs natura bona.Qõ ⁊ ipſe dñs eodem loco:vbi de arboꝛe:⁊ fructibus loquebat᷑ apertiſſime oſten⸗ dit. Ait enim aut facite arboꝛem bonaz ⁊ fructum eius bonum:aut facite arbo rem malam ⁊ fructum eius malum. Satis admonens ex arboꝛe quideʒz bo⸗ na malos aut ex mala bonos naſci fru ctus non poſſe:ex ipa tñn tra cui loq̃bat᷑ 6 „ 4 . 7 Aa ſen e „7 12* D „ 5 traq; arboꝛ omripoſſe. Motine remum:?: nõ iremꝰ heũ̃ locũ vbi opiens re ad beatitudinẽ ↄſequẽdã ſcire cãs in trãſnũ nr̃um donatiſtaꝝ manꝰ armata 1 mũdo coꝛpoꝛaliũ motionũ. ap.xv. ſubſedera:atq; ita factũ ẽ vt eo qno tẽ⸗ i ANe cũ ita fint:qñ nobis maro debamꝰ ꝑ demũ circuitũ veniremꝰ: co⸗ hi tmMnis ille oſus placet. SFelix qͥ po gnitiſq; indijs illoꝑ nos gratularemur n Miuit reru cognoſcere cãs:ñ no⸗ erraſſe:atq; ĩde gras agerem do.Quis gi is videat᷑ ad felicitatè cõſequẽdã per⸗ 5Oviatoꝛc ſic errãtẽ: ſic nõ errãti latrõi 6 tinere ſi ſciam cſs magnaꝝ ĩ mido coꝛ pponer dubitauerit:Et fotaſſe iõ apö ſt poꝛaliũ motionũ:q̃ abditiſſimis nẽ ſini illũ ſũmũ poetã loquẽſ qͥda miſer ama 6 bus occultãt: vñ tremoꝛ terris: qua vi toꝛvt vidi ĩqt: v perij vt me malus ab n maria alta tumeſcũt:obicibꝰruptis:rur ſtulit erroꝛ qiẽ erroꝛ bonꝰ qͥ nõ ſolnʒ ſuſq; ĩ ſe pᷣa reſidãt:⁊ ceta biꝰ ſed bona nihil obſit veꝝ ẽt ꝓſit aliqd: ſʒ viligẽtiꝰ P rũ ⁊ malaꝝ rex cãs noſce öbemꝰ. Et id oↄſiderata vitate: ũ nibil ſit alið errare: pactenꝰ q̃tenꝰ eas boĩĩ hac vita erro⸗ qᷓ; ꝑ putare quod falſuʒ: falſũq; aõ ribꝰ erũni q; pleniſſimaad eoſdẽ erroe veꝝ e: vl certũ hre ꝓ ĩcento icertũ ve ꝓ res ? erũnas euadẽdas noſce concedi᷑ certo:ſiue falſũ ſiue ſit ver:id tã ſit in ſo⸗ Ad illꝗ qppe felicitatẽ tẽdẽdum ẽ: vbi aĩo defoꝛme atq; ĩdecẽs: qᷓ; pulchꝑ ac i nulla qtiamur erũna nullo errore fal⸗ decop eẽ ſẽtim vł ĩ loquẽdo vł ĩ aſſen 66 lamur. lã ſi cẽe coꝛpoꝛaliũ motionuʒ tiẽdo: ẽ:nõ nõ: ꝓfecto 2 ob hoc ipʒe i⸗ noſrẽde nobis eènt: nullas magis no⸗ vita misa iſta qua viuimꝰ: ꝙ ei nõnũc̃ Hit ſce qᷓ nre valitndinis deberemꝰ. um vt nõ amittaf: erroꝛ ẽ nrccſſe 200. Abſit i eas vero ignoꝛãtes medicos q̃rimꝰ: qs ot tal ſit illa vita:vbi ẽ aĩe nfe ipa veri⸗ nõ videat: qð de ſecretis celi ⁊ fre nos tas vita:vbi nemo fallit: fallitur nemo. iĩ latet q;ta ſit patiẽtia neſciẽdũ¶Diſpu Pic aüũt hoĩes fallũt atq; fallũt᷑:miſeri di tatio qli᷑ erroꝛ caueri poſſit. ¶ Ca. xvj oꝛeſq; ſũt cũ mẽtiedo fallüt:q; cũ men⸗ ii ]ANM⅛htuies. n. erroꝛ qᷓ;ta poſſumus tiẽtibꝰ credẽdo fallüt: vſq;adeo tñ rõ⸗ S Ntcura cauẽd ſit: nõ ſolũ ĩ maio nabilis nã refugit falſitatẽ:⁊ quatu põt ibse ver èt ĩ minoꝛibꝰrebꝰnec deutat erroꝛes. vt falli nolint ẽt qci oͤ ni rer norãtia poſſit errarinõ eſt tñ̃ amat fallere. Nõ.n. ſibi qͥ mẽtit ̃ era uu ðſequẽs: vt cõtinuo erret qſqs alidd ne re: ſ aliũ ĩ erroꝛẽ mittere credẽtẽ ſbi: 2 uf ſcit. ſz ql qs ſe etiſtimat ſcrre qð neſcit p ĩ ea qdẽ re ñ errat: quà medacio ↄtegit fin vo dͤppe appꝛobat ſalſũ: q ẽ erroꝛie p⸗ ſi nouit ipe qͥd vep ſit: ſ in hoc fallit: w n pꝛiũ. Ulerũtñ ĩ q̃ re qſq; erret inteſt plu putat ſibi ſuũ nõ obeſſe mẽdaciũ: cum i⸗ rimũ. Nã ĩ vna eadẽq; re ⁊ neſciẽti ſei magis facicti. q; patiẽti obſit oẽ peim. ens: ? errãti nõ errãs recta rõe ppomt ¶Utrũ ad officiu hoĩs iuſtiſit aliqua/ de In diuerſis aũt rebꝰ.i.cũ iſte ſciat alia: do mentiri. Lap.xvi. g Iile alia ꝛ iſte vtilioꝛa ille minns vtilia. Erũ difficillima 2 latebꝛofſſi⸗ ſin vłẽt noria: qs ſĩ eis q ille ſcit: ei pferat ma bic gig it qo: qua ia gra fan neſciẽtẽ: St᷑ n.q̃dã q̃ neſcire: qᷓᷓ ſcire ſit dẽ libꝛũ cũ reſpondẽdi neceſſi⸗ n meliꝰ. Itẽq; nõnullis errare ꝓfuit alis tas nos vrgeret abſoluimꝰ. Utx ad offi nn quãdo:ſʒĩ via pedũ nã ĩ via meor. Na ciũ hoĩs iuſti ptineat aliqn mẽtiri: no⸗ in nobiſipſio accidit vt ĩ quodã biuio falle nulli.n. eo vſq; ꝓgrediũt: vt ⁊ peierare: N 6 ᷑? 7◻ ſAre 73 rnle aA. F. s Alre Cer gAE. , : = ſi S 24. S 1„ , 6 z n rrizabz 2. r E u⸗ . ſnes re ſadn rnd Gras ag“* fretr dicit:qm id verum putat:qᷓ; qui mentie ⁊ de rebꝰad dei cultũ ꝑtinẽtibus ac de nſa oei natura falſũ aliquid dicere nõ nũqᷓ; bonũ piũq; opꝰ eẽ cõtẽdãt. Mi⸗ biat vr pctm eẽ quidẽ oẽ mẽdaciũ: ſed multũ ĩtereſſe quo aĩo ⁊ quibꝰ de rebꝰ quiſq; mẽtlat.Nõ n. ſic peccat ille qui cõſulẽdi quõ ille qͥ nocedi volũtate mẽ tit᷑. Paud vo im nocet:qͥ viatoꝛẽ mẽtiẽ do ĩ diuerſũ iter mittit:qᷓtũ is qᷣ viã vite mẽdacio fallẽdi deprauat. nemo ſane mẽtiẽs iudicãdus ẽ:qui diẽ falſũ quod putat veꝑ:qm̃ quatũ ĩ ipo e:ñ fallit ipe ſz fallik. no itaq; mẽdacij: ſʒ aliqñ teme ritatis arguẽdus é: qui falſa ĩcautiꝰcre gita ꝓ veris hʒ. Potiuſq; eõrio q;tuʒ in ipo ẽ:mẽtit᷑ ille:qͥ dic veꝑ:qð putat fal⸗ ſũ. Quãtũ.n. ad aĩum eiꝰ attinet: qꝛnõ qað ſetit hoc dicit:nõ veꝝ diẽ q̃ʒuis veꝝ ĩuẽiat᷑ eẽ qð dicit.nec vllo mõ liber ẽ a mẽdacio: iés veꝑ loqᷣtſciẽs ãt volũtate mẽtit᷑.non ↄſideratis itacq; re bus ipſis de quibꝰ aliquid dr̃ ſed ſola ĩ⸗ tetiõe dicẽtis: melioꝛ qui neſciẽs falſũ di aium ſciẽs gerit neſciẽs veꝝ eẽ qõ di cit. Ille nãq; aliud nõ hʒ ĩ aio aliud in vbo:huicvo qualecũq; per ſeipᷣm ſir qð ab eo of̃ aliud tũ clauſũ ĩ pectoꝛe aliò ĩ ligua pꝓmptũẽ: qð malũ ẽ ppꝛi mẽtiẽ tis. In ipſaꝑ auũt qͥ dñ̃r ↄſideratiõe reꝑ: tm̃ intereſt qna ĩ re quiſq; fallatur ſiue mentiat᷑: vt cũ falliq; mẽt iri minus ſit malu quãtum ptmet ad hoĩes volunta tẽ. Ln lõge tollerabiliꝰ ſi ĩ his qͥa reli⸗ glõe ſunt ſe iuncta mentiri:qᷓ; in his ſi⸗ ne quoꝝ fide vel noticia deꝰ coliñ põt fallivt i pluribꝰa pquirẽte lucidius iue ſtigabit.Qõð vt illuſtret exemplis:intu eamur quale ſit. Si quiſpiam dum mẽ tuur: viuere nunciat aliquem moꝛtuuz f. ⁊ alius dum fallitur: credat iterum ipᷣʒ poſt quelibet longa tempoꝛa moꝛitug irmr, nrE he, sn, en Cerce 11 nonne illo modo mentiri:q; iſto modo falli incomparabiliter pꝛeſtat: Multo q; miuoꝛis mali eſt nullum erroreʒ ali quem inducere: q; in iſtum ab aliquo iduci: Quibꝰi rebꝰfallamur.C. xvuij quibuſdam ergo rebus ina gno:in quibuſdà paruo:ĩ quio buſdam nullo malo: in quibuſ dam etirm non nullo bono fallimur: nam magno malo fallitur homo: cum/ hoc non credit:qð ad vitam ducit eier nam:vel credit:qð ad moꝛtem ducit et᷑ nam. Paruo autem malo falluur: qui falſum pꝛo vo appꝛobãdo incidit in ali quas moleſtias tempoꝛales: quibus tũ adhibita fideli patiẽtia couuertit eas in vſũ bonuʒ veluti ſi quiſqᷓ; bonuʒ boĩem putãdo qui malꝰ ẽ:aliquid ab eo patia tur mali.Qui vo malum hoĩem ita bo⸗ num credu vt nil ab eo patiatur mali: nullo mõ fallit᷑:nec ĩ eo cadit illa pphe tica deteſtatio. Ueh his qui dñt ꝙ ma lum ẽ bonum. Ipſis.n.de rebus quibꝰ bies mali ſunt:nõ de hoibꝰ dem intel ligẽdum ẽ:vñ qui adulterium dicit bo⸗ num:recte arguit᷑ illa voce ꝓpphetica. Qui vo ipᷣm hoiem oicit bonum:quem putat caſtum ⁊ neſcit adulterum nõ in doctria reꝑ bonaꝑ ⁊ malaꝑ:ied ioccul tis humanoꝝ fallit moꝑ:vocas hoiem bonum:in quo putaeſſe quod eſſe no uit bonum: ⁊ dicens malum adulterũ ⁊ bonũ caſtum. Sed hũc bonũ dicena neſciẽdo adulterum eſſe illum malum neſciẽdo caſtũ. Poꝛꝛo ſi ꝑ erroꝛẽ euas dit quiſq; ꝑnitiẽ:ſiẽ ſupꝑiꝰ dixi nobis in itinere ↄtigiſſe:ẽt aliquid boni hoĩ erro re ↄfert᷑: ied cũ dico ĩ quibuſda rebus nllo malo aliquẽ velnõnullo ẽt bono alli: nõ ipᷣm errorẽ dico nullũ malum vel non nullum bonüũ:ſed malum quo nõ venit᷑ vel bonum quo venit erran⸗ 8 ¹ 7 . , 46 — 64 Arrn* * Enchiridiõ do.i.ex ipᷣo erroꝛe qͥd non eneniat vel quid ꝓueniat. Nã ipᷣe ꝑ ſeipʒ erroꝛ aut magnũ i re magna:aut paruũ i re par⸗ ua:iñ ſꝑ ẽ malu.Quis.n.niſi errãs ma⸗ lũ neget appꝛobare falſa ꝓ veris: aut ĩ⸗ pꝛobare vera ꝓ falſis:aut hĩe ĩcerta ꝓ certis vel certa pꝛo incertis: Sed aliud ẽ malũ hoiem putare qͥ bonuſ ẽ:qð eſt erroꝛis:⁊ aliud ẽ ex hoc malo aliud ma lũ nõ pati:ſi nihil noceat hõ malus qui eſſe putatur bonuſ.Itẽq; aliud ẽ ipam viã putare q̃ͥ nõ ẽ ipa:⁊ aliud ẽ ex h er roris malo aliquid boni conſequi: ve⸗ lut ẽ ab ĩſidijs maloꝝ hoĩum liberari. — An peccata dicenda ſint cum quis de malo homine bene ſentit: vel veriſ⸗ milibus fallitrr. (Tap. xix Eſcio ſane:vtrũ etiaʒ eiuſmodi erroꝛ ſii: cũ bõ de malo homie aut ꝓ eis q ꝑ ſẽſus coꝛpoꝛis capimꝰ oc currunt fimilia: q̃ ſpũ taq; coꝛpoꝛe: aut coꝛpoꝛe tãq; ſpũ ſetiunt᷑. Qualẽ ſe pu⸗ tabat eẽ apoſtolus petrus:qñn exiſtima bat ſe viſũ videre repẽte de clauſtris et Finculis ꝑ angelum liberatus. Aut in ipfis rebus cõꝛpoꝛeis leue putat᷑ eẽ qð aſpeꝑ ẽ:aut olłce qð amaꝑ:bñn olere qð putridũ ẽ:auitonare cũ rheda tranſit: aut illũ eẽ hoĩem cũ alius ſit: qñ douo ſi bi ſimillimi ſunt:qð ĩ geminis ſepe con ringit. Un au ille. Gratuſq; parẽtibus error: ⁊ cetera:talia ẽt peccata dicenda ſunt:/Hec qõ nodoſiſſina:q̃ hoĩies acu tiſſimos achademicos toꝛſi:: nüc mihi enodãda ſuſpecta ẽ:vtꝝ eliqͥd ðbeat ſa piẽs appꝛobare ne icidat ĩ erroꝛẽ ſi pꝛo veris appꝛobauerit falſa cũ oĩa ſiẽ̃ affir mãt: vel occulta ſint vel incerta. Unde tria ↄfeci volumina ĩ initio ↄuerſonis mce: ne ipedimẽto nobis eẽnt:q̃ tãq; ĩ Ooſtio ↄdicebãt.Et vliq; fuerat remouẽ 4 bene ſentit: qualis ſit neſciens da lueniẽde deſperatio veritatiſ:q illoꝝ videt᷑ argumẽtationibꝰ roboꝛari.Ap illos g erroꝛ oĩs putat᷑ eẽ pctm qð vita ri nõ poſſit cõtẽdũt:niſi oĩs uſpedatur aſſeno. Errare qppe dicut cũ qſde aſſe tit ĩcertis: nibilq; certũ ee i bolum viſu ꝓpter ĩdiſcretã nimilitudint᷑. Salſi eti ſi qͥd videt᷑ foꝛte ſit veꝝ. Accutiſſimis ꝗͥ dẽ ſi ĩpudẽtiſſimis cõflictationib diſ⸗ putãt. Apud nos aũt iuſtus ex fide vi⸗ uit. At ſi tollat᷑ aſſẽſio ⁊ fides tollitur: qꝛ ſine aſſenõe nipil credit᷑.Et ſũt vera q́;uis nõ videãt: q niſ credât᷑ ad vitam beata:qͥ nõ niſ eterna e:nõ põt ꝑueniri Cũ iſtis vo viꝑ loqͥ debem ignoro qͥñ victuros ĩ eternũ:ſj ĩ pntia ſe viuere ne⸗ ſciut: Immo neſcire le dicũt qð ſe ſcire negare nõ poſſut. Neq;.n.qſq; ſinit᷑ ne ſcire ſe uinere:qñũ quidẽ ſi viuu nõ põt aliqd vel neſcire qi non ſolum ſcire veruʒ etiã neicire nin viuẽtis ẽ. Sʒ vide licet nõ aſſentiẽdo ꝙ viuãt: cauere ſibi videt erroré: cũ eti errãdo cõuincant viuere: qm nõ põt qñ viuit errare. Siẽ ergo nos viuere nõ ſolũ veꝑ:ſz et certu &ta vera ⁊ certa ſũt multa:qᷣbꝰnõ aſſe tiri abſit:vt ſapia potiꝰ qᷓ; demẽtia no⸗ mindãda fit. ¶¶ Qmb i reb errãtes nõ peccemus:quãuis ad bui virg miſenias Erroꝛ pertineat. & Cap xx. q̃buſdã at rebꝰ nihil inteſt ne putẽt᷑:an falſa. In his errare.i.aliud ꝓ alio putare:nõ arbitradũ ẽ eẽ pctim. Aut ſi ẽ nimiũ ẽ atq; leuiſſimũ.Poſtre mo q̃lecũq; illò ⁊ q;tũq; ſit ad illã vis nõ ꝑꝛinet:q imꝰad deu. Que via fides ẽ xpi: q̃ ꝑ dilectionẽ oꝑat᷑: neq; enim ab hac via deuiabat apoſtolus petrus:qn ſe exiſtimans viſum videre aliud ꝓ alio ſic putabat. Ut a coꝛpoꝛum imaginib⸗ — — — d capeſẽdũ dei regnũ:vtru m credãt᷑ an nõ: vel vtrũ vera ſiue ſint ſi⸗ —— ——— — —— lr P drin ur ie ſteii nnid Ne ſnn Ann a kam en coc ge ne deſen ſin⸗ Nno nn ſ ĩ quib ſe eſſe arbitrabatur:vera in qᷣbꝰ erat:coꝛpoꝛa non dignoſceret niſ cuʒ ab illo angelus ꝑ quẽ fuerat liberatus abſceſſit. Ab hac via nõ deuiabat iacob patriarcha:qñ viuẽtẽ filiũ a beſtia cre⸗ debat occiſũ.In his atq; brꝰ falſitatibꝰ ſalua fiõ q̃ ĩ deũ nobis ẽ fallimur ⁊ via nõ relicta q̃ ad illũ nos ducit erramus. Qui erroꝛes ẽt ñ pctã nõ ſũt:tñ ĩ malis huiꝰ vite depntãdi ſũt.Que ita ſubiecta ẽ vanitati:vt appꝛobẽtur hic falſa ꝓ ve ris:reſpuant᷑ vera ꝓ falſis:incerta tene Enchiridion. ganda: nec ideo peccatum negabitur ta le adulteriũ. Si aũt merito nobis placʒ caſtitas:quid queſo offendit veritas: vt ꝓpter alienam vtilitatẽ illa nõ violetur adulterãdo:⁊ violet᷑ iſta mẽtiẽdo⸗ſNõ iõ mendaciũ poterit aliquãdo laudani: 2 nõnũqᷓ; ꝓ ſalute quoꝛũdã mẽtimur Peccatũ ergo e:ſʒ veniale:qð beniuolẽ tia excuſat: ⁊ iõ fallacia dãnat. Pluri⸗ mũ quippe ad bonũ ꝓfeciſſe hoĩes qͥũ niſi ꝓ ſalute hoĩs mẽtiũt᷑:nõ ẽ negãdũ ſed i eoꝝ tali ꝓfectu merito laudat᷑ vel ant pꝛo certis.Quãauis n.hec ab ea fide etiã tẽpoꝛalit᷑ remunerat᷑ beniuolẽtia abſint:ꝑ quã ad verã certãq; atq; etera nõ fallacia:q̃ vt agnoſcat᷑ ſatis ẽ:nõ vt nã bitudinẽ tẽdimꝰ:ab ea tñ miſeria ñ abſũ:ĩ qua adhuc ſumꝰnullomõ quip pe falleremur ĩ aliquo vel aĩ vel coꝛpo/ risſe ſu:ſi iã vera illa atq; pfecta felicita ¶ Nuaõ ſit pctm oẽ mẽda te frueremur nõ niſ ꝓ ſalute hoĩuʒ mẽtiũt. Cap.xxj. — G ciũ vx q̃lit᷑ ẽt illi licet venialit᷑ peccẽt:qͥ OQuo aũt oẽ mẽdaciũ iõ — -— dũ ẽ eẽ pcim qꝛ hõ nõ ſolũ qñ veꝝ ſit ſiue putet᷑ ⁊ ñ ſi.Oĩs qui nititur —.— ʒ id qð aĩo ſentit:loquit᷑ volũtate fallẽ di.Et vtiq; vᷣba ꝓpterea ſũt ĩſtituta: nõ ꝑ que ſe iuicẽ hoĩes fallãt: ſed ꝑ que in alteriꝰ quiſq; notitiã cogitatiões ſuas ꝑferat. Uerbis igit᷑ vti ad fallaciã n adpoſteay qð inſtituta ſũt peccatũ ẽ ꝙlec iõ vllu, vl q bic mala ſequuta ſunt. axrii. ia b mẽdaciũ putãdũ ẽ nõ eẽ peccatũ:quia poſſumuſ aliqñ alicui pdeſſe mẽtiẽdo. Poſſumꝰ.n.⁊ furãdo aliqũ pꝛodeſſe:’n.. pauꝑ cui palã oat᷑ ſẽtit cõmodum:⁊ di ues cui clam tollit᷑ nõ ſẽtit ĩcõmodum Nec iõ tale furtũ quiſqᷓ; dixerit non eẽ peccatũ Poſſumꝰ⁊ adulterãdo:ſi aliq̃ niſi ad hoc ei cõſẽtiat᷑ appareat aman do moꝛitura:⁊ ni vixerit penitẽdo pur⸗ rerum ſcit qͥd veꝝ ſit:ſʒ et ſi q errat ꝰ allit: ſicut hõ hoc debet loqui. Sẽpꝑ.n. hõ debet loqui ſicut aĩo gerit:ſiue ilõ 2 1 Et pᷣdicet᷑. Maxime ĩ heredibꝰ teſtamẽ ti noui:quibꝰor.Sit ĩ oꝛe vro:ẽ ẽ᷑:nõ ñ. Qð.n.ampliꝰ ẽ a malo ẽ:ꝑꝑ qð malũ: Qꝛ ſubꝛiꝑe ĩ hac moꝛtalitate nõ deſinit Etiã ipſi coheredes xpᷣi di i nobis ðbita nr̃a. ebona ⁊ qui malarum. ap. xxij. JIs itaq; ꝓ hui bꝛeuitatis necei tate tractatis: quoniã cãe co gnoſcẽde ſũt re bonaꝝ ⁊ ma lax: qu ia q̃ nos ꝑducat ad regnuʒ vbi erit vita ſine moꝛte:ſine erroꝛe veru⸗ tas:ſine pturbatiõe felicitas neqᷓ; ou⸗ bitare debemꝰ rerũ que ad nos ꝑtinent HS bonaꝑ cam nõ eẽ:niñ bonitatẽ dei: ma — ni mutabilis volũtatẽ:pᷣus angeli:hoĩs ſit creature rõnabil malũ Oc pᷣmũ eſt creature rõnabilis malũ.i.pᷣma pᷣuatio boni: dein e etiam iam volentibus ſubi⸗ noꝛantia rerum agendarum ? concupiſcentia noxiarum:quibꝰ comi⸗ tes ſubitrarũt erroꝛ ⁊ doloꝛ:q̃ duo mas?⸗ la qñ ĩminentia ſentiuntur: ea fugiẽtis animi motus vocatur metꝰ. Poꝛꝛo ani mus cum adipiſcitur concupita: q;uis . l f mieſ 4 iEE „ S G . al „2 . 2 —2 pernitioſa ⁊ inania:qm̃ id erroꝛe nõ ſè⸗ tit vel delectatione moꝛbida vincit᷑:vel vana ẽt letitia vẽtillat᷑.Ex his moꝛboꝝ nõ vbertatis ſʒ ĩdigẽtie tãq; fõtibꝰ ois miſeria nature rationalis emanat. 8 ſuis malis rõnał nã btitudinis titũ nõ amiſerit: ⁊ bõ hẽat penã TPpꝛnam coꝛpoꝛis moꝛtem.Cap. xxuij. Ue tñ natura ĩ malis ſuis ñ po nit amittere beatuudinis ape Litũ. Ueꝑx hec oĩa mala ſunt et ium ? angeloꝑ: ꝓ ſua malicia domi ni iuſticia danatoꝝ. Sʒ bõ hʒ ⁊ penam ꝓpꝛiam:q̃ ẽt coꝛpoꝛiſmoꝛte puniuꝰ eſt. Moꝛtis qiuppe ſuppliciũ oñs ei cõmi⸗ natus fuerat ſi peccaret:ſic eũ remune⸗ rãs libero arbitrio:vt mũ regeret ĩperio terreret exitio. Atq; ĩ paradiſi felicitate tacz ombe vite: vñ iuſticia cuſtodita i melioꝛa cõſcẽderet collocanit. OQ peccatum adam oꝛiginaliter in poſleros tranſierit. Inc poſt petm̃ exu ect Rir⸗ ſfle:tdãq; ĩ radice viciauerat: pe/ la moꝛtis ⁊ dãnatiõiſ obſtrinxit: vt qͥc d ꝓlis ex illo ⁊ ſimul dãnata ꝑ quaʒ peccauerat cõiuge ꝑ carnalẽ ↄcupiſcẽ/ tiã:ĩ qua ĩobediẽtie pena ſimul retribu ta ẽ naſceref᷑ traheret oꝛiginale peccatũ, quo traheret᷑ ꝑ errores doloꝛeſq; diuer ſos ad illud extremũ cũ deſertoꝛibꝰ an⸗/ gelis viciatoꝛibꝰ ⁊ poſſeſſoꝛibꝰ ⁊ cõloꝛ tibꝰ ſuis ſine fine ſuppliciũ:ſic punum boĩem peccatũ itrauit ĩ mũdũ:⁊ ꝑ bec catũ moꝛ ĩ oẽs hoĩes ptraſiuit:in quo oẽs peccanerũt. Muũdu quippe appel/ lauit e apls vniuerſũ gen huma nũQualr huũani gener maſſa ex ira dei iacebat i malis:luẽs cũ deſertoꝛibꝰ angelis iuſtiſſimas penae manente in eis bonitate creatoꝛis. ¶Eap. xxvj. . Htg, pens per antos neles pẽ quoq; ſuã:quã peccãdo in ſtraret. La ergo res ſe hʒ. Jacebat ĩ ma lis:vlł ẽt voluebat᷑: ⁊ de malis i mala, pꝛecipitabat᷑ totiꝰ hũa⸗ ni generis maſſa danata ⁊ adiũcta par ti eoꝝ qͥ peccauerãt angeloꝝ:luebat im pie deſertionis vigniſſimas penas. Ad irã qppe ði ꝑtinet iuſtã qᷣcqͥd ceca ⁊ in⸗ domita ↄcupiſcẽtia faciũt libeter mali⸗ ⁊ qcqd manifeſtis aptiſq; penis patiũt᷑ inuiti. Nõ ſane creatoꝛis deſiſtẽte bo⸗ nitate ⁊ malis ãgelis ſubminiſtrare ni⸗ tã viuacẽq; potẽtiã. Que ſubminiſtra⸗ tio ſi auferat᷑ ĩteribũt:⁊ boiuʒ q;uis de ꝓpagine viciata naſcẽtiũ:foꝛmare ſemi na ⁊ aĩare ac oꝛdinare mẽbꝛa ꝑ ipᷣoruʒ etates:pꝑ locoꝝ ſpacia: vegetare ſenſus: alimẽta dona:e. Meliꝰ.n.iudicauit de malis bona facere:q; mala nulla eẽ ꝑ⸗ mittere. Et ſiqdẽ ĩ meliꝰ hoĩum refoꝛ/ mationẽ nullã ꝓrſus eẽ voluiſſet:ſ im pioꝝ nulla ẽ ãgeloꝝ nõne merito fieret 2 vt natura q̃ deũ deſeruit:q̃ pceptum ſui creatoꝛis qð cuſtodire facillime poſſet: ſua male vtẽs ptãte calcauit atq; tran⸗ ſgreſſa ẽ:que ſui ĩ ſe creatoꝛis imaginè ab eiꝰ lumine cõtumacit᷑ auerſa viola⸗ uit:q̃ ſalubꝛẽ ſeruitutẽ ab ei legibꝰ ma le vtẽs libero abrupit arbitrio:vniuer⸗ ſa ĩ eternũ deſereret᷑:⁊ ꝓ ſuo merito pe nã pẽderet ſẽpiternã: Plane ita face⸗ ret ſi tm iuſtus nõ etiã miſericoꝛs eſſet ſuãq; idebitã miſericoꝛdiã multo eui⸗/ otiꝰ liberatione mõ/⸗ dentiꝰ i igign . ð qbuſdã angel cadẽtibus p ſuꝑbia reſidui certiſſimã ꝑpetue bea⸗ itudinis ſtabilitatẽ acceperũt. C. xxvij. INgelis igit᷑ aliqbꝰ ipia ſuꝑbia de lerẽtibꝰ den: 2 ĩ huius aeris imaã caligineʒ de ſupna celeſti itatiõe deiectis:reſiduꝰ numer ange oꝝ ĩ eterna cũ deo biĩtudine ⁊ ſcĩtate ꝑmanſit. Necq;.n.ex vno angelo lapſo , . e-Arer t Dð Enchiridiõ atq; dãnato ceteri ꝓpagati ſũt: vt eos / ſicut poĩes oꝛiginale malũ obnoxie ſuc⸗ ceſſiõis vinculis obligaret:atq; vniuer⸗ ſos traheret ad debitas penas:ſed eo qͥ diabolus fcũs ẽ: cũ iocijs ĩpietatis ela⸗ to ⁊ ipᷣa cũ eis elatiõe ꝓſtrato:cet᷑i pia obediẽtia dño coheſerut:accipiẽteſ etiãſ qð illi nõ babuerũt:certà ſciẽtiã q eſſet de ſua ſempit᷑na ⁊ nũqᷓ; caſura ſtabili⸗ tate ſecuri. Placuit itaq; vniuerſitatis creatoꝛi atq; moderatoꝛi deo: vt qm̃ ñ tota multitudo ageloꝝ deũ deſerendo ꝑierat:eaq; ꝑierat ĩ ꝑpetua dãnatiõe re maneret:q̃ aũt cũ deo illa deſerete ꝑſti/ ra felicitate ſecura gauderetQò nu⸗ mDer bonoꝝ angeloꝝ qͥ diminut pꝰ ruinã maloꝝ ex hoĩb ſuppleat᷑: ⁊ l h numerus deo ſit notus.i Cap. xxviij. Lia vo creatura rõnalis q̃ ho minib“ erat, qm̃ peccatis atc; ſuppliciis ⁊ oꝛiginalibꝰ 2 ꝓppis ota pierat:ex eiꝰ parte reparata: ꝙ an⸗ gelice ſocietati ruina illa diabolica mi⸗ nuerat:ſupplerʒ. HPHoc ꝓmiſſũ ẽ reſurgẽ tipꝰ ſcĩs:ꝙ erũt eq̃les ãgelis dei. Jtaq; ſupꝑna illa hierm mater nr̃a ciuitas i nulla ciuiũ ſuoꝝ numeroſitate frauda⸗ bit᷑: j vberioꝛe et copia foꝛſan regnabit Necq;. n. numeꝝ aut ſcõꝝ hoium aut ĩ⸗ mũdoꝝ demonũ nouimꝰ: ĩ quoꝝ locuʒ ſuccedẽtes filij ſcẽ mr̃is q̃ ſterilis appa⸗ rebat ĩ fris ea pace de q̃ illi ceciderant: ſine vllo tẽpoꝛis termino pmanebunt. Sʒ illoꝝꝑ ciuiũ numerꝰ:ſiue qͥẽ ſiue qui futurꝰ ẽ ĩ cõtẽplatiõe ẽ eiꝰ artificis:qu vocat ea qͥ ñ ſũt tãqᷓ; ea qͥ ſũt:atq; ĩ mẽ/ ſura ⁊ numero ⁊ pondere cuncta diſ/ ponit. ¶ Hõ nõ ꝓpis meritis nec per liberum arbitrium:ſed per filium dei li berari poſſit bumanum. KLapitulum. xxix. — 4 . ’: d e „* . 2 ( 5 ae& „, ——— * * —22 ? . 4 4 terent fi vlr⸗ . ——— 44. ja . 1 Frum hec pars generis huma n cui liberationeʒ ðs regnũq; ꝓmiſit eternũ:nũquid meruis ũ ſuoꝝ reparari põt: Abſit. Quid.n. oꝑat᷑ ꝑditꝰ:niñi qn fuerit a ꝑditiõe libe⸗ ratus? Nũquid libero volũtatis arbi⸗ trio: Abſit. Nam libero arbitrio male vtens homo ⁊ ſe perdidi ⁊ ipſum. Si⸗ cut enim qui ſe occidit vtiq; viuendo le occidit: ſed ſe occidendo non viuit nec ſeipᷣm poterit reſuſcitare:ita cum li bero peccaret᷑ arbitrio:victoꝛe pecca o amiſſũ ẽ et libeꝝ arbitriũ. A quo.n. qͥs deuict :huic ⁊ ᷣuꝰ addictus ẽ᷑. Petri certe apliẽ iſta ſnĩa: q̃ cũ vera ſi::qualii queſo põt ſerui addicti eẽ libertas: niſ R qn eũ peccare ðᷣlectat: liberalit᷑.n. Snit q̃ ſui oni volũtatẽ libent᷑ faẽ. Ac ꝑ Hͥ ad peccãdũ liber ẽ:dq pcti fuꝰc᷑. Unde ad iuſte ſaciẽdũ liber nõ erit: niñ a pecca⸗ to liberatꝰ eẽ iuſticie ceperit uus. JPha — ẽ vera libertas ꝑp recti faciendi letici ed iſta libertas ad benefaciédũ: vnõᷣ erit hboĩ addicto ⁊ vẽdito: niñ redimat ille cuiꝰ illa vox ẽ. Si vos filiꝰ liberaue rit:tunc vere liberi eritis: Qð anteqᷓ fis⸗ eri ĩ hoĩe incipiat:quõ qᷣſq; de libero ar bitrio ĩ bono gliabit᷑ oꝑe: q nõdũ liber eſt ad oꝑãdũ bene: niſi ſe vana ſuꝑbia 2* ſalui facti eſtis per fidem. A ? pia ſeruit ꝑp pcepti obediẽtis ertollat: quã cohibet apłs dicens. Gfa Q etiam fidem a qua bona opera cipiunt gratia tribuat. ¶/Cap. xxx. ne ipſã ſibi ſalteʒ fidem ſic rrogarent: vt nõ intelligerẽt miĩaʒ ↄſecutũ: dininit? eſſe vonatã:ſicut iſdeʒ alio loco ſe dicit: vt fidelis eſſet B quoqᷓ; adinxit arq; ait. Et hoc nõ ex nobiſ:ſed dei donũ ẽ.Nõ ex oꝑib:ne foꝛte q extollat.Et ne pu libusbona oe futura opera . g üif rurſus adiecit. Ipſi.n. ſumus figmètuʒ creati ĩ rpᷣo ieſu ĩ oꝑibus bonis:qͥ pᷣpa⸗ rauit ðs: vt ĩ illis äbulemꝰ.Lũc g effici murr ve liberi: cũ deus nos fingit.i. foꝛ⸗ mat ⁊ creat:nõ vt hoĩes:qð iã fecit:ſed vt boni boĩes ſimus:qð nũc gra ſua fa cit:vt ſimꝰ ĩ xpo ieſu noua creatura:ſᷣm gõ dcm c. Coꝛ mũduʒ crea ĩme deus. Neq; enĩ coꝛ eiꝰ quatũ ꝑtinet ad nãm coꝛdis humani:nõ iã creauerat deus. Qõ de opat᷑ ĩ nobis velle ⁊ pfice re ſicut apłs pꝛedicat ⁊ oĩs diuina ſcri⸗ tur. Lap. xxxi. Tem ne qſqᷓ; ⁊ ſi non de operi trio: volũtatis tanq; ab ipſo in cipiat meritũ:cui tanq; öpuũ reddatur pꝛemiũ bñ oꝑandiipſa libertas:audiat eũdeʒ gre pꝛeconẽ dicẽtẽ. Deꝰ ẽ enĩ qui opat᷑ in nobis: ⁊ velle ⁊ opari ꝓ bona volũtate.Et alio loco. Igit᷑ nõ volentiſ necq; currentis: ſed miſerentis ẽ dei. dũ ꝓculdubio ſi hõ eius etatis ẽ:vt rõe iaʒ vtatur:nõ poſſit credere:ſpare:diligere niſi vellet:nec ꝑuenire ad palmã ſuꝑne vocatiõis:niſ voluntate cucurrerit.Et qũo g nõ volẽtis neq; currentiſ:ſed mi ſerẽtis dei:niñi qꝛ ⁊ ipſa volũtas: ſic ſcri ptũ ẽ:a deo pparat᷑: Alioquin ſi ꝓpter ea dictũ ẽ nõ volẽtis neq; currẽtis: ſed miſerẽtis ẽ dei:qꝛ ex vtraqʒ fit ⁊ volun tate hoĩs:⁊ mif̃icoꝛdia dei.Et ſic dictũ accipiamꝰnõ volẽtis neqʒ currẽtis:ſed miſerẽtis ẽ dei tanqᷓ; diceret᷑: nõ ſuffiẽ ſola volũtas hoĩs:ſi nõ ſit etiã mificoꝛ dia ði. Nõ g ſufficit ſola mif̃icoꝛdia dði ſi nõ ſit ẽt volũtas boĩs.Ac ꝑ hoc.ſire⸗/ cte dictũ ẽ nõ volẽtis hoĩs:ſed miſeren tis dei:qꝛ id volũtas hoĩs ſola nõ iĩplet cur nõ ecõtrario recte or̃: nõ miſereni Dei eſt:ſʒ volentis hoĩs:qꝛ milericoꝛdia dei id ſola ñ ĩplet. Poꝛꝛo ſi nullus xpᷣi J. Ver. 5 . r ns! bus:de ipᷣo gloꝛiet᷑ libero arbi anus dicere audebit:nõ mifẽtis ẽ dei: ſed volẽtis hoĩs ẽ:ne aplło aꝑtiſſime 2⸗ dicat. Reſtat ppterea recte dictũ ĩtelli gat᷑ nõ volẽtj neq; currẽtl:ſed mientiſ ẽ dei:vt totũ deo det᷑ qͥ bois volütateʒ bonã ⁊ pꝑat adiuuãdã:⁊ adiuuat pꝑa tã.pcedit eiʒ bona volũtas hoĩs multa dei dona:ſed nõ oĩa:q̃ aũt non pcedit: ipa ĩ eiſ ẽ ⁊ ipſa.nã vtrũq; legit᷑ ĩ ſanct elodis:⁊ mificoꝛdia eiꝰ puẽiet me ⁊ mi ſericoꝛdia eiꝰſubſeãtur me: Noleteꝛ ꝰ nenit: vt velit voletẽ ſubſeqᷣne fruſtra velit. Cur eniʒ admonemur oꝛare ꝓ ini micis nr̃iſ vtiq; nolẽtibꝰ pie viuẽ: niſi vt ðs ĩ illis oꝑet᷑ ⁊ velle.Cur itẽ admone mur petẽ vt accipiamꝰ*:niſi vt ab illo fi⸗ at qð volumꝰ:a quo fcm̃ ẽ vt velimus Oꝛamꝰ g pꝓ inimicis nr̃is vt mificoꝛdia dei pueniat eos ſiẽ puenit ⁊ noſ.oꝛamꝰ ꝓ nobis vt mĩicoꝛdia ei ſubſeqt nos. A ilaoinatic ſub ira dei tene bat᷑ genꝰbũanũ donec vẽiret mediatoꝛ iunos ab bac ira liberaret. Ca. xxrij. Enebat itaq; iuſta damnatõe genꝰhumanũ: ⁊ oẽs erãt ire fi⸗ Ali:oe q̃ ſcriptuʒ ẽ. Qm̃ omnes dies nĩi defecerũt:⁊ ĩ ira tua defecimꝰ Anni nr̃i ſicut aranea meditabũtur de q̃ ita dicit etiĩ iob. Hõ.n. nat' ex mulie re bꝛeuis vite ⁊ plenꝰ ire.De qᷓ ita dic ẽt dñs ieſuſ.Qui credit ĩ filiũ dei hʒ vitam eternã:qͥ aũt nõ credit ĩ filiũ dei non bʒ vitã eternã:ſʒ ira dei manet ſuꝑ euʒ:nõ ait veniet:ſʒ manet ſuꝑ eũ.Cũ hac qᷣp⸗ pe oĩs hõ naſcit᷑:pꝑ qð dicit apłs. Fui — my'eni ⁊ nos nã filii ire ſcut ⁊ ceti. In hac ira cũ eẽnt hoĩes ꝑ oꝛiginale petm tãto grauiꝰ⁊ ꝑnitioſius:quãto maioꝛa vel plura ĩſuꝑ addiderunt: neceſſarius erat mediatoꝛ H ẽ recõciliatoꝛ:q hacirã ſacrificij ingularis cuius erant vmbre oĩa ſacrificia legis ⁊ ꝓphetarũ oblatio * r . D 16 . 6 r bies e 7271. . f— — — — — ——— —— (Enchiridiö ne placaret. Uñ dicit apłs. Si aũt cum inimici eẽmꝰ:reconciliati ſum deo per moꝛtẽ eiꝰ:multo magis recõciliati nüe ĩ ſanguine eiꝰ ſalui erim ab ira p ipʒ.c aũt de iraſci drñ eiꝰſigniſicat᷑ ꝑrurba⸗ tio q̃lis eſt ĩ aĩo irãſcẽtis hoĩs:ſʒ ex hũa nis motibꝰtrãſiato vocabulo vindicta ei:qͥ nõ niſi iuſta ẽ: ire nomen accepit. Q g̊ꝑ mediatoꝛẽ recõciliamnr deo et accipimꝰſpm̃ ſcm:vt er inimicis efficia mur filij:quotquot eni ſpũ dei agũtur: bi filij ſunt dei:hecẽ gra dei naturis ĩ vna dei filij derond Aen bus. Ca. xxxiiij. Roide xpᷣs ihs dei filius ẽ: ⁊ ðᷣſ ⁊ hõ cẽ.Deꝰante oĩa ſcla:hõ in nr̃o ſeculo De?qꝛ dei vbũ:deꝰ enĩ erat verbũ:hõ aũt qꝛ in vnitate per ſone acceſſit verbo aia rõnalis ⁊ caro. Quo circa inquãtũ ðs ẽ:ipᷣe ⁊ pr̃ vnuʒ ſũt:inquàtũ aũt hõ ẽ:pr̃ maioꝛ eſt illo. Cui eni eſſet vnic dei filius nõ gra:ſed nã: vt eſſz plenꝰ ẽt gra fcũs ẽ ⁊ hois fili us. Idẽq; ipſe vtrũq; ex vtroq; vnꝰ xpᷣa dim nĩm. qꝛ cũ in foꝛma dei eẽt:nõ rapinam arbi to mediatoꝛis. tratꝰ ẽ:qð nature erat.ĩ.eè ſe eq̃lẽ deo. N E quo mediatoꝛe lõgũ ẽ xt qᷓ; ta dignũ eſt tãta dicant᷑ Sue ab hoĩe dici digne nõ poſſint. mis eni h̊ ſolũ ↄgruẽtibꝰexplicet ver bis:ꝙ vbũ caro fœm ẽ: z hĩtauit ĩ nobis vt crederemꝰ vei pr̃is oĩpõtẽtis vnicũ Exinaninit aũt ſe foꝛmã ſerui accipiẽs nõ amittẽs vel minuẽs foꝛmaʒ dei. Ac ꝑ ᷓ̊ ⁊ minoꝛ ẽ factꝰ? mãſit equalis vtꝑʒ q; vnus:ſicut dem̃ ẽ:ſʒ aliud ꝑꝑ verbuʒ aliõ ꝑꝑ hoĩeʒ. Pꝛopt᷑ eni verbũ equaliiſ pr̃i:ppt᷑ hoĩeʒ minoꝛ:vn dei filiꝰ: idẽq; filiũ natũ de ſpũ ſcõ ⁊ maria vgie. Ita bois filiꝰ:vnus hois filiꝰ:idẽq; dei filiꝰ n qppe verbũ caro factũ ẽ a dĩnitate car non douo filij dei ðs ⁊ hõ:ſʒ vn dei fili i ne ſuſcepta nõ ĩ carnẽ dinitate mutata De ſine initio: hõ accepto initio: dens * Carnẽ poꝝo hic hoĩes debemꝰacciꝑe a mn ielus xps. ¶¶ Quã euidẽs ĩdicium ⸗ ꝑte totũ ſignificate locutõe ſcut dem ſit abũdãatiſgre dei ꝙ ĩ hoĩe xꝓpo huma 8 ẽ: qm ex opibus legis nõ iuſtificabitur na nã pmerut. !Ka. xxxv. 6 oiĩs caro.i.oĩs hõ. Nã nihil nature bu⸗/ c oĩno grãditer ⁊ euidenter 1 mane i illa ſuſceptée fas ẽ dicere defu⸗ oei gra ↄmendaf. Quid.n. na t iſſe: ſed nature ab oĩ pctĩ nexu oĩmodo Aura bjana ĩ hoie xpo meruit libere:⁊ nõ q̃lis de vtroq; ſexu naſcit᷑ Tvnitate pſone nnici filij dei ſingu ei per concupiſcentiam carnis cum obli⸗ gatione delicti:cuiꝰreatꝰ ꝑ regnãtioneʒ diluit:ſʒ q̃lẽ de vᷣgine naſci opoꝛtebat: quẽ fides mr̃is nõ libido cõceꝑat.Qð ſi vel ꝑ naſcetẽ coꝝꝛũpet eiꝰ integritas: nõ iã ille de vᷣgine naſceret᷑: eũq; falſo: qð abſit:de virgine maria naiũ:tota cõ fiteret᷑ ecclia:q imitans eiꝰmatrẽ quoti die parit mẽbꝛa eiꝰ ⁊ vgo c. Lege:ſi pla cet de vginitate ſcẽ marie meas littas ad illuſtrẽ virũ:quẽ cũ honoꝛe ac dile⸗ ctione noĩo voluſanũ.De duabus Cn. .₰ herf 5% larit᷑ eſſet aſſũpta:Que bona uolũtas: cuiꝰboni ꝓpoſiti ſtudiũ:q̃ͥ bona opa pᷣ ceſſere:qbꝰmereret᷑ iſte hõ:ut nna fierz ꝑſona cũ deo. Nũqᷣd añ fuit hõ: ⁊ hoc ei ſingulare bñnficiũ pᷣſtitũ ẽ:ut ſingulaꝛi ter ꝓmereret᷑ deũ: Nẽpe ex quo bõ eẽ cepit:nõ aliud cepit eẽ hõ qᷓ; filius dei idẽq; hois ſiliꝰ:⁊ H̊ unicꝰ⁊ ꝑꝑ deu uer buʒ:qð illo ſuſcepto:caro factũ ẽ:utiq; deus:ut quẽadmoduʒ ĩ una ꝑpſona qui libet hõ:aĩa,.ſ.rõnalis ⁊ caro ita ſit xꝑs una ꝑſona vbũ ⁊ hõ:unde nẽ hbumane Lauurn 7* 6 1, “ tata gloꝛia nullis pᷣcedentib meritis: ſi ne oubitatõe gratuita:ni qꝛ magna h 2 ſola dei gratia fidelit᷑ ⁊ ſobꝛie ↄſiderã tibus euideter oñdit᷑:vt ĩitelligat ꝑ ean qẽ gr ʒ ſe hoĩes luſtificaris pctis: per qua factũ e: v hõ xpᷣs nullũ bere poſſʒ peccatũ: Sic ⁊ ei mrem ãgelus ſaluta mit: qn ei futurum ãnuciauit hũc ꝑtum Aue inqt gra plena. Et paulopoſt. In⸗ neniſti ait grãz apðõ veũ:⁊ hec qdẽ gra plen⸗: ⁊ iueniſſe graʒ apõ deũ or:vt oo mini ſui ĩmo oĩuʒ din mai eet. De ipio aut xpᷣo ioanes euãgeliſta cu diceret.⁊ verbuũ caro fſcm̃ ẽ: ⁊ hitauit ĩ nobis.Et vidimus inqᷣt gliaʒ eiꝰ:gloꝛiã q̃ñ vnige⸗ niti a pr̃e plenũ gĩe ⁊ vitatis. Qðõ ãt ait verbũ caro factũ hoc ẽ plenũ gre.Qõ ait gloꝛiaz vnigeniti a pre:hoc plenum E vitatis. Ueritas qtippe ipia vnigeni t dei filius:nõ gr a:ſed nã:gratia ſuſce pit hoĩeʒ tãta vnitate pione:vt idẽ etidã ipſe eèt hoĩs fili“. ¶Nõ gr̃a demon ſtrat in B ꝙ ſpũ ſcõ natꝰ dr. Ca.xxxvi. nãq; ieſus xpᷣs filiꝰdei vni⸗ genitꝰ:idẽ vnic de ꝰnr̃ natus ẽ ſpu icõ ⁊ maria virgine. Et vtiq; ſpũs ſcũs dei vonũ ẽ᷑:qð quideʒ.⁊ ipſu; ẽ eqnale oonãti.Et iõ oeꝰ ẽ etiam ſpũs ſcũs pre filioq; nõ minoꝛ.Et B er ge pi & Fu oiem natinitas xpᷣi: qd alind q; ipa gra demoſtrat᷑. Cu eni virgo qſiuiſſet ab ãgelo qũo fieret: qð ei nüciabat:qnquidẽ illa virum nõ cognouiſſet.rñdu angelus. Spũs ſcũs ſuꝑueniet ĩ te::⁊ virtus altiſſimi obum bꝛabit nibi. Jõq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te ſcũʒ: vocabit᷑ filius dei.Et ioſeph cũ vellʒ eã dimittere ſuſpicãs adulteriuʒ:quã ſcie bat nõ eẽ de ſe grauidã:tale rñium ab ãgelo accepit. Noli timere acciꝑe ma⸗ riã cõlugẽ tuã:qð eni in ea natũ eſt:de ſpũ ſcõ ẽ. Ideſt quod tu eẽ oe alio viro – . l ri trinitas itelligit᷑: Ita vero ẽ ſuſpicaris de ſpũ ſcò eſt. s qnis nõ ſit cõſeq̃ns pĩ em boĩs xpᷣi dici ſpũs ſcũs:modus tñ ipᷣe quo de illo ⁊ maria vir gie natꝰeſt ſit iexplicabil.Ca. xxxvij. Undd iñ iõ dicturi ſumꝰ hoĩs 9 : xpᷣi eẽ ſpũʒ ſcũʒ:vt de pat᷑ vbuz genuerit: ſpũs ſcũs hoĩem ex qᷓ traq; ſubitatia xpᷣa vnꝰeẽt:et dei pr̃is filiꝰ ᷣm verbũ:⁊ ſpũſſci filius ᷣm hoĩeʒ ꝙ quaſi eũ ſpũs ſcũs tanq; pat r eꝰ e matre virgine genuiſſet: Quis H̊ dicere audebit: Nec opeſt onñdere diſputans?⸗ do quãta alia ſequãt᷑ abſurda:cũ Bipᷣʒ iaʒ ita ſit abſurdũ:vt nulle fideles aureſ/ id valeãt ſuſtinere. Pꝛoide ſicut cõfite mur vñns nĩ ieſus xpᷣs qui de deo deus hõ aũt natꝰ eſt oe ſpũ ſcõ ⁊ maria virgi ne ex vtraqʒ ſubſt ia diuina.ſ.atq; his mana fili E vnicus dei pris oĩpotẽtis: de quo ꝓcedit ſpũs ſcũs.Qio g oicimꝰ xpʒ natũ de ſpũ ſcõ.ſ nõ eũ genuit ſpuũi ſcũs: An q; fecit eũ:iqm ons nr̃ ihs xvõᷣs inqnãtũ de eſt: ĩa ꝑ ipᷣm facta ſunt.in quãtũ aũt hõ ᷑:⁊ ipſe ſcũs ẽ:vt apłs di cit. Yactus ẽ ex ſeĩie dauid ſᷣm carnem. S8Sʒ cu illã creaturã quã virgo ↄcepit ?· peꝑit:qᷓ;uis ad ſolã ꝑſonã filij ꝑtinentẽ tota trinitas fecerit:neq; eĩm ſeꝑabilia „ ſunt oꝑa trinitatis: cur ĩ ea facienda ſo lus ſpus ſcũs noĩatꝰeſt:An ⁊ qi vnua triũ in aliquo opꝑe noĩat᷑ vninerſa oꝑa/j tel 6 exẽplii/ doceri põt:ſed nõ ẽ ĩ ᷓ piutius ĩmoꝛaʒ dũ.Illud enĩ manet.quo dictũ ſit nat⸗ de ſpũ ſcõ:cũ filius nullo mõ ſi ſpirit⸗ ſci. Neq; enĩ qꝛ mũdũ iſtũ fecẽ ðus:dici eũ fas ẽ dei filiũ:aut eũ natuʒ de oeo: ſʒ factuʒ vel creatũ:vel ↄditũ:vel ĩſtitutuʒ ab illo: vel ſ qͥd hiꝰrecte poſſumus di⸗ cere.Hũc g cũ ↄfiteamur natũ de ſpiris tu ſcõ ⁊ maria virgine:qũo nõ ſit filins ſpus ſcũet fili virginis marie:explicare 4 A4 i. l. 7 „ . E — — — dis be⸗ pfis wie e Nene (Enchiridion. diff.n⸗ eſt. Pꝛoculdubio appe non ſic de illo vt oe patre: ſc at oe illa vt de matre nal“. ¶ Erepla qbus ondit nõ ſemꝑ dici filiũ qᷣcqd de re aliqua naſci tur:⁊ dici fiũ de qꝰnaſcit᷑.Ca. xxxviij. O0In igitur ↄcedendũ ẽ quicqᷣd oe aliqna re naſcit᷑: otido eiuſ dẽ rei filiũ nuůcupadũ. Ut eniʒ omittaʒ alia:aliter de hoĩe naſi fili alixer capillũ:pediculu:lũbꝛicũ:quoꝛuʒ nihil ẽ filius. Ut g bec omittã:q tante rei deſoꝛmiter ↄꝑant᷑:cerie qᷓ naſcunt ex aqua ⁊ ſpũ ſcõ nõ aque filios eos ri te dixerit qſpiã:ſed plane dicunt᷑ filij di patris ⁊ matris ecclłe non ſpũᷣs ſci. Sic ergo de ſpũ ſcõ natus ẽ ilius dei patriſ nõ ſpũs ici.Nã ⁊ illud qð ð capillo et de ceteris diximus:ad h tin valet vt ad moneamur:nõ oẽ qð de aliquo naſcit etiam filium eius ð quo naſcuur poſſe dici:ſicut nõ oẽs qui dicunt᷑ aliciius fi lij: conſequens eſt, vt de illo etiam nati eſſe dicantur ſicut ſunt qui adoptant᷑. Dicuntur etiam filij gehenne:non ex il la naii: ſed in illam pꝛeparati: ſicut filij rregni preparantur in regnum. odus ſignificans chꝛiſtum ihözʒ de ſpirun ſancto ita natum vt inſinuet gratiam qua eius humanitas nullis pᷣ⸗ cedentibus meruis in ipſa cõce tione deo copulata c. CLa. xxxix. Um itaq; de aliquo naſcatur aliquid etiaʒ non eo modo: vt Mi filius:nec rurſus omniſ qui ur filius: de illo ſit natus:cuius cr filius:pꝛofecto modus iſte quo natus eſt chꝛiſtus de ſpiritu ſancto: non ficut filius:⁊ de maria ſicut filius innuat no bis gr̃am dei qin bomo nulſis pcedẽti bꝰ meriil ĩ ipſo exoꝛdio nature ſue quo eẽ cepit vbo dei copularet᷑ ĩ fatam ꝑſo⸗ ne vnitatem:vt ideʒ ipſe eſſet filius oei qui filius hoĩs: ⁊ filius hois qui filius dei Ac ſi in nature humane ſuſceptiõe fieret quodammodo ipſa gratia illi bo mini naturalis: qui nullum peccatum poſſet committere. Que gratia pꝛopte rea per ſpiritum ſanctum fuerat ſignifi canda:qꝛ ipſe pꝛopꝛie ſic eſt deus vt ſit i dei donum. Unde ſufficienter loquiiſi tamẽ id fieri poteſt alde pꝛoliſe diſpu tatum eſt. Qũo xpᷣs nec oꝛiginale nec pꝛopꝛiuʒ hũᷣs pcim fcũs ſit ꝓ nobie ipſe petm. La. xl Ulla igitur voluptate carnaliſ toncupiſcentie ſeminatus eſt: iue cõceptuſ:⁊ ideo nullũ pec catum dꝛiginaliter trabens:dei quoqʒ gratia verbo patris vnigenito non gra tia filio:ſed na in vnitate ꝑſone, mõ mi rabili ⁊ ĩeffabili adiũctus atqʒ ↄcretus ⁊ iõ nulluʒ pctm ⁊ ipſe ↄmitiẽs:tñ ꝓppt᷑ ſilitudinẽ carnis peccau:i qua venerat/ — dicteſt:⁊ ipe peccatuʒ ſacrificãduſ ad diluẽda pctà. In ueteri qͥ pe lege pec cata vocabant᷑ lacrificia ꝓ peccatis. Qð vere iſte factꝰeſt:cuius erãt vmbꝛe illa. Pinc apon olus cum dixiſſet obſe cramus per chꝛiſtum reconciliari deo: cõtinuo ſubiunxit atqʒ ait. Eum qͥ non nouerat peccatum:pꝛo nobis peccatuʒ fecit. vt nos ſimus iuſticia dei in ipſo. Non ait vtin quibuſdam mendoſiſ co dicibus legiiur is qui nõ nouerat pec catum pꝛo nobis peccatuʒ fecit tanqᷓ; ꝓ nobis chꝛiſtus ipſe peccauerit: ſed au. Eum qui non nonerit peccatum: ideſt chꝛiſtum:pꝛo nobis peccatum faci us ẽ deo:vel pꝛo nobis peccatum fecit deꝰ: cui reconciliati ſumus: hoc eſt ſacriſi cium pꝛo peccatis: per quod r conci liari valeremus peo: ipſe ergo peca tum: vt uos iuſticia:nec noſtra:ſed dei /. nec in nobio: ſed in ipſo. Sicut ipſe 4 — 7 42 9 3 „ . — peecatnm non fuum: ſed noſtrum: nec in ſe ſed ĩ nobis conſtitutum: ſimilitudi ne carnis peccati: in qua crucifixus eſt demonſtrauit. Ut quoniam peccatuʒ ei non inherat ita quodammodo peto moreretur:duʒ moꝛitur carni:in ꝗᷓ erat ſimilitudo peccati: ⁊ cum ſecundum ve tuſtatem peccati nũq;ᷓ ipe vixiſſet: nr̃aʒ ex moꝛte veteri qua in peccalo moꝛtui fueramus reuitiſcentem vitꝗ noua ſua reſurrectiõe ſignaret. Qò moꝛs ⁊ re⸗ ſurrectio chꝛiſti ſacramentu; bapꝑtiſini ſignificet. Pſum eſt qð in nobis celebꝛa r magnuʒ baptiſmatis ſacra mentum:vt quicũq; ad iſtam pertinẽt gratiam moꝛiantur peccato: ſicut iple peccato moꝛtuus dicitur:. quia moꝛtuꝰ eſt carni:hoc eſt peccati ſimilitudini.Et viuant de lauacro renaſcendo. Siẽ ipe aà ſepulchꝛo reſurgendo: quãlibet coꝛ⸗ poꝛs etatem geranta/ Qð generalit oĩ etati neceſſariũ ſit xpᷣi baptiſmũ. C. xlij. aꝛuulo eni recens natu vſq; tta null ginali: maioꝛes autem etiam his om⸗ nibus moꝛiuntur peccatis: quecunq; male viuendo addiderun 5 7 rũq; maioꝛes ſingulariter moꝛi peccato dicuntur in baptiſmo:cum habeant ꝓ⸗ pꝛia plura peccata: econtrario paruuli in remiſſionem peccatoꝛnm oicantur zari. Cap.xliij. NEd ideo etiam ipſi peccato mo ri plerũqʒ dicuntur: cum pꝓcul ubio non vni.ſed multis peccatis om nibuſq; moꝛiantur: quecũqʒ iã ppᷣa cõ miſerut vel cogitatiõe vel locutioõe vel — — 8 .— 5 4 r40 /12 SI * 7 —* „„ P ſe- 6 OðDO — 8 ad oecrepitum ſenẽ: ſicut nul⸗ lus pꝛohibendus ẽ a baptimmo Aita nullus eit: qui non peccato moꝛiat᷑ 1 mi in bapnimo. Sed paruuli tantum rdumer loẽs homines ꝑtrãſijt naſcendo traxerunt. ¶ Quomodo ple opere quia etiam per ſingulareʒ nume ruʒ pluralis numerus ſignificari ſolet. Siẽ ait ille. Uterũqʒ armato milite cõ⸗ plent:qᷓ;uis hoc multis militibus fece⸗ rint.Et in noſtris litteris legitur. Oꝛa er go ad dvominum vt auferat a nobis ſer pentem. Mon ait ſerpẽtes quos patie⸗ batur populus: vt hoc docetet ⁊ innu⸗ merabilia ralia. Quum vero ⁊ illud oꝛi ginale unũ płali numero ſignificat᷑:qñ dicimus in peccatoꝛum remiſſionẽ ba⸗ ptiʒari paruulos:nec dicimus in remiſ⸗ ſionem peccati:illa eſt econtrario locu Rr tio: quia per pluralem locutionẽ ſigni⸗ ficatur nimnerus ſingularis. Sicut de herode moꝛtuo in euangelio dictumẽ. Woꝛtui ſunt enim qui querebant ani⸗ mam pueri. Non dictum eſt:moꝛtuꝰẽ. Et in exodo. Fecerunt inquit ſibi deõſ aureos:cum unum uitultun fecerint tẽ tum de quo dixerunt. Hi ſũt dij tui iſr q̃ eduxerũt te ð tra egypti.Et hic ponẽ/ pluralẽ ꝓ ſingulari uõ illo ns qð ꝑ unũ hoĩeʒ ĩtrauit ĩ mi ſ: iueniã plura peccata. rh. ALaãnuis ⁊ ĩ illo pctõ uno qõ ꝑ mum hominem intrauit i mu Pꝛopter ð etiam paruuli baptiʒantur poſſint intelligi pla paccata: ſi unu ipʒ in ſua quaſi membꝛa diuiditur ſingula. Nam ⁊ ſuꝑbia ẽ illic: qnia bomo ĩ ſua potius eſſe:q; in dei poteſtate dilexit. 2 Et ſacrilegium:qui Et homicidium:quia ſemetipſum pꝛeci pitauit ĩ moꝛtem. Et foꝛnicatio ſpirita⸗ lis:quia integritas mentis bumane ſer pentina ſuaſione coꝛꝛupta eſt. Et furtü q; cibus pꝛobibitus vſurpatus eſt. E auaritia:quia pluſq; illi ſufficere obuit appetiuit: et ſi qd alið ĩ bᷣ vno admiſſo diligẽti Hſideratiõe inueniri poteſt. mr r 3 FPr t 5. n Cc. DW —. E eet 6 X a deo non credidit quo naſcit᷑. Nã pctã q̃ male agẽdo po nõ audeo affirmare. O Nullü ab oꝛi Ac ꝑ h̊ non obaliud ẽ iſtituta regene- * . „ ℳ unchiridiõ. — 4 . ⸗ » ₰ 7„ „ 2 ¶ Qõ nõ ianiter dicat᷑ peccatis pa ſuccedit:nõ ĩ merito diſceptari poteſft rentũ filios obligari niſ gra diuina vtrũ oiĩuʒ malis actibus ⁊ multiplicatt⸗ ilericoꝛdia ſuccurrat. Ca rlv. delictis oꝛiginalibꝰ qᷓ naſcutur iplicẽt᷑: Alrentũ quoq; peccatl paruu/ vt tãto peius q;to poſterius qque na⸗ los obligari:nõ ſoluʒ pꝛimoꝛũ ſcant᷑:an ꝓpterea ðs in tertiã ⁊ quartã hoiuʒ:ſed etiaʒ ſuoꝝ:oe qͥbꝰ ipi generãtionẽ de pctĩs parẽtũ eoꝝ poſte Rati ſunt: nõ ipꝛobabiliter dr. Illa qp ris cõmiĩat᷑: qꝛ irã ſuã ad quatũ ꝓgene pe diuina ſnĩa reddã peccata patrũ in ratoꝝ ſuoꝛũ culpas nõ extẽdit vlerius filios:tenet eos vtiq; anteqᷓ; per regnã mogeratõe miſeratiõis ſue: Ne illi qui tionẽ ad teſtamẽtuʒ nouum incipiat ꝑ bus regnãtiõis gra nõ ↄfert᷑:nimia ſar tinere.Qõð teſtamẽtuʒ pphetabat᷑ cum cina aie ĩ ipſa ſua eterna dãnatõe pᷣme diceret᷑ ꝑ Eʒechielẽ nõ accepturos fili rẽtur:ſi cogerent᷑ ab initio generis bũa os peccata parẽtum ſuoꝝ:nec vlterius ni oiuʒ pᷣcedentiũ parẽtuʒ ſuoꝝ oꝛigina futurã in iſrael parabola illaʒ. Patres liter pctã here:⁊ penas ꝓ eis debitas manducauerũt vuã acerbã:⁊ dẽtes fili pẽdere.An aliud aliqͥd ĩ re tata de ſcri⸗ oꝛũ obſtupeſcũt. Ideo eĩiʒ quiſq; rena pturis ſciſſ diligẽtius ꝑſcrutãs aiq; tra ſcit vt ſoluat in eo:qᷣcqᷣd peccati ẽ cum ctãs:valeat vel nõ valeat repiri: temere ⸗ ſtea cõmittũtur:pñt ⁊ penitẽdo ſanari ginali pctõ poſſe ſaluari niñ ꝑ media⸗ 4 ſicut etiã poſt baptiſmũ fieri videmus. toꝛẽ dei ⁊ hoĩuʒ ihᷣm xpᷣm. ca xlvij. Llud tñ vnũ peim̃:qð tam ma ratio:niſi quia vitioſa ẽ generatio vſq; gnũ ĩ loco ⁊ hĩtain tãte felici⸗ adeo vt etiã de legitimo matrimonio Mtatis ↄmiſſuʒ è:vt ĩ vno homĩe ꝓcreatus dicat.In iniqᷣtatibus ↄcept oꝛiginalit᷑:atq;:vt ua dixeri:radicabilit ſum:⁊ ĩ peccatis mater mea me in vio totũ genus humanũ dãnaret᷑:nõ ſolui aluit:neq; hic dixit.In iniqate vel pec tur ac diluit᷑:niſ ꝑ mediatoꝛẽ dei ⁊ ho cato:cũ ⁊ hoc recte dici poſſet:ſed iniid minũ xpᷣm ih̊ m:qui ſolus potuit ita na tates ⁊ pctã dicere maluit. Qꝛ etiã ĩ illo ſci:vt ei opꝰnõ eẽt renaſe. Hemi vno:quod ĩ oẽs boĩes ꝑtranjt:atq; taz nẽ renaſci ĩ baptiſmate ioànis: qð xpᷣs magnũ e:vt ĩ eo mutaret᷑ ⁊ ↄuerteret᷑ ĩ humilitatis cã ſicut moꝛtis diſpẽſatõʒ neceſſitatẽ moꝛtis humana nã: reꝑiun ſuſcipere voluit. 7 CLa. xlviij tur: ſicut ſupꝛa diſſerui:plura peccata On eʒ renaſcebant᷑: qͥ baptiſ- ⁊ alia ꝑẽtuʒ:que ⁊ſi nõ ira pñt mutare mate iohis baptizabãt᷑: a quo natura reatu:tñ obligat filios:niſi gra⸗ ¶ et ipe baptiʒatus ẽ:ſed quodaʒ tuita gratia ⁊ miſericoꝛdia diuĩa ſubue pcurſoꝛis illius miniſterio:qui dicebat niat. O lõ eẽ temere diffiniendum parate viã dño:buic vno ĩ quo ſolo re vtrũ pcta parentũ viq; ad patrẽ vniuſ naſci poterãt parabãtur. PHuius eĩʒ ba cuiuſq; an ĩ tertiã ⁊ quartã generatõʒ ptiſma eſt: nõ ĩ aqͥ tm ſi fuit iohis. veꝝ an alio aliquo mõ ĩputet᷑ a. rlo. etia ĩ ſpũ ſcõ:⁊ de illo ſpũ ſcõ regnẽtur Ed ð peccatis alioꝝ parentũ:qᷓ qſdqs ĩ xppʒ credit:de quo xpᷣs generatus bus ab ipſo adã vſq; ad patrez regeneratõe nõ egnit. Un vox illa pr̃i ſuũ. ꝓ generatoꝛibuos ſuis qᷣ'q;ʒ q̃ ſuꝑ baptiſmũ ſacta ẽ:ego hodie gẽui ir* l —* P 1 SLeos 4 ðð A SAGrr. bapiß .K. - te nõ vnũ illũ tꝑis diẽ:quo baptiʒatus E:ſed inumerabilis eternitatis:vt illum hoiem ad vnigeniti ꝑſonã ꝑtinere mõ⸗ AAtraret. Ubr eniʒ dies nec heſterni fine iinchogtur nec initio craſtini terminatf: ſemꝑ hodiernꝰ ẽ. In aq̃ gᷓ voluit bapti⸗ gari a ioâne:nõ vt eiꝰ iniqtas vlla oilue ret᷑:ſed vt magna cõmnẽdaret hũilitas Ita qppe nihil in eo baptiſmꝰ qõ ablu eret:ſicut moꝛs nihil qð puniret:ĩuenit vt diabolus vitate iuſticie: nõ violẽtia ptiatis oppꝛeſſus ⁊ victus:qm ipᷣm ſine ullo peccati merito iniqͥſſime occiðrat te:ſatis ĩdicat ex ada neminè nattiʒ niſj⸗ dãnatõe detineri: ⁊ neminẽ niſ in xꝰbo renatuʒ a oànatione liberari. li᷑ myſteriũ baptiſmi ĩ cruce xpᷣs aplu. cõmẽdauerit:in quo maioꝛes n = ſaluantur. SBSBSVopi. li. E qua re.i.ꝑ vnũ hoĩeʒ pena:et ꝑ vnũ hoĩeʒ gra:cũ locutꝰſuiſ⸗ ſet:qᷓ;tum illi epiſtole ſue loco ſufficere iudicauit:⁊ deiñ ſacri baptiſmi in cruce xpᷣi grãde myſteriũ ↄmẽdauit eo modo ĩtelligamus. Nihil aliud ecẽ ĩ xpᷣo baptiſmũ:niſi moꝛtis xpᷣi ſimilitudi — — — — — = p ipᷣm iuſtiſſime amitteret quos pecca ti merito oetinebat:vtrũq; igit᷑ ab illo i. ⁊ baptiſma ⁊ moꝛs certe oiſpẽſationiſ c.nõ miſerd da neceſſitate:ſed miſeran — te potius volũtate ſuſceptuʒ ẽ: vt vnus pctm̃ tolleret mũdi:ſicut vnuſ peccatũ miſit in mũdũ: ẽ in vniuerſum genus hbumanũ. ¶ Qõ xpᷣi gratia nõ ſolum griginale euikiz aicta imml atliulin Qg addita inuemt. C Cap. xlix. AJſi ille vnus petũm miſit in mũdũ:iſte vo vanus nõ ſolum nũ illud:ſʒ cũcta ſimul abſtu⸗ it q̃̊ addita inuenit. Un dicit apłs. nõ ſicut oinatio ꝑ vnũ peccàtẽ:ita ẽ ⁊ do nũ. Nã iudiciũ qͥdẽ ex vno ĩ ↄdẽnatõʒ gratia aũt ex multis oelictis ĩ inſtifica⸗ tionẽc.Quia vtiq; illud vnũ:qð oꝛigina lit᷑ trahit᷑ et ſi ſolũ ſit:obnoxios danati oni facit. Gratia vero ex multis delictis iu tificat hoĩeʒ:qui pᷣter illud vnuʒ: qð cõiter cũ oĩbus originalit᷑ traxit ſua qꝰ q; ppꝛia multa ↄmiñt. Eʒ ex adã natu ĩ adà oãnatiõe detineri:⁊ En- Cap.l. xpᷣo renatum a danatõe lib SErũutñ qõ paulopoſt dicit:ſẽ ꝑ J vnius oelictũ in oẽs hoĩes ad Acõdẽnationem:ita ⁊ ꝑ vnius iu ſticià in oẽs hoĩes ad iuſtificationeʒ vi⸗ . T— rr efer pLe . 1 S r ape etie 2 g,a ette * A 2 , 0 ς en⸗ ae 7 1Ane nẽ: ⁊ nihil aliõ moꝛtẽ xpᷣi niſ remiſſiõis pcti nlitudint᷑:vt quẽadmodum in illio moꝛs va ſcã ẽ ſic in nobis va remiſſio pctõꝝ ⁊ quẽadmodũ ĩ illo va r̃ſurr̃ctõ ita ĩ nobiiſ vᷣa iuſtificatio.Ait.qͥd g oice⸗ mꝰ: Permãebimꝰĩ pctõ vt gr̃a abũdʒ. Dixerat.n.ſuꝑiꝰ:vbi abũdauit pctm ſuꝑ abũdauit gra.Et iõ qõnẽ ſibüpſe ꝓpe⸗ ſuit:vtrũ ꝑꝑ abũdaãtiaʒ gre ↄſeqndam ĩ pctõ ſit ꝑmanẽdũ.Sʒ rñdit.Abñit.Atq; ſubiecit. Si moꝛtui ſum pctõ qũo viue mus i illo:Deiñ vt oñderet noſ moꝛtu os eẽ peccato:an ignoꝛatis ĩquit: quo niã qᷣcũq; baptiʒati ſum ĩ xpᷣo ieſu: in moꝛte ipniuſ baptiʒati ſumus: Si g hic oñndimur moꝛtui eẽ peccato:qꝛ ĩ moꝛte xpᷣi baptiʒati ſumꝰ: pfecto ⁊ ꝑuuli q bõ ptiʒant᷑ in xpo pctõ moꝛiunt᷑:qꝛ ĩ moꝛ⸗ te ipſius baptiʒant᷑. Nullo enim exce⸗ pto ocm̃ ẽ:Quicũq; baptizamur ĩi xpᷣo ieſu:ĩ moꝛte ipſius batiʒati ſumꝰ: ⁊ iðo dictũ ẽ:vt ꝓbaret᷑ moꝛtuos nos eẽ pec cato.Cui aũt ꝑuuli renaſcendo moꝛiũ⸗ tur:niſi qð naſcẽdo traxerũt: Ac ꝑ h̊ ẽt ad ipſos ꝑtinet qõ ſeqtur dicens conſe pulti.n.ſumꝰilli ꝑ baptiſmũ ĩ moꝛte:vt quẽadmoduʒ ſurrexit xpᷣs a moꝛtuis ꝑ gloꝛiã pr̃is:ita ĩ noſ ⁊ nouitate vite am bulemꝰ. Si cõplatati facti ſumus ſilitu nak nuemm“ bayrrſe A — SDrm 2 ffh—— — —— ——— — — — = — — ——— — nchiridion. iſ mni moꝛtis ei:ſimul ⁊ reſurrectõis enri runt cum vitijs ⁊ concupiſcentijs. Pꝛo 4 id. Hoc ſciẽtes:qꝛ vetꝰ hõ nr̃:ſimł cru pter ſepulturam:conſepulti enĩ ſumus efixus ẽ cũ illo vt euacuef᷑ coꝛpꝰpecca cum chꝛiſto per baptilmum in moꝛteʒ. n ti:vt vltra nõ ſeruiamꝰpeccato. Qui.n. Pꝛopter reſurrettionẽ᷑:vt quemadmo i moꝛtuꝰ ẽ: iuſtificatuus ẽ a peccato. Si dum vxps reſurrexit a moꝛtuis ꝑ gloꝛiKãä l aũt moꝛtui ſumꝰcũ xpᷣo:credimus qꝛ ſi patris:ita ⁊ nos ĩ nouitate vite ambu n mul viuemus cũ illo.Sciẽteſ qꝛ xps re lemus. Pꝛopter aſcẽ ſionem in celum: 4 in ſurgẽs a moꝛtuis iã non moꝛit᷑:⁊ moꝛs ſedẽſq; ad dexteram patris. Si autẽ re e Ulli vltra nõ dñabitur Quod eniʒ moꝛ⸗ ſurrexiſtis cum xpo:que ſurſum ſunt d ini tuus eſt peccato moꝛtu ẽ ſemel: quod rite:vbi xpᷣs eſt in dexteram dei ſedens tui autem viuit: viuit deo Ita ⁊ vos exiſti Que ſurſum ſunt ſapite:nõ q̃ ſnper ter ſij mate moꝛtuos quidem vos eſſe peecaa⸗ rã. Moꝛtui enim eſtis ⁊ vita - nei to:viuere aũt deo ĩ xpᷣo ieſu.Pinc enim ſcondita eſt cũ xpᷣo in deo. Gnõ g ſi ꝓbare ceperat non eẽ nobis ꝑmanẽdũ tinere ad hanc vitam ꝙ xpᷣes ad viuos ⁊ il⸗ ĩ peccato vt gratia abũdaret ⁊ dixrerat moꝛtuos iudicãdos vẽturꝰcredit᷑c.liij. in Si moꝛtui ſum peccato:qũo viuemui· ¶ Am vero quod de rpᷣo confite fd in eo:Atq; vt onñderet moꝛtuos noſ eẽ mur futurum:qm̃ de celo ven l peccato ſubiecit An ignoꝛatis qm̃ qͥcũ turus ẽ viuos iudicaturus ⁊» ſc⸗ q; batiʒati ſumus ĩ xpᷣo ieſu:ĩ moꝛte ipiꝰ moꝛtuos:non pertinet ad vitam nr̃am baptiʒati ſumus:Sic uaq; iotü locum que bic geritur. Quia nec in reb geſtis N intũ clauſit vt cepit. Moꝛtẽ qppe chꝛi eius eſt:ſed in fine ſeculi gerendis. Ad ni ſti ſic inſinuauit:vt etiam ipſum moꝛtu boc pertinet quod apoſtolus ſecutus , E. um diceret peccato Cni peccato niſ adiunxit. Cum xpᷣs apparuerit vita ve ie carnis: i qua erat non peccatũ:ſed ſimi ſtra:tunc ⁊ vos apparebitis cum ipſo ĩ n litudo peccati: ⁊ iõ noĩe appellata pec· gloꝛia. , Daobe ſignificari modiſ do cati: Baptiʒzatis itaq; ĩ moꝛte rpᷣi: in ᷓ ꝙ viuos ⁊ moꝛtuos iudicabit. Ca. liiij. it nõ ſolũ maioꝛeſ verũetiã paruuli bapti VUobus aũt modis accipi põt bi gãtur ait. Sic ⁊ vos:ideſt quẽadmoduʒ * viuos ⁊ moꝛtuos iudicabit. ne xpᷣs Sic ⁊ vos exiſtimate moꝛtuos eẽ Siue vt viuoſ itelligamꝰquos 4ppeccato: viuentes auteʒ deo in chꝛiſto bie nodum moꝛtuos: ſed adbuc in iſta ieſu. uid ſignificẽt ca que in cru carne viuẽtes iuenturus ẽ eius adnen 1 ce xpᷣi epultura leſunrertionp t alcena tus. Moꝛtuos aũt qͥ de coꝛpe pꝛiuſqᷓ; ne geſta ſunt. Lap. lij. veniat exiere ad iudiciũ del extituri ſũt tio AUicquid igitur geſtuʒ ẽ in cru Siue viuos iuſtos:moꝛtuoſ aüt ĩiuſtol txe xpi:in ſepuleura:ĩ reſurrecti qm iuſti queq; iudicabunt᷑s Alioquin gi⸗ one tertio vie:i aſcenſione ĩ ce enim iudiciũ vei ponit i malo:vñn illud e lmm: 2 ſedere ad dexteram patriſ. ta ge c.Qui aut male egerũt: i reſurrectione ſtum eſt: vt his rebus non myſtice tatü iudicij Aliqñ in bono ̃m ꝙ dictum ẽ. es dictis. ſed etiam geſtis configuraretur Deus ĩ noie tuo ſalnnm me fac: ⁊ in iu vita rpiana que hic geruur. Taʒ pꝛopt ſticia tua iudica me. Pꝛopter iudiciuʒ en eius crucem dictum eſt. Qui autem ie qppe dei fit ipſa bonoꝛuʒ maloꝛũq; di ſu chꝛinii unt:carnem ſuam crucifixe AE 4* ſcretio:vt liberandi a malo:non ꝑdẽdi 4 RZ cũ malis bomi ad dexterà ſegregentur dðe quo dicit apluſ. Neſcitis:qꝛ coꝛpoꝛa Pꝛopt qð ille clamabat. Judica me ðᷣſ veſtra tẽplũ ſunt ſpũs ſci:qͥ in vobis ẽ: Et qͥd dixerat velut expones ⁊ diſcerne quẽ habetla deo:de qbꝰ alio loco diẽ ĩquit cãm me de gẽte nõ ſcꝗ. ſeſcitis qꝛ coꝛpoꝛa vr̃a mẽebꝛa xpᷣi ſũt Qõ noie ſpũs ſcĩ tota trinitas cõ Quo g de nõ ẽ qui tẽplũ hʒ:aut minoꝛ q́; deo tẽplũ ſuũ. ę z autem de ieſu xpᷣo vnico dno nro:qð ad veritatẽ cõfeſſionis ꝑtinet oixerimꝰ: ad imus bis credere nos ⁊ i ſpũʒ ſãctũ: vt illa trinitas ↄpleat᷑ qͥ oe ẽ. Deinde ſcà cõmemoꝛat᷑ eccła. Un dat᷑ itelligi rõnalẽ creaturã ad hierlʒ libere ꝑtinen tẽ poſt ↄmemoꝛationẽ creatoꝛis.i.ſum me iliꝰtrinitatis fuiſſe ſubdendu. Qm̃ q̃cqͥd de hoie xpo dem̃ẽ:ad vnitateʒ ꝑ ſone vnigeniti ꝑtinet. Rectus itaq; con feſſionis oꝛdo poſcebat:vt trinitati ſub iugeret᷑ eccła.tan hitatori domꝰ ſua 2 deo tẽplu ſuũ.⁊ cõditoꝛi ciuitas ſua. Que tota hic accipiẽda ẽ nõ ſolũ ex ꝑte q̃ peregrinat᷑ ĩ terriſa ſolis oꝛtu vſq; ad occaſuʒ laudãs nomẽ oni ⁊ poſt capti uitatẽ vetuſtatis cantãs caticũ nouum verũetiã ex illa qͥ ĩ celis ſemꝑ ex quo cõ dita ẽ cohent oeo:nec vllum ſui caſus malũ exꝑta eſt. Hec in ſcis ãgelis bea ta ꝑuiſtit:⁊ ſue pari peregrinati ſẽ opoꝛ ſit tan tet opitulat᷑:qꝛ viraq; vna erit ↄſoꝛtio/ eternitatis: ⁊ nũc vna ẽ viculo cha ita tis ꝗͥ tora iſtituta ẽ ad colẽdũ vnũ deũ. Unñ nec tota nec vlla ꝑs eius vult ſe co li ꝓ deo nec cuiqᷓ; eẽ e ꝑtinẽti ad tem plũ oei qð edificat᷑ ex dijs:quos fec nõ factꝰ* oeꝰ. Ac ꝑ B ſpũ˖s ſcũs:ſn creatura non creatoꝛ eſſet ꝓfecto creatura rõna lis eẽt. Ipſa enĩ eẽt ſumma creatura:⁊? iõ ĩ regula fidei nõ poneret᷑ añ eccleſiã qꝛ ⁊ ipſe ad ecclaʒ ꝑtineret in illa eius ꝑte q̃ ĩ celis ẽ. Nec hẽret tẽplũ:ied etiã ipſe tẽplu eſſet. Cemplũ autem habet: *, ek, g.⸗, . 1. * 7* *, „ — Sy 2„ Nr . 37 5 — „b.as 1. „ 2 Phe/ enĩ aliud tẽplũ eiꝰ:⁊ aliud tẽplũ dei ẽ: cũ idẽ dicat apoſtolus. Neſcit qꝛ tem pluʒ dei eſtis.Qõ v: ꝓbaret:adiecit. Et ſpus dei hitat ĩ vobis Deꝰ ergo hitati tẽplo ſuo.nõ ſolũ ſpũs ſcũs:ſed etiã pa ter ⁊ filiꝰ.Qui etiã de coꝛpoꝛe ſuo: per qð fcũs ẽ caput eccle:q̃ ĩ hoĩbus ẽ vt ſit ipᷣe ĩ oibus pꝛimatuʒ tenẽſ ait. Solaite tẽplũ h̊ ⁊ ĩ triduo ſuſcitabo illud.Lem plũ g dei:h̊ eſt totius ſũme trinitatis ſã cta ẽ a.ſ.vniuerſa ĩ celo ⁊ ĩ terra. Qð ĩ eccleſia pᷣmitiuorũ:que ĩ ce lis e:nullus ſit malus. Ka lwj. Ed dilla q̃ in celis ẽ: affirmare qͥd poſſumus:niſi ꝙ nullus in ea malus ẽ:nec qͥſqᷓ; deinceps cecidit aut caſurus ẽ:ex quo de angeliſ peccãtibus nõ peꝑcit:ſicut ſcribit aplłs petrus:ſed carceribus caliginis ĩ eri re trudẽs tradidit in iudicium punituros ſe ſentiendũ ſit de dif ferẽtijs angeloꝝ: ⁊ vtrum ad eandem ſocietatem pertineant ſol ⁊ luna et ſy ANUUoomogdo auũt ſe habeat btiſſi ma lülla ⁊ ſuperna ſocietaſ:que ibi ſint oifferentie pſonaru; vt eũ oẽs tanqᷓ; generali nomie angeli nũ cupent᷑:ſicut ĩ epła ad hebꝛeos: legimꝰ cui enĩ angeloꝛũ dixit aliqn:filimeus es tu: Hoc dppe modo ſigniſicauit om nes vniuerſaliter angelos dici. Sint tũ illic archangeli:⁊ virum ijdem archan geli nominentur virtutes:⁊ ita dictum ſt: laudate onñm omnes angeli eiꝰ: lau date eum omnes virtutes eius:ac ſi o plet᷑ cui oꝛdinatiſſime ſcã ecclła aln⸗ xpᷣo ẽ cnius mẽbꝛa tẽplũ habet: Neq; a. lv. ilio dei NEnchiridion. ceretur:laudate eum omnes angeli eiꝰ laudate eum oẽs archangeli: ⁊ qᷣd iter ſe diſtent quatuoꝛ illa vocabula:quibꝰ vniuerſam ipam celeſtem ſocietatẽ vi⸗ detur apls eẽ cõplexus dicendo. Siue ſedes ſiue onatiões:ſiue pꝛincipatꝰſine poteſtates:dicat qai poſſũt ſi tũ poſſũt bare gð dicut:ego me iſta ignoꝛar̃ cõ fiteoꝛ. Sed nec illud quidẽ certum hèo vtrũ ad eãdẽ ſocietatẽ ꝑtineat ſol ⁊ lu⸗ na ⁊ cũcta ſydera: qᷓ;uis nõnullis luci⸗ da coꝛpoꝛa ee videant᷑:nõ cũ ſẽſu vel in telligẽtia. &Utrü vel qualia coꝛpoꝛa angeli habeant. Cap. lviij. q; angeli qͥs explicet cum dqbꝰ coꝛpoꝛibꝰ apparuerũt ho minibꝰ:vt non ſolum cernerẽ⸗ tur:veꝑ ẽt tãgerẽt᷑:⁊ rurſus non ſolida coꝛpulentia:ſed ſpiritali potentia quas viſiones non oculis coꝛpoꝛis vel menti bus ingerant:vel dicant aliquid nõ ad aurem foꝛinſecus:ſed intus ĩ animo ho minis:etiaʒ ibidem ipſi conſtituit: ſicut ſcripium ẽ in ꝓphetarum libꝛo.⁊ dixit mihi ãgelus:qui loquebatur ĩ me.Nõ eni ait:qni loquebatur ad me: ſed ĩ me Uel appareant ⁊ in ſõnis:⁊ quod lo/ quantur moꝛe ſomnioꝛum. DHabemus quippe in euangelio.Ecce angelus dñi apparuit illi in ſomnis dicens. His enĩ modis velut indicant ſe angeli contre⸗ ctabilia coꝛpoꝛa non habere. Faciunt q; difficillimam queſtionem quom do patres eis pedes lauere quomodo lacob cum angelo tam ſolida contre⸗/ ctatione luctatus ſit.Cum iſta querũt᷑: ⁊ ea ſicut poteſt quiſqʒ coniectat: non inutiliter exercet᷑ ingenia: ſi adhibetur diſputatio moderata: ⁊ abſit erroꝛ opi nantium ſe ſcire qõ neſciunt.Quid enĩ opus eſt vt hec atqʒ huiuſmodi affirmẽ tur vel negentur vel diffiniantur cum . . — 6 % 2 9 Ca. 1,„1 an a diſcrimine:qun ſine crimine neſciũtur. E maxime per dei gratiam digno⸗ ſcendum ſit:cum ſe ſathanas tran rat in angelum lucis. Ca. lix. 1 Aggis opus eſt dijudicare atqʒ; lẽdo ad aliqua pernitioſa ſeducat. Nã quando ſenſus coꝛpoꝛis fallit:ꝛmentem vero nõ mouet a vera rectaqʒ ſenten⸗ tia:qua quiſqʒ vitam fidelem gerit:nul lum eſt in religione periculum. Uel cũ bonis angelis congruunt: etiam ſi cre⸗ datur bonus non eſt erroꝛ xpᷣiane fidei periculoſus aut moꝛbidꝰ. Cum vero ꝑ. hec aliena ad ſua incipit oucere tũc eũ dignoſcere nec ire poſt eum:magna et neceſſaria vigilantia eſt. Sed quomo⸗ do vnuſquiſqʒ hominum idoneus eſt omnes mo:tiferos eius dolos euadere dignoſcere:cũ ſe ſathanas trãſ aaigurat in angeluʒ lucis:ne fal⸗ ſe bonum fingẽs ea facit ſiue dicit: que 2 2 niſi regat atqʒ tueatur deuſ:Et ipſa hbu ius rei difficultas ad hoc eſt vtilis: ne ſit ſpes ſibi qᷣſqʒ aut hõ alter alteri: ſed deus ſuis omnibꝰ. Id.n.nobis potiꝰex pedire pꝛoꝛſus pioꝛum ambigit nemo. Qñ babebimꝰplenà noticiã celeſtis eccleſie:vel qualiter moꝛs xpi etiam ꝓ a fieri dicatur. ¶Cap. lx. Etc ergo que in ſanctis ange⸗ lis ⁊ virtutibus dei eſt eccleſia: tunc nobis ſicuti eſt in oteſcet cum ei cdòniuncti fuerimusin fine ad ſſ mul habendam beatitudinem ſempiter nam. Iſta vero que ab illa peregrinat in terris eo nobis notioꝛ eſt: ꝙ ĩ illa ſu mus:⁊ quia hominum eſt qõ ⁊ nos ſu mus.Hec ſanguine mediatoꝛis nulluʒ habẽtis peccatum ab omni eſt redem/ pta peccato:eiuſqʒ vox eſt. Si deus ꝓ nobis:quis cõ:ra nos: Qui filio ſuo ꝓ pꝛio non pepercit:ſed pꝛo nobis onni 4 „ RNMN Aee S ,7 o⸗ „ð 7 5* „ *☚ ä „ 4 õ F R Atie ir‚„ * 2 – U AEA . . = — , — bus tradidit ill um. Non enim pꝛo an⸗ gelis moꝛtu eſt chꝛiſtus: ſed ideo etiã ꝓ angelis fit quicquid hoium ꝑ eiꝰ moꝛ tẽ redimit᷑ ⁊? liberat᷑ a malis: qm cũ eis quodamodo redit in gratiam poſt ini⸗/ micitias quas inter homines ⁊ ſcõs an gelos pctã fecerũt: ⁊ ex ipſa hoĩuʒ redẽ ptiõe ruine illius angelice detrimenta reparent᷑.¶¶ Q ſcĩ angeli docti de ðo nouerint numerum qui ex hominibus aſcẽſurus ẽ ad btitudinem. ¶ Cap.lxj. LT vtiq; nouerũt ſancti angeli docti de deo:cuius veritatis et᷑ na cõtẽplatiõe bti ſũt:quãti nu ri ſupplemẽtü de genere humano ĩ tegritas illius ciuitatis expectet. Pꝛopi qð ait apoſtolus:ĩſtaurari oĩa ĩ xpᷣo qin Ais ſũt ⁊ q ĩ terris.In ipo qppe iſtauran tur q̃ ĩ celis ſũt:cũ id qð inde in angelis lapſum ẽ:ex hoĩbus reddit᷑ Inſtauran tur aũt qͥ ĩ terris ſũt cũ ipᷣi hoĩes:qͥ pꝛe⸗ deſtinati ſunt ad eternã vitam a coꝛꝛu⸗ ptionib vetuſtate reuocant᷑.Ac ſic per illud ſingulare ſacrificiũ ĩ quo media⸗ toꝛ ẽ ĩmolatꝰ:qð vnũ multe ĩ lege victi me figurabãt pacificàt᷑ celeſtia cũ terre ſtribus ⁊ terreſtria cũ celeſtibus:quoni am ſicut idẽ apłus dicit. In ipo cõpla⸗ cuit oẽm plenitudinẽ diuinitatis inha⸗ bitare:⁊ ꝑ eũ recõciliari oĩa:in ipᷣm pa⸗ cificans ꝑ ſãguinem crucis eius ſiue qͥ i celis ſunt ſiue que ĩ terris. uò acci⸗ piat᷑ pax dei pcellere oẽm itellectũ? q lẽ pacẽ hẽbimꝰ cũ angelis. an urn Arx iſta pᷣcellit:ſcut ſcriptũ eſt: osẽzʒ ĩtellectũ:neq; ſciri a nobis niñ cũ ad eã venerimꝰ poteſt. Quõ.n.pacificãtur celeſtia niſi ĩ nobis: ideſt cõcoꝛdãdo nobiſcũ: Na ibi ſẽper pax ⁊ iter ſe vniuerſis ĩtellectualibus creaturis ⁊ cũ ſuo creatoꝛe.Que pax pᷣ/ cellit vt criptũ ẽ:oẽm ĩtellectũ:ſj vtiq; — „ 4. Z riDn a, ne n Ir. 7 – — — ren. . 2 7 noſtrum:non eoꝛum qui ſemper vidẽt faciem pr̃is. Nos aũt q;tuſcũq; ſit ĩ no⸗ bis ĩtellectus humanus: ex parte ſcimꝰ ⁊ videmꝰ nüc ꝑ ſpeculum in enigmate. Cũ vero equales angelis dei fnerimus tunc quẽadmodũ ⁊ ipſi videbimus fa⸗ cie ad faciem:tãtãq; pacẽ habebimꝰ er ga eos quãtã ⁊ ipſi erga nos:qꝛ tm̃ eos dilecturi ſumꝰ quãtũ ab eis oiligimur. Itaq; pax eoꝝ nota nobis erit: quia no ſtra ⁊ talis ac tanta erit. Re vero pax q illic eſt erga eos? nrum ? illoꝝ intelle⸗ ctum ſine dubitatiõe pᷣcellet. De ipᷣo qᷣp pe btã ẽ rõnalis creatura quecũq; btã nõ ipᷣe de illa. Unde ſᷣm boc melius accipit᷑ qð ſcriptũẽ:pax dei q̃ pꝛecellit oẽm intellectũ:vt ĩ eo qð dixit omnem nec ipſe intellectus ſcõꝝ exemptus ãge loꝛum eſſe poſſit:ſed dei ſoliꝰ. Neq; n. ⁊ ipſiꝰ ĩtellectũ pax eiꝰ excellit.a Quõ etiam nunc nobiſcum angeli cõcoꝛdaÄt: ⁊ ꝙ remiſſio peccatoꝛum etiam baptiʒa tis eſt neceſſaria. ap. Ixiij. Oncoꝛdant auten angeli no⸗ biſcum etiã nüc cũ remittunt Anoſtra peccata. Ideo poſt cõ⸗ oꝛationem ſcẽ eccleſe ĩ oꝛdine cõ feſſionis ponit᷑ remiſſio peccatoꝝ.Per hanc enim ſtat eccleſia:qͥ in terris ẽ:per banc nõ perit qð perierat: ⁊ ĩuentum ẽ Excepto quippe baptiſmatl munere qð cõtra oꝛiginale pctm̃ donatum ẽ:vt qõ generatiõe attractũ ẽ regeneratione de trabatur:⁊ tñ actina quoq; peccata ꝗ⸗ cũq; coꝛde:oꝛe:opere:cõmiſſa iuenerit tollit. Pac ergo excepta magna indul⸗ gentia:vnde icipit hoĩs renouatio:in qᷣ ſoluitur oĩs reatꝰ ⁊ ingeneratus ⁊ addi tus:ipſa etiam vita cetera iã rõne vten⸗ tis etatii quãtalibet pᷣpolleat fecundita te iuſticie nõ agit᷑.Qum filij ði q;diu moꝛ taliter viuũt:cũ moꝛte ↄfligũt.Et q;uis P m Oiri 1 ðẽ 4 Ench iridion. de illis ſit veracit oem̃ quotquot ſpũ di vero pene in poſterum reſeruentur. 1 agunt:hi filij ſunt dei:ſic tiñ ſpu dei exci⸗ ¶Eapitulum. lxv. . . tantur: ⁊ tãqᷓ; filij dei ꝓficiũt ad deum / Agis enim pꝛopter futuꝑ iuchi hate vt ẽt ſpũ ſcõ maxime aggrauãte coꝛu ciu fit remiſſio peccatoꝑ:in hac ne ptibili coꝛpoꝛe tacq; filij hoiuʒi quibuſ/⸗. ⸗lbhaüt vita vſq;adeo valet: qð ſcri un dam motibus humanis deficidt ad ſe / ptũ eſt: graue iugũ ſuꝑ filios ada a die Nn ipſos: ⁊ ideo peccent. Intereſt quidem exitus ð vẽtre mris eoꝝ vſqʒ ĩ diẽ ſeplł⸗ ac quãtũ:nec;.n.qꝛ peccatũ ẽ oẽ crimen: ture in mr̃em oĩum:vt etiam paruulos ni is crimẽ eſt omne peccatum. Iaq; ſan videam poſt lauacrũ regeneratiõis di lin ctoꝛum hominũ vitã qdiu in hac moꝛ uerſoꝝ maloꝝ afflictiõe cruciari:vt ĩtel rl te vinitur ĩueniri poſſe dicimus ſine cri ligamus totũ qð ſalutaribus agit᷑ ſacra ki mine: peccatum aũt li irerinug guls. mentis magis ad ſpem futuroꝝ bonoꝝꝛ vh nõ habemus:ait ſcũs apłus:noſipſos ſe qᷓ; ad retentionẽ vel ademptionem pᷣſẽ Ghi ducimus ⁊ veritas ĩ nobis non eſt. tium ꝑtinere. Multa etiaz mala hic vi in intra eccleſiam catholicam qᷓ;dtũ dentur ignoſci ⁊ nullius ſupplicijs vin dl libet erumnoſis non denegetur penitẽ dicari:ſed eoꝛum pene reſeruant in po hnun tie locus: ⁊ qualiter debeat agi ipſa pe ſterum. Neq; enim fruſtra ille ppᷣe dĩ nig nitentia. Kapitulum. lxiiij. dies iudicij quãdo vẽtur ẽ iudex viuo agn Ed neq; de ipſis criminibus q; rum atqʒ moꝛtuoꝝꝑ.ſicut econtrario vin tülibet magnis remittendis in dicantur hic aliqua ⁊ tñ ſi remutantu; cdh ſancta eccleſia dei deſperanda pꝛofecto in futuro ſeculo non nocebut eſt miſericoꝛdia agentibus penitentiam Pꝛopterea de quibuſdaʒ tempoꝛalibꝰ Hl⸗ ſecũdũ modũ ſui cuiuſq; pci. In actiõe penis: que in hac vita peccantibus irro glno aut penitẽtie vbi tale crimẽ cõmiſſum gantur eis: quoꝛum peccata delentur: hinme E: vt is qui cõmiñt a xpᷣi etiam coꝛpoꝛe ne reſeruentur in finem:ait apoſtolus. tc ſeparet᷑: nõ ta cõſnderãda ẽ mẽſura tem Si enĩ noſmetipos iudicaremus:a oño Crecs poꝛis q; doloꝛis.Coꝛ enim cõtritũ ⁊ bu nõ dijudicaremur. Cum iudicamur aut dd miliatũ deus nõ ſpernit. Uerũ q plerüũ a oño coꝛꝛipimur:vt nõ cum hocmnn ſbihe qꝙ; voloꝛ alteriꝰ coꝛdis occultꝰ ẽ alteri: do dãnemur e his qui intra eccleſi nmne neq; ĩ alloꝝ notitis ꝑ vba vel quecũqʒ am catholicam ſceleratiſſime viuunt:⁊ nerg⸗ alia ſigna ꝓcedit:cũ ſit coꝛã illo cui d;: nullo modo penitentiam agunt:ac ſibi gend gemitꝰ me? a te nõẽ abſcõditꝰ:recie cõ ſalutationem per ignem pꝛomittunt. tonets ſtituũtur ab his qͥ ĩ eccleſa pᷣſunt tem⸗ Capitulum. Ixvj. ecntid poꝛa penitentie:vt fiat etiam ſatis eccle ntur aüt a quibuſdã etiaʒ inennt ſe in qua remittuntur ipſa peccata. Ex i qui nomen xpᷣi nõ reliq̃rũt ⁊ aien/ tra ea quippe nõ remittũtur. Ipſa nãqd; e uacro ĩ eccleſia baptizãtur: nec ab onnd ꝑ ſpum ſcũm pign accepit:ſine quo nõ ea vllo ſciſmate vel hereſi pꝛeciduntur: gtual remittunt᷑ vlla pet: ita vt ꝗbꝰoimittüt in q;tiſlibet ſceleribus viuant: que nec enten ↄſeqnt᷑ vitã eternam. ꝙ¶ Qò remiſſio diluãt penitendo:nec elemoſynis redi⸗ Cnchi peccatouun ad futurum iudicium per mant: ſed in eis vſq; ad buiul vite exitũ Guuncekdl tuneat: cum in hac vita etiã paruuli bap ptinaciſſime perſeuerent: ſalui futuri ꝑ ihis tiʒati diuerſo mõ crucientur:quoꝛudaʒ ignem:licet ꝓ magnitudine facinoꝛum — r.0. N obn neH khin E e ð v A4 Leu’ mm flagitioꝛũq; dinturno:u tñ eterno igne puniri. Sed qͥ boc credũt:⁊ tñ catholi⸗ ci ſũt hũana quadam beniuolẽtia mihi falli vident. Nã ſcriptura diuina aliud cõſulta reſpõdet.Libiũ ãt de bac qõne ſcripſi: cuiꝰ titulꝰ ẽ de fide ⁊ oꝑibꝰ. Ubi Fim ſcripturas ſcãs q́;tũ:dðo adiunante: potui demõſtraui eã fidẽ ſaluos facere quã ſatis euidẽt᷑ expꝛeſſit paulus apłos dicẽs. In xpᷣo.n.ieſu neq; circũciſio qᷣc⸗ qᷓ; valet neq; pᷣpuciũ:ſed fi na ꝑ di⸗ lectionem operatur. Si autem male 2æ non bene operat᷑: pꝛoculdubio fᷣm aplm iacobum molua ẽ in ſemetipſa. Qui rurſus ait Si fidem dicat ſe qᷣſq; br̃e:oꝑa aũt non hẽat:nũqͥd poterit fi⸗ des ſaluare eũ: Poꝛꝛo aũt ſi hõ ſcelera⸗ tus ꝑꝑ fidẽ ſolã ꝑ ignẽ ſaluabit᷑: ⁊ ſic ẽ accipiẽdũ qð ait apłs paulus.Ipᷣe autẽ ſaluus erit:ſic tũ quaſi ꝑ ignẽ:poterit g ſaluare ſine oꝑibꝰ fides: ⁊ falſũ erit qð dixit eiꝰ coapłs iacobꝰ falſũ erit ⁊ illð qð idẽ ipſe paulus dixit. Nolite ĩquid errare:neq; foꝛnicatoꝛes neq; idol ſer⸗ uientes:neq; adulteri neq; maſculoꝛũ ↄcubitoꝛes:neq; fures:neq; auari:neq; maledicti:neq; ebꝛioſi:neqʒ rapaces:re gnũ dei poſſidebũt.Si.n.ẽt ĩ iſtis ꝑſeue rantes criminibꝰ tñ ꝑꝑ fidem xpᷣi ſalui erunt anomoco ĩ regno dei non erũt: ¶ Huid ſentiendum ſit de his q ſuper fũdamẽtü edificãt: ⁊ qͥ ſint hi qͥ ꝑ igneʒ nant᷑:vt q̃lis ſit iſte ignis.C.lxvij. Ed qꝛ hec apłica manifeſtiſſi⸗ ma ⁊ aptiſſima teſtimonia fal ſa eẽ nõ poſſũt:⁊ illud qð ob ſcure dem̃ ẽ de his qͥ ſuꝑedificaàt ſupꝛa ſũdamẽtũ:qð ẽ xpᷣs:nõ auꝝ nõ argẽtuʒ nõ lapides pcioſos:ſed ligna fenum ſti pulã:de his dictũ ẽ ꝙ ꝑ ignẽ ꝓbati ſalui —eeerüt: qm fundaméti merito nõ peribũt Ec intelligẽdũ ẽ vt bis man feſtis nõ in . ſen 4 ☚ Heniat᷑ eè contrarium. Ligna quippe fenum ⁊ ſtipulam non abſurde accipi poſſunt rerum ſeculariũ: qᷓ;ᷓuis licite cõ ceſſaꝝ tales cupiditates: vt amitti ſine doloꝛe nõ poſſint ai.Cũ iſte doloꝛ vrit ſi xpᷣs ĩ coꝛde füdamenti locũ bʒ.i.vt ei nihil anteponat᷑:⁊ malit hõ qͥ tali dolo re vrit᷑:rebꝰ quas ita diligit magis care re qᷓ xpᷣo:ꝑ ignem fit ſaluus.Si autem res huiuſmodi tẽpoꝛales ac ſeculares tpe tẽtatiõis maluerit tenere qᷓ; xpᷣʒʒ eũ i fundamẽto nõ babuit: qꝛ bec poꝛi eo loco habuit cũ i hedificio pꝛiꝰ nõ ſit ali quid fundamẽto. Ignis enim de quo locutus ẽ eo loco aplłs paulꝰtalis debʒ itelligi:vt ambo ꝑ eum tranſeant:ideſt 2 qui edificat ſupꝛa hoc füdamẽtũ auꝝ argẽtũ lapides pᷣcioſos:⁊ qui edificat li gna fenum ſtipulã. Cum enim hoc di⸗ xiſſet:adiunxit. vniuſcuiuſq; opus qua le ſit:ignis pꝛobabit. Si cuius opus ꝑ manſerit:qð ſuꝑedificanit mercedẽ ac⸗ cipiet.Si cuiꝰ at opꝰ exuſtũ fuerit:dã⸗ na patiet᷑:ipᷣe aũt ſaluus erit: ſic iñ qua ſi ꝑignẽ:Nõ ergo vniꝰ eoꝝ: ſj vtriuſq; opus ignis ꝓbabit.Eſt qdẽ ignis tẽta⸗ tio tribulatiõis:de quo aꝑte alio loco ſcriptũ ẽ. Uaſa figuli ꝓbat foꝛnax:⁊ ho mines iuſtos tentatio tribulatiõis. Iſte ignis in hac interim vita facit qð aplus ixit. Si accidit duobꝰ fidelibꝰ:vni.ſ.co gitãti q̃ dei ſũt:quõ placeat deo:boc eſt ecificanti ſupꝛa füdamẽtũ xpᷣi aurum: argẽtũ:lapides pᷣcioſos.Alteri aũt cogi tãti ea q̃ mundi ſũt quõ placeat vxoꝛ: ideſt edificãti ſupꝛa idẽ füdamẽtũ ligna fenũ ſtipulam. Illiꝰ.n.opꝰnon exuriſ: qꝛ non ea dilexii:quoꝛum omiſſiõe cru cietur.Exurit᷑ aũt huiꝰ:quoniã ſine do⸗ loꝛe uon pereunt que cum amoꝛe poſ⸗ ſeſſa ſunt. Sed quoniam alterutra cõ⸗ itione pꝛopoñita eis poti carere mal (pe 1 E; N1: nr 6 plaber. eNe⸗ 4 – 4 7 „ — fern ſ. r *2 / n . ẽEnchiridion. let q; xpᷣo:nec timoꝛe amũtẽdi talia de ſeru xpᷣm:q;iũs doleat dum amittit:ſal Quia vrit eum rerum doloꝛ quas dile xit amiſſarum:ſed ñ ſubuertit neq; cõ nus eſt quidem:ſic iñ quaſi p ignem. ri poſt hanc uitam ignem purgatoꝛiuʒ miſerando deleat iam facta peecata: ſ non ſatiſſfactio cõgrua negligatur. Qõ per oꝛationem dominicam non tantum quotidiana peccata: ſſj- ⁊ pterita deleantur. Cap. lxxrxr. ta nõ duc t᷑ quotidiana oꝛatio ſumit fundamemti ſtabilitate atq; ĩico NE quotidianis aũt bꝛeuib leui ruptione munitum. oſſe etlam fie ybuſqʒ peccatis:ſine qͥbꝰ hec vi fide per quem ſaluantur:qui hic taliter vixe runt:vel penitentiam congruam ege/ — rnunt. Capitulum. lxviij. K Ale aliquid etiam poſt hanc vi m fieri incredibile non eſt:⁊= vtrum ita fit queri poteſt. Et aut inue⸗ niri aut latere nõnullos fideles ꝑ ignẽ qnendam purgatoꝛium:qᷓ;to magis mi nuſue bona pereuntia dilexerunt: tto tardius citiuſq; ſaluari. Nõ tales de qᷣ bus dictum eſt:ꝙ regnũ dei non tamè poſſidebunt:niſi conuenienter peniten tibus eadem crimina remittantur. Cõ⸗ nenienter autem dixi:vt ſteriles in ele⸗ moſynis non ſint:quibus tantuʒ tribu⸗/ it ſcriptura dinina:vt earum tantũmo⸗ do fructum ſe imputaturum pꝛenũciet dñs dextris:⁊ earum tantũmodo ſteri litatem ſiniſtris:quando his dicturus eſt. Uanite henedicti patris mei ꝑcipite regnum cei. Iſtis autem. Ite in ignem eternun auendum eſſe ne putemꝰ i nſanda crimina elemo/ynis poſſe redi mi:niſi ab eis abſtinendo. Cap.lxix. Ane cauenduʒ eſt ne quiſqᷓ; exi ſtimet infanda illa crimina:q̃/ lia qui agunt regnum dei non poſſidebunt quotidie perpetranda: et elemoſynis quotidie redimẽda. In me lius quippe ẽ vita mutãda:⁊ ꝑ elemoſy nas de peccatis pꝛeteritis ẽ ꝓpitiãdus ða:nõ ad hoc emẽdus quodãmodo: vt ea ſemꝑ liceat ĩpune cõmittere. Nemi⸗ n ienim dedit laxamẽtũ peccàdi: q;uis 5— 1 — p: l „ H FwſeD ee „ 5„ 3 egrovel icluſo viſitationẽ: captiuo redè liũ ſatiſfacit.Eoꝝ ẽ.n.dicere. Pater nr qͥ es ĩ celiſ.Qui ià patri tali regenera ti ſũt ex aqua ⁊ ſpũ ſcõ.Delet oĩno hec or̃o minima quotidiana pctã:delet ⁊ il la a qbꝰ vi ta fideliũ ſcelerate eriã geſta: ſed penitẽdo ĩ meliꝰ mutata diſcedit: fſfi quẽadmodũ veracit᷑ d̃ dimitte nobis debita nr̃a:qm̃ nõ deſũt que dimittant᷑ ita veracit᷑ dicat᷑ ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is.i.fiat qð or̃: qꝛ ipᷣa ele· moſyna ẽ venia peccãti dimittẽ. ¶ De multis elemoſynaꝝ generib/C. lxxi. per hoc ãd oia q̃ vtili miſeri àeðcoꝛdia fiũt valet quod oñs ait. oate elemolyn: ⁊ ecce oia mũ da ſũt vobis. lõò ſolu aũt qͥ dat eſprien ti cibũ:ſitiẽti potũ:nudo veſtimentum: peregrinãti hoſpiciũ:fugiẽti latibulum ptionẽ: debili ſubuectionẽ:ceco dedu⸗ ctionẽ.triſti cõſolationẽ᷑:nõ ſano mede lã:errãti viã:deliberãti cõſiliũ: ⁊ qð cui qʒ neceſſꝛriũ è idigẽn: vex ẽt ⁊ dat ve *½ 2 niã peccà i elemoſyndà dat: ⁊ q emẽdat verbere ĩ quẽ poteſtas dat᷑ vel coercet aliqua diſciplina ⁊ tñ petin quo ab ills leſus ẽ aut offẽſus:dimittit ex coꝛde ate qʒ oꝛat vt ei dimittat᷑:nõ ſolũ in eo qð dimittit atqʒ oꝛat:verũetiã ⁊ ĩeo qð coꝛ ripit:⁊ aliqua emèdatoꝛia pena plectit elemoſynam dat:qꝛ miſericoꝛdiam pꝛe ſtat. Multa.n. bona pᷣſtãtur ĩuitis: qnñ eoꝝ cõſulit᷑ vtilitati nõ volũtati:quia ? ipſi ſibi inueniuntur eſſe inimici. Amici O —— ( 7 p. 2 ☚4 . 5b uz ſ1.. 5 7₰ „ a e ler n r 7 NA⸗ SS — 7 J 8 1 gero illoꝛum potius ſunt illi quos ini⸗ micos putãt ⁊ reddũt errãdo mala pꝛo bonis:cum reddere mala xpᷣianus ñ de⸗ beat nee ꝓ malis. Multa itaq; ſũt gene ligere ſit difficile: ſicut difficile erat qua do inimicitias exercebat. Quiſquisaũt rogãti et peccati ſui penitẽti nõ ex coꝛ⸗ de dimittit:nlło mõ exiſtimet a dño ſua ctà dimitti:quoniam mentiri veritas ra elemoſynap:q̃ cũ facimꝰ adiunamu vt dimittant nobis nr̃a pctã. naliſ non poteſt. Queʒ vero euangelij lateat ſit elemoſyna perfectoꝝ. ap. lxxij. cEEg ea nihil eſt maius:q̃ ex coꝛ⸗ ge dimittim:qð in nos quiſq; peccauit.Minus eni magnũ eſt erga eũ eẽ beniuolũ:ſiue ẽt benefici auditoꝛẽ fine lectoꝛeʒ: quis dixerit ego ſũ veritas? Qui cũ docuiſſet oꝛationem hanc:ĩ ea poſitamſententiam vehemen ter cõmẽdauit dicẽs. Si enim dimiſeri tis hominibus pctã eoꝝ:dimittet vobis um qᷣ tibi nibil mali fecerit. Ilð multo pf vr celeſtis delicta vr̃a. Siaũt nõ di⸗ grandius ⁊ magnificentiſſime bonital miſeritis hoĩbus:nec pr̃ veſter dimittet vt tuũ quoq; inimicũ diligas:⁊ euʒ q dobis pctã vr̃a. Ad ta magnũ tonituũ tibi malũ vult: ⁊ ſi põt facit: tu bonum q nõ expergiſcit:nõ doꝛmit ſed moꝛtuꝰ ſeꝑ velis:faciaſq; cũ poſſis:audiẽs dicẽ c:⁊ iñ potẽs ẽ ille ẽt moꝛtuos ſuſcitare. tẽ ieſũ. Diligite inimicos veſtros: beneę ¶ De bis qᷣ ſcelerate viununt ⁊ teſtimo⸗ facite eis qͥ vos odere:⁊ oꝛate ꝓ eis qui nio ði abutũt᷑:q ait. Date elemoſynam vos ꝑſequũtur. Sed quoniã ꝑfectoꝛuʒ ſunt iſta filioꝛum dei quo quidem ſe oʒ Oiĩs fidelis extẽdere: ⁊ hũanuʒ aium ad hüc affectũ oꝛãdo deũ: ſecũq; agendo luctãdoq; ꝑducere:tñ qꝛ hoc tä magnũ ſua bonũ tate multitudinis nõ ẽ: qta credi mus exaudiri cũ ĩ orone dr̃:dimitte no bis debita nr̃a:fiicut ⁊ nos dimittimus debitoꝛibꝰ nr̃is: ꝓculdubio vᷣba ſpõſio nis hꝰ iplẽt᷑:ſi hõ qͥ nõdũ ita ꝓfecit: vt id diligat inimicũ:tñ qñ rogat᷑ ab hoĩe q̃ peccauit ĩ eũ:vt ei dimittat:dimittit ei ex coꝛde Qꝛẽt ſibi rogàti vult vticq; di⸗ mitti cũ o:at ⁊ dicit:ſicut ⁊ nos dimitti mꝰ debitoꝛibꝰ nr̃is.i.ſic dimitte debita nr̃a rogãtibꝰnobis:ſicẽ ⁊ nos dimittimꝰ rogãtib debitoꝛibꝰnr̃is.¶ Nõ eẽ õpu dandũ inumicũ:qͥ pctõ ſuo mouet᷑ vt ro get: ⁊ nullatenꝰ ado pctã dimitti eis: ꝗ petẽtibꝰnõ dimittũt ex coꝛde.Ca.lxxiij. Am vero qui eum in queʒ pec⸗ cauit hominem rogat: ſi pecca tto ſuo mouetur vt roget: nõ ẽ adhuc deputandus inimicus:vt euʒ di Cecr- . 1 A ⸗ „6 24 . SE. ⁊ ecce oĩa mũda ſũt vobis ap.ixxiiij Ane qᷣ ſceleratiſſime viuũt nec urãt talẽ vitã moꝛeſq; coꝛꝛige re:⁊ ĩter ipſa facinoꝛa⁊ ngiris elemoſynas frẽquẽtare nõ ceſſant: fruſtra ſibi ideo blandiunt᷑ qm dñs ait. Date elemoſyna:⁊ ecce oĩia mũda ſunt vobis. Hoc enim qᷓ; late pateat nõ ĩitelli gunt. Sed vt ĩtelligãt attẽdat qbꝰ dixe rit. Nepe ĩ euãgelio dictum ẽ.Ci loqre tur rogatuit illu quidã phariſeus vt pꝛã deret apð ſe:⁊ igreſſus recubuit. Phari ſeus autem cepit ĩtra ſe reputãs vicere. Quare nõ baptiʒatꝰ ẽ ante pꝛandiũ:Et ait dñs ad illũ.Nũc vos phariſei quod defoꝛis eſt calicis ⁊ catini mũdatis: qð autem intus eſt veſtrum:plenum ẽ ra⸗ pina ⁊ iniquitate. Stulti nonne qui fe⸗ cit id quod foꝛis eſt: etiam id qð intus eſt fecit: Uerũtamen qð ſuper eſt date elemoſynam: ⁊ ecce o mnia munda ſũt vobis ita ne boc intellecturi ſumus: vt phariſeis non habentibus fidem chꝛi⸗ ſti:etiam ſi non in eum crediderint:nec S 9 e n Nl MU R renati fuerint ex aqua ⁊ ſpũ ſcõ mũda ſint oĩa tm ſi elynas dederint ſicuti iſti eas dãdas putãt cum ſint ĩ mũdi oẽs: quos nõ mũdat fides xpi:De q̃ ſcripiũ =. Mundans fide coꝛda eoꝛum. Et cuʒ dicat apoſtolus. Immũdus aut ⁊ ifide libus nihil ẽ mũdũ: ſed polluta ſũt eoꝝ mens ⁊ conſcientia. Quõ ergo phari⸗ ſeis omnia munda eſſent ſi elemoſynaſ darent: 2 f ideles non eſſent: Aut quõ fideles eſſent: ſi xᷣm credere: atq; i eiꝰ renaſci gratia noluiſſent: Et tamen ve rum eſt qð audierant. Date elemoſynaã T certe oia mũda ſũt vobis. Qo a ſe⸗ ip o debeat incipere: qui vu emoſy⸗ nam oꝛdinate facere:ſicut phariſeoſ do minus admonet. Lap. xxv. Lii auũt vul elemoſynam oꝛdi⸗ ate dare:a ſeipſio debet incive Mre: z eam ſibi pꝛimum dare. Eſt m elemoſyna opus miſericoꝛdie ve⸗ riſſime:oe qua dictum eſt. Mitrere ani me tue placens deo. Pꝛopter hoc rena ſcimur:vt deo placeamꝰ:cui merito di⸗ ſplicet: qð nalcendo contrarimuſ. Pec eſt pꝛima eniʒ ełyna quam nobis debe⸗/ mus:vt noſipſos merito miſeros ꝑ miſe rantis dei miſericoꝛdiam requiramus: ⁊ iuſtum iudicium eius cõfitentes:quo miſeri effecti ſumus: de quo dicit apo⸗ ſtolus. Judicium quidem ex vno ĩ cõ/ dẽnationẽ:⁊ magne charitati eius gras agentes:de qua idem ipſe dicit gratie p dicatoꝛ. Cõmendat autem ſuam dilecti onem deus in nobis:quoniam cuʒ ad/ huc peccatoꝛes eſſemus: xpᷣs pꝛo nobis m oꝛtuꝰeſt:vt ⁊ nos veraciter de noſtra miſeria iudicantes ⁊ dei charitateʒ quã donaimt ipſi diligentes pie recteq; viua „ mus.Qò iudicium ⁊ charitateʒ dei cuʒ pharilei pꝛeterirent: decimabant tamè pꝛopter elemoſynas: quas faciebant: * . . . 1 „ —092* n p P Enchiridion. etiam quecũq; minutiſſima fructuũ ſu⸗ oꝛum. Et ideo non dabant elemoſynaʒ a ſeipſis incipientes:ſecũq; pꝛius miſeri coꝛdiam facientes: ſicut iſti eas oaãdas putant pꝛopter quem dilectionis oꝛdi⸗ nem dictum é. Diliges pꝛoximum tu um ſicut reipᷣm. Cũ ergo increpaſſz eos ꝙ foꝛinſecus ſe laudabant: intus auteʒ rapina ⁊ iniquitate pleni eſſent admo/ nens quandam elemoſynam: quaʒ ſibi bomo debet pꝛimitus oare ⁊ uerioꝛ mundare verũtamen inquit qð ſuꝑeſt dare elemoſynã ⁊ ecce oĩa mũda ſut vo bis. Deinde vt oſtenderet quid admo⸗ n uiflet: ⁊ quid ipſi facere non curarent ne illum putarẽt ełlynas eoꝑ ignoꝛare: ſed veh vobis inquit phariſeis. Lanqᷓ; diceret: ego quidem cõmonui vos ad elemoſynam dandam per quamv omnia munda ſint: ſed veb vobis ͥ de cimatis mentam ⁊ rutaʒ ⁊ omne olus. Pas enim noui elemoſynas vr̃as:nec ð illis me nũc admonuiſie arbitremini: ? pꝛei e ritis iudicium ⁊ charitatem dei q̃ elemoſyna poſſitis ab omni ĩquinamẽ to interion mundari: vt vobis munda eſſent ⁊ coꝛpoꝛa que lauatie. Doc eſt enĩ omnia: ⁊ interioꝛa ſcilicet ⁊ exterio ra: ſicut alibi legitur mudate que intus ſunt:⁊ que foꝛis ſunt munda erunt. Sed ne iſtas elemoſynas:que fiunt de fructibus terre:reſpuiſſe videretur. DPec inquit opoꝛtuit facere ſcilicet iudicium ⁊ charitem dei:⁊ illa nõ omittere:ideſt elemoſynas fructuum terrenoꝛoem. Anod multum ſe ſeducunt: qui per argiſſimas elemoſynas indulgentiam ſibi comparare exiſtimant ⁊ a peccato non ceſſant. ¶ Cap. Ixxvi. On ergo ſe fallant qui per ele oſynas quaſlibet largiſſimas fructuum ſuoꝛuz vel — ij * pecunie ĩpnnitatẽ ſe emere exiſtimant I flagitioꝝ ĩmanitate ac facinoꝝ neqͥtia pleuerãtes. Nõ ſolũ eni hec faciũt: ſed ita diligũt:vt in eis ſemꝑ optẽt tantũ ſi poſſint ĩpũe verſari. Qui aũt diligit ini⸗ quitatẽ odit aĩaʒ ſua.Et qͥ odit animaz ſuã nõ ẽ miſericoꝛs:ſʒ crudeliſ.diligẽdo cã quippe ſᷣm ſeculũ odit eã ᷣm deum Sig vellet ei vare elemoſynã: ꝑ quam munda illi eẽnt oĩa: odiſſet ea fm ſecu lũ ⁊ diligeret ſʒ deũ. Nemo aũt dat ele moſynãa q̃lẽlibet: nin vñ det ab illo Rci piat qͥnõ eget:⁊ iõ dictũ eſt miicoꝛdia eiꝰ pueniet me. ¶o leuia vl grauia pctà diuĩo ſũt pẽſanda iudicio p u8 tñ oꝛare freq̃nt᷑ debemꝰ. ¶ Ca. lxxvij. Aee ſũt ãt leuia ⁊ ꝗ grauia pec ata:nõ hũano:ſed oinino ſũt VVyſanda iudicio. Uidemꝰenĩ q̃ da ab ipſis quoq; aplis igſcendo fuiſſe cõceſſa:q̃le illud ẽ qð venerabilis pau lus cõiugibait. Nolite fraudare inicẽ niß ex ↄſenſu ad tpᷣs:vt vacetis oꝛõni. ⁊ rrü Ac- idipᷣʒʒ reuertimini ne vos tẽtet ſathanas ppꝑ icõtinẽtiã vr̃am.Qõ puta ri poſſet nõ eẽ pcnñ:miſceri.ſ. cõugi ñ filioꝝ ꝓcreandoꝝꝑ cã:qð bonũ ẽ nuptia le:ſed carnalis etiã voluptatis:aut ꝓpt᷑ euitandũ foꝛnicatõi fiue adulteri:ſiue cuinſq; alterius ĩmũdicie peſtiferũ ma lũ:qð turpe ẽ ẽt dicere quo põt tẽtante ſathana libido perirahere:ñi ↄtinẽtiam debilitet ifirmitas. Põt g vt diri: B pu tari nõ eẽ pctm:nin addidiſſet. Poc ãt dico fᷣm idulgẽtiaʒ:non ᷣm ĩpiũ. Quis ſaci’tibꝰaplica anctoꝛitate fateat᷑. La⸗ le q̃ddã ẽ vbi dicit. Audet qſq; vrjm a uerſus alteꝝ negociũ hñs iudicari ap iniquos:⁊ nõ apð ſcõs:Et paulopoſt. Secularia igit᷑ iudicia ſi bũeritis iquit: qͥ cõtẽptibileſ ſũt ĩ eccła:hos collocate ot NW 22 400 .72 2äl . 8 „ — 7 een AEee — Em idulg is ĩ ſcriptu aut la ee peim neget:cũ dare ſe venia ad iudicandũ ad reuerenti vobis dico Sic nõ inter vos qᷣſqᷓ; ſapiẽs qͥ poſſit frem ſuũ iudicare:ſʒ frat᷑ cu fre ĩ iudicio tẽdit: ⁊ ͥ apud ifideles nã ⁊ hic poſſʒ putari iudiciũ habere aduerſus alterũ nõ eẽ pctm:ſʒ timmõ id extra eccłaʒ vel le iudicari. niſ ſecutꝰ adiungeret. Ja q⸗ deʒ oĩo delictũ ẽ ĩ vobis:qꝛ iudicia hẽ⸗ tis vobiſcũ.Et ne quiſqᷓ; ita H̊ excularz ⁊ diceret iuſtũ ſe hẽre negociũ:ſed iniqͥ tatẽ ſe pati qᷓ; vellet a ſe iudicij ſentẽtia remoueri: cõ:inuo talibus cogitatoibꝰ vel excuſatiõibꝰ occurrit atq; au. Qua re nõ magis iniqtatẽ patimini: Quare nõ potius fraudamini: Ut ad illud re⸗ deat᷑ qð dñs ait. Siqᷣs voluerit tunicã tuã tollere:⁊ iudicio tecũ cõtẽdere: di⸗ mitte illi ⁊ palliuʒ. Et alio loco. Qui ab ſtulerit ĩquit tua:noli repetere. Pꝛohi buit itaq; ſuos de ſecularibꝰ rebꝰ cum alijs habere iudiciũ. Ex q̃ᷓ apls eẽ elictũ.Lñ cũ ſinit iĩ eccla talia iudicia finin iter frẽs fribꝰ iu dicdtibus erxtra eccleſta vo terribilit vetat marile ſtuͦ e et hic qd m ve niſ⸗ cedat ifi mis Pꝛopt᷑ hec atq; hiꝰ⁊ alia liceʒ his miti oꝛa:q̃ ft vpoꝝ ⁊ cogitationũ offenſio nibꝰapoſtolo iacobo ↄfitenteac dicen te. In mulij enim offendimus oẽs: oʒ vt quotidie crebꝛoq; oꝛem oñʒ atq; di en aunire nobis debi nr̃a:nec i eo qð ſequit᷑ mẽtiamur:ſicut ⁊ nos dis mittim bebitonbenkts. De qbuſ⸗ dã pctis q leuia putarent᷑ niſi grauioꝛa ut vemõſtrarent᷑. Ea. lxxdiij. Uut aũt q̃dã q leuiſſna puta ent᷑: niſ in ſcripturis demon ſtrarẽt᷑ opione grauioꝛa. Quiſ eni olcẽteʒ fri ſuo fatue reü gehene pu taret niſi veritas diceret.Cui vlneri ſub iecit:cõtinuo medicinã pᷣcep:iũ lraterne recõciliatõis adiũgens.Mox qppe ait ctrina diẽ — — er — — – — — = — — — Si offers mnnus tuũ ad altare: ⁊ ibi recoꝛdatꝰſueris:qꝛ frater tuus bʒ alidd aduerſum te ⁊ cetera Aut quis eſtima. ret qᷓ; magnum peccatũ ſit dies obᷣua re ⁊ mẽſes ⁊ ãnos ⁊ ipꝑa:ſficut obſeruãt certis diebus ſiue mẽſibus ſiue ãnis vo lunt:vel nolũt aliquid ichoare eo ꝙ f᷑ʒ Enchiridiõ re:tolerando nõnulla etiaʒ facere eo g mur. Atq; vtinã o dñe nõ oĩa q̃nõ po tuerimus ꝓhibere faciamus. Sed vide ro vtrũ me ĩimoderatus doloꝛ incaute aliquid cõpulerit dicere. ¶ De dua bus cauſis ignoꝛãtia ⁊ ĩfirmitate quibꝰ peccamus. a. lxxxx. alijs opuſculoꝝ meox locis ſe vanas doctrias hoĩuʒ fauſta vł ifauſta 1 oOrtcrc nũc dicam qõ quidem ⁊ ĩ exiſtimẽt tꝑa:nin hꝰmali magnitudinẽ ex timoꝛe apli pẽſaremꝰ.qui talib ait⸗ Timeo ne ne ca liberaueriʒ ĩ vo bis: ¶ Qõ magna pectã cũ ĩ vſũ vene rit:aut ꝑua aut nulla eẽ credãt᷑.c.lxxix Unc accidit ꝙ pctã qᷓ;uis ma gna ⁊ hoꝝẽda cuʒ in ↄſuetudi nẽ venerit:aut paꝛua aut nulla eè credunt᷑:vſq;adeo vt nõ ſolũ nõ oc cultãda:verũetiã iam pᷣdicãda ac viffa mdda videant᷑.Qñ:ſicut ſcriptuʒ ẽ: lan dat᷑ pctõꝛ ĩ deſideris aĩe ſue:⁊ qui ini qua gerit bndicit᷑. Lalis ĩ diuinis libꝛis clamoꝛ vocat᷑. Sicut hẽs apud eſaiaʒ p phetã de vinea mala.Expectaui inquit Vt faceret iudiciũ:fecit aut iniquitatem ⁊ nõ iuſticiam ſed clamoꝛem. Unde eſt ⁊ illud in geneſi.Clamoꝛ ſodomoꝛuʒ ⁊z gomoꝛꝛeoꝝ multiplicatꝰ ẽ:qꝛ nõ ſoluʒ iã apud eos nõ puniebant᷑ illa flagitia: verũetiã publice velut lege freq̃ntabã tur. Sic nr̃iſ tꝑibꝰmulta mala:⁊ ſi non talia ĩ aꝑtaʒ ⁊ ↄſuetudinẽ iã venerũt:vt ꝓ his nõ ſolũ excõicare aliquẽ laicun nõ audeamꝰ:ſed nec clericũ degradar᷑. ⸗ Vñ cũ exponerẽ añ aliquot annos epi ſtolã ad galathas:ĩ eoipſo loco vbi ait apls. Cimeo ne foꝛte ſine cã laboꝛaue rim in vobis: exclamare cõpulſus ſu Ueh peccatis hoĩuʒ q ſola inuſitata ex * ——— nacſcrnus litata vero quibus ab uedis filij dei ſangiis effuſus é: q;ui t magna ſint: vt oino claudi õ ſe ſe fa ciant regnũ dei:ſepe vidẽdo oĩa tolera » Quatzentreo e Fr I“ 2 pe iã dixi.Duabꝰex cauſis pec camus.Aut nõdum videndo quod ſa cere debemus:aut non faciendo qò de bere fieri iam videmui Quoum duoꝝꝛ illud ignoꝛãtie malũ eſt hoc ĩfirmitatis Contra q̃ͥ pu gnare nos ↄuenit:ſed ꝓfe cto vincimur:niſi diuinituſ adiunemur vt non ſolum videamus quid faciẽdũ ſit:ſed etiam accedente ſanitate delecta tio iuſticie vĩcat ĩ nobis eay reruʒ dele ctatões:q̃s vel haber̃ cupiẽdo:vł amit tere metuẽdo:ſcientes vidẽteſq; pecca mus.Ac nõ ſolũ iã peccatoꝛes ꝙ eramꝰ cũ ꝑ ignoꝛãtiã peccabamus:verũetiã le gis pꝛeuaricatoꝛes cũ id non facimꝰ qð faciẽduʒ eẽ iã nouimꝰ:xł facimꝰ qð nõ faciendũ eẽ iã ſcimus.Quaꝑp nõ ſolu ſi peccauimvt ignoſcat ꝑꝑ qð dicimꝰ: dimitte nobis debita nr̃a:ſicut ⁊ nos di mitrimꝰdebitoꝛibus nr̃is.verũetiam ne peccemus vt regat: ꝑꝑ qð dicimus:ne nos inferaſ ĩtentionẽ.ille rogandus eſt cui dicitur in pſalmo.dominus illum natio mea ⁊ ſalus mea. Ut illumiĩatio mea detrahat i ozanenz alms ifirmi⸗ a m ⁊ ipſa penitentia quando digna c ẽ n moꝛem eccleſie vt agatur: plerũq; infirmitate non agitur: quia pudoꝛ ⁊ timoꝛ eſt di ſplicendi:oũ plus delectat hoium eſti matio:qᷓ; iuſticia qua ſe humiliat pe.i ſin e1 45° 0 pria & Eſfun- P tẽdo.Un nõ ſolum cum agirtn penite tia:verũetid vt agat dei miſericoꝛdia ne ceſſaria eſt. Alioquin non diceret apo ſtolus de quibuſdã:ne foꝛte det illis de us pniam. Et vt Petrus amare fleret: pᷣmiñt euangeliſta ⁊ ait.Rrſpexit eum ons. ð in ſpum ſem̃ irremediabi liter vl ent: qui i eccleſia catholica re credun. Ka. xxxij. „ QLi vero ĩ eccleſia remitti pctã 6 credens contẽnit tantaʒ di ini muneris largitatẽ ⁊ ĩ hac inatõe mentis dit claudit extremũ reus eſt illo irremiſſibili peccato ĩ ſpm̃ ſcm̃ĩ quo xpᷣſ peccata dumittit. De qua queſtione difficili in quodã ꝑꝑ hoc ſo luʒ ↄſcripto libello enucleatiſſime quã tũ potui diſputaui. ¶ De vltima 2 ge nerali reſurrectõe carnis. NCapitulum. Ixxxiij. Am vero de reſurrectõe carnii nõ ſicut qͥdã reuixere iterunqʒ H.ſunt moꝛtui: ſz ĩ eterna vitaʒ:ſi⸗ cnt xpᷣi ipius caro reſurrexit: quẽadmo dũ poſſiʒ bꝛeuiter diſputare:⁊ oĩbus q ſtionibꝰ q̃ de hac re moueri aſſolẽt ſa⸗ tiſfacere nõ iuenio. Reſurrecturã tamẽ carnẽ oĩnʒ qͥcũqʒ nati ſunt hoium atq; naſcẽtur:⁊ moꝛtui ſunt atq; moꝛiẽtur nullo mõ dubitare dʒ xpianꝰ.¶Qõ ð̊ aboꝛtiuis fetibus. Ca.lxxxiiij 4 nMge pꝛimo occurrit de aboꝛti nis fetibꝰqõ:qui iã quidẽ nati ſunt i vteris matrũ: ſed nõduʒ ta vt èt poſſint renaſci.Si enĩ reſurre⸗ cturos eos dixerim de his qiã foꝛma⸗ ti ſunt:tolerari põt vtrũq; qð dicit᷑. In foꝛmes vo abhoꝛtꝰ qͥs nõ ꝓcliuius peri re arbitrẽtur: ficut ſeia q̃ cõcepta nõ fu erit.Sʒ qͥs negare audeat:⁊ ſi affirmar nõ audeat:id actura reſurrectioneʒ: vt △ ₰ * — ₰ „ — 8 4 4 r. r 6£ PWS 2 re, 7 OXnαα 4, ———ʒ— . — „ . „ . . D A . Pe e 7 en SEE . * mitti ſibi peccata vſq; in finẽ vite non fuerat vitiatũ. qcqd fſoꝛme defuit ĩpleat: atq; ita non id deſit ꝑfectio q̃ acceſſura erat tẽpoꝛe: quẽadmodũ nõ eꝛunt vitia q̃ acceſſura erãt tꝑe:vt neqʒ ĩ eo qð aptũ ⁊ ↄgruum dies allaturi fuerãt natura fraudaret᷑: neq; in eo qð aduerſum atq; ↄꝛiuʒ diei attulerũt natura turpet᷑:ſed ĩtegret qð nõdum erat itegrũ:ncut iſtaurabit᷑ qð piat hõ ĩ vtero matris viuere qͥ ad car⸗ nis reſurrectionem ꝑtinẽ credit᷑. apitalum. lxxxv. ꝑ hoc ſcrupuloſiſſime qͥdeʒ tari põt:qð vtrũ ab hoĩe iueni i poſſit ignoꝛo: qñ ĩcipiat bomo in yte qᷓnõdũ motibuſ viuentibus appareat. Nã negare vixiſſe puerperia:q̃ ppterea mẽbꝛatim execantur:vt eijciant᷑ ex vte ris pᷣgnãtium:ne matres quoqʒ: ſi moꝛ tua ibi relinquãtur occidant᷑: ipudẽtia nimia videret᷑.Exquo autem incipit hõ viuere:ex illo vtiqʒ iam moꝛi poteſt. Moꝛtuus vero vbicũq; illi moꝛs potu it euenire:quomõ ad reſurrectionẽ nõ pertineat moꝛtuoꝛum reperire non poſ ſum. De monſtris q̃ naſcũtur ⁊ ci to moꝛiunt᷑ cũ cõmemoꝛatiõe cuiuſdã bimẽbꝛis. a. lxxxxvi. Ecqꝗ eni ? mõſtrà q naſcũtur z M1iuunt qᷓ;tũlibet cito moꝛiant᷑ aut reſurrectura negabuntur: aut ita reſurrectura credẽda ſunt ac nõ potiꝰerecta emendataq; natura. Abſit enim vt illũ bimẽbꝛem qui nuꝑ natus eſt in oꝛiente:de quo ⁊ fratres fideliſſu mi:qui eum videre retulerunt:⁊ ſancte memoꝛie ne Aairln cardi⸗ nalis ſcriptũ reliqt ꝓ Abſñit inquam vt vnum hominem dvuplicem:ac non po tius duos:quod futurum erat:n gemi⸗ — = . 5 7 —0☚ 4 * A4 SEeGr S 4 7 . 7 Diſputatio qñ inci nter doctiſſimos q̃ri ac diſpua⸗ ro viuere. Utrũ ſit quedã vita occulta 4 fe — —– „ — nchiridiõ de minaſcerentur: reſurrecturos exiſtime⸗ quod totiens dempfit exect o immode ſin mus. Ita cetera que ſinguli quiq; par/ rata 7 idecens cogitantibus:⁊ io relur Ng tus vel amplius veli minus pabendo: rectioneʒ carnis nõ credétibe occurtit Muem vel quadam nimia defoꝛmitate mon⸗ infirmitas. Sed quẽadmoduʒ ſi ſtatua iu ſtra dicuntur: ad bumane nature figu cuiuſlibet metali aut igne liqueſceret: unni ram reſurrectione reuocabuntuꝛ ita: vt aut ↄtereret᷑ in puluerem:aut confun nnrih ſingule anime ſingula coꝛpoꝛa obtine⸗ geretur imn maſſam: ⁊ eam vellet artifex nheß ant: nullis coberentibus etiam quecũ⸗ rurſus ex illius materie quãtitate repes b q; coherentia nata fuerant: ſed ſeoꝛſuz rare:nihil intereſſet ad eius integritat 6 1 ſea ſingulis ſibi ſua membꝛa geſtantibus: que particula materie cui membꝛo ſta . quibus humani coꝛpoꝛis completur i⸗ tue redderetur. dum tamen totum ex tegritas. uod caro bominis moꝛ quo conſtituta fuerat reſtituta reſume nni tii in quibuſlibet element s alijſq; coꝛ ret. Ita deus mirabiliter atque ineffabi roißr poꝛibus tranſmittetur anime quam liter artifex:de toto quo caro noſtra c5 een reliquit reſ ione reuocetur. ſtiterat:eam mirabili ⁊ ineffabili boni⸗ unn Lanitulam lenr,d. tate ⁊ celeritate reſtituet: nec aliquod galn Sn autem perit deo ttena ma attinebit ad eius re integrationem vtꝝ 4 hen Mteries: oe qua moꝛtalium cre⸗ capilli ad capillos redeant æ vngues e C atur caro:ſed in quenlibet pul ad vngues:an quicquid eoꝛum perie⸗ Kaſt nerem eineremue ſoluatur: in quoſlibʒ rat matetur in carnem ⁊ in parte alia gin alitus auraſq; diffugiat: iu qnacunque coꝛpoꝛis reuocetur curante ariiſicis ꝓ “ alioꝛum coꝛpoꝛum ſubſtantiam vel in uidentia ne uid indecens fſiat. ii ipſa elementa vertatur: in quoꝛumcun Utrum equales an diuerſe futu Nt. q; animalium vel etiam hbominum cis re ſint ſtature vel figure reſurgentiuz. sſol bum cedat carnemqʒ mutetur illi ani Capitulum. Ixxxirxũ. oend me bumane pũcto tempoꝛis redit: que 7 Ec illud eſt cõſequens: vt ideo ſepe illam pꝛimitus vt homo fieret creſceret dDinuerſa ſit ſtatura reuiuſcenti inti viueret animauit. Hon eſſe con,)· unm ſingnloꝛum: quia fuerat di na ſequens membꝛa ad eaſdem coꝛpoꝛis nerſa viuentium. Ut macri cum eadeʒ 4 partes: vnde lapſa ſunt ĩ reſurrectione macie aut pingues cum eadem pingue ct reuocari: cum exemplo ſolubilis ſtas dine reuiniſcant. Sed ſi hoc eſt in con tin⸗ tue. —– Ca.lxxxviij. ſilio creatoꝛis: vt in effigie ſua cuiuſqʒ mn. Plſa itaq; terrena materies q pꝛopꝛietas ⁊ diſcernibilis: ſimilitudo rh diſcedente anima fit cadauer: ſeruetur: in ceteris autem coꝛpoꝛis bo 4 NI non ita reſurrecione reparabi nis equalia cuncta reddantur: ita mo tns tur: vt ea que dilabuntur: et in alias at/ dificabitur illa in vnoquoque materi⸗ ℳ q; alias aliarum rerum ſpecies foꝛmaſ es: vt nec aliquid ex ea pereat: ⁊ quod tet q; vertuntur: quis ad coꝛpus redeant alicui oefuerat ille ſuppleat qui etiam rand vnde lapſa ſunt: ad eaſdem quoq; coꝛ de nihilo potuit quod voluit operani. n poꝛis partes vbi fuere:redire neceſſe fit Si autem in coꝛponbus reſurgentium r Alioqui ſi capillus capi is redit: quod rationabilis inequalitas erit: ſicut ẽ vo tam crebꝛa tonſura detraxit:ñ. vnguib cũ quibus cantus implet᷑ hoc fiet cuiq; 5 —T 4 ₰ ☚ gers ſiae SAa) 1 AHnd, — Sen de materila coꝛpoꝛis ſui:qð ⁊ boles red det eqlẽ angelicis cetibus ⁊ nibil incõ⸗ uemiẽs eoꝝ igerat ſenſibus. Indecoꝝ qppe aliqd ibi ñ erit:ſjj qcqͥd futuꝑ ẽ hꝰ decebit:qꝛ nec futuꝝ eſt ſi nõ decebit. Qualr reſurgãt corpoꝛa ſcõꝑ.Ca.xc. Eſurgẽt igit᷑ ſcõꝝ coꝛpoꝛa ſine vllo vitio:ſine vlla defoꝛmitate Sicut ſine vlla coꝛꝛuptiõe one re difficultate. In qͥbꝰ tata facilitas re⸗ ſurgedi q;ta felicitas erit. Pꝛopter qð Et ſpiritalia ocà ſũt: cũ ꝓculdubio coꝛ⸗ poꝛa ſint futura nõ ſpũs.Sʒ ſicut coꝛpꝰ animale or̃ qð tñ coꝛpꝰ nõ aia ᷑:ita tũc ſpiritale coꝛpꝰerit:coꝛpꝰ tñ nõ ſpũs erit ꝓinde qᷓ;tũ attinet ad coꝛuptiont: que nũc aggrauat aiam: ⁊ ad vitia qbꝰ caro aduerius ſpũm cõcupiſcit:tuc nõ erit ca ro: ſʒ coꝛpꝰ: qꝛ ⁊ coꝛpoꝛa celeſtia ꝑhibẽ tur ꝑꝑ qð dictum c᷑. Caro ⁊ ſanguis re⸗ gnũ dei nõ poſſidebũt.Et tãqᷓ; exponẽs qͥd dixerit. Neq; coꝛꝛuptio iquit ĩcoꝛꝛu ptionẽ poſſidebu. Qð pꝛiuſ dixit caro ⁊ ſanguis:hoc poſtea dixit coꝛꝛuptio. Et qð pꝛiꝰ regnũ dei:hoc poſtea icoꝛꝛupti onem:quãtũ aũt attinet ad ſubſtãtiã:ẽᷣt tũc caro erit:ꝑꝑ qð ⁊ poſt reſurrectionẽ coꝛpus xpᷣi caro appellata c. Sed iõ ait apls:ſeminatur coꝛpus animale reſur⸗/ get coꝛpꝰ ſp:ritale qm̃ tãta erit tũc con⸗/ coꝛdia carnis ⁊ lpũs vituficãte ſpiritu ſi ne ſubſtẽtaculi alicuius indigentia ſub ditã carnem:vt nihil nobis repugnet ex nobis:ſed ſicut foꝛis nemint᷑:ita nec in tus noſipſos patiamur inimicos. ¶Qualr etiã illi reſurgãt qͥ a maſſa ꝑ⸗ ditiõis non ſũt diſcreti. ⸗ Allicnciũq; vero ab illa ꝑditionis mnaſſa qͥ fcã ẽ ꝑ hoĩem pꝛimuʒ ò liberàt᷑ ꝑ vnũ mediatoꝛem deĩ ⁊ hominũ reſurgent qͥdem etiaʒ ipᷣi vnuſquiſq; cũ ſua carne: ſed vt cũ dia⸗ CE 97 — Ar r 2 Kt. 4 ℳ Qo⸗ 9abe hat⸗ 43 us en nr. Lap. xc. bolo ⁊ angelis eius puniatur. Utruʒ ſa ne ipſi cum vitijs ⁊ defoꝛmitatibus ſuo⸗ rum coꝛpoꝛum reſurgant quecũq; ĩ eis vitioſa ⁊ defoꝛmia membꝛa geſtarunt:⁊ĩ requirendo laboꝛare qͥd opuſ eſt. Neq; enim fatigare nos debet incerta eoꝛum habitudo vel pulchꝛitudo:quoꝛum erit certa ⁊ ſempiterna damnatio. Nec mo ueat quomodo in eis erit coꝛpꝰ icoꝛru⸗ ptibile ſi doloꝛe poterit:aut quomõ coꝛ ruptibile ſimoꝛi non poteru:non ẽ eni vera vua niſi vbi feliciter viuitur:nec ve ra incoꝛꝛuptio:niſi vbi ſalus nullo dolo re coꝛumpit᷑.Ubi aũt ĩfelix moꝛi nõ ſi⸗ nitur:vt ita dicã:moꝛs ipᷣa non moꝛit᷑. Et vbi doloꝛ ꝑpetuus non interimit ſed affligit:ipᷣa coꝛuptio nõ finit᷑. Pec ĩ ſan ctis ſcripturis ſecunda moꝛs dicitur. Qðõ nec pꝛima nec ſecunda moꝛs ho mini accidiſſet: ſi nemo peccaſſet.Et ꝙ quãuis impij diuerſo modo crucient᷑: paruuloꝛum parua pena erit. . LCapitulum. xcij. . Ec pꝛima tamen moꝛs qua ſuũ coꝛpus anima relinquere cogi tur:nec ſecũda qua penale coꝛ pus anuma relinquere non permittitur homini accidiſſet: ñ nemo peccaſſet. Mitiſſima ſane omnium pena erit eo⸗ rum qui pꝛeter peccatum qð oꝛiginale traxerunt:nullum inſuper addiderunt. Et in ceteris que addiderunt:tãto qͥſq; tollerabilioꝛem ibi habebit oãnationeʒ qudto hic minoꝛem habuit iniquitateʒ. I¶N remanentibus iĩpijs in damnati one:tunc ſcient ſancti quid boni eis cõ tulerit gratia. Cap. xciij. Emanentibus itaq; angelis et hominibus repꝛobis in eterna pena:tüc ſcĩ ſciẽt plenius quid boni eis contulerit gra. Luc rebus ipſis euidentius apparebu: quid in pſalinis — . ä - 7 e = Ced n D⸗Tck-ne e ae,, cased LZA p◻ P card . ſeit ſtori dne (nen ☛ — — = =☛ nne wſ, ie ſrunr n nen umer lene ſom . ͤ Meni rneent NH loſ nont. NtOH ciln un. ve 169 n: nſi 1 ſect inin ſ e i n ſs Noo uung, nui ich Ulad⸗ ua on it hu e ciũnemo danat᷑. e oĩa q̃ͥ nunc 8ͤ latet: tunc nõ latebuntCa. xciiij. 8 ¶Enchiridiõ ſcriotus Miſericoꝛdiã ? iudicin can tabo tibi dne Oꝛ niſi ꝑ idebitã mificoꝛ diã nemo liberat᷑: ⁊ niñ ꝑ debituʒ iudi⸗ UVnc nõ latebit qð nunc latet cuʒ de duobus paruulis vnus ſiumẽdus ꝑ dei miſericoꝛdiaʒ alius ꝑ indiciũ relinqnduſ. In quo qui aſſumeret agnoſceret quid ſibi ꝑ iudi cium deberet᷑:niſ miſericoꝛdia ſubue⸗ niret. Cur ille potius q; iſte fuerit aſſũ⸗ ptus:cũ cã vna eẽt ãbobus.Cur apud quoſdã non ſacte ſunt virtutes: q̃ſi ſcẽ fuiſſent egiſſent illi hoĩes pnĩam:⁊ fcẽ ſunt apnd eos qui non fueràt crdituri. Aptiſſime nãq; vñs dicit. Ueb ubi co roʒaiʒ:⁊ veh tibi betſaida:qꝛ ſi in tyro ſydone facte fuiſſent virtutei qͥ facte ſt i vobis:oliʒ ĩ cilicio ⁊ cinere pnĩam egiſ ſent. Nec vtiq; de iiuſte noluit ſaluos fieri:cũ poſſent ſalui eẽ ſi vellẽt. Lunc ĩ clariſſima ſapiĩe luce videbit᷑:qð nũc pi oꝛũ fides hʒ anq; manifeſta cognitione dideat᷑:qᷓ; certa ⁊ ĩmutabilis ⁊ efficaciſ ſima ſit voluntas dei: q; multa poſſit ⁊ nõ velit:nibil aũt velit qo nõ poſſit: qᷓ; q; ſit veꝝ qð ĩ pſalmo canit.De aũt nĩ i celo ſurſuʒ ⁊ in terra oĩa q̃cũq; voluit fecit. Qð nõ ẽ verũ:ſi aliqua voluit ⁊ ñ fecit.Et qð ẽ ĩdignius:iõ n fecit: qm ne fieret qð volebat opᷣs de volũtas hoĩs ipediuit. Nõ ꝗ̊ fit aliqd niſi ops fieri ve lit:vel ſinẽdo vt fiat vel ipſe faciẽdo. Oo recta ↄfeſſione credamoĩpo tentem bñnfacere etiam cum ſinit mala fieri. CLa. xcv. Ecj dubitandũ ẽ deũ bene facẽ. eceetiã ſinẽdo fieri qcũq; fiũt ma⸗ le.Nõ enĩ h̊ niſ iuſto iudicio ſinit Et ꝓfecto bonũ oẽ qð iuſtum eſt. Quãuios ergo eaq̃ mala ſunt: inquãtũ ðDò . A2 f mala ſunt:nõ fint bona: tuᷣ vt nõ ſoln, Pe rrnlt bona:ſed etiã ſint ⁊ mala bonũ eſt. naz niſ eſſet H̊ bonuʒ vt eſſent ⁊ malamnid lo modo eẽ ſinerent᷑ ab oĩpotẽte bono Cui pculdubio qᷓ; facile ẽ quodvult fa cere:tã facile ẽ qðò nõ vult eẽ nõ ſinere. Poc niñ credamꝰ:ꝑiclitat᷑ ipſuʒ noſtr e fidei ↄfeſſionis initiũ:quo nos ĩ deũ pa trẽ oĩpotentẽ credere cõfitemur. Neq; enĩ veraciter ob aliud vocat᷑ opᷣſiniſi qꝛ q̃cqͥd vult põt.nec volũtate cuiuſpiam creature oĩpotẽtis ĩpeditur effectus. Queſtio de dicto apli: ꝙ os vult hoĩes ſaluos fieri. Ca. xcvi Haãobꝛem videndũ eſt quẽad⸗ odũ ſit de deo dictuʒ:qꝛ ⁊ B Napls veriſſime dirxit: qui omnel les vult ſaluos fieri Cũ non oẽs:ſed multo plures nõ fiũt ſalui: videt᷑ vtiq; nõ fieri:qð deꝰ vult fieri:.humana.ſ.vo⸗ lũtate impediẽte volũtatẽ dei. Qñ eĩm q̃ritur cà cur nõ oẽs ſalui fiant rũderi ſolet:qꝛ ̊ ipſi volunt.Qð qͥdẽ de ꝑuu⸗ lis dici nõ põt:quoꝝ nõdũ eſt velle ſeu nolle. Nã qð ifantili motu faciũt: ſi eo rũ voluntati iudicaret᷑ eẽ tribuẽdũ: qñ baptiʒant᷑:cũ reſiſtũt quàtuʒ pñt:ẽt no lentes ſaluos eos fieri diceremus.Sed aptius dñs ĩ euãgelio ↄpellas ĩpiã ciuni tatẽ. Quotiẽs inqd volui ↄgregare fili os tuos:ſicut gallina pullos ſuos ⁊ no luiſti. Canq; dei volũtas ſuꝑata ſit ho minũ volũtate:⁊ infirmiſſimis volẽdo ⸗ ipediẽtibus:nõ potuerit facere potẽtii/ ſimꝰqð volebat.Et vbi ẽ illa oĩiputẽtia q̃ in celo ⁊ in terra oĩa q̃cũq; voluit feẽ ſicut colligẽ filios hierłʒ volnit ⁊ nõ fe cit: An potius ⁊ illa qͥdem ſilios ſuos ab ipſo colligi noluit:ſʒ ea quoqʒ volen te filios eius collegit ipſe quos voluit: qi in celo ⁊ ĩ tra ñ qdã voluit.⁊ fec qdã vo voluit⁊ ñ fecit:ſq oia qcunq; voluit 0 fecit. Qò oĩpotẽtia dei malas ho⸗ minũ volũtates i bonũ ↄuertat.c.xcvii. AVUls poꝛo tã ĩpie ðſipiat vt di at deuü malas hoiuʒ volunta tes: quas voluerit:qñ voluerit vbi voluerit ĩ bonũ non poſſe ↄuertere Sed cũ facit ꝑ mificoꝛdiã facit:cũ autẽè nõ facit:ꝑ indiciũ ñ facit. Qm cuiꝰ miieret᷑: ⁊ què vult idurat. CKomẽ datio gre iuxta apłin q̃ Jacob ab Eſau diſcret eſt. Ka. xcviij. QQQog vt ciceret apls: gram cõ ẽdabat. Ad cuius ↄmẽdatio E de illii ĩ rebecce vrero gemi nis fuerat i locutus:qbus nõödum na tis nec aliqͥd agẽtibus boni ſeu mali:vt Fm electionẽ ꝓpoſitũ dei maneret:non ex oꝑibꝰ:ſed ex vocatõe dictũ ẽ ei: quia maio: ſuiet minoꝛi. Pꝛopter qð adhi⸗ buit alteꝑ ppheticũ teſtimoniũ:vbi ſcri ptũ ẽ. Jacob dilexi.Eſau aüt odio hũi. Senties at h̊ qð demẽ quẽadmodum poſſet ꝑmonere eos q penetrare intelli geẽdo nõ pñt hãc altitudinẽ gre. Quid dicemait: Nũquid iniqtaſẽ apð de uʒ: Abñt.Iniquũ eniĩ vr vt fine vlliſ bo noꝝꝑ maloꝛũue oꝑuʒ meritis vnuʒ deuſ Diligat odiatq; alterũ. Qua in re ſi futu ra oꝑa vel bona huiꝰvel mala illiꝰ:que deus vtiq; pꝛeſciebat:vellet ĩtel ligi ne⸗ quaq; diceret nõ ex oꝑibs:ſʒ diceret ex futuris oꝑibꝰ:eoq; mõ iſta ſolueret qõ nẽ:ĩmo nullã:quã ſolui opꝰeẽt faceret qõnc. Nüuc ergo cũ rñdiſſet:abſit.i. ab⸗ ſit vt ſi iniqtas apõ deũ:mox vt pbaret nulla h iniquitate dei fieri iquit. Moy ſi eni dicit. Miſereboꝛ cui miſertuſ ero ⁊ miicoꝛdiaʒ pᷣſtabo cui miſertꝰ fuero. Quis.n.niſi inũpiẽs deũ iniquũ puret: lue iudiciũ pẽale igerat digno:ſiue mi⸗ ſericoꝛdiã pᷣſtet ĩidigno Denic ifert et dicit. Igit nõ voletis neq; currentis: ſz — miſerẽtis ẽ dei. Ambo itaq; gemini na⸗ tura filii ire naſcebant᷑.Nuilis qͥdẽ oꝑi bus ꝓpꝛijs:ſed oꝛiginaliter ex adaã vicu lo dãnatõis obſtricti. Sed quid dixit: Miſereboꝛ cui miptus ero. Jacob dile habui ꝑ iudiciuʒ debitũ. Qõð cũ debere xiꝑ miſicoꝛdiã gratuitũ. Eſau te ãbobus ĩ alto alter agnouit nõ de ſus diſtãtibꝰmeritis ſibi eẽ głiandũ: ꝙ ĩ ea dẽ cã idẽ ſuppliciũ nõ incurrit:ſ-p᷑ diuie gre largitate:qꝛ nõ volẽtis neq; currè⸗ tis ſed miſerẽtis eſt dei: altiſſimo qppe ac ſaluberrimo ſacr̃o vniuerſa faciens: atq; vt ita dixeriʒ: vultꝰ ſcarũ ſcriptura rũ bñ intuẽs id admonere ĩueni vt qᷣ gloꝛiat ĩ oño gloꝛiek. S tio iudicij dei ̃m apłm ĩ obduratione pharaonis. (¶ Cap. xcix. H m aũt miicoꝛdia dei vmen daſſet ĩ eo qð ait:nõ volẽtiſ ne q currẽtis:ſ.z mibẽtisẽ dei.de⸗ evt etiã indiciũ ↄmẽdaꝛet:qm ĩ qꝰnõ ſit miſericoꝛdia nõ iniqtas ſit: ſz iundiciũ nõ ẽ ꝗppe inidtas apnd deũ: ſubiec ↄti nuo atq; ait. Dicit eni ſcriptura phara⸗ om:qꝛ ad h̊ te excitani:vt onderem ĩ te potẽtiã meã:⁊ anüciet᷑ nomẽ meuz in vniuerſa terra. Quibꝰdictis ad vtrunq; cõcludẽs.i.⁊ ad miſicoꝛdiã ⁊ ad iudici⸗ uʒ inqᷣt. Ergo cinꝰ pult mifet᷑ ðs:⁊ queʒ vult idurat. Miſeret᷑.ſ.magna bonita⸗ te ⁊ obdurat nulla iniqtate. Ut nec li⸗ berat de ſuis merit gloꝛiet᷑:nec dãna⸗ tus niſi oe ſuis meritl ↄq̃rat᷑. Sola eniʒ gr̃a redeptos diſcernit a ꝑditis: quos i vnã ꝑditionis cõcreuerat maſſaʒ ab oꝛi gine ducta cã cõis. Poc autẽ q̃ eo mõ audit:vt dicat qͥd adhuc conquerimur. nã voluntati eius qs reſiſtit: Laqᷓ; ma⸗ lus nõ dideat᷑ eẽ culpãdus:qꝛ deꝰ cuiꝰ vult miſeret᷑: ⁊ quẽ vult ĩdurat. Abſit ? pudeat nos rũdere:qð rũdiſſe videmus Lömenda N apliu. O hõ tu qᷣs es qͥ reſpõdeas deo: Nũquid dicit figmẽtũ ei qͥ ſe finxit qᷣd me feciſti ſic. An nõ hʒ ptateʒ figuluſ lu ti ex eadẽ maſſa facere:aliud quidẽ vaſ i honoꝛẽ: aliud vo in ↄtumeliam: Hoc eĩʒ loco qᷣda ſtulti putãt aplm in rũſio ne defeciſſe: ⁊ ĩopia reddẽde ratiõis re⸗ pſſiſſe ↄᷣdictoꝛibꝰaudaciã.Sed magnũ hi pondus qð dem̃ cẽ.O hõ tu quis es: Et vt ĩ talibꝰ qõnibꝰad ſue capacitatis cõſiderationẽ reuocet hoĩem:vbo qd bꝛeui: ſʒ re ipſa magna ẽ redditio rõis. Si eniʒ nõ capit hec:qͥs ẽ qͥ rũdeat eo) Si aũt capit:magis nõ ĩuenit qͥd rñde⸗/ at. Uidet eni ſt capit:vniuerſuʒ genꝰhu manũ tã iuſto iudicio diuio in apoſta⸗ tica radicc dãnatũ:vt etiã ſi nullus inð liberaret᷑: nemo recte poſſit dei vitupꝑp re iuſticiã:⁊ qͥ liberant᷑:ſic opoꝛtuiſſe li berari:vt ex pluribus nõ liberatl: atqʒ i Dãnatione iuſtiſſima derelict:oñdere/ tur qͥd meruiſſet vniuerſa ↄſpſio:⁊ quo Et iſtos debitũ iudiciũ dei duceret: niſi eiꝰindebita miſericoꝛdia ſubuenirʒ. Ut volétiũ de ſuis meritis gliari oẽ os ob⸗ ſtruaf: 2 qͥ gloꝛiat᷑ in ono gloꝛiet᷑. lAdmiratio opeꝝ dei quo fit vt de malis hoium volũtatibꝰ bonã ipſe ĩple at voluũtatẽ ſuuũd. Ca. xcix. MEEc ſt magna opa dni exqſita ĩ . oẽs volũtates eius Et tà ſapiẽ kter exqſita: vt cu angelica ⁊ hu mana creatura peccaſſet.i.nõ qð ille:ſiz qð voluit ipᷣa feciſſet:etiã ꝑ eãdẽ creatu re volũtatẽ:q̃ factũ ẽ qð creatoꝛ voluit ipleret ipſe qð voluit:bñ vtens ⁊ malis tanqᷓ; ſumme bonus:ad eoꝛũ dnatio⸗ nẽ:quos iuſte pᷣdeſtinauit ad penaʒ: et ad eoꝝ ſalutẽ quos benigne pᷣdeſtina⸗ uit ad grãz Quatũ eni ad ipſos attinet qð voluit fecrrũt:quãtũ vero ad oĩpo⸗/ tẽtiã dei:nullo mõ id efficere valuerũt “ð Enchiridiõ Hoc quippe ipſo quod ʒ volũtatẽ dei fecere:de ipſis facta ẽ volutas dei. Pꝛo pterea nãq; magna oꝑa dni exqſta in omnes voluntates eins. Ut miro ⁊ in effabili modo non fiat pꝛeter eius vo⸗ luutatem:quod etiam cõtra eius fit vo luntatem:quia non fieret ſi non ſineret nec utiqʒ nolens ſinit:ſed volens. Nec Rneret bonos fieri male niſ omnipo-: tens de malo facere poſſet bene. De bonis voluntatibus hominuz que plerũq; voluntati dei nõ ↄueniut: 7 de malis que ↄueniut. Ka. c. 1.Liqñn auũt bona voluntate hõ vult aliqd qð òs nõ eult: etiã iſe bona multo apliuſ multo q; certiꝰvolũtate. Nã illius mala volũ tas eẽ nuqᷓ; põt.Lãqᷓ; ſi bonꝰ filiꝰ prem velit viuere quẽ deꝰbona volũtate vlłt moꝛi.Et rurſus fieri põt vt hoc velit hõ voluntate mala qð ðs uult bona. Ue lut ſi malus filius uelit moꝛi preʒ: uelit hẽt ðs. Nẽpe ille qoò nõ uult deus.iſte uero uult quod uult ⁊ deus.Et tamen bone uoluntati dei pietas illius potiuſ ↄſonat:q̃ʒuis aliud uolẽtis:q̃ʒ huiꝰ idẽ nolẽtis iĩpietatis. LCm̃ intereſt qͥd uelle hoĩ qͥd deo cõgruat:⁊ ad quẽè finẽ ſuaʒ qſqʒ referat uolũtates:ut aut ꝓbet᷑ aut ipꝛobetur. Nã de? quaſdã uoluntates ſuas utiqʒ bonas iplet per maloꝛuʒ ho minum uoluntates malas. Sicut per indeos maliuolos bona uoluntate pa⸗ tris chꝛiſtus pꝛo nobis occiſus eſt. Dõ tam bonum factum eſt: ut apoſtolus Petrus quando id fierni nolebat: ſa⸗ thanas ab ipſo qui occidi uenerat di ereur Kadam bone spparebant uo luntates pioꝛum fidelium:qui nole⸗ bant apoſtolum paulum hieruſalem ꝑ gere ne ibi pateretur mala que ꝓpheta agabus pꝛedixerat: æ tamen deus hec 2 1* X. 4 ——* 1. to ertr 2 N O boies ſaluos lieri. 7 —– Vis nõ oẽs hoies ſaluos fieri:non tñ iõ illum pati volebat pꝛo änunciãda fide xpᷣi exercens martyrẽ xpᷣi:Neq; iſtã bo nã voluntatẽ ſu ĩpleui:i ꝑ xpianoꝛum volũtates bonas:ſed ꝑ iudeoꝝ malas. Et ad eũ potius pertinebant q nolebãt quod volebat q; illi ꝑ quos volẽtes fa ctuʒ ẽ quod volebat. idipᷣin quidẽ ẽ ſed ipie ꝑ eos bona:illi aũt mala uolũ tate fecere. ¶ Q quatelibet ſint vo luũtates qᷓ ↄueniãt aut nõ cõueniãt dei volütati:iuicta ſꝑ ſit dei volũtas. ca.ci. d quatelibet ſint voluntates vel angeloꝝ vel hoiuʒ vł bono rũ vel maloꝝ:vel illud qoò deꝰ pel aliud volẽtes ꝙ deus oĩpotẽtis vo luntaſ oei ſemꝑ iuicta eſt:q̃ mala eẽ nũ qᷓ; põt.ꝛ etiã cũ mala ir ogat iuſta eſt ⁊2 ꝓfecto que iuſta ẽ mala nõ eſt. Deus igit᷑ opᷣs ſiue per miſericoꝛdiam cuiꝰ vlt miſeret᷑:ſiue ꝑ iudiciũ quem vult obdu rat.nec inique aliquid facit nec niſi vo lẽs quicqᷓ; facit ⁊ oĩa q̃cunq; vult facit. Aalrimelligat de uelle omneſ Quiomnes hoĩes vnlt ſaluos fien. nõ ꝙ nullus hoium eſſet quẽ ſaluuʒ fieri nollet qui virtutes miraculoꝝ facẽ no luit apud eos quos dicit acturos fuiſſe pniam ſi feciſſet:ſed vt oẽs boĩeſ omne genꝰhumanũ ĩtelligamus ꝑ quaſcu iq; dꝛĩas diſtributuʒ:reges pꝛiuatos nobi les ſublimes humiles doctos indoctoſ itegri coꝛpoꝛis debiles ĩgenioſos tardi coꝛdes fatuos diuites pauperes medio cres mares feminas infantes pueros a doleſcẽtes iuuenes ſenioꝛes ſenes ĩ lin guis:oibus ĩ moꝛibus:oibus in artibui oĩbus in pfeſſionibus:oĩbus in volũta tum ⁊ ↄſciarum varietate ĩnumerabili ↄſtitutos ⁊ ſiquid aliud differentiaruʒ eſt ĩ hoibus.Quid ẽ enim eoꝛum vnde nõ deꝰ per vnigenitum ſuum dñm no ſtrum per oẽs gentes ſaluos fieri hoĩeſ nelit: Et iõ facit qꝛ oĩpotens velle ĩani ter nõ põt qocunq; voluerit. Pꝛecepe rat enim apoſtolas vt oꝛaretur pꝛo ſin gulis hominibus:⁊ ſpecialiter addide La. cn. CꝑB cu audimus: ⁊ in ſacris lr̃is legimus ꝙ velit oẽs hoies ſaluos fieri:qᷓʒuis certuʒ ſit no debemus oĩpotentiſſime dei voluntati aliqd derogare:ſed ita itelligere quod ſeriptũ ẽ:qͥ vult oẽs hoĩes ſaluos fieri: tanqᷓʒ oiceret᷑ nullum hoieʒ fieri ſaluũ niſi quẽ ſalu fieri ipſe noluerit Nõ ꝙq nullus hoiuʒ ſaluus ſit: ſed ꝙ nullus fi at niſi quẽ velit:qꝛ neceſſe eſt fieri ſi vo luerit:⁊ iõ ſic rogãdaus ut uelit. De oꝛã do qppe deo agebat apls vt hoc dicerʒ Sic eiʒ intelligimus ⁊ quod in euange lio ſcriptũ eſt.Qui iluminat omnẽ ho minem. nõ q; nullus ẽ bominum qui xõ illuminetur: ſed qꝛ niſi ab ipſo nul lus illuminetur aut certe ſic dictum ẽ. J. ,„vwelt 26 lons aletns ß, o —————— rat pꝛo regibuſ ⁊ his qui in ſublimitate ſunt:qͥ putari poterãt faſtu ⁊ ſuperbia ſeculari a fidei xpiae bumilitate abboꝛ rere:pꝛoinde dicens.Hoc enim bonuʒz eſt coꝛaʒ ſaluatoꝛe noſtro deo.i.vt etiã pꝛo talibus oꝛetur. Statim vt deſpera tioneʒ tolleret addidit.Qui omnes ho mines vult ſaluos ſieri ⁊ agnitionez ne ritatis venire. HPoc quippe deus bonũ iudicauit:vt oꝛationibus humilium di gnaretur ſaltem pꝛeſtare ſublimium. Quod utiq; etiam uidemus impletum Iſto locutionis modo ⁊ dominus eſt uſus in euangelio ubi ait phariſeis.De cimatis mentam ⁊ rutaʒ ⁊ omne olus. Neq; enim phariſei ⁊ quicunq; alieni gena ⁊ omnium per omnes terras ali enigenarum omnia olera oecimabant Sicut ergo hic omne olus omne olexꝝ ſc ſe P efent lun ſe Nſaci. wafuit Nitoe ricag os vincen NNSi. Gesetn BD wiln nmh zn win nti ſming nun ne noin zwri leir, ben p. t Plniat ſpern et in n gigtecn o mne ſnoe⸗ eu nl nlnd Mnim e inucl reos⸗ ece lapꝛopter etiam pꝛimum bo M minem deus in ea ſalute ĩ qua ſt ea futurus ſit. – Enchiridion: genꝰ:ita ⁊ illicomnes bomines oẽ ho/ etiam anima noſtra nolle infelicitateʒ minum genus intelligere poſſumus. ita nolle iniquitatẽ ſemper habitura ẽ. Et quocũq; alio mõ intelligi poteſt:ꝛdũ Sed oꝛdo pꝛetermittendus non fuit in tamẽ credere nõ cogamur aliqauid om/ quo deus voluit oſtendere q; bonum nipotentem deuʒ voluiſſe feri factũq; ſit animal rationale:qõ etiam: peccare non eſſe. Qui ſine vllis ambiguitatibus poſſit:q;uis ſit meliꝰ ꝙ peccare ñ poſſit. ſi in celo ⁊ in terra:ſicut eum veritas ca De immoꝛtalitate quam perdidit ho nit:oĩa quecũq; voluit fecit:pꝛofecto fa mo per liberum arbitrium: ⁊ quam eſt cere voluit qðcũc; nõ fecit. ¶Qõð pꝛe⸗ accepturu gratiamn. G Cap. cv. ſcius deus pꝛimũ hominem eccatuꝑ e e mind Sc minoꝛ fuit imoꝛtalitas:ſed tamen fuit: in qua potuit etiaʒ Nnõõ mon q;uis maioꝛ futura ſit in qna non poſſit moꝛi. Illam natura perdidit per liberum arbitrium:hanc ẽ conclitus erat:hi cuſtodire volu acceptura per gratiam:quam fuerat: ſi . pꝛedeſtinauit benefacere de malo ciꝰ. ſſet: eũq; oppoꝛtuno tempoꝛe poſt ge / non peccaſſet: acceptura per meritum: itos filios ſine interpontione moꝛtis q;uis ſine gratia nec tunc vllum meri⸗ elioꝛa perducere: vbi iaʒ non ſolũ tum eſſe potuiſſet. Quia ⁊ ſi peccatum ĩ atum committere: ſed nec volunta ſolo erat libero arbitrio conſtitutum:ñ poſſet habere peccandi: ſed ad per tamen iuſticie retinende ſufficiebat li⸗ uʒ ſine peccato: ſicut fact'erat berum arbitrium: niñ participatione ĩ⸗ am voluntateʒ etiã habiturum mutabilis boni diuinum adiutoꝛium pᷣ t. Quia vero eum male vſurum beretur. Sicut enim moꝛi eſt in homi⸗ bero arbitrio: hoc eſt peccatum eẽ pꝛe nis poteſtate cum velit: nemo eſt enim ſciebat ad hoc potius pꝛeparauit volũ⸗ qui non ſeipſum vt nibil aliud dicam: tatem ſuamot bene ipſe faceret etiamm vel non yveſcendo poſſit occidere:ad vi de malefaciente. Ac ſic hominis volũ⸗ tam vero tenendam voluntas ſatis nõ tas mala nõ euacuaret᷑ ſed nibilominꝰ e: fiue adiutoꝛia ſiue alimentoꝛum:ſiue iĩpleret oĩpotẽtis bona./ Qnualẽ opo? quoꝛũcũq; tutaminũ deſint:ſic bomo ĩ tuit pꝛius hominem ſetiv Attalis o? paradiſo ad ſe occidendum relinquen⸗ 2 Kaber ij. do iuſticiam idoneus erat per volunta⸗ VIc enim opoꝛtebat pꝛiuſ homi tem:vt autem ab eo teneretur vita iuſti nem fieri. vt ⁊ bene velle poſſjʒ cie parum erat velle:niñ ille qui eum fe cẽ: male: poſtea vo ſic erit:vt ma cerat adiuuaret. Sed poſt illam ruinaʒ le velle non poſſit. Nec libero ideo caa maioꝛ eſt miſericoꝛdia dei: quando et rebit arbitrio. Multo quippe liberius ipſum liberum arbitrium liberandium erit arbitrium:qð omnino non poterit eſta ſeruitute:cui dominaiur cum moꝛ lſeruire peccato. Neq; enim culpanda ẽ te peccatum. Nec omnino per ſeipſum volũtas aut volũtas ſñi ᷑:ant libera dicẽ ſed per ſolam dei gratiam: que in fide din cẽ:q beati eſſe ſic volumus vt eẽ mi chꝛſſti poſia eſt liberatur. Ut volũtas ſeri non ſolum nolimus ſed nequaquã ipſa ſicut ſcriptuʒ eſt: a domino pꝛepa⸗ pꝛoꝛſus velle poſſunus.Sicut ergo nũc retur:qua cetera dei munera capiatur en Wrree W 4 a* T nmaſ a ga P jnn (ℳ⁸⁰ aaslannn 5„ . Aa SHe R. ₰ ₰RD l errrr = S per que veniatur ⁊ ad munus eternũ. Qsõ gratia oei ſit vita eterna ſecũdũ mana ſuperbia per humilitatem dei ar gueretur ac ſanaret᷑:⁊ demõſtraret᷑ hbo apluʒ ſtipẽdiũ vo pcti moꝛs:⁊ ꝙ pᷣmus miniq; lõge a deo receſſerat:cũ ꝑ incar hõ ſuã potiꝰ qᷓ; dði faciẽs volũtatẽ õ imfo natũ deũ reuocaret᷑:⁊ ꝑ deũ boĩeʒ exẽ⸗ facta ſit voluntas dei. ¶ Cap. cvi. Nde ⁊ ipᷣam vitã eternam que erte merces ẽ opeꝝ bonoꝛum Agram vei appellat apls. Stipẽ um.n. inquit peccati moꝛs ẽ: gra aũt Dei vita eterna ĩ xpᷣo ieſu oño nr̃o. Sti⸗ pendiũ ꝓ opere militie debitũ redditur nõ donatur:ideo dixi:ſependium pcti moꝛs:vt moꝛtẽ pctõ nõ ĩmerito illataʒ ſed debuam demonſtraret. SGra vo niſi gratis ẽ gra nõ ẽ. Intelligẽdũ ẽ igitur etiam ipa hoĩs bona merita eẽ dei mu⸗ nera quibus cũ vita eterna reddit᷑: qͥd niſi gratia ꝓgr̃a reddit᷑: Sic ergo fcũ ẽ hõ rectus:vt ⁊ manere in ea rectitudi ne poſſet:non ſine adiutoꝛio diuino: et ſuo fieri peruerſus arbitrio:vtrũlibʒ ho rum elegiſſet:ði voluntas fieret:aut ẽt ab illa aut certe de illo pꝛeuaricante. Pꝛoinde qꝛ ſuam maluit facere qᷓ; dei de illo fcã ẽ volũtas dei:q ex eadẽ maſ⸗ ſa ꝑditionis: q̃ de illius ſtirpe ꝓfluxit: liam. In honoꝛc ꝑ miſericoꝛdiam:ĩc õ⸗ plum obedietie cõtumaci bõi pᷣberetur vt ꝑ vnigeni:ũ ſuſcipietem foꝛma ᷣui: que nihil ante meruerat:fons gr̃e pan⸗ deret᷑:⁊ carnis etiam in reiurrectioneʒ redẽptis ꝓmiſſa ĩ ipo redẽptoꝛe pꝛemõ ſtraret᷑:ac ꝑ eãdẽ naturam:quã ſe dece piſſe letabat᷑: diabolus vinceret᷑. Nec tũ hõ glłiaret᷑:ne iteꝝ ſuꝑbia naſceretur Et ſi quid de tãto mediatoꝛis ſacramé⸗ to a ꝓficiennbꝰvideri ⁊ dici põt:ant timn vidderi etiam ſi dici nõ poteſt . Hag, ai liter ſe babeant anime defunctoꝛnz an vltimam reſurrectionem. ſſcan⸗ cviſj. Empꝰ aũt qð in is moꝛtẽ ⁊ vltimã reſurrectionem inter Npoſitum é: aias abditis recep⸗ taculis cõtinet qò pꝛoſi defunctis ſi ꝓ eis deo ſacrificiuʒ offerat᷑: ncut vnaqᷣq; digna eft vel requie vel erũna ꝓ eo qaI. ſoꝛtita eſt in carne dum viueret. De ſacrificiis ⁊ elemoſynis que pꝛo bapti⸗ zatis deſunctis Kuntnreg, Lapelr. animas pietate ſuoꝛum viuen⸗ facit aliud vas ĩ honoꝛẽ aliud i cõtume 4 Eq; negandum eſt defunctoꝝ tumeliã ꝑ iudiciũ:vt nemo gloꝛie Atium releuari: eum pꝛo illis ſa⸗ mine:ac per hoc nec in ſe:¶ Per qua⸗ crificium mediatoꝛis offert: vel elemo⸗ lem mediatoꝛem reconciliari opoꝛte/ bat genus humanum do rcn rd TY Am necq per ip̃m liberaremur 1 vnum mediatoꝛem dei ⁊ homi –—R mm homine xpᷣm ieſum: niſ eſſet ⁊ deus. Sed cũ factus eſt adaz bö ſ.rectus mediatoꝛe nõ opus erat.Cũ vo genus humanũ peccata ſeparauerunt a deo:ꝑ mediatoꝛem qui ſolus ſine pec cato natus:vixit ⁊ occiſus :recõciliari nos opoꝛtebat deo: vſq; ad carnis re⸗ ſurrectionem in vitam eternam:vt ⁊ hu 8 S .— . 4 V.rt. e ar rn e 6 aeer r ſyne ĩ ecelena fiũt. Sed eis hec pꝛoſunt qui cum viuerent vt bec ſibi poſtea ꝓ⸗ deſie poſſent meruerũt.Eſt enim qindã viuendi modus:nec tam bonꝰ:vt nõ re quirat iſta poſt moꝛtẽ:nec tam malus: vt ei nõ pꝛoſint iſta poſt moꝛtẽ.Eſt vo talis in bono vt iſta non requirat:⁊ eſt rurſus talis in malo:vt nec is non vale at eum hec vita tranſierit adinuari. Quocirca hic omne meritũ cõparatur: quo poſſit poſt hãc vitã releuari quiſ⸗ piã vel grauari. Nemo aũt ſe ſperet qð C&-h sforts ver la yfe Ner⸗ ofe Nler ime ſcee hn iarn Nore ſoc gen ſen oſe⸗ eni hefi loni⸗ emne nlse Cun ſtn ſſtg i 4 na⸗ han n der urid⸗ ahire dioen ſmiſt Egen megien egeni ete n. nſcn lo hmi wecti Gummi a ſmeg fiape Enchiridion. hie necglexit:cũ obierit deum ꝓmere⸗ ri. Nõ igit᷑ iſta q̃ ꝓ defunctis cõmẽdãa⸗ dis frequẽtat eccleſia:illi apoſtolice ſũt aduerſa ſententie:qua dictũ ẽ. Omnes enim aſtabimus ante tribunal chꝛiſti vt referat vnnſquiſq; ſecundũ ea que per coꝛpus geſſit:fiue bonuʒ ſiue maluũ. Qꝛ etiam hoc meritũ ſibi quiſq; dum ĩ coꝛ poꝛe viueret cõparauit:vt ei poſſẽt iſta pꝛodeſſe. Non enim oĩbus pꝛoſunt.Et quare nõ omnibus pꝛoſunt: niſi ob dif ferentiam vite:quas quiſq; geſſit ĩ coꝛ⸗ pore: Cũ erga ſacrifica ſiue altaris:ſiue quarũcũq; elemoſynaruʒ ꝓ baptiʒans defũctis omnibus offerũtur:pꝛo valde bonis gratiaꝝ actiones ſunt.pꝛo nõ val de malis pꝛopitiatiões ſunt: pꝛo valde malis etñ nulla ſunt adinmenta moꝛtu oꝛum: qualeſcũq; viuoꝝ cõſolationes ſũt:quibus aũt pꝛoſũt:aut ad hoc ꝓſũt vt ſit plena remiſſio:aut certe vt tolle⸗ rabilioꝛ fiat ipa damnatio. Quos fines habiture ſint bono uʒ maloꝝc; due ciuitates poſt reſurrectio nem. — Oſt reſurrecſionẽ vo facto vni uerſo completoq; iudicio:ſuoſ uꝰfines habebunt ciuitates oue: Ina chꝛiſti: altera diaboli:vna bonoꝛuʒ altera maloꝛimn:vtraq; tamen ⁊ ange⸗ loꝛum ⁊ bominnm. Iſtis volũtas:illis facultas non poterit vlla eſſe peccen⸗ di vel vlla conditio moꝛiendi.Iſtis in eterna vita vere feliciterq; vinenti⸗ bus: illis infeliciter in eterna nocte ſi⸗ ne moꝛiendi poteſtate duratibus:quo⸗ niam vtriq; ſine fine. Sed in beatitu/ dine iſti alius alio pꝛeſtabilius: in mi/ ſera vero illi aliꝰalio tollerabilius per/ manebunt. ſSe hin⸗ qui humana mi/ ſeratione commoti non credunt eter/ nas eſſe penas impioꝛum. 6 . 2 . — . P. 1 S E n er — 6. . 1, den⸗ . tio tas etiam ulo⸗ CT apitulum.cx. ſic quippe intelligi poteſt manere ĩ illis Capitulum. cxj. Ruſtra ita q; nõnulli immo q; plurimi: 2 eternam damnato⸗ rum pena: ⁊ cruciatus ſine intermiſſio ne perpetuos humano miſerantur affe ctu:atqʒ ita futurũ non credunt. Non qu idem ſcripturis aduerſando dininis ſed pꝛo ſuo motu dura queqʒ mollien do:⁊ in lenioꝛum flectendo ſententiam que putant in eis terribilius eſſe dcã qᷓ; verius./Non enim obliuiſcet᷑ inquiunt miſereri deus:aut continebit in a mi ſericoꝛdias Gasſoe quippe ĩ pſalnmuo legitur ſancto. Sed de bhis ſine vllo ſeru pulo intelligitur:qui uaſa miſericoꝛdie nũcupantur. Quia ⁊ ipſi non pꝛo meri tis ſuis:ſʒ deo miſerante de miſeria libe rantur/Aut ſi hoc ad omnes exiſtimãt pertinere:non ideo neceſſe eſt ut dam nationem opinentur poſſe finiri eoꝛuz de quibus dictum eſt Et ibunt bi in ſupplicium eternum:ue iſto modo pu tetur habitura finem: quandoqʒ felici de qmbus ecõtrario dictum uſti antem in vitam eter nam. Sed penas damnatoꝛum certis tempo uuʒ nteruallis exiſtiment:ſihoc eis placet:aliquatenus mitigari. Etiam ira vei:hoc eſt ipa damnatio. Hec enim vocatur iꝛa dei: non diuini animi per⸗ turbatio:vt in ira ſua: hoc eſt manente ira ſua:non tamen contineat miſeratio nes ſuas:non eterno ſupplicio ſtnrin dando:ſed leuamen adhibendo vel in terponendo cruciãtibus/Quia nec pſal mus: ait ad finiendam iram ſuam: vel poſt iram ſuam. Sed in ira ſua: que ii ſola eſſet quanta ibi minima cogita⸗ ri poteſt: perire a regno dei: exulare a ciuitate dei: alienari a vita dei: ca/ rere tam magna multitudine dulce/ . — saprar Lez ert 2 l 4 Na . 2, 1. IPn„ „ L . dinis dei:quam abſcondit timentibſe: nomẽ tuũ:aduẽiat regnũ tuũ:fiat volũ perfecit autem ſperantibus in ſe:tã gräã t Icdis ẽ pena vt einulla poſſint toꝛmenta 1 cõparari que nouimus:ſi illa ſit eterna iſta aut ſint q;tũlibet multis ſeculis lõ⸗ ga./Q ꝑpetua ſit pena oanatoꝝ q;/ uis diuerſa qlitate factoꝑ:ſicuit ⁊ iuſto rũ btitudo meritis iter ſe differt.C.cxij. Anebit ergo ſine fine moꝛs illa 5 perpetua dãnatoꝝ. i.alienatio a vita dei: ⁊ oibꝰ ipa cõmunis G;tũlibet hoĩes de varietate penaꝑꝝ: de doloꝝ releuatiõe vel ĩtermiſſõe ꝓ ſnis humanis motibꝰ ſuſpicẽt᷑: ſicut mane⸗ bit cõmuniter oĩum vita eterna ſcõ:uʒ i;tũlibet honoꝝ diſtãtia cõcoꝛditer ful geant. ꝙ Rualis ex cõſeſſione fidei na⸗ ſcatur ſpes fidelium: ne quis in ſeib-ſo ſpem habat. Lap. cxiij. XR iſta fidei cõfeſſone que bꝛe uiter ſymbolo cõtinet᷑ hec car Maliter cogitata lac eſt parnu⸗ oꝛzum. Spirituà liter aũt cõſiderata at⸗ q; tractata cibꝰ eſt foꝛtium:naſcit᷑ ſpes bona fideliũ:cui charitas ſcã comitat᷑. Sed de his oĩb ꝙ fidelit᷑ ſũt credẽda ea tm̃ ad ſpem ꝑtinet:q̃ i orone onica con tinentur. Maledictꝰ ẽ eniʒ oĩs:ſcut vi nina teſtant᷑ eloquia:qui ſpem ponit in boiĩe:ac ꝑ hoc ⁊ ĩ ſemenppᷣo qᷣ ſpeʒ ponit huiꝰ maledicti vinculo inectit᷑. Jõ ñ ni ſi a dño vo petere debemꝰ qᷣcqᷣd ſpera/ mꝰnos.vl bñ oꝑaturos:vl ꝓ bonis oꝝ bus adepturos. Quomodo oñica ofo ſeptem petitiones contineat apid euangeliſtam matheum. ¶¶ Cap. cxiiij. Beoinde apud enãgeliſta ma⸗ theum ſeptẽ petitiones coni i⸗ nere dñica videt᷑ or̃o:quarum in tribus eterna poſcunt᷑: ĩ relquis qᷓ⸗ tuo: tẽpoꝛalia:q̃ m ꝑꝑ eterna cõſequẽ ☚0 it neceſſaria. Nã qð dicim.ſciti cet „ . 7 Ler⸗ Prbe ſorr⸗ == de qdã itellexer̃t in pũ ⁊ coꝛpoꝛe oĩno retinenda ſut ſine fine. Et hbic inchoata q;tũcũq; ꝓficimus augẽetur ĩ nobis: pfe cta vero:qð in alia viſa ſperadũ eſt ſem per poſſidebuntur. Qò vero dicumꝰ:pa nem nr̃um quotidianum da nobis bo die:⁊ dimute nobis debita noſtra:hc ⁊ nos oimittimus debitoꝛbus noſtris: ? ne nos inducas in tenationem: ſe libe- ra nos a malo. quis non videat ad pꝛe ſentis vite indigentiam pertinere? In illa itaq; vita e᷑na vbi nos ſꝑ ſperamꝰ ſuturos: ⁊ noĩs dei ſcificatio: ⁊ regnuʒ eiꝰ voluntas eiꝰ ⁊ ĩ nro ſpũ ⁊ coꝛpoꝛe ꝑfecie atq; ĩmoꝛtaliter ꝑmanebut. Pa⸗ nis vo quotidianꝰiõ dict e:qꝛ hic ẽ ne⸗ ceſſariꝰq;tus aĩe carniq; tribuedus eſt: ſiue ſpiritualit᷑ ſiue carnalit:ſiue vtreq; itelligat᷑ mõ. Hic ẽ ẽt quã poſcimꝰ re⸗ miſſio:vbi ẽ oĩs cõmiſſio peccatoꝝ.Hic tẽtatiões qͥ nos ad peccdũ vel alliciũt vel ĩpellũt. Pic deniq; malũ vnde cupi mus liberari. Illicaut nibi ẽ iſtoꝛ-. De qnq; petitiõibꝰ apõ lucã eudgeli tã a matheo nõ oiſcrepatibꝰg Ca. cxvv. Uaãgeliſta vo lucas ĩ crone do Jminica petitiões qͥnq; non ſe tem cõplexus c. Nec ab iſto ſeptem ſint intelligenda:ipſa ſua bꝛeui tate cõmonuit. Nomẽ quippe dei ſcifi eat᷑ ĩ ſon:dei aũt regnũ ĩ carnis reſurre liõe ventuꝑ.Oſtendẽs ergo lucas t er tiam petitionem duarum ſuperiop eſſe quodãmodo repetitiont᷑:magis eã pꝛe termittendo fecit intelligi.Deinde tres alias adiungit:e pane quotidiano:de remiſſione peccatoꝛum:de tentatione. At vero qð ille vltimo poſuit:ſed libe a nos a malo:iſte non poſuit: vt intel J Aazas a .ℛ as tua:hẽ ĩ celo ⁊ in tra:qð non abſiur ni ſed quẽadmodũ iſta iindi noncdee. a in Nenchert incsß ficictin ooren Nnon oſrntt Groſne en ele u nnen on üthe ninde egeine leidsc ſete en Enchiridion. ligeremus ad illud ſuperiꝰ qð de tẽtati one dictũ ẽ ꝑtinere. Jõ quippe ait:ſed libera:nõ ait:etiã libera:tãqᷓ; vnã peti⸗ tionem eẽ demõſtrãs. Noli hoc:ſj hoc vt ſciat vnuſquiſq; ĩ eo ſe liberari hominis. Deinde cũ ꝑ legè cognitio fue rit facta pcti:ſi nõ diuinitꝰ adiuuet ſpi ritus:ſecũdũ legẽ volẽs viuere vmcit᷑: Et ſciens peccat:peccatoq; ſubditꝰ ſer⸗ nit. A quo.n.quis duictꝰ ẽ:huic ⁊ ſeruꝰ lo qð nõ infert ĩ tentationem. De ex addictus ẽ id agẽte ſcientia mãdati: vt cellẽtia charitatis: ſine qua etiaʒ qui re cte credit ac ſperat ñ poteſt ad beatitu⸗ dinem per . G Lap.cxvj. Am poꝛꝛo charitas quã oua⸗ ioꝛẽ:tãto melioꝛ ẽ ĩ quo c. Cũ enĩ q̃rit virũ quiſq; ſit hõ bonꝰ:nõ querit᷑ quid credat aut ſꝑet: ſʒ qͥd amet. Nã q recte amat ꝓculdubio recte credit⁊ ſꝑat.Qui vero nõ amat ĩaniter credit: etiã ſi ſint vera que credit. Inaniter ſperat etiaʒ ſi ad verã felicitatẽ doceãtur ꝑtinere que ſperat:niſi ⁊ hoc credat ac ſperet: qð ſi⸗ bi petenti poſſu donari vt amet.Quã⸗ uis.n.ſperare ſine amoꝛe nõ poſſit: fie⸗ ri tñ põt vt idñ amet:ſine quo ad id qð ſperat nõ põt ꝑuenire.Lãqᷓ; ſ ſperet di tã eternã quã amat:⁊ nõ amet iuſticiã ſine qua nemo ad illã ꝑuenit. Ipſa ẽ ãt fides xpᷣi:qu cõmẽdat apłs q ꝑ dilecti onẽ᷑ oꝑat᷑.Et qð ĩ dilectiõe nõ hʒ: petit vt accipiat:querit vt inueniat:pulſat vt aꝑiat᷑ ei. YFides nãq; ĩpetrat qð lex ĩpe rat. Nã ſine dei dono.i.ſpũ ſcõ ꝑ quem diffũdit᷑ charitas ĩ coꝛdibꝰ nr̃is: iubere bus iſtis.i.fide ac ſpe maioꝛem ixit apłs: q;to ĩ quocũqᷓ; ma⸗ petm̃ operet᷑ ĩ hoĩem cõcupiſcẽtiam cu mulo pᷣuaricationis adiecto atq; ita qd ſcriptũ ẽ iplet᷑. Lex ſubintrauit vt abũ daret delictũ.HPec ſt ſecũda hoĩs.Si ãt reſpexerit deus vt ad implẽda q̃ mãdat ipſe adiuuare credat᷑:⁊ agi hõ cepit dei ſpũ:cõcupiſcit aduerſus carnẽ foꝛtioꝛe roboꝛe charitatis:vt q;uis ſit adhuc qd hoĩ repugnet ex hoĩe:nõdũ tota ĩfirmi tate ſanata:ex fide in iuſtus viuat iuſte q; vinat ĩqnãtũ nõ cedit male cõcupi⸗ ſcẽtie vincere delectatione iuſticie. Pec ſüt tertia bone ſpei hominis.In quibꝰ ſi pia pſeneꝛãtia qͥſqʒ ꝓficiat:poſtrema pars reſtat:que poſt hãc vitã ĩ reqᷣe ſpi ritus deinde ĩ reſurrectiõe etiã carnis ſplebit᷑. haꝝꝑ quatuoꝛ differẽtiaꝑ pᷣma ẽ ante legẽ:ſecũda ſub lege:t᷑tia ſub gra⸗ tia: quarta ĩ pace plena atq; ꝑfecta. Sie ẽ ⁊ dei ppła oꝛdinat ꝑ tẽpoꝝ ĩterualla ſicut deo placuit qͥ ĩ mẽſura ⁊ num ero ⁊ põdere cũcta diſponit. Na fuit pᷣmitꝰ ante legẽ. deĩde ſecũdo ſub lege:que ꝑ Moyſen data .ttio ſub gr̃a qͥ reuela ta ẽ ꝑ pᷣmũ mediatoꝛis aduẽtum. Que q̃dẽ gra nec an defnit qͥbꝰ ĩpartiri eam lex põt. nõ adiunare:⁊ puaricatoꝛc ĩſu opoꝛtuit: qᷓuis p tpis diſpoſitiõe vela⸗ per facere: qð ignoꝛãtia ſe excuſare nõ ta ⁊ occulta eq;.n. antiquoꝝ qᷣcũq; poſſit. Regnat.n. carnał cupiditas vbi iuſtoꝝ pᷣter xpi fidẽ ſalutẽ potuit ĩueni⸗ nẽ charitas di. ¶ De q̃tuoꝛ differẽtijs re. At vo niſi ⁊ ab illis cognitꝰ fuiſſet: ñ boĩs quẽ ðs gr̃a ſua ð tenebꝛis ignoꝛãa⸗ potuiſſet nobis ꝑ eoꝝ miniſteriũ alias tie ad ſe vocare dignat᷑: qb nei quoq; aptialias occult ꝓphetari. ꝗſi d⸗· ppls oꝛdinatus d̃. Cap. cxeij. Ed cũ in altiſſimis ignoꝛantie tenebꝛis nulla reñſtẽte rõne vi libʒ iſtaꝝ qᷓ̃tuoꝛ:velut etatũ gra regene rationis hoĩem iĩuenerit: ibiremittunt᷑ cũcta pctã:⁊ ꝙ qͥbuſdã gr̃a tribuat: dt nit᷑ ſecũdũ carnẽ hec ſũt pꝛima oino ſub lege nõ ſeruiat.¶ Cap.cxviij. i en „†à. SS=S 5 li 92 4 2% = 922„ (r Sð Ksn 2 S „ 6 71 3 P1 Pof Aα ſ f.r Neaquacq autẽ quatuoꝛ iſta rum velut etatũ ſingulop quẽ⸗ cũq; hoium gra regeneratiõis uenerit:ibi ei remittũtur pꝛeterita vni⸗ nerſa peccata:⁊ reatus ille naſcẽdo cõ/⸗ tractus: renaſcẽdo diſſoluitur. Lanqᷓ; multũ valet ꝙ ſpũs vbi vult ſpirat: vt qᷣ da ſecũdũ illã ſeruitutẽ ſub lege nõ no nerint: ſed c mãdato incipiat adiuto⸗ riuũ habere diuinũ. ¶ Nõ obeſſe bis qᷣ baptiſmũ iã regener ati ſũt ⁊ mũdati: tis eũ ꝓ quo nec dũ capaces ſi mox ex hac via diſce carnẽ viuerẽt. ¶ Kap.cxix. ab ipſe cupiditas charitate creſcẽte donec ve t: vũ ſᷣm te qᷓ; poſſit aũt hõ capax eẽ madati ᷣm carnem viuat ne⸗ e ẽ:ſed ſi iã ſaramẽto rege nerationis ĩbutꝰ ẽ:nihil ei moꝛs oberit ſi tũc ex hac vita migrauerit. M iõ xpᷣs moꝛtuꝰ ẽ ⁊ reſurrexit:vt ⁊ viuoꝝ ⁊ moꝛ tuoꝝ dominef᷑.Nec tenebit regnũ moꝛ oꝛtuꝰ ẽ ille liber in moꝛ/ De charitate dei ⁊ ꝓpximi:ad * * tur:ſed ſpirituali conſilio monentur:ex quibus vnum eſt: bonum eſt homims mulierem non tagere:tũc recte fiũt cũ referunt᷑ ad diligédũ deũ ⁊ pꝛoximũ ꝓ pter deũ:⁊ in hot ſeculo ⁊ ĩ futuro.nũc deũ ꝑ fidẽ tũc ꝑ ſpeciẽ:⁊ ipʒ ꝓrimũ nũc p fidẽ.nũc enim neſcimuſ moꝛtales coꝛ da moꝛtaliũ: tũc aũt illuminabit domi nus abſcondua tenebꝛarum 2 manife ſtabit cogitationes¶ Et tunc laus erit vnicuicq; a deo. Mꝛid laudabit᷑ ⁊ vilige tur in pꝛoximum ⁊ ꝓximo:qð ne lateat ab ipio illuminabit᷑ deo. Minuit᷑ autẽ niat ad tãtã magnitudinem qua maioꝛ eſſe nõ poſſit. Maioꝛc aũt charitatem nemo habʒ: qᷓ; vt aĩiam ſuã ponat quis ꝓ amicis ſtis. Ibi ãt quis explicet q;ta charitas erit:vbi cupiditas: quam vlł co herendo ſuperet:nulla erit: Quam ſuũ/ ma charitas eri:quando cõtentio moꝛ tis nulla eri? ritas.i.ad charitatẽ refert᷑ oẽ pᷣceptum. ximi. Et vtiq; in bis duobꝰ pceptis tota quã oĩa pcepta rełerũt᷑ ⁊ ð ᷣlitate m B ſcło ⁊ i futuro. LCap. cxr. Mnia igit᷑ pcepta diuina reſe runt᷑ ad charitatem:de q̃ dicit (Finis libꝛi Enchiridion. 68 apls. Finis auteʒ pcepti ẽ cha⸗ ſit aliquando huius volumi ntas de coꝛde puro ⁊ cõſciẽtia bona ⁊ nis finis:qõ ipᷣe videris virum ſide ñ ficta.Ois itaq; pᷣcepti finis ẽ cha⸗ nchiridion vel appellare debe as vel habere. Ego tamẽ cũ ſpernenda tua ĩ xpo ieſu ſtudia non putarẽ: bona Qð vo ita fit vel timoꝛe pene vł aliqua tudia non de te credens in adiuioꝛio redempto/ tẽtatiõe carnali:vt nõ referat᷑ ad illam charitatẽ quã diffũdit ſpiritꝰ ſãctus in ris confidens ac ſperans: teq; in eius coꝛdibus noſtris: nondum fit quẽad membꝛis plurimum diligens: librum modum fieri opoꝛtet qᷓ;uis fieri videa, ad te ſicut valui:vtinam tam commo/ iur. Charitas quippe iſta dei eſt ⁊ pꝛo⸗ dum qᷓ pꝛolixum: daꝭ ide ſpe ⁊ charita te conſcripſi. lex pẽdet ⁊ ꝓphete.Adde enãgeliũ:ad⸗ de ⁊ aplos. Nõ.n.aliũde vox iſta ẽ. YFYA·· — “RZW nis pᷣcepti ẽ charitas: ⁊ ðs charitas eſt. Dini Auguſtini hipponenſis epiſco Quecũq; ergo madauit ðs:ex qbꝰ vnũ pi de triplicihabitaculo libellus felici eſt:nõ mechaberis:⁊ quecũq; nõ iubẽ/ ter incipit.· W ◻. 4 Pre Pi⸗ WBrrz 1 S * 17 PA + F ss eb a Pane 3 . 2 M„½ ð 79) . e 955 „ 5 2„ etnn Pbonn Nm) mmt D Motiscd inhrww Wpri nlun nte Geltet Cinini ie dont mauntn ichmrn ipas Chd Pgunt vomt⸗ cöenone efücd Ria ſunt ſub omnipoten/ Vwis manu habitacula:pꝛimũ imum: mediũ:quoꝝ ſüumum vegnü dei:vel regnu coloꝛũ Dicitur. Imnum vocatur infernus. Me⸗ diũ mũdus pᷣſẽs:vel oꝛbis terraꝑ appel latur.Quoꝝ extrema oĩa ſibi inuicẽ ſũt cõtraria:⁊ nulla ſibi ſocietate cõiuncta Que enim ſotietas poteſt eẽ lucis ad te nebꝛas: ⁊ tp̃ᷣi ad bellial: Mediũ auteʒ nõnullã hʒ ſimilitadinẽ ad extrema. Unde lucẽ ⁊ tenebꝛas hʒ frigus ⁊ calo rẽ:doloꝛẽ ⁊ ſanitatẽ:leticiã ⁊ meroꝛam odiũ ⁊ amoꝛẽ:bonos ⁊ malos:iuſtos ⁊ iniuſtos:oominos ⁊ ſeruos:regnum et ſubiectionẽ᷑:famẽ ⁊ ſatietatem: moꝛteʒ ⁊ vitam:⁊ innumera huiuſmodi.Quoꝝ oĩum paꝛs vna imaginem bhʒ regni dei: pars altera ĩferni.Lõmixtio naq; ſimł bonoꝛum ⁊ maloꝝ ĩ boc mũdo eſt. In regno aũt vei nulli mali ſt:ſʒ oẽs boni. At ĩ iſerno nulli boni ſed omnes mali. Et vcerq; locus ex medio ſupplet᷑. PHo minum enim huius mundi alij elcuãt ad celũ:alij trabunt᷑ ad ĩfernũ:Simileſ quippe ſimilibꝰ iunguntf᷑.i.boni bonis: 2 mali malis. Juſti hoĩes iuſtis angel: ⁊T trãſgreſſoꝛes hoĩes traſgreſſoꝛibꝰan⸗ gelis. Serui dei deo. Serui diaboli dia bolo. Bñndicti vocãt᷑ ad regnũ ſibi pa⸗ ratũ ab oꝛigine mũdi. Maledicti expel lunt᷑ ĩ ignẽ eternũ:qͥ paratus ẽ diabolo ⁊ angelis eius. Bona aũt regni celeſtis dicere:vel cogitare:vel ĩtelligere: vt ſut nullus põt carne veſtitus. Multo enĩ maioꝛa ⁊ melioꝛa ſũt:qᷓ; cogitãt᷑:v intel ligunt᷑:dũ ſeriptũ ẽ.Qð oculuſnõ vidit neq; auris audiuit:nec ĩ coꝛ hois aſcen dit que parauit de diligẽtibꝰ ſe:regnũ naãq; dei oĩ fama maiꝰ oi glia q̃ putat excellentiꝰ. Mala aũt ĩferni dicere vel cogitare vt ſũt:nemo põt.Peioꝛa quiꝰ „* 8 ðð l 4. . — 5 C C. 5 45 . aef e P 2 **²2. 1 Xπ — 4 plenum eſt lucis ⁊ pacis ⁊ charitatis ſapientie ⁊ gloꝛie ⁊ honeſtatis ⁊ dulee dinis ⁊ melodie ⁊ leticie ⁊ beatitudinis ⁊ omnis boni ineffabilis:quod nec dici nec cogitari põt.At lacus inferni plenꝰ ẽ tenebꝛarum:et oiſcoꝛdie: odij:ſtulti/⸗ cie miſerie turpitudinis: amaritudinis: ofſenſionis:doloꝛis:aduſtionis:ſitis:fa m s:ignis ĩextinguibilis:triſtitie:vindi⸗ cte perennis ⁊ ommis ĩeffabilis mali: qð nec dici nec cogitari poteſt.ciues ce li ſunt iuſti hoĩes:⁊ angeli:quoꝛum rex eſt deus omnipotens. At contra. Ciueſ inferni ſũt ĩpij hoĩes ⁊ demones:quoꝝ pꝛinceps ẽ diabolus. Satiat iuſtos vi/ ium ⁊ angeloꝛum: ⁊ ſuꝑ oĩa ſu ruciat ipios ⁊ peccatoꝛes viſio hoĩum damnatoꝛum ⁊ demonuʒ ſuꝑ oĩa ipſius diaboli. Nihil ĩ regno dei deſiderat᷑ qð non inneniatur:at in⸗ ferno nihil inuenitur qð deſiderat᷑: ni/ bil ſentitur neq; videtur. In regno dei nihil inuenitur niſi quod placet ⁊ dele ctat ⁊ ſatiat. At contra in laeu miſerie perennis neque videtur: nihilq; ſentit niñ quod diſplicet:niſi quod offendit: niñ quod cruciat. Omne bonum in re⸗ gno dei abundat ⁊ nullum malum. ODẽ malũ abundat in carcere diaboli:⁊ nullum bonum. Nullus indignus ĩ re gno ſuſcipitur dei.Nullus vero dignꝰ nullus inſtus ad infernum trahitur. Pꝛincipalia duo ſunt toꝛmenta in ifer⸗ no:frigus intollerabile:⁊ caloꝛ iguis in extingnibilis. Unde in euangeliotegi Allic erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentium. Fle tus nãq; et liquefactio oculoꝛum ex ca loꝛe naſcitur. Stridoꝛ vero dentium ex frigoꝛe naſcitur. ne etiam bea/ tus iob: oe aquis niuium tranſibunt ad caloꝛem nimium. De quibus ono/ i iüij bus inumera pèdent penarum genera videlicet ſitis intollerabilis:pena famiſ pena fetoꝛis:pena hoꝛoꝛis:pena timo⸗ ris:pena anguſtie:pena tenebꝛarũ:ſeue ritas toꝛtoꝛis:pnñtia demonũ ferocitas beſtiarũ:crudelitas miniſtrantiuz: lace ratio ĩmoꝛtaliũ vermiũ:venmis ↄicictie ignite lachꝛyme:ſuſpiria milerie: doloꝛ ſine vlla ſapictia voluptatem carnis ſe T terribilè ſemꝑ pati demont pꝛeſenti am.Quãtum caueri:vitari: metui debe ret nullo modo dici poteſt. Quis cum ſano ſenſu ꝓ vnius diei delitis: centuʒ ãnoꝛum penam eligeret.Et mileri tñ ⁊ quẽtes nõ vitant: non effugiũt intolle⸗ rabiles penas:nõ centum äãnoꝛum:nõ ſine remedio:vicula ſine ſolutõe: moꝛs eterna:pena ſine fine¶ Abſentia chꝛiſti j poſt viſonẽ eius:q̃ ſola oĩa ſupꝛadicta * milies mille:ſed oĩum ſine fine ſeculo⸗ rũꝓ quadragita vel ꝓ ſexagita annoꝝ delitijs vel qualibʒ coꝛꝛuptibili delecta ſiuperat:⁊ oibus penis intollerabilioꝛ. VUeh igit᷑ illis perẽne qui ſubire hec oia mala ⁊ ſine fine merent᷑ ꝓ delectabili vVnius hoꝛe ſomnio. Lanta ⁊ enĩ ⁊ tali: ẽ omnis huiꝰ mũdi gloꝛia ad eternã cõ parata gloꝛiaʒ. Melius erat eis qõð di⸗ ctũ ẽ de infelice iuda nõ naſci:qᷓ; malis ſuis meritis plagas n ferni ſuſtinere. Quid ſtultius:qͥd inſanius ẽ q; vmbꝛa ? imagine: 2 Rmilitudine vere gloꝛie: 2 vere delectatõnis:vere pulchꝛitudinis: veri decoꝛis:deri honoꝛis:moꝛe infan⸗ tiũ accipi ⁊ ſuperari:a ipſam głiaz non querere:nõ deſiderare:Quis imagineʒ auri in aqua:ipſo auro necglecto elige ret: ⁊ nõ ſtatiʒ a cũctis fatuus ⁊ inſan crederet᷑:Quis oꝛbẽ ſolis in ſpecło red ditũ:vel in qualibet materia foꝛmatuʒ plus viligeret qᷓ; iᷣm ſolẽ ⁊ nõ ab oĩibꝰ derideret᷑. Sic irtidẽdus:ſic extimãduſ eſt. qſquis mundi hnius hñs caducam fragilitatem ⁊ intnileʒ carnis volupra tem diligit:querit:cõtendit ererna glo ria cõtẽpta:⁊ neglectis regni celeſtis in effabilibꝰgaudijs/ Hoc cõmertium inſi pientium valde eſt ⁊ miſeroꝛũ: ⁊ coꝛ ñ bñtiuʒ ſanum:etiam ſi plage ĩferni nõ ſequerent᷑: q̃ nec dici nec cogitari pñt. SPuplex vero plaga ẽ: abeſſe regno dei ⁊ eſſe ſemper ĩ iferno:ideſt cũ diabolo dadnari: pꝛeſentiam amittere angeloꝛuʒ Nac . . Rer a le⸗ r 4 * ( Lyer ma pars eſſet eternitatis:pꝛedictũ eius charitatl:Dumilitatiſ ⁊ omnis religiõis quam viam ante nos chꝛiſtus attrinit tiõe.Quãtuʒ auteʒ ẽ inter vnum diẽ et centũ ànos:nõ tantuʒ vtiq;:ſed plus in ter quadragiĩta vel ſexagita vel centuʒ ãnos ⁊ eternitateʒ:ſiue in bono ſiue in malo futuraʒ. Unus enim dies aliqua poꝛtio eſt centũ annoꝛum ſpatio:q;uis modica valde. At vero centum annoꝝ ſpatiũ nulla poꝛtio ẽ in illa eternitate. Si eniʒ verbi gr̃a centenma vel milenñ ſpatiuʒ poſt centuplũ eius ſpatiuʒ: vel miluplũ eternitas eſſe deſineret. Quod ideo nõ ſunt eternitatiſ:q̃ ſ vllo modo vllo tempeꝛe finiretur: eternitas oino nõ eſſet. Foꝛtiter ergo carnali reſiſten⸗/ dũ eſt voluptati. foꝛtiter cõtra fallaces hbuius mũdi blãditias pugnandum eſt Cõtraq; multimodaſ ſathane ſuggeſti ones vigilandum oĩ ſtudio lata ſeculi via vitanda eſt que vucit ad moꝛtẽ. At vero omni deſñiderio via anguſta qͥ du⸗ cit ad vitam adeũda eſt ⁊ appetenda. Uia hec anguſta eſt via abſtinentie ⁊ qua via ad ſuum regnuʒ migrauit.Cu⸗ ins veſtigia ⁊ nos ſequamur: donec pꝰ eum eadem via ad vꝛbem regia ꝑuenia muſ:in qua ipſe regna De qna vꝛbe de quid homo dixerit quaſi ſtilla de mari eſt non quañ ſcintilla de ſoco. In qua . 3 “S 4 „ſ△ 9 — lR „ 2— ☛ r. 4ah⸗ n r*.* 8 „7 .eren — De triplici habitaculo. didelicet vꝛbe fulgebunt iuſti ſicut ſol: vt oñs ait. Ubi ſũma pax erit ſũma qͥes nullus labonnullus doloꝛ:nulla pauꝑ tas nec ſenectꝰ:nllła moꝛs nec vlla nox nullũ cibi deſideriũ:nullu: ſitis icẽdiũ. Sed cibi ⁊ potꝰoiuʒ erit viſio:xpᷣe ⁊ ſcẽ trinitatis: ⁊ ↄtẽplatio puro coꝛdis ocii lo ipſius dininitatis ⁊ aſſidua lectio: vt ita oicad libꝛi vite ideſt eterne veritatis 2 ſũme ſapientie:et derbi dei qð eſt xpᷣi ieſu viſio vbi quicqͥd nos nũc latet ma nifeſtius erit:vbi ratio ide manifeſta ẽ. Lur hic electus ẽ:⁊ iſte repꝛobatꝰ.Cur hic in regnũ aſſumptus:⁊ ille in ſeruitu tẽ redactus: cur alius ĩ vtero moꝛitur: alius ĩ infantia:alius ĩ iuuẽtute: alius i ſenectute: Cur alius pauper ⁊ aliꝰdi⸗ nes: Cur filius adultere baptiʒat ⁊ ali quãdo filius legitime cõingis moꝛitur Cur qͥ bene ĩcipit viuere aliquãdo ma⸗ le finit᷑: ⁊ qui male icipir:ſepe bñ finit᷑. Pec oĩa ⁊ hiꝰmulta in libꝛo vite plana ⁊ aperta erũt.In eadeʒ vꝛbe pꝛemium ſinguloꝛũ oĩum: ⁊ ſinguloꝝ per chari⸗ tatem omniũ erit. Ibi omniuũ bonũ oĩ⸗ bus patebit:ibi omnes iniceʒ ſuas cogi tationes cognoſcẽt. Ibi nullus ſuꝑbuſ ſuperioꝛ erit:nullus inferioꝛ inuidus. Quũo eĩʒ qui omnes ſicut ſeipſum diligꝭ alicui iuidere poterit:cũ nemo ſibiipſi ĩ nideat: Ibi nullus eſſe meliuſ vel ſupe rius cõcupiſcet qᷓ; erit:qꝛ aliter eſſe qᷓ; quod meruit:nõ eſſi, decoꝛũ: nec aliter eſſe deſderabit qᷓ; quod erit:qꝛ ita eſſe vt eꝛit:pulchꝛum erit:nõ ſibi ſolum:ied etiam vniuerſo coꝛpoꝛi eccla celeſtis. Qũo enim mẽbꝛuʒ in coꝛpoꝛe:ñ ſuperiꝰ vel iferius ponat᷑ aliter qᷓ; natura con⸗ ſtuuit mõſtruoſum efficit coꝛpꝰ ⁊ tur⸗ pe. Sic nimiꝝ ſi aliquis in regno dei ſu perius oꝛdinetur qᷓ; poſtulat ars ⁊ vo⸗ lũtas oĩpotentis artificis turpitudineʒ TIerr GE ſern N. d. 3 9 6. P) * õä 6 — arwen 4 . 7 — AQtrcd 1 Keln J.— +— X R be . „ efficeret:⁊ non ſoluʒ ſibimet:ſed etiam omni ↄgregationi:ĩ qua qͥ erit minimꝰ maioꝛẽ ſine dubio habebit gloꝛiam: q; totum babens mũdi regnũ:etiam ſi et᷑⸗ nũ eſſet. Uile enim eſt valde elementis frui in cõparatiõe fruendi: ⁊ gaudendi ipſo deo:⁊ viſibilibus delectari: ⁊ gau⸗ dio quod naſcitur:ex ĩuiſibilibus ⁊ in coꝛpoꝛeis:⁊ ex ſocietate ãgeloꝝ ⁊ iuſto rũ omnium: ⁊ ex certa ſcĩia ⁊ cognitõe ipſius oinine nature:⁊ ex dei ipſius fa⸗ cie ad faciem viſione: cuius pulchꝛitu⸗ tant᷑ moꝛtui cuius ſapie non eſt nume rus:cuius regnü finem nefcit:cuiꝰ glo ria nequid variari:cuiuſ lux tam ſolem obſcurat vt eius ↄparatõe nullam ha⸗ beat lucẽ:cuius dulcedo tam mel ſupe rat:vt ei cõparatum velut abſinthiuʒ ſit amariſſimũ. Cuius faciẽ ſ omneſ carce re iferni ĩcluſi videret:nullã penasʒ: nui lum doloꝛem nullãq; triſticiã ſentirent Cuius pꝛeſentia ſi in iferno cum ſanctiiſ hitatoꝛibus appareret.Cõtinuo ifernꝰ ĩ amenum ↄuerteretur paradiſuʒ cuius ſine nunu nec foliũ de arboꝛe cadit.Cu ius oculus flãmiuomi pfundum pene trat iferni.nius auris tacitam coꝛdis vocem audit:ideſt cogitation?.Cuius oculus nõ minus audit qᷓ; cnius auris nõ minꝰvidet qᷓ; quod audit:qꝛ nõ coꝛ pus ſunt:ſed ſuma ſapientia ⁊ certa co gnitio:cuius delitie ſine faſtidio ſatiat: q̃ cum a btis inueniũtur: ſemper tamèẽ beſiderãtur:⁊ eſurieʒ ⁊ ſuim ſine pena efficiut.i.ardẽti ſꝑ deſderio olectat cu⸗ ius ſecreta mirabilia vidẽtibus ea leꝑ nona ⁊ mirabilia: ⁊ non plus cum inci piũt videri pariũt ſtupoꝛẽ cernẽtibus: q́ʒ poſt mille ãnos ⁊ milies mille.Et cũ ãgeli ab initio mi di ea ſoliti ſint videre ide hodie nõ minus mirant᷑ ea qͥʒ i pꝛi — . T ce. D G. „5prnn UM. Dri „ WPreirene dinem miratur angeli: cuiꝰ iperio ſuſci d ⸗= „ 1 mo die:alioquin dudũ coꝛam angelis aſſiduo videndi vſu vileſcerẽt/Cui co gnitioni pꝛeterita ⁊ futura nõ pꝛeterita ⁊? futura:ſed pꝛeſentia ſunt. Unde non diem iudicij videbit:⁊ pumũ diem ſecu li nõ vidit:ſed vtrũq; videt.Cuiui pᷣſciẽ tia neminẽ cogit ad peccandũ:vt multi errãtes dicũt:ñ enĩ inquiut pᷣſciuit adã peccaturũ eſſe:nõ peccare non potuit. Ex quo erroꝛe naſcitur deũ cam eẽ pec cati:quod nepbas ẽ dicere:⁊ illi cũ ſuis ver bis alligant. Si enĩ qo pꝛeſcietia di babet neceſſe ẽ fieri:ideo volutate pꝛo pꝛia homo peccauit: ⁊ non alia neceſſi tate:qꝛ pꝛeſcia dei fuit vt volũtate ⁊ li⸗ bero arbitrio:⁊ nõ neceſſuate cogente peccaret᷑. Si ergo pᷣſcĩa dei nõ põt vita ri nõ potuit deo aliter peccare niſ vo⸗ lũtate:nlła alia vi cogete:qꝛ ita de pᷣſci nit peccatuꝝ.Si g volũtarien coactꝰ ẽ Si.n.ñ coactöꝰẽ ad peccãdũ potuit ſine Dubio ũñ peccare ſi dellet:iõq; pena me⸗ ruit: qꝛ ñ iuitꝰ peccauit:alioqͥn a ðo pe nã moꝛtis nõ ſuſciperet.Cuius locutõ c occulta ĩſpiratio:qua mentibꝰ ſuã vo lũtatẽ ⁊ ſuam charitatem inuiſibilit᷑ oñ dit:quam vidẽdo angeliꝑ oĩa deo obe diunt.Cuius laus ẽ qua electos lauda bit. Manifeſtatio qua ſuoꝝ electoꝛuʒ bona oĩbus monſtrabit:aſſidua animi laus qua electi eum laudabũt eſt admi ratio eius perẽnis.Qui miro modo nõ tẽpoꝛe pᷣceſſit mũdum ⁊ tpᷣs. Nullius eni hoꝛe ſpatio fait ante müduʒ: ⁊ tñ ſʒ erat ſine initio. Nõ enim erat tẽpus an te tpᷣs. Lẽpus aũt cum mũdo cõcreatũ eſt. Si igitur tps ab initio mundi cepit currere:ante mũdum factum non erat. Ideoq; nullo tempoꝛe:vt pꝛediximus: pceſſit de tempoꝛa ⁊ mũduʒ eis coeuũ imo paulo eis pꝛioꝛ eſt:eiꝰ enim motu * cxeperũt currere. Quicquid mé aeß; ſuns motũ pꝛecedit: ĩeffabili eternuate pᷣceſ ſit deꝰ mũudum:nõ tẽpoꝛe cuiue tempꝰ ante mũdum non erat.Cuius lux tene bꝛas depellit ignoꝛantie.cuius aliqua particula:hec oĩa que diximus va ⁊ cer ta eſſe cognoſcimus:Eadem luce meliꝰ eſſe veꝑ q; falſuʒ videmus:⁊ tñ pei eſſe verũ malum: vel verũ peccatum qᷓ; fal⸗ ſum malũ vel falſum peccatũ:nõ qꝛ ve rũ ẽ:ſed qꝛ malũ vel peccatũ:ſʒ ideo ma lu vel peccatum ẽ:qꝛ verũ malũ vl pec catũ ẽ.Aliter enĩ nõ poſſet ecẽ malũ vel pctm:falſuʒ enim malũ non ẽ malũ vt falſuʒ argemũ eſt:põt aliquis dicere a veritate maluʒ vel peccatum exoꝛtum eſſe:vel factũ:⁊ quodàmodo opus eſſe veritatis malũ:qð oĩno falſum eſt.Om ne enĩ inquantũ verũ bonum eſt:a ve⸗ ritate igitur eſſe eſt verũ:vt ſit malũ vel peccatũ:nõ ipſum malũ vel peccatum aliud nãq; eſt ipum malũ alind verum eſſe illud. Quãuis igit᷑ ipſum maluzʒ bo nũ non eſt:bonum eſt tamen yerũ eſſe vt ſit illud. Niñ eni bonum eſſet eẽ ma lü:nullo modo ſineret deus illud fieri⸗ Multa quippe bona de malis omni⸗ potens facit:vt de adulterio bominum bonos foꝛmat:⁊ ſacit hoĩes: vo qua⸗ dam lucis particula quaſi per anguſtaſ rimas infuſa: ⁊ hec alia que nouimꝰ ve ra eſſe cognoſcimꝰ: qualia ⁊ quanta lu ce ſapiẽtie ⁊ ſciĩe illic illuſtrabimur vbi ipſum ſolẽ veritatis facie ad faciẽ vide⸗ bimus.i.certa ⁊ vera ſapiẽtia cognoſce mus. Cuius pꝛeſentia ſimiles ei facit płs ſentes. Qui eniĩ vere ſapientie vere pul⸗ chꝛitudini vere eternitati adherebit ſa⸗ piẽs vtiq; ⁊ pulcher ⁊ eternus erit.Sic eni abſentia eius diſſimiles omnino ei facit cuius eternitas ſine initio ⁊ ſine ſi = SEE = KOι — — = — — = = — — =S⸗ ☛ — = tum poſſihile eſt creature:⁊ nonpſos: ⁊ ceteros vera ⁊ certa ſcia cognoſcemꝰ e triplici habitaculo. ne eſt. Si enim eſſet tempus quãdo nõ eſſ: quis eum faceret: Jpſe eſi ſolus ðs ⁊ ante ipſum alius deus non erat:nec ẽ nec erit. Nõ ſeipſum creauit: cuʒ nihil ſeipſuʒ creat. Qua enim potentia ꝗͥ oĩo nõ eſſet ſeivſum faceret? Beſtat igitur ꝙ oĩno non ẽ factus deus Cum g nul lo modo deus factus efſt:ſine initio an⸗ te omnia erat.Quicquid enĩ factum eſt habet ininum quicquid initium hʒ ſine dubio factuʒ eſt:nõ ab alio:nin adeo n facto: ſed oĩa faciente.cuius ſcĩa ſine vl la varietate cognitioniſ:⁊ ſine vllo viſu huc ⁊ illuc ĩnumerabileʒ varietatẽ om⸗ niũ creaturarũ angeloꝛuʒ hominũ:ſtel larũ harenarũ capilloꝛum verboꝛuʒ co gitationũ momentoꝛũ omnium ſimul ⁊ ſemel compꝛehẽdit ⁊ ĩtelligit:fõs igi/ tur ⁊ oꝛigo oinnis ſcie deus ẽ:quomo do quanto plus quis bibet tãto plus ſi tiet: Incomparabiliter g totius mun di regnum:vt ſupꝛa diximus:⁊ ſi einuʒ eſſet:pꝛecellit ſatietas angeloꝛum ⁊ ſan ctoꝛum:⁊ pꝛeſentie ipſius dei adeſſe vi⸗ ſioni. In cuius viſione trina ſcia naſcit᷑ ideſt homo qui cernit:⁊ deus qui cerni tur: ⁊ ceteri omnes omnia videbũt ⁊ in telligent. Sicut enĩ per ppeculũ vitrenʒ trina nobis viſo adminiſtrat᷑:qꝛ noſip ſos:⁊ ipſum ſpeculuʒ:⁊ quicquid ẽ pꝛe ſenavidemus.Sic ꝑ ſpeculũ diuine cla ritatis ⁊ ipſum deu vt eſt videbimꝰ qᷓ; „ Tunc abdita creaturarũ ⁊ ipſius iferm videndo deũ /videbimuſ.Luũt iuſtis ma nifeſtũ erit quomodo deus eſt inuinbi ⸗ lis icomparabilis ⁊ ſine mnitio:⁊ ſine fi ne ante omnia. Quicquid intereſt inter naſci: qð ad filiũ pertinet: ⁊ pꝛocedere quod ad ſpm̃ ſcm.et quomodo omnia * — αα.⁵ 2.2 + —aetnr — — OðèG ſ —— ò 4 X dei vnum ſunt ĩ oeo:excepto qð ad re⸗ —.— lationé pertinet. Nlam ſapientia ⁊ veri tas dei:⁊ eternitas nõ diuerſa ſunt iter ſe:ſed vnum ſunt ſicut ⁊ oĩia. Saplẽtia enĩ dei nõ magis ſapia:q̃ʒ veritas eſt. Egt nõ magis veritas: veritas eſt qᷓz ſapi entia: q̃; eternitas:q̃ʒ cetera dei omnia. Vnũ enim ſunt ĩ deo:⁊ non ſolũ hec ĩ⸗ ter ſe:eadem ſunt in deo: ſed nõ aliud ſunt q̃ ipſe deꝰ Et quomodo munduſ erat in deo:anteqʒ in ſeipſo eſſet ñ mũ⸗ dus:ſed deus modo vbiq; totꝰ ſine loco WMagnus ſine quantitate bonui ſine qualitate.Et quomodo om nia penetrat munda ⁊? immunda ſine ſui pollatione.Si enʒ lux iſta viſibilis omnia loca illuſtrat ⁊ ſteꝛquilinia:⁊ pe netrat ſine ſui fetoꝛe:et ſine ſui pollutõ ne:quãto magis deus qui eſt inuiſibi⸗ lis ⁊ incommutabilis lux omnia pene⸗ trat regit ſuſtinet circundat illuſtrat ſi ne vlla mutatione vel pollutione:non ſolum celeſtia ⁊ terreſtria: ſed inferna lia? Tunc erit electis dei trina viſio ideſt coꝛpoꝛalis qua coꝛpoꝛa cernen tur quoꝛundam ſplende qia vt ſol:quo rundam vt luna:alioꝛuʒ vt ſtelle: ⁊ ſpi ritualis qua fimilitudines coꝛpoꝛuʒ in ſpiritu vero fallaci fantaſia inſpicient: qna viſione ⁊ hodie fruuntur ſpiruus iuſtoꝛum poſt coꝛpoꝛum clauſtia/ Et viſio intellectualis: qua puro mentis oculo in ſpiritu deum videbunt ⁊ ſuas animas ⁊ virtutes vltimas: 2 ſpiritus angelicos/Tunc duplices deo actu .R Penr ℛ☚ . M. fn 0 as⸗ art ſe⸗ ri ſunt gratias videlicet pꝛo ſua libera tione a perpetua damnatione: 7 pꝛo beatoꝛum ineffabili retributione. Lunc communis omnium reus 2 ho ſtis diabolus in conſpectu omnium electoꝛum dei damnabitur Fuius — Pee 1 ₰m v9 9) * ðð ⸗ „ miee e (Re X— Ca. aN— 2 ſtolleradilis pena delecta/ eſt metis? deũ quedã ſuſpẽèſe eleuatio bile ſpectaculum pꝛebebit electis. Cũc eterne dulcedinis gandia deguſtans ardetiſſino amoꝛe liberatoꝛẽ ſuum et /Delcriptio ieeſenatcr tradlunc. n oĩum bonoꝛum datoꝛc amabüt: ⁊ ſine — ſignatis g quatuoꝛ graduuʒ ſn fine 2 faſtidio clamoꝛe coꝛdis lauda deſcriptionibꝰreſtat vt earum un bunt veũ oĩpotẽtẽ benignum ⁊ miſeri officia videamꝰ bꝛeue vite duiuii N coꝛdem.Eui eſt honoꝛ ⁊ gloꝛia ⁊ nunc ᷣR cedinẽ.Lectio ĩquirit meditatio iuenit 10 ⁊ per omnia ſecula ſeculoꝛum. Amen. oro poſtulat cõtẽplatio deguſtat. In i Dini An —ꝰẽð gel ipſe o ſis vicit. Querite ⁊ inuenietioss: nn NDiui Auguſtini epiſcopi bipponẽſio pullate ⁊ aperiet᷑ vobis. Querite legen hu de triplici habitaculo liber explicit. o: rinuenier meditãdo. Pulſate oꝛiöä — o: ⁊ aperietur vobis contemplando. 1 1 Eiuſdem Diui Auguſtini Epiſcopi Lectio quaſt ſolidum cibũ oꝛi apponit. i ipponenſis Scale paradiſi. Meditatio maſticat ⁊ frangit. Oratto ſapoꝛẽ acquirit. Contẽplatio ẽ ipſa du! * AUm die quadam coꝛpoꝛali cedo que iocũdat ⁊ reficit. Lectio ĩ coꝛ⸗ manuü laboꝛe occupatꝰ de tice:meditatio ĩ adipe. Oðr̃o in deſtderi n ſpiritual hominis exerc itio poſtulatiõe. Cõtẽplatio ĩ adepte dulce lut Cosgitare cepiſſem quatuoꝛ dinis oelectatiõe.Qð vt expꝛeſſius vis nales gradus animo cogitanti ſe eri poſſit vnũ de multis ſupponã exẽ Oͦ ſabito obtulerunt. ſ. lectio: meditatio: plũ. In lectione audio. Beati mundo i oꝛatio: ⁊ cõtemplatio. HPec ẽ ſcala clau co ꝑe qm ipſi deũ videbunt. Ecce bꝛe⸗ ”ZZM ſtralium qua de terra in celũ ſubleuan ue verbũ ſed ſuane 2 multiplici ſenu. tur:gradibꝰ oiſtincta paucis:ĩmenſe tñ RBedeo ſuper ad paſtũ anime:quaſi vue O”” 2 incredibilis magnitudinis. Cuiꝰ errre miniſtralis poſtq; anima diligenter ð ma pars terra mixra eſt:ſuꝑioꝛ vero nu iſpexit dicit ĩtra ſe:poteſt aliquid boni 6 bes penetrat:⁊ ſecreta alioꝛum rima’᷑. eẽ: Bedeo ad coꝛ meũ ⁊ tẽptabo ſi foꝛ⸗ Pi gradus ſicut nominibus ⁊ numero te intelligere ⁊ inuenire potero mundi ſunt oiuerſi: ita oꝛdine ⁊ numero ſunt ciam banc:pꝛecioſa enim ⁊ deſiderabi⸗ SðY”ÿ”ÿM diſtincti Quoꝝ ꝓpꝛietates ⁊ officia qdẽ lis eſt res iſta cuius poſſeſſoꝛes dei di⸗ 5 ſingula qͥd circa nos efficiãt quõ inter cũtur. Cui viſio dei q̃ ẽ vita eterna pꝛso ſe inicem differãt ⁊ pꝛeemineàt: ſiquis mittit᷑: q̃ tot ſacre ſcripture teſtimonijs AAo diligẽter ĩſpiciat quicquid laboꝛis aut collaudat. Hoc g ſibi pleniꝰ explicari ln ſtudij impenderit ĩ eis: bꝛeue reputabit deſiderãs ĩcipit hac diã maſticare ⁊ fräj/ .i 2 facile: pꝛe vtilitatis ⁊ dulcedinis maa gere: eãq; in toꝛculari ponit dũ excitat ul gnitudine.Eſt aũt lectio ſedula ſcriptu rönẽ ad inquirẽdũ an fit ⁊ quõ baberi ſ raꝑ cũ animi intentione inſpectio. Me poſſit hec adeo pꝛecioſa ⁊ deſiderabilis li ditatio eſt ſtudioſa mentis actio: occul⸗ mudicia. Bifeunmeanaton uen te veritatis noticiã ouctu pꝛopꝛie ratio Es ergo ſedula meditatio un nis inueſtigans. Oꝛatio eſt deuota coꝛ non remanet extra: nõ habet ih dis intentio in deum ꝓ malis amouen aliqᷣd ĩ ſuperficie altenus: pe⸗ ne ſo dis ⁊ bonio adipiſcendio. Kontẽplatio dem ſignat: interioꝛa pen etrat: ſingulas 4 SDe „ — den n Agrain ugiän ugem mſun uttin Gfudl unlg lrti nond⸗ itht I wi unen en ic rbe irt Nuuit nolrt Scala paradiſi. rimat᷑:attẽte cõſiderat ꝙ nõ dixit: bea⸗ li mũdo coꝛpoꝛe:ſed mete: qꝛ nõ ſuffiẽ manꝰ habere ĩnoxias a malo oꝑe: niſ ⁊ pꝛauis cogitatõibuſ mũdemur i men te. Qõð auctoꝛiate ꝓphere cõſirmat᷑ di⸗ cẽtis. Quis aſcẽdet ĩ mõtẽ dñi:aut quiſ ſtabit ĩ loco ſcõ eius: Junocẽs mani⸗ bus ⁊ mũdo coꝛde. Item ↄſiderat hũc coꝛdis mũditiã quãẽ optabat:icẽ ppbe⸗ ta qui oꝛans inqᷣt. Cogita qᷓ; ſolliciius erat in hac cuſtodia biũs iob qui dice⸗/ bat. Pepigi fedus cũ oculis meis ne co gitarem quicquã de virgine.Ecce quà⸗ tũ arctabat ſe vir ſcũs q claudebat ocu los ſuos ne videret vanitatẽ:ne foꝛte ĩ⸗ cautus reſpiceret:qð poſtea intus deſi⸗ deraret. Poſtq; ⁊ hiꝰde coꝛdis mundi cia ꝑtractauit: incipit tracta:e de ei pꝛe mio.Quã gloꝛioſuʒ:⁊ delectabile eẽ vi⸗ dere faciem deſideratà oni: pꝛecioſa ſoꝛ ma pꝛe filijs bominum. Nõò iã abiectuʒ ⁊ vileʒ nõ hñtem ſpẽm quã veſtinit euʒ mater ſua:ſʒ ſtola imoꝝalitatiſ ĩdutũ ⁊ coꝛonatum diademate quo coꝛonauit eũ pater ſuꝰ in die reſurrectionis ⁊ glo⸗ rie.diẽ quã fecit dñs.Cogitat ꝙ in illa viſione erit ſatietas illa de qua dicit p⸗ phe:a. Satiabimur cũ apparuerit glia tua. Uideſne quatũ liquoꝛis emananit ex minima vua:quãtus ignis ex hac ſcĩ tilla oꝛtus ẽ᷑:q; hec modica maſſa. Be ati mũdo coꝛde qm̃ ipſi deũ videbunt: ĩ eadem meditationem extenſa eſt Sʒ qᷓ; adhuc poſſet extendi ſi accederet ali quis talia exꝑtus. Sentio enim quod puteus alius eſt: ſed ego ad hec rudis vas in quo pauca haurirem vix inueni His anima faucibus inflammata: his mactata deſidei ijs:fracto alabaſtro ſu auis vnguẽti pꝛeſentire incipit: non de BSuſtu ſed quan narium odoꝛatu. Ex h colligit qᷓ; ſuaue eſt buius meditatione 2* 4 ſentire experiẽtiam enius meditationẽ nouit a deo eſſe iocũdam. Sed quid fa ciet:habendi deſiderio exeſtnat ſed nõ iuenit apud ſe quomodo habere poſſit ⁊ quãto plus inquirit plus ſtir dnʒ ap pomit meditationem:apponit ⁊ doloꝛẽ? qꝛ non ſentit dulcedinem quam in coꝛ dis mundicia meditatio eſte monſtrat: ſed non pꝛeſtat. Nõ enim eſt legend at q; meditantis hanc ſentire dulcedineʒ: niſi data fuerit deſuper. Legere eniʒ et meditari tam bonis qᷓ; malis commu⸗ ne eſt. Et ipſi pbyſici gentium in quo ſũ ma veri boni conſiſteꝛe iuenerũt:dnctu rationis Sed qꝛ cum deum cognoniſ ſent non ſicut deum gloꝛificauerunt: ſʒ de ſuis viribus pꝛeſumentes dicebant. Linguam noſtram magnificabimuſla bia noſtra a nobis ſunt: non meruerũt percipere quod potuerunt videre. Ena imerunt in cogitationibus ſuis ⁊ eoꝛuʒ ſapien tia deuozata eſt quam eis contu lerat humanum ſtudinm diſcipline:nõ ſpiritus ſapiẽtie:qui ſolue dat veraʒ ſa⸗ pientiam ſapidam ſcilicet cientisʒ: que enim alicui ineſt:⁊ inextimabilis ſapoꝛ iocũdat ⁊ tef cit.Et oe illa dictum eſt. Sapientia non imrauit in malinolam animam. Hoc autema ſolo deo eſt ⁊ ſi cut officium baptiʒandi dominus con ceſſit multis:poteſtatem vero ⁊ auctoꝛi tatem in baptiſmo remittendi peccata ſibi ſoli retinuit Unde Joannes anto nomatice ⁊ diſeretiue de eo dixit. Pic eſt qui baptiʒat in ſpi ito ſancto.Et de eo poſſumus dicere.Pic eſt qui ſapien tie ſapoꝛem dat: ſapidam anime ſacit ſciaʒ. Sermo ſiddem dat᷑ multis ſapia aucis: quam viſtribuit enjs cri vult 2 quũo vult. Cfficiu oꝛ õnis. Idens auteʒ anima ꝙ ad deſi derataʒ cogitationis ⁊ expe iẽ — 2 — aduoc tie dulcedinẽ᷑ per ſe nõ poſſit attingere: ⁊ quanto magis ad coꝛ altũ accedit: ta to magiſ exaltetur veꝰ:humiliat ſe ⁊ fu git ad oꝛationẽ vicẽs.Dnie qui non vi⸗ deris nin a mudis coꝛdibꝰ:inueſtigaui legẽdo:meditaãdo qſiui quomodo hẽri poſſit va coꝛdis mũdicia vt ea mediate vel ex media parte poſſeʒ te cognoſcer Querebã vultũ tuũ one vultũ tuuʒ oñ querebã.Diu meditatus ſũ ĩ coꝛde meo ⁊ ĩ meditatõe mea exardeſcet ignis ⁊ ð ſideriũ aplius cognoſcendi te:dũ paneʒ ſacre ſcripture mihi fraãgis ⁊ in fractio⸗ ne panis:in quo magis cognit es.Et q; tũ plus te cognoſco plus te cognoſcer̃ eſidero:nõ iã ĩ coꝛtice littere ſed ĩ ſen ſu exꝑientie. Nec hoc peto dñe ꝓpt me rita mea ſed ꝓ ma mir̃icoꝛdia. Jateoꝛ enĩ qꝛ idigna ⁊ peccatrix ſuʒ: ſed catelli edunt de micis q̃ cadũt de menſa ono⸗ rũ ſuoꝝ.Da mihi dñe arram hereditatſ future ialtẽ guttaʒ celeſtis pluuie: qua refrigerẽ ſitim meã:qꝛ amoꝛe ardeo. Officiũ cõtemplationis. Js ⁊ hi ignitis elodis ſuum ĩ⸗ fammat deñRderiũ ſicut ondit ſuũ affectũ. DPis incantatiõibꝰ ſponſuʒ: dñs aũt cuius oculi ſuper iuſtos ⁊ aures ei nõ ſolum ad pᷣ ces:ſed ipſas pces eoꝝ nõ expectat do⸗ nec ſermonèé inierit:ſed mediũ oꝛatõis curſuʒ interrũpens feſtinus ingerit ſe: 2 aĩe deſideranti feſtinus occurrit cele⸗ ſtis roꝛe dulcedinis circũfuſus: vnguẽ⸗ tis optimis delibutꝰ:aĩam fatigataʒ re⸗ creat:eſurientẽ reficit:aridã impinguat facit eaʒ terrenoꝝ obliuiſci. Immemoꝛ ſui mirabilit᷑ foꝛtificãdo viuficans:⁊ ĩ⸗ ebuiãdo ſobꝛiaʒ reddienſ.Et ſicut in qui buſdã cardinalibus officijs adeo vinci tur: caralin cõ cupifcẽta ꝙ oẽm vſuʒ ra tionis amittit: ⁊ fit quaſ hoõ totuo car / nalis. Ita merito ĩ hac ſuꝑna contẽpla tione ita ſumunt᷑ ⁊ abioꝛbent᷑ carnales motus ab anima:vt in nullo caro ſpiri tui cõtradicat ⁊ fiat homo quaſi totus ſpualie. ¶Signa ſpuͦs ſci ad aiam venientis. . Domie quomodo appares qñũ . ec facieſ:⁊ quod ſignü aduen Stus tui: Nũquid huius ↄſola⸗ tõis ⁊ letitie teſtes ⁊ nũcij ſunt ſuſpiria ⁊ lachꝛyme.Si ita è noua eſt antiphꝛa ſis iſta:⁊ fignificatio inuſitata. Que eni cõuentio cõſolatiõis ad ſuſpiria: Leti⸗ tie ad lachꝛymaſ:Si tamen iſte dicẽde ſunt lachꝛyme:⁊ nõ potius roꝛis ĩterio ris ſuꝑinfuñ ſuꝑfluẽs abũdaãtia ad inte rioꝛis ablutiõis ĩdiciuʒ: ⁊ exterioꝛiſ pur gamẽtuʒ. Ut ſicut ĩ baptiſmo pueroꝛu per exterioꝛẽ ablutionẽ ſignificat᷑ ⁊ fi⸗ gurat᷑ ĩteꝛioꝛ aĩe ablutõ:ita hᷣ exterioꝛẽ ablutionẽ ĩterioꝛ pᷣcedit purgatio.O fe lices lachꝛyme ꝑ quas macle ĩterioꝛes purgant᷑:ꝑ s peccatoꝛũ incendia exii guũtur. Beati q ſic lugetis qꝛ ridebitis ĩ lachꝛymiſ agnoſce o aia ſpõſũ tuũ am plectẽ deſderatũ. Nuc toꝝente tevolu ptatis ĩebꝛia:ſugge ab vbere ↄſ. olatiõis eiꝰ lac ⁊ mel. Pec ſt munda munuſcla ꝛ ſolatia q̃ dedit tibi ſpõſuſ tuul. genitꝰ ſ.⁊ lachꝛyme. Adducit tibi potũ his la⸗ chꝛymis ĩ mẽſura. De lachꝛyme ſunt ti bi panes die ac nocte:panes vtiq; ↄfir mantes coꝛ hominis:⁊ oulcioꝛes ſuper mel ⁊ fauũ. O domine ſiadeo ſunt dul ces iſte lachꝛyme que ex memoua ⁊ de ſiderio tui excitant᷑ qᷓ; oulce erit gaudi um go ex manifeſta tui viſione capiet ſi adeo dulce eſt flere ꝓ te: qᷓ; dulce erit gaudere de te:?Sʒ qd huius ſecreta col loquia pferimus ĩ publicũ: Cur in car nales affectus verbis cõmunibuſcona mur expꝛimere: Inexꝑti talia nõ itelli — n E c- zin ncnihe Ntannis dandfn Goiine in u; Giin U int oh rurn en n mlo ave ul girt l —K Gimnn E — = gunt:ĩ libꝛo experiètie quos ipſa docet vnctio.Aliter aũt littera exterioꝛ nõ ꝓ⸗ deſt quicquam legenti. Modicuʒ ſapi ua eſt lectio exterioꝛis littere: niñ gloſã 2 interioꝛem ſenſum ſummat ex coꝛde Quomodo remanet anima ſpũs ſcĩ fernoꝛe oiſcedẽte. Anima om pꝛotraximus ſer⸗ monem. Bonum eniz erat noſ hic eſſe cuim Petro ⁊ Joanne contemplare gloꝛiaʒ ſponſ:⁊ diu ma⸗ nere cum illo. Sed vellet hic fieri non duo non tria tabernacula:ſed vnum in quo eſſemus ſimul:et ſimul delectare⸗ mur.Sed vt dicit ſponſus dimitte me. Jam enim aſcendit auroꝛa:iam lumen gratie ⁊ viſitationem quaʒ deſiderabas accepiſti.Data ergo benedictiõe moꝛti ficato neruo fermoꝛis ⁊ mutato nomi ne de iacob in iſrael:pauliſper ſe credit ſponſus diu deſideratus:cito elapſus. Subtrahit ſe tam a pꝛedicta viſione q; a dalcedine contemplatõnis manet ta men pꝛeſens quantum ad gubernatio⸗ nem:quantum ad gloꝛiam: quantũ ad vnionẽ. (icredair ca quaꝛe ſpi ritus ſancti feruoꝛuʒ anima aliquantiʒ deſerit. Ed ne timeas o ſponſa ne de⸗ onſus faciem ſuam Omnia iſta cooperantur tibi ĩ bonu;: ⁊ de acceſſu ⁊ receſſa lucrum acquiris:tibi venit: ti bi ⁊ recedit.Uenit ad conſolationem: recedit ad cautelam: ne magnitudo cõ ſolationis extollat te:ne ñ ſiemper apðõ te ſit ſponſus ĩcipias contemnere ſoda les: ⁊ banc continuam viſitationeʒ non iaʒ gratie attribuas ſed nature. Hãc au tem gratiaʒ cui vult ⁊ quando vult ſpõ ſus attribuit non iure hereditario poſſi EScala paradiſi. ere:niñi pauliſper t hi ſubtra⸗⸗ tur. Nulgare ꝓuerbiuʒ eſt quod nimia familiaritas parit contemptũ. Recedit ergo ne foꝛte nimis aſſiduus ↄtemnat ⁊ abſens magis deſideretur:deſideratꝰ auidius queratur: diu queſitus tandeʒ gratius inueniatur. Pꝛeterea que eſt p ſens via:que reſpectu future gloꝛie:que reuelabitur in nobis enigmatica ẽ:que ex parte foꝛte putemus. Naʒ bic ciuita teʒ manentẽ nõ babemus: ſed nquiri: mulſ futuram. Ne ergo exilium depute muſ pꝛo patria:arraʒ pꝛo pꝛecij ſumma venit ſpõſus ⁊ recedit viciſſin:nũc con ſolationeʒ afferens:nunc vniuerſuʒ ſta tuʒ noſtruʒ in infernitate commutans pauliſper nos permitrit guſtare: quam ſuauis eſt:⁊ anteqᷓ;ᷓ plene ſentiamus ſe ſubtrahit:⁊ ita quaſi alis expãſis ſupꝛa nos volitans puocat nos ad volanduʒ quaſi dicat.Ecce parũ guſtatis: ſuʒ dul cis:ſed ſi vulij plene ſaturari hac dulce dine currite poſt me ĩ odoꝛẽ vnguẽtoꝝ meoꝛuʒ habentes ſurſuʒ coꝛda: vbi ego ſum ĩ dextera dei patriſ:vbi videbit me nõ per ſpeculum in enigmate:ſed facie ad faciem:⁊ vbi plene gaudebit coꝛ ve ſtrum ⁊ gaudiuʒ veſtrum nemo tollet a vobis. O Cura de diligetia aie ne oĩno a deo deſeratur. do auertat ſe ſponſui.õ lon ge abiſt 2 ſi non vides euʒ ipſe tamen videt te plenus oculis ante et retro:nunquam potes eum latere: ha bet etiam circa te nuncios ſuos ſpiritꝰ quaſi ſagaciſſimos exploꝛatoꝛes: vt vi deant quomodo abiente ſponſo con uerſeris: ⁊ accuſent te coꝛam ipſo ñi ali qua ſigna laſciuie ⁊ ſcurrilitatis in te ðᷣ ⸗ pꝛebẽderint: ʒelotypus eſt ſponſus iſte ſperes ne exiſtimes te contem⸗ Sed caue tibi o ſpõſa quomo ſi foꝛre alium amatoꝛem acceperis: ſi alijs placere ſtudueris ſtatim diſcedet ate: ⁊ alijs adherebit adoleſcentulis: de licatus eſt ſponſus iſte nobilis:⁊ diues A pecioſus foꝛma pꝛe filijs hominum eo non niſi ſpecioſam dignatur ha bere ſponſam. Si viderit in te maculaʒ ſue rugam ſtatim auertet oculoſ. Nul lam en immunditiam poteſt ſuſtinere eſto ergo caſta:eſto verecũda ⁊ humil: „ vt ſic a ſponſo tuo merearis frequẽter viſitari. Limeo ne diuti oetinuerit nos ſermo iſte:ſed ad hbec compulit me ma teria ſterulis pariter ⁊ oulcis:quam ego non ptrabebã ſpontaneuiſ:ſed neſcio qᷓ eius oulcedine trabebar inuitus. Officia ⁊ effectus finguloꝛuʒ gra duũ per repetitionem. T ergo que diffuſius dicta ſũt ſimul iuncca: vel vnita melius Videant᷑ pꝛedictoꝛũ ſummam recapitulando colligamus ſicut ĩ pᷣdi ctis exẽplis pꝛenotatuʒ videri põt: qũo pꝛedicti grad is cobereat ⁊ ſicut tꝑalit 2 calualiter ſe pꝛecedant. Tectio enim quaſi fundamẽtũ:pꝛima occurru:⁊ da ta materia mitit nos ad meditationem Meditatio vero quid appetendum ſit dili gentius in quirit: ⁊ quaſi effodiens theſauruʒ ĩuenut ⁊ oñdit. Sed cuʒ per ſe obtinere non valeat mittit nos ad oꝛa tionẽ. Oꝛatio ſe totis viribus erigit vbi repperit theſaurum oeſiderabilem con tẽplationis ſuauitatẽ.hoc aduenienſpᷣ dictoꝛũ triũ laboꝛẽ remunerat dũ cele ſtis roꝛe ulcedinis animã nitientẽ ine bꝛiat. Lectio ergo ẽ ſecũdum exteri ex ercitiũ. Meditatio m interius intelle ctũ.Oꝛatio ſᷣm deſderiũ.Cõtẽplatio ſu per oẽm ienſuʒ. Pꝛimus gradus E inci pientiũ. Secũd s ꝓficientiũ. Lertius eſt deuoto:ũ. Quartus btõꝑ. DHi auteʒ gradus ua cathenati ſũt: ⁊ vicaria ope ſivi inuicẽ oeſeruiũt ꝙ pꝛecedentes ſiue “ ſubſequentibus: aut parum aut nihil ꝓſint. Sequẽtes vero ſine pꝛecedẽtibꝰ aut raro aut nunq; pnᷣt. Quid enim ꝓ⸗ deſt:lectiõe cõtinua tpᷣs occupare: ſan ctopꝑ geſta ⁊ ſcripta legẽdo traſcurrere niſi ea maſticando ⁊ ruminãdo:ſucum 2 bibamus ⁊ trãſglutiendo vſq; ad coꝛ dis intima trãtmittamus: vt ex bis dili gent᷑ conſideremus ſtatũ nrjm ⁊ ſtude amus eoꝛũ oꝑa agere:quoꝝ facta cupi mus lectitare: Sʒ quo hec cogitabimꝰ aut quomodo cauere potimus: ne fal ſa ant inania quedã meditãdo limites a ſanctis prib cõſtitutos tràſeam: niſi pꝛiuscirca hiꝰaut exlectõe: aut ex audi tu fuerimꝰinſtrueti: Auditeniʒ quodã modo ptinet ad lectiouè. Uñ ſolemus dicere nõ ſolũ libꝛos ipſos nos legiſc quos nobiſipſis vel alijs legimus ſed il los quos a magiſtris audiuimꝰ. Item quid ꝓdeſt homini ſi ꝑ meditatõnes qᷓ agenda ſunt videat niñ oꝛõnis auxilio ⁊ dei gra ad ea obtinẽda connaleſcant Omne inqᷣt datũ optimuʒ: ⁊ omne do nũ ꝑfectũ deſurſuʒ ⁊ deſcẽdẽs a pfe lu minũ:ſine quo nipil poſſamuſ facẽ: ſed ipſe in nobis facit oꝑa:nõ tamẽ oino ſi ſicut dicit apoſtolus. Uult ſiquidẽ de⸗ vt eũ oꝛemꝰ: ? vt ei aduemẽti pſtolanti ne nobis coopaioꝛes quide dei ſum, ad enen apiamns ſinũ volũtatis nrĩe: 4. D ⁊ ei conſent . bat a ſamaritana quando dicebat: vo ca vipy tuum. Uolo tibi infundere gr̃aʒ tu applica libeꝑꝝ arbitriũ. Oꝛationẽ exi gebat ab ea cũ oicebat. Tu ſi ſcires do nuʒ dei: ⁊ quis ẽ qui dicit tibi. da mihi bibere oꝛñtan petiſſes ab eo aquam mi naʒ. Poc audito q̃ñ exlectõe mulier in ſtructa meditata in coꝛde ſuo bonuʒ ſibi foꝛe ⁊ vtile habere hac aquam. Ac cẽſa ᷓ hndi deſiderio:ↄuertit ſe ad Oa entiamus. DHuc cõſenſu; exige dar — , fon⸗ n =- — — ſcen liut hotr lgio⸗ toc W = —— — S=S Pe dd⸗ l u ſen Ml 1 le ſein nlbe en lenpe Ce en laff ne ie⸗ le Cn il u nund Ntttich iteing Cre mann Ricean— oſignto nada nintſe Ninen Ctti, imn ken ich lus riem ii ugi Uen god Cidhens erutl um R oniin g1N ünfit nfiilt nit, ugnmn, inids niiſt aut miraculoſa. Deus enim cuiꝰ poten temprtaãdo diuina pꝛeſumere:ſed facere ra humana cõdi „ . celoꝛum vim patitur 2 violenti rapi/ paucis eſſemꝰ. unt illud. Ecce ſi gratis diſtinctionibuſ ¶ nos ab ijs quiq; gradibus. perfici poſſunt pᷣdictoꝝ graduũ ꝓpꝛie⸗ Et ita quaſi pꝛodigus vt vulgo dici ſo/ atim m let: bouem coꝛnu trahit qñ nõ vocat iam ĩ alio ſecundum metum liberi arbi (Seala paraidiſi. tionem dicens. Domine da mihi hanc ſinguli in nobis efficlant. Beatus ho⸗ aquam vt non ſitiam neq; veniaʒ vnq;ᷓ mo cuius animus a ceteris negocijſ v baurire aquã.Ecce auditus derbi oni ? cuꝰ bis quatuoꝛ gradibus verſari ſemp ſequens ſuꝑ eo meditatio ĩcitauerunt deſiderat qui vẽditis vniuerſis q̃ habu tã ad oꝛãdũ.Quõ nãq; eẽt ſollicita ad it emit agrũ illum ĩ quo latet theſauruſ poſtulãdũ niſ pꝛius eã accẽdiſſet medi Deñiderabilis.ſ. qꝛ notate ⁊ videte qꝛ ſii tatio: Aut quid enĩ pꝛecedens meditas auis ẽ ons:qͥ ĩ pᷣmo gradu exercitatus: tio cõtuliſſet niſi q̃ appetẽda monſtra/ ĩ ſecũdo circũſpectus:ĩ tertio deuotꝰ in bat ſequens oro impetraſſet: Ad hoc g quarto ſi upꝛa ſe leuatus ꝑ has aſcẽſlõeſ ot fructuoſa ſit meditatio opoꝛtet ſeq=t quas ĩ coꝛde ſuo diſpoſuit accendet de oꝛationis deuotio:cuius quaſi effectus virtute ĩ virtutẽ:donec videat᷑ dñs do⸗ eſt contemplationis dulcedo. Hic oſtẽ miuoꝝ ĩ ſyon. Beatꝰ qͥ ĩ hoc ſupꝛemo duntur omnes hi gradus ita eſſe ſimul gradu vel modico ipᷣe cõcedit᷑ manere. iuncti vt ſint inſeparabile. N vere pot dicere. Ecce ſẽtio grẽazʒ dni EEhbhis poſſumꝰ colligere ꝙ le⸗ ecce cũ petro ⁊ ioãne cõtẽplando:ecce — ctio ſine medttatiõe arida eſt. cũ iacob pleꝛũq; rachel amplexibus de Meditatio ſine lectiõe erro, lectoꝛ. Sed caueat ſi ibi iſte ne poſt con⸗ ea ẽ. Oro ſine meditatiõe ẽ tepida. templationem iſtam qua eleuatus fue⸗ Mecitatio ſine orone ĩfructuoſa.Or̃o rat vſque ad celos inoꝛdinato caſu coꝛ cũ deuotiòe cõtẽplatiõis acquiſita. Cõ ruat vſq; ad abyſſos nec poſt facta viſi tẽplatiõis adeptio ſine orone aut rara tatione ad laſciuos mũdi actue ⁊ car⸗ ut min . en, nis illecebꝛas cõuertat᷑ cũ vero mentis tie noe numerus vel terminus ⁊? cuius bumane acies infirma veri luminis illu miſericoꝛdia ſuꝑ oĩa opera eiꝰ quãdoq; ſtratione diutius ſuſtinere non poterit ex lapidibꝰ ſuſcitat filios abꝛabe dũ du ad aliquem trium graduum per quos ros ⁊ noletes acquieſcere cogit vt velit aſcenderat leuiter ⁊ oꝛdinate deſcẽdat ⁊ alternatim modo ĩ vno mõ Ialtero: ſe infundit. Qð ⁊ ſi qñ aliquibus legi trij pꝛo ratiõe loci⸗ tempoꝛis demoꝛet mus contigiſſe vt paulo ⁊ quibuſdam tanto iam deo vicinioꝛ quanto a pᷣmo Mijs: nõ ti ideo debemꝰ nos quaſ deũ gradu remotioꝛ. Sʒ heu fragilis ⁊ miſe facer tio.Ecce ductu rõniſ ⁊ gð ad nos ꝑtinet legere.ſ.⁊ meditari in ſcripturaꝑ teſtimonijs aperte videmꝰ lege dei. Oꝛare vel amare ipm vt adiu⸗/ ibis q̃tuoꝛ gradibꝰbone vite perfectio⸗ net ifirmitatẽ nr̃am ⁊ videat ĩ pfectum nem contineri ? ĩ his ſpiritualibꝰbonis nr̃um:qð ipſe docet nos facere dicens: hoĩs exercitiũ debere verſari. Sʒ qᷣs ẽ 50 petite ⁊ accipietis:querite ⁊ inuenietis: æ laudabimꝰ eũ:.Uelle multis adiacet pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis.Nũc enĩ regnũ ſz pꝛoficere paucis. Et vtinam de inis Quatuoꝛ cae retrahbunt toꝝ: Unt auteʒ quatuoꝛ cauſe que tates quo modo ſibi cohereant ⁊ quid — etrahunt nos plerũq; ab iſtis H K gradibus ſcilicet inenitabilis neceſſitas boneſte actionis vtilitas: bumana ĩfir mitas: mundialis vanitas. Pꝛima ex⸗ cuſabilis:ſecũda tollerabilis:tertia miſe rabilis:quarta culpabilis.Cur culpabi lis: Illis.n.quos huiuſmodi cã a ſcõ ꝓ poſito retrahit: melius erat gloꝛiã dei non cognoſcere q; poſt agnitam retro ire. Quã ſibi exculationẽ habebit ð pec cato: Nã iuſte põt dicere oñſ. Quid de bui tibi facere:⁊ nõ feci:nõ eras ⁊ crea⸗ ni te:peccaſti ⁊ diaboli ſeruum te fece⸗ ras ⁊ redemi te:ĩ mũdi circuitu cũ ipijs currebas: ⁊ elegi te: deberã tibi gram in conſpectu meo:a volebam facere apðᷣ te maàſionem: iu vo deſpexiſti me: ⁊ nõ ſolũ ſermones meos ſʒ meipᷣm pieciſti retroꝛſũ ⁊ ambulaſti pↄcupiſcetias tu as. Sʒ o deꝰ bene ſuauis ⁊ mitis amicꝰ ulcis:cõſiliarius pꝛudens:adiutoꝛ ſoꝛ tiſ:qᷓ; inanis:qᷓ; temerarius ẽ qͥ te abijcit q̃ taã bumilẽ tã màſuetũ hoſpitẽ a ſuo coꝛde repellit.O qᷓ; infelix ⁊ danoſa cõ mutatio creatoꝛẽ ſuũ abijcere ⁊ pꝛauas noxiaſq; cogitatiões recipere. Illð etiã ſecretũ cubile ſpũs ſciĩ ſecretũ coꝛdis qðᷣ pauloante celeſtibꝰ gaudijs intẽdebat tã ſubito' ĩmũdis cogitationibꝰ ⁊ pec⸗ catis tradere conculcãdũ.adhuc ĩ eodẽ calẽt ſponſi veſtigia ⁊ iam intromutüt adultera deſideria. Male cõneniens i⸗ decoꝝ:aures que mõ audierunt verba q̃ nõ licet hoĩ loqui tã cito inclinari ad fabulas ⁊ detractiones audiendas. O dñe qͥᷣ ſacris lachꝛymis modo baptiʒati erant repẽte cõuerti ad videndas vani⸗ tates: ligua que mõ vulce epithalami um decãtauerat:que ignitis ꝑſuaſionis eloquiis ſuis cũ ſpõſo reconciliauerat ſponſam: ⁊ introduxerat eã 1 kellã vina ria. ieꝝ tõuerti ad vana elodqa:ad ſcur/⸗ Sener rilitates:ad còcindũ dolos: ad detra⸗ ctiones. Abſit a nobis dñe.Sed ñ fo:te ex humana infirmitate ad talia oilabi⸗ mur nõ iõ deſperemus: ſ iteꝑ recurra mus ad clementẽ medicũ qͥ ſuſcitat de terra ĩopem ⁊ errigit ð ſtercore paupe rem.Et qͥ nõ vult moꝛtẽ peccatoꝛis ite rum curabit ⁊ ſanabit nos. Jãtẽpꝰ eſt vt eplłe finẽ ĩponamus.Oꝛemꝰ ergo de um vt impedimenta que nos ab ei cõ tẽplatiõe retrabũt ĩ pꝛeſẽti nobis mitti get:i futuro nobis penitꝰ auferat qui xꝑ pdictos gradus de virtute ĩ virtutẽ nos pducat: donec videamꝰ deũ deoꝝ i ſyõ. Ubi elecii nõ guttatim nõ interpolla tim pciperent electi diuine ↄtẽplatiõis dulcedinem: ſʒ toꝛente voluptatis ĩde ſinenter repleti habebũt gandiũ quod nemo tollet ab eis ⁊ pacem incommu tabilem:pacem in idipſum. ð Dii Auguſtini epiſcopi hipponen⸗ ſcale paradi’. Finis. ſSancti Auguſtini epiſcopi bipponẽ s de duodecim abuſonum gradibus libellus. Aut beati Ugonis de ſanco ¶Uictoꝛe vt verius. Cu=r irn E oc eſt. Sapiens ſine operibus. ſine religione. Adoleſcens ſine obedientia. Diues ſine elemoſyna. . Femina ſine pudicitin. 7 Dominus ſine virtute. . Chꝛiſtianns contemioſus. Uodecim abuſiua ſunt ſeculi . Hippe ei Po⸗ Pe Poul delre ſſor⸗ dlibi lun n de hum niste ode bed Ni. gi) feos⸗ iſſ⸗ pol lls ſgic⸗ Gnod Nen cr c Am eci De duod ecim Pauper ſuperbuos. Rex iniquus. Epiſcopus negligene. Plebs ſine oiſciplina. Populus ſine lege. toꝛ fuerit:quidem ſermo ne docet: actibus explere nnegligit. Auditoꝛes enim doctrine dcã cõtẽnunt: cum pꝛedicato ris opera p:ecicationis vrbis diſcrepa⸗ re conſpiciunt. Nunq; enim fit efficax pꝛedicantis auctoꝛitas:nin eam effectu operis coꝛdi affixerit audientis: pꝛeſer⸗ tim cum ipſe doctoꝛ ſii vitioꝛum amo rem dilapius fuerit: alterius doctoꝛis medicamentum ſuis vulneribus adbi/ beri paruipendat. Unde ⁊ ipſe dominꝰ in euangelio de doctrina pariter ⁊ bo⸗ no opere diſcipulos inſtruere volens qualem in his cautelam baberent ad/ monebat dicens. Si fal euanuerit in quo ſalietur: Hoc eſt ſi doctoꝛ errane/ rit a quo iterum doctoꝛe emendabit᷑: Et ſi lumen quod in te eſt ienebꝛe ſunt: ipſe tenebꝛe quante erunt: Sinãque oculus videndi officium deſeruerit:qᷣs a manuaut a peð vel a reliquo coꝛpoꝛe illud miniſterium exiget: Quapꝛopter lectoꝛes cogitent ne amplioꝛi iniuſticie ſubiaceant: ſ plurimis perditionis oc/ caſionem abundantius pꝛeſtent. Nam 2 Salomon dum multe ſapientie trãſ⸗ greſſionẽ incurrit:totius iſraelitice ple⸗ bis ⁊ regni diſperſonem ſolo ſuo meri⸗ to pꝛeſtitit, Quibus ergo committunt᷑ multa:maioꝛa perdunt:ſi non recte dii penſauerint rectoꝛis ſui munera que ꝑ ceperunt. Cui enim plus committitur plus ab eo exigitur. Et ſeruus qui volũ tatem domini ſui intelligens non facit artioꝛibus ⁊ grauioꝛibus flagris vapu⸗ labit. — . — 4 . Ecundus abuſtonis gradus — ſi ſine religione ſenex eſſe inue niatur:cui cuʒ multa membꝛa exterioꝛis hominis veteraſcut vires ani mi.i.interioꝛis hois mẽbꝛa ĩcremẽta ro boꝛis non capiunt. Plus enim omni/ bus religioni operam dare ſenibus cõ uenit:quos pꝛeſentis ſeculi floꝛida etaſ tranſacta deſerit. Liquet naq; in lignis Ipſa repꝛoba arboꝛ comparet: qͥ poſt floꝛes fructus optimos cultoꝛi ſuo non exhibet. Sic ⁊ in omnibus. Ipſe repio bus eſt quem flos iuuentutis deſerit:⁊ tamen in ſui coꝛpoꝛis ſenectute bonoꝝ operum maturos fructus pꝛoferre par uipendet. Quid enim ſtolidius poteſt fieri ſi mens ad perfectionem feſtinare non contendat quando totius coꝛpo ris habitus ſenectute confectus ad inte ritum pꝛoperat: Dum oculi caligant: aures grauiter audiunt: capilli fluunt: facies in palloꝛem mutatur: dentes la pñi naumero minuuntur: cutis areſcit flatus non ſuauiter olet:pectus ſuffoca tur: tuſcis cachinnat:genua trepidant: talos ⁊ pedes tumoꝛ inflat. Pomo inte rioꝛ qui non ſeneſcit his omnibus ag grauatur.Et hec omnia ruituram iam iamq; domum coꝛpoꝛis cito pꝛenunci ant.Quid ergo ſupereſt niũ dum huius vite defectus appꝛopiat: nil aut nihil aliud cogitare niſi quomõ future vite aditum pꝛoſpere compꝛehendat:quiſq; ſenex appetat. Junenibus enim incertꝰ huius vite terminis ĩſtat. Senibus ve⸗ 1 aͤARN4) 0 cũctis maturioꝛ ex hac luce exceſſus Cauende ergo ſũt homini oue particu⸗ le que ⁊ ĩ illius carne nõ vetereſcunt: ⁊ totũ hoĩem ad peccãdũ ꝑtrahũt:coꝛ vi delicet ⁊ lingua. Oꝛ coꝛ nouas ſemꝑ co gitatiões machinari nõ ðſinit. Lingna impigre loquit᷑ quodcũq; coꝛ machi⸗ nari ſẽſerit. Caueat ergo ſenilis etas ne iſte iuueneſcẽtes particule totã ſibi ar⸗ moniã decipiãt: ⁊ ꝑ res ĩeptas reliqui coꝛpoꝛis grauitatẽ illudant. Unicuiq; nãq; cõnderãdũ ẽ qͥd etate ⁊ eminẽtia dignũ ẽ:ĩ hoc agat:qð nec vitã:nec eta⸗/ tem nec miniſterium vile reddat. 4 Ertius abuſiõis gradus ẽ ado leſcens ſine obediẽtia:quo mũ = iga recto rõnis oꝛdine depꝛa uat᷑.Qualiter naq; i ſenectute ille mini ſtrari ſibi ſperabu qͥ i adoleſcẽtia ſenio⸗ rib obediẽtiã exhibere cõtemnit: Un⸗ ge ⁊ in ꝓuerbio apud veteres habetnr. Qð ſeruiri nequeat qui pꝛius alicui ſer uitutẽ pꝛebere denegat.ꝓpier qð ⁊ do minus ieſus ĩ tẽpoꝛibus ſue carnis:onʒ adhuc ad legitimã etatem doctoꝛis nõ ꝑueniret:obedienter miniſtrationẽ ſuis parẽtibus exhibuit. Sicut ĩ ſenibus ſo⸗ bꝛietas ⁊ moꝝ ꝑfectio requirit᷑: ita ⁊ in adoleſcentibꝰobſequium ⁊ ſubiectio ? obedientia rite debet᷑. Qua pꝛopter ⁊ i mandatis legis pꝛimũ iĩ his q́̃ ad hoĩes ptinẽt pr̃is ⁊ matris honoꝛ imperatur qꝛ cuius carnalis pr̃ nõ ſuꝑuixerit: ant idignus fuerit:alicui tamẽ pr̃i digno et viuenti paternus honoꝛ vſq; ad dignaʒ etatem a filijs pꝛebendus eſſe oſtendit᷑. Quatuoꝛ eniʒ modis per ſcripturas di⸗ uinas patres vocant᷑ hoc eſt natura:gẽ te:admonitiõe ⁊ etate. De pr̃e ndq; na turalier iacob ad laban loquit᷑ niſi ti⸗ moꝛ patris mei Iſaac affuiſſet: tuliſſes omnia que mea ſunt. Gente uero pater 2 S 9 r eH⸗ . 1 dicit᷑.Qũ oũs ad Moyſen de rubo lo⸗ quebat᷑.Ego ſũ inquies de prum tuoꝝ deꝰ Abꝛaam:ðs IJſaac:ðs iacob. Etate aũt ⁊ monitione pater dicitur cuʒ moy ſes in cantico deuteronomio loquitur Interroga patrem tuũ:⁊ annũciabit ti bi:maioꝛes tuos ⁊ dicẽt tibi.ð ſi ergo naturalis pr̃ ſuꝑſtes nõ fuerit aut indi⸗ gnus fuerit:admonẽti tñ aut ſenioꝛi ab adoleſcentibus obediẽtia pꝛebẽda erit Quomodo, enim honoꝛatus in ſene⸗ ctute apparebit:qui diſcipline laboꝛeʒ i adoleſcentia nõ ſuſtinuerit: Quodeuq; etenim homo laboꝛauerit:hoc ⁊ metet Oiĩis nãq; diſciplina in pꝛeſentinon vi detur eẽ gaudii ſed meroꝛis: poſtea aut fructum pacatiſſimum exercitatis ꝑ ea reddit inſticie. Sicut ergo fruct in ar⸗ boꝛe nõ inuenit᷑ ĩ qua pãpinus aut flos pꝛius non apparuerit: ſic ⁊ i ſenectute honoꝛẽ legitimũ cõſequi non poterit: qui ĩ adoleſcentia diſcipline alicin ex ercitationibus non laboꝛauerit. Diſci⸗ plina igif abſq; obediẽtia qualiter fieri põt: Adoleſcens ergo ſine obedientia adoleſcens ſine diſciplina eſt. Quoniaʒ ⁊ ipſa obedientia que omnium diſcipli narum mater eſt magna exercitatione indiget ⁊ ſui noꝛmam ſtudij xpo donm no exhiheat qui obediens patri vſq; a4 moꝛtem:moꝛtem autem crucis ignoim niam libenter ſuſtinuit. * Uarius abuſionis gradus eſt iues ſine elemoſyna:qui ſuꝑ⸗ fina vſus ſui cuſtodienda ĩ po m kecondit: indigentib 2 nibil ba bentibus non diſtribuit. Pꝛopter ꝙ el ficitur vt dum in terra queſita: diligenti cura cnſtodit: celeſtis patrie perennem theſaurũ amittat. De quo theſauro 00 minus adoleſcenti diuiti qui illum de perfectione interrogauerat ita reſpon⸗ De duodecim Abuſionũ gradibus. nden Eimnn inctd nraßnn molaen amiclt! ſbite fatmnid imtrit pie Wütt GGmriten eH Etürtnt emg mublutt AEN Pr imuſt i tt ena dit. Si vis perfectus eſſe: vade ⁊ vende omnia que habes ⁊ da pauperibus: et veni ſequere me ⁊ babebis theſaurum in celo:quẽ theſanrum nullus vnq; ho minum habere poteſt niñ qui pauperi⸗ bus ſolatia pꝛeſtat aut ꝑ emeripſũ pau per eſt. Non ergo doꝛmiat in theſauriſ ſuis qui pauperi pꝛodeſſe poteſt. nã di⸗ ues que cõgregauit his frui ſolus neq̃/ q;ᷓ poterit.Quid ergo ſtultius ẽ qᷓ; pꝛo⸗ pter vnius hoĩs victum ⁊ veſtitum totã regni celeſtis perdere iocunditatem⸗ 2 eternos inferni cruciatus abſq; conſo⸗ go aliquando per neceſſitatem amittẽ⸗ dum eſt pꝛo eterna remuneratione ſpõ te viſtribuendum eſt. Omnia enim que videntur tempoꝛalia ſunt que autẽ n5 vidgentur eterna. Quddiu nãq; tempo⸗ rales ſumus tempoꝛalibus tempoꝛalia deſeruiant ⁊ cum hinc tranſierimus:et᷑ nis eterna ſolatia pꝛeſtabũtur. Iccirco diligere non debemus ea que non lep habebimus:pꝛeſertim cũ expertem ra/ tionis auaruʒ vinitẽ theſauri ſui agri ⁊ oĩa que habebat:oſtendant ſe vicem amoꝛis ei rependere nõ poſſe. Quid at a ratione longius eſt qᷓ; oiligere qð te amare non valet: ⁊ negligere illum qui tue oitioni cum delectatione omnia p⸗ bet: Pꝛopter hoc igitur mon oiligere mundum ſed diligere pꝛoximum a do⸗ mino pꝛecipimur: quia pꝛoximus vice 3ʒ ſui amotis poteſt rependere:quod mũ⸗ dus minime poſſe non dubitatur. Licʒ enim inimicum eſſe diligendum domi nus imperet:vt illa dilectio amicum il lum ex inimico efficiat. Quiſquis ergo diues cupidus ſi vult eternas habere di nitias diſtribuendo egenis: perdat inte rim non menſuras.Si enim quod dili⸗ git non vendiu:nemo emere poteſt qd lationis pꝛeſtolatione ſubire:Quod er cupit. Anari nãq; ideo in iudicio a re⸗ ctiſſimo iudice nuncupant maledicti: quia qui pꝛeteribant eoꝛum habitacula non dicebant. Benedictio domini ſuꝑ vos:benedicimus vobis in nomine oo mini. Infelices ergo ſunt auari diuites qui ꝓpter res tranſitoꝛias ⁊ in eterna damnatione dilabuntur.Et econtrario Beati miſericoꝛdes quoniam ipſñ miſe ricoꝛdiam conſequentur. Felix eſt miſe ricoꝛs dum in hac virtute non ſubſtan tiam ſed affectum dominus requirit. . Uintus abuſionis gradus é. Femina ſine pudicicia. Sicut eniz oës moꝛes bonos pꝛocu⸗ rat ⁊ cuſtodit in viris pꝛudentia:ſic ĩ fe minis cũctos honeſtos actus nutrit ⁊ ouet et cuſtodit pudicicia. Pudicicia nãq; caſtitatem babet:auariciam refre nat: lites deuitat: iras mitigat: libidineʒ occupat:cupiditatẽ tẽperat: laſciuiam caſtigat:ebꝛietate cauet:verba nõ mul⸗ J tiplicat:gulle cõcupiſcẽtias oppugnat fraudem omnino damuat. Quid plura Omnia vitia conſtringit:?⁊ omnes vir⸗ tutes:⁊ quicquid coꝛam deo ⁊ bomini bus bonis laudabile eſt: nutrit. Imnpu⸗ dica vita nec laudari ab hominibus in pꝛeſenti ſeculo: nec remunerationem a deo expectat in futuro. Pudica vero vi ta famam bonam inter homines poſſis det ⁊ de ſpe futura remuneratiõis gau det. Pꝛeſentibus ſemetipſam imit abilẽ facit:poſteris memoꝛiam amabilem re linquit. Bonis ſemper moꝛibus dele⸗ ctatur ⁊ conſentit: ⁊ aſſiduis ſcripturas rum meditationibus ⁊? eloquijs animãa vegetat. Bonoꝛum pꝛecedentium:exẽ⸗ pla cuſtodit ⁊ inſeparabilia perfecij cõ tuberina nectit. Duobꝰ ergo modis cõ ſtat vere pudicicie exercitatio:ideſt coꝛ⸗ poꝛis habitu ⁊ ſuperficie ⁊ animi affe/ Kk üj En interno. Per exterioꝛem modum iuxta apoſtolum. Coꝛam bominibexẽ plla Per interioꝛeim coꝛa deo ꝓuidemꝰ . 1 6 7 S 446 opera bona Pu dicicia nacq; eſt coꝛ po . äs ris: alienas res non appetere: ⁊ omnem 4 imund ciam deuitare. Ante hoꝛã con⸗ gruam nõ guſtare velle. Rium nõ ex// citare. Uerba vana ⁊ falla non loqui: babitum ꝑ omnia oꝛdinatum ꝓpoſuo q; cõuemientẽ tam capilloꝛum q; veſti- um ſicut decet habere:cũ indignis con tuberina non inire. Supercilioſo intui au neminem aſpicere. Uagari oculos ñj Pmittere. Põpatico ⁊ illecebꝛoſo greſ⸗ ſn non incedere. Nuilo inferior ĩcepto bono opere apparere:nulli contumeli am aut ruboꝛem incutere. Neminem dlaſobemare: ſenex non irridere. Meli oꝛi non ↄtrouerſari.De ijs que ignoꝛas non tractare. Etiam q̃ ſcis nõ oĩa ꝓfer re. Hec.n. ꝓxunis amabilẽ boĩem red-⸗ AAdunt: 2 deo acceptabilem faciũt. Puch Deicia vero animiẽ plus ꝓpter dei ocu⸗ 4 los qᷓ; hoĩs: bona oĩa facere. Appetiti⸗ ones turpiũ cogitationũ ↄpeſcere Oẽs melioꝛes ſe exumare. Nemini iuidere. De lemetipſo nihil ↄfidere.Dei ſemper anxilio res oẽs cõmittere. Ante ði ocu⸗ los ſemetipᷣm cõſtuuere. Peretica pꝛa⸗⸗ uitate ſenſũ nõ maculare. Catholicis pomnia conſentire.Deo ſoli adperere caſtitatẽ interne mentis dno ieſu chꝛi ſto offen e. Oĩa cepta bona opera moꝛ tis tantũ termino finire. Pꝛeſentes tri/ bulationes animi foꝛtitudine paruipẽ dere. In terra pᷣter ꝓximos nibil amarß. Cuncti amoꝛis ſiui theſaurũ i celo con ſtituere:⁊ ꝓ omni bono actu mercedẽe in celeſtibus a deo ſperare. Pudicicia oꝛnamẽtũ nobiliũ ẽ:exaltatio bumilũ nobiluas ignobilinm pulchꝛitudo vili am: ꝓſperitas laboꝛantium: ſolamen Me triplici merẽtiũ:angumẽtũ oĩs pulchꝛitudinis decꝰ religionis:deſenno criminuʒ:mul tiplicatio meritoꝛum: creatoꝛis omniũ Dei ami OWDUW FErtus abuſionis gradus oo minus ſine virtute. ꝛ nibil ꝓ fficit vominddi babere poteſta tem: ſi ñs ipᷣe nõ habeat ⁊ virtuil rigo rem. Sʒ hic virtuns rigoꝛ ñ tã exercnio foꝛtitudinis q in ipſis ſecularibus dñis neceſſaria eſt indiget:q;ᷓ animiĩterioꝛc foꝛtitudinẽ ꝑ bonos moꝛes exercere dʒ Sepe.n. dominãdi virtins per animi e gligentiã pdit᷑. Sicnt ĩ beli ſacerdote faciũ fuiſſe cõpꝛobat. Qui vũ ꝑ ſeueri⸗ tatẽ iudicii peccãtes filios non coercu it ĩ eoꝝꝑ vindictã dñs velut cõſentienti nõ pepercit. Tria ergo neceſſaria his qᷣ dominãt᷑ hr̃e opoꝛtet:terroꝛẽ ſ ocdina tionẽ ⁊ amoꝛc̃. Niñ n. amef dñs ⁊ me⸗ tuat:oꝛdinatio illius minime conſtare poterit. Per bnficia ergo ⁊ affa bilitatẽ penret vt diligat᷑: ⁊ ꝑ iuſtas vindlictas nõ ꝓpꝛie ininrie iʒ legis dei:ſtudeat vt metuatur. Pꝛopterea quoq; dũ multi pẽdẽt ĩ eo:ipᷣe deo adherere debʒ ⸗ illü * ĩducatũ conſtituit:qui ad poꝛtãda mul toꝝ onera ipᷣm veluti fonioꝛc ſolidanit Par. n. ill us niſi bnſicꝰ firmiter alicui foꝛtioꝛi ac hereat: oẽ qð ĩ eo pẽdet cito dilabit: ⁊ ipe ſolutus a rigoꝛe ſue firmi⸗ tatis cũ oneribꝰ ad terram dilabit. Sic ⁊ pᷣnceps ſi ſuo creditoꝛi xtinacit᷑ adhe ſerit: z oĩs ꝗ ei cõſẽtit cito deperit. Quidã nãq; dominãdo ſolidiꝰ deo ap pꝛopinquãt:quidã ĩ poſito.ſbi dignuia tis honoꝛe ðterioꝛes fiũt. Moyſes eni accepto ducatu familiariꝰ dei lociiio nibus vtebat. Sanl vo filꝰeius poſtẽi; ſceptra regni ſuſcepit:p ĩo bec ientie ſu⸗ perbiã deum offẽdt. Bex Salomon poſtq; dñi ſui pris ſedẽ obtinuit: veus Giniin wumni Grchit .Cnd barſort 1n jligon Uünhoti⸗ Vmiimm Gnomtg 6mmnt Nitan Moigten GnC n Gt inn milem ttin irofn pfeinn ihnaf fnm i obene Gils imun e in Gſien Abuſionũ gradibus. etum vltra omnes moꝛtales velut ad innumeroſi populi gubernationẽ ſapi entie munere donauit. Ecõtrario vero bieroboã ſeruꝰ Salomonis poſtq; re⸗ gni domꝰ oni partẽ accepi:ad idoloꝝ cultũ tribꝰ iſrael q erat ĩi pattes Sama rie attraxit. Per q exẽpla euidet᷑ oſtẽdi tar:quoſdã ſublimioꝛi ſtatu ad maio/ rem ꝑfectionẽ creſcere:quoſda vo ꝑ ſu⸗ percilium onatiõis ad oeterioꝛa deſlue re. Per qõ vtrũq; itelligit᷑ eos qꝗͥ ad me lioꝛa cõſcẽdũt ꝑ virtutẽ anim ⁊ dei au xilium poſſe id facere.Et eos q ad dete gioꝛa diuertũt ꝑ metis ibeccillitatẽ pari ter ⁊ negligetià errare. Unde oñs abſq; virtute feri nõ oebet: quã virtutẽ ſine dei auxilio nemo hʒ Qui eni mlta tuet᷑ ſi nõ hʒ foꝛtitudinem er id agere qm magna magnis ifeſtationibꝰ z ad⸗ uerſitatibꝰ ſolẽt laboꝛare. Ois igit qui pꝛeeſt:hoc pᷣmit tota animi ĩtẽtiõe ꝓ/ curet:vt per oĩa de dñi adintoꝛio oino nõ oubi:et. Si nãq; ceperit ĩ actibꝰ ſu/ 18 auxiliatoꝛẽ eẽ veu nullus hoĩum cõ tẽéptum poteru br̃e eiꝰ onatũ. Nõ eniʒ ẽ poteſtas niſi a deo. Jpᷣe eleuat ð ſter⸗ coꝛe egenũ vt ſedeat cũ pꝛincipioꝰ po/ pꝓuli ſui. Deponit potẽtes de iede ⁊ ex⸗ altat bumiles vt ſubditꝰ fiat ois mun⸗ o ⁊ egeat głia eius dei. NEptimus abuſionis gradus ẽ Nrpianꝰ cõtentioſus. Qui cum participationem nois xpi ꝑ fi/ Adem ⁊ baptiſmnu ſuſceperit:cõtra chꝛi/ ſti dicta ⁊ ꝓpoſitũ mudi caduca dele⸗ ctamẽta diligit Oẽ enim qð cõtẽditur aut ꝑpꝑ ꝓpᷣaʒ ei dilectionẽ rei de qᷓ agit aut ꝓpter alterius amoꝛẽ qo ſub odio ſa ſpecie latʒ appetit᷑. Quẽadmodũ ver bi gra:bdellũ animoſum pugnantiuʒ cõ Ritciu:cum odiola res ſit: pꝛopter amo tem victoꝛie libertatis peragitur:2 mul te alie dilecte ſpecies ſub odioſo labo re vel foꝛmidine ſatis contentioſe expe tuntur. Unde petenter intelligitur ni⸗ bil contendere poſſe pꝛopter oilectio nem ſublequentem: ſcilicet amabilem reinunerationem. Qui igirur mundum pꝛeſentem ex quacuq; cauſa contendit perſpicue oſtendit mundum oiligere: quod per Joannem ſpiritus ſancti ſer mones interdicunt quibus ait. Nolite diligere mundum neq; ea que in mun do ſunt. Mundi enim amoꝛ ⁊ dei:pari ter in vno coꝛde cohabitare nõ poſſuũt Quemadmodum oculi celum paritet ⁊ terram nequaq; reſpiciunt. Sed re ⸗ quirendum eit ſi vere in mundo aliqᷣd ſit quod amari debeat: ⁊ qd ſit ille mũ dus quem diligi oiuina eloquia vetãt. LCerra vero cum naſcentibus ex ea: et metalluʒ ⁊ ammãtia: ⁊ pulchꝛitudo ve ſtium ⁊ oblectationes ciboꝛum ⁊ ea q̃ᷓ ad bhec pertinent non diligi pꝛecipiunt ſed pꝛoximus per quem hec omnia fa cta ſunt amari iubetur. Pec enim oĩa pꝛedicta velut non manſura:ad celeſtẽ patriam pergentes concomitari neque unt. Pꝛoximi vero velut manſuri regii coperedes:ſemetipſos licenter inuicem diligunt.Quod ergo ſemper in mundo non maner ⁊ cum mundo pariter defi ciet. Ipſe mundus non amari imperat pꝛoximus autem qui eſt pars reguice/ leſtis in terra interim a regni celoꝛum petioꝛibuſ non incongrue amatur:oũ in ſumma illa patria in eternũ coberes habebitur. Pꝛopterea vero mundus pꝛeſens non diligi imperatur: ne a dei Dilectiõe alienꝰ ſeculi dilectoꝛ qͥſq; effi ciat᷑. Nõ g oʒ ↄtẽdi qð nõ licet amari. Igit chꝛiſtianus qui nominis xpᷣi ſimili tudinem tenet:moꝛum quodqʒ ſimilitu dinem habere debet. Chꝛiſtianꝰnemo recte dicitur niſi qui xpCᷣo moꝛibus coe⸗ quatur.De xpᷣo vo per ppbetã ita ðſcri bitur. Ecce puer meꝰquẽ elegi: electus meus ↄplacuit ſibi in illo anima mea. Ponam ſpm̃ meũ ſuper eũ.Nõ contè det neq; clamabit:neq; audiet aliquis in plateis vocẽ eiꝰ.Ecce xpᷣs non contẽ dit neq; clamanit: ⁊ tu ſi moꝛũ xpᷣi ſimi litudinẽ retinere cupis ne ↄtendas ne abuſiuus ĩ eccla xpᷣiana exiſtas. Suis enĩ ſectatoꝛibꝰ xpᷣs pꝛecepit. Nolite vo⸗ cari rabi Unus ẽ enĩ magiſter veſter qͥ E xpᷣs:⁊ patrẽ nolite vocare ſuper terrã Unus eſt eni pater veſter qͥ in celis eſt Oẽs eni vos frẽs eſtis:quibus ad ſup⸗/ plicandũ imperauit dicẽs. Sic aũt oꝛa bitis. Pater noſtr qͥ es in celis: ſcifice nomẽ tuum. Fruſtra enĩ patrẽ conten dit in terra qui patrẽ ⁊ patriã pꝓfitetur ſe habere ĩ celo. Cuius poſſeſſoꝛ nemo efficit᷑ niñ q de terrene patrie ↄtentõne Ecurus habetur. CLCiauus abuſionis gradus eſt auper ſuꝑbus:qui nihil hẽns in ſuꝑpbiam extollitur:cũ econ pere per aplm impeꝛat᷑.Quid g ſtolidiꝰ põt fieri qᷓ; illi qui ꝑ ĩfimam miſeriam velut in terra abiectus:extremus ⁊ bu milis incedere ⁊ cõtriſtari debuerat ſu percilioſo ſuperbie tumoꝛe inflataʒ mẽ tem cõtra dñm erigere: Per quod viti um lapſi conuerũ qui in ſũmo celicon diti erãt culmine. Quid ergo vult quaſi potẽs in terra ſuperbire:qui pꝛe oĩbus bominibus debnerat bumilis appare⸗ re: Sed ne de paupertate ſua triſticiaʒ bẽant:quod a ono recepturi ſunt pau⸗ peres attendãt. Ipſe etenim vixit. Bii pauperes ſpiritu qm ipſoꝛum eſt regnũ celoꝛũ.GRecta nãq; oiſpẽſatione mileri⸗ coꝛs regnũ celoꝛu illis committit:qbus rio diuitibus ſeculi non ſuperbe ſa⸗ regni terrarũ participationẽ abſtulit:? ipſe diueſin celi ſede appareat:qui ĩ ter ra penitus nibil ꝓcurat. Cauẽdum ve⸗ ro pauperibusẽ:ne dũ per neceſſitate,ʒ terrenà regnũ perdũt per mẽtis impꝛu dentiam:etiam celoꝝ regna amittant. Cũ enĩ dei viſpẽſatione paupertatem neceſſariam acceperint:in ipſoꝛuʒ arbi⸗ trio pendet vtrũ pauperes ſpiritu ſint. Nõ enĩ quibuſcũq; pauperibus celi re gna ꝓmittũtur:ſed his tantũmodo qui bus diuitiarũ inopiam animoꝝ humili tas cõmittat᷑. Pauꝑ enim humilis pau per ſpiritu appellat᷑:qui cũ egenus cer⸗ nitur nunq; in ſuperbiaʒ eleuatur. Qm ad apperenda regna celoꝛuʒ plus valet mẽtis humilitas q; pꝛeſentium diuitias rum tẽpoꝛalis paupertas.Etenĩ bumiu⸗ les qͥ bene poſſeſſas diuitiaſ bñt:poſſũt pauperes ſpũ appellari. Et ſuperbi ni hil hnñtes haud oubiuʒ eſt beatitudine paupertatis pꝛiuari De quibus vtriſq; ſcã ſcriptura ita loqᷣtur. Eſt qñ diuei cũ nibil habeat:⁊ iſte quaſi pauper cum i muiltis dinitijs ſit. Quaſi diues eſt pau⸗ per ſuperbꝰmẽtis affectu:⁊ quaſi pauꝑ ẽ dines humilitate.Diues ergo ĩopia ẽ mẽtis humilitas: ⁊ inepte diuitie ſunt aĩoꝑ enoꝛmitaſ.Pꝛonidendũ ergo pau peribns t:vt ſemetipſos qles ſunt itel⸗ ligant:⁊ qõ rebꝰↄſequi nõ valẽt mẽtis timoꝛe ſuꝑbire deſiſtãt. Onus abuſionis gradus eſt. Rer iniquus. Eteni regem nò Liniquum ſed coꝛectox iniquo Ingde in ſemetipſo nomis ſui dignitatem cuſtodire oʒ. Non eniʒz rex intellectu aliter boc retinet:niſ vt ſub⸗ iectis oĩbus rectoꝛis officiu ꝓcuret. Sʒ qualiter alios coꝛꝛigere poterit qꝗͥ pꝛop os moꝛes ne iniqͥ ſint non coꝛigit: Qin Iuſticis regis exaltatur ſolium: ⁊ verita wfr eſlch Miar wni⸗ parüir (e Nn keſe ſertigne epen ſneres on 0in yoon lonche tiut fun de ſelinn⸗ encnt hoͤſnen Uoin ſecbi lins ſchin Kcdl ſoſe kaon Nei toffe Un fupop Mloe⸗ ſcme ſnmd ign fmge hend ð NA buſionim gradibus. ii te ſolidont gubernacula popiloꝛum. pter piacnlum eniʒ Salomonis regnũ n Iuſticia vero regis eſt nemine iniuſte ꝓ domus iſrael dominus de manibus fili n potentiã oppꝛim ere ſine acceptione p· oꝛum ſuoꝛum diſpſit.Et ꝓpt iuſticiam tufttirg ſonarü inter viꝑ 2 primum ſuum iudi Danid regis: lucernam de ſemine eius ens M care. Aduenis ⁊ pupillis ⁊ viduis fen ſemp in hieruſalem reliquit Ecce quan Mln ſoꝛẽ eſſe:furta cohibere:adulteria puni tum iuſticia regis ſeculo valet:intuenii Eincnia re: iniquos nõ exaltare ĩpios de tra per bus pſpicue patet. Eſt enim pax popus . 1 Pouzef dere:parricidas ⁊ peierãtes:viuere non loꝛum:tutamen pr̃ie immunitaſ plebii hrnf ſinere:eccleſias defendere paupereſ ele munimentum gentis:cura langnoꝛum ctucn moſpnis alere. Juſtoſ ſuper regni nego gandium hominum: tempꝑies aeris: ſe tno, cia ↄſtituere:ſenes ſapientes ⁊ ſobꝛios nitas maris:t᷑re fecunditas ſolatiũ pau ngmi⸗ ↄſiliarios hr̃e:magnoꝛum ⁊ barioloꝛũ pum:hẽditas filioꝛum ⁊ ſibimetipᷣi ſpes ddmnie phytoniſſarũq; ſuperſtitionibus non ĩ future beatitudinis. Attamen ſciat ꝙ f/ icnurn tendere iracũdiam differre:pr̃iam foꝛti cut in thiono bominum pꝛimus cõſti⸗ Aam ter ⁊ iuſte ð aduerſarios defendẽ:p om tutuſ eſt:ſic ⁊ in penis ſi iuſticia non ſe Glinn nia in deo viuẽ: pꝛoſpitatibus nõ eleua cerit pᷣmatum habiturus eſt. Om mdun re aium:cũcta aduerſa patient᷑ ferre fi nes nãq; quoſcunq; peccatoꝛes ſub ſe Gi dem catholicam ĩ deum hr̃e:filios ſuoſ in pᷣſenti babuit ſupꝛa ſe modo plagali n nö fſinere ipie agẽ: certis hoꝛis oꝛation in illa futura pena bẽbit. Sient bus inſiſtẽ:ante hoꝛas ↄgruaſnõ guſta Ecimus abuſionis gradus eſt. wumn re cibũ. Ueh enĩ t᷑re cuius rex eſt puer: Epiſcopus negligens qui gra⸗ ihu n ⁊ cuius pꝛinceps mane comedũt. Pec dus ſui hbonoꝛem requirit int hon regni pꝛoſpitatem in pꝛeſenti faciunt ? homines ſed miniſterij ſui dignitatem gami ad celeſtia regna melioꝛa pducũt.Qui coꝛam deo:ꝓ quo legatione fungit᷑ nõ tsctn vo ſecudũ hãc legem nõ diſpenſat mul cuſtodit.nmo namq; ab epo qne ſui pihun tas nimiꝝ aduerſitates imperij tolleꝛat nominis dignitas ſit inquirat᷑: quoniaʒ gp ins Iccirco eni pax populoꝛum ſepe rüũpi᷑ epiſcopus cum grecum nomen ſit ſpe⸗ drürſt ⁊ offendicula etiam de regno ſuſcitan culatoꝛ interpᷣtat᷑s Quare vo ſpecula Gcpin Terrax quoq; fruct'diminuunt᷑ ⁊ fui toꝛ ponit᷑: ⁊ qnid a ſpeculatoꝛe requi⸗ lutmtid tia populoꝛum ppediunt. Multi etiaz rit᷑:dominus ipe denunciat: cum ſub gätis doloꝛes pꝛoſꝑitatem regni inſiciũt:cha Eʒechielis ꝓphete ꝑſona epiſcopo offi roꝛum ⁊ liberoꝛum moꝛtes triſticiaʒ cõ cijſui rationem venunciat. Ita indens ert, ferunt:hoſtium incurſus pꝛouĩcias vn ſpeculatoꝛem dedi te domui iſrael. Au itenn diq; vaſtant beſtie armẽtoꝛum et peco diens ergo ex oꝛe meo ᷣmonem nũcia Gnunin rum greges dilacert: tépeſtates vis et bis eis ex me. Si autem videris gladiuʒ Ncbn byemis traꝝ fecunditatem ⁊ maris mi venientem ⁊ tu non aannunciaueris: vt ſntee nincia phibent: aliquando fulminũ reuertat᷑ impius a dia ſna: ipe quidem . ilicctus ſegetes ⁊ atboꝛum floꝛes panpi impiuſ in iniquitate ſua moꝛiet᷑. Sagui t nos quoſq;ʒ exurit. Sup oĩa vo regis in nem aũt ei de manu tua reqrã. Si aut 1 iuſticia nõ ſolũ pntis impij faciẽ fuſcat tu ãnũciauer:⁊ ille fuerit reuerſus: ipe mn ſed etid filios ſuos ⁊ nepotes:ne poſt ſe qͥdem in iniqᷣtate ſua moꝛet᷑:ſʒ tu aiam regni hẽditatẽ teneant:obſcurat. Pꝛo tuã liberaſti. decet g epᷣm qͥ ciuʒ ſpecu De duodecim bone ⁊ ſidelis qꝛ ſupꝛa pauca fuiſti fið latoꝛ poſitus eſt:peccata diligẽter intè dere. Audiẽi ergo ⁊ poſtq; attẽderit ſer monem: ni poteri actus oʒ coꝛꝛigere: et n nõ poterit uixta euãgelij regulã ſcele rũ oꝑarios veclinare.Si eiʒ inquit pec cauerit frat tu : coꝛꝛipieſillũ int᷑ te ⁊ ipʒ ſolüũ Si te audieri lucratus es fratruzʒ tuu. Si te nõ audieru: adhibe tecuʒ ad buc vnu vel ouos:vt in oꝛe duoꝝ vl tri um ſtet omne vbu.Si illos nõ audierit dic eccłe. Si eccłam nõ audierit ſit tibi ſicut ethnichus ⁊ publicanꝰ. Cali oꝛdi ne expellẽdus ẽ qͥ cuicunqʒ doctoꝛi vel epo adherere noluerit:⁊ qui tali oꝛdie expullus fuerit ab aliquo doctoꝛe vel epo:alio nõ dʒ recipi De ſacerdote ĩ le g e cribit᷑. Ui iuã aut repudiatam non accipiat vxoꝛem. Qui g excõmunicatũ a catholico illo nõ ꝑmutente:recipit iu ra ſacri ſacerdotij:in qo chꝛiſtianoꝝ ge nus electũ eſt:excedit. PHac rõne epico pũ ad eos qͥbus ii ſpeculatõe pontus ẽ eſſe oʒ.eteꝝ qualis in ſemetipᷣn eſſe debeat. Paulus aplus exponit. Ut ad gradum epi veniens ſit ſobꝛius:pꝛudẽs caſtus:ſapiens:modeitus.hoſpitalis fi lios babens ſubditos cu oĩ caſtuate: te ſtimoniũ bñs boniũ ab ijs qui foꝛis ſũt: ꝓferẽs doctrinarũ fidelem ſermonem ante epatum:nõ plures hnñs vxoꝛes q; vnã. Nõ ꝑcuſſoꝛ.nõ bilinguis:nõ ebꝛi oſus:nõ neophitus. Ut ꝑ bec ipᷣe pꝛiuſ ondat in oꝑe qð alios docet in ſmone voctrine. Caueant g negligetes epi qõ in teꝑe vindicte dominus ꝑ ꝓphetam ita ↄquerit᷑. Paſtoꝛes multi oemolliti ſant ppłʒ meũ ⁊ paſcebant paſtoꝛes ſe⸗ metipios. Sed potiꝰ ꝓcurẽt quos ↄſti⸗ tuit oñs ſuꝑ familiaʒ ſuam vare illis ci⸗ bũ in eꝑe ſuo menſurã tritici: puram. ſ. ⁊ Obatam doctrinam:quatenus veniẽ⸗ te dvomino mereant᷑ audæe. Euge fᷣue is ſupꝛa multa te cõſtuuã:ĩtra ĩ gaudn Ildecimus abuſionis gradus ękeſt. Plebs ſine oiſciplina: que um oiſcipline exercitatõibus te diſciplinã ne qñn iraſcat᷑ doininꝰ. Di ſciplina vo ẽ moꝛum oꝛdinata coꝛeciõ ⁊ maioꝛu pꝛecedentium regularum ob ſeruatio.De qua diſciplina ¶/Paulus apoſtolus ita loquit᷑ dicẽs.In diicipli na perſeuerate tanq; filis vobis offert dominus.Qõ ſi extra oiſciplinaʒ eſtis cuius participes facti ſunt omnes:ergo adulteri ⁊ nõ fuij eſtis Qu g adulti ſi ne oiſciplina ſunt ⁊ celeſtis regni here ditatem nõ capiunt. Si filij aut pat᷑ne diſcipline coꝛꝛec õis fuerin:herecitatẽ quẽq; recipere poſſe nõ de ſꝑant de q̃ etiã oiſciplina Eſaias eidem indiſciplia te plebi pdicat dicens Quieſcite agere puerſe: diſcite benefacere: ⁊ eidem pſal miſta cõſona voce piallit dicens. Decli na a malo ⁊ ſac bonum. Infelix ergo ẽ qui abijcit diſciplinã.Agit enĩ exira mi lites aliquid:qui deũ crucifigentes nõ ſciderunt tunicam:qui eccle pi ſcindit diſciplinam. Sicut eniĩ tunica totu coꝛ pus pꝛeter caput tegit: ita diſciplina oli eccle xpᷣo qͥ eccleſia ⁊ diſciplina eſt ꝓte gitur ⁊ oꝛnaf. Ipſa enim tunica ↄtexta ſuꝑfuerat per totum: ⁊ eadem ⁊ ecclie dilcipline domino oe celo tribuitur ⁊ i tegratur. De qua dominus cum ad pa/ trem aſcendit poſtqᷓ; reſurrexit a moꝝ tuis ad apoſtolos ſuos loquuur dicẽs. Uos aũt ſedete hic in ciuitate quoad⸗ uſq; induamini vi: tcute ex alto. Cunica ergo coꝛpoꝛis chꝛiſtudiſciplina eccleſie nõ vᷣuit: abſq; rigoꝛe diſcipline oni non euadit.Atq; iccirco plalmiſte vocibus indiſciplinate plebi pᷣdicat᷑. Appꝛehedi — n hiſiß Eulnnigee ignugee Nhine trercrnite Ehuetiſe lmiſeſcchn , Ate Gni donn) chuacen Uegnunn mn Z tgint Wtonitzoß⸗ Cigund Chrglhr Zſün muhrd egen nl ditcc etlemn⸗ nnd Gticnn rnum oeducũt ad moꝛteʒ Qne vtiq; m te ꝑditionis vie ſunc icendũt᷑ cum vna HAAbuſionum grachbus. eſt. Qui aũt extra diſciplinam eſt: alie⸗ nus eſt a coꝛpoꝛe xppᷣi. Non ſcindamus igitur illã:ſed ſoꝛiamur de illa cuiꝰ ſit. Ren ſoluamꝰ quicqᷓ; oe mãdat xrpᷣi ſz vnuſqᷣſq; in quo vocateſt in eo x maneat apud onñm. Codecimꝰ abuſionis gradus ſt populus ſine lege:qui dum oei dicta ⁊ legum ſcita contem nit: p diuerſas erroꝝ vias eũdem ꝑditõ nis la queũ incurrit. De quibus vijs ſub ꝓſona puaricatoꝛis populi humanũ ge nus ita deplgit. Nos aut ſicut oueſ er rauimus vnuſquiſq; in via ſua declina uit. De quibus etiam eadem ſapientia loquuur per Salomonez. Multe vie vidẽtur hominis recte:⁊ nouiſſima eo regalis via:lex dei:videlicʒ que neq; ad dexteram neq; ad finiſtram declinat: negligẽtiã deſerit᷑ De qua.i.via dñjs ie⸗ ſus xpᷣs qui ẽ fiuis legis ad iuſticiaʒ oĩ credenti denüciat Ego ſum via: veritas 7 vita: æ nemo venit ad patrem niſ per me. Ad quã viã omnes communiter ĩ⸗ uitat dicẽs. Uenite ad me oẽs qͥ laboꝛa tis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego vos reficiã. nõ eſt pſonaꝝ acceptio apud deum:ibi nõ eſt iudeus:neq; grecus maſculus: ⁊ fe mina: ſeruus ⁊ liber:barbarꝰ⁊ ſcytha ſed oĩa in ommibus vpᷣs. Oẽs ergo vnũ ſunt in xpo ieſu Dum ergo xpᷣs finis ẽ legis:qͥ ine lege ſunt:ſine xpᷣo fiũt.Igit populus ſine lege:populus ſine xpᷣo ẽ: abuſue vero in tẽpibus euangelij po⸗ pulum fieri ſine xpo:quãdo apoſtolus in cuncas gentes licencia pᷣdicationis Data eſt: quando tonitruum euãgelij ꝑ cuũctas ſeculi ꝑtes intonuit: quando gẽ tes nõ ſectabant᷑ iniuſticiam appᷣhede ruin iuſticiam. Quando qui longe fue rant facti ſunt pꝛope in ſanguine cbꝛi ſti:qui aliquando non populus: nune autem populus ſanctuſ in chꝛiſto:qu do eſt tempus acceptabile: ⁊ dies ſalu⸗ tis ⁊ tempoꝛa refrigeri in conſpectu al tiſſimi: quando vnaqueq; gens babʒ te ſtem reſurrecti is quando pꝛoteſtat᷑ dominns. Ecce enim vobiſcum ſum omnibus diebus vſque ad conſumari⸗ onem ſeculi Non fiamus ergo ſine chꝛiſto in hoc tempoꝛe tranſitoꝛio: ne ſine nobis chꝛiſtus eſſe incipiat in fu⸗ Fini ouodecim gradnũ abuſionũ. Sancti Auguſtini. . . ¶ Ex libꝛo retractionuũ beati Auguſti ni in libꝛũ de beata vitra. *„ IJbꝛũ de beata vita non poſt li bꝛos de achademicis: ſed ĩter illos:vt ſcriberem contigit. Ex occaſione quippe oꝛtus natalis mei ẽ: ⁊ tridui diſputatione completus ſicut ſatis ipſe iu ſicat:in quo libꝛo conſtuit inter nos qni ſimul querebamuſ:nõ eẽ btãm vitẽ: niſi ꝑfectã cognitionem dei diſplicet tamen illic:ꝙ mallio theodo⸗ ro:ad quẽ libꝛũ ipᷣm ſcripſi q;uis vocto ⁊ chꝛiſtiano viro plus iribui: qᷓ; debe⸗ rem.Et ꝙ foꝛtunam etiam illic ſepe no minani:⁊ ꝙ tẽpe vite huius in ſolo ani mo ſapiẽtis dixi habitare vitã bealam: qũolibet ſe hẽat coꝛpus ei:cũ ꝑfectam cognitionem dei:h̊ ẽ:qua hoi maio: eẽ nõ poſſi::ĩ fſutura vita ſget apoſtoluſqᷓ ſola btã vita dicẽda ẽ vbi ⁊ coꝛpus ĩcoꝛ ruptibile:atq; ĩmoꝛtale ſpũi ſuo ſine vl la moleſtia: vel reluctatione ſubdetur. Sane iſtũ libꝛuʒ in nr̃o codice interru⸗ ptum reppi ⁊ nõ parum minns babẽ: z ſic a fribus quibnuidà deſcriptus ẽ:nec apð aliquẽ adhuc ĩtegrũ ĩnenerã: ex qꝰ emẽdarem:qñ hec retractaui. hic liber ſic incipit. Si ad philoſopbie poꝛtum. GHeati Auguſtini epi: de beata vita liber incidit. Pꝛoemium. Jad philoſophie poꝛtũ: e quo llili ĩ brẽ vite regionẽ ſolũq; pꝛo it vir humaniſſime atq; ma gne theodoꝛe:rõne iſtitutꝰ:curſus ⁊ vo lũtas ipᷣa ꝑducet᷑. Neſcio vtrũ temere dixeri:młto minoꝛis numeri hoĩes:ad eũ ꝑuẽturos fuiſſe:qᷓ;ᷓuis nũc quoq; vt videmꝰ:rari admoduũ pauciq; ꝑurniant Cu.n.ĩ hũc mũdũ:ſiue ðs ſiue natura: ſiue neceſſitas ſiue volũtas nr̃a:fiue cõ iuncta hoꝝ aliqᷓ:ſiue ſil oĩa:res.n. młtũ obſcura e:ſ tñ a te ia illuſtrada ſuſcep/ ta veluti ĩ qõda ꝓcelloſũ ſolũ:nos q̃ñ te mere paſſunq; ꝓiecerit quotus qͥſq; co gnoſceret quo ſibi nitẽdũ eẽt:quaue re deũdũ:niñ aliqñ ⁊ iuitos cõtraq; obni tẽtes aliqua tẽpeſtas:que ſtuluis videt᷑ aduerſa ĩ optatiſſimã terrà neſciẽtes:er ranteſq; cõpigeret.Igit᷑ boium quos phia põt acciꝑe:tria qn nauigãtiũ gene ra mihi videoꝛ videre:vnũ e eoꝝ: quos vbi etas cõpos rõnis aſſũpſerit: paruo ĩpetu pulſuq; remoꝝ de ꝓxmo fugiut feſeq; cõdũt i illa traquillitate. Unde ceteris ciuibꝰ qͥbꝰ poſiũt quo admoni⸗ nitis conẽt᷑ ad ſe lucidiſſimũ nignũ ſui alicuius oꝑis erigere Alteꝝ vo ẽ eoꝛuʒ ſuꝑioꝛiq; contrariũ qͥ fallaciſſima facie maris decepti:elegerũt ĩ mediũ ꝓgredi lõgeq; a ſua pria ꝑegrinari andet:⁊ eiꝰ ſpe obliuiſcũt᷑. Hos ñi neſcio qꝰ ⁊ nimis latẽte mõ a puppi vetꝰ:quẽ ꝓſꝑu putãt fuerit ꝓſecutꝰ:penetrãt ĩ altiſima miſe riaꝑꝝ elati atq; gaudẽtes ꝙ eis vſq;qᷣq; fallaciſſima ſe renitas voluptatũ:bono rũq; blãdit᷑. Pis ꝓſecto qͥd aliud optã⸗ duũ e: q; qdã i illis rebꝰ a quibus licet hi excipinntur in ꝓſpera:etſi paꝝ ẽ:ieuieſ AMe beata virra. oĩno tempeſtas:contrarieq; flans ven⸗ tus: qui eos ad certa ⁊ ſolida gaudia vł flentes gementeſq; ꝑducat: Huius ge⸗ neris tamen pleriq; nondum longius euagati:quibuſdã non ita grauibꝰ mo⸗ leſtüs reducunt᷑.hHi ſũt homines:quos cum vel lachꝛymabiles tragedie foꝛtu⸗ naꝝ luaꝑ:vel ianes negocioꝝ anxie di ficultates:quaſi nihil aliud habẽtes qð agant in libꝛos doctoꝛum ſapientiſſi⸗ moꝛũq; hbominum traxerit:in iſo qu.,s dammodo euigilant. Unde illos nul⸗ la maris illius pꝛomiſſa nimium falſo ridentis excludantEſt autem genus i ter hec tertium eoꝝꝑ:qui vel in ipſo ado leſcentie limine:vel iam diu multũq; ia ctati:tũ quedam ſigna reſpiciunt: ⁊ ſue dulciſſime pr̃ie q;uis in ipis fluctibus recoꝛdantur ⁊ aut recto curſu in nullo falſi ⁊ nibil moꝛati eã repetunt:aut ple rũq; vel inter nubila deuiantes:vl mer gentia contuentes ſidera:vel nonnul/ lis illecebꝛis capti: bone nauigationis tꝑa vifferentes: errant oiutius: quos item ſepe nonnulla in fluxis foꝛtunis calamit as:quaſi conatibus eoꝛum ad uerſa tempeſtas in optatiſſimam vitaz quietãq; compellitis autem omni/ bus qui quocũq; modo ad beate vite regionem feruntur: vnus immaniſſimꝰ mons ante ipſum poꝛtum conſtitutus qui etiam magnas ingredientibus gi/ gnit anguſtias vehementiſſime foꝛmi⸗ dandus cautiſſimeqʒ vitandus eſt. NHãͤä ita fulget ita mentiente illa luce veſtit: vt non ſolum ꝑuenientibus nõdũq; ĩi⸗ greſſis incolenduʒ ſe offerat: ⁊ eoꝛũ vo luntatibus pꝛo ipa beata terra ſatiſfa/ cturum pollice t᷑. Sed pleꝑqʒ de ipſo poꝛtu ad ſeſe ho nines inuſtat:eoſqʒnõ nunq; detinet ipᷣa altitudine velecta⸗ toos: vnde ceteros deſpicere libeat. 4 Hi bal gaſen eiel (nitn toinn ſurt Bu Ap n ſun eßt gun ni ecd Clend ete⸗ ſeige enb lere hee ſbi c ſ ned ſni H Aüuuu Nto⸗ (on dillie Redoe cen eoe (ar nee rl dhds m ſhrnm⸗ Nrnfoge lhenn Hinun il — umngeone npotd dunnlig Hemn tie jin tate orunal Pammuſt nunssſ Aonk, nuugtt dinus g mns bonn samt ſnn ſ enen Abanſt gimmit mom llis ſott/ *RK lagi Puͤ ſoi Griult n i ueſt it rnii e Hi tamẽ admonèt ſepe venièteſ:ne ant occultis ſubter ſcopulis decipiant᷑:aut ad ſe aſcẽdere facile putent:⁊ quaſi ne periculo ĩgrediantur ppter illiꝰterre vi cinitatẽ beniuolẽtiſſime docẽt. Ita cuʒ eis inuident vaniſſimã gloꝛiam:locum ſecuritatis oñdũt. Naʒ quem montem alium vult intelligi rõ ppinquantibus ad philoſophiam ingreſſiſue metuẽdũ niſi ſupbũ ſtudiũ inaniſſime gloꝛie: qð ita nibil ĩtus plenũ atq; ſolidũ habʒ: vt inſflatos ſibi ſuꝑ ambulãtes ſub crepan te fragili ſolo demergat ac ſoꝛbeat: eiſ⸗ q; in tenebꝛas reuolutis eripiat luculẽ tiſſim ĩ vomum:quam pene iaʒ viderãt Que cũ ita ſint:accipe mi theodoꝛe.Na que ad id qð deſidero: te vnum itueoꝛ teque aptiſſimum admiroꝛ ſemper: acci pe ĩquã ⁊ qð illoꝛum triũ genus hoĩuʒ me tibi dederit ⁊ quo loco mihi eẽ vi⸗ dear ⁊ abſq; cuiuſmodi auxilium ceriꝰ expectẽ. Ego ab vſq; vndeuigeſimo an no etatis mee poſtq; in ſchola rhetoꝛiſ libꝛũ illum ciceronis qui hoꝛtẽſius vo⸗ catur: accepi tanto amoꝛe philoſophie ſuccẽſus ſum:vt ſtatim ad eaʒ me ferre meditarer. Sed neq; mibi tenebꝛe de⸗/ fuerũt: qͥbus confunderet curſus meꝰ: 2 diu fateoꝛ:qbus ĩ erroꝛem ducerer la pstia in oceanũ aſtra ſuſpexi. Naʒ ⁊ ſu pſtitio quedam puerilis me ab ipſa in⸗ qſtione terrebat. Et vbi factus erecti⸗ oniillã caliginẽ diſcipuli:mihiq; perſu⸗ aſt: docẽtibus potius qᷓ; iubẽtibus eſſe cedendũ:incidi ĩ bomines:qbuſlux iſta que oculis cernit᷑ inter ſũme diuina co lẽda videretf᷑. Nõ aſſentiebaà: ſed puta⸗ bam eos magnum aliquid tegere illis ĩ oolucris:quod eẽnt aliquãdo aperturi At vbi diſcuſſos eos euaſi:maxime tra iecto iſto mari:din gubernacla mea re pugnãtia oĩdꝰventis ĩ mediji fluctibus achademici tenuerũt. Deĩde veni ĩ has terras:hic ſeptẽptrionẽ cui me crederẽ didici. Animaduerti enĩ ⁊ ſepe in ſacer⸗ dotis noſtri: ⁊ aliquãdo in ſermonibꝰ tuis:cũ de deo cogitaret᷑ nibil omnino coꝛpoꝛis eẽ cogitandum:neq; cum de aĩa.Nã idem vnũ in reb ꝓximuʒ deo. Sed ne ĩ philoſophie gremium celerit᷑ aduolarem fateoꝛ:vxoꝛis honoꝛiſq; il lecebꝛa detinebar: vt cum bec eẽm ↄle⸗ cutus:tum demũ me:qð paucis feliciſ⸗ ſimis licuit:totis velis oĩbuſq; remis ĩ illũ ſinum raperẽ:ibiq; conqeſcerẽ. Le ctis aũt plotini pauciſſimis libꝛis cuiuſ te eẽ ſtudioſſſimũ accepi collatac; cuʒ eis quantũ potuit: etiã illoꝝ auctoꝛita⸗ te:q diuina myſteria tradiderũt: ſic ex⸗ arſi: vt omnes illas vellem anchoꝛas rũ pere:niſi me nõnulloꝛũ hoium exiſtia⸗ tio commoueret. Quid ergo reſtabat a liud:niſi vt immoꝛanti mihi ſaperfluis: tempeſtas q̃ putat᷑ aduerſa ſuccurreret Itaq; tantum me arripuit pectoꝛis do loꝛ: vt illius ꝓfeſſionis onus ſuſtinere non valens:qua mihi velificabam: foꝛ taſſe ad firenas abijcerem omnia: ⁊ op tare tranqᷣllitati vel quaſſatam nauem ſeſſamq; perducerem.Ergo vides in q̃ᷓ philoſophia quaſi in poꝛtu nauigem. Sed etiam ipᷣe late patet:eiuſq; magni tudo:quãuis iam minus periculoſum: non tamẽ penitus excludit erroꝛem. Nã cui parti terre:que ꝓfecto vna be ata eſt:me admoueam:eamq; cõtingã ꝓꝛſus ignoꝛo.Quid enim ſoliduʒ tenu dum adbuc de aĩa qõ nutat ⁊ fluctuat Quare obſecro ie ꝑ virtutẽ tuam: ꝑ bu manitatem: per aĩlarum inter ſe viculuʒ atq; commercium:vt dexterã poꝛꝛigaſ Poc aũt ẽ vi me ames ⁊ a me viciſſiʒ te amari credas carũq; baberi. Quod ſiĩ petrauero:ad ipſam beatam vitam cui te iam herere pꝛeſumo: paruo conatu facillime accedam.Quid aũt agaʒ:quo ue modo ad iſtũ poꝛtũ neceſſarios me⸗ os cõgregem:vt cognoſcas ⁊ ex eo ani mu meuũ neq; eni alia ſgna inuenio qᷣ⸗ bus me ondam:plenius intelligas diſ⸗ putationu mea:ꝛum quod mihi videtur religioſ euanſſe:atq; tuo ti ulo digniꝰ ad te ſcribendü putaui: ⁊ ipſo tuo nomi ne dedicanduũ aꝑtiſſime ſane.nã de biã vita queſiuimus inter nos:nihilq; aliõ video:qð magis dei donũ vocanduʒ ſit Eloqntia tua territus non ſuʒ Quicqͥd enĩ amo:;uis nõ aſſequar: timere nõ poſſuʒ:foꝛtune vo ſublimitatem multo minꝰ: apud te eiʒ vere q;uis ſit magna: ſecũda eſt.nam quib onat᷑:eoſdeʒ ipᷣoſ fcũdos ſacit. Sʒ iam qͥd afferaʒ: queſo gnitati tue notos interim nominibꝰſa⸗ cere. In pmis nr̃a mater cuiꝰmeriti cre attende. ꝗ] Ticipit nurratio: que ad diſputationẽ paratur. PDibus nouẽbꝛis:mihi natalis dies erat:poſt tam tenue pꝛaan ium: vt ab eo nihil ingenioꝛũ impediretur:oẽs qui ſimul:nõ modo il lo die:ſed quotidie cõuiuabamur bal neas ad ſedẽdũ vocaui.nam bis tempo ribus apt loc ſecretꝰ occurrerat. Erãt auũt.6. nõ enĩ vereoꝛ eos ſingulari beni⸗ do eẽ:oẽ qð viuoſnauigius frater meꝰ: trigetius ⁊ licetiꝰciues ⁊ diſcipuli mei. nec lartidianũ ⁊ ruſticũ ↄſobꝛinos me os q;uis nullum vel grammaticũ paſſi ſint:deeſie voluiipſumq; eoꝝ ſenſuʒ cõ muneʒ ad rem quã molliebar: neceſſa riũ putaui.Erat enĩ nobiſcũ etate mini/ mus oĩum:ſed cuius ĩgeniuʒ: ſi amoꝛe nõ falloꝛmagnuʒ quoddaʒ pollicetur 2 ane ne akeur ne cep. Incipit oiſputatio oe bt Nüng. en ollheltatio dede Kuũ oẽs ↄſentirent: nauigius ſe zare rndit. Cui ego: nibhil ne omni no ſcis in quã:an iter aliqua:q̃ ignoꝛas etiã hoc numerandũ ẽ:nõ puto me in qt omnia neſcire potes ne ĩquã:nobis dicere aliqd eoꝝ ꝗ noſti:poſſum inqᷣt: mniñſi moleſtũ eſi:inqua ꝓfer aliqᷣd: ⁊ cũ dubitaret:ſcis ne inquam ſaltiʒ te viue re:ſcio ĩquit.Scis ergo habere te vitaʒ ſi qdem viuere nemo niſ vita poteſt:et boc inqt ſcio. Scis etiã coꝛpns te babẽ aſſentiebat᷑:g iam ſcis te cõſtare ex coꝛ poꝛe ⁊ vita:ſcio interim:ſed vtrü hec ſo la ſint:ĩcertus ſuʒ.Ergo duo iſta ĩquaʒ: eẽ nõ oubitas coꝛpus ⁊ anima: ſed icer tus es vtrũ ſit aliud qò ad complendũ ac ꝑficiẽdũ hoĩem valet. Ia inqͥt: boc quale ſit:alias ſi poſſumus:qremus/uij quam:nũc illud ia ex oĩbus qro:cuʒ fa teamur cũcti:neq; ſine coꝛpoꝛe: neq; ſᷣ ne aĩa eẽ poſſe hboĩem:cibos ꝓpt᷑ qͥd ho rum appetamus: Pꝛopter coꝛpus iqᷣd licẽtius.Ceteri aüt cũctabant᷑ varioqʒ ſermone iter ſe agebant qũo poſſit pꝛo pter coꝛpꝰcibꝰneceſſariꝰvideri cũ appe teret ppter vitâ: ⁊ vita nõ niſ ad aiam ptin eret:Luũ ego videt᷑ nquà vobiſ ad eã partem cibum ꝑtinere: quã cibo cre ſcere robuſtioꝛẽqʒ fieri videmus: Aſſẽ tiebant᷑ pꝛeter trigetiũ.Ait eĩʒ. Cur ego nõ ꝓ edacitate mea creui. Moduʒ inq; ſuuũ a natura cõſtitutũ hñt oĩa coꝛpoꝛa vltra quà mẽſura ꝓgredi nequea:iñ ea mẽéſura minoꝛa eent ſi eis alimẽta defu iſſẽt:qð ⁊ in pecoꝛibꝰfacilius animad uertimꝰ⁊ nemo dubitat cibis ſubtraci1 oĩuʒ animãtiũ coꝛpoꝛa macreſcẽ. MHa creſcẽ inqᷣt licẽtiꝰnõ decreſcẽ. Satis eſt mibi inq;:ad id quod volo: ⁊ eiʒ qõ eſt. Utrü ad coꝛpus cibus pertineat: ꝑtiet Anikeſtũ vobiſ videt ex anima ⁊ coꝛpoꝛe nos eẽ cõpoſios?ꝰ che diue llne ſwori oe Eſein ſcene ſedoen nipod Eino mnurg menb untv uleoa Ntenceb Gllsan Morie hgeo feheen lüdo nhente dlsnng ir age noe⸗ Glin biror tinge ior Ncnoen Gnobbi ſinn linige⸗ nincn Cſege ſaaneg ogne Wwninn ug d ten einit nmnncn l eden erigen nönnr⸗ geignis elnn Ouickti milgetn Nbrettn nugat opnrt ncöne nAni aniſd unod acN migitrt ſtumno oge i cteg tc = = +☛66 — — =S= — S = = cio rn ide natgen tnm Ll tcdh. lcteen coune ſchis rchuin nul . S= — — —— 4 4 —— . 2— = 4 – = = = — = 4 4 =2 = G — = = = = —— = — — =— = — = — = = = De beata vita. aũt cũ eo ſubducto ad maciẽ deducitur oẽs ita eẽ cenſuerũt. Quid g aĩa inquã nulla ne hʒ alimẽta ꝓpa:an eiʒ eſca ſcĩia vohis videtur:plane inqͥt mat᷑ nulla re alia credo: ali aĩiam q; intellectu rerum atq; ſcia:de qua re cũ trigetius oubiuʒ ſe oſtenderet. hodie ĩquit illa:tuipſe nõ ne docuiſti:vñ ant vbi anima paſcatur nã poſt aliquanta pꝛandij parteʒ te di⸗ xiſti non adueriiſſe: quo vaſculo vtere⸗ mur: ꝙ alia neſcio:q̃ cogitaſſes nec ta⸗ men ab ipſa ciboꝛuʒ parte abſtinueras manus atq; moꝛſus:vbi igit᷑ erat aĩus tuus:quo tempoꝛe illud te veſcente:nõ attendebat:inde mihi crede: ⁊ talibus epulis animus paſcitur.i.curis: ⁊ cogi⸗ tationibus ſuis:ſi ſuper eas aliquid per cipere poſſit.De qua re cum dubitãdter ſtreperent nõne inquam conceditis bo minũ doctiſſimoꝝ multo eẽ animos qᷓ; imperitoꝛum quañ in ſuo genere pleni oꝛes atq; maioꝛes: Maniſeſtum eẽ di xerũt. Recte igitur dicimus eoꝛum ani mos:qui nullis diſciplinis eruditi ſunt nihilq; bonarum artium hanſerunt: ie ℳe iunos:⁊ quaſi famelicos eſſe plenos in quit:trigetius ⁊ illoꝛum animos eẽ ar⸗ bitroꝛ:ſed vitijs atqʒ nequitia: iſta ipſa eſt inquam crede mihi quedam ſterrili tas ? quaſi fames animoꝛum. Nã quẽ admodum coꝛpus detracto cibo plerũ q; moꝛbis:atq; ſcabie repletur: que in eo vitia iandicant famem ita ⁊ uloꝛum animi pleni ſunt moꝛbis quibus ſua ie iunia confitentur.Et enim ipſam nequi tiam matrem omnium vitioꝛum: ex eo ꝙ ne quicq; ſit:ideſt ex eo:ꝙ nihil ſit: a nihilo nequitia nominata eſt. nibil ẽ& enim oẽ qð flut:qð ſoluitur: qð hq̃ſcit q̃ſ ſempꝑ perit. Ideo tales hoĩes etiaʒꝭ ꝑ⸗ ditos dicimus Eiſt aũt aliquid ſi manet ſi cõſtat:ſi ſemꝑ tale:vt eſt virtus cnius magna para eſt atq; pulcherrima: ꝗͥ tẽ perantia ⁊ frugalitaſ dr. Sed ſi hoc ob ſcurũ ẽ:q̃; dt id iam vos videre poſſitis certe illud conceditis:qꝛ ſi animi ĩperi toꝛum etiam ipſi pleni ſuat:vt coꝛpoꝛũ ita aĩioꝛum. Duo alimentoꝛum genera inueniuntur: vnum ſalubꝛe atqʒ vtile: alterũ moꝛbidum atqʒ peſtiferum:que cuʒ ita ſint. arbitroꝛ die narali meo: qiñm duo q̃dam eẽ in hoĩe ↄuenit:inter nos ideſt coꝛpus atqʒ aiam nõ me pꝛandiũu paulo latius coꝛpoꝛib nr̃is ſolum: ſz ⁊ animis: etiam exhibere debere. Qõð aũt hoc ſit pꝛandiũ:ſi eſnritis pferam:nam ſi vos ĩuictos ⁊ faſtidientes alere cona boꝛ fruſtra operã ↄſumã:magiſqʒ vota facienda ſunt:vt tales epulas potiꝰ qzʒ illas coꝛpoꝛis deſideretis:qð eueniet ſi ſani animi veſtri fuerit.Egri enim ſiut ĩ moꝛbis ipſius coꝛpoꝛis videmus. Ci⸗ bos ſuos recuſant ⁊ reſpuunt. Omnes ſe vultu ⁊ conſentiente voce qͥcqd ppa raſſem:iam ſumere ac voꝛare velle die⸗ xerunt. Ad q̃ ego rurſus exoꝛdieni btõs eſſe nos volumus inquaʒ: vix hoc effu deram occurrerũt vna voce conſentien tes videt᷑.ne vobis inquã:btũs eſſe qui qð vult nõ hʒ negauerũt.Quid oĩs qui qð vult hʒ btũs ẽ. Lũ mater ni bona in⸗ quit velit ⁊ habeat btũs eſt. Si aũt ma la velit:qᷓʒ iis habeat miſer eſt. Quni ego arridens atqne geſtiens ipſam inquam veteres dictam eſſe voluerunt ꝗſui vi tio que contraria virtus eſt frugalitas nominatur:vt igitur hec a fruge:ideſt a fructu:pꝛopter quandam animoꝛu; fe⸗ cunditacem:ita illa ab ſtei ilitate bocẽ: pꝛoꝛſus mater arcem ppiloſopbie ie⸗ nuiſti. Nã tibi pꝛoculdubio vba defue⸗ rũt:vt nõ ſicut tullius ter modo pande res:cuiꝰ de hac inia verba iſta ſunt.naʒ inhoꝛtẽſio:quẽ de laude ac defennõe philoſophie libꝛum fecit. Ecce autẽ ait Nõ philoſophi quidẽ:ſed ꝓmpti tamẽ ad diſputandũ. Oẽs aiunt eſſe beatos qui viuant:vt ipſi velint.Yalſuʒ id qͥdẽ velle enĩ qð nõ deceat id ẽ ipᷣm miler⸗ rimũ:nec tã miſerũ ẽ nõ adipiſci qð ve lis q; adipiſci velle quod nõ opoꝛteat. Plus enĩ mali pꝛauitas voluntatis af fert:qᷓ; foꝛtuna ciuq; boni. In quibus verbis iũlla ſic exclamabat:vt obliti pe⸗ nitus ſexus eius magnũ aliquẽ virum conſidere nobiſcũ crederemus:me inte rim intelligẽte ex quo illa: ⁊ qʒ dinino fonte manarent.Et licentiꝰ. Sʒ dicẽdũ inquit tibi eſt: vt beatus ſit quiſqʒ quid velle debeat:⁊ quarũ rerũ eũ opoꝛteat habere deſideriũ. Inuita me inquã na tali tuo quando oignaberis: quicquid appoſueriſ libenter ſumã qua cõditiõe hodie apud me vt epuleriſpeto:nec fla gites quod foꝛtaſſe nõ ẽ paratũ Quem cũuũ modeſte ac verecũde ↄmonitõis ſue peniteret.Ergo illud inquã ↄuenit ĩter nos:neq; quẽquã beatũ eſſe poſſe: qui qð vult nõ hʒ:meq; oẽm qui qð vult hʒ beatũ eſſe.Dederũt.Quid illud inquam cõceditis oẽm qui btũs nõ ſit miſerum cẽ: Nõ dubitauerũt.Ois igitur inquaʒ qui qð vult nõ hʒ miier eſt. Placuit oĩ bus Quid ergo ſibi hõ cõparare debet vt btũs ſit inquã: Soꝛte enĩ etiaʒ iſti noſtro ↄuiuio ſubminiſtrabit᷑:ne licen tij auiditas negligatur.nã vt opinoꝛ: ei cõparandũ eſt:qð cum vult hʒ. Mani feſtũ eſt: dixerut. Jd eꝛgo inquam ſempꝑ manẽs nec ex foꝛtuna pendulũ: nec vl lis ſubiectũ caſibuos eſie debet. Naʒ qͥc⸗ qd moꝛtale ⁊ caducũ nõ poteſt a nobiſ quãdo volumus: ⁊ q;diu volumus ha berji. Aſſentiebant᷑ oẽs. Sed trigetius ĩ quid.:ſunt multi foꝛtũati:qͥ eanpſas res fragiles:caſibuſq; ſubiectas:tñ iocũdis ꝓ hac dita cumulate largeq; poſſidedt nec quicq; illoꝝ eis quod volunt deſit. Cui ego.Qui timet inquã:videt᷑ ne ti⸗ bi btüs eſſe: Nõ videt᷑ inquit Ergo qd amat quiſq; ſi amittere põt:poteſtneñ timere:non põt inquit:? Amitti aũt pñnt illa foꝛtuita. nõ igit᷑ hoc qͥ amat ⁊ poſſi det:põt vllo modo btũs ee: nibil repu gnauit. PHoc loco aũt mater etiam ſi ſe⸗ curus ſit:inquit ea ſe oĩa non eſſe amiſ ſurum:iñ talibus ſatiari nõ poterit:g ? eo miſer quo ſemper eſt indigens. Lui ego.Quid ſi inquã his oibus abũdans rebus atq; circũfluens:capiẽdi moduʒ ſibi ſtatuat:eiſq; cõtentus:decẽter iocũ deq; pfruat᷑:nonne tibi videtur beatꝰ. MNõne ergo inquit illis rebꝰ: ſed animi ſui moderatione btũs ẽ᷑. Optime iqua nec huic interrogationi aliud:nec abſte aliud debuit rñũderi. Ergo nullo modo onbitamꝰ ſiquis btũs eẽ ſtatuit:id eum ſibi comparare debere qð ſemper ma⸗ net nec vlla ſeuiente foꝛtuna eripi pot Poc inqᷣt trigetius iam dudũ conſenſi mus.Deus inquã nobis eternꝰ ⁊ ſemꝑ manẽs videt: Hoc quidem inqᷣt licen tius. Ita certũ eſt vt interrogatiõe non egeret:ceteriq; oẽs pia deuotione con⸗ cinuerunt. Deum igitur inquâ qͥ habet beatus ẽ.Qõð cum gaudentes libentiſſi me accepiſſent: nihil ergo inqua nobis iam querendũ arbitroꝛ ee:niſi quis ho minũ habeat veũ. Btũs eniʒ ꝓfecto is erit:oe quo quero qͥd vobis videatur. Hic licentius deũ habet qui bene viuit. Trigetius deũ bʒ inqᷣt qᷣ facit:q̃ deꝰvult fieri:ĩ cuius ſnĩam lartidianus cõceſſit Puer aut ille minimus oiuʒ:is hʒ deuʒ ait qui ſpm immundum non hʒ. Mat᷑ vero omnia:ſed hoc maxime appꝛoba⸗ uit. Nauigius tacebat. Quẽ cũ interro gaſſem quid ſentiret:illud vltimuʒ ſibi E ee Contn ſaoer hinteb Gpuc⸗ ſetir ender Uleie ar Kcne li ſun me Pan len lune Muun⸗ mm tort ſn ſinm⸗ ee ſoſe⸗ eiene Pane lionni⸗ ſſahe Co leonot Nrpn en wun Mlenn Cne doll leie Nnöſrn Uin iuet W 4 Nhit odwwin Criſictitt Nqinuig tötänhin innni H baur niütuß⸗ prb Nii ℳ H mngnun datßnes Nniſe etutr⸗ placere reſpondit. Nec ruſticum per contari viſum eſt: nec legendum q̃ naʒ eſſet de re tanta eius ſententia: qui mi⸗ hi videbatur non deliberatione magis qᷓ; pudoꝛe impeditus ſilere:trigetio cõ⸗ ſenſit. Cum ego teneo inqᷓ; omniũ pla⸗ cita de re magna ſane: ⁊ vltra quaʒ nec queri quidem opoꝛtet: nec inueniri po teſt:ſi mõ eam vti cepimus ſeremiſſime ac ſinceriſſime inueſtigem. Quod ho⸗/ die quia longum ẽ: ⁊ habent in epulis ſuis ⁊ animi quandam luxuriam: ſi vl⸗ tra modum in eas ⁊ voꝛaciter irruant. Ita enim male quodammodo digerũt vnde valitudini mentium non minns qᷓ; ab illa ipa fame metuendum eſt:me lius nos hec queſtio cras eſurientes ſi videtur accipiet:illud modo libenter li gurriatis volo:quod ſubito mihi mini ſtratoꝛi noſtro in mentem ſuggeſtum E:ĩferendum:⁊ eſt infalloꝛ:qualia ſolẽt vltima apponi:quaſi ſcholaitico melle confectum atq; conditum. Quo audi/ to ſeſe omnes quaſi ĩ alatum ferculum te tenderunt:coagitaruntq; vt dicere ꝓ perarem quid nam ect. Quid inq; puta tis: niſſ cum achademicis totum quod ſuſceperamus confectum eſſe negociũ. Quo accepto nonnne tres illi quibus res nota erat:ſeſe erexerunt alacrius: ⁊ velat poꝛꝛecils:vt fi:manibus inferen tem miniſtrum adiuuerunt quibus potuerunt verbis nihil ſe iocundiꝰ au duuros eſſe monſtranteſ. Lum ego ita rem polui. Si mamfenum ẽ ĩquò btüz nõ eẽ:q qð vult nõbʒ: qð pauloañ rõ demõſtrauit. Nemo aut querit gqð iae nire nõ vult: ⁊ qrũt illi ſemꝑ veritatem. Uolunt ergo inuenire:volut igitur ha⸗ bere iuetionẽ veritatl ⁊ nõ iueniũt. Se quitur eos nõ hr̃e gð volüt. Et ex eo ſe qulur eud bios nõ eẽ at nemo ſapiẽs De beata vita. niſi beatus. Sapiens igitur achademi/ cus non eſt:hic repente illi: quaſi totuz ſapientes exclamauerunt. Sed l centiꝰ attentius ⁊ cautius aduertẽs timuit aſ⸗ ſenfione: atq; ſubiecit. Rapui qnidẽ vo biſcũ ſiquidem exclamaui illa cõcluſio ne cõmotus ſed nihil hinc admittaʒ in viſcera:⁊ partem meam pᷣuabo alipio. Nã aut ſimul eam mecum lambet:aut admonebit: cur non opoꝛteat attinge⸗ re. Dulcia inquã magis metuere nani⸗ gius deberet ſplene vitioſo. Hic ille ar⸗ ridens plane iquit me talia ſanabunt. Naʒ neſcio quõ cũctoꝛü hoc ⁊ acculea tum:qð poſuiſti:vt ait ille de melleſime tio. Acriter dulce ẽ: nihilq; inflat viſce⸗ ra:quare totũ etiam palato aliquàtum remoꝛſum:tñ vt poſſũ libentiſſimme ĩ me dullas:traijcio. Non enim video quõö redargui poſſit iſta concluſio: pꝛoꝛ/ ſus nullo modo poteſt inquit trigetiuſ quare gaudeo iã diu:cu illis me inimi⸗ citias ſuſcepiſſe. Nã neſcio qua impel⸗ lente natura: vel vt veriꝰ dicam deo ẽt neſcis quomodo refelledi eẽnt: tamè animis aduerſabar. Hic licentius ergo inquit illos nondum deſero. Ergo ait trigetius:diſſentis a nobis: nuũquidnaʒ ille inquit vos ab alipio diſſẽtitis:Cui ego non dubito inq̃ʒ quin ſi adeſſet ali abſurde ſentire poterat vt aut btüs illi videret᷑:q tantũ bonũ animi qð arden tiſſime vellet hr̃e non haberet:aut illoſ nolle iuenire veritatẽ aut eũ qͥ btus nõ ſit eẽ ſapiẽtẽ.nã his tribus quaſi melle pius:huic ratiuncule cederet.nõ.n.taimm farre atq; nucleis illud qð metuis gu⸗ ſtare cõfectum ẽ: Ille ne hnic ta parue pueroꝝ illecebre cederʒ inqͥt achademi coꝝ tata vbertate deſerta:qua iĩundãte boc neſcio quid bꝛeue aut obꝛuet᷑ aut pertrabetur. Quañ Vero iuchlongnm . è gliquid nos queramus: pꝛeſertim ad uerſus alipium. Nã ñ mediocriter par na iſta eſſe ſoꝛtia ⁊ viua ſatis ſibi ipe de ſuo coꝛpoꝛe argumẽtat. Lu aũt qͥ elegi ſti de abſentis auctoꝛitate pẽdere : d boꝝ nõ ꝓbas vty btũm ñ eẽ qͥ qð vult non bʒ:an illos negas velle habere iuè tam veritatẽ:quã vehemeter inqnirunt An videt᷑ tibi qſq; ſapiẽs nõ beatus: Pꝛoꝛſus beatus ẽ inquit:qͥ qð vnlt nõ pʒ:quaſi ſtomacani arridens.Qd cum iuberem vt ſcriberet᷑:non dixi inquii ex clamans.Qò itẽ cũ annuerẽ ſcribi: di⸗ xi inquit atq; ego iemel pꝛeceperaʒ: vt nullum vbũu pter litteras funderet. Ita adoleſcentem iĩter verecũdiã atq; con⸗ ſtantiam exagitatũ tencbã. Sed cũ bis verbis eũ iocãtes:quaſi ad veſcẽda par ticula ſuã puocamꝰ.Aĩaduerti ceteros rei totiꝰ ignaros: ⁊ ſcire cupiẽtes quid inter nos ſolos: tã iocũde agetet᷑ ſine riſu nos intueri:qui mihi pꝛoꝛſus ſimi/ les viſi ſunt:qð plerũq; ſolet his ͥ cum epulãt᷑ ĩiter auidiſſimos rapaciſſmoſq; cõuiuas a rapiẽdo vel grauitate ſeſe ab ſtinent vel pudoꝛe terrent᷑.Et qꝛ ego in nitauerã: ⁊ magni cuiuſdà boĩs plonaʒ atq; vt totũ explicẽ:veri hoĩs etia i ulis epulis ĩutatoꝛẽ᷑:alias pſonã gerebam. Suſtinere non potui. Cõmouit me illa inequaluas mẽſe nr̃e:⁊ diſcrepatia.Ar riſi matri. Atq; illa liberrime qo minꝰ babebant: quañ de ſuo cellario ꝓmen dum imperans. Jã dic nobis iĩquit qui Ent iſti achadennci: ⁊ quid ſibi velint. Cui bꝛeuit᷑ cũ expoſuiſſem:aperteq; ita vt nemo illoꝝ ignarus abſcederet. Iſti hoĩies ĩqᷓ; cadn arij ſi:quo noĩe vulgo apð nos vocãt᷑ quos comitial moꝛbus ſubu.rtit ⁊ nił ſurrexit vt abiret. NOAOſtridie aũt cũ itẽ poſt pꝛadiũ ęlcd aliq;to q; pꝛidie ſerius ijdẽ . ) ſecunde diei Wrer Wi aia imũda qõ nihil ẽ alið qʒ vitus 7 er⸗ ſbie ↄꝓlediſſemuo. Tarde inq;́ veni⸗ ſti ad conuiuium:qð vobis nõ crudi⸗ tate accidiſſe arbitroꝛ ed paucitail fer⸗ culoꝝ ſecuritate:qð tã mature aggredi endũ viſũ ẽ:qð ñ cito vos puſuros pu⸗ tatis.nõ multũ.n. reliqaꝝ credẽdũ erat remãſiſſe:vbi die ipo atq; ſolẽnitate exi guũ reꝑtũ erai. Soꝛtaſſe recte. Sed qd vobis pparatũ ſi:ego quoq; vobiſcum me tales epulas pbere non ceſſat. Sed nec huic quiſq; vĩ um ſẽtẽtie reſtiiiſſet. Queſitũ ẽ qͥ nã vobis videret᷑ deũ brĩe. De qua re:ñ bene memini tres ſetenti? dicte ſũt. Nã partim placuiu deũ habe re ulũ qͥ ea faceret deꝰ vellet. Quidaʒ aũt dixerãt ꝙ is deũ haberei:q bene vei ueret. Reliquis vo ĩ eis ðs eẽ viſus ẽ: in quibꝰ imũdus: q appellat᷑ ſpũs non t. Szʒ foꝛtaſſe oẽs diuerſis vpis vnü idẽq; ſenſiſtie. Nã ſi ouo pᷣma cõſideremue 2 oiĩs qͥ bñ viuit ea fac vult ds: d fac ꝗ vli ðs bñ viuit. Nec qᷣcq; ẽ alid bene i nere:q; ea facere qᷓ deo placedt: nin qᷣd vobis aliud videt. Aſſetiebrur. Lernũ vo ulud paulo diligetus cõſiderãdu e: ꝓpterea ꝙ ritu caſtiſſimoꝑ ſacꝛoꝑ. ipi/ ruus imũdus qztũ ĩrelligo: vnobꝰ mo dis appellari ſolet: vel ille d exirinſecuſ aĩam inadit: ſẽſuſq; cõtii bat:⁊ quẽeda poĩbꝰ ifert furoꝛẽ: cui excludẽdo qͥ pæe ſunt manũ iponere vel exoꝛcizare dicu⸗ tur:B ẽ ꝑ diuina eũ adiurddo expelle/ re. Alit᷑ aũt dr ſpũs imudus. Ois oĩno roribꝰ ĩqninata. Itaq; abi te qro: tu hnj er: qͥ foꝛtaſſe aliquãto ſeremoꝛe ac pur⸗ neſcio.Alius ẽ.n.qͥ oĩbꝰcũ oẽs:tu maxi nos ab edẽdo:vel ĩbeccillitate:vel latu ritate: vel negocio plerumq; ceſſamus quem manentem in hominibus bea / tos eos facere:inter nos heri niñ falloꝛ pie cõſtaterq; cõuenerat. l cũ rõ ve⸗ monſtraret eũ beaiũ eẽ:qͥ deũ hbaberet glior Glbis ſectit ſindt boib iat uin.s upil deu Mi ſic Nen lan eeh llloe⸗ Cicee ſtenn altne ſir i fubn lnc⸗ ii i lib an⸗ ohe Meca⸗ Popf fwpie ſotien at ee Lvierͤfe Rönd cnn HKZZ inmnnge oeing rordig Inbiu ſeerd oagtn wäcenn oeNch Nluet eugen R n ſii iitne werin R hmn S Nfſiu qͥ tibi videat᷑ imũdũ ſpũm nõ hre. Ille ne qui demonẽ nõ hʒ:quo veſani hoĩeſ fi eri ſolẽt:an ille qͥ aiam ſua iam a viti is oĩibꝰ peccatiſq; mũdauit: Js mihi vi det᷑ ĩiquit ĩmũdũ ſpiritũ nõ bre: qͥ caſte vinuit. Sed caſtũ ĩquã quẽ vocas eũ ne nihil peccat:an eũ ti qͥ ab illicito ↄcu bitu ſeſe abſtinẽs:ceteris pctis nõ deſi nit iquinari. Ille ẽ ve caſtus:qui deũ at tẽdit ⁊ ad ipᷣm ſolũ ſe tenet. Que verba pueri ſicut dicta erant cũ cõſcribi mihi placuiſſet hec vltima: is ergo inquam neceſie ẽ bñ viuat:⁊ bñ viuit neceſſario talis e: niſi qͥd tibi aliud videt᷑. Cõſenſit cũ ceteris.Ergo vna c.Nic inquã dicta ſẽtẽtia. Sed illud a vobis paulnlũ q̃ro: velit ne deꝰ:vt hõ deũ q̃rat. Dederunt. Itẽ qͥro nüquidna; poſſumꝰoiccẽ. Illũ deũ q̃rit male viuere. Nullo mõ dixe rũt.Etiã boc teriiũ reſpõdere. Spiritus imũdꝰ põt ne deũ qͥrere. Negabãt ali/ quãatũ dubitãte nauigio ꝗͥ poſtea cete⸗ roꝝ voc bus ceſſu.Si igit᷑ inquã qͥ deũ qrit id facit qð deꝰ vult ⁊ bene viuit: ⁊ ſiriũ imũdũ nõ hʒ:q aũt deũ q̃rit nõ/⸗ dũuũ hʒ den. Nõ igit᷑ q̃ſqͥs ant bene viuit: ant qð vult de facit aut ſpũm ĩmũduʒ nõ habet:cõtinuo deũ hr̃e dicẽdus eſt. Pic cũ ſe ceteri cõceſſionibꝰ ſuis dece⸗ ptos riderẽt. Poſtulauit mater: cũ diu ſtupida fuiſſet:vt ei hocipᷣm qõ cõclu/ fionis neceſſitate ĩtoꝛte dixerã explicã⸗ do relaxarẽ atq; ſoluerem:qð cũ factũ eẽt. Sed nemo ĩquit põt ꝑuenire ad de um:miſi deũ q̃ſierit. Optime ĩquã. Ta/ mẽ qͥ adhuc q̃rit nõdũ ad eũ puenit et lã bñ viuit.nõ igit᷑ quiſquis bñ viuit de um babet. Mihi inquit videt᷑ deũ oẽs habere:ſed eũ qui bene viuũt:habent ꝓ pitium:qui male:infeſtum. Male igi imnqᷓʒ heſterno die cõceſſimꝰ eũ btũʒ eẽ gatioꝛe ſpiritu iſtam ſententiã ptuliſti qui deum habet. Siquidem omnis hõ deum habet:nõ tũ oĩs homo beatus ẽ. Adde ergo inquit pꝛopitium. Saltim inq̃; hoc inter nos conſtat latis eũ bea tum eſſequi habet pꝛopitium deũ. Uel lem inquit nauigius conſentire. Sed il lum vereoꝛ qui adhuc q̃rit pꝛeſertiʒ ne concludas beatum eſſe achademicum qui heſterno ſermone vulgari quidem ⁊ male latino:ſed aptiſſimo ſane vt mi hi videtur verbo:caducarius nomina⸗ tus eſt. Non enim poſſuʒ oicere homiè⸗ ni deum querenti aduerſum deum eſſe: quod ſi dici nefas eſt.pꝛopitius erit ⁊ q̃ ꝓpitium deum habet beatus eſt. Bea⸗ tus ergo erit ille qui querit.Omnis aũt querens nondum habet quod vult. Erit igitur beatꝰR homo:qui quod vule non habet:quod heri nobis omnibus videbat᷑ abſurdũ:vñn credebamꝰ acha⸗/ demicoꝝ tenebꝛas eẽ diſcuſſas. Quare iam de nobis licẽtius triũphabit:mihi que illa dulciaq; contra valitudinem meam temere accepi has de me penas exigere:quaſi pꝛudens medicus admo nebit hic cum eti: m mater arriſiſſet. Ego inquit trigetius non concedo con tinuo deũ aduerſari cui non ſit ꝓpitius ſed eẽ aliquid mediũ puto. Cui ego iſtũ tamen hominem inqua mediũ cui nec de ꝓpitius ẽ nec infeſtꝰ:oeũ quoquo⸗ modo habere concedis:hic cũ ille cun ctaret᷑.Aliud eſt in quit mater deũ ha⸗ bere:alud nõ eẽ ſine deo. Quid ergo ĩ⸗ q́ʒ melius vtrü babere deum: an non eſſe ſine deo: ¶ Quantum inquit poſ/ ſum intelligere:iſta eſt ſententia mea. Qui bene viuit habet deum: ſed pꝛo/⸗ pitium:qui male habet deum:ſed ad/ uerſum. Qui aſt adhuc querit nõdũq; inuenit:neque pꝛopitium neq; aduer⸗ ſum:ſed non eſt ſine deo. Hec ne inq; dra etiam ſetentia eſt: Panc eè dixerũt parauit:tempuſq; ꝓmeridianum cãdi⸗ ſetſe⸗ Dicite mihi q̃ſo inq;: nõ vobis videtur diſſimum reddit: placuit ergo iu pꝛatu⸗ Müned æẽẽ hoĩ deus pꝓpitius:cui faue: eẽ ↄfeſſi li ꝓpinqua deſcendere aiq; ommbus nanea ſũt. Nõ ergo inq; fauet deꝰ qᷓrenti ſeſe nobis vbi cõmodũ viſum eſt conſiden hbet bomini: Reſponderũt fauere. Habʒ igi tibue reliquꝰ ita ſermo paratus c. Oĩa 1cbnic tur inq; qͥ deũ qᷣrit deũ ꝓpitiũ: ⁊ oĩis ᷣ pene inq; que interroganti mibi conce iftſt bʒ deũ ꝓpitiũ:btũs ẽ. Beatus ẽ ergo: ?⁊ dia nobis volui habeo ac teneo:quare ſtſope ille qui queru.Qui aut querit: nõdũ hbʒ hodierno die quo poſſimus tadeʒ hoc manf quod vnlt.Erit igitur beatus qui quod noſtrum cõniuium aliquo iteruallo di mauit vult ñ habet: pꝛoꝛſus inquit motet.nõ erum diſtinguere.aut nibil aut nõ mul he mihi videt᷑ btũs eẽ qui qð vult nõ habz tum erit vt opinoꝛ:qð mihi vos reſpon oi Ergo inq; nõ oĩs qͥ bʒ deum ꝓpitiũ bea dere neceſſe ſit. Dictũ eniz erat a matre nme tus eſt. Si hoc cogit rõ inquit nõ poſſũ nidhil aliud eẽ mitſeri qᷓ; egeſtate:cõue⸗ de negare. Iſta igit᷑: iq; diſtributio erit vt nitq; inter nos q egeant miſeros eẽ Sʒ ſiln oĩs qui iam deũ inuenit:⁊ ꝓpitium veũ vtrũ oẽs etià miſeri eged:nõnulla q̃ſtio lugnol babeat: ⁊ btũs ſit: oĩs aũt qui deuʒ qᷓrit cẽ:qu beſterno die nõ potuimexplica rct Ppitiũ deũ hẽat.ſʒ nõdũ ſit beatus. Ja, re.Hoc aũt ita ſe hre:ſ rõ demõſtraue Gue vero quiſquis vitijs atq; pctis a deo ſe rit pfectiſſime ĩuẽtũ ẽ: qͥ ſi biũs: erit.n. Megtmn alienat nõ mõ btũs nõ ſit:ſed ne deo q ille qͥ nõ eget. Oie.n.nõ miſer beatus ẽ. acant dem viuit pꝓpitio.Qð cũ placuiſſet oibꝰ* Beatus ẽ ergo qͥ egeſtate caret: ſ quã nncn bene hʒ inq;: ſed adhuc illud vereoꝛ ne dicimꝰ egeſtatẽ: eacẽ miſer ã eẽ cõſtue iſe vos moueat:qð iã ſuꝑius conceſſera/ rit Quid.n.ait.Lrigetiꝰ nõ põt ex eo iã Mln mus miſerũ eẽ quiſquis biũs nõ eẽt cni cõſici:oẽm nõ egẽtẽ beatũ ec᷑:quo ma⸗ Men conſequens erit eẽ miſerũ hoĩem:qͥ p⸗ mifeſtũ ẽ:oẽm q egeat eẽ miſeru. Nam ri piium tenet deũ: quem adhuc deum qᷓ cõcefſſe nos memini nibil eẽ medinz imf rentem nondum diximus eẽ btũm. An inter miſerum ⁊ beatum: alidd ne inq; e vero qõ ait Tullius. multoꝛum ĩ tris p iter moꝛtuũ ⁊ vimum tibi mediũ vidctt M dioꝛum onos diuites appellamuſ:oĩuz ec᷑: Nõne oĩs hõ aut vnnus aui moꝛtu nocp virtutũ poſſeſſoꝛes paupes nominabi- us e: SYateoꝛ inquit:neq; bic eè aliqd nlblae mus: Sed illud videte vtrum quomo/ mediũ:ſʒ curſũ irtuc. Qꝛ inqᷓ; etid iſtud linuen do veꝝ eſt:ꝙ oĩs egens milſer ſu. Ita ſiꝭ te ſateri credo:oẽm qui ante annu ſepk Alep. verũ:qꝙ oĩs miſer egeat.Ita erit verum tus e:eẽ moꝛtnũ nõ negabat.Quid oĩs uunee nihil aliud eẽ miſeriam q; egeſtateʒ: qd q ante annũ ſepuliꝰ nõ ẽ: viuit: Non une me nũc cũ diceret᷑ laudare ſenſſtis. P ait. Sequit᷑ g inq;:non ſequit᷑ vt ſi oĩs emne antem hodie lõgũs:vt q̃ramꝰ:quare pe qui eget miſer ẽ oĩs quinon eget fſit be Mhgnp to:ne faſtidio nobis ſit ad iſtã menſam atus.Quauis inter miſerum ⁊ beatum Mumet cras ẽt ↄuenire.Qð cũ oẽs ſe libẽtiſſi/ oet inter viuum ⁊ moꝛtuum mecdinʒ ni Nlnb me habere dixiſſent ſurreximus. hil inueniri queat.Qð cum aliqui eoꝑ Claeni Incipit viſputatio tertie diei. paulo tardius intellexiſſent me id qui⸗ Nuſage Ertius autem dies diſputatios bus potui verbis ad eoꝛum ſenſnm ac nihe nis noſtre matutinas nubes: comodatis aperiente. Ergo inq; miſerũ Cnunnn Anos cogebant in balneas dii eſſe omnem qui egeat oubitat neino: ehe YS ümma oiupu gcnnke nck cnſn gammeiht mindide Alentoen inns icgee Goitntn nblmutin Plitwsſene monapd tenetin tmiersee ininghſe ama inienm ue e ſald iniuiͤ inatl einti nblint Wnlten ii ntitt nec nos terrent quedam ſapientiuʒz coꝛ poꝛi neceſſaria. Non enim eis eget ipᷣe aius in quo poſita ẽ vita beata. Ipe eni pfectus ẽ:nullus aũt ꝑfectꝰaliquo eget ⁊ qõ videt᷑ coꝛꝑi neceſſariũ ſumet: ſi af fuerit:ſi nõ affuerit:nõ eũ iſtaꝑ reꝝ frã/ git ĩopia.Ois nãq; ſapiẽs foꝛtis ẽ: nillos autem foꝛtis aliquid metuit. Non igit metuit ſapiens:aut moꝝẽ coꝛpoꝛis aut doloꝛes:quibus pellendis vel vitãdis vel differendis: ſunt neceſſaria illa:quo rum ei poteſt contingere inopia. Sʒ tñ non deſinit eis bene vti ſi ipſa non de⸗ ſũt.Ueriſſima eſt enim illa ſẽtentia:nã tu quod vitare poſſis ſtultum admitte re eſt. Uitabit ergo moꝛtem ac doloꝛeʒ q;tum poteſt ⁊ quãtũ decet:ne ſi mini⸗ me vitauerit:non ex eo miſer ſit: qꝛ hec accidunt:ſed quia vitare cum poſſiet no luit: qõ manifeſtum ſtulutie ſignum ẽ. Erit iſta g non vitans: non earum rerũ ppeſſione: ſed ſtultitia miſer. Si aũt nõ valuerit vitare: cum id ſedulo ac decen ter egerit:non eum iſta irruentia mile/ rinm facient.Etenim ⁊ illa eiuldẽ comi ci lententia non minus vera eſt:quoni am non poteſt id fieri quod vis:id veliſ quod poſſis. Quomodo erit miſer: cui nihil accidit pꝛeter voluntatem: qꝛ qð ſbi videt non poſie peruenire:nonpõt velle. Habet enim rerum certiſſimarũ voluntatem:ideſt vt qnicquid agit nõ agat: niſi ex virtutis quod ʒ pꝛeſcripto diuina lege ſapiẽtie:que nullo ab eo pacto eripi poſſunt. Jam nunc videte vrum etiam omnis qni miſer eſt ege⸗ at. Nam huic ſententie concedẽde diffi cultatem illa res facit quod multuʒ ma gna foꝛtuitarum rerum copia conſtitu tiquibus ita facilia ſunt omnia: vt ad toꝛum nutum pꝛeſto ſit:quicquid cupi citas poſcu.Difficilis quidem iſta vua De beara utt. eſt. Sed fingamus aliquem:tamè qua lem tullius fuiſſe dicit Oꝛatam. Quis enim facile dicat oꝛatam egeſtate labo raſſe:hoĩem ditiſſumum:ameniſſimum delitioſſſimum: cui neq; ad volupta⸗ tum quicqʒ defuit:neq; ad gratiã:neq; ad bonã integraq; valitudine?: Na et pꝛedijs queſtuoſiſſimis ⁊ amicis iocũ⸗ diſſimis:q̃tum libuit abundauit:⁊ illis omnibus aptiſſime ad ſalutem coꝛpo⸗ ris vſus eſt:eiuſq; vt bꝛeuiter totuʒ ex⸗ plicem omne inſtitutuʒvolũtatẽq; oẽʒ ſucceſſio pꝛoſpera conſecuta eſt. Sʒ foꝛ taſſe inquit aliquis vrjm. Plus illuʒ qʒ habebat habere voluiſſe. Hoc ignoꝛa⸗ mus:ſed qð ſatis ẽ q̃ſtiomi faciamꝰ euʒ nõ deſideraſſe ampliꝰ q́ᷓ; tenebat. Uide tur ne vobis eguiſſe:etiã ſi cõcedã inqᷣt licentius nihil eum plus deſideraſſe qð ĩ hoie nõ lapie᷑te neſcio quõ accipiam. Metuebat tn.Erat.n.vt or̃ ingenij nõ mali: ne illo oĩa ſibi vel vno aduerſo ĩ⸗ petu raperenf. Nõ.n. magnũ erat itel ligere talia cũcta q̃;ʒtacũqʒ eent eẽ ſub caſibus conſtituta. Tum egoarridẽa vides inquit licenti foꝛtunatiſſimũ iſtũ boiem a btã vita ingenij bonitate im⸗ peditũ:quo enim erat acutioꝛ eo vide⸗ bat illa oĩa ſe poſſe amittere:quo metu frangebatur: illudqʒ vulgare ſatis aſſe⸗ rebat in fidem:pominem malo ſuo eẽ coꝛdatũ. Hic cum ⁊ ille ⁊ ceteri arriſiſ⸗ ſent:illud tamen inquã oiligentius at⸗ tendamus:quia ⁊ ſi timuit iſte nõ egu it:’vnde queſtio eſt. Egere eſt enim ĩ nõ habendo:non in timoꝛe amittenai que habeas. Erat autem iſte miſer quia me tuebat:quãuis non egeret. Non igitur omnis qui miſer eſt eget. Quod cuʒ ap pꝛobauiſſet cum ceteris etiam ipſa cu ius ſententiam defendebam aliquatũ tamen addubitano. leſcio mauiit ta⸗ . 1i mẽè ⁊ nõdũ plene intelligo quò ab eſta te poſſit miſeria:aut egeſtas a mifia ſe⸗ parari. Nà ⁊ iſte qui diues ⁊ locuples crat:⁊ nihil vt dicitis amplius deſidera bat:iñ qꝛ metuebat ne amittere egebat ſapientia. Ergo ne hũc egẽtem dicere⸗ mus:ſi egeret argento ⁊ pecunia: cum egeret ſapientia: non dicemus: Ubi vũ oẽs mirãdo exclamaſſent:meipᷣo ẽt nõ mediocruter alacri atq; leto: qo ab a potiſſimũ dictũ eẽt:qð ꝓ magno de philoſophoꝝ libꝛis:atq; vltimũ ꝓferre parauerã. Uidetis ne ĩq; alind ec: mul tas variaſq; doctrinas:aliud animum attentiſſimũ ĩ deuʒ: Nã vnde iſta que miramur:niſi ĩide pcedũt: Pic licẽtius leiꝰ exclamãs ꝓꝛſus inqᷣt.miil vi nibil Dĩnius dici potuit:nã ⁊ maioꝛ ⁊ miſera bilioꝛ egeſtas nulla ẽ qᷓ; egere ſapiẽtia 2 qui ſapiẽtia nõ eget:nilla re oino ege re põt.Eſt ergo ai egeſtas inq; nihil ali uid qᷓ; ſtultitia. Pec ẽ enim cõtraria ſa⸗ piẽtie:⁊ ita cõtraria vt moꝛs vite:vt be ata vita mife:bocẽ ſine aliquo medio. HNã vt oĩs non btũs homo miſer ẽ:oiſi qʒ hõ nõ moꝛtuus viuit:ſic oẽm ñ ſtul⸗ tum manifeſtum ẽ eẽ ſapiẽtẽ.Ex quo ⁊ illud iam licet dicere:nõ ex eo tm̃ ſergi⸗ um oꝛatam fuiſſe miſeruʒ: qui timebat ne foꝛtune illa munera amitteret: ſed qꝛ ſtultus erat:quo fit vt miſerioꝛ eẽt:ſñ tam pendulis mutantibuſqʒ bie:q̃ bo/ na putabat:nihil omnino metuiſſet. Eſt etiam enim non foꝛtitudinis excu⸗ bijs:ſed mentis ſopoꝛe ſecurioꝛ:⁊ altio re ſtulticia ömerſus miſer. At ſi omnis q caret ſapientia magnã patitur egeſta tem: omniſq; compos ſapientie nibilo indiget:ſeqiutur vt ſtultitia ſit egeſtas vt autem omnis ſtultus miſer:ita om/ nis miſer ſtultus c. Ergo vt omnis ege⸗ ſtas miſeria: ita ommnis miſeria egeſtas eſſe conuincitur. Quam concluſonem trigetius cum ſe parmm intellexiſſie dice ret. Quid inq; inter nos ratione ↄuenit. Eũ egẽ inquit qͥ ⁊ ſapientiam nõ babe/ at. Quid eſt ergo inq; egere. Sapiam i/ quit non hr̃e. Quid eſt inq; ſlapictia nõ hĩ̃e: Hic cũ taceret. Nonne hoc ẽ iquã hfe ſtultitiam: Poc inqtit. Nibil en g aliud inquã habere egeſtatem qᷓ; babeæ re ſtultitiam. Ex quo iam neceſſe ẽ ege⸗ ſtatem alio verbo nominan qñ ulti⸗ cia nominatur. Qnàq; neſcio quomo⸗/ do dicamus. Habet egeſtatem ant ba/ bet ſtulticiam.tale eſt enim ac ſ loum aliquem qui lumine careat dicamꝰ bz bere tenebꝛas: quod nihil eſt alind iG5 ucg umſt lumen non habere. Non enim tenebꝛe quaſi veniunt aut recedunt: ſed carere lumine hocipſum eſt iam tenebꝛoſun eſſe: vt carere veſte:hoc eſt eſſe nucdiin Non enim veſte accedente veluti alii res mobilis:nuditas fugii. Sic ergo di / cimus aliquem habere egeſtatem: l dicamus habere nuditatem. Egeſtas enim verbum eſt non habenci: qu⸗/ obꝛem vt quod volo explicem ſfieant poſſum ita dicitur: babet egeſtaten quaſ dicatur habet non habere itaq;Bd m ſinltitiam ipſam veram certam egeſta⸗ tem eſſe monſtratum eſt. vide iam que ſtio nem:quam ſuſceperamꝰ vnũ ſolu⸗ ta ſit. Dubitabatur enum inter nos vtp cum appellaremus miſeriam nihil ali⸗ ud qᷓ; egeſtatem nominaremus. Dedi⸗/ mus autem ratione: recte ſtulticiam vo cari egeſtates. Sicut ergo ⁊ omnis ſtul tus miſer omnis miſer ſtulius ẽ. Ia neceſſe eſt non ſolum omnem qͥ egeat miſerum:ſed etiam om nis qtu miler ſit egeſtatez eſſe lateamur. At ſ ex eo er 2 * Mle fehmmn an luocke ſumu niente Aludm ſanns lerentun mnn ſcen⸗ lcgeg ſterin gule an⸗ ſereſeri ulunt Finigi hr ſonoß dd fonfn ðð “ emnis ſtultus miſer ẽ:⁊ oĩs miſer ſtul⸗ tus eſt:conficitur ſtulticiam eſſe mile⸗ riam:cur non ex eo qð ⁊ quiſquis eget miſer:⁊ quiſquis miler eſt egeat: nibil aliud miſeriam qᷓ; egeſtatem eſſe con⸗ ficimus: Quod cum omnes ita eſſe fa⸗ terentur:illud iam inqua ſequitur vt vi deamus quis non egeat. Js enim erit ſapiens ⁊ beatus.Egeſtas autem ẽ ſtul ticia egeſtatiſq; nomẽ. Hoc aũt verbuʒ ſteriliiatem quãdam ⁊ inopiam ſolet ſi giuficare. Attendite queſo altius q̃ʒta cura pꝛiſcoꝝ hoĩum:ſiue oĩa ſiue quod manifeſtũ ẽ qdã vba creata ſunt earuʒ rerum maxime quarum erat noticia ꝑ neceſſaria. Jam enim conceduis omnẽ ſtultum egere ⁊ omnem qui egeat ſtul tum eſſe.Credo vos etiã concedere ani mum ſtultum eſſe vitioſum: omniaq; animi vitia vno ſtultitie nomine inclu⸗ di. Pꝛimo autem die huius diſputatio nis noſtre nequitiam dixeramus eſſe ab eo dictam:ꝙ nequicq̃ʒ ſit cui cõtra⸗ riam frugalitatem:a fruge fuiſſe nomi⸗ natam.Ergo in his duobus contrarijs Hoc eſt frugaliate: atq; nequitia: illa duo videntur eminere: eſſe ⁊ non eſſe. Egeſtati autem ð qua fit queſtio: quid hutamus eſſe cõtrariu: Dic cũ aliqua/ tuũ cũctarẽt᷑. Si dic inquit Trigetius diuitias:video his paupertatem eè cõ/ trarid. Eſft quidem inq́; vicinum. Nam paupertas ⁊ egeſtas: vnum atq; idem accipi ſolet.Cñ alið vbũ ĩueniẽdũ ẽ: ne melioꝛi parni deſit vnum vocabulũ: vt cũ illa pars paupꝑtatis ⁊ egeſtatis noĩie abũdet:ex hac parte ſolũ opinat᷑ diuitia rũ nomẽ. Nihil.n. abſurdiꝰ: q̃ʒ vt bic ſit egeſtas vocabuii:vbi ẽ oria pars egeſta ti. Plenitudo ĩquit licẽtiꝰ ſi dici põt vi detur mihi recte opponi egeſtati. Oo/⸗ ſtea inquã de vbo qremꝰ.vFoꝛtaſſe di⸗/ ligẽtius.õ.n.obſcrutadũ è in inquiſi⸗ tiõe vitatis.Quãuis.n. Saluſtiꝰ lectiſſi mus penſatoꝛ verboꝛum egeſtati oppo ſuerit opulentiam:tñ accipio iſtaʒ ple. nitudinẽ.nõ.n.nec h̊ gràmaticoꝝ foꝛ/⸗ midine liberabimur aut metnẽdũ ẽ ne ab eis caſtigemur ꝙ incurioſe vtimur vbis qui res ſuas nobis ad vtendũ de⸗ derunt: vbi cũ arriſiſſent. Ergo qꝛ men tes veſtras ĩquã:cũ intenti eſtis in deũ velut quedã oꝛacula:nõ ↄtẽnere ſtatui dideamus quid ſibi velit boc nomẽ.nã nullum accomodacius eẽ arbitroꝛ veri tati. Plenitudo igit᷑ ⁊æ egeſtas cõtraria ſũt:at etiã hic ſimilitxer:vt in nequitia et frugalitate apparent:illa duo eẽ ⁊ nõ eẽ.Et ſi egeſtas eſt ipſa ſtultitia:plenitu do erit ſapientia. Merito etiam virtu⸗ tum omnium matrem multi frugalita⸗ tem eẽ oixerũt:quibus cõſentiens Cul lius etiam in populari oꝛatione ait: vt volet quiſq; accipiet.Ego tamen fruga luatem:ideſt modeſtiam ⁊ temperanti am:virtutem maximam iudico:pꝛoꝛſui doctiſſme ac decentiſñũme. Conſidera uit enim frugem:ideſt illud quod eè di cimus cui eſt:non eẽ contrarium: ſed pꝛopter vulgarem loquendi conſuetu dinem: qua frugalitas: quaſi parſumo⸗ nia dici ſolet ouobus conſequentibus quid ſenſerit illuſtranit ſubijciẽdo mo⸗ deſtiam ⁊ temperantiaʒ: ⁊ hec ouo ver ba diligenti attendamus. Mogeſtia vtique dicta eſt a modo: ⁊ a temperie temperantia:vbi auteʒ modus eſt atq; temperies:nec plus ẽ quicquã: nec mi nus. pla eſt igitur plenitudo:quam egeſtati contrariam poſueramus: mul tum melius: quã ſi ibi abundantiam poneremus. In abundantia enim in/ telligitur affluentia:et quaſi rei nuni/ um exuperantis effuſio: quod rnu 1 i eyxenit vltra q; ſatis è etià ibi deſiderat modus:⁊ reſq nimia ẽ modo eget:ergo ne ab ipᷣa redũdantia egeſtas aliena eſt Amodo aũt ⁊ plus ⁊ minꝰ aliena ſunt Iplam ẽt opuletiã:ſi diſcutias iuenies eã nihil aliud tenere q; modũ. Na non niſi ab ope dicta ẽ opulẽtia: qũo auteʒ opitulat᷑ qo nmmiũ ẽ cũ icõmodius ſit ſepe qᷓ; parũ:Quicqͥd igit᷑ vel parũ vel nimiũ ẽ:qꝛ modo eget:obnoxium ẽ ege ſtati. Modus g̊ ammi ſapia:ẽ enĩ ſapi entia ↄꝛia ſtultitie. Non negat᷑ ⁊ ſtulti tia egeſtas:egeſtati aũt ↄꝛia plenitudo Sapia igitur plenitudo. In plenitudie aũt modus. Modus igit᷑ animi ĩ ſapia S.Un illud pꝛeclarũ ẽ ⁊ nõ ĩmerito diſ famat᷑ HG̊ pꝛimũ in vita eſſe vtile: vt ne quid nimis.Dixeramꝰaũt ĩ exoꝛdio ho dierne diſputatõiſ nr̃e: ſi inueniremꝰ nihil aliud miſeriã:qᷓ; egeſtatẽ: eũ btũʒ eſſe fateremur:qͥ nõ egeret.Eſt aũt iuẽ⸗ tum.Ergo btm eẽ nihil ẽ aliud: qᷓ; non egere:B eſt eẽ ſapiẽtẽ.Si aũt queritis: qd ſit ſapia iã ⁊ ipᷣa rõ quantũ ĩ pᷣſentia potuit:⁊ voluit atqʒ eruit. Nihil ẽ eniʒ aliud q; modus aĩ:hoc cẽ:a quo ſeſe ani mus libꝛat:vt neq; excurrat in nimiuʒ neq; infra:qᷓ; plenũ ẽ coartet᷑.Excurrit at i luxurias:dnatiões:ſuꝑbias: cete⸗ raq; id genus:qᷣbus ĩmoderatoꝛũ mir̃o rũq; aĩ ſibi leticias atq; potẽtias ↄpara ri putãt. Coartat᷑ aũt ſoꝛdibꝰ:timonbꝰ meroꝛe:cupiditate:atq; alijs qcũq; ſunt quibne hoĩes miſeros:etiã miſeri conſi tentur. Cũ vo ſapiam cõtemplatur inè td:cũq; vt hꝰpueri verbo vtar:ad ipſam ſe tenet:nec ſe ad ſmulacroꝝꝑ fallaciam quoꝝ pondus ãplexus a deo ſuo cade⸗ re atq; demergi ſolet vlla: cõmotus in anitate ↄuertit:nihil imoderatõis: ⁊ iõ nibil egeſtatis pertimeſcit. PH ergo mo 40 ſuum.i.ſapiam:qᷣſqᷣs btũs eſt.Que ẽ aũt dicẽda ſapĩa niſi dei que ſapiẽtia è. Accepimus aũt etiam auctoꝛitate diui na:dei filiũ nihil eſſe aliud:qᷓ; ei ſapiaʒ ⁊ eſt dei filius pfecto deus.eũ hʒ igit᷑ qſqͥs btũs ẽ:qð oĩbus nobis iaʒ an pla⸗ cuit:cũ hoc conuiuiũ ingreſſi ſumus.ſʒ quid putatis eẽ ſapiam mii veritatem? Etiam eni hoc dcm̃ eſt. Ego ſum vitas. Ueritas aũt vt ſu:fit ꝑ aliquẽ ſummuʒ modũ:a quo ꝓcedit:⁊ in quẽ ſe ꝑfecta ↄuertit. Ipſi añt ſummo mõ nullus ali us modus ĩponit᷑.Si eni ſummus mo dus ꝑ ſũmũ modũ modus e: ꝑ ſeipſum modus cẽ.Sed etiam ſũmuſ modns ne ceſſe ẽ vt verꝰmodus ſit. Ut igitur veri tas mõ gignit᷑ita modus vitate cogno ſci᷑. Neq; igit᷑ veritas ſine modo neq; modus ſine vitate vnq; fuit Quis ẽ dei filiꝰ: dictũ ẽ veritas.Quns eſt quinõ bʒ patrẽ: Quis aliꝰ qᷓ; ſmꝰ modus:Quiſ ds ig tur ad ſũmũ modũ ꝑ veritateʒ ve⸗ nerit:btũs eſt. Poc animis deũ habere ideſt deo ꝑfrui. Cetera eniʒ qᷓʒuis a deo babeãtur non bñt den.Admonuio au teʒ quedã que vobiſcũ agit:vt deum re coꝛdemur:vt eũ queramus:vt eũ pnlſo oĩ ſaſtidio ftiamus de ipſo ad nos fon te veritatis emanat hoc interioꝛibus lu minibnoſtris iubar ſol ille ſecretus i⸗ fundit:huins ẽ veꝝ oẽ qð loquimur:ẽt qñ adhuc vel minus ſanis:vel repetea pertis oculis audacter cõuerti ⁊ fotuʒ ĩtueri trepidamꝰ:nibilq; aliud ẽt B ap⸗ paret eſie q̊; deũ:nulla de gnatione im pediẽte ꝑfectũ. Nã ibi totũ atq; ꝑfectuʒ eſt: ſimul eſt oĩpotentiſſimus ðs. Sed tamẽ q̃zdin querimus:nõdum ipſo fõ⸗ te:atq; vt illo verbo vtar: plenitudine ſaturati:nõdum ad nm modqduʒ nos ꝑ⸗ neniſſe fateamur. Et ideo qzmis deo ad iuuãte:nõqũ iñ ſapientes ac bii ſumus Illa e igit plena ſatietas aios:boe ẽ be tyi ata vita pie pfecteq; cognoſcere a quo nndi iducaris in veritaté: q̃ veritate pfruariſ delſgig p quà ↄnecteris ſũmo modo.Que tria Nine vnum deũ iteligẽtibus vnãq; ſubſtan⸗ gian tiam excluſis vanitatibꝰvarie ſuꝑſtitio ſun nis oñdut. Pic mater recognitis vbis: mnnen que ſue memoꝛie penitus iberebãt ⁊ q̃ mnfin ſi euigilãs ĩ fideʒ ſu:vbũ illud ſacerdo lunnn tis nr̃i. Vone pꝛecantes trinitas: leta ef gin fudit:atq; ſubiecit. Pec ẽ nullo ãbigen Uulltei te btã vita q vita ꝑfcà ẽ ad quà noſ feſti NndsO nãter poſſe ꝑduci:ſolida fide:alacri ſpe in· fagrati charitate pꝛeſumẽdũ eſt. Ergo hochſe inquã:qin modus ipſe nos admonet:⁊ lur ↄuiuiũ aliquo iteruallo dieꝝ diſtingue nece re:quãtas ꝓ viribus poſſum: gr̃as ago ooo teg ſũmo ⁊ vero deo patri dſo: liberatoꝛi uoed aĩarũ.Deide vobis qͥ concoꝛdit iuitati. ginon Multis etiã mecũ cumulaſtis muneri o bꝰ. Naã tm̃ ĩ nr̃jm ſermonèẽz cõtuliſtis:vt — me negare,nõ poſſim:ab iuitatis meis ien eſſe ſatiatũ. Pic oĩbꝰgaudentibnſ ⁊ lau 140 datibꝰ oeũ:q̃ʒ vellẽ:ĩquit trigetius:hoc ſpitn 11 äben ſorenn . . –—— De aſſumptiõe uirginis marie quã ille vbiq; ſeruãdus ẽ:vbiq; amadꝰ ſi vobis ad deũ coꝛdi eſt reditus noſter Pis dictis facto diſputatõis fine diſceſ ſmus. Deo gfas. Amen. Explicit liber de beata vita. Diui Aurelij auguſtini hipponen ſis epᷣi de aſſumptõe biẽ virgis Marie i coꝛpoꝛe ⁊ aia. Liber icipit. Solutio ⁊ nſio oium pꝛeclariſſima. W D introgata ð vᷣginis ma tris oni reſolutõe tꝑali ⁊ aſſumptõe ꝑeni:qᷣd itelli gã rnſurꝰ:te dus ops pai voto ſupplici exoꝛo: vt qͥ nädas nubibꝰz pluũt ibꝛes: qͥ tangis q̃d ꝓferã pꝛebeas:ad qͥd pᷣmonẽ dirigaz apias. Uenerabile ẽ. n. mihi dñe ⁊ pcoꝛ dijs meis reuerediſſmnũ. de matre fili mõ nos quotidie paſceres. Modus in tni loqui:⁊ de ſciſſimo coꝛpoꝛe eius lin guã ᷣmonibus occupare.Qne ſola me ruit deuʒ haĩem pitura ſuſcipere: facta thꝛonus dei:⁊ aula regis eterni:ſᷣm qð nos docuiſti ꝑ ſcõs patriarchas 2 pꝛo⸗ phetas:⁊ aplos:figuris ⁊ ſermonibꝰ qe bus credidimus ⁊ certi ſumus: qꝛ nũq fefelliſti:qͥ nec fallere nec falli nouiſti:· oñdens filiũ tuũ coeternũ nbi ⁊ cõſub ſtantialẽ ĩcarnãdum ⁊ ĩcarnatũ ꝑ virgi nis vterũ de quo carnẽ aſſumpſit qͥ coꝛ poꝛalia cũcta tecũ creauit auctoꝛ vł ad miniſtratrix: ⁊ ðs ab hoĩe fcũs hõ ab ea natura ſimens nõ oꝛigin ſcificate ſpũ ſcõ tuo ĩ ea vterũ humanũ ⁊ purificate atq; mũdante ad ↄceptionẽ filij tui: cu ius dignitatis ⁊ gre effectũ nec coꝛ con cipere nec lingua valet expᷣmere. Non eni talis ↄceptꝰtaliſq; partus:niſi deũ decuerat:qͥ venerat redimere quos vo⸗ luit creare:creare ꝓfecto ptãte:redime⸗ re humilitate:humilitatis nam ſumenſ ſcãm de ſcificato coꝛpoꝛe: ⁊ ĩmaculatd de imaculato. Ine ffabilẽ enĩ ſcĩſicatio nis gram quà cõcipiendus pᷣbuit:cõce⸗ ptus ⁊ natꝰnõ abſtulit. Que q̃tũ in coꝛ poꝛe valuerit vᷣgis illi ſoli notiſſmuʒ ẽ: q de eiꝰnatura nãʒ ſuſcepit quã ↄdidit. Per quẽ te q̃ſo dne qꝛ ꝑilluʒ cũcta tri⸗ buis:quos vt tribuas eligis ĩio ffenſe de tdãta ſcitate loqui tribuas:⁊ ſi nõ totuz vt eſt:qð ipoſſibile lingue hnumane eſt tn ipʒ ex ꝑie qð ẽ dicat᷑ vt eſt. Sonet er go pᷣcioſuʒ natura pcioſitate:ſciſſmum certa ſcĩtate:inextimabilifſimũ fideliſſi⸗ ma venitate.Que qꝛ humanã rõneʒ ex⸗ cedunt ſpũs tuus aſſit:q ſuo ſacro ſpira mine inducat ĩ oẽm dicẽdoꝝ veritatem Et qꝛ ð coꝛpoꝛe ⁊ aĩa loq̃ndũ eſt: quod ipe pᷣter nalẽ vſuʒ ſcificauit ⁊ gram 2tin lit nõ aliena dic re patiaf᷑: ſed ppꝛia ad laudẽ ⁊ gliaʒ tuà s ope pr: ⁊ ad bono rè filij tui ꝑ vᷣginẽ nati:⁊ eiuſdẽ ſpũs ſci dei ⁊ oni nri cũ quo eſt tibi regnũ ⁊ im periu i ſecula ſeculaꝝ. Amẽ. AEaplicit pemium. Incipit liber. Aia ꝓfüdiſſime ⁊ ſua digni tate altiſſime ſum rnſurus gqoni lectoꝛe meuʒ obſecro: VVip me depꝛecet: ſi qua a me pleni dicta cogueru oonis dei gra tus exiſtat:n aũt minꝰnr̃e cõpatiat᷑ hu⸗ miilitaci. Q licet minꝰvaleamus vicere vera tũ ꝓculdubio volumus. De ſcĩſſi⸗ mo igit᷑ coꝛꝑe ꝑpetue vgis. Marie eiuſ q; ſacre aie aſſumpnõe:q;tũ ons vocu erit loqͥᷣ bie rert pᷣmũ dicim : qin ioiuinis ſcripturis poſtqᷓʒ ons in cruce matrẽ diſcipulo cõmẽdauit:vt caſtitas caſtis tueret᷑ obſeqᷣis: nibil reꝑit᷑ de ea pterqᷓ; qð lucas ↄmemoꝛat ĩ actib apo ſtoloꝝ:cõ memoꝛat eiſdẽ aplis noiĩatiʒ dicẽs. Hi oes erãt ꝑſeuerãtes vnammi ter ĩ oꝛone cũ munerioꝰ ⁊ Maria infe leſu ⁊ frivus eiꝰ:h̊ oicimus: q tanto E magna exiſtüt cautiuſiractàda ſunt:q; to ſpãlius auctoꝛitatu; tel timonijs no ppi ad liqaum roboꝛariSed qꝛ qdam icriptura ſcã veris indagationũ ſtudijs q̃rendãa reliqᷣt: nõ ſũt ſuꝑflua eximàda vũ va indagatione fuerit patefacta. eſt eni veritatis auctoꝛitas: ⁊ dũ viligeter diſcutit de ſe gignere qo ipa ẽ cogſcit᷑. Sepe eni diſcuſſa verã ↄueniẽtiam pa rit quã manifeſtis ſmonibꝰ abſcondit. Et ſepe aꝑtis ſermonibus ĩſinuat i qui benibil pter id qð onat querendũ inui tat. Ut eſt illud qð abꝛaã genuit iſaac: iſaac genuit iacob:iacob genuit iudam ⁊ frẽs eius ⁊ cetera alia ĩ quibꝰ ſola te nẽda ẽ la. Quedãà aũt ſic cõmẽdat: vt parriter lr̃am ⁊ myſticũ itellectũ iſinuet vt ĩ trãſitu maris rubꝛi:mãna celeſti:et tabernaculo dei:atq; archa teſtameti: nin futurop figura: baptiſmmi. vz rpi ? eccłie oñſa ẽ pꝛerogatiua.Quedã tatuʒ mypſtice vt cu deuũ oicit ĩſufflaſſe ĩ faciẽ Ade ſpiraculũ vite:qͥ tñ os ad ĩſpiradũ nõ bʒ:nec manus ad operãduʒ:lʒ dicat ꝓpha. Man? tue fecerũt me ⁊ plaſina uerüt me. Süut etiã quedã que q;uis cõ memoꝛari omiſſa ſint:vera tñ rõne cre duntur:atq; ipſa ↄueniẽtia rei:quẽad⸗ modẽ dux ⁊ puia credit᷑.Nihil eniʒ de melchiſedech ſacerdotis dei excelñ iu⸗ ſticia loquit᷑ cũ ea pꝛeceſſiſſe tante lau dis cognoſcat᷑. Nihil oe helye ⁊ enoch poſtq; rapti ſnnt vite felicitate commẽ dat cũctis liqͥdo ſciẽtibꝰeos btẽ viuere: quos oñs hic ⁊ ĩ futuro ſeruãdos volu it rapere. Quid gᷓ de marie moꝛte: qd ᷣ eias aſſũptiõe dicẽdũ c.vñ oiuina ſcrip tura nihil ↄmemoꝛat niſi querendũ rõ ne qð ↄueniat veritati: Yiatq; ipſa veri tas auctoꝛitas ſine q̃ necẽ nec valet au ctoꝛtas. Memoꝛes. n. ↄditiõis buane moꝛtẽ illa ſubiſſe tꝑalẽ oicere non me⸗ tuimꝰ:qua idẽ certe eiꝰ fili qui õs ⁊ bõö E lege ſoꝛtis humane ſuſtinuit:⁊ boc qꝛ hõ de eiꝰ luſcept ẽ ⁊ ꝓfuſus vtero. Sʒ ſi dicim ea moꝛtis teneri viculis:⁊ rſo⸗ lutã ĩ cõem putredinẽ vermẽ cinerẽ:la boꝛãdũ ẽ videre ſi boc ↄueniat tate ſci tati tãte pꝛerogatiue. Aule dei. Scimuſ eĩʒ dcm pᷣmo parẽti:qꝛ puluiſ es ⁊ ĩpul nerẽ ibis. Qð ſi de moꝛte or̃ generalis ditionẽ xpi caro euaſit de carne. Ma rie ſũpta qͥ coꝛuptõcʒ nõ vidit.De quo aũt ſcõ ociñ ſit angelus: ꝓdidit qui acd mariã ait. Et quod naſcetur ex te ſcum vocabit᷑ filius dei:vere ſcũm ⁊ ſcum lcõ rũ.vñ ⁊ illa ſcã ſcõꝝ dicunt᷑ qui illa ſer uabãt qᷣbus ille figurabat᷑: qͥ veraciter ſcũs ſcõꝝ dr. Hic eſt eni de quo ideʒ ga bꝛiel angelus oanieli loquit᷑ inter cet/ dtiinigni uuQrditin ilnfuſe ifai ſosad ihri Periclß goe rutme ꝛpiin di gue htii era tiröneat nitanti enn di lenzs is deeralſin Ceſſcſetanen deheketapd felanne onn nborosbefun Noſenich munenoredt R nignu I ndn liocartn fl ics tnut Nwis D iſilaf mti oenuuit Uleni pinti eci an imtil an göͦan Acrlel, mt Gli⸗ 4 ul ra: q̃futura oftendit dicẽs: ꝛ ipleat᷑ vi⸗/ ho ⁊ pphetia:⁊ vnguat᷑ ſcũs ſcõꝛũ. PHic eni ſcũs coꝛꝛuptionẽ non vidit:⁊ tertia Die cũ triũpho:de inſeris rediens reſur/ rexit. Caro ei que de Maria ſumpta ẽ ⁊ ſi moꝛtua ẽ ex ĩfirmitate reuixit ex ðᷣi xirtute. Sed h̊ ille:qui qñ voluit moꝛi: qn voluit reſurgere potuit.excipit᷑ g ab illa gnali ſnĩa de virgie ſumpta natura Quod ſi nõ mane cogruit:cõgruit tñ fi lio quẽ gennu. Poſt hec q ade ocà ſũt de quib excipit᷑ marie filius ↄtẽnenda ſunt q̃ etiã eue ocã ſunt:ñ cũctis femis ſunt generalia:⁊ ſi ĩ aliquo excipiat ma ria. Scriptũ qppe ẽ:mlieri quoq; dixit deꝰ. Multiplicabo eruũnas tuas:⁊ oce ptꝰtuos ĩ doloꝛe paries filios:⁊ ſub vie ri poteſtate eris:⁊ ipſe dnabit᷑ iui.Erũ⸗ nam maria ſuſtintit:cuius aiam gladi us paſſionis xpᷣi pertrant. Sed cõceptꝰ non multiplicauit:nec ſub viri.i.mariti bus de ſpiritu ſancto 1pᷣm ſuſcepit:⁊ vir ginitatis itegritate permanẽte virgo x⸗ manſit.Quem qꝛ ſine peccati collunio ne ⁊ ſine virilis aaumixtiomis detrimen to ſuſcepu:ſme doloꝛe gennit:⁊ ſine in⸗ tegruatis violatione pudoꝛe virginua⸗ tis integra permanſit. Maiia ergo ⁊ ſi municat pariendo cum doloꝛe Poc enim potuit efficere de matre: qnia ſic de elegit naſci de homine. Pꝛomeruit eni hoc ſingularis ſanctitas ⁊ ſingula⸗ tris gratia: qua ſuſceptione dei ſingula⸗ riter exiſtimâda ẽ digna. Non immeri to ergo excipitur a qiubuidam genera libus natura ex intimatione qua tanta fuat gratia: æ attollit dignitatis pꝛero⸗ gatiua.Quãatũ enʒ xpᷣi poteſas poſſit mudi ondit vniuerſitas:qᷓ;tuʒ vero gra tia:marie mõſtrat itegruas.Que ſicut AX: 10 X„71 1 ,20 R.. 4 ſ. Alage. 5 — . ₰ õ „ — ᷓ ioſeph iude cete commumcat erumms eue: non comy qui dicebant — — — — — z0ee & M 45 1.. —ernR 1er. 12. y ¶De aſſumptione uirginis marie diuerſa eſt a natura: ita diuerſa eſt ab vſu.Quid ergo ſi in tata diuerſitate di⸗ cimus humane ſoꝛtis moꝛtem ſubiiſſe: nec tamẽ eius vinculis denneri ꝑ quaʒ deus voluit naſci:⁊ carmis ſubſtantiaʒ communicare. Nunqͥd impium erit⸗ ait.Data ẽ mihi oĩs poteſtas in celo ⁊ ĩ terra.Si g voluu integrã matre ĩ virgi⸗ nitatis ſernare pudoꝛe:cur non velit in coꝛuptã a putredinis ſeruare fetoꝛe? Dicat ergo qui cognouit ſenſuʒ domini ⁊ qui cõſiliarius eius fuit. Nũquid nõ Scimus eni ieſuʒ oia poſſe:qͥ de ſeipſo ꝑtinet ad benignitatẽ oni matris ſerus re honoꝛẽ:qͥᷣ legẽ ſoluere nõ venerat:ſʒ ad iplere. Lex eni ſicui honoꝛẽ matris pꝛecipit:ita inbonoꝛationẽ danat/Qui eni in vna pꝛe ceteris illã gra ſui conce⸗/ ptus honoꝛaint. Peride eſt credere ſin gulari ſaluatione ea in moꝛte ⁊ ſpeciali gratia honoꝛaſſe. Potuit enĩ eam a pu tredine ⁊ puluere alienaʒ facere: qui ex ea naſcẽs potuit dirginẽ reliquere/Pu tredo naq; ⁊ vmis humane ẽ oppꝛobꝛi um ↄduionie:a quo oppꝛobno cum ie ſus ſit alienꝰ:natura marie excipit᷑:quã — ieſus de ea iuſcepiſſe ꝓbatur Laro eni ielu caro eſt marie.Ei multo ſpecialius rater emnim ⁊ caro no ſira eſi. Caro enim chꝛiſti qʒuis gloꝛnia reſurrectionis fuerit magmificata: ⁊ po tenti ſuper omnes celoſ aſcenſone glo rificata: eadem carnis manſit 2⁊ manet natura:que ſuſcepta eſt de maria. Ipſe enm qui conceptus ⁊ genituſ aiq; moꝛ tuus ⁊ ſuſcitatus eſt per gloꝛiam pan ſicut ipſe teſtatur poſt reſurrectionem quando apoſtolis dicit ꝓ Clidete ma⸗ nus meas Q pedes meos: quia ego ipſe um/⸗ niſ quia alter non ſum qᷓ tunc eraʒ qn Quid enim eſt: ipſe ego ſum: 6 paſſus ſũ: Poe ſiquidẽ cognoſcere po/ teſtis qͥ ĩ manibꝰ⁊ pedibꝰmeis clauoꝝ vulinera clare videtis. Ip eg idẽq; ce/ los aſcẽdit:⁊ carnẽ quã ð mr̃e ſuſcepit ſuꝑ aſtra trãſuexit honoꝛãs oẽʒ buůanã nam:ſʒ młto mag maternã. Si igr nã mris ẽ filiꝰ:cõuemẽs ẽ vt ſit filij mater n q;tü ꝑtinet ad equã adminiſtrationeʒ ſʒ ;tũ ꝑtinet ad eàdẽ recipꝛocã ſubſtã tiã vt hõ de hoĩe caro de caro:mr a fi⸗ lio:filiꝰ a mr̃e nõ ad vnitatẽ ꝑſone: ſed ad vnitatẽ coꝛpoꝛalis nẽ.Si.n.vnitateʒ põt facere gra ſine ꝓpᷣetate ſpal nẽ ;/ to magis vbi gre vnitas ⁊ coꝛpoꝛis eſt ſpãl natiuitas: Unitas nãq; ẽ gre vt di ſcipuloꝝ iĩ xpo:de qͥbꝰ diẽ.Pr ſcẽ ſerua eos ĩ noie tuo.Quos dediſti mihi volo vt ſint vnũ:ncut ⁊ nos.Eadẽ rõe de oĩ⸗ bus iuſtis:nõ ꝓ bis aũt rogo im: ſʒ ⁊ ꝓ bis qͥ credituri ſt ꝑ vbũ eoꝝ ĩ me:vt oẽs vnũ ſini:ſicut ⁊ tu pr ĩ me:⁊ ego ĩ te:bꝰ E vt ipi ſint ꝑ gram qð nos ſumꝰ ꝑ oiui nitatẽ. Pec qppe gre vnitas qͥ cũctis in xpᷣm credẽtibſeruãt᷑.ſi Marie ẽt minꝰ ſapiẽtiũ extimatiõe nõ tollit᷑ q;to ma⸗ gis cũ gr̃e vnitate ipᷣa ſpãlitas nẽ vnũ filio honoꝛat᷑ poſſidẽs ĩ xpᷣo coꝛp ſuũ qð genuit ⁊ quare non ſum per quod genuit: Si. n.nõ obuiat nec dum ꝑſpe cta auctoꝛitas vere credo:⁊ ꝑ qð genu it: qm tãta ſcificatio dignioꝛ celo eſt q; terra:qm thꝛonũ dei:thalamũ dñi:atqʒ tabernaclłuʒ xpᷣi dignũ ẽ ibi eẽ vbi ẽ xpi Tã pcioſũ.n. theſauꝝ digni ẽ celũ ̃ua re qᷓ; fra. Latã ĩtegruatẽ merito ĩcoꝛu ptibilitas nõ putredinis vlla reſolutio ſeqt Iſtud g ſacratiſſimũ coꝛpus ð q xpᷣs carnẽ aſſũpſit:cũ diuinà naturã bu mane vniait: nõ amittẽs qð erat: ſj aſſu mẽs qð nõ erat vt vbũ caro: hẽ o eus bõ fieret eſcã vmib traditũ cõi ſoꝛde putredinis ⁊ futuri de vmibꝰ pulueris qꝛ ſẽtire non valeo dicere ꝑtimeſco. De quo ſi nihil altiꝰ ſentirẽ:qᷓ; de ꝓpo:ni/ hil dicerẽ niñ quẽadmodũ de ꝓpo qõ abſq; ambiguitate ſoluẽdũ ẽ in moꝛte: poſt moꝛtem ẽ futurum putredo: poſt putredinem vermis:poſt vermem vt di gnum eſt: abiectiſſimus puluis. Qð de Maria credendum non videtur: nee extimabile:qꝛ extimationem pꝛocul ꝓ⸗ pellit incõparabile munus gre. Qð me — .N — efficit mrem ⁊ filiũ:⁊ filiũ ⁊ mrem,. i⸗ dicere maltaruʒ ↄſideratio reꝝ iĩuitat: dẽdã ẽ ẽt qd de his quos ſecũ ꝑ gram vnũ eẽ voluit:cõſequẽter adiungit. Ait eni. Pr quos ðdiſti mibi volo vt vbi ſũ ego ⁊ illi int mecũ: vt videãt claritateʒ quã vediſti. O magnã ⁊ iextim abilem bonitatẽ dei:qͥ hr̃e ſecũ ſuos ĩ głia vult vt ſua claritate fruãt᷑:qᷣ hᷣ ſua fide iuncti vnũ cũ eo eẽ oigni iudicãt᷑. Si igr eos ſecũ bre vult:⁊ h̊ põt q oĩa põt qd exti mãdũ ẽ de mre:vbi digna ſit hri niſi in pntia filij: Quãtũ igr cõtueoꝛ: qtũ ĩtel⸗ io:qᷓ; um credo. Marie aia claritate ruit᷑ xpi ⁊ glłioſis ↄ pectibꝰ eiꝰ ſp vidẽ ſitiẽs:⁊ ſꝑ ↄſpic ẽs vũ ĩiexumabilit᷑ pa/ ſcit excellecioꝛi qdã:ſpaliq; pꝛogatiua a qnaꝝ ⁊ vna qᷣdẽ ẽ quſ uis aliqn mini⸗ ſtris ipa veritas ait. Quimibi miniſtrat me ſequatur:⁊ vbi ego ſum ibi ⁊ mini⸗ ſter meus erit. Si entz hec en generalr ſnñia oĩum ꝑ fidẽ ⁊ piã oꝑationem m/⸗ niſtrantiũ q;to magis ⁊ q; ſpaliꝰ marie Mariã nãq; oꝑis exbibiuõe ⁊ fidei ri/ gidiſſima veritate mimſtram xpᷣi fuuſſe: oĩs qͥ ſane ſapit ĩtelligit. Abſq; vubio oĩ opꝑe miniſtratrix extitu:que huc ĩ vtero geſſu: partu ſẽſum aluit ⁊ fouit: atq; vt endãgeliũ ait:in pꝛeſepe reclinaui:⁊ a fa cie herodis in egyptum fugiens abſcõ⸗ dit:⁊ omnem infantiam eius pꝛo mmris affeciu ua pꝛoſecuta e:vt vſq; ad eru⸗ 1. e * . 21 „4 . eret 476* 1* inht fhi ihöfl ſaugeu ſeuereti⸗ Pug atbrsſ hore ſigkeſe loebe Nrliſe Pinent lpſen Foppe Phonene ſie Pina⸗ ilchi⸗ im mmüͤli ſſare lelge Gomn ſchon wofin lic hoon hllip hce NS finere fübyr lßrn ffnnn gtac heue donnns taſe lweſee Me epi nan Ang 1lcdeen naockh niditig leiſheßj bicdiin natdian W iagnif mninunih Gori webelc i e inelues zuun nnen no⸗ inne huntut enndh us ann nm), B0 wwſgin PiGN Me aſſumpriõe cè in qᷓ filiũ iã vixꝑ ꝑfectũ vidit pèdẽ ab eiꝰ idubitãter miſterio nõ receſſeri cõ ſecuta eũ nõ ſolũ greſſibꝰpedũ tanqᷓ; ꝓ reuerẽtia deũ vexẽt imitatõis affectu. Maria gꝗ miſtratrix xpᷣi ſpaliũ oꝑũ qli tatibus ſic deuo:iſſima extitit:ita abſq; dubio religiõii fide:⁊ ve credulitatcha ritate ſecutrix fiit. Nõ.n. potnit dĩnita tis eiꝰeẽ niſi cre dula qͥ ſe nouerat bũc ñ virili ſeĩe fᷣm oꝛdinẽ nẽ:ſj diuino ſpira mine nũcidte archãgelo ↄ epiſſe:vicẽs iſuꝑ famulatiũ ageloꝝ ei adeẽ freqntiã vt ↄcepto nato:qñ vʒ fcã ẽ cũ agelo mł titudo celeſtis exercii clamãtiũ ⁊ dicẽ⸗ tiũ. Slia ĩ altiſſimis deo:⁊ ĩ fra pax hoĩ b' bone volũtatl:⁊ ĩ egyptu ſuguuro: atq; iñ iteꝑ redituro:qͥbꝰlido cogſcere potuit: qꝛ talia obſeqᷣa ñ niñ deu dcue⸗ rãt. VUñn ⁊ ſtelle demr̃atio ⁊ magoꝛũ de lõgiſſimis ꝑtibꝰ ĩiſpata adductio: q̃ ma ximũ illi extitit ĩdiciũvitat.Silr ẽ ſime onis atq; ane ꝓpphali dignitate iſolituſ cetis ⁊ huic ſpal occurſus. Que oĩa ꝓfe cto maria ↄfuãs his cũcij aln ad fideʒ roboꝛata pio coꝛde ↄferebat intm̃ vt oĩ no ñ mutabũda:ſʒ certa de filij ptãte: tãq; de ði va vtute defi iẽte in nuptijs vino dixerit. Oꝛ vinũ ñ hñt:ſciẽs plane B illũ potuiſſe:ꝙ eũ mox cõtigit ditmio miraculo cõpleuiſſe.Ecce igit᷑ maria fi de ⁊ oꝑe xpᷣi miſtratrix:⁊ deuota vſʒ ad eiꝰ moꝛtẽ ſecutrir:n plo greſſu qᷓ; imita tiõis vt credẽdũ ẽ:affcũ:ſi ibi nõ fuerit: vbixpᷣs miſtros ſuos vlt ee:vbi g erit. ? ſi g erit:nũqd eli gra: ⁊ ſi eqli gra: vbi eq̃ dei cẽſura qͥ vnicuiqʒ reddit fm ſua merita. Si merito marie viuẽtiſpᷣ oĩbꝰ donata ẽ gr̃a moꝛtne erit minuẽda:ab⸗ ſit.u ſi oĩuʒ ſcõꝝ moꝛs ẽ pcioſa:marie ſane pcioſiſſima: q; fãta ↄmitata ẽ gr̃a: vimr dei dicat᷑ ⁊ ſit Cöſiderat igf bis vVmuerſis va rõe ↄfitẽdũ cẽieo mariam d „ 2 ee 7. — uirginis marie. ĩ xpᷣo ⁊ apð xpʒ eẽ: qꝛ ĩ ipſo viuimꝰ mo nemur ⁊ ſumꝰapõ xpʒʒ glioſe ad einua tis gaudia aſſupt:bẽigni atẽ xpᷣi bono ratiꝰ ſuſce piã cetis:nec vſq; ad cõeʒz vti litatẽ eẽ adductà pꝰmoꝛtẽ putredis. vʒ ⁊ vmis ⁊ luer:q ſuũ ⁊ oĩuʒ genuit ſal uatoꝛc.In c ſi ptãte è ſcõꝝ de capite ca pillũ ñ ꝑire:ẽ illa ĩ aĩa ⁊ i coꝛpe itegraʒ poſſe fnare:de c ptãte ſi nullne dubitzʒ ecclaſ icoꝑ On poſſit mr̃eʒ ſiñ coꝛꝛupti one ĩ ppe uuũ fuare:cur dubitãdũ ẽ: vo luiſſe qð attinet ad tãt bẽignitar gr̃aʒ ielegit dĩna volũtas ſola gr̃a int cres, IS n Ir.- pittes ve hemẽtiũ igniũ flãmas nõ ſofs lũ pueroꝝ coꝛpoꝛa fuare illeſa:veruʒ ⁊ ipſa veſtimẽta fnare iuſta cur abn nat i mr̃e ꝓpᷣa qð elegit ĩ veſte aliena Jond fuare in vẽtic ceti pꝛet᷑ nalẽ vſuʒ voluit — ĩcoꝛꝛupiũ ſola mificoꝛdia: icoꝛuptũ p̃ᷣ 1 . K. K.. ter nãm nõ fuauit ga Seruat c daie ĩ iteꝑatiſſima fame leoni: nõ fuãda eſt maria tatis merin dignitatũ: Pec ↄcta q̃ diximꝰ:qꝛ nãm nõ pᷣuãtiũ cogſcimꝰ: ĩ marie itegritate pls potuiſſe gram:q̃ʒ nam nõ dubuam. Dinitat. n. ſt opa q̃ᷓ dicimꝰ:⁊ iõ poſſibilia qꝛ ab oĩpotentia xpᷣs g dei vtꝰ:⁊ dei ſopia:cui oĩa pr̃is oia ſt q ſt ⁊ velle:velle at oĩa q ſt digna⸗ 7 iuſta:ac ꝑp B vident᷑ digna ⁊ iuſta: ac ꝑꝑ h̊ vident᷑ dignaiſletare mariã leticia ienarrabiliĩ aĩa 2 coꝛpe:ĩ ppo fi⸗ lio:cũ ꝓpo filio:p ꝓpꝛiũ fliu.ec vllaz ſeqͥ debẽ coꝛuptõis erũnam qua nulla ſecuta ẽ tatũ filiũ pariẽdo itegritatlcoꝛ ruptioꝛvt ſꝑ inconꝛupta qua tata pfu⸗⸗ dit gra: ſit ĩtegralii viuẽs: qᷓ oĩuʒ itegrã pfcã:q; genuit vitã:ſit cũ illo quẽ ĩ ſuo geſſit vtero:ſit apð illu illa q̃ genuit fo⸗ uit 2 alint illu: letare cetera maria di genitrix cei nutrix dei miſ ratrix 2, dei ſecutrix:de q̃ vt iã dixi:qꝛ alit ſentire ñ audeo:alii ſentire ⁊ dicere nõ pᷣlumo. 15. f. ¶ο e diuinatiene Suſcipiat igr hũc ſenſũ charitaſ vr̃a:ſʒ te ⁊ pꝛedcẽ potueritſtent alia mlta dfri enĩ ꝙ ſpũsx pi ĩ pirauit onia ſũt ex ꝑte tũ eis noſce ⁊ Prndcarepaomiint ltͤtne ãtalr hoꝛtata ſüt me icere. Sids at re cu mihi referret᷑ nõ g ſunt male diuina hſnſn fragare his elegit: cũ dicere nõ velit Hᷓ tones hinec deo diſplicẽt aliodn ops Pphen. nõ poſſe xpᷣm pferat: qꝛ nõ ↄueniat vel ⁊ in tus iſta ſ eri nõ pmitteret ſi mala 2 ihaten le acꝑ h̊ nõ eè Et ſi ie vacit᷑ ↄſliũ di de iniuſta eẽnt/Rñdi ñ iõ hec videꝛi iuſta⸗ ſgache piſnoſce manifeſtauerit ĩcipiã ei crede ebere ꝙꝙ ea fieri ꝑmittit oĩpotẽtiſſmꝰ beſad re: de qᷣbꝰ aliter nõ pᷣſũpñ ſentire. Mira ⁊ iuſtus dñs. Nã ⁊ alia multa manife⸗ giit boꝛ illũ altitudinẽ cõſilij oiuini inueſti⸗ ſtiſſime iniuſta fieri ẽ homi idia: adul ptitn gaſſe:quã me cũ aplo digna reuerentia teria: furta rapinas: ⁊ cetera. piꝰquuis d videoꝛ debẽ admirari dicẽi O altitudo iuſto oeo eo iniuſta ſunt ſine dubit⸗ er diuitiarũ ſapie ? ſcie deiꝙ incoͤpꝛehẽſi tatione diſpliceãt. Idem tñ ops ea fieri kihu bilia ſũt opa eiꝰ? iueſtigabiles vie eius certa indicij ſui rõne ꝑmittitnõ vtiqʒ i⸗ ſoet 2 qꝛ ſᷣm eũdẽ aplłin ex ꝑte cognoſcimuſ pune:ſü ad eoꝝ daͤnationẽ qbus fiat ſacn ⁊ ex ꝑte pphetamixi de his ⁊ ſi nõ q; diſplicẽt iuſto Et cũ eðꝛio diceret nõ funt tũ ẽ:tñ quẽadmodũ me dicẽ debuiſſeʒz q̃dẽ eẽ dubitandũ ꝙ ops ⁊ iuſtus ſit ds Mann credidi. Si & vera ſunt ᷓ ſcripſi tibi gas ſed h̊ humana pctã qͥ ð ſocietatẽ boĩuʒ ine . ci ago xpᷣe:qꝛ de ſcã vgie mre tua niſ qð fierẽt nõ eũ curare dũ fierẽt. Pꝛoptea 1 piũ ẽ ac oignũ viluʒ ſentue nõ potui. St poſſe fieri qᷓ vtiq; fieri nõ poſſent ſi opᷣſ tt dixi vt debui appꝛoba xpᷣe tu ⁊ tui. Si nõ fuiſſet.Illa vero q̃ ad ipᷣm religioniſ ffen aũt nõ vt ðbui ignoſce tu ⁊ tui. Qui cũ cultũ ptincãt nullo mõ ab eodẽ creden ine⸗ Deo pfe ⁊ ſp ſcõ viuis ⁊ regnas ꝑ oĩa dũ eẽ ↄtẽni ac ꝑ h̊ fieri non potuiſſe ni n ſecula ſeculoꝑ. Amẽ. AZei placuiſſent: iõ ea mala piitari nö5 ¶Diui auguſtini hipponẽſis epi de di opoꝛtere/ Ad hᷣ quoq; reſpõdi:nũc g ei uinatõe demonũ.Liber iĩcipbit. diſplicẽt cũ tẽpla ⁊ ſimulacra euertunt i ... ? illa gẽtiũ ſacrificia ſi fcã fuerĩt puniũ bit AQAaadã die ĩ dieb ſcis oc tur. Sicut enĩ dicit nõ ea fieri potuiſſe fyt tauaꝝ cũ mane apud me niſi deo placuiſſent ⁊ iõ bona putanda cin adeſſent multi frẽs layci qim iuſta placẽt iia dici põt non ea ꝓhi Uin⸗ rpiai: ⁊ ĩ loco ſolito ſediſ bere euerti puniri potuiſſe niſi deo diſ⸗ ſod ooonm'oꝛteſt mo de reli⸗ plicerét. Ac ꝑ hoc htũc iõ recte fabant ſecl goe xpiana aduerſus pᷣſũptionẽ ⁊ tan qꝛ iuſto deo placere hĩc oſtẽdebant p ltns⸗ q; mirã ⁊ magnã ſciam paganoꝝ: gqim abillo ſinebant: iõ nůc inique fiunt:qꝛ recoꝛdatũ atq; ↄpletũ litteris mãdari diſplicere ð me oñdunk: ꝙ ea vel iubet it putaui nõ expſſis pſonis zdicẽtiũ q;uiſ vel pmittit euerti Cõtra hᷣ ocm̃ eſt iniu n xpᷣiani eẽnt ⁊ magis ↄdicẽdo q̃rere við ſta qdẽ eẽ nũc iſta:nõ iñ mala/ininſta: ian rent. Quid paganis rñderi opoꝛteret. qꝛ o leges quibꝰ ꝓphibent fim t. iõ antẽ ng Kũg de oiuiatoe demonũ q̃reret: ⁊ af n mala:qꝛ ſi mala eẽnt: nũq; deo vtiic .iid firmaret᷑ pdixiſſeneſcio quẽ euernonẽ placuiſſent. Poꝝo ſi nũqu placuiſſet i tẽpli ſerapis: q in alexãdria fcã ẽreſpõ nunquã ⁊ fcã eẽnt illo non ſinente: nꝛ En di nõ eẽ miradũ ſi iſta euerſoneʒ tẽpli oiĩa põt: ⁊ qꝛ talia nõ cõtẽneret qu;d tam i ſimulacris ſuis iminere demones ⁊ ſcei magna ſunt: vt Z plaz religionẽ q deus 4 T . A, perrrrer en r —ꝑ . . — cttltndne nmn Nedu Näonch man fe Nerſtunn moiphin lanIh aenhei kimiet —R rnitde Zununt lüigt irihe niſhui zoter⸗ I demonum eolit fierẽt! Pic ego ſi ppterea inq; ma la nõ ſunt:qꝛ deo placẽ hĩc ꝓbatur: qͥa ea fieri ſinit ops:qũo erit bonũ ꝙ fieri ꝓhibent ⁊ euertũtur. Si aũt bonuʒ nõ ẽ ꝙ euertũtur q̃ deo placẽt hͥ fen nõ ſi neret ops:qꝛ ⁊ ̊ ð religionẽ fit qᷓ colit ðs:ſi ea qͥ ðo placẽt ab hoĩbꝰ euertunt Si aũt h̊ male fiat ꝑmittat ops:nõ idðo putãda ſt illa bona ꝙ ea fieri permint opsDcũʒ ð ẽ ↄcedẽdũ eẽ:nũc iſta recte nõ fieri imo iõ ꝓꝛſus iã nõ fieri ꝙ oĩpo tẽti nũc oiſplicet:verũtñ placuiſſe cum fierẽt. Nos.n.neſcire vñ tũc placuerint potẽtinec nũc ceſſaſſe:niñ diſplicuiſſẽt oĩpotentii/Ad h̊ ego Cur g inqʒ ⁊ nunc talia clãculo fiunt:q̃ vel ꝑpetuo deliteſ cũt:vel d pꝛehẽſi puniunt.Sʒ nihil ho rũ fieri ſimit opᷣs:niſi qð ei iuſto plʒ:cuʒ iuſto qð iniuſtũ ẽ placẽ nõ poſſet.Con tra ̊ dictũ eſt:nõ oĩno talia non fieri. Sacra eni illa inqᷣt nõ fũt põtificalibꝰ ↄſcripta ſunt libꝛis.Ea qᷣppe tunc recte fiebàt:ea tunc deo placere demonſtra bãt᷑ eoipſo ꝙ ab oĩpotẽte ac iuſto fieri ſinebantf. Si qͥd aũt nüc phibitoꝛuʒ ſas cramẽétoꝛũ fit occulte atq; illicite nõ eſt illi põtificali ſacrificioꝝ gr̃e ↄparã dũ: ſʒ ĩ eo deputandũ qð ẽt hoc nocturno fit tpe:cũ hec oĩa illicita ipſis põtiſicalibꝰ libꝛis certũ ſit phiberi atq; danari. Hic nibil boꝛuʒ maleſactoꝝ cõtẽnit qᷓõ re⸗ tur dtiq; ꝓhiberi diuinuꝰaſſerũt. Quo ergo diumuus ꝓhibẽiur niñ qꝛ ciſp li⸗ cẽi deo:que viiq; ꝓhibendoe non ſolum ſibi diſplicere.verũetiam curate ſe oſtẽ⸗ du:nec oino contẽnere: Un colligitur nũc aũt vñ oiſpliceat:oũ tñᷣ certum ſit: nec tũc ſieri potuiſſe niſ placuiſſent oi α ꝙ deus aliquid ⁊ impꝛobet inſtus:?⁊ ka.· men permittit ops. Hec cum dicta eẽnt conceſſum ẽ non ideo putãdum aliqd iuſte ac bene fieri ꝙ boc oĩpotens quã nis ei di pliceat:fieri tamen finit: aten⸗ dũq; eſſe etiam illa mala:q̃ contra reli⸗ gionẽ qua colitur deus ft et c iſplice⸗ re deo iuſto ⁊ ratione indicij eius ab oei potente permitti(Sed alind iam eẽtra ctandũ vñ ſint diuinatões vel demonu vel qnilibet illi ſint quos deos pagani vocãt.Uidendum eni eſſe ne foꝛe nõ quide ꝓpterea hec bona putanda ſunt qꝛ ea fieri permittu oĩpotens: ſed ideo qꝛ tam magna ſunt:vt nõ niſi dei potẽ tie tribuẽda eẽ videanturAd bec me poſſea reſponſurũ eſſe pmiſi: qm tunc boꝛa pꝛodeundi ad populũ iam nos re eſſe naturam vt aerei coꝛpoꝛi ſenſu ter renoꝛum coꝛpoꝛum ſenſum facile pꝛe oꝛpoꝛis ſuperioꝛẽ mobilitatẽ nõ eedainek elernarem etiam pꝛopi eiuſdẽ gerei ſolũ curſus quoꝛũlibet hominuʒ vel fe rarum:verũetià volatus auiuim ĩcõpa⸗ rabiliter vĩicant. inbus duabus rebuſ quãtũ ad aereũ coꝛpus attinet pꝛediti: Hh eſt acrimonia ſenſus celeritate mo tus multa ante cognita pꝛenũciant vel gebat nec diſtuli cũ ſpacium datum eſt ſcribendo ⁊ illa retexere. Demonuʒ eaz ring Eartn? s X nunciant que homies ꝓ ſenſus terreni 8 ce Phib ds ic tarditate mirentur Acceſſt etiaʒ demo reſpõdi cur vel talia ꝑmittit ðus fieri: m nibus p ta longũ tpᷣs quo eoꝛuʒ vita. p in rz me iendit᷑ rerũ longe maioꝛ experientia q; ligionẽ fiui:cũ pᷣſertiʒ h eũ curare bin ẽt cogant cõc dere qͥ põtificales libꝛeſ magii eſtimãat:ꝙ ea qͥ bis libꝛis phiben põt hoĩbꝰ pꝑ bꝛeuitatẽ vite euenire per has efficacias:q̃s aerei coꝛpoꝛiſnatura ſoꝛtita eſt. Nõ ſolũ multa futurs pꝛe di cunt demones:verũetiã multa mirs fa ciũtue qm̃ hoĩes dicere ac facere nõ pñt eos dignos quidã qbuſ fuiant:⁊ qͥ bus diuinos honoꝛes.deferãt arburãt iſtigàte maxio vitio curioſuatis pꝛopt᷑ £ ₰ amoꝛẽ felicitatis falſe atq; terrene ex⸗ cellẽtie tpale e aüut ſe ab his cupidi tatioꝰ mudãt:nec eis ſe fallẽdos capiẽ adoleſcètes ſibi antecellè exiſtimètinee medicos: nec nautas: nec agricolas: quos pꝛane volũtatis ⁊ iquis moꝛibus doſq; ꝑmittũt: ſed inqrũt et amàt aliqd viderit i ea ſibi putẽt eẽ pferẽdos ꝙ illi eodẽ mõ ſꝑe᷑:cuius ꝑticipatõe bti ſint. Pꝛmno ↄiiderãt nõ iõ ſibi pponendos eẽ oemones:quo acrioꝛi ſenſu coꝛpoꝛis Hualẽt aerei.i.ſubtilioꝛiſ elemẽti:qꝛ nec ipſis terrenis coꝛpoꝛibuſ beſtias ſibi p ponẽdis putãs q̃ acriꝰmulta pᷣſentiunt velut ſagacẽ cane:qꝛ latentẽè ferã olfa⸗ tu acerrumo nc iuenit:vt ad eã capiẽdi ducatũ quẽdã hoĩ pꝛebeat./Nõ vtique pꝛudætioꝛi ĩtellectu ai:ſʒ acutioꝛe coꝛꝑiſ lenſu:vel volucrẽ:qꝛ piecto cadauer̃ ex ꝓuiſa lõginqᷣrate aduolatmec aqla: qa ſublimit᷑ volas oe tato ĩterualloſub flu ctibꝰnatantẽ piſcẽ or ꝑuidere: ⁊ grauit᷑ adjs illiſã exertis pedibꝰatqs; vnguib ra ꝑe/ilec alia multa aĩiantiu gnaſqͥ inter berbas ſaluti ſue noxias paſcẽdo circu medãt:nec aliqui deoꝝ quo ledat᷑ atrin gũt cũ eas hõ exgiendo vix cauere oidi cerit:⁊ inlta inoxia ꝙ ſint ĩexꝑta foꝛmi det. Uñn ↄijcere facile e q;to poſſit in ae ris coꝛꝑibꝰ ſenſus acrioꝛ ee. ilec iõ cuʒ . demones qͥ eo pdui ſint bonis hoĩibꝰpᷣ ponedos pꝛudẽs qᷣſq; ↄlſenierit/Hoc et Oe coꝛpũ celeritate oixera:⁊ hac.n.pᷣſta tia nõ iolũ a volucribꝰpoĩes: veruetiaʒ a multis qdrupedibita leꝑant᷑:vt ĩ eo rũ ↄgatõe plũbei deputadi nint. Nec tũ iõ ſibi hec aĩantiũ gnã exiſtimat pponè᷑ da:quihꝰ capiẽdis mnã ſuefaciẽdis: atq; i ſue volũtatis viuʒ:ↄmoduq; redigen⸗ dis:nõ vi coꝛꝑis:ſʒ rõnis iꝑãt Sna en ro t᷑tiã demonũ potentiã ꝙ uturna reꝝ exꝑiẽtia quẽadmodũ pnoſcat atq; pᷣnunciet multa otdicerũt:ita ↄtẽnũt qꝗͥ qec vigildter:curãt a veriſſime lucis ve ritate oiſcernẽ:vt nec malos ſenes plu⸗ ra exꝑtos.⁊ ob ̊ q ooctioꝛes.iõ ꝓbob ð valitudinibꝰ:uli de tẽpeſtatibꝰ: illi ð arbuſtoꝝ frugũq; generibmulta ei p⸗ nüciãt:⁊ haru reꝝ iexꝑto dĩnare videã tur.Qõ vo nõ ſolũ q̃dã demones futu⸗ ra pdicũt:verũetiã qdã mira faciunt ꝓ ipa vtiq; ſui coꝛꝑis excellẽtia cur nõ cõ tẽnat᷑ a pꝛudẽtibꝰ:cũ plerũq; iniqui a ꝑditi hoĩes ita exerceãt coꝛꝑa ſua: tata q; oiuerſis artidꝰagẽ poſſint: vt ea qui hec neſciũt nec aliqn viderũt: ẽt narra⸗ ta vix credãt:qᷓ; multa funabuli cetiqʒ theatrici artifices q; mita opifices ma⸗ ximeq; mechanici mirãda fecerũt. Jpnſi iõ melioꝛes ſt bonis ⁊ ſca pietate pᷣdit hoĩbꝰ q̃ iõ ↄmemoꝛaui vt qͥ ̊ ſiñ ꝑuica tia: ⁊ ſine vana reſnſtẽdi aĩoſitate ↄſide⸗ rat:ſimul cogitet:ſi dũ ſubiacẽte craſſio ꝛi mà vł ſui qᷣſq; coꝛꝑis vlł certe ⁊ aq̃ la pidũ atq; ligrũ:metalloꝛũq; varioꝝ/tãs ta qͥdã hoĩes pñt:vt eos illi q bec ñ pnñt plerũq; ſtupedo ĩ ſui ↄꝑatõe dinos vo cãt. Cu qdã iiloꝝ ſint artib potẽtioꝛes: qdã iſtoꝝꝑ moabui melioꝛes:qᷓ;io maio ra ⁊ mirabilioꝛa ꝓ ſubtiliſſini coꝛꝑis ᷓ̊ c aeꝛei facłtate ⁊ facilitate ðmõei poſſt cũ tñ ſint volütcaij pꝛauitate:maxieq; ſu ꝑbio/aſtu ⁊ iuidẽtia malicie ſpuſ imũdi atqʒ ꝑuern/. Iiãtũ ãt valeat aeris elem̃ tum:qꝰ eoꝝ coꝛꝑa pualẽt ad mita vinbi lia ĩuinbili᷑ molliẽda:mouẽeda: mutan da:atq; vᷣſanda:lõgũ ẽ nüc demõſtra re: puto ꝙ vel mediocrit᷑ conſideran⸗ ti facile occurrat: Que cũ ita fint pᷣmuz ſcisdũ ẽ qi ð oiuiatõe dmonũ qo eſt illos ea pleruq; pnunciare q ip factuni ſt. Accipiut.n. ptatẽ e ⁊ moꝛbos imute re: ⁊ ipm aerè viciãdo moꝛbidu reddere ꝑuerſis atqʒ amatoꝛibꝰ trenoꝝ ↄmo⸗ Gomnn oud'e boe ſp'nod corp⸗a Glee⸗ Mad dorrie ſpoi ſen en iuſ ub lau Mite Wanc liwee Koſe ſoie Uaf nind e nie lane lop Dite tre lcet ſtoẽ ſiie uſti it⸗ Mein Ng⸗ ſit⸗ Knnn Meatmin Kigts ziguenun ePriteg thetnbeh⸗ ammn; 1o dinnr inmnſon) Minati Neignat üin 1inhlci⸗ inſi 1 titeſad Hücen initnh nartci igmnni glicifn Mieinf rsien ung niniſt Nenti De diuinatiõe demonum. doꝛum malefacta ſuadere: de qnoꝛum moꝛibꝰ certi ſũt ꝙ ſint eis talia ſuaden tibꝰ ↄſẽſuri.iSnadẽt aũt miris ⁊ ĩuiſibi libꝰ modis ꝑ illã ſubtilitatẽ ſuoꝝ coꝛpo ruʒ coꝛpoꝛa hoĩum nõ ſẽtiẽtiũ penetrs do ſeſeq; cogitatiõibꝰeoꝝ ꝑ q̃da imagi⸗ naria viſa miſcendo:ſine vigilatiuʒ ſiue Doꝛmientium Aliqñ aũt nõ q̃ ip̃i faci⸗ unt: ſʒz q nãlib' futura pᷣnoſcũt: qᷓ ſigna ĩ hoiĩʒ ſẽſus vẽire ñ poſſũt neq; pᷣdicũt. Neq;.n.qꝛ puidet medicꝰ ꝙ nõ pᷣuidet eiꝰ art ignarꝰ:iõ iã dinꝰhñdꝰ. Quid ãt miꝝ:ſi quẽadmodũ ille ĩ coꝛꝑis hũani ł ꝑturbata vł modificata tẽperie ſeu bo⸗ nas ſeu malas puidet valitudines:ſic ð⸗ mõ ĩ aeris affectiõe atq; oꝛdinatõe ſibi nota:nmobis ignota:futuras pᷣuidet tè⸗ peſtas. Aliqn ⁊ hoĩuʒ diſpoſitiões ñ ſo lũ voce ꝓlatas:veꝝ ẽt cogitatiõe ↄcep⸗ tas ↄſignat:q̃ oũ ex aĩio expᷣmũt ĩ coꝛ/ poꝛe tota facilitate pdiſcũt:atq; hĩc ẽt mlta futura pᷣnũciãt:alijſ vʒ mira:qͥ iſta miracla diſpoſitiõe nõ nouer̃t.Siẽ eni —, appet ↄcitatioꝛ aĩ motus ĩ vultu vt ab hoibꝰ quoq; aliq foꝛĩſecꝰ agſcat᷑ qð ĩ triſecꝰ agif᷑: ita nõ dʒ eẽ ĩcredibile:ñi ẽt leuioꝛes cogitatiões dàt aliq̃ ſgna per coꝛpꝰ:q̃ obtuſo ſẽſu hoĩuʒ cognoſci nõ SES V 1 ₰△ 9 — — „ „ deſſe ad maioꝛẽ noticiã famãq; vitatis cũ de illa ẽt hi qᷣcqd nouerunt oicũt qͥ eis ⁊ ꝑpuerſis moꝛibꝰↄdicũt.In cetis ͤt pᷣdictionibꝰ ſuis demões pleꝑq; ⁊ fal⸗ lüt᷑ ⁊ fallũt. Fallũt᷑ qᷣdẽ:qꝛ cũ ſuas diſ⸗ poſitiões ꝓnuũcit ex ĩpꝛouiſu deſuꝑ ali q̃d iubet᷑ ꝙ eoꝝ ↄſilia ↄcta ꝑturbet:ve/ lut ſi aliqd diſpondàt qlibʒ boĩeſ qouſilʒ ptãtibꝰ ſubditi ꝙ nõ ꝓhibituros ſuos pᷣpoſitos arbitrãt᷑:idq; facturos ſe eſſe ꝓmittãt.At illi penes quos maioꝛ po⸗ teſtas ẽ ex alio ſuꝑioꝛi ↄſilio h̊ totũ diſo poſitũ atq; pᷣparatũ repẽte phibeãt/fal luntẽt cũ cãs nãles ſiẽ medici aut nau te: aut agricole:ſed lõge pᷣſtãtiꝰ ꝓ aerei coꝛꝑis ſẽſu ſolertioꝛe ⁊ exercitatioꝛe pᷣ⸗ noſcüt:qꝛ ⁊ hic ab aͤgel do ſamo pie ᷣui entibꝰ ex alia diſpoſtiõe ignota demo⸗ nib ex ĩpꝛouiſo ac repẽte mutãt᷑: tãqᷓ; ſi egro aliqͥd extrĩſecꝰ accidat quo moꝛi af:quẽ medicꝰ veris ſalutis pcedẽribun ſignis victuꝑ eẽ ꝓmiſerat. Aut ſi aeris q̃ litate pᷣuiſa diu flatuꝝ illũ vẽtũ nautaꝝ aliqͥ pdixiſſẽt: cui dñs xpᷣs cũ diſcipulis nauigãs:vt qᷣeſceret ĩpauit:fcã ẽ trãdqᷣlli tas magna. Ulſi agricola illo ãno fru ctificatura vitẽ polliceat᷑ natura vtiq; tre ⁊ numeros ſeminũ quo tũ calẽs an pñt:acuto ãt dẽonũ pñt:hac atqʒ biꝰ ſa no eã vł ĩpꝛouiſa celi ĩtẽperies arefaci⸗ clłtate mita ðmões pnüciãtcũ iñ ab eiſ at vl aliq̃ iuſſo potẽtioꝛis eradicʒ. Ita lõge ſit altitudo illiꝰ ꝓphie qu ða p ſõꝗ. mhka ẽct ad pᷣſciẽtiã pdictionẽq; demo⸗ ctos ãgelos ſuos ⁊ ꝓphetas oꝑat᷑.la ſi qͥd ð illa ðᷣi diſpoſitiõe pᷣnũciãt:⁊ cuʒ ea pᷣdicũt q̃ ide audiũt:nõ fallunt neq; fallũt. Ueraciſſima.n.ſũt aãgelica ⁊ pꝛo phetica oꝛacula. Sic aũt idignat᷑ acci/ pit ꝙ aliq̃ ⁊ talia ᷣmones ⁊ audiãt ⁊ pᷣ dicãt:q̃ſ aliqᷣd ĩdignũ ſit:vt qðiõ dr̃:vt boiĩbꝰ inoteſcat. Hoc nõ ſolũ boni:veꝝ ẽt mali nõ tacedt:cũ ĩ ipis hoĩbꝰ ẽt vite bõe pᷣcepta videamꝰ parit᷑ a ꝑuerſis iu⸗ ſtiſq; catari. Nec obeſſe aliqᷣd: ĩmo ẽt ꝓ occłtioꝛibꝰ cais ĩ ploꝑ ⁊ ſimulacroꝑ euerſiõeqnã pphe⸗/ nũ ꝑtinẽtia q̃ minoꝛibꝰ ⁊ vſitatioꝛibus cauſis futura pᷣuidẽt᷑ eadẽ maioꝛihuſ ⁊ ₰ èt ſtudio fallẽdi: ⁊ iuidia hoĩuʒ volũt ⸗ te:q̃ holuʒ errore lerãt᷑. Sʒ ne apõ cul/ toꝛes ſuos põ auctoꝛitatis amittant id agũt:vt iterpᷣtibꝰ ſuis:ſignoꝑq; ſuoꝑ iectoꝛibꝰ cłpa tribuat᷑:q vlłdecepti fu erint vł mẽtiti. Quid g̊ mix:ñi iminẽte tẽ te ſu ni tato añ pᷣixerãt. Serapis oe pedita mutãt᷑ Fallutt· J ”“ —— mon alicui cultoꝝ ſuoꝝ hoc de ꝓximo plerẽt᷑ vaticinia pphaꝑꝝ ðᷣi vniꝰ: q iſtos ꝓdidit:vt ſuã qſi vĩnitatẽ Raeche vl fu Dos falſos diẽ: si ebennne ear giẽs cõmẽdaret.Fugat᷑.n.iſti vł ẽt iuſ/ pcipit.Cur ñ h̊ ẽt ipi ↄꝑtũ pᷣdicer̃ ſinerẽ Getgen ſs ſuꝑioꝛibꝰ colligati abſtrabũt᷑ ⁊ alie tur:vt ĩde clariꝰapperet eos hec ãtea vł W nãt᷑ a locis ſuis:vt dũ rebꝰ qbꝰ dnabãf minime credidiſſe: vł ſuis cultoꝛibꝰ enũ ſaune qᷣbꝰ colebat᷑ fiat volutas dei: qꝛ H täto ciare timuiſſe. In fine tq; nihil bñtes knusn añ ꝑ oẽs gẽtes futuꝑ eẽ pᷣdixit:⁊ vt ꝑ iu amplius qð agerẽt ẽt ibi voluiſſe ſuam wkü os fideles fieret ĩꝑauit.cur aũt ᷓ̊ non oſſtẽtare diuinationẽ vbi iã pdũtur din lw hen ſineret᷑ demõ pᷣdicare:cũ ſibi iã pᷣnoſce⸗ ſimulaſſe viuinitaté, at dicitt id ſbiln ret ĩminire: cũ bec pdictio ⁊ ꝓpbetis at eop cultoꝛes ẽt ſuoꝑ qbuſdã libꝛis bec wku⸗ teſtaret᷑:qbꝰ ſũt iſta ↄſcripta: ⁊ pꝛuden pcognita cõtineri: qq; ex rebꝰ ipletis Kgeii tibꝰ daret itelligi ꝙ vigilaãt᷑ eẽt ðmonũ cõſicta putãda ſint:q ĩ eoꝝ tẽplis ta lõ⸗ nac cauẽda fallacia: cultuſq; fugiẽdꝰ: Qui go antea tpe pplis eoꝝ ſi va eent inote⸗ lplni cũ añ ꝑ tã lõgũ tpᷣs ĩ tẽpł ſuis h̊ futura ſcere ðbuerit: fẽ nr̃a nõ ſolum ĩ ecclijs aaln tacuiſſẽt: qᷓ ꝑpphetas pᷣdcta i grare nõ nẽj̃is:veꝑ ẽt:ꝙ ad grauius teſtimoniũꝰ nüir poſſet: poſtea q; appꝛopinqre cepũt vo oẽs inimicos valet ĩ iudeoꝝ ſynagogis ſſtnaͤ⸗ luerũt ea quaſi pdicare: ne ignari vtiq; antidſſima ? notiſſima recitat᷑. Lñ nec nut putarẽt᷑.Cũ igr ta lõge añ pꝛedictũ eẽt iſta ipſa q̃ ab eis vix raro ⁊ clãculo pfe ſifin atqʒ oſcripta: vt alia ĩteri taceã illõ qdð runt᷑ mouere nos dʒ ſi cuiq́; demonunz mitt ſophõias ꝓpha dic.pꝛeualebit onñs ad exoꝛtũ ẽ id ꝓdere cultoꝛibꝰ ſuis ꝙᷓ didi ſonkui uerſus eos oẽs ⁊ exterminabit oẽs dos cerat ex elodis ꝓphaꝑ: vel ex oꝛaculis Mfln gẽtiũ tre:⁊ adoꝛabũt eũ vnuſqiq; ò lo⸗ ãgeloꝝ.Qð cur nõ fieret cũ ⁊ iſta nõ ſt kdi co ſuo oẽs ĩſule gẽtiũ.Aut nõ credebat pinatio: ſ atteſtatio vitatis/ Al. n. gd eneost iſta ſibi futura: dĩ tẽpł gẽriũ colebãt᷑: ? ſolũ ab eis flagitãqũ ẽ: nec vnq; anta irui Hᷣ iõ ꝑ ſuos vates ac phanaticos frequẽ pꝓtulerũt:nec vnqᷓ; poſtea niſ foꝛte cõ/ ſiſnn tare voluerũt. Sic eoꝝ poeta iuonem fictũ pferre conabũt᷑ aliqd deos ſuos ꝑ uc ĩducit:ñ oĩ mõ credẽtẽ qͥð turni moꝛte vates ſnos õ deũ iſrael auſos pᷣdere aut uc iupit᷑ dixerat. Iuno aũt ab iſtis ptãs ae vicere. De quo de eo doctiſſ.mi eoꝑ a enn rea pꝛedicat:q apð vᷣgiliũ ſc loqt/ Nũe ctoꝛes:qꝛ oĩa illa legere:aut noſce po⸗ hſinon manet ĩ fõtẽ grauis exitꝰ aut ego vi va⸗ tuerũt magis qſerũt qͥs s eẽt: quẽ de lliſer na feroꝛꝙ vi pꝰ fſoꝛmidie falſo.ludas ⁊ um negare potuerũt. Dono aũt ðs iſte ſintin i meliꝰ tua q potes oꝛſa refectas.Aut g quẽ nullus eoꝝ negare auſus ẽ vex e chk iſta ſibiq; ꝑ ꝓphas pᷣdcã noueràt polj um:q etſi negaret:nõ ſolũ ſubiaceret d⸗ uliſn, ſe accidẽ dmoea: H ẽ ptates aeree dubi bitis penis: veꝑ ẽt certis conuincerettrr· limmn tabãt: Ppfea pᷣdictiõeʒ eoꝝ celebꝛare affectib. Iſte ergo s quẽ nemo: vt di⸗ Ann voluerũtEt hic ĩtelligẽdũ ẽ quales ſt : xiilloꝝ auſus ẽ negar vex deũ illos fal hak au cuͦ ea vẽtura certiſume ſcirẽt:iõ per ſos eẽ deos ⁊ oĩno deſerẽdos. eoxq; t/ alrn ſua tẽpla tacuert: ne iã tũc ĩcipẽt ab boĩ pla ⁊ ſmulacra ⁊ ſacra euertẽda ꝑ ſuoſ irr baitelligẽtibꝰ defi atq; ↄtẽni qõ de tẽ xates:h̊ ẽ ꝓphas apꝑta denũciatiõe ptꝛ cin ploꝝ atʒ ſimlacoꝝ ſuoꝝ futura eis euer dixit:aꝑta ptãte pꝛecepit:apta vitate cõ glint ſiõe ꝓphis atteſtaret᷑:qͥ eos coli ppibe pleuit n qͥs vſq;adeo deũñpiat:q ñ po rct bãt. Nũc vo poſtea cũ tpᷣs aduẽi qcõ tiꝰ eü colẽdu eligat quẽ colinõ ꝓhibeæ? in räſthit Rizciin eceMirn ſisairi bifoluikti ccit Gce wi zientit⸗ Crfitänin nanmiit Pr ee mtiͤt itanim ptantf iim õ mrutte⸗ ieuſi De diuinat ione demonum quos ⁊ colebant.Quẽ ꝓculdubio cum colere ceperit illos vtiq; nõ culturus: quos phibet eoli quẽ colit Qð ãt ipſũ eent culture gẽtes exeminatis dijs fal⸗ ſis:quos tea colebaãt a ꝓphᷣis eius eẽ pꝛedcm pauloañ ↄmemoꝛaui:⁊ nũc re peto. Pꝛeualebit iqᷣt ðs aduerſus eos ⁊ ext᷑minabit oẽs deos gẽtiũ tte ⁊ ado⸗ rabũt eũ vnuſqᷣſq; de loco ſuo oẽs iſu / le gẽtiũ. Neq; ſole ĩſule:ſjͥ ita oẽs gẽtes vt ẽt oẽs iſule gẽtiũ qn qͥdẽ alibi nõ iſu las nominat:ſji vniuerſũ oꝛbẽ traꝝ di/⸗ cens. Cõmemoꝛabũt᷑ æ cõuertẽt᷑ ad do minũ vniuerſ fines fre:⁊ adoꝛabunt in cõſpectu eiꝰvniuerſe pr̃ie gẽtiũ:qm oñni ẽ regnũ:⁊ ipſe oñabit᷑ gẽtiu. Pec aũt ꝑ chꝛiſtũ fuiſſe cõplẽda ⁊ alijs pluribꝰ te ſtimonijs ⁊ ĩ eodẽ ipſo pſalmo: vñ h cõ memoꝛaui ſatis apparet/Cuʒ.n. paulo ſuꝑiꝰ futurã paſſonẽ ꝑ ꝓpham ipſe lo queret᷑ dicẽs:ſoderũt manꝰ meas ⁊ pe des meos oinumerauerũt oſſa mea:ipſi Anderauerüt ⁊ ↄoſpexerũt me ⁊ diuiſert ſibi oĩa veſtimẽta mea ⁊ ſuꝑ veſtẽ meã miſerft ſoꝛtẽ. Panlopoſt ifert illõ quod poſui:cõmemoꝛabũt᷑ ⁊ cõuertẽt᷑ ad do minũ vniuerñ fineſ fre ⁊c. Quaqᷓ; ⁊ illõ teſtimoniũ qð pᷣus adhibui:vbi cm̃ ẽ: pꝛeualebit dñs aduerſuſ eos ⁊ extermi nabit oẽs ðᷣos getiu tre.qn eo ꝙ poſi/ tũ ẽ:pꝛeualebit:ſatis oſtẽdit᷑ hoc ẽt pꝛe nũciatü pagani pᷣus oppugnaruri eent eccłiam nomẽq; chꝛiſtianũ qᷓ;tũ vale/ rẽt ꝑſecuturi:vt ſi fieri poſſz oĩno ð tra deleret᷑.Et qꝛ eoſ patiẽtia martyꝑ ⁊ ma gnitudine miraculoꝝ ⁊ ↄſequẽte fide ppłoꝝ erat ſuꝑaturus:iõ ſic dcm̃ ẽ:pꝛe⸗ ualebit dñs aduerſus eos niſi oppugnã o illi reſiſterẽt: vñ ⁊ ĩ pſal.ita ꝓpheta⸗ tu ẽ: vt qͥ˖d fremuert gẽtes ⁊ ppli medi⸗/ tati ſi iania:aſtiteruũt reges pᷣncipes cõ⸗ uenerüt ĩ vnu aduerſus dnñm ⁊ aduer⸗ ſus chꝛiſtum eius.Et paulopoſt dicit. Dñs dixit ad me filiꝰmeꝰ es tu ego hoi die gẽui te poſtula a me - dabo tibi gẽ tes hereditatẽ tuã ⁊ poſſeſſiõeʒ tuã ter minos tre. ecce vñ dcm ẽ ĩ alio pſalmo ꝙ ſupiꝰ iterpoſui:cõmemoꝛabũt᷑ = con uertẽt ad oñ̃m vniuerſi fines t᷑re. Dis atq; huiuſmodi pꝓpheticis documstis pꝛedictü oñdit᷑ qð videmꝰ ipleri ꝑ xpᷣm futuꝑ fuiſſe vt deũ iſrael quẽ vnũ deuʒ veꝑ ĩtelligũt nõ ĩ vna ipſa gẽte q apella ta ẽ iſrael:ſʒ ĩ oĩbꝰ gẽtibꝰ coleret᷑ ⁊ oẽs falſos deos geẽtiũ ⁊ a tẽplis eoꝝ ⁊ a coꝛ dibꝰ cultoꝝ ſuox demoliret᷑. Eant nuc iſti ⁊ chꝛiſtianam religionẽ ⁊ ↄtra ve ru dei cultũ vanitates pſtinas defeſita re audet vt cũ ſtrepitu pereant. Nam ⁊ boc de illig pᷣdictũ ẽ ĩ pſalmis dicẽte bpber /Sediſti ſuꝑ thꝛonũ qͥ iudicas eqtatẽ:icrepaſti gẽtes ⁊ perijt ĩpius no mẽ eoꝝ deleſti ĩ et᷑nũ ⁊ in ſeculũ ſeculi Inimici defecerũt framee ĩ finẽ ⁊ cĩta/ tes deſtruxiſti:perijt memoꝛia eoꝝ cuz ſtrepitu ⁊ dñs ĩ etermũ ꝑemanet/Necei ſe g vt ĩpleat᷑ oĩa hec. neq; qð adhuc audẽt xpᷣi pauci qͥ remãſerũt/ vaniloqs ſuas oſtẽtare doctrinas ⁊ xpᷣianos ĩpꝑi⸗ tiſſimos irriderexnoueri deberemꝰ? dũ ĩeis ĩpleri q̃ pꝛedicta ſũt videamꝰ ipſa qppe velut iperitia ⁊ ſtulticia xpianoꝝꝑ q humilibꝰ ⁊ ſcis eiuſq; diligẽter ſtudi oſis apparet excelſa ⁊ ſola vera ſapien⸗ tia. Ipſa ineq; velut ſtulticia chꝛiſtiano⸗ rũ eos ad iſt paucitatẽ redegit: qm ſi dicit apłs ſtultã fecit ðs ſapĩaʒ hui mũ di.Deĩde ſubiũgit rẽ mirabilẽ ſi qͥs ĩtel⸗ ligat ⁊ ita ſeqᷣf.nã qm ĩ deiſapiĩa nõ co gnouit mũdꝰ p ſapiaʒ veũ placuit ðo Pp ſtłticiã pᷣdicatiõis ſaluos facẽ credẽteſ 3 OQm̃ qdẽ iudei ſigna petũt ⁊ greci ſapi tiã qrũt. Nos aũt pꝛedicamꝰ chꝛiſtum crucifixum iuoeis quidem ſcandalum: VL gẽeiibãt ſtulticiã. Ipis aũt vocatis in/ deis ⁊ grecis rpᷣm di vtutẽ ⁊ dei lapiẽti am. Om qð ſtultũ ẽ ði ſapiẽtiꝰ ẽ hoĩbꝰ: 2 qð miſerrimũ ẽ di foniꝰ ẽ hoĩbꝰ/Irri deãt gᷓ q;tũ poſſũt taq; ĩperitiã ⁊ ſtultis ciã ni aʒ: iaciẽt doctrinã ⁊ ſapiẽtid ſuã. Illud ſcio ꝙ iſti irriſoꝛes nr̃i paucioꝛeſ ſũiit hoc ãno qᷓ; fnecit poꝛe ãno: ex e enĩ fremuerũt gẽtes ⁊ meditati ſũt ia/ nia aduerſus dominũ ⁊ aduerſus xpm eiꝰ qñ ab eis füdebat᷑ ſãguis ſcõꝝ ⁊ vas ſtabat᷑ ecclia vſq; ad B̊ tẽpꝰ: ⁊ deiceps quotidie minuũt᷑. Nos ãt aduerſus eo rũ oppꝛobꝛiũ:⁊ ſuꝑbas irriſiões foꝛtiſſis mos reddũt oꝛacula dei nriq̃ de bac re quoq; videmꝰ gaudemꝰ ipleri Sic.n. nos alloqt᷑ ꝑ ꝓpbetã. Audite me qͥ ſcu tis indiciu meu:pplłs meꝰ i quoꝝ coꝛde lex mea ẽ:oppꝛobꝛia hoĩum nolite me tuere:⁊ detractiõe eoꝝ ne ſuꝑemini:ne ꝙ vos ſynũt magni duxeritis. Siẽ eniʒ veſtimẽtũ ita ꝑ tpᷣs abſumẽt᷑: ⁊ ſiẽ lana atinea comedẽt᷑: iuſticia aũt mea ĩ eter nũ manet. Legãt tũ hec mea ſi dignant cũ ad nos ↄdicuões eoꝝ ꝑuenerĩt q;iũ dũñs adiuuat rñũdebimꝰ. Explicit ð di uinatione demonum. Duui Auguſtim hypponenſſis epi de boneſtate mulierum liber incipit. FEimo dicat frẽs ꝙ tꝑxibnr̃iſ mmartiyꝝ certamina eẽ ñ pñt: bʒ.n.pax martyres ſuos.nã flrequet᷑ iracũ ſtia mitigare:li bidinẽ fugere:iuſtici cuſtodire: cupidi tatẽ cõtẽnere ꝑs magna ẽ mariyrij.Cõ tẽnẽda nãcq; ẽ cupiditas:q̃ qͥdam velut ignis q;o ap lius accipit:tato amplius reqᷣrit. Jracudia vo ẽ mitigãdã:q pꝰ no cii uris nocet qᷓ; nocẽdis.Nuã ãt libidi⸗ nẽ fugiẽda eẽ diximꝰaplo doctoꝛe eui⸗ dẽter didicimꝰ:qꝛ cũ oĩbꝰ vitijs reſiſtẽ. dũ eẽ pᷣdixerat:õ libidinẽ nõ dixit reſ/ 1 . 6 ſtere: ſʒ ait fugite foꝛnicationè ac ſi dice ret reliquis vitijs ðo adiuuãte debemuſ ĩ pñti reſiſtere: libidinẽ vo fugiẽdo ſu/⸗ perare:ſic ⁊ ĩ ſcripturis alibi legimꝰ.no li attẽdere ĩ faciẽ virginis ne ſcãdaliʒet te vultꝰ eiꝰ.Nã ⁊ btus ioſeph: vt ĩpudi cã dominã poſſet euadere:palliuʒ quo appꝛebẽſus erat reliqt ⁊ fugit.Cõtra li bidinis ĩpetũ appᷣhède fuga ſi vis obti⸗ nere victoꝛiã. Nec ſit tibi verecũdũ fu⸗ gere:ſñic caſtitatis palma deſideras obti nere. Uidete frẽs quõ ab oibꝰ xpianis: pcipue tñ a monachis ſen clericis idi / gna ⁊ inboneſta familiaritas fugiẽda: qꝛſine vlla dubitatiõe qͥ familiaritate; mulier nõ vult fugere: cito vabit i rui⸗ na Sʒ foꝛte negligẽs qſq; ⁊ minus de aĩe ſue ſalute ſollicitꝰ rñdet ⁊ dicit.Ec⸗ ce ego ⁊ familiaritatẽ hẽo mulieꝑ extra neaꝝ ⁊ tñ arma caſtitatis cuſtodio. In felix ẽ ⁊ nimiũ pecuriculoſa pᷣſumptio. Multi.n. ſe putãt vincere cũ victi ſunt Sʒ adhuc addet alids ⁊ dicet. Ego iter exiraneas mulieres habito: ⁊ cõtinẽtiiẽ ſeruo: ⁊ volo hĩe qð vincã.Quidẽ vo/ lo hr̃e qð vincã:niñ h volo hr̃e ꝙ pere . . . . am: Sʒ ego ĩquid libidinis ipemũ taq; aduerſariũ meũ retinere volo. Uide er go ne cõtra te ĩcipiat captiuitas ipa pꝛe ualere:⁊ vnde putabas obtinere trium phũ ĩde eternũ ĩcuras oppꝛobꝛiüũ. Int oĩa.n. xpianoꝝ certamina ſola dura ſüt plia caſtitatis: vbi quotidiana pugna et rara victoꝛie Grauè nãq; caſtitas ſoꝛti⸗ ta ẽ inimicũ:cui quotidie reſiſti: ⁊ ſeꝑ timef. ⁊ iõ ſiẽ dem̃ ẽ nemo ſe falſa ſecu⸗ ritate decipiat vt de ſuis virib piculoſe pᷣſumatr:ſʒ audiat apim clamatẽ: fugite foꝛnicationẽ Dauid.n. ille ſciſſimus in mille paſſ bꝰpaſſus vidit muliere nuda adamauit: ⁊ ſtatim homicidium ſum! . fecit ⁊ adulterium. Et qui cũ mulienb (cudrin 6ldeian Pobiane ſenipbu llereos utitt fiͤdi (lurt ſortiee ſgurene Gionis woltler feodub lrhu⸗ ſoun ſanaitr ſhedyne ſinome Cſttag⸗ Gieisin ltate ſisdete ſewae ſime⸗ dit (po ſol guin keft tponn nnunrie lannyr an nnng nicen elefn fingen Ctntin noglo ſiti eefne tide mürocbn Vithiin nsſile Eiolbri aene in dtialel deſtgiiſe ſtinenitn S ceatri! miunu i tireinnt ceranti/ hnen i inm mihumin sana in nuni ui eail trmnii vif ſnin , Genend in niinin Gbuci, nuſſie l ning oci, MDe honeſcate mulierum. habitantes putant ſe caſtitatis obtine/ re triüphum ignoꝛãt ſe apð deũ dupli/ citer reos exiſtere:oũ ſeipos ĩ ꝑiculum mittũt:⁊ alijs exẽplũ ꝑuerſe familiarita tis oſtẽdũt.Quãti.n.ꝑ illaꝝ ihoneſtam familiaritatẽ caſtitatis decoꝛẽ ꝑdider̃t: illoꝝ aie qui pereunt abilliſĩ die iudicij requirende ſũt:qui illud exemplum per ditionis oſtẽdunt. Et iõ fratres contra moꝛtifera blãdimẽta:⁊ contra adiuto⸗ res diaboli:qᷣ familiaritatẽ ſuſpectà ha⸗ bere nõ metuũt:nec erubeſcunt:ne noſ ſuo exemplo ðcipiãt dei adiutoꝛiũ iplo remus: vt de laqueo venantiũ nos libe rare dignet.Scientes ꝙ ĩ his oĩbꝰ que ſupꝛa oiximꝰbponis ⁊ caſtis quotidiana non oeſunt martyria. Omnibus chꝛi/ ſtianis martyria deeſſe nõ poſſũt: ſicut caſtitas:veritas ⁊ iuſticia xpᷣi ẽ:ſic ⁊ ille qui eis iſdiat᷑ ꝑſecutoꝛ rpie Zile o caſtitatem: veritatẽ ⁊ iuſti ſuis defenſare: ĩ alijs ⁊ in ſeipᷣo cuſtodi re voluerit:martpr erit Et iõ q hoc tota virtute aĩ ⁊ ipe diligit ⁊ vt alij diligant verbis ſimul ⁊ exemplis oſtendit: ⁊ vbi cũq; veritas ⁊ iuſticia vel caſtitas labo⸗ rat:quantum pꝛeualet ſe etiam vltro in gerit: ⁊ ſm vires ſuas defenſare conten dit:non vnà:ſed plures coꝛonas dño re munerãte ꝑcipiet Et vt bec obtinẽ me⸗/ reamur cum dei adiutoꝛio non ſolum extraneaꝝ mulieꝑ:ied etiã ancillaꝑ no⸗ ſtrarũ quoꝛũcũq; vicinoꝝ aut filie aut ancille vnuſquiſq; nrum collocutionẽ vitare ꝓcuret.Qꝛ qᷓ;to vilioꝛ ẽ illaꝝ cõ⸗ ditio:tato ruina facilioꝛ. De tali re ad/ monet ſlalomon dicens?: Nũquid alli/⸗ gabit aliquis ignẽ ĩ ſinu ſuo:vt veſtimẽ ta eius non comburantur: aut quis am bulabit ſuꝑ prunas: ⁊ plante eius non comburentur:Et illud pcium meretri / cis vix eſ dimidi panis/ O qta inidtas ĩ fratridꝰ o qᷓ;ta ꝑpuerſitas:vt anima quà xpᷣs ſuo ſacro ſanguine redemit luxurioſus qͥſ/ q; ꝓpter vnius momenti delectatiõem libidinis diabolo peſſimo inimico ſuo vẽdit at tradit. Uere nimiũ miſerãda ⁊ plangenda conditio eſt vbi cito pᷣterit qðõ delectat:⁊ ꝑmanet ſine fine qð cru⸗ ciat. Sub momẽto enim libidinis ĩpetꝰ tranſit:⁊ ꝑmanet ſine termino anime ĩ⸗ felicis oppꝛobꝛiũ.Sed vicit aliqᷣs:iuue⸗ nis hõ ſum:facio qð me delectat mõ:? poſtea penitẽtiam agã. Quõ ſic dicat ꝑ cutio me crudeli gladio:⁊ poſtea vadã ad medicũ. Peu miſer homo: neſcis ꝙ vniꝰ hoꝛe puncto vulnus accipitur: ſed vix longo tempoꝛe ad ſanitatẽ pꝛiſtinã reuocat᷑:Qui.n.foꝛnicans dicit penitẽ tiã ſe acturũ:quare nõ timet ne eum ſu⸗ bitanea febꝛicula:vel aliquo caſu ſubi⸗ ta moꝛs ſuꝑueniens rapiat ⁊ pereat di⸗ latio: ⁊ ſuecedat eterna dãnatio: Et de infelici libidine vnde locuti ſumꝰ cre dendũ ẽ qð dicit ꝓpheta.Cõfractus eſt malleus vniuerie terre:qᷓ;ᷓuis poſt aduẽ tũ dñi nr̃i ieſn xpᷣi ꝑ vniuerſa monaſte/ ria monachoꝝ ⁊ ꝑ clericos vel ẽt laicos caſtitatẽ ſeruates:q̃ſi cõfractus malleꝰ ille videat᷑:qð tu multo peius ẽ adhuc multo plures ſunt qui ab ülo malleo quotidie cõfringuntaur:qᷓ illi qui ð rui na colliſonis illiaus liberantur. Unqᷣe iterum atq; iterum rogo vt diligentius conſideremus ⁊ q;tum poſſumus ti / ineamꝰ ulud qð oñũs i euangelio dicit. Qui viderit mulierem ad concupiſcen⸗ dum eam:iam mecatus ẽ. Pꝛo qua re: ſicut iam dictum eſt: non ſolum ab ex⸗ traneis mulieribus: ſed etiam a vicinis ⁊ domeſticis:⁊ ancillis noſtris refrenã da eſt ⁊ ſecreta familiaritas ⁊ oculoꝛuʒ intenta fragilitas. Ne illud eueniat no bis quod oñs per pꝛophetam terribili⸗ m i — ter clamat dicens. Hoꝛs ĩtrauit ad ani mas noſtras ꝑ feneſtras noſtras. Ueh eniʒ illis. Per quos ꝑ viſũ oculoꝝ ⁊ au⸗ ditũ auriũ. Si ꝑ linguã tuã amico iuo ant famulo tuo iuſſeris vt ad te mere/ trix adducat᷑:aut tuipᷣe cũ meretricel cutus fueris ꝑ os tuũ ad aiam tuã gla dius eterne moꝛtis ingredit᷑. Si aũt ma lũ vel ſoꝛdidũ cõſiliũ libenter audieris ſi detrabẽtẽ ant luxurio e loquẽtẽ:aut cãtica turpia ꝓferẽtẽ nõ reſpuis ꝑ auri um tuaꝝ feneſtras moꝛs ĩtrauit ad aĩaʒ tuã.Et qꝛ oñs dixit.Qui viderit mulie/ rẽ ⁊c. Uolũtas ꝓna faciẽdi reputat᷑ ꝓ opere facti. Ac ñ oũ aliqͥs mulierẽ libi/ dinoſo oculo cõſiderat:ꝑ feneſtras coꝛ poꝛis ſui ĩ ſecretũ mẽtis venenũ moꝛtis inſtilat. Lalis enim cogitatio: ⁊ ſi aliqn impedit᷑ caſu ⁊ nõ ipleat volũtutẽ ſuaʒ nihilominus actionis crimine cõdẽna tur a dno:ac ſi illa caſta eſt cum qua li- bidinis malum volint exercere:⁊ ille iã adulter tenet᷑ in coꝛde. Ideo audiamuſ ſcripturã dicentem illud. Oĩ cuſtodia ſerua coꝛ tuum. Et illud. Auerte oculos meos ne videãt vanitatẽ ⁊c Quomodo ſi aliquis carbones appꝛehenderit ſi ci to eos ꝓiecerit:nihil ei nocebunt S vo diutius tenere voluerit ſine vulnere abire nõ poterit. Ita ille qui ad concu piſcenduʒ oculoꝝ defixerit intuitũ:et li bidinis malũ ĩ coꝛde ſuſcipiens moꝛas ĩ coꝛde ſuo habere:moꝛari ĩ coꝛde ſuo li bere ꝑmiſerit:excutere a ſe ſine aĩe pla⸗ ga nõ poterit. Ideo iugiter clamamus cuʒ pꝛopheta. Oculi mei ſemper ad do minum:quoniam ipſe euellet de laão pedes meos. Ipſo domiuo noſtro ieſu chꝛiſto mediatoꝛe dei:⁊ hominum cuiꝰ miſericoꝛdia plena eſt terra. Amen. Explicit liber de honeſta te mulieꝝ. Dini aurelij Auguſtini bypponen/ ſis epiſcopi de cura agenda pꝛo moꝛtu is liber incipit. H Iu ſanctitati tue coepiſcope rum debitoꝛ fui ex quo mi/ me vtrum pꝛoſit alicui poſt moꝛtem ; coꝛpus apud ſancti alicuius memoꝛiã ſepelitur. Poc.n.abſ te vidua memoꝛa ta petierit pꝛo defuncto in eis partibus filio ſuo:⁊ reſcripſeras conſolans eam id qꝛ etiam nũcians de cadauere fidelMis inuenis cynegii:qð patrono ⁊ pio affe⸗ ctu deſideranit eẽ completum: vt ſcili⸗ cet in beatiſſimi felicis conſfeſſoꝛis ba- ſilica poneret᷑. Qua occaſione factũ eſt vt ꝑ eoſdẽ perlatoꝛes litterarum tuarũ etiam mihi ſcriberes:ingerens huiuſ / modi queſtionem: atq; vt reſponderez quid inde mihi videretur expoſcẽs:nec tacens ipſe qu d ſentias. Nam dicis vi deri tibi non eſſe manes motus animo rum religioſoꝛum atq; fidelium ꝓ ſuis ita curantium adiungis etiã vacare nõ poſſe ꝙ vniuerſa pꝛo defũctis eccleſſia ſupplicare cõſueuit. Ut hine ⁊ illud co ꝓdeſſe poſt moꝛi ſi fᷣ de ſuog humano coꝛpoꝛi talis ꝓpuidea tur locus ĩ quo appareat opitulatio ẽt mijci poſſit hoĩ iſto modo queſita ſanctoꝛum Sed cuʒ bec ita ſint quõ buic opiniom contrari um non ſit quod dicit apoſtolus. Oẽs enim aſtabimuſ ante tribunal chꝛiſti vt ferat vnuſquiſq; ſecunduim ea que per coꝛpus geſſit ſiue bonum ſſiue malum: non te ſatis iignificas videre. Dec qᷣdeʒ apoſtolica ſententia ante moꝛtem adz monet fieri qoð poſſit pdeſſe poſt moꝛ/ tem: non tuc qn iam recipiendum qõ quiiq; geſſerit ante montem/ Cleruůbece venerãde pauline reſcripto⸗ hi ſcripſiſti per homines fi⸗ lie noſtre religioñſſime floꝛe querens a nClitur ſuegger⸗ vortcuitu eſmngos⸗ Peruns ſwokepil Smenin nunüh Dratw uradin mrtal bener⸗ Cprpe tgnr Fkapne Ffiulumn ſurſoc ſeniene fnoige iffern zugen oy e fan d heni ſy' lice Mpn lpt. hnſcet hela Kureſ ſende Pte hen un e ng ſhln Nn NDe cura agenda pꝛo moꝛtuis. inimdhtn tpmiirten Lrſigden nie un ineſhrgen aiotpon inians n Ne ſcne Wisr onls Latmnit Mmthot emn iſni, natoriti rigt ſo Hungt⸗ Nuſnti ance — — nant iſta ſiue pꝛo eis fiant:quoꝛuʒ tam ita ſoluitur queſtio:quoniam quodam vite genete acquiritur:dum in hoc coꝛ⸗ poꝛẽ viuitur vt aliquid adiuuet vt iſta defunctos:ac per boc ſecundum ea q per coꝛpus geſſerũt eis q̃ poſt coꝛpꝰ re⸗ ligioſe ꝓ illis facta fuerint adiuuantur Sunt enim quos nihil omnino adiu mala ſunt merita:vt neq; talibus digni ſnt adiuuari:ſine pꝛo eis quoꝑ tam bo na vt talibus non indigeant adiument BGenere ergo vite quã geſſit quiſq; per coꝛpus efficitur vt pꝛoſint vel non pꝛo ſintquecũq; ꝓ illo pie fiunt:cum reliq/ rit coꝛpus. Nam meritũ ꝑ qð iſta ꝓſint ſi nullum cõpertũ ẽ ĩ hac vita:fruſtra q̃ ritur poſt hanc vitam. Ita fit vt neque inaniteræccleſia vel ſuoꝛum cura ꝓ de functis qð potuerit religioſius ĩpẽdat: ⁊ tñ ferat vnuſquiſq; ſecũdũ ea q̃ ꝑ coꝛ⸗ pus geſſit ſiue vonũ ſiue malũ:reddẽte dñno vnicuiq; ſecũdũ opa eiꝰ. Ut.n.hoc qð ipẽd᷑ poſſit ei ꝓdeſſe poſt coꝛpus I ea vita acquiſtũ eſt quã geſſit ĩ coꝛpo⸗ re/Poterat inqniſitioni tue ſufficc mea breuis iſta reſpõſio: ſʒ qꝛ talia monent bꝰ reſpõdẽdũ eẽ exiſtimo parũper at⸗ tẽde.In machabeoꝝ libꝛis legim obla tũ ꝓ moꝛtuis ſacrificiũ:ſed ⁊ ſt nuſq; in ſcripturis veteribꝰ omnino legeret᷑:nõ parua tñ ẽ vniuerſe eccleſe que in hac conſuetudine claret aucioꝛitas:vbi ĩ pᷣ⸗ cibus ſacerdotique domino deo ad eiꝰ cundum religionis noſtre ſacras litte⸗ ras eſt videndum. Neq; enim creden⸗ dum ẽ ſicut apud Maronẽ legit᷑ inſe⸗ pultos a natigãdo atq; traſeundo ĩfer no aĩe ꝓhiberi.quia.ſ.neq; ripas datur boꝛẽdas ⁊ rauca fluẽta trãſpoꝛtare pxᷣ uſq; ſedibꝰ oſſa deuerint/Quis coꝛ xppia num inclinet bis poeticis fabuliſq; fig⸗ mentis:cum dominus ieſus vt inter ini micoꝛum manus qui eoꝝ coꝛpoꝛa ĩ eo⸗ rum poteſtate haberent ſecuri occũbe/ rent chꝛiſtiani: neq; capillum capitis eoꝛum aſſerat perirurum exhoꝛtans ne timeat eos qui cum coꝛpus occiderint amplius nan habent quid faciant:vnõ in pꝛimo libꝛo de ciuitate dei ſatis qtũ exiſtimo:ſum locutus vt eoꝛum denteʒ retunderem:qui barbaricam vaſtitatẽ: pꝛecipne quam nuper roma perpeſſa eſt chꝛiſtianis tempoꝛibus imputan⸗ do etiam id obijcinnt illic quid ſuis ſub uenerit chꝛiſtus Quibus cum reſpon⸗ ſum fuerit animas fidelium pꝛo fidei ſue meritis ab illo fuiſſe ſuſceptas:inſul tant de cadaueribus inſepultis. Lotũ itaq; iſtum de ſepultura locum verbis talibus explicaui. At enim ĩ tanta inq; ſtrage cadauerum ne ſepeliri potuerat neq; iſtud pia fides reſoꝛmidat tenens pꝛedictum:neq; aſſumentes beſtiasre ſurrecturis coꝛpoꝛibus obfuturas quo rum capillus capitis non peribit.nullo modo diceret vitas. Nolite timere eos altare fũdũ:ur:locũ ſuũ habet etiaʒ cõ qui occidunt coꝛpus: animam autem 8 mendatio moꝛtuoꝝ. Sed vtrũ aliquid pꝛoſit anime moꝛtui locus coꝛpoꝛis ſui operioſius inquirendum eſt. At pᷣmum vtrum interſit aliquid ad inferendam vel augendam miſeriam poſt hanc vi/ tam ſpiritibꝰ hoĩum ſi eoꝛum coꝛpoꝛa ſepulta non fuerintinon ſecunduʒ opi⸗ nionem vtcũq; vul gatam:ſed pouiꝰ ſe⸗ non poſſunt occidere.Si quicqᷓ; obeſ⸗ ſet vite future quicquid inimici oe coꝛ poꝛibus occiſoꝛum facere voluiſſent: niñ foꝛte quiſpiam ſic abſurdus eſt vt contendat eos qui coꝛpus occidunt: non debere timeri ante moꝛtem:ne coꝛ pus occidant:⁊ timeri debere poſt moꝛ tem ne coꝛpꝰ occiſi ſepeliri non ſinant: m iin Falſinz eſt ergo ad ait: qͥ coꝛpꝰ occidũt ⁊ poſtea nõ bñt quid faciat:ſñi hñt tãta que de cadauerib faciãt/ Abſit vt falſũ ſit qð veritas dixit.Dcm̃ eſt enĩ aliquid eos facere vt occidãt:qꝛ in coꝛpoꝛe ſen ſus ẽ occidẽdo poſtea vero nihil habe⸗ re qͥq facit: qꝛ nullus ſenſus eſt in coꝛ poꝛe occiſo. Multa quoq; coꝛpoꝛa xpᷣi anop terra nõ texit:ſed nullũ eoꝝ qᷣſq; a celo ⁊ terra ſeꝑauit:quã totã implet ſua pñtia qui nouit vñ reſuſcitet quod creauit.Dr quidẽ in pſalmo poſueruut moꝛtalia ſeru ꝝ tuoꝝ eſcam volatilibꝰ celi:carnes ſcõꝝ tuoꝝ beſtijs terre: effu derũt ſanguinẽ eoꝑ tanq; aquà in circu itu hierlʒ ⁊ nõ erat qͥ ſepeliret/Sed ma⸗ +— — — ex terra derũ ? aliop elemètoꝛum ſecre tiſſimo ſinu qno dilapſa cadanera re⸗ ceſſerũt ĩ tpis pũcto reddẽda ⁊ reĩtegrã da ꝓmittit/ Nec iõ tñ ↄdẽnanda ⁊ abij ciẽda ſunt coꝛpoꝛa defunctoꝝ maxime qʒ iuſtoꝛũ ac fideliũ quibus tanq; oꝛga nis ⁊ vaſis ad oĩa bona oꝑa ſcũs vſus ẽ ſpus. Si enĩ pat᷑na veſtis ⁊ annnlus ac ſi dd biꝰtanto carius poſteris quato er ga parentes maioꝛ affectꝰ:nullo modo ipſa ſpynẽda ſunt coꝛpoꝛa q̃ vtiq; mito familiariꝰatq; cõiuncti qᷓ; quelibet ĩdu menta geſtamus Pec eni non ad oꝛna mẽtum vel adiutoꝛium qoð adhibet᷑ ex⸗ triſecus: ſed ad ipſam nãm boĩis ptinẽt Unde ⁊ antiqnoꝛũ iuſtoꝛũ funera cuʒ gis ad exagerãda crudelitatẽ eoꝝ:qͥ iſta / pietate curata ſunt ⁊ exequie celebꝛate ſecerũt nõ ad ifelicitatẽ eoꝑ: qͥ iſta per⸗ peſſi ſunt quis h̊ in conſpectu homini dura ⁊ dira videant᷑:ſed pᷣcioſa ĩ cõi ctu domini moꝛs ſcõꝝ eius iſta oĩa.i. curatio funeris:conditio ſepl ture:pompa exequiarũ magis viunoꝛuʒ ſolatia ſunt qᷓ; ſubſidia moꝛtuoꝝ. Si a liquid ꝓdeſt ipio ſepulrura pᷣcioſa obe rit pio vilis aut nulla. Pꝛeclaras exeq⸗ as ĩ cõſpectu hoĩ purpurato illi diuiti turba exhibuit famuloꝝ:ſed multo cla rioꝛes ĩ cõſpectu dni vlceꝛo o illi pauꝑi miniſter ũ pᷣbuit angeloꝝ qͥ eũ nõ extu lerũt ĩ marmoꝛeo tumulo ſedĩ abꝛahbe ſinũ ſuſtulerũt Rideãt hec illi ð quos defendendã ſuſcepimus ciuitatem dei. Uerũtn ſepulture curã etiam eoꝝ phi⸗ loſophi cõtẽpſerũt:⁊ vniuerũ exercitus du ꝓ terrena patria moꝛerent᷑: vbi po⸗ ſtea iacerẽt:vel quibꝰ beſtijs eſca fierẽt nõ curauerũt.licuitq; poetis de hac re plauſabiliter dicere. Celo tegitur: ꝗᷓͥ nõ bʒ vꝛn , q;to de coꝛꝑibꝰ in ſepultis ĩſul tare xpᷣia nis:qᷓbus ⁊ ipſius carnis mem bꝛoꝛũq; oĩum refoꝛmatio non ſolum ꝛ0ide ⁊ ſepultura ꝓniſa:ipſiq; cũ viuerẽt ðõ ſe peliẽdis vel ẽt trãſferẽdis ſuis coꝛpibuſ filiis mandauerunt:⁊ tobias ſepeliẽdo monuoſ deũ ꝓmeriunſſe teſte angelo cõ mẽdat᷑. Ipſeq; oñſ die tertio re ſurrectu rus religioſe mulieris bonũ opꝰpᷣdicat pᷣdicandũq; cõmẽdat:q vngnẽtũ pᷣcio ſuʒ ſuper mẽbꝛa eius effuderit atq; hoc ad eũ ſepeliendum fecerit ⁊ laudabilit cõmemoꝛant᷑ in endagelio:q coꝛpꝰ eius de cruce acceptũ diligẽter atq; honoꝛi⸗ fſice tegendum ſepeliẽdũq; curarũt/vẽ iſte anctoꝛitates nõ H̊ admonẽt ꝙ iſit vllus cadaueribus ſenſus:ſed ad dei ꝓ uidẽtiamcui placẽt etiam talia pietatj officia coꝛpoꝛa quoq; moꝛtuoꝛũ ptine re ſignificãt ppter fidem reſurrectõnis aſtruẽdã vbi ⁊ illud ſalubꝛit᷑ diſcit᷑ quã ta poſſit eẽ remuneratio ꝓ elemoſynis quas viuẽtibꝰ ⁊ ſentientibꝰexhibemus Sed neq; h̊ apud deũ pereumt q̃ ex ani mis hoĩum mẽbꝛis officia diligentieq; pſoluũtur. Sunt quidẽ ⁊ alia que ſan⸗ cti patriaſche de coꝛpoꝛibus ſuis ↄdien dis vel trãſferẽdis pphetico ſpũ dicta ĩ . Grdia — yli lgwi mumn Nrinm Pcne geihis ſtie ſei ſiocd dii cdſbe ad worc Ueitrürn miti MNlie erde Ciper⸗ ſirſi utch⸗ ficdo nd Akre inſ ſoluti Npoiſo ichn ſiſin, popeick ſcczen füne faltele Aſi fon⸗ ſglcnn fiocſen ſunten fün Un/f i De cura agenda pꝛo moꝛtuis. nimn telligi voluerũt. Nõ aũt hic locuſ vt ea moneat mẽteʒ i admoneat nunenpa? Nctumn ꝑptractemus iutèdit cum ſufficiat iſta qᷓ ꝓpter qð greci mẽnemion vocant qdᷣ ütnin diximus. Sed ſi ea q̃ ſuſtẽtãdis viuen⸗ nos memoꝛiã ſeu monumẽti appella Z tibꝰſunt neceſſaria ſient victuſ ⁊ amictꝰ mus quã lingua eoꝛũ memoria ipſa j einannm que qᷓ; is cũ gr aui afflictione deſint ñn meminim mèneme dicit. En ſtac; re nbneng frangut ĩ bonis pferẽdi tolerandiq; vir colit aĩus vbi ſepultũ ſit chariſſimi coꝛ nogtſit tutẽ:ſed excitatà faciũt fecũdioꝛes: q;dto pus:⁊ occurrit locus noĩe martyris ve Hrm magis cũ deſunt ea q̃ curadis funeribꝰ nerabilis eidẽ martyri aiam dilectam otrtuI cöcendiſq; coꝛpibꝰoefunctoꝛũ adbibe cömẽdat recoꝛdã is ? pꝛecãtis affect“. fcsniem ri ſolẽt nõ efficiunt miſeros ĩ occult Qui cuʒ defunctus a fidelibus chariſſi mö ei N oꝛũ ſedibus iam Niierocf aub hoc qñũ mid exhibef eũ pdeſſe nõ dubiũ eſt his aißtu iſta cadauerib'rpianoꝛũ in illa magne q cũ in coꝛpoꝛe viuerẽt talia ſibi pꝰ hae Naiworetent vꝛhis vel ẽt alioꝛũ oppidoꝛũ vaſtatione vitã pdeſſe mernerũt. Uerũ ⁊ fi aliquas maörbbt defuerũt:neq; viuoꝛũ culpa eſt qui nõ neceſſitas vel bumari coꝛpoꝛa del in ta iemn potuerũt iſta pꝛebere nec moꝛtuoꝛum libꝰ locis humari nulla docta faculta friſneng pena qui nõ potuerũt iſta ſentire. Pec te pmittat:nõ ſunt pꝛetermittende ſup Cnidtr eſt mea de ſepulture cã atq; rõne ſnia plicatões ꝓ ſpiritibꝰmoꝛtuoꝛũ qnas fa ai 4· Quã pterea ex alio libꝛo meo in iſtum ciẽdas pꝛo oĩbus ĩ xpᷣiana ⁊ catholica tu tranſtuli:qꝛ facilius hic a me recenſeri ſocietate defũctis etiã tacit noĩb quos lbix el potuit q; ad iᷣm alio modo eloquẽduʒ ſub gnãli ↄmemoꝛatõne ſuſcepit eccle enkmti fuit/Quod ñi verũ ꝓfecto ⁊ ꝓniſus ſe ſia:vt quibꝰad iſta deſunt parẽtes aut mrmg peliẽdis coꝛpoꝛibꝰapud memoꝛiã ſcõx filij aut quicũqʒ cognati vel amici: ab miß ite locus bone affeclionis ẽ:⁊ humane er vna eis exhibeat᷑ matre cõi· Si autẽ de eiäife ga fanera ſuoꝛũ:qi 1 nönulla religio eſſent iſte ſupplicatões que fiũt recta fi IHExvt ſepeliant non põt nulla eẽ qñ vbi deac pietate ꝓ moꝛtuie: pnto nihil p ertloti ſepeliant᷑ attendit Sed ci talia vinoꝝ deſſet ſpiritibꝰeoꝛũ quatũlibei ĩ loc lſã lvici ſolatia reqiurũtur quibꝰeoꝛũ pius ĩ ſu⸗ cis exanimata coꝛpoꝛa ponũturCcum RK os alus appareat: nõ video qᷓ̃ ſũt adiu fidelis mater fidelis filij defuncti coꝛ — ſ mẽda moꝛtuoꝛũ niſi ad h̊ vt dũ recolũt pus deſiderauit in baſilic martyris po umwig vbi ſunt poſita eoꝛũ quos diligunt coꝛ ni: ſed qdeʒ credidit ei aiam merit mar ſsu poꝛa eiſdẽ ſcĩs illos tanq; patron s ſu tyris adiunari B qõ ita credidit ſuppli- inthftl ſeeptos apo de ediuuãdo ⁊ oꝛudo cõ catio qᷓd fuit Et hoc pfuit ſiqd pfuit pomrütt mẽdant: qõ quidẽ facere poſſent etimm ⁊ qð ad idẽ ſepulchꝛnʒ recnrrit aĩo 2 fi n eiretin ſitalibꝰ locis eos humare non poſſent deliũ pꝛecibꝰmagis: magiiqʒ cõmẽdat r Sec nõ ob alimd vel memoꝛie oicutur 2 adinuat defuncti ſpm nõ moꝛtui coꝛ nec vel monumẽta eoꝛũ eaq; inngnita fiũt poꝛis locꝰ:ſed ex loci memoꝛia viuꝰma pti ſepulchꝛa moꝛtuoꝛũ: niſi qꝛ es qͥ viuen tris affectus. Simul enĩ ⁊ qͥ ⁊ cui com ime tiũ oclis moꝛte ſubtracti ſunt: ſc ne ob mẽdatus ſit nõ vtiqʒ infructuoſe religi n liuione eniã coꝛdibꝰ ſubtrahant᷑ in me oſam matrem pꝛecantis attingit. Naʒ = moꝛiã reuocãt ⁊ faciunt admonendo ⁊ oꝛãtes de mẽbꝛis ſui coꝛpoꝛii faciunt inn cogitari/Naʒ ⁊ memoꝛie nomen id apꝑ qð ſupplicãtibꝰↄgruit:cũ genua fugũt S tiſſime oñdit. Monumentü cniʒ eo ci extendũt manꝰvel etiã ꝓſternuntur ihimm 3 . ſolo:⁊ ſi qind aliud diſibiliter faciũt: ; uis eoꝝ inuiſibilis volũtatis vt coꝛdis ĩ tẽtio deo nota ſit:nec ille ĩdigeat his in dicijs vt humanus ei pandat᷑ aĩuſ:ſj hĩc magil ſeipᷣm excitat hõ ad oꝛãdũ gemẽ dũq; humili atq; feruẽtius. Et neſcio qũo hi motuſcoꝛꝑis fieri niñ motu ani mi non pñt.Eiſdẽq; rurſus exteriꝰviſibi liter factis ille interioꝛ ĩuiſibilis qui eos facit auget.Ac ꝑ hoc coꝛdis affectus qͥ vt fierẽt iſta pꝛeceſſit:qꝛ facta ſunt cre/ ſcit:veꝑramen ſi eo modo quiſqʒ tenea tur vel etiã liget᷑:vt hec de ſuis mẽbꝛis facere neqᷓ̃at:nõ ideo nõ oꝛat intioꝛ ho mo:⁊ ante oculos dei ĩ ſecretiſſimo cu bili vbi cõpungit᷑:ſternit ita etiã cũ plu rimũ interſit vbi ponat coꝛpus moꝛtui ſui qui ꝓ ſpũ eius deo ſupplicat:qꝛ ⁊ P cedens affectꝰ locũ eligit ſem̃:⁊ illic coꝛ poꝛe poſito recoꝛdatꝰ locus ſanctꝰ eum qui pꝛeceſſerat renuat ⁊ anget affectꝰ. Tamen ⁊ ſi ñ poſſit:vbi religioſus ami⸗ cuſ elegit bumare quẽ oiligii nullo mo do dʒ a ſupplicationibus neceſſarijs in eius cõ nẽdationẽ ceſſare. bicũqʒ.n. iaceat vel nõ iaceat defuncti caro: ſpũi reqes acquirenda ẽ. Qui cũ inde exiret ſecum abſtalit ſenſuʒ: quo intereſſe poſ ſit quomodo quiſqʒ ſit ſiue in bonis ſi ne ĩ malis:neq; ab ea carne expectat ad iunari vitam ſuã cui pꝛebebat ipſe vitaʒ quã oetraxit excedens ⁊ redditurus eſt rediẽs:quoniam nõ caro ſpiritui: ſʒ ſpi ritus carni etiã ipſius reſurrectõnis me ritũ cõparat:vtrũ ad penã an ad gloꝛiã reuiuiſcant Legimua in ecclenaſtica hiſtoꝛia quam grece ſcripſñit euſebius:⁊ n latinam linguaz vertit ruffinus: mar tyrum coꝛpoꝛa in gallia canihus expo⸗ ta cſianũq; reliquias atqʒ oſſa moꝛtiuo rum viqʒ ad exremam conſumptioneʒ ignibus cõcremata:eos deniq; cineres fluuio rodani:ne quid ad me mmoꝛiam qualencunqʒ relinqueretur inſperſos. Quod non ob aliud credendum eſt oi uinitus fuiſſe permiſſum: niſi vt diſce⸗ rẽt chꝛiſtiani in confuẽdo chꝛiſtum dũ contemnerent hanc vitam: multo ma gis contemnere ſepulturam. Poc eniʒ quod ingenti ſeuitia de coꝛpoꝛibꝰ mar tyrũ factũ eſt:ſñi eis quicq; noceret ꝙ mi nus beati requieſcerent:eoꝛum victoꝛi oſiſſumi ſpũs non vtiqʒ fieri ſinerentur Re ipſa ergo declaratũ ẽ:non ideo dt⸗ xiſſe dñm. Nolite timere eos qui coꝛ⸗ pus occidũt ⁊ poſtea non habent quid faciant: ꝙ nõ eſſet permiſſurus aliqᷣd eos facere de ſuoꝛum coꝛpoꝛibus moꝛ tuoꝛum. Sed quoniam quicquid face re permiſſi eſſent nibil: quo minueret᷑ chꝛiſtiano defuncto felicitas fieret: ni⸗ hil inde ad ſenſum poſt moꝛtem viuen tium pueniret: nibil ad deti imentum: ſaltem ipſorum coꝛpoꝛum:quo minus integra reſurgerẽt pertineret. Et tamen ec illo humaui coꝛdis affectu:quo ne⸗ mo vnquã carnẽ ſuã odio habet: ſi co⸗ gnoſcant aliquid bomines poſt moꝛte ſuis coꝛpoꝛibus defunctis obeſſe:qdð ĩ ſua cuiuſq; gente vel patria poſcit ſolẽ nitas ſepulture cõtriſtantur vt bomieſ ⁊æ quod ad eos poſt moꝛtem non perti net ante moꝛtem ſuis coꝛpoꝛibuſ timet ꝙ inuenitur in libꝛis regum deus ꝑ ꝓ phetam minari alteri ꝓphete:q ei tran ſgreſſus ẽ verbuʒ ꝙ nõ kerret cadauer ei in ſepulchꝛũ patrũ eius. Qae ſeriptu ra ſic ſe bʒ. DHec dicit dominus. Quia ᷑ obediens fuiſti oꝛi domini: ⁊ non cuſto diſti mandatum quod pꝛecepit tibi oo minus deus tuus: ? regreſſus es ⁊ co⸗ mediſti panem:⁊ bibiſti a quam in lo/⸗ co: in quo pꝛecepit tibi ne comederes paneʒ neq; biberes aquã: nõ inferetur –— ( aertnn ntont Pden en copen (olden Pinurn ten den Conſiere eneeid ſrusno ton lopoen ordole⸗ doninst nin c⸗ Dumen Nefklac obedi Eiakan ſe Nas Wamg nipen enen Phurer ſen hifnn Ppre tnogcan ſſepot no muſet nitdnetu gmnrten Waecune iſmiüfin giticotiin cNum iadecahen⸗ Gmttm ſiqgtentmn mmiimt me) umwnhin rnſim nohaer nngini⸗ ntauft õs De cura agenda pro mortuis. — — adauer tuum ĩ ſepulchꝛuʒ patruʒ tuo um. Qu anti bec pena pendenda ſi ſe⸗ undum euangelium cogitemus: vbi poſt coꝛpus occiſum nihil metuenduʒ eſſe didicimus: ne membꝛa exanimata patiantur:neque pena dicenda eſt. Si autem humanum erga ſuam carnem conſideremus affectum. Potuit inde terreri vel eontriſtari viuus quod ſen⸗ ſurus non erat moꝛtuus:⁊ hec erat pe⸗ na:quoniaʒ dolebat animus id de ſno coꝛpoꝛe futurum: quanuis cum fieret non doleret.Hactenus enim noluit dominus ſeruum ſuum plectere: qui non ſua contumacia ſpꝛeuerat pꝛece⸗ ptum eius implere: ſed aliena decipi⸗ ente fallacia = non obediuiteq; enim putandum eſt ita fuiſſe interremptum moꝛſu be⸗ ſnie: vt ad ſupplicium tartareum eius demum anima raperetur quandoqui⸗ dem ipſum coꝛpus idem leo qui occi⸗ derat cuſtodiuit iumento etiaʒ quo ve hebatur illeſo:⁊ ſimul cum illa in ma⸗ nifeſta intrepida pꝛeſentia ad ſun domi ni funus aſtante: quo mirabili ſigno apparerethominem dei coercitum po-⸗ tius carnalit᷑ vſq; ad moꝛtem q; punitũ eſſe poſt moꝛtem.De qua re apoſtolus cum pꝛo quibuſdam offenſis comme⸗ moꝛaſſet infirmitates moꝛteſqʒ multo Bann manſos iudicaremus a domino non iudicaremur.Cum iudi — ſtoꝝ eruit oſſa moꝛtuox:eiſdẽq; oſſibus acrilega que ſculptilibus ↄſtituta fue rant funeſtauit. Pepercit qppe ili mo numento vbi iacebat pꝛopheta qui an te annos amplius q; trecentos iſta pᷣ⸗ dixerat ⁊ ꝓpter ipſum neque illius qui qʒ illo quo nemo enquà carnem ſuam odio habet pꝛouiderat cadaueri ſuo qͥ occiderat mendacio animam ſuam.Ex hoc igitur quo carnem ſuam quiſqʒ na turaliter diligit ⁊ illi pena fuit addiſce⸗ eum ſeduxerat violata eſt. Affectu en re non eum ſururum in ſepulchꝛo pas trum ſuoꝛum:⁊ huic cura pꝛoſpicere vt parceretur oſſibus ſnis ſi inxia eum ia⸗ ceret:cuius ſepulchrum nemo violaret bunc affectum mar: yres c hriſti ꝓ ve ritate certantes vicerunt. Nec mirum: quia contempſerunt quod non fu erat pro acta morte ſenſuri qni non potne runt eis qnos viu entiebant cru⸗ ciatibus vin oterat vtique deus qui leonem prõphete corpus quod ip ſe occiderat vlterius non permiſit atti gere ⁊ feeit de proemptore cuſtodem. Poterat inqnam a ſuis ſuorum interſe ctis corporibus carnes quibus fuerant probibere. Poterat ⁊ ipſorum hoiuum innumerabilibus modis tenere ſeuiti am: ne cadauera incendere: ne cineres diſpergcre auderent. Sed huic quoqʒ experimento multiplex tẽptatio deeſſe non debuit ne fortitudo confeſſionis camur autem a domino coꝝꝛipimur: gque immanitati proſecutionis pro cor ne cum hoc mundo damnetur ¶ Eum ſane qurdeceperat in monumento pꝛo pꝛio honoꝛifice ſepeliuit.ſeque ſepeliẽ⸗ dum iuxta oſſa eius curauit ita ſperãs parci poſſe oſſibus ſuis cũ veniret tem pus quando ſecũdum hominis illiuſꝓ phetiã. Joſiaſ rex iuda in illa terra mul poris ſalute non cederer pro ſepulchri honore trepidaret. Poſtremo ne fides reſurrectionis conſumationem corpo rum formidaret. Debuerüt ergo ⁊ iſta promitti vt etiam poſt bec tanti horro ris exẽpla martyres in xpᷣi confeſſione feruẽtes huiꝰqnoqʒ teſtes fierẽt vitatis I in qua oiſcerent eos a quibus ſua coꝛ⸗ poꝛa interficerentur poſtea nibil habe⸗ re qð facereni:quoniam quicquid moꝛ tuis coꝛpoꝛibus facerent: vtiq; nihil fa cerent: qm in carne omni vita carente neq; aliquid ſẽtire poſſet qͥ ide migra/ uu:neq; aliquid inde pꝛodere qui crea nit. Sed inter hec que nebant de coꝛpo ribus occiſoꝛum cũ martyres nõ ea me tuentes magna f ꝙ nulla oabatur poteſtas ſanctoꝛũ fu⸗ neribus iuſta perſoluere: nam occulte ſubtrabere aliquid ſicut eadem teſtat hiſtoꝛia crudeliũ cuſtodũ vigilie ꝑmitte bant. Itaq; cũ illos qui occiñ fuerant ĩ dilaceratione membꝛoꝛum ſuoꝛum: in cõfragratione oſſium in diſperſione ci nerum:miſeria nulla cõtigeret:iſtos ta⸗ men qui nibil eoꝛum ſentire poterant: magna miſeria cruciabat:qꝛ nullo mõ ijs ſeuientibꝰ ipſi quodã modo ſẽtiebãt ⁊ vbi iam illoꝛuʒ nulla erat paſſio:erat iſtoꝛum mira compaſſio ſecundum iſtꝗ quã dixi mirã compaſſionem laudant illi ⁊ a rege Dauid benedicuntur qͥ ſau lis ⁊ ionatbe oſſibus aridis ſeplture mi ſericoꝛdiam pꝛeſtiterant:que tamẽ mi⸗ ſericoꝛdia cum pꝛeſtatur nihil ſentienti bus:multum pꝛodeſt mi ericoꝛditer eã pꝛeſtantibus: An foꝛte hoc reuocandũ ẽ ad illam opinionem ꝙ infernũ fluui⸗ um inſepulti nõ poterant tranſmeare:⸗ Abſit hoc a fiõ chꝛiſtiana:alioquin peſ ſime actum ẽ cũ tãta martyrum multi⸗ tudinem quoꝝ nõ potuerunt coꝛpoꝛa ſepeliri ⁊ fallaciter eis veritas dixit. No lite timere eos qui coꝛpꝰ occidunt ⁊ po ſtea non habent quid faciant ſi eis tan⸗ ta mala facere potuerunt quibus impe direntur ad loca expectata tranſire/ Sʒ quia hoc ſine vlla oubitatione falſiſſi⸗ 5* foꝛtitudine paterentur/ tamen apud fratres luctus ingens erat 4 mum eſt:neq; aliquid abeſt fidelibns negata eoꝛum coꝛpoꝛibus ſepultura: neq; aliquid ſi exhibeatur infidelibꝰ ꝓ⸗ deſt. Cur ergo illi qui iaul ⁊ filium eiuſ ſepelierunt miſericoꝛdiam feciſſe dicut 2 ex hoc a rege pio benedicunt᷑: nin qꝛ bene afficiunt᷑ coꝛda miierantiuʒ: quã do ⁊ a volentibus pꝛo moꝛtuoꝛum coꝛ poꝛibꝰ nondũq; aliem ulo affectu quo nemo vnq; carnẽ ſuã odio hahet relicti volũt fieri poſt moꝛtẽ ſu ĩ coꝛpoꝛibus ſuis:⁊ qð ſibi exhiberi volunt: qn ſeiu⸗ ri nõ ſuũt: alijs nõ lẽtientibꝰ curat expi — bere oũ ipſi ſẽtiũt/Narrãt᷑ viſa qdam qᷣ huic diſputationi nõ negligẽdã videan tur inſerere qõnẽ. Ferũt᷑ quippe moꝛ⸗ tui nõ mali vel iſõnis vel in alio quo/ cũq; mõ apparuiſſe viuentib atq; vbi eoꝝ coꝛpoꝛa iacerent ibumata neſcien tibus locis monſtratis admonuiſſe vt ſibi ſepultura que defuerat pꝛeberetur Pec ſi falſa eſſe reſponderemus contra quoꝛũdã ſcripta fideliũ:⁊ cõrra eoꝛum ſenſus qͥ talia ſibi accidiſſe ↄfirmat ĩpu dẽter videre videbimur. Sʒ re ponden dum ẽ: nõ ideo putandumeẽ moꝛtuos iſta ſentire:quia hoc dicere vel indicare vel petere vident᷑ ĩ ſõnie / Nã viuentes apparẽt ſepe viuẽtibꝰ dolmiẽtib vinm ſeipñ neſciãt apparere ⁊ ab eis qun hec ſommiauerint audiunt dicentibꝰ ꝙ eos in ſomnis agentes aliquid vel loquen/ tes viderunt. Si ergo me poteſt aliquis ĩ ſomnis videre ſibi aliquud quod fem idicãtẽ:vł eẽ qð futuꝑ ẽ pᷣnũciatẽ:cum id ego ꝓꝛſus ignoꝛẽ ⁊ oĩno ꝓꝛſus nõ cu rem nõ ſolũ quidem ille ſomniat: ſj vtru doꝛmiente me vigilet: an vigilante me doꝛmiat: an vno eodemque tempoꝛe vigilemus ambo ſiue doꝛmiamus: quando ille ſomnium videt ⁊ in quo me videt./Quid mirum ſi neſcientes . (tineg ſmien Gculits uplol ſtepriten (foreed ſertiſo Corlhc⸗ ſtinene Coosdirn negnes ſlöbnn⸗ „, iltaslu Olpüchtn (Mitiſ Ooonnrn ückeel ebdidil nar Pliopon fnriin iglau ewe uran⸗ öͤnar itinn niſo ſiteee frlee mecb mr flinn ſtſe ſuup Mlin Acit Pon llin iae oihnenlan denrial nſeud on un ſoſtad Wecknti Anncnan ooro enllonng iocobet. Niwwgi ani ögiſe Fei aen bnN ſinki nimnt nummns vint,e S = — WnntsEn ütiünn ſemi naminu R —DRũ t uf, dd, —R ene lcg/ gihiing in en kituig „ mN, e NoMum t!/ min⸗ — — . De cura agen da pꝛo moꝛtuis. D moꝛtui:necq; iſta ſentites tamẽ a vinẽ tibus vident᷑ in ſomnis: ⁊ aliqd audiũt: að euigilãtes verũ eſſe cognoſct. An⸗ gelicis igit opantibus fieri crediderim ſine pmittatur deſuper:ſue inbeat᷑ vt a liqᷣd dicere de ſepeliẽdis coꝛpoꝛibꝰ ſuus videant᷑ ĩ ſomnis cũ id peniue neſciät qnuoxꝝ illa coꝛpoꝛ fit ſiue ad viuoꝛũ qualecũq; ſolatiũ: ad quos ꝑiinent illi moꝛtin quoꝝ appaꝛẽt imagines ſõniatibus: ſiue vt his admo ideo aũt aliqñ vtiliẽ mirari ꝙ ei pater moꝛiens non dixerit q̃d deberet:cũ feciſſet eni teſtamẽtum Tunc nimis anrio apparuit idẽ pater ei ĩ ſomnis: ⁊ vbi eẽt repoſituʒ qð illa cautio vacuata fuerit indicanit. Quo ĩ nẽto iunenis atq; mõſtrato: nõ ſolum falſi debiti calũniam ꝓpulſanit:ſed etiã recepit paternũ cirographũ qð pat᷑ nõ5 receperat qñ ẽ pſoluta pecunia. Hic ita q; putaf aia hoĩs curã geſſiſſe ꝓ filio:ꝛ ad eũ veniſſe doꝛmiẽteʒ vt doces quod nitõꝛbus generi humano cõmẽdet bu i noꝛabat magna eü moleſtia liberarz. manitas licet defunctis nõ opituletur. culpãda tame irreligioſitate negligitur Alian aũt fallacibus viſis hoĩes in ma gnos mittunt᷑ erroꝛes quos talia ꝑpeti iuſtũ eſt:velut ſi qͥq; videat ĩ ſomnis ꝙ; eneas vidiſſe apud ĩferos poetice cã fal ſitatis narrat᷑: ⁊ vt eius cuiuſpiã non ſe pulti appareat imn ago ⁊ loquat᷑ qualia fertur illi locut fuiſſe palinuruſ:⁊ cum euigilauerit ibi coꝛpus ei inueniat vbi laccre ucere ĩhumatũ cũ ſomniarʒ au⸗ diuit: admonitus ⁊ rogat vt ſepeliret i nẽtũ. Et qꝛ id verũ eſſe cõperit/credat: iõ moꝛtuuos ſepeliri:vt eoꝝ aĩe ad loca trãſeant:vñ in ſepultoꝝ aĩas inferni ꝓ biberi lege ſomniamt.Noõne ita credẽs plurimũ a tramite vitatis exoꝛbitat. ſie aüut infirmitas humana ſeſe hʒ: vt q̃ moꝛ tuum i ſomnis quẽq; viderit:ipſi aĩam ſe videre arbitret᷑. Cũ aũt ſomniauerit ſimiliter viuum non ei aiam neq; coꝛ pus. ſed hoĩe ſiltudinẽ ſibi apparuiſſe non dubitet: q̃ñ non poſſint ⁊ moꝛiuo rũboĩum eodem modo neſcientiũ non aie:ſed ſimilitudines apparere doꝛmiẽ tibus. Poꝛꝛo certe cũ mediolani eẽmꝰ auditimus:qð cũ debitum repeteret᷑ a quodã defuncti patris cautione ꝓlata qyfuio neſciẽte a patre iaʒ fuerat perſo lutum: cõtriſtari cepit bõ grauuſime 2 Sed eodẽ ipſo ferme tpe quo id audiui mus nobis apud mediolanũ cõſtitutis carihaginis rhetoꝛ eulogius:qͥ meus in eadeʒ arte diſcipulus fuu:ſicit ipſe po ſtea qᷓ; in affricaʒ remeauimues rettulit cũ rhetoꝛicos ciceronis libꝛos diſcipul meis tradidit recenſens lectionẽ quam poſt diẽ fuerat traditurus quẽdd locũ offendit obſcurũ quo nõ itellecio: vix potuit doꝛmire ſollicitus. Qua nocte ſomniari ego illi qð non itelligebat ex poſui.iĩmo nõ ego:ſed imago mes me neſciẽte ⁊ tamẽ longe ⁊ trans mare ali quid aliud ſiue egente:ſine ſomniante ⁊ nihil de illius cur s omnino curante. Quo fiant iſta neſcio. Sed quomodo libet fiant:cur non eodem modo fieri credimus:vt ĩ ſomnis qᷣſq; videat moꝛ tuum qũo fit: vt videat eum ⁊ viuum? Ambobus vticq; neſciẽtibꝰ neq; curan tibue qs vel vbivel quando eoꝛnzima gines ſomniet. Similia ſunt aut ſõnijs: nönulla etiam viſa vigilantium q tur batos hũt ſenſus:ſicut ſi renetici:vl quo cũq; furẽtes mõ. Nam⸗ ipſ loqnũtur ſecu quaſ vere pꝛeſentibꝰ:loquũt ẽt cũ ablenndus quaſ pꝛeſentibꝰ:quoꝝ ima gines cernũt ſiue viuoꝛũ ſiue moꝛtuoꝝ. At quomodo hi qui viuunt ab eis ſe vi deri et cum eis ſe loqui quos neſciunt putãt. Neq; enĩ re vera ipſi aſſunt: aut ipſi ſermocinant᷑: ſed turbati ſenſibus: Comõ ⁊ hi qui hac vita migrarunt: ſic affectis hoĩbꝰvidentur q̃ſ pnteſ cũ ſint abſentes: ⁊ vtrũ aliquis eos imaginabi c etiam illud:cũ hoĩes altiꝰ qᷓ; ſi doꝛmi ant ſubtrahũtur coꝛꝑis ſenñbꝰ:⁊ occu⸗ pant᷑ talibꝰviſis.Et his.n. apparẽt ma gines viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ.Sed cũ fuerit ſenſibus redditi quoſcũq; moꝛtuos vi diſſe ſe dixerit vere cũct credũtur.neq; attendũt qͥ hec audiũt ſilr ab eis abſen⸗ liter videat oĩno neſciẽtes huic rei ſi le tiũ atqʒ neſcientiũ quoꝛũdã ẽt imagies viſas eẽ viuoꝝ/hõ eni quidaʒ Curina noie municipijtuliẽñs:qð hipponi pxi mũ eſt:curialis paupꝑ erat vix illius lo⸗ ci duũuiri alicuius ⁊ ſimplicit᷑ ruſtica⸗ nus:eũ egrotaret ablatis ſenſibns: pe⸗ ne moꝛtu iacuit aliquot diebus tenuiſ ſimꝰ flatns ĩ naribꝰeius erat:qui manu amota vix ſentiebat᷑.Exiguũ erat in eo viuẽtis ĩdiciũ ꝙ illũ ſepeliri vt exãimẽ nõ ſinebat:nullos artus mouebat nul⸗ la ſum ebat alimẽta: nihil oculis: nihil vllo alio ſenſu coꝛpis qualibet ĩ pacta moleſtia ſentiebat. Uidebat tñ multa velut in ſomnis:q̃ tamẽ aliquãdo poſt dies plurimos q̃ſ euigilans:viſa narra uit: At pꝛimum mox vt appuit oculos: eat aliquis ait:ad domuʒ curie fabꝛi fe rarij vt videat qͥd ſibi agat᷑. Quo cũ itũ eẽt ĩuẽtns ẽ moꝛtuus eo momẽto:quo iſte fuerat ſennbꝰredditꝰ:et pene a moꝛ te reuxerat.Lüc intẽtis qͥ aderãt dixit illũ expiberi iuſſuʒ eẽ:qñ ipſe dimiſſus eſt vt dicebat. Sicq; illic dnde redierat dixit ſe audiſſe:ꝙ nõ curina curialis:ſ 3 curina ferarius ad loca illa inoꝛtuoꝝ pꝛeceptꝰ fuiſſet adduci. In illis g̊ vinse tanq;ᷓ ſomnijs ſuis fuit inter eos defun nõ nouerat viuos. Ipſos aut vere foꝛſ tan credidiſſeʒ ſi nõ ĩter illa:quaſi ſom nia ſua vidiſſet ẽt quoſdã qui nũc vſq; adhuc viuunt clericos: videlicet regio nis ſue:a quoꝝ ibi pꝛeſbytero audiuit. vt apõ bypponẽ baptiʒzaret᷑ a me: qd ſcm̃ eſſe dicebat. Uideꝛat itaq; in illa vi ſione pꝛeſbyteroꝝ:clericoꝑq; meipſum noõdum.ſ.moꝛtuos: in qua poſtea vidit ⁊ moꝛtuoſ.Lur no etiaʒ illos ſicut nos vidiſſe credat᷑ vtroq;.(.abſentes atq; ne ſciẽtes:ac ꝑ boc nõ ipſos:ſed ſimilitudi nes eoꝑ:ſicut etiã locoꝝ.Nã ⁊ funduʒ vidit vbi erat ille cũ cliricis pꝛeſbyteris ⁊ hipponẽ vbia me quaſi baptiʒatus ẽ In qbus locis pfecto nõ erat qñ illie n bi eẽ videbat᷑.lã quid ibi ageret eo tẽ poꝛe neſciebat qð ꝓclłdubio ſciret ſi ve⸗ re ibi eſſet. Uiſa ſunt igit᷑ que nõ pntã⸗ tur in ipſis rebus vt ſunt:ſʒ ĩ quibuſdaʒ rerũ imaginibꝰadubꝛant᷑. Deniq; poſt multa q̃ vidit:ẽt in pa radiſuʒ ſe ĩtrodu ctũ eẽ narrauit:dcimnq; ſibi eſſe cuz inde eniteret᷑ rediturꝰad ſuos. Uade bapti⸗ zari ñi vis eſſe in illo loco beatoꝑ Deide vt a me baptiʒaret᷑ admonitus:ia factũ eſt rndit.Cui rurſus ille qui cum eo loq̃ bat᷑.Uade inqᷣt vere baptiʒare.naʒ illõ in viſione vidiſti. Poſt iſta conualuit: prexit hipponẽ:paſca iã appꝛopinqbat. Dedit nomẽ inter alios cõpetentes pa riter cũ pluribꝰincognitꝰnobis:neq; il lã mihi viſionẽ:neq; cuiq; nroꝑ ĩdaga⸗ re curauit. GBaptiʒatus ẽ ꝑactis diebu ſcis remeauit ad ppꝛia:biẽnio vel apli tranſacto. Ego cuncta hec cognout. Pꝛimo ꝑ quẽdã meum eiuſq; amicuʒ ĩ conuiuio meo dũ quedã ta lia loque⸗ remur. Deinde inſtiti ac feci:vt hec mi⸗ bi pns ipſe narraret atteſtaãtibus bone ſ ctos quos videbat p meritoꝝ dinerſta inank: ſed turbati ſen te tractari. Agnouit ẽt nõnullos quos hoĩes:talia viſa imaginaria patiuntur. tuchefan Eöntdi ſucutſi ſucertucue agtmingt eco Pobeväcin iloenaite⸗ unmnöint — Atucinions eneſcin (cpolntiio twonoftien Aiuvcrdn flſfite eben ttanabis (ſteintrua nſteiglane muntſtat ltitocind hainnſeri tleccla = Cdäir feinmnar lochntn wepſemdn etgnetn ſuee Ae Koncelsn ſmnor⸗ nſcurae Poolttmeſ nnginne unnne, ſechtnnee punncen orotono mugn Caneven nnnlrgg nnſfi Ment bnaigit Mäpnlo Pümn irlagei goſigt it 1 n utr itime; Ccenigi acngn denget Veclsint aeee öͤpeabe il itte cüchnsen neritnn ſenöctg egtce. trt “ ttndet twea Nbkur Gluaidt rte eikken Gainint nen gciifnie/ n ut riint aabuthu ma ,ii ttthi, itſtin — ſtis eiuibus ſuis:⁊ de mirabili eiꝰ egri⸗ tudine:vt iacuerit pene moꝛtuus ꝑ di es plurimos:⁊ ð illo alio curina fabꝛo ferario qð commemoꝛaui ſuperiuſ:⁊ ð bis oĩbus q̃ cum mihi vdiceret:ẽt ſe tunc ab illo audiſſe recolebat atqʒ firmabãt Quãobꝛẽ ficut vidit baptiſmũ ſuum et meipᷣm ⁊ hipponẽ᷑: ⁊ baſilicà ⁊ baptiſ⸗ terium nõ in rebꝰipſis:ſed in qbuſdam ſilitudinibus rerũ. Ita ⁊ alios quoſdazʒ ergo ita ⁊ illos moꝛtuos eiſdẽ neſcienti bus moꝛtuis:cur nõ iſtas oꝑatiões an gelicas credimus per diſpenſationeʒ p uidẽtie dei bene vtentis ⁊ bonis ⁊ mal: ᷣmiinſci utabilẽ altitudinẽ iudicioꝝ ſu⸗ oꝛũ:ſiue inſtruãtur hic mentes moꝛtali um:ſiue fallant᷑:ſiue conſolentur: ſiue terreant᷑:ſcut vnicuiqʒ vel pꝛebẽda eſt miſeticoꝛdia vel irrogãda vindicta ab illo cui miſericoꝛdià ⁊ iudiciũ inaniter viuos eiſdẽ neſciẽtibus vinio.Cur non cãtat eccla. Ut volet accipiat quſque qð dicã. Si rebus diuẽtibuiſ intereſſent aie moꝛtuoꝝ:⁊ ipſi nos qñ eas videmꝰ alloqrent᷑ in ſomnis:vt de alijs taceaʒ: meipſum pia mater nulla nocte deſere ret:que terra mariqʒ ſecuta ẽ:vt mecuʒ viueret.Abſit enĩ vt facta ſit vita felici⸗ oꝛe crudelis vſqʒadeo: vt quando ali⸗ quid angit coꝛ meum:nec triſtem filiũ conſoletur quem dilexit vnice:quẽ nũ q;; voluit meſtum videre. Sed ꝓfcõ qð ſacer pſalmus perſonat verum eſt: qm pater meus ⁊ mater mea: dereliq̃runt me:dominus autem aſſumpſit me. Si ergo dereliquerunt nos patres noſtri: quomodo noſtris curis ⁊ rebus inter ſunt. Si auteʒ parentes non interſunt: quomodo ſunt alij moꝛtuoꝛum qͥ non nouerunt quid agamus:quidue patia⸗ mur:Eſaias pꝛopheta dicit.Cu es eniz pater noſter:qꝛ abꝛaam neſciuit nos:⁊ De cura agench pro mortuis. iſrael non cognotit nos. Sitanti pa triarche:quid erga ppłm ex eiſ ꝓcreatũ ageretur ignoꝛauerunt:quibuſ deo cre dẽtibus populis ipſe de eoꝛuʒ ſtirpe creatus ẽ: quomodo moꝛtui vinoꝛũ re buns atqʒ actibus cognoſcendis adiunã diſqʒ miſcentur:uomodo dicemꝰeis fuiſſe conſultum qͥ obierunt anteqᷓ; ve⸗ nirent mala:qui illoꝝ moꝛte conſecuta ſunt:ſi ⁊ poſt moꝛtem ſentiunt quecun qʒ in vite humane calamitate cõtingũt An foꝛte nos errando dicimus: ⁊ bos putamus quietos quos inquieta via viuoꝛum ſollicitat iſſimo regi ioſie pio magno beneficio Pꝓmiſit deꝰ ꝙ eſſʒ ante moꝛiturus:ne vi uid eſt ergo ꝙ pi deret mala que uẽtura illi loco ⁊ popu lo minabantur.Que dei nerba ſũt.hec dicit dominus deus iſrael. Uerba mea que audiſti:⁊ veritas es a facie mea cuʒ audiſti qui locutus ſum de loco iſto:et qui commoꝛantur in eo vt deſeratur ⁊ in maledicto ſit: ⁊ conſcidiſti veſtimen ta tua:⁊ fleuiſti in cõſpectu meo ⁊ ego audiui dixit dominus deus ſabaoib. Ecce ego apponam te ad patres tuos: ⁊ apponeris cum pace:⁊ nõ videbunt oculi tui mala oĩa que iudicaui in locũd hunc:⁊ qui commoꝛantur in eo/Terri tus iſte dei damnationibus fleuerat:⁊æ ſua veſtimẽta conſciderat:⁊ fu omniuʒ maloꝛum futuroꝛum de ꝓperata moꝛ te ſecurꝰ: quia ita requieturus eſiet in pace:vt illa omnia non uideret. IJbi er go ſuut ſpiritus defunctoꝛum: ubi non uident quecunque aguntur: aut eue⸗ niunt in iſta nita hominibus Quomo do ergo nident tumulos ſuos aut coꝛ⸗ poꝛa ſua utrum abiecta iaceant an ſe⸗ pulta:quomodo interſunt miſcrie ui⸗ uoꝛum: uel cum ſua ipſu mala patiun⸗ tur: ſi talia merita comraxerunt: uel 2 paee redeſcant cht huic ipſi pmiſſio ne ↄfirmatũ ẽ:vbi mala vlla neq; pati endo neq; cõpatido ſuſtineãt liberati ab oibus malis q patiẽdo ⁊? ↄpatiẽdo cũ bic viuerẽt ſuſtinebat: Dixerit aliqs Si nulla ẽ moꝛtuis cura de viuis: qũo ille oiues:qͥ apð inferos toꝛqᷣbat᷑ roga⸗ bat abꝛaã vt mitteret laʒarũ ad quinq; frẽs ſuos nõdũ moꝛuos:⁊ ageret cum eis ne venirẽt ⁊ ipſñi i eũde toꝛmẽtoꝝ lo cũ: Sed nũquid qꝛ hec ille dixit: iõ di⸗ ues quid agerẽt vel qd paterẽtur ĩ illo tꝑe ſciuit: Ita illi fuit cura de viuis q;⸗ nis qͥd agerent oĩo neieiret: quẽadmo⸗ dũ ẽ cura de moꝛtuis nobis:qᷓ;uis quid agãt vtiq; neſciamꝰ. Na ñ nihil de moꝛ tuis curaremꝰ:nõ vtiq; ꝓ ilł oeo ſuppli caremꝰ.Deniq; neq; abꝛaà laʒarum mi ſit:⁊ mopien ac ꝓphetas:hic eos hr̃e re ſpõdit:quos audire oeberẽt: vt ad illa ſupplicia nõ venirẽt. Ubi rurſus occur rerit qũo qͥd bic ageret᷑ abꝛaam pat᷑ il⸗ le neſciebat vbi ſciebat eẽ moyſen ⁊ ꝓ⸗ phetas:ideſt lioꝛos eoꝝꝑ:qͥbꝰ hoĩes obe⸗ diẽdo toꝛmẽta ĩferni euitarent:vbi oe⸗ niq; nouerat diuitẽ ullũ ĩ delitijs:paupe rẽ vero laʒaꝑ in laboꝛibꝰooloꝛibuſq; vi xiſſe.Nã ⁊ Hᷣ illi ait. Memẽto fili quia recipiſti bona in vita tua:laʒarus auteʒ mala. Sciebat g bec que vtiq; apud vi⸗ uos:nõ apud moꝛtuos geſta fuerant. Uerũ nõ cũ agerent᷑ in viuis: ſed e moꝛtuis potuit laʒaro indicãte cogice re ne falſuʒ ſit qð ait ppha. Abꝛaam ne ſciuit nos. Pꝛoĩde fatendũ eſt neſcire qͥ dẽ moꝛtuos qd bic agatur.ſ.ouʒ h̊ agit Poſtea vero audire ab eis qͥ hĩc ad eoſ moꝛiẽdo ꝑgũt.Non qͥdẽ oĩa:ſed q̃ iudi care ſinũtur:qͥ ſinũtur etiam iſta memi niſſe:⁊ qͥ ilos quibꝰ ĩdicãt opoꝛteat au redeſn ãgelis qͥ rebꝰque aguntur hic pꝛeſto ſũt audire aliqd moꝛtui: qõ vnũq neq; il lox aulire debere indicat⸗ cui cũcta ſubiecta ſunt. Niñ eĩ eent an geli qͥ pnñt ietereſſe ⁊ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ locis nõ dixiſſe dns ieſus.Cõtigit aut moꝛi ĩopem illũ:⁊ referi ab angelis ĩ ſi nũ abꝛahe. Nunc igit᷑ hic:nũc ibi eẽ po tuerũt qui hinc illuc quẽ ðs voluit ab⸗ ſtulerũt. Pñt etiã ſpũs moꝛtuoꝛuʒ aliqᷓ q̃ hie agũtur:q̃ neceſſariuʒ ẽ eos noſſe: nõ ſolũ pꝛeterita ⁊ pntia:veꝝ ⁊ futura ſpiritu dei reuelãte cognoſcere:ſicutñ oẽs hoĩes:ſed ꝓphe du bic vinerẽt cog/⸗ ſcebãt nec ipſi oĩa:ſed q̃ illis etiam reue lãda dei ꝓuidẽtia indicabat.Mitti qꝰ q; ad viuos aliquos ex moꝛtuiſ:ſicut eʒ rio paulus ꝙ ex viuis ĩ paradiſuʒ raptꝰ ẽ diuina ſcriptura teſtat᷑. Nã ⁊ ſamuel ꝓpheta defunctus viuo ſauli regi ſutu ra pꝛedixit:qᷓ;uis nõnulli nõ ipſuʒ fuiſ⸗ ſe qͥ potuiſſet magicis artibꝰeuocari: iʒ aliquẽ ſpm̃ tam malis opibus ↄgruẽtẽ illius exiſtimẽt ſilitudinẽ figuraſſe: cuʒ liber eccłiaſticns:quẽ ihs filins ſirach ſcripſiſſe tradit.⁊ ppter eloquij nõnul⸗ lã ſimilitudinè ſalomonis ꝓnüciat: ati net in laude patrũ ꝙ ſamuel etià moꝛ⸗ tuus ꝓphetauit. Sed huic libꝛo erx be⸗ bꝛeoꝝ:qꝛ ĩ eo nõ ẽ canone ↄtradicitur: qd de moyſe dictun ſumus:q certe ⁊ i deutronomio moꝛtuus: ⁊ ĩ euangelio cũ helia qͥ moꝛtuus nõ eſt legit᷑ apparu iſſe viuẽtibus/Hic ⁊ illa ſoluit᷑ qp:quo martyres ipſis beneficijs que dant᷑ oꝛ⸗ tibus ĩdicant ſe intereſſe reb pũanis:ſ neſciunt moꝛtui qd agũt viui. Nõ emiʒ anfactoꝝ ſolũ affectibus:verũetid ipſis hoĩum aſpectibꝰofeſſoꝛẽ apparuiſſe fe licẽ ciuibꝰ: vel inquilinis pie a ſe dilect cũ a barbaris nola oppugnaret audiui mus: nõ ĩcertis rumoꝛib ſed teſtibccr tis. Ueꝝ iſta diuinitus exbibent longe aliter q; ſeſe bʒ viſitatus oꝛdo ſingulis ftnun E Cttmmum Nlnglin ſhetteconn Ginnene Mtotbiſin tefnene Gpnoftin tſergte ſegodae taczfmnt Mdvi iymnneln ſemueme nine ſuorbee fn (Wicdn iclcetü icionm ſheſäird ſemee matnri micc feunt Atncin Menori ace ſibtneni mmcorpe ſwonnn innſwe igfong iczum itſtiemn ſicherot nimn ſüie⸗ rn utn lit emmntet Neiibeihe legey niümmn mſinent ürcgone wbedidru atilon wwemii rainimni Ninett NRt cuwiligt gninliſg gunden nnihluſ⸗ umtin Grmutr 4pninuſi ereaturarum generibus attributuſ. Nõ enim qꝛ in vinũ aqua cnʒ voluerit oñs repente conuerſa ẽ: ideo nõ debemus qͥd aqua valeat in elemẽtoꝝ oꝛdine ꝓ/ pꝛio ab iſtius dinini oꝑis vnitate vl po/ tius ſingularitate diſcernere. Neq; qm̃ laʒarus reſurrexit: ideo moꝛtnꝰ ois:qñ ¶De cura agenda pro moꝛtuis. am bic nonit expedire nobis ad edifi⸗ cãdũ fidẽ chꝛiſti pꝛo cuius illi confeſſio ne paſſi mirabili atq; ineffabili poreſta te ac bonitate commend t. Res hec al⸗ tioꝛ eſt:qᷓ; vt a me poſſit attigi: ⁊ abſtru ſioꝛ qᷓ; vt a me valeat perſcrutari. Et iõö qͥd hoꝝꝑ onoꝝ ſit an non foꝛtaſſis ſit vtꝝ vult ſurgit:aut eo mõ exanim a viuen. q; vt aliqñ iſta fiant ꝑ iſtam pꝛeſentiam te:quõ a vigilãte doꝛmiẽs excitat᷑:Alij itaq; ſunt humanarum limites rerum alia diuinarum figna rrumdali ſũt q̃ naturaliter:alia q̃ mirabiliter fiũt:qᷓ;/ uiſ⁊ nature ðs aſſit vt ſi? miracuh na martyrum:aliquando per ãgelos ſuſci pientes perſonas martyrum: diffinire non audeo:mallem a ſcientihbus iſta ꝑ⸗ quirere.neq; enim nemo eſt qui bec ſci at non qui ſibi ſcire videatur ⁊ neſciat. tura nõ veſit. Nõ igit᷑ purandũ ẽ ideo. Dona enim dei ſunt his alia: æ illis viuoꝝ rebus: quoſlibet iteteſſe poſſe de functos:quoniã quibulſdã ſanaãdis vel adiuuãdis martyres aſſũt: ſed iõ potiꝰ itelligẽdũ ẽ ꝙ ꝑ diuinã potẽtiã martp⸗ res vinoꝛum rebus interſunt: quoniaʒ ðᷣfũcti ꝑ naturã ꝓpꝛiã viuoꝝ rebꝰ ĩteſſe ñ poſſũtMuãqᷓ; iſta qſtio vires ĩtelligẽ tie mee vincit:quẽadmodũ opitulèrur martyres his quos ꝑ eos certũ ẽ adiu⸗ nari:vtrũ ipſi ꝑ ſeipſos aſſint vno tẽpo⸗ re tam diuerſis locis:⁊ tanta inter ſe lõ gitudine diſcretis,ſiue vbi ſunt eoꝛum memoꝛie:ſiue pᷣter ſnas memoꝛias vbi cũq; adeſſe ſentiuntur:an in loco ipſie ſuis meritis congruo ab omni moꝛtali um conuerſatione remotis:⁊ tñ genera liter oꝛantibꝰ ꝓ ĩdulgẽtia ſupplicãtiuʒ ſicut nos oꝛamus pꝛo moꝛtnis:quibus vtiq; non pꝛeſentamur:neq; vbi ſint:vł quid agant neſcimus. Deus oĩpotẽs qͥ eſt vbiq; pꝛeſens: neq; concretꝰ nobis neq; remotus a nobis:exaudiens mar tyrum pꝛeces per angelica miniſteria vſq; quaqʒ diffuſa pꝛebet hominibus iſta ſolatia:quibus ĩ huius vite miſeria indicat eẽ pꝛebenda: ⁊ ſuoꝛum merita martyrum:vbi vult:quando vult: quõ vult:maxumeqʒ ꝑ eoꝝ memoꝛiaſ:quoni alia largientis fm apoſtolum qui dicit vnicuiqʒ dari manifeſtationes ſpiritus ad vtilitatem. Alij quidem inqnit dat᷑ per ſpiritum ſermo ſapientie.alij ſermo ſcientie ſecundum eundem ſpiritum. Alii fides ĩ eodẽ ſpũ. Alt᷑i gra curatio⸗ nũ ĩ vno ſpũ.Alij oꝑatiões vtutũ. Alij ꝓphetie. Alij dijudicatio ſpũuz. Alij ge ra linguarum. Alij interpꝛetatio ſermo num. Omnia autem hec operatur vnꝰ atqʒ idem ſpiritus:diuidens vnicuique pꝛout vult. Poꝛum omnium ſpiritaliuʒ donoꝛum que memoꝛanit apoſtolus: cui data eſt dijudicatio ſpirituũ ipſe ſcit iſta ſicut ſcienda ſunt. Lalem finſſe cre denduʒ eſt ioneʒ monachũ:quẽ ðᷣ bel⸗ li ciuilis euentu maioꝛ theodoſius ↄſu luit impatoꝛ. PHabebat quippe ẽt pphe tid. Neq;.n. ſingulos ſingula numerũ iſtoꝝ:ſed ẽt plura vnũ hrepoſſe nõ am bigo. Joãnes g iſte cuidà rligioſſſime ipatiẽter videre eũ cnpiẽti:atqʒ vt Bi/ petraret ꝑ maritũ ſuſ vehemẽter inſtã ti:cũ ille nollet:qi id nũqᷓ; pꝑmiſerat fe minis:vade inqqnit vic vxoꝛi tue.Uide bit me nocte pꝛoxima:ſed in ſomnis:⁊ cm̃ c. Monuitqʒ illã qcqd cõiugatam idelẽ moneri opoꝛtebat.Que cũ euigi * 1, laſſet:talè ſe vidiſſe hoĩem dei viro ſuo xt ſibi parceret obſecrabant illo aliunid Aittiul Alẽ ille eũ nouerat: ⁊ qd ab illo audie/ agente atq; boc cũ ageret᷑ oĩno neſcien W rat indicauit. Qui hec ab eis comperit te/An fotte aliqñ ꝑ ipaʒ pꝛeſentid mar⸗ Ugrgeh retulit mihi. Uir grauis ⁊ nobilis ⁊ di tyrum fiant iſta:p angeloꝝ aliquado:ꝛ rinnmme gniſſimus credi. Sed a ilũ ſãcrum mo vtrũ poſſint vel quibus ſignis poſſint Aſng nachũ ppe vidiſſem: qꝛ fcut fert: panctiſ a nobis ono iſta diſcerni: an ea ſentiie Mlimi ſime interrogabat᷑: ⁊ ſapientiſſne reſpõ ac dijudicare valeant niſi qui habʒiſtꝰ mniſroiſ⸗ debat:queſ ſſeʒ ab eo qð ad iſtã ptinet donum ꝑ dei ſpm̃ diuidentem pꝛopꝛis ſphtnh qõnem vtrũ ad ill feminã veniſſet in pꝓut vnlt vnicuiq;. Diſſereret mibi ꝓut ſſchmme ſomnis.i ſpiritꝰ eiꝰ ĩ effigie coꝛpoꝛis ſui arbitroꝛ bec cũ ſicut vellẽ ipe ioãnes: vt mtiͤn ſcut noñpos in effigie coꝛpoꝛs noſtri aut eo docente diſcerem: ? ea qᷓ aucirez Milu ſõniamꝰ:an ipo alid agente: vel ſ ooꝛ Va ꝛ certa eſſe cognoſcerè: ant ego re (upll miebat aliud ſõniante:ſiue ꝑ ãgelũ ſfiue derem que neſcirem illo oocẽte qͥ ſciret hontgt⸗ quocũcq; alio mõ ĩ mulieris ſõnium ta⸗/Qui ſi mibi foꝛſttan de ſancta ſcriptu ult lis facta eſt viño: atq; id futuꝑ vt ipe ꝓ reſponderet: ac diceret. Altioꝛa te ned.· lii mitteret ꝓphetie ſpũ reuelate pᷣſciuerit ſieris:⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcrutaueris:ſed q̃ ucraln Si enim ipe ĩterfuerit ſõniàti mirabil i pꝛecepit tibi dñs cogita ſemper:id etiaʒ ligti⸗ gra vtiqʒ id potuit nõ natura:⁊ dei mu gratanter acciperem. Non enim par⸗ uandd nere nõ ꝓpꝛia facultate.Si aũt ipᷣo aliõ nuus eſt fructus ſi aliqua obſcura ⁊ ice ſhhelve⸗ agẽte ſiue doꝛmiente ⁊ viſis alijs occu⸗ ta q̃ cõpꝛebendere non valemus:clarũ inlit pato eũ mulier vidit ĩ ſomnis: pꝛofecto ſaltem certũq; ſit nobis nõ eẽ querẽda Kgnuns tale aliquid fcm ẽ quale illudẽ qòĩ ac Et qõ vnnſquiſq; vult piſcere: putans ichin tionibꝰ apoſtoloꝝ legimꝰ vbi dñs ieſuſ ꝓgeſſe ſi ſciat:diſcere nõ obeſſe ſi neſci⸗ ſcim loquitur ananie de ſaulo:⁊ indicauit ei at/ Que cũ ita ſint nõ exiſtimemus ad Pitii ꝙ ſaulus vidit ad ſe venieniẽ ananiam moꝛtnos ꝓ qtibus curam gerimus ꝑ⸗/ e cũ boc ananias ipſe neſciret. Quodlibʒ uenire niſi qy p eis ſine altaris ſiue oaa ſichi hox mihi rñderet ille hõ dei:⁊ de mar/ tionũ:ſine elemoſynarum ſacrificijs ſo ſaoit tyrib ab illo ꝑgerʒ qrere:vtrũ ipſi aſſine lẽniter ſupplicamꝰ:qᷓ;uis nõ his ꝓ qbꝰ neiſt. i ſõnis:vel quocũqʒ alio mõ vidẽtibus fiunt oĩbus ꝓſint:ſed his tantum:qbuſ er⸗ eos ĩ qua figura voluerit:⁊ maxime qñ oum viuunt operant᷑ vt pꝛoſint. Sʒ qꝛ (baar ab eis toꝛqueri demones ĩ hoĩbus con non diſcernimus qui ſint opoꝛtet ea ꝓ llo⸗p fitentur ⁊ rogant eos vt parcant ſibi. regeneratis omnibus facere:vt nullus An iſta fiani dei num ꝑ angelicas pote pꝛetermittat᷑ ad quos bec bñſicia poß ſtates ĩ honoꝛẽ comẽdationẽqʒ ſcõꝛunz ſint ⁊ debeant peruenire. Melius eniʒ; ad hoĩum vtilitatẽ illis ĩ ſũma quiete ſupererunt eis iſta qiibus neq; obſunt poſitis: ⁊ ad alia longe melioꝛa viſa va neq; ꝓſunt:qᷓ; eis veerũt quibus plũt cantibꝰ ſeoꝛſum a nobis oꝛãtibuſqʒ ꝓ Diiigentius famen facit quiſq; hec ꝓ ner nobis. Nã mediolani apud ſcõs pꝛoia neceſſarijs ſuis quo pꝛo illo fiant ſimi aeonn ſium ⁊ geruaſium martyres expᷣſſo no luer a ſuis. Coꝛpoꝛi aũt hbumano quiie nrütſm mine ſicut defunctoꝝ quos eodẽ mo / quid impendirur non ẽ pꝛeſidium ſaln Aen do cõmemoꝛabãt adhuc viuum demo tis:ſed humanitatis officium ſecunduz Uulegn⸗ nes epᷣm confuebantur ambꝛoſiũ atqʒ affectũ. quo nemo vncq;ᷓ carnem ſuam Nſis cimtänt ieögnttnn ni ſuit enenet lentniſgit üdicenng 3 em dr liirt⸗ icnnttit oing Gmlocit audtas er un erNN Nmn cc iiente = = —☛ De urea et ſalſa pnia. odio habet. Unde opoꝛtet vt qtũ põt pꝛo carne ꝓcimicurã gerat:cũ ille receſ lit qui gerebat.Et ſi hec faciũt ꝗͥ carnis reiurrectionẽ nõ credũt:q;to magis de beni facere qui creaut:vt coꝛpoꝛi moꝛ/ tuo:ſed tamẽ reſurrecturo ⁊ ĩ eternita⸗ te mãſuro ĩpẽſũ eiuſmodi:ſit ẽt quodã⸗ modo eiuſdem fidei teſtimoniũ: Quod vo qᷣſq; apud memoꝛi martyꝝ ſepelit᷑ hoc tatũ mihi videt᷑ ꝓdeſſe defũcto: vt cõmẽdãaãs eũ ẽt martyꝑ patrocinio affe⸗ ctus ꝓ illo ſupplicationis augeat᷑. DHa bes ad ea q̃ a me putaſti eẽ q̃rẽda: q̃leʒ potni reddere reſpõſionẽ meã: q̃ ſi vl⸗ tra qᷓ; ſatis plixa ẽ da veniã.Id.n.factũ ẽ amoꝛe diutius loquẽdi tecũ. Pũc er⸗ go libꝛũ quẽadmoduʒ axcepꝑit dilectio tua:peto reſcriptis tuis nouerim quem lHibi perlatoꝛ faciet ſine dubio gratioꝛeʒ Frater.ſ.⁊ cõpꝛeſbyter nr cãdidianus: quẽ ꝑ tuas litteras cognitũ toto coꝛde ſuſcepi:inuituſq; oimiſi. Multüũ.n.nos ĩ charitate xpᷣi ſua pñtia ↄſolatus eſt: ⁊ dqg fatẽ dũ ẽ eius inſtantia tibi parui. Nã coꝛ meũ tãta diſtẽdũt:vt niñ ipo aſ ſiduo cõmonete nõ fineret obliuiſci: ꝓ fecto ĩterrogationi tue mea reſponſo defuiſſet. xplicit auguſtinus de cura pꝛo moꝛtuis agenda. ¶ Deatiſſumi aurelij auguſtini de ve ta ¾ falla pnia ad xpi deuotam. VUantum ſit appetenda gr̃a nĩe oĩs auctoꝛtas clamat ĩis btõꝝ conat᷑ oſtendere. dgoꝛes eniʒ ſanat:lepꝛoſos Claudis greſſu:aridis copiã: cecis re tuit viſuũ:iẽperat ſucceſſus:cõſtringit im curat moꝛtuos ſuſcitat:vicia fugat: vir tntes exoꝛnat:mentem munit ⁊ robo/ rat:oĩa ſatiat:omnia reintegrat:omnia/ letificat:ſanitatem auget quã cõſeruat petus: moderat᷑ exceſſus. JIgnoꝛãs ſe ꝑ banc ſerecognoſcit querens ſe per hac ſe inuenit: hec ẽ que homines ad an/ gelos ducit:⁊ creaturã reddit creatoꝛi Iſta ouem pꝑditã mõſtrauit querẽeti: et decimã oragmã obtulit anxianti. Hech diſſipatoꝛem fuliũ ad patrem reduxit:⁊ vulneratũ a latronibꝰ cuſtodi curàduʒ Et reſeruauit.In hãc oẽ bonũ ĩnitit:per hãc oẽ bonũ ↄſeruat᷑:fugat tenebꝛas:iĩ⸗ dacit lucẽ:excoquit oĩai pſa ignis con⸗ ſumẽs. Hec oĩa ꝓuida virago ſẽſiſti: q hoc bonũ tãiũ dilexiſti. Uix.n. diligit᷑ qðò omnino ignoꝛatur:Suꝑ boc bonuʒ innixa ſecura eſſe poteris ad oĩa bona. taq; volũtatẽ tuã quã ſuper hoc bo⸗ no hõ cognoui libẽter adinuo: ⁊ ſuauẽ laboꝛẽ vt rogaſti:ſuper bac re deñderã ter ſuſcipio:ſperans dei adiutoꝛiũ ĩ tuo merito:ſcio enim ĩtẽtionẽ tuã nũqᷓ; fru ſtrãdã:ſed ĩ oĩbus q̃ deſiderat ditãdam Nã cũ eſſes diues pauperẽ te xpᷣo reds didiſti:⁊ ĩ aia diues eris ſci commertij. VUñ felix ego ſi qð auxilij ad veras tuas oiuitias adhibere potero.Tue itaq; tra do dilectioni: quicquid de penitentia ſentio auctoꝛitate patrum ⁊ illuſtratio ne ſcĩ ſpũs:nec modo huius tempoꝛis tãtum impugnamus erroꝛes:ſed etiam de impugnatis per copiam rationum conamur tibi addere oulcedinem ſua⸗ uitatis:vt integritas tue mentis: q̃ oeo dante omnes repulit falſitates ſuperfu gatis ratiocinando letetur. 5 Qualiter fides eſt penitentie funda⸗ mentũ:⁊ ꝙ ꝑ laboꝛẽ ⁊ doloꝛ i itur vonum indulgentie: ap. ij. Ifides fundamentũ eſt penitẽ iie:pꝛeter quam nihil ẽ qð bo⸗ num ſit appetẽda ẽ penitentia õſtat in fide füdatam. Nõ eniʒ pt arboꝛ bona fructus malos facere. n ö 3s 1 7 Penſtentia itac; que ex fide nõ pcedit eaſti qᷣeſce. Quo.n. qeſceret: niſt qꝛ ma/ (hetftt vtilis nõ ẽ:oʒ aũt credi remediũ penitẽ lũ ẽ ſi peccaret:Quõ diligi ⁊ ñ odio hri acnmpoſ⸗ tie a ſaluatoꝛe ↄcẽdi.Si.n.oĩs peniten⸗j põt qð retẽtũ dãnat ⁊ fugatũ ſalutt Nhrmadn tia ſterilis eẽt pctõꝛibꝰ:nequaq; ad pe Quig nic qᷣeſcit dolere oʒ ꝙ nõ pꝰ de-· ttſti nitẽniã renocarẽt᷑ xpᷣi ĩterfectoꝛes: quã it. Sicq; ſaluat qꝛ dolet:ſicq; liberat ſoonnigpen pᷣdicauit oñs mitis ⁊ màſuetꝰ: ⁊ eiꝰ pꝛe qꝛ penitet.Ex doloꝛe.n.ocm̃ ẽ peccani: Ornacni curſoꝛ. dixit.n. fructꝰ facite dignos pe/ qd faciã tibi q̃ſ dicat a deo doleo pec figeftzſn nitẽtie: oſtẽdẽs penitẽtiã nõ ſterilẽ:ſed caſſe ꝙ mihi tã graue qõ nõ velim o me Aneiga digne fructificare Qò.n. dixit malo mi te nõ vindicare. Quero. n. ùd ſupplic, ſchl⸗ ſericoꝛdiam qᷓ; ſacrificiũ.nõ expectabat ĩ me poſſiʒ excogitare qð tibi poſſit ſu⸗ Nteine moꝛẽ pctõꝛis:ſʒ vt cõnerſus vineret,. ficere. Nil mibi graue ſi me a pctõ põt Wün Quis aũt ↄuerti põt vt viuat niſi qͥ erat liberare.Reliqᷣt᷑.n.penitere veniq volẽ/ ſinuin i regiõe lõgiqua: In iniqtatibꝰ ſe me⸗ tib iuenire.¶ Lõtra eos ꝗ dicũt ſi va⸗ tyiin minit cõceptũ dauid:⁊ ĩ delictis a ma/ lere pnĩaʒ:niſi oſq; ad baptiſmũ:poſtea tenti tre ſua genirrice:cui oñs teſtimoniũ pꝑhi ñ młiſq; ꝓpbat exẽpł:ẽt lapſis pꝰ baptiſ kn bet. Inueni hoĩem ᷣ̃m coꝛ meũ:hic ideẽᷓ mũ pniaʒ pficere ad ſalutẽ. ⸗ ap. iij. Mn a ono laudat pᷣſumens de dnño dicit. Unt ãat qͥ credut vich ad bap/ Mütfe Pꝛopiti eris pciõ meo:multũ c.n.nõ tiſmũ pnĩaʒ pficere:nãq; ſyrus föeni qꝛ muliũ erat ſii,]ùa? id vanid multũ re erat naam:dq p aqnã ꝑdidit le Ktpnſwn putabat. Sicut q iã ſatur erat ⁊ faſtidio pꝛã:ſʒ poſtea peccãtibꝰ caſſa ꝑſeuerare mreind ſus. Nõ.n.laboꝛat exonorari pctõ: eui gaudét.n. Ingularitate arrogates ex 5 dn nõ videt᷑ nimiũ.Quõ ergo młtũ videre qð nõ hũt iactaãtes ſe mũdos:vtpote q̃ſi Ttnöbe tur: ſi adhuc ĩ illo delectaret᷑: Quõ ro⸗ nõ poſt baptiſmũ cõmiſerit rñ mere do littde garet ꝑdere:niſi dolerer hr̃e:Si.n.non lere poſſint. Pi ſiniſtre oĩa ĩtelligẽtes ſüfi⸗ doleret hre gauderet cõminſſe. Scim vires ex ſcõꝝ auctoꝛitate ſumétes: 2 ſe / ili q; deleuit ons pctũʒ dauid:aut qꝛ dole quẽtes pr̃eʒ mẽdacii mẽdacit᷑ exponũt bftrt bat peccaſſe:aut qꝛ gemebat:⁊ ſiratum qð cõcoꝛdat veritati. Legãt iĩ aplo qdi wanfl ſuũ lachꝛymis rigabat:⁊ tãqᷓ; panẽ cine telligẽ volũt. Impoſſibile ẽ eos ſemelh un rẽ mãducabat:ſi aũt gauderet: non ma illuminati ſunt 1 guſtanerunt donum aimil gnũ:ſʒ paruũ pcti ſuũ diceret/æSFallun celeſtem ⁊ participes effecti ſunt ſpiri⸗ ni tur itaq; qᷓ obiciẽtes pniam aplo: ⁊ eũ tns ſancti ⁊ guſtauerũt bonum vbum uſoetk irridẽtes dicũt ðᷣ eũ:peccabimꝰxt gratia dei. Uirtuteſqʒ ſeculi futuri iteꝑ reno⸗ ſtngn⸗ abudet dicebat. n. Eõuertimini ꝑ pniaʒ narippnĩaʒ. Rurſũ cruc figetes filuum uſian ſpate ð venia:ẽt ſi maxima iniqtas: qꝛ dei:⁊ oſtẽtatui hntes. Sʒ ſ ſuphia eos tüife vbiabũdauit pctm̃: ſupabũdabit ibi et nõ excecaſſz: viderʒ aplm nõ ita eẽ de Geßciune gra:poterit remanere ſi añ pniam pᷣdi/ ſtructoꝛẽ ſui laboꝛis atq; ſui gaudij. ielihs . cat eũ cõuerti. Sed vñ ſe ↄuerteret᷑ ali ꝓg Quos n. ꝑ epłas coꝛexit:nſi q pꝰ bap/ ſepnin quis: cui poꝛ ſtatꝰ placẽt: Q itaq; cõ⸗ tiſmũ ceciderãt: ⁊ ĩ pctõ pſeuerabant: ltini nertit᷑: neceſſario dolet hĩe qõ gandet gęẽtiles.n. vifntabat coꝛpoꝛali pnftia:210 upſan pdere: Penitẽtia itaq; acqrit ĩdulgẽtiäs nibꝰ⁊ miracnł eos ↄfutãs Quõ ſcribe/⸗ nldhi ſine qua nemo ꝑuenit ad veniã Si eniʒ ret ifidelibꝰ ipis eidẽ multiplicii ↄdicẽti here⸗ ſine ea aĩa ſaluaret non viceret pec / b: huc lapidabãt:virgs cedebãt:⁊ eis ſiſrie ”ÿ”ÿMVM ongtin intigilr deleeggiif fadolrigir dcun doden necdſſb gerint n ünnis eren Ned / — Nin ieri mit,ri cit A Amtnſin iotnürg itüntiiin in ii anintß Hei ritac 1i ii tatomn 4 3 ſcriberet vt ſe coꝛꝛigerẽt. Cur aũt ſcribe ret coꝛꝛectionẽ fidelibꝰ: ſi de eoꝝ ſalute Deſperaret:Quõ ſcriberet qᷣ ſciẽter oĩo ⁊ neceſſario nihil pꝛoficeret: ſi nõ poſſü0 renouari ꝑ penitẽtiã cũ pᷣdicaret eam: Pꝛeterea coꝛinthum reuocat pꝰbaptiſ mũ:pctm̃ ⁊ foꝛnicationẽ gẽtiũ ſuꝑantẽ Quõ reciꝑet penitẽtẽ ſi ſc õ ſuũ pᷣdica⸗ ret pceptũ: Sʒ de baptiſmo h̊ itellexit: dirit enim eos renouari ꝑ pnĩaʒ ĩpoſſi⸗ bile eẽ vt rurſũ crucifigãt filium oei: ?Z oſtẽtatni habeãt.i.vt baptiʒent᷑.Qui.n. baptiʒat᷑: moꝛtẽ crucis ⁊ ſepulturã dni repꝛeſentat iĩ imerſiõe ſua. In ſigno.n. crucl q̃ſq; ĩ aqua ſubmergit᷑: ⁊ ſubmer ſus ſeppltus oſtẽdi:ur. Nõ enĩ qͥ pꝛo⸗/ lapſi ſũt ꝑ iteratũ baptiſmũ ↄſequi veę niã poterũt ſicut ſemel xpᷣes crucifixꝰ ẽ ſic baptiſmus iterãdus nõ eſt. Tana.n. moꝛte ſua oẽs redemit:vt amplins mo ri nõ opoꝛteat:ꝗqð vidẽs eccleña ĩtelle⸗/ xit nõ iterãdũ baptiſmũ:ꝑ fructus itaq; pnie ⁊ baptiʒatis adhibet᷑ ſpes venie. Mã filius erat qͥ receſſerat a pr̃e ĩ regi onẽ lõginquã:⁊ ſuſceptꝰ ẽ ꝑ penitẽtiaʒ cõf tẽtẽ.Dixit.n.patri. Jã nõ ſũ dignus vocari fuius tuus. Nõ.n.iſta a te didici iſta apud te reputo. Hunc ſuſcepit pa / terfamilias: ⁊ ſtola ⁊ annulo induit. Stolam ĩduit eũ:qꝛ ĩ eo ĩtegritatẽ cha⸗ ritatis reſtaurauit: atq; annulũ ĩ manu poſuit:qꝛ arratꝰ ex fide fecit oꝑari: per ſpũs ſcĩi dona.n.ſubarrauit: ⁊ calciamẽ ta pedũ reddidit:qꝛ eccłiam eiꝰ pᷣdicati one pᷣditauit. In cuiꝰ cõuiuio occiſus E vitulus ſaginatus: qꝛ in quo habitat oĩs plenitudo diuinitatis coꝛpoꝛaliter illi fcũs ẽ cibꝰ:ꝑ hoc oñdẽs ẽt ſacramẽ/ ta dnici coꝛpoꝛis ꝑ penitẽtiã ⁊ ↄfeſſiõeʒ reddi pctõꝛibꝰbaptiʒatis/Si eni aliter eẽt:petrꝰ pꝰ oni aſcẽſionẽ caput eccłie nõ perſuaſiſſet ſymoni ĩ emptione ſpũs . De uera et ſalſa penitentia. ſancti ſpem habenti:vt penitentam ſu⸗ meret inde:cui pecuniam ditauerat in maledictionẽ. Ille quoq; qui ĩcidit in latrones:ab hierlm oeſcẽdebat. Nõ in egyptũ ad tenebꝛas:nõ ad idumeos ſã uineos ⁊ ſãguine ſperſos:ſjʒ ad hieri⸗ co qͥ ĩcidit ĩ latrones nõ habitauerat cũ eis.Sed licet iciderit qͥ pus latro ñ erat nõ ẽ relictꝰ a ſamaritano. Sed adiutuſ ⁊ curare factꝰqð nõ fuiſſʒ ſi ſolũ nõ ba ptiʒatis ſpem venie reliqſſj. Amicꝰ vo - catꝰ ẽ laʒar ⁊ poſtea reſuſcitatꝰ ẽ feti/ dus ⁊ quatriduanꝰ a moꝛtuis:oſtẽdẽs quãtũcũq; peccatoꝛ etiaʒ poſtq; fnerit amicus dei:viuere poterit gra ſpũs ſci Sed valitudo dei clamoꝛe ⁊ multoꝛuʒ fletu foꝛas a pctõ vocabit᷑ pᷣus tolletur lapis deſnꝑ ab ipᷣo:qᷣͥ a coꝛde duritiam pꝓijciet:ex aĩo quã tollẽt iterceſſoꝛes et ⁊ pᷣdicatoꝛes laboꝛe ſuo:filiaʒ habꝛahe quaʒ alligauerat ſathanas: ſoluit dñs reclamãtibꝰ iudeis: Iʒ erit filia 2 ligata ⁊ ſoluta ĩ ſabbato.Cõtra eos qͥ dicũt n valere pnĩaʒ lapſis pꝰ baptiſmũ ⁊ qᷣli ter itxelligẽdũ ſit pctm ĩ ſpm ⁊ ad moꝛtẽ Dyouc ſut q reclamãt Ca. üiij. nõ eẽ remiſſiõeʒ baptiʒatis per Bopniĩam dicẽétes petiñ ĩ pr̃em ? iliũ remitti: ĩ ſom ſcuʒ oĩo ñ remittipu tãtes peccare ĩ pꝛẽm ⁊ filiũ eẽ ĩfidelium· hfe remiſſionẽ ꝑ baptiſmũ. Iſti peccãt abſq; ſpũ quẽ nõ acceperũrt.Illi ãt ĩ ſboi ritũ ſcm peccãt quẽ acceper̃t ꝑ baptiſ⸗ mũ:qͥ eiꝰ dona nõ retinẽt:⁊ diaboli ve⸗ nena eligũt. Iſtos ĩtelligũt nec hic nec ĩ futuro miſericoꝛdiã ↄſequi poſſe. S iſte ĩtellectꝰanag ẽ erroꝛis qᷓ; fidei ſcẽ. Si.n.ꝝ. baptiſmũ qð iterãdũ nõ eſt: fit pctõꝝ remiſſio:cur adderet oñs: neq; i futuro: Cõſtat qͥdà futuro remitti vbi nõ ẽ oꝑatio baptiſmi. In futuro ãt ne mo baptizabit᷑ ⁊ a pctõ liberabitur. n ijz Siccʒ falſa è ĩterpꝛetatio que remiſſio nem cõcedit ſoli baptiſmo. Hlõ itacꝑ Io li ifideles pecct ĩ prem ⁊ filiũ: ſ qᷣcuq; petã cõmittũt. S; ſoli peccant ĩ ſpm̃ ſa⸗ ctum qĩpenitẽtes exiſtũt vſq; ad moꝛ/ ſte. Syu .n. ſcũs charitas oĩnitatl: amoꝛ ẽ genitoꝛis ⁊ genite veritatis:qͥ ſuã graʒ nobis iribuit ſuijpnꝰ arraʒ. Qui igit pec nuq; curat ab eo diligi q totꝰ ẽ amoꝛ ⁊ charitas: nec ad illud tendit vnde ſum⸗ Sicq; nullus peccat ĩ ſpum ſcüm fu⸗. git ad ipᷣin/Siqs lectiõis ſeriẽ ⁊ vbi hoc legit᷑:⁊ vbi cãm cogitauerit:⁊ ſi alit ĩtel ligat ſiniſtre ĩterptationibꝰ nõ cõcoꝛ⸗ dat.Dicebãt.n.iudei ĩ beelzebub eijcit demonia:opꝰ ſpũs ſcĩ attribaẽtes dia⸗ bolice poteſtati. Dixit gᷓ ſũt pcta q̃ quo quomodo ſũt ferẽda:ſunt blaſphemie ꝑiequẽtes miſericoꝛdiam. Sʒ blaſphe / mie i ſpum ſcm̃ vt incepiſtis ducẽt vos ad moꝛtẽ. Unde poſtea dixit: non põt arboꝛ mala fructꝰ bonos facere. Cõſili um ẽ cõuertimini ĩ arboꝛẽ bonã trãſi/ te:qð iã nõ potens ð ſpũ ſcõ ſẽtireſobiuj ciunt aliud dictũ ioãnis.Eſt peccatum nõ ad moꝛtẽ ꝓ quo oꝛet qᷣs: qn ꝓ pctõ ante haptiſmũ ẽ oꝛãdũ: p alijs nõ Fal lunt qnc ĩtelligũt. Cõtrari.n. eẽt ſibi ipſ ꝗ pniam admonnit ecclie ꝓgami. Sed ſut qͥdã pctã venialia q̃ oꝛone do⸗ minica quotidie ſoluunf cũ or̃. oimitte nobis debita nr̃a hec vt idem ait nõ ſüt ad moꝛté: alia vo q̃ t ad moꝛè nõ ſic ſed ꝑ fruciꝰ pnĩe ſoluunt Qui petrũ la chꝛymãtẽ ſu cepit remiſſõem nönega uu baptiʒatis: iaʒ.n. audierat: tibi dabo claues regni cecoꝝ.Qui lʒ poſtes dñm negauerit: ⁊ a ſe amicoſ xpᷣi exeõmuni cauerit ꝑpniam ⁊ amaros fletꝰ veniaʒ recuperauit. Egrũ̃ ſe dſs dicitreſpiciss membꝛa ſibi vnita:q xpi membꝛa fũt ꝑ baptiſmi ſacraméta deo vniti ſũt. In ꝗ ne⸗ ſe egrũ cũ cõmemoꝛat ũ ab hoibꝰ petã cõmitti negat: ne quotidie ꝑ pe⸗/ nitẽtià deſtruit. Böraeor olnnt ſemel tm ⁊ n aplius deũ cta oimittere 1 uii- lapſio poſt baptiſmũ. Sed ecõtra to cat:⁊ gram ſuã recuꝑare non amat: . apparʒ diuina miſ atio quotienæ fit a penitente confeſſio. Dhnc iſtãt ꝑfidi qͥ ſapiũt pluſ⸗ mel ſt peccàtibꝰ pꝰ baptiſmũ valeat pe caret ſi redire ſꝑ poſtet: Dicũt. n. oomi⸗ num incitatoꝛẽ mali ſi ſemꝑ penitetib ſubueniret:⁊ et ei placere pctã qᷣpns ſ- pᷣſto ẽ gracErrãt.n.ĩmo ei petã mulinʒ diſplicet: q ſp pſto e:ſ.n. eaan diſplicẽt: qͥ ſp pſto ẽ ea deſtruere:ſ.n. ſamarenng ita ſpꝑ deſtrueret:ſj cõſeruas ret atq; ſua munera foueret. Semꝑ de ſtruit pctã q̃iuenit: ne ſolnat᷑ qdð cres⸗ uit: ne conüpat qð amauit Sumñt oc caſio nñ hyppocrite imn ex faci oni. Quẽ? enim bis illuminanit: quẽ lepꝛoſũ bis mũdauit: quẽ moꝛtuũ bis ſuſcitanit? Nõ laʒarũ quẽ dilexit:non ſiliũ vidue quẽ miſertꝰ mri reddidit: nõ filiũ diſſi atoꝛc lebit᷑ bis ſuſcepiſſe:nõ filiã abꝛa be bis a demonio liberaſſe. In nulla ꝑ ſona iteratũ ẽ factũ:docẽs vt aiũt nõ ſe pe a oño ferri remediũ:dixit mulieri:va de ⁊ amplius noli peccare:ne deterius aliquid tibi cõtingat:pmitiẽs penam nõ amplins veniam Qui auem mul/ tos cecos ⁊ dinerſo tẽpoꝛe illuminauit ⁊ multos debiles ↄfoꝛtauit ondit i di⸗ nerſis illis eidem ſepe paà dunuti: Nt Capitulnm quinnnm. qᷓ; opoꝛteat nõ ſobꝛij: ſed exeæ dentes meſurã. Dicũt eniʒ ? ſes⸗ nitentia:non tamen ſepe peccantibus ꝓgeſt iterata alioquin remiſſio adpec catũ eẽt ĩuitatio:dicũt.n.qᷣs nõ ſ. pec⸗ Aeehitn Alloninnit lillutnce Pruptiont ulentue rercdaee cüa ſeli igoeſehel onmnſera bihoin Nlcetee tcien tbori lliten auncten ſwonnen bPpolliui Mnciom lavi urgnos fumtlis Mednlen Rin cunp nünonen Nſgiceſeg ncotnog heſeczon Unſarten Gftent giim ſtaſconn iuſiita bbſin⸗ — ieehds a ndaftſ gncwt niut ndäiin De uera et falſa pnia. què Prine ſananit lepꝛoſũ:alio tempo⸗ eſt ſemper:peccata dmmittere: quam po re illuminauit cecũ. Jõ enim tot ſaluaa teſtatem iſti ab eccleſia conantur au/ uit claudos cecos ⁊ aridos ne deſperet kerre:oʒ.n.ſic ecclid credere q̃ cõfitet ſe peccatoꝛ:iõ nõ ſcribit᷑ aliqs nin ſemel ſepe peccare: negàt.n. veritatẽ ĩ ſeipnſis ſanat:vt rimeat quiſq; iungi pctõ. Uis qͥ ſe abſq; pctõ audẽet iactare. In mul⸗ demꝰadbuc quotidie ĩ ecclia ſepe febꝛi tis enĩ offẽdimꝰ oẽs:nec infans vnius citãtes: ſepe laguidos:ſepe paſſionibus ciei abſq; pctõ ſuꝑ trã eẽ põt. Quapꝛo⸗ captos:ſepe liberari:vt appareat tociẽs pter eleuãdus ẽ ab eccłlia iſte erroꝛ qui opus miſerẽtis:quotiens cõſeſſio fit p· vnqᷓ; penitẽtibꝰ negat idulgẽtiã. Non mtẽtis. Quõ eni coꝛpꝰ qð vilis res c et eniĩ inqrit qͥd apło ſe erit qͥ diẽ: nibil mi abipo oiſſimilis ſepe ſanaret: ⁊ aiam di bi cõſcius ſũ:ſü nõ ĩ hoc iuſtificatꝰſum. gnioꝛc ⁊ redẽptã nõ totiẽs liberaret: Scimꝰẽt ⁊ iuſtis pctã ſolere ↄtingere: Megicũ ſe vocat:⁊ nõ ſanis: ſed male nõ ſecõfirmat abſq; pctõ:qͥ ſe cogno/ babẽtibꝰ oppoꝛtunũ: ſʒ qlis ẽ medicus uit ĩdiſſolupili vinculo charitatis xpᷣo q malũ iteratũ neſciret curare: Media⸗ cõiunctũ qiliſ enim ſciret ſepe iuſtos coꝝ.n.eſt centies infirmum viſitare:cẽ⸗ venia indigere:quõ dubitaret ſe pecca⸗ ties curare.Qui ceteris minoꝛ eſſe ſi ali re q ſe ſciebat ſpus dei hr̃e:⁊ ĩtẽtiòe mũ⸗ is poſſibilia ignoꝛaret:memoꝛ eſt ſui 4 diſſima ei puire: Cur dñs petri pedes dicit nolo moꝛtem peccatoꝛis:ſed vt cõ lauiſſ: ⁊ eccłliam hoc idẽ docuiſſei: niſ gertat᷑ ⁊ viuat.Quẽ.n.peccatoꝛẽ exclu qꝛ quotidiana ẽ offẽno:oʒ vt quotidia dit: ⁊ qu od omnibus ꝓmiſit indulgen na ſit remiſſio: Cur docuiſſet oꝛãtes di tiam alijs pmiſſionibus declarat/Ani cere:dimitte nobis ⁊c̃.niſi ipe qͥẽ mii⸗ me confeſſus fuerit coꝛã hominibꝰ oẽs coꝛs ꝑſeueraret:qͥ nos ab bac petitiõe quãtũcũq; cuiuſcũq; oꝛdinis: etiam ſi non vult deficere: Nullus itaq; tm̃ on fuerit ſacerdos:confiteboꝛ ⁊ ego eum qᷓ; poſſet peccare qð petẽs veniã velit coꝛam patre meo. lum qui inuocaue ⸗/ deſpare.Quid.n.aliud eſt deſpare qᷓ; ð⸗ rit nomẽoñ.i.ſecũdum ꝙ nominatur um ſibi cõparare:nã qͥ de deo nõ pᷣlu dñs:ideſt qͥ iuocanerit eum ad ſe:ſeruis mit veniã non aĩaduertit plus pctõ dei endo ⁊ nõ contradicendo: vt foꝛſtan poſſe clemẽtiã. Si.n.ſẽtiret deũ magis ſepe fecit:omnis quicũq; ſit ille pecca/ bonum qᷓ; ſe malum: quod in ſe iuſtis toꝛ ſalaus erit:omnem eniʒ animã iſte cie nõ iueniret adeo magis bono expe ꝓmiſſoꝛ ſaturabit honis:etiam ſeden⸗ ctaret:⁊ qdem diffidit: qꝛ ſummi boni tes in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis nulla, bonitatẽ maioꝛẽ ſua nedqtia nõ ſentit. excipiẽs aiam. Hũc magiſtrũ ĩtellexe· Alle. n. ſolus diffidat qͥ un peccare põt rat diſcipulus ille qͥ cboꝛintios ꝑx epy łkis q;tũ deꝰ bonꝰ ẽ: cũ ſit nullꝰqͥ poſſit: ſuas voluit coꝛigere:vt ⁊ ipᷣe teſtat᷑ ter qui timet de ſe malo pꝛeſumat de meli Hlitteris ſuis eos coꝛꝛerit. Opoꝛtebat. n. oꝛe. Diabolne.n. ? oĩs nequitia minoꝛ vt quotiẽ videbat eos cadere totiens ẽ qᷓ; dei miſericoꝛdia. Ipe.n.ſi poſſifſpe iuuaret eos ſurgere. Memoꝛ.n. erat il rare⁊ culpã ĩ ſe ſẽtire:qð non iuenit in liꝰ ꝗͥ dixerat quoꝑ remiſeritis:⁊ cetera. ſe pᷣſumerʒ ĩ dei bonitate. Adbuc qui Scim ãt ⁊ pᷣmos pf̃es ⁊ ĩ oĩ tpᷣe eccle⸗ diffidit ⁊ ſu neqtiã dei benignitati cõ/ hã dei ſʒ vſq; ĩ ſeptuagieſſepties:quod parai:finẽ ĩponit diuine veritati: dans n iüi finem ĩfinito ⁊ pfectionem diui itatis auferens deo:cui nihil deeſt qo etiã co gitari nõ põt. Non itaq; ẽt ſi lacerdos peceauerit deſpare dʒ:licʒ ſcriptũ ſit:qͥs oꝛabit ꝓ eo:tota nãq; eccła atq; aliꝰ ſa cerdos:⁊ oĩum ſcõꝝ oꝛdo oꝛabit ꝓ eo: ⁊ ipſe xpᷣs:qͥ pꝑ nobis offert ſe deo. Se B ↄſiderãdũ ẽ ſacerdoti ne facile cadat euiĩ h̊ grauioꝛ notatf pena:dicat apud ſe:ſi plebs ieiuna vbi ði peccanerit opoꝛ/ tebit me ferre partẽ põderis non ande bo ĩpoꝛtabilia ĩponere ⁊ non digito ea mouere.Sed ego ſi peccauero qͥ faciã nõ ſic facile euadaʒ: me opoꝛtebit flere miſeriã.nõ enĩ ẽ ſic ſtatutũ de me ſiẽ de ſubiecta plebe. Sic ſacerdos ⁊ timeat peccare: ſed magis timeat deſpare. . i pᷣſumẽetes de dei mificoꝛdia. ¶Ea. vi. Alnt aũt inimici deſpatõnis qͥ gdeo pᷣſumũt: ⁊ de eo cõfidũt: p quãdã ſibi licẽ tiã acquiꝛunt Peccãadi: 2 ſine pnia expectãt veniaʒ: qꝛ credũt qm̃ xpᷣiani ſunt nõ poſſe dãnari adulãtes ſibi eo ꝙ ſcriptũ ẽ: oĩs quicũ q; iuocauerit nomen dñi ſaluꝰerit. Pu tãt enĩ ſe nomẽ oñi ĩuocare qm pñit cre re ⁊ ſacr̃a eccle ſumere:nõ verẽtes mul tos eſſe vocatos:ſi paucos electos.pu in multitudie gẽtiũ ⁊ iugeoꝝ. Quare ſi oẽs ſaluantur credentes: paucoꝛum tũ electio in tanta multitudine ſed ſids aiaduertere voluerit decepios hos cuʒ eccla dãnabit licet confidant in xpᷣi re/ dẽptionę. Dicũt eniʒ quid pdeſſet xpᷣm veniſſe ſi mali tantũ ficut ante aduetũ ſuũ adhuc perirent. Añ.n. qᷓ; fieret deꝰ bõ mali ti danabant᷑: 2 ſt adhuc ideʒ eſſet cũ veniſſet quia pdeſſet: Mulinʒ i nq;:nam oĩs bonus ante aduentũ dñi faluus lactus eſt guenturũ. lemo ĩfer Aynoſis hoĩbus tam multipliciter: 2 fot⸗ ens penas ꝓmittüt. 4 Adhuc 3 eos Kotra eos q́ audact peccauit nimis nũ egredi poſſet:niſia x-pᷣo pueniète in eũ extrabi meruiſſet:nec facultas bene oꝑãdi ⁊ diabolo ↄᷣdicendi tanta oĩbui ineſſet:niñ xpᷣs tanta pati ⁊ reſurgere ðᷣ creuiſſet. Pi necapoſtolos nec eoꝑ ver ba attẽdũt:qui foꝛnicatonbus ⁊ crimi pᷣſumes. ap. vij. Dhrnc additur iniquitas pꝛioꝛi fcoõſimilis licet cõtraria. Deſpã tes eĩʒ dei indicãt milerico:did Hiↄdẽnãt iuſticiã iniuſium onm blaſ phemãtes qui reddere mala malis ig⸗ rat:⁊ pcetã eoꝝ exaltat. Sed miroꝛ cur credũt apoſtolo dicenti. Spes nõ ↄfũ⸗ dit:qͥ negãt penã quã idem criminoſis ꝓmittit.Si.n.vbi minat verax non eſt cur cõfidunt qð ſpantibus veruʒ dicat. Sed qui verus eſi i pmittẽdo veruſ eſt ĩ minãdo:ſed nõẽ ſꝑnere bonũ p malis expectare:ĩmo temerarius eſt:qͥ pciům nõ abhoꝛꝛeret. Sed ſi cũ peccat ad pe⸗ nitentiã.recurrat cõfidat in dño:quem timeat z imunditiarum inimicum. Qe ſint pctã venialia:⁊ ꝙ in bis aſſidue peccãtibus aſſidue penitẽduʒ et . ↄfitendũ ẽ᷑: ⁊ de doloꝛe ꝓ dilatõe peiin 2 Vocate tentie. La. vui. tãt. n. oẽs xpᷣianos pancos electos efſſen Im itaqʒ penitentia efficax é: ⁊ fructifera neminẽ relinquẽs Anſne venia moxuos reſuſcitans ⁊ veritate eiꝰ aſſeramus aliqua. Penitẽtia enĩ baptiʒãdiſnon ẽ neceſſa ria:ſed haptiʒatis de maioꝛibꝰ ⁊ mino⸗ ribus pctis penitendum eſt. Per ſigem eni eccłe ſola remittunt᷑ peccata q pxit hoõ in oꝛigine. Ut ſẽ a pfe peccàte dam nationẽ accepit:ita ꝑ mr̃is fidẽ ↄſequa tur remiſſiont. Sʒ qꝑ ſe peccanit p oo loꝛẽ ꝓpꝛiũ ⁊ ꝑ idẽ ecchie idulgentiã ae qnuit. Poc ẽ pꝰ baptiſmũ: ita remueat * * 8 S 6dbcipt iwin fhntin ſcipenin ſrchertt ſoreoffn clachin Giͤrwhure ſnitbeil ſachven Kenipnt nluſtni ſchonten n gupta Cnt wtier⸗ nallands ſceropi⸗ ſbecche lnereno⸗ enge nicköbbu Gin Amikiu negigen Nelat goͤſecen borin, cinent chriab tpeflii Tleni nini fiup⸗ r rine fürin Rdenn Mligi Rlarei Wiitre ſatke nüiäſrn ſenintet nitnn maitnn Poſobent micaottee lmulplann. Bleatimn iccinn dinanmn! G igicnann Bnmuitr rtdf firipen itrinn Giciſetnt⸗ itunni Wn NMNHS⅞ jmmulrei um, erniſ, worus ſiin . mun n⸗ R N = S — — — = S nnt nutun ege „N õ 4 — N —— — = 2 = . — —. — = — — — —, —— = — — — — — — = = = — — = qð deo diſpliceat. Sine pnĩa nulli pfu it bap:iſinꝰ q peccauit ſpõtaneus.Sids aũt baptizaret᷑ iuitus:⁊ ĩ falſitate ↄfeſ⸗ ſus:cũ penituerit ſaluus erit adiuuante fide ⁊ charitate totius mr̃is ecclie ꝑ to⸗ tũ oꝛhẽ diffuſe:ob ̊ ſůt catecumini ab ecclia cõſtituti:vt duʒ baptiſmum expe ctãt vñ iure peniteant doceant᷑.Hac re ſtiuit hoĩ libertatẽ arbitrij pꝛimi parẽ tis adbuc in abundãtia vtutũ cõſtituti Eſt eniĩ pnia:aſſidue peccãtibꝰ: aſſidue neceſſaria ĩ multis eni offendimuſ oẽs q̃ quotidie remittunt᷑ ſicut ſemp ploꝛa⸗ tur. Ita ꝑ ſacra eccłe ⁊ oꝛõnes ſemꝑ fũ gant᷑ vt inre audiãt:tota pulchꝛa es: macula nõ ẽ in te nõ qn fiat dico:ſʒ ma nere nõ põt tãta eſt petitiõis tue cõita⸗ tis ecclłie:vt qᷣcquid extraneuʒ acciderit durare non poſſit:lʒ.n.ſpecioſi ſint pe des euãgeliʒantiũ bona:lanatiſiñ in re miſſõibus frugũ excutiendus ẽ puluis qͥ ᷣhit᷑ in via/ Pec pctã ⁊ ſi ſint pna per dei mificoꝛdiã fiunt magna ĩ pctõꝛibꝰ negligẽtia.Nullũ pem̃ adeo ꝑnuʒ qðñ creſcat ꝑ neglectũ:nõ enĩ ↄſiderãduʒ ẽ: qð fecerit ſʒ quẽ offẽderit:qᷓ; bonꝰẽ q;/ benignꝰ: qᷓ; piꝰ: qᷓ; ppitiꝰ:qᷣ illũ ſua dul ciſſima pietate creauit ex nihilo:qͥ eũ p duxit ad baptiſmũ:⁊ educauit ⁊ nutri⸗ uit vt filiũ:ad cin cõmodũ creauit celũ ⁊ terrà:⁊ oĩa q in eis ſuni ex nihilo:cni ſerujũt oĩa tãq; filio:i miſit angelnʒ in auxiliũ:ꝑꝑ quẽ foꝛtẽ ⁊ calidu debilita uit hoſtẽ ei antiquũ:pꝑ quẽ tam multi plicit᷑ pati ſuſtinuit:vt eũ mereret᷑ habẽ fuliũ:cũ quo dignat habere cõſoꝛtium. Qui deꝰmanifeſte regit ⁊ gubernat oĩja ꝑꝑ eũ ptãte ſua. Lal patrẽ offendere * 3 eius volũtatẽ aliquid ↄmittere: aiad nertẽtibus ac ſe nõ igno:antibns q; eſt crudele: Uñn q ſe cognoſcãt ſicut ſpꝑ pec cãt:ita ſemꝑ ploꝛãt:vt tota vita ſua que De uera et falſa penitentia eſt tentatio ſuper terrã ploꝛet totà vitiã ſuã/Iſta aũt ſunt:cũ aliquid citra vl vl tra modũ agit. Jᷣa enĩ bona q̃ p ſe bo na ſunt aliquid cõtrabũt cũ exceditur. Quicquid deeſt a pfectione:qᷣcquid de ficit ab hoĩe:quicquid ⁊ nr̃m eſt ploꝛã do dolenqũ eſt. Quicquid aliquo mo⸗ do agit᷑: nõ recta ⁊ mũdiſſima ĩtentiõe qnicquid oꝑamur:⁊ non tñũ puriſſimo dei amoꝛe:nõ ẽ libeꝝ a fragilitatis oꝛ tõe icũ tã miſerũ eẽ vt boĩs ẽ̊ dvie xerit: ⁊ qui eiꝰ fragilitatẽ oio nõ abhoꝛ ruerit:ſed ſibi rebßuauerit:⁊ ſuũ eẽ nun qᷓ; niſi pot᷑ acquirendũ verũ eẽ qõ deꝰẽ toleranerit:addit oꝑi diuĩo pculdubio dolẽduʒs.Et qui ſe cognoſcit quid ẽ:dili gat h̊ ſolũ qð ſpectat ad illũ qui eſt Si quis enim ſapient᷑ cogitat quid turpiſi me fragilitati ab ipſa ↄditione inhereat lis ĩ mente:hᷣ ſolũ ĩ ſe diliget aꝛ talẽ eũ ad deũ ducet. Quicquid eniʒ boni faci mus ſi id meliꝰ facere poſſumusa no⸗ bis ẽ: ꝙ in culmine boni nõ ſumus. SS quid boni nonerimus:⁊ minus aliquo mõ oꝑamur:nõ oĩno a nr̃a opatõe eſt alienũ/ Iſta ↄtinua ? aſſidua: ⁊ quoda mõ nec?ſſaria quaſi aſſidua lauetur cõ feſſione:aſſidua reſtaurẽtur cõpũctiõe Surgamꝰpuriſſimi ad puriſſimã perfe ctionẽ:ne iſtis q;;nis parua multiplica⸗ tis q qᷓdam ſcabie patiamur conũpi ? collidi:ne pinguedine charitat ĩminu⸗ ta ſinamur ĩ acie affligi:⁊ toꝛmèta imim — de cõſcie macerari Sèp tendamꝰin me lius: ſemꝑ ĩ puritatẽ baptiſmi tẽdẽtes: ⁊ eã ſũmoꝑe ↄſerudãtes:vt cũ de hac vita exhibimꝰad eũ qui mũdiſſimꝰeſt mũdi ꝑuieniamus: ⁊ ſine moꝛa ab eo ſuſcipia mur. Doleameſſe exules a pr̃ia:dolea 4 mꝰoiuere ĩ coꝛuptibili mꝗ. Pic doloꝛ magis ex ðſiderio qᷓ; ex vindicta ſit. vñ — diſtfert a pnĩia Penſtẽtia enĩ q̃daʒ do⸗ lentis vindicta:puniẽs ĩ ſe qð volet cõ⸗ minſſe.Qn aũt volet qð detinet᷑ ĩ moꝛ tali coꝛpoꝛe:deſiderat qõ amat:ploꝛãs qðõ tardat.Ois pnĩa ẽ ð mala vſa liber tate. Jite vero doloꝛmagis ẽ ĩ neceſſita te. Nallũ enĩ pctm̃ ẽ neceſſariũ. Ipʒʒ au tẽ pctm̃ oꝛiginis ob H̊ malum:qꝛ fuit in ada ſpontaneũ. Illiꝰ eni voluptas ma le vſe libertatis punit᷑ i nobis:nõ qꝛ ne ceſſariũ:ſi qꝛ fuit ſpõtaneũ. Nihil eniʒa nobis q̃rit᷑ qð cõmiñſſemus nibil an bis exigit᷑ nuc qð feciſſemꝰ. Relinqᷣtur in filis opꝰ paterne voluptatis. Redqrit diabolus filios ĩ ſeruitute quoꝝ patris emit libertatẽ. Iſte doloꝛ factus ẽ non ex cõceſſa peccatrice:ſed ex oꝑàte cha ritate:nõ puniẽs malũ:ſed augmẽtans bonũ:nõ ĩpatient᷑ habitus:ſi ex deſide rio ſuſceptus/In h̊ deñderio erat An⸗ dreas qui in cruce poſtus a ono reqͥ rebat: tpᷣs eſt:vt cõmẽdes terre coꝛpus meũ. Uolebat eni eũ plebs oe crnuce ð⸗/ poneĩr̃:ipᷣe aũt cepit oñʒ rogare. Ne me pmittas one deſcendere viuũ.Sed tpᷣs E ot cõmẽdes terre coꝛpꝰmeũ:tam viu enĩ iã poꝛtaui:cã dia ſuꝑ cõmẽdatũ vi⸗ gilaui ⁊ laboꝛaui:ꝙ vellẽ iã ab ipi obe diẽtia liberari ⁊ iſto grauiſſimo idumẽ to expoliari. Recoꝛdoꝛ quatuʒii poꝛtã⸗ do oneroſuũ: fouẽdo ĩfirmũ:ĩ coercen⸗ do letũ:ĩ domãdo ſuꝑbum laboꝛaui. Scis one quotiens a puritate ↄtẽplati onis me retrabere conabat᷑: quotiẽs a dulciſſimo qᷣetis tue ſomno me excitar cõtendebat:qᷓ;tuʒ ⁊ quotiẽs doloꝛẽ in/⸗ gerebat. Qðò igit᷑ tãdiu pr benigniſſime pugnãti reſtiti. ⁊ tua ope ſuꝑaui ⁊ vici: a te pio iuſto remuneratoꝛe poſco: ne mibi oltra cõmẽdes:ſed depoſienʒ red⸗ do Cõmẽda alij quẽ vltra ille nõ impe die t:⁊ reſurreciuꝑꝝ ſeruet ⁊ reddat: vt ⁊ ipᷣm quoqʒ meritũ ſiui laboꝛis recipiat: terre me cõmèda: et vigilare me apliuſ nõ opoꝛteat:⁊ libere ad te fontẽ idefici entis gaudij tendere anxiatẽ iã non re⸗ trahat:nec ĩpediat. Hic dolebat iã non eſſe cũ dũo.Sic i ö oĩſ doloꝛ ẽ pe nitẽtia. De dꝛĩa dere ⁊ falſe peni⸗ tẽtie:⁊ quod de omnibus pctis penitẽ dumefft. ü¶ Ca. ir. Unt etiã peccata alia q enipiũ=t vitã niſi ſuccurrat pnia. Non oĩs.n.qui dixerit dũe dñe itrra it in regnũ celoꝛũ:quare agenda ẽ pe nitẽtia:vt deleant᷑ crimina. Sed quoni am pnĩa omnis nõ eſt bona:dicamus aliqua que ſeparant verã a falſa: ſteri⸗ lẽ a fructifera. Sunt enĩ quos peccaſſe penitet ppter pꝛeſentia ſapplicia diſpli cẽt latroni peccata quando operantur penam:deñt vindicta reuertit᷑ ad crimi na. Iſta eſt pnĩa non ex fide ꝓcedens: nec cbaritate munita: ſterilis manet et ſine miſericoꝛdia. Pec non purgat con ſcientiam:nec ſanat crimina In bac nulla fit ſpes venie:nulla expectatio in dulgentie. DHuic cõcoꝛdant q confiten⸗ tur inuiti nõ amoꝛe boni:ſed vt fugiat dãnũ ⁊ incõmodũ ſeculi. Seruiũt mun do quẽ amãt:querũt ſuã gloꝛiam quaʒ anbelãt:rec p:unt mercedẽ quaʒ expe⸗ ctant. Siqus tali penitentia ſecuruſ ex titerit:⁊ ad veram pniam de iſta nõ cõ ſcenderit deceptus ⁊ miſer miſerabilit peribit. Utilis ergo er t ñ ſpõtanea do minum querẽs quẽ amiſiſſe doleat ad illũ anxians pᷣter quẽ nõ eſt vita. Sunt plures quos penitet peccaſſe: ſed non oĩno:reſeruantes ſibi quedam in qᷣbus delectent᷑: non aĩaduertentes dñʒ ſimt ſurqũ ⁊ mmnutũ a demonio liberaſſe per hoc oocens nõ vnq; niñ ð oĩbus ſana ri. Si enĩ vellet ex parte pctã reſeruarn. — Uuſperare . Nimmd Nbihnli onnin ain Ncelſegi⸗ ead tmmpoſic rilech odendii Gonnnan grintcop Popnnin loncponer ſkooin ifſirinicn gicinente ſihfneame faneſnegg funhoſtu⸗ lntaſchne Plloari ſaprini Wadbe nnlpe Peerpa Cltanh oéuin equevnt erkonm honte mie imnoſcit⸗ nſone Cpigon (Me verg et falla penitentia. rnlremin rudreſriictt gemmnütümg dedoltri noͤibi⸗ nirt nmiduscike emiͤfni umtzu, m⸗ igntt cinn pöcknen Kitt ndimit Kmnifun gndge cuemiN weſtyen nir e! um Lemii nfe Rl tiiſtun⸗ = ð —— — re:laudatus eſt dominus quoniam eie cto demonio locutus eſt miius: nun⸗/ quam aliquem ſanauit nin in ſabbato: niaʒ: ſine amoꝛe dei cõſequet᷑ indulgen bñti ſeptem demonia pꝛoficere potue⸗ rat ſex expulſis:expulit autem ſeptem: vt omnia crimina: ſimul emendanda doceret legionem antem ab illo eijciẽ⸗ neminem reliquit de omnibuſ qui libe ratum poſſideret oſtendens ſi peccata ñſint mille opoꝛtere de omnibus penite⸗ quia ⁊ coꝛpnus ab infirmitate:⁊ animã ab omni contagione:indicans peniten tem opoꝛtere ſimul dolere de omm cri mine oꝛto in anima ⁊ coꝛpoꝛeiScio.n. odnm inimicum omni criminoſo:qũo G qui crimen reſeruet de illo recipiet ve⸗ tiam rſine quo nemo vnquã iuenit gra tiam hoſtis e i oei ẽ dũ offendit pleue⸗ ranter Qued ipietas ⁊ infidelitas eſt ab üllo qui iuſtus et iuſticia eſt dimidi⸗ am ſperare miſericoꝛdiam/Jã eiʒ foꝛet ſine pnĩa inuenire grDam. Peni ẽtia eiz vera ad baptiſmi puritatem cõſitentem conat᷑ ꝑducere. Recte. n. penitẽs qᷣcqᷣd pꝛeter purificationẽ ↄtraxit: vt abluat ſaltem lachꝛymis mentis/Sed ſatiſ du rus ẽ cuius mentis doloꝛzẽ oculi carnia nequeunt declarare. Sed ſciat culpabi liter ſe durũ:qui deflet damna tꝑis vel moꝛtẽ amici:⁊ doloꝛẽ pcii lachꝛymis non oñdit. Nõ itaq; vr quis ercuſet nõ bre fontẽ lacbꝛyma: ũ:niſi qꝗ nunqᷓ; la⸗ chꝛymis oſtendit doloꝛem tempoꝛaleʒ De frucin erubeſcentie 2 vtilitate cõteſſionis:⁊ quibus ⁊ qualiter cõfitẽé⸗ duin eſt. . Caprr. Uem g penitet oĩno peniteat: doloꝛẽ peccati lachꝛymis oñ at pꝛgęueniat iudicium dei peꝛ lone p pu dñs mundatis vt oñ le laceraotibus: docẽs coꝛpoꝛali pnia confitèda pctã:nõ per nũciũ:non ſctiptũ manifeſtaãda ſunt.Dixit enĩ irte mõſtrate: ⁊ oẽs nõ vnns ꝓ oĩbꝰ:ñ qliu, ſtatuatis nũciũ q̊ p vobis offerat munꝰ a mopſe ſtatutũ. Sed qui ꝑ vos pecca ſtis ꝑ vos erubeſcatis:erubeſcẽtia eniʒ ipſa partẽ bʒ remiſſõis:ex miſericoꝛdia eni hoc pꝛecepit oñs vt neminẽ penite ret ĩ occulto.In h̊ enĩ qð ꝑ ſeivᷣm dicit ſacerdotihus ⁊ erubeſcẽtia vincitur tio re offenſ: fit venia remiſſionis: fit. n. per cõfeſſionẽ veniale qð criminale erat 9 opationẽ:⁊ ſi non ſtatim purgat᷑:fit tñ veniale qpð cõmiſat moꝛtale. Multnʒ enĩ ſatiſfſactionis obtulit qͥ erubeſcẽtie onans: nipil eoꝑ qui cõmiñt nũcio dei neganit. Deeni qui miſericoꝛs ⁊ iuſtui eſt:icut cõſernat miſericoꝛdiã ĩ iuſticia ita ⁊ iuſticid ĩ miſericoꝛdia.opꝰenim eſt miſericoꝛdie pᷣcãti pctã dimittere. Sed oʒ vt iuſtus miſereat᷑ iuſte.oʒ enĩ vti nõö ſolũ qnid.ſed ĩ quo doleat ↄſideraret:ſſ dignus nõ dico iuſticia ſ miſericoꝛdis JIuſticia eniĩ ſola dãnat: ſed dignꝰ miſe ricoꝛdia ẽ qui ſpũali laboꝛe petit gräm Laboꝛat enĩ menſ patiẽdo erubelcẽtiã 2 qm verecũdia magna eſt pena qͥ eru beſcit ꝓ xpᷣo fit dignꝰmiſericoꝛdia. Unñ pʒ qð q;to plib ↄfitebitur ĩ ſpe vsie tur pitudinẽ criminis:tãto facilius cõſeqt᷑ venid remiſſonis. Joſ enqʒD ſacerdotes plus iam poſſun: ꝓficere:plus ↄfitenti bus parcere: quibꝰcrimen remittit do nis. Laʒarũ enĩ de monumeto iaz ſuſci tatũ obtulit diſcipulis ſoluendum p B oñdens ptãtem ſoluendi cõceſſaꝭ ſacex dotibus. dixit. n. qõcũqʒ ſolueritis ſup terra ſoluet᷑ ⁊ in celis:hoc eſt: ego deꝰ ⁊ oẽs oꝛdines celeſtis militie ⁊ oẽs ſcĩ ’i- mea glia landat ⁊ ↄfirmãt/ qnos liga⸗ 112 ſoluitj. Nõ dirit quos puta:j ligare ⁊ ſoluere:ſʒjĩ quos exercet op? iuſtic e aut mitericoꝛdie. Alia anteʒ opera xr=a in peccatoꝛe nõ cognoſco: ; qui cõſi⸗ teni vult peccata: vt iueniat gratiaà qrat ſacerdote ſcientẽ ligare ⁊ ſoluere:ne cũ negligens circa ſe extiterit negligat ab illo q eũ muericoꝛaiter monet 2 petit: ne ambdo ĩ toueà cadãt qua ſtultꝰ euita re noluit. Lata itaq; vis cõfeſſiõis E vt ſi deeſt ſacerdos cõfueat᷑ ꝓximo. Se⸗/ pe.n. cõtingit qð penitẽs ñᷣ põt verecõ⸗ dari coꝛã ſacerdote:quẽ deniderãti nec tẽpus nec locus offert.Et ſi ille cui con fuebit᷑ poteſtatẽ ſoluendinõ habet: ſit tñ dignꝰ ex denderio ſacerdotis qui ei coufuet᷑ turpitudinẽ criminis:munda⸗ ti ſũt.n.lepꝛoũñ dũ irẽt oſtẽdere ſe coꝛaʒ ſacerdotibꝰ anteqᷓ; ad eos guenirent. Vnge patet oñm ad coꝛ reſpicere:dum ex necenuate ꝓhibet᷑ ad ſacerdotẽ per ⸗ nenire. Sed quidã eos qrũt ſani ⁊ leti: 2 dũ qrũt anteq; pueniat moꝛiunt᷑. S dei miiericoꝛoia ẽ vbicq; qͥ ⁊ iuſtis no/ uit parcere:⁊ ſi nõ tam cito ſicut ſolue⸗ rent᷑ a ſacerdote.Qui igit᷑ oino cõfitef: ſacerdoti melioꝛiq; põt cõfueat᷑.qſ De buata 2 puolica? Capitulum.xvij. =è J pctm̃ occultũ ẽ ſufficiat reſer Are in notitid ſacerdotis: vt gra ta ſit oblati ris: nã ĩ reſtitutiõe filie pꝛincipis pauci fuerũt qͥ viderẽt nõ dũ erat ſepulia nõdũ extra poꝛtas ciui⸗ tatis oe latamoõdũ extra vomũ i notuiã poꝛata:intus reſuſctauit quà intus i⸗ nenit reiicus ſolis petro ⁊ incobo ⁊ ioã ne ⁊ pre ⁊ mr̃e puelle. In quoꝝ figura cõtinet ſacerdotes ecchie:quos aut ex/ tra iuenit aĩ aduertẽdũ ẽ quõ ſuſcitauit· flebat auũt turba poſt filiũ vidue: flenit martha ⁊ maria ſupplicãs ꝓ fratre: fle bat ⁊ turba qͥ mariam fuerat ſecuta la-⸗ cꝛymis marie admonita. In quo vo/ leſſiõe ⁊ ſatiſſactiõe. ð ecclene ſufficere meritũ. Sic itaq; moꝛ⸗ tuus iacet:ſicq; ſe moꝛtuũ oſtẽdat pu/ blice moꝛtẽ ſuã pᷣdicãdo publice fructꝰ pnie oſtẽdẽdo vt turba ploꝛet amiſſujʒ 7 deſleat quẽ dolet moꝛtuu. Iſtis la/ chꝛymis mouebit᷑ oñs qͥ reddet mri vni cũ iliũ. Si numis pleuerauerit ſi ſe moꝛ⸗ tuũ ꝑ fructus pnĩe non declarauerit tů to plus oʒ addere:vñ lachꝛymas excitet nõ ſolũ marthe:ſed etiã marie tatum ſe affligat taͤrum ſe dolere:⁊ ſe monuũ ſẽ tire oſtẽdat. vt audiẽtes ⁊ cõtẽplantes ploꝛando oꝛet veniam quorum fletum miret᷑ eccleſia. Qui enim multos offen dit peccãdo:placare multos O; ſatiſfa⸗ ciendo:vt eccłia pᷣus offenſa ꝑ culpam ĩ cõuerſione flectat᷑ ꝑ miſericoꝛdiã: oꝛal ꝓ ipo qᷣ pꝛius adhibuit miſericoꝛdiam quẽ defunctũ dolebat:vnde deus fle⸗/ ctetur ad miſericoꝛdiã.õ extra vin 6. 2 „ tatẽ eccłie nemo põt digne penuẽ:⁊ ; . tũ penitẽti pſũt ſuffragia ecclie. Ca. xil. Aboꝛet itaq; penitens in ec⸗ clena eſſe:⁊ ad eccleſe vnita/ nibus inimici non eripitur anima moæ tui.Credendum eſt enim: a pietas ſidei expoſtulat credere:ꝙ omnes elemoſy⸗ ne totius eccleſie ⁊ oꝛationes ⁊ opera iuſticie ⁊ miſericoꝛdie ſuccurrant reco/ gnoſcenti moꝛtem ſuam ad conuerſio⸗ nem. IJdeoq; nemo digne penitere po⸗ deo non petas ſacerdotes per aliquaʒ culpam ab vnitate eccleſie diuiſoe. . „ JIugcas enim penitens iuit ad phariſeos . reliquit apoſtolos:nihil inuenit auxi / lij nin augmentum odeſperationis: dixe runt enim: quid ad. nos tu videris: tem tendere: niſ enim vmmntas eccleſie ſuccurrat: niſi quod deeſt pecca toꝛi ſua opitulatione compleat de ma / teſt quem non ſuſtineat vnitas ecclefe S . H“ . ſechithiſt Polnnuſn Ftſennenögen Oucainobi⸗ Gnnriuſtiae lloogonn dictiedcn Gheodectri Ghchenn fürmund⸗ älatwdi tticne Mecontl ſchuoznie Mlozeechin Ponnrin Mnabcogr eldhonge ſnenöe fülnedant Wähen nd⸗ ſhens heniren fli 10 lſuurl lrſih e⸗ Mle Uiſterbr ſnhe Nle 1 gun Roftn N Kü Piceg ſi NGtüiie Emomnigittn Nckricbtliaf tm a nomi fdisettin ienondae lginmit Gaüttdi wungn Micinming Cnemunſin Mi nirih cre Enl Olcrne itogee . Me vera et falſa peccata tua ſuſcipimꝰ: nõ cõpoꝛtddo mittimꝰ:nõ qualit᷑ ponas onꝰ oocemꝰ peccaſti tibiſit nõ tibi ſuccurrimus: Quid enĩ nobis ⁊ mificoꝛdie qͥ nec oꝑa ſeqmur iuſticie: Si iſſet ad frẽs: ſi iſſet ad illos qͥ oꝛauerãt p ſocru ſymonia fe bꝛicitãte:qͥ cananeã ĩpꝛobã miſericoꝛdi mie obtulerũt. Interrogaſſet petruʒ p ſe lachey nas effudentẽ nõ fugiſſet ma riã ⁊ marthꝗ q̃ vit laʒaro ſpetrauerũt adiſſet turbã ploꝛãtẽè:q̃ vnicũ filiũ acqᷣſt erat vidue. Juit ad oiuiſos:⁊ diniſus pe rijt/NPanc vnitatẽ ols boni ſentit opera tricẽ qꝗ dxit. Uiue ſni pacifico ĩ ea q̃ hʒ populos:niſi eni in eccla vniuerſali po pulos ſe cõtinẽtes cogſceret:ſe veniam iĩpetraturũ nõ pᷣſumeret.Scit enĩ ⁊ ex⸗ ꝑimẽto cognoſcit:vtpote qͥ p oĩi ſalu⸗/ te labo:auerat: ſe abſq; aurxilio ecclie ſtare nõ poſſe. Nõ eĩʒ parũ cui oẽ bo nũ ſuccurrit:ſue ĩ celo ſine in terra ↄſti tutũ: q̊ amitiẽs ꝑ excõicationẽ niſi recu pet ꝑ ſcẽ matris pietatẽ:qũo vnqᷓ; pote rit penitẽ:qũo deũ beninolũ poterit in⸗ nenire: qͥ eiꝰ ſciſſimà ſpõſaʒ t matrẽ:et filiã ⁊ ſoꝛoꝛc nõ oubitauit offendere:⁊ eiꝰauxiliũ oĩno ↄtẽnere: ¶ Dð ſemper er fide penitẽs doleat: ⁊ de doloꝛe gau — C deat. medicinã:oẽs fructuſ ſue pnie pꝑnoſ hẽat:nuncq; credat ſuffice re:ſp doleat:ſemꝑ de dño añ qᷓ; pecca/ uerit erubeſcat:ooloꝛc cũ vita finiat.uã ⁊ ſi aplłs t peccata ꝑ baptiſmũ remiſſa ↄtinue ploꝛat:nobis ſuꝑ fundamẽtum apłoꝝ poſitis quid pꝛet᷑ ploꝛare reſtat:⸗ Quid niſi ſemꝑ dolere ĩ vita:vbi enim doloꝛ finit᷑ deficit pnia. Si aũt pnia fi nit qᷣd relinquit᷑ de venia:taʒ diu enim gandeat ⁊ ſpet oe gra: qᷓ;diu ſuſtentat a pnia. Dixu eni oñs. Uade ⁊ amplius A 2Rl ſide peniteat:credat hãc es Cap.xiij ;ðè RM penitentia. noli peccare:nõ dixit ne pecces:ſed nee volũtas peccãdiĩ te oꝛiat᷑. Qð qũo ſer uabit᷑:niſi doloꝛ ↄtinue ĩ pnia cuſtodi atf: Sic ſemꝑ doleat:⁊ ð doloꝛe gaude at:⁊ de doloꝛs pnia ſi ↄtigerit ſemp do leat:⁊ non ſit ſatis qð doleat ⁊ ex fide doleat: ⁊ nõ p doluiſſe dolaar. 5 nõ ſolũ pctã:ſʒ oẽs circũſtantiaſ pe tõꝝ pctõꝛ ðflẽ ⁊ ↄfiteri dʒ Onſideret q̃litatẽ criminis ĩ lo co:in tpe:in ꝑſeuerãtia: ĩ varie tate pſone:⁊ quali h̊ feceꝛit ten tatiõe:⁊ ipſi vitij multiplici executiõe. Oʒ enĩ penitere foꝛnicãtẽ:vᷣm excellen tiã ſui ſtatꝰ aut officij:⁊ ſᷣm modũ mere tricis: ⁊ 'm modũ opis:⁊ q̃li᷑ turpitudi nẽ ſuã pegit:ſ ĩ loco ſacro:aut cui ðbu it excellẽtiã fidei:vt ſunt domus dnoꝝ ⁊ alioꝛũ multoꝝ.Si ĩ tꝑe oꝛõni cõſtitu to:aut ĩ feſtiuitate ſcõꝝ ⁊ in tꝑe ieiunij. Cõſideret quãtũ pſeuerauerit ⁊ ðfleat q ꝑſeuerant᷑ peccauerit: quãta vicius fuerit ĩpugnatiõe. Sũt eĩʒ ꝗ nõ ſolnʒ ñ vicunt᷑:ſj vltro ſe pctõ offerũt nee expe ctãt tẽtationẽ:ſj pueniũt volũtatẽ/⁊ ꝑ tractãt ſecũ qᷓ; multiplicit᷑ ĩ actiõe viti delectabilit᷑ peccẽt:oĩs iſta varietas ↄfi tẽda ẽ ⁊ deflenda:vt cũ cognouerit ꝙ peccet multü cito ĩueniat deũ pptium. In cognoſcẽdo augmẽtũ pctĩ: ineniat ſe cuiꝰſuerit etatis: cuiꝰſapie ⁊ oꝛdis:et ſtatũ oẽʒ alteriꝰ nõ peccãtis:ĩmoꝛet᷑ iu ſingulis iſtis:⁊ ſentiat moduʒ crĩis pur gãs lachꝛymis oẽm qualitatẽ vitij ðfle at virtutẽ:q̃ ĩteri caruit.Dolẽdũ ẽ eniʒ ? dolere purgãdũ:nõ ſolũ q;ꝛ peccauit: ſz ẽt ꝙ ſe vtute pᷣuanit. Nã lʒ ſpet ſe ↄſe cutuꝑ veniaʒ:dolẽ tñ põt:qꝛ nõ mernit vñn remunerari ↄfidat. Anxiet᷑ ⁊ doleat ꝓꝙ mõ effugiẽs de pꝛetitis penq miſer ñn expectat graʒ:cuius oẽ tpᷣs: qm̃ bꝛeniſſi mũ ẽ oebuit decertauiſſie ad ↄſeq̃nduz La. xiiij M a 8 NN oſbus ðolẽs: aut ſeculů d reliq̃t:aut ſaltẽ illa q̃ ſine admi . pSmiũ Deſleat ẽt qm in vno offendene fcuũs oĩnʒ ꝑ igratuuudinẽ re igratꝰ exti tit:q plenus vᷣtutib deũ nõ oĩio timui ctione mali nõ ſunt admiſtra EA ſy eni qᷣqʒ pctõꝛ ſit culpabilioꝛ quo ta:vt mercatura 7 militia:⁊ alia q̃ vten deo acceptioꝛ. J eni adã plus peccaa tibꝰſunt nociua.Et admiſtranões ſcła uit:qꝛ oĩ bono abũdauit: ⁊ iaʒ alio mõ riuʒ ptãtũ:niſi bis vtat ex obediẽtie licẽ offendẽs in vno re eſt oĩuʒ:qꝛ oĩs v᷑tus tia. Ponat ſe oĩo ĩ ptãte iudicis:in iudi patit᷑ detrimẽtũ ab vno vitio. Nã ſi ds cio ſacerdot nihil ſibi re uãs ſui:⁊ oĩa cadit ĩ auaritid: largitatẽ deſtruit ⁊ caa eo iubẽte patus ſit facẽ p repada aĩe vi ſtitatẽ minoꝛauit. amoꝛe. n pecunie vel ta:q̃cũq; facẽt ꝓ vitanda coꝛpis moꝛte. violaret caſtitatẽ: vel ſaltẽ min amarʒ. Et h̊ cũ oeſiderio: qꝛ vitã recupat infini SBi eiʒ ꝑpꝑ deũ tãta adhuc caſtitas ineſt tã vt ðs. Cũ gandio eni oʒ facẽ ĩmoꝛtalł ot nolit eã ꝑderelt ñ ſaltẽ mĩoꝛi gaudio futur qᷓ faceret ꝓ differẽda moꝛte mo m noꝛi affectiõe tuet᷑ eã vbi videt ĩde ꝓ riturus. Sẽꝑ depꝛecet᷑ oñm certꝰ de de cedẽ oãnũ pecunie. Sicqʒ ⁊ ĩ alijs: q ẽét nia: oĩbꝰmodis ⁊ ſine tedio dubiuſro ſi nõ expellant᷑:tñ ꝑ cõcepiionẽ vniꝰ vi ſgaret otãtẽ terrenã. Abſtineat a multiſ tij vel ſatis vel paꝑ minuunt᷑:vl intẽtio licit:qͥ ĩ libertate arbitrij cõmiſit illici⸗ ne detioꝛant: vñ ois vtus cuicũq; crie ta. Sep offerat oeo mete cosdis cõtri⸗ 5 deflẽda: 2 de oĩib indulgẽtia ẽ petẽda tionẽ: ⁊ deĩde qð põt de poſſeſſiõe:tũe ,Aladuertere ẽt oʒ: ⁊ aiaduertẽdo defle qð offert ſecurus offerat. Reſpexit eniʒ re aĩam pximi:quã foꝛnicatoꝛ dei eripu dñs ad abel ⁊ ad munera er:ſed pꝛius it vel ereptã ĩ malo ↄfi mauit. Exẽpluʒ reſperit ad abel qᷓ; ad munera. Sumẽs eriã ꝙ ertitit mali ĩ oꝑatõe ſui crimĩis: eni mẽetẽ quã coguit bumilẽ ⁊ puram cui magis ꝓfuiſſet:ſi alijs fuiſſet c con remuncra uit eiꝰ largitatl munera. Ad nerflöis. gemat itaq; vita alienam ĩ ſu cayn vo nõ reſpexit: nec ad eiꝰ munera conuptã vł coꝛuptã ↄſeruatã: ⁊22 no · Mentẽ. n. quã viderat qm non coguit dã pximi qð dediſſet exẽplis boni/ HDo humilẽ:eiꝰmunera nõ recepit. In iudi leat de triſticia:quã peccãdo bonis itu cio.n coꝛdis ↄſiderdda ẽ elyna tribuen lit:⁊ de leticia quã eis nõ adhibuit/⁊ nõ tis:nõ iã cõſiderãdũ ẽ qð dat᷑:ſed qͥᷣ mé ſolũ cogitet qͥd ⁊ qtr fecerit:ſed q iniu te q̃ affectõe dat qð põt. Ulidua eiʒ ou⸗ ſte oeũ: vt dixim : offenderit. Limeat il ob q̃ habnit minutſlarga plus oĩbus lã vitatis ſnĩam: nõ poteſtis onobꝰoo⸗ miſt. Qui igit vult pctã ſua redimẽ.: tpa minis pᷣnire Limeat ̊ ne oĩa bona q̃ fe oblatõe caueat vt offerat meteʒ pu⸗ cit dũ i pctõ ꝑſeuerauerit a ↄtamiatõe Cautus ſit ne vecũdia ductus diuidat: mali ꝑdiderit: vt qͥ puiuit diabolo ꝑ cri apud ſe cõfeſſionẽ: ⁊ diuerſa diuerſis mẽ dei quã obtulit amifit pᷣuitutẽ. piiũ ſacerdotibvelit manifeſtare. Quidam eſt tñc redere vt recepta vei gra in eo eni vni celãt q̃ alij manifeſtãda conſer deſtruet mala pꝛioꝛa ẽt remuneret bba nãt: ꝙ eſt ſe laudare:?7 ad byppocreſim ot cũ deſtruxerit quod ſuũ non iuenit: tẽdere:⁊ ſemꝑ venia carere: quam perx· amet e viligat bonũ qõ i pctõꝛe plãta fruſta tota putat inuenire.Caueat pes nit me plenaria ſatiſfactõe ꝑ iudiciũ rita quẽ vera delectat pnia. Non pri· ſaverdoi ⁊ ð dignis fructibꝰ pnie.c.xxv. ead veu accedat q;ᷓ ſe confouet bona eo 4 ſde Cerautind ſnupecch ſlonociͦe gifnam ientnlbe (Alpdstaß giraltoen dineſſeco⸗ man⸗ ſoſgt ngs licteſpen hetnteri outtce⸗ Aufninms Auitneby lucettin (ign tinddin Cndigri poſw ndde ſtun, lehchi . n stt iat lsliinen Unöͤbrti tmünetſu Wiknil ſtatarctit igräeindtan ſhinfuii ignggii ſumcceger eigiii gnini wn ufina tceri tumniin Nonircic rplin wndalf jumn imin imNd rmrut tdin, ni nniß⸗ ititfn . Gipͤttt/ — rinn S — - — moglis fieri ſolet. –C D pliando crimen culpando vxoꝛeʒ ⁊ cul De vera et falſa penitentia. eſieutia:ſed in hac repatione tremendũ dei iudieiũ cogitet:vbi magis terribilis ſententia peccãtes ſeꝑabit in ignem: ge mat ꝙ nõdũ audet ſumere: quem mul tũ deſñderauit cibũ ſalurare. Iſti ſunt digni fructus pnĩe:aĩam captiuã elaq̃⸗/ antes: ⁊ in libertate ſeruãtes/Cobibeat ſe a ludis ⁊ a ſpectaculis ſeculi:qni pfe ctã vult ↄſequi gr̃am remiſſionis. laʒ dina ſi ſe cohibuiſſet:ſi inter ſuos remã ſiſſet:ab extraneo rapta nõ fuiſſet/Lan to igit᷑ magis ſibi caueat ⁊ cohibeat ſe aĩa que ſepe vel ſemel coꝛupta eſt: vel rapta:timeat iam docta expimèto/qðᷣ ignoꝛat virgo:eligat queʒ imitef᷑: qnat animus damna ſua.BSi eni iudi cat qͥ fruerꝰ pnie nõ hnt:⁊ aᷣ ſe elongat: laudat tũ ⁊ amat quoſ digne fructifica re non ignoꝛat. Querat fruct oignos: ⁊2 flnõ dignos penitentie.Sũt eniʒ fru⸗ ctus digni fructus qui nõ ſufficiunt pe nitẽtibus. Penitentibus eĩʒ grauioꝛes expoſtulat dt ſic pacet᷑ eccleña:vt paca ta doloꝛe ⁊ gemitibus moꝛtuis ĩpetret vitam. ¶Quod penitens non ercu ſer pom ſuũ nec defendat quod multis Ca. xvi. Entiat culpã nec velit excuſare ne ageat crimen:vt adam: cui non ſufficiebat peccaſſe: ſʒ am pam traſferẽs in auctoꝛẽ. Itud pctũm multotiens ĩcurrit᷑:ſed neglectuʒ igno rat᷑.Non itaqʒ pecctes dicamus:non aliud potui:cur me conſtituiſti furẽ:qꝛ deus fecit me pauperem. Nec miruʒ ſi deditus ſum foꝛnicationi:qꝛ talis crea⸗ tus ſum nature ⁊ fragilitatis. Fragili⸗ tas enĩ vi cogit vt volũtas cõmittat cri minalia. Errat qui fallit᷑.nã enim talis eſt vt quiſq; poſſit reſſtere malo: ecui ſe ſubijcit ex arburio. Süt aut qui defen/ Quid itaq; dũt cnlpã ĩ dei puidentia:reputates dᷣi oꝛdinatõi ⁊ neceſſitati qð relictũ ẽ vo⸗ lũtati ⁊ arbitrii libertati Sciuit.n.deui q̃d facturus eẽt à peccat:ſed nõ oꝛdina nit peccatũ qͥ nullũ relinqt ipunitum. Oꝛdinanit penã amàtibus culpã ignis eniʒ opꝰeſt inſticie:vt hẽant vñ doleãt: qui gaudẽ nõ amãt. Nõ oꝛdinanit pee care qͥ pem̃ voluit curare:ſed ꝑpmini li⸗ bertati qð peccatoꝛ donauit neceſſitati Si eniĩ nõ poſſet peccare:nõ deberet qͥ totus eſt iuſticia remunerare.Jõ nõ ſcĩ ficat aĩalia muta:qͥa nulla pnt cõmitte re crimina. Angeli quoq; qͥ pſtiterunt ſi liberi nõ fuſſent:vnde coꝛonaꝛentur Potuerunt eniʒ peccare quoꝝ ſimiles ceciderunt Licet miſericoꝛditer cũcta crearet.Juſticiã tñ nimiã q inſtus ẽè cauu ſtodire opoꝛtnit/Sed dvicit qͥ non ſentit culpã ſuã:nihil bom poſſum habere:ni ſi ĩſpirate gratia:nihil enis ſine ea poſſũ.G facere.Si ipſe itac; me nõ ↄſeruat:ego qui ex me nihil poſſuʒ qũo babeo cłpã Di ego ſine eo poſſeʒ vitare crimen me ſentirem enlpabilẽ. Adhuc omnia que cũq; voluit dñs fecit in celo ⁊ in terra. culpe ĩ me eſt ſi nõ vult ſal nare: Multũ inqᷓ;:licet enim nil cõſeqͥ poſſis:ſine mificoꝛdia illa quã repellis Põt iñ libere tenere gram: quã retin⸗⸗ do potes. Si tamẽ placeat deuitaꝛe cul pã.Deus eniʒ qͥ ſemel ĩcepit bene facer̃ iſqõ oĩo nr̃m eſt: derelinquamꝰeiui beneficium:qui pꝛius ĩſpirãdo cogitur ex neceſſuate iuſte miſericoꝛdie nemi⸗ nẽ pꝛi poſſe relinqre niſ reliqntẽ iccir⸗ co clpa nr̃a ẽ:qꝛ fugim gr̃aʒ quã poſſe mꝰ hr̃e ꝑpetuà.Spꝑ ĩuita rcedit:⁊ nũqᷓ; aliquẽ ſpõtanea defit/q tñ ſnie ñ qdiẽ: ſz oĩa qcũq; volnit fec. Creatiit.n.qcd voliit: nec pꝛiꝰ creauit q; voluit quoq; bonuz ⁊ in nullo malum. Et ſic vult vt ℳ „ . “ domo què nõ oult peccare nõ deſft eẽ t va pnia q̊ ſicẽ fructifera:qu nobileh brn a. e Cirbnſie bõ:ñ iñ vult ita boĩeʒ nõ peccare vt eũ cedat qͥẽ totꝰ va miſericoꝛdia. aſäl velit bouẽ ſtatuere. Nõ eni hret quem differat ofeſſio vſq; ad moꝛte:? wihnoln remuneret: nec cui fulgoꝛẽ ſue clarita⸗ riculo dilatöoss. ui,ledde tis ifunderet nec quẽ coheredẽ ſtatite- Vllus ꝗᷓ expectet qn ia nõ poſ nͤſunche ret: nec ĩ quo imaginẽ 2 ſlitudinẽ ſuaz ſit peccare Arbitri eniz arit li inennre lueniretnec illiꝰ ꝗͥ totꝰ iuſticia eſt: fuit bertatẽ: vt dolere poſſit cõmil rdi aliquẽ ſic creare vt nõᷣ poſſit peccare: ſan nec ſſitate: qͥ pꝛi itaqʒa pctie relin fmnti de nin ho pmereret᷑ ĩ buana libertate: vlt uit᷑:q; ipſe relinqt ea nõ libere: ſz qua Ghuninmen itaqʒ fieri bonꝰ ſaluo vm iuſqʒ eẽ vt ipe ſi neceſſtate ↄdẽnat᷑.Licet eni latro ve funſätil remaneat: T iſte bõ. Si eni foꝛmarzʒ bo/ niã meruiſſz in fine de oĩ ſuo crie:nõ tñ einnigl minẽ ſine libertate iuſticia facerʒ qͥ ð dedit baptiʒatis peccãdi ⁊ ꝑpſeuerãdi au W us . Si auferret libertatẽ humana vi ctoꝛitaté. Luc. n. pᷣmũ ĩ cruce xpᷣm cõfeſ yitiſi gnitas nõ remaneret. Uoluit itaqz nõ ſus ẽ. Dnia. n. ſ ĩ extrẽo byatu vite ad/ ilshiß peccare boĩeʒ.ſpumanà nãm nõ amit uenerit: ſanat ? liberat ĩ ablutõe bapt — tere Sic itaqʒ pius qͥ nr̃am vult ſalutẽ mi. Itaq; nec purgatoꝛiũ ſentiũt qᷣĩ fiñ 4 ſun 2n65 ipotens:qͥ vult ſaluo vtriuſqʒ baptiʒãtur. Sʒ ipſi ditati bonis ſce mfi,Gi uſk lol iune Juſtul eni eſt res cui cueri oz:pſto eccle: ſ exceptun multiplex bonũ iĩ va aen ſp ẽ gra:q nunq; defuit niſ pꝛiꝰ expłſa btĩtudine. Illi aũt qͥ cũ potuerũt: n q; iſie 6tinne ⁊ neceſſario qð ſuũ ẽ inſpirat 2uerti volnerũt:ↄfitẽteſ cũ iã peccar̃ ne NE ſi eſt ꝗrecipiat: ⸗ expulſa reuertit ꝑ pe qnnt: nõ ſic facile acqrũt qad volũt 0z dR nd aucri Rna peat creatura quã pietate eĩiʒ peccatoꝛẽ vt ĩ pnia fructificet: ad in i ſua creatiit: liberauit: ex libertate ditatẽã vt moꝛtuo vitã ipetret. Scriptuʒ ſine me i auxiliũ gre retinẽde qui ſopcedi/oẽʒ ccaritate neminẽ ſaluũ eſſe. Nõ uaq;di run creatur ſecit vt libere ſeruiret. Ad hae ſolo timoꝛe viuit hõ Quẽ g ſero peitet na ꝓtegendã: ad hãc nõ expellenda addi oz nõ ſolũ timẽ eũ iudicẽ: ſʒ ⁊ iuſtũ di nagn dit angelos 0ẽs ſpũs btõs:addidit ci ligẽ.nõ timeat ꝓ pena:ſed amet ꝓ glia Rign, ues ĩ eterua vita collocatos: addidit in Dzʒ eni dolere de crĩe:⁊ de oĩ eiꝰ pdicta hhlin carne viuos: ? totã ſcãm ecclłam: oĩbꝰ varietate:qo qm̃ vir tzð eidlalute angu Krun ĩoĩ ſuo bono ſnccurrẽtẽ: 2 qõ maximũ ſtin potuit dubitare: credo q ille ů die⸗ nfh & ſiliũ ſnũ ĩ auxiliũ:quẽ tata ꝓ nobiſ pa rit q̃cũq; boꝛa pctõꝛ ĩgemuerit ⁊ 2uer/ kennn ti decreuit: ? interpellatoc cõſtituit cõ ſus fuerit vita viuet vixit ↄuerſuz nõ iñ i M rinuũ que dilexit:vt iſpirationẽ ſne fie vſuz vitn niuere Cerni; puto qͥ volet „ tatis pter quà nibil creauit nõ erpella⸗ crie: ouer ſuʒ ͥ dolet de eiꝰ quã erpoſuni Ueachn mus: nõ fugiamus: nõ faſtidiamꝰ: ſʒ oi? mus darietate/ Uertit a petõ qᷓ iã vlt di . hafe bas admiratib⸗ firmit: ⁊ cũ grarũ actio mittere pen Löͤnenti i. totꝰ ? oĩo ia vti winin m teneam ſic culpa nr̃a nõ creatura tur: qͥ iã nõ penas tin timet:ſʒ ad bonuz nlnn rũ nobis ĩ auxiliũ tributaꝝ nõ auctor! dñni ĩtẽdere feſtinat. Que ↄuerſio ſi cõti onc nihil iniuſte ſed pie volẽtis: ⁊ oĩ volun gerit alicni ĩ fine deſpdũ nõ ẽ de eiꝰ re lcn tate ſua oĩpotẽtisq itach in cõfeſſione miſſiõe. Sʒ qm̃ vix vel raro eſt tã iuſta geri aiaduertit: aut ſalt iſtaz enlpã ſuã nñ̃ 2uerno timẽdu de penit te ſero Quem Kad defenderite pniĩaʒ cõſeq̃ ur venia. Pec n moꝛb vꝛget pena terret ad veram vix ilne fucingt ſAnre ſaungin eoniag, Koaen ei⸗ Wirggrſen nirarölbnf D ine ieniggu lberitliig äütui gatril nmprini Sl 6 ret ſꝑ peccaret:at dei ẽ miſerẽtis qͥ ope rat᷑ finẽ peccatis:ob hẽt ſine fine toꝛq̃t q vᷣtute pᷣuat᷑: ſẽꝑ plenꝰ iniqᷣtate: ſemꝑ ſine charitate toꝛqt᷑ ſine fine. Omnia nta mala deuitat penitentia qᷓ doloꝛeʒ veniet ſatiſfactionem:maxime cũ filioo ſempe petit ĩ pena. , Replicatio de quos illicite oilexerit nnt pntes. Uxoꝛ continuo doloꝛe penitentis ⁊ erubeſcẽ ⁊c mũdus ad ſe vocat multos ſolet ſe Nſtia confeſſionis. ¶Cap. xix. tina pnia deciꝑe:ſẽd qm ðs ſꝑ potens Ontinne.n. oelenaũ ẽ de pec/ E⁊ ĩ moꝝe iuuare dqbus placet. Cũ ita Acato qoð declarat ipᷣa dictionis qʒ; op ſt nõ hoĩſ: ſʒ dei fructi era pnia io. penitere. n. penitétia tenere: vt ſy iſpirare eã põt:qũcũq; vult ſua miſeri / puniat ĩ ſe vlciſcẽdo:qð cõmiſt peccã roꝛdia ⁊ munerar̃ ex miricoꝛdia quos do. Pena. n. ppᷣe dr leſo qͥ punit ⁊ vin⸗/ aãnare põt ex iuſtciaſʒ q̃ mlta ſut qgicat gð aͤſh comiſit. Ille igr pnĩam te ipediũt: ⁊ lãguẽtẽ retrabũt:ꝑiculoſiſſi/ net qͥ ſꝑ punit qð cõmiñſſe dolʒ. Supꝛa mũ ẽ ⁊ iteritui vicinũ ad moꝛtẽ pꝑtrahe chictis itaq; mõis reqrat ĩdulgẽtiãqͥ do re pnie ẽt medii. Sʒ magnũ ẽ cni ðs tẽ let oe culpa. Nõ erubeſcat cõfiteri pctã iſpirat.Siqs ẽ igr qͥ ver tũc qͥrat pniaz peccatoꝛi.Si.n.ſacerdos petm̃ nõ hahe expectat dei meicoꝛdiã maioꝛẽ ſẽtiens reverubeſcere poſſ qͥ pctã ſnua ei mani/ Di bonitatẽ ſua neqtia. Ae daritia feftaret. R De ſcã ↄuerſatiõe ⁊ diſcreti ignis purgatoꝛij ⁊ pena impe one ⁊ dviligenti iquiñtione ? beniuolen nitentibꝰ debtia. a rol. tia:⁊ cõpaſſione ſacerdotum. ECLa. xx. Ed ſi etiam cõuerſas euadat et Acerdos itaq; cui oĩs pfertur vila viuat 2 non moꝛiatur: nõ — peccatoꝛ:an quẽ ſtatuit᷑ oĩs lã – ꝓmittimꝰ ꝙ euadat oẽʒ pe guoꝛ:i nllo eoꝝ ſit iudicãdus:q̃ nam:n pnus purgãdus ẽ igne purga talio indicare ẽ pmptus: iudicãs. n. aliũ tionis: qͥ ĩ alind ſeculũ oiſtulit fructuz qẽ iudicãdꝰ cõdẽnat ſeipᷣm:cognoſcat cõuerſionis:hic aũt ignis ⁊ ſi einus nõ igr ⁊ purget alios qnos videt offerri ſi⸗ ſiti:miro tñ mõ ẽ grauis: excellit.n.oẽʒ bi.Caneat:vt a ſe ꝓiecerit/qͥcquid ĩ alio penã q; vnq; paſſus aliqs ĩ hac vita. danoſũ videt ⁊ rephẽdit. Aiaduertat ꝙ nũq; i hac carne tãta iuẽta ẽ pena: lichz quiſine pctõ ẽ pᷣmꝰ ĩ eã lapidẽ mittat. mirabilia paſſi ſint toꝛmẽta:⁊ multi ne Jõ.n.liberanit peccatricẽ:qꝛ ñ erat qui quiter iniqui tãta ſuſtinuerit ſupplicia inſte piiceret lapidẽ. Qnòõ lapidarʒ qui Sindeat g qlibet ſic delicta coniger̃ vt ſe lapidãdã cognoſceret:nlls.n. erat ſi poſt moꝝnẽ nõ opoꝛteat talẽ penã tole ne pctõ:i quo ĩtelligit᷑ oẽs fuiſſe crimẽ rare. Quedaã. n. pctã ſũt ꝗᷓ ſut moꝛtalia qᷓ reos. Nã venialia ſp remittebãt᷑ ꝑ ceri⸗ i ꝓnia fiũt venialiaſnõ tñ ſtatim ſanara monias.Si qð igr pctm i eis erat crimi Bepe. n. qd egri moꝛerétur: niſi medi nale erat deterioꝛes itaq; ĩ H ſũt ſacer/ carẽt:nec ſtati ſanat᷑: laguet victurus dotes ſeipᷣſus nõs edificates ilł qui onʒ q̃ erat moꝛiturꝰ. Qui aut ĩpenitẽs moꝛi obſeruabàt iſdiis ĩ B uaq; potiſſimnʒ tur:oĩno moꝛif᷑: ⁊ eternalit᷑ cruciaf. ẽ crimẽ ſacerdotũ:⁊ vltra modũ dete⸗ mat ipenitẽs moꝛit᷑ vl f nit᷑ ſ ſ vine ſtabile qni nõ pus ſe iudicãt ⁊ alios al⸗ lgat.Deber?t.n.i ſe timere crimẽ:qð in alijs timuer̃t ⁊ deteſtabile ſẽſer̃t. quidẽ adeo ceci erãt ꝙ ſũmã ſapietiam ſperabant capere ſuis iſidijs: qð ilł pa⸗ tuit qð tcẽ quiſq; vitauit: vitet ſacerdos — i q̃i h peioꝛ ilł iudeis extitit. Caueat ſpi⸗ ritualis iudex:vt ſicut nõ cõmiſit crimẽ nequitie: ita nõ careat munere ſciẽtie. Opoꝛtet.n.vt ſciat cogſcere qͥd debeat iudicare. Judiciaria.n. ptãs B expoſtu lat:vt qð debʒ iudicare diſcernat Dili⸗ gẽs igr ĩquiſitoꝛ:ſubtilis iueſtigatoꝛ ſa⸗ pient᷑: ⁊ qſi aſtute introget a pctõꝛe qð foꝛſitã ignoꝛat vl verecũdia velit occul tare. Cognito itaq; crimine varietates eiꝰ nõ dubitet iueſtigare: ⁊ locũ ⁊ tpᷣs 2 ceĩa q̃ ſupꝛa dixim ĩ exponẽdo eoꝛũ qlitates. Quibꝰ cognitis adſit ben c⸗ lus paratꝰerigere ⁊ ſecũ onꝰ poꝛtare. Pẽat dulcedinẽ ĩ affectiõe:pietatẽ ĩ al teriꝰ crimine:diſcretionem ĩ varietate. adiuuet ↄfitẽtẽ oꝛãdo: elynas faciẽdo ⁊ cetera bona ꝓ eo agẽdo. Sẽꝑ eum in net leniẽdo cõſolãdo:ſpẽ ꝓmittẽdo et cum opꝰ fuerit ẽt ĩcrepãdo:doceat lo/ quẽdo:ĩſtruat opando:ſit particeps la boꝛis qͥ particeps vult fieri gaudij: do/⸗ ceat ꝑſeuerãtià:caueat ne iuſte ꝑdat po teſtatẽ iudiciariã:lʒ.n pnĩa ei poſſit ac⸗ quirere gram:nõ tñ mox reſtituit ĩ po⸗ teſtatẽ pᷣmã.Lʒ.n. petrus pꝰ lapſũ reſti tutꝰ fuerit:⁊ ſepe lapſs ſacerdotibꝰ red dita ſit dignitatis ptãs:nõ ẽ ñ neceſſe vt ĩ oĩbꝰ cõcedat᷑ q̃ſ ex auctoꝛitate.Iñn nenit᷑ auctoꝛitas q̃ ↄcedit ⁊ qſi imꝑat. Inuenit᷑ alia q̃ minime ↄcedit ſed ne/ gat:q̃ ſcripture nõ repugnãt:ſj ↄcoꝛdat. Sitẽpus ⁊ locꝰ:⁊ modꝰ pnie pacẽ ad/ hibedt:cũ tot ſt᷑ qͥ labũt᷑: vt pᷣſtinã digni tatem ex auctoꝛitate deffendant ? qua ſi auſumpeccandi ſibi faciant reſtituẽ / da eſt ſpes iſta. Si vero locus eſt vbi iſta nõ eueniũt reſtitui poſſũt qͥ peccant Itaq; põtifex iuſtꝰ atq; diſcret ñ cogit ſacerdotes ſuos ſꝑ abijcere:nee mox re ſtituere:niſñi tm fiat a romano põtifi e. Ex ſupꝛadictis itaq; pstet ꝙ penitẽtia oibꝰ vcilis ẽ:nec ſpem auferẽs nec teme ritatẽ cõcedẽès. Sr digne ? ve ſuſcepta ꝓmittit:ñ ſolũ ĩdulgẽtia:ſʒ certa pᷣmia. Pec ſcribimꝰtibi ſtudioſa vitail ⁊ ama trix certitudis ð va pnĩa vam a ⁊ fla ſe⸗ parãtes quã nobis det expimto cogſcẽ ⁊ vſq; ad finẽ dulced inẽ ſẽtire:qᷣ tidi il luſtratiõe ſui luminis pꝛogamen ↄiu⸗ lit ſanitatis. Amẽ. ¶ Explicit Auguſti⸗ n*d ſa pnia. Incipit de coꝛdis contritione eiuſ/ dẽ libellꝰ. Ihil certius moꝛte vl incer⸗ 2 Sqᷓ;ᷓ bꝛeuis ſit vita nra: q; dia lubꝛica:q; moꝛs corta: ꝛhoꝛa moui ĩcerta. Cogiiemꝰq;tis amaritudinibus admixtũ ſit:ſiqͥd dulce aut iocũdũi me dio huius vite occurſu nobis alludit. —. — Qõ fallax ⁊ ſuſpectũ qᷓ ĩſtabile tran⸗ fitoꝛiũ ẽ qͥcqͥd huiꝰ vite amoꝛ ꝑturbat: q̃ͥcqᷣd ſpẽs aut pulchꝛ tudo tẽpoꝛalis ꝓ mittit. Cõſñideremꝰ ẽt q̃ ſit prie celeſtis ſuauitas aut dulcedo:⁊ attẽdamꝰ ⁊ ꝑ / pẽdamꝰvñ cecidimꝰ ⁊ vbi iaceamꝰ: qᷣd pꝑdidimꝰ ⁊ qͥd ĩuenimꝰ:⁊ ex vtroq; ſtel ligamꝰ qᷓ;tũ nobis ĩ H̊ exilio lugẽdum ſit. Pic. n. ſalomõ ait. Qui apponit lciaz apponit laboꝛẽ:qꝛ qᷓ;to magis ds itelli git mala ſua:tato amplius ſuſpirat ⁊ ge mit. Meditatio ſiqdẽ parit ſciam: ſcia cõpũctionẽ᷑:cõpũctio denotionẽ᷑: deuo tio cõmẽdat oronẽ meditatiõe aſſidua PHic ad cognitionẽ ſui illuminat᷑ cõpu⸗ ctiõe ex ↄſderatiõe maloꝝ ſuoꝝ coꝛ itẽ᷑ ſo ooloꝛe tãgit᷑. iſer ego inq;tu de/ berẽ diligere deũ meũ qͥ me ſecit cũno erã:redemit cũ perierã/nõ.n.era:⁊ dem bilo me nõ arboꝛé: nõ auẽ nec aliquid de talibꝰ: ſz hoĩem me voluit eẽ: vedit mihi viuere ſentire ⁊ diſerne pienn ad moꝛtalè öſcẽdit imoꝛtal paſſionẽ ſuſ⸗ cepit:moꝛtẽ vicit: ⁊ ſic me reſtaurauit. Sic gra eiꝰ ⁊ mificoꝛdia ſꝑ puenit me: ius hoꝛa moꝛtis. Cogitem . epreain henteneigfe nthrne Picornime Ginonn iciſece⸗ tnintont eitget Cpbifchtn ate pden MeonckKhn Wei nne pinhiniu Gutcthi⸗ ſctchomen nigitbent ldntihüd guilchncoi hlechndlie ſienchl Npiorade liſblesto neſmnea e eres wehn Cledl Oſoch deolüne it chenn deſirvi icrpbe lone cheft nlpof Muſtn nogede lrnt NRnoici ſceliu Winep lene A Sgertte beratoꝛ meꝰ qñ errabam coꝝipuit me: ꝓbibuiſti: ⁊ adpuc expectas vt ſequar icigeing n otriſtabar ↄſolatꝰ ẽ me:qñ deſpera⸗ ⁊ vonas qð ꝓminſti/Cõ idera aia mea tiſticen baã cõfoꝛtauit me: q cecidi errexit me: iĩtẽdite oĩa ĩtima mea:qᷓtũ illi öbeat to zupinn mn ſteti tenuit me: qn iui duxit me. qñ ta ſubſtãtia mea. Certe oñe qꝛ me fecĩ⸗ otee ad eü veni ſuſcepit me. Dec 7 młia alia ſti debeo tibi meipm totu imo oebeo alie fecit mibi ds me: quibꝰ oulce ẽ mibi amoꝛi tuo pluſq; ime qᷓ;to tu maioꝛ es i ſp loqui o cogitatep gras agere:t p me-p quo oechiſti temeripn e Prniliſti. r oid' buficijs luis poſſim eu laudare et teipm/Fac me peccatoꝛ? one guſtare l aumare: p bis nõ oĩb'qilli repẽédã non amoꝛẽ: qð guſto ꝑ agnitioné: ſetiam p chenin boéo: niſi vt ipm diligé: n. n. meliꝰ nec affectũ qð ſẽtio ꝑ intellectũ. Plus tibi er⸗ docẽtiꝰ repedi poſſut: qᷓ q h oilectio debeo q; meipm iotũ. Sz nec plus hẽo. enisat nẽ mihi datu E 4 1 era o hõ qᷣd tibi nec 5 Ppm qð bẽo ꝑ me totum reddere untidt erat qd tibi femm ſit:⁊ penſa qs tibi hec poſſũ Crahe me o one ĩ amoꝛẽ tuũ: 2 B zitn fecit:qᷓſo amoꝛe oign ſit:ituere neceſſi ipᷣm totũ qõ ſine ↄdictione tuũ ẽ fac tu optenn Laté tu4 2 bonitaté eiꝰ: ⁊ vide q́s gras um dilectione.Ecce dñe coꝛã te eſt coꝛ riönit reddas ⁊ q;tũ debeas honoꝛi eiꝰi tene meum accedere ad te per ſe nõ poteſt. GCNartii bꝛis ĩ lubꝛico: iĩ deſcẽſu ſꝑ eras ad terri/ admilte me itra cubilulum amoꝛis tui emmitit bile chaol iĩferni: imẽſũ ⁊ qi plübi põd peto qro pulſo:qð me facis petere ſac eniit pẽdes a collo tuo deoꝛſũ ie trabebat:? me accipere: das querere: da inuenire: bm onꝰ ipoꝛtabile deluꝑ te pmebat:boſtes doceſ pulſare: aperi pulſanti. Cui das ſi. R iuiſibiles toto conatu te ipellebat. Sic negas petenti: Quis inuenit ſi querens mmitſtfil eras ſine auxilio⸗ꝛ neſciebas qꝛ ſic con fruſtratur: Cui aperis ſi pulſanti clau⸗ RH ceptꝰ eras ⁊ natꝰ. In tenebꝛis inq; eraz dis: qͥd das ñ oꝛãti:ſi amoꝛẽ tuũ negas nntin aꝛ meipm neſcieb. In lubꝛico qꝛ i be oꝛanti⸗ Ate beo iperrare ipetrare ais3 cillis ad lapſũ pctĩ era. In deſcẽſu eraz meà volo a te o bone one. Si amoꝛeʒ3 wßate q̊ ſuꝑ chaos ifcrni põdus hoꝛibil pcti tuunegas quis dabit? Fac me pticipẽ u D deo:ſũ me pᷣmebat:⁊ inimici mei demo amoris tui. Lãguet aĩa mea:refocilla il iucſt, nes vt me alijs pctis dãnabilioꝛẽ faces lam. Sanet illa dilectio tua. Impiguet ginng, rẽt vehemẽter inſtebãt/Sic oĩ auxilio ed affectꝰ tuus. Jnpleat eà amoꝛ tuus vmn 4 Deſtitut illuxiſti mibi dðs meꝰ ꝓieciſti erigatme totũ ⁊ poſſideat. Scio domi ſin, põdꝰ trabẽs:⁊ onꝰ grauãs⁊ hoſtes im ne ſcio ⁊ fateoꝛ:ꝙ nõ ſũ dignus vt me iunmnn . pellentes reieciſti:qꝛ pcim ĩ quo natus diligas. Sedcerte non es indignus ſer⸗ ninn, 2 cõceptꝰ fui:⁊ dãnationẽ amouiſti: et uitio creature tue.Da igr one vñ es di⸗ niünn, ⁊ maligno ſpũi:ue viʒ aie nee faceret ꝓ gnus ⁊ ego ero oignꝰ vñ ſü ĩdignvac n bibuiſti ⁊ xpianũ me vocarifeciſti noie me quoquomodo vis a pctõ ceſſare:vt tuo q5 ego cofueoz /r tu me codſcis quoquomõ volo poſſim tibi fuire.cõ — 2 de multis ẽt picul ſepe liberauit me li⸗ ſuluiſti: ſed iſup multa pctà feci meq; ini i ter-redeptos tuoſ:erexiſti ⁊ leuaſtine cede mihi nic cuſtodire: regere et finire iiug ad noticiã tuã ⁊ amoꝛẽ:feciſi me ↄfide vitã mea: vt ĩ pace doꝛmiã ⁊ reqeſcaʒ et D re de ſalute aĩie mee: ꝓ q̃ dediſti aĩiam pᷣſta mihi ĩ fine vt me accipiat ſõnus cũ niecce 4 tuã ⁊ muhi ſ te ſeqeẽ ꝓmiſiſti gloꝛiam rede:redes cum ſecutitate: ſecuritas in ii Et cerie quis te nõ ſequebar ſicut con/ eternitaie. Amen. Oꝛatio. Gonn ſ 0 i 6 ut bl lẽ iteꝑ me feci: 5 poſiſum. Nunis enim * 4 4 bi 5 4 de mine redèptoꝛ meꝰ vita 2 ſa nosoꝛ us mea:te laudo: tibi gratias ,,asgo:tua me one bõitas creauit tua miſericoꝛdia me a peccato oꝛiginali mũdauit:tua patiẽtia pꝰillã emũdatio / nẽ ab alijs pctõꝝ ſoꝛdibꝰhoctenꝰtolera uit nutrmuit ⁊ expectaut/Eñie ve crea⸗ toꝛ meꝰ adiutoꝛ meꝰie ſitio:te eſurio:te ðᷣſidero:ad te ſuſpiro:te ↄcupiſco beni⸗ Sniſſimũ:ſuauiſſimũ:ſeremſimũ te vo⸗/ lo:te qͥro:te ſpero. Rennuit cõſolari aĩa mea:niſi de te dulcedo mea: accede ad me dne:aꝑi mihi ⁊ conſolatꝰ ero: oſtẽ de mihi faciẽ tudꝗ ⁊ ſaluꝰ ero:exhibe pe⸗ nitẽtià tuã ⁊ ĩplebit᷑ denderiũ men. Re nela gliaʒ tuã ⁊ pfectũ erit gandiũ me⸗/ ea qᷓ; miltipliciter hm. Sitiuit ĩ te aia m — tibi ⁊ caro meanſer dolato; me us quem ego expecto:O ſ ogo videbo gaudiũ qð deſidero.O ſi ſatiaboꝛ cum apparuerit glia eiꝰ quẽ eſurio.O ſi ine⸗ bꝛiaboꝛ ab vbertate voomꝰ tue ad quaʒ ſuſpiro.O ſi potabis me toꝛꝛẽte volup⸗ tatis tue quẽ ſitiq Da mibi dñe ĩ hᷣ exi⸗ lio pnie doloꝛẽ 2 lachꝛimaꝑ: quẽ eſu/ rio ſup oẽʒ copiã delitiaꝑ/ Sit mibi do mine iteri lachꝛyme mee panes die ac nocte: vonec dicat᷑ mihi ecce ðs tuꝰ pa ſce me one ĩterim ſingultibꝰ meis: ret᷑o⸗ cilla me dolonbꝰ meis:donec aundiam ecce ðs tuꝭ De me? qiẽ me feciſti ⁊ q⸗ n pctis era conceptꝰ li me atq; ſctificaſti: ⸗ † natꝰ:⁊æ ablui ego peioꝛibꝰ ſoꝛcidaui me pctis: Inno cẽs erã tũc:natus nũc ſũ ĩ volũtarijs vo lutat /Hen me miſeꝝ nimiſq; miſerum quẽ toꝛquet ↄſeſa mea qua fugere non miſer eſt quem expectat damnatio ſua quã vitare non põt. Nimis ĩfelix cui moꝛs etna ẽ ſẽfſ/⸗ lis:nimis erũnoſua quẽ terrẽt ↄtinui boc ⁊ maiꝰ h̊ tis: ſʒ pq; ſuaſeritis vſq; ad moꝛtè aĩe pugitis: ſetoꝛes quos ĩducitis vſq; ĩ ini quoſ vtres ĩcluditis/ Intelligite ;d ama ru ⁊ malũ ẽ relinq̃re dñm:qͥ peccat no lite peccare aplius: ſed redite ad coꝛno lite peccare:malũ ẽ enim ⁊ amaꝑ. Exg⸗/ nitẽtẽ vitã meã:aut ẽt cruciatꝰ eini ve⸗ xabũt puniẽdã aiam meã:malũ ẽ vrrũ q;: ſz libera me ab vtr oĩa:te ſicut matrẽ vtutu moneo:ne ĩ re coꝛdationibꝰmaloꝝ tuoꝝ alicuiꝰdiabo li laqos ĩcurras:quos multi incaun in⸗ currũt:quos ð malis ſuis qᷓſ ꝓ eis pio rãtes añ mẽtis oculos reducũt: ⁊ ꝑ eafß dẽ recoꝛdatiões iĩ ipas maloꝝ oelectati ones iſipienter vadũt/Sepiꝰ et cũ ſmne tẽdere volo ſubita neſcio q̃ mneria me —* alicmꝰ mali itẽtiõe cũ aliquo loqui in⸗ cipio:ſtati ĩ detractionẽ icurro:vlł pali qua re impꝛudenter vł vitio curioſitai, 1²* ſcnanr cõtinui doloꝛes:punidãt pez-· aia mea ante lepte ſaccũbo:vłmaloꝝ cogitationim turpitudinis mot illicitos ⁊ ĩpudicos i ipᷣis ĩterioꝛibꝰ meis ſufſtineo: Pen tan — te ĩfelicitati ſen tante gairispein. qre/ tro ſũt obliuiſcẽs ad ea q̃ añ ſunt meex relabi ad ĩania ↄſpicioſ noxia 12 tac; moꝛs ſubito interueniens:vl quẽadmo dũ canis rabidus:qͥ nec ꝑcuſſus a lace⸗ ratione boĩs ſeparat/Carnal delecta/ tio ꝑ oꝛat mẽtẽ m doꝛe virtutũ ſetio intolerabilẽ ac teterrimnʒ fetoꝛem. Interioꝛ enim eſt fetoꝛ:amiſſa iniquita/es meas q́s intns ſuſtineo. Sunt aut hec mala decẽ. Pꝛima impa tientia inimica deo:⁊ omnibus ſanctis de ſua ĩfelicitate hboꝛoꝛes:nimis ernm/ odioſa:diſco:dia. Indignatio. Rancoꝛ :2 ſuaui odoꝛe dulcechne: coꝛam te expando omnes què toꝛquebat etni p ſua iniqdnu / tate doloꝛes:malũ B̊ͥ ⁊ malũ h:ij. minꝰ peccare q; amara res ett 7 mala:qᷓ; faciles aditꝰ bẽtis dũ ſnade hifnep⸗ nini an Drnorno⸗ Deanocar labisn iheficl vehlugcn Nihlade Cncktucſt Phodigu itincen Phrpnnen glnunſere Cpochuntt ſeenunſo Cilhettan Neantipoon rum e guncopon ſuaggen dier puncoſe ape mnnse⸗ ſepirn ſieac porune ſtpoe bilane eſppe Eenien⸗ ſopende Meekoren Kanſi Konit ſenni mobe HD liag nſeen fumee iſin ss — De contritione cordis — animi. Lediuz mentis: voꝛacitas gule. miſericoꝛdia tua ſuperat omnem offen ganineh Murmuratio.Deſideriũ voluptatis. ſionem. Parce ergo domine qui es ſa⸗ di⸗ Delectatio carniſ.Lempeſtas libidinis lus:⁊ qui non vis moꝛtem peccatoꝛis ſlm 2 multa his ſimilia qbus laqueat ⁊ de miſerere domine peccatrici anime mee wiann ,⸗ cipit᷑ atq; afficit᷑ ĩfelix aia mea. O qᷓ;to ſolue vincula ſana vulnera eius Ecce ursilgin lerabilius canis putridus fetethoĩbus miſericoꝛs deus coꝛam te exibo aĩam dedinhr qᷓ; aia pctõꝛum deo: magis infelix iſta meũã:virtutũ muneribꝰ deſolatã:cate/ mei deo q; ille bominibꝰ. Aia arboꝛ infru / nis vitioꝝ ligatã põdere pctõꝝ graua/ innntne ctuola es:vbi ſunt fructus tui: talis t tã:delictoꝝ ſoꝛdibꝰ fedatã:diſciſſã vul⸗ nndoate arboꝛ digna eſt ſecuri ⁊ igne: digna ſuc neribꝰ demonũ putridà ⁊ fetidã vlce⸗ ma cidi ⁊ incendi:qui ſunt fructus tul vtiq; ribus criminũ. Dis ⁊ alijs grauioꝛibus im inii ſpine pungentes:⁊ amara pocula: que malis:q̃ meliꝰ vides:obſtetricaui oppᷣſ⸗ Degiin vtinam ſic te penitendo pungerent vt ſã:circũdatã:obuolutã:bonoꝝ oĩum re tiiniwen confoderent: ſic amareſcerent: vt eus/ leuamine ðſtitutã ( Peu coartat me mi Alrnricr neſcerent: foꝛſtan parum quid putas ſeria: heu miſer ſp ⁊? vbi miſer: quãta ca⸗ me= egsir quid peccatum ſit. Sed beu nonne oẽ ptiuitate vita hoĩs circũdat᷑: Si male ACia ie uibluii ,i peccatũ ꝑſonaʒ domini inbonoꝛat: q; viuibaperta dãnatio. Si rõne qͥdẽ vi / ðWð alentert parum ergo audebit peccatoꝛ dicere: uere videt/nõ ſapient᷑ nec caute ſe cu iöhrmuingtt quando ꝓpter petm̃ filius dei moꝛitur: ſtodiẽsĩde głiat. Iteꝑ certa ẽ moꝛseet ui li⸗ vltra quem nil aliud poteſt extimari,. eterna dãnatio. Oẽs iſti ſũt inimici mi⸗ , Kan Jeſu oñe bone cum de celo veniſti: qͥd ſeri boĩs. Sugꝑbia inuidia inanis gloꝛna uininnt mundo feciſti: ad quid te moni dediſti que ifelicẽ hoĩem cõtinue ifeſtat:⁊ niii irat niſi vt peccatoꝛes ſaluares: quoꝛuz mai miſericoꝛdia eü teneat ſepi, ad moꝛteʒ R ximus ego ſuʒ Reſpira ergo o peccatoꝛ vulnerat᷑. Libera me dñe ab his hoſti⸗/ RW reſpira ne deſperes in eo quem times: b' meisa qbꝰ me liberare nõ valeo/p⸗ RKZlr fuge ad eum a quo aufugiſti: inuoca i/ uerſũ ⁊ peſſimũ ẽ coꝛ meũ: ad deplorq⸗ *RK” poꝛtune/ quem ſuperbe pꝛouocaſti/ Je da poa pctã ẽ lapideũ:aridũ/ad rẽſiſtè ainur ſu pꝛopter nomen tuum dulce fac nu/gũ iſuliib?nolle 2 luteũſad ĩutilia no/ R bi ſecundum nomen tuum.Jeſu obliui xia ptractãda:velox⁊ ifatigabile:ad co ſanmt ſcere ſuperbum te pꝛouocantem: reſpi gitada ſalubꝛia faſtidioſũ 2 imoble aĩa winii ce miſernm inuocantem: nomen dulce: mea diſtoꝛta 2 depꝛauata ad ꝑcipiẽdnʒ uptt nomen delectabile: nomen cõfoꝛtana bonũ ⁊ ad uoluptatũ vitia nimis faciliſ Crcni peccatoꝛem ⁊ nomẽ btẽ ſpeiqᷣd ẽ eniz ⁊ pꝛõpta ad ſalutẽ remiſcẽdã: nimis ẽt niſut ieſus niſ ſaluatoꝛ g. ppt temetipᷣm ieſu difficilis t pigra: lõgũ ẽ enarrare ſingu⸗ mtüm eſto mibi benignꝰnoli one nol attẽéder la:caſttimargiaʒ ſõnolertiam leuitatẽ mmcte ſic malũ meuũ: vel obliuiſcaris bonũ tu⸗ ipatiẽti detractionẽ cenodoxi.i. va/ rants um . O bone one ſi ego admiſi vnde me naã gli:ĩobediẽtid ⁊ cetᷣa vitia qᷣbꝰ fcã r danare potes tu nõ amiſiſti vñ ſaluare céifelix aia mea quotidiano ludibꝛio in ſles . aũt caſtitatẽ meã ꝑdidi nũqd qᷣb oetrabat᷑ cũ culinra 2 Pdite Libera — miſericoꝛdid tuà peremi: Ueꝑ ẽ ↄſcia eã vne:exonera m ole pctõꝑ obꝛuta: ſi⸗ dento mea meret᷑ dãnationẽ: ⁊ pnia mea nõ ue delictoxꝝ funibꝰ ligatã expedi crimi⸗ n fufficit ad ſatiſſactionẽ. Sed certũ ẽ qd nivus irretitam:erige iacentem:ſuſtine 0 üj ninantem:inſtrue ſpiritualibus armis virtutibꝰ inermẽ:rege ⁊ ptege pugnan tem. Jeſu bone vide humilitatẽ ⁊ ðᷣlue delicta mea.adiutoꝛ meꝰ eſto ne dere/ linquas me neq; deſpicias me: ſʒ doce me facere volũtatẽ tuã. Aia mea teſtet᷑ qð libẽt᷑ hoc os ↄſitet. Adiunua me oñe pi benigne ⁊ clemes pluſq; poſſũ cogi r 1 26.9 — . & tare nõ minꝰ hoc ſẽtia qᷓ; pſumo ſpera⸗ reſO pctã mea magna eſtis nimie mul la eſtis. Judex terribilit᷑ oiſtrictꝰ iequa liter ſeuer? imoderate offeẽſus vebemẽ ter iratꝰ: ſẽtẽtia ĩmutabilis:carcer irre⸗ mediabilis toꝛmẽta ſiue ĩteruallo:ſine temperamẽto toꝛtoꝛes hoꝛꝛibiles qui nũqᷓ; laſſeſcũt nũq; miſerẽt: imoꝛ reü cõtur bat: aſciẽtia cõfũdit: cogitatiões icrepãt ⁊ fugere nõ licʒ. Ecce ĩ quo peri culo cõñſio ĩceſſater qꝛ ſp hoc nõ co gito/eo miſerioꝛ ⁊ miſerabilioꝛ qꝛ ob/ liuiſci poſſũ:ſꝑ.n. videt õs me ⁊ pecca/ ta mea ſp ĩcutiunt᷑ mihi diſtricta iudi cia: ſẽꝑ iuiſibiles ĩſidiatoꝛes parati: vt illic capiat miſerã aiam meo. Sic ſum poſitus cũ vigilo:ſic cũ doꝛmio:ſic ſum cũ letoꝛ: ſic ſu cũ ſupꝑbio ⁊ cũ detraho: ſic ſũ cũ iraſcoꝛ:ñic ſũ ci triſtoꝛ. Sic ſuʒ cũ delicias coꝛdis miſerabilis ample⸗ ctoꝛ: deniq; ſic ſum ſꝑ ⁊ vbiq;. Deu me miler ⁊ vbi fũ ⁊ vbi nõ ſũ: qͥ neſcio vbi futurus ſum heu mihi miſero qͥd faciã ben q;to tẽpoꝛe anget mẽs mea:quãto ſtupoꝛe iduratũ ẽ coꝛ meu:qudãto tẽpo re obturat᷑ aia mea/Quidẽ q me ſic ĩ⸗ pedit:qd ẽ qð ceruicẽ meã ſic pᷣmit:vlt dne: vult aĩa mea ad te eriger̃ faciẽ ſuã 2 ovũ plũbo onere aggrauata oneratur conat᷑ ſe expedireꝛ cathenis ferreis cũ ſtrigit/tẽptat exire tẽ eneo cratoꝛe clau „ dit. CLupit i te dirigere ſeruitiũ ſuũ et caliginoſis tenebꝛis obſcurat᷑. Que ſũt iſta vs meq ſũt aiam meã obtenebꝛãt . ⁊ gfanant ⁊ ligant:foꝛſitan hec ſũt pee cata:mea ĩmo vo hec ſũt peccata. Pi ſſ ect carnales q inficiũt ĩ me affecio nẽ ſpiritualiũ. Intẽtio iferiox ĩcuruat affect⸗ ☛ι aiam med ab ituitu ſupnoꝝ. Amoꝛ ter reſtriũ excecat ĩ ĩ me dilectionẽ celox. Uſus vitiox euacuauit ĩ me ſẽſus do/ noꝝ bonoꝝ. Ab his donis ſũ elongatꝰ obuolutus. Pic ẽ carcer ⁊ vincula:bic ſe tenebꝛe ⁊ peccata. Ueh mihi qꝛ D pe e dies moꝛtis: ꝓpe ĩquã ⁊ ĩcognita Subito venit ⁊ foꝛñtan hodie erit. Delicta mea an eratis tam noxia futu ra cũ aĩam medà vr̃a dulcedine pnlſa/ batis:cũ coꝛ meũ vr̃a dulcedine vnge- batis: Cur h añ celabatij? ⁊ cur me tra debatis: ĩmo vos nõ tradidiſtis me: ſſ- ego tradidi me/qñ vobis me fradidi. pi qñ vos ĩtra me ſuſcepi.heu cur vo⸗ bis habui fidem ⁊ credidi vobis: Sed quõ hoꝛibili mõ vidẽs cecus me com miſi vobis:vidẽs enĩ qꝛ vos cognoſce⸗ bã ⁊ mala q̃ pꝛecipiebatis nõ abhoꝛꝛe⸗ bã:ſ cõſẽtiebã. Ccecꝰ qꝛ me a vobis nõ cauebã:heu petũm hoꝛẽdũ res teſta bilis nullo mõ cõparabilis. Cecus nõ videt foued ĩ quã ĩſan putat ſe cadere: qð facit qͥ ſpõte facit petm̃ audẽs ⁊ ſci⸗ ens ⁊ pcipitio ſe tradidit. Cum moꝛs ⁊ toꝛmẽta qlibet im̃ ſũt ĩ ſe feda qꝛ ĩoꝛdi⸗ nata:petm̃ aũt ĩ ſe bʒ ſeditatẽ ⁊ ſecũ ife licitat eternã Meli. n. erat eliger toꝛ mẽtũ qð p ſe feduatẽ eternà nõ cõtra⸗ bit/qᷓ; petm̃ qð ſeditatẽ ſupꝛa doloꝛes adiũgit. ⁊ certo oĩs feditas pctĩ ipᷣa ſola plus ẽ: magis ẽ ergo vitãda pcii feditaſ qlibet toꝛmẽton ĩmenitas Et qr ie hõ ĩ peccãdo fediſſi ma pꝑuerſñtate ppo⸗ ſuit ſe creato.i ſuo quo nibil ininſtiue ELPrrX N„eratna etn eng,t ſ- i bis malis ſũ occupatꝰ:ab illis exclu / ſus ĩ iſtis ĩcluſus:ab illis ðuolutꝰ: iſtis Nõ vos me decepiſtis ſed ego me dece littlen Pettrepeg N nes rd eveiovl (Vnmt Poſchlri Ulrmune ſfſinin onecrbn Punini ſnki rbigſ! guinne⸗ Noenegei rdolor uagan ſowhfſn oadeg 6coun ner iumne nnnein Gibene hcini Alyne ordiae rane Eflonen Giitene nne Mnet iſſootie Phonien gnoi ohlenten kenmn ſ. Aner. 4 Pere) ſrhrin deftnund ifcinnfi nipteh Nedlegone mutineſin dneſi W wlcn lsconr nent ia aDniig weigrir ige inn doden ns im in nnlninſ frdelurtg chbrtacnn nömaunn iderd iſts Ccne euchian Ctiic eir tscarnen nigrcnt nhnsiin aenriwb anttin nis H nunter 7nmintii Cn Gtietugt⸗ gicnitn arl, ni N ,A NN nihun ctrpin⸗ “ min 4 uI 5 ſed in tolerando peccatoꝛum toꝛmen⸗ to oꝛdine pꝛepoſtero ſubijcit ſe crea⸗ tura factoꝛi ſuo quo nibil iuſtius. O pomo quo euanuit bumanitas tua: quo deuenit ratio tua:didiceras quo niam qui facit peccatum fuꝰ eſt pec/ cati: ⁊ peim feciſti. Inaudita inſania ſe⸗ per eccare.Sciebas.n.qꝛ tu es ſpiritꝰ dadenst non rediens:⁊ ĩ peti abyſſuʒ irremediabilem ⁊ fine fundo te pieciſti ¶Uere abyſſus pct mea ſũt qꝛ icopꝛe⸗ henſibilia ſunt pꝛofunditate ? inextuma bilia numero 1 immenſitate. O abyſſuſ abyſſum inuocans. O pece * menta quibus me ſeruatis abyſſus ſůt quia infinita ⁊ omnino incõpꝛebenſibi lia ſunt. Eſt 2 tertia abyſſus ⁊ eſt nimiſ terribilig¶ Judicia dei abyſſus multa: quia ſuꝑ oẽm ſenſum occulta. Cleh ſu⸗ per me:quia timoꝛ ſuꝑ timoꝛẽ doloꝛ ſu per doloꝛem. Abyſſus abyſſum ĩ voce cataractaꝝ tuaꝝ iuocat q peccati abyſ ſus abyſſum toꝛmenton meret: qui iu dicia dei pꝛonunciatAbyſſus ergo iu ⸗/ dicioꝛum dei ſuper me/ Abyſſus ĩferni ſubtus me: abyſſus pctõa meoꝛum eſt intra meſillã que ſuper me eſt timeo ne in me irruat: ⁊æ me cũ abyſſo mea ĩ ulla q ſubtus me latet obꝛuat: vbi ꝑ toꝛmẽ⸗ ta pctã nũqᷓ; delebũtur: ſed pcta toꝛmè —— ta ſup me tenebuntimiſer ego peccatoꝛ quo abija ſancto meo:quo fugi a facie tua:⁊ certe ſi ego nequiter fugio et in abpyſſo me daͤnabili abſcondo quo va/ do vides me. Quis eniʒ niſi tu ad remit tendum moues animam meam:bone domine tu pulſaſti ⁊ excitaſti eam in abyſſo delictoꝛum meoꝛum velut ĩ lu⸗ to doꝛmientem: tu concuſſiſti pigrita⸗ teʒ: iu ſollicitaſti negligentiã: tu feciſti penitentem vnde iocundabatur: ⁊ 00/ lentem vnde delectabatuſbone vomi rus bebetn Per G rr ner „ lo22. 1. A 6 SSvr— cata meatoꝛ cordis. ne omnia bec feciſti in abyſſo/ exatidi ergo clamantem de abyſſo ad te beni⸗ gniſſimũ:peccata mea n abſcondo ſed pando coꝛam te: non defendo ſed oſtẽ do:non excuſo ſed accuſo ego ſum reꝰ ego ipſe accuſatoꝛ meꝰ:nõ accuſes me qui feciſti me:ſolus ſuffeci ad peccan⸗ dumſſolus ad penitendum. Sedunde oeus meus tantoꝛum criminum coꝝe⸗ ctio: vnde tibi tantoꝛum ſcelerum ſa / tiſſactioſpꝛecipitatur miſer homo in ꝓ fundum immoderate meſtitie qui ſpon te pꝛecipitatus eſt in baratrum hoꝛꝛen de nequitie. Obꝛuiſti infelix mole terri bilis doloꝛis qui libenter coꝛꝛuiſti in ce num infernalis fetoꝛisſobuolutuſes in tenebꝛis inconſolabilis luctus/qui ĩuo juiſti te in voragine tam ſoꝛdidi fluctꝰ. Uolutare ergo in gurgie amaritudi / nis qui volutat'es in volutabꝛo turpi tudinis:terroꝛ terribilis boꝝꝛoꝛ hoꝛꝛibi lis meroꝛ ⁊ ĩicõſolabilis aggregate vos ſuper me: irruite obꝛuite poſſidete: in⸗ ſtum eſt toꝛquete eum. Judicate deum celi:pꝛeſenti at foꝛnicatoꝛ inferni toꝛ/ menta que meruit pꝛeguſtet quod pꝛe⸗ paꝛauit bibat quod nuerini agueſeat: quod eſt paſſurus. Conſolatioſſa nitas/ letitia nolo vos niſi foꝛte pen itentia re duxerit vos pꝛocul eſtote ante moꝛtem. niſi foꝛte indulgentia reuocet vos:quia neceſſarium eſt flere peccatoꝛem hicvł in futuro. Sit ergo penitentia cõtinua amara comes etatis mee:continuꝰ do/ loꝛinſatiabilis terroꝛ ihereat vite mee. Sint meroꝛ acerbus luctus infatigabi lis toꝛtiones iuuentutis et ſenectutis mee vt ita ſit oꝛdo et deſidero.Si eniʒ ñ ſũ dignꝰocloſ ad celos leuare oꝛãdo certe ñ ſũ dignꝰploꝛãdo cecare. Si ↄfü dit᷑ mẽs pudoꝛe ↄſciẽtie equũ ẽ vt ↄf̃ dat᷑ turbine luctuoſe dolꝛis ⁊ triſtitie: 0. iid R timet exhiberi añ cõſpectũ dñi ſui: iu / ſtũ vt hẽat añ ↄſpectũ ſuum toꝛmẽta ſceleris ſui eſpira o pctõꝛ reſpira ali⸗ qñ: ⁊ fuge ad ipᷣm deũ quẽ offẽdiſti: ſu ge ĩquà ab irato ad placatũ. Memẽto ꝓꝙ mificoꝛs es ⁊ creatoꝛ meꝰ. Si iudex es ad iudicandũ reũ tuũ:es ⁊ deꝰ ad de fendendũ fuũ tuũ:es ⁊ creatoꝛ ad fuã dũ opus tuũ:es 2 de ꝰad ſaluãdũ credẽè tẽ ⁊ baptiʒatũ/Ne g memineris dñe: iuſticie tue aduerſus peccatoꝛẽ tuũ:ſed memoꝛ eſto benignitatis tue erga crea —ℳ tura tuã:ne memineris ire aduerſus re um:ij memoꝛ eſto mifatiõis aduerſus miſerũ/Scio qd ꝛ fateoꝛ ꝙ ↄſcia mea ð — De cotemptu Pꝓpter iniquitatẽ meãᷓ Scio dem ⁊ fa teoꝛ? qꝛ peccatoꝛ:qꝛ ſpõte ſubii iuſte nõ exaudioꝛ qꝛ non obediue. Utiq; dine peccaui verũtñ te non negaui nec detes ſtoꝛbonitatem tnam. Amen. xplicit de ↄtritione coꝛdis Diui am guſtini epiſcopi libellus. 5 Eractus oini anrelij Auguſtini ð c teptu mundi ad clericos. Ucdte fres chariſſimi ſa⸗ —— ntiferã pr̃is nr̃i doctrĩaʒ in nõ terrenã:ſed etnaʒ cõcupiſcitis hereditatem ꝗ nõ vultis ſoꝛtẽ acciper meret oãnationè:⁊ pnia mea nõ ſuffi in terra moꝛitiũ.ſj cũ pſalmiſta decã⸗ cit ad ſatiſfactionẽ: Parce gͤ dñe bone qui es ſalus qͥ nõ vis mouè peccatoꝛis parce g peccatrici aĩe mee.Deꝰin te po no ſpem meã:⁊ tibi cõmitto aiam meã Cuſtodi aĩas mea dũ doꝛmio f̃ᷣna eam dũ aliqd ſacio memẽto deꝰdũ ego obli niſcoꝛ peccatoꝛ ſuʒ ⁊ miſer ſed peccaſſe me doleo ⁊ miſerũ me cognoſco:miſe⸗ ricoꝛs deꝰ miſerere mei humilis. Pecca re e deũ ĩbonoꝛare qð hõ facere nõ dʒ etiã ſi neceſſe eſtet perire qcqͥd deꝰ non eſt:beu me peccaui:deũ vo exhonoꝛaui oĩpotentè puocaui peccatoꝛ quid feci que mala feci: Veh mala agẽti: Ueh bona negligẽti veh veh ira oĩpotentis dei nõ poterit capi ĩ me ita ꝙ nõ poſſit tolerari ĩ toto me.Deus cuiꝰ bonitas ñ exhaurit᷑ cuius ſcia nõ deficit cuius mi ſericoꝛdia nõ exinanit cuius potentia qõ vult efficit. Uñ porero reſpirare qͥ ſic ob peccata mea cogoꝛ deſpare: naʒ ſiiraſceris pecctibus ſoles tñ benigne dare cõſiliũ petentib voce oñe. vñ de⸗ beã ſpare vt poſſiʒ oꝛaꝛe:volo ſʒ neſcio —– ſm ignoꝛãtiã meã nõ poſſuʒ dei miſeri coꝛdiã puocare. JIdeo cogoꝛ deſperare tare. Poꝛtio mea in terra vinentiũ: qui egyptũ reliqſtis: ⁊ ad pmiſſiõis terram eſtinatis. Audite itaq; bñtes aures au dicẽdi piũ patrẽ ad hereditatẽ celoꝝ voſ vocantẽ ⁊ dicent. Uenite filij audite me:timoꝛẽ dñi docebo vos.Quis ẽ hõ q vult vitã: Qui di: Serna mãdata dei Quoꝝ mãdato⸗ ruiʒ alia ſunt ſpecialia alia pᷣo cõmunia. Specialia ſũt ppꝛie ca nonicoꝝ ſiue cle ricoꝛũ ⁊ monachoꝛũ:cõia aũt oĩum ca tholicoꝝ.Specialia igit᷑ ſunt hec:ſi vis pfectus ee:vẽde oĩa q̃ hẽs ⁊ da paupe⸗ ribꝰ: ⁊ ſeq̃re me. Et itex:oĩs qͥ reliquerit oomũ aut agrũ:aut patrẽ ant matrem atit fratres:aut ſoꝛoꝛes:aut filios: aut agros. ꝓpter me centuplũ accipiet:⁊ vi⸗ ã eternã poſſidebit. Et ad diſcipalos. os qui ſecuti eſtis me:in regnãtione quũ ſederit filius hoĩs ĩ ſede maieſtatis ſue:ſedebitis ⁊ vos ſup ſedes duodeciʒ iudicãtes duodeciʒ tribꝰiſrael. Hec ita⸗ qʒ frẽs qᷓ;to ſingularia tãto pꝛecipua:qᷓ; to acrioꝛa tãto deo gra tioꝛa. Dicit ites ſaluatoꝛ ĩter cetera. Qui nõ renũciaue⸗ rit oĩbus que poſſidet:nõ põt me eſſe . 1α Twwaa5 9. ſühn R Crg/bene luffüodin enterien ſürennre Rnieipt Mieltunt⸗ linwoirt ſicriendil ufinng 4 „ ſiiiſtem lionöe Mliatame RAcriior öf a es qͥ ad vitã vis ingre ovlit,, ſügoone Ihſic Aii toer⸗ rcſube ſanolefe ynoppetir aüiet ntiſe ⸗ iernuſth ſſiire⸗ irſtmrde ſuterhri irinift lh n wraidi ls ſinti n4 fühniin iintiſwei enmiſtin ſnsin si cüpalnitnd mmtüti milöamn gbinasn Cnite int olelliil iis irnitn iiſptinn nonitt itd Dunittine. Tinbreſe iston S ianum t fiont ürepett alinli enyi nin Mermtt ſnlhutn optrſng iScngine diſcipulus. Qni dirit oĩbꝰ: nibil ppꝛiuz a ſuis diſcipulis poſſideri voluit. Qui quicqᷓ; poſſidʒ ĩ terra: remotꝰ ẽ a xpᷣi di ſciplia.Qui aũt nõ è diſcipuluſ xpᷣi:qũo pᷣſumit ſibi ligãdi atq; ſoluẽdi ptůtemꝰ Intẽdite frẽs vba euãgelij dicẽtis. In⸗ trauit ihᷣs ianuis clauſis ad diſcipulos: ⁊ inſufflãs dixit eis.Accipiie ſpym̃ meũ. quoꝝ remiſeritis pctã remittun? eis:et quoꝛũ retinueritis retẽta ſunt. Nundqd illi hẽbant ppꝛiũ:quibꝰmagr̃ indixerat nihil tuleritis ĩ via? De quibus Lucas eudgeliſta refert Erãt eis oĩa cõia.Ui⸗ dete qͥq Petrus dixerit ad ihʒ. Ecce nos relimus oĩa:⁊ ſecuti ſumꝰ te. Qui oĩa reliquerãt:nibil ſibi penitꝰrerinuerant. Uu g ſibi arrogant ligãdi atq; ſoluẽdi ptãtẽ:qͥ ĩ terra pᷣſumũt poſſidere facul⸗ tatẽ: Qũo nõ erubeſcũt dicere:dñs ꝑs hereditatis mee: Ubi ẽ illud apłicum. Que cõuẽtio xpᷣi ad Belial: Qui irẽs poſſeſſiões r linquẽ nolũt cur pctã ppli comedũt:Si decimas cũ filijs leui acci piũt:qũo inter ceteraſtribꝰptẽ accipiẽt Si noiĩs ſui ethymologiã attẽdunt: cur clerici a ſoꝛte dicti ſunt:niſi qꝛ dñs eoꝝ ſoꝛs eſt:vel hereditas ſit: Cur ſaltẽ cle⸗ ricatus ſui ſigna:qbꝰa laicis diſcernun tur:nõ ꝑpẽdũt: Nõ eniʒ ſine cã capita eoꝝ radũt᷑:ſed pſpicaciſſima ⁊ euidẽtiſ⸗ ſima rõne. Nã his lignis ſecernũtur a laicoꝝ ↄuerſatione Qð vt mulij deo p piciare pficiat:admonitõi vtiliſſime ou ximꝰ iſerere. Dicimꝰmultoꝝ patruʒ au⸗ ctoꝛitate cerebꝛũ eẽ ſedẽ ſapie:xpᷣʒ vero Paulo atteſtate dei vtutẽ ⁊ ſapiam eẽ Quũ itaq; cerebꝛũ ſit ĩ capite: ſapia vo iuxta patrũ auctoꝛitatẽ in cerebꝛo hẽat ſedẽ:⁊ ſic ꝑ ſapĩaʒ ſibi infuſaʒ cũcta mẽ bꝛa regant a capite:qo pꝑ cerebꝛũ ẽ qð eſt ſedes ſapieſic int nos ⁊ verã ſapiaʒ que vt dixim: xps ẽ qẽt iuxta aplm ca .* — „ aN . S oer T44 4. er f õ – put nr̃um t᷑. Dicit.n.capiit mulieris eſt vix:caput vero viri ẽ xpᷣe:xpᷣi aſt caput eſt ðs:vt oñdamꝰnullũ obſtẽtaculũ in tereſſe:ĩ ea pte pilos capit ĩc dimus:in q̃ nouas ſapiam.i.xpCʒ inteè cogſcimus B ſignãtes malà terrenarũ reꝝ ſollici tudinẽ nr̃e mẽtis ad deũ ↄtẽplãduʒ ĩpe dire. Scimꝰ.n.ꝙ q̃ſq; qᷓ;dto magis terre nis occupatõibꝰoccupat᷑:tãto magiſ a ſui ↄditoꝛis viſione ĩpedit᷑. Uñ apłs.ne mo mili.deo iplicat ſe nego.ſec. IJtem. Qui ſine v cẽ.co.q̃ dei ſt. Pic moyles ait leuite radt pilos carnis ſue.Leuita in terpᷣtat᷑t aſſũptus:qſq; nãq; ĩ officijs di ninis aſſũpt ?:pilos carnis ſue.i.ſupꝑflu as cogitatões coꝛdis radẽ dʒ:caput igr radere ſignat cogitatoes ſuꝑfluas a mè te reſecare. Nec ĩ ↄgrue ꝑ pilos 7 capil los ſignat᷑ cogitatões ſuꝑflue.Siẽ eniʒ pili ñ ſt ꝑs coꝛꝑis:ſed q̃dã ſuꝑfluitas cedẽs ex coꝛpis hũoꝛe:ſic bona tꝑalia n ſũt nobis nãlia ſed aliena ⁊ ſupflua. DPic itaq; fideles xpᷣi qͥ ad et᷑nã virã me dulitꝰ ſuſpirãt:qͥ mũdũ cũ ſuis obiecta tiõibꝰ fub pedibꝰcõculcãt:qᷣ ĩ terra nil poſſidẽ volũt:ſʒ cũ apło dñt: nr̃a ↄuer ſatio ĩ celis capilloꝝ mimã ꝑtẽ ĩ capi tibus retinẽt:vt ꝑ eoꝝ abꝛaſioneʒ ſe mi – pp ẽt illã mimꝗ pticula capilloꝝ reti nẽt:qꝛ dũ ĩ G mũdo ſi a trenis cogita tõibꝰoĩno vacui eẽ nõ pñi:qͥſqs igr cle ricꝰad ſoꝛtẽ dñi vocatꝰqͥ coma nutrit ⁊ capillos rade vel tõdere ernubeſcit: ꝓfe cto ſe nõ ð dei:ſʒ de mũdi ſoꝛte eẽ teſta tur. Quto enĩ qſq; carnis crĩes diligit fouet ⁊ nutrit tãto coꝛ ſuum nõ in celiſ ſʒ ĩ terra fixũ eẽ oñdit:qᷓ;ᷓio aũt radit et edomat:tãto ſe nõ terrena:ſed eina dili gere ↄpꝛobat. Si vo vt pꝛediximꝰ: cris nimã trenaꝝ ſollicitudieʒ hr̃e deſignãt 4 7 4 iccirco radimꝰ:vt int᷑ nos ⁊ deũ nibil in terreſſe appꝛobemꝰ ꝓfecto pʒ ꝙ cum in oꝛoͤne pſiſtimus aliena delamina capiti tas teſtat:audiamꝰ.¶ ulpes.f. h. l. at h⸗ bus nris apponere nõ debem ppti cũ ñ b. o c.ſ.r. Itẽ ſi mũdi gloꝛia vana non aplłs dicat. Ulir nõ dʒ oꝛare velato capi eét: nõ ſe abſcõdiſſet cũ turbe eũ regem teimago.n. dei b. Ceſſent itaq; clici pla facere voluiſſent. Itẽ ſi mũdi gloꝛia va ſmodiè bymnis ſpualibꝰ iſiſtẽtes:capil na nõ ec̃t:ſi diuitiẽ terrene va bona eſ⸗ los:mitras ceta velamĩa ĩ capitibꝰ poꝛ ſent: nõ eaꝑꝝ poſſeſſoꝛibꝰ ĩparet oñs di⸗ tare:ne du deo lodmur famulatꝰ ſui ſi cẽs. Ueh vobis diuites ⁊c̃ Et alibi.faci⸗ gna occultãtes eiꝰ idigni iudicemur ꝓ lius ẽ c. f. acꝰ.t.qᷓᷓ d.i.r.c.audiamus ẽt piciatõe: cuiꝰ ſalubꝛi doctrie pᷣſumimꝰ qͥd ſuis dicat imitatoꝛibꝰ. Si vis. ꝑ.e. va non obedire⸗ Qin enum non obedit de ⁊ dẽde oĩa qͥ habes ⁊ da pauꝑibus. Itẽ. Niſi qs.r.oĩbꝰ q p.nõ pot meeſſe diſcipulus. Itẽ nemo põt duobus dñil An eſt ritis experimentum eius qui in ſeruire.i.deo ⁊ mamone. Uidn ꝑit ma me loquitur chꝛiſtus: Item. Siange giſter ſuos diſcipulos luctaturos cum lus venerit de celo aliud iteke⸗ mũdo:ꝗᷣ ſe hẽrent vñ tenerent᷑ leui de x⸗ apoſtolo: contradicit euangelio: T iux ta eiuſdem apoſtoli vocem dicentis. „ „ nunciauerit vobis: anathema ſit ¶E ijcerent. Zulit igit᷑ arma ſuis ⁊ niis ho tirpetuꝛ ergo penitus de clero talis pꝛe ſtibus oũ nos puauit trenis poſſeſſiõi⸗ ſumptio:ne quod abſit: a deo expella/ tur eius oꝛatio. PHis igitur ſignis cleri calibus pꝛelibatis: quibus a laici oi⸗ ſcerni debemus:ad pꝛopoſtam admo mere: qͥ vo ſe mundanis ĩplicat: tela pa fodi:nudus pcedat ꝑ vi hyexilij nitionem redeamus. Audi apoſtolum taſſis qet reliqs. Cũ ðs ſeqcei ſuos mũ Joannem dicentem Nolue diligere dana uibeat poſtponere: q ſunt q iube⸗ mundu n neq; ea que in mundo ſunt. Audtamus 1 pſal.mundi amatoꝛes in crepantem SFlibommum t quid di⸗ ligit] v. 7 q. m. Salomõ quoq; ſubſeqᷣt di Uanitas vauitatũ oĩa vanitas. Li bet ĩtueri q; bñ ↄſonãt oꝛgana.ſpi.ᷣ ſci. Monet apls vt nõ diligam mũdũ: in uehit: pſalmo graph in eiꝰ amatoꝛes · clamat Salomõ cũcta ſupiacẽ vania⸗ ti Quaꝛe nõ diligamꝰmũdũ ne ſemur mẽdaciũ eccłaſtes dcclarat ac ſi dicẽt. Jõ nõ ſunt amàda ima: qꝛ tranſitoꝛia mẽdacia: q; q̃ ꝓmittũt nõ ↄferũt: bona igit nõ ſunt.Cũ.n.bonoꝛũ oĩuʒ auctoꝛ ſit deꝰ: ⁊ a fidelibus ſuis queri ⁊ diligi qᷓ q; bona pcipiat:ſi mundana bona vera eent: nec ipe qdẽ ↄtẽneret: nec alijs ſeqᷓ cibꝰ cõtẽptui eẽ pciꝑet: qd igr de ſe veri ſanrũ in cel. Queret iterũ aliquis ſi de vult oẽs terrena odire:q debẽt diligere de tuo:⁊ ꝓximũ tuũ tanq;ᷓ teipᷣm. ximus in terra tm diligi pcipit: qꝛ cele charitate diuina pfuſi ſcriptura teſtan te q̃ ait:vt ciues nros ſicut noſipſos dili ꝑ quẽ redẽpti ſine fine viuemus⸗ etiã cũ ꝑꝑ opa noſtra mala inimici eiue eẽ⸗ — bus. Nudus nãq; latrones nõ ſolet ti⸗ rat qbus confodiat᷑. Qui gnõ vult con Foy at appetere. Audi ipſuʒ dicentẽ. querite regnũ dei. Itẽ. Lheſauriʒate vobis the⸗e⸗ Iſta ſunt ꝗᷣ pcipit diligere:cũ ꝑ moyſez rñdit. Diliges dñᷣm deũ tuu ex ſo⸗ c 2 ſtis regni nobiſcum ↄſoꝛtitur. In quo gamus: ꝓpitiãte deo ibi facturi ſumus mus: pꝛioꝛ dilexit nos:⁊ cũ eẽmus ſerui inutiles: ĩ filios ſuos nos adoptauit et beredes filiũ ſuũ vnigenitũ tradens pꝛo nobis: vt nooleriperet a ꝑpetue moꝛtie 6 1 iebroni ſpeniddliger Getlgicdigni⸗ lbenecis 2 pinidio poi Cicſeiguin ſten mem Phrerdenio kälaindig ugedoet übungeiitn ſeßet ortfn elineen nnicpe⸗ Mieneenno nucſopni (c(pelana UiSüigin eloaniet ſerdeüems niſöeinc⸗ eeguimiga ippnchep Nipoord Glaugen Meſtunert Mei dec hui (icor nimn bye lidip̃ uuſtun Eeinnon meThhethen inidgon eut adimndedin inicge umernd eſoadriatie nnes ib Gdinct Antoid de t enohünud nunor loslanmg: tünrnitn itandCENN —R onri iiji⸗ wing gizaanig ungleſhe Unminiun = —,— S= 4 4 4 E NAerein laqueo.Quis nã puer tã benignũ pf̃eʒ digne põt diligere qͥs eius tãtis benefi⸗ cijs aliquid dignũ põt retribuere: Hec NWe contemptu munci quieſcas eum laʒaro mendico. Neme enim poteſt gaudere cum ſeculo:⁊ re⸗ gnare cum chꝛiſto. Audi apoſtolum di tanta beneficia admirãs pᷣs. ait. Quic centè. Per multas tribulationes opoꝛ retribuã dño ꝓ oĩbus que retribuit mi bi:/Cui ipſe iquiſitioni deinde ſubiũgit Calicem ſalutaris ⁊c. Quantulacũq; ſit H retributio:calicẽ.ſ.dñi acciꝑe:nul⸗ la tñ alia ita digne videt᷑ paſſioni dñice ⁊gruere.Hac vtiq; rõne:vt quẽadmo⸗/ dũ ſanguinẽ ſnũ de die ꝓ nr̃a redẽptio ne:ſic ⁊ nos nrjm fundamus ꝓ ſui noĩs cõſeſſ ione/Sed qũo ꝓ rpᷣo ſuum dabit ſanguinẽ: qͥ p eo nõ vult abijcere mũdi vanitatẽ:cum nos magis qᷓ; nr̃a diliga mus. Qũo ꝓ xpo vità tradà:qui 3 eius pceptavel va na ⁊ falſa poſſidet. IJpe.n. dicit. Si diligitis me:mãdata mea fua⸗/ te. Loquit᷑ et Joã.apłs.Qui dicit ſe di/ ligere deũ ⁊ mãdata eiꝰnõ cuſtodit mẽ darx c. Cõuincit᷑ itaq; ſe ⁊ nõ deũ dilige re:qui mãdata eiꝰnõ vult cuſtodire:cũ xpᷣs ꝓ nobis pauꝑ factꝰ ſit ⁊ egenꝰ:nos ꝓ ipſo cur pauꝑes eẽ erubeſcimus: nũ qͥd eius paupes nõ facit diuites: vitate atteſtante regnũ celoꝝ nõ diuitũ ſʒ pau perũ eẽ:Dicit nãq; pauꝑibꝰ. Bii pau/ pes ſpũ:qm̃ ipſoꝝ eſt regnũ celoꝝ.Si ẽ regnũ celoꝝ paupũ reſtat: vt infernꝰ ſit diuituʒ Hoc quoq; declarat nobis euã geliũ di. Põ quidã erat oiues. Et poſt pauca ſubiungit.Erat aũt ⁊ quidã mẽ⸗ dicꝰ laʒarus noĩe:qͥ iacebat ad iannam eius vlceribꝰplenꝰ⁊c̃. Factum ẽ aũt vt moꝛiret᷑ mẽdicus:⁊ poꝛtaret᷑ ab agelis iſinu abꝛahe:moꝛtuꝰ ẽ autem ⁊ dines 2 ſepultus eſt in inferno. Non putet qᷣſ qᷓ; hec verba eẽ auguſti non ſunt homi nis ſed veritatis:que nec fallere poteſt nec falli Quiſquis ergo vis regnare cũ . chꝛiſto:elige pauperiem cum ipſo:vt re 1 tet nos intrare in regnum celoꝛum. Et iuxta veritatis vocem.pꝛimo nos opoꝛ tet bibere calicem domini:vt ſic pertin — gamus ad regni confeſſionem/Qui au tem vult epulari cum diutte: pꝛeparat ſe ad epulas vermibuſ gehenne: in qua pꝛo gaudio momentaneo ardebit per quam celeſtis acquiritur hereditas.Fe lix commercium pꝛo perituris omnia recipere:⁊ ꝙ ineffabile bonum eſt cum petuo cum capite ſuo diabolo. Infelix commercium pro tã bꝛeui gaudio cele. ſti pꝛiuari regno. Felix paupertas per chꝛiſto ſine fine regnare Econtrario in lo pati ſupplicia Quapꝛopter fratres effabilis miſeria: perpetua cumn diabo chariſſimi vos illud euangelicum ru minantes:quid pꝛodeſt homini ⁊c̃. vo luntarie nunc pꝛo chꝛiſto ponamus: quandoque dimiſtenda:ne quod abſit pꝛo tra nſitoꝛijs amittamuſ eterna. hau riamus antidotum momentanee ama ritudinis:vt quandoq; percipiamuſ im menſe gaudia ſalutis. Sic modo cur ramus:vt in futuro compꝛehendamus vbi inueniemur: ibi iudicabimur. Non perdamus tempus acceptabile. Non tentie. Dum ĩigitur vacat: dum ſumus in via / aduerſario noſtro legi dei con ſentiamus. Lex quippe diuina no⸗ ſtra: ideo dicitui aduerſarius:quia no ſtris carnalibus omnino contradicit voluptatibus. Aduerſario itaq; no⸗ ſtro ideſt euangelio dum rex expectat dum nos adhuc ad pacem inuitat: nuncios mittamus: cum eo pacis ſe . ℳ Ans iniamꝰ: vt cũ venerit ille magnꝰ pr famil: nõ vt uos ĩutiles puniẽdos:ſj vt filios hereditãdos iuẽiat:ſecũq; itrodu cat ad nuptias: vt de ſuis bificijs ſibi ꝑ⸗ ennes reddamꝰ gras ieſu xpᷣo dno nr̃o: qͥ cũ pre ⁊ ſpũ cò viuit ⁊ regnat ĩ ſecula ſeculoꝛum. Amen. Aurelyj Auguſtini de ↄuenientia de cem pꝛeceptoꝛum: ⁊ decem plagarum egypti liber incipit. On ſine cã frẽs dilectiſſimi pceptoꝝ legis dei numerus plagaꝝ cũ numero qꝗbꝰ egy⸗ ptus pcutit᷑:exe quar f. Nã ſic.x.pᷣce/ pta ſt:qbꝰ ad cultũ oei ppts admonet ita. x. plage eligut᷑ qbꝰ ſuꝑbia egyptioꝝ affligit. Lõſiderem pcepta:cur ⁊ idi x.⁊ B.x. plage memoꝛãt᷑. Jõ ſine dubio qꝛi iſtis erãt vulnera:⁊ ĩ ilłk medicamẽ ia ⁊ opꝰ erat vt tã ꝑiculoſis.x.plagaruʒ vulneribꝰ.x. pceptoꝝ medicamina ſub/⸗ nenirẽt: vñ rogo vos frẽs nolite H ocio⸗ ſe acciꝑe:qꝛ ſi auxiliãte deo diligẽt᷑ attẽ detis poteritis agnoſcere.x. illa pcepta l.x.plagis ꝑ oꝛdinẽ ð ſe eẽ Zria:nã de cũda. Oe. 3. ttia ⁊ ſic viq; ad. x.numeruʒ puenit᷑: pᷣmũ ĩ lege ẽ pceptũ de vno deo Nõ erũt ĩquit tibi alij dij pᷣter me. p̃ᷣma plaga egypiioꝝ aqua ĩ ſäguinẽ ↄuerlſa: cõꝑi pᷣmu pᷣceptũ pᷣme plage. Deu vnũ ex quo ſi oia ĩ ſilitudinẽ aq̃ accipe: ex qj generat᷑ vniuerſa: ad q;ᷓ ãt rẽ ptinet ſan guis niſi ad carnẽ moꝛtalẽ rqᷣd ẽ g ↄuer ſio aqͥ ĩ ſãguinẽ niſi qꝛ illi qͥ credere ĩ de u n noluerũt:ſiẽ o.apłs pau.obſcuratũ Sĩ ſi c.e.d.ſe eẽ ſa.ſt.fa.ſt.Aq̃ g ĩ ſaãgui // nem vᷣit qꝛ ſẽſus egyptioꝝ obſcurus et tenebꝛoſus efficit᷑: ⁊ iuſto vei iudicio fa ctũ vt de illo fluuio ſãguinẽ biberent: quo hebꝛeoꝝꝑ paruulos necare cõſue⸗ gerãt. ſecũdũ pceptũ ẽ. Nõ aſſu.no.d.t. pᷣmo pcepto pᷣma plaga pꝑcutit d. 2. ſe vanum. Qui. n. acceperit nomen dei ſui vanũ:nõ mũdabit᷑:nomẽ dñi.n.i x.vi⸗ tas eſt:ipᷣe.n.dicit.Ego ſũ vitas.⁊ qꝛ vi⸗ tas mundat: vanitas iqnat: videamus huic ſecundo pꝛecepto cõtrartiaʒ plagd qne ẽ iſta ſecũda plaga: rane ĩ abundã tia. In ranis heretici intelligũtur atq; phᷣi: habes cõgruẽter ſignata phoꝛum vel hereticoꝝ pꝛauitateʒ: ſi cõſideres ra napꝑ loquacitateʒ. Phi.n. ⁊ heretici qᷣ in xpo hũana oia eẽ vicunt rane ſt cla mantes ĩ paludibus limoſis per ſuper⸗ biam ⁊ ĩanes cõtentiones: ſtrepitũ vo/ cum hiĩe poſſunt: doctrinas ſapie non poſſunt inſinuare:qui enim xppiane ve / ritati ↄtradicunt ⁊ in ſua vanitate dece pti decipiunt:rane ſunt tedium afferen⸗ tes auribus non cibos mentibus.terti⸗ um pceptum eſt memento inquit diem ſabbati ſanctificare. in tertio iſto pꝛece⸗ „ facit bona conſcientia. Ibi enim eſt ſa ctificaꝰ:quia ibi eſt ſpiritus dei. Deniq; videte vocationẽ:ſuper queʒ inquit do⸗ minus requieſcam: niſ ſuper bumilem 2 quietum ⁊ trementem verba mea: Inquieti ergo reſiliunt a. ſ. ſ. rixarum amatoꝛes:calumniarum ſeminatoꝛes contentionis magis qᷓ; charitatis ama⸗ toꝛes:inquietudiue ſua non admittunt ad ſe quietem ſabbati ſpiritualis: ſpiri/ tuale enim ſobbatum non obſeruant: niſi illi qui ſe ita temperate operibus terrenis acommodant: vt tamen lectio ni ⁊ oꝛarioni: ⁊ ſi non ſemper certe fre⸗ quenter inſiſtant ſecundum illud apo⸗ ſtoli. Attende lectioni ⁊ doctrine. Et ite rum. Sine intermiſſi.oꝛate. qui enim ta les ſunt: quotidie ſpũalit᷑ ſabbatũ colii q vo ĩquieti ſũt:⁊ iugiter irenis actibus iplicãt᷑ de qbꝰ ſcriptũ ẽ ĩpedimẽta mu⸗ 4. ðèl ¶De conuenientia. x. pꝛeceptorum A itevnifo liſpikonanſe Fithrübean (bigarmaͤ ielus Cellael tcceicoen üuamtauſit cchigen Wwtdeeen Gudni Näin (nhtdecee Nicetnipe ſctlenurſi nlinithnider Ggſoconmwen (eitinpgin iiiineeirt fiſülkfu (azniſi⸗ (funund- coe, hanmi pto inſinuatur quedaʒ vocationmis dic ſ.requies coꝛdis tranquillitas mẽtis awüde hicktten epe Mmiin mtſorcan clipersk uainen ancitcn ſiherü⸗ weier ſihteene ecdeo ſullne lſ nuni npſen Mnſbe ſali Abeßi chi⸗ D uumuttnmg idiinig aitneg miss ier ſien Ncthvcinni, uegr unine d nelair ir ſgrußhr Audarn:dciſer Döinthn aai an oslinots Nentcnen ii egtennn Naniatnuar. einetini chennten nunriie itmin nnN ni inf trurh n nüiſnen DDe cõuenientia. x. pꝛeceptoꝛum ch ſecert eos mios.ᷣ ſabbatũi. reqeʒ ha bẽ n pñᷣt.Cõtra iſtoꝝ ĩquitudinẽ dr̃: vt tãc; ſabbatũ hẽant ĩ coꝛde ⁊ ſcificatõʒ ſ.ſ.Eſto ĩiquit mãſuetꝰ ad andiẽdũ vbũ vt ĩtelłas.Ceſſa ab iniqᷣtate tna:ñ ſit tu mitꝰ qͥdẽ ĩ coꝛde tuo ꝑ coꝛꝛuptõʒ volã⸗ fataſmad ad ſilitudinẽ muſcaꝑ inqᷣe tãt vel cõpũgẽt te.Deũ ĩtellcũrꝰ andi oñtẽ tibi. Uacate:⁊.v.q.e.ſ.ðs. Lu ꝑ iq etudinẽ vacar̃ ñ vis:cõtẽtõnũq; viaruʒ conuptõe cecat exig vidẽ qõ nõ potes Attẽde t᷑tiã plagã huic ʒꝰ pᷣcepto ↄꝛiaʒ. Cinifes nate ſt ĩ fra egypti ò lio:muſce miĩutiſſimi iqetiſſime ⁊ ĩoꝛdinate volã⸗ tes ĩ oclis irruentes ñ ꝑmittẽtes hoĩes dqeſcẽ dũ abigũtur irrnũt dũ expulſe fue ri iterũ redeũt:tales ſt᷑ hoĩes ĩqeti:qͥ ſab batũ ſpualr ſᷣuare ⁊ bõis oꝑibꝰſtudere lcõil oꝛõni iſſter nolũt.Lalia ſine vnꝰ ſt fataſmata coꝛde cõtẽtioſoꝝ. Qũo.n. coꝛpꝰ humanũ ab iſtl muſcis a fligr:ita coꝛ eoꝛũ diuerſ cogitatõibꝰĩquietat᷑ arʒ cõpũgit:tenẽ᷑te pceptũ cauete plagã.ſe quit᷑ 4 pceptũ. Honoꝛa.p.t.⁊.m.t.huic 9ꝛia ẽ qͥrta plaga: egyptioꝛũ cinonia.i. muſca canina.Grecũ n. vocabulnʒ ẽ. qᷓ eni ꝑẽtes honoꝛare diſſilat muſca eũ ca nina.i.neqᷣtia diaboli ſpũalr affligit et crnciat.caninũ ẽ.n.ꝑẽtes ñ cogſct᷑.Qui tũ pᷣceptũ è ñ mecaberl.Quinta plaga moꝛs ĩ pecoꝛa. oĩs.n.q aut vxoꝛe ꝓpꝛia itẽꝑate:excepto vniderio filiox:vtit ant certe:qð ẽ crimẽ guiſſimũ qͥ vxoꝛi: aut filie aliene:aut ãcille:aut ſue vel alteriꝰ iſdiat vict cupiditate beſtiaꝝ tãqᷓ; amiſ ſo boĩs noĩe:erit pecꝰ.Nõ q̃ſ cõuerſus ĩ naz pecori:ſʒ i foꝛma hois Rlitudineʒ pecor hñs: qͥ nõ vult aundire ontẽ deũ. Nolite fi.ſc. e. ꝛ. m.qͥ nõ ẽ i. Et ill.hõ c. i. h. e.n ĩ.c.i.. ⁊ ſi.ſ.ẽ illis: Si pecꝰ eẽ ñ times.vł ſaltẽ moꝛi ſẽ pecꝰtime.Sextũ pᷣeeptü ẽ.Non occides ſexta plaga pu ſtule ĩ coꝛpe:⁊ veſice bulliẽtes ⁊ ſcaturi entes:ĩcẽdia vlcerũ vel vłnerũ de fainl la foꝛnacl. Tales ſũt aĩe hõicidiales. ar dẽt ita:⁊ ꝑ iꝛd hõicidii fr pit.ardẽt hoĩei iracidia:ardẽt ? gra lã qͥ vult ſubue nire feruet: ⁊ qni vult occidẽ feruet:ille pᷣcepto iſte moꝛbo:ille bõis opibꝰ: iſte ſanuoſis vlceribuſ.O ſi poſſemꝰ videre aĩas hõicidarũ:ſine dubio plns plãäge mꝰ:qᷓ; putreſcẽtia coꝛꝑa vlceratos. Se⸗ quit᷑ pᷣceptũ.⁊. Nõ fnraber. E plaga ſeptia grãdo ĩ fructibꝰ.Qõ ꝑ furtũ dei pᷣceptũ ſubdue:ð celo ꝑdis.nemo.n. ,ʒ iniuſtũ lucrũ fme iuſto dano.v.g. Quii furat᷑:acqrit veſtẽ: iʒ celeſti mdic ꝑdit fidẽ. Ubi lucrũ:ibi dãnũ.Uiñbilr fideʒ: ĩuinbilr dãnũ:lucrũ ſua cecitate: danũ qꝛ iã vinit ſne eqtate.Ergo qni ſuo ma lo deſiderio foꝛĩſecꝰfirãt᷑:iuſto indicio Dei intrĩſec grãdinãt᷑.O ſi ponet fureſ aut latrões vel raptoꝛes iſpicẽ agꝝ coꝛ dis ſui:ꝓfecto lugerẽt:dũ ihiñ inenirẽt qð ĩ os aĩe muterẽt:tãetſ ĩ furto ſuo ĩ⸗ uenirẽt:qð gutum auiditate ſoꝛberent. Maioꝛ ẽ fames aĩe qᷓ; coꝛpoꝛis: maioꝛ ames ⁊ piclłoſoꝛ plaga:⁊ granioꝛ moꝛ gõ peiöꝰc. Miti ꝑiſtã famẽ aie moꝛtui abulat ⁊ viuẽtes poꝛtãt funera ſua. Ui uere qͥdẽ vident᷑ ĩ coꝛpe:ſp. mal actibns moæui phãt᷑ ĩ coꝛde.Et multi ĩ aĩa fãe⸗ lici:de vanis ðᷣlicijs ⁊ diuttijs glanf᷑.De niq; bonũ xpᷣianũ ſcriptura ĩtꝰes dimite diẽ. Abſcõditꝰ inqͥt coꝛde theſaurꝰ: bᷣ q ẽaũ deũ diues.nõ añ hoĩes ſʒ añ deũ diues:vbi ve videt.Quid g tibi pdeſt ſi vbi hõ ñ videt:furar:⁊ vbi de videt in ſto iudicio grãdinarl. Octanũ pceptũẽ falſũ teſtimoniũ nõ diceſ.octaua plaga locuſta alal denie noxiũ. Quid dt vult falſus teſtis:niſti nocẽ moꝛdẽdo:⁊ cõſu mere mẽtiẽdo:⁊ iõ nos admonet aplła ne nos falſis crib appetamꝰ. Si iquit ab iuice ↄſumamini.Nonũ pꝛeceptũ ẽ nõ ↄcupiſces vx. p.t.nona plaga: dẽſe tenebꝛe.Si.n.pctm ẽ vxoꝛẽ ꝓpꝛiã exce⸗ pta cã filioꝝ agnoſcẽ: putas qᷣle pctm̃ ẽ n ſolũ ĩ ſua peccare:ſ ⁊ alienã appeter̃ Uere oẽſe ſt᷑ tenebꝛe.nihil.n.ſic dolet ĩ coꝛde patiẽtis:qũo ſi vxoꝛ illiꝰ appetat Et qͥ ̊ facẽ̃ alteri nibil ẽ ꝙ ſi nollet pati Alia mala ſolẽt hoĩes patient᷑ exciꝑe:hᷣ aũt neſcio vtrü vnq; iueniri poiuerit:qͥ tolerabilr patiat᷑:o qᷓ; denſas tenebꝛas patiũt᷑:q talia faciũt ⁊ talia ↄcupiſcunt vere excecãt᷑ furoꝛe boꝛꝛibili.Furoꝛ.n. idomitꝰ ẽ alienã vxoꝛẽ cõmacular̃ vel le atq; polluer.Decimũ pcepiũ c.nõ cõ cupitrces vllã rẽ ꝓximi tui. Huic mdda⸗/ to plaga ↄꝛia ẽ decia moꝛs pᷣnogẽioꝝ Oẽs res q̃̊s bñt hoĩes heredibꝰ puãt: ⁊ i bẽdibꝰnibil pꝛiogẽul cariꝰ.Qui volũt ges alienas tãq; iuſte poſſider̃ hẽdes ſe qrũt fieri a moꝛiẽtibꝰ.Quid.n.tã iuſtuʒ dr:qᷓ; ſibi rẽ derelictã poſſidere: Diẽ n. alidqᷣs: oimiſſũ ẽ mihi ĩ teſtõ. Lege nihil xfr iuſtiꝰiſta voce. LCu laudas qᷓñ iur̃ poſ ſidẽtẽ:ðs dãnat iniuſte ↄcupiſcẽtẽ.Ui des q̃lis es:q optas te ab aliquo ber̃dẽ fieri:nõ g vis vt hẽat heredes:in qbꝰnmi⸗ bil ẽ carꝰ pᷣmogẽit. Pꝛoide ĩ pᷣmogẽi tis tuis punier::qͥ ↄcupiſcẽdo res aliẽa i. ꝙ tibi iure nõ debebat᷑:q̃ſi iurl vmbꝛa ꝑqris. Perdis g pᷣmogẽita tua: ⁊ facile ẽ qdẽ frẽs coꝛꝑalr ꝑdere pᷣmogenitos. moꝛtales.n.ſè hoĩes:ſiue añ ꝑẽtes: ſiue pꝰpẽtes moꝛimur:moꝛianf. Iſtudmo lenũ ẽ:ne ꝑ hãc occultã ⁊ iniuſtã cõcu piſcẽtiã pnogenita coꝛdis tui perdas. Pꝛiogenita coꝛdiſ nr̃i fides ẽ.nemo eĩʒ bñ oꝑat᷑:niſi fides pᷣceſſerit.Oĩia opera tua bona filij tui ſũt ſpũales:ſʒ ĩter iſtos tibi pꝛĩogenita fides ẽ. Quiſqs reʒ alie nã occulte cõcupiſcit: eterna fide ꝑdit. moꝛdetis inuicẽ ⁊ comedetis: videte ne · Erit. n. pmũ ſine dubio kamulatoꝛ obſe 3 H . q̃ns nõ charitate ſʒ fraude:veluti amãs eũ a quo ſe cupit fſieri beredẽ.Amare ſe dicit eũ quẽ moꝛi deñderat:⁊ vt reꝑꝝ eiꝰ ſe videat poſſeſſoꝛẽ optat vt ꝓpꝛiũ ñ de relĩquat heredẽ. Hec frẽſ ↄꝑpatio ⁊ quo dãmõ ↄꝛietaſ decẽ pꝛeceptoꝝ ⁊ ðcè pla gax cautos nos faciat: vt hẽamꝰ ſecuri res nr̃as ĩ pꝛeceptis dei. Res inq; nr̃as interioꝛes ⁊ in archa ↄſcie nr̃e rpoſitas JIpſi ſunt theſauri nri:quos nobis nec fur nec latro:nec vicin malus: poterit aliqn auferre:vbi nec tinea nec rubigo ẽ metuẽda.Iſte ſunt.n.ve dinitie.i. bo⸗ na ↄſcĩa iuſticia miſicoꝛdia caſtitas at q; ſobꝛietas. Qui talibreb plenꝰeſt: di ues ẽ:ẽt ſi de naufragio nudus euafit. Sʒ h ſi oiligent᷑ attẽditl:⁊ q̃ ſunt mala fugere:⁊ que bona ſunt volueritis au xiliante deo exercere:eritis popului do mini:⁊ de iniqua egyptioꝛuʒ ſocietate.i. ſpũaliũ neqᷣtiarũ ꝑſecutione liberati:ach terrã repꝛomiſſionis poteritis feliciter ꝑuenire:auxiliate dño noſtro ieſu xpo: qui viuis ⁊ reg in ſe.ſeculoꝝ.Ama. Libellus oe cognitiõe vere vite. Apiẽtia dei qͥ os muti aꝑu⸗ verba foꝛmare tribuit: me gquoq; non ſolũ ſermone: ſʒ etiam ſciẽtia iĩ ad fandum ipel⸗ lit: atq; per ſe ac de ſe ĩtellecta alijs pie innot ſcere compellit. Duius ergo iſti ctu ad vtilitatẽ:vt ſpero:multoꝛuũ iteruʒ committo mead coꝛodendũ dẽtibua innidoꝑ: ⁊ foꝛſitan ad ↄfouendum coꝛ dibus dilectoꝛus:cũ xps veritas ⁊ vita oicat. Hec ẽ vita eterna vt te ſolũ verus deũ cognoſcant. Cõſtat ꝓfecto natura rõnalem:ad boc ſolum factam ? facto reʒ ſuum verũ deum intelligat. JIntelli gendo oiligat: diligendo in eo quie eter it: ⁊ rudibili alibi buman a 4 Ntptm nüeppein grckuft oeglgen Fleninceſ Mwbeoigno⸗ gnſeoreſr Nheſgelun (cinlugie gleofrpli Gdemn bber luununen ſegurfimis ls detiopen Alboeumbe Conehtlofaf edinſabli ſegeedeere lemmlignt Cunimarid Wacs WudeN imnindie emnan⸗ nnedent ſutap⸗ Aliena eli no deec. ſſeerun ſonelch Clnnneg ſüioboes ſchennee hlenmtt lhedte Ranen on⸗ ſna Mon nn Mge laſt tdöfmlne fucflnn berk in Nicemetſp Eopuſtgiüie MKlgrdten hehintif Karg din 8de. anßi da Nͤenitiſt ngtcenn ſn mis her ninu; Ktauh nifcadrtn nlbeperct Cint tiſann⸗ aiuntlru, nrnſi cunn bntraß u er wicnnn D t n 6 Glmt luunth, wmnnt De cognitione vere uite na:vita eternaliter beate vinat Diuini: tatis ergo eëntiaʒ rationabiliter ĩueſti⸗ gare eſt ad vitã eternam feſtinare. Hac vero negligendo ignoꝛare eſt vtiq; ad moꝛtem indeficientẽ pperare:qꝛ nimiꝑ hic ab eo ignoꝛabit᷑:oũ quãdoq; a bea ta vita ſequeſtrabitur. Quãobꝛem cum de hac pꝛeclara materia plurimi ſcõꝛuʒ patrũ multa gloꝛioſa conſcripſerit: ipſã q; rem ſimplicioꝛibus obſcurioꝛem red diderint. Libet me per hoc condenſa q̃ ſi quandam ſemitem ſtilo complana⸗ re:qua infirmis intellectibus relicto er⸗ roꝛis deuio per planum veritatis lice⸗ at libere ambulare.Sed hic quilʒ inui dus nebuloſa facie mihi occurrit: ⁊ vi⸗ rus diu ſub liuido coꝛde concretum in me acerbiter euomit Quid tu ĩquiens tentas ligna flluis impoꝛtare: aut redũ danti mari vndam inſtilare: Puius taʒ moꝛdacis moꝛdacem dentem h̊ petra retundat:⁊ venenum malitioſe euomi tum in viſcera ipſius denno toꝛquẽda refundat. Inuidia diaboli ĩtrauit moꝛſ in oꝛbem terrarum:imitantur illum: qͥ ſunt ex parte eius.O inuide infelix:qui aliena felicitate toꝛqueris: alieno dam no depaſceris: ipſius rebus pꝛobas te eſſe ex parte eius qui inuides alijs ꝙ tu ignoꝛas ſcire:ac mihi ob pium laboꝛeʒ collatum egris:ſuſpiris ingemiſcis: qð tibi ob deſidiam:unmo ob inuidiaʒ de⸗/ negatum cognoſcis. Age milſer:potius letiferum virus:quo turges euome: ſa⸗ lubꝛe dilectionis antidotum excipe. Sinautem parti patris tui nigro felle tabeſcens faueto:ego autem cum inni cha tabeſcente inter non habeo. Egre⸗ giam ſcrupturarum ſiluam alacer ĩgre diens: non in eam:vt tu venenata lin⸗ gua aſſeris:ligna deferens: ſed pꝛecio⸗ ſum vite lignum iuſticiam eſurientibus de ea offerre conaboꝛ: ⁊ dulce vᷣite han ſtum vitam:ſitientibus de pelago ſcrip ture haurire nõ moꝛaboꝛ:oẽs ergo fide les ad lignum vite fontemq; curramꝰ: cuius guſtu in eternum beate vinamꝰ. Libellus ergo nomẽ cognoſco vite ſoꝛ tiatur:dum in eo vera vita tardioꝛibns intellectu cognoſcibilis reddi videatur Fratres.Gratias deo perſoluimus:cus ius dono aperte in rebus dubijs certifi cari poſſumus. Quandoquidem ergo nos in hocipſum videas conflnriſſe:ne ad patriam redeuntes in via laſſabũdi deficiamus:paſtu potuq; vite:vt ſoles refice:⁊ tempus irremeabil curſu labi⸗ le nexui queſtionum figens fac ſtabile ne ſua volubilitas nos ociantes inuol uat:ſed tua affibilitas in diuinis labo/ rantes ad ſemper manens enum ſuſto⸗ lat. Magiſter. Fructum ligni vite ĩ ra mis crucis pendulum mecum alacres adite:fontemq; vite a vita patre quaſi de loco voluptatis manantem paradi⸗ ſum:vʒ eccleſiam oꝛtum delitiaruʒ irri gantem vnaies hanrite cuiꝰ ſapoꝛ ſi pa latum coꝛdis veſtri indulcoꝛabit teſtoꝛ vobis:ꝙ vos cũ euo permãſuros ð toꝛ rente voluptatis ſue quandoq; ſatiabit Fratres.Cum carnalia ſapientes ſpũa lia cogitatur nequeamus:regnum celo rum regionem clariſſimam omni opu lentia affluentiſſimam:in qua celeſtem hieruſalẽ vꝛbẽ pꝛeclaram meruis atq;ʒ opibus inclitã:⁊ ĩ hac deũ quaſi glioſũ regẽ ãgelos velut milites vario cłtu cõ ſpicnoſ mẽte foꝛmamꝰ:iccirco poſcimꝰ vt rõne ĩdagãte argumẽtis q̃q; obſtan tia cõpꝛimens:veiitatem quaſ in tene bꝛis latitantem ad lucem nobis pꝛodu cas:ac deuz. vt aſſeris: factũ quodamò viſibilẽ añ oclłlos coꝛdis ↄſtituas. M. Cũ ðs ops:ſolus ĩmoꝛtalis: ſolus ĩiuſs bilis:ſolus ĩcõpꝛehẽèſibilis lucẽ bĩtet:in acceſſibilẽ.ego at tenebrl vitioꝛũ oblitꝰ tetrã caliginẽ ibitẽ luci vtutũ ĩadibileʒ lr ieffabile lumè ſcis alioꝝ oculis ĩfer te potero qui cecutite ocło coꝛdii ſpliẽ doꝛẽ tante maieſtat reuerberatl nullo mõ intueꝛi pualeo: S. Lñ enitere ꝓ poſ ſe ĩ illã rapi:q̃tenꝰdiſecta caligie:mere⸗ arl ab illa ulniari:noſq; ꝑ te iluiari: ſiẽ ſepe videm valles a mõtib iubare ſoliſ irradiari. M. conaboꝛ ꝓ viribꝰ: vobis dꝛatibꝰ: ac logica peũte comitãtibꝰ ar⸗ gumẽil ſeqr vitate viq; in ipſi iacceſſi bilis lucl latibulu fugiẽte:ipſaq; ↄcedẽ te ꝓduca eã vobis idagãtibꝰ ſe ondęetẽè. G. Nra quidẽ tibi ñ deerit oro:tm ſit ti bi puia oux vtatj rõ. Magꝑe quippe a te audire veſideramꝰ:qłr in oꝛõib de deo cogitare debeamꝰ:ne foꝛte ĩfirma mẽs ſi pulchꝛũ hoieʒ imagiet᷑: ⁊ ̊ fila⸗ chrũ ꝓ vo deo decepta veneret᷑. M. fa teoꝛ magnitndine altitudis ſuſceptꝰ:ne gocijs vict ſuccũbo:qꝛ qͥ vcruq; mente vcipio:vix vbs explanare ſuffcio.Ex⸗ cedu.n.oẽ pꝛeclaruʒ lõge ſumoꝝ phoꝝ ingeniũ:qꝛ ſublimitas hꝰrei qui tractat exuꝑat oem itellom quãto quippe ma gis oẽm creatura igreſſus conoꝛ eã di ligenti ĩtuitu ↄteplari:tãto magis ſen⸗ tio ea ab aſpcũ intells mei elõgari.oꝑã tñ dabo inquiſitõi vr̃e ꝓ modalo meo ſauffacere: ꝓut ipſe de quo agimus di gnabit᷑ notitiã ſui veñderãati aie iĩnote⸗ Kere:vos auteʒ vbi vires pondere tate emuẽtie pᷣſſe ſucccũbunt:oʒ fragilitati ignoxcere. F. Nos q;to diligentiꝰhuiꝰ rei ꝑpẽdim altitudine:cãto ardẽtiꝰ op/ tamꝰ eã nobis:vt cũq; fieri cognoſcibi le:⁊ iõ libẽti aĩo tibi ignoſcimꝰ: ſi ea qᷓ Fbis exeqᷣ nõ vales ſaltẽ nutibꝰexplices M. Sciẽdũ igr deu nullis verbis expᷣ⸗ minaila poſſe cogitatiõe ↄphedi.Quo „ enĩ imẽſus ⁊ ĩcõpꝛehèſibilis pꝛedicare tur:ſi huane locutõi vel meditatõi iclu deret᷑:nüc ãt pʒ qᷓ; ſit admirabil cũ om nibꝰ linguis ſit idicibilis:oibui coꝛdibꝰ ſit incogitabilis: dialetica nac diſſerẽ⸗ di potẽs potent᷑ qᷣq; dubia di ctas ſcripturas eiubꝛas ⁊ euiſceras cun ctã humanã ſciam anihulas cũ oiuinita tẽ intẽdit tante maieſtat luce reꝑcuſſa pauidũ caput tremefcã reſlectit atq; in abdita mudane ſapie fugiẽs deliteicit: diſſolutis ſylloꝝ nexibꝰ ſtulta oomute ſcit.nẽpe noĩe ⁊ verbo cũcta expꝛimut᷑ q̃ ſub.x.pntis humano coꝛde cõcipiunt ſed ꝙ ex his nullũ ꝓpꝛie deo conueniat manitfeſte rõ ↄpꝛobat.nã ſi dixerunus ꝙ dðe ſubſtantia ſtt qͥ oĩbꝰ ſubſñſtere tri buat:⁊ ꝑ quã oẽs res eẽ hñt: mox vlia ⁊ ĩdiuidua oe quibꝰ ſubſtatia pᷣdicatur gnã ⁊ ſpẽs in quibꝰ vſare.ſilł ⁊.ix.accñ⸗ tia q ei necio inherẽt:aĩo occurrin:qͥ cũ cta liquẽt:qꝛ minime in deũ ↄcurruũt:ſi. pᷣdicem ꝙ ðs ipſa magni exiſtat:q̃ oia ⁊ mẽſura ⁊ numero ⁊ põdere diſponat ꝓtinꝰꝑtiitas huic quutitati ſe opponit: ⁊ lua exiguitate qð ẽ ſuꝑ oia maxinuʒ ↄminuit:quẽ ſi ipſaʒ bonitatẽ ⁊ ſũmnʒ bonũ noĩiemꝰ:qui cũcta valde bona fa cit:ſtatiʒ malũ huic qualitati ꝛiũ obui at: ⁊ tãto pono ſe opponere n trepidat ꝙ ſi creatoꝛ ⁊ oñs pᷣdicet᷑ ꝙ vtrũq; ad aliquid.iſ.refert:ↄfeſtiʒ rełlo opponit aũ mũudi inſtõeʒ: ⁊ cũ h̊ vocabulo caruiſſe ⁊ ᷓ̊ relin ex mundi creatione ei accidiſ ſe:cũ rõ aſtruat nihil deo accñtale: ſed totũ qð pꝛedicat᷑ de eo ei eſſe eẽntiale: poꝛꝛo ſi vbiq; tot eẽ dicat᷑ mox locali/ tas clãdeſtine irrepẽs illũ loco includit ſi aũt ſempitnũ pꝛedicet: ⁊ cuncta ipſa oiſponere affirmet᷑:ↄtinuo pꝛeterito pᷣ ſens:futurũ pñnti ſuccedere feſtinat: ⁊ ii tiũ atq; ſinem eternuati aſcribere notz inieés cüs 4 ſenirſtod lieſeve Pnegireif nerer ieſat con Amintf (hbtn Proſärde (rapa ſichidrd Gbicucite tteuci 6poni⸗ hnonin Fiettpngt Mntciſanr höknugrn hürnsssde mpnnſpinn iogod figoihnn wo ugco aaner a Vpeben innie Pitni; TE taliſij cenfreh mtiin iſb ös Wdätiet mini . Kanmtae dlsdi t laic igne Ristenini zindliscann eſni bune neſciſcknn gerb'ſnucn bocicnnn Mmtidn rdom tniton. estihi ng diutuſn dfrda d tütnanme. 1 mendα⅞ rfütnniaa pint – twnutetkkh uimnjif rẽs:illico paſſio ſe ĩgerit:⁊ ĩpaſſibł pa⸗ gf rõe repugnãte vł oe oeo ppᷣe: loqͥ ſagnat᷑: nuq́; peſus ſcie nr̃e notiſicanf. daogeli ſpuͦs nucupãt᷑: vt ibi. Qui faẽ ãggelos ſuos ſpũs.ttio aĩe ſps nücupat: Et ibi. Exibit ſpuͦs eiꝰ caro fuertet᷑ ĩ rr modo ignẽ viu ificãs: ita nĩa ſuiſibilis: M/e cognitione vere vite. foꝛmidat: ſi vo dicat᷑ oĩa poſſideat: et q̃rto vita bꝛutoꝝ aĩaliuʒ ſpũs vocak: vt aimicꝰluie ſiẽ veſtimẽto refulget:ſtati B hitu cogitaꝰeũ puat dũ amictũ lucis vł poſſeſſionẽ reꝑ ab eo ſeꝑat:ꝙ ſi ſꝑ pnñs adeè reſtat᷑ confeſtĩ ſitꝰ ſtãdi vl ſedẽdi ibi qͥs ſcit ſi ſpũs iumẽtoꝝ deſcẽdit ðᷣoꝛ ſũ.qnto vẽti dñr ſps:vt ibi:ſps ꝓcellaꝝ. ſexto h̊ aer ſcribit᷑ ſpũs:vt ibi. Os meũ apperui ⁊ attraxi ſpm̃.Quoꝝ diffõ talẽ imaginat᷑: ſi vo vniuerſa regẽ referat: Aerẽ ſpũs ſẽſibil:quẽ nos attrabẽdo ſẽ actꝰ laboꝛis er᷑nã reqͥẽ anullare conat eq timꝰipᷣe vł ſẽtiẽs.ↄctis tñ ſub celo viuẽ poꝛo ſi affirmet᷑ paticꝰ mala nr̃a ſuffe⸗ tibꝰ ſpiramẽ exhibẽs. Uẽetꝰ ſpᷣs ẽ aer dᷣi nutu aliquo mò agitat ꝓcellł aq̃ꝝ aug⸗ mẽtatꝰ ꝑ ãgelica miſteria excitatꝰ:ꝑ ea dẽ trãqͥllatꝰ. Uita bꝛutoꝝ aialiũ ẽ ſpũs vitalł:ↄſtans de aere ⁊ ſaguine aĩalis in uiſibilis:ſʒ ſẽſibilis memoꝛiã hũñs ĩtallu carẽs:cũ carne moꝛtẽs ĩ aera euaneſcẽs ro Aiĩa vo ſpũs ẽ ſubſtãtia ĩcoꝛpoꝛea coꝛ⸗ valemꝰ:tñ ſaltẽ ipꝛopᷣe ⁊ ꝑ enigmata ð poꝛis ſin vita: iiſibil: ſẽſibil: mutabilis: ti cõtẽdit. His qppe.x.ↄcta hũana ↄdi/ tio ĩcludit᷑ ⁊ ab hiſ oĩbꝰ ꝓpᷣetas ſumme eęæẽntie euidẽti rõne excludit᷑: ↄcta ⁊ enĩ q̃ vł oppoñtionẽ vl orietatẽ vel accñs ſuſcipiüt:nulla rõne ðo ꝓpᷣe ↄueniunt. go loq ſatagamꝰ. SF. Euidés rõ qð docj illocalł paſſibil nec qᷓ;titate mẽſure:nec deũ hũanis vbiſ ĩedocibilẽ: iʒ itellectus q̃litarẽ foꝛme eł coloꝛis ſuſceptibil:me⸗ lis mens ĩpiani deſiderat eu ſibi vtr’ morit rõnał: itellectual: ĩimoꝛtal: ⁊ ne ſfieri cognoſcibilẽ:qͥ mẽs iſtar ſpecłi aie vacillet oiffinitio:rõ cãm ꝓbatiõis ro/ vj ĩ quo ipᷣa imaginẽ ſui creatoꝝs ↄtẽ/ boꝛẽ:aĩa ẽ ſpũal ſubſtãtia.Oẽ.n.qð alij plet᷑. M. Uniueria q̃ ĩ rebꝰ creatis ler. 5 creatie ita ſubminiſtrat:ipᷣmẽ neceſſe vt ſubſi uim:ꝑ coꝛpoꝛeos ſẽſus cogſcim ¶Et ſtat: ſz aĩa coꝛpi vitã tribuit:igr aĩa rea⸗ eęena qa qͥ nec viſu nec exꝑiẽtia didicimꝰ lit᷑ ſubſiſtit. Dc vo vitã eẽ ipamet pꝛo⸗ ꝑↄparationẽ viſoꝝ ł exꝑtoꝛũ oiſcimus bat: dũ pñtia ſua coꝛpꝰ viuificat: abſẽ⸗ vt q de beſtijs veligtis poĩb legimꝰ: qᷓ tia ſua idẽ moꝛtificat. Dec nobis qͥde ãat nobis ĩcognita ꝑ cõꝑatiões nõs nõ iuiſibil ſed ſpiritibꝰ viſibil. Hãc eẽ ſen nbilẽ ↄſtat:oũ ocul coloꝛes: palato ſa⸗ Et iõ qꝛ ſpualia nobis ſũt ĩuiſbilia nũ/ poꝛes: manibꝰ aſpa vł lenia ſẽtire pᷣſtat G6;e erũt aliq rõne nobis ꝓbabilia: qꝛ vo e ͦmutabil: oẽ.n. qð melioꝛat᷑ ⁊ peioꝛat hic ↄſtat eẽ ſʒ ꝑſimilia edoceri neqͥunt k: mutabile : ſaĩa vit ijs peioꝛat᷑: vtutibꝰ melioꝛat᷑:igr mutabil e. Eſt ẽt illocalia oẽ.n.qð loco icludit᷑:altitudie:latitudi fidẽ mm credẽtium exiguũt. F. qᷓ rõ argu⸗ mẽtis ꝓbat q;qᷓ; i oꝑatiõe deficiãt nece E vronal qſq; credere orennai ne loͤgiudie aeris circũſcribit᷑: coꝛpꝰ cẽ. tm pfer:qð de ſpiritibꝰ ſciẽdũ rõ ſntuat. Sʒ rõ docuit aĩam ĩ coꝛpoꝛeã ec᷑.i.nec M. oi.mõis ĩ ſcripturis ſpũs ſubſtqtia⸗/ . Ps i coꝛpꝰ nec aliqð mẽbꝛoꝝ hr̃e: igr cõſtat liter oici:ñ neſcio a vobis ſcini. pᷣmo ſu⸗ ed eẽ illocalẽ:nõ.n.ſpatiũ aeris: vt coꝛ⸗ mꝰ oiuʒ ös ſpus appellat᷑:vt ibi ſps eſt pꝰoccupat nec coꝛpꝰ vt aq̃ vẽtrẽ iplet ðs: ⁊ qadoꝛãt deũ ĩ ſpũ oʒ adoꝛare.ſecũ ſi vt caloꝛ toto igni illocalr ĩeſt: ita aĩs totũ coꝛpꝰ illocalr iplet:ignis qð ẽ vi⸗ ſibil: ſj caloꝛ iuinibił: ⁊ ſẽſibił ⁊ quodã P ſed ſenſibilis viſbile coꝛpꝰ qdã occulta vi ſẽſificat ⁊ viuificat: G̊ ẽ quoq; paſſi bilqꝙ. n. meroꝛe afficit᷑ paſſibile ẽ:ſʒ aĩa dũ volũtatis cõpos nõ efficit᷑: meſtitia afficik:igẽ paſſibil eẽ cõuicit᷑. Ab hac q;titas excludit᷑ dũ nec altitudine ⁊ lati tudine ant lõgitudine metit᷑:nec ſex cir⸗ cũſtãtias.ſ.añ ⁊ retro:dextrũ ⁊ ſiniſtrũ ſurſũ ⁊ deoꝛſũ ſe ĩcludere patit᷑: quali⸗/ tas eni ſoꝛme vł coloꝛis ab hac ſecerni tur dũ nulla foꝛma vel hũani coꝛpis vł lliꝰ colorate rei illi aſcribit᷑. PHec ẽ me moꝛialis: qꝛ pᷣterita recolligit:ẽ rõnalis: pñtia diſcernit ẽ itellectualł: qꝛ ſutu⸗ ra ĩtelligit.hãc ĩmoꝛtalẽ hĩc eẽ ↄſtat ꝙ memoꝛiã ſni apõ poſteros ꝑẽnit᷑: dura re laboꝛat. Angelic aũt ſps ẽ ſubſtãtia icoꝛpoꝛea ĩuiſibil:ſẽſibil:rõał:ĩtellcũał imoꝛtal: bonoꝝ lucida ⁊ ĩpaſſibilis:ma lop tetra ⁊ paſſibilis. Sʒ vidẽdũ vtꝝ ali que ſubſtãtiã talis ĩ rbꝰcreat eẽ creda tur:cũ a nobis minĩie videat᷑. Angelos eẽ ipᷣa ĩſẽſibilia ꝓbãt:q̃ tã certã ſui mo⸗ tꝰ legẽ obpᷣunãt.Oẽ qppe qð mouet᷑:aut morũ a ſe bʒ aut aliũde ſumit.Sʒ oẽ qð motũ a ſe hʒ ẽ ſẽſibile vt aĩa: qð aliũde iſẽſibile vt coꝛpꝰ.Qðõ ſi ſol luna ⁊ ſide⸗ ra ꝑ ſe mout᷑:ſẽſu vel röne vigere vidẽ tur q̃ tã certa tꝑa tã certa celi ſpatia cu⸗ ſtodiũt:⁊ quodãmõ ſuũ ĩtellectũ huic/ mũdo luĩe vel ſignis ĩnuũt.Sʒ qͥ ea rõ nabilia vel ſaltẽ ſẽſibilia coꝛꝑa arbitrãt iure ſẽſu carẽtes ĩter irrationabilia cõ / putãt᷑.Cũ ãt vᷣe ſit coꝛꝑa viſibilia ſʒ mo tu carẽtia vtputa ĩſẽſibilia ⁊ moueant᷑: ↄſtat ꝓfecto ꝙ aliunð mouẽt᷑:reſtat igr ea ꝑ ãgelica miſteria moueri.ſimilit᷑ vẽ/ to es pluuias gradies Igura tõitrua tẽ peſtates auras iuſſu ðiꝑ illos rgi qͥ du bitat:⁊ ea ſẽſibilia putat:hũc rõ ſtultuʒ cũ ĩſẽſibilibꝰ ꝓbat.Gruta quocq; aialia vſibꝰ hũanis ꝑ illos obſecũdare vel ad uerſari qͥ nõ credũt:aut illa rõnalẽ per Sʒ octa q̃i rebꝰ iſẽnbilibꝰæ creaturis ſẽ· ſibilibꝰ gerũt 1 git:multũ a luce vitatis deſipit. Igr cõ ſtat acelos ve eẽ: 2 ⁊cta nobis patietis noſſe:ſʒ ̊ differt int᷑ illoꝝ ⁊ nr̃am ſcia,z qꝙ ip̃i oẽs cãs reꝝ anteqᷓ;ᷓ euenia pᷣſciũt nos aũt vix ⁊ cũ magno laboꝛe ĩueſti⸗ gamꝰ eas:poſtꝙ res ĩ actu ↄſtãt. Poꝛ⸗ ro ſimnus ſpũs ſicut a nullo intellcũ va let ꝓpᷣe cogitari:ita nulla diffinitiõe po terit ꝓpᷣe determinari.Sʒ qꝛ ĩtellectus lis mẽs eũ vt cũq; agnoſcẽ anbelat: hee enigmatica diffinitio ei iterim ſufficiat. De ſpᷣs ẽ eſſẽtia ĩuiſibtlisꝛoĩ creature ĩ cõpꝛehẽſibilis: totã vitã tot ſapĩaʒ to⸗ tã et᷑nitatẽ ſimul eſſẽtialit᷑ poſſides: vel ipᷣa vita ipᷣa ſapiĩa: ipᷣa inſticia ipᷣa efnitaſ exiſtẽs oèm creaturã ĩſtar pũcii ĩ ſe cõ/ tinẽs. Si ãr aliqs ĩſipiẽs tĩ deſipiat: vt deũ eẽ diffidat:hũc ſolũ ve eẽ:⁊ alia oĩa ab ipᷣo hr̃e eẽ hac rõe colligat.Oiĩs ſub ſtãtia aut ꝑ ſe ſubſiſtit aut p aliud: ſed hũc mũdũ nõ ſubſiſte re q̊ cõtẽdit: hie fatuꝰ ĩ nibilũ tẽdit. Mũdũ ãt non ꝑſe ſubſiſtere ↄſtat:dũ eũ rõ cepiſſe doceat ptibꝰ. n. ↄſtat: oẽ at qð cõiũgit vel ĩ par tes reſoluit᷑:ab aliquo vtiq; còiũctioeʒ vel reſolutionẽ patif:mũdus ꝗ nõ ꝑ ſe ſubſiſtit:⁊ iõ ſeqͥł ꝙ creatura ſit. Crea⸗ tura aũt ad aliqd.i.ad creatorẽ refertur Solus ꝗᷣ creatoꝛ ꝑ ſeipum ⁊ ſeipᷣo exi⸗ ſtit:oĩs ãt creatura ꝑ ipᷣm ſubſiſtit. Si enĩ ab alio eẽ hʒ:tũc deo maiꝰẽ a quo hʒ:qð oeo ĩcõnuenies .Et cũ nibil pᷣter creatoꝛẽ ⁊ crearurã exiſtat: ſi s ꝑ ſeipᷣʒ nõ hʒ eẽ: neceſſitate cõſeqt᷑ vt ꝑ creatu⸗ rã exiſtat qð ĩcõuenistiſſimũ ẽ. Ampli⸗ ſubſtatia mũdi ĩ diuerſa genera i di / ferẽtes ſpẽs dĩdif: ⁊ ĩ his fingulis bonũ ĩuenit᷑. Oẽ.n.vtile bonũ vinuerſa qppe vtilia ↄſidert᷑: ⁊ iõ ſingula bona 2ꝛ206 bãt᷑:oẽ aũt bonũ aut ꝑ ſe bonũ eſt aut illos admiſtrari àͥ àbi ꝭ½ luoenin 6 ĩitell em H ſn⸗ a rõe rcedů&tt iltni Nintonbcne gefchln Uelgnü maßb lowelsi rqciurſet iigfbomann etigi. deideoöͤ⸗ fͤntieice iriiniv⸗ hctlbess ACNere Wainee Ggkindlüit lrbios deo Mumngffcics uusnisde leioſtcera icdeati⸗ ſſtan ehnrien üumhuitigi Rhnan rilin rle fſpi rſollgtge⸗ lüiſenhii⸗ giipti 4 ſoͤien 7 lgrrinein fügettneſne gelanif . girtui gfineg üäep⸗ MWWDe cognitione uere uite. paliud ſz dierſa bona participatione rtieritt ſeſienn Mosciin5 gen lapis ẽ min bonũ:qᷣ im ẽ ⁊ nõ vi⸗ nuit:lignũ maiꝰ bonũ:qð creſcẽdo viuit etmneniſift etth intilortin⸗ zmtieni inag let pnsjA ſoramln tiannlitini⸗ inaied nwoind fntbiiemi S umiirin⸗ dieiſtin ieclkeidn ied dd itdchin vnius boni bõa e neceſſe ẽ. Diuerſitas qᷣppe recipit maiꝰ ⁊ minus.lã qᷓ;tũ ad equꝰ illo meliꝰ:q viuit ⁊ ſẽtit hõ illo p / ſtãtiꝰ: ꝗᷓ viuit ſẽtit:⁊ rõne diſcernit. Re⸗ ſtat igẽ his maxime ⁊ ſũmũ bonũ:de q Oib if etioꝛibꝰ pfluat bonũ.Et h bonũ ðs ẽ de quo:q̃ſi de fücte cũcta bona ꝓ fnũt:⁊ ĩ eũdẽ cũcta reflaut. Hic ſolꝰ ve C:⁊ iõ vitas ẽ:oc.n.qð ẽ:veꝑ ẽ.Qð verũ nõc: kalſũ ẽ. Sʒ ðſ ve ẽ: igr vitas ẽ. Crea tura ãt ei collata: q̃ñ nõ ẽ: ⁊ iccirco q̃ñ m falntaſad vitatẽ . Oẽ.n. qõ ex nibilo eẽ ninſleneaG. cepit:ĩ nihilũ r̃digi poterit:ſj oĩs creatu ra ex nihilo a deo pducta ad aliqᷣd eẽ ẽ ꝓducta:igr ſi ei cõparat᷑ nihil eẽ pꝓbaf. Nulla g mẽs deũ eẽ oubitat:ꝑ quẽ alia cuũcta eẽ ↄſiderat. Duieſſẽtia ẽ vita. oẽ enĩ qð ẽ: aut viuit:aut vita caret:oẽ aũt qð viuit aut ꝑ ſe vidit aut p aliud: ſʒ ðs ꝑ ſeipm 2 ĩ ſeipo viuit: ⁊ aljs oĩbꝰ vine re tribuit: igr vera ẽ vita ⁊ vitalis vita. Seipᷣm quoqʒ ⁊ totã facturã ſuã ſapit ⁊ itelligit:cui nil aliud ẽ ſaꝑe qᷓ; vinere 2 ec. Igr ſapia ẽ. Seipᷣm ẽt ⁊ oẽm crea turã diligit: qꝛ iuſtũ ⁊ hãe iuſticiã nõ aliũde accipit:igr iuſticia ⁊ dilectio exi⸗ ſtit. Initio ⁊ fine caret: pᷣteritũ ⁊ futurũ nõ nõ hʒ:igr et᷑nitas ẽ. Quũ itaq; rõ de uʒ veraciter eẽ ꝓbauerit: ⁊ hũc vitã:ſapi entiã: veritatẽ: iuſticiam: ⁊ eternitatem verie aſſertoꝛibꝰ eſſẽtialit eẽ docuerit reſtat nũc vt ad hũc quoq; vidẽdũ ali/ i feneſtrã apiat:pꝑ quã mẽs quoſdam grad ſcãdens ꝓſpiciat:quatenus regeʒ gloꝛie in decoꝛe ſuo vider̃ pualeat. Pe detẽéti aũt rõ ꝑ coꝛpoꝛalia gradiat᷑: neĩ firma ĩtellectpardua nites difficulta⸗ te cõfract' relabat. In pᷣmis igr hunc nune coꝛpoꝛeum ſolem mente connde⸗ remus cuius claritudine totũ oꝛbem il luminari videmꝰ. Poſt hc ſolẽ milia miliü angeloꝝ deo miniſtrãtiũ atten/ damus: quos ſingulos röne mõſtrante ſepties:ĩmo cẽties ſole ſplẽdidioꝛes ſcia mꝰ. Nã hic ſol ẽ miniſter mũdi: angeli autem templa oei. Quant um ergo dif/ fert templum dei a ſeruo mundi: tanto oiffert claritas angeloꝝ a claritate ſo⸗ lis. Deinde decies milies centena milia ſublimium angeloꝛum deo aſtantium perpendamus: quos ſingulos cen/ ties ĩmo milies pᷣ ſole clarioꝛes pꝛofe/ cto noſcamus. Sicut enim luna ſtellaſ ſol lunã in claritate extollere cernitur ſic quilibet ſuperioꝛ oꝛdo angeloꝝx ĩferi oꝛem ab angelis vſq; ad ſeraphin glo/ ria: dignitate claritate pᷣcellere credit᷑. Poſt hoc innumerabilia milia ſancto rum animarum inſpiciamus:quas ſin/ gulas longe ſole lucidioꝛes ãgelis bea titudine claritudine coeqnãdao non dubitamus. Lot ⁊ tantis luminaribus conſideratis: ſinguloꝛum etiam magni tudinem contemplemur:quatenus ad id qð intueri hanelamꝰ: facilius ſuble uemur. Cogitemus itaq; animam ſplẽ didũ ignem cuius minima ſciĩtilla rõe ĩ ſtruente vincat hũc ſolem oẽ enim qð ab alio includitur minus eo qð ſe in/ cludit eſſe neceſſitate conuincitur. Sʒ cogitatio anime que eius eſt ſcĩtilla: ñ ſolum hunc ſolem ſed ⁊ totum mundi ambitũ bꝛeui ſpatio includit: ⁊ totꝰ oꝛ bis eam minime circunſcribitgitur conſtat quãq; animam toto mundo longe maioꝛem foꝛe. Angeli autem ſi⸗ cut ab animabns beatitudine ua etiam differunt magnitudine hic nemo ma⸗ gnitudinem coꝛpoꝛalis quantitatis in⸗ telligat ſed illam potius intellecrualem que hunc mundũ coꝛpoꝛeũ ⁊ cũcta ĩ eo H 5 txoꝛpoꝛa ad paruitatè redigat. Pic iam mẽs ĩ alta eleuet coꝛ ſuũ qtũ põt ⁊ di⸗ la tet tot luces ĩextimabili claritate:ĩcõ parabili magnitudine reiplẽdẽtes ſub ſe ꝓſpiciat. Suꝑ ſexto q;dà admirabi⸗ lẽ lucẽ q̊ oium ullaꝑ luciũ lux ſit ĩtẽdat q̃ ſic ſupꝑ tot ⁊ tatas luces lõge refulge⸗ at:ſic ſol ſuꝑ oẽs ſtellas luceat cuiꝰluc ieffabilẽ magnitudinẽ ⁊ admirabilem ille tot ⁊ taãte luces iugiter admirẽt᷑:⁊ ĩ cuiꝰ affluẽtiſſimà dulcedinẽ ĩdeffeſe ꝓ ſpicere delectẽt. Pec ꝓfecto ẽ lux ĩac⸗ ceſſibililis:quã ihabitat eſſẽtia ði: ſolis mũdi coꝛdibꝰ viſibilis. Nullus bic co⸗ gitet luce deũ qſi tabernaculo hominẽ circũdaiũ:q̃ſi aliud fu ðs qͥ lucẽ ĩbabi⸗ tet: ⁊ aliud lux quã ĩhabitet: ſed potiꝰ illã lucẽ cõtinua ſciat. Hec ẽ lur age los ł aĩas ĩ celis ſna viſiõe ſatiat:hec ẽ q̃ mũdicoꝛdes ꝑ cõtẽplationẽ illuiat: bec q̃ ſolis lucernã ĩ mũdo cõmoꝛãatibꝰvt cãdele lumè ĩ carcere poſitis pᷣſtitit:q̃ ð tenebꝛis ad lucẽ:ð moꝛte ad vitã:ð exi lio ad priã remeare poſſint.Ergo ĩ oꝛdi ne talr mès nf̃a deü meditet᷑: talr ĩten tio nr̃a imaginẽ eiꝰ còtẽplet᷑.i.talẽ lucẽ q̊̃ſie ſuꝑ ſolẽ vt ſol ſuꝑ cadel reſplẽde at:ĩmo talẽ q̃ ſic ſuꝑ inumera angeloꝝ 2 alaꝝ milia pꝛe ſole cẽties ſplẽdida: vt᷑ ſol ſuꝑ ſidera refulgeat. Nò multũ qᷣp pe a veritate aberrat: qͥ talẽ dei imagi/ nẽ an oculos coꝛdis ĩ orone verſat. Hec pñis viſio dei facie ad faciẽ:regnũ celoꝝ vocat᷑:qꝛ extra hoc coꝛpoꝛeũ celu: ĩmo extra oem locũ:angeli ⁊ iuſti:qͥ celi no mindt᷑:bac viſiõe fruunt᷑. Iccirco etiaʒ q;nis ðᷣs ĩ oibꝰ creaturis eſſẽtialit ma nere credat᷑ ꝓpe ĩ celis vel in iuſtis pꝛe dicat᷑:qꝛ ipᷣi ihitationẽ ei fruẽdo ſẽtiũt ⁊ eũ oibꝰ rebꝰ ĩeẽ ↄſpiciũt: quẽ ſibi mi⸗ nime adeẽ cognoſcũt q irena diligunt. Sicut.n. cec ⁊ vidẽs ĩ ſole ſtates:vidẽs claritate ſolis vidèdo fruit᷑: cecꝰ lumie eiꝰpᷣuaf:⁊ qᷓ;uis pñitia ſolis vtriq; eque adſit:tũ eiꝰ pñtia nõ equalit᷑ vterq; ſen tit:ſic deꝰ hos tm̃ ĩhĩtare dr qᷣ eiꝰ pntia facie ad faciẽ vidẽdo:vt angeli:aut ꝑ cõ tẽplationẽ vt iuſti:ĩ hac vita fruuntur. In his aũt ñ eẽ dr:qͥ eiꝰ vinõe pᷣnat᷑.Uñnj ⁊ ĩtra nos regnũ celoꝝ eẽ pᷣdicat᷑ qꝛ viſo dei oĩpotètis:q̃ regnũ celoꝝ.i.iuſtoꝛn, nominat᷑: ĩ angelis ⁊ inſtis comeplat᷑. Pecét vita eina appellat qꝛ bti pſetia ĩgeficiẽtis vite:plene plruũt:⁊ nũq; nee moꝛti nec vllis doloꝛibꝰ miniſtris moꝛ tis ſubiacere pmittũt. Ad boc nq; crea ti ſũt:vt et᷑naliter viuãt:⁊ et᷑na vitã et/ ne aſpiciat. Dec quoq; celeſtis ciuitas nũcupat᷑: qꝛ vnanimitas illoꝑ ciuium ad vidẽdũ regè głie ĩ decoꝛe ſuo ↄgre⸗ gat:bec nibilomin bierlin cognomina tur: qꝛ viſtõe ſpo manẽtis pacis ſatiatur. Pec paradiſus vocitat᷑:qꝛ oim ee c niũ delitiaꝝ abũdãtia iocũdatur. qq; ſuꝑna pr̃ia noiaf: qꝛ oẽs iuſti bůe viſioné:vtpnta filij dei bereditare non dubitant. Quũ g ſcõs ĩ orone ĩuocatis ſic oʒ de eis cogitare ↄſtitutis i glia eter ne claritatis.ſ.ſplédidiſſima lumina lõ⸗ ge pᷣ ſolis fulgoꝛe lucẽtia: qͥ oia bona — plenit᷑ ĩ oei vinõe bant ⁊ cũtis ſe ĩuocã tibꝰ potẽt ſubueniãt. F. Sol einus ad quẽ vidẽdũ nos tua dulcis oĩo pdurit ⁊ cuiꝰſerena lux ĩ coꝛdibꝰnr̃is ꝑ tua vex bꝛillurit ipe de tenebꝛis expiũ iĩ lucis fgiõe ↄſtituat: ⁊ iter luces q̊s pdicas te lucẽtò luce ſue viſõis ꝑẽnit᷑ frui tnibuat M. Si qᷣd ꝑ me ꝓbabile pfert: nolo v ide mibi ſʒ deo ciiꝰ donu ẽ gra referat q ſepe ꝑ abiectos ᷣuos ad bereditatem ſue vinõis filios ſuos coͤnocat: ⁊ bo/ ſtes de exilio ad patrid iter ſalutis ami cis pnotat. Et bñ vidiſtis aliquẽ deſoꝛ/ mẽ foꝛmoſo ſpeculũ:imo cecũ vidẽtib D ſde uentoniſence ſvafmſe. ſpſonibeogras ſeſcbsinotut⸗ MWipſödtün ( cumain (aralscotnn engaln. idutmetide ücanenernd⸗ (Alödſ radens⸗ fon eaiveitd Naieicunn ſblltnaenese riojeno ſictarſedemöſt atſckreneten tiligoingen⸗ uceſubſtäne⸗ tioengnace Pripheid l.elu⸗ Di M⸗C uiloie uß.hoͤß⸗ lo rloffc⸗ . Minetctoi mlißimn ith ileegfme kenmnorſ aruoetri titſeig ſicefn isgäntare nänoͤegnliin midiertieiſe. ico tnn intihaefnie de nſoen ücclertian gi in Gels iſon mn pelieit rhteeſſtihii xe ogen nmuninnut:aGH Eegkiunk, Gnn inn nmitin tu win gn ii iitirionn Engtniiß 4: mꝰ ꝑenni deo gras referimꝰ: cuiꝰ viſio ꝑte nobis inotuit:⁊ qͥ talẽ theſauꝑ car⸗ nalibꝰ abſcõditũ ꝑ te nobis ꝓptulit. S⸗ ꝗ põdꝰ carnis aĩiam aggrauat:ecce ite 2 5 „ — ruũ carnalis cogitatio metẽ diuinã cõtè plantem puliat. Quũ.n.ſuꝑiꝰ rõ ĩ vnuʒ deũ veriſſime eẽ demonſtrauerit:⁊ ipDim ſolũ cuncta ex nihilo feciſſe pbauerit: quõ qſ tres deos adoꝛare docemur:vũ prem gfectũ deũ:filiũ ꝑfectũ oeum.ſ.ſ. pꝑfectü oeũ còfiteri monemur? Dũ eniʒ ſubdiſtincte tres ꝑſone diſtiguunt᷑: qͥd alið qᷓ; treſdija nobiſitelligůt᷑. M.In ipa vitate ſe demõſtrante ⁊ rõne pbate cuiꝰ videbitis neceſſariã ĩ vna eſſetia tri nitatẽ: itẽ ꝑ oĩa neceſſariã ĩ tribꝰ ꝑſonis idiuidue ſubſtãtie vnitatẽ quũ iam ſu⸗ perius enigmatice de deo loq̃rer qͥ non poterã ꝓpᷣe:qͥd dixi eſſẽtiã dei eẽ: SF. Tucẽ.M.e luce qͥd gignit᷑:F. Splẽ⸗ doꝛ. M. Quid i luce ⁊ iplẽdoꝛe ſimul ↄnñiderat᷑: SF. Caloꝛ.M. Nũ ĩ ſubſtãtia lucis ſplẽdoꝛis:caloꝛis ĩuenit᷑ diuerſi/ tas. F. 1: ſʒ icẽtitas. M. Nu.ĩ voca⸗ bulis vel officijs pdicat᷑ idẽtitas: S. Minime:ſed diuerſitas.Nã lucis vo/ cabulũ:ipam ſubſtãtiã:ſplẽdoꝛis voca⸗ buluũ:lucis gr̃am:caloꝛis vocabulũ vi⸗ det᷑ expꝛimere lucis efficacià. M. Igit patet tria vocabula diuerſa vnã ↄſtare idiuidua eſſẽtiã . DPer oĩa patet. 4. Sũümũ ſpm pr̃em lucẽ appellari habe/ tis ĩ apło. Deꝰlux ẽ:⁊ i eo tenebꝛe non ſũt vlle. Sumũ quoq filiũ ſplẽdoꝛẽ ap pellari:hẽtis ĩ alio. Quiẽ ſplẽdoꝛ ſub/ ſtantie eius. Sumũ mibilominꝰ. ſ. . ca⸗/ loꝛẽ nücupari apð moyſẽ.deꝰ nr ignis c.Cuũ itaq; lux ſplẽdoꝛ:caloꝛ ſit vna nã ⁊ idiuiaua ſubſiãtia:vocabła vo diuer ſa:ↄſtat ꝓſecto pr̃is ⁊ filij.⁊.l.ſ.vnã nãʒ De cognitione vere vite. lumen tenuiſſe:ac clandũ ſanis greſſu viam oſtendiſſe. F. Nos qnoad viui/ ĩdiuiduãq; eſſẽtiã oũ ĩ eo qð ſignificat qð ſubſtãtialr ſps noĩat᷑: ⁊ itẽ ĩ ꝑſonis diuerſitatẽ neceſſariã:dũ pr̃ gignens:fi liꝰ naſces.ſ.i.ab vtroq; pcedẽs pᷣdicat᷑. F· Plãe trinitatẽ ĩ ꝑſõis ꝑſpicue vide⸗ mꝰ:⁊ neceſſariã ĩ ſubſtãtia vnitatẽ eui⸗ dẽt᷑ tenemꝰ. M. iõ diligẽtiſſune Hh̊ͥ duo noĩa.ſ.ſubſtãtia ⁊ ꝑſõa oĩne eſſetie coa ptant᷑:qꝛ ſꝑ ſubſtãtia ð ĩdiuiduisi płali tate ↄſiſtẽtibꝰ:ꝑſona ãt ð idiuidua rõ nali nã pᷣdicat᷑:quũ nos ſoleamꝰ ꝑſõis plalitatẽ ſoẽ autem ðſignar eſſẽtie vni tatẽ.VF. Qua ſilitudine vocat᷑ eina lux pr: M. ꝛ ex ſe ꝓlẽ gẽuit eqlẽ.V. Nõ⸗ ne ſibi mag mr̃is nom ↄuenire videret M. In pre ẽ ſꝑ pᷣncipal cã pl:⁊ iõ a pᷣn SFai ſexu ðbuit iure h̊ noie appellari. Qua ſilitudie dr̃ gignẽs:M. Ceriũ ẽ:ꝙ mẽs gignit cogitationẽ:cũ ãt mẽs ſeipᷣaʒꝭ cogitat: q̃ñ aliã ſibi ſilem gene/ rat. Sic ſummusðs:quũ ſeipʒʒ talẽ q̃lis ẽ cogitauit: ꝓcłdubio ſileʒ ſibi ꝑ omnia imaginẽ generauit.Et ſiẽ gignens iure pr̃ vocat᷑:ita rectiſſime gemit filiꝰ noĩa tur. F. Si ðſ filiũ genuit:vr aliqñ fuiſſe wꝓꝙfiliũ nñ hũit:⁊ H̊ͥ nom̃ er accñti poſſe derit. Qõ ſi h̊ ita ẽ ſuꝑioꝛ ꝓplatio labe fa ctat᷑:q̃ ðo nihil accntale: iʒ totũ eẽntia le pᷣdicabat᷑.m. Jã docuit rõ ði eẽntiã eẽ etnã vitã ĩitij ⁊ finis neſciã ꝙ ſi ſin gularis va vita abſq; initio ſemper fu⸗ it conſtat quia ab ini io ſe viuere intel⸗ lexit:ꝙ ſi ſe ve viuere non iĩtellexit ſapi Es ñ fuit:qð ẽ nephas ð ðo or̃e:ꝙ ſi ali⸗ qñ ſapiaʒ aliũð accepit q̃ pᷣ caruit:tẽ id a q tm bonũ accepit ðo meliꝰ excitit ⁊ itellerit:qð abſurdiſſimũ cẽ:ſʒ ſẽpit᷑na vi ta ſꝑ ſe vinẽ ĩtellexit:h itelñntie ſapia nõ aliuõ ei accidit:ſʒ ſꝑ eis coeſſentiłfuit: q;q; hãc ex ſe vt ꝓlẽ ſuã ĩeffabilit᷑ genu erit:igr̃ pr̃ nũqᷓ; ii filio extitit. . Qua pP iij ſilłitudie ſplẽdoꝛ eine lucis fili vocat᷑ ũñ viuũt. M. Ois creatura tripharie ſubſi ſtere dr̃. In ðo ĩ ſeipᷣa ĩ nobis.In ðo vi pis ĩ ſeipo ẽ ſbã mutabil:qꝛ ĩ calcẽ com “ filia: M.qꝛ ꝑ oĩa ſilitudo pr̃is i eo ex/ pᷣmit᷑ vñ ⁊ ſilitudo eiꝰ or̃.nibil.n.ĩ rebꝰ creat ad itegꝝ eiꝰſiliudinẽ fuat a quo naſcit᷑:capilli nãq; a capite naii ſt᷑ ei dii ſimiles: poma ab arboꝛibꝰ nata ill oiſſi milia:lana diſſilis ouibꝰ. SFetꝰ aĩaliũ vlł ipi filij hoĩʒ ñ ꝑ oĩa ſiłes qlitati gẽitoꝝ: h at ꝑ oĩa gignẽti ẽ ſillimꝰ:⁊ iõ viſſime ñ filia ſʒ filꝰ vocat᷑.V.q̃ ãt hĩtudie filiꝰ vbu vocat: M. Lriplr vbũ itellr.v. F. cũ h̊ vbũ hõ ꝓfert oꝛe:aut cũ iõ vbũ hõ abſʒ motu ligue ĩ coꝛõ ſuo ſoꝛmat:aut cũ reſ ipa qu ſigr illð vbũ qᷣl ſit ĩtellcũ cogitat᷑.H̊ ʒ mõ ðs vbũ ſuũ genit: cũ ſe ipʒ cogiꝰ dixit:Et qꝛ tota mũdi foꝛma eadẽ cogitatiõe creauit:iõ or ꝙ oĩa ĩ v⸗ bo ſuo fecerit:vñ ð cr̃atiõe mũdi legit᷑. Ipe dixit ⁊ fcã ſt:nihlł.n.ẽ alið filiꝰ vel Vbũ ði qᷓ; cogiꝰ vł ars ł ſapĩa eiꝰ:cũ nos aliq;ᷓ veni cogionꝰ:ipʒʒ rei imaginẽ i co⸗ gitatiõe nr̃a foꝛmã. ſic ðs cũ ſeipᷣʒ cogi tauit:ſileʒ ſui ꝑ oĩa imagie foꝛmauit: ẽt iõ B vbũ imago ł ſilitudo dr̃ di:ſʒ nihil alið niſi eéntia expᷣmit᷑:vñ ⁊ h̊ vbũ or q̃ ſi ve bonũ. F. Qr or̃᷑ oẽ qð fcem̃ ẽ:ĩ imfo vVita erat: Na lapiõs q ſolidi ſt ĩ bo di ta immutabil ĩ ſeipa ſbã cõmutabil:in nobis ſilitudo rex imaginabil.v. g̊. La⸗ mutabil. In nr̃a cogitatione ſitudo lapidis. In arte di ſcia iterminabil: vite ODurabil.Cũ.n. artifex domũ facẽ cogi/ tat:iã domꝰ ĩ ipᷣa arte viuit:qᷓ; poſtmo⸗ dũ man edificat. Sʒ illa quã manꝰ eri git eoꝛꝛuet:illa vo q̃ ĩ arte viuit ꝑmanet tł qppe ẽ aliõ ars qᷓ; aia: ⁊ aĩa nt alio — q; ars eꝰ⁊ ars eꝰ nihil aliõ ẽ qᷓ; ipᷣa vita. Sic vbũ di nihil ẽ alið q; ars eiꝰ: ⁊ ars nihil aliõ ẽ qᷓ; ipa vita:⁊ ĩ hac cũcta im⸗/ mutabilia pꝑmanebũt:qꝛĩ ſpã ſui cõmu tabilia deficiit.S.Cũ euidẽs rõ idẽ ver bum cũ pfr̃e ⁊ ſpũ ſcõ vn ⁊ ĩdiuidnam ſbã ĩ expugnabilit᷑ ꝓbauerit quõ ſolüui jʒ ſẽtia ẽ ſepatũ ⁊ ſingularii hũanatũ:cõ⸗ ſins⸗ idiuidua q potint pati ſepatiõis diſcci / ſermif trigosſcgn RS gruſlcolibee — mina. M. Siẽ ſẽpit᷑na vtꝰ dinitat ꝑ eas 2 ĩ memoꝛia ſil vna eentia exiſtit. Cum i lr̃is corpꝰ ſuũ ligari ⁊ videri pmittit: 2 pus vociſ ſẽſibile:⁊ tñ i eparabile maſtt lũ vbũ qõ ẽ pris filiꝰ ſingnlarit᷑ hůanuü coꝛpꝰ ĩduit:ſe hoĩbus ſẽñbile exhibuit: ãt ſcũs addit᷑: qꝛ cũcta ꝑ eũ ſcificãt. J. deus charitas or. Cõſtat ãt qꝛ pĩ ſtat ꝓfecto ꝙ pr̃is ⁊ ſpũs ſcĩ ſbã nec eſt q̃ fcã ↄſpiciũt põt ĩ elligi:ſi h pfũdu ni miſq; occultũ ꝑ ea q̃i nobis gerũt᷑ rie pſcrutãte poterit ĩſpici. Notu eſt.n huũana mẽs verbũ cõmunis locutionis ex ſe cogitãdo gignit:⁊ idẽ verbũ ĩ méte vero verbũ ſuũ alijs ĩnoteſcere cupit ců eadẽ cogitatiõe:q̃ nihil aliud ẽ qu ver . buũ ſuũ:⁊ cũ memoꝛia diſponit qð idem verbũ vocis coꝛpꝰ idun ⁊ auribꝰ and bile ⁊ coꝛdibꝰaudiẽtiũ viſibile pcedir ? tñ ĩuiſibile manẽs de eẽntia met ⁊ me moꝛie nõ recedit.Nõ g mẽs neq; mẽéo½ ria:ſʒ ſolũ vᷣbũ ſingulariter ſonuit ꝑ coꝛ ĩ eẽntia mẽtl ⁊ memoꝛie inuiſibile.SZic ſũmꝰ pr̃ vbũ ſuũ ſeipʒ cogitãdo gennitt qð ĩ prĩ̃is ⁊ ſps ſci eẽntia ſil coeſſentiale ſubſiſtit. Sʒ tñ nec pr nec ſps ſcũs: ſj 0 coꝛpꝰſũptũ ĩdigna pati pmiñt pᷣʒ i ſea rabir ĩ eẽntia priſ: ⁊.ſſ. iunſible ⁊ ĩpoſſi ble pmãſit. S. q at ſilitudĩe amoꝛ diſpi noĩat᷑: M. Dei eẽnti diri eẽ vit: va at vita ſe viuẽ ĩtelligit: ⁊ ſi ſe vita itelligit· ſe vtiq; diligit. Dei ãt vinẽ itelligẽ dilige ta ⁊ vita ẽ ſpũe.Et qꝛ ꝑ dilectiõeʒ cüc. eẽ ł viuẽ tribuit:iccirco ſpſnũcupat᷑. Jõ q̃tr ꝓbat᷑ h̊ ſps a pre ⁊ filio ꝓcedẽ: M. Mihil aliõ.ſ.ſ.q; amoꝛ di itelligi: ſns Z vt ipſuzʒ oiligit. ⁊ u fili preʒ tac; ſemet ¶De cognitione uere iuite. Prtler Ven ginlit iteſhuuefna gotemnalehn etſlicoeſe⸗ ultnaro⸗ git uid el lltmfibene oüßnorg Ncnd' Pochlapi litieſcud Emdni ädieren ſäftemar ihhetuebin Gnlhüanane ſolnijge chulaſehe Etllngi mmnniiſi, eetcopre nihil ẽ aliud qᷓ exiſtẽ. Dilectio g deꝛ e NN PVn AA Wen ultenr Eticfiie Conſeſſionum Tiber primus erſiſinitii dlt unt ut⸗Sneirff rütſpglaiin Oprst bia hmti rn ipdidligſ ügeräinere otentipien ſei Neti tinnelt ufmd dn iialsi en röeitiin si k evbei inag nmisttili Cucr ſöso e dirm unmmidd itnnis ipᷣm diligit. Uita nãq; diligit ſe ſeꝑare: 1 iteꝑꝝ ſapia diligit ſe vuẽ. Uite at ⁊ ſa⸗ piẽtie ꝓbata ẽ vna eentia eẽ: igẽ dile/ ctio vi amoꝛ ł charitas: ẽ ſps ſcũs ĩ bã pfr̃is ⁊ filij coeſſẽtial exiſtit:⁊ iõ ab vtro q; eqlit pcedit. S. Si.ſ.ſ.pr̃i ⁊ filio coeſ⸗ ſẽtial exiſtit:quõ ab idiuidua a ſbã ſepa ri potit:cũ ĩ ſpecie colũbe ſuꝑ oñʒ vł ĩ foꝛma ignis ſuꝑ aplos apparuit. M. Sci ſps ſbã ñ ĩ colũbã lignẽ ẽ träſmu . wiCColüͤbe coꝛpꝰ ↄdidit. Sinis. retractationũ.Diui auguſti. Onfeſſionũ meaꝝ libri tre/ decim ⁊ de mal ⁊ oe bonis meis deũ laudat iuſtũ ⁊ bo Au:atq; ĩ e excitãt hũanuʒ ectũ ⁊ affectũ. Intiʒ qð ad me atti 4 Ex libꝛo 2 ite ₰ net h̊ ĩ me eger̃t cũ ſcriberẽt᷑:⁊ agũt cuʒ legũt᷑.Quid de ilł alij ſẽtiãt ipi viderũt multl! tn f ibꝰ multũ placuiſſe ⁊ placer ſcio. A pᷣmo vſq; ad decimũ de me ſcri⸗ pti ſũt. In tribꝰ cetis de ſcripturis ſcis: ab eo qs ſcriptũ ẽ. In pᷣncipio feẽ ðs ce lũ ⁊ t᷑iꝗ: vſq; ad ſabbati reꝗẽ. In quarto libdbꝛo cũ de amici moꝛte ai mei ↄfiterer mifiã dicens ꝙ aia nra vna quodãmõ fcaã fuerat ex duabꝰ: ⁊ iõ inq; foꝛre mo ufuße rni metuebã: ne tot ille moꝛere᷑ quem muliũ amauerã. Que mihi qn declama tio leuis q; grauis ↄfeſſio vr:q;uis vrcũ NG tẽpata ſit hec ĩeptia ĩ eo qð additũ ẽ foꝛte. Et illud ĩ libꝛo ᷑tiodecimo ꝙ dixi firmamẽtũ fcm int᷑ ſpũales aquas ſupe rioꝛes ⁊ coꝛpales ĩferioꝛes ñ ſat ↄnde/ tfate ocm c. Res ãt ĩ abſcõdito ẽ valde. Aurelij Auguſtini deuotiſſimꝰↄfeſſi ””cõ 1 audare te vult hõ aliqͥ poꝛtio creature tue ⁊ hõ circũferẽs moꝛtalitatẽ ſua:cir⸗ onum liber incipit. palge: magna vtus tua: ⁊ ſa⸗ p̃dicat es enĩ nobi Pientie tue nõ ẽ numerꝰ.Et cũferèsteſtimoniũ pcti ſui ⁊ teſtimoni⸗ um qꝛ ſupbis reſiſtis:et iñ laudare te vult hõ aliq̃ poꝛtio creature tue.Lu.n. excitas vt laudare te delectet:qꝛ feciſti noſ ad te:⁊ ĩqetũ ẽ coꝛ njm donec reqᷣe ſcat ĩ te.Da mihi ðs ſcire ⁊ ĩtelligẽ vtrũ ſit pꝰ iuocare te an laudare te: ⁊ ſi ſcire te pᷣꝰ ſit an iuocare te. Sʒ dqs te inuocat nelciẽs te:aliud enĩ ꝓ alio põt iuocar̃ neſciẽs an potiꝰ iĩuocar vt ſciar:Quõ aũt ĩuocabũt ĩ quẽ nõ crediderũt: Ant quõ credẽt ſine pᷣdicãte:⁊ laudabũt dñʒ q requirũt eũ:Querètes enĩ iueniẽt eũ ⁊ ĩuenientes laudabũt eũ.Querã te do mine ĩuocans te:⁊ ĩuocẽ te cxedẽs ĩ te Jnuocat te deus fides mea quã dediſti mihi:quã iſpira⸗ ſti mibi ꝑ hũanitatem fili cui per mini⸗ ſterium pᷣdicatoꝛis tui:⁊ quomodo ĩiuo cabo deũ meũ:deũ ⁊ dñʒ meũ:Quõ vti q; i meipſum inuocabo cum innocabo eum:Et qͥs locꝰ ẽ ĩ me quo veniat ĩ me deꝰ meꝰ quo veniat in me deus qui fe- cit celum ⁊ terrã. Itane dne deus meꝰ eſt quicq; in me quod capiat te.An ve⸗ ro celi terr que feciſti ⁊ in qᷣbꝰme feciſti capu.nt te. An qꝛ ſine te non eſt quicquid eſt fit vt quicquid eſt capiat te. Quoniam itaq; ⁊ ego ſum quid pe/ to vt venias in me:qui non eſſem niſi eſ ſes in me. Non enim ego iam in inferis ⁊ tamen etiam ibi es.Nam ⁊ ſi deſcen⸗ dero in infernum ades.non ergo eſſem deus meus non omnino eſſem:niſi eſ⸗ ſes in me. An potius non eſſem niſi eſſẽ in te:ex quo omnia: per quem omnia ĩ quo omnia.Etiam ſic oñe etiam ſic. Quomodo te inuoco:cuʒ in te ſim. Aut vnde venias in me.Quo enim recedam extra celum ⁊ terram vt in me inde ve⸗/ niat deus meus:qui dixit celum ⁊ ter/ ram ego impleo. Lapiunt ergo ne te Son ii celũ ⁊ terrà:qm tu ĩples ea: An iples ⁊ reſtat:qm nõ te capiunt:Et qũo refun des qᷣcqͥd impleto celo ⁊ t᷑ra reſtat ex te An nõ opus hẽs vt a quoqᷓ; cõtinearis q cõtines oĩa:qm̃ q̃ iples:cõtinẽdo im⸗ ples: lõ eĩm vaſa qͥ ie plena ſunt:ſta⸗ bilẽte faciũt:qꝛ ⁊ ſi frangant᷑ nõ effũde ris.Et cũ effunderis ſuꝑ nos non tu ia ces ſed erigis nos.nec tu diſpergeris:fʒ colligis nos. Sed qð ĩples oĩa: Teto to iples oĩa.An qꝛ nõ pñt te totũ caꝑe oĩa partẽ tui capiũt:⁊ eãdẽ partẽ ſimt oĩa capiũt:An ſingulas ſingula: maio res maioꝛa: ⁊ minoꝛes minoꝛa capiunt Ergo aliqua pars tua maioꝛ aliqua minoꝛ: An vbiq; totus es: ⁊ res nulla te totũ capit:Quid es ergo deꝰ meus: Quid ergo niſi dñs deꝰ: Quis enĩ dñs pᷣter oñ̃m: Aut quis deꝰpꝛeter deũ nr̃ʒ. Sũme optime potentiſſime miſericoꝛ diſſime ⁊ iuſtiſſime ſecretiſſime ⁊ pᷣſen/ tiſſime pulcherrime ⁊ foꝛtiſſime:ſtabił ⁊ incõpꝛehenſibilis:mutabilis mutans oĩa:nunqᷓ; nouꝰnunq; vetus ⁊ inouãs oĩa:⁊ in vitatẽ ꝑducens ſuꝑbos ⁊ ne⸗ ſciũt. Sẽper agẽs ſemꝑ qͥetus: colligẽs ⁊ nõ egens:poꝛtãs ⁊ iplens ⁊ ptegens creans ⁊ nutriẽs ⁊ ꝑpficiẽs:q̃rens cuʒ ni hil deſit tibi:amas nec eſtuas.velas et ſecurus es:penitet te ⁊ nõ doles:iraſce ris ⁊ traqllus es:oꝑa mutas nec mutas 2ſiliũ:recipis ꝙ inuenis ⁊ nũqᷓ; amiſiſti Nũq; inops ⁊ gaudes lucris. Nunqᷓ; auarus ⁊ vſuras exigio. Seꝑerogat᷑ tibi dvt debeas:⁊ qͥs habet aliquid nõ ruum Recddis debita nulli debens:donas oe bita nibil ꝑdẽs. Et quid oixi de meus vita mea: oulcedo mea ſcã. Aut qͥd diẽ aliquis:cũ de te dicit.Et veh tacentibꝰ de te. qm loq̃ces muti ſunt. Quis mihi dabit acquieſcere ĩ te Quis dabit vt ve uias ĩ eoꝛ mei.⁊ inebꝛieſ illud vt obliui Confeſiionum ſcar mala mea:2 dnum bonum menum amplecter te.Quid mihi es. Miſerre vt loquar. Quid tibi ſum ipſe.vt amari te iubeas a me:⁊ niſi faciã iraſcaris mi bi ⁊ mineris ĩgentes miſerias. Parua⸗ ne ipſa ẽ miſeria ſi nõ amẽ te: PHeu mi⸗ bi. Dic mihi per miſeratiões tuas domli ne deus meus quid ſis mibi. Dic aime mee ſalus tua ego ſuʒ. Sic dic vt audiö Ecce aures coꝛdis mei ante te:one age ri eas:⁊ dic aie mee:ſalus tua ego ſum Curam poſt vocẽ hac: ⁊ appꝛebendaʒ te:noli abſcõdere a me faciẽ tuã moꝛ⸗ ar ne moꝛiar vt eam videam. Anguſta enſt domꝰaĩe mee:quo venias ad eaʒ di latet᷑ abs te. Ruinola è refice eã. Pabz q̃ᷓ offendant oculos tuos:fateoꝛ ⁊ ſcio: ſed qͥs mũdabit eaʒ. Aut cui alteri pter te clamabo.Ab occultis meis munda me dñe:⁊ ab alienis parce ᷣuo tuo.cre do. ppter ꝙ ⁊ loquoꝛ.Dñe tu ſcis. Nõ⸗ ne tibi ꝓlocutus ſum aduerſuʒ me deli cta mea deꝰmeꝰ:⁊ tu oimiſiſti ĩpietatẽ peccati mei.nõ iudicio cõtendo tecum q veritas es: ⁊ ego nolo fallere meipᷣm ne mẽtiat iniqtas mea ſibi.nõ ergo iu⸗ dicio cõtẽdo tecũ:qꝛ ſi iniquitates ob? uaueris one:ñie quis ſuſtinebit. Sed tñſine me loqmi apud miſeꝛicoꝛdià tua me terrã ⁊ cinerẽ.Sine me tñ loqͥquo nid ecce miſericoꝛdia tua ẽ.nõ homo ir riſoꝛ meꝰcui loquoꝛ.Et tu foꝛtaſſe irris des me:ſed ↄuerſus miſereberis mei. Qaid eni ẽ ꝙ volo dicere one deus me us:niſi qꝛ neſcio vñ venerim buc:ĩ iſtaʒ dico moꝛtalẽ vitã:an moꝛtẽ vitaleʒ ne ſcio.Et ſuſceperũt me ↄſolatõnes miſe rationũ tuaꝑ:ſicut audiui a ꝑentib car nis mee:ex qua ⁊ in qua foꝛmaſti me ĩ tẽpoꝛe.nõ enĩ ego memini. Exceperũt . ergo me ↄſolatòes lactiſ hũani:nec ma ter mea vel natriceſ mee nibi vbera ĩiple Precttndi ſhütntefm ietad fun anhi dadas nichasme Ms. Dareen üvolebign⸗ rüereralbo⸗ Ndſelbenser⸗ daretano. ſſcmiotn lan ſeſtgrenori Nhn Fiar⸗ Menbienpi Urüsprine Uenentdind ſcenesreie Pcnmenie⸗ ieſeg a0 rigden Gieſleeri lapded archimne Ubone Pokerinen obtiy felnecbe noͤſetn ſbrtne Uluchen urmetae Clnnnd⸗ Eneien hfo Unmin ſginie iſir Rmni ſlagin 1Outniiag ncminſi, inet iilirittr gigene Ne uftöen Nmierit vgu ir ni edſSrdi os einet zenteſſung lwweebietgn — = den:meiret 1Nenſn e erint Rurvkinicti teirnt ei Ma Palis ue ilensnefut ia jichcirtn Winn uiſtich gsbiti muntint iGunil⸗ ummitidac o nieſe idteni Poendlnm . wonerſ niic G,aCdl 6 S uiin cinenn — enʒ infantie ſᷣm inſtitutionẽ tuã: ⁊ diui tias vſq; ad fundũ rerũ diſpoſtas. Cu ẽt mihi da bas nolle ampliꝰqᷓ; dabaſ:⁊ nntriẽtibus me velle mihbi dare ꝙ illis dabas. Dare eni mihi p oꝛdinatuz affe⸗ etũ volebã:quo ex te abũdabãt. Nam bonũ erat eiſ bonũ meũ ex eis:qð ex eiſ nõ ſed p eas erat.Ex te qppe bona oĩa dDeus: ⁊ ex meo ſaluſmih vniuerſa.Qõ aĩiaduerti poſtmodũ clamãate te mibi ꝑ hec ipſa que tribnis intus ⁊ foꝛis. Naz tũc ſuggere noꝛã ⁊ acqeſcere delectati. onibus. Flere aũt offenſiones carnis mee nihil ainplius: poſtea ridere cepi doꝛmiẽs primo:deĩde vigilanſ. Poc. n. de me mihi iundicatũ ⁊ credidi: qm̃ ſic videmus ⁊ alios infãtes. Nã iſta mea non memini:⁊ ecce paulatiʒ ſentiebam vbi eſſeʒ: ⁊ volütates meas volebaʒ oñ dere eis ꝑ quos ĩplerent᷑: ⁊ nõ poteraʒ qꝛ ĩtꝰille erãt:foꝛis aũt illi:nec vllo ſuo ſenſu valebãt ĩtroiꝛe ĩ aiam meã. Itaq; iactabã mẽbꝛa ⁊ voces ſigna łia volũ tatibus meis:pauca q̃ poteram qualia poterã.non eni erãt viſilia. Et cũ mihi non obteperabatur: vel nõ intellecto vel ne obeſſet indignabar: nõ ſubditis mõ ſed maioꝛibus ⁊ liberis non ſeruiẽ tibus:⁊ me de illis flendo vindicabam Lales eſſe infates didici quos diſcẽ po tui: ⁊ me talẽ fuiſſe magis mihi ipſi idi cauerunt nõ ſciẽtes qᷓ; ſciẽtes nutrito⸗ res mei.Et ecce ĩfantia mea moꝛtua eſt ⁊ ego viuo.Cu aũt dne q ſꝑ viuis: ⁊ ni⸗ bil moꝛit᷑ in te:qm̃ añ pꝛimoꝛdia ſcloꝝ ⁊ añ oõẽ qð vel añ dici põt:tu es deus ⁊ dis oĩum q creaſti:ꝛ apud te rerũ oĩuʒ iſtabiliũ ſtãt canſe: ꝛ rer omniuz mu⸗ tabiliũ ĩcomutabiles manẽt oꝛigines: ⁊ omniũ irrationabiliũ ⁊ tꝑaliuʒ ſem⸗ puerne vjuunt rõnes.Dic mihi ſuppli — — — 4 e Dit ſed tumibi ofie dabas peas alimè pꝛimus. ci tuo deus:⁊ miſericoꝛs miſero tus. Dic mibi vtꝑ alicui iam etati mee moꝛ tue ſucceſſerit infantia mea: an illa eſt quã elegi in terra viſcera matris mee. Nã ⁊ de illa mihi nõ nibil indicatuʒ E: 2 pᷣgnãtes ipſe vidi feminas.Quid etiã ante hãc dulcedo mea deus meꝰfni ne alicubi an alids. nã qͥs mihi dicat iſta nõ hẽo:nec pat᷑ nec mat᷑ potuerũt: nee alioꝝ exꝑimẽtũ:nec memoꝛia mea. An irrides me iſta querentẽ: teq; de hoc noui laudari a me inbes ⁊ confiteri me tibi. Cõfſiteoꝛ tibi dñe pater celi ⁊ terre laudẽ dicẽs tibi de pꝛimoꝛdijs ⁊ ifantia mea que nõ memini:⁊ dediſti ea hoĩ ex alijs de ſe cõijcere:⁊ auctoꝛitatibnſ mu liercularũ multa de ſe credere.Erã eni ⁊ viuebaʒ etiam tunc:⁊= figna qͥbus ſe⸗ creta mea nota alijs facereʒ:iã in fine ĩ fantie querebam. UVñ hoc tale aĩal:ni ſi abs te oñe: An q̃ſqᷓ; ſe faciendi erit arti fex.aut vlla vena trahif aliunde: q̃ eſſe ⁊ viuere currat ĩ nos:pꝛetq̃ʒ qò tu faci nos vne:cui eſſe ⁊ eiuere nõ aliud atq; aliudẽ: qꝛ ſumme eẽ atq; ſumme vine⸗ re idipᷣm eſt. Sũmus es enĩ ⁊ nõ muta ris: nec ꝑagit᷑ in te hodiernꝰdies: ⁊ tñ ĩ te pagit᷑:qꝛ in te ſunt ⁊ iſta oĩa.nõ eniz herẽt viaſtrãſeundi:niſi ↄtineres ea. et qm̃ anni tui nõ deficiet:ãni tui hodier nus dies. Et q̃ʒ multi iã dieſ nr̃i ⁊ patꝑ nr̃oꝑ ꝑ hodiernũ tuũ tranſerũt: ⁊ ex il lo acceperüt modos:⁊⸗ vtcũq; extiterũt ⁊ trãſibũt adhuc alij.⁊ accipiẽt vt cũq; exiſtẽt. Cu aũt idẽ ipſe es ⁊ oĩa craſtia: atq; vltima oĩa q heſterna ⁊ retro:ho⸗ die facies hodie feciſti. Quid ad me ſiql n ĩtelligat. Gaudeat ⁊ ipſe dicẽs. Quid- ẽ Hh: SGSaudeat ẽt ſic ⁊ amet:nõ iuenien do ĩuenire potiꝰ q̃ʒ iueniẽdo nõ iueni re te.Exaudi deꝰ. Uch pctis hominum Et hõ diẽ h̊ ⁊ miperl ei qm eciſti euz ? Confeſſionum pctĩ nõ feciſti ĩ eo Quis mihi ↄmemo rat pctm ĩfantie mee. Qm nemo mun dus a peccaro coꝛà te:nec ifans: cui' ẽ vni oiei vita ſuꝑ terrã. Quis mihi ↄme moꝛat: An qliet tatillus nec puulus quo video ꝙ nõ memini d me⸗ Quid Gtuc peccabã.an qꝛ vberib inhiebam ploꝛans. na ſi nunc faciã nõ qͥdẽ vberi⸗ b: ſed eſce ↄgruẽti annis meis ita ĩhiaſ erideboꝛ atq; repꝛehendar iuſtiſſume. Tüc g repbẽdenda facieba:ſed qꝛ rep⸗ pengdentẽ itelligere nõ poterã:nec mos rrephendẽdi me nec rõ ſinebat. Naʒ ex tirpamꝰ? eijcimus iſta creſcẽtes. nec vi di quẽquã ſciẽtẽ:cũ aliquid purgat bo na ꝓüjcere. an ꝓ tpe et illa bona erãt fleẽ do petere ẽt qð noxie daret᷑: indignari acriter nõ ſubiectl hoĩb liberis 2 ma⸗ ioꝛib: biſq; a quib' genitus E: multiſq; pꝛudẽtioꝛib:nõ ad nutũ volũtat obtẽ patibus feriẽdo nocere niti quaãtũ põt ꝗ nõ obedit᷑ ĩpiis quib pnitioſe obedi ret᷑. Ita ibecillitas mẽbꝛoꝛũ ifantilium inocẽs ẽ: nõ aĩus infantiũ. Uidi ego et exptꝰ ſuʒ zellateʒ puulũ:nec dũ loqbat᷑ 2 intuebat᷑ pallidus amaro aſpectu col lactãeũ ſuũ. Quis h̊ͥ ignoꝛat. Expiare ſe Dicut iſta matres atq; nutrices neſcio qpus remedijs. Nin vero et iſta inocẽ tiaẽ ĩ fonte lactis nõ vberti manante: atq; abüdantie opibegẽtiſſimã: X illa adbpuc vno alimẽéto vitã oucẽtẽ cõſoꝛ t nõ pati. Sed blade tollerant᷑ bec no qꝛ nulla vel parua: ſy qꝛ etat acceſſu gi tura ſunt. Qð lʒ phes iñ ferriequo aĩo eadẽ ipſa nõ pñt:qũ i aliquo annoſior Defpbendu itur. Eu itaq; one deꝰ me?ꝰ ꝗͥ dediſti vitã iĩfanti ⁊ coꝛpꝰqð ita vt viõ mus ſenſibus ĩſtruxiſti ↄpegiſti mem- pꝛis: figuꝛa decoꝛaſti: ꝓ eiꝰ vniuerſita te atq; incoluitate oẽs conatꝰaĩant in ſinuaſti iubes me laudare te ĩ iſtis ⁊ co fiteri tibi pſallẽ noĩ tuo altiſſme: qs de'es ops ⁊ bon tet ſi ſola iſta feciſſes q̃ᷓ nemo aliꝰpõt facẽ niſi tu vñ ⁊ a quo ẽoĩs modus foꝛmoſiſſime qui foꝛmas oĩa ⁊ lege tua oꝛdinas oĩa. Hac g etatẽ dñe q me vixiſſe nõ memini: de qᷓ aliſ credidi:⁊ quã me egiſſe ex alijs ifãtibꝰ cõieci:qᷓ;; iſta multũ fida ↄiectura ſit piget me änumerare huic vite mee qua viuo ĩ h ſecnlo. Quãtũ.n attinet ad ob liuionis mee tenebꝛas:pax illi ẽ qua vi xi in matris vto. Qð ⁊ ſi ĩ iniquitate cõ ceptꝰſum:⁊ ĩ pctis me mr̃ mea ĩ vtero aluit: vbi oꝛo te de meꝰ? Ubi oñe ego uus tuꝰ vbi aut qñ inocẽs fui: Sʒ ec⸗ ce omitto illud tps. Et qͥ˖d mibi iã cumn eo ẽ:cuiꝰnulla veſtigia recolo. Nonne ab ĩfantia huc ꝑgẽs veni ꝑ pueritiã. vel potiipſa ĩ me venit ⁊ ſucceſſit ĩfantie. nec diſceſſit illa. Quos. n. abiſt: Eti iaʒ nõ erat. Nõ.n. erã ĩfãs q̃ͥ nõ farer: ſʒ iaʒ puer era loquẽs:⁊ memini hic: ⁊ vñ lo didicerã pꝰaduerti. Nõ.n. docebant me maioꝛes hoĩes pᷣbẽteſ mibi vba cer to aliquo oꝛdĩie doctrine:ſiẽ pauloplit teras: ſz ego ipſe mẽte qua dediſti mibi ðs cũ gemitibꝰ? vocibꝰ varijs mẽbꝛo ru motib edere vellẽ ſenſu coꝛdis mei: vt volũtati peret Nec valerẽ q̊ͥ voleba oĩa:nec qͥb volebã oĩa pſtabã memoꝝ am cũ ipſi appellabãt rẽ aliquã: v cum ſm eã vocẽ coꝛpꝰad aliqᷣd mouebat: vi debã ⁊ tenebã h̊ ab eis vocari rẽ illa qo ſonabaãt cũ eã vellẽt oñdere. Poc auteʒ eos velle ex motu coꝛpis apiebat tanq; verbis nãliboĩuʒ gẽtiũ ã fiunt vultu ⁊ nultu oculoꝝ ceteroxq; mẽbꝛoꝝ:actu ? ſonitu vocl indicãte affectionẽ animi i petẽdis hũdis reijciẽdis fugiẽdiſq; reb Ita verba ĩ varijs ſnĩjs loc ſuis poſita 2 crebꝛo audita:quaꝝ reꝝ ſigna eſſent paulati colligebam: meaſch volütates . Conieisf becibisint miſgr⸗ Kloſz⸗ lserpariti fihoinmde⸗ ſnser'ſ⸗ ibinegenin Mepereme Lereelerel wointknin Ceiſchio⸗ Uiſgfrlirts Giuſolcich⸗ hſbamun ſiingarzie nsträͤcret oreado idſeboi⸗ Wesſenti glenngti ſſhufnn Wo.fli nrgin dimois ohrorf Kteinen ſplͤfin ſſebi luhiven iuemne uggine bttrenn llueg⸗ ſfeng ncbee hn uſphe⸗ Geden ſutißfer klne i wd iite: üibhiht Miniimmcing Doſtſtmentn nsdin biſet nöͦnenne degiſter⸗ nliſn n nundücſiene uiäinamut nnlin Oeiünin tismeni oi de ne Ditn tgfiwifn Sdtndid Knmd isfi nit tinttin Orsuitin “ riiizdtinng twrmnihei mni ſine mnrii, iecni zun htadt ſlerkanidte, jendttin⸗ — Hiletlnu, tiit⸗ . hisſn edomito eis ſignis oꝛe ꝑ ̊ͥ enũciabam de his euadẽdis depcabamur: peccas⸗ Sic cũ his int᷑ quos erã volũtatũ enũ⸗ bamꝰtñ minꝰſcribẽdo aut legendo aut ciandarũ ſigna cõicani æ vte humane cogitãdo de lr̃is quã exigebat᷑ a nobis ꝓcelloſaʒ ſocietatẽ altiꝰigreſſus ſuʒ:pẽ non enĩ deerat memoꝛia vel ĩgeniuʒ q̃ des ex parẽtũ auctoꝛtate nutuq; maio nos hr̃e voluiſti ꝓ illa etate ſat:ſʒ dele rũ hoĩum. Deꝰdeꝰ meus quas ibi miſe⸗ ctabar ludere 2 vidicabat᷑ ĩ nos ab eis rias exptꝰ ſuʒ ⁊ ludificatões: qñ qdem qͥ talia agebaãt. Sʒ maioꝝ nuge negocia mibi recte viuere puero id ꝓponebatur vocãt᷑:pueroꝝ aũt talia cũ ſunt puniun obtẽꝑare monẽtibꝰ:vt ĩ h̊ ſclo floꝛere,ʒ tur a maioꝛibꝰ:z nemo mifat᷑ pueros hoĩuʒ ⁊ falſas diuitias famulãtibꝰ q́; bonꝰreꝝ arbit᷑ vapulaſſe me:qꝛ lude⸗ de ĩ ſcholã datꝰ ſuʒ vt diſcerẽ lr̃as: in q bã puer pila:⁊ ludo ipediebar:quo mi byejd vtilitatis eẽt igrabã mif: ⁊ tñ ſi ſi nus celere diſcerẽ lr̃as: qbus maioꝛ de gnis ĩ diſcẽdo et vapulabã. Laudabat foꝛmiꝰ luderẽ:haud aliud faciebat ideʒ eni h a maionbꝰ. Et multi añ nos vitã ipſe a quo vapulabã. Qui ſi ĩ aliqᷓ q̃ſtiũ iſtã agẽtes pᷣſtruxerüt erũnoſas vias:p cula a ↄdoctoꝛe ſuo victꝰeſſet:mag ira quas trſire cogebamur multiplicato bile atq; ĩuidia toꝛq̃ret᷑:qᷓ; e o cũ ĩ cer⸗ laboꝛe ⁊ ooloꝛe filijs ada. JInuenimus taie pile a colluſoꝛe ſuꝑabar.Et tñ pec⸗ auũt one hoĩes rogates te: ⁊ didicimus cabã ðᷣs oꝛdiatoꝛ creatoꝛ oĩuʒ reꝑ nã ab eis ſentiẽtes te vt poteramꝰeſſe ali⸗ liũ:pctõꝝ aũt tin oꝛdĩatoꝛ:onie ðs pec⸗ 2 excelleré linguoſis artib ad once del illos vel vtroſq;.niſi vo appꝛobʒ qͥſ In quẽ magnũ q poſſes etià non apparẽs cabã faciendoõ pceptũ ꝑẽtũ ⁊ magr̃o ſenſibuſ nt̃is exaudire nos ⁊ ſubuenire rũ illoꝝ. Poterã.n. poſtea bñ vti lrfis: nobis. Nã puer cepi rogare te auxiliuz s volebat vt diſcerẽ:quocũq; aĩo illi ⁊ refugiũ meũ:⁊ ĩ tuã inocationẽ rũpe mei.nõ enĩ melioꝛa eligẽs:erã ĩobediẽſ bã nodos lingue mee:⁊ rogaba te puꝰ ſed amoꝛe ludẽdi amãs ĩ certaibꝰ ſupa nõ ꝑno affectu:ne ĩ ſchola vapularem. bas victoꝛias:⸗ ſcalpi aures meas falſii/ Et cũ me nõ exaudiebas:q; nõ erat ad fabell q pꝛurirẽt ardẽtiꝰ:eadẽ curioſi iſipiẽtiã mihi irridebar a maioꝛibꝰ hoĩ⸗ tate magl:magiſq; ꝑ ocłos ꝑiculoſa mi byvſq; ab ipſis pẽtibꝰ qͥ mihi accidẽ ma cãte ĩ ſpectacula ludoſq; maioꝝ Quoſ li nihil voleba tplage mee:magnũ tunc tñ qͥ edũt ea dignitate pᷣditi excellũt: vt gaue malũ meũ Eſt ne qſq́; one tm pene oẽs optet puuł ſuis: quos tñ ce⸗ magn ꝰains pꝛe grãdi affectu tibi cobe di libent᷑ patiũt᷑:ſi ſpectacul talibꝰ ĩpe reo. Eſt ne inq;ᷓ qſq;: Sac̃. n. qdam ẽt diãt a ſtudio: q eos ad talia ededa cu ſtoliditas. Eſt g qͥ tibi pie coherẽdo ita piũt ꝑuẽire. Uide iſta dñe mificoꝛdit᷑ ⁊ ſit affectus graͤijer vt eculeos: ⁊ vngu libera nos iã ĩuocãtes te.libera t eos las atq; hiꝰvaria toꝛmẽeta p qbus fugiẽ q nõdũ te ĩuocãt:vt ĩuocẽt te ⁊ liberes dis tibiꝑ vniuerſas fras cũ timoꝛe ma/ eos. Audierã. n. adhuc puer ð vita eina gno ſupplicat᷑. Ita ꝑui eſtunet irridenſ nobiſ ꝓmiſſa ꝑ buanitatẽ dñi ðᷣi nr̃i de eos qͥ hec acerbiſſime foꝛmidãat:quẽad ſcẽdẽil ad ſuꝑbia nr̃am:⁊ figbar ia ſig modũu pr̃es nri nidebãt toꝛmẽta quibꝰ crucj eiꝰ: ⁊ ↄdiebar iã eiꝰ ſale iñ ab vio pueria magiſtris affligebamur.nõ eni mris mee:q̃ młiũ ſpanit ĩ te.vidiſti dne aut minus ea mnetuebamꝰ: aut min ie cũ adpuc puer eẽʒ ⁊ q̃dã die pᷣſſus no — Confeſſionun. nũ ẽ qð faẽ. Nec qͥme vrgebãt bñ facie baãt: ſʒ bñ mibi fiebat abs te ðs meꝰ. Jl maco repente eſtuarez pene moꝛitur?ꝰ vidiſti ðs qm cuſtos meus iã eras:quo motn aĩ ⁊ qꝗ fide baptiſmũ xpᷣi tui dei ⁊ dñni mei flagitaui pietate mris me ⁊ ma tris oĩuʒ nrm eccłie tue:⁊ ↄturbata ma ter carniſ mee: qm ⁊ ſẽpit᷑nã ſalutẽ med carius ꝑturiebat coꝛde caſto in fide tua iã curaret feſtinabũda vt ſacramẽtis ſa lutaibꝰ itimarer ⁊ abluerer:te one ieſu pvfitẽs i remiſſionẽ pctõꝝ niſi ſtatim re creatꝰeẽm.Dilata ẽ itaq; mũdatio mea Aſi neceſſe eẽt vt adhuc ſoꝛdidarer ſi. vi uerẽ. Qꝛ videlicet poſt lauacrum illud maioꝛ ⁊ periculoſioꝛ ĩ ſoꝛdibꝰ oelictoꝝ reatꝰ foꝛet. Ita ià credebam ⁊ illa ⁊ oĩs domꝰ:niſi pr ſolus: qͥ tñ nõ euicit ĩ me ius materne pietatis:quo minꝰĩ chꝛiſtũ crederẽ: ſ ille nõdũ crediderat. Nã ſi⸗ bi illa ſatagebat vt tu mihi pr eſſes oñs poriꝰ q; ille:⁊ i boc adiunabas eã.vt ſu ꝑaret oiꝝ cui melioꝛ ᷣuiebat:qꝛ ⁊ B ti⸗ di vtiq; iubẽti puiebat. Rogo te s vel⸗ lẽ ſcire ni ẽt velles quo ↄſilio oilatꝰ ſuʒ ne tuc baptiʒarer: vlꝑ bono meo mihbi q̃ſ laxata ſut loꝛa peccãdi: an nõ laxa⸗ ia ſüt. Ulñ get nuc de alijs atq; alijs ſo nat vndiq; ĩ auribꝰ nr̃is nine ul faciat qð valt:nec dũ. n. baptiʒatꝰ ce: ⁊ mi ſalu te coꝛpoꝛis nõ dicimP ſine vulneret᷑ am plius: nec du.n. ſanatꝰ ẽ. Qudto gmmeln us vt cito ſanarer ⁊ id ageret mecum meoꝑ meaq; diligẽtia: vt recepta ſalus gie mee ĩde tura eẽt tutella tua qͥ dediſ ſes es: Meliꝰ vo. Sʒ quot ⁊ qudÄti flu ctꝰ ĩipẽdere tẽptationũ pꝰ pueruiã vide bant᷑:nouerat eos iã ea mi:⁊ trã ꝑ eos vñ poſtea foꝛmarer:quã ipam ia effigiẽ cõmittere volebatIn ipa tñ pueritia De q̊ mihi minꝰ qᷓ; ð adoleſcẽtia metue pat nõ amabã lras:⁊ ine in eas vrgeri ogerã. Et vrgebar tñ ⁊ mihi bñ fiebat: nec faciebã ego bn. Nõ.n.oiſcerẽvbi co gerer. Nemo àt inuu bũ facit ẽt ſi bo⸗ li.n. nõ ituebãt quo referrẽ ꝙ me vce re cogebãt pᷣterq; ad ſatiãdas i atiabi⸗ les cupiditates copioſe iopie ⁊ ignomi nioſe glie. tu vo cui numerati ſüt capilll nf̃i erroꝛe oĩnʒ q mihi inſtabãt vt diſce rẽ vtebaris ad vtilitatẽ med.meo at qui diſcere nolebà vtebaris ad penà meam q plecti nõ erã ĩdign tatillꝰ puer ⁊ tã⸗ tus peccatoꝛ. Ita nõ de bñfaciẽtibꝰ tu bñſaciebas mihi:⁊ de peccate meipore tribuebas mibi iuſte. Juſſiſti. n. 2 nic eſt: vt pena ſua ſibi ſit ois ioꝛdinatꝰ aius. Quid aũt erat cãe cur grecas litteras ogeraã:qᷣbꝰ puerulus iouebar:ne nuũc mi bi qᷣdẽ ſatis exploꝛatũ cẽ. Adamaueram eni latinas:nõ quas pᷣmi magiſtri: ſed quas doceret qͥ gramatici vocat. Naz illas pᷣmas vbi legere ⁊ ſcribere ⁊ nu⸗ merare diicit᷑: nõ minꝰ oneroſas pena leſq; hẽbã qᷓ; oẽs grecas.Uñ iñ ⁊ B ni⸗ ſi de pctõ ⁊ vanuate vite:qꝛ caꝛo eram 2 ſpus ambulãs ⁊ nõ reuertẽs: Na vti q; melioꝛes: quia cerioꝛes erat pᷣme lr̃e qbꝰ fiebat ĩ me qð fem ẽ: ⁊ bẽo illud vt legã ſi qa ſcriptũ iuẽio: ⁊ ſcriba ipe ſiqᷣd volo:qᷓ; ibe qb tenere cogebar Enee neſcio cuiꝰ erroꝛes:oblu erroꝝ meoꝛu 2 plorar oidonẽ moꝛtua: qꝛ ſe occidit ob amoꝛẽ:cũ ĩterea meipʒ ĩ his a te mo⸗ riẽtẽ ðs meꝰvita mea ficcis ocul nõ fle r mifimꝰ. Quid me miſenius mio nõ miſãte ſeipᷣʒ: Et flẽte oidonis moꝛtẽ ꝗ fiebat amddo Eneam ſñ flẽte at moꝛte ſuam que fiebat non amando te:De/ us lum coꝛdis mi ⁊ panis oꝛis int aie mee: ⁊ vtꝰ maritas mẽtẽ mea ⁊ ſinu co⸗ gitatiõis mẽtl mee ñ te amabaã 2 foꝛni cabar abs te ⁊ foꝛnicati ſonabat vndi⸗ q; euge enge. A micitia.n. buiꝰ mũdifoꝛ nicatio ẽ abs te ⁊ euge euge dicitur vt pudeat ſi non bomo ita ſit. Et hboc non M benttſthidil uchänwartli nitobiaet iirecddolei tnnei t tliors cylegert e ioricamade SeanhecMöen Weriakiapcot Gluldenaartn zoläteett ctiinitbir (cwslenvgeb⸗ aicnenoſcg rige ſidt onrardo⸗ ſeſie ſtchene Woendicti ſöchindocte cickRa Mreedowe⸗ (Wredä Coperſede Reliri mnoco ſ⸗ Moencant Erehten erczbi⸗ ibibtin⸗ (odrölle⸗ Mdroron iunedn Uaueigr geictume luapgee ſälehnme Vorpish tntſiin üllgrcknn Nſetec c Na kinenthit hn i lin groſtinegeten Zan anütti cpolichee mununanii lndiiniti tu lteei lebandec gin gn täle Nanödehiini tt deſecirni e iſindit tiergeuutn Ulnsiocduu onmmie An meininini õ gettnt u nſt geusiiti rneganc Guucii nitholt iottißf enins =– — ☛. S — = — – == „ — Nebam:ſed flebã Didonem extinctam: ferroq; extrema ſecutã ſeq̃ns ipſe extre ma condita tua relicto te ⁊ terra iens ĩ terrã:⁊ ſi phiberer ea legere dolebã:qꝛ nöö legerẽ qð dolerẽ. Lali dementia ho neſtioꝛeſ ⁊ vtilioꝛes littere putant᷑ qᷓ; il le qͥbꝰ legere ⁊ ſcribere didici. Sed nũc Iaĩaʒ mea clamet de meꝰ: ⁊ vitas tua dicat mihi. Nõ ẽ ita. Melioꝛ eſt pꝛſus docirina illa pꝛioꝛ. Nã ecce paratioꝛ ſũ obliuiſci erroꝛes ẽ nee atq; oĩa hniuſ⸗ modi qᷓ; ſcribere ⁊ legere.At.n.vela pẽ dent ĩ liminib gràmaticarũ ſcholaruʒ: ſed nõ illa magis honoꝛem ſecreti q; te gumẽtũ erroꝛis ſigniſicàt: nõ clament aduerſuz me vẽdiutoꝛes grãmatice vel emptoꝛes:qꝛ ſi ppondã eis interrogans vtrũ veꝝ ſit ꝙ ened aliqn carthaginẽ ve niſſe poeta dicit:ĩdoctioꝛes ſe neſcire re ſpõdebũt:doctioꝛes aũt etiã negabunt verũ eſſe.At ſi qᷓraʒ quibus litteris ſcri bat᷑ mee nomẽ:oẽs mihi qͥ hec didicefr̃t verũ rũdebũt ſᷣm id pactũ ⁊ placitum: quo iter ſe hoĩes iſta figna firmarunt. Itẽ ſi q̃rã qͥd hoꝝ maioꝛe vite hꝰincom modo qſq; obliniſcat᷑ legere ⁊ ſcribere an poetica illa figmẽta:qͥs non videat qͥd reſpõſurus ſit qͥ nõ ẽ penit oblitus ſui. Peccabã ego puer cũ illa iania iſtiſ vtilioꝛib amoꝛe pꝛeponebã:vel potius duo:ouo ⁊ duo quatuoꝛ odioſa cãtio mihi eꝛat: ⁊ dulciſſimũ ſpectaculũ vani tatis:equus ligneus plenus armatis ⁊ troie ĩcẽdium atq; ipſius vmbꝛa creuſe Cur ergo grecam etiã grãmaticaʒ ode rã talia càtantẽ: Nà ⁊ homerꝰ peritus texere tales fabellas ⁊ dulciſſime vanꝰ eſt: mihi tũ amarus erat puero. Credo etiã grecis pu ris virgilius ita ſit cũ euzʒ ſic diſcere cogunt᷑ vt ego:videlʒ difficul tas oĩno diſcẽde lingue peregrĩe: quaſ felle aſpgebat oès ſuauitates grecas fa buloſarũ narrationũ Nulla enĩ verba illa nouerã:⁊ ſceuis terroꝛibꝰ ac penis vt noſcerẽ ĩſtabat᷑ mihi vehement᷑.naʒ et latina aliũde iĩfans vtiq; nulla noue raʒ:⁊ tũ aduertẽdo didici ſine vllo me⸗/ tu atq; cruciatu:inter ẽt blãdimẽta nu tricũ ⁊ loca arridẽaiũ ⁊ letitias alludè tiũ.didici vo illa ſine penali onere v:gẽᷣ tiũ:cũ me vꝛgeret coꝛ meũ ad parienda cõcepta ſua q̃ nõ poſſeʒ niñ aliqua vᷣba didiciſſeʒnõ a docẽtibus ſed a loquen tibus. In qnoꝛũ aurib ⁊ ego ꝑturiebã qͥcqd ſentiebã. Pic ſatis elucet maioꝛc hẽre viʒ ad diſcẽda iſta liberã curioñita tẽ qᷓ; meticuloſam neceſſitatẽ.Sʒ illiui Huxũ reſtrigis legibꝰtuis deus a magi ſtroꝝ ferulis vſq; ad tentationes mrm dalentibꝰ legib tins miſcere ſalubꝛes amaritudines reuocantes nos ad te a iocũditate peſtifera qua receſſimꝰ a te, Exaudi one depᷣcationẽ meã ne defici at aia mea ſub diſciplina tua: neq; de ficiã ĩ ↄfitendo tibi miſeratiões tuas:qͥ bus eruiſti me ab oĩbus vijs peſſimis: vt dulceſcas mibi ſuper oẽs ſeductiões quas ſequebar:⁊ amẽ te validiſſime et dplexer manũ tuã totis pᷣcoꝛdijs meis vt eruas me ab oiĩ tẽptatione vſq; ĩ finẽ riiiotio one potius Ecce eni tu dne rex meus ⁊ de meꝰtibi iſta oderà üla amabã.Jã vo vnũ ⁊ vnũ Fᷣuiat quicqᷣd vtile puer didici tibi uiat qð loquoꝛ ⁊ ſcribo ⁊ lego ⁊ numero. Qm cũ diſcerẽ vana tu mibi diſciplinãä dabas ⁊ ĩ eis vanis peccata delectatio nũ mearũ dimiſiſti mihi. Didici enim in eis multa vba vtilia:ſed ẽt in rebꝰ non vanis diſci pñt:⁊ ea via iuna eſt ĩ q̃ pue ri ambularẽt. Sed veh tibi flumen ma ris humani.Quis reſiſtet tibi:Quãdiu non ſiccaberis:Quouſq; volues eue lios ĩ mare magnũ ⁊ foꝛmidoloſuyqð vix trãſeunt qͥ lignũ ↄſcẽderit. Nonne ego ĩtelligo ⁊ tonantem ionẽ ⁊ adulte rantẽ: Et vtiq; nõ poſſet hec duo: ſʒ ac tũ ẽ vt hẽret auctoꝛitatẽ ad imitanduʒꝭ venr adulteriũ: lenocinãte falſo tonitru Quis auũt penulatoꝛũ magiſtroꝝ audit aure ſobꝛia ex eodẽ puluere hoĩem cla mateʒ ⁊ dicentẽ:fingebat hec homerus ⁊ humana ad deos traſferebat: diuina mallẽ ad nos:ſed verius dicit᷑ ꝙ finge bat hoc quidẽ ille ſed hoĩbus flagitio/ ſis oiuina tribuẽdo:ne flagitia putarẽ tur: ⁊ vt qͥſqs ea feciſſet non hoĩes ꝑdi⸗ tos ſed celeſtes deos videret imitatus. Et tũ o flumẽ tartareũ:iactãt᷑ in te filij hoĩum cũ mercedibuſvt h̊ diſcãt: ⁊ ma gna agit᷑: cũ h agit᷑ publice ĩ foꝛo ĩ ↄſpe ctu legũ ſuꝑ mercedẽ ſalaria decernen tiũ:⁊ ſaxa tua pcutis ⁊ ſonas dicẽs. Hiĩc vba diſcũtur:hic acqͥrit᷑ eloquẽtia rebꝰ ꝑſuadendis ſentẽtijſq; explicãdis maxi me neceſſaria. Ita vero nõ cogqſceremꝰ verba hec:ĩbꝛẽ aureũ ⁊ gremium ⁊ fuc⸗ cũ ⁊ tẽpla celi: ⁊ alia verba q̃ in eo loco ſcr pta ſunt niſi terẽtius ĩduceret neq; agdoleſcẽtẽ ꝓponẽtẽ ſibi iouẽ ad exem/ plü ſtupꝛi du ſpectat tabulã quãdã pi⸗ ctã ĩ pariete:vbi ĩerat pictura hec:ioueʒ quo pacto Dane miſiſſe aiũt in gremiũ quẽdã ĩbꝛeʒ aureũ fuccũ factũ mulieri. 2 vide quẽadmodũ ſe cõcitat ad libidi nẽ quañ celeſti magiſterio.At quẽ deũ inqͥt.Qui celi ſũmo ſonitu cõcutit: ego homücio id nõ facerẽ: Ego vero illo fe ci ac libẽs. Nõ oĩno ꝑ hãc turpitudinẽ verba iſta cõmodius diſcũtur:ſed ꝑ hec verba turpitudo iſta ↄfidẽtiꝰ ꝑpetratur Mõ accuſo verba q̃ſi vaſa electa atq; p ciola: ſed vinũ erroꝛis ꝙ ĩ eis nobis ꝓpi nabat ab ebꝛijs doctoꝛibus:⁊ niſi bibe remuſcedebamur:nec appellare ad ali quẽ iudicẽ ſobꝛiũ licebat.Et tñ ego deꝰ me ĩ cuius cõ peciu iaʒ ſecura ẽ recoꝛ⸗ appellabar. Confeſſonum datio mea libenter hec didici:? eis de⸗ lectabar miſer: ⁊ ob hoc bone ſpei puer Ine me de me dicere aliquid 2 de igenio meo munere tuo: in quib'a me deliramẽtis atte rebat᷑. onebat᷑ enĩ mihi negociuʒ . aĩe mee ſatis ĩquietũ:pᷣmio laudis ⁊ de decoꝛis vel plagarũ metuivt dicerẽ ver ba iunonis iraſcentis ⁊ dolẽtis: ꝙ non poſſet italia teucroꝛuʒ auertere regem. Que nunquã iunonẽ dixiſſe audieram z figmẽtoꝝ poeticoꝝ veſtigia errates ſe qui cogebamur:⁊ tale aliquid dicẽ ſo⸗ lutis verbis:quale poeta dixiſſet vſibuſ ⁊ ille dicebat laudabiliꝰ:in quo ꝓ digni tate adũbꝛate ꝑſone ire ac doloꝛis ſimi lioꝛ affectus eminebat:verbis ſnĩa con gruẽteſ veſtiẽtibꝰ. Ut qͥd mihi illõ o ve ra vita mea deꝰ meꝰquid mihi recitanti acclamabat pᷣ multis coetaneis ⁊ col⸗ lectoꝛibꝰmeis: Nonne ecce illa oĩa fu⸗ mus ⁊ vẽtus: Ita ne aliud nõ erat vbi exerceret᷑ ĩgeniũ ⁊ ligua mea: Laudes tue dñe:laudes tue ꝑ ſcripturas tuas ſu ſpenderẽt palmitẽ coꝛdis mei:⁊ non ra peret᷑ ꝑ inania nugaꝝ turpis pꝛeda vo/ latilibus. Nõ enĩ vno modo ſacrificat᷑ traſgreſſoꝛibus angelis. Quid aũt mirũ ſin vanitates ita ferebar: ⁊ a te de me us ibã foꝛus:qn mihi imitadi ꝓpõebãt᷑ boĩes qui aliqua facta ſua non mala ſi cũ barbariſmo aut ſoloeciſmo enũcia⸗ rent rephẽñ cõfundebant᷑:ſi aut libidi⸗ nes ſuas integris ⁊ rite ↄſeq̃ntibus ver bis copioſe oꝛnateq; narrarent lauda⸗ ti gloꝛiabant᷑: Uides hec dñe ⁊ taces: lõganimis ⁊ multũ miſericoꝛs ⁊ verax. Nuũquid ſꝑ tacebis: Et nũc eruis de öẽ5 imaniſſimo ꝓfundo querentẽ te aiam ⁊ ſitiẽtẽ delectatõnes tuas:⁊ cuius coꝛ dicit tibi:q̃ſiui vultũ tuũ vultum tuum Ct dſeeem ſͤii anenchoſe — eofüsle karrus delnan iponuyiſhli Eegilöknäne Ntonacdde Pengedecenit Gr afraug choſetqit⸗ Uletfedenaeg Crocpdlen Peuluengal ſbadlacrand ſM anectn orbeonpln ſtün dicpin intorepine gsdiplcard apoienocen ocrlbririri ininöpe Nlaneſag Dliurchecn rane heſt, ich n voo noltp ktumnt Aumuglba e nllvcerines n lunbone Mutuſenoene inttoinnn Inſmganen unppninen mant . ichiniſre Fllrting mztihi ein ehdet ſgenonone nbneen Nedniaini iamenüßnnn Uagrünantr ũ ucorhamm jimnonediſtee rceſeiten mtukeigin Aunieoerni tladkin egorntunn eninAs aiDinnh NNiulinn jnniscend MAmnli nihun Gn,inn niictpi SSS iuſetmt, jnbiniſi ntus die reäͤram. Nã iui longe a vultu tuo: ĩ affectu tenebꝛoſo.nõ enĩ pedibꝰ aut Karn locoꝝ itur abs te:aut redit᷑ a te. Aut vero filius ule tuus minoꝛ equos aut currus vel naues q̃ſtuit:aut auola⸗ nit penna viſibili:aut moto poplite iter agit:vt ĩ lõginq̃ regione viuens ꝓdige diſſiparet qð dederas ꝓficiſcẽti dulcis pater:qꝛ dederaſ ⁊ egeno redeunti dul cioꝛ In affectu g libidinoſo:id enim ẽ tenebꝛoſo:atq; id eſt longe a vultu tuo Uide dñe deus:⁊ patiẽter vtvides vide quomodo diligenter obruẽt filij hoĩnʒ pacta litteraꝝ ⁊ ſyllabaꝝ accepta a pᷣo⸗ ribus locutionibꝰ:⁊ a te accepta eterna pacta ꝑpetue ſaluti negligài vt qui illa ſonoꝝ ve era placita teneat aut doceat ſt cötra diſciplinã grammaticam ſine aſpiratione pꝛime ſyllabe hoĩeʒ dixeru magis diſpliceat hoiĩbus:qᷓ; ſi ð tua pꝛe cepta hoĩem oderit cũ ſit hõ. Quaſi ve⸗ ro qnélibet inimicũ bominẽ pernitioſt oꝛ?ẽ ſentiat: qᷓ; ipſuʒ odiũ quo in eũ irri⸗ tatf:ant vaſtet quiſqᷓ; perſequẽdo aliuz grauius:qᷓ; coꝛ ſuũ vaſtat inimicando. ⁊ certe nõ eſt interioꝛ litterarum ſcien⸗ tia qᷓ; ſcripta cõſcientia id ſe alteri face re quod nolit pati. Quam tu ſecretꝰ es habitans in excelſis in ſlentio deus ſo lus magnus:lege infatigabili ſpargens penales cecitates ſupꝛa illicitas cupidi tates. Cum homo eloqnentie famam quert aſtans ante hominẽ iudicem cir cũſtantie hominũ multitudine:inimicũ ſuum odio immaniſſimo inſectãs: vigi lantiſſime cauet: ne ꝑ lingue erroꝛeʒ di⸗ cat inter homines:⁊ ne per mentis fu⸗ roꝛem hominem auferat ex bominibꝰ non canet. Hoꝛũ ego puer moꝝ in limi ne iacebã miſer:⁊ bui harene paleſtra erat illa vbi magis timebã barbariſmũ facere:qᷓ; caueba ſi facerem nõ ſacienti prꝛ:imus bus inidere Dieo enim hec ⁊ confitreꝰ tibi deus meus in quibus laudabar ab eis quibus placere:tũc mihi erat bont ſte viuere.non enim videbaʒ voꝛagines turpitudinis inquam pꝓiectus eram ab oculis tuis.nam in illis iam quid me fe dius fuit:vbi etiam talibꝰ diſplicebam fallẽdo innumerabilibus mendacijs ⁊ pedagogum:⁊ magiſtros ? parentes amoꝛe ludẽdi:ſtudio ſpectadi nugato⸗ ria:⁊ imitandi ludrica inqetudiĩe. Fur ta etiã faciebã de cellario pentũ meoꝛũ ⁊ de mẽſa:vel gulla ĩperitàte:vel vt ha berẽ quod darẽ pueris:ludũ ſunʒ mihi qua pariter vtiq; delectabant᷑ tñ vẽdẽ tibus. In quo etiã ludo fraudulẽtas vi ctoꝛias:ipſe vane excellẽtie cupiditate victua ſepe aucupabam. Quid aũt taʒ nolebã pati:atq; atrociter ſi depꝛehen derem arguehã:qᷓ; id quod alijs facie⸗ bam:⁊ ſi depꝛehenſus arguerer: ſeuire magis qᷓ; cedere libebat. Iſta ne inocẽ tia puerilis. Nõ eſt dñe nõ ẽ:oꝛo te deꝰ meus.nam hec ipſa ſuut q̃ a pedagogis 2 magiſtris:a nucibꝰ pillulis ⁊ paſſeri bus:ad pꝛefectos ⁊ reges:auruʒ pꝛedia mcipia: hec ipſa oĩno ſuccedentibus: maioꝛibus etatibus tranſeunt:ſecuti fe rulis maioꝛa ſupplicia ſuccedunt. PHu militatis ergo ſignum in ſtatura pueri cie rex noſter ꝓbaſti cum iſti:talium re gnum celoꝛum. Sed tamen domine ti bi excellentiſſimo atq; optimo ↄditoꝛi ⁊ rectoꝛi vniuerſitalis deo noſtro gra tias:etiam ſi me puerum tantum eſſe voluiſſes. Eram enim etiam tunc vine bam atq; ſentiebam: meãq; incolumi tatem veſtigium ſecretiſſime vnitatiſ ex qua eram cure habebar. cuſiodiebam interioꝛe ſenſu integriatẽ ſenſuũ meo rum:m queʒ ipſis paruis:paruarũq; re rũ cogitationibus veritate delectabar. Falli nolebà:memoꝛia vigebam: locu nione inſtruerar:amicitia mulcebar:fu giebã doloꝛẽ:abiectionẽ: ignoꝛantiam Quid ĩ tali aiante nõ mirabile atq; lau dabile. At iſta oĩa dei mei dona ſut:nõ mibi ego dedi hec:⁊ bona ſũt:⁊ bec oia ego. Bonus g eſt q fecit me:⁊ ipe bonũ meũu:⁊ illi exulto vonis oĩbus quibus eiiã puer erã. DPoc.n. peccabã ꝙ non in ipſo ſed ĩ creatur eiꝰ me aiq; ceteras vo luptates. ſublimitates:veritates qrebã atq; ita irruebã ĩ voloꝛes ↄfuſiones er/ roꝛes. Gras tibi dulcedo mea ⁊ honoꝛ meꝰa fiqucia mea deus meꝰ.Gratias ti bi de donis tuis:ſed tu mihi ea fua. Ita enĩ ſeruabis me:⁊ augebũtur ⁊ perficiẽ tur q̃ dediſti mihi:⁊ ero ipſe tecuʒ q; et vt ſim tu oediſti mihi. Explicit liber pꝛimus. ncipit ſecũdus. feditates meas: ⁊ carna⸗ les coꝛuptiones anime mee:non ꝙ eas amẽ: ſed vt amem te oe meꝰ. amo re amoꝛs tui facio utud:re ias meas neqſſimas ĩ amaritudie recogia tionis mee:vt tu dulceſcas mibi dulce⸗ do nõ fallax: ouicedo felix ⁊ ſecura: et colligens me a diſꝑſione in qua fruſta tim olſciſſus ſuʒ:dũ ab vno te aue:ſas ĩ malta euanui. Exarlſi.n. aliqñ ſatiari in inferis i adoleſcẽtia: ⁊ ſilueſcere auſus ſuʒ varus ⁊ vmbꝛoſis amoꝛibꝰ:⁊ conta buit ipecies mea: ⁊ cõputrui coꝛã ocu tuis placẽs mihi: ⁊ placere cupiẽs ocu lis homuunm. Et quid erat qð me dele⸗ ctabat:niſi amare ⁊ amari:ſed nõ tene⸗ batur modus ab aĩo vſq; ad aĩuʒ: qua⸗ tenꝰ ẽ luminoſus limes amicitie:ſʒ exa labant᷑ nebule de limoſa cõcupiſcentia carnis ⁊ ſcatebꝛa pubertatis:⁊ obnubi (Confeſſionum. lant atq; offuſcabant cor meum:vt no diſcerneret᷑ ſerenitas dilectionis a cali gine libidinis vtrũq; ĩcõfuſo eſtuabat: ⁊ rapiebat ĩbecillẽ etatẽ ꝑ abꝛupta cu⸗ piditatũ:atq; merſabat gurgite flagirio rũ.ĩnaluerat ſuꝑ me ira tua ⁊ neſciebã. Obſurduerã ſtridoꝛe catene moꝛtalittia tl mee pẽa ſuꝑbie aĩe mee: ⁊ ibà lõgi a te:⁊ ſinebas ⁊ iactabar ⁊ effũðbar ⁊ dil fluebã ⁊ ebuliebà ꝑ foꝛnicatões meas ⁊ tacebas.O tarduʒ gaudiũ meũ tacebas tũc ⁊ ego ibã poꝛio lõge a te ĩ plurima ⁊ plura ſterilia ſemina doloꝝ ſuꝑba de iectõe ⁊ iquieta laſſitudine.Quis mihi moderaret᷑ erũnã meã ⁊ nouiſſimaruʒ rerũ fugaces pulchꝛitudines ĩ vſuʒ ver teret:earũq; ſuauitatibꝰmetas pꝛefige⸗ ret: ⁊ vſq; ad ↄiugale littus exeſtuaret fluctus etatis mee:ſi tranqͥllitas in eis ñ .B DpPppoterat eſſe fine pꝛocreddoꝝ liberoꝛuʒ Ecoꝛdari volo trãſactas cõtẽta ſicut pᷣſcribit lex iua oñe: qͥ foꝝ mas ẽt ꝓpaginẽ moꝛtalitatis nr̃e potẽſ ĩponere leuẽ manũ ad tẽpamẽtũ ſpina rũ a paradiſo tuo ſecluſarũ: Nõ eni lõ ge eſt a nobis oĩpotentia tua etiã cum lõge ſumus a te. Aut certe ſonitũ nunbi⸗ um tuax vigilantius aduertereʒ. Lribu lationé aũt carnis bẽbunt hniuſmodi: ego autẽ vobis parco.Et bonũẽ bomi ni mulierẽ nõ tagere.Et qͥ ſine vxoꝛe e cogitat q ſũt dei qũo placeat deo.Qui aũt matrimonio iũctus ẽ cogitat ea ſunt mũdi quomõ placeat vxoꝛi. Das g voces exaudire vigilatioꝛ: 2 abſciſſus pꝛopter regnũ celoꝝ felicioꝛ expectarẽ amplexus tuos. Sed efferbui miler ſe⸗ quens ĩpetũ fluxus mei relicto te:⁊ ex ceſſi oĩa legitima tua:nec euaſi flagella tua. Quis enĩ bec moꝛtaliũ: Nam ſem per aderas miſericoꝛdit᷑ ſeuiens ⁊ ama riſſimiſ aſꝑgenſ offenſõiboẽs illicitas iocũditates meas: vt ita quererem ſine ſotedei⸗ ſoͦſleniein eciingsol (cttlanes: ntlte Vbi Nedeltisdon Commoetatoca lemeſceprun Mmnialcbcäins hannnaile ſutcnnmtor inoriaſesen mcmnore mrhcinekt huntvcune Nadntiäti ſtnencond Uhnniongnan Miatoniſt eſtnemags ſelbrgegii⸗ obeerhe dtenane hinmöntin e otcſiſcr her ticl Rraugienn fugle Eſtenoeni Mlhrlnnub Ppn ſitnn tflogectir mmacnne⸗ mngſeg famgolder „ * „ 2 * etenn ſmtudlechi, Sigiciicnen Nleizin Bnaſtngnt meint nceann gdenienaeli tugsr tüe Alchigſontie wen gatünir diavligttit rubnnde aiinit win Ecinini gtuinNee time töneinin eingpgict rdentns huf Namin in Gmmtlin⸗ chlumnt ie ante Chnirenn Gmzlin ami miſen Nirinnich offenſione iocũdari: ⁊ vbi hec poſſem nõ inuenirẽ quicqᷓ;: pᷣter te dne:pꝛeter te qui fingis doloꝛem in pꝛecepto:⁊ ꝑ⸗ cutis vt ſanes:⁊ occidis nos nemoꝛia⸗ mur abi te. Abi eram ⁊ qᷓ; lõge exula/ bã a delitijs domꝰ tue anno illo ſexto/ decimo etatis carnis mee cum accepit in me ſceptrum ⁊ totas manus ei dedi veſania libidinis licentioſe per dedecus hbumanũ:illicite ãt per leges tuas: Nõ fuit cura meoꝝ ruenteʒ excipere me ma⸗ trimonio: ſed cura fuit tantum vt diſce rem ſermon facere qᷓ; optimũ ⁊ ꝑſua⸗ dere dictione.Et anno qᷣdẽ illo ĩtermiiſ/⸗ ſa erant ſtudia mea dũ mibi reducto a madauris ĩ q vicina vrbe iã ceperã litte rature atq; oꝛatoꝛie ꝑcipiẽde gr̃a pere⸗ grinari longinquioꝛis apõ cartbagineʒ pegrinationis ſumptus pᷣparabant᷑ ani moſitate magis q; opibus pr̃is munici pis thagaſtẽſis ad modum tenuis. Cui narro hec: Neq; enim tibi deꝰ meꝰ:ſed apud te narro hec generi meo generi hũano qᷓ;tulacũq; ex particula incide⸗ re poteſt ĩ iſtas meas litteras.Et vt qͥd hec: Ut videlicet ego ⁊ quiſquis hec le git cogitemus de q́; pfundo clamãdũ ſit ad te.Et qͥd ꝓpius auribꝰ tuis ſi coꝛ confitens ⁊ vita ex fide eſt. Quis.n.ex⸗ tollebat laudibꝰ tũc hoĩum patrẽ meũ qð vltra vires rei familiaris ſue ĩpende ret filio qcqd ẽt longe pegrinãti ſtudio rum cauſa opus eſſet: Multoꝝ eni ci⸗ nium longe opulentioꝝ nulluʒ tale ne⸗ gocium pꝛo liberis erat:cuʒ interea nõ ſatageret idẽ pr̃ qualis creſcerẽ tibi aut qᷓ; caſtꝰeſſeʒ dũ mõ eẽsz diſertꝰvel deftꝰ potius a cultura tua ðs qui es vnus ve rus et bonus dominus agri tui coꝛdis mei. Sed vbi ſexto illo ?ꝛ decimo anno interpoſito ocio ex neceſſitate domeſti ca feriatus ab omni ſchola cuʒ paꝛenti⸗ èèD bus eſſe cepiexceſſerunt caput meũ ve pꝛes libidinum: ⁊ nulla erat eradicans manus.Quiniĩmo vbi me ille pr̃ in bal neis vidit pubeſcentem ⁊ inquieta idu⸗ tum adoleſcentia:quaſi iã ex hoc in ne⸗ potes geſtiret gaudens matri indicauit gaudens vinolentia:inqua te iſte mũ/ dus oblitus eſt creatoꝛem ſuum:⁊ crea turam tuam:pꝛo te amauit de vino in uiſibili peruerſe atq; inclinate in ima voluntatis ſue. Sed mat ris in pectoꝛe iam inchoaueras tẽplũ tuũ et exoꝛdiũ ſancte habitationis tue. Nã ille adhuc chatecuminuſ:⁊ hoc recens erat. Itaq; illa exiliuit pia trepidatione ac tremo⸗ re: ⁊ q;uis mihi nondum fideli: timuit tñ vias diſtoꝛtas: in quibus ambulant qui ponunt ad te tergum:⁊ non facieʒ. Pec mihi ⁊ audeo dicere tacuiſſe te de us meus cum irem abs te longius. Ita ne tu tacebas tunc mibi: Et cuius erãt niſi ſua vet ba illa per matrem meã fide lem tuam que cantaſti in aures meas. Nec inde quicqᷓ; deſcendit in coꝛ vt fa⸗ cerem illud. Uolebat enim illa ⁊ ſecre to memini vt monuerit cum ſollicitudi ne ingenti ne foꝛnicarer maximeq; ne adulterem cuiuſq; vxoꝛem Qui mihi monitus muliebꝛes videbantur: quibꝰ obtemperare erudeſcerem. Alli autem tui erant ⁊ neſciebam:⁊ te tacere puta⸗ bam atq; illam loqui per quaʒ mihi tu non tacebas ⁊ in illa contemnebaris a me filio eius:filio ancille tue ſeruo tuo Sed neſciebam ⁊ pꝛeceps ibam tanta cecitate:vt inter coetaneos meos pude ret me minoꝛis dedecoꝛis:q; audiebam eos iactantes flagitia ſua:⁊ tanto glo/ riantes magis quanto magis turpes eſ ſent: ⁊ libebat malum facere non ſolũ libidine facti:verum etiaʒ laudis.Quid dignum eſt vituperatione:niſi vitium. 4 N(Confeſſionum Ego ne vituperarer vitioſioꝛ fiebam: ⁊ vVbi nõ ſuberat quo admiſſo equarer ꝑ Qitisfſingeba me feciſſe ꝙ nõ fecerã: ne vigerer abiectioꝛ q;ᷓ erà ĩnocẽtioꝛ: ⁊ ne vilioꝛ bẽrer quo era caſtioꝛ.Ecce cũ qͥ be comitibꝰ iter ageba plateaꝑ babylo nie:⁊ volutabar ĩ ceno eiꝰ tãq; ĩ cina⸗/ tmomis ⁊ vnguẽtis pcioſis:⁊ ĩ vmbili/ co eiꝰ quo tenaciꝰhererẽ.Calcabat me inimicus inuiſibilis ⁊ ſe ſeducebai me: q; ego ſeductilis erã. Nõ.n.⁊ illa q̃ iam dDe medio babylonis fugerat: ſʒ ibat in ceteris eiꝰtardioꝛ mr carnis mee:ſic mo nuit me puchicitiã ita curauit qð de me a viro ſuo audierat. Jãq; peſtilẽtioſum ⁊ ĩ poſteꝑ ꝑiculoſũ ſẽtiebat coercere ter mino cõiugalis affectꝰ ſi reſecari ad vi/ uũ nõ poterat. Nõ curauit h̊ qꝛ metus erat ne ipediret᷑ ſpyes mea cõpede vxo⸗ ria. Nõ ſpes illa quã iĩte futuri ſecłi ha bebat mr.ſjj ſpea litteraꝝ quas vt noſcẽ nimis volebat parẽs vterq;. Ille qꝛ de te ꝓpe nihil cogitabat:de me aũt iania illa at qꝛ nõ ſolũ nullo vetrimẽto: ſj ẽt nõnullo adiumẽto ad te adipiſcèdũ ꝓ futura exiſtimabat vſitata illa ſtudia doctrine. Ita.n.conijcio recolẽs vt poſ ſũ moꝛes parẽtũ meoꝝ. Belaxabãt᷑ etia mihi ad ludẽdũ babent vltra tẽperamè tũ ſeueritatis ĩ diſſolutionẽ affectioneʒ variaꝝ:⁊ ĩ oĩbꝰ erat caligo ĩtercludens mibi ðᷣs me ſerenitatẽ veritatis tue:? ꝓ dibat tq; ex adipe iniqtas mea. Furtũ certe punit lex tua dne ⁊ lex ſcripta in coꝛdibꝰ hoĩuʒ quã ne ipᷣa qͥdẽ delet ini quitas. Quis.n. fur equo aĩo furẽ pati tur. Nec copioſus ad actũ ĩiopia. Et ego ipᷣo furto ⁊ pctõ. Arboꝛ erat pirꝰ in ei,/ cinia vinee nr̃e pomis onuſta nec foꝛ/ ma nec ſapoꝛe illecebꝛoſis. Ad haͤc ex/ cutiẽdã atq; aſpoꝛtãdã neqſſimi ado⸗ leſcẽtnli ꝑꝛeximꝰ nocte ĩ tẽpeſta:quo/ uſq; ludũ ð peſtilẽtie moꝛe ĩ areis pꝓdu xeramꝰ: ⁊ abſtulimꝰ ide onera igẽtia:ſ ad nr̃as epnlas: ſʒ vel pijcienda poꝛcis Et ſi aliqᷣd ĩde comedimꝰ:ũ tamẽ firet a nobis ꝙ eo liberet quo nõ liceret.Ec ce coꝛ meũ ðs meꝰ ecce coꝛ meũ qð mi ſeratꝰ es ĩ imo abyſſi:oicat tibi nũc coꝛ meũ qᷣd ibi q̃rebat vt eẽm gratis malus 2 malicie mee cã nulla eẽt niſi malitia. Feda erat ⁊ amaui eam. Amani perire ctum meum nõ illõ ad qoᷣ deficiebã:ſʒ defectũ meũ ipᷣm amaui tur amani defe pis aĩa ⁊ diſſiliẽs a firmamẽto tuoĩ ex terminiũ nõ de decoꝛe aliqd ſʒ dedecus appetẽs.Et n.ſpecies ẽ pulchꝛis coꝛpo ribꝰ ⁊ auro ⁊ argẽto ⁊ oibꝰ ⁊ ĩ cõtactu carnis cõgruẽtia valet plurimũ:ceteriſ⸗ q; ſẽſibꝰ ẽ ſua cuiq; accõmodata modi ficatio coꝛpoꝝ: PH; ẽt honoꝛ tẽpoꝛalis ⁊ ĩperitãdi atq; ſuperãdi potẽtia ſuum decꝰ:vñ ẽt vĩdicte auiditas oꝛit᷑. Et tũi cũcta hec adipiſcẽda nõ ẽ egrediẽdum abs te dnñe neq; deuiãdũ a lege tua.Et vita qᷓ bic viuimꝰ hʒ illecebꝛã ꝓpter q̃n dã modũ decoꝛis ſui ⁊ cõueniẽtid cum bis oĩbꝰ ĩfimis pulchꝛis. Amicicia quo qʒ hoium caro mõ oulcis ẽ ꝓpter vni⸗ tatẽ de mulnis animis. Pꝛopter vniuer ſa hec atq; buiuſmodi petm admittitur dũ imoderata ĩ iſta ĩclinatiõe cũ exire/ ma bona fint melioꝛa ⁊ ſũma deſerunf tu one ös nr̃ ⁊ veritas tua ⁊? lex tua. furtũ facere volui ⁊ feci nulla cõpulſuſ Dabẽt. n. ⁊ hec ima delectatiões:ſj nõ ſi egeſtate:niñi penuria ⁊ faſtidio iuſticie 2 ſagina iniqtatig. Nã id furatꝰ ſũ qd mibi abudabat ⁊ multo meliꝰ. Nec ea re volebã frui quã furto appetebã: ſed cut deꝰ meꝰ:qꝗ ſecit oĩa:qꝛ; ĩ io delecta tur iuſtꝰ a ipe ẽ delicie rectoꝝ coꝛde.Cũ itaq; de facinoꝛe qrit᷑ q̃ cà fan ſit:credi . . nõ ſolet niñ cũ appetitꝰ adipiſcẽdi ali / t clrdon⸗ UIſetppavenina Puchnſärnet uiuhſptbie Hontcdiüfecit, Gkpingeamß ffifomenmrn Kaninaeaut (fponatüſn (Codeletatel ecodene Meg uve Cbenköene⸗ Ctopecrern (Egneet ſieſencp Nuligſehe Ktoſctalaen nlinotene egkarlin ſigiuntauns nceinne (anniled mnenismen Cmnfini ee uradte: lle ,hnng in mert puc Aſinn dene ll tboniic⸗ liomen tigblagen llſancr dee N nalurg nirmiio, ndtnir ſtnnglkrn ſenidtoſ ſefagin WN tſti — ninern epontonnſun dllehekll riti ſi ny'roteilietn tlinenorin min'itronm K nn Comtdin hitan ldergorile e eatcnnis oefſonrtii DErünün tti leitni mncn Nni mmmn döli Ainiinmna Dimmin enaunrtiitft eininen gintchtiin nipd niginnu Ditmi =S u ſigni⸗ icti itdinin cn ne inahn innitnn utbun —W R gicr V E eniꝰ illoꝝ; bonoꝝ q nfima dixim eé po tuiſſe apparuetit:aut metus amittendi. Pulchꝛa ſũt.n.et decoꝛa qᷓqᷓ; p bonis ſupꝑioꝛibus ⁊ btificis abiecta ⁊ iacẽtia. PHomicidiũ fecit. Cur fecit: Adamauit eius ↄiugẽ aut pᷣdiũ:aut voluit depᷣda⸗ ri vñ viueret:aut timuit ab illo tale ali⸗ qd amittere:aut leſus vlciſci ſe exarũt. Nũ homicidiũ ſine ca faceret ipo homi cidio delectat: Quis crediderit: nam ⁊= de quo dcm̃ ẽ vecoꝛdi ⁊ nimis crudeli hoĩe ꝙ gratuito potiꝰ malus atq; cru⸗ delis erat.pᷣdicta ẽ tamẽ cã ne ꝑ ociũ in quit toꝛpeſceret manꝰ aut animꝰ. Qua re id quoq;: Cur ita: Ut.ſ.illa exercita⸗ tiõe ſceleꝝ capta vrbe honoꝛes imperia diuitias aſſequeret᷑: ⁊ careret metu le⸗ gu ⁊ vifficultate rex ppter iopiam rei familiaris ⁊ conſcientiã ſcelerum. nec ipſe igit᷑ catilina amauit facinoꝛa ſua: ſʒ vtiq; aliud:cuius cã illa faciebat. Quid ego miſer in te amani o furtum meum o facinus illud nocturnuʒ ſextidecimi anni etatis mee:non enĩ pulchꝛuʒ eras cum furtũ eſſes. Aut vo aliqͥd es vt lo quar ad te? Pulchꝛa erant poma illa que furati ſumus: quoniam creatura tua err pulcherrime omnium creato: ommum deus bone deus ſummum bonu ⁊? bonũ ven meũ. Pulchꝛa erant illa poma ſed nõ ipa cũcupiuit aia mea miſerabilis. Erat enim mihbi melioꝝ co⸗ pia: illa aũt decerpſi tm vt furarer. nam rpta ꝓieci epulatꝰ:ĩde ſola iniquita te qua letabar fruẽs. nã ⁊ ſi qͥd illoꝝ po moꝑ itrauit ĩ os men cõdimetũ ibi faci nus erat. Et nũc one õs meꝰ q̃ro quid ĩ me furto delectauerit:⁊ ecce ſpecies nil⸗ la e. nõ dico ſicut i eqᷣtate atq; pꝛuden⸗ tia:ʒ neq; ſicut ĩ mẽte hoĩs atq; memo ria ⁊ ſeſibus ⁊ vegetãte vita. neq; ſicut ſpecioſa ſũt ſidera ⁊? oecoꝛa locis ſuis ⁊= 4 terta ? mare plena fetibꝰqͥ ſuccedũt na ſcendo decedentibus non ſaltem vt eſt quedam oefectiua ſpecies ? vmbꝛatica vitijs fallentibꝰ.nam ⁊ ſuꝑbia celmudi nem imitat᷑ cũ tu ſcis vnus ſuꝑ oĩa oeꝰ excelſus.Et ambitio qͥd niſi bonoꝛes q⸗ rit ⁊ gloꝛiã:cũ tu ſcis pᷣ cũctis bonoꝛan dus vnꝰ ⁊? gloꝛioſus ĩ eternũ: Et ſeui/ cia poteſtatũ timeri vult. Quis ãt timẽ⸗ dus niſi vnus deus:cuiꝰ poteſtati eripi aut ſubtrabi qd poteſt qñ: ? vbi:aut qꝰ vel a quo poteſt: Et blanditie laſciui⸗ tium amari volunt: ſed neq; blandius E aliquid tua charitate: nec amat qcqᷓ; ſalubꝛius q; illa pꝛe cunctis foꝛmoſa ⁊ luminoſa vitas tua. Et curioñtas aſſe⸗ ctare videtur ſtudium ſcientie: cum tu omnia ſumme noueris. Ignoꝛãtia quo q; ipla atq; ſtultitia ſimplicitatis ⁊ ino centie nomine tegitur:quia te ſimpliciꝰ quicqᷓ; non reperitur. Quid autem teĩ⸗ nocentius quandoquidem opera ſua malis inimica ſunt: Et ignauia quaſi q etem appetit. Que vero quies certa pꝛe ter dominum. Luxuria ſatietatem atq; abundantiamſe cnpit vocari. tu aũt es plenitudo ⁊ indeficiens copia incoꝛꝛu ptibilis ſiiauitatis. Effuſio liberalitatis obtendit vmbꝛam:ſed bonoꝝꝑ omnium largitoꝛ affluentiſſimus tu eſ. Auaritia multa poſſidere vult ⁊ tu poſſides oĩa. Inuidia de excellẽtia litigat:quid te ex cellentius. Ira vindictam querit: te iu⸗ ſtius quis vindicat. Cimoꝛ inſolita ⁊ re pentina exhoꝛꝛeſcit rebns que aman⸗ tar: aduerſantia dum pꝛecauet ſecurita ti:tibi enim quid inſolidum quig repe⸗ tinum. Aut quis a te ſeparat quos dili gis. Aut vbi niſ apõ te firma ſecuritas. Triſtitia rebus amiſſis contabeſcit. quibus ſe oblectabat cupiditas:qꝛ itxa ſibi nollet ſient tibi auferri nibil pot. 4 Ita foꝛnicatur anima cũ auertitur abs te: ⁊ querit extra te ea que pura ⁊ liqui da nõ inuenit niñ cum redit ad te. Per⸗ uerle te imitãt᷑ oẽs qͥ lõge ſe a te faciũt 2 extollũt ſe aduerſũ te. Sʒ et ſic te im i tãdo idicant creatoꝛem te eẽ oĩs natu re:⁊ iõ ñ eẽ qa te oĩ mõ recedat᷑.Quid ergo ĩ illo furto ego dilexi:⁊ ĩ quo dnñm meũ vel vitioſe atc; ꝑuerſe imitatꝰ ſuʒ: An libnit facere cõtra legẽ: ſaltẽ falla⸗ cia qꝛ potẽtatu non poterã:vt mane⸗ am libertate captiuꝰ imitarer fſaciẽdo ĩ pune qð nõ liceret tenebroſa oĩpoten tie tue ſimiliudine.Ecce ẽ ille ſᷣuꝰ fugi ens oñm ſuũ:⁊ cõſecutꝰ vmbꝛã.O pu/ tredo. O mõſtruũ vite ⁊ moꝛtis ꝓfundi tas. Potintne libere qð nõ licebat non ob aliud niſi qꝛ nõ licebat: Quid retri⸗ buaʒ dño qð recolit hec memoꝛia mea ⁊æ aĩa mea nõ metuit inde: Diligã te do mine:⁊ gras agã ⁊ ↄfitear nomini tuo: qm̃ taãta dimiſiſti mihi mala ⁊ nefaria opꝑa mea. Gfe tue deputo ⁊ miſericoꝛ/ die tue ꝙ pctã mea tãq; glaciem ſolui/ ſtigre tue deputo ⁊ quecũꝙ ñ feci ma la. Quid enim nõ facere potui: qui etiã gratuitũ facinꝰ amani:Et oĩa mibi di/ miſſa eẽ fateoꝛ ⁊ que mea ſpõte feci ma la ⁊ que te ouce nõ feci. Quis ẽ homi/ num:qͥ ſuã cogitãs ifirmitatẽ:audet vi ribus ſuis tribuere caſtitatẽ atq; inocè tiam ſuã:dt minꝰ amet te:q̃ſi min eine ceſſaria fuerit miſericoꝛdia tua:qua do nas pctã cõuerſis ad te. Qui.n. vocatꝰ a te ſecutꝰ ẽ vocẽ tuã:⁊ vitauit ea q̃ me de meipo recoꝛdtẽ ⁊ fatentẽ legit: nõ me derideat ab eo medico egrũ ſanari: a quo ſibi pᷣſtitũ ẽ vt non egrotaret:vel potius vt minus egrotaret:iõ te tãtũdẽ imo vero amplius diligat:quia ꝑ queʒ me videt tantis peccatoꝛum meoꝛum languoꝛibus exui:per eum ſe videt tan Confeſſionuum tis peccatoꝛum languo: ibus nõ impli⸗ cari Quem fructum babui miſer aliqu in bis que nunc recolens erubeſco:ma xime in illo furto in quo illum furtum amauin hil aliud cum ipſum eſſet ni hil: Et eo ipſo ego miſerioꝛ.Et tamẽ ſo⸗ lus id non feciſſem:ſi recoꝛdoꝛ animuʒ tunc meum:ſolus omnimodo id nõ fe ciſſem. Ergo ibi amaui etiam conſoꝛtiũ eoꝛum cum quibus id feci. Non ergo nihil aliud qᷓ; furtum amaui: imo ve/ rg nibil aliud quia ⁊ illud nihil eſt. £ℛ nid reuera? Quis eſt qui doceat me: niſi qui illuminat coꝛ meum ⁊ diſcernit vmbꝛas eius:? Quid eſt quod mihi de⸗/ nit in mentem querere ⁊ diſcutere ⁊ cõ ſiderare. Quia ſi tunc amarem poma il la que furatus ſum: ⁊ eis frui cuperem poſſem etiam ſolus ſ ſatis eſſet cõmit/ tere illam iniquitatem:qua peruenirem ad voluntatem meam: nec conſricati⸗/ one conſcioꝛum aĩom oꝛum accenderẽ pruritum cupiditatis mee. Sed quoni am in illis pomis voluptas mibi non erat ea erat in ipſo facinoꝛe quam facie bat conſoꝛtium ſimul peccantiũ Quid erat ille affectus animi: Certe enim pla ne turpis erat nimis:⁊ veh mihi erat 4 habebam illum. Sed tamen quid erat. Delicta quis intelligit: Riſus erat qjſ titellato coꝛde: ꝙ fallebamus tos:qui bic a nobis fieri non putabant:⁊ vebe⸗ menter nolebãt. Cur ergo eo me dele/ ctabat: quo id non faciebamſolus: An ia etiam nemo facile ſolus ridet: Nflemo qdẽ facile:ſʒ tñ etiaʒ ſolos ⁊ ſin gulos hoĩes:cum alius nemo pſens eſt vincit riſus aliquando:ſi aliquid mimie ridiculum vel ſenſibꝰ occurrerit vl aio At ego illud ſolus non facerem:no a⸗ cerem omnino ſolus. Ecce eſt coꝛam te deus meus viua recoꝛdatio aĩe mee: ſo 4 prentchen onltehet intrconen ſuetnteſzen, giſngione Gr codei⸗ Ntappett'neie Ccncilkiäne⸗ 1hecanci ſntornoſti ſtni Fune tinin Len Plhutoeco tibcibilten Eetctierd eringaudi Nehrtbebed Nanichete⸗ mmisdenins Ctn gtci ſcltſt mmlwenabee nctumdebninihe meſecolenzeries mon gwine dam ne conienn ciſemkrecache Osonmindt bimmitine Pbus uſti 1cnutAi Osctglon inatenemA Qtkkpte nqnaerinee adimmum n tafich 1 . Pe ns hnu niniſtnn lus non facerem furtum illud: in quo me non libebat id qð furabar:ſed quia furabar qð me ſolũ facere pꝛoꝛſns nõ liberet nec facerẽ.O nimis inimica ami citia ſeductio mẽtis inueſtigabilis ex lu do ⁊ ioco nocèdi auiditas ⁊ alieni dã⸗ ni appetitꝰ:nulla lueri mei nulla vlci⸗ ſcendi libidine. Sʒ cũ dr̃ eamꝰ faciamꝰ ⁊ pudet nõ eẽ ĩpudẽtem. Quis exaperit iſta totuoſiſſimã ⁊ iplicatiſſnna nodo ſitaté. Feda ẽ: nolo ĩ ea intẽdere:nolo eã videre. Te volo iuſticia ⁊ ĩnocentia pulchꝛa ⁊ decoꝛa:honeſtis luminibue ⁊ ĩ ſatiabili ſatietate:quies ẽ apð te val⸗ de ⁊ vita ĩꝑturbabilis. Qui intrat in te: intrat in gaudium domini ſui:⁊ non ti mebit:⁊ habebit ſe optime in op:imo. Defluxi abs te ego:⁊ erraui deus meus nimis ocuius ab ſtabiluate tua ĩ ado/ leſcẽtia: et fcũs ſũ mibi regio egeſtatis. Explicit liber ſecũdus.icipii tertius. ‚REn cartaginẽ: a circũſtrepe bat me vndiq; ſartago flagi tioꝝ amoꝝ.Nõdũ amabam ⁊ amare amabã:⁊ ſecretioꝛe indigen tia oderam me min indigẽtẽ. Querebã qͥd amarem amans amari et oderam ſecuritatem ⁊ viam ſine mu⸗ ſcipulis: quoniam fames mihi erat in⸗ tus ab interioꝛi cibo teipſo deus meus: ⁊ ea fame nõ eſuriebã:ſʒ erã ſine deſide rio alimẽtoꝝ incoꝛꝛuptibiliũ:nõ qꝛ ple nus eis era:ſʒ quo inanioꝛ: ⁊ faſtidioſi⸗ orꝝ ⁊ iõ nõ bene valebat aĩa mea: ⁊ vlce roſa pꝛoijciebat ſe ſoꝛas miſerabilit᷑ ſcal pi auida contactu ſenſibiliũ. Sed ſi nõ haberẽt aiaʒ non vtiq; amarẽtur. Ama re ⁊ amari dulce mihi erat:magiſ ſi etiã amtis coꝛpoꝛe fruerer. Uenã igit᷑ ami citie coinqͥ nabã ſoꝛdibꝰ cõcupiſcentie: cãdoꝛẽq; eiꝰ obnubilabã de tartaro li/ bidunis: ⁊ iñ fed atqʒ iponeſtus elegãs °æ ° ⁊ vrbanus eſſe geſtiebã abundanti va nitate. Riu ẽt in amoꝛẽ quo cupiebam capi. Deus meus miſericoꝛdia mea quã to felle mihi ꝑ ſuauitatè illã ⁊ qᷓ; bonꝰ aſꝑſiſti:qꝛ ⁊ amatus ſũ ⁊ ꝑpuẽni occulte ad vinculũ fruendi:⁊ colligabar letus erumnoſs nexibꝰ ot cederer virgis fer reis ardentibꝰ ʒeli ⁊ ſuſpitionũ ⁊ ſimoꝝ ⁊ iraꝑ atʒ rix./ꝝ. Rapiebant me ſpecia cula theatrica plena imaginihꝰ mipiiꝝ meaꝑ ⁊ fomitibꝰignis mei Quid ꝙ bo ibi vlt dolere cũ ſpectat luctuoſa ⁊ tra gica qᷣtñ ariſße nollet: Et tñ pati vlłt ex eis doloꝛẽ ſpectatoꝛ:⁊ doloꝛ ipᷣe eſt voluptas eiꝰ.Quid niſi miſerabilis ĩſa⸗ nia: qſſ lã eo magis eis mouet᷑ quiſqʒ: quo mimꝰa talibꝰſanꝰeſt affectibꝰ:qᷓ;dq; cũ ipſe patit᷑ mifia cũ alijs cõpatit᷑ mi⸗ ſericoꝛdia dici ſolet. Sed qualis tandeʒ miſericoꝛdia in rebus fictis ⁊ ſcenicis: Nõ enĩ ad ſubueniendum pꝛouocatur au itoꝛ:ſed tantũ ad dolendũ inuitat Et actori eaꝑ imaginũ amplius fauet: cũ amplius dolet.Et ſi calamitates ille hoĩum vel antique vel falſe ſc agantur vt qui ſpectat nõ doleat: abſcedit inde faſtidiẽs ⁊ rpꝛegẽdẽs.Si ãt doleat:ma net intentus ⁊ gaudẽs. Lachꝛyme ergo amdãt᷑ ⁊ doloꝛes.Certe ois hõ gaudere vult.An cũ miſeꝝꝑ neminem eẽ libeat: li bet tamen eẽ miſericoꝛdem:qꝛ non ſine doloꝛe hac vna cauſa amantur dolo/ reo:⁊ hoc de illa vena amicitie eſt. Sed quo vadit:quo fluit: Ut quid decurrit in toꝛẽtẽ picis hullientis eſtaus: imina nes tetraꝝ libidinũ:ĩ quos ipᷣa mutat᷑ ⁊ vertitur:per nutum pꝛopꝛium de cele⸗/ ſti ſerenitate detoꝛta atq; deiecta. Re/ pudiet᷑ ergo miſericoꝛdia: Nequaquãa Ergo amentur ooloꝛes ali quãdo. Sed caue immũdiciam anima mea ſub tu/ toꝛe deo meo:deo patrũ noſtroꝝ ⁊t lau ðð — dabili ? ſupereraltato in omnia ſecula caue imundiciam. Neq; enim nũc non miſereoꝛ:led tũc ĩ theatris cũ gaudebã amãtibus:cũ ſeſe fruebãt᷑ ꝑ flagitia:qᷓ;⸗ nis hec imaginarie gererẽt ĩludo ipe/ ctaculi.Cũ aũt ſeſe amittebãt:q̃ſ miſe⸗/ ticoꝛs cõtriſtabar:⁊ vtrũq; me delecta bat tamen. Nunc vero magis miſereoꝛ gaudentẽ ĩ flagitio:qᷓ; velut dura pꝑpeſ ſum detrimento pnitioſe voluptatis ⁊ amiſſiõe miſere felicitatis. Pec certe ve rioꝛ miſericoꝛdia:ſed nõ in ea delectat coꝛ. Nam ⁊ ſi appꝛobat᷑ officio chari⸗ tatis qͥ dolet miſerũ:mallet iñ vtiqʒ nõ eẽ qð doleret germanitꝰ niuſericoꝛs ẽ ſin maliuola beniuoletia qð fieri ñ põt põt ⁊ ille qͥ veracit᷑ ſinceri᷑qʒ miſereiur cupere eẽ miſeros vt milereat᷑. Nõ vllꝰ ctaqʒ doloꝛ appꝛobãdus:nullus aman dus ẽ. Poc.n.tu dũe deꝰ qͥ aĩas amas: lõge alteqʒ puriꝰ qᷓ; nos ⁊ ĩcoꝛuptibi lius milereris:ꝙ nullo doloꝛe ſauciarl. Et ad hec quis idoneꝰ: At ego tũc mi⸗ ſer dolere amabam ⁊ q̃rebã vi eẽt quod dolerẽ qñ mihi ĩ erumna aliena ⁊ falſa 4 ſaltatoꝛia ea magis placebat actio hy ſtrionis:eqʒ alliciebat vehemẽtiꝰ:qua mihpi lachꝛyme excuciebãt᷑. Quid auteʒ mirum:cum infelix pecus aberras a gre ge tuo:⁊ ĩpatiẽs cuſtodie tue turpi ſca⸗/ bie fedarer: Et inde erãt doloꝝꝑ amoꝛes nõ quꝰ altius penetrarer: nõ eni ama⸗ bam talia perpeti qualia ſpectarem: ſed quibus auduis ⁊ ſictis tanquam in ſuperficie raderer: quos tamen qua ſi. vngues ſcalpentiũ feruidus tumoꝛ ⁊tabes ⁊ ſanies boꝛꝛida cõſeq̃nat᷑. La⸗ lis vita mea:nũqͥd vua erat ðs meꝰ: Et circũuolabat ſuꝑ me fidelis a lõge mi⸗ ſericoꝛdia tua. In quantas iniquitates diſtabui:⁊ ſacrilega curioſitate ſecutꝰ ſum. vt deſerẽtẽ te deducerʒ me ad ima — Confeſſionum infida ⁊ circũuentoꝛia obſequia demo nioꝛum:quibus imolabam facta mea mala:⁊ ĩ omnibus flagellabas ine. Au⸗ ſus ſũ etiã in celebꝛitate ſolẽnitatũ tua rum iter parietes eccleſie iue cõcupi/ ſcere ⁊ agere negociũ ꝓcurãdi fructus moꝛtis. Unde me verberaſti grauibus penis: ſʒ nibil ad culpã med. O tu pꝛe grandis mi ericoꝛdia mea deus meus: refugiũ meũ a terribilibus nocentbus in quibus vagatus ſum pꝛefidentt col⸗ lo a lõge recededo a te:amans vias me as ⁊ non tuas:amans fugitiuam liber⸗ tatem. Pabe bant ⁊ illa ſtudia que bo neſia vocabatur ductůᷣ ſuu iiuetẽ foꝛa litigioſa:vt excellerẽ ĩ eis: hec laudabi/ anta eſt ceci lioꝛ quo fraudulentio tas bominum de cecitute etiam gloꝛ tium:⁊ maioꝛ iam eram in ſchola rbe/ toꝛis: ⁊ gaudebam ſuperbe: ⁊ tume⸗ bam typo qᷓ;q; longe ſedacioꝛ:domine tu ſcis:⁊ remotꝰ omnino ab euerſioni bus quas faciebant euerſoꝛes. Doc.n. ſceuum nomen ⁊ diabolicum velut iſt gne vrbanitatis eſt: inter quos vieba pudoꝛe impudenti: quia talis non etſâ et cum eis eram.Et amiciuijs toꝛum de lectabar aliquando a quoꝛum ſemper faciis abhoꝛꝛebam: hoc eſt ab euerſo nibus quibus pꝛoterue inſectabantur ignotoꝛum verecundiaʒ: qnam pꝛotur barent gratis illudẽdo:atq; ide paſcẽ⸗/ do maliuolas letitias ſuas. Ilibil ẽ ille aciu ſimilius actibus demonioꝛum. Quid itaq; verius qᷓ; euerſoꝛes vocan⸗ tur: Euerñ plane pꝛius ipſi atq; xuerſi deridẽtibus eos ⁊ ſeducẽtibꝰ fallacibꝰ occulte ſpiritibꝰ: in eoipſo quo alios i· rideræ amãt a fallere.Inter bos ego in becilla tũc etate diſcebã libꝛos eloquẽ/⸗ tie:ĩ q̃ eminere cupicba fine dãnabili ? vẽtolo ꝑ gaudia vamtatis buane:⁊ vñ⸗ rZDZD W D 2 ſbüddſeit iti aindi Geciomram. Mrlerſae funcoctb ikaſſtctime heesne! ſtnaut erainatin Ancoksie Kudterare üconice cicorin deſivpreni ſmuireinti tonihzcio Nihiözme rongsdte ndtrieni Nigeibg ſileitq ebieto enntetto ganreue Wörrker nntrerin wützün Piptin hoigfnet Gilßphi ſbchpene tenei glanein liehenns plude⸗ minſc fnigein Urindb ligihre Mron Muchorl nontzi winolibanſat dusfaglinrn Alebutate öin les eccleſe egoci nin emeudenſtge ad aihii ed Ulembübunae Gls ſon itnt Cecoateamm bam t lrirmeae. lur dociſiuni elkgiicen⸗ ulerie C ndeaaltin amemnd chan begettinn/ Nrommwin Cebinil tnunlant tsctn i⸗ Gn:eubt SL ent i/ anrliſi tato ia diſcẽdi oꝛdie ꝑpuenerã in libꝛum quẽdã cuiuſdã ciceronis: cuiꝰ linguaʒ fere oẽs mirant᷑: pectus nõ ita. Sed li. der ille ipſius exhoꝛtationẽ cõtinet ad phiaʒ: ⁊ vocat᷑ hoꝛtẽſi: ille vo liber mu „ tauit affectũ meũ:⁊ ad teipʒ dne muta nit pces meas ⁊ vota ac deſideria mea fecit alia. Uiluit mibi repẽte oĩs vana ſpes:⁊ ĩmoꝛtalitatẽ ſapĩe ↄcupiſcebam eſtu coꝛdis ĩcredibili:⁊ ſurgere iã ceꝑã vt ad te redirẽ.Nõ n. ad acuendam lin guã: qð videbar emẽ matnis mercedi⸗ b: cũ agerẽ ãnũ etatis vñ vigeſimũ: iaʒ defũcto pr̃e añ biẽniũ nõ ̊ ad acuẽdã lingu referebà illũ libꝛũ:neq; mihi lo cutionẽ: ſʒ qð loqbat᷑ pſuaſerat. Qũo ardebã õs meꝰqũo ardebam reuolare a trenis ad te:⁊ neſciebã qͥd ageres me cũ apð te ẽ eni ſapia. Amoꝛ at ſapie no mẽ grecũ hʒ phiaʒ:quo me accẽdebãt ille re. Sũt qͥ ſeducãt p phiaʒ magno ⁊ blãdo ⁊ hõeſto noĩe coloꝛates ⁊ fuccã tes erroꝛes ſuos. Et ꝓpe oẽs d ex illis ⁊ ſupꝛa tpibꝰtales erat notãt᷑ ĩ eo libꝛo ⁊ demöſtrantf: ⁊ manikfeſtaf ibi ſalutife⸗ ra illa admonitio ſpũs tui ꝑ uũ tuum bonũ ⁊ piu. Uidete ne qͥs vos decipiat Ppphᷣiaʒ ⁊ ianẽ ſeductionẽ fʒ traditõnẽ hoiuʒ m elemẽta hꝰmudi ⁊ nõ ſ̃ʒ xpᷣʒʒ qꝛ in ipᷣo ihitat oĩs plenitudo diuinita ns coꝛpalit Et ego illo tꝑe ſcis tu lumẽ coꝛdis mei:qĩ nõdũ mihi hec apoſtoli ca nota erãt. DPoc iñ ſolo delectabar in illa exhoꝛtatõe ꝙ nõ illã aut illã ſectaʒ ſed ipſaʒ q̃cũq; eẽt ſapia vt diligerẽ ⁊ q; rferẽ a aſſeqᷓrer ⁊ tenerẽ atq; ãpiexarer foꝛtit᷑ excitabar ſermone illo ⁊ accẽde⸗ bar: ⁊ ardebã:⁊ ̊ ſolũ me in tanta fla⸗ grãtia refrãgebat: ꝙ nomẽ xpᷣi nõ erat ibi: qin h̊ nomẽ fᷣm miſericoꝛdiã tuam dñe: nomẽ ſaluatoꝛis mei filij tui in ipo adhuc lacte mris teneꝝ coꝛ meum pie biberat ⁊ alte retinebat ⁊ qᷣcq̃ͥd ſine h noĩe fuiſſet q;uis litteratũ ⁊ expollia tũ ⁊ vidicũ nõ me totũ rapiebat. Itaq; inſtitui aĩuʒ intédere ĩ ſcriptaras ſcãs: yt viderẽ quales eẽnt.Et ecce video reʒ nõ ↄptã ſuꝑbis neq; nudatã puer:: ſed iceſiu humilé: ſucceſſu excelſam ⁊ vela ta miſterijs: ⁊ nõ erã ego talł vt intrare i eã poſſeʒ aut ĩclinare ceruicẽ ad eus greſſus. Ilõ n. ſicut mõ loquoꝛ ita ſen ſi cũ attẽdi ad illã ſcripturã:ſed viſa mi hi eſt ĩdigna quã tulliane dignitati cõ pararez. LCumoꝛ eiʒ meꝰrefugiebat mo dũ eiꝰ:⁊ acies mea nõ penetrabat iteri oꝛa eiꝰ. Uerũtũ illa erat q creſceret cuʒ paruulis: ſed ego dedignabar eẽ cũ par unlis: ⁊ turgiduslfaſtu mibi grandis vi debar. Incidi itaq; in hoĩes ſuꝑbe del i rãtes carnales nimis ⁊ loquaces:ĩ quo rũ oꝛe laqi diaboli:⁊ viſcũ ↄfectũ ↄmix nõe ſyllabarũ noĩs tui:ſʒ ⁊ dñi ihu xpi ⁊ pꝛeliti ↄſolator nr̃i ſpũs ſci. Pec enĩ oĩa ũ recedebãt oe oꝛe eoꝝ:ſʒ ſonotenꝰ 2 ſtrepita ligue ceteꝝ coꝛ ĩane vi: ⁊ dis cebãt vtas ⁊ veritas ⁊ inłti eã dicebãt mihi ⁊ nuſqᷓ; erat ĩ eis ſ falſa loqbat ñ de te tm qͥ ve vitas es:ſʒ et ð iſtis elntis pꝰmũdi creatur tuis. ð dbꝰẽt va dicen teſphᷣoſtrãſgredi ðbui pᷣ amoꝛe tuo mi pf̃ ſãme bõe plchꝛitudo płchꝛoꝑꝝ oium O vnas. vitas qᷓ; time ẽt vẽ medulle aĩ mei ſuſpirabãt tibi:cũ te illi ſonarẽt mi pi freqnt ⁊ młtiplr voce ſola ⁊ libri mł t! ⁊ ĩgẽtibꝰ: ⁊ illa eꝛãt fercula ĩ qᷣbꝰmibi eſuriẽti te ĩferebat᷑ ꝓ te ſol ⁊ luna pul⸗ chꝛa opꝑa tua:ſj tñ oꝑa tua ñ tu:nec ißa pꝛima poꝛa. n. ſpũalia opera tua:q; iſta coꝛpea: qʒuis lucida ⁊ celeſtias At ego nec pꝛioꝛi illa: ſed teipſam:te veritas in qua nõ ẽ commutatio:nec mom̃ti obũ bꝛatio eſuriebam ⁊ ſitiebam: ⁊ appone bant᷑ adhuc mihi ĩ illis ſerculiſ phãtaſ 3q 4 mata ſplèdida qbꝰiaʒ melius erat ama fe iſtuʒ ſolè ſalteʒ iſtis oculis veꝝ qᷓ; il⸗ la ſalſa aio decepto ꝑ oculos.Et tũ qͥa te potabã mãducabã nõ auide quideʒ q nec ſapiebas ĩ oꝛe meo ſicuti es:neq; eni tu eras illa figmẽta inania:nec nu⸗ triebar ex eis:ſed exauriebar magis. C bus ĩ ſõnis ſimillim eſt cibis vigilãtiũ quo tũ doꝛmit᷑tes nõ alunt᷑:doꝛmiunt eni.At illa nec ſilia erãt vllo modo tibi neut nüc mihi lociiꝰes:qꝛ illa erãt coꝛ poꝛalia phãtaſmata falſa coꝛpea qᷣbus certioꝛa ſunt vera coꝛpa iſta q̃ videmuſ viſu carneo ſiue celeſtia ſiue terreſtria. Cũ pecudibꝰ⁊ volatilibꝰ videmus bec ⁊ certioꝛa ſunt:qᷓ; cũ imaginamur ea.⁊ rur ſus certins imaginamur ea:qᷓ; ex eis ſuſpicamur alia grandioꝛa ⁊ ifinita: qᷓ oiĩo nulla ſunt:q̃libꝰego nũc paſcebar inanibus ⁊ non paſcebar. At tu amoꝛ meꝰin quẽ defieio vt foꝛtis ſiʒ: nec iſta coꝛpoꝛa eſ q̃ videmꝰqᷓ;q; in celo:nec ea es q̃ͥ nõ videmꝰ ibi:qꝛ tu iſta cõdidiſti: nec i ſũmis tuis coditõibus abes. Qu to g lõge es a phantaſmatibꝰillis meis phataſmatibꝰ coꝛꝑũ qͥ oĩno nõ ſunt:qͥ us certioꝛeſ ſunt phantaſie coꝛpoꝝ eo rũ que ſunt ⁊ eis cerrioꝛa coꝛꝑa:quę tñ nõ es ſed nec aĩa es que vita ẽ coꝛpoꝝ. Jõ melioꝛ vita coꝛpoꝝ certioꝛq; q̃; coꝛʒ poꝛa. Sed tu vita es aĩarũ: vita vitaruʒ viues teipſa ⁊ nõ mutaris vita aĩe mee Ubig mihi tunc eras:⁊ q̃; longe: Et lõ ge ꝑegrinabar abs te excluſus ⁊ a ſiliqᷣſ Poꝛcoꝝ quos de ſiliqs paſcebaʒ. Quan to enĩ melioꝛes grammaticoꝝ ⁊ poeta rũ fabelle q̃ʒ illa decipła. Naʒ verſus ⁊ carmen ⁊ medea volans vtilioꝛes certe ꝗʒ quinq; elemẽta varie fuccara ppter Inq; antra tenebꝛaꝝ: q̃ omnino nulla ſunt ⁊ occidunt credenteʒ. Naʒ verſuz ⁊ carmen etià ad vera pulmẽeta tranſfe . ſionum. JM H“W ro. Uolãtem aũt Medesz ? ſi catabaʒ nõ aſſerebã: æ ſi cantari audiebaʒ non credebã:illa aũt credidi Ueh veb:qbu gradibꝰ dednctus ſuʒ in ꝓfunda inferi· qppe laboꝛãs ? eſtuans lopia veri: cuʒ re de me.tibi eni cõfiteoꝛ qui me miſe⸗ ratus es:⁊ nondũ confitentẽ:cũ te nõ fʒ mentis ĩtellectuʒ:quo me pꝛeſtatf o luiſti belluis: ſed ſecundũ ſenſuʒ carnis quererem. Lu aũt eras interioꝛ intimo meo: ⁊ ſuperioꝛ ſummo meo: offendi ĩ illaʒ muliereʒ audacẽ inopes pꝛudẽtie: enigma Salomonis ſedentẽ ſuper ſel⸗ laʒ in foꝛibꝰ⁊ dicẽteʒ:panes occultos li benter edite:⁊ aquã dulcem furtiuam dibite Que me ſeduxit:qꝛ inuenit foꝛis hĩtantẽ in oculo carnis mee:⁊ talia ru minantè apud me:qualia ꝑ illum vo⸗ raſſeʒ. Neſciebã eniʒ aliud vere quodè ⁊ quaſi acutule mouebar vt ſuffraga⸗ rer ſtultis deceptoꝛibꝰ:cuʒ a me quere⸗ rẽt:vñ malũ ⁊ vtruʒ foꝛma coꝛpoꝛea ðᷣ us finiret᷑ ⁊ haberet capillos 7 vngnes 7 vtruʒ iuſti exiſtimandi eſſent qi pa⸗ berent multaſ vxoꝛes ſimul ⁊ occiderẽt boies:⁊ ſacrificarẽt de aĩalibꝰ:quibus rebus ignarus ꝑturbabar:⁊ recedens a veritate ire ĩ eã mihi videbar:qꝛ nõÄno nerã malũ nõ eẽ niſi pꝛiuationem bo⸗ in vſque ad quod omnino uon eſt. Quod vnde videreʒ: cuius videre vſq; ad coꝛpus erat oculis: ⁊ animo vſque ad phantaſma. Et non nouera oeũ eſ⸗ ſe ſpirium:non cui membꝛa eſſent per longuʒ ⁊ latum:nec cui moles eſſet:q̃ͥa melos in parte minoꝛ eſt q̃; in toto ſuo ⁊ ſi infinita ſit minoꝛ eſt in aliqua par⸗ te certo ſpatio definita q̃; per inf nituʒ ⁊ nõ eſt tota vbique ſicut ſpiritus ſicut deus.Et quid ĩ nobis eſſet ſecunduʒ q; eſſemus ſimiles deo.Et recte in ſcriptu ris diceremur ad imagineʒ oei pꝛoꝛſue (oubunton (Acieigeen n euniſcerle lihnningnuſ engtderm emipardigne ſiclunnerdlin ieſemebmnn Poſles dand oediſedeosc Aacinlentbn Alieros moxv Epotio i noni (lseieonen Gecchooecconn Aagntteoteg⸗ unnnetcrodno uinodenci Pbiſticbani⸗ Monedcritre ueceſict: (Wticninen oſenocnate Plunriira Güfeicoden ürticpene ſizcentmi — Pnmranecen 1 ſintſgita irgiſſetin Hluivim ſhimeng uuietngode ſenintln ilzann fullereic lintkrigt liler n = n£i eMnian enege Dgſen umidehnn igninhiſ quonertf amndükenigenn. Giemin dn month tfit islecntiinndn ezpanezaale jorlgeninn irginmiſ Ensmetdh galug lunn aucrg ehr bſt eaztntan emCn piloen mncichentin sfnnltone Netinſb aein Nbuntutn cehrii nimnmm- nnino v 4 Nins ſaneh et mine in Nonemgi enbuthet inrlaith Könpin niigt zeerfun ſataun jrgeitlnnl zoiel⸗ tumigiſnn ſgnoꝛabam:⁊ non noueras iuſticià ve⸗ ram interioꝛem non ex conſnetudine indicantẽ:ſed ex lege rectiſſima dei om nipotentis:qua foꝛmarentur moꝛes re slibi alia:nec alias alirer:ſecundũ quaʒ inſti eſſent abꝛaam ⁊ Jſaac ? Jacob ⁊= Moyſes ⁊ Dauid:⁊ illi omnes lauda⸗/ ti oꝛe ðᷣi ſed eos ab ĩperitis iudicari ini quos iudicantibus ex humano die: 2= vVninerſos moꝛes humani generis ex ꝑ/ te moꝛis ſui mentientibus.Canquaʒ ſi quis neſciens in armamentis quid cui que mẽébꝛo accommodatum ſit: ocrea velit capnt contegi ⁊ galea calciari: et murmuret quod non apte conueniat: aut i vno die indicto a pꝛomeridianis boꝛis iuſticio quiſquaʒ ſtomachet᷑: nõ ſibi concedi quid venale pꝛoponere:qꝛ mane conceſſuʒ eſt: aut in vna domo videat aliquiſ tractari manibus a quo quaʒ ſeruo quod facere non finatur qͥ pocula miniſtrat. Aut aliqnid poſt pre ſepia fieri quod ante menſam pꝛohibe⸗ atur ⁊ indignetur cuʒ ſit vnum habita enluz et vna famili biq; atq; oĩ bus idem ebn Sir ſunt iſti qui indi gnantur ci aucdhlerint illo ſeculo licuiſ ſe iuſtis: aliquid quo iſto non licet in ſtis: et qnia illis alind precepit dens: iſtis aliud pro temporulibus cauſie: cũ eideʒ iuſticie vtriq; ſeruierint:cũ in vno omine 2 in vno die:et in imis edibus videant alind alij mẽbro congruere: et aliud iaʒ duduʒ licuiſſe:et poſt horam non licere: quiddam in illo angulo per mitti aut inberi:quod in iſto iuſte vete tur et vidicetur. Nũquid iuſticia varia eſt ⁊ mutabilis: Sed tẽpora quibus pᷣ ſidʒ non pariter eunt tempa eniʒ ſunt. Homines autẽ quoruʒ vita ſaper traʒ bꝛeuis eſt:qnia ſenſu non valent cau⸗ ſas contexere ſeculoꝛum pꝛioꝛuʒ aliarũ qʒ gentium:quas experti non ſunt cuʒ his quas experti ſunt. In ono auiem tẽ poꝛe vel die vel domo facile poſſunt vi dere quid cuique membꝛo:quibus mo mentis:quibus partibus perſoniiue cõ gruat. In illis offenduntur: hic ſerniũt Pec ego tunc neſciebã ⁊ non aduerte⸗ bam:⁊ feriebant vndiq; iſta oculoſ me os ⁊ non videbam.Et cantabaʒ carmi na:⁊ non mihi licebat ponere pedem: quèlibet vbilibet ſed in alio atque alio merro aliter:aliterq; ⁊ in vno aliquo verſu:non omnibus locis eundem pe dem.Et ars ipſa qua canebam non ba bebat aliud alibi:ſed omnia ſimul. Et non intuebar iuſticiaʒ cui ſeruirent bo ni ⁊ ſancti homines:longe excellẽtius atq; ſublimius habere ſimul omnia q́ᷓ pꝛecepit dens:⁊ nulla ex parte variari: ⁊ tamen varijs tempoꝛibus nõ omnia ſimul:ſed pꝛopꝛia diſtribuentem ac pꝛe cipiẽtem.Et repꝛehendebam cecꝰ pios paſtoꝛes:non ſolum ſicut deus iuberet atq; inſpiraret vtentes pꝛeſentibus: ve rum quoq; ſicut deus renelarʒ futura pꝛenunciantes. Nunquid aliquando aut alicui iniuſtuʒ eſt diligere deum ex toto coꝛde:ex tota anima: ex tota men te:⁊ diligere pꝛoximum tanqᷓ; teipſum. Itaq; flagitia que ſunt contra natur vbiq; ac ſemper deteſtanda atq; puni enga ſunt:qualia ſodomitarum fuerãt Que ſi omnes gentes facerẽt eodeʒ cri minis reatu diuina:lege tenerent᷑: qne nõ ſic fecit hoĩs:vt ſe ilo vierent᷑ mõ. Uiolat᷑ qppe ipſa ſocietas q̃ cũ deo no bis eẽ dʒ:cũ eadẽ na:cuiꝰille auctoꝛ eſt libidinis ꝑuerſitate polluit᷑ Que aũtõꝰ moꝛes hoĩum ſunt flagitia ꝓ moꝛuʒ vi uerſitate vitãda ſũt:vt pactu ĩter ſe ciui Eonfeſſiondum (b tatis ant gẽtis oſuetudie vel lege firma rei tenent᷑ aĩo ⁊ verbis ſenientes aduex tũ uulla ciuis aut pegrini libidine viole ſus te ⁊ aduerſus ſtimulũ calcitrãte: ji aren⸗ tur. Turpis. n. oĩs pſ eſt vniuerſo ſuo ñ ain cuʒ diruptis limitibꝰ humane locie uigſſn⸗ 2ↄgruẽs. Kũ autẽ do aliqd ↄ moꝛez aut tatis letant audaces pꝛiuatis cõciliati de poaciũ quoꝛũlibet inbet: ⁊ ſi nũqᷓʒ ibi ſa onibus aut direptiõibꝰ: put qdq; dele ſnlinnin ciũ e:faciẽdũ ẽ: ⁊ ſi omuſſuʒ. iſtauraduʒ ctauerit aut offenderit: ⁊ ea fiut cum tun ungtin ſi inſtitutũ nõ erat iRtituédũ ẽ. Si eiʒ derelinqris fons vite:qᷣ es vnus ⁊? ver tn tdalennn regi iicet ĩ ciunate cui regnat iubẽ ali· creatoꝛ ⁊ rectoꝛ vniuerſitatis: ⁊ pꝛiuata imne d quic. qd neq; an illũ quiſqʒ: nec ipe vn ſupbia diligit ĩ parte vnũ falſuʒ. Jtac fnnddan az iuſſerat: nõ ỹ ſocictatẽ ciuitat eius pietate bumili redit᷑ in te ⁊ purgas noſ aambinn obtépat imo s ſocietatẽ nõ obtempat᷑ a ↄſuetudine mala: ? ꝓpitius es peccanl ita Gnãle qppe pactũ eſt ſocietatis hbuma cõfitentiũ ⁊ exaudis gemit ↄpeditoꝛuz Coecanglini ne obedire regibus ſuis: quato magis ⁊ ſolmes a vĩculis qᷓ nobis fecimus: ſiiã W deo regnatoꝛi vniuerſe creature ſue ad non erigam aduerſuste corams faſſe menenen ea q̃ iuſſerit ſine oubitatõe ſeruiéduzẽ. libertaus auaricia plus hndi:2 damno cſunnin Sicut eni iĩ ptatibus ſocietat bumane totũ amittẽdi:amplius amado ppꝛinz ſnſlonmnil maioꝛ poteſtas minoꝛi ad obediẽdum nimz te oium bonũ. Sed inter flagi⸗ minalde pponit᷑:ita de oĩbꝰ. Itẽ in facinoꝛibus tia ⁊ facinoꝛa ⁊ tam multas in qtates lnioͤf vbi libido ẽ nocendi nue ꝑ otũeli ſiue ſunt petã pficiẽtiũ:qᷓ a bene iudicitilꝰ ſiſcd mun ꝑiniuriã: ⁊ vtrũq; vel vlciſcẽdi cã ſecut ⁊ vitupant᷑ ex regula pfectõis: lauda Pbſcinisſdl mimico inimicus: vel adipiſcẽdi alicui tur ſpe frugis ſicut herba ſegetis. Et ſit ſitäſahtiü extra cõmodiſicut latro viatoꝛi: cł eni qda ſilia vel flagitio vel facinoꝛi:⁊ non Uärcrin tãdi mali:ſicut ei qui timet᷑:vel inuidẽs ſunt pctã:qꝛ nec te offendut oñz ⁊ den ada do: ſcut felicioꝛi miſerioraut in aliqus nim. nec ſociale ↄſoꝛtiũ cũ ciliant ai Gallon pꝛoſpatꝰ ei quem ſibi equari timet:ant qus vſum vite ↄgrue tẽpoꝛi:ꝛ incertũ Kacdlan equalẽ dolet. vel ſola voluptate alieni é an libdine hñdi aut puniuntur coꝛꝛ/ H mali: ſicut ſpectatoꝛes gladiatoꝝ aut ir gendi ſtudio poteſtate oꝛdinata: ? in⸗ ſnaa riſoꝛes vel illuſoꝛes quoꝛũlʒ. Hec ſũt ca certum eſt an libidine nocendi. Mul üinge⸗ pita iniqtail:qᷓ pullulãt pꝛĩcipãdi ⁊ ſpe ta itaq; facta que hominibus impꝛoba rckrn ctãdi ⁊ ſentiẽdi lidbidie:ant vna aut du da viderentur teſtimonio tuo appꝛobꝛ nwalin abus earü aut ſunul oĩbꝰ. Et viuit᷑ ma⸗ ta ſunt:æ multa laudata ab hominibu benhurt le aduer us tria ⁊ ſeptẽ: pſalreriũ deceʒ: te teſte damnantur: cum ſepe ſe aliter arauli choꝛdaꝝ decalogũ tuũ de⸗ altiſſme er babet ſpecies facti:⁊ aliter facieni ani bnnungid ulciſſime. Sed qᷣ flagitia ĩ te q̊ͥ nõ coꝛ mus:atq; articulus occulti tꝑis. Cum nurmtm. rũpis: Aut ꝗᷓ aduerſus te facinoꝛa: cui vero aliquid tu repente inuſitatũ ꝛ in ½ N nocen no põ:: Sed h̊ vidicas qð in ſe ꝓuiſum imperas: etiam ſi boc aliquan geacutine boies ꝑpetrãt:qꝛ etiã cũ in te peccãt ĩ⸗ do vetuiſti: qʒuis cm imperij tui p tpe nluimiene pie faciut ĩ aĩas ſuas:2 mẽtit᷑ iniqtas ſi occulteo: ⁊ ʒuis contra pacium ſit ali 4 Cinn bi:Rue conũpẽdo ac puertẽdo nãʒ ſuaz quoꝛum bominum ſocietatis: quis du lntſeten quã tufciſti ⁊ oꝛdinaſti: vel ĩimodera⸗ bitet eſſe faciendum quando ea uuſta⸗ nlgeten te vtẽdo cõceſſis rebꝰ:vel ĩ non ↄceſſa ſocietaſhominum que ſeruit tibi: See nmn oler flagrado in eũ vſuʒ qai ẽ cõtra nãʒ: aut beati qui te imperaſſe ſciũt:fiunt emm eien WWnan drepno icn ofndenmnniüs ns eitn Renineinn kiheemih ilirecinnte emalrt Pont ludegen uisiwſen adnmistn micuplonitt ramglun iun igin nalmde fcüüiimt negergtn G ete Prxchinf Glertil eyprien/ hiium nlbiiri e Minn⸗ Emuncn “ ilsn, ummumn ngliuili Göni n == S== = —= =ι) nꝰ S= = — iun cunt Ann , . tnnc = ? omnia a ſeruientibus tibi:vel ad expi/ bendũ qð ad pꝛeſens opꝰ ẽ vel ad fuiu ra pꝛenũciãda. Hec ego neſciẽs irride/ d illos ſanctos ſeruos ⁊ ꝓphas tuos Et quid agebã cũ irridebã eos:niſi vt ir ductus ad eꝛs nugas:vt crederè ficum plorare cũ decerpit᷑ ⁊ marrẽ eiꝰ arboꝛẽ lꝛchꝛymis lacteis: Quã tñ ficũ ſi come diſſet aliquis ſcũs alieno ſane non ſuo ſcelere oecerptà miſceret viſceribꝰ ⁊ ha n llaret de illa angnlos:ĩmo vero par ticulas dei gemẽdo ĩ orone atq; ructã⸗ do:q̃ particule ſũmi ⁊ veri oei ligate fu iſſent ĩ illo pomo:niſ elecii ſci dente ac ventre ſoluerent᷑.Et credidi miſer ma⸗ gis eẽ miſericoꝛdiã pᷣtãdã fruciibꝰ ter re qᷓ; hoibꝰ ꝓpter quos naſcerent. Si quis enĩ eſuriẽs peteret qui manicheꝰ nõ eẽt q̃i capitali ſupplicio dãnãda bu ella videretur ſi ei daret᷑: ⁊ miſiſti ma⸗ nũ muã ex alto: ⁊ de hac ꝓfunda caligi ne eruiſti animam meam cum pꝛo me ploꝛaret ad te mea mat᷑ fidelis tua am⸗ plius q; ſlent matres coꝛpoꝛea funera. Uidebat enim illa moꝛtem meam ex⸗/ fide ⁊ ſpiritn quem hẽbat ex te:⁊ exau/ diſti eã one.Exaudiſti eã nec deſpexiſti lachꝛymas ei cũ ꝓfluentes rigarent ter rã ſub oculis eius in niasa e nis eius ⁊ exaudiſli eamꝗſſlam vnde illud ſomnium quo eam conſolatus es vt viuere me ſecum crederet ⁊ haberet mecum eandem menſa; i domo: quod nolle ceperat aduerſäs ⁊ ðteſtans blaſ phemias erroꝛis mei: Uidit enim ſe ſtã tem in quadam regula lignea ⁊ adue/ nientem ad ſe iuuenem ſplendidum by larem atq; arridentem ſibi cum illa eẽt mMmerens ⁊ meroꝛe cõſecta.Qui cuʒ cau ſas ab ea queſiſſet meſtitie ſue quotidia naruq; lachꝛymarum docẽdi vt aſſolet gfon diſcendi gra:atq; illa rũdiſſet ꝑdi⸗ tionem meãd ſe plãgere:iuſſiſie iltũ quo ſecura eſſet atq; admonuiſſe vt attẽde⸗ ret ⁊ videret vbi eẽt illa ibi eſſe ⁊ me. Qð illa vbi attendit vidit me iuxta ſei eadẽ regula ſtãtem. Unde hoc:niſi qiꝛ erant aures tne ad cor eiꝰ: O tu bone omnipotẽs qui ſic curas vnuquẽque nr̃m tãq; ſolũ cures:⁊ ſic oẽs taq; ſin⸗ gulos. Unde illud etiam ꝙ; cum mibi narraſſet ipſum viſuʒ ⁊ ego adid trabe re conarer:vt illa ſe potiꝰ nõ deſperarʒ futurã eẽ qð eraã:ↄtinuo ſine aliqua he ſitatione nõ ĩquit:nõ eni mihi dictum eſt vbi ille ibi ⁊ tu:ſed vbi tu ibi ⁊ ile. Confiteoꝛ tibi dñe recoꝛdationem meãâ quantum recolo ꝙ ſepe nõ tacui:ãpliꝰ me iſto ꝑ matrem vigilãtem reſponſio tuo:qꝙ tã vicina ĩterpꝛetationis falſitas te turbata nõ cẽ:⁊ ta ciro vidit qð viden dũ fuit:qð ego certe anteqᷓ; dixiſſet nõ viderã ẽt tum fuiſſe cõmotũ qᷓ; ipᷣo ſõ⸗ nio:quo femine pie gaudium tato poſt futurum ad cõſolationẽ tũc pᷣſẽtis ſolli citudinis:tãto aũ pᷣdictũ ẽ. Nã nouem ferme anni ſecuti ſũt:quibꝰ ego in illo li mo ꝓfundi ac tenebꝛis falſitatis: cũ ſe pe ſurgere conarer: ⁊ grauius alliderer volutatꝰ ſũ:cũ tñ illa vidua caſta pia ⁊ ſobꝛia qles amas:iã qͥdẽ ſpe alachꝛioꝛ: ſed fletu ⁊ gemitu non ſegnioꝛ non de⸗ ſineret hoꝛis oĩibꝰ oꝛationũ ſuaꝝꝑ de me plãgere ad te:⁊ ĩtrabãt ĩ ↄſpertũ tuumm pꝛeces eiꝰ⁊ iñ me dimittebas adhbuc vo lui ⁊ inuolui in illa caligine:⁊ dediſti al terum reſponſum interiʒ qð recolo. nẽõ ⁊2 mła pᷣtereo ꝓpt᷑ qð ꝓpero ad ea me magis vrgẽt ↄfiteri tibi ⁊ mita ñ memi ni. Dediſti g alteꝝ ꝑ ſacerdotem tuum quendam epiſicopum nutritum in ecele ſia ⁊ exercitatum in libꝛis tuis. Quẽ cũ illa femina rogaſſet vt dignaref meci colloqtn ⁊ refellere erroꝛes meos: et dedeceret me mala ac doceret bona: facievat enim hoc ſi quos foꝛe idone os iuenuſſʒ:noluit ille pꝛudẽter ſane qᷓ; tũ ienn poſtea. Reipõcht enim me ad h̊ cẽ idociie:eo ꝙ iſlatꝰ eſſẽ nouitate he/ rens illiꝰ:⁊ nõnullis q̃ſtiunculis ià mul tos iperitos exagitaſſet ſicut illa idica/ nerat tei:ieed ſine inqᷣt illũ ibi:⁊ tamẽ ro⸗ ga ꝓ eo oñm: ipie legẽdo reperiet qᷣs iile nt erroꝛ ⁊ q;ta impietaſ.Sumul etiã narrauit ſe quoq; paruulum a ſeducta matre ſua datũ fuiſſe manicheis:⁊ oẽs pene nõ legiſſe tatũ:verũetia ſcriptitaſ/ le libꝛos eoꝝ ſibiq; apparuiſſe nullo cõ tra oiſputanie ⁊ cõumcẽte qᷓ; eẽt illa ſe/ cia fugiẽda:itaq; fugiſſe.Que cũ ille di⸗ xiſſet:atq; illa nollet acquieſcere:ſed in ſtaret magis depcãdo ⁊ vbertim flẽdo vt me videret ⁊ mecũ diſſereret: ille iaʒ ſubſtomacãs tedio:vade ĩquit a me: ita viuas.:fieri.n. non poteſt vt filꝰ tãtarũ lachꝛyinaꝝ pereat. Quod illa ita ſe acce piſſe ĩter colloquia iua mecũ ſepe recoꝛ dabatur:ac ſi de celo ſomuiſſet. Explicit liber t᷑tius. Incipit q̃rtus. . Er idem tempus annoꝛum nouez ab vndeuigeſimo an no etatis mee vſq; ad duo⸗ detrigeſimuʒ ſeducebamur 7 varijs cupiditatibꝰ: ⁊ palã per doctri/ nas quas liberales vocant:occulte aũt falſo nomine religionis:bic ſuperbi:ibi ſuperſtitioñ:vbiq; vani ac popłar glo⸗ rie ſectantes inanitatem vſqʒ ad thea⸗ tricos plauſus ⁊ contentioſa certamia ? agonem coꝛonaꝛum feneaꝝ ⁊ ſpecta culoꝝ nug as: ⁊ ĩtẽperantiã libidinum Illic autem purgari nos ab iſtis ſoꝛdi bus expetantes cum eis qui appellarẽ tur electi ⁊ ſancii afferemus eſcas de qͥᷣ ducebamus: falſi atq; fallentes in Confeſſionum bus nobis in officina aqualinculi ſui ſa bꝛicarent angelos ⁊ deos per quos li/ beraremur:⁊ ſectabar iſta atqʒ faceba cũ amicis meis per me ac mecum dece ptis. Irrideant me arrogantes ⁊ nonduũ ſalubꝛiter ꝓſtrati ⁊ eliſ a te deꝰ meus: ego tamen confitear tibi ðdecoꝛa mea in laude tua. Sine me obſecro:⁊ da mi hi circuire pᷣſẽti moꝛia pᷣteritos circui⸗ tus erroꝛis mei:⁊ immolare tibi hoſtis iubilationis. Quid eni ſũ ego mihi ſine te:niſi dux in pꝛeceps: Aut qͥd ſum cuʒ mihi bene eſt:niſi ſugens lac tuum aut fruens te cibo qui non conumpit᷑: Et qͥs hõ ẽ qᷣlibet hõ cũ ſit hõ: Sed irride⸗ ant nos foxes ⁊ potentes: nos autem infirmi ⁊ inopes confiteamur tibi. Do⸗ cebam in illis annis artẽ rhetoꝛicim:⁊ victoꝛioſà loquacitatẽ vu tus cupidita⸗ te vẽdebã. Malebã tũ domine tu ſcis bonos habere diſcipulos ſicut appella⸗ tur boni ⁊ eos ſine dolo docebam do/ los:non in quibus contra caput inno⸗ centis agerent:ſed aliquando pꝛo capi⸗ te nocentis.Et oeus vidiſti oe longin⸗ quo lapſantem in lubꝛico: ⁊ in multo fumo ſcintillantem fidem meam quam exhibebam ĩ illo magiſterio oiligetibꝰ vanitatẽ: ⁊ qrentibꝰ mẽdaciũ ſoci eoꝑ. In ülis annis vnam habebam non eo q legiimum vocatur coniugio cogni tam: is quã idagauerat vagus ardoꝛ in⸗ ops pꝛudẽtie:ſj vnã tñ ei quoqʒ jnans thoꝛi fidẽ:ĩ q̃ ſane experirer exeplo mo quid diſtaret int᷑ ↄiugał placiti modũ qð federatũ eẽt generadi gra: ⁊ pactuʒ lbidinoſi amoꝛis: obi pꝛoles etiam cõ/ tra votũ naſcif q;is i nata cogat ſe di ligi. Recolo ẽt cũ mihi theairici carmi⸗ nis certamẽé inire placuiſſz madaſſe mi hi neſcio quem auruſpicem quid ei o⸗ re vellem mercedis vt vincerẽ:me aute ſrbatmin (öͤlſenetton truntuntſtip eßtee ſietn (iztisginnte erbifffne SAnog maetepnganii mttematgii cogtrenn isſtihririi Elkätiſiiſgt atherkennon⸗ lometpet Olticniluntet rhitnmnc (rii gclos ſtonatcosvoc ſſcigtcten (llehegadalig (iorgent ſehtzelt nümmign ſaüeatin Henpienſre ggiitolee ſoritd ttonnntidi lciperic loacrimurs,/ Mliphiel beſtuütclie nsanie nlipulfceg ſnchecn⸗ 4 1 hnien khiffpene⸗ iſtennnn ſolenntͤ rinni ſſigcpee tfininin lest dangnin 1abrhut nesentnne menemhten Kratanterr Gnfttrtdiddrn 1Snenechent Kineuſene meitnnoe Cuteiie np ſtniibea doqie ba boci tni t ng esciem ls mnsnin owairidnd Didn Nrniguri —Rʒ—LZü Grtticen SNaustaſtt/ nliun ſlpngti⸗ S nsi ſeda illa ſacramẽta deteſtatũ ? abhoĩa tũ rũdiſſe:nec ſi coꝛona illa eẽt ĩmoꝛta/⸗ liter aurea:muſcã ꝓ victoꝛia mea neca⸗ ri me ſinere. Necatur eniĩ erat ille in ſa crificijs ſuis aĩantia:⁊ ill honoꝛibꝰ inni taturꝰmibi ſuffragatura demonia vide bat᷑. Sed hq̊ quoq; malũ nõ ex tua cha ritate repudiani ðs coꝛdis mei. Nõ.n. amare te nouera:ꝗ̊ niſi fulgoꝛes coꝛpo reos cogitare nõ nouerã.Lalibeni fi⸗ gmẽtis ſuſpirãs aĩa:nõne foꝛnicat᷑ abs te: ⁊ fidit ĩ falñs:⁊ paſcit vẽtos.Sʒ vide licet ſacrificari ꝓ me nollẽ demonibus qͥbus me illa ſuꝑſtitõe ipſe ſacrificabaʒ Quid ẽ en aliud vẽtos paſcere qᷓ; iſjos placare:hᷣ ẽ errando eis eẽ voluptati at q; deriſui. Jõc; illos planetarioſ:quos mathematicos vocãt plane ↄſulere nõ deſiſtebã:ꝙ qſ eis nullũ eẽt ſacrificiuʒ ⁊ nulle pᷣces ad aliquẽ ſpm̃ ob diuina/⸗ tionẽ dirigerent᷑:qð tñ xpᷣiana ⁊ va pie ias cõſeqnt᷑ repellit ⁊ danat. Sonuʒ ẽ eni ↄfiteri tibi vñe:⁊ dicere miere mei cura aĩam meã q peccaui tibi:neq; ad licẽtiã peccàdi abuti ĩdulgẽtia tua: ſed meminiſſe dnice vocis:ecce ſanꝰ factus es:ià noli peccare:ne qͥd tibi oeteriꝰ cõ tingat. Quã tot illi ſalubꝛitatè intfice⸗ re conant᷑ cũ dicũt.de celo tibi è ienita bilis cã peccãdi:⁊ venꝰ G fac aut ſatur nus aut mars.ſ.vt hõ ſiue culpa ſit caa ro ⁊ ſanguis:⁊ ſupba putredo: culpan⸗ dus ſit aũt celi ac ſyderũ creatoꝛ ⁊ oꝛdi natoꝛ. Et quis eſt hic niſi ðs nr:ſuauitaſ ⁊ oꝛigo iuſticie:qͥ reddis vnicuiqʒ ſecũ⸗ dũ oꝑa eiꝰ:⁊ coꝛ ↄtritũ ⁊ humiliatũnõ ſonis:Erat eo tpe vir ſagar medicie ar tis pitifſimꝰatq; i eo nobiliſſimus:qͥ ꝓ cõſule manu ſna coꝛonã illã agoniſti⸗ cã ĩpoſuerat nõ ſano capiti meo: ſj nõ vt medicus.nã illiꝰ moꝛbi tu ſanatoꝛ dqᷣ reſiſtis ſupbis:humilibꝰaũt das grãm. nũquid tñ ẽt ꝑ illũ ſeneʒ defuiſti mipi: aut deſtitiſti mederi aĩie mee. Qꝛ eni fa ctus ei erã familialioꝛ: ⁊ eiꝰ ſermonibꝰ erãt enim ſine verboꝝ cultu viuacitate ſnĩarũ iocũdi ⁊ graues:aſſiduus ⁊ fixꝰ iherebã. Ubi coguit ex colloquio meo libꝛis genethlyacoꝝ eẽ me deditũ:beni gne ac pat᷑ne monuit: vt eos abijcereʒ neq; curã ⁊ opa rebus vtilibꝰ neceſſari aʒ illi vanitati fruſtra ipẽdereʒ: dicens ita ſe illã didiciſſe vt eiꝰ ꝓſeſſionẽ pᷣmis Inis etatis ſue deferre voluiſſet qᷓ vita,z degeret: ⁊ ſ hyppocratẽ ĩtellexiſſet: ⁊ il las vtiq; lras potuiſſet itelligere: ⁊ tññ ob aliã cãm ſe poſtea illis relictis medi cinã aſſecutũ:niſi ꝙ eas falſiſſimas cõ piſſet:⁊ nolet vir grauis decipiẽdis hoĩ bus victũ q̃rere. At tu iquit quo te in hoĩbus ſuſtentãs rhetoꝛicã tenes.hãc aũñt fallaciã libero ſtudio nõ neceſſita te rei familiaris ſectaris:quo magis mi hi te oʒ de illa credere:qͥ ea tã pfecte di ſcere elaboꝛani q; ex ea ſola viuẽ volui. A quo ego cum q̃ſiſſeʒ qᷓ cã g̊ faceret vt multa ide vera pnũciarent᷑. Rñdit ille vt potuit vim ſoꝛtis h̊ facere in rerũ nã vſq; quaq; diffuſazʒ. Si. n. ð paginis poe te cuiuſpiã lõge aliud canẽtis atq; ĩtẽ⸗ dẽtis cũ foꝛte qͥs cõſulit mirabilr cõſo⸗ nus negocio ſepe verſus exiret:mirãdũ nõ eẽ dicebat:ſñi ex aĩia humanna ſuꝑio re aliquo inſtictu neſciẽte qͥd ĩ ſe fieret nõ arte:ſʒ ſoꝛte ſonaret aliqᷣd qð inrer⸗ rogãtis rebꝰ factiſq; cõcineret. Et 6 4 dẽ ab illo vel p illũ ꝑcuraſti mihi:? qͥd ipſe poſtea p meipᷣm qrerẽ ĩ memoꝛia mea deliuiaſti. Lũc aũt nec ipᷣe nec cha riſſimus meꝰ nebꝛidiꝰ adoleſcẽs valde bonꝰ valde cautꝰirridens totuʒ illud oiuinatõis gen pſuadere mił i potue⸗ rũt vt H̊ abicerẽ:qm me ãpliꝰipſoꝝ au ctoꝝ monebat auctoꝛitas: ⁊ nilʒ certũ quale querebaã documentũ adhuc iue⸗ nerã:quo mihi ſine ãbiguitate apꝑeret q̃ ab eis cõſultis vera diceret᷑ foꝛte vel ſoꝛte.:nõ arte iſpectoꝝ ſiderũ dici. In il lis anniiſ quo pꝛimũ tꝑe ĩ municipio q natus ſuʒ docere cepera:ↄꝑauerã ami cũ ſocietate ſtudioꝝ nimis carũ: coeuũ mihi ⁊ cõfloꝛẽetẽ floꝛe adoleſcẽtie. Me cũ puer creuerat:⁊ parit᷑ ĩ ſcholam iera mꝰ:pariterq; luſeramus. Sed nõdum erat ſic amicus qᷓ;qᷓ; ne tũc qͥdem ſicuti Eẽ vera amicitia qꝛ nõ ẽ vera.niſi cũ eaʒ tu agglutinas int᷑ ĩherenteſtibi charita te diffuſa ĩ coꝛdibꝰnr̃is ꝑ ſpm̃ ſcm̃ qͥ da tus ẽ nobis.Sʒ tñ dulcis erat nimis co acto feruoꝛe pariliũ ſtudioꝝ. Tã ⁊ a fi de vera quã nõ germanitus ?⁊ penitus adoleſcens tenebat deflexerã eũ ĩ ſug⸗ ſtitioſas fabellas ⁊ ꝑnitioſas: ppt᷑ qs plãgebat me mater mea:cũ iã errabat ĩ aio ille hõ:⁊ nõ poterat aĩa mea ſine il⸗ lo.Et ecce tu ĩminẽs doꝛſo fugi:iuoꝛuʒ tuoꝝ:de vltionũ ⁊ fons miſericoꝛdiaꝝ ſimul q̃ᷓ ↄuertis nos ad te miris modis ecce abſtuliſti hoĩes ab hac vita: cũ vix expleuiſſet ãnũ in amicitia mea: ſuauis mibi ſu oẽs ſuauitates illiꝰvite mee. Quis laudes tuas enumerat: vnus ĩ ſe vno q̊s exꝑtus e: Quid tũc feciſti deus meꝰ: ⁊ q; inueſtigabilis abyſſus iudici oꝛũ tuoꝝ: Cuũ eni laboꝛaret ille febꝛibꝰ iacuit diu ſine ſenſu ĩ ſudoꝛe letali:⁊ cũ deſparet᷑ baptiʒatus neſciẽs me ñ cn⸗ rãte ⁊ pꝛeſumẽte id retinere potiꝰaiam eius qð s me acceꝑat:nõ ꝙ ĩ neſcietis coꝛpe fiebat.Löge aũt aliter erat.nã re creatus ẽ ⁊ ſaluus factus:ſtatimq; vt pᷣ inũ cũ eo loqui potui:potui aũt mox vt ille potuit:qũ nõ diſcedebã ⁊ nimis pẽ debamus ex ĩuicẽ:tcẽptaui apud illũ irri dere:tanq; ⁊ illo irriſuro mecũ baptiſ/ mũ quẽ acceꝑat mete atq; ſenſu abien (Confeſſionum tiſſimus:ſed tñ iã ſe accepiſſe didicerat. At ille ita me exhoꝛuit vt inimcum:ad monuitq; mirabili ⁊ repentina liberta te:vt ñſi amicus eſſe vellẽ:talis ſibi dicer deſinerẽ.Ego ant ſtupeſactus atq; tur batus diſtuli oẽs motus meos vt cõna leſceret pꝛius:ectq; idoneus viribꝰvali/ tudinis:cũ quo agere poſſem qð velleʒ Sed ille abꝛeptus demẽetie mee vt apð te ſeruaret᷑ cõſolatiõi mee poſt paucos dies me abſente reperit᷑ febꝛibꝰ⁊ defu⸗ git. Qno doloꝛe cõtenebꝛatũ ẽ coꝛ me um: ⁊ qᷣcqd aſpiciebã moꝛs erat.Et erat mihi patria ſupplliciũ:? patna domus mira ifelicitas: ⁊ quicquid cũ illo com municauerã ſine illo ĩi cruciatũ ĩmaneʒ verterat.Expectabãt eum vndiq; oculi mei ⁊ nõ dabat᷑: ⁊ oderã oĩa qñ nõ ha⸗ berẽ eũ:nec mibi iã dicere poterãt: ecce veniet: ſicut cũ viueret qũ abſens erat. Et fcũs erà ipſe mihi magna queſtio: v ĩiterrogabãt aiaʒ meà quare triſtis eet: ⁊ quare ↄturbaret me valde:⁊ nibil no uerat rñũdere mihi.Et ſi vicebã ſpera in deo:iuſte non obtcẽꝑaba:qꝛ verioꝛ erat ⁊ melioꝛ hõ quẽ cariſſimu amiſerã: q; fantaſma iĩ eo ꝙ ſpare videbatur. Solꝰ fletꝰ erat oulcis mihi ⁊ ſucceſſerat ami co ĩ delitijſ animi mei.Et nũc dne ia illa trãſierũt: ⁊ tꝑe lenitũ eſt vulnus meuʒ. Poſſum ne audire ex te qui veritas es ⁊ admouere aurẽ coꝛdis mei oꝛi tuo:vt dicas mihi cur fletus doulcis ſit niuſerie An tu q;uis vbiq; adſis:longe abieciſti a te miſeriã noſtra:Et tu in te manes: nos aũt ĩ exꝑimẽtis voluimur. Et tñ ni ſi ad aures tuas ploꝛaremus:nihil reſi⸗ dui de ſpe noſtra fieret. Unde igit᷑ ſus uis fruct de amaritudine vite carpit᷑ ge mere flere ⁊ ſuſpirare:⁊ ↄqueri.An hoc tibi dulce ẽ ꝙ ſpxamus cxauchre te: Re cte iſtud ĩ pꝛecibꝰ: q; oeſideriũ guenien Opſeninctlo⸗ at giccheſeb hi ninierili Cfugettantüt Fidit anten efetmoresom ip'pimffrer Mrrmusdeleat (NIENiortenm ſtneet ded ntt (ineamermice Momicrtiaren ige aietsamt ſügnmiekt Ncchena nnſintanede AAnitrait d Mmioneortie nmimneſlen fezllüktnet⸗ fundalctet, ikiwlapin teſcbioet ientcdisefe Tnooreennree lliſſnitfen bſliamntit üttktine niotnirin rfciidisn 1eioone tſeetgein ſmgiirni ilanhi⸗ tuinttin . hmgnene inſlrilo Gn Ttdem miuſi fienniti dantdimgn limemd cſenklenüit ütſfhinnn Esnoceneti eſgziconwii agerepoſente ms denittnen Döinani lerchen itie Necöenehnieed. thimwwint Glcütinde igindiſe Nelinatiin püemige lnochiciin biiidotnerit und gi tnn ebimgr tneigunnt uneitiii ibfonſſen niſinimnin Secci. ntittonn maifnii ecklegit coteti An quo: ,ð ZZiber dihñt. Nunqͥd ĩ doloꝛe amiſſe rei et lu ctu quo tũc operiebar: Neq; eni ſpera bã reuiuiſcere illũ:aut B potebam la⸗ chꝛymis:ſed tantũ oolebã ⁊ flebãa. Mi ter enĩ erã:⁊ amiſerã gaudium meum. An 2 fletus res amare eſt: ⁊ p faſtidio reꝝ qbꝰ pꝛius fruebamur:dũ ab eis ab hoꝛemus delectat: Quid auteʒz iſta lo on enim tempus ene nunc eſt: ſed confuendi tibi / Miſer enim eram:⁊ miſer eſt omnis animus vinctus amicuia rerum moꝛtalium: ?z dilaniaf cũ eas amittit:⁊ tunc ſẽtit mi⸗ ſeriã:qua miſer eſt ⁊ añ q; amittat eas. Sic en ego eraʒ illo tẽpoꝛe: ⁊ flebam amariſſime et redeſcebã ĩ amaritudine Ita miſer erã ⁊ hẽbam carioꝛem illo amico meo vitã ipſam miſerã.nã qᷓʒuiſ eam mntare vellẽ:nollẽ tñ amittẽ ma⸗ gis qᷓʒ illũ. Et neſcio an vellẽ vel ꝓ illo ſicut de boꝛeſte ⁊ pilade tradit᷑ ſi non fingit᷑:q vellẽt ꝓ inuicẽ vel ſimł moꝛi:q̃ moꝛte peieis erat nõ ſimul viuere. Sʒ i me neſcio qs affectuſ nimis huic ↄtra rius oꝛt erat:⁊ tedinz viuẽdi erat i me grauiſſimũ:⁊ moꝛiẽdi metꝰ.credo quo magis illũ amaba:hͥ magis moꝛtẽ. que mihi eũ abſtulerat tanq̃ʒ atrociſſimam inimicã oderã ⁊ rimebã: ⁊ eã repẽte cõ ſũpturq oẽs hoĩes putabã:qꝛ illum po tuit.Sic erà oĩo memini.Ecce coꝛ me⸗ um de meꝰ: ecce intus vide qꝛ memini ſpes mea qui me mũdas a taliũ affecii onu imũqitia dirigens ocnloſmeoſad te: ⁊ euellẽs de laq̃o pedes meos. Mi⸗ rabar eniʒ ceteros moꝛtales viuere: 92 illi quẽ quaſi nõ moꝛiturũ dilexeram: moꝛtuns erat:⁊ me magis qꝛ ille alter eram viuere illo moꝛtuo mirabar. Bñ quidam dixit de amico ſuo dimidinm anime lue. Nã ego ſenſ aiam meam ? ini alam ſllins vnam fuiſſe aiam i dnobus coꝛpꝑibꝰ:⁊ iõ mibi hoꝛꝛoꝛi erat vita: qͥa nolebã dimidius viuere:⁊ iõ foꝛte mo ri metuebã:ne totꝰille moꝛeret᷑: quem multũ amauerã.O oemẽtiã neſcientes diligere hoĩes humanii:o ſtultũ hoĩeʒ ĩmoderate humana patiẽtem: qð ego tũc erã. Itaq; eſtuabã:ſuſpirabã flebã rendi turbabar: nec reqes erat nec cõſilium. Poꝛtabã enĩ ↄſciſſam ⁊ ceruentã aiam ĩpatientẽ a me poꝛtari:⁊ vbi eã ponerẽ nõ ĩueniebã.non in amenis nemoꝛibꝰ: nõ ludis atq; cãtibꝰ:nec ĩ ſuane olenti⸗ bus locis:nec ĩ ↄuiuijs apparatis.neq; I voluptate cubilis ⁊ lecti:nõ deniq; in libꝛis atq; carminibꝰacquieſcebat. Hoꝛ rebàt oĩa ⁊ ipᷣa lux:⁊ quicquid nõ erat ipꝛobũ ⁊ odioſu: erat pᷣter gemitum et lachꝛymas.nam ĩ eis ſolis aliquàtula reqᷣes. Ubi aũt ide auferebat᷑ aia mea: onerabat me grandi ſarcina miſrrie: qd a te dñe leuanda erat ⁊ curãda. Scie⸗ bã:ſed nec volebã eo magis:qꝛ nõ mi⸗ hi eras aliquid ſolidũ ⁊ firmũ cũ de te cogitabã. Non enĩ tu eras:ſed vanum fantaſma ⁊ erroꝛ meus erat deus meꝰ. Si conabar eam ibi ponere vt reqeſce⸗ rent:per inane labebatur:⁊ iteruʒ rue⸗ bat ſuper me.Et ego mihi remàſerã in⸗ felix locus:vbi nec eè poſſeʒ nec ĩde re cedere.Quo enĩ coꝛ meuü fugeret a coꝛ⸗ de meo:Qno a meipſo fugerẽ: quo nõ me ſequerer.Et tamen fugi de patria. Minus enim eum querebant oculi mei vbi videre non ſolebant: atque a tagaſtenſi oppido veni carthaginc᷑.nõ vacant tempoꝛa nec ocioſe volnunt᷑ ꝑ ſenſus noſtros:ſaciunt in animo mira opera.Ecce veniebant ⁊ pꝛeteribant ðᷣ die ĩ diẽ:⁊ veniẽdo ⁊ pᷣtereũdo ⁊ iſeren do parabãt mihi ſpẽs alias ⁊ alias ine moꝛias: ? paulati reſartiebãt me pꝛiſti nis generio delectationũ: quib cede/⸗ bat voloꝛ meꝰ ille:ſed ſuccedebat non quidẽ doloꝛes alij cauſe iñ alioꝛum do loꝛu. Nã vñ me facillime 2 i itina do⸗/ loꝛ ille penetrauerat: nin qꝛ fuderam iĩ arenã aiam meaã: diligẽédo moꝛiturũ ac nnõ moꝛituru: Maxime ꝗppe me re⸗ ꝑabat atqʒ recreabãt alioꝛu amicoꝛum ſolatia cũ qbus amabam qòꝓ te ama bã:⁊ B erat igẽs fabula ⁊ longũ mẽda ciũ:cuius adulterina cõfricatõe coꝛꝛũ⸗ pebatur mẽs nr̃a pꝛuꝛiẽs in auribꝰ. Sʒ illa mibi fabula nõ moꝛiebat᷑ ſids ami coꝝ meoꝝ moꝛeret᷑. Alia erdt que ĩ eis amplius capiebãt aium: colloqᷣ ⁊ coꝛꝛi dere:⁊ viciſſiz beniuole obſeqᷣ ſimul le⸗ gere libꝛos oulciloquos:ſñl nugari ⁊ ſł hõeſtari: diſſentiꝛe intdũ ſine odio taq; ipſe hõ lecũ:atq; ipᷣa rariſſima diſſẽſõe cõdire ↄſenſões plimas: docere aliqd iuicẽ:aut viſcẽ aliqd ab iuicẽ ðſiderare abſentes cũmodeſtia: ſuſcipere veniẽ tes cũ letitia. PHis atq; huiuſmõi ſignis a coꝛde amantiũ ⁊ redamq ium ꝓcedẽ tibus ꝑ os: ꝑ linguã: ꝑ oculos: ⁊? mille moius gratiſſimos qñ fomitibus cõſla re aĩos:⁊ ex pluribꝰvnũ facere. Hoc eſt qð oiligitur ĩ amicis: æ ſic diligitur vt rea ſit fibi bumana cõſcia n nõ amaue rit redamãtẽ:aut ni amâteʒ nõ redama uerit nihil qͥrẽs ex ei coꝛpoꝛe pꝛeter in dicia beniuoletie. Pinc ille luctus ſi qs moꝛiat᷑ ⁊ tenebꝛe doloꝝ: ⁊ verſa dulee dine in amaꝛitudine coꝛ madidum ⁊ ex amiſſa vita moꝛientiũ moꝛs viuẽtium. Btüs qui amat te ⁊ amicũ ĩ te ⁊ inimi cũ ppter te. Solus enĩ nullum earum amittit cui oẽs in llo cari ſunt qui non amittitur.Et quii eſt iſte niñ deꝰnoſter deus qui fecit celuʒ ⁊ terram ⁊ implet ea:quia implendo ea fecit ea.Le nemo Confeſſionun. amittit niſi qui dimittit. Et qui amittit quo it aut quo fugit: niſi a te placido ad te iratum: Nam vbi non inuenit le gem tuam in pena ſua: Et lex tua veri tas ⁊ veritas tu. Deus virtutum cõuer te nos: ⁊ oſtende faciem tuam ⁊ ſalun erimus. Nam quoquo verſum ſe ver⸗ terit anima hominis ad voloꝛes figit alibi pꝛeterq;ᷓ in te:tametñ figitur i pul chꝛis extra te ⁊ extra ſe:que tamẽ nul la eſſent niñ eſſent abs te:que oꝛiũtur ⁊ occidunt:⁊ oꝛiendo quaſ eſſe incipi⸗ unt: ⁊ creſcunt vt perficiantur: ⁊ perte cta ſeneſcũt ⁊ intereunt:⁊ non omnia ſeneſcunt ⁊ intereũt.Ergo cum oꝛiũtur 2 tendunt eſſe quo magis creſcunt ce leriter vt ſint:eo magis feſtinant vt non ſint. Sic eſt modus earum. Lantũ de diſti eis:qꝛ partes ſunt rerum que non ſunt omnes ſimul:ſed decedẽdo ac ſuc cedendo agunt omnes vniuerſuʒ cuiui partes ſunt.Ecce ſic peragitur ⁊ ſermo noſter ꝑ ſigna ſonantia. Non eniʒ erit totus ſermo ſi vnumverbum non dece dat cum ſonuerit per partes fuaſ vt ſue cedat aliud. Laudet te ex illis aĩia mes Deꝰcreatoꝛ omniũ:ſed nõ iſigat᷑ in eis glutino amoꝛis per ſenſus coꝛpoꝛis. Eunt enim quo ibant vt non ſint: ⁊ cõ ſcendũt eam denderijs peſtilentioſis: qm ipſa eẽ vult ⁊ requieſcere amat i ei que amat. In illis auteʒ non eſt vbi: qa non ſtant. Fugiunt: ⁊ quis ea ſequitur ſenſu carnis:aut quis ea compꝛebẽdit vel cum pꝛeſto ſunt. Lardus eſt enim ſenſus carnis:qm ſenſus carnis ẽ T ipſe eſt modus eius Surfficit ad illud ad quod factus eſt: ad aliud autem nõ ſuſ ficit vt teneat tranſcurrentia ab initio debito vſq; ad finem debitũ. In verbo enim tuo per quod creãtur: ibi audiũt binc ⁊ buc vſq;. Noli eſſe vana anima (L? i ichicto ltlcantatis in lbencamn Ngitns inper Mnnt amon lladicedi rſcis partit ſtel Nugnid ſtidei bifi fendauicddin ekeagatafal cticatbie⸗ Aitnntri Wrayliuns ninan ktnöteden ftttittcitg fignnene drucnpenn ſicin artotüc enSad (inentnt engemin iſfünatü gitenrfri cht, in tünemin = = gllrie 4 = =- B lcſurni ſtnpn e inſeri ictir Nggnöͤſ kiaid alfran Kennen rien ſhkei Gndi iann E⸗ e =—à 4 — — S — =S == S ☛ ☛ = S= =. = = — tinisg⸗ fint titet MNunſhmni Denſnnn m dans mumg nde icen gnoſnn . nienunatf tanlegen ſertegrt nchauii INpwtfrunn udemtt mi Sgoent gonmge mwnenn mnm imntludt nontinf ak 4onunuſ Samme Giſget Aucetal witit⸗ Mbid obentirt hrkeneun⸗ lanmmzutt —L ll iemin uni ni/ NAen ſalcin = —☛ ☛ mea: ⁊ obſurdeſcere in aure coꝛdis tu/ multn vanitatis tue. Audi ⁊ tu. Uer/ bü ipſum clamat vt redeas:⁊ ibi eſt lo⸗ cus quietis imperturbabilis vbi non deſeritur amoꝛ ſi ipe non deſerat. Ecce illa diſcedũt vt alia ſuccedant: ⁊ oĩbus ſuis partibus cõſtet infima vni uerſitaſ. Nuũquid ego aliq diſcedoꝛ ait D verbü dei. IJbi fige manſionẽ tuãa ibi cõ menda quicqͥd inde habes anima mea ſaltẽ fatigata fallacijs. Ueritati cõmen da quicqd tibiẽ a veritate: ⁊ non ꝑdes aliquid: ? refloꝛeſcẽt putrida tua e ſana büut oes lãguoꝛes tui ⁊ fluxa tua refoꝛ mabuũtur: æ renouabũtur:⁊ cõſtringen tur ad te:⁊ nõ te deponẽt quo ðſcẽdũt ſed ſtabũt tecũ ⁊ ꝑma nebũt ad ſemper ſtatẽ ac ꝑmanentẽ deũ. Ut qᷣd ꝑuerſã ſequeris carnem tuã: Jpſa te ſequetur cõuerſa Quicqͥd ꝑ illa ſentis in ꝑte eſt: ⁊ ignoꝛas totũ cui he ꝑtes ſunt:⁊ dele⸗ ctat te tñ. Sed ſi ad totũ cõpꝛebẽdẽdũ eſſet igoneus ſenſus carnis tue:ac non ⁊ ipe in pte vniuerſ accepiſſet ꝓ pena tua iuſtũ modũ:velles vr trañret quic/⸗ quid ex:at in pᷣſentia: vt magis tibi oĩa placerẽt. Naʒ ? q loquimur ꝑ eundẽ ſenſum carnis audis:⁊ nõ vis vtiq; ſtar ſyllabas: ſed traſuolare: vt alie veniãt 2 totũ audias. Ita ſemꝑ oĩa quibus vnũ aliqtid cõſtat: æ nõ ſunt oĩa ſimul ea quibꝰ cõſtat. Plus delectãt oĩa qᷓ; ſin⸗ gula: ni poſſint ſentiri oĩa: ſed lõge his melioꝛ qui fecit oĩa: ⁊ ipſeẽ deus nr̃: ⸗ nõ diſcedit:qꝛ nõ ſuccedit᷑ ei. Si placẽt copoꝛa: deũ ex illis lauda: ⁊ in artificẽ teoꝛu retoꝛque amoꝛẽ:ne in his que tihi placẽt tu diſpliceas. Si placẽt aĩe ĩ deo amenk: qꝛ ⁊ ipe minabiles ſunt: ⁊ ĩ illo fixe ſtabiliunt᷑:alioqͥn irẽt ⁊ perirẽt. In llo ergo ament᷑ ⁊ rape ad eũ tecũ quos potes ⁊ dic eis. Hũc amem:ipe fecit h ⁊ nõ eſt lõge.lõ.n.fecit at; abijt:ſed ex illo in illo ſunt. Ecce vbi ẽ vbi ſapit veritas. Intimus coꝛdit eſt ſyxoꝛ errauit ab eo. Reddite puaricatoꝛes ad coꝛ:⁊ ſ herere illi qui fecit nos. State cũ eo æ ſtabitl. Redeſcite ĩ eo ⁊ qeti eriil.Qꝰitis ĩ aſpa: Quo itis: Bonũ qc amatis ab illo eſt. Sed q;tũ eſt ad illum:bonũ ẽ ⁊ ſuaue.ſʒ amaꝝ erit iuſte qꝛ ĩ iuſte amat deſerto illo quicquid ab illo ẽ. Quo vo bis adhuc ⁊ adbuc ambulare vias difff ciles ⁊ laboꝛioſas. Nõ eſt reqes vbi q̃ri tis eã. Querite qc q̃ritis:ſʒ ibi nõ ẽ vbi queritis. HBeatà vitã queritis in regiõe moꝛtis. Nõ eſt illie. Quomõ.n.beata vita:vbi nec vita. Et deſcẽdit huc ipa vi ta nr̃a:⁊ tulit moꝛtẽ nr̃aʒ:⁊ occidit eam de abũdãtia vite ſue:⁊ tontit clamans vt redeamus hinc ad eũ in illud ſecretũ vnde ꝓceſſit ad nos: in ipſuʒ pᷣmũ virgi nalẽ vteꝑ vbi ei nupſit huana creatura caro moꝛtał nec ſemꝑ moꝛtal: inde ve lut ſpyonſus ꝓcedẽs de thalamo ſuo:ex ultrauit: vt gigas ad currẽdã vidã. õ.n. tardauit:ſʒ cucurrit clamãſ dictis factis moꝛte vita deſcẽſu aſcẽſu clamãs vt re/ deamus ad eũ: ⁊ diſceſſit a poculis: vt redeamꝰ ad coꝛ ⁊ inueniam eũ. Abſceſ ſit.n. ⁊ ecce hic ẽ. Noluit nobiſcũ diu eẽ ⁊ dereliqnit nos.IJlluc.n.abſceſſit vnde nunq; receſſi:qꝛ mũdus p eü factus eſt ⁊ in hoc mũdo erat:⁊ venit in hũc mun dũ peccatoꝛes ſaluos facere: cui cõfitet᷑ anima mea vt ſanet eã qꝛ peccauit illi. Filij hominũ vſquequo graues coꝛde: Nunquid ⁊ poſt deſcenſum vite non vltis aſcendere ⁊ viuere. Sʒ quo aſcen ditis qñ in alto eſtis ⁊ poſuiſtis in celũ os veſtꝝ:deſcendite vt aſcẽdatis ⁊ aſcẽ datis ad deũ. Cecidiſtis.n. aſcendendo cõtra deũ.Dic eis iſta vt ploꝛẽt ĩ cõual le ploꝛationis:⁊ ſic eos rape tecum ad r . Confeſſionumnm a deum quia de ſpiritu eius hoc dicis eis: ⁊ me laudari vellè. Nõ at vellè ita 1 ſi dicis ardẽs igne charitatis. Pec tunc dari ⁊ ainari me vt makhnenchcheo⸗ en gur nõ nouerã: amabã pulchꝛa ĩferioꝛa: ? 2⁊ ipᷣe laudarẽ ⁊ amarem:ſe eliges lati itwic ibã ĩ ꝓfũdũ ⁊ dicebã amicis meis. Nũ req;ita not ee:⁊ velle beri bodio ih mii 8 amamus aliquid niſ pulchꝛum. Quid amari. UVbi diſtribuunt iſta psaena ds Parehe eſt ergo pulcbꝛum aut d ẽ pulchꝛitu/ riop ⁊ diuerſoꝝ amoꝛũ ĩ aĩa vna: Quid an do: Quid' quod nos allicit æ cõciliat ẽ qdamo ĩ alio:að anin ieefeng mamtme reb quas amamꝰ: Niſ.n. eẽt ĩ eis de / a me deteſtaret ⁊ repellerẽ:cũ ſit Ntercn Nun eus ⁊ ſpecies:nullo mõ nos ad ſe moue nrm hõ: Mõ. n. ſicut equus bon ama⸗ unncht rent. Et aĩaduertebã ⁊ videbã ĩ ipſis coꝛ tur ab eo qͥ nollet eẽ et ſi poſſet: ⁊ ð inetdnni porib aliud et quaſi totũ: iõ pulcbꝝ hyſtrie dicẽdu e:q nature nie sd elnnn aliud aũt qð iõ deceret: qm apte accõ/ Ene amo i hoie q odi eẽ cũ ſim bö. Mrchenhn modaret᷑ alicui ſcut pars coꝛpoꝛis ad Srãde ꝓlfũdũ ẽ ipᷣe hõ cui et capillos nie vniuer ſũ ſuũ:aut calciamẽtũ ad pedem tu dñe numeratos bẽs: æ nõminunnti lutün Tſimilia. Et iſta cõſideratio ſcaturiuit ĩ te:⁊ tñ capilli eius magis numerabiles auuknnin aĩo meo ex intimo coꝛde meo: ⁊ ſcripſi qᷓ affect ei: ⁊ mot coꝛdis eiꝰ. At ile inimmi libꝛos de plchꝛo ⁊ apto:puto duos aut rhetoꝛ ex eo erat genere quẽ ſic amab munn tres tu ſcis de. Nã excidit mihi. ſNlon vr vellẽ me eẽ talẽ: ⁊ errabã typo ⁊ cir/ neini eni babemꝰeos:q̊ aberrauerut a nobis cuũſerebar oĩ vẽto:⁊ nimis occlte guber e Aamtu neſcio quomodo. Quid ẽ aũt quod me nabar abs te. Et vñ ſcio:⁊ vñ cert nfite ri monit oñe ðs me: vt ad icheriũ roma oꝛ tidi: willü ĩ amor laudatium magis anaen ne yrbis oꝛatoꝛeʒ ſcriberẽ illos libꝛos: amauera: qᷓ ĩ rebꝰ ipſis de qbꝰlaudaba/ ltei quẽ nõ nouerã facie z amauerã homi tur:Qꝛ ſi non laudatum vituparent: cůä nll nẽ ex doctrine fama que illi claꝛa erat: 7 idẽ ipſi ⁊ vituperãdo atq; ſpernẽdo eas ſuall q̃dã vba eiꝰ andierã ⁊ placuerat mibi: ipᷣa narrarẽét: nõ accẽderer ĩ eũ et nõ ex tagn Sed magis qꝛ placebat alijs: ⁊ eũ effe / citaſer T cente res nõ alie forẽt: nec bs Me⸗ en rebãt laudib ſtupentes ꝙ ex boie ſyro ipᷣe aliꝰ: ſg tãtümodo affectus aliꝰ nar/ Wnen docto pꝛiꝰ grece facũdie poſtea ĩ latina rãtiũ.Ecce vbi iacet aĩa ifirma:nõdum — èt doctoꝛ mirabilis extitiſſz eẽt ſciẽtiſj herens ſoliditati veritatis. Sicut aure miſgun ſimus reꝑ ad ſtudiũ ſapiẽtie ptinẽtium: linguarũ flauerint a pectoꝛibꝰ opinanꝰ iamal mihi placebat. Laudat᷑ hõ t amat᷑ ab⸗ tium:ita fertur 2 vertitur: torquef ac cll Hſalen ſens. Vtꝝ nã ab oꝛe laudãtl ĩtrat ĩ coꝛ retoꝛquetur ⁊ obnubilatur ei lumen: nlhn audientis amoꝛ ile: Abñit:ſed ex ama⸗ 2 non cernitur veritas ? ecce eſt ante inmntl te alio accẽdit᷑ aliꝰ. Pinc.n. amat qͥ lau nos.Et magnum quiddam mibi erat: umntttp dat᷑: oũ nõ fallaci coꝛde laudatoꝛis pᷣdi ſi ſermo meꝰ ⁊ ſtudia mea illi viro inno ꝓg ſfiir cari credit᷑:ideſt cũ amſ eũ laudat. Sic teſcerẽt. Que ſi ꝓbaret flagrarem mag ukin n. tũc amabã hoĩes ex hoĩʒ indicio. öõ ſRiauteʒ impꝛobaret ſauciaretur coꝛ a⸗ R—R e enĩ ex tuo ðs meus ĩ quo nemo fallit: ſſy num ⁊ inane ſoliditatis tue. Et tñ pul/ imn neſt t cur nõ ſiẽ auriga nobilis ſicut vena⸗/ chꝛum illud atq; aptũ vnde ad eũ ſcri/ W toꝛ ſtudijs popularibꝰ diffamat?. Sʒ lõ pſera:libter aĩo verſaba magio Ob o mngi ge aliter ⁊ grauiter: ⁊ ita quẽadmodum cõtẽplationis mee: ? nullo collaudato Nen nereeen Knmmtiti et liii diſrdantiki ormwi und logo rn it eltſepeigtn nkntuir volaheittt tiidni etcbditit ihöt ihiel nge aſihe neipmgtl ienim stini re mirabar. Sʒ tãte rei cardinem ? arte tua nõdũ videbã oĩpotẽs qͥ facis mira⸗ bilia ſolus:⁊ ibat animus meus ꝑ foꝛ⸗ mas coꝛpoꝛeas:⁊ pulchꝛũ qð ꝑ ſeipſum aptum: aut quod ad alidd accõmoda / tum deceret definiebã ⁊ diſtinguebam ⁊ exemplis coꝛpoꝛeis aſtruebam. Et cõ gerti me ad animi naturã:⁊ nõ me ſine bat falſa opinio:quã de ſpiritalibꝰ hẽbã verũ cernere.Et irruebat ĩ ocłos ipᷣa vis veri:⁊ auertebã palpitãtẽ mẽetẽ ab ĩcoꝛ poꝛea re ad liniamenta ⁊ coloꝛes:⁊ tu⸗ mẽtes magnitudines.Et qꝛ non poterã ea videre ĩ animo:putabã me nò poſſe videre aium meũ.Et cũ ĩ virtute pacem amarem:in vitioſitate autem odiſſẽ di⸗ ſcoꝛdia: ĩ illã vnitatẽ:in iſta quãdã diui ſtone notatã. JInq; illa vnitate mẽs ra/ tionalis ⁊ natura veritatis ac ſũmi bo/ ni mibi eẽ videbat᷑: ĩ iſta vero diuiſione irrationalis vite neſcio quã ſubſtãtiã ⁊ naturã ſũmi mali:que nõ ſolũ eẽt ſub/ ſtatia: ſ omnino vita eſſet:æ tamen abs te nõ eẽt deus meus: ex quo ſũt omnia Miler opinabar: ⁊ tamẽ illã monaden appellabã:tãqᷓ; ſine vllo ſexu mẽtẽ: bac vero diadẽ:iram in facinoꝛibus: libidi/ „ nem in flagitijs: neſciens quid loquerer Nõ enim noueram neque didiceram nec vllam ſubſtantiam malum eſſe: nec ipſam mentem noſtram ſummum atq; incommutabile bonum. Sicut enim fa cinoꝛa ſunt:ſi vitioſus eſt ille animi mo tus:in quo eſt impetue: ⁊ ſe iactat inſo/ lenter acturbide: ? flagiri:ſi ẽ imodera⸗ ta illa anime affectio:qua carnaleſ hau riuntur voluptates: ita erroꝛes ⁊ falſe opiniones vitã contaminant:ſt rationa lis mens ipſa vitioſa eſt: qualis in me tunc erat:neſciente alio lumine illã illu ſtrandam eſſe:vt ſit particeps veritatis in me neque in coꝛpoꝛe⸗ quia non eſt ipſa natura veritatis:quo/ niam tu illuminabis lucernam meam: domine deus meus: illuminabis tene⸗ bꝛas meas: ⁊ de plenitudine tua nos om nes accepimus.Es enim lumen ve⸗ rum quod illuminat omneʒ hominem venientem in hunc mundum: quia in te non eſt tranſmutatio nec momenti obumbꝛatio.Sed ego conabar ad te ⁊ repellebar abs te: vt ſaperem moꝛtem: quomam ſuperbis reſiſtis. Quid auteʒ ſuperbius qᷓ; vt aſſererem mira demen tia me id eſſe naturaliter quod tu es? Cum enim ego eſſem mutabilis: ⁊ eo mihi manifeſtum eſſet:ꝙ vtiq; ideo ſa⸗ piens eſſe cupiebam:vt ex deterioꝛe me lioꝛ fierem: malebam tamen etiam te opinari mutabilem:qᷓ; me non hoc eſſe quod tu eo. Itaq; repellebar: ⁊ reſſte⸗ bas ventoſe ceruici mee: 2 imaginabar foꝛmas coꝛpoꝛeas:⁊ caro carnem accu ſabam:⁊ ſpiritus ⁊ ambulãs nondum reuertebar adte:⁊ ambulãdo ambula⸗ bam in ea que non ſunt:nie in te:neq; i keaue nnn. creabantur a veritate tua:ſed a mea vas nitate fingebantur ex coꝛpoꝛe: ⁊ dice⸗ bam paruulis fidelibus tuis ciuibꝰ me⸗ is:a quibus neſciens exulabam: dice⸗ bam illis garrulus et ineptus. Cur er⸗ go errat anima quam fecit deus: ⁊ mi⸗ hi nolebam dici cur ergo errat deus? Et contendebam magis incommntaz bilem tuam ſubſtantiam coactam er⸗ rare: q́; meã mutabilem ſponte deui aſſe: ⁊ pene errare confitebar ℳ enim eram etate annoꝛum ſoꝛtaſſe vi⸗ gintiſex aut ſeprem cum illa volmni na ſcripn: voluens apud me coꝛpoꝛa⸗ lia figmenta obſtrepentia coꝛdi meo ⁊ auribus quas intendebam: dulcis * öj Eonfeſſionum beritas in interioꝛem melodiam tuam cogitãs de pulchꝛo a apto:⁊ ſtare cupi⸗ ens ⁊ audire te:⁊ gaudio gaudere ꝓpt vocẽ ſpõſi ⁊ nõ poterã:qꝛ vocibꝰ erro/ ris mei rapiebar foꝛas:⁊ põdere ſuꝑbie mee ĩ ima decidebam. Non enĩ dabas auditui meo gaudiũ ⁊ letitiã: aut exul⸗ tabunt oſſa que humiliata non erãt.Et q̃d mibi ꝓderat quod annos natus fer me viginti:cũ ĩ manus meas veniſſent ariſtotelica quedã quas appellant decẽ cathegoꝛias: quaꝝ noĩa cũ eas rhetoꝛ cariaginenſis magiſter meus buccis ty po crepãtibꝰ cõmemoꝛaret:⁊ aliiqͥ do cti habebantur:tãq; in neſcio quid ma gnũ ⁊ diuinũ ſuſpẽſus ĩhiabat: legi eas ſolus ⁊ ĩtellexi: Quas cũ cõtuliſſeʒ cuzʒ eis qͥ ſe dicebant vix eas magiſtris eru⸗/ ditiſſunis nõ loquẽtibꝰ tm: ſi mulra in puluere depingẽtibꝰiĩtellexiſſe:nihil in de aliud mihi dicer̃᷑ potuerũt:qᷓ; ego ſo lus apud meipᷣm legens cognoueram Et ſatis aꝑte mihbi videbãt᷑ loquẽtes de ſubſtãtijs ficutiẽ hõ:⁊ q̃ ĩ illis eẽnt ſicu ti ẽ figura hoĩs q̃lis ſit: ⁊ ſtatura quot pedũ ſit:⁊ cognatio cuius fr̃ ſit:aut vbi ſit cõſtitutus:aut qñ natus:aut ſtet an ſedeat:aut calciatꝰ vel armatus ſit:aut aliquid faciat: aut patiatur aliquid: ⁊c quecunq; in bis nouem generibus quoꝛum exẽpli gr̃a quedam gratis po ſui vł i ipᷣo ſubſtãtie genere ĩnumerabi lia reꝑiut. Quid hoc mihi ꝓderat qñ ⁊ oberat cũ ẽt te deus meꝰ mirabilit᷑ ſim⸗ plicẽ atq; ĩcõmutabilẽ illis decẽ pᷣdica mẽtis putãs qᷣcqͥd eẽt oĩno compꝛehẽ ſum ſic itellgere conarer:quaſi tu ſub/ jectus eſſes magnitudini tue aut pul⸗ chꝛitudini:vt illa eſſent inte quaſi ĩ ſub iecto ſicut ĩ coꝛpoꝛe:cũ tua magnitudo ⁊ pulchꝛitudo tu ipe ſis: coꝛpꝰ nõ eo ſit magnü ⁊ pulchꝑꝝ quo coꝛpꝰẽ:qꝛ ⁊ ſi mi nus magnũ ⁊ minꝰ pulchꝝ eèt: nibils minꝰ coꝛpꝰ eẽt. Falſitas eni erat quaʒ ð te cogitabã:nõ deritas: ⁊ figmẽta mi ſerie mee nõ firmamẽta btitudinis tue. Juſſeras.n.⁊ ita fiebat ĩ me vt fra ſpi⸗ nas ⁊ tribulos pareret mihi: ⁊ cũ laborꝛ puenireʒ ad panẽ meũ.Et qd mihi pꝛo⸗ derat ꝙ oẽs libꝛos artium qs liberales vocãt:tũc neqſſimꝰ malaꝝ cupiditatuʒ hᷣuꝰ ꝑ meipᷣʒʒ legi:⁊ itellexi quoſcũq; le⸗ gere potui:Et gaudebã ĩ eis:⁊ neſciebã vñ eẽt qͥcqͥd ibi veꝝ ⁊ certũ eẽt. Doꝛſuʒ enĩ hẽbã ad lumèẽ ⁊ ad ea qᷓ illuminant faciẽ:vñ ipᷣa facies mea qua illnminata cernebã:nõ illuminabat. Quicqd dear te loqnẽdi ⁊ diſſerẽdi:qͥcqͥd de dimẽſo nihꝰfiguraꝝ ⁊ de muſicis ⁊ de numen ſine magna difficultate nullo hoĩum tradẽte ĩtellexi:ſcis tu dñe ðs meꝰ:qꝛ ⁊ celeritas iĩtelligẽdi ⁊ diſpntadi acumẽ donũ tuũ ẽ:ſDãnõ ĩde ſacrificabam tibi. Itaq; mihi nõ ad vſũ:ſʒ ad pniti ma / gis valebat: qꝛ tã bonã partẽ ſubſtaͤtie mee ſatagi br̃e ĩ ptate:et foꝛtitudinem meã nõ ad te cuſtodiebã: q̊ ꝓfectꝰ ſuAũa te ĩ lõginquã regionẽ vt eã diſſiparẽ in meretrices cupiditate mea. Nũqd mihi ꝓderat bona res nõ vtẽti bene:no eni ſetiebã illas artes ẽt ab ſtudioſis in⸗ genioſis difficillime ĩtelligi: niſt cũ eis eadẽ conaba: exponẽ: ⁊ erat ille excellẽ 4 2 2, 2 *£ 6 tiſſimꝰin eis qme exponẽtẽ ⁊ nõ tardi⸗ ſeärek. Sʒ qd g; mihi H ꝓderat putaͤti ꝙ tu dñe ðs veritas coꝛpꝰ eẽs lucidum 2 imẽſum ⁊ ego fruſtũ de illo coꝛpoꝛe Nimia puerſitas. Sʒ ſic era: nec erube ſco ðs me ↄfiteri tibi ĩ me mificoꝛdiaſ tuas ⁊ iuocare te:qᷣ nõ erubui tuc pfi ⸗ teri hoĩbꝰ hlaſphemias meas.? latrar aduerſũ te. Qnid o; mihi tũc ꝓderat ige niũ p illas doctrinas agile: nullo ad miniculo hua ni magiſterij tot nodo/ 4 ſnilbienos ſolegreurpitu Gme At dan geurchi⸗ Arenin ecerert alese ſefceinunnen pübelartun Iorande a idcmnet fcſimestn freifmmene Nifuntgin lnes Rven nungkerd erbonüfnn olgnenöſt Mnimnane Whrurdonn orſtr ſchreit iti kus nientgr nstfgniun enbiinanene gtinengint tmdicälte iEtdanbin fnmislbei Nlugapin len groſigt häiegt tan lenite d leäiilumm 1 ra llunn Ni icftt ceitdenni ſes tte m Al milo hen irient dirticm 6a4 iit ipntitii eetfolimd. biſ nn teüaſni nerſlute taibonenin bſveſt lg in nmntn Nititi, zocn . iͤun ſlo ſitu mnitn l . . ſimm ni libꝛi enodati:cum befoꝛmiter et ſacrilega turpitudine ĩ doctrina pietat! errarẽ: Aut qd tm̃ oberat paruuliſtuis longe tardiꝰ ĩgeniũ:cũ a te lõge nõ re⸗ tederent vt in nido eccleſe tue tuti plu meſcerẽt: ⁊ alas charitatis alimeto ſa⸗ ne fidei nutrirent:? O one ðs nr ĩ vela⸗ mẽto allaꝑ tuaꝝ ſperemꝰ: ⁊ ꝓtege noo ⁊ poꝛta nos.Lu poꝛtabis ⁊ paruulos:⁊ vᷣſq; ad canos tu poꝛtabis:qm firmitas nr̃a qñ tu es tũc ẽ firmitas:cum autem nrᷣa e ifirmuas c. Uiuit apud te ſꝑ bo⸗ nũ nr̃um: ⁊ qꝛ inde auerſ ſumus: puer⸗ ñi ſumus. Reuertamur iam one vt non euertamur: qꝛ viuit apud ie ſne vllo de fectu bonũ nrum ꝙtu ipe es:⁊ nõ time bimus ne nõ ſit quo redeamus: qꝛ nos mide ruimus:nobis autem abſcentibus non ruu domus noſtra eternitas tua. Erxplicit liber.iiij. incipit quintus. NALipe ſacrificiü cõfeſſionuʒ meaz de manu lingue mee gqud foꝛmaſti ⁊ excitaſti vt „ cöfiteat᷑ noi tuo: 7 ſana oĩa ſia mea dixãt. Dne qs ſimilis tibi: eq; n. docet te qͥd i ſe agat᷑ qꝗ nibi cõ⸗ Ket᷑:qꝛ oculũ tuũ nõ excludit coꝛ clau ſu:nec manũ tnã repellit duritia hoiuz ſz ſoluiſ eã cu voles aut miſerãs aut vin dicds: 2 nõ e ꝗ ſe abſcõdat a caloꝛe tuo Sed te laudet aĩa mea vt amer te:ꝛ cõ⸗/ fiteat tibi miſerationes tuas vt lauget te. Nõ ceſſat nec tacet laudes tnas vni uerſa creatura tua: nec ſpus omnis ho⸗ minis per os cõuerſũ ad te:nec anima⸗ lia nec co:poꝛalia p os conſiderãtium es vt exurgat ĩ te a laſſitudine aĩa nr̃a mnites eis q feciſti ⁊ trãſiens ad te qui ſeciſt hec mirabilit: ibi refectio ⁊ ve⸗ ra fonitudo. Eant fuglat a re inqeti et iiqul ⁊ tu vides eos diſt ĩignis vmbꝛae ⁊ ece pulchꝛa ſũt cũ eis oĩ : ipi tur/ * V. pes ſunt.Et quid nocuerunt tibi:aut mi quo ĩgiũ tuũ dehoneſtauerũt a celis vſ⸗ ꝙ ĩ nouiſſima iuſtu ⁊ itegrüũ: Quo eni fugert cũ fugerẽt a facie tua: aut vbi ñi uenis eos: Sʒ fugerũt vt nõ viderent te vidẽtẽ ſe:atcq; excecati ĩ te offẽderèt qꝛ nõ deſeris aliq eoꝑ q̃ feciſti. In te offẽ derũt iniuſti vt iuſte vexarẽt ubtrabeé⸗ tes ſe lenitati tue: ⁊ offedetes ĩ rectitu⸗ dinem tuã ? cadẽtes ĩ aſꝑitatẽ tuã. ¶i delicet neſciũt ꝙ vbiq; ſis qnẽ nuillus circũicribit loc ⁊ ſolꝰ es pᷣſens etiã his q lõge ſũt a te. Cõuertat᷑ t qat te: qꝛ nõ ſicut ipſi deſeruerũt te creatoꝛc ſunz ita tn deſeruiſti creaturã tuã. Jpſi con⸗ uertant᷑ ⁊ qrãt te:⁊ ecce ibi es ĩ coꝛde eo rum ĩ coꝛde ↄfitẽtiũ tibi ⁊ pijciẽtium ſe ĩte ⁊ ploꝛãtiũ ĩ ſinu tuo poſt vias ſuas difficiles: ⁊ tu facilis terges lachꝛymas eoꝑ:vt mag ploꝛẽt ⁊ gaudeãdt ĩ fletibꝰ qm̃ tu dne nõ aliqͥs hõ caro ⁊ ſaguis: ſʒ tu dne qͥ feciſti reficis ⁊ conſolaris eos. Et vbi ego erã qñ te qrebã:⁊ tu eras an me:ego aũt ⁊ a me di ceſſerã nec me in veniebã: qñ minus te: Pꝛoloquar ĩ cõ ſpectu dei mei annũ illu vndetrigeſinũ etatis mee. Jã venerat carthaginè qͥdã manicheoꝝꝑ epᷣs fauſtus noie magnus laqus diaboli: ⁊ multi iplicaba: i eo illecebꝛà ſuauis eloquẽtie:quã ego iam tdetſi laudabã:diſcernebã tamè a veri tate reũ quaꝑ diſcẽdaꝝ auidus era: nec quali vaſculo ſermonis:ſ qͥa mihi ſcien ſie comededũ apponeret nominatus apud eos ille fanſtꝰ ituebar. Fama. n. ð llo pᷣlocuta mihi erat ꝙ eet honeſta rum oĩum doctrinaꝑ pitiſſimꝰ 2 appꝛi⸗ me diſciplinis liberalibꝰeruditꝰ. Et om̃ multa philoſophoꝝ legerã memoꝛieq; maãdata retineba.e eis qͥda cõparabaʒ illis manicheoꝝ longis fabulis: æ mibi ꝓbabilia iſta videbant que dixerũt illi: 1i gri tantum potuerunt dalere: vt poſſẽt eſtimare ſeculũ:q;q; eiꝰ dñm minime i⸗ uenerint: qm magn es dne ⁊ humilia reſpicis:excelſa aùt a lõge cognoſcis. Mec ꝓpinquas niſi obtritis coꝛde: nec zueniris a ſuphis:nec ſi illi curiaſa peri tia numerẽt ſtellas ⁊ arenũ: ⁊ dimetiã⸗ tur ſideras plagas 2 inueſtigent vias aſtroꝝ. Mẽte enim ſus qrut iſta ⁊ ĩge⸗ nio qð tn dediſti eis:⁊ multa iuenerũt 2æ pᷣnüciauerũt ante multos annos ve⸗ fectus luminariũ ſolis ⁊ lune: quo die qua hoꝛa quãta ex parte futuri eeẽnt:et nõ eos fefellit numerni.Et ita fem̃ ẽ vt pnũciauerũt: ⁊ ſctipſerũt regulas ida/ gatas: ⁊ legũt᷑ hodie:atq; ex eis pnüũcia tur quo anno ⁊ quo mẽſe anni 2 quo die mẽſis ⁊ qua hoꝛa diei ⁊ quota par⸗ te luminis ſui defectura ſit luna vel ſol ita fiet vt pnũciat᷑.Et mirat᷑ hec hoĩeſ ⁊ ſtupẽt qᷣ neſciũt ea: ⁊ exultãt atq; ex tollũt᷑ qͥ ſciũt:⁊ ꝑ ipiã ſuꝑbiã receden⸗ tes ⁊ deficiẽtes a lumine tuo:tanto ate ſolis defectũ futun pnident: ⁊ ĩ pᷣſentia ſuum non vident. Non enim religio⸗ ſe querunt: vnde babeant ingenium quo iſta qnerunt. Et inuenientes quia tu feciſti eos: non ipſi dan tibi ſe vt ferues quod ſeciſti: ⁊ quales ſe ipi fece⸗ rant: occidunt ſe tibi 2 trucidât exal⸗ tationes ſuas ſicut volatilia: ⁊æ curioſi tates ſuas ſicut piſces maris:qͥbꝰ pam⸗ bulãt ſecretas ſemitas abyſſi: ⁊ luxuriaſ ſnas ſicnt pecoꝛa cãpi:vt tu deus igmis edar cõſumas moꝛtuas curas eoꝝ re⸗ creãs eos imoꝛtaliter. Sed nõ louerũt diã verbũ tuum ꝑ qð feciſti ea qͥ nume rãt: ⁊ ipſos qͥ numerãt: ⁊ ſe ſũ quo cer⸗ nunt qᷓ numerat: mẽtẽ de qua nume rãt: ⁊ ſapie tue nõ ẽ numerus. Jpe antẽ vnigenitus factus ẽ nobis ſapia ⁊ iuſti cia ⁊ ſanctifuatio: ⁊ numeratus ẽ inter EConfeſſionum nos:⁊ ſoluit tributũ ceſari.Nõ noueĩt hanc viam qua deſcẽdant adullum aſe 2 eum aſcendant ad eum non noue⸗ runt hãc viã:⁊ putãt ſe excelſos eẽ cum ſideribꝰ ⁊ lucidos: ⁊ ecce ruerũt ĩ terraʒ 7 obſcuratũ ẽ ĩſipiẽs coꝛ eoꝝ.Et multa vera de creatura dicũt: ⁊ veritatẽ crea/ ture artilicẽ nõ pie querũt: ⁊ ideo non inuemũt: aut ſi iueniũt:cognoſcẽtes de um: nõ ſicut deũ honoꝛãt aut graſagũt ſed euaneſcũt ĩ cogitatiomibꝰ ſins: ⁊ di⸗ cũt ſe eẽ ſapiẽtes ſibi tribuedo qͥ tua ſũt ac ꝑ Bᷓ̊ ſtudẽt puernſſima cecitate etiaʒ tibi tribuere que ſua ſut: mẽdacia ſcilicʒ in te cõferẽtes qͥ veritias es: ⁊ imuttes gloꝛiã iĩcoꝛꝛupti dei ĩ ſimilitudinẽ ima/ ginis c onuptibilis bomims a volucrũ ⁊ quadrupedũ ⁊ ſerpẽtiũ:⁊ coõuertut ve ritatẽ tuã ĩ mẽdaciũ:⁊ colũt ⁊ leruiunt .—— creature potius ; creatoꝛi. Multa iñ ab eis ex ipa creatura vera dicta retine⸗ bã:⁊ occurrebat mibi rõ ꝑ numeros ? oꝛdinẽ tẽpoꝛũ: ⁊ vinbiles atteſtationes ſiderũ: ⁊ cõferebã cũ oictis manichei: q de his rebꝰ multa ita ſcripſit copioſiſſi/ me delirãs ⁊ n mihi occurrebat rõ nec ſolſtitiox: ⁊ equinocioꝝ:nec defectũ lu/ minariu: nec quicqᷣd tale ĩ libꝛis ſecula ris lapie dicerd. Ibi at credere iubebar 2 ad illas rõnes numeris ⁊ oculis meis exploꝛatas nõ occurrebat lõge diuer ſum erat. Nũquid dne deus veritatis: qſquis nouit iſta ià placat tibi. Infelix enĩ homo qti ſcit illa oĩa:te aut neſcit. HBeatus aüt dq te ſcit etiaʒ ſi illa neſciat. Qui vero ⁊ te ⁊ illa nouit nõ ꝓpter illa beatioꝛ. ſed ꝓpter te ſolũ beatus e: ſi co gnolcens te ſicut deũ gloꝛificet 7 grati⸗ as agat: 1 euaneſcat ĩ cogitatiõib ſu is. Sicuit. n. melioꝛ ẽ qͥ nouit poſſidere arboꝛẽ: ⁊ de vſu ei tibi gras agit: q;;uis neſciat yl quot cubiis alta ſii: vel qua 4 hicitiſ, cihnnorelin Ceinegene ictieſtelbo ſingeräflni ſnnmcotbian onſohennron Gereſtenickan Ge ewon denaoran ontnoned! ſicircprie⸗ ſodtilu Mrnole ſicae itvei⸗ poletäfitap⸗ Cloͦporenttn Moepecritsi ſiunseenimmn Poltengiens elledenn lolmng ſaderdd — – — mincekes Weopoon fſtimariſe onoltore ſum auaon lecleper iqbecclo⸗ blpllia buddoon nenren Phunſcen fhegnnta ete Utochitin Ullem Polotere⸗ unende = = berieiniſik itnngla Entkanimn miinlvie e: anmiin pisctn dt 1dicittetin iumnitchotn ptaninin erfſümant eſun ſitnitl jennscrti daiinnlom lodoniß fu Cpanittin; cen Uunttende ndiſi, ſcitcind inin i ontt, waipttit⸗ uteite⸗ mmint/ antuien⸗ iber ta latitudine diffuſa: qᷓ; ille qͥeà metit oẽs ramos ei numerat:⁊ neq; poſſi/ det eã neq; creatoꝛẽ eius nouit aut di/ dicit:ſũc fidelis hõ cuius totus müdus diuitiaꝝ ẽ:⁊ q̃ſi nihil habẽs oĩa poſſidet inherendo tibi cui uiũt oĩa:qᷓ;uis nec ſaltem ſeptentrioneʒ giros nouerit:du⸗ bitare ſtultü eſt quin vtiq; melioꝛ ſit q; mẽſoꝛ celi ⁊ numeratoꝛ ſiderum ⁊ pen ſoꝛ elemẽtoꝝ:⁊ negligẽs tui qͥ oĩa ĩ mẽ⸗ ſura ⁊ numero ⁊ põdere diſpoſuiſti.Sʒ tñ qͥs qrebat id dicebat.manicheum ne ſcio quẽ ct iſta ſcribere:ſine quoꝝ peri⸗ tia pietas diſci poterat.Dixiſti.n. homi⸗ ni ecce pietas ẽ ſapiẽtia:qᷓ; ille ignoꝛar poſſet ẽt ſi iſta ꝑfecte noſcet: iſta vero qꝛ nõ nouerat: impudentiſſime audẽs docere pꝛoꝛſus illã noſce nõ poſſʒ. Ua nitas ẽ enim mundana iſta etiam nota pꝛoſfiteri:pietas autem tibi confiteri. Unge ille deuius ad bec iſta multum locutus eſt: vt cum victus ab eis qui iſta yere didiciſſent:quis eſſet eius ſen/ ſus in ceteris que abditioꝛa ſunt:mani⸗ feſte cognoſceretur. Non enim parni exiſimari ſe voluit:ſʒ ſpiritum ſanctum conſolatoꝛem ⁊ ditatoꝛem fidelinʒ tuo rum auctoꝛitate plenaria perſonaliter in ſe eſſe perſuadere conatus eſt. Ita q̃ cũuq; oe celo ac ſtellis ⁊ de ſolis ac lune motibus falſa dixiſſe depꝛehenderetur q́;uis ad vocirinam religionis iſta non pertineant:tamen auſus eius ſacrilegoſ fuiſſe ſatis emineret:cum ea non ſolum ignoꝛata ſed etiam falſa tam veſana ſu per hie vanitate diceret:vt ea taq; diuĩe perſoue tribuere ſibi nitererur. Cum.n. audio chꝛiſtianum aliquem frarrem ü/ lum aut illum iſta neſcientem 2 aliud pꝛo alio ſentientem: patienter intueoꝛ opinantem bominem: nec illli obeſſe video cum oe te domine creatoꝛ omni⸗ d P „ um non credat indigna:ſi foꝛte ſitus ? babitus creature coꝛpoꝛalis ignoꝛet: obeſt autem ſi hoc ad ipſam doctrine pietatis foꝛmam pertinere arbitretur:⁊ pertinatius affirmare audeat qð igno⸗ rat. Sed etiam talis infirmiras in fidei cunabulis a charitate matre ſuſtinef᷑: donec aſſurgat nouus homo in virum pfectum:⁊ circunferri non poſſit omni vento doctrine. In illo autem qui oo⸗ ctoꝛ qui auctoꝛ qui dux ⁊ pꝛinceps eo⸗ rum quibus illa ſuaderet ita fieri auſus eſt:vt qui eum ſequerentur:non quẽli⸗ bet hominem ſed ſpiritum ſanctum tus um ſe ſequi arbitrarentur. Quis tantaʒ clementiam ſicubi falſa dixiſſe conuin ceretur:non deteſtandam longeq; abij ciendam eſſe iudicaret: Sed tamen nõ dum liqdo compereram: vtrum e iam ſecundũ eiꝰverba viciſſitudies longio⸗ rum ⁊ bꝛeuioꝛum dierum atq; noctiuʒ ⁊ ipſiꝰnoctis ⁊ diei ⁊ deliquia luminuʒ ⁊ ſiquid eiuſmod in alijs libꝛis lege/ ram poſſet exponi:vt ſi foꝛte poſſet in⸗ certum quidem mihi fieret: vtrum ita ſe res haberet an non ita:ſed ad fidem meam illius auctoꝛitatem pꝛopter cre⸗ ditam ſanctitatem pꝛoponerem.Et per annos fermeipſos nouem quibus eos animo vagabundus audiui nimis ex⸗ tento deſiderio venturum expecta / bam iſtum fauſtum. Ceteri enim eoꝛuʒ in quos foꝛte incurriſſem qui talium rerum queſtionibus a me obiectis de ficiebant: illum mibi pꝛomittebant: cuius aduentu collatoque colloquio facillime mihi per hec ⁊ ſi qua foꝛte maioꝛa quererem enodatiſſime expedi⸗ rentur. Ergo vbi venit: expertus ſum hominem gratum z iocundum ver⸗ dis ⁊ ea ipſa que ulli ſolent dicere mul to ſuauius garrientem. Sed quid ad r mij meam ſitim pꝛecioſoꝝ poculoꝛũ: decen tiſſimus miniſtratoꝛ: Jaʒg rebus talibꝰ ſatiate erant aures mee: nec ideo mihi melioꝛa videbanf᷑: qᷓ melius dicebatur nec ideo vera qꝛ diſerta: nec ideo ſapi⸗ ens anima qꝛ vultꝰↄgruus ⁊ decoꝛum eloqum.Illi antem qni eũ mibi pmn⸗ tebant nõ boni reꝝ exiſtimatoꝛes erãt: 2 ideo illis videbatur pꝛudẽs ⁊ ſapiens qꝛ delectabat eos loquens. Senſi aut aliud genus hominũ etiã veritatẽ hère ſuſpectã:⁊ ei nolle acquieſcer̃: ſi cõpto atq; vberi ſermone ꝓmeret᷑.Me aüt ia docueras deus meꝰmiris ⁊ occult mo dis ⁊ ppterea credo ꝙ tu me vocuerios qm̃ verũ ẽ: nec quiiqᷓ; pᷣter te alius do⸗ ctoꝛ eſt veri:vbicũq; ⁊ vndecũq; claru⸗ erit. Jam ergo abs te didiceraʒ: nec eo Debere videri aliquid veꝝ dici:qꝛ eloq̃n ter dicit᷑:nec eo falſuʒ:qꝛ icompoſite ſo nãt ſigna labioꝛũ:nec iõ verũ qꝛ ĩpoli⸗ te renunciate:nec iõ falſuʒ qꝛ ſplẽdiduiſ ſermo ẽ ſed ꝑĩde eſſe ſapiam ⁊ ſtultitiã ſicut ſunt cib vtiles ⁊ inutiles. Uerbis aũt oꝛnatis ⁊ ĩoꝛnatis:ſicut vaſis viba⸗ nis ⁊ ruſticanis:vtroſq; cibos poſſe nn niſtrari. Igitur mea qua illũ tantopere expectauerã hoĩem delectabatur qͥdeʒ motu affectuc diſpntãtis:⁊ verbis cõᷣ gruẽtibus atq; ad veſtiendas ſnĩas faci le occurrentibus:delectabar aũt ⁊ enʒ multis vel etiam pᷣ multis landabã ac eflerebã:ſed moleſte hẽbaʒ ꝙ ĩ cetn an dientiũ nõ ſinerer ingerere illi ⁊ partiri cũ eo curas queſtionũ mearuũ conferẽ⸗ do familiariter: ⁊ accipiendo ac redden do ſermonc.Qõ vbi potun⁊ aures eiꝰ cum familiarib meis eo qnoq; tẽpoꝛe occupare cepi:quo nõ dedeceret ale᷑nis diſſerere ⁊ ꝓtuli quedã que me moue⸗ bant:exꝑtus ſum pꝛius hoĩem exꝑtem liberaluã diſciplinarum niſ grãmatice atq; ipſius vſitato mõ:⁊ qͥꝛ legerat ali⸗ quas tullianas oꝛõnes ⁊? pauciſſimos ſenece libꝛos:⁊ nonnulla poetarum et ſue ſecte:ſi qua volumia latine atq; cõ⸗ poſite cõſcripta erat.Et qꝛ aderat quo tidiana mocinâdi exercitatio: ĩide ſup petebat eloquiũ qõ fiebat acceptiꝰma⸗ giſq; ſeductoꝛiũ moderaiĩe igenij: ⁊ quo dã lepoꝛe nãli. Ita ne ẽ vt recolo one de me arbiter cõſcĩe mee: Coꝛã te coꝛ meũ ⁊ recoꝛdatio mea:qͥ me tũc agebaſ abdito ſecreto ꝓuidẽtie tue:⁊ ibõeſtos erroꝛes meos iã ↄuertebas añ faciS⸗ me am:vt viderẽ ⁊ odiſſem. Nã poſtes qᷓ; ille mibi iperitus eaꝝ artium qbꝰ eũ ex cellere putaueras ſatis appuit: deſpare cepi poſſe mihi euʒ illa q me mouebant aperire atq; diſſoluere: quoꝝ quidem ignarus poſſet veritatè tenere pietatis ſed ſt manicheus non ec᷑t. Libꝛi quip⸗ pe eoꝝ pleni ſunt longiſſimis fabulis ðᷣ celo ⁊ ſideribꝰ⁊ ſole ⁊ luna:q̃ mihi eum quod vtiq; cnpiebã collatis numeroꝛũ rõnibꝰquos alibi ego legerã vtrũ potiꝰ ita eẽnt vt manicheis libꝛis ↄtinebãtur an certe vel par etiam inde rõ reddere⸗ tur ſubtiliter explicare poſſe iã nõ arbi trabar. Que tñ vbi cõſideranda ⁊ diſcu tienda ꝓtuli modeſte: ſane ille nec au⸗ ſus eſt ſimhire ipſam ſarcind:nouerat.n. ſe iſta nõ noſſe:nec euʒ puduit cõfiteri Nõ erat de talibus quales multos lo⸗ quaces paſſas erã conãtes ea me doce re ⁊ dicentes nibil. Iſte vero coꝛ bẽbot ⁊ ſi nõ rectũ ad te:nec tamè nimis ican tũ ad ſeipſuʒ. Non vſquequaq; iperirꝰ erat imperitie ſue:⁊ noluit ſe temere dᷣ ſputando ĩ en coartari:vñ nec exitus ei vllus nec facilis eſſet rediius.Etiaʒ bĩic mihi amplius placuit. Pulchꝛioꝛ ẽ eni tẽperantia cõfitentis animi qᷓ; illa que noſſe cupiebam: ⁊ eũ ĩ oipus difficilioꝛni ( 4 RHõ rekin pefin lotnminenie Nepnedecetens ſoltpcenem ppurceh ii noſheſe Cegticiürpee Edocdialen undeſörmetſt ilericiinaren mng cropfen ſheieocpnis fobovonnm⸗ ſralicznoien Corotmmei Wonginfaion früickchean. Mlo zatetsect (auscriſen Whtecinl opuien inmeinnene ikahtch Hounſntie ſitigniz ernmnigin Eneign ingintthnn Prötiler Wmulrum Atmintiriee ni ag cernantit; Pfehnangen nei S merintüͤg nicärnetit utvtitain ſen Nite rmnchei H glimnam er g atnimme nonen litn brrlnittd Netlrrimma clusmmn wlwinit Glrns itt mnihittt roünif⸗ Gitrnut ebrehenan Gocninn mtiih r Nirsan ſeſercnid umtimn Aurtln/ ininenn ins ſniöe imnic f .f ”Jͦ”JU ”“Mß — 7 dus ? ſubtilionbus queſtionibns taleg ſiueniebam. Refracto itac; ſtudio:quo itenderam ĩ manichei litteras magiſq; deſpans de ceteris eoꝝꝑ ooctoꝛibbs: qñ imultis qne me mouebãt ita ille noĩa⸗ tus apparuit:cepi cũ eo ꝓ ſtndio eiꝰage re vitã quo ipſe flagrabat: ĩ eas litteras quas tũc iã rhetoꝛ carthagini adoleſcẽ tes docebà ⁊ legere cũ eo ſiue q̃ ille au dita deſðᷣraret ſiue qne ipſe tali ĩgenio apta exiſtimarem. Ceterũ conatus oĩs meus quo pꝓficere ĩ illa ſecta ſtatueram illo hoĩe cognito pꝛoꝛſns ĩercidit: nõ vt ab eis omnino ſeparer:ſed quaſ mel lins quicqᷓ; nõ iueniẽs eo quo iam ana quomodo irruerd cõtentna ĩterim eſſe decreuerã:niñi aliqnid foꝛte ꝙ magl eli genduũ eẽt eluceret. Ita ille fanſtus qui multis laqueus extitir moꝛtis: meum quo captus er relaxare iam cepat nec valẽs nec ſciẽs. Manꝰeni tue deꝰ meꝰ ĩabdito ꝓnidetie tue non deſerebant aiam med: ⁊ de ſanguine coꝛdis mj̃is mee ꝑ lachꝛymas eiꝰ diebꝰac noctibꝰ p me ſacrificabat᷑ tibi:⁊ egiſti mecũ miris ⁊ occultis modis.Tu illud egiſti deus meꝰ:nã a dno greſſus hoium dirigent ⁊ via eius volet. Aut que ꝓcuratio ſalu tis pter manũ tua reficientẽ que fecini Egiſti ᷓͦ mecũ vt mibi pſuaderet᷑ romã pergere: ⁊ potius ibi docere qd docebã carthagine.Et h̊ mibi vnde pſuaſum ẽ non pꝛeteribo cofiteri tibi:qim ⁊ in his altiſſimi tui receſſus 2 pꝛeſentiſſima in nos mificoꝛdia tua cogitanda ⁊z pᷣdic da ẽ. Nõ iõ romam pgere volui:q ma loꝛes queſtus:maioꝛq; mihi dignitaſab amicis qᷣ h ꝑſuadebat ꝓmutebatur:qᷓ;⸗ q; ⁊ iſta ducebãt animũ tũc meũ ſʒ illa erat tunt c maxie ⁊ pene ſola:q audi ebã qetius ibi ſindere adoleſcẽtes: ⁊ oꝛ dinatioꝛe diſcipline coertione ſedari: ne in eins ſcholam quo magiſtro nõ du tin paſſim ⁊ pterue irruãt: nec eos ada mitti oĩno niſ ille ꝑmiſerit. Cõtra:apo carthaginẽ feda eſt intemperãs licen tia ſcholaſticoꝝ:irrũpunt ipudenter: et pꝛope furioſa fronte ꝑturbant oꝛdineʒ quẽ qſq; diſcipulis ad pficidü inſti ue rit. Multa iniurioſa faciũt mira ebeti dine ⁊ puniẽda legibus:niñ conſnetu⸗ do patrona ſit:hoc miſerioꝛes eos oſtẽ dens:quo iam quaſ liceat faciũt quod per tudã eternã legẽ nũquã licebit:⁊ im pnne ſe facere arbitrantur:cũ ipſa ſaciẽ di cecitate puniant᷑:⁊ ĩcompabiliter pa tiant᷑ peioꝛa qᷓ; faciũt Ergo quos mo⸗ res cũ ſtuderẽ meos eẽ nolui:eos cum docerẽ cogebar ppeti alienos:⁊ iõ pla cebat ire vbi talia nõ fieri omnes qͥ¶ no⸗ uerãt indicabãt Ueꝝ autẽ tu ſpes mea ⁊ poꝛtio mea in terra vinentiũ ad mu⸗ tandũ terrarũ locũ p ſalnte anime mee 2 carthagine ſtimulos quibꝰinde auelo lerer admouebas: ⁊ rome illecetꝛas „ bus attraherer ꝓponebas mibhi p hoieſ qui diligebàt vitã moꝛtuà:binc inſans facientes inde vana pollicentes: 2⁊ ad coꝛꝛigendos greſſus meos vtebaris oc culte ⁊ illoꝑ ? mea puerſñtate. Naʒ ⁊ qᷓ ꝑturbabãt ocium meũ feda rabie ceci erant:⁊ q inuitabãt ad aliund terrã ſapi ebant.Ego aũt qui dereſtabar hic veroᷣ? miſerià illic falſam felicitatem appete bã.Sed quare binc abirem ⁊ illuc ireʒ tu ſciebas deus:nec indicebas mibi nec matri:que me ꝓfectum atrociter plan⸗ xit: ⁊ vſq; ad mare ſecuta ẽ:ſʒ fefelli eaz violenter me tenentẽ: vt aut reuocaret aut mecum ꝑgẽt:⁊ finxi me amicũ nol le deſerere donec ꝛẽto facto nauigaret 2 mentitus ſuʒ matri ⁊ illi matri: ⁊ ena ſi. u ⁊ boc dimiſſti mibi miſericoꝛdit ſeruans me ab aqs mani plenũ execrã 2 dis ſoꝛdibus:vſq; ad aquã gratie tue:ꝗ me abluto ſiccarent᷑ flumina mai noꝛũ oculoꝝ:qͥbꝰ ꝓ me quotidie ubi rigabat terrã ſub vultu ſuo: ⁊ tũ recuſanti ſine me redire:vix ꝑſuaſi vt ĩ loco qui pꝛoxi mus nr̃e na ui erat memoꝛle btĩ Lipꝛia ni maneret ea nocte: ſzi ea nocte clacu lo ego ꝓfectus ſuʒ:illa aũt maſit oꝛãdo 2 flendo. Et quid a te petebat meuſtan tis lachꝛymis:niſi vt nauigare me non ſine res? Sed tu alte cõſulẽs ⁊ exaudi⸗ ens cardinẽ oſiderij eius:nõ curaſti qõ tũc petebat:vt me faceres qo ſẽt pete⸗ bat. Flauit ventus ⁊ ipleuit vella nr̃a: 2 litius ſubtraxit aſpectibꝰnr̃is: in quo mane illa inſamebat doloꝛe: ⁊ querelis ac gemitu iplebat aures iuas cõtẽnen tes iſta cũ ⁊ me cupiditatibus meis ra⸗ peres ad finiendas ipſas cupiditates:⁊ illius carnale denderiũ iuſto doloꝛum flagello vapularet. Amabãt enĩ ſecum prnitiã mea moꝛe matrũ: ſʒ multis mlto ampliꝰ: 2 neſciebat q tu illi gaudio:ũ facturus eẽs de abſentia mea. Neſcie⸗ bai:iõ flebat ⁊ eiulabat atq; illiſ crucia tibus arguebat in ea relidaruũ eue cum gemitu querens quod cũ gemun pepe rerat: ⁊ iñ poit accuſationẽ fallaciaruy ⁊ crudelitatis mee:cõuerſa rurſus ad ð pꝛecandũ te ꝓ me abijt ad ſolita: ⁊ ego romã. Et ecce excipioꝛ ibi flagello egri⸗ tudinis coꝛpoꝛalis: 2 ibã iam ad iferos porans oia mala que cõmiſerã ⁊ in te ₰ 2 in me: ⁊ in alos multa ⁊ grauia ſuꝑ oꝛiginalis peccati vinculũ quo oẽs in 2 adam moꝛimur. Nõ eni quicq; eoꝛuʒ mihi vonaueras ĩ xpo: nec ſoluerat ille in cruce ſua inimicutias quas tecũ ↄtra⸗ xerã peccatis meis. Quomodo enĩ eas ſolueret in cruce fantaſmatis:ꝙ de iüllo crediderã: Quã ꝗ̊ᷓ falla mihi videbatur moꝛs carnis eius: tam falſa vita anime falleres eam ĩ illis viſionib EConfeſſionum mee que id nõ credebat. Et ingraueſcẽ⸗ tibus febꝛib iam ibam ⁊ ꝑibam. Quo eni irẽ ſi hinc tũc abirẽ niñ in ignẽ atq; toꝛmenta digna factis meis in veritate oꝛdinis tui: Et hoc illa neſciebat: ⁊ in pꝛo me oꝛabat abſens: tu autẽ vbiq; pᷣ⸗ lens vbi erat exaudiebas eâ: ⁊ vbieram miſeraberis mei:vt recuꝑarẽ ſalutẽ coꝛ poꝛs mei:adhuc inſanns coꝛde ſacrile⸗ go:neq; eni deſideraba ĩ illo tanto pe⸗ riculo baptiſmũ tuũ: ⁊ melioꝛ erã puer qüllü de maina pietate flagitaun: ſicut iã recoꝛdatꝰatq; cõfeſſus ſum:ſed ĩ de⸗ decus meũ creuerã ⁊ conſilia medicine tue demẽs irridebã:qui nõ me ſciniſti talẽ vis moꝛi:quo vulnere ſi feriret coꝛ matriſ: nunq; ſanaref. Non ei ſatis elo quoꝛ quid erga me bẽret animi: 2 ;iuũ maioꝛe ſollicitudie me parturiebat ſpi⸗ ritu qᷓ; carne pepererat. Nõueq; video quomõ ſanaret:ſi mea talis ilia moꝛs trãſuerberaſſet viſcera dilectionis eius Et vbi eſſent tante pꝛeces ⁊ t crebꝛe ſi ne inemiſſione. Nuſq; niſ ad te. An ve ro tu de miſericoꝛdiarũ ſꝑneres coꝛco tritũ ⁊ humiliatũ vidue caſte ac ſobꝛie freqntantis elemoſynas obſequentis atq; ſeruientis ſanctis tuis: nullum diẽ ptermutetis oblationẽ ad aliare iuum bis in die mane ⁊ veſpe ad ecclłlam tusʒ ſine vlla intermiſſione venietis: non ad vanas fabulas 2 aniles loquacuateſ. ſʒ vt te audiret ĩ tuis ſermombus: ⁊ tu illäͤ in ſuis pꝛecibꝰ: Pui ne tu lachꝛymas: quibꝰnõ a te auru ⁊ argetu petebat nee aliqd mutabile ant volubile bonũ: 3 ſa lurẽ aĩe filij ſui: vt cuius munere talis erat: cõtẽneres ⁊ repelleres ab auxilio tuo: Nequaqᷓ; dne. Immo ve0 aderaſ 7 exaudiebas ⁊ faciebas oꝛdine qi deſtinaueras eẽ facienduũ ſAb⸗ I ſrircreüne cncörenouun Prboreſenp Peuſgerch (wonnſeel Crcindepin Cicenisdente Plegitmn (cllewetien ſltemmeion Ktüngebaren ig ſeltts⸗ Oucloltvzeor Cumnianaun⸗ (lluenmtes W Abace ſeogeipeccamt ſheperenen büreiextra Mliſeſenno⸗ (unatumme MAlralire ſgudai (ercri gnegr nrebrn (ongnocke iqlitsled Upenniien hnmnleit⸗ tuclt ontecre ahnenn Ugnin eneb Clikbane WN inai cenc Attane (uünſtben Mhene atahetstire⸗ meentbnte tiningi⸗ gſagünznin hocll chett 2bſenenn wite nciebestünn Enſeogniti cinannsccct erhiiluin iniütnttin 1nicefthn cöſeisſaft ri tcdnfun chii in Noſunttitit mut.vitn: mediumf Nienenmh mtſtig Nudi 14 8 4 7 nrgntlin ſucin mumißme incnraſen ofta is arluni, ini⸗ ent, ſnein, ſis tuis:que iam commemoꝛaui ⁊ que non cõmemoꝛaui que illa fideli pecto⸗ re tenebat:⁊ ſemper oꝛãs tqᷓ; cyrogra⸗ pha tua igerebat tibi Dignaris enim: quoniam in ſeculũ miſericoꝛdia tua:eiſ qbus oĩa debita dimittis etiam ꝓmiſſi omibꝰtuis debitoꝛ fieri. Recreaſti g̊ me ab illa egritudine:⁊ ſaluum feciſti filiũ ancille tue tũc interiʒ coꝛꝑe: vt eſſet cui ſalutem melioꝛem atq; certioꝛeʒ dares Et iungebar etiã tunc rome falſis illis atq; fallẽtibus ſanctis:non enĩ tantuʒ auditoꝛibus eoꝝ quoꝛũ ĩ numero erat etiam is:in ciuus domo egrotaueraʒ et conualueram: ſed eis etiã quos electoſ vocant. Adhuc eni mihi videbat᷑ nõ eẽ nos qui peccamus ſed neſcio qudã aliaʒ i nobis peccare naturã:⁊ delectabat ſu perbiã meã extra culpã eſſe:⁊ cũ aliqᷣd mali feciſſem non cõfiteri me feciſſe:vt ſanares aiam meã:quoniam peccabat tibi: ſed excuſare me amabam ⁊ accuſa re neſeio quid aliud ꝙ mecũ eſſſ: ⁊ ego nõ eſſem. Uerũ aũt totũ ego erã:⁊ ad⸗ uerſuʒ me ipietas mea me diuiſerat: et id erat peccatuʒ iſanabiliꝰ quo me pec catoꝛeʒ nõ eſſe arbitrabar: ⁊ execrabilis iniquitas te deus omnipotens tea me ad pernitiem meam qᷓ; me a te ad ſalu⸗/ tem malle ſuperari. Nondum ergo po ſueras cuſtodiam oꝛi meo ⁊ oſtium cõ tinentie circa labia mea: vt non declia ret coꝛ meuʒ in verba maligna ad excu⸗ ſandas excuſationes in peccatis cũ hoĩ bus operantibuſ iniquitatẽ:⁊ iõ adhuc conuiuebam cũ electis eoꝛum. Sed tñ iam deſpans in ea falſa doctria me poſ ſe pficere: ea ipſa quibus ſi nibil meliuſ reperirem contentus eſſe decreueraʒ:iã remiſſius:negligentiuſq; retinebaʒ. Et enim ſuboꝛta eſt etiam mihi cogitatio pꝛudentioꝛes illos ceteris fuiſſe philo⸗ J. ſophos:quos achademicos appellant ꝙ de omnibus dubitandum eſſe cẽſue rant:nec alidd veri ab homine depᷣhen di poſſe decreuerant. Ita enim ⁊ mihi liquido ſenſiſſe videbãtur vt vulgo ha bentur etiam illoꝛum itentionem non dũ intelligẽti.nec diſſimulaui eundem hoſpitem meũ repꝛimere a nimia fidu⸗ cia:quam ſenſi eum hẽre de rebus fa/ buloſis:quibus manichei libꝛi pleni ſt. Amicita tñ eoꝛum familiarius vtebar: q; ceteroꝛum hominum q in illa hereſi non fuiſſent. nec eam defendebam pᷣſt i na animoſitate:ſed tamen familiaritas eoꝛum. Plures enim eos roma occul⸗ tat:pigrius me faciebat aliud querere: pꝛeſertim deſperantem in eccleſia tus domine celi ⁊ terre creatoꝛ omnium vi ſibilium ⁊ inuiſibilium:poſſe inueniri verum vnde me ũlli auerterãt:multum que mihi turpe videbatur credere te fi⸗ guram habere humane carnis: ⁊ mem bꝛoꝛum noſtroꝛum liniamentis coꝛpo ralibus terminarig Et quoniam cum de deo meo cogitare vellem: cogitare niſi moles coꝛpoꝛum non noueraʒ:nes q; enim videbatur mihi eſſe quicquam quod tale non eſſet: ⁊ ea maxima ⁊ p⸗ pe ſola cauſa erat ineuitabilis erroꝛis meiHiuc enim ⁊ mali ſubſtantiam quandam credebam eſſe talem: æ ha⸗ bere ſuam molem tetram ⁊ defoꝛmem ſiue craſſam quam terraʒ dicebãt: ſiue tenuẽ atq; ſubtilem:ſicuti eſt aeris coꝛ pus:quã malignã mentem ꝑ illam ter⸗ ram repentẽ imaginant᷑.Et qꝛ deũ bo num nullam malam natura m cr eaſt qualiſcũq; me pietas credẽ cogebat:cõ ſtituebam ex aduerſo ſibi duas moles vtrãq; infinitaʒ:ſed malam anguſtius bonam grandius:⁊ ex hoc initio peſti⸗ .ctioſo me cetera ſacrilegia ſeqbantur. Conteſſonum. 7 CLum enim conaretur aius meꝰrecurre re ĩ catholicã fidem:reꝑcuciebar:qꝛ nõ erat catholica fides quã eẽ arbitrabar. Et magis pius mibi videbar ſi te os meus cui cõſitẽtur ex me miſeratiões tue:vel ex ceteris partibꝰ ĩfinitũ crede/ rem. q;uis ex vna qua tibi moles mali opponebat᷑ cogerer finitũ fateri:qᷓ; ſi ex oibꝰ partibꝰ ĩ coꝛpoꝛis bumani foꝛma te opinarer finiri. Et melius mihi vide⸗ bar credere nullũ malũ te creaſſe:quod mibi neſcienti nõ ſolũ aliqua ſubſtatia ſz etiã coꝛpoꝛea videbat᷑:qꝛ ⁊ mẽte co⸗ gitare nõ nouerã niñ eã ſubtile coꝛpꝰ eẽ:qð tñꝑ loci ſpatia diffunderet᷑ abs te quã crederẽ abs ie eẽ: qualẽ putab naturã mali. Ihm quoq; ſaluatoꝛem nr̃um vnigenuu tuũ taq; de maſſa lu/ cidiſſima molis tue poꝛꝛectũ ad nr̃am alutẽ ita putabã:vt aliud de illo ñ cre derẽ:nini qð poſſe vanuate imaginari. Talem itaq; naturã naſcinõ poſſe de maria virgine arbi rabar:niñ carni con cerneret᷑.Cõcerm aũt ⁊ ñ coiquinariñ videbaã qò mihi tale figura ba Metue⸗ bã itaq; creder̃ ĩ carne natu ne credẽ co gerer ex carne inquinatũ. Nuc ſpnᷣales tui blãde ⁊ amãter ridebũt mern has cõ feſſiões meas legerint. Sʒ eñ talis eram Deinde q̃ ili ĩ ſcripturis cins repᷣhende rant defẽdi poſſe nõ exiſtimaba: ed ali quãdo ſane cnpiebã cũ aliquo illoꝛum hbꝛoꝛum ooctiſſimo conkferre ſingula: ⁊ experiri qͥd inde ſentiret. Jã n. helpi⸗ dij cuiuſdã aduerſus eoſdẽ manicbeos coꝛã loquẽtis ⁊ diſſeretis ſermones ẽt apud carthaginẽ mouere me ceperant: cũ talia de ſcripturis pꝛoferret quibus reniti facile nõ poſſet: ⁊ ĩbecilla mibi re ſpõſio videbat᷑ iſtoꝑ:quã qnidẽ nõ fa⸗ cile palà ꝓmebat: ſʒ nobis ſecretiꝰ:cum Dicerẽt ſeripturas noui teſtamẽeti falſa⸗/ tas fuiſſe a netcio quibꝰ: qui indeoꝛum legẽ in gerere xpiane fid ei voluerut:at⸗ q; ipſi icoꝛꝛupta exẽplaria nilla ꝓferrẽt Sed me maxime captũ ⁊ effocatũ quo daãmodo depꝛimebt coꝛpoꝛalia cogita tẽ moles ille ſub qͥbꝰ anhelans ĩ aurem tue veritatis liqdã ⁊? ſimplicẽ reſpirare nõ poteram. Sedulo ergo agere ceperã ꝓpter qð venerã vt docerẽ rome arteʒ rhetoꝛicã:⁊ pꝛius domi cõgregare ali⸗ quos qᷣbꝰ ⁊ ꝑ quos ĩnoteſcere ceperam ⁊ ecce cognoſco alia rome fieri qͥ nõ pa tiebar ĩ africa. Nã reuera illas euerſio⸗ nes a ꝑditis adoleſcẽtib ibi nõ fierima męfeſtu ẽ mihi:ſed ſubito ĩquiũt ne mer cedem magiſtro reddãt: cõ pirt multi adoleſcẽtes:⁊ trãſſerũt ſe ad alios de/ ſertoꝛes fidei:⁊ qͥbus pꝛe pecunie chan⸗ tate iuſtitia vilis ẽ. Oderat ẽt iſtos coꝛ meu qᷓ;ms nõ ꝑfecto odio.Qð enimab eis paſſur erã magis odera foꝛtaſſe q;ᷓ eo ꝙ cuilibʒ illicita faciebant. Certe ta⸗ me turpes ſut tales ⁊ foꝛnicãtur abe te amddo volatica ludibꝛia tempoꝝ ⁊ lij chꝛu luteũ:qð cũ appꝛehendit manum inquinat: ⁊ amplectẽdo mũdu fugietè: cõtẽnẽdo te manetẽ ⁊ renocàtẽ:⁊ igno ſcẽtẽ redeũti ad te meretrici aie huane. Et nunc tales odi prauos ⁊ diſtonos: qᷓ;ins eos coꝝigẽdos diligã:vt pecunie ooctrinã ipſã quã diſcũt pferat: ei vo te deũ vᷣitatẽ ⁊ vbertatẽ certi boni ⁊ paceʒ caſtiſimã.Sed tũc magis eos pati no⸗ lebã malos ꝓpter me: qᷓ; fien ꝓpter te bonos volebã. Itaq; poſtea q; miſſum eſt a mediolano romam ad pꝛefectuin vVrbis: vt illi cinitati rhetoꝛice magiſter pꝛouideret᷑: ĩpartita ⁊ ià euectione pu/ blica: ego ipſe ambiui per eo ſdem ipſos manicheis vanitatibus ebꝛios qui⸗ bus vt carerem ibam. Sed vtriq; nelcie bamus:vt dictione pꝛopoſita me pꝛo/ — . 2 E Nißeenetme i nuobit ginirtlogui⸗ Chefunertu Gichienipo⸗ acbnctene Naduaae S Wregnas onteäanen Unihdogor ſudeenbil iebrendoe⸗ nlonuͦien ſeblorigensf ſpreſpennnun Mücbetnpe e geeir bir dde Ponllceni Mtiden Macchei Dclbttſtl loſtu ynui nöͤbtuerm ſicringno⸗a cheiive nmam inimif ſeiigire ſbiſuni Kitiizdie ſeni Rgceie D ſbengtn ſcſindde luntinn idd gn emeftant hniunl nechitii Z bc'ndlnin tit innin ulochotgng rindorminng usdonicinin Nowinotelaec oaluſoneſtnit Nitwonlluen iip diiſtn Witudicttiòfn hNatiecihttn iſmieadinn duftinit i Ctate ſodedte notin nſran Gr in uunn is Cinmnti, —R olkinte litſtui Nicnin R nrhen⸗ l Gine htuin Pos tn piun = — = = — Se = — — = — batũ pᷣfeetus tunc ſimacus mitteret.Et veni mediolanũ ad ainbꝛoſiũ epᷣm ĩ op timis notũ oꝛbi terre:piũ cultoꝛẽ tuum cuius tũc eloquia ſtrenue miniſtrbant adipẽ frumti tui ⁊ leticia olei ⁊ ſobꝛiã vini ebꝛetatẽ populo tuo. Ad eũ auteʒ ducebar abs te neſciẽs:vt ꝑ eũ ad te ſci⸗ ens ducerer. Suſcepit me pat᷑ne ille hõ dei:⁊ pegrinationẽ meã ſatl epᷣaliter di lexit:⁊ eũ amare cepi:pꝛimo qͥdeʒ non ta nq; doctoꝛem veri:ꝙ in eccla tua pꝛ ſus deſperabã ſed tanqᷓ; hoĩeʒ benignũ ĩ me.Et ſtudioſe audiebã diſputantem Ipopulo:nõ itentiõe qua debui:ſed q̃/ ſi exploꝛãs eius facundiã:vtrũ ↄueniret fame ſue:an maioꝛ minoꝛue ꝓfluerʒ qᷓ; pꝛedicabat᷑:⁊ verbis eiꝰ ſuſpendebar in tentꝰ. Reꝝ aũt incurioſus ⁊ contẽptoꝛ aſtabã:⁊ delectabar ſuauitate ſermõis: qᷓ;q̃̊s eruditioꝛis minus tñ hilareſcẽtis atq; mulcentis qᷓ́ʒ fauſti erat: quod atti net ad dicendi modũ. Ceteꝝ rerũ ipᷣaꝝ nulla cõꝑatio. Nã ille ꝑx manicheas fal lacias aberrabat. Iſte aũt ſaluberrime docebat ſalutem. Sed lõge ẽ a peccato ribus ſalus qualis ego tunc ader:⁊ tñ ꝓpinquabà ſenſim ⁊ neſciebã.Cũ eĩm nõ ſatagerem diſcere que dicebat: ſʒ tã tũ quẽadmodum dicebat audire:ea mi hi qppe iã deſpãti ad te viã patere hoĩ inanis cura remàſerat. Sed veniebat ĩ animũ meu ſimul cũ verbis q̃ diligeb res etiã quã negligebã.Neq; enĩ ea di rimere poterã. Et duʒ coꝛ aperirẽ ad ex cipiẽdũ q̃ʒ diſerte diceret pariter intra⸗ bat ⁊ q; vere diceret gradatim qdem. Nãa pꝛimo ẽt ipſa defendi poſſe mihi iaã ceꝑãt videri:⁊ fidẽ catholicã ꝓ qua ni⸗ hil poſſe dici aduerſus oppugnãteſma nicheos putauerã:iã nõ ipudenter aſſe ri exiſtimabã: maxime audito vno atq; altero:⁊ ſepius enigmate ſoluto de ſcri ð R „ 4 4 1 ,„ 7 6 èð”èͤ 3 7 pturis veteribus. Ubi cũ ad lſ̃am acci perẽ occidebar ſpũalit᷑. Itaq; pleriſque illoꝝ libꝛoꝝ expoſitis locis:iã repᷣbẽde⸗ bam deſpationẽ medã:illã dũtaxat qua credidera legẽ ⁊ ꝓphetas deteſtãtibns atq; irridẽtibꝰreſiſti omnino nõ poſſe. nec tñ iã iõ mibi catholicã viã tenendã eẽ ſentiebã:qꝛ ⁊ ipſa poterat habere do ctos aſſertoꝛes ſuos:qͥ copioſe ⁊ nõ ab ſurde obiecta refellerẽt:nec iõ iã dãnã dũ illud qð teneba:qꝛ defenſtõis ꝑtes equabãt᷑.Ita enĩ catholica nõ mihi vi cta videbatur:vt nõdũ etiaʒ victrix ap pareret.Lũc vo foꝛtiter intẽdi aium: ſi quomodo poſſem certis aliquibus do cumentis manicheos ↄuicere falſitatis Quod ſi poſſem ſpũalem ſubſtantiam cogitare:ſtatim machinamẽta illa oĩa ſoluerentur ⁊ abijcerẽt᷑ ex animo meo: z non poteram. Uerumtamen de ipſo mundi huius coꝛpoꝛe omniq; natura quam ſenſus carnis attingeret multo ꝓbabilioꝛa pleroſque ſenſiſſe philoſo phos magis:magiſq; conſiderans atq; com parãs iudicabaʒ. Itaq; achademi choꝛum moꝛe:ſicut exiſtimant:dubitãſ de omnibus:atq; inter omnia fluctuãs manicheos quidem relinquendos eſſe decreui:non arbitrans eoipo tempoꝛe dubutationis mee ĩ illa ſecta mihi per manendũ eſſe:cui iã nonnullos philo ſophos pꝛeponebam quibus tamẽ phi loſophis ꝙ ſine nomine ſalutaris chꝛi ſti eſſent:curationem languoꝛiſ anime mee cõmittere omnino recuſabã. Sta tui ergo tã diu eẽ cathecuminꝰ ĩ catho lica eccła mihi a parentibus cõmenda ta:donec aliqᷣd certi eluceret q curſum dirigerem: xplicit liber quintus. ncipit ſextus. (npömn) L 5 - Pelſmea a inuẽtute mea vvbi mihi eras: 2 quo res cſſeras: An vero nõ tu feceras me: ⁊ viſcreueraſ mme a quadrupedibꝰ ? vo latilibceli? Sapiẽtioꝛẽ me feceras: et aãdbulabã ꝑ tenebꝛas ⁊ lubꝛicũ ⁊ quere bã re foꝛis a me:⁊ nõ inueniebã deum coꝛdis mei:⁊ veneram ĩ pfundũ maris diffidebã:⁊ deſpabã de inuẽtiõe veri Jam venerat ad me mater pietate foꝛ tis terra mariq; me ſeãns ⁊ in periculi oĩbus de te ſecura. Nã ⁊ per marina diſcrimina ipſos nautas ↄſolabat᷑:a qͥ bus rudes abyſſi viatoꝛes cũ ꝑturbant cõſolari ſolẽt:pollicẽs eis peruẽtioneʒ cũ ſalute:qꝛ hec ei tu per viſum pollici⸗ tus eras.Et iuenit me periclitantẽ qᷣdẽ grauiter deſperatiõe ĩdagãte veritatis. Sed tñ ei cũ idicaſſeʒ nõ me quidẽ iam eẽ manicheũ:ſʒ neq; catholicũ xpᷣianuʒ nõ quaſi inopinatũ aliquid audierit ex iliuit letitia:cũ iã ſecura fieret ex ea ꝑte miſerie mee:ĩ qua me tanq; moꝛtuum: ſed reſuſcitãdũ me tibi flebat: ⁊ feretro cogitationis efferebat vt diceres filio vi due:iuuenis tibi dico ſurge:⁊ reuiuiſce ret ⁊ inciperet loqui:⁊ redderes illũ ma tri ſue. Nulla g̊ tuꝛbulẽta exultatõe tre pidauit coꝛ eiꝰcũ audiſſet ex tãta parte iaʒ factũ:quod tibi quotidie plãgebat: vt fieret:veritatem me nondum adep/ tum:ſe d falſitati iam ereptum. Inmo vero quia certa erat ⁊ quod reſtabat te daturum qui totum pꝛomiſeras: placi diſſme ⁊ pectoꝛe pleno fiducie reſpon: dit mihi credere ſe in chꝛiſto:ꝙ pꝛiuſ q; de hac dita emigraret me viſura eſſet fi delẽ catholicũ.Et h̊ quidẽ mihi:tibi au tẽ fons miſericoꝛdiarũ pꝛeces ⁊ lachꝛy mas denſioꝛes: vt accellerares adiuto riũ tuuʒ:⁊ illnminares tenebꝛas meas: Conſfeſſionum 2 ſtudioſius ad eccłam eurrerè: ꝛ I m bꝛoſij oꝛa ſuſpenderer ad fontẽ ſaliẽtis aque in vitaʒ eternà.Diligebar aũt illuʒ viꝝ ſicut angelũ dei:ꝙ per illũ cogno/ neꝛat me ĩterim ad illã ancipitè fluctu⸗ ationẽ ia eſſe ꝑductũ:per quã tranſitu rũ me ab egritudine ad ſanitatẽ inter⸗ currẽte artioꝛe ꝑiculo:quaſi ꝑ acceſſio⸗ nẽ quà ereticã medici vocãt certa pᷣſu⸗/ mebat. Itaq; cũ ad memoꝛia ſcõꝝ ſicut ĩ afriea ſolebat:pultes ⁊ panẽ ⁊ meruʒ attuliſſet: ⁊ ob oſtiario ꝓhiberet᷑ vbi B epᷣm vetuiſſe cognouit:taʒ pie atq; obe diẽter amplexa eſt vt ipſe miraretur: ꝙ tam facile accuſatrix potius conſuetu⸗ dinis ſue qᷓ; diſceptatrix illius ꝓhibitio nis effecta ſit. Non enim obſidebat ſpi ritum eius dinolentia:camq; ſtimula/ bat in odium veri amoꝛ vini: ſicut ple⸗ roſq; mares ⁊ feminas: qui ad canticũ ſobꝛietatis ſicut ad potionem aqua taʒ madidi nauſeant:ſed illa cum attuliſſʒ caniſtrum cum ſolẽnibus epulis pᷣgus ſtandis atque largiendis:pluſ etiam qᷓ; vnum pocillum pꝛo ſuo palato ſatis ſobꝛio temperatum vnde dignationem ſumeret non ponebat.Et ſi multa eẽnt que illo modo videbantur honoꝛande memoꝛie defunctoꝛum:idem ipſuʒ vnũ quod vbiq; poneret circũferebat:quod iam nõ ſolum aquatiſſimo:ſed etiaꝭ te⸗ pidiſſimo cum ſuis pꝛeſentibus per ſoꝛ bitiones exiguas partiretur:quia pieta tem ibi querebat non voluntatem. Ita q́; vbi comperit a pꝛeclaro pꝛedicatoꝛe atq; antiſtite pietatis pꝛeceptuʒ eſſe iſta non fieri nec ab eis qui ſobꝛie facerent ne vlla occaſio ſe ingurgitandi daretur ebꝛioſis: ⁊ quia illa quañ parentalia ſu perſtitioni gentiliũ eſſent ſimillima:ab ſtinuit ſe libẽtiſſime: ⁊ pꝛo caniſtro ple⸗ no terrenis fructibus:purgatioꝛib vo/⸗ ſoetwaen Eetiendtſte Patſcommt pilecledn ineneimmo nſndẽi ſedaanen depecrecaen MAmbrine mſaleccfn⸗ Ceonnolſer Vipoyeril ſpbereiſon onconett otmntonor⸗ (imiunt kneief ſinghnem mälamefti Obert inuen aben ſte ſcruntesm eadi⸗ RN eunde Ginckrot ſorneerel ylotck Nrgcven nmneguil flnnnn⸗ goten fhladeun Whenonenn ſheckn iſione WMobe tunetbe ſagonmm flubosce mnen emant en ſli n immih derg licge llingti ndergine eidninn nogi u Kcai weitani⸗ Aerculit Nltes tme tl me Pbeti ouiti ein⸗ tipſemearer 1 Mins oonſt muni ingt nenim citetr momi iu⸗ — potoen Au 4 inbapglif mdegen vlogun mkeoyn rKtinm Punmw ridmie Gtinttt ſmiti Ciber lis pectns ad memoꝛias martyrũ affer re didicerat:⁊ vt quod poſſet daret egẽ eibus:⁊ fi communicatio dominici coꝛ poꝛis:illic celebꝛaretur:cuius paſſionis imitatione immolati ? coꝛonati iunt martyres. Sed tamen videtur mihi do mine deus meꝰ:⁊ ita eſt:in ↄſpectu tuo de hac re coꝛ meũ:nõ facile foꝛtaſſe de bac amputãda ↄſuetudine matreʒ me⸗ am fuiſſe ceſſuram:ſñi ab alio phibere quem non ſicut ambꝛoſium diligeret: quẽ pꝛopter ſalutem meam maxime di ligebat:eã vo ille ppter eins religioſiſſi mam conuerſationeʒ qua in bonis oꝑi bus tam feruens ſpiritu frequentabat eccleſam:ita vt ſepe erumperet cuʒ me videret in eius pꝛedicatione gratulans mihi ꝙ talẽ matrem hẽrem:neſciens q̃ lem illa me filiũ qui dubitabam de illis oĩbus:⁊ inueniri poſſe viã vite minime putabam. Nec iã ĩigemiſcebã oꝛãdo vt ſubuenires mihi:ſed ad querendũ intẽ tus:⁊ ad diſſerendũ inquietus erat ani mus meꝰ. Ipſumq; ambꝛoſiuʒ felicem quendam hominem ſecũdum ſecnluʒ opinabar:quẽ ſic tante poteſtates ho⸗ noꝛarent:celibatus tamen eius mihi la boꝛioſus videbat᷑.Quid aurem ille ſpei gereret aduerſus ipſius excellẽtie tẽpta menta:quid luctaminis haberʒ quidue ſolaminis in aduerſis: ⁊ occultum os eius quod erat in coꝛde eius qᷓ; ſapida gaudia de pane tuo ruminaret:nec cõ⸗ iſcere noueram nec expertus erã:nec il le ſciebat eſtus meos nec foueã pericu li mei. Non enĩ querere ab eo poteraʒ quod volebam ſicut volebã:ſecludẽii⸗ bus me ab eiꝰaure atq; oꝛe caternis ne gocioſoꝛum hominum quoꝛum infir⸗ mitatibus ſeruiebat.Cum quibus qua do non erat: ꝙ per exiguum tempoꝛis GVI. erat: ant coꝛpue reficiebat neceſſariũs ſuſtẽtaculis:aut lectiõe aĩum.Sed cuʒ legebat oculi ducebantur per paginas ⁊ coꝛ intellectum rimabatur: vox au⸗ tem ⁊ lingua quieſcebant. Sepe cum adeſſemus:non enim detabatur quil⸗ quam ingredi:aut ei denientem nunci⸗ ari mos erat:ſic eum legentem vidi⸗ mus tacite:⁊ aliter nunquam. Seden teſque in diuturno ſilentio:quis enim tam intento eſſe oneri auderet: diceba mus ⁊ coniectabamus eum parno ipᷣo tempoꝛe quod reparande menti ſue nanciſcebatur feꝛiatum ab ſtrepitu cau ſarum alienaꝝ nolle in alið auocari: et cauere foꝛtaſſe ne auditoꝛe ſuſpenſo et intento ſi qua obſcurius poſuiſſet ille quem legeret etiam exponere eſſet ne⸗ ceſſe: aut de quibus oifficilioꝛibus di ſceptare queſtionibus:atq; huic operi tempoꝛibus impenſis minus qᷓ; vellet voluminum volueret: qᷓ;qᷓ; ⁊ cauſa ſer uande vocis que illi facillime obtunõ batur: poterat eſſe iuſtioꝛ tacite legẽ⸗ ch. Quolibet tamen animo id agerzʒ bo⸗ no vtique ille vir agebat. Sed certe mihi nulla dabatur copie ſciſcitandiq; cupiebam de tam ſancto oꝛaculo tuo pectoꝛe illius: nin cum aliquid bꝛeui⸗ ter eſſet audiendum. Eſtus autem illi mei ocioſuʒ enʒ valde cui refũderent᷑ re qrebãt:nec vnqᷓ; iueniebat.Et eũ qᷣdeʒ in populo verbum veritatis recte tra⸗ cetantem omni die dominico audie⸗ bam: magis magiſque mibi confir⸗ mabatur: omnes verſutarum calum niarum nodos quos illi deceptoꝛes noſtri aduerſos diumos libꝛos inne⸗ ctababant poſſe diſſolui / Ubi ve⸗ ro etiam comperi ad imaginem tuam bominẽ a te factum a ſpiritalibus filijs tuis:quos de matre catholica ꝑ gràm regeneraſti:nõ ſic ĩtelligi vt humanite coꝛpoꝛis foꝛma determinatũ crederẽt atq; cogitarẽt:qzq̃ʒ quomodo ſe babe ret ſpũalis ſubſtãtia ne quidẽ tenuiter atq; ĩ enigmate ſuſpicabar:tñ gaudens erubui nõ me tot anoſ aduerſus catho licam fidẽ:ſed cõtra carnaliũ cogitatõ nü figmẽta latraſſe.Eo quippe temera rius ⁊ ĩpius fueram ꝙ ea qͥ öbebã q̃rẽ do diſcẽ accuſlando dixerã. Lu enim al tiſſime ⁊ ꝓxime ſecretiſſime ⁊ pᷣſentiſſi me:cui membꝛa non ſunt alia maioꝛa ⁊ alia minoꝛa:ſed vbiq; totus es ⁊ nuſ q; locoꝝ es:nõ es vtiq; foꝛms iſta coꝛ/ poꝛea:tamen feciſti bominẽ ad imagi⸗/ nẽ tuam:⁊ ecce ipſe a capite vſq; ad pe deſĩ loco ẽ.Cũ g neſcirẽ qũo h̊ ſubſiſte rei imago tua:pulſanſq; pponerẽ quo⸗/ modo credendũ eẽt:nõ inſultãs oppo nerem quaſi ita creditum ect. Cãto igi tur acrioꝛ cura rodebat ĩtima mea qᷣd certi retinerẽ᷑: quanto me magis pude⸗ bat tãdiu illuſuʒ ⁊ ceptũ ꝓmiſſiõe cer/ toꝝ puerili erroꝛe ⁊ aioſitate tã multa icerta quaſi certa garriſſe.Qð eni falſa eſſent:poſtea mibi claruit.Certũ tamẽ erat ꝙ icerta eẽnt:⁊ a me aliquando ꝓ certis habita fuiſſent:cũ catholicã tuaʒ cecis cõtẽtionibus accuſarẽ:⁊ ſi nõduʒ cõꝑta vera docẽtem:non tñ ea docẽteʒ que grauiter accuſabam. Itaq; cõfüde bar ⁊ onertebar: ⁊ gaudebam deꝰ meꝰ ꝙ eccleſia vnica coꝛpus vnici tui ĩ qua mihi nomẽ xpᷣi ifanti ẽ inditum:nõ ſa⸗ peret infantiles nugas:neq; bic haberʒ in doctrina ſua ſana ꝙ te creatoꝛẽ om niũ ĩ ſpatiũ loci q;uis ſummũ ⁊ amplũ tamen vndiq; terminatũ membꝛoꝛum hbumanoꝝ figura ↄtruderet. Saudebaʒ etiã ꝙ vetera ſcripta legis ⁊ ꝓp harum am nõ illo oculo mibi legenda ꝓpone Confeſſionum. rent: quo antea didebant abſurda: cũ arguebam tanq; ita ſentiẽtes ſcõs tuos Ueꝝ aũt nõ ita ſentiebant:⁊ tanqᷓ; re⸗ gulam diligentiſſime ↄmẽdaret: ſepei popularibꝰ ſermonibus ſuis dicentem ambꝛoſiũ letꝰaudiebaʒ: littera occidit: ſpũuũs aũt viuificat:cũ ea que ad littera⸗ peruerſitatẽ docere videbant᷑: remoto miſticovelamẽto ſpũaliter aperiret:nõ dicens qð me offengeret:q;uis ea dice ret que vtrũ vera eſſent adhuc ignoꝛa⸗ rẽ. Lenebam enĩ coꝛ meũ ab oi aſcẽſo ne timens pꝛecipitiũ:⁊ ſuſpendio mag necabat. Uolebam eni eoꝝ que non vi derẽ ita me certũ fieri:dt certus eèm ꝙ; ſeptẽ ⁊ tria deceʒ ſunt. Neq;.n.tam iſa nus erã:vt ne B quidẽ putarem poſſe cõpꝛehendi:ſed ſicut h̊ ita cetera cupie⸗ bã ſiue coꝛpoꝛalia q̃ coꝛà ſenſbꝰ meis nõ adeſſent:hue ſpũalia de quibꝰ cogi⸗ tare niſ coꝛpoꝛaliter neſcieb 7 ſanari credẽdo poterã:vt purgatioꝛ acies mè⸗ tis mee oirigeret᷑ aliquo modo in veri⸗ tatẽ tuã ſemper manentẽ ⁊ ex nullo de ficiẽtẽ. Sed ſicut euenire aſſolet dt ma lũ medicũ expertus etiam bono timeat ſe committere:ita erat valitudo anime mee:que vtiq; niñ credendo ſanari nõ poterat ⁊ ne falſa crederet curari recu ſabat:reſiſtẽs manibus tuiſ qui medica mẽta fidei ↄfeciſti:⁊ ſparſiſti ſup moꝛ⸗ bos oꝛbis terrarum:⁊ tantam illis au⸗ ctoꝛitatem tribuiſti. Ex hoc tamẽ quo q; iã pponẽs doctrinã catholicã: mo⸗ deſtiꝰ ibi minimeq; fallaciter ſentiebã iuberi. vt crederet᷑ qõ non demonſtra⸗ bat:ſiue eſſet quid: ſed cui foꝛte nõ eſſʒ ſiue nec quid eſſz: q;ᷓ illictemeraria pol licitatione ſcie credulitatem irrideri: ? poſtea tam multa fabuloſiſſima ⁊ ab⸗ ſurdiſſima que demõſtrari nõ poterãt credẽda imꝑari. Deide paulatiʒ tu dne „ — — . 4 naumtccholesl R(öintlue heſanet fn ublangnnüni Iſtoninogite pulamelcgtl ſpdiarenict Wnblagren' Melrüferetnen Heenndeengd⸗ ciͤtceüitiſege Cutnetibugtmug Cvengmetnef Celnon ei loic ſfenennhideen (orwräun Kn füähmnogenn cunmunmnecti UnNdupegnote bpinunde (plooſwrer anucordͤ⸗ (acdecprein Piſerdinnn iuttittin Morgitete henicte uncecgrn ſile egci⸗ niclgia lugiuſ grüantee ltbenti ülſmnsen nſcicri llznei nllelnre niſteris R aclimmn ſcpnd rſcevg ſtent iit urtäutin ſnnitntn ni ondwpiunen aedtni Acäagene NNeicchrin oferceröztn cchntun nicniidat htütſini enanit nüferttanm in ſgtu bcitirnn diabnanen ieu inugngi tugntin Pnnmtittn tractans ⁊ cõponẽs coꝛ meũ:cõſiderã⸗ ti qᷓ; inumerabilia crederẽ q̃ nõ viderẽ: neq; cũ gererent᷑ affuiſſeʒ ſicut tã mul⸗ ta ĩ biſtoꝛia gentiũ:tã multa de locis at q; vrbibus q̃ nõ viderà tã multa amicis tã multa medicis: taà multa hoĩbꝰ alijs atq; aliis:que niſi crederẽt᷑: oĩno ĩ hac vita nibil agerem poſtremo qᷓ; incon/ cuſſe fixũ fide retinerẽ de qbus parenti bue oꝛus eẽm qð ſcire nõ poſſẽ niſi au diẽdo credidiſſẽ: ꝑſuaſiſti mihi nõ qui crederẽt libꝛis tuis:quos tãta ĩ oĩbꝰ fe⸗ re gẽtibꝰ auctoꝛitate fundaſti: ſed qͥ nõ crederent eẽ culpãdos nec audiẽdos eẽ ſi qͥ foꝛte mihi dicerent. Unde ſcis il⸗ los libꝛos vnius veri ⁊ veraciſſimi dei ſpũ eẽ bumano generi miniſtratos: Id ipᷣm.n.maxime credendum erat:quoni um nulla pugnacitas calünioſaꝝ qſtio⸗ num ꝑ tã multa qͥ legerẽ inter ſe cõfligẽ tiũ philoſophoꝝ extoꝛquere mihi potu⸗ it vt aliquado nõ crederẽ te eẽ qcquid eſſes qð ego neſcirem:aut adminiſtra/ tionẽ reꝝ bũanarũ ad te perunere. Sed ad credebã aliqñ robuſtiꝰ aliqñexilius ſꝑ tñ credidi ⁊ eẽ te:⁊ curã nr̃i gerere:ẽt ſi ignoꝛabã vel qᷣd ſẽtiẽdũ eẽt de ſubſtã tia tua:vel que via duceret aut reduce: ret ad te.deoq; cũ eſſemꝰ ĩfirmi ad in⸗ uenienduũ liquida rõne veritatem: ⁊ ob hoc nobis opus eſſet auctoꝛitate ſcarũ litteraꝑ:ia credere ceperã nullo mõ te fuiſſe iribmiuꝝ tà excellẽter illi ſeriptu⸗ re ꝑ oẽs ia terras auctoꝛitatẽ:niſi ⁊ per ipſam tibi credi ⁊ per ipſam te queri voluiſſes. Jam enim abſurditatem que me in illis litteris ſolebat offendere: cũ multa ex eis ꝓbabiliter expoñta au⸗ diſſem: ad ſacramẽtoꝝ altitudinẽ refe⸗ rebà:eoq; mibi illa venerabilioꝛ ⁊ ſacro ſancta fide dignioꝛ apparebat anctoꝛi⸗ Vj. tas:quo ⁊ oĩbꝰ ad legẽdũ eèt in pꝛopti ⁊ lecreti ſui dignitatatem in intellectu ꝓfundioꝛe ſeruaret verbis apertiſſimis ⁊ humillimo genere loquèdi ſe cunctis pꝛebẽs:⁊ exercẽs itẽtionẽ eoꝝ qui non ſunt leues coꝛde:vt excideret oẽs popu lari ſinu:⁊ ꝑ anguſta foꝛamina paucos ad te traijceret. Multo tñ plures: qᷓ; ſi nec tãto apice auctoꝛitat emineret:nec turmas gremio ſcẽ humilitatis haurirʒ Cogitabã h̊ ⁊ aderas mihi.Suſpirabã ⁊ a udiebas me.Fluctuabã:⁊ guberna bas me. Ibã ꝑ viã ſeculi latã:nec deſe⸗ rebas me. Inhiabà honoꝛibꝰ lucris cõ⸗ ingio:⁊ tu irridebas. Patiebar ĩ eis cu piditatibꝰ amariſſimas difficultates:te ꝓpicio tãto magis:qᷓ;to minus ſinebas mihi dulceſcer̃ qð nõ eras tu. Uide coꝛ meũ dñne q̃ voluiſti vt hoc recoꝛdarer:⁊ ↄfiterer tibi: nũc tibi inhereat aĩia mea quã de viſco tam tenaci moꝛtis exuiſti: q́; miſera erat:⁊ ſenſum vulneris ami/ ſerat tu pungebas:vt relictis omnibus cõuerteret᷑ad te qui es ſuꝑ oĩa:cõuerte ret᷑ ⁊ ſanaret᷑ Quã ergo miſer eram:⁊ quõ egiſti vt ſentirem mif̃iam medà die illo quo cũ pararè r̃citare imꝑatoꝛi lau des quib plura mentirer: ⁊ mentienti faueret᷑ ab ſcientibꝰ:eaſq; cuꝛas anhe⸗ laret coꝛ meũ ⁊ cogitationũ tabificaꝑ ſe bꝛibus eſtuaret:tꝛaſiens ꝑ quendã vicũ mediolanẽſem:animadueꝛi pauꝑẽ mè dicum iam cꝛedo ſatuꝑ iocantem atq; letantem:⁊ ingemui: ⁊ locutus ſum cũᷣ amicis qui mecum eꝛant multos dolo res inſaniaꝝ nr̃aꝑ:quia omnibus tali/ bus conatibus nr̃is qualibus tũc labo rabd ſub ſtimulis cupiditatũ trabens ĩ felicitatis mee ſarcind:⁊ trabẽdo exag⸗ gerãs:nibil vellemus aliud niſ ad ſecu rã letitiã puenire:quo nos mendicus il le iam pꝛeceſſiſſet:nũqʒ illõ foꝛtaſſe vẽ S tuꝛos. Quod enim iam ille pauculis ? emendicatis nümulis adeptus erat: ad B ego tã erũnoſis anfractibꝰ ⁊ circniti⸗ bus ambiebã ad letitiã.i.tẽpoꝛalis feli⸗ citatis. Nõ.n.veꝝ gaudiũ hẽbat: ſed et ego illis ambitionibꝰ multo falſius q̃re bã.Et certe ille letabat᷑ ego anxius erã. ſecurus ille:ego trepidus.Et ſi quiſqᷓ; ꝑp⸗ cuctaret᷑ me vtꝝ mallem exultar̃ an me tuere:reſpõderẽ exultar̃. Rurſus ſi iter⸗ rogaret vtꝝ me talẽ mallẽ q̃lis ille an lis ego:tũc eẽm meipᷣm curis timoꝛi/ buſq; cõfectũ eligerẽ:ſi ꝑuerſitate. Nũ⸗ quid veritate: Neq;.n. eo me pᷣponere illi debebã quo doctioꝛ erã:qm̃ nõ ĩde gaudebam: ſed placere inde querebã hominibus: nõ vt eos docerem:ſed tm̃ vt placerẽ. Pꝛopterea ⁊ tu baculo diſci pline tue cõfringebas oſſa mea. Rece⸗ dant g ab aĩa mea qͥ dicũt ei. Intereſt vñ qͥs gaudeat. Saudebat mẽdicus ille vinolẽtia:tu gaudere cupiebas gloꝛia. Qua glia dñe: Que nõ ẽ ĩ te. Nãa ſicut illud veꝝ gaudiũ nõ erat:ita nec illa ve ra gloꝛia:⁊ amplius vertebat mẽtẽ me⸗ am.Et ille ipᷣa nocte digeſtur erat ebꝛie tatẽ ſuã:ego cũ mea doꝛmierã ⁊ ſurrexe rã:⁊ doꝛmiturus ⁊ ſurrecturꝰ eram ĩde quot diebꝰ.Intereſt vero:vñ qͥs gaude at. Scio ⁊ gaudiũ ſpei fidelis. Incõpa/ rabiliter diſtat ab illa vanitate: ſſj ⁊ tũc diſtabat int᷑ nos. Nimiꝝ qᷣppe ille felici oꝛ erat:nõ tm ꝙ hilaritate ꝑfundebatur cũ ego curis euiſcerare:veꝝ etiam ꝙ il⸗ le bene optãdo acquiſiuerat vinũ: ego autem mentiendo querebam typum. Dixi tunc multa ĩ hac ſẽtentia caris me is:⁊ ſepe aduertebã ĩ bis quomodo mi bi eẽt:⁊ ĩueniebã male mihi et:⁊ dole/ bã ⁊ cõduplicabã ipᷣm male:⁊ ſi qͥd ar⸗ riſiſſet ꝓſperũ te debeat appꝛehẽdere: Aꝛpene pꝛius ꝙ; teneret᷑ auolabat.Cõ⸗ – gemiſcebam ĩ his qͥ ſimul amice diue/ bamus:⁊ maxime ac familiariſſime cũ alipio ⁊ nebꝛidio iſta colloquebar:quo rum alipius ex eodẽ quo ego erà oꝛtus municipio pentibus pꝛimatibus muni cipalibꝰ me minoꝛ natu.Naã ⁊ ſtudue/ rat apud me: cũ in noſtro docere cepi oppido:⁊ poſtea carthagine ⁊ diligebat me multũ qð ei bonus ⁊ doctus vide/ rer:⁊ ego illũ ꝓpter magnam virtutis indolem:que ĩ non magna etate ſatis eminebat. Surges in moꝛum carthagi nenſium quibus nugatoꝛia feruent ſpe ctacula abſoꝛbuerat eũ ĩ inſaniam cir ⸗ cẽſium. Sed cũ ĩ eo miſerabiliter volue ret᷑:ego aũt rhetoꝛicã ibi ꝓfeſſus publi ca ſchola vterer nõdũ me audiebat vt magiſtrũ: ꝓpter quãdã ſimultatẽ que int᷑ me ⁊ prem eius erat exoꝛta ⁊ cõpe⸗ rerã ꝙ circũ exitiabilit᷑ amaret ⁊ grauit angebar ꝙ tãtã ſpẽ ꝑditurus vel etiam ꝑdidiſſe mibi videbat. Sed monẽdi eu 7 aliqua coertiõe reuocadi nulla erat copia vel amicitie beniuolentia:vl iure magiſterij. Putabã.n.eum de me cu pa tre ſentire ille vero nõ ſicut erat. Itaq; poſtpoſita in hac re patris voluntatie: ſalutare me ceperat venies ĩ adiutoꝛiũ meũ:⁊ audire aliquid atq; abiere. Sed enim de memoꝛia mihi lapſũ erat age⸗ re cum illo ne vanoꝛum ludox ceco et pꝛecipiti ſtudio tam bonum interimerꝭ ingenium. Uerum autem domine tu q pꝛeſides gubernaculis oĩum qᷓ creaſti nõ eũ oblitus eras futurũ ini filios tu⸗ os antiſtitẽ ſacramẽti tui. Et vt aperte tibi tribueret᷑ eiꝰ coꝛectio ꝑ me qᷣdem illã:ſp neſciẽte me oꝑatꝰ es. Nã quod die cũ ſedereʒ loco ſolito:⁊ coꝛã me ad⸗ eſſet diſcipuli:venit ſalutauit ſedit atq; ĩ ea que agebant᷑ animũ ĩtendit.Et foꝛ te lectio ĩ manibꝰ erat: quà dum expo⸗ 4 crinnmeni uſrlnnctii bhntiotütls⸗ nrinpoicß, crlmn Luſcs elhbtpllrpet cwn Abeiemn ſinchtreduſt ſioncheitti Cpentporeins (ireüſteti In Dyrmsenin (coloenstnlaar WeNglnn rokonnber ſbvoktnecon ſtct. decorce⸗ Moencenesopen hiborenme (Woellranoneo linucin cerupen Mlaglhun Uynutinr tſſtenmme flaitcnnec Oonpltirlir nunnnin ſromnen, itzunenen iſpefinen inlihetſene enſlaen blihtchen tkdif ſnuſmnien thgneei ummmn Niudiage Pineqiniti Emmreiſmlirtn coiſuchlgt tdegge emidomider mnornenſit cünn wtdr Kacrhprnt abunnm irngnn Niſwn petrt Mprfinun rsugnmuſn weeiiitann ciiooniintüin bermib iſ ntöcüne nd macut; ißegtnnn: iſctn AI niieſmoͤitd Buttboidhe utinnit emoniint brend, liuun⸗ wüphigin munmmnit iun moi nmmu n nerẽ oppoꝛtune mibi videret᷑ adhiben⸗ da fimilitudo circẽſũ quo illud qõ inſ nuabam ⁊ iocũdius ⁊ planius fieret: cũ irriſione moꝛdaci eoꝛũ quos illa capti naſſet ĩſania. Lu ſcis deꝰ noſter ꝙ tũc De alipio ab illa peſte ſanãdo nõ cogi taueriʒ. At ille i ſe rapuit:meq; illudnõ niſi pꝛopter ſe dixiſſe credidit.Et quod alius acceperit ad ſuccenſẽdum mihi: acceperit honeſtus adoleſcens ad ſuc⸗ cenſendũ ſibi: ⁊ ad me ardẽtius diligen dum. Dixeras enĩ tu iã olim ⁊ innexue ras litteris tui:coꝛꝛipe ſapientẽ ⁊ ama bit te.At ego illum nõ coꝛꝛipueraʒ: ſed vteris tu omnibꝰ⁊ ſcientibus ⁊ neſci / entibus oꝛdine quo noſti: ⁊ ille oꝛdo iuſtus eſt. De coꝛ de ⁊ lingua mea car bones ardentes operatus es:quibꝰ mẽ tem ſpei bone adureres tabeſcenteʒ: ac ſanares. Laceat laudes tuas qui miſe⸗ rationes tuas non eonſiderat: que tibi de medulis meis cõfitentur. Etenim il⸗ le poſt illa verba pꝛoripuit ſe ex ſouea tam alta:qua libenter demergebatur:⁊ cum mirabili voluptate cecabatur: et exc uſſit animum foꝛti temperantia: ⁊? reſiluerũt omnes circenſium ſoꝛdes ab co.ampliuſq; illuc non acceſſit: ſed de⸗ inde patrem reluctanem euicit: vt me magiſtro vteretur.Ceſſit ille atq; con⸗ ceſſiit:⁊ audire me rurſus incipiens illa mecũ ſuperſtitione inuolutus eſt amãs in manicheis oſtentationeʒ continen/ tie:quam veram ⁊ germanaʒ putabat. Erat autem illa vecoꝛs ⁊ ſeductoꝛia: p/⸗ cioſas animas captiuans nonduʒ vir/ tutis altitudinem ſcientes tangere: et ſuperficie decipi faciles: ſed tamen ad umbꝛate ſimulateq; virtutis. Non ſa⸗ ne relinquens incantatam ſibi a paren tibus terrenam viam romam pꝛeceſſe⸗ eat:vt ius diſceret:⁊ ibi gladiatoꝛij ſpe ctaculi inhiatu incredibili ⁊ ineredibili ter abrebtus eſt. Cum eniʒ auerſaretur ⁊ deteſtaretur talia:quidaʒ eius amici ⁊ cũdiſcipuli cum foꝛte de pꝛandio re⸗ deuntibus obuius eſſet:recuſantem ve⸗ hementer ⁊ reſiſtentem familiari violẽ tia duxerut ĩ amphiteatꝝ crudeliũ ⁊ fu⸗ neſtoꝝ ludoꝝ diebꝰ hec dicẽtẽ. Si coꝛi pꝰ me ũ ĩ locũ illũ trahitis ⁊ ibiↄſtitui⸗ tis nũqͥd ⁊ aluʒ ⁊ oculos meos illa ſpe ctacula poteſtis iĩtẽdere adero itaq; ab ſens ac ſic ⁊ voſ ⁊ illa ſuꝑabo.Quibꝰau ditis illi nibilo ſeciꝰ eo adduxerũt ſecuʒ id ipᷣm foꝛte exploꝛare cupiẽtes vtrum poſſet efficere. Quo vbi ventuʒ ẽ ⁊ ſedi⸗ bus quibꝰ potuerunt locati ſunt ferue⸗ bant omnia iĩmaniſſimis voluptatibus: ille cluſis foꝛibus oculoꝝ interdixit aio ne ĩ tata mala ꝓcederet:atq; vtina ⁊ au res obturauiſſet. Nã quodã pugne ca⸗ ſu cũ clamoꝛ ingens totius populi vehe menter eum pulſaſſet:curioſitate victuſ ⁊2 quaſi paratus quicquid illud eſſet ẽt viſũ contẽnere ⁊ vincere aperuit oculoſ ⁊ percuſſus eſt grauioꝛe vulncre ĩ ani⸗ ma:quã ille in coꝛpoꝛe quem cernere concupiuit:ceciditq; miſerabilius qᷓ; il⸗ le q cadẽte fcũs ẽ clamoꝛ qui per eius aures intraui ⁊ reſerauit eius lumina: vt eſſet qua feriretur ⁊ dijceret᷑: auda?ꝝ adhuc potius qᷓ; foꝛtis animus: ⁊ eo in firmioꝛ quo de ſe pꝛeſũpſerat qͥ debuit ð te. Ut.n.vidit illũ ſãguinẽ imanitatẽ ſil ebibit:⁊ nõ ſeauertit: ſʒ fixit aſpectuʒ 2 hauriebat furias ⁊ neſciebat⁊ ðlecta bat᷑ ſcelẽ certaminis ⁊ cruèta volupta te ĩebꝛiabat᷑.Et non erat ia ille qui vene rat:ſed vnus de turba ad quam vene⸗ rat: ⁊ verus eoꝛum ſocius a quibus ad ductus erat. Quid plura. Spectauit cla mauit exarſit:abſtulit ĩde ſexũ inſaniã q̃ ſtimularetur redire non tatum cũ illis 8 ij Conkeſſionum a quibus pꝛins abſtractus eſt:ſed etiam pꝛe ullis ⁊ alios trahẽs.Et ide iñ mann validiſſima ⁊ mipᷣicoꝛdiſſima eruiſti eũ tu:⁊ docniſti nõ ſui hre ſed tui fiduciaʒ ſed lõge poſtea. Ueꝝ iñ iã hoc ad medi cinã futurã i eius memoꝛia reponebat Nã ⁊ illudꝙ cũ adhuc ſtunderet iaʒ me audiẽs apud carthaginẽ ⁊ meridie co⸗ gitaret ĩ foꝛo qð recitaturus erat ſicut exerceri ſcholaſtici ſolẽt ſciuiſti eũ cõ/ pꝛehẽdi ab edituis foꝛi taq; furè. Non arbitroꝛ aliam ob cam te ꝑmiſiſſe òs nr niſi vt ille vir tãtus fnturus iã inciperet Diſcere qᷓ; ñ facile ĩ cognoſcẽdis cauſis hõ ab hoĩe damnandus eẽt temeraria redulitate. Quippe ante tribunal deã⸗ bulabat ſolus cũ tabulis ac ſtilo:cũ ec⸗ ce adoleſcẽs quidã ex numero ſchola⸗ ſticoꝝ fur verus:ſecurẽ clãculo appoꝛ/ tãs illo nõ ſẽtiẽte ĩigreſſus ẽ ad cãcelloſ plumbeos qui vico argẽtario deſuper pꝛeminent:⁊ pꝛecidere plumbũ cepit. Sono aũt ſecuris audito:ſubmurmura uerunt argẽtarij qͥ ſubter erant:⁊ miſe⸗ runt qͥ appꝛehẽderent quẽ foꝛte inueniſ ſent.Quoꝝ vocibꝰ auditis relicto ĩſtru mẽto ille diſceſſit timẽs ne eo teneretur Alipius aũt q nõ viderat itrãtẽ exeuntẽ ſenſit:⁊ celeriter vidit abeuntè:⁊ cauſã ſcire cupiens ingreſſus ẽ locũ: ⁊ iuẽtaʒ ſecurim ſtãs atq; admirdãs cõſiderabat cũ ecce illi q mimi erãt reperiũt eũ ſoluʒ ferentè ferrũ:cuius ſonitu excitati vene rant:tenẽt attrahũt:cõgregatis inquili⸗ nis foꝛi tãqᷓ; furẽ manifeſtum ſe cõpꝛe/ bendiſſe gloꝛiant᷑: æ inde offerẽdus iu⸗ dicijs ducebat᷑ ſ actenus ducendus fu it. Statim.n. one ſubueniſti innocentie: cuius teſtis eras tu ſolus. Cũ.n.vucere tur vel ad cuſtod q vel ad ſuppliciũ: fit eis obuiã qͥdã architectus cui maxima erat cura publica ? labꝛicaꝑ. Saudent illi eum potiſſunum occurriſſe cui ſole bant in ſuſpitionem venire ablatarum reꝝ que piſſent de foꝛo:vt q̃ñ tãdẽ iam ille cognoſceret a qͥdꝰ hec fierent. Ueꝑ aũt viderat hõ ſepe alipium ĩ domo cu inſdam ſenatoꝛis ad quẽ ſalutãdũ ven⸗ titabat:ſtatiq; cognitũ manu appꝛebẽ⸗ ſa ſe mouit a turbis:⁊ tãti mali cauſam querens:quid geſtũ eẽt andiun:oẽſque tumultudates qͥ aderant ⁊ minaciter fre mentes iuſſit venire ſecũ.Et venerũt ad domũ illiꝰadoleſcẽtis qui rẽ cõmiſerat Puer vero erat añ oſtium:⁊ ta paruus erat:vt nihil d’no ſuo metuès cũ facile poſſet totũ ĩdicaret:cũ eo ppe in foꝛo fuit pediſſequus.Quẽ poſtea qᷓ; recoln it alipius architecto intimauit.At ille ſe curim ömõſtrauit puero querẽs ab eo cuius eẽt. Qui cõfeſtim nr̃a inqnit.De⸗ inde iterrogatꝰ aperuit cetera. Sic illa domũ trãſſata c cõfuſiſq; turbis qᷓ de illo triüphare ià ceperãt:futurus diſpẽ⸗ ſatoꝛ verbi tui:⁊ multaꝝ in eccleſia tua cãꝝ examinatoꝛ experientioꝛ iſtructioꝛ que di ceſſi⸗ Püc ergo rome ĩueneraʒ ⁊ adheſit mihi ſoꝛtiſſimo vinculo: me- cũq; mediolanũ pfectusẽ: vt nec me deſereret:⁊ de iure qð dicerat aliqᷣd age ret:ſecũdũ votũ magis parẽtũ q; ſuum Et interim aſſererat mirabili cõt inẽtia ceteris:cum ille magis miraretur eos qͥ aurũ inocentie pponerent.Lẽptata eſt quoq; eiꝰ idoles nõ ſolũ illecebꝛa cupi ditatis: ſed eriã ſtimulo timoꝛis. Rome aſſidebat comiti largitionũ italicarum. Erat eo tempoꝛe quidam potentiſſimꝰ ſenatoꝛ:cuiuſ ⁊ beneficijs obſtricti mull ti ⁊ terroꝛi ſubditi erant. Uoluit ſibi li⸗ cere neſcio quid ex moꝛe potentie ſue qð eſſet per leges illicitum. Beſtitit ali pius. Pꝛomiſſum eſt pꝛemiũ irrint aĩio Pꝛotente mine calcauit mirautibus mouiminm entmitim 4tethgnoceit itmnci nd nttinti /e⸗ Penrchiotihe D ſiscdeolenoßs uknfheeene (Womnenpenein lnatrioctön ſicheitpene ſiaotenone Oeictireguta Cktuncraſnchel pnoftiserin Peflonocder ſe ecſt Si⸗ loröfutuc us glliete SWrüchs chucnm ſiocgisnäͤed ſchicda tngmnny⸗ ihnscrtee hooreligton fanellioven Uobnigtenne foſetoet indren inkonarcene ntauen Prin tino ſpclnte oseaiti nann Veniccran nonen ſite riefmnßi nnuchſrin örimien Ggnittti mdistliiie tgtitnn mn tmnteiße erins ici reimntti inanu mraitbrn inö Nroitnn1 runn gogrit icätſtn im enian Ncicinn tüchritimn tinnluith Dirapim uani, initii nunmn men,lin jnbüilten omnibus inuſitatam animam:que ho⸗ minem tantũ ⁊ innumerabilibus pᷣſtã⸗ di nocẽdiq; modie ĩigenti fama celebꝛa tũ:vel amicũ non optaret vel nõ foꝛmi daret inimicũ. Ipe aũt iudex cui cõſilia⸗ riꝰ erat:qᷓ;uis ⁊ ipe fieri nollet:nõ tamẽ aperte recuſabat:ſed i iuſtũ cauſaʒ traſ⸗ ferẽs ab eo ſe nõ ꝑmitti aſſerebat:quis reuera ſi ipᷣe faceret:iſte diſcederʒ. Poe ſolo autem pene iam illectus erat ſtu⸗ dio litterario:vt pᷣcijs pᷣtoꝛianis codices ſibi cõficiẽdos curaret.Sed conſulta iu ſtitia deliberationẽ ĩ melins vertit:vtili oꝛẽ iudicãs equitatẽ q̃ ꝓbibebat᷑ qᷓ; po teſtatem qua ſinebat᷑. Parũ ẽ G̊: ſed qͥ ĩ paruo fidelis ẽ ⁊ ĩ magno fidells eſt. Nec vllo modo erit iane qð tue verita tis oꝛe ꝓceſſit.Si in ininſto mãmona fi deles nõ fuiſtis qõ veſtrũ ẽ: qͥs credet vobis: Et ſi ĩ alieno fideles non fuiſtis: qðõ deſtrũ eſt: às dabit vobis: Lalis ille tũc iherebat mibi:mecũqʒ nutabat ĩ cõ ſilio quis nã eẽt tenendus vite modus. Mebꝛidiꝰ ẽt qͥ relicta patria vicina car⸗ thagini atq; ipa carthagine vbi frequen tiſſimus erat:relicto paterno rure opti⸗ mo:relicta vomo:⁊ non ſecurura ma⸗ tre:nullã ob aliam cm mediolanũ ve⸗ nerat:niſi vt mecũ viueret ĩ flagratiſſi mo ſtudio veritatis atqʒ ſapientie:parit ſuſpirabat parit᷑qʒ fluctuabat btẽ vite ĩ⸗ quintoꝛ ardens:⁊ q̃ſtionũ d fficillimaꝝ ſcrutatoꝛ acerrimus.Et erant oꝛa trium egentium ⁊ inopiam ſuam ſibimet inui cem anhelantiũ ⁊ a te expectãtiũ vt da⸗ fes eis eſca i tẽpoꝛe oppoꝛtuno: ⁊ in oĩ amaritudine q̃ noſtros ſeculares actus de mipicoꝛdla tua ſequebat᷑:ĩtuentibus nobis finem cur ea pateremur:occurre bãt tenebꝛe ⁊ auerſabamur gemẽtes: ?æ?- dicebamus.Quã diu hec: Et h̊ crebro dic ebamns: ⁊ dicentes non reliqueba⸗ VI. tmus ea:qtia non elucebat certum al/ quid qð illis relictis apppenderemus. Et ego maxime mirabar ſatagens ⁊ re⸗ colens qᷓ; lõgum tempus eẽt ab vnde⸗ nigeſimo ãno etatis mee: quo feruere ceperà ſtudio ſapiẽtie:diſponens ea in⸗ nenta reliquere oẽs vanaꝝ cupiditatuʒ ſpes inanes ⁊ iſanias mendaces: ⁊ ecce id trecinariã etatẽ gerebà in eodẽ luto beſitans auiditate fruẽdi pᷣſẽtibus fugi⸗ entibus ⁊ diſſipantibus me: dum dico cras inueniam ecce manifeſtum appa⸗ rebit ⁊ tenebo ⁊ ecce fauſtus veniet et exponet omnia masgni viri achede⸗ mici:nibil ad degendam vitam certi cõ pꝛehendi poteſt. Immo queramus dili entius ⁊ non deſperemus. Ecce ià nõ unt abſur da in libꝛis eccleſiaſticis que abſurda videbantur:⁊ poſſunt aliter at qʒ honeſte intelligi. Figam pedes in eo gradu in quo puer a parentibus poſi⸗ tus eram donec inueniat᷑ ꝑſpicua vitaſ Sed vbi queret᷑ quando queret᷑. Non vacat ambꝛoſio non vacat leger̃. Ubi ipſos codices querimus? vnde aut quã do comparamus?: a quibus ſumimus? Deputent᷑ tempoꝛa:diſtribuant᷑ hoꝛe ꝓ. ſalute anime. Magna ſpes oboꝛta eſt. Non docet catholica fides qõ putaba mus ⁊ vani accuſabamus. Nefas hñt docti eins credere deum figura huma⸗ ni coꝛpoꝛis terminatum:⁊ dubitamue pulſare quo aperiantur cetera? Añ me ridia nas hoꝛas diſcipuli occupÄt.Cete ris qͥd facimus:cur nõ id agimꝰ. Sʒ qñ ſalutamꝰ amicos maioꝛes:quoꝝ ſuffra gijs op hẽmus? Qn pꝛeparamus qo emant ſcholaſtici ¶ Quando repara/ mus noſipos:laxando aium ab ĩtentio ne curarũ: Pereant omnia ⁊ dimitta/ mus hec vana ⁊ inania: conferamus nos ad ſolam inquiſitionem Trüari⸗ “ „ Uita hec miſera eſt: moꝛs incerta. Si ſubiio ſubrepat:quõ binc exhibimus: Et vbi nobis oiſcenda ſunt que bic ne⸗ gleximus: An non potius hui negligẽ tie ſupplicia luẽda unt: Quid h moz s ipa oẽm cu ã cu ſeſu amputabit 2 fini⸗ ct: Ergo ⁊ H̊ querẽdũ. Sed abñt vt ita mu. Nõ vacat nõ e iane ꝙ ta eminẽs cul inẽ autloꝛiiatis chꝛiſtiane fi ei toto oꝛ be diffundit. Nuũq; taãta ⁊ talia ꝓ bobiſ diuinitus agerent:ſi moꝛte coꝛpoꝛis ẽt vita aie ↄſumaref.Quid cũctamur igit relicta ſpe ſeculi ↄſerre nos totos ad q̃⸗ rẽdũ deũ ⁊ vtà beatã:Sed expecta.Jo cunda ſut ẽt iſta:hbñt nõ parua vulcedi nẽ ſuã. Nõ facile ab eis pcidenda ẽ itẽ⸗ tio qꝛ turpe eſt ad ea rurſũ redire. Ecce iã q;tum ẽ vt impetret aliquis honoꝛ. Et qd amplius i bis deſiderãdũ: Sup/⸗ petit amicoꝝ maioꝝ copia: vt nihil alið ⁊ multũ feſtinemꝰ:vel pſidatus vari po teſt ⁊ ducẽda vxoꝛ cu aliqua pecunia ne ſũptü nr̃m grauet: ⁊ ille erit modus cupiditatis. Multi magni viri ⁊ imita tiõe digniſſimi ſapie ſtudio cũ cicgib⸗ Dediti fuerũt. Cu hoc dicebã ⁊ alterna bam hi veti ⁊ ipellebãt huc atqʒ illuc coꝛ meũ: trãſibat tẽpoꝛa:⁊ tar dabã cõ nerti ad deũ:⁊ differebã de die ĩ diẽ vi nere ĩ te ⁊ n oifferebã quotidie ĩ memet ipſo moꝛuamans btdm vità:timeba illã i ede ſua:⁊ ab ea fugiens q̃rebã eam. Putabã eni me miᷣum foꝛe nimis ſi fe mine pꝛuarer amplexibus:⁊ medicinã mĩicoꝛdie tue ad eãdem infirmitatem ſanandam nõ cogitabã:qꝛ expertus nõ erã.Et ꝓpꝛiaꝝ viriũ credebã eſſe cõtinẽ tam:quaꝝ mihi non erã conſcius:cum tã ſtultus eẽm vt neſcirem:ſicut ſcriptũ eſt neminem eẽ poſſe continentem niſi tu dederis. Uiqʒ dares: fi gemitu it er no puliarẽ aures tuas:⁊ fide ſolida ĩ te EConfeſſionum iactarem curam meã. Pꝛohibebat me ſane alipius ab vxoꝛe ducenda cantani nullo modo nos poſſe ſecuro oc io ſil ᷣ᷑ amoꝛe ſapientie viuere:ſicut iam diu di ſideraueramus ſi id feciſſè. Erat.n.ipſe ĩ ea re etiam tũc caſtiſſimus:ita vt miꝝ eſſet:qꝛ vel experientia cõcubituscepe rat in igreſſu adoleſcente ſue: ſed non beſerat:magis doluerat ⁊ ſpꝛenerat et deinde iam ↄtinentiſſime viuebat. Ego aũt renſtebaʒ illi exeplis eoꝝ qͥ ↄiugari coluiſſent ſapientiã:⁊ pꝛomeruiſſet de⸗ um:⁊ habuiſſent fideluer ac dilexiſient amicos. A quoꝑ qͥdem ego granduate animi longe aberam: ⁊ delicatus moꝛ/ bo carnis moꝛtifera ſuauitate trahebaʒ catenam meam ſoluitimẽs: ⁊ quaſi cõ cuſſo vulnere repellens vba bene ſua/ dẽtis: tãqᷓ; manũ ſoluentis. Inſuꝑ etiä per me ipñi quoq; alipio loquebat᷑ ſer/ pens: ⁊ innectabat atq; ſpargebat per linguam meam doulces laqueos in via eius quibꝰ illi honeſti ⁊ expediti pedes iplicarent᷑.Cũ.n.me ille miraret᷑ quem nõ paruipenderet ita herere viſco illiꝰ voluptatis:vt me affirmarẽ:quotiẽſcũ⸗ q; inde in nos quereremꝰ: celibẽ vitaʒ nullo mõ poſſe degere:atq; ua me defẽᷣ derẽ cũ illũ mirantẽ videre:⁊ dicerẽ mł tum inteſſe int᷑ illud qð ipᷣe raptim: et furtim expertus eẽt qð pene ia nec me⸗ miniſſʒ quidẽ atq; iõ nulla moleſtia fa cile cõtẽneret:⁊ delectatiões ↄſuetudi nis mee ad quas ſi acceſſiſſet boneſtum nomẽ matrimonii:nõ ei mirari opoꝛte⸗ re:cur ego illã vità nequirè ſpernere: ce perat ⁊ ipᷣe deſiderare coniugiu:neqq; victus libidine talis volupratis:ſed cu⸗ riontatis. Dicebatn.ſcire ſe cupere qd/ nã eẽt illud:ſine quo vita mea que illi ſic placebat: nõ mihi vita ſed pena vi/ deretur. Stupebat eni ille liber ab illa menmnnt ebtienpene nnuitnlepen lmnenti uigoniſone iipene kitien lod enpeni leledee ioftee 1ſlepindenlbe i-NMrguin nciſrntſi üs nenit Mirniocpend Ullgdoeraki unnaſuinin Nesnttoann pigrgoucnt Gptoninebrt n⸗ eiconeiͤch ſorutlunr ninmitwn Mſcecnen ſpeiagun nencecchie iknintt Aeſeon llgſter anmen ſen tini uniiſtui olmecon ſinnetkin giuem ienenlmn Wen ſmnedi leligin ünnnti lnennt inrfin WNN fäüſndn nmi h oedanchan Noſeiandai⸗ eugeenumne ſicdſeclt dnn ktafiſingnfe wennucicbing lelceneinte dolrenttent nrſineſakr, Naigls hien itpnnenſtn iulnrnigi zitnggut Gmt dedee n. imniamnett uinis e leniti⸗ nonts e Nig ſn leglakni S nulunute gunſil ſai imenni a goir gnnien mun Nelean auni, eßiifne⸗ Neitiii itnie dinculo amimus ſeruitutem meã: ⁊ ſtu pendo ibat ĩ experiendi cupidinem ven/⸗ turus in ipſã experientid:atq; inde foꝛ⸗ taſſe lapſurus in eã quã ſtupebat ſerui tutẽ quoniã ſponſionẽ volebat facere tũmoꝛte. Et qui amat periculũ:incidet in illud. Neutꝝ eni noſtꝝ ſi qpð eſt con iugale dec i officio regedi matrimonij & ſuſcipiendoꝝ liberoꝛu ducebat niſi te⸗ nuit. Magna auũt ex parte atq; vehemè ter cõſuetudo ſatiàde ĩſatiabilis cõcu/ piſcẽtie me captũ excruciabat:illũ autẽ admiratio capiendũ trahebat. Sic era⸗ mus:donec tu altiſſune nõ deſerẽs hu⸗ muʒz noſtrã: miſeratus miſeros ſubue⸗ nires miris ⁊ occultis modis:⁊ inſtaba tur ĩpigre vt ducerè vxoꝛc. Jã petebam iaz pꝛomittebat᷑ maxime matre dante operã quo me iã coniugatũ baptiſmus ſalutaris ablueret:quo me ĩ dies gau⸗ debat aptari:⁊ vota ſua ac pmiſſa tua in mea fide cõpleri animaduertebat: cum ſane ⁊ rogain meo ⁊ deſiderio ſuo foꝛti clamoꝛe coꝛdis abs te depcaretur uotidie:vt ei per viſũ oſtenderes ali/ quid oe futuro matrimonio meo: nũqᷓ voluiſti. Et videbat quedã vana ⁊ pha⸗ taſtica:pꝛout cogebat ipetus de hac re ſatagentis hũani ſpirit: 2 narrabat mi bi non cũ fiducia qua ſolebat cũ tiu de monſtrares contenens ea Dicebat. n. diſcernere ſe neſcio quo ſapoꝛe quẽ ver bis explicare non poterat: quid interei⸗ ſet inter reuelantè te ⁊ aiam ſu ſõniã tẽ:inſtabatur tamen: ⁊ puella petebat cius etas ferme biennio minus qᷓ; nu⸗ bilis erat. Et quia ea placebat: expecta⸗ bat᷑.Et multa amici agitaueram aĩo:⁊ eolloquentes ac deteſtantes turbulen⸗ tas huane vite moleſtias:pene iã firma geramꝰ remoti a turbis ocioſe viuere: Rociũ ſie moliti yt iquid haber̃ poſſe⸗ 8 MW „ mus:conkeretur in mediũ:vnaãcq; reʒ fa⸗ miliareʒ conflaremus ex omnibus vt ꝑ amicicie ſinceritatẽ non eſſet aliud hi ius ⁊ aliud illiꝰ:ſed quod ex cunctis fie ret vnũ ⁊ vniuerſũ ſinguloꝛũ eẽt: ⁊ oĩa omniũ: cũ videremur nobis eſſe poſſe decẽ᷑ ferme homines in eadẽ ſocietate: eſſentqʒ inter nos pꝛediuites. Romani anus maxime cõmunicipes noſter:quẽ tunc graues eſtus negocioꝛum ſuoꝛuʒ ad comitatum actraxerant: ab ineunte etate mihi familiariſſimus. Qui maxi⸗ me inſtabat huic rei:⁊ magnã in ſuadẽ do habebat auctoꝛitatem:quod ampla res eius multum ceteros anteibat. Et placuerat nobis:vt bini ãnui tanqᷓ; magiſtratus omnia neceſſaria curarẽet ceteris quietis. Sed poſtea qᷓ; cepit co⸗/ guari vtrum boc muliercule ſinerent: quas ⁊ alij nr̃ʒ ià hẽbãt: ⁊ nos hr̃e vo⸗ lebamus:totũ illud placitũ qð bene fir mabamus diſſiluii in inanibus:atq; cõ fractũ ⁊ abiectũ ẽ. Inde ad ſuſpiria ⁊ ge mitꝰ ⁊ greſſus ad ſequẽdas latas ⁊ tri⸗ tas vias ſeculi:qm multe cogitationes erãt ĩ coꝛde nr̃o:cõſiliũ aũt tuũ manet i e᷑nũ. Ex quo conſilio deridebas nr̃a:⁊ tua pparabas:nobis daturus eſcãĩ op poꝛtunitate:⁊ aꝑtu:ꝰ manũ tuã: atq; i⸗ pleturꝰaias nr̃as bncictiõe. Jutea pec cata mea multiplicabant᷑: z auulſa a la tere meo tãq; ipedimẽto cõiugii cũ quas cubare ſolitui erã:coꝛ vbi adherebat cõ ciſũ ⁊ vulneratuʒz mihi erat ⁊? trabebat ſâguiné. Et illa ĩ africa redierat vonẽs tibi aliuũ ſe viꝝ neſciturã:relicto apo me näaili ex illa filio meo. At ego ĩfelix nec femie imitatoꝛ oilatiõis ipatiẽs:tãqᷓ; pꝰ bieniũ accepturꝰ eã quã petebã:qꝛ non amatoꝛ cõiugij ſed libidinis ſeru eraʒ: ꝓcuraui ali non vtiq; coniuges: quo taq; ſuſtentaretur ⁊? perduceretur vel 8 U meui quod pꝛioꝛis pᷣciſione factum fue Confeſſionum * integer del auctioꝛ moꝛbus aĩe mee ſa⸗ bilibus erroꝛibus: ? cöſtittis nos i dis tellitio ꝑdurantis conſuetudinis in re ta: ⁊ cõſolaris ⁊ dicis.Currie ego fe⸗ gnũ vxoꝛiũ. Nec ſanabat᷑ vulnus illud ram ⁊ ego pducaʒ: ⁊ ego ibi feram. rat:ſed poſt feruoꝛẽ voloꝛẽq; acerrinũ ncipit ſeptimums. putreſcebat:⁊ quaſi frigidius ſed deſꝑa RN Am moꝛtua erat adole/ tius dolebat. Libi laus tibi gloꝛia ſkons c(ccctia mea mala ? nefan⸗ Miſericoꝛdiaꝑꝝ.Ego fiebaʒ miſerioꝛ ⁊ lſliu da: ⁊ ibam in iunentuteʒ ꝓpinqnioꝛ. Aderat iaʒ iãq; dextera tua quanto etate maioꝛ tto ereptura me ð ceno ⁊ ablutura:⁊ isgnoa rabam.nec me reuocabat a pfundioꝛe doluptatũ carnaliũ gurgite:niſi metus moꝛtis ⁊ futuri iudicij tui qͥ per varias quidem opiones nnunq; tñ receſſit de pectoꝛe meo.Et diſputabã cum amicis ſapia cepi ſemper hoc fugi:⁊ gaudebaʒ meis Alipio ⁊ nebꝛidio de finibus ma hoc reperiſſe ĩ fide ſpũalis matris nre loꝛũ ⁊ bonoꝝ epicurum acceptuꝑ fuiſ catholice tue:ſed quid te aliud cogita⸗ ſe palmam ĩ aio meo:niſt ego credidii reʒ non occurrebat: ⁊ cõabar cogitare ſem poſt moꝛtẽ reſtare aie vitam:⁊ tra te bomo:⁊ taliſ bõ ſummũ ⁊ ſolũ ⁊ veꝝ ctus meritoꝛũ:quod epicurus credere deũ:⁊ te ĩcoꝛuptibilẽ ⁊ iniolabilem ⁊ i noluit. Et querebã ſi eſſemus immoꝛta commntabilẽ totis medullis credebd: les ⁊ ĩ perpetua coꝛpoꝛis voluptate ſi qꝛ neſciẽs vnde ⁊ quomodo plane ta⸗ ne vllo amiſſionis terroꝛe vineremus: cur nõ eſſemus beati aut qͥd aliud que reremus:neſciens idipſum ad magnaʒ miſeriam pertinere ꝙ ita demerſus et cecus cogitare nõ poſſem lumẽ bone⸗ ſtatis:⁊ gratis amplectende pulchꝛitu⸗ Rinis quã nõ vidit oculus carnii ⁊ vide tur ex itimo. Nec ↄſiderabà miſer ex q̃ᷓ vena mihi ꝙ iſta ipſa feda manaret: tñ cum amicis dulciter cõſerebaͤ:nec efle KEne amicis poterã beatus etid ſecũduʒ urſus aderat 7 ſenſum:quẽ tũc bẽbam in quantalʒ aſi bat in aſpectum menm: ⁊ obnubilabat Ruentia carnaliũ voluptatũ: quos Nis ceũ:⁊ q;uia non foꝛma humani coꝛpor q; amicos gratis diligebam: viciſſimq; coꝛpoꝛeũ tñ aliquid cogitare cogeret gabeis me dig. gratis ſentiebam. O toꝛ ſpatia locoꝑꝝ:ſine infuſũ mũdo:ſiue etia moſas vias. Cleh aie audaci:que ſperas extra mundum per ifinita difſuſuz etia nit ſi a te receſſiſſet ſe aliqd melius ha⸗ ipſuʒz incoꝛꝛuptibile inniolabile ⁊ ico diturã. CUlerſa ? reuerſa mtergũ ⁊ in la taminabile: qd coꝛꝛuptibili ⁊ violabili tera ⁊ in ventrẽ:⁊ dura ſunt oĩa.Et tu ⁊ cõmutabili pponebaͤ:qi qcqd prius eqmies ⁊ ecce ades ⁊ liberas a miſera/ hã ſpatijo talib:nihil mibi eẽ videbat⸗ 8 vanitate turpioꝛ:qͥ cogi/ tare aliqͥd ſubſtantie:niſ tale nò pote⸗ ram quale ꝑ bos oculos videri ſolet. MNõ te cogitabam deus in figura coꝛpo ris humani: ex quo audire aliquid de rũpi poteſt deterius eſſe:qᷓ; id quod nõ põt:⁊ quod diolari nõ poteſt incuctan ter pꝛeponebam violabili:⁊ quod nul⸗ lã patitur pꝛomutationẽ melinſ eſſe q; id qð mntari põt. lamabat violenter coꝛ menm aduerſus oĩa phantaſmats mea: ⁊ boc vno ictu conabar abiger cir cũuolantem turbam ĩmũdicie ab acie mentis mee: ⁊ vix dimota ĩ ictu oculi: 8 ſetbne uali e⸗ mẽ videbam ⁊ certuis erã:id quod coꝛ ecce conglobata rur ſus aderat ⁊ irrue/ ſianiinſe lrenunmt mntcieieh rütnihonrog enscodene ſtonesedir⸗ tnceti d Urekklltumen tcdapereeſe Thn begti Nelinetiesn Mmetutidi gullopum titleiigutii ſieſemtünt ſenegicgei tpipenenurt nntigtacen ſſogbebeete bentinrlltfin hBorüttr Amechem beitn ilunt armtän ſörinichne igrohnnn Mentklelche Culeißni ethirirci Ppfrgeͤr⸗ tflignn ie intminen Ekniennt ſwbnnicn ſſhuenen tenanhr an Rackuge 4 ettöfmg etehite aien Ennormat teinnanne nerbennime Pmoaur urt mituretnpoe ſtmientehin s letir ndebnien 1 ronmir rigtt ſck hühznntt cenctenle⸗ Remi tN⸗ enmtittni nihif unnipotn nipltgt niini Sed pꝛſus nibil: ne lane quidẽ: tanqᷓ fl coꝛpus auferat᷑ß loco ⁊ maneat locꝰ oi coꝛpoꝛe vacuatus ⁊ terreno 2 humido ? gereo ⁊ celeſti:ſed tamen ſit locus in⸗ anis tanq; ſpatioſuʒ nihil. Ego itaq;din⸗/ craſſatus coꝛde nec mihimeripſi vel ipe cõſpicuus:qͥcqͥd non per aliquanta ſpa tia tenderet᷑ vel diffunderet: vel cõglo baret᷑:vel tumeret vł tale aliquid cape ret vel eapere poſſet:nihił ꝓꝛſus eẽ arbi trabar. Der quales enĩ foꝛmas ire ſolẽt oenli mei ꝑ tales imagines ibat coꝛ me um:nec videbÄ hãc eadem intentione 5 qua illas ipſas imagines foꝛmabã non eè tale aliquid:qᷓ ti ipſas non foꝛmarʒ niſ eſſet magnũ aliqd. Ita etiã te vitaz vite mee gràdeʒ ꝑ ifinita ſpatia vndiq; cogitabã penetrare tantã mũdi molem ⁊ extra eà quaq̃uerſuʒ ꝑ imẽſa ſine ter⸗ mino:vt haberet te terra:haberet celuʒ beèrent oĩa: ⁊ illa finirent᷑ ĩ te:tu aurem nuſch. Sicut aüt luci ſolis non obſiſte⸗ ret aeris coꝛpus:aeris hꝰqui ſupꝛa traʒ eſt quo min p eü traijceret᷑ penetraſ eũ nõ dirũpẽdo aut ↄcidendo: ſed implen go euʒ totũ:ſic tibi putabã nõ ſolũ celi aeris ⁊ maris:ſed t terre coꝛpuſ puũ ex oĩib maximis minimiſq; partibus penetrabile ad capiendam pñjitiam tuà: occulta ĩſpiratione ĩtriſecus ⁊ extrinſe/ cus admiſtrãte oĩa que creaſti. Ita ſu⸗ ſppicabar: qꝛ cogitare aliud nõ poteraʒ: nam falſuʒ erat. Alo eim modo maioꝛ pars terre maioꝛẽ tui ptem haberet: et minoꝛt mĩoꝛ atq; ita te plena eẽnt oĩa: vt amplius tui capget elephatis coꝛpus: ̃ᷓ paſſeris:quo eſſet iſto grãdius gran dioꝛẽ que occuparet locum:atq; ita fru ſtatim parnib mũdi magnis magnas: breuib bꝛeues ꝑtes tuas pnñtes faceres MNõ es aüt ita: ſed nüdum illuminane⸗ cas tentbꝛas meas. Sat erat mihi vñnes aduerſus deceptos illos ? deceptoꝛes ⁊ loquaces multos:qm non ex eis ſona bat verbũ tuum: ſat erat g illud qð iam din abuſq; carthagine a nebꝛidio ppo⸗ ni ſolebat ⁊ omnes qui audieram con cuſſi ſumus. Quid erat tibi factura ne⸗ ſcio q̊ gens tenebꝛarum:quã ex adueꝛſa mole ſolẽt opponere:ſi tu cũ ea pugna re voluiſſes. Si eni reſponderetur ali qͥd fuiſſe nociturã:violabilis tu ⁊ coꝝꝛu ptibilis foꝛes Si aũt nibil ea nocer oo tuiſſe diceret᷑:nulla afferet᷑ cĩ pugnan di ⁊ ita pugnandi:vt qued poꝛtio tua ⁊ mẽbꝛu tuum vel ꝓles de ipſa ſubſtan tia tua miſeretur aduerſis poteſtatibus 2= nõ a te creatis naturis:atq; in tantuʒ ab eis conumperet᷑ ⁊ commutaret᷑ in eterius:vt a beatitudine in miſeriã ver teretur: ⁊ ĩdigeret auxilio quo erui pur gariq; poſſet: ⁊ bãc eſſe aĩaʒ cui tuꝰ ſer mo ſerniẽti liber ⁊ cõtaminate purꝰ ⁊ coꝛupte integer ſubueniret: ſed ⁊ ipſe conuptibilis: qꝛ ex vna eadẽq; ſubſtan tia. Itaq; ſi te qcqᷣd es ideſt ſubſtantiaʒ tuã:qua es:ĩco ꝛuptibilẽ dicerẽt: falſa eẽ illa omnia ⁊ execrabilia. Si aũt co⸗ ruptibilem: idipſum iam falſaʒ ⁊ pᷣma doce abboĩanduʒ. Sat g erat iſtud ad uerſus eos oĩ mõ emouendos a pᷣſſura pectoꝛis:qꝛ non bẽbant q̃ exirem ſme hoꝛibili ſacrilegio coꝛdis ⁊ lingue ſenti endo de te iſta ? loqndo. Sed ⁊ ego ad puc q;uis incõtaminabilem ⁊ icõuerti bilem ⁊ nullla ex ꝑte mutabilẽ dicẽt fir meq; ſentirẽ dũʒ nĩm deũ veꝑ:qᷣ feciſti nõ ſolũ aĩas nr̃as ſed ẽt coꝛꝑa:nec tatũ aĩas nr̃as ⁊ coꝛꝑa:ſed oẽs ⁊ oĩa:nõ te nebã explicitã ⁊ enodataʒ cam mali: ꝗ cũq; tñ eẽt ſic eã querendà videbã:vt 3 ꝑ eã cõſtringerer deũ incõmutabilem mutabilẽ credere:ne ipſe fieret qõ que rebã. Itaq; ſecurus eã qrebã: ⁊ cercus aò eè vep ꝙ illi dicerent quos toto aĩo ſugiebd: qꝛ videba querendo vnde ma⸗ lu repletos malicia qua opinarent᷑ tua potius ſubſtantiã eti male pati qᷓ; ſua male facere:⁊ itẽdeba vt cernerẽ ꝙ au⸗ dieba. libeꝝ volũtatis arbitriũ cam eſſe Vt malũ faceremꝰ:⁊ rectũ iudiciũ tuum vIt pateremur: eaʒ liquide cernere nõ Talebã. Itaq; acieʒ mentis de ꝓfundo cuucere conatus:mergebar iteru:⁊ ſepe tonatus mergebar iteꝝ atq; iteꝑ. Sub leuabat eni me i lucẽ tua: ꝙ ſciebain tã me here voluntatẽ qᷓ; me viuere.taq; cũ aliquid vellẽ aut nolle:nõ alind q; me velle ac nolle centiſſimns eraʒ: ⁊ ibi eẽ cãm peccati mei ia idq; aiaduertebã Qò aũt inuuꝰ facereʒ:pati me potiꝰ qᷓ; facere videbã:⁊ id no culpã:ſed penam eſſe iudicabaʒ:qua me nõ iniuſte plecti te iuſtuʒ cogitãs cito fatebar: ſed rurſũ dicebã.Quis fecit me nõne de meus:ñ tantũ bonus ſed ipſũ bonũ. Unde igit mihi male velle ⁊ bene nolle:vt eẽt cur miſte penas luerẽ: Quis ĩ me h̊ poſuit ⁊ ĩſeruit mihi plantariũ amaritudinis:cũ totus fiereʒ a dulciſſimo deo meo. Si diabolus auctoꝝvñ ipſe diabolus. Qð R ⁊ ipſe peruerſa voluũtate ex bono ãge lo diabolns facins ẽ:vñ ⁊ ĩ ipſo volu⸗/ tas mala qua diabolus fieret: quãto to tus angelus a cõdito:ꝛe optimo factus eẽt bonus: His coguatioibꝰ depꝛime⸗ bar iteꝝ ⁊ ſuffocabar:ſed nõ vſq; ad il- lũ ifernũ ſubducebar errous:vbi nemo cõſiebit᷑ tibi:oũ tu potius mala pati:qᷓ; bõò facere patat᷑. Sic eni nitebar inenir eetera:vt ia iuenera meliuſ eẽ ĩcoꝛupti bile:qᷓ; coꝛꝛuptibile:⁊ ideo te qcqᷣd eẽs cee incouupuibilẽ ↄfuebar. Neq; enim Olla aia vnc; potuit poteritue cogitare aliquid qð nit te melius:qui ſũmu ⁊ op tmu bonũ ei.cCu aut veriſſime atq; cer 5* 9 tiſſime coꝛꝛuptibile lcoꝛꝛinptibilipoͦa tur: ſicut iaʒ ego pꝛeponeba. Poteram ia cogitatõe aliqd attingere qð eẽt me lius deo meo:niſ tu eſſes icoꝛuptibil. Ubi igit vide ba ĩcoꝛꝛuptibile coꝛupti bili eẽ pferẽdũ:ibi te qͥere debeba:atq; inde aduertere vbi ſit malũ:id eſt vñ nit ipᷣa coꝛuptio:qua violani ſubſtatia tua nullo mõ poteſt. Nullo eni pꝛſus mo⸗ do violat conuptio deum nrum: nulla volũtate:nulla neceſſitate:nullo ipꝛo⸗ uiſo caſu:qmm ipſe ẽ ðs:⁊ qð ſibi vult bo nũ c: ⁊ ipſe ẽ idẽ bonu.Coꝛũpi aũt nõ eſt bonũ:nec cogeris iuitus ad aliquid qꝛ volũtas tua non eſt maioꝛ qᷓ; poten tia tua.Eẽt aũt maioꝛ: ſi teipo tn ipe ma ioꝛ eſſes. Eteni volũtas ⁊æ potentia dei de ipſe eſt. Et qͥd ipꝛomiſuʒ tibi: quino⸗ ſti oĩa: ⁊ nulla natura eſt niſ qꝛ noſti eam:Et vt qͥd multa dicimus: cur non ſit coꝛuptibilis ſubſtantia que deus eꝛ: qñ ſi hoc eſſet non eſſet deꝰ: Et quere⸗ bam vñ malũ:⁊ male querebam: ⁊ i ip⸗ ſa in quiſitione mea nõ videbam maluũ: ⁊ cõſtitue bã in cõſpectu ſpũs mei vni⸗ uerſam creaturam qcqᷣd in ea cernere poſſumus: ficuti eſt terra ? mare ⁊ aer 2 ſidera æ arboꝛes: ⁊ animalia moita⸗ lia: ⁊ quicqd in ea non videmus: ſicut firmamẽtũ celi inſuper ⁊ oẽs angelos ⁊ cũcta ſpũalia eius:ſed ẽt ipſa q̃ſi coꝛ⸗ poꝛa eſſent locis: ⁊ locis oꝛdinauit ima ginatio mea: ⁊ feci vnam maſſam gra/ dem diſtictam generib coꝛpoꝝ creaiu rà tuã: ſine que vera coꝛpoꝛa erdt: ſiue q̃ ipſe ꝓ ſpiritibus fixerã: ⁊ eà feci gran dem:nõ quatũ erat qð ſcire nõ potera: ſed q;tuʒ libnit:vndiq; verſuʒ ſane fini⸗ tã. Le aũt one ex oipante amb entem ? penetrãtẽ eã:ſed vſqueq̃q; iſinitũ:taq; ſi mare eſſet vbiq; ⁊ vndiq; ꝑ imẽſmm ĩ finitü ſoli mare: ⁊ beret itra ſe ſpoͤgaz - == — — . farant ſiopnſegrin ſiogeniputthi⸗ Plecäceuutde bugticlſnl nrebnidonmde ſCordrngf⸗ ſucnctube Utunsöenna pfummetan A fianirtnen Vnliigpiant Cneuffttuno Cioniecdninen omientlie flieggänen' ſcthecoindons Etlanmädonin ſuoennstcren immm Ann Focganefon iiſſelraſgtcicS Nöchenertt atſoliſenmr⸗ Mullrapmnenta nooricei Ryonipenton ſtonoAn ſndinnintre ſbuofinn fonkesztan mintdr flunöcſe ütſenn Mende Mererte⸗ eMlinta nlgantb. ucenan nühan = = — = ☛ = =- — — —— ☛ E — — S = Se e —— . = — 4 = — = —.— =ẽ — 1 ükieni Peſahentif itimgntt uinchient düibt ubirirhtti erbiſtntütti ngolnitir .ſiulatgen Modanfnn mmaſinrme zwiilizi Wrzinne Wckt mmiröſt oritthofti ins 1 en Cipoatiztr num NNN lutaner toſunngun eſroee negntii nuniſchnd n nun teantoandt getmimel 1 iins lntehte = ii loci uli munnle, Se — runmn 9. itlut nin Mrmmu, igit/ nanten gtint Slibet magnã ſed finitâ:tũ plena eẽt vndiq; ſpõgia illa ex oĩ ſua parte ex im mẽèſo mari:ñc creatuta tua te finitã te ĩ finito plenã putabã ⁊ dicebam.Ecce ðᷣ us:⁊ ecce qᷓ creauit deus:⁊ bonus ẽ deꝰ atq; bis validiſſime lõgiſſimeq; pᷣſtan⸗ lioꝛ:ſed tñ bonus bona creauit: ⁊ ecce qũo ambit atq; ĩplet ea. Ubi ergo ma⸗ lu ⁊ vnde ⁊ qua huc irrepſit: Que ra⸗ dix eius:⁊ qõð ſemen eiꝰ: An oĩno nõ ẽ. Cur g timemus:⁊ canemus qõ nõ eſt: Aut ſi inaniter timemꝰ:certe vel timoꝛ ipſe malũ ẽ quo icaſſuʒ ſtimulat᷑ ⁊ ex⸗ cruciat᷑ coꝛ Et tanto grauius malum: quãto nõ ẽ qð timeamus ⁊ timemus. Iccirco aũt ẽ malũ qð timemns:aut H malũ ẽ qꝛ timemꝰ. Unde ẽ igit᷑.Qm̃ ðs fecit hec oĩa bonus bona. Maius qui dẽ ⁊ ſummũ bonũ minoꝛa fecit bona:ſʒ tñ ⁊ creans ⁊ creata bona ſunt oĩa.Un malum. An vnde fecit ea materies ali q̃ mala erat:⁊ foꝛmauit atq; oꝛdinanit eã:ſed reliqͥd aliqd ĩ ila qnod in bonũ nõ cõuerieret: Cur ⁊ boc:An impoteſ erat totã vertere ⁊ commutare vt nihil mali remaneret:cũ ſit oia potens: Po/ ſtremo cnr ide aliquid facere voluit ae nõ potius eadẽ oĩpotentis fecit vt nul⸗ la eſſet oĩno: Aut vero exiſtere poterat cõtra ei voluntatẽ: Aut ſi eterna erat: cur ſã diu ꝑ ifinita retro ſpatia tẽpoꝛnʒ ſic eã ſcinit eẽ: ac tanto poſt placuit ali quid ex ea facere. Aut i ſi aliquid ſubi to voliut agere hoc potius ageret oĩpo tens vt illa nõ eſſet atq; ioſe ſolus eſſzʒ totũ verũ: ⁊ ſummũ ⁊ infinitũ bonum. Aut ſi non erat bene vt non aliqᷣd bõi etid fabꝛicaret ⁊ conderet qͥ bvonuſ erat illa ſublata ⁊ ad nibilum redacta mate rie q mala erat bona ipe inſtitueret: vn de oia crearet. Non eni oĩpotens: fi cõ gere nõ poilet aliquid boni:niſ ea qua ipſe nõ cõdiderat adinuaret᷑ matia.La lia volueba pector̃ mio ĩgrauidato cu ris moꝛdacifſimis ð timoꝛe moꝛtl:⁊ nõ iuenta veritate:ſtabilr tũ heredebat in coꝛde meo:in catholica eccla fides x-pi tui dñi ⁊ ſaluatoꝛis nriin multi qdem adhuc ĩfoꝛmis:⁊ pᷣter doctrine noꝛmaʒ fluctuãs:ſed tñ nõ eã relinquebat ains imo ĩ dies magis magiſq; inbibebat. Jam etiam mathematicoꝛũ fallaces di uinatiões ⁊ ĩpia deliramẽta reiceram: Cõſiteant᷑ ẽt hinc tibi de intimis viſce⸗ ribꝰaĩe mee miſeratões tue deus meꝰ. Lu enĩ:tu oino:nam quis alius a moꝛ te oĩs erroꝛis reuocat nos: niſi vita q́ᷓ moꝛi neſcit:⁊ ſapia mẽtes indigentes illuminans nullo indigens lumie: qua mundus adminiſtrat᷑ vſq; ad arboꝛum volatica folia. Tu pꝛocuraſti peruicas cie mee qua obluctatus ſum vindicia⸗ no acuto ſeni: ⁊ nebꝛidio adoleſcenti mirabilis aĩe:illi vehementer affirmati: huic cum dubitatione quidẽ aliqua: ſʒ iñ crebꝛo dicenti:nõ eẽ illã artem ſntus ra pᷣuidendi:cõiecturas autem homini⸗ hẽre ſepe vim ſoꝛtis:⁊ multa dicẽdo di ci pleraq; ventura neſcientibus eis qͥq dicerent:ſed ĩ ea nõ tacendo incurrenti bus. Pꝛocuraſti ergo tn bominẽ ami⸗ cũ nõ quidẽ ſegnẽ ↄſultoꝛẽ matbema⸗ ticoꝛum:nec eas litteras bñ calenteʒꝝ ſꝗʒ vt dixi cõſultoꝛẽ curioſum:et tñ ſcientẽ aliqͥd qð a patre ſuo ſe audiſſe dicebat: qð q;tũ valeret ad illius art opionem euertẽdà igrabat. IJs & vir noĩe firminꝰ liberalr ĩſtitutꝰ⁊ excultus eloqo:cũ me tanqᷓ; cariſſimũ de qͥbuſdã ſuis rebꝰ in q̃s ſecularis ſpes ei intumuerat conſu lerũt quid mihi ſ̃ᷣm ſuas quas cõſtella tiones appellant videretur:ego autem qui iam de hac re in nebꝛidij ſententiaʒ flecti ceperam. Nõ quidem abnuer.m rebat: ſed tamen ſubijcerem pꝛope iam eſſe mihi perſuaſum ridicula eſſe illa et mania:tum ille mibi narrauit patrẽ ſuũ fuiſſie libꝛoꝛum talium curioſiſimum: ⁊ habuiſſe amicum eque illa ſimulq; ſectantem: qui pari ſtudio ⁊ collatiõe flagrabant ĩ eas nugas igne coꝛdis ſui ita vt mutoꝛum quoq; animalium ſi q̃ᷓ Domi parerent obſeruarent momenta naſcentiuim:atq ad ea celi pontionem notarent:vnde illius artis experimen/ ta colligerent. Itaq; dicebat audiſſe ſe a patre: quod cum de eodem fumino pꝛegnans mater eſſet:etiam illius pa/ terni amici famula quedam pariter vte ro grandeſcebat:quod latere non potu it dominum:qui etiam canum ſuarum partus examinatiſſima diligentia noſſe curabat:atq; ita factum eſſe vt cum iſte coniugis ille autem ancille dies ⁊ ho/ ras minutioꝛeſq; hoꝛarũ articulos cau tiſſima obſernatione numerarent:eni/ xe eſſent ambe ſimul ita vt eaſdem con ſtellationes: vſq; ad eaſdem minutias ctriq; naſcenti facere cogerentur:iſte fi lio ille ſernulo. Nã cum mulieres par⸗ turire cepiſſent indicauernnt ſibi ambo quid ſua cuiuſq; domo ageretur: ⁊ pa⸗ rauerunt quos ad ſe inuicem mutterent ſimul vt natuʒ quod partin iebatur eẽt cuiq; nunciatum:quod tamen vt conti⸗ nuo nunciaretur:tãq; in regno ſuo fa-/ cile effecerãt. Atq; ita qui ab alterutro miſſ. ſunt tam ex paribus domoꝛum in teruallis ſibi obuiaʒ factos eſſe dicebat xt aliam poſitionẽ ſiderũ alaſq; parti⸗ culas momẽtoꝑꝝ:neuter eoꝛum notare ſineret᷑.Et tamen firminus amplo apõ ſuos loco natꝰ dealbatioꝛes vias ſeculi curũtabat:augebat᷑ diuitijs:iublimaba tur ibonoꝛibus:ſeruus auũt ille cõditio⸗ Confeſſionun. coniſcere ac dicere quod nutanti occur nio ingo nullatenus relaxato dominis ſeruiebat:ipᷣo idicãte qui nouerat eum. Dis itaq; auditie ⁊ creditis: talis quib⸗ pe narrauerat: ois illa reluctatio mea reſoluta cõcidit:⁊ pᷣmo firminũ ipᷣm co natus ſũ ab illa curioſitate reuocare:cũ dicerẽ cõſtellationibꝰ eiꝰ iſpectis vt ve ra ꝓnũciarẽ:debuiſſe me vtiq; vider ibi paretes inter ſuos eẽ pꝛimarios:nobilẽ familiã ꝓpꝛie ciuitatis:natales ingenus os:honeſtã educationẽ:liberaleſq; do⸗ ctrinas.At ſi me ille ſeruus ex eiſdẽ cõ/ ſtellationibꝰ:qꝛ ⁊ illiꝰ ipᷣe eſſent cõſulu⸗ iſſet: vt eidẽ quoq; vera ꝓferrem: debu⸗ iſſe me rurſũ ibi videre abiectiſſimã fa/ miliã ↄditionẽ ſeruilẽ:⁊ cetera longe a pꝛioꝛibus aliena longeq; diſtaotia. Un de aũt fieret vt eadẽ inſpiciens diuerſa dicerem:ſi vera dicerè:ſi aut eadẽ dice⸗ rem falſa vicerem:inde certiſſime colle gi ea que vera cõſideratis cõſtellationi be dicerẽt᷑ non arte dici ſed ſoꝛte:q aũt falſa nõ artis imperitia ſʒ fonis menda * cio. Hinc autem accepto aditu: ipſe me cum talia ruminando ne quis eoꝛũdez oeliroꝑ qui talem queſtum ſequerent quos iã iãq; inuadere atq; irniſos refel⸗ lere cupiebã:mihi ita reſſterʒ quaſi aut firminus mihi aut illi pr falſa narraue/ rit:intendi cõſiderationẽ ĩ eos qui gem ni naſcuntur: quoꝛum pleriq; ita poſt inuicem funduntur ex vtero vt paruuʒ ipſum tempoꝛis interuallimn quãtũlibʒ vim ĩ reru natnra br̃e cõtendant: colli⸗ gi tamen humana obſernatione non poſſit:litteriſq; ſignari omnino non va leat: quas mathematicus inſpecturus eſt vt vera pꝛonunciet. Et non erunt ve ra: quia eaſdẽ lĩas ĩ piciẽs: eadẽ debu / it dicere de eſau ⁊ iacob: ſed nõ eadem vtriq; acciderũt. SFalſa ergo diceret aut ſi vera diceret non eadem diceret E ietkiotrſ nnemkuent tonunftatis ikteoccut iihonuleb ueggllione (ociccin Kögteeenon riugneren hammign Müins Gnn (hucrnoie (Adlittit⸗ ſtttnünite oiumtnn fongnicyer Autchſctcon Wle onieſ umgvepokb⸗ Mlngines htionedce (ninetCue chlenerd üfciumnn ſiſertoſotte Göhüdeni ſoneveninine Cantntirehe ſit otſcet Mtiftamezn Eunngucoeren hedeeeſte äſbrnn Kovtencord mekel lmcig⸗ Mſeeilccen hactebe⸗ Giociac Menelcann gedinigck Uſeg S= - == E E = = = == === . — tmnuſinntn tirginant mtaüisnin oislanimm Eioſmiß 1cunefttende Koni'g itun chiſeneſhui Hostienndrt l cncrelbeti geileſamugcit Btuiieni⸗ g ent itarticſn uerunt ugktſni ai nn 1dogifütt mikmnin! Keenuflin modetlint riuſian nutneins nmntontcut⸗ ncrekwn t iuſcte ih⸗ cadẽ inſpiceret. Nõ g arte ſed foꝛte ve⸗ ra diceret.Tu enĩ dne iuſtiſſime mode rato:vniuerſitatis ↄſulẽtibus ↄſultiſoq; neſcitibus occulto inſtinctu agis: vt dũ qſq; conſulit:H̊ audiat quod eũ ops auchire occultis meritis aiarum ex abyſ ſo iuſri iudictj tui:cui nõ dicat hõ quid eſt h:vt qͥd hoc non dicat homo eſt eiʒ Jam itaq; me adiutoꝛ meꝰ illis viculis ſolueras ⁊ querebam vnde malũ:⁊ nõ erat exitus.Sʒ me nõ ſinebas vllis flu⸗ ctibus cogitatõiſ auſferri ab ea fide qua credebã ⁊ eẽ te ⁊ eẽ incommutabilem ſubſtantià tuã:⁊ eẽ de hoibus curaʒ et iudiciũ tuum:⁊ in xpᷣo filio tuo vño no ſtro atq; in ſcripturis ſcis quas eccleſie tue catholice commẽèdaret auctoꝛitas: diam te poſuiſſe ſalutis humane ad eã vitam que poſt hanc moꝛtẽ futura eſt. Pis itaq; ſalms atq; incõcuſſe roboꝛa tis in aio meo:querebam eſtuans vnõ ſit malum. Que illa toꝛmẽta parturien tis coꝛdis mei:qͥ gemuus deꝰmeus: Et ibi erãt aures tue neſciente me.Et cum ĩ ſilentio ſoꝛtiter quererem magne vo/ ces erãt ad mĩicoꝛdiã tuã:tacite cõtri⸗ tiones animi mei. Cu ſciebas quid pati ebar:⁊ nullus hoium Quantum enim erat quod ide digerebat᷑ per linguam medà in aures familiariſſimoꝛum meo⸗ rũ nũquid totus tumultus aie mee:cui nec tꝑa nec os ſufficiebat ſonabat eis: Totu tñ ibat in auditũ tuum quod ru⸗ gieba gemitu coꝛdis mei:⁊ an te erat ð ſiderium meũ:⁊ lumen oculoꝝ meo:ũ non erat mecũ. Intus enĩ erat:ego aũt foꝛis.Neci loco illud.At ego intende⸗ ba in ea que locis cõtinent᷑: ⁊ non ibiĩ ueniebã locũ ad reqeſcendũ:nec recipi ebant me iſta vt dicerem:ſat eſt ⁊ bene eſt: nec vimittebãt redire vbi mihi ſatis ellet ⁊ bene. Superioꝛ enim erat iſtis: te vero inferioꝛ.Et tu gaudium derim mihi ſubito tibi::⁊ tu mibi ſubieceraſq̃ infra me creaſti.Et hoc erat rectũ tem peramentum ⁊ media regio ſaluij mee: vt manerè ad imaginẽ tuam ⁊ tibi ſer/ niens dominarer coꝛpoꝛi. Sed cum ſu perbe contra te ſurgerem ⁊ currerẽ ad⸗ uerſus dominum in ceruice craſſa ſcuti mei etiam iſta infima ſupꝛa me feà ſunt 2 pꝛemebãt:⁊ nuſquam erat laxamen tuʒ ⁊ reſpiramentum. Ipſa occurrebãt vndiq; aceruatim ⁊ conglobatim cer⸗ nenti:cogitanti aũt imagines coꝛpoꝛũ ipſe opponebant᷑ redeunti quaſi dice⸗ rent.Quo is indigne ⁊ ſoꝛdide: Et hee de dulnere meo creuerant:qꝛ hbumilia⸗ ſti tanqᷓ; vulneratum ſuperbũ ⁊ tumo re meo ſeparabat abs te:⁊ nimis ĩflats facies claudebat oculos meos. Tu vo domine in eternum manes:⁊ nõ ĩ eter nuʒ iraſceris nobis:quoniaʒ miſeratus es terram ⁊ cinereʒ.Et placuit in cõſpe ctu tuo refoꝛmare defoꝛmia mea: ⁊ ſti⸗ mulis internis agitabas me vt ĩpatiens eſſem donec mibi per interioꝛẽ aſpectũ certus eſſes.Et reſidebat tumoꝛ meꝰ ex occulta manu medicine tue:acieſq; cõ turbata ⁊ ↄtenebꝛata mentis mee acri collirio ſalubꝛiuʒ doloꝛuʒ meoꝛũ ð die in diẽ ſanabatur.Et pꝛimo volens oſtẽ dere mihi qᷓ; reſiſtas ſuperbis: humilibꝰ autẽ des graʒ:⁊ quanta mificoꝛdia tua demonſtrata ſit hoĩbus via bumilitatj: quod verbuʒ tuuʒ caro factuʒ eſt:⁊ ha⸗ bitauit inter hoĩes:pꝛocuraſti mihi per q̃ndaʒ boĩeʒ ĩmaniſſimo typo turgidũ quoſdaʒ platonicoꝛuʒ libꝛoꝛnʒ ex greca lingna in latinã verſos:⁊ ibi legi non qͥ deʒ his verbis:ſed hec ides oino multios ⁊ multiplicibꝰ ſuaderi rationibus:ꝙ in pꝛincipio erat verbuʒ ⁊ cerbuʒ erat apð deum:⁊ deus erat verb um:bhoc erat in — cConfeſſionum pꝛincipio apud deuʒ:omnia per ipſum facta ſunt:⁊ ſine iplo factũ eſt nihil:qð factũ eſt in eo vita eſt. Et vita erat lux hoĩum:⁊ lux ĩ tenebꝛis lucet:⁊ tenebꝛe eã non ↄphenderũt.Et qꝛ hoĩs aĩa q; uis teſtimoniũ perbibeat de lumie: nõ eſt tamẽ ipſa lumen ſed verbũ dei.Deꝰ eſt enĩ lumè verũ quod illuminat oẽm hoĩeʒ veniẽtẽ in hc mũdũ.Et qꝛ ĩ hboc mũdo erat:⁊ mundus ꝑ ipᷣm factus eſt 2 mundus eũ non coguit. Quia vero in ſua ppꝛia venit ⁊ ſui eũ nõ receperunt quotquot aũt eum receperũt dedit eis ptãteʒ filios dei fieri credẽtibꝰin nomie eiꝰ:nõ ibi legi. Itẽ ibi legi:qꝛ deꝰ verbũ nõ ex carne nõ ex ſanguine nõ ex volũ tate viri neq; ex volutate carnis:ſed ex deo natus eſt. Sed qꝛ verbũ caro fem̃ eſt ⁊ habitanit ĩ nobis.nõ ibi legi. In⸗ dagaui quippe in illis litteris varie di⸗ ctum: ⁊ multis modis ꝙ ſit filius in foꝛ ma patris: nõ rapinam arbitratus eſſe equalis deo:qꝛ naturaliter idipſum eſt ſz qꝛ ſemetipm exinaniuit foꝛmam fᷣui sccipiens in fimiluudinem hominum factus:⁊ habitu iuentꝰ vt homo:humi liauit ſe factus obediẽs vſq; ad moꝛteʒ: moꝛtẽ aũt crucis:ꝓpter qò deus eum exaltauit a moꝛtuis:⁊ donauu ei nom̃ quod eſt ſuper omne nomen:vt ĩ noĩe ieſu omne genu flectatur celeſtium ter reſtrium ⁊ ifernoꝛum:⁊ omnis lingua confiteatur:quia dominus ieſas in glo ria eſt dei patris:nõ habẽt illi libꝛi. Qð enim ante omnia tempoꝛa: ⁊ ſupꝛa oĩa tempoꝛa incommutabiliter manet vni genitus filius tuus coeternus tibi:⁊ qꝛ de plenitudine eius accipinnt anime vt beate ſint: ⁊ qꝛ participatione manent in ſe ſapientie renouant᷑ vt ſapiẽteſ ſint eſt ibi:quod autem. Secundum tẽpus pꝛo ipijs moꝛtuus eſt:⁊ filio tuo vnico non peperciſti ſed pꝛo nobis omnibus tradidiſti eum:non eſt ibi. Abſcondiſti enim hec a ſapientibus:⁊ reuelaſti ea ꝑ. uulis:vt venirent ad eum laboꝛantes ⁊ onerati ⁊ reficeret eos:quoniam mi⸗ tis eſt ⁊ humilis coꝛde:⁊ dirigit mites ĩ iudicio:⁊ docet manſuetos vias ſuaſ:vi dens humilitatem noſtram ⁊ laboꝛem noſtrum ⁊ dimittẽs omnia peccata no ſtra. Qui aũt coturno tanquam doctri ne ſublimioꝛis elati non audiunt dicẽ/ tem.Diſcite a me quia mitis ſum ⁊ hun’⸗ milis coꝛde ⁊ inuenietis requieʒ anima bus veſtris:⁊ ſi cognoſcũt deum non ſi cut deum gloꝛificant aut gratias:ſj eua neſcunt ĩ cogitationibus ſuis ⁊ obſcu⸗ ratur inſpiens coꝛ eoꝛum: dicentes ſe eſſe ſapientes ſtulti fiunt.Et ideo lege⸗ bam ibi etiam immutatam gloꝛiam in coꝛꝛuptionis tue in idola ⁊ varia ſimu⸗ lacra in ſimilitudinem imaginis coꝛꝛu⸗ ptibilis hominis ⁊ dolucruʒ ⁊ quadru⸗ pedum ⁊ ſerpentum:videlicet egyptiuʒ cibum quo Eſau perdidit pꝛimogenua ſua:quoniam caput quadrupedis pꝛo te bonoꝛauit populus pꝛimogenitꝰcon nerſus coꝛde in egyptum:⁊ curudſima ginem tuam animaʒ ſuam ante imagi⸗ nem vituli manducantis fenuʒ: inuens hec ibi ⁊ non manducani. Placuit eiʒ tibi domine auferre oppꝛobꝛium dam/⸗ nationis ab Jacob vt maioꝛ ſeruirʒ mi noꝛi: ⁊ vocaſti gentes in bereditatẽ tuã Et ego ad te veneram ex gentibus: ⁊ in tendi in aurum quod ab egypto volui ſti vt auferret populus tuus:quoniam tuum erat vbicũq; erat.Et dixiſti athe nienſibus per apoſtolum tuuʒ ꝙ in te viuimus ? mouemur ⁊ ſumus: ſicut et quidam ſecũdum eos dixerunt.Et vti⸗/ q; vnde erant illi libꝛi:Et non attendiiĩ idola egyptioꝛum:quibus oe auro tuo 4t gcktorgui unoeinmmens. cinmatune iikudnoritt ſenimentin inii rconiamfun (nltmdigtlie Avrionencen rnenennn irthiennd iſtunmd Aunpntönnh fuotnorce mgaprenag Neluerecttia bls ſetger fanſororͤſc⸗ thrtrnnſad ſanetagonteo⸗ Aintider (ſittcemmnwti fſſätemder cerwicnee nbitcndä Chphncpvi ffſcbenceur eegihre mmninithnn hntum Eetklonirelree tintin; hlacbes⸗ nctabene⸗ ſiinchi ruinest fueriſid nmmein tnihlctte futei Gheſier ficczpſthuin nnonctii Rin Penrbiematlei im Amn he faminmnin ZM Amaniurdrne gemn noſnn n mnitivonnun ð elgtinon utnnt neqruniwint eniensſnen ſcogotitnnn jicmaugtiut icnisftiſtß Meonm dra ſnhifmine inmurungnn weiihtnmunn mueeN Gttlmmntgut miid ih Ncc gn ugutni) Nnsſn nnztuntiſl entpſfnn Nchun / vanuhin esnetunl 1 ctn oder 4 lumngin nutemnt onm remntit Ammnl trso miniſtrabant qui tranſmutauerunt de ritatem dei in mendacium:⁊ colluerũt ⁊ ſeruierunt creature potius qᷓ; creato ri.Et inde admonitus redire ad memet ipſum:intraui in intima mea duce te et potui:quoniam factus es adiutoꝛ meꝰ Intraui ⁊ vidi qualecunq; oculo ani⸗ me mee:ſupꝛa enndem oculum anime mee:ſupꝛa mentem meam lucẽ domi⸗ ni incõmutabilem:nõ hanc vulgarem ⁊ conſpicuam omni carni:nec quaſi ex eodem genere. GSrandioꝛ erat tanquaʒ ſi iſta multo que clarius clareſceret to tumq; occuparet magnitudine. Non hoc illa erat ſed aliud:aliõ valde ab iſt omnibus. Nec ita erat ſupꝛa mentem meam ſicut oleũ ſupeꝛ aquam nec ſicit celũ ſuper terram ſed ſnperioꝛ: qꝛ ipſa fecit me:⁊ ego inferioꝛ qꝛ factus ſuʒ ab ea.Qui nouit veritatem nouit eam. Et qui nouit eam:nonit eternitateʒ. Cha⸗ ritas nouit eam. O eterna veritas ⁊ ve⸗ ra charitas ⁊ cara eternitas. Lu es deꝰ meus:tibi ſuſpiro die ac nocte.Et cum te pꝛimum cognoui:tu aſſumpſiſti me vt viderem eſſe quod viderem: ⁊ nõdũ me eſſe qui viderem.Et reuerberaſti in firmitat aſpectus mei radians ĩ me ve bemẽter:⁊ contremni amoꝛe ⁊ hoꝛo⸗ re: ⁊ iueni me lõge eẽ a te ĩ regione diſ ſimilitudinis:tanqᷓ; audirem vocẽ tuaʒ de excelſo. Cibus ſum gradiũ: creſce et manducabis me. Nec tu me in te mu⸗ tabis ſicut cibũ carnis tue:ſed tu muta beris ĩ me.Et cognoui quoniam ꝓ ini⸗ quitate erudiſti hoĩem ⁊ tabeſcere feci⸗ ſti ſicut araneã aiam meam:⁊ dixi.Nũ quid nihil eſt veritas:quoniam neq; ꝓ finita neqʒ per ĩfinita locoꝛũ ſpatia dif fuſa ẽ᷑: Et clamaſti de lõgiquo. Jmmo Fo ego ſuʒ q̃ ſuʒ Et audiui ſicut audit᷑ coꝛde:⁊ nõ erat ꝓꝛſus vñ oubitarem, vVii. Faciliuſq; dubitarẽ viuere me q; nõ eẽ veritatè q̃ ꝑ ea q̃ fcà ſũt ĩtellecta ↄſpici tur.Et ĩſpexi cetera infra te.Et vidi nec oĩno eẽ nec oĩno nõ eẽ.Eſſe qdem qmᷣ abs te ſunt:nõ aũt qm id qð es nõ ſunt Id enĩ ve ẽ qð icõmutabiliter manet. Mihi auũt iherere deo bonũ ẽ: qꝛſi nõ manebo ĩ illo:nec in me potero.Ille ãt ĩ ſe manẽs inouat oĩa:⁊ de me es:qim̃ bonoꝝ meoꝝ nõ eges.Et manifeſtatuʒ ẽ mihi qm̃ bona ſunt q̃ conumpuntur qm̃ neq; in ſumma bona eſſent:neq; ni ſi bona eſſent:coꝛꝛumpi poſſent. Quia ſi ſumma bona eſſent: incoꝛꝛuptibilia eſſent:ñi aũt nulla bona eſſent:q uid in eis coꝛumperetur non eſſet. Nocet.n. coꝛuptio. Et niſi bonum minueret nõ noceret.Ant igit᷑ nibil nocet coꝛuptio qð fieri non poteſt:aut qð certiſſimuʒ eſt oĩa que coꝛꝛũpunt᷑ pꝛiuantur bono Si aũt omni bono pꝛiuabuntur omni no nõ erunt.Si aũt erunt ⁊ coꝛũpi iã nõ poterũt:melioꝛa erunt:qꝛ incoꝛiup⸗ tibilier permanebuni.Et quid mõſtru oſiuſ:qᷓ; ea dicere omni bono amiſſo fa cta melioꝛa.Ergo ſi omni bono pᷣnabũ tur:omnino nulla erunt. Ergo qᷓ; diu ſunt bona ſunt.Ergo quecũqᷓ; ſunt bo⸗ na ſunt. Malũq; illud quod querebaʒ vnde eſſe nõ eſt ſubſtannia:qꝛ ũ ſubſtã tia eſſet bonũ eẽt. Aut eiʒ eẽt ĩcoꝛꝛupti bilis ſubſtantia magnũ vtiq; bonum: aut ſubſtantia coꝛuptibilis eſſʒ que ni ſi bona eſſet coꝛumpi non poſſet. Ita q; vidi ⁊ manifeſtatũ ẽ mihi:quia om⸗ nia bona tu feciſti: ⁊ pꝛoꝛſus nulle ſub ſtantie ſunt quaſ tu non feciſti.Et quo niam non equalia omnia feciſti: ideo ſunt omnia:quia ſingula bona ſunt et ſimul omnia valde bona:quoniam fe⸗ ciſti deus nr omnia bona valde.Et tibi omnino nõ eſt maluũ:nõ ſolum tibi ſed nec vniuerſe creature tue:qꝛ extra te nõ eſt aliqͥd qð irrũpat ⁊ coꝛũpat oꝛdineʒ quẽ ĩpoſuiſti ei ĩ partibus aũt eius que dã qͥbuſdã:qꝛ nõ ↄueniũt mala putãt᷑ Et eadẽ ipſa ↄueniũt alijs ex bona ſũt: ⁊ in ſemetipſis bona ſunt.Et oĩa hecq̃ᷣ ſibimet inuicẽ non cõueniũt: cõueniũt iferioꝛi parti rex:qua terrã dicimus hñ tẽ celum ſuum nubiloſum atq; vẽtoſũ ↄgruũ ſibi.Et abſit iã vt dicerẽ nõ eſſe iſta:qꝛ ⁊ ſi ſola iſta cernerẽ: deſiderareʒ q̃dem melioꝛa:ſed iam etiã de ſolis iſtiſ laudare te deberẽ:quoniam laudandũ te ondũt de terra dꝛacones ⁊ oẽs abyſ n:ignis grãdo nix glaties ſpũs tempe/ ſtatis que faciũt verbũ tuum:monteſ ⁊ oẽs colles ligna fructifera ⁊ oẽs cedri beſtie ⁊ vniuerſa pecoꝛa reptilia ⁊ vola tilia pẽnata:reges terre ⁊ oẽs populi: pꝛincipes ⁊ oẽs iudices terre:iuuenes ⁊ Virgines ſenioꝛes cũ iumoꝛibꝰ laudent: nomẽ tuum. Cũ vero ẽt de celis te lau⸗ dant:laudent te deus noſter ĩ excelſis omnes angeli tui:omnes virtutes tue: ſol ⁊ luna oẽs ſtelle ⁊ lumen celi celo⸗ rum ⁊ aque que ſuper celos ſunt lau⸗ dẽt nomẽ tuum. Non iam deſiderabã melioꝛa:qꝛ omnia cogitabam:⁊ melio/ ra quidem ſuperioꝛa q; inferioꝛa: ſʒ me lioꝛa omnia q; ſola ſuperioꝛa iudicio ſa no rependeba. Non eſt ſanitas eis qui bus diſplicet aliquid creature tue:ſicut tmihi nõ erat cũ diſplicerẽt multa q̃ fe⸗ ciſti. Et qꝛ non audabat anima mea vt ei diſpliceret de meus nolebat eſſe tuũ quicqᷣd ei diſplicebat.Et ide inberat in opionẽ duaꝝ ſubſtãtiarum:⁊ non redqᷣ⸗ eſcebat:⁊ aliena loquebat᷑: ⁊ inde redi⸗ ens fecerat ſibi veũ ꝑ infinita ſpatia lo coꝝ oĩum:⁊ eũ putauerat eẽ te:⁊ eũ col locauerat in coꝛde ſuo:⁊ facta erat rur⸗ ſus templũ idoli ſui abboĩandũ tibi.Sʒ Confeſſionum. ”MD H poſtea qᷓ; fouiſti caput neſciẽtis:⁊ clan ſiſti oculos meos ne viderẽt vanitatem ceſſaui de me paululum:⁊ ↄſopita ẽ iſa nia mea.Et euigilaui in te:⁊ vidi te infi⸗ nitũ aliter:⁊ viſus iſte non a carne tra⸗ hebat᷑.Et reſpexi alia ⁊ alia:⁊ vidi tibi bere qꝛ ſunt ⁊ in te cũcta finita:ſed alit non q̃ſi in loco:ſed qꝛtu es oĩtenẽſ ma nu:veritate:aut oĩa vera ſunt inq;tum ſunt:nec qᷣcqᷓ; eſt falſitas:niſi cum puta tur eẽ qð non c.Et vidi qꝛ nõ ſolũ locj ſua queq; ſuis eueniunt:ſed etiã tꝑibꝰ:. 2 qꝛ tu qͥ ſolus eternus es non poſt inn merabilia ſpatia tẽpoꝝ cepiſti operari: qꝛ ommia ſpatia tẽpoꝝ:⁊ que pꝛeteriert ⁊ que pꝛeteribũt:nec abirẽt nec venirẽt niſi te operãte ⁊ manẽte.Et ſenſi ⁊ exꝑ tus ſum non eſſe miꝝ qðo palato nõ ſa⸗ no pena ẽ panis qͥ ſano ſuauis cẽ:⁊ ocu⸗ lis egris odioſa lux que puris amabilis E: ⁊ inſtitia tua diſplicet iniquis ne duʒ vipera ⁊ vermiculus qͥ bona creaſti ap ta iferioꝛibus creature tue parnbꝰ:qui⸗ bus: ⁊ ipſi iniqͥ apti ſunt quato diſſimi⸗ lioꝛes ſunt tibi:apti aũt ſuperioꝛibꝰquã to ſimilioꝛes fiunt tibi.Et q̃ſui qͥd eſſet iniquitas ⁊ nõ ĩueni ſubſtàtia:ſed a ſũ⸗ ma ſubſtantia te deo detoꝛte in infima volũtat ꝑuerſtatẽ: pijcient intima ſua ⁊ tumeſcẽtis foꝛas.Et mirabar ꝙ iam te amabam non pꝛoe phãtaſma: ⁊ nõ ſtabã frui deo meo:ſed rapiebar ad te decoꝛe tuo:moxq; diripiebar abs te põ dẽ meo:⁊ ruebã ĩ iſta cũ gemitu:⁊ pon dus h̊ͥ ↄſuetudo camal.Sʒ mecuʒ erat memoꝛia tui:neq; vllo mõ dubitabam eẽ cuicohererẽ:ſed nõdũ eſſe qui cohe⸗ rerem:quoniam coꝛpus quod coꝝꝛum pitur aggrauat animam:⁊ depmit ter⸗ rena habuatio ſenſum multa cogitte. Erãq; certiſſimus ꝙ inuiſibilia tua aco ſtitutione mundi per ea que facta ſunt uAtnſiam gfemttunntas iimntunin ectſüfteirin fingrdenttd (ibintedpls ciänicin Gnnidlerin unäi meichnn Aumacchenb' ſanncikndt! copolettrt cypoſetbſeng Gbnntzenp' tcenigmattd Küiſeinthnrt utneſcordi⸗ Woſbitifnntn hetgrekcä maraigehnen Fdler dnoc (ciggon uuitlond (eiſaunne uſiuntupen ſhliſeniſe mnlurmini⸗ miſanitine iezconen ichpnrici,⸗ ſitienrin Urwlitoe inſiigtu imzeen ſüathin nimnin N in im t glmmnetirt siſtenentcnen naluttinan ntecice ſdgssdrin teinſenſn Kialäanie Emamnilin Wenumeiteig ssſoſget tiorchiign tihor tgiſnf enecabiitun mme ni gnltn anſtuttt ltenen dihlcdnget Ulrämng amt tent Ningint⸗ ni ein 1itiktint Z wertun n Ren . iber intellecta conſpiciuntur:ſẽpiterna quo c virtus ⁊ diuinitas tua.Querẽs eniʒ: vñ appꝛobaꝛẽ pulchritudinẽ coꝛpoꝛuʒ ſiue celeſtiũ ſiue treſtriũ ⁊ qͥd mibi pᷣſto eẽt integre de mutabilibus udicanti ⁊ dicẽti:̊ᷣ ita eẽ dʒ:illud nõ ita. Hoc g qͥ/ rẽs vñ iudicarẽ cũ ita iudicarẽ:iĩuenerã icòmutabilẽ ⁊ verã vitatis et᷑nitatẽ ſa/⸗ pꝛa mẽtẽ meà cõmutabilẽ:atq; ita gra⸗ datim a coꝛpoꝛib ad ſẽtietẽ ꝑ coꝛpus aĩam:atq; ĩde ad eiꝰ ĩterioꝛẽ vim cui ſẽ⸗ ſus coꝛpoꝛis exterioꝛa nüciarei: quoui⸗ qʒ poſſũt beſtie atq;ʒ ide rurſus ad ratio cinãtẽ potẽtiã:ad quã refert᷑ iudicduʒ qð ſumit᷑ a ſenſipꝰ coꝛpoꝛis:q̃ ſe quoqʒ i me cõperiẽs mutabilẽ:erexit ſe ad ĩtel ligeẽtid ſuã:⁊ abduxit cogitationè a cõ/ ſuetudine:ſubtrabẽs ſe cõtradicẽtibus turbis phataſmatũ:vt ĩueniret quo lu⸗ mine aſꝑgeret᷑:cũ ſine vlla dubitatione clamaret: incõmutabile pᷣferendũ eſſe mutabili: vñ noſſet ipᷣm ĩcõmutabile: qð niñ aliquo mõ noſſet:nullo mõ illð mutabili certo pponeret:⁊ ꝑueni adid qð ẽ ĩ ictu trepidaãtis aſpectꝰ. Lũc vo ĩ⸗ niñbilia tua ꝑ ea q̃ facta ſüt itellecta cõ ſpexi:ſjʒ aciẽ figere nõ valui:⁊ reꝑcuſſa iĩ ſirmitate redditꝰ ſolitis: nõ mecũ fere⸗ bã niñ amãtẽ memoꝛiã ⁊ q̃ñ olfata de ſiderãtẽ q̃ comedere nõdũ poſſet:⁊ q̃re bã viã cõparãdi roboꝛis qð eẽt idoneũ ad fruẽdu te nec iueniebã donec ample cterer mediatoꝛẽ dei ⁊ hoĩuʒ hoiĩeʒ xpm ieſum:q ẽ ſuꝑ oĩa ðs bñdictꝰ in ſecula: vocãtẽ ⁊ dicẽtẽ:ego ſũ via vitas ⁊ vita: ⁊. cibu cui capiẽdo ſualidꝰ erã miſcẽèteʒ carni:qm̃ verbũ caro factũ ẽ vt ifantie nr̃e lacteſceret ſapia tua ꝑ quã creaſti oĩia. Nõ.n. tenebã dñm meũ ieſũ xpᷣm bumilis humilẽ:nec cuius rei magiſtra eet eiꝰ iſirmitas nouerã. Uerbũ.n.tunʒ ./ Kna yeritas ſuꝑioꝛib creature tne par tibus ſupereminens:ſubditos erigit ad ſeip̃am m inferioꝛibus aũt edificauit ſi⸗/ bi humilẽ domũ de limo nr̃o: ꝑ quam ſubdẽdos depᷣmeret a ſeipᷣis ⁊ ad ſe tra ijceret:ſanãs tumoꝛẽ ⁊ nutriẽs amoꝛeʒ ne liducia ſui ꝓgrederẽt᷑ lõgius:ſzʒ poti us infirmarent videntes ante pedes ſu os infirmam diuinitatẽ ex participatio ne tunice pellicee nr̃e:⁊ laſſi ꝓſternerẽ tur ĩ eã:illa autem ſurgẽs leuaret eos. Ego vero aliud putabã:tãtũq; ſẽtiebaʒ de dno xpᷣo meo:qᷓ;tum de excellentis ſapientie viro:cui nullus poſſit equari: pᷣſertim qꝛ mirabiliter natus ex virgine ad exemplũ cõtẽnẽdoꝛum tẽpoꝛalium ꝓ adipiſcenda imoꝛtalitate:diuina pꝛo nobis cura tãtã auctoꝛitatẽ magiſterij meruiſſe videbat᷑.Quid aũt ſacramenti baberet:verbũ caro factũ eſt: ne ſuſpica ri quidem poteram. Cantum cognoue ram erx ijs que de illo ſcripta traderent qꝛ manducauit ⁊ bibit doꝛmiuit ambu lauit:exhilaratus eſt contriſtatus ẽ ſer⸗ mocinatus eſt non heſiſſe carnem illaʒ verbo tuo niſi cum anima ⁊ mente hbu mana. Nouit hoc omnis qui nouit in/ cõmutabilitatem verbi tui: quam ego iam noueram q;tum poteram:nec om/ nino quicq; inde dubitabam. Etenim nuc mouere mẽbꝛa coꝛpoꝛis ꝑ volunta tem:nunc nõ mouere:nũc aliquo affe⸗ ctu affici:nunc non affici:nunc pꝛofer/ re ꝑ ſigna ſapientes ſententias:nunc eẽ in ſilentio: ꝓpᷣa ſũt mutaailitatis aĩe et mẽtis.Que ſi falſa de illo ſcripta eſſent etiam oĩa ꝑiclitarent᷑ mendacio:neq; ĩ illis litteris vlla fidei ſalus generi hua⸗ no remaneret. Quia itaq; va ſcripta ſũt totũ hominem in xpᷣo agnoſcebam:nõ coꝛpus tantuʒ hominis aut cũ coꝛpoꝛe ſine mente animam:ſed ipſum hominè non ꝑcona veritatis:ſed magna quads ”M nature humane excellẽtia ⁊ perfectioꝛe participatione ſapientie ꝓferri ceteris arbitrabar. Alipiꝰ aũt deun carne ĩdutuʒ ita putabat credi a catholicis: vt pꝛeter Deum ⁊ carnẽ᷑ non ect in xpᷣo aĩa:mẽtẽ⸗ q; hoĩs nõ exiſtimabat ĩ eo pꝛedicari. Et qm̃ bene pᷣſuaſũ tenebat:ea q̃ͥ de illo memoꝛie màdata ſũt ſine vitali ⁊ rõna li creatura nõ fieri:ad ipam xpᷣianã fidẽ pigrius mouebat᷑.Sed poſtea heretico rũ appollinari iſtaꝝ hũc erroꝛem eẽ co⸗/ gnoſcens:catholice fidei colletatꝰ cõ tẽꝑatus cẽ.Ego aũt aliquãto poſteriu⸗ didiciſſe me fateoꝛ:in eo qð verbũ cars factũ ẽ quõ catholica vitas a fotini falo ſitate dirimat᷑. Impꝛobatio qppe here/ ticoꝝ facit eminere qͥd eccleſia tua ſen/ tiat ⁊ qͥd bẽat ſana doctrina. Opoꝛtuit enim ⁊ hereſes et᷑:vt ꝓbati manifeſti fie rẽt ĩter infirmos: ſed tũc lectis platoni coꝝ illis libꝛis:poſtea qᷓ; ĩide admonitꝰ qrerẽ ĩcoꝛpoꝛeã vitatẽ:inuiſibilia tua ꝑ ea q̃ facta ſũt itellecta cõſpexi: ⁊ repul⸗ ſus ſenſi qð ꝑ tenebras aie mee cõtẽpla ri nõ ſinerer certus eẽ te ⁊ ifinitum eẽ: nec tũ ꝑ locos finitos infinitoſue diffũ di ⁊ vere te eẽ qͥ ſemꝑ idẽ ipᷣe eẽs ex nul la parte nulloq; motu alit᷑ ant alit᷑:ceta vo ex te eẽ oĩa:h ſolo firmiſſimo docu⸗ mẽto qꝛ ſũt. Certꝰ qͥdẽ ĩ iſtis eram: ni⸗ mis in infirmꝰ ad fruẽdũte garriebam plane qſ peritus ⁊ miſi ĩi xpCo ſaluatoꝛe noſtro viam tuam quererem:non peri⸗ tus:ſed periturus eẽm. Jam.n.ceperam velle videri ſapiẽs:plenꝰ pena mea ⁊ nõ fſebã:ĩſuꝑ ĩſabar ſcĩa. Ubi eni erat illa edificâs charitas a füdameto humilitta tis qõ ẽ xpᷣs ieſus: Aut qñ illi libri me docerẽt eã:ĩ quos me ꝓpfes pᷣuſq;ᷓ ſcri pturas tnas ↄſiderarẽ credo voluiſti ĩ⸗ currere:vt ĩpꝛimeret memoꝛie mee quõ ex eis affeciꝰ eẽm: ⁊ cũ poſtea in libꝛis EConfeſſionum “ „ tuis manſuetns eſſeʒ ⁊ curatibꝰ digitis tuis ↄtractarèt᷑ vulnera mea: diſcerne⸗ rem atq; diſtinguerem quid intereſſet inter pᷣſumptionem ⁊ confeſſionem:in ter videntes quo eundem ſit:nec viden tes qua:⁊ viam ducentem ad beatificà patriam non tantum cernẽdam ſed in⸗ habitandam: Nam ſi pꝛimo ſanctis tu is litteris ifoꝛmatus eſſem:⁊ ĩ eaꝝ ſami liaritate obdulcuiſies mibi:⁊ poſtea in illa volumina ĩcidiſſem:foꝛtaſſe aut ab ripuiſſent me a ſolidamento pietatis: aut ſrin affectu qnem ſalubꝛem inbibe rã ꝑſtitiſſem:putarem etiam ex illis li/ bris eũ poſſe cõcipi:ñ eos ſolos quiſqᷓ didiciſſet. Itaq; auidiſſime arripui vene rabilẽ ſtilum ſpũs tui:⁊ pꝛe ceteris apo ſtolum pauluʒ ⁊ perierunt ille queſtio nes in quibus mibi aliquando viſus ẽ aduerſari ſibi ⁊ non congruere teſtimo nüjs legis ⁊ pꝛophetaꝝ textus ſermonis eius.Et apparuit mibi vna facies eloqo rum caſtoꝛum ⁊ exultare cum tremo⸗ re didici ⁊ cepi: ⁊ inneni quicquid il/ lac verũ legerã:ac cõmẽdatiõe gr̃e tue didici:vt qui videt non ſic gloꝛietur q̃ñ non acceperit non ſoluʒz id quod videt ſed etiam vt videat ¶Muis enim habet quod non accepit:Et vt te qui es ſemꝑ idem non ſolum admoneatur vt vide⸗ at:ſed etiam ſanetur vt teneat:⁊ qui de longinquo videre non poteſt viam: ta⸗ men ambulet q na veniat ⁊ videat ⁊ le neat:quia etſi condelectetur homo le/ ge dei ſecundum interioꝛem hominem quid faciet de alia lege in membris ſuis repugnante legi mentis ſue ⁊ ſe capti⸗ num ducente in lege peccati que eſt in membꝛis eins: Quomam iuſtus es dñe nos autem peccauimus: inique fecimꝰ impie geſſimus: æ grauata eſt ſuper noſ manus tua:⁊ iuſte traditi ſumus anti⸗ 2— 1epecrniſpo uinri pſegumnre Nilutnie ttecopoꝛ gmmpg ein Pfnungpenge ſinpnehe opinnnde ſcicchnone tuumnunt Wccrerunm ſſbetn Mlunpenust Mono boite Crrlmne⸗ ſonpoprlict Manmſprer 6eti ſueno (heanertin lbrewenm nranen Miung Cnenpwin hmmmd bettbuni Mſpinti aſiapen ficunnen Mumorin Künnzarun ibueſigtin Fioeoete ſimilede rcnomen Mice Ndinteni Nhinte⸗ Ehnnnen ne tonf hem Rn vcgtanibet fnlumnrdie uemn gus iegt onenctſe ocondentnrd 1ocenenet etr ntumanitnt umfnunbte nanseſtntig aiſtentetſe ſacſſennte 1ſolcnen i grenſlnm mmman ichicea sneten nidiinh moynnt nhnntſind dvoluntati noſtre fimilitudinem volun⸗ tatis ſae:qua in veritate t ua non ſtetit Quid faciat miſer homo: Quis eum li berabit de coꝛpoꝛe moꝛtis buius: niſi gratia tua per ieſum chꝛiſtum dominũ noſtrum:quem genuiſti coeternum ⁊ creaſti in pꝛincipio viarum tnarum: in quo pꝛinceps huius mundi non inue⸗ nit quicqᷓ; moꝛte dignum:⁊ occidit euʒ ⁊ euacuatum eſt cyrographum quod grat contrarium nobis: Hoc ille litte/ re non habent:non habent ille pagine onltum pietatis:huius lachꝛymas con feſſionis: ſacrificium tuum ſpiritum contribulatum:coꝛ contritum ⁊ humi liatum:populi ſalutem ſponſam cinita⸗ tem:arram ſpiritus ſancti poculum pꝛe cij veſtri. Nemo ibi cantat:nonne deo ſubiecta erit anima mea:? abipſo enim ſalutare meum:⁊ enim ipſe deus meus ⁊ ſalutaris meus ſuſceptoꝛ meus non moueboꝛ amplius. Nemo ibi audit vo cantem:venite ad me qui laboꝛatis.De dignantur ab eo diſcere quoniam mi/ tis eſt ⁊ humilis coꝛde. Abſcondiſti eniĩ bec a ſapientibus ⁊ pꝛudentibus: ⁊ re⸗ uelaſti ea paruulis.Et alind eſt de ſilue ſtri cacumine videre patriã pacis: ⁊ iter ad eam non inuenire ⁊ fruſtra conari per innia circumobſidentibus ⁊ inſidi⸗ antibus fugitiuis deſertoꝛibus cũ pꝛin cipe ſuo leone ⁊ dꝛacone:⁊ aliud tene/ re viam illuc ducentem cura celeſtis imperatoꝛis munitam:vbi non latroci⸗ nantur qui celeſtem militiam deſerue⸗ runt. Uitant enim eam ſicut ſuppliciũ Hec mihi inuiſcerabantur miris modis cum minimum apoſtoloꝛum tuoꝛum legerem z conſideraneram opera tua expaueram. Erplicit liber ſeptimꝰ. Incipit octauꝰ. 5* 4 D 4 Aꝰ peccatoꝛi pᷣpoſito moꝛtis:qꝛ pſuaſi: N. YVinj. Eus meus recoꝛder in gra⸗ iarum actione tibi:⁊ conli⸗ ear miſericoꝛdias tuas ſuꝑ ʒme. Perfundãtur oſia mea delectatione tua ⁊ dicant: domine qͥs ſimilis tibi:Dirupiſti vincula mea: ſa⸗ crificem tibi ſacrificium laudis.Quõ di rupiſti ea narrabo ⁊ dicent omnes qui adoꝛant te cum audient hec. Benedi⸗ ctus dns in celo ⁊ i terra magnuʒ ⁊ mi⸗ rabile nomẽ eiuo. Inheſerant pꝛecoꝛdi is meis verba tua ⁊ vndiq; circunualla bar abs te:de vita tua eterna certꝰ eraʒ qᷓ;uis eam in enigmate ⁊ quaſi per ſpe⸗ culum videram. Dubitatio tamen om⸗ nis de incoꝛꝛuptibili ſubſtantia qð ab illa eſſet omnis ſubſtantia ablata mibi erat:nec cereioꝛ oe te ſed ſtabilioꝛ in te eſſe cupiebam. De mea vero tempoꝛali vita nutabant omnia: ⁊ mundandum erat coꝛ a fermento veteri: et placebat via ipſe ſaluatoꝛ:⁊ ire per eius anguſti as adbuc pigebat.Et immiſiſti in men⸗ tem meam viſũq; eſt bonum in conſpe ctu meo ꝑgere ad ſimplicianũ qui mihi bonus apparebat ſeruus tuus: ⁊ luce/ bat in eo gratia tua. Audieram etiaʒ ꝙ a iuuẽtute ſua deuotiſſime tibi viueret Jã vo tũc ſenuerat:⁊ longa etate in tã bono ſtudio ſectãde vie tue:multa edo/ ctus:mlta exꝑtus mihi videbatur: ⁊ ve re ſic erat. Unde mihi vt pꝛoferret vo⸗ lebam cõferenti ſecum eſtus meos: dqe eſſet aptꝰ modus ſic affecto:vt ego eraʒ ad ambulandum in via tua. Uidebd.n. plenam eccleſiam:⁊ alius ſic ibat:alius autem ſic. Mihi autem diſplicebat qð agebam in ſeculo: ⁊ oneri mihi erat valde:nõ iã ĩſläãmãtibꝰ cupiditatibꝰ:vt ſolebãt ſpe honoꝛis ⁊ pecunie:ad tolle rãdaã illã ſeruitutẽ tam grauemꝓ am enim me illa nõ delectabat pꝛe dulcedi t iz ie tua:⁊ decoꝛe domus tue quam dile⸗ xi ſed adhuc tenaciter colligebar ex fe⸗ mina:nec me ꝓhibebat apoſtolus con ingari:qᷓ;uis exhoꝛtaret᷑ ad melius:ma⸗ xime volẽs oẽs hoĩes ſic eẽ vt ipſe erat ſed ego infirmioꝛ eligeba mollioꝛẽ lo/ cũ:⁊ pꝛopter boc vnum voluebar in ce⸗ teris lãguidus ⁊ tabeſcens curis marci dis qð ⁊ ĩ alijs rebus quas nolebã pati congruere cogebar vite cõiugali:cui de ditus cõſtringebar. Audierã ex oꝛe ver i tatis eẽ ſpadones qui ſeipſos abſcider̃t ꝓpter regnũ celoꝝ: ſed qͥ poteſt inquit capere capiat. Uani ſũt certe oẽs homi nes quibus non eſt dei ſcientia: nec de ijs que vident bona potuerunt inueni re eum quic.At ego iam nõ erami illa vanitate. Lranſcenderã eã:⁊ cõteſtan⸗ te vniuerſa creatura tua inueneram te creatoꝛem nr̃um:⁊ vbũ tuũ apud te de tim tecũq; cũ ſpũ ſcõ vnũ deũ ꝑ qð crea ſti omnia.Et ẽ aliud genus ipioꝑ:qͥ co/ gnoſcẽtes deũ nõ ſicut deũ gloꝛificaue runt aut gras egerũt. In hoc quoq; in ciderã:⁊ dextera tua deꝰ ſuſcepit me: ⁊ inde ablatũ poſuiſti vbi cõualeſcerem: qꝛ dixiſti bomini:ecce pietas ẽ ſapientia ⁊ noli velle videri ſapiens:qm̃ dicentes ſe eſſe ſapientes:ſtulti facti ſunt.Et iue⸗ neram iã bonã margaritaʒ: ⁊ venditis omnibus q̃ bẽrẽ emẽda erat:⁊ dubita/ bã. Perrexi ergo ad ſimplicianũ prem ĩ accipiẽda tũc gra epᷣi ambꝛoſij: ⁊ queʒ vere vt pr̃em diligebat. Narraui ei cir/ cuitus erroꝛis mei. Ubi aũt cõmemoꝛa ui legiſſe me quoſdã libꝛos platonicoꝝ quos victoꝛinꝰ quondã rhetoꝛ vrbis ro me:quem xpianũ defunctum eſſe audi⸗ eram in latinam linguam tranſtuliſſet gratulatus ẽ mibi ꝙ nõ in alioꝛum phi oſophoꝝ ſcripta ĩcidiſſem plena ſalla⸗ ciaꝑ ⁊ deceptionũ ſecũdü elemẽta huiꝰ Confeſſionun mundi:in iſtis autem omnibus modis inſinuari deum ⁊ eius verbũ.Deinde vt me exhoꝛtaret ad humilitatem xpᷣi ſapi entibus abſcõditã ⁊ reuelatam par uuł victoꝛinũ ipſum recoꝛdatus ẽ: quẽ ro/ me cũ eẽt familiariſſime nouerat:de qꝰ ille mihi narrauit qð nõ filebo. Pabet enim magnam laudem gfe tue cofiten dam tibi quẽadmodũ ille doctiſſim ſe⸗ nex ⁊ oĩum liberaliũ doctrinaꝝ peritiſ⸗ ſimus quippe ——— ta multa le gerat:⁊ dijudicauerat ⁊ dil docto tot nobiliũ ſenatoꝝ:qͥ t ob inſi⸗ gne pꝛeclari magiſterij:qð cines huius mũdi exhimium putat: ſtatuã romano foꝛo meruerat ⁊ acceperat:vſq; ad illaʒ etatẽ veneratoꝛ idoloꝛum ſacroꝛũq; ſa crilegoꝝ particeps:quibue tũc tota fe/ re romana nobilitas ĩflata ſpirabat po puli vfiam ⁊ oĩgenũ deũ moſtra ⁊ anu bem latratoꝛẽ que aliqn cõtra neptu/⸗ nũ ⁊ venerem contraq; mineruam tela tenuerãt:⁊ a ſe victis iã roma ſupplicana/ bat:que iſte ſenes victoꝛinus tot annos oꝛe terricrepo defẽſitauerat:nõ erubue rit eẽ puer xpᷣi tui ⁊ ifans fontis tui ſub⸗ iecto collo ad humilitatis iugũ: ⁊ edo⸗ mita fronte ad cruc oppꝛobꝛũ.O dñe dne qͥ iclinaſti celos ⁊ deſcẽdiſti:tetigi⸗ ſti möoͤtes ⁊ fumigauerũt:qͥbꝰ modis tt inſinuaſti illi pectoꝛi: Legebat ficut aut ſimplicianꝰ:ſcãm ſcripturã:oẽſq; cbꝛ⸗ ſtianas lr̃as ineſtigabat ſtudioſiſſime ⁊ pᷣſcrutabat᷑:⁊ dicebat ſimpliciano non palam: ſed ſecretiꝰ ⁊ familiariꝰ: nouer me iã eẽ xpᷣianum: Et reſpondebat ille. Nõ credà nec deputabo te int xpianoſ niſi ĩ eccleſia xpᷣi re videro.ille aũt irri⸗ debat illum dicẽs.Ergo parietes faciũt xpᷣianos:Et h ſepe dicebat ia ſe eẽ xppias nũ:⁊ ſimplicianꝰ illò ſepe rũdebat:⁊ ſe/ pe ab illo parietũ trriſo repetebatur. ucidauerat: 2 * ucicooeſten icveunſvos (pobodeno⸗ ittfoonied Gülemiquusne apinſerfuin ſntpnu Ge⸗ ſintobzuſtfi mmnarhoci ſratcouumboib gniainins onmins bun ſunnorvein Yguckitan tiſtiagrine erpenund ennſhhfenz ugutciend Pbſſtneionüa eumnor⸗ fliegeneraret, (Ariheni wnblſuſ Gendün epothrnen izdelgn eſtigen ſteltpnenor lotſeenn iltringn 4 nfunchnig ſebnmug lleqieee 0lefiminan uin Mepoten ſiſtbern uintnün eladerpit ſüſian ſactnne = SE =— — — —— — — E Soe o=o= S= = =, = kahmiung itnumen mntmig linſinenrtn nitgöniſterti lucenghemit ndeileit hooperinen Numtnpin iiucrici Ngteicocinik miuititmi n nngrriit nichem la Grnirin til nigini NNNN tiusinnit xiimti⸗ nitim han is nitd / — 5 . Amicos enim ſuos verebatur offende⸗ re ſuperbos demonicolas: quoꝝ ex cul mine babylonice dignitatis quaſi ex ce dris libani quas nõ duũ cõtriuerat domi nus grauiter ruituras in ſe inimicitnias arbitrabatur. Sed poſteaqᷓ; legendo ⁊ inhiando hauſit firmitatem: timuitque negari a xpᷣo coꝛã angelis ſcis ſi euʒ ti⸗ meret coꝛam hoĩbus confiteꝛi:reuſq; ſi bi magni criminis appꝑuit erubeſcendo de ſacramẽtis hu militatis verbi tui:⁊ ñ erubeſcẽdo de ſacris ſacrilegijs ſupbo/⸗ rũ demonioꝝ que imitatoꝛ ſuꝑbus ac/ ceꝑat:depuduit vanitati ⁊ erubnit ve/⸗ ritatis:ſubitoq; ⁊ inopinatPꝰait ſimpli/ ciano:vt ipſe narrabat.Eamus ĩ eccłaʒ xp̃ianus volo fieri. Ad ille nõ ſe capiẽs letitia prexit cũ eo. Ubi aũt imbutus pᷣ mis inſtructionũ ſacramẽtis:non mul⸗ to poſt etiam nomẽ dedit:vt ꝑ baptiſ⸗ mü regeneraret᷑. Mirãte roma gaudẽ te eccleſia:ſuperbi videbant ⁊ iraſcebã⸗ tur: dentibuſ ſuiſſtridebãt ⁊ tabeſcebãt Seruo aũt tuo dñs erat ſpes eiuſ.⁊ nõ reſpiciebat in vanitates ⁊ inſanias mè daces. Deniq; vt ventũ eſt ad hoꝛã pfi⸗ tende fidei: que verbis certis conceptj retentiſq; memoꝛter de loco eminẽtio re ĩ conſpectu populi fidelis Rome red di ſolet ab eis qui acceſſuri ſũt ad gra⸗ tiam tuam:oblatũ eſſe dicebat victoꝛi no a pꝛeſ byteris vt ſecretiꝰ redderet ſiẽ nonnullis qui verecũdia trepidaturi vi debant᷑ offerri moꝛs erat:illuʒ aũt ma⸗ luiſſe ſaluteʒ tua in coõſ 6 multi tudinis pꝛofiteri. gfflon enĩ erat ſalus quã docebat in rhetoꝛica:⁊ tamen eam publice pfeſſus erat. Quanto minꝰ er⸗ go vereri:debuit mãſuetuʒ gregẽ tuuʒ Rerncizns verbũ tuum:qui non vere⸗ at in vbis ſuis turbas iſanoꝝ: Jtaq; vbi aſcendit vt redderet:oẽs ſibimet ĩui cem q̃ſq; vt eum nouerat ĩſtrepuerunt nomen eius in ſtrepitu gratulationis. Quis autem ibi non euʒ nouerat.Et ſo nuit pꝛeſſo ſonitu:per oꝛa cũctoꝛuʒ col letantiũ. victoꝛinus: victoꝛinus. Cito ſo nuerunt exultatione qꝛ videbãt euʒ: et cito ſiluerũt intentõe vt audierent ei. Pꝛonunciaait ille fidem vacem pꝛecla ra fiducia:⁊ volebant eum oẽs rapere itro in coꝛ ſuum: ⁊ rapiebant amando ⁊ gaudendo.PHe rapientium manꝰerãt Deꝰ bone quid agit᷑ ĩ hoĩe vt plus gau deat de ſalute deſpate aĩe ⁊ de maioꝛe ꝑiculo liberate:qᷓ; ſi ſpes ei ſemꝑ affuiſ⸗ ſet ant ꝑiculuʒ minus fuiſſet.Eteniʒ tu quoq; miſericoꝛs pater plus gaudes ð vno penitente qᷓ; de nonagintanonem iuſtiſ qbꝰnõ ẽ opuſpnia.Et noſcũ ma gna iocũditate audimus cũ audimus: qi exultantis paſtoꝛis humeris repoꝛ tetur ouis qᷓ errauerat: ⁊ dꝛagma refera tur in theſauros tuos colletantibus vi cinis mulieri q̃ iuenit:⁊ lachꝛymas ex⸗ cutit gaudiũ ſolẽnitatio domus tue: cũ legit᷑ in domo tua de minoꝛe filio: quo niam moꝛtuus erat ⁊ reuixit: perierat ⁊ inuentus cẽ. Saudes quippe in nobis ? in angelis tuis ſcã charitate ſcis. ã tu ſemꝑ ideʒ:qui ea q̃ non ſemꝑ nec eo dem modo ſunt:eodem mõ ſemꝑ noſti oĩa.Quid g agit᷑ in anima: cũ amplius delectat᷑ inuentis aut redditis rebuſ q̃s diligit:qᷓ; ſi eas ſemꝑ habuiſſet: Conte ſtant᷑ eni ⁊ cetera:⁊ plena ſunt oĩa te⸗ ſtimonijs clamantibus ita ẽ. Criũphat victoꝛ ĩperatoꝛ:⁊ nõ viciſſet niũ pugna uiſſet. Et q;to maius periculũ fuit ĩ pꝛe lio:tanto maius ẽ gaudiũ in trituunpho ZJactat tẽpeſtas nauigantes: minat᷑q; naufragiuʒ: oẽs futura moꝛte palleſcũt Tranquillat᷑ celuʒ ⁊ mare:⁊ exultãt ni mis:qin timueruũt nimis.Eger ẽ carꝰ - . à dena eins malũ renunciat: omnes qui eũ laluum cupiũt egrotãt ſimul aĩo.Iit ei recte:⁊ nõduʒ abulat pꝛiſtinis viribꝰ 2 fit iã tale gaudium quale non fnit cuʒ antea ſaluus ⁊ foꝛtis àbularet. Eaſqʒ ip ſas voluptates humane vite etiã non ĩ opinatis ⁊ pꝛeter volũtatem irruẽtibꝰ: fed inſtitutis ⁊ volitarijs moleſtijs bo mines acquirũt. Edẽdi ⁊ bibẽdi volup tas nulla eſt:niſi pꝛecedat eſuriẽdi ⁊ ſuii endi moleſtia.Et ebrioli quedam ſalſiu ſcula comedũt quo fiat moleſtus ardoꝛ quẽ duʒ extiguit potatio fit delectatio. Et inſtitutũ eſt vt iã pacte ſpõſe non ira dantur ſtatim: ne vilẽ habeat maritus Dataʒ quã nõ ſuſpirauerit ſponſus dila raʒ. Doc i turpi ⁊ execraàda letitia:hoc ĩ ea que cõceſſa ⁊ licita eſt:hoc in ipſa ſin ceriſſima honeſtate amicitie:hoc ĩ eo qͥ moꝛtu erat ⁊ reuixit: perierat ⁊ iuẽtus eſt. Ubique maius gaudium moleſtia maioꝛe pꝛeceditur. Quid eſt hoc dnñe de us meus:cũ tu eternum tibi tu ipſe ſis gaudiũ:⁊ quedã de te circa te ſẽper gau deant:Quid eſt quod hec rerũ pars al ternat defecin ⁊ pꝛofectu offẽſionibus ⁊ cõciliationibꝰ: An is eſt modus eaꝝ ⁊ tantũ dediſti eis cũ a ſũmis celoꝛũ vi que ad ima terrarũ:ab inutio vſque in fi nẽ ſeculoꝛũ:ab angelo vſque ad vermi culũ: a motu pꝛimo vſque ad extremu oſnnia genera bonoꝛũ ⁊ omnia iuſta o⸗ pera tua ſuis queque ſedibus locaꝛes:⁊ ſuis queque tẽpoꝛibus ageres: Pei mi di qᷓ; excelſus es in excelſis:⁊ qᷓ; pꝛofun dus in pꝛofundis:⁊ nuſquam recedis ⁊ vix redimus ad te. Age domine ⁊ fac ⁊ excita ⁊ reuoca nos accẽde ⁊ rape fla gra dulceſce:iã amemus ⁊ curramuo. Nonne multi ex pꝛofundioꝛe tartaro cecitatis q; victoꝛinus redeunt ad te:⁊ accedũt ⁊ illuminãtur recipiẽtes lumẽ EConfeſſionum OQð ſi qͥ recipiũt:accipiũt a te poteſtatẽ vt filij tui f at. Sed ſi minꝰ notii ĩ popu lis:minꝰ de illis gaudẽt etiã qͥ nouerũt eos Quãdo enĩ cũ miltis gaudet᷑:⁊ i ſin gulis vberius eſt gaudiũ: qͥa feruere fa ciũt ſe ⁊ ĩfiãmãt᷑ ex alterutro.Deide ꝙ młtis noti młtis ſũt anctoꝛitati ad ſalu tẽ ⁊miltis peũt ſecuturis:ideoq; młtũ ðᷣ illis ⁊ q eos pꝛeceſſerũt letãtur:qᷣa nõð ſolis letãtur. Abſit enĩ vt i tabernaculo tuo pꝛe pauperibꝰaccipiant᷑ ꝑſone diui tũ:aut pre ignobilibꝰ nobiles q;do po tiꝰ infirma mũdi elegiſti vt cõfunderes foꝛtia:⁊ ignobilia hin mũdi elegiſti 22 tẽptibila ⁊ ea que nõ ſũt tãqua q̃ ſunt: vt ea q̃ ſũt euacuares.Et tamẽ idẽ ipſe minim apoſtoloꝑ tuoꝛũ:ꝑ cuiꝰligua tu iſta vᷣa ſõniſti:cũ paulꝰ ꝓcõſul ꝑ eiꝰ mi litiã ðbellata ſuꝑbia ſublẽi iugo xpᷣi tui miſi eẽt rgis magni ꝓuincialis effectꝰ: ipe quoq; ex poꝛe ſaulo paulꝰvocaria⸗ mauit ob ta magne iſigne victoꝛie. Plꝰ enĩ boſtis vicit᷑ ĩ eo quẽ plꝰ tenet ⁊ de quo plures tenet. Plꝰ aũt ſuperbos te net nomine nobilitatis: ⁊ ð his plures nomiĩe auctoꝛitatis. Quãdo igit᷑ gratiꝰ cogitabat᷑ victoꝛini pectꝰ ꝙ tanq; inex pugnabile receptaculũ diabolꝰ obtiu erat.victoꝛini ligua quo telo gradi ⁊ a⸗ cuto młtos pemerat:abũdãtiꝰ exulta opoꝛtui filios tuos:da rex noſter alli gauit foꝛtẽ:⁊ nidebãt vaſa eius erepia mũdari: ⁊ aptari ĩ honoꝛc tuum: ⁊ fier vtilia ono ad oẽ opus bonũ. Sʒ vbi mi hi homo tu ſiplicianꝰ ð vicioꝛno iſta narrauit: exarſi ad imitddũ. Ad boc emn ⁊ ille narrauerat. Poſtq; vo ⁊ illud ad didit ꝙ ĩperatoꝛis iulii tempoꝛib lege data ꝓhibiti ſũt xpᷣiani docere littera turã ⁊ oꝛatoꝛiã: qud legẽ aplex loqceʒ ſcholã ðfer maluit q;ᷓ vᷣbũ tuũ ꝙ ligual ifãtiuʒ facit diſertao:nõ mihi foꝛuoꝛ ; 4 Ktckucke⸗ ikuiſee⸗ ſnolenoſſe Clleneütene Ncniſecerar roolütepe üſerui lic ltci cöbetn ſeſtuogb' Wbenerne⸗ ſenmeobſnerü uopſeunomni Clbciriſeuige 1ocikuono⸗ rikninepenct uplunsneen Nernulslkhin kengrotans finigcitloe ialglerte Nonneine miiitl ſigiaie meſonapign Namguyn eini nlg ſclvgloa imnitri nichnoͤr ſtiſe ut n n chüittſel Slinnetii⸗ lemmitüſn micäünksgnni, ctsmtügſn näigimdit lisſiruruit rſnü tingi Prenigitnr W'chenige glubu nütgi cenii iiſ⸗ Gcunglmni brtwilait Keiſn iß⸗ ni ubi ein iſi tingrßtrt A iinn Ctlutii⸗ nsdiuß, nii nn Igmü mut E e, Niber elicioꝛ diſus eſt. qͥꝛ iuenit occaſionẽ va cãdi tibi.Cui rei ego ſuſpirabã ligatus nõo ſerro alieno: ſed mea ferrea volũta te. Uelle meu tenebat inimie: ⁊ ĩide mi bicatenã ſecerat ⁊ cõſtixerat me Quip pe ex volũtate peruerſa facta eſt libido Et oũ ſeruit libidini:facta eſt conſuetu do.Et dũ cõſuetudini nõ reſiſtit᷑: facta eſt neceſſitas qͥbꝰ quaſi ã ſulis qͥᷣbpuſdã ſi bimet inexis vnde catenã appellaui te nebat ime obſtrictũ dura ſeruitꝰ.olũ tas auteʒ noua q̃ mihi eſſe ceperat vt te gratis colerẽ fruique te vellẽ deus cer ta ſola iocũditas:nõdũ erat idõea ad ſu perãda pꝛioꝛẽ̃ vetuſtate roboꝛatã. Ita due volũtates mee vna vetꝰ alia noua: illa carnalis illa ſpiritualis cõfuügebant iter ſe:atque oiſcoꝛdãdo diſſipabãt ani mã meã Sc ĩtelligebã i me ipſo experi mẽto id qõ legerã:quomodo caro ↄcu piſceret adueꝛius ſpiritũ:ſpiritꝰ autẽ ad uerſuſ carnẽ. Ego qᷣdẽ ĩ utroque:ſed ma gil ego ĩ eo qi me appꝛobabã qᷓ; ĩ eo ꝙ i me ĩpꝛobabã. Ibi eni magiſi nõ ego qa ex magna parte id patiebar iuit qᷓ; faciebã volẽs. Sed tamè cõſi uetudo ad uerſꝰ me pugnatioꝛ ex me fci erat quo niã voles quo nollẽ ꝑpuenerã. Et qᷣs iu re cõtradicere:cũ peccãtẽ luſta pena ſe queret᷑: Et nõ erat iã illa excuſanio q̃ vi deri mibi ſolebã: ppterea nõdã me con tepto ſeculo ſeruire tibi:qa icerta mihi eſſet pꝛeceptio veritatis. Jam eni ⁊ ipſa ceta erat. Ego auũt adbuc terra obliga tus militare tibi recuſabã:⁊ ĩ pedimen tie oĩbꝰ ſic timebã expẽdiri quẽadmo cu ĩpediri timẽdũ eſt. Ita ſarcina ſecu⸗/ li velut ſõno aſſolet dulciter premebar 2 Cogitatiões qbꝰmeditabar te ſimileſ erãt conatib expergiſci volẽtiũ:qͥ tamẽ ſuperati ſopoꝛis altitudine remergunt᷑ ſicut nẽo ẽ qͥ doꝛmijr ſegꝑ velu: omni nmque ſao iudicio vigilare pꝛeſtat.dil⸗ fert tamẽ plerũque homo ſomnũ excu⸗ tere cũ grauiſ toꝛpoꝛ ĩ mebris:ẽ euũq; iã diſplicẽtẽ carpit libẽtius quauis ſurgẽ⸗ di tẽpus aduenerit: ita ceriũ habeba eẽ meliꝰtue charitati me dedere qᷓ; mee cu piditati cedere. Sed illud placebat ⁊ ui cebat:hoc libebat ⁊ vicebat. Nõ eniz erat qͥd tibi reſpoderè dicẽti mihi: ſur/ ge ꝗᷓ doꝛmis ⁊ exurge a moꝛtuis ⁊ illũi⸗ nabit te xpᷣs.Et vndique oſtendenti ve ra te dicere:nõ erat oĩno qͥd reſ põderẽ veritate ↄuictꝰ:niſi tãtũ verba lẽta ⁊ lõ nolẽta. Modo ecce modo:ſine paulu⸗ luũ. Sʒ modo ⁊ modo nõ habebat mo⸗ dũ:⁊ ſine paululũ:i lõgũ ibat. Fruſtra cõdelectabar legi tue ſecũdũ ĩteriorem hominẽ: cum lex alia in mẽbris meis repugnaret legi metis mee ⁊ captiuũ me ouceret ĩ legẽ peccati que ĩ mebria meis erat. Lex eni peccati eſt violentia cõſuetudinis qua trabi:ur ⁊ tenet᷑ etiã iuitus animus eo merito quo ĩ eã vo 5 lẽs illabit᷑. Miſerũ ergo me qͥs libera⸗ ret de coꝛpoꝛe moꝛtis hui:nili gra tua ꝑ ieſũ xrᷣm duũm noſtrũ:Et de viculo q dẽ c eſiderij cõcubitus quo artiſſimo te nebar: ⁊ ſeculariũ negocioꝛũ ſeruitute quẽadmodũ me exemeris narrabo: 22 fieboꝛ noĩ tuo dne adiutoꝛ meꝰ⁊ rdẽp toꝛ meꝰ. Agebã ſolita creicẽte anxietu die ⁊ quotidie ſuſpirabã tibi. Freqnta bã eccleſià tuã quãtũ vacabar ab eiſne gocijs ſub quoꝝ põdere gemebã.Me tum erat alipius ocioſus ab opere iu⸗ riſperitoꝛum poſt aſſeſſionem tertiam: expectãs quibꝰ iterũ cõſilia venderet ſicut ego vẽdebam dicẽdi facultatem ſi qua docendo pꝛeſtari poteſt. Nebꝛi: dius autem amicitie noſtre ceſſerat: vt omnium noſtrum familiariſſimo ve/ recundo mediolanenſi ⁊ ciui 7 gra⸗ t 4. Confeſſionum. matico ſubdoceret debemẽter deſderà ti 2 famillaritatis iure ꝛec gitanti de nue ro nr̃o fidele adiutoꝛium quo idigebat nimis. Nõ itaq; nebꝛidiũ cupiditas cõ modoꝛũ eo traxit:maioꝛa eniʒ poſſet ſi vellet oe litteris agere:ſed officio beni⸗ nolẽtie petitionẽ noſtram contẽnere noluit amicus dulciſſimus ⁊ mitiſſimꝰ Agebat aũt aliud pꝛudẽtiſſime cauens inoteſcere ꝑſonis ſecũdum hoc ſeculuʒ maioꝛibus:denitans in eis oèm ĩquie⸗ tudinẽ animi:quẽ volebat hr̃e liberum ⁊ qᷓ; multis poſſet hoꝛis feriatũ ad que rendũ aliquid vel legendũ vel audien⸗ dum de ſapĩa. Quodã igit᷑ die:nõ reco lo cãm qua erat abſens nebꝛidius cuʒ ecce ad nos domũ venit ad me ⁊ alipi um põtianus quidã ciuis noſter inqᷓ; tũ afer pꝛeclare ĩ palatio militans: ne⸗ ſcio:qͥd a nobis volebat.Et cõſedimus vt colloqueremur.Et foꝛte ſupꝛa men⸗ ſam luſoꝛiã que ante nos erat attendit codicè:tulit aperuit:ĩuenit aplm pau⸗ lum inopinate ſane:putauerat eni ali⸗ quid de libꝛiſ quoꝝ ꝓfeſſio me ↄterebat Tum vero arridẽs me que intuẽs gra: ulatoꝛie:miratus eſt ꝙ eas ⁊ ſolas pꝛe oculis meis lr̃as repẽte cõperiſſʒ. hꝛi ſtiauſ qͥppe ⁊ fideliſerat:⁊ ſepe tibi dño nęr̃o ꝓſternebatur iĩ eccla crebꝛis ⁊ diu⸗ aurms oꝛõmbus. Cui ego cũ indicaſſeʒ Ulis me ſcripturis curã maxima ipẽde re:oxus ſermo ipſo narrdte de anto nio egyptio monacho cuius nomẽ ex⸗ cellenter clarebat apud ſeruos tuos: nos aũt vſq; in illã hoꝛam latebat.Qð ille vbi cõperit:ĩmoꝛatus ẽ ĩ eo ſermõe innuds tatũ viꝝ igonoꝛtibꝰ⁊ admirãſ cãdẽ nr̃aʒ ignoꝛantiã. Stupebamꝰ aũt audictes tam recenti memoꝛia 2 pꝛo⸗ pe noſtris tpibus teſtatiſſima mirabi/ lia tua in fide recta ⁊ catholica eccleſia Omnes mirabamur: ⁊ nos qꝛ tam ma gna erãt:⁊ ille qꝛ inaudita nobis erant nde Ermo er oeuoluteſtad mõaſte rioꝝ greges t moꝛes ſuanuiolẽtie tue et obera deſerta heremi:quoꝛuʒ nos nibil ſciebamus.Et erat monaſterium medi olãi plenũ bonis fratribus extra vrbis menia ſub ambꝛoſio nutrioꝛe: ⁊ nõ no ueramus. Pertendebat ille ⁊ loqueba tur adhuc ⁊ nos ĩtenti tacebamus.Un de incidit vt diceret neſcio qn ſe ⁊ tres alios cõtubernales ſuos nimirũ apud treueres cũ ĩpatoꝛ ꝓ meridiano circen⸗ tium ſpectaculo teneret᷑: exiſſe deàbu⸗ latũ ĩ oꝛtos muris contiguos: atq; illie vt foꝛte cõbinati ſpatiabant᷑:vnũ ſecuʒ ſeoꝛſum ⁊ alios duos itidẽ ſeorſum pa riterq; digreſſos: ſed illos vagabundos irruiſſe in quandã caſaʒ vbi habitabat quidã ſerui tui ſpũ paupꝑes:qualiũ ẽre gnũ celoꝝ:⁊ iueniſſe ibi codicem ĩ quo ſcripta erat vita Antonij Qua leger ce pit vmis eoꝝ ⁊ mirari ⁊ accendi ⁊ inter legendũ meditari ⁊ arripere taleʒ vitaʒ ? relicta militia ſeculi ſeruire tibi. erat aũt ex eis quos dicũt agentes in rebus Tũc ſubito repletus amoꝛe ſcõ ⁊ ſobꝛio pudoꝛe iratus ſibi cõiecit oculos i ammn cuʒ: ⁊ ait illi. Dic qᷓo te oĩbus iſtis labo ribns noſtris quo ambimus peruenue Quid querimus: Cuiꝰrei c miluamꝰ: Maioꝛne eſſe poterit ſpes nra in pala⸗ tio qᷓ; vt amici imꝑatoꝛis ſimus: Et ibi quid non fragile plenũq; periculis: et per quot pericula peruenitur ad gran/ dius periculũ:Et q;diu iſtuc eru: ann/ cus aũt dei ſi voluero ecce nuc ſio. Di/ xit hoc:⁊ turbidus parturitione noue vite reddidit oculos paginis: ⁊ legebat 2 mutabat᷑ intus vbi tu videbas:⁊ exiij⸗ ebat mundo mens eius vt mox appa⸗ ruit.Nãq; oũ legit ⁊ voluit fluctul coꝛ l itfenniaf gtugnlori rüttninte mnſunt oeggecht Kilretan. (dtwemar iunbhunntch Pricgoenreing (eiponnants AAineodend Lnneititin Cnofrtrünee Vinc,0e loggogno⸗ MWrteſaegf 4 ipolckieineſt tuünbiomat euunendto⸗ Dlltriſmer e obuecure föglleum. Giconrei Minlr Mdcne ſtininde füaſnnre ltintnn ſundüblien ſhrnnefre tnpoatene aoſtor Krmntor icnbrine tlegnen min oened R a ntodn lnnten hamm Nlewdeih — unntmege einmincen ſoeinekuti orslmti Neminttin at nonienm nisfnunbuant brotonuneni encehnlerl ositeniten! cena echgitnn nales twinnin mpnmürenn tmmitien sCNNeenn i iniſit 6doiimt retli 1Ntmidi initumd ntmmmli Cnitnurt/ enummt ardn , cpuiag, pmnmmeii Cinti tnnie, = WSESSSS — — — ö¶ůAiber Es lui: infremnit aliqũ ⁊ diſcrenit: de creuitq; melioꝛa:iãq; tu ait amico ſuo Ego iã abꝛupi me ab illa ſpe noſtra: ⁊ deo vᷣuire ſtatui:⁊ hoc ex hoꝛs hac. In hoe loco aggredioꝛ:te ſ piget imitari: noli aduerſari. Reſpondit ille adherer ſe ſocio tante mercedis tanteq; militie 2 ambo iam tui edificabant turriʒ ſum ptu idoneo relinquẽdi oĩa ⁊ ſequendi te. Tũu pontianus ⁊ qui cũ eo per alias oꝛti partes deambulabãt querẽtes eos deuenerũt ĩ eũdem locũ: ⁊ inneniẽtes admonnuerũt vt redirent qð iaʒ decliaſ ſet dies. At illi narrato placito ⁊ ꝓpoſi to ſuo:quoq; modo in eis talis volun tas oꝛta eſſet atq; firmata petiuerũt ne ſibi moleſti eẽnt ſi adiungi recuſarent. Iſti aũt nibilo mutati a pꝛiſtinis:flene⸗ runt ſe tamen vt dicebat: atq; illis pie ↄgratulati ſunt ⁊ cõmẽdauerũt ſe oꝛa tionibus eoꝛũ:⁊ trahentes coꝛĩ terram abierũt ĩ palatium. Illi aũt affigentes coꝛĩ celo manſerũt ĩ caſa.Et ambo hẽ bant ponſas.Que poſtea qᷓ; hoc audie runt dicauerunt etiam ipſe virginitatẽè tibi. Narrabat hec põtianꝰ:tu aut dñe inter vba eius retoꝛq̃bas me ad meipᷣm auferẽs me a doꝛſo meo:vbi me poſne ram dũ nollem me attendere:⁊ cõſtitu ebaſ me ante faciem meam vt viderem q; turpis eſſem ⁊ qᷓ; diſtoꝛtꝰ⁊ ſoꝛdidus 2 maculoſus ⁊ vlceroſus Et videbaʒ ⁊ boꝝꝛebam:⁊ quo a me fugerem nõ erat Etſi conabar a me auertere aſpectũ nar rabat ille quod narrabat:⁊ tu me rur⸗ ſus opponebas mibi:⁊ impigebas me in oculos meos vt viderem iniquitateʒ meam ⁊ odiſſem. Noueram eam ſz dil ſimulabas ⁊ coniuebaʒ ⁊ obliuiſcebar. Cum vo qᷓ;to ardentius amabam illos de quibus audiebam ſalubꝛes affectuſ ꝙ le totos tibi ſanandos dederant:tan to ereerabilius me coparatum eis ode rã:qm multi mei anni mecũ efflureraʒ foꝛte duodecim anni:ex quo ab onde⸗ nigeſimo anno etatis mee: lecto cicero nis hoꝛꝛenſlo:excitatus eram ſtudio ſa pientie: ⁊ differebam cõtempta kfelicita te terrena ad eam inueſtigandam vaca re:cuius nõ inuentio:ſed vel ſola inqui ſitio iam pponenda erat etiam iuents theſauris regniſq; gentium: ⁊ ad nutũᷣ circũfluentibus coꝛpoꝛis voluptatibꝰ. Et ego adoleſcens miſer:dalde miſer in exoꝛdio ipſius adꝓleſcentie etiam petie ram a te caſtitatem ⁊ dixeram:da mibi caſtitatẽ ⁊ otinẽtiaʒ:ſed noli mõ. Cime baʒ en ne me cito exaudires:⁊ cito ſa nares a moꝛbo ↄcupiſcentie:quẽ male bã expleri qᷓ; extingui: ⁊ ierã ꝑ vias pꝛa uas ſupſtitione ſacrilega:nõ qͥdem cer tus in ea:ſed q̃ſ pꝛeponens edã ceteris qͥ nõ pie querebam:ſed inimice oppugna bã.Et putaueraʒ me pꝛopterea differre de die in diẽ:cõtẽpta ſpe ſeculi:te ſoluʒ ſequi:qꝛ nõ mihi apparebat certũ aliqᷣd uo dirigerẽ curſum meuʒ. Et venerat dies quo nudarer mihi ⁊ increꝑet me cõſcĩa mea.Ubi eſlĩgua: Nempe tu di cebas ppter incertuʒ veꝝ nolle te abij cere ſarcinam vanitatis.Ecce iã certuʒ eſt: ⁊ illa te adhuc pꝛemit:humeriſq; li berioꝛibus penas recipiunt: q neq; ita inqrendo attriti ſunt:uec decẽnio:⁊ ain plius iſta meditati. Ita rodebar intus 2 confundebar pudoꝛe hoꝛibili vebe menter cũ pontianus talia loqret᷑.Cer mĩat o aũt ᷣmõe ⁊ cã q̊ venerat:abijt ille ⁊ ego ad me. Que nõ ĩ me dixi.qbꝰ ſnĩiaꝝ ve rheribꝰ non flagellaui aĩam meam:vi ſequeret᷑ me conantẽ poſt te ire: ⁊ retin ebat᷑. Recuſabat ⁊ non ſe ex cuſabat.Conſumpta erat ⁊ cõuicta ar⸗ guenta oia. Remapat muta trepidatiꝰ . quaſt moꝛè refoꝛmidabat reſtringi AàA lluxu cõſuetudinis quo tabeſcebat ĩ moꝛtc.Lum i ilta grandi rixa ĩterioꝛis vomaus mee:quã foꝛtiter excitauerà cũ aia mea in cubili nro coꝛde meo tã vul tu q; mente turbatus:iuado alipiuʒ et exciamo.Quid patimur:Qaid eſt boc Quid audiſti: Surgunt ĩdocti et celuʒ rapiũt:⁊ nos cũ doctrinis noſtris ſine coꝛde ecce vbi volutamur in carne æ ſanguine: An qꝛ pꝛeceſſerunt pudet ſe qui:⁊ nõ pudet nec ſaltem ſequi. Dixi neſcio que talia:⁊ abꝛipuit me ab illo eſtus meus cuʒ taceret attonitus me in tuẽs. leq; eni ſolita ſonabã: pluſq; al loqᷣnant᷑ animũ meũ frons gene oculi coloꝛ modus vocis qᷓ; vetba q ꝓmebaʒ Poꝛtulus quidã erat hoſpicijnr̃i: quo nos vebamur ſicut tota domo. Nam boſpes ibi nõ hitabat dñs domus. Il⸗ luc me abſtulerat tumalrus pectoꝛis: vbi nemo ĩpediret ardẽtem liteʒ quam mecuũ aggreſſus eraʒ:vonec exiret qua tu ſciebas.Ego aũt non. Sed tantũ in⸗ ſaniebã ſalubꝛiter:⁊ moꝛiebar vitaliter ignarus qͥd mali eſſem:⁊ ignarus quid bomi poſt paululũ futurꝰeſſeʒ.Abſceſſi G in hoꝛtũ: ⁊ alipius pedẽ poſt pedem. Neq; eni ſecretü meü non erat vbi ille aderat. Aut quando me ſic affectũ oòſe reret: Sedimus quantũ potuimus re⸗ moti ab edibus.Ego fremebam ſpũ in dignanſ idignatõe turbulemiſſima: qð nõ irem i placituʒ ⁊ pactũ tecũ deꝰ me⸗ us:in qð eundum eſſe oĩa oſſa mea cla mabãt.⁊ in celũ tollebãt laudibus: ⁊ ñ illuc ibat᷑ nauibus aut quadrigis: aut pedibus:quantũ ſaltẽ de oomo in euʒ locum ieram vbi ſedebamꝰ. Nam nõ ſolũ ire:verüetiam peruenire illuc:nihil erat aliud qᷓ; velle ire:ſed velle foꝛiter ⁊ integre nõ iem aaciaʒ hac atq; hac ver . „ 4 . . * 2 ſare ⁊ iactare voluntatem:parte aſfur/ gentẽ cũ alia parte cadẽte luctantem/ Deniq; tã multa faciebã coꝛpoꝛe ĩ ipis cũctatõnis eſtibus que aliquãdo volũt bhoĩes ⁊ nõ valent:ſi aut ipſa mẽbꝛa nõ heant:aut ea vel colligata vinculis vel reſoluta languoꝛe vel quoquo mõ ipe dita ſint.Si auulſi capilluʒ ſi ꝑcuſſifrõ tem:ſi cõſertis digitis: amplexatus ſuʒ genu:qꝛ volui feci. Potui aũt velle ⁊ñ facere ſi mobilitas mẽbꝛoꝝ nõ obſeq̃re tur. Laʒ multa g feci vbi non hoc erat velle quod poſſe:⁊ nõ faciebã quod ⁊ icomparabili affectu aplius mibi place bat:⁊ mox vt delle n poſſeʒ qꝛ mox vt vellem vtiq; vellẽ. Ibi eni facultas ea q̃ volũtas:⁊ ipᷣm velle iam facere erat:⁊ tamen nõ fiebat: faciliuſq; obtẽꝑabat coꝛpus tenuiſſime volũt ti aie vt ad nu tum mẽbꝛa mouerent᷑ iq; ipſa ſibi anĩa ad volupiatẽ ſnaʒ magna in ſola volũ⸗ tate ꝑficiendam. Unde hoc mõſtruʒ: ⁊ quare iſtuc. Luceat miſericoꝛdia tua: - iterrogẽ ſi foꝛte mihi reipõdere poſſint latebꝛe penaꝝ hoĩum ⁊ tenebꝛoniſime cõtritiones filioꝝ adaʒ. Unde hoc mõ⸗ ſtruʒ:⁊ quare iſtuc: Imꝑat aĩus coꝛpo ri ⁊ paretur ſtatim:ĩperat aius ſibi ⁊ re ſiſtit᷑. Inꝑat aĩus vt moueatur manuſ ⁊ tanta ẽ facilitas vt vix a ſinnio oiſcer⸗ nat᷑ ĩperiũ.Et aius animus eſt: manus aũt coꝛpus c. Imperat animus vt velit ⁊ animus eſt:nec alter eſt nec facẽ tamẽ Unde hoc monſtrum:⁊ quare iſtuc: Imperat inquã vt velit qui non iĩpera ret niſi vellet:⁊ non fit qo ĩpat.Sʒ nõ ex toto vult. Non ergo ex toto iperat. Nã in tantũ iꝑat iquantũ vult:⁊ in tã⸗ tũ nõ fit qð iĩperat. Inquantũ nõ vult: quoniam voluntas imperat vt nt volũ tas:nec alia ſed ipſa. Nõ vtiiq; plena ĩ perat:ideo nõ ẽ qð iperat.nam ſi plena (wenpeet ſiannonſt⸗ mleithin MmMYbuvtſorgt eranepneg Ufelntales,: teroteſteleen lttecetusoe ſgitniiz ſ hutsldel Mritdnsnun ipntinſenerin fnnln ſpü Peninet i nieint en Retisapoin⸗ lcherancme ſenadon dd Ninaſtännſope ritorcſee⸗ Uoſfonstenet: Eictlgunbor irellrni nkionne ugilzenz ſegtcunihn ſtitͤnbeten hunfitun ſerondvin lunpain chtneſnte tonneiczet gospao ſſledeeneere ſuttzenin frbrigee anigeſl Ptiftunci⸗ tuungn Mlgn deſe mglign . — Ragpllipti Ns m a bonuͤce eheer in ſicbimun noͦſitigt Cniglunnde enpoſga Ziaiſai Llrianſuner Clug r Witilt mmicfin mgin iti kmnith enicdien nihine n trec Jhrinc, oniun noni . . eſſet:nec imperaret vt eſſet:qꝛ iam eſſʒ. MNõ igitur monſtrum partim velle par lim nolle:ſed egritudo anim eſt: quia non totus aſſurgit veritate ſublenatus conſuetudine pꝛegrauatus. Et iõ ſunt due voluntates:qꝛ vna earum tota nõ c:⁊ boc adeſt alteri qð deeſt alteri. Pe reant a facie tua deus ſicuti pereunt va niloqui:⁊ mẽtis ſeductoꝛes:qu cuʒ du as voluntates ĩi deliberando animad/ uerterint duas naturas duarum men⸗ tium eſſe aſſenerãt: vnam bonam: alte ram malam. Jpſi vere mal ſunt cũ iſta mala ſentiunt:⁊ idẽ ipſi boni erunt ſi vera ſenſerint:veriſq; conſenſerint: vt Dicat eis apoſtolus tuus. Fuiſtiſ aliqñ tenebꝛe:nunc autem lux in domino.Il li enim dum volunt eſſe lux non in do mino ſed in ſeipſis:putando anime na turã hoc eſſe quod deuſ eſt:ita facti ſũt denſioꝛes tenebꝛe:quoniam longius a te receſſerunt hoꝛꝛenda aꝛꝛogantia a te vo lumine illuminante omnem homi⸗„ nem venientem in hũc mundum. Attẽ dite quid dicatis ⁊ erubeſcite: ⁊ accedi⸗ te ad eum ⁊ illuminamini:⁊ vultus ve ſtri nõ erubeſcent. Ego cum delibera⸗ bam vt iã ſeruirem domino deo meo: ſicut oiu diſpoſueram:ego eram qui vo lebam ego qui nolebam. Ego ego eraʒ Nec plene volebaà:nec plene nolebaʒ. Ileo mecũ cõtẽdebam: ⁊ diſſipabar a meipſo.Et ipſa diſſpatio me iuto qui⸗ dem ſiebat: nec tñ ondebat naãm mẽtis aliene:ſed penã mee.Et iõ non iam ego operabar ulaʒ ſed quod hitabat in me peccatũ de ſupplicio:liberioꝛis peccati qꝛ erã filius adã. Nam n tot ſunt cõtra rie nature quot volũtates ſibi reſſtunt non iam oue ſed plures erunt. Si deli beret quiſquaʒ vtrum ad conuẽticulũ 222 vViü. eoꝑ pergat an ad theatrum: clamãt iſti Ecce due nature:vna bona hac addu⸗ cit: altera mala illac reducit. Nam vn⸗ de iſta cüctatio ſibimet aduerſantiũ vo luntatũ.Ego aũt dico ambas malas:⁊ que ad illos ducit:⁊ q̃ ad theatiũ redu cit. Sed non credunt niſ bonam eſſe qᷓ itur ad eos.Quid ſi ergo quiſquam no ſtrum deliberet: vt ſecum altrercanti⸗ bus duabus voluntatibus fluctuet: virum ad theatrum pergat: an ad ec⸗ cleſiam noſtram DRee iſti quid reſpondeant flucuabunt. Aut enim fatebuntur quod volunt bona volun tate pergi in eccleſſam noſtram: ſicut in eam pergunt qni ſacramentis eius imbuti ſunt atque detinentur: ant ou⸗ as malas naturas: ⁊ duas malas men tes in vno homine confligere puta/ bunt: et non erit verum quod ſolent dicere vnam bonam: ⁊ alteram ma⸗ lam: aut conuertentur ad verum et non negabunt cum quiſque de liberat animam vnam diuerſis voluntatibus eſtuare. amn ergo non dicant cum duas voluntates in homine vno ad/⸗ ueriari ſibi ſentiunt duas contrarias mentes de duabus contrarijs ſubſtan tijs ⁊ de duobus contrarijs pꝛincipis contendere vna nam: alteraʒ ma lam ¶Nam tu deus verax impꝛobas eos ⁊ redarguis atque conuicis eos ſis cut in vtraque mala voluntate: cum quiſque deliberat vtrum hominem: veneno interminat an ferro: vtrum fundum alienum: illum an illum in⸗ nadat: quando vtrumque non poteſt: vtrum emat voluptatem luxuria an pecuniaʒ ſeruet anaritia:vtruʒ ad circũ pergat an ad theatꝑ:ſi vno die vtꝑq; ex bibeat᷑:addo etiaʒ tertiũ:an ad furtum de domo aliena ſi ſubeſt occaſio: addo ⁊2 quartũ:an ad cõmittẽdũ adulterium ni ⁊ inde ſimul facultas aperit᷑ ſi oia cõ currat ĩ vnũ articulũ tẽpoꝛis pariterq; cupiãt᷑ oĩa que ſimul agi nequeunt.Di ſcerpit enĩ aĩum ſibimet aduerſantibꝰ quatuoꝛ volũtatibꝰ vel etià pluribus iĩ tata copia rerum qͥ appetunt᷑ nec tamẽ tatam multitudinẽ diuerſaꝝ ſubſtãtia⸗ rum ſolent dicere. Ita ⁊ in bonis volũ tatibꝰ. Nã quero ab eis viꝑ bonũ ſit de lectari ĩ lectiõe apoſtoli:⁊ vtrũ bonum ſit delectari pſalmo ſobꝛio: ⁊ vtꝑ bonũ ſit euageliũ diſſerere. Reſpondebũt ad ſingula. Bonũ.Quid ſi ergo parit᷑ dele ctent omnia ſimulq; vno tẽpoꝛe: Nõ⸗ ne dinerſe volũtates diſtẽdunt coꝛ ho⸗ minis cũ oliberat᷑ qͥd potiſſimũ arripia mus:Et oẽs bone ſuũt:⁊ certãt ſecũ do/ nec eligat vnũ quo ferat᷑ tota volun/ tas vna q̃ ĩ plures diuidebat. Ita etiam cũ eternitas delectat ſuperiꝰ: ⁊ tẽpoꝛal boni voluptas retentat ĩferius:eadẽ aĩa eſt non tota voluntate illõ aut hoc vo/ lens:⁊ lõ diſcerpit᷑ graui moleſtia: duʒ illud veritate pꝛeponit:hoc familiarita te non ponit.Sic egrotabã ⁊ excrucia⸗ bar accuſans meinetipſum ſolito acer bius nimis:ac voluens ⁊ verſans me ĩ vinculo meo:donec abrumperet᷑ totuʒ quo iã exiguo tenebar. Sed tenebar ta men ⁊ inſtabas tu ĩ occultis meis dñe ſeuera miiericoꝛdia flagella ĩgeminãs timoꝛis ⁊ pudoꝛis:ne rurſus ceſarẽ añ abrũperet᷑ id exiguũ ⁊ tenue qð rema/ ſerat: ⁊ reualeſceret iteꝝ ⁊ me robuſtius alligaret. Diceba enim apud me itus. Ecce mõ fiat:mõ fiat.Et cũ verbo iã ibã ĩ placitũ iã pene faciebam ⁊ nõ faciebã nec relabebar tamen in pꝛiſtina: ſed de ꝓximo ſtabam ⁊ reſpirabam. Et item conabar ⁊ paulominus ibi eram: ⁊ pa Confeſſionunm—· lominus iam iãq; attingebam ⁊ tene/ bam ⁊ non ibi eꝛam nec attingebaʒ nec tenebã heſitãs moꝛi moꝛti ⁊ vue vine/ re. Pluſq; i me valebat deterius iĩolitũ qᷓ; melius iſoluũ:punctũq; ipᷣm tempo ris quo aliud futurus erã q;to ꝓppius admouebat᷑: tãto amplioꝛem iĩcutiebat hoꝝoꝛè:ſʒ nõ recutiebat retro nec auer tebat.ſed ſuſpendebat. Retinebãt nuge nugaꝝ ⁊ vanitates vanitatũ antiq̃ ami⸗ ce mee:⁊ ſuccutiebant veſtem medà car⸗ neam ⁊ ſubmurmurabant.Dimirtis ne nos ⁊ a momẽto iſto nõ erimꝰ tecũ vl⸗ tra ĩ eternũ:⁊ a momẽto iſto nõ tibi li⸗ cebit hoc ⁊ illud vltra ĩ eternũ: Et que ſuggerebàt ĩ eo qð oixi boc ⁊ illud:que ſuggerebãt ðs meus auertat abanima ſerui tui miſericoꝛdia tua: quas ſoꝛdes ſuggerebãt:que dedecoꝛa:Et andieba eas lam longe minus qᷓ; dimidius non tãquam libere contradicentes eundo iĩ obuiam:ſed veluti a doꝛſo muſitantes 2 di cedentem quaſi furtim vellican/ tes vt reſpicerem: retardabant tamen me recunctantem abripere atq; excute re ab eis ⁊ tranſilire quo vocabar:cum diceret mihi conſuetudo violenta:pn/ taſne ſine iſtis poterie: Sed iaʒ tepidiſ ſime hoc dicebat. Aperiebatur eniʒ ab ea parte qna intenderam faciem:⁊ quo tranſire trepidabam: caſta dignitas cõ⸗ tinentie ſerena ⁊ non diſſolute bilaris: honeſte blandiens vt venirem neq; du bitarem:⁊ extendens ad me ſuſcipien/ dum ⁊ amplectendum pias manus ple nas gregibus bonoꝛum exemploꝛum: Ibi tot pueri ⁊ puelle:ibi innentus mul ta ⁊ omnis etas:⁊ graues vidue ⁊ virgi⸗ nes anus:⁊ in omnibus ipſa continen/ tia nequaqᷓ; ſterilis:ſed fecunda mater filioꝛum gaudioꝛum de marito te one Et irridebat me irriſione expoꝛato⸗ ltann1 ecoitir tidede Pthess ud ſrieriennna Crhenaal; Cerſenbetecte uummanmemmn Nefu rdeecntn mſhninn Polegiürſn Aymofni Nepotchrnon Pulrineoiuc mttetooppen Uchnonlacäſc tworünii⸗ Cenaobotney iſpelachn, Gmncätocder hrcontbiad ſanest ſeniboned frmmelle uloofetiig Cſneiifen ſwikei pigepit⸗ nenecogie ülhupitfn hleſcnici fetite ſin icgrb ſiſtmn lſkr nmninbi ugilgut icmgtnen amnumnhe noihntfnt, enlektann memignen. fumnsgigngn ienglonninn cunedeſennu chr Nititg Nes untninin Gedanteſnni⸗ ummmtomdenn oſſtonian n 4 . momaoitoni Aelmicni Gdindoeta eus tiſn eſ torden ut edackrudu Ninnqů Nin Condamwin Auis abnuum ciimn lin n. Euth Girherige iirgoat tunchſent, Cre:i .. Mon Nn n moſen Gcing gsulntiß Cmn iunii ria quaſi diceret. Tu nõ poteris qð iſti 2 iſte: An vo iſti ⁊ iſte i ſemetipſis poſ- ſunt ac nõ ĩ dñe deo ſuo.Dne deꝰeoꝛuʒ me dedit eis. Quid ĩ te ſtas ⁊ non ſtas. Pꝛoüce te ĩ eum:noli metuere mon ſe ſubtrahet vt cadaſ:pijce te ſecurꝰ:excipi et te ⁊ ſanabit te.et erubeſcebã nimiſ qꝛ illaꝝꝑ nugaꝑ murmur adhuc audiebã: ? ↄctabũdꝰpẽdeba.Et rurſuſ illa q̃i dicẽt Obſurſce aduerſus ĩmũda illa mẽbꝛa tua ſuꝑ terrã vt moꝛtificent᷑. Narrãt ti bi delectiões ſed nõ ſicut lex dñi dei tui Iſta ↄtrouerſia ĩ coꝛde meo nõ niſi de meipſo aduerſus meipſũ. At alipiꝰaffi/ xus lateri meo ĩuſitati motus mei exi⸗ tum tacitus opꝑiebat᷑. Ubivo a fundo archano alta cõſideratio cõtraxit ⁊ cõ geſſit totã miſeriã meã in ↄſpectu coꝛ⸗ dis mei:oboꝛta ẽ ꝓcella ingens ferẽs in gentẽ ĩbꝛẽ lachꝛymarũ.Et vt totũ effun derem cũ vocibus ſuis ſurrexi ab alipio ſolitudo mihi ad negociũ flendi aptioꝛ ſuggerebat᷑.Et ſeceſſiremotiꝰ qᷓ; vt poſ ſet mibi oneroſa eẽ etiã eius pntia. Sic tuᷣc eram: ⁊ ille ſenſt. Neſcio quid eniʒ puto dixerã:ĩ quo apparebat ſonus vo cis mee iã fletu grauidus:⁊ ſic ſurrexe⸗ rã. Maſi g ille vbi ſedebamus nimie ſtupẽs.Ego ſub quadã fici arboꝛe ſtra⸗ ni me neſcio quo:⁊ dimiſi abẽas lachꝛy mie: ?2 ꝓpꝛuꝑũt flumia oculoꝝ meoꝝ:ac reptabile ſacrificiũ tuũ.Et non qͥdẽ his Vbis:ſed ĩ hac ſnia multa dixi tibi.Et tu eſje vſq; quo. Uſquequo one iraſceris in finẽ. le memoꝛ fueris iniqtatũ nr̃a⸗ ru antiquaꝝ. Sentiebaʒ eni ab eis me teneri:⁊ iactabã voces mipabiles.Quã diu q;diu cras ⁊ cras Quare nõ modo Quare nõ hac hoꝛa finis turpitudinis mee. Diceb hec ⁊ flebã amariſſima cõ titõe coꝛdis mei. Et ecce audio vocem de vcina domo cũ cantu dicentis ⁊ cre bꝛo repetẽtis q̃ſt pueri an puelle neſcio. Tolle lege:tolle lege. Statiq; mutato vltu ĩtentiſſimus cogitare cepi:vtꝑ naʒ ſolerent pueri ĩ aliquo genere ludendi cantitare tale aliquid: nec occurrebat oĩno audiuiſſe me vſpiam. Bepᷣſſoque ipetu lachꝛymarũ:ſurrexi nibil aliud ĩ terpꝛetãs diuinitus mihi inberi: niñ vt aperireʒ codicem ⁊ legerem qò pꝛimuʒ capitulũ ĩueniſſes.Audierã enĩ de anto mo ꝙ ex eudgelica lectione cui foꝛte ſu peruenerat admonitꝰ fuerit:tanq; ſibi diceret᷑ qð legebat᷑:vade vẽde oĩa que hẽs ⁊ da pauꝑibꝰ:⁊ hẽbis theſaurum ĩ celis:⁊ veni ſequere me:⁊ tali oꝛaculo confeſtim ad te eſſe conuerſum. Itaq; concitus redij ad eum locum vbi ſede⸗ bat alipius:ibi enim poſueram codiceʒ apoſtoli cũ inde ſurrexeram. Arripui: aperi ⁊ legi in ſilentio capitulũ quo pꝛi mum coniecti ſunt oculi mei. Non in commeſſationibus ⁊? ebꝛetatibuos:non in cubilibus ⁊ impudicitijs:non in cõ⸗ tentione ⁊ emulatione:ſed induite do⸗ minum noſtrum ieſum xpᷣm:⁊ carniſ ꝓ uidentiam ne feceritis in concupiſcen⸗ tijs. Nec vltra volui legere nec opꝰerat Statim quippe cum ſine huiuſce ſen⸗ tentie quaſi luce ſecuritatis ĩfuſa: coꝛdi meo omnis dubitationis tenebꝛe diffu gerunt. Cum interiecto aut digito aut neſcio quo alio ſigno: codicem clauſt: ⁊ tranquillo iam vultu iĩdicaui alipio At ille quid in ſe ageꝛetur quod ego ne ſciebam ſic ĩdicauit. Petit videre qͥd le giſſem:oſtẽdi:⁊ attendit etiam vltra qᷓ ego legerà ⁊ ignoꝛabam quid ſequere tur. Seqbat᷑ vero ĩfirmum aũtĩ fide re cipite.Qõ ille ad ſe rettulit:mihiq; ape ruit. Sed tali admonitione firmatus ẽ placitoq; ac ꝓpoſito bono ⁊ cõgruen⸗ tiſſimo ſuis moꝛibus quibus a me ĩ me lius iam oliz valde longeq; diſtabat: fine vlla turbulenta cõctatiõe coniũctꝰ ?. Inde ad matrem ingredimur: indica mus: gaudet: narramus: quẽadmoduʒ geſuzʒ ſit: exultat ⁊ triũphat: ⁊ bndice/ bat twi q potes es vltra qᷓ; petimuſ aut itelligimus facere: qꝛ tato aplius ſibi a te cõceſſum de me videbat:qᷓ;to petere ſolebat miſerabilibus eiulatibus flebi/ libuſq; gemuibus. Conuertiſti eniʒ ita me ad te:vt nec vxoꝛẽ quererẽ:nec ali⸗ quã ſpẽ ſeculi bꝰ:ſtans ĩ ea regula fidei in qua me an tot anos ei renelaueras. Et cõuertiſti luctũ eius ĩ gaudiũ multo vberius qᷓ; voluerat: ⁊ multo cariꝰ aiq; caſtius qᷓ; de nepotibus carnis mee re drebee. Evlici liber. vij. . ncipit nonus. Omine ego fuus tu ego ſeruus tuus ⁊ filius ancil le tue. Dirupiſti vineula mea:tibi ſacrificabo ho⸗ ſtiã landis. Landet te coꝛ meũ ⁊ lingua mea: ⁊ oĩa oſſa mea di⸗ cant:iie qꝗs ſimilis tibi: dicat ⁊ reſpõde mihi: ⁊ dic aie mee:ſalus tua ego ſum. Quis ego ⁊ qualis ego: Quid nõ mali ego:aut facta mea aut ſi nõ facta dicta mea:aut ſi nõ dicta volũtas mea fuit: Tu aũt one bonus ⁊ miſericoꝛs: ⁊ dex⸗ tera tua reſpiciens ꝓfanditatẽ moꝛtis mee: ⁊ a fundo coꝛdis mei exbauriens abyſſum conuptõis. Et hoc erat totum nolle qð voleba . ⁊ velle qõ volebas. Sed vbi erat tã anoſo tge ⁊ de qꝰvno altocq; ſecreto euacuatũù ẽ in momẽto liberũ arbitriũ meũ:quo ſubderẽ cerui cẽ leni iugo tuo:⁊ humerol leui ſarcine tue xpᷣe ieſu adiutoꝛ meꝰ ⁊ redemptoꝛ meus. Quã ſuaue mihi ſubito factum ẽ careie ſuauitatibus nugarũ:⁊ qs amit⸗ Confe fuonum tere metus fuerat:ia dimittere gandinʒ erat.Eijciebas eni eas a me vera tu ⁊ ſũ ma ſuauitas:eijciebas ⁊ itrabaſ ꝓ eis oĩ voluptate dulcioꝛ:ſed nõ carni ⁊ ſãgui ni:oĩ luce clarioꝛ ſed oĩ ſecreto interioꝛ omni bonoꝛe ſublimioꝛ:ſed nõ ſublimi bus ĩ ſe. Jã liber erat aĩus meus a curii moꝛdacibꝰambiendi ⁊ acrendi ⁊ vo⸗ lutandi atq; ſcalpẽdi ſcabiẽ libidinum ⁊ garriebaʒ tibi claritati mee ⁊ diuitijs meis ⁊ ſaluti mee dño deo meo.Et pla cuit mihi ĩ cõſpectu tuo non tumultu⸗ oſe abꝛipere.ſed leniter ſubtrabere mi⸗ niſt eriũ lingue mee nundinis loqcitati ne vlterius pueri meditãtes nõ legem tuã:nõ paceʒ tuaʒ: ſed iſanias mẽdaces 2 bella foꝛenſia mercarent᷑ ex oꝛe meo arma furoꝛi ſuo.Et oppoꝛtune iaʒ pau⸗ ciſſimi dies ſupererdt ad vindemiales ferias: ⁊ ſtatui tollerare illos vt ſolẽnit᷑ abſcederẽ: ⁊ redẽptus a te iã nõ redireʒ venalis.Cõſñiliũ ergo nrm erat coꝛaʒ te: coꝛã hoĩbus autem niſi nr̃is non erat. Et conue nerat iter nos ne paſſiʒ cu effunderet᷑:q;qᷓ; tu nobis a cõualle plo rationis aſceẽdentibus ⁊ cantdãtibus ca ticũ graduum dederas ſagittas acutas 7 carbones vaſtatoꝛes aduerſus ligus ſubdolam velut conſulendo contradi centẽè:⁊ ſicut cibũ aſſolet amando con ſumentẽ. Sagittaueras tu coꝛ noſtruʒ charitate tua: æ geſtabamꝰ vba tua tra ſfixa viſceribus ⁊ exẽpla ſeruoꝝ tuoꝛu quos de nigris lucidos:de moꝛtuis vi⸗ uos feceras. Cõgeſta in ſignum cogita tionis noſtre vꝛebãt:⁊ aſſumebant gra ueʒ toꝛpoꝛẽ:ne i ima vergeremur:⁊ ac⸗ cendebãt nos valde: vt oĩs ex ligua ſub dola ↄtradictiõis flatus iſlamare nos acrius poſſet: nõ extiguere.Clerütamẽ qꝛ ꝓpter nomen tuum quod ſanctifica ſti per terras etiam laudatoes vtique h⸗ detwemtp⸗s ctetnleice nfrunum imnn ſirengmntt⸗ illenſettoe Moncicoüne nillmdien) tlidontpen Picleiktann empt letnen munpheſ⸗ iinioprinomte Zſolerrttoria Mtüttri ein Cenooleciorenn Prdnertwegen igeeinnneten Wermeſtanie nenonein MWmngeen Nmnmegdonn Ofimmuneſine tchiden irantmn nprmnrgr⸗ ſonneſenne WN immnmmn Gönnmc Nlarin ihſätngnne wrücng Gaitutnemt trchutinithe ſbüindriliti aäintni nbiendi tumni, bicmiaine eediddered eannommmn Neneeſncin i Maütti iunz kiinumne EmANAN S prri iin ulenlutſ Nchmmkiinn umniiſiſg nirmuſt⸗ f larrittini ti⸗ nteiimnoan. —r . „* haberet votum ⁊ pꝛopoſitum noſtrum iactantie ſimile videbat᷑: non opperiri tam pꝛoximum feriarũ tempus:ſed de pꝛofeſſione atq; ante oculos omnium ſcita ante diſcederẽ:vt cõuerſa in factũ meũ oꝛa cũctoꝛũ intuentium qᷓ; vicinũ vindemialium diem pꝛeuenire voluerĩ mulrti dicerent ꝙ quaſi appetiſſem ma gnuſ videri.Et quo mibi erat iſtð vt pu taretur ⁊ diſputaretur de aĩio meo: et blaſphemaretur bonum noſtrum. Qui etiam quod ipſa eſtate litterario laboꝛi nimio pulmo meus cedere ceperat: et difficulter trahere ſuſpiria doloꝛibuſq; pectoꝛis teſtari ſe ſanciũ:docemq; clari oꝛem pꝛoductioꝛemue recuſare:pꝛimo ꝑturbauerat me:qꝛ mag ſterij illius ſar cinã pene iam neceſſitate deponere co⸗ gebar:aut ſi curari ⁊ conualeſcere po⸗ tuiſſem certe intermittere. Sed vbi ple na voluntas vacandi ⁊ videndi: quo⸗ niam tu es dominus:oboꝛta mihi ẽ at⸗ q; firmata:noſti deus meus etiam gan⸗ dere cepi:ꝙ hec quoq; ſuberat nõ mẽ/ dax excuſatio que offenſtonem hoĩum temperaret:qui ppter liberos ſuos me liberum eſſe nunquãà volebant. Plenꝰ igitur tali gaudio tollerabam illud ini nallũ tempoꝛis:oonec decurreret. Ne ſcio vtrum vel viginti dies erant:ſed ta men foꝛtiter tollerabantur:qꝛ receſſe/ rat cupiditas que mecum ſolebat ferre graue negocium ⁊ ego pꝛimẽdus remaã ſeram niſi patientia ſuccederet. Peccaſ ſe me in hoc qniſq; ſeruoꝛum tnoꝛũ fra tru meoꝛum dirxerit:ꝙ iam pleno coꝛoð militia tua paſſus me fueriʒ vel vna bo ra ſedere in cathedra mendacij. At ego non contendo. Sed tu domine miſeri⸗ coꝛdiſſime nonne ⁊ hoc peccatum cuʒ ceteris hoꝛendis ⁊ funereiſ in aqua ſcã ignouiſti ⁊ remiñſti mibi: Macerabat anxietudine verecũdus de iſto noſtre bono:ꝙ pꝛopter vincula ſua quibus te naciſſime tenebatur deſeri ſe noſtro cõ ſoꝛtio videbat nondũ xpᷣianuſ coninge fideli: eaipſa tamẽ artioꝛe pꝛe ceteriſcõ pede ab itinere quod aggreſſi eramus retardabatur. Nec chꝛiſtianuʒ eſſe aho modo ſe velle dicebat:qᷓ; illo quo non poterat. Benigne ſane obtulit: vt i;⸗ diu ibi eſſemus in re eiuseſſemus. Re⸗ tribues illi domine in reſurrectione in⸗ ſtoꝛum: qꝛ iam ipſam ſoꝛtem retribui⸗ ſti uanm enim abſentibus no⸗ bis cum Rome iam eſſemus:coꝛpoꝛa⸗ li egritudine coꝛeptus ⁊ in ea chꝛiſtia⸗ nus ⁊ fidelis factus ex bac vita migra uit. Ita miſertus es non ſolum eius: ſed etiam noſtri: ne cogitantes egregi⸗ am circa nos amici humanitatem: neec eum in grege tuo numerantes: dolo⸗ re intollerabili cruciaremus. Gratias tibi domine deus noſter tui ſumus. Indicant hoꝛtationes ⁊ conſolationes tue fidelis pꝛomiſſoꝛ reddes verecune do pꝛo rure illo eius caſſiaco: vbi ab eſtu ſeculi requieuimus in te: ameni tatem ſempiterne virentis para diſi tui quoniam dimiſiſti ei peccata ſuper ter ram in monte incaſeato: monte tuo: monte vberi. Angebatur ergo tunc ipᷣe: nebꝛidius autem colletabatur. Quam nis enim ⁊ ipſe nondum chꝛiſtianus in illam foneam pernitioſiſſimi erroꝛis in ciderat:vt veritatis filij tui carnem phã taſma crederet: tamen inde emergens ſic ſibi erat nondum imbutus vllis ec cleſie tue ſacramentis: ſed inquiſitoꝛ ardentiſſumus veritatis.Quem nõ mul to poſt conuerſionem noſtram ⁊ rege nerationem per baptiſmum tuum: ipᷣʒ etiam fidelem catholicum caſtitate ꝑfe cta atq; ↄtinentia tibi ſeruientẽ: in afri ca apud fuos. Poſtq; tota domus eius per eũ xpᷣiana facta eẽt:carne loluiſti:⁊ nüc ille viuit in ſinu habꝛaam quicquid illud ẽ qð illo ſignificat᷑ ninu:ibi nebꝛi dius meꝰ viuit: dulcis amicus meꝰ: tuꝰ aũt dñe adoptiuus ex liberto filius ibi Fimit. Nam quis ali tali aie locus. Ibi vinit vn me multa mterrogabat bomũ cionẽ ĩexꝑtũ. Jam nõ ponu aurẽ ad os meũ:ſed ipnale os ad fontè tuũ: ⁊ bibit quãatuũ poõt ſapiaʒ ꝓ auiditate ſua ſine fi ne felix.nec eũ nc arbitroꝛ iebꝛiari ex ea vt obliaucat᷑ mei:cũ tu dne:quẽ potat ille: nri ſis memoꝛ. Sic g eramus vere cũdum cõſolantes triſtẽ: ſalua amicitia de tali cõnerſione nr̃a:exhoꝛtantes ad fidẽ gradus ſui: vite.ſ.coniugalis: nebꝛi diũ aut opperiẽtes quando ſequeretur quod ve tam ꝓxuno poterat: ⁊ erat jaz iaq; facturus: cum ecce euoluti ſunt di es illi tandẽ q iam longi multi vide⸗ bant᷑ pꝛe amoꝛe libertatis ocioſe ad cã tandũ de medullis oĩbus.Libi dixi coꝛ meũ quefiui vultũ tuum:vultũ tuũ do mine reqraʒ. Et venit dies ĩ quo etià ac tu ſoluerer a ꝓfeſſione rhetouca: vnde iã cogitatu ſolutus erã: ⁊ factum eſt: 2 eruiti lingnã meã vñn iam erueras coꝛ metm: 1 bndicebã tio: gaudẽs ꝓfectus in villã cũ eis oibꝰ. Ibi quid egerim in lr̃is iam quidem ſeruient bꝰtibi:ſed ad huc in ſupbie ſcholã tanq; in pauſatio⸗ nẽ anbelãtibus:teſtant᷑ lioꝛi diſputati: cũ pꝛeſentibꝰ⁊ cũ ipſo me ſolo coꝛaʒ te Que aũt cũ abſente nebꝛidio teſtantur epiſtole.Et quando mibi ſufficiat tem pus cõòmemoꝛãdi oĩa magna erga nos bnficia tua in illo tꝑe:plerti ad alia ma ioꝛa pꝛoꝑàti. Reuocat eni me recoꝛda⸗ tio mea:⁊ dulce mihi fit dne cõſiteri ti⸗ bi:quibus iternis me ſtimulis ꝑdomu/ eris: 2 quẽéadmodu mne cõplanaueris: Conteſſionum. be dumiliatis mötibus ? collibtss cogits nininliil tionü meap: 1 turtuoſa mea direxeri. :· aſiinin aſpera lenieris:quoque modo ipᷣm etia nglinnn alipiũ fratrẽ coꝛdis mei ſubegeris no/ ikonnuepn mini vnigeniti tui oni ⁊ ſaluatoꝛis nrſi Eniiche⸗ ieſu xpi:qð pꝛimo dedignabat inſeri lit ſphnutnſtul, teris nr̃is. Magis eni eas volebat re⸗ iiſlggnete dolere gymnaſyoꝛũ cedros quas ia; cG mmitgumn triuit dñs:qᷓ; ſalubꝛes berbas eccleſia⸗ Vmmwmmtudk ſticas aduerſas ſerpẽtibꝰ Quas tibi ds Mi liiinn meus voces dedi cũ legerem pſalmos liſiiuin dauid:cãtica fidelia ⁊ ſoaos pietat ex⸗ tidangin cludẽtes turgidũ ſpm̃ rudis ĩ germano urtinenin amoꝛe tuo cathecuminus in villa cmmm AVkthintii cathecumino alipio feriatus:matre ad Mriiguü perente nobis muliebꝛi hĩtu:virili fide: ipctunngutt anili ſecuritate:materna charitate:xpi⸗ ritnni ana pietate. Quas tibi voces dabam in efilimmin pſalmis ulis: ⁊ quomodo ĩ te iflamma nghguch bar ex eiſ ⁊ accẽdebar eos recitar̃ fipon Mlgfnn ſem toto oꝛbe terraꝝ aduerſus typuʒge Wbſihtn neris bumani. Et tñ toto oꝛbe cantant uiiſmn 2 nõ ẽ qͥ ſe abſcõdat a caloꝛe tuo.Quaʒ AGN vehemẽti ⁊ acri doloꝛe ĩidignabar ma⸗ (cttnite nicheis: ⁊ miſerabar eos rurſus: ꝗ illa ainintdin ſacr̃a: illa medicamẽta neſcirẽt ⁊ inſani lnneſſem eſſent aduerfus antidotũ quo ſani eſſe ſpenmngnun potuiſſent. Uellẽ vt alicubi iuxta eſſet mbolin tũc igrante me vtrũ audirent: ⁊ me ne/ Nnegeunrti ſciente ꝙ ibi eẽnt intuerent faciem mne Canoniznreg am: ⁊ audirẽt voces meas quando legi ſhialgolen quartũ pſalmum in illo tunc ocio: qd inienen de me fecerit ille pſalmus. Cum iuoca⸗ tllttaucn reʒ te:exandiſti me deus iuſtitie mee in egifnmen tribulatõe dilataſti mibi. Milſerere m PKogirnen domine: ⁊ exaudi oꝛõnem meam. Au⸗ nninii: dirent ignoꝛãte me vtrum audirent ne lmhnalcn me pꝛopter ſe illa dicere putarẽt: q iter Miiiſanh bec verba oixerim: quia ⁊ reuera necea mieeni⸗ dicerem nec ſic ea dicerem ſi me ab eis limnmg audiri videriq; ſentirem: nec ſi dicerem ſechnſcn ſic acciperent quomodo mecu t mibi Mnn be 1 chetelm denaiheut⸗ mdiit nwi, modecgehiinn Mgöenitt ſern ori cers ſarders detttit 1hiic Cuuni dea ci grm ſin ſicklat pe uhintrigenn aminuit ioſfnunetden n. Eemuamdoies Auunwnntn cirwtii nuriu, ttirne ttante iworiinn nrse Aniuſeii eoꝛã te de familiari affectu animi mei. Inbonui timẽdo ibidẽq; iferbui ſperã do ⁊ exultãdo in tua miſericoꝛdia pa⸗ ter: ⁊ hec omnia exibãt per oculos me⸗ os ⁊ vocẽ meã cũ cõuerſus ad nos ſpi ruus tuus bonus ait nobis. Filij homi nũ quouſq; graues coꝛde: vt quid dili⸗ gitis vanitatẽ ⁊ queritis mendaciũ: Di ſexeram enim vanitatẽ: ⁊ queſierã men daciũ: ⁊ tu one iã magnificaueras ſan ctũ tuũ ſuſcitãs eũ a moꝛtuis ⁊ collo/⸗ cans ad dexterã tuaʒ vñ mitteret ex al to pmiſſionẽ tuã paraclitũ ſpiritũ veri tatis:⁊ miſerat iᷣ eũ:ſed ego neſciebam Miſerat eũ:quia iã magmiſicatus erat reſurgẽs a moꝛtuis ⁊ aſcẽdens ĩ celum Ante aũt ſpiritus nõduʒ erat datus:qꝛ ieſus nõdũ erat clarificatus.Et clamat pꝛophetia. Quouſq; graues coꝛde: Ut quid diligitis vanitatẽ ⁊ queruis men daciũ: Et ſcitote quoniaʒ dũs magnifi cauit ſãciũ ſuum. Clamat quouſq; cla mat ſcitote.Et ego neſciẽs tãdiu vanita tẽ dilexi ⁊ mẽdaciũ queſiui:⁊ iõ audiui 2 cõtremui: quoniã talibus dicit᷑ qua lem me fuiſſe reminiſcebar. In phanta ſijs enim quas pꝛo veritate tenueram vanitas erat ⁊ mendacium.Et inſonui multa grauiter ⁊ foꝛtiter in doloꝛe re⸗ coꝛdationis inee que vtinã audiſſent qͥ adhucuſq; diligunt vanitatẽ ⁊ querũt mẽdaciũ. Yoꝛte ↄturbarent᷑ ⁊ euomuiſ ſent illud:⁊ exaudires eos cũ clamarẽt ad te:qm vera moꝛte carnis moꝛtuus ẽ ꝓ nobis qui te interpellat ꝓ nobis. Le gebam: iraſcimini ⁊ nolite peccaꝛe.Et quomodo mouebar deus meus qui iã didicerã iraſci mihi de pꝛeteritis: vt de cetero nõ peccarẽ:Et merito iraſci: qᷣa non alia natura gentis tenebꝛarum de me peccabat:ſicut dicunt qui ſibi non iraſcuntur ⁊ theſauriʒant ſibi irã in die iX. ire 2 reuelationis iuſti iudicij tui. Nee iã bona mea foꝛis erat nec oculis cat⸗ neis in iſto ſole querebãt᷑. Uolẽteſeniʒ gaudere foꝛinſecus facile euaneſennt ⁊ effũdũt᷑ in ea q̃ vidẽtur ⁊ tꝑalia ſunt: ⁊ imagines eoꝛũ famelica cogitatione lambunt.Et o ſi fatigemur inedia ⁊ di cant quis oſtendit nobis bona.Et di⸗/ camus ⁊ audiant ſignatũ ẽ in nobis lu men vultus tui domine.Nõ enĩ lumẽ nos ſumus quod illuminat omnẽ ho⸗ minẽ ſed illuminamur a te:vt qui fui/ mus aliqñ tenebꝛe ſimus lux ĩ te.O ſi viderent iternum lumẽ eternũ qð ego quia guſtauerã frẽdebã:quoniã nõ eiſ poterã oſtẽdere ſi afferrent ad me coꝛ in oculis ſuis foꝛis a te: ⁊ dicẽnt quis oſtẽdit nobis bona. Ibi enim:ibi mihi iratus eram intus in cubili ibi cõpun ctus eram ibi ſacrificauerã mactãs ve tuſtatẽ meã: ⁊ inchoata meditatione renouationis mee ſperãs in te ibi mihi dulceſcere ceperas ⁊ dederas letitiã in coꝛde meo.Et exclamabam legẽs hec foꝛis ⁊ agnoſcenſ intus. lec volebam multiplicari terrenis bonis deuoꝛãs tẽ poꝛa ⁊ deuoꝛans tẽpoꝛalibus cum ha berẽ in eterna ſimplicitate aliud frumẽ tum ⁊ vinum ⁊ oleum. Et clamaba in cõſequenti verſu clamoꝛe alto coꝛdis mei.O ĩ pace.O ĩ id ipſũ. Oquid dixit obdoꝛmi ⁊ ſõnum capiã:quoniã quii reſiſtet nobis:cum fiet ſermo qui ſcrip tus eſt abſoꝛpta eſt moꝛs in victoꝛia.⁊ tu es in idipſũ valde qui nõ mutaris ⁊ in te requieſ obliuiſcẽs laboꝛum om niũ quoniaʒ nullus aliuſ tecũ: ſed nec ad alia multa adipiſcẽda que nõ ſunt gqò tu: ſed tu domine ſingulariter ĩ pe cõſtituiſti me. Legebã ⁊ ardebã:nec in ueniebà quid facerẽ ſurdis moꝛtuis ex quibus fuerà peſtis latratoꝛ amarus ⁊ V Eonfeſnonum cecꝰaduerſuſ litteras de melle celi mel leas ⁊ de lumie tuo luminoſas 2 ſuꝑ in imicis ſcripturis ſcripture huius tabeſ⸗ cebã quãdo recoꝛdabar oĩa dierũ illo rũ feriatoꝛu. Sed nec oblitus ſuz nec ſi lebo flagelli tui aſperitatẽ ⁊ milericoꝛ die tue mirabilẽ celeritatẽ. Doloꝛe den tiũ tunc excruciabas me: ⁊ cũ in tan tü ingraueſceret vt nõ valerẽ loqui:aſcen dit in coꝛ meü admonere oẽs meoſ qui aderant vt depꝛecarẽt᷑ te p me deũ ſa lutis oĩmode.Et ſcripſi hoc ĩ ſera.2 de⸗ di eis vt legeret. Mox vt genua ſimpli ci affectu fiximus:fugit doloꝛ ille. Sed quis doloꝛ:aut qũo fugit: Expaui fate oꝛ donine meus ⁊ deus me*: nihil eniz tale ab ineunte etate expertus fueram Et inſinuatus ſunt mibiĩ pfundo nutꝰ tui: 2 gaudẽs ĩ fide laudaui nomẽ tunʒ Et ea fides me ſecurũ eẽ nõ ſinebat de pᷣteritis peccatis meis q̃ mihi per baptiſ mũ tuũ remiſſa nõdũ erãt. Renũciaui peractis vindemialibus vt ſcholaſticis ſuis mediolanenſes venditoꝛc verboꝝ aliü Puiderent:qðᷣ ⁊ tibi ego ſeruire te legiſſem: ⁊ illi pfemioni pꝛe difficul tate ſuſpirandi ac doloꝛe pectoꝛis nõ ſuffi cerẽ. Et ĩſinuaui ꝑ litteras antiſtiti tuo viro ſancto ambꝛoſio pꝛiſtinos erroꝛes meos ⁊ pꝛeſens votũ meũ:vt moneret quid mihi potiſſimũ de libꝛis tuis legẽ dqum eẽt: quo ꝑcipiẽde tante gratie pa/ ratioꝛ apt ioꝛq; fierẽ. At ille imſit Elſaid ꝓphetam:credo ꝙ pꝛe ceteris euaͤgel vocationiſqʒ gentiũ ſit pnũciatoꝛ apti oꝛ. eruũtamẽ ego pꝛim huius lectõeʒ non intelligens: totũq; talẽ asbitrans diſtuli repetendũ exercitatioꝛ in dom nico eloquio. Inde vbi tempus aduẽit quo me nomen dare opoꝛteret relicto fure mediolanũ remeauimns. Placuit ⁊ alipio renaſci in te mecũ iaʒ iduto hus militate ſacramètis tuiſ cõgrua ⁊ foꝛtiſ ſimo domitoꝛi coꝛpis: vſqʒ ad italicum ſolũ glaciale nudo pede obterendũ in ſolito auſu. Adiũxmus etiã nobis pue rũ a deo datũ ex me natũ carnaliter de peccato meo. Lu bene feceraſeũ.anno rũ erat ferme quĩdeci ⁊ ingenio pueni ebat mlos graueſ ⁊ doctos viroſ. Mu nera tua tibi confiteoꝛ domine deꝰ me us cre atoꝛ omniũ ⁊ multũ potens re⸗ foꝛmare noſtra defoꝛmia. Nam ego ĩ illo puero preter delictum nihil habe⸗ bam. Quod eniʒ ⁊ nutriebatur a nobis in diſciplina tua:tu inſpiraueras nobif nullus alius Munera tua tibi confite oꝛ: Eſt liber noſter qui inſcribitnr ò ma giſtro. Ipſe ihi mecuzʒ loquitur. Tu ſcis illius eẽ ſenſa omnia que inſerũtur ibj ex perſona collocutoꝛis mei. Quʒ eſſet in annis ſerdeci multa eius alia mira/ bilioꝛa expertua ſu. Poꝛꝛoꝛi mibi erat illud ingeniũ. Et quis pꝛeter te talium miraculoꝛum artifex: Cito de terra ab ſtuliſti vitã eius ⁊ ſecurioꝛ euʒ recoꝛdoꝛ non timens quicqᷓ;ᷓ puericie nec adolef centie nec omnino homini ſociauiꝰ eü coeuũ nobis in gratia tua educãdi in diſplina tua ⁊ baptiʒati ſumus: ⁊⸗ fugit a nobis ſollicitudo vite pꝛeterite. Nec ſatiabar illis diebus dulcedine mirabi li conſiderare altitn dineʒ cõſilij tni ſup ſalutẽ generis himani. Quantũ fleuiĩ bimnis ⁊ canticis tuis:ſuaue ſonantis eccleſie tue vocibcõmotuſ acriter. ¶o ces ille influebant auribus meis:⁊ eliq̃ bat᷑ veritas tna in coꝛ meũ ⁊ ex ea eſtu abat. Inde affectus pietatis:⁊ currebaͤt lachꝛie ⁊ bene mibi erat cũ eis. Mõ lõ ge ceperat mediolanenſis eccleſia genꝰ hoc cõſolationis ⁊ exhoꝛtationis cele⸗ bꝛare magno ſtudio fratrũ concinẽtiũ vocibꝰ ⁊ coꝛdibns.nimirũ annus erat ant nõ multo ãpiius cũ inſtina valenti niani regis pueri mater hoĩeʒ tuũ abꝛo nintaroſene inh =e ectinmonpori luginnermetan iuttiglurüpi inimtuehn clciſionun erd toctzacuran ſnignaviſc mmmünep⸗ ubecentüſturüd⸗ cüfkentüntſis phnutpen Licnenonnoone 1, lihigolot plitgnuſti⸗ Adecponm o ifmnieiſedn ſſchroigoi Aunnibrii ltrhitſizne ſbgnhämeis Unchganansan. hchlioninit upninie Eſüitnt ilktulnmncrch ſlthigveinenie unnmni di atſecötfii Wiginklunten Mlllminirii nihönplcn HD = 2 2= =2 — = — — en Phce rt kirnricni Tibnini Lanititieif nſtenn nnii tmntiine neiemi ſn furdelmmele gtmmiumn engru Drmchit Girrintobine tinmbgrim miaeintein mniani. Kimitandhn icepertd nmi Cve ri mruni mminobonn a nimn wtetni⸗ zbwpit innt ndoteem õ Inindindi Drnmi Olnde Gs nisl Prönen ru mmtunin tnnmith loilisti bientein lnenſottti tttonn⸗ o fani than niniime ciiſttcn 7 Uur o 5 1 ☛ = . – fu pſequeret᷑ hereſis ſue cauſa q̃ fuerat ſeducta ab arriãis. Excubabat pia plebi in ecclaſia moꝛi parata cũ epᷣo ſuo buo tuo. Ibi mater mea ancilla tua ſollici/ tudinis ⁊ vigiliarũ pꝛimas ꝑtes tenens oꝛationibus viuebat. Nos adhuc frigi di a calor̃ ſpũs tui.excitabãur iñ ciuita te attonita arqʒ turbata: Tüc bymni ⁊z pſalmi vt canerent᷑ F moꝛẽ oꝛientali um partiũ.ne populꝰ meroꝛis tedio cõ tabeſceret inſtututũ ẽ:⁊ ex illo in bodi⸗ ernũ retentũ:muiltis iã ac pene oĩbus gregibuſ tuis ⁊ ꝑ cetera oꝛbis imitatibꝰ Luũc memoꝛato antiſtui tup ꝑ viſuʒ ap⸗ paruiſti quo loco latẽt martirũ coꝛpo⸗ ra ptaſij ⁊ geruaſij:q̃ per tot ãnos icoꝛ⸗ rupta iu theſauro ſecreti tui recõdide⸗ ras:vnde opoꝛtune ꝓmeres ad coercẽ dã rabiẽ femineã:ſed regiã. Cuũ.n.ꝓpa lata ⁊ effoſſa digno cũ honoꝛe traſferẽ tur ad aãbꝛoſianã baſñilicã:nõ ſolũ quoſ imũdi vexabãt ſpũs ↄfeſſis eiſdẽ demo nibus ſanabãtur:verũ ẽt quidã plures annos cecus ciuis ciuitatiqʒ; notiſſimꝰ: cũ populi tumuiltudtiſ leticie cauſã que ſiſſet atq;ʒ audiſſet exiliuit:eoqʒ ſe vt du ceret ſuũ ducẽ rogauit.Quo ꝑductus ĩ peirauit admitti vt ſudario tàgeret fe⸗/ retrũ pꝛecioſe in conſpectu tuo moꝛtis ſanctoꝝ tuoꝛũ. Qõ vbi fecit atqʒ admo uit oculis cõfeſtĩ aꝑti ſunt. Inde fama diſcurrẽs:inde laudes tue feruẽteſ lucẽ tes.inde illius iimice aimꝰ ⁊ ſi ad credẽ di ſanitatẽ nõ applicatus: a ꝑſequendi tamen furoꝛe cõpꝛeſſus ẽ. Gratias tibi dens meꝰ. Uñ ⁊ quo eduxiſti recoꝛda⸗ tione med: vt hec etiã cõfiterer tibi que migna oblitus pꝛeterierã: Et tamẽ tũc cu ua flagraret odoꝛ vngentoꝛũ tuoꝛuʒ non currebam poſt te: ⁊ iõ plus flebã inter cãtica bymnoꝑ tuoꝛũ oli ſuſpirãs tibi ⁊ tandẽ reſpirãs q;tũ patet aura in . 1X domo fenea. Qui hſtare facis vnanimef in domo: conſociaſti nobis ⁊ enodiuʒ iuuenẽ ex nr̃o mũicipio. Qui cũ agẽs ĩ rebus militaret:pꝛioꝛ nobis ad te cõöuz ſus ẽ ⁊ baptiſatus:⁊ relicta militia ſecu lari:cõiunctꝰ in tuo ſimul eramꝰ ſimul habitabamns placito ſancto. Quere⸗ bamus quiſnã locus nos vtilius hẽret ⁊ ſeruiẽtes tibi ꝑiter remeabamꝰ in af/ fricã.Et cũ apud oſtia tiberina eſſemns mater defuncta c. Multa pᷣtereo quia multü feſtino. Accipe ↄfeſiones meas ⁊ gratiarũ actiones veꝰ meꝰ ve reb in nu merabilibꝰ etiã in ſilẽtio. Sed nõ pᷣ teribo quicquid mihi aia ꝑturit de illa famula tua que me ꝑuriuit ⁊ carne vt in hanc tẽpoꝛalẽ ⁊ coꝛde vt in eternam lucẽ renaſcerer.nõ eiꝰ ſ tua dicã dona in ea.neqʒ.n.ſeipam fecerat aut educa/ uerat ſeipam.Lu creaſti eam:nec pater nec m ſciebat q̃lis ex eis fieret. Et eru dinit eã in timoꝛe tuo virga xpᷣi tui regi mẽ vnici filij tui ĩi domo fideli bono mẽ bꝛo eccleſie tue.Nec tatã erga ſuã diſci plinã diligẽtiã mr̃is pꝛedicabat:qᷓ;tam famule cuiuidã decrepite:q̃ prem eius ĩfantẽ poꝛtauẽat:ſic doꝛſo grãdiuſcula rũ puellarũ ꝑnuli poꝛtari ſolẽt.cuiꝰ rei. gra ⁊ ꝓpt᷑ ſenectã ac moꝛes optios ĩ do mo rpiana ſat a vnñis honoꝛabat.vnðõ t curã dnicarũ filiarũ ↄmiſſa ſibi dili⸗ gẽt᷑ gerbat ⁊ erat ĩ eis coercẽdis cũ opꝰ eẽt ſcã ſeuerirate vebemſatqʒ ĩ docẽdii ſobꝛia pꝛudẽtia.nã eas pᷣ illas hoꝛas qͥ bus ad mẽſã ꝑẽtũ adoꝛuatiſſie alebat᷑: Et ſi exardeſcerẽt ſiti nec aquã bibere ſi nebat: pᷣcauẽs cõſuetudinẽ malã ⁊ ad/ dẽs verbum ſanuʒ. Modo aquam bi bitis quia in poteſtate vinum nõ habe tis. Cum autẽ ad maritos veneritis: fa cte domine apothecarum ⁊ celarioꝛũ ⁊ aqua ſoꝛdebit:ſʒ mos potã di pualebit. 2 Pac rõne pᷣcipiẽdi ⁊ auctoꝛitate ĩpan di frenabar auiditatẽ tenerioꝛis etatis ⁊ ipſaʒ puellarũ ſiti foꝛmabat ad hone ſtũ modũ:vt vid nec liberet qð non de ceret.Et ſubrepſerat tñ: ſicut mibi filio famula tna narrabat:ſubrepſerat ei vi nolẽtia. Nã cũ de.moꝛe tãq;ᷓ puella ſo bꝛia uuberet᷑ a parẽtibus de cupa vinũ depꝛomere:ſũmiſſo poculo qua deſuꝑ patet pꝛiuſqᷓ; in laguculã funderet me rũ primoꝛibꝰ labꝛis ſoꝛbebat exiguuz: nõ poterat amplius ſenſu recuſante Nõ.n.vlla temulẽta cupidie faciebat hoc:ſj quibuſdà ſuꝑfluẽtibus etatis ex ceſſibus:que ludicris motibus ebuliũt ⁊ in puerilibus animis maioꝝ pondere pꝛemi.ſolẽt. Itaqʒ ad illð modicũ quo tidiana modica addẽdo: qm qui modi ca ſpnit paulati decidit:in ea cõſuetu⸗ dine lapſa erat:vt ppe iã plenos mero caliculos inhiauter hauriret. Ubi tunc ſagax anus ⁊ vehemẽs illa phibitio: nunquid valebat aliquid aduerſus la tentẽ moꝛbuʒ niſi tua medicina dñe vi gilaret ſuꝑ nosꝭg Abſente pr̃e ⁊ mre? nutrioꝛibus:tu pꝛeſens:qui creaſti:qui vocas:qui etiã per pꝛepoſitos hoĩeſ bo ni aliquid agis ad aniarũ ſaluteʒ: quid tunc egiſti deus meus: Unde curaſti: Unde ſanaſti:nõne ꝓtuliſti duꝑꝝ ⁊ acu lũ ex altera aĩa cõuictũ tanqᷓ; medicĩa le ferrũ ex ocultis puiſionibus tuis.2 vno ictn putredinẽ illã pᷣcidiſti: Ancil la enĩ cũ qua ſolebat accedere ad cupã litigãs cũ dna minoꝛe vt fit:ſola cũ ſo⸗ la obiecit hoc crimẽ amariſſnna inſul tatione vocàſ meri bibulã. Quo illa ſti mulo pꝑcuſſa reſpexit feditarẽ ſuã:cõfe ſtiqʒ damnauit atqʒ exinit:ſicut amici adulãtes ꝑuertũt:ſic inimici litigantes plerũqʒ coꝛꝛigũt. Nec tu qð ꝑ eos agiſ ſed qð ipſi voluerũt retribuis eis. Illa Confeſſionum. eniz irata exagitare appetiuit minoꝛez onam non ſanare.Et iõ clãculo:aut q2 ita eas inuenerat locus ⁊ tempus liis: aut ne foꝛte ⁊ ipᷣa ꝑiclitaret᷑ qð tã ſero ꝓdidiſſet. At tu oñe rectoꝛ celitũ ⁊ ter⸗ renoꝝ ad vſus tuos cõtoꝛquẽs ꝓfun⸗ da toꝛꝛẽtis fluxũ ſeculoꝝ oꝛdinate tur bulẽta etiã de alteriꝰaĩe inſania ſanaſti alterã. Nec quiſqᷓ; cũ hoc aduertit: po tentie ſue tribuat ſi verbo eius aliꝰ coꝛ rigatur quẽ vult coꝛꝛigi. Educata itaqʒ pudice ac ſobꝛie potiuſq; a te ſubdita parẽtibus q; a parẽtibus tibi vbi plẽis annis nubilis facta ẽ᷑:tradita viro ſerui uit veluti dno:⁊ ſategit eũ lucrari tibi: loquẽs te illi moꝛibꝰ ſuis:quibus eam pulchꝛã faciebas: ⁊ reuerẽter amabileʒ atq; mirabilẽ viro.¶Ita aũt tollerauit cubilis ĩiurias vt nullã de hac re cum marito haberet vnq; ſimultatẽ. Expe ctabat enĩ miſericoꝛdid tud ſuꝑ eũ vt ĩ te credẽs caſtificaretur. Erat vero ille pꝛeterea ſicut beniuolẽtia pꝛecipuus: ita ira feruidus:ſʒ nouerat hec nõ reſi⸗ ſtere irato viro:non im̃ facto ſed nev/⸗ bo quidẽ. Jã vero refractũ ⁊ quietũ cũ opoꝛtunũ viderat rõem facti ſui redde bat ſi foꝛte ille ĩconſideratius cõmotui fuerat.Deniqʒ cũ matrone multe:qua rũ viri mãſuetioꝛes erant plagarũ veſti gia etiã dehoneſtata facie gererẽt: iter amica colloquia ille argnebat marito rũ vitã:bhec earũ linguà veluti ꝑ iocum grauiter admonẽs:ex quo illaſ tabulaſ que matrimoniales vocant᷑ recitari au diſſent tanqᷓ; inſtrumẽta: quibꝰ ancil⸗ le facte eſſent deputare debiuſſent: pin de memoꝛes cõditiõis ſupbire adueri dnos nõ opoꝛtere.Cũq; mirarẽtur ille ſciẽtes qᷓ; ferocẽ cõiugẽ ſuſtineret nun qᷓ; fuiſſe auditũ:aut aliquo indicio cla⸗ ruiſſe ꝙ patricius cecideret vxoꝛẽ: aut nn gtisebenn Luaneſtuit, Poensfampluri geniperoonet nnlai ihungt n iichloce iwr fülnuden ſchrigzdeſtann luiocloauen Ebencublima⸗ ſunſigii deg (ononnnupcn Wnigtcaadan umognav iguſtninn Mpheine flcutnen (MNetmpi — Clogru Unblcfanen⸗ Nakiecdcti nims huilemits ſicieune woür ſinanen inau imemelce Netbenſan lndee trimmtizte nnmsiicn mmenlenemn ethegeint i Amdiemi itini mnüſtaintet, dealm itia cgnicheiretr nbuuiedint, die wigti amiuhie intinnt limond'lungn; e /Müd Knnli Nde n ie/ inmunithit fhann bu tbeiminſag u went en oronmifrot leccitſi nartöon iit nidrnid dinmunn anin ſuilrrpn, zlle agttin ngintinn mndin umtli/ pa fe inuicẽ vel vnũ diẽ domeſtica li⸗/ te oiſſenſerint: ⁊ cãm familiariter quere rent docebat illa inſtitutũ fuũ qð ſupꝛa memoꝛaui.Que obſcruabãt ex ꝑte gra tulabat᷑:qq nõ obleruabãt ſubiecte vexa batur. Socrũ ẽt ſuã pꝛio ſuſurris mala rũ ancillarũ aduerſus ſe irritatẽ ſic vicit obſequijs ꝑienerans tolleratia ⁊ man⸗ ſuetudine:vt illa vltro filio ſuo medias inguas famularũ pderet qinb inter ſe ⁊ nurũ pax vomeſtica turbabat᷑:expe/ teretq; vindictã. Itaqʒ poſtea qᷓ; ille et nir obtẽꝑans ⁊ curãs ſamilie oiſcipli⸗ n.⁊ concoꝛdie ſuoꝑ cõſulẽs ꝓditai ad ꝓdentis arbitriũ verberibꝰ coercuit: ꝓ mint illa talia ð ſe pꝛemia ſperare debe re quecũqʒ de ſua nuru ſibi quo placẽt mali aliquid loqueret᷑ nulla q̃ iã aude te memoꝛabili inter ſe beniuoletie ſua⸗ uitate vixerũt.hoc quoqʒ illi bono maã cipio tuo in cuius vtero me creaſti deꝰ meus miſericoꝛdia mea munꝰ grdð do naueras ꝙ inter oiſſidentes atqʒ diſcoꝛ Aes quallibet aias vbi poterat t ſe pꝛe bebat pacificà:vt cũ ab vtraqʒ multa ð inuicẽ audiret amariſſima qualia ſolet eructare turgẽs atq; indigeſta diſcoꝛ⸗ dia:qñ onti amice de abſente ĩimica accida colloquia crudelitas exalat᷑ odi oꝛuũ:nihil tn alteni de altera ꝓderet:niſt ꝙ ad eas recõnliadas valeret. Parnũ boc bonũ mihbi videret᷑ niñ turbas inu merabiles triſtis experirer neſcio q̃ boꝛ nda peſtilẽtia peccatoꝝ latiſſime ꝑua: hante nõ ſolũ iratoꝛũ inimicoꝛũ iratis ĩ nicis dicta ꝓdere: ſed ẽt q̃ nõ dicta ſũt addere: cũ contra aio humano parũ eẽ debeat iimicitiaſ hoĩuʒ nec excitare nec augere male loquẽdo:niſi eas etiã exti guere bene loquẽdo ſtuduerit: ꝗllis illa erat docete te magiſtro ĩtimo i ſchola hectoꝛis. Deniqʒ etia virͦ ſuũ in exrrea 2ðð tempdꝛali eius lucrata é tibl: nec in es ià fideli plaãxit qð in nondu fideli tolle rauerat. Erat et ſerua ſeruoꝛũ tuoꝛu. qᷣſ quis eoꝛzu nouerat eã multuʒ in ea lau dabat ⁊ honoꝛabat:⁊ diligebat te:quia ſentiebat pꝛeſentià tuã in coꝛde eiꝰ ſan cte cõueriationis frucub teſtibꝰ. Fue⸗ rat.ii.vnius viri vxoꝛ:minud vicẽ parẽ uibus reddiderat:oomũ ſua pie tracta⸗ nerat:in operibns bonis teſtimoniũ hẽ bat. Nutrierat filios totiẽs eos ꝑturiẽs quotiẽs a te deuiare cernebat. Poſtre mo nobis one oĩbus qui ex mũere tuo ſinis loqui ſeruis iuis quia nõ doꝛmiti onem eius in te iã cõmciati viuebamꝰ ꝓcepta gra baptiſmi tui:ita cura geſſit quaſi oes genuiſiʒ:ita ſeruiuit quaſi ab oĩdus genita fuiſſet. Inminete autem die quo ex hac vita erat exitura:quẽ diẽ tu noueras ignoꝛãtibus nobis:ꝓuene⸗ rat vt credo:curãte te occuitis tuis mo dis:vt ego ⁊ ipſa ſoli ſtaremus incũben tes ad quãdã feneſtrã:vnde oꝛtus itra domũ que nos hẽbat ꝓſpectabat᷑ illie apud oſtia tiberina:vbi remoti a turbis poſt longi itineris laboꝛẽ iſtaurabamꝰ nos nauigatiõi. Colloquebamur ergo ſoli valde oulciter: ⁊ pꝛeterita obliuiicẽ tes:in ea que ante ſunt extẽti q̃rebamꝰ uiter nos apud pñtẽ veruateʒ qð tu es qualis ſutura eẽt vita eterna ſcõꝑ:quaʒ nec oculus vidit nec auris aucdiuit necĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit. Sʒ inhiabamꝰ oꝛe coꝛ dis ĩ luꝑna flueta fontis tui:ſontis vite qui ẽ apud te.vt inde ꝓ captu nro aſꝑſ quoquo mõ rẽ tatà cogitaremꝰ Cuq; ad eũ finẽ ſermo ꝑducæt:vt carnaliũ ſẽ ſuũ delectatio qtalibet.i qᷓ;ẽtalibʒ luce coꝛpoꝛea pᷣ illius vite iocũditate nõ cõ⸗ peranione:ſed ne cõmemoꝛatõe quidẽ vigna videret᷑ erigeẽtes nos ardentioꝛe affectu in ichpſuʒ ꝑambulamimꝰ grada 1 Lendf „5 èè tim cũcta coꝛpoꝛalia ⁊ idipſum celũ vũñ ſol vluna ⁊ ſtelle lucent ſuper terram. Et adhuc aſcẽd bamus interi cogitan Q0 loquédo te 2 mirando opera tua 2 venimus in mẽetes nr as ⁊ traſcẽdius eas vt attingeremus regioné ubertatis inde ficietis:vbi patcis irael inerernum veritatis pabulo: ⁊ ibi vita iapietia e: quã fiunt oĩa iſta ⁊ qui fuerunt ⁊t qͥ fuꝝ tura ſunt.Et ipia nõ fit:ſed ſic ẽ vt fuit ⁊ ſic erit ſemper quin potius fuiſje ⁊ fu turũ eẽ nõ ẽ ĩ ea: ſed eẽ ſolũ qmi eterna C. Mã fuiſſe ⁊ futurũ eẽ nõ ẽ ineternu Et dũ loquit᷑ ⁊ inbiamus illi:atting ĩuſ cã modice toto ictu coꝛdis:⁊ inſpiraui mus ⁊ reliquimus ibi religatas pꝛi mi⸗/ tias ſpũs ⁊ remeauimꝰ ad ſtrepitũ oꝛis nr̃i:vbi verbũ ⁊ incipit᷑ ⁊ finit᷑.Et quid ſimile vbo tuo ono nr̃o ĩ ſe ꝑmanenti ſi ne vetuſtate atq; oia innouati:Diceba mus ergo.Si cin fileat tumultꝰ carnis. ſileat phataſie terre ⁊ aquarũ ⁊ areis ſileãt ⁊ poli:⁊ ipſa ſibi aia ſil eat ⁊ tran ſeat ſe nõ ſe cogitã do: ſileat ſomnia ⁊ imaginarie renelationes:oĩs lingua et oẽ ſignũ:⁊ quicquid tranſeũdo fit ſi cui Kleant oino:qm̃ ſi quis audiat: oicunt bec oiĩa nõ ipſa nos fecimꝰ: ſed qui feẽ nos manet ineternũ:his dictis ſi iã tace ant qm erexerut aurẽ in eum qui fecit ca: ⁊ loquat᷑ ipſe ſolus nõ per ea: ſed ꝑ ſeipſum:vt audiamus verbũ eius nõ ꝑ lingua carnis neq; ꝑ vocẽ angeli neq; ꝑ ſonitum nubis neq; ꝑ enigma ſimili⸗ tudinis:ſʒ ipſuʒ què in bis amamꝰ ipm ſine his audiamꝰ: ſicut nũc extẽdimus nos ⁊ rapida cogitatione attigimꝰ eter nã ſapiẽtiã ſuꝑ oia manẽtẽ. Siꝰtinue tur hoc ⁊ ſubtrahàtur alie viſones lõ ge ĩparis generil:⁊ hec vna rapiat ⁊ ab oꝛbeat ⁊ recõdat in iterioꝛa gaudia ſpe ctatoꝛẽ ſuũivt talis ſit ſempiterna vita quale luu boc momctuũ intelligẽtie cui ſuſpiranimꝰ noͤne hoc eſt. intra in gau⸗ diu oni tui:Et iſtud quäàdo: An cũ oẽs reſurgemꝰ. ſed nõ oes ĩmutabimur. Di cebamus talia ⁊ ſi nõ iſto mõ ⁊ hie ver bis tñ dñe tu ſcis illo die cũ talia loq remur ⁊ minnndus iſte nobis inter verba vileſceret eũ oĩhus delectanõibus ſuis tunc ait illa. Fili quantũ ad me atunet. nulla re iam oeleetoꝛ in hac vita Quid hic facid adbuc ⁊ cur hic ſim neido iaʒ conſumpta ſpe bums ſeculi. Unũ erat pꝓpter quod in hac vita aliquatulũ im moꝛari cupieba:vt te xpianu caibolicũ viderẽ pꝛiuſq; moꝛerer. Cummilatius h̊ mihi veus meus pꝛeſtiiit: vt te et id con tempta felicitate terrena ſeruũ eius vi⸗ deã Quid hic facio: Ad bec ei quid rn⸗ derim non ſatis recolo. Cũ interea vix intra quiqʒ dies aut nõ multo ampliꝰ vecubuit febribꝰ: cũ egrotaret quodã die deſectu anie paſſa c ⁊ pauluiũ ſub⸗ tracta a pꝛeſentibus. los cõcirrimus Sʒ cito reddita eſt ſenſui:⁊ aſpexitaſtã tes me ⁊ fratrẽ meũ:⁊ ait nobis quaſt q renti ſimiliv. Ubi erâ: Deide nos ituẽs meroꝛe attoniros:ponetis bic ĩquii ma trẽ eſtꝛã: Ego ſilebã ⁊ fletũ frenabaʒ: fr aũt meus quiddã lociius ẽ: ꝙ eã nõ peregre:ſed i pr̃iam defungi felicius op renerberãs eum oculis ꝙ talia ſaperet atq; inde me intnẽs:vide ait quid dicit Et mox ãabobus ponite inquit hoc coꝛ⸗ pus vbicũq;:nibil vos eius cura cõtur⸗ bet:tantũ illud vos rogo:vt ad onialia re memineritis mei vbi ibi fueritis.Cun qʒ hanc ſniam verbis quibꝰ poterat ex plicaſſet.cõticuit:⁊ ingraueſcente moꝛ bo exercebat᷑.Ego vero cogitans dona tua deus inuiſibil que imittis in coꝛda ſideliũ tuoꝑ:⁊ ꝓueniunt ide fruges ad mirabiles gatideba ? gracias agebam tibi recolens qð nouera: quata cura ſe rtuſtoeſ etotpnentn Ountucecocon (ntiung Kantügü fumnmnn lirine hdatervord eur ſittinn dohſtansecene abitlendr Muſſtenüi beioricioren nocſtnnti iolrugiücio tiuncs neam ſcht aotide otbonomane Pattwpäen Udeieneee mionge luneendtn udrcheneit iſhemen Pgienchizin Moennoſce eeniallar, mmident⸗ Nrnprrorc hnſfrni nioeto⸗ wiſüiſth Enlkmte fummi Utnnin Nlerewenrag taheint dedurstaldi ndafiriigii dig etiniat Snere n aeriurerrat mumen ſnicr t Whri tuncünm uönlos Nndgnug ieſhetprin õ ik tittſant iNe n uraln Entn mnenitd öH aig ufl argtiſi⸗ Gmumi wwonmni giuh öLiber per eſtuaſſet de ſepulchꝛo qð ſibi pul/ Aerat ⁊ pꝛeꝑauerat iuxta coꝛpui viri ſui Quia.n.valde cõcoꝛditer vixerãt:id etiã volebat:vt ẽ aimus humanus minꝰ ca pax diuiuoꝛũ.adiũgi ad illd felicitatem ⁊ cõmemoꝛari ab hoibus:ↄceſſũ ſibi eè poſt traãſmarinã peregrinationè᷑:vt con ncta terra amboꝛũ cõiugũ terra tege⸗ retur. Qñ aũt iſta inanitas plenitudine bonitatis tue ceperat ĩ ei coꝛde nõ eſſe neſciebã ⁊ letabar admirãs ꝙ ſic mihi appuiſſet:quãcq; ⁊ illo ſermone nr̃o ad ſeneſtrã cũ dixit: lã qͥd hic facio: nõ ap paruit deſiderare in pria moꝛi. Audiui et poſtea ꝙ iã cũ oſtijs eẽmus cũ qͥbuſ dã amicis meis. materna fiducia collo quebat᷑ quodã die oe cõtẽptu vite hu⸗ ius ⁊ bono moꝛtis:vbi ipſe nõ aderam Iliſq; ſtupẽtibus virinte femine quaʒ tu dederas ei querẽtibus vtrũne foꝛmi daret tã longc a ſua ciuitate coꝛpus re linquere.nihil inquit longe ẽ deo. nec; timendu ẽ ne ille nõ agnoſcat in fine ſe culi vnde me reſuſcitet. Ergo die nono egritudinis ſue.quĩquageſtmo ⁊ ſexto ãano etatis ſue.trigeſtmo ⁊ tertio etatis mee:aia illa religioſa ⁊ pia coꝛpoꝛe ſo/ Inta ẽ. Pꝛemebã oculos eins:⁊ conflue bat in pꝛecoꝛdia mea meſtitudo ingẽs: ⁊ tranſfluebat in lachꝛias. Ihpideq; ocu li mei violento ammi ĩꝑio reſoꝛbebant fontẽ ſnũ vſq; ad ſiccitatẽ: ⁊ ĩ tali lucta mie valde male mibi erat. Lũc vero vbi effanit extremũ ſpiritũ:puer adeo datꝰ exclamauit in planctũ:atq; ab oĩbꝰ no bis coercitus tacuit. Poc mõ etiã meuʒ quiddã puerile qð labebat᷑ in fletꝰ iuue nili voce coꝛdis coercebat᷑ ⁊ tacebat.ne q;.n. decere arbitrabamur funus illud queſtibus lachꝛioſis gemitibuiq; cele⸗/ bꝛare: qꝛ his plerũq; ſolet deploꝛari q́ dã miſeria moꝛiẽtiũ aut quan oimoda lix. extinctio.At iſlla nec miſere moꝛiebat᷑: nec oino moꝛiebatur. Poc ⁊ documèd moꝛũ eius ⁊ fide nõ ficta rõibulq; cer⸗ tis tenebamꝰ. Quid erat ergo ꝙ intus mihi grauiter dolebat niſi ex cõſuetudi ne ſimul viuendidulciſſima ⁊ cariſſima repẽte ſiml oirupta:vuln recẽs:gratu labar qͥdẽ teſtionio eiꝰ qð ĩ ea ipᷣa vltia egritudine obſedis meis ĩterblãdiẽs ap pellabat me piũ:⁊ cõmemoꝛabat grãdi dilectõis affectu. nũqᷓ; ſe audiſſe ex oꝛe meo iaculatũ in ſe durũ aui cõtumelio ſũ ſermonẽ.Sʒ iñ qͥd tale deus meꝰqui feciſti nos:Quid ↄꝑabile hẽbat honoꝛ a me delatus illi: ⁊ ſeruitꝰ ab illa mibi: Qm itaq; delerebar tã magno eius ſola tio ſauciebat᷑ aia mea:⁊ quañ dilaiaba tur vita q̃ vna fcã erat ex mea ⁊ illius. Cohibitio ga fletu illo puero pſalteriũ aperuit enodius:⁊ catare cepit pſalmũ cui rñdebamus ois vomus. miſericoꝛ⸗ diã ⁊ iudicium cãtabo tibi one.Audito aũt quid ageret᷑ cõuenerunt multifr̃es ac religioſe femĩe:⁊ de moꝛe illiꝰ quoꝝ officiũ erat funus curatibus ego ĩ par⸗ te vbi decenter poterã cũ eis qui me nõ deſerendũ eẽ cenſebam:qð erat tẽpo/ ri cõgruũ oiſputabã eoq; fomento ve⸗ ritatis mitigabam cruciatum tibi notũù illis ignoꝛantibuſ et intente audientibꝰ ⁊ ſine ſenſu doloꝛis me eſſe arbitranti⸗ tibus. At ego in auribus tuis vbi eoꝛu; nullus audiebat.increpabam mollici⸗/ em affectus mei:⁊ conſtringebam flu⸗ xum meroꝛis. cedebatq; mibi paululu⸗ nmnſaſq; impetu ſuo ferebatur non vl⸗ que ad eruptionem lachrimarum nee viqʒ ad vultus mutationem: ſed ego ſeii ebam quid enim coꝛde pꝛemerem⸗ Et quia mibi vehementer oiſplicebat tan tum in me poſſe bec humana que or/ dine debito ⁊ ſoꝛte conditionis noſtre V4 Confeſſionum. vecidere neceſſe eſt:alio doloꝛe dolebã voloꝛẽ meũ:⁊ duplici miſticis macera⸗ bar:cũ ecce coꝛpus elatũ eſt. Imns ⁊ re Eimus ſine lachꝛymios. Nlã neq; in eis pᷣ tibus quas tibi fudimns: cũ offeret᷑ ꝓ ta ſacrifecciũ pcij noſtri:ia inxta ſeplchꝝ poſito cadauere pꝛiuſqᷓ; deponeret᷑: ſ? ullic fieri ſolet:nec ĩ eis ergo pꝛecibꝰ fle⸗ mi:led toꝛo die grauiter ĩ occulto meſtꝰ erã ⁊ mẽte turbata. Rogabã te vt pote yã quo ſanares doloꝛẽ meũ nec facie/ bas.credo cõmẽdans memoꝛie mee:vł boc vno documẽto oĩs coninetudinis vinculũ etiã aduerſus mentẽ:q̃ iaʒ non fallaci verbo paſcit᷑. Uiſuʒ etiã mihi eſt Ft irẽ lautũ:q; audiera ide balneis no⸗ tmmen inditũ:qꝛ greci balamõ dixerint: quod anxietatẽ pellat ex aĩo. Ecce ⁊ B conſiteoꝛ:mificoꝛdie tue pat᷑ oꝛphano⸗ rũ:quoniã laui:⁊ talis erã qualis pꝛiuſ⸗ ᷓ lauiſſeʒ.neq; enĩ exudanit de coꝛde meo meroꝛis amaritudo. Deide doꝛmi m ⁊ vigilatn:⁊ nõ ex parua ꝑte mitiga⸗ tũ inueni voloꝛeʒ meũ:atq; vt erã in le cto mo:ſolus recoꝛdatus ſuʒ veridicos verſus dbꝛoſij tui. Lu es enĩ dens crea⸗ oꝛ oĩuʒ poliq; rectoꝛ:veſtiens diẽ ᷣco ro lnie noctẽ ſopoꝛiſ gra:artus ſolntoſ Vt quies reddat laboꝛis vſni: menteſq; ſeſſas alleuet: luctuſq; ſoluat anxios. Aꝛq; inde panlati reducebã in pꝛiſtinũ ſenſiʒ anculã mmã:cõnerſationẽq; eius pia ĩ te: ⁊ ſancie in nos blãdã atq; mo⸗ nigerã qua ſnbuo deſtitntus ſuʒ: ⁊ libu K flere in cõſpecin tuo de illa ⁊ pꝛo illa no me ⁊ pꝛo me. Et dimiſi lachꝛymas quas ↄtineba vt efflurent quatũ vellẽt ſubſternẽs eas coꝛdi meo: ⁊ requieuit ĩ cis: qm ibi erat aures tue:nõ cmuſquaʒ dois ſupde intpꝛetantis ploꝛatũ meuʒ. Et nuc one cõfiteoꝛ tibiin lr̃is legat qͥ volet: mter pꝛetetur vt volet: 2 ſ pecca⸗/ tum inuenerit fleuiſſe me matrem eri⸗ gua parte boꝛe: matkem oculis meis ĩterim moꝛtuã:q̃ me multos annos ſfie nerat vt oculis ttiis viuerẽ:nò irrideat: ſed potins ſi eſt grandi charitate ꝓ pee catis meis fleat ipſe ad te patrẽ omniuʒ fratrũ vrpᷣi tui.Ego aũt iam ſanato coꝛ⸗ de ab illo vulnere ĩ quo poterat redar gui carnalis affectus:fundo tibi deus noſter de illa famula tua longe aliò la chꝛymarũ genus:quod manat de ↄcuſ ſo ſpũ ↄſideratione pericnloꝛuʒ omnis aĩe que in adam moꝛit᷑:qᷓ;q; illa in xpo viuificata etiam carne nõdum reſoluta ſic virxerit vt laudet᷑ nomè tuum in fide moꝛbuſq; eius. Non tamẽ audeo dice⸗ re ex quo eã ꝑ baptiſmum regeneraſti nullum verbũ exiſſe ab oꝛe eius contra pᷣceptũ tuum:⁊ dictũ ẽ a vitate filio tuo ſi qͥ dixerit fratri ſuo fatue:reus erit ge bẽne ignis.Et ne etiã laudabili vite he minũ. Si remota mificoꝛdia diſcutias eam. vero non exqᷣris delicta vehe⸗ mẽter: fiducialiter ſperamus aliquem apud te locnz ĩuenire indulgẽtie. Quiſi ds aũt tibi enumerat vera merita ſua: Quid tibi enumerat niſi munera tua: O ñ cognoſcant ſe hoĩes:⁊ qui gloꝛiat in dno gloꝛietur. Ego itaq; laus ſnea ? vita mea deus coꝛdis mei ſepoſitis pan liſp bonis eius actibus:pꝛo quibus nibi gandens gratias ago:nũc ꝓ peccai ma tris mee depꝛecoꝛ te:exaudi me ꝑ medi cinã vulneꝑ noſtroꝝ que pependit ĩ li gno:⁊ ſedens ad dexteram tuam ie in pellat ꝓ nobis. Scio mificoꝛditer oꝑa tã: ⁊ ex coꝛde vimiſiſſe debita debitoꝛi⸗ bus ſuis:dimitte illi ⁊ tn debita ſua Si qua etiã cõtraxit ꝑ tot ànos poſtaquã ſalutis:dimitte dne dimitte obſecro ne intres cũ ea in iudiciũ. Supꝑexaltet mi⸗ ſericoꝛdia iudiciuʒ:qm eloquia tua ve⸗/ * Pelrihii gulnittſe itnennie cpun eſtcdo⸗ rtüſraneet GDtiamneiarpt⸗ Heedeeteccn⸗ tücopmnſhen kaninen dopinruvren ſlifumman⸗ Ulnenoii ie⸗ Mhrurimll ſyrtinneſſeret⸗ rgudelei Gtntcnrriino nitoſfircöen⸗ ceneclcbica oncrocinn Kldenlangunnd nai onosenit ſlaivptcinoſtr Umtinninirin Peinenudirin⸗ ennee inecii eurickbeſl ſeneni r0deinen lennicchnden lalnenorece neſecict r⸗ Etlirpoton⸗ frautbiafſ⸗ fiſtoglucaret ine daneti gettoeer fi Gntnenine maſmnietren gedanmgenn nſtigtinne aiſun ſior unmid enigon Kengſehbt mmabyt metd Konearee Amnoriln nerdant uct wrime a. onmiah 1ninm inr ieſeteranen rtdriitiinitn miwiremg tükiliſt — Liber fa funt. e pmiſiſii miicoꝛdiaʒ mificoꝛ dibus. Quod vt eſſent tu dediſti eiſ qui miſereberis emi miſertns eris: ⁊ miſeri/ goꝛdiam pꝛeſtabis cti miicoꝛs fueris Et eredo iĩ feceris qðᷣ te rogo ſed volũ taria oꝛis mei appꝛoba dne. Nãq; illa Iminẽte die reſolntionis ſue:nõ cogita nit ſuũ coꝛpus ſũptnoſe contegi:aut cõ diri aromatibus:aut monumẽtum ele xiũ cõcnpiuit:ant curauit ſepulchꝝ pa triũ. Nõ iſta mandauit nobis:ſed tãtũ modo memoꝛiaã ſni ad altare tuum fie⸗ ri deſiderauit:cini nullius diei: pꝛet᷑miſ⸗ ſtone ᷣmerat vñ ſciret diſpenſari vicri/ mam ſcãm:qua deletũ ẽ cyrographuʒ quod erat contrariũ nobis:qua trium⸗ phatns ẽ hoſtis:cõputans delicta nr̃a 2 querens ᷣd obijciat: ⁊ nibil inneniẽſ in ülo in quo vincimus. Quis ei refun⸗ det ĩnocẽtem ſanguinẽ᷑: Quis ei reſtitu et pꝛeciũ quo nos emit: vt nos offerat ei ad cuius pꝛecij noſtri ſacr̃ʒ liganit an cilla tua aiam ſuà vinculo fidei. nemo a ptectione tua dirũpat eam. Non ſe iĩ terponat nec vi nec iſidijs leo ⁊ dꝛaco. neq; enĩ rñdebit illa nihil ſe debere ne cõnincat᷑ ⁊ obtineat᷑ ab accnſatoꝛe cal lido:ſed rñũdebit dimiſſa debita ſua ab eo cui nemo reddet quod ꝓ nobis ñ de bens reddidit. Sic ̊ in pace cũ viro añ quẽ nulli ⁊ poſt quẽ nulli nupta ẽ: cui fuinit fructũ nibi afferens cũ tollerãtia vt eũ quoq; lucraret᷑ tibi.Et inſpira oo mine me oeus meꝰ:iſpira ᷣuis tuis fra tribus meis filijs tnis:dñis meis: quibꝰ coꝛde ⁊ voce ⁊ l̃is ᷣuio:vt quotquot hec legerint meminerit ad altare tuum monice famule tue cũ patricio quõdaʒ eiꝰninge:ꝑ quoꝝ carnẽ ĩtroduxiſti me ĩ banc vitã:quẽadmodũ neſcio. Memi neri cũ affectu pio parentũ meoꝛiʒ in bac luce tranſitoꝛia: 2 frata meox ſud te patre in mr̃e eatholies: 7 ciuiũ mes⸗ rũ in eterna hieruſalẽ:cui ſuſpirat pers grinatio populi tui ab exitu vſq; ad re ditũ:dt qdð a me illa popoſcit exiremnʒ oberius ei pꝛeſtet᷑ in multox oꝛõib ta, ꝑofeſſiões qᷓ; ꝑ oꝛõnes meas. Erplicit liber nonus. Incipit decimus. PPodgnoſcd te cognitoꝛ me us:cognoſcam te ſicut ⁊ a te cognitns ſum virtus aie mee. Intra in eã ⁊ co apta tibi vt heas ⁊ poſſi⸗ deas ſine macula ⁊ ruga. DPec eſt mea ſpes:iõ loquoꝛ:⁊ ĩ ea ſpe gaudeo:qũ ſa nũ gaudeo.Cetera vo vite hꝰtanto mi nus flenda q;to magis fletur: ⁊ tanto magis flẽda q;to minus fletur i eis.Ec ce enĩ veritatẽ dilexiſti:qm̃ q̃ facit eam venit ad lucẽ. Uolo eã facere in coꝛde meo coꝛã te ĩ cõfeſſione:in ſtilo autem meo coꝛã multis teſtibus.Et tibi qͥde⸗ dñe euius oculis nuda ẽ abyſſus hũᷣa⸗ ne cõſcĩe qͥd oceultũ eẽt erià ĩ me ſi noł lẽ cõfueri tibi.Le enĩ mibi abſcõderem non me tibi.nũc aũt qꝙ gemitus meus teſtis ẽ diſplicere me mibi. Lu refulges 7 places:⁊ amaris ⁊ deſideraris:vt eru beſcà de me ⁊ abijciam me atq; eligam te:⁊ nec ribi nec mibi placeã niſi de te. Tibi ergo dñe manifeſtus ſuʒ qcũq; fiʒ ⁊ quo fructu tibi conlitear dixi. neq;.n. id ago vdis carniſ ⁊ vocibꝰ:ſed vᷣbis aĩe ⁊ clamoꝛe cogitatõis:quẽ nonit auris tua. Cum eni malus ſuʒ nibil ẽ aliõ cõ fiteri tibi qᷓ; diſplicere mibi.Cũ vᷣo pins nihil ẽ aliud ↄfiteri tibi qᷓ; hoc non tri⸗ bnere mibi:qi tu dñe bñdicis inſtũ: ſʒ pꝛius eũ iuſtificas ĩpiuʒ. Cõfeſſio itaq; mea deus meus iĩ ↄſpectu mo nbi taci⸗ te fit: ⁊ non tacite. Lacet eniʒ ſtrepitu: clamat affectu. Neq; eni dico recti ali Conteſſionum gquid hoſbus qð non a me tu pꝛius au⸗ dieris: aut etiã tu aliquid taie audies a me qõ non mihi tu pꝛius dixerl. Quid mihig ẽ cũ hoibꝰ vt audiãt ↄfeſſiones meas:quaſñi ipſi ſanaturi ſint oẽs lägo⸗ res meos.Curioſuʒ genuſ ad cognoſcè dã vità aliena: defichoſuʒ ad coꝝꝛigẽd ſua. Quid a me querant audire qͥ; fun: q voliüt a te audire qui ſint.Et vnde ſciũt cu a meipſo oe meipſo audiũt:an veruʒ dicã:qnquidẽ nemo ſcit bominũ q̃ ſũt ĩ hoie:nĩ ſpũs bois qui ĩ ipſo ẽ. Si aũt a te audiũt de ſeipſis:nõ poterunt dice re mentit᷑ ons.Quid eſt eni a te audire de ſe niſ cognoſcere ſe:Quis poꝛo co gnoſcit ⁊ dicit falſuʒ ẽ:niñ ipſe mentia tur:Sed qꝛ charitas oĩa credit int᷑ eos vtiq; quos ↄnexos ſibimet vnũ fac:ego quoq; dne etiaʒ ſic tibi cõficeoꝛ dt audi ant hoĩes qiibus demõſtrare nõ poſ⸗ mz an vera ↄfitear:ſʒ credũt mihi: quo⸗ rü mihbi aures charitas aꝑit. Uerum tu medice meus intime quo fructu iſta fa ciaʒ aliqua mibi.nam cõfeſſiones pᷣteri toꝝ maloꝝ meoꝝ que remiñſti ⁊ texiſti vt beares me ĩ te:mutãs aiam meà fide 2 lacramẽto tuo cu legunt ⁊ audiunt excitant coꝛ ne doꝛmiat ĩ deſpatiõe et dicat:non poſſum:ſed euigilet ĩ amoꝛe miſericoꝛie tue ⁊ dulcedine gre tue: q̃ potẽes eſt oĩs iĩfirmus qͥ ſbi ꝑ ipſam fit cõſeius ifirmitatl ſue ⁊ delectat bonos audire pꝛet᷑ita mala eoꝛũ qui iam carẽt eis. nec i0 delectat qꝛ mala ſunt:ſed qᷣa fuerũt ⁊ non ſunt.Quo itaq; fructu do mine deus meus cui quotidie confitet cõſcia mea:ſpe mĩicoꝛdie tue ſecurioꝛ qᷓ; inocẽtia ſua:quo fructu queſo etiaʒ hoibꝰcoꝛd te cõfiteoꝛ ꝑ baſ lr̃aſ adhuc qs ego ſim:nõ qͥs fuerim: nam illũ fru ctũ vidi ⁊ cõmemoꝛani. Sed qͥs adhuc ſim ecce in ipſo tꝑeofeſſionü mearum et multi boc noſce cupinnt qui me no uerunt ⁊ nõ me noueruũt:q ex me vlde me aliquid audierũt:ſed auri eoꝑ nõ ? ad coꝛmeu:vbi ego ſum quicũq; ſum. Uolüt ergo audire cõfitent me quid pſe ĩtus fim:qui nec oculũ:necaurem: nec mentẽ pñt intẽdere:credituri tamẽ volüt: nũquid cognituri: Dicit eniʒ eis charitas qua boni ſunt nõ mentinime: de me confitentẽ:⁊ ipſa in eiſ credit mi hi. Sed quo fructu id volũt:An ↄgra⸗ tlari mibi cupiut cũ audierit qtuʒ ad te acceda munere tuo:⁊ oꝛare ꝓ me cũ audierit q;tũ retarder põdere meo.In dicabo talibus. Nõ eni paru eſt fruct? dñe de me: vt a multis tibi gratie aga tur de nobis: ⁊ a multis rogerie ꝓno/ bis. Amet in me frat᷑nus aĩus qò ama⸗ dũ doces:⁊ doleat in me quod dolẽdũ doces.Animus ille hoc faciat frat᷑nus nõ extraneus: nõ filioꝝ alienoꝑ:quoꝛũ os locutũ ẽ vanitatẽ:⁊ dextera eoꝝ dex tera iniquitatis:ſea fratnus ille qui cuʒ appꝛobat me gaudet de me.Cũi aũt im pꝛobat me non triſtatur pꝛo me: qꝛſi⸗ ne appꝛobet ſiue ipꝛobet:diligit me. In dicabo me talibꝰ:reſpirent i bonis me⸗/ is:ſuſpirent i malis meis. HBona mea in ſtituta tua ſunt: æ dona tna:mala mea delicta mea ſũt:⁊ iudicia tua. Beſpirẽt in illis ſuſpirẽt i his.Et hymnꝰ ⁊ fletus aſcendant in ↄſpectũ tuum de frat᷑nis coꝛdibus thunibulis tuis. Cu aũt dſe delectatus odoꝛe ſci tẽpli tui miſerere mei ſᷣm magnam misicoꝛdiã tuã ꝓpter nomẽ tuum:⁊ nequaq; deſerens cepta tua ↄſuma ĩperſecta mea. Picẽ fructꝰ cõfeſſionũ meaꝑ:nõ qualis fuerim:ſed qualis ſim: vt hoc confitear: nõ tantuʒ coꝛã te ſecreta exultatione cũ tremoꝛe ⁊ ſecreto meroꝛe cũ ſpe:ſʒ etiã i auribus credentiũ filioꝝ hoĩum: ſocioꝝ gaudij uitclei . ſecktnen, anin eetſoenen Mmiſnouit Hinudiſfue ſetotbiſbetn fnrinementhite dfinm enpoote cyjbirtorre nenettuernet iſn ae ehe 6beſghneg n gmumn ue ole tnenoſe Mitſhisbois n iſvigönecip ſßgin eſt. lbchvonninqen gunnepretuo iſtinanme mnlignadele i pktenenoney nn gnigrauen ae rct ſemprreer Mlerorialiono Penguhuten Mlantibuige ubfentngfic gingnfcon iganinan nſſeſinneft ncdenelen h inn gui hlenee⸗ mna ͤfüit mengtamgt nce odt Micir umaluchge⸗ uflee nefmmnzindt Nlerndeget le ialin gnötigtineeg Muittanmt wetfumlee untdeli nisnuh etrn rtan , inan, Nd umi eitſilien mninnii mmiune l zniitn 4 anhhminn — iſeel inn be meit cõſoꝛtiũ moꝛtalitatis mee: ciuiuz meop r mecũ peregrinoꝝ pꝛecedentiu c conſequentiu: ⁊ comituʒ vie mee. Di ſunt ſerui tui fres mei quos filioe tuos c&ẽ volniſti dnos meos:quibus inſſiſti: vt ſerniã ſi volo tecũ de te vinere. Et H mihi vbũ tuum parum erat ſi loquẽdo pꝛeciperet: ⁊ niñ ⁊ faciẽdo puet.Et ego id ago factis ⁊ dictis:id ago ſub alis tu is nimis cũ ingenn periculo:niñ qꝛ ſub alis t uis tibi lubdita eſt anima mea: et ifirmitas mea tibi nota ẽ Paruulus ſ ſed viuit ſemꝑ pater mens:⁊ idoneus ẽ mihi tutoꝛ meꝰ. Idem ipſe eſt eni oͤ ge⸗ nuit me ⁊ tuetur me:⁊ tu ipſe ęs oĩa bo na mea:tu oĩpotens qni mecũ es:⁊ pꝝ nſq;ᷓ tecũ ſin. Indicabo g talib qlivus iubes vt puiã: nõ qs fueri ſʒ qͥ; iã ſim: - qs adhuc ſiʒ: ſ n . meipᷣm vijndico. Sic itaq; audiar. Cu enim oñe dijudi/ cas me: qꝛ ⁊ſi nemo ſcit hominũ qͥ ſunt pois:niſi ſpũs hoĩs qui in ipo eſt: tamẽ c aliqᷣd boĩs qð nec ipfe ſcit ſpirius ho minis qui in ipſo eſt. Lu autem domi⸗ ne ſcis eins omnia qut feciſti eum. Ego vero quamuis pꝛe tuo conſpectu me ðᷣ ſpiciam ? eſtimem me terram ⁊ cinereʒ tamen aliquid de te ſcio quod ve me neſcio. Et certe nunc videmus per ſpe/ culum in enigmate nondum facie ad ſaciem. Et ideo quamdiu peregrinoꝛ abs te mibi ſum pꝛeſentioꝛ q;ᷓ tibi:⁊ ta⸗ men te noui nullo modo poſſe violari. Esgo vero quibus tentationibus reſiſte re valeam: quibuſue non valeam ne/ ſcio. Et ſpes es:qꝛ fidelis es:qui noſnõ ſnis tentari ſupꝛa q; poſſumus ferre: ſed facis cum tentatione etia 6 tum:vt poſſimus ſuſtinere onkiten ergo quid de me ſciam: confitear æ qd „ . onkitear K.ib 2 * tamdiu neſcio donec fiant tenebꝛe met ſicut meridies in vultu tno:non dubia ſed certa conſcientia. Domine amo te. Presſſiſti coꝛ meuʒ verbo tuo ⁊ ama ni te. Sed et celum ⁊ terra ⁊? omnia qᷓ in eis ſunt:ecce vndic; mibi vicunt: vi te amem bec ceſſant dicere omnibnſ vt ſint ĩexcuſabiles. Altius autẽ tu miſere beris em miſertus eris: ⁊ miſercoꝛdiam pꝛeſtabiſ cni miſertꝰ fueris.Alioqn ce⸗ lñ ⁊ terra ſurdis loquunt᷑ laudes tuas Quid autem amo cum te amo? Non ſpeciem coꝛpoꝛis nee decus tempoꝛis: nec candoꝛem lucis: ecce iſtis amicum oculia: non dulces melodias ſuauium cantilenarum omnimodarum:non flo rum ⁊ vnguentoꝛum ⁊ aromatum ſua ue olentium:non manna ⁊ mella:non membꝛa acceptabilia carnis amplexi/ bus:non hec amo cum amo deum me um:a tamen amo quandam lIucem ? quandam vocem:⁊ quendam odoꝛem 2 quendam cibum ⁊? quendam ample xum cum amo deum meum:luceʒ: vo⸗ cem:odoꝛem:cibum amplexum interi⸗ oꝛis hominis mei:vbi fulget anime mee quod nõ capit locus:⁊ vbi ſonat quod non rapit tempue: ⁊ vbi olet quod nò ſpargit flatus:⁊ vbi ſapit quod non mi nuit edacitas:⁊ vbi beret quod non di nellit ſatietas. DHoc eſt quod amo cum deü meum amo:Et quid eſt boc: Int/ rogaui terrã ⁊ dixit nõ ſum:⁊ quecũq; in eadem ſunt:idem confeſſa ſunt. In⸗ terrogani mare ⁊ abyſſoſ:⁊ reptilia aia rum vinarum: ? reſponderunt. Nõ ſus mus deus tuus:quere ſuper nos. In/⸗ errogaui auras flabiles: ⁊ inquit vm⸗ uerſus aer cum iĩcolis ſuis.ſallitur ana xumenes:non ſum deꝰ. Interiogaui ce e me neſciam: quid ? quodo meſcio l: ſolẽlunaà: ſtellae:neq; nos ſum de te mibi lucente cio: 2 dd de me neſcio quẽ qris inauiunt. Et diri omnid/bis 4 . rcũſtant foꝛes carnis mee. dicite mibi de deo meo.qð vos nõ eſtiſ dcite mibi dDe ilo aliqu. E& exclamauerut voce ma una.ipie fecit nos. interrogatio mea:ĩ tentio mea. ⁊ miio eoꝝ ſpẽs eoꝝ.⁊ dire rũñch.homo.Et ecce coꝛpus ⁊ aiam ĩ me mihi pᷣſto iunt.vnũ exterius ⁊ alterũ in terius. Quid hboꝛũ ẽ vnde querere ðbui vnm meu que ia qſ uerã ꝑ coꝛpus a ter ra vſqʒ ad celũ:quouiq; potin mittẽ nũ cios radios oculoꝛi meoꝝ: Sed meliꝰ qovinterius.El quippe renüciabat oes nuncij coꝛpoꝛales pnidẽti ⁊ iudicàti de reſpõnionidus celi ⁊ terre:⁊ oĩium que ĩ cis ſunt dicentiũ:nõ ſumus dens:⁊ ipᷣe fecit nos. PHõ inerioꝛ cognouit bec ꝑ exterioꝛis miniſteriũ ego itenoꝛ cogno ni hec: ego animꝰ per ſenſum coꝛpoꝛis mei. Interrogaui mũdi molem de deo meo:⁊ reſpõdit mihi. Nõ ego ſlum ſed ipie me fecn.nõne oibus quibus inte/ ger ſenſus ẽ apꝑet hec ſpecies: Cur nõ Oibus eadẽ loquntur:? Aialia puſilla ?z magna videt ea ſed interrogare neqũt. nõ.n.pponia ẽ in eis nüciatibꝰ ſenſibꝰ iudex ro. Poĩes aũt poſſũt interrogare Vt ĩumbilia dei ꝑ ea qͥ facta ſunt intelle cta cõſpiciantur:ſed amoꝛe ſubdũt᷑ eis ⁊ ſuodui iudicar nõ poſſunt: nec rũdet uta interrogatibus niſi indicatib. nec cocẽ ſua mutat. i.ſpeciẽ ſuã: ſi alius tiñ Videat:alius antẽ videns interroget:vt aliter uli appareat.aliter hbnic:ſed eodẽ mõ vtriſq; apparẽs:illi muta ẽ huic lo quił᷑:imo vero oibuſ loquit᷑:ſed illi itel ligut qui eius vocẽ acceptà foꝛis intus cu veritate cõferunt. Ueritas. n. Dicit mihi nõ e deus tuus terra ⁊ celũ neq; omne coꝛpus.Hoc dicit eoꝝꝑ nã videnſ mole mioꝛè ee ĩ ꝑte q; in toto. Jã tũ me es libi dco aia qm iu vegetas mo⸗ ki me ad me ⁊ dixi mibi. Lu do es: Et Confeſſionum l coꝛpis tui: pꝛebens el vità qð nullimn coꝛpu spꝛeſtat coꝛꝑi Deus auũt tuus:et lbi vita e. Quid ergo amo cũ den meu amo:qͥd ẽ ille ſuꝑ caput aie mee: Per ipſã aiam me aſcẽda adillũ. Traſido vi meàù qᷓ hereo coꝛꝑi ⁊ vitaliter cõpa⸗ gẽ ei repleo.nõ ea vi reꝑio deu meum Naã reꝑtret equus ⁊ mulus qᷣbꝰ nõ iĩ — * 4 2 „ tellectus:⁊ ẽ eadẽ vis q̃ viuit ẽt eoꝛum co:ꝑa. Eſt alia vis nõ lolũ qua viuifico Gſhẽt qua cenſifico carnẽ meà qua mibi fabꝛulicauit vñs iubeni ocnlo vt nõ au diat: æ⁊ ami vt non videat: ſed illi per q; videa:huic pex quà audiã ⁊ ꝓpꝛa ſin⸗ guilati ceteris ſenſib ſedibus ſuis ⁊ off cijs ſuis qꝗᷓ oiuerſa ꝑ eos ago: vnus ego animꝰ. Crãſibo ⁊ iſt vi meâ. na ⁊ bac bʒ equus ⁊ mul. Sẽtiũt.n.?᷑t ipſi ꝑcoꝛ pus.Lrãſibo g iſta vi nature mee gra⸗ dibus aſcendẽes ad eũ qui fecit me:⁊ ve nio ĩ cãpos a lata pꝛetoꝛia mẽoꝝe mee vbi ſuni theſaun innumer. bili imagi num de huiuſcemoch rebue ſennbus in nentarum vbi reconditum eſt quicqᷣd etiam cogitamus:vel augendo vel mi⸗ nuendo:vel vt cunq; vanando ea que ſenſus attigerit. Ei ſi quid aliud com mendatum ⁊ repoſtum eſt: qò nõdũ abſoꝛbuit ⁊ ſepeliuit obliuio ibi quado ſum poſco vt ꝓferatur quicquid volo. Et quedã ſtati ꝓdeunt quedã requi⸗ runt᷑ diutius ⁊ tanqᷓ; de abſtrunoꝛibꝰ quibuſdãa receptaculis eruũt᷑ quedã ca teruati pꝛoruunt ⁊ dum aliud petitur ⁊ queritur:pꝛoſiniunt in medium quaſi dicentia. ¶Me foꝛte nos ſumus: Et abigo ea manu coꝛdis a facie recoꝛda⸗ tionis mee:donec enubiletur illud qd volo atq; in conſpectum pꝛodeat ex ab ditis. Alia faciliter atqʒ imperturbata ſerie ſicut poſcuntur ſuggeruntur ⁊ ce dut pꝛecedẽtia conſequentibu.: ceche 40 ndntirci m ihtoiadin . cai b iftcisla ſͤcga togtschlerenf egouresal ſeantsperzgl ceng etciiͤn Plinigtigoen Alüftcürele glerireniee Ceceet Deroian ngbtſtfeme pitttot eſi⸗ eſtälgfrnseims phiritadeirc⸗ ſmnitſeürent ſoſuntlecodn eecdoicdde „huerräenſen cgednätenn fleniodidoin wocoloenrd tnigprinrar⸗ nnit ſonietqgn hunſtumcoſten ſeorſmnpoſti, Pſeofplaceretg ſitentelinguu⸗ nßuntoloin ebloninneſbi ſlicgiremipi memegriſſin tmirſeſe ſchlyeneete linſtenoeti Aufmolere hligcanmee ntinnd ginn Ainenonemen ſemtmmene aetieſani 17 üptherie eg (utgpmein elkinenien iiitütli, whet cononnſi tm iceſſoinin ladsnötie Nicncmin 1disbenenin Nnon ſnti er grinti nseni en erpengn dt ifnin wöktiſiunn ces Naigur iluugmmuni fönmntunttt mneenend ugfniu en. ctt 1 Nomng ai n bi nirtn ginnnit iber do reeodunt᷑ iteꝑ cũ doluero pꝛoceſſu⸗ ra.Qõ totũ fit cũ aliquid narro memo riter. Ibi ſunt oĩa diſticte generatimqʒ; ſeruata:q̃ ſuꝰ q̃q; aditu ĩgeſta ſunt: ſiẽ lux atq; oẽs coloꝛes fonmneq; coꝛpoꝛnʒ ꝑ oculos:ꝑ aures aũt oĩa genera ſuoꝛũ oẽſq; odoꝛes per adituʒ nariũ: oẽs ſa / poꝛes per ons aditũ:ad ſenſum aũt to/ tins coꝛpoꝛis quid durum:quid mole: q́̃d calidũ frigidũue:lene aut aſpeꝝ gra ne ſeu leue ſiue exirĩſecus ſiue intrinſe cus coꝛpoꝛi. Dec oĩa recipit recolenda cum opus eſt:⁊ retraetãda grãdis me⸗ moꝛie receſſus ⁊ neſcio qui ſecreti atq; ineffabiles ſinus eius:q̃ oĩa ſuis q̃q; fo ribus ĩtrãt ad ea ⁊ reponũt᷑ in ea. Nec ipᷣa iñ intrãt:ſed reꝝ ſenſataꝑ imagĩes pſto ſunt illic cogitationi reminiſcenti eas.Que qũo fabꝛicate ſint qͥs dicit cuʒ appareat:qͥbus ſenſibus rapte ſunt ite⸗ riuſq; recondite:nà ⁊ ĩtenebꝛis atq; in ſilentio dũ hĩto ĩ memoꝛiã meaʒ ꝓfero ſ volo coloꝛes ⁊ diſcerno inter album ? nigꝝ:⁊ inter quos alios volo.nec in currũt ſoni atq; ꝑturbãt qð ꝑ oculos hanſtum cõſidero:cũ ⁊ ipſi ibi ſunt ⁊ ̃̊ ſi ſeoꝛſum repoſiti lateãt. nam ⁊ ipſos poſco ſi placet atq; adſunt illico.Et re quieſcente lingua ac ſilente gutture cã to qᷓ;tum volo:imagineſq; ille coloꝛuzʒ: q̃ nibilominus ibi ſunt:non ſe interpo⸗ nũt neq; interrũpũt:cũ theſanrus aliuſ retractatur qui ĩfluxit ab auribus. Ita cetera q̃ per ſenſus ceteros ĩgeſta ate;ʒ cõgeſta ſunt recoꝛdoꝛ put libet:⁊ aulaʒ lilioꝛũ diſcerno a violis nihil olfaciens ⁊ mel de fruto lene aſꝑo nibil tum gu⸗ ſtãdo neq; contractãdo ſed reminiſcẽ⸗ do antepono. Intus bec ago ĩ aula in genti memoꝛie mee. Ibi eni mihi celuz ⁊ terra:⁊ mare pꝛeſto ſunt cũ oĩbus q̃ in eis ſentire potui:pꝛeter illa q̃ obluus ſum. Ibi mihi ꝛ ipſe occurro mec; reco lo:qͥd qñ ⁊ vbi egeri:quoq; modo cum agerẽ affectus fuerim. IJbi ſunt oĩa q̃ ſt ue expta a me ſiue credita memini ex ea dẽ copia etiã ſimilitudines reꝝ vel exꝑ taruʒ vel ex eis q́s exꝑtus ſuʒ creditarũ alias atq; alias:⁊ ipſe cõtexo pᷣterit: at q; ex his etiã futuras actiones: ⁊ euen⸗ ta ⁊ ſpes:⁊ hec oĩa rurſus quaſi pnᷣtia meditoꝛ. SYaciã hoc aut illud:dico apð me ĩ ipſo ingenti ſinu animi mei pleno tot ⁊ tãtaꝝ reꝝ imaginibus:⁊ H̊ aut il/ lud ſeq̃tur.O ſi eẽt haut illud. Auertat᷑ ðs h̊ aut illud. Dico apud me iſta.Et cũ dico:pꝛeſto ſunt imagines oĩuʒ q̃ dico ex eodem theſauro memoꝛie: nec oino aliqd eoꝛũ dicereʒ ſi defuiſſẽt. Magna iſta vis ẽ memoꝛie:magna nimis deus meus penetrale ãplũ ⁊ infinituʒ: qͥs ad fundũ eius ꝑuenit: Et vis ẽ hec animi mei atq; ad meã nãm ptinet: nec ego ipſe capio totũ quod ſum. Ergo animꝰ ad hñdũ ſeipſuʒ ãguſtus ẽ:vt ibi ſit qð ſui nõ capiat. Nũquid extra ipſũ ac nõ ĩ ipſo:Quũo ergo nõ capit. Multa mi/ hbi ſuꝑ h̊ oboꝛitur admiratio ſtupor ap pꝛehẽdit me.Et eũt hoĩes admirari al⸗ ta mõtiuʒ:⁊ igentes fluctus maris ⁊ la⸗ tiſſimos lapſus fluminũ:⁊ oceani abi⸗ tũ:⁊ gyros ſideꝝ ⁊ reliquũt ſeipſos nec mirant᷑.Qũo oĩa hec cũ dicerẽ: non ea videbã oculis nec tũ dicerẽ niſi mõtes fluctus ⁊ flumia ⁊ ſidera q̃ vidi ⁊ oce anũ quẽ credidi:ĩtꝰ ĩi memoꝛia mea vi⸗ derem ſpatijs tñ ingentibꝰquaſi foꝛiſ vi derem: Nec ea tñ vidẽdo abſoꝛbui qñ vicdi oculis:nec ipſa ſunt apud me: ſed imagines eoꝝ.Et noui quid ex quo ſen ſu coꝛpoꝛis ĩpꝛeſſuʒ ſit mihi ſjͥ nõ ea ſo la geſtat ĩmẽſa iſta capacitas memoꝛie mee. Hinc ſunt ⁊ illa oĩa qͥ de doctri/ nis liberalib percepta nõdũ exciderũt nec eoꝑ imagies ſed res ipſas gero.nã qd ſit litteratura: qͥd peritia duputadi: quot genera qõnũ:dqd hoꝝ ſcio ſic ẽ in memoꝛia mea:vt nõ retenta imagie rẽ foꝛis reliq̃riʒ:aut ſonuerit ⁊ pꝛeterierit ſicut vox ipꝛeſſa ꝑ aures veſtigio quo recoleret᷑:quaſi ſonaret:cũ iã nõ ſona⸗ ret aut ficut odoꝛ dũ trãſit ⁊ euaneſcit i vẽtos olfatũ afficit:vñ traijcit in me/ moꝛiaʒ ĩ imaginẽ ſui: quã reminiſcẽdo repetamus:aut ſicut cibꝰq certe in ven tre iã nõ ſapit:⁊ tamen ĩ memoꝛia qua ſi ſapit:aut ſicut aliqd qð coꝛpoꝛe tagẽ do ſẽtit᷑ quod etiã ſeꝑatuũ a nobis ima ginat᷑ memoꝛia. Iſte qppe res nõ ĩtro mittũt᷑ ad eam: ſed eaꝑ ſole imagines mira celerirate capiunt᷑:⁊ miris tanq; cellis reponũtur:⁊ mirabiliter recoꝛdã do ꝓferunt᷑.At vero cũ audio tria ge⸗ ra eẽ qõnũ:an ſit:qͥd ſit:quale ſi:ſono⸗ rũ qͥdẽ qᷣbus hec verba cõfecta ſũt ima gines teneo:⁊ eas ꝑ auras cum ſtrepi/ tu trãſiſſe ac ia nõ eẽ ſcio. Res vo ipſas que illis ſignificant᷑ ſonis neq; vllo ſẽ ſu coꝛpoꝛie attigi:neq; vſpiam vidi pꝛe ier animũ meũ:⁊ in memoꝛia recondi⸗ di nõ imagines earũ:led ipᷣas Que vn⸗ de ad me itrauerint dicãt ſi pnᷣt. Naʒ ꝑ curro ianuas oĩs carnis mee: nec inue nio q̃ earũ ingreſſa ſint. Quippe oculi dicũt.Si coloꝛate ſunt nos eas nuncia nimus. Aures dicũt. Si ſonuerüt a no bis iudicate ſunt. Nares dicũt. Si olu erũt ꝑ nos trãſerunt. Dicit etiã ſenſus guſtãdi.Si ſapoꝛ non ẽ:nibil me ĩter⸗ roges.Lactus doicit. Si coꝛpulentũ nõ eſt: nõ ↄtractaui.Si nõ ↄtractaui non iudicaui.Uide vñ ⁊ qua hec ĩtrauerũt ĩ memoꝛia meam neſcio quomodo.nã cũ ea didici nõ credidi alieno coꝛdi: ſed ĩ meo recognoui ⁊ vera eẽ appꝛobaui: Conſeſſionum quaſi remota ĩterioꝛe loco non loco: ⁊ commẽdaui ei tanqᷓ; reponens ende ꝓferre eũ vellẽ. Ibi g erant:⁊ anteq; ea didiciſſem:ſed ĩ memoꝛia nõ erãt. Ubi g aut quare cũ dicerentur agnoui ⁊ di xi ita eſt ⁊ veꝑ ẽ: niñ qꝛ iã erat ĩ memo⸗ ria:ſed tam remota ⁊ retruſa:quaſi i ca uis abditiõibus:vt niſi admonẽte aliq eruerent᷑ ea foꝛtaſſe cogitare non poſ⸗ ſem: Quo circa ĩuenimus nibil eẽ aliõ diſcere iſta quoꝝ nõ per ſenſus hauri/ mus imagies:ſed ſine imaginibus ſicu ti ſunt ꝑ leipſa intus cernumus:niſi ea q paſſim atq; ĩidiſpoſite memoꝛia cõtine⸗ bat cogitando quaſi colligere atq; ani maduertẽdo curarẽt:tanq; ad manum poñta ĩ ipſa memoꝛia:vbi ſparſa pꝛius ⁊ necglecta latitabãt iam familiari in⸗ tẽtione facile occurrãt.Et qᷓ; multa bu iuſmodi geſtat memoꝛia mea:que iã in ueta ſunt:⁊ ſicut oixi quaſi ad manum poſita:que ⁊ didiciſſe ⁊ noſce dicimur. Que ſi modeſtis ꝑꝝ interuallis recole re deſinero:ita rurſus demerget᷑:⁊ qua ſi ĩ remotioꝛa penetralia dilavutur. vt denuo velut noua excogitãda ſint ĩ idẽ iteꝝ. Neq; eni ẽ alia regio eoꝑ:⁊ cogen da rurſus ſciri poſſunt.i.velut ex qua/ dã diſpſione colligẽda:vñ dictü eſt co⸗ gitare. Na cogo ⁊ cogito ſicẽ vt ago⁊ actito:facio ⁊ factito.Ueiũtñ ſibi aius B verbũ ꝓpꝛie vẽdicauii:vt nõ quod ali bi.ſed qd iin aĩo colligit᷑.i.cogi ur:cogi tari ꝓpꝛie iã dicat᷑. Itẽ cõtinet memo⸗ ria numeroꝑꝝ dimẽnonũq; rões ⁊ legel inumerabiles:quarũ nui la coꝛpoꝛis ſe ſus ipꝛeſſit:qꝛ nec ipſe coloꝛaie ſũt aut ſonãt:aut olẽt:aut guſtate:aut contra⸗ ctate ſunt.Audiui ſonos verboꝝꝑ quibꝰ ſignificant᷑.cũ de his diſſerit᷑:ſed illi alij iſti aut alij ſunt. Nam illi aluer grece: aliter latine ſonat:nec aliud elodoꝝ ge nus. Nidi lineas fabꝛoꝛuʒ vel etiam te⸗ tſailnnrkar fin ertbreniontie (cſpiidntcanis ſbe la coc (Cimimsagnou obas pon AMſedilialit fbnecimnagine⸗ Llam RKenne ridertetode ciamemonatene Ddicein nonoi ecoloſhe AMrtmonvnrt Merunorermen iproicrauſenen rconnachinn hrneiceo fE mton neniniſe onenpecogtare dptrſtimen (ſtiiperon huneruneintel tſornennien ooncheeſenini nthurigpi ulſniugng Dnenniatotnen ſaneinen nlidurien nſigelauang intonlnerni giſgcntnnini Rrpoſteni⸗ ſife Chictete K oher hulrgſneen — = — =1 - ES = BEẽ̃ SEe = E n —= 1 gltninnc Ahiini n hnndadn Mmmnian E in auingn epienen dinri — Raenncgictnn 1ſoriſkecgnn Grainenmntte Gnornötr edſen Bichftenenui Ncofelnt armatrite ncnonrſdiſei Alrisditnisi in ameuag Ait nen Airgule uisk tmugnpin⸗ miinunn niut tut . lgiunin Notatdtiſ rnitatni⸗ voltin ainetoligf i uuninlic, cuußt 47 4 augtalh nuiſſimaos:ſicut filium aranee: ſed ille alie ſunt:non ſunt imagines eaꝝꝑ quas mihi nüciauit carnis oculus. Nouit eaſ q̃ſqᷣs ſine vlla cogitatõe qualiſcũq; coꝛ dis itnitus agnouit eas. Senſi ẽt ninne ros oĩbus coꝛpoꝛis ſenſibus quos nüe⸗/ ramus: ſed illi alij ſunt quibus nminnera mus:nec imagines iſtoꝝ ſunt:⁊ iõ val⸗ de ſunt. Rideat me iſta dicentẽ qui nõ eos videt:⁊ ego doleã ridentẽ me. Hec oĩa memoꝛia teneo: ⁊ quoquo mõ ea didicerim memoꝛia teneo. Multa etiã que aduerſus hec falſiſſime diſputant audiui ⁊ memoꝛia teneo:que tãetñ fal ſa ſunt:tamen ea meminiſſe me non eſt falſuʒ: ⁊ diſcreuiſſe me iter illa vera ⁊ B falſa que contradicũtur:⁊ hec memini. Aliterq; nunc video diſcernere me iſta aliter autem memini ſepe me diſcreuiſ⸗ ſe cum ea ſepe cogitarem Ergo ⁊ ĩtelle xiſſe me ſepius iſta memini ⁊ qð nũc di ſcerno ⁊ intelligo recondo in memoꝛia vt poſtea me nunc intellexiſſe memine rim. Ergo ⁊ meminiſſe me memini: ſiẽ poſtea quod bec reminiſci nunc potui ſi recoꝛdaboꝛ vtiq; ꝑ viʒz memoꝛie recoꝛ daboꝛ. Affectiöes quoq; animi mei ea⸗ deʒ memoꝛia continet:nõ illo mõ quo eas habet ipſe aĩus cum patitur eas: ſʒ alio multũ diuerſo:ſicut ſeſe hʒ vis me⸗ moꝛie. Naʒ ⁊ letatum me fuiſſe remi/ niſcoꝛ non letus ⁊ triſticiam meaʒ pꝛe teritã recoꝛdoꝛ nõ triſtis. Et me aliqũ timuiſſe ꝛecolo ſine timoꝛe ⁊ pꝛiſtine cu piditatis ſine cupiditate ſum memoꝛ a liquando.Et econtrario triſticiam me⸗ am tranſactaʒ letus reminiſcoꝛ ⁊ triſtis letitiam:quod mirandũ non eſt de coꝛ⸗ poꝛe. Aliud enĩ aĩus aliud coꝛpus. Ita q; ſi pꝛeteritam doloꝛem coꝛpoꝛis gan dens memini:non ita miruz eſt. Hic ve⸗ ro cum animus ſit etiam ipſa memoꝛia Nã ⁊ cũ mandamus aliquid vt memo riter habeatur:dicimus:vide vt illud in animo habeas:⁊ cũ obliuiſcimur dici/ mus nõ fuit ĩ animo: ⁊ elapſum eſt ani mo:ipſam memoꝛiam vocãtes animũ. Cum ergo ita ſit:quid eſt hoc ꝙ cũ tri⸗ ſticiam meam pꝛeteritam letus memi⸗- ni animus habet letitiaʒ ⁊ memoꝛia tri ſtitiaʒ:letuſq; ẽ᷑ animus ex eo ieſt ei letitia:memoꝛia vero ex eo ieſt ei tn ſticia triſtis non ẽ? Nũ foꝛte non per⸗ tinet ad animũ quis hoc dixerit. Nimi rũ ergo memoꝛia quaſi vẽter eſt animi: letitia vero atq; triſticia quaſi cibꝰoul/ cis ⁊ amarus cum memoꝛie commen⸗ dant᷑:quaſi traiecta in ventrem recõdi illic poſſunt ſapere non poſſunt. Ridi/ culũ eſt hec illis ſimilia putare: nec ta mẽ ſunt omnimodo diſſimilia Sʒ ecce de memoꝛia pꝛofero cum dico quattu oꝛ eſſe perturbationes animi: cupidita tem:letitiam:metum:triſticiã:⁊ qcquid de his diſputare potero diuidendo ſin guila per ſpecies ſui cuiuſq; generis: et diffiniendo. Ibi inuenio quid dicaʒ at q; inde pꝛofero. Nec tamen vlla earuʒ perturbatione perturboꝛ:cuʒ eas remi niſcendo commemoꝛo:⁊ antequam re colerentur a me ⁊ retractarentur: ibi erant pꝛopterea ĩde per recoꝛdationem potuere depꝛomi. Foꝛte ergo ſicut de ventre cibus ruminando: ſic iſta de memoꝛia recoꝛdando pꝛoferuntur Cur igitur in oꝛe cogitationis non ſen titur a diſputante:hoc eſt a reminiſcen te letitie dulcedo vel amaritudo me⸗ ſticie: An in hoc diſſimile eſt quod nõ vndique ſimile eſt. Quis enim taliavo lẽs loqueret᷑ ſi quotiẽs triſticiã metũue noĩamꝰ:totiẽs merẽ vl tiere cogẽmur⸗ Et tamen non ea loqueremur niſñ ĩ me moꝛia noſtra nõ tantũ ſonos nominuʒ ſᷣm imagines impꝛeſſas ſenſibꝰ coꝛꝑis: ſed ẽt rerum iplaꝝ notiones iueniremꝰ quas nulla ianua carnis accepim: ſed eas ipſe aĩius ꝑ experiẽtiã paſſionũ ſua⸗ rü ſentiens memoꝛie cõmendauit: aut ipſa ſibi hec etiã nõ cõmẽdata retinut. Sed vtꝝ ꝑ imagines an nõ quis facile dixert: Nomino quippe lapidem no⸗ mino ſolẽ cũ res ipſe non adſunt ſenſi⸗ bmeis in nremoꝛie ſane mea pᷣſto ſũt imagines earũ.nomino doloꝛe coꝛpo/ ris nec mihi adeſt du nibil volet. Iuñ tamen adeſſet imago eius in memoꝛia mea neſcirem quid oicerẽ:nec eũ in vi⸗ ſputando a voluptate diſcernerẽ. No⸗ mino ſalutẽ coꝛpoꝛis:cuʒ ſaluo ſuʒ coꝛ poꝛe adeſt mihi quidẽ res ipſa: verũta⸗ men niñ ⁊ imago ineſſet in memoꝛia mea nullo modo recoꝛdarer quid buiꝰ nominis ſignificaret ſonus.nec egrotã tes agnoſcerent ſalute noĩata quid eẽt dictuũ niſ eadẽ imago vi memoꝛie tene ret᷑:q;uis ipſa res abeſſet a coꝛpoꝛe.no mino numeros qbus numeramus; en adſunt in memoꝛia mea nõ imagieſ eo ruʒ led ipſ.nomino imaginé ſolis: 2 B adeſt in memoꝛia mea. neq; enim ima⸗ ginem imaginis eius: ſed iplam reco/ lo: ipia nubi reminiſcenti pꝛeſto eſt. nomino memoꝛiam: ⁊ agnoſco qò no mino.Et vbi agnoſco niñ in ipſa memo ria? nũ ⁊ ipſa per imaginem ſud ſibi ad eſt:ac nõ ꝑ ieipſaʒ. Quid cũ obliuionem nomino atq; uidẽ agnoſco qð nomio. vnde agnoſcerẽ niſ meminiſſeʒ.nõ eũ⸗ dem ſonũ nois dico:ſed rem quã ſigni ficat. Quam ſi oblitus eſſes quid ille va leret ſonus agnoſcere vtiq; nõ valereʒ Ergo cũ memoꝛiam memini ꝑ ſeipſam ſibi pꝛeſto ẽ ipſa memoꝛia:cuʒ vero me Conkfeſnonum mini obliuionem ⁊ memoꝛia pꝛeſto è obliuio. Memoꝛia qua memineriʒ: ob liuio quam meminenzʒ. Sʒ qd eſt obli⸗ uio miij pꝛiuatio memoꝛie. Quomodo ergo adeſt vt eam memineri quãdo cuʒ adeſt meminiſſe nõ poſſum Aut ſi qð meminimus memoꝛia retinemus: obli uionẽ aũt niſi meminiſſemus nequaqᷓ; poſſemus audito iſto noie reʒ qᷣ illo ſi gnificat᷑ ſono agnoſcere memoꝛia reti⸗/ net᷑ obliuio.Adeſt ne obliuiſcamur q̃ cum adeſt obliuiſcimur. An ex hoc iĩ telligitur nõ ꝑ ſeipſam ineſſe memoꝛie cũ eaʒ meminimus:ſed per imaginẽ ſua q ſi ꝑ ſeipſam pꝛeſto eẽt obliuio:nõ vt meminiſſemus.:ſʒ vt obliuiſceremur ef ficeret.Et hoc qͥs tadẽ indagabit Quis cõpꝛehendet quo mihi ſit.Ego certe do mine laboꝛo hic ⁊ laboꝛe i meipſo: ſa⸗ ctus ſuʒ mihi terra oifficultatis ⁊ ſudo⸗ ris nimij. Neq; eiʒ nunc ſcrutamur pla gas celi aut ſiderũ intualla dimetimur vel terre libꝛamẽta querimus. Ego ſuzʒ q memini ego aĩus:nõ taʒ mirũſi a me lõge ẽ quicqd ego nõ ſuʒ. Quid autẽ ꝓ pinqus meipſo mibi. Et ecce memone mee vis nõ cõpꝛebendit᷑ a me cuʒ ipſuʒ me non dicã pter illa Quid eni dictu⸗ rus ſuʒ:quãdo mibi certũ eſt memini⸗ ſe me obliuionẽ. An dicturus ſuʒ non eẽ in memoꝛia mea quod memini.An dicturus ſuʒ ad h̊ ieſſe obliuionẽ i me/ moꝛia mea: vt nõ obliuiſcar. Utruz ab ſurdiſſimũ eſt. Quid illud iertiũ. Quo pacto dicã imaginẽ obliuionis teneri memotia mea non ipſa oblimonẽ cum eã memini. Quo pacto ⁊ hoc dicò qũu quidẽ cũ ipꝛimit᷑ rei cuiuſq; imago in memoꝛia: pꝛius neceſſe è vt adit res ip ſa vñ illa imago poſſit ĩpꝛimi. Sic eniʒ carthaginis memini:ſic oĩium locop aͤ⸗ bus ĩterfui: ſic facies boĩuʒ quas vidi⸗ cter oauinüc̃ Unitrmoone⸗, (cetesinagn⸗ utgtentes el beruremminiſce linoͤp epte⸗ Mioſpa ciczoor el Kaair aui Gäinnendiamedeh (Gäncrünneit (lugtanignr Heiripubenſhii incinonin ſngritcneni Mylninen Umnlibaenen, Mltolcinethoce ſeinchicepodis unſimumt itdoinnaei Mumetaneni igmmnhinn, ütigthn finghitnn foneoſerrtſigiet nnninnn, ſoſtgigiigfn ſiganornli upgiigtii, ecfrenmtemn ☛ ſe ſuder Nidntngti ☛ ☛ Pmnononr u nenmnſenirh kowzwirt mnn uffut mnöͦcgirit⸗ nenminkkükN igemſnnt iſnnagch nbimtitn miiynenc AmirinnN ihin⸗ BNpoNtN Gniiſtnt 1uifni, eeteroꝝ ſenſuũ nũciata:ſic ipſius coꝛpii ſalutẽ ſiue doloꝛc.Cuʒ pꝛeſto eent iſta. cepit ab eis imagines fmemoꝛia quas ĩ tuerẽ pꝛeſentes ⁊ retractarẽ aio cũ illa ⁊abſentia reminiſcerer. Si ergo ꝑ ima ginẽ ſuà nõ ꝑ ſeipſaʒ in memoꝛia tenet obliuio ipſa vtiq; aderat vt eius imago caperet᷑.Cũ aũr adect quomõ imagiezʒ ſuã in memoꝛia ſcribebat quã do id etiã qð iã notatũ innenit pꝛeſentia ſua delet obliuio: Et tñ qnocũq; mõ lʒſit modꝰ iſte incõpꝛehenſibilis ⁊ inexplicabil eti am ipſaʒ oblinionẽ meminiſie me certꝰ ſum. qua id qd meminerimꝰ obruitur. Magna iſta vis ẽ memoꝛie.elſcio qᷣd bonendũ deus meus pfunda ⁊ infinita muitiplicitas. ⁊ boc animꝰ ẽ:⁊ hoc ego ipſe ſuʒ. Quid ergo ſũ vens meno: Oue natura ſũ.: Uaria multimoda vita ⁊ im mẽſa vehenẽter.ecce ĩ memoꝛie mee cã pies ⁊ antris ⁊ cauernis inumerabilibꝰ atq; innumerabiliter pleniſ inumerabi liñ rerü generibus ſiue p imagines ſicut oĩum coꝛpoꝛũ ſiue ꝑ pñti ſicut artiuʒ. ſiue per neſcio quas notiones vel nota tiones ſicut affectionũ animi qnas ⁊ cũ ammis no patitur memoꝛia tenet:cũ in aĩo ſit quicquid eſt in mẽéoꝛia. Der hec oĩa diicurro ⁊ volito hac atq; illac:pe⸗/ neiro etiã quqtũ poſſi: ⁊ finis nnſq:tã ta vis eſt memoꝛie:tanta vite vis ẽ ĩ ho⸗ mune viuente motaliter. Quid igit aga vera mea vita dens meus. Cranſi bo ⁊ bane vim meã que memoꝛia voca tur: traſibo eã vt ꝑuenidã ad te dulce lu⸗ men. Qud dicis mihi: Ecce ego aſcen⸗ dens per animũ meũ ad te qui deſuper mihi manes:trannbo ⁊ iſtã vim meã qᷓ memoꝛia vocat᷑:volẽs te attigere vnde attingi potes.⁊ inherere tibi vnde inbe reri tibi põt. Habẽt.n. memoꝛiã 2 peco r2 2 aues.Alioquĩ non cubilia nidoſue 2* X. repeterent.non alia multa qmibꝰ aſſueſi cunt:neq;ʒ.n.et aſſueſcere valerent ollis rẽbus niñ ꝑ memoꝛiã.Lrãſibo ergo et memoꝛiã vt attingã enʒ qui ſepamt me a quadrupedibus: ⁊ volatilibꝰ celi ſapi entoꝛẽ me fecit. Lrãſbo ⁊ memoꝛiam Et vbi te inueniaʒ verba bona ⁊ ſecura ſuauitas:et vbi te inueniã? Si pꝛet᷑ me moꝛiã meã te inuenio:ĩmemoꝛ tui ſum ⁊ qũo iã ĩueniã te:ſi memoꝛ nõ ſuʒz tui. Perdiderat.n.mulier dꝛagmã ⁊ q̃ſiuit ed cũ lucerna:⁊ niſi memoꝛ eius eẽt nõ inueniſſet eã:cũ.n. eẽt inuenta vnde ſci ret vrrũ ipſa eet:ñ memoꝛ eius nõ eſſet?: Multa memini me ꝑdita queſiſſe atcq; iueniſſe. Inde iſtud ſcio:quia cũ quere⸗ rerẽ aliquid eoꝝ et diceret᷑ mibi: nũ foꝛ te hoc ẽ nũ foꝛte illud:tã diu dicebam nõ eſt:donec id offerretur qð q̃rebã.cu ius niſi memoꝛ eẽm:quicquid illud eẽt etiã ſi mihi offerret᷑ no inuenirẽ qꝛ non agnoſcerẽ.Et ſemꝑ ita fit cũ aliquid ꝑ ditũ querimus ⁊ inuenimus. Uerũpta men ſi foꝛte aliquid ab oculis perit.nõ a memoꝛia veluti coꝛpus qolibet viſibi le tenet᷑ imago eius: ⁊ queritur vonec reddat᷑ aſpectui. Quod cũ inuentũ fſne rit ex imagine que intus eſt recognoſci tur. Nec inueniſſe nos dicimus qõ pe/ rierat ſi non agnoſcimꝰ: nec agnoſcere poſſumuſſi nõ meminimꝰ. Sed boc pe rierat quidẽ oculis: memoꝛia tenebaf᷑. Et quid cũ ipſa memoꝛia ꝑdit aliquid: ſicut fit cñ obliuiſcimur ⁊ querimus ut recoꝛdemur: vbi tandẽ querimꝰ niſi in ipſa memoꝛia. Et ibi ſi aliud pꝛo alio foꝛ te offerat᷑ reſpuimus donec illud occut rat qð querimuſ.⁊ cũ occurrerit:dicimꝰ hocẽ quod nõ diceremus niſi agnoſce remus:nec agnoſceremus niñ meminiſ ſemus. Certe ergo obliti fneramus. an non totuʒ exciderat:ſed ex parte qua te . x* nebatur pars alia querebatur quia ſen tiebat ſe memoꝛia nõ ſimul voluere qõ ſimul ſolsbat:et quaſi detruncata ↄ ue tudine claudicãs reddi qõ deerat flagi tabat:tanqᷓ; ſi bõ notuſ ſiue cõſpiciatur oculis ſiue cogitetur ⁊ nomẽ eius obli⸗ ti requiramus quicquid aliud occurre⸗ rit nõ cõnectit᷑:quia nõ cũ illo cogita cõ ſueuit ideoq; reſpuitur donec illud aſſit vbi ſimul aſſuefacta notitia nõ eqᷓ liter acquieſcat.Et vnde adeſt niſi ex ip ſa memoꝛia: Nã ⁊ cũ ab alio cõmoniti recognoſcimus ide adeſt. Nõ eni qua⸗ ſi nouũ credius ſed recoꝛdantes appꝛo bamus hoc eẽ qð dictũ ẽ. Si aũt peni tus aboleatur ex aĩo:nec admoniti re/⸗ miniſcimur. Neq;.n. oĩmõ adhuc obli ti lumus qð vel oblitos nos eẽ memini mus.Hoc ergo nec amiſſũ querere po/ terius qð oĩno obliti ſuerius. Quũo er go te q̃ro onñe. Cũ eni te deu meuʒ qͥro vitã beatã quero. querã te vt viuat ani ma mea. Uiuit eni coꝛpus meu de aĩa mea:⁊ viuit aia mea de te. Quũo ergo ꝗ ro vitã beatà:quia nõ ẽ mihi donec di cã ſat ẽ illic vbi ceʒ vt dicã. Qũo eã qͥro vtrũ ꝑ recoꝛdationẽ tanq; eã oblitꝰ ſim oblituùq; me eẽ adhuc teneã an ꝑ appe tũ diſcẽdi incognitã:ſiue qᷓ; nũqᷓ;ᷓ ſcieriĩ ſiue quã ſic oblitus fueriʒ vt me nec ob⸗ litũ eẽ memineri.nonne ipſa c beata vi ta quà oẽs volũt ⁊ oino qui nolit nẽo E vbi nouerũt eã quod ſic volũt eã.vbi viderunt vt amarent eà.nimirũ hẽmus eꝗò neſcio quomõ.Et ẽ alius quidã ino dus quo quiſq; cũ habʒ eã tũc beatus ẽ Ert ſunt qui ſpe beati ſunt. In feridꝛe mõ iſti habẽt eà q; ülli qui i re ipſa bea ti unt: led tñ melioꝛes ; illi qui nec re ncc ſpe beati ſunt.Qui iñ etiam ipnñ niſi aliquo modo haberẽt eã nõ ua vellent veati eẽ ꝗð eos velle certiſſimũ ẽ. Neſ⸗ Conie ſſionum cio qũo nouerũt e ideoq; habẽt e nei cio qua notitia de qua ſatago vtruʒz in memoꝛia ſit. Qma ſi ibi ẽ iã beati fnimꝰ aliqn.Utrũ ſingillati oẽs an in illo bo- mine qui pꝛius peccauit in quo ⁊ oẽs moꝛtui ſumꝰ ⁊ de quo oẽs euʒ miſeria nati ſumus nõ quero nũc: ſʒ quero vtꝝ in memoꝛia fit beata vita. Ie.n. ama remus eã:niſi noſcem*. Andinuimꝰ no⸗ men hoc ⁊ rem ipſam oẽs nos appete⸗ re fatemur.non.n.ſono delectamur.nã boc cũ latine audit grecus nõ deleciat qꝛ ignoꝛat qð dictũ ſt:nos aũt delects mur.ſicut etia; ille fni grece hoc audierit qm̃ res ipſa nec greca nec latina eſt:cui adipiſcende greci latiniq; inhia rũq; lingnar ũ boie lota é igit oĩb qᷣ vna voce ſi interrogani poſſent vtniʒ beati eẽ vellent:ſme vlla dubitatõe vel le rñderẽt:qð nõ fieret niñ res ipſa ciiꝰ boc nomẽ ẽ eoꝛuʒ memoꝛia teneretur. Nunquid ita vt meminit carthagineʒ qui vidit:non.Uita eniʒ beata non vᷣ⸗ detur oculis:quia non eſt coꝛpus.nun quid ſicut meminius numneros: non. Pos eniʒ qui habet in noticia non ad⸗ buc querit adipiſci. Uitam vero beata habemus in notitia: ideoq; amamꝰ eaʒ ⁊ tamen adhuc adip ſci eam volumns vt beati ſimus.nunquid ſicut memin⸗/ mus eloquentiã: non. Quauis enim et boc nomine audito recoꝛdentur ipſar⸗ qui etiam nonduʒ ſunt eloquemtes. m tiq; eẽ cupiant vnde apparet eaʒ ee in eoꝛum notitia:tamen per coꝛpoꝛs ſen ſus alios eloquentes animaduerterunt 2 delectati ſunt:⁊ hoc eẽ deſideram in ſi ex iiterioꝛe notitia non delectarent. neq; hoc e vellent niſñ delectarentur. beataʒ v. ro vitam nullo ſenſu coꝛpoꝛiſ in alijs expeꝛimur. nunquid ſicut mem mus gaudiu: SFoꝛtaſſe ula. naz gaudiuz 4 citiunnfime Vnirtegnienn türeivelvich⸗ eökgoſtirel Wpinnmno meo gt chet auanolt enicſarreinig tOnealcundd Munſriidbeſt Wmtineeniini cvoiperfuſn⸗ (hrgereſtoran Ndisthoen lhnmt fſonen ſopnüpuiſtni guncepetusin otfecodenenm⸗ figotentünntcen üfkonntsei ſicrunontino, RWnarfelenn WNN ſinteinfip⸗ leſeümncer enipengmtn ſerg ſuineere ckoptneneche eenerobalͤiſe⸗ hunſmegnin Lanntiubn tnr gin ginchnitr ſchnnuc ni NN WN nez inmnn hanne zſnopird nnennti ne Kuftenne cence = ☛ = ☛ — — — S= = vmn unitiie⸗ ir uftiide DZD ias eenitne tdeghinn⸗ Nowonirie ungee wüboiezſſis ttimane ta nitini Simm mun HurmmitNN wlhefttun Kmann mübns ſcgitan 1we / . RR meũ etiam triſtis memini ſicut ditaʒ be atam miſer., neque vnq; coꝛpoꝛis ſenſu gaudiũ meũ vel vidi vel audini vel odo ratꝰ ſũ vł guſtaui vel tetigi: ſed expertꝰ ſum in animo meo quando letatus ſuʒ ⁊ adheſit eius notitia memoꝛie mee vt id reminiſci valeã aliquando cũᷣ aſper/⸗ natione.aliquando cũ deſiderio pꝛo ea rum rerũ oiuerſtate de quibus me ga⸗ niſum eẽ memini nã ⁊ de turpibꝰ gau dio quodãà perfuſus ſuʒ:quod nunc re⸗ coꝛdans oeteſtoꝛ atq; execroꝛ aliquan do de bonis ⁊ honeſiis.quod deſiderãſ recolo:tam ⁊ ſi foꝛte non adſunt:⁊ iõo triſtis gaudiũ. pꝛiſtinũ recolo. vbi ergo ⁊ quando expertus ſum vitaʒ meaʒ bea tam:vt recoꝛdeꝛ eam 2 ameʒ : etere nec ego tantũ aut cum paucis ſed beati pꝛoꝛſus omnes eẽ volumus. ꝗ Quod niſi certa notitia noſceremua: nã tã ce ta voluntate vellemus./ le doc: Quod ſi qratur duobus vt ruʒ mi litare velint: fieri poſſit vt alter eoꝛum velle ſe: alter nolle reſpondeat.Si au/ tem ab eis queratur vtrũ beati eẽ velint vterq; ſtatim ſe ſine vlla oubitatõne di cat optare.nec ob aliud velit ille milita re:nec ob alið iſte nolit: niſi vt beati ſint num foꝛte quoniam alius hinc alius in le gandet: ita ſe omnes beatos eſſe vel le cõſonãt quẽadmodũ cõſonarent ſi boc interrogarẽtur ſe velle gaudere at q; ipſu ium vitam beatam vo 7 cnnt Quod ⁊ ſi alius hinc alius illinc aſſequitur:vnum eſt tamen quo perue nire omnes nitumur vt gaudeant. Que quoniam res eſt quã ſe expertum non es nemo põr dicere: pꝛopterea re/ herta in memoꝛia recognoſcitur:quan⸗ do beate vite nomen auditur. Abſit oo mine abſut a coꝛde ſerui tni qui cõfitet᷑ „X, tibi:abſit vt quocunq; gaudio gaudeat beatum me putem. Eſt enim gaudium quod non datur impfis: ſed eis qui te gratis colunt: quoꝛum gaudiuʒ tu ipſe es.Et ipſa eſt beata vita gaudere adte õ le pꝛopier te:ipſa eſt ⁊ non eſt altera. Qui aũt aliã putant eẽ: aliud ſectantur gaudiũ:neque ipſuʒ veruũ. Ab aliqua ta mẽ imagine gaudij volũtas eoꝛuʒ non auertit᷑.non ergo certum eſt ꝙ omnes eẽ beati volunt: quoniam qui non de te gaudere volunt que ſola vita beata eſt.nõ vtique vitam beatã nolunt. An omnes hoc uolũt: Sed quoniam caro cõcupiſcit aduerſus ſpiritũ:⁊ ſpiritꝰ ad uerſus carnẽ. ut nõ faciãt quod nolunt cadẽt in id qð nalent:eoq; contẽti ſunt gnia illud quod nõ valẽnnõ tantuʒ uo lut quãtũ ſat eſt ut ualeãt. nã quero ab omuibus vtrum malint de veritate qᷓ; de falſtate gaudere. amen non du bitant dicere de veritate ſe male quam non dubitant dicere beatos eſſe velle. ta qtuiippe vita eſt gaudium de c eſt enim gaudium de te qui veritas es:deus illuminatio mea ſa lus facieimee deus meus. / Hanc vi/ tam beatam omnes volnnt.hanc vitaʒ que ſola beata eſt omnes volunt. Sau dium de veritate omnes volunt: Mul⸗ tos expertus ſum qui vellent fallere: qͥ autem falli:neminem. Ubi ergo noue runt hanc vitam beatam niñ vbi noue runt etiam veritatem: Amant enim ? ipſam: quia falli nolunt. Et cum amt beatã vitaʒ qnod nõ eſt aliud qᷓ; de ue „ ritate gaudium:vtiq; amant etiam ueri tatem necamarent niſi eſſz aliqua noti tia eius in memoꝛia eoꝛum ur ergo non de illa gandẽet: Cur non beati fũt Quia foꝛius occupantur in alijs que x* 2 . — ä potins eos faciũt miſeros:q; illud bea⸗ toos qð tenuiter meminerũt. Aabuc eni modicũ lumẽ ẽ in hoĩbus aãbulẽt.abu⸗ lent ne eos tenebꝛc cõpꝛebẽdaãt.Cur ãt VYeritas parit odiũ ⁊ micus eis facus ẽ bõ tuus verũ pꝛedicans:cũ amet beata Vita q̃ͥ non ẽ niſi gaudiũ oe veritate:niſi quia ſic amat᷑ veritas vt quicũq; aliud amãt hoc qð amãt velint eẽ veritatem Et quia falli nolut:nolũt cõninci ꝙ fal ſi ſint. Itaq; ꝓpter eã rẽ oderũt verita⸗ tem qᷓ; ꝓ veritate amat. Amãt eã lucen tẽ oderũt eã redarguentẽ. Quia.n.falli nolũt:⁊ fallere volũt: amãt eã cũ ſeipᷣaʒ indicat:⁊ oderũt eã cũ eoſipſos indicat Znds retribuit eis vt qui ſe ad ea mani eſtari nolũt ⁊ eos nolentes manieſtet ⁊ eis ipſa non ſit manifeſta. Sic ſic etid ſic animns hmmanus ẽt ſic cecus.⁊ lã⸗ guidus turpis atq; indecẽa latere vult: ſe aũt vt lateat aliquid nõ vult.Lontra illi redditur vt ipſe nõ lateat veritatem ipſum aũt veritas lateat.Lñ ẽt ſc dum miſer ẽ:veris mauult gaudere qᷓ; falſis. Beatus ergo erit:ſñi nulla interpellaute moleſtia de ipſa per quã vera ſunt oĩa ſola veritate gaudebit.Ecce quãtũ ſpa⸗ ciatus ſum in memoꝛia mea querẽs te domine:⁊ non te inueni extra eã. Neq; enĩ aliquid de te inneni ꝙ nõ meminiſ ſeʒ ex quo didici te. Nam ex quo didici te non ſuʒ oblitus tui. Ubi.n. inueni ve ritatẽ ibi inueni deũ meũ:ipſam verita⸗ tẽ quã ex quo didici nõ ſuʒ oblitus:ita q; ex quo didici te manes in memoꝛia mea:⁊ illic ie inuenio cũ reminiſcoꝛ tui ⁊ delecioꝛ in te. HPe ſunt ſancte delicie mee quas dõaſti mibi:miſericoꝛdia tua reſpiciens pauꝑtatẽ meã. Sʒ vbi maes in memoꝛia mea onje: vbi illic manes: Quale cub le fabꝛicaſti illic tibi: quale ſanctuarium edificaſti tibi?. Tu dedi Confeſſionum. ſti hane dignationem memoꝛie mee ee maneas in ea: ſed in qua ꝑpte maeas B cõſidero.tranſcendi.n partes eins qnaſ habent ⁊ beſtie cũ te recoꝛdarer: qꝛ nõ ibi te innenieba inter imagines rernm coꝛpoꝛaliũ:⁊ veni ad pꝑtes eins vbicom mẽdaui affectiões animi meinec illic ᷣ ueni te:⁊ intrani ad ipſins animi mei ſe dẽ que illi eſt in memoꝛia mea:quoniaʒ ſui quoq; meminit aĩmus:nec vbi eras tu:quia ſicut nõ eſimago coꝛpoꝛlł nec affectio viuentis qlis eſt cũ letamur cõ triſtamur cupimꝰ metmimus oblimſci⸗ mur ⁊ quicquid huiuſmõi ẽ:ita nec ipᷣe animus es:quia oñs deus animi tu es. Et cõmutãt᷑ hec oĩa tu aũt ĩcõmutabilł manes ſuper oĩa:⁊ oignat es hitare in mẽoꝛia mea ex quo te didici.Et qͥd que ro quo loco eius bites quaſi vero loca vbi ſint: Habitas certe in es qm̃ tui me mini ex quo te didici: ⁊ in ea te inuenio cũ recoꝛdoꝛ te. Ubiergo te iueni ot diſ cerem te: Neq; enĩ iã eras in memoꝛia mea pꝛius qᷓ; te diſcerẽ. Ubi ergo in ue⸗ ni te ot diſeerẽ te niñ in te ſupra me:Et nuſq; locus et recedimus ⁊ accedimus 2 nuſqᷓ; locus. Ueritas vbiqe pſides oĩ bus cõſuſẽtibus te ſimulq; rũdes oĩb/ t diuerſa cõſulẽtibus. Liquide tu rm⸗ des:ſed nõ liquide oẽs audiũt. Oẽs vñ volũt cõſulũt:ſed nõ ſẽper qð volũt au diũt: Optius miniſter tuus ẽ qii ñ ma⸗ gis intuet᷑ hoc a te audire qð ipſe volue rit: ſed potiꝰ hoc velle qð a te audierit. Sero te amauipulchꝛitudo tã antiqua ⁊ tã noua:ſero te amatii.Et ecce intus eras ⁊ ego foꝛis.Et ibi te querebaʒ: ⁊ in iſta foꝛmoſa que feciſti deſoꝛmis irrue bã. Mecũ eras ⁊ tecũ nõ erea me te⸗ nebãt lõge a te:que ſi in te nõ eent:non eẽnt. Uocaſti ⁊ clamaſti ⁊ rupiſti ſurdi tatẽ meã. Coruſcaſti ſplẽduiſti ⁊ ſuss (i ſainini l itotbibuſt lnuntcuri entieroime lltnn diner Neſiüceinqn Geägvonttui⸗ Giſumm. Kontend aandonenor „ . n nelo i enei Contedurt iiͤtni binegeruinen ainsertger Ekiriun nügnd Ntmmaſigteni⸗ fordſfonensn (Wandemminene tiftnnnenn Wenenarutt necdaikrun iiginnhahei unikin tienpenod linlun Gaptieli talimn tini Nrint in ſiaſt nfehrt: uroenden AKene tan enräinun; Niinn per wind aufin dedende rmi diinnn Anmwnnumner NitiNe 1nöcimdent scsctilen vin menm Md bainindint s disdenn deroinnluin irt digen rquo ſettdn vruNA5NR leoddt thatNe eDepgient gniituin oicicheß⸗ rikuinuiin Aninat ulhns ; wannl)ſit tn iue⸗ atanii ttninſn⸗ — f üEXiber ſi cecitatẽ meã. Slagraſti ⁊ vuxi ſpiri mũ ⁊ ahelo tibi.Suſtani ⁊ eſurio ⁊ ſitio. Tetigiſti me ⁊ exarſi in pacẽ tuã.Cum iheſero tibi ex oĩ me nuſq; erit mibi do loꝛ ⁊ laboꝛ ⁊ viua erit vita mea tota ple na te. Nüc aũt qm quẽ tu iples ſuble⸗ uas eũ:quoniã tui plenꝰ nõ ſim oneri mibi ſum.Contendũt letitie mee flẽde ci letandis memoꝛibꝰ: z ex qua pte ſtet victoꝛia neſcioHei mihi domine miſe rere mei.Contẽdũt memoꝛes mei mali cũ gaudijs honiſ:⁊ ex qua ꝑte ſtet victo ria neſcio¶ Hei mibi one miſerere mei. Pei mihi:ecce vulnera mea nõ abicon do. Medicus es:eger ſuʒ. Miſericoꝛa es miſer ſum.nũquid nõ tẽptatio eſt vi ta humana ſuꝑ terrã: Quis velit mole ſtias ⁊ difficultates pati: Tollerare iu bes ea nõ amari.nemo qð tolẽat amat etid ſitolerare amat. Qnauiſ enĩ gaude at ſe tolerare:mauult tamẽ nõ eẽ qð to leret. ¶Oꝛoſpera in aduerſis deſiderio. aduerſa in pꝛoſperis timeo. Quis inter bec medius locus vbi non ſit bumane vite temptatio: Ueh pꝛoſperitatibus ſe culi ſemel ⁊ iterũ a timoꝛe aduerſitatis ⁊ a coꝝuptõe letitie. veh aduerſitatibꝰ ſeculi ſemel ⁊ iterũ ⁊ tertio a deſiderio ꝓſperitatis. Et quia ipſa aduerſitas ou ra eſt ⁊ naufragat tollerantia: nũquid non temptatio ẽ vita hũana ſuꝑ terraʒ ſine vllo interſtitio. Et tota ſpes mea ñ niſi i magna valde milſericoꝛdia tna Da qð iubes ⁊ iube qð vis. Imperas nobiſ cotinetiã.Et cũ ſcirẽ ait qdã qꝛ nẽo po teſt eẽ continens niſ deus oet. Et boc ipſi erat ſapiẽtie ſcire cuiꝰ eẽt hoc do⸗ mũ. Per cõtinẽtiã quippe colligimur? fedigimur ĩ vnü a quo ĩ multa deſtaxi⸗ mus. Mirnus eni te amat quid tecum aliqd amat qð nõ ppt᷑ te amat. O amoꝛ qui ſemꝑ ardes ⁊ nuqᷓ; extingueris: ca HM 8 X. ritas deus me accède me. Cõtinètias iubes.Da qð iubeſ ⁊ iube qð vis. Jubeſ certe vt cõtineã a cõcupiſcẽtia carnis ⁊ cõcupiſcẽtia oculoꝛũ ⁊ ãbitione ſeculi. Juſſſti a cõcubitu.⁊ de ipſo ↄingio me lius aliqͥd qᷓ; cõceſſiſti monuiſti.Et qin dediſti:factũ ẽ ⁊ anteqᷓ; diſpenſatoꝛ ſa⸗ cramenti tui fierẽ. Sed adhuc viuũt in memoꝛia mea:de qua multa locutꝰſuʒ taliũ rerũ imagines quas ibi cõſuetudo mea fluxit:⁊ occurſant mihi vigilati qͥ/ dẽ carentes viribus:iĩ ſõnijs aüt nõ ſo⸗ lũ vſq; ad delectationẽ ſz ẽt vſq; ad con ſenſionẽ factüũq; ſimilimũ.Et tãtũ valet imaginis illuſio in anima mea ⁊ in car ne mea:vt doꝛmienti falſa viſa ꝑſuade⸗ ant qð vigilãti vera ñ poſſũt. Nũqͥd tũc ego nõ ſum domine deus meus: Et ta mẽ tantũ iutereſt inter meipſuʒ: ⁊ me⸗ ipſum intra momẽtũ quo binc ad ſopo rẽ tranſeo vel huc inde retranſeo. Ubi eſt tunic rõ qua talibus ſuggeſtiõibꝰ re ſiſtit vigilãs:Et ſi res ipſe ingerãt᷑ ĩcon enſſus maneo nunquid claudit᷑ cũ ocu lis. Nunquid ſopitur cum ſenſibus coꝛ poꝛis:Et vñ ſepe etiã in ſõnijs reſiſtius noſtriq; ꝓpoſiti memoꝛes atq; in eo ca ſtiſſine pmanẽtes nullũ talibus illece bꝛis adhibemus aſſenſũ: Et tamẽ in tã tum intereſt vt cũ aliter accidit euigila⸗ tes ad cõſcientte requiẽ redeamꝰ: ipſa q; diſtantia reperiamus nos nõ feciſſe quod tñ in nobia quoquo modo facti eſſe doleamus. Nuquid non potẽs eſt manus tua deus oipotens ſanare oẽs lãguoꝛes anime mee: atq; abũdantioꝛe gratia tua laſciuos motus etiã meis ſo poꝛibus extiguere.Augebis dñe magiſ magiſq; ĩme munera tua: vt aĩa mea ſe quat᷑ me ad te cõcupiſcẽtie viſco exp e⸗ dita:vt non ſit rebellus ſibi: atq; vt ĩ ſõ nis ẽt nõ ſolũ nõ ꝑpetrʒ iſtas conupte (Eonieſſionum larũ turpitudies ꝑ imagineſ aĩales vſq; ad carnis fluxũ led ne cõſentiat quideʒ. Nã vtn hil tale vel tantulũ libeat quã tulũ poſſt nutu cohiberi ẽt ĩ caſto voꝛ miẽtis affectu nõ im̃ in bat vua ſed eti am in hac etate:non magnũ ẽ oĩpoten ii qui vales facere ſupꝛa quã petimus ⁊ itelligimus.nunc tamẽ quid adhuc ſiʒ in hoc genere mali mei dixi vono domi no meo exuſtas cũ tremoꝛe i eo qð do naſti mibi:⁊ lugẽs in eo qð incõſumatꝰ ſuʒ: ſperdàs perfeciurũ ie ĩ me muiſericoꝛ dias tuas viq; ad pacẽ plenaridã: quã iej cũ habebu: ĩterioꝛa ⁊ exterioꝛa mea cũ abſoꝛia fuerit moꝛa in vicroꝛd.Eſt al ia malitia diei que otinã ſufſæiat ei. Re fi⸗ cin: us.n.quetidianas ruimas coꝛpoꝛi 9 edendo ⁊ bibẽdo prius q; eſcas ⁊ vẽtrẽ deſtruas cũ occideris indigentiã meam ſatietate mirifica ⁊ coꝛuptibile boc in dueris in conuptiõe ſempuerna. nunc aũt ſuauis eſt mihi neceſſitas: ⁊ aduer⸗ ſus iſtã ſuauitatem pugno ne capiat:et quoridianũ bellũ gero in ieiunijs ſepiꝰ in ſeruitutẽ redigens coꝛpus meu ⁊ do loꝛes mei voluptate pellutur.nã fames ⁊ fitis quidã doloꝛes ſũt.Urunt ⁊ ſicut febꝛis necãt niſi alimẽtoꝛũ medicia fuc currat Que quoniã pꝛeſto ẽ ex cõſola/ tione munerũ tuoꝛũ in quibus noſtre ĩ ſirmitati terra ⁊ aqua ⁊ celũ ſeruiũt:ca lamitateſ delitie vocãt. Hoc me docui ſti vt quẽadmodũ medicamẽta ſic ali⸗ mẽta ſumpturus accedà. Sed duᷣ adqᷣ etẽ ſacietatis ex indigentie moleſtia trã ſeo:in iplſo trãſitu inſdiat᷑ mibi laque us cõcupiſcẽtie.Ipſe.n.trã ſitus volup tas ẽ ⁊ nõ ẽ aliꝰ qua trãſeat q; quo trã ſire cogit neceſſuas.Et cũ ſalus ſit cau ſa edendi ⁊ bibẽdi: adiũgit ſe tanq; pe diſſequa periculoſa iocuditas: ⁊ plerũ q; pꝛeire conatur vt eius cauſa fiat qð lalutio caula me facere vel oico vel vo lo:nec idẽ mod dvtriuſq; ẽ.n qð ſaluti ſat ẽ: delectanoni parũ e. Et ſepe incerr tũ fii virũ achuc neteſſaria coꝛpoꝛil ez- ra iubſidiũ petat:an voluptaria cupidi tatis fallacia miniſteriuʒ iuppetat. Ad hoc incertũ hilareicit inielix amma: ⁊ ĩ eo pꝛeparat excuſationis patrocinium gaudens non appar ere qð ſans ſit mo derat ioni valitudinis: vt obtentu ſaln tis obi bret negociũ volupistis.Dis iẽ piationibus quotidie conoꝛ res ſtere et inoco dexterã tna ad ſalmẽ mea ⁊ ad te reſero eſtus meos qꝛ cõnliũ mibi de hac re nõeñ ſtat. Andio vocem iubẽtis dei mei: nõ granẽtur coꝛda vr̃a in cra⸗ pula ⁊ ebetate. Ebꝛietas lõge ẽ a me: miſereberis ne app:opiquei mihbi. Cra pula aũt nõnuũq; ſurrepit ſeruo tuo: mi ſereberis vt longe fiat a me. nemo eniʒ põt eẽ contines niſi iu des. Mulia no bis oꝛaribus tribuis ⁊ quicqd bonian teqᷓ; oꝛemus accipimꝰ: ⁊ Vl boc poſtea cognoſceremus a te accepimꝰ. Ebꝛioſꝰ nuũqᷓᷓ fui: ſed ebꝛioſos a te factos ſobꝛioſ ego noui. Ergo a te faciũ eſt vt pec nõ cẽnt qui nũqᷓ; fuetũt a quo faciũ eſt vt hoc non ſemper eent qui fuerũt a quo etiã factum ẽ vl ſc irent viriq; a quo fa ctũ ẽ Audiui ⁊ aliã vocẽ tuò poſt cõeu piſcẽtias tuaſ nõ eas: ⁊ a voluptate iua auertere. Andiui ⁊ illd ex munere tuo quã muliũ amani:neq; ſi maducaueri⸗ mus habũdabimꝰ neq; ſi nõ maduca/ uerimus veerit nobil. Poc ẽ dicere. nec illa res me copioſum faciet nec illa erumnoſuʒ. Audiui ⁊ alterâ. Ego enim didici in quibuſdã ſufficiẽs eẽ: ⁊ abun dare noui: ⁊ penuriã pati noin oiĩs po ſum in eo qui me cõfoꝛꝝat. Ecce miles caſtroꝛũ celeſtiũ non puluis qõ nos ſu mus. Sʒz memẽéto one qꝛ puluis ſum' de puiuere feciſti boiem: pierat ⁊ in uentus ẽ. nec ille in ſe potuit qꝛ idẽ pul uttitdi niiumn Cif geyeröoten ſigtttegdes ichgoinl i ſicgire acah⸗ apicentus pen e deus nes Efenidoruſtine idr müͦdiees na (cone mädncan lonicdnhilgz⸗ Haitioneor ſclwecttdeo e yctomrinpotr (yenntidacamen ſoynnütucn mücu ideg tutd ſagſnonen Wlccernwüc Cnpnionene punmengini ſecemniͤgen nnuncduenepnin ſteani oiſennn Gi minbehn tuo non ſuſe nalecäapice Mrigedeigei ivoſtüinöe⸗ ginhnni öe nganngdeit madtninn neniinnbr behroppſcn⸗ ahiniin numtdun G ain hnntilhen hemg unniu⸗ um aroniſrie gi aduſige füanngtnng Buumnfotn, hlnänim Nacctetonun wnapprorteg D Unepei un ds cenaſ A Nust Nit Keva nöninccnin mn hrn i iieln noniiau Alrgitenn twta ltt im l nmmikn arnaͤnio⸗ iirini⸗ nreingi nintinng, nittliwine tr i⸗ nantu ſi hn aen i nis fuit: quẽ talia dicẽtẽ afflatu tue iſpi ratõiſadamaui.Oiĩia poſſũ iquit in eo qͥ me ↄloꝛtat.Cõfoꝛta me vt poſſiʒ da qð inbes ⁊ iube qð vis Iſte ſe accepiſſe ↄfi tet᷑ vt qð gloꝛiat ĩ dño gloꝛiet᷑. audiui aliũ rogatẽ vt accipiat.aufer a me inqᷣt concupiſcentias ventris. Uñ apparet ſancte deus meus te dare cũ fit qð ĩpe ras fieri.Docuiſti me pater bone omnia mũda mũdis:ſed malũ eẽ homini qui ꝑ offenſion mãducat:⁊ oẽm creaturam tuã bonã ee:nihilq; abijciẽdũ qð cum gratiarũ actione percipit᷑:⁊ qꝛ eſca nos non cõmẽdat deo: ⁊ vt nemo nos iudi cet in cibo aut in potu:⁊ vt qui mandu cat non mäducantem non ſpernat:⁊ q non maducat mãducaàtem nõ iudicet Didici hec:gratias tibi: laudes tibi deo meo magiſtro meo pulſatoꝛi auriũ me arũ:illuſtratoꝛi coꝛdiſ mei. Eripe me ab ditempꝛatione. non ego imũdiciaʒ; ob⸗ ſonuitimeo:ſʒ mũdiciã cupiditatii.ſcio noe oẽ carnis genus qð cibo eſſet vſui manducare pmiſſuʒ beliã cibo carnis reſectü:ioãnem mirabili abſtinẽtia pꝛe ditũ animalibꝰ hoc ẽ locuſtis in eſcà ce dẽtibus non fuiſſe pollutũ: ⁊ ſcio eſau lenticule cõcupiſcẽtia deceptũ:⁊ dauid Ppter aque deſñderiũ a ſeipſo fpꝛehbẽſuʒ ⁊ regẽ noſtrũ nõ de carne ſed de pane eẽ temp:atũ. Jõq; ⁊ populꝰ in heremo non qꝛ carnes deſiderauit:ſed qꝛ eſce ð ſideno aduerſus dominium murmura uit:meruit ipꝛobari. In his ergo tẽpta tionibus poſitus certo quotidie aduer ſus cõcupiſcentiã mãducãdi ⁊ bibendi non enim eſt quod ſemel pꝛecidere ⁊ vl terius non attingere decern am ſicut de concubitu potui. Itaq;ʒ freni guttu ris temperata relaxatione ⁊ conſtricti one tenendi ſunt. Et quis eſt domine qui non rapiatur aliquantulum extra iber dX. metas neceſſitatis. Quis eſt magn? eſt:magnificet nomen tuũ.Ego aut na ſuʒ quia peccatoꝛ hõ ſum ſed ⁊ ego ma gnifico nomè tuũ:⁊ interpellat te pꝛo peccatis meis qui vicit ſeculũ numerãſ me inter firma mẽbꝛa coꝛpoꝛiſ ſui:quia ⁊ iperfectũ meũ viderunt oculi tui ⁊ in libꝛo tuo oẽs ſcribentur. De illacebꝛa odoꝛũ non ſatago nimis cum abſunt non requiro cũ adſunt non reſpuo:pa ratus eis t ſeper carere. Ita mihi vicde⸗ oꝛ foꝛtaſſe falloꝛ. Sunt enim ⁊ iſte plã genge tenebꝛe in quibus me latet facul tas mea que in me eſt: vt animns meꝰ de viribus ſuis ipſe ſe interrogãs nõ fa cile ſibi credẽdũ exiſtimet: quia ⁊ quid ineſt plerũq; occultum ẽ niſi experien⸗ tia manifeſtetur. Et nemo ſecurus eſſe debet ĩ iſta vita que tota temptatio no minatur: vtrũ qui fieri potuit ex deteri⸗ oꝛe melioꝛ non fiat etiam ex melioꝛe de terioꝛ. Una ſpeſ vna fiducia vna firma ꝓmiſſio miſericoꝛdia tua. Uoluptates auriũ tenaciuſ me implicauerant ⁊ ſub iugauerant:ſed reſoluiſti ⁊ liberaſti me nunc in ſonis quoſ animãt eloquia tua cum ſuaui ⁊ artificioſa voce cantant᷑ fa teoꝛ aliquarulo acquieſco: nõ quidem vt heream ſed vt ſurgà cũ volo.Attamẽ cũ ipſis ſnijs quibus viuũt vt admi:tan tur ad me quert in coꝛde meo nõnul⸗ lius dignitatis locũ:⁊ vix eis pꝛebeo cõ gruẽtẽ.Aliquando eniʒ amplius mihi videoꝛ honoꝛis eiſ tribuere qᷓ; decet. dũ ipſis ſanctis dictis religioſius ⁊ arden tius ſentio moueri animos noſtros in flãma pietatis cũ ita cata tur qᷓ; ſi non ita cantarétur ⁊ omnes affectus ſpiri / tus noſtri non pꝛo ſui diuerſitate habe re pꝛopꝛios modos in voce atq; cantu⸗ quoꝛũ neſcio qua occulta familiarita⸗ te excitent᷑. Sed oelectatio carnis mee x 4 ui mẽtem eneruandaà non opoet da ri ſepe me fallit:dũ rõne ſenſus non ita comitat᷑ vt patienter ſit poſterioꝛ ſʒ tan tũ qꝛ ꝓpter illã meruit admitti etiam pᷣ xurrere ac ducere conat᷑. Ita ĩ bis pec⸗ to non ſentiens ſed poſtea ſentio.Ali⸗ qnando aũt hanc ipſam fallaciaʒ imos deratiuſ canès erroꝛ nimia ſeueritate.ſʒ Valde ĩterdũ vt melos omne cantilena rũ ſuauiũ quib dauiticũ pſalterium fre quẽtat᷑ ab aurib meis remoueri velim atq; ipſius eccleſie:tutiuſq; mibhi videt qð de alexandrino epᷣo athanaſio ſepe mihi dictũ cõmemini:qui tam modico Nexu vocis faciebat ſonare lectoꝛẽ pſal mi:vt ꝓnunciãti vicinioꝛ eſſet qᷓ; canen bi.Uerũtñũ cum reminiſcoꝛ lachꝛymas mMeas quas fudi ad cãtus eccle tue in pᷣ moꝛdijs recuꝑate fidei mee:⁊ nũc ipᷣm cõmoneoꝛ nõ cãtu ſed rebꝰque cantan tur cũ liqda voce ⁊ ↄueniẽtiſſima mo/ dulatione cãtant᷑: magnã inſtituti bꝰ vtilitatẽ rurſus agſco. Ita fluctno inter periculũ voluptatis ⁊ exꝑimẽtũ ſalubꝛi tatis:magiſq; adducoꝛ nõ quidem ĩ re tractabilẽ ſniam ꝓferens caàtãdi cõſue⸗ tudinè appꝛobare ĩ eccla vt per oble/ ttamẽta auriũ infirmioꝛ aĩns ĩ affectuʒ pietatis aſſurgat.Lamẽ cum midi acci dit vt me ãplius cãtus qᷓ; res que canit moneat:penaliter me peccare cõfiteoꝛ: ⁊ tũc mallẽ nõ audi:e cantãtẽ.Ecce vbi ſuʒ. Flete mecũ ⁊ ꝓ me flete qui aliquid boni nobiſcum ĩtus agitis vñ facta ꝓce dũt. Nã qui nõ agitis nõ vos hec mo/ nent. Lu aũt dñe deꝰ meꝰ exaudi reſpi⸗ ce ⁊ vide ⁊ miſerere ⁊ ſana me:ĩ cnius oculis mihi queſtio factus ſuʒ:⁊ ipſe eſt languoꝛ meꝰ. BReſtai voluptas oculoꝝ iſtoꝝ carnis mee:de qua loqr cõfeſſio⸗ nes q́s audient aures templi tui aures fraterne ac pie:xct cõcludamꝰtẽptatões concnpiſcẽtie carniſ que me adbue pni᷑ ſanti gemiſcentè ⁊ babitaculũ meũ qðᷣ de celis eſt ſuꝑindui capiẽtẽ. Pulchꝛas ſoꝛmas ⁊ varias nitidos ⁊ amenos co⸗ loꝛes amant oculi. Non teneant h ani mã meã:teneat eã de qni hec fecit. Bo na quidẽ valde:ſed ipſe eſt bonũ meuʒ non bec.Et tangũt me vigilatẽ tonj die bus:nec redes ab eis dat᷑ mibi ſcnt da tur a vocibus canoꝛis aliquãdo ab oi⸗ bug ĩ filẽtio Ipſa eniĩ regina celoꝛũ li iſta perfundẽs cũcta que cernimꝰ vbi⸗ ubi per dieʒ fuero multimodo allapſu blãdit mibi aliud agenti ⁊ eã nõ aduer tenti. Inſinuat aũt ſe ita vehemẽter vt ſi repẽte ſubtrahat᷑ cũ deſiderio reqᷣrat ⁊ ſi diu abſit ↄtriſtat animũ.O lux qua didebat tobias cũ clauſis iſtis oculis ſi lium docebat vite viã ⁊ ei pꝛeibat pede charitatis nuſquà erras:aut quã vide⸗ bat Iſaac pᷣgranatis ⁊ opꝑtis ſenectute carneis luminibꝰ:cũ filioſ non agnoſcẽ do benedicere:ſed bñdicẽdo agnoſcere meruit:aut quà videbat Jacob cũ ⁊ ipe pꝛegrãdi etate captus oculis in filijs pſ gnata futuri populi genera luminoſo coꝛde radiauit: ⁊ nepotibꝰ ſuis ex Jo⸗ ſeph dinexas myſtice manus nõ ſi pa⸗ ter eoꝝ foꝛis coꝝigebat:ſed fiẽ ipſe intꝰ diſcernebat ĩpoſuit. Ipſa ẽ lux. vna ẽ? alia nõ e: ⁊ vnũ omnes qͥ vidẽt ⁊ amat eã.Et iſta corpoꝛalis de qua loquebar illecebꝛoſa ac periculoſa vulcedine con dit vitã ſeculi cecis amatoꝛibus.Quiãt ⁊ de ipſa landare te noꝛunt de creatoꝛ oĩum aſſumũt eà ĩ hymno tuo:nõ aſſu mũtur ab ea ĩ ſõno ſuo.Sic eſſe cupio. Beſiſto ſeductionibꝰ ocnloꝝ ne iplicen tur pedes mei quibus igredioꝛ viaʒ tua 2 erigo ad te ĩmſibiles ocłos:vt tu euel las de laqueo pedes meos.Lu ſubinde euellis eos:nam illa queant᷑: tu nõ ceſe bicri'pieme ng bisrſiznee thion ipntnen unuutinü udi giorſcurttes talhungh Ntencöhciſen. cuſti tüitneni aitolatitnan npnlcm raieeu Cenrifcohoadi ſitgteſcheinet ſaadetcpoceſet tinohennores untehrohücimo Uokpednock tenjundenl ſiadecttgiun toſaghiſndi tc diſemintt⸗ ſminengſein Vonmnienrondt neſ foneoa leutlismniſcor nninagihef homatnegin oitgliſomate Mrtol de⸗ inegriſt nſgſinnn t mutculane alitincohe Kieiäinene NN tinnoſcie gläünten 222 omnsſiün nahuntn vmmnin) — ihont, = - 1 4 8 = R = — ☛ Liber ſas enellere:ego aũt erebꝛo hereo vbic ſpſis inſidijs:qin nõ doꝛmies neq; doꝛ mitabis ꝗᷣ cuſtodis iſrael. Qna ĩnume/ rabilia varijs artibꝰ ⁊ opificijs in veſti⸗ bus calciametis vaſis ⁊ huiuſcemodi ſa bꝛicatòibꝰ:picturis etià diuerſiſq; figm̃ tis atq; hie vſuʒ neceſtariũ atq; mode⸗ ratũ ⁊ piam ſignificationè lõge trãſgre diẽtibus addiderũt hoĩes ad illecebꝛas oculoꝑ ſoꝛas ſeqntes quod faciũt ĩtus: relinquètes a quo facti ſunt ⁊ extermi nãtes qð facti ſunt.At ego de meꝰ⁊ ð⸗ cus meũ etiã hinc tibi dico bymnu ⁊ ſa crifico laudẽ ſanctificatoꝛi meo:quoni am puilchꝛa traiecta per animas in ma nus artificioſas ab illa pulchꝛitudie ve niũt que ſuꝑ aĩas eſt:cui ſnſpirat aima mea die ac nocte:ſed pulchꝛitudinuʒ ex terioꝝ operatoꝛes ⁊ ſectatoꝛes inde tra bunt appꝛobãdi modũ:nõ autem inde trahũt vtendi modũ.Et ibi ẽ ⁊ non vi⸗ dens eũ vt nõ eant longiꝰ⁊ foꝛtitudinẽ ſuã ad te cuſtodiant:nec eà ſpargãt ĩ ðᷣ litioſas laſſitudies.Ego aũt hec loq̃ᷣns atq; diſcernẽs etiam iſtis pulchꝛis grei ſum innecto:ſed tu euellis dñe: euellis tu qm̃ miſericoꝛdia tua ante oculoſme os eſt. Nam ego capioꝛ miſabiliter: et tu euellis miſicoꝛditer aliqunando non ſentientẽ:qꝛ ſuſpẽſius ĩcideraʒ aliquan do cum doloꝛe:qꝛ iam inbeſeram. Due accedit alia foma temptatõis multipli cius periculoſa. Pꝛeter eã enĩ ↄcupiſcẽ tiã carnis que ineſt in delectatione om nium ſenſuum ⁊ voluptatũ cui fniẽtes depereut qui longe ſe faciũt a te:ĩeſt aĩe ꝑ eoſdẽ ſenſus coꝛpoꝛis quedam nõ ſe oblectãdi in carne:ſed exꝑiendi ꝑ car⸗/ nẽ vana ⁊ curioſa cupiditas noĩe cogni tionis ⁊ ſcientie palliata.Que qm ⁊ in appetitu noſcẽdi eſt:oculi aũt ſunt ad cognoſcẽdũ in lenſibus pꝛincipes.cõcu piſcentia oeuloꝛum eloquio diuino as pellata . At oculos eni ppꝛie videre ꝑ. tinet. Utimur aũt hoc verbo etiam ĩ ce teris ſenſibus cũ eos ad cognoſcèdum intẽdimus. Neqʒ eni dicimns:audi qͥd rutilet: aut olfac q; niteat:aut guſta q; ſplendeat:aut palpa qᷓ; fulgeat. Uideri eni dicunt᷑ hec oĩa. Dicimus autem nõᷣ ſolttʒ vide qͥd luceat:qð ſoli oculi ſenti re piſt: ſed eriaʒ vide qͥd ſonet:vide quid oleat:vide qͥd ſapiat:vide qᷓ; durũ ſit.iõ q; gnalis experiẽtia ſenſmu cõcupiſcẽ tia ſicut dictũ ẽ oculoꝝ vocat᷑:qꝛ viden di officiũ in quo pꝛimatũ oculi tenent: etiã ceteris ſenñibus ſibi de fimilitudie dſurpãt cũ aliquid cognitõis exploꝛãt. Ex hoc aũt euidẽtius diſcernit᷑ quid vo luptatis quid curioſtatis agat᷑ ꝑ ſẽſus quod voluptas pulchꝛa canoꝛa ſuauia ſapida letna ſectat᷑. Curioſitas aũt etid bis cõtraria tẽptãdi cauſa nõ ad ſubeũ dã moleſtiã:ſed ad experiendi noſcẽdi⸗ qʒ libidinẽ. Quid eiʒ poluptatis habʒ vi dere ĩ laniato cadauere quod exhoꝛꝛe⸗ as:Et tñ ſcubi iaceat concurrũt vt cò⸗ triſtent᷑ vt palleãt. Ciment etiam ne in ſomnis hoc videant:quaſt qͥſq; eos vi⸗ gilantes videre coegerit:aut pulchꝛitu dinis vlla fama perſuaſerit. Ita ⁊ in ce⸗ teris ſenſibus que perſequi longuʒ eſt. Et ex hoc moꝛbo cupiditatis in ſpecta⸗ culis exhibẽtur queq; mirabilia. PHinc ad perſcrutãda nature que pꝛet᷑ nos ẽ operata.pcedit᷑:que ſcire nihil ꝓdeſt:et nibil aliud qᷓ; ſcire boĩes cnpiit. Pinc etiaʒ ſi quid eodem peruerſe ſcĩe finẽ artes magicas q̃ritur. Dinc etiã in ipſa religione de tẽptat᷑ cũ ſigna ⁊ ꝓdigia flagitãt᷑: nõ ad aliquã ſalutẽ ſʒ ad ſolã exꝑientiã deſiderata. In hac tã imẽſa fiina plena iſdiarum ⁊ periculoꝛũ ecce tam multa pꝛeciderim ⁊ a meo coꝛde diſpulerim:ſicuti donaſti me facere ðs ſalutis mee. Attamẽ quando audeo di cere cũ me circũquaq;:quotidiana vitã noſtrã taʒ multa hꝰgeneris reꝑ circun ſtrepäàt quando audeo dicere nulla re tali me itentũ fieri ad ſpectandũ ⁊ va/ na cura capiendũ: Sane me iam ihea⸗ tra nõ rapiũt:nec curo noſce tcãſitus ſi deꝝ: nec aia mea vnqua rñſa qᷣnuit vm bꝛaꝑ:oia ſacrilega ſlacramẽta veteſtoꝛ Ate dñe deus meus cui humileʒ famu latũ ac ſimplicẽ debeo:quatis mecum ſuggeſtionũ macbinationibus agit ini micus vt ſignũ aliquod peram? Sʒ ob⸗ ſecro te ꝑ regem noſtrum ⁊ patriaʒ bie ruialẽ ſimplicẽ caſtam:vt quẽadmodũ a me lõge ẽ iſta cõſenſio:ita ſit ſemper longe atq; longiꝰ. Pꝛo ſalute autẽ cu iuſquam cum ie rogo. Alius multum differens finis ẽ itentionis mee:⁊ te fa cientẽ qð vis das mihi ⁊ dabis libẽter ſequi. erũtamen inquã multis minu tiſſimis ⁊ contemptibilibus rebus curi oſtas quotidie noſtra temptat᷑: ⁊ qᷓ; ſe pe labamur quis enumerat: Quotiens narrãtes iania: pꝛimo quaſi tolleramꝰ ne offendamus ifirmos:deiĩde paulati libenter aduertimus.Canẽ currentem poſt lepoꝛẽ iã non ſpecio cũ ĩ circo fit: at vo ĩ agro ſi caſu trãſeam auertit me 2 ab aliqua magna cogitatiõe atq; ad ſe cõuertit illa venatio non deiiare co gens coꝛpoꝛe iumẽti: ſed coꝛdis iclina- tione:⁊ niſ iam mibi demõſtrata infir mitate mea cuio amoueas:aut ex ipᷣa vi ſione tua per aliquã ↄſiderationẽ in te aſſurgere:aut totũ ↄtẽnere atq; traſire vanus hebeſco. Quid cũ me domi ſedẽ/ tẽ ſtellio muſcas captanſ:vel aranea re tibus iuis irruẽtes iĩplicãs ſepe intẽtuʒ facit. Nũ qꝛ parua ſunt animalia:ideo non res eadẽ gerit᷑: Pergo inee ad lau dãdũ te creatoꝛè mirificũᷣ atq; oꝛdiato rem reꝑ omnuũ:ſed nõ ide eſſe intẽtus icipio. Aliud ẽ cito ſurgere aliud ẽ ñᷣ ca dere.Et talibus vita mea plena ẽ:⁊ vna ſpes mea magna valde mĩicoꝛdia tua Cum eni in huiuſmodi rebus cõcepta culum fit coꝛ noſtrum ⁊ poꝛtat copioſe vanitatis cateruas:binc ⁊ oꝛõnes no/ ſtre ſepe interrũpũtur atq; turbitur: ⁊ ante ↄſpeciũ tuu dũ ad aures tuas vo/ cẽ coꝛdis itendimus:ne ſcio vnde irruẽ tibus nugatoꝛijs cogitationibus res ta ta pꝛecidit᷑. Nũquid enã hoc iter cõtẽ nẽda deputabumus: aut aliqd nos re/ ducet ĩ ſpem niñ tota miſericoꝛdia tua quoniã cepiſti mutare nos: Et tu ſcis quãta ex ꝑte mutaueris:qui me pꝛimi⸗ tus ſanas a libidine vindicadi me: vtꝓ pitius fias etiam ceteris oibus iniqᷣta⸗ tibꝰ meis: ⁊ ſanes omnes lãguo:es me/⸗ os:⁊ redimas oe coꝝꝛuptione vita me⸗ am:⁊ coꝛoneſ me in miratione miſeri coꝛdia: ⁊ ſaties ĩ bonis deſideriũ meuʒ: qꝛ cõpꝛeſſiſti a timoꝛe tno ſnꝑbia mea: 2 manſuefeciſti iugo tuo ceruicẽ meaʒ ⁊ nũc poꝛto illud ⁊ leue eſt mihi: quo⸗ niam ſic ꝓmiſiſti 2 feciſti ⁊ vere ſic erat 2 neſciebã quando id ſubire metueba Sed nũquid oñe qͥ ſolus ſine typo do⸗ minans qꝛ ſolus ver ons es qui nõ ba bes dñm:nunqᷣͥq hoc quoq; tertiu tem ptationis gen ceſſauit a me:aut ceſſa⸗ re in hac tota vita poteſt:timeri ⁊ ams ri velle ab boĩbus nõ pꝛopter aliud: ij vt inde ſit gaudiũ qð nõ eſt gaudiuin⸗ Miſera vita ẽ ⁊ feda iacttia. DHinc fit vel maxime non amare te nec caſte ti⸗ mere te:ideoq; tu ſuperbis reſiſtis bu⸗ milibus aũt das gratiam: ? intonas ſu per ambitiones ſeculi ⁊ contremut fun damenta montium. Itaq; nobis quo/ nmiam pꝛopter quedain bumane ſocie / (cokiſert nenttkobosin tEtvnindnton llert enge ſynwincantech Vpraiumnoſt (toninnnſil gtczenuntn (UAoywtencziſter (6os ſundedent ODituteſednde tureedenin ſonemirt depen Gntinejtontoß poereemdomnt Ceſnngornnoe urnodtfceun fſftnteſopry bemtonmtinenen nitllabhonin 2 MWordaret Eyectinn foſfſecatclurd Heſteſegin ſdveridone nungtoretit ſbilaugnie lemncelzucrt e iuine ntt ißſtegniung I bomine dor ſlaroonund pntrtistngtn ſtaſn nettitiige dichkfaint sfunae gnlt i NMuſnoi Nir moſtunt ſun, muthine nin mipämr aq inädäadn mMännsnelot Aosglu Nitaine biunntiidt Rßtrunend umnt lpchtſttln enanndds ummdlu brlugtnſ iunmmnili uinmro giünpnent luttlorer nin tfuſin unhilin⸗ trct Gpſt in uins⸗ te 16 tatis officia neceſſarium eſt amari ⁊ ti meri ab hoibus:inſtant aduerſariui ve re beatitudinis noſtre vbiq; ſpargens in laqueis euge euge:vt dum auide col ligimus incaute capiamur ⁊ a veritate tua gaudium noſtrum deponamus at q; in bominum fallacis ponamus:libe atc; nos amari ⁊ timeri non pꝛopter te ſed pꝛo te:atq; iſto modo ſni miles fa ctos ſecum habeat non ad concoꝛdiaʒ charitatis ſed ad conſoꝛium ſupplicij: òᷣ ſtatuit ſedem ſuam ponere in aqui/ lonem: vt de peruerſa diſtoꝛa via imitandòi renebioſ frigidiq; ſeruirent. Nos autem domine puſillus grex tuꝰ ecre ſumus:mu nos poſſide. Pꝛetende alas tuas vt fugiamus ſub eas. Gloꝛia nyſtra tn eſto pꝛopter te amemur ⁊ v⸗ bum tuum timeatur in nobis. Qui lau dari vult ab hominibus vituperante te non defendetur ab bom nibus iudicã te te: ner eripietur damnãate te Cuʒ aũt non peccatoꝛ laudatur ĩ deſideriſs ani⸗ me ſue: nec qui iniqua gerit benedicit ſed laudat᷑ homo pꝛopter aliquod do⸗/ num quod nediſti ei:at ille plus gandʒ ſibi laudari ſe qᷓ; iſum donum habe/ re vnde laudat᷑ etiam iſte te vituperan te laudaf.Et melioꝛ iam ille qui lauda nit qᷓ; iſte qui laudatus eſt. Illi enĩ pla cuit in homine donum dei:huic ampli us placuit donum hominis q; dei. Lẽ⸗ ptamur his temptationibus quotidie domine ſine ceſſatõne tẽptamur.Quo tidiana fomax noſtra eſt humana lin⸗ gua.Imperaſ nobis ⁊ in hoc genere cõ tinentiam Da quod iubeſ ⁊ iube qð vis Tu noſti de hac re ad te gemitum coꝛ/ dis mei ⁊ flumina oculoꝛum meoꝛum. Neq; enim facile colligo qᷓ; ſig ab iſta peſte mundatioꝛ:⁊ multum timeo oc⸗ culta mea que noꝛũt oculi tui.mei aũt X. nõ.Eſt enĩ qualiſcũq; ĩ alijs generibus temptationũ mihi facultas exploꝛandi me:in q̊ pene nulla eſt. nà ⁊ a volupta⸗ tibꝰ carnis:⁊ a curioſitate ſupnacanea cognoſcèdi video quantũ aſſecutꝰ ſim poſſe refrenare aĩuʒ meũ cũ eis rebꝰ ca⸗ reo vel voltate vel cũ abiunt Lũc eni me int᷑rogo qᷓ; mag minꝰ vehb mihi mo leſtum ſit non habere Diunie vo q̃ ob B expetunt᷑ vt alicui iſtaꝑ tri cupidi⸗ tatũ vel duab eaꝝ vel oibus ſeꝛuiit: ſi pſentiſcere nõ poteſt aius viꝝ eaꝝ hũs cõtẽnat:poſſunt ⁊ dimitti vt ſe pꝛobet Laude vero vi careamus atq; in eo ex periamur quid poſſumꝰ nunquid ma le vinendũ è ⁊ tam perdite aq; imani ter et nemo nos nouerit qui non dete ſtet᷑: Que maioꝛ demẽtia dici aut cogi tari poten: At ſi bone vite bonoꝛumq; operũ comes: ⁊ ſolet ⁊ debʒ eſſe lauda tio:tam comitatũ eius qᷓ; ipſaʒ bonà vi tam deſeri nõ opoꝛ:et.nõ aũt ſentio ſi⸗ ne quo eſſe aut equo ammo aut egre poſſuan niſi cnum abfuerit Quid igitur ii bi in hoc genere temptationis domi⸗ ne confiteoꝛ: Quid niſi delectari me laudibus? Sed amplius ipſa veritas te qᷓ; laudibus. Nam ſi mibi pꝛopona tur vtrum malim furens aut in omni⸗ bus rebus errans ab omnibus homini bus laudari:an conſtans ⁊ in veritate certiſſimus ab hominibus vituperan: video quid eligam. Uerumtamen nol lem vt vel augeret mihi gaudiuʒ cniuſ⸗ libet boni mei ſuffragio oꝛis alieni Sʒ auget fateoꝛ non ſolum ſed ⁊ vit pera tio minuit.Et cum iſta miſeria mea per turboꝛ. Sub intrat mihi excuſato.Que qualis ſit tu ſcis deus. Nam me incer tum facit.Qu ia enim nobis iperaſti nõ tantũ cõtinen tiam:ideſt a quib rebus amoꝛẽ cobibeamus:verum etiam iuſt tiam iideſt quo eum cõſeramus: ner te taãtũ voluiſti a nobis verum etiã pꝛoxis mũ diliguſepe mibi videoꝛ de pꝛoueciu aut ſepe ꝓximi delectari cũ bene itelli⸗ gentis laude delectoꝛ⁊ rurſus ei malo cotriſtari:cũ eũ audio vi f qð aut ignoꝛat aut bonũ c.nã ⁊ cõtriſtoꝛ aliqñ lanaibus meis cũ vel ea laudt᷑ in me ĩ quibus mihi ipſe diſpliceo:vel ẽt bona minoꝛa ⁊ leuia pluris extimant᷑ q; exti manda ſunt. Sed rurſus qñ ſcio. An ꝓ pterea ſic afſicioꝛ qꝛ uolo de me ipſo a me oiſſentire laudatoꝛẽ meũ non qꝛilli us vtilitate moueoꝛ: ſed qꝛ eadeʒ bona que mihi in me placent iocũdioꝛa mihi ſunt ⁊ cum alteri placẽt.Quodãmodo enĩ non ego laudoꝛ cũ de me ſnia mea non laudat᷑.qñquidẽ aut illa laudant᷑ que mihi diſplicent aut illa ãplius que mihi minus placent.Ergo ne de hoc in certns ſum mei:Ecce in te veritas viðo nõ me laudibus meis ꝓpter me ſʒ ꝓpt᷑ ꝓrimi vtilitatẽ moueni opoꝛtere.Et vtꝝ ita ſit neſcio:minus mihi in bac re notꝰ tum ipſe qᷓ; tu. Obſecro te deus meus ⁊ meipſum mihi indica:vt cõfitear oꝛatu ris pꝛo me fratribus meis qð in me ſau ciũ cõperio:Iterũ diligentius interro/ gem. Si vtilitate ꝓximi moueoꝛ in lau dibus meisʒcur minus moneoꝛ.ſi quiſ⸗ qᷓ alius intuſte vitnpetur qᷓ;ſi ego. Cur ea cõtumelia magis moꝛdeoꝛ q̃ in me qᷓ; que in aliũ eadẽ iniquitate coꝛaʒ me iacitur: An ⁊ hoc ego neſcio.Etiã ne id reſtat vt ipſe me ſeducã ⁊ verũ non faci am coꝛã te in coꝛde ⁊ lingua mea. Inſa niã iſtã dñe longe fac a me:ne oleu pec catoꝛis mihi ſit os meũ ad ĩpinguàduʒ caput meũ.Egenus ⁊ pauꝑ ego ſum et melioꝛ in occulto gemitu oiſplicẽs mi⸗ bhi ⁊ querẽs miſericoꝛdiã tuã donec refi ciatur defectus meus ⁊ ꝑliciat᷑ vſq; in ¶Confeſſionum. pacẽè quã neſciat arrogatis oculꝰ. mo auũt oꝛe ꝓcedẽs ⁊ fcã qͥ inoteſcũt hoibꝰ hit tẽptationẽ ꝑiculoſiſſiaz ab amoꝛe laudis q ad pꝛiuat nda excelletia cõ trabit ⁊ emẽdicata ſuffragia tẽptat: ⁊ tẽ ptat cũ s me in me arguit᷑ eoipſo quo arguit/¶Et ſepe hõ de ipſo vane gloꝛie ↄiẽptu vnus gloꝛiat᷑:iõq; nõ ia de ipſo vane glie cõtẽptu gloꝛiat᷑. Nõ.n.ea cõ tẽnit cũ gloꝛiat᷑ itus.ẽt intus ẽ aliud in eodẽ genere tẽptationis malũ quo in⸗ aneicuũt qͥ placet fibi de ſe q;uis alijs vł placeãt vel diſpliceãt nec placere affe⸗ ctent ceteris.Sed ſibi placẽtes multuʒ tibi diſplicent nõ im̃ de nõ bonis quaſi bonis:verũ ẽt de bonis tuis quaſi ſuis: aut ẽt ſicut de tuis ſed tãqᷓ; ⁊ meritis ſu is:aut ẽt ſicut ex iua gratia ſ, nõ ſua me rita:nõ tamẽ ſeciali gaudẽtes ſed alijs inuidentes ea. In bis oĩbus atq; buiui cemodi periculł ⁊ laboꝛibus vides trẽo rẽ coꝛdis mei:⁊ vulnera mea mag ſubi de a te ſanari qᷓ; mibi non infligi ſentio Ubi nõ mecu ãbulaſti veritas docens quid caneã ⁊ quid appetã:cũ ad te re⸗ ferrẽ inferioꝛa viſa mea qᷓ potui teq; cõ⸗ ſulerẽ:? Luſtraui mũdũ foꝛiſ ſenſu quo potui: ⁊ attendi vitaʒ coꝛꝑis mei de me ſenſuſq; ipſos meos. Inde igreſſus ſuj i receſſus memoꝛie mee mitiplices am plitudines plenas miris modis copiaꝑꝝ inumerabiliũ ⁊ cõſideraui ⁊ expaui: et mbil eox diſcerner̃ potni ſine te:⁊ nibil eoꝛũ eẽ te inueni.nec egoipſe inuentoꝛ qi pagrani oĩa ⁊ diſtiguere ⁊ ꝓ ſuisqͥ q; dignitatibus extiare conatus ſuʒ: ex cipiens alia nũciatibꝰ ſenñbus ⁊ nteno gans: alia mecũ cõmixta ſẽtiẽs: ipſoſq; nũcios dignoſcẽs atq; dinumeraſ iaq; in memoꝛia elatis operib alia xtracta alia recõdẽs alia eruẽs: nec egoipſe cu bec agerẽ ideſt vis mea qua id agebaʒ b egaenugin gidt in len⸗ cgmiſintteent. Erinrn iſeye tpelan tab acn önntunm hoſin mutigo ſiey⸗ Mneteinenotnn (tgnollanihh elicgtegrednt prinenennfe⸗ fſoſtwoeco ſcakinnentioc⸗ föent Helfichit nbugtreoteort. uſcüſeotd netei GKondniaterin ſeonee rololieg legonigz eecs fahdsendpmeor Nowitüinden Däecſgede⸗ teyanſtudiil us ſcgaſtaroe naſchoiapet timmwinomt lenpoſſarene uuſlligdigen Jagamifte gnpnſſcnn uin tbi⸗An eoe⸗Anpxe ſhtimmn ihenellitgße ſbrtinegeni ſfmigdiibed eneqtere munggſht wiſlgfn rine 1ſoce hkstercdn gchcen tdemutin mameußi ni an nint ea Poltt nmitltnn etunim ninniii ihrun, 1Ciſtin⸗ S Huinicid⸗ Æ iber nec ipſa eras tu qꝛ lux es tu ꝑmanens: qnãti pẽdenda eẽnt.Et audiebaʒ dicè⸗ iẽ ac iubẽtem ⁊ ſepe iſtud facio. Hoc me delectat ⁊ ab actionibꝰ neceſſitatis q;tum relaxari poſſum ad iſtam volu⸗ ptatẽ refugio. Neq; ĩ ijs oibꝰ q̃̊ ꝑcurro ↄſalens te iuenio tutũ locũ aie mee ni ſi ĩ te quo colligant᷑ ſparſa mea: nec a te quicquaʒ recedat ex me.Et aliqñ in tromittis me in affectũ multũ ĩnſitatũ ĩtroꝛſus ad neſcio quã dulcedinẽ:q̃ ſi ꝑx ficiat᷑ in me neſcio qͥd erit qð vita iſta nõ erit. Sed recido ĩ hoc erũnoſis pon derihus ⁊ reſoꝛbeoꝛ ſolitis ⁊ teneoꝛ: et multũ fleo:ſed multũ teneoꝛ. Lantum cõſuerudinis ſarcina digna ẽ. Hic eſſe oaleo nec volo:illic volo nec valeo.mi⸗ ſer otrobiq;. Ideoq; ↄſideraui languo res peccatoꝝ meoꝝ ĩ cupiditate triplici ⁊ dexterã tu ĩ ĩuocaui ad ſalutem meã VUidi enĩ ſplẽdoꝛem tuũ coꝛde ſaacio: ⁊ repcuſſus dixi.Quis iullic põt? Pꝛoie⸗ ctus ſuʒ a facie ocuioꝑ tuoꝝ.Tu es veri tas ſuꝑ oĩa pꝛeſdẽs.At ego per auari/ tiam meã nõ amittere volui.ſed volui tecũ poſſidere mendaciũ:ſic nemo vult a falſuʒ dicere vt neſciat ipſe qͥd veruʒ ſit. IJaq; amiñ te qꝛ nõ dignaris cũ mẽ dacio poſſideri.Quẽ ĩuenireʒ qui me ie cõciliaret tibi:Ambiendũ mihi fuit ad angelos: Qua pꝛece: Qunbꝰ ſacramen tis: Multi conantes ad te redire neq; p ſeipſos valẽtes ſicut aucho:tẽptaue/ rũt hec:⁊ inciderũt ĩ deſderiũ curioſaꝝ viſonũ:⁊ digni habiti ſunt illuſonibꝰ. Elati eni te qnerebãt doct: ine faſtu ex ercentes potiꝰ qᷓ; tõdẽtes pectoꝛa:⁊ ad durxerũt ſibi per ſimiliudinẽ coꝛdis ſui cõſpirtes ⁊ ſocias ſuꝑbie ſue poteſta⸗ tes aeris hꝰ a quib per potentias magi cas oeciperent᷑ qrentes mediatoꝛem . ₰ . 6 X quẽ purgarent᷑ ? non erat. Diabolus eni erat trãſſignrans ſe ĩ angelũ lucis. Et młtũ illexit ſuperbã carnẽ quod car neo coꝛpoꝛe ipſe nõ eſſet.Erant eni illi moꝛtales ⁊ peccatoꝛes:tu autẽ oñe cui reconciliari ſupbe q̃rebãi ĩmoꝛtalis 2 ſine peccato. Mediatoꝛ auũt iter deuʒ ⁊ boĩes opoꝛtebat vt hẽret aliqͥd ſimile deo aliqͥd flmile hoibꝰ:ne ĩ vtroq; hoĩ bus ſimilis lõge eſſ a deo aut i vtroq; deo ſimilis longe eẽt ab hoĩbꝰ atq; ita mediatoꝛ nõ eſſet. Fallax itaq; ille me⸗ diatoꝛ quo ꝑ ſecreta iudicia tua ſuꝑbia meret᷑ illudi:vnũ cũ hoĩbꝰ hʒ ideſt pec⸗ catũ:aliud videri vult habere cuʒ oeo: vt qꝛ carnis moꝛtalitate nõ tegit᷑ ꝓ im⸗ mmoꝛtali ſe oſtentet. Sed qꝛ ſtipendiam peccati moꝛs eſt:hoc hʒ cõe cũ hoĩbus vnde ſimul dãnet᷑ in moꝛteʒ. Uerax ãt mediatoꝛ quẽ ſecreta tua miſericoꝛdia demõſtraſti hamilibus ⁊ miſiſti vt eiuſ exemplo etiã ipſaʒ oiſcerẽt humilitateʒ mediatoꝛ ille dei ⁊ hoĩuʒ homo xps ie⸗ ſus ĩter moꝛtales ⁊ peccatoꝛes ĩ moꝛta lẽ iuſtũ apparuit moꝛtalis cũ hoĩbuſ iu ſtus cũ deo:et qm ſtidẽ iũ iuſtine vita ⁊ pax ẽ pꝑiuſtitia ↄiuctã deo euacuarʒ moꝛtẽ iuſtificatoꝛũ ĩpioꝛũ quã cuʒ illis voluit habere cõmunẽ.Hic demonſtra tus antiquis ſcis vt ita ipſi ꝑ fidem fu ture paſſionis eiꝰ ſicuti nos ꝑ fideʒ pꝛe terite ſalui fierẽt. Inquãtũ enĩ homo ĩ tantuʒ mediatoꝛinquãtũ aũt verbum non medius qꝛ equalis deo ⁊ deꝰ apð deum ⁊ ſimul cum ſpuitu ſlancto vnus deꝰ.Quo noſ amaſti paſtoꝛ bone qui fi lio tuo vnico non pepꝑciſti:ſed ꝓ nobis impijs tradidiſti eũ. Qũo nos amaſti ꝓ quibus ille non rapinam arbitratꝰ ẽ eſſe ſe equalẽ tibi. FYFactus eſt ſubditꝰ vſq; ad moꝛtem muaꝛtẽ aũt crucis:vnus ille in moꝛtuis liber poteſtatem habẽs ponendi aiam ſuam: ⁊ poteſtatẽ hẽns lteꝝ ſumẽdi eã. Pꝛo nobis tibi victoꝛ ⁊ victima: ⁊ iõ victoꝛ qꝛ victima:pꝛo no/ bis tibi ſacerdos ⁊ ſacrificiũ:⁊ iõ ſacer / dos qꝛ ſacrificiũ:faciẽs tibi nos de ſᷣuis filios:de te naſcẽdo:nobis ſeꝛuiẽdo.me rito mibi ſpes valida ĩ illo eſt:qð iana⸗ bis oẽs lãguoꝛes meos ꝑ eũ qͥ ſedet ad dexteraʒ tuam ⁊ te ĩterpellat ꝓ nobis. Alioquin deſparẽ. Multi eni ⁊ magni ſunt idẽ langnoꝛes mei:multi ſũt ⁊æ ma gni:ſed aplioꝛ eſt medicina tua. Potui mus putare verbũ tuum remotũ eſſe a cõiunctõe hoĩs ⁊ deſpare de nobis:ni⸗ ſi caro fieret ⁊ habitaret ĩ nobis.Con/ territus peccatis meis ⁊ mole milerie mee agitauerã ĩ coꝛde meditatuſq; fue rã fugaʒ in ſolitudine:ſed ꝓhibniſti me ⁊ cõfoꝛtaſti me dicẽs. Jõ ꝓ oĩbus xpᷣs moꝛuus :vt qͥ viuũt iã nõ ſibi viuant ſed ei q pꝛo ipſis moꝛtuus ẽ Ecce dñe ia cto in te curã meã vt viuaʒ ⁊ ↄſid erabo mirabilia de lege tua. Tu ſcis iĩperitiaʒ meã ⁊ infirmitatẽ meã:doce me ⁊ ſana me.Ille tuus vnicus ĩ quo ſunt omneſ theſ auri ſapiẽtie ⁊ ſcie abſconditi rede⸗ mit me ſanguine ſuo:non calũniet᷑ mi⸗ hi fuꝑbi qm̃ cogito pꝛeciũ meũ:⁊ man⸗ duco ⁊ bibo ⁊ erogo:⁊ pauꝑ cupio ſa⸗ turari ex eo ĩter illos qui edũt ⁊ ſaturã tur:⁊ laudabunt dominũ qui requirũt Erplicit liber decimus. Incip it vndecimus. eternitas ignoꝛas que ti/ bi dico: Aut ad tps vides Hquod fit ĩ tꝑe. Qur g tibi etot rep narratõeſ oigero 116 vtiq; vt ꝑ me noueris ea: ſed affe/ ctu excio ĩ te ⁊ eoꝝ qͥ hec legũt vt dica Confeſſionum Unquid dñe cum tua fit mus oẽs:magnus dũis ⁊ landabilit dal de. Jã dixi ⁊ dicam: amoꝛe amoꝛis tni facio iſtud. Iam ⁊ oꝛamuſ ⁊ tñ veritas ait:nouit pater veſter quid vobis opus ſit pꝛius q; petat a deo.Affectũ ́ nim patefacimus ĩ te cõfitendo tibi mif̃ias nfas ⁊ miſericoꝛdias tuas ſuꝑ nos: vt liberes nos omnino:qm cepiſti: vt deſt namus eſſe miſeri in nobis ⁊ beatifice⸗ mur ĩ te:qm vocaſti nos vt ſimus pau⸗ peres ſpũ ⁊ mites ⁊ lugentes ⁊ eſurnien tes ac ſitientes iuſtitiã:⁊ miſericoꝛdes ⁊ mundi coꝛde ⁊ pacifici. Ecce narraui ti bi multa que potui ⁊ que volui:qm m pꝛioꝛ voluifti vt confiterer tibi oño deo meo:qm̃ bonus es quoniam iĩ ſeculum miſericoꝛdia tua. Quando autẽ ſufficio lingua calami enũciare omnia oꝛtamẽ ta tua ⁊ omnes terroꝛes tuos ⁊ conſo⸗/ lationes ⁊ gubernationes quibꝰme ꝑ/ duxiſti pꝛedicare vᷣbu tuum ⁊ ſacramẽ tum tuum diſpenſare populo tuo.Et ſi ſufficio hec enunciare ex oꝛdie caro mi hi:valent ſtille tempoꝛum ⁊ olim inar⸗ deſco meditari ĩ lege tua ⁊ in ea tibi cõ/ fiteri ſciam ⁊ imperitiam meam pꝛimoꝛ dia illuminationis tue:⁊ reliquias tene bꝛarum mearum quouſq; deuoꝛetur a foꝛtitudine infumitas.Et nolo ĩ aliud defluant hoꝛe quas inuenio liberas s neceſſitatibus reficiendi coꝛpoꝛis ⁊ ite/ tionis animi ⁊ ſeruitutis:quaʒ debem hoibus ⁊ quam non debemus:⁊ tame reddimus. Domine deus meuſ intende oꝛatõni mee ⁊ miſicoꝛdia tua exaudiat deſiderium meum:quoniam non mihi ſoli eſtuat:ſed vſui vult eſſe fraine cha ritati: ⁊ vides in coꝛde meo qꝛ ſic eſt: vt ſacrificem tibi famulatum cogitatiõis 2 lingue mee:⁊ oa quod offer tibi. In ops enĩ ⁊ pauper ſum:tu diues in oẽs iuocantes te qui ſecurꝰcuram noſtri ge S ſoliemnittbo cphinnnmnhcon ertemide Wncecen a eccenriumt inimenm tud Khlunitatnr⸗ ecvoſbinstch Eoies elunenor. Menfanſuolant. (ecͤtönbus noſt Hegtkerſvoput⸗ fſleg mi huti⸗ gurumopmator leſtuecauostnos ſtſunentes t amd ſcſpets fuminan ſernandambien Gmäͤdatue Mmndan decſti ſfed⸗ Hſcltunſpenas⸗ liceginnneo e aucottebi luölgetucht ſcſiclittmnire Muun ecuitnri⸗ Mtlncideſceni tiͤſtdetenins ichunn dee altut oeſtui⸗ eſchdene iſtpriginiong⸗ Enchochponun ſuſtleſtfi Me ndi enimii irciiintin. oistunt Smnigiegt mieninnebite aaſindeſſt⸗ mistlne tsiſſtnüͤtnir Netfuinn En’nn tictcime onnsts on mitnicnnmn nnestmmnulp cne ſtimtt ihetn gunn tamnangn WMetenpms Emilegena tpenuN nset⸗ jimiast, forden , tninan 4 — = ☛ — — SE = ) ⁶e— 4 nut ſboniumn h ugii , GVN immm 4 9 4 — S=Sꝛ= 4 = —– = 1 4 ES S=. nis. Circuncide ab omni temeritate: ab omnium mendacio interioꝛa ⁊ exterio ra labia mea. Sint caſte delitie mee ſcꝛi pture tue. Nec fallar in eis nec fallã ex eis. Domine atiẽde ⁊? miſerere dne ðs meꝰlux cecoꝝ ⁊ virtus ĩfirmoꝝ ſtatiq; lux videntium ⁊ oirt foꝛtium: attende aiam meam ⁊ audi clamantẽ de ꝓfun⸗ do. Naʒ niſi adſint ⁊ in pfundo aures tue quo ibimus ⁊ clamabimus:Cuus eſt dies ⁊ tua ẽ nox.Ad nmũ tuum mo mẽta tranſuolant.Largire ide ſpatiuʒ meditatõibus noſtris i abdita legi tue neq; aduerſus pulſantes claudas eam Neq; enĩ fruſtra ſcribi voluiſti tot pa/ ginarum opaca ſecreta. Aut non hẽent ille ſlue ceruos ſuos recipiẽteslſe in eas ⁊? reſumentes ⁊ ambulates ⁊ paſcẽtes recũbẽtes ⁊ ruminantes.O oñe perfice me ⁊ reuela mibi eas.Ecce vox tua gau diũ meũ:vox tua ſuꝑ affluentiam volu ptatum. Da qu Amo eniz. Et B u vediſt dona tua deſeras: nec hñdi tua ſpernas ſitiẽtem. Confſitear ti bi qᷣcqd innenero in libns tuis:⁊ audid vocẽè laudis ⁊ te biba ⁊ ↄſiderem mira⸗ bilia ð lege tua abſq; pꝛincipio in quo feciſti celũ ⁊ terrã viq; ad regnũ tecũ ꝑ petuum ſcẽ ciuitatis tue. Dñie miſerere mei ⁊ exaudi deſideriũ meũ. Paio emʒ qð nõ ſit de terra nõ de auro ⁊ argẽto ⁊ lapidibus aut decoꝛis veſtibꝰ aut ho noꝛibus ⁊ poteſtatibꝰ aut voluptatibꝰ carnis neq; de neceſſarijs coꝛpoꝛi:⁊ hu ic vite peregriationis noſtre: que om/ nia nobis apponuntur querentibuſ re gnuũ ⁊ iuſtitiã tuã. ide domine deus meus vnde ſit deſideriũ meũ. Narraue rut mihi iniuſti velectationes ſuas:ſed nõ ſicut lex tua domine. Ecce vnde eſt deñderium meum domine. Uide pa/ ter aſpice ⁊ appꝛoba: ⁊ placeat in con⸗ ſpetu miſericoꝛdie tue inuenire me gra tiam ame te:vt aperiantur pulſanti mi hi interioꝛa ſermonum tuoꝛum. Obſe⸗ cro per dominum noſtrum ieſum chꝛi ſtum filium tuum virum dextere tue fi lium hominis quem cõfirmaſti tibi me diatoꝛem tuum ⁊ noſtrum per quem nos queſiſti non querentes te: queſiſti autem vt quereremus te:verbum tuuʒ per quod feciſti omnia in quibꝰ ⁊ me: vnicum tuum per quem vocaſtiĩ ado⸗ ptio nem populum credentium:in quo ⁊ me:per eum te obiecro qui ſedet ad Dexteram tuam ⁊ interpellat pꝛo no⸗ bis in quo ſunt omnes theſauri ſapien tie ⁊ ſcientie abſconditi. Ipſum quero in libꝛis tuis. oyſes de illo ſcripſit. Hoc ipſe ait hoc veritas ait. Audiaʒ ⁊ intelligam quomodo in pꝛincipio feci⸗ ſti celum ⁊ terram. Scripſit hoc Moy ibe ali tranſijt hinc a te ad te Neque enim nunc ante me eſt. Nam ſi eſſet tenerem eum ⁊ rogarem eum:⁊ per te obſecrareʒ vt mihi iſta pa deret:⁊ pꝛebereʒ aures coꝛpoꝛis mei ſo⸗ nis erumpentibus ex oꝛe eius. Et ſi he⸗ bꝛea voce loqueret᷑ fruſtra pullaret ſen ſum meum: nec inde mentem meaʒ qàĩc⸗ quam tangeret.Si autem latine ſcirem quid diceret. Sed vnde ſcirem an veꝝ diceret: Quod ſi ⁊ hoc ſcirem: num et ab illo ſcirem: Intus vtiq; mihi intus in domicilio cogitationis: nec hebꝛea greca:nec latina:nec barbara ſine oꝛis: et lingue oꝛganis ſine ſtrepitu iyllaba⸗ rum diceret: verum dicit: ⁊ ego ſtatiʒ certus confidenter illi hemini tuo di⸗ cerem: verum vicia vonlium interrogare non poſſim:te qua plenus vera dixit veritas rogo te deus meꝰro/ go parce peccatis meiſ.⁊ qui illo ſeruo iuo dediſti h̊ oicẽ da ⁊ mibi B ĩtelligẽ. Ecee funt celiũ ⁊ terra clamãt qð facta Rnt. Mutant᷑ eni atq; variãt᷑. Quicqd aut factũ nõẽ:⁊ tñ eſt:nõ ẽ ĩ eo qᷣcquã qð ante nõ erat qð eſt mutari atq; va⸗/ riari. Clamat etiã qð ſeipſa nõ fecerint Ideo ſumus:qꝛ facta ſumꝰ. Nõ gᷓ era⸗/ mus ancq; eſſem vt fieri poſſemuſ a no bis.Et vox dicẽtiũ ẽ ipſa euidẽtia.Cu g one feciſti ea qͥ pulcher es: pulchꝛa ſũt eni:qui bones:bona ſunt eni: qui es: ſunt eniʒ. Nec ita pulchꝛa ſunt: nec ita bona ſunt:nec ita ſunt:ſicut tu cõditoꝛ eoꝝ.Quo cõꝑato nec pulchꝛa ſunt:nec bona lunt:nec ſunt.Scimus hec:grãs tibi.Et ſcia noſtra ſcĩie tue cõparata ig⸗ rantia ẽ. In pꝛicipio fecit de celũ ⁊ ter rã. Quomodo eni feciſti celũ ⁊ terrã?⁊ que machina:tã grandis oꝑatõnis tue nõ enĩ ſicut homo artifex ſoꝛmãs coꝝ pus de coꝛpoꝛe arbitratu aĩe valẽtis ĩ⸗ ponere vtrũq; ſpẽm quã cernu ĩ ſemet ipſa ĩterno oculo.Et vñ hoc valeret ni⸗ ſi qꝛ tu feciſti eã:Et ĩponit ſpẽm iaʒ exi ſtenti ⁊ hñti vt eſſet:vcluti terre aut la pidi aut ligno aut auro aut id genꝰreꝝ cuilibet. Et vnde inta eènt niſt tu feciſ⸗ ſes ea: Lu fabꝛo coꝛpus:iu aĩuʒ mẽbr iperitantẽ feciſti: tu materiam:vñ facit aliquid:tu ĩgeniũ quo artẽ capiat ⁊ vi⸗ deat intꝰ qͥd faciat foꝛis:tu ſenſum coꝛ poꝛis quo intpꝛete traijciat ab anio ad mãm id qð facit ⁊ renũciet aĩo quid fa ctũ ſit:vt ille intꝰ ↄſulat pꝛendentẽ ſibi veritatẽ an bene factũ ſit. Le laudat Hᷣ oĩa creatoꝛẽ omniũ:ſed tu qũo facis ea Quomodo feciſti ðs celum ⁊ terrã.nõ vtiq; ĩ celo neq; in terra feciſti celum ⁊ terrã neq; ĩ aere aut in aquis:qm̃ ⁊ hec pertinẽt ad celũ ⁊ terra:neq; ĩ vniuerſo mũdo feciſti vniuerſum mudũ: qꝛ non erat vbi fieret anteq; fieret vt eſſet: nec manu tenebas aliqd vñ faceres celum Confeſſonum ⁊ terram.nã vñ boc tibi qð tunon fece ras vñ aliqᷣd faceres. Quid eniĩ ẽ niſ qe tu es:Ergo dixiſti 2 facta ſunt: atq; in verbo tuo feciſti ea. Sed qũo feciſti.nũ quid illo mõ quo facta ẽ vox de nube dicẽs:hic ẽ filius me dilecius.Illa eni vox acta atq; tranſacta ẽ cepta ⁊ finita. Sonnerüt ſyllabe atq; tranſerut ſcõa poſt pꝛimã:tertia poſt ſcòam:atq;ʒinde ex oꝛdine donec vltima poſt ceteras:ſi⸗ lẽtiũq; poſt vltimã. Unde claret atque eminet qð creature motus expꝛeſſit eã ſuiens eterne voluntati tue ipſe tempo ralis. Et hec ad tpᷣs facta verba iua nũ ciauit auris exterioꝛ menti pꝛudenti:cu ius auris intioꝛ poſita ẽ ad eternũ vᷣbuʒ tuũ.At illa cõparauit bec vba tꝑaluer ſondatia cũ eterno ĩ ſilẽtio verbo tuo ? dixit. Aliud eſt longe aliud ẽ. Pec lõge ifra me ſunt:nec ſunt qꝛ fugiũt ⁊ ptere/ unt:verbũ aũt dñi mei ſupꝛa me manet in eternũ. Si ergo vᷣbis ſonãtib ⁊ pᷣer euntibꝰoixiſti vt fieret celũ ⁊ terra atq; ita feciſti celũ ⁊ terrã: erat iam creatuta coꝛpoꝛalis ante celũ ⁊ terrã:cuius mo tibus tꝑalibꝰ tꝑaliter vox illa pꝛecunre ret. Nullũ aũt coꝛpante celũ ⁊ terram Aut ſi erat id certe ſine trantoꝛia voce feceras vnde tranſitoꝛidã vocẽ faceres ꝗͥ diceres vt fieret celum ⁊ terra. uicdd enim illud eſſet vnde talis vox fieret ni ſi abs te factũ eſſet vnde omnino non eſſet. Ut ergo fieret coꝛpus vnde iſta ba fierent: quo verbo a te dictuʒ ẽ. Qo⸗ cas itaq; nos ad intelligendũ verbũ de um apud ie deum quod ſempiterne di citur ⁊ eo ſempiterne dicuntur omnia. Neq; enim finitur quod oicebatur et „ dicitur aliud vt poſſint dici omnia: ſed ſimul ac ſempiterne omnia. Alioquin iam tempus ⁊ mutatio:⁊ non vera eter nitas nec vera immoxtalitas. Doc no⸗ ournent i Fterthofen⸗ acirhusigaͤu⸗ iſtanpdſe nöcden P incunsctt ſi icci g lugcht cqzerniel⸗ oltnpternode ctchuldosetf Gfcenectüize ſhinandredof ereſtcige Glunorneco⸗ httedeniti lgitodedule Naeratonec ſliad needaſeit Geinegäd Cigtiodme⸗ WWNR Ri wueneei Dcpel sdon let Piaudot ſrcfchleloe Alcitnaoo cmpſlanlil ſſtubilsrene blecizano⸗ Mamonpbi cfmwenmt Peroren oof ukröpian nenns nͤe Ulelindider aine NRN hodoſen Winfliouo lumioennn MWmͤ ſr⸗ ummned Aytanlcꝛint Alubenatn enar onee ingge öcramemng erolumnnfn zinn Senenetarir niirpoſnit cöuniig jaanoiſiän Net otn nemtinphi iuinin puſt inioncin zünmimmn megli tmi Pginl ugimnc, enirii S ſarmnutgign aſt en Ginleiß⸗ anul, ni deus mens 4 gratias ago quo noni. CLCõfueoꝛ tibi one:mecũq; nouit ⁊ bene dicit te diquis ĩgratus nõ ẽ certe verita ti. Nouimꝰone nouim qm inquatam qͥcqᷣd nõ eſt qð erat: ⁊ ẽ qð nõ erat itã tu moꝛitur: ⁊ oꝛt᷑. Nõ ergo qcqua vbi tui cedit atq; ſuccedu:qi vere ĩmoꝛta⸗ le atq; eternũ ẽ Et iõ vbo tibi corterno ſimul ⁊ ſempiterno dicis oĩa ꝗ dicis: ⁊ fit quicquid oicis vt fiat. Nec alit᷑ q; di cẽdo facis:nec tñ ⁊ ſimul ⁊ ſempiierna fiũt oĩa que dicẽdo facis.Cur queſo te one de meꝰvtcũq; video:ſed quomo/ do id eloquar neicio:niſi qꝛ oẽ qð eſſe incipit ⁊ eẽ deſinit tũc eẽ icipit:⁊ tũc de ſinit quàdo oebuiſſe icipere vel deſine re in eterna rõne cognoſcit᷑:vbi nec ĩci pit aliqd nec deſinit. ꝗpſuʒ ẽ vbuʒ tuuʒ dqð ⁊ pꝛincipiũ qͥ ⁊ loqtur nobis. Sic ĩ euãgelio ꝑ carnẽ ait:⁊ hoc ĩſonuit foꝛl auribꝰ boĩuʒ vt crederet᷑ ⁊ inꝰ quere⸗ ret᷑ ⁊ inueniret᷑ ĩ eterna vitate vbi oẽs Dilcipulos bonus ⁊ ſolus magiſter oo cet. IJbi audio dñe vocẽ tuà dicẽtis mi bi:qm̃ ulle loqᷣtur nobis qui oocet nos. Qu aũt nõ docet nos etiã ſi loquit᷑nõ nobis loquit᷑. Quis poꝛo noſ docet ni ſi ſtabilis veritas: ⁊ ꝑ creaturã mu⸗ tabilẽ cũ admonet᷑ ad veritatẽ ſtabileʒ oucimur: vbi vere dicimus cu ſtam 2 audimus eum: ⁊ gaudio gandem pꝛo⸗ pter vocem põſi reddẽtes noſ vnde ſu mus.Et iõ pꝛicipiũ:qꝛ niſ maneret cuʒ erraremus nõ eẽt quo rediremꝰ. Cum aũt redimꝰ ab erroꝛe cognoſcẽdo vtiq; redimꝰ. Ut aüt cognoſcamꝰoocet nos qꝛ pꝛincipiũ ẽ ⁊ loqtur nobis. In hoc pꝛicipio deꝰfeciſti c lũ ⁊ terrã ĩ verbo tuo in filio tuo virtute tua: z i ſapien tia iua ĩ veritate tua miro modo dicẽs ⁊ miro mõ faciens. Quis cõpꝛehẽdet:? Qais enarrabu: Quid ẽ illud qò inter lucet mihi:⁊ pcutit coꝛ meũ ſine leſtõe ⁊ iboꝛꝛeſco ⁊ iardeſco: Inhoꝛꝛeſco in⸗ quatũ diſſimilis ei ſuʒ:ĩardeſco ĩquãtũ ſimilis ei ſuʒ. Sapiẽtia ipſa ẽ qͥ iterlucʒ mihi:diſcidens nubilũ meũ qð me rur ſus cooperit deficientẽ ab caligine atq; aggere penaꝑꝝ mearũ:qm ſic ifirmatus eſt ĩ egeſtate vigoꝛ meꝰ:vt non ſufferaz bonũ meũ donec tu dne qui ppitius fa ctus es oĩbus iniquitatibꝰ meis etiam ſanes languoꝛes meos:qꝛ ⁊ redimeſ ve coꝛnuptione vitã meâ ⁊ coꝛonabis me i miſeratõe ⁊ mif̃icoꝛdia:⁊ ſatiabis in bonis deſideriũ meũ:qm̃ renonabit iu⸗ uẽtus mea ſicut aqᷣle. Spe eni ſalui fa⸗ cti ſumus:⁊ ꝓmiſſa tua ꝑ patientiaʒ ex pectamus.Audiat te ĩtus ſermocinitẽ qui põt:ego fident᷑ ex oꝛaculo tuo cla⸗ mabo. Quã magnificata ſunt oꝑa tua domine:oiĩia ĩ ſapiẽtia feciſti:⁊ illa pꝛĩ⸗ cipiũ ⁊ in eo pꝛincipio feciſti celũ ⁊ t᷑rã Nõne ecce pleni ſunt vetuſtatis ſue qͥᷣ nobis dicũt: quid faciebat deꝰ anteqᷓ; faceret celũ ⁊ terrã:Si eni vacabat in⸗ quiüt ⁊ nõ opabat᷑ aliquid: cur nõ ſic ſemꝑ ⁊ deiceps quẽadmodũ retro ſẽꝑ ceſſauit ab opere.Si eni vllus motus ĩ deo nouus extitit ⁊ volutaſ noua vt cõ deret creaturaʒ quã nuquã ante cõdi⸗ derat: quomodo iaʒ vera eternitas vbi oꝛit᷑ volũtas que nõ erat. Neq; enĩ vo lütas dei creatura ẽ ſed añ creatura:qꝛ nõ crearet᷑ aliqd niſi creatoꝛis volun/ tas pcederet. Ad ipiaʒ g dei ſubſtätiam ꝑptinet volũtas eiꝰ.Qð ſi exoꝛtũ ẽ aliqd i dei ſubſtãtia qð pꝛius nõ erat: non ve raciter dicitur eterna illa ſubſtãtia. Si aũt volũtas dei ſempiterna erat et eſſit creatura:cur nõ ſempitna:? Qui hec di cũt nondum te intelligunt: o ſapientia dei lux mentium nondum i ſtelligunt quomodo ſiant que per te aiq; in te fi V umt:⁊ conantur eterna ſapere.ſʒ adhuc in pꝛeteritis ⁊ futuris rerũ motibꝰ coꝛ coꝛum volitat ⁊ adhuc vanuʒ eſt Quis tenebit illud ⁊ affigit llud ve paululũ ſtet ⁊ paululũ rapiat ſplẽdoꝛeʒ iemper ſtantis eternitatis æ comparet eũ tem poꝛibꝰ nunq; ſtantibꝰ:⁊ videat eè incõ parabilẽ ⁊ videat longũ tempus niſ ex mMultis pꝛetereuntibus motibus qui ſi⸗ mul extẽdi non poſſũt longũ non fieri nõ autẽ pꝛeterire quicquã in eterno ſ totũ eẽ pꝛeſens:nullũ vero tẽpus totũ eſſe pꝛeſens ⁊ videat oẽ pꝛeteritũ pꝛo/ pelli ex futuro æ omne futurũ ex pꝛete⸗ rito conſequi ⁊ ome pꝛeteritũ ac futu/ r nʒ ab eo qð ſemper eſt pꝛeſens creari ⁊ excurere: Quis tenebit cdꝛ hominis vt ſtet ⁊ videat quomõ ſtans dictet fu⸗ tura ⁊ pꝛeterita tẽpoꝛa nec futura nec pꝛeterita eternitas:nũquid manꝰmea valet boc:aut manus oꝛis mei ꝑ loque las agit tam grandẽ reʒ: Ecce rñdeo di centi:quid faciebat deus antequã face rei celuũ ⁊ terrã:rndeo non illud quod quidãà reſpondiſſe perhibetur ioculari⸗ ter eludens queſtionis violentiã. Alta inquit ſcrutàtib gehenas para bat. Ali ud eſt videre aliud ridere. Pec nõ reſpo deo. libentins eniʒ reſpõderiʒ neſcio:qð neicio q; illud vnde irridet᷑ qui alta in⸗ terrogauit ⁊? laudatur qui falſa rndit. Sed dico te deus noſter ois creature creatoꝛẽc: ⁊ ſi celi terre nomine oĩs crea tura intelligitur audacter: dico ante qᷓ faceret deus celũ ⁊ terr ñ faciebai ali⸗ quid. Si eniʒ ficiebat:quid nin creatu⸗ ram faciebat: Et vt inam ſic ſciaʒ quic⸗ quid vtiliter ſcire cupio quèadmodum ſcio ꝙ nulla fiebat creatura anteq; fie ret vlla creatura. Aut ſi cuiuſquã vola⸗/ tilis ſen us vagatur ꝑ imagines retro tẽ posum ⁊ te deũ oipotẽtẽ ⁊ omni crean Conſeſſionum tem ⁊ omnia ten᷑tẽ celi ⁊ terre artificꝭ ab opere bono tãto âtequã id faceres per inumerabilia ſecula ceſſaſſe mirat euigilet atq; attẽdat quia falſa miratur nam vnde poterãt innumerabilia ſecu la traſire que ipſe nõ feceras cũ ſis oiĩuʒ ſeculoꝛuʒ auctoꝛ ⁊ cõditoꝛ: Aut que tẽ poꝛa fuiſſent que abs ie condita nõ eſ⸗ ſent: Aut quomodo pꝛeter ſſent ſi nuũ⸗ quã fuiſſent: Cuũ ergo ſcis operatoꝛ oĩ⸗ um tẽpoꝛũ ſi fuu aliqnod tpus anteqᷓ; faceres celũ ⁊ terram: cur diciiur ꝙ ab opere ceſſabas: Jdipſũ ꝙ tempus tu fe ceras:nec pꝛeterire po nerũt tẽpoꝛa an⸗ teq; faceres tempoꝛa. Si autem ante ee lum ⁊? terraʒ nullum erat cur queruur qd tũc faciebat:nõ enim erat tunc vbi non tẽpus nec tu tempoꝛe tẽpoꝛa pꝛe⸗ cedis:alioquin nõ omnia tẽpoꝛa pꝛece⸗ deres:ſed pꝛecedis omnia tempoꝛa pꝛe terita celſitudine ſemper pꝛeſemis eter nitatis ⁊ ſuperas omnia futura:quia et illa futura ſunt ⁊ cum venerint pꝛetrie ta erunt:tu autẽ idem ipſe es ⁊ anni tui non veficiẽt. Anni tui nec eunt nec ve⸗ niunt: iſti enim noſtri ⁊ eunt⁊ veniunt Ut omnesveniant anni tni omnes ſi⸗ mul ſtant:quoniam ſtant: nec eütes a denientibus excluduntur: quia nõ trꝗ ſeunt. Iſti autem omnes noſtri eunt cũ omnes nõ erunt.Anni tui dies vnus ⁊ dies tuus nõ quotidie ſed bodie: qꝛ bo diernus tuus non cedit craſtino: neq; enim ſuccedit heſterno. Hodiernus tu us eternitas. Ideo coeternum genuiſti cui dixiſti ego hodie genui te. Omnia tempoꝛa tu feciſti:⁊ ante omnia tempo ra tu es: nec aliquo tempoꝛe non erat tempus. Nullo ergo tẽpoꝛe non fece⸗ ras aliquid quia ip um tempus tu fece raos:nulla tempoꝛa tibi coeterna ſunt: quia tu permanes. At illa ſi permane⸗ Gttoſenten npuelns hoe giummt, Qnis (onnncürrico⸗ Oudamen eoconen nelligtnas eligimngetian Cuudhmnns Qid enoer neqpen ſayewvlin ne⸗ oſcreme Q Weſeprrenun kanoneſet ſnbltſeroͤtän⸗ iplpon Apſcoſitc ſickrfrnmüͤnee ſonper Kanwe uſkraiamnon Gegop ftqiinpnn inlweſenfn egaäninbang nhiunegdor nmpncnuth n ſobigrnn ncpſetmünts ig Beneirne⸗ uiiri deg⸗ MEnie, oo chiiepenn uſmigtd n utgiſtittn wiii emigichn, Mimen eniſenit Nn tel 1redeſecne Mnocrnſ Nlücplie imiianehr imndn rpöpenn npmitli Gyu Sanent men ar Möeimnen n ANerpdrtite mmnöamttne sonn vbonmnuſcunt tonſem wicengeutd pinuat nlwtiieitk tuumiN = durn woNin ahinzen ðDð/ . . rent non eſſent tempoꝛa. Quid eſt eniʒ tempus:Quis hoc facile bꝛeuiterq; ex plicaueni: Quis boc ad verbuʒ de illo pꝛoferenduũ vel cogitatione compꝛehẽ derit: Quid autem familiarins ? nonꝰ loquedo cõmemoꝛamus qᷓ; tempus Et intelligimus viiq; cuʒ id loquimur intelligimns etiam cum alio loquente id audimus. Quid eſt ergo tempus:Si nemo ex me querat ſcio:ſi querenti ex⸗ plicare velim neſcio. Fidenter tamen dico ſcire me. Quod ſi nihil pꝛeteriret non eſſet pꝛeteritum tempus:⁊ ſi nihil adueniret non eſſet ſuturuʒ tempus: ⁊ ſi nihil eſſet nõ eẽt pꝛeſẽs tempus.Duo ergo illa tempoꝛa pꝛereritũ ⁊ futurum quomodo ſũt quãdo ⁊ pꝛeteritum iam nõ eſt: ⁊ futurũ nondũ eſt: Pꝛeſens at ſ ſemper eſſet pꝛeſens nec in pꝛeterituʒ tranſiret iam n on eſſet tempus ſz eterni tas. Si ergo pꝛeſene vt tempus ſit ideo fit quia in pꝛeterutũ tranſit: quomodo ⁊ hoc eẽ dicimus cui canſa vt ſit illa eſt qua non erit: vi ſcilicet nõ vere dicamꝰ tempns eſſe niſ quia tendit non eẽ:Et tamẽ dicimus longuʒ tempus 2 bꝛene tempus neq; hoc niſi de pꝛeterito aut fururo dicimus. Pꝛeteritũ tempus lõ/ gum verbi gratia vocamꝰante centum annos futurũ itid lõgũ poſt centũ an⸗ nos. Bꝛene at pꝛeteritũ ſic vtputa dici mus an decẽ dies:⁊ bꝛeue futurũ poſt decẽ dies. Sʒ quo pacto lõ zuũ aut bꝛe ue q nõ ẽ: Pꝛeteritũ.n. iã nõ ẽ ⁊ futu ru nõdũ ẽ.non itaq; dicamus logũ eſt ſz dicamde pꝛeterito lõgũ fuit ⁊ de fu turo longũ erit. Dñe de meꝰlux mea ñj ne ⁊ hic veritas tua deridebit bominez. Quod eniʒ longum fuit pꝛ teritũ tem pus cũ iã ect pꝛeteruũ lõgũ fuit an cũ adpuc pꝛeſe s eet. Tũc eniz poterat eẽ lõgů qñ erat goõ eet longũ. Pꝛeteruum longũ vero iq n erat vñ nec lõgum eẽ poterat qð oĩno ñ erat.Nõ g oicamꝰ lögu fuit pꝛeteritũ tẽp.nʒ. n. ĩueniemꝰ qᷣd fuerit lõgũ qũ ex quo pꝛeteritũẽ nõ ẽ. Sz di/⸗ cam lõgũ fuit illud pꝛeſẽs tẽpꝰ: q; cuz pꝛeſens eet lõgũ erat.nondũ.n. pꝛeterit rat vt nõdũ et: ⁊ iõ erat qð lõgum eſſe poſſet. Poſtea vero qᷓ; pꝛeteru ſimul et eẽ deſtitit qð eẽ deſtitit. Uidea⸗ mus go aia hũana vtrũ ⁊ pꝛeſẽs tẽpus poſſit eẽ lõgũ.Datũ.n. tibi ſentire mo ras atq; metiri. Quid rũdebis mihi: An centũ anni pꝛeſentes lõgũ tepus ẽ. Ui⸗ e pꝛiꝰvtrũ poſſint pꝛeſẽtes eẽ cẽtũ an ni. Si. n. pꝛimus eoꝛũ annus agit ipſe pꝛeſens c. nonaginta vero ⁊ nouẽ futu ri ſũt: ⁊ iõ nõdũ ſunt. Si ãt ſecũdus amn nus agit᷑ iã vnus ẽ pꝛererit alter pꝛeſẽs cereri futuri.Atq; ita ſ medioꝛũ queli bet cẽtnarij bui numeri ãnuʒ pꝛelcteʒ poſuerim:an illuʒ pꝛeteriti erunt poſt illũ futuri. Quocirca cẽtũ ani pntes eẽ nõ poterũt. Uide ſaltẽ vtru qui agitux vn ipſe ſit pꝛeſẽs.Et eiꝰ. n. ſi pᷣmꝰ agitur mẽſis futuri ſunt ceteri. Si ſecũdus iaʒ 2⁊ pꝛim pꝛeterijt ⁊ reliqui nõdũ ſũt. Er go nec qnus qui agitur totꝰ ẽ pꝛeſẽs.Et ſi nõ totꝰ ẽ pñs nõ ẽ annꝰpꝛeſens.Duo deciʒ.n.mẽſes ãnus ẽ. Quoꝛuʒ quilibet vn ꝰmẽſis qui agitur ipie pꝛeſẽs e: cete⸗ ri aut pꝛeteriri aut futuri q;quã nʒ mẽ ſis qui agitur pꝛeſens ẽ: ſʒ vnꝰ dieo. Si pꝛimꝰ. futuris ceteris:ſi nouiſſim pꝛete riiis ceteris:ſĩ medioꝛum quilibet inter pꝛeteritos ⁊ futuros.Ecce pꝛeſens tẽpꝰ qð ſoluʒ ĩuenlebamꝰlõgũ appellanduũ vit ad vnius diei ſpaciũ cõtractũ ẽ. Sʒ diſcutiamꝰetiã ipſuʒ: qꝛ nec vnus dies totus eſt pꝛeſens:nocturnis enim ⁊ di⸗/ urnis hoꝛis omnihᷣus vigintiquatuoꝛ expletur. Quarum pꝛima ceteras funum ras habet:nouiſſima pᷣteritas aliqua ve V 2 ro interlectarũ ante ſe pꝛeteritas: poſt ſe futuras. Et ipſa vna boꝛa fugitiuis p⸗ ticnlis agitat᷑. Quicqᷣd eius auolaui pᷣ teriũ ẽ: qcqͥd ei reſtat futurũ. Si quid intelligit᷑ tꝑis qð ĩ nullas ia velĩ miu tiſſinas momẽtoꝝ partes diuidi poſſit id ſolũ ẽ pñs dicat᷑. Qð tñ ita raptim a futuro i pꝛeteritum trãſuolat:vt nulla moꝛula extẽdat. Nã ſi extendit᷑ diuici tur in pteritũ ⁊ futuꝝ. Pꝛeſens ant nul lü hʒ paciũ. Ubi eſt ergo temp qð lõ⸗ gũ dicamus. An futuꝑ.non qdem dici mus longũ ẽ qꝛ nondũ ẽ qð lõgum ſit ſed dicimꝰ longũ erit Quando igit erit Si eni ⁊ tũc cũ adhuc futurũ erit n erit longũ:qꝛ qd ſit longũ nõdu erit. Si au tẽ tuc erit lõgu cũ ex futuro:quod non dũ ẽ eẽ iaʒ ceperit ⁊ pñs factum erit vt poſſit eẽ qð lõgum ſit:iam ſuperioꝛibꝰ vocibꝰclamat pns tps longů le eſſe nõ poſſe. Et tñ dñe ſentimus interualla tẽ poꝝ ⁊ cõparamus fibimet: 2⁊ oicimus alia lõgioꝛa ⁊ alia bꝛeuioꝛa. Metimur etiã quãto ſit bꝛeuius aut lõgius illud tps q; ilud: ⁊ reſpondemns dupluʒ et boc vel triplum:illud aut nimplum: aut tantum boc eẽ quantum illug. Sedpᷣ tereũtia metimur tꝑa cum ſentiedo me timur. Pꝛeterita vo que iam non ſunt aut futura que nondum lunt quis me/ tiri põt niñ foꝛte audebit qs dicere me⸗ tiri poſſe qð nõ eſt. Cũ ergo pꝛe erit ta pus ſentiri ⁊ metiri poteſt: cu aũt pꝛet⸗ rierit quoniam non eſt nõ poteſt. Que ro pater nõ affirmo: deus meꝰ pꝛeſide mibi ⁊ rege me: quiſnaʒẽ qui dicat mi bi non eẽ tria tẽpoꝛa:ſicut pueri didi/ timus:puerolq; vocuimus:pꝛeteritum pꝛeſens ⁊ ſuturũ:ſed tantũ pꝛeſens am̃ illa ouo non ſunt. An ⁊ ipia ſunt ſed ex aliquo pꝛocedit occulto cuʒ ex futuro luu pꝛeſens:⁊ i n aliquid recedi occulũ Confeſſionuux cum ex pꝛeſenti fit pꝛeteritum. Nam vbi ea viderũt qui futura cecinerunt ſi nondum ſunt. neq; enĩ poteſt vider id qoð nõ eſt: ⁊ qui narrant pꝛeterita non viiq; vera narrarent ſi aĩo illa nõ cer/ nerẽt. Que ſi nulla eent cerni vtiq; nõ poſſent. Sunt ergo ⁊ futura ⁊ pꝛeteri⸗ ta. Sine me domine amplius querere Spes mea nõ cõturbetur intẽtio mea Si enim ſunt futura ⁊ pterita volo ſci⸗ re vbi ſint Quod ſi nondnz valeo cio tñ vbicumq; fſint non ibi ea futura eſſe ant pꝛeterita ſed pᷣſentia. Nam ſi et ibi ℳ ) futura ſũt nondum ibiſunt. Si ? ibip/ terita ſunt iam non ibi ſunt. Ubicunq; ergo ſunt quecũq; ſunt non ſintniſip ſentia: q; ; pꝛeterita cum vera narran⸗ tur ex memoꝛia pꝛoferuntur:no res ſpe que pꝛeterierũt ſiʒ verba ↄcepta ex ima⸗ ginibus earum: que in animo velut ve ſtigia per ſenſus pꝛetereũdo fixerunt. Puerutia quippe mea que um no eſt: in tempoꝛe pꝛeterito eſt quod iam no eſt. Imaginem vero eiuns cum eam re / colo ⁊ narro in pꝛeſenti tempoꝛe inine oꝛ:qꝛ eſt adbuc ĩ memoꝛia mea. Utruz ſimilis ſit caula pꝛedicẽdoꝛum futuro rum vt rerum que nondum ſunt id eł ſtentes pſentantur imagines: cõlaeoꝛ deus meus neſcio Illud ſane ſcio:non plerũq; pꝛemeditsi futuras actiones noſiras eãq; pᷣmediationẽ eſle pꝛeſen te m:actionem autem quam pmecita⸗ mur nõdum eſſe: qꝛ futura eſt. Quam cum aggreſſi fuenmus: æ quod pinedi tabamur agere ceperim: tunc er illa actio: qꝛ tũc nõ futura ſed pnie e. Quo/ quo mõ ſe ita bat archana pſitid futu roꝝ:videri niſ q nõ põt Qo autia nõ ſutuꝑ ſʒ pns c.Cũ g viger dicũt fu⸗ tura.nõ ipa qᷓ nõdũ ſũt.i.q fmura ſut:i eopꝑ caule vel ſigna foꝛnitã vidẽtur qͥ is 15 t eſtonofin nikuini Urmnoconceht ntsiiſint: imrglllo⸗ titicvogeril a cenename mcotod pre nncofumin (ſſedonnscnne tüäoräünit nr nodociidt⸗ etcetbante⸗ Clonitoclson Cecheneeklaineg Cecropeintd Penntediann. klanödü un Kucironö Cnencan⸗ chnegmne ius podeces dDoctiſinpr lemocnoe iiei tppili,f Mn oͤt ii Peenen ⸗ dliipotero⸗ nohleeloneoe oiſnden ſeinaatnte Medantn T. . fi Mtenatfin igenurti Nhltntisore hopfnne Mlirnpie . ucontniog hli Dihee Mmhfi ugimngon Nemgtigetie unmm rin menkiee innlutentn apdt dominenlage. öcadamn Numtinn Awesrnch girwid uuza wunbfntg mimmdin uruiI onznimm iſenn m NMMN uſtnii ngim rinticht nfanch tuinmmm funt. Ideo non futura ſed pꝛeſentia ſũt iaʒz videntibꝰ:ex quibus futura pꝛedicũ tur animo concepta: Que rurſus cõce⸗ ptiones ia ſunt: ⁊ eas pꝛeſentes apud ſe ituẽtur qui illa pꝛedicũt. Loquatur mihi aliquod exẽplũ tata rerũ numero ſitas. Intueoꝛ auroꝛ: oꝛiturũ ſoleʒ pꝛo nuncio:quod intueoꝛ pꝛeſens:quod ꝓ⸗ nuncio futurũ. Nõ ſol futurus qui iaʒ eſt fed oꝛtus eins qui nõdũ eſt.Camen etiã oꝛtũ ipſũ niſi animo imaginatin ſi⸗ cut modo cũ id loquoꝛ:nõ eum poſſeʒ pꝛedicere. Sed nec ipſa auroꝛa quam iĩ celo video ſolis oꝛtus eſt:quãuis eũ pꝛe cædat:nec illa imaginatio ĩ animo meo Que duo pꝛeſentis cernũtur: vt futurꝰ ille ante dicatur. SEntnura ergo nondũ ſut. Et R nõdũ unt: non ſũt.Et ſi nõ ſũt vigderi oino nõ poſſũt:ſj pred ci poſſũt exr pꝛeſentibꝰque iã ſunt ⁊ vidẽtur. Cu itaq; regnatoꝛ creature tue quis ẽ mo⸗ dus quo doces aias ea que futura ſunt Docuiſti n.prophetas tuos. Quis naʒ ille modus ẽ quo doces futura cui fu⸗ turũ qnicquà nõ ẽ vel pou de ſnturis doces pñᷣtia. Nã quod nõ eſt nec vtiq; Doceri põt.imis longe ẽ modus iſte ab acie niea. Inualuit ex me nõ porero ad illi. potero autẽ ex te cum dederis tu ouice lumẽ occuliorum oculormn: mBmeorũ Quod autẽ nüc liquet ⁊ claret nec fututa ſunt nec preterita: nec pro/ prie dicna tur Tempora ſunt tria prete ritũ preſens ⁊ ſuturũ.Sed fortaſſe pro prie diceretur tẽpoꝛ ſunt tria. Pꝛeſẽs de pꝛeteritis preſẽs de preſentibns: pre ſens de futuris. Sunt. n. hec in aĩa tria quedã:⁊ alibi ea nõ video. Pꝛeſens de pꝛeteritis memoua: pꝛeſens de pꝛeſenti bus contuitꝰ: pꝛeſens de futuris expe⸗ ctatio. Si hec p mirtimur dixere tria tẽ⸗ poꝛa video fateoꝛq; tria ſunt. Dicatur XI. etiã tẽpoꝛa ſunt tꝛia pꝛeteritũ pꝛeſens ⁊ futurũ:ſicut abutitur cõſuetudo: dicat᷑ ecce nõ curo nec reſiſto nec repꝛehẽdo dũ tñ intelligatur qð dicit᷑ neq; id qdð futuꝝ eſt eẽ iã neq; id qð pꝛeteritũ eſt. Pauca ſüt.n. que ꝓpꝛie loqnimur: plus ra nõ ꝓpꝛie:ſed agnoſcit᷑ quid velimꝰ Dixi ergo pauloante qð pꝛetereũtia tẽ poꝛa metimur vt poſſim dicere duplũ P eẽ hoc tẽpoꝛis ad illud ſimplũ:aut tan tũ hoc quãtũ illud:ſi quid oe partibus tẽpoꝝ aliud poſſumus renciare metiè do.nocirca vt dicebat pꝛetereũtia me timur tẽpoꝛa.Et ſi quis mibi dicat vn/ de ſcis:reſpõdeà ſcio:qꝛ metimur. Nee metiri que nõ ſunt poſſumꝰ:⁊ nõ ſunt pꝛeterita vel kntura. Pꝛeſens vero tem pus quomõ metimur quãdo nõ habet autẽ pꝛeterierit nõ metit᷑. Quid.n.meti atur nõ erit. Sed vnde ⁊ qua ⁊ quo pꝛe terit cũ metirur. Sʒ eñ ⁊ qua ⁊ quo pᷣte rit enʒ metitiu: Un niſi ex futuro: qua niñ per pꝛeſẽs:quo niñ in pꝛeteritũ:Ex illo ergo quod nödũ per illud quod ſpacio caret in illud qð iã nõ eſt. Quid autẽ metimur niſñi tẽpus in aliquo ſpa⸗ cio:neq; enim dicimꝰſimpla ⁊?⁊ dupla ⁊ tripla ⁊ equalia:⁊ ſi quid hoc modo in tempoꝛe dicimniſ inter ſpacia tempo rum. In qno ergo ſpacio metimur tem pus pꝛeteriès? Ultrũ in futuro vnde pꝛe terit: Sed qð nõdũ ẽ nõ metitur. An in pꝛeſẽti qna pꝛeterit? Sʒ nullũ ſpatium nõ metimur. An in pꝛeterito quo pꝛete rit? Sʒ qo iã nõ ẽ nõ metimur. Exarſit animus me noſſe iſtud iplicat ſſimng enigma noli claudere dñe veꝰmeꝰ bo⸗ ne pater:per chꝛiſtũ obſecro noli clau⸗ dere deſiderio meo iſta ⁊ vſitata ⁊ abdi ta quo minꝰ ĩ ea penetret ⁊ dilureſcãt a lucẽte miſericoꝛdia tua dne.Què pcũ⸗ ctaboꝛ de bis ⁊ cni fructuoſiꝰ cõfiteboꝛ imꝑitia meã:niſi tibi cui nõ ſunt mole⸗ ſta ſtudia mea flàmãtia vebemter i ſcri ꝓturas iuas:Da qð amo:amo.n. Et q; au dediſti. Da pr q vere noſti data bo/ na dare filus tuis.da qm ſuſcepi cogno lcere te: ⁊ laboꝛ ẽ ante me vonec aꝑias R cbꝛiſtũ Obſecro i noie ei ſacti ſcõꝛũ nemo. mihi obſtrepat.Et ego credidi ꝑꝑ qð ⁊ loquoꝛ. Pec ẽ ſpes mea:ad bac vi no vt cõtepler delecianões dñi. Ecce veteres poſuiſti dies meos ⁊ traſeunt = quomõ neſcio.Et dicim tẽpus ⁊ tẽpui ẽpoꝛa ⁊ tẽpoꝛa: quaãdiu oixit hoc ille: guãdiu fecu hᷣ ille:æ qua lõgo tẽpoꝛe il lud non vidi: ⁊ duplũ tꝑis bʒ bec ſylla⸗ ba ad illam ſyllaba bꝛeuem. Dicimus B2andim ha itelligimur z itelligimꝰ Manifeſtiſſima 2 vſitatiſſima ſũt: et cadẽ rurſus nimis latet ⁊ noua ẽ inuẽ tio eoꝛü.Audiui a quoda hoie docto ꝙ ſolis ac lune ac ſiderũ motus ipia ſint tꝑa ⁊ nõ ani. Cur.n.nõ potiꝰ oluʒ coꝛ⸗ poꝛiũ mot ſint tꝑa: An vo ſi ceſſarẽt ce l lumina ⁊? moueret rota figuli: non cẽt tẽpns quo metiremur eos giros: et diceremus aut eqlib moꝛulis agi aut ſi alias tardiꝰ: alias veloci moueret᷑ ali⸗ os magis oiuturnoſ eẽ:alioſ minꝰ. Aut cũ hoc diceremꝰ vñ ⁊ nos ĩ tẽpoꝛe loqᷓ remur aut eeni in verbis nr̃is alie lon ge iyllabe alie bꝛeues niñ qꝛ ille lõgio⸗ ri tꝑe ſoninſtẽt iſte bꝛeuioꝛe:Deꝰ da ho minib videre ĩ paruo cões notitias re u paruaru atq; magnarũ. Sut ⁊ ſyde⸗ ra 2 luminara celi ĩ ſigniu ⁊ i iꝑibꝰ 2ĩ anis ⁊ in diebꝰ. Sunt vere.ſed nec ego dixer ĩ circuitũ uliꝰ lineole rote dieʒ eſſe nec in io tẽpus ñ eẽ ille oixerit. Ego ſci re cupio viʒ naturdq; tẽpoꝛũ quo meti mur corpoꝛũ motꝰ dicimꝰillũ motuʒ verbi gratis tꝑe vuplo eẽ diuturnioꝛeʒ Confeſnonum 8 qᷓ; iſtũ nã q̃ro qĩ dies dr nõ tii moꝛ la ſolis ſuꝑ terrã ſecũdũ ꝙ aliud ẽ dies aliud nox:iʒ et totꝰ ei circuitꝰ ab oꝛien te vſq; ad oꝛietẽ ſecũdũ ꝙ dicimꝰtot di es trãſerũt.Cũ ſuis.n.noctibꝰ dicũux tot dies nec extra reputaâtur ſpacia nof ctiũ. Qin g dies explef motu ſolis atqs circuitu ab oꝛiente vſq; ad oꝛiemè:q̃ro vtꝝ motꝰ ipſe ſit dies an moꝛa ipſa qᷓis pagit᷑ an vtrũq;. Si.n.pᷣmũ:dies et oi& es ergo eẽt ẽt ſi tãto ſpacio tꝑis ſol cur ſũ illũ ꝑegiſſʒ quãtũ ẽ hoꝛe vniꝰ. Si ſe⸗ cũdũ.ꝗᷓ nõeẽt dies ſi ab oꝛtu ſolł vſq; i oꝛtũ alterũ tã bꝛeuis moꝛa eẽt qᷓ;ẽ boꝛe vnius. Sʒ vicies quaterq; circuiret ſol vt expleret dit᷑. Siotrũq;:nec ille appel laret᷑ dies:ſi hoꝛe ſpacio ſol totũ ſnu gi rũ circniret:nec ille ſi ſole ceſſante tůtũ tẽpoꝛis pꝛeteriret quãto ꝑagere ſol to⸗ tũ aãbitũ de mane ad mane aſſolet:non itaq; nũc querã qͥd ſit illud qõ vocat᷑ dies:ſed qd ſit tẽpꝰ quo metiẽtes ſolis circuitũ diceremꝰ eũ dimidho ſpacio tẽ poꝛis pactũ minꝰq; ſolet:ſ tato ſpacio tẽpoꝛis pactꝰ eẽt quãto peragunt᷑ ho ꝛe duodeciʒ. Et vtrũq; tẽpns cõparan tes diceremꝰ ullud ſimplũ h̊ ouplũ:ẽ᷑t ſi aliqñ illo ſlinplo aliquando iſto onplo ſol ab oꝛiente vſq; ĩ oꝛiẽtẽ citcuiret. Ne mo g mihi dicat celeſtiũ coꝛpoꝛũ motꝰ eè tẽpoꝛa:qꝛ ⁊ cuiuſdã voto cũ ſol ſte⸗/ tiſſet vt victoꝛ ioſue pꝛeliuʒ pageret ſol ſtabat ſed tẽpus ibat. Per ſuuʒ quippe ſpaciũ tẽpoꝛis qd ei ſufficeret illa pn/ gna geſta atq; finita ẽ. Uideo igit᷑ tẽpꝰ quadã eẽ diſtẽſiont. Sʒ video an vidẽ mihi videoꝛ:Cu densrdbi lur en tas. Jubes vt appꝛobẽ ſi q dica pus eẽ motũ corpone. 6 iubes. Naz coꝛpus nullũ moueri niſi ĩ tꝑe audio. Tu dicis. Ipſũ ãt coꝛpoꝛis motũ tẽpuſ eẽ nõ audio.Nõ tu dicis.ũ.n. mouet Cocnettpenel aconunn ſrönterqnoe Uuntnoͤvice htigfoꝛeex q ſeeoeſn.0 hite'eetenn gicädiam üßzätülluce ſdaliudſton Relocoti ppae Pus qomouet olno movek oo MWlber ehl (ſtorlopons Kiütgeliuſt Noneinord iebmiporet⸗ ſgetoptbal ſüünotüeye Wwrdentidi erfeuung wotüelſenin Conpkneif daſclkgun Poröͤgec eachuccr biſeſarenen neüiſognizn inigag ſtteyupe Mulnociden ulleſtte ſhomenorſean udln uneſlmmin iſtkgi N ttgulne niahelte ſcſedenn⸗ inin vginufit mmitiii R Ceiguf S mnninſ Sapkinen nenſgar tdesnguf inüoſragt uftni iswudtge Weurgaumn Sigrele borernti ec ileſcteit mwagtinen ANi ritlug i wnur miünmncbft tietiin agioe mig ine⸗ Audſmpiid iinhin ſgzinitin q;tũ cũ oicimcollatione dicimꝰ velut tm h̊ q; tü uluch aut oupiũ G̊ ad ülud:et ſi qͥq aliud iſto mõ. Si at notare potue rimꝰlocoꝛũ ſpacia vñ ⁊ quo veniat coꝛ ”õ coꝛpus tẽpoꝛe metioꝛ qutdiu moueat ex quo moueri icipit vonec dennat. Et ſi nõ vidi ex quo cepit ⁊ perſeuerat mo neri vt nõ videã cũ deſinit. nõ valeo me tiri ni foꝛe ex quo videre incipio do/ nec oeſind. Qod ſi diu video tatümõ lõgũ tẽp ee renuũcio:ñ ãt q;tum ſit qꝛ ⁊ pus qð mouet:vel partes eiꝰſi tanqᷓ; in toꝛno mouet᷑ poſſumoicere qᷓ;tũ ſit tẽ poꝛis ex quo ab illo loco vſq; ad illũ lo cũ motcoꝛpoꝛis vel partis eiꝰ effectus c.Cũuũ itaq; aliud ſit motꝰ coꝛpoꝛis: ali⸗ ud quo metimur:qᷓ;diu ſit qs nõ ſenti⸗ at qͥd hoꝛu potiꝰtepꝰoicẽdu ſt: laʒ ⁊ ſi varie coꝛpus aliqñ mouet aliqũ ſtat: nõ ſolũ motũ eiꝰ ſed ẽc ſtatum tꝑe meti mur ⁊ dicim tãtũ ſterit quatů motuz c aut ouplo aut triplo ſtetit ad id quod motũ cẽ:t ñi qͥd aliudnr̃a dimenſio ſiue compꝛebenderit ſiue exiſtimauerit vt dici ſolet plus minꝰ. Nõẽ ̊ tẽpꝰ coꝛ⸗ poꝛis motꝰ: ⁊ cõfiteoꝛ nibi dne ignoꝛar̃ me adhuc qͥd ſit tepꝰt rurſus ↄliteoꝛ mi bi one ſcire me in tꝑe iſta dicere: ⁊ diu meia loqui tꝑe.atq; idipſũ diu nõ eẽ nini moꝛa tꝑis.Quomõ igit᷑ h ſcio quã do qͥd ſit tẽpus neſcio: n foꝛte neicio queadimodũu dicaʒ qo ſcio: Pei mihi qᷓ neſcio ſaltẽ qd neiciã. Ecce de meꝰcoꝛã te q; nõ metioꝛ ſicut loqu oꝛita eſt coꝛ meu.Lu illuminabis lucernã meãꝗ dnñe deus me illumina tenebꝛas meas. 0 ne tibi cõſitet᷑ aia mea cõfeſſione veri dica metiri me tẽpoꝛa Itane de? me* metioꝛ ⁊ quid metiaꝛ neſcio? Metioꝛ motũ coꝛꝑis i tꝑe:itẽ ipſũ tẽpꝰnõ meti oꝛ: An vero coꝛpoꝛis motũ metirer qᷓ; Aiu ſituã: ⁊ qdiu hincilluc ꝑueniat niſi AXl. tẽpus ĩ quo mouet᷑ metirer. Iſpũ ergo tẽpus vñ metior: An tꝑe bꝛeuioꝛ meti mur lõgiꝰ:ſicut ſpacio cubui ſpaciũ trã ſtri: Sic. n. videinur ſpacio bꝛeuis iylla be metiri ſpaciü lõge ſyllabe atq; id oq plũ dicere. Ita metimur ſpacia carinuʒ ſpacijs verſuum: ⁊z ſpacia veriuũ pacijs peauũ ⁊ ſpacia pedu ſipacijs iyllabaruʒ:⁊ ſpacia longax ſpacijs bꝛeuiũ nõ ĩ pagi nis. Na eo mõ loca metimur ñ tꝑa. Sʒ cũ voces pꝛonũciãdo trãſeũt ⁊ vicimꝰ longũ carmẽ c.na tot verñibꝰ cõtexun tur lõgi vſus:nã tot pedibꝰcõſtãt lögt pedes: nã tot ſyllabis tedũtur lõge Iyl⸗ labe:na oupla ẽ ad bꝛeuẽ:ſi neq; ita cõ pꝛehẽdit᷑ ceria mẽſura tꝑis:qnquidem fieri põt vt ãplioꝛi ſpacio tꝑis ꝑionet ⸗ ſus bꝛeuioꝛ ſi pꝛoductiꝰ pnuũciet qᷓ; ion gioꝛ ſi coꝛeptiꝰ:ita carmè ita pes ita ſyl laba. Inde mihi viſũ ẽ n hil eẽ aliud tẽ pus qᷓ; diſtẽſtonẽ.ſʒ cuiꝰrei neſcio:⁊ mi rũ ſi nõ ipnus animi. Quid eniʒ metioꝛ obſecro ðs meꝰ? dico.aut ĩdefinite lõ giꝰẽ h̊ tp qᷓ; illud:aut ẽt definite du⸗ plũ ẽ h ad ulud. CLẽpꝰmetioꝛcio.Sed nõ metioꝛ futuꝑ:qꝛ nõdũ ẽ. Sʒ nõ ineti oꝛ pᷣſẽs:qꝛ nullo ſpacio tẽdit. Noõme tioꝛ pteritu:qꝛ iã nõ ẽ. Quid gꝗᷓ metioꝛ⸗ An pꝛetereutia tꝑa ñ pterita. Sic. n. dẽ xerdã. Inſite aie meꝰ attẽde te foxtit. De adiutoꝛ nr̃ ipſe fecit nos ⁊ non ipſ qꝗ nos. Attede vbi albeſcit veritas. Ecce puta vox coꝛpoꝛiſ ĩcipit ſonare ⁊ ſonat ⁊ adhuc ſonat:⁊ ecce deſinit ſonare:iã q; letiũ ẽ: ⁊ vox illa pterua ẽ.⁊ nõ ẽ iẽ vox. Futura erat dteq; ſonarʒ: ⁊ nõ po terat metiri:qꝛ nõdũ erat:⁊ nũc nõ põt qꝛ iã nõ ẽ. Luc ergo poterat cum ſona bat:qꝛ tũc erat qͥ metiri poſſʒ. Sʒ ⁊ tüc nõ ſtabat.ibat enim ⁊ pꝛeteribat.An iõ magis poterat. Pꝛeteriens enim tende batur in aliquod ſpacium tẽpoꝛis quo metiri poſſet:qm̃ pñs nullum hʒ ſpatiũ Sig tunc poterat:ecce puta altera ce⸗ pit ſonare: æ adbuc ſonat cõtinnato te⸗ noꝛe ſine vlla oiſtictiõe. Metiamur eã Dũ ſonat. Cũ eni ſonare ceſſauerit:iam pꝛe rita erit:⁊ nõ erit que poſſii metiri. Metiamur plane ⁊ dicamus quanta R. Sed adhuc ſonat:nec metiri poteſt nin ab initio ſui quo ſonare cepit viq; ad finẽ quo deſiuit. Ipſuʒ quippe inter uallũ metimur ab aliquo initio vſque ad aliquẽ fint᷑. Quapꝛopter vox qᷓ non dũ finua ẽ meuri nõ põt vt dicat᷑ qᷓ; lõ ga vel bꝛeuii ſit:nec dici ant eq̃liſ alicui aut aliq̃ fimpla vł oupla l! qͥd aliud. Cũ aut finita fuerit iaʒ nõ erit. Quo pacto igit᷑ metiri poterit: Et metimur tñ tꝑa nec ea q̃ nõdũ ſũt: nec ea q ia nõ ſi: nec ea q̃ nlła moꝛa extẽdunt: nec ea q tmi⸗ nos nõ habẽt. Nec futura ergo nec pꝛe terita nec pꝛeſentia: nec pꝛetereuntia tẽ poꝛa metimur: ⁊ metimur tamẽ tempo ra. De creatoꝛ omniũ: verſus iſte octo ſyllabarũ bꝛeuibꝰ⁊ longis alternat iyl⸗ labis. Quatnoꝛ ita q; bꝛeues pᷣma tertia Inta ſeptima imple ſunt ad quattuoz longas ſecũdã quartã ſextam octaud. Pe ſingule adillas ſingulas vnplũ ha bent tẽpoꝛis: ꝓnũcio ⁊ renuncio: ⁊ ita ẽ quãtu ſentit᷑ ſenſu manifeſto qudtuʒ ſenſus manifenꝰ ẽ. Dꝛeti ſyllaba lõgã metioꝛ: eãq; ſentio habere bis im. Sed cũ altera poſt alterà ſonat: ſi pnoꝛ bꝛe⸗ nis: lõga poſterioꝛ quomõ tenebo bꝛe⸗ uẽé: 1 quomõ eã lõgã menẽs applica⸗ bo:vt iueniã qð bis im habeat: qnqui⸗ dc lõga ſonare non incipit niſi bꝛeuie ſonare deſtiterit: JIpſa quoq; lõgaʒ nõ pũtẽ metioꝛ: qñ nin finuiâ non metioꝛ. Eius ãt finitio pꝛeteruio ẽ. Quid g t qð metioꝛ: Ubi ẽ quã metioꝛ bꝛeuis: Ubi lõga quã metioꝛ: Ambe lonuerunt Conieſſionum auolauerũt pꝛetenerunt ia nõ ſunt: et ego metioꝛ. Fidẽterq; rũñdeo qñ exerci tato ſẽſu fidit᷑ illa ſimplã eẽ illã oupla in ſpacio.ſ.tẽpoꝛis.neq; hoc poſſuʒ niſi qꝛ pꝛeterierũt.Et finite ſunt. Nõ ergo ipſas qᷓ iatnõ ſunt ſj aliqnid i memoꝛia mea met ioꝛ: qo infixũ manet i te anima pere qð ẽ: noli tibi obſtrepe turbis affe ctionũ tnaꝝ. In te inquã tẽpoꝛa metioꝛ affectionẽ quã res pꝛetereũtes in te fa⸗/ ciunt: ⁊ cũ ille pꝛeterierit manet. Jpſeʒ metioꝛ pꝛeſentẽ: nõ eas q pterierũt vt fi eret. JIpſã metioꝛ cũ tẽpoꝛa metioꝛ. Er/ go aut ipſa ſũt tẽpoꝛa aut ñ tꝑa metioꝛ quid cũ metimur ſilẽtia: ⁊ dicim illud ſilẽtiũ im tenuiſſe tꝑis q;tum illa vor ie nuit? nõne cogitationè tẽdim ad mè⸗ ſurã vocis quaſi ſonaret vt aliqd de in teruallis ſilentioꝝ i ſpacio tſꝑis renucias re poſſimꝰ.nã ⁊ voce atq; oꝛe ceſſante pagimus cogitãdo carmina ? verſus ⁊ quẽq; ſermonẽ motionuũq; dimẽſões ã(libet ⁊ de ſpacijs tẽpoꝝ q;tũ illudad ilud ſit renũciamnõ aliter ac ſi ea ſo⸗ nddo diceremꝰ. Si volnerit alidd edere lõginſcul vocẽ: ⁊ cõſtituerit pꝛemedi⸗ tãdo qᷓ; lõgam futura ſit: egit vtiq; iſtt ſpacio tꝑis in ſilentio:memoꝛieq; com mẽdã ſ cepit edere illã vocẽ qͥ ſonat:do nec ad ꝓpoſitum terminũ pducat᷑. Im mo ſonuit ? ſonabit. na qð eius iã pa⸗ ratũ ẽ vtiq; ſonuit: qo at reſtat ſonabi Atq; ua pagit᷑:dũ pnis ltẽtõ futupi pꝛe teritũ traicit diminttiõe futuri creſcen te pꝛeterito:oonec cõſumatione futuri ſit totũ pꝛeteritum. Sʒ quõ minuik aut ↄſumit fatuꝝ quod nõdũ ẽ᷑: Aut aus creſcit pᷣteruũ qð iã nõ ẽ niſi q i aio illud agit tria ſit: n 7 expectat t atte dit ? memnit:vt id q expectat p id qᷣ attẽdu traſeat ĩ id qo memineni 1 kratimmn ihthetof eitiinoee. nemiußternn yncnereſpnl cigCuran a adebert ad ſeſed etu iofntmie ſ go noͤehl̃ eluprteritie⸗ iiatechin ibnetenec (bipeteitu⸗ (Wirmeratczdi imn nerimen Cpntonenpe ſengtunenti falcuf (atconags aniepöͤn Checniapn nlarietin neohinan ſigelsein feclinofote hpſtonin does ctionest lollorboni febonnig iſcndiztun ſtaittnenenn io mone Mütnoomtos Ppebentiſan erhedeye nobltnsn fmieneli Getient' rtentdas ekösch Gehlcrdale pömnfünin rgönſtünmn apungite rins ni ertina oendiin nenorciihen eGinii S ninutg k cinannt mimdhign ee tilnn Liber igit negat futura nõdũ eẽ: Sʒ tñ iaͤ eſt in aio expectatio futuroꝝ Et qͥs negat pꝛeterita iã nõ eẽ. Sʒ tñ adbucẽ ĩ aĩio me moꝛia pᷣteritoꝝ.Et quis negat pꝛeſes tẽpus carere ſpacio:qꝛ in pũcto pꝛterit Sʒ tñ ꝑdurat attentio ꝑ quã pagat ad eſſe qð aberat. Nõ igit᷑ lõgũ tẽpus fu⸗ turũ qð ñ ẽ: ſed lõgũ futuruʒlonga ex pecta io futuri ẽᷣ. nec longũ pꝛeteritũ tẽ pus qð nõ ẽ ſʒ lõguʒ pꝛeteritũ lõga me moꝛia pꝛeteriti ẽ. Dicturus ſũ canticum qð noui a te qᷓ; incipiãt in totum expe ctatio mea extẽdit᷑.Cũ aũt ceꝑo q;tum ex illo ĩ pꝛeteritũ decerpſero tẽdit᷑ ĩ me moꝛia mea: atq; diſtenditur vita huius actioniſ mee ĩ memoꝛiã ꝓpt᷑ qð vixi: ⁊ ĩ expectationem ꝑꝑ quod oicturus ſum piꝛeſens tamen adeſt attẽtõ mea ꝑ quã traijciat qð erat fmturũ vt fiat pterituʒ Qð quãto magis agit᷑:tãto bꝛeuiata ex pectatiõe ꝓlõgat᷑ memo:ia: donec tota expectatio ↄſumat᷑ cũ tota illa actio fi/ nita traãſierit i memoꝛid. Et qð ĩ toto cã tico h ĩ ſingulis ꝑticulis eiꝰ ſit:⁊ qð in ſingulis ſyllabis eiꝰ h in actione lõgio re:cuius foꝛte particula ẽ illud cãticum hocã tota vita hoĩs:cuius partes ſunt oðs actiones bominis:hoc ĩ toto ſecu⸗ lo tilioꝝ bominũ:cuius partes ſũt oẽs dite bominũ. Sed quoniam melioꝛ eſt misicoꝛdia tua ſuꝑ vitaſ: ecce diſtenſio eſt vita mea:⁊ me ſuſcepit dextera tua ĩ oño meo mediatoꝛe lilio hois inter te vnũ ⁊ nos mitos: młtis ꝑ młta vt ꝑ eũ appꝛehbendã ĩ quo ⁊ appꝛehẽſus ſũ: ⁊ a deterib oieb colligar ſequẽs vnum: p terita oblitus:non ĩ ea q̃ futura ⁊ tran⸗ ſitura ſunt: ſed ĩ ea q̃ ante ſunt nõ diſtẽ tus. ſed itentꝰ. lõ m viſtenſionem ſʒ ſm intentionẽ ſequoꝛ ad palmã ſugne vocatõis vbi audi vocè laudis iue et cõtẽpler delectationem tuã nec venien XI. tẽ nec pꝛetereũtẽ᷑. Nũc vero ani mei in gemitibus: 1 tn ſolatium meü vue pat᷑ meus eternus es At ego ĩ tẽpoꝛa eiſſi lui quoꝑ oꝛdinẽ neſcio: ⁊ tumultuoſis varietatibꝰ dilaniant᷑ cogitatiões mee: ĩtima viſcera aie mee:donec ĩ te cõflnd „ purgatus 2 liqdus igne amoꝛis tui: et ſtabo atq; ſolidaboꝛ in teĩ foꝛma mea veritate tua:nec patiar qõnes hoĩnm qui penali moꝛbo plus ſitiũt q; capiut 2 dicũt.Quid faciebat deus anteq; fa/ ceret celũ ⁊ terrã: Aut qͥd ei venit ĩ me⸗ tẽ vt aliqd faceret: cĩ antea nunqnã ali qd fecerit:Da illis dne bñ cogitare ad dicãt: ⁊ inuenire qꝛ nõ dicit᷑ nũquà vbi nõ é tpus. Qui g dieit᷑ nüqud ſᷣ eciſſe: qq alind dicit ni nullo tpe feciſſe Cli deãt itaq; nullũ tẽpus eẽ poſſe ſine cre atura tua: 7 Deflnãt ipſaʒ vanitatẽ lod. Extẽdant᷑ etiam ĩ ea q ante ſunt:⁊ ĩtel⸗ ligãt te anñ oĩa tẽpoꝛa etemum creato⸗ rẽ omniũ tẽ poꝑꝝ:neq; olla tpꝑa tibi eſſe coeterna nec vllã creaturã etid ſi eſt ali qua ſupꝛa tꝑa dñe dens meꝰquis ille ſi nus ẽ alti ſecreti tui:? q; lõge inde me picerunt cõ ſequẽtis delictox meozus. Sana oculos meos:1 2gaudeant luci tue. Certe ſ eſt tã grãdi ſcia ⁊ pſcia pol léẽs aius cui cũcta pꝛeterita ⁊ futura ita nota ſint ſeut mibi vnũ caticũ notiſſi⸗ mũ:nimirũ mirabilis anim iſte atq; ad hoꝛoꝛẽ ſtupẽdus qppe quem iia ũ lateat qcdd pactũ: ? quequiid relictũ ſe cnlopꝑ ẽ: qnẽadmodũ ine non latet can tantẽ illud cãticũ qund ? quantum ei abierit ab exoꝛdio:quid ⁊ quamus reſttet ad finẽ. Sed abũt vt tu cõditoꝛ vniuer ſitatis conditoꝛ aĩarum ⁊ coꝛpoꝝ:abſit vt ita noueris oĩa futura 2 pterus. L.06 ge tu lõge mirabilius lõgeq lecretius. Meq; enim ſcut nota cantantis noin ue canticũ audientis expectatione vo⸗ — eum futurarum ⁊ memoꝛia pꝛeterita⸗ rum variatur affectus ſenſuſq; diſten ditur:ita tibi aliquid accidit incõmuta biliter eterno:hoc ẽ vere eterno creato ri mentiu. Sicut ergo noſti in pᷣncipio celũ ⁊ terraʒ ſine varietate noticie tue: ita feciſti ĩ pncipio celũ ⁊ terrà ſine di/ ſtinctione actionis tue. Qu itelligit cõ fiteat᷑ tibi:⁊ qui nõ ĩtelligit ↄfiteat᷑ tibi O q; excelſus es:⁊ hamiles coꝛde ſiunt domus tua.Lu eniʒ erigis eliſos: ⁊ nõ cadut quoꝝ foꝛtitudo tu es. Amen. Explicit liber vndecimus. Inyucipit ouodecimus. Ulita ſatagit coꝛ meũ dñe ĩ plerũq; ĩ ſermone copioſa ẽ egeſtas bumane intelligẽtie:qꝛ plus lo quit᷑ inqſitio qᷓ; intẽtio:⁊ lõgioꝛ ẽ impe tratione petitio:⁊ operonoꝛ ẽ man pal ſans qᷓ; ſumẽs. Lenemus pꝛomiſſum. Quis coꝛꝛupet illud: Si deus ꝓ nobis quis ↄtra nos: Petite ⁊ accipietis:que rite ⁊ iuenietis: pulſate ⁊ aperietur vo⸗ bis. Omnis eniʒ qui petit accipit: ⁊ que rens inuenit:⁊ pulſanti aperiet᷑. Pꝛo/ miſſa tua ſũt.Et quis falli timeat cũ p/ mutit veritas: Cofitetur altitudini tue bumilitas lingue mee:quoniã tu feci / ſti celũ ⁊ terrà: hoc celu qð video ter⸗ rãq; quã calco.Unde ẽ hec terra quaʒ poꝛto: Lua feciſti. Sʒ vbi eſt celum celi Doimino de quo audiuimus ĩ voce pſal mi:celũ celi domino terrã autẽ dedit fi lus hominũ: Ubi ẽ celu qð non cerni⸗ mus:cui terra ẽ hoc omne qð cernimꝰ⸗ PHoc enim totũ coꝛpoꝛeũ nõ vbiq; to⸗ tum ita cepit ſpeciè pulchꝛa in nouiſũ⸗ mis:cui fundus ẽ terra noſtra:ſjʒ ad illõ celũ celi etiã terre noſtre celũ terra eſt. ⁊c hoc vtrũq; maguũ coꝛpus nõ abſur/ Coniĩeſſionun hac ĩopia vite mee pulſatuzʒ vbis ſaãcte ſcripture tue:⁊ iõ de terra ẽ ad illud neſcio quale celum: qð domino eſt nõ filijs hominum. Et nimirü hoc terra erat inuinbilis t incõ poſua:⁊ neſcio que ꝓfuditas abyſſi ſu⸗ per quã no erat lux qꝛ nulla ſpes erat ili Unde iuſſiſti vi ſcriberetur ꝙ tene bꝛe erant ſuper abyſſum. Quid alid qᷓ lucis abſentia. Ubi enim lux eſſet: ſ eet miſ ſupereſſet eminẽdo ⁊ illuſtrando. vbi ergo lux nondũ erat quid erat ad/ eſſe tenebꝛas niſi abeſſie lucem: Super itaq; erant tenebꝛe qꝛ nuper lux aberat ficut ſonus vbi non eſt ſilentium eſt: Et quid eſt eſſe ibi ſlentiũ: nin ſonum ibi non eſſe? Nonne tu domine docuiſti hanc animã que tibi ↄfitetur?: Nõne iu domine docuiſti me ꝙ pᷣus q; iſtam in foꝛmem materiã foꝛmares atq; diſtin / gueres non erat aliquid.nõ coloꝛ non figura nõ coꝛpus non ſpiritus. non ta⸗ men omnino nibil erat quedam infoꝛ/ mitas ſine vlla ſpecie: Quid ergo voca retur: quo etiã ſenſu tardioꝛibus vtcun q; inſinuaretur nin vſtato aliquo vo⸗ cabulo:Quid autẽ in omnibus mundi partibus reperiri põt ꝓpinquius infoꝛ mitati omnimode q́; terra ⁊ abyſſus: Moinus enim ſpecioſa ſũt ꝓ ſuo gradu infimo qᷓ; cetera ſuperioꝛa ꝑlucida ⁊ lu culẽta omnia. Cur ergo nò accipiaʒ in foꝛmitatẽ materie quã ſine ſpecie fece⸗ ras:vnde ſpecioſũ munduʒ faceres ita cõmode hominibus intimatd: vt appel laretur terra inuinbilis ⁊ incõpoſua? Et cũ in ea querit cogitatio quid ſenſus attingat: ⁊ dicit nibi nõ ẽ intelligibil foꝛ ma ſicut vua:ſicut iuſticia qꝛ materies eſt coꝛpoꝝ neq; ſenſibilis:quonid quid videat᷑ ⁊ quid ſentiat᷑ in inuiñbili ⁊ in⸗ cõpoſita nõ eſt.Dũ ſibi hec dicit buma na cogitatio: conetur eà vel noſſe igno rando vel ignoꝛare noſcendo. Ego vo 1 Nwrirſcigfttt fmnonn neid Ciſirtonnsent iitleisnmniſt icltenttean a Stemnbcttb laſAnthon bntecchnikn eſornastamet fog creaſem (ſappenm ne imgſnenrents fminsboftnen hiſonbnton Gplngiretomnof 1ſtnccher ceaan Cleceienigein enſirclen pls föporei Cree (ddeniäcmay dun gädcirt⸗ ſeenibl intemm tütmemnait Mtüplenoni Cpor ten yt rone. Aina ihnetsblieri fittſeodfunn nditmdig Mipftemeg nnironnin ſhem ſoͤſthien famertſün ſeftnrnd, mnuftednh tianmeione mincsdeſe crtzlene Mſeſ n Kinnumn nnſmninn Plſeetnnin vam gabft SS Wrrn ubnmn ennichtic ENndücndd Neniceſtlae: rgre Stwrckünnne üieni ni i Tordgrir idn ban pni Aibmratt odicn e uber uicgt muifſn H i noti M Nptd S lreptek mnpi Nünmuim nnn / ini tufn Nngngi ing, S , Ninn mti —⸗· == E . ☛r Miber omine ſitotũ ↄfiteoꝛ tibi oꝛe meo ⁊ ea lamo meo qnicqͥd de iſta materia do⸗ eniſti me.cuins antea nomè andiens ⁊ nõ ĩtelligẽs narrãtitus mihi eis qin nòᷣ intelligerẽt eam cũ ſpeciebus innume⸗ ris ⁊ varijs cogitabã:a ideo nõ eam co gitabà:fedas ⁊ honibiles foꝛmas per-⸗ turbatis oꝛdinibus voluebat animus: ſed foꝛmas tamẽ ⁊ infonne appellabã: nõ ꝙ careret fſoꝛma:ſed ꝙ talẽ baberet vt ſt apparerer inſolitũ ⁊ incongrumm ſapie 16 de ſnbſtdãtia tua feciſti aliqt z de nihilo. anerſaretur ſenſus meus ⁊ ↄturbaret᷑ iĩ ſirmitas hbominis:verũ aũt illud qð co gitabã non pᷣnatione omnis foꝛme:ſed coõparatione foꝛmoſioꝝ erat infoꝛme: 2 ſnadebat vera ratio vt omnis foꝛme qualeſcũq; reliquias omnino detrahe⸗ rem ſi veliem pꝛſus infoꝛme cogitare ⁊ nõ poterã. Citius enim non eè cenſebã qð omni foꝛma pꝛiuaretur:quã cogita bam quiddã infoꝛme ⁊ nibil foꝛmatnʒ nec nihil infoꝛme ꝓpe nihil. Et ceſſa⸗ uit menos mea ĩ errogare hinc ſpiritum meũ plenum imaginibns foꝛmatoꝛum coꝛpoꝝ ⁊ eas ꝓ arbitrio mntantẽ atq; variantẽ. Et intẽdi in ipſa coꝛpoꝛa:eo⸗ rũq; mutabilitatẽ altius ĩſperi: qua de ſnũt eſſe oð fuerant ⁊ incipiũt eſſe oð non erãt.Eundẽq; tranſfitũ de foꝛma ĩ foꝛmã p infoꝛme quiddã ſieri ſuſpicatꝰ ſum:nõ per omnino nihil. Sʒ noſſe eu⸗ piebam nõ ſuſpicari.Et ſi totũ tibi con fiteatur vox ⁊ ſtilus meus quicquid ðᷣ iſta queſtione enodaſti mihi: quis legẽ tium capere ourabit:nec ideo tamẽ ceſ ſabit coꝛ meũ oare tibi honoꝛc ⁊ canti cum laudis de ijs que dictare nõ ſuffi⸗ cit. Mutabilitas enim rerũ mutabilinʒ capax ipſa eſt foꝛmarũ omniũ in qnas mutatur res mutabiles Et hoc quid ẽ: nunquid animus nunquid coꝛpus: nũ quid ſpecies animi vel coꝛpoꝛis.Si dici S * VXII. poſſet nibil aliquid eſt ⁊ nò eſt B ea o:⸗ cerem ⁊ tamẽ iam vteunq; erat:vt ſpe⸗ cies caperet iſtas viſibiles ⁊ copoſitas. Et vñ vtcũq; erat niſi eẽt abs te a qno ſunt omnia iquantucq; ſunt. Sed tã⸗ to a te longius quàto diſſimilius. Ne⸗ q; enim locis iſta que tu vomine qͥ nõ es alibi aliud ⁊ alias aliter:ſed ipſum ⁊ ipſum ⁊ ipſum. Sanctus ſanctus ſan⸗ ctus dominus deus omnipotens in pᷣn cipio qð eſt de te ſapia tua q̃ͥ nata ẽ de Feciſti.n.celũ ⁊ terrã nõ de te. Nã eèt eq̃le vnigenito tuo:ac p B ⁊ tibi:⁊ nllo modo iuſtũ eẽt vt eq̃le tibi eèt qð de te nõ eẽt.Et alið pᷣter te nõ erat vñ facẽs ea deꝰ vna trinitas ⁊ trina vnitas.Et iõ de nihilo feciſti celũ ⁊ terrã magnũ qͥd dã ⁊ paruũ quiddã:qm̃ oĩpotẽèſes ⁊ bo nus ad faciẽda oĩa bona:magnũ celũ ⁊ paruã terrã. Tu eras:⁊ alið nihil vñ fe⸗ ciſti celũ ⁊ terrã:quo q̃dã vnũ ppe te: alterũ ꝓpe nihil. Unũ quo ſuꝑioꝛ tu eſ ſes:alterũ quo ĩferius nihil et.Sʒ illð celũ celi tibi one:terrã aũt quà dediſti filis bominũ cernẽdã atq; taãgẽdã: nõ erat talis qualẽ nüc cernimꝰ ⁊ tagimꝰ. Inuiſibil.n.erat ⁊ ĩcõpoſita ⁊ abyſſus erat ſup qunam nõ erat lux:ant tenebꝛe erãt ſuꝑ abyvſſũ.i.magl qᷓ; i abyſſo. Iſta qppe abyſſus aquarũ iã viſibiliũ ẽt ĩ ꝓ fundisa ſuis habet ſpeciei ſue lucẽ vtcũ⸗ q; ſenſibilẽ piſcibus ⁊ repẽtibus in ſuo fundo animdÄtibus.Illud autẽ totũ ꝓ⸗ pe nihil erat.quoniã adhuc omnino in foꝛme erii: Jam tamẽ erat qð foꝛmari poterat. Lu enim dñe feciſti mundum de mareria infoꝛmi quã feciſti ð nulla re pene nullã rẽ: vnde faceres magna que miramur filij hominũ. Ualde eniʒ hoc mirabile celũ coꝛpoꝛeuʒ: qð firma mentũ inter aquam ⁊ aqua ſecũdo die poſt cõditionẽ lucis diriſti fiat: ⁊ ſc fa ctũc᷑. Quod firmamẽtuʒ vocaſti celü:ſʒ rxelũ terre bui maris que feciſti teriio die oãdo ſpeciẽ viſibilẽ ifoꝛmi materie quã feciſti aàte oẽmn diẽ. Jã. n. feceras ? celũ ante oẽz diẽ: ſed celũ celi huius qꝛ ĩ öncipio feceras celũ ⁊ terra.Lerra aũt ipſa qua feceras iſoꝛmis materies erat qꝛ ĩuiſibilis erat 2æ incõpoſita ⁊ tenebꝛe ſuꝑ abyſſũ.De qua terra luiſibili ⁊ incõ poſita de qua ifoꝛmitate de quo pene nihilo faceres hec omnia:quibꝰiſte mu tabilis mũdus cõſtat ⁊ nõ cõſtat:ĩ quo mutabilitas appet:ĩ quo ſentiri ⁊ dinu marari poſſunt tẽpoꝛa:qꝛ reꝑ mutatio nibfiũt tẽpoꝛa dũ variatur ⁊ vertunt᷑ ſpecies:quaꝝ materia pꝛedicta eſt terra iſbilis. Joc; ſpiric octoꝛ fſamuli tui cũ te cõmemoꝛat feciſſe ĩ pꝛicipio celuʒ 1 terrã. tacet oe tẽponbſilet de diebaſ Mimirũ n. celũ eli qo in pꝛincipio feci ſti creatura ẽ aliqua intellectualis: ;⸗ q; nequaquã t bi trinitati coeterna:par ticeps tamé erernitatis tue. Clalde mu tabilitaté ſuã pꝛe dulcedine feliciſſine cõtẽplatiõis tue cohibet: 2 ſine vllo la pſu ex quo farta iherẽdo tibi excedit omnẽ volubilẽ viciſſitudineʒ iẽpoꝛum Iſta vero infoꝛmitas terſe iuiſibilis 2 tcõpoſite nec ipſa ĩ dieb numerata eſt. Ubi.n. nulla ſpecies nullus oꝛdo: nec denit qcquã nec pꝛeterit. Et vbi hoc noõ fit. nõ ſũt vtiq; dies nec viciſſitudo ſpa⸗ ti ꝝ tẽpoꝛaliũ. O veritas lumè coꝛdis mei nõ tenebꝛe mee loquatur mibi. De fluxi ad iſta ⁊ obſcurat ſũ:ſed hĩc etiaʒ binc adamati te. Erraui æ recordatns ſ tui. Audiui vocẽ ſuã poſt me vt redi⸗ reʒ: ? vix audiui ꝑp tumultus populoꝝ Et nũc ecce redeo eſtuãs ⁊ anbelãs ad fontẽ tuũ. Nemo me phibeat:hũc bibã ⁊tunc viuã. Nlã non ego vita mes. Si .Conteſnonum 4 male vixi ex me mors mihi ſui rin te reuiuiſco. Eu me alloquere:iu mibi ſer mocinare. Credidi libris tuis: ⁊ verba eoꝝ archana valde. Ja dixiſti mihi dñe doce forti ĩ aurẽ interiorẽ. quia tu eter nos es ſolus babẽs imortalitatẽ: qꝛ ex nulia ſpecie motuue mutaris:nec tepo ribꝰvariat᷑ volũtas tuas:quia nõ ẽ im mortalisvolutas que alia ⁊ alia ᷑. Poc ĩ cõſpectu tuo claret mihi:⁊ magis ma giſq; clareſcat oro te:atq; in ea maniſe ſtatione pñſtã ſobriꝰ ſub alis tuis. Nẽ dixiſti mihi vñe voce forti ĩ aurẽ ĩterio⸗ rẽ: quod oẽs naturas atq; ſubſttias q nõ ſũt q tues a tame ſuntꝛtu feeiiret poc ſolũ a te nõẽ quod nõẽ: motuſq; voluntatis a te qui es adid quod minꝰ eſt:quia talis motns deliciu atq; pec⸗ catũ eſt: quod nulli peceatum aut nibi nocet aut berurbat oroins imben tui in vel in ſupremo uel ĩ imo Voc in cõſpe ctu tuo claret mihi: ⁊ magis magiſcq; clareſcat oꝛo te atq; in ea manifeſtanio ne perſiſtã ſobꝛius ſob alis tuis. Item dixiſti mibi voce foꝛti in aurẽ interioꝛẽ ꝙ nec vlla creatura lbi coeterna ẽ: cuiꝰ voluntas tu ſolus es: tech perſeueraͤtil ſima caſtitate bauriens mutabilitatem ſuam nuſquã ? nunquã exierit ⁊ te ſi⸗ bi ſemper pꝛeſente roio affecin ſe tenet non habens fnturũ quod expectet nec in pꝛeteritũ traijciens quod meminerit nullavice variatur nec in tempoꝛs vlla diſtenditur. O beata ſi qua iſta ẽ inberẽ do beatitudini: beata ſempuerno i ba⸗ bitatoꝛe te atq; illuſtratoꝛe ſuo.nec in uenio quid libentius appellandum exr ſtimẽ celum celi voomino q; oomuʒ; tu am contemplantem delectationem tu am fine vllo defectu egrediedi in alind mentẽ puram cõcoꝛdiſſime vna ſtabili mento pacis ſanctoꝝ pirituum ciunun erutkieleid ,1 Ueitigkeind * mirelogn lͤfülcelm eil vtai iofnm nfiigctiten Mitioonoln 6cebinediſit⸗ ſentnotun ſirgtigeſhett, (Nen 0otc15 agi nn vomnos ihenoͤſrthia icigrthie⸗ e raſatretie mdiu niden (odtegtgihoe ſpſbisbasn fcriſtomn finfinnige eperianac ſagl Narſic Eecrſdan idehedei⸗ lchgkepoſtet eiinoͤporgeſ nonſirlenpo fulls hecien donngdeſne“ Cerimnagnin ſpoiaſte ſtnicoerrni fegſreglo⸗ (fſoineunllon WMeiinonnn Gcmmrebrn fanaene Vipgnonin gtotepe eſiome⸗ ſioindi Nmi Uneiann Ccaldute NNAr imiitawtan vuingi Potuemmuma wäins unn ünsgatsie. aertie titentminl Neteſfnin sumuag i wrtmihtli röigier ale aan dnl u wMiNNN vetgn nut webeimut mmlic 1A enebot, 4 4 ning, 4 ſ 4 eiuitatis tue ĩ celeſtib ſup iſta celeſtis. LAUn de ſtelligat ais cuius peregrinatio pegrinatione lõginqua fcã ẽ:ſñi iã ſitit ti biiſi ia facte ſunt ei lachꝛyme ſue panis dũ dicit᷑ eri ꝑ ſingulos dies vbi Eoe tu⸗ us: ſi i petit a te vnã ⁊ bac requirit vt inabitet ĩ domo tua ꝑ oẽs dies vite ſue Et que vita ei niſi tu: Er qui dies tni ni ſi ternitas tua: Sicut ani tni qͥ nõ de⸗ ficiut: qꝛ idẽ ipſe es. Dic ergo itelligat aĩa mea q̃ põt q; lõge ſuꝑ oĩa tꝑa ſis et nus: qñ tua domus que pegrinata nõ eſt q; nis nõ ſit tibi coeterna tñ ideſinẽ ter 2 ĩ ieficiẽter tibi coperẽdo nullã pa tit᷑ viciſſitudinẽ tẽpoꝝ. HPoc ĩ cõſpectu tuo claret mibi:⁊ magis magiſq; clare ſcat oꝛo te:atq; i hac manifeſtatiõe ꝑſi⸗ ſtaʒ ſobꝛi ſub alis tuis.Ecce neſtio qd ifoꝛme ĩ iſtis mutatiõibus reꝑ exirema rũ atq; ifirmarũ: ⁊ qnis dicet mihi niſt q̃quis per ĩania coꝛdis ſui cũ ſuis fataſ matib vagat᷑ ⁊ volni᷑. Qais niſi talis dicet mihi ꝙ diminuta aicq; cõſumpta oiĩ ſpecie ſi ſola remaneat ifoꝛmitas per quã oe ſpecie i ſpẽm res mutabaf 7 v.⸗ tebat᷑:poſſit exhibere vices tẽpoꝝ:Oĩio enĩ nõ põt:qꝛ ſine varietate motionuʒ non ſũt tempoꝛa: ? nulla varietas vbi nulla ſpecies. Quibꝰↄſideratis quantu donas deꝰme : quantũ me ad pulſan⸗/ dũ excitas:quãtũc; pulſãti aperis:duo reperio q̊ feciſti caretia tẽpoꝛibꝰ: cũ tibi ☛ ₰ nentrũ coeternũ nit:vnũ qõ ita foꝛmna⸗ tũẽ: vt ſine vlloefectu ↄteplationis ſi ne vllo int᷑uallo mutationis q;uis mnu tahile tñ non mutatũ tua eternitate at q; icõmutabilitate pfruat᷑: alteꝝ ꝙ ita ifoꝛmæ erat: vt ex qua foꝛma ĩ qua foꝛ⸗ mã vel motionis vel ſtationis mutare⸗ tur quo tẽpoꝛiſubderet᷑ nõ haberet. ſiʒ hoc vt iſoꝛme eſſz nõ reliauiſu aĩ feci fſti an oem die i pꝛicipio celũ ⁊ terram „XR1. hec duo que dicebò. Lerra aſt iuiſibi⸗ lis erat ⁊ icõpoſita: ⁊ tenebꝛe ſup abyſi⸗ ſuʒ Quibverbis ĩ innat infomntas vt gradatiʒ excipidtur qui oĩimodam ſpe⸗ ciei pꝛiuationẽ nec tũ ad nihil pernen⸗ tionẽ cogitare nõ pñt: vñ fieret alten ce lũ ⁊ terra viſibilis atq; cõpoſita ⁊ aqua ſpecioſa:⁊ qcqͥd deiceps ĩ cõ ſtitutione bꝰmũudi nõ ſine diebꝰ factũ cõmemoꝛs tur:qꝛ talia ſunt vt ĩ eis agantur viciſſi tudines tẽpoꝝ pꝛopt᷑ oꝛdinatas coma tationes motionũ atq; foꝛmaꝝ. Poc ĩ⸗ terĩ ſentio oe meꝰ:cũ aundio loquẽtem ſcripturã tuã:⁊ pꝛincipio fecit oeus ce⸗ lã ⁊ terrã terra aũt erat intiſibilis: T in cõpoſita: ⁊ tenebꝛe erant ſuꝑ abpſſum: neq; cõmemoꝛantẽ ꝙ bodie feceris B. Sic interim ſentio ppter illud celũ celi celũ intellectuale vbi eſt ĩtellectus no⸗ ſceſimul nõ ex parte:nõ ĩ enigmate:nõ per ſpeculũ:ſed ex totoĩ manitfeſtatiõe facie ad faciẽ:nõ mõ boc modo illud: ſed qð dictũ ẽ noſce ſimul ſine Ala vi⸗ ciſſundine tẽpoꝝ: ⁊ ꝓpter inniſibilez at q; icõpoſitã terrã ſine viriſſitudine tẽ⸗ poꝝ que ſolet habere modo h̊ ? modo illiud: qꝛ ibi nulla ſpẽs: nuſquã ẽ h̊ ant illud. Pꝛopter duo bec pꝛimituſſoꝛma tũ ⁊ penit infoꝛme illud celũ: ſed celnz celi:boc vo terrã ſed terra ĩuiſibilẽ ⁊ in cõpoſitã: ꝓpter duo hec inter ſentio ſine cõmemoꝛatiõe dieꝝ dicere ſcriptu rã tuã:ĩ pꝛincipio fecit ðs celuʒ ⁊ terrã Statim quippe ſubiecit quã terra di⸗ xerit. Et qð ſcõo die ↄmemoꝛat᷑ faciusʒ firmamétuʒ 2 vocatũ celũ: ininuat ve? qno celo pꝛiꝰ ſine diebꝰ ̃mo locutꝰ ſit Mira pfunditas eloquioꝝ enoꝝ: quo⸗ rũ ecce anñ nos ſuꝑficies bladiens par⸗ unlis: ſed mira pfunditas dens me’mi ra pfunditas. Doꝝoꝛ eſt i endere ĩ eaʒ boꝛꝛoꝛ bonoꝛis ⁊ tremoꝛ amoꝛis. Odi Lonſeſſionum a boſtes ei vehemẽter. O ſi occidas eos eius ſolius verae ſima coͤteplatione re Itſiennrtii de gladio bis acuto ⁊ non ſint hoſtes quieſcat:Qtm̃ tu deus diligentite quã ifigecorenifan eius. Sic eni amo eos occidi ſibi vt vi⸗ tuʒ pꝛecipis ondis ei te:⁊ ſufficis ei:⁊ iõ ſigtigengmen uat tibi.Ecce aũt alij non rephenſoꝛes nõ declinat a te nec ad ſe. Pec ẽ domꝰ meredomnu ſed laudatoꝛes libꝛi geneſeos. Nõ ind⸗ dei non terrena neq; vlla celeſti mele Mmideednd unt hoc voluit ĩ his verbis ĩtelligi ſpüus coꝛ oꝛea ſed ſpũaliſ 2 particeps eterni feofſneifabuic⸗ dei qui ꝑ mopiem famulũ eiꝰ iſta ↄſcri tat tue qꝛ ſine labe in eternũ. Statui⸗ Tliſſoretden pnt mõ hoc voluit itelligi qõ tu dicis: ſti eni eã in ſeculum ⁊ ĩ ſeculum ſecuj falte npoſe ſed aliud qõ nos oicimꝰ. Quibꝰ ego te li pꝛeceptũ poſuiſti ? non pꝛeteribit. m.e Enmnifoon arbitro os ommum noſtroꝛũ ſta reſpõ ec tñ tib dico coeterna: quoniaʒ nn Mrepaſtoian deo. Num dicetis falſa eẽ que mihi ve⸗ ſine initio:facta eſt eni Nã ⁊ ſinõ inne fhontniil ritas voce foꝛti ĩ aurẽ i eri zeʒ dicit de nimus tps an illam: pꝛioꝛ quippe oius Mogtbnone a erent ate creatoiſ qo nequaquaã creata ẽ ſapia: nec vtic illa ſapia ttbid hůſmliuin eiꝰ ubſtatia ꝑ tpa varietur: nec eius vo us noſter patri ſuo plane coetna ⁊ eöi⸗ (jhinatiit lutas extra eius ſubſtantid ſit: Un nõ lis ⁊ per qua creata ſunt oĩa ⁊ in q è ch niemn eu modo velle hoc: modo velle illud: ſj cipio feciſti celũ t terrã: 3 pꝛofecto ſaa, mi iclieſtii⸗ ſeme ⁊ ſmul ꝛ ſemper velle oĩa qͥ vult pietia que creata eſt itellectnalis naan ieqſö ninie/ nõ iterũ ⁊ iteru neq; nunc iſta nũc illa ra ſ.que cõtẽplatione luminis lumẽét. inſiſotome nec velle poſtea qð nolebat aut nolle Dicit enĩ ipſa ;uis creata ſapia. Sʒ hkuiemor g volebat paiꝰ: q: tal volitas mutabi quantũ itereſt iter lum quod illumi linmiti lis eſt ⁊ omne mutabile eternu non eſt nat quod illuminat᷑: tantũ inter ſapi Gnälümei ds aut noner eterneſt. Itẽ quod mi/ entid que creat ⁊ iſt q creata eſt ſcrr miltiiin bi cicitur ĩ anrẽ inte nioꝛẽ: expectatio re inter iuſtitid inſtificam ? iuſtitia; gane gpſn ru veturarũ fu ↄtuitui cũ venerit inẽq; iuſtiſicatione facta . Nam ? nos dicii Wunliſmm 2tuitus fit memoꝛia cuʒ pꝛeterierit: ois ſumus iuſtit ia tua. Ait eni ddam funs tuninet poꝝo ĩtẽtio qᷓ ita variat mutabilis eſt: tuii:ot nos ſimus iuſtitie dei in ipo. er dfucthe omne mutabile eternum nõ eſt:deus go qꝛ pꝛioꝛ omniu; creata eſt qued ſa nigiſic auũt noſter eternus eſt. Dec colligo at⸗ pientia que creata ẽ: mẽs rõnalis ⁊ in/ igetngnig q; cõtungo: ⁊ innenio de meum et᷑nũ tellcũalis caſte ciuitatis rue maeris nie klehrgng⸗ nõ aliquam talinoua volũtate cõdidilſ que ſuriſuʒ ẽ ⁊ libera ẽ t eterna ĩ celis: litvei obni ſe creatutã:nec ſciam erꝰtrantoꝛiuʒ ali quibꝰcelis niſi q te laudat celi celoꝛuʒ. Ntunchroiz⸗ q pati Qind ergo dicetis cõtradicto O hoc eſt celi celi dno:⁊ ſi nõ inue luartinnn res: An falſa ſunt iſta: Non inquiunt. nerimus tepus an ill qꝛ ⁊ c. —MW nſrrgti Qud illud. Nũquid falſum ẽ oẽm nãʒ poꝛis ancedit q prioꝛ oĩum creataẽ: n vlhkhiſdir foꝛmata materiaue ſoꝛmabilẽ nõ e ni illa t é ipſiue create Ae einitas a quo gunnnn ſi ab illo qͥ ſumme bonꝰ eſt qꝛ ſumme facta ſumpſit exoꝛdiũ q;uis n0 tpis: 4? WNN E: Neq; h̊ͥ negamus inquiũt. Q id igr nõdũ erat ipo ipſiꝰtñ ↄditòis ſue:vñ iia uln wmnen An illud negatis ſublimẽ quandas eſſe c abs te deo nro vt aliud ſit plane q; u hninkn creaturã ſd caſto amoꝛe coherentẽ o ⁊ nõ idipſuʒ: qm ⁊ ſ nõ ſolu anne llam Kicnin 7 ve eterno:vt ⁊ qᷓ; is ei coetna nõ ſ net illa inenin tpo: qꝛc idonea fa⸗ atluk ſit: i nulld tñ tẽpoꝝ varietatẽ ⁊ viciſſiin ciẽ ruã aerrener vſpiã deſtertik ab amlnine⸗ qine ab ulo ie reſoluat ⁊ deſluat: ſed in ea:quo fu vt nulla mutatõe variet:ieſt unngn erſne Diniin aſchitifi ilemnide nnli üiinmn⸗ dcne mndlti ſiſt nilangnn eucpluin mihiraen intncit zütmit Gndidhenk chengelnn pbimauſ tin migte tlbunntmir nu tidntt = S= S intime Nteti nee muknien Mnigti,ß Nuud enisd Eaditit tminmni6 eboute⸗ icfabti iatot an wening Mien nlrſtii 16 ſiſt fſelie hi cn ☛ 8 = = Tiber ti tũ ipſa mutabilitas vñ tenebꝛeſceret ⁊ frigeſceret: niſi amoꝛe grãdi tibi cohe rẽs tãq; ſemꝑ meridies luceret ⁊ ferue ret ex te O domus luminoſa ⁊ ſpeciola dilexi decoꝛc tuũ ⁊ locũ hĩtationiſ glo rie oñ mei ſabꝛicatoꝛis ⁊ poſſeſſoꝛ tui CLibi ſuſpiret pearinatio mea: 2 dico ei q fecit te:vi poſſideat ⁊ me in te qꝛ fecit ⁊ me.Errani ſicut ouis pdita ſed in hu⸗ meris paſtoꝛis mei:ſtructoꝛis tui ſpero me rpoꝛtari tibi.Quid dicit mihi quoſ alloquebar ↄtradictoꝛes:qͥ tñ ⁊ moyſẽ piũ famulũ dei ⁊ libꝛos ei oꝛacnla ſan cti ſpũs credii: Eſtne iſta domus dei nõ qͥdẽ deo coeterna ſed ᷣm modũ ſuũ eterna ĩ celis:vbi vices tꝑꝝ fruſtra que ritis:qꝛ nò inueniet ſupgredit᷑ eni om nẽ oiſtẽnonẽ ⁊ omne ſpatiũ etatis vo/⸗ lubile cui ſemp ĩherere deo bonũ eſt: Eſt iquiunt.Quid igit᷑ ex ijs q̃ clamauit coꝛ meü ad oeũ meũ vt audiret interiꝰ vocè laudis eiꝰqͥd tandẽ falſum ↄtẽdi tis: An qꝛ erat in foꝛmis materie:vbi p pter nullã foꝛmam nullus oꝛdo erat⸗ Ubi aũt nullus oꝛdo erat:nulla eſſe vi ciſſitudo tẽpoꝝ poterat: ⁊ tñ h̊ pene ni⸗ hil. Inquãtũ nõ oĩno nihil erat ab illo dtiq; erat a quo ẽ quid ẽ qð vtcũq; ali⸗ quid . Poc quoq; ait nõ negamus. Cũ his eni volo coꝛã te aliqᷣd colloqui de mens: qᷣ hec oĩa q̃ intus ĩ mẽte mea nò tacet veritas tua vera eè cõcedunt. Mam q hec negãt latrent quãtum vo lũt ⁊ obſtrepãt:ſibi ꝑſuadere conaboꝛ vt quieſcãt: ⁊ viam pꝛebeãt ad ſe verbo tuo. Qõ ſi noluerint ⁊ repulerit me: ob ſecro te deus meus ne in ſileas a me. Tu loqre in coꝛde meo veraciter. So/ lus eni ſic loquens: ⁊ oimittã eos foꝛis ſuſtlates ĩ puluerẽ: 2 excitãtes terram ĩ O ulos ſuos: ⁊ itrẽ ĩ cubile meũ: ⁊ cãtẽ tivi ama oꝛia gemẽs ĩ enarrabiles gemi tus ĩ pegrinatiòͤe mea:⁊ recoꝛdãs bie/ ruſalẽ ex cẽto ĩ eã ſurſuʒ coꝛde hierłʒ ps triã meã hbierim matrẽ meã:teq; ſuper eã:regnatoꝛc illuſtratoꝛẽ patrẽ tutoꝛt maritũ caſtas ⁊ foꝛtes deſitias ⁊ ſoli⸗ dũ gandiũ ⁊ oĩa bona ĩeff bilia ſil oĩs qꝛ vnũ ſummũ ⁊ veꝝ bonũ: ⁊ nõ auer tar donec ĩ er pacẽ matris chariſſime vbi ſüt pᷣmitie ſpũs mei:eñ mihi iſta cer ta ſunt:colligas totũ qð ſũ a diſpſione ⁊ defoꝛmitate hac:⁊ confoꝛmes atque confirmes in e᷑nũ us meꝰ mificoꝛdia mea. Kũ is aũt q ↄcta illa q̃ va ſunt fal ſa eẽ nõ vicũt:honoꝛãtes ⁊ ĩ culmine ſequẽde anctoritatio nobiſcũ ↄſtitiruẽ tes illã ꝑ ſem Mopſen editã caãm ſcri pturã tuà:⁊ tñ nobis aliqͥd cõtradicũt ita loquor. Tu eſto deꝰnoſter arbiter ĩ ter 2feſſiões meas ⁊ Zdictiones eoruʒ. Dicũt enĩ Quãnis vera ſint hec:non ea tñ duo Mopſes intuebat᷑ cũ renelãte ſpũ dicerer:ĩ pᷣncipio fecit ðs celũ ⁊ ter rã:nõ celi noĩe ſpũalẽ vel intellecrua⸗ lẽ illã creaturã:ſemper faciem dei con templãtem ſignificauit:nec terre nomi ne informẽ materiam. Quid igitur qᷣ nos dicimus iquiũt:hoc ille vir ſenſit. HG vbis i tis elocutus c.Qnid illud ẽ. No mine aiũt celi ⁊ terre totũ iſtũ viſibileʒ mundũ pᷣus vninerſaliter ⁊ breuiter ſi gnificare voluit:vt poſtea digereret di erü enumeratõe q̃ſ articulati vniuerſa que ſancto ſpiritui placuit ſic enũciare Lales quippe homines erat rudis ille atq; carnalis populus cui loquebat᷑ vt eis opera dei nõ niſ ſola viſbilia com mendanda iudicaret. Lerrã vero ĩuiſi⸗ bilem ⁊ incompoſtam tenebroſamq; abyſſum:vnde ↄſeq̃nt᷑ onñdit᷑ ꝑ illos di⸗ es fcã atq; diſpoſita eẽ octa iſta viſtbi⸗ lia q̃ nota ſi oĩb nõ icõgruent᷑ iformẽ iſtã materiè ĩtelligẽdaʒ eẽ cõſentiuit. NConfeſſionum Quid ſi dicat alius eandẽ ĩfirmitatẽ cõ fuſſionẽc; materie celi ⁊ terre noie pꝛi us inſinuat: ꝙ ex ea muũdus ite vilibi⸗ lis cũ oĩbꝰnaturis ꝗᷓ in eo manifeſtaſſi⸗ me apparent: q celi terre noĩe ſepe ap — pelluri iolet:cõdiuus ẽ alq; perfectus: LQind n dicat 2 alius celũ 2 terrã vinibi le iuibilẽq; naturã nõ idecẽter appel larà: atq; ? B vniueriaʒ creaturd quaʒ fecii i ſapia uin pncipio de hniuſcemo di vuobꝰ vocabulis ee cõpꝛebenſaʒ: ve⸗ rũtũ qꝛ nõ de ipſa ſubſtãtia dei:ſed ex nihilo ↄcta fcã lũqꝛ nõ ſut id ipſuʒ qo Ss: ineſt eis qda mutabilitas oĩbus ſi ue maneat ſicut eirerna dom dei ſiue mutẽt ſicut aĩa bois ⁊ coꝛpus: ↄmunẽ omniũ rerũ mmuiſibilin vinbiluiqs; mate rie adbuc infoꝛmé: ſed certe foꝛmabilẽ vnde fieret celũ ⁊ terra.i.inuinbilis at/ q; vinbilis iaʒ vtrac;ʒ foꝛmata creatura pis noĩbꝰenũciata qbus appellaret ter ra iĩniſbilis atq; i õpoſita ⁊ tenebꝛe ſu p abyſſuʒ ea diſtictione vt terra inuin⸗ bilis 1 icõpoſita itelligat᷑ materies coꝛ poꝛalis an qualitate foꝛme:teneb:ꝛe au –— iẽ ſuꝑ abyſſum ſpũalis materies añ co bibitionẽ qn fluetis imoderatiols 7 an illumiatõnẽ ſapie: Eſt adbuc gõ dicat ſi quis aliꝰvelit:nõ.i.iam ꝑfectas atq; foꝛmatas ĩuinbiles viſibileſq; natimas celi ⁊ terre noie ſignificari:cuʒ legit: in pi ipio fecii deus celũ ⁊ terrã:iʒ ipſam adhuc ifoꝛmẽ ĩchoationẽ rexꝝ creabileʒ foꝛmabileq; materiã bis noĩbus appel latã: q in ea iã eſſent iſta ↄfuſa nõduʒ qualitatibus foꝛmiiq; diſtĩcta: que nüc iã digeſta ſins oꝛdinibꝰvocant᷑ celuz terra:illa ſpualis:bec coꝛpoꝛalis ccatu ra. Quibus oibus anditis ⁊ cõſideratis nolo verbis cõtendere. At nibil eri vti le eſt niñ ad ſubuerſonẽ audientiũ.Ad edificationẽ aut bona eni lex ſi as ea le gitime vtat᷑: qꝛ finis ei charitae ðᷣ coꝛ/ de puro ⁊ cõſcia bona ⁊ fine non ficta. Et nouit magiſter noſter i qb ouobul pcepiis totà lege ꝓpbeta q; ſuſpe derit. Que mihi ardeter cofuenti s me lu⸗ me oculoꝝ meoꝑ ĩ occulto quid mibi obeſt cũ viuerla in bis vbis ĩtelligi poſ ſint q tñ va nint: Quid ĩqua mihi obeſt ſi aliud ego ſenſero q; ſenſit alius eum ſenſiſſe ꝗͥ cnipſi: Oẽs quidem qui legi mus nitimur B idagare aiq; cõpꝛebede re qð voluit ille quẽ legimue. Et cũ eü veridicũ credimꝰ: nibii qo falhuz ee vel nouim vel putam audem eum eriſti mare diriſſe. Du g quiids conat ic ien tire ĩ ſcripiuris ſ ĩs qð in eis ſenſt ille qui ſcripſit:qd mali eſt ſi boc ſentiat dd — tu lux omniũ veridicaꝝ mẽtiũ oſtẽdis venꝝ eẽ: etlã ſi hoc non ſenſit ille quẽ le git. cũ ⁊ ille veꝑ nec tñ boc ſenſeru: ve rũ eſt enĩ vñe ſeciſſe te celum ⁊ terram 2 verũ eẽ pꝛuicipiũ ſapiam tuã ĩ qua fe ciſti oĩa. Jẽ veꝝ ẽ m müdus iſte viſtbil bʒ magnas partes duas celũ ⁊ terram bꝛen ↄplexiõe factaꝝ oĩuin cõdilapq; naꝑ. Et veꝑ eſt qo oe mutabile iſinnat notitie nre quandà ifoꝛmitaté qua for ma capit vel qꝛ mutat ⁊ Ftit Uerũ eſt nulla tꝑa perpeti qð ita coberet foꝛme icõmutabili: vt quams ſit mutabile no mutek. Uenꝝ ẽ infoꝛmitatẽ qᷣ ꝓpe nibil eſt vices tẽpoꝝ babere nõ poſſie. Uexẽ ꝙ vnde fit aliquid põt quoda genere locutionis babere iã nomẽ erꝰrei quei de fi:vnde potuit vocar cel ? terrad libet ĩfoꝛmitas vñ facta eſt celũ 2 ter⸗/ ra. Ueꝝ ẽ oĩuʒ foimatoꝝ ihil ee infoꝛ mi vicinius qᷓ; terrã ⁊ abyſſuʒ. Uex eſt qð nõ ſolũ creatũ atq; foꝛmatu ſz etiaz qcqd creabile atq; ſoꝛmabile etu leci⸗ ſti er quo ſunt oĩa. Clen oc qo exitorꝛ mi foꝛinat᷑ pꝛi ec iſoꝛme: deide foꝛms t cnchurfe ſctorierionde ſt ai Wofft fhſenens locnt iit og oeil epioſeatooe iſclcoctenoet (lefble delſpe crenttri alind ſoſecar deallit ſlicoeteno ſeclt Mcoporimi ul naniſeſis Ugl itrin pnen tzagicboſo⸗ rfene mateni ſchlulcid clitteniſd Poſe de ſome⸗ läfninch ſicundſſin Piimoleſenin Poſcoengli gſidinc, enealriächin kſonanri begſesſit leuiſdon ien ogſcbitolit ſilatſch ſſititapon Uenarniugt ſiſteoncjeſne ünetfuſpi muilnenſi nhlie inhinn onni . vttin nini inun Wü as naſti: c qui Moyſen famulü tuu i ſpi ritu veritatis locutũ eẽ imobiliter cre⸗ duᷣt:ex his g oib aliud nbitollit q oicit ſuo ſibi coetemo fecit de intelligi atqʒ ſenbilẽ vel ſpiritualem co:poꝛalẽ ʒ creaturd aliud qin dicit:in pꝛinci/ pio fecit oeceli ⁊ terraʒ idẽ in vbo ſuo ſibi coeterno fecit oeus vniuerſaʒ iſta molẽ coꝛpo:ei mũdi bui cu oſbus q̃s 2tinet manifeſtis notiſq; naturis: ali/ ud qui dicit: in pncipio fecit de celũ et terra ideſt i vbo ſuo ſibi coeterno fecit bᷣus infonnẽ materia creature ſpũalis T coꝛpal:aliud qui dici: in pncipio feẽ deus celũ ⁊ terrã idẽ in vbo ſuo ſibi coe fno feẽ ðs ifoꝛmè mã, creature coꝛpa lis vbi cõfuſuʒ adhuc erat celũ ⁊ terra q nuc iam viſticta atq; foꝛmata in iſtius mũdi mole ſentimꝰ:aliud qꝗᷣ dicit ĩ pnci pio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã:ideſt ĩ iplo ex⸗ oꝛdio faciẽdi atq; opãdi fecit dens ĩifoꝛ mẽ materià cõfuſe habẽtẽ celũ 2 terraʒ vnde foꝛmata nũc eminet ⁊ apparet cũ oĩbꝰq i eis ſt. Itẽ quod attinet ad itel lectü vᷣpoꝛũ ſequẽtiũ ex bis oĩbus verii alind ſibi tollitqͥ oicit: terra at erat ĩui ſibilis ⁊ ĩcõpoſita:⁊ tenebꝛe erant ſuꝑp abyſſũ.i.ĩcoꝛpoꝛale illud q fecit os ad buc materies erat coꝛpoꝛearũ rerũ iſoꝛ mis ſine oꝛdie ſine luce:aliud qͥ dicit:ter ra t erat iuiſbilis ⁊ icõpoñita: ⁊= tene bꝛe ert ſuꝑ abyſſũ.i.hoc totu qoð celuz terra appellatũ ẽ:adbuc infoꝛmis et lenebꝛoſa materies erar vnde fieret ce lũ coꝛpoꝛeũ ⁊ terra coꝛpoꝛea cũ oibus q in eis ſunt coꝛpoꝛeis ſenntbꝰnota.ali⸗ ud qui dicit: terra ãt erat ĩuiſtbilis 2 in⸗ topoſita ⁊ tenebꝛe erat ſuꝑ abyſſũ.i.H iu ad eelu r iena appellati eꝛadue Liber tũ Ex bie oſbus veris de b n dubi/ Hormis ? tenebꝛoſa materies erat eñ fieret celu itelligivile. qð alibi or celum celi X terra. ſ.ols natura co:poꝛea: ſub quo noie intelligat ẽt hoc cel coꝛpo⸗ Dentonfuretots aniti aiſteli, q3 cre etura: allud ꝗ dicit: tetra at erat iniſibit ⁊ ĩcõpoſta ⁊ tenebꝛe eràt ſuper aby-ſũ nõ illã ifoꝛmitatè noie celi ⁊ terre ſcri⸗ ptura appellanit:ſʒ ia erat ĩquit ipſa in⸗ ſoꝛmitas quaterra inuiſibilẽ ꝛ2 icõpoſt tam renebꝛoſacq abyſſũ nominauit:d qua celũ ⁊ terram deu feciſſe pᷣdixerat: ſpiritualẽ.ſ.coꝛpoꝛaleq; creatur:aliud q dicit: terra aut eran iuiſbilis 2 icõpo⸗ ſita 2 tenebꝛe erat iup abyſſu ideſt ifoꝛ mitas qdã ià materies erat vnde celum ⁊ terra deu feciſſe ſcriptura pꝛedixit:to tã ſcilicet coꝛpoꝛeà mundi molẽ ĩ duaſ marximas partes ſuꝑioꝛ?᷑ atq; iferioꝛem oiſtributã cũ oibꝰq ĩ eis ſũt vſttatis no tiſq; creaturis. Cuũ.n. duab iſtis extres mis ſententijs reſſtere quiſquã ita ten tauerit:ſi non vultis hanc infoꝛmitatè mafſerie celi ⁊ terre noĩe appellataʒ vis deri. Erat ergo aliqd quod nõ fecerat deus vnde celum ⁊ terraʒ faceret: neq; eniʒ ſcriptura narrauit ꝙ iſtaʒ materi em deus fecerit:nin vt intelligamꝰ eas celi ⁊ terre aut ſolius terre vocabulo K& gnificatã cũ diceretur. in pꝛincipio fe⸗ cit deus celũ ⁊ terra: vt id qð ſequit᷑.ter ra autẽ erat iniſibilis t icopoſita:q;uis ifoꝛmẽ materiã ſic placuerit appellare nõ tñ ĩtelligamꝰ niſi eã quà fecit oſis ĩ eo quod ſcriptũ ẽ fecit celũ ⁊ terra. Rn debũt aſſertoꝛes duarũ iſtarũ ſentetis rũ quas extremas poſuim:aut illi aut illius cũ hec audierit: ⁊ dicentInfoꝛ mẽ quidẽ iſtã materiã nõ negam a ðᷣo facta:a quo ſũt oia bona valde:qꝛſicut dicim apliꝰbonũ eẽ quod creatũ atq; ſonnatũ e:ita ſatemur min bonum es qð factũ ẽ creabile atq; foꝛmabile: ſ ti bonũ:nõ at cõmemoꝛaſſe ſcripturas q 1 faphin ? que apoſtolus diſtincte ait ſedes dominationes pᷣncipat poteſta⸗ res gue tamen deu ola feciſſe maniſe⸗/ ſtũ ẽ. Aut ſi ĩ eo qð dictũ ẽ fecit celũ et terrã cõpbẽſa ſi oĩa:qᷣd de aqs dicimus ſuꝑ qs ferebat᷑ ſpũs di: Si.n.t᷑ra noĩa⸗ ta ſimul iĩtelligut᷑: quomõ ia terre noie maties ifoamis accipit: qñ ta ſpecioſas aqᷓs videmꝰ. Autſñi ita accipit᷑ cur ex ea dẽ ifoꝛmitate ſcriptũ ẽ: ſactũ ẽ firmam̃ dẽ ⁊ vocatũ celũ:nʒ ſcriptũ ẽ factaſ eſſe aq̊s: Tlõ. n. adbuc ĩftomnes ſut 2 inuiſe qͥs ita decoꝛa ſpecie fluere cernim. Aut ſi tũc acceperũt iſtà ſpeciẽ cũ dixit deꝰ⸗ greget aqᷓ que ẽ ſub firmamẽto vt con gregatio ſit ipſa foꝛmatio: qͥd ruũdebit de ads qͥ ſupꝑ firmamẽtũ ſũt. nʒ ĩfoꝛ mes tã bonoꝛabilẽ ſedẽ accipe meruiſ⸗ ſet: nec ſcriptum ẽ qᷓ voce ſoꝛmate ſint. Unde ſi aliqd geneñis tacuit deum fe/ ciſſenec ſana fides nec certus ambigit intellectus quod tamen deum fſeciſſe nec iõ vlla ſobꝛia doctrina dicere aude bit iſtas aq̃s coet᷑nas deo:qꝛ ĩ libꝛo ge neſeos commemoꝛatas qᷣdẽ audiuimꝰ vbi qt facte ſint nõ iuenimꝰ. Cur n ĩſoꝛ/ mẽ quoq; illã mat᷑iã quã ſcriptura hec terra iuiſibilẽ ⁊ ĩcõpoſitã teuebꝛoſaq; abyſſũ appellat:vocète veritate intelli⸗ gamꝰex do factã ec ð nibilo iõq; illi ñ eẽ coeternã: q;uisvbi facta it omiſerit enũciare iſta narratio: His ergo audi/ tis atq; pſpectis: ꝓ captu infirmitatis mee quã tibi ↄfiteoꝛ ſciẽti ðo meo: duo video diſſẽſſionũ genera oboꝛiri poſſe: cũ alidd a nũcijs veracibꝰ ꝑ ſigna enun ciat:vnũ ſi de vitate rerũ:alterii n d ipi⸗ qanuciat volũtate oiſſeſto . Alit. n qri mus ð creature ↄdiſiõe qᷣd verü nit: al ſcedat a me oẽs Conteſionum meckieſicei tui jrelligere lectoꝛe audi/ toꝛcq; voluerit E Ulo pmo genere di data me oes d ea ꝗᷓ falla ſüt ſcire ar⸗ bitrat᷑: iH ité altero diſcedt a me cee qa ã falſa ſunt moyſen dixiſſe arbitrat eis ĩ te qui veritate tua paſcutur i lati⸗ tudine charitatis: 2 accedam ſimul ad verba libꝛi tui:⁊ queram in eis volun tatẽ tuã per volũtatẽ famuli tui cuins calamo diſpenſaſti ea. Sʒ qs niz ſi in neniet ea iter tã multa verba que iillis verbis aliter atq; alit itellectis occurrüt querẽtibꝰ: vt tã fidẽter dicat B ſenſiſſe mopſẽ atq; hoc illa narratione voluii ſe itelligi: ;ᷓ fidẽter dicit hoc verũ eẽ ſi⸗ ne ille ſenſerit: fiue aliud: Ecce.n. os me ego ſeruus tuus qᷣ voui tibiſacrificᷣ nz cõſfeſſiõis ĩ his ̃is:⁊ oꝛo vt ex miſeri coꝛdia tua reddam tibi vota mea. Ecce ego qꝛ fidenter dico ĩ tuo verbo ĩcõmu tabili oia te feciſſe ĩuiſibilia ⁊ viſibilia: nũqᷣd tã fidẽter dico nõ aliud q; bocat tẽdiſſe moyſen cũ ſcriberet:ĩ pncipio fe⸗ cit õs celũ ⁊ terrã:Q= nõ ſicut ĩ venita te tua video boc certũ ita ĩ ei mẽte vi / deo id eũ cogitaſſe cũ hec ſcriberet. Po tuit. n. cogitare ĩ ipſo faciẽdi exoꝛdio cũ diceret. in pncipio potinit ⁊ celũ ? tenaz ᷣ loco nulla iã perfecti foꝛmatq; na⸗ turã ſiue ſpiritualem ſiue coꝛpoꝛale:ſed vtraq; inchoat ⁊ adhuc inſoꝛmẽ velle intelligi. Uideo qppe ve potuiſſe dicide qd boꝝ diceret: ſj qd hoꝛu his vbis ille cogitauerit n ita video: quatii o ſue ali/ qd boꝛũ fiue aliquid aliud qoa me co/ memoꝛatü ñ ẽ: ttt vir ille mete 2ſpere rit cõ H vba pmeret: verum eum vidiſſe apteq; id enuciare nõ oubitem. Nemo mihi i moleſt ñt dicẽdo mihiñ h ſeſit mopſes qð tu dicis i b ſenſit goego di co. Si.n. mihi diceret vñ ſcis boc ſenſiſ ſenoſecdedi⸗ clotoere de edrii ne Coenn Katad Nerczn ieeO wnpe ſionadirtio p lortpntittel litqꝛoiuiniſi⸗ geitgooicitß ſtnoffſſiteni⸗ Mihenlre Ai mmnitſertege iolitnoͤi iieeipſoi⸗ ömmitſlua itneciini Munadm aelinmd dtirna ſtitemertan neeviſns lr gemidatäti amaenee fnignosne⸗ llotembilite fnohabereit ſenioi⸗ goͤn ſippnenini mitconmmi Vriueigne ſitcideſto Pinedengioe lſcnnion iſdiorenni f ltieec ſheſtdi Zadſchn ninſcen mmithninn konpiung cisaiit ninnedKä ilsoieitc mmmmga! mut gvenn zwlüniſn. aſtia mlüimmluns Nigtütlan tiſin u boricmn H Ml etfnn mmittm rhiiit mminh, wrcninſ Unaim “ — . — — = 8 säl 5 ðòð —sðõsͤ = 2* èðl £ 6 ſemopſe:qð de his verbis eiꝰ eloqueris equo aĩo ferre veberò:⁊ reſpõderẽ foꝛ rnſſe que ſupi ridit vł aliquãto vberi Neſſeʒ durioꝛ Rũ vero dicit nõ hoc ille ſenſit q tu ciris: ſec qð ego dico: nʒ iñ negat qð vterq; noſiꝑ dicit: utruũq; ve⸗ rũ eẽ. O vita panguʒ de me in rui ſinu nẽ ↄtradixtio plue mihi mitigatiões ĩ coꝛ vt patiẽt᷑ tales ferã:q ñ mihi hoc di cũt:qꝛ diuini ſũt ⁊ĩ coꝛde famuli tin vi derũt qð dicũt:ſz qꝛ ſuꝑbi ſũt:nee noue rũt moyſ ſẽtẽtid: ſʒ amt ſuã:nõ qꝛ ve⸗/ ra ẽ ſʒ qꝛ ſua c. Alioqn ⁊ aliã verã parit amarẽt: ſent ⁊ ego amo qõ oicũt qᷓ;do veru dicũt.nõ qꝛipſoꝑ e:ſʒ qꝛ verũ ẽ:· ⁊ ideo iq nec ipſoꝛũ eſt quia verum ẽ. Si at iõ amt illud qꝛ verũ ẽ iã ⁊ ipſoꝛum e:⁊ mecũ ẽ qm ĩ cõmune ẽ veritatis oĩ⸗ nʒamatoꝛuʒ. Illud ãt qð cõteèdũt non hocſenſiſſe moyſen qð ego dico: ſz qo ipſi dicũt:nolo:nõ amo: qꝛ ⁊ ſiita ẽ: tũ iſta temeritas nõ ſcſentie ſz audacie eſt nec viſus ſed typuſ eà peꝑit. Ideoq; dũe tremẽda ſũt iudicia tua:qm veritas tua nec mea ẽ nec illiꝰ aut illiꝰſed oĩium no ſtrü quos ad ei cõmunionẽ publice vo cas terribiliter admonẽs nos vt ed noli mus habere pᷣuatã ne pꝛiuemur ea. lã qquis id qð tu oibꝰad fruẽdũ pponis ſibi ꝓpꝛie vindicat ⁊ ſuũ vult eè qð oĩ⸗ um ẽ:a comuni ꝓpellitur ad ſua:boc ẽ a veritate ad mẽdaciũ. Qui.n.loquitur mẽdaciũ de ſuo loqtur. Attende iudex optime oeus:ipſa veritas attende quid dicã cõtradictoꝛi huic attẽde:coꝛam te eniĩ dico ⁊ coꝛã fratrib meis qͥ legitime ntüt lege vſq; ad finẽ charitatis attẽde ⁊ vide qͥd ei dicã ſ placet tibi. Panc.n. vocẽ buic refero fraternã ⁊ pacificam. Si ambo videm verum eẽ qð dicis: et ambo videmꝰverũ eẽ quod dico vbi q̃ lſoid videmꝰ: Nec ego vtiq; ĩte nec tuĩ meiſzuͤbo in ipſa ͥ ſupꝛa mmetes nfas incõmutabili veritate. Cüg de ipſa om ei noſrilnceno cotédanntcar oe pe ximi cogitatione cõtẽdim.· Qud ſic vi ⸗ qere nò poſſum vt videt icõminabilii venitas:qn ſ ipſe moyſes apparuiſſʒ no bis atch dixiſſet hoc cogitaui nee ſic eaʒ videremſʒ crederemꝰ. Nõ itaq; ſupꝛa cqᷓ; ſcriptuẽ: vn pꝛo altero iflet aduer⸗ ſus alterũ. diligamꝰoominũ deũ noſtꝝ ex toto coꝛde ⁊ ex tota mente ⁊ ex tota anima: ⁊ pꝛoximũ noſtrũ ſcut noſmet ipſos. Pꝛopter que duo pcepta charita tis ſenſiſſe mopſen qcqd in illis libꝛis:ſẽ ſit niñ crediderimꝰ: mẽdacẽ faciemꝰ de uʒ cũ de animo cõſerui aliter qᷓ; ille do cuit opinamur. J vide q;ᷓ ſtultũ ſit ĩ tã ta copia veriſſimarũ ſẽtentiaru qᷓ de il⸗ lis verbis erui poſſũt temere affirmare quã earũ moyles potiſſimũ ſenſerit:ꝛ p nicioſis cõtẽtionibipſã offẽdere chari tatẽ ꝑꝑ qu dixit oĩa:cuius oicta cona mur exponere. Et tñ ego de me celſitu do humilitatis mee ⁊æ requies laboꝛis mei qui audis confeſſiones meas t Di⸗ mittis peccata mea: quoniam tu mibi pꝛecipis vt diligam primũ meum ſicut meipſũ:non poſſum minus credere de mopſe fideliſñimo famulo tuo q;ᷓ mihi optarem ac deſiderarẽ abs te dari mu neris:ſi tempoꝛe illo natus eſſem quo il le:eoq; loco me cõſtituiſſes vt ꝑ ſerui⸗ tutẽ coꝛdis ac lingue mee littere ille di ſpenſarent᷑ que tãto poſt eſſent oĩbus gẽtibus pꝛofuture ⁊ per vniuerſũ oꝛbẽ tãto auctoꝛitatis culmine oĩuʒ falſaruʒ ſuperbarũq; doctrinarũ verba ſupatu⸗ re. Uellẽ quippe ſi tũcego eſſem moy⸗ ſes: ex eadem nãqʒ maſſa omnes veni mus: ⁊ quid eſt homo niſi quia memoꝛ es ei: vellẽ ego ſi tüc ego eeʒ qð ille et mihi geneſeos abs te liber ſcribendus 2 Confeſſionum. adiuũgeret:tale mibi facultatẽ eloquen di dari ⁊ eu extèdi ſermonis moduʒ vt neq; illi qͥ nõdũ qunt itelligere quẽad/ mModũ creet de tanq; excedẽtia vires ſin as dicta recuſarẽt: 2 illi ò boc iã puũt ĩ q̊ libet verã ſniam cogitãdo veniſſẽt eaʒ nõ pᷣrermiſſã ĩ paucis vbis tui famli re perirẽt: ⁊ ſi ali alid vidiſſet ĩ luce vitai-: nec ipſa ĩ eiſdẽ vbis itelligẽda deeſſet. Sicut.n fõs paruo loco vberioꝛ ẽ plu pibuſq; rinis ĩ amplioꝛa ſpatia flurũ mi miſtrat qᷓ; qlibet eox riuoꝝ pmita lo⸗ coꝝ ab eodẽ fõte deducit᷑.ita narratio piſpẽſato: is tui ſermocinaturis pluribꝰ ꝓfutnra paruo ſermonis modulo ſca tet fluéta liqde veritatis: vnde ſibi qſe; xerũ qðo de his rebus põt hic illud ille illud lõgioꝛes loquelarũ anfractira bat. Alij.n. cũ hec vba legũt vel audiũt cogitãt deũ quaſi hominẽ aut quaſ ali quã molẽ imẽſa pᷣditã ptate nono quo ã ⁊ repẽtino placito extra ſeipſa ſan⸗ iᷓ locis diſtãtibus feciſſe celũ ⁊ terram duo magna coꝛpoꝛa ſupꝛa ⁊ ifra: qbus ia ↄtinerẽtur. Er cũ audiũt dixit deus fſiat illud ⁊ factũ ẽ illud:cogitãt vba ce⸗ pta ⁊ ſinita ſonãtia tpibus atq; trãſeũ⸗ tia poſt quoꝝ trãſitũ ſtatiʒ exiſteret qð iuſſũ ẽ vt exiſteret.Et ſiquid foꝛte aliud hoc modo ex familiaritate carnis opia tur ĩ qdbus adhuc parunlis animalibus dũ iſto humillimo genere vboꝝ tance; materno ſinu eoꝝ geſtat᷑ ifirmitas ſaln bꝛiter edificat᷑ fides:qua certũ habeant 2 teneãt deũ feciſſe omnes naturas qᷓs coꝝ ſẽſus mirabili varietate circũſpicit. Quarũ ſi quiſpiã quaſi vilitatẽ dictoꝝ aſpernat: ⁊ extra nutritoꝛias cunas ſu⸗ per ba ĩbecillitate ſe extẽderit heu cadet miſere:Et domine deus miſerere ne im plumẽ pullũ ↄculcent qui tranſeũt vid 32 mitte angelü iuum qui eũ reponat iĩ nido vt viuat donee dolet. Alil vo quis bus hec verba nõ iam nidus ſed opacs fructeta ſũt: vidẽt in eis latetes fructus 4 volitãt letäates ⁊ garriũt ſcrutantes ? carpũt eos Uidẽt eniʒ cũ hec verba le⸗ guũt vel audiũt tua deus eterna ⁊ ſtabi⸗ liꝑmanſione cuncta pꝛeterita ⁊ futurs tẽpoꝛa ſuperari: nec tamẽ quicq; eè tẽ⸗ poralis creature qð tu nõ feceris: cuiꝰ volũtae qꝛ ideſt qð tu nullo modo mu tata: vel que antea nõ fuiſſet eroꝛta vo lũtate feciſti omnia nõ de te ſimilitudi nem inã foꝛmã omniũ:ſʒ de nibilo diſ⸗ ſimilitudiné infoꝛmeʒ que foꝛmaretur ꝓfſimilundinẽ tuâ recurrens ĩ te vnum p captn oꝛdinato quantũ cuiq; rerum in ſuo genere datũ ẽ: ⁊ fierẽt omnia bo na valde:ſiue manedt circa te:ſiue gra⸗ datim remotioꝛi diſtãtia ꝑtẽpoꝛa ⁊ lo ca pulchꝛas narrationes fiat aut patis tur. Uidẽt boc ⁊ gaudẽt ĩ luce veritai tue quãtuiũ bic valẽt. Et alius eoꝝ intẽ dit in id qð dictũ eſt: in pncipio ſecn de ns: ⁊ reſpicit ſapientiã pncipiuʒ: quia loquitur ipſa nobis. Alius itidẽ inten/ dit in eadem verba: a pncipium intelli git exoꝛdiũ rerũ conditarũ: ⁊ ſic accipit in pncipio fecit: ac ſi diceretur pmo fe cit. Atqʒ eis qui intelligunt in pꝛincipio gð in ſapientia feciſti ce lũ ⁊ terram:ali us eop ipſum celũ ⁊ terram creabilem materia celi ⁊ terre ſic eſſe credii cogno minatam. alius id foꝛmatas diſtincta qʒ; naturas: alius vnam formatam ean dẽqʒ ſpiritualẽ celi nomine aliam ĩifoꝛ mem coꝛpoꝛalis materie terre nomme Qui autẽ intelligunt in nominibus ce li ⁊ terre adhuc infoꝛmẽ materiam de qua foꝛmaretur celum ⁊ terra: nec ipſi vno modo id intelligunt: ſed vnde con ſumaretur itelligibilis ſenſibiliſq; eres tura:alius tantũ vnde ſenũbus moles Kuoapenfna cunspnrusae nohhalun d Gtmrncai ttitſesalius usſolan rin üſuſhiamas: gineisſmn A pichid eot nobzuondd Terri:niſtna diccliee enine pontlichoruan ſelr meverhin. ſeftwrefnolen oe pot mniu eandietin⸗ fpotenndi.Ci nedeͤcefom ddicoeue uaeritnen aiddicek Poreſenrſe ausſtonedi bioqunor⸗ Molani oiff luſceline⸗ nnni⸗ Urcune lonuublier hpiaeno⸗ ſpſthhelubo⸗ uugtomochf Pheingeton N tiſiſeip leſtnüͤn uggin nenos ligpoſr ſoncn alne enöinin Ninakk rin:mmün ltetanzäirn Bütwtdente⸗ rmnetnigt umecönnitr ctgöuer vmin nilt ſennunöortet mignnüideſt etngi minimm’ S nedaieſſtin venmüce ovinitin n numninil rigriiin wntun Liber ita coꝛmoꝛa ſinu grandi còtinens pꝑſpi cuas ꝓmptas que naturas.nec illi vno modo qui iam diſpoſitas digeſtaſque creaturas celũ ⁊ terrã vocari hoc loco credũt:ſed alius inuiſibilẽ atq; viſibilẽ alius ſolam viſibilẽ in qua luminoſuʒ celũ ſuſpicimus ⁊ terraã caliginoſam q̃ q; in eis ſunt.At ille qui nõ alit᷑ accipit in pꝛicipio fecit qᷓ; ſi diceret᷑ pꝛimo ſeẽ nõ hʒ quomodoveracit intelligat celũ ⁊ terrã:niſ mam celi ⁊ terre intelligat didelicet vniuerſe:ideſt intelligibił coꝛ poꝛaliſq; creature.Si enĩ iam foꝛmatã velit vniuerſam:recte ab eo queri pote rit ſi hoc pᷣmo fecit os qͥd feceri: dein⸗ ceps:⁊ poſt vniuerſitatẽ nõ ĩueniet:ac p hoc audiet ĩuit quomodo illud pᷣmo n poſtea nibil. Cũ vero dicit pꝛimo in⸗ fſoꝛmẽ oeide foꝛmatã:nõ ẽ abſurdum ſi modo ẽ idoneus diſcernere quid pᷣce⸗ dat eternitate:quid tꝑe:quid electione: quid oꝛigine. Eternitate ſicut de oĩa:tẽ poꝛe ſicut flos fructũ:electione ſicut fꝛu ctus floꝛc: oꝛigine ſicut ſonꝰcantũ. In his quatuoꝛ pꝛunũ ⁊ vltimũ que cõme moꝛaui oifficillime ĩtelligunt᷑: duo me dia facillime. Nãq; dñe rara viſio eſt ⁊ nimis ardua conſpicere ct᷑nitatẽ tuam icõmutabiliter mutabilia facientẽ:ac ꝑ H̊ᷣ pꝛioꝛc.Quis deinde ſic acuto cernat aĩo vt ſine laboꝛe magno dignoſcer̃ va leat quomodo ſit pꝛioꝛ ſonꝰ qᷓ; cantꝰ:iõ q qꝛ catus ẽ foꝛmatꝰſonꝰ:⁊ eẽ vtiq; ali qd nõ foꝛmatũ põt foꝛmari aũt qð nõ eſt nõ põt:ſic ẽ pꝛoꝛ materies qᷓ; id qd er ea fit. Nõ iõ pꝛioꝛ qꝛ ipᷣa efficit cũ po tiꝰ fiat:nee pꝛioꝛ ĩteruallo tꝑis:neq; eĩʒ pꝛioꝛe tꝑe ſonos edimus infoꝛmes ſine catu ⁊ eos poſterioꝛi tꝑe in foꝛmam cã tici coaptamus aut fingimꝰ:ſicut ligna quibꝰarcha:vel argentuʒ quo vaſculuʒ fabꝛicat᷑:tales quippe materie tꝑe euã .XII. pᷣeedunt foꝛmas reꝑ: que fiunt ex eis in cãtu nõ ita cẽ.Cũ eni cantat:anditur ſoneiꝰ. Nõ pꝛius ĩfoꝛmiter ſonat ⁊ de ide foꝛmat᷑ ĩ cãtuʒ.Qð eni pꝛimo vtcũ q; ſonuerit pᷣterit:nec ex eo quicqua re peries qð pᷣſumptũ arte componas: et iõ cãtus i ſono ſuo vertit᷑:qui ſoneius materies ei eſt. Idẽ quippe format᷑ vt cãtus ſit:⁊ iõ ſicut dicebam pꝛioꝛ mate⸗ ries ſonãdi qᷓ; foꝛma cantãdi nõ ꝑ faci⸗ endi potentiaʒ pꝛioꝛ:nec; eni ſonuſ eſt cãtandi artifex:ſed cantãti aie ſubiacet ex coꝛpoꝛe de quo catum faciat.nec tè⸗ poꝛe pꝛioꝛſimul eni cũ cãtu edit᷑.nec pᷣ oꝛ electione nõ potioꝛ ſonus qᷓ; ctus: quando qnidẽ cantus nõ tantum ſo⸗ nus:verũ etiam ſon ſpecioſus. Sʒ pᷣoꝛ ẽ oꝛigine:qꝛ non cantꝰ foꝛmat᷑ ot ſonꝰ Rt:ſed ſonꝰ foꝛmat᷑ vt cantus ſi. Poe exemplo qni poteſt intelligat materis rerum pꝛimo factam ⁊ appellatam ce⸗ lum ⁊ terraʒ nec tempoꝛe pꝛimo factà ⁊ appellatã celũ ⁊ terrã:quia ide facta ſunt celũ ⁊ terra.nec tempoꝛe pꝛimo fa cta quia foꝛme rerum exerunt tempoꝛa illa autem erat infoꝛmis iãq; in tempo ribus ſimul animaduertitur. nec tamen de illa narrari aliqiid põt:niſi velut tẽ poꝛe pꝛioꝛ ſit cũ pdatur extremioꝛ: qaꝛ pꝛofecio melioꝛa ſunt ſoꝛmata qᷓ; ifoꝛ⸗ mia:⁊ pꝛeceduntur erernitate creatoꝛis vt eſſent de nihilo vnde aliquit fieret. In bac diuerſtate ſentẽtiaꝝ verarũ cõ coꝛdidã pariat ipſa veritas: ⁊ deꝰ noſter miſereatur noſtri vt legitime lege vta 7 mur pꝛecepti ſine pura charitate. Ac ꝑ hoc ſi quis q̃rit ex me quid hoꝛũ mop⸗ ſes ille tuus famulus ſenſerit: nõ ſũt hi ſermones confeſſionum mearum ſi ti⸗ bi confiteoꝛ neſcio:⁊ ſcio tamẽ illas ve ras eẽ ſentẽtias exceptis carnalibus de quibꝰ quãtũ exiſtimaui locutus ſum: 3 3 quos tamen bone ſpei paruulos hec ꝰ ili homini tuo ſine aliud ex eoꝛundẽ irfmeider! ba libꝛi tui nõ territaàt alta humiliter ? boꝝ occaſione patefacias tu iñ paſcuas na d panca copioſe. Sʒ oẽs quos ĩ eis vbpis nõ erroꝛ illudat.Ecce dne deus meꝰ qᷓ; gioidi vera cernere ac dicẽ ſateoꝛ. Diligamus multa de pancis verbis q; inlta oꝛo e ihe unne nos inuicẽ pariterq; diligamꝰ te deum ſcripſimus.Que noſtre vires que tẽpo⸗ leſe,unde noſtrũ fontẽ vitatis:ſi nõ vanã:ſʒ ipſa, ra oibus libꝛis tnis ad iſtũ modũ ſuffi⸗ nnnnſeſ ſitimꝰ.Eũdẽqʒ famulũ tnũ ſcripture hꝰ. ciãt: Sine itaqʒ me bꝛeuius ĩ eis ↄfiteri lepnmeruefun ciſpenſatoꝛẽ ſpũ ſcõ plenũ ita honoꝛe tibi ⁊ eligere vnũ aliquid qð tu iſpiras Mare guuf mus vt boc eüũte reue late cũ hec ſcribe⸗ neris veꝝ certũ ⁊ bonũ etiã ſi multa oc epeaetüet ret attẽdiſſe credamꝰ qð ĩ eis maxime currerint vbi multa ocrurrere poterũt gigenereſn T luce vitatis ⁊ fruge vtilitatis excellit. ea fide ↄfeſſionis mee: vt ſi boc dirroo Memnſkii Itẽ cũ aliꝰdixerit h ſẽſit qð ego ⁊ aliꝰi⸗ qð ſenſit miniſter tuus recte atq; optie ua diſimuit mo illud qð ego religioñꝰ me arbitroꝛ; id enim conari me oponet. Qò ſiaſſeen lhfinie dicere cur nõ vtrũq; potiꝰ ſi vtrũqʒ de tus nõ fuero:id tamẽ dicã qð mibi pr lopuleme ru c. Et ſidd tertiũ ⁊ ſid quarũ ⁊ ſidd eius vba veritas tua dicere voluerit.c q mnuſhli aliud oĩno verũ qͥſpia ĩ his vᷣbis videt: illi quoq;ʒ oixit qð volui ntpſomun cur nõ illa oĩa vidiſſe credat᷑ ꝑ quẽ deꝰ ber duodecimꝰ cipit tredecim?9. iinkanint EInnus ſacras lr̃as vera ⁊ diuerſa viſuris⸗2ub uocò te deus meus miſes Mibmnheſ⸗ multoꝝ ſenbꝰ tẽperauit: Ego certe qõᷣ ricoꝛdia mea qui feciſti me: nnalleſnd intrepidus de coꝛde meo ꝓnũcio ſi ad ? oblitũ tuinõ oblitus esi Mſanag culm auctoꝛitat aliqd ſcriberè ſic mala⸗ uoco te ĩ aĩiaʒ meã quã pᷣpa⸗ ias leʒ ſcribere vt qð veri qᷣſq; de his rebus — as ad capiẽdũ te ex deſide ſencde capere poſſet mea vba reſonarẽt: q; vt rio qð ĩſpiras ei. Nlũc ĩuocatẽ te ne dee lin Nin vnã ver ſniaʒ ad hoc apertiꝰponerẽ vt ſeras:quipᷣue qᷓ; innocarẽ pueniſti ⁊ in Andu excluderẽ ceteras quaruũ falſitas me nõ ſtituiſti crebꝛeſcẽs multimodis vocibꝰ Inqucte poſſet offendere. Nolo itaqʒ de meus vt audirẽ de longinquo ⁊ cõnerterer? fehgfinute ti pceps eẽ: vt boc ill virũ de te meru vocãtẽ me inuocarè te. Lu eni ot de, Rauaſli iſſe nõ credaʒ. Sẽſit ille oĩno ĩ his vpis leuiſti oĩia mala merita mea ne ret ibue ſz aene atq; cogitauit cũ ea ſcriberet qcqd hic res manibus meis ĩ quiba te defeciet ſcobevil veri potuimꝰiuenire:⁊ quicqd nos non pᷣueniſti oĩa bona merita mea vt retri⸗ ennalter potuimꝰaut nõdũ poſſumꝰ: ⁊ tñ in eis bueres manib tuis quibꝰ me feciſti qꝛ it inne ĩueniri põt Poſtremo one qͥ ðöus es ? ⁊ pꝛius qᷓ; eẽm tu eras. Nec er cin pꝛe nichesl nõ caro ⁊ ſanguis.ſiqͥd homo minꝰ vi ſtares vi eẽm: ⁊ tamẽ ecce ſum et boni Kinciier dit. nuũquid ⁊ ſpiritũ tuũ bonũ qͥ dedu tate tua pᷣneniste totũ boc qð me feci⸗ U ⸗ pbpete cet me ĩ terrã rectaʒ latere potuit qᷣcqd ſti ⁊ vnde mefeciſti. Neq; enim eguiſti bltrtpen eras in eis verbis tinpſe reuelaturus le me aut ego tale bonũ ſuʒ quo tu adiu⸗ liſnhree gẽtibus poſteris eti ſi ille ꝑ quẽ dicta ueris dñe meus ⁊ deus meus: non vt ſonelun lut vnd foꝛtaſſis ex multis veris ſniam tibi fic ſerniã quaſi ne fatigeris ĩa ẽdo fſnindſ cogitaui: Qò ſi ita eſt:ſit igit᷑ illa quã aut ne minoꝛ ſit ptãs tua cares obſeaͤo hnimnie cogitauit ceteris excellẽtioꝛ. Nobis ãt meo:nec; ot ſic te colã quaſ terrem xt irene one aut ipſaʒ demõſtra aut quã placet ſis cultus ſi nõ te colã: ſʒ vt ſeruiaͤ tibi ⁊ nulai⸗ alterã verã.vt ſue nobis hoc qð etiam colã te vt õte mibi bene ſit a quo wihi Kun noſnilgen eſiendi rönn sſttrii remisgsini, Gnehmnt, mielig Amnd eneeki niſtamnnrt niecſente nminigi pN me Gint ee umpi wookiisnich Blchräüll ſier önedii Cunin, erie eN ic — 166 un 6 Liber Evt ſim cuibene ſit. Ex plenitudine qᷣp⸗ pe bonitat] tue creatura ua ſubſiſtit vt bong qð tibi nibil ꝓpdeſſet nec de te eq̊ le tibi eẽt:tamè qꝛ ex te fieri potuit non Deeſſet.Quid en m te ꝓmeruit celum ⁊ terra que leciſti in pᷣncipio:Dicãt quid te ꝓmeruerũt ſpirittales coꝛpoꝛaleſq; nature quas feciſti in ſapiẽtia tua:vt in de pẽderẽt etià inchoata ⁊ ifoꝛmia que q i genere ſuo vel ſpirituali vel coꝛpo rali euntia i imoderationẽ ⁊ in longin quã oiſſimilitudinẽ tuã: ſpirituale ſtoꝛ m pꝛeſtãtius qᷓ; ſifoꝛmatũ coꝛpus eẽt: coꝛpoꝛale autẽ ifoꝛmi pꝛeſtantius q; ſi omnino mpil eẽt: atq; iia pẽderẽt i tuo verbo iſoꝛmia niſi pidẽ verbũ reuoca/ vẽtur ad vnitatẽ tuã ⁊ foꝛmarẽtur ⁊ eſ⸗ ſent ab vno te ſũmo bono vniuerſa bo⸗ na valde Quid ie pꝓmeruerãt vt eſſent ſltẽ iſoꝛmia que neq; hoc eẽnt niſi ex te: Quid te pmeruit materies coꝛpoꝛa lis vt eẽt ſaltẽ ĩuiſibilis 2 ĩcõpoſita: qꝛ neqʒ hoc eèt niſi qꝛ feciſti eã: ideoq; te Nꝛ nõ erat ꝓmereri vt eẽt nõ poterat: Aut quid te ꝓmeruit ichoatio creatu/ re ſpiritualis vt ſaltẽ tenebꝛoſa fluita⸗ ret ſimilis abyſſo tui diſſimiliſ niſ ꝑ idẽ Sbuz ↄuerteret᷑ ad idẽ a quo facta eſt atq; ab eo illuminata lux fieret:quãuis nõ equaliter iñ ↄfoꝛmis foꝛme equali tibi:Sicut eniʒ coꝛpoꝛi nõ hoc ẽ eè qð pulcbꝝ eẽ: alioqiuin defoꝛme eè nõ poſ ſet:ita etiã creato ſpiritu nõ id eſt viue⸗ re qð ſapiẽter vinere:alioquin incõmu tabiliter ſaperet. Bonũ aũt illi herere tibi ſemꝑ ne qõ adeptus ẽ conuerſione auerſione lumẽ amittat ⁊ relabatur in ditã tenebꝛoſe abyſſo ſimilẽ.naʒ ⁊ nos qui ſʒʒ animã creatura ſpiritualis ſumꝰ anerſi a te noſtro lumine ĩ ea vita fui/ mus aliquãdo tenebꝛe: ⁊ ĩ reliquijs ob ſeuritatis noſtre laboꝛamus donec ſi/ Axi. mus iuflitia tua in vnico tno ſtent mon tes dei.naʒ indicia tua fuimꝰ ſiciun abyſ ſus multa. Qðõ aũt in pᷣmis aditionibꝰ dixiſti fiat lux ⁊ facta ẽ lux:nõ incõgru enter hoc ĩtelligo ĩ creatura ſpũali:qͥa erat iam qualiſcũqʒ vita quã illumina⸗ res. Sʒ ſicut nõ te ꝓmeruerat vt eẽt tał vita que illuminan poſſet:ita nec cũ ia eẽt ꝓmernit te vt illuminaret.neq; eni eius ĩfoꝛmitas placeret tibi ſi nõ lux fie ret: nõ exiſtẽdo ſed intuẽdo illuminan tẽ lucem eiq; coherẽdo vt ⁊ qocũqʒ vi⸗ nit: ⁊ qð beate viuit nõ deberet niſ gra tie tue ↄuerſa ꝑ cõmutationẽ melioꝛeʒ ad id qõ neqʒ ĩ melius neqʒ i deteriꝰcõ mutari põt:qð tu ſolus es qꝛ ſolus ſim pliciter es cui nõ eſt aliud viuere:alind beate vinere:qꝛ tua btitudo tu eſ.Quid ergo tibi deeſſet ad bonũ qð tu tibi es etid ſi iſta vel omnino nulla eẽnt: vel ĩ⸗ foꝛmia remanerẽt:que nõ ex indigẽtia feciſti ſ ex plenitudĩe bonitatis tue co bibens atqʒ cõuertens ad foꝛmam nõ vt tanq; fuum gaudiuʒ compleatur ex eis. Perfecto enim tibi diſplicet eoꝛum imperfectio:vt ex te perficiantur ⁊ tibi placeãt: non autem imperfecto tanqᷓ; ⁊ tu eoꝛum perfectione perficiedus ſis Spiritus enim tuus bonus ſuperfere⸗ batur ſuper aquas nõ ferebatur ab eis tanq in eis requieſceret: in quibus eniʒ requieſcere dicitur ſpiritus tuus bonꝰ: bos in ſe requieſcere facit:ſed ſuperfe/⸗ rebatur ĩcoꝛꝛuptibilis ⁊ ĩcõmutabilis volũtas tua ipſa in ſe ſibi ſufficiens ſup eã quã feceras vita: cui hͥ nõ ẽ viuẽ qð beate vinere:qꝛ viuit ctid fluitans in ob ſcuritate ſua:cui reſtat conuerti ad eu⸗ a quo facta eſt:⁊ magis magiſq; viuere apud fontẽ vite ⁊ ĩ lumine eius videre lumen: ⁊ pfici ⁊ beari ⁊ illuſtrari.Ecce apparet mihi in enigmate trinitas qo 3 4 es ðs mens:qm̃ tu pater ĩ pᷣncipio ſapi entie nre:qð ẽ tua ſapia de te nata eqᷣ⸗ lis tibi ⁊ coeterna.i.ĩ filio tuo feciſti ce lũ ⁊ terra.Et multa diximus de celo ce li ⁊ de terra iuiſibili ⁊ icompoſita ⁊ de abyſſo tenebꝛoſa ſᷣm ſpũaliſ ifoꝛmita/⸗ tis vagabũda deliquia:ni ſi cõuerteret ad eũ a quo erat qliſcũq; vita:⁊ illum i natõe fieret ſpecioſa vita:⁊ eẽt celuʒ ce li ei qð inter aquam ⁊ aquã poſtea fa ctũ ẽ:⁊ tenebaʒ iã iã patrẽ in dei nomi ne qͥ fecit hec:⁊ filiũ ĩ pncipio in nomie ĩ quo fecit hec:⁊ trinitatẽ credẽs deum meũ ſicut credebã. Querebà in eloqis ſcĩis eius:⁊ ecce ſpũs eiꝰſuꝑferebat᷑ ſuꝑ aquas.Ecce trinitas õs me pat᷑ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũs ſcũs creatoꝛ vniuerie creature ſue.Sed qͥ cã fuerat o lumẽ vidicũ tibi admoneo coꝛ meũ ne me vana doceat diſcute tenebꝛas eiꝰ:⁊ dic mihi obſecro te per matrẽ charitatem:obſecro te dic mihi q̃ cã fuerat vt poſt noĩatum celũ ⁊ terrã iuiſibilẽ ⁊ ĩcõpoñità ⁊ tenebꝛas ſuꝑ abyſſum:tũ demu ſcriptura tua no minaret ſpm̃ iuuũ.An qꝛ opoꝛtebat ſic eũ iuſinuari: vt diceret᷑ ſuꝑferri:⁊ non poſſet hoc dici nili pꝛius illud comme⸗ moꝛaret᷑:cui ſuꝑſerri ſpũs tuus poſſet ⁊ intelligi: Nec patri enĩ nec filio ſuꝑ⸗ ferebat᷑:nec ſuꝑferri recte dicẽt᷑: ſi nul⸗ li rei ſuꝑferret᷑. Pꝛiui g dicẽdũ erat cui ſuꝑferret᷑:⁊ deinde ille quẽ nõ oporte⸗ bat alit᷑ commemorari niii vt ſuꝑferri diceret᷑. Cur g inſinuari eum alit᷑ non opoꝛtebat niſi vt ſuꝑferri diceret᷑: Jam binc ſequat᷑ qui poteſt itellectu apoſto lü tuum dicẽtẽ qꝛ charitas tua diffuiſa ẽ ĩ coꝛdibus nĩis ꝑ ſpm ſcũm qui datuſ c nobis:⁊ de ſpũalibꝰ docẽtẽ ⁊ demon ſtrãtẽ ſuꝑeminẽtem viam charitatis ⁊ ſtectentẽ genua pꝛo nobis ad te vt cogꝗ Kcamus ſugeminentem ſciam charitat Confeſſionum. xpᷣi. Ideocꝑ ab initio ſuꝑeminẽs ſupſer rebat᷑ ſuꝑaquas.Cui dicaz quomodo dicã de pondere cupiditatis ĩ abꝛuptã abyſſum ⁊ de ſubleuatione charitatis ꝑ ſpũm tiuum qui ſuꝑferrebat᷑ iuꝑ aqᷣs Cui dicam: Quomodo dicâ: Mergi⸗ mur ⁊ mergimus:nec; eni loca ſunt qͥ bus mergimur ⁊ mergimꝰ. Quid ſimi/ lius ⁊ quid diſſimilius. Affectus ſunt amoꝛes ſunt ĩmunditia ſpns noſtri de fluẽs inferi amoꝛe curaxꝑ: ⁊ ſcitas tua attolẽs nos ſuperi amoꝛe ſecuritat vt ſurſum coꝛ hẽamus ad te vbi ſpũs tuꝰ ſuꝑfert᷑ ſuꝑ aquas ⁊ veniamus ad ſuꝑ⸗ eminẽtem redqeʒ cũ ꝑtranſerit aĩa nr̃a aquas que ſunt ſine ſubſtãtia. Defluxit angelus deſfluxit aĩa hoĩs: ⁊ indicaue⸗ rüt abyſſuʒ vniuerſe ſpualis creature in ꝓfundo tenebꝛoſo:niſi dixiſſet ab ini⸗ tio fiat lux: ⁊ lacta ẽ lux:⁊ inhereret ti⸗ bi oĩ obediẽs itelligentia celeſtis cimn tatis tue ⁊ reqᷣeſceret in ſpũ iuo qui ſu⸗ ꝑfert᷑ icommutabilit᷑ ſuꝑ oẽ mutabile. Alioquĩ ⁊ ipᷣm celũ celi ſenebꝛoſa abyi lus eſſet in ie:nüc aũt lux ẽ ĩ oño.Naꝛ ipſa miſera ĩquietudine defluentiũ ſpi⸗ rituum ⁊ iudicãtiũ tenebꝛas ſuas nuda tas veſte luminis tui:ſatiſ oñdis q; ma gnã creaturã rõnalẽ feceris cui nullo modo ſufficit ad btãm requieʒ quicqᷣͥd te minus ẽ:ac ꝑ ̊ nec ipſa ſbi. Cu eniʒ ðs noſter illuminabis tenebꝛas niĩss. Ex te oꝛiunt veſtimẽta nr̃a: ⁊ tenebꝛe noſtre ſicut meridies erunt.Da mibite ðᷣs nieꝰ:redde mibi:te enĩ amo:⁊ ſi paꝝ ẽ amè validius. Nõ poſſum metiri vt ſciã quantũ deſit mibi amoꝛis ad id qᷣ ſatis ẽ: vt currat vita mea in amplexus tuos nec auertat᷑ donec abſcõdat᷑ ĩ ab ſcõdito oultuſ tui. Hoc tantũ ſcio:quia male mibi ẽ pꝛei te nõ ſoli extra me i i meipſo: ⁊ oĩs mibi copia que de me Li (tnstneet⸗ ſiutitgine iancan Wionnund thornem fſco t nüdeſpatm un dictuergn loculde do tuum In donn fuenurreces Plueanolitne Uatbennlitn Vybeu plin nocerrnin Oendauinunn imn iriin un iifn nnoltad lüdmmt — rmtnnt: nrimemetof Mrornudn Eanstinn ſbiceckttitn ſpenoigeen ngkſrimnt (humiorhdn mnunnhide firppcglaen iginmtine übenrnn (atiosnt lipnonme üiugleretn fagi tmenne ſmiin u hamnteti mn inkrtid tcnilrtam Atiiſgin. tigi ieni niis ümtur, i alim, Camng, ntunnin, Liber nõ eſt egeſtas eſt. Nũquid ant pr̃ aut filius nõ ſuꝑferrebat᷑ ſupaquas.Si tã q; loco ſicut coꝛpus nec ſpũs ſcũs. Si aũt ĩcommutabilis diuinitatis eminen tia ſuꝑ omne mutabile: ⁊ pat᷑ ⁊ filius ⁊ ſpũs ſcũs ſuꝑferebat᷑ ſup aquas.Cur g tantũ de ſpũ tuo dictũ ẽ. Cur de illo tã tum dictũ ẽ:quaſi locus ibi eſſet qͥ non ẽ locuſ:de quo ſolo dictũ ẽ qð ſit donũ tuum. In dono tuo requieſcimꝰ ibi te fruemur reqͥes noſtra locus nr̃. Amoꝛ illuc attolit nos:⁊ ſpũs tuus bonus ex altat humilitatẽ nr̃am de poꝛtis moꝛt In bona volũtate pax nobis t᷑. Coꝛpꝰ pondere ſuo nitit᷑ ad locũ ſuum. Pon⸗ dus nõ ad ima tantũ eſt:ſed ad locum ſuum. Ignis ſurſum tendit:deoꝛſuʒ la pis. Põderibus ſuis cogunt᷑: loca ſna petunt.Oleũ ĩfra aquam fuſum ſupꝛa aquam attollit᷑:aq̃ ſupꝛa oleũ fuſa ĩfra oleũ demergit᷑. Põderibꝰ ſuis cogunt loca ſua petũt. Minus oꝛdinata ĩquie ta ſunt:oꝛdinant᷑ ⁊ quieſcũt. Pondus meũ amoꝛ me eo feroꝛ quocũq; feroꝛ. Dono tuo accèdimur ⁊ ſurſuʒ ferimur iardeſcimus ⁊ imus.aſcẽdimꝰ aſcẽſio⸗ nes ĩ coꝛde:⁊ cãtamus cãticũ graduuz. Jsne tuo:igne tuo bono ĩardeſcimꝰ et imus:qm ſurſum imus ad pacẽ bierlm quoniam iocũdatus ſum in ijs que di/ xerunt mihi ĩ domum domini ibimus: vbi nos collocauit volũtas bona vt ni bil velimus aliud qᷓ; pmanere illic ĩ ei⸗ nũ. Beata creatura qͥ nõ nouit aliõ oũ eſſet ipſa aliud niſ dono tuo quod ſu⸗s ꝑfert᷑ ſuper omne mutabile:mox vxt fa⸗ cia attolleret᷑ nullo ĩteruallo tempo rie in ea vocatione qua dixiſti fiat lux: 2 facta ẽ lux. In nobis eni diſtiguit᷑ tẽ poꝛe qð tenebꝛe fuimuſ ⁊ lux efficimur in illa vero dictũ eſt quid eẽt niſi illuĩa ret᷑:⁊ ita oictũ ẽ quaſi pꝛius fuerit fin/ Sõð xa ⁊ tenebꝛoſa:vt appareret ca qua di ctũ eſt vt aliter eſſet.i.vt ad lumen ĩde ficiens cõuerſa lux eſſet.Quipõt intel ligat:qui non poteſt a te petat. Ut qᷣd mihi moleſtus eſt quaſ ego illumineʒ vllũ hominem venientem ĩ hũc mũdũ. Trinitatem omnipotentem quis intel ligit.Et quis nõ loquit᷑ eã:ſi tamẽ inteł ligit eam. Rara anima que cum de illa loqᷣtur ſciat quid loquat᷑.Et cõtendũt 2 dimicant ⁊ nemo ſine pace vidit iſtã viſonem. Uellẽ vt hec tria cogitarent homines in ſeipſis. Longe ad aliõ ſũt iſta tria quam illa trinitas. Sed dico vbi ſe exerceant ⁊ pꝛobent ⁊ ſentiãt qᷓ; longe ſunt.Dico autem hec tria eẽ no⸗ ſce velle. Sum eniʒ ⁊ noui ⁊ volo.Suʒ ſciẽs ⁊ volẽs:⁊ ſcio eẽ me:⁊ velle vt ſiʒ ⁊ dolo eẽ ⁊ ſcire. In his igitur tribꝰqᷓ; ſit inſeparabilis vita ? vna dita ?⁊ vna mens ⁊ vna eſſentia:qᷓ; deniq; inſepa⸗ rabilis diſtictio:⁊ tũ diſtinctio videat qͥ poteſt. Certe coꝛã ſe eſt:attendat in ſe ⁊ videat ⁊ dicat mihi. Sed cũ ĩuenerit in his aliquid ⁊ dixerit:non iam ſe pu⸗ tet inueniſſe illud qð ſupꝛa iſta eſt ĩcõ⸗ mutabile qð ẽ ĩcommutabiliter ⁊ ſcit ĩcommutabiliter ⁊ vult icommutabili ter:⁊ vtrum pꝛopter tria hec ⁊ ibi trini tas an ĩ fingulis hec tria vt terna ſingu loꝛum ſint:an vtroꝛum que miris mo⸗ dis ſimpliciter ⁊ multiplr ĩfinito ſibi in ſe fini quod eſt ⁊ ſibi notum ẽ ⁊ ſibi ſuf ficit icommutabiliteridipſum copioſa vnitatis magnituqine:quis facile cogi⸗ tauerit:quis vllo modo dixerit:qͥs quo libet modo tempoꝛe pꝛonunciauerit.p cede in cõfeſſione fides mea dic dno deo tuo.Sancte ſcẽ ſancte domine ðs meus in nomine tuo baptiʒati ſumꝰpa ter ⁊ fili ⁊ ſoũs ſancte:i nomine tuo ba ptiʒamus pater ⁊ fili ⁊ ſpũs ſancte:qꝛ⁊ Confeſſionum babens iĩd ſpiritus pꝛimitias penes ens apð nos ĩ chꝛiſto ſuo fecit deus celũ ⁊ terrã ſpuales ⁊ carnales eccleſie ſue: ⁊ terra noſtra anteq; acciperet foꝛmam doctrine inuiſibilis erat ⁊ incompoſita ⁊ ignoꝛãlie tenebꝛis tegebamur quoni am pꝛo miqtate erudiſti bominem ⁊ iu dicia mua ncut multa abyſſus. Sed qa ſpũs tuus ſuꝑferebat᷑ ſuper aquam nõ reliquit miſeriaʒ nr̃aʒ miſericoꝛdia mia ⁊ dixiſti fiat lux. Penitentia agite ap⸗ ꝓpinqᷣbit enĩ regnũ celoꝝ. Penitẽtiam agite fiat lux.Et quoniam conturbata erat ad noſipos aia noſtra commemo rati ſumus tui oñe de terra ioꝛdanis et de mõte:eq̃li tibi:ſed paruo ꝓpter nos: ⁊ diſplicuerũt nobis tenebꝛe noſtre et cõuerſi ſumus ad te ⁊ facta ẽ lux:⁊ ecce fuimus aliqñ tenebꝛe:nũc aũt lux ĩ do mino:⁊ tamen adhuc per fidẽ:nõdum per ſpẽm ambulamꝰ. Spe enĩ ſalni fa⸗ cti ſumus. Spes aũt q̃ videt᷑ nõ ẽ ſpes. Adpuc abyſſus abyſſum iuocat:ſed iaʒ nõ ĩ voce cataractarum tuaruʒ. Adbuc ⁊ ille qui dicit non potui vobiſ loqui q̃ ſi ſpualibus ſed quaſi carnalibus: etiaʒ ipſe nõdũ ſe arburatur: cõpꝛehendiſſe 2 q̃ retro oblitus in ea q̃ ante ſunt extẽ dit᷑ ⁊ ingemiſcit grauatus ⁊ ſitit aima eius ad oñſm viuum quẽadmodũ cer⸗ uus ad fontes aquarum ⁊ dicit quan⸗ do veniam:habitaculum ſuum qð ð ce lo eſt ſuꝑindui cupiẽs: ⁊ inuocat iferi oꝛem abyſſum dicens: Nolite confor mari huic ſeculo:ſed refoꝛmamini ĩ no uitate mentis veſtre ⁊ nolite pueri effi ci mentibus:ſed malitia paruuli eſtote in mẽtibus pfecti ſitis. Et o ſtulti gala the quis vos ſaſcinanit?: Sed iaʒ non ĩ voce ſua:in tua enĩ qui miſiſti ſpũʒ tuũ de excelſis ꝑ euʒ qꝗ aſcẽdit ĩ altũ:⁊ ape/ ruit cataractas donoꝛum luoꝛum: vt ſuminis imperus letificaret ciuitatem tuam. Illi eni ſuſpirat ſponſi amicus ſea adhuc in ſemetipſo ingemiſcẽs ado ptionẽ expectans redẽptionẽ coꝛpoꝛis ſui:illi ſunpirat. Membꝛũ ẽ eniʒ ſpoſe illi ʒelat: amicus c.n.ſponſi.illi ʒelat ñ ſibi quia in voce cataractarũ marũ nõ in voce ſua inuocat alterã abyſſum cni ʒelans timet ne ſicut ſerpẽs euà decepit aſtutia ſua ſic ⁊ eoꝝ lenſus coꝛꝛupaàtur a caſtitate que eſt in ſponſo nro vnico tuo.Que ẽ illa ſpeciei lux cũ videbimus eũ ſicuti ẽ:⁊ traͤſierint lachꝛyme qͥ mibi facte ſunt panis die ac nocte cũ dicitur mihi quotidie vbi ẽ deus tuus: Et ego dico deus meꝰ. Ubi es ecce vbies: Re ſpiro in te paululũ cũ effüdo ſuper me aĩazʒ med in voce exultationis ⁊ cõſeſſi onis ſoni feſtinitatem celebꝛdtis: ⁊ ad buc triſtis ẽ:quia relabit᷑ ⁊ fit abyſſus vel potius ſentit adhuc ſe eſſe abyſſum Dieit ⁊ fides mea quã accẽdiſti ĩ nocte ante pedes meos. Quare triſtis es aiĩa mea ⁊ quare conturbas me: Spera in dño.Lucerna pedibꝰ mus verbũu eius. Spera ⁊ perleuera donec tranſeat nox mater iniquoꝝ:donec tranſeat ira cmi cuiꝰfilij ⁊ nos fuimꝰaliquãdo tenebꝛe: quarũ reſidua trabimꝰ ĩ coꝛpoꝛe ꝓpter peccarũ moꝛino donec aſpiret vieſ? re moueant᷑ tenebꝛe. Spera in domino. Mane aſtabo ⁊ cõtẽplaboꝛ:ſemꝑ con fiteboꝛ illi. maue aſtabo ⁊ videbo ſalus tare vult mei onʒ meũ.qui viuificauit: ⁊ moꝛtalia coꝛpoꝛa nr̃a ꝑꝑ ſpirituʒ qui babitat in nobis:qꝛ ſuper inten noſiꝑ tenebꝛoſum ⁊ flunidũ miſericoꝛditer ſu perferebat᷑. Unde in hac ꝑegrinatione pignus accepimus:vt ia fimus lux ouʒ adhuc ſpe ſalui facti ſumus:⁊ filij lucis 2 filij diei:nõ filij noctis neq; tenebꝛaꝑ quod tamen fuimus iter quos ⁊ nos . iſto adhuc incerto bumane vite noſirs — ediideg Oiunnosdiſe⸗ en'gnodn czſaNainbo⸗ ſonincorunel vnoſterfeciſti Goianisſmne (Cüeniplicad eliseneckt ſ enin auctoꝛe⸗ unchiichi lales er uoe Uſbdlleirſa⸗ ſchenohonine⸗ fſͦ deſtet Mulbitni cn sluoenoe⸗ ſcooſackinodes cſchnein wsde deeiin ſercingaet Hierentndie nöͤciſtorpe morioeonu f⸗ eras, Clicen fütnoniite lun gno ſbre mtnüſpiiei ſeehename luai ſteg ludeſtnente,/ inrit deimn lue deeci iiſenooi⸗ higiuce Renici nei fukgus kundibe Moncant winmi Nmmi Nasirheig amnant Nwocn uaidt tieeſenloc iſtnſone. iderectin deſbetarurt Dstehr octnluarttd1 unr itt nuiuli Ns Onnne Nect'Ns mmmunmt out ün unite Ntmmian voenutfſ r gun etchimnt 1. ic ſ tu ſolus diuidis qui pꝛobas coꝛda nrᷣs 2 vocas lucem diẽ ⁊ tenebꝛas noctem Quis.n.nos diſcernit niſi tu Quid aũt habemꝰ quod nõ accepima te ex eadẽ maaſſa vaſa in houoꝛẽ:ex qua ſũt ⁊ alia facta in cõtumelid: Aut quis niſi tu de us noſter feciſti nobis firmamẽtũ au/ ctoꝛitatis ſim nos ð ſcriptura tua dĩna Celũ eni plicabit᷑ vt liber: ⁊ nunc ſicut pellis extẽdit ſuper nos. Sublimioꝛis enim auctoꝛiratis eſt tua diuina ſcri⸗ ptura cnʒ iã obierint iſta moꝛtẽè illi moꝛ tales per quos eã diſpẽſaſti nobis.Et en ſcis dne tu ſcis quẽadmodũ pellibuſ indueris homines cũ peccato moꝛtales fierẽt. Unde ſicut pellẽ extẽdiſti firma⸗ mẽtũ libꝛi tni concoꝛdes vtiq; ſermo⸗ nes tuos:quos ꝑ moꝛtaliũ miniſterinʒ ſuppoſuiſti nobis. Nãq; ipſa eoꝛũ moꝛ te ſolidamẽtũ auctoꝛitatis in eloquijs tuis per eos editis ſublimiter extendit ſuper oĩa que ſubter ſũt. Quod cũ hic viuerent nõ ita ſublimiter extentũ erat nõdũ ſicut pellẽ celũ extenderas nõödũ moꝛtis eoꝛũ famã vſquequaq; dilata⸗ neras. Uideamꝰone celos oꝑa digito/ rũ tuoꝛũ diſſerena oculis noſtris nubi lum quo ſubterxiſti eos. Jhi ẽ teſtimoni um tuũ ſapiẽtiã pꝛeſtãs paruulis. Per fice veus meꝰ laudè tua ſer oꝛe ifãtium ⁊ lactẽtiũ. Neq;.n.nouimꝰ alios libꝛos ita deſtruentes ſuꝑbiã:ita deſtruentes inimicũ ⁊ defenſoꝛẽ reſiſtẽtẽ recõriliati oni tue defẽdẽdo peccata ſua. Nõ no⸗ ui dñe nõ noui alia tã caſta eloquia q̊ ſic mihi perſuaderẽt cõfeſſonẽ᷑: ⁊ leni/⸗ rẽt cernicẽ meã ingo tuo ⁊ inuitarent colere te gratis. Intelligã ea pater bo⸗ ne:da mihi hec ſubterpoſito qꝛ ſubter⸗ poſitis ſolidaſti ea. Sunt alie aque ſuꝑ boc firmamẽtũ credo ĩmoꝛtales ⁊ a ter rena conuptione ſecrete laudẽt nomẽ tnũ:landent te ſuꝑ celeſtes popnli aàge loꝛũ ruoꝝ qͥ nõ opꝰ hñt ſuſpicere firms mẽètũ boe:⁊ legendo cognoſcere verbũ tuũ. Ulidẽt.n.faciẽ tuã ſẽp:⁊ ibi legũt ſ ne ſyllabis tpuʒ: qͥd velit e᷑na volũtas tua:legũt eligũt ⁊ diligunt ſẽꝑ legut ? nũqᷓ; ptit qð legũt eligdo.n. æ diligẽ do legũt ipſã ĩcõmutabilitatẽ ↄſilij tui. n claudit᷑ codex eoꝝ nec plicabit᷑ liber coꝝ qꝛ tu ipe illis H es:⁊ es ĩeternuʒ:qꝛ ſup hoc firmamẽtũ oꝛdinaſti eos quod firmaſti ſuꝑ ĩfirmitatẽ inferioꝛũ popu⸗ loꝛũ vbi ſuſpicerent ⁊ cognoſcerẽt miſe ricoꝛdià tud tẽpoꝛaliter enũcidtẽ te qui feciſti tẽpoꝛa. In celo.n.dñe miſericoꝛ dia tua:⁊ veritas tua vſq; ad nubes.tra ſeunt nubes:celũ ãt manet. Cranſeunt pᷣdicatoꝛes verbi tui ex bac vita ĩ aliam vitã:ſcriptura vero tua vſq; in finẽ ſecu li ſupꝑ populos extẽdit᷑. Sʒ celũ ⁊ terraʒ trãſibũt ſermones ãt tni ñ trãnbũt: qm̃ ⁊ pellis plicabit᷑:⁊ fenũ ſuꝑ qð extẽde⸗ bat᷑ cũ claritate ſua pᷣteriet: verbũ ãt iu nʒ manet ĩ eternũ:qð nunc ĩ enigmate nubiũ ⁊ ꝑ ſpeculũ celi nõ ſicuti ẽ apꝑet nobis:qꝛ nos qᷓ;iſ filio tuo dilecti ſimꝰ nõdũ apparuit qð erimꝰ. Attẽdit ꝑ re⸗ tia carnis ⁊ blãditꝰ eſt ⁊ ĩſtſämauit ⁊ cu enrrimꝰpoſt odoꝛẽ eiꝰ. Sʒ cũ appuerit ſimiles ei erimꝰam̃ videbimeũ ſicuti ẽ. Sicuti ẽ dñe videre nr̃: qð nondũ ẽ da nobis. Nã ſiẽ oĩno tu es.tu ſcis ſolus qͥ es ĩcõmutabilit᷑: ⁊ vis icõmutabiliter ⁊ eèntia tua ſcit:⁊ vult ĩicõmutabiliter.et ſcientia tua ẽ ⁊ vult incõmutabiliter ⁊ volũtas ꝛtua ẽ ⁊ ſcit ic¶omutabilit. Nec vr inſtũ eẽ coꝛã e vt quẽadmodũ ſe ſcit luin icõmutabile ita ſciat᷑ ab illumiato icõmntabili. Jõq; aĩa mea tãqᷓ; fra ſine aqᷓ tibi:qꝛ ſicut ſe illumiar̃ ð ſe ñ põt ita ſe ſatiare de ſe nõ poteſt. Sic enĩ apud te fons vite quomõ in lumine tuo vide Confeſſionum bimuse linnẽ. Qnis congregauit amari⸗ tcantes in ſocietatẽ vnã:idẽ nũcp illis fi nis eſt tẽpoꝛalis ⁊ t errene ſelicitatis ꝑꝑ quã faciunt omnia qᷓ;uis innumerabili darietate curarum fluctuent. Quis do mine niſi tu qui dixiſti vt congregaren tur aque in cõgregationẽ vnã ⁊ appare ret anida ſitiens tibi:quoniã tuũ eſt ma re ⁊ tu feciſti illud ⁊ aridã terrã manꝰ tue ſoꝛmauerunt: Neq;.n. amaritudo voluntatũ ſed cõgregatio aquaꝝ voca tur mare.Lu enĩ coerces etià malas cu piditates animaꝝ:⁊ figis limites quoui ꝙ ꝓgredi ſinant᷑ aque:vt in ſe cõminua tur fluctus earum atq; lita facis mare oꝛdine imperij tui ſuper oĩa ad aĩias ſiti entes tibi ⁊ apparentes tibi alio fine di ſtincta ſocietate maris occulio ⁊ dulci fonte irrigas:vt ⁊ terra vet fructũ ſuuʒ: ⁊ te iubente domino deo ſuo germinet aĩa nr̃a oꝑa miſericoꝛdie ſecũdũ genus diligens ꝓximuʒ in ſubſidijs neceſſita⸗ tum carnaliũ habẽs in ſe ſemèẽ ſecũduʒ ſimilitudint᷑: quoniã ex noſtra infumi tate cõpatimur ad ſubueniẽdũ indigẽti bus:ſimiliter opuulantes quẽadmodũ nobis vellemus opẽ ferri ſ eocẽ modo idigeremꝰ:non tãtũ in facilibꝰtanq; in berba ſeminali ſʒ ẽt in ꝓtectiẽe adiuto rij foꝛte roboꝛe ſicut lignũ fructiferum ideſt bñficiũ ad eripiẽ dũ eũ qui iniuriã patitur de manu potentis ⁊ pꝛebendo pꝛotectionis vm bꝛaculũ valido robore uiſti iudicij. Ita dne ita oꝛo te oꝛatur ſi cuti facis:ſicuti das hilaritatẽ ⁊ faculta tem:oꝛiat de terra veritas:⁊ iuſiitia de celo reſpiciat:⁊ fiat ĩ firmamẽto lumi⸗ aa⸗Grangam ehmnier panẽ noſtruʒ ⁊ egenũ ſine tecto inducamꝰ in domuʒ noſtrã. Nudũ veſtiamꝰ: ⁊ domeſticos ſeminis noſtri nõ deſpiciamꝰ:quibns ĩ terra natis fructibꝰvide quia bonu eſt: — ⁊ erũpat tẽpoꝛanea lux noſtra:⁊ ð iſtai ferioꝛe fruge actionis in delicias cötem plationis verbũ vite ſuperius obtinen⸗ tes appareamus ſicut luminaria in mũ do coherentes firmamẽto ſcripture tue Ibi eniʒ nobiſcũ diſputas vt diuidamꝰ inter intelligibilia ⁊ ſenſibilia tanq; in⸗ ter diẽ ⁊ noctẽ:vel inter aias alias itel⸗ ligibilibꝰ alias ſenſibilibꝰ oeditas vt iã nõ tu ſolus in abdito oiiudicatiõis tue ſicut anteqᷓ; fieret firmamẽtuʒ diuidas inter lucẽ ⁊ tenebꝛas:ſed etiaʒ ſpiritua⸗ les tui in eodẽ firmamẽto poſiti atq; di ſticti manifeſtata per oꝛbẽ gra tua lu⸗ ceãt ſuꝑ terrã ⁊ diuidãt iter diem ⁊ no⸗ ctẽ ⁊ fignificẽt iẽpoꝛa:qꝛ vetera traſie⸗ runt ecce facta ſũt noua:⁊ qꝛ ꝓpꝛioꝛ eſt nr̃a ſalus qᷓ; cũ credidimꝰ: qꝛ nox pꝛe⸗ ceſſit dies at appꝛopĩiquanit.⁊ quia be nedicis coꝛonã anni ini mittẽs opari⸗ os ĩ meſſẽ tuà:in qua ſeminãda alij la⸗ boꝛauerũt mittẽtes ẽt ĩ aliã ſementem cuius meſſis ĩ fine ẽ. Ita das vitã opiã ti ⁊ benedicis anos iuſti:tu aut idẽ ipſe es ⁊ ĩ änis tuis qͥ nõ deficiũt hoꝛꝛtũ pꝛe paras nis trãſeũtibꝰ. Eterno quppe ↄſilio pꝛopꝛijs tempoꝛibꝰ bona celeliia das ſuꝑ terrà:quonia qͥdẽ alij dat ꝑ ſpi ritũ ſermo ſapiẽtie tanq; luminare ma ius ꝑꝑ eos qui perſpicue veruans luce delectant᷑ tanq; in pꝛincipio diei:alij at ſermo ſciẽtie ſecũdu eũde ſpiritũ tanq; luminare minꝰ. alij fides: alij donatio curationũ: alij operatiões virtutũ: alij ꝓpbetia: alij iudicatio ſpiruuum:alteri genera linguarũ: ⁊ bec oĩa tanq; ſtelle Oia.n.hec oꝑat᷑ vnus atq; idẽ ſpiritus diuidẽs ꝓpꝛia vnicuiq; ꝓut vult ⁊ faci ens apparere ſydera ĩ manifeſtatiõe ad viilitatẽ. Sermo ãt ſciẽtie qua aↄtinent oĩa ſacramẽ:a qͥ variant᷑ tẽpoꝛib taq; luna ⁊ cetere notuie donoꝑ q̃ deiceps Ai gececleeonen nſoinitn ,zdn desta 6banſitfe fſ ſeruron otſtaameid lie aos nninsithol⸗ 2 1 Clch ſehecu ah⸗ ſbcelene ſe ioſhmnist WNofrmanet Gipieorem ſpuüſnst elnumninin Giiithenina⸗ Oatorneone ſebdtäſutd Wenerri Penirice pnnendicrt manbecl⸗ hrduen ile MNrtiete Rardonege unpiu do tiſtyalte⸗ Gehunetaſe negtendo nöſliͤn lunincheg mmirolen Nebirlhde limnin utiedene mlicle, negſe alein ſocg⸗ iinnn Kmn ef „N ifuirc minmmi kbnmin linrizt enchl'tn ehnigtun un in leeg em 1wic jniin wirr ,el imianir eigbnſi⸗ wiſinit ihe Ne Nhoeh' gnichit ſßm nqnt Heit n öʒLiber tanqᷓ ſtelle cõmemoꝛate ſũt:quatũ dij ferũt ab illo cadoꝛe ſapiẽtie quo gau⸗ det pᷣdict dies:tanq; in pᷣncipia noctis ſũt. His.n.ſũt neceſſaria qͥbille pꝛudẽ tiſſimꝰ ſeruus nõ potuit loqᷣ q̃n ſpũali- . ſequeremini oñm:ite poſt en ↄfundi⸗ bdus ſj qſ carnalibꝰ:ille qͥ ſapiẽtiã lo⸗ quit᷑ iter pfectos. Aĩalis aũt hõ tanq̃ᷓ baruulus ĩ xpᷣo lacte potat donec ro⸗/ ꝛet᷑ ad ſolidũ cibũ:⁊ aciè firmet ad ſo lis aſpectũ.nõ habeat deſertã vocẽ ſuã iz luce lune ſtellarũe otẽtꝰ ſtt. Pec no biſcũ diſputãs ſapiẽtiſſime deꝰ nr in li⸗ bꝛo tuo firmamẽto tuo:vt diſcernamꝰ oĩa ↄtẽplatione mirabili:qᷓ;ᷓnis adhic ĩ ſignis 2 itpibus ⁊ i dieb? z iannis. Sʒ pᷣus lauamini:mũdi eſtote: auferte ne⸗ quitia ab animis veſtris atq; a ↄſpectii occuloꝝ meoꝝꝑ:vt appareat arida. Di⸗ ſcite bonũ facere:iudicate pupillo ⁊ in⸗ ſtificate viduã:vt germinet terra herba pabuli ⁊ lignũ fructiferũ:⁊ venite ⁊ diſ putem dicit oñs vt fiãt luminaria ĩ fir mamẽto celi ⁊ luceat ſuꝑ terrã Quere bat diues ille a magiſtro bono qͥd face ret vt vitã eternã ↄſeqͥret᷑. Dicat ei ma⸗ giſter bonꝰ quẽ putabat hoĩem ⁊ nibil amplius. Bonus aũt qꝛ deus c.dicat ei vt ſi vult venire ad vitã fuet mãdata Separet a ſe amaritudinẽ malitie atq; neqᷣtie:nõ occidat:nõ mechet᷑:nõ fure tur:nõ falſũ teſtimoniũ dicat:vt appa⸗ reat arida ⁊ germinet honoꝛẽ patrĩis ⁊ m uris ⁊ o lectionẽ ꝓximi. Feci inqnit bec oĩa. Unde ergo tãte ſpine ſi tra fru ctifera ẽ: Uade extirpa ſilnoſa dumeta anaritie: vende que poſſides ⁊ implere frugibꝰ oãdo paupibus ⁊ habebis the⸗ ſaurũ ĩ celis:⁊ ſequere dnm ſi vis eẽ p. ſectus eis ſociatꝰiter quos lodtur ſapi⸗ entiã ille qͥ nouit quid diſtribuat diei ⁊ nocti vt noꝛis ⁊ tu vi fiãt ⁊ tibi lumina ria i ſirmamẽto celi:qð nõ fiet niſi fue/ riitalle eoꝛ tu: qðᷣ itẽ nõ fiet niſi fnerit illie tbeſaur tuus ſicut audiſtia magr̃o bono. S; ↄtriſtata ẽ terra ſterilis ⁊ ſpi ne ſuffocanerũt vbũ. Uos autẽ genus electũ ĩfirma mũdi qͥ dimiſiſtis oĩa vt te ſoꝛtia:ite poſt eũ ſpecioſi pedes:⁊ lu⸗ cete ĩ firmamẽto:vt celi enarrẽt gloꝛià eius diuidẽtes ĩter lucẽ pfectoꝝ ſed nõᷣ dũ ſtent angelox: ⁊ tenebꝛas paruuloꝝ ſʒ nõ deſpectoꝝ:lucete ſuꝑ oẽm terra⸗ʒ ⁊ dies ſole candẽs eructet diei vbũ ſapi entie:⁊ nox luna lucẽs annüciet nocti vbũ ſciẽtie. Lnna ⁊ ſtelle nocti lucẽt: ſz nox nõ obſcurat eas:qm̃ ille illuminãt teã ꝓ modulo eius.Ecce.n. tanq; deo di cẽte fiãt luminaria ĩ fimamẽto celi.fa⸗ ctus ẽ ſubito de celo ſonus q̃ſ ferretur flatus vehemẽs:⁊ viſe ſũt lingue diniſe q̃ſ ignis:qui ⁊ ĩſedit ſup vnũquẽq; illo rũ:⁊ lacta ſũt luminaria ĩ firmamento celi verbũ vite habẽtia. Ubicq; diſcurri⸗ te ignes ſancti ignes decoꝛi: Uos enim eſtis lumè mundi nec eſtis ſub modio. Eraltatus eſt cni adheſſtis ⁊ exaltauit vos. Diſcurrite ⁊ inoteſcite oĩbus gẽti⸗ bus.Cõtcipiat ⁊ mare ⁊ pariat opa vr̃a 2. ꝓducãt aque reptilia aĩaruʒ vinaruʒ. Separãtes n.pcioſũ a vili facti eſtis os dei p qð diceret:ꝓducãt aque: nõ aĩa⸗ʒ diuã quã terra pꝛocit:ſi reptilia aĩiaruʒ diuarũ ⁊ volatilia volãtia ſnper terraʒ. Bepſerunt.n. ſacramẽta tua de pꝑ oxa ſernoꝝ ſaãctoꝝ tuor ĩter medios fluctꝰ tẽtationũ ſeculi ad ibuẽdas gẽtes ĩ no mine tuo ĩ baptiſmo tno.Et iter bec fa⸗ cta ſũt magnalia mirabilia tãq; ceti gr des ⁊ voces nücioꝝ tuoꝝ volitãtes ſuꝑ terrã iuxta firmamẽtũ libꝛi tui ppoſiiio illo ſibi ad anctoꝛitatẽ ſub quo voliraæ- rẽt quocũq; irẽt. Neq.n.ſunt loqnele neq; ſermoneſquoꝝ nõ audiant᷑ voces Conieſſionum eoꝝ:qñ ĩ oèz terra exijt ſonus eoꝝ ⁊ ĩ fi nes oꝛbis terre vba eoꝝ:qm tu dñnie bñ/ dicẽdo multiplicaſti bec. Nuqͥd menti oꝛ aut mixtioue miſceo neq; diſtinguo lucidas cognitiones harũ rerũ ĩ firma mẽto celi ⁊ oꝑa coꝛꝑalia ĩ vndoſo ma⸗ ri ⁊ ſub firmamẽto celi:Quarũ.n.rerũ noticie ſũt ſolide ⁊ terminate ſine icre⸗ mẽtis generationũ tanq; lumina ſapiẽ tie ⁊ ſcie:earũdẽ rerũ ſũt oꝑationes coꝛ poꝛales multe ac varie:⁊ aliud ex alio creſcẽdo multiplicat᷑ ĩ bnñdictione tua deus qꝗᷓ ↄſolat es faſtidia ſenſuũ moꝛta liũ.vt i cognitione animi res vna mul/ tis modis ꝑ coꝛpoꝛis motiones figuret atch dicat. Atq; ꝓduxerũt hec ſʒ ĩ vbo tuo neceſſitaleſalienatoꝝ ab eternitate veritatis tue populoꝝ ꝓduxerũt hec: ſʒ euãgelio tuo qm̃ ipſe aque iſta eiecer̃t quarũ amarꝰlãguoꝛ fuit cauſa vt ĩ tuo vbo iſta ꝓcederẽt.Et pulchꝛa ſũt oĩa fa ciẽte te:⁊ ecce tu ienarrabiliter pulchꝛi oꝛ qͥ feciſti oĩa.a quo ſi non eẽt lapſus adã nõ diffuderet᷑ ex vtero ei ſalſugo maris genꝰ bumanũ ꝓfunde curioſũ t Pꝓcelloſe tumidũ iſtabiliter fluidũ:atq; ita nõ opus eẽt vt in aquis multis coꝛ poꝛabiliter ⁊ ſenſibiliter operarent᷑ diſ pẽſatoꝛes tui myſtica facta ⁊ dicta.Sic eniz mihi nũc occurrerũt reptilia ⁊ vo⸗ latilia:qͥbus ĩbuti ⁊ initiati homies coꝛ poꝛalib ſacramẽtis ſubditi:nõ vltra ꝓ ficerẽt niñ ſpualiter viueſceret aĩa gra/ du alio ⁊ poſt initij verbũ ĩ ↄſũmatõne reſpiceret:ac ꝑ hoc ĩ verbo tuo nõ mar! ꝓfũditas:ſʒ ab aquarũ amaritudie ter⸗ ra diſcreta eijcit nõ reptilia animarũ vi narũ ⁊ volatilia:ſʒ aĩaʒ viud.necq;.n. iaz⸗ Opus hʒ baptiſmo quo gẽtibus opus ẽ fcut opus habebat cũ aqs tegeret᷑:non eniʒ itrat᷑ alit᷑ ĩi regnũ celoꝝ ex illo quo ĩſtituiſtuvt ſc ĩtret᷑:nec magnalia mira biliũ querit qbus fides fia t. nec.n. nis ſigna ? ꝓdigia viderit non credit:cum iam diſtincta ſit terra fidelis ab aquis maris ifidelitate amaris:x lingue in ſi⸗ gno ſüt nõ fidelibꝰ ſz ifidelibꝰ.nec iſto igit᷑ genere volatili qð verbo tuo ꝓdu⸗ xerũt aque opus hʒ terra quã fundaſti ſuꝑ aquae. Immitte ĩ ea verbũ tuuʒ ꝑ nuũcios tuos.oꝑa.n.eoꝝ narramꝰ: ſj tu es qui oꝑaris ĩ eis vt operet᷑ aĩaʒ viuaʒ Terra ꝓducit eã:qꝛ t᷑ra cauſa ẽ vt agat T ea:ſicut mare fuit cauſa vi agerent re⸗ ptilia animaru viuarum ⁊ volatilia ſub firmamẽto celi:qbus iã terra nõ idiget quãnis piſcẽ maducet leuatũ de ꝓfun do ĩ ea mẽſa quã paraſtiĩ ↄſpectu cre/⸗ dẽtiũ.Ideo.n.de ꝓfũdo lenat ẽ: vt alat aridaà:⁊ aues marina ꝓgenies:ſʒ tñ ſuꝑ terrã multiplicant᷑. Pꝛimarũ.n.vocuʒ euãgeliʒantiũ ĩfidelitas hominũ cauſa extitit:ſʒ ⁊ fideles exhoꝛtant ⁊ bñdieus tur ab eis multipliciter de die ĩ diẽ. At vero aĩa viua de terra ſũpſit exoꝛdiũ:qꝛ nõ ꝓdeſt iã niſ fidelib cõtinere ſe ab amoꝛe huiꝰ ſeculi:vt aĩa eoꝝ tibi viuat que moꝛtua erat ĩ delitijs viuẽs delitijs oñne moꝛtiferis.naʒ tu puri coꝛdis vita les delitie.Operent᷑ ergo iã ĩ terra mi/ niſtri tui nec ſicut ĩ aquis ĩfidelitatj an nũciando ⁊ loquẽdo ꝑ miracula ⁊ ſa⸗/ cramẽta ⁊ voces myſticas: vbi intenta ſit ignoꝛãtia mater admirationis ĩ timo re occultoꝝ ſignoꝝ. Calis.n. ĩtroitus ad fidẽ filijs adã oblitis tui dũ abſcon⸗ dũt ſe a facie tua ⁊ fiũt abyſſus:ſj open tur ẽt ſicut ĩ arida diſcreta a gurgitib⸗ abyſſi:⁊ ſint foꝛma fidelibꝰ viuẽdo co⸗/ rã eis ⁊ excitãdo ad imitationẽ. Sic eni nõ tantũ ad audiẽdũ verbũ: ſed etiã ad faciendũ audiũt.Querite dominu ⁊ N uet anima deſtra:vt ꝓducat terra alaʒ viuentẽ. Nolite ↄfoꝛmari huic ſeculo: — rertic ebet ercpfritond nteinteſap elemieraſaͤn fetiewäe eiſfeſme Pbütnis vene liemoritureg moin careat norit Ncue cilot ſom tofons necn giſoronoc diciarvann CNlaxr utt fvagiwbotn inemorinent hutni ocee (cünrieto⸗ Rhurharego Ponticinvi ſuetacmmagte inniſterred niboiedigt mhächtanennen cCbeenenttte Ultioſednoci tlantiapooi umſcfſern⸗ Aohicui ne ſbetnituci⸗ inſtittbo Wiaenorne fictoteriden onmmnle litfffniie⸗ nücznnnnn nuhurſone Ufinine ſoiinemte Ugnzinit itin l lbgſtin Alicöſent⸗ uhlengit minia i Kneognmn ituſtopetän ruiginaben Nidt iumm tſb rütmni⸗ nitaniN wiſriiuun rfüiſtiii nmn Mn n. Denan = lun neid eunſam ſctiptinmn l ntinete voſ ab eo. Enitãdo dinit anima que appetẽdo moꝛit᷑. Cõtinete vos ab imani feritate ſuꝑbie:ab inerti dolupta te luxurie:⁊ a fallaci nomine ſcicẽtie: vt ſint beſtie mãſuete ⁊ pecoꝛa edomita ⁊ꝛ inoxij ſerpẽtes. Motꝰ.n.aĩe ſũt iſti ĩ al legoꝛia:ſʒ faſtus elationis ⁊ delectatio libidinis ⁊ venenũ curioſtatis mot ſũt aĩe moꝛiture:qꝛ nõ ita moꝛit᷑ vt omni motu careat:qm diſcedẽdo a fonte vite moꝛit᷑:atq; ita ſuſcipit᷑ a pꝛetereũte ſe⸗ culo ⁊ ↄfoꝛmatur ei.Uerbũ aũt tuũ de Aus fons vite eterne eſt:⁊ nõ pꝛeterit:iõ⸗ q ĩ derbo tuo cohibet ille diſceſſus vũ dicitur nobis:nolite cõſoꝛmari huic ſe⸗ culo:vt ꝓducat terra ĩ fonte vite aiam viuẽteʒ ĩ verbo tuo ꝑ euãgeliſtas tuos animam:ↄtinentẽ imitãdo imitatoꝛes chꝛiſti tui. Poc ẽ enim ſecũdum genus quoniã emulatio viri ab amico c.Eſto/⸗ te inquit ſicut ego:qꝛ ⁊ ego ſicut vos. Ita erunt ĩ aia viua beſtie bone in mà ſuetudine actionis. Mãdaſti.n. dicens in mãſuetudine oꝑa tua pfice:⁊ ab om ni hoie o ligeris.Et pecoꝛa bona neq; ſi mãducauerint abũdãtia:neq; ſi nõ mã ducauerint egẽtia:⁊ ſerpẽtes boni nõ ꝑ nition ad nocẽdũ:ſ( aſtuti ad cauendũ ⁊ tantũ exploꝛãtes tẽpoꝛalẽ naturã qᷓ; tum ſufficit vt ꝑ ea que facta ſũt ĩtelle⸗ cta ↄſpiciat᷑ ternitas. Seruuũt.n. ratio ni hec alalia cũ a pgreſſu moꝛtifero co bibita viuũt ⁊ bona ſũt. Ecce.n.dñe deꝰ noſter creatot noſter cũ cohibite fuerit affectiones ab amoꝛe ſeculi qbus moꝛi ebamur male viuẽdo:⁊ cepit eẽ aĩa vi uẽs bñ viuẽdo:cõpletũq; fuerit verbuʒ tuũ qð ꝑ aplm tuũ vixiſti:nolite cõfoꝛ mari huic ſeculo:ↄſeqᷣtur ⁊ illud qð ad iũxiſti ſtatim ⁊ dixiſti.ſj refoꝛmaminiĩ nouitate mẽtis veſtre:nõ iã ſecũdũ ge⸗ nus tanq; imitãtes pcedentẽ ꝓximum nee ex hoĩs melion aũctoꝛitate diuẽtes Neq;. n. dixiſti fiat hõ ſcõʒ gen: ſz lat amꝰ hoieʒ ad imaginè a ſilitudinẽ no⸗ ſtrã:vt nos ꝓpbemus q̃ ſit volũtas tua: Ad B.n.diſpẽſatoꝛ ille tuꝰ generãs per euãgeliũ filios:ne ſpꝑ ꝑuulos br̃et quos lacte nutriret ⁊ tanq; nutrix fouerenre foꝛmaminiĩquit ĩ nouitate mẽtlvr̃e ad ꝓbãdũ qͥ ſit volũtas dei qð bonũ ⁊ bñ⸗ placitũ ⁊ ꝑfectũ. Jöq; nõ dicis fiat hõ z faciam hoiey: nec dicis ̃m genꝰ ſʒ ad imaginẽ ⁊ fimilitudinẽ nr̃aʒ. Mete qᷣp pe renouat?⁊ ↄſpiciẽs ĩtellectu verita⸗ tẽ tuã:hoĩe demõſtratoꝛe nõ idiget vt ſuũ gen imitet᷑.ſʒ demõſtrante te ꝓbat ipſe q̃ ſit volũtas tua qð bonũ ⁊ bñpla citũ ⁊ ꝑfectũ:⁊ facis eũ iã capacẽ vide ⸗ re trinitatẽ vnitatis vel vnitatẽ trinita tis. Jõq; pluralit᷑ dicto: faciam hoĩiem ſingularit᷑ m̃ ifert᷑ ⁊ fecit de homieʒ: ⁊ pluraliter dicto ad imaginẽ nr̃aʒ:fingu lariter ifert ad imaginẽ dei. Ita hõ re⸗ nonat᷑ ĩ agnuione dei pᷣʒ imaginẽ eiꝰ qͥ creauit eũ.Et ſpũalis effectꝰiudicat oĩa q̃ vtiq; indicãda ſũt:ipſe aũt a nemine iudicat᷑.Qð aũt iudicat oĩa:h̊ eſt qð hʒ ptãteʒ piſciũ maris ⁊ volatiliũ celi ⁊ oĩ⸗ uʒ pecoꝝ ⁊ feraꝝ ⁊ oĩs tᷣre ⁊ oĩuʒ repẽti um q̃ repũt ſuꝑ terrã.Hoc.n.agit ꝑ mẽ tis ĩtellectũ ꝑ quẽ ꝑcipit qͥ ſut ſpũs dei. Alioqͥn hõ ĩ honoꝛe poſitꝰnõ ĩtellexit: cõparat iumẽtis ĩſenſai ⁊ fil is factꝰẽ eis.Ergo ĩ eccłia tua de nr̃ fßm gr̃aʒ tu⸗ am quã dediſti ei: qm tuũ ſumꝰ figmtũ creati ĩ opibus bonis nõ ſolũ ſpũalr pᷣ ſũt ſʒ etiã hi qͥ ſpũalł ſnbdunt᷑ eis qͥ pꝛe ſũt:maſculũ.n.⁊ feminà feciſti hoĩeʒ q modo ĩ gr̃a tua ſpirituali:vbi ᷣm ſexuʒ coꝛpoꝛis nõ ẽ maſculus ⁊ femia:qꝛ nec indeꝰneq; grecꝰneq; ſeruus neq; liber. ſpũales ergo ſiue qꝗͥ pᷣſunt ſiue q obtẽpe rt ſpiritualiter iudicãt nõ de cognitio 4 2 to:nñ.n. oponet de tà ſublimi auctoꝛita⸗ te iudicare neq; de ipio libꝛo tuo etiã ſi q ibi nõ lucet qm n ĩmittun eint᷑ʒ in⸗ tellectu:certũq; babemꝰet qõ clauſum C aſpectibꝰ nris recte veraciterqʒ diciu ec.ſic.n. dõ licet iã ipũalis ⁊ renouatꝰ ĩ agnitione dei ſecudu imaginẽ er q cre auit eũ.facioꝛ iñ legis debet eẽ non iu⸗ dex nʒ de iulla diſtictione iudicare ſpiri⸗ tualin videlicet atq; carnaliũ hominuʒ qᷣ tuis ðs nr̃ oculis noti ſũt ⁊ nullis ad hac nobis apparuerũt oꝑibꝰ vt ex fru⸗ ctibus eoꝝ cognoſcamꝰ eos:ſʒ tu domi ne iã ſcis ⁊ viuiſiſti eos ⁊ vocaſti in oc/ culto anqᷓ; fieret firmamẽtũ:nʒ oe tur⸗ bidis biꝰ ſeculi populis quẽq; ſpuᷣalis bõ duudicat. Quid.n.ei de iis qͥ foꝛis ſi iudicare ignoꝛanti:qs inde vẽturꝰ ſit in dulcedinẽ gre tue:⁊ qs ĩ ꝑpetua ĩpieta tis amaritudine remanſurus. Jõq; hõ quẽ feciſti ad imaginẽ tuã non accepit poteſtatẽ luminaru celi nz ipſ occulti celi nʒ diei ⁊ noctis q̃ añ celi cõſtuutio nẽ vocaſtinʒ cõgregationis aquaꝑ qõ c mare: iʒ accepit ptatẽ piſciũ maris et volatiliũ celi ⁊ oĩuʒ pecoꝝ ⁊ ois terre: ⁊ oĩuʒ repẽtiũ qͥ reput ſuper terrã. Judi cat.n. ⁊ appꝛobat ꝙ recte:ipꝛobat autẽ ꝙ ꝑperã ĩuenerit ſiue ĩ ea ſolẽnitate ſa crametoꝝ quibꝰinitidãtur:quos ꝑueſti⸗/ gat in ads multis miſericoꝛdia tua ſiue Iea q̃ ille piſcis exoibet᷑:quẽ leuatũ de ꝓfu ao terra pia comedit ſiue verboꝛuʒ ſignis vocibuſq; ſubiectis auctoꝛitate libꝛi tui tãquã ſub firmamẽto volitati bus interpꝛetãdo exponẽdo diſſerẽdo diſputãdo benedicẽdo atq; ĩuocãdo te oꝛe erupẽtib atq; ſonãtib ſignis vt ruũ⸗ deat populus amẽ. Quiboĩbꝰvocibꝰ coꝛpoꝛalit᷑ enũciddis ca abyſſus ſeculi cecitas carine q coguata nõ pũt vide vibns ſpuͦalibns que lucẽt ĩ fimamen ri vt opus ſit iſtregꝑe I aurib. Ita ;uis mulnplicẽtur volatilia ſuper terra: ex Aadᷣs tñᷣ oꝛiginẽ ducũt. Judicat et ſpuał appꝛobado qð rectũ: ipꝛobando at qð Ppera iuenerit in oꝑib moꝛibuſq; fide⸗ liũ ⁊ elemoſynis taq; terra frucufera ⁊ de aia viua maſuefactis affectiomibus in caſtitate:in ieiunijs: ĩ cogitatiõtbus pijs de ijs que ꝑ ſenſũ coꝛꝑis ꝑcipiunt᷑. De bis.n.iudicare nüc dr̃ quib ⁊ pote ſtatẽ coꝛigẽdi bʒ.Sed qͥd ẽ hͥ ⁊ qlemp ſteriũ ẽ: Ecce benedicis hoĩes o dne vt multiplicẽt᷑ ⁊ ipleãt terrã. Nibilne no bis ex poc ĩnuis ⁊ itelligamꝰ aliqd cur nõ ita bñdixeris lucẽ quã vocaſti diem nec firmamẽtũ celi nec luminaria uec ſydera nec terrã nec mare:dicerẽ te de us nr̃ qͥ nos ad imaginẽ tuã creati:dice rẽ te boc donũ bndictiõis homini ꝓpe voluiſſe largiri niſ hoc mõ bñndixiſſes piſces ⁊ cetos vt creſcerẽt ⁊ multiplica rẽtur ⁊ iplerẽt aquas maris: volatilis multiplicarent᷑ ſuꝑ terrã. Itẽ dicerẽ ad ea rerü genera ꝑtinere bndictionẽ bůe q̃ gignẽdo ex ſemetipſis ꝓpagantur: ſ ea reꝑirẽ ĩ arbuſtis ⁊ fructetis ⁊ ĩ pecto ribus terre. Nüc at nec berbis ⁊ lignis dictũ ẽ nec beſtijs ⁊ ſerpẽiibus creſcue ⁊ multiplicamini:cũ h̊ quoqʒ oĩa ſici piſces ⁊ aues ⁊ hoĩes gignẽdo augeat genuſq; cuſtodiãt. Quid igit dicd luui⸗ meuũ vitas: Quia vacat hoc: Quia ina⸗ niter ita dictu ẽ: Nequaquà pf pietaud abñit vt hoc dicat fuus vbi tui.Et ſi ego nõ intelligo qͥd hoc ngnificet eloquiuʒ vtãtur eo meli melioꝛes.i.itelligẽtioꝛeſ q; ego ſũ vnicuiq; q;tü ſage vediſii ðs meus. Placeat at ⁊ cõfeſſio mea coꝛaʒ oculis tuis qᷓ tibi ↄfiteoꝛ credere me ðs nõ incaſſuʒ te a locutü eẽ nʒ ſlebo cu mibi lectiõis hui occaſio ſuggeri. Cle⸗ rũc᷑.n. nec video dd ĩpediai ua me len/ = 1 ſebäͤſnnit eligrinican iomerieligeen ttonoc frpirdlecnod ipynefis : inum abagtigun cezenociscot rwprlechacan ſer aderegs ſeonrnekkan ſeetde'clian ſce/ Noͤenor Calnr genend⸗ lurſel hoimg / Nindaleoler ſoelonmib gyn ſietneleplcn Prſetrnaen iſifcgeniir ſclirdeinfent Phrienin gennnsfünl ſchtinik ckridencvin bemnmin ſciitrenn finuinip⸗ iirpintn leehnoftee ttelgof⸗ ſk nſeſtnis⸗ rbcliefk füünt nbin Men So fnni nneric ſhütin WN gucchäi⸗ Gc us tialn misligitenn icinam ninanrbin Ninginienn nini Nnin Naunit Sõ tigmi e .WG ſcriptura effert: ⁊ vox ꝑſonat. i pᷣ tire ocà figurata libꝛoꝝ tuoꝝ. Noui.n. multiptr ſignificari ꝑ coꝛpꝰ qð vno mo do mẽte itelligit᷑: æ multipir mẽte itelli gi ꝙ vno modo ꝑcoꝛp ſignificat᷑. Ecce Innmplex dilectio dei 2 pxumi q; mitipli cib ſacr̃is ⁊ inumerabilibus linguis ⁊ lovnaquaq; lingua inumerabilibꝰ locu nõnʒ modis coꝛpaliter enũciat. Ita cre ſcut ⁊ multiplicant᷑ ferꝰaquarũ. Attẽde iter qſqs bec legis Ecce qð vno modo cipio fecit oe celũ ⁊ terrã:none multſpi iedt ligit᷑: lõ erroꝝ fallacia ſʒ verarũu itelli getiaꝑ generib ita creſcũt ⁊ multiplicã tur fetꝰboiuʒ. Itaq; ſi naturas ipſas re⸗ rũ nõ allegoꝛice ſj ppᷣe cogitem:ad oĩa q de ſeminib gignunt ↄuenit vbuʒ. cre ſcite ⁊ multiplicamini.ſi àt figurate po ſita iſta tractemꝰ qð potiꝰ arbitroꝛ iten⸗ diſſe ſcripturã q̃ vtiq; nõ ſuꝑuacue ſoliſ atiliũ 2 boĩuʒ fetibꝰiſtã bndictionè at tribuit: iuenim qdẽ multitudines 2 in ecreaturis ſpũalib atq; coꝛpoꝛalib taq; ĩcelo ⁊ i ra ⁊ i ais iuſtis ⁊ iniqͥs tanq; luce ⁊ ĩ tenebr ⁊ i ſciſ auctoꝛib p quos lex miſtratꝗ ẽ tanq; i frmamẽto qo ſo⸗ lidatũ ẽ int᷑ aquã ⁊ aquã:⁊ ĩ ſocietatem amaricãtiũ pplłoꝑ tãq; i mari: ꝛi ſtudio aĩaꝑ piaꝝ tanq; iĩ arida:⁊ ĩ oꝑib miſeri⸗ coꝛdie ſᷣm pnitẽ oitã tanqᷓ; ĩ herbis ſemi⸗ nalibꝰ⁊ lignis fructiferiſ:⁊ ĩ ppnalibꝰdo nis mãifeſtatis ad vtilitatẽ ſicut ĩ lumi⸗ narib'celi ⁊ ĩ affectibꝰfoꝛmatis ad tẽpe rantià tanq; ĩ aia viua. In hoibus his nãciſcunt᷑ multitudies ⁊? vbertates ⁊ ĩ creméta. Sʒ ꝙ ita gaſese vt vna res mulij modis ite multiplicet X vna uld modis itelligat᷑ 2 enũ⸗ ciet᷑ ⁊ vna enuciatio mnltis modis itel⸗ ligat᷑:nõ iuenimꝰniſi ĩ ſignis coꝛpaliter editis ⁊ rebĩtelligibilr excogitatis. Si Sna coꝛnaliter edita gnationes aquarũ & neceſſarias cauſas carnal pfuditatis 2 ree aũt ĩtelligibilr ercogitatas gnãtòͤes bumanà ꝑꝑ rõnis fecũditatẽ itelligimꝰ Et iõ credim vtiq; hoꝝ generi dictũ eè a te dne:creſcite ⁊ multiplicami.In hac eni bndictione ↄceſſa nobis a te faculta tẽ ac ptateʒ accipo ⁊ mult modis enũ ciare qð vno moõ ĩtellectũ tenue: it ⁊ mł tis modis intelligẽ qð obſcure vno mõ enuciatũ legerim. Sic iplent aqᷓ mar q́nõ mouẽt᷑ niſi a varijs ſignificatiõibꝰ ſic ⁊ fetib bũanis ĩplet᷑ ⁊ tra cui aridi⸗ taſ apparet ĩ ſtudio ⁊ dnat᷑ ei rõ. Nolo Eet oicẽ oñe de me qò me ↄſequẽs tua ſcriptura cõmouet: 2æ dicã nec vereboꝛ. Uera. n. dicà te mihi iſpirãte qð ex eii v bis volniſti vt dicerẽ neq;.n. alio pter te iſpirdte credo me vex dicere: cũ tn ſis vi tas oĩs qt hò mẽdax. Et iõ qͥ loqtur mẽ daciũ de ſuo loquit᷑.Ergo vt verũ loqr de tuo loq̃r. Ecce ðdiſti nobis ĩ eſcà oc fenũ ſatiuũ ſeminàs ſemẽ qð ẽ ſuꝑ oẽm terrã:⁊ oẽ lignũ qð hʒi ſe fructuʒ ſemĩs ſatiui: nec nobis ſolis ſʒ ⁊ oibꝰ auib ce li 2 beſtijs terre atq; ſerpẽtibꝰ: piſcibꝰãt ⁊ cetis magnis.Dicebamꝰ.n. ex his fru ctibterre ſignificari 2 ĩ allegoꝛia figura ri cꝑa miſericoꝛdie qᷓ hui viue neceſſita tibꝰexhibent᷑ ex terra fructiſera. Talis terra erat pius oneſiphoꝛus cui domui dediſti miſericoꝛdià:qͥ frequẽter pauluʒ tuũ refrigeranit ⁊ cathenàã eiꝰ nõ erubu it Poc fecerũt ⁊ frẽs ⁊ tali fruge fructi ficauerũt:qᷣ qð ei deerat ſuppleuerũt erx macedonia. Quò autẽ dolet q̃dã ligna que fructum ei debitum nõ deder̃t:vbi ait ĩ pᷣma mea defẽſiõe nemo mibi affu it: ſz oẽs me oereliqrunt: nõ illis ĩputet᷑ Iſta. n. debent᷑ eis d᷑ miſtrãt doctrinaʒ rõnaleʒ ꝑ ĩtelligẽtias: diuioꝝ myſterio ruʒ: ita eis debẽtur tanq; hoibi s. Debẽ tur autẽ eis ſicut anime viue pbẽtibus ſe ad imitaãduʒ in oi ↄtinentia. Itẽ debẽ tur eis tanq; volatilibꝰ ppter bndictio⸗ nes eoꝝ que multiplicant᷑ ſuꝑ oẽʒ ferrã aut bis eſcis qͥ letant᷑ eis.nec illi le atur eis quoꝑ de vẽter ẽ. Neq;. n. 2 iullis qᷣ pbẽt iſta ea q̃ dat fruci c. ſʒquo aio dat Itaq; ille qͥ deo ſeruiebat nõ ſuo ventri video plane vñ gaudea: video ? cõgra tuloꝛ ei valde. Acceꝑat.n. a phil ppenſi bus q ꝑ eppaſioditũ miſerãt. Sʒ tñ vnd gaudeat video Un aũt gaudet ide pa/ ſcit᷑:qꝛ ĩ vitate loquẽs gauiſus lũ iqiut magnifice ĩ onño:qꝛ tãdẽ aliqn repullu⸗ laſtis ſape ꝓ me ĩ quo ⁊ ſopiebatis:iedi um aüt habuiſtis. Iſti aut diutirno te⸗ dio marcuerãt:⁊ qñ exarueront ab iſto fructu boni oꝑis ⁊ ga udet cis qꝛ repul⸗ lularũt nõ ſibi.qꝛ eius idigẽtie ſubuene rũt. Ideo ſecutꝰait: Nõ qð deſit aliqd: dico. Ego n. didici ĩ ous ſũ ſufficiẽs ec Scio ⁊ minus habere ſcio ⁊ abundare ĩ oĩbus ibutus ſaʒ. Et ſatiari ⁊ eſurire ⁊ abũdare ⁊ penuriã pati: oĩa poſſuʒ ĩ eo gqui me ↄfotat. Un ergo gaudes o pau le magne:vnde gau es:vñ paſceris hõ: renouate i agnuione dei ſᷣm imaginem eius q creauit te ⁊ aĩa viua tata ↄtinen/ tia ⁊ lingua volatilis loquẽs myſteria: Lalibus qppe animdnbus eſca iſta de⸗ bet Quid ẽ qõ te paſcit᷑: Letitia.Qð ſe quit audiamus. Uerũtamẽ iquit bñ fe ciſtis cõicantes tribulationi mee. Dinc gaudet ⁊ hinc paſcit᷑: qꝛ ille bene fece/ rũt nõ qꝛ eius anguſtia relaxata eſt qui Dicit tibi.ĩ tribulatiõe dilatani mihi: qa abũdare ⁊ penuriã pati nouit ĩ te qui cõſoꝛtas eũ. Scitis.n.inquit etiã ⁊ vos philippẽſes quonià in pᷣncipio euãgelij cũ ex macedonia ſum pꝓfectus nulla mi bi eccleſia cõmunicauit in ratione dati ⁊ accepti niñ vos ſoli: qꝛ ⁊ theſalonicã ſemel ⁊ terũ vſibus meis minſtis. Ad Conieſſionun hec bona opa eos redijſſe nüc gandet? repullulaſſe letat tanc; reireſcete fer tilitate agri nuquid Opter vſs ſnos qi dirxit vbus meis minſtis: nuquid ppte rea gandet: nõ ppterea. Et p on ſcun? Sequit dices. Ilõ qꝛ quero datu ſjre⸗ quiro fructũ. Didicia te deus meus inl datü ⁊ fructu oiſcernere. Datu e res ip⸗ ſa que dat᷑ impartit᷑ bec neceſſaria velu ti e nůmus cibus potus veſtimetum te ctũ acunoꝛiũ. Fructꝰ aũt bona 2 recta volitas vatons e.n. n. att: magi bon⸗ quiiuſcepit ppberaz tanti ſagſdldtin nomine pppete: neq; ait tin qui ſuſcepe rit iuſtu: ſʒ iddidit ĩ nomie iuſii. Ita do pe ille mercedẽ ꝓphete:iſte mercedẽ in ſti accipiet. nec ſolĩ ait qui calicẽ aque frigide potũ dederit vni ex minimis me is: ſz addidit tantũ in nomine diſcipuli⸗ ⁊ ſic adiunxit:amẽ dico vobis nõ ꝑdit mercedẽ ſuã. Datũẽ ſuſciꝑe ppbetam: ſuſcipere iuſtũ:poꝛꝛigere calicẽ aque fri gide diſcipulo: fructus aut in nomie ꝓp phete ĩ nom ine iuſtiiĩ nomine diſeipuli boc facere. Fructu paſeitur helias a vi⸗ dua ſciète ꝙ honunẽ dei paſceret: 1, pter boc paſceret ꝑ ccꝛuu auũt pato pa⸗ ſcebat᷑.nec ĩerioꝛ belias Sertertofe⸗ ſta ſcebat᷑: qui poſſet etia talis cibi egeſtate conũpi Ideoq; dicã qo veꝑ eſt coꝛà te one cu bomines idiote atq; ifideles qui ſut ſacrameta initioꝑ ⁊ magnalia mina cnloꝝ:que nomine piſciũ ⁊ ceteroꝛuʒ ſi gnificari credidimus: ſuſcipiũt coꝛpoꝛa⸗ liner reficiẽdos:ant in aliquo pñins vite vſu adiuuaãdos pueros tuos:cũ id qua re facienduʒ ſit a quo ꝑtineat ignoꝛent: nec illi iſtos paſcũt: nec iſti ab illis paſ/ cũtur. qꝛ nec illi boc ſacta t recta volũ⸗ tate operãtur: nec im eoꝝ datis vbi fru ciũ nõdum videt letatur. Inde quippe gimectänndnt V Pſces cmnmnunifuin fküſcr fnctud⸗ nutmntit uepenitnorcion ttſenllugerg⸗ icl epeesen (Eriinlectinde Wcrantgeſtee hiteceenoͦſoi Mtni;fnuloin MWaräkfetlitdi⸗ Mevamiicpe ſicklhemnlopei Eniteoprichisc Mkufngelaguen Uunacchekr n Kineſeigüe⸗ ſbcnedduſtd ſirtitmie⸗ liggigwe⸗ bfidofenon Crerpoumnh ſoſeleou re Mtpfunbod ſigbouife⸗ migatenutde ſintgdanne D tuitclmieh fnnadctes lnninn ſicchanee ſugeener ebſhe Wüiafeme N chuggunt mü in Moeniex gwegmni Wengung Aan re Meen nechinnat tideeninin Muminn eniſn tinmdl õ tiriſtiton! Fmitſi gca nngſ ltunic, gnictt⸗ müngt⸗ 1cgov muglhl, Nirſin Aramn 4 Et ide piſces 1 ceti nõ veſcutur eſcis: quas nõ inar niſ iaz terra ab amarituchne o ffuctuu diſtincta atq; oiſctera eus omnia que feriſti: T ecce = ona valde qꝛ ? nos vidimns ea ? ecce ommia bona valde. In ſingulis generi bus operũ tuoꝝ cũ dixiſſes vt fierent et facta eſſent:illud atq; illud vidiſti quia bonũ eſt. Septies enumeraui ſcriptum eſſe te vidiſſe quia bonum eſt qð feciſti 2 boe octauuzʒ eſt qꝛ vidiſti omnia qtre feciſti: ⁊ ecce nõ ſolũ bona ſz etiaz valde bona erat: ſimul at oia z⁊ bona a valde Hoc dicũtur etiã quecq; pulchꝛa coꝛpo fa: qꝛ lõge multo pulchꝛius ẽ coꝛp⸗ qõ ex mẽbꝛis pulchꝛis oibus cõſtat q; pa mebꝛa ſingula quoꝝ oꝛdinatiſſimo cõ⸗ nentu cõpletur vniuerſũ quauis ⁊ illa etidã ſingulatim pulchꝛa ſint. Et attendi vt inuenirẽ vtrü ſeptus vel octies vige/ ris que bona ſũt oꝑa tua cũ tibi placue rt: 2 ĩ tua iuſſione nõ inueni tpa p que irelligerẽ totiẽs videris que feciſti: = diri: O one nõne iſta ſcriptura fua vera E quomi tu verax ⁊ veritas edidiſti eaz. Car ergo tu mihi dicis nõ eſſe ĩ tua vii ſione tẽpoꝛa: ⁊ ecce ſcriptura tua mibi dicit ꝑ ſingulos dies ea que feciſti te vi diſſe qꝛ bona ſũt: Et cũ ea numerarẽè in ueni quotiẽs ad hec tu dicis mibi:quo niã tu es deus meus ⁊ dicis voce foꝛtii aurẽ ĩterioꝛẽ ſeruo tuo prũpẽs meãà ſur ditatẽ ⁊ clamãs. O homo nẽpe qo ſcri⸗ ptura mea dicit ego dico. Et tamen illa tpaliter dicit:vbo ãt meo eterno tẽèpus nõ accidit:qꝛ equali mecũ eternitate cõ ſiſtit. Sic ea que vos ꝑ ſpiritũ meũ vide tis ego video ſicut ea que vos pꝑ ſpirituʒ meu oicitis ego dico.Atq; ira cũ vos tẽ⸗ poꝛaliter ea videatis non ego tẽpoꝛali SS S Xlii. ter video qnẽadmoduʒ c dos tempoꝛa liter ea dicatis nõ ego tẽpeꝛaliter ea di co. Et audiui dne deus meus ⁊ eluri ſti⸗ la dulcedinis ex tua veritate ⁊ intellexi quonia lũt quid qbas diſplicẽt opera tna bona: ⁊ multa eoꝝ dicunt te feciſſe neceſſitate cõpulſu; ſicut fabꝛicas celo⸗ rũ ⁊ cõpoſitiones ſyderũ.:⁊ hec ñ ð tuo ſz ia fuiſſe alibi creata ⁊ aliunde que tu otraperes ⁊ cõpaginares atq; ↄtexeres cũ de hoſtibus victis mundana menia mollireriſ:vt ea ↄſtructiõe ðnicti aduer ſus te lek rebellare nõ poſſent. Alia vo nec fecſſe te nec omnino ↄpegiſſe ficut omnes carnes ⁊ i nitiſſima queq; am⸗ mãtia:⁊ quicquid radicibus terra tenet ſʒ poſtilẽ mẽtem naturãq; aliã nõ abs v 2 di locis iſta gignere atq; foꝛmare. Inſa ni dicũt heciquonid noõ ꝑ ſpiriũ tuũ vi⸗ get opera tua nec re cognoſcunt in eis Qui autẽ ꝑ ſpirituʒ tuu vident ea:tu vi⸗ des ĩ eis Ergo cum vidẽt qꝛ bona ſunt tu vides quia bona ſũt: 2 quecunq; pꝛo Pier te placẽt in ĩ eis cõplaces:? que ꝑ. ſpũm tuũ placẽt nobis tibi placèt ĩ no bis. ns. n. ſcit bominũ que ſũt bomĩs niſi ſpiritus hominis q ĩ ipſo eſt: Sic et gne dei ſunt nemo ſcit niſi ſpiritus dei. Nos auteè inquit nõ ſpiritũ huius mun di accepimus:ſ ſpiritu qni ex oeo eſt: xt ſciamns que a oeo donata ſunt nobis. Et admoneoꝛ vt dicaʒ. Certe nemo ſcit que dei ſunt niñ ſpiritus dei. Quomo⸗ do ergo ſcimus ⁊ nos quea deo dona⸗ ta ſunt nobis: Reſpondetur mibi quo niam que per eius ſpirituũ ſcimus etiam ſic nemo ſcit niſ ſpiritus dei. Sicut eni recte dictũ eſt:nõ enim vos eſtis qui lo quimini eis qui ĩ ſpiritu dei loqueretur ſic recte or̃ non vos eſtis qͥᷣ ſcitis eis qui in dei lpiritu ſciũt. Nihilomin? igit re⸗ ete dicit nõ vos eſtis qui videtis eis q in ſpiritu oet vidẽt. Ita qincquid ĩ ſpiri tu dei vident:q; bonu ẽ nò ipſi ſed t e vicdet qꝛ vonũ . Aliud ergo ẽ vt putet qſq; malũ eſſe quod bonu ẽ qles ſupꝛa dicti ſut. Aliud vt qð bonũ ẽ videat hõ qꝛ bonũ ẽ ſicut multis tua creatura pla cet quia bona ẽquibꝰ tñ nõ tu places ĩ ea vñ frui magis ipſa qᷓ; te volut: aliud ãt vt cũ aliquid videt homo qꝛ bonum eſt: deus in illo videat quia bonnm eſt vt.ſ.ille amet᷑ in eo qð fecit qͥ nõ ama⸗ retur niſi per ſpiritũ quẽ dedit: qꝛ chari tas dei diffuſa ẽ ĩ coꝛdibꝰnoſtrii ꝑſpiri tũ ſanctũ qͥ datꝰ ẽ nobis pꝑ quẽ videmꝰ qꝛ bonũ ẽ qᷣcqd aliquo mõ eſt. 2ib illo eni ẽ qui non aliquo mõẽ ſed còẽ eſt. Gratias tibi one:videmꝰcelum ⁊ terraʒ ſiue coꝛpoꝛalẽ partẽ ſuꝑioꝛem atq; infe rioꝛẽ:ſiue ſpiritualẽ coꝛpoꝛalemq; crea turã atqʒ In oꝛdinatu harũ partiũ qui⸗ bus cõſtat vel vniuerſa mundi moles vel vniueria oĩno creatura videm lucẽ fact diuiſamqʒ a tenebꝛis: videmꝰ fir⸗ mamẽétũ celi ſiue inter ſpirituales aqs ſuꝑioꝛes ⁊ coꝛpoꝛales iferioꝛes pꝛimari um coꝛpus mudi ſuꝑ hoc ſpacium aeris quia ⁊ boc vocat᷑ celũ ꝑ qð vagantur volatilia celi inter aquas que vapoꝛalit᷑ eis ſuꝑferũt᷑: ⁊ ſerenis ẽt noctibꝰrorãt 2 has que ĩ tris graues fluitt videmꝰ cõgregatarũ aquaꝝ ſpeciẽ ꝑ cãpos ma ris ⁊ aridã terrã vel nudata vel foꝛma⸗ tã vt eẽt viñbilis ⁊ icõpoſita berbar/⸗ qʒ atqʒ arboꝛũ materie:videm lumina ria ſulgere deſuꝑ ſo lẽ ſufficere ojei:lu⸗ nã ⁊ ſtellas conſolari noctẽ aiq; his oĩ bus notari ⁊ ſignificari tempoꝛa:vide/ mus humidà v q; quaqʒ natur piſcibꝰ 2 beluis ⁊ alitibꝰfecũdatà qð aeris co⸗ pulentia que volaiauiũ poꝛtat aquaꝝ exalatione concreſcit videm terrenis Confeſſionum ac ſimilitudine boc ẽ rationis æ intelli gẽtie virtute pponi:æ quẽadmodũ i eꝰ aia aliud ẽ qð ↄſulẽdo dominat: alinc quod ſubdit᷑ vt obtẽperent: ſcxiro fa ctã ec etià coꝛpoꝛaliter feminàq; habe beret quidẽ in mẽte rõnalis intelligen tie parẽ naturaʒ:ſexu tamè coꝛpoꝛis itia maſculino ſexui ſubijceret᷑ quẽadmo⸗ dũ ſubiicit᷑ appetitus actionis ad coci piendà de rõne mẽtis recte agedi ſoler tiam. Nidemus hec ⁊ ſingula bona et ola boua valde. Laudẽt te opera tuaxt amem te: æ amem te vt landent te opa tua que habẽt initiũ ⁊ finẽ ex tempoꝛe oꝛtum ⁊ occaſũ pꝛofectũ ⁊ defectũ ſpe ciem ⁊ pꝛiuationt᷑. Habẽt ergo cõſequẽ tia mane ⁊ ve ſperam partiz latẽter pat tim euidẽter. De nihilo enum a te nõ de te facta ſut. Ilõ de te aliqua nõ de tua vel que antea fuerit ſed de concreta iſ mula te creata materia: qͥ ei informiia tem ſine vlla tempoꝛis literpoſtiõe foꝛ maſti. Nam cũ ſit alind celi terrema terieſ aliud celi ⁊ terre ſpecies materiaʒ quidem de omnino nibilo mundi au⸗ tem ſpeciem de infoꝛmi materia: fimul tamen vtrũq; feciſti vt materiam ſoꝛ/ ma nulla more intercapedine ſequeret Inſpeximus etiam pꝛopter quoꝛum ſi gurationem iſta vel tali oꝛdine fieni vel tali oꝛdine ſcribi doluiſti:⁊ vidimus q; bona ſũt ſingula ⁊ omnia: bona valde in verbo tuo in vnico tuo celuz ꝛ terra caput ⁊ coꝛpus eccleſie in pꝛedeſtinatio ne ante omnia tempoꝛa ſine mane ⁊ ve ſpera. Ubi autẽ cepiſti pꝛedeſtinaſa te poꝛaliter exequi: vt occulia maniſeſta res ⁊ incõpoſ ta noſtra cõponeres qm ſuper nos erãt peccaia noſira ? in ꝓfũ animalſb⸗ kacie terne decoꝛari hoine in qʒ ad imaginẽ ⁊ ſinulitudinẽ tu cuctis irrarionalib animatib? pſa tua imagie tehwicben rotnobonihe enienun nobisi ſotitfcaſtiipis fictstloldaſu⸗ rlcnores anitid ſrorsgieigik gſilocerneinft Prutone N apy⸗ ſttbioyperamiſe ees ehi hanp es ad acoguiren Cenciſtl oeci n oeri nietuben Hinnuloooni (oltnteſilentex⸗ (inſiccexgentes uſpluweeig dkunlbitei⸗ Ndeenrer nnenondes unpaiſtenc reſomſten nſcbatumere, emetdinimtr idinugene Ueſumcinlen entunitſoe g monitſtei hlluetſtnfen nnlfntn Hfanumopen nninnt Uuntetvinn Panitenet Angedeni pnineinn igi dnnisd nünitacede eihnmnn nni⸗ Pfrimte W 1 l . 4 neginn riſengi iin ciee Gcpruümint Winnänföntte umaruunt non dbint iensne Nur nügta nnsAti a Lurdie etmm etck Nbetmtiinigte caüſcrit imremmni ndrntbhnn 4,aein uitetet nunmurni, umunz ndftiidd Aitnt omin il⸗ entoni gſafnnm⸗, dqum tenebꝛo ũ abieramus abs te ſpi⸗ ritus tuus bonꝰ ſuperferebatur ad ſub neniendum nobis in tempoꝛe oppoꝛtu no ⁊ iuſtificaſti ĩpios ⁊ diſtixiſti eoſab iniquis ⁊ ſolidaſti auctoꝛitatẽ libꝛi tui ĩ ter ſuꝑioꝛes qui tibi docibiles eſſent ⁊ ĩ ferioꝛes qui eis ſubderentur ⁊ congre⸗ gaſti ſocietatẽ infidelium in vnam con ſpirationẽ vt apparerent ſtudia fideliũ vt tibi opera miſericoꝛdie parerẽt diſtri buẽtes etiã pauperibus terrenas lacul⸗ tates ad acquirenda celeſtia: ⁊ inde ac⸗ cxendiſti quedã luminaria in fimamen⸗ to verbũ vite habentes ſanctos tuos et ſpiritualibus donis pꝛelata ſublimi au ctoꝛitate fulgentes:⁊ inde ad imbuen/ das infideles gentes ſacrameta ⁊ mira cula viſibilia voceſq; verboꝛum ſᷣm fir⸗ mamentum libꝛi tui:quibus etiam fide les benedicerentur ex materia coꝛpoꝛa li ꝓduxiſti:⁊ deinde fideliũ animam vi uam per affecius oꝛdinatos cõtinentie vigoꝛe:foꝛmaſti atq; inde tibi ſoli men⸗ ltem ſubditam ⁊ nullius auctoꝛitat hu mane ad imitandu; indigentẽ renona⸗ ſti ad imaginem ⁊ ſimilitudinem tuam pꝛeſtantiq; intellectui rationabileʒ acti onem tanqᷓ; viro feminam ſubdidiſti oĩ buſq; tuis miniſterijs ad perficiẽdos fi deles in hac vita neceſſarijs ab eiſdeʒ fi de libus ad vſus tempoꝛales fructuoſa in futurum opera pꝛeberi voluiſti. Dec omnia videmus ⁊ bona ſũt valde:quo⸗ niam tu ea vides in nobis qui ſpiritum quò ea videremus ⁊ in eis te amaremꝰ dediſti nobis. Domine deus pacem da nobis. omnia enim pꝛeſtitiſti nobis pa⸗ tem quietis pacẽ ⁊ ſabbati pacem ſine deſpera Omnis qppe iſte oꝛdo pulcher rimus rerũ valde bonarum modis ſuis peractis trãſiturus eſt: ?ꝛ mane quippe & eis factum ẽ ⁊ veſpera.Dies aũt ſepti mus ſine veſpera ẽ nec hʒ occaſuʒ:qꝛ tâs ccificaſti eũ ad permanſonẽ ſempiter/ nã:vt id qð tu poſt opera tua bona val de quDnis ea quietus feceris: requienio ſti ſeptimo die hoc pꝛeloquatur nobis vox libꝛi tui:qð ⁊ nos poſt opera nr᷑̃a: ideo bona valde:qꝛ tu nobis ea dona/ ſti ſabbato vite eterne. Reqieſcamus in te etiam. Lunc emm ſic requieſces in nobis quẽadmodum nunc operaris in nobis:⁊ ita erit illa requies tua per nos quẽadmodum ſunt iſta opera tua per nos.Lu autem vomine ſemper opera⸗ ris ⁊ ſemper requieſcis nec videſad tem pus:nec operaris ad tempuſ:nec moue ris ad tempus:nec requieſcio ad tépus: ⁊ tamen facis ⁊ viſiones tempoꝛales ⁊ ipſa tempoꝛa ⁊ quieteʒs ex tẽpoꝛe. Nos iracq; iſta que feciſti videmus quia ſunt tu autem quia vides ea ſunt.Et nos ſo⸗ ris videmus quia ſunt ⁊ intus qꝛ bona ſunt:tu autem ibi vidiſti facta vbi vidi⸗ ſti facienda.Et nos alio tempoꝛe moti ſumus ad benefaciendum poſtea: quaꝶ concepit de ſpiritu tuo coꝛ noſtrũ:pꝛio ri autem tẽpoꝛe ad malefaciendũ moue bamur delerentes ſe tn vero deus ſum me bone nunq; ceſſaſti benefacere. Et ſunt quedam opera noſtra ex munere quidem tuo:ſed nõ ſempiterna Poſt il la nos requieturos in tua grdãdi ſancti⸗ ficatione ſperamus:tu autẽ bonuʒ nul⸗ lo indigẽs bono ſemper quietus es qm̃ tua quies tuipſe es.Et hoc intelligẽ qͥs hominũ dabit hominis: quis angelus angelo:quis angeluſ homini: A te peta tur i te querat᷑ ad te pulſet᷑: ſic ic accipi etar:ſic inueniet᷑ ſic aperiet᷑. Amen. aurelij Auguſtini Cõfeſſionũ tertiꝰ decim atq; vltimus liber explicit. NDeo gratias. 2 3 De doct rina chꝛiſtiana Ex libꝛo retractatiõuʒ beati Auguſtini Ibꝛos de doctrina chꝛiſtia⸗ na cũ impfectos cõperiſſẽ ꝑ ficere malui qᷓ; eis ſic relictis ad alia retractada tranhre. LCõpleni ergo ttiuʒ qᷣ ſcriptꝰ fuerat vſq; ad en locũ vbi cõmemoꝛatũ E ex euagelio teſtimoniũ de mliere que abicõdit fermẽtuʒ ĩ tribus mẽſuris fari ne donec fermẽtaret totũ. Addidi ẽt no uiſſimũ libꝝ:⁊ quatuoꝛ libꝛis illud cõ/ pleui. Quoꝝ pᷣmi tres adiuudât: vt crpᷣtu re intelligant. Quartꝰaũt quõ que ĩtel ligimus ꝓferenda ſũüt. In ſecundo ſane libꝛo ð actoꝛe libꝛi quẽ plures vocãt ſa pientiã ſalomonis.i.ipſũ ſicut eccleſia/ ſticũ ieſus filius ſirach ſcripſit:nõ ita cõ ſtare vt a me dictũ eſt:poſtea didici: = omnino ꝓbabilius cõperi nõ eſſe hbunc eius libꝛi auctoꝛc. Ubi aũt dixi his qua draginta quatuoꝛ libꝛis teſtamẽti vete⸗ ris terminat auctoꝛitas ex cõluetudine qua loquitur eccleſia vetus teſtametuʒ appellaui:apoſtolus auũt nõ videtur ap pellare vetus teſtamẽtũ ni qð datuʒ ẽ inmõte ſyna Et i eo ꝙ dixi de tẽpoꝛuʒ biſtoꝛia ſanctũ Ambꝛoſiũ ſoluiſſe que/ ſtionẽ tanqᷓ; coetanei fuerit plato ⁊ hie remias:me fefellit memoꝛia. Na qͥd il⸗ le epᷣs oe hac re léſerit ĩ libꝛo eiꝰ legit᷑ q̃ de ſacr̃is ſiue ð phia ſcripſit. Poc opus ſic incipit. Sunt pꝛecepta quedam. Anreli, Auguhin doctoꝛis ĩ libꝛos tuos õ ooctria xppiana. Pꝛologꝰ icipit —UUUnt pcepta quedam tra ctãdaruũ ſcripturarũ: que ſtudioſis carũ video non incõmode poſſe tradi:vt nõ ſolũ legendo alios: qᷓ diuinarü luteraꝑ operta aperuerut: ſed ⁊ alijs aperiẽdo ꝓficiant Btradere inſtitui voletibus ⁊ valetibꝰ diſcere ſi deus ac dominus noſter ea q̊ͥ de hac re cogitat ſolet ſuggerere eniam ſcribẽn mibinõ deneget Qò anteq; ex⸗ oꝛdiar:videt᷑ mihi reſpondenquũ ee bis qui hec repꝛehẽſui ſut aut repꝛehe mi ſaltẽ alios nõ mouebũut nec ab vtili ſiu dio ad imperitie pigrinam reuocabunt quos mouere poſſent niſ pᷣmonitos pᷣ⸗ paratoſq; ineniſſent. Quid.n. repꝛebẽ ſuri ſũt hoc opus noſtrũ cuũ ea que pce⸗ pturi ſumus nõ itellexerint. Quidaʒ vo cũ iĩtellectis vti no luerint conanq; fue⸗ rint ſcripturas diuinas ſʒ hec pꝛecepts tractare:neq; valuerint aꝑire aſq; expli care que cupiũt: ianuer me laboꝛaſie ar bitrã: ur. Et qꝛ ipſi nõ adiunabunt hoc opere:nullũ adiunari poſſe cenſebunt. Tertiũ genus c repꝛeheſox:qui diuinaſ ſcripiuras:vel re vera bñ tractat vel b tractare ſibi vident Qu om nullis hiꝰ obſeruationibꝰlectis:quales nũc trade re ĩſtitui:facultatẽ exponedoꝝ ſanctoꝝ libꝛoꝑ ſe aſſecutos vel vidẽt vel putant nemini eè iſta pcepta neceſſaria: ſ poti⸗ us totũ:qð de illarũ litterarũ obicurita te laudabiliter aperit᷑ dinino munẽ fie⸗ ri poſſe clamitabũt: dbus oibus bꝛeuit rñdens.illis qͥ H que ſcribimꝰnõ intelli⸗ guũt.G̊ dico me nò ita eẽ repꝛebendẽdũ: qꝛ nõ h intelligũt: tanq; ſi lunÄ veterẽ vel nouà ſyduſve aliquod minime cla/ rũ vellent videre: qð ego intẽdo digito demonſtrare: llis autem nec ad ipſum digitü meũ videndũ ſufſiciẽs eſſei acies oculoꝝ.nõ ꝓpterea mihi ſuccẽlere dbe rẽt. Illi vo ꝗᷣ et iſtis pᷣceptis cognitis at q́; ꝑceptis ea q̃ i diuinii ſcripturis obſcu ra ſũt ĩtueri nequerint:arbitrent᷑ ſe di/ gitũ:qͥdẽ meu ĩtueri poſſe: ſydera vo q/ bus demõſtrdis itedit videre ñ poſſe. Alinptlinen uneoatcoint ctnoͤntooli ni Notiti noneten ſiͦtrinnelhed vident᷑: ſi eos nõ ante placaremus Qdö ſi nõnulli eri pᷣmo iſta repꝛebendenint ltod olode ſſroeopmd (ſwerunid heen (tniſeſcöslo⸗ Mglonank d ppe Eeſenbeenti mnorr inis de Ubinereconen⸗ cheflnmanec, Mobet ao eiro (pſllmidedͤt iſcperesdiuine ichtnieapru lchteltant dihinagorg gllſgigftanan ociſuſclod tcioridon incungih Lblnüſtupete moek Afbͤen Popognaier . unobere eboiegnnci enekocncance igtiregenſe acrlin liliniſtgee Kkafianrhn feniee hfnnthezfüizne ugnine ſiitein incin 4 ſent tichiſe intng Aenene Mun idennn ndnönd Ncdibrn ſceningen Rianizoien, nhanepegun atſeſantin Gimir rope onid GENlri mrdiusß N tetnrin Sagtniune Nidm i õ nölnen aluiggnt ſnsſ ii⸗ tinn unmim, mutitdni ibgtin Apin ufbi Niriigen, rtihin liunn uifin rufni ſnfecn òͦYc ⁊ lumẽ oculoꝑꝝ diuinit ſibi pperi depꝛe cent᷑:nõ.n.ſi poſſũ mẽbꝝ meũ ad aliqᷣd demõſtrãdu mouere:poſſũ ẽt oclłos at tẽ ere:qͥbus vel ipſa demõſtratio mea vel et illud qð volo demõſtrare cernat᷑ ã vero eoꝝ qui oinio munere exul tãt: ⁊ ſine talib pceptis q̃lia nũc trade⸗ re iſtitui ſe ſcõs libꝛos itelligere atq; tra ctare gloꝛiant᷑: ? ppterea ſuꝑpflua volu iſſe me ſcribere exiſtimat:ſic ẽ lenienda cõmotio:vt qᷓ;uis dei magno munere iure letẽtur:recoꝛdent᷑ ſe tñ ꝑ hoĩes di⸗ diciſſe vl literas:nec ꝓpterea ſibi aban tonio ſcõ ⁊ pfecto viro egyptio mona⸗ cho iſultari debere:q ſine vlla ſcia litte rarũ ſcripturas diuinas ⁊ memoꝛit᷑ au⸗ diẽdo tenuiſſe ⁊ pꝛudẽter cogirãdo ĩitel lexiſſe pdicat᷑:aut ab illo ſeruo barbaro chꝛiſtiano de quo a grauiſſimis: fideq; digniſſimis viris nup accepimꝰqᷣ littas quoq; ipſas nullo docẽte hoĩe ĩ plenaʒ noticiã oꝛãdo vt ſibi reuelarentur acce pit triduanis pᷣcibus ipetrãs vt ẽt codi⸗ cẽ oblatũ ſtupẽtibꝰqͥ aderãt legendo p curreret. At ſi H̊ quiſq; falſa arbitref:nõ ago pugnaciter. Certe.n. cuʒ chꝛiſtianis qm nobis res c:ꝗq ſe ſcripturas ſcãs ſine duce hoĩe gaudẽt noſce:⁊ ſi ſta ẽ vero ⁊ nõ mediocri gaudet bono ↄcedãt neceſ ſe ẽ vnũquẽq; niʒ vt ab ineũte pueritia 2ſuetudine audiẽdi linguã ſuã didiciſſe ⁊ aliq aliquã vł grecã vel hebꝛeã vel qᷓ; libet ceterarũ aut fimiliter audiedo aut ꝑ boĩeʒ pceptoꝛẽ accepiſſe. Jã g ſi placʒ moneamꝰoẽs frẽs ne ꝑuulos ſuos iſia docedt: ꝗ? momẽto vno tꝑis aduenien te ſpnᷣ ſcõ repleti aph oĩuʒ gentiuũ liguis locuti ſũt:aut cui tal a nõ ꝓuenerit nõ ſe arbitret es chꝛiſtianũ aut ſem̃ ſpũʒ ac cepiſſe ſe dubitet. Immo vero ⁊ p bo minẽ diſcenduʒ ẽ ſine ſuꝑbia diſcat ⁊ ꝑ . S”M . 1. . 1 n Et illli ergo ⁊ iſti me repꝛehedere ðſinãt quẽ docet᷑ alius ſine ſuꝑbia ⁊ ſine inni⸗ dia tradat qð accepit. Nec tẽtem enm cui credimꝰ:ne talib inimici verſutijs ⁊ ꝑuerſitate decepti ad ipſũ quoq; enãge liũ audiẽdũ atq; diſcèdũ nolumꝰire in eccleſias ant codicẽ legere:aut docẽteʒ pᷣdicantẽq; hoĩeʒ audire:⁊ expectemꝰra pi vſʒ ĩ tertiũ celũ ſiue ĩ coꝛpe ſiue extra coꝛpꝰſicut dicit apłs: a ibi audire ĩeffa⸗ bilia verba q̃ nõ licet hõi loqͥ aut ibi vi⸗ dere oñnʒ ieſum xpᷣʒʒ ⁊ ab illo pati ſ; ab hoĩbꝰ audire euãgeliũCaueamꝰta⸗ les tẽtationes ſuphiſſin ⁊ piculoſiſſi mas: magiſq; cogitemꝰ: ipſũ aplj pau⸗ lũ lʒ dinia ⁊ celeſti voce pſtratũ ⁊ ĩſtru⸗ ctũ ad hoĩeʒ tñ miſſũ es: vt ſacr̃a ꝑcipet ⁊ copularet᷑ eccłie:⁊ cẽturionẽ coꝛneli um q;uis exauditas oꝛatiões eiꝰz ecclłi⸗ as reſpectas ei angelus nũciauerit: pe⸗ tro t traditũ imbuẽdu:p quẽ nõ ſoluʒ ſacrameta ꝑciperet:ſʒ etiã quid creden⸗ dũ qͥd ſperãdũ qͥd olligẽdũ eẽt audiret. Et poterãt vtiq; oiĩa geri per angelum: ſz adiecta eét humana ↄditio:ſi ꝑ hoĩes bcibꝰverbũ ſuũ deus miſtrare nolle vi deret᷑. Quõ.n. veꝑꝝ eẽt qo dictũ eſt:tem⸗ plũ.n. dei factũ ẽ: qð eſtis vos:ſi deus õᷣ bumano tẽplo reſponſa nõ redderet: = totũ qð diſcẽdũ hoĩbus tradi vellet de celo atq; per angelos pſonaret: Deĩde ipſa charitas q̃ ſibi hoĩes inuicẽ modo vnitatis aſtringit:non haberet aditum refundendoꝛũ: ⁊ quaſi miſcendoꝛũ ſibi met animoꝛũ:ſi homines per homines nihil diſcererent. Et certe ſpadonẽ illuʒ qui eſaiam pphetam legẽs nõ itellige bat neq; ad apoſtolum angelus miſit: nec p angelũ eiꝙ nõ itelligebat expoſi tum: aut viuinitus in mete ſine bomis miniſterio reuelatũ é: ſz potius ſuggeſti one dinina miſſus ẽ ad eum: ſeditq; cuʒ eo philippus qui nouerat eſaiaʒ pphe⸗ 4. De doctrina chꝛiſtiana tã:eic;ʒ humanis vbis ⁊ in ligua ⁊i ſcri⸗ ptura ila qð tecũ erat aꝑnu. Nõne cũ mopie ons loquebat᷑.Et tñ cõſiliũ regẽ di at q; adminiſtrandi t magnũ popu lũ a ſocero ſuo alienigena.ſ.hoĩe: ⁊ mia ime ꝓuidus ⁊ minime ſuꝑbus accepit Nouerat.n ille vir ex quacũq; anima verũ cõſiliũ ꝓceſſiſſet nõ ei:iʒ ũlli qni eſt veritas icomutabili deo tribuedũu eſſe. [Poſtremo qſqs ſe nullis pꝛeceptis i⸗ ſtructũ diuino munere quecũq; in ſcri pturis ſãctis obſcura ſũt itelligẽ gloꝛia tur bñ qͥdẽ credit ⁊ verũ e nõ eẽ illaʒ iu am facultatẽ quaſi a ſeipſo exiſtẽ e: ed diuino munere traditã. Jta. n. dei gloꝛi am qrit ⁊ ſi ſuã:ſed cũ legi ⁊ nullo ſibi bominũ exponęete itelligit:cur ipſe alijs affectat exponere:ac ñ pouꝰeoſremiitit ðo vt ipſi quoq; ñ ꝑ hoĩeʒ: ſj illo intus docẽte itelligat:ſx videlicet timet ne au diat a ono. Serue neq; oares pecuniaʒ meã nũmulanijs. Sic g hi ea q itelligũt ꝓdũt ceteris vel loquẽdo vel ſcrihedo ita ego quoq; ſi nõ ſolũ ea qͥ intelligo: ſed ẽt itelligẽdo ea que oopᷣuẽt ꝓdide ro culpan ab eis ꝓ ecto nõ debeo q; q; nemo debeat aliq ſic habere: quan. p⸗ pꝛiũ niñ foꝛte mẽdaciũ.Nã oẽ verũ ab illo ẽ qͥ ait. Ego ſũ vitas.Quid.n.habe/ mus qð nõ accepimꝰ: Er ſi accepimns qd gloꝛiamur:q̃n nõ acceꝑimꝰ: Qui le⸗ git audiẽtibꝰ lr̃as vriq; quas agnoſcit enũciat. Qui at ipſas lras tradit: h̊ agit vt alij quoqʒ legere nouerint: vterq; tn boc iſinnat qð accepit. Sic etiã qͥ ea qͥ i ſcripturis ĩtelligit exponu audietibꝰtd⸗ qi; lras quas agnoſcit: ꝓnũciat lectoꝛis officio. Qui ãt pᷣcipit quõ ĩteiligẽdũ ſit ſimilis ẽ tradẽti lras:hoc ẽ pꝛecipienti quõ ſit legẽdũ:vt quõ ille q legere no⸗/ nit alio lectoꝛe nõ indiget:cũ codicem tuenerit a quo audiat qͥd ibi ſeripta ii ſic iſte qui pcepta q conamur tradere ae ceꝑit:cũ i libꝛis aliqͥd obſcuritatis iue⸗ nerit qſdã lr̃as velut reglas tenẽs itel lectoꝛẽ aliũ nõ reqrat:ꝑ quẽ ſini qoꝑ/ tũ ẽ detegat: ſz quibuſca veſtigis ida⸗ ſchbäiſen gatis ad occultũ ſenſuʒ ſine vllo erroꝛe ipſe ꝑpueniat: aut certe ĩ abſurditatẽ pꝛa ue ſentẽtie nõ icidat. Quaꝑpꝑ q;q; ⁊t in ipſo ope ſatis apparere poſſa buc offi⸗ cioſo laboꝛi nr̃o nõ recte aliquẽ cõ:radi cere tamẽ ſi hiꝰ pemio quibuilibet obſi ſtentibꝰ cõneniẽter vr eẽ ruſũ hu vie quã ĩ h̊ libꝛo ĩigredi volum? tale nobis orccurrit exoꝛcdiX. ¶Explicit pꝛo/ logus. Incipit liber pᷣm beati Auguſti ni ve ooctrina xpiana. Ae ſut res qͥbus inuit᷑ oĩs tra⸗ ctatio ſenipturarũ mod iueni endi qᷓ itelligeda ſũt: ?⁊ modus ꝓferèdi ferẽdo poſtea diſſeramꝰ. Magnũop' 7 arduũ: 2 i ad ſuſtinẽdũ difficile. veoꝛ ne ad ſuſcipiẽdũ temerariũ. Ita ſane ſi de nobis ipſis plumeremꝰ. Nũc vo cumn illo ſit ſpes ꝑagẽdi hi opis a quo no⸗ his ĩ cogitatione multa de hac re ia tra dita tememꝰnõ ẽ metuẽdus ne dare de ſinat cetera: cũ ea que oaia ſut cepim- ipẽdere. Oĩs.n.res q̃ dãdo non deficit dũ habet᷑ ⁊ nõ dat᷑:nec dũ habet᷑ quõ babẽda ẽ. Ille.n. ait: qͥ hʒ dabit ei Dabit ergo habẽtib.i. cũ benegnitate vtètib eo qð acceperũt. adiplebit atq; cimnnla biit qð oedit. Illi nq; t illi ſeptẽ erant panes anteq;ᷓ incipem dan eſuriẽtibus OQð vbi fieri cepit cophinos et ſpoꝛtas ſatiatis tot hominũ milibus ipleuerũt. Sicut ergo ille panis o frageret acere uit: ſic ea qᷓ ad hoc op'agsredidũ iam oñs pbuit cũ diſpẽſari ceꝑit eoiplo ſug gerete multiplicabũtur vt in ipſo boc nro miſterio nõ ſoluʒ nullã patiamnute O yron e grae ſ- 1 ſenfiſßl niſinuegr neenee birdchindo⸗ ſtoimolam (ſtyt oluruͦ ſtnu uo⸗ aniſit we⸗ iincſenie ſiyneleſe 8tpicicüel breddrgde que ĩtellecta ſũt.de iĩueniẽdo pᷣus:dep / cüne ctarchbe ſpezäripre deſigisd uno Nr nöͤgali Er⸗ gaibte Jle 6bſ Tiecb'r nesdiunan Allasgue iinbisinh funmre ſltescber lfanin chborch Cucenar nmenih ſäiinhe fimeen Gnfmen ſalle tin Ainie nneeni rnöſa Ihrinidnͤtt timiin fii Arii inhe kündun nwnin lenſtnid. wirdis N itiniinii Nüäünmm mnniinni 6 inopiãâ: ſed de mirabili èt abũdãtia gan deamꝰ. Ois doctrina vł rerũ ẽ vł ſigno rũ:ſj res p ſigna diſcũtur ꝓoꝛie ãt nunc res appellannq̃ nõ ad ſignificandũ ali q́d adpibef᷑: ſiemi ẽ lignũ lapis: pec atʒ biocet᷑a:ſʒ ñ illõ lianũ qõ ĩ aqᷓs amaras immiſſimuylegimꝰa moyſe vt amarifu dine carerẽt. nec ille lapis qnẽ iacob ſi⸗ bi ad caput poſuerat.nʒ illud pecꝰ qð ꝓ filio imolauit abꝛaaʒ Pec nãq; ita res ſit vt aliarũ ẽt ſigna fint rerũ. Sũt autẽ alia ſigna quoꝝ oĩs vſus i ſignificãdo : Reuti ſũt verba. Tlemo.n. vrit᷑ obis ni ſi aliquid ſignificãdi gra. Ex quo ſtelli/ g ꝙ appellẽ ſigna: res eas videlicet qᷓ ad ſignificãdũ aliqd adhibẽt᷑.Quãobꝛẽ oẽ ſignũ ẽt res aliq̃ ẽ Qõ.n. nulla res oĩno nihil ẽ. Nõ.n ois res ẽt ſignũ ẽ.et iõ ĩ hac diuinõe rerũ atq; ſignoꝛũ:cũ de rebꝰloqui nur:ita loqmur: vt ẽt ſi earũ aliqua adhpiberi ad ſignificadũ pnt nõ ĩpediaãt ipartitionẽ q̃ pꝛi de rebꝰpoſtea de ſignis diſſeremꝰ:memoꝛitercq; tenea mus.Id nũc ĩ reb còſideràdũ eẽ ꝙ ſũt nõ ꝙ aliud et pᷣter ſeipſas ſignificant. Res ergo alie ſut quibfruẽdũ ẽ: alie quibꝰ otẽdũ:alie que fruũtur ⁊ vtuntur Ille qbꝰirnédũ ẽ beatos nos faciunt. Iſtie qͥbꝰ vtẽdũ ẽ tẽdẽtes ad beatitudi nè adiun amur: ⁊ qᷓſi adminiculamur vt ad illas que nos beatos faciũt puenire atq; his inherere poſſimꝰ. Nos vero q fruimur ⁊ vtimur inter vtraſq; cõſtitu ti ſi eis qbus vtẽdũ ẽ frui volnerimꝰ im pedit᷑ curſns nr̃:⁊ aliqũ ẽt deflectitur: vt ab his reb qbꝰfruẽdũ è obtinẽdis vt emur: inferioꝝ retardemur vel ẽt re amoꝛe pꝛepediti. ¶ SFrui.n.ẽ amoꝛe ali eni rei inherere pp ſeipſã. Uti ãt quod i vſum venerit ad id qõ amas obtinen⸗ dũ referre: ſ tamen amandum c᷑. Nam/ vſus illicitus abuſus poti vel abuſo iber pꝛimus . . nominanda eſt Qnomodo ergo ſi eſſe mus peregrini qͥ beate viuere niſi in pa tria ñ poſſemꝰ: eaq; peregrinatiõe vtiq/ miſeri: 2 mi eriã finire cupicẽtes ĩ patriãẽ redire vellemꝰ: opus eẽt vel terreſtribꝰ vel marinis vehicolis: quibꝰ vtendum eẽt ot ad patriam qua fruendũ erat per uenire valeremus & ſi a nenitates iti⸗ neris: ⁊t ipſa geſtatio vebiculoꝛũ nos de lectaret:conuerſiad fruendũ his qbua vti debuimus nollemꝰcito viam finiꝛe ? peruerſa ſaauitate implicati alienare mur a patria:cnius ſuauitas faceret bes +„ tos. Sic ĩ hꝰvita imoꝛtalitatis peregris nãtes a domino ſi redire in patrid volis D mus:vbi beati eẽ poſſumꝰ: vtẽdum eſt hboc mũdo nõ fruẽ dũ: vt inuiſibilia dei per ea que facta ſũt intellecta cõſpician tur:hoc ẽ de coꝛpoꝛalib tẽpoꝛalibuſqʒ rebus eterna ſpiritualia comparemus. es igitur quibfruẽdũ ẽ pr̃ ⁊ filius ? ſpiritus ſanctꝰẽ:eadẽq; trinitas vnæ quedã ſũma res comuniſq; oĩbus fruẽ tibus ea:ſi tamẽ res ⁊ non omniũ rernʒ cauſe. Si tamẽ ⁊ cauſa. Nõ.n.facile no men q tãte excellẽtie cõneniat põt ĩue niri:niſi ; melioita dicit. Lrinitas bec vnꝰ ðs ex quo oĩa per quem omnia in quo ommaghrr pale⸗ X filius ⁊ ſpus ſanctus:⁊ ſingularis qͥſq; eoꝝ oeꝰ ⁊ ſi⸗ mul oĩs vnꝰoeus:a ſungulus quidẽ ho rum plena ſubſtãtia: ſumal omnis vna ſubſſantia. Pater nec filius eſt nec ſpi ritus lanctus: filins nec pr̃ ẽ nec ſpũs ſanctus ẽ. Spiritus ſanctus nec pater ẽ nec filius:iſʒ pr tatũ pater: ⁊ filins tinᷣ filiꝰ: ⁊ ſpiritus ſanc.ꝰtm ſpiritus ſanciꝰ Eadem tribus erernit as eadem ĩicõmu⸗ tabilitas eadẽ maieſtaa ea dẽ poteſtas. In patre vnitas:in filio equalitas:ĩ ſpi fitu ſãcto eternitas:equalitatis itaqʒ cõ coꝛdia.Et tria h vnũ oĩa ꝑꝑ patrẽ.equa Me doctrina chꝛiſtiana bus t⁊ coꝛhoꝛalibe intelligibilbb 't e ſpn lia ola pꝛopter filiũ cõnexa omnia ꝑꝑ ſpiritũ ſanctum. Diximulne aliqͥd ⁊ i0 nuimꝰaliqd oignũ deo. Immo vo me nihil aliud q; vicere voluiſſe ſentio. Si At dixi nõ ẽ hoc qðò dicere volui:B vnũ ſcio:qꝛ deꝰ ineffabilis ẽ᷑: ꝙ aut a me di ctũ e:ſi ineffabile eẽt dictũ nõ eet.Ac ꝑ boc nec ĩeffabilis quidẽ dicẽdus ẽ ðus qꝛ ⁊ hoc cũ or̃ aliqd dr̃.Et ſic neſcio q̃ pugna vboꝛũ:qm ſi illudẽ ĩeffabile qð Dici nõ põt:nõ ẽ᷑ ieffabile:qð vel ieffa⸗ bile põt.Que pugna vboꝝ ſilẽtio cauẽ da potiꝰ:qᷓ; voce pacada ẽ.Et tñ ðs: cũ Sillo nihil digne dici poſſit:admint hu mane vocis obſequiũ ⁊ vbis nr̃is ĩ lau de ſua gaudere nos voluit. Nã ide eſt gõ or deꝰ. Nõ.n.re vera in ſtrepitu iſta ru ouarũ ſyllabarũ ipſe cognoſcit᷑: ſed tñ oẽs latine lingue ſocios cũ aures eo rũ ſoniſte tetigerit mouet ad cogitãdã quãdã excellẽtiã imoꝛtaleq; naturam. Nã cũ ille vnꝰcogitat᷑ deoꝝ deus ⁊ ab bis ẽt qͥ alios ſuſpicãt᷑ ⁊ vocat ⁊ colunt ðos ſiue ĩ celo ſiue ĩ terra ita cogitatur vt aliquid quo nihil meliꝰſit atq; ſubti liꝰ: illa cogitatio cauet᷑ attingere: ſane qm diuerſis bvonis mouẽt᷑:partiʒ eis q̃ ad coꝛpoꝛis ſẽſũ parti eis que ad aĩ itel ligẽtiã pertinẽt.Illi qui dediti ſunt coꝛ poꝛis ſeſibus aut ipſuũ celũ aut qð ĩ celo fulgẽtiſſimũ vr:aut ipſũ mudũ deũ deo rũ eẽ arbitrant᷑.&t ſi extra mũdũ ire cõ tẽduũt aliqd lucidu imaginat:idq; cł ifi nitũ vel ei ſoꝛmã qͥ optima vr inani ſu⸗/ ſpitione cõſtituũt: aut humani coꝛpis figurã co gitãt:ñ eã ceteris anteponũt. Qò ſi vnũ deũ deoꝝ eẽ nõ putat vel po tius inltos aut inumerabiles eqlis oꝛ/ dinis deos:ct eos tũ ꝓut cuiq; aliquid coꝛpoꝛis vr excellere ita ſiguratos aĩo tenẽt:illi ãt qui ꝑ intelligẽtia pergũt vi dere ꝙ oeus oibꝰ eum naturis viſbili ritualib oĩbus mutabilibuſq; pferunt. Oẽs tñ pꝓ excelletia dei certatiʒ dimcãt Nec qiqᷓ; mnueniri põt q boc deum cre dat eẽ quo meli aliquid eſt. Itaq; hoe oẽs deũ cõſẽtiüt eẽ qð ceteris reb oibꝰ anteponũt. Et qm oes qui de deo cogi tãt vnũ aliquid cogitat:illi ſoli pnt non abſurda ⁊ idigna exiſtiare de deo qͥ vi⸗ tã ipſa cogitãt ⁊ quecũq; illis foꝛma oc currerit coꝛꝑis eã vita viuere vel nõ vi⸗ uere ſtatuũt:⁊ viuẽtẽ non viuẽti atepo nũt.eamq; ipſa viuentem coꝛpoꝛis foꝛ⸗ mã q;talibet luce perfulgeat: q;talibet magnitudine pᷣmineat:q;talibꝰ pulchꝛi tudine oꝛnet᷑ aliud eẽ ipſã: aliud vitam q̃ vegetat itelligunt:eaqʒ illi moli que abilla vegetaf᷑: ⁊ animat᷑ dignitate in⸗ cõparabili pᷣferũt᷑.Deide ipſa vita ꝑgũt iſpicere:⁊ ſi e ſine ſeniu vegetatẽ iuene rit: qualis ẽ arboꝝ:pponũt ei ſẽtietẽ: q̃⸗ lis ẽ pecoꝛũ:⁊ huic rurſus itelligetè: qᷣ lis ẽ hominũ.Qua cũ adbuc mutabile viderit:etiã buic aliq; icõmutabilẽ co⸗ gũtur pᷣponere.illã ſcilicet vitã q nõ ali quãdo deſipit aliqn ſapu:ſj ẽt potiꝰipᷣa ſipiẽtia. Sapics.n.niẽs.i.ãdepta ſapiaʒ anteqᷓ; adipiſceret᷑ nõ erat ſapiẽs. At vo ipſa ſapiẽt ia nec fuit vnq; iſpiẽs nec eẽ vnq; põt. Qud ſi nõ videret nullo mõ plena fiducia vitã icõmutabilit᷑ apien tẽ cõmutabili vite anteponerẽet. Ipſam qppe regulà vitatis q̃ illã clamat eẽ me lioꝛẽ incõmutabilẽ vident. Nec vſpiaʒ niſi ſupꝛa ſuã naturà vidẽt:qm̃ quidem ſe oident mutabiles. Nemo.n.&c ta ipꝛu dẽter iſulſus qͥ dicat:vñ ſcis ĩcõmuta/⸗ biliter ſapiẽtẽ vitã mutabili eẽ pferẽdã Idipſũ.n.qð iterrogat vñ ſciã oĩbꝰ ad ↄtẽplãdũ coĩter atqʒ icõmutabilit᷑ pᷣſto E.Et hoc ꝗ nõ videt ita quaſi cecus in ſole cui nihil ꝓdeſt ipnis locis oculoꝛu Plückreerft Cliitetee baniannlif Pproniigi bobebihlahe ſerionn aicg geimelate ciilave Mutadili vn coͤdtoꝛn (öularpur rellälle purgarone ſnuniprton Nanauai⸗ ur/o ſo oſom ni fmmiaicögn öſberererept (utnosboies ſcünſſpie chſei epbe ſeſepnmni⸗ Winiczi fitguſſſima ida ſpieſke ſebob Kie t og nobe fnitpuoont ſcenlilniifn gilcnnupenn Maudeno ficgoerd Ahelcnonis kboen heſnctelin leknoe di, mnitoern aictnr (huradot rniinoi (Wphori S ie hang giagnin dcgiiilli Wüſaſun diſimii Engs iüiſf rSmgtk iideidi iiäcen nelicicgti S unäi ntl tienti etungi iniſttid tiidantii lemthurtf 4slilnii⸗ “ miſchtißt s ſonnnibſ Arilo inn Qui at videt ac refugit cõſuetudine vm bꝛarũ carnaliũ iualidã aciẽ mẽtis ge rit Pꝛauoꝛũ igi᷑ moꝛũ:quaſi cõtrari flati bus ab ipſa patria reꝑcutiũf hoĩes po/ ſterioꝛa aiq; iferioꝛa ſectãtes: q; illud ꝙ eẽ meliꝰ atq; pꝛeſtã ti cõfitẽtur/Qua po cũ illa veritate pfruẽdũ ſit qne incõ mutabilit᷑ viuit ⁊ i ea trinitas ðs auctoꝛ 2 cõditoꝛ vniuerſtatis rebꝰ q̊s cõdidit cõſulat:purgãdus ẽ aius: vt ⁊ pꝛoſpice re illã lucè valeat ⁊ iherere ꝑfecte.Quà purgationẽ quaſi ãbulationẽ q; da:⁊ q̃ ſi nauigationẽ ad patriam arbitremur. MNõ.n.ad eũ qͥ vbiq; pñs ẽ: locis moue mur:ſʒ bono ſtudio boniſq; moꝛibꝰ ꝙ; nõ poſſemꝰ niſñ ipſa ſapiẽtia tãte noſtre ifirmitati cõgruẽ dignaret᷑:⁊ viuẽdi no bis pᷣberet exeplũ:nõ aliter qᷓ; ĩ bomine qm̃ ⁊ nos hoies ſumꝰ:ſʒ qꝛ nos cũ ad il lã venimſa piẽter fſacimꝰ:ipſa cum ad nos venit ab hoĩbꝰſuꝑbis quaſi ſtulte feciſſe putata c.Et qm nos cũ ad illam venimcõualeſcimꝰ:ipſa cũ ad nos ve⸗/ nit quaſi ifirma exiſtimata ẽ:ſi ꝙ ſtultũ E dei ſapiẽtiẽ hoĩbꝰ⁊ ꝙ ifirmũ ẽ di foꝛ tiꝰẽ hoĩbꝰ.Cũ ergo ipſa ſit pr̃ia viã ſe fe cit quoq; nobis ad pr̃iaʒ.Et cũ ſano ite rioꝛi ⁊ puro oculo vbiq; ſit pꝛeſens eoꝝ q̃ oculũ illũ ifirmũ mũdũq; habẽt ocuł etiã carneis apparere:dignata c.Qꝛ.n. iſpietia dei nõ poterat mũdus ꝑ ſapiẽ tiã cognoſcere deũ:placuit deo ꝑ ſtulti tiã pꝛedicationis ſaluos facere credẽteſ Mon igit᷑ ꝑ locoꝛũ ſpacia veniẽdo: ſʒ in carne moꝛtali moꝛtalibꝰ apparado ves niſſe ad nos or̃. Aluc g venit vbi erat: qꝛ i ð mũ do erat ⁊ mũdus ꝑ eũ facieſt ſz qm cupiditate fruẽdi pꝛo ipſo creato re:creatura hoĩes cõfigurati buic mũ⸗ Wiber primus eiꝰ tã clare:ac piitis lncis fulgoꝛ ĩfuſus do:⁊ mũdi noie cõgruẽtiſſime vocatiñ eũ cognouerũt: ꝓpteres dixit euageli⸗ — ſta:⁊ mundus eũ nõ cognonit. Itaq; is ſipiẽtia dei non poterat mũdus per ſa piẽtiã cognoſcere deuʒ. Cur ergo venit cũ hic eẽt:niſi qꝛ placuit ðo ꝑ ſtultitiaʒ pdicatiõis ſaluos facere credẽtes: Quõ venit niſi ꝙ voũ caro factũ ẽ ⁊ habita⸗ nit ĩ nobis: Sicuti cũ loqmur ad id qð ĩ aĩo gerim inaudiẽtes animũ ꝑ aures carneas illabatf᷑.fit ſonus verbũ qð coꝛ de geſtamꝰ ⁊ locntio vocat᷑.nec iñ ĩ eũ dẽ ſonũ cogitatio nr̃ᷣa cõuertit᷑:ſj apud ſe manene ĩtegra:foꝛmã vocis qua ſe ĩ⸗ finuat auribꝰ ſine aliqua labe ſue mus tatiõis aſſumit ita verbũ dei nõ cõmu: tatũ caro tñ factũ ẽ vt habiaret i nobis Sidcut at curatio via ẽ ad ſanitatem ſiec iſta curatio peccatoꝛes ſanãdos ĩterfi⸗ ciẽdoſqʒ ſuſcepit:⁊ quẽadmodũ medici cũ alligãt vulnera:nõ icõpoſite:ſʒ apte id faciũt vt vinculi vrilitatẽ quedam ⁊ pulchꝛitudo conſequat᷑:ſic medicina ſa piẽtie per hominis ſuſceptionẽ nr̃is eſt accomodata vulneribꝰ de quibuſdam cõtrarijs cnrans:⁊ de quibuſda ſimili/ bus ſicut ẽt ille qͥ medet᷑ vulnerib coꝛ⸗ poꝛis adhibet quedã cõtraria: ſicut fri⸗ gidũ calido vel humidũ ſicco: vel ſi qd aliud hiꝰ. Adhibet ⁊ quedã ſimilia ſicut lintheolũ:vel rotũdo vulneri rotũdum vel oblungũ oblũgo: ligaturãq; ipſam nõ eäàdẽ mẽbꝛis oĩbꝰſʒ ſimilẽ ſimilibꝰco aptat/ſic ſapĩa dei hoĩeʒ curãs ſeipſam exhibuit ad ſanãdũ: ipſa medicus ipſa medicina. M ergo ꝑ ſuꝑbiã bõ lapſus ẽ:humilitatem exbibuit ad ſanandum. Serpẽtis ſapiẽtia ðcepti ſumꝰ: dei ſtul titia liberamur. Quëadmodũ illa ſapit tia vocabatur.erat ãt ſtultitia cõtẽnẽti bus deũ:ſic iſta que vocat᷑ ſtultitia ſapĩa E vicẽtibus diabolum. Nos imoꝛtalita te vſi ſumus male: vt moꝛeremur: xpᷣs moꝛtalitate bn vſus eſt vt viueremue — —–w+ via ſum nec via iſta locoꝝẽ:ſʒ affectuũ duũ eſi:quas eternales ⁊ incõmutabiles De doctrina chꝛiſtlana eonupto aĩo femine igreſſus ẽ moꝛbꝰ: quã ĩtercludebat quaſi ſepta q̃dã ſpRKine Comumn 1 integro coꝛpoꝛe femine ꝓceſſu ſalns ad ſa pteruoꝝ malicia peccatoꝑ qᷣd libera Aeli fntone tadẽ cõtraria pertinet:ꝙ enã exẽplo ꝰ liꝰ miſericoꝛdiP ſacere potuit qͥ ſeipuz omigcifuin tutũ eius vicia noſtra curant᷑. Jam vo qredirem nobis ſubſtemnere voluit. ni/ heerticneſmt ſimillima quaſi ligamẽta mẽbꝛis ⁊ vul vt oĩa donaret pcta ↄuerſis: ⁊ granit fi widoam nenbus noſtris adhibita illa ſũt. ꝙ per xa ĩterdicta aditꝰ nr̃i ꝓp nobis cruciſixus chedeinoͤdi feminã ðceptꝰ:ꝑ feminã nat:bõ boĩes euelleret᷑.¶ Has igit᷑ claues dedit ec/ änrgingrin moꝛtalis moꝛtales moꝛte moꝛuos libe clie ſue vt qͥ ſolueret ĩ terra ſoluta eẽnt Veepeellt. rauit. Multa quoc alia diligẽtius itu iĩ celo:q ligaret ĩ terra ligata eẽnt ĩ celo: gifriſedehein entibꝰifiniti oꝑis ꝑagẽdi neceſſtaſ nos ſcqʒ vt qͥſqs ĩ eccleſia eius dimitti nbi pee gi rcepi capit:vel a ↄtrarijs vel a ſlibus medicie cata nõ crederet:nõ ei dimitterẽtur: ſe — xpᷣiane apparet ĩſtructio. Jam vo credi q; ab his conectus auenteret ĩ eiuſdè ec itolyenav ia dñi a moꝛtuis reſurrectio ⁊ ĩ celuʒ aas cleſie gremio ↄſtitut eadẽ fide:atq; coꝛ ninureo ſcẽſo magna ſpe fulſit fidẽ nr̃aʒ. ul rectione ſanaret᷑.Quiſq.n. nõ crecit di inbigal tũ oſtẽdi enim quã voluntarie ꝓ ne bis mitti ſibi poſſe peccata fit deterioꝛ oſpe (lgetnieoe aĩaʒ poſuit qͥ c eã habiit ĩ ptãte ſume rdo:quaſi nibil illi melius qᷓ; malũ e AEitbdäre re. Quãta g fiducia ſe ſpes credẽtiũ ↄſo remanear.vbi de fructu ſue ↄuerſionis ſihrrchclt. lat᷑ ↄnderàs quantꝰquata ꝓ nõdũ cre ifidus ẽ. J vo ſicut animi qued moꝛs (holtiddeß dẽtibꝰpaſſuſ ſit.Cũ.n.iudex viuoꝝ atq; /eſt vite pᷣoꝛis moꝛũq; relictio.que fit pe MWaſeieo wn moꝛuoꝝ expectat᷑ a celo magnũ timo nitẽdo:ſc etiã coꝛpoꝛis moꝛs ẽ aialiõis Wenledice rẽ icutit negligẽtibꝰvt ſe ad idulgẽtia, pᷣſtie reſolutio.Et quõ anin p pniaʒ q Gieni ↄuertãt:eũq; magiſ bñ agẽdo deſiderẽt poꝛes moꝛes pditos ĩterimit: refoꝛmat nn hugetichn qᷓ; male agẽdo foꝛmicct.Quibus.n.der iĩ melius.ſic etiaʒ coꝛpus poſt iſtà moꝛ ſeeuinbanl bis dici aut qua cogitatione capi põt pᷣ tẽ quã vinculo peccati oẽs debeinꝰ: cre ſereſetadde miũ qꝗð ille in fine oaturus ẽ: qũ ad cõ dendũ ⁊ ſperaãdũ eſt reſurrecnonis tpꝑe Aſcöͤrtadi ſolationẽ huius itineris tm dedit ò ſpi ĩ meliꝰcõmutari:vt nõ caro ⁊ ſaguis re niiicideſe ritu ſancto: quo ĩ aduerſis vite hiꝰ fidu gnũ dei poſſideat qð fieri nõ põt. Sed ecütorde ciam:charitatẽq; tantà eius: quẽ nõdũ coꝝuptibile hoc ĩduat iconuptioneꝝ? hilbonoja videmꝰpabeamꝰ: ⁊ vona vnicuiq; poꝛa moꝛtale hoc ĩduat ĩmoꝛtalitatẽ: null Sienoleni ad inſtructionẽ ecclie ſue:vt id qõ oſtẽ q; faciẽs moleſtiã:qꝛ null pati Anck. Ppptlug w dit eẽ faciẽdũ nõ ſolũ ſine murmure: ſj gentiã a beata ꝑfectaq; aĩa / Cuiaũt ſnisenoͤſnne etiã cũ delectatione faciamus. Eſt.n.ec coꝛpꝰnõ moꝛt᷑ huic ſeculo:neq; incipit Pbeioligel cleſia coꝛpus eins:ſicut apoſtolica do/ oↄtfigurari veritati ĩ grauioꝛem moꝛtem iniccöſtnen ctrina cõmendat: que etiã ↄiunx ei ꝰor. moꝛte copoꝛis trahit᷑:ne ad cõmutatõ ſortepiide⸗ Coꝛpus ergo ſuũ multis mẽbꝛis diuer nẽ celeſtis habitudinis:ſʒ ad luẽda ſup nnüeterto ſa officia gerẽtibus nodo vnitat a cha plicia reuiuiſcit. hoc itaq; fides babʒ at ſeetungrden ritatis tanq; ſanitatis aſtrigit. Exercet q; ita rem ſe habere credenduʒ eſt:neq; ſiäkenae aũt hoc tꝑe ⁊ purgat.Quibuſdã mole/ animũ neq; coꝛpus humanũ oino inte nnliit ſtijo vt erutã de hoc ſeculo ĩ eternũ ſibi ritũ pati ſz impios reſurgere ad penas i niͤnli⸗ copulet ↄiungẽ eccłiam nõ hũtes macu eſtimabiles:pios auteʒ ad vnt eternam nden lã aut rugã aut aliqᷣd hiꝰ. Poꝝꝛo qm̃ in ¶ In his oĩbrebille im ſũt qbus fruẽ iennfni Cuüpül iingin, nlanumn,, ſſnm B Arn Arnötimn uitet Ceaeudnr miorumzei Arrimmmet he aii Nni len 1 rnen niſtian chtnii 5 cõmemoꝛanim. Keteris ât vtẽdũ vt ad illã perfruitionẽ puenue poſſimns. MNos itaq; qui fruimur ⁊ vtimur: alüs reb res alique ſumns. Magna.n que dã res ẽ bõ factus ad imaginẽ 2 ſimili⸗ tudinẽ dei:nõ quãtũ moꝛtali coꝛpoꝛe ĩ⸗/ cluditur:ſʒ inquãtũ beſtias rõnalis aie pbonoꝛe pcellit. Jtaq; magna queſtio ẽ ꝓtrũ frui ſe debeãt homines: an vti:an vtrũq;. Pꝛeceptũ ẽ. n. nobis vt diliga⸗ mus iuuicẽe:ſʒ querit vtruʒ ꝑꝑ ſe hõ ab hoĩe diligendus ſit:an pp aliud. Si.n. pp ſe fruimur eo:ſi ꝑꝑ aliud vtimur eo Vr ãt mibi ꝑꝑ ali oiligẽdus.Qõ.n.ꝑꝑ ſe diligẽdus ẽ ĩ eo cõſtituit᷑ vita beata. Cuiꝰ ẽt ſi nõdũ res tñ ſpes eiꝰ nos hoc tẽpoꝛe cöſolat᷑. Maledictꝰ ãt qͥ ſpem ſuã ponit ĩ hoĩe: ſʒ nec ſeipſo qͥſq; frui debet ſi liqdo aduertas:qꝛ nec ſeipſum debet pꝑꝑ ſe diligere:ſj ꝑꝑ illũ quo fruẽ dũ ẽ.Luũc qͥppe ẽ optimꝰ hõ cũ tota vi⸗ ta ſua ꝑgit ĩcõmutabilẽ vità:⁊ toto af⸗ fectu inheret illi.Si aͤt ſe pꝑ ſe diligit: ñ ſe refert ad deũ:ſʒ ad ſeipſũ cõuerſus nõ ad ĩcõmutabile aliqͥd ↄuertit᷑.Et ꝓpter ea iã cũ defectu aliquo ſe fruit᷑ qꝛ meli/ oꝛ ẽ cũ totꝰheret atq; ↄſtrigit᷑ icõmuta bili bono:qʒ cũ vni vł ad ſeipſũ relaxat᷑. Si ergo teipſũ nõ ꝑꝑ te debes diligere: ſʒ ꝑp illud vbi dilectiõis tue rectiſſimꝰ finis ẽ:nõ ſuccedat alius hõ ſi ẽt ipſum pꝑ deũ diligis.hec.n.regula dileciionis diĩnit cõſtituta ẽ. Diliges ꝓximũ tuum ſicnt teipſũ.deũ vᷣo ex toto coꝛde ⁊ ex to ta mẽte: ⁊ ex tot a aĩa:vt oẽs cogiratio nes tuas ⁊ oẽm vità ⁊ oẽʒ itellectũ ĩ il/ lũ cõferas:a quo habelſ eaipſa ẽt que cõ fers.Cũ t ait toto coꝛde:tota mẽte:to ta aĩa:nullã vite nr̃e partem reliqᷣt que vacare debeat:⁊ quaſi locũ oare vt alia re velut frui:ſed dqcqͥd aliud venerit in animũ illuc rapiat᷑.quo totiꝰ oilectiõis ” lIpetns currit. Quiſquis ̊ recte primũ diligit. bic cũ eo oʒ agere vt etiã ipe toro coꝛde: tota aia: tota mẽte diligat deum Sic. n. eu diligẽs tâq; ſeipſã totã dilecti onẽ ſui ? illius refert ĩ illa dilectionem dei. que nullũ a ſe riuulũ ouci extra ba tit᷑ cui oeriuatiòe minuat᷑ õ at ciĩa quib vtẽdũ ẽ diligẽda: ſedea ſola que aut nobis cũ ſocietate quadã referutur in deũ.ſicut ẽ bõ vel angelus. aut ad nos relata beneficio dei per nos idigẽét ſicuti ẽ coꝛpus. Nã vtiq; martpres non dilexerunt ſcelus pſe quentiũ ſe:quo tn vñ ſunt ad pmerẽdũ deũ.Cũ exgo qua tuoꝛ ſũt diligẽda:vnũ qð ſupꝛa nos eſt alterũ qð nos ſumꝰ:tertiũ qõ iuxta nos E: quartũ qð intra nos c. de ſecũdo ⁊ qr to nulla pꝛecepta dãda erãt. Quãtũ li⸗ bet. n. hõ excidat a veritate:remanet illi dilectio ſui ⁊ dilectio coꝛpoꝛis ſui:fugax eniʒ anim ab icõmutabili lumine oĩn 3 regnatoꝛe id agit vt ipſe fibi regnet ⁊? coꝛpoꝛi ſuo:⁊ iõ nõ põt.niñ ⁊ ſe ⁊ coꝛ⸗ pus ſuũ diligere. Magnũ at aliqd a de ptũ ſe putat:ſi ⁊ ſocijs.i.alijs hoĩbus do minari potuerit. Ineſt. n. vitioſo aĩo id magis appetere: ⁊ ſibi tãq; dbuũ vendi care ꝙ vni ꝓpꝛio debet᷑ deo. Lalis autẽ ſui dilectio meliꝰodiũ vocat. Iniqnum c.n.qꝛ vult ſi bi ſeruire:⁊ ꝙ ifra ſe c:cuʒ ipſe ſupᷣioꝛi ſeruire nolit. Recniſſunec; dictũ ẽ. Qui ãt diligit iniqtatẽ odit aĩa⸗ ſuã: ⁊ iõ fit infirm us aius ⁊ de moꝛtali coꝛpoꝛe cruciat᷑. Neceſſe ẽ.n.vt illud di ligat:⁊ ei coꝛꝛuptionẽ pꝛegrauet᷑. Im moꝛtalitas.n. ⁊ ĩcoꝛuptio coꝛpoꝛis de ſanitate animi exiſtit: ſanitas at animi ẽ firmiſſime in herere potioꝛi:boc ẽ ĩcõ/ mutabili deo. Cum vero ẽt eis qui ſbi naturaliter pares ſunt:boc ẽ hoĩb dna ri affectat. intollerabilis oĩino ſuperbia c. Nemo ergo ſe odit.Et huic quidem = nulla cũ aliqᷓ ſecta qõ fuit: ſed nec coꝛpꝰ ſuu q q; odi. Uerũ e eniʒ qð ait apoſio lus. lemo vnq; carnẽ ſuò odio habuit 2 qõ nõnulli omũuũt male iſe eſſe ſine coꝛ peze oino fallutur. lõ eniʒ coꝛpus iu uʒ iz conuptiones eir? põdus oderunt Nõ uaq; nullũ coꝛpus: ſs inconuptuʒ celerrnimũ volui babere: ſz purat nui lu coꝛpus ſi tale fuerit qꝛ tale aliqd eſſe aĩ z putat. Qò àt cotintia ẽ qda ⁊ labo ribꝰqñ piequi vidẽt᷑ coꝛpoꝛa lua:qͥ boc certe vel recte faciũt:nõ id agũt vt habe ant coꝛpꝰ:ſz vt habeant ſubiugatũ ⁊ pa ratũ ad oꝑa neceſſaria. libidines. n. ma le vtẽtes coꝛpoꝛe.i cõſuetudines ĩclina tiõis aĩe ad fruẽdũ ĩferionbꝰ:ꝑ ipſi coꝛ poꝛis laboꝛioſã q;dã militiã exiinguere affeciãt. Nã nõ ſe iterimũt: ſʒ curã ſiue valitudinis gerũt. Qui qt ꝑuerſe id agũt quañn naturaliter inimico ſuo coꝛpi bel lũ igerũt. In quo falli eos qð legut.ca ro cõcupiicit aduerſus ſpũʒ:⁊ ſpũs ad/ uerſus carnẽ. Hec.n.ſbi iuicẽ aduerſat᷑ Dictũ cẽ.n.hoc ꝑꝑ idomitã carnalẽ con ſuetudine aduerſus quà ſpus ↄcupiſcit nõ vi iterimat coꝛpꝰ:ſʒ vt cõcupiicenti aʒ eiꝰ.i.cõſuetudine male edomitã faci at ſpuũi ſubiugatã.quod nà oꝛdo deſide rat:qꝛ.n.erit ̊ pꝰ reſurrectionẽ᷑: vt coꝛ⸗ pus oino cũ quiete ſũma ſpũi ſubdituʒ imoꝛtalit᷑ vigeat.hoc ẽt in hac vita me⸗ dud uũ c:vt cõſuetudo carnalis mutet i melius:nec ioꝛdinatis motibꝰ reſiſtat ſpiriuut. Qò vonec fiat caro cõcupiſcit aauerſus ipũʒz ⁊ ſps aduerſus carnem nõ ꝑ ocũ renſtete ſpiritu ſʒ ꝑ pᷣncipatũ qꝛ magis qð diligit vnlt ſubditũ ee me⸗ lioꝛi:nec ꝑ odiũ reñſtẽte carne:ſʒ per cõ ſuetudinis vinculũ:qu a parẽtũ etiam pgenie iueteratũ nature lege inoleuit. Igd ergo agit ſpũs in domãda carne:vt ſoluat male cõſuetudinis quaſi pacta ꝑ uerſa ⁊ fiat pax ↄſuetudis bone:cũ nec iſti qui falſa opinione depꝛanati:cope ra ina deteſtant᷑ paruti eẽnt vnu oculũ vel ſine ſenſu voloꝛis ami tere eiiam ſi in altero tatus cernédi ſeſus remaner ſ;ins erat i ouob:miſi aliq̃ res que pꝛe ponẽ baa tet vigeret. Iſto aiq; hi docu⸗ merts ſatis ondit᷑ eis qui ſine ptmacia verſ requirũt q; certa ſit ſenteria apo⸗ ſtoli vbi ait: Nemo vnqᷓ; carnem ſuam odio habuit. Addidit etia: ſed nutrit ſo uet eà ſicnt xpᷣs eccleſtà. Modne g dili gẽdi pcipiẽdus ẽ hoĩ.i.quomodo ſe dili gat vt pſit ſibi Qm at ſe diligat 2 pdeſ ſe ſibi velit dnbitare oemẽtis .· Pꝛecipi endũ ẽ quõ coꝛp ſuũ diligat:vt ei oꝛdi nate pꝛudẽterq; conſulat.nã ꝙ diligat etiã coꝛpus ſuũ.idq; ſalnũ habere aiq; ſtegrũ velit eque manifeſtũ ẽ. Aliquid itaq; ampliꝰoiligere aliquis põt qᷓ; ſalu tẽ atq; ĩtegritatẽ coꝛpoꝛis ſui.nã multi ⁊2 doloꝛes ⁊ amiſſiones nõnulloꝑ mem bꝛoꝛũ volũtarias ſuſcepiſſe iueniũt:ſed vt alia qᷓ ampli oiligebat ſaltẽ cõſeque rent᷑.nõ ergo pꝛopterea dicẽdũ ẽ: qiqᷣs nõ diligere ſaluẽ atqʒ incolumitatem coꝛpoꝛis ſui qð pl aliqd diligit. nam ⁊? auarus q;uis pecuniã diligat:tn emit ſ bi panẽ:qð cũ facit dat pecuniã quam muitũ amat ⁊ augere deſiderat. ſed qꝛ pluris exiſtimat ſalutẽ coꝛpoꝛis ſui:qui illo fulcit᷑ pꝛimo. Suꝑuacaneũ ẽ diuti⸗ us de re manifeſtiſſima oiſputare.Qð tñ plerũq; nos facere cogit erroꝛ ipio rũ.Ergo qm̃ pcepto nõ ẽ opꝰ vt ſe qᷣſq; ⁊ coꝛpſuũ viligat.i.qm id qð ſumꝰ: et qð ĩfra nos ⁊ ad nos t ptinet:icõcuſſa nature lege diligimꝰq ĩ beſtijs ẽt ꝓmul gata . nd ⁊ beſtie ſe ati; coꝛpoꝛa ſua di ligũt. Reſtabat vt ⁊ ð illo qð ſupꝛa nos E:⁊ de illo qð iuxta nos ẽ pcepta ſume rem. Diliges ĩquit onz veu tuũ er toto coꝛde tuo:⁊ ex tota mẽte tua:⁊ ex tota aĩa tna ⁊ diliges ꝓximũ tuũ ſicue teipj. 2* 3 0 gebe tvchhe ßſp gnnltdt iloelanma ligtagte poreuclifen ſerhanef cunat biecno ſok partppere⸗ (Ei deolection ſinnienlige⸗ afaelttuns ſiſkutert hhenmntec enetzneenn (lüintno diz (ellih d diackecceddog d e irhiulgen dlgece⸗ deiligt Pooligicne ditſeoie höͤgffigon Utäfrunor dlliciſir ſe bopoticlnu ltipoprel ubib ft Ugülnſte (niopore Ullknenid Magunünen Pnleslia uſinf lditüeare wab ſuchzdeci⸗ 6ia Rg ut ma nuain icanßtn Nmpgihn Auarniͤt tihgalei wihlgmnt miitaig win il c tingrti ngcnittiht ſiig ir Aenmitüi Agrif⸗ rmiapenſiui mlontel min toſin uiaßgiun Guan minlt/ jina Aaniriut 1 Si 4 lunik i —“ Lingaſin niiger mmni, nnin nugn micmm, — — ð ☛ ☛ = = ⁊ ꝓpbete ſinis itaq; pcepti ẽ vilecnio:⁊ ca gemina. i, oei ? pxrim. Qd ſite totuʒ intelligis i.anima ? coꝛp ? primü tunʒ ii. aiuz 2 Coap ei. hô. n, ex aia conſtat ?7 coapoꝛe. nnllu reru diligédaru genus ĩ bis puob pceptis pternuſſũ eſt. Ki.n. pꝛecurrat dilectio di eiuſq; dilectionis mod pſcu appareat: ita vt cetera ĩ ulũ coſluãt oe oilectione tua nihil dictũ vr ſz cu dictu ẽ: diliges pximũ tuũ ſicut te ipſu. fimul 7 tuis oileciõ nõ pꝛetermii iteger extimatoꝛ e. Iplẽ at ẽ qᷓ oꝛdinat Dilectioné bʒ:ne aut diligat qð nõ ẽ dili gedũ:aut nõ diligat quod ẽ mindiligẽ dum: aut âpli viligat qo min ẽ otlige dũ:ant eque diligat qð minꝰ vel aplius o ligẽdũ ẽ: aut min vel apli qꝗð eque di lige du ẽ. Oĩs peccatoꝛ ĩquatũ peccatoꝛ c nõ ẽ cil gẽdus: ⁊ oĩs hõ ĩquãtũ ẽ bõ viliged' pp duʒ. De vo pp ſeip ü. Etſi Ss oĩ boĩe aplidiligẽdus éampliꝰqiq; oz deuũ diligere q;ᷓ ſeip i. Ité ãpli alius ia iſta diligẽda ſũt: ⁊ põt nobucu alꝰ hõ pfrui:qð nõ põt coꝛpꝰ qð ꝑ aĩaʒ vi⸗ uit q̃ fruimur deo. Oẽs aũt boĩes eque Diligẽi ſut ſed cũ oibꝰ ꝓdeſſe nõ poſſiſ bis potiſſimu cõſulè du ẽ: vel ꝗ ꝓ locoꝝ vel tẽpoꝝ:vel quoꝛũlibet rerũ opoꝛtu/ nitatihus cõſtrictiꝰtibi qn quadã ſoꝛte iũgutur: ncut ii. ſi tibi abudaret aliquid qðò dari opoꝛteret ei qͥnõ baberet: nec duohus vari poſſes: ſi ibi occurrerent duo:quoꝛũ neut᷑ aliũ vel indigentia vel gratia ie aliqua neceſſitudine ſuꝑaret n hil iuſtius faceres qᷓ; vt ſoꝛte legeres: cui dãduũ eẽt qð dari vtriq; nõ poſſ:ſic boĩb quib oibꝰcõſulere nequeas pꝛo ſoꝛte babedũ ẽ ꝓut qq; uibi colligatus tẽpoꝛaliter aaberere potueru. Qiuz at Xiber primus qͥ nobiſcũ fruũtur deo: partim eos dili⸗ gidioæ videt excitat eũ quatũ poteſt gamꝰ quos ipſi adiuuamꝰ: partiʒ eos a quibus adinuamur:parti quoꝝ ⁊ idige tiz qb'nec alidd ipſi cõferimꝰ cõmodi: nec ab eis vt nobis cõferat᷑ attẽdimus. Uelle iñ debemꝰvt oẽs diligat nobiſcũ⸗ oeũ.⁊ totum quod vel eos adiuuamus vel adiuuamur ab eis: ad vnum ilimn finẽ reſereudũ. Si enim ĩ thearris nedq⸗ tie qui aliquẽ diligit hiſtrionem: ? tad; magno velèt ſũmo bono eius arte per fruit᷑: oẽs diligit qͥ eũ diligũt ſecũinõ ꝑꝑ illos: ̊ pꝑ eũ quẽ pariter diligũt:⁊ quã tũ ẽ in eiꝰ amoꝛe feruentioꝛ: rantũ agit quibus põt modis:vt a pluriboiligat᷑: 2⁊ tm̃ pluribꝰ eũ cupit oñdere: ⁊ quẽ fri laudibus illius. Si autẽ contraueniẽtẽ iuenerit:odit in illo vehementer odiũ oilecti ſui:⁊ quib valet ĩſtat vt auferat quod nos ĩ ſocietate dilectionis dei age re conuenit:quo perfrui beate viuere ẽ ⁊ a quo habent omnes qui emm diligũt de quo nibil metuimus.ne cuiq; poſſit cognitus diſpticere:⁊ qui ſe vult diligis non vt ſibi aliquid:ſed vt eis qui diligũt eternum pꝛemium conferatur. boc eſt ipſe quem diligunt binc efficitur vt ini micos etiam noſtros diligamns. lon enim eos timemus:qꝛ nobis quod dili gimꝰ poſſũt auferre ſed miſeramur po tius qui tanto magis nos oderunt q;⸗ to ab illo quem diligimus ſeparati lũt Ad quẽ ſ̊ conuerũſi fuerint: ⁊ illũ tanqᷓ beatificũ bonum:⁊ nos tanqᷓ; ſocios t⸗ ti boni neceſſe ẽ vt diligant. Oꝛitur aũt boc loco de angelis nonnulla queſtio Illo enim fruentes etiam ipſi beati ſũt quo ⁊ nos friu deſideramus. Et q;to in bac vita fruimur. vel per ſpeculũ vel in enigmate tato noſtram peregrinatio/ ſiem ⁊ tolerabilius ſnſtinemus:⁊ arden tius finire cupimus. Sʒ viꝑ ad illa vuo pcepta ẽt oilectio ꝑtineat angeloꝝ non irationabiliter queri põt. Nã ꝙ nullũ hoĩeʒ exceperit qͥ pcepit vt ꝓximum dili gam. ? ipſe i euKtgelio dñs ondit ⁊ pau lusa apts. Ndãq; ille cũ duo pᷣcepta ꝓtu⸗ lerat: atq; i eis pẽdere totã legẽ: ꝓpbe/ taſq; oẽs dixerat cũ iterrogaret eũ dicẽſ Et ds ẽ meꝰ ꝓximus:hoĩeʒ quedã ꝓpo ſuit deſcedẽtẽ ab iherlm ĩ hierico icidiſ ſe ĩ latrones:⁊ ab eis graniter vulnera⸗ tũ ſauciũ ⁊ ſemianimẽ eẽ derelictũ.Cui ꝓrximũ nõ eẽ docuit:niſñ qͥ erga illuʒz re⸗ creandũ atq; ſanãdũ miſericoꝛs extitit. ita vt q hoc iterrogauerat iterrogat ip ſe lateret. Cui vns ait: Uade ⁊ tu fac ſi militer.vt videlʒ eũ eẽ ꝓximum itelliga mus: cui vel exhibẽdũ ẽ officiũ mir̃icoꝛ die ſi ĩdiget vel exbibẽdũ eèt ſi idigeret Ex quo ẽ iã ↄſequens vt etiã ille a quo nobis hoc viciſſim exhibẽdũ ẽ pxim vi⸗ det. Pꝛoximi.n. nomẽ ad aliquid ẽ: nec qᷣ qᷓ; eẽ ꝓximus nin ꝓximo põt. Nullũ auüt exceptũ eẽ cui muericoꝛdie denege⸗ tur officiũ:quis nõ videat qñ vſ ad ini⸗ micos ẽt poꝛectũ ẽ eodẽ dñno dicente: Diligite inimicos veſtros:bñfacite hiſ qͥ oderũt vos. Ita quoq; apłs paulus do cet cũ dicit: Nã nõ adulterabis:nõ ho micidiũ facies:nõ furaberis: nõ cõcupi ſces.⁊ ſi qð ẽ aliud mãdatum ĩ hoc vbo recapitulat᷑:diliges ꝓximũ tuũ ſicut te ipſü.Dilectio pꝛoximi malũ nõ oꝑatur. Quiſqs ergo arbitrat᷑ ñ de oĩ hoĩe aplʒ pcepiſſe:coget᷑ fateri qð abſurdiſſimũ ẽ ſceleratiſſimũ viſuʒ fuiſſe aplo nõ eſſe peccatũ ſi qͥs aut non xpᷣiani aut ini nici adulterauerit vxoꝛc᷑:aut eum occiderit aut ei ꝛrẽ ↄcupierit.Qòð ſi dementis ẽ di cere manifeſtũ ẽ oẽz hoĩeʒ ꝓximũ eè de putãdũ:qꝛ erga neminẽ operãdũ ẽ ma⸗ lů. Ji voſt vel cui pᷣbendũ vel a quo ne bis pbendũ ẽ officiũ miſericoꝛdie: recte ꝓrximus dicit᷑:maniſeſtũ eſt boc pcepto quo iubemur diligere ꝓximu tt ſactos angelos ↄtineri:a qbus nobis tara mi/ ſericoꝛdie c fficia impdutur quata mi⸗ tis diuinarũ ſcripturarũ locis aiaduer⸗ tere facile e.Ex quo ⁊ ipie oñs noſter ꝓ ximũ ſe noſtrũ dici voluit:nã ⁊ ſeipſum ſigniſicat dñs ieſus rpᷣs opitulatũ eẽ ſe⸗ miniuo iacẽti afflicto ⁊ relicto a latroni bus. Et ꝓpha i oꝛatione ait: Sicut pri⸗ mũ ſicut fratrẽ noſtru ita cõplacebam. Sʒ qimm excellẽtioꝛ ac ſupꝛa naturà no/ ſtrã ẽ oiuina ſubſtãtia pceptũ quo dili⸗ gamꝰ deũ a pꝓrximi dilectione diſtinctu c. Ille.n nobis pᷣbet miſericoꝛdiã ppter ſuã bonitatẽ:nos aũt nobis inuice pꝛo pter illius i.ille nobis miſeret᷑ vt illo ꝑ⸗ fruamur nos vo nr̃i inuicẽ miſeremur vt illo ꝑfruamur. Quapꝛopt adhuc am biguũ eẽ videt᷑.Cu dicimus ea re nos ꝑ frui qnã diligimꝰ ꝓpter eipſam: ⁊ ea re nobis fruédu eẽ tm qᷓ efficimur bii cete ris vo vtẽdu.diligit. n. nos deus ⁊ mul tũ nobis dilectionẽ eius erga nos diui⸗ na ſcriptura cõmendat. Quõ ergo dili⸗ git: vt nobis vtat᷑ aui fruat: ſz ſ fruitur eget bono nr̃o:ꝙ nemo ſanus dixerit. Omne.n.bonũ noſtrũ:vel ipſe vł ab ip⸗ ſo ẽ. Cui at obſcurũ vel dubiũ ẽ: nj ege re lucẽ rerũ harũ nitoꝛe quas ipſe illu⸗ ſtrauerit? Dicit ⁊ apꝑtiſſime ẽt pꝛopha. Dixi oño de meus es iu qm bonoꝝ me orũ nõ eges.nõ ergo fruit᷑ nobis: ſz vti⸗ tur. nõ inuenio quẽadmoduam diligat. Sʒ neq; ſic viit vt nos. Nã nos res qui bus vtimur ad hec referimꝰ: vt dei boni tate ꝑfruamur. De vo ad ſudã bonitateʒ vſũ noſtrũ referret. Quia. n. bon deſt.ſu⸗ mus: ⁊ ĩqudtũ ſumus:boni ſum . Doꝛ ro qꝛ ct uuſtus ẽ nõ ipune ſumus mali: inatlümnlf ſunn geengin fronatihlt Pornsktoſün ſttnalvoeec Pbtenoͤpoſin guitͦ acceperin dict deiuon⸗ dnoſtra Ntiit larümodo bon muar t cui con lunkiſsain ſco quonoat tann mienurt Hyemnmmoxnu, imek reopf fuinmnnobiye nr ſifinobi⸗ ntutſebentn Vkngkocolocan Wipglert gieimce⸗ ſthörſnchige iſegtieterte itpolkantr tſatgianet⸗ Goſnongpui ſchoſelucme Nchuaneßnne hiptietüsrne WN uugſiudige finflücoref cherade i nechbeiefen . ceibent igaof tn Pefturndi⸗ hninrrfmn tln Nälnmtii riini efumhin nopmmin fnidaſelutne dististpegin aonen jmintincht letakrnue unm Cuyn ,CNw Giniftenn idnc cmndn vynm inne N Liber pꝛimus inquà ũ mali ſumus:intatũ minus ẽt ſum·ꝰ. Ille eniʒ ſũme ac pᷣmit ẽ qͥ oino incõmutabilis ⁊ qui pleniſſime dicere potuit.Ego ſũ qui ſũ:⁊ dices ei qͥẽ mi Rt mead vos:⁊ ceterea que ſũt ⁊ niñ ab ipſo eẽ nõ poſſũt:⁊ intãtũ bona ſunt in quãtũ acceperũt vt ſint. Ille igit᷑ vius qͥ dicit᷑ dei quo nobis vtit᷑:nõ ad eius: ſʒ ad noſtrã vtilitatẽ refertur:ad eius aũt tãtũmodo bonitatẽ:cuiꝰ ãt nos miſere mur ⁊ cui conſulimꝰad eius quidẽ vti litatẽ id facimꝰ: eamq; intuemur: ſʒ ne ſcio quomõ ẽt noſtra ſit cõſlequẽs:cum eam miſericoꝛdiã quã iĩpẽdimꝰ egenti ſine mercede nõ reliquit deꝰ. Hec auteʒ ſũma eſt vt eo ꝑfruamur et oẽs qui eo fruimur:nobis ẽt ĩuicem ĩ ipſo perfrua mur. Nã ſi ĩ nobis id facim remanemꝰ in via ⁊ ſpeʒ beatitudinis nr̃e ĩ hoĩe vel in angelo collocamꝰ. Qõ ⁊ homo ſuꝑ bus ⁊ angelus ſupbus arrogant ſibi at q; in ſe alioꝝ ſpeʒ gaudęt cõſtitui:ſãctꝰ at hõ ⁊ ſanct agelus ẽt feſſos nos atqʒ in ſe quieſcere ⁊ remanere cupiẽteo refi ciüt potiꝰ:aut eo ſũptu quẽ ꝑꝑ nos:aut illo etidã quẽ ꝑꝑ ſe acceperũt: acceperũt tñ atq; ita refectos in ilum ire cõpellũt quo fruentes pariter beati ſumꝰ. Nam ⁊ apoſtolus clamat. Nũquid paulus ꝓ vobis crucifixus eſt:ant ĩ noĩe pauli baptiʒati eſtis.Et neq; qͥ pldãtat ẽ aliqᷣd nʒ qui rigat:ſed qui incremẽtũ dat deꝰ. Et angelus hoieʒ ſe adoꝛantẽ monet vt potius illũ adoꝛet:ſub quo ono ei etiaʒ ipſe cõſeruus c.Cũ ãt boie ĩ ðᷣo frueris dðo potiꝰqᷓ; hoĩe frueris. Illo.n.frneris quo efficieris beatꝰ:et ad eũ te ꝑpueniſſe letaberis:ĩ quo ſpem ponis vt venias. Inde ad philemonẽ paulus.Ita fertur ego te fruar in oño.Quod ſi nõ addidiſ ſet ĩ oño: ⁊ te fruar tãtum dixiſſzz in eo cõſtuuiſſet ſpem beatitudinis ſue: qqᷓ; Et dr viciniſſime frui cũ dilectione ꝰii Cũ eniʒ adeſt qð diligit᷑ ẽt dilectionem ſecum neceſſe ẽ gerat. Per quã ſi trãſie ris:eãq; ad illud vbi permanẽdũ ẽ retu leris:vteris ea ⁊ abuſiue:nõ pꝛopꝛie di ceris frui. Si vero inheſeris atq; perina ſeris:finẽ in ea ponẽs letitie tue: tũc ve re ⁊ pꝛopꝛie frui dicẽdus es.Qò nõ ſaci endũ ẽ:niſi in illa trinitate.i.ſũmo ⁊ icõ mutabili bono. Uide quẽadmodũ cuʒ ipſa vitas ⁊ vbũ per qð ſũt oĩa:caro fa⸗ ctũ ẽ vt hitaret in nobis:tñ ait apoſto luo.Et ſi nonerimus ſecũdũ carnẽ xpᷣm ſz iã nõ nouimꝰ. Ille quippe qͥ nõ ſoluʒ perueniẽtibꝰ poſieſſionẽ:ſed ẽt vi pᷣbe re ſe voluit veniẽtib ad pᷣncipiũ viaruʒ doluit carnè aſſumere:vnde ẽ ẽt illud. Dñs creauit me ĩ initio viarũ ſuaruʒ: vt inde inciperẽt qͥ vellẽt venire. Apoſto lus igit᷑ quãuis adhuc ambularet ĩ via ad palmã ſuꝑne vocationis ſequeretur vocãtẽ deũ:tñ ea que retro ſunt obliui ſcẽs:⁊ ĩ ea q̃ ante ſũt extẽtus iã pᷣncipiũ viarũ trãſierat:hoc ẽ eo non idigebat:a quo aggrediẽdũ ⁊ exoꝛdiẽdũ iter ẽ oĩbꝰ qui ad vitatẽ ꝑuenire:⁊ in vira eterna ꝑmanere deſideràt.ſic.n.ait.Ego ſũ vis veritas ⁊ vita.ho c ẽ ꝑ me venit᷑: ad me peruenit᷑:in me ꝑmanet.Cum.n.ad ipᷣʒ peruenitur:etiã ad ipſũ patrẽ peruenit᷑ quia per equalẽ ille cui eſt eq̃lis agno ſcit᷑ vinciẽte:⁊ tãq; agglutinãte nos ſpi ritu ſancto:quo ĩ ſũmo atq; icõmutabi li bono permanere poſſmus.Ex quo ĩ telligit᷑ qꝛ nulla res ĩ via tenere nos de beret:quando nec ipſe dũs ĩquãtũ via nr̃a eẽ dignatꝰẽ tenere nos uoluerit:ſʒ trãſire ne rebꝰtꝑalibꝰqᷓ;uis ab illo ꝓ ſa lute nr̃a ſuſceptis ⁊ geſtis hereamꝰifir miter:ſed per eas potiꝰcuramalacriter ut ad eũ ipſũ qui uiã noſtrã a tẽpoꝛali bus liberauu ⁊ collocauit: ad dexteraʒ 9 Oiuʒz igit᷑ qͥ pdicta ſũt:exquo de rebꝰ actamꝰ:hec ſuma ẽ: vt itelligat᷑ legis 2 oĩuʒ diumarũ ſcripturarũ plenitudo: 2 funs eè dilectio rei:qͥ fruèdu ẽ: ⁊ rei q̃ nobiſcũ ea frui põt:qꝛ vt ſe qͥſq; diligat pᷣcepto nõ ẽ opus. Poc ergo vt noſcere mus atq; poſſemfacta ẽ tota ꝓ ſalute nr̃a ꝑ oiuinã ꝓuidentià diſpẽſatio tpa⸗ lio:qua debemꝰvti:nõ quaſi mãſerit q/ dã dilectione ⁊ delectaunone:ſʒ traſito ria potius tanq; vie tanqᷓ; vehiculoꝛũ ⁊ alioꝝ quoꝛũlibei inſtrumẽtoꝑ aut ſiqᷣq ↄgruẽtius dici põt:vt ea qᷣbus ferimur: ꝓpter illud ad qo ferimur diligamus. Quiſqs igit᷑ ſcriptnas ſacras:vel quali bet earũ partẽ ĩtellexuſe ſibi videt᷑:itavt o itellectu nõ ediſicet iſtã geminã cha ritatẽ oei ⁊ ꝓximi nõdũ itellexit. Quiſ⸗ quis vᷣo talẽ inde ſniam dixerit: vi bnic edificãde charitati ſit vtilis:nec tamẽ h̊ dixeri:ꝙ ille quẽ legit eo loco ſenſiſſe ꝓbatur:nõ ꝑnitioſe fallit᷑:nec omnino mẽtitur. Ineſt quippe in mẽtiète volũ⸗ tas falla dicẽdi. Et ideo multos inneni/ mus:qui mẽtiri velintqᷣ aũt falli nemi nẽ.Cũ igit᷑ hec ſciẽs hõ faciat illò neſci ens patiat᷑: ſatis ĩi vna eadẽq; appet illũ q̊ fallit᷑ illo qͥ mẽtit᷑ eẽ melioꝛẽ:qn ddè pati meli c iniqᷣtatẽ qᷓ; facẽ.Oiĩo aũt qͥ młéent᷑ inique facit: ⁊ ſi cuiqᷓ; videt᷑ vtile qnq; eẽ mẽdaciũ.põt videri vtilẽ alian eẽ iniqatẽ:nemo.n.mẽtiẽs ĩ eo ꝙ mẽti aur uat fidẽ. Nã vtiq; B̊ vult vt cui mẽ it᷑ fidẽ ſibi habeat:quãà tn ei mẽtiẽdon ſeruat.Ois qt fidei violatoꝛ iniquus eſt Aut igit iniqtas ẽ vtilis aliqñ ꝙ fieri ñ põt.aut mẽdaciũ ſemꝑ ĩutile t᷑:ſj ſi qͥs ĩ Kripturis aliõ ſẽtit q; ille q ſcripſii: illis nõ mẽetiẽtibus fallit᷑:ſj tñ vi dicere ce/ perã ſi ea ſnĩa fallit᷑:q̃ edificat charita/ E:q finis pcepti ẽ:ita kallit. at ſi qᷣſq; er 7* pal ia puehi ate; pꝛouehi mereamurr. Me doctrina chꝛiſritang t roꝛe deſerẽs viã:eo tũ agrũ ꝑgat:quos Et via illa ꝑducit.Conigẽdus ẽ m ⁊ qᷓ ſit vtiliꝰvia nõ veſerere demõſtrãdũ eſt ne 2 uetudine ðniadiẽt ĩ traàſuerſũ an nuerſũ ire cogat: Aſſerẽdo.n. remere ꝙ ille nõ ſẽtit᷑ qͥ legit:plerũq; icnrrit ĩ alia q̃ illi ſnie ↄferre nequeat:q̃ ſ vera ⁊ cer ta eẽ ↄſentit:illõ nõ poſſit veru eè qð ſẽ ſerat. Fitq; i eo neſcio quõ et amando ſnĩaʒ ſuã ſcripture ĩcipiat offeẽſoꝛ eè ſix tii qᷓ; ſibi..lð malũ ſu ſerpꝑe qͥ ſciuerit e⸗ nertet᷑ ex eo. Per fidẽ ambulam nõ ꝑ ſpẽm. Litubat aũt fides:ſi dininap ſcri⸗ pturarũ vacillat auctoꝛitas. Poꝝo fi / de titubdãte charitas t ipſa langueſcit. Nã ſia fide qᷣſq; cecidẽu:a charitate ẽt neceſie ẽ cadat. Nõ.n. põt oiligere qõ nõ credit. oꝛo ⁊ ſi credit ⁊ diligit bñ agẽdo:⁊ pᷣceptis bonoꝝ moꝝ obtè⸗ peràdo effi:it vt ẽt ſperet ſe ad id qð di⸗ ligit eẽ ventuꝑ Itaq; tria bee ſũt qͥdus ⁊ ſcia oĩs 2 pphia omis militat: fides: videbimꝰ. Et pei ſuccedu biitudo ipſa ad quã ꝑuẽturi ſumꝰ.Charitas aut iſtii ſpes: charitas:ſʒ fidei ſuccedit an decedẽtibꝰaugebit᷑ potiꝰ.Si.n. creden⸗ do diligim qò nõ videm: qᷓto magis cũ videre cepimꝰ: Et ſic ſperado diligi⸗ mus quo nõdũ guenimq;to mag cuᷣ ꝑuenerimꝰ: Inter tꝑalia qppe ⁊ eterna lia h itereſt: tꝑale aliqd plus diligit᷑ anteqᷓ; habeat᷑. ileſcit aũt cũ aduene⸗ rit. Nõ. n. ſatiat aĩaʒ cin vaꝛ certa ſedei einuas.Eternũ at ardẽti oiligit᷑ ade piũ qᷓ; deſderatũ.nulli.n.deſiderati cõ⸗ cedit᷑ plus de illo exiſtimare q; ſe bʒ: vt ei vileſcat cũ minꝰ iuenerit:ſʒ ;tuʒ qiq; veniẽs exiſtimare potuerit:plus ꝑueni⸗ ens inuẽturus ẽ itach fide: ſpe ⁊ charitate ſubnixus:eaq; ĩcuſſe retinens nõ ĩdiget ſcripturis: niſi ad alios iſtruè dos. Itaq; multixꝑ hec tria i ſolitudine ſechatbrutti noruͤmnpaiei Aunaunnli fne nſtntſalt ſfraciont jitergenoͤn hiidecrindo pannörfunn ſarſea Jon churtasmade nuagcicſg dus iſisdarne Gom in ſin C ot Mubo lagtüoirinani⸗ Füſclunrdade⸗ Aungscrru ldöcdd⸗ wrin Kiagdgecn ginn G Lorotſi⸗ Eunne nhegon bich cpemmen lat hennn ii oſre arſoſnigin lhirgtcn miihſfrii Mguncie o ien iſeein mmnti rlnöſtg Bieoneccogin boſim mriiita WAEN iginn ſutni⸗ Pottaue irifkti murki iuant S S ſ in bli Cus — õl Ine rodicibus viuũt.dñ i illis etiaʒ arbi troꝛ iã impleiũ eẽ qð dictũ ẽ᷑:ſue pphᷣie euacuabunt᷑:ſiue ligue ceſſabũt: fiu ſci entia deſtruet᷑. Qnibus in q̃ſ macbinis tdta fides ⁊ ſpei ⁊ charitat ĩ eis ſurrexe rie Rructio: vt pꝑfectüũ aliqd tenentes ea i ſüt ex ꝑte nõ querant. Perfectũ ſane qtũ ĩ bac vita põt minime repit᷑.nã ſi ĩ cõparatiõe future vite nulliꝰiuſti ⁊ ſci ẽ vita ꝑfecta. Jõ manẽt ĩquit fides: ſpes: charitas: rria becmaioꝛ at hoꝝ ẽ chari tas: qꝛ ⁊ cũ qſq; ad eina pnenerit duo/ bus iſſis decedetibcharitas anctioꝛ ⁊ certioꝛ ꝓmanebit. ꝓ Cluapꝑ cũ qᷣſq; co gnouerit finè pᷣcepti eẽ charitatẽ de coꝛ de puro ⁊ ↄſcia bona ⁊ fide ñ ficta oẽʒ itellectũdiuinarũ ſcripturarum ad iſta tria relatur ad tractationẽ libelloꝑ il/ loꝝ ſecurus accedat. Cũ.n.diceret chari tas:addidit de coꝛde non puro:vt nihil alið qᷓ; id qð diligẽdũ diligat. Cõſciaʒ vo bonã ↄiunxit ꝓpter ſpem. Ille.n. ſe ad id qð credit ⁊ diligit ꝑuenturum eẽ deſperat:cui male ↄſciẽne ſcrupnlus in eſt. Lertio ⁊ fide ĩqnit nõ ficta. Si.n. fi⸗ des nr̃a mẽdacio caruerit tũc ⁊ nõ dili gimus qð nõ eſt diligẽdũ:⁊ recte vinẽ do id opamur:vt nullo modo ſpes nr̃a fallat᷑. Pꝛopterea de rebꝰotinẽtibus fi dẽ quãtũ ꝓ tpe ſatis eè arbitratus ſum dicere volui:qꝛ ĩ alis voluminibꝰ ſue ꝑ alios ſiue ꝑx nos multa id dicta it. Mo⸗ dus itaqʒ ſit iſte libꝛi buius. Cetera ð ſi gnis quantũ veus dederit viſſeremus. Incipit liber ſecundnuns. Voniã de reb cũ ſcriberè p̃ miſi cõmonẽs:ne qͥs ĩ eis at tederet:niſi qð ſũt:nõ etiam ſiquid alið pᷣter ſe ſignificãt: iciſſim de ſignis diſſerens. . 7R Poe dico neqs ĩ eis attẽdat ꝙ ſũt:ſʒ po ti ſigna ſüt. i ſignificãt. Dignũ ẽ.n. notatũ eòe ſuffecerit. olla cauſa ẽ nobis ſignificadi.rſigni dÜO⸗ res pᷣter ſpẽʒ quà iĩgerit ſẽſibꝰ alið aliqᷣd ex ſe faciẽs ĩ cogitationẽ venire:ſiẽ veſti gio viſo traſiſſe aial:cui veſtigiũ ẽ cogi⸗ tamꝰ:⁊ ſamo viſo:ignẽ ſubeẽ cogſcimꝰ ⁊ voce aĩantis audita affectionẽ ai eiꝰ aduertimꝰ:⁊ tuba ſonate milites vel x* gredi ſen egredi vł regredi:⁊ ſiqͥd aliucc pugna poſtulat opoꝛtẽ nouerũt.Si gnoꝝ igr qbiter ſie hoĩes ſua ſẽ ſata cõõũ càt:alia ſũt nãlia:alia data.nãlia ſt qͥ ſi ne vlla volütate atz vllo appetitu ſigni ficãdi:pᷣter aliqᷣd alið ex ſe cogſci facnũt: ſicuti ẽ fumꝰſigmificàs ignẽ.nõ.n.volẽſ ſignificare id faẽ̃:ſʒ exꝑtaꝝ aiaduerſi one notatione cogſcit᷑ ignẽ ſubec: ẽt ſi ſumſolus apꝑeat. Sʒ ⁊ veſtigiũ trãie unt adiundtis ad h̊ ꝑtinet. Et vultꝰ ira ti ſeu triſtis afflictionẽ aĩ ↄſignificat:ẽt nulla eiꝰvolũtate:qͥ aũt irat aut triſtis eſt:aut fiqs alius mot aĩ vultu idice ꝑ dit᷑ etiã nobis nõ id agẽtibus vt pdaẽ. Sʒ de hoc toto genere nüc oiſſerere nõ ꝓpoſuũ:ꝙ tamẽ ĩcidit ĩ partitionẽ no ſtrã nõ oino potuit aiqʒ B id hactenꝰ ata vero ſigna ſũt que ſibi queqʒ vinetia inuicem dant ad demõſtrandũ quatũ põt motus aĩ ſui vel ſenſata aut itellecta quelibet.nõ di:niſi ad depꝛomẽdũ ⁊ traijciendum ĩẽ alteriꝰ animũ id qðõ animo gerit is qus ſignũ SEiite ſignop gen ch; tum ad homines attinet cõſiderare at⸗ q; tractare ſtatuimus: qꝛ ⁊ ſigna diuine tus data que in ſcripturis ſanctis cõti nentur per homines nobis indicata ſũt qui ea cõſcripſerũt. Habent etiaʒ beſtie quedam inter ſe ſigna quibus pꝛodunt appetitũ animi ſui.naʒ ⁊ gallus gallina tius reperto cibo dat ſignum vocis gal line vt accurrat.⁊ columbuſ gemiiu co lumbam vocat. vel ab eo viciſſim vo⸗/ 292 3 De doctrina chꝛſtiana tatur ⁊ multa hniuſmodi animaduerti ſolẽt Que vtrum ſicut vultus aut oelẽ tis clamoꝛ ſine ſignificandi volũtate ie quãtur motũ anim an vere ad ſignifi⸗/ candũ dẽtur alia queſtio ẽ ⁊ ad reʒ que nũc agitur nõ ꝑtinet. Quã partẽ ab hoc opere tanqᷓ; nõ neceſſariã remouemus Signoꝝ igit᷑ quibus ĩter ſe bomies ſua ſigna cõmunicãt quedã ꝑtinent ad oculoꝝ ſenſũ:quedã ad auriũ panciſſi⸗/ ma ad ceteros ſenſus nã cũ inuimꝰnon damus fignũ:niſi oculis eius qnẽ volu mus per hoc fignũ volũtatis noſtre par ticipẽ ſacere.Et quidã ꝑ motus manuũ pleraq; ſigniſicãt.Et hyſtriones omniũ membꝛoꝑ motibus dàt ſigna quedã ſci entibus:⁊ cuʒ oculis eoꝝꝑ quan fabulã⸗ tur. Et vexilla dꝛaconeſq; militares per oculos inſinuãt volũtatẽ oucũ.Et ſunt hH omnia quaſi vba viſibilia. Ad aures aũt que ꝑtinent vt dixi plura ſũt ⁊ in v⸗ bis maxime.naʒ ⁊ tuba ⁊ tibia ⁊ cytha⸗ ra dant plerũq; nõ ſolũ ſuauẽ ſʒ etiaʒ ſi⸗ gnificantẽ ſonũ.i Sed omnia ſigna v bis cõparata pauciſſima ſũt:vba.n. ꝓr⸗ ſus inter homines obtinuerũt pᷣncipa⸗ tũ ſigniſficãdi quecũqʒ animo ↄcipiunt ſi ea ꝓdere quiſqʒ velit. Nam ⁊ odoꝛe vnguęeti dominꝰquo perfuſi ſunt pedes cius ſignũ aliqõ dedit:a ſacramẽto coꝛ poꝛis ⁊ ſanguinis ſui ꝓꝑguſtato ſigniſi⸗ cauit qð voluit: ⁊ cũ mulier tangendo ſimbꝛiã veſtimẽti eius:ſalua facta c᷑:nõ nihil ſignificat:ſʒ innumerabilis multi⸗ tudo ſignoꝝ:quibus rudes cogitatiões bomines exercẽèt in verbis ↄſtituta eſt. Nam illa ſigna omniũ quoꝝ generatio nem bꝛeniter attigi potui verbis enũcia re:verba vero nullo modo poſſem. Sʒ i ver berato aere ſtatim trãſeũt nec di⸗ ntius manẽi qᷓ; ſonãt:inſtituta ſunt per luteras ſigna verboꝝ:⁊ ita voces oculis oſtendũtur nõ per ſeipſas: ſʒ per ſigna quedã ſua. Iſta iguur ſigna nõ poiues⸗ runt cõmunia eſſie omnibus gentibns peccato quodã oiſſenſiõis bumane:cuʒ ad ſe quiiq; pᷣncipatũ rapi.Cinus inp⸗ bie ſignũ eſt:erecta illa turris ĩ celũ xbi bomines impij nõ ſolũ animũ:ſed etiaʒ voces diſſonas habere meruerũt.i¶Ex quo factũ eſt:vt etiam ſcripiura dinina qua tatis moꝛbis hbumanarũ volũtatuʒ ſubuenitur ab lingua vna ꝓfecta:qua⸗ ſi oppoꝛtune potuit ꝑ oꝛbem terrarum diſſeminari ꝑ varias ĩterpꝛetũ linguas lõge lateqʒ diffuſa ĩnoteſceret gẽetibus ad ſalutẽ quã legẽtes nibil aliud appe tunt qᷓ; cogitationẽ voluntatẽqʒ illoꝑ a quibus ↄſcripta eſt inuenire:⁊ ꝑ illas voluntatẽ dei:ſᷣm quà tales homines locutos credimns.i Sz multis ⁊ mul tiplicibus obicuritatibus ⁊ ambiguita⸗ tibus decipiunt᷑ qui temere legũt alidð ꝓ alio ſentientes:quibuſdã auteʒ locis quid vel falſo ſuſpicẽtur nõ inneniunt: ita obſcura quedã dicta denſiſſim cali ginẽ obducunt.Qð totuʒ puiſum diui nitus eẽ nõ dubito:ad edomanda labo re ſuꝑbiam: ⁊ intelleciũ a faſtidio reuo candum: cni facile inueſtigata pleruqʒ vileſcunt. Quid enim ẽ queſo:ꝙ ſi quii qᷓ; dicat ſanctos eẽ bomines atqʒ perfe ctos:quoꝝ vita ⁊ moꝛibus chuſti eccle ſia de quibuſlibet ſupſtitionibus pꝛeci dit eos:qui ad ſe veniunt: ⁊ imitatione bonoꝝ ſibimet quodãmodo icoꝛpoꝛat qui boni fideles ⁊ nere dei ſerni ðpon tes onera ſeculi ad ſanctuʒ baptiſmmi la nacrinn uenerunt atqʒ inde aſcenden tes cõceptione ſancti ſpiritus dat gem ne charitaris ideſt dei ⁊ ꝓximi. Quid ẽ ergo ꝙꝙ ſi H quiſq; dicat minuſ delectat audientẽ qᷓ; ſi ad eundem ſenſii locuʒ illum exponat de canticis canticoꝛum — ſtickaglen nznin luda gitnincene niwvcrittt ſithnrodiin ſtiotetüftzeſt iccinauloand uiginnet ſolceſt ied⸗ uesaqzieius⸗ ſigraidenert Ultseniaits etsonentbuo npoſtiste chzoricnat Nopepadlecn ſoſncoftucn ſeſtuinnsticki⸗ Ppianlsſnii neadee aetage nhctanen oſtont Multosgun nenintgoͤ eritgein hemareeci nocbe/ nuoſzſen⸗ ſanonbuzi lnredei Prögniſt lutuſgte dkongoen raihwi Hünairſt ſaltline brſten umgte ant nchie ngrhnn ickanmihm: npinoſiiat ſongdebeni möhank ummen. winri egrinienin Mrn ſert MNNc nnſt Gn im nmunttin uufinin — mMen; 6wrnen nlch nts rimt/ 1 1 S6☛ 5 ebi dictũ eſt eccleſe:cũ tanq;ᷓ pulchꝛa qᷓ daʒ femina laudaretur. Detes tui ſicut rex tõſarü aſcendẽs de lauacro: q̃ͥ oẽs Beminos creãt:⁊ nõ eſt ſteriliſi eis.Nõ aliud homo oiſcernit qᷓ; cũ illud planiſ ſi mis verbis:ſlue ſimilitudinis huiummo di adminiculo audiret ⁊ tũ neſcio quõ ſuauius intueoꝛ ſcõs cũ eos quaſi den⸗/ tes eccleſie video pᷣcidere ab erroꝛib ho mines atq; ĩ eius coꝛpus emolita duri/ tia quañ demerſos màtoſq; tranfferre. Oues etiã aĩas iocũdiſſime agnoſco de tonſas oneribus ſecularibus tanqᷓ; vel⸗ leribus poſitis ⁊ aſcẽdentes de lauacro ideſt de baptiſmate creare oẽs gemios duo pᷣcepta dilectionis:⁊ nullã eſſe ab iſto ſancto fructu ſterilẽ video:ſj qua/ re ſuauius videã qᷓ; ſi nulla de diuinis libꝛis talis fimilitudo pmeret᷑:cum res cadẽ ſit eadẽq; cognitio ſit difficile ẽ di cere ⁊ alia queſtio ẽ. Nũc tamẽè nemo ambigit ⁊ ꝑ fimilitudies libertius qᷓ; co gnoſci ⁊ cuʒ aliqua difficultate queſita multos gratius iueniri. Qui.n. pꝛſus ĩ⸗/ ueniũt qð querũt fame laboꝛat. Qui ãt querũt:qꝛ in ꝓmptu habẽt faſtidio ſe pe marceſcũt. In vtroq; aũt laguoꝛ ca nẽdus ẽ. Magnifice igit᷑ ⁊ ſalubꝛit᷑ ſpi⸗ ritus ita ſcripturas ſactas modificauit t locis aptioꝛibus ſami occurreret ob⸗/ ſcurioꝛibus aũt faſtidia detegeret. Ni/ bil.n. fere de illis obſcuritatibus eruit᷑: ð nõ planiſſime dictũ alibi reperiatur Ante oĩa igit᷑ opus ẽ dei timoꝛe cõuer⸗ ti ad cognoſcendà eius volũtateʒ:quid nobis appetẽdum fugiendũq; pꝛecipi⸗/ at timoꝛ aũt iſte cogitationẽ de noſtra moꝛtalitate: æ de futura moꝛte neceſſe eſt incutiat ⁊ quaſi clauatiſ carnalibus omnes ſuꝑbie motus ligno crucis affi gat. Deinde mitiſcere opus ẽ pietate n-⸗ q; ↄtradicere viuine ſcripture:ſiue itel/ Tiber H A1. leete:ſi aliqua vicia noſtra ꝑcittit:ſiue ſᷣ itellecte quaſi nos melius ſape meliuſ⸗ q; pꝛecipere poſſum ſʒ cogitare poſſu⸗ mus ⁊ credere id eẽ melius ⁊ veriꝰ qð ibi ſcriptũ ẽ:etid ſi lateat:qᷓ; id qð ꝑ noi ipſos ſapere poſſumꝰ. Poſt iſtos duos gradus timoꝛis atq; pietatis:ad tertinz venit᷑ ſciẽtie gradũ:de quo nũc agere ĩ⸗ ſtitui. nam ĩ eo ſe exercet oĩs diuinaruʒ ſcripturarũ ſtudioſus:nihil aliud in eis inuẽturus q; diligendũ eſſe deũ: ppter deũ ⁊ ꝓximũ ꝓpter deũ:x illũ quidẽ ex toto coꝛde:ex tota aĩa ex tota mente: ꝓrimũ tanq; ſeipſũ.i. vt tota dilectio ꝓ ximi:ſicut etiã noſtri referat᷑ in denʒ de quibus duobus pceptis cũ oe rebꝰage⸗ remus in libꝛo ſuꝑioꝛe tractauimus: ne ceſſe ẽ ergo vt pᷣmo ſe quiſq; ĩ ſcrip:uris inueniat huius ſeculi hoc ẽ tpalium re⸗ rũ implicitũ lõge ſeiunctum eẽ a tanto amoꝛe dei ⁊ tãto amoꝛe pximi:quantũ ſcriptura ipſa pꝛeſcribit.Cum vo ille ti⸗ moꝛ dei qui cogitat de iudicio dei: ⁊ il⸗ la pietas qua nõ põt niſi credere:⁊ con cedere anctoꝛitati ſanctoꝝ libꝛoꝝ. Co⸗ git. n. ſeipſũ lugere. ¶ Maʒ iſta ſcientia bone ſpei hominè nõ ſe iactantẽ:ſed la mentantẽ facit. Quo affectu ipetrat ſe⸗ dulis pꝛecibus ↄſolationem dinini ad⸗ iutoꝛij: ne deſperatione frangãtur: ⁊ eẽ incipit quarto gradu hoc ẽ foꝛtitudinii quo eſurit᷑ ⁊ ſiti᷑ iuſticia: hoc ẽ affectu ab omni moꝛtifera iucũditate rerũ trã⸗ ſeuntiũ ſeſe extrahit:⁊ inde ſe auertena ↄuertit ad dilectionẽ et᷑noꝑ ĩcõmutabi lem.ſ.vnitatẽ eandẽq; trinitatẽ.Quam vbi aſpexerit quantũ põt:in longinqua radiãte:ſuiq; aſpectus infirmitate ſuſti⸗ nerẽ ſe illã lucẽ nõ poſſe perſenſerit: in quinto gradu:boc ẽ ĩ ↄſilio mificoꝛdie purgat animã tumnldãté quodãmodo atq; obſtrepentẽ ſibi de appetitu iferio mDe doctrina chriſtiana rum ↄceptis ſoꝛdibus.bic vo ſi ſe in dile ctione ꝓximi graniter excrcet i eaq; ꝑfi cit ur. Et ſpe iam plenꝰ atq; iteger vi ribus cu ꝑnenerit vſiqʒ ad immici dile⸗ ctionẽ aſcendit i ſexiũ gradũ:vbi iaʒ ip ſutn oculũ purgat:quo videri deus po teſt quantuʒ põt ab eis qui huic ſecalo moꝛiũtur:quantũ pnᷣt. na intantũ videt iuquatũ moꝛiũtur huic ſeculo. Inqua⸗ tum.n. bic viuũt nõ vidẽt.Et iõ quduis certioꝛ nõ ſolũ tollerabilioꝛ ſʒ ẽt iucun dioꝛ ſpẽs lucis illius icipiat apparere iĩ enigmate tñ adbuc ⁊ p peculuʒ videri dicit᷑:qꝛ magis ꝑ ſidẽ qᷓ; ꝑ ſpm ambu⸗/ lat᷑:cũ ĩ hac vita ꝑegrinainur q;uis ↄñi⸗ derationẽ habeam ĩ celis. In boc aut gradu ita purgat oculũ coꝛdis vt verita ti nec ipſũ quidẽ pꝛeſerat aut ↄlerat ꝓ⸗ ximũ:ergo nec ſeipſũ qꝛ nec illũ quẽ di ligit:ſicut ſeipſũ.Erit ergo iſte ſanctꝰ ta ſimplici coꝛde atqʒ mũdato:vt neqʒ bo minib placẽdi ſtudio detoꝛqueat᷑ a ve ro:nec reſpectu deuitãdoꝝ quoꝛuũlibet ĩ cõmodoꝝ ſuoꝝ que aduer ſant᷑ huic vi/ te.Lalis filius aſcẽdit ad ſapiẽtiaʒ qͥ vl⸗ tima ⁊ ſeptima ẽ qua placatꝰ:tranquil/⸗ luſq; ꝑfruimur.Initium.n.ſapie timoꝛ Dñi:ab illo.n.vſq; ad ipſũ ꝑ hos graduiſ tendit᷑ ⁊ venit᷑. Sʒ nos ad tertiũ gradũ illũ ↄſiderationẽ referamꝰ:de quo viiſſe rere qð onſ inggeſſerit atq; tractare ſta tuimus.Erit igit᷑ diuinarũ ſcripturaruʒ ſolertiſſimus idagatoꝝ:qͥ pᷣmo totas le gerit notaſq; babueru: ⁊ ſi nõdũu i elle⸗ ctu:iam tamẽ lectione vitaxat eas que appellant᷑ canonice. Na ceteras ſecurnꝰ leget fide veritatis iſtructus ne poccu/ pet imbecillẽ animũ ⁊ ꝑiculoſis mẽda⸗ cijs:atq; fantaſmaticis eludẽtes piudi⸗ cẽt aliquid ↄtra ſanã doctrinam. In ca nonicis aut ſcripturis eccleſiaruũ catho licaru plurimu. viuinaru ſcripturaruʒ ſolertimimus indagatoꝛ auctoritate ſe quit᷑ ſter quas ſane ille ſũt que apoſto⸗ licas ſedes habere ⁊ epiſtolas accipere meruerũt. Lenebit igit hũc modu i ſcri⸗ ptunis canonicis:vt eas que ab omnib aceipiũ/ur eccleſiis catholicis pꝛeponat eis quas qͥdẽ nõ accipiũt In eis vo q̃ñ accipiũtur ab oĩbus: pᷣponat eas quas plures grauioꝛeſq; accipiũt eis q̃s pau⸗ cioꝛes minoꝛiſq; auctoꝛitatis eccleſie te nẽt. Si aũt als iuenerit a pluribꝰ:ał at a grauioꝛib haberi:qᷓq; hoc ineniri nõ poſſit:equalis tñ auctoꝛitatis eas babẽ das pnro. Lotus aũt canon ſcripturan ĩ qᷣbus iſtã ↄſiderationè veriadam dici mus his libꝛis ↄtinet᷑. Quinq; mopſeos ideſt geneſi:exodo:leuitico:numeri:ðu tronomio:⁊ vno libꝛo ieſu naue:vno iu dicũ:vno libello qͥ appellat᷑ rutb qͥ ma⸗ gis ad regnoꝝ pᷣncipia videt᷑ pertinere. Deinde quamuoꝛ regnoꝝ ⁊ ouobus pa⸗ ralipomenõ:nõ ↄſequẽtibus.:ſj quaſia latere adiũctis ſimulq; ꝑgẽtibus:hec bi ſtoꝛia qͥ ſbimet annexs iꝑa ↄtinet aiq; oꝛdinẽ rerũ. Sunt alie tanqᷓ; ex dinerio oꝛdine q̃ nüc huic oꝛdini:neq; iĩter ſe cò nectũtur:fcut è iob ⁊ thobias ⁊ beſter ⁊ iudith ⁊ machabeoꝑ libꝛi duo:⁊ beſ⸗ dre duo qͥ magis ſubſequi videntur oꝝ dinatã illa hiſioꝛiã:viqʒ ad regnoꝑ vel paralipomenõ terminat Deĩde pphe⸗ te ĩ quibꝰoauid vnus liber pſialmoꝝ.⁊ ſalomonis tres: ꝓuerbioꝝ: catica canti/ coꝑ:⁊ eccleſiaſtes.na illi duo libꝛi vnus q ſapiẽtia: ⁊ alius qui eccleſaſtic iſcri bit᷑ oe qnadã ſimilitudine ſalomonis eẽ dicũtur. Nam ieſus filius ſyrac eos ſcripfſſe ↄſtantiſſime phibetur. Qui in quonià in auctoꝛitatẽ recipi mernerut inter ꝓpheticos numeradi ſüt. Reliqui ſũt eoꝝ libꝛi qui ꝓpꝛie ꝓphete appellꝗ tur. xij. pphetarũ libꝛi finguli qͥↄnexi ſ 4 ceriginmch imlorft dedOledn hen flaum mne geus zch Diceconuor Wägſausd talhabgiine uinarur auctont Cigibnmart äßmidanneg Pukadtonane as gelehre iſenadtbrlion lilocttinetd⸗ Polenonegben Melviigyngin donlinſto füſbocnoen Wſeguenri idunenen MIeNon ſedeinteil ſlßacptnen rtiudiigi tmnogſnn PNciorihion, 4 kivin heczeinic rln faigtifmn nmiſoin rlati haloenin fünnnn fiſngnne ſarerti mlnd henn 1. lren rigihit Nqgde tibinneizr Nzzrin Sõ Astian Bnei u Golkenmen woldotum Aoc rle eiemuntif mnngerten viiin uimmh Smntinfte weannd iittiins S enslrßnd etrtiinh wüilighe⸗ aiulin unmu, ſun pi nat ſit qm nunqᷓ; ſeiücti ſunt p ono habetur. Quoꝝ ꝓpbetaru nomina ſunt bec Oſee: Joei: Amos: Abdias: Jonas Micheas: laum: Abacuch: Sopho/ mias: Aggeus: zacharias: ¶ Dalachias Deinde quatuoꝛ ꝓphete ſũt maioꝝ vo lu ninũ:Eſaias: Hieremias:Daniel: Eʒe chiel.his. 6.. libꝛis veteris teſtamti ter minatur auctoꝛitas. Noui aüt. iiij. livr euãgelij ſᷣmn mattheũ:Fm marcũ:ſᷣm lu cà.Fm ioannẽ quatuoꝛdecim epiſtolis pauli ad romanos ad coꝛinthios oua/ bꝰ: ad galathas:ad epheſos:ad pbilip⸗ pẽſes:ad theſalonicẽſes ouabus: ad col locẽſes:ad timotheũ duabꝰ:ad titũ: ad poilemonẽ:ad hebꝛeos:petri duabꝰ: tri bus ioãnis:vna iude ⁊ vna iacobi:acti⸗ bus aploxꝑ libꝛo vno:⁊ apocalipſi ioan nis libꝛo vno. In bis oĩbꝰ libꝛiſ timetes deũ ⁊ pietate mã ueti querũt volütateʒ dei. Cuiopꝑis laboꝛis pᷣma obfuatio ẽvt dixim: noſſe iſtos libꝛos ⁊ ſi nõdũ ad intellectũ legẽdo tñ vel madare me⸗ moꝛie:vel omnino ĩcognitos nõ babe re. Deinge illa que i eis agte poſita ſũt vel pcepta viuẽdi vel regule crededi 05 lertius diligetiuſq; inueſtigada ſt. Que tanto qq; inuenit qto ẽ itelligẽria ca/⸗ pacioꝛ.iĩ his.n. que apteiĩ ſcriptura poſi⸗ ta ſũt iueniutur illa oĩa q̃ cõtinẽt fidem moꝛeſqʒ viuẽdi: ſpem.ſ.atqʒ charitatẽ 6 gquibꝰlibꝛo ſupioꝛe tractatumꝰ. Cugʒ vo facta qda familiaritate cũ ipa lingua di uigafũ ſcripturarũ ĩ ea q̃ obicura ſt᷑ ati enda ⁊ diſcutiẽda pgẽdũ ẽ: ot ad obſcu rioꝛes loctniones illuſtrãdas:de mani⸗ farũ ſeripturarü teſtimonia dubitatões i ceteris auferãt. In qua re memoꝛia va let plurimũ. Q ue ſi oefuerit nõ põt his peeptis dari. Duabus aũt cauſis nõ itel⸗ ligutur que ſcripta ſt:ſi aut ignotis aut feſtionbꝰſumant exẽpla:⁊ quedã cete⸗ UMDẽ uiui. ambiguis ſignis obtegũtur: ſunt autes ñgna vel ppꝛia vel tranſl t2. Pꝛopa di cutur: cũ hio rebus ſignificdis adbibe⸗ tur ꝓpter qnas ſũt inſtituta:ſcut cũ di cimus boué intelligimus pecus: quod omnes nobilcũ latine lingue homines boc nomine vocàt. Cranſlata ſũt ei, et ipſe res quas ppꝛijs verbis ſignificamꝰ ad aliqd aliud ſignificandum vſurpan⸗ tur:ſicut cũ dicimus bonẽ ⁊ per has d as ſyllabas intelligimus pecus qð iſto nomine appellari ſolet: ſed ppter illud pecus rurſus intelligimus euangeliſtaʒ quẽ ſiquit ſcriptura interpᷣtãte aplo di⸗ gens Douem triturantẽ non infrena⸗ bis. ¶ Contra ignora ſigna 2 ppria ma gnum remedinm eſt linguarum cogni tio. Et latine quidem lingue homines quos nunc inſtituẽdos ſuſcepinꝰ dua bus alijs ad ſcripturar diuinarum co gnitionem habent opus: hebꝛea ſcilicet 7 greca: vt ad exemplaria pꝛeceaétia re curratur. Sed quam vubitationem at- tulerit latinoꝛum ⁊ interpꝛetum infini ta vari tas q;qᷓ; ⁊ hebꝛea verba non in terpꝛetata ſepe inueniamus in libꝛis:ſq̊ʒ cnt amé: alla ? racha ⁊ oſanna ⁊ ſi qua ſunt alia. Quoꝑ partim ꝓpter ſanctio⸗ rem anctoꝛitatem quãuis interpꝛetari potuiſſent ſeruata eſt antiquitas: ſicut amẽ: ⁊ alla:partim vero in aliaʒ linguã trauſſerri nõ potuiſſe oicũtur: ſicut alia duo que poluimus. Sunt enim que⸗ daim verba ceterarũ linguarum:que in vſu alterius lingne p iterpꝛetationẽ tra ſire nõ pñt.Et hboc maxime iteriectioni dus accidit:que verba potius motũ aĩ ſignificant:qᷓ; ſententie concepte vllaʒ particulã.nam ⁊ hec ouo talia eſſe ꝑhi bentur. Dicuntur enim racha indigna⸗ tionis eẽ vocè᷑: oſdna letãtis:ſʒ nõ ꝓpt᷑ bec pauca que notare aut intetroga⸗ 2 4 Z ge lacillimũ ẽ:ſed ꝑꝑ diuerſitates vt di — ciũ ẽ interpꝛetũ illarũ linguarũ ẽ cogni tio neceſſaria. Qui eniʒ ſcripturas ex pe dꝛea in grecã verterũt numerari poſſüt latini àt irerptes nullo mõ. Ut.n. cui/ q; pꝛimis fidei tẽpoꝛibus ĩ manus venit codex grecus: ⁊ aliquãtulũ facultatis ſibi vtriuſq; ligue babere videbat᷑: au/ ſus eſt iterpꝛetari Quequidẽ res adiu⸗ nit intelligẽtiam quã ĩpediuit:ſi modo zegentes non ſint negligẽtes Hlã non nullas obſcurioꝛeo ſententias pluriu3 codicũ ſepe manifeſtauit inſpectio ſicut Alud eſaie pꝛophete. Unus irerpꝛes ait 2 domeſticos ſeminis tui ne delpexeris De doctrina chꝛiſtiana na ſpe e:fides dẽro ĩ rer tèpoꝛaliũ qui buſdã cunabul quaſ lacte alit paruus los:nunc at ꝑ fidẽ ambulamꝰ nõ per ſpeciẽ. niſt ãt per fidẽ abulauerimus ad ſpeciẽ peruenire nõ poſſumꝰ:qͥ nõ tran ſit:ſed ꝑmanet per itellecitũ purgatum nobis coherentibꝰveritati: ppterea ille ait.niſi cre dideritis nõ intelligetis: ille vo: niſi credideriiis nõ pmanebitis.Et ex ambiguo ligne pcedẽtis plerũq; iter pꝛes fallit᷑ cni nõ bene nota ſẽtẽtia eſt. eã ſignificationẽ traſfert qa ſenſu ſcri⸗ ptoꝛis penitꝰ aliena: ſicut quid codiceſ habẽt. Acuti pedes coꝝ ad effũdẽdum ſaguinẽ. Ochic.n. apud grecos ⁊ acu/ alius ãt ait.⁊ carnẽ tuã ne deſperfis tũ ⁊ veloce ſigmificat. Ille vo vidit ſetẽ⸗ vierq; nibimet inuicẽ atteſtant /lãq; alter ex altero exponit᷑: qꝛ ⁊ carõ poſſet accipi pꝛopꝛie vt coꝛpus ſuũ qͥſq; nõ de ſpiceret ſe putaret àmonitũ 2 domeſti ci ſeminis traſlate xpiani poſſeni intelli gi ex eodẽ vᷣbi ſemine nobiſcũ ſpũaliter nati. Nunc ãt collato ĩterpꝛetũ ſenſuꝓ vabilioꝛ occurrit ſententia pꝛopꝛie de conſanguineis non deſpiciendis eẽ pce ptũ qm domeſticos ſeminis cũ ad car⸗ nẽé rettuleris conſangninei potiſſimum occurrunt. Unde eẽ arbitroꝛ illud apo Roli qð ait. Si quomõ ad emulationẽ aducere potuero carnẽ meam vt ſaluos faciaʒ aliquos ex illis.i.vt emula qui crediderant ⁊ ipſi crederẽt/Carnẽ juam dixu iudeos pꝑ conſanguinitate 3 Itẽ illud eiuſdẽ eſaie.niñ credideritis Itelligetis.alius iterpꝛetatus eſt niſ cre digderitis nõ permanebitis. Quis hoꝛuz vera ſecutus ſii niſi exẽplaria lingue p⸗ cedeniis legatur ĩceniũ c᷑. Sʒ ti ex vero q; magnũ alidd inſinuat᷑ ſcient᷑ legenti bus. Difficile ẽ eniʒ ita diuerſos a ſe iĩter pꝛetes fieri:vt nõ ſe aliqua vicinitate cõ ₰ zingant. Ergo qm intelleccus in ſepiter tiã qͥ trãſtulit veloces pedes eoꝛũ ad el fũdẽdũ ſanguinẽ. Ille at alr ancipiti ſi gno aliã partẽ raptꝰ errauit. Et alia qui dẽ nõ obſcura ſ falſa ſũt:quoꝛũ alia cò ditio é. nõ.n. ĩtelligẽdos: ſʒ emẽdãdos tales codices potiꝰpꝛecipiẽdũ ẽ. Puic ẽ Et illud qin moſcbos grece vitulns dĩ moſcheumata: qda nò itellerexũt plan tationes ⁊ vittilamina interpꝛetati ſunt ꝗ erroꝛ tã multos codices poccupaui vt vix inueniat᷑ alit criptũ Et ſetetin qꝛ clareſcit ĩ cõſequentib vbis. Nãacq; adulterine platatiões nñ dabũt radices altas: cõueniẽtib or qᷓ; vitulam ia: que pedib'ĩ terra gradiũt:⁊ nõ berẽt radici bus bãc trã ſlatiõe ĩ eo loco ẽt ceta co⸗ texia cnſtodiũt. Sʒ qm̃ ⁊ ſit ſentẽtia: quãplures iterpᷣtes ꝓ ſua ſacultate qui q; atq; iudicio conatur eloqui nõ app ret: niſi in ea lingua inſpiciat: qua inter pꝛetãtur ⁊ plerũq; a ſẽſu auctoꝛis dui us oberrat iterpꝛes ſinõ ſit voctiſſimus aut liguarũ illap ex quibus in lanna lin gus puenit pitiſſim petẽda cognitib e: aut babende ĩterpietatiões eop ſe ver bis nimijs obſtrinxerũt: no lufficiui: 4 (oikene li⸗ (ACbeti ſtügrſnonna ſenalten guiton eetrüla itnaſten fſladindͤ Dleclätre fml iegia fa nil ein bicoaptitn nobionoͤfne ſütenunint (Aadnife borfbmnien d erorel onoe⸗ fenmenosl Winignoſe⸗ Gchndien ausſonsden betmocoll Oucegieg glene conſhe ſetnae ſſicooſfecirn ſtlttoſi ſt Wroͤen flänöſtii⸗ heaenicie golicne Miedeten ſponnemne Phebi⸗ nigselinel ien, tn'den Mirſioie eſienede Alebeor Ndocein ſiſiicif un 6 fenirihe A ai ieſtihtan mnnnöſgiii w ili, nendennf cenistiſen oligrigtink iniwena ii õ iiagn Nsee ninnem! mttihin ii d wiſuhii nts t Krihininn inunuee irpttn cmni n ſed ot eos eis vitas del erroꝛ dirigatur alioꝛũ:qui nõ magis vba q; Inias ĩterpᷣ tãdo ſeꝗ maltuerũt. Nã nõ ſolũ vda ſin gula qet locutiões ſepe trſſerrũtur: qᷓ oĩnoi latine ligue vſũ: fiés cõſuetudi/ nẽ veterũ qͥ la ine locuti ſũt tenere vo⸗ in rit traſire n por. Que aliañ itellectni nibil adimũt: ſz offẽdũt: tñ eos qͥ plus Delectãrnr rebꝰ i eaꝑ ſignis ſua quedaʒ snat ĩtegritas. Nõ ſoloeciſmus or eẽn tia. nihil aliud ẽ qᷓ; c vba nõ ea lege ſi⸗ pi coaptãtur: q̃ coaptauerunt ꝗᷓ poꝛes nobis nõ ſine auctoꝛitate aliqua locuti ſũt:virũ n. inter hoies an iter hoĩb di⸗ cat᷑:ad rerũ ñ pertinet cognitionẽ. Itẽ barbariſm qᷣd aliud niñ vbũ nõ eil lit teris vel ſono enũciatũ:quo ab eis q̃ la tine ante nos locuti ſũt enũciari ſolet: coꝛꝛepta dicat᷑ nõ multũ curat qͥp pec⸗ catis ſuis deum vt ignoſcat petit:quoli bet modo illud vbum ſonare potuerit. Quid ẽ gitegritas locutiõis: niſi atiq; aliene conſuetudis obſeruatio loquen uʒ veterũ auctoꝛitate firmata: ſy magis tñ i eo offẽdũtur hoĩes quo ĩfirmioꝛes ſũt. Et eo ſũt ſjfirmioꝛes quo dociioꝛee volut nõ rerũ ſtĩa qᷓ edificàt᷑:ſed ſigno⸗/ rũ:q̃ nõ ĩflari difficile ẽ: cũ etid rerũ ſcia ſepe ceruicẽ erigst niſt dnico repmatur ingo. Quid.n. obeſt ĩtellectoꝛi ꝙ ita ſcri piu c q terra ĩ qua iſti inſdut ſup eam ſ bona aut neq;: Et que ſut ciuitates in qᷣbꝰ ipſi ihĩtãt in ipis: Qna locutionem magis aliene lingue arbitroꝛ qᷓ; ſéſũ ali quẽ altioꝛc. Illad et ꝙ iã anferreñ poſſumꝰ de oꝛe catatiũ populoꝛũ ſuper ipſũ ãt floꝛiet ſtificatio mea: nibil ꝓfe cto ſẽtẽtie detrabit: anditoꝛ tñ peritioꝛ mallet H conigit: vt nõ floꝛiet: iʒ floꝛe/ dit diceret: nec quicq; ipedit conuptio nẽ niſi cuſuetudo caãtatiũ. Iſta g facile — cotoni poſſũt:ſiqs ea eauere voluerit ſano ĩtellectu nibil detrahũt. At vo illud qð ait apoſtolus qð ſtnſiũ è diſa piẽtiꝰ hoĩbꝰ:⁊ qð ĩfirmuũ ẽ di fonnis 6 hoĩbꝰ. Siqᷣs ĩ eo grecà locutiont᷑: ᷣuare voluiſſ: vt diceret qð ſtultũ ẽ di ſapiẽti us ẽ hoĩ:⁊ qð ifirmũ ẽ ði foꝛi eſt hoĩ. iret qͥdẽ vigilãtis lectoꝛis ĩtẽtio ĩ ſnie ve ritatẽ: ſ tũ aliqs tardioꝛ aut nõ itellige ret:aut ẽt ꝑuerſe ĩtelligeret.nõ.n. tm̃ vi cioſa locutio ẽ ĩ latina ligua talis: verũ ĩ bignitaté cadit: vt quaſi hoĩ tultũ vel hoĩ ifirmũ ſapieti vel ſoꝛtiꝰ videat eẽ qᷓ; dei. Quãq;ᷓ ⁊ illud ſapiẽtiꝰẽ hoĩbꝰ nõ caret:ãbiguo ẽt ſi ſoloeciſmo caret. vtꝝ. n. his hoib uͦb eo qð ẽ buic boĩ an his hoĩb ab eo qð ẽ ab hoc hboĩe dictuʒ ſit nõ apparet.niſi illuminatiõe ſnie.me lius itaq; dr̃ ita:ſapiẽtius ẽ qᷓ; boĩes.Et foꝛtiꝰ ẽ q; hoĩes de ambiguis autem pᷣ⸗ mo loquemur. ¶ Nüc ð ĩcogmitis agi mus quoꝛum due foꝛme ſũt: quãtũ ad verba pertinet. nãq; ignotũ vbũ facit er rare locutionẽ aut ignota locutõ Que ſi ex alienis linguis veniũt aut q̃rẽda ſt ab earũ liguaruũ hoĩbꝰ:aut ligue eedeʒ: ſi ⁊ ociũ eſt ⁊ igeniũ ediſcẽde:aut pluri nʒ ĩterpᷣtũ facida collatio ẽ. Si at ipſiꝰ ligue nr̃e aliq̃ vba locutioneſq; ignoꝛa mus:legẽdi cõſuetudine audiediq; ino teſcunt.nulla ſane ſũt magis madanda memoꝛie qᷓ; illa verboꝛum locutionunz q; genera que ignoꝛamꝰ: vt cũ peritioꝛ occurrerit de quo queri poſſʒ: vel talis lectio que vel pꝛecedetubꝰ vel cõſequẽti bus vel vtriſq; onñdat quà viʒ hẽat qui⸗ due ſignificet:qð ignoꝛamꝰ: facile adiu nante memoꝛia poſſum aĩaduertere 2 diſcere qᷓ;; tãta ẽ vis ↄſuetudis ẽt ad di ſcẽdũ vt qͥd ĩ ſcripturis ſcis quodamõ nutriii educatiq; ſũt magis alias locuti ones mirãtur: eaſq; min latinas putẽt . De doctrina chꝛiſtiang (l Sillas qᷓe ĩ ſerpturis didicerũt: nz ĩ la grecoꝛũ auctoꝛitate em eddi ſts? ox ulttrich tine lingue auctoꝛib reperiũt. / Plu notiſſimũ: dcũ ſeptuagita eent oꝛe vo fiitifiſhiti rimũ hic quoq; adiuuat iterptũ nume int᷑pꝛetati eẽ phibet᷑. Libꝛos at nouite Wcritonmme rontas collatis codicibus i pecta atq; ſtaméti. Si qd i latinis varietatib tiu uemnotortert diſcniſa. tin abſit falſitas.nã codicibus bat grecis credere opoꝛtere nõ vubiũ è ſetoeirneie emedãdis pꝛimitꝰoʒ inuigilare ſolertis æz maxime q apud eccleſias doctioꝛes Mixz rotid eoꝛũ:qͥ cripturas diuinas noſſe deñde diligentioꝛes repiũtur. In traſlatto fntuluftiue rant:vt emẽdatis nõ emẽdati cedãt ex Svo ſignis ſi qua foꝛte ignota cogut erra ſpnmtonciu vuo düutaxat interpꝛetatiõis genere ve re lectoꝛé: pꝑtiʒ lingue notitia: pti reruʒ cleriiniüdri niẽtes. In ipſis at iterptationidbꝰ:italia ineſtigada ſut. aliqd. n. ad ſimilitudinẽ MWnrttiedth cet᷑is pferat.Nã ẽ vboꝛũ tenacioꝛ cũ ꝑ/ valʒ ⁊ ꝓculdubio ſecretũ aliqò innnat Schyiu Abe ſpicuitate ſentètie.Et latinis qbuſlibet ſiloa piſcina vbi lauare faciẽ iuſſus ett nmce ſii tea emẽdãdis greci adhibeanf᷑:ĩ qbꝰ.lxx i⸗ cui oculos dũs luto de ſputo facto in ccileſchioni terpᷣtũ ꝙ ad vet teſtamẽtũ attinet:excel xerat.Qð in nomẽè ligue icognite: ni, lbrr tbiige lit au ctoꝛitas:q iã ꝑ oẽs ꝑitioꝛes eccleſi euãgeliſta iĩterpᷣtatꝰ eẽt ta magnꝰ intel houttbenlirt. as tãta pntia ſancti ſpũs ĩterptati ecẽ di lectꝰ latet:ſic ẽt multa q ab auctoꝛibus rigitl eneſo tũtur:vt os vnũ tot bominum fuerit. eoꝛũdẽ libꝛox ĩterpᷣtata nõ ſũt noia be chiicligerepee Q i ſi vt fertur:multiq; nõ indigni fi/ bꝛea nõ ẽ oubitãdũ habere nò ꝑua vi,yx ennuſchtiog de pꝛedicãt:ſingulis cellis:⁊ ſinguli ſe- atq; adiutoꝛiuʒ ad ſoluenda enigmata (hintnltnifn parati cũ interpꝛetati eẽnt vt nihil ĩ ali, ſeripturarũ:ſi qs poſſit ea ĩterpᷣtari..d5 (aiſiſadlein cnius eodẽ codice iuẽtũ ẽ᷑: qð nõ hiſdẽ nõnalli eiuſdẽ ligue viri piti ñ ſane prr fnmcipſe Sbis eodẽq; vboꝝ oꝛdine ĩueniret ĩ ci uuʒ bũficiũ poſteris cõtulerũt:qͥ ſexata ſigpeniſont tis:qhbuic auctontati cõferre aliqd ne de ſcriptaris cadẽ vba oĩa iterptati ſũt: ſrſiſftſi dũ pferre audéat. Si at ſic cõtulerũt vt ⁊ dqd ſit adã:qᷣd eua qͥd abꝛa:qͥd moyy, fnliundd vna oĩnʒ cõi tractatu iudicioq; vor fie ſes:ſiuæ ẽt locoꝛũ nõia:qd ſit bierlʒ vel Vnhrunngbüik ret: nec ſic qͥdẽ q;qᷓ; vnũ hoĩeʒ q̃libet i ſyon vł hierico: vxlł ſyna:vł liban xl ioꝛ ſimncir tia ad emẽdãdũ tot ſenioꝝ doctoꝛiq; danꝰ: ⁊ quecuũq; alia ĩ illa ligun ſũt ĩco⸗ ſſite 1 2 cſũ aſpirare oʒ aut decet. Qnãobꝛem gnita nobis noĩia qb apꝑtis interptaſis ſſariitigini Et ſi aliq alit᷑ ĩ bebꝛeis exẽplaribꝰineni multe ĩ ſccipturis figurate locntiones ſcinme ng tur qᷓ; iſti poſuerit: cedẽdũ eſſe arbttroꝛ manifeſtat. Rerũ at ignoꝛatia facit iſnütöpr oine oiſp ſatiõi q̃ peos facta : vt libꝛi obſcuras figurataſq; locutiones: cumm iteſtireltg quos gẽs iudea cetis ppłis vlł religione ignoꝛam vl aiantiũ vł lapidũ lherba ſerfecnen vxł iuidia pdẽ nolebat credituris i onmm rũ naturas aliarũge rerũ q plerũq; ſcri ntöfan gẽtibmi tri regis prbolemei ptãte tan ptturis ſimilitudis alicui gr̃a ponut. niä unmncicngin to ante pderẽt᷑. Itaqʒ fieri põt vt ſic il · ⁊ de octe qð notũc totũ coꝛon eu ꝓ lihain di li amßalin: Muen imocucogrnere capite opicere feriẽtib q;;tu illuſtrat ſe ichriini gẽtibille ꝗͥ eos agebat: ⁊ d os oĩb vnũ ſũillũ q dñs iubet aſtutos nos eẽ ſicnt ſihnnneord fecerat ſpũs ſcũs iudicauit:ſʒ tñ vt ſux fpẽtes:vt.ſ. p capite nr̃o qdẽ rps coꝛ fhitdinn oirxi boꝛũ quoq; ĩterpᷣtũ ꝗͥ vpis tenacius pus potiꝰ pſequẽtib offeram ne fides ionecun ideſerũt collatio ẽ iutil ad explanãdaʒ xbpiana tãc necet᷑ ĩ nobis ſi ꝑcèes cox mhfſaefin ſepe ſetẽtid. Latini & vt dicere cepaʒ co poꝛi negam oeũ: vl illud qõꝑ caunerne wgriſpz aces vetis teſt amenti ſi neceſſe fuern aguſtias coartat Opoſita velere tunies ſiſhrnin⸗ Ut urgih §.J1 6 iurn nii itun nuſeilautiain ropi imi igrin iri'tii Künunitis btcia gl wi Nimmiſn irtricnei gaiſtdnin umetti⸗ wwi irein dguilihn 5 E vires nonas accipe dr:qtũ conijcit ad imitida ipla fpetie aſtuti eruedumq; ipſũ veterẽ bominẽ:ſeut apls dicit:vi i Inamur nouo: ? exuẽdũ p anguſtias di cẽte eno:ĩirate ꝑ ãguſta poꝛtã q̃ ducit ad vit à. vt &̊ noticiã nature ſerpẽtis illu ſtrat multas ſilitudies quas ð h̊ aiante ſcriptura vare cõſueuit:hc ignoꝛãtia n nulloꝝ aialiũ q̃ nõ minꝰ ꝑ ſiliiudies cõ memoꝛat ipedit plurimũ itellectionem Sic lapiqũ vlł herbarũ vł qͥcũq; tenent radicibꝰ. Tlã ⁊ carbũculi noticia qð lu cei ĩ tenebꝛis młta illuminat ẽt obſcu⸗ ra libꝛe ꝑ vbicũq; ꝑ fiłitudinẽ ponit᷑: et ignoꝛatia berilli vt adamantis claudit plerũq; telligẽtie foꝛeſ. Nec alid obcãʒ facile ẽ ĩelligere pacẽ ꝑpetudã ſignifica⸗ ri olee ramuſchulo qui rediẽs ad archã colũba retulit niſ qꝛ nouim ⁊ olei lenẽ᷑ cõctactũ nõ facile alieno humoꝛe coꝛ: rũpi:⁊ arboꝛẽ ipſã frõdere pennii.mul ti ãt ꝑꝑ ignoꝛatid iſopi vũ neſciũt quaʒ vim bẽat vł ad purgãdũ pulmont᷑: vel xvt dr̃:ad ſaxa radicib penetrãda cũ ſit herba bꝛeuis atʒ hũilis oino ĩuenire nõ iperges me iſe po Numerorũ ẽt ĩꝑitia mił ta facit nõ ĩtelligi trãſlate ac m yſtice po ſita ĩ ſcripturis. Inge niũ qppe vt iia di⸗ xeriʒ ĩigeniũ nõ põt appꝛobari niſi mo⸗/ neat qd ſibi velit ꝙ ⁊ moyſes ⁊ belyas ⁊ ipſe dñs qua ragitã diebꝰ ieiunaiut. cuiꝰ actiõis figuratꝰ qͥdà nodus niñ hu ius numeri cognitiõe ⁊ ↄfideratione ñ ſoleit᷑. hẽt.n. nariũ quat᷑ tãqᷓ; cognitio nẽ oinʒ rerũ itexta tꝑibꝰ. Quaternario naq; numero ⁊ diurna ⁊ anua curricu la ꝑpagũt᷑.Diurna matutinis merididis veſꝑtinis nocturniſq; hoꝛaruʒ ſpacijs. annua vnis e ſtiuis autũnalibꝰbyemali duſq; mẽſnbꝰ. A tẽpoꝛui ãt delecratione du łiꝑib viuim pꝑ einitate ĩ qua viue re dolumꝰ abſtinẽdũ ⁊ ieinnãdũ è q;nii tpuʒ curſibus ipſa nobis inſinuef᷑ dfia pↄteẽnẽdoꝝ coꝛpuʒ ⁊ appetẽdox ct᷑no:ũ Poꝛo ãt denari numerꝰ atʒ creature ſignificat ſciaʒ. Nã trinitas creatoꝛis ẽ Septenariꝰãt numer* cre aturã idicat ꝑꝑx vitã ⁊ coꝛpꝰ:nã ĩ illa tria ſi:vñ ẽt to to coꝛde tota mẽte tota aĩa diligẽdus ẽ ðᷣs. In coꝛꝑe ãt q̃tuoꝛ maniſeſtiſſima ap parẽt qͥbꝰ cõſtàt elemẽta. In Bͥ g dena rio dũ tꝑalit᷑ nobis ĩſinuatf᷑.i.qualr duci tur caſte ⁊ cõtinẽt᷑ a tẽpoꝛũ ðᷣlectatiõe viuẽ h ẽ quadragĩta diebꝰie innare mo nemur hec lex cui pᷣma ẽ ĩ moyſe:bec ꝓ pheria cui pſon gert belyas ' ipſe do min monet qᷣ taqᷓ; teſtſimomũ habens ex lege ⁊ ꝓph̊is mediꝰ iter illos ĩ mõte trib diſeipul vidẽtib atʒ ſtupẽi bcla/ ruit. Deide ita q̃rit᷑ quõ qnquagẽnariꝰ ð quadragẽario numero exiſt at:qͥ non mediocrit᷑ ĩ nr̃a religiõe ſacratꝰc:ꝑꝑ pẽ tecoſtẽ:⁊ quõ ter duct pp tria tꝑa ante legẽ ſub lege ſub gr̃a vł pp nomẽ xr̃is ⁊ fllij ⁊ ſpus ſcĩ adiũcta eminẽtiꝰ ipſa trinitate ad purgatiſſime eccleſie myſte riũ referatur pueniaiq; ad. cliij. piſces quos retia poſt reſurrectio nẽ dũᷣi ĩ de/ xterã piẽ m iſſa ceperũt.Iſta multis ali is atʒ alis numeroꝝ foꝛmis:q̃dà ſilitu/ dine ĩ libꝛis ſcis ſecreta ponũtur.que ꝓ pter numeroꝝ ĩpꝑiiià legẽtibꝰclauſa ſũt MNõ pauca ẽt claudit atz obtegit nõnul larũ rerũ iufnarũ ignoꝛãtia. nã ⁊ ð pſal 2 — — ter ij ⁊ cythare dr̃ia q̃dà ũ ĩcõcine aliq̃ſ rerũ figuras apuit. ðcẽ choꝛdarũ pſal teriũ ñ ĩpoꝛtune ini doctos qrit: viruʒ bẽłat aliquã muſice legẽ:que ad im ner uoꝝ nu meruzʒ cogat. an vo ſi nõ habet eo ipſo magis ſacrate ſit accipiẽdus ipᷣe numerꝰvel ꝑꝑ decaloguʒ legis de quo itẽ numero ſi queraf nõ niſ ad creato rem creaturarum referendus eſt: vel NDe doctrina chriſtiana Teter fupius expoſttũ ipſũ denariũ.Et lie numer edificationis tẽpli qͥ cõme/ moꝛat᷑ ĩ euãgelio qdraginta. ſ.? ſex an⸗ nop neſcio qd muñcũ ſonat: ⁊ relatio ad fabꝛicã dñici coꝛꝑis ꝓpter quã tẽpli mẽtio ſacta ẽ:cogit nõnullos bereticos ofiteri filiũ dei nõ falſo ſʒ vero ⁊ bhuma no coꝛpoꝛe indutũ. Et numeꝑ quippe ? muſicã pleriſq; locis ĩ ſanctis ſcripiur bonoꝛabiliter poſna inuenimꝰ: Nõ.n. andiẽdi ſũt erroꝛes gentiliũ ſuperſtitio/ nũ:qui nouẽ muſas iouis ⁊ mercurie fi⸗ lias eẽ finxerũt. Refellit eos varro quo neſcio vtrũ apud eos quiqᷓ; taliũ reruʒ doctioꝛ vel curioſioꝛ eẽ poſſit it. Dicit enĩ ciuiratẽ neſcio quã.nõ.n.recolo nomẽ locaſſe apud tres artifces terna fimula cra muſarũ:ꝙ ĩ tẽplo apollinis donuʒ poneret: vt quiſqͥs artificuʒ pulchꝛioꝛa foꝛmaſſet ab ulo potiſſimũ emerẽt. Ita q; ↄtigiſſe vt opera ſua quoq;illi artifi ces eque pulchꝛa explicarẽt: placuiſſe ciuitati omneſ vouere atqʒ oës emptas eſſe: vt ĩ apolllinis tẽplo dedicarentur. Quibus poſtea dicit heſiodũ poetã im poſuiſſe vocabula. Nõ ergo iupiter no uẽ mnlas genuit: ſz tres fabꝛi trinas cre arũt. Tres autẽ nõ ꝓpterea illa ciuitas locauerat:qꝛi ſomnis eas viderat: aut tot ſe cuiqᷓ; illoy oculis demõſtrauerat: ſʒ qꝛ facile erat animaduertere om ſo pa nũ:qui materies cãtilenarũ trifoꝛmem eẽ. vera aut.n.editur voce:ficut E eoꝑ qᷣ faucibul ſine oꝛgano canũt: aut flatu ſi cut tubarũ ⁊ tibiarũ:aut pulſu ſicut in cytharis tympanis ⁊ qbuſlibet alijs qᷓ atiédo canoꝛa ſũt: ſz ſiue ita ſe babeat qð varro rettulit ſiue nõ ita nos tamẽ nõ pꝓpter ſuꝑſt tionẽ pꝓphanoꝝ debe / mus muſtic fugere:ſi quid ide vtile ad itelligẽdas ſcãs ſcripturas raꝑe potue⸗ rim mec adilloꝝ tbeatricas nugas cõͤ⸗/ nerti, ſ alidd oe cptbara 1 onganie d5 ad ſpũalia capiẽda valeat diſputemus cie virtutiqʒ tẽpla dedicarũt: ⁊ que coꝛ de geſtã da ſuũt i lapidibus adoꝛare ma luerũt:ꝓpterea nobis iuſticia virtuſqʒ fugiẽda eſt. Immo vo quiſqs bonus ve ruſq; chꝛiſtianꝰẽ dni ſin eẽ itelligatvbi cũq; inuenerit veritatẽ:quã cõferens ? agnoſcẽſ eti ĩ lr̃is ſacris ſupſtitioſa fig mẽta repudiet. ooleatq; boĩes atq; ca⸗ ueat qͥ cognoſcẽtes deũ:nõ vt deũ glki canerũt: aut gras egerũt:ſg euanuerüt i ogitationibſuis ⁊ obſcuratũ c eoꝛ iſ piẽs eoꝝ. Dicẽtes.n ſe eẽ ſapiẽtes ſtulti facti fũt: ⁊ imutauerũt gloꝛiã iconupti ilis dei ĩ fimilitudinẽ imaginis coꝛu⸗ ptibilis hoĩs ⁊ volucrũ 2 qua drupedũ ⁊ ſerpẽtiũ.¶ Sʒ vt totuz iſtu locũ qͥno bis ẽ maxime neceſſarius:diligentius ꝑ tractemus. ono ſüt genera doctrinaru; que ingẽtibus ⁊ moꝛibꝰexercent᷑: vnuʒ earũ rer ũ qs iĩſtituerũt hoĩes alteruʒ ea rũ quas animaduerterũt i paratas aut oiuinit iſtitutas. Illo qdẽ ſm iſtitu nes hoiuz: ptiz ſupſtitioſũ ẽ ptiz ſupſtiti oſũ nõ ẽ. Supꝑſtitiolſũ ẽ qͥᷣcqᷣd iſtitutũ ẽ ab boĩbꝰad faciẽda ⁊ colẽda idola pti nẽs: vel ad colẽdã creaturà ſicut deum rtẽue vllã creature: vel ad ↄſultatões 7 pacta q̃dã ſignificationũ cũ demom bus placita atqʒ federata qlia ſũt volu mia magicarũ artiũ: qᷓ dqdeʒ cõmemo: re poꝛiꝰq; dicere aſſolẽt poete. quo genere ſut: ſ licẽtioꝛe vanitate auru ſpicũ ꝛ augux libꝛi. ¶ Ad h̊ gen prine èt ligature atʒ remedia:q medicoꝝ quo q; diſciplina ↄdẽnat ſiue ĩ pꝛecatatiom bus ſiue ĩ qbpuſdaã notis q̃s characteres vocãt:ſine ĩ qbuſqʒ rebna ſuſpẽdendis atqʒ illigãdis vl ẽt ſaltandis quodaãmo eearũ deũ dict eẽ mercuriũ:aut qꝛ inſſi 4 Eelrenton gienonegart ſſtuei ninioen noͤſotttore aſeneilſſon füßnglmdan Ilei digtis iRtderteam ibosciügin obſernationit icnoanimätt Poeutpuerm⸗ lcecalei ſenronolettu ichlghopen dGant acni- ſaͤnat dänn meidedi Mümmä mme calerre⸗ aaleauͤſi feckredon ſtiss ſorch nefahrim eleguͤerdie locig ſb gel Hatt, noͤſobii cgent. ET. ſofrösteg eli nder⸗ W niclupn ſckiulgi ulnlni tiiniien ffiſeni nlthenn wköin Pſtinn isdimitn Neinmnin 1i d wen vodi u tmidini tnigi miislen leig l nndri f mnüomhe non Snmi uſnni wügNN Gtmp õ intali⸗ megti, tun⸗ niii/, nò adtẽperationé coꝛpor: ſz ad q̃ſdã ſ gnificationes: aut occłtas ẽt aut mani⸗ feſtas:q̃ mitioꝛe noĩe phiſica vocãt:vt q̃ Rnõ ſupſtitionẽ iĩplicare ſʒ nature pꝛo deſſe videdt᷑:ſicut ſũt ĩ aures ĩ ſũmo au riũ fingularũ ant deſtrucrionũ oſſibus Anſule ĩ digitis:aut cũ tibi or̃ ſingultiè ti vt dextera manu ſiniſtrũ policè tene⸗ as.his adiũgũtur ſimilia imaniſſimarũ obſeruationũ:ſi mẽbꝝ aliqð reſilierit: ſi. iũctis animdtibus cũctis:canis aut la/ pis aut puer medh iteruenerit: atq; illõ qð lapidẽ calcat:tanq; direptoꝛẽ amici tie min moleſtũ eſt:qᷓ; cũ innocẽtẽ pue rũ colapho ꝑcutiũ:: ſi pariter ambulan tibꝰitercurrerit. Ss bellũ ẽ qð pueri vin dicant᷑ a canibꝰ. Nã plerũq; ſuꝑſtitioſi ſũt q̃ͥdã:vt ẽt canẽ qͥ mediꝰĩternenerit ſe rire audeàt nõ ipune. Nãq;a vano re⸗ me dio cito ĩterdũ ille pcuſſoꝛẽ ſuin ad derũ medicũ mittit. Huic ſut ẽt illa:Li⸗ mẽ calcare cũ añ domũ ſuã traãſit redire ad lectũ:ñqͥs dũ ſe calciat ſternutauerit redire domũ ſt ꝓcedẽs offèd rit: cũ ve⸗ ſtis a ſoꝛicibꝰrodit᷑ plus timere ſuſpitio ne futuri mali q; oànũ dolere. Uñ illð elegãter dictũ è catõis qͥ cũ eèt ↄſultꝰ a quodã:q ſibi a ſoꝛicib eroias caligaſ di ceret. Rñdit illõ mõſtrũ nõ es:ſän vnum mõſtꝝ bndũ fuiſſe ſi ſoꝛices a caligis ro derent. ¶ leq; illi ad ̊ genẽ pnicioſe ſuꝑſtirõis ſegregãdi ſe:q genethliaci pp nataliũ ↄſideratiões dieꝑ.Tunc ãt vul go mathematici vocant᷑.Nã ⁊ ipſi qᷓiſ verã ſtellax poñtion᷑:qͥqͥs naſcit᷑ cõſe⸗ ctent᷑ ⁊ aliqñ ẽt ꝑueſtigẽt:tñ ꝙ ide co/ nant᷑ vel actões nr̃as vel actionũ euẽta pᷣdicẽ:nimiũ erãt ⁊ vẽdũt impitis hoĩhꝰ mißabilẽ ſeruitutẽ. nã q̃ſqͥs liber cũ ad hiꝰ m ithematicũ igreſſuſ fuerit:dat pe cuniã vt ſeru exeat aut martis auivene ris:aut oiuʒ ſy derũ qͥaus illi qͥpm erra⸗ U. nerũt:erroꝛẽcq; poſteris ppinarũt dł be ſtiaꝝ pp ſimilitudinẽ vel hoiuʒz ad ipſos hoies honoꝛãdos ipoſuerũt vocabula. nõ.n.mirãdũ ẽ cũ èt ꝓpiꝛibꝰrecẽtioꝛi⸗ buſqʒ tꝑibꝰſydus qð appellamlnciſeꝝ honoꝛi ⁊ noi ceſaria romani dicare co⸗ nati ſũt.Et foꝛtaſſe factũ eẽt atq; iſet in vetuſtatẽ: niſi a via ei ven poccupaſſet B noĩs pᷣdiũ nʒ inre vllo ad heredes tra ijceret qð nũqᷓ; viua poſſederat atq; poſ ſidẽdũ petinerat. nà vbi vacabat locus neq; alicuiꝰ pᷣoꝑ moꝛtuoꝝ bonoꝛe fue/⸗ baf Factũ ẽ ꝙ ĩ rebus talibfieri ſolet ꝓ qntili ⁊ ſertili mẽnbꝰ. JIuliũ atq; au⸗ guſtũ vocamꝰoe noibus hoĩuʒ iulij ce⸗ ſaris ⁊ augnſti ceſaris nũcuparos: vt fa cile qͥ voluerint itelligãt ẽt illa ſydera pᷣus ſine hiſ noĩbꝰcelo vagata eẽ Moꝛ tuis ãt illis quoꝝꝑ honoꝛare memoꝛiam vel conati ſũt bomines regia ptate vel placnit hbumana vanitate.nomina eoꝝ imponztes ſyderibus:eoſipſos fibi moꝛ tuos ĩ celũ leuare videbãtur:ſs quomo⸗ dolibet vocètur ab hominibus:ſũt tami ſydera que iſtituit ⁊ oꝛdinauit vt volu⸗ it:⁊ certus motus illoꝝ qno tempoꝛa diſtinguũtur atq; varittur. Què motũ notare cũ quiſquis naſcit᷑ quomodo ſe babeat facile ẽ per eoꝝꝑ inuẽtas conſcri ptaſq; regulas quos ſacra ſcriptura cõᷣ demnat dicẽs: Si enim tantũ potuerũt ſcire vt poſſent eſtimare ſeculũ qunuomõ eius dominũ facilius nõ inuenerũt: ſpʒ ex ea notatione velle moꝛes:actus euen ta pᷣdicere:magnus erroꝛ ⁊ magna de/ mẽtia eſt. Et apõ eos quidẽ qui talia di ſcẽda didicerũt ſine vlla dubitarione re fellitur ſuꝑſtitio.Cõſtellationeſq; eoꝛũ quas vocãt notatio è ſydeꝝ quomodo ſe habebãt cũ ille naſceret᷑: de quo iſti miſeri a miſerioꝛibus ↄfallunt. Fieri aãt poteſt vt aliqui gemini ſequaciter fun/ dantur ex vtero vt interuallũ tèpoꝛis inter eos nullum poſſit depꝛebẽdu ⁊ cõ ſtellationũ numeris annotari. Unde neceſſe nonnullos geminos eaſdẽ ha bere conſtellatiões cũ paria rerũ:vel q̃̊s patinmur euẽta nõ habeant ſed plerũ q; diſp aria:ita vt alins feliciſſimus aliꝰ infeliciſſimus viuat: ſicut eian ⁊ iacob geminos accepimꝰ natos: ita vt iacob q poſterioꝛ naſcebat᷑ manu riatã pꝛece dẽetis fratris tenens inueniret᷑. Poꝛum certe dies atq; hoꝛa naſcẽti aliier no⸗ tari nõ poſſet:niſ vt amboꝛũ cõſtella/ tio eſſiet vna. Quantũ qt interſit iter am boꝛum moꝛes. facta laboꝛes atq; ſucceſ ſus ſcriptnra teſtis e:id oꝛe omnium gẽ tiũ peruagata.eqʒ enim ad rem perti net qõ dicũt ipſũ momentum minimuʒ atq; anguſtiſſimũ tẽpoꝛis qð geminoꝝ partũ oiſterminat multum ualere i re rũ natura atqʒ celeſtium coꝛpoꝛum ra pidiſſima uelocitate. Et ſt enim conce⸗ da vt plurimuʒ ualeat: tamen in cõſtel lationibus a mathematico innenirinõ poteſt quibus inſpectis ſe ſacta dicere ꝓfitetur Qnod ergo in conſtellatiõhꝰ nõ inuenit quas neceſſe eſt una reſpici at ſine de iacob ſiue de eius fratre cõlo lat᷑ quid ei ꝓdeſt ſi diſtat in celo qo te mere ſecurus pꝛonũciat: ⁊ boc diſtat iĩ tabula:quà fruſtra ſollicit' intuetur. Quare iſte quoq; opiniones quibuſdã rerum ſignis humana pꝛeſumptione in ſtuutis ad eadem illa quaſi cum demo nibus pacta ⁊ conuenta referenda ſũt Pinc enim fit ut occalto quodaã iudi⸗ cio diuino cupidi malarũ rerum homi nes tradanf᷑ illudendi ⁊ decipiendi pꝛo meritis uoluntatũ ſuaruʒz illudẽénbus angelis: quibus iſti pars mundiifirma De doct rina chꝛiſtiana inine pꝛouidentie lege ſubiecta en Quibꝰiluſionib ꝛ deceptionidenenit ut iſſis ſuperſtinoſie ⁊ perniioſis dini nationum generibus multa pꝛeterita futura dicantur:nec aliter accidant qᷓ; dicunt᷑.multaq; obſeruantibꝰ ſecudnm obſeruationes ſuas eueniant:quibꝰ im plicati cnrioſioꝛes fiãt: ⁊ ſe ſe magis ma gi q; inſerant multiplicibus la queis p⸗ nitioſi erroꝛis. Poc genus foꝛnicatòis anime ſalubꝛiter diuina ſcriptura nõ ta cuit:ab ea ſic deterruit anima: vt ꝓpter ea talia negaret eè ſectâda: qꝛ falia di⸗ cũtur a ꝓfeſſoꝛibus eoꝑ:ſʒ et ſi pixerint vobis inquit: d ita euenerit nolue cre⸗ dere eis. Non enim quia imago ſamu⸗ el moꝛ:ni ſauli regi vera qꝛ in actibus apoſtoloꝝ vẽtriloqua fe⸗ mina verũ teſtimoniũ perbibui apoſto lis dili.ideo paulus peꝑcit illi ſpuũ:ac 5 poti femina illi demonij coneptioe q; excluſone mundauit. Oẽs igit᷑ arufi ces bivel nugatoꝛie vel noxie ſuperſti tionis ex quadã peſtifera ſocietate bo⸗ minũ ⁊ demonũ:quaſ pacta ifidelis ⁊ doloſe amicitie cõſtituta penit ſüt re pudidãda xpiano: nõ qꝛ idolũ ſit aliqõᷣ ait apoſtolus: ſed qꝛ que imolt: demo nis imolãt ⁊ nõ deos. Nolo vos ſociol fieri demonioꝛũ. Qõ t de imolanõibꝰ à idolis que honoꝛi eoꝝ exhibetur di⸗ xrit apoſtolus. boc de imaginanis ſigniſ ſciẽdũ ẽ: ꝙ que ad cultũ idoloꝛu vel cre aturarũ eiuſq; partes tq; deũ colẽdas trabũt: vel ad remedioꝛũ aliaꝛũq; obß/ nationũ curã pertinẽt que nõ ſũt dini tus ad dilectionẽ dei ⁊ pꝛoximi tandq; publice ↄſtituta:ſʒ per nes rerũ coꝛpoꝛaliũ:coꝛda oiſſipat mis ſeroꝛum. In omnib ergo iſtiſ ooctrinis ici thlaißren eeusmoif 4 ltiſotrtndh ücianit: p⸗ pterea talia ſacrilegia quibꝰ imago illa pꝛeſentata eſt minus execrada mit: aut uatas appetitiG — — gimn itf inn iddimnk tnſttme ſetenp Ae iernionetin bemans fupet (rieca ltens iſeliesecs ueſtuns elin la ooci oin nigucilingun ſicheniptenn Kungouent / ſebns öͤne ſnc lntuene⸗ Gnrent tſciii c ſen nhs nſtaigannl ſintgteence Werran tuigndata latinoeſeien tonſeionet luguironi Aifeneſenk Pothaneli Ounin inbr goroepr⸗ Arenonee⸗ wuſſlchet ngtgar nerſooſ ſun inne ſtunn tntd ent. Ndt R s u; orfütity, madeun Nnin kwmmmin alNit icpgel Poeait mmin kmmti⸗ Hmmmn auli, inien in ini umgn negui, nein/ Pocietas demonũ foꝛmidida atz vitãda ? qui nihil cũ pᷣncipe ſuo diabolo: niſi reditũ noſty clandere atʒ obſeruare co⸗ natur. Sicut at ð ſtellis qs cõdidit ⁊ oꝛ dinauit s bũane ⁊ deceptoꝛie ↄiecture ubpoibmiſtittue ſũt: ſic ⁊ de qbuſdam a cenb vel quõ oine peidẽtie admi⸗ niſtratione exiſtétib rebꝰ: multi multa bumanis ſuiſpitionibꝰ: quaſi regularit coniecta litteris mandauerũt. Sʒ ſi foꝛ te inſolite acciderit taq; ſimula pariat: aut flumè aliqnod ꝑcutiat᷑: que oĩa tñ valẽt quãtũ pᷣſũptiõe aioꝑ:quaſi cõmu nmi quadã lingna cũ demonibꝰ federata ſũt.Que in plena ſũt oĩa peſtifere curio Matis:cruciat ſollicitudinis:moꝛtifere ſeruitutie. õ. n. qin valebat aiaduerſa ſant:ſiz i duertdo atq; ſeruãdo factũ E: vt val rent. Et iõ diuerſe diuerſis pue niũt ſecũdũ cogitatiões ⁊ pꝛeſũptiões ſuaes. Jlli n. ſpũs qᷓ decipe volũt talia p curãt cuiq; qualibet eũ irretitũ p ſuſpi⸗- tiones ⁊ cõſenſões eiꝰvidẽt. Sicut n. verbi gfa vna figura littere que decur⸗ tatiz notaf: aliud apud grecos aliõ apð latinos valet:nõ natrura: ſed placito et conſètione ſgnificãdi: ⁊ iõ qui vtrãq; linguã nonit:R hoi greco aliud aliqͥd ſi gnificare ſcribẽdo nõ in ea figuratione ponit hanc litterã in qua ea ponit cum bomini ſcribit latino.Et bleta vno eo/ deq; ſono apud grecos l̃eapud latios oleris nomè e: ⁊ cũ dico lege ĩ bis dua bus ſyllabis:aliud grecus aliud latinꝰ intelligit Sicut ergo omnes he ſigniſi⸗ cationes pꝛo ſue cuiuſq; ſocietatis con ſẽſone aĩios mouẽt:⁊ quia diuerſa con ſenno ẽ diuerſa mouet:nec ideo cõnſen ſerüt in eas bomines:quia iam valebãt ad vgnificationẽ: ſed i eo valent: quia iam conſenſerunt in eas:ſicut etiam illa ſigna quibus pernuioſa demonum ſo⸗ cietas compsaratur pꝛo cuiuſq; obſerns tione valent qð manifeſtiſſime o tedit ritus augurum:qui anteqᷓ; obſeruent: 2 poſteaqu obſernata ſigna tenuerint id agunt ne videant volaius aut audiant voces auium: quia nulla iſta ſigna ſunt nin conſenſus obſerudtis accedat. Qui bus pautatis atq; eradicatis ab aĩo rpᷣ ano. Deiceps vidẽede ſũt inſtitutiões ho mmũ nõ ſupſtitioſe.i.nõ cũ demonibus ſz cũ ipſis hoĩbꝰ iſtitute. Nãq; oĩa qne iõ valẽt iter hoĩes qꝛ placnit ĩter eos vt valeant iſtituta hoiuʒ fũc:quoꝝ partim ſupflua luxurioſacq; iſtitura ſut:partim cõmoda ⁊ neceſſaria. Illa. n. igna qᷓ ſaltãdo faciũt hiſtriones:ſi naturà non iſtiruta ꝛ cõfeſſone hominũ valerẽt ñ p̃mis tpibꝰ ſaltãte patomimo pᷣco pᷣnũ⸗ ciaret populo carthaginis: qd ſalmatoe vellet itelligi. Qð adbuc multi memi⸗ nerunt ſenes: quoꝝ boc relatu ſolemuſ audire Qð ſõ credẽdũ è: qꝛ nüc quoq; ſiqa tbeatrũ taliũ nugarũ ĩperitꝰitraue rit niſi ei dicat᷑ ab altero qͥd illi motꝰ ſtl⸗ grificẽt fruſtra totꝰ intẽtus. Appetnnt tamẽ oẽs quàdam ſimilitudinẽ in ſigni ficãdo vt ipſa ſigna iquãtũ poſſunt re⸗ bus que ſignificatur ſimilia ſint. Sʒ 92 multis modis ſimile aliqd alicui põt ei ſe nõ cõſtat talia ſigna ꝑꝑ hoĩes niſi cõ ſenſus accẽdat. In picturis vero ⁊ ſta⸗ tuis ceriſq; hiꝰ ſimulatis opibus maxi me pitoꝛũ artificũ nemo errat cũ ſimilia viderit:vi agnoſcat quibꝰſint ſimilia re bus.Et hoc totũ genꝰiter ſuꝑfina hoinz in tuta numeràdũ ẽ:niñ cũ ĩtereſſet qᷣd eoꝝ qua de cã ⁊ vbi ⁊ quãdo ⁊ cuiꝰ au ctoꝛitate fiat. Milia deniq; factarũ fa/ bularũ ⁊ falſitati quarũ mẽdacijs bo/ mines delectatur hũana iſtitnta ſũt. Et nulla magis hominũ ꝓpꝛia que a ſeipᷣiſ it eſtimada ſũt ᷓ queq; falſa arq; fal ˖⸗GDDe doctrina chꝛſtiana ſa mèdacla. Kõmõda vo 2 neceſſaria bommuũ cu bomimibus iſtituta ſũt que cũq; ĩ vabitu ⁊ cultu coꝛpoꝛis ad ſexus velbonoꝛes diſcernẽdos oria placuit ? inumerabilis genera ſignificationnz ſi⸗ ne quib bumana locietas: aut nõ oino aut minꝰ cõmode gerit᷑: que ĩ põderidꝰ atq; mẽſuris ⁊ numoꝛũ unpꝛeſſionibus del eſtunationib iua cuiq; ciuitati ⁊ p0 pulo ſunt ꝓpꝛia ⁊ cetera bi. Que niſ hominũ iſtuuta eẽnt nec ꝑ diuerſos po pulos varia eent nec ĩ ipſis populis ſin gulis ꝓ arburio ſuoꝛũ pᷣncipũ muniren tur: ſz h tota pars hbumanoꝛũ iſtitntoꝛũ q ad vſũ vite neceſſariũ pficiũt:nequaqᷓ; fagiẽda xpᷣiano:ĩmo etià inquatũ ſa⸗ tis ẽ ĩſtituẽda memoꝛiaq; retinẽda.Pe umbꝛata. n. quedã ⁊? naturalibꝰ vtcũq; gmilia hominu iſtituta ſũt. Quoꝝ ea qᷓ ad ſocietatẽ vt dictũ ẽ pertinent penit? deteſtãda ſunt ⁊ repudiãda. Ea vero qᷣ boiĩes cum boibꝰbhavẽt aſſumẽda inqᷓ; tũ nõ ſunt luxurioſa atq; ſuper flua: et maxime litterarũ figure ſine quib legẽ nõ poſſum :linguarũq; varietas ;tuʒ latis ẽ de qua ſuperi viſputauimꝰ. Et ex eo genere ſüt etiã note ⁊ quas q oidi ceruũt ꝓpꝛie iã notarij appellãtur:vtilia ſunt uia nec diſcutur illicite nec ſuꝑſti⸗ toſe ĩplicãt nec luxu enerut ſi tatum occupẽt vt rebꝰ maioꝛibꝰ quibꝰ ſexui ebeẽt nõ ſint impedimento./ Jazʒ So fuiſſe negari nõ põt: illa que nõ ĩſtituẽda ſʒ aut tranſacta tẽ poꝛibus: aut oiuinitus iſtituta inueſti⸗ gãdo hoĩes ꝓdiderũt vbicũqʒ diſcaãtur nõ ſũt boĩinz iſtituta exiſtimada. Quoꝝ alia ſũt ad ſẽſus coꝛpoꝛis:alia vo ad oꝛa tionẽ aĩ pertinẽtia. Sed illa que ꝑ ſẽſuſ coꝛpoꝛis attingũtur vel narrata credi/ mus:vel demõſtrata ſentim vel exꝑta conijcimus. Quicqd igit᷑ de oꝛdine tem poꝛũ trãſactoꝛũ idicat ea que appella/ tur biſtoꝛia plurimũ nos adiunat ad ſ ctos libꝛos intelligendos:etiam ſi ꝑꝑ ee clenaã puerili eruditione diſcat. Nam 2 per olympiadas 2 P cõſulu noia multas iepe querũtur a nobis 1 ignoꝛdtia co’n ſulatus: quo natus eſt dominꝰ: ? quo paſſus eſt nonnullos coegit er are pai ſũ eẽ dominũ:qꝛ per tot annos ediſica tũ eẽ tẽplum victu eſt a indeis:qꝛ imagi nẽ dñici coꝛpoꝛis habebat.Et anno:um quidẽ fere trigita baptiʒatũ ee retinemꝰ ancioꝛitate euangelica. Sʒ poſtea quot anos vita egerit ;iᷓ et textu ipſo actio nũ eius animaduerti poſſu: tamẽ neali unde caligo dubitationis oꝛialur ð bi⸗ ſtoꝛia gẽtiũ collata cũ euagelio liqui/ dius certiuſq; colligit. Lunc. n. videbit nõ fruſtra oictu ec ꝙ quadraginta ſex annis tẽplũ edificatu fii: cum reſeriſte numerus ad etatẽ vomini non polne rit ad ſecretioꝛẽ inſtructionem bumani coꝛpoꝛis referat᷑ qo indui pp nos nõ de dignatus ẽ vnicus oei fil⸗ per quẽ ſa⸗ cra ſunt omnia ¶¶ De vtiluate autẽ hi⸗ „ ſtoꝛie vt omittꝗ grecos qtü videt Am bꝛoſius queſtioneʒ ſolui caluniantib platonis lectoꝛibus ⁊ dilectoꝛibus:qui oicere auñ ſũt oẽs duᷣi nri ieſu xpi ſentẽ⸗ tias quas onerari ⁊ pꝛecdicare cogütur de platonis libꝛis eũ didiciſſe: quonia⸗ longe ante humanũ aduẽiũ plaronem nonne melius me moꝛatus epiſcopus cöſderata hiſtons gentiũ cũ platonẽ repiſſet hieremie p⸗ phete tẽpoꝛibꝰ pꝛofectũ kfuiſſe ĩegypeuʒ vbi iunc ille pꝛopheſa erat ꝓbapilr ee oſtẽdit:ꝙ plato potius noſtris litterie per bieremiã fuerit imbutus: t illa poſ ſet docere vel ſcribere que iure laudan tur. Ante litteris enim getis bebꝛeoꝛuz „ in qua vnus dei cultus emicuit:ex qua — ſecuduũ carnẽ venit ons ni nec ipepita 4 peſini'ieft Pinbtiſtiſe ſpotbefin nulto⸗ ſ6defpleſrd⸗ dnteeudtineg cmirfnieitthnct Nre ſunntonen eineibonnüicn rbunana o ierarcmüͤn⸗ ſciparnecicndn guoge chchort Wirdeſtnſaaan ſgciecibitonni filteecLbeinitan onlesltrigcicnn Eidoccemonio GſickeEte ſtlisgnnnö rigenscct deldeohſtunn füberbarüla; Praſirdeeo cognitione Purarunſol gnibuſcifn nnecdia pelmi Uuins fläril Ppboclietot indiceretniri no volebit⸗ Miolofſu n buery ſpſenoſoe fftihanonen btonöſire gedligee: firitdtg⸗ heche⸗ lipce hckhac⸗ ((„5a6 „ „P 4 mnini modaicktun⸗ unginderni nungtacſ Gan mnaden n Ginge ocitgſutf idimnte ACi vNYN mmintun magi Ko ſtun mlbum goꝛas fuit:a eni poſteris platonẽ theo logiã didiciſſe iſti aſſerũt:ita ↄſideratis tẽpoꝛibus fuit multo credibilius iſtos potiꝰ de lr̃is noſtris habuiſſe quecunqʒ bona ⁊ vera dixerũt:qᷓ; de platonis do minũ nr̃m ieſũ xpᷣm qð demẽtiſſimũ eſt dicere. Narratione aũt hiſtoꝛica cũ pꝛe terita etiãà hominũ iſtituta narranf: nõ iter humana iſtituta ipa hiſtoꝛia nume rãda eſt:qꝛ que iã trãſierũt: nec infecta fieri pñt: nec i oꝛdine ſẽpoꝝ habẽda ſüt quoꝑé cõditoꝛ 2 adminiſtratoꝛ deus. Aliud eſt.n. ſacta narrare: aliud oocere faciẽ da hiſtoꝛia facta narrat fidelit᷑ atʒ vtiliter. Libꝛi aũt auruſpicũ ⁊ quecunqʒ ſimiles Ir̃e faciẽda atq; obſerudãda intẽ duũt docere monitoꝛis audacia nõ iudi⸗ cis fide. Eſt etiã ratio demõſtrationi ſimilis:qua nõ pᷣterita ſʒ pꝛeſẽtia ĩdican tur ignaris. In quo genere ſũt quecũqʒ de locoꝝ fitu naturiſq; animaliũ: ligno rũ:herbarũ:lapidũ:alioꝛũve coꝛꝑa ſcri⸗ pta ſut. de quo genere ſupius egimꝰeã / q; cognitionẽ valere ad enigmata ſcri⸗ pturarum ſoluẽda docuimus: nõ vt ꝓ quibuſdã fignis adhibeant᷑:tanq; ad re media vel machinamẽta ſuꝑſtitiõis ali cuius. Nꝗ ⁊ illud genus lã diſtractum ab hoc licito ⁊ libero ſupauimus. Alið c. n.dicere:trità iſtã herbã ſi biberis vẽ⸗ ter nõ dolebit.⁊ aliud ẽ dicere:iſtã her⸗ bã collo ſi ſuſpèderis vẽter nõ dolebit. AIbi.n. pbatur ↄtẽperatio ſalubꝛis hic ſgniſicatio ſuꝑſtitioſa dänatur. Quã qᷓ; obi pcationes ⁊ inuocationes ⁊ cha⸗ racteres nõ ſũt.plerüq; dubiũ ẽ vtrum res que alligat᷑ aut quodãmodo adiun git:ſanãdo coꝛpoꝛa in vi nature valeat ꝙ libere adherẽdũ eſt: an ſignificatiua quadã obligtione pueniat. Qõ tanto pꝛudẽtins opoꝛteat canere chꝛiſtianuʒ. quto efficacius ꝓdeſſe videbit᷑:ſed vbi C nan 7* . † 4 — lere * 6 A c „ latet: qua cauſa qd valeat: quo aĩo quii q; vtat᷑ ĩtereſt.idẽ ẽ dũtaxat ĩ ſanandis vel tẽperãdis coꝛꝑibus ſiue ĩ medicina quoꝑ ppauca ſcriptura cõmemoꝛat. Si cut aũt płimis not ẽ lune curſuſ ꝗq etiã ad paſſionẽ dñi anniuerſarie cel bꝛãdã ſolẽniter adhibet᷑:ſic pauciſſunis quoꝝ ceteroꝝ ſyderũ:vel oꝛtꝰvel occaſus: vel alia qlibet momẽta ſine vllo erroꝛe ſũt notiſſima:ꝗq̃ ꝑ ſeipa cognitio q;q; ſuꝑſti tioſe nõ alleget:nõ multũ tñ ac ꝓpe ni⸗ bil adiuuat tractationẽ oinarũ ſcriptu rarũ:⁊ ifructuoſa ĩtẽtione plus ĩpedit. tna fata cãtãtiũ:cõmodiꝰhoneſtiuſq; ↄ tẽnit᷑. hʒ ãt pᷣter demõſtrationẽ pñtiuʒ Et pᷣteritoꝝ narrationi ſile aliqᷣd:qò a pᷣ ſẽti poſitiõe motuq; ſyderũ ĩter pᷣterita eoꝝ veſtigia regularit᷑ licʒ recurrẽ. PHʒ = futuroꝝ regulares ↄiecturas nõ luꝑſtia⸗ tioſas:ſʒ ratas ⁊ certas nõ vt ex eis ali⸗ qͥd trahẽ ĩ nr̃a facultate ⁊ euẽta tẽtemꝰ qlia genthliacoꝝ deliramẽta ſũt:ſʒ quã tũ ad ipſa ptinet ſecła. Na ſicut is qͥ cõs putat lunã cũ hodie iſpexerit quota ſu ⁊ añ quoſlibʒ annos quota fuerit: ⁊ pꝰ quoſlibet annos futura ſit.põt dict᷑ ſie de vnoquocq; ſyderũ qͥ ea ꝑite còputat rñdere ↄſueuerũt:ðᷣ q̃ tota cognitiõe qᷓ; tũ ad ei vſũ attiet qͥd mihi videbat ape rui. Artiũ ẽt ceterarũ vł qͥbꝰaliqͥd ſabꝛi⸗ caf᷑: vel qoò remaneat p'opationẽ artiſi cis effectũ:ſicut dom = ſcãnũ ⁊ vas ali qò huiuſcemodi:vel q myſteriũ qdaʒ exhibẽt oꝑanti ðo:ſic medicina ⁊ agri/ cultura ⁊ gubernatio:vel q̃ꝝ oĩno effe⸗ ctꝰẽ actio:ſiẽ ſaltationũ ⁊ curſionũ ⁊ lu ctaminũ.haꝝ gᷓ cũctaꝝ artiũ de pᷣteritis exꝑimẽta faciũt ẽt ſutura ↄijci.nã nul⸗ luo earũ artiſex mẽbꝛa mouet ĩ oꝑãdo ſue ĩ agricultura. Spderũ aũt cogno/ edla ſcẽdoꝝ nõ narratio:ſj demõſtratio eſt: — Et qꝛ familiar ẽ ꝑnitioſſſimo erroꝛi fa aliquas figurationes iſerit. ctatione ↄtexat: Parũ aũt cognitio te/ nuiter inter ipla bumana vicia: curſũc; vſurpaÄda ẽ:nõ ad operãdũ niñ ſoꝛte of fxiũ aliqð cogat de quo nũc agimus:ſʒ ad iudicandũ:ne oĩno neſciamus quid ſcriptura velit ĩſinuare cũ de hi 2 ea que nõ ad coꝛpoꝛis ſẽſus:ſʒ ad röneʒ „ 4 aĩ ꝑtinẽt:vbi diſciplina regnat diſputa tionis ⁊ numeri:ſʒ diſpntatiõi s diſcipli na ad oia genera queſtionũ: que ĩ l̃is ſanctis ſũt penetrãda ⁊ diſſoluẽda plu rimũ valet:ti canẽda eſt libido rixadi. 2⁊? puerilis quedã oſtẽtatio decipiendi aduerſariũ:ſicut.n. multa que appella/ tur ſophiſmata falſe ↄcluſones rõnuʒ 2 plerũq; ita verũ imutãtes:vt nõ ſolũ tardos:q igenioſos etiã minus dilig n ter attẽtos decipiãt. Pꝛopoſuit.n.qda⸗ʒ dicẽs ei cũ quno loquebat᷑. Qð ego ſum tu nõ es: at ille cõſenſit. Ueru.n. erat ex pte vel eoipſo ꝙ iſte iſidioſus:ille ſim/ plex erat. Lũc iſte addidit: Ego auiẽ bõ lum:boc quoq; cũ ab illo accepiſſi clau ſit dicẽs:iu igit᷑ nõ es hõ.Qð genus ca⸗ ptioſarũ cõcluſionũ ſcriptura quantuʒ exiſtimo deteſat᷑ illo loco:vbi dictuẽ. Qui ſophꝛiſtice loqᷣtur odibiliſẽ:quãq; Et ſe mo nõ captioſuſ.ſz tũ bũdantius ʒ grauitatẽ decet vboꝛũ oꝛnamẽeta cõ ſectas ſophiſticus dicit᷑. ¶ Süt ẽt vere cõnexiones rõcinationis falias haben⸗ tes ſnias:que cõſequunt᷑ ertoꝛẽ illiꝰ cũ quo agit Que tamen adbuc iferunt᷑ a bono ⁊ docto bomie:vt ĩ bis erubeſca mns:cuius erroꝛẽ cõſequunt᷑:eundẽ re linquat erroꝛẽ ꝗ ſi in eodẽ manẽ volue rit: neceſſe ẽ vt ẽt illa que danat tene⸗ re cogat᷑:nõ.n.vera ĩferebat apoſtolus cũ dicebat: neq; 2 chꝛiſtus ſurrexit: 2 il We doctrina chriſtiana niſi pteritoꝝ memoꝛiã cũ futuroꝝ expe mierũt ĩ chꝛiſto pierunt:⁊ deiceps alia que omnino falſa ſunt: qꝛ ⁊ chꝛiſtus re ſurrexit: ⁊ nõ erat inanis pdicatio eoꝑ qui hoc annũciabàt:nec fides eoꝑ qui hoc crediderũt:ſ iſta falſa veriſſime cõ iectabant᷑ illi ſnie qua dicebat noò eè re ſurrectioné moꝛtuox. Iſtis auteʒ falſis repudia tis quoniã vera erat ſi moꝛtui nõ reſurgũt:conſequẽs erit reſurrectio moꝛtnoꝝ. Cũ vere ergo fint ↄnexiones nõ ſolũ verarũ:ſed etiã falſarũ ſentẽtia frum facile ẽ veritatẽ cõnexionũ:etias in ſcholis illis diſcere: que pᷣter eccleſiam ſũt.ſentẽtiarũ aut veritas in ſanctis li⸗ bꝛis eccleſiaſticis inueſtigda ẽ ipſa ta⸗ men veritas ↄnexionũ nõ inſtituta ſed lanimaduerſa ẽ ab hominibuſ ⁊ notata vt eã poſſent vel diſcere vel docere.naʒ en in rerũ ꝑpetua ⁊ diuiniius inſtituta kentn auif narrat oꝛdinẽ tẽpoꝝ: nõn. ipſe cõponit ⁊ locoꝝ ant naturas eiali⸗ um vel ſtirpiũ vel lapidũ qui oſtendit: nõ oſtendit ab hominibus iſtitutas: 2 ille qni demõſtrat: ſydera eoꝛiq; mot nõ ſe vel ab bomine aliquo rem iſtitu⸗ tam demõſtrat ſic etiã qui dicii ꝙ falſũ eſt qð ſeqtur neceſſe ẽ vt falſũ ſit qð p/ cedit.veriſſime dicit:neq; ipe facit vi ita ſit:ſed tamẽ illa eſſe demonſtrat.¶Ex hac regula illud ẽ qð de apoſtolo com memoꝛauimus. pcedit. n. nõ e reſume ctionẽ moꝛtuoꝝ ꝙ dicebãàt illi: quoꝛuʒ erroꝛẽ deſtruere volebat aplus. Pono illã ſentẽtiam pꝛecedẽtẽ: qua dicebant nõ eſſe reſurrectionè moꝛtuoꝝ: neceſſa rio ſequit᷑:neq; chꝛiſtus reſurrexit: hoc autẽ qð ſequitur fallũ eſt. chꝛiſtus eniʒ reſurrexit falſũ ergo ⁊ qõ pcedit. Pꝛe/ cedit autẽ nõ eſſe reſurrectionem moꝛ/ tuoꝝ. Eſt ergo reſurrectio moꝛuoꝛum. Qõò totũ ita bꝛeuiter dicitur.ſi nõ eſt re ſurrectio moꝛtuoꝝ neq; chꝛiſtus reſun/ 2 tchiſnenneſe inetionotton etaridltbimen ſocogerdtnon (oitrun E M töneucnun d nletentiruſs ſeionechagerh Gnetribſaind ſlitsamteſenten iſtomodoin ſſletaninalen Vcetſpn Voclei ohutet obluoitd (Mturnöcſan cliotifeit Nlſonis cſerio epſeplitale ſonetedcügno coeſenecöſtat⸗ lbigfert vern Kctcücunen⸗ ntenſeſiſſe erniaree⸗ llgereizcle fioeſeiperisſe eb eipoſe ſuſuoeileb cenſſipſſſen Geſointulie MloOrerſ regalacoͤc oconeit⸗ Mtitaetam enrnacegane (fädomtaße Apolkonen futorno e fwacſtigin llkrofere hurcurin fſein ieine⸗ nmeſludtet miönini Nmchtrit kicgitfftie ürcntenan! glüeen imiitail hiinichnn attn tn. tmin mui Ns niſiin ſr annt niemtins trAt tübiwnuhef ruciſi ſmnutg/ . yexit:chꝛiſtus autẽ reſurrexit.Eſt ergo reſurrectio moꝛtuoꝛũ. PHoc ergo vt cõ⸗ ſequẽti ablato auferatur etiam neceſſa rio qõ pꝛecedit nõ inſtituerunt bomiĩeſ ſed oſtẽderunt. Et hec regula pertinet ad cõnexionum veritatẽ nõ ad verita/ tem ſententiarũ: ſed hoc in loco ð reſur rectione cũ ageretur: ⁊ regula ↄnexiõ vera eſt ⁊ ipſa incluſione ſentẽtia. In falſis autè ſententijs ↄnexionis veritas eſt iſto modo.ſaciamus aliquẽ conceſ⸗ ſiſſe: ſi animal eſt cloclea vocem habet. Poc cõceſſo cum ꝓbatum fuerit voceʒ cocleã nõ habere:quoniam cõſequen⸗/ ti ablato illud qoð pꝛecedit auferetur.9 cluditur nõ eſſe animal cocleam. Que cõtluſio falſa ẽ: ſed cõceſſo falſo vera ẽ ↄcluſionis cõnexio. Ueritas itaq; ſen⸗ tentie ꝑ ſeipſa valet. veritas auũt conne⸗ rionis ⁊ eiꝰ cũ quo agitur opinione vtł cõceſſione cõſtat. Ideo aũt vt ſupꝛa di ximus infert᷑ vera cõnexione qò falſuʒ eſt. vt cũ cuiuſ erroꝛẽ coꝛꝛigere volumꝰ peniteat ſenſiſſe pꝛecedẽtia quoꝛũ cõſe quẽtia videt eẽ reſpuẽda. Jam binc in⸗ telligere facile ẽ: ſicut ĩ falſis ſẽtẽtijs ve⸗ ras: ſic ĩ veris ſentẽtijs falſas cõcluſio/ nes eẽ poſſe.FYac.n.aliquẽ pꝓpoſuiſſe. ſiiuſtus ẽ ille bonꝰ ẽ ⁊ eẽ cõceſſum.De inde aſſũpſſſe nõ ẽ aũt iuſtus Quo itẽ cöceſſo intuliſſe cõcluſiont᷑:nõ eſt igit bvonus. Que ⁊ ſi vera ſũt omnia:nõ tiñĩ vera regula cõcluſonis. Nõ.n.ſicut ab llato conſequẽti:auferet᷑ neceſſario qðᷣ pꝓcedit:ita etiam ablato pꝛecedenti au⸗ feretur neceſſario qð ſequitur: qꝛ veruʒ eſt cũ dicimus ſi oꝛato: eſt:homo c.Ex gqqua pꝓpoſitione ſi aſſumamus:nõ ẽ au tem oꝛatoꝛ nõ eſt conſequens cũ intu⸗ leris:nõ eſt igitur homo. Quapꝛopter aliud eſt noſſe regulas cõnexionuʒ:ali⸗ ud ſententiarum veritatem. In illis di, — * eſt ſi oꝛatoꝛ eſt.homo eſt. Incõſequẽs: ſi bomo eſt oꝛatoꝛ eſt. Repugnans. Si homo eſt quadrupes eſt:hic ergo de ip ſa cõnerxione iudicatur. In veritate aũt ſententiarũ ipſe per ſe ſententie nõ eaꝝ önexio conſideranda eſt. Sed ven cer tiſq; ſententijs cũ incerte vera cõnexio⸗ ne iunguntur etiam ipſe certe fiant ne⸗ ceſſe eſt. Quidam autẽ ſic ſe iactant cuʒ veritatẽ connexionũ didicerunt: quaſi ipſa ſit ſententiarum veritas.Et rurſus plerũq; retinẽtes veram ſententiam. et male ſe contẽnunt:quia leges conclu/ ſionis ignoꝛant. Cum melioꝛ ſit qui no nit eſſe reſurrectionẽ moꝛtuoꝛuʒ qᷓ; ille qui nouit cõſequens eſſe:vt ſi reſurre/⸗ ctio moꝛtuoꝛum nõ eſt nec chꝛiſtus re ſurrexit. Itẽ ſcientia diffiniendi.i.diui/ dendi atq; partiendi q;q; rebus falſis plerũq; adhibeatur.ipſa tamẽ ſalſa nõ eſt:neq; ab hominibus inſtieuta: ſed in rerum ratione comꝑta ion eniʒ qꝛ t fabulis ſuis eam poete ⁊ opinionibꝰ er roꝛis ſui vel falſi phi vel etiam heretici boc eſt falſi chꝛiſtiani adhibere conſue uer̃t: ꝓpterea falſum eſt:neq; in diffini endo neqʒ in diuidendo aut partiendo aliquid complectendo eẽ qð ad reʒ ip⸗ ſam non ptinet aut aliquid quod perti net pꝛetereundum:hoc verum etiam ſi ea que diffiniuntur aut oiſtribnuntur vera non ſunt. Nam ⁊ ipſum falſum diffini ur cum dicimns:falſum eſſe ſo gnificationem rei non ita ſe habentis vt ſignificatur ſiue aliquo alio modo. Que diffinitio vera eſt:quanuis falſuʒ verum eſſe non poſſit. Poſſumns eti⸗ am diuidere dicentes:ouo eſſe genera falſi vnum eoꝛuʒ que omnino eſſe nõ poſſunt:alterum eoꝛum que non ſunt 2 eitur quicqᷣd fit conſequẽs:quid nõ coᷣ ſequẽs:quid repugnans. Conſequens itis eẽ poſſit. Nam qui dicit ſeptez et iria vndecim eẽ id dicit qð oĩno eẽ nõ põt.Qui vero ca ẽdis. dicit verbi gratia ianuatriũ pluiſſe in ⁊ ſi factũ nõ ſii:id ta mẽ dicit qð fieri potuit. Diffinitio igitur ⁊ diuiſo falſoꝛũ poteſt eẽ veriſſima qᷓ; uis falſa ipſa vtiq; vera nõ ſint. Sunt et queda pᷣcepta vberioꝝs di putationis que iq eloqnentia nominatur que nibi lominus vera ſũt qᷓ;uis eius poſſint ẽt falſa perſuaderi.ſed quia vera eẽ poſ ſunt non facultas ipſa culpabilis: ſed ea male vtẽtiũ peruerſitas. Nam neq; boc ab hominibinſtiutũ E vt charita tis axpꝛeſſio conciliet auditoꝛc aut vt fa cile qõ intendit inſinuet bꝛeuis ⁊ aper⸗ ta narratio: 2 veritas eius ſine faſtidio teneat attẽtos: ⁊ certe huiuſcemodi ob ſeruationes que ſiue in falſis ſiue in ve ris cauſis vere ſũt:tamẽ inquãtuʒ ſciri xvel credi aliud faciunt aut appetenduʒ fugiendũue animos monent: ⁊ innen/ te potius ꝙ ita ſe habeant quoniam vt ipſa ſe bẽrent inſtitute. Sed hic arguaſ cum dicitur magis vt ꝓferamus ea que intellecta ſunt q; vot inelligamus adhi benda c̃.Illa vero conclatton m: 2 dif finitionũ ⁊ diſtributionnm plurimum itellectoꝛeʒ adiuuat: tm abſit erroꝛ quo videntur homines ſibi ipſam beate vite venitatẽ didiciſſe cũ iſta didicerint qᷓ;q; plerũq; accidat:vt faciliꝰ poĩes res eas aſſequatur ꝓpter quas aſſequẽdas iſta diſcũtur:qᷓ; taliũ pꝛeceptoꝛum nodoſii ſimas ⁊ aſpinociſſimas diſciplinas. La qᷓ; quiſpiã dare volẽs pꝛecepta ambnlã di moneat nõ eẽ leuãdũ peaẽ poſterio rẽ niſi cum poſueris pꝛioꝛẽ:deinde mi⸗ nutatim quẽadmodu articuloꝝ 2 po/ pluũ cardines opoꝛteat mouere deſcri bat. Uera enim dicit nec aliter ambula ri põt:ſed ſacilius bomines hoc faciẽdo De doctnina chꝛiſtlanag ambulant:q; animaduertunt cũ faciũt aut intelligunt cum audiunt. Qiu aut ambulare non poſſut multo minus ea nõ curant que nec experiẽdo poſſunt attendere. Ita plerũq; cinus ingenioſt us videt nõ eẽ ratam concluſione qᷓ; 5 cepta eiꝰcapit.tardus ãt nõ eam videt: ſed multo minus qð de illa pꝛecipitur ſmagil; in bis oĩbſpectacula veritaiiſ ſepe delectant:qᷓ; ex eis in diſputando aut iudicando adiunamur: niſi foꝛe exercitatioꝛa reddut ingenia.ſi etiã ma lignioꝛa atq; inflatioꝛa no reddũt: hoe e vt aut decipere veriſmili ſermone atʒ interrogatiõibus amét: aut aliqui ma gnũ:quo ſe bonis atq; innocetibus an teponant ſe aſſecutos patẽet qui iſta d‚ dicerũt.¶ Jam vero numen diſciplina cuilibet tardiſſimo clarum ẽ ꝙ non ſit ab hoĩbꝰiſtituta ſed potius idagata et inuẽta.nõ enim ſicut pꝛima ſpllaba ita lie quã bꝛeue pꝛonunciauerũt veteres. nouit virgiliꝰ ⁊ longa facta ẽ: ita quiſqᷓ; põt efficere voluerit: vt ter tria aut non ſint noue aut non poſſint efficere qua⸗ dr atũ figuram: aut non ad ter arium numeꝑ tripla ſint:aut ad ſenariũ ſexcu pla nõ ad ternariũ numerũ tripla ſint qͥ ad nullũ dupla:qꝛ intelligibilis nume ri ſemiſſẽ nõ bñt:ſiue ergo in ſeipſis con ſiderẽtur ſiue ad figuraꝑꝝ aut ad ſonoꝝ aliarũne motionũ leges numeri adhibe ant᷑ ĩcõmutabiles leges habet regulas Neq; vllo mõ ab hoibꝰ iſtitutas. ſz ige nioꝛu ſagacitate cõꝑtas.Que tñ oĩa qᷣiſ quis ita dilexerit vt iactare ſe inter ipe⸗ nitos velit:⁊ nõ potiꝰquerere vnde ſũt vera que tãtũmodo vera eẽ perſenſerit: ⁊ vnde quedã nõ ſolũ vera:ſʒ ct incom mutabilia:que ĩcõmutabilia eẽ cõpꝛe/ henderit:ac ſi ſpecie coꝛpoꝛum vſq; ad humanã mentem perueniens cũ ⁊ ipᷣaʒ ehheintenent ſtocaſtoiutn⸗ ntekenueti unmt tißd (Mecicnolefte cCtdoc 6öbtlomedod Mioſstigeni girhnedtuden (ubiterpro öterecheſiich lelti ni chhe enoſobiedli (useinenenn⸗ VAruo gnieroi müt ous , utiun i Muenininmarn onbreint ſoce Gthtonucͤſtor nöarchalitpent etäſchrgait oinzitteigchn Winitumorn MMlind vilenetek (gtnsaitdoen Eueniütorpterd ſltteponbeelof Mhetumnc⸗ pllierpennen. threrfatone fiblanleced linectnine⸗ Kholsſelegen fietninenr⸗ ſuoſernoſd hniſinirie nnfhriiesf Mſernderen Mhelſvnefe Prminonlde fühehhd rain anegcne N Ninpün ugei ne S mnwdih nbecen Mötinte ine n äii . Awetcninlen õ tmutgin Inonr un Fntan twekn. uplt muMr GmudK mmimig iſgenin dulguin zoen ⸗ diut imiſent rnen⸗ cikti emtiii crhmnſe cumd Liber mutabilé inuenerit: nuc docta nune indocta ſit ↄſti uta: tamẽ mutabilem ſupꝛa ſe veritatẽ ⁊ iter mutabilia infra ſe cetera ad vnius dei laudẽ atq; dile⸗ ctionẽ cũcta ↄuertere:a quo cũcia eſſe cognoſcit:doctus videri põt: ſapiẽs au tẽ nullo modo. Quàobꝛẽ videntur tria ſtudioſis ⁊ igenioſis adoleſcẽtibus ⁊ ti mẽtibus deũ beatãq; vitã querẽtibus ſalubꝛiter pꝛe cipi vt nullas voctrinas q̃ pter eccleſiã chꝛiſti exercẽtur tãq; ad beatã vitã capeſcẽdam ſequi audeant: ſz eas ſobꝛie diligẽterq; diiudicent: ⁊ fl quas ĩuenerint ab hominibꝰ inſtitutas varias ꝓpter diuerſd volũtatẽ inſtituẽ riũ ⁊ ignotas ꝓpier diuerſa volũtatem inſtituẽtium ⁊ ignotas ꝓpter ſuſpitio⸗ nes errãtiũ:maxime ſi habẽt etiã cũ de monibus initã ſocietatẽ ꝑ quarũdaʒ ſi/ gnificationũ q̃ſ quedà pacta atq; con uẽta:repudiẽt penitus deteſtẽtur:alie/ nẽt etiã ſtudinʒ a ſuꝑfims ⁊ luxurioſis boiuʒ iſtitutis. Illa vo iſtituta hoĩuz qᷓ ad ↄtinẽtiam ↄuiuẽtium valẽt pꝛo ipſa buius vite neceſſitate nõ negligat. Jn ceteris aũt doctrinis que apud gentes inueniũtur pᷣter hiſtoꝛià rerũ vel pꝛete/ riti tẽpoꝛis vel pñtis ad ſenſus coꝛpor ꝑtinẽtium qbus etiã vtiliũ artiũ coꝛpo raliũ experimẽta ⁊ ↄiectare annumerã tur ⁊ pᷣter rationè diſputatiõis ⁊ nume ri nihil otile eẽ arbitroꝛ. In qbus tenen dũ ẽ neqͥd nimis ⁊ maxime in his qͥ ad coꝛpoꝛis ſẽſus ꝑtinẽtia voluũ ribus ⁊ ↄtinẽtur locis. tépo icut ãt qͥdã de vbis oibꝰ noĩbꝰ hebꝛeis ſyris ⁊ egy ptijs: vel ſq̃ alia lĩgua ĩ ſcripturis ſãcij iueniri põt:qĩ eis ſine ĩterpᷣtatione ſũt poſita fecerũt: vt ea ſeꝑatim iterpꝛetarẽ tur ⁊ ꝙ euſebius fecit de tẽpoꝝ hiſtoꝛia ꝓpter oninoꝝ lib:ox qones q̃ vſu eius flagitaͤt. ergo hi fecerũt de his rebus 1. pter pauca laboꝛare ſic video poſſe fie et nõ ſit neceſſe chꝛutiano ĩ multis pꝛo riſi quẽ eoꝝ qͥ poſſũt benignã ſane ope rã fraterne vtilitati delectet ipẽdere vt quoſcũq; locos terrarũq; vel animalia 4 vel herbas atq; arboꝛes ſiue lapides vł metalla icognita:ſpecieſqʒ quaſiibet qꝗᷓ ſcriptura cõmemoꝛat ea generatim di⸗ gerẽs ſola expoſita litteris mãdet. Põt etiã de numeris fieri ut eoꝛũ tantũmo do numeroꝝ expoſita ratio cõſcribatux quos oiuina ſcriptura meminit. Quoꝛũ aliqua ant omnia foꝛte id facta ſũt: fiẽ multa que a bonis doctiſqʒ chꝛiſtianis elaboꝛata atqʒ ↄſcripta nõ aſbitramur iuenimus:ſʒ ſine ppter turbas neglig tiũ ſiue ꝓpter ĩuidoꝝ occultatioues la⸗ tẽt. Qð utrum de ratione diſputatiõis fieri poſſit ignoꝛo.Et uidetur mihi non poſſe:qꝛ ꝑ totũ textũ ſcripturaꝝ colliga ta ẽ nernoꝝ uice: ⁊ ideo magis ad am bigua ⁊ explicãda de qͥbus pᷣmo loqai mur legẽtes adiuuat q; ad incogni:a fi gna de qbus nüc agimus cognoſcẽda. loſophi aũt qui uocanf ſiq̃ foꝛ te uera ũ fidei noſtre accõmoda dixer̃t. marime platonici nõ ſolũ foꝛmidanda nõ ſũt:ſʒ ab eis etiã tanq; Mniuſtis poſ⸗ ſeſſoꝛibus ĩ uſũ noſtꝝ nẽdicaãda. Sicut enim egyptij nõ ſolũ idola habebant ⁊ onera grauia que populus iſrael dete ſtaret᷑ ⁊ fugeret:ſed etiã uaſa ⁊ oꝛnam̃ ta de auro atqʒ argẽto ⁊ ueſtẽ q ule po pulus exiẽs de egypto ſ bi porius tanq; ad uſũ melioꝛẽ clãculo uindicauit:non auctoꝛitate ppᷣa:ſʒ pcepto dei ipſis egy pt js neſciẽter cõmodatibꝰ:qͥbꝰnon bñ utebant᷑. Sic doctrine oẽs gẽtil ũ non ſolũ ſfimulata ⁊ ſuꝑſtitioſa figmẽta:gra ueſqʒ ſarcinas ſuꝑpuacanei laboꝛis hũt q̃ unuſqͥᷣſqʒ noſtrũ duce xpᷣo de ſocieta te gẽtiliũ exiẽs dʒ ⁊ abbomiari atq; des 0 D 6 Nat — “ .W , 1 1.4 *. 3 . . — — 1114420 7 P+ . uitare: ſʒ etia liberales diſciplinas vſui veritatis aptioꝛeſ.⁊ quedã moꝝꝑ pᷣcepta vtiliſſima ↄtinẽt:deq; ipſo vno deo co⸗/ lẽdo nõnulla vera inueniũtur apõ eos: qꝛ certũ tanq; aurũ ⁊ argẽiũ ꝙ nõ ipſi K ſtituerũt:ſʒ de qbuiſdã quaſi metalliſ di uine ꝓuidẽtie que vbiq; ifuſa ẽ eruerũt ⁊ quo ꝑue ſe atq; iniurioſe ad obſeqͥa demonũ abutũtuncũ ab eoꝝ mileria ſo cietaie ſe ſeparat. Debʒ ⁊ ab eis auferre chꝛiſtianꝰ ad vſum iuſtũ pꝛed icãdi euã geliũ.veſtẽ quoq; illoꝑi hominuʒ qui dẽ ĩſtituta:ſj tamẽ sccõmodata buma ne ſocietati:qua ĩ hac eua carere ñ poſ ſumus: accipere atq; habere licnit ĩ vſũ cõuertenda chꝛiſtianũ. Nam quid alid fecerũt multi boni ⁊ fidelesviri: Nõne aſpicimus quãto auro ⁊ argẽto ⁊ veſte ſuffarcinatus exierit de egypto.Cypꝛia nus doctoꝛ ſuauiſſimuſ ⁊ martyr beatiſ ſimus.quto lactantius.luaãto victoꝛi nus:Optatus hplarius.vt de vinis ta⸗/ ceã qudto ĩnumerabiles greci: Qõ poꝛ ille fideliſſimus vei ſamulus moyles fe cerat de quo ſcripiũ eſt: eruditus fuit omni ſapiẽtia egyptioꝛũ. Quibus omni bus viris ſuꝑſtitioſa ĩgentiũ cõſuetudo ⁊ maxime illis iꝑibus cũ chꝛiſti iugũ re⸗ eutiẽs chꝛiſtianos ꝑſequebatur.dilcipli nas quas vtiles hbabebat. nunqᷓ; cõmo daret:ſi eas ĩ vſuʒ co lẽdi dei vnius:quo vanus idoloꝝ cultus excideret᷑:ↄuerſuʒ iri ſuſpicaret᷑. Sʒ dederũt aurũ 2 argen tũ ⁊ veſtẽ uã exeuũi populo de egypto neſciẽtes quẽadmodũ illa que dabant ĩ chꝛiſti obſequiũ redderetur. Illud.n. ĩ exodo factũ ſine dubio figuratũ eſt vt hoc pᷣſgnaret ꝙ ſine pᷣiudicio alterius aut paris aut melioꝛis ĩtelligẽtie dixerĩ ſ hoc modo ĩſtructus diuinarũ ſcriptu raꝝ ſtudioſus cũ ad eas ꝑſcrurãdas ac: cedere ceꝑit illud apoſiolicũ cogitare ñ ceſſet: Sciẽtia inflat: charitas edificat. b Ita. n. ſetiet ;uis de egypto diues ere Piiacpennotuni at tamẽe niſi paſca egerit:ialuũ ſe cẽ nõ5 eneiccriopot poſie. Paſca autẽ noſix imolatꝰ e chꝛi ſetnniden ſtꝰ. Nihilq; magis imolatio chꝛiſti nos nhegecüͤtleie docei q; ilud quod ipſe clamat ad eos ſenn ſtoſtece quos ĩ egypto ſub pharaõe videt laboꝛ ſeſcrkcanic⸗ raret. Uenie ad me qͥ laboꝛatis 2 one / llgſ rati eſtis ⁊ ego reficia. Collite iugüu me eideſtſchcopin uum ſuper vos 2 diſcitea me omnes. Pveruat quonia mitis ſum ⁊ humilis coꝛde:⁊ in uenielis requiẽ animabnus ueſtris: Ju/ gu.n. meũ ſuaue eſt: ⁊ onus meiz leue. Quibus nin muibus ⁊ humilibꝰcoꝛ/ de quos nõ inflat ſcientia: ſed charits c n 3 edificat Meminenint ergo eoꝑ qui pa mmentcidhn ſca illo iẽpoꝛe per vmbꝛarum imagina⸗/ ria celebꝛabat:cum ſignari poſtes ſan/ guine agni iuberẽtur iſopo fuiſſe ſigna tos. Pec herba humilis ⁊ muis eſt: ni/ pil foꝛtius ⁊ penetrabilius eius radici⸗ bus:vt ĩ charitate radicati ⁊ füdati poſſ/ ſimus cõpꝛehendere cũ omnibus ſacteis que ſit latitudo ⁊ lõgitudo ⁊ altitudo ꝓfnndum. ⁊ crucẽ domini cuius latitu do dicitur ĩ traſuerſo ligno quo exten⸗ duntur manus. longitudo a terra vſq; ad ipſ latiudinẽ quo a manibus ⁊ in⸗ fra totũ coꝛpus affligiiur.altitudo a la titudine ſurſũ vſq; ad ſümum quo ad/ heret coꝛpus.ꝓfundum vo qð terre inꝰ nis actio chꝛiſtiana deſcnibitur bñ ope rari in chꝛiſto:⁊ ei perſeuerãter inhere⸗ re. ſperare:celeſtia ſacrameta non peo phanare ꝑ hanc actionẽ purgati vale⸗/ bimus cognoſcere etiã ſupeminẽteʒ ſci entiam charitatis chꝛiſti qua equalis ẽ patri per quẽ facta ſũt omnia vt imple atur ĩ omnẽ plenitudinẽ dei.Eſt etiam in iſopo vis purgatoꝛia ne inflte ſcien tia de diuitijo ab egypto ſublatis: ſupeæ turügnasgot wi gnenapime unt larafteie tilscclleavel⸗ Murtſ teleeibiin tcin tetliter aböchatuſbiin ſüoilaſckiilm Muurmrünioil Uuiſtnedicirn ſepuectücinis fibecierenmir ntilenierch ifuncntütren hunrneegnec ettaanbig ſtrich edſſen „ lir gleregg fixuʒ abſcõditur. Quo ſigno crucis onm M. n⸗ ſulemit — = = E ☛nrRrvę ri niteg =S,. tri dig N er ite S ekr inage. mnoinottt =S Necem gbenieſte etſtentn iiolri Ntesnecn tbenleee Netwsuſ btenenmt pburunng unpoſet ſcro iſf lstnnid lscen nwotiin minicin ngtiaA Pnit iber de alidd pulmo tumidus anhelet. Aſp⸗ ges ine inqᷣt iſopo ⁊ mũdaboꝛ: lauabis me: ⁊ ſuꝑ niuẽ dealbaboꝛ. Anditui meo dabis gaudiũ ⁊ leticiã. Deinde annectit oſequẽter vt oſtẽdat purgationẽ a ſuꝑ⸗ dia ſignificari iſopo, ⁊ exultabunt oſſa bumitiata Da gẽti veſtiſq; copia quã de egypto ſecuz ille populus abſtulit ĩ cõparatione di⸗ uitiarũ quas poſtea hieroſolyme ↄſecu tus ẽ que maxime ĩ ſalomone rege on⸗/ dunt᷑.tãra fit cũcta ſciẽtia que quideʒ ẽ vtilis co llecta de libꝛis gentiũ ſi diuina riũ ſcripturaruʒ ſcia cõparef. Nã qᷣcqᷣd Domo ertra didicerit ſi noxiũ ibi da/ uãtũ aũt minoꝛ auri ar natur:ſi vtile ẽ ibi inuenit᷑.Et cũ ibi iue nerit oĩa que vtiliter alibi didicit mul⸗ to abũdantiua ibi iueniet ea que nuſq; oĩno alibi: ſed ĩ illarũ tantumodo ſcri/ pturaru mirabili altitudine ? mirabili hbuiuilitate viſcũtur. Dac igit᷑ inſtructõ ne pꝛeditũ cuiuis ſigna lcognita lecto rẽ ipedierint miteʒ ⁊ humilẽ coꝛde ſub iugatũu leniter chꝛiſto ⁊ oꝛnatũ ſarcina leui fundatũ ⁊ radicatũ: ⁊ ediicatuʒ in charitate quẽ ſcia inflare nõ poſſit:ac/ cedat ad ambigua ſigna ĩ ſcripturis cõ ſiderada ⁊ diſcutiẽda de qᷣbꝰi ttio vo⸗/ lumine dicere aggrediar:ꝙ dñs digna bitt᷑ donare. Men Incipit liber tertius. Omo timẽs deũ qͥ volitatẽ dei ĩ cripturis ſcĩs diligẽter iquirit. ⁊ amat certamia pie tate mſuetus. p̃mitus etiaʒ ſcia linguarũ: ne in vbis ⁊ locutionibuſ ignotis hereat.pᷣmitus etiã cognitione quarudã rerũ neceſſariarũ:ne inde na⸗ turã que earũ que ppter ſimilitudineʒ adhibẽtur ignoꝛet.adiuuante etiã codi cum veritate quã ſolers emẽdatiõis di ligétia ꝓcurauit. Ueniat aũt iſtructus ad ambigua ſcripturarũ diſcutiẽda atʒ . * ℳ . DZ „ „% 1. 6 14 2 . „ 1 „ —K r 7 „ M ſoluẽda. Ut ãt ſignis ambiguis nõ de2. cipiant᷑ q;tũ ꝑ nos ĩſtrui pot:fieri ãt po teſt vt iſtas vias qᷓs ondere volumꝰtan qᷓ; pueriles vel magnitudie ĩgenij ł ſub⸗ limioꝛis illumiationis claritate deride at:ſʒ tñ vt dicere ceperã ꝑ nos ĩſtitui va let: ſciat ambiguitatẽ ſcripture aut i ver bis ꝓpꝛijs ee: aut ĩ traſlatis:qͥ genera ĩ ſcðo libꝛo demõſtrauimꝰ. Sʒ cũ vᷣba pa faciũt ambiguitatẽ ſcripture. pᷣmo p uidẽdũ ẽ ne tale diſtinxerimꝰaut pnun ciauerimꝰ.Cũ ergo adhibita ĩtẽtio icex tũ eẽ ꝓuiderit quõ diſtĩguẽdũ ant quõ ꝓnũciandũ ſit. ↄſulat regulã quã ðᷣ ſcri pturaꝑ planioꝛibꝰlocis ⁊ eccłie auxtaꝛi tate ꝑcepit de q̃ ſatis egimꝰcũ de rebꝰ ĩ libio loqueremur. Qò ſi ambe vel etiaʒ oẽs ſi plures fuerint ꝑtes ambiguitateʒ fim fidẽ ſonuerũt:ipſe ſermonis a pꝛece dẽtibꝰ ⁊ ↄſequẽnbꝰpartibus que ambi guitatẽ illã ĩ medio poſuerũt:reſtat cõ ſulẽdus:vt videamus cui nã ſnie õ plu ribus que ſe oſtendũt ferat ſuffragium eiq; ſibi ↄtexi patiat᷑:iq nüc exepla ↄſi dera.Illa heretica diſtinctio. In pꝛinci pio erat verbum ⁊ verbum erat apud deu. 2 deus erat vbuz. vt alius ſẽſus ſit verbum hoc erat in p̃ᷣncipio apud deuz non vult uerbũ deum confueri. Sʒ hec regula fidei refellenda eſt: quia nobis de trinitatis equalitate pꝛeſcribitur: ut dicamus: ⁊ deus erat uerbum deinde ſubiungamus:hoc erat in pncipio apõᷣ deũu. Illa vo oiſtinctionis ambiguitas. neutra parte reſiſtit fidei: ⁊ ideo textu ipſo ſermonis diiudicanda eſt: ubi ait apoſtolus:Et quid eligam ignoꝛo. Cõ pelloꝛ autem ex ouobus concupiſcen⸗ tiam habens oiſſolui et eſſe cum chꝛi⸗ ſto: multo enim magis optimum ma nere in carne neceſſarium pꝛopter uos lucrum eſt enim. ntrum ex duobus 24 De doctrina chꝛſtina Nam ⁊ ipſe vbi nimia lectoꝛis vincien E eoncupiſcẽtiã habens:an cõpelloꝛ aut ex duobue. vi illud adingatur concupi ſcẽtiam babens diſſolui ⁊ eẽ cum chꝛi⸗ ſto:ſed quonia ita ſequitur:multo eniʒ magis optimũ apparet cum eius opti / mi cicere ſe babere concupiſcẽtiam vt cũ ex duobꝰcõpellatur alteri iñ babe/⸗ at concupiſcẽtiã alterius neceſſiatem. Concupiſcẽtià ſcilicei eẽ cũ chꝛiſto:ne⸗ ceſſitatẽ manere in carne:que am bigui tas vno conuærti verbo diiudicatur: qð cõpoſitum enim. Quam particulam qui abſtulerint ĩterpꝛetes illa potius ſẽ tentia ducti ſunt vt nõ ſolũ cõpelli ex duobus:ſed etiã duoꝛũ habere concu⸗ piſcentiã videretur. Sic ergo diſtinguẽ dũu ẽ.Et quid eligã ignoꝛo. Compelloꝛ Ait ex ouobꝰ. Quã diſtinctionẽ ſequitur concupicẽtiã habens diſſolui eẽ cum chꝛiſto. Et tanq; quereret᷑ quare hiꝰrei potius habeat cõcupiſcẽtiã.multo eniʒ magis optimũ inquit: cur ergo ex ouo pus cõpellit᷑. Quia ẽ naſcẽdi neceſſitas quã ita ſubiecit. Manere in carneʒ ne ceſſariũ pꝛopter vos. Ubi ãt neq; pꝛe⸗ ſcriptio fidei neq; ipſius ſermonis textu ambignitas:explicari põt.nibil obeſt fʒ Hqlibet earum que oſtenduntur ſenten tiam diſtinguere: veluti eſt illa ad coꝛin thios:has ergo pꝛomiſſiones habentes char iſſimi mundemus nos ab omni in quinamẽto carnis ⁊ ſpiritus. Per ficite ſanctificationẽ in timoꝛe domini capi/ te nos nemini nocuimus. Dubiũ ẽ qp⸗ pe vtrũ mudemus nos ab omni coinqᷣ natione carnis:vt alius ſit ſenſus: ⁊ ſpi ritus perficientes ſanctificationẽ in ui⸗ moꝛe domini capite nos.tales igit di/ Ninctionũ ambiguitates in poteſtate le gętis ſun: Ouecũq; at de ambiguis di ſtinctionibus diximꝰ eadẽ obſernanda ſunt:⁊ in ambiguis pꝛonunciatioibuſ ſus electos dei: vt banc interrogatiöczʒ „ tur in curia aut regulis fider coꝛigun? nin aut pcedẽtis vel conſequẽtis coutexio eaiene ne ſermonis:aut ſi neutrũ hoꝛum adbi ngicn betur ad conec ionem nibilominou bie remanebũt: vt quolibet mõ pnũcia ſi nerit lectoꝛ non ſit in culpa. Nineim menn fides reuocet qua credunus deũ nõ ac⸗ nage cuſaturũ aduer us electos ſuos chꝛiſti ti cõdẽnaturũ electos ſuos: poteſt illud econe ſic pꝛenunciari. Quis accuſabit aduer / quaſi reſponſio ſubſequatur: Dens qui gae⸗ iuſtificat. 2 iterũ interrogaretur. Quis te n qui cõdẽénet:Et reſpõdeatur:ieſus xr D qui moꝛtuus è: ꝙ credere demẽniſſimũ ſſc 4 E: ita pꝛonunciabitur vt pꝛecedat percu gicocſe ctatio:ſequat interrogatio. Inter pꝑcin Moun. ctationẽ autẽ ⁊ interrogationẽ hoc ve⸗ Matir teres intereſſe dixerũt ad percũctati mere onẽ multa reſponderi poſſunt ad intte Mil rogationẽ vero: aut nõ etiam pꝛonuns n ciabitur ua:vt poſt percũctationeʒ qua ſic dicim: quis accuſabit aduerſus electol (id dei: Illud ꝙ ſequitur ſono iterrogatis ln enũciet᷑: s qui iuſtificat:vt tacite reſpö uunn deatur non. Et idẽ percũctemur. Quis Po E qui cõdẽnet:rurſuſq; interrogemus cne⸗ ieſus xpᷣs qui moꝛtuus ẽ magis t qre⸗ ſtüe ſurrexit qui ẽ ĩ dextera vei:qui Et inter⸗ au pellat ꝓ nobis: vt vbiq; tacite reſponde liit af nõ aut voĩ illo loco. Quid ergo dier ditt mus qꝛ gẽtes q̃ nõ ſectabtur inſticia,z af niſi pꝛimo ꝑcũctationẽ qᷓ o. Quid ergo iiu dicemꝰ. Rñſio ſubiiciat᷑: qꝛ gentes dqno n ſectabãtur iuſticiã appᷣbẽderũt iuſticia,z mn textꝰoſequẽs nõ coberebit. Qualibet aa ih voce pnũciet᷑ qð nathanael dixit.a na⸗ a zaret põt aliqd boni eẽ fiue affirmaltis vt illud ſolũ ad interrogationem ptine at ꝙ ait naʒaret ſiue cũ dubitatione in?ꝰ i terrogãtis quõ non video diſcernatu. ten ethinltir auungirſee Bdonnis Gmimide hünenenn mfinne! Algrstanut wriwingit ian eet Wihumn NANbNNNN ſoſbeeguen miinenge brchide ubuurezte tinmynn PNuriigt anr tinn mc nn ſrqgn lmnde ötttiun — 8 oterch antem ſenſus fidem non ipedit ambignitas in ſono dubio Eſt etiaʒ fſyllabarũ ⁊ hoc vtiq; ad pꝛonunciatio r. – „ —w — — „ nẽ pertinens. Nã qè ſcriptũ ẽ: nõ ẽ ab⸗ ſconditũ os meũ: ꝙ feciſti in abſcõdito nõ elucet legenii: vt conepta lr̃a os ꝓ nunciet an pꝛoducta. Si eniʒ conipiat ab eo ꝙ ſunt oſſa intelligitur numerus ſingnlaris ſed talia lingue pꝛecedentis iſpectione diindicant: Nam in grexo ñ pooſitu ẽ. Unde plerũq; lo⸗ quẽdi conſuetudo vulgaris vtilioꝛ ſi gnificãdis rebus qᷓ; integritas litterata. Wallẽ qu ppe cũ barbaris modo dici nõ eſt abſconditũ autẽ oſſum meuz: q; vt ideo eſſet minus apertũ:quia magis latinum ẽ. Sed aliqũ dubiꝰ ſyllabe ſo⸗ nus etiã vicino verbo ad eãde lententi am ptinere diindicat᷑: ſcut eſt illud apo ſtoli: Que pꝛedico vobis ſicut pꝛedxi: quoniã qni talia agũt regnũ dei nõ poſ ſidebũt.ſed tantũmodo ixiſſet que pꝛe dico vobis:nec ſubium vſicut pꝛedi xi: nõ niſi ad codicẽ pᷣcedẽ is lingue re currẽdũ eẽt: vt cogndſcer vvtrũ in eo ꝙ dirit pꝛedico:pꝛoducẽda an coꝛꝛipiẽ da eẽt media ſyllaba. Nunc ãt manife ſtũ eſt pꝛoducendã eẽ.non enim it. f cut pᷣdicani:ſed ſicut pꝛedixi. on ſo lũ ãt iſte:ſed ille ãbiguitates que nõ ad oiſtinctionẽ vel ad pnunciationé perti nẽt. fimiliter cõſiderãde ſũt: qualis illa ẽ ad the ſalonicẽſes:pᷣterea conſ olati ſu mus fratres in vobis. Dubiũ eſt enim vtrum o fratres an vos fratr es.neutrũ At boꝛũ ẽ cõtra fidé: i̊ greca lĩgua hos caſus pares nõ hʒ. Et iõ illa iſpecta renu ciat᷑ vocatiuus o fratres. Qõ ſi voluiſſz interpꝛes dicere. Pꝛopterea conſolatio nẽ habuimus fratres ĩ vobis min ſerni tü eſſet verbis:ſed mieus de ſẽtẽtia du 2 lit. 2’ bitaretur:aut certe ſi adderet᷑.noſtrine mo fere ambigeret vocatinum eẽ caſuʒ cum audiret. pꝛopterea conſolati ſu⸗ mns fratres noſtri in vobis: R bociam piculoſius permittit. Ita factũ in illa ad coꝛin cum ait apoſtolus Quoridie moꝛioꝛ ꝑ veſtrã gloꝛiã fratres quam ha beo in chꝛiſto ieſu. Ait. n. quidẽ interp Quotidie monoꝛ ꝑ veſtra iuro gloꝛiam quia in greco vox iurãtis manifeſta eſt ſine ambiguo ſono. Bariſſi ime igitur et difficilime inueniri põt ambigtiitas in pꝛopꝛijs verbis:quantũ ad libꝛos diui naꝝ ſcripturaꝝ ptinet quam non ait cir cũſtãti ipſa monis qua cognoſcit in tentio ant intpꝛetũ collatio aut e⸗ dæetis lingue ſalua inſpectio. ¶ Sʒ vbo rũ trãſlatoꝛum ambiguitates: de quid? deinceps loquendum eſt: nõ mediocrè curã induſtriãq; deſiderant. Nam ĩ pᷣn cipio canendum eſt ne fignratam locu tionẽ ad litteras accipias.Et ad hoc.n. pertinet ꝙ ait apoſtolus: 1 a occidit: ſpuũs auté viuificat. Cum enim figurate dictum ſic accipit᷑ tanq; pꝛopꝛie dictuʒ ſit carnalit᷑ ſapit᷑: nz vlla moꝛs aie con⸗ gruẽtiꝰ appellat q; eũ Et qð ĩ beſtijs an tecellit: boc ẽ intelligentia carnis ſubij cift ſequendo litteram. Qui enim ſequi tur litteraʒ tranſlata verba ſicut pꝛc pa tenet illud ꝙ pꝛopꝛio vbo ſignificatur refert ad aliam ſignificationez: ſed ſi ſl labaꝝ audierit: verbi gratia non intelli git niſ vnum diem de ſeptem qui conti nuo volumine repetunt. Et cumm audie rit ſacrificium:non excedit cegitauone illud quod fieri de victimis coꝛũ ter reniſq; fructibus ſolet.i/Ea demum miſerabilis anime ſeruitutis ſigna pꝛ?0 rebus accipe: ⁊ ſupꝛa creaturam coꝛpo ream oculũ mẽtis ad hauriẽdũ eterunʒ lum leuare nõ poſſe:que tamẽ veruit? in iudeoꝛũ populo longe a ceterarũ gẽ tium moꝛe viſtabat: quandoquideʒ re bus tẽpoꝛalibus ita ſubiugati erant:vt vnus eis in omnibus cõòmendaretur deus ⁊ qqᷓ; ſigna reꝑ ſpualiũ pꝛo ipñis rebus obſeruarent neicientes quo re⸗ feretur:id tamẽ inſtũ habebãt ꝙ vnio nem quam non videbant placere deo. Quã cuſtodiã taq; ſub pedagogo par⸗ uuloꝛõ fuiſſe ſcribit apoſtolus.Et ideo qui talibꝰ ſignis pertinaciter inheſerũt contẽnentẽ iſta vominũ cũ iam tempꝰ reuelationis eoꝝ inueniſſet:ferre nõ po tuerunt:atq; inde calünias ꝙ ſabbato curaret: moiliti ſunt pꝛincipes eoꝛũ po puluſq; ſignis illis tantis rebus aſtru⸗/ ctus non credebat deum eeë: vel a do ve niſſe: quia ea ſũt ſicut a iudeis obſerua bantur nollet altẽdere:ſed qui credide runt ex quibus facta ẽ pᷣma eceleſia hie roſolymitana ſatis oſtenderunt quan ta vtuitas fuerit: eo modo ſub pedago go cuſtodiri vt ſigna que tẽpoꝛaliter ĩ poſita erant ſeruientibus ad vnius vei cultum:qui fecit celum ⁊ terram opini onem obpudtiũ religarent nãq; illi qꝛ ꝓrimi ſpintualibus ⁊? carnalibus votis atq; ſignis:quomõ ſpiritualiter eẽnt in telligenda neſcirent:quia vnum didice raut venerari eternũ deum tam capa⸗ ces extiterunt ſpũs ſancti vt omnnia ſua venderent eoꝛuq; pꝛeciũ indigentibus diſtribuerent: ⁊ ante apoſtoloꝛum pe/ des ponerent:ſeq; totos dedicarent ðo tanq; tẽplum nouuʒ: cnius terrene ima gini:hoc ẽ templo veteri ſeruiebat:non hoc vllas eccleſias gentium feciſſe ſcri prũ c: quia non tam pꝛope inuenti erãt gqui ſimulacra manifeſta deos habebäat Et ni quãdo aliqui eoꝑ illa tanq; ſigna interpꝛetari conabantur: ad creaturaʒ DOe doctrina chꝛiſtiana enim mibi pꝛodeſt ſimulacra: verbi gra neptunni non ipſu habẽdũ oeuʒ ſed eo ſignificani vniuerſũ mare vel etiam oes aquas cetera queq; fontibuſ pꝛoꝛuunt ſicut a poeta quodam illoꝛum deſcnibi turiſi bene recolo ita dicẽte: Lu neptuũ ne pater cui tempoꝛa cana crepati. Ci cta ſalo reſonant: magnus cin perpete mento. Pꝛofluit occeanus ⁊ flumina crinibus errant. Dec ſiliqua intra dul⸗ ce tectoꝛum ſonanteg capillos:non eſt hominum ſed poꝛcoꝛũ cibus:nonit qᷣd dicam qui euangelium nonuit. quid er/ go mihi ꝓdeſt ꝙ neptunni ſimulacri ad illã ſigniſicationẽ refertur niſi foꝛte vt neutꝑ cola?: La. n. ſtatuaqlibʒ q; ma e vniuerſũ:ñ ẽ deꝰ fateoꝛ tñ altiꝰ ömer ſos eẽ d opera hoiuʒ deos putãt q;ᷓ; hos quoꝛtum illi hec ſimulacra venerantur vel tanq; deos vel tanq; ſigna ? imagi nes deoꝛum. Si ergo ſignũ vtiliter inſti tutũ ꝓ ipia re ſeqin cuʒ ſignificde inſti tutũ c arn alis eſt ſeruitus. Quato ma gis inutliu reru ſigna inſtitma pꝛo rebꝰ accipere:qui ſi rettuleris ad ea ipſa que his ſignificantur eiſq; colendis animũ obligaueris: nibhilominus ſeruili carna liq; onere atq; velamine non carebis. Quãobꝛẽ xpᷣiana libertas eoſq; quos ĩ⸗ uenit ſub ſignis vtilibꝰtaq; ꝓpe inuen tos interpꝛetatis ſignis quibus ſubditi erant eleuatos eos ad eas fes quarum illa ſigna ſunt liberauit. Et his facte ſũt eccleſie ſanctoꝛum iſraelitarũ. Quos t inuenit ſub ſignis inutilibus non ſoluz ſeruilem operationẽ ſub falibus ſignis ſed etiam ipſa ſignã fruſtratit remouit q; oia vt a coꝛuptione multitudinem ſimulacroꝛum deozum quam ſepe ac pꝛopꝛie ſcriptura foꝛnicationem vocat ad vnius dei cultum gentes conuerte⸗ retur. nec ſubipſis iam ſignis vtilib ſer 2 . . ichetſstrer necͤmelge Gocnmnſu rtiniſci, ſviferauin nur lner gibfinſigni edeneratur Npotiusquo k Tonsaut eangtempone Sanümisne lnigvommi acar ſintu⸗ eonmne tenobisſpi⸗ plitt ſolach pponoſte⸗ femaniefnan Pollurinne Centminteit Aceveni Wiswd⸗ pglſcne Hediste naſcarien lheoco Olemia fArrimbn nelilenuir Uneeneret porebroae ſpgeſeni Naſrep ſeſnie utn Monnikſe lntefne Mliitre elut Pllrer Wuns! Nimn ntgt Pummiini itinn it ntncſhe Amitti innerniſ⸗ timen nsu phütlen Gus in Irſien,er Uabus Gkatti nins numn nint mat tneng O ni vune leſu i Amie bunte nimete Hni jilncd ntd uiture: ſed exercitature potius atimuʒ in eoꝛu intelligentia ſpirituali. Subſi⸗ gno enim ſeuit qui operat᷑ aut venera tur aliquã ſignificationẽ neſciens quid ſignificet. Qui vero aut oꝑatur aut ve⸗ neratur vtiliter ſignũ dininit inſtirutũ cuius vim ſignificationẽq; intulit: non boc veneratur qð videt᷑ ⁊ tranſi: ſʒ il⸗ lud potius quo talia cuncta referenda ſunt. Lalis autem ſpiritualis ⁊ liber eſt eiam tempoꝛe ſeruuutis: quo carnali⸗ bus animis nondũ opoꝛtet ſigna reue⸗ lari:quoꝛum iugo edomanda ſunt.La les aut ſpirituales erant patriarche et pꝛophete omneſq; in populo iſrael per quos nobis ſpiritus.ſ.ipſa ſcripturaru ʒ auxilia ⁊ ſolacia miniſtrauit. hoc vero tempoꝛe poſteaqᷓ; reſurrectione dñi no ſtri manifeſtiſſimũ iudiciuz noſire liber tatis illuxit: ne eoꝛum quidẽ ſignoꝛum que iam intelligimus operatione gra⸗ ui onerati ſumꝰ: ſed quedam pauca ꝓp multis eadẽq; factu facillima:ĩtellectu anguſtiſſima ⁊ obſeruatione caſtiſſima * ipſe oñs ⁊ apoſtolica tradidit diſcp li/ na. ſicuti eſt baptiſmi ſacramentũ ⁊? ce⸗ lebꝛatio coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis domini. Que vnuſquiſq; cum percipit quo refe ratur imbutus agnoſcit vt ea non car/ nali ſeruitute:ſed ſpirituali potius liber tate veneret᷑. Ut at litterã ſequi ⁊ ſigna pꝛo rebus que his que ſignificantur ac cipere ſeruilis infirmitatis ẽ:ita inurilit᷑ ſigna interpꝛetari male vagantis erro⸗ ris eſt. Qui qt intelligit quid ſignificet ſignũ ⁊ tamẽ eẽ ſignũ intelligit nec ipᷣe pꝛemittit᷑ ſeruitute. Melius ẽ:antẽ vel pꝛimis incognitis ſed vtilibus ſignis q; inutiliter ea interpꝛetando a iugo ſerui tutis eductam ſeruitutem laqueis erro rio inſcrere. PHnic ãt oblernationi qua cluemus figur atã locutionẽ ideſt tran ſlatã: quaſi pꝛopꝛiam ſequi: adiugenda eſt etiam illa ne pꝛopꝛiam quaſi figura tam velimuo accipere. Demõſtrãduſ ẽ igitur pꝛimus modus inueniende lo⸗/ cutionis pꝛopꝛia ne an figurata fit. Et iſte ideo modus ẽ vt quicquid in ſermo ne dinino neq; ad moꝛum honeſtatem neq; ad fidei veritatem pꝛopꝛie referri poteſt figuratũ eẽ cognoſcas. Moꝛuʒ boneſtas ad diligendum deuʒ ⁊ pꝛoxi mum. Fidei veritas ad cognoſcẽdum deum ⁊ pꝛoximũ pertinet. Spes auteʒ ſua cuiq; eſt in conſcientia pꝛopꝛia:quẽ admodu ſeſentit ad dilectionẽ dei ⁊ ꝓ ximi cognitionẽq; pꝛoficere de quibus oĩbus pꝛimo libꝛo oictũ ẽ:ſed qm ꝓcli ue ẽ humanũ genꝰ nõ ex mom ẽtis ipſꝰ libidinis ſʒ potius ſue cõſuetudinis eſti mare peccata.fit plerüq; vt quiſq; hoĩ⸗ nũ ea tantum culpanda arburetur que ſue regionis ⁊ tempoꝛis hoĩes vitupera re atq; donare conſueuerunt. Et ea tm pꝛobanda atq; laudàda: que conſuetu⸗ do eoꝛum cũ quibus viuu admittit. Eo q; cõtigit: vt ſi quid ſcriptura vel pꝛece perit qð abboꝛꝛet a cõſuetudie audiẽ᷑ti um: xel qð abhoꝛꝛet culpauerit: ſʒ ani⸗ mum eoꝛum iam verbi iunvit auctoꝛi tas figuratam locntionẽ putẽt. Nõ at pᷣcipit ſcriptura niſi charitatẽ neq; cul pat niſi cupiditatẽ:⁊ eo modo iĩfoꝛmat moꝛeſ hominũ. Iẽ ſt animum pꝛeoccu pauit alicuius erroꝛis opinio quicqᷣd aliter afferuerit ſcripiura figuratuʒ bo mines arbitrantur.Mõ autem aſſerit niſi catholicã fidem rebus pꝛeteritis pᷣ ſentibus ⁊ futuris. Pꝛeterritoꝛum nar ratio: eſt futuꝛoꝛum pꝛenunciatio: et pꝛeſentium demonſtratio:ſed hec oĩa ad eandem charitatem nutriendam at q; fouendam ⁊ cupiditatem vitandam atq; extinguẽdim valent: baritate vo De doctrina chꝛſt. ana cõmotum animi ad fruẽdũ deo ꝓpter ſeiplũ: ⁊ ſe atq; ꝓximo ꝓpter deuʒ. Ku piditatem aute motũ animi ad fruẽduʒ ſe ⁊ ꝓximo ⁊ quolibet coꝛpoꝛe nõ pꝛo⸗ pter deum. Quod auteʒ agit indomita cupiditas ad coꝛumpẽdum coꝛpus animũ ſuum flagitium vocatur Quod autem agit vt alteri noceat facinus oi/ citur:⁊ bec ſũt duo genera omniũ pec/ catoꝛum: ſed flagii ia pꝛioꝛa ſunt. Que cum exinanierint animũ eſt in quandã egeſtatem perduxerint in facinoꝛa pꝛo filitur quibus remouedtur impedimẽ⸗ ta flagitioꝛum aut adiumẽéta queran/ aur. Item qð agit charitas ꝙ ſibi pꝛoſit vt ilitas vocatur. Quod autem agit vi P ſit ꝓxuno beneficentia nominatur. Et pꝛecedit vtilitas:qꝛ nemo poteſt ex eo quod non habet pꝛecedeſe alteri. Quaͤ⸗ to autem magis regnuũ cupiditatis de/ ſtruitur tanto charialis augetur. Quic quid ergo aſperum ⁊ quaſi ſeuuʒ faciu dictuq; in ſanctis ſcripturis legitur ex perſona dei vel ſanctoꝛumn eius ad cuè⸗ piditatis regnum diſtribuẽdum valet. Quod non perſpicue lonat non eſt ad aliud referendum: quaſ figurate dictũ ſit: ſicut eſt illud apoſtoli: Lbeſauriʒas tibi ir in die ire ⁊ reuelationis iuſti iu dicij oei: qui reddet vnicuiq; m opera ſua:his quidem qui ᷣm ſuſtinentia bo⸗ ni operis gloꝛiam ⁊ honoꝛeʒ ? incoꝝu⸗ ptionem querentibus vitam eternam: bis qui ex cõtentione ſunt ⁊ diffidunt veritati: credunt autem iniquitati: ira ⁊ indignatio:tribulatio ⁊ anguſtia i om nem animam bominis operantis malũ iudei pᷣmum ⁊ greci: ſed hoc ad eos cuʒ quibus euertuiur ipſa cupiditas qui eti am vincere voluerunt. Cum autem in bomine cui dominabantur regna cupi ditatis ſubuertutur illa aperta eſt locu tio.qui autẽ ieſu chꝛiſti ſunt carnè ſuaʒ crucitixerut cum paſſionibus ⁊ cõcupi ſcetijs niſ qꝛ ⁊ B quedã verba tranſla⸗ ta tractâtur ficuti eſt ira dei ⁊ crucinxe runt: ſed nõ tam multa ſunt vel ta poſi ta ſunt vt ottegant ſenſum ⁊ allegoꝛiaʒ vel enigma faciant quaã ꝓpꝛie figurata locutionem voco. Quod autẽ bieremie dicit: Ecce ↄſtitun te bodie ſupꝛa genteſ 2 regna vt euellas 2 deſtruas ? diſper⸗ das ⁊ diſſipes. nõ dubiũ qͥjn figurata lo cutio tota ſit ad eũ fine referẽda:quem diximus. Que auté: quaſi flagitioſa im peritis videntur ſiue tatũ dicta: fiuue eti⸗ am facta ſint vel ex dei perſona vel ex bominũ quoꝛum ſanctitas nobis con⸗ dẽénatur tota figurata ſunt quoꝛum ad 2 cbaritatis paſtum enucledda ſecreta ſt. ¶Quiſqͥs autẽ rebus pꝛeiereũtibue re ſtrictius vtuur q; ſeſe habent moꝛes eo rum cũ quibus vunt ant intemperans aut ſuperſiuioſus eſt. Quiiquis vo eis ſic vticur vt metas cõſuetudinis bono⸗ rum iter quos verſatur excedat: aut ali quid ſignificat aut flagitioſus eſt. n bominibus enim talibus nõ vſus rerũ ſed libido vtentis in culpa eſt. neq; vl/ lo modo quii qᷓ; ſobꝛius credideru oo/ min pedes ita vnguẽto pꝛecioſo a muè⸗ liere ꝑſuſos:vt luxurioſoꝑ: vt nequam hominu ſolent: quoꝝ talia cõuiia de/ teſtamur Odoꝛ emim bonus fama bo⸗ na elt Quam qaiſquis bone vite ope ri bus baduerit dum veſtigia chꝛiſti ſequi tur: quaſi pedes eius iĩ pcioſiſſimo odo re ꝑudiu. Ita ꝙ ĩ alijs ꝑſonis pl runq; flagitiũ eſt ĩ oiuma vel ꝓphecica perio na magne cuiuſd rei ngnũ ẽ. Alia p⸗ pe ẽ in ꝑditis moꝛibus. alia in olee pꝛo⸗ pheie vaticinatione cõiunctio meretti⸗ cis. Nec n flagitioſe in 2nui s temu lentoꝝ ⁊ lacunoꝛu nudanè co?ea: p0 (. Krtantenti (ltirrloc iscotrnin diigt lengeftgrüſef poteſrealn nſucs preco mrilin ninfllcimume cticzlerums ölnicdamor ſatordedmon⸗ hrerencontnn eſte glunf flaminonnib fonerearumte mnorſekercaut⸗ lencirelrobar ſnus. egn (eregnuin ciekſce füparernde incolpedi femninamm neſtünöͤe⸗ fecunckor⸗ llo eſt vel lloꝛumten bitqnänis Niſ per libi alpat ſoi enarratnre letumnfi Müitepet⸗ ſintsfiner Efcutenin ſaepeben Utüeretl lacuntun dco — iene nar tummuitt nentni oomaie ſrunhuan Algtetu miguifegtt Witinidt wadſent Mun Ctah ieuwtan lehsfanin ls oe 7 “ atpii . NN ðẽ —— öLiber pterea in balneis nudũ eẽ flagitioſum c. Quid igitur locis ſẽpoꝛibus ⁊ perſo/ nis cõueniat diligenter atiẽdendu ẽ:ne temere flagiti repꝛebendamus.fieri.n. poteſt ot ſine aliquo vicio cupidinis vł voꝛacitatis pꝛecioſiſſimo cibo ſapiens dratur inlpiane autẽè fediſſima gule flã ma in viliſſimum olus ardeſcat: ⁊ ſanꝰ quiſq; malerit moꝛe domini piſce veſci qᷓ; lenticula moꝛe eſau nepotis abꝛaaʒ aut oꝛdeo moꝛum iumentoꝛũ. Non.n. ꝓpterea continẽtioꝛes nobis ſũt plere/⸗ q; beſtie quia vilioꝛibus aluntur eſcis. Nam in omnibus huiuſcemodirebus non ex earum rerũ natura quibus vti/ mur:ſed ex cauſa otendi æ modo appe tendi vel pꝛobandum vel ĩpꝛobãdũ qð facimus. Regno terreno veteres iuſti: celeſte regnũ imaginabantur ⁊ pꝛenun ciabat:ſufficiente pꝛolis cauſa erat vxo rũ plurium ſimul cum viro haben darũ inculpabilis conſuetudo. Et ideo vnaʒ feminam maritos habere plurimos ho neſtũ nõ erat. Non enim mulier eo eſt fecundioꝛ:ſed meretrica potius turpun do eſt vel queſtũ vel libergs vulgo que rere. ¶In huiuſcemodi moꝛibus qcqd illoꝛum tempoꝛum nõ libidinoſe facie⸗ bãt quãuis ea facerent que hoc tẽpoꝛe niſi per libidinẽ fieri non poſſunt non culpat ſcriptura etiam quicquid ibi ta le narratur nõ ſolũ hiſtoꝛice ac pꝛopꝛie ſed etiam figurate ac pꝛophetice acce/ ptũ iterpꝛetãdũ ẽ:vſq; in finẽ illum cha ritatis ſiue dei ſiue pꝛoximi:ſiue viriuſ⸗ q;:ſicut enim callares ac manicatas tu nicas habere apud romanos vcteres fla gitiũ erat. Nunc autẽ honeſto loco na tis cum tunicati ſunt nõ eas habere fla gitiũ ẽ.ſic animaduertendũ eſt in cete/ ro quoq; vſu rerũ abeſſe opoꝛtere libi⸗ dine.Que non ſolum ipſa eoꝛum inter quos viuit conſuetudine nequiter abu titur:ſed etiaà ſuper fines eius egreſſa fe ditatem ſuam que inter clauſtra moꝛũ ſolennium latitabat flagitioſiſſima erus ptione manifeſtat. Quicquid autes cõ gruit conſuetudini eoꝛum cum quibus vita eſſe regenda vel necemſtate imponi tur vel offic io ſuſcipitur a bonis ?⁊ mal hominibus ad vtilitatẽ ? bnſicentiam referẽdũ eſt:vel pꝛopꝛie ſicut ⁊ nos de⸗ bemus:vel etiam figurate ſicut pꝛophe tis licet.In que facta legenda cum icu runt indocti alrerius cõſuetudinis:niſt auctoꝛitate repꝛimantur flagitia putt: nec poſſunt animaduertere totam con nerſationẽ ſuã vel in coniugijs:vel ĩ cõ uiuijs vel in veſtitu: ceteroq; humano victu atqʒ cultu alijs gentibus ⁊ alijs tẽpoꝛibus flagitioſũ videri Qua varie⸗ tate innumerabiliũ conſuetudinũ com moti quidam doꝛmitantes: vt ita dicaʒ qui neq; ſtultitie ſomno ſopiebantur: nec in ſapientie lucem poterant enigi⸗ lare:putanerunt nullã eſſe iuſticiam ꝑ ſeipſam:ſed vnicuiq; genti eonſuetudi⸗ nem ſuam inſtã videri Que cum ſit di nerſa ommbus gentibus. debeat auteʒ incõmutabilis manere iuſticia: manifſe ſtum eſt nullam vnq; eſſe iuſticiam:nõ intellexerunt ne multa commemoꝛem Quod tibi fieri non vis alijs ne feceris nullo mõ poſſe vlla eoꝛum gentili di/ uerſitate variari Que ſententia cum re fertur ad dilectionem dei:omnia flagi⸗ tia moꝛiuntur cuʒ ad pꝛoximi omnia fa cinoꝛa:nemo enim vult coꝛumpi babi taculum ſuum:non ergo debet coꝛum pere dei ſeipſum.ſ.Et nemo vult ſibi a quoqᷓ; noceri.nec ipſe igitur cuiq; no⸗ cuerit. Sic eueria tyrãnide cupiditatis charitas r̃gnat iuſtiſſimis legib dilecti omis vei: a pꝛopter dei ⁊ ſui z pꝛoximi De doctrina chꝛſtiana * 4 pꝛopter deũ. Seruabie ergo ĩ locuti Sepe at accidit ut qſᷣs ĩ melioꝛe gre mn mheub onibus figuratis regula buiuimoch: vt du ipiritualis nite uel uel eẽ ſe putat lau eoii tã viu verſetur diligeti cõſderatiõe qd figurate dict eẽ arbitratur que ifero ſetgeete legi: vonec ad regnũ charitatis ĩterpta ribus grachbus pꝛecipiuntur. Ut verdbi Awoferocunne tio ꝑducat. Si ãt Bꝓpe is ſonat nulla Gaiis. Sicsie amplexus eſt vitam cugtuenſn, putet᷑ figurata locuiõ ſipeeptia locutõ le caſtrauit pꝛopter regnũc cloꝛum dc Mnin eolc Cc:auiflagitiũ aut facin vetas: aut vtilita qd de vxoꝛe diligẽda ⁊ regẽda ſanctili Clanbebgenl tẽ aut bnficiẽtiã iubens nõ ẽ figurata bꝛi pꝛecipiũt: non pꝛopꝛie ſed tranſlstte ſotnennifſcn Si at flagitiuʒ aut facinꝰ videt iubere: accipi opoꝛ ere contẽdat.Et quicqd ſta chmmnöniäp aut vtilitatẽ aut beneficẽtià vetare figu tuit ſeruare innupta virginem ſuam tia hntur Ine rata ẽ. Niſi manducaueritis inquit car q́; figuratã locutionẽ conetur interpꝛe ſt adinncir nẽ filij bominis ⁊ ſanguinẽ biberitis ſi. tari: quia dictũ ẽ: Lrade filiam tuam et Gmmnonmine babebitis vitã i vobis. acinus vel flagi magnũ opues perfeceris. Erit etiam titbii lücitliß tiũ videt᷑ iubere. YFigura ẽ ergo pꝛecipi hoc in obſeruationibus intelligendarũ ctPpterftg ens paſſioni deũ eẽ cõmunicadũ:⁊ ſani ſcripturarũ vt ſciamus alia oib/cõmu⸗ Pbatntooff ter atq; vtiliter recõdẽdũ ĩ memoꝛia qð niter: pꝛecipi alia ſingulis:quibus gene Cenokkcul pꝛo nobis caro eius crucifixa ⁊ vulne ribus perſonarũ vt nõ ſolũ ad vniuer / lu ſale rata ſit. Ait ſcriptura: Si eſurierit inimi ſu ſtatũ valitudinis: ſed etiam ad ſuum (ißſpfſethin cus tuus ciba illuʒ. Si ſitit da potũ illi. cuiuſq; mẽbꝛi pꝛopꝛid infirmitatẽ me⸗ nncedr poc nullo dubitãte beneficẽtiam pꝛece dicina pertineat:iĩ uo quippe genere cu ſocſnicc pit: ſed ꝙ ſequit᷑.hoc enim faciens car⸗ rãdũ ẽ: ꝙ ad melius genus non poteſt ſederage bones ignis cõgeres ſuꝑ caput eius ma exigi. Icẽ cauendu ẽ ne foꝛte ꝙ in ſcri⸗ boRdCun liuolẽtie facimus putes iuberi.nõ igik pturis vetenbus pꝛo illoꝛũ tẽpoꝝ cõdi⸗ Calonden dubitaueris figurate dictũ: ⁊ cu poſſit tione etiam ſi non figurare: ſed ꝓpꝛie i⸗ Ualuſeeſt dupliciter ĩterpꝛetari: vno modo adno telligat nõ flagitiũ neq; facinus: ad cnankin cẽdũ altero ad pꝛeſtandũ ad beneficẽ iſta etiã tepa quis putet in vſum vile lonmneci⸗ tſtiã te potius charitas reuocet: vt intelli poſſe tranſierriꝙ niſi vominate cupidi ſpa ſlte gas carbones ignis eẽ vrentes peniten tate? ipſarũ quoq; ſcripturaru euerte/ Leccric nie gemitus quibꝰ ſupbia ſanat᷑ eius: q da eſt latellitũ querete non faciet. Nec fuond dolet ſe inimicũ fuiſſe hoĩs a quo ei mi intelligit miſer ad hanc vtilitatẽ illa ee aconu ſerie ſubuenit. Itẽ cũ ait dñs:qui amat poſita vt ſpei hene homines ſalubꝛiter fihogen animã ſuã ꝑdit eam nõ vtilitatẽ vetare videant ⁊ conſuetudinẽ quà aſpernan nnniotsi putandus ẽ qua debet qᷣſq; conſeruare tur poſſe babere vſum bonu:2 eaz qua inote animã ſuã.i.perimat arqʒ amittat vſum amplexantur ec poſſe dnabilé:ſi bi Cnlinns eius quẽ nüc habet peruerſũ atq; ppo cbaritas vtenun: hic cupiditas atten/ Mikrnen ſteꝝ ꝙ inclinat palibvt etna no que datur. N ſi multis vxoꝛibus caſte vti fſinbiſe rat. Scriptũ é: oa miſericoꝛdiã ⁊ ne ſu⸗ quiſq; pꝛo tempoꝛe potuit:poteſt aliue merde ſcipias peccatoꝛeʒ. Poſterioꝛ pars ſen⸗ vna libidinoſe magis enim pꝛobo mul N tentie buiꝰ uidef᷑ netare beneficentiam taru fecunditate vtente pꝛoptet aliud: n Ait enim ſuſcipias peccatoꝛem. Intel⸗ qᷓ; vnius carne fruente pꝛopter ipſam. ſheſen ligas enim peccatoꝛem figurate poſuu ¶ Ibi enim queritur venitas tempoꝛu Ndon ꝓ peccato:vt peccatũ eius nõ ſuſcipiag Opoꝛtunitatibus congi ua bi latiat en W D gielakiten rmnn iſnnluii — mniimt aipe uli ne ſtrutni⸗ Mopniin Snnd amn uuſt ſe eiſe him u piditas tempoꝛalibus voluptatibus i/ plicata. Infe rioꝛiſq; gradus apud deuũ ſunt quibus ſecundum veniam conce⸗ dit apoſtolus carnalem cum ſingulis coniugibus conſuetudinẽ pꝛopter intẽ perantiam eoꝛũ quã illi qui plures ſin⸗ guli cum haberent ſicut ſapiẽs in cibo 7 potu non niſi ſalutem coꝛpoꝛis:ſed in cõcubitu nõ niſi pꝛocreationẽ filioꝛum intuebantur. Itaq; ſi eos in hac vita in ueniſſet adiunctus domini aduentus cũ iam non mittendi ſes colligendi la/ pides etiã eẽt tẽpus ſta im ſeipſos ca⸗ ſtrarent ppter regnu celoꝛũ. Non è er go in carendo difficultas niſi cum ẽ in carendo difficultas niñ cũ ẽ in habẽdo cupiditas. Nouerat quippe illi bomiĩes etiã in ipns coniugibus luxuriã eẽ in/ temperatiã abutẽdi ꝙ tobie teſiat᷑ oꝛa tio:quâdo ẽ copulatꝰvxoꝛi. Ait eniʒ: be nedictus es domine s patrũ noſtro ⁊ benedictũ nomẽ tuũ ſactũ i ſecula le culoꝛu. Benedicant te celi ⁊ oĩs creatu ra: tu feciſti adã ⁊ dediſti illi adiutoꝛiũ euam. Et nũc dñᷣe iu ſcis quoniam non luxurie cà accipio ſoꝛoꝛqn meam: ſed ipſa vitate vt miſerearis noſtri domine Sed,qui effrenata libidine vel per mul ta ſſupra diffluẽtes euagantur:vel ĩ ipᷣa vna coniuge nõ ſolũ excedut ad libero Frũ pꝛocreationem pertinẽtẽ modũ:ſj ẽt in maioꝛis intẽperatie ſoꝛdes inuerecũ dia oĩno ſeruilis culuſdà libertatis ac⸗ cumulãt:nõ credüt fieri potuiſie: vt tẽ/ perãter multis feminis antiqui vterent viri: nihil ſeruantes in uſu illo niſi ↄgru um tempoꝛa ꝓpagande ꝓlis officium: Et ꝙ ipſi laqueis libidis obſtricti uel ĩ una non faciuũt nullo mõ in multis fie ri poſſe arbitrant᷑: ſed ipſi poſſũt dicere nec honoꝛari qdẽ atq; laudari opoꝛtę se uiros bonos ⁊ ſanctos qui ipſi cum . 4 8* ͦǴ.8l RRM * * ⸗ — bonoꝛantur atq;; laudant᷑ intumeſrũt ſuperbia tãto auidioꝛes inaniſſime glo rie. quãto eos frequẽtius atq; latius li gua blandioꝛ uentilauerit. Qua ita le⸗ ues fiunt:vt eos rumoꝛis aura ſiue qne pꝛoſpera ſiue que aduerſa exiſtimant᷑ I qualibet inuenit noꝛaginer fla gitioꝛuʒ aut in facinoꝛũ etiaʒs ſaxa collidat: uide ant ergo qᷓ; ibi arduũ ſit atq; difficile. nec landis eſca illici:nec cõtumeliarum acculeis penetrari: ⁊ nõ ex ſe alios men tiant. Credant potius apoſtolos nr̃os nec cũ ſuſciperẽtur ab hominibus ifla tos fuiſſe nec cum deſpicerẽtur eliſos. Mentra quippe tentatio defuit illis ui ris.nã ⁊ credẽtiũ celebꝛamur pꝛeconio 2 perſequẽtiũ maledictis infamabarur ſicut ergo iſti pꝛo tempoꝛe utebant᷑: ſic illi uetes uſũ feminaꝝ ad ſui tẽpoꝛis cõ uenientià referentes nõ patiebant eaʒ dominationem libidinis cin ſeruiunt qui iſta non credunt Et ideo iſti nullo modo cobiberent ab inexpiabili filioꝛũ odio a quibus uel uxoꝛes uel concubi nas ſuas attentaras ain attractatas eè cognoſcerent: ſi eis foꝛte tale accidiſſet Rex antem dauid cuʒ hoc ab ĩpio atqʒ immani filio paſſus eſſet non ſolum fe rocientem tolerauit:ſed etiam planxit extinctum. Non enim carnali ʒelo irre titus tenebatur quem nullo modo iĩiu⸗ rie ſue:ſed peccata filij commouebant. nam ideo ſi ninceretur euʒ occidi pꝛ'o hibuerat:vt edomico ſeruaret᷑ penitẽdi locꝰ.Et quia non potuit non oꝛbuateʒ doluit in eius intitu: ſed quia nouerat i quas penas tã ĩpia ⁊ adultera ? pari cidalis aĩa raperetur.ndq; alio pꝛius fi lio qui ĩnocens erat: pꝛo quo egrotatę. affligebatur moziente letatus eſte Et boc maxime apparet qua inoderaſio ne ac temperauria li mini femuns ute N QV⅛.äe doctrina chꝛiſtianag dantt: ep ců in vnaͤ illicite irruiſſet rex idẽ en u quodaã etatis ⁊ tẽpoꝛaliũ rernʒ ꝓſperitatibus arrepius. Cuius ẽt mari tũ occidẽduʒ pꝛeceperat accuſat eſt ꝑ ꝓpheta. Qui cũ ad eũ veniſſet cõnincè⸗ duʒ de peccato: ꝓpoſuit ei ſimilitudieʒ de paupere qͥ habebat ouẽ vnd cuiꝰ vi/ cinus multas cũ haberet ad aduẽtũ ho ſpitis ſui.vnicã potius vicini ſui pauꝑis ouiculã exhibuit epulãdã. In quẽ com motus dauid occidi eũ inſſit ?⁊ quadru plicari onẽ pauperi:vt ſeſe neſciẽs ↄdẽ naret:qui peccauerat ſciẽi. Qõ cũ ei ma nifeſtatũ eẽt:⁊ diuinitus denũciata vin dicta dilnit penitẽdo peccatũ:ſʒ tamè ĩ bae ſimilitudine ſtupꝛũ tantümodo de ſignatũ ẽ de oue vicini pauꝑis.De mari to aüt mulieris:bhoc ẽ de ipſo pauꝑe: qᷣ vnã ouẽ babebat:occiſo nõ ẽ ꝑ ſimilitu dinẽ iterrogatus dauid vt ĩ ſolũ adulte riũ diceret ſniam dãnatiõis ſue.Ex quo itelligit᷑ quãta tẽperantia multas mu/ lieres babuerit:qñ de vna ĩ qua exceſſit modũ a ſeipſo puniri coactus ẽ: ſʒ ĩ iſto viro imoderate hinus libidinis nõ per⸗ mãſio ſʒ traſitus fuit. Pꝛopterea. n. ab arguẽte ꝓpbeta ille illicitus appeti⸗ tus hoſpes vocatus c. Nõ.n.eũ dixit re gi ſuo ſʒ hoſpiti ſuo:vicini paugis oueʒ ad epulandu exbibuiſſe. At vo in eius fi liũ ſalomonẽ nõ quaſi hoſpes tranſitũ habuit:ſʒ regnũ iſta libido poſſedit. De quo ſcriptura nõ tacuit culpãs eũ fuiſ/ ſe amatoꝛe mulierũ. Cuius tii initia de ſiderio ſapitie fragrauerũt:quam cum amoꝛe ſpirituali adeptus eét amoꝛe car nali amiſit. Ergo q;q; oĩa que ĩ vete ris teſtamẽti libꝛis geſta ↄtinẽtur:nõ ſo lu ꝓpꝛie: ſ etid figurate accipienda ſint tamé etiã illa que ꝓp:ie lectoꝛ accepit: iz laudati ſũt qui ea feceriſt: ſj tamen en abboꝛꝛent a ↄſuetudine bonoꝝ qui pꝛi⸗ mo aduentũ dñi dinina pcepta cuſtodi unt figurà ad intelligẽtiaʒ referat: factũ vo ipſũ ad moꝛes traſferat. Multa eni ſũt que illo tẽpoꝛe officioſe facta ſũt: q̃ modo nisſ libidinoſe fieri non pñt.Siq̃ vo peccata magnoꝝ viroꝝ legerit: iñ et ſi in aliquã figura rerũ futurarum aiad nertere atq; idagare poterini:rei tamen geſte ꝓpꝛietatẽ ad hũc vſum aſſumant vt ſe nequaq; recte ſuis factiſ iactare au deãt: ⁊ pꝛe ſua iuſticia ceteros tcq;ᷓ pec⸗ catoꝛes ↄtemnant:cũ videdt tantoꝛũ vi reꝝ cauédas tépeſtates 2 flenda nau fragia. Ad boc.n. etid ipſa peccata il⸗ loꝝ hominũ ſcripta ſũt:vt apoſtolica il⸗ la ſnia vbiq; tremenda ſit qua ait. Qum ꝓpter qui videt᷑ ſtare videat ne cadat. Tulla.n.fere pagina ẽ ſanctoꝝ libꝛo:ũ in qua nõ ſonet ꝙ ſupbis reſſtit deꝰ:hu milibus aũt dat gratiäã. Maxime ita q; inueſtigadũ ẽ vtrũ pꝓpᷣa ſit an figurs ta locutio qua itelligere condtur. Naʒ cõperto ꝙ figurata ſit adhibitiſregulis rerũ quas i pᷣmo libꝛo digeſſimus faci⸗ le ẽ eam verſare oĩbus modis donec ꝑè⸗ ueniam ad ſuiam veritatis: pᷣſertim cũ vſus acceſſerit pietatis exercitatione ro boꝛatus. Inuenimus aũt vtrũ ꝓpꝛia ſit an figurata locutio illa intuẽtes que ſu pꝛadicta ſũt Qò cũ apparuerit vba qui bus ↄtinẽtur aut a fimilibuſ rebꝰducta inueniũtur: aut ab aliqua vicinitate at tingẽtibus Sʒ qm multis modis res ſimiles rebus apparẽt nõ putemus eè pꝛeſcriptũ:vt ꝙ i aliquo loco reſ aliqua p Rimilitudinẽ ſigniſicauerit hoc eã ſem per ſignificare credamus. Nam ⁊ in vi⸗ tuperationẽ poſuit fermẽtũ domincũ laudẽ cũ diceret: Simile ẽ regnũ celoꝝ mnlieri que abſcõdit fermẽruʒ iĩ tribus meiuris farine donec fermetaret totuͤ. gfmuf. . . oigt n giegzlgtitrit cMdterſ dillindono⸗ Hlitudines ⸗ fmetoſupu oſignifcar etndnindaf lieicl . ommgiisr gaberpesit Imalocut i. boo⸗ Mmibeaobet molthelbe ntbeegui nedebüfgn ſicnacönen fſchndenei⸗ ſtincnin⸗ kimmnden Teertien ſgodnoic noriv igeteztue toeſemmnen utotbzne Uennoͤer Eifironnr⸗ Weponke hllüſgri Ungtſortü Mutgterine gitiinkn lurzgnfe hikgſöͤſne . S= nligie iin Anlkie Rr dantiint itgnnmmn 4 4 niddie eiti mmraiſtin Kirtrat Nenaip rwſrntit modſt Knnn Lpiguntin Ami De jinihitn umncin mſtnii⸗ kwne S nwin u, ¹ i Rl 6 e tit “ . * DPnius igit᷑ darietatis obſer uatio dii⸗ s9 hʒ foꝛmas:ſic.n.aliud atq; alind res queq; ſignificdt: vt ant ↄtraria aut tãtũ modo diuerſa ſignificẽt. Cõtraria.ſ. cũ ats in bono als ĩ malo res eadem ꝑ ſimilitudines ponit᷑:ſcut hoc eſt qo de fermẽto ſupꝛa diximus. Cale eſt etiã ꝙ leo ſignificat chꝛiſtũ vbi dicit᷑: Uicit leo de tribu iuda.ſigniſicat diabolũ vbi ſcri tũ ẽ:aduerſarius veſter diabolus tãq; eo rugits circuit querẽs quẽ deuoꝛet. Jiaſerpés ĩ bono c aſtuti vt ſeventes In malo aũt.ſerpẽs euã ſeduxit aſtutia ſua. In bono panis.ego ſũ panis viuus qui oe celo deſcẽdi. In malo paniſ.Pa nes occltos libẽter edite. Sic ⁊ alia plu rima.Et bec quidẽ que ↄmemoꝛam mi⸗ nime dubiã ſignification gerũt:qꝛ exẽᷣ pli gratia cõmemoꝛaui:nõ niſi viã ma/ nifeſta debuerũt. ¶¶ Sũt autẽ que ĩcer/⸗ lix ĩ mann domini vini meri plenꝰ mix⸗ to. Incertũ eſt. n.vtrũ iram dei ſignificʒ ſi vſ ad nouiſſimaà pena ideſt vſq; ad fe⸗ cem potius ſcripturarũ gratiaʒ a iudeis ad gẽtes tranſiturã:qꝛ ĩclimauit ex boc in hoc remanẽ᷑tibus apud iudeos obſer uationibus quas carnaliter ſopiũt: quia fex eius nõ eſt exinanita. eadẽ ñi in ↄtraria:ſʒ tm̃ in diuerſa ſignifi catõne ponit᷑illud eſt ĩ exẽplũ ꝙ aqua ⁊ populũ ſignificat.ſicut ĩ apocalipſi le⸗ gimus ⁊ ſpiritũ ſanctũ.ſicut ⁊ illud:flu⸗ mina aque viue fluent oe vẽtre eins. et ſiquid aliud atq; alind ꝓ locis ĩ quibus penitur aqua ſigmiſicare ĩtelligitur.ſic ? alie res nõ ſingule:ſjj vnaqueq; earũ nõ ſolũ ouo aliqua dinerſa: ſed etiã nõnũ⸗ ; multa ſignificat ꝓ loco ſentẽtie ſicnt poſita reperiũtur. vbi autẽ apertius re ⸗ periũtur ibi oiſcẽdũ eſt quomodo in lo cis intelligãtur obſcuris. ¶ Neq; en iʒ u vero reſ .11). melins põt intelligi ꝙ oeo dictũ eſt. ap pꝛehẽde anma ⁊ ſcutũ:⁊ exurge in adiu toꝛiũ mibi:qᷓ; ex illo loco dbi dictum eſt Domine vt ſcuto bone volũtatis tue co ronaſti nos. Nec tamè ita iam vt vbi⸗ cũq; ſcutũ ꝓ aliquo mnnimẽto legeri/ mus poſitũ nõ accipiamus niſ bonam volũtatem dei.Dictũ eſt enim ⁊ ſcutum fidei ĩ quo poñitis ſagittas maligni igni tas extinguere.nec rurſũ ideo debemus in armis huiuſcemodi ſpiritualibus ſc& to tantũmodo fidẽ tribnere:cũ alio los co etià loꝛica victa ſit fidei. induti iquit loꝛica fidei ⁊ charitatis. Quado auté ex eiſdẽ ſcripture cerbis nõ vnuʒ aliqd ſed ouo vel plura ſequũtur eti ſi latet quid ſenſerit ille qui ſcripſerit:nibil pe⸗ riculi eſt. ñ qðlibet eoꝝ cõgruere verita ti.ex alijs locis ſanctarũ ſcripturarũ do 1 ceri poteſt. id tamè eo conante qui diui tũ ſit in quà partẽ accipi debeãt ncut ca na ſcrutatur eloquia: vt ad veritateʒ p⸗ ueniatur auctoꝛis:per quẽ ſcripturaʒ il⸗ lam ſanctus oꝑatus eſt ſpiritꝰ: ſiue hoe aſſequat᷑ ſiue aliam ſentẽtiam de illis x bis que fidei recte nõ refragatur excul pat teſtimoniũ habẽs a quocunq; alio loco diuinoꝝ eloquioꝝ.Ille quippe au ctoꝛ ĩ eiſdẽ vbis que intelligere volumꝰ 2 ipſã ſententià foꝛñtan vidit.⁊ certe di ſpiritus qui ꝑ eũ hoc operatus eſt etiaʒ ipſã occurſuram lectoꝛi vel auditoꝛi ſi/ ne onbitatione pᷣuidit: ĩmo vt occurre⸗ ret:qꝛ ⁊ ipſa ẽ veritate ſubnixa puidit: nã quid in diuinis eloquijs largiꝰz vbe rius potuit dininitus paideri q; vt ea/ cem vᷣba ꝓluribus intelligantur modis quos alia nõ minus diuina conſtantia faciat appꝛobari. Ubi auteʒ ſenſus erui tur cuius incertũ certis ſanctarum ſeri pturarũ locis nõ poſſit aperiri reſtat vt reddita ratione manikeſt appareat eti am ſ ille cuius vba intelligere q̃rimus eũ fone nõ ſenſit.ſj hec còſuetudo peri culoſa ẽ.per icripturas.n.diuinas mul to rutius ambulat: quas verbis trãſla⸗ tis opacatas ↄſcrutari volumus.aut B; inde exeat qð nõ bʒotrouerſiã aut ſibʒ ex eadẽ ſcriptura vbiq; ex eiꝰinuẽtis aiʒ adbibitis ieſtibꝰterminet᷑. Sciãt aut liĩa ti modis omnibus locutiõis quos grã matici greco nomine tropos vocã:: an⸗ ctoꝛes noſtros vſos fuiſſe ⁊ multiplici⸗ us atq; copioſius qᷓ; poſſit exiſtimare ł credere qui neſciũt eos ⁊ ĩ alijs iſta di/ dicerũt. Quos tamẽ tropos qͥ nouerũt agnoſcũt i litteris ſctis eoꝛũq; ſcientia ad eas intelligẽdas aliquantu lũ adiu uant᷑:ſed hoc eos ignariſ tradere nõ de cet ne artẽ gramaticà docere vidcamur Exera ſane vt diſcãtur admoneo nemo q́;uis ſuꝑius id iam admonuerim.i.i ſe⸗ cũdo libꝛo.vbi de liguarũ neceſſaria co gnitione oiſſerui:na littere a qͥbus ipſa grũtnatica nomẽ accepit. grmatica.n. greci litteras vocãt ngna vtiq; ſonoꝛuʒ ſut ad articulatã vocẽ quã loqmur pti⸗ nẽtium. Iſtoꝝ aũt tẽpoꝝ nõ ſolũ exem pla ſicut omniũ ſʒ quoꝛuũdã etiã nomia ĩ diuinis libꝛis leguntur.ſicut allegoꝛia enigma parabola QuÄauis pene omneſ tropi q liberali dicutur arte cognoſci ẽt in eoꝝ repiamur loquelis qͥ nullos grã maticos audierũt:⁊ eo quo vulgus vii⸗ tur ſermone contẽti ſũt.Quis.n.nõ di/ cit ſic joꝛeas.q tropus metaphoꝛa no⸗/ minatur. Quis nõ vicit piſcinã eã que nõ habʒ pices:nec facta ẽ ꝓpter piſces Et tamẽ a piſcibus nomẽ acceꝑit:qͥ tro pus caratreſis dicitur./.Lõgũ eſt ito modo ceteros ꝑſequi.ſam vſq; ad illoſ puenit vulgi locutio. Qui ꝓpterea mira bilioꝛes ſũt:qꝛ circa quã vicitur ſignifi/ cãt.ſicuti ẽ que appellatur ironia vłlan tifraſio.ſed ironia ꝓnũciatione indicat De doct rina chriſtiang quid velit intelligi: vt cũ dicimus bomi ni mala facieti res bonas facis. Antifra ſis vero vi cõtraria ſignificet non voce ꝓnuaciantiſ efficitur: ſʒ aut vba aut ſua qð loquimur:velut ñ dicamus caue il⸗ lu qꝛ bonus homo eſt.Et quis talis nõ Dicit indoctus nec omnino ſciens quid ſcit vł quid vocetur iropius. Quoꝑ co gnitio ꝓpterea ſcripturaru ambiguita-⸗ tibus diſſoluẽdis eſt neceſiaria:q: cum ſenſus ad ꝓpꝛietatem verboꝝ ſic aceipi atur abſurdus eſt. Querendũ eſt vii; ne foꝛte illo vel illo iropo vietum ſu ꝙ non itelligimus: 2 ſie plieraq; inneta ſe Lbicenius quida qui. cõtra donatiſtas iuectiſſume ſcripſir ca que latebant fuerit donatiſta ⁊ illic innenitur abſur diſſimi coꝛdis.vbi eos non ex omnipar te relinquere voluu:ecit libꝛum quem vocauit regi arum: qꝛ in eo quaſdam ſeptem regulas execitus e quibus qua ſi clauibus diiinarũ ſcripturarùa piren tur occulta.quarũ pᷣnam ponit de vno ⁊ eius coꝛpoꝛe.icoaʒ de dñii coꝛpoꝛe bis⸗ partito. Lertiã oe ꝓmiſſis ⁊ lcge.Quar. tam de ſpecie ⁊ genere.Quiniaã de tem pe ꝛibno. Sextã de recapitulatione. Se ptumam de diabolo ⁊ eiꝰR coꝛpoꝛe.Que quidẽ cõſiderata ſicut ab lo aperiunt parũ adiuuant ad penetradum que re⸗ cta ſunt diuinoꝛũ eloquioꝛũ: nec ſame. omnia que ita ſcripta ſũt vt non facile intelligantur: poſſunt bis regulis iue⸗ miri. Sʒ alijs modis plurimis quos nu⸗ mero ſepteno quo adeo nõẽ iſte com/ plexus:vt idẽ ipe mulia exponat obſen n ltuhin Ulitoniͤnee eitetellie ſenlutapocalipſt quoꝑ oꝛigo ecõtrario eſt.ſicut appelltt cnoiinellge lucus ꝙ minume luceat: aut ita dici con ſueuit aliquid q;uis etiã non ecòtrario: veluti cũ querunus accipere ꝙ ibi non eſt:⁊ reipondetur abudat:aut adiũctis Vbis facimus vt a cõtrario intelligatur ſiſreqaibusſſ Cnaurmoltilie Nosongelosi ancopoli⸗ eriettegolan Cnlſuna gerte iſ nam coll ntnimisopen mulonolr Unſgibbiſegn haeinte mtertbunee tndrinaſd ennenedad ſgeſtenceſk (cſſanädatin Irlbeling um legnt careſiten ſelegite Peſumoel guriſnid Unmicanine. poneſten nruſg p nen Mcdier murz En WAia MS SnACNNr duCPN wit Ahmar in reranm mmien 4 ¶iber ra:in quibus harum regularũ adhibet nuilã: quonid nec opus eſt. Neq; enim aliquid tale illic verſatur aut queritur: fſlcnit in apocalipſi ioannis querit quem admodũ intelligẽdi ſũt angeli ecclefia/ rũ ſeptẽ quibus ſcribere iuberur:⁊ ratõ ecinatur multipliciter: ⁊ ad boc puenit xt ipios angelos ĩtelligamus eccleſias. In qua copioſiſſima di putatione nihil iltarũ eſt regularum:vtiq; ⁊ res illic ob ſcuriſſima queritur 2 exẽpli gratia ſatis dictũ ſit.nam colligere omnia nimis lö gum ⁊ nimis operoſum ẽ que obſcnra ſunt in ſcripiuris canoniciſ vt nihil iſto rum ſeptẽ ibi reqnirendũ ſit. Iſte auteʒ cum bas velut regulas cõmendaret: tã tum eis tribuit quaſi omnia que in lege ideſt in diuinis libꝛis obſcura poſita in⸗ ne nremns his bene cognitis atc; adbi bitis ifelligere valeamꝰ ita qnippe exoꝛ ſus eſt eundẽ libꝛum cũ diceret. e⸗ ceſſariũ duri aut omnia que mihi vidẽ⸗ tur libellu regularũ ſcribere ⁊ ſecreto⸗ rum legis veluti claues 2 luminaria fa bꝛicare: ſũt eniz quedã myſtice que oni uerſe legis receſius obtinẽt= veritatis theſauros aliquibus inuiſibiles faciunt Quarũ ſi ratio regularũ ſine innidia vt cõmunicamns acrepta fuerit clanſula queq; patefient ⁊ obſcura dilncidahun tur:vt quiſq; pphetie ĩmenſam ſalinaz perambulãs his regnlis quodãmodo quaſi lucis tramitibus ns ah er ſoꝛe deſendatur. / Pic ſi dixiſſet. Süt enim quedam regule myſtice que non nullos legis receſſis obtinent:aut cer⸗ te que legis magnos ?eceſſus obtinent non autem ꝙ ait vniuerſos legis receſ 89 neq; dixiſſet: clanſa queqʒ patefient zelanſa multa pa tefiẽt: veꝑ dixiſſi: nec 1d laboꝛato:atqʒ vtili operi ſuo plus qᷓ; res poſtulat odo ĩ ſpem falſã lectoꝛc dd coꝛpoꝛi.i.qͥd xpᷣo:qͥd eccle nõ ſolu ĩ eternũ: nò ci illo eè dicèdi ſũt qᷓ;nis ĩ eins e vi R ? ð eius miſiſſet. Qò ideo dicẽũ putaui vt ⁊ liber iſte legat᷑ a ſtudioſiſ:qꝛ plurimũ adiuuat ad cripturas itelligedaſ:⁊æ nõ de illo ſperet᷑ tamũ quantũ nõ hʒ. Can te ſane legẽdus ẽ nõ ſolum ppter illa que ſicut donatiſtahereticꝰloqᷣt᷑. Quiꝗ autẽ doceant vel admoneat iſte ſeptey regule bꝛeuiter oſtẽdam Prima de dñno ⁊ eiua coꝛpoꝛe ĩ qua ſciè es aliqũ capit ⁊ coꝛpoꝛis.i.chꝛiſti 2 eccleſie vndã pſonaʒ nobis ĩtimari.neqʒ.n. fruſtra di ctũ fidelibus:ergo abꝛae ſemẽ eſtis.cuʒ ſit ſemen vnu abꝛae qõ eſt chꝛiſtuſ.non heſitemus quãdo a capite ad coꝛpꝰvel ad caput.tranſit᷑ a coꝛpoꝛe:⁊ m no rece dit᷑ abo na eadẽqʒ pſona.¶ na.n.perſo na loqͥtur dicens:Sicut ſponſo ĩpoſuit mibi mitrã ⁊ ſicut ſponſam oꝛnauit me oꝛmamẽto:⁊ tamè qͥd hoꝝ dmini capiti eſie oueni/ at: dtiqʒ intelligẽdũ eſt. ¶ Scᷣa de dnli coꝛpoꝛe biptito quide nõ ita debuit appellare.Mõ.n.reuera coꝛpus oñni eſt ꝙ cũ llo nõ erit ĩ eternũ:ſj dicendũ fu⸗ it de dnñi coꝛpoꝛe vero atqʒ ꝑmixto: aut vero atqʒ ſimulato vel quid alið: quia veꝝ etiã nüc hipocrite deant᷑ eccla. Unde poterat regulsa iſta ſic appellari vt diceret de pmixta eccle ſia. Qne regula lectoꝛc vigilantẽ requi rit. quddo ſcriptura iam ad alios loqua tur tdq; ad eoſipſos ad quos loqueba tur videt᷑ loqui:uel de ipſis cum de ali is iam loqtur tanqᷓ; vnũ ſit vtrũqʒ coꝛ pus ꝓpter tẽpoꝛalẽ cõmirxtionẽ ? cõio nẽ ſacramèroꝝ ad hoc ꝑtinet ĩ canticis cant icoꝝ. Fuſca ſuʒ ⁊ ſpecioſa vt taber nacula cedar ipecioſa ſum vt pelles ſa⸗ lomonis. lon.n.ait fuſca fui vt taber⸗ nacula cedar: ⁊ ſpecioſa ſuz: vt pelles ſa lomonis.ſed vtrunqʒ ſe eſſe oicke Poter ͦ? doctrina chꝛſſtiana tempoꝛalem vnitatẽ intra vna retia pi⸗ cium bonoꝛũ : maloꝛu. Cabernacula eniz cedar ad iſmaelein periinet: qui no nerit bere s cum filio libere. Nacq; cum de bona parie dicat deus ducã cecos ĩ viam qua non noꝛũt calcabũt ⁊ facia ulis tene bꝛas ĩ lucem ⁊ pꝛaua ĩdirectũ ¶ mec verba faciã ⁊ non dereliquam eos mox de illa parte que mala ꝑmixta dicit ipñ at ſlum cõuerſi retroꝛ um: q; uis alij ſigmiicentur bis vᷣbis.ſqʒ quoniã nunc ĩ vno ſunt tãq; de ipſis loquit᷑ de qubꝰloquebat᷑:m in ſemꝑ in vno erũt. Iple etiã quippe Ülle ſeruus cõmemoꝛa lus in euangelio:cuiꝰ oñs cum venerit dinidet eũ ⁊ partẽ ei cũ hipocrilis po / nei. Lertia regula ẽ de pꝛomiſis ⁊ lege que alo mmõ oxi põt de ſpiritu ⁊ lr̃a: ſi cut nos eã appellauimus cuʒ ve bhac re icriberemus. gratia mãdato:bdec autẽ mibi magis vr magna queſtio qᷓ; regula: que loluẽ tis qutſtionibꝰadhibẽda ẽ: hec eſt quã non intelligẽtee pelagiani vel condide runt ſuã hereſim vel bau erũt. Laboꝛa nit in ea diſſoluẽda Chiconius bñ: ſed nõ plane.Diſpmãs.n. de fide ⁊ operibꝰ oꝑa nobis dixit daria deo merito fidei ipiã vero fidè ſic eẽ ⁊ nobis vt nobis ñ nt a deo. Nec attẽdit apoſtolũ dicenteʒ pax fratribꝰ⁊ charitas cum fide a do pa ire ⁊ vomino ieſu xpᷣo:ſed nõ erat exx tus hane bereſim:que noſtro tẽpoꝛe ex oꝛta multũ nos vt gloꝛiam dei que per dominum noſtrũ ieſũ chꝛiſtũ ẽ aduer/ ſus eã defenderem exercuit: ſecundũ id ꝙ ait apoſtolus: Opoꝛtet hereſes eẽ vI ꝓbati manifenti fiant in nobis. mul⸗ 10 vigila ni ꝛes dil gentioꝛeſq; reſdi/ dit:vi animaduerteremꝰ in ſcripturis ſa cil ꝙ iſtũ thiconiũ min attẽtũ ſollicitũ qʒ minus ſine hoſte ſollicuũ fugit etiaʒ „ 7 Põt etiam ſic dici de ip ſ ſcilicet ſidẽ domim illius eè aͤ mè⸗ ſurã vnicuiq; partitur:ex qua ſententia quibuſdã dictũ ẽ. Uobis datum ẽ pꝛo chꝛiſto non ſolũ vt in e credatis: verũ ẽt vt pꝛo eo patiamini. Unde quis du/ bitet vtrũq; eẽ dei donũ qui fideliterat q; intelligẽter audit vtrũq; donaiũ pła lunt ⁊ alia teſtimonia quibꝰid onñiurd ſi hoc nũc nõ agimus:alibi at atq; alibi ſepiſſime egimꝰ iſta. Quarta thiconij re gula ẽ de ſpecie ⁊ genere:ſc eniʒ eẽ vo⸗ cat volens ĩtelligi ſpeciẽ partẽ:gen at totũ:cuins ea pars ẽ quã nũcupat ſpẽʒ ſicut vnaqueq; ciuitas pars ẽ vtiq; vni nerſitatis gentiũ:hac ille vocat ſpeciem genus at oes gentes. Neq; hic ea diſſe rendi ſubtilitas adhibẽèda ẽ que a diale cticis irabit᷑:qui ĩter partẽ ⁊ ſpeciẽ quid interſit acutiſſime oi putat. Eadẽ ratio ẽ m non de vnaquaq; ciuitate:ſdð vna quaq; pꝛouincia vel geme vel regno tia le aliquid in diuuus reꝑiat᷑ cloquiis: n ſe lũ enim. verbi gratia:de hiernſalẽ vel de aliqua gẽetiũ ciuitate:ſiue tyro ſiue babylonia:liue aliqua qualibet dicitux aliquid inacripturis ſanctis qð moduʒ eius excedat ⁊ conueniat potiꝰ oĩb ge tibꝰ:verũ eniam de iudea de egypto de aſſyria ⁊ quacũq; alia gente ĩ qua ſunt plumrime ciuitates:nõ tamẽ ſorus oꝛ bis:ſed pars eius dicit᷑ ꝙ tranſeat eiue modũ congruat ⁊ potins vniuerſo cui h pars eſt: vel ficut iſte appeilat generi cui B ſpẽs Unde ⁊ in noticiã eulgi d⸗ ba iſta venerũt: vt etiam idiote itelligat quid ſpecialit᷑ qͥd generaliter ĩ quocun qʒ pꝛecepto ĩperiali ſit conſtitutu. Fit tius ad chꝛiſtũ vel eccleſiam euius ille pars ẽ relata clareſcunt. Nec ſpecies ſẽ etiã boc oe hoĩib' ſicu: ea que de ſalooℳñ ſochtizrf mone dicuntur excedũt eiꝰ mediũ ⁊ po per excedit᷑.ſepe emim talia dicunt que gtt Vilinecc oroogens e Dirſiinn iſpneqgen Cportkeliu (onnaiſe itiläidint Hisſeisßmni igpieopar eImnnei ipen Amiceze Minzfuntan (liccerſecle ſlooroiſue (aeifaats elspoorlus ſireüüctens ychoora (ikccdo Ppolaan ſioimede cgo ſüdeſ⸗ admodü⸗ (turn anteochi lert ogn hci po⸗ ſogaquan de ſmula nhovobis Moipobi ſegeſnet fitinoti fiene Aipurbe ünrgte wi 'ndnt Etcce * . . 4 unigtii Ngamnmmi üdiltgt Gnn he nus oiti mir miiſts gaat AA elniil ianer oendd nmiN, um lin Gſt gtung öLiber vel ei quoq; vel ei foꝛtaſſe tantũmodo apertiſſime cõgruat:ſed cũ a ſpecie trãſi tur ad genus quaſi adbuc de ſpecie lo⸗ quẽte ſcriptura ibi vigilare dʒ ſcriptor intẽtio ne querat in ſpecie qð in gene⸗ re poteſt melius ⁊ certins inueniri:faci⸗ le quippe ẽ illud qo ait ppheta eʒechi⸗ luerũt illã ĩ via ſua ⁊ ĩ idolis ſuis:⁊ pec⸗ catis ſuis.ᷣm ĩmundicia mẽſtruate:fa⸗ cta ẽ via eoꝝ ante faciem meã: æ effudi iram meã ſuper illos 1 diſperſi illos in⸗ cer nationes ⁊ ventillaui eos iĩter regio⸗ nes fᷣm vias eoꝛũ.ſᷣm peccata eoꝛũ iudi caui eos: facile ẽ inq; hoc itelligere de illa domo iſrael: de qna dicit apoſtolui QUigdete iſrael:pᷣm carnẽ:qꝛ bec oĩa car⸗ nalis populus iſrael ⁊ fecit ⁊ paſſus eſt alia etiã que ſequũtur eidẽ intelligũtur pPopulo ↄuenire:ſz cũ ceperit dicere ⁊ ſã ctificabo nomẽ meũ ſanctũ illð magnũ ꝓpollutum ẽ inter nationes ꝙ pollui⸗ ſtis ĩ medio earũ:⁊ ſciẽt gẽres quoniam ego ſũ oñns.iaʒ intẽtus dʒ eẽ qͥ legit quẽ admodũ ſpẽs excedat᷑ ⁊ adiugat᷑ genꝰ: ſedtur. n. ⁊ dicit: Cũ ſãctifſiaboꝛ ĩ vobis ante oculos eoꝝ:⁊ accipiã vos de genti bbvus:⁊ ↄgregabo vos ex omnibꝰterris:⁊ inducã vos in terrã veſtrã:⁊ aſpergam vVos aqua muda:z mundabimini aboĩ bus ſimulacris veſtris. ⁊ mũdabo voſ:? dabo vobis coꝛ nouũ ⁊ ſpiritũ nouum dabo ĩ vobiſ.⁊ auferã coꝛ lapideũ ð car ne veſtra.⁊ dabo vobis coꝛ carneum: ⁊ ſpiritũ nouũ ponã in vos.⁊ faciã vt ĩ iu ſticijs meis ambuletis.⁊ iudicia mea cu ſtodiatis ⁊ faciatis ⁊ hĩtetis ĩ terra quaz dedi patribus veſtris. ⁊ eritis mibiĩ po pulũ: ⁊ ego ero vobis in deũ.⁊ munda⸗ bo vos ex omnibus ĩmuudicijs veſtris boc de nono teſtamẽto eẽ ꝓphetarum ad qð ꝑtinet nõ ſoli illa yna gens in re M .81. liquijs ſuis:de quibus alibi ſcriptuʒ eſt. Si fuerit numerui ſilioꝝ iſrael:quaſñ ha rena maris reliquie ſalue fient. Uerum etiã cetere gẽtes que ꝓmiſie ſunt patri bus eoe qui etiã veſtri ſunt:non ambi⸗ git quiſqꝗs intuetur ? lauacrũ regenera tionis huic eẽ ꝓmiſſũ qð nũc videmus omnibus gẽtibus redditũ. Et illud go ait apoſtolus:cũ nouiteſtamẽti gratiã cõmendaret:vt in cõparatione veteris emineret.epiſtola noſtra vos eſtis ſcri⸗ pta:nõ atremẽto:ſʒ ſpiritu dei viui non v lapideis tabulis:ſʒ ĩ tabulis coꝛdis car nalibus.hinc eẽ reſpicit ⁊ pꝑſpicit ductuʒ vbi iſte ꝓpheta dicit: ⁊ dabo vobis coꝛ nouũ:⁊ ſpiritũ nouũ ponã in vos.⁊ au⸗ feram coꝛ lapideũ de carne veſtra ⁊ da⸗ bo vobiſ coꝛ carneũ.Coꝛ quippe carne um. Unde ait apoſtolus:tabulis coꝛdii carnalib a coꝛde lapideo voluit vita ſẽ tiete diſcerni ⁊ ꝑ vità ſẽtiẽtẽ ſignificauit ĩtelligẽteʒ.ſic fit irael ſpnalis nõ vni ge tis:ſʒ omniũ que ꝓmiſſe ſunt patribus in eoꝝ ſemine qð eſt chꝛiſtus. Dic ergo iſrael ſpualis ab illo iſraele carnali: qui eſt vnius gẽtis nouitate gratie nõ nobi litate patrie ⁊ mẽte nõ genere diſtingut tur:ſed altitudo ꝓphetica dum de iũllo vel ad illũ loquitur latenter tranſit ad hunc.Et cũ iam de iſto vel ad iſtũ loqᷣ/ tur. adhuc de illovel ad illũ qui videtur nõ intellectũ ſcripturaꝑ nobiſ quaſi bo ſtiliter inuidẽs:ſed exercẽs medicinali⸗ ter veſtruũ. Unde ⁊ illud qð ait: Et ĩdu⸗ cam vos ĩ terraʒ veſtra. ⁊ paulo peſt tä q; idipſũ repetẽs: ⁊ habitetis inquit in terra quã dedi patribus veſtris. nõ car naliter. ſicut carnalis iſrael:ſed ſpiritua⸗ liter ſicut ſpirituales debemus accipere — AlEccleſie quippe ſine macula = ruga ex omnibus gentibus cõgregata: atq; i eternü regnatura cuʒ chꝛiſto ex ipſa eſt A 3 2ð terra beatoꝑ terra viuentiũ ipſa intelli⸗ gẽda patribus data: quãdo eis cetera ĩ mutabili dei uolũtate pꝛomiſia e: quo⸗ niam ipſa ꝓmiſſionis uel pꝛedeſtina io nis firmitate iam data ẽ que vda ſuo tẽpoꝛe a patriibus credita eit. ſcut de ip ſa que ſãciis dat ſcribes ad timoteum apoſtolus ait: Nõ fᷣm oꝑa nra: ſed ſᷣm ſuum ꝓpoſitũ ⁊ gratiã que data eſt no bis in ieſu chꝛiſto an ſecula eterna: ma nifeſtata at nunc ꝑ aduentũ ſalnato⸗ ris noſtri. Datâ Dixit gratid: quado nec erat adbuc qbus daret᷑: quoniã ĩ diſpo ſitione ac pꝛedeſtinatione dei iaʒ factuʒ erat qðò ſuo tempoꝛe futurũ erat: quod ipie dicu manifeſtatũ:qᷓ;uis hec poſſint ĩtelligi: ⁊ oe futura eccleſia ⁊ ðᷣ terra fu⸗ turi ſeculi quãdo erit celũ nouum ⁊ ter ra nona iĩi qua iniuſti habitare non po⸗ terũt. Et ideo dicit᷑ recte pijs ꝙ ipſa ſit terra eoꝛum:que vlla ex parte non erit ipioꝛum: qa ⁊ ipſa fimiliter data eſt: qn do danda firmata eſt uintam thi⸗ conius regulã ponit quã de tempoꝛibꝰ appellat qua regula plerũq; iueniri vel conijci poſſit latens ĩ ſcripturis ſanctis quantuas tempoꝛũ.Duobus auteʒ mo dis vigere dicit hanc regulã: aut tropo ſinedoche aut legitimis numeris.Cro⸗ pus ſinedoche aut a ꝑte totum:aut a to to ꝑtem facit ĩtelligiſcut vnus euãge/ uſta poſt dies octo ſactum dicit qd ali us poſt dies ſex.quando i monte diſci/ pulis tantũ tribus pᷣſentibus facies do mini ſulſit ut ſol ⁊ ueſtimẽta eius ſicut nix. Utrunq; enim ueꝝ eſſe non poſſet qð de numero dictum eſt:niñ ille qͥ di/ xit poſt dies octo itelligat partem no/ niſſimam dici ex quo idchꝛiſtus pꝛedi xit futurum:⁊ partem pꝛimaʒ diei que mihi oſtendit impletum pꝛo totis die⸗ bus duobus atq; integris poſuiſſe. JS õ De doct rina chꝛſtian: vero qᷣ dixit poſt dies ſex itegros oẽs ⁊ totos ſed ſolos medios cõputaſſe: hoe modo locutiõis quo ſignificatur a par ie totum eti illa de reſurrectione chꝛi⸗ ſti ſoluit᷑ quenio pars eni nouiſſima di cipianmir ideſt adinncta eti nocte pꝛete rita ⁊ nox in cuius parte vltima reſur/ rexiſſet ni totus vies accipiatur adiun cto.lſ.die illuceſcẽte dominico non poſ⸗ ſunt eſſe tres dies ⁊ ires noctes quibus ſe ĩ coꝛde terre pꝛedixit futurũ.Legiti/ mos aut numeros dicit quos eminen tiꝰ dinina icriptura cõmendat:ſicut ſep tẽnarium vel venarium vel ouodenari um ⁊ quicũq; alij ſint quos le dioſi libẽter agnoſcũt.a numeri hmuſmodi ꝓ o ter ponũütur.ſicut ſepties in die laudeʒ dixi ſPleruũch eniz iuerſo tepoꝛe tibi: nibil eſt aliud q; ſꝑ laus eiꝰ in oꝛe meo. Lantũdem enim valẽt ⁊t cũ multi plicãtur ſicut per denariũ ſicut ſeptua⸗ ginta ⁊ ſeptingenti:vnde pnt c ſeptua/ ginta anni PHieremie ꝓ vniuerſo tẽpoꝛe ſpãliter acciꝑi quo ẽ apud alienos eccle ſia ſuie ꝑ ieipſos ſicut x. ꝓ. x. centũ ſunt. xii ꝓ. xii. centũ.xliii ĩ apo alipſi. Unde apparet non ſolas tempoꝝ que ſtiones iſtis numeris eſſe ſoluẽdas:ſed laic pa tere ſigmficationes eoꝛũ ⁊ in multa ꝓ⸗ ſerpere. Neq; enim numerus iſte i apo/ calipſi ad tempoꝛa ꝑtinet: led ad bomi⸗ nes. Sextam regul thicomus reca⸗ pitulationẽ vocat in obſcuritate ſeptu⸗ rarũ vigilanter ſatis innentã. Scut en li icũtur quedã quaſi ſequãâtur ĩ oꝛdine tẽpoꝛis vel rerũ continuatione narfen tur cũ ad pꝛioꝛa pꝛetermmiſſa fueraͤt latẽ ter narratõ reuocetur. Qõ niſ ex bac ſe gula itelligatur erratur ſicut in geneſt. Et plãtaint inquit dominue deus para diſum ĩ eden ad oꝛientẽ ⁊ poſuit ibi ho quo die paſſus eſt niſi ꝓ toto die ac/ Edo ſtu⸗ 1 ilzeniſom becdetentonn tmüͤncſen)) Gſeniftpofe⸗ ſrtiſaectoci Pentoigplite Puirhomn lncdoredent Copolo/pere Gaplopnden ſpüͤpeciofen Peoumwsscinn Pmniſte lni “ Minan gunnzrchi Clurgotorie gic andumore unrgars Mnmilͤſe ebſh⸗ hofenni ſonooſthonin ſüfenden lidttapenn Glerqnare Perniſn⸗ nancguen Noneſth ſiguoe fbipſtis ſotdaigin, weuopigiin – ſarcküz eiü dict teig arrdi wndtid wmin wiflinz ninin⸗ zMirie mineʒ quẽ foꝛmauit: ? ꝓduxit deus ad buc de terra omnè lignum pecioſus et bonũ in eſcam. Ita videtur vict tanc; id factũ ſit poſſea q; homninẽ factũ po⸗ ſint ĩ paradiſo cũ bꝛeuiter viroq; cõme moꝛato.i ꝙ plàtauit deus paradiſum? poſint ibi hominẽ quẽè foꝛmanuit recapi tulando redeat ⁊ di at qð p:etermipat: quomodo.ſ.paradiſus fuerat platatus quia ꝓduxit deus adhuc ð terra omne lignũ ſpecioſinn ⁊ bonũ in eſcam. Deni q; ſecutus adiunxit lignũ vite in medio para diſi:⁊ lignũ ſciẽtie voni ? mali. De inde flumen quo paradiſus oiuiſam in Anatnoꝛ pncipia fluuioꝑ quatuo: expli catur: qð totũ pertinet ad unſtitutioneʒ paradiſi.Qõ vbi terminauit repetiuit il lud qð iam dixerat:⁊ reuera hec ſeque batur atq; ait:Et ſumpſit dominus deꝰ bominẽ qué fecit ⁊ poluit eu in paradi ſo ⁊c Poñt iſta enim facia ibi eſt poſitꝰ homo ſicut nüc oꝛdo ipe demonitrauit non poſt hominẽé factum ſibi facta ſunt iſta ſicut pus oictum eſt vi teri poteſt: niſi recapitulatio illic vigilanter in telli⸗ gatur qua reditum eſt ad eg que fuerat peetermiſſa. Itẽq; in eodem libꝛo cum memoꝛarcét ur generationes filioꝛü noe dicium eſt:hi filij cham i tribubus ſuis pm linguas ſuas in regionibus ⁊ in gẽ⸗ tibuis ſuis. ¶Et numeratis quoq; filijs lein dictum ehi filii ſem ĩtnibubus ᷣm linguas ſuas i regionibus ⁊ in gentib⸗ ſuis. Et annectitur oe omnibus. He tri bus filioꝛum noe m generanones eo⸗ rum pm gentes eoꝛum: ab his diſperſe ſunt inſule gentiu n ſuper terram poſt dilnu ium. Et erat omnis terra labium vnuʒ ⁊ vox vna omnibus Hoc itaq; ꝙ adiunctum eſt: z erat omnis terra labi eim vnum ⁊ vox vna omnibuſ.i. lingua vomnium:ita oictum videtur tauq;ᷓ lI. eoetiam tempoꝛe quo diſperſi fuerunt ſuper terram:etiam pᷣm inſulas gentiuz Vna fuerit omnibus ligua cõmunis qo ꝓculaudio repugnat ſuperioꝛibus ver⸗ bis. Neq; enim dicereniur habuiſſe iay linguas inas ſingule tribus que gentef ſingulas fecerant: quando erat omni/ bus vox vna comunis:ac per hoc reca pitulando adiunctum eſt:a erat omnii terra labiũ vnum ⁊ vox vna omnibus latenter narratione redeunte:vt dicere tur quomodo factum ſit:vt ex vna oĩuʒ lingua fuerint diuiſ per multas.Et cõ⸗ tinuo illa curris ediſicatione narrat᷑ vbi h eis iudicio diuino ĩgeſta eſt pena ſuꝑ bie:per qð factum diiperſi ſunt ſuꝑ ter ram pᷣm linguas ſuas. Fit iſta recapitu latio etiam obſcuriꝰ ſicut ĩ euãgelio di cit dominas:die quo exiit loth a ſodo mis pluit de celo ignem ⁊ perdidit om nes.ſcõʒ h erit dies filu hominis quo re uelabitur ⁊ illa hoꝛa que erit in tecto ⁊ vaſa eius ĩ vomo non deſcendat tolle re illa. Et qui ĩ agro ſimiliter non reuer tatur retro:meminerit vxoꝛis loth. Nũ quid cũ dominus fuerit reuelatus tunc ſunt iſta ſeruanda ne qᷣſqs retro reſpici at.i.vłtam pᷣteritam cui renüciauit inqͥ⸗ rat: ⁊ potius iſto tꝑe:vt cũ onsfuerit re uelatꝰretributionè ꝓ eis q ipſe ſeruauit vel contempñt iueniat᷑ Et tamen qꝛ di ctum eſt in ala hoꝛa tunc puiantur iſta ſeruanda:cũ fuerit dominus reuelatus niſ ad intelligendam recapitulationeʒ ſen ſus legentis innigi let adiunante il/ la ſcriptura que ipſoꝛum apoſtoloꝛum udhuc tempoꝛe clamabat: filij nouiſſi⸗ ma hoꝛa eſt. tempus ergo ipſum quo enangelium pꝛedicatur: quouſq; domi nus reueletur:hoꝛa eſt: in qua opoꝛtet . itta ſeruari quia T ipſi reueſatio out alf eandem boꝛam pertinet que die indicij A 4 terminabitur. Septima thiconij regu la ẽ eadẽq; poſtrema de diabolo ⁊ eiui coꝛpoꝛe.Ecce enim ⁊ ipſe caput impioꝝ qui eius ſunt quodamodo coꝛpus ituri cum ulo in ſuppliciũ eterni ignis:ſicut chꝛiſtus caput ẽ eccleſie quod ẽ coꝛpuſ eius fnturũ cũ illo in regno ⁊ gloꝛia ſẽ piterna. Sicut ergo in pꝛima quà vocat ð dño ⁊ eiꝰ coꝛpoꝛe vigilandũ ẽ:vt itel ligatur quãdo de vna eadẽq; perſona ſcriptura loquit:quid conueniat capiti quid coꝛpoꝛi:ſic ⁊ in iſta nouiſſima ali quado in diabolũ dicit:ꝙ non in ipo ſʒ potius in eiꝰ coꝛpoꝛe poſſit agnoſci qð babet nõ ſolũ in eis qui manifeſtiſſime foꝛis ſunt:ſed in eis etiam qui cũ a d ipʒʒ m ad tẽpus pmiſcentur eccleſe donec vnuſquiſq; de hac vua exeat:vel a fru⸗ mẽto palea ventilabꝛo vltimo ſeparet᷑. Qõ.n.ſcriptũ ẽ apud eſaiam quomõ ce cidit de celo lucifer mane oꝛiſ ⁊ cetera que ſub figura regis babylonie de eadẽ perſona vel ad eandẽ perſonã dicta ſũt in ipſa cõtexione ſermonis de diabolo vtics intelligutur: ⁊ tů c ibi dictuͦ cõ⸗ tritꝰ ẽ in terra qui mittit ad oẽo gentes: nõ totũ ipſi capiti congruit. Na ⁊ ſi mit tit ad omnes gentes diabolus angel ſuos:nõ in terra coꝛpus eius nõ ipſe cõ teritur:niſi qꝛ ipſe i coꝛpoꝛe ſuo ꝙ cõ⸗ tritum ſit vt puluis quẽ ꝓuciat ventus a facie terre. ¶ He ãt oes regule exce/⸗ pta dna que vocatur oe pꝛomiſſis ⁊ le ge: aliud ex alio faciunt intelligi. Quod pꝛopꝛiũ tropice locutiõis que lati pa tet quõ vt poſſit:vt mihi videtur abali⸗ quo vniuerſa compꝛebẽdi. Na vbicun q; aliud dicit᷑:vt aliud itelligat: ⁊ ſi no/ mẽ ipſius tropi loquẽdi arte nõ inueni tur tropica locutio ẽ Que cum ſit vbi fi eri ſolet ſine laboꝛe ſequitur intellectꝰ cũ vo ybi nõ ſolet laboꝛat᷑ vt intelligat doctrina chꝛſtiana ab alijs magis ab alijs minꝰ: ſié magis minuſue vona dei ſut ĩigenijs bo minu velł adiutoꝛia tribuũtur. Pꝛoindgeſeni in verbis ppꝛiis de quibus ſuperius di ſputauim vbi res vt dicunt᷑ intelligede ſunt:ſic in tranſlatis que faciunt tropi cas locutões vbi aliud ex alio intelligs dũ de quibus hucuſq; quatũ viſũ eſt ſa tis egimus nõ ſolum adinonendi ſunt ſtudioſi venerabilium litterarũ:vt ĩ ſer i pturis ſanctis genera locutionũ ſciant: 7 quõ apud eas aliquid dici ſoleat vigi lanter aduertãr memoꝛiterq; retineant derũ etiaʒ: quod eſt pꝛecipuũ ⁊ neceſſa riũ:oꝛent ot intelligãt. In eis quippe lit teris quarũ ſtudioſi ſunt legant qm do minꝰ dat ſapientiã ⁊ a facie eius ſciẽtia z intellectꝰa quo ⁊ ipſũ ſtudium ſi pie⸗ tate pꝛedictũ ẽ acceperũt. Sed hoc ſatis etiam de ſignis quatũ ad vba pertinet dicta ſunt. Reſtat vt de pꝛoſerendis eis que ſentim ſequẽti volumine que do/ minus donauit diſſeramus. ncipit liber quartus. Oorc opus noſtrum quod in⸗ gribitur de doctrina chꝛſſti ana in ouo quedam fueram piꝛima diſtributione partitꝰ. MNam poſt pꝛoemiũ quo reſpondi eis qui hot opus fuerãt repꝛehẽſuri: due ſt reſin quã quibꝰvtitur oĩs trartstio ſeri pturarũ modus inueniẽdi que itellige/ da ſunt æ modus pferẽdi que iĩtellecta ſunt. De inneniẽdo pꝛius ve vifferendo poſtea diſſerem. Qnia ergo de inuene do multa iam dixim: æ tria de hac vng parte volumina abſoluimus: adiuuãte dno deo ꝓferẽda pauca dicemus: t fieri poterit vno libꝛo cũcta claudam totũ hoc opus quatuoꝛ volumninibus terminetur. Pꝛimo itaq; expectationeʒ legetiũ qui me foꝛte putt thetoꝛica da deiten 1 ſhstdidc Drbeon anoneonon infanch 6eHionore ſaendicnen retnh ſicierar nſelidan ündeie tconſctere ſalasper ctoneel Nweepwe, riuta 1ioenſe Wigren Ra wv end cLLEA neres Fi⸗ Oie goſt que⸗ halet comp si uci. W Murin disli fun mi Ado⸗ mnie Ge ndem ma Ntblüumin. Eigt Winmwände lcck rchritt wthüttn Kii Nnwn ilents enS wermne gnifbnng⸗ mü nimti mnihe miiie * Mutn len lim! , /, S i D = — 1 1 1 — = de⸗ 1 – = — = 4 murũ eẽ pꝛecepta:que in ſcholis ſchola⸗ ribus ⁊ didici ⁊ docui iſta pꝛelocutione pꝓbibeo atq; vt a me non expectentur admoneo:non ꝙ nihil habedt vtilitatiſ ſed ꝙ ſiquid habeant ſeoꝛſũ dicendum eẽ. Sicui foꝛtaſſis bono viro etiam hoc vacat diſcere non autẽ a me vel in hoc opere:vel in aliquo alio requirendum. Tlã cũ per artẽ rhetoꝛicã ⁊ vera ſuadeã tur falſa:q audeat dicere aduerſus mẽ⸗ daciũ in defenſoꝛibꝰ ſuis in crimè debe re conſiſtere veritatẽ:vt videlicet illi qͥ res falſas perſuadere conanf nouerint auditoꝛẽ vel beniuolum vel intẽtuʒ vel docilẽ pꝛoemio facere:iſti aũt nõ noue rint:illi falſa bꝛeuiter aꝑte veriſmilit er ⁊ iſti vera ſic narrãt:vt audire tedeat:in telligere nõ pateat:credere poſtremo ñ lib at. Illi fallacibus argumẽtis verita tem oppugnẽt:aſſerũt falſitatẽ: iſti nec dera defendere nec falſa valeant refuta re.Illi animos audiẽtiũ in erroꝛem mo unẽtes impellenteſq; dicẽdo terret con triſtẽt exhilarẽt exhoꝛtẽtur ardenter. Iſti pꝛo veritate lẽti frigidiq; doꝛmitẽt. Quis ita deſipiat vt hoc ſapiat.Cum er go ſit in medio poſita facultas eloquij qque ad perſuadẽda ſeu parua ſeu recta valet plurimũ:cur non bonoꝛũ ſtudio comparat᷑:vt militant veritati:ſi eã ma li ob tenẽdas ꝑuerſas variaſq; cauſas ĩ vſus iniquitatis ⁊ erroꝛis vſurpant. Sʒ quecũqᷓ; ſunt de hac re obſeruationes atq; pꝛecepta:quibꝰ cũ accidit in verbis plurimis oꝛnamẽtiſq; vboꝛũ exercitati onis lingue ſolertiſſima conſuetudo fit illa:que facuncdha vel eloquẽtia nomia tur extra litteras iſtas noſtras ſepoſito ad hoc cõgeuo tẽpoꝛis ſpacio apta ⁊ cõ uenienti etate diſcẽda ſunt eis qui boc celeriter poſſunt. Nã ⁊ ipſos romane pꝛincipes eloquẽtie nõ piguit dicere ꝙ hãc artẽ niſi cito quis poſſit nunq; oĩo poſſit perdiſcere. Qð vtrũ verũ ſit quid opus ẽ querere? Non eniʒ ⁊ ſi poſſunt bec a tardioꝛibꝰ tandẽ aliquãdo perdi ſci.nos ea tanti pendimꝰ vt eis diſcen dis natura vel etiam graues hominum etatee velimus impendi ſatis eſt ut ado leſcentioꝛũ iſta ſint ſtudia.nec ipſoꝛum omniũ quos utilitati cupimꝰ erudiri: ſʒ eoꝝ quos nõdũ magis urgẽs: ⁊ huic ſi⸗ ne dubio rei pponẽda neceſſitas occu/⸗ panit: quomã ſi acutũ ⁊ feruens aſſit in geniũ facili adheret eloquẽtia legenti bus eloquẽtes:qᷓ; eloquẽtie pꝛecepta ſe ctantibꝰ. ¶Nec deſunt eccleſlaſtice lit tere etiam pꝛeter canonẽ in auctoꝛitat arte ſalubꝛiter collocatũ:quas legendo homo capax: ⁊ ſi id nõ agit ſed tatũmõ rebus que ibi dicuntur intẽtus ſit: etiaʒ eloquio quo dicũtur uerũ in his uerſa⸗ tur imbuit᷑ accedente: uel maxime exer citatione ſiue ſcribendi ſiue dictãdi.po ſtremo etiam diuina ſecũdũ pietatis ac fidei regulã ſentit. Si at tale deſit inge niũ:nec illa rhetoꝛica pꝛecepta capiunt nec ſi magno laboꝛe inculcata q;tula⸗ cũq; ex parte capiãtur aliquid pꝛoſint quãdoquidẽ ⁊ ipſi ea que didicerũt: co pioſe oꝛnateq; dicunt. Non oẽs ut ſe/ cũdũ ipſa dicant poſtea cogitare cum dicunt:ſi non de bis diſputant. Immo uero uix illos eꝛouʒ eẽ exiſtio qͥ utrũqʒ poſſint ⁊ dicere bene. Et ad hoc facien dũ pꝛecepta illa dicèdi cogitare cuʒ di cunt. Cauendum enim eſt ne refugiant ex animo que dicenda ſunt dum atten ditur ut arte dicantur. Et tñ in ſermoni bus atq; dictionibus eloquentium im pleta reperiunt᷑ pꝛecepta eloquentie:ð quibus illi ut eloquerentur vel cuʒ elo querentur non cogitauerunt: ſiue illa didiciſſent ſiue ne atigiſſent quidem. Implent quippe illa:quia eloquentes ſunt non adbibent vt ſint eloquẽtes. Quapꝛopter cum ex infatibꝰ loquẽtes ne fiant mi locutiones oilcẽdo loque tiuʒ cur fieri nõ poſſunt eloquẽtes nul la eloquẽdi arte tradita.ſed elocuſiões eloquetiũ legedo ⁊ audiẽdo:⁊ quaÄtuʒ aſſequi ↄcedit᷑ imitado. Quid quod ia fieri ipſis quoq; experimur exeplis.Nã ſine pꝛecepiis rpetoꝛicis nouim pluri- mos eloquentioꝛes plurimis qui iſta di dicerunt:ſine lectis vero ⁊ auditis elo/ quentium diſputationibꝰ vel dictioni/ bus neminẽ.nã neq; ipſa arte grãmati ca qua diſcit᷑ integritas locutionis idi gerent pueri:ſi eis inter hoĩes qui inte/ gre loquerentur creſcere daret ⁊ viue/⸗ re. Neſcientes quippe nulla nomina vi cioꝛũ moꝛe cuiuſq; loquẽtis audirent ſana ſua conſuetudine repꝛehenderent ⁊ cauerent ſieut ruſticos vꝛbaui repꝛe⸗ henderunt etia qui littteras neſciut. Debet igitur oiuina ũ cripturarum tractatoꝛ ⁊ doctoꝛ defenſoꝛ recte fidei ac vebellatoꝛ erroꝛis:⁊ mala dedocęre ⁊ bona docere:atq; in hoc opere ſermo nis conciliare aduerſos:remiſſos erige re neiciètibꝰ qð agit᷑ qͥd expectare debe ant inti nare. Ubi autẽ ben uolos:intẽ tos: dociles aut inuenerit aut ipſe fece rit.cetera ꝑagenda ſunt ſicut poſtulat cauſa.Si vocẽdi ſunt q audiunt narra tione faciẽdũ c. Si tamè ĩdigeat ut reſ de qua agit᷑ inoteſcai:vt autẽ que du/⸗ bia ſunt certa fiant documẽtis adhibi⸗ tis ratiocinandũ ẽ:ſi vero qui audiunt monendi ſunt potius q; docendi ne in eo quod iã ſciunt agendo non toꝛpeut ⁊ rebus aſſenſum quas veras eẽ fatent accomodent maioꝛibus dicendi viribꝰ opus eſt vt obſecrationes ⁊ increpatio nes concitationes ⁊ coertiões ⁊ quecũ q; alia valent ad cõmouedos animòs neceſſaria ſunt. Et hec quidẽ cucta que dixi oẽs fere hoies i his que loquendo agunt facere nõ qeſcũt: nõ negligunt. SDed cũ facit alij defoꝛmiter obteie ſn gide:alij acute oꝛmate vehemeter illun ad hoc opus vnde agimꝰ ia opoꝝet ac cedere qͥ põt diſputare vel diſcere ſapiẽ ter ẽt ſi nõ põt eloquẽter vt pꝛont audi entibus ẽt ſi minus ẽ qᷓ; pdeſſet:⁊ ſi elo quẽter poſſet dicere Qui vero affluu i⸗ ſipienti eloquẽtia tanto magis cauẽdui ẽ quàto magis ab eo in his que maudi re inutile ẽ delectat᷑ auditoꝛ: ⁊ cuᷣ diſce⸗ re dicere audit eã vere dicere exiſtimat. Hec ãt ſententia nec illos fugit qui ar⸗ tẽ rhethoꝛicã docẽdã putarunt. Faſſi ſunt enim ſapiẽtiã ſine eloquẽtia: par tim pꝛodeſſe cinitatibus. eloquentiam vero ſine ſapientia nimiũ ob ſſe plerũ⸗ q;:pꝛodeſſe nunq;. Si ergo boc illi qui pꝛecepta eloquentie tradiderunt in eiſ dem libꝛis in quibus id egerũt veritate inſtigante coacti ſunt cõfuteri. Na boc ẽ ſupernâ que a patre luminũ de ccdit ſapiẽtiã neſciẽtes: quãto magis noonj aliud ſentire de em :qui bin ſapientie fulij ⁊ miniſtri ſumus. Sapieter autẽ di cit tato magis ⁊ minꝰ hõ.cq;to ĩ ſeriptu ris ſanctis magis minuſue pꝛoſecu:nõ dico in eis multũ legendis: memoꝛieq; mandandis: ſed bene intelligeois. Sut enim qui eas legunt ⁊ negligunt:legüͦt vt teneant:negligunt vt intelligat.Qui bus longe ſine oubio pꝛeferendi ſunt qͥ Verba earũ minꝰtenent:⁊ coꝛ earum ſui coꝛdis oculis vidẽt. Sed vtriſq; ille me lioꝝqͥ ⁊ cuʒ vult eas diſcit:⁊ ſcut opoꝛ tet intelligit. Duic ergo qui ſapiter de bet dicere: etiam quod non poteſt elo quẽter verba ſcripturarũ tenere maxie neceſſarium ẽ Quanto enim ſe poupe⸗ 4 tkeemtn ſpatiet rbtelis ſcrenn nugt netonte fifte⸗ Poroceint Coanente ſus hce Cencda fidoclon agicris⸗ ohume nonſlic⸗ dirſeſet Gdumtur:n tenggie wher e Goc Sn rdie oadel dulci petit tusp. nid ſed el legen eſſeip bical feo no faaca fiaten ocne ege Mag r- hlest flam Aunee lur Nn „ 1 nete annt me. = — E = ☛,/G niimiti cſbni tni unen na oguirtet ngiit ee endd Wauvrtin Weatnk ün , iiigint bsdn nnicd epeg EdN töin. N emidt um l S= 4 dorreſcat. Pꝛobando eniz dele⸗ ctat minus poteſt velectare dicendo Pono qui nõ ſolũ ſapienter:verũ etiaʒ eloquenter vult dicere quem pꝛofecto plus pꝛoderit ſi vtrũq; potuerit ad le/⸗ gendos vł andiẽdos: ? exercitatiõe imi tido cloquemes mitto euz libemins i magiſtris artis rheroꝛice vacare pꝛeci pio ſi tamé bi qni leguntur ? audiunt non ſolũ eloquẽter ſed etiã pꝛudenter Dixiſſe vel dicere veraci pꝛedicatiõe lau dantur: qui enim eloquẽter dicunt ſna uiter: qui ſapiẽter ſalubꝛiter audiuntur pꝛopter quod nõ ait ſcriptura:multitu do eloquẽtiũ ſanitas eſt oꝛbis terrarũ. Sicut aute ſepe ſumẽda ſunt ⁊ amara ſalubꝛia:ita lemper vitanda eſt pernici oſa dulcedo:ſed ſalubꝛi ſuauitate quid Dulcius ẽ. Quanto enim magis illa ap petit᷑ ſuauitas:tanto ſalubꝛius ſalubii tas pꝛodeſt. Sunt ergo excleſiaſtici xiri ggni diuina eloquia noſ ſo lũ ſapienter ſed eloquẽter etiâ tractauerũt: quibus legendis magis nõ ſufficit tẽpus qᷓ; de/ e ſſe ipſi ſtudentibus ⁊ vacantibꝰpoſſũt Pic aliquis foꝛſitan querit virũ aucto res noſtri:quoꝛum ſcripta diuinitꝰ ĩſpi rata canonẽ nobis ſaluberrima aucto ritate fecerunt:ſapientes tãtümodo an eloquentes etiã nuncupandi ſunt. Que qͥdẽ queſtio apud meipſũ ⁊ apud ecs qᷣ mecũ quod oico ſentiunt: facillime ſol uitur. Nã vbi eos intelligo:nõ ſolnʒ ni hil eis ſapiẽtius verũ ẽt nihil eloquen/⸗ tius mibi videri poteſt.Et audeo dicere omnes qui recte ĩtelligũt qð illi loquũ tur ſimul intelligere nõ eos aliter loqᷣ debuiſſe. Sicut enij quedã ẽ eloquẽtia . . . S * ðð „ . rioꝛẽ cernit in ſuis: tanto eum opoꝛtet mis eẽ ditioꝛem:vt qð dixerit ſuis vbis pꝛobet er illis. Et qui pꝛopꝛij verbis mi noꝛ erat magnoꝛum teſtimonio quo/ dãmodo rreſcat. — que magis efatem iuuenilem decet: eſt que ſenilem:nec iã dicẽda ẽ eloquentia ſi nerſone non congruat eloquẽtis:ifa quedaã q̃ viros ſumma auctoꝛitate di gniſſimos: planeq; dininos decet. Pac illi locuti ſunt nec ipſis decet aliã nec alias ipſa.ipſis enim cõgruit.alios autẽ quãto videt᷑ humilioꝛ:tanto aliqͥs non ventoſitare:⁊ ſoliditate tranſcẽdit. Ubi vero non eos ĩtelligo:minus qui dem mihi apparet eoꝛũ eloquẽtia: ſed eam eẽ non oubito talem qualis eſt xbi intelligo. Jpſa queq; obſcuritas diui noꝛum ſalubꝛiumcq; dictoꝛum talis elo quentie miſcenda fuerat:in qua pꝛofice re videtur intellectus non ſolum inuẽ tione:verum etiam exercitatione de be ret. Ponem ſiquidem ſi vacare oẽs virtutes 2 oꝛnamenta eloquentie: de quibus inflantur iſti qui linguam ſuã noſtroꝛim auctoꝛum lingue: non ma gnitudine:ſed tumoꝛe pꝛeponunt. oſtẽ dere in iſtoꝛũ litteris ſacris:quos no biſ erudiendis ⁊ ab hoc paruo ſeculo in beatum ſeculum tranſferendis pꝛouidẽ tia diuina pꝛouidit:ſed nõ ipſa me plus q; dici poteſt delectant in illa eloquen tia:que ſunt bis viris cum oꝛatoꝛibus gentilium poeſiſue communia. Illud magl miroꝛ ⁊ ſtupeo œ iſta veſtra elo quentia ita vſi ſunt per alterã qnandã eloquentiam vt nec deeſſet eis nec emi n eret in eis: quia eam nec impꝛobari ab eis:nec oſtentari opoꝛtebit. Quoꝛũ a lterum fieret ſi vitaretur. Alterum pu t ari poſſet ſi facile agnoſceretur. Et in quibus foꝛte locis agnoſcitur a doctis tales res dicuntur vt verba quibus di cuntur non adiacente adhibita:ſed ipᷣis rebus velut ſponte ſubiuncta videan tur: quaſi ſapientiam de vomo ſua: ideſt de pectoꝛe ſapientis pꝛocedere — intelligas tanqᷓ; mieparabilẽ familia ẽt nõ vocatà ſeqͥ eloquẽtiaʒ.ꝙ 8 en nõ videat qͥd dicere voluerit:⁊ qᷓ; ſapiẽ ter dixerit apoſtolus:Gloꝛiamur in tri⸗ bulationibus:ſciẽtes qꝛ tribulatio patiẽ tiam oꝑatur.patiẽtia autẽ ꝓpbationem ꝓbatio vo ſpem.ſpes autẽ non cõfun/ dit:qꝛ charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibꝰ noſtris per ſpiritũ ſanctũ qui datus eſt nobis. Hic ſiquis:vt ita dixerim: imperi te peritus artis eloquẽtie pꝛecepta apo ſtolũ ſecutũ fuiſſe cõtẽdat.nõne a chꝛi⸗ ſtianis doctis indoctiſq; ridebitur: Et tamẽ agnoſcitur huic figura que dimat grece:latine vero a quibuſdà eſt appel⸗ lata gradatio:quoniã ſcalam dicere vo luerũt: cum verba vel ſenſa cõnectunt. ſicut alterũ ex altero:ſic bis ex tribulati one patientiã.ex patientia ꝓbationem. ex ꝓbatione ſpem cõnexam videmus. Agnoſcitur ⁊ aliud genus:quoniã poſt aliqua ꝓnunciationis voce ſingula fini ta que noſtri membꝛa:⁊ ceſa.greci autẽ cola ⁊ cõmata vocant. ſeqᷣtur ambitus ſiue circuitus:quẽ periodõ illi appellãt cuius mẽbꝛa ſuſpẽduntur voce dicẽtis donec vltimo finiãtur. am eoꝛum que pꝛecedũt circuitũ membꝛũ eſt illud ꝓximum:quoniã tribulatio patientiaʒ operatur. ſcõm.patiẽtia aũt ꝓbationeʒ tertiũ vo.pꝛobatio ſpem. Deinde ſubiũ/ gitur iſte circuitus qͥ tribus pagitur mẽ bꝛis:quoꝛũ pᷣmum eſt ſpes nõ auteʒ cõ⸗ fundit.ſcòm quoniã charitas dei diffu⸗ ſa eſt ĩ coꝛdibus noſtris.tertiũ ꝑ ſpiritũ qui datꝰẽ nobis.Et hec atq; hiꝰĩ elocu tionis arte tradunt᷑. Sicut ergo aplłʒ pᷣ/ cepta eloquẽtie ſecutũ eſſe dicimus:ita ꝙ eiꝰſapietiã ſecuta ſit eloquẽtia nõ ne gamuse. Scribẽs ad coꝛinthios ĩ ſecũda epła redarguit quoſdã q eraãt ex iudeis pſeudo apli eiq; detrahebãt.Et qm̃ ſeip e doctrina chꝛiſtiana mee gloꝛiaboꝛ Quanta ſapi ſint dicta nigilantes uident eloquentie cucurrerint flum tit aduertit. &/Poꝛzo autem et qnouit ſum pdicare cõpellit · haͤc ſibi velut inſ pienti tribuẽs q; ſapiter dicit: quã; eloquẽter. Sʒ comes ſapiẽtie: dux elo/ antie illa ſeques iſta pcedes ⁊ ſequẽteʒ nõ reſpuẽs: iterũ dico inqt nede me exi ſtimet inſpientẽ eé:alioqtnn velut inſi⸗ dieteluſeiie me:vt ⁊ ego modicũ qua ſi gloꝛier. Qõ loquoꝛ nõ loquoꝛ:ᷣm de um: ſed quaſ i ſtulticia ĩ hac ſubſtantia gloꝛie.quoniã quidẽ multi gloꝛiant᷑ fʒ carnẽ ⁊ ego gloꝛiaboꝛ. Libenter eni ſu⸗ ſtinetis inſipiẽtes cũ ſitis ipſi ſapientes. Loleratis enim ſiquis vos ĩ ſeruitutem redigit. Siquis deuoꝛat:ſiquis accipit: ſiquis extollit᷑:ſiquis iĩ faciẽ vos cedit ſʒ ignobilitatẽ dico quaſi nõ infirmati ſu mus. In quo aũt quis a udet in innpiẽ⸗ tia dico:audeo ⁊ ego.hebꝛei ſunt ⁊ ego: iſraelite ſũt ⁊ ego. Semẽ abꝛae ſũt⁊ ego miniſtri xpi ſũt ⁊ ego. Inſpies vico ſuʒ ego. In laboꝛibus plurimis: ĩ carceribꝰ abũdantius:ĩ plagis ſupꝛa modum.In moꝛibus frequẽter. A iudeis qnquies quadraginta vna minus accepi:ter vᷣgis ceſus ſũ:ſemel lapidatus ſum:ter nau/ fragiũ feci:nose ac die ꝓfundo maris fui. In itineribꝰſepe:periculis latronuʒ periculis ex genere:piculis ex gentibus ꝑiculis ĩ ciuitate:ꝑiculis in deſerto:pe⸗ riculis in mari:periculis in falſis fratri⸗ bus: in laboꝛe ⁊ erumna:in uigilijs lepi us: in fame ⁊ fiti:in ieiunijs multis: ĩ fri goꝛe ⁊ nuditate. Pꝛeter illa que extrin/ ſecus ſunt inſtantia mea quotidiana: ſollicitudo omnium eccleſiarum. Quis infirmatur ? ego non infirmoꝛ: Quis ſcandaliʒatur ⁊ ego non uroꝛ: Si gloꝛi ari opoꝛtet in his que ſunt infirmitatis „ * entia iſta Quanto 12 4q ſter Nncſthet cnanenb Vonteoſſeni titthoneet ſsgukein Cuni nonetri hmhnele funiin'be jon midnn Wperopo⸗ 3So negnisn Sgul aler eſalpt Cacgoie. bchegona ſeͤcideinſe Ring füidman NW Ne ſerbn weiſer ſir ſis kollitur cie vos quaſin bris cir noning ii ſnga poſttis ſ cunttni ſeeſunt. Qnrto⸗ ſlonöal ſiter . nadico Gletiaren efan eceri oliin mrt Mni nle waäfihi inufwit daninig niieine 1slatii rtußi Bnunti Ginne „/ 1 eee munni ustn! geg, rlia, na S hltil . 4 S - —☛ = 4 ognoſcit ꝙ; ea eeſa q̃ comata greci vo/ cant:⁊ mem bꝛa circuitus de quibꝰpau lo ante diſſerui:cũ de certiſſima verita⸗ te interponerẽtur totã illã ſpeciẽ dictio nis.⁊ quaſi eius vultũ ꝙ indocti dele/ ctant᷑ monẽturqʒ fecerũt. Nã vnde ce⸗ pimus hunc locũ ĩſerere circuitꝰ:ſunt pᷣ mis minimꝰ hoc ẽ bimẽbꝛis: minꝰenim q; ouo mẽèbꝛa circuit habere ñ voſſũt: plura vero poſſũt:ergo ille pꝛimꝰ. Iteꝝ Dico nequis me exiſtimet inſipientè eẽ Sequit᷑ aliꝰtrimẽbꝛis: alioquin velut ĩ Rpiẽtẽ ſuſcipite me:vt ⁊ ego modicum quid gloꝛier. Tertiꝰ qui ſequit᷑ mẽbꝛa habet quatuoꝛ. Qõ loquoꝛnõ loquoꝛ ſecũdũ deũ:ſed quaſi in ſtulticia in hac ſubſtãtia gloꝛie. Quartus duo hʒ: quo⸗ niã qͥdẽ multi gloꝛiãt᷑ ſecũdũ ſeculũ et ego gloꝛi iboꝛ.Et qͥntꝰ ouo libẽter ſuſti netis ĩſipiẽtes cũ ſitis ipſi ſapiẽtes.Etiã ſextbimébꝛis . Lolleratis enim ſids vos ĩ ſeruitutẽ redigit. Sequũt᷑ tria ce⸗ ſa: fiqs deuoꝛat: ſiquis accipit: fiꝗs ex· tollitur deinde tria mẽbꝛa. Siquis ĩ fa⸗ ciẽ vos cedit:ſecũdũ ignobilitatẽ dico: quaſi nos infirmati ſumgs.addit᷑ trimẽ bꝛis circuitus. In quo at quis andet: non inſipientia dico audeo ⁊ ego. Hic iã ſingulis quibuſq; ceſis interrogando poſitis ſingula itidem ceſa rñũſione red dunt tria tribꝰ:hebꝛei ſunt ⁊ ego.Iſrae lite ſunt ⁊ ego. Semen abꝛae ſũt ⁊ ego. OQO urto ãt ceſo ſimili interrogatiõe po ſuo nõ alterius ceſi: ſʒ mẽbꝛi oppoſitiõe rñdet. Miniſtri chꝛiſti ſũt ⁊ ego.inſipi⸗ ens dico plus ego. Nã ceſa quatuoꝛ ſe quẽtia rem ota decentiſſima interroga tione fundũtur. In laboꝛibus plurimis in carceribus abũ dàtibꝰ:ĩ plagis ſupꝛa modũ:in moꝛtibꝰfrequẽter. Deide ĩter ponitur bꝛeuis circuitꝰ:qm ſuſpẽſa pꝛo nüciatione diſtiguẽdũ ẽ. A iudeis qͥn⸗ ber 5 . üuii. quies:vt hoc ſit vnũ mẽbꝝ cui cõnectit alterũ.xl.vna minꝰ accepi. Inde reddit ad ceſa ⁊ ponũtur tria. Ler virgis ceſus ſũ. Semel lapidatus ſũ. Ler naufragiũ feci.Sequit᷑ mẽbꝛũ. Nocte ac die in ꝓ fũdo maris fui.Deĩde.xiiij ceſa decentiſ ſimo ipeta ꝓfluunt: in itineribus ſepe: peric lis fluminum:periculis latronuʒ periculis ex genere:periculum ex genti bus:periculis in ciuitate: periculł in de ſerto:picul ĩ mari:picul in faliſ fribꝰi la boꝛe ⁊ erũna:⁊ĩ vigilijs ſepiꝰ:in fame ⁊ ſi ti:in ieiunijs multie:in frigoꝛe ⁊ nudita te. Poſt h̊ interponit trimèbꝛẽ circuitũ pꝛeter illa que extriſecꝰſũt:incurius me us quotidianus ſollicitudo oĩuʒ eccle ſiarũ.Et hĩc duo mẽbꝛa percunctatiõe ſubiũgit. Quis in firmat᷑ ⁊ ego nõ infir moꝛ: Quis ſcãdaliʒaf ⁊ ego vꝛoꝛ: Si gloꝛiari opoꝛtet in his que ifirmitatis ſt gloꝛiaboꝛ. Qudta ſapiẽtia iſta ſint dicta vigila ntes vidẽt. Quãto vero eloquen tie cucurrerĩt flumina ⁊ qui ſtertit ad. uertit. Poſtremo totus iſte quaſi locꝰ bimẽbꝛi circuitu terminat᷑. Sed ſi gloꝛnꝛ ari opoꝛtet in his que infirmitatis mee ſunt gloꝛiaboꝛ Qõ vo poſt bunc impe tum interpoſua narratiuncula quod modo cõquieſcit:⁊ requieſcere facit au ditoꝛẽ᷑:quid decoꝛis ⁊ delectationis ha beat ſatis di i nõ põt.Sequit᷑ enim di cens:Deꝰ ⁊ p᷑ dñi noſtri ſcit:qui ẽ bene dictꝰ in ſecula:qꝛ nõ mentioꝛ:ac deide quõ ꝑiclitatꝰ fuerit: ⁊ quomodo euaſe rit bꝛeuiſſime narrat. Longum eſt cete ra perſequi:vel in alijs ſccipturaruʒ lo cis iſta mõſtrare. .Quid ſi etiam figu ras locutionis que illa arte traduntur in his ſaltẽ que de apoſtoli eloquio cõ memoꝛaui oſtendere voluniſſen: Non ne faciliꝰ graues homines me nimium quã quiſqᷓ; ſtudio ſoꝛũ ſibi ſufficientem putarent. Dec omnia qn a magiſtris Docentur pꝛo magno habent: magno emunt᷑ mmagna iactatione venduntur. Quam ractationẽ eẽt ego redolere ve Teoꝛ: ou iſta ſic dediſſeʒ: iz male doctis bominib“ reſpõdẽdũ fuit: qui noſtros auctoꝛes cõtẽnẽdos putàr: nõ qꝛ nõ ha bent:ſed qꝛ nõ oſtentãt: qᷓ; nimis iſti di ligũt eloquẽtiã: ſed foꝛte quis putat ta/ qᷓ; eloquetẽ noſtrũ elegiſſe me apoſto lũ paulũ:videt᷑.n. vbi ait:⁊ ſi imperitus ſermone:ſj nõ ſciẽtia: quaſi concedẽdo obtrectatoꝛibus ſit locutus: nõ tãq; id verũ agnoſcerei cõftẽdo. Si t dixiſſet Iperitus quidẽ ſermone: ſed nõ ſcientia nullo modo aliud poſſet iutelligi. Sciẽ tiã plane non conctatꝰẽ pꝛoſiteri ſine qͥ oecoꝛ eẽ gentiũ nõ valeret ¶Certe ſidd eius pꝛoferimꝰ ad exemp ũ eloquẽtie ex ill is epiſtolis vtiqʒ pꝛoſerimꝰ: quas etiã ipſi obtrectatoꝛes eius:qui ſermo: nem pꝛeſentis contèpiibilẽ videri vole bant graues ⁊ foꝛtes eẽ confeſſi ſunt. Bicendũ ergo aliquid mihi eẽ video 7 de eloquentia pꝛophetarũ vbi ꝑtro-/ pologiã multa obteguntur: que quãto magis tranſlatis verbis videntur operi ri tãto magis cum fuerint aperta dulce ſcunt:ſed hoc loco tale aliquid comme moꝛare debeo:niſi que dicta ſunt nõ co gar exponere:ſed cõmẽdem tantũ quo modo dicta ſunt: Et ex illius pphete li⸗ bꝛo potiſſimũ boc faciã:qui ſe vel armẽ tariũ fuiſſe dicit:atq; inde oiuinitꝰ abla tũ atq; miſlũ:vt dei populo pꝛopheta⸗ ret. Nõ eniʒ ſecunau ſeptuagita iterpꝛe tes qͥ ẽt ipi diuino ſpiritu ĩterpꝛetati ob boc aliter vident᷑ nõnulla dixiſſe: vt ad ſoiritualẽ ſenſũ ſcrutandũ magis admo neretur lectoꝛis intẽtio. Unde etiam obſcurioꝛa nonnulla:que magis tropi⸗ ea ſunt eoꝛũ:ſjz ſicut ex bebꝛeo in latinũ De doctrina chꝛiſtlana eloquiũ pꝛeſbytero bieronpmo vtnuf/ q lingue peruo interpꝛetante tranſla⸗ ta lunt.Cum igitur argueret impios:ſu perdos:luxurioſos ⁊ fraterne omnino negligentiſſimos charitatis: ruſticus xł ex ruſtico iſte pꝛopheta exclamanit di⸗ cẽs: Ueb qui opulẽti eſtis in ſyon:⁊ õ fiditis in mõte ſamarie: optimates capi ta populoꝛũ ingrediẽtes põpatice do⸗ mũ iſrael. TCranſite in calampne ⁊ vide te:⁊ ite inde in emath magna ⁊ deſcedi te in geth paleſtinoꝛũ:⁊ ad optuna qq; regna hoꝛuũ:ſi latioꝛ terminus eoꝛnʒ ter mino veſtro c. Qui ſeparati eſtis in diẽ malũ:⁊ appꝛopinquatis ſolio iniquita⸗ tie. Qui voꝛmitis in lectis eburneis et laſciuitis in ſtratis veſtris. Qui comedi tis agnü de grege ⁊ vitulos ð medio ar mMẽti.Qui canitis ad vocẽ pſalterij Si⸗ ent oauid putauerũt ſe babere vaſa cã tici bibẽtes in phialis vinum: ⁊ optimo vnguento delibini: 2 nibil compatieba tur ſuper contritionẽ ioſeph.Nun⸗ quid na iſti qui pꝛophetas noſtros tan quã ineruditos ⁊ elocutionis ignaros velut docti diſertiq; cõtẽnũt: ſi aliquid eis tale vel iiales oicenoũ fuiſſet alit voluiſſent dicere qui tamẽ eoꝛũ inſani re voluiſſent: Qu:d.n.ẽ quod iſto elo⸗ quio aures ſobꝛie plus deſiderent: pᷣno ipſa intctio:quaſi ſopitis ſennbvt eui⸗ gilarent: quo fremitu illiſa ẽ: Ueh qui opitulẽti eſtis in ſyon ⁊ conſiditis ĩ mõ te ſamarie optimates capita popnloꝛũ igrediẽtes põpatice domũ iſrael Dein⸗ de et beneficijs dei:qui eis ampla ſpa⸗ cia regni dedit oſtendat ingratos: qin confidebant in monte ſamarie: vbi vti⸗ q; idola colebant᷑. Craſite inquit ĩ cal ne ⁊ videte:⁊ ite inde i ematb magnum 2 deſcẽdite ĩ ſethb paleſtinoꝛũ:⁊ ad opti ma queq; regna boꝛũ ſi latios termin⸗ . 4 . . emtemin WANildicnn iͦmni iho Smui Abpletno (Wnhunturie Prllenttef Wndte o (unt:ſod ni lineisch die naline (itriaume cdom ntsinſr ſnglideg i ſ Clltus teddi dpingn ſehtmeit inlane⸗ tisyahrs quidtun ita dienr ab N medut ſrelgen que treo plintati⸗ nndie ne Nlibid ütlu⸗ Mletey⸗ eltis ſcarnet ſogrüſe phlmni (ie oler dnerte leni len ſtu in wnneng Kram nosrtintn glichrfn uinſit nſrnamne uni tn dri rii Etcnct rekin: Nii NH tti . GeeN „ 1 geduſ eoꝛum tenmino veſtro ẽ. Simul etiam cum iſta oicuntur locoꝛũ nominibꝰ ta⸗ qᷓ limi ibus oꝛnatur eloquiũ que ſunt ſyon. Samai ia: calãne: emath magna Sech paleſtinoꝛũ. Deinde vᷣba que his adiunguntur locis decentiſſime varian tur. opulenti eſtis confiditis trãſite:ite: deſcendite Conſequẽter futura denun ciant᷑: ſub iniquo rege pꝛopinquare ca ptiuitacẽ cũ adiũgitur qui ſepsarati eſtis in diẽ malũ:⁊ app:opinquatis ſolio ini quitatis. Lunc ſub iciũtur merua luxu rie. Qn doꝛmitis in lectis eburneis et laſciuitis in ſtratis veſtris:qui comedi⸗ tis agnũ de grege: ⁊ vitulũ de medio ar mẽti. Iſta ſex mẽbꝛa tres bimẽbꝛes cir cuitus reddiderũt. Non enim ait: qui appꝛopinquatis ſolio inquitatis. Qui ſeparati eſtis in diẽ malũ: qui doꝛmiis in lectis eburneis:qui laſciuitis in ſtra⸗ tis veſtris:qui comeditis agnũ de grege qui vitulos de medio armeti. Quod ſi ita dici retur eẽt qrudẽ hoc pulchꝛum vt ab vno pꝛonomine ræpeuto oĩa ſex mẽbꝛa decurrerent ⁊ ꝓnunciatis voce ſingula finirentur:iʒ pule pꝛiꝰ factũ eſt vt eidem pꝛonomini ecnt bina ſubnexa que tres ẽtẽtias explicarẽt:vnaʒ ad ca ptiuitatis pᷣnunciationt᷑:qͥ ſeparati eſtis in dit ma lũ ⁊ appꝛopiquatis alterutrũ ad libidinẽ Qui doꝛmuis ĩ leciis ebur neis ⁊ laſciuitis in ſtratis veſtris ad vo racilatẽ vero certam pertinentes: qͥ co⸗ meditis agnũ de grege:⁊ vitulos ð me dio armẽti:vt in poteſtate pꝛonuncian tis vtru ſingula finiat ⁊ mẽbꝛa ſint ſex An pꝛimũ ⁊ tertiũ ⁊ quinium voce ſu ſpendat: ⁊ ſecundum pꝛimo: quartum tertio:ſextum quinto connectẽdo tres bimembꝛes circuitus decentiſſime faci at.vnũ quo calamitas imminẽs: alxerũ quo lectue impurus:tertiuin quo ꝓdi —N — 7 „ elll. ga menſa monſtretur. Deinde luxnrio ſam remoꝛdet auriũ voluptatem. Ubi cũ dixiſſet:qui canitis ad vocem pſalte rip quoniã põt exerceri ſapiẽter a ſapiẽ tibus muſica mirabili decoꝛe dicẽdi in uectionis impetu relaxãdo:⁊ ſi non ad illos ſed de illis iã loquens:: vi nõ mu ſicã ſapiẽtis a muſica luxuriantis oiſti guere cõmoneret.non ait qui canuis vos habere vala cantici.ſʒ cum illud ad ad vocẽ pſalterij ⁊ ſicut dauid putatis illos dixiſſet quod lururioſi audire de berent qui canitis ad vocẽ pſalterij. im peritiã quocq; illoꝛum alios quodãmõ idicauit:adiungẽtis ſicut dauid puraue runt ſe habere vaſa cantici bibentesin phialis vmnum ⁊ optimo vnguento de libuti. Lria hec melius pꝛonunciantur ſi ouobus pꝛioꝛibus membꝛis lult circuitus tertio terminatur quod his omnibus adijcitur: nibil cõ patiebantur ſuper contritione ioſeph:ſi ue continuatum dicat᷑ vt vnum ſt mẽ bꝛum:ſiue decentins uſpẽdat᷑ ⁊ mibil patiatur: ⁊ poſt hanc diſtractionẽ ĩfe ratur ſuper contritione ioleph atq; ſit bimẽbꝛis circuitus miro decoꝛe non vi ctum eſt:nihil cõpatiebantur ſuꝑcõtri none fratris ſed poſtus eſt pꝛo fratre ioſeph: vt qcunq; frater pxopᷣo ſigniſi care eins nomiĩe:cuius ex fratribus fa ma pꝛeclara eſt:vel malis flque pendet vel ĩ bonis que repẽdet. Iſte tropuſ cer te vbi ioſeph quẽcũq; fratrem facit ĩtel ligi neſcio vtrũ illa quã dicimus ⁊ do cuimus arte tradatur. Qudã ſi tamẽ pul cher ⁊ quẽadmodũ afficiat legentes ot q; intelligentes non opus eſt cuiqᷓ; n ipſe nõ enit. E plura qmidem que pertineant ad pꝛecepta eloquẽtie ĩ hoc loco quem pꝛo exemplo poſuimus poſ⸗ iit reꝑiri:ſed bonũ auditoꝛem non tam . —NRNEE ſi diligẽter diſcutiat iſtruit q; ſi ardẽter ꝓnüciet᷑ accẽdit.Neq;.n. humana ĩidu ſtria cõpoſita:ſj diuina mẽte ſũt infuſa: ⁊ ſapiẽter ⁊ eloquẽter nõ intẽta in elo⸗ quẽtiã ſapiẽtia nõ recedẽte eloquẽtia. ſi.n. ſicut quidã diſertiſſimi atq; accutiſ ſimi viri videre ac dicere potueruũt ea q velut oꝛatoꝛia arte diſcũtur nõ obſerua rent᷑ ⁊ nõ vocarenf᷑: ⁊ i bãc doctrinam nõ redigerent᷑:niñ pᷣus ĩ oꝛatoꝝ inueni rent᷑ ĩigenijs:qͥd mirũ ⁊ ſi in iſtis inueni unt: quos ille miſit qui fecit ingeninm Quapꝛopter ⁊ eloquẽtes qᷣdẽ nõ ſoluʒ ſapiẽtes canonicos nr̃os auctoꝛes do⸗ ctoꝛeſq; fſateamur tali eloquẽtia qualis pſonis eiuſmodi ↄgruebat:ſʒ nos ñi. ð lit teris eoꝝ que ſine difficultate intelligũ⸗ tur nõnulla ſumimelocutionis exẽpla nequaqᷓ; iñ putare debemꝰ imitãdos a nobis eos eẽ ĩ his q̃ ad exercẽdas ⁊ eli⸗ minãdas quodãmodo mẽtes legẽiuʒ: 2 ad rüpenda faſtidia atq; acuẽda ſtu⸗ dia di cere volẽtiũ celandos quoq; ſiue vt au pietatem conuertantur ſiue vt a miniſtris ſe claudant᷑ animos impioꝝ vtili ac ſalubꝛ obſcuritate dixerũt. Sic q́ppe illi locuti ſũt vt poſterioꝛes qͥ eos recie ĩtelligerẽt:⁊ exponerẽt alterã gr̃aʒ diſparẽ qᷣdẽ:verutñ ſubſequẽtẽ ĩ dei ec⸗ cleſia reper irẽt. Nõ ergo expoſit oꝛeſeo rũ ita loq debẽt vt tanq; ſeipſi boſ expo nẽdos ſimili auctoꝛitate ꝓponãt:ſʒ ĩ oĩ bus ſermonidꝰſuis pᷣmit ac maxime vt intelligant᷑ elaboꝛarẽt ea qᷓ;tũ pñt ꝑſpi cuitate dicẽdi:vt aut multũ tardus ſit qͥ nõ ĩtelligit:aut ĩ rerũ quas explicare at q; oñdere volum oiffic ultate atq; ſub⸗ tilitate nõ ĩ nr̃a locutiõe ſit cã:quo mi⸗ nus tardiuſue qð oicim poſſit ĩtelligi. Sũt. n. quedã que ĩ ſua nõ intelligũ tur quãtolibet ? quãtũlibet:q;uis pla⸗ niiſime oicétis verſent᷑ eloquio: que in NDe doctrina c populi audiẽtid: cel caro ſi alidd nigek: vel nunqᷓ; oino imitãda ſũt. In libꝛſãt q̃ ua ſcribunt᷑ vt ipſi ſbi quodmodo lectoꝛè teneãt cũ itelligunt᷑:cũ aũt nõi telligunt᷑ nõ ſũt moleſta nolẽiib lege⸗ re:⁊ ĩ aliquoꝝ collocutionibus nõ eſt officiũ diſſerẽdũ:vt vera qᷓ;uis difficilli ma ad intelligẽdũ q ipſ pcepimꝰcũ q̃n/ tocũq; laboꝛe diſputationis ad alioꝝ in telligẽtiã ꝑducamꝰ:ſi tenet auditoꝛem Vl collocutoꝛẽ diſcẽdi cupiditaſ nec mẽ tis cupiditas deſit que quoquo modo i timata poſſit acciꝑe:nõ curate illo qui docet quãta eloquẽtia doceat:ſi quãta euidẽtia:cuius euidẽtie diligẽs appeti⸗ tus aliqñ negligit vba cultioꝛa:nec cu⸗ rat qͥd bene ſonet:ſ&ʒ qͥd bñ iudicet atq; ĩtimet ꝙ oñdere ĩtẽdit:vñ ait qͥdã cũ de genere talis elocutionis ageret eẽ i es quãdã diligètẽ negligẽtiã.Hec iñ ſic de trahit oꝛnatũ vt ſoꝛdes nõ contrabat. Qudãuis ĩ bonis doctoꝛibus tata vocen Gi cura ſit vel eẽ ðbeat vt vbũ ꝙ niſñ ob ſcurũ ſit vel ambiguũ latinũ eẽ nõ pot: vulgi aüt moꝛe ſic dicit᷑ ut ambiguitss obſcuritaſq; vitet᷑:non ſic dicat᷑ vt a do ciis potiꝰ: vt ab idoctis dici ſolet.Sin. nõ piguit dicere ĩterpꝛetes nros:nõ corn gregabo ↄuẽticula eoꝝ de ſangninibul qm ſẽſerũt ad rẽ ꝑtinere vt eo loco plu raliter enumeraret᷑ hoc nomẽ ꝓin latt na lingua tantũmodo ſingulariter dict „ iur.Cur pietatis doctoꝛẽ pig loquẽtẽ oſſũ potius dicere q; os ne iſta ſyllaba nõ ab eo ꝙ ſunt oſſa: ab eo ꝙ ſũc oꝛa itelligat᷑:niſi vafre aures ð coꝛ⸗ ruptione vocaliũ vel ꝓductione nõ idi cãt. Quid.n. pdeſt locutionis itegritas quã nõ ſedtur ĩtellectꝰaudiẽtis cum lo quẽdi oĩno cauſa nulla ſit: ſiꝙ lodtur nõ ĩtelligũt: ꝓpter quos vt itelligaͤt lo qmur. Qui ergo docet vitabit vba oia 4 s doctoꝛc pigeat iperid D ſSobeatet peß⸗ ſegnpode n ropotfuege (lanocuut gwiegiodutam griniinegek atoniyſteft Autonereiͤern ſecilemont liegichlocn lapoteſnec at vnaltien iegratqſig decotooch Whenire anad orſuo ſgnin ocidiauic ilcerverſan Keawede⸗ dwacid Tetapnwe ee Nltenne rarſeidi⸗ Cdrenn (ulcateis ioickiſſol mepideb nola dicit cütaratt enqgand R aeruzis lirne iabbis Eelg. Uer Madon licöͤſo glhanrz fcicöno Ucidnön Aahune n ttümanti o ictüg ngüre cäiihmit mni keiint Wn e ienenin rr Bmdirtipif itſattn Neiitniint intiihi 1ansticen nrndutin zmurſtißt e nõ docent: 2 ꝓ eis alia que ĩtelligtur iĩtegra põt dicere id magis eliget. Si au tem nõ põt ſine qꝛ nõ funt:fue qꝛ in p ſentia nõ occurrut vtetur etiã vᷣbis mi⸗ nus ĩtegris dũ tamẽ res ipſa doceat᷑: at q; diſcat᷑ integre.Et h̊ quidẽ nõ ſolũ in locutionibꝰſiue fiant cũ aliquo ſiue cuʒ pluribus:verũ ẽt multo magis ĩ popu⸗/ lis qñ ſermo ꝓmit᷑ vt intelligat᷑ inſtan⸗/ dũ e:qꝛ ĩ collocutionibꝰẽ cuiq; interro Sãdi poteſtas:vbi aũt oẽs tacent: vt au diat᷑ vnuſ ⁊ i eũ intẽta oꝛa ↄuertunt ibi 2 reqͥrat qͥſq; ꝙ nõ ĩtellexit:nec mos eſt nec decoꝛis ac ꝑ boc oʒ maxime tacenti ſubuenire cura dicẽtis./? motu ſuo ſignificare vtrũ itellexerit co gnoſcẽdi auida multitudo. Qð oonec ſignificet verſandũ eſt ꝙ agit᷑ multimo da varietate oicẽdi. Qð ĩ poteſtate non bhabẽt qui ſperata ⁊ ad vbuʒ memoꝛiter retẽta ꝓnuncidt. Mor ãt vt itellectum eẽ ↄſtiterit aut ̃ᷣmo finiedus aut ĩ alia tranſeũdũ c. Sicut.n.gratus ẽ qͥ cogno ſcẽda enucleat:ſic oneroſus qͥ cognita ĩ culcat:eis vũtaxat quoꝝ tota expecta/ tio ĩdiſſoluẽda eoꝝ q̃ pãdũr difficul tate pãdebat. Nà delectãdi gratia etiaʒ nota dicũtur:vbi nõ ipia iz modus quo dicũtur atteduur. Qõ ñ ⁊ ipſe iã notus ẽ atq; auditoꝛib placet:pene nihil inte reſt vtruʒ is ꝗͥ dicit oictoꝛ an lectoꝛ ſit. Solẽt.n.ea que cõ node ſcripta ſũt nõ ſolu ab his qᷣbus pᷣmitus inoteſcũt iocũ de legi. Ueruũ ab his qͥbus iam nota ſũt neq; adhbuc iÜlla oe memoꝛia leuit ob⸗ linio:nõ ſolũ iucũditate relegi:łHab vtriſ qᷓ libẽter au ſiri. Que autẽ iam oblitus eſt cũ cõ nouet᷑ oicent᷑. Sʒ de modo õ lectãdi nõ nũc ago.de modo quo dicẽ di ſũt qui oiſcere deñderàt ago. Js aũt eſt optumus quo ſit ot qui audit veꝑ an Adiat: ⁊ ꝙ audi intelligat. Ad quẽ finem c dentum luerit nihil tune amplius ðᷣ mogdeſte faciendũ eſt:i ad tedium. do eloquẽtia qua fit dicẽdo nõ vt libe⸗ biliter veritate paſcun nioꝝ inſignis ẽ indoles ĩ vpis ven ama⸗ re modo vba.Quid.n. ꝓdeſt clauis aus ipſa re tanq; diutius docẽda laboꝛãdũ eſt:ſed foꝛte de cõmendanda vt in coꝛ⸗/ de figatur. Qð ſ ſaciendũ videbitur iia ne pueniatti ꝛoꝛſus ẽ hoc in docen⸗ at qð hoꝛꝛebat.Qð tamè ſi fiat inſuani ter ad paucos quidẽ ſtudioſiſſimos ſu⸗ us puenit ſructus qui ea que diſcenda ſut q;uis abiecte ĩculteq; dicatur ſcire ðᷣ „ ſiderdt:ꝙ cũ adepti fuerin lecte noꝛüc ige rea ſi aꝑire qð volumus nõ poteſt: aut quid obeſt lignea ſi hoc poteſt quando nihil querimus niſi patere qð clauſuʒ ẽ: ſed quoniã inter ſe habẽt nõnullam ſi militu dinẽ veſcẽtes atq; dicẽtes ꝓpter faſtidia plurimoꝝ etiã ipſa ſine quibus viui nõ poteſt alimenta cõdienda ſunt Dixit ergo quidam eloquẽs ⁊ verum di xit ita dicere debere eloquẽtem vt doce at:vt delectet:vt flectat.¶Dein dit docere neceſſitatis:eſł delectare ſua mtatis eſtiflectere vicioꝛie. Poꝛũ trium qð pᷣmo loco poſiũ ẽ:hoc ẽ docẽdi ne⸗ ceſſitas in rebus ẽ conſtituta quas dici mus rcliqua ouo in modo quo dicimꝰ Dui ergo docere vult cũ dicit q;diu nõ itelligitur nõduʒ ſe exiſtimet dixiſſe q vult ei quem vult docere. Qma ⁊ ſi vi⸗ xit ꝙ ipſe intelligit:nondu illi dixiſſe pu tanduseſt:a quo itellectus nõ eſt. Si ve ro intellectus ẽ quomodo dixerit: ꝙ ſi etiam delectare vult eũ cui vixit aut fle ctere non quocunq; modo dixerit faci⸗ et:ſed intereſt quomodo dicat vt faci⸗ at.ſicut eſt autem vt teneatur ad audi dum oeleciandus auditoꝛ ita flectẽdus eſt vt moueatur ad agendum. 5 ſicut delectatur ſi ſuauiter loquaris ita flecti tur ſti amat ꝙ polliceris timeat qꝙ mina ris: oderit qo arguis qo comendas am plectatur: q dolendu exaggeras vole at: cũ quid letanduʒ pꝛedicas gaudkat. miſereatur eoꝝ quos ante oculos miſe rãdos dicẽdo ↄſtunis:fugiat cos ques cauédos terrẽdo ꝓponis Et quucdqd ali ud graãdi eloquentia fieri põt ad cômo⸗ nẽdos animos aud itoꝛũ nüquid agen dum ſit neſciat ſz vt agat qo agenduʒ eẽ iam ſciut. Si autẽ adhuc neiciũt pᷣns vti c; docedi ſũt q́; mouẽdi. Et foꝛtaſſe re⸗ bus ipſis cognitis ita mouebunt᷑ vt eoſ nõ opus ſit maioꝛibus eloquẽtie viribꝰ iam moueri Qð tamẽ cũ opus eſt faci endũ eſt. Lũc autè opus eſt quando cũ ſcierint quid agendũ eſt: vt nõ agut ac per hoc docere neceſſitatis eſt. Poſſũt enim homines agere ⁊ nõ agere quod ſciunt. Quis autẽ dixerit eos agere de⸗ bere ꝙ neſcit: æ ideo flectere nõ eſt ne ceſſitatis:qꝛ nõ ſemper opus ẽ: ſi tamẽ ocæti vel etiã delectanti ↄſentit andi⸗ toꝛ. Ideo autẽ victoꝛie eſt flecrere quia fieri põt: ⁊ vt doceat᷑ ⁊ vt delectetur = nõ aſſentiat᷑. Quid aũt illa duo pꝛode⸗ runt ſi deſit hoc tertiũ:ſed neq; delecta re neceſſitatis eſt quãdoquidem cũ di⸗ cendo vera mõſtrantur. Qò ad officiuz ocẽdi ꝑtinet nõ eloquio agitur.⸗¶ Ile q; hoc atieditur vt vel ipſa vel ipſuʒz de lectet eloquiũ:ſed per ſeipſa quoniã ve ra ſunt mamtfeſtata delectant. Uñ ple⸗ rũq; etiam falſa patefacta atq; cõnicta delectat. ¶ſIIecq. n. delectãt quia falſa üt:ſed quia falſũ eſſe verũ eſt. Deleciet ⁊ dicto quia hoc verũ eſſe monſtratuʒ eſt. ppter eos antẽ quibus faſtidienti bus nõ placet veritas:ſi alio quocunq; modo niſi eo modo dicatur vt placeat ſermo dicentis vatus ẽ in eloquẽtia Oe doctrina chriſtianna non paruus etiam delectationi locus. Que tamẽ addita nõ ſufficit diciſ quos nec ĩtellexiſſe nec vocentis elocutione delectatos eſſe ꝓfuerit. Quid enim bec duo cõſerun homini qui ⁊ ↄfietur ve rum ⁊ collaudat eloqmũ: nec inclinat afſſenſum ꝓpter què ſolum cũ aliquid ſuadetur rebus qne dicũtur iuigilat di centis intẽtio. Si.n. talia docet᷑ ðcent que tradere vel noſſe ſufficiat nibil ali⸗ ud eſt eis ↄſentire niñ ↄfiteri vera eſſe. Kum vero id vocetur ꝙ agendu eſt et ideo doret᷑ vt agitur fruſtra placet mo dus ipſe quo dicit᷑ ſi nõ ita diſcitur vt agatur. Opoꝛtet igit᷑ eloquẽtem excle⸗ ſiaſticũ qn ſuadet aliqd qð agendũ eſt: nõ ſolũ docere vt ĩſtruat ⁊ delectare vt teneat.Uerũ ẽt flectere vt vincat Ipli qͥppe iam remanet ad ↄlenhonèé flectẽ dus eloquetie grauitate: ĩ quo id non agit vſq; ad eins ↄfeſſionẽ demõſtrata veritas adiücta enã ſuauitate dictionis cni ſuauitati tm opere impeſuʒ ẽ ab bo/ minibus vt nõ ſolũ facienda:verũ eliaʒ fugiẽda ac deteſtaga tot ⁊ tanta mala atq; turpig que malis ⁊ turpib oiſertiſ ſime pfuſa ſunt ſi vt eis ↄſentniatur:ſq ſo la delectationis gratia lectitẽtur. Auer tat at deus ab eccleſia ſna qð de ſyna goga indeoꝑ hieremias ꝓpbeta come⸗ moꝛat dicẽs: Pauoꝛ ⁊ bonenda facta ſũt ſuper terrã.ꝓpbete ꝓphelabant ini qua ⁊ ſacerdotes plauſum dederũt ma nibus ſuiſ æ plebs mea dilexit fic. Et dd facietis i futux:De eloquẽtia tãto ter⸗ ribilioꝛ quãto purioꝛ: ⁊ qudto ſolidioꝛ tanto vehemẽtioꝛ. O vere ſecuris cõci⸗ dens petras. huic.n. veriſmile verbũ ſu⸗ um qð per ꝓphetas ſanctos ſecit: ⁊ per hunc ipſũ pphetam deus ipſe dixit: Ab ſit itaq; abſit a nobis vt ſacerdotes ini/ qua dicentibus laudat:æ plebs diligat ethlancbinn n gfacenn⸗ nksielighnun cpaſnoreunque Nlim tüfegen ler Orodvtich Renret n pop (odaunteſtde ſltotentel Nagniceno (eigtnrſtng Norumn ancpeno⸗ Punteſeblut nurent Ettclen hian ſhite ſhloſtctüeet lugnamdoori ftedondäna cohenram guerrn ublindia petiturſed Go quodn dant ſeceſ faticipaln perbarun untintere lerit. leraffluen ſal pfuto Ollorrot nocunrſ⸗ Pſeiaele ſtadenian ſin nlotii Nnuenüiin duargg ingmicfit Naiu egine,c jäſconi wgnnie wtſin nuilant! ipmmniß üſcene enlst, ane nuin alig, 4 4 ſic. Abſit a nobis inquã tanta demètia nam quid faciemus i futurũ? Et certe minus itelligantur:minus placedt: mi⸗ nus moueam que dicũtur vera tamen dicãtur ⁊ iuſta non iniqua libeter audi antur. Quod vtic; nõ fieret niñ ſuauit dicerẽtur. In populo autem graui de quo dictum eſt deo. In populo graui laudabo te:nec illa ſuamias velectabi lis eſt:qꝛ quiaẽ non iniqua diliguntur: ſed exigua ⁊ fragilia bona ſpumeo ver⸗ boꝛum ambitu oꝛnatur.quaſi nec ma/ gna nec ſtabilia ecenter ⁊ grauiter oꝛ narent᷑.Et tale aliquid ĩ epiſtola beati cypꝛiani.Q ideo puto accidiſſe vł cõ⸗ ſulto factũ eẽ vt ſciretur a poſteris qua linguam doctrine chꝛiſtiane ſanitaſ ab iſta redundãtia renocauerit ⁊ ad iſtam eloquentiam grauioſioꝛẽ modeſtioꝛeʒ que reſtrinxerit.qualis in eins cõſequẽ tibꝰ litteris ſecure amatur rel gioſe ap petitur:ſed difficillime impletur.Ait er go quodam loco:Petamus hanc ſedẽ dant ſeceſſum vicina ſecreta vbi ouʒ er ratici palmitum lapſis pẽdulis nexibui per harundines baiulas repunt reperi/ unt interea poꝛticum frondea tecta fe/ cerũt.¶ ¶on dicũtur iſta niſi mirabili ter affluentiſſima fecunditate facundie ſed ꝓfuſione iumia grauitati diſplicent Qui vero hoc amãt pꝛofecto eos qͥ nõ ita dicunt ſed caſtigatiuſ eloquũtur nõ poſſe ita eloqui exiſtimant non iudicio iſta deuitare. Quapꝛopter vir iſte ſan/ ctus ⁊ poſſe ſe oſtendit ſic dicere quia dixit alicubi ⁊ nolle quem poſtmodaʒ nuſq;. Agat ita ꝙ iſte noſter eloquens cum ⁊ iuſta ⁊ ſancta dicit.neq; eniʒ alia debet dicere:agat ergo quantuʒ poteſt cum iſta picit vt intelligẽter ⁊t libenter audiatur: ⁊ boc ſe poſſe ſi potuerit tan: qᷓ;poterit pietate magis oꝛattonum qᷓ; D . 4 SJðJM — —= oꝛatoꝛuz facultate non dubitet: vt oꝛꝗ „ do ꝓ le ⁊ pꝛoillis quos eſt allocuturꝰ fiat oꝛatoꝛ anteq; dictoꝛ. Ipſa hoꝛa iaʒ vt dicat accedens pꝛiuſq; exeat pꝛoferz tem lingnam ad oeum leuer animam ſi tientem: vt eructet qð biberit vel quod impleuerit fundat. Cum enim de vna⸗ quaq; re que ᷣm fidem ⁊. delectationẽ tractãda ſunt que dicunt᷑ ⁊ multi mo di quibus dicantur ab eis qui ſciunt qͥs nonit quid ad pꝛeſens tempus vel no/ bis dicere vel per nos expediat audiri: niñ qni coꝛda omniũ videt.Et quis fa⸗ cit vt ꝙ opoꝛet:queadmodũ edicatur opoꝛtet a nobis niſi in cnius man ſunt 2 nos ⁊ ſermones noſtri ac per hoc di ſcat quidem omnia que docenda ſunt qui ⁊ noſſe vnlt ⁊ docere facultatemqʒ doc?᷑di vt decet virum eccleſaſticuʒ cõ paret. ¶ Ad boꝛam vero ipſius dictio/ mis illud potius bona mente cogitet 2 uenire qò vominus ait: Nolite cogita re quomodo aut quid loquamini. da⸗ bitur enim nobis in illa boꝛa quid loq̃ᷓ mini:nõ enim nos eſtis qui loquimini: ſʒ ſpiritus patris ueſtri qui loquitur in uobis. Si ergo loqnit᷑ in eis ſpiritus ſã⸗ ctus qni ꝑſequẽètibus tradunt᷑ pꝛochꝛi ſto. Cur nõ eſt in eis qui tradut vi cen tibus chꝛiſtum. Quiſquis autẽ dicit nõ eẽ pꝛecipiendum hom nibus quiduel queadmodum doreant voctozeſſan ctus efficit ſpiritꝰ. poteſt dicere nec oꝛi dum nobis e quia dominus ait: Sci pater ueſter quid uobis neceſſarinʒ ſit pn q;ᷓ petatiſ ab eo:aut apoſtolũ paulũ timoteo ⁊ tito nõ debuiſſe pxecipe qd nel quẽadmoduʒ pciperẽt aliis. Quas tres apoſtolicas epiſtolas ante oculos babere debet cui eſt in eccleſta docto⸗ ris perſona impoſita. Monne in pri ma ad Limoteum kegäur: Aeiuncia hec ⁊ doc e: Nõ ne ibi ẽ:ſenioꝛem ne in crepauer is: ſed obſecra vt patrem: Nõ ne iĩ ſecuda ei dicit᷑:foꝛm habe ſanoꝛuʒ verboꝛũ que a me audiſti:nõne vbi ei di citur. Satis age teipſũ pꝛobabile opera riu exhibens deo non erubeſcẽtem ver bum veritatis recte tractatẽ: ibi é illud pꝛedica verbu iſta opoune: impoꝛtu⸗ ne: argue:obſecra:increpa in omni lon/ ganimitate ⁊ doctrina. Itẽ ꝙ ad thituʒ nonne dicit epiſcopũ iuxta doctrinam fidelis derbi ꝑleuerãtẽ eẽ debere.vt po tens ſil exhoꝛtari in doctrina ? contra dicentes redarguere. bi ⁊ illud. Cu ve ro loquere que oecet ſanã doctrinã: ſe nes lobꝛios et: ⁊ que ſequũtur. ibi etiaʒ dicit loquere ⁊ exhoꝛtare: 2 increpa ci omni ĩperio:nemo te cõtẽnat:ammo/⸗ ne illos pꝛincipibus ⁊ poteſtatibus ſub ditos eẽ ⁊c. Quid ergo putamꝰ:nũquid contra ſeipſũ ſentit apoſtolus qin cum dicat doctoꝛes fieri operatiõe ſancti ſpi ritus: ipfe illis pꝛecepit 2 quid 2 quẽad modu doceat: an intelligendũ eſt. t bo minũ officia ipſo lancto ſpiritu largien te in docendis etiq ipne doctoꝛibus nõ debere ceſſare ⁊ tamẽ neq; qt i plãtat eẽ aliquid neq; qui rigat:ſed deum qui incremęetùů dat. Unde ipſis quaq; mini ſtris ſanctio hominibꝰ vel etiam ange lis oꝑdtibꝰnemo recte diſcit que perti⸗/ nẽet ad viuédũ cũ ðo ni fiat adeo doci lis cni dicitur inops. Doce me facere vo luntatẽ tuã:dñe quoniam tu es c ꝰ meꝰ vnde ⁊ ipſi timoteo idem dicit apoſto⸗ lus.Lu at perſeuera in his que didiciſti ⁊ tradita ſunt tibi: ſciens a quo didice/ rio. Sicut enim coꝛpoꝛis medicamenta que hoĩbꝰab hoĩb adhibẽtur non niſ eis pꝛoſunt quibus deus operatur ad ſalutem qui ⁊ ſine illis mederi poteſt: ecnim hne ipſo illa non poſſint: ⁊ tamen De doctrina chꝛiſtianꝰ adhibentur: 2 ſi boc officioſe fiat: inter opera miſericoꝛdie vel beneficentie de putant᷑.ita ⁊ adiumẽta doctrine iune pꝛoſunt anime adhibita per hominem ruͦ deus oꝑat᷑ vt pꝛoſint qͥ potuit euage liũ dare hominiẽt nõ ab hoibꝰ nech:p hominẽ. Qui ergo dicendo niti urꝑ ſnadere ꝙ bonũ ẽ:nihil hoꝛũ triũ per⸗ nens vt ſcilicet doceat vt delectetvt fle ctat:oꝛet atq; agat vt quẽadmodis ſu pꝛa diximus diligenter libenter obediè terq; audiaf᷑. Quod cũ apꝑte ⁊ cõuenien ter facit. nõ imerito eloquens dici põt e ſi nõ eũ ſequatur auditoꝛis afſẽſus.Ad hoc enim tria.i.vt doceat:vt delectet:vt flectat etiã illa tria videntur pertinere voluiſſe. Idẽ ipᷣe romani auctoꝛ eloqui cũ itidẽ dixit.¶¶ Is igitur erit eloquẽe qui poterit parua ſũmiſſe:modica tem perate magna grauiter dicere.Lanqᷓ; ſi adderet etiam illa tria:⁊ ſic explicaret vnã eandẽq; ſentẽtiã dicens: Is igitur erit eloquẽs qͥ vt doceat potuit parua ſũmiſſe vt delectet modica temperate: dt flectat magna dicere. Hec anteʒ tria illa cut aꝑ eo dicta ſunt ĩ cauſs foꝛen ſib poſſet oſtendere.lon autẽ hoc eſt in eccleſaſt icis queſtionibꝰ in quibus huiuſmodi quẽ volum ifoꝛmare fᷣmo verſatur. In his parua dicuntur vbide rebus pecuniarijs iudicãdũ ẽ. E ma⸗ gna vbi de ſalute ac ð capite hoĩuʒ. Ea vero vbi nihil ſuoꝛũ iudicàdũ ẽ nihilq; agitur vt agat ſne decernat:ſjʒ ttüm vt delectetur auditoꝛ iĩter vtrũq; quaſi media ⁊ ob boc modica hoc modera ta dixerũt. Modicis enim modus no mẽ impoſuit. am ⁊ modica pꝛo pa uis a buſiue nõ pꝛopꝛie dicimus.In iſtis ãt veſtris quãdoquidẽ oĩa maxie queq; de loco ſuperioꝛe populis dici⸗ mus ad hominũ ſalutẽ nec tẽpoꝛariam õ 1 Ateni eie cicennol aedaäntof mmiplen licrpnue eſtede:t Pupeeminn Mtotipart nnsditite itinagnoe immnimäd e ſiſcu lomechooe⸗ (itur eadee Plo exigno Urnöminnn ſtäicisdene ſorioräloe Gewiae dwesiac ſancosA hcadin⸗ gnis den angelos cularini teptibii luckcane noͤie⸗ lre ſuuit lun t ho⸗ un eli iame unend Uefachu ſectig ſſnid ehobe mmncen ron fnimsst W 1ar r nicham nnettnt, cpan Mietini S Brirte d urmires Urwergt Emnſinnr Sngt Mnrient Vmnignid n urk ninidn er uwtr N e rtt w er ung Gncii, S Ban ſamnß, ſbnng olin ur itin ſed eternò reſerre debemus vbi t cauè dus ẽ erernus iteritus oĩia magna ſunt que dicimus vſq; adeo vt nec de ipᷣis pe cuniarijs rebus vel acqͥrendis vel amit⸗ tẽdis parua videri debeãt:q̃ doctoꝛ ec/ cleſiaſtic Oic: ſiue ſit illa magna ſiue ſit ꝑpua pecunia.nec;.n.parua ẽ iuſticia qᷓ; ꝓfecto ⁊ ĩ parua pecnnia cuſtodire de⸗ bemus dicẽte oño:Qui i modico fidel ẽ⁊ i magno fidelis .Qð ergo mimimuʒ ẽ:minimũ :ſj magnũ ẽ iminimo fidelẽ eẽ. Nã ſicut ratio mcũditatis.i.vt a pun to medio oẽs linee partes ĩ extrema du cãtur eadẽ ẽ ĩ magno diſco quem ĩ nũ⸗ mulo exiguo ita vbi parua iuſte gerun tur nõ minuit᷑ iuſticie magnitudo.De iudicijs deniq; ſecularibꝰvtiq; nin pecu niarijs cũ loqueret᷑ apoſtolus audet qͥſ qᷓ; veſtrũ ĩiquit aduerſas alt erũ negorxiũ babẽs iudicari apud iniquos ⁊ nõ apð ſanctos.An neſcitis qꝛ ſancti mũdu: iu dicabũt:⁊ ſiĩ vobis iud cat᷑ mũdus ĩdi gnis de mi imis iudiceris Neſcitis qm angelos iudicabimꝰ nedũ ſecularia. Se cularia igit᷑ indicia ſi habueritis eos qͥꝰↄ tẽptibiles ſũt ĩ ecclena hog ↄſtituite ad iudicandũ. Ad reuerẽtiã bis dico ſic nõ ẽ ĩter nos qͥſqᷓ; ſapiẽ qͥ poſſit iter fra trẽ ſuũ iudicareſʒ frater cũ fratre iudica tur ⁊ hoc apud ĩfideles Jam quidẽ om nino pelictũ ẽ ꝙ iudicia habetis vobiſ/ cũ. Quare nõ magis iniqtatẽ patimini Qu ire nõ potiꝰfraudamini:ſʒ vos iniqͥ tatẽ faci is ⁊ fraudatis.Et hoc frẽs. An neſcitis qꝛ iniuſti regnũ dei nõ heredita bũt:Quid ẽ ꝙ ſic coꝛꝛipit ſic expꝛobat: ſic ipꝛobat:ſic minaf qͥd eſt: ſui aium tam crebꝛa ⁊ tam aſpera vocis teſtatur muta ione: Quid ẽ poſtremo ꝙ ð rebꝰ minimis tam grãditer dicit. Lantuʒ ne de illo negocia ſecularia mernerũt: abe⸗ ſit. Sʒ hoc facit ppter iuſticiã charitatẽ — . Im. pietatẽ: qua nulla ſobꝛia mente dubità⸗ te etia ĩ rebus quatũlibet paruulis ma⸗ gna ſũt. Sane ſi moneremus homines queadmodaũ ipſa negocia ſecularia vel ꝓ ſe vel ꝓ ſuis apò eccleſiaſticos iudi⸗ tancq; parua ſumiſſe. Cũ vo de illins vi⸗ ri diſſeram eloquio quẽ volumꝰ earuʒ rerũ eẽ doctoꝛẽ qᷣbus liberamur ab eter nis malis atq; ad eterna ꝑuenimus bo na vbicũq; agutur hec ſiue ad populuʒ ſiue ad pᷣnatu ſiue ad plureſ fiue ad ami cos ſiue ad inimicos ſiue ĩ ꝑpetua dicti⸗ one ſiue i collocutionibus ſiue ĩ tracta tionibus ſiue ĩ epiſtolis longiſſimis vel bꝛeuiſſimis magna ſũt:vbi foꝛte quonia calix aque frigide res minima atq; vilii ſima ẽ: õ tninimũ atq; viliſſimũ onſ aut ꝙ eü qui dederit oiſcipulo eius nõ per/ det mercedẽ ſuã.autvere qñ iſte doctoꝛ ĩ eccleſia facit inde ſermonẽ parũ debet aliqͥd exiſtimare ſe dicere:⁊ iõ nõ tèpe⸗ rate nõ grãditer:ſʒ ſũmiſſe ſibi eẽ docen dum.nõne qñ accidit vt de hac re loqᷣre mur ad populũ ⁊ deus affuit et cògrue diceremus tanqᷓ; de illa aqua frigida q̃ᷓ dam flama ſurrexit que etiã frigida ho⸗ m nũ pectoꝛa ad miſericoꝛdie oꝑa faciè dga ſpe mercedis accẽ eret: mer cũ doctoꝛ iſte debeat reru doctoꝛ eẽ ma gnarã nõ ſempꝑ debet eas graditer dice⸗ re:ſʒ ſũmiſſe cu aliqd docet᷑:tẽperate cũ aliqd vituperat᷑ vel laudat᷑. Cum vo ali quid agendũ eſt ⁊ ad eos loqᷣmur qͥ B agere debẽt: nec tamẽ volũt tuc ea que magna ſut.dicẽda ſut graditer ? ad fle ctẽdos aĩios ↄgruẽter. Et aliqũ õ vna ea dẽc; re magna ⁊ ſimiſſe dicit᷑ R vocet᷑: 2 tẽperate ſi pᷣdicaf: ⁊ gràditer ſi aduer ſus ide animꝰxt cõuertat᷑ ĩpellit. Quid eniʒdeo ipſo maius ẽ. nunqᷣd ideo nõ di cit᷑.aut qui docet vnicate kuntaris oza De doctrina chꝛiſtlana ſſmiſſa diſputatione agere: vt res ad noſcẽdũ diflicilis quatũ dat᷑ poſſit ĩtel/ ligi Nũquid hic oꝛnameta ⁊ non docu mẽta querunt᷑ nuqd vt aliud agaé fle/ ctẽdus auditoꝛ ⁊ nõ porius vt diſcat in ſtruẽdus? Poꝛꝛo cũ laudat̃ veꝰ ſine de cit atq; ait velut interrogas Qnid ergo lex: deinde rñdit. LCrãſgreſſionis gratia poſita ẽ:nec veniret ſemè cui pmiſſij eſt diſpoſita ꝑ angelos i mann mecdiatorſ. Moegdiatoꝛ auũt vnius nõ è: deꝰ vo vn ẽ ex illa nõ eſt hereditas ipſeſbi obier leipſo ſue de operib ſuis quanta facies pulchꝛe ac ſplẽdide dictionis oboꝛitur ei:qui põt quatũ põt laudare:quoniam nemo ↄueniẽter landat:nemo quõcun q; laudat nõ.At ſi nõ colat᷑ aut cũ illo vel etiã pꝛe illo colant idola ſue demo nia ſiue quecũq; creature quantuʒ hoc malü ſit atq; vt ab hoc malo auertan boies debet vtiq; graͤditer vici. S miſſe dictionis exẽplũ eſt apud apoſto lum panlũ vt planins aliqd cõmemoꝛè vbi ait: Dicite mibi ſub lege volẽtes eſſe legẽ nõ legiſtis: Scriptũ eſt.n. ꝙ abꝛa⸗ am duos ſilios habuit. vnũ de ancillaz vnũ de libera.ſ ille qui de ancilla fʒ car nẽ natus eſt. Qui aut ve liberat ꝑ repꝛo miſſioné: que ſũt p allegoꝛiã dicta. Dec enim ono ſut teſtamẽta. vnũ quidem ĩ mõte ſynai ĩ ſeruitutẽ generans que eſt agar:ſyna.n.mõs eſt ĩ arabia qui ↄiun⸗ ctus ẽ ei que nüc ẽ iheruſa lẽ:⁊ ſeruit cũ filijs ſuis. Que aut ſurſũ eſt libera ẽ ihe⸗ ruſalẽ que ẽ mater nr̃a ⁊c̃. Itẽcq; ibi ra⸗ tiocinat᷑ ⁊ vicit: Fratres.ſᷣm hominem dico:tamè hominis ↄfirmatũ teſtamè⸗ ium nemo irritũ facit:aut ſuperoꝛdinat Abꝛae dicie lũt ꝓmiſſiones ⁊ ſemini eiꝰ Nõ dicit ĩ ſeminibus tanqᷓ; i multis ſed tanqᷓ; ĩ vno ſemine tuo qð eſt chꝛiſtus. PHoc aũt dico teſtamẽtũ ↄfirmatũ a ðo que poſt.ccccxxx.annos facta ẽ lex.nõ iſirmat ad euacuadas ꝓmiſſiones. Si enim ex lege hereditas iam nõ er ꝓpmiſ⸗ ſione:abꝛae aut ꝑ repꝛomiſſionẽ vona⸗ uit deus: ⁊ qꝛ occurrere poterit audien⸗ tis cogitationi:vt qͥd ergo data ẽ lex: ſi ⁊ bic occurrebat ꝙ ſipiipe ppoſuit.Lex ergo adnerſus ꝓmiſia dei: Et reſpõdit: abntt. redditcq; rationẽ dicẽs: Si.n. data eèt lex que poſſet viuiſicare omnino ex lege eèt iuſticia ſz ↄcluſt ſcriptura om⸗ mia ſub peccato vt ꝓmiſſio ex fide ieſu chꝛiſti daret credẽtibꝰ⁊c̃.vel ſiqd bunſi moch é. Pertinet ergo ad vocẽdi curaʒ nõ ſolũ aperire claula ⁊ nodos ſoluere queſtioniũ:ſʒ et dũ hic agit alijs queſtio nibus que foꝛte iciderint ne id qð dici⸗ mus ĩpꝛobet᷑ ꝑ illas aut refellat᷑ occur/ rere.Si tamẽ ipſa eoꝝ ſolutio parit᷑ oc⸗ rerit:nec moueamqð auferre nõ poſ⸗ ſumus. Fit.n.vt cũ incidẽtes queſtiõeʒ alie queſtiones.⁊ alie rurſus incidenti bus icidetes ptractant᷑ atq; ſoluunt᷑ i eam longitudinẽ ratiocinationis exten dat oꝛatio vt niſi memoꝛia plurimũ va leat atq; vigeat ad caput vñ agebat di/ ſputatoꝛ rede nõ poſſit. Ualde ãt bo⸗ nũ ẽ vt qcqd ↄtradici põt occurrerit ſe futet᷑: ne ibi occurrat vbi nõ erit qui rmmn deat.aut pnti quidẽ ſz tacẽti occurrat:⁊ minus ſanatus abſcedat. /In illis au tẽ apoſtoli vbis dictio tẽperata c.ſenio⸗ rè ne increpaueris ſzj obſecra vt patrem iunioꝛes vt fratres:anus ot matres. ado leſcẽtnlas vt ſoꝛoꝛes.Et in illis obſecro aũt vos fratres ꝑ miſericoꝛdiã dei vꝛ ex hibeatis coꝛpoꝛa veſtra hoſtid viua ſan ctam deo placẽtẽ.Et totꝰ ipſius exhoꝛ/ tationis locꝰtẽperatũ bʒ elocutionis ge niuis vbi illa puichꝛioꝛa ſũt ĩ dbus ꝓpꝛia pꝓpoꝛiis tanq; debita reddita decẽter ex⸗/ currũt.ſcuti ẽ habẽtes vona oiuerſa , . ſgſiein ſitu ſ anad nandi Uuiumni ifrernuan 6eltnopken hyrtaſeruen dnterä ſſt ſle iicintes o cle nollen Gungeridror ſentes. Et; dinebiictn ſüerſabn Gchoti Minc⸗ rpri emnnd mednti aitun nignici tint appꝛop tenebꝛa ſdieho lonibn ticfe ſtßich ni lioßner bemnt Unem Mige⸗ Mela ſoe NN i n ahe tkbtitk nastret rirgii Mnn Kerbarg mpur rmie wg intcin iuſn Aanis N itm L 3 tn, uſinn tii GliG hon gratiaͤ que data ẽ nobis ſue pphetia fʒ regulã fidei ſue myſteriũ i miniſtrado: ſue qͥ vocet ĩ doctrina. Qai exhoꝛtatur i expoꝛtaiione:qui tribuit i ſimplicuate Qui pꝛeeſt ĩ ſollicitudine. Qni miſeret in hilaritate. Dilectio ſine ſmulatione. Odiẽtes malũ adberẽtes bono.Chari⸗ tatẽ fraternitatis inuicẽ diligẽtes.bono re mutuo pꝛeueniẽtes:ſtudio nõ pigri: ſpiritu feruẽtes. Dño ſeruiẽtes:ſpe gau⸗ dentes:ĩ tribn latione patit᷑tes:oꝛationi inſtãtes. Necefſitatibus ſanctoꝝ còmn nicantes. Hoſpitalitatẽ ſectates:benedi cite ⁊ nolite maledicere. Gaudete cum gaudẽtibus:flete cũ flẽtibus:idipſũ ſen tientes. Et q; pulchꝛe iſta oĩa ſic effuſa bimẽbꝛi c.rcuitu terminant᷑:nõ alta ſa⸗ piẽtes:ſed humilibus ↄſentietes Et ali⸗ quãto poſt.i hoc ipſo iquit ꝑſenerãtes: HBeddite oĩbus tributũ debitũ:cni tribu tũ tributũ:cui vectigal vectigal:cui tio/ rem timoꝛẽ: cni hbonoꝛẽ bonoꝛem. Que mẽbꝛatim fuſa claudütur etiã ipſa cir⸗ cuitu quẽ duo mẽbꝛa ↄtexerũt. Nemi ni qnicqᷓ; debeatis:niſi vt inuicẽ diliga⸗ tis ⁊ poſt paulũ. Nox pꝛweſſit:dies aũt appꝛopinquauit. Abijciamus ergo oꝑa tenebꝛarũ ⁊ ĩiduamur arma lucis:ſic vt ĩ die honeſte ambulemus.nõ ĩ cõmeſſa tionibus ⁊ ebꝛietatibus.nõ in cubilibꝰ ⁊ ĩpudicitijo.nõ i ↄtentione ⁊ emnlatio ne:ſʒ iduimini dominũ ieſũ xpᷣm ⁊ car/⸗ nis ꝓuidentiã ne feceritl in cõcupiſcen⸗ tijs ſine dubio aures clanſula nwnmero⸗ fioꝛe mulceret:ſʒ granioꝛ iterpꝛes etiam oꝛdinẽ malnit tenere verboꝑ. Quõ aũt boc ĩ greco eloquio ſonet ꝙ ẽ locutus apoſtalus viderint eius eloquij vſq; ad iſta doctioꝛes:mihi tamẽ q nobis codẽ Vrbox oꝛdine ĩterpꝛetatij :ner ibi vi⸗ det᷑ currere mimeroſe. EGane hüc elo cutiõis omatũ qͥ numeroſis fu clauſut H . lii⸗ de eſſe fatendũ eſt auctoꝛibus nris. Qð vtrũ ꝑ ĩterpꝛetes factũ ſi.an qò magis arbitroꝛ ↄſulto illi bec plaubula deui tauerũt affirmare nõ audeo qm me fa⸗ teoꝛ ignoꝛare. Illud tamẽ ſcio q ſi qſqᷓ; buinſmodi numeroſitatis peruus illoꝝ clauſulas eoꝛüdẽ numeroꝝ lege cõpo/ nat ꝙ facillime fit mutatis quibuſd am verbis que tantüdẽ ſigniſicatione valẽt vel mutato eoꝑ que inenerit oꝛdine: ni bil eoꝑ que velin magna i ſcholis grã matiroꝑꝝ ſhetoꝝ vidicit i illis iuinis vi ris defuiſſe cognoſcit. Et muita reperi et locutionis genera tãti decoꝛis:que qͥᷣ dem in noſtra: ſa maxime i ſua lingua coꝛa ſũt.quoꝝ nullũ ĩ eis qͥpus iſti inflã tur litteris iuenitur. Sed cauẽdũ eſt ne diuinis granibuſq; ſentẽtijs dũ additur numerus põdus detrabat᷑. Na illa mu ſica diſciplina vbi numerus iſte pleniſ ſime oiſcit᷑ adeo nõ defuit auctoꝛib/ ve ſtris.vt vir doct Heronymꝰ quoꝛũdaʒ etiã metra cõmemoꝛat i hebꝛea dimta xat lingna: cui vt veritatẽ ſeruaret in ð bis Hhĩide nõ traſtulit.Ego at vt de ſẽſu meo loũᷣr qͥ mihi q; aliis ⁊ qᷓ alioꝝ vti qʒ notiõ.ſiẽ ĩ meo eloqòo qᷓ; modeſte fie ri arbitroꝛ.ñ pᷣtemitto iſtoſ nũeros cłaꝑ ita ĩ auctoꝛib vr̃is h̊ mihi pluſ plʒ ibi eos rariſſune luaniERaace n diligẽ di gen boc maxime oiſtat ab iſto genẽ tẽperato:ꝙ nõ tã verboꝝ oꝛnatib acce ptũ q; violẽtis aĩ affectibꝰ. Nã capit ẽt illa oꝛnamẽta pene ola:ſ ea ſi bůu nõ reqᷣrit.Yert᷑ qppe ipeiu ſuo ⁊ elocutio nis pulchꝛitudiĩieʒ ſi occurrerit iteꝑ capit ñ cura decoꝛis aſſumit. Satis c.n.ei ꝑꝑ qð agit᷑ vt vba ↄgr nẽtiia nõ oꝛis eligan tur iduſtria:ſj pectoꝛis ſequant᷑ ardoꝛẽ nã ſi adiücto geminatoq; feno vir ſoꝛ tis armet᷑ intentiſſimus pugne agit qui dem illis armis agit:non quia Preri⸗ £ ſa:ſed quia arma ſunt:idẽ ipſe eſt tamè ẽ ⁊ valet plurimuʒ ẽt cũ rimati telo mi ra facit. ¶igi aponolus vt p enan ge lico miniſterio patiéter mala hiuuſmo di ſempoꝛis ſolatio donoꝛũ dei oĩa tol lerentur. Magna res ẽ ⁊ graãditer agit nec deſunt oꝛnamẽta d icedi Ecce int nunc tepus acceptabile:ecce nunc dies ſalutis. lemini in quoq; oantes offen ſonẽ vt nõ repꝛehendat᷑ miniſteriũ no ſtr ſed ĩ oĩbꝰcomẽdãtes noſmetipſos ſcut dei mimſtros in multa patientia in tribulationibꝰ: in anguſtije: i plagis: in carceribꝰ: in ſeditionibus: i laboꝛibꝰ: in ieiun ijo: i vigilijs: i caſtita te: i ſciẽtia in lõganimitate: in beni nitate:in tpiritui ſancto:in charitate n oficta:i verbo vi⸗ latis: in vmtute dei: per arma iufticie a dexteris t a ſiniſtris per gloꝛiã 2 igno/ buluatẽ: per infamid ⁊ bonã famaͤ: vt ſe Gucteꝛes a veraces: vt qui ignoꝛatur ? dgnoſcũtur: quaſi moꝛites ? ecce vi/⸗ uim⸗: vt coerciti ? no indꝛtificati vi tri ſtes lemp at gatitctes: ſicut egent miil⸗ tos at oudtes:taz nibil babetes 2 oia poſſidentes. ꝙCide adbuc ardentem Ds noſnꝑ patei ad voſo coꝛithi coꝛ no ſirũ vilatatũ é. æceta qᷓ ꝑpſeq lõgu ẽ. Itẽ ad rom anos agit vt perſecunões hu iuſnodi tẽpoꝛis charitate vicanrur ſpe circa in adiutoꝛio dei. agit dt granditer omate. Scim ꝰmquit qth diligetibus deu oĩa cooperatur ĩ bonũ bis qͥ ſm ꝓp/ poñntũ vocati funt ſancti:qm quos pꝛe⸗ iciuit ⁊ pᷣdeſtinauit cõfoꝛmes fieri ima ginis filij ſunvt ſit pſe pꝛimogenitus in mnitis fratrib. Quos àt pꝛedeſtinauit illos ? vocauit. Et quos vocauit ipſos ⁊= iuſtificauit Quoſat iuſtificauit ipſos ? gloꝛificauit Quid ergo oicem a boc. Si deus pꝛo nobis qs cõtra nes: Qui hlio pꝛopo nõ peperci: ſed pꝛo nobis De doctrina chꝛiſtlang omnibus iradiditilũ. Quõ nõ cũ illo nobis ola donauit: Quis aecuſabit ad nerſus electos dei: Deus qn iuſtificat „* Quis Equi cõdenet nobis moꝛtuue ẽ magis ſt qui reſur rexit quiẽ in vextera dei? q iterpellat ꝓ nobis.· Qui nos ſeparabit a chariate „„ cntio:an fa mes: an nuditas:an pericu⸗ lũ:an glad us: ſicut icriptũ ẽ. Quia ꝑꝑ chꝛiſti: Lnbulatio an anguſtia an pſe⸗ le moꝛte afficimur tota die eſtimati ſu⸗ mus vt oues occiſionis:ſj ĩ his oĩib ſup enim quia neqʒ moꝛs neq; vita ny pᷣſen tia nʒ futura nʒ virtus nz altitudonzp/ fundũ nʒ crearura aliqua nos poterit ſeparare a charitate dei q in chꝛiſto ie ſu dno nr̃o. Ad galathas t q;uis tota ipſa epiſtola ſũnnſſo dicẽdi genere ſ cr pta ſit niſ in extremis partib xbi ẽ elo quiũ tẽperatũ:tamẽ ipon t quèda loci eo mon animi vt ſine vllis quide tali/ bns oꝛnamẽétis qualia ſunt in illis que mõ poſuim nõ poſſet tñ niñ gradier ent ⁊ ego:qꝛ ⁊ ego ficut vos fratres pꝛe coꝛ vos:nihil me leſiſtis. Scitis qꝛ ꝑifir mitatẽ carnis ipꝛidẽ euangeliʒaui vo bis ⁊ tentat ones noſtras i carne mes nõ ſpreuiſtis nʒ reſpinſtis: ſed ſicut an⸗ gelũ dei me accepiſtis ſicut chꝛiſum ie ſuʒ. Que ergo fuit beatitudo noſtra:te ſtimoniũ vobis phibeo quoniã ſi fieri poſſet oculos veſtros eruiſſetis ⁊ dedii ſetis mibi: g inimicfactus ſũ vobis ve⸗ pꝛedicans: Emulant᷑ vos non bene: ed excludere vos volunt: vt eos emulemv ni. Bonũu ẽ aͤt emulari in bono ſeẽper ⁊ non ſolũ cũ pꝛeſens ſũ apud vos. filioli mei quos iterũ parturio vonec foꝛmet rchꝛiſtus ie ns qui 2 menſes ⁊ tepoꝛa:timeo vos ne foꝛte ſine cã laboꝛqueris; in vobie. Eſtote ſi/ cikelrot wotmun fobig, Genſoruba noneſtnk ſoꝛtehri 4 Umfruereter ſoncanaſn ſcihtawenr ſectore d recpusb fͤce otett Adumnne fſorüleie beius do⸗ deſeminit ſnidodi⸗ Weſan ürö crdr Kiamde ſgepon epiſtol ſtionẽ Ntic ſernet dnsp⸗ onẽ ei dicate chiiſtin eſtvi ſcatiſ⸗ liqno iin ſal Pnent unoeb ſepaſl Ulanue fütre⸗ Pnnd lane⸗ 5é exed cũ ſatis ſit boe üce apnd 27. que neceſſe n u futmre verita is. Uellẽ ãt nüceẽ apund. ⁊c.ꝗ õplectiqꝙ noe typu inu biberit: ſtust dobis. De quia cSfuͦdor Wodcncen aquã cus erpꝛeſſe⸗ vos 2 morar⸗ uid bic ant cõtraria vſeunagine ve⸗ melchiſechech domi Wl noi. verba ſüt Ftdditaaur alide Sn rit. ze⸗ unlcer pfiguratũ wicem . n i htvneſiniubnera raraneng grdonamcaſenruna Sechalu ganen e en iceon tepuit grdis a ſtolica iſa melchiſe inr ideo ⁊ tepuit grad Szʒ apoſto Alrpni um fruere ſe Snden pum aã Qõ aũt melchiſedech typun 5 ſolũ xit abꝛad Qõ aut melch ipſalmo ſoũe iapii ſeripta mem itoꝛe:ſed etiam expoſite ſanct? ex pſona pfr̃is ſacerdoſ ĩ eternũ R krare debaechr ſamionnd PSoart ciſemsunten ledhech, r alia d. wintſ z õ ſecũdũ crainemelcht dictiõis moars almfas er ficie otetus alt a dictionũ ine ut bi ep HS legẽtibus. R icie c nus iſa gener dlernor mels d ſeche ile exploꝛare legẽtil re vicdea eeeerbaſincharu dech 8 ſerua t: qõ mrle er Aoaruc N agatr. 3 D iſtoꝛũ lectione⸗ ä pꝛoſecerat ea PE anctus quocq; pri ⁊ filio dem imnin lubꝛius doctrinã pꝛoſecerne janns Sa puͦ ſcõ vt eũ pr̃i ⁊ fili i ubꝛius doctrinäp cat cypaantte na oe ſpũ ſcõ vt eů p édi genere vti mügut eſie miniſtrarũt. itnr i eo liho magnaͤ de ſpuͦ⸗ iſſo tũ dicẽdi genere i cleſte miniſtn i genere vtitur ĩ eo ret eqlẽ:ſũmiſſo tũ amẽta ver S iſſo dicendi genere vtitur t. Sol ſtra E. ta no armamels ve umiſſo dicendi licis diſputat. Se m̃ res ſuſcepta nõ ömonitio alhniß⸗ n ſacramẽto ca querit viy tur: g ectecdos aioe comost1:0 e vbi oe ſacramẽto io ĩ qua querit᷑ vty boꝛiũ ant ad flectẽ êta ðſiderat Eninin uitur qppe ibi queſtio ĩ qua que mi, Donn aut dd fle vocumera dſider3 Lirbeilrg aanni i en tnan ne egrüͤſes ertoole n⸗ aie: 5mne xtam debeat habere: ſzve tipium ergo Ergoi! lo gedeõ cũ audiſiʒ ꝙ dſ le trle ide ponedũ ẽ. ¶ Poſt pne oſitã que tus on loꝛũ milibꝰ ĩ vn ulit edũ Kund epiſtole ia ſoluer at vos ſciatis inqu iẽ ſuã ab hoſtib? liberare pcepta ãgeli Cii ionẽ. ãmonitos at vos ſci⸗ traditio biẽ ſud ab ho : ſecũdũ pᷣcepta ãg iie ſtioné. ãmonit — inica tra 1 pꝛaru cui carné: it 7 eã iure pfu voric ĩ calice offerẽdo dominica obis capꝛarũ c poſuit ⁊ ed iure ndſ et ĩ calice off⸗ d fiat a võbis qᷓ; ꝓ vobis a ſupꝛa petrã p ie qua ge umeſ ſernet nʒ aliu lix qͥ ĩ cõmemoꝛa it. Que ſimnl vt vge cacu tra ignis nythd oñns pꝛio fecit: vr c⸗ o offerat᷑. Nã ci bat agelus dei cõtig ebat aſſũ rrnt ei;fert mirt' vino o ſangnis ſebat aͤgeln ificiũ offerebatf aſſů rinnt onẽ eifer ſu vitis vera ſa ipit atz ita ſacri tum vr ꝙ pe i , dicat chꝛ ſtus ego ſu ſed vinũ: nec pe i 6. Quo iudicio de is xpᷣi qꝛ ſcri * chꝛiſti nõ aqua eiꝰquo redẽpti ? vini/ a illa ypũ babuerit coꝛp etra: petra atreic ideri ſaͤguis ei qu vnũ deſt ca trailla: 34 22lequenti pe otrric teſt videri ſe 6 ĩ calice qñ vjnũ tü ẽᷣ bibebaãt ve⸗ n ad diuinitatem anetr icati ſumus eẽ ĩ calice c : qſcripturag p t Tos h wti nõ ad diuinitat n ſedei ſn rpi ſanguis oñdit: 6 ſrin at. ãat erat Enr carne lael E qͥ ſcientiũ en mt oiuz laer ameto zaraenrier⸗ ſacramẽ⸗ a oltoten perenni riuo ſun angiufs , i Inuenimus. n. in geneſt ſignü domini nu. Jam tüc ergo i ſna to e i noe boc idẽ pᷣc mnü bibit ine 6: qꝛ vomin ieſus ĩ cat et: Mati unnoe Hoc xtitiſſe: vinu bi Eq claratũ ẽ: qꝛ vominꝰ cifirus aboleret: eht aſſionis ext itiſſt⸗ datus ẽ:ꝙ ſdi peccata cru upiditates iin ce paſſion n domo ſua nud ib?“ tus müuc pe toꝑ: G et cupiditates cun hꝛigtus i n do 1 aratibeſenlodt nec ſolũ let ſactafel; facti refet k. ceu fuit recũbẽs pris a medio filio vdeno ĩoꝝ.Caro.n. edi ad cin it ealwnlert ſero vnerom eofeta gione * tata e. à maidꝛe vero mmi ita con ſicut clara ſunt vt ꝓpfũda ſint atʒi rdos dei ſũmi ⁊ bñdi vinũ.fuit enĩ ſacerdos dei ſũmi NNNDe doctrina chrifriana ius ad illecebꝛas cupiditatũ.ſc ſcriptuʒ C:qꝛ cõcupiuit populus cupiditatẽ peſũ ma:⁊ dixerũi: Quis nos cibabit pane: Qðò igit extenait angelus virgã ⁊ teti⸗ git pecrã de qua ignis exut: oſtendit ꝙ caro vi ipintu repleta viuino peccata ola huane cõditionis exueret. Unde et dñns ait: Ignẽ veni mittere in terrã. Et terra i quibrei docẽde ac ꝓbade maxi me ĩcubit.De genere tẽꝑato ẽ apud cp/ pꝛianui virginitatis illa laudatio. Nunc nobis ad vir gnes ᷣmo ẽ quarum quo ſublimioꝛ gloꝛia ẽ:maioꝛ ⁊ cura cẽ: flos Cille ecclenaſtici germinis decꝰ atq; oꝛ namẽetũ gr̃e ſpiritualis leta idolis lau/ dis ⁊ honoꝛio:opꝰ itegrũ atʒ icoꝛuptũ dei imago rũdens ad ſcimoniã oni illu ſtrioꝛ poꝛtio gregis chꝛiſti. Saudet per ipſas atqʒ in ipas:largiter floꝛet eccleſe matris gioꝛioſa fecũditas:quãtocq; pluſ copioſa vᷣginitas numero ſuo addidit tãto gatdiũ mris angeſcit.Et alio loco i fine epłe.Quõ iquu poꝛtauimꝰ imagi nẽ terreni q de limo ẽ poꝛtemꝰ⁊ imagi/ nẽ eiꝰ qͥ de celo ẽ.hãc imaginem poꝛtat vginitas:poꝛtat itegritas: ſãctitas poꝛ lat ⁊ vitas:poꝛtãt diſcipline dei memo res iuſticia cũ re ligione retinẽtes ſtabi⸗ les in fide.bumiles in timoꝛe:ad oẽs tol lerantias foꝛtes:ad ſuſtinẽdas iniutias mites: ad faciẽdã miſericoꝛdià faciles: fraterna pace vnanimes atʒ cõcoꝛdes. Que vos ningula o bone vᷣgines obſer⸗ nare:diligere:implere debetis que ðᷣo ⁊ xpᷣo vocãtes ad oñʒ cui vos dicaſtis ma ioꝛe: ⁊ melioꝛe ꝑte pᷣceditis puecte an/ nis iunioꝛib magiſteriũ facite. Mioꝛes natu pᷣbete cõparibicitamẽtũ hoꝛtam̃ tis vos mutuis excitate emulis de vtute documẽtis ad gliã ꝓpnocate durate foꝛ titer: ſpualt ꝑgite:pernenite felicu: tãtũ memtote tuc vri cu icipiet ĩ vobis vgi/ nitas honoꝛari. Ambꝛonñiét dicèdi ge nere tẽpato ⁊ oꝛnato pfeſſis oginib p ponit tq; ſub expli ſomna ꝙ moꝛibus muteret᷑ ⁊ dicit. Uirgo erat nõ ſolum coꝛꝑe:ſz ẽt mẽte q̃ nullo doli ãbitu ſin/ cerũ adulteraret affectũ:coꝛde hinlis: bis grauis:ai pꝛudẽs:loquẽdi parcioꝛ: legẽdi ſtudioſioꝛ:nõ ĩ incerto dininarũ ſzi pce paupis ſpeʒ pones itẽta opi: fe⸗/ cũda ſermoni:arbitriuʒ mẽtis nõ hois ſed deũ querere:nullũ ledere bñ velle: oĩbꝰ aſſurgere maioꝛib natu:eq̃libꝰnõ ituidere:fugere iactãtiã:rõne ſequi:ama re vtutẽ. Qm iſta vultu lent paretes:qñ diſſenſit a ꝓpiquis:qñn faſtidiuit hbumi l:qñ irriñt oebilẽ:qn vitauit inopem. Eos ſolos ſollicita cetꝰ hominũ ĩuiſere quos miſericoꝛdia nõ eri pꝛeteriret verecũdia. inerecũdu:nõ geſi fractioꝛ nõ iceſſus ſolutioꝛ nʒ vox petulãtioꝛ:vt ipſa coꝛ⸗ poꝛis ſpecies ſimnlacrũ fuerit mẽtis ⁊ fi gura pbitatis. Bonã qᷣppe domuli ipo veſtibulo oʒ agnoſciae pmo pᷣtédit in⸗ greſlu nibil ĩt atere tenebꝛapꝑ: tacq; lu⸗ cerne lux it ponta foꝛis luceat. Quid g exeqᷣtur ciboꝛũ parſimonia officoꝛü re dũdãtiã alterũ vltra naturã ſupfuiſſe:al terũ ipſi nature peneefuiſſe. Illic nul la itermiſſa tẽpoꝛa hic cõgeminati ieiu nio dies.Et ſi qn reficiẽdi ſucceſſiſlet vo luntas cibꝰplerũq; obui qui moꝛt ar ☛G „ ꝑpea ĩ exẽplo buiꝰtẽꝑati generis poſui: qꝛ hic nõ agit vt vginitatẽ vouedt qͥ nõ vouerũt:ſʒ quales eẽ debeãt qͥ iam vote ſunt.nã vt aggrediat᷑ aius tatũ ac tale ꝓpoſitum grandi vtiq; oicendi genere debet excitari:⁊ acccdi ſed mattyr cypuꝝ anus de bitu vginũ nõ ve ſuſcipiendo vVirginitatis ppoito ſcribit. Inte vero Ifie riret Niil toꝛuu in oculis:nihil ĩ vbis pꝛocax:nihil in actu nichuei dtiogiol eöbllii Zwocpel ninchl Cetatüne Gounionn s gnaltate ſgnnoic Unealueie uſſhaini ret ALu tiipeobete ſcboſſenin ninest ine oconuptis Arlterade Wo Ronshen GRRMd tüs mmi Ser rpe mento quitie nie veritas: colo⸗ medacit noͤpot! Nu tu ſisteee legocon P pelig moſaut ſcnünmr Mereteb⸗ Ron ſgird ltere cGSſknä lnn — Kginen alnit wüͤrirti nnltxer RZ”ZZ Neiſai ua eni nighn ſurd⸗ frienit münft irn S Nnnd büskun⸗ Dictiõis grãdis exẽplo eriſcopus etiã ad hoc eas magno aecẽ dit eloquio. Uerũ ex eo Fan egerunt Ambo dope inuecti ſũt cãs que foꝛmã pigmẽtis coloꝛdt:quoꝝ pᷣoꝛ ille cũ bo ageret ait inter cetera. Siquis pingẽ do artifexvultũ alicui ⁊ ſpeciẽ ⁊ coꝛpo ris qualitatẽ emulo coloꝛe ſignaſſet: ⁊ ſignato iã cõſumatoc; Rimulacro ma⸗ nus alius iferret vt iã foꝛmata iã picta quaſi peritioꝛ refoꝛmaret grauis pꝛioꝛii artificig iniuria 2 inſta indignatio vide ret᷑ & Lute exiſtimas impune laturaʒ tã ĩpꝛobe temeritatis audaciã: dei arti⸗ ficis offenſam: Et ſi impudica circa ho⸗ mines ⁊ inceſta fucis lenocinantibꝰnõ ſis coꝛꝛuptis violatiſq; qͥ dei ſunt peioꝛ adultera detineris. Quod oꝛnari te pu tas:qꝙ putas comi:iĩpugnatio ẽ iſta dini ni oꝑis pᷣuaricatio ẽ veritatis: monẽtis apoſtoli vox ẽ. Expurgate vetus fermẽ tũ vt fitis noua cõſperſio ſicut eſtis aʒi⸗ mi. Et enim paſca noſtrũ imolatus eſt xpᷣs. Itach feſta celebꝛemꝰnõ ĩ fer⸗ mento veteri nʒ i fermẽto malicie ⁊ ne quitie:ſed in aʒimis finceritatis ⁊ verita tis. Iluquid ſincerite perſeuerat et veritas:qñ que ſincera ſunt polluũtur coloꝛũ adulteriis:medicaminũ fucis:in mẽedaciũ vera mutãtur. Dñs tuus dicit nõ põt facere capillũ vnũ albũ aut ni⸗ grü: ⁊ tu ad vincendã domini tui vocẽ vis te eẽ ponioꝛ: Audaci conatu ⁊ ſacri lego con:ẽptu.crines tuos inficis: ma⸗ lo pꝛeſagio futuroꝝ capillos iã tibi flã meoſauſpiraris:lõgũ ẽ inſerere oĩa que ſequũtur. Olle vo poſterioꝛ vt ĩ tales diceret:huic illa inquit naſcũtur in tẽti ua vicioꝛũ:aut queſitis coloꝛibꝰ oꝛa de pingãt vu viris deſpicere foꝛmidãt ⁊ de adulterio vultꝰ medicãtur adulterium caſtuatis. Quãte boc amdÜt iã effigiem —— = . 1 —– . . „ er . verent᷑ maritale iudiciũ ꝑdidere ſuum. pꝛioꝛ enim de ſe ꝓnũciat quẽ cupit mui tare ꝙ nata c. Ita dũ alij ſtudet placere pꝛius ipſa ſibi diſplicet. Qm̃ indicẽ mu lier pꝛioꝛẽ reqᷣrimꝰoefoꝛmita is tue qᷓ; teip ſã que videri times. Si pulchꝛa es qd abſconderis ſi defoꝛmis cur ſe foꝛ moſã eẽ mẽtiris nec tue conſciẽtie nec alieni erroꝛis gratias habiturd. Ille.n, alterã diligit. tu alteri vis placere: ⁊ ira ſceris ſi amet alterã q adulterare inde docet᷑. Mala magiſtra es iniurie tue le nocinari: refugit ẽt q̃ paſſa ẽ lenonẽ:ac licet vilis mulier nõ alteri tñ: ſed ſi pec cãt tollerabilioꝛa ꝓpemodũ iĩ adalterio crimĩa ſũt. Ibi.n.pudicitia hic nã adul terat. Satis vt exiſtĩo apparet ſeminas ne ſuã adulterẽt foꝛmã ⁊ ad pudoꝛem ⁊ ad timoꝛẽ bac facũdia vebemẽter ĩpel li. Pꝛo ide nec ſũmiſſũ nʒ tẽꝑatum: ſed grãde oĩno genꝰ boc elocutiõis agno ſcimꝰ. In his t quos duos ex oĩbꝰpꝛo ponere volui ⁊ ĩ alijs eccłiaſticis viris 2⁊ bono ⁊ bñ iſicut res poſtulat:acute: oꝛnate:ardẽterq; dicẽtibꝰ ꝑmłta eoꝛuʒ ſcripta poſt hec tria reꝑiri ⁊ aſſidua le ctiõe vlł auditione admixta exercitatiõe ſtudẽtibꝰinoleſcereNec qᷣſq; pꝛeter diſciplinã eẽ exiſtimet iſta miſcere: im mo q;tũ cõgrue fieri põt oĩbꝰ generibꝰ dictio varianda ẽ᷑. Nã quando ꝓlixa ẽ in vno genere minꝰ detinet auditoꝛem Cũ vero fit in aliud ab alio trãſitus ẽt ſi lõgiꝰ eat decẽtius ꝓcedit oꝛatio:q;uiſ hẽant ſingula genera varietates ſuas ĩ ſermone eloquiũ quibꝰnõ ſinũtur i eo rum qui audiũt frigeſcere vel tepeſcere ſenſibus.verũtñ ſaciliꝰ ſumiſſuʒ ſolũ qᷓ; ſolũ grande tollerari põt.Cõmotio p pe animi quãto magis excitanda eſt vt a nobis aſſentiatur auditoꝛ: tanto mi⸗ 1 R mutare nature picturã querere:æ dimm De doctrina chaſtiana nus in ea diu teneri põt cũ fuerit quan⸗ tum ſatis ẽ excitata:⁊ ideo cauẽdũ ẽ ne dũ volumus alti erigere ꝙ erectũ ẽ eti⸗ am ide oecidat quo fuerat excitatiõe ꝑ ductũ. Interpoſitis vo q̃ ſũt decidenda ſũmiſſus ad ea q̃ opꝰẽ granditer dici bñ redit᷑.vt dictionis ĩpetus ſicui mar eſtꝰ alternet.Ex quo fit vt grãdis dictionis NS 2 —— genꝰſi diutiꝰẽ dicẽdũ.ñ debeat eẽ ſoluʒ iʒ alioꝝ generũ dictiõe variet᷑ Et tam̃ ei generi dictio ta tribuit᷑ cniꝰ copia pꝛe naluerit. Intereſt.n.ꝙ gen?cui generi ĩ terponat᷑ vł adhibeat᷑ certis ⁊ neceſſari is locl. Nã ⁊ ĩ gradi genere ſꝑ aut pene ſꝑ tẽperata debẽt eẽ pᷣncipia.Et ĩ ptate eloquetis vt dicant᷑ nõnulla ſũnuiſſe t qͥ poſſẽt dici grãditer:vt ea q̃ dicũtur grãditer ex illoꝝ fiàt cõparatione gran⸗ dioꝛa ⁊ eoꝝ tanq; vbis lumioſioꝛa red/ danf. In quocũq; ãt genere aliq̃ qõnũ vĩcula ſoluẽda ſũt a cacumie opꝰẽ ꝙ ſi bi ſũmiſſũ genꝰ ꝓpᷣe mẽdicat.Ac ꝑ h̊ eo genere vtẽdũ cẽ.⁊ ĩ alijs duobꝰgeneribꝰ qñ eis iſta icidũt ſic laudandũ aliqd vł vituperãdũ vbi nec dãnatio nec cuiuſq; liberatio nec ad actionẽ qualibet aſſen ſo reqrit᷑ ĩ quocũq; alio genere occurre rit genꝰadhibẽdũ ⁊ ĩterponẽdũ ẽ tẽpe/ ratum. Ja grãdi.n.ĩueniũt locos ſuos: duo cet᷑a e ĩ ſũmiſſo ſiłr. Cẽ peratũ autẽ genꝰnõ qͥdẽ ſꝑ iz tñ aliqñ ſũmiſſo indi⸗ get.ſi vt dixi qõ cuiꝰ nodus ẽ ſoluẽdus icurrat ł qñ nõnulla q̃ oꝛnari poſſẽt:iõ nRõ oꝛnant᷑:ſʒ ſũmiſſo ſermone dicunt. vt qbuſdã q̃ſi thoꝛis omamẽtoꝝ pᷣbeãt eminetioꝛẽ locũ.Gꝛãde ãt genꝰ tẽpata dictio nõ reqͥrit.Ad delectãdos quippe aĩos nõ ad monẽ dos ipſa ſuſcipit᷑: ñ ſa⸗ ne ſi dicẽti crebꝛiꝰ⁊ vehemẽtiꝰ acclame t ur iõ grãditer putãduſẽ dicere:hoc.n. accumine end 2 oꝛnatmta fa ciũt tẽperati.¶ Sꝛãde aut gen plerũ & poõdere ſuo voces emit iz lachꝛymas expmit. Geniq; cũ arnaceatserglrtg tanie diſſuaderẽ populo pugnam ciui⸗ lem vel potius pfaleialle ug eanm⸗ nam vocabãt.neq; enim ciues taãtümo do verũ etiam ꝓpinqui fratres. Poſtre mo parẽtes ac filij lapidibus ĩter ſe ĩ du as partes oiuiſ per aliquos dies conti⸗ nuos certo tẽpoꝛe anni ſolẽniter dimi⸗ cabãt ⁊ quiſq; vt quẽq; poterat occide⸗ bat.Egi quidẽ granditer quantũ valui: vt tam crudele ⁊ inueteratũ malũ ð coꝛ dibus ⁊ moꝛibus auellerem pellerenq; dicẽdo.nõ tamẽ egiſſe aliqͥd me putaui cũ eos audirẽ acclamates:ſz cũ ſentes viderẽ.Acclamationibus quippe ſedo ceri ⁊ delectari:fiecti aũt lach:imis indi cabãt.Quas niñ aſpere ĩmanem illã cõ ſuetudinẽ a patribꝰ ⁊ auis lõgeq; a ma ioꝛibus traditã.que pectoꝛa eoꝝ hoſtili ter obſidebat: vel potius poſſidebat ini⸗ tam anteq; re ipſa id oſtenderẽt credi/ di hoſtiliter obndebat. Moxq; ſerno⸗ ne finito adagẽdas deo gratias coꝛda atq; oꝛa cõuerti.Et ecce iam ferme octo vel amplius anni ſũt ꝓpitio chꝛiſto ex⸗ quo illic nihil ele tentatũ eſt. Sunt et alia experimenta multa quibus didici ꝭ/ mas homines quid ĩ eis ſapientis gran ditas dictiõis nõ clamoꝛe potius q; ge- mitu: aliquãdo etiã cum lachꝛymis pa⸗ ſtremo vite mutatione moͤſtraſſe Bu miſſo etiã dicèdi genere ſũt pleriq; mu⸗ tati:ſʒ vt qõ nõ ſciebãt ſcirẽt:aut gqð eis videbatur ĩcredibile crederẽt.nõ autem ut agerent agendũ iam nouerũt ⁊ age⸗ re nolebant.Ad huiuſmodi nanq; duri tiam flectendã debet graditer dici. Naʒ ⁊ laudes ⁊ vituperationes quando elo⸗ quter dicũtur.cũ ſint i genere tempe/ rato ſic afficiũt quoſdam vt non ſolũi laudibus ⁊ vituperationibus eloquen⸗ ſedcleten (fieropyeti numtcut ſuoiner . ſteen ſerecariut diere lud igttlogn hiſpi Hoeſtecd Nogionee Noggandu rer delec lechtdte ſdoe ſaaociczi Poekons Kd Dta ſed w iͤntie. rae tur an ſuade led pr ſemmp ſactit tliqun tͤdelet fnere ſeger tiami wont ſabde inen dee⸗ ag ſae aiinni fihrirmi wtmin AMugt teterie M N lninin tiiti L liaſent/ anlan ninf nüt uim⸗ mii N tie delectentur. verũ etiam ipſi velecta biliter appetãt fugiãtq; vituperablliter vinere:ſed nunqd oẽs qui delectt᷑ imi tantur: ficut in grandi genere. Oès qui flectũtur agũt ⁊ in ſũmiſſo genere oẽs ꝗ docẽtur ſciũt:aut credunt verũ eẽ qð neſciũt. Unde colligit᷑ illa duo genera gqð efficere intẽdũt hoc eis eẽ maximuʒ neceſſariũ qui ſapiẽter ⁊ eloquẽt᷑ volũt Dicere. Illud vo qð agit᷑ genere tèpera to.i.vt eloquẽtia ipſa delectet: nõ ẽ ꝑꝑ ſeipſũ vſurpãdũ:ſed vt rebꝰ que vtiliter bhoneſteq; dicũt᷑.ſi nec docẽte indigent eloquio nec mouẽte:qꝛ ⁊ ſcientes ⁊ fa⸗ uẽtes auditoꝛes babèt aliquãto ꝓmpti us ex delectatione ipſa elocutionis ac cedat vel tenacius adhereat aſſenſus. Nã cũ eloquẽètie ſit dniuerſale officiuʒ quocũq; iſtoꝛũ triũ geneꝝ dicere apte ꝑſuaſionẽ.finis ãt id qð ĩtẽdis pſuade re dicẽdo.in quocũq; iſtoꝛũ triũ geneꝝ Dicit quidẽ eloquẽs apte ad ꝑſuaſionẽ ſed vbi perſuadet ad finẽ nõ venit elo⸗ qntie. Perſuadet ãt ĩ ſũmiſſo genere ve ra eẽ qui dicit:pſuadet in grãdi vt agã tur que agẽda eẽ ſciũgir:nec agũtur. ꝑ ſuadet in genere tèperato pulchꝛe oꝛna teq; dicere.Quo fine nobis quid opus . Appetant eũ qui lingua gloꝛiantur ⁊ ſe impune gentis talibuſq; dictionibus iactãt vbi nec docẽdus auditoꝛ:nec ad aliquid agendũ mouẽdus: ſed tãtũmõ F delectãdus auditoꝛ. Nos vero iſtum finẽ referamus ad alterũ finẽ vt.ſ.qð ef ficere volumꝰcũ granditer dicimꝰ: hoc etiam iſto modo velimus idẽ vt bonoꝝ moꝛũ diligantur vel deuitentur mala: ſi ab bac actione non ſic alieni ſint ho⸗ mines:vt ad eam grandi genere dictiõis videantur accendi:aut ſi iam id agunt vt agant ſtudioſius atq; in eo firmiter perſeuerenr. Ita fit etiam vt temꝑati ge .II. neris oꝛatu non iactanter:ſed pꝛudent vtamur nõ eius fine contenti quo tan⸗ tũmõ delectatur auditoꝛ:ſed hoc potiꝰ agentes vt etiam ipſo cum ad bon perſuadere volumus adiuuetur. / Jl⸗ la itaq; tria que ſupꝛa poſuimus eum qͥ ſapienter dicit: ſ eiam eloquenter vult dicere id agere debere vt intelligẽter:vt libẽter vt obedienter audiat:non ſic ac cipienda ſũt tãq; fingula illis tribus di cendi generibus ita tribuãtur vt ad ſũ⸗ miſſũ intelligenter:ad temperatum li⸗ benter:ad grande per tineat obediẽter audiri:ſed ſic potius vt hec tria ſemper intendat quãtũ poteſt ⁊ agat: etiam cũ in illoꝛũ ſingulo quoq; verſatur. Uolu mus enim faſtidiri ẽt cũ ſũmiſſe dicimꝰ ac per hoc nõ ſolũ volumus intelligen ter verũ etiam libeter audiri. Quid autẽ agimus diuinis teftimonijs docẽdo ꝙ dicimꝰ niſñ vt obediẽt r audiamur.i.vt credamus eis: opitulante illo cui diciũ è: Leſtimonia tua credibilia facta ſunt valde.Qui etiã cupit niſi credi qui ali/ quid licet ſũmiſſo eloquio diſcentibus narrat. Quis velit eum audire niſi aubi toꝛem: uõnulla ẽt ſuauitate detineat: Nã ſi nõ intelligatur quis neſciat nec libẽter eũ poſſe nec obedie iter audiri: Plerũq; dictio ipſa ſũmſſa diſſoluit diſ ficilimas queſtiones:⁊ inopinata ma⸗ nife ſtatione demõſtrat dũ ſẽtẽtias acu tiſſimas de neſcio quibuſdã cauernis vnde non ſperabatur eruit ⁊ oſtendit: de adnerſario conuincit erroꝛem ⁊ do⸗ cet falſum eẽ: quod ab illo dici videbat᷑ inuictuʒ maxime quãdo adeſt ei quod dam decus nõ appetitũ: ſed quodaàmõ naturale: æ qñ nõnulla iactaciuncula ſʒ q̃n neceſſaria:atq; vt ita dicà ipſs re bus exoꝛta numeroſitas clnuſulaꝑ tan tas acclamatões excitat vt vix itelligat . 2. eẽ ſummiſſa.Non enim quia necꝑ ince dit oꝛnata neq; armata:ſed tanq; nu⸗ da congreditur.ideo non aduerſarium neruis lacertiſq; collidit:⁊ obſiſtentem ſubꝛuit ac deſtruit membꝛis foꝛtiſſimis falſtatẽ. Unde at multũ ⁊ crebꝛo accla matur ita dicentibꝰ:niſi quia veritas ſic ðmõſtrata ſic defẽſa ſic iuicta delectat. Et in hoc igitur genere ſũmiſſo iſte do ctoꝛ ⁊ dictoꝛ id agere deber:vt nõ ſolũ i ntelligenter veꝝ etiã libenter ⁊ obediẽ ter audiatur. Illa quoc; audientia ge/ neris temperati apud eloquẽtem eecle ſiaſticũ nec inoꝛnata relinquit᷑ nec ide⸗ cruter oꝛnatur:nec ſoluũ hoc appetit vt delectet qð ſolũ apud al os pꝛoticetur verum etiam i bis que laudat ſiue viu perat iſtis appetẽcdis vel firmins tenen dis.illis autẽ deuitãdis vel reſpuendis vult vtiq; obedienter audiri. Si qt non audit᷑ intelligenter nec libẽter poteſt. Pꝛoinde illa tria vt intelligat qui audi unt vt velectẽtur vt obediat etia: ĩ boc genere agẽdũ ẽ etiã vbi tenet ðlectatio pꝛincipatũ. Jã vero vbi mouere ⁊ flecte re gradi genere opus ẽ auditoꝛe:ꝙ tunc ẽ opus quãdo ⁊ veraciter dicu:⁊ ſuaii ter confitet᷑:⁊ lamẽ non vult facere qð dicit᷑:dicẽdũ ẽ ꝓculdubio graduer: ſed quis mouet᷑ ñ neſcu qð dicit᷑ aut quis: te netur vt audiat ſi nõ delectat᷑: Unde ⁊ in iſto genere vbi ad obedientiã coꝛ duꝝ granditate dictionis flectẽdũ e:nin 2 intelligenter ⁊ libẽ er qͥ dicit audiat᷑ nõ põt obediẽter audin. Habet aut vt obediẽter audiat᷑ quatacũq; gracdltate ictionis maiꝰ põdus uita oicẽtis: Nã ſapiẽter ⁊ eloqueter vicit.niuit ãt ne ꝗter:erndit qͥdẽ multos diſcẽdi ſtudio ſos:qᷓ;uis anime ſue ſit inutilis ſicut ſcri ptũ ẽ: Scribe ⁊ phariſei ĩ cathedra mop ſi ederunt que vicut facite qᷓ at faciũt facere nolite. Dicunt enim ⁊ nõ faciũt. Unde ait apoſtolus:Sine occaſione ſ ne veritate xpᷣs ãnunciet᷑. xpᷣs ãt vitas c: ⁊ tamẽ etid nõ veritate annüciari ve ritas põt:ideſt ut a pꝛauo ⁊ fallaci coꝝ de que recta ⁊ vera ſunt pᷣdicentur. Si qᷣppe annunciat᷑ ieſus xpᷣs ab eis qͥ que runt nõ que ielu xpᷣi:ſed qm̃ boni fide⸗ les nõ quẽlibet hominũ ſed ipſũ deum obedienter audiũt.qui au: Que dicunt facite:que ãt faciunt facere nolite.diciit enim ⁊ nõ faciũt ideo audiũtur vriliter etiã qui vtiliter nõ agũt.ſua.n. querere ſtudent:ſed docere ſua non audent.De loco ſcilicet ſuperioꝛe ſedis eccleſiaſtice quẽ ſana doctrina inſtituit: pꝛopter ꝙ ipſe oñns pꝛius qᷓ; de talibue quos com memoꝛani dicerer: pᷣmiſñt.ſuꝑ cathedrã mopñi ſederunt. Illa ergo cathedra nõ eoꝝ ſed moyſi cogebat eos bona dicere etiã nõ bona faciẽtes. Agebat ergo ſua in vita ſua:docere àt ſua cathed ra illos nõ permittebat:ſed aliena. Multis ita⸗ q; ꝓſunt dicèdo que nõ faciũt:ſed lon⸗ ge plurib pꝛodeſſent faciẽdo q̃ dicunt. Abundant eninyqui male vite lue olẽ⸗ ſionẽ ex ipſis ſuppoſitis ?⁊ voctoꝛibus querũt re pondentes coꝛde ſuo: aut eti am ſi ad hec erũpũt oꝛe ſuo atq; dicen⸗ tes. Quod mihi pꝛecipis cur ipſe non fa cis: Ita fit vt eũ nõ obediẽter non au / diant qui ſe ipſe nõ audit: ⁊ dei verbuʒ quod eis pᷣdicat᷑.ſimul cũ ipſo pꝛedica/ toꝛe cõtẽnãt:deniq; apoſtolus ſcribẽs ad timoteum cum dixiſſet:nemo ado/ leſcentiã tuam contẽnat: ſubiecit vnde n ↄtẽneret᷑ atʒ ait: Sʒ foꝛma eſto figeli uʒz ĩ fmone:ĩ ↄuerſatiõe:i dilectiõe:ĩ fi⸗ de:ĩ caſtitate. ¶ Lalis voctoꝛ vt obedit ter andiat᷑ ñ ĩpꝛudẽter:ñ ſolũ ſũmiſſe ac tpate. Uerũ ẽt grddit᷑ dicit qꝛ ñj ↄtẽpti biliter yinit. ſic naãq; eligi. bona vitam: (bonäf nucorido (hoo ſiſep'la .nelnik ſbis fuian itnöinſ Ppiadpo ſolisbi niſadtr dictüe tnchi Pcio leteran rraclcen ſarre. lun dicti focnoͤßd Nerueſ Nhomn ſiorp⸗ förec Gaat deſon deſom laiſal öfuls⸗ ſlücloe ſbriſn lolhlece ſchrie ſihn. loche Nkiſp lacönen uga Gud igti an⸗ ſcei e li⸗ tent mimnit an mi Anaetie miſen ſtuſßt Miſti ardr miumnne d rtticn NAin “ Vapconi ummim nt. tuattnd encM! niͤſärtt ineſar⸗ s: gctrt gii⸗ , e intil entic iber vt bonã ũ negligat famã:ſʒ ꝓuideat bo na coꝛã ðo ⁊ hoĩb q;tũ põt illũ timen⸗ do:his ↄſulẽdo. In ipſo ẽt ſmone ma⸗ lit reb placere q; vbis:nec exiſtimet di ci mel niſ ꝙ er̃ vins. Nec Vbis uiat:ſʒ vba doctoꝛi. B n. æ apls ait no in ſapiẽtia vbi ne euacuetur crux xpᷣi.ad hoc valet ẽt qð ait ad timoteum Moli vᷣbis otẽdere.ad nihil.n. vtile eſt. niſi ad ſubuerſionẽ audiẽtiũ. Neq;.n. B Dictũ ẽ:vt adueriarijs oppugnãtibꝰvita tctẽ nihil nos ꝓ veritate dicamꝰ ⁊ vbi erit ꝙ cũ oñderet q̃lis eẽ epᷣs beat.ait ĩter cetera vt potẽs ſit i doctrina ſana:⁊ cõ tradicẽtes redarguere. vbis. n. ↄtẽdere ẽ ñ curare quõ erroꝛ vitate vicat᷑: ſʒ quõö tua dictio dictiõi pꝛeferaf᷑ alteriꝰ. Poꝛ ro qͥ nõ vbis ↄtẽdit ſiue ſũmiſſe ſiue tem perate fiue grãdit᷑ dicat id agit vbis vt veritas moueat.qũ nec ipſa q̃ pcepti fi⸗ nis ⁊ plenitudo ẽ legis: charitas nullo mõ recta eẽ põt:ſi ea qᷓ diligũtur nõ vᷣa ſz falſa ſũt. Sicut ãt cuiꝰ pulehbꝝ ẽ coꝛpꝰ 2⁊ defo:mis ẽ aius magis dolèdũ è:qᷓ; ſi Deſoꝛme hẽret coꝛpꝰ:ita qui eloquẽter ea q̃ falſa ſũt dicit maga miſerãdus eſt i; ſi talia defoꝛmit᷑ diceret.Qnid ẽ g nõ ſolũ eloquẽter verũ ſapiẽter dicere niſt vba ĩ ſũmiſſo genere ſufficiẽtia: in tẽpa to ſplẽdẽtia:ĩ grãdi vehemetia veris tn rebꝰ q̃s audiri opoꝛteat adbibere.Sʒ qᷣ vtrucd; nõ põt dicat ſapiẽter ꝙ nõ dicit eloquẽter potiqᷓ; dicat eloquenter qõ Dicit iſipienter. Si at nec hoc qͥdẽ põt ita cõuerſet᷑ vt nõ ſolũ ſibi pᷣmiũ cõpa/ ret:ſʒ ẽt pᷣbeat alijs exẽplũ:⁊ ſit ei quaſi copia dicẽdi foꝛma viuẽdi. Süt ſane qͥꝑ da qͥ bñ pnüciare pñt:qͥd ãt ꝓnũciẽt ex cogitate nõ pñt. Qò ſi ab alijs ſinnant eloquẽter:ſapiẽterq; cõſcriptũ: memo rieq; ↄmẽdãt at ʒ ad populũ ꝓferũt: ſed eã ꝑſonã gerunt nõ ip:obe faciũt. Sic eniʒ qð ꝓfecio dtile ẽ multi pᷣdicatoꝛes fiunt:nec młti magr̃i:ſj vniꝰ veri magti ad iplũ dicẽt oẽs ⁊ nõ ſint in eis ſciſina ta:nec deterrẽdi ſũt iſti voce hieremie ꝓ pheteꝑ quã ons arguit eos qͥ furdt᷑ ver ba erꝰ vnuſquuqʒ ꝓxio ſuo. Qui.n. furã tur alienũ auſerũt.vbũ at dei nõ ẽ alie nũ ab eis q obtẽpert ei.potiuſc; ille di cit aliena qͥ cum vicat bene viuit male. Quecũqʒ .n.bona dicit ei excogitari vi dęẽt᷑ ĩigenio:ſʒ ab ei motibꝰ aliena ſunt Eoſitaqʒ dicit ðs furari vba ſua qͥ boni volũt videri loquẽdo qᷓ di ſut cũ ſinn ma li faciẽdo q̃ ſua ſũt nec ſane ipſi dicũt ſi diligent᷑ attẽdaa. Quõ.n. dicũt vbis ꝙ negãt factis.nõ.n. fruſtra ð talibus ait apls: Cõfuẽt᷑ ie noſſe duʒ. ſactis it ne gãt. Mõ g qn ipſi dicunt: ⁊ rurſus alio mõ ipſi nõ dicũt:qm̃ vtrũq; verũ eſt qð ait vuas. De talibꝰ.n. loquẽs q̃ dicũt in qt facite:q̃ ãt faciũt facere nolite: h eſt quod ex oꝛe illoꝛũ auditis.facite: qð ex ope videtis facere nolite dicũt.n.⁊ non faciũt. Inqᷣt g qᷓ;nis ũ faciat dicũt iñ: ſʒ alio loco taleſ arguẽs. PHipocrite inqᷣt ũᷣ poteſtis bona loq cũ ſitis mali:ac ꝑ boc ea q̃ dicũt nõ ipſi dicut volũtate.ſ.atqʒ ope negãdo qð dicũt. Un ↄligit vi hõ diſertus ⁊ malus ſermonẽ quo vitas pᷣ dicet dicẽdũ ab alio nõ difto ſ̊ bono ipſe cõponat. Quod cüũ fit ipſe a ſeipſo tradit alienũ: ille ab alio accipit ſuũ.Cũ vero boni fideleſ bonie fidelibꝰhãc ope rã ↄmẽdãt vtriſqʒ ſna dicunt: qꝛ ⁊ deꝰ ipſoꝛũ ẽ cuiꝰſũt illa q̃ dicũt ⁊ ea q̃ faciũſt q̃ nõ ipſi cõponere poterũt: qͥ ſconrilla cõpoſite viuũt.¶ Siue at apud popu lũ vel apud quollibet iã iaqʒ dicturuo: ſiue ꝙ apud populũ dicẽdu uel ab eis qui noluerũt:aut potuerũt legẽdũ ẽ di cturus:oꝛet deum ui ſermonẽ bonũ do net in os eiꝰ. Si enim regina oꝛauit be WOe ſter ꝓ ſue gentis tpali ſalute locutura apud regẽ vt ĩ os eius deus ↄgruũ ſer⸗ mont daret.q;to magis oꝛare dʒ vt ta⸗ le munꝰaccipiat qͥ p eterna boiuʒ ſalute ĩ vbo ⁊ doctrina laboꝛat: Illi vo qͥ ea dDicturi ſũt q̃ ab alijs acceperũt ⁊ anteq; accipiãt oꝛẽt ꝓ eis a qͥbꝰ accipiũt vt eis det᷑ qð ꝑ eos acciꝑe volũt.⁊ cũ accepe⸗ rint oꝛẽt vt bene ⁊ ipſi ꝓfuerãt: ⁊ illi ad quos pꝓferũt ſumat. ⁊ de ꝓſpo exitu di⸗ ctionis eidẽ gras agt:a quo ſe id acce/ piſſe nõ oubitãt:vt qͥ nõ gliat᷑ ĩ illo glo riet ĩ cui manu füt ⁊ nos ⁊ ᷣmões njr̃i. 6 Lõgioꝛ enaſit liber bic qᷓ; volebã quã q; putauerã:ſʒ legẽti:vel audieti cui gra te lõg nõ ẽ. Cuiat lõgꝰe ꝑ pꝑtes eũ le⸗ gat:qͥ habere vult cognitũ. Quẽ vo eins co gnitiõis piget oe lõgitudie nõ q̃rat᷑. Ego iñ ono niĩo ieſu xpᷣo gr̃as ago ꝙ in pis q̃tuoꝛ libꝛis nõ qlis ego cui młta de ſũt eẽʒ:iʒ qlis eẽ debeat qͥ ĩ voctrina ſa⸗ na.i.ĩ chꝛiſiiana nõ ſolũ ſibi:ſʒ alijs etiã laboꝛare ſtudet quantulacũq; potui fa cniltate diſſerui. Anrelij auguſtmi egregij doctoꝛis de rina chꝛiſtiana liber q̃rtus qͥẽ vln⸗ mus libꝛoꝑ iſtoꝝ feliciter expletꝰ. Amè Pin aurelij Auguſtini Dipponẽſis epi de fide ad petrũ liber incipu. Capi. iſt la fili petre tue chari / tatis accepi. In qua te ſigni ficaſti velle hieroſolymaʒ ꝑ⸗ gere:⁊ poſtulaſti te litteris O noſtris iſtrui quã debeas in ulis partibus vere fidei regulaʒ tenere: ot te uullus poſſit ſenſus hereticis ſurri pere falntatibus.¶ Gaudeo quidem ꝙ pꝓ fide vera ſine vllo ꝑfidie vicio cuſto/ diẽda ſollicitudinẽ geris:ſine qua nulla per ꝓdeſſe ĩmo nec eẽ ↄuerſio. Apoſto . * = . . 2 . liea quippe dicit auctoꝛitas ꝙ ſine fide impoſſibile ẽ placere deo. Fides nq; ẽ bonoꝝ omniũ füdamẽtũ. I ides eſt htu mane ſalutis initium. Sine hac ſide ne⸗ mo ad filioꝝ dei numerũ põt pertinere Quia ſiue ipſa nec ĩ hoc ſeculo qᷣſq; iu⸗/ ſtificationiſ gratiã ↄſequit᷑:nec ĩ ſnturo vitã poſſidebit eternã.Et ſiqͥs hic ñ am⸗ bulauerit ꝑ fidẽ nõ ꝑueniet ad ſpeciem Sine fide omnis laboꝛ hominis vacuꝰ eſt. Lalle quippe ẽ: vt ſine vera fide qſ/ q velit oeo ꝑ contemptũ ſeculi placere quale ſi quiſqᷓ; tendẽs ad patri:in qua ſe ſcit beate victurũ:relinquat itinerl re ctitudinẽ ⁊ ipꝛouide ſectet᷑ erroꝛẽ quo nõ ad beatã ciuitatẽ pueniat:ſedi pcipi tium cadat:vbi nõ gaudiũ ꝑueniẽti da⸗ tur:ſed cadẽti ĩteriuſ inferat᷑.verũtũ vt de fide ſufficiẽs ſermo ꝓmatur:nec tem poꝛis ſuffragatur ſpatiũ:qꝛ celeriter me um cupis habere reſponſum. Et tã ma⸗ gnũ eſt huius diſputationis opus: vt a magnis vix poſſu impleri. Neq; n. po / poſciſti ſic e debere ð ſide iſtrui:vt vnã gqudlibet hereſim deſignares ↄtra quaʒ ſpecialiter noſige diſputatiõis vigilaret intẽtio. Sed cũ indefinite diffinitioneʒ fidei petis eãq; cupis ſub bꝛeuitate con clndi. Uides ꝓculdubio q; ſit nobis im poſſibile: vt rem tantam in bꝛeui plene cõpꝛehẽdamus. Kui ſufficientes eẽ nõ poſſumus:etiã ſi tamũ ſpatiũ tempoꝛis tale nobis eẽt ingeniũ vt multa volu mina de hoc qð a nobis expetis facere valeremus. Sʒ qꝛ deus ppe eſt omnibꝰ 2 — . . inuocãtibus eũ in veritaie:qui vbuʒ cõ ſumans ⁊ abbꝛeuids fecit ſuper terram ſpero qꝛ ſicut tibi dedit huius fidei ſan⸗ ctam ſollicitudinẽé: ſfic etiaʒ mibi vt tuo tam bono tanq; laudabili ſeruiã deſtè derio: ſufficientẽ tribuet facultatẽ:vt et ſi nõ potuero cucta dicere:qbuſ omnis mieberiat⸗ aconeidle gedunvtol (lotderns 1 ibusbleenag utnicecöſti iecctnerii lubepehede gend ient gitane erdi biolmepon leedoiese imno rexnl negtinbüini licigit loo Glinoſtriſa finoſtitein ſuncibꝛodi WowWoc Wrſpünd bienie uoider deustu⸗ naonbi gtiſtüyn llerde neq ſoli hz lieti pſezt flli unälee licpr ſicſſpis ſedfrko legecere Angai Gangfone liaipet ndͤoli lſtun ſchſi Emii i⸗ ni eroꝛ bereticui poſſit agnoſci ⁊ agnitus Sʒtrinitas vera nõ eèt: ſ vna eadẽq; 1 vel cõuinci valeat vel vitari: in i nomie ſona diceret᷑ pr ⁊ fulꝰ? ſpũs ſcũs. Si.n. niſS atcq; adiutozio ſãcte trinitatis: que vn ſicut ẽ pris ⁊ filii ⁊ ſpirit ſci vna ſubſta⸗ nnnsii Plus ⁊ verus ⁊ bon?ẽ deus:ea dicant᷑ ĩ tia ſic et ena ꝑſona:nihil oĩio eẽt ĩ quo in bus ſalté magna ex parte rõnem fidei veraciter trinitas diceret. Rurſus qdes iitt catholice cõſtet ſine aliqua erroꝛis cali trinitas eẽt vera:ſʒ vn de ꝰtrinltas ipa ñ iid gine cõtineri. Quibus retẽtis poteris et eé᷑t ſi quẽadmodũ pr æ filiꝰ: ſpus ſactꝰ kamictn illa depꝛebẽdere atq; fugere q̃ͥ ⁊ ſ i boc plſonaꝑ ſüt ab iuicẽ ppᷣetate diſticti: ſic Ie oneno vident ſpali biſputatione ↄuin fuiſſet quoq; naturaꝑ oiuerſitatediſcre e Q.⅜.q tamé ex bio que bic generaliter aiq; ti. Sʒ qꝛ i illo vno vero oeo trinitate nõ RMN abſolute ponẽtur apparedt illa que ĩſia ſolũ ꝙ vnꝰẽ deꝰ:ſz ẽt ꝙ trinitas ẽ natu⸗ umiHH deleo hoies aurib volũt ſuſurare fidelis raliter veꝑẽ: ppterea ipſe verꝰ de ĩ ꝑio dtütti uim nõ regula oiuine vitatis tradita: ſj nis trinitas e: ⁊ i vna natura vnꝰ é. Per m neqtia huͦani erroꝛis inuéta. i/Quo/Poc vnitaté naturalé tot pf ĩ filio ⁊ ſpi wuctetigit ecũq; igit᷑ loco fueris ↄſtitutus:qꝛ ſᷣm re ritu ſcõ ẽᷣ:totꝰfiliꝰi pr̃e ⁊ ſpᷣ ſcõ:totui/ i Sula noſtri ſaluatoꝛis iperio pmulga⸗ q; ſpus ſcus ĩ pre ⁊ filio . Nullus boꝝ R tq noſti te ĩ nomine patis ⁊ filij ⁊ ſũe extra quelibʒ ipſoꝝ : qꝛ nemo aliũ aut nnititi ſancti baptiʒatũ:pᷣncipaliter atq; ĩidubi⸗ pcedit eternitate.aut excedit magnitudi — tater toto coꝛde retine patrẽ oeu:filium ne: aut ſupat ptãte: qꝛ nec filio nec ſpiri Nien. deũ:ſpũm ſanctũ deũ.i.ſanctd atq; ieffa tu ſcõ quãtũ ad nature diuine vnitatez NNfotns bilẽ trinitatẽ vnũ eẽ deu naturaliter: de tinel:aut anterioꝛ aut maioꝛ pater eſt. – quo i deutronomio dicit᷑. Audi iſl. ons nec filii eternitas atq; imenſitas: velut nnſ deus tu deus vnns ẽ: ⁊ dũm deu tuunz anterioꝛ aut maioꝛ ſpuͦs ſci imẽeſtatem elr adoꝛabis ⁊ illi ſoli ſeruies. erütamen eternitatẽq; aut pcedere ant excedẽ na⸗ Nin q: iſtũ vnũ deũ:qͥ ſolus ẽ verus natura⸗ turaliter pot. Sicut nec filius poſteri⸗ eiah, liter deꝰ:nõ patrẽ ſolũ:neg filiũ ſolum oꝛ aut minoꝛẽ patre: ita nec ſpus ſactꝰ niutuf neq; ſoli ſpũʒ ſanctũ:ſʒ ſil pĩeʒ ⁊ filiũ ? poſterioꝛ aut minoꝛẽ filio.Eternũ qͥp/ ini . ſpũʒ ſãctũ dicimꝰec.Cauẽdũ ẽ ne ſicut pe ⁊ ſine initio ẽ:q ſpũs ſcũs de natura gulbftnn preʒ ⁊ filiũ ⁊ ſpũʒ ſcm̃ vnũ deũ eẽ quatũ patris filiiq; ꝓcedit. Ob boc g tres vnũ lngin ad naleʒ attinet vnitatẽ vacit᷑ dicimꝰ:ſic recte credimꝰꝛ dicimꝰdeũ:qꝛ vna pꝛoꝛ nun eũ qͥ p e: eũdẽ vel filiũ vel ſpũʒ ſem:aut ſus eternitas vna ĩmẽſitas:t vna ẽ nali S eũ qͥ ſpũs ſãctꝰ ꝓpᷣe ĩ ↄfeſſione hꝰtrinita ter triũ pſonarũ dimnitas. Teneamigi S tis or:vl patrẽ vl filiũ ꝑſonalit᷑ dicere ſi tur patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũʒ ſem̃ vnũ eẽ natui⸗ mitui ne credere qõ oĩo nefas ẽ audeamꝰ*. SFi raliter deũ: neq; tñ ipſũ patrẽ eẽ qᷣfiliꝰ in deſ.n.quã ſci patriarche atq; pphete an neq; filiũ eè ipfũ qͥ pater ẽ:nec ſpm̃ ſemm „ icarnationẽ filij dei diuinit acceperunt ipſũ es qͥ pater aut filiꝰ vna.n. è patris cueg quã ẽt ipſ apli ab ipſo ono ĩ carne poñ ¶⁊᷑ filii ⁊ ſpũs ſci eẽntia:quã greci bomo inn to audierũt: ⁊ ſpũs ſcĩ magiſterio ĩſtru/ ſion vocãt ĩ q̃ͥ nõ e aliud pater: alið fili D eti:nõ ſolũ ſermone pᷣdicauerũt: verũ ẽt us:alið ſpũs ſanctꝰ:qᷓ;nis pſonaliter ſit ne, adiſtructionẽ ſaluberrimã poſteroꝛnz ali⸗ pater aliꝰfiliꝰali ſpũs ſcũs.Qõð no/ ſcriptis ſuis iditã reliquerũt:vnũ deũ pᷣ biso maxime iĩ ipſo ſanctarũ ſcripiuraru ʒ dicat trinitatẽ.i.patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpum ſcem̃ initio demõſtrat:vbi ons dicit: Facia⸗ 22 mus holeʒ ad imaginè᷑ ⁊ fimilitudinem noſtrã.Cũ.n.ĩ ſingulari numero dicit imagint᷑: ondit vnã natirâ eẽ:ad cuius umaginc hõ fieret.Cũ vo dicit plit nrᷣaʒ onidit eũdẽ deũ ad cui imaginẽ hõ fie⸗ bat:nõ vn eẽ ꝑſionò. Si.n. in illa vna natura pria ⁊ filij ⁊ ſpuũs ſacii vna eſſet piona:nõ diceretur ad imaginẽ nr̃am: ſz ad imaginẽ meã. Nec dixiſſi faciamꝰ HB; facid. Si vo ĩ illis tribꝰ pſonis: tres eſ ſẽt itelligẽde vł credẽde lubſtaàtie: non Diceret ad imaginè nr̃aʒ:ſʒ ad imagines noſtras. Una.n. imago triũ naturaruʒ lequaliũ eẽ nõ poſſʒ. Sʒ dũ ad vnã ima ginẽ vniꝰ di hõ factꝰ dr̃. vna ſcẽ trinita tis eẽntialr diuinitas ĩtimat. Deniq; et paulo poſt ꝓ eo qð ſuꝑiꝰ dixerat: facia mus boĩcʒ ad imagint ⁊ ſunilitudinem nr̃aʒ:ſic hoĩeʒ factũ ſcriptura narrauit vt diceret.Et fecit ðöͤs hominẽ adimagi nẽ dei fecit illũ. PHãc trinitatẽ ꝑſonarũ 2 vnitatẽ nature ꝓphᷣa eſaias reuelatã ſibi nõ tacuit:cum ſe dicit ſerapbin vi⸗ diſſe clamatia.ſcũs ſcũs ſcũs dñs ðs ſa baoth. Ubi pꝛoꝛſus ĩ eo qð dicit᷑ tertio ſanctꝰ ꝑſonaꝝx trinitatẽ:in eo vo qð dici tur dñs ðs ſabaoth dine nature cogno ſcim vnitatẽ: In illa igit᷑ ſacta trinitate q̃ iõ a nobis repetit᷑:vt nr̃o coꝛdi tena⸗ tins inſigat᷑ vnẽ ðᷣn pr:q ſolus eẽntiali ter de ſeipſo vnũ ſiliũ genuit:⁊ vnus fili us qͥ de vno patre ſolus ẽ eẽntialr natꝰ et vnꝰ.ſ.ſ.qͥ ſolus eẽntialr de pr̃e filio⸗ qᷓ; ꝓcedit. Poc ãt totũ vna ꝑlona non poſſet.ſ.⁊ gignere ſe:⁊ naſci de ſe Pre dere de ſe. Quia igit᷑ aliud ẽ genuiſſe qᷓ; natũ ee᷑: aliudq; ẽ ꝓcedere qᷓ; genuiſſe vel natũ es:manifeſtũ ẽ:qm̃ alius ẽ pat aliꝰfiliꝰaliꝰſpũs ſãctꝰ. Crinitas itaq; ad perſonas pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũᷣs ſcĩ reuertit᷑: vnitas ad natura ſic ergo vm illa oini⸗ tatẽ.q̃ vnũ ſuũt pr̃ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũs ſcũs neq; „ =è patrè natũ credim nʒ ſpiritũ ſcũʒ:ſj ſo⸗ lu filiũ ſic etiam ſecundum carnem ſolũ filium natũ catholica fides ? credit et pᷣdicat.Nʒ.n.in illa trinitate ꝓpꝛiũ ect ſolius pr̃is:qꝛ nõ ẽ nat ipſe:iʒ vnu fuin genunt:nʒ ꝓpꝛiu ſoliꝰfilij:qꝛ non genuit ipſe: ſed de pr̃is eẽntia genitꝰ c: nz ꝓpꝛi nʒ ſpũs ſci:qꝛ nec natꝰẽ ipſe nec genuit ſʒ ſolus de pr̃e filioq; pꝛocedit. Si ſerui qdẽ naturã diuinã ðs pat᷑ de nullo na ſceret᷑ deo:ſecũdũ carnẽ tñ ipſe naſcere tur de virgine:vna ꝑſona ect pr ⁊ filius Ipla ãt vna ꝑpſona ꝓ eo nõ de do: ſʒ nii ð vᷣgie naſceret: n di filiꝰ:iz im bois filiꝰ veraciter diceret᷑. Ipſe ãt dei filius dicit: qꝛ ſic dilexit ðs mũdũ: vt filiü ſuus vnigenitũ daret. Et iterũlõ. n. miſt Denus filiũ ſuũ i mũdũ:vt i dicet mũdũ: ſed vt ſaluet᷑ mũd pipſu. lec biũs di/ xiſſet ioãnes. Qui oiligit genitoꝛc: dili⸗ git 2 eũ qui genite eſt ex eo. Nec ipſeff liꝰ oixiſſet. Pr me vſq; mõ operatu ? ⁊ pr nõ veraciter ði filiꝰ dicetet:qi non de deo::ſed de lola vgie naſceret/Ad extremũ vogec ipſe pr de celo tel et 2 ſuũ coꝛpo? ali voce filiiũ demoõſtraſſet dicens: Dic ẽ fili me dilectꝰ ĩ quomi hi bene cõplacui. Aplłs quod; nõ dixiſ/ ſet ð ðo pre qͥ poꝛio filio ſuo ñ peꝑem ſz ꝓ nobis oĩbꝰtradidit illu. Sʒ qm oia iſta oiĩnit ad nraʒ doctrind vicia ſunt: 2 qꝛ dĩna dicta ſũt: v tiq; va ſun: veruj qð fides catholica pᷣdicai: 2 m dini/ tatẽ de pr̃e natũ eẽ ſol̃ ſili eternũ en pre:imoꝛtalẽ atʒ ipaſſibilẽ atʒ ĩcõmuta bilẽ: æ m carnẽ nõ prem: ſed vnigeni⸗ tũ eius filium:ſalua eternitate ſua tpal· natũ: ſalua ĩpaſſibilitate ſua paſſumm: ſal uaſimoꝛtalitate ſua moꝛtui:ſalna ĩcõ/ mutabilitate ſna qᷓ ðs verus ⁊ vita eter na ẽ vaciter luicitatũ.Qui totum bʒ coe iſftgtine⸗ nbi ycoeel ilaragbl nit Kurin . ienisdl? eſhiſic keuifi Mordepeite ttcendſl nn Giſnen hiefomißi eſigſepud Peitcätan ulocnde Neintogenn ißeuen leniGedi eeeaaifie ſechafng⸗ Nhrhe tanr fiitone ſuſcecpttn ſitus öoſc ſeneerni lalusede feacgid⸗ luenat goefliſei pms dei giſeneti⸗ neſt binfi en naſih twioeh ſchiche wneiifen udef iniriktd Gbiaitd pinog eirfiee üng wiuſe, irhen S Widet Niiiti gon pgit . ach cũ pre qeinus naturalit᷑ ſine litio hũit r nipil bʒ cõe eũ pĩe eoꝝ qͥ i ſus pſona tpaliter atʒ hũiliter ille e᷑nꝰ ⁊ excelſus accepit. Rurſus ſi ñ ille qͥ ppꝛius atq; vnigenitꝰ di filiꝰ c: ſ.ſ.ſ. naſceret᷑ de vir ine ñ ipſũ qͥ fact ex muliere faciꝰſub ege:natũ ð ſpũ ſcõ ex maria vᷣgie ĩ ſym bolo acceptũ ⁊ coꝛde ad iuſticiã crede ret: ⁊ oꝛe ad ſalutẽ ſancta eccłia cõfitere tnr. Sʒ ⁊ ſi ipſe ſpũs ſanctꝰ q pr̃is filij ſpnᷣs ẽ: foꝛmà pᷣui acciꝑet:nõ ipſe ſpiritꝰ ſcũs ſuꝑ ſeipſũ hominẽ factũ in colũbe ſpecie celit adueniret. Pr̃ ergo ðus de nullo genit* deo ſemel de ſua natura ſi ne initio genuit filiũ deũ ſbi equalè:et cadẽ q̃ ipſe naturalr etern eſt dinitate coeternũ. Sed idẽ ðt fili cũ ſit eternus ?⁊ verꝰ:⁊ cũ pr̃e naturalit᷑ ᷣm dinitatem vn dus:ſᷣm ꝙ vicit ego ⁊ pr unũ ſumꝰ idẽq; ꝓ nobis ẽ hõ fact vert plenꝰ: in co ver qꝛ verã hʒ ðs ille humanã natu ra:ĩ eo vero plen:qꝛ ⁊ carnẽ humanã ſuſcepit ⁊ animã rõnalẽ. Idẽ tů vnige⸗ nitus òs ſolũmõ natꝰ ẽ ſemel ex patre ſemel er mĩe.nat c.n.de pfe dei vpum natus c:de matre vᷣbũ cans factũ. Unꝰ g ẽ atq; idẽ de ði filius natꝰante ſecu⸗/ la ⁊ nat ĩ ſeculo:⁊ vtraq; natiuitas vni ns ẽ filij dei. Dinina ſecũdũ quã creatoꝛ ſoꝛma dei coetern pr̃i ðs ẽ:hũana:ſʒ gquã ſemetipſũ dũ hõ fieret eadẽ pᷣuilis ſoꝛme ſuſceptiòe formauit: veꝑ ẽt ð eo dẽ mr̃is vtero idẽ ðs hõ factꝰ exiuit: ⁊ ĩ ruc idẽ ðs hõ factꝰ pepẽdit: ⁊ i ſepul/ chꝛo idẽ ðs hõ factꝰiacuit:⁊ ab inferis idẽ ðs hõ ſacttertia die reſurrexit: ſed i ſepulchꝛo ſecũdũ ſol carnẽ idẽ deus iacuit: ⁊ ĩ ifernũ ſecũdũ ſolã aiam ðſcẽ dit. Qua de ĩferis ad carnẽ die tertio re gertcte:idẽ oeus ſecũdũ carnẽ qᷓ iĩ ſepul cbꝛo iacuit.de ſepulchꝛo reſurrexit:⁊ qᷓ crageſimo poſi reſurrectionẽ die idein petrum os hõ factus: ĩ celũ aſcẽds dextera ði ſedit. Inde in fine ſeculi ad iudicadum viuoſ ⁊ moꝛtuoſq; venturꝰ. Uerhũ gᷣca ro factũ vnꝰẽ filiꝰoei dñs ieſus vxpᷣo me diatoꝛ dei ⁊ hominũ. Iccirco ãt media toꝛ:quia idẽ ẽ deꝰatq; hõ ver habẽs cũ pr̃e vnã diuinitatis naturã: ⁊ humani⸗ tatis vnã cũ matre ſubſtãtiã: habẽs ex nobis vſq; ad moꝛtẽ ĩiqtatis nr̃e penã habẽs ĩcõmutabilẽ de deo patre iuſti⸗ ciã ꝑꝑ mniqtatẽ noſtrã tẽpoꝛaliter moꝛ tuus.ꝑꝑ inſticiã ſuã ⁊ ipſe viuus ſẽper 7 imoꝛtalitatẽ moꝛtalibus largiturus Qin pꝛofectà dem humanitatẽ ſinam tr ipſa diuinitatis ſue pfectiõe ſernauit Uenitate vero moꝛtalitatis ſne pꝑ ſuſce ptionẽ moꝛtis veritate atq; icõmutabi litate ſue ĩmoꝛtalitatis abſoꝛbuit. Poc qð teſtat᷑ btũs petrus:qꝛ xpᷣe deglnti⸗ nit moꝛtẽ: vt vite eterne heredes effice remur. Beat quocq; paulus docet: qꝛ xp̃s moté deglutiuit: il luminauit aut tẽ guſtatit:qꝛ verus hõ è. idem qnoq; moꝛté deglutinit: qꝛ derus ðᷣs c. Idem qppe ſicut dicit apis crucifix ẽex ĩfir / mitate: ſz vinit ex virtute dei unus atqs idẽ· Qui ſᷣm pphiã bti oauid ⁊ hõ factꝰ in ſpon:ipſe fundauit eam altiſſimus. Itaq; nec dinitas xpi aliena c anatura hatris: ſecundnm id qð in pᷣncipio erat vbum ⁊ verbũ erat apud deum: ⁊ deus erat vbũ. Hoc erat i pᷣncipio apud deuʒ Omnia ꝑ ipſum facta ſũt: ⁊ ſine ipſo fa ctum ẽ nibil. Nec humanitas eius alie na è a natura matris ſecundum id qꝗð vitã t icoꝛuptionc᷑. Chiiſtꝰ ergo mo⸗ Svbuz caro ſactuʒ ᷑: ⁊ habitauit ĩ nobis Illa.n. natura q̃ ſeinp genita manet ex patre noſtra naturã ſine peccato ſuſce 9 pit ut naſceret᷑ ex uirgie. leq; enim na tura eterna atq; oiuina tempozaliter cõͤcipi:⁊ 2 mana ellatenus poſſet:niſi ſecũdum ſu ſceptionẽ nature humane veritatis ve⸗ rã tẽpoꝛaliier cõceptionẽ atʒ natiuita / tẽ ineffabilis in ſe oiuinitas accepiſſet: ſic ẽ deus eternus atʒ verꝰ: veraciter ᷣʒ tẽpus ⁊ cõceptꝰ? natus ex virgine.Dũ enim venit plenitudo ẽpoꝛis miñt deꝰ filiũ ſaum natũ ex muliere:faciũ ſub ſo le:vt eos qui ſub lege erãt redimeret:vt adoptionẽ filioꝛũ reciperemꝰ. Illo.i.ðo naturaliter facto filio bominis qui vnꝰ ẽ naturaliter filiue dei pr̃is vnigenitus. Poc viiq; ioãnes euangeliſta cõfirmaſ poſtq; dixit:⁊ verbũ caro factũ ẽ:⁊ ba/ bitauit in nobis:ſubſequẽter ait.⁊ vidi⸗ tmus gloꝛid ei gloꝛiã quaſi vnigeniti a patre plenũ gratie ⁊ vitatis Sic ille oĩ/ um ſpirituũ:oĩtinq; coꝛpoꝛũ.i.omniuʒ naturarũ creatoꝛ ⁊ dominꝰ.creanit dir inẽ creandus erx dirgine: 2 cuius ipſe actoꝛ ẽ matrè ſibi fecit quãdo de eius carne cõcipiẽdus alq; pariendus:verã naturã carnis deus immẽſus ac ſempi ternus accepit vt ⁊ ſecũdũ veritatẽ foꝛ me ſeruilis ðs bõ miſericoꝛditer fieret: ⁊ ſecũdu foꝛmã dei naturali deitatis vi tate idẽ de hõ permanẽs nõ careret. Sic igitur rpᷣm dei filiũ.i.vnã ex trinita te ꝑſonã deũ verũ crede: vt dinitatẽ eiꝰ de natura patris natura eẽ nõ dubites. Et ſiec eũ verü hoĩem crede:vt ei carnz nõ celeſtis nõ aeree:nõ alteriꝰ cuinſq; putes eẽ nature: ſʒ eiꝰ cuiꝰ ẽ oiuʒ boinʒ ꝓpagatiõe erbaſt erar Ss caroxpi ⁊ oĩuʒ hoĩuʒ vnius eiuſdeq; nature ſit: bec iñ quã de vbũ ex maria virgine ſi⸗ bi vnire dignat cẽ ſine peccato cõcepta ſne peccato nata E vtpote z qua ds et nus 2 iuſt miricoꝛduer 2 cõceptꝰ na tusé,: oomin glonecrucfknae Qin fide bus t vbis explicabit᷑ camis illius e/ cellentia ſingularis cni diuina ẽ ex ipſs ſui cõceptiõe perſona:cuius oꝛigo nati nitatis inſolita:q̃ ſic vpũ caro factũ è: vt vna pſona eèt cũ carne ſua vnigenit'dt,z ſẽpiternꝰ ðsipſa ſue carnis conceptne conceptione. Iſtã vo cereroꝑ hoĩu; car nẽ:ꝑ humanũ certũ è naſci cõcubitũ: vi ro ſeminante:ſemina vero concipiente atq; pariẽte.Et qꝛ dũ ſibi inuicẽ virmu lierq; miſcẽtur vt filios generẽt:ſine li⸗ bidine nõ ẽ par᷑tũ cõcubitꝰ:ob boc fili oꝛum ex eoꝛũ carne naſcẽ᷑tiũ:nõ põt ſi ne peccato eẽ cõceptꝰ vbipeccatũ ĩ par mulos nõ traſmittit ꝓpagatio: ſz libido. Nec fecũditas humane nature fecit ho mines cũ peccato naſci:ſed feditas libi-/ dinis quã hoĩes babet ex illius pᷣmi iu ſtiſſima cõdẽnatione peccati. Jò beat* ðð q;uis de legitimo naſceretur inſto/ q; coniugio in quo.ſ.non inſidelitatis culpa:no ſoꝛnicationiſmacula poterat quo naturaliter obſiricti ſunt filiſirenf ſolũ ĩpioꝛum filij:ſed omnes etiam quai de iuſtoꝛũ ſauctificata carne naſcuntux· .₰ „ exclamat ⁊ dicit: Ecce in iniqnitatib cõ ceptus ſũ: ⁊ in peccatis concepit me ma ter mea. Sanctus etiam iob dicit: nun dũ a ſoꝛde nõ eẽ bominẽ nec ſi vni di⸗ ei ſit vita ei ſuper terrã. Dei ergo filius vnigenitus quiè in finu patris vt carſ/ E emne oinz né animãq; muũdaret ſuſceptione car,/ caro.i.quã ipſe dðs hoĩ pᷣmo de fra plaſ⸗ manit: ⁊ ceteris hoib plaſmat quos eſt nis atq; aĩe rönalis icarnatus ẽ: 1 qui é verus deus verus hõ factus ẽnõ vt a i ter deus ect alter hõ: ſed idẽ deus idem hõ. Qui vt illud peccatũ quod in cõocua bitu moꝛtalis carnis genus bumanum contraxit auferret conceptus eſt nouo moꝛe de incarnatus in matre vugines ſine coitu viri:ſine libidine cõcipienti⸗ virginis: vt per deũ hominẽ quẽ abſ dichecceptn Ginens terug⸗ ſulenreotribi bueincopore ſenci codtio⸗ ſopuoinpler Gniatecanis wſlipeccand inis baman domconoper Niter egne⸗ lem rirpinita auſa gurd munir hgo⸗⸗ gipaterge ſhoeoneep linicgctpi⸗ lſctaru Rencrepe⸗ üirnonna tnsdanr leniateſtn ſubſtitien creaturae Eerfgo pecca conupten inniolarer ktqꝛinco mller ſcyne ſtictboe ſtbininabo flieenat⸗ naninan hdbolne S = Se eſſchitg nfüudi htien⸗ hlanin hſcebii lunehiede kriiie Häücnan ie ten Pitene inentir Etnu grinin⸗ WNig wii iannti i N. anntrtth udait n, – —R lt mnans ir ſuß NMnit bidine cõceptum inuiol atus edidit vir/ gineus vterus:ablueret᷑ peccatũ:quod naſcentes trabũt omnes homines:qui⸗ bus in coꝛpoꝛe moꝛtis huius talis ẽ na ſcendi cõditio:vt matres eoꝝ fecũdita tis opus implere nõ poſſint:niſi pᷣus v⸗ ginitatẽ carnis amiſerint. Solus igitur abſtulit peccatũ conceptionis atq; nati uitatis humane deus vnigenitus qui dum conciperetur:veritatè carnis acce pit ex virgine:⁊ cũ naſceretur:integrita tem virginitatis ſeruauit in matre. Iſta cauſa ẽ qua deus factus ẽ filius vᷣginis ⁊ maria vgo facta ẽ mater vnigeniti di: vt quẽ pater genuit ex eternitate:ipſum dirgo conceptũ pferret ex tempoꝛe. Il⸗ la vtiq; eſt virgo quã deus qᷣ de ea fue⸗ rat naſciturus:ita ſingulari gratia pᷣue⸗ nit atq; repleuit:vt ipſũ haberet ventris ſui fructũ:quẽ ab initio habuit vniuerſt tas dnm:⁊ ipſũ ſibi videret naſcẽdi ſo/ lẽnitate ſubditũ quẽ in vnit ate paterne ſubſtãtie.ñ ſolũ humanaꝛ:z ẽt angelica creatura cognoſcit⁊ oꝛat altiſſimũ. Sic ergo peccatũ ⁊ pena peccati q̃ ꝑ ſcelus conupte mulieris ĩtranit ĩ niindũ: per inuiolate vᷣginis partũ aufert᷑ a mũdo. Et qꝛ in cõduione generis humani per mulierẽ q̃ de ſolo hoiĩe vel viro facta é: factum ẽ vt moꝛtis vinculo teneremur aſtricti hoc ĩ regẽptione generis huma ni oiuina honitas egit:vt ꝑ virũ qð ſola mliere natꝰẽ vita hoibꝰredderet᷑. Illic bu manã naturã neqſſima deceptione ſi diabolus ĩ peccati ſilitudinẽ ſocia⸗ nit. hic de humand naturã ĩ vnitate pſo ne ſuſcepit. Jbi femina decepta ẽ vt fie⸗ ret filia diaboli: hic vᷣgo gratia repleta eſt vt fieret mater ſũmi atq; incõmuta⸗ bilis vnigeniti dei. Ibi angelua deiectꝰ ꝑ ſuperbiã ſeducte mmulieris animũ ob tinuit:bic deus humilias ſe ꝑ miſericoꝛ pet rum diam icoꝛꝛupte mulieris vginis verum ex ea naſciturus ipleuit. Dei.n. filius ie⸗ ſus chꝛiſtuſ qͥ i ſoꝛma dei qð erat niñ ex nã patris nat eẽt:ẽt non poſſet ipſe fm aplicam doctrinã ſemetipſũ exinanire: foꝛm ſᷣui accipiẽs. foꝛmã igit ſerui .i. naturã ſerui ĩ ſuã accepit ille de pſona atq; ita hominũ factoꝛ i ſlitudinẽ ho/ minũ faxt dabitu ẽ inuẽtus vt hõ. Ipe humiliauit ſemetipſũ factus obediès vſ ꝙ; ad moꝛtẽ: moꝛtẽ autẽ crucis. Inten te igit᷑ hãc apli ſniam cogita:⁊ in ea co gnoſces quõ oñm ieſũ chꝛiſtũ eüdẽ de⸗ um atq; hominé᷑ credas. Nec tñ ĩ eo ve ritatẽ vtriuſq; nãe ĩ vna pſona aut ↄfũ⸗ das aut diuidas. Cũ ergo pᷣmo addis õᷣ dno ieſu xpᷣo ꝙ ĩ foꝛma dei erat opoꝛtet te agnoſcere frmiſſimeq; tenere in illo foꝛme noĩe naturalẽ plenitudinẽ oebe re ĩtelligi. In foꝛma igitur dei oñus ie/ ſus erat qͥ in natura dei patris ſemper erat:de quo natus c. Umus ergo natis re cũ patre c᷑: equaliter ĩmoꝛtalis ⁊ incõ mutabilis equaliter iuiſibilis ⁊ inenar⸗ rabilis:equaliter bonus ⁊ iuſtus. equa liter miſeratoꝛ ⁊ miſericoꝛs paties ⁊ mt tũ miſericoꝛs 2 verax:equaliter foꝛtis vx ſuauis:equaliter ſapiẽs atq; oĩpotens. miſſima fide retine:qͥ H vtiq; oĩa i vnita te nature habẽs cũ patre ſine dubio ech lis patri: ppter q z aplus ↄtinno ad iungẽſait: õ rapinqᷓ arbitratꝰẽ eſſe ſe equalẽ deo. Non.n. rapina fuit illa filij cũ pr̃e diuinitatis equalitas:ſed nature ẽt illa que ↄſequẽter ſubiũgit aplus oi cẽs: ꝙ ſemetipſũ exinaniuit foꝛmã fſᷣui aecipiẽs ĩ ſilitudinẽ hominũ factꝰ:⁊ ha bitn ĩuẽtus vt hõ: humilianit ſemetipʒ fact obedies vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt cnucis. Oĩa hec ð illo deo vnigenito ðᷣt filio de illo verbo deo de quo diẽ euan e, 9 De geliſta: In pᷣncipio erat verbũ ⁊ derbuzʒ erat apõ deũ ⁊ deus erat verbũ: de illa dei vtute deiq; ſapiẽtia:de quo dicitur Oiĩa ĩ ſapiẽtia feciſti de illo pꝛicipio cũ quo vnu ẽ pater ipe pꝛincipiũ ⁊ ĩ quo ſi bi coeterno fecit celũ ⁊ terrã.i.oẽʒ ſpũa lem coꝛpoꝛalẽq; natura:de veo vnige⸗ nito:q ẽ i ſinu patris vt dixi:oĩa bec ꝑ/ ſonaliter accipe:ſalua tamẽ eternitate: imẽſitate: ĩmoꝛtalitate:ĩcõmutabilita⸗ te:ĩuiſibilitate deitatis eiꝰ. Que ita na/ turaliter atq; eqliter:ĩ cõe cũ deo patre bʒ dei filius:vt lʒ ꝓ nobis fueri hõ vera citer faciꝰ:pmãalerit tñ equalis vero ðo patri:de quo natꝰẽ verus:⁊ ueritas de us. Semetipſũ igit᷑ exinaniuit:ſz de ple nitudine eius nos oẽs accepimꝰ. Quaʒ plenitudinẽ: ⁊ ſi exinanitꝰ amitteret. ꝙ de ea nobis daret.vtiq; nõ haberet.Eo dẽ aut nõ hnte nos vtiq; nibil poſſemꝰ accipere:de plenitudine aũt ei ꝰnos oẽs accepimꝰ.Ex eo aũt ꝙ nobis de pleni/ tudine ſua dedit ondit etiã cũ ſe exina⸗ niuit plenitudinẽ nõ amiſiſſe quã bũit qꝛ ſi plenitudinẽ ſuã amiteret dare de illa nullatenus poſſet:foꝛmã ergo ſer⸗ ni accepit. Neq;. n. aliud fuit illa ſũmi dei exinanitio niñ foꝛme ſeruilis.i.hũa⸗/ ne nature acceptio. Utraq; igit᷑ ẽ ĩ xpᷣo foꝛma: qꝛ vtraq; ⁊ uera ⁊ plena ẽ ĩ xpᷣo ſubſtãtia. Ideo ſanctꝰ euageliſta plenũ eũ gratie ⁊ veritatis pᷣdicat:qꝛ ĩ diuina natura i qua deꝰ veritas ẽ plenns ẽ ⁊ ĩ bhumana natura i qua hõ uerus gra fa ctus ẽ plenus ẽ. Oan illa plenitudine oeus ẽĩ foꝛma veiequaliſ deo.In iſta plenitudine ſeruus ĩ foꝛma ſerui: qꝛ i ſi militudinẽ bominũ factus:habitu ẽ in nẽtus vt bomo. Exinaniens ergo ſeipᷣʒ foꝛmã ſerui accepit vt fieret ſeruus: ſed foꝛme dei plenitudinẽ nõ amiſit in qua ſemꝑ ẽ eternus atq; incõmutabilis ve⸗ 3 7 Mmſeet /nc ſaetus ſᷣm foꝝmaͤ ſerui homo verus eiuſ deʒ nature cuius ẽ ancilla mater: æ ma nẽs ĩ foꝛma dei deus uerus eiuſdẽ na/ ture cuius ẽ etiã deus pater ĩ ſoꝛma di cũ patre ⁊ ſpũ ſãcto. Unus ẽ ſolus foꝛ matoꝛ omniũ deus:fm foꝛmã ſerui ſo/ lus ipſe ſua ⁊ patris ⁊ ſpũs ſancti ope⸗ ratione foꝛmatꝰ.Qõ creatoꝛ ẽ: cõe bñs naturaliter cũ pre ⁊ ſpũ ſcõ.Qõ auteʒ creatus ẽ hñs ſolus pſonaliter ĩ ſeipſo: cuius ⁊ natiuitatè futurã fᷣm carnem ⁊ moꝛtẽ ⁊ reſurrectionẽ:atq; ĩ celo aſcen ſionẽ:lex ⁊ ꝓphete pᷣnciare nunq; de ſtiterũt: ꝓut ipſe pᷣcipiebat obediẽtes bis ⁊ factis.Nã ⁊ ĩ ſacriſicijs carnali⸗ um victimarũ que ſibiipᷣa ſãcta trinitaſ que vnus ẽ oeus noui ⁊ neteris teſſa⸗ mẽtia partibus noſtris pᷣcipiebat offer riillius ſacrificiũ ſignificabat gratiſſi/ mũ munus qð ꝓ nobis ſeipſũ dei filiꝰ ſm carnẽ eẽt miſericoꝛditer oblaturus Jpſe.n.ſm apoſtolicã doctrina obtu/ lit ſemetipſũ ꝓ nobis oblationẽ ⁊ ho⸗ ſtiã deo in odotẽ ſuanitatis. Ypſe ver deus ⁊ põtifex:qui ꝓ nobis nõ iĩ ſagui⸗ ne tanroꝝ ? hyrcoꝝ: ſzi ſanguine ſuo i troiuit ĩ ſancta. Qð tuc pontikfer ille ſi⸗ gnificabat:qͥ cũ ſägmine i ſancta ſancto rũ ꝑ annos ſingulos iĩtroibat. Iſte igit qie vno totũ exhibuit qð eẽ neceſſa riũ ad redẽptionis nr̃e ſciebat effectum dẽ.ſ. ſcerdos ⁊ ſacrificiũ:idẽ de t te⸗ plũ. Sacerdos p quẽ ſumus recociliati ſacrificiũ quo recõciliati tẽplũ i quore cõciliati:deꝰcui recciliati. Soluſ tñ ſa cerdos:ſacriticiũ ⁊ ꝑplũ:⁊ bec oia de Fm foꝛmã ſerni. filius:qꝛ hoc cũ patre ⁊ ſpuᷣ ſancto fm foꝛmã dei. Recõciliati igit ſumus p lo/ lum filiũ ᷣm carnẽ: ſz no ſoli ſilio Fʒ di uinitatẽ. trinitas. n. nos ſibi res cilianiit ꝑ hoc qð ſolum verbu carne ipſa trimi lõ anté ſolus deni diismanetbu ſtfenweaſe eſareincön rczicön iſkiontil epguce Alst dens⸗ iueliho ſücder e credere Cplteritag inimitas det sdens et gndlo Aet chla riui, puatoneg, Glangen eippns Wettamne Minwte chrpoſ Nͤtſin lisRünk Cne idns (reataſt itoip⸗ nöͤtam ommii Nuoſed ngbilebe habens nlllam Miniti Epfie Wore lonen⸗ ſame ig me r ſ mitnünn tas verite ceperint:tamẽ nõ eſſe aliquando non minlim, bilis manet humane dinineq; nature: poſſint.in eo vo eius omnipotẽtia itel R vt ſicut vera ſemꝑ ẽ eius diuinitas quã ligitur: qꝛ omnèé creaturã viſibilẽ atq; krümmntin de patre incõmutabilẽ babet:ita va ſẽ⸗ inuiſbilẽ: ideſt coꝛpoꝛaleʒ atq; ſpiritua idnis per atq; ĩcõmutabiliſ ſit ei bumanitas lem de nihilo fecit ĩ quibus ipſa rerum — gqua ſibi a dĩnitas gerit. ꝛiii. Diuerſitas multo magis cõmendat bo — Dec pauca de fide ſancte trinitatl qᷓ nitatẽ atq; omnipotẽtid creatoꝛis. Ni m ſolus ⁊ verns ẽ naturaliter de' quantũ ſi enim omnipotens eẽt nõ vna ⁊ eadẽ Kannel baeaitas tẽpoꝛis ⁊ ſermonis ꝑmiſit ĩſer facilitate ſũma atq; ima feciſſet.Et niſt eitl ui. Nuc de creatura que abſq; dubitas ſũme bonus eẽt:nõ ſe guberndadis rebꝰ buzi tione credere debeas intimabo. Pꝛin quocq; infimis pᷣſtitiſſet. Igitur tã ĩ ma Mmtiiunſ cipaliter itaq; tene oẽz naturã que nõ gnis q; in parnis quibuſcũq; rebus cõ mmrit c trinitas deus ab ipſa ſcã trinitate: qᷓ ditis magna ẽ bonitas atq; omniporẽ anan ſolus deus eternus ⁊ verus ẽ:creatam tia cõditoꝛis.Omnia enim ſapiẽter feẽ emm ex nibilo. Ac ſi vniuerſa ĩ celis ⁊ ĩ terra ſũma veraqʒ ſapiẽtia:cui naturaliter H; jſiiimins vliſibilia ⁊ iuiſibilia:ſiue tbꝛoni: ſiue do eſt eſſe ꝙ ſapientẽ eſſe:hoc facere qð ſa iintn⸗ minationes: ſiue p̃ncipatꝰ:ſiue ptates: pienter facere.Sumplicitas itaqʒ mł SS opus atq; creaturà eẽ ſancte trinitatis tiplicis ſapientie dei magnitudineʒ cel S gque ẽ vnus dens rerũ omniũ creatoꝛ ? ſitudinis ſue:non ſolum i magnitudie ritit oñs eternus ompᷣs ⁊ bonus bñs natu⸗/ ſablimium creaturarũ:verum etiam i ĩ /Na raliter vt ſemꝑ ſit:⁊ vt mutari aliquan fimarũ parni:ate cõmendat:onʒ bona naun do nõ poſſit.Et hic deꝰ qᷣ ſine initio ſẽ/ omnia que creauit:nõ ſolũ inferius diſ l per ẽ:qꝛ ſũme eſt: vedit rebus a ſe crea ſimiliuſq; ſuo creatoꝛe ſũt. vtpote non enc is vt fint:nõ tamẽ ſine initio: qꝛ nulla ꝓlata de ipſo:ſʒ facta pꝛſus ex nihilo: nitin creatura eiuſdẽ nature eſt. cuius eſt tri verum etiã inter ſe non equaliter ſunt tn nitas vnus verus ⁊ bonus deus: a quo ſed vnaqueq; res ta permanet ſicur a SH creata ſut oĩa. Et qꝛ ſũme bonus eſt: de deo vt eſſet accepit:alia quideʒ ſic: alia ut dit oĩbꝰnaturis quas fecit vt bone ſint aũt ſic. Neq; enim ſic datũ eſt coꝛpoꝝ R nõ tamẽ tantũ longe quantuʒ creatoꝛ bus vt ſint: ſicut ſpũs acceperunt: cum gbim omniũ bonoꝝ. Qui non ſolũ ſũme bo/ ipſa quoq; coꝛpoꝛꝝa non equaliter ſint ttnſ mnus:ſed etiã ſũme bonuʒ atq; incõmu/⸗ ⁊ i ipſis celeſtibus atqʒ terreſtribus in Gin, tabile bonũ eſt:ꝗꝛ eternũ bonũ ẽ:nullũ ueniat᷑ nõnulla oiner ſitas:cũ tam cele coiin, habens oefectũ: qꝛ nõ eſt ex nibilo fem ſtia qᷓ; terreſtria nõ ſolũ imp ri oiſtent „ nullum habens ꝓfectum.qꝛ nullũ ha qudtitate molis:verũ etià diſſimili ſplẽ= gii bet initiũ. IJdeo quippe nature a deo fa dent claritate. Alia naqʒ eſt ſicut dicit l cte pꝓficere poſſunt qꝛ eſſe ceperunt/iõ apoſtolus claritas celeſtiũ coꝛpoꝝ alis c Deficere: qꝛ ex nihilo facte ſũt. Ad defe terreſtriũ. In ipſis quoqʒ celeſtibꝰ alia G ctum eas conditio ducit oꝛiginis: ad ꝓ clarſtas lolis: alia claritaſ lune:alia cla fectum vero ea puehit oꝑatio creatoꝛis ritas ſtellarũ.ſtella. n. differt a ſtella in . In eo igitur pᷣmũ trinitatis que deꝰ ve claritate.Coꝛpoꝛaliũ igitur naturaruʒ a rus elernitas ſine initio naturalis ag doiuerſitas ondit vnãquãqʒ eaꝑ nõ hoc ſcitur qꝛ quedã ita fecit:vt cũ eſſe qdem eſſe quod ex ſe ſemper habere poiuerit S6o9b H ”ÿ”MUN 4 tas fecit. In quo ſic deritas incoõmuta⸗ pet rum ſed ⁊ quod ex diſpoſitione atq; oꝑe oĩ⸗ pc teniiſſimi atq; icõmutabilis ⁊ ſapiẽ tiſſimi creatoꝛis accepit.Qðò ſi vniꝰeiuſ⸗ dẽq; nature eẽt quelibet creatura coꝛ⸗ poꝛalis:cuiꝰẽ ſancta trinitas:q̃ vnus ẽ Deꝰ:nec localiter in loco eẽt:nec tẽpo/ gis mutationẽ aliqn ſentiret:nec de lo⸗ co ad locũ tranſiret:nec circũſcriberet᷑ mole quãtitatis ſue.Que oĩa onñdũt hu ius naturaꝝ illũ eẽ opifices cuiꝰnullus locus aut anguſtꝰẽ locus:qꝛ nõ minꝰĩ anguſtijs qᷓ; i latio totꝰẽ. Nec mutat tꝑe qͥ ſolus põt volumina tẽpoꝛũ nõ tẽ poꝛali volubilitate ſʒ eterna ſtabilitate mirabiliter oꝛdinare. Nʒ.n. in tẽpoꝛe co gi at quẽadmodũ tẽpoꝛũ ſeries rerum deceſſione aut ſucceſſione trãſeat: nec saliqua mobili quãtitate terminat᷑: qͥa nullo cõcludit᷑. Neq; ꝑ mundi partes partibꝰſuis è ipſe diffuſus: dt maioꝛes mũdi partes ſuis maioꝛibꝰ ipleat: ⁊ mi Roꝛes minoꝛibuos iplẽdo. nuſqᷓ; tamen totus ſe infundat. Ipſe eniʒ ẽ deus qui ait: Celũ ⁊ terra ego ipleo.Oia igit᷑ que fecit.i.ſpũs ⁊ coꝛpa:ſũma ⁊ ima celeſtia atq; terreſtria: viuẽtia ⁊ qiibꝰ viuendi facultatẽ nõ dedit.iĩeffabilit᷑ dbiq; totꝰ oñs ðs:⁊ iplet ⁊ cõtinet.Nec ĩ his que Diuidũt᷑ ipſe oiuidit:nec ĩ his que mu⸗ tãtur vlla mutatiõe variat᷑.niſi.n. natn raliter ĩcõmutabil ipᷣe eẽt:nunqᷓ; ĩ rebꝰ Mutabilibus oꝛdo qdẽ cõſilij ac diſpoſt tionis ei icõmutabilis pꝑmaneret. Deꝰ igitur rerũ coꝛpoꝛearũ atq; icoꝛpoꝛeaꝝ creatoꝛ ĩmẽſus:eo pᷣmũ ſe nullũ eè coꝛ pus ondit:qꝛ quibuſdà coꝛpoꝛ bꝰ vitaʒ nõ dedit:cũ coꝛpoꝛa ipſe creauerit. Ipᷣe ãt naturaliter vita ẽ:qꝛ ſi vita nõ cact: nõ viuẽtia coꝛpoꝛa feciſſet. Neq;.n. fa⸗ cit rẽ nõ vinẽtẽ niſi res viuens.nõ igit anius nature ſũt cũ ðo coꝛpoꝛa q̃ viue ⸗ 420 in0 nõ pnt. Ac ſæ neq; illa coꝛpoꝛa dnius nature cum deo ſunt: quibus ſin gulis ſingulos biutos atq; irrationabi les ſpiritꝰ:quib eadẽ co:pa viuificaren tur ac ſẽſificarẽtur inpᷣuit. Sed n c ipſi bꝛuti ſpũs vniꝰnature cũ deo ſũt:quos lʒ viuificadis ſenſificandiſq; inſeruiſſet coꝛpoꝛibꝰ.ipſis tñ ſpiritib nullũ itelligẽ di largit ẽ lumẽ:quo ſuũ poſſeẽt aut gnoſcere aut dil/gere creatoꝛẽ¶Ipſos quoq; ſpũs:quos rõnales atq; itelle/ ctuales eẽ nõ dubiũ ẽ᷑:quis audet blaſ⸗ phemo ſpũ ⁊ ceco coꝛde eiuſdẽ nature cuiꝰẽ ðlſ:vł putare vł dicere:cũ ðs vtiq; naiuraliter ĩcõmutabilis:oĩno ⁊ imen ſus.Qui cũ in ſe diuerſitatẽ vlla babe / re non poſſit:ĩ eiſaẽ tñ ſpiritibꝰquos rõ nales atq; intellectuales fecit:diuerſita tẽ ſue oꝑatiõis oñdit.In qbuſdã.n.i.tet renis atq; moꝛtalib ſũt inſerti coꝛpoꝛi bus:⁊ ſi nullus ẽ ei localis motꝰ: qꝛ ꝑ locoꝛũ coꝛpoꝛaliũ ꝑtes cũ ipſi ĩ coꝛpibꝰ ſint:nõ particulati ſũt: ſed ſicut ĩ iotis coꝛꝑibtoti ſic ĩ eoꝛũdẽ coꝛpoꝛũ ꝑtibus toti ſũt.Lñ cogitationũ varietas diuer ſitatẽ ĩ eis cuiuſdã tẽpoꝛal motionis ac mutationis ondit: dũmõ aliqd neſciũt mõ ſciũt:mò deſipiũt:mõ iniq ex iuſtis mõ iuſti ex iniqs:mõ pietatis illuſtran tur lumie:mõ depꝛauantur tenebꝛoſo ĩpietatis tẽpoꝛe.Illos quoq; quos ter renoꝛuʒ coꝛpoꝝ grauat: nulla lutuleta materies.i.ãgelicos ſpũs:quis nõ vide at nõ vni natur e eg cuʒz deo: ſed factos ex nihilo:quoꝛũ naturalis mutabilitas in eo agnoſcitur:quis eiuſdẽ nature ꝑe E in deteri cõmutata. Deide ꝙ hij qui depꝛauati nõ ſũt:licet illiꝰ dono:a quo cũ nõ eẽnt facti ſũt ide feſſa:⁊ ĩquãtum creature angelice gratis daiũ ẽ: perſe/ cta oilectiõe:cõtẽplatiõe atq; exultatio ne multitudinẽ dulcedinis oni ĩceſſa / biliter ſentiant: nec ab eo naturali cõdi ſcedeſcit is deſanie ligerneicon tounef ni cektan uithetot (lluseon (ocdlibetini hyripleo⸗ mrardeno. Angdos fngulare⸗ copperet ni onert eutne zogemninr lebisqni⸗ deſteros q ſeardonu anderd wercͤsde qudend atzitel ligeee ſtacrea cnbſet cüeoꝛ eſſſſet coͤgr dritlib eiq ſtn . ſiͤrpꝛat ſedecki mipoſt ſſteren mehh iann doipp nſiige ſ ntcte atent Nenmts, umiri neiiſt Anan tüenn Catas miwei Kurtnini natr 1 iälen ieler orüeruß⸗ — 1 S nd/ mrin tur arbitrio tione dekiciãt:⁊ fi inherentib oeo nihil ſneſt de varietate tẽpoꝛis:qꝛ collato ſi⸗ bi eterne ĩconuptiõis atqʒ ĩcõmutabili tatis munere nihil i ſe ſentiãt ĩmutatio nis. Ineſt tamẽ ſingulis naturalis ter/⸗ minus:quo a ſe inicẽ diſcernũtur quia nullus eoꝝ ĩ alio ẽ.Et cũ vni eoꝛũ opꝰ quodlibet iniungit᷑ alius quodqʒ alteri operi plego:virine pdneſtati deputa MHec oĩa oñdũt ẽt ſcõs angelos opa eè ſancte trinitatis: cuiꝰ ꝑ ſingulas res q̃s vtiqʒ ſicut voluit fecit: apparet mirabilis ⁊ ſapiẽtia ĩ diſpoſiti one:⁊ dirtus ĩ oꝑe.Quoſdã igif᷑ ſpũs ſic ðs creauit: vt ſẽꝑ eẽnt: quoſdã vero vt eẽ ſpũs quãdoqʒ deſinerẽt.Illos itaqʒ deſturos quoſdã ex aqua:quoſdã vero ficut voluit opᷣs ꝓduxit e terra. Supe⸗ rioꝛes vero ſpũs nullũ cũ coꝛpoꝛeis ele mentis habere fecit naturale cõſoꝛtium gquos ⁊ eternos creanuit:⁊ eis facultates atz itelligẽtiã cogitãde: cognoſcẽde di ligẽ deq; dininitatis inſeruit. Quos tũ ita creanit: vt èt pꝛe ſeipſts illũ diliherẽt cniꝰſe tales creatos opere cognouiſſet cũ eoꝛũ vt tales fierẽt nuga mer ita pꝛe ceſſiſſèt. Ut ãt hec dilectiõ hẽret iuſtam ⁊2 cõgruã landẽ volũtatis queqʒ eis tri bnit libertatẽ: vt eẽt eiſ poſſibile ſiue ad eũ qͥ ſupꝛa ipſos è: itẽtionẽ ſcẽ dilectio/⸗ nis erigere:ſiue ad ſe vł ad ea qᷓ ifra eos ſũt:pꝛaue cupiditatis ſemetipſos põde re declinare.nõ è igit᷑ natura q̃̊ in eter nũ poſſit ſiue viuere ſiue bñ vinèdo ſub ſiſtere:niſi que põt de ðo ipſius dei mu nere cogitare. Det ât natura ĩtellectua lis ĩ aĩlabꝰ ẽ hominũ ⁊ ſpiritibꝰ ãgeloꝝ De qppe diligẽch ⁊ cognoſcẽdi ſe non niſi ãgelis ⁊ hoib ĩdidit facultatẽ.Qui bus pp arbitrij libertatè: que maxime dehuit ĩtellectuali creature: creatoꝛis benignitate cõferri:ita cognoſcẽdi ⁊ di petrum ligèdi ſe ſacultatẽ dolũtatẽq;ʒ donatit vt ẽt eã vnuſquiſqʒ ⁊ habere poſſet ⁊ꝑ dere. Sidqᷣs tñ ſpõte eà ꝑderet:eã dein ceps arbitrio reſumere nõ valeret: vt il liꝰ eẽt ſcẽ cogitatiõis initium granitate dono bonitatis denuo reuocãdis:qui bus vellet ĩfũdere:cui fuit ĩ ipſo creato ris exoꝛdio nullis pcedẽtibꝰmeritis:ſpi ritꝰ? coꝛpoꝛa locis atqʒ affectionibꝰ ꝓ eo vt ipſe ſapiẽs voluit ↄgruit mirabili ter oꝛdinare. Angeli g atqʒ boies ꝓeo ꝙ rõnales ſũt facti et᷑nitatis ac beatitu dinis donũ:in ipſa nature ſpualis crea tione dĩnit acceperũt.ita.ſ.vt ſi dilectio ni creatoꝛis ſui iugiter ibeſſſẽt ſimnl et᷑ ni btiqʒ mãſiſſẽt. Si vo ꝓpꝛie libertatis arbitrio cõtra ſũmi creatoꝛis ĩꝑiũ:ſuam niterèt᷑ facere volũtatẽ: ꝓtinꝰa ↄtuma cibꝰ btĩtudo diſcederet:⁊ ad ſuppliciũ eis reliqueret᷑ et᷑nitas miſera:erroꝛibus doloꝛibuſqʒ cruciãda.Et de aãgelis qͥdẽ hoc diſpoſuit ⁊ ipleuit:vt ſiqͥs eoꝛũ bo nitatẽ voluntatis pderet:nũq; eã dino munere repararet. Pars itaqʒ dgeloꝛũ d̃a ſuo creatoꝛe deo quo ſolo bono be ata fuit: volũtaria pꝛſus auernõe diſceſ ſit eqᷣratis ſuꝑne iudicio:initiũ ſue dam natiõis ĩ ipſa auerſtõe volũtatis inenit vt nõ adeſſet ei iciꝑe iã puniri:qᷓ; illius bñficij boni dilectiõe deſtituti:quã deꝰ in et᷑no ſic pᷣcepit totã remanere ſuppli cio:vt èt ignẽ ei eternũ pᷣpararet:in quo oẽs illi pꝛeua ricatoꝛes ã eli nec mala poſſent vnqᷓ; volũtate carere nec pena: ſed ꝑmanẽte ĩ eis iniuſte auerſtõis ma lo:pmaneret ẽt iuſte retributionis eter na dãnatio. Hoꝛũ maloꝛũ pꝛiceps dia bolus pꝛimos boĩes quos ad peccati pᷣ cipitiũ ĩuidus duxit:nõ eis tantũ:ſi vni uerſe ꝓpagini eoꝝ cũ vitio peccati meri tum moꝛtis iſeruit.Deꝰãt miiericoꝛs et iuſtus ſicut diabolo atqʒ aãgelis ei pꝛo⸗ pꝛia voluntate cadẽétib ceteros ange⸗ los ĩ ſue dilectionis eternitate firmauit ſic ẽt humani generis maſſã nõ totam in ſempiternũ ꝑire ꝑmiſit:ſed quos vo⸗ Auu eiꝰgratuua bonitas repulſis tene⸗ bꝛis in quibꝰ cis humana natiuitas pec cati oꝛiginalis cõdénatione verſatur: reducendos pꝛedeſtinauit ad lucẽIn eo pꝛecipue demõſtrans ꝙ iſtos oꝛigi⸗ nalis peccati v inculis in debita gratia ſaluatoꝛis abſolueret cũ alios.⁊ qma⸗ xime paruulos:qᷣbꝰ nulla pnᷣt vel bo⸗ na vel mala ineſſe pꝛopꝛia merita volũ tatis iſolubili nexu eterna danatiõe re/ tineret. Hone quoq; volũtatis ⁊? cogi/ tatiõis initiũ:nõ homini ex ſeipſo naſci ſed dininit pparari ⁊ tribui. In eo ðs euidẽter oñdit.qꝛ nʒ diabolus nʒ aliqs angeloꝛũ eiꝰex quo ruine illiꝰ merito:ĩ hãc ĩferioꝛẽ ſũt detruſi ca liginẽ:bonaʒ potnit aut poterit reſumere volũtatem Quia ſi poſſibile eẽt vt hbumana natura poſtqᷓ;ᷓ a deo auerſa ẽ:bonitatẽ perdide rit volũtatis ex ſeipſa rurſus eaà bẽre po tuiſſet:multo poſſibili boc natura ba beret angelica:que qᷓ;to minꝰ grauatur rerreni coꝛpoꝛis põdere:tãto eẽt pᷣdicta facultate. Sed ondit deꝰ vñ bona volũtas hominibus detur quam ſic amiſerunt angelicũ baberẽt:vt amiſ ſã oeinceps habere nõ poſſent. Qm̃ igi tur digna ẽ eadẽ volutas bona per dei gratiã eterne beatitudinis pmio ⁊ inid tas ãgelica atqʒ bumana nõ oebet eſſe impunita. Oꝛopter hoc ſecũdũ catholi giſ hac fide De boĩbꝰquocꝑ viuis ac moꝛtuis iudi/ cãdis hoc ait beatus paulus. Ceſtificoꝛ coꝛã deo ⁊ rpᷣo ieſu:qui iudicaturꝰ eſt viuos ⁊ mo uos per aduentu ipſius æ regnũ eiꝰ:in cuiꝰaduẽtum ab illo pꝛimi bominis coꝛpe qð os de terra plaſma⸗ nit vſq; ad omniũ hominum coꝛpoꝛa que animata quãdoq; viuere cepeiut ab illo reſuſcitabũtur:a quo oꝑte crea ta ſunt. Singula vero coꝛpoꝛa illio ſin⸗ gulis ſuis aĩab ĩ reſurrectione reddent quas in maternis vt viuere inciperent ventrib habere ceperunt: vt. aie i illo examine iuſti iudicis in eiſdẽ ſingulis coꝛpoꝛibꝰſuis accipiàt retribitionem ſi ne regni ſiue ſupplieij. In quib ſiue bo nam ſiue malam qualitaté vite pꝛeſen tis habuerit. Qualitas at male vite ab infidelibꝰincipit:que ab oꝛigialis pecca ti reatu initiũ ſumit.In quo qſquis vi⸗ nere ita incipit:vt ante finiat vita:qᷓ ab eius obligatione ſoluat᷑:ſi vnius diei xl vnius hoꝛe ſpatio aĩia illa vixit i coꝛpo⸗/ re:neceſſe ẽ eã cũ eodẽ coꝛpoꝛe intermi nabilia gehenne ſuſtinere ſupplici⸗: vbi diabolus cij angelix ſuis ieternu arſu⸗ rus cé: qͥ 2⁊ pꝛinꝰ peccaui mis hoib pſuaſit nit: 2 Peccati pꝛi⸗ Ubi ci eo e ſoꝛ ita rij idoł fuiẽtes adulteri:molles maſcu⸗ loꝑꝝ cõcubitoꝛes: fures: auari:ebꝛoſima ledici: rapaces: ⁊ oès ꝗ opa carnis agũt 5ð qbꝰoicit apłs:qi regnũ din 2ↄſequẽ⸗ tur:ſi ante huius vite terminũ a viis ſu⸗ is mal ↄueriſi ñ fuerit:ei nis ignib eru⸗ rẽt᷑ Ois.n. hõ qᷣ ĩ boc ſeculo vſqʒ ad fi⸗ ce fidei regulã venturũ eẽ filium dei ad nẽ inidtamũ oᷣlectatiõe: coꝛdis obdu/ punienduũ oẽs peccatoꝛes ãgelos: ⁊ ad iudicandos bomines viuos ⁊ moꝛtuos fideliter erpectamꝰ. Ceſtat᷑.n. beat pe⸗ trus:qꝛ ðs angelis peccantibꝰ nõ pepꝑ/ cit: ſʒ carcerib caliginis iſerni detrudeẽs tradidit in indicio puniendoe reſeruari minũ de ratiõe pmãſerit: ſicut hic eum noxia cri lectatio /ẽuii:fic eu ſine fine ſe „ 2 „ piterna cruciatio rerinebit. Erit. n. ct ini quo reſurrectio: ſz ſine imntanõe quã ſolis fidelibꝰ 2 ex fide iuſte vinẽtibꝰ oo turus be. Doc . n, qð aitapls paul' Obegicte binnro jejmmicoe phbebiter etarnuce ſoͤobebur⸗ blsipiopnn liustift obboc mo⸗ cnniſid ſopplicü⸗ degratis tio bãvins buitin iof onio gfajt ſifciteyf Gtterürre eponen Jſed epitd iag (gouͤl ſpäxl dabik cit ap at ine imoꝛ minit mane bone porn atiu gloꝛi Gatis lſtici gegain deus! enit lüfn woll ſeini enunng n, RRBU Wuwoee Dicman nettune rchenrti itin uen nganin ntas nnehiut üetni viilbe Dẽs qnidè reſurgemus:ſʒ nõ oẽs ĩmu⸗ tabimur. Oñdit ãt iuſtos dino mune/ re ↄmntãdos cũ ait:⁊ noſ imutabimur Pabebũt ergo iniqᷣ cũ iuſtis reſurrecti onẽ carnis cõem:ĩmutatiõis tñ gratiaʒ nõ habebũt ꝗᷓ dabit᷑ inſtis. Qm a coꝛpi bus ĩpioꝝ nõ auferet᷑ conuptio ⁊ igno bilitas ⁊ ĩfirmitas ĩ qbꝰ ſeminãt᷑. Que ob hoc moꝛte n extiguẽt: vt illud inge toꝛmẽtũ coꝛpi atq; aĩe ſit moꝛtis ei᷑ne ſuppliciũ. Juſte vo aĩe qᷓs hic redẽptoꝛ de gratis ex fide iuſtificauit: ⁊ iuſtifica tis bñ vinẽdi vſq; ĩ finẽ pſeueratiã tri/ buit:in ipſis ccipibꝰĩ qͥbꝰ hic inſtificati onis gr̃aʒ dinnit acceperũt ⁊ ĩ qᷣbꝰ iu⸗ ſificate pꝑ fidẽ: in charitate dei ꝓpxrimiq; vixerũt:regni celeſtis eterna beatitudi ne potiẽtur gloꝛificatis etiã coꝛpibꝰſuis gque ſine dubio carnis natura quaÄ de creauit veraciter pꝑmanẽte:nõ ſicut hic aĩalia ſed ſpũalia tunc habebũt. San ctoꝛũ ſeminat᷑ coꝛpꝰ aĩale ſurget coꝛpꝰ ſpuale. In his ꝑ illã imutationẽ q ſolis dabit᷑ iuſtis ĩplebit᷑: quod opoꝛtere di cit apoſtolus:vt coꝛꝛuptibile hoc indu at inconuptionẽ: ⁊ mgtale boc ĩduat ĩmoꝛtalitatẽ ĩ qͥbus ſex maſculinꝰ ⁊ fe⸗ mininus ſicut eadẽ coꝛꝑa creata ſũt: re manebit. Quoꝛũ gloꝛia erit ꝓ factoꝛuʒ bonoꝛũ diuerſitate diuerſa. Dia tñ coꝛ poꝛa ſiue maſculoꝝ ſiue feminarũ aue à i regno illo erũt gloꝛioſa erũt. Ille ãt iudex nouit q;tã vnicuiq; ſit daturuſ gloꝛiã:qui in hac vita ꝑ miſericoꝛdiam gratis iuſtificãdo pᷣuenit quos illic per iuſticiã gloꝛificare diſpoſuit. Lemp vo acquirendi vitã eternã: in iſta tĩ vita deus hominibꝰ dedit:vbi voliuit eẽ etiã penitẽtiã fructuoſa. Jõ ãt hic peniten tia fructuoſa ẽ:qꝛ põt bic hõ depoſita mollitia bene viuere: ? mutata volũta te iniuſta merita ſimul operaq; mutare ? in timoꝛe dei ea agere qᷓ placeãt deo. Qð qͥ ĩ hac vita nõ fecerit habebit qui dẽ penitẽtiã ĩ fnturo ſeculo ve mal ſuiſ ſz idulgẽtiã ĩ cõſpectu di nõ ĩiueniet:e 2 ſi eri ibi ſtimulus penitudinis nulla ibi erit conectio volutatis. A talibeniʒ iniqtas ſua ita culpabit᷑:vt nullatenus poſſit ab eis vel diligi vel Deſiderati iu ſticia. Uolũtas enim eoꝛũ talis erit: vt babeãt ĩ ſe ſeper malignitatis ſue ſup pliciũ. nũq;ᷓ tñ ꝑciꝑe poſſit benignitatiſ affectũ Quia ſicut illi qui cũ chꝛiſto re gnabũt:nullas in ſe male voluntatis re liquias habebũt. ita illi qͥ erũt ĩ ſuppli cio ignis eterni cũ diabolo 2 ei angelis deputati:ſicut nullam vlteri habebũt requiem:ſc bonam nullatenus habere poterunt volũtatẽ.Et ſicut coheredibꝰ xp̃i dabitur perfectio gratie ad eternà gloꝛiam:ſic conſoꝛtibus diaboli cumu labit ipſa malign tas penam: qn exteri oꝛibꝰ depurati tenebꝛis:nullo illumina buntur interioꝛi lumine veritatis. Pꝛo ide oĩ hoĩ i hac via põt eẽ vtiliſ penit? tia qua quocũq; tẽpoꝛe hõ egerit quãli bet iniquns: qualibet annoſus: ſi toto coꝛde tenunciauerit peccatis pꝛeteritis 7 pꝛo eis in conſpectu dei non ſolũ coꝛ poꝛis: ſed ⁊ coꝛdis lachꝛymas fuderit: ⁊ maloꝛum operum macnlas bonis ope ribus diluere curauerit:oĩuʒ peccatoꝝ indulgẽtiã mox habebit.Hoc enim no bis de pꝛopbetico pꝛomittit eloquio dicens. Si cõuerſus fuerit ⁊ẽ ingemue rit ſaluus erit. Et alio loco dicitur: fili peccaſti:ne adiicias iterum: ſed de pꝛe⸗ teritis depꝛecare:vt ſibi dimittãtur. Nunqᷓ; peccanti eſſet idicta pꝛo pecca tis depꝛecatio:ſi depꝛecni nõ eẽtremiſ ſio concedenda: ſed ⁊ penitẽtia pecca toꝛi tũc ꝓdeſt:ñi eã in eccleſia catholica gerat. ui deus in perſona beati petri ligãdi ſoluẽdiq; tribuit ptatem dicens: Que alligaueris ſu terrã erũt ligata ? ĩ celis:⁊ qͥ ſolueris ſuꝑ terrã erũt ſoluta ⁊ĩ celiſ.In q̃cũq; igit᷑ etate bõ verã pec catoꝝ ſuoꝝ pniam egerit:⁊ vitã ſua ðᷣo illuminãte coꝛꝛexit:nõ pꝛiuabit᷑ indul⸗ gẽtie munere:qꝛ de ſic ꝑ ꝓpbetã dicit: nõ vult moꝛtẽ moꝛitis:ſʒ vt reuertat᷑ a via ſua mala ⁊ viuat aĩa eiꝰ. Uerütamẽ nulluſhominũ dʒ ſub iure miſericoꝛdie Dei ĩ ſuis diutius remanere peccatis: cũ ẽt ĩ ipſo coꝛpoꝛe nemo velit ſub ſpe ſa/ lutis future diuti egrotare.Cales.n.qͥ ab iniqᷣtatibꝰſuis recedere negligũt: ⁊ ſi bi de deo indulgẽtiã repꝛomutuũt.non⸗ nunq; ita pueniũtur repẽtino dei furo re:vt nec cõuerſoms tẽpus:nec benefi ciũ repꝛomiſſionis ĩueniãt. Ideo vnun quẽq; noſtrũ ſacra ſcriptura benigne pᷣ monet dicẽs: Ne tardaueris ↄuerti ad deũ:⁊ ne differas de die ĩ diẽ ſubito enĩ veniet ira eius:⁊ ĩ tꝑevindicte diſperdet te. Dicit etiã beatus dauid: Hodie ſi vo cẽ eius audieritis:nolite obdurare coꝛ da veſtra. Cui beatus quoq; paulusꝰ coꝛdat his verbis:Uidete fratreſine foꝛ te ſit ĩ aliquo noſtrũ coꝛ malũ iceduli tatis diſcedẽdi a deo viuo: ſj adhoꝛta/ mini voſmetipſos ꝑ ſingulos dies:do/ nec hodie cognominat᷑:vt nõ obduret quis ex vobis fallacia peccati. Obdura tus igit᷑ viuit:ſiue qͥ nõ ↄuertitur deſpe rãs de indulgẽtia ſuoꝝ peccatoꝝ.ſiue qͥ ſic miſericoꝛdiã dei ſperat: vt vſq; in fi⸗ nem vite pñtis ĩ ſuo:ũ criminũ puerſita te ꝑmaneat. Pꝛoinde diligetes miſeri⸗ coꝛdiã dei:metuẽteſq; inſticiã:nec ð re⸗ miſſione peccatoꝝ deſperemus: nec re⸗ maneam i peccatis:ſciẽtes qꝛ illa oĩnʒ boĩuʒ debita ſit exactura eqtas inſtiſſi⸗ mi iudicis que nõ oimiſerit miſ̃icoꝛdia clemẽtiſſimi redẽptoꝛis. Sicut.n.miſe fide ricoꝛdia ſuſcipit abſoluitch ↄuerſos. ſta iuſticia repellet pũietq; obduratos. Pi ſũt qui peccàtes in ſpiritũ ſanctũ: neq; i boc ſeculo neq; ĩ futuro remiſſionẽ ac cipiẽt peccatoꝝ. Ideo aüt hominis aia itellectualis ſpus é: vt querat agnoſcat atq; diſcernat:⁊ tẽpus operũ ſuoꝛum ꝓ q́bus receptura ẽ ĩ iudicio q̃ oꝛdinauit diuina iuſticia:⁊ eiuſdè retributionis tẽ pus quo nunq; licebit aut opa mutare: aut remiſſionẽ peccatoꝝ ſuoꝝ de dini na miſericoꝛdia vtiliter poſtulare. Cete ri vero ſpũs omniũ animaliũ quibꝰ nõ eſt itellectus qꝛ quidã eoꝝ de terra:qui dam de aqs oꝛiginẽ oucut De aquis.n. ſunt volatilia ⁊ reptilia. De terra vero quedam que reptant: quedaʒ uero que gradiütur exoꝛta ſunt. Cam diu ſpiraꝰ ſunt quãdiu ĩ coꝛpoꝛibuſ viuũt.Anima quippe que rationis capax oiuinitus fa cta nõ ẽ cã carne ſua incipit ⁊ deſinit vi uere:que quado coꝛpoꝛi vitã nõ tribu⸗ it:⁊ ipſa n viuit. Atq; ita miro medo cũ omni carni aĩa ſit cauſa viuendi:ſpiritꝰ tamẽ irrationalis tãdiu viuit:quadiu ĩ carne maere p uerit:⁊ oũ a carne ſua ſeparat extinguitur. Ita fit vt cum ipſe dita carnis ſue ſit:viuere ipſe nequeat: quando vitam carni ſubminiſtrare de ſtiterit.Et ſi non ſit caro cui vitam dare valeat:ipſe quoq; eam ꝓtinus non ha bebit. Ideo nec eternitas irrationabili⸗ bus ſpiritibus data eſt. nec aliquod eis iudicium pꝛeparatur:in quo eis vel bea titudo ꝓ bonis uel damnatio ꝓ malio reddatur operibus. Ideo autẽ ĩ eis nul la operum diſcretio requiretur: qꝛ nul lam ĩtelligendi ſacultatem diuinituſ ac ceperunt. Pꝛopterea ergo eoꝛuʒ coꝛpo ra reſurrectura nõ ſunt:qꝛ nec ipᷣis ani malibus aut equitas aut iniquitas fuit ꝓ qua eis aut et᷑na beatitudo ſit tribuẽ actſen⸗/ ctiemnſi⸗ ſuſchrhi gettſiüſt nbginat debebrscn ntionlesfe (ocrus MIration güattrüͦ igoni. feſtuno nat dunin fſtſieton iphon⸗ Gouel⸗ bſuntand gidoneſe gidn — uen lonuͤſen tanin tüchit cüchei tabon Que faniter nityri⸗ obechin cepta g Paranit chg efſe cuunt dinerſth Cnisſin oede Ndon in gs morn ſuente kinn D nunntn loi in cheun nipte winiii umioe fu ege ſmmitn a n ach da vel pena. Ala igit᷑ animalia pꝛeſẽtis ſeculi curſũ atʒ oꝛnatũ ſecũdũ creato/ ris ĩcõpꝛebẽſibilẽ peragũt volũtatem: que de ſuis factis nullã rõnẽ redditura ſunt:qꝛ irrationabilia ſunt. Nüquid.n. de bobus cura ẽ oeo: Pomines vo qꝛ raiionales facti ſunt: ⁊ de ſe ⁊ de oibus rebus quas ĩ vſũ vite pꝛeſentis accepe runt:rationẽ reddituri ſunt deo:⁊ ꝓ ſu oꝛũ actuũ qualitate recipient aut penaʒ ant gloꝛiã. Omnes enim nos mani⸗/ feſtari opoꝛtet ante tribunal xpᷣi:vt refe rat dnuſqniſq; ꝓppꝛia coꝛpoꝛis ꝓui geſ ſit:ſiue bonũ ſiue malũ.Lũc.ſ.cum ſecũ dũ ipſius meritũ ⁊ noſtri creatoꝛis ⁊ re dẽptoꝛis eloquiũ oẽs qui in monumen tis ſunt aundient vocẽ eius. Pꝛocedent qui bona fecernnt ĩ reſurrectionẽ vite: qui vero mala egerũt in reſurrectõeʒ in dicij.vt.ſ.qui mala egerũt eant ĩ cõbnſti onẽ eternã cũ diabolo pꝛicipe oinz ma loꝛũ ſemp arſuri:qui vero bona fecerůt eant in vitã eternaʒ regnaturi fine fine cũ chꝛiſto rege omniũ ſeculoꝝ. Illi aũt cũ chꝛiſto regnabũt quos deus gratni ta bonitate ſua pꝛedeſtinanit ad regnũ. Quia enim eos tales pᷣdeſtinãdo pꝛepa ranit:vt regno dei digni eẽnt.pꝛepara uit vtiq; ſecũdũ pꝛopoſitũ vocandos vt obediant.pꝛeparauit inſtificãdos:vt ac cepta gr̃a recte credant:⁊ bene vinãt: pᷣ parauit ẽt gloꝛificandos:vt xpᷣi cobere des effecti regnũ celoꝛũ ſine fine poſſi⸗ deant. Ad quod regnũ per ſacramenta diuerſis tẽpoꝛibus que ad fidẽ ĩcarnati onis ſue xpᷣs inſtituit:illi pernenerunt quos deus gratis nullo bone volũtatis vel boni operis merito pꝛecedẽte ſalua nit: quẽadmodũ et er ſllo tꝑe quo ſal natoꝛ noſter dixit: Siquis renatus non fuerit ex aqᷓ ⁊ ſpiritu ſãcto nõ põt ĩtra re in regnũ celoꝛum abſq; ſacramento petrum baptiſmatis:pꝛet᷑ eos qᷣ in eccleſia catho lica ſine baptiſmate ſanguinẽ fundunt: nec regnũ celoꝛũ põt quiſqᷓ; acciꝑe:nec vitã eternã. Quia ſiue in catholica fide ſiue in hereſi quacũq; del ſciſmate:qͥſqᷓ; in nomine pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpiritus ſacti ba ptiſmi ſacrãmẽtum acceperit:integꝝ ſa cramẽetũ accepit: ed ſalutem que virtꝰ Eẽ ſacramẽti nõ habebit:ſi extra caiboli cam eccleſtam ipſum ſacramentum ha buerit. Ergo ideo debet ad eccleſam re dire:nõ vt ſacramẽtũ baptiſmatis iterũ ſaccipiat:quod nemo debet i aliquo bo mine baptizato repete:ſj vt ĩ catholica ſocietate vitã e᷑nã accipiat:ad quã obti nẽdã nũqᷓ; põt eẽ idoneus qui cũ ſacra mẽto baptiſmatis ab eccleſia catholica remuůſerit alienus.Q ni elemoſynas lar gas laciat: ⁊ ꝓ noie xp̃i ⁊ ſãguinè fũdat pꝓ eo ꝙ in hac vita nõ tenuit eccleſie ca tholice vnitatẽ nõ habebit eternã ſalu tẽ. Ubi.n. vnicuiq; pdeſſe põt baptiſmꝰ ibi ꝓdeſſe ⁊ elemoſyna põt. Baptiſmꝰ ſt extra eccleſla quidẽ eẽ põt:ſed niſi in eccleſia pꝛodeſſe nequit. ¶ In eccleſta igitur catholica tantũmõ põt pꝛodeſſe 7 pꝛeceptio baptiſmatis ⁊ opera miſeri coꝛdie:⁊ nominis chꝛiſti gloꝛioſa cõfeſ fio:ſi tamẽ in eccleſia catholica bene vi uatur. Sicnt enim ſine eccleſe catholi ce ſocietate:nec baptiſmus alicui põt. ꝓ deſſe nec oꝑa miſericoꝛdie niñ foꝛte mi tius toꝛqueat᷑:nec tñ vt inter filios dei reputetur:ſic intra eccleſiam catbolica,z p ſolũ baptiſmũ vira eterna nõ acquiri tur:ſi poſt baptiſmũ male viuatur. Naʒ ⁊ uli qui bene viuunt debent opibꝰ mi ſericoꝛdie indeſinenter inſiſtere:ſciẽtes ſe leuia.nõnulla tamẽ quotidie contra here peccata: ꝓ qmibus ⁊ ſancti ⁊ iuii hac vita ſemper deo dicere debent. Di⸗ mitte nobis debita noſtra: ſicut ꝛnos 74ο.. oimittimuſ debitoꝛib noſtris. Que pec cata quãto etiã ĩ rebus licitis ⁊ a deoↄ ceſſis frequẽter hominibus ſubrepunt ⁊t quãto magis foꝛtioꝛibus cibis coꝛpꝰĩ – carnalibus coꝛ hominis acti⸗ us iplicatur.tãto freq̃ͥntet culpa ĩ hac moꝛtalitate cõtrahit᷑. Pꝛopterea humi les ſerui chꝛiſti qͥ cupiut dnᷣo ſuo ſine ĩ⸗ pedimẽto:⁊ abiq; anime noxia occupa tione ſeruire.ce mugia omnino non ap petũt:⁊ a carnibus ⁊vino abſtinẽt:inqᷓ; tum coꝛpoꝛis valitude ꝑmittit. Nõ qa peccatũ ẽ aut coniugẽ bhabere aut vinũ carneſue percipere.Tlã ⁊ beatus apłus dicit ꝙ omnis creatura dei bona:et ni⸗/ bil reijciendũ qð cum gratiarũ actione ꝑcipitur. Sanciificat᷑.n.ꝑ verbũ dei: et oꝛationẽ Coniugiũ quoq; ĩ pᷣmis ho⸗/ mibus deus iſtituit ⁊ bñdixit. ppter qð apoſtolus ait: Honoꝛabile cõnubiuʒ iĩ oĩbus:⁊ thoius imaculatuſ.Ideoqʒ ſer ni dei iĩ eo qð a carnibus ⁊ a vino abſti nẽt nõ tanqᷓ; res imundas refugiunt.iſʒ mũdioꝛiſ vite iſtituta ſectant᷑.Et ĩ eo ꝙ cõiugia non habẽt:nõ nuptiarũ bonuʒ crimẽ eſſe exiſtimàt:ſed cõtinentiam iu gem bonis nuptijs melioꝛẽ eẽ nõ dubi tant. Iſto q;maxime tẽpoꝛe quàdo dici tur de cõtinentia:qui pote ſt capere ca⸗ piat.De nuptijs vero dicit᷑:qͥ ſe non cõ⸗/ tinet nubat. In vna.n.oꝛatione uirtꝰ ex oꝛitur:ĩ altera ifirmitas remedio ſuble uatur. Unde qꝛ egritudini ſemꝑ eſt cõ⸗ ſulẽdum. Pꝛopterea ſi cui pᷣmo cõtige/ rit puari comiugio ſi uoluerit ſecundaſ uel tertias inire nuptias nulluʒ de illis p eccatũ habebit ſi eas caſte ſeruauerit ideſt ſiunus ⁊ vna legitime oũtaxat cõ iuncti fidem ſeruẽi.ut nec ille mulieri pꝛeter uxoꝛem.nec illa niro pꝛeter ma ritum nullatenus milceat ur. In tallbꝰ ſi fuetit aliqᷣs cõiugalis exceſſus qui . SE tamè legitimũ nõ violet tboꝛũ babebi . nõnullum:ſjz. veniale peccatũ. Sed bec illoꝝ ſunt:qui nullã vouerũt ↄtinentiã deo.Ceterũ quiſquis ſeipſũ caſtrauit p pter regnũ celoꝛũ:⁊ in coꝛde ſuo ↄtinen tiam deo vouerit:non ſolũ ſi moꝛtifero foꝛnicationis vulnere maculet᷑: verum etiã ſi aut vir vxoꝛeʒacciꝑe: aut mulier nubere voluerit ᷣm apoſtoli ſentẽtiam dãnationem habebit:qꝛ pꝛimam fidem irrità fecit. Sicut ergo ᷣm apoſtoli ſen tentia:O gnũ eſt vt vxoꝛi vir debitüũ red dat:ſicut ⁊ vxoꝛ viro:qꝛ ſiqnis accepe/ rit vxoꝛẽ nõ peccat ⁊ ſi virgo nupſerit ñ peccat:ita fᷣm eiuſdẽ apoſtoli dictũ qui ſtatuit ĩ coꝛde ſno firmus nõ habes ne ceſſitatè:poteſtatè autẽ habens ſue vo⸗ lũtatis:⁊ vouit concinentiã deo: debet etiã vſq; ĩ finem tota mẽtis ſollicitudi⸗ ne cuſtodire ne danationẽ habeat:ſpᷣ mam fidẽ irritã fecerit. Similiter ⁊ con iugati viri ⁊ cõiugate mulieres ſi ex cõ⸗ ſenſu pꝑennem deo vouenut continẽtiã nouerint ſe ſui voti obnoxios detineri: nec iam ſibi habere cõmixtionẽ carnis: quã licita pꝛigitus habneraͤt:ij deo de bere continẽtiam quã vouerũt.Lũc.n. vnuſquiſq; regnü celoꝝ qð ſanciis pꝛioO mittitur poſſidebit:ſi obliuiſcẽs que re/ tro ſũt ⁊ ĩ anterioꝛa exiẽdens ſeipſuʒ.ſ⸗ cundũ ꝙ in pᷣs.dicit᷑: Nouete ⁊ feddite domino deo noſtro.qð ſcit eẽ licitu; xꝰ ad ꝓfectũ melioꝛis vite ꝑtinere cogno ſcit: ⁊ libẽter voueat:⁊ celeriter reddat: ⁊ in hoc qð votuʒ reddit melioꝛe ſen conatu pficiat.Omni enim vouẽti deo ⁊ reddenti qð vouit ipſe quoq; dens ce det regni pᷣmia qᷓ ꝓmint. .iili. leſtis: irmiſſime iene 2 nullatenus duabi tea:patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſanetum vnũun eſſe naturaliter deum in cnius nomie baptiʒati umus. um enim alid nomẽ Keuealie (opoceſt Ginmbonutt dichioenne Goumden Koequode Ubelsnn naconde⸗ Fmnckn ſapane ſdeſ anct Uer Krur lolereno deitamen nleſtitea lsad den lorpero⸗ (ſaſeer Nilüce⸗ Woden Venidn Ccumus ieſuch⸗ na.Qn eritae nia ner ltoꝛio⸗ neritas deusu ttij vei leng. A. ſtuſan ldeo ſſipren e mnme ue Meni Kalen N gſin 1inpre mmtnh GiNene mmid Gnihiee eCrertO NnrN Gigonet — it pater: aliud filius: aliud ſpiritus ſan⸗ ctus:hoc eſt vtiq; naturale nomen om nium hoꝛũ trium qð dicitur deus. Qui dicit ĩ veutronomio:Uidete quoniam ego ſum deus ⁊ nõ eſt alius pꝛeter me. Et oe quo dicit᷑ audi iirael:onñs deuſtu ns oeus vnus eſt. Et dominũ deum tu⸗ um adoꝛabis ⁊ illi ſoli ſerues. v. Firmiſſime tene:⁊ nullatenus dubi ies patrẽ ⁊ filium ⁊ ſpiritum ſanctum. ideſt ſanct trinitatem:eſſe ſolũ natura liter verum deũ:qꝛ cũ tres deos nobis colere nõ liceat:niſi vnum ſolũ verum deũ:tamen ſient pater verus dens dici tur teſtate apoſtolo:qui ait: Conuerſi eſtis ad deũ a ſimulacris:ſeruire deo vi no ⁊ vero:⁊ expectare filiũ eius de celis quẽ ſuſcitauit a moꝛtuis ieſuʒ:ita quo⸗ q; filiũ veruʒ deum ioannes cõmendat apoſtolus dicẽs:Scimus quia filiꝰ dei venit:⁊ dedit nobiſintellectũ vt cogno ſcamus viriuteʒ ⁊ ſimus ĩ uero filio eiꝰ ieſi ehꝛiſto. Hic è nerus deus ⁊ vita et᷑/ na.Qui viiq; quia uerus deus eſt: etiaʒ neritas eſt:ncut ipſe docens ait:Ego ſu via neritas ⁊ vita.De ſpiriig quoq; ſan cto:ioannes apoſtoluſait: Quia ſpũs ẽ neritas.Et utiq; nõ poteſt naturaliter Deus uerus nõ eſſe qui ueritas eſt: queʒ etiã veũ:paulus apoſtolus cõfitetur di cens. Membꝛa ueſtra templũ ſunt ſpi rituſ ſancti qui in uobis eſt:quẽ haben a deo ⁊ non eſtis ueſtri. Empti enim eſtis pꝛecio magno. gloꝛificate ⁊ poꝛ/ tate ꝛpoꝛe ueſtro. vi. 6 SFrmiſſtme tene ⁊ nullatenus dubi tes:patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſanctũ:ſanctã trinitatẽ vnũ uerum deũ ſine initio ſem piternũ eẽ:ꝑꝑ qð ſcripiũ ẽ: In pꝛĩcipio erat uerbũ ⁊ uerbũ erat apud oeũ ⁊ de us erat uerbum. Hoc erat in pꝛincipio apad deum. Dec denuo ſempiternitas petrum intimatti iĩ ps.vbi oicit᷑: Deus antè rex noſter an ſecula.⁊ alio loco: ſẽpiterna B virtus eius 2 dininitas. vii. Firmiſſime tene ⁊ nullatenus ou/ ites ſanctã trinitatẽ ſolũ uerũ deũ ſiẽ eternũ:ita ſolũ naturaliter incõmutabi lem eẽ. Hoc.n.ſignificat cũ dicit ſeruo ſuo moyſi:ego ſum qͥ ſum. Pinc ⁊ in pᷣi. dicit᷑: In pꝛincipio tu domine terrã fuũ⸗ daſti ⁊ opera manuũ tuarũ ſũt celi. Ip⸗ ſi peribũt tu aũt ꝑmanes:⁊ oẽs ſicut oe ſtimentũ ueteraſcent.Et ſicut opertoꝛi⸗ um mutabis eos ⁊ mutabuntur.tu aũt idẽ ipſe es ⁊ anni tui nõ ðficiẽt. viii. Firmiſſime tene ? nullatenus dubi ſanctà trinitatẽ ſolum eſſe uerũ des um rerum omniũ viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ creatoꝛẽ de quo ĩ pᷣs.dicitur: Beatꝰ cu⸗ ius deus iacob adiutoꝛ eius:ſpes eius ĩ domino deo ipſius qͥ fecit celum ⁊ ter⸗ rã mare ⁊ omnia que in eis ſũt.de quo etiã apoſtolus dicit:qim̃ ex ipſo ⁊ ꝑ ipᷣʒ ⁊ in iꝑlo ſũt oĩa ipſi glia ĩi ſecula. ix. Firmiſſime tene ⁊ nullatenus dubi tes patris ⁊ filii ⁊ ſpiritus ſancti vnam quidẽ eſſe naturam tres vo eſſe ꝑſonas patrẽq; ſolum eſſe qui dixit: Pic ẽ filiꝰ meus oilectus ĩ quo mihi cõplacui. et filiũ ſolum ẽt ſuꝑ quẽ uox illa ſoli prii ĩſonuit:qñ ĩ ioꝛdane ᷣm carnẽ baptiʒa⸗ tus ẽ vnigenitus de qͥ carnẽ ſoluſ arce pit atq; ſpm̃ ſanctũ patris ⁊ filii ſolũ eẽ qin ſpecie colũbe ſuꝑ chꝛiſtum baptiʒa tum ⁊ aſcendentẽ ab aqua deſcẽdit: et qnquageſimo die pꝰ reſurrectionẽ chꝛi ſti fideles invno loco poſitos in lingna rum ignearum viſione adueniens re⸗ pleuit. Illam nocem qua ſolus locu tus eſt deus pater:⁊ illam carneʒ qua ſolus homo factus eſt unigenitus deꝰ* 2⁊ illam columbam in cnius ſpecie ſpi / ritus ſanctus ſuper chꝛiſtum deſcẽdit: ulaſq; linguas igneas ĩ quoꝑ viſione fi⸗ deles ĩ loco vno ↄſtitutos repleuit:oꝑa eẽ toiiꝰſcẽ trinitatiſ.i.vniꝰdei qͥ feẽ oĩa ĩ irmiſſime tene 2 nullatenus du⸗ bites ſolũ deũ filiũ.i.vnaʒ ex trinitate ꝑ⸗ ſonã ſolius patris eẽ filiũ.ſpiritũ vo ſan ctũ ipſũ quoq; vna ex irinitate ꝑſonam nõ lolius patris ſʒ ſimul patris ⁊ filii eẽ ſpiritũ. Oſtendẽs.n. dei filius ſe ſolũ eẽ ð patre genitũ.ait: Sic deus dilexit mũ au:vt filiũ ſuũ vnigemtũ oaret.⁊ paulo poſt:qui aũt nõ credit:iam iudicatus ẽ: qꝛ nõ credi ĩ nomine vnigeniti filii dei Spiritum autẽ ſanctum ⁊ patris ⁊ filii eſſe ſpirtum apoſtolus docet qui dicit: Uos autem ĩ carne non eſtis:ſed in ſpi ritu:ſi tamẽ ſpiritus dei habitat ĩ vobis. 2 ſequitur. Siquis autem ſpiritum chꝛi ſti non habet:bic non eſt eiuns. xxi, 4 Irmiſſime tene ⁊ nullaten oubiteſ undẽ ſpiritũ ſanctum qui patris ⁊ filii vnus eſt ſpiritus ex patre ⁊ filio ꝓcede⸗ re.Dicit.n.filius:cu venerit ſpiritus veri tatis qͥ a patre ꝓcedit:vbi ſuũ ſpiritũ eẽ docuit:qꝛ ipſe eſt veritas.de filio quo/ q; ꝓcedere ſpiritũ ſanctũ ꝓphetica atq; apoſtolica doctrĩa nobiſ cõmèdat. eſai as.n. dicit de filio. Percutiet terram vir ga oꝛis ſui ⁊ ſpiritu labioꝝ ſuoꝝ iterfici⸗/ et impiũ.de quo apls ait:Quẽ iterficiet dominꝰieſus ſpiritu oꝛis ſui. Quẽ etiaʒ ipſe vnicus dei filius ſpiritũ oꝛis ſui eſſe ſignificans: poſt reſurrectionẽ ſu inſu⸗ Hans ĩ diſ⸗ ait: Accipite ſpiritum ſanctũ. ¶ De oꝛe vo ipſius domini ieſu ait ioannes in apocalipſi. Quia gladi⸗ us ex vtraq; partẽ acutus pꝛocedebat. JIoſe vero ſpiritus oꝛis eius:ipſe eſt gla dius qui de oꝛe eius pꝛocedit. xü. Eunenerene 2 nullatenus dubi tes trinitatẽ veũ immẽſum eſſe virtute nat ⁊ omnè creaturã ſpiritualẽ atq; coꝛpo/ ralẽ virtute eius ⁊ pnᷣtia ↄtineri. Dic.n. deus pater:celũ ⁊ terrà ego impleo.i⸗ citur etiã de ſapiẽtia dei que filius ẽ eiꝰ: attingit a ſine vſq; ad finẽ foꝛtiter et diſpõit omnia ſuauiter. De ſpiritn quo q; ſãcto legimus:qꝛ ſpiritus domini re⸗/ pleuit oꝛbem terraruũ.Et dauid ꝓpheta dicit. Quo ibo a ſpiritu tuo ⁊ quo a fa⸗ cie tua fugiã:ſi aſcendero ĩ celũ tu illie es:ſi deſcẽdero ĩ ifernũ adeo. xxiii. Furmiſſime tene ⁊ nullatenus dubi tes:vnam ex trinitate ꝑſonam.i.deuʒ fᷣ liũ:qui de natura dei patris ſolus natꝰ eſt: ⁊ vnius eiuſdẽq; nature cũ patre eſt ipſum in plenitudine tempoꝛis fmn ſu⸗ ſceptionẽq; foꝛme ſeruilis volütarie ĩ x gine conceptũ ⁊ de virgine natũ: verbũ carnem factum ipſũqʒ eſſe qui eſſentia liter natus ẽ de patre:x eſſentialiter cõ D res natuſqʒ de virgine ipſũqʒ vnum . . ⁊ vnius nature cum virgine qui ait De deo patre. Ante ſecula ſundatit me 2 ante omnes colles generauit me. De quo etiam dixit apoſtolus: Qnia cũ ve nit plenitugo tẽpoꝛis mint defiliũ ſuũ 1 iere lactũ ſub lege. xiiij. irmiſſime tene 2 nullaten onbitei cHꝛſtũ filiũ dei ſcut ð deo patre plenu perfectũqʒ deũ ita de virgine matre: ue rum ꝑpfectũqʒ bominẽ genitũ.i.uerbũ ð um habẽtẽ.i.fine peccato verà virginis carnẽ ⁊ aĩaʒ rationalẽ. ð ipſe dei filiꝰ euidẽter oñdit dicẽs de carne ſua: Dal pate ⁊ uidete:qꝛ ſpũs carnẽ ⁊ oſſa non habet ſicut me videtis babere. Animaʒ quoqʒ ſe habere bis uerbis oſtendit di⸗ cens:Pꝛopterea me pater diligit: quia ego pono animà med:⁊ iterũ ſumo ea. Intellectũ quoqʒ anime ſe habere oſtẽ dit ĩ eo qð ait: Diſcite a me qꝛ mitis ſuʒ 3 humilie coꝛde.Et de ipſo de ꝑ ꝓphe ſfſiin ſpro I—.-— — ntict. groaltwwin 1beatuop faminch urdenp Pimein Gulunnd Poiden lhrſtic kinten nem nuilon ktiide ſaot nalleze⸗ Costi uncen iftase naeͤ adeit Enarn Dn c vaun ner c(und dor leran dens S lede, doed dens⸗ Mme ſoſue ſeen Eein e finl nrt Auefe gun d i Etmlan rite ume iptuit et retchi nan CK. iite eluee PP tam dicit. Ecce intelliget puer meus et exaltabitur ⁊ ſublimis erit valde. Naʒ 2 beatus petrus ſᷣm ſancti dauid ꝓphe tiam in chꝛiſto carnem ⁊ aĩiam confite tur. De ipſo eni beatus dauid loquens ait: Pꝛopheta igitur cum eſſet ⁊ ſciret wqiureiurando iuraſſet illi vnñus de fru ctu lumbi eius ſedere ſuper ſedem eius pꝛouidens locutus eſt ò reſurrectione chꝛiſti:quia neqʒ derelicta ẽ anima erꝰ in inferno:neq; caro eius vidit coꝛꝛup⸗ tionem. xv. Firmiſſime tene et nullatenus dubites vnum filiũ atq; ipᷣʒ etiã deũ verum:qui cũ patre deo ⁊ ſpũ ſancto fecit omnia tẽpoꝛa: ⁊ in mõte ſy nai legem mopſi dedit oꝛdinatam ꝑp an gelos ⁊ ipſum deum verbum carnẽ fac tum: qui veniente plenitudine tẽpoꝛis: miſſus a patre ⁊ a ſpiritu ſancto:ſolꝰfa⸗ ctus ẽ ſi hblege quã dedit. xvi. Firmiſſime tene ⁊ nullatenus dubi tes:dei verbum qð caro factum ẽ in du as naturas incõfuſibili er permanere. Unam nãam oiuinà:quã habet cum pa tre cõem ſõum qu dicit. Ego ⁊ pater vnum ſeruus.⁊ qui m oidet:videt ⁊ pa trẽ:⁊ ego in patre:⁊ pater in me eſt: ſe⸗ cunduun quã eu dicit apoſtolus ſplen doꝛem gloꝛie ⁊ figurã ſubſtãtie dei. Al teram vero humana ſecũdum quã ipᷣe deus ĩcarnat diẽ pr maioꝛ me ẽ. xvij. irmiſſime fene æ nullatenns oubi tes deum verbũ carnẽ factum vnã ha/ dere diuinitatis ſue carniſq; perſonam Deus enĩ verbũ plenã naturam huma⸗ nsa ita ſibi veraciter venire dignat' é. ? permanéte diuinitate ſua:ita verbũ ca ro factum eſt:vt qᷓ;nis naturaliter nõ B ſit verbũ qð caro:quia duarũ naturarũ deritas manet in chꝛiſto ſecundũ vnam imñ perſonam idem verbũ caro ab ipſo fi eret. materne ↄceptionio initio. Deus.n. vbum non accepit perſonam hominis ſed naturam: ⁊ in eternam pſonã diui⸗ nitatis accepit tempoꝛalẽ ſubſtãtiã car nis. Unus eſt g chꝛiſtus verbum caro factum:qui eti ex patribus ᷣm carneʒ ⁊2 ſuper omnia deꝰ benedictus i ſecula. VUVnus ieſus:cui ⁊ pat᷑ dic̃.Ex vtero oñ luciferum genui te.Ubi ſigniſicatur anm̃ omne tempus ſine initio eterna natini taſ. Unus ieſus de quo euangeliſta diẽ Quia vocatum eſt nomè eius ieſus:qðᷣ vocatum ab angelo pꝛiuſ; in vtero ↄcipẽtur.rxviij JFirmiſſime tene ⁊ꝛ nullatenus oubites non carneʒ chꝛiſti ſine diuinitate ↄceptã in vtero virginis pꝛiuſqᷓ; ſuſciperetur a verbo:ſed ipſum verbum deũ ſue carnis acceptione con ceptum.ipſamq; carnẽ verbi incarnati one conceptam. rxix./ Firmiſſime tene ⁊ nullatenns dubites ipſum vnige nitum deum verbum carnẽ factũ: ſe ꝓ nobis obtulliſſe ſacrificiuʒ ⁊ hoſtiã ðo in odoꝛem ſuanuitatiſ cui cũ patre ⁊ ſpũ ſdãcto a patriarchis ⁊ pphetis ⁊ ſacerdo tibus tpe veteris teſtamenti aĩalia ſaert ficabant᷑: ⁊ cui nũc.i.tempoꝛe nouite ſtamẽti:cũ patre ⁊ ſpũ ſancto. cum qͥbꝰ illi eſt diuinitas vna ſacrificium panis ⁊ vini in fide ⁊ charitate ſancta eccleſia catholica ꝑ vniuerſum oꝛbem terre of/ ferre non ceſſat. In illis eni carnalibus victimis figuratio fuit carnis chꝛiſti. q̃ᷓ pꝛo peccatis noſtris ipſe ſine peccatro fuerat oblaturus: ⁊ ſanguinis quem e⸗ rat effuxuras in remiſſioë peccatoꝛum noſtroꝛum. In iſto auteʒ ſacrifitio gra⸗ tiaꝝ actio atq; cõmemoꝛatio ẽ carnis chꝛiſti quã pꝛo nobis obtulit:⁊ ſangni⸗ nis quẽ pꝛo nobis ipſe deus effudit. De quo beatus paulus dicit in actibus a⸗ poſtoloꝛum. Attendite vobis ⁊ vniuer ſo gregi in quo vos ſpiritus ſauctus õ =òèò „ iide fnit epos regere eccleſiã dei quà acn/ trum quo in vita punietur ignis eterni oisiac nit ſanguie ſuo. In illis ergo ſacrificiis ſupplicio illud paſſura inſte: quia hoc tſve quid nobis eſſet donandum figurate ſi amiñit iniuſte. ⁊ quia oꝛdinem in ſenen iiro gnificabat.In hoc autẽ ſacrificio quid ſeruauit. ipſa diuine inſtitutionis oꝛdi⸗ Mltnefu nobis donatuʒ fit euidenter oſtẽéduur nem oiuine nõ cffugiat vltionis. xxij. gipoſt in ulis ſacriſicus pꝛenücia batur filiuſ di Firmiſſime tene ? nullatenus dubi tt ꝓ impijs occidendus:in hoc autẽ ꝓ ipi tes neq; angelos neq; quanlibet aliam ui is anuciatur occiſus: teſtante apoſto/ creaturam eiuſdem nature eſſe: cni fm hleti lo:quia chꝛiſtus cum adbuc infirmi eẽ⸗ naturalem diminitatem ſuam eſt ſum⸗ nͤb tu ẽ ⁊ quia cũ inimici eſſemus recõcili pater ⁊ filius ⁊ ſipiritus ſanctur. Necq; ni ati ſum veo per moꝝt filij eiuns: xx. enim vnius nature eſſe poterant üled mern (Firmiſſime tene ? nullatenus dubi fecit ⁊ ea que fecit: xxiij. irmiſſi⸗ oct tes verbum carnem factum: eandeʒ hu me tene ⁊ nullatenus vubites omnem ccöi manam carne m ſemper veram babere creaturam naturaliter mutabilẽ a den Gonig qua de vigine verbũ deus natus eſt: ᷓ icommutabili factam nec iñ poſſe quẽ nulheg cuciſirus ⁊ moaluulſ eſt: qua reſui rexit libet ſanctoꝛum angeloꝛum indeteriui nanfi ⁊ in celum aſcendit:⁊ in dextera dei ſe mutari:quia ſic accceperunt eternaʒ be lulber⸗ det qua etiam venturus eſi indicare vi⸗ atitudinem: qua deo ſtabiliter perfruũ doido uos ⁊ moꝛtuos:pꝛopter quod apoſtoli tur:vt ea carere non poſſmt. Sed hoc ntep ab angelis audierunt:ſic veniet quéada ipſum qd ab illo ſtatu beatundinis in Mri⸗ modũ vidiſtis eum aſcendentem in ce/ quo ſunt mutari in deterius nullaten nock lum. Et beatus Joannes ait, Ecce venit poſinnt non eſt eis natursliter inſitum re cum nibibus: ⁊ videbit eum omniſ ocu ſed poſtq; creati ſunt gratie diuine lar⸗ eum omnes tiibus terre talem. xxi. liter icõmuta les fierent: nunq; ð eoꝑ R amiſſime tene: 2 nullatenus dubiteſ conſoꝛio diabolus æ eius angeli ceci / leret tinitatẽ deũ.i.patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpiritũ ſj⸗ diſſent. xxiij. Firmiſſime tene ⁊ nebii ctum eſſe naturaliter ſummũ ⁊ icõmu nullatenus dubites in omni creatura: ſuei⸗ tabile bonum: ⁊ ab ipſo creatas eſſe oẽſ qnaʒ ſpiritualem atq; coꝛpoꝛalem ſum nwiin naturas:bonas quidem: quonia a ſum ma trinitas fecit ſolos ſpiritus angeli⸗ gamer 4 mo bono facta ſunt:ſed mutabiles q de cos 1 bumanos intelligẽdi facultateʒ nnwoie * nihilo facte ſunt:nullãq; eſſe malã na diuinitus accepiſſe:⁊ etiaʒ hoc oino ha niſit turam: quia omnis natura in qnantuʒ bere nõ poſſe: Eeteros vero ſpirit bꝛu M natnra eſt bona eſt. Sed quis in eas bo toꝛum aialium rõnalem intelligentia; inni num ⁊ augeri ⁊ minui põt in iamũ ma non accepiſſe pꝛopter qð dicit boibus „ — la dicitur: in quantum bonum eins di⸗ Molite fieri icut equus ⁊ mullus qb ſiie minuitur. Malum enim nihil aliud eſt nõ ẽ intellectꝰ. Et iõ aĩas boĩum ⁊ aias i niſi bõi puatio. Uñ geminũ ↄſtat eẽ cre pecoꝝ vmꝰ nae nõ eẽ: nec aias pecoruʒ eme ature rônat malu. vnu quo volutarie in aias hoiuz: nec aias hoiuz in pecos 4 a ofiẽ a ſimo bono creator̃ ſuo. Alte poſſe aliqus dotraſire. xxv. r, ſe ſe nmn genn fnica Wanmee 1nn, igttn; ſ en gbiticn EZmiis wi emitr mn tanmnun, nuun mirt nfe e miſſim̃ tene ? nullaten oubites pᷣmos boies.i. adã ⁊ mulierẽ eiꝰ bonos ⁊ rec/ tos ⁊ ſine peccato creatos eẽ cuʒ libero arbitrio quo poſſẽt ſi vellẽt bũili ⁊ bõa volũtate fuire atq; obedire q arbitrio etiã poſſẽt n vellẽt ꝓpᷣa voluntate pec⸗ care eoſq; nõ neceſſitate ſed ꝓpᷣa volũ tate peccaſſe:illoqꝙ peccato ſic in deteri us muſatã hũanà nam:vt nõ ſolũ ĩ ipiſ pᷣmis hoibꝰ ꝑ peccatum moꝛs obtinere regnũ:ſʒ ẽt in oẽs boĩes traſire i moꝛtiſq; dninum. xxvi.Firmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ dubites omnẽ hoiem q ꝑ ↄcubitũ viri ⁊ mulieris ↄcipit᷑ cum pccõ oꝛiginali naſci ĩpietati ſubditum: moꝛtiq; ſubieciũ ⁊ ob hoc nã ire filium naſci de quo diẽ apoſtolꝰ.eramꝰ ⁊ nos natura filij ire ſiẽ ⁊ ceteri.a qua ira nul lus liberat᷑ niſi ꝑ fidẽ meditatoꝛis pei ⁊= hoĩuʒ hois ieſu xpᷣi:qui ſine pccõ ↄcep⸗ tus:ſine peccato natꝰ:ſine pccõ moꝛtnꝰ peccatũ pꝛo nobis factus.i.ſacriſiciũ fa ctus eſt ꝓ peccatis nr̃is In veteri qppe teſtamẽeto pccã dicebant᷑ ſacrificia que ꝓ pccõ offerebant᷑ĩ qb oĩbꝰ fuit ſigni ficatio xpᷣi:qꝛ ipe ẽ agnus dei qui tollit peccata mundi. xxvii irmiſſime tene ⁊ nullatenus oubites nõ lolũ bõi nes iã rõe viẽtes:v eꝝ ẽt paruulos qui ſiue ĩ vteris matrũ viuere incipiat ⁊ ibi moꝛiant᷑:ſiue iã de matribuſ nati line ſa cramento baptiſmatit ſancti qoò datur in noĩe patris ⁊ filij ⁊ ſpũs ſci.de h̊ ſcło rrã ſeũt ignis ee᷑ni ſẽpiino ſupplicio pu⸗ niẽdos:qꝛ ⁊ ſi ꝓpᷣe acciõis pccm̃ nullnʒ babuerũt oꝛiginal tũ peccati dãnanõeʒ carnali ↄceptiõe ⁊ natiuitate traxerunt xxviij irmiſſime tene ? nullatenuſ dubttes. iõ xpᷣm ſiliũ dei ad iudicãdũ vi uos ⁊ moꝛtuos vẽtiꝝ vt hoies quos h; Dono ſue gratie gratis ꝑ fideʒ iuſtificat eisq; iuſtificatis in fide ⁊ caritate ſancte mris ecclie oſq; ĩ finẽ ꝑſtuerãtiã donat ĩ ſuo aduẽtu reſuſcitet ⁊ gloꝛificet: ⁊ Fʒ ꝓmiſſionẽ ſuã eqᷓles ſcis angelis faciat ⁊ ad eũ ſtatũ pᷣducat in quo ꝑfecte q;tũ vnicuiq; donat deꝰ boni ſint ⁊ ab ipſa pertectiõe deinceps mutari nõ poſſint. Udbi oiuerſa erit ſcõꝝ gloꝛia: ſed vna e⸗ rit oĩu; vita etna. Diabolũ vo ⁊ ãgelos eius iĩ ignẽ er̃nũ a xpᷣo eẽ mittendos vbi nunqᷓ; carebunt pena:quã eis pparauit diuiua iuſticia cũ ipᷣo aũt diabolo ĩpios ?2 iniquos hoĩes de qͥbꝰ ſcriptura dicit. Imitant᷑ aut eũ qui ſũt ex ꝑte illiꝰ p eo ꝙ eũ in malis oꝑibus imitati ſũt:⁊ ante finẽ pñtis vite ↄgruà pntiam nõ egerũt reſũptis coꝛpoꝛibꝰ ſupplicio eterne con buſtiõis arſuros. xxix ¶ Firmiſſime tene ⁊ nullatenus dubites:oibꝰ hoĩibꝰ bonis ⁊ malis reſurrecttõnẽ carnis in aduẽtu dñi futura eẽ cõem retributio nẽ vo inſtuuic dei eẽ bonis maliſq; oiſſi⸗ milẽ:vᷣmn ꝙ apoſtolꝰ ait.qꝛ oẽs reſurge⸗ mur.ſʒ nõ oẽs imutabimur. Immuta⸗ bunt᷑ aũt iuſti qui ibũt in vitã eternaʒ. Quod apoſtolus ondit dicens.Et moꝛ tui reſurgẽt incoꝛꝛupti ⁊ nos imutabi⸗ mus Et oſtendens que erit immutatio ipſa adiecit: opoꝛtet eni coꝛuptibile Bi duere in eoꝛuptionem z moꝛtale hoc induere immoꝛtalitatem. In iuſtoꝛum coꝛpoꝛibus fiet quod ipſe apoſtolꝰ ait. Seminatur in coꝛuptione ſurget ĩ ĩcoꝛ ruptione:ſeminatur in ignobilitate:ſur get in gloua: ſeminatur in infirmitate: ſurget i virtute: ſeminatur coꝛpus ani/ male ſurget coꝛpus ſpirituale quod ꝓp tetea ſpirituale dixit:nõ quia ipſũ coꝛ⸗ pus ſpas erit:ſſj qꝛ viuiſicante ſpũ imoꝛ⸗ tale atq; iĩcoꝛꝛuptibile pꝑmanebit.Sic ãt tũc or̃ ſpũale corpus cũ ſpũs nõ ſit: ſj ꝑ. maneat coꝛpꝰſc nüc aĩale of cũ m iue⸗ niat᷑ nõ aĩa eẽ ſed coꝛpus. w. “ Firmiſſime tene ? nullatenus dubites exceptis illis qui pꝛo noĩie chꝛiſti ſuo ſů guine baptiʒanitur:nullũ hominè acce⸗ ꝓturũ vitã eternã qui nõ hic a malis ſu is fnerit per penitẽtiã fidẽq; conuerſus 2 per ſacramẽtũ fidei ⁊ penitẽtie: ideſt per baptiſmũ liberatus: ⁊ maioꝛibꝰqui Aꝗẽ neceſſariũ ẽ penitentiaʒ de malis ſu is agere: fidem catholicam ſecũdum regulã veritatis tenere:⁊ ſacramẽtũ ba piiſmatis accipere: paruulis vero qͥ nec ꝓpꝛia volũtate credere nec penuètiam ꝓ peccato quod oꝛiginalit᷑ trahũt age⸗ re poſſũt:lſacramẽtũ fidei ⁊ penitẽtie qð ẽ ſacramẽtũ baptiſmi vel ſactum baptiſ ma q;diu rõnis etas eoꝝ capaxe ẽ non poteſt ſufficere ad ſalutez. xxxj. Firmiſſime tene ⁊ nullaten oubiteſ neminẽ hic poſſe hominũ penitentiam agere:niſi quem deus illuminauerit et gratuita ſua miſeratiõe cõuerterit. Apo ſtolus eniʒ dicit ne foꝛte det illis dens penitentiam ad cognofcenda veritateʒ ⁊ reſipiſcàt a diaboli laqueis. xxxij irmiſſime tene 2 nullatenꝰ dubi⸗ tes poſſe quidẽ hominẽ què nec igno⸗/ rãtia luterarũ:nec aliqua pꝛohibet ĩbe cillitas vł aduerſitas verba ſancte legis 2 eudgelii ſiue legere ſiue ex oꝛe cuinſqᷓ; pꝛedicatoꝛis audire:ſʒ diuinis mãdatis obedire neminẽ poſſe niñ quẽ de gr̃a ſus pᷣuenerit vt quod audit coꝛpoꝛe etiã mẽte percipiat: ⁊ accepta diuinitus bo/ na voluũtate atq; virtute mandata face⸗ re ⁊ velit ⁊ poſſit.Nʒ.n.qui plãtat ẽ ali quid neq; qui rigat:ſed qui icremẽtum dat de qui t operatur i nobis ⁊ nolle 2 pꝛoficere pꝛo bona voluntate. vxxxiij. IFirmiſſime tene ? nullatenꝰ oubiteſ deo incõmutabili nõ ſolum pꝛeterita ⁊ zeſentia: ſed ẽt futura oia icõmutabi liter eẽ notiſſima.cui dr.Deus qui ocul toꝛum ee cognitoꝛ qui noſii oĩa aut q; fiat. xxxiiij. Firmiſſime tene 2 nul latenus dubites trinitatẽ deũ incõmu tabilẽ rerũ omniũ atq; operũ tã ſuoꝛuʒ q̃; humanoꝛũ certiſſimũ cognitoꝛeʒ an le cĩa ſecula ſcire quibus eẽt per fidem gratiam largiturus:ſine qua nemo põt erx initio mũdi viq; in finẽ a reatu pec⸗ cati tam oꝛiginalis qᷓ; actualis abſolui. Quos enim deus pꝛeſciuit: ⁊ pꝛedeſtina uit: fieri imagis filii ſui.xxxv. Firmiſſime rene ⁊ nullatenus dubi tes omnes quos vaſa miſericoꝛdie gra tuita bonitate deus fecit ante conſtitu tionẽ mundi in adoptionem filioꝛũ òi pꝛedeſtinatos a deo. Neq; perire poſſe aliquè eoꝛum quos deus pᷣdeſtinauit ad regnũ:nec qq; eoꝝ quos ðs pᷣdeſtina nit ad vita:vlla poſſe rõòne ſaluari. Pꝛe deſtinatio enim illa gratuite donatiõis é pꝛeparatio:qua nos apoſtolus ait pᷣ deſtinatos in adoptionẽ filioꝛũ per ie ſü chꝛiſtũ in ipſũ. xxxviFirmiſſime tene ⁊ nullatenꝰoubites ſacramẽtũ ba ptiſmatis nõ ſolũ intra eccleſiq catholi cã:ſed etiã apud hereticos qui ĩ nomie pfr̃is ⁊ filij ⁊ ſees ſdcii baptiʒãt eẽ poſſe ſed extra ecclenã catholicaà ꝓdeſſe non poſſe. Immo ſicut itra eccle am recte credẽtibꝰp ſacramẽtũ baptiſmi cõferri ſalutẽ:ſic extra eccleſiâ baptiʒatis:ſi ad eccleſãà nõ reddierit:eodẽ bapiiſmo ac cumulari pernitiẽ. Lãtũ.n.valet eccleſi aſice ſocietatis vnitas ad ſalutes:vt ba ptiſmo nõ ſaluet᷑ cui uon ibi darur vbi opoꝛtet vt det᷑. Ineſſe iñ homin baptii mũ etiam extra eccieſã batizatos: ſz ad iudiciũ ineſſe ab eccleſia ſeparato. Et qꝛ manifeſtũ ẽ vbicũq; datũ fuerit boc ba ptiſma ſemel eẽ dãdũ:ideo ⁊ fiob bere ticis ĩ noĩe pf̃is ⁊ filij ⁊ ſpũs ſacti fuerit datũ venerabilit᷑ agnoſcendũ:⁊ ob hoc llitenmoie Olonseſt en mi ſomodwbi ſolcidpn⸗ eecenen tholeno ſunnttie coſtolugdoe⸗ Cundtatn mRiai cgimds dabitenno es eon tcoplion⸗ lfinircii Kypritnadi Pr Frr Ukttrqriii ainnipn uüſedese Ptasgnädan ſpophind lenmspol lecceie necbppi Copiolnne – feiagt eencitae ſhelenet aintrz ec lptmon⸗ obeni unmrles ſfepii füinſin ke üleet minne igiin minicgin Maregt uniet Genmnſti uen uſtin rui chiſri Nslen nnuli L immih⸗ etn 1 6 qui eccleſe catholice nõ t ach nullatenus iterandũ. Saluatoꝛ. n. dicit Qui loius eſt nõ indiget niſivt pedes la net. xxxvii. CFirmniſime tene ⁊ nulla tenus dubites omneʒ extra ecclenã ca⸗ tholicà baptiʒatũ participẽ fieri nõ poſ⸗ ſe vite eterne ſi ante finem vite huius: catholice nõ fuerit redditus atq; icoꝛ⸗ poꝛatus eccleſie. Quia h habeaʒ inqnit apoſtolus:oẽm fidem: ⁊ nouerim oĩa ſacramẽta.caritatẽ aũt nõ habeã nihil ſum. Nã ⁊ in diebus diluuij neminem legimus extra archam potuiſſe ſaluari. xxxviij.¶ Firmiſſmme tene ⁊ nullatenꝰ Oubites:nõ ſolũ oẽs paganos:ſed etiaʒ oẽs indeos ⁊ hereticos oẽs atq; ſciſma ticos qui extra eccleſam catholicã pᷣſee tẽ finiũt vitã in igneʒ eternũ ituros:qni paratua Diabolo ⁊ angelis eius. xxxix Eirmiſſime tene: 2 nullatenus Onbites quẽlibet hereticũ ſiue ſciſmati cCñ in nõie pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũs ſancti bapti ʒitũ ſi eccleſe catholice nõ fuerit agre⸗ gatus quãtaſcũc; elemoſinas fecerit et ſi pꝛo xpᷣi noĩe ẽt ſangninẽ fudierit niuil latenus poſſe ſaluari.Omni.n.homini t vnitateʒ necbaptiſmmus neq; elemonina q; tũlibʒ copioſa nec; moꝛs ꝓ noiĩe xpᷣi ſuſcepta ficere poterit ad lalntẽ quando in eũ retica vlł ſciſmatica pꝛauitas pſeuerat que ducit ad moꝛtej. xxxx. / Firmiſ ſme tene ⁊ nullatenus oubites nõ oẽs qui intra eccleſ catholicã baptizan? accepturos eẽ vitã eterndà ſed eos quipᷣ cepto bantiſmate recte viuũt.i.qui abſti nuerunt ſe a viciis ⁊ cõcupiſcẽcijs car/ nis. Regnũ.n. celoꝝ ſicut infideles here tici atq; ſciſmatici nõ habebũt:ſic catho lici criminoſi poſſidere nõ poterunt. xxxxj. Firmmnſſime tene 2 nullatenns Ooubiteb: etiã iunſtos ⁊ ſactos hoĩts exce ptis hbis qui baptiʒati paruuli ſunt ſine q̃ᷓ maculari pccõ ſi cuiq; becemtt nee Petzum peccato hic neminẽ viuere poſſe: ſipᷣ omni homini eſſe neceſſlarium: vt pccꝗã ſua dſc; in finẽ vite hinus pñtis elemonñ̃ nis diluere ⁊ remiſſionẽ a deo humili= atq; veraciter poſtulare. xxxxij. Firmiſſime tene ⁊ nullatenns dubi tes oẽm creaturd dei bonà eſſe ⁊ nibiij reiciendum qð cũ gr̃aꝝ actiõe ꝑcipitur 7 deipuos ⁊ a carnibus ⁊ a vino abſtis nẽt nõ tãq; imũda que a deo facta ſunt reſpuere:lſed a foꝛtioꝛi ecibo ⁊ potu pꝛio ſola caſtigatiõe coꝛpoꝛis abſtinere. NIun ptias quoq; diuinitus inſtitutas ⁊ be⸗ nedictas ⁊ melius quidẽ ſi qmniq; ſine ↄ iugio ſit vt liberius atq; plenius cogis tet que ſũt oei.quõ placeat deo tñ illis qui ↄtinẽtiã nõ vouerũt nullũ eè pecin ſi vel mulier nubat:vel vir vxoreʒ ducat Nec ſola pꝛimas nuptias a dno cõſtis ſtitutas ſed ẽt ſcõas ? tertias ꝓ eoꝛũ qͥᷣ Jͤĩß 20 72 ſe ↄtinere nõ poſſũt ĩfirmitate ↄceſſas. Eis vero qui ſũt ↄingati ſiue a ↄingio, li beri ⁊ continẽtiã dño vouerũt admodũ eẽ danabile:ſi vel ↄiugale opus illi vo⸗ luerit appetere: quo ſe nõ acceſſuros vł illi repetere:a quo ſe receſſuros illi libe⸗ ra:illi cõi pfeſſi ſunt voltate. xxxxiij. Firmiſſie tene: æ nullatenꝰoubites a⸗ reã ði eẽ eccłiã catholicã ⁊ itra eà vſq; i finẽ ſeculi frameto mixtas paleas ↄti neri.i. bonis malos acramètoꝝ cõione miſceri ⁊ ĩ oĩ ꝓfeſſiõe ſiue clericoy ſiune monacoꝝ:ſine laicoꝝ bonos eſſe funni 2 malos. Hec pꝛo malis bonos deſerẽ? dos:ſed pꝛo bonis malos in quantum exigit fidei ? caritatis ratio tollerãdos 1i.ſi vel in eccleſ nullius perfidie ſemi na ſpargunt: vel fratres ad aliqð maluʒ opuſ moꝛtifera imitatiòe nõ oucũt.nec poſſe aliquẽ intra eccleſiã catholicam recteardẽtem:beneq; viuentẽ alienovn 5 De uita et moribus clericoꝛum conſenſũ pꝛebeat nec ſauoꝛc᷑. Utilitq; malos a bonis iutra eccleſia tollerarti ſi hoc cũ eis bñ viuẽdo ⁊ b monẽdo aga tur: vt 2 vidétes audiẽte s ꝗᷓ bona ſut: mala ſua reſpuat:iudicãdos ſe a deo ꝓ ſuisma lis oꝑibꝰↄtreiuiſct:atq; ita pꝛe ueniẽte dono gr̃e de ſuis iniqtatibꝰ cõ füdàt᷑: ⁊ ad bonã vitã ꝑ dei miſericoꝛdi o3 kcuertaf. Bonos vo a mal ĩitra ẽccle ſa dutarat catholicà cõſtitutis nõ obe re:niſi oꝑuʒ diſſimilirudine ſeparari:v cũ qͥbꝰ dĩna cõicat ſacramẽta nõ habe ant mala oꝑa:qᷣbꝰilli ſũt criminoſi coĩa In fine vo ſeculi bonoſ a małẽt cũ coꝛ poꝛe ſepãdos:qñ veniet xpᷣs bũs vẽtila bꝛũ ĩ manu ſua:⁊ pᷣmũdabit areã ſuã:⁊ cõgregabit triticũ ĩ hoꝛꝛeũ ſuũ: paleas ãt cõburret igni iextinguibili:qn ꝑ iudi ciũ ĩuſtũ ſegregabit iuſtos ab iiuſtis.bo nos a mal:rectos a puerſis:bonos ↄſti tuet a orxtris:malos a ſiniſtris:⁊ ex eiꝰ oꝛe iuſti et᷑niq; iudicii ſẽpit᷑na atʒ ĩcom mutabili ꝓlata ſnĩia iniq oẽs ibũt in cõ baſtionẽ eternã cũ diabolo ſẽꝑ arſuri. IJuſti at in vitã eterna ſine fine cũ xpᷣo ono regnaturt riif Aleeter⸗ dra/ gĩta capitula ad regulã ve fidei firmiſſi me ꝑtinẽtia ſideliter crede:foꝛtiter reti ne:⁊ veracit᷑ patiẽtq; defẽde.Et ſi queʒ ZSiia bie vocmatizare cognoueris taͤq; peſtẽ fuge:⁊ tacq; hereticũ abiice.Ita.n. iſta qͥ ppoſuimꝰſidei catholice cõgruũt vt ſids nõ ſolũ oĩbꝰ:ſʒ ẽt fingulis volue rit cõtraire ĩ eo ꝙ ſingul boꝝ cõtumaci ter repugnat:eiſq; cõtraria docere non onbitat hereticꝰ⁊ xpᷣiane fidei inimicus atq; ex oĩbꝰcatholicis anathematiʒãdꝰ apꝑeat. Quauis igr̃ ⁊ ãguſtia tꝑis ⁊ fe⸗ ſtinatio poꝛtitoꝛis cõpulerit: nos alicd q̊ ꝓ diuerſis hereſcibꝰ agnoſcẽdis aiq; vitãdis fueràt ĩſeréda. pt erire ſiletio:ii ſi oia q ĩ opuſculo coinẽt᷑ recẽſere et notiſſim pꝛſus here ñ negligas ex bis pot᷑is cauta diſcretiõe:ẽt de cetis palr iudicare. Apls. n. dicit ꝙ ſpual iu dticat oĩa:quo ſi uec vnuſqſq; nrʒ ꝑueniat in eo quo ꝑuenit abulet.iĩ eo qð certũ ac cecifunt cepit fidełr pſeueret Qõ ſi qͥd alr ſapt:· hoc quoq; ulli de reuelabit. liber Auguſtini de fide ad petx.Pn/ 6 Ccipit 5 vira moꝛib clicox. NRopt qð volui ⁊ rogaui hbe ſterno die:vt hodie frequẽ: tius ↄueniretis:cũ h ẽ qð di cturus ſũ.obiſcũ hic viuimꝰ:⁊ ꝑꝑnoſ viuim: ⁊ irẽtio votũq; nr̃ʒ ẽ vt apd xpʒʒ vobiſcũ ſiñ fine viuamꝰ. Credo ãt ante oculos ⁊ ros eẽ cõuerſationẽ nr̃at:vt ⁊ nos foꝛtaſſis dicere andeamꝰ. Quauia multũ illi ipares qð dixit apls. Imita⸗ tuꝛes mei eſtote ſicut ⁊ ego rpᷣi.Et iõ no lo vt aliqs de vobis ĩueniat male viuẽ di occaſiont᷑. Pꝛouidemus.n. bona ait idẽ apłs: nõ ſolũ coꝛã do:ſʒq ẽt coꝛã hoi bus. Pꝛopt᷑ nos ↄſcĩa nr̃a ſufficit nobiſ pꝑꝑ vos fama nr̃a ñ pollui: ſʒ pollere oʒ ĩ vobis. Cenete qõ dixi atz diſtiguite. Due res ſũt ↄſcia ⁊ ſama: ↄſcia tibi:fa⸗/ ma ꝓxio mᷣo. Qui fidens ↄſcie: negligit famã ſuã:crudel ẽ maxie ĩ loco iſto po ſitꝰde quo dicit apłs ſcribẽs ad diſcipu lũ ſuũ.Circa oẽs teipſũ bonoꝝ opꝑuj p⸗ bẽs exèplũ. ¶t gnõ vos din tened pſer ti: qꝛ ego ſedẽs loquoꝛ: vos ſtado labo raij. Noſtis. n. oẽs aut pene oẽs ſic nos viuere ĩ ea domo qᷓor̃ dom epii vt q;thᷣ poſſumꝰ imitemur eos ſcõs de qbꝰ lo/ quit᷑ liber actnũ aploꝛũ. Nemo dicebat aliqᷣd ꝓpꝛiũ: ſz bẽbàt oĩa coĩa. Qꝛ foꝛte aliqͥ vruʒn ſũt tã diligẽtes vite nre ſeru tatoꝛes:vt h̊ ſic noueriĩt: quõ volo vos noſſe. Dico qd ſit quod beuit dixi. Ego quẽ oeo ꝓpuio videtis epʒ veſtꝑ ianeis veni ad iſtã citatẽ:miti veſiri nouerüt. Cuercicbin ctlneiari innigti⸗ eintg chtin Peiolgi iipo, todimi⸗ Uetebiectu! giacigeſun⸗ etdcſn Ra dfnos chiſeet⸗ 1ugebitn larenneitl Nmnoflue; litigoni⸗ weluonno Noedͤ Wärer dchtün niadbie bellorp⸗ eimnof tuto ve her ale enüemo Clligere lhil beb ſonnepet bucroge ſoluſtere tümngni ereni⸗ Gethbber häririee laniiei endagie emun Nofun irn wihiin tuün le ltirimi⸗ itu S mpin wümt Cricnit: Nii benh eſt mii GSle u ſeni M — — = ☛ HK iNinie — Querebã vbi ↄſtituerẽ monaſteriũ ⁊ vi nerẽ cũ fratrib meis. Spem qppe oẽm ſeculi reliquerã:⁊ qð eẽ potui nolui.ñ q̃ſini iñ qd lũ.Elegi ĩ domo di abieciul eẽ mag q; bitare ĩ rabernaculis pccõꝝ Ab eis qᷣ viligũt ſeculũ ſegregaui me:ſʒ eis qͥ piũt populis ñ me coequi: necĩ cõ uiuio dũi mei ſuꝑioꝛc locũ elegiſʒ iferi oꝛẽ ⁊ abiectũ.Et placuit illi dicere mi/ hi:aſcẽde ſurſũ. Uſq;adeo t timebam epatũ:vt qm cepat eẽ ia alicuiꝰ momẽti iter i fuos fama mea: ⁊ ĩ quo loco ſci ebã ñ eẽ epʒ ñ illo accederẽ. Cauebã h ⁊ agebã q;tũ poterã:vt ĩ loco hũili ſal⸗ narer:ne ĩ alto ꝑiclitarer. Sʒ vt dixi do mino fuus pödicere ñ oʒ. veni ad iſtã ci/ uitatẽ ꝑꝑ vidẽdũ amicũ: quẽ putabam me lucrari poſſe deo:vt nobiſcũ ẽẽt in mõaſterio q̃ſ ſecurꝰ:qꝛ locꝰ hẽbat epᷣm Apphẽlus p ſoiter fcüs ſũ: ⁊ ꝑhũc gduʒ à d epatũ pueni. Nõ attuli aliqd: nõ ve ni ad hãc eccleſià niſ cũ his ĩdumẽetl:qͥ bꝰillo tꝑe veſtiebar.Et q; G̊ diſponeba eẽ ĩ mõaſterio cũ fratriv cognito inſti tuto:⁊ voluntate mea: biẽ memoꝛie ſe nex valeri?dedit mbi hosũ illũ: i quo ẽ nüc mõaſteriũ.Cepi boniꝓpoſiti freſ colligere cõpes meos:nibil hñtes:ſicnt nihil hẽbã.Et inntãtes me:vt quõ ego tenuẽ p uꝑtaculã meã vẽdidi: ⁊ pauꝑi bus erogaui:fic facerẽt ⁊ illi qͥ mecũ ee voluiſſei: vt de cõi viuerẽ.Cõe ãt nobii eẽt magnũ ⁊ oberrimũ pᷣmiũ:ipe deus Perueni ad epᷣatũ:vidi neceſie habere epʒ exhibere huanitatẽ aſſiduã qᷣbuſq; veniẽtibſue traſeũtibꝰ:quod ñi nõ fe⸗ ciſſet epᷣs ipũa us oicerẽt. Si at iſta 2/ ſuetudo ĩ mõaſterio miſſa eẽ idecẽs eẽt Et volui hẽre ĩ domo iſta epi mecũ mo naſteriũ clericoꝝ.Ecce quõ viuimꝰ:nul l b i ſocietate noſtra bere aliqd ppᷣnz:ſ foꝛte aliqᷣ hũt:nulli lʒ ſi qͥ hũt faciũt qoð ſ Iʒ. Oñ ãt ſẽtio de fratriaꝰ meis: ⁊ ſẽp bũ credẽs.Ab hac ĩqᷣſitiõe diſſmulaui qꝛ ⁊ iſta q̃rere quaſi male ſetire mipi vi debat᷑.nouetã.n.⁊ nouĩi oẽs qͥ mecũ vi⸗ uerẽt noſſe ppoſtũ noſtrũ noſſe legem vite noſtre. Uenit ad nos ẽt pᷣſbiter ia⸗ nuariꝰ:quod videbat᷑ bere boneſte ero gãdo qñ ↄſũpſit ⁊ nõ cõſũpſit. Remaſit illi q̃dâ pecunia:idẽ argẽtũ quod dice/ ret eẽ filie ſue.filia ipſi deo ꝓpitio ĩ mo naſterio feminarũ ⁊ bone ſpei ẽ: guber nat illã ons:vt ipleat quod de illa ſpe/ ramꝰ ĩ illiꝰ miᷣicoꝛdia nõ ĩ eꝰ meritis. Et qꝛ ãnos erat ifra:⁊ de ſua pecunia ni hil facere poterat. quis.n. videremful goꝛẽ ꝓfeſſionis tñ lubꝛicũ timebamus etatis. Factũ ẽ vt ipſũ argẽtũ q̃ñ puelle ſtruaret᷑:vt cũ ad legitimos annos ve/ niret:faceret inde quod virginẽ chꝛiſti deceret:qñ optime ia facere poſſet.Dũ hec expectarem cepit ille moꝛti pꝛopin quare:que diu tâq; de ſuo inrans:quia ipſius erat non filie teſtamẽtũ facit. Le ſtamentum inq; fecit pꝛeſbiter ſoci no ſter nobiſcũ manens:de eccleſia viuens comunem vitam ꝓftens: teſtamentuʒ fecit:heredes inſtituit.O doloꝛ illius ſo cietatis:o ructus natus non de arboꝛe quã pltatit oñs:ſed eccleſam ſcripſit here d. nolo munera iſtaſnõ amo ama ritudinis f uctum Ego ullũ deo quere bã ocietatem ꝓfeſſus erat. Hãc tenerʒ hanc exhiberet. mihil habebat: teſtamẽ⸗ tũ non faceret:hẽbat aliqᷣ nõ ſe noſtrũ lociutm:quaſi dei panperẽ figeret. H à gaus mqhi inde ooloꝛ ẽ fatres: dico ca rit ati veſtre. Dꝛopter hũc doloꝛẽ ſta⸗ tui hereditale ipſam ĩ eccleſia nõ ſuſci⸗ pere filioꝝ ipſi ſit quod relidt:ipſi inde faciãt quod volnerit. Uidet᷑ eniʒ mih. quia ſi ea ſnſcepero ĩ iſto facto qð mib Diſplicet: ⁊ quod ooleo en giceys ero . 4 (De uita Hoc volui nõ latere charitatẽ ueſtram Filia ipſius ĩ monaſterio feminaru: ẽ. iliꝰ ipſins in monaſterio viroꝝ ẽ. Am bos exheredanit. Illã cũ laude iſtũ cũ elogio.i.cũ uituperatlone. Cõmẽedauit ãt eccleſie ut nõ accipiat ipſas poꝛtiun culas:q ꝑtinẽt ad experedatos: niſi cuʒ ad legitim etatẽ puenerit: hoc eis rep nat eccleſia.Deĩde litẽ dimiſit iter filioſ ſuoo:iĩ q̃ laboꝛo. Puella dicit meũ eſt. Noſtis qꝛ hoc dicebat ſemper pr meꝰ Puer dicit. Credat pri meo:qꝛ moꝝẽs mẽtiri nõ potuit. Et iſta cõtẽtio quale malũ ẽ: Sʒ ſi pueri ipñi fui dei ſũt: liteʒ bãc iter illos cito finimꝰ. Audio illos vt pat᷑ ⁊ ſoꝛte meliꝰ qᷓ; pr ipſoꝛũ. Uide⸗ bo quid ſit ĩ re: ficut oñs volnerit cum paticis fratrib fidelibꝰponoꝛatis ðo ꝓ pitio de numero. vr̃o:idẽ de plebe iſt a. Andio inter illos cãʒ:⁊ ſicut dñs dona uerit finio. Lñ rogo vos nemo me repᷣ/ bẽdat:qꝛ ei hereditateʒ nolo ſuſcipiat eceleſa. Pꝛimo q; factũ illiꝰdeteſtoꝛ. Deide q; iſtitutũ meu multi landãt qðᷣ Dicturus ſũ:q̊ aliqͥ ⁊ repꝛehẽdũt. Utriſ ; facere ſatis valde difficile eſt. Audi ſtis mõ cũ eudÜgeliũ legeret. Caͤtanim? vobis ⁊ nõ ſaltatis:plãximus ⁊ nõ Inxi ſtis. Uenit ioãnes baptiſta ñ mãducãs nz bibẽs:⁊ dñt demoniũ bʒ. Uenit filiꝰ boĩs mãducãs ⁊ bibens:⁊ oñt.ecce hõ voꝛax potatoꝛ vini ⁊ amic publicanoꝝ Quid ergo facio ĩter illos q parant me rephẽdere:⁊ dẽtes ĩ me oucere:Suſce⸗ pero hereditates eoꝛũ qͥᷣ filios ſuos ira ti exheredãt.Iterũ qͥd faciurꝰſũ eis qᷣbꝰ cãto ⁊ nolũt ſaltare.Qui dicũt ecce q̃re nemo donat eccleſie bipponẽſi aliqd. Ecce quare nõ eã faciũt q mꝛiurur be/ redẽè:qꝛ epᷣs auguſtinꝰ de bonitate ſna laudãdo.n.moꝛdet labijs:mulcẽt ⁊ dẽ tez figut:donat totũ:nõ ſuſcipit. Plane Clericorum ſuſcipio:pꝛofiteoꝛ me ſuſcipere oblano nes bonas: oblationes ſcas. Siqs t ira ſcit᷑ ĩ filio ſuo ⁊ moꝛis exheredat eum. ſi viueret eũ nõ placaret.nõ ei filiũ recõ ciliari deberẽ. Quõ ergo cũ filio ſuo vo lo vt habeat pacẽ em appeto beredita tẽ: Sʒꝭ plane ſi faciat qð ſepe boꝛtat ſũ vnũ filiũ hʒ:putet rpᷣ alterũ. Duos hẽt putet chꝛiſtũ tertiũ.Dece bʒ: vndecimũ faciat ⁊ ſuſcipio. Quia ergo ſecit boc in qauſdã rebꝰiã volut bonſtatẽ mcam vł cõmẽdationeè fame mee ĩ aliud der ere vt in alio mõ me repꝛehẽdãt: qꝛ oblati ones denotoꝛũ hominu nolo ſuſcipere Cõſiderẽt qᷓ; multas ſuſceperi qd opꝰ ẽ ea numerare.Ecce vnã dico.Filii iuli⸗ ani hereditatẽ ſuſcepi. Quare:qꝛ ſne fi lüs defuctꝰc. Bonifacii hereditatẽ ſulici pere nolui nõ miſericoꝛdia: ſʒ timoꝛe. Nanicularid nolui eẽ eccleſã epi. Ml ti ſũt quidẽ qͥ ẽt de nanib acquuirũt:iũ vna teptatio ſi eẽt:ſ iret nauii ⁊ naufra garet hoĩes ad toꝛmẽta daturi eramus yt de ſubmerſione nauis fʒ còͤſuetudi/ ne qrerent᷑ ⁊ toꝛquerẽt᷑ a iudice: q eſſet de fluctibꝰlierati:ſed nõ eos daremuas nullo pacto.n. hoc facere deceret eccie flã. Onus g fiſcale pſolueret:ſ vñ pſol ueret: Enthecã nobis hère nõ lʒ. Nõẽ epᷣoꝛũ ſᷣuare aurũ ⁊ reuocarea ſe mẽèdi cãtis manũ.Quotidie tã multi petunt: tꝗ multi gemũt:tã multi nos mopes iĩ⸗ terpellãt:vt plures triſtes relinqnamꝰ: Qꝛ qð dare oĩbꝰnõ habemꝰ:nò bẽmꝰ ergo enthecã. Pꝛopt naufragiũ g hᷣ vi⸗ tãdo feci:nõ donãdo:nemo ibi me lau det.ſed nemo ⁊ vitupet. Plane qñ do/ naui filio qð irat pr̃ abſtulit moꝛiẽſ bũ feci:laudẽt qͥ volũt pareãt qͥ laudare no lũt.Quid plłibꝰ fres mei: Quicũq; vult ex heredato filio heredẽ facere eccliam qrat alterũ qͥ ſuſcipiat:nõ auguſtinü:im podoßr echte lintpogt oerliucd beretnes hoſbir ſlliſc fldone flcdere adocr ſtarid zatid netan gain ept ſoiaie frines irae hcd ſunn un ſe⸗ Ae 8 tic Wchet⸗ X . 4 1 nee küma! htn —KqjR öther Nekt RHü „ aee. SNS niſh Nin ei — —.— Berio ſecundus mo ðo ꝓpinio neminẽ iueniet. Quà lan dabile factũ ſcĩ ⁊ venerandi epᷣi aurelii carthaginẽſis qnõ iĩpleuit oibꝰ q ſciunt oẽs laudibꝰdei.Quidã cũ filios nõ ha/ beret nec ſperaret.res ſuas oes reten/ to ſibi vſufructu donatuit ecclłlieati ſũt illi filii:⁊ reddidit epᷣs:nec opinati q̃ illi donauerat. In ptãte hẽbat epᷣs non reddere:ſʒ iure foꝛi:nõ iure celi. Sane ẽt hoc nouerit charitas vr̃a:dixiſſe me fratribꝰmeis:qͥ mecũ manẽt:at quicũq; bʒ aliòd aut vẽdat:aut eroget:aut do⸗ net aut cõe illud faciat Eccleſia hʒ:per quà nos ðs paſcin ⁊ ödi dilationẽ vſq; ad epiphaniã ꝑpꝑ eos: qͥ vl cũ fribꝰ ſuis ñ oiuiſerũt.Et dimiſerũt qð hẽbãt apð fratres ſuos vł ñdũ de re ſua aliqd ege rũt:qꝛ expectabat᷑ etas legitima:faciant ide qð volũt.Dũ tiñ ſint paupes mecuʒ ſimul expectem ꝰ mĩicoꝛdiã di.Si autẽ nolũt qͥ foꝛte nolũt:certe ego ſũ qui ſta tuerã:ſieut noſtis nullũ oꝛdiare clerirũ niſi qui mecũ vellet manere: vt ſi vellet diſcedere a ppoſito recte illi tollerè cle ricatũ:qꝛ deferet ſcẽ ſocietatis ꝓmiſſũ ceptũq; ↄloꝛtiũ.Ecce i Apectu dei ⁊ ve⸗ ſtro muto ↄſiliũ. Qui volũt bere aliqd ppꝛiũ quibꝰnõ ſufficit ðs ⁊ eccleſia eiꝰ maneãt vbi volũt:⁊ vbi pñt.nõ eis au⸗ lero clericatũ. Nolo habere bipocrtas malũ c.Quis neſciat: Malũ ẽ cadere a pꝛopoſſto:ſʒ pei ẽ ſimulare ppontũ. Ec ce dico audite:qui ſocietatẽ cois vite iã ſuſceptã q̃ laudat᷑ ĩ apoſtoloꝛũ actibus befit: a voto ſuo cadit:a pꝛeſſiõe ſca ea dit:obſeruet iudicẽ:ſjj ðm:nõ me.Ego ei nõ aufero clericatũ Quatũ ſit ꝑiculum ante oculos ei poſui:faciat qð vlt.No nit.n.qꝛ ſi aliquẽ hoc faciẽtè degradare voluero:nõ ei deerũt patroni:nõ ei dee rũt ſuffragatoꝛeſ ⁊ hic ⁊ apð epos.un dicat qnid mali fecit: Nõ põt tecum to lerare iſtã vitd. Extra ep̃ʒ vult manere pᷣ ꝓpꝛio vinere:iõ nõ dʒ pdere clericatnʒ. Ego ſcio qᷓ;ti mali ſit pfiteri fãctũ aliqᷣd nec iplere. Uouete iquit ⁊ reddite vño ðo veſtro:⁊ meliꝰẽ nõ vouere:qᷓ; voue re ⁊ nò reddere. Uigo ðè ſi nnq; fuit in monaſterio.Et vgo ſacra ẽ: nubere illi nõ lʒ.Eſſe ĩ monaſterio nõ ↄpellit᷑. Si ãt cepit eẽ ĩ monaſterio ⁊ oeſeruit:⁊ tũ vgo ẽ oimidia rnit. Sic ⁊ clericꝰouas res pfeſſus e:⁊ ſcitatè ⁊ clericatũ. Inte rim ſcitatẽ:nã clericatũ pꝑ pplłin ſuũ oᷣs ipoſuit cẽruicibꝰipſ magis on ẽ qᷓ; ho noꝛ. Siquis ſapiẽs ⁊ ĩtelligit H̊: Ergo ꝓ feſſus ẽ ſanetitatẽ pleſſus ẽ cõiter vinè di ſocietatẽ ꝓfeſſus ẽ q; bonũ:⁊ qᷓ; iocũ dũ hitare fratreſ ĩ vnũ. Si ab h̊. pppſito ceciderit ⁊ extra manès clericꝰfuerit:ui midiꝰ⁊ ipſe cecidit. Quid ad me?nõ.n. iudico:fi ſoꝛis ſeruat ſcitatẽ᷑. Dimidiꝰce cidit.Si it bũᷣerit ſimulationẽ:totꝰ ceci dit.nolo hẽat neceſſitatẽ ſimulãdi.ſcio quõ hoĩes amẽt clericatũ.nemini eum tollo.nollẽti mecũ coĩter viuere:hʒ dm̃ q̃ͥ mecũ manere vult. Si parat ẽ paſci a deo ꝑ eceliã ipſi nõ hère aliqnid ꝓpᷣuʒ ſed ant erogare paupibꝰaut ĩ cõe muta re maneat mecũ.Qui hoc nõ vnlt hèat libertate: ſed videat vtrũ bere poſſit fe⸗ licitatis hereditatẽ. Sufficiãt:bec nüc I tẽrim charitati vr̃e qð egero cũ fribꝰme is. Sꝑo.n.bona ꝙ oẽs mihi libẽt᷑ obedi ant.nec.ĩnẽturꝰ ſũ aliquos habere ali/ quid:niſi aliqua neceſſitate religiõis nõ occaſione cupiditatis. Qnod ergo eges ropoſt epippania charitati vr̃e ĩ dñi vo lũtate nunciabo.Et quõ litẽ finiero int ouos fratres filios pᷣſbyteri ianuarii nõ dobiotacebo. Multa locntus ſũ. Date veniam loq̃ci ſenectuti ſed timide ĩfir mitati.Ego ſicu: videtis per etatẽ mõ ſe nui ꝑ ifirmitatẽ coꝛuis oli ſũ ſenex:tñ ſi 1. deo placet qð dixi mõ ipſe dat vires:nõ uos deſero oꝛate p me vt itu ieſt aia i H coꝛꝑe ⁊ q̃leſcuc; vires ſuppetüt i vbo De uita Clericoruʒ ceꝛ vnũ ⁊ nemo coꝝ q poſſidebat dice⸗ bat aliqd ſuũ ecẽ: ſj erat ill cia coia: Et x tute magna reddebãt teſtimomi apli dei ſuiãt nobis amé. ꝗ cũdus de vita ⁊ moꝛibus clericoꝛam. Aritati vre bodie de nobiſipſis Emo reddend cẽ.Qõ.n.ait apo Anolus. expectaculũ facti ſumꝰ ſdo ⁊ angeł hõibꝰ:qͥ nõ amãat qrũt trahũt nobis. Nos ãt ĩ troq; medioꝰ ſtituti adiuuante dno do nro ⁊ vitã no ſtrã ⁊ famã nr̃am ſic cuſtodire debemꝰ vt nõ erubeſcãt oetractatoꝛibꝰ laudato res. Quõ viuer̃ velim quõ ðo ꝓpitio iã viuam. quãuis ð ſcriptura ſacta multũ noueriij tñ ad ↄmemoꝛãdũ vos ipſa de libꝛo actuũ apoſtoloꝝ vobis lectio rcu tabit᷑ vt videatis vbi de ſcriptura ſit foꝛ ma quã deſideram iĩplẽ. Duũ grecitatur vos itẽtiſſimos volo vt poſt eius recita tionẽ qð iſtitui loquar ono donaͤte ĩtẽ tiõi vr̃e cunq; diaconlaʒar legeret:cu oꝛaſſẽt mot ẽ locꝰ i quo erãt ↄgregati ⁊ ipleti ſũt oẽs...i.⁊ loqdãt vbu vi cũ fi dutia oĩ voleti: Multitudis ãt erat cre dẽtiũ aia ⁊ coꝛ vnũ:⁊ nẽo eoꝝ qͥ põſſide bat dicebat aliqͥd ſuũ eẽ:ſʒ erat illis oĩa coĩa ⁊ tute magna redebant teſtimõiũ apli reſurrectiõis oni ieſu:gr aq; ma gna erat ſuꝑ oẽs illos neq;.n. egẽs qᷣſq; fuit int᷑ illos. Quotquot.n. poſſeſſoꝛes pcio rũ vł oomoꝝ erat vẽdẽtes aſſerebat p/ caa illoꝝ:⁊ ponebãt añ pedes aploxꝑ: Di ſtribuebãt᷑ ãt vnicuiq; Put cuiq; opꝰe⸗ rat. Cuũq; laʒarꝰ diaconꝰ recitaret ? epo codicẽ tradidiſſ: aug eps dixit ⁊ ego le gere volo pl?.n. me ðlectat huiꝰ vbi eẽ „ lectoꝛẽ q; bi mei diſputatoꝛc. Cũ oꝛaſe ſẽt motꝰ ẽ loc' ĩ q erãt ↄcregati ⁊ iple ti oẽs ſpũ.ſ.loqᷣbat᷑ vbũ di cũ fiducia oĩ volẽéti mititn dis ar erat er edentiũ gia 2 qð laudãt ĩ nobis:q aũt nos oderunt 5 reſureciiõis dñ̃i ielu graq; magna erat ſupꝑ cẽs illos:neq;.n.egẽs qlq; fuit int illos:quotquot.n.poſſeſſoꝛes domoꝛũ vłpᷣdioꝝꝑ erat vẽdetes afferebat pcia eo rũ ⁊ põcbãat añ pedes aploꝝ. diſtribue⸗ bant᷑ ant vnicuiq; ꝓut cuiq; opus erat. Cũq; epᷣs legeret dixit.Audiſtis qͥdveli mꝰ: oꝛate vt poſſmꝰ ↄtigit ãt qda neceſ ſitas:vt h̊ diligentius agerẽ. Qum ſic iaʒ noſtis pᷣſbit᷑ ĩ nĩa ſocietate ↄſtituit᷑.qli ſocietati phibʒ reſtimoniũ lectio q; mõ cürecitarem audiſil moꝛis teſim fe/ cit: qꝛ bũit vñ faceret: Erat qð dicẽt ſuũ cu ĩ ea ſocietate viueret: vbi nemini lice bat dicẽ aliqͥd ſnũ:ſʒ eẽ ilł oĩa cõia:ſidqs dilectoꝛ ⁊ landatoꝛ nrĩ̃ apð detractoꝛeʒ niʒ pdicarʒ iſtà ſocietatẽ ⁊ dicẽt cũ epo aug ſic vinunt oẽs cohitatoꝛes eꝰ quõ ſerptũ ẽ ĩ actibꝰ apoſtoloꝝ ↄtinuo illi Stractoꝛ caput monẽs dẽte ꝓmouens dicẽt. Ita vo ſic ibi viuit: quòõ oicis q̃re mẽt ris:q̃re falſa lauõ bonoꝛas idignoſ nõne ibiĩ dondĩ coꝛ ſocietate poſituſ p pit teſtm fec: ⁊ qð hũit quõ voluit dil poſuit ⁊ teliqt. Certe oĩa ſũt coia. certe neimo oiẽ aliqd ſuũ. ſub bis vbis qd age ret laudatoꝛ meꝰ.nñ ne os eiꝰ n plůbo opilaft ule otractoꝛnoõne illũ laudaſſe penuẽe: nõne reuerẽtia pfuſus: illiꝰ ſ⸗ mõe ↄful vel nob s v lteſtatoꝛi illima lediceret. fuit neceſſitas vt ad iſt dili gẽtiã vẽiremꝰ. nũcio g vobis vñ gaude aidl: os fr̃es ⁊ clericos meos qͥ mecũ hi tant pſbitos diaconos ſubdiaconos ? pri c nepotẽ meũ tales ĩuẽi qles oſichke raui.ſʒ qꝛ ð ſna qᷓlicuq; pauꝑtte qð ſta tuerãt nõdũ fecerũt. bi ono ſt valẽſ ſub diaconꝰ? paulo an dicũt nepoſ meꝰ ub duacon? æ infis vita ipediebat. iñ vi⸗ Neberer 1sacetſt ceretnod ciſofe giteosce ſi o ndedir lt gin ſpnidaf himic dei zeii (badi Af ſͤſfein iune. lfri eceſen iune'e er⸗ Fn n zane cti za⸗ c tur! r AMe ſtio tad ſi loce „ 6 nüläug en gacßi ſue; Mans Emioit üſeNe istee „ 1 71 rd ebw 171 inmer etat ier gil ütcu Nh ini uebat. expectabat üllo ẽt legittime 44 tis acceſſus:vt qõ faceret firmiſſime fa⸗ ceret.nõdũ ãt fecit qꝛ ipſos angelos hʒ cu ſuo fre cões:⁊ ſub ĩdiniſo poſſidẽt.ſi auũt eos cupit eccłie ↄferre:vt iñ allat qͥ ſüt ĩ ꝓpoſito ſcitatis quouſq; in hac vi⸗ ta degũt. Scriptũ c.n.⁊ h apoſtolus lo quit᷑.quiſqͥs Kãt ſuis: ⁊ maxie domeſtic ñ puidet fidẽ onegat: ⁊ ĩſideli det᷑ioꝛ. hãt macipia ſt ei ſimilit᷑ cũ fr̃e coĩa nõ dũ diuiſa diſpõit ea maumittẽ ñ põt añ Gß; didãt᷑.qᷣd. n. ad quẽ pꝑtinet. adhuc ig⸗ rãt.ad ipʒʒ ſane:qꝛ ad ipᷣm ꝑtinet diuiſio: ⁊ ad freʒ eiꝰ do pᷣuit. Subdiaconꝰ ẽ cuʒ ſcõ fre mo ⁊ coepᷣo ſeuero ĩ eccleſia mi⸗ leuitana. B̊ agit̃ hᷣ ſie dilactiõe ꝑagẽð ẽ vt illi uili didãt᷑: manmittãt᷑ ⁊ ſic det eccleſie vt eoꝝ excipiat alimẽtũ. Nepos aãt meꝰ ex quo ↄuerſꝰ ẽ ⁊ mecũ eẽ cepit ipediebat᷑ ⁊ ipᷣe aliqd ð agellulis ſuis a gere vite vſufructuario mr̃is ſue h̊ ãno Sfũcta ẽ.int᷑ ipʒ ⁊ ſoꝛoꝛes eiꝰ ſt q̃dã ĩ xpᷣi adiuctoꝛio cito fiẽda vt ipſe faciat ꝙ di Suũ decet.ꝙ ipſa ꝓfeſſio.⁊ iſta exigit le ctio diaconꝰ fauſtinꝰ:ſc pene oẽs noſt HB de militia ſeculi ad mõaſteriũ ↄuerſꝰ cẽ h̊ baptiʒatꝰ iũ diacenꝰ oꝛdiat᷑. Sʒ qᷣͥa exiguũ ẽ qꝛ vr̃ poſſlidẽ ſiẽ viri ꝑiti loqũ⸗ tur iure n coꝛꝑe reliqrat illõ ⁊ ab ei fra trib tenebat᷑.nũqᷓ; iñ cogitauit ex quo 2uerſus ẽ nec ipᷣe aliqd qſiuit a fratribꝰ ſuis: nec ab illo aliqd ẽ qñtũ.mõ qꝛ vẽtũ ? ad h;̊ articulũ tpis cũ ↄſilio mo diuiſit ipſã rẽ ⁊ dimidià ecclene pau i loco in eodẽ ↄſtitute. diaconꝰ ſeuerſꝰ ſub qᷓ dei Diſcipl na ⁊ flagello ſit noſtis: lumẽ tñ n ꝑdidit mẽtis:vnã domũ h̊ emerat ꝑꝑ matrẽ ⁊ ſoꝛoꝛẽ ſuã:q̃s ð ſua patria huc deſe t abat adducere:emerat ant ñ ſua pecũiꝰ quã ñi hẽbat:ſʒ ex collactiõe reli⸗ gioſoꝝ viroꝝ quos mibi q̃rẽti ẽt noĩnãi idicauit.ve ipſo ñ poſſuʒ dicẽ qd fecerit Fermo ſecundus aut qᷣd duponar: niſ qꝛ totũ pſei m̃a poſuit voluntate:vt quicqd ipſe vellẽ B iñ fieret. Sʒ bʒ q̃ſdã cãs cũ matre ſaa:q rũ cãꝝ me iudicẽ poſſit:vt cũ ille cae fue rint teruiinate fiat de ipſa domo quod ego voluero:Quid aũt velle potero dᷣo regẽte:niñ qð iuſtitia iubet et pietaſ po ſtulat. DHabet ẽt ĩ patria ſua aliquos a⸗ gellos:diſpõit eos ſic diſtribuẽ: vt etiam illic ĩ ipſo loco poſite pauperi largiatur eccleſie:diaconꝰ hiponẽſis bõ pauꝑ eſt qd alicni ↄferat ñ hẽt:tñ de laboꝛibus ſuis anq; eèt clericꝰ emerat aliquos ſer uulos. Podie illos in ↄſpcũ veſtro ma⸗ numiſſurus ẽ epalibus geſtis. via conꝰ eraclius añ oculos veſtros vᷣſat᷑:opa eꝰ lucẽt coꝛã oculis noſtris:de ope eiꝰ ex pẽſã pecuniã memoꝛiã ſcĩ martyris ba bemꝰ: de pecunia ſua emit ẽt poſſeſſio/ nẽ ex conſilio meo. Nã ipſẽ pecnniam volebat per manus meas erogari:ſicuti mihi placeret. Ego ſi pecunie auidus eſ ſem aut neceſitates ipſas meas quaſpꝛo pauperibus habeo in hac cã plus cura⸗ rẽ. pecuniã accipere: Quare dicit aliqs quia poſſeſſio illa que ab illo empta ⁊z eccleſie donata eſt adhbuc nibil pꝛeſtat eccleſe. Minus enĩ hẽbat ad pꝛeciũ:et qꝛ mutuatus fnerat. Poc de eiꝰ adbic fructibnus redditur homo ſũ ſenex:q;tũ mihi ð illa poſſeſſione põt fructꝰ acce/ dere. nüquid permitto mibi tot annos eẽ victunꝝ donec ſuũ pꝛeciũ illa ploluat: OQð g vix diu pꝑtibus reddet de ꝓxio ba berẽ totum ſi accipere voluiſſem: nõ fe ci aliud attendi: Fateoꝛ.n. vobis ⁊ ipſi ſuſpecta mihi:adhuc eiꝰ etas fuit ⁊ vere bar nec foꝛte vt ſin hõies matrieiꝰ B̊ di, ſpliceret ⁊ diceret inductuʒ a me fuiſſe adoleſcẽtem vt bona eius pat᷑na ↄſinne rẽ: Et e egentẽ relinqᷣré: ideo volui eiꝰ pecunia in illa poſſeſſione ſaluari: vt ſt De uita et moribus clericoꝛum aliqd:qð deꝰ auertat: alit q; volumus eueniſſet redderet᷑ villa:nec culparetur cpᷣi fama. Scio eni quatũ vobis ſit ne⸗ ceſſaria fama mea. Na mihi ſufficit con Kciẽtia mea.Emit ẽt ſpatiũ ab iſta poſte ra eccleſa. Notumvobis a ſua pecunia edificauit domũ.⁊ hoc noſtis. An pau⸗ cos dies pꝛins qᷓ; Smonẽ ð hac re babe rem vobiſcũ eam donauit eccleſe.Ex⸗ pectabat.n.vt eã perficeret ⁊ ꝑfectã do⸗ naret. Fabꝛicãdi aũt domũ neccſſitas illi nulae rat:niſi quia cogitanit matres ſuã huc eſſe venturam. Si ante veniſ⸗ ſet in re filij ſni babitaſſet. Mõ ſñi vene⸗ rit in oꝑe filij ſui haitabit. Ceſtimoniuʒ tci ꝑpibeo:pauꝑ remanſit:ſed in caritatis poſſeſſõe ꝑmaſit. Aliqni ſeruuli ei reli⸗ qui fuerant:iã quidẽ in monaſterio vi⸗ uentis:quos tñ geſtis ecclenaſticis ma ammiſſurus ẽ hodie. Nemo ergo dicat diues ẽ:nemo exiſtimet:nemo male lo quatur:nemo ſe ipſũ ⁊ aiaʒ ſuã ſuis dẽ⸗ tibus laniet. Pecuniã nulla bʒ ᷣnataʒ. vtinã quaã habet reſtituat.Ceteri.i.ſub/ diacones pauperes ſũt deo pꝛopitio mi icoꝛdiã dei expectãt.vnde ipſi ſaciãt nõ bñt. Nullas hũtes facultates finierunt mundi cupiditates: Uiuunt nobis cim in ſocietate cõi.nemo eos diſtinguit ab eis qui aliquid atulerũt.Laritat vnitas pᷣponẽda ẽ terrene cõmodo hereditat reſtãt pᷣſbiteri.Sic.n.a deos gradatim a ſcẽdere volui.Cito dixerim. Pauperes dei ſũt:nihil ad vomũ ſocietatis noſtre attulerũt:niſñ ipſã:qua nihil ẽ carius ca ritatẽ. Merũtñ qm ſcio natos fuiſſe ru⸗ moꝛes de diuitiis ipſoꝛũ:nõ a me aliqͥd ↄpellẽdi:ſj vpobis meo ᷣmone purgãdi ſut. Mobis dicd qui foꝛte neſcitis. nam yfipiurimi ſaum bibiten lepoꝛin::uis ſeculi ĩi natalib clap: apõ ſuoe hõeſtiſ ſuno loco natũ:tñ iã ðo ᷣuientẽ ↄctiſcq; hẽhat relicii iopẽ ſuſcepi.ñ qꝛ nibil bũit ſʒ qꝛ ia fecerat qð lectio iſſta pſuadet.hie nõ fecit:ſʒnos ſcimꝰ ⁊ vbi fecit. Unitas xpᷣi ẽ:eccłia vna c.dbicũq; fecit opꝰ bo⸗ nũ ꝑtinʒ: ⁊ ad nos ſi cõguandeamꝰ.O⸗ tac vnꝰ vbi noſtis:vbi monaſteriũ ſuuzʒ ↄſtituit:qꝛ ⁊ ipſi deo ſeruiũt. Ille oꝛtus ad eccłiaʒ ñ ꝑtinʒ nec ad ipſũ ⁊ ad queʒ dixerit. Ad qᷣd:illõ qð ibi monaſteriũ ſiʒ qð veꝑ ẽ vſq; ad h̊ ipᷣs curã ꝓ ilł ita ge rebat vt ſũpticulos qbꝰ iuſtetat apo ſe hrt:⁊ eis ipſe vt videbat᷑ ĩpẽderet.ſʒ ne pꝑ hᷓ daret᷑ locꝰ boibus fuſpitiöes ſuas rodęẽtibꝰ 2 vẽirẽ nõ ĩpletit eui 1 0 ir B placuit: ⁊ mihi ⁊ ipi.vt ſic ſe illi traſgãt: q̃ñ iſte iã de ſeculo exierit. nũqd. n. cũ obierint Pe ill oiſpẽſatur ẽ aliqd. meliꝰ ẽ vt vivõ/ deãt illos beneuerſàtes regẽte deo ĩ di ſciplina xpi ſic viuẽtes vt ð illis timmõ gandeat:nõ eoꝝ neceſſitanbꝰ occupef. pecuniã nõ hẽbat qua ſuã dicere poſſit bʒ xenodochiũ ediſicãdũ qð mõ videt ediſicatũ.ego illi ixi:ego iuſſi obteꝑa nit mibi libetiſſime: ⁊ feut videij opatꝰ ẽ:quõ meo iuſſu ẽt baſilicã ad octo ma iyres fabꝛicanuit:ð his qͥ ꝑx vos ðs donat Cepit. n. pecunia q́ vata erat eclie ꝑꝑ xenodochii.⁊ cecepiſiʒ edificare: vt ſit religioſi deſ derates oꝑa ſua ĩ celo ſcri bi adiuuerunt: ꝓut qq; voluit ⁊ fabꝛi⸗ cauit.opꝰ añ oculos hẽmꝰ:oĩs hõ quid fem ſu vtdet: ⁊ de pecina qꝛ nõ bʒ mibi credat Dẽtẽ ↄpeſcãt: ne fragt: emerat ð ipᷣa pecũia xenodocbij q;dã domũ in carraria:qᷓ; bi exiſtimabat ꝑꝑ lapides futirã. ſz lapides ei? dom fabaice neceſ ſarij ñ fuerut: qm aliᷣde puiſ ſũt. dom g ipᷣa ſic remaſit pẽſionẽ pᷣſtat:ſã eclie ñ pſoitero.nemo aphiꝰ oicat ĩ domũ pᷣſbi⸗ teri ad domũ pſbiii.an domũ pᷣſbitiec/⸗ ce vbi vomꝰ pᷣſbiti:vbi ẽ dom mea ibi eſt oomus pꝛeibiteri:alibi ñ hẽt domũ ſed vbicunq; babet oeũ. Quid auuplius querit:niñ qꝛ ne illud memini et ꝓmi ſecede⸗ r ouosſt mnaripre ontrorert erffesſett niſſeame glidedri ſnemace uctentun füincican lerunt oj 1cſlio gaͤrei⸗ poſtfan Ged9 cigga Alrep men lun necen ficcdode lonönon ſſcchort ſinnoͤro Ocnniſon Centagin üliaga Ptiod Nönde Peßo ſeetjaa ſerant, ſopoꝛt Uiyfe ſin Gci ſcieni fom em ſſſevice ſülfnee Mn⸗ Mni frnre Meic⸗ e⸗ nrae chlapr hit iAt rtnie eh laſin Ca eri tiitini G c nmt vicht u Gtie ire u e O ſiſſe ot ad vos perferrem quid egiſſeʒ i⸗ ter duos:fratrem.ſ.⁊ ſoꝛoꝛem:filios ia⸗ nuarij pꝛeſbiteri qꝛ oꝛta int᷑ illos fuerat controuerſia pecuniaria. Sed tñ ſic in⸗ ter fr̃es:ſalua deo pꝛopitio charitate: ꝓ miſſeram ego audire inter illos:⁊ quic⸗ quid eẽt iudicando finire. Paraneram me iudicẽ:ſed anteq; iudicarem ipſi vñ iudicaturus fueram finieret.non inuẽi vñ iudicarem:ſed vnde letarer. Acquie uerunt oĩno ↄcoꝛditer voluntati mce: ⁊ cõſilio meo vt pares eſſẽt in pecunia quã reliqᷣt pr̃ eoꝝ in eccleſia renũciãte poſt ſᷣ nonẽ meũ locuturi ſunt hoĩes. Sed ⁊ quodlibet hoĩes loqut.Qualẽ cũq; aura flante ꝑducet᷑:ide aliquid ad aures meas:⁊ ſi fuerit tale vt ſit nos ite rum neceſſe purgare:rũdebo malediciſ rñdebo detractoꝛibus:rñdebo incredu lis.nõ nobis credẽtibus pꝛepoſitis ſuis. rñdebo vt potero põ oñs dederit.Inte⸗ rim mõ nõ eſt neceſſe: quia nihil foꝛte dicturi ſunt qui nos amant libere gau⸗ deant qui nos odernnt tacite dolebũt. iñ ſi linguis exeruerint: audieent ðo ꝓ⸗ pitio vobiſcũ rũñnoneʒ med nõ litẽ meã Hõ.n. hoĩes noĩaturus ſum ⁊ dicturꝰ. AIlle h dixit ille ſic detraxit:cum foꝛtaſ ſe etiã ad me falſa:qꝛ ⁊ hoc põt fieri ꝑ/ ferant᷑. Uerũtũ quecũq; ꝑ lata fuerint: ſi opoꝛtere videbit᷑ loquere inde chari tati vr̃e.añ oculos veſtros volo ſit vita nr̃a. Scio qꝛ querentes licentiam male faciendi querũt ſibi exempla maleuiuẽ⸗ tium ⁊ multos infamãt:vt ſotios inue⸗ niſſe videantur Ideo qð noſtruʒẽ plꝰ quid faciamus nõ habemus añ vr̃os o/ culos ſumus:nullius aliquid deſidera/ APrenin bona oꝑa vr̃a.Et vos exhoꝛ⸗ toꝛ fratres mei ſi aliquid vultis clericis dare ſciatis qꝛ nõ debetis q̃ſi vitia eoꝛũ fouere cõtra me. Omnibus offerte qoð oiuum Serno vultis:offerte de voluntate vr̃a.qð còe erit oiſtribnet vnicuiq;: ſicut eniq; opꝰ erit. Saʒofilacium:attendite:⁊ oẽs hẽbi⸗ muse. Ualde me delectat ſi ipſum fuerit pꝛeſepe nr̃m: et nos ſcimus iumẽta dei vos ager dei. Nemo eni debet birrũ li⸗ neam tunicam niſi in cõe.Decõi accepi ⁊ mibi ipſi cũ fciẽtiã cõe me velle haber quicqͥd hẽo nolo talia offerat ſactitas vr̃a:quibꝰ ego ſolus quaſi decẽtius v⸗ tar. Oſferat᷑ mihi:vbigra.birrũ pᷣcioſũ. foꝛte decet epᷣm:quãuis nõ deceat au⸗ gnſtinũ.i.hoĩeʒ paupereʒ de pauperibꝰ natũ. Mõ didturi ſũt hoĩes qꝛ inuẽi pᷣ/ cioſã veſtẽ:quã nõ poſſẽ hẽre.velĩ do mo pf̃is mei vel in illa ſeculari poſſeſſi one mea:nõ decet:talẽ debeo qlẽ poſſũ ſi nõ habuerit fratri meo dare:q̃leʒ põt hre pᷣlbit:q̃leʒ põt hẽre decent᷑ diaconꝰ ⁊ ſubdiaconus:talẽ dolo accipere:quia in cõe accipio. Siquis melioꝛẽ dederit dendo qðò facere ſoleo:vt qñ nõ põt ve ſtis eẽ cõis:pᷣcium veſtis põt ecẽ cõe:ven do ⁊ erogo pauperibus.Si hoc eũ dele ctat:vt ego habeã talẽ det de qua nõ e rubeſca:. SFateoꝛ n. dobis:de pᷣcioſa ve ſte erubeſco:qꝛ nõ decet hãc ꝓfeſſionẽ nõ decet haãc ãmonitionẽ.nõ vdecet hec mẽbꝛa:nõ decet hos canoſ:etiã illud di co:ſi foꝛte iu nr̃a domo:in noſtra ſocie tate eger ẽ aliquis vł poſt egritudinem vt neceſſe ſit eũ hoꝛa pꝛãdij reficere nõ ꝓhibeo religioſos vł religioſas mittere eis qð eis videt᷑ vt mutãt Prãdiũ tñ et cenã extra nemo habebit.Ecce dico au diſtis.audiũt. Qui habere voluerit ꝓpᷣũ 2 de pꝛopꝛio viuere:⁊ õ pcepta iſta no ſtra facere paꝝ ẽ: vt dicã nõ mecũ mane bit:ſʒ clericus ↄrit.Dixerã eni ⁊ ſcio me dixiſſe vt ſi nolẽt ſuſcipere ſocialẽ vitaʒ mecũ:nõ illis tollerẽ clericatũ. Seoꝛſũ manerẽt:ſeoꝛſũviuerẽt.Quomõ noſcẽt deo viuerent:⁊ tñ ãte oculos poſui q;⸗ tũ mali ſit a ꝓpoſiio cadit. Malui tm̃ bẽre vel claudos q; plagere moꝛtuos. Qui.n.hipocrita ẽ:moꝛtuua c᷑.Quo er⸗ go qᷣcũq; voluiſſz extra manere ⁊ ð ſuo viuere nõ ei tollerẽ clericatũ. IJta mo/ do qꝛ placuit illis ðo ꝓpitio ſocialis H̊ pita:qͥſqͥs cũ hipocreñ vixerit:dſqᷣs iuẽ tus fuerit hũs ꝓpᷣuʒ:nõ illi ꝑmitto vt in de faciat teſtamẽtũ:ſed delebo eũ de ta buia clericoꝝ: Interpellet cõtra me mil le cõcilia:nauiget ↄtra me quo voluerit ſic certe vbi potuerit.Adiunabit me do minꝰ. vt obi ego eps ſũ: ille clericꝰnon poſſit. Audiſtis: Audierũt:ſed ⁊ ſpero ĩ deũ noſtrũ:⁊ miſericoꝛdia eiꝰ:qꝛ ſicut diſpoſitionẽ medà iſtã hylaritate acce/ perũt:ſic eã pure fideliterq; ſuabũt. Di xi aliqᷣd ſuũ ñ bẽre pᷣſbyteros cohabita toꝛes meos ĩter quos ẽ pꝛeſbit᷑ barna⸗ bas:ſʒ ð illo audiui q̃dã fuiſſe iactata. Añ oĩa qꝛ emit villã a dilecto ⁊ hono/ rabili filio meo eleuſino:Bᷣ falſum eſſ. Monaſterio donauit ille:nõ vendidit ego ſũ teſtis donauit illi nõ vẽdidit. Sʒ oũ nõ credit᷑ donare potuiſſe:credit᷑ vẽ didiſſe. Beatꝰ hõ qͥ tã bonũ opꝰfecit: vt nõ crederet᷑. Lñ vł mõ credite ⁊ detra⸗ ctoꝛes audiſtis: libẽter deſinite. Jd dixi Ego ſũ teſtis Dictũ ẽ de illo:ꝙ ano pᷣ/ poſiture ſue: p iduſtria vebita fecerit: vt dũ nolo ego reddi vebita darẽ ulli po ſcẽti fũdũ victoꝛianẽſẽ:tãcq;ᷓ dixiſſet mi⸗ hi:vt reddã debita meaʒ doa mibi ĩ deceʒ ãnos fũdũ vicaoꝛianẽſẽ. Et hoc falſum E: ſi fuit vñ rumoꝛ naſceret᷑. Fecit debi ta reddẽdo a nobis reddita ſũt ꝑtiʒ: vn potuerũt. Remaſit alidd q ũ debebat᷑ Et monaſterio illo.qð ꝑ ipſũ ðs iſtituit Cũ ergo remàſiſſet:cepim qrere:vñ de bitũ redderemꝰ*. Ad ↄductionẽ :ſtiꝰ fũ/⸗ di nullus acceſſit:nii ddragita ſolidos De utta er moribus clericoꝛum offerẽs pẽſionẽ. Sʒ vidimꝰfüdũ ãplius poſſe dare vt celeriꝰ oebitũ redderemꝰ: ⁊ cõ niſſi fidei:⁊ vt de ipla ↄductione lucra ñᷣ reqͥ erẽt fr̃es:ſj qcqd daret fun dus: de ipſis fructibꝰiputaret ad debi⸗/ tũ:ſide agit᷑. Paratus ẽ pꝛeſbyt vt aliuʒ cdſtituã:qͥ de fructibꝰ fribꝰ reddat. Ex numero nr̃o ſit aliqs cui hoc cõmittaʒ ex numero ipſoꝛũ q ad nos talia ꝓtule tũt. Sũt.n. in nobis boies religioft.ſi q eũ rumoꝛe falſo rephẽſũ eẽ doluerũt:et tamẽ crediderũt factũ.Ex ipſis ergo ali qͥs veniat ad nos:ſuſcipist poſſeſſionẽ oẽs fructꝰpᷣcijs ſuis fidelit᷑ vẽdat:vt red di poſſit faciliꝰ qð debet᷑:⁊ hodie rece⸗ dit ĩide cura pᷣſbyten. Locꝰetiaʒ ipſe vbi monaſter iũ cõſiitutum ẽ:a memoꝛato honoꝛabili filio meo eluſino ipſi pᷣiby⸗ tero bernardo donatꝰẽ. Anteqᷓ; oꝛdina retur pᷣſbyte: ĩ ipſo loco monaſterium iſtiinu. Sed tñ qꝛ noie ipſiuo donatus erat locus:mutanit iſtrumẽta vt nomi ne monaſterij poſſideat᷑. Defudo victo rianẽſi ego rogo ⁊ hoꝛtoꝛ ego peto: vt ſiqͥs religioſus ẽ:fide agat:⁊ exbibeat ec cleſie iſtã oꝑaʒ:vt cito debita reddam. Quod ſi neio de lucis fuerit iuẽtꝰ:ego — ppono aliũ:iſte ilicc nõ accedit. Quid vultis ãpliꝰ: Nemo laceret ſeruos dei qꝛ nõ expedit lacerdribꝰ. Seruus dei qͥdẽ merces falſis detractiõibꝰ creſcit: ſiz creſciĩt ẽt pena detrahẽtiũ. Nam nõ ſine cã dictũ ẽ᷑. GSaudete ⁊ exultate qñ detrahũt de nobis:dicẽtes falſa:qꝛ mer ces vr̃a magna ẽ ĩ celis. Nolumꝰ cum detrimẽto nr̃o:magnã hẽre merccdem Minꝰibi hẽamꝰ:⁊ m ibi regnemꝰ. libꝛũ de vera religione eiuſdeʒ. va religiõe libꝝ ſcripſi i quo ſizci Ex libꝛo retractionũ bti auguſtini in mltiplicit ⁊ copioſiſſime diſpu k: vnũ verũ ðʒ.itriniteté patrẽ hilu ₰ 4 nieicordt liitbo goecgeie fliſtani⸗ Uasnarun Eiblbo gunkeſüa göecepoi ſetaiazaut animäpd ſainologe liiwiͤſte ſellgeni iorboies Pmlopo beennice Ctunrepe cANd fgo Vrrächi Beſtat gohic nib'nf mieln riſſima dctü kesipſ. grate liogen. iticar Ppella onea cener bäſten inhun mufcige Me hee Mehi nnial Gad ii⸗ ſwüiti naſtien icte miſipt een e letut mitan kilui mminn t, rr Pi ſon n è ꝛ ſpũz ſcũz religiõe da colidi: ? quãta miſericoꝛdia ei g tpalẽ diſpẽſationẽ cõ ceſſa ſit hoĩbꝰxpiana religio qͥ va reli/ gio ẽ ad eũdẽ cultũ ði quẽadmõʒ ſu hõ qdã ſua vita coaptãdꝰ. Maxiĩc tñ ↄtra duas naturas manicheoꝛũ liber ſic lo qᷣt᷑ i H libꝛo quodã loco. Sit ĩquã nibi manifeſtũ atʒ pᷣceptũ nullũ erroꝛẽ ĩ reli giõe et potuiſſe ſi aia ꝓ ðo ſuo nõ cole ret aĩaʒ aut coꝛpꝰaut fãtaſmata ſua:h animã ꝓ vniuerſa creatura ĩcoꝛpali po ſui:nõ loquẽs moꝛe ſcripturarũ qᷓ aiam qn n traſiato vbo vtũt neſcio vtru velit ĩitell gi:niſi ea q viuũt aialia moꝛtalia ĩ qᷣbꝰ boies ſũt:q; diu motaels ſunt. Paulo poſt autẽ eũdẽ ſẽſũ meliꝰ ſum bꝛeinuſq; cõplexus. Ubi oni. Nõ ergo creature potiꝰqᷓ; creatoꝛi fuiamꝰ. Nec euaneſcamꝰĩ cogitatiõib nr̃is ⁊ ꝑpfecta religio ẽ. Creaturã qppe eno nomine vꝛrrãq;.i.ſpũalem coꝛpalẽq; ſignificani. RBeſtat qð ibi dixi aut fataſmata ſua ꝑpp qð hic dixi:nec euaneſcamꝰi cogitatio nibꝰ nĩ̃is. Itẽ dixi ea ẽ nr̃is tẽꝑibꝰ xpᷣia na rehgio quã cognoſcere ac ſeqͥ ſecu⸗ riſſima ⁊ certiſſuna ſalus ẽʒ hoc nom̃ dictũ ẽ ñ ſʒ ipſã rẽ cui ꝰboc nomẽ ẽ᷑: nã res ipſa qᷓ nec xpᷣiana religio nuncupat erat ⁊ apud ãtiquos nec defuit ab ini⸗ tio generis hũani quõuſq; ipſe xpᷣs ve nit ĩ carne:vñ va religio qͥ iã erat cepit appellari xpᷣiana.Cuũ.n.eũ poſt reſurre ctionẽ aſcẽſionẽq; ĩ celũ cepiſſẽt aphipᷣ dicare:⁊ płumi crederẽt pᷣmũ apð ãtio⸗ chiã ſicut ſcriptü ẽ appellati ſũt diſcipu li xpᷣiani:pꝑea dixi:bdec ẽ nr̃is iꝑibꝰ xpᷣia na religio:nõ qꝛ poꝛib tꝑibꝰ ñ fuit: ſed qꝛ poſterioꝛib hoc nomẽ cepit.Alio lo co ĩtẽde igr iq; ĩ H qͥ ſequũt᷑ diligent᷑ ⁊ pie qᷓ;tũ potes.tales.n.adiuuat ðs qð ñ ita ĩtelligẽdũ :q̃ſ tiimõ taleſ adiuuat cũ adimuet ẽt ñ tales:vt ſint talees.i.vt D. De uvera religlone. ligẽt᷑ 2 pie q̃rãt. Lales ãt adiuuat vt iue niãt. Itẽc; alibi. Deiñ inq; iã erit conſe quẽs:vt poſt moꝛtẽ coꝛpalẽ quã debe⸗ mꝰ pᷣmo peccato:tꝑe ſuo atq; oꝛdie ſiuo reſtituat pᷣme ſtabilitati.Qð ſic accipiẽ dũ ᷑:qꝛ ẽt pᷣſtina ſtabilitas coꝛpis:quaʒ peccãdo amiſim hẽbat tãtd fſelicitateʒ vt ĩ oefectũ nõ vᷣgerʒ ſenectutis. Huic g pſtine ſtabilitati reſtituet᷑ ̊ͥ coꝛpꝰin re ſurrectionẽ moꝛtuoꝛũ. Sʒ hẽbit aplius vt nec alimẽtis coꝛpoꝛalibꝰ ſuſtẽtet᷑: ſq ad ſufficiẽtia viuif cet᷑ ſolo ſpũ: cũ reſnr rerxerit ĩ ſpiritũ vin ficãtẽ. Qua c et ſpi rituale erit. Illud at qð pᷣmũ fnit:q;uiſ nõ moꝛiturũ:niſ hõ peccaſſʒ: tũ aiale factũ hoc ẽ ĩ aĩaqᷣviuẽtem. Et alibi vſq; adeo iniᷓ; peccatũ volütariu malũ eſt: vt nullo mõ ſit peccatũ:ñᷣ nõ ſit volũta riũ. Põt videri falſa h̊ diffinitio: ſʒ ſi di ligẽt᷑ diſcutiat᷑:iueniet᷑ eẽ viſſima. Pec⸗ catũ qppe illud cogitandũ ẽ: qð timmõ peccatũ ẽ:ñ qð ẽ ẽt pena peccati: ficut ſuꝑiꝰ oñdi:cũ q̃dã ↄmemoꝛarẽ ex libꝛo t᷑tio de libero arbitrio. Qnãuis ⁊ illa: qᷓ n ĩmerito ñ volũtaria peccata dicũt:qꝛ vl a neſciẽtibꝰvła coactis ppetrat᷑: nõ oĩ mõ pñt ſine uolũtaie ↄmitti:qm ⁊ il le qͥ peccat ignoꝛds:volũtate utiq; fſacit qð cũ faciẽdũ ñ ſit:putat eẽ faciẽdũ. E?= ille qͥ ↄcupiſcẽte aduerſus ſpũʒ carne: ñn ea q̃ ult facit:cõcupiſcit qdẽ nolẽs:⁊ in eo ñ facit qð ult.Sʒ ſi uicit᷑ ↄcupiſcẽtie ↄlẽtit nolẽs:⁊ ĩ eo ñ facit niſi qð ułi li/ ber.i.iuſtitie:pᷣuuſq; pccĩ ⁊ illo qð ĩi pat uul or̃ oꝛigiale pccm cũ adhuc ñ mat arbitrio uolũtaij:n abſurde uocat᷑ etia uolntariũ:qꝛ ex pᷣmi boĩs mala uolũta te Zctũ:factũ ẽ quodaãmõ hereditariuʒ. ſi itaq; falſũ ẽ qð dixi uſq; adeo pcem uolũtariũ malũ ẽ:nt nulio mõ ſit pceʒ ſi ñ ſt uolũtariũ.io gra dði ñ ſolũ rest oi uʒ płitoꝝ ſoluit᷑ ĩ oidꝰqᷓ baptiʒat᷑ ixpo quod fit ſpiritu regenerationis. verum etiam in grãdibus voluntas ipſa ſanaf 2 pieparat᷑ a domino:quod fit ſpiritu fidei ? charitatia. Alio loco in eo quod dixit de ono ieln chꝛiſto: nibil egit vi:ſʒ oĩa ſuadẽdo:⁊ monẽdo ñ mihi occur⸗ rerat:quod vendentes ⁊ ementes fla/ gelando eiecit de templo. Sed qͥd boe aut q;tũ ẽ quãuis ⁊ demones nolenteſ ab hominibus:nõ ſermone ſuaſionis: ſʒ di poteſtatis eiecerit. Itẽ loco alio. Pꝛ us inq; iſti ſequendi ſunt qui vnũ deũ ſumum ſolum verbum oeũ:⁊ ſolum co lendũ eẽ dicunt:ſñi apud bos veritas nõ eluxerit tunc demum migrandum eſt: quod ita poteſt videri dictum quaſi de pnius religionis veritate dubitauerim. Dixiãt ſicut ei congruebat ad quẽ ſcri⸗ bebã Sic enjm dixi. Si apud hos veri tas nõ eluxerit: nibil oubitans: qð apõ eos eluceſceret quẽadmodũ ait apoſto lus:ſi chꝛiſtus non reſurrexit:non vtiq; Oubitãs ꝙ reſurrexit/ Item quod dixi. Nec mirac ſe permiſſa ſunt:ne anima ſemper viſibi lia qnereret: ⁊ eoꝛũ cõſuerudine frige⸗/ ſcerz genus bumanũ:quoꝛum nouitate flagranit. Uerũ ẽ quidẽ. Non.n. nunc vſq;: cũ manꝰiponit: baptiʒatis ſic acci / piũt...vt loqut᷑ liguis oĩuʒ getiu: at / q; nic vſq; ad vmbꝛã trãſeũtiũ pꝛedica toꝛũ chꝛiſti ſanãtur ifirmi:⁊ ſi qua talia facta ſũt qui poſtea ceſſaſſe manifeſtuʒ b. Sed nõ ſic accipiẽdũ Eqð dixi vt nũc ĩ cpi noĩe fieri miracula nulla credãtur nã ego ipſe qñ iſtũ ipſuʒ libꝛu ſcripſi ad mediolanẽéſiũ coꝛpa martyrũ:ĩ eadẽ ci/ nitate cecũ illuminatũ fuiſſe iam noue rint: ? alia nõnulla q̃lia tã multa etiaz iſtis tẽpoꝛib fiũt:vt nec oĩa cognoſce⸗ re:nec ea qᷓ cognoſcimꝰenumerare poſ ſumꝰ. Et alio loco illud qð dixi. Sicuit ait apło:oĩs oꝛdo a vo ẽ: nõ eiſdẽ vᷣbis illa noſtra tẽpoꝛa vuraſ . . èM De uera religione. B dixit qᷓuis eadẽ videat eſſe ſnia. Ait qppe ille Que àt ſüt a ðo oꝛdinata ſũt. Et alibi pꝛoꝛſus inq; nemo nos fallat Quicqᷣd recte vituꝑat᷑ in melioꝛis com paratiõe reſpuit᷑.hoc de ſubſtaͤtiis atq; naturis dictũ ẽ ide.n.diſputabat᷑:ñ de bonis actiõib atq; peccatis. Nẽq; alibi nec ſic iq; ab boĩe hõ diligẽdus ẽ:vt di lLigũt᷑ carnales fratres vel filii vł coniu ges del qcuq; cognati aut affines ann ci ues:nã ⁊ iſta dilectio tẽpoꝛalis ẽ.nõ.n. Vllas tales neceſſitudines haberemus: que naſcẽdo ⁊ moꝛiẽdo ↄtigũt:ſi natu ra nr̃a ĩ pᷣceptis ⁊ imagie di manens in iſtã coꝛꝛuptionẽ nõ religaret᷑: hũc ſeſũ ꝓꝛſus ĩpꝛobo quẽ iã ⁊ ſnꝑi ipꝛobaui in pmo li. de geneſi ↄtra manicbeos. Ad hoc.n. ducit vt credat᷑ illi cõiuges ömi nõ generaturi poſteros hoies niſñ pec⸗ caſient: tãq; neceſſe fuerit vt moꝛituri gignerẽt:ſi de cõcubitu maris ⁊ femme gignerẽtur. Nõdũ.n. vider fieri potuiſ ſe vt nõ moꝛituri de nõ moꝛituris na/ ſcerẽtur:ſi peccato illo magno nõ muta ret ini deterius humana natura. Ac per hoc ſi ĩ paoẽtib ⁊ i filuis fecũcitas feli/ citaſq; mſiſſz:vſq; ad certũ ſcõꝝ nume rũ quẽ pᷣdeſtinauit òs nãſcerẽt᷑ boĩes nõ parẽtibꝰ ſucceſſuri moꝛiẽtibꝰ: ſed cũ viuẽtibꝰregnaturi. Eſſent ergo eti iſte cognationes ⁊ affinitates: ſi nullus de⸗ liqueret:nulluſq; moꝛeret᷑. Itẽ alio lo⸗ co. Ad vnu deum tendentes ĩ quã ⁊ ei vni religãtes aĩas nr̃as:vnde religio oi cta credit᷑: oĩ ſuperſtitiõe caream.ĩ his verbis rõ q̃ reddita ẽ: vñ ſit dicta religio płs mihi placuit. Nã non me fagit aliã nominis hui oꝛiginẽ expoſuiſſe latini 2* ſermonis auctoꝛes:ꝙ inde ſit appellata religio ꝙ religat. Qõ verbũ cõpoſitũ· ita latinũ videaf die liber ſic icipit a legẽdo.i.eligẽdo:vt ita religio ſicut eligo. * Cum omnis vite bone ac beate. —— omnui naturt lidenti puloge Wcen gaod pbost entes: loorel/ euna glgon ſonige⸗ wenol ſboei oodtn fenevm itz en llermhi⸗ Cgone eip⸗ Müunmn fiſſep⸗ lberl Totuo⸗ currj Poper upoon onini lrti nihen zwel⸗ ihne en dn We le⸗ . i li mmng . N 4 61 ipit liber Auguſtini ð va religione. QUVUm omnis vite bone ac be ate via in vera religione ſit conſtituta:in qua vnus deꝰ tate cognoſcitur pꝛincipium naturaruʒ omniũ:a quo vniuerſitas omnis ⁊ icli natur ⁊ perficitur ⁊ continetur: HPHinc e uidentius erroꝛ depꝛebenditur eoꝝ po puloꝝ qui multos deos colere qᷓ; vnuʒ vel deum ⁊ onñm omnmium maluerunt: quod eoꝛum lapientes quos philoſo⸗ phos vocant ſcolas habebant diſſenti⸗ entes ⁊ tẽpla cõia:non enim vel popu⸗/ los vel ſacerdotes latebat de ipſoꝛũ de⸗/ oꝛum natura qᷓ; oiuerſa ſentirẽt cũ ſuã quiſq; opinionem publice confiteri nõ foꝛmidat.atq; omnibus ſi poſſet perſua dere moll retur:Omnes iñ cũ ſectato/ ribus ſuis diuerſa ⁊ aduerſa ſentienti⸗ bus ad ſacra ↄmunia nullo pꝛobibente veniebant:nunc uero agitur quis eoꝛũ verius ſenſerit:Sed certe illud ſatis q̃⸗/ liter mihi uidetur apparet. Aliud eos ĩ religione ſuſcepiſſe cum populo:⁊ aliõ eodẽ ipſo populo audieme oefendiſſe pꝛiuatim. Socrates aũt audatioꝛ ceter fuiſſe perbibetur. Jurando per canẽ qͥn libet ⁊ lapidem quẽlibet ⁊ quicqiid in/ raturo eſſet in pꝛõptu ⁊ quaſñ ad manũ occarriſſet.credo intelligebat qualiacũ q; opera nature que adminiſtrãte oiui na pꝛouidentia gignerentur: multo q; bomum ⁊ quoꝛũlibet opificum eẽ meli lioꝛa:⁊ ideo diuims honoꝛibus dignio ra qᷓ; ea que:in tẽplis collebantur. Nõ ꝙ vere lapis ⁊ canis eſſeut colenda ſapi Etibus.ſed vt hoc modo intelligerent qᷣ poſſent tãta ſuperſtitione demerſos eẽ bomines vt emergentibus hic eẽt tam turpis demonſtrandus gradus ad quẽ venire ſi puderet viderent quanto ma⸗ De uera religione colitur ⁊ purgatiſſima pie⸗ gis pudendum eſſet in turpioꝛe conſiſt· Simul ⁊ ullos qui mundum iſtum viſi⸗ bilem: ſummum veum opinabantur: admoncbat turpitudinis ſue vocens eẽ conſequens vt quilibet lapis tãq; ſum⸗/ mi dei particula iure colleretur. Quod ſi execrarentur mutarent ſẽttẽi ⁊ vnũ deum colerent quem ſolum ſupꝛa mẽ⸗ tes noſtras ⁊ a quo omnẽ aiaʒ ⁊ totuʒ iſtũ mundũ fabꝛieatũ. Poſtea ſuauius ad legẽdũ qᷓ; potẽtius ad perſuadendũ ſcripſit Plato. Non.n.ſic iſti.i.ſocrates ⁊ plato nati erant vt populoꝛũ ipſoꝛuz⸗ opinionẽ ad veꝝ cultũveri dei ⁊ ſimula croꝛum ſuꝑſtitiõe atq; ab buius mũdi vanitate conuerterent. Itaq; ⁊ ipſa ſo⸗ crates cũ populo ſimulacra venerabat ⁊ poſt eius dannationem moꝛẽq; ne/ mo auſuſ eſt iurar̃ per canem nec appel lare quencũq; lapidem iouẽ:ſʒ h̊ tantũ mõ memoꝛie litteriſq; mandare. Quod vtꝝ timoꝛe ſeueritatis an aliqua cogni⸗ tione tẽpoꝝ fecerint iudicare nõ ẽ meũ Illud tñ fidentiſſime dixerim pace:ho⸗ rum omniũ qui eoꝝ libꝛos peruicaciter diligũt chꝛiſtianis tempoꝛibus que naʒ religio potiſſimũ tenẽda ſit:⁊ qͥ ad veri tatem ac beatitudinem via c.nõ ẽ dubi tãdũ.Si.n.ipſe plato viueret ⁊ me iter⸗ rogant nõ aſpernaret᷑ vel potius ſids eius viſcipulꝰ eo ipſo tꝑe quo viuebat eũ interrogaret cũ ſibi ab illo ꝑſuadere tur nõ coꝛpoꝛeis oculis: ſed pura mẽte vitatẽ videri.Cui quecũq; aia inheſiſſet eã beatã fieri atq; ꝑfectã.et ad quã per⸗ cipiendã nihil magl ipedire qᷓ; vitã libi dinibꝰ oeditã ⁊ falſas imagines reꝑ ſẽ/ ſibiliũ que nobis ab boc ſẽſibili mundo ꝑ coꝛpꝰ impᷣſſe varias opiniões erroreſ q; generare.Quã obꝛẽ ſanãdũ eẽ aimũ ad ituendum icomutabilem reꝑꝝ foꝛmã 3 codẽ mõ ſempꝑ le huᷣtem atq; Vndiqte „£ 4 ð . . 4 ſni fimilẽ pulcritudinẽ neq; diſtètaà lor neqʒ tꝑe varuatã:ſed vnuʒ atqʒ idem oᷣ es ꝑte fuantẽ qu nõ crederent eè hoi⸗ nes.cum ipſa vere ſummeqʒ ſitCeie ra naſci occidere fluere:labi.æx tn ĩ quã⸗ tũ ſunt ab illo eino deo ꝑ eins verirateʒ fabꝛicata conſtare. In quibus aie tätũ rõnali ⁊ iutellectuali daiũ eſt:vt erꝰ et/ nitatis ↄẽplatione perfruatur atq; af⸗ ficiat᷑: oꝛneturq; ex ea:eternàq; vuia poſ ſit mereri:ſed dũ naſcentiũ atq; traſeun tiũ reꝝ amoꝛe ac doloꝛe ſauciat᷑ ⁊ ded ga cõ uetudim bunus vite atq; ſenſibus goꝛꝑis in quibꝰ euaneſcit imaginib ir⸗ ridet eos qui dicũt eẽ aliqd qð neq; iſti videat᷑ oculis nec nullo fantaſmate co gitet: ſed mẽte ſola ⁊ inteiligentia cerni queat. Cuũ H igit᷑ a magiſtro ꝑſuaderen tur:ſi ex eo querreret ille diſcipulꝰ:vtrũ ni quiſcq; exiſteret vir magnus aſq; diui nns:qui talia populis perſuaderet cre/ denda ſaltẽ:ñᷣ percipere nõ valerẽt. Aut Rqni poſſet percipere nõ pꝛauis opini⸗ onibus multitudinis ĩplicàti:vnlgaribꝰ obꝛuerent erroꝛibus: eum oiuinis ho/ noꝛbus oignũu iudicaret. Rñderet cre/ do ille nõ poſſe boc ab bomine fieri ni⸗ R quẽ foꝝe ipſa dei virtus atqʒ ſapiẽtia abipſa reꝑ nã excepit:nec oõinum ma giſterio ſʒ intima illuminatiõe abicuna dił uluſtratũ tanta boneſtarʒ gra: tãta firmitate roboꝛaret:tanta deniq; maie nate ſubueberet vi oĩa ↄtẽmnẽdo:que pꝛaui hoĩes eupii ⁊ oĩa ꝑſpiciẽdo que doueſcüt ⁊ oĩa facido que mirant᷑:ge⸗ nus huaninm ad tâ ſalub:ẽ finẽ ſũmo a moꝛe atq; aucioꝛe connerteret.De ho⸗ noꝛibus vero eins fruſtra ſe ↄſnli cũ fa cile poſſit exiſtimari quùti honoꝛes de peantur ſapiẽtie dei:qua geſtãte ⁊ gu / bernãte illum: ꝓ vera ſalme generis bu matu.maguiũ a liquid ꝓpaʒ 1 qõ lupꝛa bomines eſſet meret Que ſifacta ſum ſi litteris munimetiſqʒ celebꝛant᷑ ſiab vna regiõe terraꝑ in qua ſola vnus ce⸗ lebꝛatur de : 2 vbi talè naſci opoꝛtebat per totum oꝛbè rerraruz miſt electi viri virtutibus atqʒ ſermonibꝰ diuini amo⸗ ris incendia concitarent ſi confirmata ſaluberrima diſciplina illuminatas ter ras poſteris reliqnerũt ⁊ ne de pꝛeterit loquar que licet cuiqᷓ;ᷓ nõ credere ſi ho⸗ die per gentes populoſqʒ pꝛedicatur in pꝛincipio erat verbũ:⁊ verbũ erat apð deũ:⁊ dena erat verbũ:hoc erat in pꝛ⸗ cipio apnd deum oĩa per ipſũ facta ſũt. ⁊ Hne ipſo factũ eſt nihil.ſi ad h̊ percipi ẽdũ diligẽdũ pfruẽdũ vt aia ſanaretur ⁊ tante luci hauriende mentis acies cõ naleſcat.dicit᷑ auaris. Nolite vobis the ſauros condere in terra: vbi tinea ⁊ eru go exterminat ⁊ vbi fures effod it ⁊ fu rantu. ſed theſauriʒate vobis theſan/ ros in celo vbi neqʒ rubigo extermmat neq; fures effodiũt neqʒ furant᷑:vbieſt enĩ theſaurus tuus ibi ẽ ⁊ coꝛ tuũ. Dici⸗ tur lururioſis qui ſeminÄt i carne ð ear ne metent ꝛptiões. Qui ſeminat ſpiritu metẽt vit ð ſpiritu eternꝗ. Didq tur ſuperbis qui ſe exaltat bumiliabit 7 qui ſe hmmiliat exaltabitur. Sicit ira enndis: accepiſti alapas: para alteram marillam. Dicitur diſcoꝛdioſis. diligite inimicos veſtros: dicitur ſuperſtitioſis: regnum dei intra vos ẽ. Dicitun enrio⸗ ſis: Molite que rere que videntur: ſeꝗ que non videntur:que enim vident tẽ poꝛalia ſunt:que autem nõ videtin ett na ſunt. Poſtremo dr oĩbꝰ. Nolite di⸗ ligere mudũ neqʒ ea que ĩ mundo ſunt qꝛ oẽ qò ĩ mũdo ↄcupiſcẽtia carnis ẽ ⁊2 cõcupiſcẽtia denlon 2 abticlen. ſi H iã per totũ oꝛbè in popul leguint cu veneratiõe libetiſſime audiũt ſi p iiñj ſigtnete . tgteeltfe grünii cüiinen ae⸗ Ginonen rigen liſbee udſſo foläſ oniddes ſaachi legont in (fütr ſn Biplaen hancfüͤy deͤmnid lurni duchn zagede apeſu unr ſſepr ne voc guics irin pſenu tione geſtimt eere ſtſeen Pinne⸗ Mnüen ſiaüf⸗ innge bin ſe loſere aulutr igti n Aupeee mni muſat rine e it nühn 1 nnti HLõ Hint religione ſaguinè:tatos ignes tot ernces martyꝝ. fertiliꝰ ⁊ vberiꝰ vſq; ad barbaras nano nes eccleſie pulularunt ſi tot iuuenũ et vginũ milia ↄtinctiũ nuptias:caſteqʒ vi nẽtiũ iã nemo mirat᷑:qð cũ feciſſet pla⸗/ to vſqʒ adeo ꝑuerſã tẽpoꝑ ſuoꝝ timuit opinionẽ: vt ꝑbibeat᷑ ſacrificaſie nãe na turã execratꝰ ⁊? vt tq; pccm̃ illud abo⸗ leret᷑ ſi hec ſic accipiunt:vt quõ aũ ea ↄ talia diſputare:hc nuc ñ diſputar̃ mon⸗ ſtruoſũ ſit:ſʒ tali pollicitatiõi atqʒ ſpõſi⸗ oni ꝑ oẽs terraꝝ partes q̃s boĩes icolũt ſacra chꝛiſtiana tradunt᷑: ſ H̊ quottidie legunt᷑ in ecclenjs:a ſacerdotibꝰ expo/ nũtur ſi tundunt pecctoꝛa qui conãtur S iplere:ñ tã inumerabiles agrediunf banc viã vt deſertl oiuicijs ⁊ bonoꝛibui buiꝰmũdi ex oĩ genẽ hoĩnũ ðo ſũmo to tã vita dicare volẽtiũ der̃ite quòõdaʒ ĩſu leac multaꝝ terraꝝ ſolitudo cõpleat᷑:ſ ðniqʒ ꝑ vrbes atqʒ opida caſtella vicos ⁊ agros:ẽt in villas qqʒ puatas in tatũ apte ſuadet᷑ ⁊ apperit᷑ a trenis auerſo: ⁊ in vnũ deũ veruũqʒ ↄuerſio: vt quotii die ꝑ vniuerſũ oꝛbẽ hũanũ genꝰvna pe ne voce rideat ſurſũ coꝛ ſe pr̃e ad oñm. quid adhuc oſcitamus cràpulà extrane a ⁊ in moꝛtuis pecudibui diuina eloqᷣa ꝑſcrutamur: Siquãdo aũt ad diſputa tionẽ venit᷑:platonico noĩe oꝛa crepan tia:qᷓ; pectus nõ deo plenuʒ magis hr̃e geſtimus. Qui ergo ſenſibilẽ iſtũ mũdũ ntẽnere ⁊ aĩiamtute purgãdã ſũmo ðo ſubiſcere atq; ſubingare vanũ aut malũ putant:alia rõne refelẽdiſũt:ſi tũ cũ his dignũ eſt diſputare.Qui aũt bonũ ⁊ ap petẽdũ fatent᷑:cog noſcãt deũ ⁊ credãt „ do:ꝑ quẽ populis iã oĩbꝰ h̊ credenda ꝑ. laſa ſũt: ꝙ vnqʒ ab ipſis fieret ſi tñ va/ leret aut ſi nõ fieret crimè ĩnidẽtie ĩtrar n poſſet.g cedãt ei a quo factũ c.nec cu rioſitate aut inani iactantia ipediantur quo minꝰ cognoſcant qtid interſtt ink paucoꝝ tumidas ↄiecturas ⁊ maÄifeſtaʒ ſalutem coꝛꝛcpꝑtionẽqʒ populoꝝ:illin. R reminiſcerent᷑ quoꝝ iſti noibꝰ gloꝛia tur ⁊ iuenirt refertas eccleſias:tẽplaqʒ deterta ⁊ a cupiduate bonoꝝ tꝑaliũ ad ſopẽ vite et᷑ne ⁊ bona ſpiritnalia ⁊ itelligi bilia vocari:⁊ currere humanũgenꝰ:oi cerẽt ſoaſſe ſi tales eſſeut quales fuiſ/ ſe memoꝛantur.hec ſunt que nos ꝑſua dere popuł᷑ nõ auſ ſumꝰ: ⁊ eoꝑ potins oſuetudini ceſſimꝰ q; illos i nraʒ fidem volũtatẽqʒ traduximꝰ.itaqʒ ſi haãc vitap illi viri nobiſcum rurſum agere potuiſ: ſet.viderẽt ꝓfecto cuiꝰ anctoꝛitate faci lius ↄſuleret᷑ hoĩbus ⁊ pancis mutat v bis atqʒ ſẽtẽtüs chꝛiſtiani fierẽt: ſẽ ple riq recẽtiũ nr̃oꝑqʒ; tẽpoꝝ platonici fe cerũt aut ſi ̊ nõ faterent᷑:neqʒ facerẽ:. i ſuꝑbia ⁊ ĩuidia remanẽtes:neſcio vtras poſſet ad ea ipſa qᷓ appeteda ⁊ deſiderã da eẽ dixerãt cũ iſtl ſoꝛdibne viſcoqʒ re nolare. a tertio vitio cnrioſitatt ĩ prr cũctãdis vemonib:quo iſti maxie cnz quibnũc agit᷑ pagani a chſtiana ſalꝝ te reuocant᷑ qðò minꝰ puerile ᷑. Neſcio vtꝝ tales illi pᷣdedirẽt᷑ viri.ſʒ hèat quo quo modo ſe philoſophopꝑ iactãtia illð cui vis ĩtelleger facile ẽ religionẽ nõ ab eis eſſe querẽdã: qui eadè ſacrcamenta ſuſcipiebat cõ popul ⁊ de ſuoꝑ deoꝛuʒ natura ac ſũmo bono: diuerſa vriaſqʒ ſẽtẽtias ĩ ſcol ſuis eadẽ teſte multitudi ne perſonabant. ꝙ ſi ̊ enũ tantum vi cium chꝛiſtiana diſciplina ſanatum viõ remꝰĩefabili lanõ pꝛedicãdã eẽ neminẽ negare opoꝛteret. Pereſes nàque tam inuumearabiles a regula chꝛiſiianitat auerſe:teſtes ſunt n admittẽdi ad com municãda ſacramenta eos qui de patre deo et ſapientia eius:et ſpiritu ſãcto mu nere oiuino:aliter ſentiũt 2 boibe ꝑſua K dere conàt quà veritas poſtulat: fiẽ. n. Judeis ad opationẽ puilcritudinis ſue. credit᷑ ⁊ docet᷑:quod eſt hũane ſalutis taput nò aliã eẽ ꝓphetiã.i.ſapiẽtie ſtu⸗ diũ ⁊ ali religionem cũ hi quoꝛũ doc⸗ grinã non appꝛobamꝰ nec ſacramenta nobiſcũ cõicant:quod in ilł minꝰ mirã dũ eſt qui eoꝝꝑ quoq; ſacramentoꝝ ritu iſpars eẽ voluerũt:ſcut neſcio qni ſer pẽtini appellant᷑:ſcut manichei: f̃ alij nõ nulli:ſʒ ĩ illa magis aĩaduertendũ G magiſq; pꝛedicandũ:qui paria ſacramẽ ta celebꝛãtes tũ qꝛ ſẽtẽtia diſpares ſunt ⁊ erroꝛes ſuos aĩoſius defẽdere quaʒ camius conigere maluerũt:exclu a ca tolica ↄmuniõe ⁊ participatione pariũ ſacramentoꝝ ꝓpꝛia vocabula.ppꝛioſq; ↄuentus non in ſermone tm̃:ſed ẽt ĩ ſu ꝓſtuione meruerũt vt photiniani Arria ni multiq; pꝛeterea. Nam de his qui ſiſ⸗/ mata fecerũt.alia queſtio ᷑:poſſet enim cos area dominica vſq; ad tpᷣns vltime entilationis vt paleas ſuſtinere:niſi ſu PYbie nimia lenitate ceſſiſſẽt ⁊ ſe ſe a no bis vltro ſeparaſſent. Indei vo.q. oĩpo tenti deo ſupplicẽt ſola tũ tẽpoꝛalia ⁊ i niſibilia bona de illo expectantes rudi menta noui populi ab humilitate ſur⸗ gentia ĩ ipſis ſuis ſcripturis nimia ſecu⸗ ritate voluerunt anertere atq; ita ĩ veti hoĩe remàſerũt.Que cũ ita ſint neq; in vſuſione paganoꝛum: neq; in langoꝛe ſciſmaticoꝝ neqʒ in cecitate iudeoꝝ q̃/ rẽda eſt religio.ſcd apud eos ſolos qui chꝛiſtia ni ſũt catholici:vel oꝛtodoxi no mindt᷑.i.integritail cuſtodes:⁊ recta ſec tantes. PHoc.n. eccleſia catholica ꝑ totũ oꝛbẽ valde lateqʒ diffuſa oĩbus errdti⸗ bus etitur ad ꝓuectus ſnos ad eornz cxconection cum vigilare voluerit. Uti tur. n. gẽtibus ad numerũ oꝑatiõis ſue. ine hereticis ad pꝛobationẽ doctrie ſue ſciſmaticio a documẽtis ſtabilitail ſue. Alios ergo ĩuitat alioſ excludit: alioſ re linqutt:alios ancedit:omnibus aũt gre dei participãde dat poteſtatem:ſue illi ſint foꝛmãdi adhuc ſiue refoꝛmadi:ſiue recolligèdi:ſiue admittẽdi. Carnales at ſuos i.vinentes aut ſentientes carnalit tanq; paleas tollerat:quibꝰ i archa fru mẽta tutioꝛa ſunt oonec talibus tegmi nibus exuant᷑: ſed quia in hac area pꝛo volũtate qᷣlibet vel palea vel frnentuʒ eſt:tã diu ſuſtinetur pccũʒ ant erroꝛ cu inſlibet:onec aut accuſatoꝛẽ iueniat: aut pꝛauã opinionẽ ꝑtinaci animoſita⸗ te defendat.Excluſi aũt aut penitẽdo re deunt:aut nequitie male liberi defluũt ad admonitioné noſtre diligentie: aut ſciſma faciũt ad exercitationẽ nr̃e paciẽ tie aut hereſim aliq; gignuut ad exam⸗ ſiue occupationẽ nr̃e intelligẽtie.hi ſũt exitus chꝛiſtianoꝛũ carnaliũ qͥ nõ pote⸗ rũt coꝛꝛigi ant ſuſtineri: Sepe eti ſinit diuina pꝛouidẽtia:p nonnullas nimiũ turbulẽtas carnaliũ hõinum ſeditioneſ expelli de congregatione xpᷣiana etiam bonos viros qui contumeliã vel iniuri ſuã ↄpacienilſime pꝛo eccleſie pace tu⸗ lerunt:neqʒ vllas nonitates vel ſciſma tis vel hereſis molliti fuerũt docebunt homines q;to affectu ⁊ quanta ſinceri tate caritatis deo ſeruidu ſit. Lalium ꝗ viroꝝ pꝛopoſitũ eſt aut ſedatis remeare turbinibus: aut ſi id nõ ſintur vel eað tẽpeſtate perſẽerante:vel ne ſuo reditu talis aut ſeuioꝛ oꝛiatur: tenent volun tatem couſulendi etiam ipſis quoꝛum motibns perturvationibuſ que ceſſerüt ſine vlla conuenticulorum ſegregatioe vſq; ad moꝛteʒ defendentes: teſtimo nio adiuuantes eam fidem:quam in et cleſa catholici pꝛedicare ſciunt hos co ronat ĩ oculto pr: in oculto vides: Hax ſee ficen ſenimon dibus ge ſuepcunn naliopo⸗ Ouiobꝛi ſeintbil Mnune⸗ onüce Krriſnas (fnefin ſticnns! ſum e⸗ lnſacis pbaoſ⸗ Monepe egnia ledeclin⸗ maplun Gndan lvenit ſtineirt ligo⸗r tholie lüaſi is.Oe bereie cext aline luntint iond elgon dbeliz liceniep nihlin Uechta Enoche mticon ugte ſe Go ichen häi zmii imti mnemet S ſndiget unt 71 Je iit e ni De boc videtur genus:ſed tñ exẽpla nò de/⸗/ ſunt ĩmo plnra ſunt qᷓ; credi põt. Ita oĩbus generibus bõlum ⁊ exẽplorũ ad aiaꝝ curationẽ ⁊ ad inſtitiniones ſpiri⸗ tualis popul vtitur. diuina pꝛouidetia. Qudobꝛẽ cũ ante paucos annos ꝓmiiſ⸗ ſerim tibi ſcribere chariſſime mihi. Ro⸗ moniane quid de vera rcligione ſentirẽ tpᷣus nũc eẽ arbitratꝰ ſũ. Poſtq; tuas a cerrimas interrogationes fine vllo cer⸗ to fine fluctuare:ea caritate qua tibi ob ſtrictus ſum.diutius ſuſtinere non poſ⸗ ſum. Repudiatis igitur oĩbus qtn neq; in ſacris philoſophantur nec ĩ philoſo/ phia ↄſecrãtur ⁊ his qm uel pꝛaua opi/ nione:vel aliqua ſimulatione ſuꝑbiẽteſ s regula ⁊ ↄmunione eccleſie catholi / ce declinarũt ⁊ his qui ſanctarum ſcrip turaꝝ lumen ⁊ ſpiritualis populi gram ꝙ nouum teſtamẽtum vocat᷑ habẽ no⸗ luerũt quos quãta vt potui bꝛeuitate ꝑ ſtrinxi:tenẽda eſt a nobis chꝛiſtiana re ligio ⁊ eius eccleſie cõmunicatio q̃ ca⸗ tholice eſt ⁊ catholica nominat᷑:nõ ſo⸗/ lü a ſuis:veꝑ etiam ab hominibuſ inimi cis. Uelint enim nolintue ipſi quoq; et beretici ⁊ ſciſmatici quãdo nõ cũ ſuis ſu cũ extraneis loquuntur catholicã nihil aliud qᷓ; catholicã vocant:nõ enim poſ lunt inteligi niñ hoc eaʒ noĩe diſcernãt quo ab vniuerſo oꝛbe nũcupatur.huiuſ religionis ſectãde caput ẽ hiſtoꝛia ⁊ pꝛo phetis diſpẽſationis tẽpoꝛalis dinie p⸗ uidẽtie pꝛo ſalute generis humani ĩ et᷑⸗ nꝗ vitã refoꝛmãdi atq; reparandi. Que cũ credita fuerint mentem purgabit vi te modus: de dininis pꝛeceptis conſilia tus ⁊ idoneà faciet ſpiritualibus ꝑcipiẽ dis:que nec pꝛeterita ſunt nec futura: ſi codẽ mõ ſẽper manẽ᷑tia nulli mutabil. tati obnoxia.i.vni ipſi deo pr̃i ⁊ fulio e ſpũi ſcõ.Qua trinitare quÄtũ ĩ bac vitat datũ è cognita:oĩs intellectual ⁊ alał ⁊ coꝛpoꝛalis creatura:ab eadem trinita tę creatrice eẽ in quatũ ẽ ⁊ ſpetiẽ ſuam habẽ ⁊ oꝛdinatiſſime adminiſtrari ſine vlla dubitatione perſpici: vt alia parteʒs totius creature feciſſe intelligatur pr et aliã filius:⁊ alid ſpiritus ſanctus:ſed et ſimul oia ⁊ vnaqᷓ;que naturã pr̃em ſe/ ciſſe per filium in dono ſpiritus ſancti. Qmnis.n.res vel ſubſtantia vel eſſentia vel natura:vel ſi quo alio verbo meliuin enũciat᷑ ſimul hec tria habet:vt ⁊ vnuʒ aliquid ſit ⁊ ſpecie pꝛopꝛie diſcernatur a ceteris ⁊ reꝝ oꝛdinẽ nõ excedat.Quo cognito ſatis apparebit:quãtũ hõ aſſe⸗ qui põt quã neceſſarijs ⁊ ĩuictis ⁊ iuſtili legibus deo ⁊ dño ſuo ↄcta fubiecta ſit ex q illa omnia qͥ pꝛimo credimꝰ nibil niſi auctoꝛitatẽ ſicmi parti ſic intelligũ tur:vt videam eẽ certiſſima parti ſic vt videamus fieri poſſe:atq; ita fieri opoꝛ⸗ tuiſſe.Delemuiq; illos nõ credẽtes hee qui nos ante credẽtes irridere qᷓ; nobiſ⸗ cũ credere maluerũt. Nõ emim iam illa hominis ſaeroſancta ſuſceptio:⁊ virgi⸗ nis partus ⁊ moꝛs filij ði pꝛo nobiſ ⁊ re ſurrectio a moꝛtiis:⁊ in celũ aſcẽlio:et confeſſus ad dextera pr̃is ⁊ peccatoꝛuj abolitio:⁊ inditij dies:⁊ coꝛpoꝝ reſuſci⸗ tatio:cognita eternitate trinitat:t mu tabilitate creature creduntur tatũ: ⁊ ñ ẽt iudicant᷑ ad ſũmi dei miſericoꝛdiam quaʒ generi humano exhibet pertinere Sed quoniã veriſſime dictum ẽ opoꝛi multas hereſes eſſe:nt pꝛobati manike⸗ ſti fiant inter vos. Utamur etiaʒ iſto di uine pꝛouidentie benefitio.Ex his enim hominibus hererici fiunt qui etiã ſi eſ⸗ ſent in eccleſia nibilominus errarẽt euʒ aũt foꝛis ſũt plurimũ pꝛoſũt:nõ deꝑ do cendo ꝙ nec ſciunt:ſed ad veꝝ queren dũ carnales ⁊ ad verum aher ghhuͤͦa les catholicos excitàdo.ſũt eni in eccle ſia ſancta deo pꝛobati viri: ſed manife⸗ ti viri non ſunt inter nos qᷓ; din ĩperitie noſtre tenebꝛie delectati doꝛmire ma/ lInimus q; lucẽ veritatis itueri. Quaꝑꝑ multi vt dieʒ dei videant ⁊ gaudeant ꝑ bereticos de ſomno excitàt᷑. tamur igitur ẽt hereticis n vt eoꝝꝑ appꝛobemꝰ erroꝛes: ſed vi catholicã diſciplinam ad uerſus eoꝝ inſidias afferentes vigilãtio res ⁊ cautioꝛes ſcimus ẽt ſi eos ad ſalu tẽ reuocare nõ poſſumus.Credo aũt af futuꝝ deũ.ut ipſa ſeripiura pꝛecedẽte pi etate legentibus bonis.nõ adueriꝰvnaʒ aliq;: ſed aduerius ocẽs pꝛauas ⁊ falſas opiniões poſſit valere.Cõtra eoſ iñ po tiſſimũ ẽ inſtituta:qui duas nãs:vł ſub ſtantias ſinguł pꝛincipijs aduerſus ĩui⸗ cem rebelles eẽ arbitrant᷑.Oſtẽſi enĩ qͥ⸗ buſdã delectati nõ earũ quibus offeu/ duntur:ſed eaꝑ quibꝰdelectãt᷑ volũt eẽ auctoꝛẽ deũ.Et cũ ↄſuetudinẽ ſuà vin/ cere nequeat iã carnalibus laqueis irre titi:duas aĩas eẽ invno coꝛpoꝛe c exiſti maàt. Unã oe deo que naturaliter h̊ ſit gð ipſe alterã de gente tenebꝛaꝑ quam deus nec genuent nec fecerit nec pꝛotu lent nec abiecerit ſed que ſuã vitã: ſuaʒ terrã:ſuos fetus ⁊ aĩalia: ſuũ poſtremo dabuerit regnũ ingenitũq; pꝛincipium ſed quodam tẽpoꝛe aduerſus deũ rebel laſſe.Deũ aũt qui aliõ qð faceret ñ hr̃t 2 quõ alit᷑ poſiet hoſti reſſtere nõ iue⸗ niret:ueceſſitate oppꝛeſſũ miſſiſſe hue a nimã bonã ⁊ quadã particulã ſue ſub/ ſtatie: cuius ↄmiſtione atque miſeria: hoſte ſẽperatũ eẽ ſomniãt ⁊ mũdũ fa/ bꝛicatũ:neq; nüc opiniões eoꝝ refelimꝰ qð parti iã fecinꝰ:parti q;tũ deuꝰ ſiue⸗ rit faciemus:ſed in h oꝑe quõ aduerſu s eos fides catholica tuta ſit: ?⁊ quomõ n ꝑturbent animũ ea quibꝰ ↄmoti hoĩes religione ſtégere vel in eoꝝ cedũt ſententia roͤnibꝰ quas dñe donare dignatur quãtũ poſſumꝰ ömo ſtramus illis ſane in pꝛimis tenẽ te vol lo qui bene noſti aium meũ nò h̊ fugi? de arrogãtie gra q̃ñ ſolẽniter dicere qͥe quid in his litteris erroꝛis inueniri pote rit h̊ ſolũ mibi eè tribuẽdũ.quicquid ãt venꝝ ⁊ ↄgruenter expoſitũ:vni oĩu bono rũ munerũ largitoꝝ deo.Qudobꝛẽ ſit ti bi mãĩfeſtũ atq; ꝑceptũ nuilũ erroꝛẽ in religione ee potuiſſe.ſ aia pꝛo deo ſuo nõ coleret aiam aut coꝛpus aut fantaſ mata ſua aut boꝝ alqᷓ duo ↄiũcta: aut certe ſimul oĩa:ſed in hac vita ſocietati generis humãiſine oolo tẽpoꝛalit con gruẽs eterna meditaretur. vnũ deũ co/ lens qui niſt permaneret icõmutabilis: nullã mutabilis natura remaneret.mu tare aũt aĩaʒ poſſe nõ quidẽ localii:ſed tñ tꝑaliter ſaio affectionibus quiſq; co⸗ gnoſcit.Coꝛpus aũt ⁊ tẽpoꝛibuſ ⁊ locis eẽ mutabile cernis aduertere facile ẽ fa taſmata pono nihil ſi alið q; de ſpecie coꝛꝑis coꝛpoꝛeo ſenſu attracta figmẽta gque memoꝛie mãdare vt accepta ſüt vel partiri vel multiplicare vel Zhere vel oꝛ inare vel perturbare: vt quolibet mò figurare cogitãdo facilli/ mũ eſt. Sed cũ veꝑ queni᷑ cauere ⁊ vi⸗ tare difficile.nõ gᷓ creature poti qᷓ crea toꝛi fuiamus nec euaneſcam i cogita⸗ tionibꝰ nr̃is ⁊ hec perfecta religio c: Et no eni creatoꝛi adherẽtes: ⁊ nos eterni tate afficiamur neceſſe ẽ. Sʒ quia h̊ aĩa peccatl ſuis obꝛuta ⁊ iplicata ꝑſe ipᷣaʒ videre ac tenere nõ poſſet nullo in rebꝰ bumanis ad oiuina capeſcẽda intpoſi⸗ to gradu per quẽ ad dei ſimilitudinem a trena vita hõ mitteret᷑: inefabili mifi⸗ coꝛdia dei ⁊ tẽpoꝛali di pẽſatiõe ꝑ crea rurã mutabilẽ: ſz tñ eternis legibus vᷣi ctẽ:ad ꝑmemoꝛationẽ pꝛime ſue ꝑfecte etere ſoihde oſtriste cognoen ſhnate taces lowocks denöſtt clapern onos unes Congen dinnn leot g. eai Noͤnh en ecc ſrehpe⸗ dohec⸗ Wi eat inße GGpo larit cn noe ĩſt bib eſſent fuice Dtad Che n nöpe Mlci en ur ee n wüie Mägtt W nhiiſn N Witir Aiwe elinn mnr! ntne iii⸗ t ſa reſpuere ⁊ mibi qui hõ ſuʒ ignoſce. q̃ dubis crede:donec aut reſpuẽda eẽ aut vera eẽ aut ſemꝑ credẽda eẽ del rõ do⸗ ceat vł pꝛecipiai auctoꝛitas. Intẽde igr in h̊ que ſequunt᷑ dili q nature partiʒ ſingulis boibus:partiʒ So ipſi bomunũ generi ſubuenit᷑. Ea eſt noſtris tẽpoꝛib chꝛiſtiana religio quã cognoſcere aut ſequi ſecuriſſima ⁊ cer⸗ tiſſima ſalus eſt. Deffendi aũt aduerſus loquaces ⁊ apperiri querentibus mul⸗ tis modis põt oĩpotẽti deo ipſo ꝑ ſe ipʒ demõſtrãte:que va ſunt ⁊ ad h̊ intuen da ⁊ percipienda:⁊ bonas volũtates et vonos angelos:⁊ quoſiibet hoĩeſ adiu Rante. Eo mõ auũt quiſq; vtit᷑ quẽ videt congruere his cũ quibus agit.ego itac; diu multũq; ↄſiderãs quales oblatran tes ⁊ quales querẽtes exꝑtus ſũ vł qᷣlis ipſe cũ latrate ſine ↄquererẽ ſueri. Hoc mõ mihi putaui. Que va ecẽ ꝑſpexeris te ne:⁊ ecc leſie catholice tribue. Que fal/ 1 ter ⁊ pie qua: t potes: Lales enĩ adinuat deus. Nul la vita eſt que nõ ſit ex deo: qꝛ deus vti gqua vita in quaniũ vita omalũ ẽ. ſed in qhtum vergit ad moꝛtẽ. Moꝛs aut vite nõ eſt niſ nequitia que ab eo ꝙ nec qſ⸗ q; ſit dicta ẽ.Et iõ nequiſſimi hoĩes ni/⸗ bil hoiĩes appallat᷑. Uita g volutario ðᷣ ſfectu deficies: ⁊ ab eo qui eà fecit:⁊ cuiꝰ eſſentis fruebatur:⁊ volẽs ) dei legem frui coꝛpoꝛibus quibꝰ eã deꝰ pfecit:ver⸗ git ad nihilũ ⁊ H̊ eſt nequitia. Nõ quia coꝛpus iã nihil ẽ.nã ⁊ ipſũ hẽt aliquam cõcoꝛdiã partiũ ſuaꝑ ſine qua oĩno eſſe nõ poſſet.Ergo ab eo factum ẽ ⁊ coꝛpꝰ gqui oĩs concoꝛdie caput eſt. habet coꝛ⸗ ſus nihil eẽt. gille ẽ et coꝛpoꝛis cõduoꝛ a quo pax oĩs ?᷑ ⁊ qui foꝛma ẽ ĩ fabꝛica ia ai q; omniũ foꝛmoſiſſmma.bẽt aliquã uera ſpeciem ſine qua coꝛpus nõ coꝛpus. ſi g queritur quis inſtituerit coꝛpus: ille queratur.qui eſt oium ſpecioſuſſimus. Omnis.n.ſpecies ab illo ẽ. Quis ẽ autẽ H niſ deus vnus vna veritas:vna ſalus omniũ:⁊ pꝛima atq; ſumma eſſẽtia exqᷓ eſt omne quicquid è in quatũ ẽ bonuʒ c.Et ideo ex deo nõ ẽ moꝛs:nõ enim de us moꝛtẽ fecit nee letatur in ꝑditiõe vi⸗ noꝝ quoniã ſumma eentia fecit eſſe oẽ qð vnde ⁊ eſſentia dicitur: Moꝛs auteʒ nõ eẽ cogit quicquid moꝛitur in quãtuũ moꝛitur. Nã ſi ea que moꝛiunt penitꝰ moꝛerẽtur:ad nihilu ſine dubio peruẽi⸗ rent.ſed tantum moꝛiuntur quantum minus eẽ participãt:Quod bꝛenius ita dici põt.tanto magis mo.iuntur quãto minus ſunt.Coꝛpus aũt minus è quaʒ dita quelibet: qm q;tulũcũq; manet in ſpecie:per vitã manʒ:ſine qua vnũquoʒ aĩal:ſine qua vninerſa mũdi natura ad miniſtratur. Coꝛpus ꝗᷓ magis ſubiacet moꝛti ⁊ ideo viciniꝰ eſt nibilo. Quaꝑp vita que fructu coꝛpoꝛis delectata ne gligit deù inclinatur ad nihilũ ⁊ iſta eſt nequitia. hoc autẽ ſacto vita carnalis ⁊ terrena efficitur ⁊ ob h̊ ẽt caro ⁊ terra nominatur:⁊ q;diu ita ẽ regnũ dei non poſſidebit ⁊ eripiet᷑ ei qð amat.Id eniʒ amat qd ⁊ minꝰ eſt qᷓ; vita qꝛ coꝛpus ẽ ⁊ ꝓpt ipſũ peccatũ qð amat᷑ fit coꝛupꝑ tibile vt fluèdo de ſerat amatoꝛẽ ſuũ:qꝛ ⁊ ille h amãdo deſeruenit deũ. Pꝛecep⸗ ta eni eiꝰ neglexit dicẽtis.hoe mandu⸗ ca ⁊ hoc noli.trahitur ergo ad penaſqꝛ inferioꝛa diligendo in egeſtate volupta tum ſuarum ⁊ in dolonbue apud infe⸗ ros oꝛdinatur¶ Quid eſt enim doloꝛ qͥ dicitur coꝛpoꝛis:niſi coꝛꝛuptio repẽtia ſalutis ei us rei quã male vtẽdo anima lia coꝛuptionibus obnoxiauit: Quid eſt ait dolo 2 qui vicitur. antmi uſ ca⸗ öWe vera. citenim eẽntia nihilũ: ? ſic abſoꝛbetur ere mutabilibꝰrebꝰ:quibus frueba tur aut frui ſe poſſe ſperabat:Ex hoc ẽ tutũ dguod oicit᷑ malũ. i. peccatũ ⁊ pena pec/⸗ cati. Si at dũ ĩ hoc ſtadio vite bumane anima degit: vincat eas quas aduerſaz ſe nutrinit cupiditates:fruẽdo moꝛtali F bus: ⁊ ad eas vincèdas gratia dei ſe ad/ inuari credat:mente illli ſeruiẽs:⁊ bona voluntate ſine vlla dubitatione repara bitur:⁊ a multis mutabilibꝰad vnũ cõ⸗ mutadile reuertet᷑:refoꝛmata per ſapiẽ tiã nõ foꝛmatã:ſed per quã foꝛmatur vniuerſa:frueturq; deo per ſpiritũ ſan⸗ ctũ:qui ẽ donũ dei. Ita fit bõ ſpiritnał omuia indicãs:vt ipſe a nemine indicet diligens dominũ deũ ſnũ in toto coꝛde ſuo ⁊ ĩ tota aĩa ſua ĩ tota m̃te ſua ⁊ dili gens ꝓximũ ſuũ nõ carnaliter:ſed tãqᷓ; ſeipſũ:ſe ãt ſpiritualiter diligit:qͥ ex toto qud in eo viuu deũ diligit. In his enĩ duobꝰpꝛeceptis tota lex pẽdet⁊ pꝛophe te inde iã erit cõſequẽs vt poſt moꝛtem tẽpoꝛelẽ quà debemꝰ pꝛimo peccato tẽ poꝛe ſuo atʒ oꝛdine ſuo hoc coꝛpus re⸗ ſtituat᷑ pꝛiſtine ſtabilitati quà nõ per ſe bẽbit ſʒ ꝑ animã ſtabilitã i ðo q̃ rurſus nõ per ſe ſtabilitur: ſed per deũ quo fru ſtur. IJdeoq; amplius qᷓ; coꝛpus vigebit coꝛpus enĩ ꝑ ipſà vigebit:⁊ ipſa per ĩcõ mutabilem veritatẽ qͥ filius dei vnicus t᷑:atq; ita ⁊ coꝛpus per ipſũfiliũ dei vige bat:qꝛ oĩa per ipſũ.Dono ẽt eius q aĩie dDdati.i.ſcõ ſpũi:nõ ſolũ aĩa cni dat᷑ vt hlua: ⁊ pacata ⁊ ſcã fit:ſed ipſũ ẽt coꝛ/ pus vinificabit᷑:eritq; in natura ſua mũ diſſimũ. Ipſe.n.dixit mũdate que imntus ſunt:⁊ ea que foꝛis ſunt mũda erũt.Di⸗ cit ⁊ apoſtolus:viuificabit ⁊ moꝛtalia coꝛꝑa veſtra per ſpiritũ manẽtẽ ĩ vobis Ablato ergo peccato auferetur ⁊ pena peccati: ⁊ vbi ẽ malũ:vbiẽ moꝛs cõten tio tua: dbi ẽ moꝛs aculeus tuuo. Uin moꝛs in victoꝛia: nec aliquid ſcificatis malus angelus oberi.qui diabolus dĩ qꝛ ⁊ ipſe ĩquatũ angelus e:nõ ẽ malue: ſed iquãtũ peruerſus pꝓpꝛia voluntate. atẽdũ ẽ enim angelos natura eè mu tabiles:ſi ſolus de c ĩcõmutabilis:ſʒ ea volũtate qua magis deũ qᷓ ſe diligunt: firmi ⁊ ſtabiles manẽt ĩ eo ⁊ frnũt ma⸗ ieſtate illiꝰ:ei vni libẽtiſſime ſubchti. l le at angelus magios ſeipſũ qᷓ; deũ dili⸗ gẽdo:ſubditus ei eẽ noluit ⁊ intumuit per ſuperbiã:⁊ a füma eèntia defecit et lapſus t.Et oa hoc minꝰẽ qᷓ; fuit.qꝛ es quo min erat frui noluit:cũ magis vo⸗ luit ſua potẽtia ſui qᷓ; dei. Quẽqᷓ; enim nõ ſũme tamẽ apliꝰerat:qñ eo qð ſum me ẽ fruebat᷑ qm deꝰſolus ſũme ẽ. Quic q̃d ãt minꝰẽ qᷓ; erat:nõ inqudtũ ẽ: ſʒ in quãtũ minꝰẽ:malũ ẽ.o n.q minusẽ qᷓ; erat:tẽdit ad moꝛtẽ. Quid t mirũ ex ðfectu ĩopia ⁊ex iopia ĩnidẽtia:q̃ di abolꝰ: vtiq; olabolꝰc᷑. Defect at iſte qᷓ peccatũ vocat᷑:ñ tãq; febꝛis innitũ oc⸗ cuparet:recte iniuſta pena videret᷑:que peccatẽ cõſeqnn:⁊ que danatio nũcu pat. Nüc vero vſq; adeo ita peccatum voluntariũ ẽ molimn:vt nullo modo ſit peccatũ ſi nò ſit volũtariũ.Et B qdè ita manifeſtũ ẽ:vt nulla hic doctoꝛũ pau citas:nulla illinc ĩ doctoꝛũ turba diſſen tiat. Quare ant negddũ è peccatũ com mitti:aut fatẽdũ ẽ voluutate committi Nõ at recte negat peccaſſe animã: qui ⁊ penitẽdo ed coꝛngi fatetur: ⁊ veniam penitẽti dari:⁊ perſeuertẽ ĩ peccatis:iu ſta lege dei daànari. Poſtremo ſi nõ vo lũtate male facimus: nemo obiurgan dus ẽ oĩno:aut monẽdꝰ. Quib ſublat chꝛiſtiana lex ⁊ diſciplina oĩs religiõis anferatur neceſſe ẽ: Uolũtate ergo pec catur:⁊ quoniam peccari nõ dubiuʒ ẽ. geche moli ſenos ſeiſen ſoipe ſaeſe ſrrinn deuse lſept ſ dero⸗ ſime nnss inn ſyrri Pon itſpaee ngeop lonaee ſſetnu Oeo üſs⸗ ſoſtpee ſinat ſiust ie fisyol latis tein fogen nommm mhnaen ſliien nec N li nien Hode tt rigti ngh guein git wiofig AEn. A 8 religione Rec B qdẽ onbitàdũ video:habere ani Inas liberũ volüratis arbitriũ. Lales.n. feruos ſuos melioꝛes eẽ deus iudicauit n ei ſertirent liberaliter. Qòͤnullo mõ fieri poſſet:ſi non volimtate: ſʒ neceſſi tate ſeruirẽt:liberaliter igitur deo ãgeli ſeruiunt.nec hoc deo:ſed ipns ꝓdeſt. Deus enim bono alterins nõ ĩdiget: qꝛ à ſeipſo ẽ:ꝙ autẽ ab ipſo genitum è id ipſũ ẽ qꝛ nou factũ ſed genitum. Illa dero que facta ſunt:eius bono indigẽt ſũmo.ſ.bono ideſt ſnmma eẽntia. Mi nus ãt ſunt qᷓ; erãt:cũ per aĩe peccatuʒ minus ad illũ mouet᷑:nec tamè penitꝰ fſepardãtur:nã oĩno nulla eẽnt:qð autẽ affectibus cõtingit anime hoc locis coꝛ poꝛi, Nà illa motiet᷑ voluntate: coꝛpns d]dt ſpacio. Qõ autẽ homini a peruerſo angelo perſua um dr̃:⁊ ad hoc vtiq; vo luntate conſenſi. Nãa ſi neceſſ tate id ſe eiſſet nullo peccati crimine teneretur. Oðò vero coꝛpus hominis cnʒ ante pec catũ factũ eẽt:in ſuo genere optimum: poſt peccatũ factũ ẽ ibecilloſũ: ⁊ moꝛti ðõſtinatũ:qᷓ;qᷓ; iuſta vindicta peccat ſiti plus tamè clemẽtie dei ;ʒ ſeueritatj on dit. Ita enim nobis ſuadetur a coꝛpo ris voluptatibꝰad eternam eẽntiã veri tatis amoꝛè noſtrũ opoꝛtere conuerti. ⁊ iuſticie pnlchꝛitudo cum benignita tis gratia concoꝛdans:vt quoniam bo noꝛum inferioꝛũ dnlcedine decepti ſu mus:amaritudine penarũ erudiamur. Nã ita etiam noſtra ſupplicia diuina ꝓuideutia moderata ſunt:vt in hoc coꝛ poꝛe coꝛꝛuptibili ad inſticiã tẽdere lice ret ⁊ depoſita oĩ ſuꝑbia:vni deo vero collũ ſubdere:nihil de ſeipſo fidere: ilii. vyni ſe regẽdũ tuendũqᷓ; cõmittere. Ita ipſo duce hõ bone volũtatis moleſtias buius vite in vſum foꝛtitudinis vertit. In copia vo voluptatũ pꝛoſperiſq; ſue ceſſibꝰ tpoꝛalium tperdtid ſud ꝓbat ⁊ roboꝛat:acuit in tẽptationibꝰ pꝛudẽ tiam:vt non ſolum in eas nõ inducatur ſed fiat etiam vigilantioꝛ æ in amoꝛem veritatis que ſola non fallit ardẽètioꝛ. Sed cũ oĩbue modis m̃deatti animis deus ꝓ tẽpoꝛũ opoꝛtunitatibus que mi ra ſapientia eius oꝛdinantur. De qinbꝰ ãt non eſt tractãdũ aut inter pios per fectoſq; tractdũ ẽ:nullo mõ beneficẽ tins conſuluit generi hbumano qᷓ; cum ipſa ſapientia dei.i. vnicfiliꝰ cõſubſt tialis patri:⁊ coeternꝰtotũ hominẽè ſu ſcipere dignat ẽ:⁊ verbũ caro faciuʒ ẽ: ⁊ habitauit in nobis. Ita enim demon ſtrauit carnalibus ⁊ nõ valẽtibus itue ri mente ueritatem:coꝛpoꝛeiſq; ſenſibꝰ deditis:qᷓ; excelſũ locũ inter creaturas hẽbat humana natura ꝙ non ſolũ niſi biliter:nã id poterat:⁊ ĩ aliquo ethereo coꝛpoꝛe ad noſtrorũ aſpectuũ tolleran tia temperato:ſed hoĩbꝰ ĩ vo hoĩe appa ruit. Ipſa enim natura ſuſcipiẽda erat: que liberanda Et nequis foꝛte ſexus a ſuo creatoꝛe ſe cõceptũ putaret nirim ſuſcepit natũ ex femĩa. Nihil egit ui: ſʒ oĩa ſuadẽdo ⁊ monendo. Ueteri quip pe ſeruitute traàſacta tẽpꝰ libertatis illu xerat:⁊ oppoꝛtune ià boĩ ſuadebat᷑: atʒ ſalubꝛiter qᷓ; libero creatus eẽ arbitrio miraculis concilianit fidẽ doeo:qui ĩ eo erat paſſione hominis quem gerebat. Itaq; loquẽs ad turbas ut dens:nunci atam ſibi matrem negauiiſꝛ tamẽ ĩ ena gelium loquit᷑. Puer parẽtibus ſnbdi tus erat. Doctrina enim veꝰapparebat etatibus homo.Idẽ aeuã in ninũ con nerſurus nt ðs dicit. Recede a me muli er inquit:qͥd mihi ⁊ tibi ẽ᷑: nõdũ uenit hoꝛa mea. Cũ ãt neniſſet hoꝛa:qua uit bõ moꝛeret᷑: de cruce cognita matrè cõ mẽdauit diſcipulo quẽ pꝛe ceteris dul reiigione gedat:fatellites voluptatũ diuitias:ꝑni ciole populi appetebant:pauꝑ eẽ volu itibononbus ⁊ imperijs inbiabant. rex hieri voluit. Carnales ſuos filios ma/ gnũ bonũ ptnabat:talẽ cõiugiũ pꝛolẽ⸗ eʒ contẽpſit: cõtumeli is ſuperbiſſune bonebãt: omne genus cõtumeliarũ iu ſtinuu. Initnias iutollerabiles eẽ arbi⸗ trãtur. Que maioꝛ ĩiuria ẽ qᷓ; uſtũ inno cẽtẽ dãnari: ooloꝛes coꝛpoꝛiſ execrabã tut:flagellatus atʒ crucia tus cẽ. Moꝛi metuebant: moꝛte mactatꝰ EIgnomi⸗ nioſſſunũ moꝛtis genus crucẽ putabat crucifixus ẽ. Omniaq; habere cupiẽtes nõ recte viuebamꝰ: carẽdo vilia fecit: Omniaq; vitare cupiẽtes:a ſtudio de/ niabam veritatis:perpeciendo deiecit. Põ enum vllũ peccatu cõmitti põt niſt ũ appetũtur ea que ille ↄtẽpſu: aut fu giunt que ille ſluſtinui. Lota itaq; vita eius in terris per bominẽ quẽ ſulcipere dignatus ẽ diſciplina nobis moꝛuʒ fuit NReſurrectio eius vero a mortuis: nihil boĩs perire nature:cũ oĩa ſalua ſini 50 ſatis indicauit vt quẽadmodũ cũctaſſer niant ſuo creatoꝛi niue ad vindictà pec⸗ catoꝛũ:ſiue ab bominis liberationem: q;q; facile coꝛpus aĩe Fuiat cũ ipſe ſubij citur oeo. Quib perfeciis nõ ſolu nulla ſubſtãtia malũ e: fieri nuncq; põt: ſed &t nullo malo afficit. Qd fien per pec/ catu:⁊ vindictà potuit.Et hec E dilcipli na naturalis xpianis min? itelligẽtidꝰ plena fide digna: inteligẽtib at oiuz er rorẽ purgata. Ja vero ipſius totius OoO ctrine modue: partim apertiſſimis rõ/ nibus partim nimiluucdinib:i dictis: in factis: in ſacramẽtio: ad ocʒ aie iſtructi onẽ:exerciationẽq; accõmodatꝰ:quid aliua q; rõnalis oilcipline regula iple/ ait? Nã a myſterioꝝ expoſitio: ad ea oi girur: que apertiſſune viets ſunt. Et ſi ea tiñ̃ eènt que facile itelligantur nee Rudioſe querererea:net᷑ ſuauiter iueni⸗ ret᷑ veritas. Neqʒ ſi eẽnt in ſcripturis ſia cramẽta: ⁊ in ſacramẽtis nõ eent ſigna cula verit atis:ſatis cũ cognitione actio conueniret. Nunc vero qm pietatis ti⸗ moꝛe inchoatur charitate perficit᷑: po / pulus timoꝛe conſtrictꝰ tẽpoꝛe ſeruitu tis in ve:eri lege:multis ſacramtis one rabatur. Poc.n.ilalibvtile eratad deñ derãd gratiam dei:que per pꝛopheias ventura canebat᷑.Que vt venit ab ipſa dei ſapiẽtia:boĩe aſſũpto:a quoi liber⸗ tatẽ liberati ſumꝰ:pauca ſacramẽta ſa⸗/ luberrima conſtituta ſunt que ſocieta⸗ tẽ xpᷣiani populi:hoc ẽ ſunbvno deo li / dere multitudinis contiuerent. Multa vero que populo bebꝛaico:boc eſt ſub vno eodẽ deo ↄpedite multitudini erat ipoſita ab actiõe remota ſũt ĩ fide atq; interpꝛetatione rema ſerũt. Ita nüc nec ſeruiliter alligat ſed exercẽt liberaliter animũ. Quiſquis at ideo negat virucq; ſacramẽtũ ab vno deo eẽ poſſe:qꝛ non eiſdẽ ſacramẽtis tenet᷑ populus noſter quibꝰ iudei te ſbatur:vel adbuctenen tur pòt dicere nõ poſſe fieri:vt vnus pi familias iuſtiſſim :aliud iperet his: qui bus ſeruitutẽ durioꝛ ẽ vtiiẽ iudicat. Ali ud eis quos in filioꝛũ gradũ adoptare dignatur: Si at pcepta vue monel:qna ſi in veteri lege minoꝛa lüt: i enangelio maioꝛa: ? ideo putdtur nõ ad vnu veuʒ viraq; pertinere põt qui boc putat per/ turbari: ſi vnus medicue: alia per ſnin ſtrooſuos ibecellionb:alia p ſemetipſu dalẽtioꝛibꝰ pꝛecipiat ad reparand vel obtinẽdã ſalutem. Ut enim ara medici ne: cũ eadẽ maneat: ner vllo pacto iyſa mutet: mutat tñ ptecepta lguẽtib iqʒ zmntabilis é noſtra valitudo. Ita vina puidentia:cũ ſit ipſa omnino incomm⸗/ ehlkre tmrn nbnt niaf icgint giſn mt; win uen uſtn ußih in utun nins: mut abili tũ creature varie ſubuenit: et ꝓ diuerſitate moꝛboꝛum:alijs alia iuet aut vetat: vt a vitio vnde moꝛs ĩcipit: ⁊ ab ipſa moꝛte ad naturà ſuã:⁊ eẽntiam ea que deficlũt ⁊ ad nibilũ tẽdũt redu/ cat ⁊ firmet. Sed dicis mihi. Quare de ficiunt:quia mutabilia ſunt:quare min tabilia ſuut:qꝛ nõ ſũma ſunt.Quare nõ ſüma ſũt:qꝛ inferioꝛa ſunt eo a quo fa cta ſant. Quis ea ſcit:qui ſume t᷑.Quis bic ẽ: Deus icũmutabilie trinitas: quo niã ⁊ per ſũiuã ſapiẽtiã ea fecit:⁊ ſũma benignitate conſeruat. Cur ea fecit: vt eſſent. Ipſũ enim quatulũcũq; eſſe bo num eſt quia ſũmũ bobũ ẽ ſume eẽ. Unge fecit ex nibilo quonia quicqᷣd ẽ qᷓ;tulacũq; ſpecie vt ſit:neceſſe ẽ. Na et ſi minimũ bonũ tamẽ bonũ erit:⁊ ex ðo erit. Nã qm̃ ſũma ſpecies ſummũ bo nũ :minima ſpecie minimũ bonũ eſt. Omne ãt bonũ:aut deus aut eſt deo ẽ. ergo ex deo ẽ minima ſpecis etiã. Sane ãt quod de ſpecie:hoc etiam de foꝛma dici poteſt:neq; enim fruſtra tã ſpecio ſiſſimũ:qᷓ; etiã foꝛmoſiſſimũ i laude po nitur. Id ergo ẽ vnde fecit deus oĩn:ꝙ; nullã ſpeciem habet:nallamq; foꝛmaʒ ep nihil ẽ:ẽ aliud q; nihil. Naʒ ulud qð i cõ paratione perfectoꝛum infoꝛme di citnr ſi habet aliquid foꝛme:quãuis exi gnũ:quãuis inchoatum mundũ ẽ nihil ac per hoc id quoq; inquatũẽ noẽ niñ ex deo. Quapꝛopter etiam ſi oe alqua ifoꝛmi materia factus eſt mundus:hec ipſalfacta ẽ de omnio nibilo. Naʒ ⁊ qõ mundum foꝛmatum eſt:tamen aliquo modo vt foꝛmari poſſit inchoatum eſt dei beneſi io foꝛmabile ᷑. Bonnmẽt.n. eẽ foꝛmatum. Nullum ergo bonũẽ et capacitas ſoꝛme:⁊ ideo bonoꝛum oĩiuʒ actoꝛ qui pꝛeſtitit foꝛmam:ipſe ſecit eti am poſſe fomari. Ia omne quod eſt inquantnm ẽ: ⁊ omne quod nõdum ẽ — inquantum eſie poteſt:ex deo hẽt.Qd alio mõ ſic dicitur.omne foꝛmatũ inq; tum foꝛmatum eſt. ⁊ omne quod non dũ foꝛmatum eſt: inquantum foꝛmari poteſt ex deo babct. Nulla at res obti uet integritatem nature ſue nin in ſuo genere ſalua ſit: Ab eo autem oĩs ſalus a quo ẽ omue bonũ:⁊ oẽ bonũẽ deo ẽ. ſalus igitur oĩs ex deo. HPinc autemcui oculi mentis patent nec pernitioſo ſtu dio varie victoꝛie caligat:atq; turbant facile ĩtelligit oĩs que viciantur ⁊ moꝛi unt᷑:bona eẽ:qᷓ;q; ioſum vicium ⁊ ipſa moꝛs malũ ſit. iſ enim ſalute aliqᷓ pꝛi narẽt᷑.non eis nocere viciũ vel moꝛs: ſʒ ſi nõ noceret viciũ vel moꝛs nullo mõ eẽt vitiũ. Si ergo ſaluti aduerſat᷑ vitiu⸗ ⁊= nullo dubitãte ſalus bonũ eſt bona omnia ſunt qͥbus aduerſat᷑ vitũ: ⁊ niuul lo dubitãte ſalus bonũ ẽ bona oĩa ſũt qbus aduerſat᷑ vitiu Qnibꝰãt adnerſat nitiũ iĩtãtũ ipſa viciãt᷑. bona ſũt g q̃ vici ant: ſʒ iõ viciat᷑ qꝛ nõ ſũma bonaſunt. Que igr bona ſũt ex ðo ſũt Q nõ ſũma bona ſũt nõ ſũt ðs.bonũ g qð viciari ñ põt ðs c. Ceta ãt bõa ex ipio ſũt:q̃ ꝑ ſe ipſa pnit viciari:qꝛ ꝑ ſeipia mihil ſũt.per ipſũ ãt ꝑti nõ viciat᷑.pᷣtiʒ viciata ſanãt᷑. ãt ĩtãtũ pᷣmũ aie rõnal volũtas ea ſaci endi qͥ uetat ſũma ⁊ ĩtima vitas.Ita hõ ð paradiſo ĩ ̊ ſeculũ expulſue c.i.ab et nis ad tꝑalia ⁊ a coploſis ad egena:a ſu mitate ad iferna. Nõ g a bono ſubſtan tiali ad malũ ſubſtatiale qꝛ nulla ſub ſtãtia malũ ẽ ſʒ a bono ct᷑no ad bonuz tꝑale a bono ſpũalit ad bonũ carnale a bono itelligibili.ad bonũ ſẽſibile a bo no ſũmo ad bonũ ifimũ. Eſt igr̃ quod dã honũ qð ſi oiligat aia ronal peccat. qꝛ ĩfra illã oꝛdiatũ ẽ qre ipʒ pccm̃ malũ Eñ ea ſubſtatia q̃ peccãdo diligit᷑nõ g arboꝛ illa malũe.qͥ ĩ medio ꝑadiſi plan tata ſcribitur: ſed diuini pꝛecepti trani⸗ grefio. Que eum conſequentẽ iuſtã bʒ damnationẽ.ↄtingit ex illa arboꝛe que contravetitum facia ẽ vignoſcẽtia bo⸗ ni ⁊ mali:quia cũ ſuo peccato aia fuerit iplicata luẽdo pces viſcit:qͥd interſit ĩ⸗ ter pꝛecepta qo cuſtodire noluit.⁊ pec catuʒ qð fecit:atq; H̊ͥ mõ malũ qð cauẽ do no didicu. oiſcit ſentiẽdo ⁊ bonũ ꝙ nõ obtẽperaãdo minus diligebat ardẽ/ tius diligit cõparãdo.Uiciũ g aie eſt ꝙ fecit ⁊ difficultas pena ẽ ex vicio:quam patitur ⁊ hoc ẽ totũ malũ.facere autem ⁊ pati nõ ẽ ſubſtatia. Quapꝛopter ſub/ ſtantia nõ ẽ malũ ſic enĩ nec aqua ma⸗ lũ ẽ nec aĩal qð viuit in aere nÄ iſte ſub ſtantie ſunt ſʒ malũ ẽ pꝛecipitatio volũ taria in aquã:⁊ ſuffocatio quã merſus patit᷑. Stilus ferreꝰ alia parte qua ſcri/ bimus: alia qua deleamuſ a fabꝛo factꝰ Eẽ ⁊ in ſuo genere pulcher ẽ:⁊i vſũ noſtꝝ acõmodatus.ac ſi quiſpiã ea parte ſcri bere qua oeletur ⁊ ea velit delere q̃ ſcri bitur.nlło mõ ſtillũ malũ fecerit cũ ipᷣʒ factũ iure vituperet᷑.Qo ſi coꝛꝛigat erit malũ.Siqͥs repẽte meridianũ ſolẽ ĩtu⸗ eatur reꝑcuſi oculi turbabuntur. Non ideo aũt ſol malus erit.aut oculi nullo modo:ſunt enĩ ſubſtantie:ſed maluʒ ẽ inoꝛdinatus aſpectus: ⁊ ipſa que ↄſeqᷣt᷑ perturbatio.Qð malũ non eri cũ oculi fuerint recreati ⁊ lucẽ ſuã congruẽt᷑ aſ pexerit. Neq; cũ eadẽ lus que ab ocu⸗ los ꝑtinet pꝛo lnce ſapientie que ad mẽ tẽ ꝑtinet colitur ipſa fit malũ ſed ſuper ſtitio malũ ẽ qua creature poti qᷓ; crea toꝛi uitur. Quod malũ oino nullũ erit cũ aĩa recognito creatoꝛe ipᷣi vni ſe ſub iecerit:⁊c. xꝑ eũ ſubiecta ſibi eſſẽutia ſub iẽta ꝑſẽſerit.ita oĩs coꝛꝑea creatura ſt tmmõ poſſideat ab aĩa q diligi deuʒ bo nũ ẽ infimũ:⁊ in genere ſuo pulerioꝛ:q; foꝛma ⁊ ſpecie contineat᷑. Si aũt diliga “ cio:fu oĩs natura coꝛpoꝛea. 2 lomonem dicitur ¶ Nanitas vanita⸗ tur ab aia que negligit deum: nec ſiqdẽ malũ fit ipſa:ſed qin peccatũ malum ẽ quo ita diligitur: nit penal dilectoꝛi ſuo. ⁊ eum implicat erumnis:⁊ paſcit falla cibus voluptatibus:quia neque perma nent:neq; ſaciant: ⁊ roꝛquẽt doloꝛibꝰ Quia cum oꝛdinem ſuũ peragit pulcra mutabilitas tempoꝛum deſerit amantẽ ſpecie concupita:⁊ per cruciatũ ſentien tis diſcedit a ſcennbus ⁊ erroꝛibus agi tat:vt hãc eẽ pꝛimã ſpetiẽ putet que oiʒ infima eſt natura.ſ. coꝛpoꝛea quaʒ per lubꝛicos ſenſas caro male data nuncia uerat:⁊ cum aliquid cogitat intelligere ſe credat umbꝛis illuſus fantaſmatum. quand o autem non tenens integre di/ uine pꝛouidentie diſciplinam ſed tener ſe arbitrans:carui reſſtere conatdr vſ/ q; ad iuiſbiliũ rerum imagines ꝑuene rit.⁊ lucis huins qua certis termiuiſ cir conſcriptã videt:immẽſa ſpacia cogita⸗ tiõe ſoꝛmat inauiter:⁊ banc ſpecieʒ ſibi future inbabitationis pollicet᷑: neſciẽs oculoꝝ cõcupiſcẽtiam ſe trabere ⁊ cum boc mundo ire velle extra mundu:quẽ pꝛopterea ipſum eſſe non putat:qꝛ eiuſ clarioꝛem parte per infitum falſa cofę it gitatione diſtẽdit Quod non ſolum de bac luce:ſed eitam de aqua poſtremo de vino:de melle:de argento:de auro ðᷣ ipſis denique pulpis:vel ſanguine vł oſ ſibus quoꝛunlibet animalium: ⁊ ceterii⸗ huiuſcemodi rebꝰ facillime fieri poteſt. Nil enim eſt coꝛpoꝛis:quod non vel v⸗ nu viſum poſſit innnmerabiliter cogita ri. vel iu paruo ſpacio viſum poſſit eadẽ imaginandi facultate per ifinita difun di: ſʒ facillimũ eſt execrari carnẽ.difficii limũ aut:nõ carnalit᷑ ſapere. Pacꝗ per uerſitate aĩe q̃ ↄtingit pccõ atq; ſuppli illucd ꝑ ſa —òèðõ * kxit inn poninin ſebontl 1daitun denbut fenens genereg ſrepllo⸗ himnte deihon diuerde calite ta ſtasd⸗ topen gleiſu icſpt Galare N ſracd fhe pin nai qui tren rne ni i mign Wenn Wde mc Btanh Nig agf nu mngt Gent Nloten trenr’ e nt ſf tr Hu H en laboꝛat ſub ſole: Neq; enim fruſtra ẽ agditum vanitatum: quia ſi vanitates detahat.qui ianq; pꝛima ſectãtur ex⸗ trema nõ erit coꝛpus vanitas ſed ĩ ſuo genere:quãuis extremã pulchꝛitudineʒ ſine vllo erroꝛe monſtrabit. Tẽpoꝛaliũ enim ſpecierũ multiſoꝛmitas ab vnitate deuhominẽ lapſũ per carnales ſenſus diuerberauit ⁊ mutabili varietate ĩpli⸗ auit eius affectũ. Ita factũ ẽ abundan tia labo:ioſa ⁊? ſi dici pẽt copioſa ege ſtas vũ aliud ⁊ aliud ſequit᷑: ⁊ nihil enʒ eo permanet:ſic a tẽpoꝛe frumẽti uini ?⁊ olei ſui mul:iplicatus ẽ vt non inueni at idipſũ.i.in veritatẽ cõmutabilè ⁊ ſin gularẽ:qua ſecutus nõ erret ⁊ aſſecutꝰ nõ doleat. Habebit enim etiã conſeq̃n tẽ redéptionẽ coꝛpoꝛis ſui ꝙ idã nõ coꝛ rũpetur. Nunc vero coꝛpus ꝙ coꝛnum pitur aggrauat animã:⁊ depꝛimit terre na inhabitatio ſenſũ multa cogitanteʒ: quia rapitur in oꝛdinè ſucceſſionis: ex⸗ trema.coꝛpoꝛũ pulchꝛitudo. Nã ideo extrema ẽ quia ſimul non poteſt habe re omnia ſed alia cedii::alia ſuccedũt tẽpoꝛaliũ foꝛmarũ numeros ĩ vndã pul chꝛitudinẽ cõpleuit. ⁊ hoc totum nõ ꝓ⸗ pterea malũ quia trãſit. Sic ⁊ verſus ĩ ſuo genere pulcher ẽ qᷓ;uis due ſyllabe ſimul oici nullo mõ poſſint. Nec.n.ſe⸗ cũdà ãnunciat:niſi pꝛima tranſeat: atʒ ita per oꝛdinẽ peruemit᷑ ad finẽ: ⁊ cum ſola ultima ſonat:non ſecũ ſonãtibus ſuperioꝛibꝰ. foꝛmã tamẽ ⁊ decus metri cũ pꝛeteritis contexta perficiat: nec iõ tamẽ ars ipſa q̃ verſus fabꝛicat᷑ ſic tẽpo ri obnoxia ẽ ut pulchꝛitudo eiꝰ ꝑ mẽſu ras moꝛarũ digerat᷑:ſʒ ſimul hʒ oĩa qui bus efficit uerſũiñ habẽtẽ ſimul omnia: ſeæd poſterioꝛibus poꝛa tollentẽ: pꝛopt/ . rum 1 omnia vanitae que abundanti 6 bomini in omni laboꝛe eius quem.ipſe ea tamẽ pulchꝛum qꝛ exterma ueſtigia eius pulchꝛitudinis oſtẽdit: quà conſtã ter atq; ĩicõmutãbiliter ars ipſa cuſto/ dit. Itaq; ut nõnulli ꝑuerſi magii amat nerſũ qᷓ; artẽ ipſam qua conficitur uer⸗ ſus:qꝛ plus ſe auribꝰq; itelligẽtie dede rũt. Ita multi tẽpoꝛalia diligũt cõditri ceʒ nero ac moderatricẽ tpoꝛũ diuinãꝗ ꝓnidentiã nõ requirũt:atq; in ipſa dile ttione tẽpoꝛaliũ nolunt tranſire:quod amat ⁊ tã ſũt abſurdi qᷓ; ſi qſ;ᷓ ĩ recitati one pꝛeclari carminis unã aliqua ſyllia bã ſolam perpetuo uellet audire:ſed ia men auditoꝛes carminũ nõ inueniunt talibus autem rerum auditoꝛibus ple⸗ na ſunt omnia:pꝛopterea qꝛ nemo ef᷑ qui non facile non modo totum ueriũ ſed etiam totũ carmẽ poſſit audire.Co tum ãt oꝛdinem ſeculoꝛum ſentire nul lus hominũ poteſt. Huc accedit ꝙ car minis nõ ſum partes: ſeculoꝛum uero partes damnatione ſancti ſumꝰ. Illud ergo canitur ſub iudicio noſtro:tranſe unt iſta de laboꝛe noſtro. Nulli autem uicto ludi agoniſtici placẽt:ſʒ tamẽ cũ eius dedecoꝛe decoꝛi ſunt. Et ꝑ hoc.n. quedam mutatio ueritatis ẽ:nec ob ali nd a talibue pꝛobibemur ſpectaculis ni ſi ne umbꝛis rerum deceptiab his rebꝰ quarũ ille umbꝛe ſunt aberremus. Ita miuerſitatis huius ↄditio atq; admini⸗ ſtratio ſolis impiis animis: dãnatiſq; non placet:ſed etiam animabus ſanctii cũ miſeria earũ:multiſq; in terra uictri cibꝰ:uel in celo ſine pericalo ſpectanti bus placet.nihil enim iuſtũ diſplicet iu ſto. Quocirca cũ omnis anima rõnaliſi aut peccatis ſuis miſera ſit:aut recte fa ctis beata. Ois ãt irrational aut cedat potentioꝛi:ai pareat melioꝛi:aut com paretur equali aut ceetantem exerceat aut dãnata noceat:⁊ omne coꝛpus ſue ununc ſeruiat quatũ pꝛo eius meritis:⁊ ꝓ rerũ oꝛdine ſinitur:nnllũ malù ẽẽ na iure vniuerſe:ſed ſua culpa cuiq; ſt ma lum. Pouo cu aia perdei gratià rege nerata: ⁊ in integrũ reſtituta: ? illi ſus dita uni a quo ẽ creata. Inſtaurato ẽt coꝛpoꝛe in pꝛiſtinã firmitatẽ nõ cũ mũ do poſſideri:ſed mũdũ poſſidere ceperit nullũ enim malũ erit: quia iſta infima pulchꝛitndo tꝑaliũ uiciſſimdinuʒ: qᷣcũ ipſa ꝑagebat᷑:ſub ipa ꝑaget᷑ ⁊ erit ut ſcri ptũ cẽ᷑: celinouũ ⁊ tra noua: nõ ĩ ꝑte la boꝛãtibꝰ animis:ſʒ ĩi nniuerſtate regnã tibus. Omnia enim inquit nr̃a apoſto lus:uos ãt xpᷣi.chꝛiſtꝰãt dei: caput mu lieris uir:caput uiri xpᷣs.caput ãt chꝛiſti deus.Quoniam igit᷑ nitium aie ĩtatuʒ nõ natura eiꝰ:ſed cõtra naturẽ eius eſt nibil aliud eſt qᷓ; peccatũ t pena pecca ti. Indc ĩtelligitur nullã naturã: uel ſi melius ita dicit᷑ nullã ſubſtãtia ſiue eſ ſentidã malũ eẽ. Nʒ oe peccatis peniſq; anime efficit᷑ ut uninerſitas nulla ofoꝛ mitate turpet᷑. Quia rõnalis ſubſtãtia que ab omni peccato mũda ẽ oeo ſubie cta:ſubiectis ſibi ceteris dominat᷑. Ea vero que peccauit:ibi oꝛdinata ẽ:vbi eẽ tales oecet:vt deo cõditoꝛe acq; rectoꝛe vniuerſitatis:decoꝛa ſint oia ⁊ eſt ptil/ chꝛitudo vniuerſe creatiie:per bec tria iculpabilis dãnatione peccatoꝛũ.exerci tatione iuſtoꝛũ:perfectione beatoꝛum. Quàobꝛẽ ipſa quoq; anime medicina: ane oiuina puidẽtia:⁊ ieffabili benefi / cetia geritur:gradati viſticteq; pulcher rima ẽ. Diſtribuif.n.i auctoꝛnatẽ atq; ĩ rõut᷑:auctoꝛitas fidẽ flagitat:⁊ rõni p/⸗ parat boĩeʒ.Ratio ad itellectũ cognitio nẽq; ꝓducit. Quqᷓ; neq; auctoꝛitatem rõ penitus deſerat: cũ cõſiderat᷑ cui ſit crededũ:⁊ certe ſũma ẽ ipſius iã cogni/⸗ te acq; perſpicue verittatis auctontas. religione ſed qꝛ ĩ tẽpoꝛalia deueniinꝰ:? eox amo re ab eternis ipedimur qͥdaà tꝑalis me⸗ dicina:q nõ ſciẽtes iʒ credẽtes ad ſalu tẽ vccat nõ nature excellẽtia.ſʒ ipf tẽ ponso oꝛdine pꝛioꝛ c. Nã i quècũqʒ lo⸗ cũ qͥſq; inciderit:ibi dʒ icũbere:vt reſur gat.Ergo ipſis carnalibꝰfoꝛmis qᷣb de tinemur vtdu ẽ ad eas agnoſcẽdas qᷣs caro nõ nüciat. Eas enim carnales vo co q per carnẽ ſentiri poſſunt.i per ocu los:per aures:ceteroſq; coꝛpoꝛis ſẽſus. in his ergo carnalibꝰvł coꝛpoꝛalibꝰ foꝛ mis inberere amoꝛe pueros neceſſe ẽ: adoleſcentes vero ppꝛie neceſſe ẽ. Hic lã ꝓcedẽte etate nõ ẽ neceſſe. Quoniaʒ igit᷑ dĩna ꝓuidẽtia nõ ſolũ ſingulis ho⸗ minib quaſi pᷣuatiʒ: ſʒ vninerſo generi bumano tq; publice cõſulit. Quid cuʒ ſingulis agat᷑:de ſcit qͥ agit:atʒ ipſi cuʒ quibꝰ agit᷑ ſciũt. Quid at agatur cũ ge⸗ nere bumano per biſtoꝛiã cõmendari dolnit:⁊ per pphetiã.Lẽpoꝛaliũ at rerũ fides ſiue pteritaꝝ:ſiue futurarũ magis credẽdo q́; intelligẽdo valet:ſj noſtmʒ ẽ cõſiderare:quibnsvel hoĩbvel libꝛis credẽdũ ſit:ad colẽdũ recte deũ: q̃ vna ſalus ẽ huius tłi pꝛima diſceptatio eſt. vtrũ his poti credamꝰq admultos doſ an his qui ad vnũ deũ colẽdũ nos vo⸗ cãt:quis dubitet eos potiſſimũ ſequen dos:qͥ ad vnũ vocãàt pꝛeſertim cum illi multoꝛũ cultoꝛes:de hoc vno deo cun⸗ ctoꝛũ: ⁊ rectoꝛe cõſentienti: ⁊ certe ab vno numerus ĩcipit pᷣus ergo iſti ſequẽ di ſunt:qui vnũ deũ ſũmũ ⁊ verũ ſoluʒ deũ ⁊ ſolũ colẽdũ eẽ dicũt ſt apud hos veritas nõ eluxerit tũ demũ migrãdũ ſicut enim in ipſa rerũ natura maio⸗ eſt auctoꝛitas vnius ad vnũ oĩa redigetis: nec iĩ genere bumano: mltitndinis nul la potentia ẽ nin conſentientis.i. vnum ſẽtiẽtis ita ĩ religione qui ad vnũ vocat ton mi ontn zdemn ſCaten n qoo⸗ t vinb ſetͤrſee eteſin ſaueathe naſtt darare fuene mser ine lecea tün ſepotn Eenn ſch. p⸗ noll ſine nec⸗ ſac pert vo nio nis⸗ ti hois atio mnmn oblin ncei ſcae Nn ſoece ani vo lonn 5 Kſtte mluff hnid At mnge⸗ inr W üigen iN eoꝝ maioꝛ t fide dignioꝛ eẽ oebet au / etoꝛitas.altera cõſideratio ẽ diſſennõis q̃ de vnius dei cultu iter holes oꝛta eſt ſed accipim naioꝛes noſtros: eo gra⸗ du quo a tẽpoꝛalibus ad eterna cõſcẽ/⸗ dit.vinbilia miracula:nõ enim alit᷑ po⸗ terũt:ſecutos eẽ per quos id actũ t᷑: vt neceſſaria nõ eẽnt poſteris.Cũ.n.eccle ſia catholica ꝑ totũ oꝛbẽ diſſuſſa atʒ fũ data ſit nec miracula illa in nr̃a tẽpoꝛa Durare permiſſa ſũt:nec aĩa ſemꝑ viſibi lia quereret:eoꝛũ cõſuetudine frigeſce/⸗ ret gen Pumanũ quoꝝꝑ nonitate flagra nit. nec iã nobis dubiu eẽ debet:his eſſe rxredẽdo qui cũ ea pᷣdicent qᷓ pauci aſſe/ quũtur:ſe tñ ſequẽdos populis ꝑſuade ẽ potuerũt. Nüc enim agit᷑ qᷣbue cre⸗ dẽdũ ſit:aut qᷓ; quiſq; ſit idoneus ineũ⸗ de rationi:ve diuinis ⁊ de inuiſibilibꝰ rebꝰ. Nã ipſ rõni purgatioꝛis aĩe: que ad perſpicuã veritatẽ puenit:nullo mò auctoꝛitas humana pᷣponitur:ſʒ ad hãc nullã ſuperbia humana perducit. Que ſi nõ eẽt:nõ eẽnt heretici: nʒ ſciſmatici: nec carne circũciſ nec creaturarũ ſim- ſacroꝛũq; cultoꝛes:hij ſi nõ eẽnt ãte perfectionẽ populique ꝓmittitur: mul to pihrius veritas quereret᷑. Diſpenſa⸗ tio ergo tẽpoꝛalis ⁊ medieina diuine ꝓ nidẽenie: erga illos qui peccato monali tatẽ meruerunt ſic tradit᷑ boĩs cuiuſlihet naſcẽtis naturarũ eru ditio cogitat᷑. Pꝛima huius etas ĩfãtia in nutrimẽtis coꝛpoꝛalibꝰagit᷑:penitus obliuiſcẽda creſcẽti.Eã puer ita ſeqᷣtur: vnde incipimꝰ alidd meminiſſe. Duic ſnccedit adoleſcẽtia:cui iã pꝛopagatiõe ꝓlis natura pꝛomittit: ⁊ patrẽ ſacit:poꝛ ro adoleſcẽtiã iunẽtus excipit ia exercẽ da muneribꝰ publicis:⁊ domanda ſub legibꝰ:ĩ qua vehemẽtioꝛ phibitio pecca toꝛum ⁊ pena peccantiũ ſeruilite r coer n 74 cens carnalibus animis attrociotes ii petus libidinis gignit:⁊ oĩa cõmiſia cõ geminat:nõ enim ſimplex peceatũ è ſo lam malinn: ſed etid vetitum admitte re. Poſt laboꝛes autẽ iuuètunis ſenioꝛi pax nünulla cõcedit᷑. Inde vſq; ad moꝛ tẽ deterioꝛ etas ac decoloꝛ decrepitas: ⁊ moꝛbbus ſubieciloꝛ debiliſq; perdu⸗ cit. Pec ẽ vita bommis viuẽtis ex coꝛpo re:⁊ enpiditatib rerũ tẽpoꝛaliũ colligas ti. Hic or̃ vetus hõ exterioꝝ ⁊ terrenus etiã ſi obtineat eã quã vnlgus vocat fe licitatẽ:in bene cõſtituta terrena einita⸗ te:ſiue ſub regib ſiue ſub pꝛincipibſine ſub legibꝰſine ſub his oĩbꝰ.Aliter.n.be ne conſtitui popolus nõ põt etiã qͥ ter rena ſectat᷑.habet quippe ⁊ ipſe modiũ quẽdà pulcꝛitudinis ſne. Hunc at hoĩ ⸗ . .⸗ . . nẽ quem veterem ⁊ exterioꝛem ⁊ terre num oeſcripſimꝰ:ſiue i ſuo genere mo deratum:ſiue etiam ſeruilis inſtine mo dum excedentem:nonnulli agunt totũ ab iſtius vite oꝛtu: vſq etiam ad occa⸗ ſum. Non nulli autè iſtam vita neceſſa rio ab illo incipiunt:ſed renaſcũt᷑ iteriꝰ ⁊ ceteras ei ptes ſuo roboꝛe ſpũali:⁊ in cremẽtis ſapiẽtie coꝛũput ⁊ necãt:⁊ in celeſtes leges donec poſt viſibilẽ legeʒ mente totum reſtaureiur aſtringunt. Iſte dicitur nouus hõ ⁊ iterioꝛ ⁊ cele ſtis babẽs ⁊ ipſe ꝓpoꝛtiones nõ annis ſed ꝓlectibus diſtinctas:quaſdà ſ pũa⸗ les etates ſuas:pꝛimà ĩ vberibus vtilis biſtoꝛie que nutritur exemplis: lecũd iam obliuiſcẽtẽ hbumana ⁊ ad diuma tẽ dentem. In qua nò auctontatis buaue ſinu cõtinet᷑:ſj ad ſũmã ⁊ icõmntabilẽ legem paſſibus rationis innituur. Cer tiam iam fidentioꝛc᷑: ⁊ carnalẽ appeti/ tum rationis roboꝛe maritantem: gau dẽtẽq; it iſecꝰ in quadã oulcedine ↄiu gali eum anima meti copulatur ⁊ vels religione mẽeto pudoꝛis obnubit᷑:vt ĩa rectẽ viue re nõ cogat᷑ ſſed ẽt ſi oẽs cõcedãt pecca re nõ llbeat. Quartã iã multo firmius oꝛdinatiuſq; faciẽtẽ ⁊ emicãtẽ in viruʒ per fectũ atq; aptã ⁊ idoneã oĩbẽt per ſecunonibꝰ⁊ mũdi huiꝰtẽpeſtatibꝰ ac fluctibꝰſuſtinẽdis atq; fragẽdis.Quiĩ tã pacatã atcq; ex oĩ parte trãqnillã vi uẽtẽ ĩ operibꝰ⁊ abũdãtiã ĩcõmutabilis regni:ſumme atq; ineffabilis ſapientie. Sextà oĩmode mutatiõis in eternam vitã ⁊ vſq; ad totã oblinionẽ vite tẽpo ralis tràſeũtẽ iperfectã foꝛmã: que fa⸗ cta ẽ ad imaginẽ ⁊ ſimilundinẽ dei.Se ptima. n. iã quies: quies eterna ẽ: ⁊ nul lis etatibus diſtinguẽda beatitudo per petua. Ut eniʒ finis veteris bois moꝛs E:ſic finis hominis noui vita eterna.Il le hõ peccati ẽ: iſte iuſticie. Sicut ãt iſti abo nullo oubitãte:ita ſunt:vt vnuʒeo rũ.i.veterẽ atq; terrenũ poſſu ĩ bac tota vita vnus hõ agere:nouũ vero ⁊ celeſte nemo ĩ hac vita poſſit niñ cũ vetere:naʒ ⁊ ab ipſo icipiat neceſſe ẽ: ⁊ vſq; ad viſi bilẽ moꝛtẽ cũ illo:qᷓ;uis eo deficiẽte: ſe ꝓficiẽte perduret. Ita ppoꝛtione vni/⸗ nerſũ genus'pumanũ: cuiꝰ taqᷓ; vni bo minis vita ẽ: ab adãà vſq; ad finẽ hui ſe culi ſub diuine puidẽtie legibꝰadmini/ ſtrat᷑:vt in duo genera diſtributũ appa reat. Quoꝛũ ĩ vno ẽ turba ipioꝛũ terre ni hois imaginem ab initio ſeculi: vſq; ad tinẽ gerentiũ. In altero ſeries popu li: vni deo dediti:ſed ab adã vſq; ad ioã nẽ baptiſtã terreni hoĩs vitã gerẽtis ſer tili quadã iuſticia. Cui iſtoꝛia vet te ſtametũ vocat᷑:ꝙ quaſñ terrenum polli cẽs regnũ:tota nihil ẽ aliud: q; imago noui populi ⁊ noui teſtamẽeti pollicẽtis regnũ celoꝛũ.Cuiꝰpopuli vitã interi tẽ poꝛalis icipit a vi aduẽtu ĩ bumilita/ te: vſq; ad diẽ iudicii quãdo ĩ claritate vẽtueus ẽ. Poſt qð indiciũ vetere hoie exticto:erit illa mutatio que angelicã vitã pollicet᷑. Oẽs.n.reſurgemꝰ: ſed nõ oẽs ĩmutabimur.Reſurget ergo p po pulus vt veteris hoĩs ſui reliquias tran ſfoꝛmet ĩ nouũ. Reſurget ãt ipſius po⸗ pulis qui ab initio vſq; ad finẽ veterem bominẽ geſſerit:vt ĩ ſecũdã moꝛtẽ pꝛe⸗ cipitetur.Etatũ at articulos qui diligẽ ter legũt inueniũt nec ʒiʒania nec pale as perrhoneſcũt. Impius nãq; pio vi⸗ nit ⁊ peccatoꝛ iuſto:vt eoꝛũ cõparatio ne alacrius donec perficiat᷑ aſſurgant. Quiſqᷣs at populi terreni tẽpoꝛibꝰ vſq; ad illuminationẽ ĩterioꝛis hoĩs meruit peruenire:gen humanũ ꝓ tẽpoꝛe adiu nit:exhibẽs ei ꝙ etas illa poſcebat.⁊ ꝑ ꝓphetidà intimãs id quod exbibere op⸗ poꝛtunũ erat:quales pr̃iarche ac ꝓphe te ĩueniũtur ab his qui nõ pueriliter iñ liũt: ſes pie diligẽterq; pertractãt diui⸗ narũ ⁊ humanarũ rerũ:tã bonũ ⁊ tam grande ſecretũ. Quod etiã tẽpoꝛibꝰ no ui populi a magnis ⁊ ſpiritualibꝰ viris eccleſe catholice alũnis video cautiſſi me pꝛonideri:se quid populariter agdt ꝙ; nõdũ eẽ tẽpoꝛis:vt cũ populo agat: itelligũt alimẽta lactea large auidis: in⸗ firmioꝛib plurib atq; inſtater ifüdunt ¶VUalidioꝛib ãt cibis cũ ſapiẽtib paucis veſcũtur. ſapientiã eni loquũtur inter ꝑ fectos:carnalibus vero ⁊ animalibq;⸗ uis nouis hominibꝰ:adbuc tamẽ par/ uutis: nonnulla obtegũt: ſed nulla mè/ tiuntur. Non enim bononbus ſuis va nis conſulunt: æ inanibus laudibꝰ: ſed tilitati eoꝛum cũ quibus ſocietatem vi te buius inire meruerunt. Dec enim lex 6 diuine pꝛonidentie vt nemo a ſuperio ribus adiuuetur ad cognoſcendam ⁊ ꝑ cipiendam gratiam dei: qui nõ ad ean⸗ dem puro affectu inſerioꝛes adiunerit. atoelp . geanshie pafnentün ineponi ſtraoturv ſcoꝛund fupoelche (ollatur tisriſan Agattenn fasad nacon⸗ intuerie neſoen pictlludi cntai iscogen ungol fGo fioßta tglig⸗ müen tonct dat ce Non diſbil gnie ſtitia legey guo Imnbig Rmnuè ludcat eigco miga ſedece ſlite M ſli nnen m Ge ſtüin⸗ Sõl mune it wo ging rn lcin⸗ tic in, , 4 4 4 Ita de peecato noſtro:qð in hoie pec/ catoꝛe: ipſa natura noſtra commiſi et genus huanũu factũ ẽ magnũ decus oꝛ/ namentumq; terraꝝ tan vecenter di nine pꝛouidentie pꝛocuratiõe admini/ ſtrantur vt ars in efabilis mediciĩe ipaʒ RKrð vicioꝛum feditatẽ ĩ neſcio qua ſui geue⸗ ris pulchꝛitudinẽ vertat.Et qm de auc toꝛitatis beneficẽtia q;ium in pꝛeſentia ſatis viſum eſt:locnti ſumus videamuſ quattenus ratio poſſu ꝓgredi: a vifiibi libus ad inuiſibilia ⁊ a teépoꝛalibꝰ ad et na conſcendens nõ eni fruſtra ? inamit᷑ intueri opoꝛtet pulcritudinẽ celi:oꝛdi/ nẽ ſiderũ candoꝛẽ lucis: dieꝑ ⁊ noctiuʒ vicintudies lune meſtrua curicula anut q̃drifariã tẽperationẽ qdripari] elemẽ/ tis cõgruentẽ tantã viʒ ſeminũ ſpecies numeroſq; gignẽtiũ ⁊ oĩa in ſuo gener modũ ꝓpꝛi naturãq; fuaãtia. In quo rũ ↄnñd eratione nõ vana ⁊ peruura cu⸗ rioſitas exercenda ẽ: ſed graduſ adimoꝛ talia ⁊ permanẽtia ſemꝑ faciẽdus ꝓxi/ mũ enĩ ẽ attẽdere que iſta ſit nã uual q̃ concta iſta ſentit. que pꝛofecto qm vitaã dat coꝛpoꝛi pꝛeſtannoꝛ eo ſit neceſſe c. Mon enim qualiſcuq; bles q;; iſta viſibili luce pꝛefulgeat ſi vita careat:ma gni eſtimãda ẽ. Quelibet naq; vina lub ſtãtia cuilibet nõ viue ſubſtãtie: nature lege pꝛeponitur: Sed qꝛ irrationabilia quoq; aiantia viu ere atq; ſẽtire nemo ambigit. Illud in aio hbumano pꝛeſtãtiſ fimũ ẽ non quo ſentit ſẽſibilia ſed quo iudicat ſẽnbilibꝰ: nã ⁊ vidʒ acutiꝰ⁊ ce teris coꝛpoꝛis ſenſbus acrius coꝛpoꝛa attiĩ gũt plereq; beſtie q; hoĩes.ſʒ iudica re de coꝛpoꝛibus non ſentientis tin vite ſed etiam ratiocinãtis eſt qua ille carẽt nos ercellimus. Jam vero illud videre facillimum eſt pꝛeſtantioꝛem eſſe iudi/ santem; quam ulla res oe qua iudica De uera reugione tur. Non ſolum autem rationalis vita de ſennbilib iʒ: de ipis quoq; ſenſibue iudicat. Cur in aqua remũ fractũ opoꝛ⸗ teat apparere cum rectus ſit ⁊ cur ita ꝑ oculos ſentire neceſſe ſit. Nam ipſe al/ pectus oculoꝛum renüciare id põt iudi care aũt nullo mõ quare maifeſtũ ẽ vt ſenſualé vitã coꝛpoꝛi ita rénalẽ vt iq; P ſtare. Itaq; ſi rõnalis vita per ſe ipſam iudicat iã nulla ẽ natura pᷣſtantioꝛ: ſed quia clarum eſt eã eẽ mutablẽ nũc pes rita nũc ĩperita inuenitur tanto at meli us iudicat quanto ẽ peri ioꝛ ⁊ tãto peri tioꝛ q;to alicuius artis vel diſcipline et ſapitie ꝑriceps ẽ ipſius artis natura q renda c. Neq; nunc artẽ intellig volo que vocatur experiendo:ſed que ratioti nando indagat᷑.Qò eni pꝛeclarum no⸗ nit qui nouit ea impẽla que calce ⁊ are⸗ na conficitur tenacius lapides coherer q; luto: aut qͥ tã eleganter edificatvt q̃ pilura ſunt:paria paribꝰ reſpõdeâ que autẽ fingula mediũ locũ teneant. Quaʒ qʒ iſte ſenſus iã ſit rationi veritatiq; vi⸗ cinioꝛ:ſed certe querẽdũ ẽ cur nos offẽ dat n ouabus feneſtris collocatj nõ ſu⸗ pꝛa inuicé ſed iuſta inuicẽ vna eaꝑ maès ioꝛ minoꝛue ſit: cum equales eẽ potue⸗ rint:ſi vero ſupra inuicẽ fuerint ambe⸗ q; dimidio qʒuis impares non ita offen dat illa inequalitas ⁊ cur nõ multũ cu⸗ remus quãto ſit vna eaꝑ aut maioꝛ aul minoꝛ quia oue ſunt: In tribus aunt ſen⸗ ſus ipſe vr̃ expetere vt aut ipares nõ ſit aut intrs maximã ⁊ minimd ita ſit me⸗ dia: vt tanto pꝛecedat minoꝛes quãto a maioꝛe pꝛecedit᷑. Ita.n.pᷣmo qſi natura ipſa ↄſuluur quid pꝛobet. Ubi notàduʒ; potiſſimũ queadmodũ qð ſolum iſpec rtũ min oiſplicuerit:iĩ melioꝛis ↄpatiõe reſpuatur: Ita reperitur nihil eẽ aliõ ar tem vulgarem. niſi reru expertaꝑ N aci⸗ tarũq; memoꝛia uſu qnoda coꝛpoꝛiſat q; oꝑationis adiunco:quo ſi careas iu dicare oe oꝑibus poſſis. qð multo ẽ ex cellentius q;uis operari artificioſa non poſſis:ſed cu ĩ oibꝰ artibꝰ conueniétia placest: qua vna ſalua pulchꝛa ſüt oĩa. Zola vero conueniẽtia equalitaté vni/ tatẽq; appetat vel fimilitudine parium vel gradatione oiſpariũ: Quis ẽ qui ſũ/ mã eqlitateʒ vel ſimilitudinẽ ĩ coꝛpoꝛi⸗/ bus ineniat: audeatq; dicere cũ diligẽt cõſiderauerit quodlibet coꝛpus vere ac ſimpliciter vnũ eẽ:cũ oĩa vel de ſpecie ĩ ſpeciem vel de loco ĩ locum tranſeü‚do mutẽtur ⁊ partibus cõſtẽt ſua loca ob tineutibus per que in ſpacia dinerſa di niduntur. Poꝛo ipſa vera equalitaſ ac ſimilitudo atq; ipſa vera ⁊ pꝛima vnitaſ non oculis carneis neq; vllo iali ſenſu: z mente intellecta conſpicit᷑. Unde enĩ qualiſcũq; in coꝛpoꝛibus appeiteret eq̃ litas aut vnde conuinceret᷑ longe pluri mü differre a perfecta:niſi ea que pfec/⸗ ta eſt mente videret᷑ ſi iñ que facta non c pfecta dicẽda eſt.Et cũ oia qͥ in ſenſi/ bilit᷑ pulchꝛa ſũt:ſiue natura edicta:ſtue artibus elaboꝛata:locis ⁊ tẽpoꝛibus ſit pulchꝛa:vt coꝛpus ⁊ coꝛꝑis motus.Illa equalitaſ ⁊ vnitaſ mẽtti immõ cognita ſᷣm quã de coꝛpoꝛea pulcritudie ſenſu mnter nũcio iudicat᷑: nec loco tumida ẽ. nec mutabil tꝑe.Nõ eni recte dici põt: m eã iudicari rotundũ cãtũ:⁊ nõ fſʒ eã rotundũ uaſculũ aut ſecundum eam ro tundum denariũ:ſimiliter in tẽpoꝛibat q; in motibus coꝛpop:ridicule dr:ſcòm eã iudicati eqles ãnos ⁊ ñ ̃ᷣm eã eq̃les mẽlſes aut pᷣm eã eq̃les mẽeſeſ ⁊ ñ pʒ eã e qles dies: ſed ſiue ꝑ hec ſpacia:ſtue per hoꝛas:ſiue per bꝛenioꝛa momẽta:cõue⸗ nienter moueatur aliquid eadẽ vna ĩcõ mutabili equalitate iudicatur. Quod ſi 4 * K . mioꝛa ⁊ maioꝛa ſpacia figuraꝑ atq; mo tionu ſim eandem legè parilitatis vel ſi⸗ militudinis vl cõgruentie iudicãt᷑. Ipa lex maioꝛ oĩbas his.ſʒ potẽtia. Ceteꝝ ſpacio aut loci aut tempoꝛis nec ma⸗ 102 nec minor quia ſ maior eſſet nõ ſᷣm eam iudicaremus minoꝛa. Si aute; mi noꝛ eſſet nõ ſecundum eã iudicaremus maioꝛa. Nũc vo cũ ſm totam quadra/ ture legẽ iudicetur 2 foꝛum quadratuʒ ⁊ lapis quadratus:⁊ tabella: 2 gẽma qᷓ drata: rurſus m totã equalitatis legeʒ iudicentur conuenire ſibi motus pedũ cnrrẽtis foꝛmice. ? ſm eã gradientis e- lephantis Qnis ea dubitet locorũ ĩter⸗ uallis ac tẽpoꝝ:nec maioꝛẽ eẽ uec mio rẽ cum polẽtia ſupet oia. H aut lex oim artiu cum ſiit oio incõmutabilis:mens vero hũana cui talẽ legẽ videre concelj ſum eſt: mutabilitatẽ pati poſſit erroꝛis ſatis apparet ſupꝛa mentẽ nram eſſe le gem:que veritas dicitur nec ià ilud am bigendũ ẽ ĩcõmutabilẽ naturã que ſu⸗ pꝛa rönalẽ anim ſcit.deum eẽ:⁊ ibi eẽ pꝛimà vitã ⁊ pꝛimã eſſẽtiã: vbi ẽ pꝛima ſapictia. Nã hec eſt illa ĩOcommutabilis veritas que Ex oiuʒ arciũ recie dicitur. ⁊ ars oĩpotẽtis artificis. IJtac; cu ſe aia ſentiat nec coꝛpoꝛũ ſpẽʒ motũq; iudica re ᷣm ſe ipſã ſimul.opoꝛtet agnoſcat pᷣ⸗ ſtare ſuã naturã ei nature de qua iudi⸗ cat:pꝛeſtare autẽ ſibi eã naturam ſcòm quã iudicat: ⁊ de q̃ iudicar nullo modo põt.poſſinn eni dicere:quare ſimilia ſi⸗ bi ex vtraq; parte reſpondere membꝛa ciuuſq; coꝛpor oebeàt:qꝛ ſumma equa litate delectoꝛ qud uõ oculis coꝛpoꝛeis ſed mentis cõtueoꝛ:qua pꝛopter tanto melioꝛa eſſe iudo que oculis cerno qᷓ to pꝛo ſui natura vicimioꝛa ſunt his que aio intelligo:quare ante illa ita ſũt.nul lus põt dicere. Nec ita debere eſſe quiſ⸗ – 6 ichierte guuegmenn gantomeit oligamu 1cnmnesonin lideinfen denobisqn⸗ ſhaperine etinn icarper gueapperd (lain del liquoelio⸗ lam eubt inplentt penſgniic gaignonde moch pünc⸗ Mrates Ppnerin um det ſoſe ame dominel icat oin kopone chꝛiſti uidocl puriſien ligit oith elti plef 2dequzi tenpdult idcetci⸗ lltirutean pſoit ſſenni ülan ehicznn Khhgie VNN ers rliſtin mtii wintl ini N5e wiimg witdl gtnitnin wrh iaii. Mnrint Pnüriͤr ikimm mirihr unmiitt Nrini dle; ir iſüin i Gmin 1 Imn nümin mtin Gnn ginr/ enc, , ueht glii o q; ſobꝛie vixerint quaſi poſſint eẽ nõ ita quare auiẽ nobis placeãt hec. ⁊ cur ea quanto melius ſapimus:vehementiſſi me diligamus: ne id quideʒ quiſq; fiita rite intelligit dicere audebit. Ut.n. nos ⁊ onines anime rationales ſecũdũ veri tatẽ de inferioꝛibus recte indicamui ſi de uobis quantũ eiſdẽ coheremus. ſola ipſa veritas iudicat.De ipſa vero nec pr nec enim minus e qᷓ; ipſe:⁊ ideo que pr iudicat per ipſam iudicat. Omnia enim que appetunt vnitatem hanc habẽt re gulam vel foꝛmã vel exemplum vel ſf a liquo alio verbo dici ſe ſnit:quoniã ſo⸗ lam eius ſimilitudinẽ a quo eẽ accepit impleuit:ſi tñ accepit nõ incõgrue dici ꝓea ſigniſicatione qua filius appellaf᷑ quia non de ſe iſo eſt ſed de pꝛimo ſũ/ moq; pꝛincipio qui pater vr ex quo oii paternitas in celo ⁊ in terra nominaf. Pater ꝗ̊ nõ iudicat quẽqᷓ; ied oẽ iudici um oedit filio ⁊ ſpiritual hõ iudicat oias ipſe autẽ a nemine iudicatur i.a nullo homine:ſed a lege ſola ipſa ᷣm quã in / dicat oĩa:quonià ⁊ ulud veriſſine ocm̃ ẽ opoꝛtet nos oẽs exhiberi ante tribual chꝛiſti Omnia ꝗ indicat.q;ꝛ flper oĩa eſt quãdo cũ deo ẽ.Cum illo aũt ẽ: quãdo puriſſie intelligit ⁊ tota caritate ꝙ intel ligit oil hit. Ita etiã quatũ põt: lex ipſa etiã pſe fit.ſecũdum quã iudicat omia. ⁊ de qua iudicare nullus põt.ſicut ĩ itii/ tempoꝛalibꝰ legibꝰ: quãqᷓ; de hbis hoĩeon iu ſicẽt cũ eas inſtituant:tũ cum fuerint iuſtitute atq; firmate:non licebit iudici de ipſis iu dicare:ſed ſᷣm ipſas conditor ti legum tẽpoꝛaliũ ſi vir bonus ẽ ⁊ ſa⸗ iẽs:illam ipſã ↄſulit eternã:de qua ni-⸗ li auime iudicare datum cẽ. Ut iecũdũ eius icõ nuta biles regulas.quid ſit pꝛo temode iubendumvetandumq; diſcer nat: Eternamn igitur legem animio fal ẽ= cognoſcere: iudicare aũt nõ ſas è: Hͥ aũt intereſt ꝙ ad cognoſcendum ſatis è vt videam ita eẽ:aliqͥd vel ñ ita:ad iudicã dum vero addimus aliquid quo ſignifi cemꝰ poſſe eẽ ⁊ aliter.velut cum dici/ mus.tta eſſe debet: aut ita eſſe debuit: aut ita eſſe debebit vt in ſuis oꝑibus ar⸗ tifices faciũt ſʒ multis finis eſt humana delectatio:necvolunt attendere ad ſuꝑ ioꝛa vt iudicent: cur iſta viſibilia place/ ant.Itaq; ſiqueram ab artifice vno ar⸗ cu conſtructo enr alterum parem eon⸗ tra in alteram partem moliatur. Reſ/ pondebit credo vt paria paribus edifi⸗ cij mẽbꝛa reſpondeant:poꝛꝛo ſi pergam querere idipſum cur eligat:dicet hoc eẽ pulchꝛum hoc delectare cernentes. Ni hil audebit amplius. Inclinatus euim recũbpit oculis ⁊ vnde pendeat non itel ligit At ego virum intrinſecus oculatũ ⁊ inuiſihiliter vi dentem:non deſinaʒ cõ mouere:cur iſta placeant:vt iudex eſſe audęæat ipſius delectationiſ humsene.ita enim ſupꝛafertur illi nec ab ea tenetur: dum non ſecundam ipfam iudicat. Et ſi pꝛius queram vtrum ideo pulcra ſint quia delecrant:an ideo delectent. quia pulchra ſunt:hic mihi ſine dubitatione reſpond:bitur: ideo delectare quia pul⸗ chra ſinr. Oueram ergo dei c pa qnar̃ ſunt pulchra.⁊ ſi titubahitur ſ ib jciam vtrum iſeo quia ſimiles ſibi partes lũt. ⁊ in aliq̃ appellatione ad onam conue⸗ nientiam redigũtur. Quod cũ ita eẽ cõ perit interrog bo vtrum hanc ipſâ vni tatẽ quam conuincuntur appetere lũ⸗ me ipleent a lõge infra iaceàt ⁊ eã quo dã mõ mẽtiat᷑ ꝙ ſi ita e.nã quis nõ ad⸗ monit uideat: neq; vllq ſpenmi: neq; vllũ dino ec coꝛpus. qò nõ heat vnitat qus Fꝛ ⸗ S ʒ — . De, , wm. e. . 2 ſario alibi atq; alibi eẽ bẽat n põt aſſeqͥ eã quã ſequitur vn itatẽ quare ſi h̊ ita ẽ fatigabo vt reſpondeat vbi videat ipſe vnitatẽ bãc:aut vnde videat quã ſi non Meret vnde cognoſceret.⁊ qnid imita retur coꝛpoꝝ ſpẽs ⁊ quid implere non poſſet.nunc vero cũ dicit coꝛpoꝛib vos quidẽ niſi aliqua vnitas contineret ni pil eſſetis:⁊ rurſus ſi vos eſſetis ipſa vni tas coꝛpoꝛa nõ eſſetis. Recte illi dicitur vñ noſti illa vnitatẽ: ̃ᷣm quam iudicas coꝛpoꝛa quã niſi videres iudicare ñ poſ ſes ꝙ eã non impleant.Si autè his coꝛ poꝛeis oculis eam videres:nõ ve dicẽcs quãqʒ eius veſt igio teneant᷑.lõge tñ ab co diſtare:nã iſtis oculis coꝛpoꝛeis nõ niſi coꝛpoꝛalia vides. Mẽéte igit᷑ eã vi⸗ demus.ſed vbi videm ſi h̊ loco cẽt vb coꝛpus nẽm ẽ᷑:nõ eam videret qui hoc mõò in oꝛiente de coꝛpoꝛibus iudicat. n giſta continentur loco ⁊ cũ adẽ vbicũ⸗ q; iudicanti.nuſquã ẽ per ſpatia locoꝝ: ⁊ per potẽtiã nuſq̃ʒ nõ ẽ.Qð ſi ea coꝛ⸗ poꝛa mentiuntur. nõ credẽdũ mentiẽ tibus:ne incidamus iu vanitatesvanit tiũ.ſed querendum potius ẽ cũ iõ men tiuntur q: eam videntur oſtendere ocu lis carneis: cum illa mẽte pura videat᷑. vtrũ in tantum mentiuntur in quatuʒ ei ſimilia ſunt:in quãtũ ea nõ aſſequun tur:nã ſi aſſequerentur ꝙ imitantur im plerent.Si antẽ implerẽt oĩno eſſent ſi milia:ſi omnino eſſem ſimilia nihil iter illã naturam ⁊ iſtã intereſſet ꝙ ſi ita eẽt non eam mentirent᷑ id eni eent ſi qð il⸗ la ẽ:nec iñ mentiunt᷑ diligẽtius ↄſiderã tihus. Quia ille mentit᷑:qͥ vult videri id qõ nõ ẽ Qò aũt nõ volẽs aliud putat qʒ ẽ:nõ mentit᷑ ſed fallit im. Nã ita viſ ceruitur mẽtiés a ſalẽte ꝙ inẽ oĩ mẽtiè lecũque veftigiũ qꝛ qnatunis pulcherri mũ coꝛpus cum interualis locoꝝ neceſ ti voluntas fallendi:etià ſi nõ ei credat fallens au:ẽ eẽ nõ põt qui nõ fallit:ſi ¶ coꝛporea ipẽs quia null volnntatẽ bʒ nõ mentitur ſi ðo etiã nou putetur eſſe qð non eſt non fallii ſed neipſi quideʒ oculi fallunt.nõ eni renũciare poſſunt aĩo niſi affectionem ſuaʒ Qð ſi non ſo⸗/ lũ ipſi ſed oẽs corꝑis ſenſus: ita nunci⸗ ant vt afficiantur quid ab eis amplius exigẽ debeamus ignoro:Tolle itaq; va nitantes ⁊ nulla erit vanitas:ſi qͥ remũ frãgi in aqua opinatur.⁊ cũ inde aufer⸗ tur integrari nõ malũ hbʒ iuternũciuʒ:ſʒ malus eſt iudex.nã ille pro ſua natura nõ potuit aliter in aqua ſentire nec ali ter debuit ſi eni aliud ẽ aer alind aqua inſtũ ẽ vt aliter in aere aliter i aqua ſẽti atur: quare oculus videt. Ad hᷣ eni fac⸗ tus eſt:vt tantum videat ſʒ aius peruer ſe iudicat cum ad contemplàdà ſuma; pulcritudinẽ mẽs nõ oculus factus eſt Ille aut vult mẽtẽ cõnertere ad corpa⸗ oculos ad deũ.Querit aut intelligẽ car nalia: ⁊ videre ſpiritu lia qð fieri non põt:quare iſta peruerſitas coꝛrigẽda ẽ quia nilſi fecerit qð ſurſum eſt oeorſum 2 qð deorſũ Rſurſũ regno celorũ aptus nõ erit. non ergo ſũma queramusi infi mis: nec ipſis infimis inhereamus: Ju⸗ dicemus ea:ne cum ipſis indicemur idẽ tm̃ eis tribuamus quatũ ſpẽs meret᷑ ex trema: ne cum in nouiſſimia prima que rimus a primis inter nouiſſima nume remur. Qò nihil ipſis nouiſſimis obeſt. ſz nobis plurimũ.nec ideo diuine ꝓuii⸗ dentie adminiſtrãtia minus vecora fit. quia ⁊ iniuſti iuſte: ⁊ fedi pnlchre.ordi nantur. Et ſi pro pterea nos fallit reruʒ viſibiliũ pulcritudo quiavnitate contie tur ⁊ non implet unitatem. Intelliga / mus ſi poſſumua non ex eo qð eſt nos falli ſz ex eo qð nõ c. Omne qᷣqpe cor⸗ fmdei Günſun geittip ſtciqg nöplit here Cealine nulüd⸗ pincpn got lenön uiger⸗ N plge Ouin lonpt ſml niake⸗ don lid wt⸗ gor t⸗ lan is haiig An miait tan Nd niſe 4 R 4 ptms verũͦ coꝛpus : ſed falſa dnitas: enim ſumme vnü eſtiaut in tantu innu tat᷑: ot ipleat: ⁊ tñ nec coꝛpipſũ etẽ:niſi otcuq; vna eſſet. Poꝛꝛo utcũq; vnũ eẽ nõ pſſet niñ ab eo qð ſũme vnũ ẽ id ha⸗ beret. O aĩe peruicaces date mihi qᷣ vi/ deat ſine vlla inaginatione viſoꝛuʒ car naliũ. Date mibi qui videat omnis vniꝰ pꝛincipium non eſſe niſ vnum ſolum a quo ſit omne vnũ: fiue illud impleat ſi/ ue nõ impleat. Qui videat oate: nõ qui litiget:nõ qui uideri velit ſe videre ꝙ nõ videt. date qui reſiſſat ſenſibus carnis ⁊? plagis quibui per illos in aia vae pulauit Qaui reſiſtat conſuetudini hominũ:qui compungatur in cubili ſuo qui reſpuat ſuum ſpiritum:qui nos foꝛtis diligat va nitates: ⁊ querat mendatia quia iam ſi⸗/ bi nouerit dicer̃. Si vna roma ẽ:que cir ea tiberim ẽ neſcio quis Romulus dici tur condidiſſe falſa ẽ iſta quã cogitãs fi go:non enim ẽ ipla nec ibi ſum modo. Nam qd ibi agatur modo utiq; ſcirem: ſ vnus eſt ſol falſus eſt ite:quem cogi tans fingo. Nam ille curricula ſua cer⸗ tis locis ⁊ tẽpoꝛibus peragit Iſtum vo quando volo ⁊ vbi vołe conſtiuo. Si/ u :ius é ille amicus meus: falſus eſt iſte quẽ cogitans fingo. Naʒ ille ubi ſcit ne ſcio:ſte ſibi fingit᷑ ubi volo:ego ipſe cer te vnus ſum ⁊ boc loco eſſe ſentio coꝛ/ pus meũ:⁊ tñ figmento cogitatiõis per go quolibet ⁊ loquoꝛ cum quolibʒ fal⸗ . fa ſunt bec nec quiſquam intelligit fal ſa.nõ gᷓ intelligo cum iſta cõtemploꝛ ⁊ iſtis credo quia veꝝ eẽ opoꝛter ꝙ inte!⸗ lectum contemploꝛ nüquid foꝛte ſunt iſta que fantaſmata dici ſolent. Unde ergo impleta eſt anima mea illuſioni⸗ bna. Ubi eſt verum ꝙ mente conſpicit Ita cogitanti iam oici poteſt: illa luxvs ℳ qua Hh̊ omnia nõ eſt uera cognoſcis i Per hanc illud vnum vides quo iudi cans vnum eiſe quicquid aliud vides. nec tñ eẽ hoc qð illudẽ quicquid muta bile vides. Quod ſi h itueri palpitat mẽ tis aſpectus: quieſcite nolite certare niſt cum conſuctudine coꝛpoꝝ. Jpam vin⸗ cite:victa erunt oĩa:vnum certe quera?ꝭ mus quo ſimplicius nibil c. Ergo ĩ ſim plicitate coꝛdis queramua illũ. Agite. n. inquit ⁊ recognoſcite:qꝛ ego ſum onus 2 etiam vacate ⁊ videte qin ego ſũ deul nõ ocium deſidie quero:ſed ocium cogi tationis vt a locis ⁊ tẽponbus vaceci B enim fantaſmata tumoꝛiſ ⁊ volubi ita⸗ tis cõſtãtẽ vnitatẽ videre nõ ſinunt:lo⸗ ca offerunt qò amamus tẽpoꝛa ſurripi unt qð amemus ⁊ relinquut in aia tur bas fantaſmatũ in aliud cupiditas inci tetur: Ita fi i iquietus ⁊ erunoſus aius fruſtra tenere a quibus tenet exoptãs Uocatur g:ad ociũ.i.vt iſta nõ diligat: que viligi iine laboꝛe non poſſunt Sic enĩ eis oñabit᷑ ſic nõ tenebitur ſʒ tene⸗/ bit. Jugum eni meü leue huic iugo qui ſubiectus eſt:ſubiecta bʒ ceta nõ g labo rabit:nõ eni reſiſtit qð ſubieciũ c.ſʒ mis ſeri amici huius mundi. cuius erat dii: ſi filij dei eẽ nolnerit.qm dedit eis pote ſtatẽ filios dei fieri. Amici gᷓ huins mũ⸗ di tã timèt ab huius amplexibus ſepꝑari et nihil eis ſit laboꝛioſus quã nõ labo⸗ rare: ſed cui ſaltẽ illud manifeſtũ ẽ falſ tatè eẽ qua id putat᷑ eẽ.qð nõ ẽ intellij git ed eſſe venitatẽ que ondit id ꝗo c. at ſi coꝛpoꝛa in tm falunt.iu quãtũ ñ ĩplẽt illud vnũ qð ↄuincũt᷑ imitari a qun pn cipio vnum ẽ quieqͥd ᷑. Ad cuius ſimili tudinẽ quicqᷣd vtit᷑ naliter appꝛobamꝰ qꝛ naturalit᷑ ipꝛobamus quicquid ab⸗ nitate diſcedit. atq; in eis diſſimilitud⸗ nem tedit dat᷑ g intellig eẽ aliquid qdᷣ vnins ſolius.a quo pꝛincipio unum eſt „ 2=èð ð, ðèð *„ quicquid aliqno mõ vnũ è ita ſimile ſit vt boc oĩno ipleat ac ſit id ipſũ Et h̊ eſt Vritas ⁊ vbũ ĩ pꝛincipio 2 verbuz deus apud deu. Si n. ſalſitas ex bis ẽ que imj tantur vnü: no in q;tuͦ id imitantur. ſʒ in quãtũ id implere nõ poſſũt illa ẽ veri tas que id implere pottit ⁊ id eẽ qd iliõ eſt. Jpſa eſt que illud ondit ſicut C. vnd * verbũ eius:⁊ lux eius rectiſſime dicik cetera vnius illius ſimilia dici poſſũt in quãtũ ſunt in iantum enĩ ⁊ vera ſũt Hᷣ ẽ ant ipſa eius ſimilitudo.a ideo veritaſ vt eni veritate ſunt uera. que vera ſt ita ſimilitudie ſimilia ſe quecũq; ſimilia ſi. Ut gueritas ſoꝛma veroꝝ ẽ ita ſimilitu do foꝛma ſimilẽ .OQua ꝑꝑ qm vera ĩ tã tũ vera ſũt:in quatũ ſũt. In tm aũt ſunt in quãtu pꝛincipaliꝰ unius ſimilia ſi ea foꝛma ẽ oĩum que ſũnq̃ ẽ ſumma fimi⸗ litudo pꝛincipij.⁊ ver itas ẽ: quia ſine vl la diſſimilitudie c.vñ falſitas oꝛitur nõ rebus ipſis fallẽtibus que nibil ali o/ nedũt ſentieti q; ſpẽm Iſu:quã pꝛo ſue pulcritudis acceperüt gradu: neq; ipſis fenſibus fallẽtibus qui pꝛo natura ſui coꝛpoꝛis affecii nõ aliud qᷓ; ſuas affecti ones pꝛendẽti aĩo nũciani: ſed peccata aĩas fallũt cũ neꝝ querũt relicta? negle cta vitate:nã quoniã opera magis quũã artificẽ atq; ipſa artẽ dilexerũt B̊ errore puniuutur vt in operibus artificẽ atem q; cõqrant cũ inuenire nequiuerint de? n.uõ coꝛpoꝛis enſibus ſubiacet ſʒ ipſni menti ſupereminet ipſa opera exiſtimẽt eẽ ⁊ artẽ ⁊ artificẽ᷑: Hin oꝛitur oĩs ipie⸗ tas nõ mõ peccãtiũ:ſed ẽt oduatoꝛuʒ ꝓ peccatis ſuis. Non eni tm̃ ſcrutari crea turqͥ pꝛeceptũ dei:ſed ea frui potiusqᷓ; ipfa lege ueritate volüt q; pꝛimi hoig peccatũ de pꝛehendit᷑ male ntẽtis libe⸗ ro arbitrio.ſed h̊ quoq; in ipia dãnatio ne addut:ut nõ mõ oiligãt: ſed ẽt ſerui vera lat per partes eius a ſ mis vſc; ad ims ſũmo deo aĩam colant ⁊ pꝛimã intellec tualè creatur qu p veritatẽ pr ſabꝛi/ cauit:ad ipſũ veritatẽ emp intuenda et ſe per ipſã quia et oimõ ſibiſimilis e de inde veniut ad uit gen talẽ ꝑ qu cres aturd uinbilia ⁊ tẽpoꝛalia gignẽtia deꝰ „ eternus ⁊ ĩcõmutabilis operatur: hine ad aĩelia ⁊ inde ad ipſa coꝛpoꝛa caléda dilabuntur ⁊ in bis pꝛimo eligũt pnlcri oꝛa in quibus celeſtia maxime excellüi Er go in pꝛimis ſolis coꝛpus occurrit: et in eo nõnulli remanet: 2 aliqui 2 lane ſplendoꝛẽ relibione dignum putãt. Eſt eni nobis vt perbibetur pꝛopiquioꝛ.vñ vicinioꝛc ſpetiẽ baber ſentitur. Alij etis ceteroꝛũ ſiderũ coꝛpoꝝ adiungũt 2 to/ tum celu cũ ſtellis ſuis.alij celn ethereo copulat aerẽ: ⁊ iſtis duobus ſupiobꝰ e⸗ lementis coꝛpoꝛeis ſubijciũt aĩas ſuas. ſed inter bos illi ſibi vidétur religioſiſſi miqui vniuer ſ fibi creaturdmòdnm totũ cũ oĩbus q in eo ſũt ⁊ vitã qua ſpi ratur ⁊ aiat᷑:quã quidã coꝛpoꝛed eẽ cre cenditoꝛcẽq; nouerũt:Inde ꝙ ſimula⸗ cra pꝛecipitantur:⁊ ab oꝑibus eiꝰ i ope ra ſua demergũturꝛque iñ adbuc vinbi lia ſüt.Eſt eni alius deterioꝛ ⁊ inferioꝛ cultus ſimulacroꝝ quo fantaſmata ſua colũt: ⁊ quicquid aĩo errãte cuʒ ſuppis vel tumoꝛe cogitando imaginati fnerit religionis noĩe obſeruant donec fiat in aia nihil oino colẽdũ eè ⁊ errare boies q ſupſtitiõe ſe inuoluũt: ⁊ mifia ſe ĩpli cat ſuitute.ſʒ fruſtra h ſentiut nõ. efficci uut vt nõ fᷣuidt remanẽt quippe ipſa vi cia quibus vt illa colenda opinarentur xttracti ſunt ſeruiüt.n. eupiditati tripti ant creature potius qᷓ; creatoꝛi:⁊ eã col ci vel uoluptatis vel excellentie vel ſpec⸗ diderũt. hoc g totũ ſimul vnũ deü ma-/ gnũ eẽ arbitranaut: cui partes ſuut cer ie.non euim uniuerſe creature auctoꝛrẽꝛ gemif Cllenci lons han fanammk leetanus lenpot len. Di s vun Holie guse⸗ lureſe Aiqe nume ſerat onmnin conclu nee⸗ eeneſ⸗ füerr taſe⸗ d⸗ aget n un Etite mnit 1pmiga nn B winr iun chrinl Auiin N ii tud⸗ uni Laß naß Nn E religione tacuti. Nego eè quẽq; iſtoꝛuʒ qni nibil collendũ exiſtimãt qui nibil aut carna⸗ libus gaudijs ſubditus ſit aut potẽtiazʒ canam foueat aut aliquo ſpectaculo ð lectatus inſaniat. Ita neſcienteſ diligůt tempoꝛalia vt inde beatitudinẽ expec 7 tent. Dis aũt rebus quibus quiſqʒ bea⸗ tus vult effici ſerniat neceſſe eſt velit nolit. Nã quocũq; dixerint ſequit᷑:⁊ qͥ quis ea viſus fuerit auferre poſſe metui tur. Pñt aũt ferre iſta ⁊ ſintulla ignis et aliqua beſtiola. Poſtremo vt omittã i⸗ numerabiles aduerſitates tẽp ipſũ au⸗ ferat neceſſe eſt oĩa rranſeutia itaq; cũ omnia tẽpoꝛalia tranſeũtia mũdus iſte concludat. omnibus mũdi partibꝰ Fᷣui/ unt:qui pꝛopterea putãt nihil collẽduʒ eẽ ne ſeruiant. Uerũñ quãqᷓ; in hac re rũ extremitate mĩi iaceant iaceãt vt vi cia ſua ſibi oñari paciantur vlł ſuꝑbia vł libidine vel curiontate damnati vel ou oꝛum bopꝑ:uel oĩbuſ qᷓ;diu ſunt in h̊ ſta dio vite humane licet eis ↄgredi ⁊ vin⸗ cere:ñi pꝛius credũt ꝙ intelligere nõ nõ dũ valẽt:⁊ nõ diligat mundũ: qm̃ oĩe qð i mũdo ẽ ſcur diuinit dictũ a ↄcu/ iſcentia carnis ẽ ⁊ (Rupiſcẽntia ocu⸗ oꝝ ⁊ ãbitio ſeculi. PHoc mõ tria illa ſũt notata.nã ↄcupiſcẽtia carnis volupta⸗ tis in fine amatoꝛes nignificat ↄcupiſcẽ⸗ tia oculoꝝ curioſos.Amvditio ſeculi ſa/ perbos. Ltriplex ét tẽptatio in hoĩe q; veritas ipſa ſuſcepit canenda mõſtrata c.dic inquit tẽptatoꝛ lapidibus iſtis pa nes fiant. Atr ilie vnus ſolus magiſter:ñ in ſolo paneviuit homo:ſed in oĩ uerbo dei.Ita eni domitã docuit ee opoꝛtere cupiditatẽ uolptatis:ut nec fani cedẽ/ dũu ſt: ſʒ foꝛte onationis tẽpoꝛalis faſtu decipi poterat: qͥ carnis uoluptateñ po tuit oĩa ̊ regna mũdi mõſtrata ſunt ut octic: ola tibi oabo ni pꝛoſtrat adoꝛa geris me: (ui mmiũ ẽ.Onm deũtuũ ado rabis ⁊ itli ſoli uies: ita calcata è ſuꝑ⸗ bia ſubiecta ẽ extrema curioſitat illece bꝛa.nõ eni ut ſe de faſtigio tẽpli pꝛecipi taret urgebat niſi cã tim aliqᷣd expiendi: ſed neq; hic nictuſ ẽ ⁊ iõ ſic rñ dit:ut ĩtel ligeremus op e ad cognoſcẽdũ deuʒ tẽtationibus uiſibiliter diuina exploꝛar̃ moliẽtibꝰ.nõ tẽtabis inqᷣt onʒ deũ tuũ Quãobꝛẽ qͥſquis ineusvbo dei paſcitur nõ querit in iſta her̃mo uoluptatẽ:qui uni deo tm ſubiectus nõ querit in mõ⸗ te.i. in terrena elatione iaccantiã. Quis quis et᷑no ſpectaculo icõmutabił vitad adhereſcit nõ faſtigiũ huius coꝛꝑis ·i.p bos oculos pꝛecipiatur:vt tẽpoꝛa lia et inferioꝛa cognoſcat. Quid igit reſtat vñ nõ poſſit aia recoꝛdari pᷣmã pulchꝛituj dinẽ quã reliteqn de ipſiſ uitijs põt.ita n. ſapĩa dei ꝓtẽdit uſq; in finẽ foniter Ita ꝑ hãc ſumus ille artifex oꝑa ſua in unũ finẽ decoꝛis oꝛdinata cõtexuit. Ita bõital a ſõmo ad extremũ nibil pulchꝛ tudini q̃ ab ipſo ſolo eẽ pſſet iuidet.nt nemo ab ipſa ueritate obijciat᷑:qͥ nõ ex/ cipiat᷑ ab aliqna efigie veritatl.Que rei ĩ co:pis uoluptate quid teneat. nibil ali ud inuẽies q; ↄueniẽtiã:nã ſi reſtentia pariut doloꝛẽ ↄueniẽtia pariũt volup/ tatẽ. Recognoſce ergo q̃ ſt ſũma cõuẽi entia.noli foꝛis ire.ĩ te ipſum redi: Iteri oꝛe hoĩe hĩtat vitas.⁊ ſi tuã natura mu tabilẽ ĩueneris trãſcẽde teipſũ. Sed me mento cum te tranſcenderis ratiocinã tem animam te tranſcendere. Illuc er/ go tende vnde ipſum lumen rationis a tenditur. Qua eni peruenit oĩs rõcina⸗ toꝛ bonus niſi aad veritatem.cũ ad ſe ip ſa ueruas non utiq; ratiocinando ꝑue ueniat.ſj ꝙ rõcinãtes appetũt ipſa ſit.v de ibi conueniẽtiã que ſuꝑioꝛ eẽ ñ poſ⸗ ſit:Et ipſi conueni cum ea.Confitere te nõ eẽ qð ipia ẽ ſi qͥdeʒ ſe ipſa nõ querit. Tu et ad ipſ qr ẽdà ueniſti.-nõ5 4 locoꝛũ ſpacio: ſed mètis affectn vt ipſe interioꝛ hõ cũ ſuo ĩbabitatoꝛẽ nõ ĩ infi ma ⁊ carnali ſed ſũma ⁊ ſpirituali volu ptate conueniat. Aut ſi nõ cernis: que Dieo ⁊ an vera fint dubitas:cerne ſaltẽ Ttru te de his dubitare non dubites⁊ ſi certũ ẽ te eſſe dubitantẽ:quere vnde ſit certũ. Non illic nibi nõ oino ſolis bui⸗ mũdi lumè occurreret:ſed lumẽ verum uod illuminat omnẽ bominẽ venien⸗/ ꝛẽ in hunt mũdũ.Quod his oculis vide rinõ põt:nec illis quibꝰ fantaſmata co gitatur: per coſdẽ oculos aĩe in pacta. ſed illis quibus ipſis fantaſmatibus di citur. Nõ eſtis vos ꝙ ego quero neq; illud eſtis:vnde ego vos ordino:eſtis æ- ꝙ mibi inter vos dũ occumerit ĩpꝛobo: ⁊⁊ quod pulchꝛũ appꝛobo. Quare G̊ ipᷣʒ magis appꝛobo ⁊ nõ ſolũ vobis ſ illis oĩbꝰcoꝛpoꝛibꝰ: vnde vos auſi ãtepono Deide regulã ipſã quã vides cõſpice H mõ.Ois qmn ſe dubitatẽ intelligit verũ intelligit: ⁊ dc bacre qu itelligat centꝰ C.Ois igitur qui viꝝ ſit veritas dnaitat I ſeipſo hʒ veruʒ vnde non dubitat:nec nuilũ verũ niſ veritate verũ cẽ. Nõ i aq; opoꝛtet eñ de veritate vubitare ꝗͥ potu it vndecũq; dubitare. Ubi videtur bec vbiẽ lumẽ ſine ſpacio locoꝛũ: ⁊ tẽpoꝝ 2 ſine vllo ſpacioꝛũ ralium fantaſmate. Nũqᷣd iſta ex aliq̃ ꝑte coꝛũpi pñt: etiaʒ Arõcinatoꝛ ois intereat:ant ponꝰ apud carnales iferos vetereſcat. Nõ.n.rõcia 110 talia facit: ſʒ inenit:ergo anteqᷓ; ine⸗ niantur in ſe manct:⁊ cũ inneniũt᷑:nos innouat: .ita renaſcit interioꝛ hõ: ⁊ exte rioꝛ coꝛꝛũpit de die ĩ diẽ: ſed interioꝛ ex terioꝛẽ reſpicit:⁊ in ſna cõparattone fe dũ videt. In pꝛoprio tñ genere pulchꝛũ ⁊ conuptũ cõnenittia letãtẽ ⁊ coꝛum⸗ pentẽ qõ ĩ bonũ ſuuʒ cõuertit. alimẽta Lcarnis que tam coꝛꝛnpta.i. amittctia Oe vera ſoꝛm ſu.in mẽbꝛoꝛũ iſtoꝛũ fabꝛicam migrt: ⁊ conupta reficiũt ĩ alia foꝛmꝗ per cõueniètid trãſeũtia: ⁊ p vitalẽ mo⸗ tũ oiiudicãt quodaãmõ:vt ex eis inſtru⸗ cturq hnius viſibills pu lchꝛi que apra ſunt aſſumãtur. nõ apta vero per ↄgru os meatus eiiciat᷑. Quoꝛũ sliud ferule⸗ tiſſimũ reddit᷑ terre: ad alias fonnas aſ⸗ ſumẽdas:aliud per totũ coꝛp exaiat ali ud tocius animalis vi latentes nernos accipit inchoat᷑ ĩ plẽ ⁊ ſine conuenien tia diu coꝛpoꝛũ ſiue tali aliquo fãtaſma te cõmotũ ꝑ genitales vias ab ipſo ver tice defluit in inſima voluptate. J voſ matre per certos numeros tẽpoꝛũ ⁊ lo coꝛũ numeꝑ coaptat᷑ vt ſuas regiones queq; mẽbꝛa occupẽt ⁊ ſi modũ parali tatis ſeruauerit:luce coꝛꝑis adiũcta na ſcitur coꝛpus quod foꝛmoſũ vocat:⁊ a ſuis dilectoꝛibus amat acerrime: nõ tñ ĩ eo plus placet foꝛma q̃ mouet᷑.qᷓ vits que nouet. a illud aĩali ſi ñ amet ali cit violẽtius ſi oderit ãt ſuccèſemꝰ⁊ ſer re nõ poſſumꝰ:ẽt ſi foꝛmã ipſã pꝛebeat fruenti:hoc totũ ẽ voluptatis regnũ: et ima pulchꝛitudoſubiacet.n. coꝛꝛuptiõi OQðò ſi nõ eẽt ſũtſea putaref. Sed adeſt oiuina ꝓuidentia q̃ hãc ondit:⁊ nõ ma lã.ꝑpꝑ tñ manifeſta veſtigia pꝛimoꝛũ nu merorũ i quibus ſapiẽtie dei nõ ẽ nume rus: ⁊ extremã tñ eẽ miſcẽs ei doloꝛes ⁊ moꝛbos ⁊ diſtoꝛtiões mẽbꝛoꝝ: ⁊ tene bꝛas coioꝛis ⁊ animoꝝ ſimultateſ ac di ſceſſiones:vt ex eis ammoneamur:incò mutabile aliqdec querẽdũ: ? boc facit per infima miniſteria eoꝑ qu b idage re voluptatis ẽ: quos exterminatoꝛes angelos iracundie diuine ſcripture no minãt. Quauis ipſi neſciant quid de ſe agatur boni:pis ſimiles ſũt boĩes qꝗͥ gau det miſerijs alienis:⁊ riſus ſibi ⁊ ludicra ſpectacula exhibẽt vel exhiberi volunt i G her: erſtori Hocip'b funtt ten cpiunte ſeuinn ſnis fans otſni ſawalir megln lukcid Mus:m nec ibi necilan fi, Ita oth ſtaaſe laneg ſiede chi⸗ nfpa cutn koͤnt glin hbecl loͤte mald tuo Flin lſpo: tond ſoie cor tn i inn or ir udgt cug uinut lirirl Glt tin HieH eA itſs nrd i W 5 72 ℳ f reugione euerſionibꝰꝛ erroꝛibus alioꝝ:ate ita his oĩbꝰ boni amonẽti ⁊ exercẽt᷑ ⁊ vi cunt ⁊ triũphant ⁊ regnat. Mali vo de cipiunt cruciantur vincũt᷑ dànantur ⁊ ſeruiũt nõ vni oĩium ſũmo dno: ſed vlti mis fpims illi videlicet angelis qͥ doloꝛi pus ⁊ miſerijs dãnatoꝝ paſcuntur ? ꝓ iſta malinolẽtia bonoꝝ liberatiõe tor⸗/ quentur. Iia ordinant᷑ oès officijs ⁊ fi nibꝰ ſuis in pulchritudinẽ vniuerſitatis vt ꝙ horremĩ ꝑye ſi cũ toto conſidere mꝰ plurimũ placeat. Quia nec ĩ edifitio iudicãdo vnuũ tm̃ angnlũ indicare obe mus :nec in hoĩe pulchro ſoloſ capilloſ nec ĩ b pnũciate ſolũ digitoꝛũ motum nec ĩ inne cuſu aliquas tridui tin figu ras. Iſta.n:que pptcrea ſunt ifirma: ꝙ; partib ĩperfectis tota pſecta ſũt ſiue in ſtatn ſine ĩ motu:pulchra ſentĩant᷑ to ta cõſiderãda ſũt:ſi recte volum iudi care.vnũ.n.noſtrũ indiciũ: ſiue de toto ſinue de pte iudicet. pulchꝑ eſt vninerſo qppe mũdo ſupfert᷑ nec alicui pti eiꝰ in q;tũ verũ:iudicamꝰadheremꝰ. Erroꝛ at nr parti adherẽs ei ipſe ꝑ ſe fedẽ:ſcd ſi cut niger color ĩ pictura cũ toto ſit pul cher: ſic totũ iſtũ agonẽ Rcẽter dedit in cõmurabilis diĩua ꝓnidẽtia: aliud victis aliud certantibus aliud dictoribꝰ: alio ſpectatoribns:aliud qetis ⁊ ſolũ deum cõtẽplãtibꝰtribuẽs cũ i bis oĩbꝰnon ſit malũ niſi peccatũ ⁊ pena peci. bicẽ ðfe eius volũtariꝰ.a ſũma eẽntia ⁊ labor ĩ vltima nõ volũtariis. Qò alio mõ ſic oi ci põt.libertas a iuſtitia ⁊ fuit ſub pcõ Corrũdit᷑ ãthõ excerior aut ꝓfectu ite rioꝛis ant deſectu ſuo. ꝓfectu ĩtcrioris ita corrupit᷑ vt tot ĩ meliꝰreſormet᷑ ⁊ re ſtituat᷑ itegꝝ ĩ noniſſuna tuba vt nõ iã corrũpat᷑ nec corrũpat.Defectu ãt ſuo ĩ pnlchritudines corruptibiles ·i.ĩ pena rũ ordinẽ pᷣcipitat᷑: nec miremur ꝙ ad hue pulchritudines noiſ nihil.n. ordi natũ ꝙ non ſit pulchꝝ: ⁊ ſicut ait apts oĩs ordo a ðo cẽ. neceſſe ẽ aũt fateamur meliorẽ eẽ hoĩeʒ plorãtẽ qᷓ; leidtem ver miculũ.Et tñ vermiculũ laude digunm ſine vllo mẽdacio cdpioſe poſſũ dicere cõſiderãs nitorem color: figurã terre ni corporis:pᷣora cũ medijs:media cum poſteriorib ↄgruẽtia: ⁊ vnitatẽ appetẽ tia ꝓ ſue nature hũilitate ſuãtia.nihil ẽ eoꝝ vna ꝑte formatũ:ꝙ nõ ex altera pi li dimẽſione reſpõdeat. Quid iã de aia ipſa dicã.vegetãtẽ modulũ corporis ſui quõ eũ numeroſe moueat quõ appetat conueniẽtiã: quomodo vincat aut ca neat obſiſtentiã. quãtũ põt ⁊ vt ad vnũ ſenſũ incolumitatis reſerẽs:omnia vni tatẽ illã cõditricẽ naturaꝑ oium: mito euidentius qᷓ; corpora inſinuet᷑.loquoꝛ de vermiculo aiante qualicũq;. Cineriſ 4 ſtercoꝛis laudẽ. veriſſime atq; liberri me pleriq; ũixerũt Qnid ergo mirum ẽ ſi hois aĩaʒ:que vbicũq ſit ⁊ qualiſcun qʒ oĩ corpore ẽ melior.dicã pulebre or dinari ⁊ de penis eius alias pulchritu tudines fieri cum ibi non ſit quonia mi ſera ẽ vbi eẽ btõs decet. Sʒ ibi ſu vbi eẽ miſeros decet.prorſus noſ nemo fallat Quicqͥd recte vimperat᷑ in melioris cõ paratione reſpuiiur. Oĩs at natura qᷓ; quis extrema.q;uis infuna ĩ cõparatio ne nibil inre laudat᷑: ⁊ tũc cuiq; nõ eſt bñ ſi meli eẽ põt.Quare ſi nobis poteſt bene eẽ cũ ipſa veritate.male ſumꝰ enʒ qnolibet veſtigio veriratis. Multo er⸗ go deteriꝰ cũ extremuate veſtigij quan do carnis uoluptatia adhberemꝰ. Uin camꝰergo hui cupiditatis moleſtias ni blãditias ſubingemꝰ nobis hãc femina ſi uiri ſumus.nobis ducimus:⁊ ipſa erit melior nec iam cupiditas: ſed tẽperan⸗ tia nominabitur.nã cum ipſa ducinos gut ſeqͥmur: eupiditas illa ⁊ libido:nos vero temeritas ⁊ ſtultitia nuncupamur Se quamur xppᷣ[3ʒ caput noſtrũ:vt ⁊ nos ſe quatur:cui caput ſumꝰ:hoc ⁊ feminiſ pꝛecipi põt.non maritali: ſed fraterno no iure. Quo inre in xpᷣo nec maſculuſ nec femina ſumus.Habet.n.⁊ ille virile quoddã. vnde femineas ſubiugent vo luptates. vñ chꝛiſto ſeruiant ⁊ unperẽt cupiditat. Quod in multis viduis ⁊ vir ginibꝰoei ĩ multis ẽt maritatis:ſed iam fraterne coningalia iura ſerudtibꝰxpia ni populi diſpẽſatione manifeſtũ ẽ: qð ſi ab.ea parte cui dnñari deus nos iubet atq; vt ĩ nr̃am poſſeſſionẽ reſtituamur 2 boꝛtamur ⁊ oliulat᷑. Si ergo ab hac parte ꝑ negligẽtiã ⁊ ipietatẽ vir ſubditꝰ fuerit.i.mẽs ⁊ rõ erit quidẽ vir turpis ⁊ miles:ſʒ deſtinat ĩ bac vita ⁊ poſt hanc vitã oꝛdinat᷑:quo eũ deſtinari:⁊ vbi oꝛ dinari ſũmus ille rectoꝛ ⁊ dñs iudicat. Nulla itaq; feditate vniuerſã creaturã maculari permittit᷑ ãbnlemus ergo dũ dies habem. i. dũ rõne vti poſſumꝰ: vt ad oñnʒ cõuerſi:verbũ eius qo verũ lum E:illuſtrari mersamur: ne nos tenebꝛe cõpꝛehẽdãt.Dies c.n.pntia illiꝰlumiuis qð illuminat oẽm hoĩem venietẽ ibũc mũdũ:hoiĩeʒ dixit qͥ rõnẽ vti põt.Et vbi cecidit ibĩ icũberevt ſurgat neceſſe cẽ.Si ergo voluptas carnis diligit᷑ ea ipſa dili gẽtius ↄſideret᷑ ⁊ cũ ibi recognita fuerit quoꝛũdã veſtigia numeroꝝ querenduʒ E vbi ſine tumoꝛe ſint. Ibi enim magis vnũẽ quod ẽ. et ſi tales ſunt in ipſa mo tione gitali:que in ſeminibꝰ operatur. NMagis eniʒ ibi mirãdi ſũt q; i coꝛpoꝛe Si.n.numeri ſeminũ ſicut ipſa ſemina tumerent de dimidio grano fici arboꝛ oimidia nuſſceret᷑:nʒ oe animaliũ ſemi/ nibus ct nõ totis aĩalia tota ⁊ integra gignerẽétur. Neq; tantillũ 2 vnum ſem̃ / 4 . „ .— uera dim haberet lici culuſq; inumerabilem De vno qppe ſecudũ ſuã naturã pñt vł ſegetes ſegetẽ: vel ſilue ſilnarũ: vel gre/ ges gregiũ:vel populi populoꝛu ꝑ ſecu la pꝛc pagari:vt nullu ſolium ſit vl nul lus pilus per tã numeroſã ſucceſſioneʒ cuius nõ rõ illo pᷣmo ⁊ vno ſemine fue rit. Deinde illud cogitadũ ẽ q́; numero ſas q; ſuaues ſonoꝛu pulchꝛitudines v/ beratus aer traijciat: catãte luſnig ſl illius amcule anima:nõ t libere: libere fabꝛicaretur:niſi in tali motu in⸗ coꝛpoꝛaliter haberet ipꝛeſſas.hoc ⁊ in ceteris animdtibꝰ q̃ rone carẽtia:ſenſu tamẽ nõ carent ãmmadnerti põt. Nul lum enim hoꝛũ ẽ qð nõ vłin ſono voc vel in cetero motu atq; operatione mẽ bꝛoꝛũ numerorũ aliquod atq; ĩ ſuo ge nere moderatũ gerat.nõ aliqua ſciẽtia ſed tñ intimis nature terminis abilla i⸗ cõmutebili numeroꝛũ lege modulatie. Redeamꝰ ad nos ⁊ omittamus ea q̃ cũ arbuſtis ⁊ beſtijs hẽm coĩia. Uuo na⸗ q; mõ irũdo nidificat: ⁊ vnum quodq; amiũ genꝰvno aliquo ſuo mõ. Quid eſt ergo in nobis:quo ⁊ de illis oibus indi camꝰ: quas ſmas appetant: t quate nus ĩpleãt.Et nos iĩ edificijs aliiſq; coꝛ poꝛeis oꝑibꝰtãq; deũ oiuʒ talin figura q; rn inumerabilia machinamnr. Quid ẽ ĩ nobis qð ĩiꝰ iĩtelligit has ipſas vinbileſ corpoꝛũ moles ꝓpoꝛtionẽ magnas eè vel paruas: ⁊ oẽ coꝛpus habere dimidi um quãtulũcũq; ſu:⁊ ſi dimidiũ ĩnume raailes ꝑtes. Itaq; oẽ granũ milij parui tate ſua:quãtà ĩ hoc mũdo nr̃ʒ coꝛpus tenet tã magnũ eẽ q; mudus ẽ nobis:to tuũq; iſt mudũ figurarũ rone pulchꝛuʒ eẽ nõ mole.magnũ ãt videri:nõ ꝓ ſua quãtitate: ſed ꝓ bꝛeuitate nr̃a.i, anima liu:qbꝰẽ plenꝰ. Que rurſus cu hant ĩſi nitatẽ oiuiſonis nõ ipſa per ſe: ſ aliox wrn liparu ſbot Cohabe Hiclmna Ncn ſoti⸗ 1brene goiot ſecope ſeadd X lesch lbee leſto hetqh faſeo et e er nm ban H” * „ tign i ſlle m ſueon gge wii ull ur ntis e il i religione 2 marime ipſiue vninerſi coparatione tã parua ſunt. Nec ĩ ſpacio tẽpoꝛũ alia rõ ẽ:qꝛ vt oĩs loci ſic oĩs tẽpoꝛis lõgitu do habet dimidiũ ſui. Quauis.n.ſit bꝛe niſſuma: ⁊ incipit ⁊ pꝛogredit᷑ ⁊æ deſinit. Itaq; nõ põt niſi habere dimidiũ: dum ibi oiuidit᷑ quã trãſit ad finẽ. Ac per B ⁊ bꝛeuis ſpllabe tps:ĩ cõparatione lon gioꝛis bꝛeue:⁊ hoꝛa bꝛumalis eſtiue ho re cõparata:minoꝛ cẽ:ſic moꝛa vnius bo re ad diẽ: ⁊ diei ad mẽ ſẽ: ⁊ mẽſis ad an nũ:⁊ annũ ad luſtruũ:⁊ luſtni ad maio/ res circuitus:⁊ ipſi ad vniuerſũ tẽpꝰrela ti bꝛeues ſunt:cu illa ipſa vniuerſa ſuc/ ceſſio ⁊ quedã gradatio:ſiue localiuʒ ſi ue tẽpoꝛaliũ ſpacioꝛũ. ñ tumoꝛe vł mo ra:ſed oꝛdinata cõſciẽtia pulchꝛa iudi⸗ cet᷑.Ipſe ãt oꝛdinis modus viuit ĩ vita⸗/ te ꝑpetua:nec mole vaſtus: nec ꝓtracti one volubilis:ſꝭ potẽtia ſuꝑ oẽs locos magnus eteruitate ſuꝑ oĩa tꝑalia imo⸗ bilis:ſine quo iñ nec vlli molis vaſti⸗ tas ĩ vnũ redigi:nee vllius tꝑie ꝓductio põt ab erroꝛe ꝓhiberi: ⁊ aliquid eè vel coꝛpus vt coꝛpꝰ ſit. Iplũ ẽ vnũ pᷣncipa le nec ꝑ finitũ nec ꝑ ifiniiũ craſſuũ muta bile. Nõ.n.bʒ aliud hic Niud alibi: ant aliud nuc:aliud poſtea:qꝛ ſũme vnꝰẽ pr vitatis:pr̃ ſue ſapie:q̃ nulla ex ꝑte diſſi⸗ mili⁊: fimllitudo eiꝰdicta ẽ ⁊ imago:qꝛ de ipᷣo c. Itaq; ẽt filiꝰrecte dr ex ipſo ce tera per ipſũ. Pꝛeceſſit.n.ſoꝛma oĩuʒſũ me iplẽs vnu de quo ẽ:vt cetera q̃ ſunt iquãtũ ſũt vniumilia ꝑ eã foꝛmã fierẽt Poꝛũ alia ſic ſũt ꝑ ipſa:vt ad ipſ ẽt ſint nt õis rõnalis ⁊ ĩtellectualis creatura ĩ qua hõ rectiſſime or̃ faciꝰ ad imaginẽ ⁊ ſimiliindinẽ oei.Nõ.n.alitrr ĩcõmu tabilẽ vitatẽ poſſet mẽte ↄſpicere. Alia vo ita ſut ꝑ ipſã facta:ut nõ ſint ad ipſã ⁊ iõ rõnalis aia fl creatoꝝ ſno ſeruiat a quo facta ẽ.⁊ ꝑ quẽ facta cẽ.cuncta ei ce tera ſernict: ⁊ vita nltima q̃ tã nicins ẽ illi ⁊c adiutoꝛiũ eiꝰ: ꝑ qd imꝑat coꝛpo 8 ipſũ coꝛpꝰextrema natura et eſſentia: eui oĩmõ cedẽti ad arbitriũ dom inabi nullã de illo ſentiens moleſtid: qꝛ iaʒ ij ex ipſo nec ꝑ ipſũ qret beatitudinẽ: ſʒ ex deo ꝑ ſeipſã ꝑcipiet.Refoꝛmatũ g̊ coꝛpꝰ ac ſancrificatũ ſine detrimẽto coꝛupii onis ⁊ ſine onere difficultatis admini⸗ ſtrabit. In reſurrectione enim nec nu bẽt neq; nubentur:ſed erunt ſicut ange li in celis.Eſca uero nentri ⁊ uẽter eſcis Deus ãt ⁊ hunc ⁊ illas deſtruet:quoni am nõ eſt regnũ dði eſca ⁊ potꝰ: ſed iuſti cia ⁊ capax ⁊ gaudiũ.Quaꝑꝑ etiã in ipᷣa coꝛpoꝛis noluptate: iuenimꝰ unde com monemur eã cõtẽnere:nõ qꝛ malumẽ natura cpꝛꝑalis:ſʒ qꝛ in extremi boni di lectione turpiter uolutat᷑.cui pᷣmis in herere fruiq; conceſſũ ẽ. Contrahit auri ga ⁊ ſue temeritatis dat penas:qᷣcqᷣd il lud ẽ quo vtebat᷑ accuſãt.ſʒ ĩploꝛet au xiliũ.iubeat dñs rerũ:obſtat᷑ eqᷣs.alia iã ſpectacula de illi pꝛecipitatione facien tibus:⁊ niſi ſubueniat᷑ de moꝛte factur Reſtituat᷑ ĩ locũ.ſuper rotas collocet habenarũ iura rrddant᷑.regat cantius obtẽperãtes⁊ edomitas beſias. LCune ſentiat qᷓ; bene currus ⁊ tota illa iuctio fabꝛicata ſit:qne ruina eiꝰ:⁊ ipſum affli xerat: ⁊ curſũ decentiſſime moderatio nis amiſerat: quia ⁊ huic coꝛpoꝛi imbe cillitatis peeeſit anime male utentis:au ditas in paradiſo nſurpans uetitum ci bũ contra meditci diſciplinã qua ſempi terna continetur ſalus. Si ergo in iſta ipſa carnis imbecillitate:ubi beata uita eſſe non poteſt:inuenitur ammonitio beate uite pꝛopter ſpeciem de ſũmo bo no uiqʒ ad ima uenientem:quãto mag- ĩ appetitione nobilitatis ⁊ excellẽtie: et ĩ oĩ ſuꝑbia uanaq; põpa huius mũdi⸗ μWd) ̃e uera Quid euim aliud ĩ ea bõ appetit:niñ ſo lus ec ni fieri poſſu cui cũcta ſubiecta ſit uer ſa.i.imitatiõe oipotenil oei.quẽ ſ labduus imuaretur ſcòm pꝛecepta eine viueẽdo ꝑ eũ heret ſubduà cetera:nec ad tanta oefoꝛmnitatẽ veniret vt beſtiola i meat qui vult hoĩbus impare. Pet get ſuperbia quendam appetuu vnitatis et oĩpotentie led in rerum tempoꝛaliũ pꝛĩ cipatu que omnia tranieunt ſicut ubꝛa imuncti eſſe volumus ⁊ certe habet eni boc animi ñi natura poſt deum a quo ad eius unaginẽ facius e᷑: ſed eius pꝛe/ cupta erant leruanda:quibuſ ſeruat ne mo nos vinceret.nũc vero dũ ipſa cuiꝰ uerbis turpiter conſenſus domatur do loꝛe periendi ⁊ nos in terra laboꝛamuſ ⁊ cum magno dedecoꝛe ſuperamur ab omnibus:que nos ↄmouere ac ꝑturba re potuerunt. Itaq; nolumuſ ab hoibꝰ vinci ⁊ irã nõ poſſumꝰ vicere. turpi tudie qͥd exacrabiliꝰ dici põt: fateamur hoĩeʒ h ce qõ nos ſumꝰ qui tñ ⁊ ſi ha⸗ beat vitia nõ eſt tamen ipſe vicium.quã o igitur honeſtius hõ nos vincit q; ui⸗ tium Quis aut dubitet innane vinuʒ eẽ inuidentiam qua neceſſe ẽ toꝛqueatur: ⁊ ſubiiciatur qui non vult in calibus vi ci. Melius eſt ergo ut homo nos uin/ cat q; iundentia uel quodlibet aliudvi ciuũ. Sed nec ab hoĩe uinci põt qui uitia ſua uincit. Nõ enim uincitur niſi cui eri pitur ab auerſario quod amat: Qui g a mat id ſolũ ꝙ amanti eripi nõ poteſt.il le indubitantes inuictus eſt: nec ultra cruciatur inuidia. Id.n.diligit ad qð di ligendum ⁊ percipiendnm quãto plu/ resuenerint tanto eius uberius gratu latur. Diligit eni deũ ex toto coꝛde ⁊ ex tota aĩa ⁊ ex tota mẽte:⁊ duigit ꝓtimũ tanqᷓ; ſe ipſũ.non ergo illi inuidet vt ſit qð ipſe ẽ:ſed imo adiuuat ⁊ quatu poõt nec põt amittere pꝛoximũ quẽ diligittẽ qᷓ; ſe ipſũ:quia neqʒ in ſe ipſo ea diligit que oculis ſubiacẽt aut nlijs coꝛpoꝛii ſẽ ſibus.Ergo apud ſemtipſũ hʒ quẽ què diligit tãq; ſeipſũ.Ea aũt ẽ regula dilec tionis ut que ſibi uult hõ pꝛouenire: et illi uelit ⁊ qui accidre ſibi mala n uult ⁊ illi nolit. Panc uoluntatẽ erga omẽs homines ſeruat:nam erga neminẽ opã unm ẽ malum ⁊ dilectio pꝛoximi malũ nõ oꝑatur.Diligamus ergo nt pꝛecptũ ẽ ẽt inimicos noſtros:ſñi uere innicti eè uolumus nõ enim ꝑ ſe ipſuũ qᷣſqᷓ; hoiuʒ inuictus ẽ:ſed per per illa ĩcomutabilẽ legẽ:cui quicunq; ſeruiunt ſoli ſunt li ,/ beri.ſic enĩ eis qui viligunt auferri non poteſt. Que res una inuictos facit ⁊ per fectos niros:nam ſi nel ipſam hbomieiu bõ dilexerit: non tanqᷓ; ſe ipſũ ſed tanqᷓ; iumecntum uel belluas aut aniculã pic⸗ tam uel garulam.i.ut ex eo aliquid tè poꝛalis uoluptatis aut commodi capi at ſeruiat neceſſe eſt nõ homini ſed qð ẽturpius tan fedo ⁊ ð ſtabili uitio:quo non amat hominẽ ſicut hõ amandꝰẽ. quo uicio dnante uſq; ad extremà nilꝗ uel potiꝰ moꝛłẽ dedncit᷑. Sʒ nec ſi qᷣdẽ ab hoiĩe hõ diligẽdꝰẽ: ut diligut᷑ carna⸗ les fres:uel filij uel coniuges:uel quiq; cognati uel affines aut ciues.nã ⁊ dile⸗ ctio iſta tẽpoꝛalis ẽ nõ.n.nllas tales ne neſſitudis hẽremus qͥ naſcẽdo ⁊ moꝛiẽ do contingunt.ſi natura nr̃a in pceptis 2 imsgie dei manẽs.in iſtã coꝛꝛuptiõeʒ ñ religaret᷑. itaq; ad pᷣſtinã pfectãq; na turã nos ipſa vitas uocãs.pᷣcipit ut car nali ↄſuetudini reſiſtamꝰ:Docẽs nem nẽ aptũ eẽ regno dei:qui nõ iſtas car⸗ nales neceſſitudines oderit: neq; hoe cuiq; in humanum uideri debet: Ma/ gis enim eſt in hũanũ non amare bomi nem ꝙ hoimo eſt. ſed amare ꝗ filius ? Hotee dea pel ſepertn nöͤpen umker noil Neria nemo mur camt lean am Miin tie vi m 4 itm tal i cont Poln inms 4n gi „ Gntns joun in n 6 GN Uch ☛ 1 poc ẽ enim nõ ĩ eo amare illud qð ad deũ pertinet: ſed amare illud quod ad ſe pertmet. Quid ergo mir ſiad regnũ nõ peruenit:qui nõ cõmunẽ: ſed pꝛiua tam rem diligit. Immo vtrũq; ait qſpidã imo illud vnũ dicit dus. Dicit veriſſime veritas. Nemo põt duob dñis ſeruire nemo.n. põt perfecte diligere quo voca mur:niſi oderit vnde reuocamur. Uo⸗ camur ãt ꝑpfecte ad naturã bumana dq q lẽ ante peccatũ noſtrũ de fecitPeuo camur ãt ab eiꝰ dilectione: qua peccan do meruimꝰ. Quare oderimus opo:tet vñ vt liberemur optamꝰ. Oderimus er go tẽpoꝛales neceſſitudines ſi eternita tis charitate fragramur diligat hõ pxi mũ tanqᷓ; ſeipſũ Certe enim ſibiipſi ne moẽ pater aut filins aut affinis: aut ali quid huiuſmodi:ſed tm̃ hõ. Qui ergo di ligit ali quẽ tãqᷓ; ſeipſũ hor ĩ eo oʒ dilige re quodipſe ſinbi ẽ: coꝛpa vo non ſüt qoö nos ſumus. nõ ergo ĩ boie coꝛpus é ex Uglet. n. ad pectandũ ant deſiderãd hoc ẽt quod pᷣceptũ ẽ ò cõcupiſcas rẽ pꝛorimi tui Quaꝑꝭ quiqs in ꝓximo aliud viligit qᷓ; ſibi ipſe ẽ nõ eiʒ diligit tãqᷓ; ſeipſu. Ipſa igit᷑ notura humana ſi ne caraali conditione diligẽda e: ſiue ſfir perficienda ſiue perfecta. Oẽs ſub vno ðᷣo patre cognati ſunt qꝗ eũ viligunt et faciunt volũtatẽ ipᷣius ⁊ iuicẽ ſibi ſunt 2 patres cũ ſibi cõſulũt:⁊ filij cũ ſibi ob tẽperãt: ⁊ fratres maxime:qͥ eos vnꝰ pᷣ teſtamẽto ſuo ad vnã bereditatẽ vocat Quapꝑꝑ eur iſte nõ ĩnictus ſit hominem diligẽdo: cũ n eo nihil pꝛeter hominez diligat.i.creaturã dei ad ei imagineʒ ſfa ctam nec ei poſſet deeſſe pfecta natura quã diligit: cũ ipſe perfeciꝰc. Sicut eniʒ vbi gra: ſi qſq; vilſgat canẽtẽ non hunc aud illud:ſj tatü bene caͤtatẽ quẽlibet: cũ ſit cãta toꝛ ipſe perfectꝰ. Ita vult oẽſ tales eẽ vt tu ei nõ deſit quẽ diligit: qr ipſe bene cantat. Nã ſi cuiq; inuidet be ne cantanti nõ iã iliud diligit: ſed laude aut aliquid aliud: quo bene cãtdo vtt peruenire: ? põt ei minui vel auferri:ſi alius bene cantauerit. Qð vi ergo inui det bñ cãtãtiñ amat bñ cattẽ:ſed rur⸗ ſuſ qꝛ eo indiget ñ bene cantat:qð mul to accomodaàti oe bñ viuente dici põt: 2 innidere nulli põt: quo eni perue niuut bene vinẽtes: tantüdẽ ẽ oib: nec vniꝰfit cũ plures habuerint: ⁊ põt eẽ tẽ pus quo bonus cantoꝛ cãtare nö decẽ ter queat ⁊ idigeat voce alterius: qua ſi bi exhibeatur quod diligit tãc; ſi alieu bi cõuiuetur dbi eum cantare turpe ſit. ſed deceat audire catãtẽ. Bene ãt vine re ſemper decet:quare qſds boc diligit 2 facit nõ ſolum nõ iĩuidet imitantibus ſed eis ſe pꝛebet libentiſſime atq; buma niſſime quãtũ põt:nec tamè eis idiget. nã quod in illis diligit.in ſeipſo hʒ totuz atq; perfeciũ:ita cũ viligit pꝛoximũ taͤqʒ ſeipſum nõ inindet ei:qꝛ nec ſibi ipſi 5 ſtat ei qð põt:qꝛ ⁊ ſibi ipſi nec eo ĩdiger qꝛ nec ſeipſo tm̃ deo indiget:cui adherẽ do beatus ẽ. Nemo ãt illi eripit deuz. il le autẽ veriſſime atq; pfccte certiſſime ĩ uictus hõ ẽ qͥ coheret deo non vt ab eo aliqͥd boni extra mereatur: ſed eni nibil aliud ; ipſũ herere deo bonõ ẽ. hic vir qᷓ;din ẽ ĩ hac vita vtitur amico ad repen dendaʒ gratiam. vtitur inimico ad pati entiã. Utitur quibus poteſt ad banefi centiam vtitur ombibus ad beniunolen tiam: ⁊ q;;ᷓ tẽooꝛalia non diligat: pſe recte vtitur temporalibus:⁊ pro eornʒ ſorte bomibibus cõſulit: ſiequaliter nõ poteſt omnibus. Quare ſi aliquem fa miliarium ſuoꝝ promptius qᷓ; quẽlibet alloquit᷑ nõ eũ magis dililigit: z ad euʒ ad eum habet maiorem fiduciam ⁊ aꝑ De tioꝛẽ tẽpoꝛis ianu. Lractat enim tẽpo ri deditos:tanto melius quãto minus ipſe obligatus ẽ tempoꝛe:cũᷣ itaq; oĩbꝰ nit. Que delectat libertas: ab amoꝛe quos pariter diligit pꝛodeſſe nõ poſſit: ſubditus hereat: plus eü diligẽdo i; ſe⸗ niſi coniunctioꝛibꝰ ꝓdeſſe malit inniu/ ſtus ẽ᷑: animi ãt coniunctio maioꝛ ẽ q; locoꝛũ aut tẽpoꝑ:quibus ĩ boc coꝛpo⸗ re iungimur:ſed ea maxima ẽ que oĩbꝰ pꝛeualet. Non ergo iſte affligit᷑ moꝛte cuiuſq;:qm̃ qui toto aĩo deũ diligit:no nit nec ſibi perire quod ðo nõ perit.De nus ſt dnjs ẽ ⁊ viuoꝛũ ⁊ moꝛtuoꝛũ:nõ cu ſuſq; miſeria miſer ẽ:qꝛ nec cuiuſqᷓ; iniu ſtitia fit iniuſtus:⁊ vt nemo illi iuſticiiõ ⁊ deũ ſic nemo auſerret beatitudinẽ:⁊ fi aliquãdo foꝛte alicui periculo vel erro re vel doloꝛe cũmouet᷑:vſq; ad illiau⸗ xiliũ:aut coꝛectionẽ aut cõſolationem nõ vſq; ad ſuã ſubuerſonẽ valere pati tur. In oĩbꝰãt officioſis laboꝛibus fu/ ture quietis:certa expectatiõe nõ frãgi tur.Qaid n.ei nocebit:qͥ bene vti ẽt ini⸗ mico põt:Eius.n.pꝛeſidio atq; munim to inimicittias nõ ꝑtimeſcit:cin pꝛece/ pto ⁊ dono oiligit inimicos: huic vero in tribulationibꝰ partũc nõ cõtriſtari: niſi etiã gaudeat ſciens ꝙ tribulatio pa tientid oꝑat᷑:patiẽtia ppatione᷑: ꝓbatio ſpem:ſpes ãt nõ cõfũdit:qm chaitas di diffuſa ẽ in coꝛdibꝰnr̃is:per ſpũʒ ſcũʒ q datꝰ ẽ nobis:qͥs huic nocebit.quis hũc aſperis qͥd ꝓfecerit diſcit.Cũ.n. mutabi liũ bonoꝑ adeſt copia:nõ eis cõfidit: ſſj cũ ſubtrahütur agnoſcit: vtrũ ceperint eũ:qui plerũq; cũ aſſũt nobis putamꝰ2 re noſtro aderat:qð ſine ooloꝛe diſce- dit: videt᷑ ergo vincere cũ vicatur: qꝛ ſu ꝑando ad id peruenerit: ꝙ cum dol ꝛe ꝗs cedẽdo ad id ꝑuenit:ꝙ nõ amutu ĩ ⸗/ iplü ⁊ hec perfecta iuſticia:qua potiuſ potioꝛa. æ minꝰminoꝛa diligamus. Sa ptetẽ anim atz perfectꝗ talẽ diligat:q̃/ lé ul videt: nõ ſtult talẽ:ſed qꝛ eẽ per fecta t ſapis põt quia nec ſeipſũ debet ſtultũ viligere. Nã q ſe diligit ſtultum: non ꝓficiet ad ſapientiam nec fiet quiſ i qualis cupit eſſe niſi ſe oderit qualis .ſed vonec ad ſapiẽtiã gfectionẽq; ve niat:eo aĩo lerat ſtultitia pꝛoximi quo ſua ferret:ſi ſtultus et ⁊ amaret ſapien tiã. Quapꝑꝑ ſi ⁊ ipſa ſuperbia vere liber tatis: ⁊ veri regni vmbꝛa e: ⁊ per ipſam nos cõmemoꝛat diuina puidẽtia: quich ſignificemꝰ vicioſi ⁊ quo debeamꝰredi⸗ re coꝝecti.Jd vero cũcta ſpectacula:et oĩs illa que appellaf curioſitas:qͥd aliꝰ querit qᷓ; ðò reru:cognitiõe leticrã. Quid ergo adimrabiliꝰ: quid ſpecioſius ipſa veritate:ad qua oĩs ſpectaoꝛ ſe eupere confitet cũ vehemẽéter ne fallat inuigi⸗ lat. ⁊ inde ſe iactat hiqͥd acuti ceteris: ?· viuacius ſpectãdecognoſcat ⁊ iudicet. ipfũ deniq; pꝛeſtigiatoꝛc᷑: nibil aliud q; falſa pofuéctẽ diligẽter ituètur: ⁊ cau -/ tiſſime obſeruãt ⁊ ſi eludutur: qꝛ ſuem non poſſũt:illiꝰdelectatur ſciẽtia q eos ſubiugabit hoĩeʒ: qͥ pſperis rebꝰ pficit eludit. Nã 2 ſi ille neſciret ꝗbꝰauſis ſal lat ituẽtes: vł neſcire crederet: pariter errãſi nullus plauderet. Si qᷣs t de po pulo vneũ depꝛehẽderit maioꝛem illo laude mereri ſe pntat.nõ ob aliud: nii P nõ ea viligam · ſed c abeſſe ceperit qʒ oecipi falliq; nõ potuit. Si t multj inuenimquid ſum:hoc eniʒ ſine amo aptiꝰſit. nõ ille laudat᷑: ſed irridet cete/ ader ri qui talia depᷣhẽdere nequeũt.Ita ois palma cognitiõi dat᷑ ⁊ artificio ⁊ cõpie hẽſioni vitatis:ad qnã nullo mõ ꝑueni amiſſurus c: ⁊ vincit cũ vinci videat᷑ qͥunt qͥ foꝛis eã qruũt. Iaq; ĩ taãtas nugas — mutabiliũ rerü libere eẽ appetat:2 quẽ regnare delectat: vni oĩuʒ regnatoꝛi vo Lirpt ſiaaſte oen m vdi micon perremnt nur. laleſe lareal ratiot in lcitan chri⸗ um booan curri ſedne getibi anul les mu ſnt. A mpu⸗ finita Vnata ſiſü liateb taſmnat cogiv auciat. eqdr Kilil eli⸗ gren⸗ lacene luien blege lurſus amed luem Prer nd ui ſe Mif tung ifung pmg mntr dilri⸗ ugt nſ tatet ſntatt matemn rr iki rt ſnde e W Sü nh it i i c religione 9 turpitudines merſ ſum vt ſterrogan ti qͥd ſit melius verũ vel falſũ.oꝛe vno re ſpõdeamꝰ.verũ eẽ meli iocis ⁊ ludis:ta mẽ vbi nes vtiq; nõ va ſz ficta delectat multo pꝓpẽlius ; pceptis ipſiꝰ veritatis peremus erroꝛe uia uro inditio ⁊ puni mur.aliud röne appꝛobates. aliud voni tate ſectãtes. Lãdiu t ẽ ludicrũ ⁊ iocu lare aliqᷣd q;diu nouim cni veri cõpa ratione rideat᷑. Sed oiligẽdo talia exci dimꝰa vo. ? nõ lã inuenimꝰ.quaꝑ rerũ icitamẽta ſint. Quibus tanqʒ pᷣmis pul chris inhiamꝰ ⁊ ab eis recedẽtes ãple xramur nr̃a fataſmata. N redeũtib no bis ad ĩueſtigãdã vitatẽ:ipſa ĩ ninere oc currüt: 2 nos trãſire ſinunt nullis viribꝰ ſed magis iſidiis latrocinãtia nõ ĩtelli gẽtib qʒ late pateat qð dictũ c. Canete a ſimulachꝛis. Itaq; alij per inumera bi les mudos vaga cogitatione volũtati ſunt. Alij ded eẽ nõ poſſe miſi coꝛp igne uʒ putauerũt alij cãdoꝛcẽ̃ lucis imẽie.x ifinita ſpacia vſq; quaq; poꝛꝛectum. ex vna tatũ ꝑte quaſi nigro quodà cuneo fiſſũ:dno aduerſa regna opindtes: ⁊ ta lia rebꝰ cõſtituẽtes pꝛicipia:cũ ſui fan taſmatibus fabulati ſiłequos ſi iurare cogã vtrũ bec vera eẽ ſciant:foꝛtaſſe nõ audiãt:ſed uiciſſim oicant.Lu igit᷑ oſtẽ de qͥd verũ ſit:quidꝰſi nihil rñderẽ.niſi vt illã lucẽ querãt qua eis apꝑet ⁊ cer tũ ẽ aliud eẽ credere:aliud ĩteiligere iu rarent ⁊ ipſi nec oculis videri poſſe iſtã lucẽ.nec cũ aliqua locoꝝ vaſtitate cogi tari ⁊ nuſq̃̊ʒ nec pᷣſto eẽ querẽtibꝰ:⁊ ni bil ea certius atq; ſereni inueniri. Que rurſus oĩa que de hac luce metis nunc a me dicta ſũt, nulla aliqua quã eadem luce manifeſta ſũt. Per hãc ergo itelli⸗ go vera eẽ q̃ dicta ſũt:⁊ hec me itellige re ꝑ hãc rurſus itelligo:⁊ hoc rurſus et rurſus ẽ: cũ qᷣſq; ſe aliqᷣd itelligere intel ligit ⁊ idipſũ rurſũ ĩtelligit ĩ ifmitũ ꝑge re itelligo. Et nulla hic es ſpacia cuinſ⸗ gquã tumoꝛis aut volubilitat] ĩtelligo. Et nulla bic eẽ ſpacia cninſquã tumoꝛiſ ant volubilitat itelligo. Intelligo etia n me poſſe itelligere niſ viud: ⁊ me vi nacioꝛẽ itelligẽdo fieri itelligo certius. Eterna.n.vita vitã tẽpoꝛalẽ viuacitatẽ ipſa ſnpet:nec qͥd ſit et᷑nitatſ niſ ĩtelligẽ do cõſpio.mẽtis qppe aſpectu oẽm mu tabilitatẽ ab eternitate ſeiungo.? ĩ ipſa eternitate nulla ſpacia tpis cerno: quia ſpacia tpis:qꝛ pᷣteritis ⁊ kuturis rerũ mo tibꝰcõſtãt. Nibil at pᷣterit ĩ eno ⁊ nihil futurũ cẽ.qꝛ ⁊ qð pᷣterit eẽ deſinit.⁊ qð futurũ ẽ nõdũ eẽ cepit. Eternitas àt tan tũümõ c.nec fuit.quaſi iam non ſit. nec erit quaſi adbuc nõ ſit. Quare ſola ipſa veriſſime dicere potuit humane menti. ego ſũ qmi ſũ:s ð illa viſſime dici pote rat. Qui e miſit me:Cni ſi nõdũ poſſu mueſinherere. obiurgemur ſaltẽ nr̃a fã taſmata ⁊ ta nugatoꝛios ⁊ deceptoꝛios ludos de ſpectaculo mẽtis eijciamns. Utamur gradibꝰ quos nobis dina ꝓ nidẽtia fabꝛicare dignata c.cũ.n.figmẽ tis ludicris nimiũ delectati euaneſcere mus in cagitationibꝰ noſtris:⁊ totaʒ vi ta noſtrã ĩ quedã vana ſõnia verteremꝰ rõnali creatura ſerniẽte legibꝰ ſuis per ſonos ac litieras ignẽ fumns nubẽ co lünas q̃ſi q̃dd vba viſibilia cũ ĩfãtia no ſtra paboł ac ſimilitudibꝰ quodãm mo do luderc ⁊ ĩterioꝛes oculos nr̃os luto buieſcemõi curare ñ aſꝑnata ẽ ieffabił miſicoꝛdie ði.Diſtiguamꝰg quã fidẽ de beamꝰbiſtoꝛie qua fidẽ obeamꝰiteiligẽ tie:qͥd madem memoꝛie vuʒ eẽ neſcien tes ſʒ credẽtes.tñ ⁊ vbi ſit verũ qð ñ ve ni ⁊ traſu ſzʒ ſẽꝑ eodẽ mõ manet.Quid ſu mod ĩterpᷣtãde allegoꝛie q̃ ꝑ ſapiaʒ dicia credit᷑ ĩ ſpu ſcõ:viꝝ a viſibilibꝰan tiquioꝛibꝰ ad viſibilia recentioꝛe.eã ꝑ ducere ſufficiat an vᷣſeʒ ad aie affectio⸗ fuet:alie motus aioꝝ:alie lege eiernita⸗ us: an aliqᷓ inueniatur: in quibꝰ hec oĩa inueſtigada ſut: Que ſit ſtabilis fides:ſi ue biſtonca ⁊ tẽpoꝛalis: nue ſpualis c ct᷑ na:ad quà ois interpꝛetatio auctoꝛitat Ditigẽda ẽ: ⁊ quio pꝛoſit ad intelligeda ⁊ obtinẽda eterna:vbi finis ẽ oium bo⸗ narũ actionũ:fides rerũ tẽpoꝛaliũ: æ qͥd internt inter allegoꝛia hiſtoꝛie ? allego riã facti:⁊ allegoꝛiã ſermonis:allegoꝛiã ſacramẽti.Et quõ ipia locutio diuinaꝑ ſcripturarũ ſecnauũ cuiniq; lingue pꝛo⸗ pꝛietatẽ aciipienea ſit. Habet.n. oĩs lin gua ſua queda pꝛopꝛia genera locutio nũ:que cũ ĩ alia linguam tranſferũtur: Videntur abſurda Quid pꝛoſit tanta lo quẽdi bumiluas vt nõ ſoſũ ira oei ⁊ tri ſtitia:⁊ a ſõno exꝑgefactio:⁊ memoꝛia obliuio:⁊ alia nõnulla que in bonos boies cadere peſſut: ſed eria penitẽtie ʒe li:crapule noia:⁊ alia biꝰin ſacris libꝛis inu.niantur.Et vtrũ oculi dei æ manus ⁊ pedes ⁊ alia hi generis mẽbꝛa:que in ſcripturis nominatur ad vinbilẽ foꝛmã bumani coꝛpous referenda ſint:an ad ſignificationes itelligibiliũ ⁊ ſpũalmũ po tẽtiarũ:hᷣcut galea ⁊ ſcutũ ⁊ gladius et cigulũ ⁊ cetera talia.Et quod maxime querẽdũ ẽ q pꝛoſu generni binnano:qꝛ ſic nobis per rõnalẽ ⁊ genitalem: ⁊ coꝛ poꝛalẽ creaturã ſbi ſeruietẽ dina pui/ dentia locuta c. Quo vno cognito: oĩs ab aĩo pꝛotertutas puerilis excludit᷑ ⁊ i⸗ troducitur ſacroſcã religio. Omiſis igi tur ⁊ repudiatis nugis theatricis ⁊ poe ticis dinarũ ſcripturarũ cõſideratione: ⁊ tractatione paſcamꝰ aiuʒ: atq; pote/ mus vane curioſitatis ſame ac ſiti: feſ⸗ lũ ⁊ eſtuantẽ ⁊ ianib ſataſmatibꝰ:tãcq; pictis epul:⁊ fruſtra refici ſaciariq; cupi nes atq; natura: an vſq; ad ĩicõmutabi le eternitaté: an alie vinbilia gena egni etem. Doc dero liberali :? igenuo Inde falubꝛiter erudiamur: ſi nos miracule ſpeataculoꝛũ ⁊ pulchꝛitudo deleciat: i la venderam videre ſapientiam: que pᷣ⸗ tedn a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ dupo nit oia luauſter. Quid.n. mirabilius: vi incopoꝛea iuudu coꝛpoꝛeuù fabꝛicame 2 adminiſtrante Aut qd pulchꝛiꝰoꝛdid te ⁊ oꝛnate: Si qt hoĩes fateétur ꝑcoꝛ pus iſta ſetiri ⁊ anima melioꝛe? eẽ q;ᷓ coꝛ pus:uihil ne per ſe animꝰipſe cõſpiciet aut qð cõſpiciet: põt ec: niſi multo excel letius lõgeq; pᷣſtatiꝰ: JImmo vero cõ/ memoꝛati ab his que iudicam intueri artiũ cõuerſi ad legè artiũ eã ſpeciẽ mẽé te cõtuebimur:cuiꝰcõparatiõe feda ſũt q ipſius benignitate ſunt pulcbꝛa. Inii ſibilia. n. i a creatura mudtꝑ ea qͥ facta ſunt itellecta ↄſpiciũt᷑:⁊ ſempiterna eiꝰ virtꝰ⁊ dĩnitas:hoc ẽ a tꝑalib ad eterna regreſſio: ⁊ ex vita veteris hois ĩ nouuz bominé refoꝛmatio. Quid ẽ at vnde bõö cõmemoꝛan nõ poſſit ad vtutes cape⸗ ſcẽdas:quddo de vitis põt. Quid.n. a p petit curioſitas niſi cognuionẽ que cer ta e nõ põt nᷣ reru eternarũ ⁊ eodem mõ ſe ſeper habẽtiũ. Quid appetu ſup⸗ pia niſi potẽtiã:que refertur ad agendi faciluatẽ:quã no iuenit: niſi anuns ꝑfe cta ⁊ deo ſubdita: ⁊ ad eiꝰ regnü ſuͦma charitate conuerſa. QOuid appetit volu⸗ ptas coꝛꝑis niſi quietẽ: que nõ eſt: niſi vbi nulla é indigentia ? nulla coꝛꝛuptio LCauẽdi ſunt ergo iſerioꝛes inferi i.poſt banc vitã pene gramoꝛes: vbi nulls põt eẽ cõmemoꝛatio vitatis: qꝛ nulla roci natio. Jõ nulla rõcinatio:qꝛ nõ e per fudit lumẽ verũ:qð illuminat oẽm ho⸗ minẽ venientẽ ĩ hũc mudũ Quare ſeſti nem?⁊ abulem cũ dies pꝛeſto e:ne nol tenebꝛe cõpꝛebẽdãt. Feſtinemn a ſecun Aſotelb mdeiſtt echur de⸗ ufleſcüts isceruunt certich Mnnelirr Hitiſt, echnor (htatisſn deſckt ſelangue derantprt (cles ei ètaper l itence licacado Rncgei Auinſ. Umſende poꝛis ad uri ise ojf waätan rüatent Miop t venen Poxois meigrep bitnos bieſirß⸗ odan⸗ in llſfari ii Coaamie ſüͤnti fomſo zndi lca Nlonr n wiͤſtr re ea 4 HDſũZ 14 . TNE din Mo iiſti onn Liinͤ ae hig mitct religione da mo ⁊te liberarui:vbi nemo ẽ qui me⸗ moꝛ dei ſit: ⁊ ab inferno vbi nemo cõſi tebitur deo. Sʒ miieri hoĩes: qͥb cogni ta vileſcũt:s nouitatibꝰ gaudent: liben tius certant qᷓ; vincunt.cũ victoꝛia ſit fi nis certãdi.Et quibus vilis ẽ coꝛꝑis ſa lus:malũt veſci qᷓ; ſatian:⁊ malum frui genitalibꝰ mẽbꝛis qᷓ; nullã talẽ cõmoti onẽ pati. Inueniũtnr ⁊? qui malũt doꝛ Mire qᷓ; nõ doꝛmitare.cũ oĩs illius vo / luptatis ſit finis: nõ eſurue ac ſitire et nõ veſiderare cõcubitũ: ⁊ nõ ec coꝛpo re fatigato.Quare qui fines ipſos deſi/ derant pꝛius curioſitate caret:recogno ſcẽtes eã eẽ certã cognitionẽ que intus c:⁊ ea perfruẽtes quatũ ĩ bac vita que⸗ ant.ĩde accipiunt actionis facilitatẽ ꝑ⸗ uicacia poſita. ſcientes maioꝛc eẽ facui oꝛemq; victoꝛiã nõ reſiſtere animoſita⸗ ti cuiuſqᷓ;. Et boc quãtũ in hac vita que unt ſentiunt. Poſtremo ẽt quietẽ coꝛ poꝛis abſtinẽdo ab his rebus:ſme qui⸗ bus agi hec vuia põt. Ita guſtat qᷓ; iua uis ẽ ons.nec ẽ eis dubiũ qͥd poſt hanc vitã futuꝝ ſit.q prectiõis ſue fide.ſpe ca ritate nuiriũt᷑. Poſt hac ãt gitam ⁊ co gnicio ꝑficiet᷑:qꝛ ex ꝑte nũc ſcimꝰ.Cum qt venerit qð ꝑfectũ eſt nõ erit ex ꝑte ꝛ pPax oĩs aderii.nũc at alia lex i membꝛiſ meis repugnat᷑ legi mẽtis mee: ſʒ libera bit nos õ coꝛpoꝛe moꝛtis hmꝰ gra oei Pieſũ xpᷣjjͥ dnʒ nĩ ʒ qa ex nagna pte con⸗ coꝛdamꝰcũ aduer ſario:oũ cũ illo ſumꝰ à via. ⁊ tota ſanitas ⁊ nulla idigẽtia: et nulla fatigatio aderit coꝛꝑi:qꝛ coꝛꝛupti bile H̊ tpe atq; oꝛdine ſuo:quo reſurre⸗ ctio carnis futura ẽ iduet᷑ ĩ coꝛꝛuptiõe Nõ mirũ ſi cũ hec dabũt᷑ his qͥ ĩ cogni tione ſolã vitatẽ amãt:⁊ ĩ actiõe ſolam pacẽ:⁊ ĩ coꝛꝑe ſolà ſanitatẽ:hoc ĩ eis ꝑ ſciet poſt hac vita im qõ i bac vita pkᷣ diligũt. Qui g male vruũt᷑:tato mẽetis bo no vt extra eã viſihilia magis appetat.qͥ bꝰ ad ↄcupiſcèda ⁊ diligẽda ĩtelligibi/ lia cõmemoꝛan debuerũt:dabũt᷑ eis ex terioꝛes tenebꝛe. Hoꝝ qppe initiuʒ ẽ᷑: et carmis pꝛudẽtia:⁊ ſeſuũ corporeoꝝ tbe cillitas.⁊ qͥ certaminib oelectat᷑.altena bũt᷑ a pace:⁊ ſũmis difficultatib iplica buũt᷑. Intiũ.n.ſũme oifficułtatis eſt bei lũ atq; cõtẽtio: ⁊ h ſignari arbitros ligãt᷑ ei manꝰ⁊ pedes.i.facilitas oĩs au feret᷑ oꝑãdi:⁊ q ſitire ⁊ eſurire volũt ⁊ ĩ libidinẽ ardeſcere ⁊ delatigari vt liben ter edãt ⁊ bibit ⁊? ↄcubẽt ⁊ doꝛmiant. amãt ĩdigẽtiã:qð ẽ initiũ ſũmoꝝ doloꝝ Perficiet᷑ ergo i eis qdᷣ amat vt eis ibi ſit ploꝛat t ſtridor oetiũ. Plures enim ſũt qͥ hec oĩa ſimł vitia ouligũt ⁊ quorũ vita ſpectare.cõtẽdere:maducare:bis bere:cõcubere:doꝛmire ⁊ in cogiatiõe ſua nibil alið q; fãtaſmata ꝗͥ ð tali vita coligit aplexari ⁊ ad eoꝑ fallacia ſuꝑſti tiõis: vł ipietat reglas fingẽ:qb Ocipui tur:⁊ qb ierẽet ẽt ſi ob ilecebris carnis abſtier gen t᷑ qꝛ ũ bñ vtũt᷑ taleto ſibi cõ miſſo.i.mentj acie q̃ vidẽt᷑ oẽs qͥ docti: aut v bãi:aut faceti noiant᷑ exceller̃ ſed bñt eã iĩ ſudario ligatd aut i tra obrutã .i.licatl ⁊ ſuꝑfimis rebꝰ:aut trenis cu⸗ piditatibꝰiuolutd:⁊ oppia. Ligabür g bis manꝰz pedes:⁊ mittet᷑ ĩ tebꝛas ext᷑i oꝛes.:ibi erit ploratus ⁊ ſtridor vẽtiũ.ẽi qꝛ ipa dilixer̃t.Quis.n.h̊ diligat: ij qꝛ il la q uti oileceruũt ũtia ſut iſtoꝝ ⁊ neceſſia rio dilectores ſuos ad iſta ꝑducũt.q.n. magl amut ire q; redire:aut ꝑueire:i iõ gĩqora mittẽdi fut qꝛ caro ſt ſpus ãbu⸗ lãs ⁊ ñ reuertẽs.Qui vo bñ vtit᷑ vł ipᷣis qnq; ſẽſioꝰcorꝑis ad crededa vł pᷣdicã da oꝑa ði:⁊ nuiriẽdã caritatẽ ipſius vel actiõe vlłl cognitiõe ad pacificãdã nãʒ ſu SR83 ad conogſcẽdũ deũ i rat ĩ gaudiũ onꝛ ſui: ꝓpterea talẽtũ qð male vceti aufer tur:illi dat᷑:q talẽt quiq; bn vſulẽ ñqʒ trãſferri põt acumẽ intellgentie: G ſed ſta ſignificatũẽ poſſe hoc amittere negligetes:⁊ impios ingenioſos: 2 ad eam peruenire diligentes ⁊ pios q;uis ingenio tardioꝛes. Nõ eniʒ datũ ẽ illõ talẽtũ ei qui accepat duo.habet eni ⁊ B dGid in actione ⁊ cognitiòe bñ viuit: ſed ei qui accepat qͥnq;.nõdũ.n. hʒ.ad eter⸗ na cõtẽplãda:idoneã mentis acic᷑:qui viſibilib tatũ.i.tẽpoꝛalibꝰ credit:ſj ha/ vere põt:qui hoꝛũ oĩuʒ ſenſibilin deum artificẽ laudat: æ eũ perſuadẽte fide: et expectat ſpe ⁊ querit charitate:que cuʒ ita ſint oꝛtoꝛ vos oẽs hoĩes cariſſimi ? ꝓximi mei meq; ipſũ hoꝛtoꝛ vobiſcum yt ad id quo nos per ſapiẽtiã ſuã deus hoꝛtatut:q;ta poſſum celeritate curra⸗ mus nõ oiligamꝰ mũdũ qm̃ oĩa que in mũdo ſũt cõcupiſcẽtia carnis: ⁊ concu piſcẽtia oculoꝛũ cẽ:⁊ arbitrio ſeculi: nõᷣ diligamꝰ per carnis voluptatẽ coꝛꝛum pere atq; conũpi:ne ad miſerabilioꝛem coꝝꝛuptionẽ doloꝛũ tonnẽtoꝛumcq; ve⸗ niamꝰ: nõ diligam certamina ne ange lis qͥ talib gaudent i poteſtatẽ demur bumiliandi vincẽdi.verberãdi:nũ dili/ gamus viſibilia ſpectacula: ne ab ipſa veritate aberrãdo ? amandoe vmbꝛas in tenebꝛas pꝛoiſciamur: nõ ſit nobiſ re igio i fantamanbus nr̃is. Melius eſt .n.q̃lecũq; verũ:qᷓ́; oẽ qcqͥd ꝓ arbitrio ſingi põt.Et m aĩaʒ ipſa q;uis eia vera ſit:cũ falila imaginat᷑:colere ñ debemꝰ Welioꝛ eſt vera ſtipula,q;ᷓ lux inanico gitatione ꝓ ſuſpicàtis volũtate foꝛma⸗ tꝛa: ⁊ tñ ſtipulã quà ſentimꝰz tangimus Deimẽtis ẽ credere colẽdã. Nõ ſt nobis religio bumanorũ operũ cultus: Meli oꝛes.n. ſũt ipſi artifices qui talia fabꝛi/ cant quoa tñ colere nõ debemꝰ. Non Et nobis religio hmuanoꝝ oꝑuʒ cultus Mehlioꝛes.n. ſũt ipſi artifices qui talis labꝛicant quos iñ colere nõ debemus . . De ʒ—ʒ— ZMõ Non ſit nbis religio cultꝰ beſtiax We = lioꝛes.n.ſunt extrenn hoĩes quos in co lere ñ bemꝰ.Hõ ſit nobi religio cultꝰ bhominũ moꝛtuoꝛũ:qꝛ ſi pie vxerint:nõ ſie habẽt᷑ vt tales querdt honoꝛes. ſed a nobis illũ coli volunt:quo illuminan te letãtur meriti ſui nos eẽ cõſeruos.bo noꝛãdi ergo ſunt pꝛopter imitationeʒ; nõ adoꝛddi pꝛopter religionẽ. Si autẽ male vixerint:vbicũq; ſint nõ ſũt colen di. Non ſit nobis religio cultꝰ demõuʒ qꝛ oĩs ſupſtitio:cu ſit magna pena ho/ minũ:⁊ piculoſiſſima turpitudo bono: c ac triũphus iloꝛũ nõ ſit nobis religio terrare cultꝰ aq̃ꝑ:qꝛ iſtis lucidioꝛ ⁊ pu rioꝛ e: aer ẽt caliginoſus.quẽ iñ colere ñ dẽmꝰ.ñ ſit nobis religio purioris ae/ ris: ⁊ ſenioꝛis cultꝰ: qꝛ lnce abſẽte ium bꝛat:⁊ purioꝛ illo ẽ fulgoꝛignis:⁊ bui quẽ qm ꝓ volũtate accẽdim? extigin mns:colere vtiq; nõ debemꝰ:nõ uobie religio cultꝰcoꝛꝑnz ethereoꝝ atz celeſti uʒ q q;uis oĩbceteris coꝛpib recte pꝛe ponãt᷑ melioꝛ m ipna ẽ quecunq; vila. Qunappꝑ ſi aiata lũt: melioꝛ ẽ queuis aid pꝑ ſeipſã q̃ncoꝛp qdðibet aiatũ ⁊ iñ diaꝭ Laad ſã nemo colẽdã eẽ cẽſnerit. Non ſit nobis religio cultꝰilliꝰ vite qua dir arboꝛes viuere: qm nullꝰſẽſus i ea ẽ: ⁊ ex eo genere è iſta:qua nr̃iẽt coꝛpis nu meroſtas agit᷑: qꝛ et capilli: oſſa viuut que ſine ſẽſu pꝛecidũt᷑. Hac at melioꝛ? vita ſentiẽs: ⁊ tu vua beſtiarũ colerenõ debem:nõ ſit nobis religio:vł ipſa per ſecta ⁊ ſapicẽs aĩa rõnalis ſine in mini ſterio vnmerſitatis: ſiue in miniſterio partiũ ſtabilita fiue que ĩ ſũmis hoibꝰ expectat cõmutatione refoꝛmationẽq; poꝛtionis ſue.Qm oĩs vita ronal: ſipfe cta ẽ incõmutabili veritati lecũ itrinſe cus ſine ſtrepimi loquèti obtẽꝑſ nõ ob tempeeans autem yitio ſa fu: õ ergo E acllrſe nag ago mebonne ab te Naäich ine 6d E (ͤnnnad enaſaſc cergide⸗ ninclie boice lelie taceleit Cumnuoet öeplaie⸗ ecoe Kaquiin rawule ODeb N 4 noot⸗ oiuſ ſitaten Munsn Renofi dei nos hoieza Pet ſed ſeruns 1anq enen ſolonnſ ſocole nüdss ſnini um Rnan ſe alſc nndeuge dügiun Ucrü nſcre ſht: . ütre gagf MW, ien Carg nnng NGH. . 4 . 4 l 4 . . 4 . tip/ H religione ſe excellit:ſed ꝑ illà cui libter obtẽꝑaat Quod ergo colit ſõmus ägelus id co lendũ è ẽt ab boie vltimo:quia ipſa ho⸗ minis natura iĩ id nõ colẽdo facta c. vl tima. Nõ ergo aliũde ſapiẽs ãgelus ali unde homo:aliunde ille verax:aliunde bhõ:ſʒ ab vna icõmutabili ſapiẽtia ⁊ veri tate. Nã idipſũ actũ ẽ tẽpoꝛali diſpẽſa⸗ tione ad ſalutẽ noſtram ? naturã bu⸗ mand. Ipſa.n.dei virtꝰ⁊ dei ſapiẽtia in cõmutabilis ⁊ cõſubſtatialis pri ⁊ coe terna ſuſciꝑe dignaret᷑:per quẽ nos do ceret id eẽ hoĩ colẽdũ:qð ab oĩ creatu⸗ ra intellectuali ⁊ rõnali colẽdũ: quod ab oi creatura intellectuãli ⁊ rõnali co ledũ ẽ:⁊ hoc ẽt ipſos optimos angelos ⁊ excellẽtiſſima dei miniſteria velle cre damus.vt vnũ cũ ipſis colamꝰoeũ: cuiꝰ cõtẽplatione btĩ ſũt. Neqd;.n.⁊ nos vi⸗ dẽdo dãgelos beati ſumꝰ: iʒ vidẽdo vita tẽ: qua ipſos ẽt diligim âgelos: ⁊ bis 2 gra ulamur: nec inuidem ea parati oꝛes:vł nullis mleſtijs interpediẽtibꝰ perkfruunt᷑: ſed magis eos diligimꝰ: qm 2 nos tale aliqͥ ſperare a comuni vomi no iuſſi ſumꝰ. Qnare honoꝛamꝰ eos ca ritate:nõ ſeruitute:nec eis tſpla cõſtru iuus:nolũt.n. ſe ſic honoꝛari a nobis: qꝛ noſupſos cũ boni ſumꝰ:tẽpla ſumm Dei nos eẽ nouerũt. Becte itaq; ſcribi hoieʒ ab angelo pꝛohibitũ ne ſe adoꝛa ret:ſed vnũ deũ ſub quo ei eẽt ille con ſeruus Qui ãt nos iuudãt vt ibi fuiamꝰ: ⁊ tanqᷓ; deo colamꝰ:ſimiles ſunt ſuper bia hominibꝰ:qͥbꝰſ liceat ſmiliter coli volunt:ſed iſtos hoĩes ppeti minꝰ:illoſ vero colere magis ꝑieuloſũ cẽ.Ois.n.ho minũ onat ĩ hoĩes:sut domindãtiũ:aut ſeruiẽtiũ moꝛte finit᷑:ſᷣnit ãt ſub ange⸗ loꝛũ maloꝛñ ſuꝑbia:ꝑꝑ ipiũ tẽpꝰ qð eſt poſt moꝛiẽ mahis metuẽda ẽ. Illud eſt cui vis coguoſcere facile ẽ:ꝙ ſub homi ne dominante liberas cogitationes he re conceſſũ ẽ. Illos ãt dos i mẽtibus ipſis foꝛmidemꝰ:qꝛ vn ẽ oculus ituen de ac percipiẽde ventatis: quare ſi oĩibꝰ poteſtatibus q̃ datur boib ad regẽdaʒ rẽ publicà:ꝓ noſtro dinculo ſubditi ſu mus:reddetes ceſari qð ceſaris ẽ᷑: ⁊ veo quod deic:nò ẽ metuẽdũ:ne boc poſt moꝛtẽ noſtrà alids exigat.Et alind ẽ ſer uitus aĩe:aliud ſeruit coꝛꝑis. Juſti aũt bomines:⁊ in vno deo hnᷣtes oia gan⸗ dia ſua qni ꝑ eoꝛũ facta deus bidicitur congratnlantur laudatibꝰ. Cuᷣ vero ipᷣi taqᷓᷓ ipſi laudit᷑: coꝛꝛigut quos poſſunrt quos ãt nõ poſſũt nõ eis gratultur. e ab eo vitio coꝛꝛigi volũt:quibui ſimiles vel ẽt mũdioꝛes atq; ſanctioꝛes ſi ſunt boni angcli:⁊ oĩa ſancta dei miniſteria qͥd metuimne aliquẽ illoꝛũ offendamꝰ nõ ſuperſtitioſi fuerimꝰ:cũ ipſis adinus tibꝰ:ad vnũ deũ tẽdẽtes:⁊ ei vni religã tes aias noſtras:vñ religio dicta credit᷑ oi ſuperſtitione careamꝰ. Ecce vnũ deũ colo:vnũ oĩum pᷣncipiũ ⁊ vnd lſapiẽtis qua ſapiẽs ẽ qnecũq; ala ſapiès c: ⁊ ipʒ munꝰ:quo beata ſũt quecũq; beata ſũt qſqs angeloꝛũ oiligit hunc deũ cert ſũ ꝙ et me diligit: qſqs ĩ illo manet:⁊ põt bu manas pꝛeces ſentire:ĩ illo me cxau dit. Quiſqᷣs ĩ ipſo habet bonũ ſuũ ĩ ipſo me adiunat:nec mihi eius participatio nẽ põt iuidere dicãt:ergo mibi adoꝛato res:aut adulatoꝛes partiũ mũqᷣ qͥd nõ optimũ ſibi conciliat:qui boc vnũ coli quod ois optim diligit.⁊ cnius cogiti one gaudet: ⁊ ad qð pꝛicipiũ recurren do fit optimꝰ.Quiſqꝗs vo agelus excei⸗ ſus ſuos diligit ⁊ veritati eẽ ſubditꝰ nõ vult ⁊ puato ſuo letari:cupiẽs a comu⸗ ni oĩuz bono ⁊ va btitudine lapſus eſt cui oẽs mali ſubiuga di ⁊ pᷣmẽedi ſũt.nul lus ãt bon niſi exercẽd i ptatẽ denr ſninllo oubitàte nõ ẽ colẽd: cui letitia nær̃a ẽ mifia ⁊ cui dãnũè nr̃a reuerſio. Beliget g uos religio oiĩpotẽeti veo: qꝛ ſter mete nraʒ q illu itelligum preʒ 2 vi tatẽc.i. lucẽ interioꝛẽ ꝑ qua illu intelligi mus nullã iterpoſua creotura c᷑. Quare ip a quoc veritatẽ nulla ex parte onſi milem: mn ipſo ⁊ cu pio veneremur:que foꝛma ẽ omniu que ab vno facta ſüt et ad vnum nitunt᷑. Un apparet ſpũalibꝰ atui is pꝑ hac foꝛmà eẽ facta oia qͥ ſo/ la implet: qd appetut oia: qᷓ tñ oia neq; herẽt a pre ꝑ ciliũ:nʒ ſuis finibꝰ ſalna eſ let:niſi de ume bon ?eſſet. Qui ⁊ nulli nat ura:q ab ipſo bona eẽ põt: muidit: 2 in bono ꝓpſo alia qtũ vellẽt:alia quan tuʒ poſſent t manerãt dedit:quare ipʒ Donũ dei cũ pr̃e ⁊ filio eque icõmutabi le colere ⁊ tenere nos cõuenĩt:vni ſub ſtantie trinitatẽ.vnũ deũ a quo ſumus pquẽ ſum:in quo luma quo diſceſſi ⸗/ mꝰ: cni diſſimiles facti ſum:a quo ꝑire nõ pmiſſi ſumꝰ. Pꝛicipiũ ad qo recur rimꝰ.foꝛmã qua ſequimur: 2 gratiam ua reconciliamur vnũ deũ quo aucto re cõditi ſumꝰ:⁊ ſmilitudinẽ eiꝰ:ꝑ quã ad vnitatẽ refoꝛmamur:pacẽ. q̃ vnitati adberem.Deũ qͥᷣ dixit:fiat vbu: ꝑ qoò ſa ctũ ẽ oẽ qð ſubſtatialiter ⁊ natnralites factũẽ donũ benegnitatis eiꝰ quo plar cuit ⁊ reconciliatũ ẽ auctoꝛi ſuo:vt non interirret:dcquid ab eo per verbum fa/ rtum ẽ: vnum deũ quo creatoꝛe viuimꝰ perquè refoꝛmati ſapienter viuimus: quem diligentes et quo fruentẽs beaie viuimus:vnũ deum ex quo oĩa:per quẽ omnia:in quo omnia:ipſi gloaia i ſecu⸗ la ſeculoꝛum Amen. Explicit liber Auguſtini de vera Helisone, Tabula⸗ Tabula ĩ meditationes per capitula, Moeditationes diui Auguſtini epi co/ pi Pipponenſis. JInmoatio dei omnipotentis ad mor 2 viter epar ationem. Hominies accuſatio 2 commedatio mi ſericoꝛdie diunune. Pominis coqueſtio qui ppter inobecl entiam a domino non andlitur. . Jucdicij timoꝛ. Innocatur pater per filium. Hic repꝛeſentat homo prf̃i paſſiõeʒ fſij Hic recoſcit hõ ſe cauſaʒ eẽ paſſiõis. Pic exponit homo deo patri paſſioneʒ filij in ſnam reconciliation. De inuocatione ſpiritus ſancti. Oꝛatio ſerui dei de ſe bũiliter ſetiètis. Oꝛanio ad ſanctam trintatem. Cõnkeſſio ommpotentis dei maieſta ſtatis einſdem. Qualiter generi butnen dignat ſub nenire deus pater ⁊ de verbi incarnati one ⁊ gratiarnum actine De fiducia quam habere debet anima in domino ieiu atq; eiꝰ paſſione. De immẽnla charuate patnis etermi a genus humianum. De duplici chꝛiſti natma qͥ pꝛo nobis miſeretut ⁊ pꝛo nobis interpellat. De grytia qnam debet hõ deo pro bů fcio.redẽptionis. Oꝛatio deuotiſſima ad chꝛiſtum. VPic diſtinguit inter ſapientiam que de mus dei eſt: ⁊ ſapientiam que domus dei ẽ:ſapientiam que diuina eſt. . Pic oꝛat homo vt ipſa quoq; dom di oꝛet pꝛo eo. NQuantu amaritudinibus vita iſta ſit de felicitate vite qua pipofdds dent diligentibus ſe. De felicitate ale ſancte binc exeuntis. Oꝛatio ad ſanctos ut nobis mccurrãt in periculis. Anime deſiderium ad eiuitatẽ ſupemã iberuſalem. Pimnus de gloꝛia par adiſfit. Laus continua quã facit aĩa ex cõtem platione ſuperne diuinitatis: Quid ſit quodãmõ deum ceruere t q̃li ſit de deo ſentiendum. ODꝛatio explicans plurimas deitatis pè prietates. De vnitate perſonaruʒ ? pluritate ĩ do. Oꝛatio ad ſanctam trinitatem. Quod oeus vera ⁊ ſumma vita F. Laus angeloꝛum 7 bominumn. Pic conqueritur homo qòñn opungit. in contemplatione ageli quoq; tremũt veum videntes. Oꝛatio coꝛ multum monens ad duotio nem ⁊ diuinum amoꝛꝛm. Oiatio deuotiſſima ad landes habẽdaſ In iſta oꝛatione mens bumana copio⸗ De antiquis beneficiis. ſins ↄpungitti ſt in quiete dickur. Dꝛatio in tribulatione. Oꝛatio multum peuota ad filium. Oiꝛatio vtilis ⁊ dirigigir ad patrem. Ootatio deuota de rccoꝛdatione epaſſ/ onis chꝛiſti. Dini Auguſtini cpiktogi ivoneſiaſo liloquioꝛum. De milſeria ⁊ fragilitate bominis· De mirabili lumine dei. De moꝛalitate humane nature. Quid ſit nihil fieri. . De caſu aie in peccatis. De multiplicibus beneficijs dei. . De dignitate homiuis futura. . De omnipotentia dei. Qe laupe dei. De ſpe engenc ad deum. „ de laqneis concupiſcentiarum. De miſeria hominis ⁊ beneficijs dei Quod deus perpetua in ſpectione 955 rat opera ⁊ intẽtiones hominũ. Quod homo per ſe nibil poteſt! ſine di uina gratia. De diabolo ⁊ multiplicibuus eptanio nibus eius. Quod deus eſt lux inſtoꝛ. Iterum de beneficijs dei. De feruoꝛe dilectionis vel charitatis. Quod dens ſubijciat omnia leruituti hominum. Quod ex eonſi deratione bonoꝛum. tẽ⸗ poꝛaliuʒz colligitur magnitudo celeſtis conſilij. Quod diuiua dulcedo omnẽ pꝛeſentes amaritudinem tollit. Quod tota ſpes denderium eoꝛdlis nẽi. debet eſte in deum. Quod laus nr̃a ex deo eſt. Qu od uoluntas in efficas fit ad dona oꝑa ſine diuina gratia. De angelis deputatiſ ad caſtodiam bo minum. De antiqua pꝛedeſtinatione⸗ 7 pꝛelcieni de illis qui pꝛins ſunt inſti ?⁊ poſtea i⸗ piu efficiuntur ⁊ e connerſſo. Quod aĩa fidelis ſit ſanctuarinm dei Quod ueq; per ſenſus exterioꝛeſ neq; ꝑ ferioꝛes iuueniri põt deus. de deſiderio u ſui eins in en eum. de vita eterna. Item de nita eterna. Oꝛatio ad ſanctam trinitatem. Diui Augnſti i epiſcopi Pipponenſis NMWanuale de verbo dei quo ſopita ce⸗ lceſtis deſderu memoꝛia renouetur De muabili eſſentia dei. – De indicibili ſcientia dei. De denderio aie ſẽtiẽtis deaum. De miſeria aĩe que dnñm ntm ieſum s ſtum nõ amet nec querit. De deſiderio aie. De felicitate aĩe a freno carcẽ Eremolate te De gaudio paradiſt. De regno celoꝝ. Poſt nimios ploꝛatus meſtam animaz conſolatur deus. De vulcedine diuini amoꝛis. De pꝛeparatione noſtre regemptiõis. De gaudio. Verbũ ĩcarnatũ ẽ cauſa ſpei noſtre. Quanto maioꝛ eſt de deo meditatio taͤ⸗ to iocundio. Deſiderande ſunt pꝛo chꝛiſto mibutati, ones in hac vita. Quomõ regnum celoꝛum poſſit acqᷣri. Quid ſit ⁊ quid hẽat paradiſus. Non valet hõ deo vicẽ redddere niſ 1 umoꝛem. Quid in nobis deus reqtirat ſibi ſimile De coufidentia aie amantis deum. Quid fecit deus pꝛopter bominem. De recoꝛdatione vulnerum ieſu xpᷣi oni noſtꝛi. Recoꝛdatio vulnerum xpi eſt efficax remedium conrra omnes aduerſitates Mecdduatio aie ad amoꝛem chaſſti. Nihil põt aie ſufficere pᷣter ſũmũ bouʒ Quid ſit cognitio ueritatis. Quid in nobis operet᷑ miſſio ſpũs ſci. De operatione eius qui diligit deum. De vera coꝛdis requie. Uiſio dei perdita pꝛopter peecatum et miſeria inuenta ẽ. De delectabili fruitiõe dei. Summum bonum appetendum eſt. De mutua charitate ſancłoꝛum in celil oe pleno gaudio vite eterne. Diui Ansiiſttunnigpil copi biponenſie feale paradiſfi. Deicriptio officioꝝ quattuoꝛ gncnum Officinm meditationis Officium oꝛations. Officium contẽplationis. Signa ſpiritus ſaucti ad aĩam deniẽtis Quõ remaneat aĩia ſpiritus ſancti fer/ uor oiſcẽdẽte. VPic reditur cauſa quare ſpiritus ſancſi faruoꝛ animꝗ aliquantulũ deſerit. Cura ⁊ diligẽtiã aĩe ne oĩa a deo ðfat᷑ Officia ⁊ effectus ſinguloꝛũ graduumn per repetitionem. Hic oñduntur omnes bi gradus ita es ſimul iuncti vt fint inſeperabiles. Quattuoꝛ cãe retrabunt nos s ab bie an q; gradibus. Saneti Anguſtini epiſcopi biponeßs. de duodecim abuſionũ gradib libell. Duodeci abuſiua ſunt ſeculi: hoc eſt. Sapiens ſine operibus Senex ſine religione. Adoleſcens ſine obedientis. Dines ſine elimoſina. Femina ſine pudicitia. Dominus ſine vigute. Chꝛiſtianus contentioſus. Pauper ſuperbus Rex iniquus. Epiſcopus negligens. Plebs ſine diſcipligg. Populus ſine lege. Tabulain libꝛum de vera rlalla peni tentia ad chꝛiſti deuotã. Qualiter fides ẽ penitẽtie fundamẽtuʒ 2 per laboꝛem ⁊ doloꝛem acquirit odnum indulgentie. c. ij. Contra eos qui dicunt nõ ualere peni⸗ tẽtiã niſi uſq; ad baptiſſimũ. poſtea nõ multiſc; probatur cremplis etiam lap lis poſt batiſmum penitentiam pꝛoſice Conira eos qui i dicunt nõ ualere tentiam lapſis poſt baptiſmum ⁊ quali ter intelligendum ſit peccatum in ſpir ⸗ tum ⁊ ad moꝛtem. C. 4. Contra eos qui dicunt ſemel tantũ ↄ ñ amplius deum peccata dimittere lapſiſ poñi buptiſmũ. Sed econtra totienſ ap paret diuina miſeratio quotieni fit a pe nitentie confeſſio. c. V. Contra qui audaciter peccant nimispᷣ ſumentes de dei miſericoꝛdia. ca. 6. Adhuc contra pꝛeſumetea. .C. 7. Que ſuut peccata vemalia ⁊ ꝙ in hiſ aſ ſade peccantibꝰ aſſidue penitedu⁊ ↄfi⸗ tẽaũ ẽ: ⁊ ð doloꝛe ꝓ dilatiõe pnie. c.8S. Pf oifferentia ⁊ falſe penitẽtie: ⁊ ꝙ de omnibus peccatis penitẽdũ ẽ. cap.9. De fruciu erubeſcẽtie ⁊ utilitate confeſ ſionis ⁊ qbus ⁊ qualiter ↄfitendũ t.c.x. De pꝛiuata ⁊ publica conkeſſione X las tiſfatiõe. (c. xi Quod exira vnitatẽ eecleſie nemo põt digne penitere ⁊ quatũ penuẽti pꝛoſũt ſuffragia eccleſi. „⸗g .c. 2. Quod ſemꝑ ex fide penitẽs doleat ⁊ dolo:e gaudeat. c. iz. Qaod nõ ſolum peccata ſz oẽs circõſta tias pccõꝝ deflere ⁊ ↄfiteri dʒ. c. iq. De plenaria ſatiſfactione ꝑ iuchcũ ſacer dotis:⁊ de dignis fuctuibꝰ pñtie. c.xv. Qð penitẽs nõ excuſet petm̃ ſuũ nec de fẽdat ꝙ miłtis modis fieri ſolet. .c.ib. Ne differatur ↄfeſſio vſq; ad moꝛẽ: et d perieulo dilatiöĩis. cc. xvii. De duritia ignis purgatoꝛij ⁊ pena ge/ bẽne in pemtentbus debia. .c xvuij: Repicatio de continno ooloꝛ⸗ penitet ⁊ erubeſcẽtia ↄleſſiõis. .c. i9. De ſãcta ↄ uuerſatiõe ⁊ diſcretise 7 dil⸗ ligenti inquiſitione ⁊ beniuolẽtia:⁊ cõ⸗ paſſiõe ſacerdotũ. Cc. xx. Ni ſunt libꝛi qui in hot volumine continentur. Dui anrelij Anguſtini. Me ditationes. Solliloquia. Manuale Encheridio. De triplicici habuactſo. Scala paradiñ. De duodecin abuſionũ gradibus. De beata diaa:· De aſſumptione beate ͤginis. De diuinatione demonum. De honeſtate mulierum. De cura agenda pꝛo moꝛtuis. De vera ⁊ falſa penitentia. De contrictione coꝛdis. De contemptu mundi. De conuenientia decẽ pꝛeceptoꝑ:⁊ de cem plagarum egyptli. De cognitione vere vite. Confeſſionum libꝛi tregecim. De docirina chꝛſſtiana libꝛi quattuoꝛ. De fide ad petrum. De moꝛib ⁊2 vita clericoꝝ fmones au⸗ De vera religione. Liber ad lectoꝛem. Barbara quid pꝛodeſt vel quid roma⸗ na troppa. Noſce quid ethereas ſolis adire vias. Qnid leges:qͥd iura imuat qͥd ↄcta tenẽ Si tibi nulla aĩe cura ſalutis erit. Mil facit ex iſtis ad verã crede ſalutem. Nec ſapiũt aĩe noxia verba deo. Qu ere igitur virtutis opus quod ad e⸗ thera ducat. Quod doceat mãeant gandia qᷓta pijs Iple ego lum qin te luperas comita boꝛ ad arcos. Me lege qͥ rectũ dirigo qua ſiter. . Finis. . Euſebius Coꝛꝛad mediolanẽſis cano⸗ nicꝰregularl ↄgregatiõis lateranẽſis ad ſactiſſimũ dñm noſtꝑ Sixtũ qrtũ põti⸗ ficẽ maximũ ꝓ auferẽdo ð eccleſia er/ roꝛe ſenbentiu: Sanctum auguſtinum eccleſie doctoꝛem fuiſſe beremitam. Dnmulaar rmorf oi cẽtiũ aut potiꝰ q̃dã dica⸗ citate loquẽtiũ oiffuſis v me ut beniuolũ reddã illũ quẽ pꝰ iri/ põnonẽ eiuſq; imitationẽ ð ouiũ dilec⸗ tiõe pᷣmo q̊n ↄcriſtatũ ⁊ deiñ ↄſolatũ a⸗ poſtolica tdẽ ſedes ad põtificatũ ma/ imũ admitter̃ ↄlueuit.neq; eũ docilẽ reddere debeo:quẽ int᷑ ceteras vtutes Rngular ſciẽtia ⁊ ĩcredibil diuinaꝝ reꝝ cognitio ad ſũmã dignitatẽ in terra xpᷣi vicariatus atiraxir. Dicturo tñ mihi de yebꝰ qͥ fundamẽta fidei ⁊ veritat extur bãt ⁊ ð his q̃ ſpõle tue veſtimẽta ĩ ſpõſt dedecꝰ polluerũt pꝛo qbꝰ ſinguł obſer nãdis:ne fiàt:ſãctitas tua ẽt ſagninẽ el⸗ füdere nẽ martires ꝓ eccleſia xpᷣi fecere Kũ opoꝛtueru debʒ. Nõ ſolũ nõ atten dere ⁊ narratis ab oꝛe pẽdere ſʒ in illoſ Kaſci ⁊ ñ peccare ſcitatẽ tna neqo dubi tare Apparuit nr̃is diebus hõ qui craſ⸗ ſatꝰ otlatatꝰ recalcurauit ⁊ neſcio ſi di reri de Jude vel xpᷣi catino repletꝰ qui cruditates ſcriptnrarũ quas veluti grã⸗ des ⁊ nunios cibatꝰ inglutitos digerer neqbat eructare cepit ĩ xpᷣi diſcipulos ĩ clericos pᷣpti antiquo apoſtoloꝛũ moꝛe viuetes libꝛũq; ↄpoluit tuo ſciſſimo no mini dedicatũ:in quo fũt ſeptẽ ↄcluſio nes falſiſſime: codice ĩ magno ĩuolute atq; reſꝑſe.Quas pᷣmo apocryphis dei de auteticis:ſj viciat] ⁊ imutatl ſcriptu 1ris poſtremo et trucat mulii in locis ni tar ambagibus pr beatii ã xpᷣi iterrogationẽ ac veluti petri reſ⸗/ tit᷑ appꝛobare ita et qñq; decẽ qne vi⸗ ginti:quãdoq; triginta linee ſcripte de oꝛiginalibus nõ caſu:⁊ impᷣſſoꝛis igna⸗ nia:ſz falñgraphi ⁊ herefiarche hinꝰ ers roꝛis pmi infradicẽdi dolo ⁊ caliditate ſubtracie marfeſte videdt᷑ ⁊ dũ pꝛobare nitit᷑ int cetera ſàctũ Auguſtinuʒ finſſe heremit i alios plures varioſq; incidi errores ita vt ſãctos Ambꝛoſiu ⁊ Augu ſtinũ ĩ ſcripturis falſo illi attribuij men dacia loquẽtes inducat. A veritate qͥdẽ auditu auertit 2 ad fabulas cõueriſus. Sedit inſidijs cum diuitibus in ocultis ⁊ ut int᷑ficeret ĩnocẽtes ⁊ trucidaret re cios coꝛde: Mille ille volumina falſi care nõ trepidauit. Nempe de ipſo dici põt ꝙ pſaltniſta de ſimilib ait. Sub lin gua eoꝛuʒ laboꝛ ⁊ voloꝛ ⁊ linguis ſuis doloſe agebat.Et ſepulchrũ patens eſt guttur eoꝛũ iudica eos deus.Igitur ne feto buius ipꝛobe ⁊ deteſtabił ſcripture obrpere poſſit ĩ oꝛbẽ:opus ẽ celeri ⁊ di ligẽti antidoto: tua auctoꝛitate pat ſan ctuſſime tẽꝑpato ⁊ meo ſtudio pparato. Hoc nẽpe mibi mõ remediũ viſũ ẽ opti mũ ac ſingulare.ꝛimo tres fᷣmões di gnos ſãct Auguſtini de moꝛibus ⁊ vi/ ta clercoꝝ parii neglectos pari imuta tos ⁊ male ab illo interpꝛetatos nouna litterarũ ↄponitione ⁊ ĩpꝛeſſiõe ↄf cien⸗ dos:cũ aſſignatioe in margine libꝛi ubi eaꝑ in decreto ꝑtes hẽant᷑.Deinde ſecũ do loco vitã qᷓ; cripſit ſactus poſſidius eps calamẽſñis de ſan ciiſſimo Anguſtio ⁊ de ſtata clericali ⁊ ð eꝰ moꝛibꝰ q̃ coꝛ rupta fuit:⁊ rara inueniebat᷑.Et mõ trõ cata viciata oĩnoq; coꝛupta vbiq; inne nit᷑ venal ⁊ venata vendit᷑ ⁊ donat᷑ ĩte gratã coꝛꝛectà ⁊ emẽdatã reddere ⁊ ꝓ⸗ palare. Nã nõ ſolu latind legere ſz etiaʒ lougobardopꝑ litteris ſcripta videre ⁊ ꝑ legere volui vt emẽdatio:ẽ babeam.po emno luerit muin ſaleq̃ dlligen Fiderin ſpfiue oi Cilin bitur wu dect ſent moe bioe bun mind fatu ſicen neb Ren i i ſti eN tcin nik n gn uns i zni atn nbe 1 Nn innd apen bien ues ſiik ien minn ede – “ Ain ſtremo libell pꝛoducà noſtrũ ſi opoꝛ⸗ tuerit 2 ſanetitati veſtre placuerit exa⸗ muſin ad illiꝰ obiecta falſiſſima reſpõ⸗ ſalẽ:qͥ quaſi ex ſe ſoluta patebunt his qͥ Diligenter ſermones tres ſupꝛaſcriptoſ viderint de vita ⁊ moꝛibus clericoꝛũ:cũ ipfius ſanctiſſuni Auguſtini vita quam Poſſidius ſcripſit eo tunc in libꝛo ſan⸗ ctiſſimũ nomẽ tuũ eterna laude dona/ bitur pꝛo commiſſione reuerendiſſimis cardinalibus ſuis nominibus dignita⸗ tibus ⁊ uirtutibus declarandis facta p deciſione pꝛo buius erroꝛiſ perpetuo ſi lentio imponedo. pꝛoqʒ veritatc huiuſ⸗ modi declarata pꝛofecto ſerenabitur oꝛ bis:quieſcent irreligioſoꝛum nuge Da⸗ buntur omniũ ſanetoꝝ ⁊ bonoꝛum ho/ minũ coꝛda quieti:benedicentnr tẽpo/ ra tua inſtabilia omnia te Sixto ponti fice maximo iubẽte firmata fixaq; ma?: nebunt.Accipe igitur pater ſanctiffime de manu mea veteres:ſed modo inno/ uat as ſcripturas.nõ aurum ſapientie:ñ arg entum pꝛudentie ſed capꝛarum pel les ⁊ non adoꝛnamentum tabernaculi: ſed ad pꝛotegendum illid a pluuiaruʒ iniurijs que vtilioꝛes m o mibi eẽ vi⸗/ dentur auro ⁊ lapidibus pꝛecioſis: con tra hereſm iſtã qᷓ; tũc fuerint illa pꝛeci⸗ oſſſima tẽpli antiqui vona: qualibus tna:tu potẽtia ⁊ ſapiẽtia pꝛeſentem di⸗ tare potes eccleſtiam. Nte omnia fratres chariſſimi oiligat deus:deinde pꝛoxi: mus:quia iſta pꝛece pta ſunt pꝛincipalit᷑ nobis dsta. DPec igi — ſunt que ut obs netis pꝛecipimus in monaſterio cõſti⸗ tui pꝛimũ pꝛopter qð in vnũ eſtie ↄgre⸗ gati ut enanimes babitetis in domo e ſt uobis anima vna ⁊ coꝛ vnũ in deoe non dicatis aliquid pꝛoꝛium ſp ſint uo bis omnia comunia ⁊ diſtribuat᷑ vnicu iq; neſtrũ appoſito veſtro uictus ⁊ tegu mentũ nõ equaliter omnibus: quia nõ equaliter valetis oẽs ſed potius vnicui q; ſicut cuice; opus fuerit.Sic eni legic i actibꝰ apoſtoloã. Qa erdât illiſ oĩa cõa ⁊ diſtribuebat᷑ unicuiq;ſẽ cuique opꝰi ęrat.Qui vero aliquid habebãt in ſecu lo qn ingreſſi ſunt monaſteriu.libenter velit illud eẽ cõe.Qu aũt nõ hẽbant nõ ea querant in monaſterio:que nec forl habere potuerunt:ſed tñ eoꝝ infrrmita ti qð opus eſt tribuatur etiam ſi pauꝑs tas eoꝛum quãdo foꝛis erat nec ipſa ne ceſſaria poterat iuenire.nõ tñ ideo pu⸗ tent ſe eſſe fclices: qꝛ interuenerũt vic⸗ tum ⁊? tegumentum:quale foꝛis inueni re non poturrunt. nec erigat ceruicem quia aſiociantur eis ad quos foꝛis acce dere nõ audebant:ſed ſurſũ coꝛ hẽant ⁊ terrena nana nõ querant: ne incipiant monaſteria diuitibus eẽ vtilia nõ pau⸗ peribꝰ.ſi diuites illic humiliantur: ⁊ pau peres illic inflantur. Rurſus etiam illi qui aliquid eſſe videbantur in ſeculo.ñ habeant faſtidio fratres ſuos: qui ad illam ſanctam ſocietatem ex paupertas te venerũt:magis aũt ſtudeant nõ ð pa rentũ diuitũ dignitate ſed de pauperuꝶ fratrũ ſocietate gloꝛiari:nc extollantur ſi cõi vite aliquid de ſuis facultatibꝰcõ: tulerũt:nec de ſuis diuitijs magis ſuꝑ⸗ biant:qꝛ eas in monaſterio partiuntu qᷓ; ſi eis in ſeculo fruerẽtur.Alia quippe qcũq; iniquitas in malis operidus exer cetur vt fiant. Superbia vero etiam bo nis oꝑibus inſidiatur ut pereant.Et qͥd ꝓdeſt oiſpergendo dare pauperibus:et pauperẽ fieri cũ aĩa mivia lugbio⸗ effi citur diuicias cõtẽnèdo q; fuerat poſſi dendo:oẽs ergo vnanimuer ⁊ cõcoꝛdii vinite ⁊ honoꝛate in uobis deũ inuiceʒ cuius templa facti eſtis.oꝛõnibus inſta te hoꝛis ⁊ tempoꝛibus conſtitutis. In o ꝛatoꝛio nemo aliquid agat niſ ad quid factum eſt:vnde ⁊ nomen accepit: ut ſi foꝛte aliq n etiam pꝛeter hoꝛas conſtitu tas ſi eis uacat ⁊ oꝛare noluerint nõ eis ſint impedimento:qui ibi aliquid agen dum putanerint.pſalmis ? Pymnis cũ oꝛatis deum hoc uerſetur ĩ coꝛde qðò ꝓ fertur in oꝛe:⁊ nolite cantare niſi qð le⸗ Sitis eẽ cantandum:quod autem nõ ita ſcriptum eſt ut cantetur non cantetur. Carnẽ veſtrã domate ieiunijs ⁊ abſti/ neutia eſce ⁊ potus quantum ualitudo Emittit:qñ aũt aliquis nõ põt ieinnare non tñ extra hoꝛã pꝛddii aliquid alimè toꝛum ſumat niſi cum egrotat. Cum ac ceditis ad menſam donec inde ſurgatis qð nobis ſᷣm conſuetudinẽ legitur ſine tumultu ⁊ contentione audite:ne ſole dobis ſauces ſumant cibum:ſed ⁊ aureſ eſuriant dei verbũ qui infirmi ſunt ex pᷣ ſtina conſuetudine ſi aliter tractantur in victu nõ debet alijs moleſtũ eè nec in inſtum videri eis quos fecit aliqua cõ⸗ ſuetudo foꝛtioꝛeſ:nec illos felicioꝛeſ pu tent:quia ſumunt quod non ſumũt ipi fed ſibi potius gratulentur:quia valent quod nõ ualent illi. Et ſi eis qui uene/ runt ex moꝛibus delicatõꝛibus admõa ſterium aliquid veſtimentoꝑ alimẽtoꝛũ operimentoꝛũue datur qð aliis foꝛlio/ ribus ⁊ iõ felicioꝛibus nõ datur: cogita re debẽt quibus nõ dat᷑ quantũ de ſua ſeculari uita illi ad iſtam deſcenderint: qᷓ;uis nſq; ad alioꝛũ qui ſunt coꝛpor̃ fr mioꝛes:frugalitatẽ peruenire nõ potue rint n. c debem velle ocs qò paucos ui dent ampiius:non quia bonoꝛantur: ſ⸗ quia tollerantur accipere ne contingta deteſtandi perueñtas ut in monaſterio ubi quantum poſſunt fiunt diuites la/ boꝛioſi: fiãt pauperes delicati. ſane quẽ admodum egrotantes: neceſſe habent minus accipere ne grauentur ua 2 poſt egritudinẽ ne trac:andi ſunt ut citiuſre creentur etiaʒ ſi ð humilima ſeculi pan⸗ pertate uenerint: tanqᷓ; hoc illis contu⸗ lerit recentioꝛ egritudo quod oiuitibuſ anterioꝛ conſuetudo:⁊ con vires pꝛiſti⸗ nas reparauerint redeant ad felicioꝛem conſuetudinẽ ſuam que famulos deitꝗ to amplius decet:quãto minus indigẽt ne cibi eos teneat uoluptas iam vegeta tos:quos neceſſuas leuaret infirmos:il los ſane exiſtient ditioꝛes qui in ſuſtinẽ da parcitate fuerint foꝛtioꝛes. Melius eſt enim minus egere q; plures habere. Non ſit notabilis habitus veſter nec af fectetis veſtibus placere ſed moꝛibꝰ.qñn pꝛoceditis ſimul ambulate: cum nenere ritis quo itis ſimul ſtate: in inceſſu ſta⸗ tu habitu ⁊ in omnibus motibus vjris nihil fiat qd cniuſq; offendat aſpectum ſed quod veſtſum deceat ſanctitatẽ.O⸗ culi ueſtri ⁊ ſt iactantur in aliquà fem⸗ narum in nullam fingantur.neq; enim qn ꝓcedetis femias videre ꝓhibemini ſed appettere uel ab ipſis appeti uelle criminoſum ẽ:nec ſolo tacito affectu:ſʒ affectu ⁊ aſpeciu quoq; appetitur ⁊ ap petit concupiſcentia feminarum:nec oi catis nos babere animoſpudicos:ſi ha beatis oculos impudicos: qꝛ impucic“ oculus iĩpndici coꝛdis ẽ nũcius. ⁊ cũ ſe lĩuicẽ ſbĩmet ẽt tacẽte lingua cõſpectu mutuo coꝛda nũciant impudica. ⁊ ſcoʒ ↄcupiſcetiã carnis alterutro delectant ardoꝛe ét itact abimõda violatiõe coꝛ/ c pordn becpan aul fenon nemin anio naden n ac⸗ ſeni dae tie⸗ lon. ſuen zucic inuo r lhe mug ner⸗ lue ii muhnmn Geſetgun Enunnt iren tantſt Eimins Enune muin Vri ul rir ene rwe i un, ä ung poꝛibus ſugit caſtitas ipſa de moꝛibuis: nec putare debet qui i ſemind figit ocu⸗ lũ ⁊ illiꝰ in ſe ipſũ diligit fixyum ab aluis fe nõ uideri cũ h̊ facit vr oĩno ⁊ a qᷣbus ſe videri ñ arbitratur:ſed ⁊ ſi lateat et a nemine hoĩuʒvideat᷑:quid faciet de illo in ſpecioꝛe:qnẽ latere nihbil põt an iõ putãdus è nõ uidere qꝛ tm uidet pacientius:qᷓ;to ſapientius. Illi g vir ſã ctꝰ timeat diſplicẽ ne uelit femie male placere. Illũ cogitet oĩa videre ne velit femindà male videre. Illius nanque ⁊ i bac cauſa cõmendatẽ timoꝛ ubi ſcrip tũ c. Abhominatio ẽdño defigens ocu lum.Quando e go ſimul eſtis in eccle⸗ ſia et vbicunq; femine ſunt inuicẽ vr̃aʒ pudiciam cuſtodite.deuſ eni qui hĩtat in uobis ẽtia iſto modo cuſtodiet uos ex vobis.Et ſi hanc de qua loquoꝛ ocu. li petulantiam in aliquo veſtꝝ aduerte ritl ſtati admonete.ne male cepta ꝓgre diant᷑ ſed oe pꝛoximo conigatur. Si ã pꝰ admonitionẽ iteꝑꝝ vel alio quoc die ad ipiũ facere eum videruis iã velut vnl neratum ſanãdũ pꝛobat.quicũq; h̊ po tuerit inuenire. Prius ei eſt alteri vel Certio demõſtrdadũ:ut duoꝝ vel triũ poſ ſit ore ↄuĩci:⁊ ↄpetẽti ſeueritate coerce ri nec indicetl uos eſſe maliuolos qs iudicat:magis quippe innocẽtes nõe⸗ ſtis.ñ fratres vr̃os quos indicado coꝛꝛi gere poteſtis tacẽdo perire ꝑmittis. Si .n.fr̃ tuꝰ vulnus bʒ in coꝛꝑe qð velit o⸗ cultari oũ nimet ſecari:nõne crudeliter a te ſtleretur z miſicoꝛditer idicaretur. Qudto g potiꝰ debes mãifeſtare ne de terius putreſcat in coꝛde? Sʒ anqᷓ; aliis demonſtretur ꝑ quos ↄuicẽdus ẽ ñ ne⸗ gauerit pᷣus ppoñito debʒ ondi:ñ admõi tus neglexerit coꝛꝛigi ne foꝛte poſſit ſe⸗ cetius coꝛectus nõ innoteſcer̃ tetis.ſi. at negauerit tũc negati adbibẽedi ſe alu ẽt coꝛã oibꝰ ut poſſi ñ ſolũ ab nno te⸗ ſte argti ſz a dnobꝰ vł a trib ↄuici Cõᷣ nictus vo ſᷣm arbitriũ pᷣpoſii vlł ẽt pᷣſbi⸗/ teri.ad cuius diſpenſationeʒ pertinet ar bitriũ:debet emendatoꝛiã ſubire vindie tam:qud ſibi ferre recuſauerit etià ſi ipᷣe nõ abſceſſerit de veſtra ſocietate prouci atur. Nõ eni ⁊ hͥ fit crudeliter ſed miſis coꝛditer:ne contagione peſtifera pluri⸗ mos perdat.Et hoc qð dixi de oculo ñ figendo eti in ceteris ĩueniẽdis phibẽ dis:indicandis:conuincendis:indiccan diſque peccatis diligenter et fideliterc obſeruet᷑:cõ dilectione hominũ ⁊ odio vitioꝑ. Quicũq; aũt in tm ꝓgreſſus fue rit malũ ut oculte ab aliquo litteras vł qðlibet munus acceꝑint:ſi h̊ vltro ↄf te tur parcat᷑ illi ⁊ oꝛet᷑ p eo:Si aũt depᷣ/ hẽditur atq; cõuincit᷑ ſ̃m arbitriũ.pᷣſbi⸗ teri uel pꝛepoſiti graui emẽdetur. Ue⸗ ſtes veſtras in unum habeatis ſub vno cuſtode vel duobus nel quot ſufficere poſſint ad eas excuciendaſ ne a tinea le dantnr: Et ſicut paſcimini ex vno cella⸗ rio ſic induamini ex uno veſtuario. Et ſi fieri põt ad uos ñ peineat quodvobii indumentum pꝛo tempo: um congruẽ tia pꝛoferatur.vtrum hoc recipiat unui quiſq; quod depoſuerat an aliud quod alter habuerat:vũ tamen vnicuiq; ꝓut cuiq; opus eſt non negetur. Si aũt bic inter uos contẽtiones ⁊ murmura oꝝ untur cum conqueritur aliquis ſe dete rius accepiſſe quam pꝛins habuerat ⁊ - dignum ſe eſſe quod non ita ueſtiatur. ſicut alius ſrater veſtitur. hinc uos pꝛo bate quantuʒ vobis deſit in illo ſancto interioꝛe habitu coꝛdis qui pꝛo habitu coꝛpoꝛis litigatis. Lamèẽ ſi vra tollerat infirmitas ui Hrecipiatis qõᷣ opoineri D 2 tis ĩ vnüũ tn locũ ſub coĩbenttodibꝰha beee qð ponit:ita ſane vt nnlluſ ſibi ali qͥd oꝑet᷑:ſg oia oꝑa vr̃a ĩ cõi fiãt: maioꝛ Rudio atʒ frequẽtioꝛi alacritate q; ſ vo his ſinguli pꝛopꝛia faceritis. Caritas. n. Dde q̊ cripiuù ẽ ꝙ nõ querit q̃ ſna ſin: ſic intelligitiua qꝗᷓ cõia pꝛopꝛijs nõ pꝛopꝛia coĩbꝰ anponit.Et iõ quãto ãpliꝰ rẽ cõ⸗ muné qᷓ; pꝛopᷣa vr̃a curaneri:]: tãto ama plius vos pꝛoficere noueritis:vt oibus qbus vtitur trãſitoꝛia neceſſitas ſuper emineat que ꝑmanet caritas. Cõſeq̃ns ergo ẽ vt et cuʒ quis ſuis filijs aut aliq̃ neceſſitudine ad ſe pertinentibus ĩ mo naſterio conſtitmus aliqᷓ; cõtulerit ve⸗ ſtẽ ſiue qðlibet aliõ int᷑ necia putãdũ nõ oculte accipiatur: ſed ſit in poteſta⸗ tve ꝓpoñiti vti rẽ cõeʒ r̃dactũ cui neceſſe fuerit pᷣbef.Qð ſi aliquiſ rẽ ſibi collatã celauerit furti iudicio condẽnet᷑. Indu mẽta veſtra ſecũdũ arbitriũ pꝛepoſiti la uentur:ſiue a uobis:ſiue a fullonib ne interioꝛes aie ſoꝛdes cõtrahãt munde deſtis nimius appetitꝰ. Lauacrũ ct coꝛ poꝛi cũ ifirmitatis neceſſitas cogit mini me deneget᷑ fiat ſine murmure oe cõſt lio medicine:ita vt ẽt ſi nolit iubẽte pꝛe poſno faciat qð faciendũ ẽ ꝓ ſalute. Si at velit ⁊ foꝛte nõ expedit ſue cupiditati nõ obediaf. Aliqñ ẽt ſi noceat ꝓdeſſe credit᷑ quod oelectat. Deniq; ſi latens ẽ voloꝛ in coꝛpoꝛe famulo dei dicenti:q; Ibi ooleat ſine oubitatiõe credat᷑. Sed inñ virũ ſanddo illi ooloꝛi:qð dlectat ex pediat:ſ nõ ẽ ceritũ medicꝰↄſulat᷑: neq; cant ad balnea ſiue quocũq; ire neceſ c fnerit min qᷓ; ouo vel tres.Et ille qui bʒ aliquo enndi neceſſitatẽ cũ quibꝰp/ pe ſit iuſſerit ire dʒ. Egrotantũ cura ſi⸗ ue poſt egritudinẽ reficiẽdoꝝ: ſine aliqᷓ idbe cillitate etiâ ſine febꝛibꝰ laboꝛatiuʒ: vni alicui oebet iniũgi:vt ipſe õ celario petat qð enie; op eè ꝓpſpexerit. Siue d⸗ qͥ celario ſiue qͥ ſiue qͥ veſtib codicibꝰpᷣ ponnut᷑:ſine murmure fmãt fribꝰſuis. Codices certa hoꝛa ſingulis diebꝰ petã tur:extra hoꝛã ꝗͥ petierit nõ accipiat: ve ſtimẽta vero ⁊ calciamẽta qñ fnerint i digentibꝰ neceſſsria dare nõ differant ſub quoꝝ cuſtodia ſũt que poſcunt᷑.Li tes t nullas babeatis aut quà celerri/ me finitatis:ne ira creſcat ĩ odiũ ⁊ tra⸗ bẽ ⁊ faciat de feſtuca ⁊ aĩsʒ faclat hbo/ micidaã. ſic.n. legitis qꝗͥ odit fratrẽ ſuum — S. Quicũq; ẽt conuitio vl ma ledicto vel ẽt criminis obiectu aliquem leſerit meminerit ſatiſfactione quà to⸗ tius curare quod fecit:⁊ ille qͥ leius eſt ſine diſceptatiõe dimittere. Si at iuicẽ ſe leſerint.inui cẽ ſibi debita relaxare de bebũt ꝑꝑ oꝛationes veſtras:quas vtiqᷓ quãto crebꝛioꝛes babetis tanto ſancti oꝛes habere debetis. Melioꝛ ẽ at qui quaduis ira ſepe tẽtetur in ĩperrare feſti nat vt ſibi dimittat cui ſe feciſſe agno/ ſcit iniuriã q; qni tardiꝰ iraſcit᷑ ⁊ ad pe tẽdã veniã tardiꝰiĩclinaf᷑ Qui ãt nunq; vult petere vmiã aut nõ ex aio petit. ſi ne eauſa ẽ ĩ monaſterro: etia ſtinde nõ pijciat᷑. Pꝛoĩde vobis a verbis dinrioꝛi bus parcite:que ſi emiſſa fuerint ex oꝛe veſtro nõ pigeat ex ipſo oꝛe pferre me⸗ dicamẽta vnde facta ſũt vulnera. Qu do ãt neceſſitas diſcipline ĩ moꝛib co⸗ berendis dicere vos dura verba cõpel⸗ lit ſi ẽt ipſi modũ nos exceſſiſſe ſentitis nõ a dobis erigitur vt a vobis ſubditis veniã poſtuletis:ne apnd eos quns oʒ eẽ ſubiectos dũ nimiũ ſeruat᷑ humilitaſ regendi frãgatur auctoꝛitas:ſʒ tñ petẽ/ da ẽ vcnia ab oium ono qui nouit eos quos plus iuſto foꝛte conipiiis: qutò beniuolẽtia diligatis. nõ ãt carnalis: i ſpiritualis inter uos oebet eẽ Oileclis. Pupe uuito⸗ ftrumn ſeruen kran mencd 6 plote gucto feben nont ſer non wo⸗ ſeſ ope nngg ſcpi die hentt lſetenf ſtiſht iglent mnngitn zmiin Ke än arn GaI Ee ute e n S Pꝛepoſtto tanquam patri obediatur. multo magis pꝛeſbitero qui omniuʒ ve Poſlidius ealamenſis eps ð vita 2mo ribus ſancti Auguſtini hyponenſis epᷣi ſtrum curam gerit: ut ergo concta iſta quo cum annis fere quadraginta vixit. ſeruentur:⁊ ſi qnid ſeruatum minus fu erit non negligenter pᷣtereatur: ſed vt:e⸗ mendandum: coꝛꝛigendumq; curetur ad pꝛepoſituʒ pꝛecipue pertinebit ut ad pᷣſbiteꝝ cuius eſt apud uos maloꝛ au⸗ auctoꝛitas refferat:quod modum vl vi res eius excedit:ipſe vero qui vobiſ peſt non ſe exiſtimet poteſtate dominante: ſed potius charitate ſeruiente feliceʒ.ho noꝛe coꝛam nobis pꝛelatus ſit vobis.ti⸗ moꝛe coꝛam deo ſubſtratus ſit pedibuſ veſtris. Circa omnes ſeipſum bonoruʒ operum pꝛebeat exemplum. Coꝛipiat inqnietos:conſoletur puſillanimes:ſu⸗ ſcipiat infirmos patiens fit ad omnes: diſciplinam libens habeat metuendus imponat:⁊ q;uis vtrunꝙ ſit neceſſariuʒ tñ plꝰ a nobis amari appetat qᷓ; timeri ſẽꝑ cogitãs deo ſe pꝛo vobis reddituꝑꝝ eſſe rationem:vnde vos magis obedien do ñ ſolũ veſtri ſed etiam ipnus mileri mini qui inter uos quanto in loco ſupi oꝛi tanto in periculo maioꝛi uerſat᷑:do⸗/ nec deus vt obſeruetisec omnia tan⸗ q;ᷓ ſpiritualis pulchꝛitudinis amatoꝛes: 2 bono chꝛiſti odoꝛe de bona conueria tione fragrantes non ſicut ſerui ſub le/ ge:ſed ſicut liberi ſub gratia conſtituti: ut aũt vos in libello hoc tanqᷓ; i ſpeculo poſitis inſpicere ne per oblinionem ali⸗ quid negligatur ſemel in ſeptimana vo⸗ dis legatur: ⁊ vbi uos inueneritis ea q́ᷓ ſcripta ſunt facientes.agite gratias dño bonoꝛum omniũ largitoꝛi: vbi aũt qui⸗ cunque veſtrum viderit aliquid ſibi de⸗ eſſe doleat de pꝛeterito caueat:de fuin⸗ ro:oꝛans ut ſibi debituʒdimittarur ⁊ i tentationem non inducatur. Amen. Incipit Ozologis. Iſpirante rerum omnium factoꝛe 2 gubernafoꝛe deo mei memoꝛ pꝛopoſiti quo ꝑ gFratiam ſaluatoꝛis omnipo 89 diuine per fidem trinitatis ſeruir decreui ⁊ antea in uica laicoꝛum ⁊ nüc in officio epiſcopoꝛum ſtudens ex qua licunq; accepto ingenio ⁊ ſermone e/ dificationis pꝛodeſſe ſancte ac vere xpᷣi dñi catholice eccleſie de nita ac moꝛibꝰ pꝛedeſtinati ⁊ ſuo tempoꝛe pñtati ſacer dotis optimi Auguſtini que in eodè vi⸗ di:ab eodemq; audini minime reticere. Igd enim etia ante nos factitatũ fuiſſe a religioſiſſimis fancte matris eccleſie ca⸗ tholice iuris legimus ⁊ comꝑimus q di uino afflati ſpiritu ſermone pꝛopꝛio at⸗ q; ſtilo ⁊ auribus ⁊ ocalis ſcire nolẽtiũ dicendo ⁊ ſcribendo ſimilia ſtudioſoꝛũ noticie intullerunt:quales quantiq; vi⸗/ ri ex còi domini gratia in rebus huma⸗ nis: 2 niuere ⁊ vſq; in finem ohitus pſe: uerare meruerunt.id circo ipᷣe quoque oiſpenſatoꝛum omniuʒ minimꝰ:fide ñ ficta:qua domino donnuantium omie buſq; bonis ſeruiendum ⁊ placeudum. eſt fidelibus: ⁊ de pꝛedicti venerabilis tiri ⁊ exoꝛtu ⁊ pꝛocuſſu: ⁊ debito fine: Qua per eum didici ⁊ expertus ſum quam plurimis annis eius iuberens ca⸗ ritati:vt dominus donauerit explicans dum ſuſcepi. Nerum ſumã queio maie ſtatem quo mnnus buiuſmodi a me arreptum ita geram ⁊ peragam ut nec patris luminum offendam ueritatẽ:nec bonorum eccleſie filiorum ulla e? ꝑte fraudare videat charitatem.nec ariigaz ea omnia inſinuare que ideʒ beatiſſimꝰ Auguſtinns in ſuis confeſſionum libꝛis de ſemetipſo. qualie ante perceptam gratiam fuerit qualis iam ſumpta vint᷑ deſignauit. Hoc enini facere voluit ut ait apoſtolus:ne de ſe quiſquam hoiuʒ ſupꝛa quem ſe eſſe nouerat:aut de ſe ꝙ a uditum fuiſſet crederzʒ uel putaret hũi litatis ſancte moꝛe utens ⁊? iam nullum fallens ſed laudem nõ ſuam ſed ſui vni de pꝛopꝛa liberatione ac munere arẽs ex bis videlicet que iam perceperat et fraternas pꝛeces poſcẽs de his que ac/ cipere cupichat: Sacramentum igitur regis qð angelica auctoꝛitate pꝛolatuʒ eſt:bonum eſt ab condere.opera auteʒ domini reuelare ⁊ ↄfiteri bononificũ ẽ. SS itur beatiſſimus Augu ſtiinꝰ ex ꝓuicia aphꝛicana ciltate thagaſtẽſi ꝑpentibꝰ vonellis ⁊ chꝛiſtianis p⸗ geunit erat alitu q; ac nu tus eoꝛum cura ac diligentia: impẽeſiſ cq ſecularibus litteris eruditus. appme omnibus videlicet diſciplinis imbutus quas liberales vocant: nam æ gramati cam pꝛius ut ſua cinitate:⁊ rethoꝛicam in aphace capite. Carihagie poſtea do cnit:conſequenti etiã tempoꝛe tranſma re in urbe Roma:⁊ apud Mediolanũ vbi tunc imperatoꝛis. Ualentilani mi⸗ noꝛis comitatu fuerat conſtitutus in q̃ vrbe tunc epiſcopatum adminiſtrabat acceptiſſimus deo ⁊ in optimis uiris p⸗ clariſſimis ſacerdos. Ambꝛoxius huius interea verbi dei pꝛedicatoꝛis freqnen⸗ iiſſimus in eccleſia diſputationibꝰ aſtaſ in populo intedebat: ſuſpenſus atq; at fixus.verum aliquando manicheoꝛum apud cartbagin adoleſcens fnerat er/ roꝛe ſeductus: ⁊ ideo ceteris ſuſpenſioꝛ aderat ne quid uel pꝛo ipſavel ↄtra ipᷣaʒ bereſim diceretur. ⁊ peruenit deilibera toꝛis clementia ſui ſacerdotis. Ambꝛoſj coꝛ pertractas:ut contra illum erroꝛeʒ incidenica legis reſolłuerentur queſtio nes arc; ita edoctus ſenſui paulatiʒ be⸗ rens illa miſeratione diuina eius ex aĩo pulſa eſt:pꝛotinuſq; in fide catholica⸗ firmatus pꝛoficiendo in religione eidẽ amoꝛis ardoꝛ mihi natꝰẽ quo pꝛopiqᷓ; tibus diebus ſanctis paſce:ſalutis aquã perciperet ⁊ factũ ẽ diuina pñite opitu⸗ latone ut per illũ talẽ ac tantum anti⸗ ſtiem ambꝛoſium ⁊ doctrinã ſalutareʒ ⁊ eccleſie catholice diuina.auguſtinus perciperet ſacramenta. Moxc ex inti⸗ mis coꝛdis medullis ad deum conuer/ ſus:ſpem oẽm quã habebat in ſeculo ðᷣ reliquit.iam nõ vxoꝛem non filios car/ nis non diuitias non honoꝛes ſeculi q/ rens:ſed ſoli deo cum ſuis ſeruire ſtatu⸗ ⁊ in illo ⁊ ex illo grege eſſe ſtudenſ quẽ dominus alloquitur dicens. Noliteti/ mere puſilius gres:qi oplacuit patrive ſtro dare uobis regnum. Uendite que poſſidetis:⁊ date elemoſinꝗ. Facite vo bis ſaculos non veteraſcentes: thelau/ ros non deffcignteu in celis.Et illnd G iternm dicit dominus idẽ vir ſanctꝰ fa/ cerecupiens: Si vis eſſe perfectus vẽde omnia que habes ⁊ da pauperibꝰ ⁊ hba bebis theſaurum in eccleſijs:⁊ veni ſeq⸗ re me: ⁊ ſuper fidei fundamẽtum edifi/ care deſiderans non ligna fenum ſtipu lam ſed aurum argentum ⁊ lapides pci oſos.erat tunc annus maioꝛ triginta ſo la ſuꝑſtite matre nomine Monicha ſi⸗ biq; adherente ⁊ de ſuſcepto eius ꝓpo ſito ſeruiendi deo: amplis q; de carnis nepotibus exultante: nam ei? pater pa⸗ tricius nomine iam antea deſuncterat renunciauit etiam ſcholaſticis quos re thoꝛ docebat ui ſbi magiſtruʒ aliũ pui nitͤr Wle⸗ lngn ungt, günti Lahe Khnt nin i 8en 7 nine derent èo ꝙ ſeruire deo ipſe decreniſſet ac placuit ei percepta baptiſimi gratia cum aliis ciuibus ⁊ amicis ſuis deo pa riter ſeruientibus ad aphꝛicam 2 ppaʒ domũ agroſq; remeare ad quos veniẽi ⁊ in quibnus conſtitutus ferme triennio ? a ſe iã alienatis ſuis:cum hia que idẽ adberebãt deo viuebat ieiunijs ⁊ oronj bus boniſq; operibus in lege dni medi tans die ac nocte. Et de his que ſibi de us cogitanti atq; oꝛanti intellecta reue labat:⁊ pñites ⁊ abſẽtes ſermonibus ac libꝛis docebat. Contingit foꝝe eodẽ tẽ poꝛe vt quidã ex his quos dicunt agen tes in rebus apud bypoñ.regium ↄſtitu tus bene rpᷣanus deunq; timẽs.Cõꝑta aũt eius bona fama atq; doctrina den deraret atq; optaret enʒ videre pꝛomit tens ſe poſſe mundi huins oẽſ contẽne re cupiditates atʒ ilecebꝛas:ſi aliquãdo ex eius oꝛe dei verbum audire meruiſſʒ: cũ ad ſe fidei fuiſſet relatione delatnʒ liberare aĩaʒ cupiens ab huius vite pe/ riculiſ moꝛteq; eina ad memoꝛatã vl/ tro atq; confeſtin venit ciuitatẽ ⁊ hoieʒ viſum allocutus frequntibꝰatq; exhoꝛ tatus ẽ quantũ deꝰ donabat:vt qð deo vouerat reddiſſet.at ſe ille facturũ ð die in diẽ polliceba ur:nec tñ in eius tuũcĩ/ pleuit pñtia:ſed vacare vtiq; ⁊ mane eẽ nõ potuit:qð per tale vas mundũ i ho noꝛe vtile:dño ad oẽ opus bonum pa⸗ ratum in omni loco diuuina gerebat ꝓ⸗ nidẽtia. eodẽ itaq; tꝑe i eccleſa byponẽ ſi catholica. Ualerius ſactus epᷣatũ ge rebat qui cũ flagitante eccleſiaſtica ne ceſſitate de pꝛondẽdo ⁊ oꝛdinãdo pᷣſ⸗ bitero ciiitati:⁊ plebẽ dei aloqueretur ⁊ exhoꝛtaret iã ſciẽtes catholici ſancti auguſtini ꝓpoſitũ ⁊ doctrinã manu in iecta quomam ⁊ illis in popaio ſeciꝰ ignarus quid futurũ eẽ aſtabat:Sole bat aute laicus ut nobis dicebat ab e.s tim eccleſijs que no babetent epos ſua⸗ abſtinere pntiã:eũ ergo tenuerũt: ⁊ uti talibus còſuetudo ẽ. opo oꝛdinandũ in tulerũt.oĩbus id vno conſenin ⁊ deſiõ rio fieri perficiq; petẽtibꝰ: magnoq; ſtu dio ⁊ clamoꝛe flagitantibꝰ vberrim eo flente:nõnullis quidẽ lachꝛimas eiꝰ vt nobis ipſe retulit:tũc ſupꝑbe interpꝛetan tibus:⁊ tanqᷓ; eum ↄſolantibus ac dicè tibus:qꝛ locus pꝛeſbyteri licet ipſe ma⸗ loꝛi dignus eẽt:appꝛopinquaret tñ epiſ catui cũ illle bõ dei vt nobis retulit ma ioꝛi conſideratiõe intelligeret ⁊ igemii ſet tan multa q; magna ue vite picula: de regimine ? gubernatione eccleſe im pẽdere ac ꝓuenire ſpectaret: atq; iõ fle ret eoꝛũ tunc ut voluerũt cõpletum ẽ ꝙ ſideriũ.factuſq; pꝛeſ pyter monaſterium intra eccleſià mox inſtituit. ⁊ enʒ dei uis uiuere cepit m modũ ⁊ regulã ſub ſanctis aplis cõſtituta: maxie ut nemo qcq; pꝛopᷣuʒ in illa ſocietate haberet: ſʒ eis eſſent oĩa coia ⁊ diſtribneret᷑ vmcui q; ꝓut cuiq; opus erat:qð iã ipſe pꝛio⸗ fecerat:dũ de tranſmarinis ad ſna rem̃ aſſet. Sanctus vo valeriꝰ oꝛdinatoꝛ eiꝰ ut erat vir pijſſimuſ ⁊ deũ timẽs exulta bat: ⁊ deo gr̃as agebat:ſuas exauditas a oũᷣo fuiſſe pꝛeces qs ſe frequentiſſm fudiſſe narrabat:ut ſibi diuinit hõ con cederet᷑ talis qui poſſʒ verbo dei ⁊ oc trina ſalnbꝛi eccleſiam dei edificare. cui rei cum hõ grecus nã: minuſq; latina lingua ⁊ litteris inſtructꝰminuſq; vtilẽ pꝛouidebat:eidẽ pꝛeſbitero poteſtateʒ dedit ſe coꝛa ĩ eccleſia euangelium pꝛe dicandi ac frequẽtiſſime ttactãdi ð uſũ quidẽ ⁊ cõſuetudinẽ aphꝛicanoꝝ eccle ſiaꝑ vñ ẽt ei nõ nulli epᷣi. detrahebat. ſʒ ille nir uenerabilis ac pꝛouidus in oꝛi entalibus ecclenis id ex moꝛe feri ſciẽs utilitati eccleſie cõſulẽs obirecsto n ”c ”l — curabat linguas důmodo factitaref a pꝛeiby tero quod a ſe epo impleri mini me poſſe cernebat. vn accenſa 1 ardẽs eleuata ſuper candelabꝛu lucerna:oĩbꝰ qͥ in domo erant lucebat: ⁊ poſtea cur rente ⁊ volante huiuſmodi fſama bono pꝛecedente exẽplo acccepta ab epis po teſtate:pꝛeſbyteri nõnuilli coꝛã epiſco/ pis populis tractare ceperunt verbũ vi te:ſane tunc in illa byponenſi vꝛbe ma nicheoꝛum peſtilentia q;plurimos ci/ nes ⁊ peregrinos infecerat ⁊ penetraue rat ſeducẽte ⁊ decipiente eiuſdẽ hereſs quoda pꝛeſpytero nomine Foꝛtunato ibidẽ cõuerſante atq; moꝛante. Inter/ ea bhyponẽ ſes ciues vel peregrini chꝛi/ ſtiani tã catholici qᷓ; etiã oonatiſte ade⸗ unt Auguſtinũ pꝛeſbpterũ atq; oepo/ fſcunt: ut illũ bominẽ manicheoꝛũ pꝛe/ ibyterũ quẽ doctũ credebant videret: 2 cũ eodẽ de lege tractaret quod idẽe vt ſcriptũ ẽ: patat ad confeſſionè oĩ poſcẽ ti ſe rõné ð fide ⁊ ſpe que ĩ deo ẽ potẽſ q; exhoꝛtari ĩ doctrina ſana 2 cõtradi centes redarguere minime renuit: ſed vtru etid hoc Foꝛtunatus fieri vellet ſci ſcitatus ẽ. At illi confeſti ad ipſũ foꝛiu⸗ natum id vetulerunt: 2 petẽtes ⁊ exoꝛ/ tantes ac flagitantes ne recuſare veni⸗ re quod id mi ime recuſaret. Sane qm foꝛtunatus iam apud cantbaginé ſan⸗ ctũ nouerat auguſtinũ:adhuc ĩ eodem ſecuʒ erroꝛe ↄſtitutũ cũ eodẽ ↄgredi pa nitabat:verũ tamẽ ſuoꝛũ naxune inſta cia coactꝰ ac verecũdatꝰ ꝓpmint comi⸗ nus le eẽ venturũ:certamẽq; oiſpntãdi ſubiturũ: vnde cõdicto die 2 loco cõue nerũt in vnũ cõcurrẽtib q;plurimis vi ris ſtudioñis turbiſq; curioſis:⁊ apertis notarioꝝ tabulis oupntatio ẽ cepta pꝛi ma: ? ſecunda ẽ die finita:in que ille ma nicheus pꝛeceptoꝛ vt ſegeſtoꝝ continet . fides:nec eatholicà aſſertion᷑ potuit e⸗ nacnare:nec manicheoꝛũ ſectam verita ti ſubnixã valuit cõpꝛobare:ſed reſpon Rone deſiciens.vltimo collaturũ ſè cũ ſuis maioꝛibꝰ:ea que refellere nõ pom it pꝛoſecntus : ⁊ ſi ſibi foꝛte de his ſatis minime feciſſent ſue anime conſulturũ atq; ia omnibus apud quos magnus ⁊ doctus videbatur:nihil valuiſſ in ſue ſecte aſſertione iudicatus eſt¶Qua il le conſuſione affectꝰ: a ſequenti tẽpoꝛre de hyponenſi ciuitate ꝓfectus ad ean⸗ dem amplius nõ remeauit ac ſi per me moꝛatũ dei hominẽ oiuʒ coꝛdibuſ Rei aderant vel qͥ ablentes illa que geſta ſi cognouerãt:erroꝛ ille ablatꝰ⁊ catholi⸗ ca ẽ intimata ac cõperta ſincera religio tüc tẽpoꝛis cepit pᷣdicare beatꝰ auguſti nus pꝛinati ⁊ publice i domo ⁊ i eccle ſia ſalutis verbũ cũ oĩ fiducia aduerſus aphꝛicanas hereſes maxime cõtra do/ natiſtas:manicbeos 2 paganos: libꝛis confectis ⁊ repetitis ſermonibus ineffa biliter admirantibus chꝛiſtianis t col laudantibus:⁊ hoc ipiũ vbi potert nõ tacentibꝰ:⁊ diſtvomantibꝰ:ſicq; adinnã te domino leuare in aphꝛica eccleſia ca tholica exoꝛta ẽ capud:que mnlio iem poꝛe illi conualeſcẽtib herrticis pcipue rebaptiʒatis dõatiſtis:pie maioꝛe mi tudinis aphacanop ſeducta ⁊ oppꝛeſſa iacebat. Libꝛos vero eiſdẽ ſiue tracteiꝰ mirabili dei gr̃a pcedẽtes ac ꝓfluẽtes inſtructos oĩ rõnis copia atq; auctozi⸗ tate ſanctarũ ſcripturarũ ipſi quoq; be retici concnrrẽtes cũ catholicis ingenti ardoꝛe audiebãat: qſquis vt voluit et potuit notarios adbibẽs etiam ea que diccbantur excepta deſcripſit: ⁊ inde iaã per totũ aphꝛice coꝛpui pꝛeclara docin na odoꝛq; ſus uiſſimus chꝛiſti diffuſa ? manifeſtata eſt: congaudente quoc;in poc etiam comperto eccleſia oei tràſmia rina:quoniam ſicut dum patitur vnuz membꝛum:compaciuntur omnia mem bꝛa:ita cum glorificatur vnum mẽbꝛuʒ congau dent omnia meébꝛa per idem tẽ pus coꝛam epiſcopis hoc uli iubentibꝰ qui plenarium to:ius aphꝛice conciliũ hipone agebant de fide ⁊ ſimbolo pꝛe⸗ ſbiter adbuc Auguſtinus diſputauit. il le vero beatus ſenex Ualerius ceteris ex hoc amplus erultans ⁊ deo gratias agens de cõceſſo ſpeciali beneficio me tuere cepit et bumanus anim? ne ab alia eccleſia ſacerdote pꝛiuata ad epiſco patum quereretur ⁊ ſibi auferetur. naʒ ⁊ id pꝛoueniſſet niſi ⁊ hoc idẽ epiſcopꝰ cognito ad locũ ſecretũ eũ tranſire cu⸗ raſſet:ocultatũq; a querentibꝰ minime inueniri feciſſet. vnde amplinſ foꝛmidãſ idẽ venerabilis ſenex: ⁊ ſciens ſe coꝛpo⸗/ rz 2 et ate infirmiſſimũ egit ſecretis litte ris apud pꝛimatẽ epiſcopũ carthaginẽ ſem allegans imbecillitatem coꝛpoꝛis ſui:etatiſq; grauitatem ⁊ obſecrans vt biponẽñ ecclene oꝛdinaretur epiſcopꝰ qui ſue cathedre nõ ias ſuccederet ſed conſacerdos accederet auguſtinus. Que igitur beaiꝰ valerius optauit ⁊ ro ganit ſatagens reſcripto impetrauit. Poſtqᷓ; petitionẽ ad viſitandũ adneniẽ te ad eccleſam hiponẽſem tunc pꝛima te nunmndie megalio calamenſn epiſco⸗ po ⁊ Ualerius antiſtes epiſcopis qͥ foꝛ te tunc aderant:⁊ clericis oĩbus bipo nenſibus:⁊ vniuerſa plebi inopinatem cunctis ſuam inſinuat tunc volutatem omnibuſqʒ audientibus: gratulantibꝰ atq; id fieri perficiq; ingenti deſiderio clamantibus epiſcopatum ſuſcipere cõ tra moꝛem eccleſie ſuo viuẽ e epiſcopo pꝛeſoyter Auguſtinus recuſabat.Duqʒ id fieri ſolere ab oibus ſuaderetur atqʒ ignaro tranſmarinis ⁊ affrica nis eccle ſie exẽplis pꝛobaretur:cõpulſus atʒ cos ctus ſuccubuit ⁊ epiſcopus cura ꝭ ⁊ ma ioꝛis leci oꝛdinationẽ ſuſcepit. Quod ipſe poſtea fieri nõ debuiſſet vt vino epi ſcopo oꝛdinaretur ⁊ dixit ⁊ ſcripſit pꝛo pter cõcilij vniuerſalis vetitum:quod iã oꝛdinatus didicit:nec quod ſibi factum doluit:alijũ fieri noluit. Unde ẽt ſatae⸗ git vt concilüs conſtitueret᷑ epiſcopo ⁊ ab oꝛdinatoꝛibus deberi de oꝛdinandis vel oꝛdinatis omniũ ſtatuta ſacerdotũ in notitia eẽ deferenda. atqʒ ita factum ẽ: ot epiſcopatu ſuſcepto multo inſtan⸗ tius ac frequentius maioꝛi auctoꝛitate non adbuc in vna tantñ regione:ſʒ vbi cũqʒ rogants veniſſetꝛverbũ ſalutis etex ne alacriter ac nauiter pnlulante atꝗs creſcète in domini eccleſia pꝛ edicabat paratus ſemper poſcentibus reddere rationem de fide ⁊ ſpe que in deo ẽ cu ius dicta atq; excepta ulaximeqʒ dona tiſte in eadem hiponenſi vel vicina ma nentes ciuitate ad ſuos epiſcopos defe rebant:que cum audiſſent: ⁊ contra foꝛ te aliquid dicerent ant a ſuis refelle ha tur: aut eadem res ad ſanctum angu⸗ ſtinum deferebat᷑ eaqʒ cõperta patient᷑ ac leniter vt ſcriptum ẽ cum timoꝛe ⁊ tremoꝛe ſalntẽ omnium operabatur. Oſtendens qᷓ; nil referre illi noluerunt ac voluerint q;; verũ manifeſtumq; ſit qð eccleſia ori ſides tenet ac dicit.Et hec diebus ac noctibus ab eodẽ inguer agebantur. Nam 2 epiſtolas pꝛiuatas ad quoſcunqʒ eiuſdẽ erroꝛis epiſcopos 2 ẽminẽtes.i.laicos dedit rõne reddita dmons atqʒ exhoꝝꝛans vt vel ab illa ſe prauitate corrigerent vel cerie ad di ſputatiões venirẽt. Illi vero cauſa diffi dentie nihil vnq; reicribere voluerunt ſz irati furioſa loquebàtur atq; ſeducto rẽ oeceptoꝛcc; animarum auguſtinn bilitauerunt aliquibus ét calc cũ ace cec t pꝛiualiun 7 publice conclamabant to in oculos miſcerunt: alioe oceiderũt * velut lupu occidedu eẽ in defenſõe. Ungde etid iidẽ ſuis oonatiſte rebapti⸗ gregiv.i.iiui vicebat ⁊ tractabantꝗſQui zsatoꝛes in odii veniebant.pꝛoficientes cia peccataa deo indubitanter eẽ crecẽ poꝛꝛo in doctrina diuina lub ſancto 7 du poſſe oimitti bis qui hoc facere at; cum ſancto Auguſtino in monaſterio interficere als ac ꝑſicere potuiſſent:nec deo ſeruientes:⁊ eccleſie hipouẽſi cleri deu timetes:nec hommẽ erubelcẽtes: ? ci oꝛdinari ceperunt. ac deinde innote⸗ vt eoꝝ cauie diffidentia cunciis innote ſcente ⁊ clareicente de die in diem ec ſcerent ⁊ laboꝛauit ⁊ publicis geſtis cõ cleſie catholice pꝛedicationis veritate uenti non ſunt auſi conferre. Habebãt ſanctoꝛũq; ſeruoꝛum dei pꝛopoñto cen etiã idẽ donatiſte per ſuas pene oès ec⸗ tinentie ⁊ paupertate pꝛofnnda ex mo⸗ clenas inauditu hominũ genus ꝑuerlſũ naſterio quod per illũ mirabilẽ virum ac violẽtũ velut ſub pꝛofeſſione cõtinẽ ⁊ eẽ ⁊ crelcere cepat magno deſderio tin ambulantes qui circũcelliones dice poſcere atq; accipere epiſcopos ⁊ cleri bantur. Et erât ĩ ingenti numero ⁊ tur cos pax eccleſie atq; vnitas: ⁊ ceplt pꝛi bis per oẽs fere appꝛicanas regiones cõ mo ⁊ pdſtea cõſecuta ẽ:nã ferme decẽ ſtituti:qni malis inibuti doctoꝛibꝰ au // quos ipſe noui ſanctos ac venerabiles dacia ſuperba: ⁊ temerilate illicita: necviros continentes ⁊ doctiſſimos beatꝰ ſuis nec alienis aliquãdo parcebant:cõ Auguſtinus oiuerſis eccleſiis nõnullof tra ius faſq; in cauſis interdicentes ho/ quoqʒ eminentioꝛibus rogatus dedit. minibus:⁊ niſi obediſient: danis grauii Similuerqʒ ⁊ ipſi ex illoꝛu ſanctoꝛim ſimis ⁊ cedibus afſiciebant᷑ armati di/ pꝛopoſito venientes domini ecclenis p nerũs telis bachantes per agros vilaſ⸗ pagatis: ⁊ monaſteria inſtituerũt ⁊ ſiun q; vſq; ad ſanguinis effunone accede / dio creſcẽte edificationis verbi de cete eno metuentes. Sed oũ verbũ dei ſe/ xis eccleſus pꝛcmctos fratres ad ſuſci⸗ dulo pꝛedicaretur: ⁊ cũ his qui oderüũt piédũ ſacerdotiũ pꝛeſtiterũt. Unde per pacẽ pacis ratio haberet᷑: illi pacem lo multos ⁊ in muitis ſalubꝛis fide: ipei quenies oebellabãt gratis. Cuq; aduer ⁊ charitatis eccleſie umoteſcete doct i ſus eoꝛu dogma veritas innoteſceret: q na:nõ ſolũ per omnes aphacanas pies voiebant ⁊ poterant ſeie inde vel eripie veruʒ et in traſmarinis ⁊ libꝛos editos bat vel lubducebãt: ⁊ pati atq; vnitati atqʒ in grecum ſermonẽ trã latos abil ccclene cu ſluis:qinbꝰpoterant cohere/ lo vno homine ⁊ pet illü multis fauen bant. vnde illi ſui erroꝛis minimi cõgre te deo:multa innoteſcere meruerut: atʒ gationẽ videntes atq; augmẽtis eccle/ buic vt ſcriptum ẽ peccatoꝛ vides iraſce ſie inuidẽtes acceſ exardeſcebt ira gra batur: detibus frẽdebat ⁊ tabeſcebat. uiſſunat⁊ intollerabiles perſecutiones nui autem chriſti vt dictum eſt:cum his vaiati eccleſie cõpacti faciebant. Ipſiſ qui oderunt pacem erãt pacifici:⁊ cum q; catholicis ſacerdotibus ⁊ minſiris loquerentur debelabautur gratis alie aggreſſiones diurnas atq; nocturnas quotiens vero etid vias armati idẽ cir d repioneſq; rerũ omnium vi inferre: cũcelliones famulum deĩ auguſtinum auc.iid ⁊ multos dei ſeruos cedibꝰoe obſederuiit:uvuũ foꝛte iet rogatus ad vi ſtand aho ſane! ſubee dne. cton (um deb⸗ cog ſſſet grat lon cac⸗ non tin un ſeai mon cälnn diie iiine halt tant inin der pen ſei Kii lum. Peec ul buoe felal Poce onae le h fenr ſeneg lue ecit HZ leſe grſen Alhſ Nünene etn mür He il Aut Haute Gin Gun uwr nitct nii r unee pstu ibet lsſel gnenqA ſitandas inſtituendaſq; t exhoꝛtandas catholicas plebes quod ipie frequentiſ ſime faciebat.Et aliquãdo cõtigit vt illi ſubcenturiati hactenus perderẽt capti onc. Euenit quidem dei pꝛouidẽtia du ctoꝛis hominis erroꝛe vt per aliam viaʒ cum ſuis comuatibus ſacerdos quo tẽ debat veniſſet atqʒ per hunc quẽ poſtea cognouit rroꝛem: manus impias eua ſiſſet ⁊ in quibꝰ omnibus liberatoꝛi ðo gratias egiſſe illi oino ſuomoꝛe nec lai cis nec clericis pepercerunt ſicut publi ca conteſtatur geſta. Interea ſilendum non eſt quod ad laudem doei per illius tam egregii in eccleſia viri ſtudium do mulſqʒ dei zelus aduerins pꝛedictos re bapnatoꝛes donatiſtas geſtũ ẽ 2 per fectũ cum ſoꝛte vnꝰex his quos de ſuo monaſterio ⁊ clero epiſtopus eccleſie ꝓpagauerat ad ſuam curam pertinẽtẽ calamẽſis eccleſis dioceſiʒ viſitaret que Didicerat pꝛo pace eccleſie contra ilam bereſim pꝛedicaret factum ẽ vt medio iiinere eoꝛum inſidias incurriſſet: ⁊ per vaſum iüllius cum oinnibus illis comi tantibus ſublatis animalibus ⁊ rebus iniuriis ⁊ cede eam grauſſima affeciſſʒ De qua re nc pacis ecclłeſie amplius im penderetnur pꝛonectus: defenſoꝛ eccle ſie inter leges nõ ſiluit ⁊ pꝛeceptus eſt. Criſpinus qui biſdem donatiſtis in ca limſi ciuitate ⁊ regione epiſcopus fuit pꝛedicatus.l.⁊ multi tẽpoꝛis edoctꝰad multam reneri auarariaʒ publicis legi bus contra hereeicos conſtitutam qui reſultans legibus pꝛeſentatus cũ apud pꝛoconſulem ſe negaret bereticum ab oꝛta neceſſitas vt illi recedente eccle ſe vᷣfenſoꝛe a catholico epiſcopo reſiſte retnr ⁊ conuinceretur eũ eẽ quo ſe ſuiſ ſe negauerat:quonia ſ. ab eodẽ diſſimi laretur foꝛte catbolicus epiſcopuo ab ignoꝛantibus heretieus crederetur illo ſe quod erat negante atqʒ ita ex bac de ſidia ifirmis ſcandalũ naſceretur: ⁊ me moꝛabili Auguſtino antiſtite oĩmodis inſtante ad controuerſiã. Ambo ipſi ca lamẽſes epiſcopi venerut ⁊ de ipſa die⸗ uerſa comnniõe tertio confllctum ſecũ egerunt magna populoꝛũ chꝛiſtianoꝝ multitudi ne cauſe exitum: ⁊ apud car⸗ thaginẽ ⁊ per totam aphꝛicam expectã te. Atqʒ ilie criſpinꝰ qͥ ẽ ꝑ conſulari ⁊ li bellari ſẽtẽtia ẽ ꝓnuciatꝰ heretlcꝰ. Pꝛo q ꝗqʒ ulo apud cognitoꝛẽ catholic'eps in terceſſit ne aurearia multa exigeret᷑ ⁊ ei beneficiũ ipetratum. Uñ cũ igrat ad piiſſimũ pꝛincipẽ ꝓuocaſſʒ ab impatote relationi debitũ ẽ reſpõſũ ſolutũ ⁊ con ſequẽter pꝛeceptũ.nullo ꝓꝛſus loco be ret. cos donatiſtas eẽ öber̃ ⁊ eos ad vix legũ oĩuʒ cõtra bereticos lataꝝ vbiqʒ te nere oberet.Ex quo ⁊ iudex ⁊ officium 2 idẽ Criſpin ꝙ mime fuerat eraci pꝛe cepti ſũt nas ari iibꝛas fiſci iurib ifer re. Sʒ ꝓtin opa data ẽ ꝑ catholicoſ epi ſcopos:pᷣcipue ꝑ ſcẽ memoꝛie auguſti nũ vt illa oiuʒ ↄdẽnatio pᷣncipis dimit teret᷑ idulgẽtia ⁊ vnño adiundate pfectũ c.q̃ diligẽtia ⁊ cõ ſtudio młtũ cruit ec cleſia ⁊ ð his oibꝰ ꝓ pace ecccleſie geſt duguſtino dñs ⁊ hic palmã ðdit:⁊ apõ ſe iuſtitie coronã reuauit ac magis mna giſq; iubẽte xpᷣo ð die ĩ diẽ angebatur ⁊ multipiicabat᷑ pacis vnitas ecclie ði cõ frar᷑nitos B̊ ⁊ id maxĩe fcũʒ ẽ poſt colla tionẽ q̃ ab vninerſiſ epᷣis catholicis apõ carthaginẽ cũ eiſdẽ oonatiſtaꝝ epis pꝰ mõʒsʒ facta cẽ adiuuãte głoſ.ſſimo ĩpato re honoꝛio ꝑpꝑ qð ꝑficiẽtes ẽt a ſud late tribunũ ⁊ notariũ marcellinũ ad aphꝛi ca iudicẽ mifat. In q̃ ↄtrouerſia ili ot bꝰ modis cõfutati:atʒ de erroꝛe a catbi licis ↄuicii ſẽtẽtia cognitor notati ſũt ⁊ poſt eoꝛum appellationè piſſimi re⸗ gis reſponno miuni inter bereticos con genati ſunt.Ex qua ratione ſoluo mor nõ amplius cum hereticis eorum epiſ/ copi ſed cum iuis clericis ⁊ piebibue cõ municauerunt: ⁊ pacẽ tenentes catho⸗ licam multas pꝛopter eandem fidem ꝑ ſecutiones viq; ad mẽbꝛoꝛum amputa tionem ⁊ internitionem ꝑtulerunt ⁊ to ctum illud bonũ vt dixi per ſanctũ illuʒ hominem conſentientibꝰ noſtris epis X pariter ſatagentibns ⁊ ceptũ ⁊ ꝑfectũ C. Poꝛo aui quoniã poſt illã que cum donat iſtis facia eſt collatione nõ defu erunt qui dicerẽtꝑmiſſos nõ fuiſſe eoſ dẽ epos apud poteſtatem que cauſam audiuit dicere omnia pꝛo ſuis pal tibus qm catholice ↄmunionis cognitoꝛ ſue fauebat ecclene:licet hoc deficientes et victi ad excuſationem tactarent qũqdẽ ⁊ ante contꝛouerſtam. Idem heretici ca tholice cõmuniõis eum eſſe nouerant ⁊ dum ab eodem conuenirent᷑ publiciſ geſtis ꝙ ad collationem occurrerẽt eẽ facturos pꝛoſecuti ſunt: poterant vtiq; ſuſpeciũ eum habentes recuſare cõgiel ſum:tn oĩpotetis dei pꝛeſtitit auxilium vt poſtea in ceſarienn. Mauritanie ci⸗ uitate conſtitutus venerabilili memoꝛie Auguſiinus quo eu vemire cũ alijs eius coepiſcopis ſedis apoſtolice littere ↄpu lerunt obterminddas videlicet alias ec cleſie neceſſitates. Hac ergo occaſione pꝛouenit ut emerituʒ eiuide loci dona⸗ riſtarum epᷣm quem iue ſecte pꝛecipuuʒ in illa collatione babuerunt defenſoꝛeʒ videret. Et cum eodeʒ publice ĩ eccleſia aſtante diuerie ↄmunionis:ex Bipſo di ſputaret 2 pꝛouocaret geſtis eccleñaſti cis vt quod foꝛte ſicut oicebant ꝓſequi potuit in collatnone ⁊ permiſſii nõ erat in pꝛeſẽtis nec alicuius potãtis pꝛohibi tone aut in potétia ſecurus dicere mini me dubitaret ⁊ in ſua ciuitate ſuis oibꝰ pñntibus ciuibus fiducialiter ppꝛia def fendere ↄmunionẽ nõ denegaſſet: Ille nec hac ofone nec ſuoꝛum parentũ nec ciuiũ iiſtti petitione id facere uoluit qᷣ ei policebantur ſed ad eius redituros munionẽ etia cũ dicrimie patrimonio rũ ſalutiſq; ſue tẽpdꝛaliſ ſi modo catho lica ſuꝑaret aſſertionẽ. At ille ampliꝰdi cere illis geſtis nec uoluit nec valuit ni ſi quantũ illa geſta continʒ apud Car/ thaginẽ inter epos ↄfecra:vtꝑꝝ vicerimꝰ an uicti fuerimus.Et alio loco cũ a no tario ut rũderet amoueretur nihil ait.et cũ reticeret:factiq; eius ſit cunctis mai⸗ feſta diffidentia eccleſie dei angmenta ac firmamenta pꝛouenerunt. Quis di ligentiam ⁊ oꝑam beatiſſime memoꝛie auguſtini ꝓ eccleſia dei ſtatu cognoſe re plenius voluerit etiã illa ꝑcurrat ge ſta ⁊ inueniet q̃ vel qualia pꝛotulerit qᷣ bus illũ doctũ eloquẽtẽ ⁊ pᷣdicainʒ ho minẽ ꝓuocau erit hoꝛtatuſq; fuerit vt ꝓ ſue defenſone ꝑtis qð vellet diceret illũq; uictũ cognoſceret. Scio ego ñiſo lũ Poſſidius weſul qui uit hac ↄſcrip ſi vm ẽt alij fratres ⁊ conſerui qui nobiſ cũ tũc intra hyponen eccleſia: cũ eodeʒ ſacto viro viuebat nobi cũ ꝑiter ad mẽ ſã cõſtiiutis eũ dixiſſe.aduertiſtis hodie ĩ eccleſs meũ ſᷣmonẽ eiuiq; initium ⁊ fi nẽ meaͤ ↄſuetudinẽ peiſſiſſe: qm non eã rẽ terminatã explicui q; ꝓpoſueram ſz pdẽtẽ reliqueri.cui rnaunꝰ Ita nos in tpe miratos fuiſſe ſcim⁊ recognoui mꝰ: at ille. Credo ait forte aliquẽ efran tẽ ĩ populo oñs ꝑ nr̃aʒ oblimnonẽ ⁊ ero rẽ docere ⁊ curari voluerit. In cuiꝰma nꝰ ſũt ⁊ nos ⁊ ſᷣmones nr̃i. Nã cũ ꝓpo ſite q̃ſtiõiſ latebraſ ꝑtractarẽ i aliiu fᷣmo niſ excẽſũ ꝑrexi atʒ ita ↄcluſa l explicata gbeſft gioad nihilt ues ſifal nitg Fam ſoce Polut fogen ſant füͤſe ann ipſt ctoe miſe Nee kibi mue qut ſai ſen c do Wdete g⸗ Urpil ker myuns nene. Eltor 4 Pokerci tan nipt eaueſtione diſputationè terminaui ma⸗ gia aduerſũ manicheoꝝ erroꝛc. Unde nihil dicere decreuerã diſputãs qᷓ; ð his que aſſerere pꝛopoſuerã.Et poſt hec:ni ſi fallar:ecce alia die vel poſt biduũ ve⸗ nit qnidaã Sirmnoie negociatoꝛ ⁊ in tra monaſteriũ ſedẽtẽ ſancto Auguſti⸗ nao coꝛã vobis ad pedes eiꝰ genibꝰ pꝛo uolutꝰſeſe iactauit lachꝛymas fũdẽs et rogans vt pꝛo ſuis delictis ſacerdos cũ ſuis onm pꝛecaret᷑ ↄfits ꝙ manicheo rũ ſectã ſecutꝰfunſſet ⁊ ĩ ea q; plurimis annis vixiſſet: æ ppea pecuniâ multam ipſis manicheis vel eis quos viennt ele ctos ccaſſũ errogaſſet:ac ſe ĩ eccleſia dei miſericoidia fuiſſe ei tracratibꝰnnꝑ coꝛ reciũ atʒ catholicũ factũ ꝙ ⁊ ipſe vene rabilis Augnuſtiuꝰ? nos qui tũc adera⸗ mus ab eodẽ olligẽter inquirentes: ex qua re potiſſimũ illo trectatu ſibi fuerit ſatiſfactũ. Et referente eo. nobiſq; oĩbꝰ ſermonis ſeri recognoſcẽtibꝰ pꝛofũdũ coõſiliũ dei ꝓ ſalute aĩaꝝ ãmirãtes ⁊ ſtu pẽtes gloꝛificauimꝰſdctũ nomẽ eius et benediximꝰqͥ cũ voluerit: ⁊ vñ voluerit ⁊ quõ voluerit ⁊ ꝑ ſciẽgs ⁊ per neſcien tes animan operat᷑ ſalutẽ. Ex eo ille hõ pꝛopoſito fuoꝝ dei adherẽs negotiato ris dimiſit actionẽ ⁊ pꝛoficiẽſſin eccleſie mẽbꝛis. In alia regõe ad pᷣſbyteri quo q; dei volũtate peritꝰ ⁊ coact occeſſit officiũ: tenens atq; cuſtodiès ppoſiti ſanctitatẽ.Et foꝛte adhuc ſiſq; in rebus humanis vinit trans mare conſtitutuſ Apud carthagint quoq; dũ ꝑ quẽdaʒ domne regie pꝛocuratoꝛem nomine. UIIrſũ fidei catholice hominẽ ad quoſ⸗ dã manicheoꝛũ quos electos vel ele⸗ ctas dicũt blaſppemis operibꝰ pñtes x ueniretur atq; ad eccleſiam ab eodem deducerentur ⁊ perdocerẽt᷑ ab ep̃is ad tabulas auditi ſunt. Inter quos etiã iꝗ ete memoꝛie Auguſtin fiit:ͥ pꝛe cetis illã execrabilem ſectã nouerat:⁊ eoꝛnʒ pꝛodens einſmodi danabiles blaſphe⸗ mias ex locis libꝛoꝝ quos illi accipiunt manichei vſq; ad cõfeſſionẽ earundem blaſphemiarũ eos derdurxil: ⁊ que inter ſe illi ſuo moꝛe malo:indigna ⁊ turpia facere conſueuerant feminarũ illarum velut electaeum pꝛoditione illis eccleſi aſticis geſtis declaratũ ẽ atq; ita paſto ris viligentia dominico gregi ⁊ augmẽ tum acceſſit:⁊ aduerſus fures atq; las trones defenſto cõpetens pꝛocurata eſt Cum quoda ẽt felice de numero eoꝛũ quos electos dicunt idẽ manichei qᷣq; byponen. venerat eũdẽ ſeminatur er⸗ roꝛem publice in hiponeñ. eccleſia no tarijs excipientibus deſputauit beatꝰ auguſtinus populo aſtãte.Et poſt ſecũ dã vel tertia collationẽ ille maniebeus fruſtrata aanilate ⁊ erroꝛe ipſius ſecte ad noſtrã conuerſns ẽ fidẽ atq; eccleſiã ſicut eadẽ relecta doceri poterit ſcriptu ra. Preterea cũ quodã etiãẽ Paſentio comite domregie arriano qͥ per aucto ritatẽ ſue ꝑſone fiſci vehemẽtiſſim exa ctoꝛ fidẽ catholicã atrociter ac iugiter vebemẽtiſſime oppugnãte:⁊ qim̃ pluri mos ſacerdotes dei ſimplicioꝛ fide vi⸗ nentes dicacitate ac poteſtate exagita tat ⁊ perturbabat pꝛeſẽtibus honoꝛat ⁊ nobilibꝰviris apud chartaginem ab illo pꝛouocatꝰ:contulit coꝛd:ſed idem hereticꝰtabulas atq; ſtilũ qõ magiſter noſter ⁊ añ cõgreſſũ ĩſtatiſſime ſieri vo lebat ne adeſſent oĩmõ recuſauit.Et dũ id ꝑnegaſſʒ dicẽs qð legũmetu publi carũ piclitari tabulis ſcriptis nollet at qʒ ĩterpoſitis id placere.Augꝰepᷣs cum ſuis qͥ aderãt cõſacerdotibꝰ videret᷑ vt abſq; vlla ſcriptura pniuati diſpatarent collatiõʒ ſuſcepit pdicẽs vt poſtmodũ contingit: poſt ſolutũ cõnẽů eſſe cui ᷣ poſſe libere foꝛte dicere nullo ſcri/ ptnre documẽto ſe dixiſſe qð foꝛe non Dixerit:vel ñ dixiſſe qð dixerit: btũs au guſtinꝰ miſcuit cũ eodẽ ſermonẽ:atq; aſſeruit qͥd crederet ⁊ abillo qͥd tene/ ret audiuit:⁊ vera rõne atq; anctoꝛita⸗ te ſcripturarũ ꝓlata vocuit ⁊ oñdit nr̃e fidei fimamẽta. Illius ãt aſſerta unlla veritate:nulla ſcripturarũ ſanctarũ au⸗ ctoꝛitate ſuffulta docuit ⁊ fruſtrauit.Et vt a ſe iuicẽ ꝑtes digreſſe ſũt ile magis magiſq; irat?*? furens: mẽdacia multa pꝛo fide ſua falſa iactabat: victũ eẽ a ſe ipio ꝓclamãs:multoꝛũ oꝛe laudatum Auguſtinũ.q̃ cũ illũ venerabilẽ virü mi nime laterẽt:coactꝰẽ ad ipᷣʒ ſcribere pa ſentiũ ꝑꝑ ipſius metü omiſſis noibꝰcõ ſerentiu.⁊ in eis lr̃is quicqͥd inter ꝑtes dictũ vel geſtũ fuerat fideliter ĩtimanit: ad ea ſi negarẽt᷑ ꝓbada magna teſtium bns copià clariſſimos.iſ.atq; hbonoꝛabi les qͥ tũc aderat viros.Atq; ille ad dno Eibi directa ſcripta:vnũ vix reddidit ſcri ptũ:in quo magis iiuria facere:qᷓ; ſue ſe cte rõnẽ valuit declarare.Qð a volenti bus ⁊ a valẽtib legere cõpꝛobat᷑.Cum ipioꝝ quoq; arrianoꝛũ epo quodã ma/ ximio cũ getibꝰad afrricã veniẽtẽ apud byponẽ q;pluridꝰ voletibꝰatq; perẽti⸗ bus pꝛeclaris iterpoſñitis viris cõtuli:t⁊ qͥd ſingule aſſeruerit partes ſcriptũ eſt. Que ſi ſtudioſi diligẽter legere curaue/ rint: ꝓculaubio idagabãt vel qd calli da ⁊ urõnabilis hereſis ad ſeducẽdum ⁊2 decipiendũ pꝛoſiteat᷑: vel qͥd eccleſia catholica de diuina teneat ⁊ pdicet ter nitate. Sʒ ule heretic oe hipone redies carthaginẽ de ſua multa iu collatione loquacitate victoꝛẽ ſi de ipſa collatiõe receſſiſſe iactauit ⁊ mẽtitus ẽ. Que vtij/ qʒ non facile a oiuine legis ignaris exa minari ⁊ diindicari poſſent a denembi li viro Auguſtino ſequẽti tẽpoꝛe ſtilo:= illiꝰtotiꝰcollationis de ſingulis obiecti ⁊ reſpõſis facta ẽ recapttulatio.Et quã nihil ille obiectis referre potuerit. Nihi lominꝰdemr̃atũ ẽ additis ſupplemetis q̃i tꝑe collatiõis auguſto cuncta iferri ⁊ ſcribi minime potuerüt. Id eni ege/ rat nedcia hois ⁊ ſua nouiſſima plecu tione multũ lõgiſſima totũ qð remaſe rat diei ſpaciũ occuparet. Aduerſus pel lagianiſtas quoqʒ nouos nroꝛũ tẽpoꝝꝑ hereticos ⁊ diſputatoꝛes callidos arte magis ſubtili ⁊ noxia ſcribentes: ⁊ vbi⸗ cũq; poterat publice ⁊ ꝑ domos loquẽ tes ꝑ ãnos ferme decẽ elaboꝛauit libꝛo rũ multa condens edios ⁊ i eccleſa po pulis ex eodem erroꝛe frequètiſune vi ſputans.Et quoniã idẽ ꝑuerſi ſedi apo ſtolice per ſuã aãbitionè: eãdẽ perfidiam perſuadere canabãatur inãtiſſime ẽt cõ⸗ cilijs. Affricanis ſanctoꝛũ epoꝑ geſtum ẽ vt ancie pape vꝛbis: ⁊ pꝛi venerabili Innocẽtio:⁊ poſtea ſancto ʒoſimo eiꝰ ſucceſſoꝛi ꝑſuaderet᷑ ꝙ illa ſecta catho lica ſide ⁊ abbegninada ? oândda fuald ſet. At illi tate ſedis antiſtites ſuis diuer ſis tꝑibꝰeoſdẽ notãtes atq; a mẽbꝛis ec clenie pꝛecidentes:datis lr̃is ad Affrica nas occidẽtis ⁊ oꝛnẽtis ptes eccleſte:eoſ anathematizandos ⁊ deuitàdos ab oĩ bus catholicis cẽſuerũt.Et hoc tale de illis eccleſie dei catholice pꝛolatũ iudi cium cẽt pijſſſimns JImꝑatoꝛ honoꝛi au diẽs ac ſequẽs ſuis eos legib dandados iter bereticos haberi debere cõſtituit. VUnñ nõnulli ex eis ad ſdcte matris eccłe ſie greiniũ vude reſiluerãt.redierunt et adhuc alij redeut: æ innoteſcete ⁊ ꝑua leſcẽte aduerſus illũ deteſtabilẽ erroꝛẽ recte fidei veritate. Et erat ille memoꝛa bilis vir Auguſtin:pꝛecipnũ di coꝛpo fom litat nit⸗ hac dei xim deie ſpſ⸗ ſocer fuiſe nieh⸗ ſage clelt quo⸗ bone tolle tatibt ſineee mini dänn edita cehte der⸗ bꝛis fllio lege iis⸗ ſen tpl ſtbi ſciᷣ blio mea niri⸗ ſerib⸗ ſuei ſiin ſise lun rrii mẽbꝛũ: circa vninerſalis eceleſie vti litatẽ:ſolicit ꝰ ſẽper ac puigil.Et illi oini nitꝰdatũ ẽ vt ſe ſuoꝝ alboꝛũ fructũ ẽt in hac vita gaudere pꝛoneniſſet.pꝛius qui dẽ ĩ bypponẽſi ecclcſia:⁊ regiõe cui ma xime pꝛeſidebat dnitate ac pace ꝑfecta. Deide in alijs affrice ꝑtibus ſiue per ſe ipſũ:ſine per alios ⁊ quos ipſe dederat ſacerdotes pullulaſſe:⁊ multiplicatam fuiſſe oomini eccleſiã puidẽs illuſqʒ ma nieheos:Donatiſtas: Pellagianiſtas:⁊ paganos:⁊ maxia parte defeciſſe de ec cleſia ði ſociatos eẽ ↄgandẽs ꝓfectibus quoqʒ ⁊ ſtudijs fauẽs erat.Et exultans bonoꝝꝑ oiuʒ in diſciplinatiõʒ pie ac ſacte tollerãs frum:ingemeſcẽſqʒ de iniqui tatibus maloꝛũ ſiue eoꝝ qͥ intra eccleſiã ſiue eoꝝ qͥ extra eccleſi ſũt cõſtituti do minicis: ut dixi:lucris ſemꝑ gaudẽs et dãnis merens.Lata ãt ab eodẽ dicta ⁊ edita ſũt:tãtaq; in eccleſia diſputata ex cepta atʒ emẽdata vlł aduerſus diuerſoſ bereticos cõſcripta:vel ex canouicis li bꝛis expoſita ad edificatõʒ ſcõꝝ eccłie filioꝝ:vt ea oĩa vix qᷣſqᷓ; ðudio ſuoꝛũ per lẽgere ⁊ noſce ſufficiat.vuʒ iñ ne verita tis vdi auidiſſimos ĩ atquo: fraudare videamur ſtatuti ðo pᷣſtate i buiꝰ opu ſculi ſiue ẽt eoꝛũdẽ libꝛoꝝ tractatum ⁊ eplaꝝ indiculũ adiungere.Ouo lecto q magis ði vitatẽ qᷓ; tꝑales semat diniciaſ ſibi qſq; qð voluarit ad legẽdũ ⁊ cogno ſcẽdũ eligat:⁊ id ad deſcribẽdũ:vel ð bi bliotheca hyponeñ.eccleſie petat vbi e⸗ mẽdatoꝛia exẽplaria foꝛte poterũt iue niri:vel nõ valuerint ĩqrat ⁊ inuẽta de ſcribat:⁊ habeat:⁊ petẽti ad deſcribẽdũ ſiue iuidia ẽt ipie tribuat:ᷣʒ quoqʒ apli ſniaʒ dicẽtis. Audet qͥ q; veſtꝑ aduer/ ſus alterũ negotiũ hñs iudicari ab iniqͥſ ⁊ nõ apud ſanctos:An neſcitis qꝛ ſacti mundu n indicabunt: ⁊ in vobiſ iudic tur mundus iĩdigni eſtis iudieioꝛũ min moꝛum:neſcitis quia angelos iudicabi mus ne dũ ſecularia. Secularia igit iu dicia ſi habueritis inter qos eos qui cõ tẽptibiles ſunt in ecclenia hos colloca te ad indicandũ:ad reueremiã vobis lo quoꝛ.Sic nõ ẽ inter vos eos quiſq; ſa pienſ qui poſſet fratrẽ ſuũ diiudicare:ſʒ frater cũ fr̃e diiudicatur: ⁊ hoc apud ifi deles. Interpellatꝰergo beatus Augu ſtinns a chꝛiſtiãis v ela cuiuſcũq; ſecte bhominibus cauſas andiebat oil gẽter ac pie.Cuiuſdã vero ſententiã ãte ocu los babes dicẽtis ſe male inter incogni tos qᷓ; iter aĩcos cauſas audire eo ꝙ de icognitl pꝛo quo arbitrata equitate in dicaret᷑ amicũ poſſʒ acquirere. De ami cis vero vnum eẽt ⁊ contra quẽ ſenten tiapꝛofertur ꝑditurus:⁊ eas aliquando vſqʒ in boꝛam refectiouis: aliqudãdo ãt tota die ieiunans:ſemper tamen noſce bãt ⁊ dirimebat intendens in eis chꝛiſti anoꝛũ momẽta animoꝛum quantum quiſq; vel in fide boniſq; moꝛibus pꝛo ficeret vel ab his deficeret. Atqʒ comꝑ tis rerum opoꝛtunitatibus diuine leg veritate partes docebat: eâqʒ illis ĩcul cabat:⁊ eos quo adipiſcerẽtur vitã eter nam edocebat ⁊ ammonebat nihil ali ud querẽs ab his quibꝰ ob hoc narra bat niſi tantum obedientiam ⁊ deuoti onem chꝛiſtianam qne deo debetur ⁊ hominibus peccantes coꝛam omnibus arguens:vt ceteri timoꝛem haberent 2 faciebat hoc tanqᷓ; ſpeculatoꝛ a dnño cõ ſtitut oni iſrael pᷣdicàs uerbũ atqʒ iſtãs opoꝛtune ipoꝛtune arguẽs:hoꝛtans.in crepãs ĩ oĩ longanunitate ⁊ doctrina pᷣ cipueqʒ oꝑã das iſtruere eoſ q̃ eẽnt ido onei ⁊alios docẽ: rogatꝰquoqʒ a ñnulł i eoꝝ tꝑalibꝰcauſis eplas ad diuerſos dabar. Sz ha. ſuã a melioꝛbreo oceꝝ pationè tanq; angariaʒ deputabat ſua ueʒz lemper habens oc his que dei ſunt vel allocutionẽ vel collocutionem frat᷑ ne ac domeſtice familiaritatl. Nouimꝰ quoque eum a ſuis chariſſimis luteraꝝ interceſſu apud ſeculi poteſtates poſtu latum nõ dediſſe dicente. Kuuuſdã ſapi entis ſeruandam eẽ ſeutentiam:de quo ſcripiũ eſſet ꝙ multa ſue fame contem platione amicis nõ pꝛeſtitiſe.Et illõ ni bilominus luũ adudes:quonia plerunq; põſtas que petit pᷣmit.Cũ vo intercedẽ dum eſſet:rogatus videbat tan id hone ſte ac temperate agebat vt nõ ſolũ one roſus aut moleſtus nõ uideret᷑ verũ ẽt mirabilis extitiſſet. Nam dum exhoꝛta neceſſuate ſuo moꝛe apud quendã afri ce vicarium noie Macedoniũ:pꝛo ſup plice litteris interueniſſet atq; ille paru iſſet hoc mõ reſcriptũ mint. Miro mõ afficioꝛ ſapientia tua: ut in illis que edi diſti:⁊ in his que iterueniẽs ꝓ reis mit tere non grauaris.nam ⁊ illa tantũ ha bent accuminis ſcientie ⁊ ſanctitatis:vt mibi ſupernt:⁊ hec tñ verecundie vi ni ſi faciam quod mandas culpam penes me remanere non in negoiio eſſe diiudi cẽ:one merito venerabilis ⁊ ſuſcipiẽde pater nõ enim inſtas ꝙ pleriq; omnes utius loci faciunt vt quodcũq; ſollicitꝰ petitoꝛ volueris extoꝛqueas: ſed quod tibi a iudice tot curis obſtricto petibile viſum fuerit ãmonẽs ⁊ rogas ſubſeruiẽ te verecundia qᷓ; maxima.Difficiliũ iter bonos efficatia eſt:pꝛoinde ſtatim com medatis effectũ deniderij tribui. Nã ſpe randi viam ante patefeceram. Sanctoꝝ conſilia ſacerdotum per diuerſas pꝛoui cias celebꝛata cum potuit fraquentauit nõ in eis que ſua ſunt: ſed que ieſu xpᷣi quereus ut vł fides ſancte eccleſie ca holice inuiolata maneret.uel nõ nulli ſacerdotes uel rierici ſiue per fas ſine 8„ nefas excõmunicati uel abloluerentur uel obucerentur. In oꝛdinandis vo ſa cerdotibus uel clericis conſenſũ maio:ũ chꝛiſtianoꝛum ⁊ conſuetudineſ eccleſte ſequendam arbitrabatur. Ueſtes ei et calciamenta uel lectualia ex modera o ⁊ cõpetenti habitu erant nec nitida ni miũ: nec abiecta plunmmũ: quia pleruũq; uel iactare ſe inſolenter homines ſolẽt uel abijcere ex utroq; nõ que ieſu xpᷣiſzʒ que ſua ſuut inquirentes.At iſte beatui ut dixi medium tenebat neq; ĩ dexterà neq; in finiſtram declinans. Menſa v ſus eſt frugali ⁊ paxea quequidem iter holera ⁊ legumia: etià carnes aliqudo pꝛopter hoſpites vel quouſq; infirmio res habebat. Semper aũtvinu habebat quia nouerat ⁊ docebat ut Apoſtolus dicit. Qð omnis creatura bona dei: et nihil abiſciendum ꝙ cum gratiarum ae ctione percipitur:ſãctificatur aũt ꝑ uer bum dei ⁊ oꝛationẽ᷑.Et ut idem Auguſti nus ſanctus docroꝛ in ſuis confeſſionũ lihꝛis poſuit dicens. Non ego immum d iciam obionij timeo ſed immundici/ am cupiditatiꝰ Scio Noe omne gen? carnis quod cibo eſſet uſui manducare permiſſum. Heliam cibo carnis refectü Joannẽ mirabili abſtinentia preditum aialibus hoc eſt locuſtis in eſcam cedẽ tihus nõ fuiſſe pollutũ. Scio ⁊ eſau lẽ ticule concupiſcentia deceptũ.Et dauid pꝛopter aque deſideriũ a ſeipſo repꝛebẽ ſum ⁊ regeè noſtrũ nõ de carne ſed ð pa ne eſſe tentatũ. Ideoq; ⁊ populus iĩ beĩ mo nõ ꝗqꝛ carnei deſiderauu:ſed qꝛ eſce eſidenio cõtra deum murmurauit me ruit impꝛobari.De vino aũt ſumendo a poſtoli extat ſentẽtia ad thimotheuʒ di centis. Noli uſq; adhuc aquã bibere ſʒ vino modico utere pꝛopter ſtomacubũ ri Oce ni n . N mmt NeNH imwtH S S — — EE ð SS — S= —☛ — — = — = S = = — — — =— — = =– . — =2 S= — = ea ita ſcriptum habebat 2 frequentes tuas infirmitates. Coclea ribus als coclearijs tantum argenteis otens cetera vaſa quibus mẽſe infere/ bantur cibi uel teſtea vel lignea vł mar moꝛea erant nõ tñ neceſſitatis inopia: ſed pꝛopoſito voluntatis. Sed ⁊ boſpi⸗ talitatem exhibuit ſemper:⁊ in ipſa mẽ ſa magis lectionem vel diſputationẽ q; epulationẽ potationẽq; diligebat et peſtilentiam humane conſuetudinis in uiſqᷣſ amat dictis abſentum rodere vitam. Hac mè ſam indignã nouerit eẽ ſuam:⁊ iõ oẽm conuiuam a ſuperfluis ⁊ noxijs fabuliſ 2 vetractionibus ſeſe abſtinere debere ammonebat. Nam ⁊ quoſdam ſuos fa miliariſſimos coepoſ illius ſcripture ob litos ⁊ contra eum loquentes tam aſ/ pere aliquando repꝛehendit cõmotus ut diceret:aut delendos eẽ illos de mẽ ſa verſus aut ſe de media refectione ad ſuum cubiculũ ſurrecturuʒ. Quod ego c alij qui illi menſe interfuimus erxper/ ti ſumus. Cõpanperũ vo ſemp memoꝛ erat:eiſq; inde errogabat: Unde ⁊ ſibi ſuiſq; omnibus ſecunmabita ntibus er rogabatur hoc eſt nel ex reditibus poſ⸗ ſeſſionũ eccleſie uel etiã ex oblationibꝰ fidelium. Et dum foꝛte ut aſſolet ð poſ⸗ ſeſſionibus ipſis iuidia clericis fieret al loquebatur plebẽ oei malens ſe ex col⸗ lationibus magis plebis dei viuere qᷓ; il larum poſſeſſionum curã nel guberna tionem pati ⁊ paratum ſe eſſe illis cede re ut eo modo os dei ſerui: ⁊ iu iniſtri viuerent:quo in ueteri teſtamẽto legit Altari ſeruientes:eodem comparticipa ri. Sed nunq; id laici ſuſciper̃ noluerũt Domus eccleſe curam omnẽq; ſubſtã/ tiã ad vices valentioꝛibus clericis dele⸗ gebat t credebat. Nũqᷓ; clauẽ nuũqᷓ; an⸗ nulum in manu habens ſed ab eiſdẽ do mus pꝛepoſitis enneta ⁊ accepta ⁊ erro gata notabantur Que anno cõpleto e⸗ idem recitabantur quo ſciretur quãtuʒ acceptũ quantumq; diſpenſatũ fuiffet: del quicquid indiſpenſatũ vel diſpenſã dum remanſiſſet. Et in multis titulis il⸗s lius magis pꝛepoſiti domus fidẽ ſequẽ q; piobatum manifeſtũq; cognoſcens Domũ vero el agrũ ſeu uillam nüc e merevoluit. Uerũ ſi foꝛte eccleſie a quo q; ſponte aliquid tale uel donareturvł titulo legati dimitteretur nõ reſpuebat ſed ſuſcipi iubebat. Nam ⁊ aliquas euʒ bereditates recuſſaſſe nonimus: nõ qa pauperibus inutilees ee poſſẽt: ſed qm̃ inſtum ⁊ equum eẽ videbat vt a moꝛiu⸗ oꝛum uel filijs del parentibtis: ul affini bus magis poſſiderentur: quibus ab eiſ deficientes dimittere noluerũt. Quidaʒ etiam exhonoꝛatiſ hiponenſiũ apud car tagine uiuẽs eccleſe byponenñ poſſeſſi onem donare uoluit ? ↄfectas tabulas ſibi uſuftuctu retẽto vltro e dẽ ſãcte m̃ moꝛie. Auguſtino miſit:cuius ille obla tion libenter accepit congratulãs eiq; eterne ſue memoꝛ eſſet ſalutis. Uerum poſt aliquot annoſ nobis foꝛte cũ eodẽ cominus conſtitutis Ecce ille donatoꝛ litteras per ſuum filium mittens roga/⸗ uit vt ille donationum tabule ſuo ſlio red derentur pauperibus vo errog ĩdoſ dixerit ſolidos centum. Quo ille ſãc us cogniro ĩgemuit hominẽ vel finxiſſe oo nationẽ vel eum de bono opere penitu iſſe ⁊ quanta potuit deo ſuggerẽte coꝛ⸗ di eius coudolenti aio ex eadem refra⸗ gatione dixit in illius.ſ.increpationeʒ ⁊ tabulas quas ille ſpõte admiſſerat nec Deſideratas nec exactas confeſti reddi- dit: pecuniamq; illã reſpuit atq; ſcriptiſ eundẽ ſicut opoꝛtuit ⁊ arguit ⁊ conipu it admonens ut de ſua mmulation vel iniquitate penitentie hbumilitate deo ſa tiſfaceret:ne cuʒ tan graui delicto de ſe culo exirer. Frequentiꝰ vo dicebat ma gis ſecurius ac tutius eccleſie legatata a defunctis dinuſſa debere ſuſcipere q;ᷓ bereditates foꝛte ſolliciiae ? danoſas. ipſaq; legata magis offerenda eè qᷓ; err genda. Cõmendata queqʒ ipſe non ſu ſcipie bat:ſed uolentes ſuſcipere clericoſ nõ pꝛobibebat. In his quoqʒ que eccle na habebat ⁊ poſſidebat intenius amo uel implicatus cupiditate nõ erat.ſʒ ma ioꝛibus magis ſpiritualibus ſuſpenſuſ ⁊ inherens rebꝰ.uix aliqñ ſeipſum ad i⸗ ſa tẽ poꝛalia ab eternoꝛum cogtatiõe relaxabat ⁊ diſponebat. Quubuſq; ille Diſponſitis 2 oꝛdinatis tanq; rebus moꝛ dacibus ⁊ moleſtijs animi recurſum ad interioꝛa mecis ⁊ ſuperioꝛa ſaciebat.qꝰ vel de inueniendis oiuinis rebus cogi/ taret: uel de ia inuentis aliquid dictare aut certe ex iam victatis atqʒ tranſcrip tis aliquid emendaret. Et id agebat in die laboꝛans ⁊ in nocte lucubꝛans 1 e/ rat tanq; illa religioſſima. Maria ty⸗ phum geſtãs ſuperne eccleſie de q̃ ſcrip lum ẽ ꝙ ederet ad pedes dñi atq; itẽta verbum eius audiret: de qua ſoꝛoꝛ con queſta ꝙ ab eadem circa miniſteriũ mł tum occnpata nõ achuuaretur audinit ar ha martha ſolicita es:optunã ꝑ/ tẽ elegit. Maria que ñ aufer tur ab ea Nam fabꝛicarum nouax nũq; ſtudiuʒ babiut deuitans in eis implcationẽ ſui animi quem ſemper liberum habere uo lebat ab omni moleſtia tẽpoꝛali: Non in ila nolentcs ⁊ edifcãtes pꝛobibebat nin tm imoderatos. Interea dũ eccle/ Re pecnnia deficeret hoc ipſum populo chaſtiano venũciabat nõ ſe habere qð indigentibus errogarei:nã ⁊ 5 vaſis do minicis ꝓpter captiuos 2 q; plurimoe indigentes frangi ⁊ oflari iubebat: ⁊ in digentibus diſpenſari. Quod nö cõmo⸗ raſſem nin carnalẽ ſenſum quoꝛundã fieri peruiderem.Et hoc ipſum ẽt vene rabilis memoꝛie Ambꝛoſius i tali necei ſitate indubitanter eẽ faciendũ ⁊ dixit ? ſcripñt:ſed ⁊ inde de neglecto fidelibꝰ gaʒophilatio ⁊ ſecretario.vñ altari ne/ ceſſaria inſeruntur aliqn in eccleſia lo⸗ quens admonebat: qð etiaʒ beatiſſimũ Ambꝛoſium ſe pñte in eccleſia tractauii ſe aliqũ retulerat cum ipſo ſemper cleri ci vna etiam domo ac mẽſa ſũptibuſq; còibuſ alebant᷑ ⁊ veſtiebant᷑.Et ne quiſ qᷓ; facile iuratione ad ꝑiuriũ decidiſſet: ⁊ in eccleſia populo pꝛedicabat ⁊ ſuis i⸗ ſtituerat ne quis iuraret nec ad modi⸗ cũquidẽ. Quod ſi pꝛolapſuſ fuiſſet unã de ſtatutis perdebat poꝛtioncẽ. Nume⸗ rus enim erat ſuis ſecũ cõmoꝛantibuſ = cõuiuantibus poculoꝝ pꝛefix. Indiſci plinationes quoq; ⁊ traſgreſſiones ſu⸗ oꝛũ a regula recta ⁊ honeſtate ⁊ argue⸗ bat ⁊ tollerabat quãtũ decebat ⁊ opo: tebat. In ralibus pꝛecipue docẽs ne cu iſiᷓ coꝛ declinaetur in uerba maligna ad excuſandas excuſſationes ĩ peceatis Et dũ quiſq; offerret munus ſuũ ad al⸗ tare atq; eidẽ ↄfratri reconcilhiaretur:ct tunc veniẽdũ ⁊ munus ad altare offe⸗ rendu. Si vo ipſe aduerſus fratrẽ ſuum aliquid baberet conꝛipere eũ debere in parte: ⁊ ſi eũ aud ſſet lucratus eſſet ſuũ fratrẽé. Sin minns adhibẽdũ eẽ eẽ vnnʒ aut duoſ quod ſi ⁊ ipſos ↄtẽneret eccle ſi adbibẽdũ. Si o ⁊ buic nõ obediret eẽt illi ut erbnicus ⁊ publicanꝰ. Er ill addens ut fratri peccanti ⁊ venia petẽti nõ ſept es: ſed ſeptuagieo ſepties delic tũ relaxetur ſicut quiſq; a vño quotti⸗ die ſibi poſtulat relaxari. Yemina autè intra dvomũ eius nulla vnq; connerla⸗ (d erm ſorge uiczi larüͤt fratn gme cllig eſe libus ng ſent del ki po⸗ llis⸗ tomt lente tem diſe de igt lien ſiſe cle cun alie mo no⸗ nibe ge tion p⸗ nari ſecel Gin ſoch ur nun 60 la è: nulla maſit nec quidẽ germana ſo roꝛ que uidua deo fᷣuiens multo tẽpor̃ uſq; in diem obitus ſui pꝛopoſita ancil larũ dei nixit. Sed ne patrui ſui filie ałls fratris ſui filie que pariter ðo ſeruiebãt quas perſonas ſanctoꝛũ epiſcopoꝛũ cõ cilia in exceptiſ poſuerũt.Dicebat vo qꝛ ⁊ ſi de ſoꝛoꝛe ⁊ neptibus ſecũ cõmoran tibus nulla naſci poſſit mala ſuſpicio: tñ qm̃ ille perſone ſine alijs neceſſariis ſecũq; manẽtibus feminis eſſe nõ poi⸗ ſent: ⁊ ꝙ ad eas etiã alie affoꝛiſ intrarẽt de his poſſe offendiculũ aut ſcandaluʒ infirmioꝛibus naſci:⁊ illis qui cũ epiſco po vel quolibʒ clerico foꝛte manerẽt ex illis oĩbus femiuaꝛuzʒ ꝑſonis poſſe una commoꝛantibus aut aduentantib aut tentationibus humanis perire aut cer⸗ te malis hominũ ſuſpitionibus peſſim̃ diffamari: Ob hoc ergo dicebat nunq; debere feminas cũ ſeruis dei ẽt caſtiſſi⸗ mis vna manere domo:ne nt dietũ ẽ a⸗ liquod ſcandalũ vel offendiculum H̊ ta li exemplo poneretur infirmioꝛibus et ſi foꝛte ab aliquibus fenunis ut videret᷑ nei ſalutaretur rogabadr nunquã ſine clericis teſtibus ad eũ intrabãt vel ſolꝰ cum ſolis vnq; eſt locutus niſi ſecretoꝝ aliquid intereſſet. In viſitationibus vo modũ tenebat ab apoſtolo definitũ ut nõ niſ pupillos ⁊ viduas in tribulatio⸗ nibus couſtitutos uiſitaret.⁊ ſi foꝛte ab egrotantibns ob hoc peteretur ut pꝛo eis in pꝛeſenti deũ rogaret:eiſq; manus imponeret ſine moꝛa pergebat. Femi⸗ narũ aũt monaſteria nõ niſ vrgentibuſ neceſſitatibuſ vintabat. Seruandũ quo q; in uita ⁊ moꝛibus hominibus dei re ferebat quod in inſtitutis ſancte memo rie ambꝛoſii cõpererat ut vxorem cuiq; nunquã poſceret neq; militare uolentẽ ad h ↄmẽduret neq; in ſua patria appe titů iret ad cõuiuiũ.De ſingulis rebuſ pᷣ ſtans cauſas.ſ.ne dũ inter ſe coniugati caſn iurgarent ⁊ eum maledicerent per quẽ cõiuncii eẽnt. Sed plane ad h̊ ſibi iam conſentientes petitũ iutereſſe debe re affirmabat ſacerdotè ut uel eoꝝꝑ iam pacta ⁊ placita firmarentnrvel bene di cerentur:⁊ ne militie cõmẽdatuſ ac ma le agens eius culpa ſuffragatoꝛi tribue retur ⁊ ne per frequentiã in patrie cõui niis ↄſtitutus tẽperantis amitteret᷑ mo dus indicauerat nobis ſe pꝛedicti beaate memoꝛie uiri in oltimo vite cõſtituti au diſſe ſapiẽtiſſimuꝝ e piiſſimũ rñſũ ⁊ muil tũ laudabat ac pꝛedicabat/Naã cũ ilte venerabilis vltima iaceret egritudie ⁊ a fidelibus honoꝛatis lecto eius a ſtantis bus ſi videntibus eũ de ſeculo migratu rũ ad deũ ⁊ ob h̊ merẽtibus tanto ac ta lis antiſte eccleſià poſſe pꝛiuari vbi de ſacramenti oei diſpenſatiõe ⁊ cũ lachi mis rogaret᷑ ut ſibia dño uite poſceret cõmeatũ:eũ illis diſſiſſe. Nõ ſic vixi ut me pudeat inter nos viuere ſed necmo ri timeo:qꝛ bonũ ad dũm hèmuſ:⁊ ĩ hiſ noſter anguſtinus ſenex elimata ac li-/ bꝛata admirabatur t laudabat uerba Ideo eni eũ diſiſe intelligẽdu ẽ.nec mo rĩ timeo qꝛ bouum dñm hẽmus ne ce deretur pꝛeſ dens de ſuis purgatiſſimis moꝛibus pꝛeſumpſſſe.non ſic vixi vt m̃ pudeat inter uos viuere:hoc enim dixe rat ad ilum quod homineſ de bomine noſce poterant. nam ad examen equita tis diuine de bono ſe dixit vomino ma gis confidere.Cui etia in oꝛatione quo tidiana dominica dicebat. Dimitte no⸗ bis debita noſtra. Cuiuſdam quoque coepiſcopi ⁊ familiariſſimi ſui amici in extremis vue de talibus frequentiſſun referebat dictum.ad quem cũ viſttandã iã moꝛti appꝛopinquãte vẽtitaiſʒ ⁊ üle 32 manus geſtu le ge ſeculo exituꝑ ſignifi caret atq; a ſe illi eſſet reſponſuʒ adbuc erm eccleſie neceſſariũ viuere poſſe illũ ne putaretur huius vite teneri cupidita te reſpondiſſe. Si nunq; bene:Si alqn quare non modo:⁊ talem ſententiã mi rabatur ⁊? laudabat homiuẽ pꝛotuliſſe deũ quide uimẽtẽ:vmiñ in villa natum 2 nutruũ ſed nõ multa lectionis erudi tum ſciẽtia illud etiam cinuida egrotã⸗ tis victũ afferebat epi:de Au ſanctus ĩ epiſiola ſua quã de moꝛtalitate ſcripſit martyr. Cipꝛianus ita retulit dicẽs.Kũ quidam inquiu de collegis ⁊ ↄſacerdo⸗ tibus noſtris infirmitate deffeſſus ⁊ de appiopinquante moꝛte ſollicituſ:cõme atum ſibi pꝛecaretur aſtitit depꝛecãti ẽt pene moꝛienti iuuenis:honoꝛe ⁊ maie/ ſtate venerabilis ſtatura celſus ⁊ clarꝰ aſpectu:⁊ quem aſiſtentem ſibi vix poſ ſet humanus aſpectus occulis caraali⸗ bus intueri:niñ ꝙ talẽ videre iam pote rat de ſeculo receſſurus. Ad quem ille non ſine quadam animi ⁊ uocis idigna tione infremuit ⁊ dixit. Pati timetis.E xire nõ vultis. Quid facid vobis: Ante ꝓximũ vero diẽ infumitatis obitus ſui a ſe dictatos ⁊ editos recenſuit libꝛos ſi uc eos quos pᷣmo tempoꝛe conuerſiõis ſue adbuc laicus ſiue quos pꝛeſbiter ſi/ ue quos epps dictauerat ⁊ quecunq; in bis recognouii aliter q;ᷓ ſe ſe habet eccle ſiaſtica rugula a ſe fuiſſe dictata ⁊ ſcri⸗ pta cum adhuc eccleſiaſticũ uſum mi⸗ nus ſciret minuſq; intelligeret a ſemet⸗ ipſo repꝛehẽia ⁊ coꝛꝛupta ſunt: Unde tiam duo conſcripſit volumina quoꝛũ tuulus oe recenſione libꝛoꝛũ. Pꝛecep tos et am ſibi quoſdam libꝛos ante di/ ligennoꝛc emẽdationẽ a nõnullis fra: iribus ↄquerebarur:licet eoſ poſtmodũ Mmedaſſet unperfecta etiã quedã libꝛo: rum iuoꝛum pꝛeuentus moꝛte dereliqᷣe Quiq; pꝛodeſſe omnibus volens ⁊ vo⸗ lentibus multa libꝛoꝝ legere ? non va lentibus ex utroq; ounno teſtametove teri ⁊ nouo pꝛemiſſa pꝛefatiõe:pꝛecep⸗ ta diuinaa ſe petita leu vetita ad vie re gulã pertinetia excerpſit:atq; ex bis vo⸗ num codicẽè fecit ut qui vellʒ legeret at q; in eo vel quam obediens deo iobedi enſq; eſſet agnoſceret:⁊ hoc opus volu it ſpeculũ appellari Uerum bꝛeui cõſe quenti tempoꝛe diuina voluntate ⁊ po teſtate pꝛouenit ut manus ingẽs diuer ſis telis armata: ⁊ bellis exercitata ĩ ma niũ hoſtiũ vandaloꝝ ⁊ alanoꝛũ ↄmiſtã ſecum babens gottoꝛum gentẽ aliaruj q; diuerſarum gentiuʒ ꝑſonas ex byſpa nie parnibus tranſmarinis nauibus al⸗ frice nfinxiſſet.⁊ irruiſſj: vmuerſaq; lo ca mauritaniarũ etid ad alias noſtras tranſiens pꝛouincias ⁊ regiones:oĩ leui ens crudelitate 2 atirocitate concta q dotuit expoliatiõe cedibus diuerſiſque toꝛmẽtis incẽdijs alitſque inumerabili bus ⁊ infandis maliſ depopulata ẽ.nul li ſexui:nulli pẽᷣcens etati nec ipſis dei ſacerdotibus vel miniſtris: nec ipſi ec⸗ cleſiarũ oꝛnamẽtis ſen inſtrumẽtis vel edificiis: ⁊ banc ferociſſimã boſtiũ craſ ſatiõz ⁊ vaſtatõʒz ille bomo dei⁊? factaʒ fuiſſe ⁊ fieri nõ vt ceteri bõies ſẽciebat 2 cogitabat.ſed altius ⁊ pꝛofundius e ↄſiderãs ⁊ in bis aĩarum pꝛecipue vt hi cula vcl moꝛtẽ puides ſolito ampli q; vt ſcriptũ ẽ. Qui apponit ſcẽtia aphon doloꝛc ⁊ coꝛ intelligẽs tinea ofſib. Fu eruuſ ei lachꝛyme penes die ac nocte a mariſiméq; lugubꝛẽ p ceteris ſue ſene ctutis:i pene extrem oucebat ac tol⸗ lerabat nitã. videbat eni ille hõ del cun tates excidio ꝑdilas parii cium edificijs vülarũqʒ habitatoꝛes alios poſtilitaties H Uuſunt Z Ntnh un n Nnud nec e 8 alios effugatos atch oif deſrcheſasi cerdotibus ac mmi/ Rris deſitutas virgines ſacras 2 quoſ⸗ q; continètes ubiq; oiſſipatos volebat in bis alios defeciſſe toꝛmẽetis alios gia dio interemptos eẽ alios in captiuitas te perdita amimi æ coꝛpoꝛis integtuate ac fideꝛmalo moꝛe ac duro boſtmus de ſeruire⸗hymnos pei ? laudes ex eccleſi⸗ iſ deperiſſe ecificia ecclenarũ q;; pluri⸗ imis locisignions 2eremata ee olenia Ppiſe: iacrificia 7 eramers Akan N 16 queri ut querenti qtradat nõ facile re⸗ petiri in ipſas montium ſiinas e xauer nas petrarũ ppelnncas confugienſteſ vl adaquascuq; municionel alios uiſſe ex pugnatos ⁊ interfectos alios ita neceſ⸗ ſaris ſuſtentaculis eiotutos atq; haina tos ut fame contabeſcerent Jpſoſe; ec cleſarum pꝛepoſitos c clericos qui foꝛ te de bheneficio veleos nõ inrurrerunt vel neunentes enaſerunt rebas emni bus expoliatos atq; nudatos egentiſſi mhos mendicare. MNec eis omnibii 150 omnia qnibus fulciendi eẽnt ſubuenir poſſe vix ires tuperſtiteeex ĩnumerabi libus eccleſtis hoc Echartaginẽſẽ:hypo neñ: chaitenſem aque dei benef cio ex / ciſe nõ lit ⁊ earum permanẽt cinitateſ 2 dinino 2 hurano fulte pꝛeſidio licet poſt eius obitum vrbs hyponen ab in⸗ colis deſtiinta ab hoſtibus fnent ↄcre/⸗ mataa ſe inten hec mala cuiuida ſapiẽ tis ſententia conſolabatur vicentis. iöO. eru magnuns magnu putan cadurt li gna ⁊ lapides æ moꝛinntur moztales. 5. Gomnia ille: nt erat:alta ſapiens quot⸗ tidie vberum flchatacreuitqʒ moꝛibus c lamentanonib?einſut ct adhuc i iuol ſtatuoſite ncdead hyponu regio⸗ nu ciritat ab hiſdem boſtibus veniret obidenda:em̃ in eius tue defẽſtõe fuie ⸗ rat vſtitutus.Comes quondaã Boniſa cius con gottoꝝ federatoꝛũ exercitn 6 vbem ferme vuii menſib oclulſa obſe⸗ derunt. Nam ⁊ litus illi marinũ intclu none abſtulerut: quocũq; etid nos ipſ quos de uicino cũ aliis noſtris epis 2 fugeramus. In eadẽq; eius obſidionis tpꝑe fuimns nbi nobiſcũ ſuper his in foꝛ tuniis ſepiſſime colloquebamur. ⁊? dei tremẽda inditia pꝛe occulł noſtris poſi ta coonſderabamus dicentes. Juſt us es one ⁊ rectũ iudiciu tuũ pariterq; dvo lemtes t Retes oꝛabamus mnllerationuʒ pr̃em deam omnis conſolationis: ut i cadẽ nos tribulatione ſubleuare digna retxur. Et foꝛte pꝛouenit vt vna cuz eode ad mẽſa ↄſtitutis cõfabulantibus cepit cota nobis oicere. noueritiſ me B tep or oſtte ealamitatis id deũ rogare vt h cinitatem ab hoſtib circondatam libe rare oignetur aut ſi aliud ei ſu oo ſeruos &d pꝛeferendam lamtatem fortes faclat: aiit certe ut ſe vehocietulo ad Ce aceipiat: q ille di⸗ ens noſq; inſtruẽs deinceps eü eodem ⁊ nos cũ nr̃is oibus:⁊ ipſi qui in eadẽ ⁊ nos cu nris oibꝰ: ⁊ ipſe qui in eadẽ fue rant eiuitaten ano deo ſimniliter pete/ ie olln obiſidiõis m febꝛib farigat?2 illa vl nmatpertrbatne grituchine nec ſuu ſa ne vns famiulũ fracin ſue pꝛecis frauda hit:nũ ⁊ ſibtipſi ⁊ idẽ cimtati ꝙ t lachꝛi moſa vepoſeit pꝛecibus in tẽpoꝛe impe trauit. noui quoq; ennde ⁊ pꝛeiſbyterũ ⁊ epiſcopum ꝓ qpuida energuis petéti bus uit ozaret rogatu enqʒ in ofe lachii mas fundenté veu fog aſſe v oemones bpoͤin berteiſede egzage eg⸗ 21* 13 C 22 ðð 9 lecto nacàtẽ quèd cũ ſue egrdto de niſſe 2 roganiſſe nt eidẽ manũ iponer̃t vt ſantis eẽ poſſet rudiſſe. S aliqnid in bis poſſet ſibi B utiqʒ pᷣmit pſtitiſſet: Dictũ ec. Uade ad auguſtinũ epʒʒ ut ter manꝰ iponat ⁊ ſaluus eris. Qð dũ ↄpii E facere ñ diſtulit ⁊ lin ifirmũ ↄtinuo Dñs ſanũ ab eodẽ diſcedere fecit. ĩterea reticendũ mime ẽ cũ memoꝛat ipeð⸗ oſultũ:vtrũ na illis aduentantibꝰ ex ec/ cleſijſ epis nel clericis recedendũ cẽtan nsoõꝛ hec ei reſcriptis iſnuaſſe. Quid ma gis ab illis romani euerſoꝛibue eẽ me ⸗ tuendũ. Quã ei epiſtolã huic ſcripture inſerere volui ẽ eni ſacerdotũ dei ⁊ mi⸗ niſtroꝝ moꝛib valde vtilis ⁊ neceſſaria AIſto mõ reſcripti ad eundẽ ab eodes Sscto fratni r cõepo. Donoꝛat' angu Qinnus onio ſalutẽ baritati tue miſio exemplo enłe quã quod ideo nĩo epi ſ Ao min. Runaba me B bonole umiſ⸗ „ facene dẽatis. Quãnis eni xpiſtolam illã bꝛeuiter ſcripſerin nibil tsi ea in pᷣtermiſiſſe me arbitroꝛ qð ⁊ rei poodéti dicere 2 querenti audif̃ ſufficert Onqinde oiri nec eos eẽ pꝛobibendos qui ad loca:ñ poſſun deſiderqt ⁊ miſterij nfi vinenla quibuſ nos xpᷣi caritas alliganit nec deſeramꝰ ecdeſias quibus ſernire debemus: n eẽ erũpẽda. Iſta quippe ver ba ſunt qᷓi illa epiſtola poſui. Reſtat gᷓ inquaʒ vt nos quoꝛũ miſteſtriũ quãtulũcũque plebi Dei vbi ſumus mauéteo ita neceſſariumn ut ſiue boe eq nõoʒ remanere dicamꝰ ono Eſto nobie in oeñ pꝛotectoꝛd z i lo cum munitũõ: Sed boccõſiliũ nibi ꝓpte ne illu o5 npoſuiſti querendo conſili nlis que tempoꝛa mt: munia migrare munitüů ſʒ H oflliũ tibſ ꝓpterea nõ ſuff/ cit ut ſcribis ne ̊ veipseceptũ vel erem plũ facere nitamur: pbi fugiend et de ciĩtate in cinitatẽ monet recolim.n. ver ba oicentis. Kũ atpſequet nos ĩ cimits te iſta fugite alid. qs aut credit itaĩ B onm fieti voluiſlet in neceſſario miſte/ no ſiue quo niuere nequeunt defentur geges quos ſuos ſanguie ↄparint ſli 7 mee:g zat ipe d,⸗ quid Hᷓ fecit ipſe qñ ſe ponatibꝰ ĩ egipto vẽt hoſtes a ſacto viro quoq; ño e po Lbiabenſis eccleſie honoꝛato lris fuiſſe parentibus paruulus fugit qͥ nundu ee clenna ogregas urrat s abeo deßtus ſn iſſe dicumꝰ. Nlũquid qn apoſtol paul ne ill npdederet inimicus p feneſtraz Corta oimiſſus e? effugit man eiuſ Defta c qWtbi erat eccleſia neceſſario mi niſterio 2no ab alujs ibidẽ fratrib con ſtitntis opoꝛtebat ipietũ ẽ. Eis qppe nolentib h apoſtolus fecerat ut ſeipſu ſᷣnaret eccleſie que ppᷣe pſecutoꝛ ille qͥ rebat. Faciat ui buſti miniſtri ver⸗ bi ⁊ ſacramẽti ei pᷣcepit ipſe ſue ꝑmi ſit. Sugiat oino vᷣ citate ĩ citatẽ qñ eoꝝ quis qᷓ; ſpãliter a perſecutoꝛib querit ut ab aliis qni n ita redrat᷑ nò dep̃at ee cleſia ſz ᷣbeat cibaria cũ fnis ſuis quoſ aliter viuere ñ poſſe nonerit. c aͤt oinʒ id ẽ on ⁊ clericoꝝ ac laicoꝝ ẽ cõe pi/ culuũ. hi qui aliia indiget. Aut igit᷑ ad lio ca mũita oẽs traſeãt aut qͥ bnjt remanẽ di neceſſitatẽ nõ reliquat᷑ ab eiſ ꝑ quoſ eoꝛnm in eccleſaſtica ſuppléda neceſ/ ſitas vt ant pani viuat aut parit ſuffe/ rant ꝙ eos pr̃familiaſ vult ppeti Qõ ſi tigerit ut fine alii maius alij min ſiue oẽs eq̃lit᷑ paciat᷑ q eoꝝ ſint qͥ ꝓ alijz pe ciut᷑ appet.illii..qᷣ cũ ſe poſſit calibma lis erripe fungiẽdo ne alioꝝ nectatẽ de⸗ fent mãe emaluerüt bic maxie ꝓbat il la caritas qᷓ; ies apłs 2médat dices⸗ ſic xpᷣs aiaʒ ſuã ꝓ nobis:ſc ⁊ nos debe⸗ ma ꝓ ffib aias honere n d fugit ut deuicti neceſſitatibꝰfugere n pnᷣ ſR ↄpꝛe bẽſ paciàt᷑ ꝓ ſe ipſis ni ꝓ fratrib vtiq; paciut᷑. ꝗͥ o ꝓpterea paciunf qꝛ fratreſ d eis ad xpᷣianã ſalutẽ idigebaͤt deſere/ noluerũt ſine dubio ſuas aĩas ꝓ fratri dẽ ponũt.vñ ill coepᷣm quẽdã virxiſſe nol eis ꝑſecuciõibꝰ. vbi põt eẽ fructus mar⸗ cirij. Sto magis debem“ fugere ſteriles paſſiones qñ ẽ barbaricꝰ ⁊ hoſtil icur⸗ ins veꝑ ẽ qdẽ ⁊ acceptabile:ſ bis quoſ eæccliaſtici officij ñ tenet vincula. Nã d Xlades boſtiles iõ n fugu cõ poſſz effu⸗ gere ne defat miſteriũ xpᷣi ſine quonõ pnt hoies fieri ucl vinere xpᷣani maloꝛc caritatis innẽiet fructũ:qᷓ; qͥn ꝑpꝑ fratrei Hz po ſeipᷣʒ lugiẽs atqʒ ↄpheſus ñ negat xpᷣm ſulcipitq; martyrin.qd ẽ g̊ qð i epi Rola tua poꝛe poſuiſti. Dicis.n.ñ i eccle ſis pſiſtẽ dũ ẽ: qnid ſimus nobis ul po⸗ pulo ꝓfuturi ñ video niſi nut anñ occuloſ nr̃ os viri cadãt. femie ↄſtupꝛentur icen dãt᷑ ecclie noſip̃i toꝛmẽt deficiamꝰ.cũ de nobis qrit᷑ ꝙ ñ hẽmꝰ: potẽs ẽ q dem de andire pces fallie ſunꝛ B ꝗͥ foꝛmid tur auertere nec iõ tn ꝑꝑ iſta q icerta ſte Oj eè nr̃i officij certa deſeriio:ſine qnoẽ pilebi certa ꝑnicies.ñ i rebꝰ vite hui ſʒ al teri qͥ icõpabilit᷑ diligetiꝰ ſolitiuſq; cu rdãdac᷑.nã ſi certa eẽnt iſta mala q̃ timẽè tur ne ĩ locis ĩ qbꝰ ſũmus fone ↄtigat pᷣ us in fugerẽt boĩes ꝑꝑ quos ibi manen dũẽ: 2 nos a manẽdi neceſſitate liberoſ redderẽét.nõ.n.quiſq; ẽ qͥ dicat miſtros manere opoꝛtere vbi iã ñ fnerit qnibuſ necseſſe ſit miſtrare. Ita quidà ſacti epi ð biſpania pꝛofugerũt:pꝛiꝰ plebib ptiz fuga lapſiſipti pcepti: pti obſidiõe ↄſũp tis:partiĩ captiuitate oiſꝑpſis. Sʒ multo plures illic manẽtib quos manerẽt audiuim. Si ons nobiſ ĩparuit fuga in ſub eoꝛũdẽ ꝑieuloꝝ dèſitate màſer ?t,. et ſialiqͥ dernerũt plebes ſuas:H̊ ẽ qð dici mꝰ ſieri ñ deber̃. Neq;.n.tales docti au ctoꝛitate dina.ſj buana vel erroꝛe ðcep ti vel timoꝛe ſt enicti. Cur. n. ſivi putaãt idiferent᷑ obtẽꝑãdũ eè pceptovbi legũt de citate ĩ ciuitatẽ eẽ fugiẽdũ ⁊ merce⸗ nariũ ñ expoꝛẽt qͥ vidʒ lupũ veniẽtẽ et fugit qm ũᷣ ẽ ei cura de otnbꝰ. Cur non iſtas duas onicas veraſq; ſẽtẽtias: vn ſ.vbi ſuga finit᷑ aut iubet alterd vbi ar guit᷑ ⁊ culpat᷑.ſic itelligere ſtudet:ut in ter ſe reꝑiant᷑ ñ eẽ Zjrie ſient n ſũt. ⁊ boc quõ reꝑit᷑ niſi attẽdat᷑ qð id ſuꝑi oiſpu tani cũc ðᷣ locis in qbpus ſum pᷣmẽte g⸗ ſecutiõe fugiẽdũ eẽ rpᷣi miſtrio. Qñ ibi aut pleps xpᷣiñ fuerit cni miſtret᷑. aut põt ĩpleri ꝑ alios neceſſariũ miſteriũ qͥs bus eadẽ ñ ẽ cã fugiẽdi ſiẽ ĩ ſpoꝛta ſubv miſſus qð ſupꝛa ↄmemoꝛari fugit aplłs cũ a pꝑſecutoꝛe ipſe ꝓpᷣe q̃ret᷑.Alijs qͥdẽ neceſſitatẽ ſimilem nõ habentibus a qͥ bus illic miniſterium debetin abſit nit ſeatur eccleſia ſcut fugit ſanctus atha naſius Alexandrinns epiſcopus:cũ eũ ſpecialiter appꝛehendere. Conſtantinꝰ imperatoꝛ cuperet:neqnaqᷓ; a ceteriſ mi niſtris deſerta plebe catholica que ĩ ale rxandria cõmanebat cũ aũt pleps mang ⁊ miniſtri fuguint miniſteriumq; ſub⸗ trabitur quid erit niſi mercenarioꝝ illæa fuga damnabilis quibus nõ ẽ cura de onibus venit eni lupuſ nõ hõ ſed diabo lus qui plerũq; fideles apoſtatas eẽ ꝑ ſuaſit quibus quottidianũ miniſterium dominici coꝛpoꝛis defait et peribit ifirt muso in tua non ſcientia ſed ignoꝛantia frater pꝛopter quẽ chꝛiſtus moꝛtuus c. Quid autem ad eos attinet qui in hac re ẽ falut᷑ erroꝛe ſʒ foꝛmidie ſuꝑãt᷑:quat ñ poti j ſuũ timoꝛeʒ domino inran te atq; inuante foꝛte dimicant ne mala ſine comparatione grauioꝛa que innl/ to ampiuius ſunt tremda comingat. Fit hoc vbi cbharitas dei flagrat no vłi tupiditas mundi finiat. Charitas enim dicit. Quis infirmatur t ego non infir moꝛ:Quis ſcandatiʒatur ⁊ ego nõvioꝛ Sedcharitas ex deo ẽ. Oꝛemꝰ ergovt abillo detura quo inbetur:⁊ per handq magis timeamus ne oues chꝛiſti ſpiruu ali nequicie gladio necentur in coꝛde quẽ ne ferro in coꝛpoꝛe trucident᷑: nii quandocunq; quocũq; motis genere moꝛituri ſunt:magis timeamus neieian interioꝛe coꝛupto pareat caſtitas:fidei quẽ ne femine violenter conſtuprẽtur in carne.Qua violentia non violat pu/ dicitia ſimnente ſernatur:quonid nex in carne violat quãdo voluntas patientj ſua turpiter carne non vtitin ſʒ nne cõ ſenſone tolerat quod ab alijs operatur Magis timeam ne mèbꝛa coꝛpoꝛis xpᷣi Ddeſtituta ſpirituali nictu uecẽtut q; me bꝛa noſtri coꝛpoꝛis oppꝛeſſa hoſſtili im petu toꝛqueatur:magis timeamus ne la pides viui extiguatur deſerẽtibꝰ nobis quẽ ne lapides ⁊ ligna terrenoꝛũ eaifiti oꝛũ incẽdant᷑ pꝛeſẽtib nobio. Nõ quia iſta non ſunt vitãda cũ poſſũt: ſed quia potius ferẽda ſimt quãdo vuari ſine im pietate non poſſunt:mii foꝛte quiſq; cõ tẽderit nõ eẽ miniſtrũ ipiũ qui tüũc ſub trahit miniſteriũ pietati neceſſariũ: qn magis eſt neceſſarin:An nõ cogiramus cũ aũ iſtoꝛũ periculoꝝ peruenuur extre ma:necẽ poteſtas vlla fugiendt q;uis in ecclẽſia feri ſolet ab vtroq; ſexu atq; ahoi erate concurſus:alijs baptilmum Ragitantibus:alijs reconciliatroné: ali is etiam penitẽtie impius actiõʒ: oibus conſolatõʒ ⁊ ſacrametoꝛũ perfectiõem Texrogatione vbi ni miniſtri veſint quã Eulo vel nõ regenerati exe „ 2 os ſecum in vite ere ꝓꝗquoꝛũd quãta blaſph S „ 4 Mu miniiſteriozii: vide quid foeiit malb rum tepoꝛaliu timoꝛ: ⁊ quata i eo ſit ac . quiſitio maloꝛũ eternoꝛmũ. Si at miſmi adſntpꝛo viribus quas eis dominſub miniſttat omnibus ſubnenit Aliibaptj ialconinnore ftau nm. O ſolantar eckfleant exhoꝛtantur vr bu rogent qei potens ẽ om na que timeẽ anertere parati ad vtruq;:vt ſi non põt labtis calx iſte tranſire fint voliitas e iq malialiquod nõ põt velle. Certe iam e fiat volutas eiꝰ vides quod te ſcripſeras ñ videre. Quã tum boni conſequantur populi chꝛiſti ani ſi i pntibꝰmalis noſtris deſit ptia miniſtroꝛũ chꝛiſti Quorꝛuͦ vides et quã tũ obſit abientia ouᷣ ſua querũt nõ que betilla de que dicttn ieſn chꝛiſtinec S=ð ” „ c.Nõ querit que ſua ſunt: nec imilant eum qin oixi l querẽs qo mibi vli⸗ re ?᷑:ſed quod muilus vt ſalui fiant. Qui etiã pſeruto:is pꝛicipis illi inſidias non fugiſſet niſ ſe alis qiubꝰ neceſſan erat ſeruare voluiſſet ꝑꝑ qd ait. Copelloꝛ at ex vuobus deſideriũ hetis oiſſolui ⁊ eẽ cũ xpo:mulio eni magie optimũ:mane re at ĩ tarne neceſſariũ ꝑpꝑ vos:bic foꝛ/ taſſe quis dicat ideo debere dei miſtros fugere talibus imminentibus malis vt ſe ꝓ vtil tate eccleſie tẽponbus tranqlli oꝛihus ſeruet:recte boc fit a quibuſdaʒ quando ſunt alii ꝑ quos ſuppleaf eccle ſiaſt icum miniſterium ne ab oib deſe⸗ raf. Quod feciſſe atha naſium ſupꝛa diè⸗ rimus. Nã qnantum neceſſariu fnerit eccleſie quatũq; ꝓfuerit ꝙ ille vir man NQuant & et vel luct fideliũ ſuoꝛu qui dilniet min H 4 „ 4 „ ſteger 3 grin carne catholica fides nonit: q ad/ nerſus arrianos: hereticos oꝛe illius et giſq; timendu Eiie aſch id facere creda tur: nõ cõſulẽdi voliſtate ſz timoꝛe mo riengi. Magiſq; fugiedi obſit exeplo c; viuẽdi pſt offitio: iulla röne faciedũ Denicq; ſanctdauid ne ſeſe comitteret piculis plioꝛũ ⁊ foꝛtaſſis extingueret᷑ ſ⸗ cut ibi oictꝰ ẽ: lucerna iſrael a ſuis hoc petẽtia ſũpſit: nõ ipſe boc pᷣſupfit. Alio quin multos imitatoꝛes feciſſet ignaue de vtilitatis alioꝛij:ſed ſue pturbatione noꝛmidinis. Oecurrit ẽt alia qſtio quam Hitenere nõ vebem. Si. n. H vrilitas ne glige da ñi vt aliqͥ iuiniſtri pꝑea fugiãt iminẽete aliq̃ vaſtitate vt nẽt᷑ qͥ mini⸗ ſtrẽt eis quos poſt illã cladeʒ reſiduos potuerit inenire: Quid fiet vbi vident Oes iterituri:niſi aliq fugidt. Si.n. hacte nus ſeuiat illa ꝑnicies vt ſolos miſtros eccleſie perſequat. Quid dicem an reli Auèéca e a miniſtris fugietib eccleſia ne a moꝛientibus miſeraꝑilius reliquattiir Seq ſi laici nõ queret ad moꝛte poſſut occultare quo quomà epos ⁊ clericos ſuos:ſicut ille adiuuerit ĩ cui ptãte ſũt oiĩa qᷣ põt:⁊ nõ fugietes ꝑ mirabilè ↄſer uare potẽtiã. ſ̊ ideo querim qᷣd nos fa cere debeam ne ĩ oib expectãdo diui⸗ na miracula tẽptare onʒ indicemur.nõ qͥdẽ talis ẽ iſta tẽpeſtas:quado laicoꝛũ 2 clericoꝝ ẽ cõe piculũ.Sicut naui vna cõe piculũ ẽ mercatoꝝ atq; nautarũ:ve rũ abſit vr tati pedẽda ſit hec nauis no nfja vt deaeant eã naute:⁊ maxime gu bernatoꝛ piclitãte deſerere:etiam ſi ſca⸗ pham traſiliendo vel etiã natãdo poſ⸗/ ſint effugere Quibus enim metuim ne noſtra deſertione pereant: ne tẽpoꝛalẽ moꝛtẽ:que qnq; vetura e: ſed eterna q̃ᷓ põt ſi non caneat᷑ venire:⁊ põt ſi cauea turẽt nõ venire metuimꝰ. In cõi at pi culo vite huius cur exiſtimam vbicuq; fuerit hoſtilis icurſus oẽs clericos nec nõ ⁊? oẽs laicos eẽ moꝛituros vt ſmul finiant hc vitã cui ſũt clerici neceſſa⸗ rii.Aut cur nõ ſperemꝰ ſicut aliquos lai cos:ſic etiam clericos immãſurus a qui bus ei neceſſariũ miniſteriũ valeat exhi beri:qnãqᷓ; o ſi irer dei miniſtros ĩde ſit diſceptatio qͥ eorũ maneàt ne fuga oĩuʒ fiat ⁊ qͥ eos fugiàât ne moꝛte oĩnzʒ deſerã tur eccleſie. Lale qppe certamẽ erit iter eos vbi vterq; ferueãt charitate: vbiq; vtriq; placeàt caritati. Que diſceptatio ſi aliter nõ potuerit tarminari:quãtum mihi videtur qui maneant ⁊ qui fugiãt foꝛte eligeudi ſũt. Qui.n.dixerũt ſe poti us fugere debere aut timide videbutur qꝛ iminẽs malũ ſuſtinere nolnerũt aut arrogãtes:qꝛ ſe magis qͥ fuãdi eẽnt ne⸗ ceſſarias eccleſie iudicarunt. Deide foꝛ taſſis hi qui melioꝛes ſunt eligat ꝓ fra⸗ tribꝰaias ponere ⁊ bii ſeruabut᷑ fugien⸗ do quoꝝ ẽ min vtilis vita:qꝛ minoꝛ cõ ſulẽdi ⁊ gubernãdi pritia:qͥ tñ ſi pie ſapi unt cõtradicẽt eis quos vidẽt ⁊ viuere potius opoꝛtere ⁊ magis moꝛi malle qᷓ; fugere. Ideo ſic ſcriptum c. Contradi⸗ tiones ſedat ſoꝛticio: ⁊ iter potẽtes diffi nit. Meliꝰ. n. deꝰ de buiuſmodi ãbagi aſts q; boĩes iudicàt: ſiue dignetursd paſſtonis fructũ vocare melioꝛes ⁊ par cere ĩfirmis: ſiue iſtos facere ad mala ꝑ fe ẽda foꝛtioꝛes: aut buic vite ſubtrabe re quoꝛũ nõ põt eccleſie dei tm quatuzʒ illoꝛũ vita pdeſſe. Res qͥdẽ fiet minus vſitata:ſi fiet iſta ſoꝛtitio:ſed ſi facta fue rit:qͥs eẽ repꝛehẽdere audebit. Quis nõ ea niſi ivit aut ĩuidus cõgrua pꝛedica⸗ tione laudabit:qð ſi nõ placet facere eu ius facti nõ occurrerit exẽpluʒ nullius Inga faciet: vt ercleſte miniſteriũ mar me in tãtis periculis neceſſarium ac de birũ deſit. Tlemo accipiet perſonã ſuaʒ vt ſi aliqua gra videt᷑ excellere: ideo ſe dicat vita: ⁊ ob hoc. fuga eẽ vihnioꝛem Quisds n. boc putat nimiũ ſibi placet. Quiſqᷣs àt ⁊ boc dicit oibus diſplicet. Sunt ſane d arbitrantur epos ⁊ clerĩ/ cos nõ fugiẽtes in talib periculis ſʒ ma nentes facere:vt plebes decipiant᷑: cum ideo nõ fugiũt:qꝛ manere ſuos pꝛepoſi tos cernũt: Sed facile ẽ bãc repꝛ henſo nẽ vel inuidiã deuitare alloquẽdo eaſ/ dẽ plebes atq; dicendo nõ vos decipi/ at ꝙ de loco iſto nõ fugiamꝰ. Nõ enim ꝓp nos.ſed ꝑꝑ vos hic pon manemus ne vobis nõ miniſtremꝰ* Quicqᷣd ſaluti veſtre que in chꝛiſto ẽ nouimus neceſſa rium. Si ergo fugere volueritis 2 nos ab iſtis quibus tenemur viculis loluitiſ quod tũc puto eẽ dicẽdũ qñ vere videt vtile eſſe ad loca tutioꝛa migrare. Quo andito ſi vel oẽs vel aliqi dixerint ĩ il lius poteſtate ſum cui ird nullus quo cunq; vadit enadit: ⁊ cui miſetidoꝛdiaʒ vbicuq; ſit põt innenire: qui nuſq; vult ire ſiue certis neceſſitatibus ĩpeditus ſi ue laboꝛare volens ad incerta ſuffugis 2 nõ ad finiẽda:ied ad mutaàda: pericu la ꝓculdubio iſti veferẽdi nõ ſũt mini/ ſterio chaſtiano. Si ũt boc andito abi⸗/ re maluerint: nec illis manẽdũ ẽ qͥ pꝛo⸗ pter illos manebant. Quia ibi iã nõ ſũt pg quos manere adhuc debeant. Qui/ . igitur iſto mõ fugit vt eccleſie ne/ ariũ miniſteriũ illo fugiẽnte noõ de⸗ ſit faciat quod dũis pꝛecepit ſiue ꝓmiſit Qui ãt ſic fugit:vt gregi xpᷣi ea quibꝰſpi ritualiter viuit alimẽta ſubtrabdtur. Wercenari ille ẽ: qin videt lupũ veni entẽ ⁊ fugit:qm nõ ẽ ei cura de ouibues hec tibi que a me conſuluiſti frater dile le ſanctꝰin vita ſua plixa ꝓp ⁊ legebat: inter ac vberuim flebat. t ne intẽtio eius a quoq; impediref ante ueneris ſequenis ſentẽtia non pꝛeicnipſi Melins tamẽ gy in bie periculio facia/ ſacti vri:r velle rfacere meruerur in tentione minime defecerũt. „ litate ac felicitate ſancte ecclene catbolice diui/ nitus cõponata: vixit annis. lxxvi.ĩ ckn catu at vel epiſcopatu annis ferme. xl. 2 dicere nobis inter familiaria colloqs conſueurat poſt pꝛeceptũ: bapti muʒ etiã laudatos chꝛiſtianos ⁊ ſacerdoles coꝛpoꝛe nõ debere: quod eti ipſe fecit iuſſerat pſalmos dauidicos qui ſuũt pau ciſſimi de penitẽtia ſcribi: ipſoſq; qua⸗ ternioncs iacs ĩ lecto cõtra panetẽ po dies ferme decè q; exiret de coꝛpoꝛe no bis poſtulamit pxeſẽtibꝰ ne quis ad enʒ ingrederet᷑ niſ bis tatũ bons quibꝰme dici ad inſpicidũ ĩcrabat:vel c erierte tur refectio. Et ita obſeruatũ ⁊ fact im S: vt omni illo tepoꝛe oꝛanioni vacabat verbum dei vſqʒ ad ipſũ ſud extremam egritudinẽ ipꝛetermiſſe alacriter 2 foꝛ titer ſana fide: ſanoq; conſilio in eccle⸗ ſia pꝛedicauit Mẽbꝛis oĩibus ſu coꝛpo ris incolumis integro aſpectu a q;. au⸗ ditu: nobis autem coꝛã aſtantibus vi⸗ dentibus ac cum eo pariter oꝛantibus doꝛtmiit in pace enutritus in boba ſe⸗ nectute:⁊ nobis etiã pꝛ0 eiꝰ cõͤmẽdab⸗ mes in cee ſenit geiſ⸗ iſe⸗ bene⸗ foꝛp tlogt ſemen ſterbo fun. oce ſa lhene ſadi⸗ & comonis depoſttione ſacrificl deo obluu e 2 ſepultns eſt . Leſtamstũ nullũ fecit: qꝛ vnde faceret Ppatper cheiſti non habuit eccleſie bibli othecã T omnes codices diligenter po ſteris ruſto tendos ſepe iubebat. Si quid vero eccleſa vel in umptibus vł in oꝛnamẽtis habnit fidei pꝛeſopreri qͥ ſub eodẽ dvom ecclene curam gerebat dim ſit nec ſuos conſanguineos del in pꝛopoſito vel ertra cõſtitutos in ſua vi ta ⁊ moꝛte vulgi more tractauit:qͥb dũ adhuc ſupereſſet id ſt opus fuit quod æ ceteris eroganit nõ vt dinitias baberẽt ſe vt aliqnid nõ aut min egerẽr: clerũ ſuſfficitiſſimũ ⁊ memoꝛia viroꝛũ at fe⸗ minarum continentiũ cũ ſnis pꝛepoſnit/ plene eccleſte dimiſit vna cũ bibliotbe cis libꝛos ⁊ tractatus vel ſuos vel alioꝝ ſanctoiũ habẽtib ꝰin quibus dono dei qualis quatuſq; i eccleſia fuerit noſcit᷑ ⁊ in his ſẽper vinere a fidelib inuenit᷑. Quidã poeta ſuis iubẽs quo ſibi tumu lum moꝛt no in aggere publico collocs rent pꝛo epigrà mate fixit dicene. Qiner poſt opitũ varẽ gs noſſe viato⸗ OQè legis ecce loquoꝛ nox tna nempe maea c. Ei in ſuis qdẽ ſcriptis ille o excceptz charus ſacerdos q;tũ luceie veritate videre cõcedit᷑ recte ac ſane fis dei ſpei ⁊ charitati catholice eccleſie vi⸗ xiſſe manifeſtat᷑:atq; cũ de diuinis ſcri bentẽ legentes ꝓficiunt: ſed ego arbi⸗ iroꝛ plus ex eo pꝛoſicere potniſie qͥ eun loquẽtẽ in eccleſia pntẽ andire ⁊ vice re meruerunt ⁊ potuerũt:⁊ eius pᷣſertiʒ iter boies conuerſationè nõ ignoꝛaue runt.Erat.n.nõ ſolũ erubiꝰſenba in re gno celoꝛũ oe theſanro ſuo pꝛoſerenos noua ⁊ vetera:⁊ vnus negociatoꝛũ qui innenta pꝛecioſa margarita que hẽbat vaditis cõꝑauit. Ueꝑ ẽt ex bis ad quos ä ſcriptũ e. Nic loquimini ⁊ ſic facite:⁊ ᷣ quibus ſaluatoꝛ dicit. Qui fecerit ⁊ vo cuerit ſit bomines magnuis vocabitur in regnũ celoꝑ. Peto autem veſtram impẽdio charitatẽ qni bec ſcrpta legi⸗ tis:ut mecũ oĩpotẽni deo gratias agatj dominũq; benedicatis qui tribin mibi intellectũ:vt her ĩnoticia pntiũ ⁊ abien tium:pſentis tꝑis ⁊ fnturi boium ⁊ vt dellem vifferre ⁊ valniſſem. Et mecum ac pꝛo me oꝛetis vt illius quonda uirũ cũ quo annis ferme xl dei dono abiq; amara ulla oiſſenſione familiariter ac duleiter nixi. Ut in hoc ſeculo emula? toꝛ ⁊ imitatoꝛ exiſta e in fututo oipotèꝭ tis dei pꝛomiſſis cũ eodẽ ꝑtruar Amẽ. Eaſebi Eradi Wediolanenſis ca nici regnlaris congregationis latera patriarcbam. Aqnilegienſem Cardins lem: ⁊ ſancti Marci pꝛotectoꝛem: 2 ce teros cardinales. Aanotatio bꝛenuiſſi⸗ ma in eroꝛem ſcribentumn ſãctũ Augu . 4 ” Npanca conferam pater beatſii ſime ac reuerendiſſimi pꝛincipes Cardinales chꝛiſtiani oꝛbis oni colendimimi que duobus in libꝛis cõpe ri falũs ambagibus magiſq; pꝛofuſa lõ giſſimis:ut non tam apoſtolice diligen te die noctuq; ſuꝑ cõmiſſo ſibi fidelniʒ grege uigilãti: q; et uobis nõ i partẽ ſo licitudinis ſʒ ĩ plenitudinẽ adiutorij mi niſtrãde totius poteſtatis aduocat': 2 ideo qᷓ;uis negocioſiſſimis: liceat ta⸗ mẽ:⁊ libeat ꝑlegere ⁊ iudicare mẽdacis falſitates ? maledicta q monb“ e fidei ſut inimica xpams: paſtoꝛes eſtis omès ſub uno vero chꝛiſto paſtoꝛe. Ores xpi põt. Kalellus veſter ego ſum iam pꝛidẽ pꝛedicationis vocatus officio, aſſto pe Addibus veſtris uobis quieſcentibus doꝛ mitare nõ debeo:imo vigil ac ſaga⸗ nõ latrare nõ poſſũ cũ viden ouos:nõ di/ cam edos:ſed arietes a ſiniſtris vris ſta tes ⁊ aduerſus oues inſurgere que a ö⸗ ſtris ſunt uobis poſite:⁊ coꝛnua pꝛodu cemies ⁊ vngulas.Coꝛnua ſeptẽ ut tru⸗ cident rectos coꝛde:⁊ vngulas nt terrã fodiant:quaſq; coꝛnibus impetere nõ poterunt uel puluere peruerſi vogmat! illarum poſſint oculos obdurare ne vi eant quo vadant ⁊ ĩ tenebꝛas quo no luerint ſeducantur. Clamabo igit᷑ imo kt ſagas catellus veſier latrare nõ deſi nam quoad rauce fiant fauces mee in peo ſperates: ut paſtoꝛes emgilẽt 2 coꝛ nua iſta ſeptem videant᷑ que ſũt ſeptem cõcluſones:quas duos arietes iſti i vo lucris duoꝛum ꝓduxere libꝛoꝛum. Cla mapo vſq; quo ſpiruus mẽbꝛa tenebit ut excerrua ⁊ perterrita neruoꝝ iſtoꝛuʒ xoꝛnua edoꝛum imo anietum pꝛecidan tur ne cbꝛiſnanarum ouiũ ſimplicitas i petatur:ne grex chꝛiſti reliquũ exterrea tur. ne effoſſe terre puluere ueluti puer ſis ſcriptute ſancie interpꝛetationibᷣob errate oues diſperiant ⁊ diſſipentur 9* ⁊ rationibus ftetus xe 2 poteſtate munitue.remon bo igitur pꝛima coꝛnna iſta que ſu nato demoliar: ſauctoꝛũ auctoii cluſtones ſempteé chꝛiſtiane veritati irarie quas frater Paulus bergomẽ — oꝛdinis heremitaꝛuũ ĩ ſi libello deſenp ſit quaſq; frater ambꝛoſius eiuſdẽ oꝛdis las imitat᷑ ⁊ pꝛedicat quas ego etid ve/ ritates ſeptẽ appellabo per antippraſin ꝓpterea ꝙ in illis nibil veritatis coperi poͤt. Pocẽ quod falſiſſimũ a neqmiſſi⸗ mu magis hac doctrina dici rectius et uerius poſſet ſicuii in ſequetibus ap⸗ parebit Pꝛemõſratis 2cluſionig iſtis quia in pꝛicipiq libri ſui generalis bꝛe⸗ ues fecit: eas dilatabo verbis iſñ ſuis aſ⸗ ſignatis locis vbi dilatantnr ĩ libꝛo ſno Deinde lubutiam paucis uerbis! rõnes quibus clarius falſa ab omnibuſ ibus cuͦ auctierit enam litteras negligetibue c audietit compendioſe cognoſci queant quonu ffulo e lermoe reſpoͤ/ Le ula fere nerba dil ſum atq; clariſ me pꝛobati dia eor um dicta vel friuola nel fali ſima eſſe: ? oi⸗ „ 2 pater beatiſſime ac reuerendiſſimox pn ipum cardinalium dignitaié oꝛatů ve lim quo digentur intelligere qua are⸗/ noſum fundamétũ ruina minas alicto . * res erroꝛs iſiius dno pꝛedecti in vociri * ue noluerint abdicantur paſcuaq; veũ ua reipublice chꝛſtiane pieceru. dec; nota doctrine percipiant. Ego ſane ut hinc ſtipulas ſuper edificare conati ſint catulus leonis acerrimus etigilatis vo. que in con pectn facils venti ſane doc bis a pꝛoductus fuero nõ tã latratibꝰ infeſtos onibus hoſte s pᷣmonſtrabo ſʒ Et dentibui inimicoꝝ gregis xpᷣ coꝛnua petã admotiſqʒ małl meis:illoꝝ coꝛnua ſeu concluſones a veruate alienas feſti trine ⁊ chatholice veruatis ſiarenò po terunt ſed ignem cõburendu vñ quach vident expettere quẽ nemo pr beauſſie niſi tuo iuſu illoꝑ oꝑibꝰ ut dignum eſt potit acmouẽ nec nin inid potu ibiber nerbis noſtrii in livello noſiroreſponſeliad ola e in/ batũ dia eorumn no ueritate carere. ſanctitaté igitureñaz Concluf mn ern haemi i docto fefuitt cinctn tonclu femita teopi ſallas mnita baoſt lines. lo rii Etpeo herem wecko augul Re lisan Hunn guia em falſi 1 . cipe jata nioi⸗ in ſo neve xriüi clußte naca Conclnſiones f alſiſſime per antiphꝛa⸗ ſim veritates appellate i libꝛo general here mitarũ ſite he ſunt qᷓ ſequuntur. Pꝛima veritas. Sanctus anguſtin? doctoꝛ eccleſe ⁊ hyponẽſis antiſies ve re fuit heremita indutus nigra culla: ? cinctus linea pellicia. & Contra. Iſta concluſio fratris ambꝛoſii generalis he remitarũ eſt falſiſſima:ex eo ꝙ bʒ par⸗ tes pꝛĩcipales oĩno falſas. Pꝛima pars falſa ẽ:q auguſtinns fuerit vere here⸗ mita vt ſcribit iſte frater ambꝛoſius ĩ li bꝛo ſuo in pluribꝰlocis vt in folo.vii.⁊ lnea.xxi.⁊ in folio.viii.linea.xxv. ⁊ ĩ fo lio.xii.linea.xxii.⁊ ĩ folio.lxxxi.linea.xi. Et pꝛobat᷑ falſa. Pꝛimo ex loco:qꝛ vere beremita nõ ẽ vbi non eſt heremꝰ: ſicut mediolani non erat:in quo loco dicit᷑ auguſtinus fuiſſe heremita pꝛimo. Secũdo pꝛobatur falſa ex tẽpoꝛe eta huins pꝛime cõcluſionis apparebit. ertio pꝛohatur falſa ex ſeriptura: qnia nõ legitur ꝙ auguſtinus fuerit be remita:niſi in ſermonibꝰ ad beremitas falſis ⁊ mendacibus ⁊ ſſo attributis Auguſtino. Secunda pars pꝛime cõcluſiõis pꝛiĩ cipalis falſa ẽ q anguſtinus fuit bapti jatus:anno etatis ſue. ʒo. Dabetur dila tio iſtius concluſionis in libꝛo generat in folio.xii.iinea.xxii.⁊ ĩ ſecũdo volumi ne vel parte illius libꝛi:i folio.viii.linea xxiiii.⁊ ĩ folio.lxxxi.linea.io.Et iſta con cluſionis pars falſa eſt contra doctri⸗ nã catholicam auguſtini ĩ libꝛo ſolilo quioꝝ ⁊ ĩ libꝛo de achademicis vbi legi tur ꝙ anno.ʒ. etatis ſue erat catbecumi nus in villa ⁊ in agro mediolanẽli vbi aſcripſit. ertia pars cõcluſionis pꝛime ẽ: ꝙ cu auguſtin baptitaretur: indut fuit ni tis anguſtini vt in ſequẽti parte ſecũda gra cuculle ⁊ cinctus ʒonb pellicea ad differẽtiã monichoꝝ:⁊ iſta pars cõclu ſionis fcribit᷑ ĩ ſecunda parte libꝛi gene ralł ĩ folio.lxxxvi.linea.xxuij.⁊ or ꝙ ſan ctus ambꝛoſius dedit illi habitũ Pauli pᷣmi heremite: ⁊ boc etiam habetur in ſermouibus ad heremitas in ſermone inticulato de filio ꝓdigo ĩ folio.ixxxi.li nea. io. Et iſta tertia pars pᷣme ocluſio nis é falſa: æ contra catholicam eccleſie doctrinam ⁊ cõſuetudinẽ appꝛobatam qua antiquitꝰ veſtiebaniur bapnzʒati:al bis ⁊ nõ nigris veſtibꝰ: vt ſibi ambroſiui auguſtinus: rabanus ⁊ alij multi ſacti 7 doctoꝛes ⁊ ſcripſerũt. Et ideo dicebat illud tepoꝛis ⁊ dicit᷑. Sabatum i albis. Nec legunr ꝙ hitus panli primi bere mite fuerit nigra cuculla:ſed tnnica fo liis palmarũ itexta: æ collobiuũ: vt ĩ vita eius habet᷑: ⁊.xix..q.ʒ.c. prelatů. .ecõ tra. Et bec oĩa diffuſe ĩ libello noſtro re ſponſali aduerſus libꝝ generalis here/ mitarum reprobata ſunt ⁊ ad litteram punctatim falſiſſima vemonſtrata. Ex ina prima coucluſione i ſuis tri⸗ bus partibus ſalſa ⁊ repꝛobata ſequũt᷑ quaſi correlarie multe alie cõcluſiões 1 libro generalis poſite que ſunt falle: ex quibus alique ponentur exempli cauſa vt ab omnibus breuuer cognoſcantur cetera ⁊ quaplura in libro dicto: puer ſa ⁊ falſa doctrina reſperſt ĩ quo allegat Sermones Auguſtini de moribꝰ⁊ vua clericoꝝ ⁊ vitam eius quã ſcripſit ſctꝰ Poſſidius chalamẽſis epiſcopus:⁊ ali as ſcripturas quas connpit adüciẽdo verba: ⁊ immutando ⁊ vemendo ⁊ truũ caudo pluſq; in. xxv.locis:vt ſuas iſtas cõcluſiones falſas pꝛobare faciliue per alia fuſata poſſet:⁊ ſũt iſte que ſequũt᷑. /Pꝛuma concluſio que falla educitur de prima Auguſtinus fecii vnam regu lam heremittis anno etatis ſue.ʒi. Sub anno domini.ccccviii.vt habetur i libꝛo generalis ĩ folio.xi.linea.v.⁊ linea.xxxij. Aliã etiã regulam quam dicũt ſecũdaʒ edidit heremittis anno xxxii etatis ſue in anno domini.cccc.io.dt habetur ĩ fo lio.⁊i.linea.iʒ.⁊ ĩ folio.lxii.linea prima. Iſta concluſio ẽ falſa ⁊ impoſſbilis Falſa quiaaugnſtinus erat chatecumi nus anno etatis ſue. . vt dictum eſt in ſecũda parte pꝛime concluſionis. JIm⸗ poſſibilis ẽ quia ſi no domini.ccccviij. erat aunoꝛum.ʒi. in anno domini.Aio. eſſe non poffent ennoꝛum trigitaduo rum: vt patet:ſed trigintatrium. ¶ Alia concluſio ex iſta ſequitur.Qð il le icripture que ſunt ſermones ad bere mitas ⁊ epiſtola Sigiſberti:⁊ ſique alie ſint que dicant auguſtinum feciſſe du as regulas eo tẽpoꝛe:⁊ eo loco:⁊ eo an no domini dictis ſupꝛa Ille ſcri/ pture ſunt falſe: ⁊ ideo nec in ceteris que dicuntur fides danda ẽ:ſed vt men dacia ſunt reſpuenda. Sequitur etiam aliunde ꝙ dicta concluſio ve duabꝰre⸗ gulis:ſine in monte pilano:ſiue in cẽtũ cellis:ſiue alibi datis ſicut habetur ĩ fo⸗ lio:xvi.⁊ in folio.xi linea.v.⁊ linea.iʒ.eſt falſa.Nõ ſolũ rõne tẽpoꝛis anguſtini annoꝛum natiuitas domini. Sed rõ⸗ ne loci. Nã anno dominini.ccccvuij.nõ erat auguſtinus in monte piſano:nec ĩ centum cellis:ſed in aphꝛica ⁊ nõ inue⸗ nis:xxxij.annoꝛimm:ſed iam epiſcopus qꝛ libꝛos ð ciuitate ſcribebat multos an no natluitatis chꝛiſti ccclxxxxviij.vt col ligitur ex libꝛo.xviij.de ciuitate dei capi tulo vltimo. Sequitur ẽt ꝙ cõcluſio illa qua dicitur ꝙ auguſtinus erat au/ noꝛuʒ.ʒo.quando venit mediolanum ⁊ ꝙ filius eius erat annoꝛũ octo eſt falſa: pꝛo iſta ſecunda parte:vt habetur i epi ſtola cuinſdã Sigiſberti:repoſita ĩ libꝛo generalis: 2 alligata i folio.lxxxv. linaa xix.Et ẽ contra catholicã veritatẽ aſſ- ſertionem auguſtini in libꝛo confeſſio/ nũ:quia quando auguſtinus baptiʒat᷑ ⁊ filius eiꝰ baptizat᷑ cum patre erat an noꝛñ ferme.xv.ex quo ſequeretur ꝙ au guſtiuus ſtetiſſet med olani annos ſe⸗ ptẽ:⁊ tamen quando receſſt a mediols no remeans ad aphꝛicꝗ nõ erat niſi an⸗ noꝝ.ʒʒ.vt ex libꝛo confeſſio nũ habetur Adde ꝙ ĩ libꝛo ſupꝛadicto i folio.lxxxv. linea:⁊ in ſecunda parte libꝛi ſupꝛadicti generalis in folio.ix.⁊ linea.io.habatur ꝗ baptiʒatus ſtetit cum ſancto ſimplici ano medio lani circa annum vnũ cum dumnidio:⁊ ideo babuiſſet Auguſtinus quando receſſit a Mediolano annos xxxviij. cum dimidio:⁊ qnia omnia iſta falſa ſunt.ideo nibil in tali epiſtola fide dignuz debet haberi:nec de heremo nec de ſocietate heremitaruʒ neq; de victu aut veſtitu:aut queuis alia re dicatur. Seqmtur ex dictis alia concluſio fal ſa:qua intro ducitur auguſtinus in ſer monibus adoeremitas falſo illi attri / butis. In eo ſermone qi intitulat᷑ de aſſumptionr beatiſſime virginis marie in folio ſeptuageſimo:vbi dicit de ſe lo quens.LCriginta annis ⁊ amplius com putrui in ſtercoꝛibus peccatoꝛum meo rum. Si anno trigeſimo eſt baptiʒatus ⁊ poſtea computruit in ſtercoꝛe ergo ĩ lnxuriam relapſes: ⁊ poſt baptiſmum: quod eſt contra veritatem: ⁊ in hoc de⸗ ſipit ⁊ contrariatur ſibi ipſi frater am2/ bꝛoſius:dicens in ſecunda parte libꝛi in folio duodecimo.linea decimosſexta: et octaua:qꝙ poſt baptimmum nunqᷓ; uſus ẽ ocioſo verbo: quomodo ergo potun cidiuiſſe in luxuriam qui nonẽ otioſo verbo vſus:⁊ quo potuit ꝑnicioſo ope ſetnere rceqe e dtet atoꝛ tarum eiuſch t augan ſtpere feguil⸗ uas lomi nisin fieſeg fegula ſtitte⸗ fpofl Auſon ſtnon laodie mitep inſtita inneni tenec nex e mone ricoꝛ ne do eret cimne nomi ſeen nechp Aſttkt pſem ure Uiomn cſeha Cbint aem Miri ut NIO ginn Gicig ehs re rnere:Laceo multa alia ne modum exce miſi compendij. Secunoa vẽéritas. Auguſtinus oo/ rtoꝛ eccleſie fuit verus inſtitutoꝛ ⁊ fun datoꝛ oꝛdinis qui oicitur oꝛdo beremi: tarum ſancti anguſtini:⁊ verus frater eiuſdem oꝛdinis. Contra. Iſta concluſio eſt falſa: qꝛ anuguſtinus non inſtituit heremitas ni ſi per aliquam reguiam:non per pꝛimã regulam:negqʒ per ſecundam inſtituit: quas non fecit vt dictum eſt ⁊ pꝛoba⸗ tum in ſecunda parte pꝛime concluſio nis:in ſecunda concluſione que coꝛꝛela rie ſequitur ex pꝛimã. Et ſi feciſſet illas regulas:eſſent regule cathecumini ⁊ in ſtitute cathecumino:quod eſt falſum = impoſſibile:ſtaſitibus veris dictis con cluſionibus:vt patet ex ſequentibus:⁊ ſi non ſunt inſtituti heremite per regu⸗- las dictas nec etiam ſunt inſtituti bere mite per regulas dictas:nec etiam ſunt inſtituti per tertiam regulam quam nõ innenis.xxxii.annoꝛum nec i piſano mõ te nec alibi:ſed in hypone conſtitutꝰſe/ nex edidit epiſcopus clerie: nec ꝑ ſers mones duos alios de vita ⁊ moꝛibꝰcle ricoꝛum quos ſenex fedendo in hypo⸗/ ne docebet:etiam anteqᷓ; ſermonem fa ceret de vin clericoꝛum illum quem di cimns regulam ſeu ſpeculum:ſicut ipſe nominauit.ergo ſi non per pꝛimam ne q; ſecundam neq; tertiam ſũt inſtitii neq; per aliam ſcripturã que appereat 1 ſit ᷑ utentica igirur per nullam. Adde ꝙ ſermooes.ʒ. in quibns regula cõpu⸗ tatur:intitulãtur de vita ⁊ moꝛibus cle ricoꝛum:⁊ nõ heremitarũ qꝝ partes de ciſe babentur in decreto in multis lo/ cis intitulatis auguſtiuus de vita cleri coꝛum. Adde ꝙ rome laicus libꝛum de „ * libero arbitrio cepit: quem in hypone pꝛeſbyter perfecit:vt in libꝛo habetur ðᷣ bono perſeuerentie: ⁊ pꝛimo retractio num capitulo nono. Certia veritas. Frater oꝛdinis here mitarum ſancti auguſtini ſoli vere ſunt fratres ſancti auguſtini. Non obſtante ꝙ multi al j mitentur regulam eius. Et oꝛdo iſte pꝛeceſſit omnes alios oꝛdi nes pꝛeter oꝛdinem ſancti banli. = eſt falſa v? patet ex dictis:quia non ſunt inſtituti ab eo non ſunt oicendi pꝛopꝛie eius et eſt contra determinatiouem catholicaã communem opinionem totius eccle ſie catholice:que pꝛeponu inter nõ mẽ dicantes:poſt ſanctum baſiliũ canoni cos regulares ⁊ inter mèdicãtes ponit pꝛimos fratres ⁊ oꝛdinem ſacti domini len ſemai franciſci. Quatta veritas ſanctus auguſtinus dum vineret plures conuentus de ſu oꝛdine fratrum heremitarnʒ fundauit ⁊ in illis per plures annos habitamt. et multos fratres in illis congregauitt. Eonira iſta etiam falia ẽ: vt er pꝛma concluſione ⁊ ex ſequentibꝰ ad illam deductum c.nec auguſtinus edificauit niſi dup loca. In oꝝo pꝛimũ.In epiſco po ſecundum. Nec curabat implicare animum in edificando nec habitauit plures nec paucos annos in monaſteri is niſi i bypone ⁊ i locis diccis Quinta veritas. Uos canonici aſſet ti regulares qui nunc vaditis cuʒ roehe to ſiue camiſia ⁊ capas nigras ſicut fra tres predicatoꝛes non fuiſtis inſtiinti a ſancto auguſtino licet eius regnlan ſmitemini. Nec vnquam Auguſtinus fuit canonicus regularis quamnuis fae rit epiſcoꝛus. * ¶ůContra. Iſta concluſio eſt falſa:re/ pꝛobata in noſtro libello reſpõſali diſ fuſe. Contra libꝛum generalis heremi/ tarum ad litteram repꝛobatum. Ubi2 ſtat rationibus ⁊ ſanctoꝛum auctoꝛita⸗ tibus. Qð oẽs clerici regulariter viuẽteſ ſecundum pꝛimaʒ inſtieutionẽ apoſto licã: ex inſtitutionibus ſancti auguſtini rememoꝛatã ad pꝛiſtinũ ſtatum reuo / catam ſunt dicti canonici ſeu clerici re⸗ gulares. Et ꝙ ſanctus Auguſtinus fue rit canonicus ſeu clericus regularis vi nens moꝛe apoſtolico ⁊ habitu clerica li pꝛofeſſus ẽt votu clericatum ⁊ vitam apoſtolica pꝛobatum eſt ex ſermonib? tribus:de moꝛibus ⁊ vita clericoꝛum.et ex vita eius quam ſanctns poſſidiꝰſcri⸗ pſit chalamẽſis epiſcopus. 4 exta veritas ẽ: oꝛdo iratrum here⸗ ſitarum ſancti auguſtini è fere appꝛo datus ⁊ confirmat cẽt anteq; aliquiſ ali us oꝛdo medicatiũip̃ᷣter oꝛdinẽ ſci bañ lij. /Contra iſta cõcluſio ẽ falſa:qꝛ qõ non ẽ adpꝛobari nõ põt.tempoꝛe autẽ auguſtini vt ſatis ſupꝛa dictũ ⁊ pꝛobatũ C. Oꝛdo heremirarum inſtitutus ab Au guſtino nõ fuit ergo nõ potuit appꝛo/ bari: vt patet in ſecunda parte pꝛime cõ cluſonfe. Et in his que coꝝelarie de / ducte ſunt ex puma: ⁊ iſta concluſio v dictũ ẽ cõtra tertià veritatẽ:non ſolum filſa ſʒ heretica:quia cõtra cõmunt opi nionẽ ⁊ determinationem ecclene que ponit pꝛimos inter mẽdicantes: fratres icatoꝛes oeide minoꝛes ⁊c. 2 intitulãtur ſancti auguſtini ad heremni⸗ tas vere ſunt cõpoſitia beato Auguſti no./Contra iſta concluſo ẽ falſa con tra ooctrinam catholicâ. Nã ſi eẽnt ſa cti auguſtini contradicerent ſibi:in eo quod dicitur in ſermone ad beremitas qui intitulatur ſpecislixer:de filio pꝛodi go:quod fuit baptiʒatuſ anno.·ʒo.etatis ſue Auguſtinus.Et idẽ facit dicere ſan ctum Ambꝛoſium in quodã ſermone ð baptiſmo falſo illi artributo:⁊ in fmo⸗ ne ad heremitas:de eena domini repli cat ꝙ fuit ine ttus nigro babitn a ſancto ambꝛono:⁊ ſic pꝛeclari duo iſti ſanti do ctoꝛes eccleſie:non ſoluʒ inuicẽ:led cõ tra ſe ipſos mentirentur:qꝛ vt dictum ẽ augnſtinus cathecuminus erat ano eta tis ſue. ʒ3ʒ. Sunt pꝛeter dicta in illis ſfmo nibus alia plura mendacia ⁊ falſitates partim repꝛobata in noſtro libꝛo reſpõ ſali ad libꝛum fratris ambꝛoſii coꝛiola ni generalis beremitarum: partiʒ repꝛo banda ſed alio opuſculo:ſñi vita comes fuerit: vt nõ tã falſa vogmata mentibꝰ fidelium ⁊ ſimplicium bominum inſe/ rantur aut ſi inſerta fuerint extirpẽtur. Adde quod ſunt pꝛeter iſtas ſeptem concluſiones aſia dicta in libꝛis fratris ambꝛoſij ſupꝛa dicti: ⁊ fratris pauli ber gomenſis eiuſdem oꝛdinis heremitaru Sparſa non minus quadraginta parti apocripha:vurtim contra clericos ſecu lares ⁊ regulares ⁊ religioſos alios ob pꝛobrioſa ⁊ falſa:partim ſcandaloſa 7 in malum exemplum chꝛiſti ſidelib:? ex q;pluribus falfis vnum dictum iter cetera falſa hic pono exempli cauſa: vt cetera intelligaatur t falſa Dicit frater ambꝛaſius in ſecunda parte liaꝛi ſui: in ſecundo folio: ⁊ in.xuii. Qð ſanctus au guſtinus nat?ẽ idibꝰ vecembꝛis aſino ccclxxvii. Uixit at annis. lxxvi. moꝛitur qt anno oni. ccccrxxvi. Iſta conelnſia e falſa ⁊ impoſſibilis. SFalſa: qꝛnat eſt idibus nonẽébꝛis ? non decẽbꝛis aa ha betur in libꝛo ſuo de beata vita. Er im/ poſſibilis. Tlã ſitanto in nato vomun cccixxxii. addat᷑ vita annoꝛum.ixxvi.ne Lelene aſeeg nüdomm ne anno mnle non xi pba tfa lis cauſa cenditf guocili neibin fates ſ glioope Suffich malum pten cc noſoloe fariatio alig ſn necod (Se 1 n Hline uru⸗ datus Cerbe Credi dbap Quam Uerbi erroꝛis Fima legee minne nen Hoo Mung ENeig “ MLN. 1,geee sEu ptem conclnſionibus falſis veluti ĩ are ceſſe è Augnſtinns dixerit eſq; adan nũ domini.ccccliij.Et ideo nõ ẽ moꝛin ns anno domini.ccccxxxvi. vt dicebat ⁊ male ⁊ impoſſibiliter:eẽt differẽtia an noꝝ. xvij.vt patet.Alia vo q;pła apocꝛi pha ⁊ falſa ſcribere pꝛetermitto bꝛeuita tis cauſa ne pꝛomiſſum cõpendium di/ quod ĩ libꝛo nr̃o reſpõlali poſita ſũt mł ta ⁊ ibi repꝛobata. ſũt repꝛobãde ẽt fal ſiates ſermonum ad heremitas:ſj egẽt alio opuſculo ad ſingula reſponſali. Sufficiat vidiſſe qᷓ; compendioſe füda⸗ mẽium libꝛi dicti fratris ambꝛoſij in ſe⸗ noſo loco ſuper ſeptẽ ligneis columnis variatis ruinam minans poſitum ⁊ ſti⸗ pulis ſuperedificatum ⁊ dillatum:a ad ignẽ cõburrẽtẽ oigniſſime pᷣparatũ. Sequentia in ſolenitate ſanctiſſmi auguſtitii pr̃is canonicoꝝꝑ regulariũ6. Epꝛofundis tenebꝛarum undo lumẽ exit clarum. rſcintillat bodie. Olim quidem vas erroꝛis Auxuſt inus vas honoꝛis. BSatus eſt eccleſie. Uerbo dei dũ obedit Credit errans ⁊ accedit ad baptiſmi gratiam. Quam in pꝛimis tuebatur Uerbis ſcriptis execratur erroꝛis fallaciam. Firmans fidẽ foꝛmãs moꝛes Legis ſacre peruerſoꝛes verbi necat gladio. Obmuteſcit foꝛtunatus Cedunt manus ⁊ oonatus. tante lucis radio. Mundus marceno ⁊ inanis Ei oocirinis doctus vanis per peſtem heretieel. Maltum cepit fruetum fertke· Dum in finis oꝛbis tere. fidẽ ſparſit vnic. Clericalis vite foꝛmam Conquadrauit iuxta nonmam cetus apoſtolic6. Sui quippe nil habebant Lanquam ſuñ ſed oiuidebant in commune cleric. Sic multoꝛum pꝛo ſalute Diu viuens in virtute. Bona tandem ſenectute. doꝛmiuit cum patribus. In extremis nil legauit Quia nil ſuum exiſtimauit Imo totnm reputauit Commune cum fratribus Salue gemma confeſſoꝛum Lumen chꝛiſti vox celoꝛum CTuba vite lux doctoꝛum preſal beatiſſime. Qu te atré venerat Te doctoꝛe conſequantur·e½ Uitam in qua gloꝛiantur. bearoꝛuz anin ercanaenen De ſpiritu et aia. Auguſtinns cognoſcam me ipſum ſu Rſtinere non poſſuʒ ut me dabeam incognitum: ma gna nãq; ẽ negligẽtia nes f(ſceire qᷣd illud ſit quo celeſtia tãcq; pfũ⸗ de cogitam quo nalia tã ſubtili ĩidaga uniũõe iueſtigam ð ipo quoqᷓ; creatoꝛe tã ſublimia ſcire ðſideramꝰ. on ẽ res ꝑe grianec lõge qrẽda:a nobis aĩius ẽ quo ipſa ſapimus. Sed ẽ ſemper nobiſcum. Adeſt:tractat:loquitur ⁊ internoſcitut Datum ẽ illi tã ingentiũ ſecreta ſcire et ſe ipſũ cognoſeere nõ põe: paucis ſiqdẽ licet ipᷣo aĩo aĩium cernere ideſt ur ole WWS — — alus ſe nideat.fieriattè põt qnadà dini na pꝛonidentia iiu iueiendi ſacultas ad ſt del deñt religionis aĩs ſe ipſas ⁊ deũ. ſuũ pie caſte ac diligatur querentibus. Jd circo reddã me mibi vno deo meo cui maxime me debeo ⁊ uidebo qᷣd ſit a mumue t pꝛincipia eius. Quidéanims Himus eſt ſubſtãtia qued ra 8 tionis particeps regnãdo coꝛ/⸗ poꝛi accõdata.animus ſapictia Hlnſtratas ⁊ ſuũ pꝛincipiũ reſpicit et ſe/ ipſũ eognoſcit ⁊ q; ſit peccator ũ extra telligi Coꝛpoꝛabilibus vero paſſiõibuſ ↄſuptus ⁊ per ſenſibiles fonnas erxtra ſe iplũ aductus obliius eſt quid ſit ⁊ quid fuit ⁊ quia nib l aliud ſe eſie meminit pᷣ ter ꝙ vr ſe eẽ credit.Et imaginatiõe cir⸗ ca coꝛpoꝛum ſimilitudines. ⁊ locoꝛum pver ſatur. ⁊ in hac diſtractione eius:ſiue vigilando ſiue doꝛmiendo diſtrabilur Cum vero ab hac diſſtractiene per pu⸗ ram intelligentiam aſcendens in vin ſe coligit rationalis dr̃. Ratio ſi quidẽ animi aſpectus quo per ſe plũ veꝑ irue tur ratiotinatio eſt rõnie inquiſtio. qᷓ/ re illa optis eſt ad uidendum iſta ad in Maaliter alus ẽ iuiſibi Nimus inuiſbilis ẽ. Neq; eni a aliquis inuiſibilia cerneret: U Aſibilia per coꝛpus videntur iui r ſe. qꝛ in eo ſe videt ꝙ inuiſibi⸗ nonta libus ſe vider. Uidetur tñ in coꝛpoꝛe ꝑ coꝛptis:ſicut ſenſus in lutera manet.Et littera vr. Animus coꝛpoꝛis dſiatoꝛ rec toꝛ habitatoꝛ videt ſeipſũ per ſemtipſuʒ nõ querit auxiliũ oculoꝛũ iĩmo ne ab oĩ bus tanqᷓ; impedientibus et per ſtrepã: tibus abſtrabit ſe a ſe. lõ nouit ſe apo e. Et quuʒ vult veum cognoſcer eleuat ſe querat ꝙ in ſe ipſo poſſit inueuire.in le ſuum tene ſe laper ſe mentis acie: õ niquidtale eſt deus qualis ẽ animus. nõ tamen ui deri niñ aĩo põt uec ita videri ut animꝰ põt. Jucõmuta bilis ſiquidẽ eſt neritas ſine defeciu ſubſtantie: nõ taleſt eim Sed defficit ⁊ perficit: nouit ⁊ ignoꝛat meminit ⁊ obliuiſcitur. modo vult mõ nõ vult Diffuſis cogitationbus atq; cõ/ ſliis: huc atque illuc vagat.Conſiderꝭ do ſpectat omuia. Uidet abſentia. traͤſ⸗ maria viſu ambit: percurrit aſpectu ab/ dicta ſcrutatur. Et vno momẽto deſcẽ/ dit ad inferioꝛa aſcendu inde. per ſen ſus ſuos per totius oꝛbis fines mũdi ſe⸗ creta circontfert. aſcendit ad celum ⁊ he ret xpᷣo cõiungitur deo iple ſi qndeẽ eſt eins patria ⁊ babitatio ad cuius ſimili/ tudinẽ factus ẽ Quis quis ſe talẽ red di deſiderat reddeat ad ſe ⁊ ſtet in ſe et ſic intra ſemetipſũ ⁊ apud ſemetipſum querat ⁊ videat vnde ↄſtet bomo ter quas ſua parte factus ſit ãd imaginẽ dei. — — inis 29poſitiõée. pomo. anima im. rarne: ? caro cum ſenſibus ſuiſ ios ti ſei ſuo nõ monet caro abſch a⸗ nime ſocietate. Anima vero rationabi⸗ De potètiis anim. Tſi qnidẽ rõnabilis cõcupiſci pilio ? iraſcibilis per rônabili/ tatẽ habilis nature illuminar ad aliquid cognoſcẽdũ ſupꝛa ſe inxta ſe 2 infra ſe. Cognoſcit eũ ſi quidẽ ſupꝛ⸗ ſe ⁊ ſe in ſe: ⁊ angeluʒ iuxta ſe quicqund ccli ambitu continetur infra ſe p Nußt ſcibilitatẽ ⁊ irraſcibilitatẽ habiliſe affici ad aliquid apetẽdũ vł fugiẽdũ ad amd⸗ dũ vł odiẽdũ.⁊ iõ ò röabilitate ols ſeſ oꝛit᷑ aĩe Et oe aliſs oĩs affect affect; qdrugru eẽ dignoſci oũ d eo ꝙ ama ouabas ſubſtantijs conſtat Et anima cuʒ ns gan ocho imd 8 ſpes t feaan coris figaffe ſponitl dicpot Cinädi gided guni gente ei ſtiti⸗ Frutiͤ 91 ſame nom Le pus viſus diumnitatis ẽ 2 numé. Quodã mõ nNach pꝛioꝛ videt᷑ nobis eẽ ſpiritus.ſ.i de ſupplieiis ? doloꝛ de peccatiſ ſuerüt conteptu mundi ⁊ ſuiui tamen cum v⸗ tutibus faciat miracula: et cum poteſia tibus expellat demonia: Spes de pꝛox mis ? gaudium de pꝛemujs facit amoꝛẽ Poxumis veil. WπAnime difinitio. ſimilitudinẽ totiꝰ ſa pientiefacta. Omniũ in ſe gerit Rmilitudiné i 2 primi. vnde a nit ẽ omniũ ſimilitu/ idem in ſe vires quibꝰoia . . 7 Rmilis aſſiſtit rũ ſit una. Similis é ter/ te per ſenſum. Aque per imaginationeʒ Aeii per rationẽ. Fumamẽto per intel lectum. Celoꝛum celo per intelligẽtia Similis ẽ lapidibus ꝑ eſſeti. Arboꝛib Per uita. Animalibus per ſenſum 2 ima ginatione. Hominibus pet rationeʒ. An gelis per intellectũ.dDeo ꝑ. intelligẽtiazʒ: Et ncut dens ẽ omninm capax ⁊ omni bus participabilis Sic anima capax ⁊ participabilis Captibilis eſt deus et Participabilis omnibꝰ:qꝛ naturali ſuo munere ⁊ uſu Ex munere participatur ab omuibus ad eſſentiam qua ſunt. Et m illa ad idoneã ſpẽm qua ab alijs dif ſerunt.Et ſecundũ ut runq; quo ad con grnum viſum quo perficiunt.Tria hec omm hoini exiſtenti inſunt q̃ſi quedaʒ veſtigia ſũme eſſennie imaginis ⁊ mune ris.i.trinitatis patris a filiij ⁊ ſpũs ſdcti. Eternitas quideʒ ẽ in pfe. Species ima gina ion. Uiſusi numẽ. nobis aũt oĩs Hote patris ⁊ fili munus. Ex ſpᷣo numè c oĩs viſus gratie: cũ patre ⁊ filio. Joſe eni regit ⁊ erudit. Conſolatur 2 pducit eccleniam ad decimuʒ quia ipſe ſimmul ſine macula ⁊ eruga tradet regendũ re⸗/ Enu ? deo ⁊ patri. Sica patre ꝑ filium compꝛehẽdit ſiue inueſtigat. Rationibꝰ ? ſpiritu ſanetum uel porins in ſpui diu na ad nos deſcendunt pater ſi quidem tradidit filiũ ſuũ qꝰredimẽt ſeruoſ. Mi ſit ſpiritum ſanctu in pꝛiuilegumm adop tioni.Se deniq; totũ ſeruat in adoptio nieberede. nemo ergo de dei pietate de ſiciat. qin maioꝛ ens milericoꝛdia q; no ſtra miſeria. ⁊ qniſquis ad eũ toio coꝛ de clamauerit exaudlet illü qm miſeni/ coꝛe c. Lardius ſi quidẽ ei vñ peccatoꝛi veniã oare quam ipſi peccatoꝛi acciper SDic eni feſtinat abſoluere reuma toꝛ⸗ mẽto ↄſcie ſue q̃ñ plus e cruciet com⸗ paſſio miſeri:q;; ipſü miſeꝑ cõpaſſio ſui — Kndme. capacitas. Abpax eſt ommiũ aia oſi ꝑ ratio c Analẽ ad cognitionè per cõcupi Rbilẽ ad vilectione uniuernta⸗ tẽ capax muenitur. Sunt duo in aia. Et id quo ipſa naturalis ſenſus cognoſcèſ oĩa. Et diiudicans inter omnia natural effectus quo ſuo oꝛdine ⁊ gradu dilli/ gat oĩa verutũ ſacultates ⁊ quaſi iſtru⸗ ta cognoſcendi ⁊ dilligẽdi habet ex nꝗ Cognitionũ tñ venitatſ ⁊ oꝛdinẽ nequa quaʒ heèt niſ ex gratia facta non a deo mens rõnalis ficut imaginationẽ ſuſc⸗ pit ita cognitionẽ ⁊ amoꝛc. Uacua na⸗ q; creatur.Sapiẽtia foꝛmat ut ſicut ad iutrix gratia replet ne uacua ſint. Sic ex tra. Strenuũ operarium innenitur. Quid ſit amma. — Nima eſt ſubſtãtia rõnaliſitel 4 lectuulis adeo facta ſpir tualiſ nunsõ ex dei natura: ſed potiuſ cre atura ex nihilo facta:iĩ bonũ malũq; cũ/ uertibilis. Et ideo aliquatenus ẽ moꝛta lis in quàtũ oeterius mutari.Et a voli late dei cuius participatione bona fit a lienari põt. Et aliquatenꝰ imoꝛtal am ſubſtãtiã qua ei poſt hanc vita vel bñe vel male ſit amictere nõ põt.nõ actis Ste es dudete oͤhoͤte aſpoft gia ven mercee ate ig 4 onte carnẽ geſtis mernerit ut im carne 0 cludet etur: ut quidã voluerũt. S nec iõ põt eẽ in hov ſine ſoꝛde peccati: niin 4 a xpᷣo fuit liberata Dei.n. niuu ad coꝛpꝰ aia ven it ut ſifm ei' pc: ptũ ager vellz A. mercedẽ acciperet vite et᷑ne aiq ſocie⸗/ tatẽ ãgeloꝝ. Si at ↄtẽpneret penas iu/ ſtiſſimas amariſſimaſ lucret᷑. Siue vo ſn oꝛis ↄtinini ſiue extremi ignis. u 4 MHimn ex eo dicta caiet coꝛ/ pus ad viuẽdũ:B ẽ viuificet.ſpi X nits ipſa aĩa p ſimplici natura el p: eo qõ ſpiret ĩ coꝛpe appellatꝰ e. )Aſpũs:⁊ aĩa ſpũs idẽ lũt ĩ hoĩe q;nis alið fnotet ſpũs alið aĩa. Spũs nãq; ad ſub 11 ſtã iã or.⁊ aia ad viuificationẽ. Eadẽ ẽ eẽntia:ſjʒ ꝓpᷣetas diuerſa.nã vnꝰ ⁊ ideʒ ſpũs ad ſeipſũ dr ſpũs ad coꝛp aia:ſpũſ 6 t᷑ ĩ qᷓtũ ẽ rõne pᷣdicta ſubſtãtia rõnalis. Aia ĩqᷓtũ ẽ vita coꝛis de qua dictũ c.q; paiderit aĩazs ſuã ſaluã faciet eã i.qͥſquii apnd deũ vuã hãc q̃ nũc coꝛpꝑis viuifica n tione ex aĩa coꝛpoꝛalit᷑ ↄſtat libẽter deſ⸗ pexerit ĩ futuro eãdẽ coꝛpiſ ñ olũ aĩe vi u tã eternã ⁊ imoꝛtalitatẽ recipiet hũana dd aia ꝗᷓ in eoꝛpe bẽt eẽ extra coꝛpus pariter aĩa ⁊ ſpuᷣs vocari põt.nõ dne aie ſeſual ⁊ rõnal. Atera ut hõ viuat:⁊ al/ 4 tera uit qdã putãt: ut ſapiat. S vna atʒ 4 eadẽ ĩ ſemetipſa uiuit ⁊ coꝛpi vitã pᷣbet H ꝑx ſubſtatiã.hũanũ nãq; coꝛꝑꝰ nec viuer̃ nec naſci põt ſine aĩa rõnali. vegetat᷑ iñ A ⁊ mouet᷑:creſcit ⁊ hũanã foꝛmã ĩ vtero recipit pꝛinſq; aĩaʒ rõnalẽ reccipiat. Si cut.n.virgulta ⁊ herbas manefr ⁊ icrem ta hr̃e videmꝰ.Duplex ẽ qͥdẽ nita aie.a⸗ lia qᷓ viuit ĩ carne:⁊ alia qua viuit ĩ deo. Duo ſiquidẽ ĩ hoĩe ſẽſus:vnus interioꝛ 1 ⁊ aliꝰ exterioꝛ.⁊ uterq; bonñ ſuũ hʒĩ qꝰ reficit᷑. ſenſus ĩterioꝛ reficit᷑ ĩ ↄtẽplatiõe dininiiat..ſẽſus exterior ĩ ↄtẽplatiõe hbu mãitat.ꝑꝑea de hõ fctũs ẽ vt totũ bo —— minéi ſe beatif earet ? tota hois eèr ad ipſũ cõuerſio:⁊ tota dilectio eèt in ipſo cũ a ſubſtãtia carnis videret᷑ p carnẽ.et a ſubſtatia mèn videret᷑ ꝑ ↄtẽplationẽ⸗ initatis. B at totũ eẽt bonũ hõis ut ſi ne igrederet᷑ ſiue egrederet᷑ paſcua iuẽi ret: paſcua ĩ factor̃ ſno ĩueuiret:paſcua foꝛis in carne ſaluatoꝛis paſcua intꝰ idi uinitate creatoꝛis. ̊ bonũ magnũ ſecu⸗ tũ è malũ qm̃ pꝑdito bono intus erat Egreſſa è aĩs ad bõa aliena ꝗᷓ foꝛis erãt ⁊ pactũ fecit cũ delectationibꝰ ſeculi re qmieſcẽs ſupꝑ illas nõ attendẽs abſcẽtiã bõi ſui interioꝛis eo ꝙ ↄſolationes ſuas ceꝛnẽt ĩ bõis alienis. nã cũ exterioꝛ ſeſꝰ carnal bono ſuo vteret᷑ iterioꝛ ſenſꝰmẽ tis q̊ñ obdoꝛmit᷑.Nõ.n.cognoſcit bõöa iterioꝛ ſẽſus qͥ iocunditate bonoꝝ exte/ rioꝝ capit᷑ nã qͥ i carñ viun ĩ carn ſẽit ⁊ doloꝛes cãnis fugit ĩ q;tũ põt.vnlnera ãt aĩe pꝛſus ignoꝛat.nec medicina q̃rit ĩ eis. Cũ aũt moꝛtunꝰ fuerit ſẽſus aĩe qꝰ viuit ĩ carne:tũc viuificari incipit ſẽſꝰ il le qᷣ ſetiet ſemetipſũ ⁊ tũc ſciet doloꝛes ſuos ⁊ incipiet ſentire vulnera ſua tãto grauius q;to magie ei obeſt malũ ꝙ eſt magis intimã ? magis ꝓdeſt bonum. Piritus multl mõis or. nãque deus ſps aer iſte.Et ſtatꝰ aeris ꝗq́ᷓa coꝛde receptꝰ ẽ ꝑ totũ cop* emiſſuſ moꝛtaliũ vitdà flatu neceſſaria ꝰ tinz. Iſte t ſpus vite aĩia dici ũ põt qꝛ aer varietate diſolmit᷑.dr ãt ſpũſmẽs rõ nał ubi ẽ quedã ſẽtilla tãq; oculus aĩe ad quẽ ꝑtinet imaginatio ⁊ cognitio di oculus aĩe ẽ mes ab oĩ coꝛpis labe pu/ ra ment] aſpectꝰ rõ.ĩtellectꝰ viſio.tria hec cũ aie neceſſaria,ſũt.i.ut ſanos ocu⸗ los bũt ⁊ aſpiciat ut videat ſãos oculos habʒ.cũ amortaliũ cupiditatibns ẽ pur⸗ gata at que remota aſpiẽ cũ indei lumie 2tẽplatiõis ocnloo figit.vidiʒ cũ n illa 5 contemplatiòe aſpicit ᷓta ſint gnadia ſta letitia:quãta ſecnritas:quãta ioců ditas. Sanitas facit illã ſecurã: Aſpec/ tus rectà viſio beata. Cuũ.n.fiũt ab oĩ ſe ce liberata maculq; dillota: tũc deniq; in ſe ipſa liberaliſſime tenz. nibil ſibi me tnit aut a nulla culpa qcqᷓ; agit vl agit ut att igit ⁊ tũc ingẽti quadã ⁊ incredi/ bili letitia ꝑ fidutia pgit videũt ⁊ ĩ ipfa tẽplatiõe vitat] aſpectꝰ.ſic aĩa pᷣus ſana mur. ſanata ĩtrod ucit᷑. introducta reffici tur. Spᷣs ẽ quedà ius aĩe mẽte iferioꝛ v bi coꝛpoꝛaliũ reꝝ ſimilitndies expꝛimũ⸗ tur.nec ipſe ſps coꝛpus ẽ ſʒ coꝛpi ſilis. qᷓ m. ſpiritu vident᷑ nõ ſũt coꝛpalia vxł coꝛ⸗ ruptibilia ſeq coꝛpoꝛibus ſimilia faciet ſi quidẽ hois ⁊ nobis foꝛniſcaris Nota eni Et ĩ memoꝛia nr̃a imaginationẽ ſu aʒ in coꝛpoꝛalẽ quidẽ. ſed coꝛꝑi ſiłitu/⸗ Qinè ad quã recurrimus cũ clauſs ocu is eꝗ cogit mꝰ. ꝙ. n. ad coꝛpis ſenſũ a⸗ tiqð coꝛpꝰ ĩ loco h̊ aboĩ aere ſimilitu do coꝛpis.ſimulitudo coꝛpis ĩ memoria C qẽ intẽtio volũtaij ad coꝛpis viſũ viſ onẽq; ↄtẽplatiuaʒ.̊ ẽ eadẽ itectio vo⸗ luutatj ad ↄcplãdã imaginẽ coꝛpis:q̃ Cc iĩ mmoꝛia ⁊ iuinoe cognitiõis. ſiue ille ſpũs ofr̃ ſcũs ad imaginationẽ ⁊ ſi tudi nẽ dei ĩ qno ẽ cognitio vitatis ⁊ amoꝛ: Vitas ſi qdè imago als imaginatio ẽ in cognitiõe Et ſimilitudo ĩ dilectioñ ĩmo qꝛ rõnal ⁊ ſimili.udo:qꝛ ſpuÄlis ſiqͥdes Vitati nulla retraheret põita ſpã ẽ rõna le nrjm quo roõcinamur iĩtelligimꝰ ſapi mꝰ ſpũʒ dicimꝰ hũc at ſpũʒ apls mẽtem vocat cũ diẽ: Renonamini ſpũm mẽetis vfr̃e.i.mẽte. Nihil ãt ẽ alið ſpũs mẽet qᷓ mẽs ſicut coꝛpꝰ meij nibil ali q́; caro. PYęés ãt of à mẽte. mene àt grece la tine dr̃ luna.Et ſic luna creſcit ⁊ deficit Txcvaria viciſitudie comitaf.aĩ id tñ ꝙ ſu it qdã gfecta nouuate le rſtituit.ſic meſ me caß ſimio niſerit niſe cipitk fina nũc ſe ſe referẽs ſe cõpit falſa redarguitt mõ ad coꝛꝑalia redarguẽda regèda de flectif᷑. mõ er nis ronibꝰ iſpiciédis ad he rere ſcit.rõ ẽ mẽtis aſpectꝰ quo bonũ et malũ diſcernit. vtuteſ eligit:deũ diligit. Mẽs vniuerſal capas ẽ oiuʒ reꝝ nlitu⸗ die reſignita oĩa ec dĩ q̃dã ntnra pofè/ tia ⁊ naturali dignitate. Idcirco iuiſibj les reꝝ cãs ꝑ ĩtelligẽtiã ↄpᷣhẽdit.⁊ viſi/ biles actua liũ foꝝſ = paſſiões ꝑ ſẽſũ col ligit.Et ſiue ꝑ ſẽſ ad ſẽſibilia exeat:ſiue p itelligẽtiã ad ĩuinbilia aſcẽdeat rerrũ fintudiuè᷑ ad ſe ipſã ↄöhit pñtia cogſct. abſẽtia ĩtelligit. Ignota ĩqrit:: inèt v⸗ ſatur. rõnale ⁊ ĩ rõnale lumẽ quo rõcia mus tintelligimꝰ ⁊ ſapimꝰ mẽetè dicimꝰ ꝗᷓ ita facta ẽ ad imaginem dei: vt nulla ĩterpoſita natura ab ipſa vitate ſe cerna tur. Mẽs eni ex eo dicta ẽ ꝙ emineat i aĩia pᷣſtãtioꝛ.ſ.vis aie c.a q̃ pcedit itelli⸗ gẽtia.pꝑ intelligeti vbiq; ppſã vitatẽ ſtel ligit ꝑ ſapiẽtiã diligit. Sapientia ndq; ẽ amoꝛ bõi ſeu ſapoꝛ boni.a ſapoꝛe ſiqde⸗ dr mẽtis: viſio ẽ itelligẽtia. Guſtu ſapie iſta ↄtẽplat iua velectat᷑.cũ ab oib ĩſe rioꝛibꝰ ad ſuperioꝛa volum aſcẽdere jꝭ us occurrit nobis ſenſue. Deiñ vo ratio Intellectꝰ⁊ ĩtelligẽtia.⁊ ĩ ſũmo ẽ᷑ ſapia Sũmã nq; ſapia ipſe deus eſt. Sapiè tia hoiĩis eſt pietas ⁊ culiꝰ dei. Senſꝰ ea vis anime eſt que rerum cõperatarum coꝛpoꝛeas reſpicit foꝛmas pntes. Ima⸗ ginatio eſt ea vis aie coꝛporaꝑ rerũ coꝛ⸗ poꝛeas reſpicit formas. Sed abſentes. Senſus nãq; foꝛmas ĩ materia pcipit. imaginatio extra materia et ea vis que exterius foꝛmata ſenſus oicitur eadem traducta vſq; ad intimũ imaginatio vo cat᷑: maginatio nãq;ʒ de ſenſu oꝛit᷑ et ʒ eius diu rſitates ipſiusq; variatiões int ta videt. Anima carneis oculis multa et Plaftt gaſtdir ſuuaware ia ſemen ano (twus deminſ eltuucin fationen ation (pioN Alluten Mur ſunt4 gis gie furab. Pus. . (oraibt tonſide Pllur ſisgi nnge Nuc gei ſiqun „Mute reai öͤne pomm Hii Cpit mtell lonè ge 1 uIna gnit Un ain chier iii ins glicnen Ctent⸗ iri unnr v gitt⸗ — “ 2 mnn ſi quidem ipſũ ſũmu veri⁊ uere incom Antaſmata imagine concipit. Et vdich quaſi oifundiur mouetur errigitur et fluctuare videtur non a ſe egrediens. ſʒ in iemetipſa tauq; in magno percudiẽs ſpatio qvagatur. Non exit ab ula. tra ctibus ſuis ſibi illa repas ſentat. habt ſidqᷣ dem in ſe quaſi quenddâ latuucinem et oltiudinem. NHam per coritatem deu; rationes fideles ſibi cõplecutur per me ditationem rerum vniuer a que a pꝛin cipio mundi vſq; ad finem deus ꝓpter ſalutem noſt ram operatus eſt. Medi tatur per contemplationen que ſurſuʒ ſunt. eleſtia contemplatur. Rõ eſt es nis gie que rerum coꝛpo:eaꝝ fſoꝛmaſ na guras. Differentias pꝛopꝛia accidẽtia ꝑ æipit. Omnia incoꝛpoꝛca:ſed ñ exira coꝛ pus. JIdeʒ ſubſiſtentia abſtrabitur. n. a coꝛdibus vel a coꝛpoꝛbus nõ actione ſʒ conſideranone. nam nempe ipſius coꝛ/ poꝛis fm quũ. omne coꝛpus coꝛpus eſt nullum vtiq; coꝛpus eſt. intellectus ea vVis aĩe eſt que inmſb la perc pit. Sicent angelos Demones animas 1 omnẽ ſpi ritũ creatur intelligentia ea viſ anime ẽ que iumediate ſupponitur deo. Cernit mutabiliẽ: ncut aĩa ſenſu ꝑcipit coꝛpo⸗ rea imaginatione coꝛpunt ſimilitudieeg gõne comporuʒ naturas. Intellectu co ſpiritũ increaiũ. Et quicquid ſenſus cõ cipit imaginatio repꝛeſentat ⁊ conſde/ ratio fermat ⁊ ingenium inueſtigat rõ iudicat: mnemoꝛia fuat: intellectui ſepat intelligentia conpꝛehendit t ad mecdiita tionẽ ſiue ad cõtemplationem ad ducit Ingenü ea vas aie: fiue intenſo qua a nitma ſe extendit ⁊t exercet ad cognitoꝝ cognitionem. Jngemũ nõ exquirit ico⸗ gnita. rõ decernit inuẽta memoꝛis recõ dit iudicata et os fert adbuc iudicanda ſic fit aſcenſus ab inferioꝛibus ad ſupio ra.Et vna a ſummnis dependet intellec tus nanqʒ qnedam imago ? ſimilitu/ do intelligentie eſt ratio intellectus ra tionis. Yantaſticus ſpᷣs cui etiam ſupre mũ corpis coꝛpꝰ.i.ignis qdã ſimil rudi ne iungitur ⁊ igni aer: ⁊ aeri aqna:⁊ aq; terra. Senſus informat imaginationes; imaginatio rationeʒ; Et facit formà ſiue prudentiã. rurſuũ rationi occurrensdi nina pru dentia alia: informat eam ⁊ fa cit intelligentiam vel ſapientiã. Eſt itaʒ in ratione quedaʒ ad ſuperna ⁊ celeſtis intendens ⁊ dicitur ſperica: ⁊ eſt quedã ad tranſitoria ⁊ caduca reſpiciens ⁊ id vocatur prudentia h̊ duo in ra ione ſũt 2⁊ in ratione conſiſtunt:Et diuidit ſe rõ in duo:ſurium ⁊ deorſũ:ſurſum in ſapi⸗ entiam:deorſum in prudentiã quaſ in virum ⁊ muliereʒ:vir ſit ſugior ut regat mulier inferior ut regat᷑ vt dictũ eſt me lior eſt iniqnitas viri qua ʒ bene faciens mulier. Melior ſiquideʒ eſt per celeſte deſ derium accenſus carneʒ neceſſariaʒ ei ſubtrahendo afligit q; qui per carna lem reſolutus ꝑ omnia que cõmoda ſt ei ſatiſfa cẽ 2endit. ¶ Senſ ⁊ eius opꝰ ſus iuuat exterius:quia ocu lus carnis q;uis ex natura fa⸗ cuultatem uiuendihabeat nun⸗ q; tamen per ſ uitur diſionem. MNec auris auditur niſi ex benefitio ex⸗ terioris lncis ⁊ ſoni imaginatio iuuat᷑ exterius:quia ex ſenſibilibus concipitur rõ inuat᷑ iteriꝰ qꝛ ſps rõnal ex dono cẽ atoris eſt habilis ad cognoſcendũ veꝑ ⁊ ad diligendũ bonũ niſt ĩiterioris lucis ratio fiũt ꝑfuxa ⁊ calore ſuccenſa nũqs ↄſedtur ꝑ ſe ſapĩie cognitioneʒ vł carita tis effectũ. intellectꝰ ⁊ irelligẽtia:iunãt ſupius: da deus ignis ⁊ lux eſt. Lux 3 ſplendoreʒ emittens ex ſe qmem gFelinet in ſe. IAluminat itelligetia 14 cognitie né ver itatis. Ignis vero caloꝛẽ emittẽs ſed nõ amittene inflamat effectum ad moꝛem virtutis. Et ſicut ſolẽ non videt oculus niſ i lumie ſolis. Sic verũ ac di uinũ lund nò poterit itelligẽtiã videre niſ in ipſius lumine. Unde bñn ĩqnit ps pheta.Et ĩ lumie tuo videbimꝰ vnũ.ũ .n. moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatem Et coꝛꝑale boc ĩduerit ĩconuptionem tũc mẽte ꝑiter ⁊ coꝛpe ſpũales affecti ſʒ modũ noſtrũ ꝑ mẽtis illuminationem oĩa ſciemꝰ: ⁊ ꝑ coꝛpis incoꝛuptibilis le uitatẽ vbiq; eè poterimꝰ. Uidebimꝰmẽ te ꝑ cõtẽplationẽ. Uolabuu corpoꝛe p inconꝛuptionẽ᷑.Diſcernem mẽte. Diſcer nemus coꝛꝑe cũ ſenſus noſtri corporiſ vVertet᷑ ĩ rònt᷑:rõ intellectũ:iutellect iĩ in telligẽtid:intelligẽtia ĩ deũ imitabitur. ſenſu viſibilia peꝛc piuũt᷑.in ymaginatiõe cõtinẽtur viñbiliũ ymagines:alias ima ginationes: ⁊ ſimilitudines ad rönẽ pti net viſibiliũ rõnes ⁊ diffinitiões: ⁊ i vii bilũ iueſtigationẽ ad ĩtellectũ. Ad ĩtel ligẽtia ſpectat ſpualiũ ⁊ dinoꝑ cõphe ſi ones.Sc ſus vero ⁊ ymaginatio ad rõ nẽ aſcẽdũt:ſʒ itra remaneres eã aliq̃te/ nus actꝰ educere poſſunt:⁊ q̃ñn a lõge q̃ d ondere ad qͥ nõ põt ꝑuenire ſine q̃⸗ dã. ppoꝛtione:intellect?⁊ iĩtelligẽtiã rõ inuare põt:ſʒ ad ſtatũ eoꝝ nõ valet aſcẽ dere:qm̃ metas ſuas:⁊ ꝓpꝛios fines hẽt quos trãſcẽdere nõ pot. Sẽſũ ⁊ imagi⸗ natioac cũ cetis aialibꝰcoia hem vidẽt Rqᷣdé viſibilia ? viſorũ recoꝛdat. In qui bnſdã ẽt ſẽſibus nos ſupãt qm̃ iuſtũ fu iit / vt bꝛinis aialibꝰ ob mi oãdũ ĩ itelle ctu erat aliqd apliꝰ daref ĩ ſẽſn. Ex con trario tato magis neceſſitas ĩducit hoĩ exercẽde rõnis: quàto defectũ maioꝛeʒ patit᷑. Senſualitatis rõ ãt ĩde ĩcipit. ¶n de aliqd occurru ꝙ nobiu cu aialibꝰnõ ſit eòe. Queda vero ſut itra rõnẽ qdã in rxta roõnc:quedã ſupꝛs rõnem ifra ron⸗ ſut qᷓ ſenſu percipimꝰ ſicut dura: moliq calida ⁊ frigida: cadida ⁊ nigra. Juſta rõnẽ ſũt ⁊ parnia rõi q̃röne percipimꝰ: ſicut cõmoda ⁊ icõmoda vera ⁊ falſa: iuſta ⁊ iniuſta.eu ſiqdẽ ẽ qͥdã ai motus viſũ mẽetis acnẽs:veraq; a falſis diſtigu ens: ſupꝛa rönẽ ſunt q̃ nec ſenſus docet nec perſuadet:ſʒ ant diuina cõpꝛehedũ tur reuelatione. Ant dininarũi ſcriptura rũ auctoꝛis credũt᷑:ſcut deũ ĩ vna ſubã trinũ ⁊ in trib perſõis ſnbãliter vnum Deus ſiq̃de ẽ rerñ vnluerſitas:i qo nul la ſingnloꝛũ:⁊ iò motib rõnis nõ ſubia cet quia rõ nõ ẽ niſ de re aliq̃ alia. Aia ſpũs intellenrualis ſẽper viuẽs. Sem ĩ motu bone maleq; volũtatis capar:le cũdũ bũgnitatem crestoꝛis atq; fm ſui opis officiũ.als affectũ:uarijs nucupa tur nominibꝰ. ODr nãq; aia ou vegetat Spũs dũ cõtẽplat᷑:ſenſus dũ ſẽtit.aius dũ ſapit. Dũ itelligit mẽs:ouʒ diſcernit rõ:dũ recoꝛdat᷑ memoꝛia: dũ vult volũ tas. Ita t nõ differr i ſubã quẽadmõʒ i noĩbꝰ Qum oĩa iſta vna aĩia e. ꝓpꝛieta tes qͥdẽ dinuee:ſʒ vna eentia. In ſpu in ⁊ aia põt ec dr̃a:qꝛ oĩs aia ẽ ſpũs: ſed nõ oĩs ſpũs ẽ aĩ a. Aie onplicee mihi ſüt actiões.Alio nãq; conſcilio arigere i de 1ij. Alio iclinat᷑ ad canex iclinatur autẽ ſic.Cũ ſit ſubtilis ⁊ iuiſibi/is videri non põt:ſj per potẽtias ſuas ſe extẽdit ⁊ on/ dit: per ↄcupiicẽtiã nãq; appetit per ira ſcibilitatẽ cõtẽpnit per rõnalẽ iter vtrũ q; diſcernit. Lota eentia aie hijs poten tijs ſuis exiſtit. Nec per partes diuidi⸗/ tur cũ ſimplerx ſit ⁊ indinidẽ ia. Et ſiali oñ partes hẽre or roͤnejpotvſillitudis qᷓ; veritate cõpoſitionis imelligéai eſt. Enplexr ſubſtdtia ẽ aĩa: neq; maius nz minus c rõ in ſubſtãtia q; anima i aia: ſz ona eadẽ ſubſtantia ſecdũ diuerſas potentias diuerſa ſoꝛtitur vocabula. Has potẽtias bhʒ anteq; coꝛpori miſcea tur. Naturales liqͥdẽ ſũt ei nec alið ſũt q; ipfa. Lota nãqᷓ; aĩe ſubſtatia ĩ his tri bus plene ? verecte coiſtn in rönabili tate cõcupiſcibilitate ⁊ iraſcibilitate q̃ſi quada ſui ttinitate ⁊ tota hec lrinitas ẽ quedã anime vnitas:⁊ ipſa anima deuſ eſt.Oĩa ſua ⁊ oĩa ſua ⁊ anima q̃dã ſua bʒ. habet iqdẽ vuinerſalia ⁊ ipſa omnia c.potentie nãqʒ ⁊ vires ei ideʒ ſunt ꝙ ipſa. habet accidentialia ⁊ ipſa non eſt ſue vires ſũt. Sue virtutes nõ ſũt. Non n.eſt ſua pꝛudẽtia:ſua tẽperãtia:lua foꝛ titudo ſua iuſtitia potentie anime ſunt rõnabilitas concupifcibilitas ⁊ irraſcibi litas: ⁊ vires fũt ſenſus imaginatio rõ memoꝛia intellect intelligentia. poten tie ãt poſſũt dici vires ⁊ vires potentie. Qunbuſdã effectibꝰ⁊ quadam amicitia gia coꝛpoꝛi cõiũgitur. Secũdũ qᷓ; amici tiã nemo carneʒ ſuã hʒ. Sociata nãqᷓ; coꝛpoꝛibꝰeius focietate pᷣgrauet᷑ inef⸗ fab.li tũ rõditione diligit illud. Animd carcerem ſuũ ⁊ lõ libera eẽ nõ põt. Do⸗ loꝛibus eius vehemefter afficiaf᷑. Foꝛ midat interitũ ⁊ moꝛi nõ põt.Limet de fectũ que per na urã nõ põt deficere. ¶ Oculoꝛũ paſcit᷑ ſpecnlatione. Sonoꝝ delectatur: auditibus ſInauiſſimis locũ datur odoꝛib larga epulatione reficit᷑. Et licet his rebus nullatenꝰ ipſa vtatur BGraui tñ meroꝛe ⁊ timoꝛe affligitur: ſi ſubtrabaãtur. Puicẽt nõnũqᷓ; fubrepꝛe ſentat vicia cõtraria rõni: on anima di⸗ lecio coꝛpoꝛi idulgens remittendo:lo/ cũ noſcit᷑ pᷣbere peccato per ſenſus quo q; pergredit᷑ aia ad coꝛpꝰ mouendum: vel viuificãdũ. Noueʒ quoq; ſnnt foꝛa mina in humano coꝛpoꝛe:que fʒ natu⸗ ralem ↄtemperãtiã influit ⁊ oef luit oẽ quo ides eoꝛp vegetat 7 negetur. Sin etiã vtriuſq; q̃dã ⁊ filia corpoꝛis.ſ.ſup mũ ⁊ ſpũ: ilirmũ ĩ ꝗbus ſine naturaruz eõfuſione perſonali:tñ vnione facili cõ uerti pñt. Similia.n.ſenſibus gauden : Itaq; aia que vere ſpũs eſt ⁊ caro qne vere coꝛpus eſt inſus extremitatibꝰ fas⸗ cile ⁊ cõuenient᷑ vniũtnr.i.in faãtaſtico aĩe ꝙ coꝛpus nõ eſt. Sed ſimile coꝛpo ri ⁊ ſenſualitate carnis que fere ſpiritꝰ eſt qꝛ ſine aĩa fierĩ nõ põt. Sicut.n.ſupᷣ mũ aie ſed inrelligentia ſine mens ĩi ima ginat ionem ſiue ſimilitud ineʒ gerit ſui ſuperioꝛis.ſ.dei vñ ⁊ eius ſuſceptura eſ fe potuit:⁊ ad vnionem perſonalem eti am onñ iſte uoluit abſq; vlla diminniõe ſeu ðfectione nec fuit:ſic ſupꝛemuʒ car nis ideſt ſenſualitas aĩe gerentem ſimi litndineʒ perſonaleʒ vnionem ei deſſenꝛ tiam ſuſcipere põt. Nec iſtud mirũ eſt cũ etiã ĩ ſenſu ⁊ memoꝛa pecudis que dã imitatio rõnabilſtatis ⁊ in appetitu uoluntatis ⁊ ĩ his q̃ refugit repꝛobatio nis. Spũs nãq; coꝛpoꝛeus qᷣ ntiq; uere eſt coꝛpus ⁊ ſenſu naturali iter multaz diſcernit ⁊ ui cõcupiſcibilitatis eligere ⁊ nã iraſcibilitatis repꝛobat.hʒ ſiqdeʒ coꝛporea uita quoſdã gradꝰicremento rũ qᷣbꝰad imagineʒ ſũme uite perficit h mus.n. gradus coꝛpoꝛe uite eſt ſenſili ficatiõe ſcimꝰper ſenſũ igrediẽs imagi natio.rertiꝰ p imaginatiõeʒ ↄceptoꝑ me moꝛia qrt pʒ ſenſũ paſſiões qdã ſine di ſcretiòe itelligentie ꝓuidentia in qᷓ qᷣd q̃ſi rõis eſt ⁊ nulla rõne eſt. In bis oĩbꝰ corpoꝛa nita ſpualem vitã imitat᷑ pᷣmũ in eo ꝙ ſentit. ʒ in eo ꝙ ſenſũ ↄcipit.ter tiũ in eo ꝙ concepta retinet.qriũ en in eo ꝙ ſiue in imaginatis ſiue in ſenſibꝰ ſecũdũ quanda rõnis ſimilitudinemſi ue ad ppetendu ſiue ad fugiendum ſe in ſe flectit᷑.Cõuenientiſſima tñ media MU funt carnis ⁊ tutie ſenſualitas carnis q́ maxune ignis ẽ ⁊ fantaſticus ſpũs qiu igneus vigore or̃. bene ⁊ quidẽ loquẽs de animalibus ai igneus eſt illis vigoꝛ ⁊ celeſtis oꝛigo. Mira ſocietate carnis Tanime:⁊ aie pũs vite ⁊ limij terre.ſic eni ſcriptũ ẽ fecit deus houiinẽ de limo terre ⁊ ſpirauit faciẽ eius ſpiraculũ vire Oans ei ſenſũ ⁊ intellectu:vt per ſẽſum lutũ ei ſociatũ vimficaret:⁊ ꝑ intellecrũ regeret:⁊ per ielleetũ intus ingrederet Et per cõtẽplationẽ dei ſapiãt:⁊ per ſẽ⸗ ſu foꝛas egrederet ⁊ coatẽplaretur ope ra ſapientie intellecrũ intus illuſtrauit Cenſũq; foꝛes decoꝛauit:vt in vtroq; refectionè inueuiret intus ad felicitatẽ Foꝛis aũ iocũditatẽ.Sed q; bona cete rioꝛa diu ſtare nõ poſſũt:iuſſus hõ ab exterioꝛibꝰ ad iterioꝛa redire z ab iufe rioꝛibꝰad ſuperioꝛa aſcẽdere.Lanto ſi⸗ quidẽ dignitatis hũana cõdi io vt bo nũ pꝛeter ſũmũ eꝰ ſufficere poſſit. Ani⸗ ma media eſt iter deũ ⁊ creaturã qu cõ iungendo ꝙ cognuionẽ vel cogitatio nẽ ⁊ dilectionẽ illuminat melioratur =z petficit᷑.Qñ vero coiungit᷑ inferioꝛi al/ licit᷑.obtenebꝛat᷑ ⁊ coꝛꝛũpit᷑ pleno fuit miraculo ꝙ tã diuerſa ⁊ diuerſã ab inii eæẽ ad inuicẽ poruerũt ↄiũgi. Nec minꝰ mirabile fuit ꝙ limo noſtro deus ſeipſũ couiunxit vt ſibi iuicẽ vniref᷑ deus ⁊ li mus. Lanta lublimitas tanta vilita s Nihil.n.ẽ dᷣo ſublimiꝰ:⁊ nibil limo vi i us. Mirabilis fuit cõclnſio pꝛima mira Dlilis ſecũda. nec minꝰ mirabilis erit ter tia. Cũ hõ ãgelus ⁊ ðs vnus erit ſpiritꝰ Sedẽenãq; bono bonꝰẽ hõ quo bonus angelus.Eodẽ nãq; bono ẽ oterq; be atus.Sic iñ ambo idipſũ eadẽvolũtate eodẽq; ſpũ capiũt.Si.n.tã oiſparẽ na⸗/ tura carnis ⁊ aie ad vnà federationem atq; amicitiã de cõiũgere potuit neqj⸗ i; erat ipoſſihile roͤnalem ſpiritũ qᷣ vſme ad conſoꝛtiũ terreni coꝛpis bumiliatus eſt.Cuũ eodẽ coꝛpoꝛe gloꝛificato:vt ſit ei glorꝛie ꝙ knit lerena ad cõſoꝛtiũ beatoꝝ ſpiritũ q in ſua ꝑuritate pᷣſuterũt. Erxal tant atq; ad ſue głlie ꝑticipatione ſubli⸗ mare. Ad hoc ſiquicè illu ſola charua⸗ te:nulla neceſſitate creauit altiſſimꝰ: vt ſue beatitndinis participẽ fateret. Si g tatũ gaudiũ: tanta letitia in vita iſta tẽ poꝛali. Qudta letitia quàtũ gauqũ erit in vita eterna que conſtat ex diuinitaij pñtia in ſp rõnali. Subiciat᷑ ergo coꝛ pus aio: aĩus do: ⁊ vnus ſpiritus erit cũ deo. Ita tamẽ ſi in vtilitate ꝑmaſerit:⁊ grati als gloꝛia ſui creatoꝛis ꝑ qu ex⸗ altddus 2 gloꝛificãdus é agnonerit. Ex carne ⁊ anima cõſtat hõ vt vtruq; bo/ nũ ſuum hẽéat ĩ quo haudet ⁊ exultat. Bonũ aiĩe ẽ deus:cu affluẽtia dulcedi nis ſue. Bonũ carnia mundus cũ ha⸗ bndatia iocũditatis ſue. Sed mũdꝰ iſie exterioꝛ:eus ãt interioꝛ Nibil ẽ eo i⸗ timꝰ.mihil pꝛeſẽtiꝰeo. Interioꝛ c᷑.n.oĩ ſe qꝛ in ipo ſuui oĩa.Exterioꝛ dei re c᷑:quia ipie ẽ ſtiper oia. Ab hoc ergo mudo ad deũ rduertẽres quaſi ab imo ſurium aſcẽdẽtes per nos metipſos tamẽ ſcen⸗ dere debemꝰ. Aſcẽde:n. ad deũ hoc eſt mittere ſeipſũ: ⁊ nõ ſolũ ad ſe mittere:i mirabili quodãmõ i itimis leipſũtranſ ferre Qò.nĩterius mittens ⁊ int inſecꝰ penetranſtrãſcẽdit ille veraciter aſcen dit. Ab his ergo mũdi diſtractionib coꝛ noſtru colligamꝰ: ⁊ adi terioꝛa gaudia reuscemꝰ. Et ſi coꝛ noſiru ſemper tene/ re nõ poſſum ſaltẽ ab illicitis ⁊ vanis cogitationib retangamꝰ: vt aliqn in di uine cõtẽplationisl umine ſigere vale⸗ mus hoc ẽ reqes coꝛdis nr̃i Cũ di amo re per deſderiũ figit᷑: hoc ẽ vita coꝛdis noſtricũ oeu ſun cõtẽplat: ⁊ pſa ſui cõ ſwite dand blen Lelun ſen ſpt eſtee lnra nad ll poꝛe pio wie moN füüt nen ſane gue ſcen er terr Re va⸗ ſti mel elen h⸗ con 10 ni: cot dens Mel ns infi Nibiaen uüin ukfinit linon kaunic: aſun Nhinng, inti, Alni RZ nutn ggiut 4 teẽplatione ſuaniter reficit᷑.Et dulce eſt ſbi ſemper ad deſiderãdũ quod ad lau dandũ ⁊ amandũ ſemper ẽ ſuaue. Ni/ hil eniʒ ad beatã vitã pᷣſtaͤtiꝰ videt᷑ quã Selut clauſis carnalibꝰ ſẽ ſib extra car⸗ nẽ mũduq; affectũ quẽpiã intra ſemet ipſa conuerti.alieneq; affectũ a moꝛa⸗ hu cupiditatib ſoli iſti ⁊ deo lod.⁊ bec eſt conſciẽ na nr̃a que nibil aliudẽ quã intrare ad ſe Bſte E titulus libelli huiꝰ tractatu. Um aia ſit ĩcoꝛpea ꝑ ſubtilem naturã coꝛꝑis ſui i.per ignẽ et Aaer᷑ q̃ ĩ iſto quoq; mundo pꝛe ellẽtia ſt coꝛꝑa nõ magis ſpualia coꝛ poꝛea coꝛpus adminiſtrat. Iſta ſiqdem pꝛioꝛas excipiũt nutu aie viniſicãtis eo ꝙ ĩ coꝛꝑe nature ſũt ꝓpinquioꝛa qᷓ; hu moꝛ ⁊ terravt ad eoꝛũ pꝛoximũ miniſte riũ tota moles adminiſtret᷑. Nullus ſi ne his duobꝰ.ſ.igne ⁊ aere ĩcoꝛpoꝛee ſẽ ſus ẽ:qꝛ leuia ſũt mouẽt aquã ⁊ terram que grauia ſunt. Quapꝑp coꝛpa poſt aĩe aſceniũ moueri nõ videmꝰ quia ignis ⁊ aer q̊ duo ꝑ aĩe pꝛeſẽtiã tenẽtur ĩ coꝛpe terreno ⁊ bumido vt Aum qnatnoꝛ fi at conteꝑãtia poſt aie aſcẽſũ ad ſuꝑna vadũt ac ſeſe expediũt.Coꝛꝑis ãt cõpo ſtio ſic fit.Coꝛpus cõſtat ex officialibꝰ mẽbꝛis.Officialia ex cõſimilibꝰ: ſmmilia ex humoꝛibꝰ Humoꝛes ex cibis.Cibi ex elemẽtis ⁊ nihil hoꝝ ẽ aĩa:ſed ĩ iſtis tã: oꝛganis agit aĩa vl agitat᷑ ⁊ per hoc coꝛpi cõſulit ⁊ huic viie iu qua factus ẽ bõ ĩ animã viuetẽ que cõiẽ̃pata ⁊ vnita oꝛdinats fuerũt ⁊ cõgruũt vinĩficatio ni ⁊ nũqᷓ; recedit aĩa. Si vero diſ uncta ⁊ cõfula fuerit ĩ vita recedit aĩa ſecũ tra bens oĩa lſũ ᷣm imaginationẽ rõnem intellectionẽ itelligenttã cõcupiſcibili/ tatẽ ⁊ iraſcibilitatẽ ⁊ rönabilitatẽ ⁊ ex bis lecũdũ merua afficit᷑ ad delectatio/ niè ſue ooloꝛc᷑. Conpus ãt ꝙ pꝛius inte grũ raqᷓ; oꝛganũ cõtẽperatũ ⁊ diſpoſi⸗ tũ vt melos mã ſſiõʒ ĩ ſe ↄtinẽt:⁊ tactũ cõſonaret.nũc cõſfractũ ⁊ inutile è regi one iacet aĩa vero recurrẽribꝰ ad regio nes ſuas elemètoꝛũ partib nõ habens vbi vires ſuas exerceat:reqͥeſcat ab his renia tamẽ motibꝰ qᷣbus cõꝛpꝰper tẽpꝰ ⁊ locũ mouebat ipſa ꝑ tẽpꝰ in localiter mota qm ⁊ ſi. Oꝛganũ ⁊ melos pijt:nee qꝛ oꝛganũ mouebat.ãnima vero ĩter oe um ⁊ coꝛpus poſita p tẽpns mouet vel reminiſcẽdo ꝙ obli:a fuerat vel diſcen do ꝙ ignoꝛabat:vel volẽdo qðvolebat ꝑ locũ vero nihil monet᷑ qꝛ ꝑ loci ſpa⸗ cia nõ diſtẽditur. Deꝰãt coꝛꝑe nõ eget: vt ſit nec loco:vt alicubi nec tẽpoꝛe vt aliqn.nec aliquo genere ſubiecto iiquo ſubſiſtat vel circõſtat. Pʒ aia qudam ꝓpꝛiã naturã oĩbꝰhis mundane molis elemẽtis excellentioꝛe m q̃ ueraciter ñ poſſit ĩ aliqua fantaſia coꝛpoꝛaliũ ima ginũ quas ꝑ ſenſũ carnis pcipimus co gitari:ſed nec mente ĩtelligi põt.Senti ri nõ põt.nõ.n eſt corpꝰnec ðs nec uita ſine ſenfu.qual eſt ĩ arboribꝰ: nec uiia ſine rönali mente q̃lis eſt ĩ aĩalibꝰ ſi ni ta ⁊ vita ꝑpetna nec qͥdeʒ minoꝛ qᷓ; ĩge loꝝ eſt factura ſi ex pcepto ſui crcatorl uixerit. pᷣceptũ ãt ciiꝰẽvt ĩ dilectiõe ma neamꝰ. Manete ĩ dilectione mea ait. apud dilectioneʒ naq; ſibi rõnaleʒ crea turã copulauit ut euʒ ſẽꝑ haberet ⁊ in ipſo manefr̃t.Et ĩ eo ſe ðlectàs gaudenſ exultãs ꝑꝓ dilectioneʒ creatoꝛi ſuo ⁊ iui ceʒ ſibi rõnalis creatnra copulatina eſt ſolũ nãq; ex dilectiõis viculum ꝙ ligat utroſq; i idipʒ ꝑ amorẽ ði oẽs.n.ei ad⸗ herem p dilectõʒ ꝓxĩ oẽs ac ĩiuicẽ unꝰ ſumꝰut bõuʒz oiuʒ f at ſingloꝝ ⁊ ꝙ qſq; ĩ ſe ndn bʒ i altey poſſideat. Charitas eſt via dei ad homines ⁊ via bominiin ad deus per caritateg enim nenit deꝰ ab hõ es facius eſt homo per caritaieʒ ho mi es oilligũt ðuʒ. Elligunt duʒad duʒ Currũt:ad deũ ꝑnentũt:ſic familiaris ẽ deo caritas:ut ipſe manſionẽ br̃e nolit vbi caritas ñ fuerit.ſi ᷓ caritatẽ bẽs deũ bẽs Qꝛ deus ẽ cartitas 4 Iſer g quatũ deberem diligere eũ meũ qui me fecit cũ nõ erã redeunt cum perierã.nõ eram ex nihilo me fecit.nõ lapidẽ:nõ arbo rem nõ auẽ uel aliqð ð aialiba. ſʒ hoĩeʒ me voluit eẽ.dedit mihi viuer̃.ſtire diſ/ cernere. Perierã: ad moꝛtalẽ deſcedit. moꝛtalitatẽ luſcepit paſſionẽ ubſtinnit moꝛ:tẽ vicit ⁊ ſic me reſtaurauit. Penie⸗ rã:⁊ abierã qm ĩ peccat] meis erã venũ datus. veit ille pꝰme ut redim etiam me ſſe et¶ Creatoꝛ tantum dilexit me ut ſan/ g is ſui ũ appẽderet ꝓ me taliq; pac to reduxit m̃ ð exilio ⁊ redemit me ð ſai tio.⁊ noĩe.n. iuo vocauit m nt mmoꝛia le ſuũ ſemꝑ eẽt apᷣ me v xit me oleo l⸗ ticie.quo ipſe erat vnciꝰ vt ab vncto eẽʒ vnctus ⁊ a xpᷣo dicerer xpᷣanus ſic gra e ius ⁊ miſicoꝛdia ſemꝑ puenerũt me. de młlil nãq; picuil ſepe liberauit me libera toꝛ meus.qñ oꝛabã rednx t me.qñ igno rabã docuit me.qñ triſtabaꝛ ↄſolatus ẽ me.qn diſpabã ↄtfoꝛtanit me.qñ cecidi crexit me.qñ iui duxit me.qñ iuerat ſu/ ſcepit me. Hec ⁊ młta alia fecii ðus me⸗ us de qͥbus oulce eſſet mi i ſẽꝑ loq. ſẽꝑ cogitare.ſemꝑ gras agere ut ꝓ oĩbus be neficijs eius poſſiz ſemꝑ eũ laud are ⁊ a⸗ mare cũ.n. ↄcil fit pſidẽs. Singlos iplẽſ vbiq; pñsvniuerſoꝛũ curã agẽs:⁊ tñ ſin guł qĩ oĩbus ꝓuidẽs.ita totũ ad cuſto⸗ dià manz occupatũ: video ut ſi ego ſu- cuſtodià meà ſtabo:ut ſi oĩuʒ oblituiſ ſit me ⁊ mibi ſoli itender̃ uelit. Semꝑ inue iit quocũq; vterè ñ me defit in pꝛius ꝰ deſera bicůq; fuero i recedit. vbicickh ẽ vt quociq; iero iuenià eũ cũ quo poſ ſũ eẽ àcquid fecero ꝑiter aſſtit: in pote pe uꝰ inſpectoꝛ õiuʒ cogitationũ inté tionũ ⁊ actionuʒ meaꝑ.Cuʒ h diligeni ↄfidero timoꝛe pariter ⁊ ingenti ruboꝛe ↄfundoꝛ: qꝛ illuʒ vbiq; mihi pnᷣtẽ ⁊ oia oculta mea videteʒ intueoꝛ. Multa.n. ſũt in me ð qᷣbus coꝛã ocul eiꝰerubeſco Et ꝓ qͥbꝰ ei valde oeſpicere timeo Nec ꝓ hijs omnibus quid rependã nõ inue⸗ nio. Oꝛo niſi tm̃ vt diligaʒ.nõ.n.melius nec decẽtius qᷓ; ꝑ dillectionem nependi põt ꝙ ꝑ dilectiõi datui eſt: hec pᷣter rẽ ixiſſe videoꝛ:ſʒ nõ ferme pꝛeter vtilita teʒ mihi ⁊ his qͥ mecũ ſẽtiũt qͥ ego ſẽtio ⁊ ſic colligata eſt ei vt nec cum evelit inde ſegregare ſe poſſit. H etinen euʒ creatoꝛis iuſſioneʒ andierit Inuita ſiquidem anime ↄſiſtit uita coꝛ Joꝛis. De moꝛte qdem coꝛpis veſcendit moꝛs aĩme: ſicut. n. anima nita ſua ſacit carneʒ uiuenteʒ: ⁊ defũcto nature ſue ir rig t animãdo.ſic caro pconumpenda naẽ̃ ſne.ſ cupiqmribus illicitis animaʒ alliganit occidit: Et cuʒ aliera nã natur 14 vnit᷑ alteriꝰ:ita tranſit vna queq; in ui/ tricis naturã.i. aut carneʒ ſpudleʒ aia v⸗ tutibus ſuis pꝛeſtet. Aut animaʒ carna lem caro vitrirx einſ efficiat. anima tamẽé nihil de morte habere pot niſi per uitia fiunt ppinata. Hec caro aliquid oe vita etinere põt niſ in anima fiunt irriga⸗ ta. nec in alterius naturã altera tranſire põt niſ aut viciis infecta aut vir utbuſ ðterſa fiunt rõne inſignata eſt anima qͥ ertibus docet᷑ egregijs ⁊ diſciplinis in⸗ ſtriutur eximijs vt omuina ſaplat ? piraæ tet hũana atʒ ſic cera aiaſia decẽt excel lat nit potẽtialis ſvã in H̊ n. ppᷣe eſt aia „ ſbãlis.i..rõnal.iſpus rõnal ummoꝛtalis ma pſñiria ſua coꝛpuſ viuificat ſnir noco dieqn talis⸗ te gas falis 3 perdit 1ſpiri nmnniſib tuoe: ſuffciẽ inſeme tedig kacoy poꝛer Fel dicimn elber eirca Pode enor nem tope Ppi local pusc aſſign poꝛee toꝛpo diamt decj up geſt Pitier Nami buam iſſin dn Miicigg gbate mugin Gnnntt d tintn HZõZ en metr uchi grii unnt u t N mis htn wigin ningen tpincn ninin lgn gtnt Pumif ul hn A 4 N ii f— = — — S 8 = = cg anim nea creatorie ſui ſinilitudine totomũdo ⁊ in oĩ creatura fna. Sic ala piſceptare vid eaf᷑. Nõ enim poterat es ſimilirudo ⁊ ymago dei ſi mortis termi no cõcludẽtur. Secundũ quẽdã mõuʒ talis ẽ. Secũdũ vero quaãd miabilita tẽ qua põt me lior vel deterior fieri moꝛ vite quã nnllo mõ põt amittere immoꝛ — — tota vbiq; tota in toto coꝛpoꝛe ſuo tan ꝛ2poꝛea eẽt ꝑtibilis eẽt. — perdit:licet miſere viuere amittere nõ Et partes haberet nec tota ſimnl ĩ nno poſſit. Sic in reſpectu dei corporea eſt Nibil è iuiſ bile ⁊ icoꝛporeum natura eredendũ ẽ niſi ſolum deum patrẽ filiũ ⁊ ſpiritum ſanctũ. Qu ex eo corporeus inuiſibilł dei qꝛ infinitus ⁊ in crcũſcriv tus ẽ ⁊ ſimplex è ⁊ ſibi omnibus mõis ſufficiẽs ẽ ſeipſũ ⁊ idipſũ.Et cũ vbiq; ſit in ſemetipſo.Inuiſibilis ⁊ incoꝛpoꝛeus eẽ dignoſcit᷑. Oĩs uero rationał creatu ra coꝛpoꝛea e:angeli ⁊ oẽs vnitates coꝛ poꝛee:licet nõ carne ſubſ ſtant.Et ex eo Intellectuales naturas coꝛpoꝛeas eſſe dicimus:qꝛ in loco circunſcribuntur.ſi⸗ ent humana aia que carne claudit᷑ q̃ id circa ⁊ eẽ in loco ⁊ localis dici põt. In loco quia illic ⁊ alibi pᷣſens totũ alibi ñ :non habet in coꝛpopotlẽ dimenno nem ner coꝛpoꝛalẽ circũſcriptionè qm̃ coꝛpoꝛalis quãtitatis exps ẽ. Sed quia ꝑ pnuam ⁊ opationẽ᷑ in loco ↄcluditur localis ⁊ ipa dicitur verũñ nõ ſicut coꝛ pus cui ̃ʒ locũ pꝛincipiũ mediũ ⁊ finis aſſignatur. Reſpectu vero nature icoꝛ⸗ poꝛee que ſũme icõmutabilis eſt nbiq; coꝛpoꝛea c aĩa. Lñ tale aliquid non eſt aĩa nit maioꝛi ſni partẽ maioꝛẽ ſibi ptes occupet:nec bꝛemnoꝛe bꝛeuioꝛẽ minoꝛ/ q e ſit in parte qᷓ; in toto aꝑtiõis quidẽ pirticularis coꝛpoꝛis tota ſimnl adeſt. nec minoꝛ in minoꝛ bus nec in maioꝛi⸗ bus maioꝛ. Sed alicui itẽſius alicni re loco eẽt. nullũ n. coꝛpus totu ſimul ian gi põt. aut ſimul tangere põt totũ. ania vero ĩ quibꝰ ſuis motibus vel actibꝰ to fa adeſt. Lota videt ⁊ tota viſoꝛum me minit: Lota audit ⁊ tota ſonoꝛũ remini ſcitur. Lota odoꝛat.Et tota odores res colit. Lota per linguã ⁊ palatuʒ ſapoꝛe ſentit ⁊ diſcernit.tota tagit dura ⁊ mol lia. tota ſimul approbat uel impꝛobat calida vel frigida ſummmo digito tota Ooecernit. tota é uiſus. tota eſt anditus. tota meminit:fota eſt i memoꝛia.Cum tota vult tota ẽ voluntas.Cũ tota cogi tat tota ẽ cogitatio.cuʒ tota diligit tota ẽ dilectio.pòt nãq; ex parte cogitare ⁊ ex parte diligere. ¶ Anime paſſiões. Abet naͤ aia affecilones qui bus exercetur aduirtutes do/ ſupplitiõis.Deſideriũ depꝛomiſſis gau diũ de pꝛemiis.Queda exercitia ſunt uir tutũ: Habet.n.vtutes qᷣbꝰinſtruit᷑ ⁊ ani matf vl armatur 3 uitia. a prudẽtia nãzʒ ſcit qͥq dẽat facer̃.tẽꝑãtiẽ hʒ ð ꝓſpa.foꝛ titudi ẽ g aduerſa. iuſticiã qᷓ; ſcit quid cuiq; debeat redder. Pꝛudẽtria ẽ ſcir̃ qͥd poſſit. Foꝛtitudo facere ꝗ poſſu.Cẽpe⸗ rãtia ñ pſũmere:qð ñ poſſit. Juſtina eſt n velle ꝙ ñ poſſit. Pꝛudætia ẽ ĩ eligẽdis Tẽꝑantia i vtendis. Foꝛitudo ĩtolle rãdis. Inſticia oiſtnibuẽdis. Pꝛuden miſſius.⁊ oĩbꝰ tota ⁊ in ſingulis tota ẽ tia ẽ nibil penitedũ appettere vel nihil Sicut.n.deus ubiq; ẽ totns. Cotus in hcer. Inſtuui uelle facere. Ceẽꝑãtia ẽ ni mundo ſuo inteſius tñ in coꝛde eni uiſibilis eẽt: coꝛpoꝛea eſſet loꝛ nanq; de peccatis. Limoꝛ G& pꝛeter turpis timere: ⁊ quicqᷣd agim vel cogitam ac rõnis noꝛma virrigere. Foꝛ mis eſt terrenas cupiditates non repꝛi⸗ mere. Sed obliu ſci penitus iuſtitie eſt oem cũ cogitationẽ ad ſnlũ deũ errige/ re. Sũq; tac; nil aliud ðt:ſola mentis gere itueri. Dẽt at aĩa ſacramẽtales vir tutes quib initiat fidẽ ſpẽ ſacramẽtũ baptiſmũ doctipuẽ. Cõfirmationem qᷣ bus deo conſacrat᷑. Hẽt Et vtutes qui⸗ bus cõficit ⁊ quib oeo cõiũgere vt bu⸗ militas purites cbaritas humilitas eaʒ deo ſubicit. Puritaſiunbit: caritas vnit Pʒ qnoq; aia vires quib coꝛpoꝛicõmi ſcet quarũ pꝛima é uaturalis: ſccũda vi talis: tertia aĩialis. Er ſicut deus trindet vnnus ver ? perfeciꝰ oĩa tenet oĩa ĩplet oĩa ſuaſtinet:oia ſupercedit: oĩa circam plectitur. Sic ala bis tribꝰ virtntib per totũ eoꝛp oiffüdit nõ locali dimèſione FTed vitali intẽſõe. Naturalis naq; vir ctus opat ĩ epate ſãguinẽ ? alios humo res quos ꝑ venas ad oĩa coꝛpoꝛis mem paeꝛa trã ſmittit:vt ide angeâtur ⁊ nutriã tur vis ita quadrifaria ẽ vel minoꝛ mo⸗ dis diuidit᷑. Nãq; i appetitiuã re ctenti⸗ u ⁊ expulſiuã diſtributiuã. Appetiti na que ſñt neceſſaria coꝛpoꝛi appetit.re ctentiua ſũpta retinet: donece⸗ illis di geſtio neceſſaria fiat. Expnlſiua: nociua ducit ⁊ illa ect oione iſte tus.ſicut ↄſciliũ pcedit actionè iſte vi/ 2⁊ ſuperfina expulit. Ciſtributiua bonos bumoꝛes oĩb mẽbꝛis diſtribuit. pꝛout cuiq; expedit:vis vit alis ẽ in coꝛde que e vis aae pymaginaria: qa ĩ ea curpa ad tẽperãtià feruoꝛc coꝛdis aerẽ haurie do atz reddẽedo vitã ⁊ ſalutẽ toti coꝛpo ri tribuit. Aere nãq; puro ſaguinẽ peni ficãtiũ per totũ coꝛpus ĩpellit ꝑ denas puilſatiles que artarie vocãtur. Ex qua ₰☛ — * rũ motu per tẽperãtiã atq; oiſtẽperanti qʒ coꝛdis fiſici cognoſcunt. vis aĩalis eſt in cerebꝛo: inde vigere facit quinq; ſẽ ſns coꝛpoꝛis iubet ẽt voces edere mecm bria mouere: vis ſenſibilis diuidit᷑ ĩiduas ig ſaparbefnnmteriun 2err a ma bzeeen nnn er⸗ terius diuidit᷑ in quinq; ſẽſus coꝛpoꝛe⸗ is. Ju eridiuidit vel a appꝛebedit me diãte ſenſu: ⁊ fic ſenſus cois ⁊ ymagina tio: vel ſine aliqua fonna ⁊ ſicẽ extimma tiua.nã vt dicit auicenna Agi timet lu pũ quẽ nũq; vidit. Motiun diuidiiur lparté ⁊ imparata. Imparas iuidit inter iraſcibilẽ ⁊ cõcupiſcibilẽ. Inpara ta é neruis:⁊ ẽ idẽ ꝙ alalis.Lres nã/ q; ventricnli cerebꝛi. vnuis aterioꝛ quo oẽs ſẽſus. alter poſterioꝛ i quo ois mo tus. Lertius ĩter vtrũq; medi.irnaliſ Coꝛpoꝛis ſenſus ſit fint. Qb ẽ in coꝛpe ſubtiliſſimũ ⁊ ob hoc anime ſimili ꝛ vici nius q;; rerera i lux pꝛmũ per oculos ipſa diſtundiñ eminetq; ĩ radijs oculoꝝ ad vinbilia intuẽda. Dcide miſtura qus daã pꝛimo cũ puco aere:ſecũdo cuiʒ aere caliginoſo atq; nebuloſo: tertio cũ coꝛ pulẽnoꝛe bumoꝛe:quarto cum terreno graſſitudine:que qnq; ſẽſus cu ipſo ſen iu ocnioꝛũ perficit vbiipſa ſola excellit Iſti ſenſua iſola ae eler oo iceo ſcriptũ Rbitro: qm inſufilauit do mmus i faciẽ bois ſpiraculu vite: 2 fa/ ctus hõ in aiaz vinẽtẽ. anterioꝛ vero pars poſterioꝛi merito pponit᷑ qꝛ iſta Oucit ⁊ illa ſeqͥt.ab iſta ſe us: ab illa mo res tã aĩo qᷓ; coꝛpis dici pñt in pſns pte cerebre eis aĩalis vocat fantaſtica vel rpaliũ rerũ ſilitu aines vel ymagnies cſtlinet: vñ 2 faͤla⸗/ ſticus or i mẽdia pte cerebri vocat ro/ nalis: qa ibi examinat 2 iudicat ea qp ymaginẽ repᷣſẽtamur. in vltima xte vo cat memorialis: qa ibi recomedat me⸗ morie à rõue iudicata. Aliud ẽ itaq; in nobis quo corꝑea ſẽtimꝰ qͥ qnq; corpꝑi ſẽſb facimꝰ aliud quo nõcorpe ſz cor pore ſimilia cernim vbi nos pſot no atera guon aſpien nes ſi nalis teorpr au giräck m ſimliteͤ daiſe giatu poris bit iß⸗ ipſa.⸗ ſerte nistn ggie ſeiaa funli miln ſimnil ſad ſibu ſa⸗ ür 1 ſen ⸗ fbſtatia ſoñali 2 ſupſtãtia ſpuali. Cer / aliter q;ᷓ ſimiles corpib ituemur. alind quo nec corꝑanec corꝑuʒ ſimilitudies aſpicimꝰ. ſz alias res que nõ hñt imagi⸗ nes ſni ſimiles. ſicẽ oeꝰ ⁊ ipſa mẽs roͤ⸗ nalis vel irelligetia vel rõ. ſieut ẽt virtu tes: prudẽ ia: inſtiti : caſtitas: caritae: pi etas: ⁊ q̃cũq; alie ut qs itelligẽdo vl co mꝰ. Dorro aĩa nõ ẽ corꝑis: qa nõ oĩs ſi ſimilitado corpis corpꝰẽ. Dormit᷑ti tibi del ĩ ſõnis appebit. nec id corp ſuuʒ ſed poris tui. Jacebat.n.corp inũ ambala bit ipa. Lacef᷑ ligua corpis im loquet ipſa. Clauſi erũt oculi tni nid⸗bit ipſa 2 Tea tota ⁊ ĩtegra cernet᷑ ſimilitudo car ta s icognita oecuxrit: ? ſenit triſtiria nt leta aia ãt mortui ſicut oormiẽtis ĩ ipſa 8. ſimilituqinæ corgis ſui ſẽtit ſeu bõa ſeu mala. n0 ſut tñ corpalia ſů corporibus ſimilia qbꝰ aĩe corꝑibꝰ exnte afficiütur ſpu iouniut. taqᷓ corpa ipfᷣ corpio feſi bus pũ̃tat᷑ ut abꝛẽtia uidet᷑ abeẽ tacß; pitia 2 itia 2 qn ſũt taq; poculis aſſint. a oo- miẽtid dt mita nidet᷑ uel nil nel ald ſigmficãtia ni ſepe ymagiatiões rerum corpꝑaliũ tãti illis expᷣſſiõe repñtaͤt lloᷣ rimalie ur e trellg gogteo ne wa corbapita aiglamorine — gil tiũ ñ bceruit: G2 ĩuo ei caro mone at E ra ꝓpoſitũ ſnũ a liciros moꝛes . e.ec 1a con ↄcubere mideãt᷑ ⁊ I natnralr collectũ ẽ aĩa taa:nec tnũ corpis ſinilitudo cor⸗ pgẽitales nias emittit hũc mõʒ caſti m gilates coibẽt ⁊ refrenaãt Dormiẽtes vo àt oino no p̃t: da ĩ prãte nõ ht igmis corꝑalis expſſionẽ: da caro natnraliter ea roca cerger mouet ⁊ ſeqt cobitů ſeqᷣ ſolet. er g⸗ mis tus:i bac ſmiliundie p oca cogni ſin peccaio a uigilatifieri n põt fit ĩ ſpñ ſc ĩ n ↄſẽtiẽtib.Cũ iã nõ dormienb ij ipntat᷑ ſie ⁊ ĩfãtibꝰ nibil boni vel mali ꝙ faciũt iputat᷑.nimirũ ſi nõ ſũt ↄpotes rõnis ſue:ita nec vſũ hñt ſue nolütatis. facultatẽ retiĩent libertaſ:ſc ĩ ſy coꝛpa ſeu bone ſen male. Cuũ æ ipſe ſmis corpo liũ arburiũ demoõſtrat. ipſa nãq; aia q * ribus ſimiles ſibimet appareât. Sũt iñ motu poꝛio ſẽꝑ i motu ẽ:qᷣa ꝑ coꝛ nũ n. va lectitia ? vera moleſtia facta de ſamit uel plnrale nõ ſumit᷑ corꝑalia ſet bſtatia bn enn ln. tet᷑ uel ad corpalia uiʒ ſue mittẽtis dirri tũ nãq; ẽ qndã ſpũslẽwaturà eẽ inobiſ get corpe ſopito. Spũ corpaliũ ſimilitu „ ot corꝑaliũ rex ſilitudies ant formaͤtur dines ant ipia agit ſicut c imagies cor ut formãte ĩgerũt᷑ ſiue cũ pntſa aliqno pop cogit ando er ſe ipſa uerſari aſſolet ſenſu corpis tãgimꝰ⁊ ↄtinuo eoꝝ ſimili tudo ĩ ſpñ format᷑.Et memoria recõdit ſiue cũ abſẽtia iã nota uelq̊ nõ nonim? cogitamꝰ ut ĩde formet᷑ qͥda ſpualis itel lectꝰ:in nin nerabilia ꝓ arbitrio 2 opini one fingam que uel non ſũt uel oẽ ne⸗ ſciũt inumerabiles quoq; 1 narie for⸗ me rex ato nto v at uł cu ali facimus 3 ul cũ facturi ſum aliquo ĩ ſpuũ rapiẽtes totalr aia: ⁊ hi uidẽdo ſeu bona ſeu ina ila ni miaq; ĩtẽſnõe copitatiõis ul aliqua ni morvbi frenecis . lebrẽ occidere ſolet ſiue comeſtiõe ĩuinſdã alti ſpnzfen ho „ lenita — ea ut obiectas ĩtuet: cũ ĩ eas uidendas ali Aie viffinitio. il carẽs põdere figura ate; colo nõ eredẽda pa ſed eretura vei. necẽ ð ſuba di vl ð qlibet elemtonma ta⸗ Fer nihilo & creata. ſ..n. ex ſemetipo feciſſʒ neqq; uitiola am mumabi aut mißa eèt. ſi at ex elemtl ſca fniſſz eẽt corꝑea cũ ſit icorpea ignotã bũᷣs ong — nẽé. inetiũ bʒ finẽ n bʒ: ⁊ cũ ſit ſpuͦsliſ nt OGei n06 enbho tuare nil hʒ miſtruũ uel cõtractu nil terr na ſeu nalitia corꝑali rerũ yma ies à nam. uil bumi dum aereum uel igneẽ Ninm ubã palis ſimplex 2 2 diſſolubilis ĩcorpea paſſibilis atʒ Nullum babet coloꝛem:nullo loco cõ tinetur. In nullis mẽbꝛis circuſcribit᷑. Nullo ſpatio finitur. Sꝭʒ ita ẽ cogitan⸗ da ⁊ intelligẽda:ſicut ſapientia ⁊ iuſti/ cia:2 cetere virtutes ab oipotente con⸗ dite. Natura anime inuinbilis ẽ ideo in hiſibilis in coꝛpoꝛe manet: ⁊ de coꝛpo⸗ re inuiſbiliter egredit᷑ per coꝛpus coꝛ⸗ poꝛalia videt: ſcut celum ? terram ? que in eis conſpicua ſunt oculis noſtris Spiritu coꝛppꝛũ ſimilitudines ituere qᷓ; q; enim colpus nõ ẽ: tamẽ ⁊ cũ aliquid c. Recto iã ſpus dicit᷑. Id circa quadaʒ vi oculta ⁊ ſpirituali rapiat᷑ aia:vt in re coꝛpoꝛum expꝛeſſas quaſdã coꝛpoꝛum Rmilirudines in ſpiritu videat Sed in ĩ tellectu ea que nec coꝛ poꝛa nec coꝛpo⸗ rum foꝛmas hẽt aſpicit.Sicut ẽ iuſtitia Sapiẽtia velut ipſa mens vel omnis eiꝰ affectio bona. Iſta tria genera viſionũ manitſeſta ſũt. Pꝛimũ ẽ coꝛpoꝛale quo per coꝛpoꝛis ſenſus coꝛpoꝛalia ſentiun tur. Secundũ ſpirituate quo coꝛpoꝛum ſimili tudines coꝛpoꝛee ſpiritu nõ men te cerauntur. Certium iteliectuale quo ille res que nec coꝛpoꝛa nec coꝛpoꝛum lormas babet onſpiciuntur intelle⸗ ctuali viſione nunqᷓ; fallitur anima. aut eniz itellige 2⁊ verũ ciaut ſi verũ nõ eſt nõ intelligit. Ju viſone ãt coꝛpoꝛali ſe pe fallitur. anima cũ in ipſis corporibꝰ ſieri putat ꝙ fit in coꝛporis ſennbꝰ. Sie nauigantibus videtur terra moueri: q́ᷓ ſtat. Et intnentibus celum ſydera ſtare que mouẽtur.Et deuiatis oculis radio rum diuer ſas formas habere videntur. Sic vnus hõ ouo capita. Remfractus in aqua ⁊ multa huiuſmodi. Inuiſione qt ſpli fallitur aia ⁊ illud: qm ea que vi det vliqna vera aliqua falſa aliqua per tur bata aliqua tranquilla ſunt. Ipſa at vera aliqii ſutura oino vel ſimilai vel apꝑ te d eta. aliquàdo obſcuris ſignificatsi ⁊ tranſfiguratis locutionibꝰpꝛenuciata In extaſi vero qn ab oibꝰ corporis ſen ſibus alienatur vel auenitur aia ampli us qᷓ in ſomno ſolet. Sed minus qᷓ; in monte nõ fallitur. Sed ipſa meta diuinij tus adiuta vel aliquo ipſa viſa expone te.Sicnt in appochalipſi Jonis expo nebatur magna reuelatio e. cũ.n.bono ſpiritu aſſumit᷑ anima falli nõ põt:quia ſancti angeli miris modls viſa ſua qua dam. ac prepotẽti vnione ⁊ comiſtiõe vera eẽ faciunt: ⁊ viſionẽ ſuã ineffabili mõ in ſpiritu noſtro iformãt. IJpſi ſiqui dem corporibꝰindicãdis: ⁊ min ſtraais preſunt:⁊ eoꝝ ſiguratas ſimilirudines ĩ ſpiritu ita decernũt.Et tanta potẽtia q; mõ tractãt:vt eas ẽ᷑t poſſint bominum ſpiritibus miſcere reuelaudo. Inde eſt ꝙ angelus domini apparuit ĩ ſõnis io ſeph noli timere accipere mariam cõiij gẽ tuã.Et iterũ.Lolle puerũ:⁊ fuge in egyptũ.De at per prophetã dicit.Eſſo⸗ dam doe ſpiritu mò ſuꝑ oẽʒ carnẽ. Et iu nenes viſionis videbut:⁊ ſenes ſomnia ſomniabat. Sunt ⁊ alia vila ⁊ viſitata ⁊ bumana que ai ex ipſo pù nro mul tipliciter exiſtunt:vel ex corpe ſpũi quo dãmõ ſuggerũt᷑.Sicut ſi fuerim affecti carne vel vino nõ ſolũ vigilantes curas ſuas vigilãdo verſant infimilib corpoꝝ verũ ẽt dormientes hoc ſõniat quo in digẽt. Nã ⁊ negotia ſua gerũt exai cu⸗ piditate.Et epulis ain pocalis iniater cxiſtant. Si forte exurientes ſitienteſq; dormierint vigilaàtibus ⁊ oculto quo⸗ da inſtitu ingeſtas cẽ cogitationes qua ſi diuinarent nouimꝰ. Sicut Cayfas pᷣ tifex pphetauit:cũ ei ĩtẽtionẽ ꝓpbetiʒa di no baberet. Mluta videt aia ⁊ eadẽ natnra viſionũ ſiue iuigilatib ſiue ĩdor miẽtib ſiue ĩ egrotaͤtibꝰ qm nõ ex alio i nina innißt tulun Enna nut, gnjin numnc wiit⸗ 1 tint antßi, Nirmi nsd iNN Aiig H lſ Aine 1 enere ſũt videntur q; qͥ ex naturaſpi/ ru oe quo ⁊ ĩ quo fiũt ſihudies coꝛꝑi obdtotas naq; olas ſentiẽch habẽt vt vi deam ꝙ ſõmates vident:viſa ſiquidem freneticoiu ſimulia ſut: uiſs ſõniatium: vila at ſõnidtiũ funilia ſunt cogitationi bus uiuetiũ. Doꝛmiẽtibꝰ quide cõſopit ſeniiẽd: i cerebꝛo via que uentiones ad oculos vicit. Jõ ipſa itetio ĩ aliud verſa alia varia cernit. Uila ſõnioꝝ taq; ſpẽſ coꝛporee adſunt:vt ſibi voꝛmietes vigi lare videdtur: æ nõ ſimilia coꝛpoꝛibus: c⁊ ipſa coꝛꝑa itueri ſe poſſũt. Ego ãt mi to ãplius admiroꝛ ⁊ vehemetiꝰ ſtupeo quata celeritate ⁊ facilitate in ſe aĩia fa bꝛicet imagint᷑ coꝛꝑuʒ:q̃ per coꝛꝑis ocu los viderit q; freneticoꝛũ vel ſõniantiũ vel ẽt iu extaſi viſiones. Et iñ illa viſoꝛũ natura c. El ꝓculdubio coꝛpꝰnõ c̃. Nõ n.coꝛꝑa viſalllas imagines i ſpũ ĩ ſpiri tu faciũt:nec eadẽ vim habẽt:vt aliquidq ſpeciale foꝛmẽt:ſed ipſe ſpũs ĩ ſeipſo co leeitate mirabili:vt pote ſpiritual:ĩtelle ctualis ⁊ rönalis.Oiumq; ſibi videre vi dent᷑ oonmicẽtes Quiq; ſunt genera vi ſionuũ. Miraculũ: viſowõniũ: Ephya/ des vel iſõniũ fantaſma. Miraculuʒ ẽ quẽ ĩ ſõnis parens vel aliqua ſancta grauiſq; ꝑſona ſen ſacerdos vel ẽt deꝰ venturu ꝙ aꝑte vel nõ euẽturũ faciẽdũ vel dimiuteduũ denuũtientt. Uiſio ẽ quaʒ gaaliud qs videt ꝙ eodẽ mõ quo apparu erat eueniet. Sõniũ è figuris teetu: ⁊ ſi⸗ ne interpᷣtatione ĩtelligi uõ põt /iſõniuʒ qñ id ꝙ fatigauerit vigilatẽ ingerit doꝛ mienti:ſicut ẽ cibus vel potꝰ vel aliqua ſtudia vel artes in fłntaſmate. Secũdñ nãq; ſtudia que qᷣſq; ſtudnit ſõniati⁊ ſo litariũ artiũ ſimulacra ĩ pntia mẽtis im pꝛeſſa ei apparent iſõniis. Juxta ẽt ifir⸗ mitatum diuerſitates diuerſa uccidunt i ſomnia. &t leaũdu mo:ũ ꝛbumoꝛũ va rietates dariantur ⁊ ſoͤnia. Alia nac; di dent ſangninidã qᷓ; colerici. Alia malam conici:alia flecmatici. Illi vidẽt rnbea c varia.iſti nigra ⁊ alba. Fantaſma eſt quado qui doꝛmire cepit adhuc ſe viis lare exiſtimat. Aſpicerevi irruẽtes in ſie vel paſſi foꝛmas diſcrepàtes narias e tas vel turbidas ſeu turbulẽtes. In iſtu genere ẽ ephyades qͥ gallice noitũ dici tur quà publica perſuaſio quieſcentes opinantur inuadere ⁊ pondere ſuo pᷣſe ſos ac ſentiẽtes grauare.Quod nõ ẽ ali ud qᷓ; quedã famoſitas a ſtomaco vel a coꝛde ad cerebꝛũ aſcendens.Et ipi vim niale oppꝛimens. Dicit.n. bumana opi nio ꝙ quadam arte mulierum ⁊ pote ſtate demonũ hoĩes cõuerti põt ĩ lupos 2 iumenta.El,queq; neceſſaria poꝛta Poſtqᷓ; peracta opera opera ad ſe rec re nec fieri in eis mentem beſtialem ſʒ rationalem humanamq; ſeruare. Doc ſic intelligendũ ẽ:quoniaʒ oemones na turam nõ creant: ſed aliqd tale facere poſſuut videantur eẽ quod non ſunt Nulla. n. arte vel poteſtate animꝰ: ſed nec coꝛpus quidẽ aliqua rõne in m bꝛa uel in liniamenta beſtialia neraciter cõ uerti põt. Sed fantaſticum hominũ q̃ſi cogitãdo vel ſõniado ꝑ rerũ iuiſibilium genera nariat᷑: ⁊ cũcoꝛpus nõ ſit coꝛpo ruũ foꝛmas ſimiles mira celleritate capit ſopitis ⁊ oppꝛeſſis hoĩuʒ ſẽſibꝰ coꝛpoꝛe os.Ad alioꝛum ſenſuũ figura coꝛꝑea ad duci põt grauiꝰ ãtq; expᷣſſius q; ſõnoñn us ſeuſibus deſeratis. Fantaſticũ ãt il⸗ lud ueluti foꝛmatur ĩ alictiꝰ aialis ĩima ginẽ aliẽis nalibꝰſenſibus apꝑeat. Ta liſq; hõ ſibi uideatur qualis ſibi videri poſſit ĩ ſomniis ⁊ poꝛtare honera. Que honera ſiue uera ſint coꝛpoꝛa poꝛtant a demonibus ut illudantur hominibus Parcim neratcoꝛpoꝛa hominũ SS . De ſpiritus alienatione. lUmanü ſpiritũ aliqũ bon ali⸗ gnangdo malus aſſu mit ſpiri / t nec de ſacili diceꝛni poteſt a ano mpu aſſumatur niſt qꝛ bon inſtruit malus fallit. Fallit ãt ſepe ĩ manijeſtis bonis:vt cũ ſibi in eis creditũ ſuerit ad ſua ſeducat. Sic plerũq; bumanũ ſpũm rapit: vt quedã oculta miſtura qſ ideʒ 9 ſprritus eẽ vdeatur.Et ſpũs patiẽtis et 4 Sus vexantis vt demoniacis didemus Animã tñ hominis.i.mẽtẽ nulla cteatu ra iuxta ſubſtãtiã ĩplere põt niſi ſola tri nitas. Implere ãt dicitur ſathanas mẽ tẽ alicuius ⁊ pꝛicipale coꝛdis nõ ĩgre⸗ diens in eũ qnidẽ ⁊ in ſenſum eiꝰſʒ frau de iniqunate atq; oĩ malitia illũ alliti/ enos atc ſeducẽès affectu malitie trahit per cogitationes: ⁊ incentiua vitioꝛum gquibus ipſe plenus ẽ atq; fallax. neqᷓ; fraudulentus deceptoꝛ animarũ.nõ.n. participatione naſure ſen ſubſtatie: vt dã putãt animã aliquã ĩplet diabolus atN; eius babitãter efficif: ſed per frau/ duietã deceptionẽ atq; malitiã ĩ eo ba⸗ ditare dicit quẽ iplet. Solius.n. de tri⸗ * nitatis intrare ⁊ implere naturã ſiue ſubſtantis quã creauit. Ptãs demonis. Mknn ⁊ acerimonia ſenſus ⁊ 1 tcceleritate motꝰ aerei coꝛpoꝛis pꝛecedũt.Et quedã cogitata pᷣmiſtrãdo que hoĩes mirãtur ꝑꝑ tarditatẽ tereni coꝛpoꝛis.Acceſſit ãt demonibꝰꝑ tã lon gum tẽpus quo eoꝛũ vita pertẽdit᷑ rerũ lõge maioꝛ exꝑiẽtia q; hoĩb põt ꝑueni re ꝑꝑ bꝛeuitatẽ vite. Idcirco quedã pꝛe dicunt futura. Quedã mira faciũt qni/ bus bhoies aliciũt ⁊ ſeducüt Unde qdaʒ mulieres poſt ſathan cõuerſe vemouũ * iluſtonib2 fantaſmatib' ſeducte ere⸗ errenoꝛũ coꝛpoꝛũ ſenſũ facile dunt ſe ⁊ pꝛofetẽt᷑ noturnis boꝛis cum biana paganoꝛũ dea vel cũ errodiade: 2 cũ minerna:⁊ in numera mulierũ mi titudine equitare earũq; iuſſibus obtẽ pare. Ipſe nãq; ſathanas qͥ tra ſfigurat ſe in angelo lucis cũ mẽtẽ cuiuſq; mauli eris ceperit: ⁊ hanc ſibi ceperit ꝑ ifideli tatẽ ſubingarũt. Illico tranſſoꝛmat ſei diuerſarũ perſonarũ ſpẽs ⁊ ſimilitudieſ 2 mẽtẽ quam captiuã tenet iſõnis olu⸗ dæẽs mõ leta ⁊ mõ triſtia mõ eognitas mõ incognitas ꝑſonas ondẽs ꝑ diuina queq; ducit. Et cũ ſolus ſpũs patit᷑ hoc ifidelis ĩ ſe aio ſed ĩ coꝛpe euenire opi⸗ natur Idcirco min ſtult? 2 ebes ẽ qii bec oĩa q̃ in ſpiritu fiũt ĩ coꝛpoꝛe accide re arbitrãtur. Cuũ eʒechiel ⁊ alij ꝓphete. Joãnes ẽt apoſtolus ⁊ euangeliſta in ſpiritu nõ ĩ coꝛpoꝛe viſones viderũt. De ſomnijs ⁊ viſionibus minibꝰ doꝛmiétibꝰ vel vigilati bu‚us apparét nõ ia ipſis rebus vel ſubſtantia videntur:ſed in quibuſt dã ſimilitudimbreru. Iſtud ẽt angeli cis operationib fieri credimus ꝑ oiſpẽ ſatione dei ꝓuidẽtẽ bene vtẽdis bonis vel malis ſecũdũ ĩſcrutabilitatẽ altitu⸗ dinẽ iudicioꝛũ ſuoꝛũ: ſiue binc iſtruat mentes moꝛtalii: ſiue faldtur ſiue cõſo lentur ſiue terreant᷑ ſicut vnicuiq; vel pbẽda ẽ mipicoꝛdia vel irrogda iuſti⸗ tia ab eo: cũ miſeriã ⁊ iudiciũ nõ inpii⸗ maniter cãtat eccleſia ibi ſiqdem ẽ ſpᷣs dðefunctoꝛũ: vbi nec vidẽt nec audinnt que aguutur aut eueniũt in iſta vita ho minib. Itaq; nõ ẽ cura eis de vitns ;⸗ qᷓᷓ qᷣd agãt vtiq; neſciant qnẽadmoduũ cura ẽ nobis de moꝛtuis q;uis dd agat ntiq; neſciamꝰ. Neſciũt qdẽ moꝛiui qᷣd elos no tun iinngel Um hoiĩes moꝛtui ſiue diul bo bic agat. Sʒ du bic agik poſtea audire die Poͤa⸗ 1ec0se abien fepi Coc PMn⸗ 6, teſip temnt doꝛe⸗ lolpo⸗ egfeg lufe Ptiſit lligt iin fe ſe dnid ffä ii Nõ qͥdẽ oĩa:ſʒ quãtũ ĩdicari cis ſinituri tin v eos oʒ iudire. Seire ẽt põt ab angelis R q̃ bic nobis pꝛeſio vt aias nr̃as ad ilos RR deferãt. Spũ ẽt dei reuelate cognoſce ⸗ miit re pñt q̃ hic agant᷑ qͥ neceſſarium ẽ eis. n· Quoddamét exmortuia ad viuos-rapi õq pñt nõ ꝑ ppꝛiã naturã:ſ3j ꝑ dĩnũ potẽeti Tri aʒ. vty tã iſta fiãt ꝑ eoꝝ pñtiã aut ꝑ ai WRj gelos ſuſcipiẽtes eoꝝꝑ ꝑſonã affirmare Nini nõ audeo.Deꝰãt ops d ẽ vbiq; pns per —* angelica miſteria vſq; ſtuadq; diffuſa po – teſt pᷣbere iſta hoibꝰ ſolicia qᷣbꝰi bui vi ichin te mipia iudicat eẽ pᷣb?éda inn De potẽtijs aie ⁊ eius vtutibꝰ. ie OVeitie aie atʒ vtutes lõga exer 77 5 citatiõe ⁊ ſncceſſu tꝑuʒ creſcũt nien Zoſa vo nec creſcit nec decre nn cKit: ſʒ aut ĩ ꝑiliiate mẽbꝛoꝑ aut humo sſe rũ graſſitudie ⁊ eoꝛũ coꝛꝛuptiõe pᷣpedi/ rieſ ta vires ſuas exercere nõ põt.aia carne “ ĩgenia viuacit᷑ tenet vt pote pura ſubtił tota 1 ꝑpetua Et ſicut deꝰ vbiq; ĩ ſemet 10 ipoẽ. Sic aĩa vbiq; ĩ ſemetipſa ẽ:ẽ quo tulg dãmò ac ꝑ h̊ vbiq; ẽ aĩa goſt coꝛpꝰ vbi i erat agẽs ĩ coꝛꝑe. Ibi ðs ẽ mõ vbi erat Gnnß pᷣus qᷓ; mũdus fieret:vbi ẽt foꝛet ſi mun in un dus deſineret eẽ:ſicut ſepe dictũ ẽ ĩcoꝛ mnut poꝛea ẽ aĩa. Põt tñ habere ſimilitudieʒ unn coꝛpoꝛũ nõ coꝛꝑalẽ: ſed coꝛpi ſimilẽ.Et uinin coꝛpaliũʒ oĩno mẽbꝛoꝑ. Cum de coꝛꝑe — egredit᷑:ſicut.n.ant ad ſpiritualia ꝑx mẽ arpi bꝛa fert:aut ad loca penalia ſimilia coꝛ uin pvoubꝰqlia ſepe demõſtrata ſũt bis qͥ ra iitn pti ſũta coꝛpeis ſeſib eẽt moꝛtuis ſiles ur iacuerũt:cũ ipſi ĩ ſeipſis generãt quadã ginin ſoliditatẽ coꝛꝑis ſui ꝑ quam poſſẽt ad n, alia fſeri.Et talia ſimilibꝰ ſeſib expiri. .Aie ſiddé qét ĩ coꝛpib'vinẽtes p dilecti . 60 onẽ viſibiliũ rerũ coꝛpalib imaginibns . ſen afficiũt.a coꝛpib exeutes ĩ eildẽ imagi ab bis pũᷣtqͥ blie moꝛièdo ad eos pgunt nibꝰ toꝛmẽta patiũt. Pꝛetea eoꝛpalibꝰ paſſonibꝰ ibi teneri poſſũt:qꝛ a coꝛu/ ptione coꝛpaliũ affectionũ hic mũdate nõ fuerũt qnã coꝛpulẽtiã de carnis de lectatione traxerũt.Queda ãt aic ĩ elſd d locis in qͥbus culpã cõmiſerũt puniũt᷑. Quedã vo additis receptaculis vſq; ad ltimã reſurrectionè ↄtinẽt᷑.Sic digna cẽ̃ vua qucque reqe vel miſeria. . DR Ulia de aĩa dixi.Sed vł qn.facta & vel qñ de coꝛꝑe egredit᷑.ſiʒ ̊ nõ poſſuʒ dir̃e qꝛ initium meũ vel finẽ neſcio.ne⸗ ſcio vnde venio aut quo vado.ſed plãe ſcio ꝙ moꝛtales ſcimus Er ꝙ velimꝰ no limuſ qꝛ oẽs moꝛiemur.Nihil.n.moꝛte certius ⁊ nil incertius hoꝛa moꝛtis. Nã neſcimꝰ qũ nec quõ aut vbi moꝛiemur qm̃ moꝛs vbiq; nos expectat idcirco ſẽ ꝑ debemꝰeẽ parati ut cũ coꝛpꝰreuertet᷑ ad terrã de qua ſũptũ ẽ ſpũſreddeat ad deũ qᷣ ðdit illũ id ſ qdẽ nos mour̃ debʒ c veterib ſapiẽtib ita hõ diffinitũ eſt. hõ ẽ aĩal rõnale ⁊ moꝛtale h̊ͥ genere po ſito ꝙ aĩal oictũ ẽ additas duas differẽ tias videmꝰ i qbꝰ admonẽdꝰ erat hõ:ꝛ quo ſibi eſſet redeundũ.Et vñ ad fugiẽ⸗ dũ ſicut.n.qᷓ;greſſus aie uſqʒad moꝛta⸗ lia lapſus ẽ: Si regreſſns eius in ratiões eẽ deberet qua impugnantibus vitiſſ re ſlvere valeat ut ſecundũ naturã ſuã vis nat.Et oꝛdiĩari appetat ſub illo vʒa quo regi debet. Nam vno verbo. quod ra/ tionale dicitur ſeparatur a beſtijs. alio ꝙ maꝛtale ſeparatur adminus. Id niſt tenuerit erit beſtia hoc niſi aduerterit ad oiuina nõ ꝑueni. Idcirco vt hõ ſibi icognitꝰcognoſcat ſe magis opꝰ hʒ ↄſu etudine recedẽdi a ſẽſibꝰ: vt aiuʒ ad ſe colligat:⁊ ĩ ipo ſe retieat. His ſiquidem ſenſibus ipẽdit᷑ aĩa ne cernere ſemetipſãõ valeat ⁊ creatoreʒ ſuum quem ſola ⁊?⁊ ſimplex ſine iſtis oculis intueri deben ne BDe dignitate anime. Nima nãq; rõnalis inter res q̊ ſũt adeo ↄdite ſuꝑat oĩa ⁊ ideo deo ꝓxima eſt qn eſt pura eiq; gquãtu charitate coheſerit:ĩtantũ alũ⸗ itelligibili ꝑ fuſa quo amõ ⁊ illuſtra ta. Nõ ꝑ coꝛpoꝛeos oculos:ſed pꝛo ip/ ſius ſui pꝛicipale.i ꝑ intelligntiã veũ ceꝛ nit inquo ẽ plenitudo pfectiſſima ⁊ bea tiſſima viſo qua viſõe ſit beata. Remo neat ga conſideratione ſua oĩa nociua alłs notiua:que ꝑ coꝛꝑis ſenſus extrinſe cus capimur. Queq; nãq; coꝛpalia eoꝝ q; ſimilitudies. Senſus quoq; ⁊ imagi nes in memoꝛia inſixe recoꝛdande remi niſcuntur ad exteriorem hominem pti⸗ nent quãqᷓ;ᷓ iſtis quañ nuptijs aĩia ext᷑o⸗ ra ꝑticipat. PHens g cui nibil ſe ipſa pꝛe⸗ ſentius ẽ quadà interioꝛa nõ ſimulata. ſed vera pꝛeſẽtia videat ſe in ſe.nihil.n. tan nouit mens qᷓ; id ꝙ ſibi pſto eſt.nec menti quicqᷓ; pꝛeſto ẽ magis ipᷣa ſibi.nã cognolcit ſe viuere:ſe meminiſſe:ſe itel⸗ ligere.ſe ve.le. Cogitare:ſcire:audire: H̊ oĩa nouit ĩ ſeſe:nec imaginatur erxtra ſe illa q̃ aliquo ſenſn coꝛpiſ tetigit. Sic coꝛ poꝛalia ansch tangunt᷑ ex quoꝛũ cogi/ tatiõbus ſibi nil ſibi aſurgat.vbi tale qᷣd ſe eſſe putet. Quiequid ei de ſe remanet boc ſolum ipſa eſt.nihil eniʒ tã in mẽte C qᷓ; ia mẽo.nec quicq̃ʒ ſic mentẽ agno ſcit quadmodũ mẽs cũ eni q̃rit mens quid ſit mẽs.pꝛofecto nouit ꝙ ſe ipſa q̃̊ rit:⁊ nouit ꝙ ipa ſit mẽs qͥ ſeipſã querit nec eni aliud de ſe qᷓ it qᷓ; ſeipſt. Cũ gqͥ rentem ſe nonit ſe utique.Et oẽ ꝙ no/ uit tota nouit. Atque ita totã ſe nonit. Et ſi parte inneta nõ ſe totã querit:to/⸗ ta ſibi pꝛeſto cẽ.nihil.n.ſe ipſa pᷣſtantius eſſe põt ꝙ aũt querit de ſe ꝙ aneavł qͥd vVẽtura ſit vel qual nõ ſit qu.i:qᷓ; ſimilis/ ſtatuat in ſeipſa ⁊ ſe cogitet ut ſeipſũ co del diſſimilis deo: ß bumſlis e deuota q̃ʒ pura q; ſanta.ſed qꝛ in iſtis ẽ coꝛpali bus q̃ rũ amoꝛe cogitat:Et cũ quibusa moꝛe a ſuefacta ẽ nõ valet ſine magini bus eorum videre ſemetipſam.nã tto glutinio amoꝛis ei coheſerunt h̊ qͥ ſoꝛiſ/ ſunt coꝛpa lia vt etiã cũ obſũ iſta pꝛeſto ſũt imagines eoꝝ cogitanti. Qua ꝓpter ſe cernere ea a ſe ipſa nõ põt nit ſeipſam ſuſcipiat ⁊ videat.reddeat ergo ad ſe et ? ſtet in ſe nec ſicut abſentẽ ſe querat. ſʒ ut pñtẽ ſecuret ⁊ cernere ⁊ diſcernere.⁊ inrẽtisne voluntatis que ꝑ alia vagat. anoſcat ⁊ errigat.Et ita videbit ꝙ nun⸗/ qz ſe nõ amauerit nuqne ſcierit. ſz alis ſecũ amãdo cũ eis ſe ↄfudit. Ita ui ſine magno laboꝛe ab eis ſepari nõ poſſit qᷣ bus cũ amoꝛe coheſit. Pꝛeterea fataſiis alias fãtaſmatibus coꝛpaliũ defoꝛmat᷑ Eiſdemq; alte impẽſis etiã ſoluſa a coꝛ poꝛe nõ exiũt. ſi eni a coworaliũ affecti One coꝛuptione h ñ mũdaf coꝛpe ern ta coꝛpoꝛalibus tenere paſſionibꝰ. Siu deat ergo in hac vita ſe mudare ab eiuſ/ mod fedantiqꝙ łs petultia quattenus cũ exierit bine nibil coꝛpeum ſecũ tra⸗ hat:⁊ a coꝛpoꝛali paſſione imennis per⸗ ſiſtat viuificatione ⁊ ſenſificatione acci⸗ dit ania ad coꝛpus. Pñtia nãq; ſna il/ lũ viuificat.Colligit in vnũ atq; iyno te net defluere atq; tabeſcere nõ ſinit. con gruẽtiã einsq; moꝰ fuat.nec tñ in pu/ critudine.ſed etiã ĩ creſcẽdo atqʒ gignẽ do. intẽdit ẽt aĩa ſe itact ⁊ eo calida et frigida. aſpera leuis dura: molia grauia ſẽtit atqʒ diſcernit deinde inumerabis difras ſapoꝛũ odoꝛũ ſonoꝝ atqʒ foꝛma rü guſtãndo olphando audiendo: vide do diindicat. Atqʒ ĩ bijs oĩbus eagꝗʒ ſine. coꝛpoꝛis n ſunt appetit fugitqʒ ꝛia re⸗ ſoae⸗ ſotpor? feparan ſecu cate Cumer deür ſtrabitt WwNNd cvoel cciſpi niones helatio deſcen ititis guicee ſtigatic helario dinina corp'i pNs ler coͤni eteè colore⸗ lesign ſueri⸗ Dued' Acejel Mionf Cchlos. ſenſu kerionſe ſand tigece uIte en iepa epper N Nera rhe tanitg mrent D RZZ ichende jitiin poiitn N mann mi Kegni bt ürui 4 tris 4 am nt N Gticel colore cõſumetur coꝛ 2 0 monet ſe ab bijs ſenſibuſ certo internal lo tꝑoꝝ ⁊ eoꝝ motꝰ qſiꝑ qſoa feneſtras re parans rex imagines qᷓs ꝑ eas anxit ſecũ cateruatim ⁊ multiplicicer verſat. Cum ergo vult intelligere vel diuinavł deũ vł ſeipſũ ſuiſq; ↄſiderare vtutes ab/ ſtrahit ſe ab oĩbꝰcoꝛpoꝛeis ſenſibnꝰqͥbꝰ non adinuatur niſi ad coꝛpeas ſormas coloreſq; ſentiendos ſpiritu ac ratione ſe cõſpicit inrelligẽtia vo atqʒ templa tione ad denʒ aſcendit: Deus i igitur re⸗ uelatione atqʒ oiuina inſpirstiõe ad ed deſcendit. Contẽplatio.n. perſpicue ve⸗ ritatis iocõda adm ratio: Meditatio ſi quidẽ eſt oculte veritatis ſtudioſa inne ſtigatio. Iſta nanqʒ dinina iluminat re uelatio ut veritatẽ cognoſcat.illã vero diuina inſpiratio infl mat ui eã diligat corpꝰ at ſẽſu ⁊ imaginatione ad ſpiritũ aſcendit. De corporis mã. Lean ſi qͥdẽ 5 ex fuor elem̃t ↄpolnõʒ ẽ ſʒi carne ⁊ oſſibꝰmaxiĩe apet ppꝑ trenã ſoliditatẽ:aqua in humoꝛibal aer cõ inet᷑ ĩ pulmone. Jdcinco ſẽper ĩ i mẽte :qꝛ nentilabꝛũ coꝛdis ẽ:ne nimio Gln f. Se⸗ des ignea ẽ ĩ coꝛde ⁊ iõ ĩfernꝰẽ latum ⁊ ſuweriꝰ acutũ.qm̃ foꝛmam ignis tener. Quedã uis ignea aere teperata a coꝛde ad cerebꝛium ãſcẽdit taquã in celũ coꝛ poꝛis nr̃i. Ihiq; puriſicata ⁊ eollata per oculos aures nares cetera iſtrumeèta ſenſaũ foꝛis pꝛogredit᷑ ⁊ ex cõactu ex⸗ terioꝛ foꝛmata qnq; ſenſns facit uiſum ſed audim guſtu: odoꝛatuʒ 2 tactus pe tãgẽdi als agentis ſenſus ab antcrioei parte cerebri ad poſteriorem tranſieni ⁊ide ꝑ ceruicẽ ⁊ medullà ſpine deſcen dens per tatũ coꝛpus diffuditur: porro ipſa iis ignea qᷓ exteriꝰ formata ſenſus dicitur. Eadẽ ſonmata n ſ⸗ Efuu iſtru mẽta que gegredit i ĩqbꝰformat. nam operãte itrorſũ aꝗq cella fantaſtic uſq; retrahat: 2 reducit᷑ atq; imago efficit ⁊ poſtea eade imago ab ateriori pte cor poris ad mediũ uel mepiũ tranſiens:⁊ ipſa aĩe rõnalis ſubſtãtiã cõtigit: ⁊ exci tat deſcriptiouẽ ĩtãtũ iam puriſicata ⁊ ſubtilis affecta ut tipſi ſpũi ĩ mediate coö iũgaf᷑. ueraciter tñ naturã corpoꝛis reti nẽs ⁊ pꝛoprietatẽ. Que qͥdei imago ĩ bꝛu tis aialibus fataſticã cellã nõ tfãſcẽdit In ronalibus ãt purior fit ⁊ uſq; ad rõ nalem ⁊ icorpoream aĩie ſubſtãtiã cõtĩ gendaʒ defert᷑ 2 progreditur. Eſt iraq; imaginatiua ſimilitudo coꝛꝑis. Per ſẽ ſus quidẽ corpeos ex corꝑuʒ cõtactuʒ cõcepra extrinl. ecꝰ atcq; per eoſdẽ ſẽſus introrſũ ad ꝑtẽ pnriorẽ corꝑei ſpũs ꝑ ducta eiq; ĩpreſſa ĩ i ſũmo.ſ.corporis ſpi ritus Et ĩ imo rõnalis corporales ĩ foꝛ mãs.i.rõnalẽ cõtigẽs. Spiritũ corpo⸗ reũ uoco gerem uel potins ignem qui pre ſui ſubtilitaſe nideri non poteſt. Et corpora interius uegetando uinificat. Quedã at negetat tantũ ⁊ nõ ſenſificat ſicut arbores herbas ⁊ uniuerſa ĩ terra germinantia. Quedã ſenſiſica ⁊ nuege tat. In quibꝰ queda! tantũ ſenſum hnt 2 imaginationem nõ ut bruta habent Quiedã uero ſenſũ ⁊ imaginationeʒ ut bõ..Cũ itaq; magis ſit ſenſiſicari qᷓ; ue gefari tantum. Koͤſtat ꝓfecto hanc niz fubtiliorẽ: vbi magis ſubtilis eſt magis ſpũs ẽ. Magis ſi qdẽ ĩ corpore nec ap⸗ propiquat᷑ cũ imaginationẽ format q̊ʒ cũ ſenſu preſtat.Nibil.a. incorpore alti us atqʒ ſpiritualius vel vicinius nature eẽ põt qñ vhbi poſt ſèſũ ⁊ ſupra ſenſum imaginandi concipitur:qñ quideꝭ in tã tũ ſublime eſt ut qcqᷣd ſupra ideſt alꝰ nõ ſu qᷓ earo:t is heinſe aiae Sun. regiſtrun l. a l dbic negle t latitudinem Sacat ligeremus iee 8 Meditationes. tria ſunt manunm marallen edent Quot lb nerem opoxnune. uiture neſt. candet b tione biene omnibus 4 neteen b pauper lupbues vinculo. uspd tue: ſanctä chtn. n. venire illü vltra intellecta del ei leſſeeſt agnus eſt quo peccatoti minem .. mine placere Amicos Emlicit satiore lelicio non docem relggon ingtuſſt imü nec nos iſc abſitt mme aciam omnis coꝛam tte ſeceternã inſcam et cetera ſium perſeque gratom ttanim cue:et doꝛum a ſe nentur⸗ d quos et per eſtuaſſet erroꝛ Anren que dolunuit· habitantes cum p atre input a facie ta ita ſoluitur ceteroꝛum bicdne hinem conſigngas meum tas fecit accoln contra nos ereaturarum ce cicitatem “ A? ogio habet vis fuit tan dicit quam ſcriberet y miſſime per incoͤmu. quem paius di dene nullatenus ſua:quam rent non quererebam tue üllumim. eeniet ſunt kde multio coꝛpus o Incipit lidber re vt ſi * animi W ſanguinem cũ amoꝛ ſedin tum ex hoc videtur efficimur “ p ſe moyſem q; nature pter p¹e. foꝛmidat iſta coꝛpoꝛa 8 Paliucx eſt ut Ita de eum dici. lamen q; ſobꝛie et de rebus ipſum tire dicka pus verum in quibus ani mus taculi atq; damnato offenſione dum . cuius illoꝛum Et illi da moꝛtẽ ceretur lus non ſe excellit ge illis tato iam 2 in itum let q; ſine codicibus ſtremo renati maea et vbi dictum poꝛibus i remnfabar bi met pꝛepoſito genne ſiſſimi derent E frequentes nec extinctos mus pꝛo ceſſe eſt mus ante carnem lantaſmata: 1 genere ab bis Explicit liber ſancti Auguſtini de dera religione:et de clericoꝝ vita:moꝛibuſq; vna cum vita ſcti Auguſtini.necnõ cu/ iuſdam digniſſimi tractatus de ſpiritu et anima.Que omnia in iſto libꝛo conti nentur:⁊ cum ſũma diligentia per. M. Andream de bonetis de papia venetijs impꝛeſſa fuerunt.Inclito pꝛincipe Jo/ hãne mocenico venetiarum once. M. cccc.lxxxiiij.die xxiij.Menſis Julij. 4 * 6 4 — 7 4 2 4 —TL2ff ̃ . . MMeditationes (MWeditationes Diui Auguſtini epiſcopi Pipponenſis. nuocatio vei omnipotẽtis ad mo ⁊ vite reparationem. Capitulũ.j. eſiderãdo querere: qrẽdo Hinuenire inueniendo ama nando mala mea redimere redem pta non iterare.Da domine coꝛdi meo ſpũſↄtritõnẽe: ocłiſ lachrymaꝑꝝ fõtẽ ma nibꝰ elemoſyne largitatẽ. Rex meꝰ extĩ gue ĩ me deſideria carnis ⁊ accẽde vim tui amoꝛis:redẽptoꝛ meꝰ expelle a me ſpum ſuꝑbie: ⁊ ocede ꝓpitius theſaux humilitatis tue. Saluatoꝛ meꝰ amoue a me furoꝛẽ ire. ⁊ idulge mihi benign ſerenum patiẽtie. Creatoꝛ meꝰeuellea es mihi erquiſita ſupplicia. animãt me pu me animi rãcoꝛẽ ⁊ largire mihi mentis dulcedinẽ. Da clemẽtiſſime pater mihi ſolidã fidẽ: ſpẽ ↄgꝛuã: charitatẽ ↄtinuã Rectoꝛ me auerte a me vanitatẽ men tis ĩcõſtãtiã:coꝛdis vagationẽ: oꝛis ſcu rilitatẽ: oculoꝝ elationẽ vẽtris ĩgluuiẽ oppꝛobꝛia ꝓximoꝝ: ſcelera ptractionũ curioſitat pꝛuriginẽ diuitiaꝑ cupidinẽ potẽtatuũ rapinã: inanis glie appetitũ hypocreſis malũ:adulatiõis vermẽ:cõ tẽptũ ĩopũ: oppᷣſſionẽ obiliũ: auaricie anrdoꝛc: inuidie rubiginem:blaſphemie moꝛtẽ. Reſeca in me factoꝛ meus teme ritatẽ iniquã: ꝑtinaciã:inquietudinem ocioſitatẽ:ſomnolẽtiã:pigriciã:mentis hebetudinẽ:coꝛdis cecitate:ſẽſus obſti nationẽ: moꝝ truculentiã:boni inobe diètiã ↄſilij repugnationẽ:lingue effre nationeʒ: pauperũ pᷣdã:ĩpotentũ violẽ tiã: ĩ noccẽtũ caluniã:ſubditoꝝ negligẽ ti. Circa domeſticos ſeueritatẽ:aduer ſus familiares ĩpietatẽ.Deus meus mi ſericoꝛdia mea. Oꝛo per dilectũ filiumn tuuʒ oa mihi miſericoꝛdie oꝑa pietatis ſtudia: ↄpati aff. lictis:ſuccurrere miſe⸗ ris:ſubuenire egenis:ↄſolari meſtos.re mine deuſ leuare oppᷣſſos: pauperes recreare: fle⸗ biles refouere: oimittere öbitoꝛibꝰ. par a coꝛdi meo te deſt iderare cere ĩ me peccantibꝰ odiẽtes me diligẽ ꝓ malis bona reddere:neminẽ ðſpicer ſed honoꝛare:bonos imitaꝛi:malos ca uere:virtutes amplecti:vitia reijcere in aduerſis patientiã: cuſtodiaʒ oꝛis ⁊ ho ſti circũſtatie labijs meis: terrena cal care celeſtia ſitier. diuine. blicani:mererrices: ⁊ latrões qui a fau cibus hoſtis momentanee eruti.ſinibꝰ excipiunt᷑ paſtoꝛis. Cu eniʒ factoꝛ om niũ deus:licet in cunctis oꝑibus ſis mi rabilis. mirabilioꝛ tamen crederis in vi ſceribus pietatis. Unde de temetipo ꝑ quendã tuũ ſeruũ dixiſti. Miſeratões eius ſuper omnia oꝑa eiuſ.Et quaſi de ſingulo loquẽte vniuerſo populo tuo te dixiſſe confidimus miſericoꝛdiã au tẽ meà nõ diſpergam ab eo. Nullum enim ſpernis:neminẽ abijcis: nemineʒ perhoneſcis:niſi foꝛte qui amens te ex hoꝛruerit.Ergo modo iratus nõ percu tis:ſed te irritãtibus dona ſi quieuerit tribuis: deus meus coꝛnu ſalutis mee: ⁊ ſuſceptoꝛ meꝰ: ego ĩfelix:ego te irrita ui:ego malũ coꝛam te feci furoꝛem tuũ pꝛouocaui:irã ꝓmoueri. Pꝛouocaui ⁊ paſſus es: loquioꝛ ⁊ adhuc ſuſtines. Si peniteo ꝑcis:ñi reuertoꝛ ſuſcipil. ĩſu zz J — Pominis accuſatio ⁊ commendatõ miſericoꝛdie V 0 S R 15 Balance 1 Focus N 1 10 . K J G H F E 10 Euroskala Offset VierFarbSelector Standard- Copyright 4/1999 VxyVMaster GmbH WwwW.yxymaster. com