Gb61_qt
author: Johannes Bonaventura, Kardinal, Heiliger

N 125 11958041 021

nuuudnfndnuueoun e.

Br.

2

X

cto Bonanenturn.

Wita chꝛiſti edita a ſa an

9
8
V&RS DAR S
S W S
1 S D
S r S 5
S R 611.
S /, N
RD = — D 1 .
len R S S
— Ie J H

pons
ligere
vla
Nucit
llegen
choct
kention
bleiat
dalcie
fnarca
ſlioco
biſan
ſſi
gisn⸗
lo⸗ꝛ
terep
ſcdoe
vange
alher
Niia
afuite
lt ſe
one y
fani
eiite
ſlofe
Afe
oog.
boꝛ

Beati Bonauenture do⸗/

ctoꝛis Seraphici: Oꝛdinis
fratrum minoꝝ:in meditatio

ſaluatoꝛis noſtii.
Pꝛologus incipit feliciter
MNter alia virtutũ ⁊ lau/

nes deuotas vite ieſu chꝛiſti

dum pꝛeconia: de ſctiſſi/

ma virgine Lecilia legit
SwSw euangeliu xpi ſemper
poꝛtabat in pectoꝛe.Qõ ſic intel
liger⸗ debem videlicet: ꝙ ipᷣa de
vita dñi nr̃i ieſu xpᷣi in euangelio
tradita:quedã deuotioꝛa ſibi pꝛe
elegerat: in gbus meditabat᷑ die
ac nocte.coꝛde puro ⁊ itegro:ac ĩ
tentione pᷣcipua ⁊ feruenti:⁊ com
pleta circulatõe reincipiens:iterũ
dulci ac ſuaui guſtu ruminãs ea q̃ᷓ
in arcano pectoꝛis ſui pꝛudẽti cõ/
ſilio collocari reuoluebat.Sile ti

bi
. pũalis ſtudq exercitia hoc ma
gis neceſſariũ:magiſqᷓ;ᷓ ꝓficuũ cre
do:⁊ qð ad excelſioꝛẽ gradũ ꝑdu
cere poſſit. Nũq;ᷓ em̃ iuuenis vbi
ſic doceri poſſit ↄtra blãdimenta
vana ⁊ caduca:ↄtra tribulatões ⁊
aduerſa:ↄtra hoſtiũ tẽtamenta et
vitia:ſic̃ in vita dñi nr̃i ieſu chꝛiſti
q̃ fuit ab om̃i defectu pfectiſſima.
Ex freq̃nti em̃ ⁊ aſſidua meditati⸗/
one vite ip̃iꝰ:adducit᷑ aĩa in q;dã
familiaritatẽ ofidẽtiã ⁊ amoꝛẽ ipᷣi
us:ita ꝙ alia vilipẽdit ⁊ ↄtẽnit:in
ſup foꝛtificat᷑ ⁊ inſtruit᷑ ꝗd facere
vl fugere debeat. ¶ Dico igit᷑ pꝛi

mo ꝙ meditatio vite dñi ieſu ro/

boꝛat ⁊ ſtabilit mẽtẽ otra vana et

Sꝛol0

ſuadeo faciendũ. Suꝑ oĩa nã/

gus

caduca:vt pʒ ĩ p̃ᷣdicta btã cecilia:
q̃ ita coꝛ ſuuʒ repleuit ac muniuit
de vita ieſu xp̃i: i ipᷣaʒ vana in⸗
trare nõ poterãt. Uñ etiã ĩ põpa
nuptiaꝝ exiſtẽs:vbi tot vana ge/

rebãiit᷑ cãtãtibꝰoꝛganis ipᷣa ſtabili

coꝛde ſoli dño decãtabat dicens.
Fiat coꝛ meũ ⁊ coꝛpꝰmeũ᷑ imacu⸗

latũ vt nõ ↄfundar. Scdo foꝛtifi⸗

cat ↄtra tribłlatões ⁊ aduerſa: vt
pʒ ĩ martyribꝰ. Circa qð di. Ber.

lxj.ſᷣmo. ſuꝑ Lañ. Inde tolerãtia

martirij ꝓpueit:ꝙ in xpᷣi vulneribꝰ
tota deuotõe vᷣſet᷑:⁊ iugi medita⸗/
tione ĩ illis demoꝛet᷑.Stat martix
tripudiãs ⁊ triũphãs toto lʒ mar

ceſſito vl lacerato coꝛꝑe:⁊ riman

te latera ferro:vbi tũc aĩa marty
ris. Nẽ pe in tuto ĩ foꝛaminibꝰpe
trinis:in vulneribꝰieſu:ĩ vulneri⸗
bus niminꝝn patẽtibꝰad itroeũdum
Si em̃ ĩ ſuis viſceribꝰ eẽt ſcrutãs
ea fern ꝓfecto ſentiret:⁊ doloꝛeʒ
nõ ferret ſuccumberet ⁊? negaret.

Hucuſq; Berñ. Inde ẽ etid ꝙ nõ
ſolũ martyres:ſʒ etiã ↄfeſſoꝛes in

tribulatiõibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ ſuis
tãtã patĩam habuer̃t ⁊ habẽt. Si
legas de btõ Franciſco: ⁊ de biã
vᷣgie Clara:poteris inuenire quõ

in multis tribulatiõibꝰpenurijs ⁊
ifirmitatibꝰ: nõ ſolũ patiẽtes:ſed
etiã hilares exiſtebãt.Quottidie

videre potes ĩ ĩducẽtibꝰ ctãm vi
tã:h̊ iõ:qꝛ eaꝝ aie nõ erãt: nec ſũt
ĩ eoꝝ coꝛpibꝰ ex deuota meditati

one ipᷣiꝰ. ¶ Tercio dico: ꝙ docet
2 iſtruit q̃ ſunt gerẽda:vt nec ho-

ſtes: nec vitia poſſint irruere vel
fallere: qꝛ ꝑfectio vᷣtutũ reꝑitur

tat q; a dño vᷣtntũ cꝰdoctrĩa ſemi⸗
nariũ ẽ pꝛudẽtie: cuius mĩa opus
eſt inſticie:cꝰſpeculũ vita tꝑantie
cꝰmoꝛs inſigne foꝛtitudis ẽ ſignũ
Hucuſq; ber. Qui g eũ ſequit᷑ er/
rare non põt nec falli: ad cꝰ virtu

tes imitãdas ⁊ adipiſcẽdas ex fre

quenti meditatione coꝛ accẽditur
⁊ aniaf:deinde vᷣtutẽ diuĩa illumi

nat᷑:ita ꝙ ⁊ vᷣtute induit:⁊ averis

falſa diſcernit: adeo vt ples fue/

rint illiterati ⁊ ſimplices:ꝗ mag ⁊

ꝓfũda dei ↄguerũt. Pꝛeterea vñ

credis ꝙ b. Frãciſ.ad tãtã vᷣtutuʒ

copiã: ⁊ ad tã luculẽtã ĩtelligẽtiaʒ

ſcpᷣturaꝝ:⁊ ad tã ꝑſpicacẽ noticiã

fallaciaꝝ hoſtis ⁊ vitioꝝ ꝑpuenerit
niſi ex familiari cõuerſatione dñi
nr̃i ieſu xpᷣi.Et ꝓpterea ſic arden/
ter afficiebat᷑ ad ip̃ᷣm. Na ĩ cũctis
virtutibus qᷓ; tũ pfectius poterat
imitabat eũdẽ:ac tandẽ ipᷣo com/
plente ⁊ pficiẽte ieſu ꝑ ĩpꝛeſſionẽ

ſanctoꝝ ſtigmarũ:fuit ĩ eũ totalit᷑

trãſfoꝛmatus.Uides igit ad qᷓ; ex
celſũ gdũ meditatio xpi perducit.
Sʒ tãq; fũdamẽtũ efficax ad ma/
ioꝛis ↄtẽplationis gdus ſublimat
qꝛ ibidẽ innenit᷑ vnctio q̃ paulatĩ
purificãs ⁊ eleuãs:aiam docet de
oĩibus de ꝗbus non ẽ ſᷣmo ad pñs
Nũce em̃ te in ipᷣos vite xỹ̃i medi⸗/

HPai:ꝛologus

ibidem. Ubi em̃ charitatẽ excelſe
pauꝑtatis:eximie hũilitatis: ꝓfũ/
Ae oꝛationis ſapie: mãſuetudinis
obedientie patĩe:ceterarũq; vᷣtu/
tfũ exẽplar ⁊ doctrinã ſic iuenies:
fſfſfſiẽ in vita xpᷣi vm vᷣtutũ.De h̊ ber
nar. in ſer. xxij.ſuꝑ Cañ.ſic ait. In
caſſũ pinde ꝗs laboꝛat ĩ acqſitõe
vtutũ:ſi aliũde eas ſperandas pu

tationes aliqli᷑ introducere cog:
taui:ſʒ vellẽ ꝙ h̊ a magiſ experto
magiſq; docto acci ꝑes:qꝛ ĩ talibꝰ
maxĩe inſufficiẽs ſũ.Ueꝝ iudicãs
melius foꝛe aliq̃ vtrũqʒ; dicere qᷓ;
pẽituſ tacere:experiar ĩꝑitiã meã
7 familiarit᷑ tecũ loquar rudi ⁊ im

polito ſᷣmone:tũ vt poſſis meliuſ

q̃ dicunt᷑ caꝑe: tũ vt non aurẽ ſed
mentẽ inde ſtudeas ꝑficere. Non
eſt em̃ in oꝛnamẽtis ſᷣmonibus:ſʒ
in dñi ieſu meditationibus inſiſtẽ/
dũ:ad qð ⁊ hiero.doctrinã iduci

mus dicẽtiſ. Sermo rudiſ vſq; ad

ad coꝛ penetrat:politus ãt paſcit
aure ſ. Spero ãt ꝙ ruditati tue cõ
feret aliqd mea modicitas: ſʒ in H
magis ſpero ꝙ ſi in his te exerci⸗
tare ſedula meditatione volueris

ipſum dñm ieſum. de o logmur
magiſtrum habetis. NHon autem
credas ꝙ omnia que ipſum dixiſ/

ſe vel feeiſſe meditari poſſumus
ſcripta ſint:ſed ego ad maioꝛẽ im
pꝛeſſionem ea ſic ac ſi ita facta fu⸗

iſſent tibi narrabo pꝛout contige-

runt vel contigiſſe pie credi po/

teſt:ᷣm quaſdam imaginarias re/

pꝛeſentationes: quas animus di⸗
nerſimode percipit. Nam diuinã

ſcripturam meditari:exponere: ⁊

intelligere multipharie pꝛout ex/
pedire credimus poſſumus: dum
tñ non ſit contra fidem vł bonos
moꝛes.Lũ ergo me narrante inne
nies: ita dixit vel fecit Jeſus:ſeu
alij ꝗ itroducũt᷑:ſi id ꝑ ſcpᷣturã ꝓ/

bari non poſſit.non alit᷑ accipias

q́; deuota meditatio exigit:h̊ ẽ ac
cipe pinde: acſi dicerẽ: mediteris
ꝙ iſta fecit vel dixit dñs ieſus: et

on autem

Gc ff

—

= O9

,

Ta. i 2 ii

ita de ſilibꝰ. Tu aũt ſi ex his fru/

ctũ ſumere cupis:ita te pñtẽ exhi/⸗
beas eis q̃ dicta vł facta per dñm
narrant᷑:ac ſi tu auribꝰaudires ea
vłl oclis videres:toto mentis af/
fectu diligent᷑:delectablr ⁊ moꝛo
ſe:oĩbꝰalijs curis ⁊ ſolicitudinibꝰ

tũc omiſſis. Quare te rogo dile⸗/
cte mi vt hũc laboꝛẽ meũ queʒ ad
Dei laudẽ: tuũ ꝓfectũ ⁊ meã vtili/

tatẽ aſſũpfſi: letanter ſuſcipias ⁊ le
tantiꝰdeuotiꝰ⁊ ſollicitiꝰte exerce/
as in eodẽ. Initiũ igit᷑ ab incarna

tione ſumendũ eſt:ſʒ qᷓdam ipſam

pceſſiſſe? in celis circa deũ ⁊ ange
jos btiſſimos meditari poſſumus

⁊ in terris circa gloꝛioſã vᷣginẽ: q̃

mihi vident᷑ pᷣmitꝰexplicãda:ideo

Dde ipᷣis pᷣmitꝰvideamus.

De meditatõibꝰeoꝝ qᷓ pcedunt
incarnatõʒ. Et pꝛĩio de ſollicita ꝓ

nobis angeloꝝn ĩterceſſiõe. Ca. I

Um ꝑlõgiſſima tꝑa vltra

? ſpaciũ ꝗnq; miliũ annoꝝ

4

miſerabir iaceret genus

minis aſcẽdere poſſet ad patriam

btiſſimi ſpũs ↄpatientes tante ru

ine:ac de ſua reſtauratõe ſolliciti:
licet pluries añ:iñ adueniente ple
nitudie tpis ĩſtãtiꝰ⁊ deuotiꝰtalit᷑
oño ſupplicarẽt:⁊ pcidẽtes in fa/

cies ſuas añ thꝛonũ eiꝰoẽs ſił con
gregati dixerũt. Dũe placeat ma/

ieſtati tue nobilẽ ⁊ rõnabilem cre

aturã.ſ.hoĩem: ꝓpter tuã ſolã bo

nitatẽ facere:vt ſit ipᷣ iſalꝰ h̊ nobi
ſcũ ⁊ nobis ex ipᷣa nr̃aꝝcontingat
reſtauratio ruinaꝝ. Ecce dñe oẽs

pereũt:⁊ nẽo ſaluat:⁊ in tot ãänoꝝ

curriculis nemine h vidimꝰ.De oĩ

behoſtes nĩ̃ i triumphãt:⁊ de ipis
nõ nr̃e ruine ſed tartaree ſpelũce
replent᷑. Ut ꝗd g dne naſcuntur.
Quare dũe tradut᷑ beſtijs anime

ↄfitẽtes tibi.Et ſi ꝑ tua iuſticiaʒ B

fiat:tpᷣs tñ mie c̃.Et ſi pᷣmi ꝑentes
maudatũ tuũ traſgreſſi ſũt incau/
te:ſubueniat miſeratio tua. Me⸗/
mento ꝙ ad tuã imaginẽ ⁊ ſilitu⸗
dinẽ creaſti eos:apꝑi dñe miſericoꝛ
diter manũ tuã ⁊ iple eos bñdicti
one.Naʒ ocli oĩm ſperat in te:ſic
ocłi puoꝝ ad manꝰdñoꝝ ſuoꝝ do/
nec miſerearis ⁊ ſubuenias reme⸗
dio ſalutaairr.
De contentione inter miſericoꝛ
diam ⁊ veritatem. Ca. II
JIs dictis miſcdia pulſat
h viſcera pris vt ſubuẽiret
fſſecũ hñs pacẽ:ſʒ ↄtradice
bat vᷣitas:ſecũ hũs iuſticiã:⁊ inter
eos ↄtrouerſia facta ẽ ꝓut narrat
b. berñ.pulcro ⁊ lõgo ſer.j.de an⸗
nũciatõe.ſʒ ego ſuccincte ꝓut po-
tero refera ſniam. Jreqnt᷑ em̃ di⸗
cta ſua melliflua intẽdo adducere
ſʒ plerũq; cũ explanatõe:ꝓpt᷑ ꝓli
xitacem vitanda. hec eſt dictoꝛuʒ
ſuoꝝ ſnĩa. Dicebãt pax ⁊ miſtdia
dño. Nungꝗd ineternum pꝛoncias
dñe:aut obliuiſceris miſereri. Et
B ei longo tꝑe ſuſurrabãt. Rñdit
dñs dicẽs. Soꝛoꝛes vr̃e q̊s ↄtra/
rias videtis:⁊ eas piter audiamꝰ
Quibꝰvocatis cepit miſcðia dice
re.Eget miſeratione diuina crea/
tura rõönalis: qm̃ miſera facta eſt
⁊ miſerabilis valde:venit tipᷣs mi/
ſerẽdi eius ⁊ iam pꝛeterüt. Econ/
tra veritss. O poꝛtet domine im
pleri ſermonem qauem locutuses
iüi

. . .

LCotꝰ moꝛiat᷑ adà cũ oĩbꝰ ꝗ in eo
erãt:qꝛ pᷣuaricãdo pomũ guſtauit
Dixit miſcðia.vt ꝗd dñe feciſti me
Sic em̃ vitas ꝙ ego perij ſi nũq;
miſerearis. Ecõtra vᷣitas. Si pᷣdi
ctã ſniam tuã pᷣuaricatoꝛ eualſerit
etiã nec vitas tua ꝑmãet ineternũ
Fuit ãt hec q̃ſtio ꝑ prem miſſa ad
filiũ.ipᷣa ãt vitas coꝛã eo eadã fa/
tebat᷑. Fateoꝛ vñe ꝙ bono zelo
monet mia:ſʒ nõ aſſentirẽ: qꝛ pꝛe
uaricatoꝛi potiꝰpcere vult q́;ᷓ ſo/
roꝛi. At miſcõia. Lu neutri pcis:
ſʒ idigtiõe ſeuis ↄtra pᷣuaricatoꝛẽ
vt inuoluas piter ⁊ ſoꝛoꝛẽ.Sʒ ni/
hilominꝰ foꝛtiſſime vᷣitas allega/
hat. Dñe ↄtra te hec qſtio intoꝛq̃t
2 cauẽdũ ne vᷣbũ pf̃is euacuetur.
Dixit pax. Parcite vobis a vᷣbis

iiſtis. Uirtutũ nõ ẽ honeſta otẽtio

Uidẽs ↄtrouerſiã magnã: ? rõneſ

foꝛtes ⁊ efficaces:non vidẽs quõ

circa hoĩem poſſent miſcdia ⁊ ve/
ritas ↄpᷣuari:ſcpᷣſit rex ſniam ⁊ pa
ci ꝗᷓ ꝓpinqus ſtabat dedit legẽdã
ſic ↄtinẽtẽ. Hec dixit. Perii ſi ada

non moꝛiat᷑. Et hec dixit. Perij ſi

miſcõiaʒ nõ ↄſeqt᷑. Fiat moꝛs bo
na: ⁊ hʒ vtraq; q verijt. Obſtupu/
erut oẽs in vᷣbo ſapĩe:⁊ ↄſenſerũt
vt moꝛiat᷑: miſcdᷣiaʒ ↄſedndo. Sʒ
q̃ruũt qa pᷣt moꝛs bona foꝛe cum
ſit hoꝛribilis etiã ip̃o anditu. Re/
ſpõdit rex. Moꝛs pctõꝝ peſſma:
ſed ſctõn ẽ glioſa ſeu pᷣcioſa. Ut g
repiat ianna vite:inneniat᷑ qui ex
charitate moꝛiat᷑ nõ obnoxiꝰmoꝛ
ti:⁊ ſic moꝛs non pᷣt tenere ĩno xiũ
ſʒ faciet in ea foꝛ amẽ p qð trãſeat
liberati. Placuit mo:ſʒ vbi talis

. = .

vitas:⁊ miſcdᷣia remanſit in celo.

Nã iuxta ꝓphetãa.Dñe in celo mi/
ſericoꝛdia tua:⁊ vitas tua vſq; ad
nubes.Circuit vᷣitas oꝛbẽ terrarũ
nemo mũdus a ſoꝛde:nec infans
vnius diei. Miſcðia pluſtrat celũ
⁊ neminẽ inuenit ꝗ ſufficiẽtẽ ad G
habeat charitatẽ. Oẽs em̃ pᷣui in/
utiles ſumus:⁊ cũ bũfecerimꝰ: di⸗
cere debemus ꝙ inutiles ſerui ſu⸗

mus. Si g hec victoꝛia debeat à
nemo maioꝛẽ charitatem hr et: vt
aiam ſuam ꝓ inutilibus poneret.

Redeũt g ad ſtatutum diem anxie
multum:non inuento qò deſidera

bant. Dixit pax. Ulos neſcitis ꝗc

q;:nec qcq; cogitatis. Non eſt ꝗ
faciat bonũ non eſt vſq; ad vnum
ſʒ q dedit ↄſiliũ ferat auxiliũ. In/
tellexit & deus ⁊ ait: Penitet me
feciſſe hoĩem quẽ creaui.Et voca
to gabꝛiele dixit ei:Uade dic filie
ſyon. i. Marie. Baude filia ſyon:
ecce rex tuus venit tibi. Uſq; buc
Ber. Nides igit᷑ q; mag picula fu

erũt ppter pctm̃:⁊ q; mas diffiell

ↄſenſerũt pᷣdicte vᷣtutes pᷣcipue in

pſona filij. Na pſona pfis aliq̃lit

videt terribilis ⁊ potens:⁊ ſic ſu/
ſpicari àdãmõ potuiſſẽt pax ⁊ mi/

ſericoꝛdia. Oerſona vᷣo ſpũſſcĩ be

nigniſſima eſt: ⁊ ſic ſuſpicari pote/
lij tanꝗ; media accepta eſt ad h̊ re
mediũ faciẽdũ. Hoc aũt non ppᷣe

ſz appꝛopᷣate intelligas. Tũc im/

pleiũ eſt illð ppheticum. Miſeri

coꝛdia ⁊ vitas obuiauerũt ſibi in

2 *

— 0 – —— v —

——

+☛R

— —

₰„

— —

— — — — — —
——— — ==è

N *

—

RRỹ —

Ta. ii

ſicia ⁊ pax oſculate ſunt.

De his qᷓ voſtea in celis contin

gere potuerut poſſumus medita-

ri de vita bie vginis Marie af i⸗
carnationẽ dñi nr̃i ieſu xpi. C. Ill

Irca vᷣ̈ginẽ vo ex ꝗᷓ incar
c natio facta eſt poſſumus

mDelditari vitã ipiꝰ. Uñ ſci
as ꝙ cũ eſſet triũ annoꝝ:fuit obla
ta a pentibus in tẽplũ: ⁊ ibi ſterit

vſq; ad decimũquartũ ãnũ. Quid

ſt fecerit ibi poſſumus ſcire ex re/
uelationibus ſctis fctĩs:vt deuo/
te credit᷑ ſctẽ Eliʒabeth: cuius fe/

fſũ ſolẽniter celebꝛ amus:in ꝗbus

bec inter alia ↄtinent Oñn inqt pĩ
meus ⁊ mr mea dimiſerũt me ĩ tẽ
plo ſlatim ĩ coꝛde meo ꝓpoſui ge
um hre in patrẽ ? deuote cogita/
bã ꝗd facere poſſem deo gratum.
vt mibi dignaret᷑ dare ſua gram
et feci mibi dare legẽ di mei: ac ex
oĩbep̃ceptis diuĩe legis tria ſᷣua/
ui ĩ coꝛde meo.ſ.Diligeſ oñm deũ
tuum ex toto coꝛde tuo: ⁊ ex tota
aĩia tua. ⁊ ex tota mẽte tua:⁊ ex oĩ

beviribꝰtuis. Item diliges pxim
tuũ ſic teipᷣm. Iten odio habebis
iimicũ tuũ.iſta fuaui ĩ coꝛde meo

7 ſiatim oẽs vᷣtutes apphẽdi:et q

in ipis ↄtinent.Et ſic volo dicere
Aia em aliq́;ᷓ vtutem bre nõ pᷣt:nfᷣ

deũ tota vᷣtute nõ diligat. Ab iſto
em amoꝛe deſcẽdit oĩs gre pleni
tudo. Poſtq;ᷓ ãt deſcẽdit᷑ nõ perſe
uerat in aĩa: 6̊ᷣ fluit vt ag: niſi ini/⸗
micos ſuos.ſ.pctã ⁊ vitia odio ha
beat. Qui g vult ſuã grãm hr̃e et
poſſidere:optet enm coꝛ ſuum ad

amoꝛem ⁊ odium oꝛdinare.Uolo

ergo te facere ſicut faciebã. Sur⸗
gebam ſemper in medio noctis:⁊
pergebã ante altare templi.⁊ tan
to deſiderio:tants voluntate:tan
ta affectione qua potera ⁊ ſciebã
petebaã gram obtinni dei: fuando
illa tria pcepta ? oia mandata le-

gis. Et ſic ſtans añ altare ſeptẽ pe

tj tiones facieba deo. Pꝛĩo pete/
bã grãʒ qua poſſem iplere pꝛimũ

Pceptũ.ſ.ipᷣm diligere ex toto coꝛ
de ⁊tc. Scðo petebã gram ꝗ poſ-

ſem diligere pximu 'm volutatẽ
ſua ⁊ bñplacitum ſuum: ⁊ vt face/
ret me amare oĩa qᷓ ie amat ⁊ di
ligir. Lertio petebã vr ipe me fa

cerèt odire fugere que ipſe odit

Quarto peteba hũilitatem:patiẽ

tiam, benignitatẽ: manſuetndineʒ

7 oẽs virtutes:per quas efficerer
groſa añ conſpectũ ſuuʒ.Quinto
petebam vt me faceret videre te/
pus in quo naſceret illa ſctiſſima
virgo que filiũ parere deberet: ⁊

vr ↄſeruaret oculos meos vt por

ſent eã videre: ⁊ aures vt poſſem
eam audire:linguã vt poſſem eam
laudare: man vt poſſem ei ßuire
pedes vt poſſem ad ſuum ſeruitiũ
ire: ⁊ genua vt poſſem dei filius i
gremio tenere. Sexto perebam
gratiam obediendi mãdatis ⁊? oꝛ/
dinationibus pontificis tempii.
Septio petebã vt templuʒ ⁊ vni/
uerſũ ppłm ad ſuũ ſᷣuitiũ ↄpᷣuaret
His auditis dixit.O ancilla xpᷣi
dulciſſima dña noue eratis:gra et
vrutib plena. Rũdit b. vᷣgo. Poꝛ
firmo ſcias:q ita me reputabã re
am ⁊ viliſſimã ⁊ gra dei indignaʒ
a iiij

ſi tu: iᷣo petebaâ mibi gr̃am ⁊vir
tutes Et iteruʒ. Filia tu credis ꝙ&
oẽm gram quaʒ habui habuerim
ſine laboꝛe. Nõ eſt ita:imo nullaʒ
grãm donũ aut vᷣtutẽ a ðo habui
niſi mag laboꝛe:ↄtinua or̃one:ar
denti ðſiderio:ꝓfũda deuotione:
nultis lachꝛymis: ⁊ multa afflicti
ône:dicẽdo: faciẽdo ⁊ cogitando
ſꝑ ſibi placita ſic ſciebã ⁊ poteraʒ
excepta gra qᷓ ſctificata fui in vte

ro mr̃is. ⁊ addidit. Pꝛo firmo ſci/

as: ꝙ nulla gr a deſcẽdit in aĩaʒ ni
ſi ꝑ or̃onẽ ⁊ coꝛꝑis afflictõeʒ.Pꝰ
q; ãt fecerimꝰ q ꝑ nos facere poſ/
ſumꝰ:licet ꝑua ſint:ipᷣe venit ĩ ani
mã ſecũ feres altiſſima dõa: ita qꝙ;
videt aĩa in ſeipᷣa ðᷣficere pdit me
moꝛiã:nec recolit ſe feciſſe vel di⸗
xiſſe aliꝗd vᷣo gtũ ⁊ tũc videt᷑ ſibi
ipi vilioꝛ ⁊ deſpectioꝛ qᷓ; vnq;ᷓ fu/
erat. Hucuſq;ʒ de dictis reuelatio/
nibꝰ?. ¶ Btus Hiero. de vita ipi⸗
ita ſcpᷣſit. Hãc regulã btã vᷣgo ſta/
tuerat ſibi vt a mane vſq; ad t᷑tiã
oroni inſiſteret: ⁊ a tertia vſq; ad
nonã ĩ ope textrino ſe occuparet:
a nona vᷣo iteꝝ ab or̃one nõ rece/
debat:dõec ei angelꝰappebat:de

cuiꝰmanibꝰeſcã acciꝑe ſolebat: et

meliꝰ ac meliꝰin dei oꝑe ⁊ amoꝛe
ꝓficiebat. Fiebatq; vt in vigilijs
reperire pᷣoꝛ in ſapĩa vi eruditi/
oꝛ:ĩ hũilitate ꝓfũdioꝛ:in carmibꝰ
dauiticis clegãtioꝛi charitate q/
tioſioꝛ:in puritate purioꝛ: ⁊ in oĩ
vtute ꝑfectioꝛ. Erat em̃ ↄſtans ⁊
mobil: ⁊ cũ q̊tidie meliꝰac melius

trãſiret:hãc iraſcẽtẽ nullꝰ vidit vł

audiuit.Ois fᷣmo eiꝰ ita erat gra

dlenꝰvt ↄãſceret ĩ ligua eius ðs.

ſꝑ ĩ oꝛõne ⁊ ĩſtructõe legis di per
mãebat.et ſollicita erat circa ſuas

ſocias:ne aliqͥ ex eis ĩ aliq̊ͥ ſmone

peccaret:ne aliq riſu vocẽ ſud ex/
altaret:ne aliq̃ ĩ iniurijs aut in ſu⸗
pbia ↄtra parẽ ſuam excreſceret.
SDie itermiſſiõe bñdicebat deũ:et

ne foꝛte in ſalutatõe ſua a ðᷣi laudi

betolleret᷑ ſi aliꝗs eã ſalutaret:il/
la ꝓ ſalutatõe dᷣo grãs reddebat.

Deniq; ex ea pᷣmo exijt vt dũ ſalu

tant hoĩes ſcti ðᷣo grãs dicãt.De

eſca quã de mãibꝰ angeli recipie/

bat:ipa reficiebat᷑:quã ãt a potifi
cibꝰtẽpli accipiebat:pauꝑibꝰero/
gabat.qtidie videbat ei angelus
loꝗ:⁊ q̃ſi chariſſime obtẽpare ei:

Pucuſq; Hiero. In anno qrtode

cimo b. vᷣgo fuit deſpõſata ĩoſeph
pꝑ diuinã reuelatõeʒ ⁊ rediit naʒa/
reth.⁊ q̃lit᷑ factũ fuit: inuenies in
legẽda ð natiuitate ſua.Et hec ſũt
q̃ añ incarnatõʒ dñi ieſu xpᷣi poſſu
mꝰmeditari. Ipa rumines: ⁊ ĩ eis
delecteris toto affectu ea memo⸗
rie commendando: ⁊ opere imitã
do:qꝛ deuotiſſima ſun.
Incipiut meditatiões vite dñi

Jeſu de incarnatione eius. Lu.lI.
La. IIII

Oſtq̃ aüt vẽit plenitudo

p tpis q̊̃ oꝛdinauit btiſſima

et ſumma trinitas generi
bumano pꝛouidere per incarnati

onem verbi:pꝛopter nimiã chari/
tatem ſuam qua genus humamm
diligebar: commouente eum miſe
ricoꝛdia ſua:⁊ nihilominus ad in⸗/
ſtantiam ſupernoꝛum ſpirituum:
7 beata vᷣgo rediret naʒareth:vo
cauit deus omnipotens gabꝛielẽ

— — — — . -2-r — “

— „ —

— —---

—

— — — —————

4

4

9
ſe
in
it
ſu
18
,
i

ii

„55

Ta. iiii
arehangelum.⁊ dixit ei.Uade ad
dulciſſimã filiã noſtrã mariam de
ſponſatã Joſeph:ſuꝑ omnes cre/

gturas nobis chariſſimã: ⁊ dic ei

ꝙ filius meus ↄcupiuit ſpẽm ſuaʒ
⁊ eã elegit ſibi in matrẽ:⁊ roga eã
vt ipᷣm letãter ſuſcipiat: qꝛ ꝑ eam
ſalutẽ totiꝰ generis hũani opari
decreui:Et obliuiſci volo iniurie
mihi facte. ¶ Attende hic ⁊ recoꝛ/
dare ꝗᷓ tibi ð pꝛincipio ſupꝛa dixit

vt diſcas oĩa qᷓ faciũt dñm te exhi

bere pñ̃tẽ. Hic g imagĩeris ⁊ aſpi
cias vt potes deũ qꝛ incoꝛpoꝛeuſ
eſt. Sʒ aſpice eũ tãq; magnũ dñm
ſedẽtẽ in ſolio vultu benigno pio
⁊ paterno:q̃ſi ↄſiliari volentem ⁊
reconciliãdo dimittentẽ: ⁊ gabꝛie
lẽ facie hilari ⁊ iocũda: flexis ge/
nibns:⁊ inclinato vultu timoꝛoſo

⁊ reuerẽti ambaſſiatã dñi ſui attẽ

ti ſuſcipiẽtẽ. Surgẽs itaq; gabꝛi/

el iocũdꝰ ⁊ gaudens volitauit a

Fo. V .

igit᷑ gabꝛiel ꝑanimphꝰfideł advir
ginem dixit: Aue gr̃a plena dñĩs
tecũ:bñdicta tu ĩ miieribꝰ.At ipᷣa
iuxta vᷣba euãgelij turbata fuit in
Fſᷣmone eiꝰ:cogitãs de nouitate ta
lis ſalntatõis. Non em̃ ↄſueuerat
ſic ea ſalutare. In qͥ ſalutatõe cum
videret ſe recõmendari de tribus
tanqᷓ; hũilis dña debuit ſeu potu/
it ſe turbare. Cõmendabat᷑ em̃ ꝙ;
erat gtia plena:qꝙ dñs erat ſecum
⁊ ꝙ erat ſuꝑ oẽs mulieres benedi
cta.Et hũil nõ pᷣt ſine ꝑturbatiõe
⁊ ruboꝛe ſui vmendatõem audire
Turbata em̃ fuit exverecũdia ho
neſta ⁊ vtuoſa. Cepit etiã timere
an h eſſet ven:non ꝙ nõ crederet
angelü dei vera loꝗ:ſʒ ex eo qꝛ ꝓ
pꝛiũ eſt huilibꝰ ꝙ non examinent
ſuas vᷣtutes:ſʒ defectꝰpotiꝰ rumi⸗
nare.vt ſicpoſſint ꝓficere reputã
tes magnã vᷣtutẽ puã: ⁊ puũ defe
ctũ magnũ.tanq; g pꝛudẽs ⁊ tãq;ᷓ

alto:⁊ in hana ſpecie in momen/ pauida ⁊ tioꝛoſa ac pudoꝛoſa ni⸗
to fuit coꝛã vᷣgĩe ĩ thalamo domũ bil rñdit.qd em̃ rñdiſſet:Bis audi

cule ſue manente:ſʒ non tã cito vo uit anq;ᷓ ſeł rũderet. Aboĩnabile

litauit gabꝛiel ꝗn pᷣueniret᷑ a dño eſt em̃ vᷣginẽ eſſe locem. Angel⸗
2 ſctãm trinitatẽ ibi repiret q̃ pꝛe aũt cãm ſue turbatõis ↄgſcens di
uẽit nũciũ ſuũ. Scire em̃ debeſ ꝙ cit. Ne timeas maria:nec verecũ/
excelſũ incarnationis opꝰtotiꝰfu/ deris ð laudibꝰqͥs dixi tibi:qꝛ ſie
it trinitatis:ſʒ ſola pſona filij fnit eſt vitas.nõ eĩ ſolũ plena es gtia
incarnata:ſic ſi tunicã induẽti duo ſʒ eti toto hũano generi recupoa
ex lateribꝰeiꝰſtãtes eũ adiuuarẽt ſti ⁊ reinueniſti a ðᷣo ſaluteʒ. Ecce
7 tunice manicas tenerent. Nũc g ↄcipies ⁊ ꝑies filium altiſſimi ꝗte
⁊ h bñ aſpice ⁊ tanq ip i factꝰpñs elegit ĩ ſuã matreʒ ⁊ ſaluabit oẽs
intellige oĩa q̃ dicũt᷑ ⁊ fiũt.o qua ꝗ ſperãt ĩ eo.Tũc ipᷣa rñdit ñ ↄfi
lis ẽ illa domũcula vbi tales ſunt tendo nec negãdo ↄomendationes
⁊ in qͥ talia exercent᷑. Nã licet vbi p̃fatas:ſʒ certificari volens ð ſua
ſit ſancta trinitas: tñ nunc ibi aliq̊ vᷣgitate.ſ.ne eã pꝑderet ð q̊ multũ
ſingulari mõ eẽ mediteris ratiõe płtimebat. Querit g ab angelo
ſingularis oꝑationis. Ingreſſus ð mõ ſue ↄceptionis dicens.quõ

5 W 2
— S .
. 4
»

fiet iſtud qm̃ viꝝ non cognoſco:⸗
virginitatẽ firmiſſime deuoui. Et
angelus. Fiet ꝑ oꝑatõʒ ſctiſpũs
ꝗ te ſingulari mõ replebit ⁊ eius
vtute ↄcipies ſalua tua vᷣginitate
iõ filiꝰtuꝰ vocabit᷑ filiꝰdei. Nihil
em̃ eſt ĩpoſſibile apð deũ. Nã eli
zabeth ognata tua cũ vetula eſſet
⁊ ſterilis:iã ſex ſũt mẽſes ꝙ filiuʒ
ocepit. Intuere h̊ ⁊ meditare pꝛo
dDeo: quõ trinitas ẽ ibi expectans
rñſionẽ ⁊ ↄſenſũ ſue filie ſingłaris
amãter ⁊ delectabiliter aſpiciens

verecundiã eiꝰ ⁊ moꝛes ⁊ vᷣba.Et

etiã q̃liter kugel wiligeter ⁊ ſapi/
enter ad eã oꝛdiauit vᷣba ſua ſtãs
inclinatus ? reuerẽs coꝛã dña ſua
vultu ſereno:fidelit᷑ exequẽs am/

baſſiatã ſuã:⁊ attẽte ↄſiderãs ver

ba dñe: vt poſſit ↄogrue rñdere: et
ſuꝑ h̊ oꝑe mirifico ꝑficere dñi vo
lũtatẽ.Et etiã q̃li᷑ dña ſtat timo/
rata:ac hũiłr facie pudoꝛoſa pᷣuẽ

ta ab angelo:deuote cogita.Et ꝙ;

er vbis iſtis ex ĩpꝛouiſo nõ cxtol
lit᷑: nõ ſe reputat:⁊ cum audit ma/
gnalia de ſe q̃lia nunq; alicui di/
cta fuerũt:totũ diuĩe gr̃e aſcribe/
bat. Tãdẽ pꝛudẽtiſſima vᷣgo vᷣba
angeli audiẽs ↄſenſit:⁊ vt i reue/
lationibꝰp̃dictis habet᷑ pfũda de

uotione genib?flexis iüctis mani

byus dixit. Ecee ancilla dñi fiat mi/
hi ᷣm vᷣbũ tuũ. Cuc ? o di ſtatim
ttus ⁊ ſine moꝛaeintr.

tug mãſit in ſinu pr̃is. Põt tñ h
= fF. 2 „ az ½% 26
na giari pie qlr ipe filiꝰtaqᷓ;ᷓ obe

dientiã penalẽ ⁊ laboꝛioſà legati

cõmendauit: ⁊ in eodẽ inſtãti aĩa

us 2 ſine trRer i vterũ
vᷣginisg: ⁊ ex ea carnẽ aſſũpſit:⁊ to

*55 %

unn

creata ⁊ ĩ fuſa fuit ꝑfecthõ ſʒ oĩa

coꝛpis lineamẽta:ſʒ valde paruu
lꝰ: ita ꝙ ĩ vtero poſtea creſcebat
naturalr vt alij ſed nõ fuit dilato

aĩe ĩfuſio:vel mẽbꝛoꝝ diſtictio vt
ĩ alijs.Erat etià ꝑfectꝰdeꝰſic ꝑfe⸗/
tus hõ:ita ſapics:ita potẽs ſic eſt
mõ.Gabꝛiel at cũ dña ſua etiã ge/
nuflexit:⁊ parũpoſt cũ ea ſurges:
ſe tñ inclinãs vlq; ad t rã:⁊ valefa
ciẽs ei:diſꝑuit ⁊ ad patriã rediẽs
hec narrauit.Et fuit ibi nouum fe
ſtũ ⁊ exultatio maꝗᷓ nimis.Dñavo
tota iſtãmata amoꝛe dei:⁊ magis

ſolita ſuccẽſa ſentiẽs ſe concepiſſe

grãs egit ðᷣo de tãto bono ſlexis
genib?huilr ⁊ deuote ſupplicans
eidẽ:vt eã dignaret᷑ inſtruere:ita
ꝙ in his q̃ circa filiũ ſuum occurre
rent faceret q̃ oꝑtet ſine defectu.
Cõſiderare debes q;ta eſt hodier
na ſolitas:⁊ iubilare ĩ coꝛde tuo:

⁊ grãs agere vo:⁊ agere diẽ leti⸗/
cie: qꝛ hodie fec̃ dñs deꝰ nuptias

ĩ deſpõſatõe nature hũane quam

bodie ſibi inſeꝑabilr vniuit:hodie
ẽ ſolẽnitas nuptiaꝝ filij vði ⁊ dies
natal i vtero. Hodie ẽ ſolẽnitas

ſpũſſctĩ:cui attribuit᷑ opus ĩcarna

tiõis mirificũ: ⁊æ incipit benignita
tẽ ſuã oñdere hũano generi. Ho/

die ẽ ſolẽnitas dñe nr̃e btẽ vᷣgis:

q a pr̃e ĩ filiã:⁊ a filio ĩ mrẽm:et a
ſpũſctõ ĩ ſpõſã recognita ẽ ⁊ aſſũ/

pta. Hodie inchoat᷑ celeſtis curie

repatio. Hodie ĩcipit redẽptio ?æ
ſalꝰhũane nature: ⁊ reconciliatio

⁊ edificatio:hãc nouã obediẽtiaʒ

ſuſcepit filiꝰa pr̃e ð̊ nr̃a ſalute pa/

gẽda:⁊ exlłtauit vt gigaſ ad currẽ

dã viã ⁊ ſe recluſit in vrero vᷣgiali

fact

7pate
nobi⸗
dece
inch⸗
tvus
Gorla:

ffes da

dicebi
fale ce

(s
doeſe⸗

1ſaln
infini
l
deg
On
berb.)

go
ieic⸗

ſſepd

abar
lircite
hello⸗
liirg⸗
nyeli
teptaf
ſhone
mari.
ſponeo
ſbegn

Agan

Oln;
iſe
ane

ſzoi⸗
paruu
ſcebat
dilans
lio
(ple/
ſic eſt
ige/
ges:
alefa
edies
mfe
Diodo
wags
epiſe
flenis
licans
ere:its
decurre
efecu.
hodier
je tuo:
bie leti⸗
uptias
e guem
ſtehodie
rdies
ſenitas
ſcarne

nignita

i⸗ho⸗
bgio:
m:et a

1aſſü/

a chrie
ptio?
aliatio
dietisz
lute pe/
d cune
o fgiil

2 factus vnꝰ ex nobis:⁊ frater nr
2 pater:⁊ aduocatꝰcepit ꝑpegriari

nobiſcũ. Hodie lux ver a deſcẽdit
de celo:⁊ pãis vite decoqui cepit
in clibano vᷣginalis vteri. Hodie
vᷣ̈bũ caro factũ ẽ.⁊ ↄpleta ſũt deſi
deria ⁊ clamoꝛes ꝗbꝰ antiqui pa/

tres deſider abant ⁊ inenarrabilr

dicebãt. Emitte agnũ dñe ⁊c. Ro/
rate ce.deſu.⁊c̃. Utina dirũuperes

celos ⁊c. Dñe inclina celos tu.et
deſcẽde ⁊c.Dñe oñde faciam tuaʒ

2 ſalui erimꝰ. Et ſilia inneniuntur
infinita. Et vltra nõ iraſcet deus
qꝛ plenitudo tpis hodie venit. et
de pr̃ videt filiũ hoiem factum.
Quõ Dña noſtra iuit ad Eliza/
OIſt recogitans domina
vvbu angeli de cõſobꝛina
ſaa eliſabet eam viſitare
TPoira ↄgratulandũ ⁊ ſeruiẽ
u eidẽ.Exiuit g̊ vna cũ ſpõſo ſuo

=

ioſeph a naʒareth domo ſuaqͥ di
ſRabat ab hierłm. xiiij. miliaria vl

circiter. Nõ retardabat᷑ aſpitate
vel lõgitudine vie:ſʒ cũ feſtiatõe

iuit: qꝛ nolebat diu ĩ publico vide

ri vel inueniri.⁊ ſic nõ erat ex con
teptu fili aggrauata vt alie mrẽs
Non em̃ fuit dñs ieſus oneroſus
matri.Cõſpice gᷓ h̊ quõ vadit cum

ſponſo ſuo regina celi ⁊ terre: et

nõ eques ſʒ pedes. Uadũt aũt cũ
ea pauptas:hũilitas ⁊ verecũdia

oſmq; virtutũ honeſtas: ⁊ etiam
dñs ſecum.Cũ aũt intrauit domũ

ſalutauit eliſabeth dicens. Salue

ſoꝛoꝛ mea elizabeth. Illa autẽ ex

ultans tota exhilarata ? accen⸗
ſa ſpũſctõ ſurgit ⁊ amplexat᷑ eam

Fo. v
reuerenter: ⁊ exclamans pꝛe gau/
dio dixit. Gñdicta tu inter mulie/
res ⁊ bñdictꝰfructꝰventris tui. Et
vñ h̊ mihi vt vẽiat mr̃ dñi mei ad
me.Ecce em̃ ⁊c. Qñ etiã vᷣgo btã
ſalutauit eliʒabeth:repletꝰ eſt J0
hänes ĩ vtero de ſpᷣſctõ:repleta
eſt ⁊ mr. Nec pꝛiꝰreplet᷑ mr qᷓ; fi/
lius ſʒ filius repletꝰ:replet et ma⸗/
trẽ non ꝗdẽ in aĩia matris aliqd ef
ficiendo:ſed ꝑ ſpmſctm̃ aliquid in
ea fieri committendo: eo ꝙ ſpũũſ/
ſctĩ affluentioꝛi gra refulgebat: ⁊
pꝛioꝛ grãm ſenſit: qꝛ ſicut illa ma-
riã:ſic iſte aduentũ dñi ſenſit:ideo
exultauit ? pphetiſando locuta ẽ
Uide q;ta ſit virtus in vᷣbis dñe:

quia ad eius pnunciationem con

fertur ſpfiſſictũs. Sic em̃ abũdant᷑

ipſa erat plena:ꝙ eiꝰ meritis ipſe

ſpirituſſanctus alios ſciẽtia reple
bat. Rñdit aũt dña noſtra ad Eli⸗

ſabeth: Magnificat aia mea do⸗
minũ ⁊c. Totũ ibidẽ cõplens io/

cunditatis ⁊ laudis. Deinde ſe ad
ſedendũ dña ponẽs humilima in ĩ
ferioꝛi loco ſe poſuit ad pedes eli
ſabeth· Sed illa in incontinẽti ſur
gens: ⁊ iſtðᷣ non ferens eã erexit:
7 pariter ſederũt. Querit ãt dña
de mõ ſue ↄceptõiſ ⁊ eliſabeth ſue
? hec ibi letãter narrant: ⁊ laudãr
deũ de v aq; ↄceptõe:⁊ ĩ gꝛatia
ren One oſiſtunt: 7 dies leticie
ayaf..at ſtetit dña quaſi menſibꝰ
tribus: miniſtrans ⁊ ſeruic ei ex
oĩbus q̃ poterat humiliter rena⸗

rẽter gratanter et deuote: qſi ob-

lita ſe eſſe mrẽm dei ⁊ totins mun
di reginã O qualis domus. qlis

cqmera: qualis lectus in quo pari

Ta.

teer moꝛant ? regeſcũt tales mr̃es

talibꝰfilijs fecũdate maria ⁊ eliʒa
beth:Jeſus ⁊ iohes.Sũt etia ibi
magnifici ſenes Zacharias et Jo
ſephͥ. Adueniente aũt tꝑe ſuo: pe
perit eliʒ abeth filiũ:quẽ dña leua
uit de tra ⁊ diligent᷑ aptauit. vt
erat expediens. Puerul aũt qua
ſi ip̃am intelligens aſpiciebat eaʒ
⁊2 qſi ei poꝛigere vellet:caput ad
eã vᷣtebat:⁊ in ea ſolũ delectabat᷑
⁊ ipᷣa delectanter eũdem amplexa
bat ⁊ oſculabat᷑ iocũde.CLõſidera
magnificẽtiẽ io his:nullꝰ vnq; ta/
lẽ baiuluʒ habuit. In octauo igit
die circũciſus eſt puer: ⁊ vocatꝰẽ
iohes.Lũc aptũ eſt os ʒacharie ⁊
ꝓphetauit dicẽs: Gñdictꝰdñs ⁊c.
Dña vera ſtans pꝰaliquã coꝛtinaʒ
ne ab hoibꝰ?videret᷑ ꝗ cõuenerant
ad circũciſionem iohis: audiebat

attente cãticũ illð in qͥ de filio ſuo
fiebat mentio:⁊ oĩa ↄᷣuabat ĩ coꝛ

de ſuo tanq; ſaplentiſſima. Lãdeʒ
valefaciens Eliſabeth ⁊ ʒacharie
bñdicẽs iohi:redijt ĩ domũ habi⸗/
ratõis ſue naʒareth cũ ſponſo ſuo
In q̃ reuerſiõe pauꝑtatem eiꝰ ad
mentẽ reuocauit. Redeunt em̃ ad

domũ in qͥ nec panẽ:nec vinũ: nec

alia neceſſaria inueniũt:ſʒ nec poſ
ſeſſiones nec pecunias. Stetit igi

tur his tribꝰ menſibꝰapð illos foꝛ

te opulentos. Nunc aũt redijt ad
pauꝑtatem ſuam vt ꝓpꝛijs mani/
bus victũ ꝓcuraret.Lõpatere ſibi
ad amoꝛẽ pauptatis accendere.
Qualiter ioſeph voluit occul/
te dimittere beatam virginem:qꝛ
grauida erat. Matthei 1
Lapi. VI

AUm auůt dña ⁊ ioſeph ſpõ
c ſus eiꝰſil hitarent ⁊ geſce
ret Jeſus in vtero mris:
ppẽdens ioĩſeph ipᷣam qᷓuidã: do⸗/
luit ſupꝛa modũ.Lõſpiciebat em̃
biuge ſag ſemel ⁊ pluries ⁊ turba
bat᷑:⁊ eidẽ vultũ oñdebat turbaꝝ

⁊ ocłos auertebat ab ea:ſuſpicãs
B ex adulterio vẽiſſe:⁊ cogitabat

eã occulte dimittere. Uere de eo
pᷣt ꝙ eiꝰ laus eſt ĩ euangelio. Dic
em̃ ibi ꝙ erat vir iuſtꝰ:magne em̃
vHtutis erat.Cu em̃ ðᷣꝛ cõiter ꝙ qſi
ſũme verecũdie doloꝛis ⁊ furoꝛis

ſit viro adulteriuʒ vxoꝛis: tñ ipᷣe

vtuoſe ſe tnabat ? ea accuſare no
lebat patiẽter ꝑtrãſibat hanc iniu

riã nõ ſe vindicas:ſʒ pietate victꝰ

cedere nolens voluit eam occulte
dimittere. ſʒ nec dña ꝑtranſiuit ſi⸗

ne ꝑturbatiõe. Perpendebat em̃
⁊ videbat ipᷣm eſſe turbatũ: ⁊ ð
etiã ipᷣa turbabat᷑. Hũilr tñ tace/

bat. ⁊ occultabat ði donũ:⁊ potiꝰ
voluit reputari vilis ⁊ mala.q̃ ipᷣʒ

bonũ ꝓducere ac ꝓpalare: aut de
ſe aliqd loꝗ qð ad iactantiaʒ puta
ret᷑ puenire. Rogabat em̃ dñm vt
appõere remediũ dignaret᷑:⁊ hãc
ſibi ⁊ viro ſuo ꝑturbatõʒ auferre
Uide q;ᷓ magᷓ turbatio ⁊ anxietas
erat ĩ eiſ:ſʒ dñs puiditvtriq;. Mi
ſit em̃ angelũ ſuũ ꝗ dixit ioſephiĩ

ſomnis ꝙ coniũx eiꝰde ſpũſctõ cõ

ceperat: iðo ↄfidenter ⁊ letanter
ſtaret cum ea. Uñ tribulatõne ceſ⸗
ſante redijt ↄſolatio magna. Naʒ
dominus poſt tempeſtatem tran
quilium facit Queſiuit auteʒ avir
gine gloꝛioſa ioſeph de incarnati

one mirifica:qð dña diligent per

*

fa

na bic
ea caſto
fdelt ⸗g
mnoin.ſ
i. Gete
lero oma
Urgis vſg
glon naie
fignegen⸗
lar tpsd
dtamäh
nir o nob
ſorlaſ⸗
ſos glic;
ſonhlei
ns go⸗
gis unen
loßzſole
lecloeree

inmn ume

ſdacfe
ſroiefar⸗
affigide
plos pſe
fre q ſu
arie
onorari⸗
barad aie
Mwqs pie
berſaliter
Mmeioꝛ
Nippeh
6eBivi⸗
lenener
ſgemer?
derar
e P

bſepbhö
nt geſe

ro mii.

idi do⸗
ebat em̃
2 turba

turban

uſpicos
gitabat
rede eo
Ao. Die
nagneen
llerhiſi
91 froꝛis
is: tñ ie
cuſore no⸗
henciniu
tate viet
mocchlte

ranſiuit ſi

debat em̃
atuͦ:15
r tütace/
r poti
mala dipz
are: out de
ntioz puta
en dfm yt
xret: 1hac
zauferre
anrietas
ricz⸗Wi

ioſebit

ſpüſctõͤc
Lletanter
gtöne ceſ⸗
gna. Haz

kenn tran

zuͤtez avit
incarnati

iigentel

4

Lac pii
FF ioſeph 2 ſtat gaudens cu oinge

ua bnñdicta ⁊ vltra q; dici poſlet:
ea caſto diligit amoꝛe:⁊ cura ipi⸗

fidelit᷑ agit ⁊ ona fideliter cum eo

moꝛat᷑.iſua pauꝑtate łtanter vi
uut. Stat etia dñs ieſus recluſus ĩ
vtero amantilſime et dilecriſſime
virgis vſq; ad menſes nouẽ moꝛe
aliau mulien. Stat 2 be. vᷣgo qbe

nigne ac patienteſ ſuſtiner expe

ctat tpᷣs debitũ. Cõpatere igit ꝗ
ad tantã huũilitatiſ ꝓfuditate deue
nit ꝓ nobis ſe ĩclinans dñs maie-
ſatiſ:qͥ ſolo bñficio hꝰ ꝓlixe reclu

ſiõis nuqß ei digne ſatilſacere poſ
ſum:ſʒ ſaltem ↄgſcam?? gras aga

mus i0 onfe eu ine Pnos ex
alis ſumere digt veſt nõ nro meri⸗
to ſʒ ſola ei mera gr̃a bñficio ⁊ di

lectõe:recluſi ⁊ collocati ad caute

lam ſum ab eo in arce religionis
nõô ad Bena Epalee igr dño no

ſro ieſu xpᷣo:ĩ .ſ.qð eſi in ↄtinua
afflictiõe:⁊ fuit ab inſtati ſue cõce

ptõis vſq; ad moꝛtẽ: ex eo.ſ.qꝙ pa
trẽ quẽ ſũme diligebat cogſcebat

vyrericola relinꝗ:⁊ a petõꝛibꝰin

bat ad aĩas ad imaginẽ ſuam crea

tas: q̊s videbat miſerabilit᷑ ⁊ vni/

uerſaliter danari: ⁊ ; erat ſibi pe/
na maioꝛ q; fuerat paſſio coꝛꝑal.
Nã ꝓpr hanc tollendã ſuſtinuit il

laz. Si vis & ſcire dulcedinẽ diſtil

lantem ex his fructibus rumina di

ligenter ⁊ ſepe.

De natiuitate dñi nñi Jeſu xpi.

Po. DVii

onoꝛari:⁊ ex ↄpaſſiõe quã habe

Düueniente igit᷑ nonuẽ men
a fiü termio: exijt edictũ ab

ipatoꝛe ceſare Auguj no. vt delcri
beret vniuerſus oꝛbis. I. glibet i

ciuuare ſua. Cũq; ioſeph ire vel-le

ad ciuitatẽ ſua Bethleem. ⁊ ſciret
part; ſue venerabilis ↄiugis tpᷣs
duxit eã ſecũ.Madit gᷓ dna h̊ iterũ
lõgo itinere. Hã betpleẽ ẽ pꝛope
hierlm ꝑ ꝗqnaq; miliaria. Ducuntq;
ſecũ bouẽ ⁊ aſinũ:⁊ vadũt ſic pau
peres mercatoꝛes beſtiaꝝ. Cuʒ ãt
eẽnt bethlec qꝛ paupeſ erãt ⁊ mul
ti ↄcurrerẽt ex eadẽ cã hoſpicium
hr̃e nõpotuerũt.Cõpatere igitur
dñie ⁊ ↄſpice eã delicatam dñam iu
uenẽ: ꝗndecim em̃ annoꝝ erat: ex
lõgo itinere fatigata:⁊ cũ verecũ⸗/
dia inter gentes incognitas qren⸗
tẽ vbi geicat:⁊ nõ inueniẽtẽ. Oẽs
licentiant eã ⁊ ſociũ. Et ſic cogunt

diuertere ad quãdã viã cooptam:

vbi hoĩes łꝑe pluuie diuertebant

⁊ ibidẽ ioſeph ꝗ erat cu ↄiuge liga
minib? foꝛte aliqualiter ſe clauñt

Nuic diligenter ↄſpice oĩa: maxie
quia referã ea q̃ ab ia reuelata =

onſa fuerũt: put a qͥdã ſctõ pr̃e nr̃i

oꝛdinis fide digno habui:cuiputo

reuelata fuiſſe.Cum ergo veniſſet

hoꝛa ſcilicet in medio nocte domi/
nice diei ſurgens virgo appodia/
uit ſe ad quandam columnam que
ibi erat. Joſeph auteʒ ſedebarme
ſtus:eo foꝛte ꝙ non poterat q̃ di/
cebant parare. Surgens igit Jo⸗
ſeph accipiens de feno pꝛeſepij:
pꝓiecit ad pedes dñe:⁊ vertit ſe ad
aliam partem. Tũc filius dei eter/

ni ſine aliqua moꝛa:ſine aliqua le/

ſione:ſine aliqua moleſtia in mo/
mẽto ſiẽ erat ĩ vrero: ſic fuit extra
vteꝝ ſuꝑ fenũ ad pedes Tis ſue.

Que incõtinenti ſe reclinas recol⸗
ligens eũ:et dulciter amplexans:
poſuit in gremio:et vbere de celo

pleno a ſpũſcõ edocta:cepit laua/

re ipᷣm ſeu linire ꝑ totũ coꝛpꝰ cum

lacte ſuo. Quo facto inuoluit eũ ĩ

velo capitis ſui:et poſuit eũ ĩ pᷣſe
pio. Lũc bos et aſinꝰpoſuer̃t oꝛa
i pᷣſepio flates ꝑ nares:ac ſi ratõe
vttẽtes ↄgͤſcerẽt:ꝙ puer ſic pauꝑri
me cõtect calefactõe tãti frigoꝛis
indigebat. Mir vᷣo flexis genibus
adoꝛauit eundẽ: et grãs agẽs dixit
deo. Brãs ago tibi vñe ſctẽ pr̃. qꝛ
filiũ tuum mihi dediſti:⁊ adoꝛo te
ðs eterne et te filiũ dei viui ⁊ menᷣ
Sil ãt ioſeph adoꝛauit eũ et acei
piẽs ſellũ aſini et extrahens de ea
cuſinellũ de lana ſeu de boꝛra:po/
ſuit iuxta pſepe vt ibi dña ſederet
ſuꝑ eo.Ipa ꝗᷓ ſe poſuit ad ſedẽdũ
er ſellã poſal ſubtꝰcubitum: et ſic
ſabat dña mundi:tenẽs vultuʒ ſu⸗
pꝛa pᷣſe pe innixa oclis et toto affe
ctu ſuꝑ dulciſſimum filium ſuum.
Hucuſq; de reuelatiõibus.¶ His
igitr᷑ ſic oñſis:diſpuit dña et remã/
ſit angełꝰ: ⁊ dixit ibi laudes mag/
nas et lõgas q;̃s etiã ille mihi dixit
nec dicẽdi vł ſcribẽdi aptitudinem
habui. Uidiſti oꝛtum dñi ſctiſſimi
p̃ncipis:et ꝑtũ ſilłr regine celeſtis:
etiã in vtroq; arctiſſimã pauptatẽ
attẽdere potuiſti. Multis em̃ indi

guerunt et ip̃am certiſſime obf̃ua

uerunt. In his pãnis ↄplacet ſibi:
ihis ſericis delectat inuolui. Nõ
opſolat᷑ xpᷣi infantia et lachꝛime eiꝰ
et p epe et ſtabulũ:garrulos et ca
chinãtes ⁊ in ſtolis ambulantes:⁊
amãtes ꝓpᷣas cathedras:ſed pau

vièͤ

peres tribulatos et laboꝛãteſ. Se
cundũ ꝙ ait be. Ber. Hãc pauꝑta/
tẽ pᷣuauit btã vᷣgo mir̃ et filiꝰvᷣi.nõ
ſunt ſtabulũ dediqti:nõ beſtiaſ:nõ
fenũ:nõ cetera vilia.Jdẽ.Opauꝑ
o inops:o pᷣmꝰ et nouiſſimꝰ. ho/
ſpes ĩ diuerſoꝛio:paup in pᷣſepio:
fugit i egipto:ſedet ĩ aſino:cũ pau
peribꝰ oſſert i tèplo: et nudus ſu⸗
ſpẽdit᷑ i patibulo. Potuiſti aduer
tere ĩ duiciſſima mĩe er puero ieſu

maxim corpis afflictionem. Ber.

erat quodeunq; vellet eligere.Tẽ

pus elegit quod eſt moleſtius: ⁊ ta

men frarres iße ent pmiiſus olim
per Eſaiam. OParuuins ſciens re-
Malum volu as coꝛpoꝛiĩs eſt: et
bonum eius afflicrio. Sed hãc ele

git et illam repꝛobat pner fapiens

verbum infans. Hota itace domi
no angeloꝝ ibi multitudo exiſteni
ſuum dñ̃m adoꝛauerũt. Et ↄfeſtim

ad paſtoꝛes inerunt ꝗ erant ibi gp-

pe foꝛte p miliare:nũciãtes eis na

tiuitatẽ ipᷣaʒ ⁊ locum. Deinde aſcẽ

derunt ĩ celum cum canticis et iubi
lationibꝰ:cõciuibus ſuis ea ſiłr nũ

ciantes. Tãto ergo ſuperna curia

exhilarata gaudio magnoq; feſio

facto.laudibus et gratiarumactio
nibus deo patri exhibitis venerut
omnes quotquot ibi erant ſueceſſi
ue per oꝛdines ſuos videre facieʒ
domini dei ſui:⁊ oꝛantes eum cum

om̃i reuerẽtia et etiã mrẽm eiꝰ:ei⸗

dem laudes et cantica pſonabant.
Quis em̃ eoꝝ nouis auditis in ce

lo remanſiſſet:quin viſitaſſet dñm
ſuum ſic hũiliter oſtitutum in terra

Aols
iltodͤn
fe dixrit

Elbecd
ſtoꝛes:
obange
iſini
bortigco⸗

eer
liſine
ſteawri

Rioſey
diiieſt
düam y
mitarat

banae

ehrdli
lererde
bfacere
venit p
pberlat⸗
cbo. Ui
lebmiti,

iotade

mäͤr
aie

ſodioſe
tloclat.
adiuo
lare etie
terim
ſanfligri

emfi

ingelp
Aredere
ſenepe
ehiede
ſhe⸗⸗
iftlin
etflia

orie Ge
ie pants⸗
ſeiin
beſſtiatn
6. Oparg
ſimo, ho⸗
inpſepio:
ſo:ci pan
hudos ſu⸗
iſidner
elo ieſi⸗
em. Der.
inarbintio
eligere. T
eſt ue10
ſſſus olim
ſtens te⸗/
ebomm
dorſseſter
Ledhiͤcele
herſapiens
ſtach demi

doexriſten

FEtofeſtum

rant ibi -

jütes eis e
deingegſt
cisetiobi
sea flrnu
erna uria
pocßfeſto
arumactio
is veneriit
n ceeſt
gere acſez

geumcum/

ſonabonl.

ditis in e.

tuſſet dinn
mintenn

Ca. vii Fo. viii

Aopls ad hebꝛeos dixit. Et cũ iteꝝ
ĩtroduxit pꝛiogenitũ in oꝛbẽ ter/
re dixit. ⁊ adoꝛẽt eũ oẽs angeli ði
Et hec de angełl.Uener̃t etiam pa

ſtoꝛes ⁊ adoꝛauer̃t eũ:q̃ audierãt

ab angel referẽtes. Mr vᷣo pꝛudẽ

tiſſima oĩa q̃ de ipᷣo dicebãt᷑ ↄᷣua

at in coꝛde ſuo. Illi ãt gaudẽtes
abiert. Benu flecte ei tuiꝗ tm̃ diſ
ttuliſti: ⁊ adoꝛa dñm deũ tuũ ⁊ po/
ſtea mrẽm eiꝰ⁊ reuerẽter ſaluta ſe
nẽ ioſeph. deinde oſculare pedes
Oñi ieſu in pᷣſepio iacẽtis: et roga
dũñam vt eũ tibi poꝛrigat aut per/
mittat acciꝑe. Accipe eũ ⁊ int᷑ bꝛa
chia tua eũ retine. Intuere faciem
eiꝰ⁊ diligẽter ac reuerẽter deoſcu
lare ⁊ delectare ĩ eo.CLonfidenter
B facere potes: qꝛ ipᷣe ad pctõꝛes
venit ꝓ eonꝝ ſalute: ⁊ cũ eis hũilłr
ↄuerſatꝰẽ. Landẽ ſeipᷣm dimiſit in
cibũ. Uñ benignitas ſua patiẽter
ſe pmittit tangi ꝓ tuo velle. Nec
iputabat pᷣſũptioni ſʒ amoꝛi. Sꝑ
tñ cũ reuerẽtia ⁊ timoꝛe h̊ facias:
qꝛ ipe eſt ſctũs ſctõꝝ. Poſtea eum
reddas matri ⁊ ↄſpice diligent᷑ q;
ſtudioſe ⁊ ſapient᷑ gubernat eum
lactat.⁊ cetera fac obſeqa. Sta
tu adiuua eã ſi potes. In his dele
tare et iocũdare ac ſedule ea me/
ditari memẽto:et q́;tũ potes fias
familiariſ dñe ⁊ puero ieſu:⁊ intu

earis faciẽ eiꝰſepe: quã deſiderãt

angeli pſpicere. Sempꝑ tñ vt dixi
cũ reuerẽtia ⁊ timoꝛe piter ⁊ amo

re ne patiaris repulſã. Reputare

eyñm̃ te debes indignũ a taliũ ↄuer
ſatõe. Hodie ẽ natalis regis eter/
ni filij dei: puer natus eſt nobis:
et filius datus eſt nobis. Sol qui

erat ĩ nubilo clare refulſit: ſpõſus

ecclie ꝓceſſit de tpalamo ſuo.Et
ſpecioſus foꝛma p filjs hoim ſuã
deſideratã faciẽ oñdit.Pox eſt ho

minibꝰãnũciata. Hodie naſcit᷑ ðs

et vᷣgo parit:et ꝑ totũ mundũ mel
liflui facti ſunt celi: et in terra ca⸗/
nunt angeli:et apꝑuit benignitas
et hũanitas ſaluatoꝛis noſtri dei.
Et adoꝛatꝰeſt ðs in ſiłitudinẽ car/

nis pcti. Ideo eſt dies iubilatiõis

gaudij et leticie mannge.
De circũciſiõe dni. Lu. Ii
CLtauo aũt die cir L. VIIII
o cũciſus ẽ puer: et manife
ſtü ẽ nomẽ ſalutis nr̃e.ſ.ie
ſus qð ab eterno ſibi ĩipoſitũ erat
et ab angelo vocatũ puſq; in vte
ro ↄciꝑet᷑:et h̊ ẽ nomẽ að ẽ ſluꝑ oẽ

nomẽ:vt in B noĩe ome genu fle/

ctat᷑ celeſtium terreſtriũ et ĩiferno
rũ.Nec eſt aliud nomen ſub celo ĩ
quo nos opoꝛteat ſaluos fieri. vt
ait Apłs Petrus. Hodie incepit
dñs ieſus ſuum ſacratiſſimum:iſuũ
pᷣcioſiſſimum ſanguinem pꝛo no/
bis effundere.Tepeſtiue cepit pa

ti pꝛo nobis: et ꝗ pctm̃ non fec ho
die pꝛo noſtris penam poꝛtare ce

pit. Cõpatere igif et ploꝛa cuʒ eo
qrꝛ hodie foꝛtiter ploꝛauit.In iſtiſ
em̃ ſolẽnitatibꝰ mult um gaudere
debemꝰ ꝓpt᷑ nr̃am ſalutẽ:ſed mul/
tuʒ ↄpati et dolere ꝓpter ſuas on
uſtias tribulationes et doloꝛees
Audiuiſit in natiuitate quantã af/
flictionẽ habuit et penuriã. Ut in/
ter alia etiã fuit: q; quando mat᷑

poſuit eum in pꝛeſepio ad caput

eius poſuit quendam lapidem: in-
terpoſito foꝛte paꝝ de eno fryt

habeo a fratre nro ꝗ vidit adhuc
illũ lapidẽ vbi appet ad mẽoꝛiam
miratus puta ꝙ libẽtius poſuiſſer

Eanoinzruͦaͤiler⸗ ſed cũ alið non
ret qð poneret cum amaritudine

cordis poſuit illũlapidem. Andis
etiã qꝛ hodie ſanguinẽ ſuũ fudit:fu

it em̃ caro eiꝰ pᷣcioſa ⁊ tenere cum
cultello lapideo amara iciſa. Nõ/
ne ꝗ̊ ↄpatiẽdũ ẽ ei..Certe ſic.⁊ etiã

mjri ei dulciſſime. Ploꝛauit g pu/

er ieſus hodie ppt᷑ voloꝛ quẽ ſen
ſit carne tenera. Nã verã carneʒ et

paſſibilẽ habuit ſic ceteri hoĩes.ſʒ

eo ploꝛãte crediſ ne q mat᷑ potue/

rit lachꝛymas ↄtinere. Ploꝛauitꝗ

ipᷣa:quã ploꝛantẽ filiꝰſtans in gre/
mio eiꝰaſpiciẽs:puulã manũ erꝰad
os ⁊ ad vultũ ſuũ poſuit:quaſi nin
tu rogãs eã ne ploꝛaret. Quã em̃

ceſſare volebar. Silr ⁊ mr̃is viſce
ra totaliter commonebant doloꝛi
bus ⁊ lachꝛymis filij:⁊ nutu ⁊ ver/
bis ↄſolabat᷑ eũ.Intelligebat aũt
tãqᷓ;ᷓ pꝛudẽtiſſima volũtatẽ eiꝰ:qᷓ;
uis nõdũ loq̃ret᷑ ⁊ dicebat.Fili mi

ſia ploꝛatu me ceſſare vis:ceſſa et
tu.Nõ em̃ ploꝛãte te poſſũ nõ plo

rare. Lũc ex cõpaſſiõe mr̃is filius

a ſingultibuſoeſiſtebat. Mr vero

⁊ ip̃ius et ſuos ocłos tergebat:et
vultũ vultui applicãs lactabat eũ

⁊ ꝗbus modis poterat cõſolabat
eũ.Et ſic faciebat qtiens ploꝛabat

qðᷣ foꝛte nvneroꝝ moꝛe ſepe facie/

bat:ad oñdendã miſeriã hũane na
ture:qua vᷣe aſſũpſerat:⁊ ad occul/
randũ ſe nea diabolo ↄgſceret᷑:vt
eccła cãtat. Uagit ĩfans ĩter ar. ⁊c

De epiphania dñi nri ieſu chꝛiſti.

4 . . IX 2*

Wath.x. ra. Xx

geeãt. xi ij. puer ieſns mani
d feſtauit ſe gẽtibuſ.i.magiſ

Agsẽtiles erãt: et multa fcã

oñdit circa eccłiaʒ ipᷣe dñs ieſus ta
li die.Prĩo recipit eã ĩ ꝑſona ma
goꝝg gẽtiles erãt:qꝛ eccla ex gen
tibus ↄgregata . Scðo ecclia de
ſpõſata ẽ xpo:et eidẽ ꝑ baptiſmuʒ
ↄiũcta.nãin baptiſmo deſponſant
aĩe xp̃ᷣo.Tali die fec pᷣmũ miracu
lũ ad nuptias:et tali die miraculũ
demltiplicatõe panũ et piſciũ aᷣlx

vener̃t magi ð ductu ſtelle:et qdi

ter eos et herodẽ actuʒ ſit: et alis

hmõi lege tex. euãge.In pñti g ne/⸗
gocio ſis pñs et cerne oclis mẽtis

ꝗlr vener̃t iſti tres reges cũ multi
tutlie m aꝗ:et ſũr añ illõ tugurium
ĩq̃ natꝰ ẽ dñs ieſus.Dña ſentit ſtre

pitũ et tumultũ et accepit puerum

intrãt illi domũculã et genuflectũt
et adoꝛãt dũm ieſũ puen:reuerent᷑
adoꝛãt eũ vt deũ:⁊ honoꝛãt vt re/

gẽ. Aug. Adoꝛãt emvbũ ⁊c̃. Uide
q; ta fuerit eoꝛuʒ fides.qd em̃ erat
credere ꝙ ille puulus ſic vilit᷑ idu,-
tus cũ paupcula mr̃e iuẽtus:et ilo

co ſic abiecto:ſine ſocietatem̃ne fa
milia:ſine oi oꝛnatu eẽt rex:et eẽt

verus ðs:et tñ vtrũ q; crediderüut

ſtat igit᷑ genibuſ flexis coꝛã eo: col
loquũt᷑ cũ dña ꝑ iterpᷣtẽ vł ꝑſeipᷣoſ

qꝛ ſapiẽtes erãt: et foꝛte linguã be⸗

bꝛeã ſciebãt.qᷓrũt ab ea de cõditõi/

bus. et illa narrat:illiq; credũt oia

oↄſpice bñ eos:qꝛ curialłr ⁊ reuerẽ
ter ſtãt loqnũt᷑ ⁊ audiũt.Conſpice

bñ ⁊ vna: qꝛ cũ roboꝛe ſtat ĩ vᷣbis
iſtis: ⁊ oclłis ĩ terrã demiſſis cũ ve
recũdia loꝗt᷑.nõ em̃ cũ delectatõe

ſennöd
ſoecen

geiilllire

ſuifotwr

fielin

nunerj
nihe er
llant cie

(beodoe

ſa
olola

Kaunt
ſpeſavre

punint
oblulert

miytitn

Alppua
firethei⸗
anmni
jent tder
eicoti⸗
magisoe
bornern
nbetäͤſi
ſeicliti
gaucior
Feſili
ſtoavro
nugtipe
litſbie⸗
elcurar
Lllg ig
eligis
lozern
Cbagrof
lebarif
gogai⸗
lenereſe
laſie ern
Plünöh
oſenet

lielnsmani

ui nil V

1 multaſi
ſis ieſusts
plona ma
claergen
ecclia de
aptiſmuz
eſponſant
wu miracu
e wirachlä

1 piſciß l
elle etgdii

ſit et alis
nputig ne⸗

clis metüis

8 ciͦ multi
ingariom
aſentit ſre
vitpuerun
genufleclüt
reuerent
noꝛit Nre⸗
vant. Uide

8,gleifſeraet

ſclikidn⸗
nniuseetilo
ſelateiſnef⸗
itrer:et eik
ctecicerü
corjeoll

igloſeſel

elingnihe⸗

be challo,/
crecit 0i⸗
rrrevere
Lonpite

niſſisci re
eleltalde

A

rũ ieſũ:nõd eu mat
ritate ⁊ quitate tãqᷓ; itelligẽs:⁊ be

fen nõ delectat loq vł videri. Dña
iñ dederat ei vigoꝛẽ in ̊ magꝗ ope:
qꝛ illi repñtabãt vniuerſã eccłtam

— —

ſuã futurã igeribe LCõſpice etiã pue
u loꝗt: ſʒ ſtat cũ matu/

nigne recipit eos.Et ibi mitũ dele
ctant᷑ cũ eo tã viſu mẽtali tãq; ĩtus

ab eo docti ⁊ illumĩati:q; coꝛpali:

2 ſpẽoſus foꝛma p̃ filis hoim. T

dẽ ↄſolatõe maꝗᷓ recepta offert ei/

dẽ auꝝ thus ⁊ mirrhã. Aꝑiẽtes ei

theſauros ſuos:⁊ ponẽtes aliquẽ

paãnũ vł tapetũ añ pedes dñi Jeſu
obtuler̃t ꝗliber illoꝝ tria illa ĩ ma

xia qtitate: pcipue de auro.Aliaſ
ei ꝓ pua obiatõe nõ optuiſſet ape
rire theſauros.de leui ei hũiſſent

ad manũ ſeneſcalli eoꝝ.et tũc reue

rent᷑ ⁊ deuote deoſculati ſr pedes
eiꝰ:q̊s tũc puer ſapiẽtiſſimꝰ vt eos
magis ↄſolaret᷑.⁊ ĩ amoꝛe ſuo ro
hboꝛaret:poꝛrexit oſculãdos. Ma
mu etiã ſiguit eos ⁊ bñdixit. Illi g

ſe iclinãtes ⁊ valefaciẽtes cũ magᷓ

gaudio receſſerũt. Et ꝑ aliã viãre/
greſſi ſt᷑ ĩ regionẽ ſuã. Quid ãt de
iſto auro fetm̃ eẽ putas:qð erat ſic
magni valoꝛiſ. Nũꝗd dña reſerua

nit ſibi ⁊ depoſitũ fec. Abſit. Nõ

ei curat ð talibꝰamatoꝛ pauptatiſ
Zelãs igr̃ dña foꝛtit᷑ p pauptate:

⁊ itelligẽs filii volũtatẽ tã intꝰ dicẽ

tis:q;ᷓ exteriꝰſigᷓ oñdẽtis: qꝛ vultũ

ab auro foꝛte auertebat ⁊ vilipen

debat:ĩfra paucos dies paupibus

erogauit. Grauiſ eĩ ſarcina ei erat
tenere ſen ðferre il ð̊. Unſe ita to
talit᷑ expediuit: ꝙ qñ ĩtrauit in tẽ-/
plũ nõ habuit vñ emeret agnũ quẽ
offerret:ſʒ emit turtures ſeu colũ

Fo. i

baſ.Uñ rõnabileẽ credere:q; m

fuit oblatio magoꝝ:⁊ ꝙ dña ʒel
pauꝑtatẽ:plẽa charitate dedit de
dit panꝑibꝰ. Hodie puer ieſus ele
moſinã recipitvt pauꝑ ⁊ q̃ſi matri
ſua:⁊ illi nõ ſolũ ꝓcurabãt acꝗre/

re vłↄgregare:ſʒ etia q̃ dabat᷑ re/
rinere nolebãt. S

p ei in eis creſce
bat deſideriũ pauptatiſ:⁊ ſi bñ ad
uertis:hũilitatis creuit pfũditas:
in eo ꝙ dñs oim puer eſus aliſs

etiã qᷓ;ᷓ ſuis ſuavilia patere voluit
⁊ nõ paruis ⁊ paucis: ſʒ magnis ⁊
multis regibꝰ.i.ił⁊ ſocijs eoꝝ q;
plurimis: ⁊ ĩ tali ca ſu ⁊ in tꝑe quo
muliũ timẽdũ erat. Nã cũ illi veni
rẽt vt iuenirẽt regẽ iudeoꝝ: quem
etiã dñm eẽ putabai dubitare po⸗
terãt ne talibꝰvilibꝰde ipᷣo viſis re

putãtes ſe fatuos ⁊ deluſos:rece/
derẽt ſine fide ⁊ deuotõe:ſʒ nõ per
miſit hũilitatis amatoꝛ: nec ppter
B; dimiſit:dãsnobis exẽpiũ:ne ſub

ſpecie alicuiꝰ apparẽtis boni rece⸗

damꝰab hũilitatis amoꝛe: ⁊ ꝙ di⸗
ſcamꝰ etiã in alioꝝ oculis viles et
abiecti velle eſſe ⁊ apparere.
Que facta ſunt in leyio añ ob
aJ.

lationem.

Xpeditis igit magis:? ad
e patriã reuerſis: ⁊ tota ob
latione paupibꝰerogata:
adhuc dña mũdi cum puero ieſu⁊
nutricio ſuo ſcõ ioſeph apð pᷣſepe
i illo locello patiẽter ⁊ hũilr expe
ctat:eſtq; vſq; ad.xl.diẽ:ac ſi eſſet
q̃uis alia mir ð pplło:⁊ puer ieſus
eẽt hõ purꝰ:⁊ idigeret legis obſer
uatõe:ſʒ nolebãt pᷣrogatiuas ſin/
gulares allegare:iõ legẽ obſerua
bãt. Stabat igit dña moꝛe diaru

miien dictã diẽ expectãs ĩigreſſura
i tẽpluũ:
cuſtodia dilecti fiu ſui. O ðᷣs cum
q;ta ſollicitudie 2 diligẽtia eũ ob
fuabar vt ne ĩ mimo eèt deſectus
circa filiũ ſuũ dilectũ.O q;ta reue
rẽtia et cautela ac pio amoꝛe ipᷣm
cõtrectabat: qᷓ ve ſciebat ipᷣm eſſe
peũ et dñm ſuuʒ flexis genibꝰ acci
piebat ⁊ repõebat eũ i cunis: ehm
;ta etiã iocũditate ↄfidẽtia et au
ctoꝛitate materna ipᷣm aplexabat

oſcul abat᷑ dalcit et ðlectabat ĩ eo

quẽ cernebat eẽ filiũ ſuü q; ſepe q;

curioſe ituebat eñ ĩ vnltu ⁊? ſingu

lis pt beei ſacratiſſimi coꝛꝑis: ;
ſerioſe ac pꝛudẽt᷑ tenella mẽbꝛa fe
ſtinãs ↄp nebat ⁊ coopiebat. Sic
ei fuit huilima: ita ? pꝛudẽtiſſima:
vñ i ſingul officus ⁊ obſequijs viv/
ilãti ⁊ doꝛmiẽti ſedule miſtrabat
nõ ſolũ ifãtulo:ſʒ etiã gꝛãdeuo.O
qᷓ;ᷓ libẽter eũ lactabat:vix fieri po/
tuit: qn magnã ⁊ iexptã dulcedinẽ

alijs feĩs ĩ tali filio delectatõnẽ/

qʒ; ſentiret: ſʒ et ð ſctõ ſene ioſeph
refert be. Ber.ſe credere ꝙ puerũ
ieſũ ſuꝑ genua ſua tenẽs eidem fre
qnt᷑ arrinit. Srãte igr dña apð p̃/
ſepe ſta ⁊ tu cũ ea:et delectare fre
quẽter cũ puero ieſu qꝛ vtꝛexit ab
ipᷣo.qlibet eĩ anĩa fjdel maxie reli
gioſa ꝑſona a die natiuitatis vſcq;
ad purificatõʒ dʒ ſaltẽ ſel ĩdie ad
dcm pᷣſepe adoꝛare pueꝝ dñʒ ihʒ⁊
mrẽʒ. ? affectuoſe meditari ð pau
ꝑtate hũilitate ⁊ bẽignitate ipoꝝ
De p mrificatõe b. marie. Lu. II
Drueniẽte g. xl. die Ca. X
9 ꝓnt ilege ſtatutum ẽ: exijt
dña extra cũ py ero ieſu ⁊
ioſeph et veniunt a beihleẽ in bie

ſiabat vigilãs ⁊ attẽta ſuxꝑ

*

ruſalẽ: qᷓ ſun qnq miliaria. vt um
legẽ ſiſterẽt euʒ dno.Uade ⁊ tu cũ
eis ⁊ adiuua poꝛtare p eꝝ. et dili
gẽter oĩa q dñᷣr et fiũt audi et vide
qꝛ: deuotiſi maſunt.Adducũt autẽ
dnm tepli adtenl dni.Cũq; itraa
tures

um:emert duos tur

ſent tẽp

aut duos pullos colũbaꝝ vt offer
ret p eo:ſtẽ p paupibfitbat. 2

erãt pauprimi.credẽdũ ẽ magis
pull coluùbaꝝ. ꝗꝛ faciliꝰ? mino⸗
pᷣcio iueniebãt᷑:⁊ iõ ĩi lege ponunt

ĩ vltio loco.et euãgeliſta tacet ag

no ꝗ erat oblatio diuitum.Et ecce

5 —

riñſũ aecepat agnit xpᷣm vni. Cu ãt

feſtinanter veniẽs veniſſet eũ: ſta⸗
tim ↄguit eũ pphetico ſpuů: ⁊ acce

lerãs adoꝛauit eñ iter bꝛachia ma

tris. Ouer qt bñdixit eũ:⁊ aſpiciẽſ

mairẽ ielĩauit le:ondẽſſe velle ire
ad eũ.qð mĩ itelligẽs q;uis admi-
rãs.poꝛrexit eum ſimeoni. At ille

gaudẽter et reuerẽter eũ ſuſcipiei

ĩvlnis ſuis:ſurrexit bñdicẽs denm
7 dixit. Nũc di. ⁊c.et ꝓ ph̊auit de

paſſiõe eiꝰ. Supuenit ⁊ anna filia
ſamuelð tribu afer. relume textů.

et adoꝛãs eũ ſilr ð eo loqbat magᷓ

lia. Mr vᷣo ſuꝑ bis admirãs cõſer

uabat ĩ coꝛde ſuo:deinde pu er ie/
ſus extẽdẽs bꝛachia ſua vᷣſus ma/

trẽ iuit ad eã. Ooſtea vadũt ad al

tare pceſſionẽ faciẽtes qͥ hodie re

pñtat᷑ p vniuerſũ oꝛbẽ ꝓcedũt ala

criter illi duo venerabiles ſeneg
ioſeph et ſimeõ:tenẽtes ſe ꝑ manꝰ

et cũ ex ltatõe mag iubſlantes et
pſallẽtes. Cõfitemi do.qͥ.bo:q m̃i

ſe. mi. eiꝰ. Fidel dũs ĩoi.v. ⁊c. Rę
dẽptõʒ miſit ⁊ cC. Qm̃ ; c ðs ðs ny

inexernuũ ⁊ ĩ ſelʒ ſcli.ipᷣe regei nos

ſymeò iuſiꝰ vẽit ĩ ſpũ in tẽplũ:⁊ ſic

H Pofüere

iſch
omfſ.
Aunaſe
leuere
iciebbii
cioſitpcd
ſioralte
fini,O

ſeisſenit

ciitcui
feneriti
(ctmäft

Uccye

mmv⸗
ofeſoge
Prpeindh
mniteü
latio eic
ecfienſt
ſegibet
leſpicitr
Abüſktt
ſideinee

(Hote⸗
f

No⸗
ſolutis,
cit⸗
es vec

Obtalire

ſneyih
1pmnäde
giedeſn
Plerieſa
llos er
Gisgen

uo
dor
lipel
pori'f
Perng

igria. defn.

Naden uci
ey. etdil
udliet vite
dducit sut

.Küq; ireal

ds urtures
bay d offer

Pfichn. 1d

ö magis
lidz o mino
llege pomnt
eliſtatacetag
nitum. Fteldk
intipliin ſi

Fmoni. H

dniſſer eüͦ:ſta⸗
oſhin 1aece
er racbia me
1eü:1 aſpicit
jeſſe velle i
sihnis gami
meoni Nile

er eiͦ ſuſeptqD.

iaicisdern
Al ppbauſde
enit ammn ii⸗
,relnetettn,
coloibet i⸗

Zaciriscet

Oeinehttſ

—

3 ſd dſus ſi

leu hi etl
itesgboce
bi geetiſi
enebiſts iun,
etes ſeb hin
. iublontse
do.d boꝛn,
bedsdeſ⸗
ſßenge 00

ĩ ſcła. Doſcepimꝰðs mi. ⁊c Uirgo
do mr ſeꝗt᷑ poꝛtãs regẽ głie ieſuʒ

Anna ſociat eꝗ vadẽs ex latere cũ
reuerẽtia iubilãs:⁊ ipa cũ gaudio

ĩdicibili laudãs deũ. Ab iſtis pau
cis fit pceſſio:paucis ꝗdẽ:ſʒ mag⸗/
nis valde ⁊ repñtãtibꝰoẽ genꝰho/
minũ. Sut ei iter eos ð maſclos ⁊
feĩis:ſenibꝰ⁊ iun enibꝰ:vᷣgibꝰet vi
duiſ. cũ ãt puener̃t ad altare:mr cũ

reuerẽtia genu flexit: et offert dul

ciſſimũ filinʒ ſuũ ðᷣo pr̃i ſuo dicẽs:

Accipe pr̃ excellẽtiſſime vnigẽitũ

nr̃m:quẽ ſʒ mãdatũ nr̃e legis tibi
offero ꝗe pᷣmogẽitꝰmeꝰc̃.ſʒ rogo
pr vt mihi eũ reddas.Et ſurgẽſdi
miſit eũ ſuꝑ altare. O ðs qlis ob/
latio ẽ iſta? nũq; a ſcłlo tal ſciã fuit

nec fiet:ſtat puer ieſus ſuꝑ altare

ſic qlibet aliꝰpuulꝰ:⁊ facie natura
reſpicit matrẽ ⁊ alios:ac paticter
et hũilr reſpicit et exvectat qð fie
ri deinceps debeat. Aduocant᷑ ſa
cerdotes.redimit᷑ q; dũs oĩm tãqᷓ;
Fᷣuꝰꝗnq; ſiclis moꝛe alioꝝ.Siclꝰ ẽ
enꝰmõete:ꝗbꝰa ioſephſacerdoti

ſolutis. mr̃ letãter reaccipit vuen

Accipit etiã ð mãu ioſeph p̃dictaſ
aues vt offerret eaſ:⁊ genuflectẽſ

obtulit eas dicẽs.Accipe clemẽtiſ

ſime pr̃ hãc oblatõʒ h̊ munuſculuʒ
⁊ pᷣmũ donũ qð puulꝰpuer nr̃ ho/
die de ſua p auptate pñtat. Sʒ et

puer ieſus man ad aues poꝛrigẽs

oclos lenauit ad celũ:⁊ necdũ lo/

quẽs geſtibꝰſił cũ mr̃e obtulit: et
poſuerũt eas ſup altare. Uidiſti qꝗ
les oblatoꝛes ſũt iſti mr ⁊ filiꝰinũ

a votnit tal hoſtia: q́;nis pua p/
uipẽdi vł etiã revudiari: Abſit.ſʒ

potiꝰfuit ꝑ manſcõn angeloꝝ ĩ ſu
perna curia pnñtata ? accepta val⸗

de ita ꝙ tota iubilat. Poſtea vᷣgo
btã adoꝛãs ⁊ recõmẽdãs ſe eterno
pr̃i.dilceſſit de hierlm viſitat eli/
ſabet ⁊ volẽſ videre io hᷣeʒañqᷓ;ᷓ jᷣ
ill ptibꝰdiſcederet.vade ⁊ tu ſp cũ
ea qcũq; vadit:et adiuua poꝛtare

pueꝝ. Cũ gveniſſent ad ea fecerut

magnũ feliũ: maxie ð pueris ſuls
ſʒ ⁊ pueri letabãt᷑ adiuicẽ:⁊ io heſ
q̃ſi itelligẽſreuerẽt᷑ ſe hẽbat ad ip
ſuũ. accipe et ioheʒ qꝛ h puermag/

nꝰcoꝛã dño et ſic foꝛte bñdicettibi

aliqbꝰat diebꝰibi moꝛa ↄtracta re
deũt naʒareth.ſi ãt ipᷣdictis vis in
foꝛmari ð hũilitate et ð pauꝑtate
ↄſidᷣata oblatõe: r̃dẽptõe ⁊ legis
obfuatõe ð facili poteſaduertere
De fuga dñi ĩ egiptũ. Math̃. II
Um gFpgerẽet vſus La. XII
c nazareih neſciẽtes ſuꝑ h̊ cõ
ſiliũ dñi:et herodes paret

ſe ad necẽ pueri ieſu:angelꝰdni ap

„ — — 2. .

paruit ĩ ſõnis ioſeꝑh dicens ei: vt
cũ puero et mr̃e eiꝰfugeret in egy

ptũ:qꝛ herodeſ q̃rebat ꝑdere aĩaʒ
pueti. Joſeph ãt euigilãs: excitat
matrẽ:et dic ei. Ipᷣa vo ĩcõtinenti
ſurgẽs nulla moꝛa ↄtracta voluit
iter accipe ↄcuſſa ſunt eĩ ad hãc vo
cẽ oĩa viſcera eiꝰ:et circa filij ſalu⸗
tẽ nolebatnegligẽs ineniri. q̃re ðᷣ

nocte ſtati iceper̃t ire vᷣſuſꝑteſ egi

pti. Meditare bñ pᷣdicta et iſta:et

vide quõ pueꝝ ieſũ doꝛmiẽtem ele

uet ↄſidera ⁊ actꝰilliꝰpueri ipᷣu dũ
excitat᷑.⁊ ꝙ nõ pꝑmittit geſcere: et
ↄpatere ipᷣis.Attẽde diligẽter.qꝛ
multa bõa ĩ npñti negocio ↄſidera/
re potes. Pꝛio ↄſidera quõ in ſua
pſona ſuſcepit ꝓſpa et aduerſa. et

cũ ſile tibi ↄtigerit nõ ſis ipatiens
b iiij

22

Nã iuxta mõtẽ iuenles vallẽ. Ecce
ei i natiuitate ſua magnificatꝰxpᷣs
fuit a alorid wr os et pa⸗ pꝰfu⸗
it circũciſuſ v
veniẽtes eũ plùrimũ honoꝛauer᷑t:
et nihilominꝰi ſtabło remanẽs ſta

batiter aĩialia: ⁊ ploꝛabat vt cuiuſ

dã homũcij filiꝰ.poſtea fuit pᷣſen/
tatꝰi tẽplũ quẽ multũ extulert ſy/
meõò ⁊ anna: et ſic ab angelo ðꝛ vt
fugiat ĩ egyptũ.⁊ ð mitis talibus
poteris ĩ vita ſua ꝓcedere que ad
nrãm inſtructõz poſſumꝰ retoꝛq̃re

Cũ g ↄſolatõʒ habueris tribulati⸗/

onẽ expecta:⁊ ecõuerſo.vnð ĩ eis

necextolli nec frãgi debemꝰ. Dat
nob domin oſolatões ad ſpem ſſᷣ
leuãdã ne fidamꝰ:⁊ tribulatiões
qad hũilitatẽ ↄuãdã:vt ↄgſcentes

miſeriã nrãz ſtem ſꝑ in ſuõ timoꝛe
Ad nram ꝗ inſtructõʒ meditemur
ipᷣʒʒ h̊ feciſſe.vt ſe diabolo occulta
ret. Scdᷣo ↄſidera circa dei ↄſola/

tieones ⁊ beneficia:qꝛ ꝗ ea nõ ꝑci/
pinino deüciat᷑ ab alio.nec habẽti

nuideat. Bdico qꝛ angeloꝝ locuti
ones fiebãtioſeph ⁊ nõ mr̃i:cũ ta/
mẽ lõge iferioꝛ eẽt ea.ipᷣe ꝗ ꝑcipit
licet nõ ꝑcipiat ꝓ ſuo velle:nõ dʒ
ingtꝰeẽ nec murmurure cũ ioſeph

A tatꝰerat apð deũ:nõ palã ſʒ iſõ/

nis im̃ tales allocutões ꝑciperet.
Tertio ↄſidera quõ vᷣs dat ⁊ per/
mittit ſuos ꝑſecutõibꝰet tribulati
onibꝰvexari Nõne maꝗᷓ tribłatio
erat mr̃i et ioſeph cũ viderẽt pueꝝ
ad occiſionẽ q̃ci? Quid em̃ gᷓuiꝰpo
ter at audiri. Erat in eon tribula
tio:qꝛ lʒ ſcirẽt ipᷣm eẽ filiũ dei:tam̃
poterat ſenſualitas eoꝝt urbari ⁊
dicere. Do mie ðs opᷣo gd ẽ ꝙ iſte

petõꝛ. deinde magi

filiꝰfugiat? Nõne potes eũ deſen⸗
dere.Etiã in h̊ erat tribulatio ꝙ ĩ
terrã lõginquã oꝑtebat eos ire q;
igꝛabat:⁊ ꝑ vias aſperas cũ tamẽ
domia eſſet inabilis ad eũdẽ ꝓpt

iuuentutẽ. Ipe etiã puer quẽ poꝛ⸗/

tare debebãat vix erat duoꝝ mẽſiũ
et pꝑegrinari hẽbant interra aliena

pauꝑes ⁊ q̃ſi nibil habẽtes.Om̃ia

ei iſta ſt afflictõis materia. Quar⸗/

to ↄſidera benignitatẽ domini: et

vide quõ cito perſecutõʒ patit᷑ et

fugat ð terra natiuitatis ſue:?⁊ ta

mẽ benigne cedit furoꝛi illiꝰ quem
perdere poterat imomẽto. Pꝛofũ
da ei eſt bec hũilitas et patia magꝗᷓ
nolebat ei vicẽ reddere ⁊ offẽdereę
ſʒ fugiẽdo ĩſidiaſeiꝰvitare.ſic ⁊ cõ

uenit facere obiurgãtibꝰrer hẽdẽ/

tibꝰvel perſeqᷓntibꝰnos.nõ eis re

ſiſtere vel ð ipᷣis vindictã accipere
ſʒ pa tiẽt᷑ eos poꝛtare.et eoꝝ furo

ri cederet? qð plꝰeſt ꝑ eis oꝛare:
vt alibi ðꝛ ĩeuagelio 7
u

dominꝰante faciẽ ſᷣui ſui: imo poti

us ſᷣui diaboli. Poꝛtabat eũ mat
iuuenis et tenera valde.et ioſeph

multũ ſenex i egiptũ per via ſilue/
ſtrem:obſcurã:nemoꝛoſam:aſpe/

rd:et inhabitatã: per viã etiã val /

de lõgã.Dicit eĩ ꝙ iter curſoꝝ ſũt
vndecim vel duodecim diete: pꝛo
eis ãt fuit dioꝝ menſiũ. Juer̃t em̃
vt ðꝛ per illð deſertuʒ: per qð trã
ſierunt filij iſrael qdraginta annis
Sʒ ꝗd faciebãt de victu ſecuʒ poꝛ
tando Ubi etiaʒ vel quõ de nocte
quieſcebant vel hoſpitabant᷑. Ra

ro em̃ domos in illo deſerto inune
niebant. Aut quõ poꝛtabãt penas

eſtus et ſolem ꝗ erant nts delica⸗

(ſulͦ
ugieb at g

11 öpet

magn':
ſu. Dade
pben⸗
loibeg⸗
bis lovo⸗
gerepe

ſlibꝰgel

mlaſßis
Gepauca
loteiert
rir ii
eii
disſup
ptuͦtc

at bermn

(lliodte
Miinol

este

Gyoean
9paſine

lino wpe

r eſn

lertrino
fig. Oue
ſemüͤdie
hoim
teſcepf
fitſie.
nospen
oparet.
ſoteſere
llem

Genisr
beſſiere
Adon
Peleg
erhben⸗a

es eudelen
idulatiogi
t os ife
1as cu uune

eicit

ner quepo⸗⸗
duon miſi
Nterraslien
betes. Dii
keria. Qlar⸗
ne dominie
turöz pattte

tatis wene

vriili nent
nio. pꝛofi

elpatig ne

lerofeere
nare ſitt

tib'ref bea

s. hͤisſt
ictiaccipere
et eon furo
eisoꝛale
ugon
iſui mopon
tabatei nit
lie oed
igerrüfine⸗
orolam ae⸗
rrüciinll
lercurſorſit
eimndiele peo
ſi/Jueften
izternöni

iginaamnid
auſeeuz po:

oͤoe oe
ſebhnt, e
eſerto ime
labälpen
nt n⸗ Helic⸗

Ta xli

ti. Cõpatere g eis: qꝛ laboꝛ difficil
magnꝰ? lõgẽ tã ipᷣis q;ᷓ puero ie

ſu. Uade ⁊ tu cũ eis: iuua poꝛtare

puen: ⁊ ſi qᷓ̃ alia poꝛtãt:⁊ ᷣuiaſ eiſ

ĩoĩbꝰꝗbꝰpotes.Nõ dʒ videri no
bis laboꝛ ꝓ nobiſmetipᷣis pniam

agere. p ꝗbꝰtãtuſ laboꝛ ab alijs z

talibꝰac totiẽs ẽ aſſũptus.De his

giljt q̃ ip̃is in deſto ⁊ ꝑ viãotiger̃t
q pauca autẽtica inueniunt.nõ cu
ro referre. Cũ g in egyptũ itraue/
ruüt oĩa idola puincie coꝛruer̃t:ſic

pꝑ Eſaiã fuerat ꝓphetatũ. Aſcẽdet
dñs ſuꝑ nubẽ leuẽ ⁊ ĩgredief egy

ptũ: ⁊ cõmouebũt᷑ oĩa idola egyp
ti. Juer̃t aũt ad q;dã ciuitatẽ qvo
cat hermopolim ⁊ ibi qᷓ;dã domũ
culã ↄducẽtes:habitar̃t ibi per ſe
ptẽ anoſ vt pegrini ⁊ aduene paun
peres ⁊ egeni: incogniti ⁊ ð ſpecti
Sjz occurrit pia ⁊? pulcra ⁊ valde
ↄppaſſiua meditatio. Aduertasbñ
q̃ ſequũt vñ em̃ ⁊ quõ viuebãt iſti
tãto tpe:⁊ nũꝗd mẽdicabat. Tegi
tur em̃ de dña ꝙ colo lacu ⁊ ope

textrino ſibi ⁊ filio qᷓrebat neceſſa

ria. Suebat ꝗg ⁊ vilabat dña pᷣcio
ſa mũdi amoꝛe pauptatis. Mltuʒ
p oẽm modũ paupꝑtatẽ dilexerũt
eidẽ pfecte vſq; ad moꝛtẽ fuane
rũt fidẽ. Sʒ nũqd ipᷣa ibat per do/
maos petẽdo paãnos ⁊ alia i quibꝰ
oparet᷑. Optuit em̃ ̊ ꝑ vicinas ĩ
noteſcere: alias vacaſſet ab iſtis:

qꝛ ille mulieres nõ poterãt diuia/

re. Sʒz cũ puer ieſus cepit eẽ quin/
quẽnis vł ſie:nũꝗd poꝛtabat am/
baſſiatas mr̃i:petẽdo p ea. Sʒnũ

qi voꝛtabat ex pte mr̃is opa fctã

petẽs ſolutõʒ ⁊ pcin. Nõne talibꝰ
erubeſcat puer ieſus filiꝰdei ⁊ mr

fo xi
ip̃m mittẽs. Sʒ ⁊ ſi aliquotiẽs dũ
opus reddidiſſet:⁊ pᷣcium peteret

aliqᷓ ſupboſa rixoſa ⁊ loquax pſo⸗/
na eidẽ iniurioſe rñdit: ⁊ opus fa/

ctũ accepit:et eũ ſine pᷣcio expulit
⁊ ſic vacuus domũ redijt.O qᷣt et
quãte iniurie aduenis: qs dñs nõ
voluitivitare ſʒ ſuſciꝑe: fieri ↄſue

uerũt. Quid etiꝗ ſi aliqũ vomũ re
diẽs ⁊ famẽ patiẽs moꝛe pueroꝛũ

petijt paneʒ: nec vñ daret hũit mr
ſua. Nõne ĩ his ⁊ ↄſilibus ↄcutie/

bant oĩaviſcera ſua. Cõſolabatur

vᷣbis vt poterat filiũ ſuũ ⁊ vt po/
rat opẽ ꝓcurabat⁊ ſibi aliqñ foꝛte

ſubtrahebat de victuvt filio reſer
uaret. Hec et his ſilia de puero ie
ſu meditari potes.Dedi tibi occa/

ſionẽ:tu vᷣo ꝓut tibi videt eſtima/

bis ⁊ pſeqris:ſiſq; ꝑuulus cũ puu
lo ieſu:nec puipẽdas talia hũilia/

7 ꝗᷓ puerilia vidẽt meditari ð ipo
Uident᷑ em̃ dare deuotõʒ:augere

timoꝛẽ: et accẽdere feruoꝛẽ:et indu

cere ad ↄpaſſionẽ puritatẽ et ſim/
plicitatẽ.ↄferre hũilitatẽ et pauꝑ/
tatẽ:vigoꝛẽ iſtruere:et ↄFᷣuare fa/

miliaritatẽ: et ↄfoꝛmitatẽ facere:
et ſpem eleuare. Nam ad ſua ſubli

mia aſcẽdere nõ valemus.ſʒ quod
ſtultũ ẽ vᷣi:ſapiẽtius eſt hoĩbus:et
qð ĩfirmũ potẽtiuſ. Uide em̃ taliũ

meditatio tollere ſuꝑbiã: cupidi/

tatẽ eneruare:ac curioſitatẽ cõfun

dere. Uides q̊t bõa inde pueniũ=t
ſis ꝗ vt dixi cũ puulo puulus:⁊ cũ

gradeſcẽte grãdeuus:ſꝑ tñ hũilita
te fuata ſeqris eũ àcũq; ierit:et ĩ/

tuearis faciẽ eius ſemꝑ.Et in ſupe

rioꝛibus aſcẽdes:q; laboꝛioſa fuit

eoꝝ pauꝑtas: et q; verecũda con-

ſidera. Et in oĩbꝰq̃rere victũ oꝑte

bat. Quid de veſtimẽtis dicemus

ꝗ t de vtẽſilibꝰ.ſ.lectis ⁊ alis ĩfra
domũ optũis. Nũꝗd duplicia ha
bebat. Nũgd ſuꝑfiua. hec contra
pauꝑtatẽ ſũt:iõ ſi hre poſſet nol/

let ea amare amoꝛe pauꝑtatis. ſʒ

nũgd dñna ſuẽdo aut alia oꝑpaãdo fa

ciebat moꝛe àudaʒ;: opa curioſa.

Abſit Taciebat h̊ᷣ qͥ tpᷣs ꝑdere nõ
curat. Nõ ei poterat iʒ ĩ tata ege
ſtate poſita expẽdere tpᷣs i vanis
nec alias feciſſet. Eſt em̃ ꝑiculoſuʒ
vitiũ maxie ꝑſonis religioſis.vis
videre quõ. Pꝛio qꝛ tp̃s ad laudã
dũ deũ ↄceſſũ:expẽdit᷑ inuanis cõ
tra ipᷣm. Multũ ei plꝰ occupat de
tpe q; expediat opꝰcurioſũ:⁊ hoc
valde malũ eſt. Scõo qꝛ faciẽti eſt
cã vane glie. O qriens reſpicit re/
cogitat ⁊? mente reuoluit:etiaʒ qñ
nõ opꝑat᷑ ⁊ qñ dʒ in deũ attendere
vt pulcrũ opꝰfaciat.Exinde etiam
ſe reputat ⁊ vult reputare. Ter/
tio qꝛ ei cui opꝰfac:ẽ cã ſuꝑbie.ta
li em̃ oleo nutrit᷑ ignis ſuꝑbie: et

magis accendit᷑. Sic enim rudia ⁊
groſſa ſũt hũilitatiſ exẽplũ:ſic iſta

fupbie. Quarto qꝛ eſt materia re/
trahẽdi hoĩem a deo. Nã ſm be.
PBꝛe. Lãto ꝗs a ſupno amoꝛe diſ/
iungit᷑:q;to ĩferiꝰdelectat᷑. Quin
to qꝛ ip̃m eſt ei ↄcupiſcẽtia ocłoꝝ
vnũ de tribꝰpctiĩs ad q̃ oia redu-
cunt. Ad nihilũ eĩ talia valẽt: niſi
vt ocli naſcant᷑ inde vane.Nã qͥti
ens ꝗs ĩ talibꝰdelectabir reſpicit:

2 vane oclos paſcit:taʒ ꝗ fac S 4
e/

poꝛtat ⁊ vtit᷑ totiẽs offendit.
xto qꝛ multonꝝ alioꝝ eſt laqueꝰ et

ruina: vł delectablr aſpiciẽdo:vel

7 4 „
. , ⸗
5 4 6
. . . 7
1 . 4

ſilem ocupiſcẽdo: vl dijudicando:

vl detrahẽdo:vl murmurado. Co
gita g qtiẽs ðs offendi pᷣt anteqᷓ;
illa curioſitas ſit deleta. Oim aut

taliũ ille ꝗ fec opꝰeſt cã.Uñ ſi pat᷑

doceret filiũ facere hmõi nõ debe
ret filiꝰↄſentire:qꝛ pctõ nõ eſt ↄſ⸗
tiẽdũ vllo mõ. Uides ꝗᷓ qt mala ex
tali curioſitate pueniãt. Adhuc ẽ

aliud malũ ⁊ peiꝰoĩbꝰ:qꝛ curioñ
tas directe obuiat paupꝑtati vltra

oia pᷣdicta:⁊ ĩ G̊ ꝙ leuis ĩcõſtãtiſ ⁊

vani animi eſt iudiciũ. Hhec aũt ſic

curioſe dixi: vt curioſa vites. Hõ
tñ ſic dʒ intelligi quin aliquo caſu

debeant fieri opera pulcra ⁊ deli⸗

cata ſpecialr ĩ his q̃ diuino cultui
mancipant. In oĩbus tñ oĩs ĩioꝛdi

nata affectio ⁊ intentio eſt cauẽda

Sʒ redeamꝰĩ egiptũ ⁊ ↄſpice o
minã ĩ laboꝛibꝰſuis ſuẽdo: filädo
texendo:quõ facit oĩa hũilłr fideli
ter ⁊ ſolicite:ſꝑ hñs diligenteʒ cu

ram ſuper dilecto filio ſuo: ⁊ ſup

gubernatione domus:necnõ vigi
ſus ⁊ or̃onibus iuxta poſſe ſꝑ in/
tenta:⁊ toto affectu eidẽ cõpatere
oſiderãs ꝙ nõ habuit regnuʒz gtis
dña regni. Sed illõ foꝛte ſepe cõ/

tigebat: ꝙ alique bone matrone

vidẽtes eius pauꝑtatẽ ſctãm ⁊ ho

neſtã cõuerſatõeʒ: aliqͥ tranſmitte/
bãt q̃ hũilr ⁊ cũ grarũactione reci

piebat. Sed ⁊ ſctũs ioſeph aliquas

opabat i arte liãria Undiq; con/
currit ſibi cõpatiẽdi materia.täde,
dum aliquã moꝛã cũ ea ↄtraxeris:
pete licentiꝗ recedendi: ⁊ bñdictio
nem pᷣmo a puero:deinde a matre
poſtea a Joſeph genib⸗ flexis cũ
lachꝛymis:⁊ compaſſione magna

avn

n

Mie

krxole⸗
Gi
plep
den

4

ſomi⸗
tmree
ſtcäf

koire
siit
ſehß.
epiphe
ſiolog
P
Kione
Witap
gderde
tungei
Hitum
dne

bgoe

lioneg⸗

furn
lindef

fitnob

otcit.

Nelesi
lichp⸗
fneine
ſehicest

beigre

Centge

ſſine
eral

dieettivi

ndici
nurüdolo.
ißt anch

9.Oimadt

Diiet

molnödebe
d N
Genalger.
t Achoei
:graroſ
Upratiplre
is icöſir
pecünſit
pites. P
liguo l
lcrar deli⸗

ino cnilai

nois oni
0 eſtcarid

14 ſpice do
D
häͤikr fidi

igng 4

fno: nGH
Z:necho iG

poſeſt in

ickcöpetele
tregnuztis
ole ſepe

ne mattoe
gimt bo

Zranfnig,.

actioneſec
olerbaligt
UUncic con

terigtidtj

olrarents
nbiten
ſedeamn
ib fens
ſone mhi

valefaciẽs eis:qꝛ tanq;ᷓ exbãniti et
exules a patria ſua ſine aliqua ſuar
cã remanent ad ꝑegrinãdũ ei dem

ꝑ ſeptẽ annos in ſudoꝛe vultꝰ ſui.
De reditu dñi de egipto. C. XIII
OOnmpletis ſeptẽ annis qui
e bus ofs begrinar cnt in
egyptu: angelus appuit i
ſomnis e vire⸗ Tolle pueꝝ
et mrẽm eiꝰet vade in terrã iſrael.

Et cũ fuiſſetibi: audiẽs ꝙ archilaꝰ
filiꝰ Herodis regnaret ibi umuit

illo ire.Et iten ꝑ angelum ãmoni/
tus:iuit in galileq ciuitatem naʒa-
reth. ISuitq; reditus ei circa feſtũ
epiphanie ſcʒ ſcõa die:vt in mar/
tirologijs hr. Uides ꝗ̊: vt di in ſu/

iotractarn aud cedit᷑ conſo/
lationes et reuelatiões ꝑ ꝑptes: et
nõ ita plenaſ vt experit ⁊ expoſcit

qð ex duobꝰih̊ feſto pᷣt ꝑpendere:
tum qꝛ ĩi ſomnis ⁊ nõ palã vt ibi di/
xi:tum qꝛ inter duas vices dixit ei

dad quẽ locum ire deberet. Et dicit
B; gloſa: ꝙ h̊ fit qꝛ ex freq̃nti viſita
tione ꝗs certioꝛ redit᷑. Uñ q̃leſcun
qʒʒ ſint nobis debẽt videri magne:
et inde ſim grati:qꝛ ſꝑ ex ꝑte ſua
facir nobis qð nobis vtiliꝰeſſe co⸗

noſcit. Nunc g circa reditum inſi
amꝰ. LCirca quẽ diligẽter attende

quia pia eſt hec meditatio valde. paupt nanun
parat:pecuniã accipit:⁊ graſ egit
ſic ⁊ ples fecer̃t vocat eĩ a mr̃oniſ

Redeas igit᷑ in egyptum ad viſi/
tãduʒ pueꝝ ieſum:quem cuʒ extra
foꝛte inter pneros inueneris: ipſe
te vidẽs ſtatĩ occurreret tibi:quia

benignaffabil et curial eſt. Tuvo
genuflectẽs oſculeris pedes eiꝰet

poſt inter bꝛachia tua ipᷣm ſuſcipi/
as.et aliq;tulũ ab eo geſcas. Tũc

dicet tibi. Data eſt nobis licẽtia re

deudi ad patriã nr̃am: ⁊ cras hine
recedere debemꝰ:bona hoꝛa ve-⸗
niſti:qꝛ nobiſcuʒ iturꝰ es.Cui ala⸗
criter rñdeas te ex multum gau⸗/

dere:et ꝙ eũ optas ſeg quocun;

ierit.Ex his collucntõibꝰcũ eo de/
lecterls. Dixi i tibi ꝙ hmõi q̃ pue
rilia vident meditari młtũ valent
7 plꝰea ad maioꝛa trãſmittẽt. Po
ſtea ducet te ad mrẽʒ et curialr ho
noꝛabit te. Lu vo genuflectẽs fac
reuerẽtiã eis etſctõ ſeni ioſepb: et

regeſce cũ eis. Mãe ſeqnti vide/

bis aliqᷓs mr̃onas ð noticia ⁊ ho/
mines veniẽtes ad aſſociãdũ eos
vſq; extra poꝛtã ciuitatis ꝓpt pla

cita ⁊ ſctãm ↄuerſatõʒ eoꝝ. Pꝛedi
xerat ei diſceſſuʒ ſuuʒ ꝑ viciniaʒ ꝑ

ples dies. Pꝛio qꝛ nõ eratↄuẽiẽs

vt ſubito ⁊ qſi furti ide recederent
Secꝰ. n. fuit qñ venert ĩegiptuʒ: qꝛ
timebãt moꝛtẽ pueri.Incipiũt ig

recedere ⁊ ioſephcũ hoĩbꝰrecedit

7 dña ſeꝗt a longe cũ mronis. Tu

vo accipiẽs pueꝝ ꝑ manũ vade in
medio añ matrẽ.na ipᷣa pꝰ ſe nõ di

mitteret eũ.cũ ãt ſt᷑ extra poꝛtã io

ſephñſe patire ãpliꝰſociari.iũc ãt

pueꝝ vocat ⁊ aliq̊s pᷣnarioſ ei tri-
buit ꝓ expẽſ.vᷣecũdabat᷑ puer ac/
cipe:tñ amoꝛe pauꝑtatis manum

q̃ ſitr fecert ei nõminꝰvᷣecũdat᷑ m
q́; filiꝰ: verũtñ grãs egit eis hũilr
ve h il ↄpati potes:cu ille cꝰẽ t᷑ra
7 plẽitudo eiꝰ:ꝓ ſe ⁊ nutricio ſuo

ſic pauptatẽ artã elegerit ⁊ ĩ tãta
penuria vixerit. mitũ relucet i eis
pauꝑtas ſcĩſſima 1 nob amabilẽ ⁊

imitabilẽ eam oñdũt. Landẽ gꝛa/
tias agentes eis: valefaciũt o ib⸗
⁊ iter arripiũt.Sʒ quõ redijt puer
ieſus ĩfantulꝰ. Difſicilioꝛ em̃ mihi
videt reditꝰq; acceſſus.nã qñ vẽit
i egyptu ita paru eratꝙ poterat
poꝛtari:nuc at ita magne ꝙ poꝛ⸗
tarinõ pᷣt:⁊ ia paruꝰꝙ ꝑ ſe ire nõ
põt. Sʒ foꝛte aligs ex ilt bois vi⸗
ris dedit eis aut cõomodauit alel/
lũ ſuꝑ quẽ ire poſſet.O puer egre
gie 1 delicate rex celi ⁊ terre qz tu

laboꝛaſti ꝓnobis:⁊ q; cito h̊ cepi/

ſi. Un ꝓpheta pᷣdixit ĩ pſona tua

Paup ſũ ego:⁊ ĩlaboꝛibꝰa iuuen
tute mea: penurias magnas:labo
res arduos: afflictiões coꝛꝑis cõ/
ſatiſſime ſũpſiſti ⁊ habuiſti temet
ipᷣm qn odio ꝓ laboꝛe nr̃o.Certe
ſolus h̊laboꝛ de q̊ h tractauimus
nũc:ad plenã redeptõʒ nr̃am ſuffi-
cere potuiſſet aut debuiſſet: acci/

2 fideliter ducas eũ: ⁊ cũ deſcẽde

pe ’ puer ieſu: ?⁊ pone ſupꝑ aſellu

re voluerit: letanter ĩ bꝛachijs tu⸗

is ſuſcipias: ⁊ aliquantulũ teneas

ſailtẽ quſq; vẽiat mr eiꝰ:qᷓ aliquan

tulũ planius ambulat. Lunc puer
ibit ad eam: eritq; m̃i reqes mag
receptio fili. Uaduũt igit᷑ ⁊ tranſe
unt p debtũ p qð venerãt: ⁊ in ipᷣo

itinere potetis eis ſepe cõpati: et

recipe eos fatigatos: ⁊ laboꝛe vi
ctos:⁊ tam de die q; de nocte pa/
rũ quietis hñteſ.Cũ ãt fuerũt ppe
finẽ deßti: inuenerũt ſctm̃ io hem

baptiſtã ꝗ iã incepat facere ibideʒ

S —

pnĩam cũ tñ nullũ hr̃et pectm̃. Dici
tun ei ꝙ locꝰioꝛdãis vbi baptiſa
uit iohes ieſũ:eſt ille vñ traãſierũt
filij iſrl qñ veneruͦi de egypto per
diclũ deftuũ:⁊ ꝙ ꝓpe dictũ locum

in illo deſerto Johãnes penitẽtis

fecit. Unde poſſibile eſt ꝙ puer ie

ſus inde tranſiens in reditu ſuo in

uenit eum ibidem. Meditoꝛes er/

go quomodo ſuſcepit eum alacri -

ter: ⁊ ibi aliquantulum ſubſiſtens
comedunt cum illo illa cruda ciba
ria que Johannes alias ibi come
debat. Landem immenſa recrea/

tione ſpũs habita valefaciunt ei.
Zu aũut in aduentu ⁊ in receſſu ge

nu flectẽs Johãni:deoſculeris pe
des eius bñdictõʒ petẽs ⁊ ei te re⸗

cõmendans. Excellens em̃ valde

7 mirabilis eſt puer iſte:ipᷣe em̃ fu

it pᷣmꝰheremita:pᷣncipiũ ⁊ via ol⸗

um ĩi regione viuere volẽtiu. Fu

maximus: pluſq; ꝓpheta. martir

il us. Poſtea trãſeuntes io-

anẽ applicuer̃t ad domum eliſa/
berh vbi magnũ ⁊ iocũdũ feſtũ fa
ctũ eſt ĩter eos.Et ibidẽ audiẽs io

ſeph ꝙ Archelaꝰfiliꝰ Herodis re-

gnaret in iudea timuit illo ire. Et

ammonitus ab angelo ĩ ſõnis vo⸗e-

nit in gallileã in ciuitatẽ naʒareth
vt pᷣdixi.Ecce reduximꝰ pueꝝ ieſũ
de egypto. Et eo reuerſo concur⸗
rerunt ſoꝛoꝛes dñte ⁊ alij ↄlangui⸗/
nei amici ad viſitäãdum eos. Jpᷣi

aũt in naʒareth geſcunt ⁊ pauper?ę

vitã ducunt.Exinde autem vſq; ae

uodecimũ etatis ſue annũ nonle
girur aliqd de ipᷣo.Dicit᷑ aũt ⁊ ẽ ve
riſimile: ꝙ ibi eſt fons de puer Je⸗/
ſus deferebat aquam matri ſue:- fa
ciebat enim hec ſeruitia humiliter

matri humilis dñs:nec ipᷣa habe/

bat aliũ ſernientẽ. Potes em̃ me⸗

ditari ꝙ cũ matre ꝓpꝛia ieſu ſoꝛo/

igerib

ierſons

res dñe veniebãt:vẽiebat ⁊ioßes

eoͤgel
Hie⸗
ſoedi
kifen
batan
nlve/
ſeptein
ni Iru
les pot
ſledi
finsdi

ſalen.
.

zßepn
pedies

woꝛgtp⸗
Keian
ſelnie
corlise
inpcön
honoꝛ⸗
heetfe
Gobf

elꝰ Cö

Gubul

iftin
addie
bege⸗
leriged
ſidie

ioeeo
Nener
peeber
pice⸗
chißo

espenititi

ſicppoerie
editu wvoie

editoꝛeset,

eumalecn⸗

nſobſiene

1udab
as ibi cone
enſa recres⸗
leſscionrei.

receſt ge

ollense

listeilere⸗

ng eñ hale
ſeißeeiin
biit inn
volini F

ns:pdicltn

eta. arti

jeuntesia
mum elſln„
üfeſtiſſ
audies iG
herodis k o
ioire⸗14.

oiſöis te⸗
ninezftel⸗

pberieeſ

rſoconcu/

ilang
neos. S
ttpele
ng
annü rotle

it aüttiye

deptere
namiſneſt

abrmilite
les eñne

gieſeſh?

bettioes

19. kxi
euãgeliſta ꝗ tũc erat annoꝝ quiq;.
Nã legit ð eo ꝙ obijt anno a paſ/
ſiõe dni.lxvij.etatis ſue ãno.xcviij
Et ſic tꝑe paſſiõis.xxxj.ãnoſ babe

bat cũ dñs ieſus hret.xxxiij.⁊ paꝝ

plus.Cũ g dñs ieſus h̊ reditu eſſet

ſeptẽ ãnoꝝn. Johes erat ꝗnq; ãno

rũ. Intuere eos ſil ſtãtes ⁊ ↄuerſã

tes ꝓut ons ðᷣs dabit tibi. Hhic fuit
ille diſcipulꝰquem poſtea familia/

rius diligebat ieſus.
Quõ puer ieſus remãſit ĩ hieru
ſalem. Lu.II La. XIIII
Umãt eẽt ieſus annoꝝ du
oogecim: aſcẽdit cũ penti/

bei hierlm ſᷣm ↄſuetudinẽ

⁊ pᷣceptũ diei feſti:et durabat ꝑ ſe
ptẽ dies. Lahoꝛat nũc puer ieſus

itineribꝰlegis:et vadit nunc:et ho

noꝛat patrẽ ſuuʒ celeſtẽ ĩ feſtis ſuis
Eſt ei amoꝛ ſũminter patrẽ et filiũ
ſed maioꝛ erat ei afflictio et doloꝛ

coꝛdis acerbioꝛ ð eiꝰinhonoꝛatõe

in pctõꝝ multipliciũ ↄmiſſiõe: qᷓ;ᷓ ð

honoꝛe apparẽtis ⁊ exterioꝛis põ

pe et feſti leticia. Stabatq; dñs le
gis obfuãs legẽ: ⁊ inter alios con
uerſans hũilłr qſi ꝗlibet aliꝰpauꝑ/

culꝰ.Cõſũmatis ãt diebꝰfeſti:rece

dẽtibuſq; parentibꝰpuer ieſus re/
mãſit in hierm.Attende hic bñ ad
oia q̃ dicunt᷑ ⁊ fiunt:et te pñtẽ exhi
beas. valde ei ᷣuota et pficua ma
teria ẽ.Dixi ãt iam tibi ꝙ naʒareth
vbi dñs hĩtat diſtat ab hierim per

lrxxiij. miliaria vel circa.Cũ q mr ⁊

ioſeph ꝑ diuerſas vias incedẽtes
venert i ſero ad locũ vbi dieta cõ/

plebat᷑:et vbi hoſpitari deberent:
vidẽs dña ioſeph ſine puero queʒ
cũ ipᷣo redire credebat.q̃rit ab eo

N 216
Fo. xii
vbi ẽ puer?:᷑t ille? Neſcio:qꝛ non
rediit mecũ:ſʒ tecũ cũ redire crede
bã.Tũc illa doloꝛi vehemẽti ↄcuſ
ſa cũ lachꝛymis dic.nõ redijt mecũ
video ꝙ nõ bñ cuſtodiui filiũ meũ
Et volẽs ire ꝑ domos q;tũ decent
potuit illo ſero circuibat q̃rẽs ðᷣ il
lo et dicẽs.vidiſti ne filiũ meum:⁊

vix pᷣ doloꝛe et ardoꝛe deſiderij ſe

ↄtinebat.Joſephãt ſeqbat᷑ eã cum

fletu.q̊ nõ inuẽto:q̃ͥlẽ getẽ hre po⸗/

terãt:tuipᷣe cogita:et maxie mr̃ q̃̊
artiꝰdiligebat.et lʒ a notis ↄfoꝛta
retur:tamen non poterat conſola-
ri. Quid em̃ erat perdere ieſum.
Conſpice bene eam et vehemẽter
compatere ei:quia in amaritudie
et anguſia eſt anima eius i hac ho

ra. Nõ g turbemur quãdo tribula

tiões habemꝰ:qꝛ etiã mr̃i non pe/
percit. Dñs ei eas ad ſu os venire
pmittit.et ſignũ ẽ dilectõis nobis
qꝛ expedit eas hr̃e. Tãdẽ dña ĩ ca⸗
mera ſe recludẽs in oronẽ ⁊ plan⸗/
ctũ ſe ↄuertit dicẽs:O ðs pr̃ eter⸗/
ne clemẽtie:vobis placuit mihi da

re filium veſtrum:ſed ecce perdidi

eum:et neſcio vbi ſit:reddite mihi
illũ. O pr̃ tollite mihi hãc amaritu
dinẽ:et docete me filiũ meum. Re

ſpicite pr̃ ad afflictõʒ coꝛdis mei:

nõ ad negligẽtiã mea:icaute eĩ me
habui:ſʒ negligẽter feci.ſʒ ꝓpt᷑ be
nignitatẽ vrãm reddite eum mihi:
qꝛ ſine ipᷣo viuere nõ poſſum. O fi
li dulciſſime vbi es:ꝗd ẽ de te apö
quẽ nũc hoſpitaris:? Nũqꝗd ad pa⸗/
trẽ tuum redijſti in celũ: Scio em̃
qp hõ verus es ex me natꝰ:et alias
ab herode qſuũ in egyptuʒ te poꝛ
taui. Pater tuus ab oĩ malo te clu-
C

ſtodiat fili mi. Indica mihi vbi ſis
fili mi ⁊ veniã ad te.vel tu re di ad
me: pce mihi hac vice: qꝛ nũq;ᷓ am
pliꝰtinget mibi vt te cuſtodiã ne
gligẽter. nũgꝗd aliquẽ offenſã feciti
i fili mi. Pꝛopt quã g cãm receſſi
ſti a me. O fili mi ne tardes venire

ad me. nũ q; ex nat es ſine te fui
cõedi vł ooꝛ miui niſi nũc ſolũmõ

ſine te ãt ſũ: ⁊ neſcio qlr h̊ fetm ſit.

⁊ ſcis qꝛ tu es ſpes mea: vita mea:

2 oẽ bonũ meũ:⁊ ſine te nõ poſſuʒ
eẽ. Indica mihi g vbi nc es:⁊ quõ
vꝛaleũ te inuenire. Lalibꝰ⁊ ſilibus
victis mr ꝑ ſe totã noctẽ anguſtia
bat ſuꝑ dilecto filio ſuo. Mãe vo
ſeqᷓnti vomũ exeũtes qrebãt eũ ꝑ
circũſtatia loca. Nã ꝑ płes viaſpa
tebat reditꝰ ſic ꝗð ſenis vellet ire
piſas ire poſſet ꝑ podinʒ boniti ꝑ
collẽ aliaq; loca. magne igitur ſe/
quenti circũeundo ibãtꝑ alias vi⸗
as qrẽtes eũ int᷑ ↄgtos ⁊ notos. q
tunc etiã nõ inuẽto mr q̃ſi ſine ſpe
Sxriebat᷑ nec poterat ↄſolari.Ler/
tio die redeũtes in hierlm inuene
rũt eũ in tẽplo ſedentẽ ĩmedio do
ctoꝝ. Lũt ipᷣa q̃ſi reuiuiſcẽs exhi/
larata genuflexit.⁊ cuʒ lachꝛymis
gras egit. Puer ãt vidẽs matrẽ ve

—

nit ad ea:quẽ ivᷣa inter bꝛachia ſu

ſcipiẽs:ſtr ingẽſqʒ et deoſculãſ dul

citer:ponit vultũ ad vultũ:⁊ eũ in
gremio ſuo aliq; tulu repoſuit: et
ſic cũ eo regeuit. Neq; em̃ tũcloꝗ
5 temeritudine potuiſſet. Poſtea
reſpiciẽs eũ dixit ei. Fili qd feci/
ſti nobis ſic. Ego ⁊ pr̃ tuꝰ dolẽtes
qᷓrebamꝰte. At ille dixit. Quid eſt
ꝙ me ꝗqrebatis. Neſciebatis qꝛ in
bis q pris mei ſt᷑:oꝑtet me eẽ.At

illi uõ itellexert. Dixit illi mr: vo
lo ꝙ redeamꝰi domũ nraʒ. Nõne

vis venire nobiſcũ. At ille rũdit.

Ego faciã qð placuerit vob.Et re/
dut cũ eis naʒ areth. CUidiſti g affli
ctõʒ mris in dicto negocio.ſʒ ꝗd fe
cit ille puer in illo triduo. Cõſpice

eũ ⁊ attẽde quõ ſe recumbit ad bo

ſpitale paupeꝝ:cum vᷣecũdia ſe pe
rit hoſpitari. Lũc ibidẽ cõedit pu
er ieſus cũ pauꝑibꝰ. Cõſpice etiaʒ
eũ ſedẽtẽ iter doctoꝛes vultu pla⸗

cito ſapiẽti ⁊ reuerenti:⁊ audiebat

⁊ in terrogabat eos qᷣſi igrãs: qðᷣ

ex hũilitate faciebat:⁊ ne ipᷣi vecõ

darent᷑ ſup mirabilibꝰ rñſis eius.
Potes ãt i pdictis tria ↄſiderare
valde notabilia. Pꝛimũ eſt ꝗ vult
deo adherere nõ dʒ inter ↄſangui
neos ↄuerſari:ſʒ ab eis recedere.
NHoõne puer ieſus dimiſit dulciſſi⸗
mã mrẽm cũ pr̃is opibitẽdere vo
luit? Et poſtea qſitꝰ int᷑ gtos ⁊ no
tos nõ init ianẽtꝰ. Scoõm ꝙ ꝗ ſpũ
vinit nõ miretf ſi aliqũ mẽte arida
remanẽte videt᷑ ſic derelictũ ſe eẽ
a ðᷣo cũ ̊ etid mr̃i xpᷣi ↄtigerit.nõ
Emente tabeſcat: ſʒ diligeter eũ qᷓ
rat p ↄtinuũ exercitiũ ſpũs ĩ ſacriſ
meditatõibꝰ: in bonis opibe perſi/
ſtendo:⁊ reinueniet eũ. Tertiũ eſit
ꝙ; nõ dʒ eẽ ꝗs ꝓpꝛij ſenſns aut pꝛo
pꝛij volũtatis. Nã cũ dñs ieſus di

xiſſet ꝙ optebat eũ pr̃is opibꝰin/·

tendere: mutauit ↄfiliũ ſeqᷓndo vo
luntatẽ mr̃is: ⁊ re ceſſit cũ ea ⁊ cuʒ

nutricio ſuo ioſeph:⁊ erat ſubditꝰ
eis. In q̊ mirari potes eiꝰ hũiliti⸗

tẽ. Pec ſunt de textu Anſlelmi. Ex
hinc em.id ẽa duodecio àno vſq;
ad triceſimũ annũ ſaluatoꝛis: mi⸗

Amni⸗

it

ind

lotpe
demni
küfecj
olls te
ecitar
höͤfliſt
ho vide
ſpati
ſe mee

mſter

batz
ſegeſee
Kiei
oene
wogn

lini po
Nore

leriet.

b. Etne⸗

ſisefii.

hͤgaſe

Loſpice

ited do

dia ſeye
Gecitpi
pice eiicz
gultupa
auciebet
Frs:
iß̃i veci
ſis eins,
düderore

eſtgne
r Nangi.
recedete.

1duleiilt⸗
lidere vo
Gos 1

ny

nite enids

6

Alictiſe ee

gerit.

geter li
püisilagi .

pbeheſ
Tertinet
ſng antro
isies

endoo.

ci eali

at ſbai⸗

phülia⸗

Ta. xv

rxo:ꝛ ꝙ ſic trãſilijt calamꝰſcpᷣtoꝛum.
Hinc at foꝛſita ſuggerit᷑ aio lecto/

riſ:ne ſe nimis publicẽt acta mioꝝ
Et Bern.ſuꝑ h̊ vꝰbo.Cuʒ eẽt ieſus
annoꝝ duodecim. Ubi inꝗt:Eras
bone ieſu ꝑ illð triduum: ꝗs tibi ci

bũ miſtrauit aut potũ: Certe vt ꝑ

via te nre ozmare⸗ pauptati: et
vt oẽs miſerias ⁊ calamitates ſu/

ſciperes: quaſi vnꝰde turba pau/
peꝝ ſtipedia ꝑ hoſtia mendicabaſ
Quis dabit mihi illaꝝ buccellarũ
mẽdicatan pticipẽ fieri:vł ſaltè il/
liꝰedulij diuis reliquijs ſaginari.

De meditatõe ꝗd fecit chꝛi

ſtus a dnodecimo anno vſqʒ
ag triceſimũ vel pꝛincipij tri
geſimi anni.

Erſus dũs ieſus Ca. XV

v„ ateéplo 1 hierim cũ parẽ/
tibꝰſuis erat in ciuitate na
HW Aretn ſubditꝰilł:⁊ hitauit ibidem
Ac inde vſq; ad pᷣncipiuũ triceſimi
anni nõ repit᷑ i ſepᷣturis:ꝙ i iſto to

to tꝑe fecerit aliquid qð videt᷑ val

de mirabile Quid g meditaberis

eũ feciſſe? Stetit ne dñs ieſus oci/

oſus tato tpe:vt nil fecerit dignũ
recitatõe ⁊ ſcptura. Si feciſſet cur

nõ fuiſſet ſcptũ vt alia facta ſua:oĩ
no videt᷑ ſtupoꝛ. Sʒ attẽde h̊̊ bñ:

&ε patẽter videbis: ꝙ nil faciendo
fec magnifica. nilq; de eiꝰ factis a
myſterio vacat.ſʒ ſic vᷣtuoſe loq;/
bat ⁊ opabat ſic vᷣtuoſe tacebat ⁊
regeſcebat ⁊ ſe ſubtrabebat. Ma
giſter igit ſũmꝰaliqñ docturꝰvᷣtu/⸗
tes ⁊ viã vite:cepit a iuuẽtute opa
facere vᷣtuoſa: ſed mõ mirabili ac
magnifico:retro acti ſq; tꝑibus in

rY,„„

Fo. viiii

audito:ſʒ reddẽdo ſe aſpectui bo⸗
minũ inutilẽ ⁊ abiectũ ac iſipiẽtẽ:
vt deuote ⁊ ſine temeraria aſſerti

one cogitari pᷣt.Et cũ hac modifi/

catõe oĩa tibi affirmo:qꝗᷓ ꝑ auctoꝛi
tates ſacre ſcepᷣture aut ſcõꝝ docto

rũ nõ ꝓbant᷑:vt ipᷣncipio tibi dixi

Subſtrahebat g ſe a ↄſoꝛtio ⁊ cõ/
uerſatõe hoim:ibat ad ſynagoga
j.ad eccłiaʒ:ſtabat ibi mitũ i oroe
i loco vilioꝛi ſe ponẽs redibat do/
mũ ſtabat cũ mre ⁊ aliqñ ſuũ nutri
ciũ iuuabat ꝑ trãſitũ eundo velre
deundo ĩter hoies. Mirabant᷑ cũ

cti cernẽtes iuuenẽ tã ſpẽoſũ nil fa
cere.qð appet laude dignũ.Expe

ctabãt ei ꝙ magnifica faceret ⁊ ꝓ

bi viri oꝑa. Lũ eĩ puer erat ꝓficie
bat etate ⁊ ſapia coꝛã dᷣo ⁊ hoibꝰ

Sed ecce creſcens ⁊ veniẽs ad an
nũ viceſimũquintum ⁊ vltra nulla
opa faciebat pꝛetendentia aliquã

ſpeciẽ ꝓbitatis ⁊ virilitatis. Stu⸗
pebant vehementer et deridebaãͤt

eum dicentes. Iſte eſt qui dam in⸗/

utilis. Iſte eſt ydiota ei homo de

nihilo:ſtultus ⁊ iſipiens: nec litte/
ras diſcit.⁊ iter gentes ĩ puerbiũ
venit:q erat grandis ⁊ captiuus:

⁊ hunc viuendi moduʒ ſic coĩter te
nebat ⁊ cõtinuabat:qð apð om̃es

coiter erat vił:⁊ abiectꝰ reputaba

tur. qð bñ ꝑ ꝓpham fuerat añ di⸗
ctũ i pſona eiꝰ.Ego autẽ ſũ vᷣmis ⁊

nõ hõ zerabein poin 7 abiectio
pleb ⁊c. Uides igr qd facie bat nil
faciẽdo:reddebat ſe oĩbꝰv ilẽ ⁊ ab
iectũ vt pᷣdixi.ſʒ an h̊ paꝝ videtur
tpe ꝗdẽ nõ idigebat:ſʒ ego certe ĩ
oibꝰ oꝑib? noſtris nullum mains
reputo: nec difficilius cognoſco

— i

Ad altiſſimũ eĩ zduũ mibi pueniſſe
vigdet᷑ ac difficilimũ:ꝗ ad h̊ puenit
coꝛde ⁊ aĩo:vᷣe nõ ficte ita ſe vicit

2 dñaf᷑ anio ſuo: ⁊ ſuꝑbo ſuꝑcilio

carnis ſue qð nolit reputari: ſʒ ſꝑ

ſIſperni vt abiectꝰ⁊ vił. Maiꝰẽ hᷣ ;

vĩcere vꝛbes:iuxta ſnĩiam ſalomo
nis dicẽtis. Melioꝛ ẽ patiẽs viro
foꝛti: q dñat᷑ aĩo ſuo expugtoꝛ ẽ
vꝛbiũ.Quouſqʒ igit᷑ ꝑuenias ad
hunc ãdũ nil tibi videaris feciſſe.
Nã cũ in vitate oẽs ſumꝰinutiles:
etiã cũ bñfecerimꝰiuxta vᷣbuʒ dñi:
q̃uſq; ĩ hũc abiectõis gdum pueni

mꝰonõdũ ĩ vitate ſumꝰ: ſʒ ĩ vãitate

ↄſiſtimꝰ⁊ ãbulamꝰ.qð Apls mani
feſte oñdit di.qui ſe exiſtiat aliꝗd
aliqd eẽ cũ nihil ſit:ipᷣe ſe ſeducit.
Si igit᷑ q̃ras.q̃re ſic fec dñs ieſus
Rñdeo tibi ꝙ nõ ĩdigebat: ſed vt
nos ĩſtrueret.vñ ſi nõ eẽ aliquã di
cimꝰ:inexcuſabiles ſumꝰ. Al
bile pꝛſus ẽ ſi erigit vmucuſꝰ⁊ ver

miũ eſca futurꝰ:vbi ſic ſe hũilians

abiecit maieſtatis. Si ãt alicui ab

ſurdũ videat᷑:ꝙ ſic inutiliter vixit

auut ꝙ euãgeliſte młta omiſer̃t: et
ſilia dicat. Rñderi pᷣt ꝙ nõ erat in
ntile tate vᷣtutis exercitiũ pᷣbere ⁊
facere:imo erat viliſſimum ⁊ oĩm
vtutũ rectũ ⁊ ſtabile fundamẽtum
Hoc etiã ex vᷣbis ipᷣiꝰdñi in euãg.
iohis hr. Cũ venerit paclitꝰ quem
ego mittã vobᷣ a pr̃e ſpm̃ vitatis
ꝗ a pr̃e pcedit:ille teſtimoniũ phi
bebit de me: ⁊ vos teſtimoniũ ꝑ/

hibebitis:qꝛ ab initio.ſ.pᷣdicatõis

mecũ eſtis.Et petrꝰĩ lctõe btẽ ma/
thie dixit Optet ex his viris qui
nobiſcũ auerſati ſũt ĩ oĩ tꝑe: qͥ in-
trauit int᷑ nos dñs ieſus ĩcipienſ a

Aboia-

baptiſmate iohis. Tũc at erat ie⸗
ſus qſi qnoꝝ triginta. Sed necipᷣe
johes pᷣcurſoꝛ eiꝰfuiſſet.ſi dñs ie/⸗

ſus eo pꝛiꝰp̃dicaſſet. Itẽ ſi pꝛiꝰ ice
piſſet quõ notꝰ nõ fuit ĩ tot ãnis a⸗

vicinis ꝗ dicebãt. Nõne h̃ ẽ filiꝰfa

bꝛi.cũ poſtea ꝑuo tꝑe filiꝰ vocare

tur dauid.etiã a cecis.ſi g citiꝰĩce/

piſſet. aut aliqᷓ notabilia feciſſet:

ſcpra eẽnt aut ſaltẽ aliq ex eis:nec

toto ſic oẽs euãgeliſte tacuiſſent.
B ãt qð dico videt᷑ be.ber.ſentire

ĩfra dicet.qcũq; qᷣt mõ ſe hẽat ve⸗
ritaſ:ego ſic meditari piũ ⁊ valde

vtile puto. Fabꝛicabat at dñs ie⸗
ſus ſic faciẽdo gladiũ hũilitatiſ vt

ſibi fuerat dictũ ꝑ pꝓph̊am. Accin⸗
gere gladio tuo ſup femur tuũ po

tẽtiſſime. Nullo ꝗppe decẽtius q;ᷓ

gladio hũilitatiſ deceat ſuꝑbũ ad

nerſariũ iugulari. NHaʒ gladio ſue
potẽtie vłmagnitudis non legi ꝙ
fuerit vſus:ſʒ potiꝰ ↄtrariũ. Pꝛo
illo em iꝑe q̊ eo maxĩe ĩdiguiſſet.

ſcʒ tpe paſſiõis: id ẽ ꝓpheta ↄqᷣſtꝰ

? ad deũ patrẽ ꝓ filio ſuo dicens.
Auertiſti adiutoꝛium gladij eiuns:
⁊ non es auxiliatꝰ ei in bello. Pꝛi

us cepit facere q; docere.Dictur⸗
em̃ erat.Diſcite a me qꝛ mitis ſum

⁊ hũilis coꝛde. Hoc ergo pꝛio fa-
cere voluit ⁊ non ficte: ſʒ ex coꝛde
Non enim poterat in eum cadere

ſimulatio: ſed in tm̃ ſe fundauit in
hũilitate vtilitate ⁊ abiectõe: ⁊ ſi
ſe ĩ ↄſpectũ oĩm anihilauit:ꝙ etiã
poſtq; pꝛedicare cepit:⁊ loꝗ altiſ⸗

ſima ⁊ diuina:⁊ facere etiam mira

bilia ⁊ magnifica opera non repu
tabãt eum:ſʒ vilipendebãt ⁊ deri/
debãt eum dicentes. Quis eſt hit

Miirr

ſecöet

teofi

oſanth
ſoclig
bumniti
Quin⸗
Peedar!

lanivit
Au
lpor
ſtuneli

fnß
ſadi

ſteali
Nmſö
diebe⸗
Kone
opeſe
bliad

5*

thͤ Nungꝗ el H fili fabꝛi? r
aſdi nqd eñ p fllixfabꝛi? ? ſilia exi tbat victum ſpõſo et filio:et bvmõi
itiͤ piẽs nõ cuiuſcunq; pᷣui: ſʒ inuti xpediẽtia: nõ em̃ hẽbat ſuienten
ioii e abiectã ↄuerſionẽ. C inutił ꝑ Cõpatere igit᷑ ſibi quam ientem
zzi abiectã ↄuerſionẽ. Cõſidera omßes atere igit ſibi quam ſic ꝓpꝛi
debiii ectus ei ta p̈ né. Loſidera omes maniblaboꝛare un nec ppꝛus
eNN actus eiꝰtã pᷣteritos q; f es manib'laboꝛare optet e .
filivvoert ſp iuenſes qyͤ iei uturos: et C. aboꝛare optet et oꝑari.
dt iuenies qð ĩ eis reiucet hũilitaæ õpatere etiã dño ieſu:qꝛ ipᷣe ear
ſig inie⸗ ſp eiea ßn Sieis relucet hũilitaſ ſuuabat u:⸗ qꝛ ipe eam
igii “ ſpei edã fuauit vſq; ad moꝛtẽ: 7 eti qᷓ abat fideliter etlaboꝛabat ihi
lafi am pemoꝛté ſiẽ pziqei norté:z eti & poterat Alenit emñ vt oie at ibiſ
“ om pꝰmoꝛtẽ ſiẽ pʒ:qꝛ i finediſcipu re etnõ Menit em̃ vt dic mĩſt
etamn lon pedes lauit: ? crucis pati ipu re er nõ mĩſtrari. Nonne ꝗᷓ ĩ 2
S PEX e crucis patibulũ ponẽda ĩ ari. Nonne g ĩ mẽſt⸗
e tacliſee. Auſtinuit. reſurree patibulũ ponẽda ĩ cubilibꝰ aptadis et eia
fuuninuit. P ſurrectõz gloꝛioſi ZK ubilibꝰ aptãdis et alij
eber. nt. Hreſurrectõz gloꝛioſuſ ſecretioꝛibꝰd Pra alijs
btgen aorae iſeinles ſuos frẽs. Uñ di⸗ Gcr zigtit domfuitijs eam iuua
en egdacnence st anmemenet Druatmtemcgreg ARkzane
en Aſcéde rẽ. z. et paulopoſt umilia ẽ:et etiam dñam et
gtit die Saule ſaule ꝗd me pſedris: poſi adiuua eos familiarit᷑. Cõſpi
hüitheta iudicij dicet. Zung bfedie⸗ i die mõ ipi tres ad vnã teKnn ſut ,
n iim frib meis mimis mihi Sighi meietes ſleanton aut erantas
nuüe. une ca hctutẽ t̃ amauit: ſciebat cenas:ſz ſobꝛias umereſ.? roſtes
delling kic ſic initiũ oĩs pcti ẽ ſupbia: ſi q̃tr colloquũt adinuicẽ nõ inania
euſai utitas fundametuz oĩs boͤ. Si ocioſe v̈ba ſʒ ſpuͦſctõ et ſapiẽtia
n ner Sglrare,nepauere⸗ Torne er quspaanidus enertse
ĩtate:nec ðᷣ e. et quõ pꝰaliqu recreatõeʒ
trariü 9r nec ðᷣ aliqᷓ Kure ver 667 ſuptere: ad or̃onem Eeburntn i enhlidn,
itſit S are dBidde⸗Qualt at poſſit arart Hoa erat eis dom⸗ ampla
benac ſidit dñs: qꝛ p ſui vilificatõem tri pca. Meditare ꝗ ꝙ ha
lſonin oclis tuis a na vililiatem tria cubilia iĩ icre erutert vonz
necſeiu bumniiuz onen. necioi be Beri⸗ glibet eoꝝ. Et intuere dũm ieſũ ſu/
inbelo⸗di Qui vult hr̃e humilitatẽ:oꝑtet per vnñ in orone in ſero ſe ↄponẽ
Neate dicn pᷣcedat humiliatio:ſic patia p qp tẽ ꝑ ſingulas noctes lõgiſſimitpꝑi
tin pacẽ: ? lectio ſcĩam. Eĩ . ſcedit ſalo, ichumilr: ſic .—
agopiof liari videris: hẽas B ſignu in bonũ e c vn aliꝰpauꝑculꝰde pplo: fic eti
ehzeron⸗ 2 augmẽtuʒ ẽ gr̃e ꝓpinquantis am pſeueranter qlibet ſero reſpi⸗
gaacec. Aepanzenp eißmnd huiliat ðs des eum in ſroro Sbablehn
ſefondanun tunclibẽter accipimꝰ:ſi nõ qñ ꝑ i ite quare ſic affigebas coꝛpotuũ
Abecie ſi alium H facit filr plame.ſzregen innocentiſſimũ. vniꝰ ꝗppe noctis
luuegdet,h ad ĩtuẽduʒ vitã ⁊ actꝰ dñi Jeſu pegrinatio debebat ſufficere ad
ſetlonanqNO. ſpeculinr̃i ſic ẽ pᷣncipale ꝓpoſitu õ ad
eetunniin nr̃m. Cõſidera igr̃ fliã familia dag leipuli⸗ imenſus vehemẽter do
grarontenn oẽs bñdictã puã: ſʒ valde excellen ebas ꝓ oue pdita tuiſbumeriſad
nin Koreligria ona vbo colo ac acn ac celeſtia revorrenda⸗ Tererregu
Oiseſd ai⸗ extrio laboꝛabat et faci et ð̈s eterneg oĩm penuriam rele
ebat uas: et om̃ibꝰ mĩſtras ꝓur nigte

glia dom obſega q mita ſt᷑.
e ega qᷓ mitaſt. Oara vniuſcuiuſq; ↄditio:tibi tantã pau
c iĩ

2
1
.. .
2

dit ſolus pedibus nudis pertanta

pertatẽ:humilitatẽ: aſpitatẽ: affli/
ctionẽ:et laboꝛẽ vigilando:doꝛmi
endo: abſtinendo: cõedẽd o?? alijs
tuis oĩmodis actibꝰꝑ tam lõga tẽ
poꝛis ſpacia reſuaſti. Ubi ſũt g q
rentes ocioſa tꝑis:curioſe oꝛnata
et vana. Nõ didicimꝰin ſcholis hꝰ
mgri:ꝗ fallere nõ vult:nec falli pᷣt
Et habẽtes victum et veſtituʒz: m
apłm:in his contenti ſumꝰ.ad con
gruentẽ neceſſitatẽ nõ ad ſupabũ/
dantiam: alijs virtutum erercitijs
ſtudioſe iſiſtenltttes.
De itinere dñi Jeſu ad baptiſ-/

mũ. Math. Il. Mar. I. Joh. I. u.

III. Capi. XVI
DODODompletiſitaq; vigintino
c neim annis etatis ſue: gb⸗
. vt dictũ eſt: ſic abiecte vi/
xerat dñs ieſus dixit mr̃i ſue. Tẽ/
pus eſt vt vadã et gloꝛificẽ et ma/
gnificẽ patrẽ meũ: et oñdã me iſti
mundo:et operer aiaꝝ ſalutẽ pꝛo
qua pr miſit me huc.Confoꝛteris
igr mater chariſſima qꝛ cito redeã
ate. Et genuflectens humilitatis
mgr petijt benedictõem. Ipᷣa ſimi
liter genuflectens:et cũ lachꝛimis

eum amplectens tenerrime dixit.

Fili mi benedicte vade cum bene
dictiõe patris tui et mea.Eſto me/

moꝛ mei:citoq; redire memento.

Dic igr reuerenter ſe licẽtians ab
ea et nutricio ſuo ioſeph:arripuit
iter a naʒareth verſus hieruſalem
ad ioꝛdanem:vbi erat iohes bap/
tiſans:ꝗ locus diſtat a hieruſalem
ſeptuagintaquattuoꝛ miliaribus:
Uadit aũt ſolus dñs mundi. Non
em̃ habebat diſcipulos. Antuere
Feum pꝛo deo diligenter: quõ vo

itinera: et vehbemẽter cõparere ei/
dem. Quid eſt em̃ ;̊ cogitare? OQ

dñe quõ vadis. Nõne vos eſtis ſu
per oẽs reges terre. Ubi g ſũt ba-⸗
rones et comites duces et milttes

equi et cameli:elephantes et cur/
rus et freqᷓntia comitũ. Ubi eſt tu

baꝝ clangoꝛ:et inſtrumentoꝝ ſoni
tus.et vexilla regalia. Ubi ſunt ꝗ

pᷣcedant ad hoſpicia neceſſari u pᷣ/

paranda: Nõne ðꝛ. Pleni ſunt coe

li et rerra maieſtatis gloꝛie tue.

Quõꝗ ſic eſtis ingloꝛiꝰ.nõne vos
eſtis cui milia miliũ miſtrabãtĩi re⸗
gno vr̃o.Cur ꝗ ſic ſolus iceditis ?YDↄs
pedibus nudis. Sʒ mõ ↄperi ciam
qꝛ nõ eſt regnũ vrjm ĩ ̊ mũdo. Jõ
exinaniuiſtis voſmetipᷣm foꝛmam
ſui accipiens non regis:factꝰeſtis

ſieut vnus ex nobᷣ pegrinus et ad/
uena:ſic oẽs presnri: factus eſtis

ſeruus vt nos efficiamus reges.

Ueniſtis ĩter nos ad regnũ phen/
ne viã ponendo ante ocłos nrõs:

vt nos valeamaſcẽdere.Sʒ que

re ip̃am negligimꝰ.q̃re nõ ſeqmur

Certe qꝛ regnũ nrm ẽ de h mũdo.

Nõ oſideramꝰ nos eẽ ꝑegrios: ſʒ

vana ꝓ veris: caduca ꝙ certis: t⸗⸗
poꝛalia ꝓ eternis acceptamꝰ⁊ am
plectimur. Sʒ ſi iſta nõ ſeqremur:

nõ retardaremur currere pꝰvos ĩ

odoꝛẽ vnguẽtoꝝ vr̃oꝝ. Eſſemꝰem̃

ſine ſarcina:⁊ iſia trãſitoꝛia q̃ſi iãẽ
trãſacta reputaremꝰ: ⁊ leuit᷑ ſuꝑ/
naremꝰ. Uadit g dñs ſeſus ſic hu/
militer ↄtinuatis diebꝰquſq; pue

niat ad ioꝛdanẽ:elemoſyna peten

do ꝑ viã amoꝛe pauptatis. Nõ ei
poꝛtabat pecuniã. Perueniẽs igr

ciüpt

ddie
ſtär
tort
one
Dir
eaa
his
e

M

jeoin
wedie
ſzbap
lis1
ſo oi
goſi
jelenm
goͤde
kelem
feſem

ubp

Uite⸗
elhy⸗
ſehfue
bäſuät
gliooß
hüllita
niliter

(toꝛib
nltenii
ſisſter
leit
gegi

ſſipp.

ſitoo⸗
feen
liſtin
ügnte
Reg⸗
gppere
dehen

6heriettt

oparereti⸗
gitaret
vogeſisſt
lbigfünbe
geimües
teset ir
. Thbieſt
narir
3Dbiſeng
Ktellniuß⸗
Dleniſonce
9gorie de⸗

i nöne toe

iſrebüit⸗
us ieelli
höerian
nüͦco
fönfonmn
isrfelltſi
imuseleh
facluseit

lngh .
jetoͤſeg
ſehniin
ihegiosh

. geenis

enmnlen
ſeſenn
reregenos
iine
jftorirſi

1lenitſaNH

eis ſchy
Niucg n

Cna ee
3 i

venis 6

iſeſt
fegnuͤ en.
oclos ts

ad ioꝛdaneʒ: inuenit iohem bapti

ſiã baptiſantẽ pctõꝛes ⁊ magnam

turbã qꝗ illic occurrerat ad pᷣdicati
onẽ eiꝰ. Habebãt em̃ eũ q̃ſi xpᷣm.

Dirit g ei dñs Jeſus. Rogo te vt
me cũ iſtis baptiſes. Jobes ãt in/

tuẽs in eũ ⁊ in ſpũ ↄcupilcẽs dixit

Ego a te debeo baptiſari.Cui do/

minꝰ.Siue mõ:ſic decet nos iple/

re oẽm iuſticiã. non dicas h̊ mõ:ne

me diuulgeſ:qꝛ nõdũ vẽit tᷣs meũ

ſʒ baptiſa me:qꝛ nũc ẽ tpᷣs bũilita/

tis ⁊ nõ maieſtatis. Jõ ĩplere vo/
lo oẽm hũilitatẽ:q̃ tres bʒ gdꝰ ſᷣm

gloſã ſuꝑ iſto loco. Pꝛimꝰ ẽ ſᷣde/
re ſe maioꝛi:⁊ nõ pᷣferre ſe equali.

Seðs ẽ ſᷣdere ſe equali ⁊ nõ pᷣfer
re ſe mioꝛi.Tertiꝰ ⁊ ſũmꝰ ẽ ſbde/
re ſe mioꝛi.Et hũc tertiũ gdũ tenu

it h̊ xpᷣs. Jõ oẽm hũilitatẽ ĩpleuit
Uides quõ augmẽtata eſt hũilitaſ

eiꝰa pᷣcedẽti tractatu. Subijcit em̃
ſe H̊ ſuo ſuo:⁊ ſic ſe viuificat:⁊ ſer

uũ ſuũ iuſtificat ⁊ magnificat Sʒ ĩ
alio ↄſidera quõ augmentata ẽ ei⸗

hũilitas. NHã vſq; mõ ↄpᷣuatꝰẽ hu/

militer quaſi hũilis abiectus. Hic

etiã vt pctõꝛ voluit apꝑere.P ec/
catoꝛibꝰem̃ pᷣdicabat: Johes p e/
nitentiã ⁊ eos baptiſabat ⁊ dñs ie

ſus iter eos ⁊ cũ eis voluit bapti
ſari.Et lʒ idẽ dici poſſit ð circũ ciſi

one:qꝛ ibi voluit apꝑere pctõꝛ:h

tñ ẽ plꝰ:qꝛ coꝛã turbis h̊ publice:
ibi vo occulte. Sʒ nõne h̊ timẽduʒ
fuerat qñ vellet ire:⁊ ĩtẽdete ad p

dicãdũ ne ſperneref vt pctõꝛ. Sʒ
nõ ꝓpterea dimiſit hũilitatis mꝗr
an ſe pfunde hũiliaret. Uoluit g

appere qð nũc erat in abiectõe et
deſpectu ſui ꝓpt nos iſtruendos

ä

JFo. xvi

Ecõtra nos volumꝰappere qð nõ
ſumꝰĩ laudẽ et głiaʒ nr̃am. ſi ꝗd ei
ĩ nob ꝓbitatis eẽ videt:oñdimus
defectuſq; nros velamꝰ:cũ ſimus
pctõꝛes ⁊ mali.Alia g ẽ hũilitatis
materia. Sʒ id ad baptiſmũ dñi re
deamꝰ. Oꝰꝙ;“ & vidit ioßes domi
ni volũtatẽ:obediuit ⁊ baptiſauit

eũ.Nunc g ĩtuere eũ bñ. Spoliat

em̃ ſe dñs maieſtatiſ:ſic ꝗlibet ali
us homũculꝰ 2 mergit᷑ ĩ ags frigi
dis tꝑe magni frigoꝛis. Pꝛo nro
amoꝛe oꝑat᷑ nrãm ſalutẽ: ↄſtituẽs
ſacr̃m baptiſmi:⁊ lauãſ nr̃a crimia
Deſponſat ſibi vłem eccłam:⁊ ſin
gularit᷑ oẽs aĩas fideles: fide emſũ̃
baptiſmi:aĩe deſpõſant᷑ dño:pꝛoB
pheta ĩ ꝑſona ipᷣiꝰdicẽte.Deſpõ ſa
bo te mihi in fide. Et eccła cantat:
Podie celeſti ſpõſo iũcta ẽ ecclia.
qm ĩ ioꝛdane lauit xpᷣs eiꝰ crimina
⁊c̃. Uñ ĩ ̊ oꝑe mirablr tota trini⸗
tas ſe maĩfeſtat:qꝛ ſpũſſctũs ðᷣſcẽ/
dit ⁊ regeuit ĩ ſpecie colũbe:⁊ pa
tris vox ĩtonuit.hᷣ ẽ filiꝰmeꝰdi.⁊ c
De ieiunio ⁊ tẽtatõibꝰ dñi Jeſu
7 reditu eiꝰad mrẽm. Matth.IIII.
Mar. I. Jo B. I. Tu. IIII. C. XVII
OUſtꝙ; dñs ieſus fuit bap/
p tiſatꝰ: ſtatim fuit ductus ĩ
deſertũ ſuꝑ qᷓndã mõtẽ ibi
ꝓpe:ad quattuoꝛ miliaria vel cir/
ca:ꝗ vocat quarẽtena:⁊ ieiunauit
quadraginta diebꝰ? quadragita

noctibꝰ.Et iuxta Marcũ ibi cũ be

ſtüs erat.Conſidera g ipᷣm et dili/
genter conſpice:plurium em̃ vᷣtu/
tum exempla tibi demonſtrat Ua
dit em̃ in ſolitudine:ieinnat: oꝛat::
vigilat: iacet:⁊ doꝛmit ĩ plana ter
ra:⁊ humiliter cum beſtüs conuet
c Ui;

Ca.

ſatur. Lompatere igitur ⁊ ſemper
et vbiq; led hic maxime quia vita
tenera eſt ⁊ coꝛpoꝛis afflictiua:ac
eius exemplo diſce ab eo ĩ his ex
ercitari. Nam quattuoꝛ h̊ tangun
tur que ſpũał exercitij ſunt:et mi/
rabiliter ſeinuicẽ iuuãt. Solitudo
ieiuniũ:oro et afflictio coꝛpis. ſic
et tu exẽ plo dñi vade ĩ ſolitudinẽ

id eſt q;tũ potes ſepara te ab alio

rũ ↄſoꝛtio:et ſis ſolitariꝰ fugiẽdo
locutões ſeculariũ. Nõ queres no
uas deuotões non ipleas oculos
2 qaures abiectis:nec alios ſenſus

Hac em̃ cã ſctĩi patres petebãt ne/

moꝛa: ⁊ loca remotiſſima ab om/
niũ hoĩim ↄuerſatõe:⁊ pᷣcipiebant

diſcipuł ſuis ꝙ eẽnt ſurdiet muti

vñ põ;. Ooliuiſcere pplm tuum et
domum patris tui: ⁊ concupiſcet
rex decoꝛẽ tuũ. Poteris aũt ſoluſ
eſſe etiã in multitudine.ſi nõ ina/

nia excogites:ſi deſpicias qð mul
ti ſuſcipiunt.ſ.ſi iurgia vites:ſi dã

na nõ ſentias.ſi nõ recoꝛderis iniu

rian. Alioꝗn nec ſi ſolus es coꝛpe

ſol'es. Solus g eris in quacunq;
hoĩm frequentia.Laue tamen alie
ne ↄuerſatõis eẽ aut curioſus ex/
ploꝛatoꝛ: aut temerariꝰiudex. In
eo vᷣo ꝙ ↄuerſabat᷑ cũ beſtijs: di/
ſce ĩter alios hũilr ↄuerſari ⁊ eq;/

nimiter tollerare eos ꝗ irrõnabir
ſe hre vident᷑ ac beſtialr. In hac

ſolitudine viſita ſepe dñm tuũ:in/
tuere eũ:e ↄpatere ſibi:ꝛ iacet ĩ
terra de nocte. Quilibet xpᷣianus

deberet ad minꝰſeł viſitare ipᷣmĩ

die maxime ab epiphania vſq; ad

q̃dra ginta dies:qbns ipᷣe ibi ma/

nebat. Lõpletis igr̃ diebꝰ. domi⸗/

6

nuſ eſurijt. Tuc tẽtatoꝛ aeceſſit ad
eũ.exploꝛare volẽs ſi eẽt filius vi

filiꝰdᷣi es: dic vt iſti lapides pies
fiãt:ſed nõ potuit mgrm decipere
Talit᷑ em̃ reſpõdit:q; nec tẽtatdii
ſuccumbit:nec ſcire potuit aduer
ſarius qðᷣ volebat. non em̃m neg.oæ-
unit nec aſſeruit ſe eſſe filium deii.

oꝛe dei. Et nota ĩ exeplo dñi renñ
ſtendũ eſſe gule.nam ab ipᷣa ichoẽ

um. niſi gula pꝛius refrenetur fru-·

ſtea dyabolus aſſumpſit eum et

vana gloꝛia: volẽs exploꝛare qðᷣ

Auctoꝛitate ſcripture vincitdya-⸗
bolum dicens.nõ in ſolo pane vi⸗
nit hõ:ſed ĩ oĩ verbo qð ꝓcedit de

dum eſt ſi volumus ſuperare nam
qui gule ſuccubuerit videtur eſſe
imbecillis ad alia vitia deuincen-
da.ſic em̃ dic gloſa ſuper Mathe

ſtra contra alia vitia laboꝛat᷑. Po

poꝛtauit ĩ hyeruſalem:que diſta/
bat ĩde per decẽ et oc to miliaria:
vel circa.Cõſidera h̊ patĩiam et be
nignitatẽ dñi. Permiſit em̃ ſe poꝛ
tari ⁊ tentari ab illa cruẽta beſtia
q; ſuũ et oĩm amicoꝝ ſanguinẽ ſiti
ebat ⁊ nũqᷓ; erat digna ipʒ tagere
vel videre. Statuens autem eum
ſupꝛa pinnaculũ templi:tẽtauit de

ſupꝛa. Sed ſimiliter vt ſupꝛa vin⸗
citur: et intentione ſua fruſtraut.
et tunc vt dicit Bernardus ſuper
pſalmũ.Qui habitat in adintoꝛio
a tiſſimi. Quia dominus nil oſten
dit diuinitatis: Credit dvyabolus
hunc eſſe hominem. Ideo tentat
eum tertio vt hominẽ: Aſſumpdit
ergo eum:et poꝛtauit in montẽ er
celſũ ſeoꝛſũ ꝓpe dictũ montem de

mlitin

gberen

eiimite

wici⸗
i
Ber.
crecit
die ſit
Ga
nitang
ſcere
lenteſe
gerabf

holers

limiſt
juni.
ſumi
Holom
dat eſei
aiget.
cordect
lunari
lia po
lofue

piidd

ſteſpi

lomede
here ſeg
limarita
os:ß
Ploge
feſtegd
ntti
gioz
Werätn
weitabe
engbite
Ponguef
iciinn
polrei
c lnge

nateſic

kitfllinszi.

llafe,
pices din
mndecher

nec titdl.

Nuit acle⸗
Deftege

enedſen

opareni

1 Neül
tipſodiiſen

gbijaſchi
perare
hidetur

jaderiſex
ſe Wen
frenetuef.

loboꝛat/ 00

ſoſit eund

nbe diſt

to milieeran

galiamat

üt en en

(viubefit
tlngliifi
nuißjligen

sentenein

gitütnitde

gonee e e

Ptiuprain
1 ſſſi⸗
ardus e⸗
tinolilicte
jns ni oſen

rrboſn

eo lent
Aſimit

inſnontid H
nomenee

quarentena ꝑ duo miliaria: ?7 ten-
tauit eũ de auaricia.ſʒ etiam h̊ ho
micida ille ſuccubuit. Uidiſti quõ

⁊tiẽs dñs ieſus fuit tẽtatꝰ.Unde
Ber. Qui qrtã tẽtatõʒ ð dño non

credit.qꝛ nõ legit᷑. Igrat ſcpᷣturã qͥ

dic.tẽtatꝰqt ꝑ oĩa ꝓ ſilitudie abſ-/

qʒ petõ. Uictoꝛia itaq; facta vene
rũt angeli ⁊ miſtrabãt ei. Hic ãt di
ligẽter attẽde ⁊ aſpice dñm come/
dentẽ ſolũ circũſtatibꝰangeł:⁊ oſi

dera bñ q̃ ſequũt᷑ ⁊ q̃ dicunt᷑:quia

pulcra ſt᷑ ⁊ deuota. Et q̃re ꝗd ãge
li miſtrabãt vt cõederet pꝰ tm̃ ie/

iuniũ.De h̊ eĩ ſcp̃tura ñloꝗt᷑.Poſ

ſnmꝰat h̊ victoꝛioſũ pꝛãdiũ ſᷣm qð
volum oꝛdiare.⁊ ſi eiꝰpotentiã ꝗ

dat eſcã oĩ carni ↄſideremꝰ:expe/
dita eſt.quõ:qꝛ res nouas creare:
aut de creatis br̃e poterat ſᷣm vo/

luntatẽ ſuã:ſʒ nõ legit᷑ ꝙ hac potẽ
tia pꝛo ſe aut pꝛo ſuis diſcipulis
vſus fuerit. Pꝛo turbis autẽ:ſi q̊s

pauit in multitudie mag ð paucis
pãibꝰ. De diſcipulãt legimꝰ: ꝙ eo
pñte ſpicas vellebãt ꝓpt᷑ famẽ et
comedebãt. Silr cũ fatigatꝰde iti
nere ſedebat ſuꝑ puteũ loqᷓns cuʒ
ſamaritana:nõ ðᷣꝛ ꝙ creauit cibos

nouos:ſʒ ꝙ miſit ad ciuitatẽ diſci/

puſos ad cibos q̃rẽdũ. Nec eſt ve

reſile qð pꝑ miraculũ ſibi puiderit

qꝛ miracula faciebat ad alioꝝ edi

ficatõʒ:⁊ in pᷣſentia pluriũ:ibi aũt
nõ erãt niſi angeli. Quid g̊ circa h̊
meditabimur.in mõte em̃ illo non

erat bĩtatio hoĩm: ⁊ ꝑata cibaria
poꝛtauef̃t ei angeli:ſic ↄtigit dan

ieli.Cum em̃ abacue ꝓphůa paſſet
pulmẽtũ meſſoꝛibꝰ ſuis: poꝛtauit

cũ angelꝰdomini ꝑ capillos de iu

a. xvii Fo. pvii

dea in babilonem ad danielem vt
comederet:⁊ poſtea imomẽto re
poꝛtauit. Memoꝛemur g b:ꝛet bhůe
modum aſſumamus ⁊ iocũdemur
cũ domino in hoc pꝛandio. Senti
atq; mater ſua excellentima ð hac
eadẽ iocunditate ⁊ victoꝛia:pieq;
ac deuote ſic meditemur. Ueniut
angeli ſathana repulſo in multitu
dine magna ad dominũ ieſũ ⁊ ado
rãtes eũ ꝓciderunt in terrã dicen
tes: Saluete domine ieſu ðs nr et
dominꝰ nr̃. Et dominꝰbenigne ae
huilr recepit eos.etiã cũ capitis :
clinatione cogitãs ſe eẽ hoĩem mi
noꝛatũ paulominꝰ ab ãgel.Dicũt
ei angeli:Domine multum ieiuna
ſtis:qd vultis vt vobis poꝛtemuſ
Et ille. Ite ad matrẽ meã chariſſi⸗
mã:⁊ ſi qd hʒ ad maꝰdeferte:quia
de nullis cibis ſic libẽter veſcoꝛ ñ
cut deſuis. Lunc duo ex ipᷣis ꝑgẽ
tes in momento fuerunt coꝛam ea
7 eã reuerẽter ſalutãtes faciũt am
baſſiatã ⁊ modicũ pulmẽtum qð ſi
bi et ioſeph parauerat:⁊ panẽ cuʒ

tobalia ⁊ alia oꝑtunis poꝛta nt.⁊

foꝛte domĩa piſcicłos alis ſi po/
tuit ꝓcurauit. Reuerſi gᷓ parant in

plana terra mẽſã: benedictionẽq;

ſolẽniter agũt. Aſpice h̊ bene ĩ ſin
gul q̃ agit:ſedet in terra:cõpoſite
7 curlalłr ⁊ ſobꝛie cõedit: circũſtat

angeli miniſtrantes domino luo.

Aliꝰpᷣuit ei de pãe:alius de vino:
alij poꝛtãt piſciculos: ⁊ alij cantẽt
de cãticis ſyõ ⁊ iocundant ⁊ diẽ fe
ſtũ feſtũ agunt coꝛã ðᷣo.ſʒ ſi diei li
ceat pꝓmixtũ ẽ eis h̊ feſtũ ploꝛatõe

p maxĩa ꝓpf quẽ ⁊ nos dẽmꝰplo/

rare.Cõſpiciũt eũ reuerẽt᷑:⁊ ↄſide

Ta xvii

rantes dñm ⁊ deũ ſuũ:ac totiꝰ mũ
di creatoꝛẽ: ꝗ dat eſcã omi carni ſie
hũiliatũ:⁊ ſuſtentatõe cibi coꝛꝑal
idigentẽ ⁊ cõedentẽ vt ceteri de po
pulo:mouent᷑ ↄpaſſiõe. Lredo em̃
ꝙ ſi coꝛde affectuoſe eũ ſic ſtatẽ cõ/
ſpiceres: ⁊ eũ aliqlr diligeres: ex
valida ↄpaſſione clamares ⁊ dice/
res.O dñe q;ta ꝓ me feciſtis? oĩa
oꝑa vr̃a plẽa ſt᷑ ſtupoꝛe.Adiuua/
te me vt aliꝗd patiar ꝓ vob:ꝓ me
tot ⁊ tãta tuliſtis.Certe h̊ ſolũ de/
beret te ĩ ei? amoꝛẽ accẽdere.Lan
dẽ ſũpta refectõe dixit angelis vt
poꝛtẽt res: ⁊ dicant mr̃i ꝙ redibit
ad eã. Ipᷣis ãt reuerſis dixit oĩbus
Redite vos ad patriã ⁊ ad gaudia

vfja. ine em̃ adhuc optet pegriari

Rogoãt vos vt me recõmendetis
pri ac toti curie celeſti. Qui ꝓcedẽ
tes ad terrã ⁊ bñdictõʒ petẽtes: ea
recepta redier̃t ad patriq: ⁊ de ei
victoꝛia ⁊ his nouis totã curis cele
ſtẽ repleuerũt. Dñs ãt ieſus volẽs
ad mrẽm redire:cepit de mõte de/
ſcẽdere.Lõſpice bñ quõ vadit ſolꝰ
nudis pedibꝰoñſ oĩm:⁊ ei vehbemẽ
ter ↄpatere. Uenit qt ad ioꝛdaneʒ
quẽ iohes vidẽs ad ſe venientem
oñdit eũ digito dicẽs.Ecce agnꝰði
ecce ꝗ tollit pctã mundi. Ipᷣe ẽ ſuꝑ
quẽ vidi ſpm̃ deſcẽdẽtẽ qñ baptiſa
ui eũ et i alia die dũ videret eũ am
bulanteʒ iuxta ioꝛdanẽ dixit. Ecce
agndei: ecce ꝗtollit pctã mundi.
unc andreas et vnꝰex diſcipulis
iobis iuerũt pꝰeũ. Benignꝰ auteʒ

oñs ſitiẽs eoꝝ ⁊ oĩm ſalutẽ:⁊ vt da

ret eis ð ſe fiduciã ⁊ audaci vertit
ſe ad eos dicẽs. Quid qritis: At il
li dixer̃t. Rabi vbi hĩtas? ⁊ duxit

2

4

* %

eos ad domũ vbi ſe reducebat tůe
ĩ ilł ꝑtibꝰ:⁊ ſteterũt cũ eo vna die
Poſtea duxit andreas frẽʒ ſuũ pe
trũ ad ieſũ:quẽ alacrit᷑ ſuſcepit ſci
ens ꝗd ð eo eẽt facturꝰ.Et dixit ei
XTu vocaberis cephas.⁊ ſicĩ q;da
noticiã ⁊ familiaritatẽ venit cũ eis
Poſtea volẽs dñs ieſus redire in
alileã ad mrẽm:diſceſſit de ptibꝰ
ill ⁊ cepit reuerti.quẽ etiã nũc ↄopa
tiẽdo reſpice:⁊ vade ſꝑ cũ eo. Nã
ſolꝰ vadit moꝛe ſolito nudis pedi/
beptã lõgã viã.lxxiiij.miliarioꝛũ.
Cõpatiẽdoq; ↄſidera ꝗd dũa facie
bat illo tpe:qꝛ pᷣuata erat filio taʒ
dilecto. Eũ veniſſet domũ:mr euʒ
vidẽs vltra q; dici poſſet expilara
ta ſurgit ⁊ ei occurrit: æ ĩ amplexꝰ
ſtrictiſſimos recepit.Cui ipᷣe reue/
rent᷑ ſe icliauit:⁊ nutricio ſuo Jo⸗
ſeph: ⁊ cũ eis moꝛe ſolito remãſit.
Nüc potes ↄſiderare ᷣlr eũ mĩ in
terrogat ð oĩbꝰq̃ iſio medio cõti⸗/
er̃tqlr ei fuerat: ⁊ qᷣlr ↄpatiebat᷑
aſpiciẽdo eũ ſic macilẽtũ ⁊ pallidũ
De aptõe libꝛi ĩ ſinagoga.lu.IIIi
vitã dni oꝛdiate tetigimus

h
pan ⁊ qᷣſi nil ð hiſ qͥ ↄtiger̃t
aut ꝑ ipᷣm ſctã ſt᷑ omittẽtes.ſʒ non
ſic deinceps ĩtẽdo facere:qꝛ nimis
eẽt lõgũ oĩa q dixit ⁊ fec ĩ medita,⸗
tionẽ redigere: ſufficit eĩ ꝙ remp
eũ dictã aut factã:añ mẽtis oculos
ponamꝰ:⁊ moꝛe beate Lecilie ĩ ſe
creto pectoꝛis poꝛtemus:ita ꝙ cõ
uerſemus cum eo: z ei familiares
fiamus. Nam in hoc videt haberi
maioꝛ deuotio ⁊ dulcedo.ei f to
tus fruct-han meditationũ inboc
cõſiſtere videtur: vt ſic vbiq; ⁊ ſꝑ

Genq; poigri; E XVIII

inthee
init
ſcpn
eiggf
gende
lisn
lligmi
der
genp
inage
mihid

ins.

le ci
bion
lUrept
ſeti
veliſta
locär
Meps
beyero
obmnitt
Etne
eſas
ngror
erat..
feaot
liptort
fiiaff
Cläön
ſin
pcie
ſon

diſi

larcere
Mispi
diiohi⸗
oſtio
Dipth
cüboe
ſeni

logacn

lebattie
onadie
iz ſoi e
ſeepitſch
Edirite
tſciqti

nite eis

kedire in

dega?

nüc

cispeli⸗

igtioi.
Adinface

tflion
mu:mreuz

terbilan
lamplen
lißerene⸗

joſuo o

ioreniſt.

treü min
ſedio coti/

ppatiebe .
. Pellik

LXN

eleligin?

lotſgert
ites. on
ege nims
eeimeci⸗

teiten

igsocllos

Leciiei

nusrit 60
jfamiliores
ſdet haben

ſeplic

intueamur deuote: qñ pñtes eẽmꝰ
in qlibet actu ſuo:vt qñſtat cuʒ di

ſcipulis:qñ cũ pctõꝛibꝰ:qñ loquit

eis:qñ pᷣdicat turbe: qñ vadit: ſe/
det: doꝛmit: vigilat: ⁊ cõedit aut

alüis miſtrat: q ſanat egrotos vł
alia miracła fac. In his at ⁊ ſilibꝰ
ↄſidera oẽs actꝰ⁊ gqdꝰſuos:maxie
ↄtemplans faciẽ ſuaʒ ſic vt potes
imaginari:qꝛ ſuꝑ oĩa pᷣdicta videt

mihi difficiliꝰ: ſz qñ reſficeret iocun
ins gllochattere fua ſi foꝛte iß e

te cũ benignitate reſpiciat.Et hᷣ ti
bi ꝓ recurſu ⁊ doctria oiʒ q̃ ſequũ
tur:vt vbicũq; narrauero: ſi alit
nõ expᷣſſero ſinglares meditatões

vel iſtas omiſero:recurras ad hũc

locũ ⁊ ſufficiat. Meditatões at de

inceps nõ tractabo ꝓlixe doecꝑ/

uenero vſq; ad paſſionẽ. de à; nil ẽ

obmittendũ:nec deinceps ad me/
dlitatões accedã. ¶ Poſtq; g dñs
ieſus redijit a baptiſmo huilitatis
mgf ↄuerſatꝰẽ hũilr vt añ ſolitus
erat. Cepit ãt ſe paulati maãifeſta/
re aliqbꝰp̃ᷣdicãdo ⁊ docẽdo. Non
ei ꝑ totũ annũ ſeqntẽ pᷣdicatõis of
ficiũ aſſũpſit publice vſq; ad mira

culũ ð nuptijs. qð fuit eodẽ die an

no reuoluto à baptiſatfuit: Et ali
Iß pᷣdicabat:⁊ diſcipłi baptiſabãt
Nõ tñ a dᷣo p̃ᷣdicatõʒ ſuã ꝑ ſe ⁊ ſu/

os diſcipłos freqntabat añ io his

icarceratõʒ vt poſtea. Ex h̊ em̃ tri

buẽs hũilitatis exẽplũ ſtupendũ:

du iohi ſe lõge ĩferioꝛi p̃dicatõis

officio: put ex ſupioꝛi die pie pci/
pi pᷣt hũilr deferebat. Nõ g cepit
cũ boatu vel põpa:ſʒ hũilr ⁊ pau/

lati. Quadã igit᷑ die dũ eẽti ſina-/
goga cuʒ alijs ĩ eccla iudeoꝝ ſur/

rexit legere ĩ libꝛo Eſa. Et legitlo
cuʒ ĩ qͥ ſcptum ẽ. Spũs dñi ſuꝑ me

ꝓpter quod vnxit me euãgeliſare
paupibꝰmiſit me.⁊ cuʒ plicuiſſet li

bꝛuz dixit. Hec ſcpᷣtura ẽ hodie im
pleta ĩ auribꝰ vr̃is. Conſpice quõ
hũilłr ſuſcipiẽs lectoꝛis officiuʒ be
nigno et placito vultu legit: ⁊ iter
eos exponit ſcpᷣturam:et quõ ſe in
cepit humilit᷑ manifeſtare cum di⸗
xit. Impleta ẽ hodie ſcpᷣtura.id eſt
ego ſuʒ ille de ̊ loꝗt᷑.Et oꝛa oim
erãt itẽta ĩ euʒ ꝓpt᷑ efficaciã vᷣboꝝ
aſpectumq; bumilẽ⁊ decoꝛẽ. Fuit᷑

em̃ pulcerrimꝰ:fuit eloqᷓntiſſimus
de â detm̃ eſt. Spẽoſus foꝛma pꝛe
filus hoĩm:diffuſa ẽ grazc.
De vocatõe diſcipuloꝝ. De pꝛi/

ma Johᷓ̃ s. I. De ſca. Luce. V. De
tertia. Mat B. IIII. Mar. I. De vo
catõe Mathei. MatB;. IX. Mar.
II. Lu. V. La. XIX
pit etiã dñs ieſus voca

c re diſciplos ⁊ ſe ſolicitu.

regdere circa ſalutẽ nrm
ſp tñ humilitate ſuata: Et vocauit

petrum ⁊ andreã tribꝰvicibꝰ. Pꝛi

ma qñ erat circa ioꝛdanẽ:⁊ tũc ve
ner̃t in aliqualem eius noticiã. Se
cundo de naui quãdo ceperunt pi
ſces vt narrat Lucas Lu.v. Tunc
em̃ ſecutiſunt eum animo redeũdi
ad pꝛopꝛia.Leperunt autè doctri
nam eius audire. Tertia de naui:
vt narrat ſanctus Mattheus cum
dicit. Venite poſt me: faciam vos
fieri piſcatoꝛes hoĩm. Tunc enim
relictis rhetibus ſuis: ſecuti ſunt
eũ.Silr vocauit Racobũ ⁊ Johã
nẽ in pᷣdictis duabꝰ vicibꝰ vltimis
Et in eiſdẽ locis ↄtinet᷑ de ipᷣis ĩꝗ/

La.

bus cõtinetur de Petro et andrea

Uocauit etiã io hem de nuptijs vt
dicit Hieronymus:tamen in textu
euangelij non hr. Itẽ vocauit phi/
lippum dicens. Sequere me. Si/

militer et matheum publicanum.

De mõ vero vocatõis alioꝝ nõ eſt

ſcriptũ.Lonſidera g ⁊ ↄſpice eum

in pᷣdictis vocatõibꝰ⁊ cõuerſatiõe
cum ipᷣis:qm̃ affectuoſe vocat eos
reddẽs ſe eiſ affabilẽ:modeſtũ:be
nignũ:et obſegoſum: intꝰ et extra

ducens eos ad domum matris: et

familiariter vadens ad domoſ eo
rum.Docebat etiã eos et curaʒ de

ipis habebat pᷣcipuã:ſic mater de

vnico filio ſuo. Dr ꝙ btũs Petrꝰ
referebat:ꝙ quando in aliᷓ loco
doꝛmiebãt cum eo:ſurgens de no

cte recooꝑiebat eos:qꝛ tenerrime

diligebat eos: ſciens ꝗd de eis eẽt
facturus.⁊ q;uis eſſent homies ru
dis ↄuerſatiõis et humilis natõis
tñ pᷣncipes mundi et duceſ in bello
ſpuali oim fidelium ↄſtituturꝰerat

eos.Et oſidera ꝓ deo a qualibꝰ ce

pit eccłia. Noluit dñs eligere ſa/
pientes et potentes hyſcli: ne ipo/
rũ ꝓbitati aſcriberent᷑ opa q̃ fien/

da ert ſibi ;̊ reuauit:⁊ ſua bõita

te ſapia ⁊ potentia nos redemit.
De miraculo mutatiõis aque in
vinũ facto ad nuptias. Johan. II
Uãuis dubium La. XX
ſit cꝰfuerint nuptie facte ĩ
chana galilee:tñ ꝙ fuerit

iobis meditari debemꝰ: vt in ꝓlo

go iobis Hieronymꝰaffirmare vi

def. In eis em̃ fuit dña nr̃a nõ vt
inuitata: nõ vt extranea: ſʒ qe ma/
ioꝛ dignioꝛ et ᷣmogenita erat uer

ꝙ erat valde obſequioſa. Tert

ſtris vt iret ad filiũ et facerent qðᷣ

„rESI

ſoꝛoꝛes ibiin domo ſoꝛoꝛis q̃ſi ĩ

domo ſua extitit:et tãq; admiſtra 1

trix ⁊ dña nuptian. Qð ex tribus y
colligere poſſumꝰ.ꝛio ex eo ꝙi veH
euagelio ↄvtinet᷑ ꝙ mr ieſu erat ibi o

ſʒ de ieſu et ð diſcipułleiꝰðꝛ ꝙ fue

rũut ibi vocati.et ſic ð̊ alijs ꝗ ibi fu

erunt intelligi dʒ.Cũ g ſoꝛoꝛ eius
maria ſalome vxoꝛ zebedei miſiſ-
ſet ad eã naʒareth.q̃ diſtat a cha⸗

na ꝑ attuoꝛ miliaria vel circa: di⸗

cens ꝙ volebat facere nuprias fi
lio ſuo iohi:iuit cuʒ ea et pᷣuẽit per
alis dies ad pᷣꝑatõʒ.ita ꝙ qñ alij
fuerunt inuitati ipᷣa iã erat ibi.Se
cundo poſſumꝰ colligere ex eo ꝙ
ipa ppendit defectuʒ vini dũ non
erat:nõ ſic vna ex diſcũbẽtibꝰ:ſed
ſic qꝛ pꝑ manꝰeiꝰres ibãt:⁊ vidit ſi/

bi deficere vinuʒ. ſi ei tunc diſcubu

iſſer:nunꝗd iuxta filiũ mr̃ mir iter
oẽs verecundabat᷑.Et ſi alibi iter
mulieres: nunquid defectum vini
perpendiſſet magis q; alij.Et ſi ꝑ/
pendiſſet nonne ſurrexiſſet de pꝛã

dio vt iret ad filium. Inconuenien

tia videntur hec. Et veriſile eſt ꝙ
tũc nõ diſcũbebat. De ipᷣa nãq; öẽꝰꝛ

io τι,R

colligit᷑ ex eo ꝙ ipe pᷣcepit mini⸗

mandaret.Et ſic videt᷑ ꝙ pᷣeſſet eis
et ꝙ nuptie gubern arent ꝑ eã. Jõ
ſolicita fuit ne defectꝰibi ↄtigeret
Igit᷑ ſᷣm hunc modum ↄſpice dim
ieſum inter alios comedentem:ſi-
cut quemuis de pplo: ⁊ ſedentem
in loco humili:nõ inter maioꝛesvt

ex ipᷣo loco colligimꝰ.Nõ em̃mo

re ſupbonꝝ volebat pᷣmos accubi⸗
tus in cenis. Nam docturus erat

—

ce⸗

ſoqſi
leno
is
dlein

giti
osv
ſolicin
CApor

Ta. xx Fo. xir

Ii Eũ vocatꝰfueris ad nuptias: recũ tudines illi non impediunt exerei⸗
itra be ĩ nouiſſimo loco. Ipe vo pꝛius tium ſpũalem.q;diu em in mundo

fibus cepit facere q;ᷓ docere.Cõſpice do ſumꝰ⸗ↄſtat nos debitoꝛes eſſe pa⸗
gi minä obſegoſa ? latere ⁊ ſolicitaʒ rentibus. At poſtq; reliqmus noſ
ſi Ad cuncta recte 7 oꝛdinate faciẽda metipos: multomagis ab eon ſlſo
fe. pᷣbendo ⁊ oſtẽdeẽdo miſtris quid ⁊æ licitudine liberi ſumuſ.Añlegimꝰ
ſbi in lualiter. diſcubẽtibꝰ apponẽda de quendam fratrem in heremo con⸗ .
eig lerant. uq; pꝰſinẽ couiuii redirẽt uerſantem: cũ ad eum carnalis fra
ni ad ed miſtri dicentes. NHõ habem? ter auxilij gr atia adueniſſet reſp
ſe⸗ e Hlus de vino q apponamus eis diſſe vt audirer alteꝝ frẽm eon cu
di⸗ Ipᷣa rñdit.Ego ꝓuidebo ꝙ babe/ ille vtiq; i obijſſet.Cunq; aliꝰqui
48 ſfi bitis. Expectate paruper. Et exi/ venerat rñderet:qꝛ ille obijt. bere
thter Ens ad filium qhuliter: vt vixit: ſe mita q e ſilr obijſſet rũdit. Opti-
ij gebat i fine menſe ꝓpe hoſtiũ ca mc ergo nos docuit dñs: ne ſolici⸗
.Ge mere. dixit ei. Filimivinũ h̊ ficit ti ſumus ſuper pꝛopinquos carnis
% Tloꝛoꝛr nra ẽ paup: æ neſcio qualr noſire pluſq; religto poſtule t: qñ
won hbre poſſumꝰ. Qui rñdit ei. Quid if e talia matri rñdit. Quid mihi ⁊
doſe mibi ⁊ tibi mulier. Dura reſpõſio. tibi mulier. Sic in alio loco cum
ilͤ Sz ad naturã fuir m Ber. iiſto lo ſuggeret ei:q mr eius ⁊ frẽs foꝛis
ſſabn co ſexio epiphanie. vbiſic dic. ad ſtarent querentes ei loqui: rridit.
fr er kibi ? illi ofe. Nũqꝗd oð filio mji. Que eſi mater mea: 2 ſunt frẽs
biſtter Quid adillã ptinet qris: c ſis bvñ̃ mei. Ubimodo ſunt qui taʒ carna
npin ictus fructvẽtris eiꝰ immaculati liter ? inaniter ſuper carnalibꝰ ꝓ⸗
fiſ . Nõne ia eſt q̃ ſaluo pudoꝛe cõce pinquis ſuis ſoliciti ſunt: ac ſi ad/
bin pit: ⁊ ſine coꝛruptõe te peperit: in huc viuerẽt: ⁊ ipſi cũ eis. PHucuſdas
lenn Cui, vferonousmenub moetu-ee HBern. De hacſ rffione m nõ dif. han
l eſ cuiꝰvberibꝰvᷣgineis lactatꝰes:cuʒ fidens:ſed de ſua benignitate pᷣſu
Ao⸗ aſcendiſti æ erasſubditꝰ illi. NHũc ad filiũ meum:et quecunq; dixerit
Dernoe G dñe ꝗqd moleſt'es illi dicẽs.quid vobis facite.Qui euntes ipleue⸗
. . mihi ⁊ tibi ⁊c̃. Multũ ꝗdẽ per om runt iuxta verbuʒ dñi hydrias aqᷓ
eren nẽ modũ.Sʒ manifeſte iq video:q Quo facto dixit eis. Haurite nũc
eſttk no qſi indignãs: aut ↄfundere vo/ et ferte architriclino. In hoc autẽ
kpei Sος lens vᷣgis ⁊ mr̃is tenerã vᷣecũdiaʒ nota duo. ꝛimo diſeretionẽ dñi
ic dicis. Quid mibi xc. cu veniẽtibꝰ qꝛ pᷣmo miſit bonoꝛabili viro. Se
vice diſſ ad te iuxta pᷣceptũ eius miſtris: nil cundo qꝛ longiꝰ ſedebat ab eo.qꝛ
en uüctat⸗facias qo ſuggeſcit. Ut qd dixit: ferte illi: quaſi ab eo remo⸗
edenten ſic rideras peiuſ.Lhria; pꝛopter to. Sʒ cũ ille ſederet iloco bono⸗
digee nos vt nos ↄuerſi ad deũ iam nõ rabilioꝛi: colligere poſſumꝰꝙ dñſ
enne ſoliciti ſumꝰcarnalitatibus aut cir nolens ibi ſedere:elegit locũ hũili
i ca parentũ neceſſitates: vt neceſſi oꝛẽ. Ergo miniſtri dedert v inãilli

9

Ta. xriii

et ad alijs dinulgantes mireculuz tutes ptinẽtibꝰ: qᷓ ie poteris re, (autt

. ſcientes quõ factũ fuerat.Et credi perire. Legas em diligẽter ⁊ ſepʒe peecic

De: pa derũt ĩ eũ diſcipli eiꝰ. Finito con ⁊ cõmẽda mẽoꝛie q ibi dicũt᷑:qꝛ ſt nella

uiuio dñs vocauit iohem ſeoꝛſum ſpualiſſima:q nũc nõ ꝓſedꝛ: qꝛ ni

Eicss: Dimirte bac vxoz tuã 2 ſe, mis eẽt lõgũ: nec expoſitões ſpꝑ vi

8 S
4 —

AIte me: qꝛ ad altioꝛa te pduc: qui

Hegll
lhenni

dent ĩ meditatões cadere. Hoc

is dñs.dedit ĩtelligi ꝙ lõge digni
us eſt ſpũale matrimoniuũ q; car/

nale. Receſſit gᷓ idẽ dñs ieſus volẽſ

ad ſalutẽ hoĩm deinceps publice
⁊ palã itendere.Pꝛimꝰaũt voluit
reducere mrẽm ad domũ ſuã.Ta/
lẽ em̃ dñam talẽ ſocietateʒ licebat
br̃e.Accepit gᷓ eã ⁊ iohem ⁊ alios

diſciplos: ⁊ iuer̃t ad capharnaum

Pꝓpe naʒzareth ⁊ pꝰ aliq̊s dies na/
zareth. Cöſpice gᷓ quõ vaduũt ꝑviã
mr ⁊ filiꝰ. Huilr⁊ ⁊ pedeſtre vadũt
ſʒ multũ amãter. O qles duo ſr il
li. Nuqᷓ; tales ĩ terra viſ ſr. Con⸗
ſpice etiq diſcipłos reuerẽter ſeqᷣn
tes ⁊ auſcultãtes ba dñi. Nõ em̃
erat ocioſus:ſʒ ſp aligꝗd boni dice
bat ⁊ faciebat. Nõ poterat in tali
comitatu tediũ comitatibꝰ gñari.
De fſmõe dñi in monte. Math.
v. Luce. vy). LC.a. XXI
Onuocatis dñs eſus di
c ſcipulis ſuis ſeoꝛſũ a tur⸗
bis aſcẽdit cũ eis in montẽ
thaboꝛ ppe naʒaretp ad duo mili
aria:vt eos ĩbueret eloqnijs ſuis
Decebat em̃ vt pꝛiꝰeos ĩſtrueret:
⁊2 ſpẽalr eos q̊s ſuꝑ alios ĩſtiturꝰ
erat mgr̃os ⁊ duces.Tũc g ð muſl
tis iſtruxit: ⁊ ille ſmo pulcerrimꝰ

fmrit ⁊ copioſus:nec miꝝy quem os

dñi cõpilauit.Docuit ãt eos de be
atitudinibꝰ:de or̃one:de ieiunis
T elemoſina:alijſq; pluribꝰad vir

ecut eſt. In & iter fuit nupti,- B tãgere ſufficiat ꝙ dñs ĩ hꝰſermo
nis initio a pauptate ĩcepit: dons

rituał edificij fundamentũ pᷣmariũ

N eĩ p̃t expedire ſeqꝗ pauꝑtatem

ſpũalẽ:ꝗqoneratꝰẽ tpalibus rebus
vñ dic Bregꝰ.vñ paupes ⁊c.Con
ſpice g ⁊ ↄſidera dñm ieſum hũilr

ſciplłos circa eũ. Quõ ſtat ĩter eol

ſic vnus ex eis: ⁊ quõ allectuoſe:
benigne: pulere ? eficacit lo qtur

cũ eis: ad actꝰpᷣdietos vtiuũ eos ĩ
ſrues. Reſpice ꝛ diſciplos quõ re
uerenter hũitr ac tota mẽtis afle⸗

ctuoſitate aſpiciũt in eñ: ⁊ anſcul/⸗
tant illa vᷣba mirifica eadẽ mẽoꝛie

cõmendaãt ⁊ iocũditate mag fruun

tur ta ĩ bis q; in aſpectu. In boac
ↄſideratõe iocũderis tu:⁊ aſpicie

do ac ſi eũ videreſloqntẽ: ⁊ appꝛ:o
ximado eis foꝛte vocatꝰfueris: et
oĩim oꝛãdo ibidẽ:⁊ vt dñs tibi da⸗
bit. Cõpleto ãt fmone ↄſpice ipᷣm
ſcendentẽ de mõte:⁊ cũ eis famili⸗
arit᷑ loqᷓntẽ etiã eũdo ꝑ viã.⁊ quõ
ille ſimpliciũ cecꝰgdatim ſeꝗf non
curioſe oꝛdĩati:ſʒ ſic pulli pꝰgalli
nã:⁊ qlibet vt meliꝰaudiat eidem
magis appꝛoximat:⁊ quõ turbe il
li affectuoſo currũt aĩio:⁊ ĩfirmos

ſuos eidẽ ſanãdos offer̃t. Ip̃e ꝰo
ſanahit ocẽs. Pic pᷣt interponi qi-

ter dixit matri ꝙ ammodo opoz

(lsre

dñm ĩeſũ vna cũ d iſcipul ipſis de-.

ebplen

naret.
rehpone
Cloge
ſtedeu
ſuen
d
Mens.
eils no
longuoꝛ

lexiit
Nyeni
fliu ſon
nolvit⸗
Mdera
nenth.
flitre
ſöͤſcer
pkerepe
diohen
ſeanos
ſenetft
ſeizfn
gfen
ei⸗
de
Lomil

poteris I

gatertſ
idicik

ſeirene
oſttöes

ere. o

sibſeo

ſtepiteden

geſttotſq ⸗
hentüömefſfi.

gpauptann

ibusſenu
Ppeszi(d

Nieſumbä

o noͤteren
ſtar iterac

d affecroe:

tgeſt ognn
gbtuti eol1

lplos gpo

imätis S
eu:1 alH
eade ni kH
temegſun

eat
mlc ehpice

jritepp
eris:ll
dis ibid ⸗

eſpie ſhn
iipfce
ri
einſegeo
llipen
cſet eltn
go lrbel!

etifirmos

. Fei
lerpon
co oh

kebat eum eſſe ſine ipſa ad pluriũ
ſalutem: quia volebat intendere
Ppꝛedicationibus ⁊ alijsque per te
meditare poteris. F
De ſeruo Lenturi ili
Reguli liberatis a domino: MWa⸗/
Lhei. viij. Luce.vij. Johan. iiij.

Aypharnaum erat quideʒ

Lenturio:id eſt centũ mili
tum dominus: qui leruuʒ
babebat infirmum. Miſit ergo li
de plenus ad dñm Jeſum vt eũ fa
naret. Humiliter autem dominue
reſpondit:Ego veniam ⁊ curabo.
Quogd cum ſciuit Centurio remi/

ſt ad eum dicens. Dñe non ſuʒ di

Enus vl intres ſub tectum meum:

ſed im̃ dicverbo ⁊ ſanabitur puer

meus. Jeſus aũt cõmendans fideʒ
eius non iuit vlterius: ſʒ ſeruuʒ a

languoꝛe curauit. Lum aüt i eadẽ

ciuitate eſſet:ꝗqda regulus.i puus
rex:iuit ꝑſonalit᷑ ad ieſũ rogaſ eũ

vt veniret ad domũ ſuã:⁊ ſanaret
filiũ ſuũ ĩfirmũ.At dñs Jeſus ire

noluit:filiũ tñ ſanauit.In his autẽ

oↄſidera meritũ fidei ꝓpt centurio
nem ⁊ hũilitatẽ dñi volẽtis ire ad

Fuũ ⁊ refugientis reguli pompã.
Cõſidera ꝙ nos nõ debemus aece

ptare pſonas. Olus em honoꝛat

dñs h̊ ſeruũ militis:q;ᷓ filiuʒ genie
ſic ⁊ nos debemꝰnõ ad oculũ fui-
re:nec ſᷣm exigentiã exterioꝛis põ

pei:ſʒ ᷣm neceſſitatẽ vł bonitatem
ei ꝗ fuitio ĩdiget: ita vt nõ ex cõ/
placẽtia:ſʒ ex charitate fuismus.

De paralitico liberato a domi
no miſſo per tectum Mer.i.
4 LLa. KXIII

onis et filio

Ta. xxi To. xx

R ciuitate pᷣdicta Caphar
i naũ:cũ dũs doceret i qua
dã/ã domo:⁊ eſſet ibi ↄgre⸗
gati phariſei et legiſdoctoꝛes ex
oĩ caſtello iudee ⁊ hierlm et gali/
lee vener̃t gqdã volenteſ ĩgredi do
mũ cũ ꝑalitico quẽ poꝛtabat vt a

dño ſanaret: Cũq; ppt᷑ mititudi⸗
nẽ nõ poſſent itrare domũ aſcẽde/

rũt ſuꝑ tectũ pomꝰ? ide ĩtromiſe

rũt eũ: poſuer̃t eũ anteieſuʒ.Dñs

aũt ieſus videns fidẽ illoꝝ dixit.
Dimittunt tibi pctã tua. Ipſi autẽ
legiſdoctoꝛes obpᷣaabat eũ: ex
malicia ⁊ ſtra ſe dicebat eum blaſ
phemaſſe:qꝛ ſolꝰðs pᷣt pctã dimit
tere:⁊ ipᷣe ̊ ſibi attribuebai queʒ
puꝝ holem eẽ credebãt. Ait g be/
nignꝰ? et huilis dominꝰ? ſcrutas coꝛ
da⁊ renes ðs.Quid cogitauit ma
la ĩ coꝛdibus vris.Et addidit. Ut
ſciatis qꝛ filius boĩs habet pote⸗
ſtatem in terra dimittendi peccata
Paralitico ait. Surge et ambula
ſte aũt liberatus ſurrexit: ⁊ oẽs

eos ſtupoꝛ inuaſit. hHic potes ↄſi

derare plura bona ⁊ pulcra docu/
mẽta. Pꝛimũ:quia ex hoc fuit vi/
cta cecitas iudeoꝛum. Nam mani
feſte cognoſcere potuerunt domi
num ieſum eſſe deum:qui dimitte⸗
bat peccata. Secundũ: quia pꝛo⸗
pter peccata veniunt infirmitates
Et etiam hac ſolutione peccatoꝛũ
oliqñ ↄtingit liberatio coꝛpoꝝ.vt
pʒ de curato apð piſcinã:cui dicit᷑
a dño ne ãpliꝰ peccet:ne aliꝗd ſibi
deteriꝰↄtingat.Tertiũ conſidera
qꝙ magnũ ſit meritum fidei. Nam
alteriꝰfides alteri ꝓdeſt: ſic ſupꝛa
ꝓxĩe habuiſti ĩ ſeruo cẽturiõis: ſic

etiã habebis ifra ĩ cbananea: in c⸗
fide filia fuit ſanata. Hoc tidie cõ

ringit in pueriſ ꝗ baptiſant᷑ ꝗ ſi an oſui doꝛ⸗
miendum:ponens caput ſuper cer
uical. Ipſe enim multum vigila⸗
bat de nocte in oꝛationibus: quius
de die in pꝛedicationibus laboaꝛ

annos diſcretõis moꝛiat᷑ ĩ alteriꝰ
fide grãm ſuſcipiũt.ꝑ quã merituʒ
xpᷣi ſaluãt᷑:qð eſt ↄtra qſdã hereti
cos maledictos.Lirea vo modum
meditãdi ð ipᷣo iter eos ſedente et
benigne malignis reſpondente:et
miraculum faciente recurre ad ge
neralem meditatõʒ quã tibi dixi.
De ſocru Symonis Petri libe
rata a febꝛibꝰ. Math. VIII. Mar
ci.I.Lu. IIII. LCa. XXIIII
Ontigit dñm ieſũ in dicta
K cuiuitate capharnaũ diuer
tere ĩ domũ ſimonis Pe/

tri:vbi ſocrus eius magnis febꝛi/

bus tenebat᷑. Humilis auteʒ dñs

familiariter tetigitmanũ eiꝰet cu/

rauit eam:ſic vt incõtinenti ſurge

ret: eiq; ⁊ diſcipulis miſtraret. Sʒ

qd miſirauit eis non eſt ſeptũ. Co/
its ergo ꝙ i domo pauperis di⸗
cipuli ſui pauper comedit: paupꝑ/
tatiſ amatoꝛ aliqua cibaria groſſa

que cito parari poterãt:ſibi appo

ſita.Cõſidera deniq; ipᷣm dñm iu⸗/
nantẽ pᷣꝑare:maxime in domo di/
ſcipuli:⁊ queuis hũilia.cogita aũt
de tobalia ponenda:aut de cena/
tis leuandis:et de ſiłibus . Talia
faciebat humilitatis magiſter qui

miniſtrare venerat non miniſtrari

⁊ ſe ad familiariter ſedendum po/
nebat in medio mẽſe ⁊ comedebat
alacriter:vᷣcipue tñ in pꝛãdio relu/
cebat pauꝑtas q; marie amabat.
De doꝛmitione dñi in nauicula.
Matthei.VIII. Marci.IIIl.Luce
VII., Leoa. XNV

xxiii 2 xxv

MUMMtrans dominus Jeſus
i iin nauiculam cum diſcipu
lis ſuis poſuit ſe ad doꝛ/

bat.Lum aũt doꝛmiret oꝛta tem⸗

peſtate diſcipuli periclitari time⸗

bant:nec audebant eum excitare.
Landẽ timoꝛe coacti excitauerũt

eũ dicẽtes. Dñe ſalua nos perim‚ũ:·
Qui ſurgẽsicrepauit eos de moo

difica fide:et iperauit ventis ⁊ ma

ri:et ceſſauit tempeſtas. In pꝛedi-

ctis & ſuis actibꝰituere enm quali

ter doꝛmit ⁊ ↄpatere ei:qualit᷑ te-

net caput:qualiter ſurgit a ſomno

dũ vocant eñũ:⁊ ſilia. SZed ſ̃ᷣm ge/
neralẽ regulã p̃dictã h tu oſidera⸗
re potes:qꝙ licet circa nos et facctas
noſtra onñs videaf᷑ doꝛmire:marir
me cũ tribulamur:ſꝑ tñ diligẽtiſſi/

mus cuſtos noſter eſt. ideo debe/

mus eſſe in fide conſtantes de nibi

lo heſitantes.

De filio vidue ſuſcitato per Je
ſum et reddito matri ſue.Lu. VII

Lia. XXVI
Um ſemel iret verſus ciui
c rtatẽ qͥ vocat᷑ Naym obui

auit multitudini bominũ

poꝛtantiũ inuenẽ moꝛtuum filiuʒ
vidue ad ſepulcrũ.Pꝛius igit do⸗
minus pietate motus tetigit fere/

trũ ⁊ poꝛtãtes ſteter̃t. Ipe ãt dixit

Adoleſcẽs tibi dico ſurge:⁊ ſtatĩ

ſurrexit qfuerat moꝛtuus:⁊ reddi

dit eũ matri ſue.Oẽs aũt ſtupuer̃t
7 laudauerunt deũ dicentes:quia
ꝓphᷣůᷣa magnus ſurrexit in nobis:

fen

trmi
EEe

ben

.

1ged

ſiden
V de

lidef

bana⸗
fürma⸗
marie
dicede
bĩt

lepe

biſq

ſtſet
ligüm

höͤlona

ber

liarite

(he
mire
hober
wiag
kratin
babe

Filte
trod
fiis
ſinen
dlil
oſel
dig
ſbie

ede 2 : deus viſitauit plebẽ ſuam. In Quais ipa martha tageret fim ⸗
ſedlN ↄſderationibus recurre vt pꝛius. bꝛiã ⁊ ad eiꝰtactũ liberati confide
“Kr De puella ſuſcitata ⁊ Martha ret ſic tetigit. Nec iña fimbꝛia: ſed
Nru liberata. Mathᷣ.ix. Mar.v. Lucẽ. a dno vtꝰliberatõis ꝓceſſit. nd
m ean . ij. LoeaÜa.. XXVII ipe dixit. Senſi vtuté de me exiſſe
bsne D petitõʒ cuiuſdã pᷣncipis Nota igit᷑ h̊ bñ:⁊ nil ĩppetuũ tibi
leon a ſbat oßs ieſus cum eo: ad attribuss: qꝛ totũ eſt a ο. Zaãdeʒ
Crnnenn. ſaluãdã filiã ſuã. Cũ ̊ tur dñs ieſus iuit ad domũ iſtiꝰ pꝛinci
lan inm pea ma iret cũ eo: qdã mir grauit᷑ pis ⁊ inuentã filiã moꝛtuã ſuſcita⸗
nerctan, ifirma:que ðᷣꝛ fuiſſe martha ſoꝛoꝛ nit. Nam aſcendens i domũ duxit
eltsemt marie magdalene:erat iter eos qᷓ ſecũ petrũ iacobũ ⁊ io hem:et pa/
oserim. dicebat ĩtra ſe.Si tetigero tm̃ fim trẽ ⁊ mrẽm puelle: ⁊ inuẽit eos flẽ
sde beꝛidꝗ veſtimẽti eiꝰſalua ero ⁊ timi/ tes:⁊ dixit eis. Recedite nõ ẽ moꝛ
entisenm de appzꝛopinquãs tetigit ⁊ libera/ tua puella: ſʒ doꝛmit.Et ꝗdã deri/-
rpe / ta ẽ. Dixit at dñ̃s.ꝗs me tetigit. vi debant eũ:ſciẽtes qꝛ moꝛtua ẽ. Et
umn qvai de patiam: qꝛ ſepe ↄpmebat᷑ a tur eiecta turba: ĩtrauit ad eã ⁊ tetigit
glelikte bil q volebãt ei appꝛopinqre.ipᷣe manũ eiꝰdicẽs: Labitacumi.i.pu/
1s ſonmno ãt ſciebat ꝗd dicebat:⁊ tñ dixit.te ella:tibi dico ſurge.q ſtatim ſurre
afge⸗ tigit me alige⸗ Ego ſenſi vᷣtutẽ de xit:⁊ iuſſit illi dare maducare.et ex
ſdek me exiſſe. Tũc martha videns ꝙ ijt fama hec ꝑ vniuer ſ terrã illam
set ſin nõ latuit eũ:reuerẽt᷑ acceſſit ad eũ Hic nota patĩam illã quõ vilipẽda
nitermer ⁊ coꝛã oĩbꝰob quã cãm tetigit dix bat tã alta maieſtas:⁊ ſilia.vts.
diligetſ. it: ⁊ negociũ publicauit. Dñs ãt li· De oↄuerſiõe marie magdalene.
deo debe bẽter curauit eã:a qͥ ĩe mitã fami Lu. vij. F.a. XXVIII
gesdent liaritatẽ poſtea habuit. Lũc dixit Urialis dñs inuitatus q̃/
“ Uade:fides tua te ſaluã fec. In 5 ꝗq dã die a Symone lepꝛoſo
o hr F miraculo habes fidei ↄomẽdatõʒ iuit ad pꝛandiũ eũ eo: qð
.1u VI Habes etiã ꝙ dñſ vult miracla eẽ facere ſolitꝰerat: tũ ex ſua curiali⸗
VI nota ppt vtilitatẽ cõem: ſʒ q;tum tate:tũ ex benignitate ⁊ zelo quez
perlci erat in ſe ꝓpt᷑ hũilitatẽ abſconde/ habebat ad ſaluãdas aĩas ꝓ ꝗbus
mnohi bat:vt habes ſic.Qõ eĩ fecerat di de celo deſcẽderat.Cõedẽdo em̃
bomini nina ptãte: fidei illiꝰ attribuebat. cũ hoĩbꝰ⁊ cõuerſando cum eis ad
un flu, VPabes etiã hᷣ qð ẽ notabile ad hu amoꝛẽ ſui eos trahebat:etiã amo⸗/
zigido⸗ militatis cuſtodiã. Siẽ be. Bern. re paupꝑtatis. Na ipᷣe pauprimus
igtet⸗ itroduxit h̊ mõ.qꝗlibet dño ꝑfecte erat: ⁊ de mũdi huiꝰ ſubſtantia ni/
riediri fuiẽs pᷣt dici fimbꝛia.ps extrẽa ve bhil ꝓ ſe ⁊ ſuis ſuꝑerat. Hũili g er
43 ſi ſtimẽti dñi ppf ſuã hũilẽ reputati- cũ grarũactõe ſpeculuʒ huilitatis
onẽ.Quiꝗ ad tm̃ ſtatũ puenerit: ieſus cũ innitabat recipiebat pꝛo
rretf ꝙ ſe ſciat a dño exaudiri ĩ liberan loco ⁊ tꝑe.Audiẽs ãt magdalena
n⸗ dis ifirmis: ppt᷑ ̊ nõ extollat᷑: nec ꝙ in domo Symonis recumberet
ne ſibi attribuat:qꝛ nõ ipe ſʒ dñs faẽ quẽ foꝛte is pᷣdicãtẽ ſepe audierat:

d iij

Y ardenter amabat: tacta doloꝛe
coꝛdis intrinſecus ꝓ pctis: ⁊ amo
ris eiꝰigne ſuccenſa ↄſiderãs ꝙ ſi/
ne ipᷣo ſalutẽ obtinere non poſſet
2 amplius differre nõ valẽs:perre
xit ad locũ cõuiuij.facie aũt iclina/
ta ⁊ ocłis:añ cõuiuas trãſiẽs: non
geuit donec ꝑpuenit ad dilectũ ſuũ
Artne ilico ad pedes eiꝰpꝛoſtrata
viſceroſo doloꝛe ꝑiter et ruboꝛe
repleta de pctis ſuis: pcũbẽs vul/
tũ ſuꝑ ip̃iꝰpedes ex qdam ↄfidẽti:
qꝛ iam itenſe eũ ſuꝑ oĩa diligebat
cepit foꝛtiter fletibus ⁊ ſingultibꝰ
abũdare:ac tacite intra ſe dicere:

Dñe firmiter ſcio credo ⁊ cõfiteoꝛ

vos deũ ⁊ dñm meum eſſe. In ma⸗
gnis aũt ⁊ multis offendi maieſta
tem vrãm: peccaui in oẽm iuſticiaʒ
vram:⁊ multiplicata ſunt peccata
mea ſuꝑ numen harene maris ſed
ad vrãm miſericoꝛdiã ofugio:⁊ ve
niqꝗ peto: emẽdare pctã mea pata
ſum:⁊ nũq;ᷓ ab obedientia vra di/
ſcedã. Non patiar qᷓſo a vobis re/
pulſamquẽ ſuꝑ oĩa diligo. Nõ er/
go me repellatis a vobis:ſʒ puni/
te me vi libet: tñ miſcdiam peto.
Interim tñ lachꝛyme decurrentes
largiter pedes dñi lauer̃t ⁊ balnea
nerunt. Unõ hic manifeſte videre
potes:ꝙ dñsieſus diſcalciatꝰibat
Candẽ a fletu ceſſans cũ ꝑpende/
ret ⁊ ĩdignũiudicaret:qꝙ ſue lachꝛi

me dominũ cõtigiſſent:capilł ſuis

eos rerſit. Jõ ãt capi lis: quia fᷣm
glið pᷣcioſiꝰ nõ hẽbas q̃ eos terge/
ret. Et qꝛ etiã ꝗbus ad vanitatem
vſa fuerat: ad vtilitatem ↄuertere

volebat.Et ne vultũ a domini pe

dibꝰelõgaret:amoꝛe creſcẽte oſcu

4 1

pedes dñi ppt᷑ diutinã di calciati

onẽ calidi erãt vnguebat eos pᷣci⸗

oſo vnguẽto.Cõſpice igr bñ ipam
⁊ ſuꝑ is moꝛoſe mediteris ab eius
denotõʒ: qꝛ ita ſingulariter fuita

dñno dilecta: ⁊ qꝛ ſolẽne fuit hoc fa
ctũ.Cõſpice etiã dñm ieſũ q; beni ꝭ··n
gne ſuicipit eã:⁊ qᷓ; patient᷑ ſuſtiet
ꝗceꝗd fac: ceſſat ⁊ gꝗeſeit a cõedẽdo
donec negociũ ↄpleat᷑. Ceſſam et
ↄuiue ⁊ oẽs ſuꝑ hac nouitate mirs

tur. Symon aũt vehementer iudi

cabat ĩ coꝛde ſuo:ꝙ a tali feia per

mittebat ſe tãgi:q̃ñi nõ eẽt ꝓppets
nec etiã ↄgſceret. Dñs aũt cogita⸗
tõnibcoꝛdis eiꝰreſpõdit: a ſe veꝝ
pph̊am oſtẽdit: ⁊ exemplo debito

ris eũ cõuicit. Et volẽs apte demõ
ſtrare:qꝙ oĩia i dilectõe ↄſumantur

dixit. Dimittunt᷑ ei pctã mita: qũ̃
dilexit mitũ.Et dixit ad eã̊. Uade
ĩ pace.O vᷣbũ delectabile ſuaue ÜSS
libent᷑ illð maria magdalena andi ?U
uit: qᷓ; pfecte recepit: ⁊ perfecte as

eũ ouerſa:deinceps honeſte ⁊ ſan
cte vixit ac eidẽ ? mr̃i ei pſeuerã/
ter adheſit. Meditare iſia diligen

ope meruit cõmẽdari. Hic expᷣſſe

habes ꝙ charitas int᷑ deũ ⁊ hoiezʒ
pacẽ refoꝛmat:qꝛ operit multitu⸗/
dinem pectõnꝝn.ſᷣm Berñ. Quãtitas
cuiuſlibet eſtimat᷑ de mẽſura chari
tatis quã hʒ:vnde q̃ multũ charita
tis hʒ maꝗᷓ fit q̃ paꝝ fit pua:q̃ nioh·
nihil. Dicẽte apło. Si charitatẽ nö⸗
habuero nihil ſũ. Sine hac em̃ im

poſſibile ẽ placere ðᷣo: cũ q̊ placet

geũq; placet. Si videas ꝗᷓ te tore

avd

herod

facof
ſey⸗

ſnos

Nroꝛe
fedile
1a
guditi
etarce
lur ifn

tinmg
dhle
bie
ſrtos!
llae

pplo:

ſtis ? pi

ter: ⁊ q;ta poteris charitate cone
ris imitari:qꝛ hec maxie verbo et

eidiſiß
Phig
ſtielns⸗

Clisin
den
Dͤr

W

Koa. rirz rx Fo, x

ianan cxoꝛde vtute ? ope charitatẽ hr̃e:qᷓ foꝛte cũ dixiſſent illuʒ occidere vt
ak ſid fac oĩa dura ⁊ aſꝑa libenter poꝛta pctiſui redargutoꝛẽ nõ baberent⸗
rereil re ꝓ deo ⁊ prio. ottigit vt i die ouiuij ſaltaret miſe⸗
eigloſun QNuõ Jobes baptiſta diſciplos ra filia berodias: ⁊ daret᷑ ei cap ut
letigcbeig ſuos miſit ad xp̃ʒ. lu. vi.H. XXIX iohis: et ſic fuit in carcere decolla
lntſteffin LLoꝛioſus miles et pcurſoꝛ tus. Uide quantus vir quam vilit
neſftak g oñſi jeſu iohes baprtiſta: cũ et enozmiter regnante 1 imperan
nieſidkunu est i vincul u icarceratꝰ ab te neꝗcia occubuit. O ps qualiter
datſenti Hoeroge ob iuſticie defenſionem: B fieri ꝑmiſiſti. Quid eſt cogitare
eia itb gqgæz redarguebat eũ: eo ꝙ tenebat ꝙ talis moꝛiat iohes qui tate lan
l.leſent vxoꝛẽ fris ſui viuẽtis: volẽs iduce ctitatis et ꝑfectiõis erat vt putare
nopitkenti re diſciplos vt ſeqᷓrent᷑ dnñm ieſuʒ tur eẽ xße. git ſi vis ̊ negocium
henentefti togitaui ad eum ipos mittere: vt ruminare poſi nepharia oꝑa eoꝛũ
alalifeifn auditis ⁊ viſis oibꝰ vᷣbis eiꝰ ⁊ fctis cogita iopbãnis magnitudinẽ: ⁊ ex
noͤein ghen exardeſcerẽt in amoꝛẽ eiꝰ⁊ ſeq̃ren cellentiã ſingulare:tunc verc pote
s aüͦttogin tur ipᷣm. Juer̃t igit ex ꝑte iohis di ris ſtupere.Audiſti quõ fuit a do/
dli 1eſe cẽces. Lu es ꝗ vẽturꝰes:an alium mino cõmendatus:audi et quõ cõ⸗
enplodebie expectamꝰ. Dñs ãt ieſus hẽbattur mendat aſctõ Bernardo. Johan-
sspledi bã magnã coꝛã ſe.Cõſpice bñ ip̃m nes inquit:vbiq; maioꝛ in oĩbꝰ et
öeoſumnen quõ placite recipit nũcios iohis: ſingulis mirabilis ſuꝑ oẽs. Quis
hllti mltati ⁊ q; ſapiẽter: pꝛimo factis: poſtea ſic gloꝛioſe annunciatus eſt.quis
ac ei. Ne verbis:rñdit eiſ: In eoꝝ pꝛeſentia ſic ſpecialiter ĩmatris vtero legit
blelmte ſur dos ſananit: cecos 1 mutos et ſpirituſancto fuiſſe repletus.queʒ
gdennh multa alia miracla fec: ⁊ pdicauit legiſti intra matris vterum exul⸗
1rpeften ppło:⁊ ꝓpt᷑ eiꝰabſentiãq dixit iter taſſe.Cuius natiuitatẽ vidiſti eccle
botefetſn alia: Ite 2 renũciate iohi q̃ audi/ ſiam celebꝛare? Quis puer ſic he-
au ſtis T vidiſtis. Juert igr ⁊ ea retu/ remum concupiuit? Quis tam ſb⸗
reitioln left io Bi: q ea libẽter audiuit. Illi limiter fuit conuerſatuſ:Quis pe
eĩ diſcipłi:vt pie credo:pꝰ moꝛteʒ nitentiam et regnum celoꝝ pᷣmus

herlete oke

aie rerboe

. Picei⸗òſe.

rã pplo laudauit.ſ.ꝙ erat pluſq̃;

iohis xpᷣo adheſer̃t firmiter. Dñs
ſt ieſus pꝰeoꝝ diſceſſũ io hᷣem co/

4A0

oſtendit: Quis regemgloꝛie bap
riſauit: Lui ſe pꝛimũ trinitas reue/
lauit aperte? Lui tale teſtimonium

nni ꝓphᷣa.⁊ ꝙ iter natos mulien ma/ perhibuit dñs:Quem ſic honoꝛat
ioꝛ eo nõ ſurrexerat ⁊c̃. vt de his eccleſia? Aſſimilat em̃ eũ om̃ibus

M ct alijs in euange lio habes.

oꝛdinibus angeloꝝ ſctõꝝ: imo vi/

ſnin De moꝛte bti Johis baptiſte. det᷑ quaſi pferre.Et iohes os aure
– Math. xiiij. Mar. vj. Ca.XNX um filr ſũme extollit eum dicens.
eni U Jaßt occurrere ↄſideratio Johes ſcala vir. ⁊c̃. Si gᷓ adinuicẽ
ſhn iiin b Smoꝛte bti ioßis baptiſte comparas excellenti ei dignitarẽ
h d4 Cu igit᷑ herodes ille equiſ- iohis: ⁊ pfunditatẽ ſeeleꝝ eoꝝ qui
eirnn ifimus et adultera illa peſſima ſił eũ occiderũt: merito bhabebis ma⸗
. „„ äüiiz

teriã ſtupendi ⁊ murmurandi: ſi fi

as ſit dicere:etiã deum. Nam ad

hũc talẽ ⁊ tm̃ mittit᷑ ſpiculatoꝛ:col
lũ parat humiliter genuflectit: et
deo gra tias agens.ponit ſacratiſ

ſimum caput ſuper aliquo trunco

vel lapide:et patienter ictus ſuſti
net q̊uſq; totalit᷑ abſcindat. Ecce
quomodo vadit iohes amicus do

mini Jeſu et lang iner delcnins

ximus ſecretariꝰ. Nere nobis mag

confuſio eſt ſi patiam in ꝗbuſcũq;
aduerſitatibus non habemus. Jo

hannes innocens moꝛtẽ talẽ ſuſti/
nuit patienter:⁊ nos plerũq; pec/
catiſ aggrauati. ⁊ ira dei digni:nõ
poſſumus etiã paruas iniurias et
grauamina tolerare: imo plerũq;
nec verba. Dñs aur Jeſus tuũc erat
in partibus illis iudee: ſʒ nõ in ter
ra illa. Lum aũt moꝛs Johãnis ei
fuiſſet nunciata:fleuit piꝰ dominꝰ

pugilẽ ſuũ et ↄſobꝛinũ:fleuerũt et

diſc ipuli eiꝰcũ eo:fleuit et btã vir
go:q̃ ip̃ᷣm natum de terra leuauit:
et tenere dilexit. Sed oñs conſola
bat᷑ mrẽm ſuam. Ipᷣa vero dicebat
Fili quare non defendiſti eum ne
ſic moꝛeretur? Et dñs ad eam. Re/
uerẽda mater nõ expediebat ei ta
lis defenſio. Nam ipᷣe ꝓ pr̃e meo
moꝛtuus eſt. et ꝓ defenſiõe ſue iu/

ſticie. Cito aũt erit i ſua głia. Ipe

eñm̃ pr non intendit defendere ſin/

os tali modo in hoc mundo: quia

nõ ſũt diutius in eo moꝛaturi:nec
eoꝝ patria hic eſt. ſed in celis. Jo/
hãnes eſt ſolatꝰa vinculis coꝛpo/
ris:nec eſt vis in mundo moꝛiendi
Seuit hoſtis in eñ quan ũ̃ potiſit
ſʒ ipe cũ prĩe meo regnabit ineter/

num. Lonſoleris maker chariſſima

qꝛ iohanni lemper erit bene. Po/
ſtea vᷣo lapſis aliquibus diebꝰ di/

ſceſſit dñs ieſus de ꝑtibꝰillis:⁊ re/
diit in galileã. Lunc ãt pᷣdictis om

nibus te pñtem exhibeas:et ea me
diteris deuote quocunq; ierit do/
minus ieſus ſequeris

De locutione domini cum ſama
ritana ad puteum. Johannis. iij.

AUm dñs ijeſus de indea in

c galileã rediret:q̃ eſt via vi
inti miliarioꝝ et amplius
vt dixi tibi pluries.et trãſiret ꝑſa
mariã fatigatꝰẽ ex itinere.Cõſpice

₰

nunc ꝓ ðᷣo h̊:quõ fatigatꝰeſt. et ſu

doꝛẽ emittẽs plane incedit. Sepe
fatigatus eſt: et tota vita ſua labo
rioſa fuit. Poſuit ; ſe dñs ad ſedẽ
dũ ſup quendã puteum et quieſce
bat.diſcipuli ãt iuerũt ad queren·
dos cibos in ciuitatẽ. enit g m·
lier qdam q̃ vocabat᷑ lucia ꝓaqua
ad puteum. Dũñs aũt ieſus cepitto

qui cũ ea.et de magnis factis tra/

ctare:et ſeipſum eidem manifeſta
re:De ꝗbꝰaũt cũ ea loquebatur:⁊

qualiter diſcipuli redierunt. et q̃li
ter ad verbum mulieris ciuitas ve

nit obuiam ei er qualiter ipᷣe cum

eis ſtetit:iuit:diſceſſit: non intẽdo
referre. Plana eſt em̃ euangelica
hyſtoꝛia lege ipᷣam.et ipᷣm domi/
nũ aſpice in actibꝰ ſupꝛadictis.Ex
ipᷣa hyſtoꝛia qᷓdam pulcra et vtilia
nota ꝓpt᷑ hũilitateʒ dñi ieſu.tũ qꝛ
ſolꝰremaſit hũilis dñs:diſcipulis
at eũtibꝰ? ↄfidẽt᷑ ſe hẽbãt ad eũ.tuʒ

etiã qꝛ cũ illa miraculo de magnis

lodbat᷑: ſic ⁊ ſic tractabat hũilr ac

htis
übr

depe
dedig

doo

diſe
ſiefot
perbe
neci⸗
ſoste
gedo⸗
kpis

Multa

liier
dos:
ban
laſſet.
gle ri⸗
gerg

Ncini
in
use
brcos
ſachri
bebar⸗
logy
ſru
Rper
Inie
ſüglic
tnenre
ſbüͤbae
ſiis..
lengen
ecpol
gteoe

ſiige
ais
Gilge
kellee

La xxxii xxrii fo xxii

Nrfin

ene o⸗
dieb
illigae⸗

geeteite

Pieei.

mlen⸗

nnisi.

a M
e indegn
jeltta
Namnpits
iſretpſe
e oͤſpiee

Peſt. etta.

i. Gepe
aſuslebo.
fsadſeii
et iele.
dgoeren
lenitn
cia peee

ns eptloe.
uriſei

ebatur.

Uut,eti.

cinitas ſt
ariße h

ſotittisd.

n do
cicis ft
nerſiſi
ieitit

diſcipuls

d e a h

enegni

de pari loqᷓbant᷑ adinuicẽ. Nõ em̃
dedignabat eã:ſʒ talia cũ ea dice/

bat: ꝙ ſi multi ſapientiſſimi reſpõ/-
di ſſet de talibꝰmagnũ fuiſſet. NRõ

ſic faciunt ſuꝑbi: ſi eĩ ampulloſa
verba ſua funderent inter paucos
nedũ cũ vno:ea ꝑdit reputarẽt nec
illos reputarẽt eoꝝ vᷣba ſuſcipere

Scðdðo pauptatẽ ipſiꝰ ⁊ afflictõ em

coꝛꝑis.Cõſidera etiã hũilitatem ⁊

multa cũ eis. Habes em̃ ꝙ diſcipu
li iuerunt ad citatẽ ad q̃rendum ci/
bos.:⁊ q̃ſitos poꝛtauerũt:et vole/

bant maducare:ſʒ ſi oos ibi mãdu/
caſſet:certe ibi ad puteũ aut ad ali
quẽ riuũ ſiue fontem potaſſet. Ui
des ꝗ̊ h qlit᷑ famelicꝰ⁊ fatigatꝰre/

ficiebat᷑. Unde colligere potes ꝙ;

hũilis dñs ac pauꝑtatis amatoꝛ:

cũ ibat ꝑ mũdũ:ſepe cõedebat ex/

tra ciuitates ⁊ hoĩm hitatõnes ad
aliquẽ riuũ vel fontẽ qᷓ;tũcũq; fati

gatus aut afflictꝰfoꝛet. Nec habe

bat coacta exꝗqſita cibaria:nõ va/
ſa curioſa:nõ delicata vina:ſʒ ha/
bebat aquã viuam ex ipᷣo fonte vi

uo ꝗ vineas fecundabat:⁊ creaue

rat oia qᷓ̃ mouent᷑ in ags.Et paneʒ

vt pauꝑ ſedens in terra cõedebat.

Tertio ↄſidera quõ intentus erat
ſpũali ſtudio.nã cũ diſcipuli inui/
tarent eũ vt comederet dixit.Ego

cibũ habeo mãducare quẽ vos ne
ſcitis. Meus cibus eſtvt faciã vo

luntatem patris mei qui miſit me.
Nec voluit mãducare:ſʒ expecta/
bat eos ꝗ erant in ciuitate vt eis
pᷣdicaret:pꝛius operari volens ea

q̃ ſpũs erãt qᷓ; ea q̃ coꝛpis:q;tũcũ

qʒ idigeret.Cõſpice igr eũ ĩ pdictiſ
7 eius vᷣtutes imitare.

Quũõ ieſus ductꝰfuit ad ſuꝑcili
um montis vt eum pꝛecipitarent.

Luce.xiij. LCa. XXXII
Um rediſſet dñs ieſus na
c zareth:⁊ illi eũ rogarent

vt miracula faceret: ⁊ ipᷣe
eos miracułidignos oñderet: illi
furoꝛi accenſi expuler̃t eũ extra ci
nitatẽ. Benignꝰ g̊ dñs añ cos fugi
ebat:⁊ illi ꝓꝑſeqbant᷑ eũ: Quid ti⸗
bi videt᷑. Intm̃ furoꝛ eoꝝ exarſit:
ꝙ eũ vſq; ad ſuꝑciliũ montis du/
xerunt vt eũ inde pᷣcipitarẽt.Dñs
aũt diuia vᷣtute trãſiens ꝑ mediuʒ
illoꝝ ibat. Nõdum em̃moꝛi elege
rat.Et dicit gloſa:ꝙ qñ dñs ieſus
de mãibꝰeoꝝ lapſus de mõte de⸗

ſcẽderet:⁊ ſub rupe lateret:ſaxum
terfugit: ⁊ locuʒ ei dedit q́;tum

erat ſua capacitas ac ſi fuiſſet ð ter
ra:⁊ ruge veſtis eiꝰ ibi remaſerũt
ac ſi ſtupe eſſent.Lonſpice igit᷑ euʒ
añ ipos fugientẽ ⁊ letantẽ ſub ru⸗
pe:⁊ cõpatere afflictõzʒ ſuis:⁊ ĩ hu
militate ac patia imiteris.
Qualit᷑ dñs ieſus ſanauit quen
damhabentẽ manũ aridã. Lu. vj.
Mar. iij. Mat h. xij. C.XXXVIII
Uaadam die ſabbati doce
q bat dominus ieſus in ſy/
nagoga:vbi erat quidaʒ
habens manum aridam:fecit autẽ
Jeſus ſtar e in medio:vt queſiuit
ab illis ſapientibus:Si licebat in
die ſabbati benefacere.I pſi vero
tacuerunt.Dominus autem ieſus
habenti manum aridam dixit: Exx
tende manum tuam:et ſanatus eſt
Pluries diebus ſabbatoꝛum feẽ
miracula dñs Jeſus ad eoꝝconfu

fulſionẽ ꝗ legẽ carnaliter intellige

bant:quã ſpũalr obſᷣuare nolebãt

MNoõ em̃ in die ſabbati erat a bono
abſtinẽdũ: ⁊ ab oꝑibꝰcharitatis ſʒ
a pctis: ⁊ ab oibus ſeruilibꝰ, Ati-
de illi multũ ſcadaliſant᷑: ⁊ oſpirãt

contra eũ dicentes. Nõ eſt hic bõ

a deo ꝗ ſabbatũ nõ cuſtodit. Sed

ꝓpterea dominꝰñ dimittebat ĩmo
cuſtodioſus faciebat:vt eos erue

ret ab erroꝛe.õſidera igr eũ ĩ pᷣ‚/
dictis oꝑatõibꝰ: ⁊ eiꝰ exẽplo non

ceſſes a bono oꝑe:etiã ſi alius ĩde

ſcãdaliſet iniuſte. A bono ei oꝑe

neceſſario ad ſalutẽ aĩe:aut pꝛofe
ctum ſpũs ↄferente:non debet

ceſſare ꝓpter ſcandalũ alterius.
comodo vero coꝛꝑali ſᷣim ꝑfecte

charitatis exigentiã abſtinendũ ẽ
ꝓpter ſcandalũ fris. Ad Ro. xiiij.

Bonũ eſt non mãd ucare carnẽ nec

bib ere vinũ:neq; in q̊ frater tuus

offendit ſcãdalizet᷑ aut infirmat.
De multiplicatione panũ Ma/
thei. xiiij. Mar. vj. et. viij. Lu.ix.
Johan. vj.

Ca. XXXIIII
E dua bꝰ vicibꝰlegitur q;
d benignꝰ?dominꝰmultipli/
cauit paucos panes:⁊ in/
de młta milia hoim ſatiauit. Nos
tamẽ in vnũ redigamꝰmeditatõeʒ

in qua ↄſideramus octã ⁊ fcã ipſiꝰ
Dic em̃ tunc: Miſeroꝛ ſup turbaʒ
qꝛ ecce iã triduo ſuſtinent me:nec

habent ꝙ mãducent: ⁊ ſi dimiſero
eos ieiunos deficient in via. Qui⸗/

dã em̃ ex eis de longe ven erant:⁊

poſtea panes multiplicauit:ita vt
oẽs cõederũt abũdant᷑. Cõſidera qꝗ̊
in his plura bona. ſpẽalr quõ dñs
ieſus erat miſericoꝛs curiał'et gꝛa

tus diſcretꝰ⁊ circũſpectꝰ. Pꝛĩo cõ

9 6%

fidera quõ erat miſericoꝛs qꝛ mi⸗

ſericoꝛdia traxit eũ ad ſůueniẽcdũ

Ecce inquit iã triduo ſuſtinẽt me.

eis. Jo dixit: Miſereoꝛ ſuꝑ turbãa
nã miſcðia ei plena eſt terra. Se/
cũdo curialis ⁊ gtꝰex cã quã aſſigt

Uide curialitatẽ ⁊ gtitudinẽ mag⸗/
nã ⁊ mirabilẽ. nã qũ beneficio ab

eis recepto ſic loꝗt᷑ cũ ĩ vitate ipo
rũ nõ eẽt ſʒ ſuũ.ſʒ ſic ẽ: vt alibi dr:

Delicie mee cũ filijs hoĩm:cuʒ ſibi

nil accreſcat:nobis aũt pueniat ſa
lus. Illos ergo ꝗ eum ſequuntur:

7 pꝛecepta eius ac monita cuſto⸗

diunt.diligit dominꝰ:nec ei manũ
claudit quin eis plene ſbᷣueniat cũ
expedit eis. Lertio diſcretꝰ ⁊ cir⸗
cũſpectꝰ:eo ꝙ ↄſiderabat eoꝝ in/
digentiã ⁊ impotentiã qtr defice/

re poteraãt. Uides ꝗᷓ q;ᷓ ſapida ⁊ q
melliflua fuerunt iſta vᷣba ſic ſpeci

aliter poſſumus in aliquo ſpeciali

negocio pꝛouidere.non ergo bo⸗-
beamus elationis materiam:cum 1. n
deiag

de manu dñi aliquã ↄſolatõʒ reci⸗
pimus:vel aitiquẽ ꝓfectũ ſpũalis

exercirij ſentimꝰ:qꝛ nõ a nobis ſed

ab ip̃o habem ⁊ eſt. Jðo ſi bene

attendis:qᷓ;to perfectioꝛes ſũt ſer

ui dei:deo ꝓpiquioꝛes ⁊ in donis
eiꝰexcellentioꝛes:⁊ tãto humilio/
res eſſe eos videbis.qꝛ nil ſibi at⸗
tribuũt niſi defectus et peccata.et

q́;to ꝗs ei magiſ appꝛopinquat tä

to magis eſt illuminatꝰ. Jõ dᷣi ma
gnificentiã ⁊ ſuã miſeriã clariꝰ vi/

det.⁊ ſic ĩ eis nõ pᷣt hr̃e locũ ſuper

bia:nec vana gloꝛia:que ex igno/
rantie cecitare ꝓcedunt.non em̃ ꝗ
bene ſe ⁊ deũ ↄgnoſeeret ⁊ erami

naret ſuꝑbire pollet.Et ẽ lõga via

uiben

ozhen

(Gollos

zade

ab eod
igrrel
nlire pe
polens!

ggensde
fentturd
gicgvit⸗
deran

öſdere

gere:r
ſpiceile
ſoocni
lee⸗
Meanene
trißis
Gynnga
ſſbuotb
tdapn

radel

greon
tüfgeere

d
fegi ſo

eſttet

ſiceg vol

tüimeni
hon
hoͤfige
lendie
enitt
Muiren.
10 leper

ſeorent

ueni,
Or ſaomti
ſttenn 0,

a glieſi

ikndinitan
beneſſton

fitiueße
e Nalbinn

eneceini
eſbneniai

bſrer're
ibat eon H
ft deſ⸗

iſhittth

ibaſehteid
ictoheni

ponegobe⸗

terunmaen
ſolarozſe

ſeci ſpuui⸗
Sanobisſt
7v.o ſben

iores ſütad

Lindoſß
1o haniſo
gr ni ibicn

eloc̃ſ

aveeriho
t nontmS

etetttumt
ftilihrti

hoimazii
it penige.
nſeqtunte
nonits udn

Ta. xxx?v
q̃ ad deũ veniemꝰ: ⁊ ſpẽalr inuiſi/
bilibꝰloqᷣꝛ ꝗ in tã longã regionem
ab eo di greſſi ſumꝰ p pcta.Ad eũ
igr rediens ꝗs:ðꝛ de lõga via ve/
nire. Poſt vᷣba ſic dicta fec omni/
potens facta. Coſpice igit᷑ qualit
illos panes accipiẽs ⁊ grãs patris
ggens:dedit diſcipulłl vt appone/
rent turbe.⁊ in mãibꝰeoꝝ ita mul/

plicauit: vt oẽs ꝓ ſuo libito come

—

eũ facere regẽ. Joh. vy.

derẽt:⁊ multa ſupeſſent fragmẽta

Coõſidera igr q̃tr aſpicit eos come/

dere: ⁊ in eoꝝ iocũditate letat᷑.õ
ſpice illos etiã quõ de iſto miracu⸗/

lo admirant᷑:vnꝰad alreꝝ inde lo/

quit᷑:letant:et cũ grarũactõe man
ducant:nõ ſolũ coꝛpꝑis ſʒ ſaltẽ aliꝗ

ex ipᷣis:⁊ mẽtis re fectõʒ pcipiẽtes

Sʒ nũqd fuit ibi dña nr̃a vr de pa
nibus libent᷑ mlieribꝰpoꝛrigeret:
7 eaꝝ recreatõe gauderer. Scri

ptura de B nõ oꝗf. Lu aũt medi/
tare ꝓur dñs tibi dederit.

De fuga dñi ieſu gñ turba voluit

Oſtq́; oñs ieſus ſatiauit
d turbas:vt ſuperius con/
tinet᷑ voluerũt eũ facere

regẽ.Cõſiderabãt eĩ ꝙ poſſet eoꝝ

neceſſitatibꝰſhſᷣuẽire.Dñs qt ieſus

rertni vigdẽs volutatẽ eoꝝ: fugit ab eis
7
zoping
19.öimüH
rij An'N

montẽ:ita ꝙ illi nõ ꝑpender ũt nec
eũ inuenire potuerunt. Noluit g

tꝑałr honoꝛari. Et vide quõ vere

⁊ nõ ficte hunc fugit honoꝛc̃. Mi/
ſit em̃ diſcipulos per mare: et ipᷣe
aſcendit in montẽ:vt ſi eum iter di
ſcipulos q̃rerent:ipᷣm inuenire ne

quirent.Diſcipuli eũt nolebant ab
eo leꝑari:ſʒ ipᷣe coegit eoſ intrare

Fo. xxiiii
nauiĩiculã ⁊ traàſſretare. Bonũ erat
eoꝝ deſideriũ.ſ.velle ſꝑ cũ dño ſta
re:ſʒ ipᷣe aliter ꝓpnidebat.Cõſpiece
g eos quomodo ab eo inuite de/
ſcendunt:⁊ quomodo coegit eos:
oſtendens penitus ſe ĩta velle: ꝗq/
ſine ipᷣo vadunt in naui. Lunc ipni
obedierũt:quãtũcũq; graue ⁊ du
rũ videret᷑ eis. Sic quottidie no/
biſcum facit: vellemus em̃ bene ꝙ;
nunq; a nobis diſcederet:ſed ipſe

aliter ſe habet cũ aĩa:vadit ⁊ redit

non ꝓ velle ſuo: ſʒ pꝛo noſtro bo/

no. ðo foꝛte ſuſtrabit ſe:ᷣm Ber

nardum. vt auidius reuocetur et
foꝛtius teneat᷑. Uñ aliquãdo ſimu
labat ſe longius re:non quia hoc
vellet:ſʒ qꝛ volebat audire: mane
nobiſcum dñe qm̃ adueſperaſcit.
Eſt ire ꝗqdem diſpenſatiuum: redi/
re ſꝑ voluntariũ ergo ſi moꝛam fe
cerit: nõ tardat q ad meritum: ſed
q̊ad votũ.Debet igit᷑ anĩa deum
inuocare inſtanter:⁊ interim ſuſti/
nere pꝛocellas maris exemplo di⸗
ſcipuloꝝ nauem intrantiũ et expe

ctantiũ liberatõem. Sʒ redeamꝰ

ad dominũ ieſum. Ingreſſus em̃

diſcipulis mare: ipſe ſolus aſcen/

dit in montem: ⁊ ſic euaſit manus
eoꝛum qui querebant eũ.Uidens
quanto ſtudio ⁊ cautela regnũ de⸗/
clinauit ⁊ bonoꝛc̃.Exemplũ nobis
in hoc dedit vt ſimiliter faciamus
non em̃ pꝛo ſe: ſed pꝛo nobis fuit.
Cognoſcebat em̃ quantum pecca/
tum ſit ad honoꝛes aſpirare: ſiue
pꝛelationis ⁊ pompe ſiue ſcientie
Et boc pꝛobat᷑ multipliciter. Pꝛi
mo:quia opoꝛtet pꝛocurare ⁊ nu/
trire amicos: quibus babesntux

ð 2
.

honoꝛesaugeant᷑.Et in hmõi mul
ta faciunt ad amicoꝝ cõplacentiaʒ
q̃ ſunt ↄtra deũ ⁊ iuſticiã:et etiq fa/
ciunt fieri. Scõo qꝛ inuidẽt ⁊ ðᷣtra
hunt hñtibus vt ipᷣi honoꝛabilio/
res habeant᷑: ⁊ ita in odiũ ⁊ i inui/
diãlabunt᷑.Certio qꝛ ſe reputat ⁊
reputari putat tali bonoꝛe dignũ
⁊⁊ ſic cadit ĩ eleuatõʒ ⁊ ſuꝑbiã q de
mergit hoĩemi pꝛofuudum:qꝛ ðs
ſuperbis reſiſtit.hũilibꝰ auteʒ dat

grãm. Multos hʒ hõ ↄtradictoꝛeſ

anteq; ꝑueniat ad honoꝛem.O qᷓ;
difficił via. Sʒ dato ꝙ pueniat:di
cit ſcᷣtura ꝙ potẽtes potẽter toꝛ/
mẽta patient᷑.etnõ loꝗt᷑ de ſolitu

dinibꝰ⁊ anxietatibus qͥs ꝗs patit᷑

B:ſed ĩ futuro:qꝛ quaſi ſꝑ in amari
tudinibꝰẽ oclłs eiꝰ⁊ aliꝰſenſus: qꝛ
ſepe inuidet cui ſe poſterloꝛẽ iudi/
cat aut putat ab alijs reputari. Si
vo velimꝰad ven honoꝛẽ perueni
re aſcẽdamꝰad xpᷣm vel cũ xpᷣo ad

paradiſũ:ſed vix inueniunt ꝗ pati

ant᷑ trahi. ꝗ velint ꝑ viã duci man
datoꝝ.Sʒ młti blandiunt ſibi:ſu/
perbi de honoꝛe ſcie: vel ſiᷣ ſpelu

cri q̃ exercẽt adalioꝝ ſalutẽ. Sed

vtinã ſi fieri poſſet ſic fidelit᷑ mini
ſtraret ſic̃ fideliter ſe ingeſſit:ſed
foꝛte ĩpoſſibile pᷣſidenti eſt.vt ex
amara radice ambitionis fructus
charitatis oꝛiat᷑. Nam ſ̃m Criſo.

ſuper Mattheũ. Tale quidẽ ẽ vti

honoꝛibꝰ:ac ſi aliꝗscũ puella ſpe
cioſa ↄuerſet᷑:⁊ legem accipiat ne

ißa⸗ vnq; ocłos iactat ipudicos.

Quõ dũ̃s ieſus oꝛauit in monte
⁊ deſcendẽs ambulauit ſuꝑ aquas
vbi Petrꝰmerſus ẽ: Math. XIIII

Mar. VI. Joh. VI. Ca. XXXVI.

AIcut in ſuperioꝛi tractatu
9 habaiſti dominus Jeſus
coegit diſcipulos intrare

in nauiculam: et ipſe ſolus aſcẽdirt
in montem.Compleamus ergo dG
dominns Jeſus operatus per ii-

lud miraculum de panibus:qꝛ iſta

materia continua eſt et ea que in
iſtis tribus tractatibꝰſimul facta

fuerunt. Ipſam tamen diſiunxi vt
melius capere poſſes:et vt eoꝛum
moꝛalitates poſſent melius expli⸗
cari. Poſtq; ergo diſcipłi nauem
intrauerũt:ipᷣe in montem aſcẽdit

vigiliã noctis.i.tres ꝑtes tranſe/

rant ⁊ quarta reſtabat.Ex quo ha

bemus ꝙ dñs Jeſus pernoctabat ſ
ni itendiſſe.Cõſpice igr eum quali
ter oꝛet et ſe humiliat coꝛam pfe:

in orone:⁊ pluries legimꝰ eũ or̃o

q̃rit ſolitaria loca.⁊ ſolꝰ vadit ad
ea: affligit ſe: et vigilat vigilias
longas. Intendit paſtoꝛ bonus ꝓ

ouibꝰſuis:oꝛat em̃ nõ ꝓ ſe:ſʒ pꝛo
nobis tanꝗ; mediatoꝛ noſter apõᷣ
patrẽ. Oꝛat etiã vt exẽplũ nobis

det oꝛandi. Frednter inde diſcipu

los monuit:⁊ h̊ opere compꝛoba
uit:vñ dicebat eis qm oꝑtet ſemg
oꝛare et non deficere.et quõ ipoꝛ/
tunitas oronis ipetrat quod po⸗/

ſcit. pꝓponẽs exẽplũ de iudice et vi
dua.Luc.xviij. Hoꝛtat᷑ etiã ad cõ/

fidentiã impetrandi petita. Peti-
te inꝗt et dabit᷑ vobis: pponẽs il ⸗
lud exẽplũ de amico diuitis panʒ

ꝓpt᷑ ipoꝛtunitatẽ petẽdi ĩpetrãtis

Tu.x).Eſt em̃ vᷣtus eius efficax ad

impetrandũ omnia ꝓficua: et re/
mouendũu ois nociua. Jðo ꝙ pꝛin

xxxri

is
cafei

E cdhi
mien
us n y
ere
uuul ded
en
i n
et ösſ

apelie
debem

ginoꝛ
dojon
gittepen
ſctpecl⸗
Undatio⸗

Aedulce

cabun:
iumen
Pliet⸗
pnq re⸗
ſtuer⸗

oemace

enoni

Operini
ſtnier

deigegt

har ſ

ſonte

tſeitn
fucnofe
ſonulo 4

Poner
ifngie

fin

üipitig

ſoritetian
R

ninus den
blos in

S= =

ſolus atii

katus perH.

nibsgeſ
et es gee
befimllin
endifunn

geeltein.

mellusero⸗
iſeipti mun
ontem ccidl

ad i
glestranſe
i⸗Exnobia
gernoctabe
ran D
1con en
ſoß vlld
gllar digqaan

igreunge

aſtorbonſs;
noglehen
or totereni

H

Aigli toh

ricdedica

teconpobt
foptetſon

etlocx
go 10
eidieeel
tetiiddl5

ctita. Hen
.: pponis

Digitis OaH

iciipenin
s eſieer⸗
pfiche eiſt

17o Dri

zmusegoe

M 8
4 . — *
.

vi

cipali exercitio: oonis exercitiũ

debem hre. Nil: aiis neceſlarijs

curis tm̃ exceptis:nos dʒ im dele

ctare q;tũ oꝛaret:qꝛ oro fac cõiun
gi:moꝛari:cõuerſari cũ deo. Nam

vt dic hiero. Sepe coꝛde tepido

ad ofonem accedam pſeueratib⸗
aut repente infundit᷑ gra:pingue⸗

ſcit pect?: re pler viſcera pieratis ĩ

undatio: ⁊ ſic ſi ꝗs pᷣmat lac conce
pte dulcedinis vbera dare nõ tar⸗

dabunt: vt experiamur ꝗbus ſtu⸗

dium eſt freqnter oꝛare. Sed ꝗdẽ

wlicet ab ofone nõ ceſſemus vix
vnq; reꝑpire videt aliꝗs noſtrũ ꝗqs

ſit fruct?ſue or̃onis.ſʒ ſic ad oꝛati

onem accedim: ſic inde recedimꝰ.

Nemo rũdet verpu:nemo donat

qauicqᷓ; S; udicin fidei ſeqre: non

experimẽtũ tuù. Lua fides verax

eſt: tuũ experimentũ nõ.Que eſtg
veritas fidei niſi qð ꝓmittit filius
dei:ꝗcqd oꝛantes petitis credite:

qꝛ accipietis ⁊ fiet vobis. Nemo

paruipendat or̃onem ſuã:qꝛ domi
nus nõ vilipẽdit: ſed anteq; exeat
de oꝛe ðs ſcribit eò in libꝛo ſuo:et
vnũ de duob?indubitãter ſperare
debem qꝛ aut dabit qð petimus

aut qð nouit melius ⁊ vtiliꝰ. Nos

aũt neſcimus oꝛare vt oꝑtet:ſʒ mi

ſeret ðs ſupꝑ nr̃is igꝛãtiis: ⁊ or̃onẽ

benigne ſuſcipiens qð nobis aut

noõ eſt vtile: aut nõ tã cito dari ne/

ceſſe eſt minime tribuit: õo tamẽ

ifructuoſa erit: ſcut patet carnaliſ

paruulo petẽti panẽ libenter poꝛ/
rigit:querenti cultellũ non ↄcedit
ſz magis ipi panẽ quẽ dederat frã
git. Tria aũt poſſumꝰpetere: duo
ſũtpñtis tꝑis.i.bono coꝛꝑis ⁊ bo

0. D

na aĩe.Tertiũ ẽ btitudo vite eter
ne. Oꝛandũ eſtg ꝓ neceſſitatibus
tñ cũ i entõe ſp pueniendi ad alix
Et ꝗ ſic oꝛat nõ illa videtur petere
ſʒ illð ꝓ qͥ alia poſtulamꝰ: ſʒ freq̃n
tiꝰ? ardẽtiꝰ ꝓ dei gra ĩpetrada: et
ꝓ vita eterna ardemiſſime ⁊ conti
nue ⁊ toto coꝛde. Sit igr oro qͥ ꝓ
tꝑalibꝰeſt reſtricta circa ſolas ne⸗
ceſſitates:iʒ qͥ ꝓꝙ vᷣtutibꝰ anime eſn
ſit libera ⁊ pura.⁊ qͥ ꝓ ſpualibus
el: ſit in oi balitale Ffand ata:con-⸗
fidens de ſola miſeratõe diuina ſp-
redeamus ad dim ieſũͥ. Dũ gᷓ dñs
ieſus oꝛaret ĩ mõte: diſcipli erant
ĩ mari afflicti ⁊ anguſtiati: qꝛ vẽtꝰ
erat eis Sriꝰ: ⁊ nauis ꝓ cellis ⁊ flu
ctibꝰiactabat. Cõſpice g 7 ↄpate/
re eis:qꝛ ĩ magꝗᷓ tribulatõe ſuùt.Tẽ⸗/
peſtas ei inaſerat eos: Ipᷣs noctur
nũ erat?⁊ abſq; ſuo dño ſũt. Quar
ta ãt vigilia noctiſ deſcẽdit dñs de
mõte ⁊ ambulãs ſuꝑ mare appꝛo/
pinquauit eis.Cõſpice igr̃ q̃lr fati
at?ex vigilia lõga ⁊ orone ꝓlixa
olꝰdeſcẽdit noctis tꝑe de mõte la
boꝛioſo:⁊ foꝛte petroſo:nudis pe
dibus. et vadit ſupꝛa mare firmo
veſtigio ſic ſuꝑ terrã: cognouit eĩ
mane creatoꝛẽ ſuũ.Cũ aũt appꝛo⸗/
pinquaret naui.diſcipuli clamque
rũt putãtes eſſe fantaſma.At beni
gnus dñs nolens eos ampliꝰvexa
ri ſeruauit eos dicẽs:Ego ſũ noli/
te timere. Tunc Petrꝰ de poten-
tia dñi ↄfiſus ad iuſſum eius cepit
ambulare ſupꝛa mare.⁊ poſtea ti⸗
tubans cepit mergi. ſʒ eũ dextera
dñi ne mergeret erexit. Ubi dicit
gloſa ſup Matheũ. Supꝛa mare
ambulare facit vt oſtendat diuinã
g

ptãtem. Mergi laẽ ne ifirmitateʒ
obiiuiſcat᷑:ne purat ſe equalẽ deo
2 ne ſuꝑbiat. Intrauit aut dominꝰ
nauẽ: et ceſſauit quaſſatio: et oĩa
fuerũt placata.Diſcipuli ʒ ceũ re/
uerent᷑ ſuſcipiũt.multũq; gauiſ ſt
⁊ in gete mag remãſerunt. Cõſpi/
ce bñ ipᷣm ⁊ diſcipulos in oĩbꝰ ſu/
pꝛadictis.qꝛ pulcra ſunt et deuota
valde. In h̊ aũt facto moꝛalit᷑ cõſi
derare potes.qlr dñs fac nobiſcũ
ſpũalr patit᷑ vt affligant electi in
B interioꝛi ⁊ exterioꝛi hoie:qꝛ fla/
gellat oẽm filiũ quẽ recipit.Et qui
ſunt extra diſciplinã nõ filij ſʒ adul
teri ſunt. Ad Hebꝛe. xii. Expedit
nobis tribulari ⁊ affligi B. Nã ide
erudimur vᷣtutẽ acquirimꝰ:⁊ quod
magis ẽ pᷣmia eterna expectamus
Ideo nõ debemusi his frãgi:ſʒ ex
pectare eas. Nõ ꝗ̊ mireris ſi domi
nus diſcipuloſ as ita diligebat ve
xari pmittebat ꝓcelliſ.ↄſiderabat
eĩ advtilitatẽ eoꝝ. Nec etiã mire

ris ſi pꝑmittit amicos ſnos vexari.

Pluries em̃ legit᷑ nauiculaʒ flucti⸗

bꝰz vẽtis ↄrijs exagitari ſʒz nunq;

Bmerſã. Patienter g te habeas in

aduerf̃ ⁊ gaudeaſ amoꝛe dñi ꝗꝑ ſe
in fuis hanc viam excelſã tenuit et
monſtrauit.
De chananea muliere. Matth.
xv. Mar. viiu. La. XXXVII

Ulm dñs ieſus laboꝛãs cir-/
c (Ciuiret pdicã lo ? ſanando

ifirmos:acceſſit ad eũ muli
er chananea. i. de terra chanaan.
q̃ erat gẽtiliũ ⁊? nõ iudeoꝝ: rogãs
eæd vt ſanaret filiã ſuã.que a demo
nio vexabat. Er at em fides in ea
q: ̊ poſſet facere.Et diio nibil re/

. S . 4
. “=ð .

nerabarclamãs t petès ab eo mi

ſericoꝛdiã: intm̃ vt diſcipłi ꝓ ea ro

garẽt. Cũq; dñs leſus rñũderet non
Debere dari panẽ filioꝝ canibus:
ipᷣa ſe huũiliãs tñdit vt moꝛe ſalteʒ

diſcipulos:atq; ipaʒ li pdictis iuxxx

ta modũ tibi datũ ſupiꝰ.nihilomi⸗
nus ↄſidera vᷣtutes huiꝰ mulieris:
7 eas ad tuã vtilitatẽ ↄuerte:q̃ fue
rũt maxie xres. Pꝛia fuit fides ma
gna:q̃ ſe ad ſuã filiã extẽdit. Scða

uerãs fuit: ſʒ etiã ĩpoꝛtuna ſperãs

dñs ĩpoꝛtunitatẽ acceptet: ⁊ ad

maitas pfüde : no putañfftſe di⸗
gnã iter filios ↄputari.nec hre paↄ

nẽ itegu:Iʒ ↄtẽta fuit accipe de mi
cis. Uñ valde ſe hũiliauit:iõ quod
poſtulauit obtinuit.Et tu ſi coꝛde
itegro ĩ or̃one ꝑſeuerãs te hũilia/
ueris:credas ꝙ ꝗcꝗd petieris ob/
tinebis. Et ſic apłi petiert ꝓ cha/
nanea:ſic ⁊ angelꝰtuus ꝓ te roga

bit: ⁊ offeret oronem tua deo. quu
fim Bern. vneſt ex ſodalibꝰ ſpoſi
in ̊ ivᷣm deputatꝰmiſter ⁊ arbiter

mutue ſalutatõis. O quõ delecta
bit ĩ B. ⁊ conuerſus ad deum dicet

Grãs tibi ago dñe: qꝛ deſiderium

coꝛdis eiꝰ tribuiſti ei: ⁊ voluntate
labioꝝ eiꝰnõ fraudaſti eũ. Ipe eſt
ꝗq in oĩ loco ſedulꝰ ſolicitat monet
7 ſuggerit aĩe dicẽs. Delectare in
dño.⁊ dabit tibi petitõnes coꝛdis
tui.ipᷣe ſi moꝛã fecerit expecta eũ
qꝛ veniet ⁊ nõ tardabit.Sic ceruꝰ

.

deſiderat ad fon:es aàx: ita des⸗/

1

ſpõdente: nipilominſtabat? pſe-

(cnabd

degi

dieetye
gitteil
cedͤee

cſtnuͤi

120leti
wuer
lecieti
garieri
ſacae
tnotusi
palſarn.
eh. hun
literan
guortich

laudere⸗

ſneonp
licitüre
Kopar
llo An
ſe htch
is Qu
lonſerre
1ficaci
Gedn
Pp chſoe
aſſontan
laume
ggeosp

bemuse
lantache
Mlaman
lgerg
ſizi
hni
1
etſcei

tes beoſß
ſcipkipern
8dereion

ion anban

Nrftorrſann
bie tſene
ſce ig din

zißaisn ⸗

Upin nihioi⸗

briynelen?

ti enteaͤn

igfuitſiteosn
exnidi OdNlt
nöͤſlieet
Aluna heis

aceepterttt

iT

öpenenlen
ari neehen
ſt atipe denn

lliatirtöcit
1fimſe
erisſehiſi
Ppeiensch

eieftoth
nns gleſe

jnndeo i

ſiibſpif

Eer etbſe

–

Dgrödeea

ldeundid
Eeeſcinn

1te.
ſiei Gtd

fetet ftoidd
Delecare

ſͤnes ie⸗

etpetne

Geaen
iindd⸗

.

edae

„ »„

iii

derat aia mea adte ös. Item tora
die expandi manꝰmeas ad te. Di/
mitte illã qꝛ clamat pꝰnos.Reſpi⸗/

ce ð celo ⁊ vide deſolatã. Fidelis

eſt nücius ꝗ diſcurr it iter dilectuʒ
⁊ dilectã vota offerene ⁊ referens
dona: excitat illã:pla cat illum. In
terdũ etiã licet raro pꝛeſentat eos
pariter ſibi ſeu hũc rapiens:ſeu il/
lũ adducens ſiqdẽ domeſticus eſt
⁊ notus in pallatio.nec veretur re
pulſam.ſʒ q̊ttidie videt faciẽ pr̃is
eiꝰ. Hucuſq; Bern. Uides qᷓ; fide-
liter ang eli nr̃i ſeruiunt nobis.iõ
quottidie debemꝰ? eos reuerere:

laudare: honoꝛare:grãs agere: et

in eoꝝ pñ̃ftia ꝗ ſꝑ nobis aſſunt: nil
illicitũ vel turpe cogitare: dicere

vel oꝑpari debemꝰ. Uñ Bern. ſup

illð. Angelis ſuis ðs mandauit de

te.vt cuſtodiant te in om̃ibus vijs

tuis.Quantũ tibi debet h̊ verbuʒ
conferre reuerentiã deuotionem
⁊2 fiduciam. OPꝛimũ pꝛo pꝛeſentia.
Scöm pꝛo beniuolentia. Lertiuʒ
ꝓ cuſtodia.CLaute igrt ambula vbi
aſſunt angeli in oibus vijs ſic man
datum eſt eis. Lu ergo non aude/
as eos pꝛeſente quod me vidente

non auderes. Hos autem non de

bemus eſſe ingrati illis q ðᷣ0o cum
tanta charitate obediũt: et nobis
in tanta neceſſitate ſubueniũt.Si/
mus ergo deuoti.

Johannis. vv. La. XXXVIII
DODon mireris ſi ex verbis et

n fcetis nr̃is aliquando ſcan-

dala oꝛiant᷑: quãtũcũq; bñ
et fideliter fiant cum ipſi vomino

NQDus aliqui ex verbis dñi ſcan/
dali ʒati ſunt. Math. xv. Mar. vij

fo xxvi
qui errare nõ poterat:pluries cò/
tigetit idem. Dum enim quadam
vice phariſei interrogarent domi
num.quare diſcipuli non lauabãt
manus quando manducabant.Do
minus dure reſpondit eis: incre/
pando eos ꝙ exterioꝛem mundici

am non interioꝛem querebant.de

quo illi ſcandaliſati ſum:ſed domi
nus non curauit. Alia vice dũ do/
minus ſpſritualia in ſynagoga do
cet.aliqui ex diſcipulis eius tanq;
carnales non intellexerunt ⁊ receſ
ſerunt nec de hoc etiam curauit:ſʒ
ad duodecim diſcipulos ait. Nun
quid et vos vultis abire:? Cui pe
trus pꝛo ſe ⁊ alijs reſpondit. Dñe
ad quem ibimus verba vite eter/
ne habes? Conſidera em̃ in pᷣdictii
⁊ alijs ſimilibus:quõ publice loq/
batur.⁊ docebat veritatẽ: de ſcan
dalo pꝛauoꝛum non curans. No/
ta hic etiam plura. Pꝛimo ꝙ pꝛo/

pter alterius ſcandalum non debe

mus recedere a veritate iuſticie.

Secundo quia de interioꝛi mundi
cia magis qᷓ; de exterioꝛi honeſta

te curare debemus. Quoddomi/

nus alibi dicit apertiꝰ:ſcilicet Lu.
xj.Tertio quia ſpiritualiter viue
re debemus:ita ꝙ verba domini
non videantur nobis extranea:ſi⸗
cut illis diſcipulis qui receſſerunt:
ſed potius cognoſcamus lpſa eſſe
vite eterne vt ſimul cum duode⸗
cim diſcipulis ipſuʒ imitemur per
fecte. s
Der retributione relinquenti⸗
um omnia Lhꝛiſti ſequentin. Ma⸗/
thei.xix. Marci.x. Luee.xvii.
c

2=ð . 4 2 6
3 „ *
1 7 .Sð * „ * *
.
* *
. 5 . =W
.
= . . Z . 4 *
4
4 * .
* .

Uum fidel ⁊ pꝛudẽs diſcipu
lus ſymõ perr qreret a do
mino ꝓ ſe ⁊ alijs ſocijs ̊ re
butõe ipoꝛum:rñdit dñs ieſus ĩiter
alia:ꝙ oẽs ꝗ tꝑalia dimittũt ⁊ eũ
ſequũt᷑:cẽtuplu accipiẽt ĩ ̊ mũdo

⁊ vitã eł᷑nã i futuro. Nota bñ bhãc

retributõʒ ⁊ gaude gaudio mag ⁊

laudes ⁊ grãs referas ðo:q ad ta

lem negociatõʒ te adduxit:vt ma/

nualit᷑ de vno recipias centũ:⁊ ni

hilominꝰ poſtea vitã eternã. h̊ aũt
centuplũ ſpũaliũ aut tꝑaliũ vł coꝛ
poꝛaliũ eſt ↄſolatio iternaꝝ dele/
ctationũ ⁊ vᷣtutũ:qͥs ꝑ experiẽtiaʒ
ↄgſcimꝰ.nõ ꝑ doctrinã.Cũ em̃ aĩa
uiſtat odoꝛẽ p auꝑtatis: nitoꝛẽ ca

ititatis ⁊ patie:ceterarũq; vᷣtutuʒ

ſapoꝛẽ et delectat᷑ ĩ eis:nõne cẽtu/
plü tibi recepiſſe videt᷑: Et ſi vlte/
riꝰaſcẽdit vt recipiat viſitatõʒ ſpõ
ñ:eiuſq; pñtia delectet ⁊ gioꝛiet᷑:
nõne tũc recipit pluſq;ᷓ millecuplũ
oĩm q̃ dimiſit pꝛo deo.Ergo verũ

eſt qð loꝗt᷑ vitas:nõ fallit quin c⸗
tuplũ ĩ ̊ mũdo recipiat:nõ tm̃ ſel:
6 pluries. Uñ afficit ita aia ex tali

guſtu ⁊ accẽdit᷑.ꝙ nõ ſolũ id qð di
miſit:ſʒ etiã totũ maundũ arbitret
vt ſtercoꝛa:vt ſpõſũ ſuũ lucriface/
re poſſit:⁊ paꝝ ſibi feciſſe videtur

Unñ be. Bern. Dic aliqs ſecularis.

O ñde mihi cẽtuplũ qð pmittis et
libens vniuerſa relinq. Ut qd oſtẽ
dã: Fides nõ hʒ meritũ:cui huʒma
na rõ pᷣbet experimentum. Deficit
ſcrutans ſcrutinio. HNiſi credideriſ
nõ itelliges mana abſcõditũ qð in
apocalypſi victoꝛi pmittit᷑:et no/
mẽ nouũ qð nemo ſcit niſi qui acci
pit.An nõ deniq; poſſidet oĩa cui

oĩa coopant ĩ bonũ An no centu
plũ bʒ oĩm ꝗ replet ſpũſctõ.⁊ qui

xpᷣm bʒ ĩ pectoꝛe: Noõne lõge pluſ
qᷓ; tẽpiũ viſitatio ſpũſſctĩ eñ ⁊ pꝛe

ſentia xp̃ᷣi. Quam mag multitudo

dulcedinis tue dñe:quã abſcondi/

ſti timẽtibꝰte. Oerfeciſti eis ꝗ ſpe
rant ite. Hoc g cẽtuplũ adoptatio

filioꝝ eſt gloꝛia ↄſcie regnu vi qð
ĩtra nos eſt:nõ eſca:nõ potus ſʒ iu

2

utionibꝰ. Pec eſt illa pax quam

xpᷣs ſuis reliꝗt diſcipul qᷓ ſuppetat
oẽm ſenſũ:cui om̃e ↄcupitũ ĩ mun

do nõ p̃t ↄpari:quãꝗ exptus nouit⸗

inexptus igꝛat:quã nemo ſcit niſi

qui accipit. Tete mur ? regtiemur

deo quo ad centuplũ recipiendum

Qualiter dñs ĩjeſi

—

vocati ſumus. Hucuſq; Bernar.

xpᷣo Math. xvj. Mar. viij. Lu. ix.
v in ptes ceſaree philippi:q̃
fſiuit a diſcipul: qd de ipfo
hoĩes dicerẽt.⁊ qd ſentirẽt ipſi de
ipo et de alijs. Quidã aut reſpon
derũt ſic:alij vero ſic ⁊c. Petrꝰ qt

ꝓ le ⁊ p alijs dixit. Tu es xpᷣs filiꝰ
dei viui.Et xpᷣs ad eũ: Tu es Pe⸗
trus et ſuꝑ hanc petramedificabo
eccleſiã meã.Luũc dedit ei ꝓ ſe ſuii
q; ſucceſſoꝛibꝰclaues regni celoꝛũ
ſcʒ ptatem ligandi ſuꝑ terraʒ ⁊ ſol

uendi.Cõſpice eum ⁊ ipᷣos vtõ. t

nota ꝙ quẽ petrum nũc xp̃s voca

uerat peꝝ poſt vocauit ſathanam
eo ꝙ; pꝛopt᷑ amoꝛẽ carnalẽ quẽ ipᷣe
petrꝰbabebat ad xpm: diſuaſit ei

ſticia pax ⁊ gandiũ i ſpſctõ. Sane
Banaien ti ĩ ſpe gloꝛie:ſʒ ĩi retri

peche r
ane
diſcipulis quid homies dicerẽt de
Evnitẽs dñs ieſus La.XxI.·
Aerrienh

“

düen

iie

erciti

.
en
14

seſt
fioſam

liaslo⸗
foture.

ſaugvi
ipei
ſilti⸗

ſpiͤſſcis
fitepf
evsdi
giißne
lenmi
ſo vie⸗
bereße
guiome
Quo
tbuseie

Der,
depotk,

gene
Useinn

eal

licctt
Cſtevdi
ſeheme

uröten

elögege

tichige

mülinc

zabſconc⸗
niegſe
igdotnte
fegnudich
Potrsg
üſc e
Niehiten
ar gn

läſpen
Upitüi rnuan

ſPtes non

cnoſat i

irtiſen
feciptendin.

e Denn.

s beſnii
dieefinqe

tepbitppii

glde 0
fririodde
jaitreſgeon

le delr

neslpeſfi⸗
Tues do.

meffich

Keigen

egn cou
enezt
ſos nͤl
Aps rolt/
1 latbemn
galeheht
ilgeltai

4

e haboꝛ. X

Mar. xj. Tu. ix.

* H „ Y/ „ —
NLa. xli xlii xliii 7

de paſſione ſua vt nõ fieret. Et tu
djſi excẽplo cẽs habeas ꝓ aduerſa
rijs qui ꝓ coꝛꝑali alleuiatõe ab ex
ercitio bono ſpũali te volunt ⁊ c.

De tranffiguratõe dñi in mon/
atth.xvij. Mar. ix
Blumẽs dfs ieſus tres ex

diſcipulis ſuis: aſcendit in

maontẽ thaboꝛ: ⁊ traſfigura
tus eſt añ eos:oſtendẽs ſe risglo
rioſum:veneruntq; moyſes ⁊ He

lias loqntes cũ eo de paſſione ſua

futura.Dicebãt auũt ei.Dñe nõ ex/
pedit vt moꝛiariſ:qꝛ vna gutta tui
ſanguis redimeret totũ mundum

ODmuws auũt dicebat. Bonꝰ paſtoꝛ ani

mhã ſuã ponit pꝛo onibus ſuis: ſic

et me optet facere. Affuit etiã ibi
ſpũſſcũs in ſpecie nubis lucide.Af

fuit ⁊ pr̃ in voce dicẽs. Hic ẽ filiꝰ
meus dilectus in q̊ mihi compla/
cui ipᷣm audite.Diſcipuli aũt ceci/
derunt ĩ terrã ⁊ cũ excitati fuiſſẽt

nõ viderunt niſi ſolũ ieſũ.Cõſpice
bene pᷣdicta ⁊ te pᷣſentem exbibe:
gquia magnifſica ſunt.
Qualiter dñs ieſus duabus vi-
cibus eiecit ementes ⁊ vendentes

de templo. Johan. xj. Math. xxj
. Ca.X.II
Uabus vicibꝰ eiecit dñs vẽ

v dentes ⁊ ementes de tẽplo
gqgqgͤ inter ei mag miracula
deputatf Nã licet e alias vilipẽ/
derent:tunc tñ eum fugerũt. Et qᷓ;
uis eẽnt miti:nõ ſe defenderũt:ſed

ipᷣe ſolus cũ ꝗpuſdã funiculis oẽs
eiecit.Et h̊ ideocz ſe eis terribilẽ
oſteudit in facie. Accẽſus em̃ ʒelo
vehementi. eo ꝙ pr ſous ſic ĩvono

rabat᷑ ab illis: maxĩe in loco vbi
magis honoꝛari deberet:fec ipᷣaſ
eiectões. Lõſpice ipᷣm bene ⁊ com
patere:qꝛ etiã ipe cõpaſſiõe dolo/
ris plenus eſt. Ac nibilominus ti-
me.Nos em̃ ꝗĩ tẽplo dei ſumꝰ de

I ſpẽali eiꝰ ⁊ magna gra deputati:ſi

ſecularibus negocijs:vt ipi facie/
bant:nos iplicemꝰcũ ad laudẽ dei
ſꝑ debeamus itendere: merito ab
eo eiectionẽ ⁊ ĩdignatõʒ eiꝰ time/
re poſſumꝰ⁊ debemꝰ. Si g nõ vis
iſto tioꝛe vexari.nulla rõne nego
cijs ſecłaribꝰte audeas iplicare.
De pꝛobatica piſcina. Johã.v.
Rat in hierlm q̃ Ca.XLIIi
e dã aquaꝝ cõgregatio: in qᷓ
lauabant oues de quibus
fiebant ſacrificia. In eadẽ ðꝛ fuiſ/
ſe lignũ crucis. Quolibet aũt qno

ſemel cũ aqua comonebat᷑ ab an/

gelo:ſanabat᷑ aligꝗs ĩfirm.ſ.ꝗ pꝛi
mus deſcendebat in aquã poſt ei
ab angelo motionẽ. Uñ multi ifir
mi ꝓpt᷑ ea iuxta eã moꝛabant᷑ con
tinue.Erat aũt quidã ĩfirmꝰiacens
i grabato paliticus ꝑ triginta an/
nos hucꝙ ieſus qͥdã die ſabbati ſa
nauit.Cõſpice bñ ipᷣm tũc ĩfirmum
euntẽ ⁊ loquenteʒ moꝛe ſolito.In
B aũt facto nota tria. Pꝛimũ eſt:
ꝙ ſic h̊ dñs reqſiuit ifirmũ ſi vel/
let ſanari ita inexcuſabiles ſt pec/
catoꝛes nõ ↄſentiẽtes volũtati di
uine et ſue ſaluti.qꝛ ſᷣm Aug.Qui
creauit te ſine te nõ iuſtificabit te
ſine te. Zcoͤm:qꝛ multũ cauere de
bemꝰ:ne relabamur in petin quia
ſi ſanati recidiuamꝰ. digne nri cri/
minis magnitudo acriꝰ punietur.
Siẽ buic dñs dixit.Uade ⁊ ia am/
e ii;

plius noli peccare: ne deterius ti/
bi aligd ↄtingat.Tertiũ eſt qꝗꝛ ma
ligni de om̃ipusperduut: ſic bo/
ni de omnibus lucrant᷑. Nam cum
cũ hic liberatus poꝛtaret grabatũ
ſuũ:⁊ diceret᷑ ei a iudeis ꝙ non li/
cebat die ſabbati:ipᷣe reſpondit:
Qui me ſanũ fecit ille mihi dixit.
Tolle grabatũ tuũ ⁊ ambula. Illi
ãt dixerunt. Quis eſt ille ꝗ dixit ti
bi: tolle grabatũ tuũ ⁊c. Non em

diceb ant: Quis eſt ille ꝗ te ſanum

fecit.Et ſic accipiebant qð poſſent
repᷣhendere.nõ quod poterãt lau
dare. Si curiales ⁊ carnales homi
nes in malã iudicant ptem:frequẽ

ter qͥ vident.⁊ quaſi de oĩbꝰ ꝑdũt

Spualr aũt viuentes oĩa referũt

in laudem dei.ſiue ſit ꝓſpitas:ſiue

ſit aduerſitas: et nõ dubitãt quin

oĩia recte fiant domio cuncta recte

opante vel iuſte ꝑꝓmittente: et oĩa
in bonã ꝑtem interpᷣtant᷑ iuxta do
ctrinã bea. Bern. CLaue aliene con
uerſatiõis eſſe aut curioſus explo

ratoꝛ:aut temerarius iudex:etiaʒ

ſi perperã quid actũ depꝛehende/
ris. Nec ſic indices ꝓximũ:ſʒ ma/
is excuſa.Excuſa intentõʒ ſi opꝰ
nõ potes:puta igzantid:puta ſur/
ręeptõʒ: puta caſum:ꝙ ſi oẽm diſſi
mulatõʒ certitudo rei recuſat.ſua
de n hilominus tibi et dicito apð
temetip̃m vehemẽs nimis fuit ten
tatio:ꝗd feciſſet de me ſi ĩ me acce
piſſet prãtem? Hucuſq; Bernar.
nõ ant de oibus lucranf ſpũa/
les.etiã de ſuis ⁊ alienis peccatis
de rebꝰnociuis:⁊ de dyaboli o/
peribꝰoſtedit Bern. Dyabolꝰ?eiuſ
q; latellites:cũ malig ſit ſx eoꝛum

Sarse

intentio: nocere gꝗdem ſꝑ cupiunt
ſʒ bonis emulatoꝛibꝰꝗbꝰðꝛ.Et ꝗs
eſt qui vobis noceat ſi boni emu⸗

latoꝛes fueritis abſit vt poſſint.

Magis etiã volentes cooꝑpantur

in bonũ bonis. Hucuſq; Bernar.
Lauant em̃ manus ſuas ĩ ſanguie
pctõꝛis. Si ꝙ ſpũalis ⁊ oĩa tibi in
bonũ cedent.Et valet hmõi ↄſide/
ratio ad tolerantiã tribuiationuʒ
⁊2 tentationũ:⁊ ad animi quietem.
Nam per hmõi ↄtinuũ exercitiuʒ
poſſet ꝗs venire ad tantã aie tran
quilitatẽ.ꝙ vix vel raro de aliqua
re turbaret. Unde etiã ſcriptũ eſt.
Nõ oↄtriſtabit iuſtũ ꝗcꝗd ei ac. ?vc.
Quõ diſcipuli domini vellebt·
ſpicas ppt᷑ famẽ ⁊ fricabãt mabꝰ
Ca. XLIIII
Iſcipuli domini ieſu qdam
d die ſabbati vellebãt ſpiccoas
eſurienteſ:nõ habentes vñ
ꝓcurarent qð manducarent. Ibãt
ꝓ agros:et vellentes ſpicas frica/
bant manibꝰ⁊ comedebant. Reb5-⸗
hendebant᷑ aũt a phariſeis dicen
tibus.nõ licet h̊ͥ facere die ſabbati
Dominus aũt defendebat eos: et
multa talia faciebat in die ſabba⸗
ti dominus.vt ſupꝛa dixi.vt deha
benti manũ arida ſanato. Intuere

Lu. vj. Math.xij.

igit᷑ diſcipłos et cõpatere eis i tan

ta neceſſitat e ↄſtitutos:qᷓ;uis gau
dentes hoc ipſi facerent ob paup.f
tatis amoꝛẽ quẽ ante oẽs virtutes

et beatitudines cõmẽdauerat eis

mgr̃ eoꝝ et dominꝰ: Quid tamen

eſt cogitare pᷣncipes mundi pᷣſente
oĩim ↄditoꝛe ad tantam pauptatẽ

redactos:vt tali pabulo moꝛe aia

liũ oꝑteret eos ſuſtẽtari: Aſpicie/

4

““

lenerrin
min? go

iimult
epoſſun

ls relue
oſtendik.
poꝛiolg
lascüſu
biliappe

oſen

üliirer

ribus pe

nmniit ind
liio nund
(oſitn

Häregen

1

dem

tbe

lerer
le n
keſeniz
ſicid
oad de
nol⸗
Gaide
Marigo
hdge

net
e

oni end
Nt poli.

toODnon
Benon .—
giſange.
olatſdin

pmnöſgſicto⸗

Pnistn;
nicgielen.

geſcin
nigienen,
odetia

ſciptie
Nleiac A ,
ivelebꝛit.

—

a. xlv 7 xlvi Fo.

bat eos dñs ⁊ cõpatiebat᷑ eis: qꝛ
tenerrime diligebat eos ſʒ nibilo
minꝰ gaudebat: tã ppt᷑ eos quos
1B muſtũ mereri ſciebat: q; ꝓpter
nos ꝗbꝰrelinqbant exẽplum. In h
em̃ exẽplo ad młitas vᷣtutes ꝓfice/
re poſſumꝰ. Nã h; mirablr pauꝑ/
tas relucet. Põpa mũdi ↄtẽnẽda
oſtendit᷑:ſumptuoſa cibaria et ſa/

poꝛioſa deſtruũtur: ⁊ gule voꝛaci

tas cũ ſua turpi fetoſitate ⁊ ĩſatia

bili appetitu totaliter euacuatur.

Tu hoc aiatus exẽplo:totis vi/
ribus pauꝑtatẽ ãplectere:q ſic eni
tuit in dño ⁊ ĩ dña mr̃e eiꝰ:⁊ pꝛefa
tis mundi pᷣncipibus:⁊ oibꝰꝗ ꝑfe/

cte xpᷣm imitari voluerũt:⁊ pauꝑ⸗/

bätmab

ANIIIH
fieſtadan
ſebätſigs

bentest
grent i
hicas ſfich

bant.eſ'’;

fiſeisditen
die ſobbeti

ebateos: ia

dielobbe⸗
it gtdeht
1o. Itnere

eeisin

izuis gan
ob ponp/

piritg

veret eis
gid tamen
pauptale
moꝛeal

tatẽ coꝛdis dico:nõ tm̃ ĩ exterioꝛi /-

bus. Nã vᷣtutes i aĩa collaudande
ſunt. auptas em̃ ſᷣm Bernardũ

nõ reputat᷑ tus: ſed paupertatis

amoꝛ. Amieitia paupeꝝ regũ ami

cos ↄſtituit:amoꝛ paupꝑtatiſ regeſ

Nã regnũ celoꝝ paupeꝝ ẽ. Gtũs
ꝗ poſtea nõ abiit qͥ poſſeſſa onerãt
amata ĩqnãt:amiſſa cruciant.
De miniſterio marthe et marie
Um qdã vice dñs ieſus ĩ be/
c thanidi iret ad domum Mar
tfhe et marie:illi toto affectu

diligẽter reuerẽter ⁊ multũ alacri-/

ter ſuſceperũt eundẽ et martba q/
dẽ ſoꝛoꝛ maioꝛ ſtatim ſe pauit ad

refectõʒ: ⁊ honoꝛabilẽ aduentum

ieſũ cũ diſcipulis pcurauit.maria
vo ad pedes dñi ſe poſuit:⁊ domi
nus nolẽs eẽ ocioſus moꝛe ſuo lo

Obat vᷣba vite eterne. Ip̃a vero

maria oculis auribꝰin eũ ĩ cẽta io/
cundat᷑ in verbis eiꝰ vltra qᷓ; dici

xxviii

poſſet:nec quicq; alið cogitabat.
Martha vᷣo moleſte ̊ tulit ⁊ a do
mino cõpelliad laboꝛandũ ſecum
miĩſterio poſtulauit:ſʒ ſniam ↄriã
repoꝛtauit: ⁊ mariã optimã ptem
elegiſſe audiuit. Mariavᷣo qͥ ĩ ver
bis dñi geſcebat ad clamoꝛẽ ſoꝛo⸗/
ris qᷓſ a ſomno euigilãs de ſua co⸗
mite timuit:⁊ facie iclinata ad ter
rã ſiluit.ſʒ pꝰ dñi refectõʒ ſecurius
7 iocundius ſedit. Conſpice bñ do
minũ ĩgrediẽtẽ ⁊ illas q; letiſſime
ſuſcipiẽtes.⁊ deinceps alia ĩ pᷣdi⸗
ctis eoꝝ actibꝰqꝛ pulcerria ſunt.
De diſtinctöe contemplationũ.
Cire vo debes La.XLVI
pꝑpiſtas duas ſoꝛoꝛes di/
cuũt icti d uplicẽ vitã intelli /
gi. ſ. actiuã et ↄtẽplatiuõ:⁊ fᷣm hãc
duplicẽ vitã continue viuere nos
optet.Uita actiua dengnat ꝑ marx
tha:ↄtẽplatiua ꝑ mariã. Sed acti
ue ſunt ꝑtes due.pᷣma eſt quaʒ ꝗs
exercet ad ſuã pᷣncipalẽ vtilitatem
coꝛrigẽdo emẽdãdo ſe a vicijs: et
ifoꝛmando vᷣtutibꝰ:⁊ iſtð idẽ fit ſe
cũdario ad ꝓximi vtilitatẽ ꝑ oꝑa
iuſticie:⁊ obſe ꝗqa charitatis ac pie

9

tatis. Scda ps eſt qñ ꝗs ſuũ exer/

citiũ ↄfert pᷣncipalr ad vtilitratem
ꝓximi.qᷓ;uis etiã ad ſuũ maiꝰmeri
tũ vt alios coꝛrigẽdo ⁊ docendo ⁊
adiuuãdo ĩ aiaꝝ ſalutẽ vt faciũt p/
lati pᷣ̃dicatoꝛes ⁊ hmõi:⁊ iter has
duas ptes actiue vite ⁊ cõtempla
tiua vita iſte ſit oꝛdo.pᷣmo vr quis
ſe exerceat ⁊ laboꝛet in orone:ſa/

cra electiõe.⁊ alus opibꝰ bonis:⁊
obſequijs in ↄnerſatõe cõi ſe coꝛri

gẽdo a viciis. ⁊ acquirẽdo vᷣtutes.
Scðdo vt geſcat ĩ ↄtẽplatõe:ſolitu
e iiij

7
4 3 5 . .
S /,

dinẽ mẽtis qrẽs: ⁊ ſoli ðo vacans tenderet. Nõ em̃ eẽt ꝗ coꝛrigeret Loife
toto poſſe. Lertio vi ꝑ duo dicta nec coꝛa d erubeſcere t. pꝛopterea msel
exercitia dtutib?? vera Spi ibu/ ꝓficit ĩ coꝛreptõibꝰ⁊ moꝛibꝰalio ißfre
tus illuminat“? feruidus fctũs ad cũ c i ↄgregatõe. Conat ei vitare Pyet
alioꝝ ſalutẽ tendat. ¶ Tria ſür ge defect? gboalij coꝛripiunt ⁊ dil⸗ poN
nera oteplatõis. duo pᷣncipaliter plicet einõ acquirere virtutes inene
pt᷑ ꝑpfectos:tertiũ addit᷑ ꝓ imꝑ/ quibꝰcõmendatur.aut placet alis fite
ectis. Pꝛimũ pfectoꝝ eſt ↄtẽpla/ iõ te ſic facere oꝑlet: donec fueris zfre
tio de eterni regis maieſtate: eter in actiua: ⁊ caute obfues virtutel fune.
nirate: diuinitate. ⁊ glłia. Scoᷣm ẽ alioꝝ ⁊ vitia ꝓponendo tibi mo- deſendn
ↄtẽplatio de felicitate: ⁊ gloꝛia ce res alioꝝ et virtutes. Uñ Bernar⸗ acrore
leſiis curĩe: ac ciuitatis ſluperne. dus. Ue mihi inquit vnus ex no/ nuriie
ertin ꝓ incipiẽtibꝰ ⁊ ipfectis eſt ſtris:quia monachum vnum in vi tenple
Erereplatio huanitatis xpi:q̃ in ̊ gilijs ↄſideraui ĩ quo triginta vir⸗ crereii
ibello deſcribit: a qua ĩcipienduʒ tutes numeraui.quarum vnaʒ na deoge⸗
eſt ꝗ vult aſcẽdere ad maioꝛa. Nuũ inuenio in me. Et foꝛtaſſe ille nul⸗ ſontt
GqZꝙ̃ů ad ſpᷣlimia de te mente eleuari lam tantam habebat quanta ẽ hu⸗ Rin
poſſe ↄfidas:niſi in diligenter te iuſmodi ipᷣa religioſe emulatõnis KW’ de
etiã longo tꝑe exerceas. Et hãc cõ humilitas. Hicitaq; fructus fit no dein
templatoʒ nõ optet ꝙ p̃cedat acti ſtri ſermoniſ:vt ad altioꝛa ſemr ¶ ciſsets
ua vita:tũ qꝛ de rebꝰcoꝛꝑalibꝰ eſt intendas: quia in hoc ſtat pleniti/ ſinn
ſcʒ de actibus xpᷣi ſm buanitatem do humilitatis. Nam ſi foꝛte in re - 4
vñ̃ tan; facilioꝛ nõ ſolũ perfectis aliq maioꝛ tibi fratre aliquo gꝛa/ 1
ñhB rudibus ꝓponit᷑ ituẽda. tũ qꝛ in tia collata videtur i multis: tamen
ęe⸗a ſicut in actiua: ? a vicijs purga ſi bonus emulatoꝛ fueris: iudica⸗- dr
mur: æ vᷣtutibus induimur. vñ cum re te poteris inferioꝛem. Quid ei en
pac actiua cõcurrit. Qð at dici᷑ ſi foꝛte tu laborare aut ieiunare ſane
wactiua dʒ pᷣcedere ↄtẽplatiuam potes melius tlilo:⁊ ille te patia ſu ue
ven eſt in alijs ſuis ſlimioꝛibꝰ ge perat: hũilitate velcaritate quiid ena
nerib. l. celeſtis curie ⁊ maieſtatiſ tota die circa id qð videris hĩe in K ”
Ddei: ᷓ tiñ pfectis reſeruat᷑. ¶ Scjẽ fimplici cogitatõne verſaris. Eſio ſeſain
duũ aũt ꝙ ſi volumĩtroduci i hãc magis ſolicitusvt ſcias qꝗqd deſn ti ehen
Duplicẽ vitã: ꝙ pꝛima pars actiue bi. In ↄtẽplatiua aũt vita lõge ali W
regꝗrit ſocialẽ ↄuerſatõʒ iter alios: ter teviuere optet:qꝛ ↄtemplato klien
ficut ↄiẽplatiua ſolitudinẽ: ideo in ſoli vᷣo vacare dʒ: ⁊ mãere ĩ ſolititu ulſiſp
exrrctiua ↄuerſandũ eſt cũ alijs: quia die ſaltẽ mẽtis. nii eĩ ad deũ ð alidqᷣ Worge
meliꝰ⁊ citiꝰgꝗs ſuũ ꝓpoſitũ ↄſeꝗt᷑. bꝰrebꝰcõibꝰ vł ꝓpꝛũs. nil ð ꝓxis Umi⸗
Erubeſcit em̃ inter alios de vitis qᷣ ad obſeqᷣa coꝛpalia ꝓ illo tpeſʒ ahetſte
g̃bʒ: de vtutibꝰ q̊s nõ bʒ iðᷣo in orone: deuotõe:cõpaſõe ĩtendit᷑ daeri,
vtriſq; ſe coꝛrigit: q iĩ ſolitndine ad eos. Hibil eriã ad cũ de ſeibſſo ſachn
ſic nõ ↄtingeret:qñ i ea nec ip̃a pꝛe oia bꝛeuit᷑ dʒ pꝰtergũ dimittere un

tontan.

popiett
oriegſo

gteifliin
piunt 1d
pintre)

tplacadis
onec ſers

nes vinn

Gdo tibi no⸗

Cibeme

muser
ntmmin

Gigina .
m vnes kiD

afſe le n⸗

gdantgähu

enllatöni
fuctusfüne
tiozalenpe

kſturgſenn
ſfonte nu

aliqroge⸗

nultiolanet

derig illih

en. Ouiti H

aul ieihnen
letegitſl

Coritate ad.
viderisben.

verlers
65getſi
nlalöti
emplatc
ere iſolit
deüdgi

. nild Oq6G

Pſlo ſleß
ſor ſen
cü deſee
dininee

Ta. xlvii
pꝛoijcere: ⁊ tan; inſenſibil ⁊ moꝛ
tuus eſſe vt ſoli deo vacare poſſit
niſi neceſſitas eũ iplicet vł inuitũ.
Opter ꝙ imoꝛet᷑ actu:⁊ tacet exẽ/

plo Marie: qᷓ q;tũcũq; ⁊ quotiẽs

interpellata fuit: ſꝑ tacuit ⁊ dimi-

ↄqſta eſt.ꝙ ſoꝛoꝛ ſua reliꝗt eã ſolã

vacare.Sed et dſis ſꝑ reſpõdit et

defendit eã a phariſeo idignante:
a ſoꝛoꝛe conqrẽte:a diſciplo mur/
murãte ſeu diſcipulis:Debet g cõ/
templatoꝛ oĩa dimittere: maxime

exercitia coꝛꝑpalia ſi vult vacare

deo: qꝛ talis occupatio recte op/
ponit᷑ vacatõi.et eſt vnũ de maio/
ribus impedimẽtis.que poſſit ha/
bere contemplator.
De impedimentis contemplati
onis et q̃ vita pᷣferatur actiua vel

ↄtẽplatiua et q maioꝛis ẽ meriti.
OOntéplatõis La. X LVII
qttuoꝛ ſũt ipedimenta ſeu

quattuoꝛ ſunt modi quibꝰ

contemplatoꝛ ipedit᷑. OPꝛimũ ẽ in
firmitas ⁊ defectꝰcoꝛpalis.tm̃ em̃

aia ad coꝛpꝰafficit᷑. ꝙ ex eo patiẽ/
te famẽ:ſitim: frigus:aut hmõi: vł
infirmitatẽ ĩ qᷓcũqʒ ꝑte coꝛꝑis con
tẽplari nõ delectat᷑: niſi vñs faciat
de ſpeciali gra. Scom eſt ſollicitu
do curan vel occupationũ: qꝛ ſic

pnuyuluis miſſus ⁊ electꝰin oculo coꝛ

poꝛali ĩpedit viſuʒ eiꝰ:ſic cura ter
renoꝝ actuũ ↄfundit intellectum.

Tertiũ pctm̃:et hoc dupłr.pꝛimo

cũ pctm̃ eſt in anima:ſcðᷣo cum fnit
deletũ ꝑ ↄtritionẽ ⁊ ↄfeſſionẽ: ſed
tñ adhuc in memoꝛiã reuocat᷑ naʒ

ſic tenebꝛe ĩnediũt viſũ coꝛpalem

ita pctm̃ cũ ẽ in aĩia ĩpedit ea:qꝛ eſt

ere deum et facere nec vnq5

.
.

tenebꝛoſa. Quare tpe ↄtẽplatõis

dʒ cauere a cogitatoibꝰpctõꝝ. Oĩ
em̃ tpe⸗ debemynos reputare petõ
res:ſʒ ſingir nõ dẽmꝰreflectere no
ſtrã cogitatõʒz ſup aliq̊ petõ tpe q́
volumꝰotẽplari.Quartũ ipedimẽ
tũ ↄtẽplatiois ẽ fantaſma coꝛpali-⸗
um imaginũ:qð c diffieiliꝰoibꝰ pᷣ⸗
dictis:iò mltũ vʒ ĩ B ſtatu ſolitudo
Optet eĩ ↄtẽplãtẽ eẽ ſurdũ mutuʒ
⁊ cecũ:vt vidẽs nõ videat:audiẽs
nõ ĩtelligat: nee loꝗ delectet᷑: eſſe⸗
q; ita abſtractũ ab alijs traſitoꝛns
⁊ ðᷣo ↄiũctũ.q ĩ vidẽdo loquendo
et audiẽdo nõ minuat curſu ſuũ:ſx
fugiat qᷓ;tũ pᷣt.Et ſi qñcũq; neceſſi
tas ad id cogit nõ repoꝛtet imagi⸗
nes qᷓ p bas feneſtras ad aiam in/
trãt duũ ↄtẽplatiuis ⁊ actiuis no te
nef obſuare moꝛes alioꝝ ne inde
fantaſma repoꝛtet.Ergo magiſ dʒ
ceſſare a ſeculariũ colſoꝗo.Et bec
dẽea ſufficiãt de ĩpedimẽtis otẽpla
tionis.¶ Querit᷑ aũt ſi vita contẽ
platiua pᷣferat᷑ actiune:qꝛ ðꝛ opti⸗/
mã ptem elegit ſibi Maria.Qð ſi
ven eſt. vbi erit illud. Si gꝗs mihi
miniſtrauerit honoꝛifieabit eũ pr
meus.Et illud.Qui maioꝛẽ ve.⁊ c
Et ecõtra:q̃ eſt ↄſolatio laboꝛis q̃ᷓ
ſi in eiꝰſugillatõʒ ſoꝛoꝛis ptem at
tollere. Rñſio. Unum videt ex
duobꝰ: qꝛ aut de electõe maria lau
dat᷑ ꝙ ps ipᷣa inq; tũ i nobis eſt ſit
ĩ oĩbꝰeligẽda:ant vt ven fuiſſe di
cat ĩ ptẽ aliquã pᷣcipitaſſe ſniam. li
cet ad obedientiam p̃eeptoꝛis ad

vtrãlibet ſit pata. vnde dauid bis

dixit. Paratũ coꝛ men vs patum
coꝛ meũ. vt oſtẽdar ꝙ erat pai et
vacare ðᷣo. ⁊ ꝓximis miſtrare bec

.

.

pars optima eſt q nõ auferet. So
nũ em̃ acꝗrit gaudiũ ꝗ bñ miſtra/
uerit. Eſt melioꝛ foꝛte ꝗ bñ ðᷣo va/
cauerit. Optimꝰat ꝗ pfectꝰẽ i vtro
q;.Ex his ſumit᷑ vitã ↄtẽplatiuam
pferenda actiue. Que aũt ſit maio
ris meriti ðs nouit:credere tñqui
fert amoꝛe maioꝛi magiſ meretur
ſʒ ↄtẽplatiua cõit᷑ videt᷑ magis af/
fici ad amoꝛẽ.⁊ maxiel Pecularde
dñi frui vo ↄuerſari:cũ ðo volun/
tatẽ er age cere:qᷓ ad ↄtẽplatiuũ ꝑ/
tinẽt. Et ; vident᷑ tenere ſcti:q; cõ
tẽplatiua ſit maioꝛis meriti. Sed
ꝗcꝗd fuerit ðs vult de vtriſq;. Et
ſicẽ multa mẽbꝛa i eodẽ coꝛꝑe non
habẽt eundẽ actũ:ita nos młtos in
coꝛpe ecclie multis modis oꝑtet
ᷣuire deo.Et nõ oĩbꝰidẽ ſpũs dat
ſʒ aliis dat᷑ p̃mo ſapie ⁊c.Unuſꝗaſ/⸗
q; g ĩ ſuavo catõe ꝑmaneat:vt qui
aptꝰẽ ↄtẽplatõi moꝛet᷑ ĩ ea:ꝗ vero

miniſierio pximi:exerceat ſe ĩ illo

Nã ⁊ dñs ſicut dixit ꝙ maria opti
mã ptẽ elegit.ſic petro ſuas oues
cõmẽdauit:cũ ter ei h̊ ipꝛeſſit: Pa
ſce oues meas. DHucuſq; de dictis
Bern. Quãuis pluries ðꝛ ꝙ cõtẽ/
platoꝛ ſoli o vacare dʒ: ? nõ ob/
mittere. B eſt ven gñaliter ſʒ nõ ſꝑ
Nã ꝓpt tria ꝗs a iocũda ↄtẽplati
one ſe ad tpᷣs ſepat: ⁊ ſe recipit in
actiuã. Pꝛia cã eſt ꝓpt lucrũ aiaꝝ

vt hr̃ S̊. quõ ↄtẽplatiua pᷣcedit ſe/

cunda ptẽ actiue. Sciẽs em̃ ſpõſa
voluntatẽ ſpõſi ʒelantis aĩaꝝ ſalu
tẽ:exit ad tpᷣs cũ neceſſariũ ẽ ad ip
ſa opandã:⁊ poſtea redit adↄtem
platõz. Beda rõne officij ĩminẽtis
ã cũ pꝛelatꝰſubditoꝝneceſſitati
bu s hʒ intẽdere:omittit tũc ↄtem

S

plationẽ. Clñ di. Bern. in tali caſa

Nõ qrã q̊ mea ſũt neq; qð eſt vti/
le mihi.ſed qð vultis id mihi vtile

iudicabo.Id ſolũ depᷣcoꝛ vt fiat il

lis acceptũ fructuoſũq; miſterium

meũ: ſi foꝛte ex h̊ in die mala inue
Dicit etiã ꝙ dũ cõperit aliꝗd pfe-

ciſſe ex ſuis meritis:tũc nõ piget pᷣ
tuliſſe curã ſimonis ocio ꝓpꝛio et

quieti:vt cũ hõ iracundus mutat᷑ i

mitẽ:⁊ ſuꝑbꝰ in hũilimẽ puſillani⸗
mus in foꝛtẽ ⁊c. Tertia quãdo mo

re ſuo recedẽte ſpõſo nõ ſentit aia
ſolitas ↄſolatões: vadit eĩ ⁊ redit
ſponſus ꝓ ſuo velle:vt dictum eſi
qñ voluerũt facere ieſũ regẽ: ⁊ cũ
recedit:ania languet ex deſiderio

eiꝰ:⁊ toto conatu ſuo reuocat euʒ

dicẽs. Reuertere dilecte mi. Et ſic
nectũc redijt:vocat ſod ales ſpoon
ſi in auxiliũ ſui.i.angelos:et dicit.

Adiuro vos filie hierlm:ſi videri

tis dilectũ meũ nũciate ei: qꝛ amo
re lãgueo. Si nec ſic redire digna
tur:aĩa tunc ſciens voluntatẽ ſpon
ſi.reducit ſe in actiuã vt vel ſic fru
ctificet ſponſa:qꝛ nõ decet ↄtẽpla
tiuũ eẽ deſidioſũ.Et hec de cont=⸗

platõe dicta ſufficiant.

Quõ dñ̃s ieſus pꝛedixit iudeis

ꝙ eccleſia deuoluere ⁊ gentiles
ſimilitudinem cultoꝝ vinee qui fili

um dñi ſui occiderunt. Math. xxj.
Lu. xx. Mar.xii. Ca.XLVIII
Ominꝰac redemptoꝛ ni ʒe
d lans aĩiaꝝ ſalutẽ p ꝗbꝰ ve⸗

nerat poſiturꝰ aiam ſuam:

oibus modis nitit᷑ eas ad ſe trabe

re: ⁊ de inimicoꝝ fancibꝰ eripere.

Uñ nitebat aliqñ ſmonibus blan

—

(ituleri

cront.O

olis ki⸗

ſüneſp

7

üleo

sth

roꝛib?
dia ſaln

aa
baueel
Tpnapea
lerriviin

eispe
gofinun
basocci
fentesa

let. 1vin

lt Oicaun
.dabit ge
llibo er
ſgiseccli

Adebebat
Piinelig
heeperad
gislkadi
konmeli
gice hai
ſepbario⸗

llis denn
ADlye
nümieſum
ri Lon
i

op:
Mopote
Ailident
uenit ze
ſttesſe
beato

mlierd

ittllaca
gdete
Cmbint
orfiai
Piſtenon
eneſiaaug
alnig o .
italig e
enöigtſ
cio nen
Nlsteteii
nirl ;
iaqnidone.
höͦſenitd d
lieit et
1tdictun id
ütegi ti
1 deſclekh
feuocete
gemi kiſt
odales ſlaa
loselde ,
linſitet
eeisea
feäitedda
ortatiſpot
Urfelkeft
tet le
ecdecoſte

initinitt
ſe⸗

dis ⁊? humilibus: qñq; nimis ⁊ ter
roꝛibꝰ: ſic variãs modos et reme/
dia ſalutis ꝓut expedire videbat
pꝓ loco ⁊ tꝑe ⁊ audientiũ vᷣtute: in
B autẽ loco fuit vſus 3 phariſeos
⁊ pncipes vᷣbis duris:et exemplo

terribili tanꝗ; iuſto ⁊ vero vt eidẽ

ant eis pabol de cultoꝛibꝰ vinee:
ꝗ dñi nuncios venientes ꝓ fructi/
bus occider̃t et etiã filiũ eiꝰ.Que/

rentes auteʒ ab illis qᷓ̃ pena digni
erant.dño rũderunt malos male ꝑ
det. ⁊ vineã ſuã locabit alijs agri/
colis.Et dñs ieſus appꝛobans ĩitu

lit. Sic auferet᷑ a vobis regnu dei
7 dabit᷑ genti facienti fruct eiꝰgẽ/
tilibꝰ.ſ.ex ꝗbꝰſumꝰ nos ⁊ vniuer/

ſalis eccłia. Inter poſuit etiã exẽ/

plã de lapide angulari ꝗſᷣcat xpᷣm
ꝗ debebat iudeos ↄfringere.Cũc
ipi intelligentes ꝙ de ipſis eſſent

pee parabole nõ coꝛrecti. ſed ma/

gis irati ſunt. qꝛ eos excecanerat
eoꝝ malicia. Cõſpice eũ in pᷣdiẽtis
quidẽ hũiliter ſedentem inter illoſ
nepharios iñ cũ auctoꝛitate loq̃n
tem:et cũ poteſtate ac vigoꝛe vir/
tutis denũciãtẽ eis caſũ ꝓpꝛium.
Quõ voluerunt capere domi/
num ieſum in ſermone. Matthei.

xxij. Lu. xx. Mar. iij. La.Xx LlIXx

Icut multis modiſ nitebat
s onñs ieſus opari ſalutẽ iude
orn:ſic ecõuerſo illi quibus
oibus poterãt modis conabantur
ad illiꝰdeſtructõʒ ⁊ interitũ.Cogi/

tauerũt g̊ eũ deciꝑe:ſʒ defecerunt

ſcrutãtes ſcrutinio. Miſer̃t aũt de
liberato ↄſilio diſciplłos ſuos cnʒ
familiarib berodis regis vt qre/

Ta. xlix 7l

ipi tulerint ↄ ſe ſniam. Pꝛopoſuit

.
S *
4 2 2

rent. Si liceat cenſum dari ceſari:
an non. Cogitauerũt em ꝙ ex hoe
redderẽt eũ exoſum:vel ceſari vel
turbis iudeoꝝ:q̃ſi nõ poſſet niſi ʒ
ſe rũdere.At ipᷣe ſcrutatoꝛ coꝛdiũ

oↄgſcẽs eon maliciaʒ rñdit. q; q ad

deũ ð. ? ꝗᷓ ad ceſarẽceſari redde
rent vocans eos hypocritas:que
verbis blandis:et aio fallaci loqᷓ⸗
bant.Illi aũt ſua itentione frau⸗
dati cũ verecundia receſſerũt.Cõ/
ſpice ipᷣm ⁊ attẽde vts.Et etiã con
ſidera hic:q; nõ vult dñs ꝙ pꝛelati
et dñi tpales in ſuo debito defrau
dentur. Uñ petm̃ eſt non ſoluere
pedagiũ et gabellaſ.q ꝑ dños tꝑa
les debite ⁊ eq̃lit᷑ oꝛdinantur.

Dee ceco in hierico illuminato a

dño ieſu. Math̊.xx. Mar.x.Luc.
Lapitu.
Fnigniſſimꝰ dñs ex nimia
b charitate de ſinu pris p
noſtra ſalute deſcendit:ſci
enſq; qꝛ tpᷣs viſitatõis ſue iſtabat
ad eundum verſus hieruſalem ꝓ
ipᷣa paſſione ſuſcipiẽda ſe parauit
quã diſcipulis etiã tunc pᷣdixit:ſed
nõ intellexerũt eũ.Cũ aũt appꝛo/

pinquaret hierico. cecus ꝗdam ſe/

debat ſecus viam mendicãs. Cum
aũt intelligeret a turbis ieſum in
de trãſire:foꝛtit᷑ cepit clamare mi/
ſericoꝛdiã.Et licet ĩcreparefa tur
ba:nõ verecundabat᷑ nec tacebat
Ad cuiꝰfidẽ et fauoꝛẽ dñs ieſus re
ſpiciens:fecit eum a dduciad ſe et
ait. Quid vis vt faciã tibi.O dul/
ciſſimũ vᷣbum. Quid vis vt faciaʒ
tibi? Cecus ad eum. Domie vt vi⸗
deã lum̃.⁊ piꝰdñs ↄceſſit dicẽſ. Re
ſpice ⁊ ſic eũ illuiauit.Cõſpice dñʒ

= . .
*
. . . . 3 e *
. . 2
7 1 .

g eurialitatẽ eiꝰdiligẽter: ⁊ cõſide⸗/

ra h̊ ð vᷣtute fidei ⁊ oronis: ⁊ quõ

oronis ipoꝛtunitas nõ diſplicet:

imo placet. Sile habuiſti ſupꝛa ðᷣ

chananea. ⁊ ipᷣe docet in ̊ capitło
ꝓꝙ optet oꝛare ſemꝑ ⁊ nõ deficere

dans exẽpluʒ de iudice a q̊ vidua
ex ipoꝛtunitate petedi impetrauit
dð petebat.Alibi etiã dat exẽplũ
de eo ꝗ de nocte cõmodauit paes
ex ipoꝛtunitate petẽdi. Etem̃ per/
ſeuerãtibꝰin petitõe fac dũs ꝗcꝗd
petierint debite ac iuſte. adeo vt
dicat dñs ſinguł.Quid vis vt fa/
ciã tibi?⁊ fac:ĩmo etiã plus ſepiſſi
me q; perit᷑:⁊ qᷓ; hõ audeat petere
Exẽplũ iĩ ʒacheo de qͥ ifra pxie dice
tur. Igr habeas p oſtãti: ꝙ geqd
fidelit᷑ ⁊ ꝑſeuerãter petieris a dño
obtinebiſ. Nec verecũdari debes
ſiẽ nec iſte cecus:nec chananea nec
zacheꝰverecũdati ſunt petere gꝛa/

tias.⁊ eas obtinuer ũt. Sic ⁊ nos

verecundari debemus deo ſᷣuire
et petm̃ depõere:grãſꝗq; nobis ne
ceſſarias poſtulare. Hre nãq; pu/
doꝛẽ ⁊ verecundia:ad vᷣtutẽ quan/
doq; ꝑtinet:qñq; etiã ad magnum
pctm.Eſt eĩ pudoꝛ adducens pctm
7 eſt pudoꝛ adducens gloꝛiã. q̃ in
huiꝰceci ↄſideratõe veniũt:potes

ↄſiderare de duobꝰ alijs cecis tũc

a dñ illumĩatis qñ exat de hyeri/
cho.Iſte fuit an igreſſam illumina
tus.De ilłãt ðꝛ Math.xx.⁊ Mar
ci.x.vbi ponit nomẽ vniꝰ.nam eo
dem mõ clamauerũt vt iſte:et rñſũ
ſic.ꝙ a dño lumẽ receperun.kk
Qualiter dominus intrauit do

, 2.

mü zachei. Kuce. xix.

Ulm dñ̃s ĩgredieret᷑ ciuitatẽ
c hiierico ⁊ abularet ea. Za⸗
chheus pᷣnceps publicanoꝝ h̊
audiẽs ⁊ deſiderãs eũ videre:nec
valẽs ppt᷑ mititudinẽ turbe:aſcen

dit ĩ arboꝛẽ ſiccomoꝝ vt ita poſſet

videre eũ. Jeſus ãt ↄgſcẽs ⁊ acce/
ptans fidẽ eiꝰ ⁊æ deſiderium dixit:
zachee feſtiuãs delcẽde.qꝛ hodie i᷑

domo tua optet me manere. Lue
ille deſcẽdit cũ gaudio mag:⁊ cum

5 2 —— — 2 5

reuerẽtia ſuſcepit eũ.⁊ ei cõuiuiuzʒ
ppauit. Uidiſti curialitatẽ dñi ieſu

pluſ dedit ʒacheo q; ille deſideraſ
ſet:dedit em̃ ſeipᷣm. qð ille petere

nõ fuiſſet auſus. hic habes de vir
tute oronis. Nã deſideriũ magnũ

7 nõ vox mag eſt oro. Uñ pꝛophe
ta. Deſiderium paupenꝝn exaud iuit

dſñispᷣꝑatõʒ coꝛdis eoꝝ audiuit au

ris tua.Et moyſi dixit dñs. Quid
clamas ad me.cum ipᷣe tunc oꝛe ta
ceret.⁊ coꝛde loq̃ret᷑.Conſpice igi
tur dñm ſedentem et comedeutem
cumilis peccatoꝛibus. Poſuit ſe

in medio menſe cum ʒzacheo.⁊ ali/

quẽ ex illis honoꝛatis poſuit in ca
pite:familiarit᷑ et domeſtice loque
bat cũ ill:vt eos ad ſe attraheret.
Cõſpice etiã diſcipuloslibẽter cuʒ

petõꝛibꝰeiſdem ↄuerſantes: collo
quentes cũ eis.⁊ eos ad oꝑa bona

ↄfoꝛtantes ⁊ ↄuertẽtes.Sciebant

em̃ voluntatẽ eẽ mgri ſui:⁊ ſalutẽ

illoꝝ cupiebant.

De ceco a natinitate illuminato

a domino. Johannis. ir.
. Capitu. 1II
AUm dñs Jeſus tranſiret ꝑ
hieruſalẽ:vidit cecũ a nati/

tmiö fi

ſeen

M neiebe⸗
gisege

uitate: cui nomen d: fuiſſe

ſedon
ſecitta
eiemi
vtlun⸗
ocos
girach
bilis
ſiſoor

ſisple

pieede

1plllie
m zön
hecin p
choco⸗

ſinaini⸗
hlepti

Göſtene⸗
deigini
ſenöne
ſich iube
Ntnöpe
odliuiſi
vuti
cg ale
lumndiſo
litccoel
onent
lerſuen

et r
pes 2
icenor⸗
idereace
lutbegin
Müspofg —
Gisra⸗
eriumeiree

e hodei

hanete ie
1eicöilgiaa
iigidiie

ledeſten—
Züle ege

ebesdee
eniüinegi.
(ipzoſte.
mexauluil
audid
dis, Od
eott
ConſpiceG
coreceln
9 dolit
zacheot
Spobgt N e
geſtelogge
eatnebeteh
oslivieletch.

ortes O0

dopeben⸗
es Geiedet
fiſcitſeu

teilonin

l.
Corinll
s hronſtei⸗
keciig i
Hen defuie

Ca. liii r liiii

Cedonius ⁊ inclinans ſe huilr dñs

fecit lutũ de ſputo et liniuit ockos

eiꝰ:mittens eũ ad natatoꝛia ſyloe
vt lauaret. Juit ille cecus ⁊ lauit
oclłos ſuoſ:⁊ lumen recepit.Iſtud
miraculũ fuit ſolẽniter examinatũ
ab illis malinolis:⁊ ceſſit ĩ ↄfuſio
nẽ illoꝝ.Uñ hyſtoꝛid euangelij:qꝛ
ſatis plana et pulcra eſt. In pᷣdictiſ
ↄſpice dũm vts.LCõſidera etiam qᷓ;
mag fuit ceci gratitudo:qꝛ ↄſtãter

7 vtiliter defendit ꝑtẽ dñi ieſu: eti
am 3 pᷣncipes ⁊ maioꝛes indeoꝛuz

nec in vno vᷣbo peꝑcit eis:cũ tamẽ

adhuc dñm ieſũ nõ vidiſſet. Mul⸗

tũ eſt em̃ cõmendabilis vᷣtus gra/

titudinis ? deo accepta:⁊ deteſta/

bile vitiũ igratitudinis. De q ma/
teria Bern. Diſce ad ſingula dona

gräãs agere deo. Diligenter inquit

cõſidera ꝗᷓ tibi apponunt᷑ ne dona
dei grarũactõe fruſtrent᷑:nõ gꝛan

dia:nõ media circa:nõ puſilla. De/

niq; iubemur colligere fragmẽta
vt nõ pereant.i.nec mĩma byyficia
obliuiſci. Nũgꝗd nõ petijit qò non

donat ingrato. Ingra titudo ẽ ini

mica aĩe:exinanitio meritoꝝn. Stu⸗
tum diſꝑpſio:bonoꝝ ꝑditio. Ingra
titudo eſt vemꝰ vꝛenſ:exſiccãs ſibi
fontem pietatis:roꝛem miſericoꝛ/
die:fluentia gratiarum.
Quõ abſcõdit ſe ieſus exiẽs de

– .

tcẽplo qñ iudei voluerũt eũ lapida

re. Johan. viij. a. III
CLlte icipiũt myſteria paſſio

e nies dñi ielu. Dũ igit oñs ie

ſus qdã vice p̃dicaret ĩ tem

plo ⁊ doceret. diceretq; inter alia

Si ꝗs fᷣmonẽ meũ ſᷣnauerit moꝛtẽ

nõ videbit ineternũ. Judeis inter

alia rũdẽtibꝰ. An tu es maioꝛ prfe
nro abꝛaã: ꝗ moꝛtuꝰ ẽ. Dixit dñs.
Anteq́; fieret abꝛaã ego ſum. Exq̊̊
vᷣbo ſumẽtes occaſionẽ q̃ñ ipoſſi/
bile vel mẽdaciũ loqret: tulerunt
lapides vt lapidarẽt eũ. Ipe vero
abſcondlit ſe.⁊ exiuit de tẽplo.Nũ
gd em̃ venerat boꝛa paſſiõis ſue?
Cõſpice igr bñ cũ doloꝛe vehemẽ
ti. quõ dñs oĩm ſic vilipẽdabat᷑ ab
illis neꝗſſimis ſuis.⁊ quõ volens
eoꝝ nequicie cedere:abſcondit ſe ĩ
aliqͥ loco tẽpli pꝰaliquã columnaʒ
vel inter aliq̊s ꝑſonaſ. Intuere eii
am ſuos diſcipulos meſto ⁊ inclia
to capite tãqᷓ; ibecilles ⁊? debiles
recedente
Quõ alia vice iudei voluerunt
lapidare dñm ieſũ. Joh̃.x.C.LIIII
Um qdã alia vice ĩ feſio en
e cenioꝝ: ⁊ dedicatõis tẽpli.
Ze ſus eſſet in poꝛticu ſalo/
monis:putauerũt eũ lapidare illi
lupi rapaces:cũ furoꝛe maxio ſtri⸗
dentes dentibꝰdicẽtes. Quouſq;
aias nr as tollis:ſi tu es chꝛiſtus:

dic nobis palã. At mitiſſimꝰagnus

dixit eis hũiłr.Loꝛ vobis ⁊ non
creditis. Opera q̃ ego facio ĩ noie
patris mei hec teſtimoniũ ꝑ hibẽt
de me. Cogita q; benigne loqᷓbat

eis:illi aũt furioſe caninis latrati-
bus pſirepebũt. Landẽ nõ potue/

runt occultare venenũ coꝛdis ſui:
Acceperũt g iudei lapides.ſʒ ipſe
blando ſermone loqbat᷑ eis dicẽs
Multa bona oꝑa oſtendi vobis:
ꝓpf᷑ qͥ vultis me lapidare:et inter
alia dixert ei. Tu hõ cũ ſis:facis te
ipᷣm deũ.Uide eoꝝ ĩſaniã:ipᷣi vo⸗
lebãt ſcire ſi eẽt xpᷣs:⁊ qꝛ nerbio 7

B

La.
opibꝰſe cõpꝛobabat: volebãt euʒ
lapidare. Uere excecauerat eos
malicia eoꝝ: nec aliquã excuſatõeʒ
malicia eoꝝ:nec aliquã excuſatio/
nẽ hr̃e pñt:quin potuerint ⁊ debu
erint credere dũm ieſũ eẽ filiũ dei
Quia vero nec duʒ venerat hoꝛa
eiꝰ:exinit de manibꝰ eoꝝ ⁊ receſſit

trans ioꝛdanẽ ĩ loco vbi fuerat io

hãnes baptiſans.ꝗ diſtat a hierlm
P· xviij.miliaria.⁊ ibi ſtetit cuʒ di/
ſcipulis ſuis.Logitemꝰ igr̃ tã ipᷣm

q; diſcipulos recedere.⁊ eis com/

patiamur toto poſſe.
De reſurrectõe Laʒari. Jo.XI.
Reelſens miraculũ La. LV
b valde celebꝛe: multũq; ſo/
lẽene cũ deuotõe meditãduʒ
occurrit. Jõ ſinos attẽtos exhibe
amus ac ſi pñtes fuiſſemꝰi his que
dicta vłfctã fuer̃t.⁊ libent᷑ ↄuerſe
mus cũ dñio ieſu ⁊ diſcipuł ſuis:et
cũ iſta bñdicta familie ſic ᷣo deuo
ta⁊ a dño dilecta.ſ.laʒaro martha
maria magdalena. Laãguẽte igit
lazaro. ſoꝛoꝛes eiꝰ q̃ᷓ familiariſſi/
me dñio erãt. miſerunt ad eũ ad lo
cũ ad quẽ receſſerat dicẽtes. Laʒa
rus frat᷑ nt̃᷑ q amas ifirmatur:et
ampliꝰnõ dixerunt:vel qꝛ ſufficie/
bat amati 2 bene itelligeti vel qꝛ
timebãt ipᷣm ad ſe vocare cũ ſciret
maioꝛes iudeoꝝ iſidiari ſibi et cu/
pere moꝛtẽ ſuã.Dñs autem andito

nũcio ſoluit duos dies:⁊ poſtea ĩi/

ter alia dixit diſcipulis ſuis. Laʒa
rus amicuſ nr̃ doꝛmit ⁊c.q̃re ĩ euã
gelio. Iten dixit. Laʒarꝰ moꝛtuꝰẽ
7 gaudeo ppt vos vt ſciatis quia
nõ erã ibi. Uñ mirabilẽ bonitatem
ac dilectõʒ dñi circa diſciplos. In

digebant adbuc maioꝛi roboꝛe es

vᷣtute. vnde ipᷣe libẽter oꝑabateo
rũ ꝓfectũ. Redierũt g ⁊ venerunt
ꝓpe bethaniã. Martha ãt cum ſci

nit. venit ei obuis: ⁊ pcidẽs ad pe

des eiꝰdixit.Dñe ſi fuiſſes h̊ fr̃ me

us nõ eẽt moꝛtuꝰ. Et dñs rñdit

4.

ſurgeret:⁊ ð reſurrectõe mita tra⸗
ctauer̃t. Poſteamittit eã ꝓ maria

quã ſingłarit᷑ diligebat. Ipa vero

vt ſciuit feſtine ſurrexit.⁊ venit ad

eũ.⁊ ꝓcidẽs vᷣba ſilia dixit.Domi/
nus ãt vidẽs dilectã ſuã ſic afflictazʒ

lachꝛymoſã ⁊ deſolatã de fr̃e ſuo.
nõ potuit lachꝛymas ↄtĩere:⁊ tũe
lachꝛymatꝰẽ.CLogitemꝰ ipᷣm: et il/
las diſciplłas:⁊ illos diſciplos:an
nõ ⁊ ipi fuer̃t lachꝛiati. Pꝰ aliquã
moꝛã ſic cũctis ploꝛãtibꝰdixit dñs
Ubi poſuiſtiſ eũ:Ipᷣe tamen bene

ſciebat: ſʒ moꝛe hũano loqbatur.
Tüc ille dixerũt.Domiĩie veni ⁊ vi

de.Et duxer̃t eũ ad ſepulcrum. CEt

venit ilłoſolãs eas. Ipe vo ⁊ ſua
pꝛeſentia ↄlolabat᷑ valde. Cunq;

ſic inciderẽt: dicebat magdalena.

Domie qlr fuit vobis ex q̊ receſſi/

ſtis a nobis.doloꝛ fuit mihi ðᷣ vro
receſſu.⁊ cũ h̊ eratis.de vr̃a moꝛ/

te timebã:⁊ nunc vos rediſſe gau⸗

deo. ſʒ timeo de vobis: ſcitis effß

qᷓ;ta machinant᷑ aduerſũ vos pꝛĩ/⸗
cipes ⁊ maioꝛes nr̃i:iõ nõ fuimus
auſe mittere pꝛo vobis vt vemire

tis: gaudeo qꝛ veniſtis: ſed rogo
pꝛo dᷣo vt caueatis ab ilł. Dominꝰ
ar dixit: Nõ timeatiſ.qꝛ pr ſuꝑ bis

ꝓnidebit. ⁊? ſic colloqndo venerũt

ad monumẽtũ. Tũc iuſſit dominꝰ
ab eo leuari lapidẽ ſuppoſitũ: ſed

otẽdebat martha di. Domie ioʒ fe

–

hng:
iit

hogen

lei
mirebt
ſüͤtoe
rese⸗
nmniq
lübirt
Ncſe
Ctume
ſetai
fi dein
venifo⸗

lerunte

ſeegenn
deliitob

Adomn
ſberita⸗
wiracli
fuſglern
locie
ſetogfuc

deme
0
in

hofute
nibierk
lhrnlp
ſde ſue
ſitis,.
fere Luͤ⸗
Nlnen
Pi
iberi
knitite
hicei
lertafo
lemget

S

iſobone
opabetn
1yeentt
Ganti
ilisctſe
ſſesbfin⸗
dioſſcſtg
öeſtlane
teipnit
. Peen
apennl
dirit don⸗
iſceffiag

de feſ.

Ntſere,i⸗

pißm el

laplosn
dealini
lbediritois
famenben

b locban.

nie venini

puicnn 4

Petotia

dieli⸗
negeelene
. cteſi⸗

ribiötio
de vfa nor
reciſegen

bisſetteff

gnifoegi
öööfuines

6s tpenme.
ig:ſedtogN

iDorin

vojaohAH

lo venenit
ſitdonmin
poftil

oneinſt

Diſcipli

ret. qdriduan?. O vᷣs vide amoꝛẽ
mirabilẽ iſtaꝝ ſoꝛoꝝ erga dñm ie/
ſũ:nolebãt eĩ ꝙ fetoꝛ tangeret na/

res eiꝰ.Lũc dominꝰfec lapidẽ le/

uari.q̊ fctõ:ivᷣe eleuatis oclis ĩ ce/
lũ dixit. Grãs tibi ago pr̃ qꝛ audi

ſti me. Ego vo ſciebã qꝛ ſemꝑ me

audis.ſʒ ꝓpt᷑ iſios dico. vt ſciant:
qꝛ tu me miſiſti. Aſpice ipᷣʒʒ oꝛantẽ
ſic: ⁊ ↄſidera ʒelũ eiꝰ ad ſalutẽ aia
rũ. Deinde clamauit dicens:laʒare
veni foꝛas. Et ſtati reuixit:⁊ exut
Poras:ligat⸗ tamẽ ſic̃ fuerat ſepłtꝰ
o ad domini pᷣceptũ ſol-/
uerunt eũ:ꝗ ſolutus ipᷣe ⁊ ſoꝛoꝛes

ſue genua flectentes grãs eger̃t ei

de tato beneficio.⁊ duxerunt eum
ad domũ ſuã. Stupebãt ãt qui ibi
fuerãt ⁊ videbãat.⁊ dinulgatũ eſt
miraculũ: ⁊ mititudo mag de hie/
ruſalẽ ⁊ alijs ptibꝰ venerunt ad vi

dendũ laʒaꝝ.Et pᷣncipes iudeoꝛuʒ

ſe confuſos videntes ipᷣm occiden
do cogitauerunt.
De maledictõe ficꝰ. Math.xxj.
Uãuis ſᷣm fidem La.LvVI

ꝗ imagiarie maledictio ficus

7 pꝛeſentatio adultere ĩ tẽ/

plo fuiſſe credant pꝰaduẽtũ domi
ni hierlʒ ſuꝑ aſellũ:qꝛ tamẽ vide
tur nil p?ipᷣm aduẽtũ meditari:ni/

ſi de ſua cena et paſſiõe.⁊ eaꝝ cir/

cũſtãtis.iõ cogitaui iſta duo h̊B po

nere.Cũ g̊ dominꝰillic vadẽſ vᷣſus

Hirłm:eſuriẽs:vidit ficũ oꝛnatã et

pulcrã ð folijs eiq; appꝛopĩquãs
nõ ĩueniret ficꝰmaledixit ei:⁊ ſtatĩ
aruit ita vt mirarent᷑ diſcipli.Con
ſpice igr̃ eũ ⁊ diſcipłos i pꝛedictis
iuxta foꝛmã general Pdictã. Cõſi
dera etiã. qꝛ B

myſtice fctmẽ a do⸗

La. lvi a lvii Fo. xxxii

mio:cũ ſciret tᷣs nõ eẽ ficuũ. Per

talẽ ãt arboꝛẽ virẽtẽ folijs: fructi⸗
bꝰvo carẽtẽ:ĩtelligi poſſũt vᷣboſi:
loq̃ceſ ſine oꝑpibꝰnecnõ hypocrite
⁊ filatoꝛes: ꝗ ext ioꝛẽ appentiam
hñtes:vacui ſũt ⁊ ifructuofi.
De mliere ĩ adulterio depᷣbẽſa.
Zohäãnis. viij. LCa. LVII
v SZggilabat i malicijs ſuiſ peſ
ſimi pᷣncipes et phariſei 3
dñʒ ieſũ:⁊ ſolicite ꝓtractabãt quõ
euũ ꝑ aſtutias ⁊ fallacias vicerẽt:?23
notabilẽ pplo redderẽt.ſʒ retoꝛq̃/
bãt ĩ eos eoꝝ ſagitte.Cũ igr̃ q̃daʒ
miłr ĩ adłterio dep̃hẽſa eẽt.⁊ ſʒ le/
gẽ dẽret lapidari:adduxer̃t eaʒ ad
leſũ ĩ tẽplo q̃retes qͥd ð ea faciẽdũ
eẽt.qſi volẽtes eũ põere i ꝑplexita
te.vt ſi legẽ ſᷣuãdã diceret.de ĩpie
tate argueret.ſi vo miſeri ðᷣcerne
ret ð ĩiuſticia notaret᷑.ſapiẽs auiẽ
dñs rhetia ↄgſcẽs ⁊ ocliare ſciens
icliauit ſe huilr:⁊ digito ſcribebat
in terra. Et vt dic Lriſ. ſcribebat
pctã eoꝝ:erat illa ſcptura tãte vir
tutis ⁊ auctoꝛitatis ꝙ qlibet eoꝛũ
ↄgſcebat peccata ſua. Dñs autem
ſe rigens dixit. Qui ſine peccato ?
veſtrum: pꝛimus in eam lapidem
mittat.Et iteruʒ ſe iclinabat curia
lis dominus:etiam ꝓ emulis ſuis
et aduerſarijs ne ſcilicet verecun⸗
darentur.Et ſic omnes illi receſſe/
runt ⁊ euannerũt ab oculis eius.
Mulierem autem admonitam:ne
amplius peccaret:licentiauit.Con
ſpice igr bene ipᷣm ĩ oibꝰpꝛedictis
verbis ⁊ factis.
De conſpiratione iudeoꝛum cõ
tra dominũ: ⁊ de fuga eiꝰ. Joh;.XI
Lapi. VIII

Oopꝛopinquante aut tpeq́
99 Sdñs ieſus diſpoſuerat nraʒ
regdẽptõʒ ꝑ. effuſiõʒ ſui ſan/

guinis opari armanit dyabol⸗ ſa⸗

tellites ſuos acuit eoꝛum coꝛda

3 ipᷣm dim vſq; ad occiſionem eiꝰ

⁊2 ex bonis oꝑibꝰmaxie ꝓpt᷑ reſu
ſcitatõz laʒari:magis ac magis ac
cendebant᷑ tanꝗß mag innidia ta/
beſcẽtes. Nõ volẽtes q̊ fnroꝛẽ ſu/

um ꝓtelare collegert põtifices et

pharilſei ofiliũ:inqͥ cayphas ꝓphe
tauit delibersdo ipᷣm agnũ inecẽ/
tiſſimũ occidere.O pꝛauũ ↄſilium
Opeſſime duces ppłn ⁊ cõſiliarij
negſſimi ꝗd agitis. Miſeri ꝗdvoſ
tantꝰfuroꝛ exagitat. Que ẽ bec oꝛ

dinatio?qð ꝓpoſiiũ:? Quecauſas

occiſõis vñi dei nr̃i? Nõne ipᷣe in
medio vri eſt:quẽ tñ neſcitis:et in

telliget oĩa ᷣba veſtra: ſcrutatur
reneſ⁊ coꝛda: Sʒ ſic fieri opoꝛtet

vt deliberaſtis: qꝛ pr̃ ſuꝰ tradidit
eũ in manibus vris.acꝑ vos occi
det᷑. Ipe ꝗdẽ moꝛiet᷑ ⁊ reſurgetvt
ſaluet ppim ſuũ.Diuulgatũ eſt aũt
ↄſiliũ iſtð. ⁊ ſapiẽs dñs volens lo
cu dare ire.⁊ qꝛ nõdũ erant oiĩa cõ
pleta:abijt ĩ regionẽ iuxta deſtum
i ciuitatẽ effrem. Et ſic fugit hũilis
ñs locũ añ faciẽ neqſſimoꝝ ſᷣuoꝝ
Logita nephãdos ĩ ſuo ↄſilio peſ/
ſimo eſtuãtes. Quid tũc putas ma
gdalenã dixiſſe.ſʒ qlis erat anim⸗
mr̃is dñi ieſu cũ ſic eũ recedere vi
debat:qꝛ volebãt iudei eũ occide/

re. Potes h̊ meditari dñam et ſo/

roꝛes eiꝰtũc remãſiſſe cũ magdale
na.⁊ dñm ieſũ oẽs eas conſolatuʒ

fuiſſe de ſua reuerſfine.
Qu oñs ieſus redijt bethaniã

vbi magdalena vnxit pedes eius
ercapui vnguento pꝛecioſo. Ma⸗
thei.xxvj. Mar.xiiij. Johan.xij.
EPspi. Ti*
92 dfs ijeſus ad nram iſtru-
cctionẽ fugiẽdo vſus eſt pu
dentia:oſtẽdens ꝙ loco ⁊ tꝑe furo
rem pſeqntiñ añq; declinare debe
mus:ita nũc foꝛtitudine vtit᷑:quia
tpe debito ĩminẽte ſpõte redit vt
ſe offerat paſſiõi.⁊ ſe ĩi manꝰ pſeãn
tiũ traderet:ſic aliqũ fuit vlus tem

perantia. fugiens bonoꝛem quan/

do turbe voluerũt eũ facere regẽ.
Et ecõtra tunc inſticia vſus fuit qñũ
voluit vt rex honoꝛari.qñppłs cũ
ramis palman occurrit ei ſatis bo
nente:honoꝛẽ voluit:ideo aſellam
aſcendit:vt refert Bern.in ſermo.
diei oliuaꝝ. Iſtis g ꝗtuoꝛ vᷣtutibꝰ
ſcʒ pꝛudẽtia foꝛtitudieę tꝑantia in/
ſticia vſus ẽ dñs vᷣtutũ ad noſtram
inſiructionem. Redijt aũt dominꝰ
die ſabbati añ diem oliuaꝝ betba
niã q̃ eũ ꝓpe bierim ad duo milig
ria.⁊ ibi fecerũt ei cenò i domo ſi-/
monis lepꝛoſi.ibiq; fuerũt marig
et martha et laʒarus:Erãt foꝛte et
2ſanguinei: ⁊2 multi domeſtici eidẽ
ſimonis. Tunc maria fudit ſuꝑ co⸗
put eiꝰlibꝛã vnguenti pᷣcioſi et ex
eo vnxit ſibi capux ⁊ pedes:⁊ q;
alia vice fert eadẽ feciſſe ex ↄtriti-
one.Diligebat em̃ eũ ſuꝑ oĩa.⁊
obſeqndo einõ poterant ſatiari.

Sʒ de B murmurat iudas ꝓditoꝛ: N

. k.

ꝓ dñs ieſus rñdit.⁊ eã moꝛe ſoli
to defendit:tamẽ ꝓditoꝛ ĩdignatꝰ
remaſit.⁊ inde pditionis occaſio/
uẽ ſũpſit ⁊ die mercurii ſeqnti pꝛo

„

Molpe,
llenio
eſfge
iineſe
liiglaah⸗

kois
foogitn
(qinlice
eineon
lliiſiebät.

trr.
ſuis
bey
it ioo
forſse
coeceb
ſieyb⸗
vorib'g
cjoes
gſſociza

i

Zſoamor

4

gofaciet

*

ſſa die ſa
lice

ogonit
peraſellä

iihein
ſſüßſto
Aglizdi

eduͤt

Nunrye
leeimer

“ Cſuerari

dead⸗

ſes ei
N
NiN
bisetel
n fn
ſseſa
1pene.
egee
tingen
gelelt
anpſecn
tasen
Len.
cefe ſege
lsfuite
gioptsd
diſgiso.
koſelten
Linſen.
0ꝛ utb⸗
partlet⸗
dolnn
gütdott
uenbet
nno n
donob.
gitnane.
titfokekd.
ine W
Scioſeta
lunt
ſeet⸗n
npoien
t ic
16 pdii
. ſ
idige
0tſo
ſeifnion

Ta. lx

xxx. argẽteis tradidit ⁊ vendidit.

Alſpice eũ cenãtem cuʒ iſtis amicis

ſuis ⁊ ↄuerſantẽ cũ eis paucis die

bꝰ.ſ.vſq; ad paſſiõʒ ſua.Amplius

ſt i domo laʒari.Domꝰeĩ eiꝰ ei ſo

roꝛis erat ſuũ refugiuʒ ſpẽate. ibi

cõedebat ⁊ doꝛmiebat cũ diſcipuł

ſuiſ. Ibi ⁊ mr̃ eiꝰdña nr̃a cũ ſuis ſo

roꝛibꝰgeſcebat. Mltũ honoꝛabãt
eã oẽs ⁊ maxie magdalena ſꝑ eaʒ
aſſociãdo:⁊ ab ea nõ recedẽdo.Co

ita quõ mr dñi ſtat ſolicita de di/

ectiſſimo filio ſuo: nec ab illo ſe

vllo tꝑe ſeꝑabat. Et cũ dñs mag/
dalenã defenderet dixit. Mittens
B; vnguẽtũ ĩ coꝛpꝰmeũ ad ſepeliẽ/

dũ me fecit.An nõ credis ꝙ hꝰver
bi gladiꝰaĩam mr̃is ꝑtaſiret? qd ei
ð ſua moꝛte poterat expᷣſſiꝰdicere

Sir oẽs alij ſtabant ꝑterriti ⁊ an/

xij cogitatõibꝰ pleni.colloquẽtes
adinuicẽ vnꝰcũ altero hicide ð ma
teria eoꝝ q̃ᷓ tc dure ⁊ aſpe tracta
ri tiebãt.⁊ maxie qñ ibãt ihierłem
qð faciebãt q̃libʒ die.młta em̃ ab
iſta die ſabbati vſq; ad diẽ cene lo

cutꝰẽ iudeis.⁊ oꝑatꝰ palã in hirin

ð ꝗbᷣnõ itẽdo loꝗ:niſi ð aduẽtu ſu
per aſellũ ne meditatio paſſionis
eiꝰĩpediat᷑.ſumꝰeĩ ĩ ianuis paſſio/

nis vñ totũ tuũ collige ſpm̃ ne ſis

ad alia diſtractꝰ vt tã ad myſteria
q̃ pᷣcedũt.qᷓ; ad ipᷣam paſſiõʒ mẽte
vacua ⁊ valde puigili poſſis inten

dere: interim libenter in bethania
conuerſari cum pꝛedictis.

De aduẽtu dñi ie ſu ĩ hirlem ſuꝑ

aſellũ. Math. xxj. Mar. xj. Luce.

Reqntabat᷑ mĩſte ia imple

broant ſcpture ꝑ dñm ieſũ ap

Fo xxxiii

pꝛopinquãte tꝑc qͥ ʒelabat remedi

um mũdo oↄferre ꝑ ꝓpꝛij coꝛpoꝛis
paſſionẽ. Igit die ſeqnti ſümo ma
ne.ſ.die dñica ꝑauit ſe ad eũdũ in
hierlin nouo ⁊ iſueto mõ ſic fuerat
ꝓphetatũ.Cũq; ꝑgere vellet mat
pio affectu reiinebat eũ dicẽs: Fi⸗
li mi q vis ire? Tu ſcis ↄſpiratòne
liudeoꝝ ꝗ te factã:quõ vadis inter
eos.rogo te nõ vadas.Silr diſci⸗
pulis ⁊ alijs videbat intolerabile
ꝙ ibat:⁊ vt poterãt retinebãt eum
Dicebat ma gdalena. Mgr̃ nõ ea-
tis ꝓ ðᷣo:vos ſcitis iudei ðᷣſiderãt
moꝛtẽ vrãm. Si vos eatis ĩ manꝰ
eoꝝ hodie:vos capiẽt ⁊ habebüt
intentũ ſuũ.O ðᷣs quõ diligebant
eũ:⁊ quõ erat eis amaꝝ ſi quis le/
deret ipᷣm. Ipe tñ ꝗ ſalutẽ oĩm ſiti
ebat:rũdebat eis. Uoluntas pris
mei ẽ vt vadã:nõ timeatis: qꝛ ipſe
nos defendet ⁊ h̊ ſero huc ille ſi re
dibimꝰ. Eepit igr ire ⁊ illa ꝑua co⸗
mitiua:ſʒ fidelis:ſecuta ẽ eũ.Cũq;
veniſſet bethphage.ſ.viculũ q̃ndã
ĩ medio itineris miſit duos diſci⸗
pulos ĩ hieruſalẽ vt adducerẽt aſi
nã ⁊ pullũ eiꝰalligatos ĩ loco pub
lico:⁊ ad miſteriũ paupeꝝ deputa
tos. Quo facto dñs pꝛio ſuꝑ aſinã
7 paꝝ pꝰ ſuꝑ pullũ aſcendit hũilit᷑
ſuꝑ qàs diſcipuli veſtimẽta poſuer̃t
⁊ ſic equitabat dñs mũdi.Et qᷓ;uis
iuſtiſſimũ eẽt eum honoꝛari.tñ tꝑe
honoꝛis dñs mði talibꝰdextrarijs
vſus ẽ. Cogita q̃tr in ̊ vituꝑauit
põpã mũdi. Nõ em̃ fuer̃t hecaĩali
frenis et ſellis deauratis oꝛnata:i
moꝛe ſtulticie mũdi.ſʒ vilibꝰ piĩnis
⁊ duobꝰfuniculis:tñ nõ ẽ rex mũd

Turbe ãt h ſcinerũt ⁊ exierunt ob

Ta

niã ei: eñ vt regẽ cñ hymnis ⁊ cã/
ticis: cũ veſtimentoꝝ ſuoꝝ exp ãſi/
one:et ramoꝝ arboꝝ fractõe:⁊ ma

gnaleticia ſuſceperũt. Immiſcuit

one ſua.ſ.huanã cu

aũt cũ iſta leticia fletũ. Na cũ eſſet
ꝓpe hierłin: fleuit ſuꝑ illã dicens.
ꝗꝛ ſi ↄguiſſes et tu ⁊c. ¶ Et debes
ſcire ꝙ tribꝰvicibꝰlegimꝰdeuz fle/

niſſe. ꝛio de moꝛte laʒari.ſ. hu/

manã miſeriã. Bcðo B. ſ. Pbanam
cecitatẽ ⁊ igꝛantiã. Certio ĩ paſſi/
i culpã ⁊ maliciam
2 videbat ꝙ ſua paſſio ꝓ oĩbꝰ ſuf/
ficiebat:ſʒ nõ oĩbꝰ ꝓficiebat: quia

nec repꝛobis:nec duris coꝛde:nec

ipenitentibꝰ.De hac lachꝛymatõe
dr ad hebꝛe. Luzʒ clamoꝛe valido

2 lachꝛymis ſe offerẽs et exaudit⸗

eſt ꝓ ſua reuerentia.dDe tribus his

vicibꝰhr ĩ tex.ſʒ alibi tenet eccłia

ꝙ fleuit. ſ. ifantulꝰ. vñ cãtat. Uagit
infans iter arte poſitꝰ pᷣſepia.Qð
fecit vt myſteriũ incarnatõis dya/

beo zelaret᷑.Logita ipᷣm flentẽ qui
ſere deberes cu eo. ſet em̃ foꝛtit
2 largiter qꝛ nõ ſimulate.ſʒ ve do

lebat de ip̃is vñ coꝛde amaro fle/
bat eoꝝ periculũ eternale. Pꝛedi/
xit etiã eoꝝ excidiũ tꝑale. Aſpice
diſciplos q; diligẽter vadũt iuxta

eũ cum meiu ⁊ reuerentia. Ipi ſůt

comites ⁊ barones ſui. Aſpice et

matrẽ ſeqntẽ cũ alis femĩabꝰ ſeqn

tibꝰ:eiq;ʒ mĩſtratibꝰ. Nec dẽs cre/
dere ꝙ ipᷣo flente potuerũt lachꝛy
mas ↄtinere. Intrauit g duͦs ieſlus
cũ iſto triũpho ⁊ honoꝛe turbarũ
in ciuitatẽ. de à tota ciuitas eſt cõ/

mota. Uenit autad tẽplũ: ⁊? eiecit

vẽdẽtes ⁊ emẽtes.Et hec fuit ſcõa

pꝛedicans publice ppło: ? rñdens
pncipibꝰ⁊ phariſeis vſq; ĩ ſero. et
licet hͥ fuiſſet honoꝛatꝰ illa die: nõ5
fuit ꝗq eũ inuitaret ad pꝛandiũ. Co
ta igr die ipᷣe ⁊ ſui ieiunauert:⁊ ſe
ro cũ eis bethaniaʒ redit. LCogita

qᷓ; hũilłr vadit cũ illis ꝑ cĩtatẽ: qui

ſic mãe honoꝛifice venerat.npo
tes ↄſiderare ꝙ paꝝ curandũ ẽ de

honoꝛe mũdano:ꝗ bꝛeuit᷑ termiat᷑
Cõſidera etiam quõ magdalena ⁊
oẽs alij gaudebat qñ honoꝛabat

a turbis: ⁊ maxĩe cũ bethaniam re

dierunt illeſi.

rit matri. Ca. XI

mino ieſu die mercurij i domo ma/

rie ⁊ marthe ⁊ mr̃e eiꝰ in alia par-

te domꝰcuʒ mulieribꝰ magdalena

miſtrans rogabat dũm di. Mgr ſi

tis mẽoꝛ vt faciatil ̊ paſcha nobi

ſcũ.Rogo vos ne negetis B̊ mihi.
Quo nõ acgeſcẽte ⁊ dicente: q; in

hierlʒ faceret paſcha. Illa recedit
cũ lachꝛymis:⁊ vadit ad mrem ro
gãs eã.vt illa cũ ipᷣo ibi paſcha te⸗/

neat. Cena igr facta venit dñs ad
matrẽ: ⁊ ſedet cũ ea ſeoꝛſuʒ loqns
cũ ea:copiã ſue pñtie pᷣbens quam

Quõ dñs ieſus moꝛtẽ ſuã pꝛedi

Ic põt interponi meditatios
h valde pulcra.de q̃ tñ ſcötu·
ra nõ loꝗt᷑.Cenãte nãq; d No

„

in bꝛeui ſubſtracturus erat ab ea.

Aſpice qᷓ; reucrent᷑ dña ſuſcipit enñ̃

et cũ eo affectuoſe moꝛat᷑:⁊ qᷓ; re

uerenter ipᷣc ſe hʒ ad ip̃am. Tunc
illis colloqntibꝰ magdalena venit

7 poſuit ſe ad pedes eoꝝ di. Dia

ego inuitabã mgr̃m vt h̊ paſca fa/

etes e cnictee Er vecken: ceret: qʒ vult ire hierlin: rogovoſ
ciectio:et ſietit dũs ieſusin tẽplo ne ꝑmittatis ip̃m ire. Ad quẽmat᷑

Wher

opa
ccpie
dise
pfis
ſpsre
ro
denee
lidole
yden
iryve
llmite
coꝛme
pfeget
radiee
eü ytd
Peſcha⸗
ſbipi
noͤted
eipoſt

ſerne
ſolan
ſenie
Minere
ltſet
sbli
ſeiin
lerlple
lorene
ſngin
onen
gmons

“

Ta lxii

* — — — . S . = — – — 4
. 7
D .

Duenisẽte iã tpe ⁊ iminente

urfen Fili mi rogo te nõ ſic fiat.ſʒ h̊ faci
Piſetg as paſcha. Scis em̃ ꝙ iſidie ad te a miſerationũ ⁊? miſcdiarum
llanſeſ⸗ capiendũ pate ſunt ⁊ oꝛdinate. Et dñi q̊ diſpoſuerat ſaluã fa/
Maii 10 oñs ad eã. Mater mea voluntas cere plebẽ ſuã: et eã redimere: non
hatefat pr̃is mei eſt vt ibi faciã paſcha: qꝛ auro neq; argẽto.ſʒ pcioſo ſangus·
it. Loge tp̃s redẽptõnis venit:mõ iĩplebũ/ ne ſuo voluit cenã cũ diſ cipul no/⸗
itai i tur oĩa q̃ de me ſcpᷣta ſũt.⁊ facient tabilẽ facere anteq; ab eis ꝑ mo⸗ꝛ
1a. Dio. de me ꝗcꝗqd voleni. At illa cũ igen tẽ diſcederet: inignũ memoꝛiale re
hranliie ti doloꝛe vt audiuit: intelligẽs bñ coꝛdatioma. Et vt ipleret myſte⸗
uut efnif ꝙ de moꝛte ſua loq̃ret᷑: dixit ei mr ria qreſtabãt. Fuitãt hec cena ma
gddenne vix valens vᷣba ↄcepta ꝓferre. Fi gnifica valde:⁊ ea q fec ibi dñs ie/
honorabet li mi tota ↄcuſſa ſũ ad vocẽ iſtam ? ſus.Ad que intuenda cũ ĩtẽtõe ſũ⸗
tbaniante coꝛ meũ vereliꝗt me. Oꝛoni deas ma te pñeʒ exhibe.qꝛ ſi boe digne
pr:qꝛ neſcio ꝗd dicã. Nolo ſibi cõ/ et vigilãter feceris nõ patiętur te
Hhäptef tradicere.ſed ſi placeret ſibi rogo oñs cũ alijs redire ieiunũ.¶Circa ucen nrG
Ca. eũ vt differat ad pñs: ⁊ faciamꝰ G; iſtã cenã ſunt qatuoꝛ pᷣncipalr attẽ/ o a *
necitaio paſcha cũ iſtis amicis nris. Si vo denda que ibi notabłr feãᷓ fuerun
ätüſcn⸗ ſibi placet poterit ꝓuideri de alio que occurrũt meditãda.ſ.coꝛpaliſ Pac .4 . — 2
genigddo mõ redẽptõnis ſine moꝛte ſua:oia cenatio:pedũ diſcipuloꝝ per doſ — P
demon— ei poſſibilia ſũt ei.Oſi videres ĩ/ nninũ ieſũ ablutio.ſacramẽti ſui ſa ́”
olann ker bec vba dñam ploꝛantẽ mode/ cratiſſimi coꝛpis ⁊ ſanguĩs inſtitu
agiden ſte.⁊ magdalenã qn ebꝛiã ð mgro tio:pulcexrimi ſᷣmonis ꝑ ipᷣm com⸗ —9₰—
dief⸗ ſuo largiter ⁊ magnis ſingultibus Poitio. Atcaomd attẽde ꝙ pe μnn Frnn
aheot flentẽ foꝛte nec tu poſſes lachꝛias trus ⁊ ioheſ iuerũt de iuſſu dñi ad
iebnnii. dptinere. Lõſidera in ſtatu eſſe po qrendũ amieũ ſuũ ĩ mõte ſyon vbi
ſenegr terat.qñ talia tractabant. Dixit ꝙ erat cenacuiũ qnde ſtratũ ad parã-
limmett dvñs blqde oſolans eas. Nolite fle dũ. Sʒ et dñs ieſus cum alijs diſci
nimo re. Scitis em̃ ꝙ obediẽtiz pr̃is opꝑ pulis die iouis adueſpaſcẽte ĩiam
aſhar tet ĩpleri: ſʒ ꝓcerto ↄfidite: qꝛ ci/ die eiuitatẽ itrauit: et ad locũ ipᷣm
tdied ro reuertar ad vos: ⁊ tertia die re iuit. Aſpice ipᷣm ſtantẽ in aliq̃ pte
tllead ſurgã incolumiſ. In monte ergo ſy domus:et loquẽtẽ cũ eis ſalubꝛia. D.
rlin on ᷣm volũtatẽ pr̃is faciã paſcha: egiin legeda bti Martialis: qq)· . d “
bea. mons eſt in hierlin. Dixit at ma ipe cuʒ aliqb'de ſeptuaginta fuit·C.g
teh gdalena. En h̊ nõ poſſũ tenere. Si ipᷣo ſero ad miſirãdũ eidẽ ieſu et
, ſe m'ꝗg ⁊ nos ĩ domo nr̃a de hierlem duodecim recũbẽtibꝰ:ſʒ et aquam
. Zine ſʒ credo ꝙ nunq; habui paſcha ita poꝛtauit vnño Jeſu qñ lauit pedes
n. teri amaꝝn. Acqꝗeuit oñs ieſus vt ipᷣe in diſcipuloꝝ.Cũ q̃t eẽnt oĩa ĩ cenacu-
d dicra domo faceret p aſcha. lo pata:dilectiſſimꝰiohes ꝗ ſoltci/
dr . De cena dñi ieſu. Matth̊.xxvj. te ibat adiunãdũ in pᷣfata pᷣpatõne
pala 4 Mar. xiiij. Lu. xxij. Jo B. xiiiꝗ. venit ad dñm ieſũ dieẽs. Dñe vos
ſogeſ. L.aa. XII poteftis cenare qñ placet: qꝛ pata

⁊ fiũt:qꝛ myſterioſa ſũt valde:nec
abbꝛeuiãda:ſʒ dilatãda ſicut cete/

ra fctã dñi ieſu. In h̊ em̃ eſt maxia
res meditationuʒ oĩim de ipᷣo: ſed

iſtixmagis ꝓpt᷑ ardua amoꝛis inſi
gnia ꝗᷓ ĩ hac cena fuerunt. Surgit
igr̃ ons ieſus et diſcipulieiꝰcũ eo.
Johes vo lateri ei ſe iũgens. ab
eo ſe deinceps nõ ſeꝑauit: Nullus
ei ſic fidelit᷑ adheſit vt iohes.Naʒ
cũ captꝰfuit ſecutus eſt eũ in atriũ
pᷣncipis ſacerdotũ:nec ĩ crucifixõe
nec in moꝛte:nec poſt moꝛtẽ dimi/
ſit eũ quſq; fuit ĩ ſepulcro. In hac
aũt cena iuxta eũ ſedit.licet eẽt iu/
nioꝛ alijs. Intrãt g̊ cenaculũ:lauãt
manus:⁊ circũſtãtes bñdicãt men/

fã. Scire ãt debes ꝙ ipᷣa mẽſa erat

in terra ⁊ moꝛe antiq̊n ſederunt in
terrã ad cenã.Erat aũt vt creditur
quadra de pluribꝰ tabulis: quam
ego vidi rome in eccleſia lateranẽ

ſi:et eã menſuraui.Eſt aũt in vno q̃ᷓ

dro duoꝝ bꝛachioꝝ et palmi vl cir
ca.ita ꝙ licet arte tres diſcipuli vt
credit᷑.ſedebant in qlibet quadro

et dñs in aliq̊ angulo:ita ꝙ oẽs in

vno catino cõedebãt: ꝓpt᷑ h̊ dixit
dñs ieſus: Qui intingit mecũ ma/

nũ in catino.h̊ me tradet:qꝛ oẽs i/

tingebant. Bñdictõe igit ꝑfecta ꝑ
dexterã dei.ſedent circa menſam.
Johe ſedẽte circa dñm ieſũ.
tendeꝙ duplicit᷑ potes ;̊ medita/
ri. Uno mõ ꝙ ſedeãt ſic dixi.alio
mõ vt ſtent recti cũ baculis in ma/
nibꝰ. comedẽtes agnũ cũ lactucis
agreſtibus:⁊ alia obſeruanteſ que

in lege obſeruant. dummodo po/

ſtea ſedeant ad aligd aliud maͤdu/⸗

z at

ſunt oĩa. Aſpice attẽte ã dicuntur candum. vt ex ꝑluribꝰlocis colligi
12 holes ſupꝛa pectꝰ
dñi miſi ſedẽdo potuiſſet recůbere

git. NHam nec

Delato igr agno paſcali aſſato:ac
cepit eũ verꝰ⁊ imaculatꝰagnꝰ dñs

ieſus:ꝗ erat in medio eoꝝ ſicut ꝗ
miniſtrat:ſcindit eum in fruſta: di/
ſcipulis alacriter poꝛrigit.⁊ ad co
medendũ confoꝛtat. Ipi vo come

debant.ſʒ alacriter non capiebant

ſꝑ pauidi ne nouitas contra dNũim
fieret.Cenãtibꝰaũteis patefecit fa
ctũ aptiꝰ⁊ inter alia dixit.Deſide/
rio deſideraui hoc paſca vobiſcuʒ
manducare anteq; patiar. vnꝰ aut
vrm me traditurus eſt. Hec vox in
coꝛda eoꝝtanq; gladius intranuit
⁊ comedere ceſſauerunt aſpicienn·
tes ſeipᷣos et dicentes. Nunquid

ego ſũ rabbi? Cogita in q;to dolo
re poſiti ſunt auditis verbis iſtis.

Ille ãt ꝓditoꝛ ne viderent hecver
ba ptinere ad eũ:cõedere nõ ceſſa
uit. Johãnes ãt ſtupefactꝰ⁊ coꝛdi /
aliter gladiatus verſus eũ ſe iclia/
uit:⁊ ſuꝑ pectꝰeius recubuit. Pe/

tro autem dominus non dixit. gqJ
vt dicit Auguſtinno in um pꝛo⸗ E
ditoꝛem ſciuiſſet.dentibus deſcri
pſiſſet. Sed per Petrum figuran
tur actiui:per Johannem contem
platiui.Unde etiã habes hic argu

mentum ꝙ contemplatiuus non

intromittit ſe de extrinſecis operi
bus. de ipiſq; offenſis dei vindi ½

ctã non expedit:ſʒ interius gemẽs

per or̃onem ad deum ſe connertit
et foꝛtias ei per contemplatio⸗/
nem appꝛoximans.eiq; adherens
omnia ſue diſpoſitioni committit

Et de tꝑe vocationis intellige cuʒ

—

(ſeyod;
(letnr

gip
Wbexie
hcbe

hnerte
ſszel⸗

fiiſtese

pecr'r

lluäfe

Peſt
ſo
fioren
bige

lig
ea⸗
befe
0ige
dis
tg
lo

ne
ant

din

elfa
ſce⸗
ſeu,
gt

rin
It
le⸗.

id
olo
ſis.

eſu
ndi,

dia⸗

de⸗

%

i⸗
ſen
en

ert

it
/
16
t

pabet copis ſpoſ aia. Aliq autẽ

ↄtẽplatinꝰex zelo dei ⁊ aiaꝝ.exte
riꝰexit ad ꝓxim. vt dicunt ſcti. Hic
habes ꝙ neciohes dixit petro: lʒ
ad mutũ qſiſſet. Uñpotes collige/

4 2 re ꝙ otẽplatiuꝰſecretũ dei reuela/

re nõ dʒ. Uiñ legit de b. fraciſo:
reuelationes occultas nõ dinulga
bat exteriꝰ. niſi q;tũ fraterne ſalu/

2

tis zel; vꝛgebat: v ſupne renelati
onis dictabat iſtictus. Aſpice dñi

benignitatẽ qlr dilectũ ſunʒ ſupꝛa
pectꝰretinet.O q; tenerrime ſe ad

innicẽ diligebãt. Eogita diſcipłos
triſtes ad vocẽ dñi:nec comedẽtes
ſeinuicẽ aſpicientes. ⁊ ſuꝑ his cõſ/
liũ cape neſciẽtes.¶Circa ſcom di
ligẽter attẽde. his em ſic ſe haben
tibꝰ. ſurgit dño a cena. ſurguͦt ⁊ di

ſcipuli igꝛãtes q ire vellet. Ip̃e vᷣo

eadẽ domo. vt dicũt qlocu vidert
⁊ ibi oẽs fec̃ ſedere:aquã ſibi iubz

————Mq

afferri. ponit veſtimẽta ſua.litheo

ſe pᷣcinxit. aquã miſit ĩ peluim lapi/
deãvt laueret pedes eoꝝ. Recuſat

petruſ.ſʒ audita xpᷣi cẽmiatõe ſapi

ſe ſũma maieſtas ⁊ imgr̃a humilita
tis dſq; ad pedes piſcatoꝛis. Stat

illud ſuperaltat hũilitatẽ.qꝛ ⁊ pꝛo
ditoꝛi eadẽ pᷣbet officia. O qᷓ; beni
gna eſt tanta benignitas ⁊ hũilita
tis ꝓfunditas. Hoc cõpleto myſte
rio redit ad locũ cene. ⁊iteꝝ recũ/
bẽs.eos ad ſuũ exẽplũ imitãdũ cõ/
l. ufoꝛtat. DHotes meditari ꝗ; dſs ge
. . us excpluͦdedit nobis ĩiſtio ſero

.
. —

enter mutat ↄſiliũ i meliꝰ. Incliat

cur uis ⁊ flexis genibꝰ coꝛã ipᷣis ſe
dentibus lauat ppꝛijs manibus 2
tergit et oſculat oim pedes. Sʒz et

ter natus. ꝗ pꝛo nob moꝛtem ſuſti
muit. qui ſurgẽs gloꝛioſe: et aſcen/
dens ſedet a dextris di.ipᷣe q cerea

quinq; magnaꝝ vtutũ. ſtꝛimu buj .; , —
niig napedes Serd n —
charit atta.ĩ ſacro ſui coꝛꝑis ⁊ ſer/
mone.ꝗ ẽ montis charitatis plenꝰ.
Vertiũ patie.ſuſtinẽdo ꝓditoꝛem
7 oppꝛobꝛia mita qñ fuit captui ?z
ductvtlatro.Quartũ obedie.enñ
do ad moꝛtẽ 2 paſſiõz ex obedien
tia pr̃is.Quitũ orois:oꝛãdo tri⸗
bꝛvicibꝰ ĩ oꝛto: In his ̊ vᷣtutibu
eũ imitari conemur. ¶ Lertio cir⸗
ca tertiũ meditãdo:obſinpeſcite ilł

la digniſſimã charitatẽ q ſe nobis ʒ „ „
tradidit ⁊ reliꝗt ſeipᷣm icibũ.Lũg 4 6 „»„ 5

3 —.yX

dñs lotis pedibus diſcipłoꝝ itertᷣ
recubuiſſet voles linẽ dare legali
bus ſacrificijo c nonum ĩciꝑe teſta eA er
mentuʒ ſeipm veꝝ ſacrificin deditu
et accipizs panẽ. et oculos lenauir
ad patré. Reclt altiſſimũ ſacẽm coꝛꝛꝛ
poꝛis ſui.⁊ dans diſcipułl ait. Poc
eſi coꝛpꝰmeuzqð pꝛo vobᷣ trade-
Bilr 2 calicẽ.hic ẽ ſanguis me
us ꝗ pꝛo vobᷣ fundet᷑. Et pꝛopꝛis
manibus cõicat dilectã familiã ſuã
et ĩ amoꝛis recoꝛdationem ſubiun
xit. Hoc facite ĩG meam cõmemoꝛa
tionem. Hoc eſt memoꝛiale quod
animã fac vᷣo gratã.cuʒ ſuſcipit di⸗
gne mducãdo. Hec fidelr medita
re et toto diuini amoꝛiſ igne iebꝛi
are. ⁊ ĩ im dñm ieſuʒ pꝛe amoꝛis
7 deuotionis vehementia totalvr
trãſfoꝛmare.Nihil em̃ maiꝰchariꝰ
dulcius nobis relinquere potuit:
q́; ſeipᷣm. Ipᷣe nãq; quẽ iſacramen
to altaris ſumimus.ille idem ẽ qui
ex vᷣgie icarnatus eſt. et mirabili/

Ta.

nit celũ ⁊t ᷑rã ⁊ oĩa:ꝗ pᷣt nob dare
vitã ⁊ moꝛtẽ: ꝑadiſum ⁊ ifernum.
vᷣ ¶MNirca qͥrtũ vo ad oẽm cumulum
ſuꝑfluẽtẽ attẽde alia dilectõis inſi
gnia. Fec em̃ eis monẽ pulcerri
mũ:plenũ ignitis carbonibꝰ dile/
ctionis.Lõicatis ãt diſcipul et iu/
ag peſſimo:licet ĩ cõione nõ fuerit

õs

R A.16 — O. 8 m alids dirit iße iude dies q fa,

. –—

W SIncipes ſacerdotũ: ꝗbꝰeu die pꝛe
cedẽti vẽdiderat trigita argẽteis:
⁊ petiit ab eis cohoꝛtè ad ipᷣm ca/
piẽdũ.Interi ãt dñs ieſus fecit di/
HS 4 kigut dicen fmone:er “ oꝛnatu
vtili ⁊ venerãda magnitudie ꝗne;
TLS A pncipalr meditãda Snnne. 3. ſ

18

Zß eEęæeos. Dicebat ei adhuc modicũ vo

phanos:vado ⁊ venio ad vos: et

Scðo circa ſer/

UK.

pacifice tolerare.

ſtater iſtruxit eos de charitate di/
cẽs pluribꝰvicibꝰ. Hoc ẽ madatũ
meuũ vt diligatis inuicẽ. Et his ſi-/
milia:qᷓ poteris i euãgelio legere:

. Derre r liter monuit eos ad obſᷣuantiam

mandatoꝝ ſuoꝝ. Si diligitis inꝗt

. pta mea fuaueritis manebitis i di
e lectöne mea: 7 ſilia. Quarto circa
DW Ffmonẽ cogita qᷣlr dat eis ↄfidetiã
ras eẽ. In mũdo ingꝗt pᷣſſur habe
bitis ĩ me at pacẽ:ſʒ ↄfidite:egovi

7

P cis:fac citiꝰ. Ille aũt infelix iuit ad

Pncipalr meditade aſume. dꝛio
aqtr pᷣdicẽs eis diſceſſũ ſuũ ↄfoꝛtat
biſcũ ſũ:ſʒ nõ derelinquam vos oꝛ
gaudebit coꝛ vrjm. hec et his ſilia
dq ſuccincte trãſeo. dicebat eis que
coꝛda eoꝝ totalit᷑ penetrabãt.nõ
em̃ de receſſu ſuo poterant aliꝗqd

monẽ mediteris qlr coꝛdialr ⁊ in/

Aertio circa fmonẽ mediteris q̃

me mandata mea fᷣuate.⁊? ſi pꝛece

3 triblatões qͥs eis pᷣdixit ventu/

ci mũdũ.·Et iteꝝ. Si mundus vos
odit ſcitote qꝛ ⁊c̃. IJtẽ. Mũdꝰgau⸗

Jebit: vos ãt contriſtabimini: æc. 2
Auinto quatr ieſus aſpiciẽs ĩ ce⸗
lu ↄuertit le ad patrẽ dicẽſ. Pater
ſᷣua eos qs dediſti mihi. Cũ eſſem
cũ eis ego ſer.⁊ c. Miꝝ certe quõö

diſcipuſi ꝗ tã vebemẽter dñm ſuu,z

amabãt. hec vᷣba ſuſtiere potuer̃t.
SZig q ĩ ;̊ fmone deca ſunt attente
diſcuſſeris ⁊ meditãdo ruminaue/

ris diligent ĩ eoꝝ dulcedie reguie

ſcẽs:merito ĩardeſcere poteris in
tatã dignatõʒ:benignitatẽ: ꝓuidẽ⸗/
tiã. diligẽtiã ⁊ charitatẽ: ⁊ alia q ꝓ
eũ h̊ ſero geſta ſunt.Aſpice q; effi
caciter deaote ⁊ delectabłr loqns
impᷣmit diſcipuł qͥ narrat ĩ ameni⸗
tate vᷣboꝝ eiꝰſpũs. Cogita lr di /
ſcipuli ſtant meſti ⁊ capitibꝰicliati/
lachꝛymãtes ⁊ ſuſpirãtes:ſunt em̃
pleni triſticia vſq; ad ſũmũ.Unde
ipᷣe teſtimoniũ phibuit dicenſ. Sʒỹ
qꝛ hec dixi vobis:triſticia ipleuit
coꝛ vr̃jm. Int᷑ alios qt aſpice iohã/
nẽ ei familiarit᷑ coherẽtẽ:q; attẽte
7 diligent᷑ aſpicit dilectũ ſuũ ⁊ an
xiat᷑:Oĩa em̃ em̃ vᷣba recolit: Ham
ipᷣe ſcribẽs ſolũmõ ea nobis tra/
didit. Int᷑ alia z eis dixit: ZSur⸗
gite eamꝰbic. O q́;tus pauoꝛ tic
eos itrauit:neſciẽtes q̊ ire debe⸗/
rent:de eiꝰſepatõe plurimum foꝛ/⸗
midãtes. Poſtea locutꝰeſt eis cõ/
plendo fmonẽ eũdo ꝑ viaʒ multa
edificatoꝛia v?ba.Tãdẽ cunctis cõ
pletis myſterijs vadit cũ eis ĩ oꝛ-/
tum trãs toꝛrentẽ cedrõ.⁊ ibi ſunʒ
pꝓditoꝛẽ ⁊ armatos eum iudeos
expectat. q̃ ãt ſequũt᷑ ſpectant ad
paſſionẽ:que oĩs ibi ref=uamus.

giisop

is

U

0

i e
ſtenti
HM
ißſe⸗
Tegt
Pmniſi
multo
aliam
eretn
lin:
gbep
ordan
Cenas
ctipe.
Npar
afn
Cihn
Woras
polens
Neyake⸗
ſchert
niicin
2 ſpo⸗
dien

fliribe

ſentie.

ſareg

flhnan

ecir

emmati
glioblan

hnsen
ücga

rint

Pidie⸗
el dene
lieſen
certe e
rdinlu;
t atene

Puminete,
tſetege
potens

Neipliti⸗

z1din

pieiefi
Pllocns
Nianeſ ⸗
nacet
i⸗ſeſnt
:ſonteſ
ni.Od
ditenG
dig eu.
pieeionhu.
iitele

Hüſoü10n

litkloen.

Lau/ao. lxii Fo. rxxxvi

De paſſiõe dñi ieſu in generali.
MWatbh. xxv). et.xxvij. Mar: xiiij.

Ccurrit vt ð paſ/La.LXIIi

o fſione oñi Jeſu nunc tracte/

mus. Qui g ĩ paſſiõe domi
ni Jeſu gloꝛiari deſiderat: ſedula
itentiõe Oʒ i ea ĩiſiſtere. NHã multa
pſcrutãti eã occurrere ĩſeꝑate:q̃ ſi

bi pᷣſagia ⁊ ꝑpticipia glie videbunt

Te g poꝛtoꝛ. vt ꝗſingir attendiſti
pᷣmiſſa q̃ de ipᷣiꝰvita dca ſunt: hic

multo vigilãtius totam apponas

aniam ⁊ vᷣtutẽ vt affectuoſe diligẽ
ter et moꝛoſe ac pſeuerater: nõ ꝑ

ſaltus: aut attediatꝰmediteris ĩ ea
qꝛ h̊ appet maxia eiꝰcharitas:que
coꝛda nra talit᷑ ocremare deberet

Cuncta vo cũ ſolita modificatõne

accipe:que ſic pie meditari poſſũt

vt narrabo. Nõ em̃ ĩ opuſcłlo ali/

ad affirmare itendo:qð nõ ꝑ ſctãm
ſcripturã:ꝓ dicta ſctõꝝ:p opiones
ꝓbatas affirmet᷑. Uidef aũt mihi
poſſe nõ ĩ ↄgrue dici:qꝙ nõ ſolũ illa
penał et moꝛtał crucifixio dñi ĩie/

ſu. ſʒ etiã que pᷣceſſerũt ſunt vehbe/

obis

ir. Oa .
petortut
gieder,
firunſo
Neſteis 5
ſina

Uncti

ſcis ſoN
1ibiſtl,)
miucees

etantc

ene

—

mẽtiſſime cõpaſſionis amaritudis
7 ſtupoꝛis. Quid em̃ eſt cogitare:
ꝙ dñs noſter ſup oĩa ðs bñũdictus
ab hoꝛa qua nocte captus fait vſ/⸗
q; ad ſextã ſue crucifixionis hoꝛaʒ
fuit ĩ bello continuo doloꝛibꝰ ma
gnis:opprobꝛijs:illuſionibꝰ⁊ toꝛ
mentis. Mõ em̃ ſibi dabat vł mo/
dica reges. i quali bello 2 con
flictu: audi et vide? Alius em̃ appᷣ

hendit: alius ligat:alius iſur git in Eri § fr actis
eum: alius exclamat: alius ipellit: oppomt ĩ qua crucifigatur. Cõcur

aliꝰblaſphemat:aliꝰexpuit in eum
alius circumuoluit:aliꝰ iterrogat:

alius contra eum falſos teſteſ que
rit. alius querentes aſſociat:alius
contra eum falſum teſtimoniuʒ diꝰ
cit:alius accuſat:alius illudit: aliꝰ
oculos velat:alius faciem cedit:

alius collaphiſat:alius ad colum/

nam eum ducit:alius dum ducitur
percutit:alius expoliat: alius vo⸗/
ciferat: alius iſultatĩ eum:aliuſad
vexandum ſuſcipit:alius ad colũò/
nam ligat:alius ĩ eum ipetum fac̃
alius eum icontumeliaʒ purpura
veſtit:aliꝰeũ ſpinis coꝛonat.alius
harundinẽ ĩ mauu eius ponit:aliꝰ

furebunde eũ accipit:vt ſpinoſum

caput pcutiat alius deriſoꝛie ge⸗
nuflectit:aliꝰ vt regẽ ſalutat. PHec
t his ſilia multa: nõ ſolum alius:
5y et ali plurimi ĩtulerunt: Deduci
tur et reducit᷑:ſpernit᷑ repꝛobatux
voluit᷑: circumfert᷑ hucillue quaſi

ſtultus et ibecilł. Sed et t anq; la-

tro et impijſſimus malefactoꝛ mo

do ad Annam: Modo ad Lay-

pham:mõ ad Pꝓylatum.Et ibidem
modo ĩtus:modo foꝛis iducitur et
reducitur. Atẽ ad herodem. ab eo
veſte alba idutus et illuſus et ſic

remittitur ad Pylatuʒ. Deus meꝰ
quid eſt hoc? Nonne tibi videtur

duriſſimum er amariſſimum bel/

luʒ: Deo expecta parumper et du
rioꝛa videbis:qꝛ ſtant contra eum

minaciter et conſtanter pᷣnceps et
ſenioꝛes populi:et milis populi ?
clamabant vt crucifigatur. Conſẽ⸗
titur a indice et ſnia dat vt crucifi
gatur. Crux humeris ſuis fr actis

rũt vndiq; eues et aduene:maio/
reſ et mioꝛeſribaldl et imniꝗ pcoꝛeſ

—☛

õ vſq; ad ani/

mã ſuã.⁊ vere circũdeder̃t eum ca

ꝗ eũ ↄgſcat:ſʒ luto ⁊ ſmũditijs eũ

ipetũt ⁊ affligũt:⁊ dũ iãmini ſuã
pozsrat fctũs ẽ ĩ ꝑabolã.Lõtra euʒ

loqbant᷑ ꝗ ſedebãt ĩ poꝛta:⁊ in eñ
pſallebãt ꝗ videbãt vinũ. Impelli
tur ⁊ anxiat᷑:trabit᷑:acceleratur:⁊
ſic fatigatꝰ⁊ maceratꝰ:ſlagellatus
zopniobeiglagelluus 7 vſq; ad
umũ laceratꝰnõ ſinit geſcere: nee

eęlſſe in ocio:vix pᷣt refocillare ſpʒm

quouſq; puentum eſt ad caluarie

cũ ipetu ? furoꝛe fecerũt. Inipſo oꝛat pairẽ. Hic parũper ſuſtine er
mirabilia dñi tui pis mente reuol⸗
ue.Oꝛat nũc dñs ieſus:ſʒ hactenꝰ

aut loco finis et quies bello de qᷣ
tractamꝰiponit᷑. Sʒ q ẽ illa quies

8 RBa = u. Erucifixio eſt: lectꝰ doloꝛoſus eſt.
Ecce q̃lis quies aſperioꝛ bello Ni

des quõ vſq; ad hoꝛã nona ppe
ſus eſt longũ duꝝ ⁊ ↄtinuu bellũ.

nes multi:terribiles et feroces. Et
vere ↄſiliũ malignãtiũ obſedit eũ:
qui vi gladiũ biſacutũ acuerunt in

eũ: z linguas ? manus. Ex his igit

ꝗᷓ dẽa ſũt:expedita vident᷑ que de
paſſiõe dſii dici pũt ſummatim itri
bus pᷣmis hoꝛis.ſ.matitudĩiali pꝛi
ma ⁊ tertia. Sʒ meditatio paſſio/
nis ĩ hoꝛa matitudinali non eſt ſie
pcurrenda. Hõ eſt em̃ tanta amari
tudo ⁊ pena dni nr̃i ieſu xpᷣi ſic le/
niter ptractaâda. Nã hec cũ quadã
eneralitate dicta ſũt: ſʒ videmus
ſn ula diligẽter. Nõ eĩ decet nos

tedere illa cogitare. qᷓ dñm ꝓ no/

bis non teduit tolerar.
Moeditatio paſſiõis dñi ieſu in
boza matutinail.

*

e g

2 *
S 3 . 2“ E. .
— 2 „ E

nõ ad copatiẽdũ: ſz irridendũ: nö

Eaſſume igit

ꝓſeqre vſq; ad finẽ:de ꝗbꝰ

bꝛeuit᷑ tagã. Lu vᷣo vt placet exer
cita te ĩ altioꝛibꝰ vt dñs tibi dabit
Attẽde igr ad fingła acſi pñs eẽs

ac cerne eũ attẽre cũ a cena exiens
fmone cõpleto ĩ oꝛtũ cũ diſcipulłiſ
vadit vltio nũc ab eis itinere ſoci⸗
andus.q ſtudioſe q; ſocialr et fa/

miliarit᷑ loquit᷑ cũ eis: ⁊ ad orfonzʒ

hoꝛtat᷑.quõ ipᷣe puſillũ ĩfra iactuʒ

locũ vndiq; iĩmũdiſſimũ.⁊ hecoĩia lapidis pgrediens humilit᷑ poſitꝰ

legit᷑ oꝛaſſe pluries:ſʒ ꝓ bõis tũc
vt aduocatꝰnr̃:tunc aũt ꝓ ſe oꝛat

humilitatẽ ſuã.Lũ em̃ fit ðs patri

ſuo coeternus ⁊ coequalis: oblitꝰ

ſtat ſi qdã homuculłꝰð ppło deuz

oꝛzãs. Attẽde ꝑfectiſſimã obedien

tiã. Quid ei oꝛat? Certe oꝛat vt nõ

moꝛiat᷑ ſi pr̃i eiꝰplacet:⁊ cũ pr̃e hʒ

expedire iſtõ negociũ:⁊ non eau
dif᷑ ſm aliquã volũtatẽ qͥ erat ĩ eo
Fuit eĩ in ipᷣo mitiplex volũtaſ vt
dicã: ⁊ in ̊ tu cõpatere.Uuli ei p
penitꝰvt moꝛiat᷑: ⁊ ei q;uis vnico
filio dilecto nõ peꝑcit. ſʒ ꝓ nobis

oĩbꝰtradidit illũ. Sic ei os dilexit

mãdũ: vt filiũ ſuũ vnigenitũ doret·

Oñſs ieſus hãc obedietiã ſuſcipit⁊

erequit᷑ reuerenter. Uide etiaʒ in

dicivilẽ charitatẽ circa nos tã pr̃is

ꝙ; filij compaſſionem: admiratiõe

1 veneratione digniſſimã ꝓ nobis
moꝛs ĩducit᷑ ⁊ ſuſtiet pꝓpt nimiam
charitatẽ. Dꝛar

—

r iſtas a pncipio paſſiõis: eext

e

.

piite
rogot
1ede
ticem
ſüiere
in met⸗
levocit

glcbitt
fariano

ſiat

vadi.
eſden
ſevol

luom di

libegitn

ip
näts
ämpin
ſlite
lefunn
bonunt.
Plaig
igtas in
libuiti
boobin
ilacin

dorise
eldiſd
elſunzt
eppe
Gingar
Mendin
ſunſen
ſPbicii
lasßz
Wawer
deo⸗
liiif

gön e
SS
deen
Netera
ſdidatt

pis eis

ce.
Nina e
ſereſoc⸗

lt elſ-

taigar;

flttoſſ
rſuſine d.

Merevo⸗

ſbecee
boit
19 ſeen

icheien

on .

1aipfeh⸗

1toget d

ss

6h
lis: llx
A Nbore.
pptolelz

eratied

olüa

Ulnti
Pis iie⸗
ſfobs
osNNMet

Aniiderer

ſſiit
Ceetisd.

Nelia G

Gniratie

probs

pt imien

Auzili

igqtas in mzibꝰmeis.

rogo te vt exaudias oroem meã.
ne deſpexeris depᷣcatõʒ meã:in⸗/
tẽde mibi ⁊ exaudi me:qꝛ ↄtriſtatꝰ
ſũ iĩ exercitatõe mea ⁊ anxiatus eſt
in me ſpũs meꝰ.ĩ me turbatũ ẽ coꝛ
meũ.Inclia ad me aurẽ meã:⁊ iten

iuria nobis ab hoie facta:ſatiſface
rẽ:⁊ ſtatĩ cũ voluiſti dixi.ecce ego

vadã. Er tunc in capite libꝛi ſeptuʒ

eſt de me vt facerẽ voluntatẽ tuam

ſic volui:voluntatẽ tuã et ſalutare
tuum dixi. Paup ego ſũ et in labo
ribꝰ a iuuẽtute mea: faciẽs volun/

tatẽ tuã.et oia q̃ mãdaſti mihi feci

ꝑgatꝰcõplere qͥ reſtat. Si tamẽ pr fi

erip̃t:tolle a me tãtã amaritudinẽ

qÕᷓ mihi ꝑpata eſt ab aduerſarüs me/

is. Uides em̃ q;ta machinâtur ad/
uerſum me et q;t et q;ta falſa mihi

iponunt.pꝓpt q̃ accipe aiam meaʒ

ↄſiliati ſunt. Sʒ pr ſi feci ea: ſi eſt ĩ
8. Bi reddidi re
tribuẽtibꝰmihi mala.decidã meri⸗/
to ab inimicis meis inanis.Ego eiĩ
q̃ placita ſunt tibi ſꝑ feci. Jhivero

poſuerunt aduerſuʒ me mala pꝛo

bonis.et odiuʒ pꝛo dilectõe mea:
et diſclpuluʒ meuʒ coꝛrupuerunt:
et ſuuʒ ducẽ ad me ꝑdenduʒ fecer̃t:
et appenderunt mercedẽ meã tri/
ginta argenteis:ꝗbus ſum ab eis
venditus. Rogo igitur te pr̃ mi vt
tranfferas a me calicẽ iſtuʒ. Si ãt

tibi aliter videtur. nõ mea volun/
tas ſʒ tua fiat.Exurge in adiutoꝛi

um meunzʒ:feſtina pr̃ vt adiuueſ me

Dato em dilectiſſime pr̃ q me ne⸗

ſcirẽt filiũ tuũ:qꝛ tam̃ cũ eis ĩnocẽ

. glire vieens: Mipe cemetiſſime:

TCa. lxiiii Fo. xxxvii

tiã duxi et mita eis beneficia ↄtuli

nõ deberẽti me ſic crudeles exiſte

re.Recoꝛdare ꝙ ſteteri i cõſpectu

tuo vt loqrer ꝓ eis bonuʒ:et auer
terẽ idignatõʒ tuâ ab eis: Hiungd

reddit᷑ ꝓ bono malũ.qꝛ foderuntx

nclia ad m a: 1 iten aĩe mee. et moꝛtẽ mihi turpiſſimã
de voci dep̃catõis mee.Libi pr̃ cõ
placuit me ĩ mundũ mittere:vt ꝓi

pauerunt. Tu vides domie ne ſi-
leas:ne diſcedas a me:qm̃ tribula
tio ꝓxia ẽ:⁊ nõ ẽ qᷓ adiuuet. Ecce ĩ
oↄſpectu tuo ſunt oẽs ꝗ tribulat me
q̃rẽtes aiaʒ meã. Impꝛoperiuʒ ex

ctauit coꝛ meuʒ et miſeria. Et redi

it dñe ieſus ad diſcipulos excitas
eos et de oꝛãdo exhoꝛtãs.tẽ ſe/
cundo et tertio ad oronẽ redijt in
tribus diuerſis locis ab inuicẽ di/
ſtãtibꝰꝑ iactuʒ lapidis:nõ q;tũ ꝗs

excutiens ꝓijcere pᷣt.ſʒ q;tuʒ ſine
maß violentia lapidẽ mitteret. Et

vt habeo a fratre meo ꝗibi fuit ad
huc in ipᷣis locis veſtigia ſunt ec⸗
cleſiaꝝ.q̃ ibi facte fuerunt.Rediẽs
domimieſus ad oronem vt dixi
cdᷣo et tertio eundẽ ſmonem oꝛa

uit et addidit. Pfr iuſte ſi ſic decre/

uiſti vt crucis patibulũ pꝛo gene⸗
re hũano ſuſtineã:fi at volũtaſ tua

Sʒ recõmendo tibi dilectiſſtimam
mrẽm meũ⅝: et dilectiſſimos diſci⸗

pulos meos òs hucuſq; fᷣuaui cuʒ
eẽm cũ eis.Pr̃ mi ſᷣua eos a malo
Et ĩteri ſacratiſſimꝰſanguis coꝛꝑis
ſui vndiq; in mundo ſudoꝛis erũ/
pens in hac agonia ſeu certiſſime
duz ꝓlixꝰoꝛat vſq; ad terrã abun/
dãter vᷣcurrit.Cõſidera q;ta ẽ aĩe
ſue ãguſtia.illðqʒ aiadueriere de/
bemꝰõ ipatiaʒ. qð ieſus tribꝰ vici/
boꝛauit anteq́; reſpõſũ acciꝑet-

CLũ ãt ſic oꝛat ⁊ anxiat domin iel?

9

— ;

R

„0

„* eet. R

ar eſPH

4

Oρ . 9 — P—
1

7„ Srn tit ↄfoꝛtãs eũ ⁊ d cẽs:

==

alue dñe
s meꝰieſu:Or onẽ tuã ⁊ ſudoꝛem
ſanguineũ
toti curie ſuꝑne ⁊ oẽs ꝓcidentes
ſupplicauim vt calicẽ hunc trãſfer

ret a te.Et pr rndit.Nouit dilectiſ ⁊
luntas.

ſmꝰfili me ꝓ hüam generis redẽ
ptio quà ſic optamſine ſui ſangui
niers effuſiõe decent᷑ fieri nõ p̃t: io ſi

ſalutẽ vult aĩaꝝ oꝑtet ꝓ ipis moꝛi

NQuid ſᷓfſoꝛe decernis. Nunc dixit
Sovñs ienßs angelo. Salutẽ aiaꝝ oi

no volo.iõ potiꝰeligo moꝛi vtſal/
nent᷑ q̃ͥs ad imaginẽ᷑ ſuq pr̃ creauit
Fiat igit᷑ voluntas pris mei.Et
angelꝰad eũ.Cõfoꝛta ⁊ virilit᷑ age
re:excelſũ em̃ decet magnifica fa/
gere.Lito trãſibunt penoſa. ⁊ ꝑpe
tua glioſa ſuccedẽt.Dic pr̃ ꝙ ſꝑ te
cũ eſi ⁊ mrẽm tuũ ⁊ diſcipulos ipᷣe
ↄſᷣuabit ⁊ reddet icolumes. Et hu
mil dñs hũiłr ⁊ reuerenter ſuſcipit
hanc ↄfoꝛtatõʒ a ſua creatura con
ſiderans ſe minoꝛatũ paulominus
nub angel ou ẽ in hac lachꝛiaꝝ val/
le.Et ſicit triſtabat vt hõ:ſic ĩ ver
bis angeli ↄfoꝛtatꝰfuu vt hõ: ⁊ va
lefecit ei rogas vt eũ pri recõmẽda

tertio ab or̃one totꝰſanguine ma/
Aefactꝰquẽ aſpiceret gẽſẽ ſibi vul/
iũ vel lauantẽ:totũq; afflictũ reue
renter cerne.ĩtime cõpatere:quia

nõ ſine ingenti acerbitate doloꝛis

ſi h̊ ↄtingere potuit.Dicũt tñ ſapi
entes expoſitoꝛes ꝙ dñs ieſus pa
tre moꝛabat.nõ tã timoꝛe patiẽdi

qᷓ; cõpaſſiõe pꝛioꝛis ppłi:qꝛ cõpa

tiebat᷑ indeis q de moꝛte ſua pde/
banf. Nõ em debebat eũ occidere

. „
. „ 4
—
„ 24
₰
.

45 X W 4 ecce ãgelꝰ dñi pᷣnceps michael aſti

rituo obtuli ioſpectu
alij videãt fiat volũtas tua nõ mea/

ret ⁊ roti curie celeſti. Rurgit igit

.õ⁴ m

qꝛ ex ip̃is erat r i lege eoꝝ contine
bat᷑:⁊ tanta eis contulerat bñficia

Unð oꝛabat pꝛẽm vt ſi fieri poſſet

cũ ſalute eoꝝ ꝙ credat multitndo

gentiũ. Si vo iudei cecãdi ſunt vt
em̃ tũc in xpᷣo druplex vo⸗-
18. voluntas carnis: T bec nul te
lo mõ volebat pati. voluntas ſen/q⸗ve

ſualitas: ⁊ renuebat ⁊ timebat/vo (rG

luntas rõniſ:⁊ hec obediebat ⁊ cõ
ſentiebat. Nã iuxta Eſaiã. Oblatꝰ
eſt qꝛ ipe voluit æolũtas deitatis
q̃ imꝑabat ⁊ ſniam dictabat. Igit᷑
qꝛ verus erat hõ in mag erat angu
ſtia poſitꝰ:intime q;tũ potes com
patere ei.Cõſidera diligẽter et vi
de oẽs actus ⁊ afſlictõnes vñi tui.
Uenit aũt poſt hec ad diſciplos et
dixit eis. Doꝛmite iã ⁊ requieſcite
ꝗ ibi aliq;tulũ doꝛmierũt. Gonu s
aũt paſtoꝛ vigilabat ſuꝑ cuſtodia
puſilli gregis ſui. O gꝛãdis amoꝛ
vere i finẽ dilexit eos:cũ i tãta po⸗/
ſitus agonia ꝓcurat eoꝝ quietem
Uidebat a longe aduerſarios ſu/
os.veniẽtes cũ armis ⁊ fuſtibꝰnec
tñ diſciplos excitanit:niſi enʒ ppe
⁊ iuxta eũ fuerũt. Luũc ãt dixit eis:

Satis doꝛmiſtis:ecce ꝗ me tradet·

appꝛopinquat. t adhuc eo loqu⸗
te venit ille neq;ᷓ iudas añ eos peſ
ſimꝰmercatoꝛ ⁊ oſculatꝰ⁊ eũ:ðꝛ p-
moꝛis erat dñi ieſu diſciplos quoſ
mittebat cũ oſclo recipe redeũtes

Et ꝓpterea ꝓditoꝛ oſculuũ ilł inſ/

gnũ dedit ⁊ pcedẽs alios cũ oſclo

redijt q̃ñ dicat.nõ ſũ ego cum iſtis
armatis:ſed rediẽs moꝛe ſolito te
ſaluto. Aue radbi. O vere pditoa
Intuere ⁊ ꝓſeq̃re dũm ielũ qᷓ; be/

—

„»„„

Ta. lxiiii

Fo xcxrvii-

dne nigne ſuſcipit ifelices amplexns et ſtris:q ſtuicia erat tua. NHõ debe
fi oſcula ꝓditoꝛia:quẽ pauloante ſũ bas q̊ eos os aꝑire.Quõ fuiſti ita
da mo cibauerat cibo eiꝰlauerat pe/ oauſus. Nunc appet ſapia tua. Tu
2do des:⁊ quõ ſe patit᷑ capi:ligari:ꝑcu ſias mõ ſic cõuenit paribꝰtuis.Di

unH ci:⁊ furibunde duci:ac ſi eſſet male
Nng. factoꝛ ⁊ ipotens ad ſe defendẽduʒ
quõ etiã cõpatit᷑ diſcipuł fugienti/

bus et errãtibꝰ.⁊ doloꝛes eoꝝ cer
nere potes: ; inuiti 7 dolentes 2
o. ſuſpiria dates:vt oꝛphani ⁊ timo
6 re preriti recedebant. Et magis au
uk gebat eoꝝ doloꝛ qñvidebãat magi
hzi· Kirü ⁊ djm ſuũ ſic viliter trabi per
git canes illos:⁊ quaſi agnũ nãſuetũ

ſine reſiſtẽtia ſeꝗ.Aiſpice qtr mani

2—46 bus pᷣ tergũ ligatis exclamidatꝰ

hi Otunice ſuccinctus nõ cnrioſe: capi/
i kte diſcoopt“: curuꝰex fatigatõe et
vehementi acceleratõe incedens.
te Cũ ãt pñtat pᷣncipibꝰ⁊ ſenioꝛibus
9⸗ agr egatis: illi quaſi leo capta pꝛe
4 da exultqt examinant falſos teſies
FA Pcurat: adenãt: et expuunt in eiꝰfa
adisẽ ſctiſſimã: ocłos velãt: colloppi
m ſuant: et alapis cedũt di. Pꝛo heti
ſ⸗ ſa nobis xpe ꝗs eſt ꝗte pcuſſit.Et
e multis obpꝛobꝛijs vext in oĩbus
y Ppratienter ſe hñtẽ. Nadẽ illi maio/
es receſſerũt mittentes eũ i qᷓndã
” carcerẽ de ſᷣtus ſolariaʒ: q adhuc
OR) videri pt:vel eiꝰveſtigium:et liga
SH uerunt eũ ad quandã colũnã lapi/
4 deã.cuiꝰps ibi poſtea murata fuit
⁊ adhuc appet vt habeo a fratre
ððJM meo qꝗ vidit.dimiſeruntq; eũ:⁊ cũ
35 eo äſdã armatos acutioꝛis cuſto⸗
. die ꝗ eũ ꝑ totã noctẽ vexauerunt:
deriſonibꝰvacãtes.Cogita q̃lr il
li audaces ⁊ peſſimi cõuiciãtes ei
Dicebãt. Credebas tu eſſe melioꝛ
e ſapiẽtioꝛ pᷣncipibꝰ⁊ ſapientibꝰno⸗/

mee e

gn ei es moꝛte ⁊ tu hẽbis eã:et ſic
htota noctẽ mõ vnꝰ mõ aliꝰ iſulta
vᷣbis ⁊ fcĩis eũ q;ta pñt dicũt ⁊ fa
ciut iſti peſſimi ↄ dñm. Intuere do
minu verecundũ ⁊ patient tacẽteʒ
ad oĩa tanq; ĩ culpa depᷣhẽſũ:vul⸗
tu terra depᷣſſo et cõpatere ei.O
dñe ad qͥn manꝰ veniſti?q;ta eſt pa
tientia tua: Uere iſta eſthoꝛa ⁊ po
teſtas tenebꝛaꝝ.Et ſic ſtetit rectus

ad coluns ligatvſq; mane. Interi =

at io hes vadit ad dñam ⁊ ſocias ĩ a e

tra domũ magdalene in q cenã fe-
cerãt:⁊ narrat oĩa q̃ de dño ieſu ⁊
diſcipułↄtingerãt. Tunc ĩdicibiliſ
plãctus ⁊ clamoꝛ fctũs eſt. Cogita

in quãto doloꝛe ſunt poſite de di/

lectiſſimo domino ſuo:quia bene
vident et credunt ipſum moꝛtuum

Landem Domina ſe dedit in par⸗ Q0 9— ——L 4 HM

—

tem:et ad oronẽ ſe conuertit diccs noz
Pater reuerendiſſime:pater püſſi
me:pater miſericoꝛdiſſime recom
mendo vobis vnigenitũ veſtrum
dilectiſſimũ Nõ ſuis ei crudelis

cunctis eſt benignus. Pater eter⸗

ne ne moꝛiat fiſiuſ meus.nihil em̃

malefecit. Sed pater iuſte ſi redẽ-

ptõʒ vultis humani generis.obſe
cro per aliũ modũ faciatis. Om⸗/⸗
nia em̃ poſſibilia ſunt vobis. Ro⸗
go vos pater ſanctiſſime ſi vobis
placet: non moꝛiatur filius meus.
Liberate eum de manu peccato/
rum: et reddite ipſum mihi. Ipſe
per obedientiã et reuerenti vrasz
nõ ſe iuuat:derelinquit Eign :eit

—

vt imbecillis ⁊ ipotẽs ẽ ĩter illos:
1 vos eum iuuare. Hec ⁊ his ſilia
voꝛabat dña nr̃a toto afſectu et co
natu ſuo: cũ amaritudie mag. ↄpa
tere igr ei quã ſic cer niſ afflictam.
Quõ pᷣncipes douxerũt ieſuʒ ad
ylatummane. La. LXVII
ne aut fctõ tẽpeſtiue re/
m dierunt pᷣncipes ⁊ maioꝛes
ppli: ⁊ fecerũt eiligari ma/
nus poſt tergũ dicentes. Ueni no
biſců latro:veni ad iudiciũ: hodie

rebit ſapĩa tua:⁊ ducebãt eum ad
pylatũ ⁊ ipᷣe aſi nocẽs ſequebatur
dArrr eos: cũ eẽt agnꝰmitiſſimꝰ. Auũ autẽ
— A4 — 2 * 2 ——
RH.1, — L , ⁊ iohes ⁊ ſocie:nã ſũmo mane
(e. „exierũtvt venirẽt ad eũ:occurrer̃t
ei in biuio:vidẽtes eũ ſic vitupalr

„

miltũ ex cõpaſſiõe erga illos maxi

„ ——

rrr .Ducit Gad pylatũ:⁊ ſui eũ a longe
op r-ſe ¶ſequũtur. nec poterãt appꝛopinꝗ
—L rre. Accuſat ab illis de multiſ. Ipe
vo tacebat:ſʒ panca pᷣſidi loqbat᷑.
Pꝛeſes ãt nõ vidẽs ĩ eo cqm moꝛ/
=ðèÿMD tis:miſit eũ ad 2=ð
bo agut volens videre de ſuis miracu
elis gauiſus eſt: ſʒ nec miracũlũ nec
PAE. verbũ aliqð potuit hre ab eo.Igi
tur herodes reputãs eũ ſtultũ:ĩ de
riſionẽ induit eũ veſte alba:⁊ remi
ſit eũ pylato.Et ſic vides quõ dñs
ieſus nõ ſolũ malefactoꝛ ſʒ ſtultus

reputatus eſt. Ipeãt oia patiẽtiſſi
me tolerabat: Attende qlr ducit
demiſſo capite ⁊ vultu:⁊ oim cla⸗
moꝛes conuitia et ſubiannatõnes
audientem.Et foꝛte lapidum per⸗

qᷓ;to doloꝛe replerent᷑.dici nõ põt bus elegans verecundus

cuſſiones et immunditias iaciẽtes
et matrem et ſuos cum ingenti me
roꝛe a longe ſequentem. Reducco
qʒ eo ad pylatũ illi canes cum au⸗
dacia magna ⁊ ↄſtantia ꝓſequunt
ſuas accuſatões. Sʒ pylatꝰnullam

cãm moꝛtis inueniens:nitebat eů

7 dimittam O pylare tu dñm caſti ·⸗ d
gas: neſcis ꝗqd agis:qꝛ nec moꝛteʒ f

nec flagella meruit. Rectiꝰageres
ſi te ad ſuum nutũ coꝛrigeres. Juſ
ſit ãt eum flagellari. Sbolatur
dñs ieſus:ad columnã ligat᷑:duriſ⸗

2 enoꝛmiter ab ilł adduci canibus ſime flagellat᷑: ſtat nudue coꝛa oi/

1 ſpecio

—

In illo aũt mutuo aſpectu fuit do ſus forma pꝛe filijs hoĩm: ſuſcipit
ioꝛ vtriſq;. Nã ip̃e dñs affligebat ſpurciſſimoꝝ flagella dura 2⁊ dolo

roſa. caro illa tenerrima: ⁊ innocẽ

me qᷓ ad mrẽm. Hã ſciebat ꝙ ꝓ ip/ tiſſima: mundiſſima: pulcerrima:
ſo dolebat vſq; ad moꝛtem ⁊ vſq;/ flos oĩs carnis.⁊ totiꝰhũane natu
ad ſeꝑatõʒ aĩe a coꝛpe.Cõſidera ⁊re repletur liuoꝛibus et fracturis:
paſſiuaſunt oĩa iſta“ anguis de oĩ

fluit vndiq; regius ſanguis de oi⸗
bus ptibus coꝛpis ſupaddit᷑:reite
raf᷑:inſpiſſat᷑ liuoꝛ ſuꝑ liuoꝛẽ: do/⸗
nec toꝛtoꝛibꝰfatigatiſ:iubet ſolui
a columna ad quam ligatus fuit.
Ueſtigia crucis oſtendit.vt in hy/
ſtoꝛijs continetur. Hic eum diligẽ
ter ↄſidera ꝑ moꝛã longam:et ſi ei
nõ compatieris coꝛ lapideũ te ha/
bere reputa. Tunc ipletum eſt qð
dictu eſt p Eſaiã. Uidimus eumet
nõ erat aſpectus:⁊ reputauim eũ
q̃ſi lepꝛoſũ ⁊ hũiliatũ a ðo.Odñe
qualis fuit ille tã audax ⁊ temera⸗

coõplebunt maleficia tua:mõ appa dimittere.Dixit q̊: Coꝛripiam euz el

LCa. Ixpi Fo. rxr.
KR ruis ꝗ te ſpoliauit:ꝗ te ligauerunt tota mititudie vociferte ⁊ clamã
Aaudaciozes. Sed æ illi audaciſſimi te: Crucifige crucifige eũ: et ſꝑ eu
„ A tte flagellauerũt: ⁊ tu ſol iuſticie irridẽt ⁊ ei iſultante.qſi ſapientio
ĩ ã tuos radios ſᷣtraxiſti iõ ſunt tene res eo fuer̃t ⁊ q̃ſi mõ apꝑet ꝙ ipᷣe
S’”Z bꝛe ⁊ ptãs tenebꝛaꝝ. Oẽs ſunt te inſipienter ſe habuit ð pncipes et

*

G49 potẽtioꝛes. Amoꝛ tuꝰ ⁊ iniquitas phariſeos ꝗ ſic e aptari fecerunt
n Iiifa ſic te kecit ibecillẽ. Maledicta et ad talẽ ſinẽ ꝑduci: a ſic nõ ſoluʒ
o. ſit iniqtas ꝓ q̊ ſicaffligeris. Solu doloꝛes et penas.ſed obpꝛobꝛia
„ to eo acoluna pueit ſic nudus: fla ſuſcipiebat ab eis.
unt gelatus:n oomu pſerurädo p pa Apeditatio paſſiõis ad tertiam
len ſie ſuineg Parſim Bvomu pzoei Etit & tota iude- C. LXVI
t fuerant a ſpoliatoꝛibꝰ.Erat treme p on mititudo magnis voci⸗
..brundus ⁊ afflictꝰ ppt᷑ frigꝰ.Cund, bsvt crucifigat: 7 ſiegaene
ſe vellet veſtire: cotẽdunt peſſimi tur a pᷣſide miſero pylato. Non re
eres 9.— 9. coꝛonemꝰeũ moꝛe regio.Et accipi mouent᷑ ꝓpr᷑ ĩnocẽtiã eiꝰ: ⁊ quoed
I =. entes clamidẽ ſericarubes veterẽ videt crudeliꝰ: nõ trahunt ppt al⸗
lut5 = απ½ι½τ turpe ? veſtierũt en: ? ſpinis co/ flictõʒz quã ei vidẽt ſuſtiere: ſʒ exul
if ronauerunt. Cogita q́s afflictões tt pᷣncipes ⁊ maioꝛes.qꝛ hnt intẽ
nak ſuſtiet ꝓut ipi volũt purpurã ſuſci tuũ ſun pꝛauũ:rident ⁊ irridẽt eũ ꝗ
Nec dinẽ tollit: ⁊ coꝛã ſe genu flectenti rant q;tũ pñt. Reducit᷑ ãt dñs Je⸗
don bus nõ dat rſũ: ſz carera obmute ſus intoſpoliat? illa purpnra: ad
mnui ſcit. Cerne igit eũ cũ coꝛdis amari hucnudacoꝛã eis adducif᷑:21 datux ,
int: tudine: maxie cũ caput eiꝰ plenum ei reueſtiẽdi licẽtia.Attẽde diligẽ ſr I
nn ſpinis gquiter ⁊ ſepe ꝑcutit᷑. Qual ſtatũ eiꝰↄſidera. ? ĩſingul ac 2
eiaun pinis guiter ? ſepe peutif. Qualr ter æ ſietu ei oſidera·z ſſingil ac⸗. er. e
nrie: depꝛeſſo collo patient᷑ cũ doloꝛe tibꝰvt intime cõpatiaris ⁊ ſił pati 2
deol⸗ mag ict acerbos ſuſcipit Perfo/ aris. Auerte parũper oclos a dei
ee rabat em̃ caput ei ſctiſſimũ ille ſpi tate:⁊ eũ puꝝ hoĩem ↄſidera ⁊ vi
d ne acerbiſſume:⁊ totũ ſanguĩe ma/ debis iuuenẽ elegantẽ:nobilẽ: in/
ui Qefaciebãt. O miſeri quõ vobis ti nocentè: amatiſſimũ: totũ flagel⸗
fuu maencu appebit caput illð: qðᷣ nũc latũ:ſanguinibꝰlinoꝛibꝰreſperſuʒ
e Aiſic pcutitis. Illudebãt em̃ ei tanq; pãanos ſuos ſparſim vndiq; pꝛoie
regnare voleti: oia ſuſtier qſ eoꝝ ctos: de terra colligentẽ. ⁊ cũ qᷣdã
tiec uus. Sed necill ſuffecerat ꝙ ma- verecund a reuerẽtia ? ruboꝛe ſe
Aſ4 ioꝛẽ illuſionẽ totã copoꝛtẽ congre coꝛã illis ſp ip̃m irridẽtibꝰreneſtiẽ
gauerunt: ſʒ etiã coꝛã pylato ⁊ to/ tẽ:ac ſi eẽt a dᷣo derelictꝰ:⁊ oĩ au⸗
eſotx to pplo adduxerũt eũ foꝛas publi xilio deſtitutꝰ.iõ pietate ⁊ cõpaſſi
une ce ſic illuſũ:⁊ poꝛtantẽ ſpines coꝛo one mouearis. Nã modo colligit
en nã. purpureũ veſtimentũ. Cen ne vnã tunicã: mõ aliã: et ſic coꝛa illis
Rr AQdu ad rrã ſtat demiſſa facie coꝛaʒ ſe veſtit. Redeas poſtea ad vᷣitatẽ
g in

cũ ruboꝛe et reuerẽtia reueſtientẽ
cæc ſi eẽt viliſſimꝰhõ et ᷣuꝰ emptici
us ſᷣ illon onñaſõe ↄſtitutus: et ab
eis pio aliq̊ exceſſu coꝛreptꝰ et ea
ſtigatus.Diligẽter mirare eiꝰ hu/

patiens intueri pores eũdẽcuʒ ad
colũnã ligatus:ſic enoꝛmit᷑ flagel

laf. Lunc eo veſiito pucunt foꝛas
O — ⸗ ne moꝛtẽ difſerãt et tũc venerabile
lignü crucis longu ? groſſũ ⁊ mul⸗
2 tuiũ graue ponun ſup bumeros ei⸗

⁊ ipe tãq; agnꝰmãſuetiſſimꝰ ſuſci/
pit et poꝛtat.ᷣt vt ðꝛ in byſioꝛijs
opinio eſt crucẽ dñi ꝗqndecim pe/
Aes habuiſſe in altũ.Et tunc ducit
accelerat᷑ et obpꝛobꝛijs ſaturatur

wj‚Na⸗
baob rronibus. Et bec eſt ſocietas ſua.
W O dñe ieſu q;tã verecundiã iſti ve
ſtri amici faciũt vobis.latronibus

vobis crucẽ poꝛtandã ĩponunt qðᷣ
de latronibus nõ legit᷑. Uñ nõ ſo/
lũ eſaiã cũ iniꝗs putatus ẽ. ſʒ vt
iniq̃n iniquioꝛ. Mir abileſt patia
tua dñe.Lõſidera quõ vadit ſpᷣtus

tere ei q́; tũ potes ĩ anguſtiaſ ⁊ ob
rb. — opꝛobia poſuo.qꝛ vꝓo ppt
r A L⸗ dinẽ gentiũ meſtiſſima mrᷣ appꝛo/
Pudae neꝗbat iuit ꝑ aliã viam
b

12 ce
en⸗, beꝛeuioꝛẽ celeriter cũ iohe et ſocia
. bus. vt alios pᷣcedẽs ei appꝛopin
quare poſſet.Cũ at extra poꝛtã ci
nitatis ex cõcurſu vian eũ habuit
obuiũ.cernẽs eũ ſic oneratũ ligno
tã gꝛandi ſemimoꝛtna ẽpᷣ anguſtia
nec ei vᷣbũ dicere potuit.nec dñs il

X 2 . 7

Ductus ãt foꝛas fuit cũ duobus la

vos ſociãt ſʒ et deterius faciũt:qʒ

crucẽ curuus et fatigatus.et cõpa

lritu⸗/

li acceleratus ab eis g eũ ad eruci

tes di. Filie hierlim nolite flere ſu
per me.ſʒ ſuꝑ vos ⁊c̃.Ex his duo/
bus locis apparent veſtigia eccle

militatẽ et diiigẽter ei teipʒ cõfoꝛ ſiaꝝ q ibi facte fuerãt ĩ hoꝝ mẽoꝛi
am. vt habui a fratre meo qͥ vidit

ꝗ etis dic mons caluarie vbi fu
it crucifixus diſtabat a poꝛta mitũ
vñ nimis erat lõga poꝛtatio cruciſ

Lũ ꝙ vlterius pceſſiſſent: T ita eet
fatigatus et fractus ꝙ ampliꝰ poꝛ

tare nõ poſſet:depoſuit eam et illi

peſſimi moꝛtẽ eius differre nolen/
tes:timentes ne pylatus ſniam re

uocaret.qꝛ oñderat voluntatẽ di⸗

mittedi eu: coegerunt qndã vt ecru 4
cẽ poꝛtaret. Ipmãt ſic oneratũ: et · b. Oie!
?ᷣligatũ:duxerunt ad lo ure
lõne igit hec qᷓ ĩ ma⸗

tudinali pᷣma et tertia hoꝛis paſſꝰ
eſt. tibi vident abſq; aliqᷓ crucifi⸗

xio ne vehemẽtiſſimi doloꝛis eſſe
amariſſimi ẽ ſtupẽdi hoꝛroꝛiſ.Cer

te fic puto.et ad cõpaſſionẽ multũ

figendũ ducebant. Ulterius paꝶ,
ꝓcedens vᷣtit ſe ad mulieres flten-

2

volentia. et paſſiõem ĩferẽtia. Sic

igit cõpleta videntur qᷓ de his tri
bus hoꝛis dicenda fuerunt.
ſextam et nonam. CLa. TXVII
Um igit dñs ieſus vituꝑa/
c biliter ductus ad locũ feti⸗
Adũ caluarie venit: oſpicere
potes oparios malos vndiq; neꝗq
ter opari. His ãt toto mẽtis intui⸗
tute pñ̃tẽ exhibeas: et cogita ſin/
gula ꝗ fiunt dĩm. et ꝗᷓ dicunt᷑ ab

ißo dño et fiunt. Cide igit᷑ ocłlis
mẽtis alios figere alios pare cla/
uos et martellos: alios pare ſca⸗
las et neceſſaria.alios oꝛdiare gæA

fe

N
lort
iuiſe
pal
wol
neil
ſuis

) Mene
5
hi
AAſe
(loe
ſohe
n
1i
ſit⸗
lit⸗
buc
ete
pile
ſeni⸗
dei
ſi⸗
tabi
ven
de

eet
po
ilti
en⸗

ne

di⸗
(ru

lo⸗

ſ⸗
lſi⸗

ſe

ſer
gi
gie

am

VII
ſo⸗
eli⸗
ere
eg
ni⸗
b
is
,

Sf 6mitituclie etiã nunc tertia vice.Re

èZMZM

Nal ximat filio amplexat ? cingit eũ
velo capitis ſui.O in q; ta amari/

„
5

°.– cis.

facere debeãt:alios ipᷣm ſpoliare
oliat?qt 7 nudus eè coꝛam tota

nouant᷑ fracture ꝓpter pãnos ad
carnẽ applicatos ⁊ adherẽtes.nũc
ↄſpicit mi filij ſui fic coꝛpꝰtractari
doloꝛe mẽtis affligit᷑.⁊ ſupꝛamo/
dũ triſtaf᷑ cũ ruboꝛe.qꝛ eum videt

totalit᷑ nudũ: qꝛ nec femoꝛalia di/

miſerunt ei. Accelerat mr̃ ⁊ appꝛo

tudine ẽ ipᷣa aia ſua.nõ credo ꝙ ei
vᷣbũ dicere potuerit:qᷓ; libẽter am
pliꝰinuaret eũ ſi poſſet.ſʒ nõ pote
rat eũ iuuare.eripit᷑ eiĩ de manibꝰ
ſuis faribũde ⁊ ducit᷑ ad pedẽ cru/
ic modũ crucifixiõis diligen

ter attẽde. Ponũt᷑ due ſcale: vna

retroꝛſũ:alia ĩ bꝛachio ſiniſiro ſu/

per quas maleatoꝛes aſcẽdũt cum
clauis ⁊ marteiliſ. Ponit alia pua

ſcala a pte anterioꝛi attigens vſq;

ad locũ vbi pedes figi debebant.
Cõpellit᷑ dñs ieſus aſcẽdere crucẽ
p puã ſcalã. Ip e vo ſine rebelliõe
7 odictõne:hũilr fac ꝗcqd volunt.
Cu igit eſt in ſupioꝛi gdu ꝑue ſcale
vᷣtit ad crucẽ reneſ aꝑit illa regalia

bꝛachia. expandit manꝰ pulcerriaſ
et excelſas eas poꝛrigẽs crucifixi/
oꝛibꝰ ſuis. Aſpicit i celũ ad patreʒ
Di. Ecce meip̃m vſq; ad moꝛtẽ hu/

miliaui vt voluiſti ꝓpt᷑ hůani ge⸗
neris amoꝛẽ:placet accepto: ⁊ me
ꝓ eis offero ̊s mihi frẽs eẽ voluni
ſti. Accepta igr ⁊ tu ac deinde pla

cabil eſto eis mei amoꝛe et omnẽ

veterẽ maculs abſterge ⁊ elonga

ab eis. Pꝛo eis me offero. Quiãt

pecrucẽ e:accipit manũ eiꝰdexiera

⁊ eã cruci foꝛtit᷑ affigit. Quo facto

ille ꝗ ex eiꝰlatere ſiniſtro ?: ſiniſirẽ

accipit manũ trahit q;tũ pᷣt:exten/
dit ⁊ aliũ clauũ afſigit ꝑcutit ⁊ infi
git. Deſcẽduntq; pabec illi ð ſcalis
remouent oẽs ſcale:pendet dñs
ex gquedine coꝛpis deoꝛſũ trabẽtis

ſolũ clauis manibꝰ⁊ nõ pedibꝰ in/
fixis ſuſtẽtatꝰ.Nihilominuſ occur
rit aliꝰꝗ ꝑ pedes q;tũ pᷣt eũ trabit

eo ſic extracto:aliꝰↄfigit ãbos pe
des duriſſimo clauo geir qui cre
dunt ꝙ ̊ mõ fuerit crucifixꝰ ſian
cruce ĩ terra.Alij vᷣo ꝙ cruce extẽ
ſa ſuꝑ terrã eũ crucifixerunt ⁊ poſi
ea crucifixũ eleusuerũt ⁊ crucẽ fi⸗
xerunt interra. Quid ſi magis pla
cet᷑:aſpice quõ eũ deſpicabir capi⸗
unt ipi ſiẽ ribaldũ:⁊ pſternunt eũ
ſuꝑ crucẽ i terra:furibũde bꝛachia
eiꝰ accipiẽtes,⁊ poſt violentã exiẽ

ſionẽ crucifigentes. Silr de pedi-

bofactũ intuere:q̊s traxerunt q;tũ
potuerunt.Ecce crucifixus eſt dñs

leſus ſic in cruce extẽſus. ꝙ oĩa oſ
ſa eiꝰdinũerari poſſent.ſic ꝑ ꝓphe

tã ↄqrit᷑. Tluit vndiq;ʒ ſctĩſſimꝰſan
guis ex illis maxĩs ſciſſuriſ. Sic co
anguſtatꝰẽ ꝙ ſe mouere nõ pᷣt niſi
in capite. Illi tres claui ſuſtinẽt to

tũ coꝛꝑis põdus:doloꝛes acerbil-

ſimos tolerat:⁊ vltra q; dici vł co
gitari poſſit affligit᷑. Pẽdet inter
latrones vndiq; pene: vndiq; ob/

pꝛobꝛia: vndiq; ↄuitia: nec adbuc

ſic anguſtiato parcunt. Ham alii

biaſphemãt di. Uach ꝗ del ruis tẽ⸗
plũ dei ⁊ in triduo ⁊c.Alij dicũtſe

ipᷣm ſaluũ facere nõ pᷣt:et alia mul
ta ↄnitia dicunt:ſʒ ⁊ pncipes ſacer
dotũ clamat:SDi filiꝰdi es:deſcen⸗
g fiij

cifixꝰ ftante 2. V

X

V. — r P

„

las nunc decruce etc redemꝰ tibi⸗
. r Eez ermilites d cruci firer t ei: dt⸗

dia dicunt et fiunt pñte meſtiſſima
myfre eiꝰ:cuiꝰcõpaſſio multum auge
bat filij paſſionẽ.Et ip̃a econuerio
pẽdebat in cruce cuʒ filio:⁊ potius

uere. Undiq; anguſtie ſunt et toꝛ/
menta ꝗᷓ ſentiri pñt ſʒ enarrari nõ

int᷑ crucẽ eius et crucẽ latronis nõ
auertebat oclos a filio. Anguſtia
. ttrẽ dices: Pr 2 s eterne placuit
yvobis vt fili me crucifigeret: n0
eeſttßs nunc a vobis euz repetere.
ð S; videtiſin q;ta anguſtia eſt aĩa
mBaea: rogo mitigetis ei venef: Pf
recõmendo vobis filiuʒ meũ. filr
filius oꝛabat patrẽ ꝓ ea:⁊ tacite in
ſe dicebat. Pfr̃ mi vides quõ affli/
gitmj mea debui crucifigi:nõ ipᷣa
Iʒ ipᷣa ẽ mecũ in cruce.ſufficit cruci/
fixio mea.qꝛ totius ppli poꝛto pe
nã et pctã. Ipᷣa tñ nil meref.vides
etiã totã deſolats. meroꝛe ↄfectaʒ
recõmendo eã tibi vt doloꝛẽ eius
ltolerabilioꝛẽ facias. rt at iuxta

— 5 crueẽ cum dña iohes et magdalẽa
etr due ſoꝛoꝛes dñe. ſ. maria iacobi
. et ſalome.⁊ foꝛte alie q̃ oẽs maxĩe
s magdalena diſcipła ſua flebat nec
Ppoterat oſolari de ſuo dilecto ma
Lr en — giſtro dño ſuo.CLõpatiebant oẽs
domio et domie et ſibijp̃is reno/
uabat᷑ ſepe doloꝛ.qꝛ ſp augebat
denn io domini ſui ĩ cõuitijs ⁊ fctĩs
ominꝰãt ĩ cruce pendẽs vſq; ad
exituʒz ſpũs nõ fuit ocioſus: ſʒ faci
.= Ne ebat nob vtilia dixitq; ſeptẽ vᷣba:

e ſee6

uiſerunt veſtes in ſua pnñ̃tia. ⁊ hec ſ ce
ill:qꝛ neſciunt ꝗd faciunt. Qð ver

buz magne pietatis: magni amo⸗
ris et benignitatis fuit. DBcð
elegiſſet moꝛi cũ ipo:qᷓ; ampliꝰvi/

pññt. Stabar mi iuxta crucem filij.

bat et ipᷣa toto coꝛde oꝛzabat pa/

non poſſent in quo ei ampli noce/
rent:acceperunt vexãdi materiam

lkxvii

2
. „ &

q̃ reꝑiunt i euãgelio.pꝛimuʒ fuit
i ipo crucifixiõis actu.cu oꝛauit ꝓ

ſuis cru cifixoꝛib dicens. Pr igſce

D

„„ , „

ad matrẽcũ dixit: Ecce filius tuus

⁊2 io hem:Ecce mr̃ tua Rerrid fuit
ad latronẽ:cui dixit. Hodie mecuʒ
eris ĩ ꝑadiſo:ĩ q̊ ptʒ largiſſima mi
ſ. eſicozdia-Quartu; fuit: Hely be
ly lamaſabathani:Qð ẽ: Deꝰ meꝰ
ðs meus vt ꝗd dereliꝗſti me.qua/
ſi dicat. Pr tantuʒ dilexiſti mũdũ
ꝙ; ꝓ eo me tradidiſti. ⁊ derelinꝗſ/
ſe me videris. Quintuʒ fuit cuʒ di
xit: Sitio: In à verbo fuit magna
compaſſio mr̃is ⁊ ſociaruʒ eius ac

iobannis:ſed peſſimis magna fuitꝰ
leticia. Nam licet exponi poſſit
ſalutẽ aiaꝝ ſitiebat.tamẽ ĩ veritate

ſitiuit:quia pꝛo ſanguinis euacua/
tione erat totus ſiccatus et arefa/
ctus.Et cum illi maligni cogitare

cuʒ ei deder̃t acetũ et fel:quia ma⸗

ledictus furoꝛ eoꝛum ſic erat per-·

tinax:qꝛ ei q́;tum potuerunt nocu
erunt. SBextuz vbum fuit cu dixit
CLoſummatum eſt. Quaſi dicat:pa
ter obedientiam quam mihi dedi/ʒ
ſti ꝑfecte cõpleui:et adhuc qcquid
mandare vis faciã: Ego em̃ ĩ flaę 39
la patus ſum:ſʒ totũ qð de me Kri

ptuʒz ẽ ↄſummatum ?: ſi tibi placet

reuoea me.Et pater ait ad euʒ. ve
ni dilectiſſime fili bene oia feciſti:
nolo amplius anxieris. Ueni qꝛ in
ſinn meo ⁊ int᷑ bꝛachia mea te ſu-
ſcipiã.⁊ tc cepitocuł lãguere mo

— —

2 moꝛientiũ: ⁊ totꝰpalleſcere mõ

claudẽdo oclłos:mõ aꝑiẽdo.et ca/
put ieliare:mõ in ꝑtẽ vnã: modo ĩ
partem aliam. Deficientibꝰ viribꝰ
2 venis iã vacuis. Landem addi-
Adit ſeptimũ vᷣbũ cum clamoꝛe vali
do ⁊ lachꝛymis di.
ↄmẽdo ſpm̃ meũ.Et hec dicẽs emi
ſit ſpm̃ iĩcliato capite vᷣſus matrẽ.
Silr icliauit ſe vᷣſus pꝛẽʒ ſuper pe
ctus.qͥſi grãs agẽs ei ꝙ ipᷣm inuo/
cabat.Et tradidit ei ſpm̃ ſuum. Ad
hunc clamoꝛẽ ↄuerſus fuit Centu/

erat ine.audiẽs ꝙ ſic clamãs expi
raſſet. Nã alij hoĩes cũ moꝛinntur
clamare nõ pñ̃t iõ credidit i eũ. Fu
it ãt ira magnꝰiſte clamoꝛ ꝙ ſicut a

w

Pr jman etpe⸗

rio gꝗ erat ibi ⁊ dixit: Uere fili ꝰei

„L p fernũ fuit auditꝰ. r.
4 aia mr̃is:cũ ſic videbat eũ defice/⸗
re: ldgnere: lachziari 1 moꝛi. Cre/
Ido ꝙ ppr anguſtie amaritudinem
abſoꝛpta erat: ⁊ quaſi iſenſiibilis
facta ⁊ ſeminoꝛ tua: nunc mitoma
Agls qᷓ;ᷓ qñ obuiauit ei poꝛtãti crucẽ?
. Kuic tunc maria magdalena fide
lies et dilecta diſcipula. QMuid ioba
nes ab eo ceteris dilectꝰ? Quid
Alie due ſoꝛoꝛes dũe faciebãt. Sʒ
ꝗd facere poterãt. Replete erant
amaritudine ⁊ doloꝛibꝰ.ſcce dñs
Ppenget in cruce moꝛtuus ⁊ recedit
Un= Ktota multitudo. remãet meſtiſſima
2 b- Inñ cum illis quattuoꝛ ponit ſe ad
fſfſegendum iuxta crucẽ: ↄtẽplat᷑ di/
lectiſſunum filium ſuũ expectans a
deo auxihium quõ eũ̃ hr̃e ⁊ ſepeli/
re valeãt. Sʒ et tu ſi bñ ↄtẽpleris
dfſim tuũ ↄſiderare potes:ꝙ; a plã/-
ta pedis vſq; ad vᷣticemcapitis nõ

ſapiẽtiſſimo viro ĩtellexi:vſq; ĩ in

Fo. xli

eſt ĩ eo ſanitaſ.Nõ eĩ in eo ẽ mẽbꝝ
nec ſenſus coꝛꝑis ꝗ ſuã ifirmitateʒ
⁊ afflietõʒ ⁊ paſſionẽ nõ ſenſerit.

De moeꝛa nre dñe iuxta crucem.
DODmmoꝛatib? L. XXVIII

na ⁊ ſoꝛoꝛibꝰmr is ieſu ab vna ꝑte
iuxta crucẽ:⁊ aſpiciẽtibꝰ q̃n ſine in
termiſſiõe dñm ieſũ ſic ĩ cxruce pen
dentẽ ĩter latrones ſic nudum ⁊ af/

flictũ:⁊ ab oĩbꝰderelictũ:ecce ar⸗ α r
te ̊ m

ecc
mati miti veniebãt a cĩtate à mit
tebant᷑ vt ip̃is crucifixis frãgerẽt
crura ⁊ occiderẽt eos ac ſepelirẽt
ne ĩ maꝗ die ſabbati coꝛꝑa eoꝛum
remanerẽét i eruce depẽdẽtia. Luc
dña ⁊ oẽs ſurgũt: aſpiciũt ⁊ vidẽt

in eos. Renouat doloꝛ pauo? et ti⸗
qual erat tũc moꝛ creſcit. Mltũ eĩ dña timet et
neſciens ꝗd faciat dicebat ſibi. Fi

li mi dileciiſſime qre redeunt iſti ꝗ
ampli?facere volut. None te occi
derunt fili mi. Putabã ipᷣos eẽ ſa-

tiatos de te.ſʒ vt video adhbuc te
moꝛtuum perſequuntur. Te defẽ/
dere non potui:nec a moꝛte libera
re:ſed veniant ⁊ ſtabo iuxta cru/
cem ad pedes tuos fili mi. Rogo
patrẽ tuum vt illos placabiles ti⸗
bi faciat:ego aũt qð potero faciã

Et tũc ocẽsqnq; flentes iuerunt et

poſuerũt ſe añcrucẽ dñi.Appꝛopĩ

quant ãt illi cum furoꝛe magno et

ſtrepitu ⁊ vidẽtes latrones ac huc

viuere frangůt eis crura: occidũt

deponũt:⁊ in quadã fouea veloci-

ter pꝛouciun. Redenntq; ad Jeſũ
Tunc timens mater ne ſic facerent

filio ſuo:tacta doloꝛe coꝛdis intri
ſecus ad arma ſua ſcilicet ad humi

igr̃ ⁊z ſedẽtibus verecũdis
vna iur̃ ieſu:io he:magdale

—/

X.

— △W⏑. 1 24
— 39

litatẽ recurrit. ⁊ genibꝰ poſitis ac
bꝛachijs cãcellatis: vultu lachꝛia/
5. beili. 1 voce rauca ſic eos alloꝗtur
Vr ☛2εεa vi. Qiri frẽs rogo vos p den altil
d=seé G.= Kſmu neme ampli veretis p oile-
Sr. fesb 2e (to filio meo Ege ſum meſtiſſima
mr eiꝰ⁊ ſcitis ꝙ nũq;; offedi nec ali

me? viſus ẽ eẽ griꝰ: ipᷣm emiſtis:
⁊ vobis remitto oẽm offenſ ⁊ in⸗
iuriã filij mei.hãc tñ miſcᷣiam me/

eũ ĩtegꝝ tradere valeã ſepulture.

videbitis qꝛ iã moꝛtuꝰẽ: ⁊ magna

O dña ꝗd ẽ qd agis ad pedes ne/
phãdoꝛuʒz ſtas ⁊ oꝛãs ĩexoꝛabiles
pietate flectere credis crudeliſſi-
mos ⁊ peſſimos ⁊ hũilitate ſuper/
bos. Aboĩatio ſuꝑbis humilitas
2 † u-pb: G p'uerſus ⁊? ſcũs:poꝛrigẽs
W 9 ſãceã ð lõge illoꝝ ploꝛatꝰ? pꝛeceſ
ↄtẽnẽs.latꝰdextꝝ dñi ieſu aperuit
vulnere gꝛãdi:et ide ſanguis ⁊ aqᷓ

iter bꝛachia magdalene. Johes ãt

git illos dicẽs eis: Niri neqſſimi
hãc ĩ pietatẽ facitiſ. HNõne videtis
qꝛ moꝛtuꝰẽ:q̃re vultis et hãc ſuam
matrẽ nieiek⸗ Recedite:qꝛ nos

ſepeliemeũ. Tunc illi ſic dño pla
cuit receſſer̃t.Excitat᷑ ãt dña ſurgit
qſie uigi ãs qrẽs ꝗd ſit de dilecto
filio ſuo Rñdẽt ꝙ nõ erat fctã ↄtra
eũ no uitas aliqᷓ.ſuſpirat ⁊ anxiat
Aſpitcit filiũ ſic vulneratuũdoloꝛe

4

quã iniuriã vobis feci.Et ſi filius

cũ facite ne ↄfringatis eũ vt ſaltẽ
Nõ expedit vt eiꝰcrura frangatis
boꝛa ẽ ꝙ deceſſit. Johes magda/

lena t ſoꝛoꝛes mr̃ is dñi ſtabit ge⸗/
nibꝰ flexis cũ ea amariſſime flẽtes

NIno& Lõgin noĩe tunc ſuꝑpbꝰ im

exiuit.tũc mr̃ ſemimoꝛtua cecidit

dotoꝛe vꝛgẽte.ſũmo vigoꝛe inſur

o

moꝛtis atterit᷑.ſʒ vides qtiens bᷣ
die moꝛtua ẽ:totiẽs certe àtiẽs vi
debat ↄ filiũ ꝑari vł nouitatẽ fie- 4
ri. Uñ nũcipletũ eſt ĩ ea quod ſibi 2
dixerat ſymeõ.nã pluries hodie h̊ 2
ſibi ↄtigit.ſʒ nũc vᷣe filij coꝛpꝰ⁊ ma 2
tris aiaʒ b' lãcee gladiꝰ ꝑfoꝛauit. „
Ponũt ãt ſe oẽsi terra ad ſedẽdua
ꝓpe crucẽ. Neſciunt ꝗd facere de
beãt. Hoꝛpꝰ eivepõere ⁊ ſepelire per.
nõ pñt:qꝛ nec vires hñt ſufficiẽtes be
nec ĩſtrumenta. Recedere ãt eo ſie N .
remanẽte nõ audẽtet diu ſic reme. ☛
nere nõ valẽt.nocte appꝛopinqn/ 3 11
te. Uides ĩ q;ta pplexitate ſũt. O . he
benigne ðs qre hãc matrẽ p oibus i
electa mũdi ſpeculũ recliatoꝛ iin taua z
uz ſic ꝑmittis tribulari.tpᷣs eẽt t· .
aliq;tulũ reſpiraret. Interi ãt pluu-·· Ei
ries ꝑ viã veniẽtes aſpiciũt. ſcʒ io
ſeph ab arimathiaa nicodemũ du h
cẽtes ſecũ alios poꝛtãtes ĩſirumta 4

vt coꝛpꝰð cruce ðponãt:et q̃ cctuʒ
libꝛas mirrhe et aloel:ꝗ venie bat
ad ſepeliẽdũ eũ.Lunc oẽs ſurgũt
cũ tioꝛe mag. Oðs q;ta ẽ afflictio
iſton hodie.Circũſpiciẽs ãt iohᷣes
dixit: Bñdictꝰ dñs ꝗ nobis mit tit
auxiiiũ.ego ↄdtſco ibi ioſeph ⁊ ni⸗
codemũ. Lunc dña reſũptiſ viribꝰ
dixit: Bñdictꝰ dñs ꝗ mẽoꝛ eſt nr̃i:
nec derelingt nos. Fili occurras
eis:qꝛ veniũt ĩ auxiliũ nr̃m. Uadit
Gᷓ iohes obuiã eis velocit᷑:et atti/
ges eos ſeinuicẽ ãplexant᷑ cũ mag̃
etu.nõ valẽtes ꝑ lõgã moꝛã ſiib·
inuicẽ loꝗ p ãguſtia et cõpaſſione.

ep k iſe cũ dña ⁊ qd ẽ de lije/ n 1
diſcipuł. Dixit ãt iohes illas q ibi S en
erãt ð diſcipuł ãt rñdit ſe neſcire qd 4

–— —
—
—
—
=
=

1 ⸗

H

nag

jne. 4

oc

ſibi

alis/,

1/
— *
““

R ſumullohodie ibi fnit. Querit de bis
5 sdi5 feq ſt et narrat ei iohes ꝑ

ngula.Cũ ãt ꝓpe crucẽ fuer̃t:ge⸗
nuſtectẽtes et flẽtes adoꝛauerunt
dñm. Applicãtes ãt recepti ſũt re/
uerẽter ꝑ dñaʒ ⁊ alias ſocias cũ ge
nuflexiõe et inclinatõe vſq; ad ter
ri.Silr et ipᷣi genuflectẽteſ cũ plo
ratu maꝗ ſteterũt ſic ꝑ magnã mo
rã. Lãdẽ dña dixit. Bñfeciſtis ha/
bentes mẽoꝛiã mgr̃i vr̃i. qꝛ multũ
vos dilexit. Et feteoꝛ vobis ꝙ in
aduẽtu vr̃o viſũ ẽ mihi nouã oꝛiri
lucẽ. Neſciebamꝰem ꝗd facere de

beremꝰ. dñis ãt vobis retribuat.?

illi. Dolemꝰtoto coꝛde nr̃o de his
̊ õ eũ ctã ſunt. Pꝛeualuer̃t ĩpij ſu

per inſtũ. libẽter eripniſſemꝰenʒ a

Gra iniuſticia ſi potuiſſemꝰ.ſalteʒ
H modicũ obſequiũ pᷣſtabimꝰ dño
ſe
ter attẽde depoſitis modũ.ponũ
kur due ſcale s lateribꝰ crucis ap/
poſite. Joſeph aſcẽdit ſuper ſcalã
lareris dextri: ſatagit extrahere
clauũ manꝰipᷣiꝰ.ſʒ difficile ẽ. qꝛ cla
uns groſſis et lõgꝰẽ:et ĩ lig valde
ꝓfixus et ſine oppᷣſſiõe manus dñi
nõ vider poſſe fieri:ſʒ nõ ẽ vis: qꝛ
fideliter fac et totũ acceptat dñs.
Et euulſo illo iodes clã innuit Jo/
ſeph dictũ clauũ ſibi poꝛrigi:ne ip
ſuʒ dña videat.Deide nicodemus
extr ahit aliũ clauũ manus ſiniſtre
et eũ dat ſiłr iohi. Deſcendit nico
demꝰet vẽit ad clauñ pedũ.ioſeph
it ſuſtẽtabat coꝛpꝰ. Felix ille qni
coꝛpdñi meruit ſuſtẽtare et aplex
ari. Cunc pendẽtẽ dexterã manuʒ
dDyñja renerenter ſuſcipit ponit ad

d deponẽdũ eũ.Tu at diligen

——

anro. Surgefer gͤpauerunt

fo xliiii
vultũ ſuũ ituet᷑ ⁊ oſculat cũ lachꝛi
mis er validis ſuſpirijs. Euulſo ãt
clauo pedũ pauliſper aſcendit Jo
ſeph: ⁊ oẽs accipiunt coꝛpꝰ dñi et
ponut in terra.ña ſuſcipit caput
cuũ ſcapulis in ſuo gremio: Mag/
dalena pedes: apð qͥs oli tãtã gꝛa

tiã habnerat. Alij circũſtabant et 9

oss faciunt planctũ magnũ ſup eñ
ime

Oeẽs em̃ plangunt euʒ amariſi
qſi vnigenitũ ʒ qð dic ꝓpheta.

Meditatio paſſiõis dñi iefu in
boꝛa cõpletoꝛij.
Ca. LXIX

py Oſt aliqus moꝛamcuʒ nox
appꝛppinquaret rogat Jo
ſeph dominã vt permitiat
eum inuolui linthe aminibus et ſe
ifiliũ meũ accipere: vel me ſe
cũ ſepelire. Flebat irremediabili⸗
ter aſpiciebat vulnera mannum et ⸗

pedumetlateris:modo vnum mõ
aliud. videbat ſpinaꝝ puncturas:
depilationẽ barbe.faciem ſputis
et ſangine detur pataã:et caput ton
ſum.ac deflendo et aſpiciẽdo non

poterat ſatiari. Megi ꝙ dominns Ar S1. 8

cuidam perſone veuote reuelamir
ꝙ ipſe fuit tonſus capillis et depi
latns barba.ſed euãgeliſte nõ ſcri ⸗
pſerunt omnia. Et quidem ꝙ fue-⸗
rit tonſus:non poſſet per ſcriptu/
ram pꝛobari:Sed depilatio bar/

be poſſet pꝛobari.Dicit ei Eſaias

di ꝑcntiẽtibꝰ. et genas meas vekł.
Un ipᷣa mr̃ aſpiciebat flebiliter et
moꝛoſe videre volebat.T ardẽte

in perſona dñi. Coꝛpus meum de⸗/

E

₰

3

U

S

.—————— .„

—ä 8

„0

damꝰcũ ioſeph ⁊ nicodemo ⁊ per
mittamꝰ aptari tractari ⁊ ſepeliri

coꝛpꝰdñi nri.qꝛ ꝓpt᷑ nimiſ moꝛaʒ

pati poſſẽt a iudeis calũnia ⁊ iniu/

riã. Ad hac vocẽ oña taq; gqta ⁊ de

ſᷣta cogitãs ꝙ ipᷣi io hi cõmiſſa ẽ no

luit ampliꝰↄtẽdere: ⁊ ſignãs ⁊ bñ/
dicẽs eum ꝑmiſit aptari ⁊ tractari

vt volue runt. Lũc ioſeph ⁊ nico/

demꝰ? alij ceperunt inuoluere coꝛ

pus ⁊ aptare cũlintheamine:ſicut
moꝛis ẽ iudeis.Dña vo ſꝑ tenebat
ĩ gremio caput eiꝰqð añ ſibi ſerua
uerat aptãdã: ⁊ magdalena pedes
Cũu ãt venerũt ad crura dixit Ma
gdalena: Rogo vos vt pmittatis

me aprare pedes apð qs ſũ miſeri

coꝛdiã ↄſecuta. Quibꝰpmitxtẽtibꝰ

illa eos tenebat ⁊ videbat defice
re pꝛe doloꝛe:⁊ q̊s lachꝛymis com

punctõnis irrigauerat:nũc multo
magis lachꝛymis doloꝛis ⁊ paſſio
nis lauit. Aſpiciebat pedes ſic ꝑfo
rato s vulneratos cruẽtatos ⁊ ſan
ui nolentos ⁊ amariſſime flebat.

Pyyt vLitas de ißa phibuit. Dile⸗
. xit mitũ iõ fleuit multũ: maxĩeiĩ B
vlxrio obſeꝗo ingri ſui ſic afflicti:

ſic flagellati:ſic vulnerati:ſic moꝛ⸗/
tui:⁊ ſic ad nihilũ redacti.Uix ſibi

vita ſtare poterat libent᷑ expiraſ/
ſe ad pedes dñi ſui:nõ videbat re/

mediũ doloꝛis ſui nec cõſuauerat
in talibꝰ obſequi.Nonũ ⁊ vltimũ

obſequiũ eſt qð ei nũc pᷣſtat.Et in

B amaricacatur aĩa ſus:qꝛ non põt
illð facere vt vellet. vellet ei etiaʒ
totũ coꝛpꝰaptare lauare ⁊ vngue/
re:ſʒ nõ ẽ tpᷣs nec locꝰnõ p̃t plꝰ nec
poterat illð:fac̃ qð pᷣt:lachꝛymis

lxviii
pedes lauat ⁊ ᷣuote abſtergit am
plexat᷑:oſculat᷑:inuoluit: aptat fi
delit᷑ vt meliꝰ p̃ᷣt. Sic igit aptato
reliq coꝛꝑe reſpiciunt ad dñam: vt
ipa cõpleat: ⁊ oẽs planctũ reinceiobi
unt. Nũc ipᷣ̃a vidẽs ꝙ ampliꝰ non p⸗
poterat differre:põit vultum ſuuʒ
ſuꝑ faciẽ filij dicẽs. Fili mi dilectii. 1„ r

ſime in gremio moꝛiuũ teneo.du/

rũ eſt diuoꝛtin moꝛtis. Jocunda et

delectabilis fuit ĩter nos cõuerſa-
tio tua:fine q̃rela ⁊ offeſa int᷑ nos

fuimꝰ:⁊ tu vt innocens occiſus es
Fili mi fideſiter tibi ſᷣuiui ⁊ tu mi
hi:ſʒ ĩ hac puꝗ tua doloꝛoſa:nec ti
bi pr̃ auxiliari voluit.nec ego po⸗/

tui. Uñ teipᷣm dereliꝗſti ꝓ amoꝛe

hũani generis qð redimere volui⸗/
ſti. Dura et penoſa ⁊ cara nimis fu
it iſta redẽptio:de q̃ tamẽ gaudeo
ꝓ ſalute hoĩm:ſʒ ĩ tuis doloꝛibus

7 ĩ moꝛte tua affligoꝛ valde.Scio

ꝙ tu nõ peccaſti ⁊ tamẽ culꝑpxa occi
ſus es moꝛte valde turpiſſima et

amara.Mõ ẽ fili diſiuncta eſt nr̃a

ſocietas:⁊ me a te nũc ſeꝑpari oꝑtʒ
Sepelis ꝗ te meſtiſſima mr̃ tue: ſx-
poſtea àà ibo⁊ vbi moꝛaboꝛ fili mi

quõ ſine te viuere potero: tecũ li⸗/
bẽter ego ſepelirer:vt vbi eẽſ ego
eẽm tecũ:ſʒ qꝛ nõ poſſũ coꝛpe tam̃

ſepeliar mẽte. Aiam meã ſepeliã ĩ
tumulo cũ coꝛꝑe tuo:eã tibi cõmit
to:eã tibi ↄmẽdo.O fili mi q́; ama

ra ẽ ſepatio iſta.⁊ ĩterimltomagis

rigauit faciẽ fili q; magdalena pe⸗/
des. Abſtergit ãt ? oſculat᷑ eũ er
oclos eiꝰ⁊ ĩ dã ſudario caput eiꝰ

ĩuoluit ⁊ diligẽter aptauit. Tadẽ
iten benedixit ⁊ ſiqnit eũ.tũc oẽs
adoꝛãtes flexis genibꝰ⁊ pedes eiꝰ

V

5

„R

B
5

4 ng

☛
.
.
. 2 D
4 — . — .
. . .

= 3 l =6 aut hoꝛa dixit ioßes: Dña odeſcen

la ded

N.

le

wbi

cipe
non

enin

va
“”“ä .

anin
ſlre⸗
Gpe
lapn
bes
eär
lioſt
ei⸗

La. lxix
eIn Per t deoſculãtes accipiut ? poꝛtant ad
H Le 0 monumétu. na tenebat caput ma

——

in 5 ralgdalena pedes:reliꝗ ſtabãt in me

II dio.erat ibi ꝓpe locũ crucifixiõis
Nad vbi eũ ſepeliert genibꝰflexis cum
on. magnis fletibꝰ⁊ gemitibꝰ⁊ ſuſpiri
ſ is.q̃ͥ fctõ mr̃ ipᷣm iteꝝ bñdixit ⁊ am
l . plexabat᷑ ſtans ſuꝑ eũ:ſʒ leuantes
d? e poſuert magnũ lapidẽ ad oſtiu
u monumsti: Joſeph t voleſ redire
et- . citatẽ.dixit dñe.dña mea rogo
n ⸗ . 8 ꝓpfr᷑ deũ et amoꝛẽ filij vr̃i do

mnmini nr̃i vt diuertatis i domũ meã
um fſcio ꝙ domũ ppꝛiã nõ babetis.vt

i — 2 gnimi mea vr vra. oĩa mea vra it.

90₰D% ſiłt et Nicodemꝰ dicebat.O ãqlis
noge cõpaſſio. Regia mũdi non hʒ vbi
olci caput ſuũ recliet.ꝑ hos dies lugu
ishH bꝛes viduitatis ſue ſ̊ alieno tecto
deo eã reducere oꝑtet:vᷣe dieſ viduita
Rie tis ſũt iſti:qꝛ dñs ieſus erat filius
Go eiꝰ:⁊ ſpõſus ⁊ pr ⁊ fr: et oẽ bonuʒ
4ι⅝N 7 ola ſił eo moꝛtuo pdidit. Uere
AH vigdua * 7 Srelicta. et diuertat nõ
n .„IbPʒ. Quibꝰille ioßes adhuc eũ ro/
lgaAgãtibedixit: ꝙ volebat eã ducere
H.Amontẽ lyõ iomũ vbi mgr̃ cena⸗/
lſin.RdQNuit beri eñ diſci. ſu. ⁊ ibi cũ ea ſtare
t· oolebat. Illiãt ſe iclinantes dñe et
ſego adoꝛãtes ſepulcꝝ receſſer̃t. Et iſti
etaf vt ðt cuãge.remãſer̃t iuxta ſeplłcꝝ

Appꝛopinqnte ãt nocte dixit Jo/

hãnes dñe:nõ eſſet hõeſtũ H̊ moꝛa/

gma ri vł ð nocte redire ĩ citatẽ.iõ ſi vo
gis bis placet recedamus. Lũc ſurgit
ape⸗ dſia ⁊ genuflectẽs ad ſeplcꝝ ãple/
llt xat᷑ ⁊ bũdixit ſepulceꝝ di. Fili non
e poſſũ apliꝰſtare tecũ ego recõmen
Lid do te pr̃i tuo.et eleuatis oclis ĩ ce
0is lũ cũ lachꝛimis et affectu mag ait:
ed5 Pf eterne omẽdo vobis filiu meũ

xit genu ⁊ adoꝛauit.ſilr ⁊ oẽs fece

mũ ſu et illuc eos ducere: pᷣuidit 2

Fo xlv
et aiaʒ meà quã dimitto cũ eo ⁊ ce
perũt recedere.uũ ãt fuer̃t ad cru-
cẽ ibi flexit genu ⁊ adoꝛauit di.hic ðU
regeuit filimeꝰ⁊ G ẽ ſanguis pᷣcio
ſus eiꝰ. ſilr et oẽs fecerũt. Cogita⸗
re potes ꝙ ipᷣa pꝛiꝰcrucẽ adoꝛauit
ſic ipa pᷣus natũ filiũ adoꝛauit.Ex/
ide recedũt vᷣſus citatẽ.⁊ ꝑ viã vᷣte
bat ſe retro reſpiciẽs. Cũ ſt fuerũt
ĩ loco vltra quẽ ſeplłcꝝ ⁊ crucẽ am-
pliꝰ videre nõ potuiſſet vᷣtit ſe fle⸗

rũt cũ lachꝛimis. Appꝛopiquãtes
qt ad citatẽ ſoꝛoꝛes dñe velauerũt
eã tãq;ᷓ viduã coopiẽtes q̃ſi totum
vultũ eiꝰ⁊ pᷣcedebãt:dña qͥʒ int᷑ io⸗
hãnẽ ⁊ magdalenã ſeqbat᷑ ſic vela
ta. Tũcmagdalena ĩ ĩgreſſu ciuita
tis volẽs ſumere viã q duc ad do/

— —

ſibi añ ⁊ dixit.Oſa pᷣcoꝛ vos ama αν e
re mgri mei eamꝰ ad domũ nrãz æ‚ rN P
ibi meliꝰſiabimꝰ. ſcitis ꝙ ip̃e lib⸗ e D
ter veniebat ad eã. ipᷣa vr̃a et oĩa
mea vra ſt:rogo vt veniatis:et h
plagere reiceper̃t. Dña ãt tacẽte ⁊
annuẽte vᷣſus ioßem adhucillaro =
gat io hem.

Qui rdit. Decẽtiꝰẽ vt - e.
eamꝰad montẽ ſyõ.maxĩe quia ſie - ꝛ x
rũdimꝰamicisnr̃is.ſʒ tu potiꝰ veni
es cũ ea. Dixit magdalena.bñ ſcis
ꝙ veniã cũ ea qcũq; ierit:et nunq

72

N
— .

dimittã ej. Intrtibꝰ ãt ill ĩ citat··r r-) ,
ocurr̃t vndiq; vgies ⁊ matrõe böoe = “
cũ ꝑpẽdere potuer̃t:⁊ aſſociat eaʒ 2

vndiq; fit plãctꝰ magnꝰ. Sʒ ⁊ bõi
hoĩes ꝑ q̊s trãſibant cõpatiebant
⁊ monebãt ad fletũ dicẽtes. Ecce
mag iniuſticia facta ẽ hodie pꝑ pᷣnci
pes nr̃os ᷓ filiũ huiꝰdñe.⁊ ðᷣs pꝛo
eo mag ſig oſt⸗Eancar gd fecer̃t

ruũ at venerũt ad domũ: tẽ ip̃aver
tens ſe verſus illas incliauit ſe gꝛa

fectentes fecerunt plãctu magnũ.
gntrauit gQ ona domũ: et magdale
na et ſoꝛoꝛes poſt eã. Jo hes autẽ
ponens ſe ſuꝑ oſtio rogauit illas
vt redirẽt ad domos ſuas.qꝛ hoꝛa
erat tarda:et grãſ agẽs clauſit oſti
dicebat: Fili mi dulciſſime vbi es:

bElqꝛ B te nõ video? Oiohes vbi eſt
„ My ο9 fili⸗me ereceſſit a nobis gaudium
noſtrũ: nr a delectatio:lumẽ ocłloꝝ
noſtroꝝ:receſſit ãt cũ maꝗ ãguſtia
vt vidiſtis: ⁊ Bᷓ eſt qd mihi magis
auget doloꝛẽc: qꝛ receſſit totꝰaffli/
ctus: totus laceratꝰ:totus anxius
2 ſitibundus:coactꝰ oppꝛeſſus:vi
olentatus:ne ei in alià ſbᷣuẽire po
tuimus. Oẽs dereliqrũt eũ:⁊ pat᷑
eiꝰopᷣs ðs ipᷣm noluit liberare.Et
ᷓ; cito hec oĩa facta ſunt vos vidi
ſtis ꝙ nulliꝰ vnq; vel ſceleratiſſimi
poeoois: ſic fuit accelerata: pcipitata?
ſe e fulmĩata dãnatio. Ofili mi bacno
. ſP cte captꝰfuiſti:in mane vᷣſidi tradi/

tus:et in terra ↄdẽnatus et iã moꝛ
tuus es. O fili mi q; amara eſt iſta
tua ſeꝑatio:⁊ memoꝛia turpiſſime
moꝛtis tue. Tãdẽ iohes rogat eã
vt deſiſtat:et in hũc modũ ↄſolatꝰ
eſt eã. Tu aũt ſi ſcires eã confoꝛta
re ⁊ ↄſolari vt parũper cõederet
2 alios cõedere faceret. qꝛ adhuc
ieiuni ſunt.et res ꝑate ⁊ fuire:hoc
facere deberes iuxta vires tuas.
Poſtea benedictione a domina et
ab alijs recepta diſcedas.
edi⸗ ſcti ſabbi. E.LX
eãt fctõ ſtabat ĩ domo

tias agens. Ipe inclinãtes ⁊ genu

um. Lunc domia ꝑ domũ aſpiciẽs

ianuis clauſis domina ⁊ alia ſocie
eü cũ iohe afflicte et doloꝛoſe tan
q; oꝛphane ⁊ plene meroꝛe nõ lo

. 5 — –—

Dña tcẽ dixit: Mgr̃ bonꝰ et paſtoꝛ I
fideł receſſit a no b:⁊ nos remann
mus velut oꝛphani:ſʒ ſpero firmi

ſci is:qꝛ benigneſt filius meꝰ bn/· ⸗
dictꝰ:ipᷣe multũ dilexit vos ⁊ mul⸗ 9
tũ me diligebat:nõ dubitetiſ quia
bñ recupabit vobis ⁊ libenter re⸗
mittet oẽm offenſã ⁊ culpã.Tãtꝰãt
fuit pmiſſiõe patris ↄ eũ furoꝛis ĩ/
petꝰ⁊ ita valuit cũ eo:iõ nolite tur
bari. Ruditperro. Were ita ẽ vt di // /*2

ter ꝙ cito rehabebiĩmns eũ:⁊ W —

citis dña.nã ego q tmmõ vidi ini p⸗

tia fui ſq̃ro timoꝛe peuſſus in atrio
cayphe ꝙ vix credebã poſſe ena/
dere:iõ negaui:nec fui mẽoꝛ vᷣbo/
rũ ꝗbꝰpꝛedixerat h̊ mihi auſq; me

„
1

quẽtes ſʒ mẽoꝛes heſterne tribu/ aea
latõis et anguſtie: ſedebãt ſił aſfſi ns
cientes adinuicẽ rapti:ſic ↄtigere e fe
ↄſueuit ĩ mag pᷣſſura et calamitate d
Guatis. ulſatũ fuit ad oſtiũ et ti⸗p ⸗⸗qm
muerunt:qꝛ oĩa timebãt:ſecuritalſ P) bi
em̃ illoꝝ diſceſſerat. Juit ãt ioB»es ine
ad oſtiũ et aſpiciẽs vidit petruʒ; z ii
dixit: Petrꝰẽ. Cui dña:Api ei.In/ MV
gredit petrꝰvecũduſ cũ ſingultiooꝰ fᷣ
magnis ⁊ fletibꝰ.Cũc oẽs oꝛarend ꝗ⸗
cipiũt:nec vᷣbũ poterat loꝗ. Po/ ðM
ſtea ſucceſſiue veniũt alij diſcipuli
Tandẽ ceſſante fletu incipiũt log i
de dño ſuo. Dixit g petrꝰ: Igo ve P, d
recundoꝛ ⁊ ↄfundoꝛ in me:nec de/ò ·
berẽ in vro ↄſpectu appere:qꝛ do — 9
minũ meũ ꝗ me tm̃ diligebat:dere
liqui ſic et negaui:ſilłr et alij diſci/ , üü
puli cũ pcuſſiõe palmaꝝ et lachꝛĩs ed
ſe redarguebãat:qꝛ eũ dereliqrant. ſei

1

reſpexit. tẽ q̃rit magdalẽa:ꝗd eip

dixerat: ⁊ rñdit a negatõe ⁊ narra

uit et addidit ꝙ alia pła pᷣdixit eis
ĩ cena de paſſiõe ſua. Nixit domĩa

22 vellẽ audire de his q̃ ca ſũt in ce-/
iB na euũ. Et petrꝰannuit iohi vt ipᷣe

e e ee n

1
,
0/
wli
ve
erere
N. ,-

Ae
tt
fr
dDH
in
o
0,
/
ſe

ta:qꝛ certiſſimã ſpem hẽbat ð reſur ſuus.hũilitas ſua.ꝑ ſeipᷣm in infer

referret:iohes ãt incepit et narrat
Oia:ſfilr et petruſ q̃rit ð paſſiõe do

mini: et ioßes ðᷣt totũ: ⁊ ſic taʒ de

his q; ð alijs qͥ feẽ dñs ieſus cũ eis
narrãt adinuicẽ.mõ vnꝰ: modo ali
us et ſic totũ diẽ de ipᷣo ſᷣmocinan
do ꝑpcurrũt. O qᷓ; attẽte auſcultãt᷑
iſta vᷣba:O q̃tiẽſ dña dicebat ĩ nar
ratõe geſtoꝝ:benedictus ſit filius

meus.Logita in q̊ afflictõne erant

Quid em̃ ẽ videre ꝙ domĩa mũdi

2

pncipes eccleſiaꝝ: et oĩim ppłoꝛũ

duces totiꝰexercitus diuini cultus
ſic afflicti et timoꝛoſi ſtãt recluſi in
quadã domuncula neſciẽtes qͥd fa/
cere debeãt niſi ꝙ ſe ſic cõfoꝛtant
et ↄferunt vᷣbis et factis dñi ſui.
na tũñ ſtabat mẽte trãꝗlla ⁊ paca/

——

tatẽ. q̃ poſtulãt aromata:⁊ eligũt
q̃ melioꝛa pñt:et pᷣcio ſoluto rede
unt parãtes ſe ad faciẽdũ vnguen⸗
ta.Logita q;ᷓ diligent᷑ et uote la/

boꝛãt ꝓ domiĩio ſuo cũ lachꝛis ⁊ ſu

ſpirijs vt meliꝰpoſſunt.domĩia vᷣo
et apli reſpiciũt ⁊ foꝛte inuãt.ꝗbꝰ
factis nocte illa ſiluert.et hec qdã
meditatio deuota fidei ſabbatide
domina et ſociabꝰeiuſ et diſcipuł.
Quid fec dñs ieſus in ſabbato.
Enit ãt medita/ Ca. LXXI
v tio ꝗd fec dñs ieſus in ſab/
bato:vel in ipᷣo die ſabbati

Nã ſtatim vt moꝛtuꝰ fuit deſcẽdit P5 7
ad inferos ad ſctõs patres et ſta⸗
bat cum eis:et tc fuerunt in gloꝛia

nã viſio ði ẽ ꝑfecta gloꝛia.Lõſide/
ra qᷓ;ta fuit eiꝰbenignitas in infer

nũ deſceẽdere:q́;ta charitas et hu⸗/

militas. Poterat em̃ vnũ angelũ
ad eos mitrere et facere ſic ſeruoſ
ſuos liberari ei ſibi pꝛeſentari vbi
voluiſſet:ſʒ nõ ſuſtinuiſſet h̊ amoꝛ

rectõe filij ſui. Et in ipᷣa ſola reman nũ deſcendit.nec vt ſuos ſʒ vt ami
dH ben ſit fides die ſabbi:iõ ſpẽalr ei dieſ cos eos dominus oĩm viſitauit:et

ipᷣa dña ꝓpt᷑ moꝛteʒ filii ſui letari:
Sero ãt fctõ pꝰſolis occaſũ cũ lieu

„

ſabbi attribuit᷑. Nõ tamẽ poterat ſtetit ibi cũ eis vſq; ad diẽ domini

cã ꝓpe auroꝛã. Cogita et mirare
qualiter iubilant ſancti patres in

it oꝑari. Maria magdalena et al/ ſuo aduentu:repleti immenſa io/

tera maria venerũt emere aroma/

cedenti cũ redierunt a ſepulcro do
mini: ceperunt pare vſq; ad ſolis

occaſũ:poſtea ſiluerũt. Nã ſabba
tũ optebat cuſtodiri ab ſolis occa

ſn diei veneris:vſq; ad aliũ ſołoc
caſum.nẽ qᷓ vadũt emere aromata
ad potecãdũ deuote coꝛpꝰ oñi ſui:
eis cõpatiẽtis ⁊ faciẽtis eaꝝ volũ/

cunditate omni diſplicẽtia pꝛocui

ͤe — Ka Pfaciẽdis vnguẽtis. Sero ãt p̃ pulſa.Et ſtabat in cãticis et laudi/

bocoꝛã eo.Quas laudes potes in
hunc modũ meditari:imaginando
eos ac ſi eẽnt in coꝛpibus:ſic poſt
reſurrectõʒ erunt.ſilr aĩiam domi
ni noſtri ieſu. Cũ ̊ pᷣſenſerũt eius

aduẽtũ occurrerũt ei gaudẽtes:ſe

ipᷣos exhoꝛtãtes et dicentes.
Cãticũ ſcõꝝ in libo. .PXII

LTa. Ilxx? Fo. Xlvi⸗

2

„
WH

20

2

1

Xr T-tere

dd, Er aLe

X

SZDð .

72

li tui.

adoꝛauer̃t oẽſ.deide ſurgẽtes cõ
xinuauerũt laudes di. Gñdict?ꝗ ve

Tu es s et ſaluatoꝛ nr̃. et abſq;

„

%

Nuate capite vr̃a:qu
redẽptio vra. Qõſurge cõ/
ſurge hirlm:ſolue vicla col
Ac ſaluatoꝛ venit ſaluare
nos a viculo. Lollite poꝛtas pᷣnci

pes vras et eleuami poꝛte eterna lignãtiũ a multitu.oꝑan.iniꝗtatẽ.

es:⁊ itroibit rex glie.⁊ ꝓcidẽte

nit i no. do.ðs dñs et itluxit nob.

te nõ ẽ nob adiutoꝛ:redemiſti aĩaſ

nras tã diro carceri mãcipatas.O

ſeſtiabił dignitas charitatiſ vt mũ

dũ redimeres aiaʒ tradidiſti: ſedẽ/
Les i tenebꝛis et vmbꝛa moꝛtis taʒ

benigniſſime viſnitaſti. Nũc effuga
ſti tenebꝛas a nob.⁊ vicla nr̃a di/
rupiſii· Norriuiſipoꝛtat ereas: et

.
vectes ferreos ↄfregiſti Qui edu

cis victos i foꝛtitudine: et electos

tuos ĩ leticia nũc ãt adoꝛamꝰ te in
ſcła.et oẽs pcidẽtes adoꝛauerunt
eũ. Tunc rñdit eis dñs ieſus et di
xit.Attẽdite ppłe meꝰlegẽ meam.
Pax vobiſ⁊ leticia eterna.Ego ei
fũ dñs ðᷣs vr:geduxi vos de terra
egypti. Uacate ⁊ videte qm̃ ego
ſũ ðs ꝗ creaui redimi ⁊ ſaluauivoſ
In capite libꝛi ſcptũ ẽ de me vt fa/

ciã volũtatẽ patris mei.⁊ pꝓpt᷑ ve

ſtrã ſalutẽ ðᷣſcẽdi. dauꝑ ego ſũ ⁊ ĩ
laboꝛibꝰa iuuẽtute mea. Intende
bã ad ſaluâdas oẽs gẽtes:ſʒ filij a/
tieni mẽtiti ſtẽ mihbi.Amici mei ⁊ ꝓp
ximi mei aduerſũ me cogitabant
mala. Oẽs vidẽteſme deriſer̃t me

fui flagellatꝰtota die: ⁊ caſtiga

tio mea ĩ matutiſ. Yoder̃t ma.me.

1 pe. me. dinu. oĩia oſ. mea. ſeder̃t

ieſcãmeã fel ⁊ ĩ ſui mea pota.me

B l =
“
—

avẽit geero Vomin e lepulrenterceto

tõʒ. Niſi qꝛ adiuuiſti me: ſp biĩtaſ-

cãticis ⁊ iubilatõibꝰ ſteterũt ĩibo

fixi ⁊ vide ſi aliqd ẽ ĩ eo qdð ñ oꝛet

ↄfixũ eſt dũ conſigit ſpina:ſpinis

mea regeſcet ĩ ſpe.Ego ãt ĩ te ſpe⸗

raui pr ⁊ adijciã ſu.om.lau.tuam.

Nu es refu.meũ a tribu.q̃ circũde
dit me. ſdꝛotexiſti me a ↄuẽtu ma⸗

ttẽde g dñe ⁊ miſere mei:⁊ retri
buã eis. Bñdictũ ſit nomẽ maieſta
tis tue ĩeternũ:⁊ repleat maieſta⸗
te tua oĩs fra fiat fiat.Et ſcĩ pr̃es.
Dñe refu.fa.es nobis a ge.in gña⸗/

ſet iinferno aĩa mea. Sʒ mẽoꝛ fui⸗
ſti noſtri dñe ðᷣs noſter: redemiſti
nos ĩſang.tuo.Oñdiſti faci.tuã.qꝛ
Sſiderauimꝰ valde. Dis terra ado
ret te s et pſalmum dicat noĩtuo
dñe.Et ꝓcidẽ.qdo.eũ cum gaudio
mag ⁊ leticia.ſt ĩ talibꝰlaudibꝰet E P
vſq; ꝓpe auroꝛã diei dñice ĩ cõſpe

ctu ãgeloꝝ ibi exũtiũ ⁊ cüeis ſubi de e

latiũ.tc accipit eos dñs educẽs ab Sede
iferis ĩ exultatõe: ⁊ añ eos głlioſe .
ꝓcedẽs:polſuit eos ĩ ꝑadiſo delici
aꝝ.aliq̃ vꝓo moꝛula fctã cũ eiſ ⁊ cnʒ
helia ⁊ enoch eũ recosſcẽtibꝰ ado

rãtibꝰ⁊ exultãtibꝰ:dixit eis.lpᷣs ẽ
vt excitẽ coꝛpꝰmeũvadã ⁊ reſum

illð.ꝗ oẽs pcidẽtes dixerunt. te
dñe rex glioſe:et cito redite ſi pla
cet.qꝛ głioſiſſimũ coꝛpꝰvrjmpluri

mũ affectamꝰ. Pẽs qᷓ circa dñ̃m
ieſũ et matrẽ ⁊ diſcipłos ⁊ ſcõs pa
tres meditari poſſis die ſabbi ate
reſurrectõz. Ber.ðt ð cruce.medi 9,
tare ĩqt ð poſitõʒ coꝛpis xp i cruci⸗

S
. “

ꝓ te ad patrẽ dĩnũ illð caput miti
plici ſpiaꝝ dẽſitate vſq; ad cerebꝝ

4/
d
hi⸗
ſn

deſſ
b N
ſe⸗

petõꝝ ait dñs ꝑ ꝓphᷣam. Qircũde/
dit me ppls iſte: vt me deleret: vt
ne caput tuũ:nec tua vulneraretur
intẽtio.Aaligauerũt ocli tui ĩ moꝛ

tẽ:⁊ illa lumiaria qͥ illuminãt oꝛbẽ

ad hoꝛã extincta ſunt. Nõne illob
tenebꝛãtibꝰtenebꝛe facte ſt᷑ ſuper
vniuerſã terrã:⁊ illa duo mag lu/

minaria cũ 'llis ſubmota ſt᷑.̊ auiè

totũ factũ ẽ vt auerterent oculi ne
viderent vanitatẽ: ⁊ ſi viderẽt nõ
adherent. Aures ille qͥ audiũt ĩ cet

ſfſctũs ſctũs ⁊c.audierũt in tra de/
moniũ habes. At crucifige crucifi/-

ge eũ: vt ꝗqd ̊: Ne aurers tue ob/

ſurdeſcerẽt ad clamo:ẽ paupis: ne
reciperẽt auditũ vane detractõis

pẽoſa facies illa pᷣ filis hominũ
ſputis illita ẽ: afflicta colaphis: ad
icta deluſiõibꝰ. Bic em̃ ſcptũ eſt
Heperunt ſpuere in eũ:pcutere fa/

ciẽ eiꝰ:⁊ illudere eũ dicẽtes. dꝛo

phetiſa nobis ꝗs te ꝑcuſſit. q̃re h̊:

vt facies tua iltuminaret᷑ illumina

ta ↄfirmaret᷑ ⁊ diceret᷑ de te vult⸗
eiꝰnõ ſunt ampliꝰin diuerſa muta/

ti. Os illð qð docet angelos ⁊ ho

mines qð dicit ⁊ fcã ſt: felle ⁊ ace/
to potatũ eſt:⁊ h̊ factũ ẽ vt vitatẽ

2 iudiciũ loqret os tuũ:ↄfiteretur
dñum deu ſuu. T

Manꝰ q̃ foꝛmaner̃t
celos extẽſe ſũt in cruce:clauiſq; ꝑ

foꝛate duriſſimis: vt tue man extẽè

gerent᷑ ad inopẽ vt dicere poſſis.
Aia mea in manibꝰ meis ſp.Qõð te
n

nem 'in manib“: nõ facile obliuiſci
mur. ſic ꝗ ſuã aĩaʒ bñimpᷣmit or̃oi

nõ tradat eã obliuioni. ſdectꝰin qᷓ

ſunt theſanri ſapĩe ⁊ ſcĩe abſcondi

ti lãcea volneratũ ẽ: vt pectꝰ tuũ a

paꝛauis cogitatõibꝰmũdaret᷑:mun

e ,

Pede ſilli q̃ꝝ ſcabellũ adoꝛare de

emꝰqm̃ ſctm̃ ẽ:dura crucifixõe cõ

fixi ſunt:ne pedes tui feſtinarẽt ad
malũ:ſʒ ꝑ viã madatoꝝ dei icede/
rẽt.ꝗd pla:⁊ ipe dixit ꝑ pſal. Fo/
manꝰmeas ⁊c. Pꝛo te carnẽ ⁊ ani
mã ſuã poſuit.vt tunc coꝛpꝰ et ſpm̃
vẽdicaret ſibi:toto ſe totũ te cõpa
rauit.Ecce głia: honoꝛe coꝛonaiꝰ

in dext᷑a tue maieſtatis aſſiſtit vuni

tui tuo ꝓ nobis:Caro em̃ ⁊ frnr ẽ
Reſpice dñe ĩ faciẽ xpᷣi tui:qui tibi
obediẽs viq; ad moꝛtẽ factus eſt:
nec deberent recedere ob oculis
tuis cicatrices eiꝰĩ ꝑpetuum:vt ſic
memineris q;tã ab eo ꝓ pcĩs nr̃is
ſatiſfactõʒ receꝑiſ. Utina appẽdaſ
pcã nra ꝗbꝰirã meruimꝰ:⁊ calami⸗
tatẽ quã ꝓ nobis paſſus eſt inocẽs
filiꝰtuꝰi ſtatera:vt ſic effundas ſuꝑ
nos miſcðiaʒ tnã.Brãs tibi dñe re

Fo xivii

datũ ſcificaret᷑: ſctificatũ ↄfnare᷑.

4

JNe6e

ferat oĩſ ligua ſuꝑ pietate tua: qui .

vnico filio coꝛdis tui non peꝑciſti
ſʒ ꝓ nob oĩbillũ tradidiſti ĩ moꝛ.
tẽ vt ꝗ eũ q̃ſi fidelẽ aduocatũ habe

remꝰcoꝛãte ĩ ceł.Et tibi dñe foꝛtiſ
ſime zelotes ꝗd grãrũ referã:ꝗd ꝓ

nr̃a ſalute facere debuiſti ⁊ nõ feci
ſti. Ab imo pedis vſq; ad vᷣticem
capitis totũ te ĩ ags paſſionũ de⸗

merſiſti. vt me totũ deillis extra/

heres:⁊ itrauerũt vſq; ad aĩaʒ tuã
PNã aiam tuam in moꝛte tradidiſti
vt meã pditã tibi redderes.
e reſurrectõe dñ̃i appitio pꝛĩa
quõ appuit mr̃iſue. C.LXXIII
FEyniens dũs cuʒ honoꝛabili
multitudine angeloꝛũ die
dñico ſũmo mãe:⁊ reſumẽs
i. lð coꝛpꝰſciſſimũ ex monumento

.
1

maggalena: a maria igcobi et lalo
9 b
Crrrrrrn 1 2 runt ire cũ vnguẽtis admonumen-

ſerr onbar porẽs entis dñs reddere iñẽ

tm̃ ad me venire. Remittite eũ ob
ſecro mihi: qꝛ nõ geſcit aia mes ni⸗
ſñ viderã illũ.Ofili dulciſſime ꝗd

Rogo tene differas ampliꝰ ad me
venire. Tu em̃ dixiſti: Lertia die
reſurgã. Nõne fili mi eſt hodie ter
tia dies:non heri ſʒ añ heri fuit di

tatis memoꝛis tenebꝛaꝝn 7 caligis
Dies lepatõis ⁊ moꝛtis. Nũc &̊ fili
mi ẽ hodie tertia dieſ.Exurge igit
PBorig mea:⁊ oẽ bonũ meũ ⁊ redi
ſup oĩa deſidero te videre.Cõſole
tur me tuꝰ reditꝰ: quẽ ſic ↄtriſtauit
receſſus. reuertere igr dilecte mi:
veni dñe ieſu:veni ſpes mea: veni

e S — chꝛimas dulciter fundẽte ecce ſbi⸗
(Ko vẽit dñs ieſus ĩ veſtibus albis
vyeſ. 9 Ab-= 6uitu ſerenus: ſpéoſus ? gaudio-

Et ſtatim illa ſe vertenſ tuengt
filiꝰme ieſus.⁊ flexis gehibꝰado/
rauit eũ.Et ille ſiłr flexit genn di.

„ r KA9 4 & ₰W

ſurrexi ? adhuc tecũ ſũ. Eis at lur/
gẽtibipᷣa cũ gaudio g lexãs eum
vultũ vultui applicãs ſoꝛtit ſtrin⸗/

„

claulſo: pceſſit vtute ppꝛia reſurgẽ g
do. Kadẽè qt hoꝛa ſũmo mae maria

* . * —
.

me. icẽtia pꝛiuſ petita a dna: cepe

tũ.hna domi remaſit:⁊ oꝛabat di
cẽs: Or pilſſime ſic ſcitis moꝛtuꝰẽ
fiiliome“: z iter latrones crucifixꝰ:
2 ego ſepelini eumarb⸗ meifiſed ro aliq ſentiã. Et illa. Sñdictuſ ſit
lamé pfr tu“: ꝗte mibi reddidit: exaltatũ
I2 laudaiũ ſit nomẽ eiꝰ in ſcłla. Stãt
2 colloquunt᷑ gaudentes:⁊ paſcha
ducẽtes delectabir ⁊ amablłr. nar/
rat ei ieſus qlr pplmſuũ liberauit

Rogo maieſtatẽ vrãm vt euʒ mihi
reddatis? Ubi eſ ipᷣe: qre lardat

es illa mala ⁊ amara dies calami/

adl me fili mi. a igr̃ ſic oꝛãte ⁊ la/

ſus: ⁊2 dixit ei: Galue ſctã parens.

6 „ *
ebat re geſcẽſ totalłr ſuꝑ eũ: ⁊ iße

eũ ĩ vultu:ĩ cicatricibꝰ manuũ:⁊ ꝑ
totũ:q̃rẽs ſi ois doloꝛ ab eo receſ
ſerar. Et ille. Reuerẽda mr̃ oĩs do
loꝛ a me abceſſit moꝛtẽ doloꝛẽ et

oẽès anguſtias ſuꝑaui:nec de cete⸗

de inferno ⁊ oĩa magnalia que fec

Duoõ magdab. æ alie mulieres

eſt de te:quid agis:? Lur salme in illo triduo.
iuer̃t ad monumẽtũ. Math. xxviij

Mar. xvj. Lu. xxiiij. C. LXXIIII
Arria magdalena ⁊ alie due
m marie ibat diluculo: vi dixi

ip̃ᷣm vl p ipᷣm aliqd fctm̃ fuerat ali
q;tulũ ſuſtiebãt genuflectẽteſ ⁊ ter
rã oſculãtes:gemitꝰ⁊ ſuſpiria dan
tes atq; dicẽtes:h̊ᷣ obuiamꝰei cum
cruce ſuꝑ collũ qñ mĩ eiꝰſemimoꝛ/

tua fctã fuit.Et ̊ vᷣtit ſe ad młieref
B crucẽ depoſuit ſatigatꝰ. Super
iſtũ lapidẽ appodiauit ſe parũper
Ibi fuit vbi ſic crudelr ĩpulerũt et

oꝛtit᷑ expuer̃t in eũ ⁊ velociꝰqbu/
lare ⁊ qſ currere fecer̃t: B expolia
uerũt eũ nudũ:⁊ B̊ ĩ crucis patibu/

Mr mea dilectiſſima: ego ſum: rex lo affixer̃i.Et tc mag clamoꝛe ⁊ in

es ſuas ⁊ adoꝛauerũt ⁊ oſcłate ſũt

crucẽ adbucpᷣcioſo ſanguie rubei

eã ſuſtẽtabat. DPoſiea ſedẽtibꝰilliis
piter: diligẽter curioſe inuebat

ad monumentũ.Dũ gſuert
extra poꝛtã ciuitatis reducebat ad
mẽoꝛiã afflictões ⁊ doloꝛ es mgri
ſui:⁊ ĩ oĩibꝰlociſĩ ꝗbꝰnotabł vtra

undatõe lachꝛĩaꝝ: ꝓcider̃t in faci/

La lxxo fo xlvii
S” catꝗ. Deide ꝑgẽtes t euntes vᷣſus vide mirabilẽ opinionem amoꝛis
48 ſepulcꝝ di.ꝗs reuoluet nobis lapi pauloate audierat ab vnd angelo
K dẽ ab oſtio monumẽti.⁊ reſpicien/ qꝛ reſurrexerat.deide a duobꝰ.qꝛ
a9 tes vider̃t reuolutũ lapidẽ erat ꝗp viuebat: nec recoꝛdabat qꝛ amoꝛ
d pe magn valde: ? angelũ dñ̃i ſedẽ B faciebat.qꝛ aĩa ſua erat vbi ma
do tẽ ſuꝑ eũ:qui dixit eis:nolite ti. ⁊c giſter ſuꝰ erat: neſciebat cogitare
M vtĩ euãg. Ille vo fraudate ſpe ſua logꝗ vel audire nin ð ipᷣo.Lu ãt ſic
. qꝛ putabat coꝛpꝰdmi iuenire:nõ at ploꝛaret nec curaret Taͤnger mgr
tẽdẽtes vᷣba angeli: cõterrite rede ſuꝰnõ potuit ſe apliꝰtenere Dis S
üGd unt ad diſcipulos di.Loꝛpꝰdñi ſb/ ieſus b refert mr̃i ſue dicẽs ꝙ vo⸗
ttI latũ ẽ. Lunc iohes ⁊ petrꝰcucurre luit ire ad ↄſ olãdũ eã.Et mr:bñnſa/
cdcJ rũt ad monumẽtũ. Attẽde currunt᷑ cis:qꝛ młtũ te viligit: ⁊ de tua moꝛ
ip̃i ⁊ẽ magdalena ⁊ ſocie poſt eos. te multũ doluit ſʒ memento redire
ꝗl ẽs currunt ad qrẽdũ dñm ſunm: ad me:⁊z amplexãs dimiſfit eam.
le coꝛ ſuũ et aĩia ſua currit multũ fide Scða appitio quõ appuit ma⸗
“ liter freq̃nt᷑ z maxie. Cuũ ãt venert rie magdala. Mar. vl. Johᷣ.xx.
ſoH ad monumentũ: aſpiciẽtes ĩ eo nõ Enit ad monn La. Lx XWV
vi inuenerunt coꝛpꝰ: Iʒe viderũt lithe v mẽtũ ad oꝛtũ vbi erat ma⸗
IIu amina 2 ſudariũ ⁊ receſſerũt: qrũt IFgaléa 2 dixit ei: Wolier
de oñm ſuñ et nõ inneniũt: et neſciunt quid ploꝛas.et illa adhuc nõ cog⸗
dii vbi apliꝰeũ q̃rãt. Igr dolentes et ſcẽs vt ebꝛia amoꝛe di. Dñe ſi tu ſin
et flẽtes recedunt. Marie vᷣo reman ſtuliſti eũ dic mihi ⁊ ego tollã eum
loc ſerunt ibi: ⁊ reſpiciẽtes ĩ monnmnẽ ſꝑ eiſpabat audire noua ð dilecto
to viderunt duos angelos ſeden- ſuo. Et dixit dñjs ad eã: maria.ipa
ra tes ĩ ſioł albis:qui dixer̃t eis.qd ã ãat qſi remi ſcẽs ⁊ ↄgſcẽs vocẽ eius
kai ritis viuẽtẽ cũ moꝛtuis. Ille ãt nec eum gaudio dixit: Raboni.i.mgr
er tc attẽder̃t vᷣba eoꝝ:nec aliqua cõ vos eſtis quẽ qᷓrebã:qre tadiu ce/
en ſolatõʒ receper̃t de vintatõe ange ſtis. ⁊ currens ad pedes eiꝰ oſclari
In ioꝝ: qꝛ nõ qᷓrebãt angelos. ſʒ dũm volebat. Dñs vo volẽs ea ad cele
, angelon. Et ille due marie elonga ſtia eleuare qeret eũ in fra ammõ
gel uerũt ſe trite aliq;tulũ: ⁊ ſedebat dixit: noli me tagere mõdũſ̃ ei aſcẽ⸗
pe dolẽtes. Magdalena neſciens ꝗd di ad pꝛẽm meũ:ſʒ dic fribꝰ meis:
per faceret:qꝛ ſine mgro ſuo viuere nõ aſcẽdo ad pa.me.⁊c.⁊ addidit.nõ/
tet poterat:⁊ vbi eũ nõ ĩueniebat vbi ne pᷣdixera tibi ⁊ tertia die reſur/
,⸗ eũ qreret igꝛabat:ſiabat ad monu gerẽ: qremei ſepulcro qᷓrebas: et
li⸗ mẽtũ foꝛis ploꝛãs. Iteꝝ ꝗ reſpici/ illa.dico vob mgr ꝙ tãtꝰdoloꝛ de
“ ens i monumẽtũ.qꝛ ſꝑ ſpabat eum acerbitate paſſi onis ⁊ moꝛtis vre
in ibi videre vbi en ſepelierat. vidit coꝛ meũ repleuerat: ꝙ oim oblita
e ipos ãgelos ſedẽtes: qui dicut ei. nihilo recoꝛdabar: niſi ð veſtro
i mulier quid ploꝛas: quẽ qris Atil coꝛpe moꝛtuo⁊ ð loco vbi ſepeli
be la. tuler̃t do.me.⁊ ne.vbi po.eum erã eũ:iõ vnguẽta h̊ me deinleri

a. lxxv lxxvi lxrvii

Bũdicta ſit magnificẽtia vr̃a qe re
ſurgere ad nos redire dignataẽ
Staãt igr dilecti cũ iocunditate et
gaudio maxio Ip̈a at curioſe aſpi
cit eũ ⁊ ieo errogat ð ſingulł: et re
ſpõſuʒ alacritatis recipit. Nüũc igr
2 h ẽ magnũ paſcha. Licet at dns
a pᷣncipiò ſicrñderit ei vix tñ crede
re poſſũ quin euʒ familiarit᷑ tãge/
ret añq; ille recederet: oſculando

pedes et manꝰ: ſʒ diſpẽ ſatoꝛie ſic

fec a pᷣncipio:vel qꝛ talẽ ſe oſtẽde/
bat ãqlis erat ĩ coꝛde ipᷣiꝰ:vł qꝛ vt
dixi volebat aĩiam eiꝰleuare ad ce
leſtia. Uñ Ber. Pie em̃ credi pᷣt ꝙ
quẽ ſic amãter ⁊ ſingłr añ oẽs qua
ſcripti repiunt᷑ viſitabat ad letifi/

cãdũ eã nõ ad cõturbãdũ lactabat:

Miſterialr igr nõ ꝑtinaciter dixit

illð vᷣbũ:q; nõ ꝑtinax nec dur?ẽ be
nigniſſim dñs ẽ maxie diligentibꝰ

eu. Pꝰ aliquã moꝛam dixit dñs ꝙ;
alios opꝑtet eũ viſitare. Cunc ma/
gdalena qſi nunqß volẽs ab eo diſ
cedere dixit ei. Dñe vt video con/

uerſatio vr̃a nõ erit ãmõ nobiſcuʒ

ſſc ↄſueueratis:rogo ne obliuiſca

mini mei. Memẽtote dñe bñficio/

rum q mihi ↄtuliſtis ne pereant:fa
miliariratis ⁊ dilectõis quã habui
ſtis ad me recoꝛdemini dñe ðᷣs me
us. Et dñs ad eã: Noli timere ſʒ cõ
fide et ↄſtans eſto: qꝛ ſꝑ tecũ ero.
Tunc bũdictõne ab eo accepta:et
xpᷣo diſcedente venit ad ſocias: et
hec nunciauit eis: Ille vo de reſur
rectõe gaudẽtes:ſʒ qꝛ nõ viderant
euz dolentes recedunt cum ea.
Tertia appꝑitio q̃lr appuit tribꝰ

“ marijs. Mat. vl. LXXV

cUmgiſte tres marie ſimul

pgerẽt: anteq; venirẽt ad ciuitatẽ
ap puit eis dñs dicens. Auete. Il⸗

le vero vltra q; dici poſſet exhila⸗
rate:⁊ pcidentes tenuerũt pedes

eiꝰ. He ſilr qrunt ⁊ aſpiciunt ⁊ re/
ſponſum iocunditatis accipiunt ?

faciunt magnuʒ paſcha. Dixit eis

dñs. Dicite fribꝰmeis vt vadãt in
galileã. ibi me videbunt ſicut pᷣdi⸗

xi eis. Uides ꝙ mgr̃ humilitatis

vocat diſcipulos frẽs. Nunq; hãc

vtutẽ dimiſit. Lu ãt ſi de pꝛedictis
vis intelligentiã et ↄſolatõʒ habe

re recoꝛdare de his qͥ fepe dixit. ſ.
vt in oĩbꝰlocis ⁊ factis ita ſis anio
ac ſi pñs eẽs coꝛpoe.

₰ ℳ△

Quarta apparitio

gelio Nicodemi. CLa. LXXVI
AIAIſcedens autem dominus

d daà marijs apparuit Joſeph

gqaui ſepelierat euʒ. Laptus

em̃ erat a iudeis pꝛopter enm et

recluſus in quodam cubiculo dili
genter ſigillato: ⁊ poſt ſabbatum
eũ interficere volebãt. Mppnuit at
ei dñs ieſus ⁊ faciẽ eiꝰ exterſit ob/
ſequiũ dedit:et ſaluis ſigilł in do/
mum pꝓpꝛiam repoꝛtauit. .
Quinta apparitio qualiter ap⸗/

paruit Jacobo minoiꝛ.
F.a.aß. XXVII

Pparuit poſtea etiaʒ dñs

Jacobo minoꝛi:qui vone/

rat nunq; mãducare niſi vi
deret eũ reſuſcitatũ.Dixit g ei dñſ

t ieſus. ⁊ his qui cũ eo erat. ponite
mẽſꝗ: deide panẽ accipieẽs bñdixit

7 dedit ei di. Comedite dilecti frẽs

mei.qꝛ filihoĩs reſurrexit a moꝛ-⸗

tuis. ſic ait Hyeronymus.

. 4

QAnuarta apparitio qtr appuit
ioſeph qui ſepelierat eum:Ex euã

—

ns

ti⸗

vvin
eri
nns
epb
Ntus
14
dili
num
ſtüt
ob⸗
do⸗/

I
i9
e⸗

ſi
ſte
it
is
,

noO

Ta lxxviüi lxxir lxxr fo

H

tro. Lu.xxiii. Ca.
Um at magdalena et ſocie

Sexta appitio qᷣlr appuit Pe/
L-aA. LXXVIII

c rrevuertẽteſ domũ narraſſẽt

Ddiſcipul reſurrectõz domi:

Petrꝰ triſtis qꝛ vñm non viderat:

nec geſcere valẽs ob amoꝛis mag
nitudinẽ receſſit ab eis:⁊ ſolꝰibat
ag ſepulcaꝝ. neſciebat eĩ vbi eũ ali/
bi iueniret.dũ g iret dominꝰ ieſus
ei appuit di. Pax tibi ſymõ. Tũc
petrꝰpcutiẽs pectꝰ?ſuũ cuʒ lachꝛĩs
ad tra ꝓcidẽs di.dico culpã meam

2te derelig? pluries negaui: et
ſclatꝰẽ pedes eiꝰ.dñs ãt eum eri
gẽs oſculatꝰẽ eũ dixitq; ei. Pax ti

*

bi:Noli timere.oia pec.dimiſ.ſũt

„ ₰ „ ℳ

tibi. Bene ego ſciebã vt pᷣdixi tibi

nũc g vade ⁊ oↄfirma frẽs tuos. et

oſide qꝛ moꝛtẽ et oẽs aduerſarioſ
2 loquũ

ſilr fit magnũ paſca.ſtãt
mutuo. et diligẽter Pe/
troꝰaſpicit eũ ⁊ ſingla notat. Bene
dictõe vᷣo accepta rediẽs ad dñam
et ad diſciplos oiĩa narrat.ſcire ãt

dẽs ꝙ ð appitõe domini fcã matri

nil hr̃ ieuãg.iõ poſui ea ante alias

qꝛ fie videt᷑ tenere ecelia:vt inle/
gengda de reſurrectõe habetur.
Quõ ieſus rediit ad ſctõs pr̃es.
ODODpminzißs c L. LXXIX
d receſſit a petro:nõdũ viſita

Verat ſcõs pꝛẽs pꝰ reſurre/

ctõʒ ſuã.q̊s ĩ padiſo delicianꝝ po/
ſuerat. Redijt &Q ad eos pcidẽs in
fſoola cãdida cũ młtitudie angeloꝝ
Quẽ iĩtãta glia aſpiciẽtes a longe
cũ igenti gaudio cũ cãticis ⁊ laudi
b'ſuſceperunt di. Ecce rex nr veni
te occurramꝰ obuiã ſaluatoꝛi no/

ſtro. Magnũ pᷣncipiũ et regni eiꝰ

non erit finis. Dies ſanctifieatõis
noſtre illuxit nobis. Uenite oẽs ⁊
adoꝛate dominũ:Et ꝓcidentes in

terra adoꝛauerunt eum.Et pꝰ ſur-

gentes et ſtãtes coꝛã eo reuerent
et iocunde cõpleuerunt laudes ſu
as dicẽ. Uicit leo de tribu iuda:re
floꝛuit caro tua domĩe.Adimples
nos leticia cũ vultu tuo domie de

lectatões ĩ dexta tua vſq;ʒ in finẽ.
Reſurrexiſti glia noſtra. exłtabi/

mꝰ⁊ letabimur in te.Regnũ tuum
domie reg.oim ſe.Domiatio tua ĩ
oĩ generatõe et generatõʒ.Et non
diſcedimꝰa te reſuſcitabimꝰ ⁊ nos
et nomẽ tuũ exaltabimꝰ. Pꝛecur/
ſoꝛ ꝓ nob igreſſus es pontifex fa-
ctꝰineternũ. Hec ẽ dies quam fecit
dominus exultemꝰet letemur i ea
Cãtate domĩo cãticũ nouũ:qꝛ mi⸗
rabilia fecit. Appꝛopinq̃nte hoꝛa
veſptina dixit eis dominus ieſus:
Cõpatioꝛ fribꝰmeis ꝗ ꝓpf moꝛtẽ

meã ↄtriſtati ſũt et ↄterriti ⁊ diſpʒ

ſi vt oues errantes et multũ deſi⸗

derant me videre:Uadã g ⁊ oſten
dam me ip̃ᷣis. ↄfoꝛtabo ⁊ conſola/

boꝛ eos etcito reuertoꝛ ad vos.

At illi pꝛocidentes et adoꝛauerũt

et dixerunt: Dñe ſic fiat vt dixiſti.

Sepiiĩa appitio quõ apꝑui du

obꝰdiſcipulis euntibꝰin emauns.
Umg exdi Ca. LXXX
c ſcipulis eiꝰduo irent ad ca
ſtellũ emaus q̃n deſperati

de ipo et eẽnt triſtes de his q̃ acci
derãtↄferendo dominus ieſus ve

nit et iunxit ſe illis in ſpecie pegri⸗
ni. ⁊ ibat cũ illis inrerrogãs eos et
reſpõdens et cõferens verba ſalu
bꝛig. Tadẽ coactꝰ ab eis intranit

cũ illis ⁊ mãifeſtauit ſe illis. Attẽ/

de ⁊ cogita mitiplicẽ bonitxatẽ dñi

Pꝛiĩo qꝛ nõ potuit eiꝰferuẽs amoꝛ
ſuſtinere ſuos ſic errare ⁊ ↄtriſta/
ri. Uere fidꝰ amicꝰ ẽ ⁊ fidel comes
benigneoñs iüxit ſeipis q̃rit triſti/
cie cam ⁊ expõit eis ſcripturas in/
Hãmãs coꝛda eoꝝ ad oẽm rubigi/
nẽ extirpaãdã.ſic qttidie facit nobi/
ſcũ ſpualr.ſi em̃ in aliqᷓ quati ꝑple
xitate vel accidia ð ipo loquimur
ſtati adeſt ↄfoꝛtãs ⁊ illuminãs coꝛ/
da et iflãmãs i amoꝛẽ ſui. Optimũ
ẽ em̃ remediũ q tales peſtes loꝗ ð
deo: q; dulcia faucibꝰ meis eloꝗa

tua ſuꝑ mel oꝛi meo ſilr ⁊ cogita/

re ð ðᷣo.Lõcaluit coꝛ meũ ĩtra me

Scðdðo oↄoſidera bonitatem dei non

ſolũ ex amoꝛ vt dixi:ſʒ eti ex hũi/
litate pfũda.Attẽde q̃tr vadit cuʒ

eis dñs oim. Hõne tibi videf ad

pᷣmoꝛdia hũilitatis rediſſe.Exem/
plũ ei reliꝗt nob ſilia faciẽdi. ſʒ in
alio attẽde dñi hũilitatẽ qꝛ nõ ẽ de
dignatꝰhos diſcipłos iferioꝛiſ gꝛa
dus. Nõ em̃ erãt iſti ð apłis.ſʒ de
alis diſcipulis mĩoꝛibꝰ:et tñfami
liarit᷑ iũgit ſe eis loꝗt᷑ et vadit cuʒ
eis:nõ ſic elati. Nolũt em̃ loꝗ niſi
cũ magnatibꝰ ⁊ cõuerſari ⁊ ambu
lare. Itẽ in alio loco relucet iteruʒ
ſua huilitas. Nã ſi ↄſideras:vide/
bis ꝙ elati nolunt ampulloſa ſua
oſtẽdere ĩter paucos:ſʒ dñs cũ du
obꝰloꝗt᷑ arcana ſua.Nõ vilipẽdit
paucos imo nec vnũ.ptʒ ð ſamari

tana. Lertio ↄſidera dñi bonitatẽ

q; tũ ad pñs negociuʒ quõ inſtruit
diſcipłos ĩ moꝛibꝰreficit ⁊ ↄſolat
fingit ſellõgiꝰire vt eoꝝ augeat de

—½

ſideriũ vt inuitet ⁊ teneat ab eis

. 3 5
4 „ * 4
. . ,
3 5 R 5 .
* * .

Et poſtea benigne intrãt cũ eiſ:pa
nẽ accipit et bñdixit manibus ſuis

ſctis frãgit ⁊ poꝛrigit: ⁊ ſeipᷣm eis
reuelat.Et ̊ qttidie fac nobiſcum

inuiſibłr. nã teneri vult ⁊ iuitari ꝑ

deſideria: oꝛõnes aſſiduas: et de-
uotas meditatões:imo oꝑtet oꝛa

re et nõ deficere vt ipᷣe docuit qðᷣ

ad nr am eruditõʒ fecit.ſ.vt inten/

damꝰad oꝑa pieĩatis ⁊ hoſpitali/

tatis: et quõ nõ ſufficit eloqa diui⸗-
na legere vel audire:niſi ope ↄple
ant᷑. Attẽde eti ꝙ nõ tunc dedit iꝭi

lis diſcipulis magnã ſui copiã:ſed
ſtatĩ poꝛrecto eis pãe:euanuit ab
oculis eoꝝ.nã alios ↄſolari vole/
bat cũ ꝗbꝰetiã iſtos cõſolatus eſt.

Octaua appitio quõ dñs ieſus
appuit diſcipulis recluſis in die re

ſurrectõis. Lu. xxiiij. Johan. xx.
Edierunt gO p/ Ca. LXXXI
r dicti duo diſcipuli ſtatim ĩ

bieruſalẽ ⁊ inueniẽtes ali/

os diſcipulos ↄgregatos abſente
thoma:narrauerũt eis:piterq; au
dierũt qꝛ ſurrexit dñs et apparuit

ſymoni. Tunc domin intrans ad
eos ianuiſclauſis ſtetit ĩ medio eo

rũ dicẽs: Pax vobis.Diſcipuli ve
ro ꝓcidẽtes ad terrã et ſuã culpaʒ

dicẽtes:qꝛ ſic der eliqrãt ipm ala/

criter ſuſceperũt.tũc dñs ait: Sur

gite frẽs mei:qꝛ oĩa ꝑctã vr̃a vob

dimiſſa ſunt. Stat igr familiariter

int᷑ eos oſtẽdit eis man et latus
apuit eis ſenſũ vt intelligãt ⁊ cos⸗

ſcat reſurrectõʒ ſuã.Petit ſi habẽt
aliqd ad cõedendũ:et mãducat cnʒ
eis partẽ piſcis aſſi ⁊ fauũ mellis.

Inſufflat in eos:et dat eis ſpiritũ/

ſetm̃. Uides qm̃ oĩa plena ſunt io/

cunditate ⁊ ſapia. Daniſi ſũt ergo
diſcipuli viſo domino. Letant co
ram eo ꝗſic erant pꝛius pauefacti.
O q; libenter poꝛrexerũt vt come
deret:q; fideliter ei miſirabãt ⁊ q;

iocunde aſſiſtebãt ei. Cogita do/

minã eẽ ibi:et diſcipuli ↄgregabãt᷑

ad eã:ꝗ familiariter ſedebãt iuxta

filiũ fuun. Dũs aũt ieſus de manibꝰ
eon cibũ reuerent᷑ ſuſcipit ⁊ reue/

ræẽter matrẽ honoꝛat coꝛã diſcipu/

lis. Nec cõmittas magdalena di/
ſcipulã et aploꝝ apłam ↄſpicere q̃

liter ad pedes domini moꝛe ſolito

ſedet:diligenter audit verba eius
et ſic ꝗd pᷣt gaudioſe et toto affe/
ctu miniſtrar. O qualis eſt nũc iſta
domuncula:et q; gloꝛioſum habi/
tare in ea. Nõne tibi videtur in ea
magnũ paſca ſi aliqd vᷣuotõis ſen
tis. Puto ſic. Sʒ paꝝ ſtetit domi/
nus cũ eis:qꝛ erat qſi ſero tñ foꝛte

ipᷣi coegerunt eñ aliq;tulũ plꝰſtare

rogantes ne ſic cito recederet. An
nõ credis ꝙ Magdalena ſedet ad

pedes eiꝰtenẽs eũ ↄfidenter et cuʒ

reuerẽti audacia ne diſcederet ita

cito. Erat em̃ indutus veſtibus al/

biſſimis glie ſue ſic em̃ eũ tenebat

nõ pᷣſumptuoſe:ſʒ confidẽter facie
vat ſic diligẽs et dileeta:nec dꝑʒo

diſplicebat. Leneri em̃ vult:vt pʒ
ĩ duobꝰdiſcipulis euntibꝰi emaus
Tandẽ dñs reuerẽtia mr̃i facta et
ab ea ſilr recepta benedicẽs oẽ ſre
ceſſit ab eis. Ipᷣi vᷣo de reuerſione
rogauerunt eù. Remſer̃t ãt fame
lici et ſitibũdi de dño ſuo de qᷣ tan
tã copiã hr̃e ↄſueuerãt:eũ ſepe de/
ſideris reuocãtes. Uidiſti quõ ho
die hũiſti paſca. Nam oẽs ſupꝛadi

Ta. lxxxii

Fo. li

cte appires tueriit in die paſche.
Sed ſi foꝛte audiſti:ſed nõ ſenſiſti
qꝛ nec foꝛte paſſionẽ habuiſti.Cre
do ꝙ ſi i paſſionẽ ſcires ↄuerti mẽ/

tem haberes vnitam:nec ad varia

mundana diſpſã. Lunc vero domi
nus ieſus redijt ad ſcõs patres qui
coꝛã eo non ocioſe:ſed iocũdater
laudibus inſiſiebant. Quid auteʒ
dixerunt:ipſe noluit reuelare.Cu
aũt cogita eos quaſi cum coꝛpoꝛi‚
bus: ⁊ recolẽtes beneficia ðᷣo gꝛa
tias agebant ꝑ ſingulas generati⸗
ones. Pꝛimo offerẽtes ſe laudare
eũ tanq; dignũ omi laude Secun/
do recognoſcendo deũ ſuũ. Ter/
tio numerãdo ipᷣa beneficia.quar/

to exhoꝛtando omnes ad laudem

Quinto ipſum adoꝛando. In qui/
bus eos diligenter et reuerenter
attende: qꝛ omnia valde deuota
ſunt et vtilia:nõ ſolum ad pᷣſentes
meditatões:ſʒ laudes ⁊ caãtica que
ſibi in patria expibent᷑. Incipiens
igr ꝓ ſe ada et ſua generatõe ſtãs

coꝛã eo alacrit᷑ ⁊ reuerẽter ait.

. ℳ
Canticũ Ade ꝓ ſe ⁊ ſua general
tione. LCa. LXXXI⸗
Xultabit coꝛ meũ in ſaluta
ri iuo:cãtabo tibi qͥ bona
tribuiſti mihi:⁊ pſallaʒ noĩ
tuo altiſſime. Tu es ꝗ feciſti celũ ?
terrã mare et oia q̃i eis ſũt ĩ ſapia
feciſti. Impleta ẽ terra poſſeſſiõe
tua. Manus tue fecerunt me ⁊c̃.
Dediſti mihi intellectũ vt ſeruarẽ
mandata tua. Omnia ſbieciſti ſub
pedibꝰme.⁊cEgo aũt cuʒ in hono
re eſſem nõ intellexi:cõpatus ſum
iumẽtiſ inſipiẽtibꝰ⁊ ſiłlis factꝰſũ ilx

Tranſgreſſus ſũ mãdatũ tuũ.Uo

ci maieſtatis tue nõ obediui:ppte

rea repleta ẽ malis aia mea ⁊ vita
mea iiferno appꝛopinquit. Eircũ/
dederunt me mala qn ⁊c. Mileri⸗/
coꝛdias tuas dñe ineternũ cãtabo
Exaudiſti ð celo ſcõ tuo vocẽ meaʒ

Incliaſti celos et deſcẽdiſti:et erui

ſti aiam meã ð ĩferno iferioꝛi. Te
nuiſti manũ dexterꝗ meã: ⁊ eruiſti
aniam meã de mãuĩferi ne periret

Pꝛoieciſti pꝰ terguʒ oĩa pcã mea.

u me lauaſti ĩ ſanguie tuo q̃ ego
rapui tu exoluiſti. Miſcdᷣias tuas
dñe ineternuʒ cãtabo. Uenite ꝗ̊ fi

lij audite me et magnificate domi/

num. Latate cãticũ. Uenite adoꝛe/
mus et ꝓcidamus añ dñm deũ no/

ſtrũ.et oẽs ꝓcidẽteſ ade rt eũ

Cãticũ Noe ꝓ ſe et ſu qnatõe.
Unc ſurgẽs Ca †

a do toro oꝛbe terran ꝓ ſe
⁊ ſua generatõe ſic fuit domĩo lau
des ꝓſecutus:ↄfiteboꝛ tibi domie
ĩ toto coꝛde meoi ↄſilio iuſtoꝝ et
ↄgregatõe.Laudabo nomẽ di ⁊c̃.
Cũuũ velles ð ſuꝑficie t re ölere ho/
minẽ quẽ creaueras:tu dirupiſti fõ
tes et toꝛrentes tu ãpliaſti fluuioſ

ethan. Oia q̃ voluiſti feciſtiĩ mari

et iĩ oĩbus abiiſſis. Lunc auditam
feciſti mihi miam tuã.Diluuiũ ha/
bit are me feciſtꝭ. Miſiſti de celo ⁊
acc epiſti me.Dia excelſa tua ⁊ flu
ctus tui ſuꝑ me trãſierunt: non me
demerſit tẽpeſtas aq̃ qꝛ firmaſti ar

cã tuã altiſſime.nunc adieciſti viſi/

tare nos ĩpace. Dñs nr̃ vẽit: ſuoꝝ
paupeꝝ recoꝛdatus. enite & filij
et ↄſiderate oꝑa vi: q; terribił in

Unc ſur XXXIII
t ille ſctüs HNoe ſinglr electꝰ

in conſilijs ſuꝑ filios hoĩm. Cãtate

dño cãticũ nouũ:qꝛ mirabilia feẽ.
⁊ oẽs tẽ ꝓcidẽtes adoꝛ auert eum.
cu 9bz 3 ſinpoliltl
ſe et ſuis gñatõibꝰ.C.LXXXIIII.
Igdeł q̊ʒ et cunctoꝝ pᷣncipiũ

Canticũ abꝛahe ilaac et iacob ꝓ

.f

et iacob ꝓ ſe et ſuis gñatio

nibꝰſc cecinerunt. Cõfitebimur ti⸗

bi ðs ↄfitebimur:et inuocabimus
no.tu.⁊c. Notãa feciſti ĩ pplis vᷣtu
tẽ tuaʒ.redemiſti ĩ bꝛachio tuo fili

erimꝰ teſtamẽ.tu.⁊c. Nõ dimiſiſti
hoĩlem nocere nob: et coꝛripuiſti
ꝓ nobis reges.Elegiſti nos here/
ditatẽ tuã nomẽ a ſᷣuis tuis aſſũpſñ
iii.De ſemĩe nr̃o ſalꝰ oĩm fctũs eſi
et ꝓmiſiſti. Nõ ei angelũ domie:ſʒ

ſemẽ abꝛae apphẽdiſti. Mẽoꝛ fui
ſti ꝓbi ſcti tui. Tu nos głia noſitra rpiftibenme⸗
redemiſti. Mõtes iſrłᷣ ramos ve- Gtndicng
ſtros expandite et floꝛete ⁊ fructꝰ lcnein

facite.qꝛ lux mi dũñs cũ potẽtia vl
glia reſurrexit.Cantate ei canticũ
nouũ:bñ pſallite ei ĩ vociferatõe ꝗ

tietis dominũ lau.⁊c.Exltem do/
minũ denʒ nrm et adoꝛemꝰſcabel-

luʒ peduʒ eiꝰ:qm̃ ſctm̃ ẽ.Et oẽs ꝓ/

Lanticũ moyſi et io ſue ꝓ ſe et

ſuis generationib?ꝰ. LCLXXXV

Dhuc illi vires ſlimes du
3
yſles et aarõ:phinees et io

ſue dñm ieſũ ꝓꝑ ſe et generatõe ſua

totaliter laudauerunt. Lantabimꝰ

tibi voomine:głioſe ei magnificatꝰ

es vehementer foꝛtitudo et laus

nr̃a factꝰ?es nobis domiĩe ĩ ſalutẽ.
HNarrabimlaudes tuas et mirabi

ees caſtroꝝ et pplłi dñi mo⸗

(Ller

HZ

ſenſnn

e(eedicong

ſollipptn

lüſimrenmt
6 . irosprrdii
et foꝛma abꝛaã necnõ iſaast gigiotan⸗
6pisſſn
1niclcicüpe⸗
(alimn-.Edoriſti
ſüiniibenfis.
M 149.01.
os iſrł Jacob et ioſeph. Mẽoꝛes tticznn
logatvo:ou nob⸗
l deciſtinobi⸗
liöſcerabile.
erol wos ſal
IiLlvosſi viͤ
ſifſnenoniei.
vli btois pci

ſitüdenidr
eneraöe
herde

nlääficoſer
bomonti der
dothiigſihen
litbig degfan

Oſedait rois

Olſctitiei;

ſr iiſties.
Kſiſei non:
efflſtres
aſilofkfſian
n pten iſi
lriuſizi,

lw

fliospointiq :

La. lxxxvi vii vii Fo. lii

Ggemirablie ſfti.

esadorgnefn

peiſanctiuc
oK.WNI
et cuncopfnii
dabꝛai necniſen
pſeetſis gini
unt.Cöfütebime;
ur:etimuocebinn

tüfeciſtiipion

iſtiibꝛachionof

et ioſepb. Mon

tu.c. dinin
nob:ettonßui
.Elegiſtinosben

afuistlis fifi

o ſalvoinſiz
eiangelidonief
hdſti⸗ Miorſt
Tunosgitont

es iſrl ſmneſp
1

ket foret tflul
didiscipoliinnl
.antateei nid
eeiirociſennieg
u. 1. tfen do⸗
eracoren dhl⸗
ſami Ctois

voluepleel
ſey.

iuuſilner dl
Apoliofimo,
pbinees e 1⁰
eneratoeſi
t Cantadinn
eiſnagnifien.

nitndoet d
oiei .

Snmss eenitſf

lia ꝗ feciſti ſigna in manibꝰ noſtris
oſuiſti pharaonẽ ⁊ ſ̃ᷣuos eiꝰoẽs.
bſtuliſti ppłm tuũ ð medio eoꝝ
ĩ mãu potẽti ⁊ bꝛachio excelſo.Di
uiſiſti mare rubꝝ ĩ diniſiones:edu
xiſti nos ꝑ mediũ eiꝰ.Eduxiſti nos
cũ argẽto ⁊ auro:⁊ non erat in tri

bub'nr̃is ifirmꝰ. dediſti nob mãna
ad mãducãdũ:panẽ angeloꝝ mãdu

cauimꝰ.Eduxiſti pplm tuũ ꝑ deſer
tũ i maibꝰnr̃is.Lex tua ĩmaculata
ↄuertẽs alas:quã nobis tuo digi/

to ſcpſiſti: q; dulcia faucibus nris

elogꝗa tua:dũ nobiſcum dñe loqba
ris. dediſti nob ĩ poſſeſſiõʒ t᷑ra gẽ

tiũ vᷣſiderabilẽ. Nũc ãt tu ðᷣs nr et
legifer: ad tuos ſaluãdos deſcendi p

ſti. Et vos filij videte oꝑa ðᷣi ⁊ glo

rificate nomẽ eiꝰ. Jubilate ðᷣo ois

ter. ⁊c.Et oẽs ꝓcidẽ.ado.eũ.Et fer
tur ꝙ iſte ẽ hymnꝰquẽ xpᷣs dixit in

cena cũ diſcipuł qñ ðᷣꝛ. Et hymno

—

dicto exierunt in montẽ oliuarũ.
Cãticũ dauid ⁊ alioꝝ pphaꝝ ꝓ
ſe ⁊ ſua generatõe. L. LXXXVI
OU0iſt hec dauid rex ppli dmñniꝛ
p ac ꝓphayꝝ erimꝰz pſaimoꝝ
⁊ cãticoꝝ pꝛecipuꝰↄpilatoꝛ

tali cãtico ꝓ ſe ⁊ ſua gnatõe deum

4

honoꝛauit.Deꝰcqticũ nouũ canta/

bo tibi:ĩ pſalterio decacoꝛdo pſal

lã tibi ꝗ das ſa.re.⁊c̃. Mẽoꝛ fuiſti
dñie dauid ⁊ oĩs mãſuetudis eius
Suſtuliſti eũ ð gregibꝰouiũ et re/
gẽ dñʒz vnxiſti eũ.ſ. hereditatiſ tue
Feciſti ei nomẽ gꝛande ⁊ pᷣcinxiſti
eũ vᷣtute ad bellũ.iuraſti mihi nec
me fruſtratꝰes.ð fructu vẽtriſ mei
naſci ſꝑ ſit filia mea bñdicta ꝑ cui⸗

ſacuꝝ vten trãſiſti. Inet᷑nũ nõ obli⸗/

niſcar iuſti.⁊ c. Mltiplicaſti ſuper

me miam tuã. ꝛopham me iſrgaaeafl

dediſti.Ad hãc vocẽ iuxer̃t ſe eſai
as:hieremias:eʒechiel: daniel: et
oẽs ꝓphe ad dauid:⁊ laudẽ ſoluẽ⸗
das dnio:⁊ ſil cũ ipᷣo deiceps dixe
rũt. Incerta ⁊ occulta ſapie tuema
nifeſtaſti nob. Audiebamus q̃ loq̃ᷓ
baris i nob:magnifica nobᷣ reuela
bas.Expectauimꝰſalutare tuũ do
miĩe:vt añ nob ꝓmiſiſti. Ecce nunc
faciẽ tuã oñdis:ades qͥ nobiſcũ lo
qbaris. Dẽs ꝙ ei genuſlectamꝰ:qꝛ
ipᷣe ẽ dñs ðᷣs.Et oẽs ꝓci.ado.euzg.
Cãticũ eſdre neemie:⁊ ceteroꝛũ
de trãſmigratõe babiloninñns.
Reeterea KEa. LXXXVI
illi viri excelſi eſdras. nee-
misas: et ceteri de tranſmi⸗
grat ebylonis: tales lau. dño
exolue..x.Cõfitebimur tibi dñe in
toto coꝛde nr̃o:laudabimꝰmirabi
lia tua.Deꝰĩ ſcõ via tua ꝗs ⁊c.ſʒ ĩ
hũilitate nr̃a mẽoꝛ fuiſti nr̃i. Oẽs
gen.plau.⁊c̃. Nos ãt ppłs tuus et
oues pa.tue lau.te.⁊ oẽs ꝓ a.eũ.
Canticũ Symeonis: Johannis
baptiſte:⁊ eoꝝ qui fuer̃t tꝑe xpᷣi.
L.a. LXXXVIII
Um auũt nõ ſolũ de antiquit
c varib e generatõnibus
ed de ipᷣiꝰdñi ieſu tꝑe plłes
inter ſctõs pꝛẽs pꝛiꝰin libo:⁊ nũci
ꝑpadiſo terreſtri eẽnt ſymeõ ⁊ iobẽõ
nes baptiſta ſac? iſſimi ĩnocẽtes
⁊ felix ille latro cũ dño ieſu crucifi
xo:volẽtes ⁊ ipᷣi lau.dño exoluere
ſic dixerunt. Lõfitebimur tibi dñe
ſm iuſticiã tuã:⁊ noĩ tno pſallem⸗
Deꝰtu docuiſti nos a iuuẽtute nr̃a
⁊ vſq; ꝓnũciabimꝰ mirabilia. Tu
es agnꝰg toll pctã mũdi: tu es qui
1

oim miſereris: ſic audiuimꝰ ſic te
vidimꝰoelis nr̃is. Ex oꝛe infantiũ
2 lactantiũ pfeciſtis laudẽ:modicũ
em̃ laboꝛauimꝰ⁊ multã głiam con
mini nobis.Et vidimꝰ gloꝛiã tuã
ſi vnig.a pa.p.g.⁊ ve.⁊ o.ꝓ.a.eę.
Lanticũ angeloꝝ. L. LXXXIX
Uia vo non ẽ viſile ꝙ a lau
g de dñ̃ ceffarẽt ãgeli lcti:n
ibi erat multitudo copioſa
cũ h̊ ſit pcipue eoꝝ officium vt re/
ſtauratõis ſue recogſcãt bñficiũ:iõ
ipᷣi exultãtes coꝛã dño totalr iubi
lauerũt.Alla alla al. Te decʒ lauſ
te decet hymnꝰ: ⁊? tibi reddet᷑ vo/
tũ ĩ hirm. Hymnũ tibi dñe cãtabi/
mꝰõ ca. ſy. ex.⁊c.Cõfeſſiõʒ ⁊ deco

rẽ iduiſti. Oia ꝑ te fca ſt᷑ alla alla.
Evxrxaltaſti vt gygas ⁊c. Cũ eẽs rex

nr ante ſclła:te feciſti pauꝑem alla

Minoꝛaſti te paulominꝰa nob vt

nr̃as ruinas repares alla. Bẽigne
feciſti ĩ volũtate tua ſyõ:vt edifica

ret᷑ ſuꝑna birtm al. al. Habitãtes ĩ

domo tua ĩ ſe.ſe.laudẽt te al. Et ꝑ
oẽs vicos tuos cãtabit᷑ alła.Lu fa
cis ãgelos tuos ſpũs:⁊ miſtros ta
os ignẽ vꝛentẽ. u nũeras multi/
tudinẽ ſtellan. Gñdi.ãgeli vñi dño
Laudate eũ oẽs ãgeli eiꝰ.Adoꝛãt
te oẽs angeli tui al.Et pla alia que
obmitto.Lũc oẽs ꝓci.adoꝛa.eũ.
In talibꝰcãticis ⁊ laudibꝰ ſtabant
oẽs ſctĩ pꝛẽs ⁊ angeli coꝛã dño qñ
erat cũ eis reuerẽter alacrit᷑ et de/
note ⁊ qſi glłoſi ⁊ biĩ ↄtinue iubila
bãt. Aſpice g̊ eos:⁊ cũ leticia ↄgꝛa
tulare eis:⁊ attẽde qᷓ dicũt:⁊ diſce
deũ laudare ⁊ venerari: ⁊ ei gꝛãs
a gere:bñ̃ficia ſua regſcere et toto
aſiectu ſtude ad illã gloꝛiã ꝑtinge⸗

re vbi ſꝑ cũ tã nobili młtitudie ĩin
ↄſpectu di tui ĩ laudibꝰ ꝑſeueres.
Nona appitio quõ apꝑuit.xj.di-
ſcipulis ianuis clauſis Joh.xxr.

Dueniẽte ãt die LCa.Xf.

a octauo reſurrectõis iteruʒ
appuit dñs ianuis clauſis

diſcipulis: ⁊ erat tbomas cũ eis ꝗ
p̃ᷣma die nõ fuerat.Et cũ alij narra

rẽt ei ꝙ dominũ viderat: reſpõdit
Niſi videro ĩ ma.eiꝰfix.cla.⁊ c. nõ

credaã. Dixit gQ paſtoꝛ bonuſ de ſuo
grege puſillo ſollicitꝰ. Pax vob.

Deide dixit thome:infer digitũ tu

um huc ⁊ vide:et noli eẽ incredulꝰ⸗
ſʒ fidelis. Tũc thomas ꝓcidẽs te/
tigit cicatrices ⁊ dixit: dñs meꝰ et
ðs meus. Hoiem vidit ⁊ deũ cre/

didit.Dixit etiã ſuã culpã ð boc q;

dereliqrat eũ ſic alij dixer̃t.domi⸗
nus ãt erigẽs eũ dixit: Noli timere
oĩa dimiſia ſt᷑ tibi. Hoc ãt de tho/
me dubitatõe ꝑpmiſſũ ẽ diſpẽſato/

rie:vt euidẽtioꝛibꝰargumentis re
ſurrectio domini ꝓbaret᷑. Cõſide⸗
ra benignitatẽ ⁊ hũilitatẽ ac feruẽ
tẽ amoꝛẽ eiꝰquõ mõſtrauit thome

et alis diſcipulis vulnera ſua: vt

tolleret oẽm obſcuritatẽ a coꝛdibꝰ

eoꝝ ad ipᷣoꝝ ⁊ nrãm vtilitatẽ. Re-
ſeruauit aũt ſibi dñs cicatrices vul

neꝝ ꝓpt tria maxĩevt fidẽ faceret

aplis de reſurrectõe:vt ipᷣas oſtẽ/

dat pr̃i:quãdo vult placare eũ ⁊ ĩI⸗

terpellare ꝓ nobis:eſt em̃ aduoca

tus nr. Et vt eas oſtendat repꝛso-

bis in die iudicij. Stat igit᷑ domi⸗
nus ieſus cũ mr̃e ⁊ diſcipalis ſuis

p aliquã moꝛã loqns de regno dei

Et ipᷣi cũ eo in leticia mag audien⸗

tes illa vᷣba excelſa:⁊ aſpiciẽtes ſa

— —,

— —

— —

ſi

dQiẽ eiꝰplenã gaudio ⁊ decoꝛe.Atiẽ
de eos circũſtantes:et domina fa/

miliariꝰiuxta eũ:magdalenã vero

ſp ad pedes eiꝰ. Sta igr̃ tu mente

reuerenter ⁊ iocũde a longe:ſi foꝛ
te miſcpᷣia motus:faciat te vocari.
Landẽ dixit eis vt vadãt i galileã
in mõtẽ thaboꝛ:vt ðꝛ:⁊ ibi appa/
rebit eis:⁊ benedictõe data diſceſ

ſit ab eis. i vo remaſer̃t vt pꝛi
fazmelici et

tibundi de ipᷣo:ſʒ plu
rimum confoꝛtari. .
Decia appitio fctã diſcipulis in
galilea ĩ mõte thaboꝛ: Math. vl.
Olſt hec diſcipuł La. X.
p aa dictũ locũ thaboꝛ ꝑgẽ/
tibꝰiten appuit eis domi/
nus di:Data ẽ mihi oĩs ptãs ĩ celo

T in terra: Ite docete oẽs gentes

baptiſantes eos in noĩe pr̃is et fi/

lij ⁊ ſpũſſcti:docẽtes eos pᷣuare q̃

mãdaui vobis. Et ↄfoꝛtemini quia
ego ſũ vobiſcũ oĩbꝰdie bꝰ vſq; ad
pſũmatõʒ ſeculi. Adoꝛauerũt autẽ
eũ in ſuo aduẽtu cũ magᷓ iocundita
te. Manifeſtauit ãt eis q̃tr ẽ domi

nus oim. Dat eis maãdatiũ de pꝛedi
cando et foꝛmã baptiſandi:⁊ vigo
rẽ ꝑ maxim cũ dixit ꝙ ſp erit cũ eiſ

Uides q;tã iocũditatẽ dat eis etq̃
inſignia charitatis. His igr dictis
ꝑ dominum ieſum et data benedi
ctisne diſparuit ab eis.
Undecia appitio fctã ſeptẽ di/

ſcipulis piſcãtibꝰin mari: ⁊ come/

dit dñs ieſus cũ eis: Joh.vl.
Iſcipuli vero adhuc reman
ſerunt in galilea. Juer̃t aũt
gquadam die piſcatuz ad ma
re tyberiadis ſeptẽ ex eis: et ꝑ to/

tam noctem nihil ceperunt. Ma⸗
ne autem facto dominus apparuit
eis:et ſtetit in littoꝛe maris.Que/
rens igitur vominus ieſus ſi aliꝗd
cepiſſent:dixerunt ei:Non: Dixit
eis: Mittite in dexteram nauigij
rhete:⁊ innenietis. Miſerunt igit

ceperunt magnam copiam piſci⸗
um. Dixit tunc vohannes Petro.

dominus eſt. Lunc petrus nudus
exiſtens ſuccinxit ſe tunica:⁊ feſti⸗
nans venit per mare.Alij vero na
nigio venerunt.Et cum deſcendil-

ſent:viderunt piſcẽ poſitum ſupꝛa
pꝛunas. Dominꝰ em̃ hoc eis para/

uerat. SFecit etiã accipi de piſcibꝰ

eoꝝ ⁊ aſſari.Et ſimul cũ eis come/

„ 2 — —— –—

dens fecit cõuiuiũ cũ eis in littoꝛe
maris et conſuete miſericoꝛdie et
humilitatis moꝛe miniſtras: panẽ
poꝛrexit eis:et piſcẽ fregit ⁊ dedi
eis. Stant reuerenter ⁊? alacriter
iſti cũ domino ſuo pariter come/
dentes aſpicientes faciẽ eius deſi⸗
derabilẽ ⁊ iocundam: ⁊ exultãt in
coꝛdibus ſuis.Accipiunt eſcas de
ſacratiſſimis manibꝰeius et refici⸗

untur nõ minus ſpũalr qᷓ;ᷓ coꝛꝑalxr

quale conuiuiũ eſt iſtud. Atten
de vt cũ eis paſcaris cogitando qᷓ;ᷓ
vtilia ſunt et pulcra iſta. Nam cõ⸗
pleto iſto ſolenni conuiuio dixit
dominꝰ petro.Diligis me plꝰ his?:
Dixit ei:domine: tu ſcis qꝛ amo te
dominus dixit: Paſce agnos me
os.Et iterum ſic interrogans: re/
cõmendauit ei gregem ſuum. In q̊
charitatẽ et henignitatẽ dominiſo
litã ↄſidera.Aꝑte vides q; diligẽt᷑
impᷣmit reiterat. affectuoſe reco⸗
mẽdat aias nras petro: iteꝝ dñs
8

5*

xciii
pꝰhec pᷣdixit petro moꝛtẽ ſuaʒ di.
ũ eſ.iu.pᷣcin.⁊c.ðclarãs q̊ moꝛte
eẽt moꝛiturꝰ:qꝛ ꝑ paſſiõʒ cruciſ cla

rificaturꝰeẽt den.⁊ cum ð iohe pe

trꝰq̃reret:h̊ ãt qd dñs rñdit:ſic vo/
lo eũ mãere dõec veniã.q.d.nolo
ꝑ viã paſſiõis me ſeqᷣt᷑:ſʒ i ſenio
⁊Z ↄtẽplatõe geſcat:q;uis alij diſci/
Puli vix itelligerẽt ꝙ nõ moꝛeret
ſiʒ ̊ nõ erat magnũ vonũ eũ ſit me
liꝰoiſſolui ⁊ eẽ cũ xpᷣo.Attẽdiſti qᷓ;
multa dicta fcrãq; ſt᷑ ⁊ magnifica ĩ
hac appitõe. P“ hec diſpuit dñs
ab eis ⁊ moꝛe ſolito redut ad ſcõs

patreſ.diſcipłi ᷣo cũ mag gaudio

remãſer̃t.⁊ poſtea redeut hirlm.
Duogdecia appitio q̃lr apꝑuit
eñs pluſq; ꝗngẽtis fribꝰſftii.
LCTeKeyʒappuit ieſus L.XLIII
IVltra q; ꝗangẽtis fribꝰ ſil ſʒ

q̊ loco vłqn:nõ eſt ſcᷣtũ. Et

ſias ĩter eos loqnſq; de regno dei
mag: eos iocũditate ipleuit. Hẽs

igr.xij.appitões dñi pꝰreſurrecti/
onẽ vſq; ad aſcẽſiõʒ abſe; duabus

cũ aſcẽſiõe ꝓxie dicẽdis:⁊ ſic fuer̃t
xiiij. In enag.nõ ſt ſepᷣte niñ decẽ.
Nã ꝙ appuit mr̃i nõ ẽ ſcpᷣtũ ĩ aliq̊

loco:ſʒ ſic credit᷑.Quõ appuit io/

ſeph:hr i euãgł.nicode.quò eti ia

ð qngẽtis fribꝰſcribit idẽ apoſtol⸗

alie vo ſcribunf ieuãg. Nã viſile

ẽ ꝙ dñs benign ſepe matrẽ et di/
ſciplos viſitabat: ⁊ magdalenã di
lectã diſcipulã ↄfoꝛtãs ⁊ exhilarãſ
eos ꝗ ſic vehemẽter ð paſſiõe ſua
fuerãt ꝑterriti:qð b. Aug.ſen. di.
de tpe pꝰreſurrectõʒ nõ oĩa ſcpᷣta
fſũt. LCrebꝛa erat eiꝰ ↄuerſatio cum
eis.⁊2 foꝛte ipi ſcti pꝛẽs maxie ab/

„„„ „»

raã ⁊ quibꝰfacta fuit ꝓmiſſio de ſi
lio dᷣi veniebãt cũ eo ad viſitãdũ il
lã ſuã glioſã filia.ſ.matreʒ dñi pꝛo
eis ⁊ oĩbꝰgrãm iuenit ⁊ genuit re
dẽptoꝛẽ.Oq; letãter eã aſpiciebãt
reuerẽter le ei icliabãt.⁊ oĩ q̃ po
terãt bñdictõe colebãt:q;uis nõ vi

derent ab ea.Cogita ſolitam beni
nitatẽ charitatẽ ⁊ hũilitatem dei.

ſi faciamꝰmentionẽ ꝙ iſta in om

nibꝰfactis eiꝰrelucẽt ꝙ poſtqᷓ; re/

ſurrexerãt adhuc ꝑpegrinari ꝑ qdra
ginta dies voluit:vt ſuos diſcipu

ios ↄfirmaret ⁊ roboꝛaret: Digne

nẽpe pꝰtot annoꝝ curricula:pꝰtot
laboꝛes ⁊ afflictões:pꝰtã igminio
ſã ⁊ acerbã moꝛtẽ poterat triũpha

toꝛ ad ſuã gloꝛiã remeare:⁊ ꝑ ſuoſ

angelos ofirmare ⁊ ofoꝛtare apo/
ſtolos ꝓ ſuo nutu. ſʒ nõ patitur

charitas ſua:Iʒ pſonalr voluit cõ/
nerſari cũ eis ꝑ.xl.dies:apparens
eis ĩ multis argumẽtis ⁊ loqns de
regno dei: ꝓ eis fec ̊ ⁊ ꝓ nob ſed

nõ aduertimꝰ. Dilexit ⁊ diligit val
de:nec diligit ad talẽ⁊ tm̃ ignẽ nõ
ſolũ calefieri ſʒz ardere deberemꝰ

De aſcẽſiõe dñi:Act.j.C.XLIIII

Irca dñi aſcẽſiõʒ te eẽ vigi⸗

ieuagl. nicode c lẽ opꝑtet:vt ſi vnꝗ; toto mẽ
cobo mioꝛi: ſcribit ap's ad LCoꝛin.

tes conatu te pñtẽ exbibui⸗
ſti vᷣbis ⁊ fctis eiꝰ nũc młtomagis
facias. Nãhec ſolẽnitas ſuꝑpat oẽs
alias.vt ĩfra clariꝰoñdaʒ:ſaltem G
aĩet te ad attẽtõʒ quõ nũc aſcenſu⸗
rus coꝛpali pñtia completo ſue ꝑe
grinatõts curſu opat.vñ vᷣba ⁊ fa⸗
cta eiꝰſt attẽtiꝰofiderãda. Queli⸗
bet aia fidelis dʒ ſponſũ ſuũ deũ ⁊=

dñm ſuũ i eiꝰ diſceſſu diligẽtiſſime

obfuare:⁊ qͥ ꝑ eum dicunt᷑ ⁊ fiun:

⸗ 4 . . 5

Ta. xciiii

mẽte viceroſiꝰ ãplecti ⁊ ei ſe deno

tiꝰ⁊ hũiliꝰrecõmẽdare ac totaliter
aim ſuũ ab alijs retrabere.Die igr

xl.a reſurrectõe ſciẽs dñs ieſus: qꝛ
venit eiꝰhoꝛa vt traſeat ex ̊ moo

ad patrẽ:cũ dilexiſſet ſuos in fineʒ

Dilexit eos:Accipiẽs igr de para/
diſo t᷑reſtri ſctõs pr̃es ⁊ illas oẽs
ſctãs aĩias ⁊ bñdicẽs enoch ⁊ helie
ibi remanẽtibꝰ⁊ adhuc viuẽtibꝰve

nit ad diſcipłos ſuos ꝗ erãt ĩ cena

culo i mõte ſyõ cum mre ⁊ alijs.Et
upparẽs eis voluit añ diſceſſũ ſuũ

pꝛãdere cũ ilł ĩ ſignũ mẽoꝛiale dile

ctiõis ⁊ gaudij. Oibꝰigit᷑ ſil come/

dQẽtibꝰcu leticia maꝗᷓ ĩ B̊ vltio con/
uiuio dñi ſui: dixit eis dñs ieſus:

Tp̃s ẽ vt reuertar ad eũ ꝗ me mi/
ſit: vos ãt mãete ĩ cĩitate dõec indu

amini vᷣtute ex alto:qꝛ ĩfra paucoſ
Ddies replemi vᷣtute ſpũſſci ex alto

vt vob ꝓmiſi. poſtea ĩbitis ꝑ vni⸗
uerſũ oꝛbẽ ꝑdicates euãgeliũ meũ

baptiſantes credẽtes:⁊ eritiſ mi
pi teſteſ vſq; advltimũ t᷑re.Expꝛo
bꝛauit ãt icredulitatẽ eoꝝ:quia hiſ
viderãt eũ reſurrexiſſe nõ credi/
derãt.ſ.angelis ſuis:̊ nẽ maxime
fac̃ cũ pᷣdicandum eẽ dicebar.q.d.

Mitomagis vos debebatiſ ange
Lis credere:⁊ anteq videritis me:
q́; gẽtes ꝗᷓ credẽt vobis pᷣdicãtibꝰ
nõ me Vider: Eel qt h̊ vt ſuũ de⸗
fectũ ↄaſcẽtes:hũilioꝛes eẽnt:oſtẽ

dsꝗẽs eis ĩ diſceſſu ſuo q;tum place
Dat ei hũilitas qͥſi eã peculiarit᷑ re
cõmẽdaret eis. Querẽtibꝰãt eis

futuris tpibꝰ? noluit eis rũ̃dere:qꝛ

nã expediebat eis. Sras igr come
dit:loquũt: ð pñjtia dñi ſaĩ gaudẽt
ſʒʒ turbat de receſſu eiꝰ. Lãta smo

Fo. liii
ris dulcedie ⁊ magnitudie dilige/
bãt eũ:qꝙ; vᷣba ð receſſu ſuo nõ po
terãt e tolerare aĩo. Quid at de
mre iuxia eũ pꝛandente:q ſuꝑ oẽs
ſic ĩtẽſe eũ amabat.An non credis
qꝛ ad hec vᷣba diſceſſus ſui maxie
dilectõis tacta ⁊ cõmota oulcedie
recliaret caput ſuũ ſuꝑ filiũ ſuũ:et
recũberet ſũꝑ peciꝰei. Naã ſi iohẽ
nes fec ĩ cena:mitomagis medita
ri potee ð ipᷣa.Uñ ſuſpirans cũ la
chꝛis dicebat eũ di. Filimi ſi dilce
dere vis:duc me tecn. Dñs oſolas

eũ di. Rogo mr chariſſima ne mo⸗

leſte feras diſceſſũ meum qꝛ vado
ad pꝛẽʒ.Te ãt ̊ remãere expedit
ad tpᷣs ad ↄfirmãdum credẽtes po
ſtea venia ⁊ aſſumã te ad gloꝛiam
meã. Ad quẽ mr̃. Fili dulciſſime fi
at volũtas tua.na ego nõ ſolũ re/
manere ſʒ ⁊ moꝛi pata ſũ ꝓ aĩiabuſ
ꝓ ꝗbꝰtu moꝛtuus es:ſʒ eſto mẽoa
mei:dñs at eã diſcipłos ⁊ magda/
lenã ↄſolabat᷑ di. Nõ tur.coꝛ.ve.
neq; foꝛ.nõ relin. vos oꝛ. vado et
venio ad vos ſꝑ ero vobiſcũ.Ta/

dẽ dixit eis vt vadat ĩ mõtẽ oliue/

ti:qꝛ ide volebat aſcẽdere:⁊ tẽ dilſ⸗-
paruit ab eis. Mr g ⁊ aliij ſine mo
ra iuer̃t ad dictũ mõtẽ ꝗẽ ꝓpe hie
ruſalẽ ad vnũ miliare:⁊ ibi iteꝝ ap

paruit eis:Ecce hodie habes dusſ

appitões. Amplexatꝰẽ mrẽm vale
faciẽs eis:⁊ mr̃ eũ.Diſcipuli aũt et
magdalene er oẽs alij peidẽtes et
lachꝛimãtes:oſclłlati ſũt pedes eiꝰ.
Ipe ãt erigẽs eos:bẽigne oſclatꝰ
eſt. Erat at iuiſibir ſcti pꝛẽs ꝗqliben
ter ? reuerẽter itnebant dñagm: et
bñdicũt:ꝑ quã tãta bñficia ſt aſſe/
cujti. Quõ etiã intuent illos excel/

1 S

lentes pugiles ? duces exercitus

viñi s inter oẽs elegit vns ad pu/
gnandũ ⁊ vincẽdũ diabolũ. Tan/
dẽ cũctis my terijs cõpletis: cepit
Ddo.ieſus eleuari ab eis ⁊ aſcẽdere
ꝓpꝛia vᷣtute ſua. Lũc mr̃ ⁊ omnes
alij pciderũt i terrã:Et dixit domi/
na: XFili mi bdicte mẽoꝛ eſto mei:
qꝛ ꝓpr᷑ di ceſſũ nõ poterat lachꝛy
mas ↄtinere: Gaudebat tñ valde:

qꝛ filiũ ſuũ cernebat tã gloꝛioſece

los petere:ſilr et diſcipuli di.Dñe
ꝓ te dimiſimus oĩa mẽoꝛ eſto nr̃i.
Ipe ãt eleuatis mãibꝰ facie ſerenꝰ

et gaudẽs moꝛe regio coꝛonatus:

⁊ oꝛnatꝰ:triũ phaliter referebatur
in ce ũ: ⁊ benedicẽs eis di. Cõſtan/
tes eſtote ⁊ viriliter agite:qꝛ ſem/
per ero vobiſcũ. Aſcẽdebat ãt du
cẽs ſecũ illã młtitudinẽ nobilẽ: iter
pãdens ante eos vt pᷣdixerat pꝛo/
pheta Micheaſ. Dñs itaq; gloꝛio
ſus aſcẽdebat ⁊ pᷣcedebat eos:viã
eis oſtẽdens et ip̃i cãtãtes ⁊ iubi/
lãtes leti ſeqbant᷑ eũ di. Cãtemus
domio ꝗ aſcẽdit ſuꝑ occaſũ:domi⸗/

nus nomẽ illi. Benedictꝰ? es domie

q̃ ſaluas ſperantes in te.deducens
pplm tuũ i exultatõe:⁊ electos tu/
os in leticia. Aſcẽdis ĩ altũ: pſpeꝝ
iter faciẽs nobis.Educis i foꝛtitu⸗
dine vinctos. In ↄſpectu angeloꝝ
tibi pſallemꝰ. Bla laus ⁊ honoꝛ ti
bi ſit xpᷣe rex redẽptoꝛ.Interim ãt
michael pᷣpoſitꝰ ꝑadiſi pagẽs nun
ciauit ꝙ dominus aſcẽdebat.Ecce
btöꝝ ſpũum oꝛdines ſeriatim per
acies ſnas ei occurrer̃t.Unꝰex eis
nõ remãſit ꝗq nõ veniret obuiã do/
mio ſuo:et incltnãtes cũ oĩ q̃ pote
rat renerẽtia tanto domĩo deduce
hbat eũ cũ hymnis ⁊ cãticis ĩeffabili

bus. Quis em̃ poſſet cantꝰ et iubi
los ꝗ ab ipᷣis febãt expiicare: Zid
uenerũt g pncipes ↄiucti pſallẽti⸗

bus: dicétes alla al. al. qꝛ victoꝛzia
gloꝛioſe feciſti. Hũc tibi regnanti
pãgimeẽ meloſ. Aila benedictus
es ꝗ ãbulas ſuꝑ pẽnas vẽtoꝝ alla:

Dignꝰes domie oi laude ⁊ hono-

re al.Ecce aſcẽdũt oẽs tribꝰ domi⸗

ni. vt ↄfiteant᷑ dicãt al. In his et ſi-

milibꝰhonoꝛabãt coꝛã ipᷣo exultã/
tes ⁊ ei feſtũ honoꝛificũ celebꝛan⸗/

tes.Et ꝗs poſſet q̊ gaudiũ enarra
re qð ta btiſſimi ſpũs qᷓ; ſci pꝛẽſha

buerunt cũ ſibi occurrer̃t. Suꝑni

Gg ſps domio pꝛiꝰreuerẽtia expi -

bita: ⁊ cãticis expletis cũ mag leti
cia di. Pꝛincipes pploꝝ bene vos
veniſſe gtulemur alł. Pſallite igit
Zo nr̃o al. Pſallite ei ꝗ aſccẽdit ſuꝑ

celũ celiad oꝛiẽtẽ alł. Cuſtodes et

adiutoꝛes nr̃i gaudiũ ⁊ pax vobis

al.Pſallite vos regi nr̃o al. Silr

qt ſe exhoꝛtãtes dicebãt ſi ł. Nos
capiet vꝛbs venerãda al. et ſancti
pꝛẽsreſpõdebãt alaeriter. Pꝛinci
pes ppli domini al. Uides igit᷑ ꝙ
oẽs pſallebãt et iubilabãat.

one:et dõminꝰi voce tube.Aſcẽde
bat at do.ieſus p ↄſolatõe matris
et diſcipuloꝝ: quſq; videre pote/
rãt eũ.et tũc nubes ſuſc epit eũ ab

oculis eoꝝ:⁊ in momẽto cũ oibꝰan

gelis pᷣdictis et ſctis pr̃ibꝰfuit ĩ pa
tria. ſie em̃ dic pꝓpha. Ponis nubẽ

aſcẽſũ tuũ:domie ꝗq ambulas ſuper
pennas vẽtoꝝ. Pẽne vẽtoꝝ dicun
tur ſũmitates ventoꝝ.ſ.ptes ille q̃

pᷣcedũt ⁊ velocioꝛes ſũt.et ille ve/

lociꝰaſcẽdit ex qͥ nubẽ interpoſuit

Stabãt ãt mĩ:diſcipult: Magdale

az iun
xta ppham. Aſcẽdit ðs in iubilati-/

— —

,

—
—

[.N..V..‧.E‧—r —osð — —

—. O—

hh. See

„ „ „ „

6 =ð XCuI 1
2288 WD 5 . .

n 12 alij. geni beflexis: 2 intuebant

in cei ennte illa q̊n q; porerant:
O gꝗd erat videre oñm ſic gloꝛioſe
aſceẽdentẽ.et ꝗd ſi poſſet audire et

videre i los btiſſimos ſpũs: ⁊ ani

mas ſcras cũ eo piter aſcẽdẽtes et
incedẽtes. Foꝛte pᷣ gaudio fuiſſet

gia talis a coꝛꝑe ſeꝑata: ⁊ cuʒ eis

aſcẽdiſſet.Cu igr valtibꝰadhuc ele
uatis aſpicerẽi: Ecce duo ãgeli ſte/
terũt iuxta illos ĩ veſtibꝰalbis di.
Uiri galilei ꝗd ſtatis aſpiciẽtes in
celũ:ſic vẽiet quẽadmodũ vidiſtis
eũ eunlẽ in celu. Redite g in ciuita

tẽ:⁊ expectate ſic dixit vob. Atten

de quò de illis erat ſolicitꝰ. Nam
ſtatim vt euaauit ab oculis eoꝛum

miſit angelos ſuos ne nimis ibi ſtã

tes fatigarent᷑: ⁊ vt ↄſolarent᷑:au/
diẽtes angelicũ teſtioniũ ↄcoꝛda/
re ſecũ ð aſcẽſiõe dñi.auditꝰ igitur
his vᷣ̈bis: dña rogauit hũilr ipſos
angelos:vt eã recõmẽdarent filio
ſuo. Illi vo vſq; ad t᷑ra ĩciati:libẽ
ter ſuſceperũt mãdatum eiꝰ.Silr
apłi magdalena et oẽs alij dixerũt
illis.Illis itaq; diſparẽtibꝰ ipᷣi re/
uerſi ſunt in ciuitatè ad montẽ ſyõ
ibiq; moꝛabant᷑ expectãtes vt do
minieſus mãdauerat eiſ.Dñs aũt
ieſus cum vniuerſa pᷣdicta felici et
magnifica multitudine aꝑpiẽs ianu
as padiſi.vſq; tũc humano generi
clauſas intrauit triũphalit᷑ ⁊ gloꝛi
oſe:gaudioſe ac reuerent᷑ et patri
genuflectẽs ait: Pfr̃ grãs ago tibi
ꝗ mihi dediſti victoꝛiã de oĩbꝰad/
uerſarüs meis.Ecce amicos nr̃os

q capti tenebant᷑:tibi repꝛeſento.

Sʒ frĩbus et diſcipulis meis q̃s in
mũdo reliꝗq: pmiſi mittere ſpm̃ſan

Fo. lyi

onẽ meam:et eos tibi recõmendo
Tunc pr erigens eũ fecit ſedere a
dextris ſuis et dixit: Buñdicte fili
mi: omnẽ ptãtem dedi tibi de iſtis
diſcipulis tu s et ð miſſ õe ſpũſian
cti: ꝓ tuo veile diſpõe Oẽs at ſcti
pꝛẽs ⁊ blĩſiimi ſpus ꝗ adoꝛantes
ꝓciderãt in facies ſuas coꝛa patre
ſurgẽtes reinceperũt cãtica ⁊ iubi⸗
lãt coꝛã ðᷣo laudes.Si em̃ moyſes
et aaron pꝰtrãſitũ maris rubꝛi ceci

nerunt coꝛã dño di. Cãtemꝰdo. ⁊c
q̃; tomagis mõ cũctis aduerſitati/-

bus ſuperatis. Silr cũ dauid de⸗/
ducebat arcã dei in hierlm: ſi tot⸗
ppls canebat legittime et Dauid
cũ cãtoꝛibus cytharã ꝑcutiebat:⁊
oẽſ coꝛã dño laudabãat:q;tomagii
nũc faciebãt ꝗ vere ſunt coꝛã dno
in tanto gaudio ↄſtituti: Et refert
Johes ꝙ audiuit in celo cẽtũ qua/
draginta qttuoꝛ milia ſic cythare⸗
doꝝ cythariſantiũ in cytharis ſuis
7 catabat q̃ſi canticũ nouũ añ ſedẽ

dei ⁊ agni.qðcũq; gaudiũ illud ſi⸗

greiſcef. ergo ipᷣm mletomagis ho
die cõtigiſſe meditaboꝛ. Oẽs igit᷑
ibi ↄſtituti pſallũt oẽs exultat:om
nes letant᷑: oẽs cantant: oẽs gau/

dent: oẽs iubilant: oẽs mãibꝰ plau
dunt:oẽs choꝛiſant:oẽs iocundan

tur: oẽs tripudiãt. ere nunc in ſu
perna hierlm andit cãticuʒ leticie
7 p oẽs vicos eius cantat ⁊ dicit
ab vniuerſis alłla. Nungꝗd ab oꝛigi
ne mundi tale feſtũ et tantũ paſcha
tanq; ſolẽne fuit celebꝛatum. NHec
vnq; erit foꝛte:niſi poſt diẽ iundicii
cũ oẽs electi tibi pᷣ ſentabunt cum
coꝛpibꝰgloꝛificatiſ. Pꝛopterea di
ri tihi in pᷣncipio:ꝙ bec ſolennitas

i iiij

ctũ. Rogo mi pr̃ vt ĩpleas ꝓmiſſi/ oibꝰaſideratis ſuꝑeminet cũctis.

. 4

KH,ð

ven loòͥz. Magnũ paſca ⁊ ſolẽne ẽ
incarnatio dñi et initiũ oĩs bõi no
ſtri: ſed ̊ nobis nõ ſibi. Ham ipſe
runc in thalamo vteri vᷣginalis in/
cluſus eſt. Magnũ etia paſcha na
tiuitatis dñ̃i:ſed illud nobis:nõ ſi/
bi. Compatiendũ eſt ꝙ; ꝙ ad tantã
paupertatẽ vtilitatẽ ⁊ penuriã na
tus. Magnü eſt quo ad nos feſtuʒ
eius paſſio:qꝛ tunc oia pctã dele/
ra ſunt. Nihil em̃:vt ait Gregoꝛiꝰ
nobis naſci pꝛofuit niſi redimi p/
fuiſſet. Sed ꝓpter toꝛmenta duriſ
ſKima et moꝛtẽ turpiſſimã quam ſu/
Rinuit:nec ſibi fuit nec nob ibi ma
teria gaudii: ſʒ triſticie et memoꝛiſ
MWagnũu et ſolene feſtũ eſt ven pa
ſcha reſurrectõis domini nr̃i tà ꝓ

nobis qꝛ ipᷣe gloꝛioſus triumpha/

toꝛ apparuit ⁊ nos iuſtificati ſumꝰ

Uenerabilis igit᷑ dies multũ: io

in ipᷣo fingulariter cantat eccleſia.
Hec eſt dies quã fecit dñs.Et ſᷣm
Auguſtinũ. hec dies ſanctioꝛ eſi
eſt aliis:intellige de pꝛecedẽtibus
Nam hec dies aſcenſionis maioꝛ
et ſanctioꝛ videtur:qꝛ licet reſurre
xit dominus. Adhuc tamen pere/
grinaf in terris adhuc eſ clauſa ia
nua paradiſi adhuc ſancti patres
non iuerunt ad patrem que ois in
aſcenſione completa ſunt.Et ſi be/-
ne inſpicis quicquid deus fecit vſ-
ꝙ; modo:fecitvt pueniret ad hanc
Diemr ſine hac die erant imperfe
cta omnia opera ſua. Nam celum
terra:et oĩa q̃ in eis ſunt facta ſunt
ppter hoiem hõ aũt ꝓpt᷑ gloꝛiam
paebẽdã. Ad ipᷣm vſq; nũc nullꝰpo/
terat ꝑtingere poſt pctm̃ q;tücũq;

xciiii

Percuxreper ſingala ridebis ſi

iuſtus. Uides igr̃ qᷓ; magnificus ?
mirificꝰ eſt dies iſte. Siir magnuʒ

paſcha valde dies pẽthecoſtes: ee

eũ multũ ſolẽniſat eccłia. Et rõ eſi
qꝛ tunc ſummũ donũ.ſ.ſpm̃ſanctũ
recipit ſʒ illð nobis.nõ ſibi. Sed
hodiernꝰdies aſcẽſiõis eſt ꝓpe fe⸗
ſtũ ſolẽniſſimũ oñi nr̃i Jeſu xpi:qꝛ
bodie icipit ſedere ad dexterã pa

tris:⁊ requiẽ capit a pegriatione

ſua.Et eſi feſtũ ſuꝑnoꝝ ciuiũ: quia
nouũ gaudiũ ſuſcipiunt de domio
ſuo. quem ante ibi in humanitatis
foꝛma non viderant:⁊ quia pꝛimo
incipiunt reſtaurari ruine eoꝛum

in tanta multitudine beatoꝛum. Et

etiam pꝛopꝛie feſtum illoꝛum egre
gioꝝ patriarchaꝝ ꝓphetaꝝ ⁊ aĩa/
rũ ſctan:qꝛ ad ſuꝑna hodie patriäů
pꝛimſtus venerunt: Si g facimus
eſtum de aliquo migꝛanre ad ce/

los:quantomagis de tot milibus

ſʒ ⁊ q;tomagis de ſancto ſanctoꝛũ
Eſt etiã feſtũ dñe que filiũ regali di
ademite coꝛonatuʒ ſic vidit tanq;
veꝝ deñ ſuper excelſa aſcendere.
Et eſt feſtum noſtrum quia huma/
na natura hodie ſuper celoſ ẽ exal
tata.quia niſi cbꝛiſtus aſcendiſſet:
illud donũ:ſcilicet ſpm̃ſctm̃ ꝓquo
ſic merito ſolenniſamus recipe ne
quidbamus. Unde dicebat diſcipu/
lis ſuis. Expedit vobis vt ego va
dam. Si em̃ nõ abiero paraclitus
nõ veniet ad vos.vñ Ber. Solẽni
tas iſta charifſimi głoſa ↄſũmatio
ẽ: ⁊ adipletio aliaꝝ ſolẽnitatũ:⁊ fe
lix clauſura totiꝰitinerarũ dñmi nr̃i
ie ſu xpᷣi filii dei viui. Merito ſolẽ
nitas diei huiꝰ agit: qꝛ ſol celeſtis
iuſticie nr̃is ſe pſentauit obtutibꝰ*.

—

—

— — — — —

— — 24fh.. HW D hh fh

esl

— — WN — „ — — —

Maz ãʒ leticia ⁊ exultatio qñ con

ſciſſo ſacco leticia circũdatꝰẽ ⁊ nr̃e

dedicauit exoꝛdia reſurrectonis.
Uerũtñ qꝗd mihi ex ſolẽnitatibus
iſtis ſi ↄuerſatio nr̃a detinet᷑ ĩ ter/

ris. Dico igit: Nõ młtominꝰ mihi
tolerabilioꝛ videt᷑ hꝰexilij hitatio
q; gehẽna. Deide ait: Niſi abiero

pa.nõ ve.ad vos.Uides ne quẽad
modũ et ceteraꝝ ſolẽnitatũ es quã

hogdie celebꝛamꝰ:⁊ ↄſũmatõʒ hẽat

et fructũ declaret ⁊ augeat gratiã
ſic em̃ hbõa oꝑa eiꝰq̃ ꝓ nob natꝰeſt
i ta eiꝰq̃ʒ aſcẽſio ꝓpt᷑ nos facta eſt
et fac ꝓ nobis. Hucuſq; Ber. Ma
nifeſte & vides ꝙ ſolẽnioꝛ ẽ dies il

la oĩbꝰalijs: ⁊ ois ꝗ bene diligeret

oñm ſeſũ hodie magiſ laudaret qᷓ;
i aliq die anni.vnð ipᷣe dicebat di/

ſci. ſu. Si diligeretiſme gau. vtich
qꝛ va. ad pa. ⁊ ppt ea credo me re

cte dixiſſe qꝛ nũq; i patria fuit aliqᷓ

dies tm̃ ſolẽniſata vt iſta.Durauit

ãt gaudiũ et exultatio tãti feſti vſ
q; ad diẽ pẽtheco. Aſcẽſio em̃ dñi

fuit hoꝛa ſexta. Nã pꝛio cõederat

hoꝛa tertia cũ diſci.ſu.q;uis igit ĩ
patria oẽs exultarent vitra q; diei

poſſet tamẽ pᷣma die.ſ.vſq; ad aliãj

ſextã hoꝛã:angeli fecer̃t ſingulare
feſtũ:⁊ dñs ieſus oſtẽdit et fec eis

aliquã familiaritatẽ ſingularẽ ⁊ cõ

ſolatõʒ. ſcdᷣa die fecerũt archãgeli
tertia die vᷣtutes.q̃rta die ptâtes.
qnta die pᷣncipatꝰ.ſexta dñatõnes
ſeptĩa thꝛoni.octauacherubi.no/
na ſeraphin. hi ſt᷑ nouẽ oꝛdĩes an
gelonꝝ:et ſic hec durauef̃t vſq; ad

ſextã ſabbi vigilie pẽtheco.⁊ ex tẽ

fecerunt feſtum ſeti pres vſq; ad

hoꝛà tertiã diei dominice.

Ta. xco Fo. lvii

De miſſiõe ſpũᷣſſci:act.ſj.C.XCV
Unc bis cõpletis dixit dns
1 ieſus patri.Pr mi recoꝛda
re ꝓmiſſi mei qð feci fribꝰ
meis de ſpũſctõ. Reſpodit pr. Fi⸗/
li multũ gtũ hẽo ꝓmiſſũ.Dicunt g
ad ſpmſctm̃. Rogamꝰ te vt deſcen
das ad diſcipulos noſtros et eos
repleas: ↄſoleris:roboꝛes ⁊ iſtru/
as:⁊ cumulũ vᷣtutũ et gaudiũ cõfe
ras eis.Et ait ſpuſſctũs: Ecce ego
patꝰſũ.⁊ ſtatĩ venit et deſcẽdit re/
pẽte in linguis igneis ſuꝑ.cxx· di-
ſcipulos ſil ogregatos:et eos re⸗
pleuit oĩ gaudio:cꝰ vᷣtute diſcipu⸗/

li vegetati:docti: accẽſi: et illumia

ti:totũ oꝛbẽ ↄcuſſerunt: et ꝓ mad
pte ſibi ſhᷣiecerunt.Deide ſuꝑni ci/
ues laudauerunt et ſpꝑ laudat deuʒ
et habẽt dies leticie: et nũq; deeſt
ibi ſolẽnitas et grãrũactio et vox
laudis. Sepᷣtũ eſi em̃. BGti ꝗ bitãt
ĩ domo tua ⁊c̃. Feſtinemigi nos
igredi ĩ illã requiẽ vbi tãta ſuꝑabũ
dat indeſinẽter leticia:et ad patri
am noſtrã totls conatibꝰ ſuſpire/
mus.Odiamꝰhꝰmũdi miſeri et pu
tridi coꝛꝑis noſtri cõpagẽ:et eiꝰcu
rã nõ faciamus ĩ deſiderijſ:qnuãdo
nos h̊ detiet ĩcarceratos et pegri/
nos a tãto bono: dicamuſq; cum
aplo: Infelix ego hõ ꝗs me libera
bit a coꝛpe moꝛtis huius.Eiiterũ
q;diu ſumus in h̊ coꝛꝑe peregrina
mur a domĩo:cupio diſſolui et eẽ
cũ xpᷣo.Deſidere mus coꝛpis reſo/
lutõʒ:et eã continne poſtulemus a
domĩo.et qꝛ ꝓnoſmetipᷣos eã cum
ſalute ↄſequi nõ valemus:interim
ſaltẽ moꝛiamur mũdo et põ pis ac
ↄcupilcẽtijſeiꝰ.Abſirahamcoꝛde

—R . . 7 = .
4 . 17 . . 5 7 5
„ *
– . .

foꝛti 1 pleuerãti ab his rebꝰcadu/

cis:miſeris: bꝛeuibꝰ⁊ leuibꝰ. Fu/

giamꝰↄſoꝛtiũ tale haꝝ viſibiliũ re

rũ:q̃ vulnerat ⁊ ĩterficiut aias no/

ſtiras. Aſcẽdamꝰãt mẽte cũ domĩo

ant potiaad dñm:et cũ ipᷣo ſit in ce

lis ↄuerſatio nr̃a:vt ſic faciẽte nõ
ex toto ſimꝰꝑegrini ⁊ aduene:ſʒ in
tpe viſitatõis nos ad ſe dignet alſ/
ſumere: ipe de ůᷣ loqmur dus ni ie⸗

ſfſus xp̃s: ꝗẽ ſuꝑ oĩa ðs bñdictus et

laudabilis in ſcłlaſclon: Amen

¶ Explicit liber aure de vita xp̃i

ꝑ ſetm̃ Bonauenturã doctoꝛẽ cera
phicum editus ſiue cõpoſitus.
Tabula capituloꝝ in libꝛo pñti

contentozꝛum.

De meditatiõibus que pꝛecedunt
incarnationem.
De ↄtẽtõe int᷑ miaʒ ⁊ veritatẽ iij
De his q̃ poſtes in celo continge/
re potuerunt. llij
Incipiũt meditatões vite dñi ieſu
de incarnatione. iiij

Quõ dña nr̃a iuit ad eliſabetb. v

Quomodo ioſeph voluit eam oc/
culte dimittere. vj
De nariuitate dñi nr̃i ieſu xpᷣi. vij
de circũciſione domini. viij
de Epiphania domini ix
Que fcã ſt᷑ ĩ pᷣſepio pꝰ oblatõʒ x
de purificatõe marie xi
de fuga dñi in egypto xij
de reditu dñi ab egypto xiij
Quõ puer ieſus remanſit in hieru
ſalem. xiiij
Quid fec ieſus a duodecio ãno vſ

q; ad pᷣncipium triceſimi anni vite

ſue. xV

de itinere dñ̃i ad baptiſmũ xv)
De ieiunio et tentatoe dnñi. xvij

De aptõe libꝛi iſynagoga. xvij

de pᷣma vocatõe aplon xix

de miraculo fctõ ad nuptias. xx

de ßᷣmone dñi in monte xxj

de bᷣuo cẽturiõis ⁊ filio reguli. xxij

de paralitico miſſo ꝑ tectũ xxiii
de ſocru ſymonis petri xxiiij

de doꝛmitõe dñi i nauicula xxy

de filio vidue ſuſcitato xxvi
de puella ſuſcitaaa xxvij
de ↄuerſa. Marie magð. xxviij
Quõ Johes baptiſta miſit diſci⸗
pulos ſuos ad xym xrxirx
de moꝛte io his baptiſſe xxx
de locutõe dñi cũ ſamarita. xxx
Qualit᷑ dñs ieſus fuit ductus vſqʒ
ad ſupciliũ montis xxxij
Qualit᷑ dñs ieſus ſanauit quẽdam

babentẽ manũ arĩlds xrxxi,j
de multip licatõe panũñ xxxiiu

de fuga dñi qñ turba voluit eñ fa⸗

cere regem xxxv
Quõ dñs oꝛauit in monte xxxvj
de muliere chananea xxxvij
Quõ aliqui ex vᷣbis dñi ſcãdaliʒa/
ti ſunt xxxviij

de retributõe reliqntiũ oĩa.xxxix
Qualr do.ieſus q̃ſiuit a diſcipuł
quid dicerent de xpᷣo
de tranſfiguratõe domini in mon/
te thaboꝛ. r
Qualxr do.ieſus duabꝰ vicibꝰ eie/
cit vẽdẽtes ⁊ emẽtes ĩ tẽplo xlij

de pꝛobatica piſcina xliij
Quõ diſcipuli vellebãt ſpicas pꝛo
pter famẽ. xliiii

de miſterio marthe ? marie xiv
Diſtinct io contemplationũ xivʒ
de ĩpedimẽtis ↄiẽplalõis:et q vi⸗
ta alteri pᷣferatur xlviü

Quõ dñs pᷣdixit indeis ꝙ ecclenks

xI

——è — — — fhf — EEEE
4

—

— —æñ

— —— õvl—

— — — f f f — —

—

Denolneret ad gẽtiles lxviij
Quũõ iudei voluerũt caꝑe domi⸗/
nũ ieſũ in ſermone xli

ix
De ceco in hiericho illuminato I

Quũõ ieſus ĩtrauit domũ ʒachei.lj
de ceco anatinitate illüiato. lij
Quõ abſcõdit ſe do.ieſus exiens

de templo. liii
Quõ alia vice iudei voluerunt la/
pidare ieſum H liiij
de reſurrectione laʒari lv
De maledictione ficus lvj
de mliere i adult᷑io dephẽſa. lvii
de ↄſpiratõe iudeoꝝ ð̊ do. lviii
Qualr dñs rediit bethaniã lix

De aduentu domini in hierlm ſuꝑ

aſellum. lx
Quõ dominꝰieſus moꝛtẽ ſuã pꝛe-
CLirxit matri ſue. Ir
De rena vomini. lxii

de paſſiõe domini in generali. lxiij
MWelditatio paſ.ĩ ho.mat᷑. lxiiii
Quõ pᷣncipes duxerunt ieſum ad
Pylatum. lxv
Meditatio paſſõis ad tertiã.lxv)
Meditatio paſſõis ad ſextã.lxvii
de moꝛa ni e dſie iuxta crucẽ.lx viii
Meditatio paſſionis in hoꝛa com

pletoꝛii. lxix
De die ſabbati. lxx
Quid fec dñs in ſabbo. lxxj
Cãticũ ſctõꝝ prjm in libo. lxxij

de reſurrectõe domini pᷣma appa/
ritio quõ appuit mr̃i ſue. lxxiii
Quõ magdal.et alie mulieres iue

runt ad monumentum lxxiiii
Scðdða apꝑitio quomodo apparu/
IIMaggdalene lxxv
Tertia apparitio quomodo ap/
paruit tribus mariis. lxxvj
Quarta quõ ap. ioſeph lxx v)

Tabula

Sexta quõ ap.petro.

Quita quõ ap. lacobo mio. lxxvii
lxx viil
quõ vñis rediit ad ſcõs pr̃es. lxxix
Septiĩa quõ appuit duobus diſci
pulis euntibus emanuns. lIxxx

Octaua quõ appuit diſcipuł inclu

ſis ĩ die reſurrectöis. lxxxj
Lãticũ ade ꝓ ſe⁊ ſua gñatõe.lxxxii
Cãticũ noe ꝓ ſe et ſua gene.lxxxiii
Cãticũ abꝛae yſaac et iacob ꝓ ſe et
ſuis generationibus lxxxiiii
Lanticũ moyſi et ioſue lxxxv
Cãticũ dauid⁊ alioꝝ ꝓphᷣa.lxxxxvi
Caticũ eſdre ⁊ neemie et ceteroꝛũ
8 traſ migꝛatõe babilõis. lxxxvii
Canticũ Bymeonis et Johaunis

baptiſte. lxxx viii
Canticũ angeloꝛum lxxxix
Nona apꝑitio quõ appuit diſeipn
lis ianuis clauſis.
Decima apparitio facta diſcipulis
in galilea xcz

Undecima apparitio facta piſcan/
tibus xcii
Duodecima apꝑitio kacts quingẽ

tis ſimul. xcii
De aſcenſõe domini. xciiii
De miſſione ſpuũſiexi ꝛcv
Finis

N S

NJcc

E ,

I W N
N

N
SAA E
W W
W

R

———
— —
.

10

3 4 5 6 7 8
Copyright 4/71999 VxXVMaster GmbH www.yxymaster. com

2

1

VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset