Gb604_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Lumen animae Berengarius, Compostellanus N 12 45 11889963 O21 gen us Tbin W. Raiser l ☚ 2=ð ———— — — .- ¶ Liber moꝛalitatum ele nmrum naturalium Lumenamme dictus cum ſeptem apparitoꝛibus. necnon ſanctoꝛu doctoꝛũ orꝛhotoxe fitei pꝛofeſſoum. Doetarum etiam ac oꝛatoꝛũ auctoꝛitatibꝰ: per modum pha ratre ſm oꝛdinẽ alphabeti collectis. feliciter incipit. —— — NVamuis athenarum grecoũq; mul / ctiplicata volumina mir odoriferiſc; fragrantia doctrinaꝝ ſu auiſſumis im⸗ bribus. WMatinoꝛum etiam non minus inn omni ſciẽtia ſollicitam induſtriam peoer varia autoꝛ ũ veterũ modernoꝛũqʒ redolentia pigmẽtaria libroꝛum cele⸗ fſium terreſtrium ꝙ inferozũ naturas gentiũ pollicias: ſanitates viuentiũ: ierarchias principantiũ & demonum tyrannides 9'inentuim. O oliue fecunde:vinee en gaddi. ficus ſterileſtere neſcientes ſpice gratiſſime granis ꝓlenolucernaardentes ſemper in manibus pretendende imo putei aquaze viuentium affluentiſſimi Marthe felicem ſolli —R beculis (vineam domini ſabaoth ingreſſacſaluo cuiuſcunq; Ponoꝛe & reuerẽtia)tot nunc foꝛtes eccleſie mil itanti pdiixit colũnas: cuiuſmodi in &ëlis aſtra emicare probant᷑ fulgẽtes ſicut ſplendor firmamẽti & q̃ſi ſtelle in ppetuas eternitates Que velut agricole ſeminantes boues triturãtes tube bucci nantes: Plyades emicãtes in libroꝛũ cultu plus in Hac breui Inoeula q́; oẽs reſidui vinitoes vt eoꝛum amãtiſſimi ꝓbant M nouiſſimus p̃dicatione primus: multo latiꝰ aliis euangeliũ chriſti ſparſit. Ipſi certe omnipotentis regium veſtimentum us & dictis eleganti ſſime apparere fecerunt. B quosum vri . codicesſunt ſollicite. Pauli ſectantes veſtigia qui vocatiõe — △ *° 0 „„ tieonem (diuina volente gratia) vti precioſiſſima margarita: . 2v multis laboribo Cad cõmunem plurimoꝛũ vſum)in publicũ . Pprerenmn is eſt liber. naturalium ée mozalium: tantam quaſi „ — „ ſolent Ppmixtis nobiliſſimis margaritisapprehendere arenã AIrchana ſuper celeſtiũ & terreſtrindlac ſacre ſcripture ſug⸗ gentibusmanifeſtans: virtutes inſerens- vicia eliminans: ac ZM Anime peccatrici in tenebris lucens: quo iter poſſit arripe citudinemcapum moꝛe mel de floꝛum ſuauitati bo facientiũ) coll &tam. Iam ſancta mater poſſidet eccleſia: religionum tñᷣ veneranda profeſſio:nuper hora vndecimaccum tenellis tra/ . diligenti labore a is qui pre manibo eſt poſt diutinã occulta in ſe complectens multitudinem: quãtam maritima littoꝛ a N9 õäl cabale e. ae ſupernoꝛum: amfractuſq; declinare inferoꝛum oſtendens:. a quo etiam Cnec ab re . umen anime apoſtolica voluntate: meruit nominari. Qui quanti ſit valoꝛis a vtilitatis eſtimari a quoq́; poterit mimme. Qum autem adhuc infoemis eſſet: M ſimplicioꝛibuſq; rudis a obſcurꝰ appareret Ego frater Ma R thias farinatoꝛis de Wyenna ſacri oꝛdinis beate dei genitri † cis virginis Marie de monte carmeli: lectoꝛum ſacre theo/ logie minimus precibus victus deuote ſupplicantiũ aſſiduis Ne lateret in obſcur condita virtus clara tenebris eunzm . in tytulos: & tytulos in paragraphos cnon modico labore: prout cerniturdiſtinxi. Moꝛalitates res pariter naturales: per binas tabulatiirascChm ingenij mei capacitatem non ma giſtrali fateoꝛ:ſ ſim plicioꝛi foꝛmacoſignans. Vt vel ſic alum nis ſancte matris eccleſie duini verbi predicatoꝛibo C(maioꝛi⸗ bus meis colendiſſimis in paruo illo ere ccum paupercula ðJU mulierein gazophilacium domini miſſo fructuoſius ex af fectu:prode ſſe poſſem in effectu. Lanto etiam noſtri plaſi ma toꝛibus magnalia luculentius explicare libuit: quanto ſua immẽſa pietas indigno preſtitit gratiam amplioꝛem. Quo “ circa deuotiſſime a cum grandi humilitate vnuim quẽ z oꝛ 5 vt ſiquid boni a placidicin eo quem ad manus habet labore meo quiſquis legerit non mihi: ſed ſummo opifici lgides det indefeſſas: cuu & ſit laus & gloꝛia nunc & per immotalia ſeciila. Quitqd vero minoꝛis vtilitatis emendationeq; dignũ “ inuentum fuerit. Cum ipſi ſapientes ſitis: libenter ſiiffere 4 dignemini meam inſipientiam: patereq; ignoꝛantie atq in / - dulgentiam condonare obmiſſoꝛũ. Eſt autem modus infra ſignatus cuiq; in hoc libro legere ſeu proficere volenti (vt citius quod queritur pateatſum me neceſſariꝰ. SGont enim . in hoc volumĩe.lxxv.tytuliccum ſeptẽ apparitoꝛſignati: hm nume literaꝛe alphabeti & earundem ſepiꝰ duplicatõʒ in plures paragraphos diuiſi. Vbicunq; igitur in aliqua ta ““” bularum numerum repereris oꝛdinalem titulum ſubaudi * . ſtta fuerit litera alphabeti ſequens tottus erit paragr e L eiuſdem tytuli. Cum aũt imieneris Ibidem cũ Htera A E beti poſitum tytulũ intellige antecedenter ſignatũ: ſolum 2„ paragraphũ foꝛe alium eiuſdem tamen tituli. Gi aũt videris ⸗ / Ubidem ſolummodo a ſine litera alphabeti notatum tam ty⸗22 S tulum q́; paragraphũ precedentes conſidera reputari. Gci — endum inſuper ꝙ cũ qlibet moꝛalitate naturalitatẽ inuenies pulcram ac elegantem & ecouerſo. Ob quod doctus predi?)/·· . catoꝛ qui naturaliũ eſt amato in tabula naturali quiò ia⸗ 4 ceat querere poterit. cunq; inuenerit iuxta optatum per coꝗᷣ D ſimilem (poſite moꝛalitatiꝰ applicationem applicare valebii· QU◻ Qui vero in inueniẽdis miſer fuerit ingenio in moꝛalitatibo 54 Des copore Chriſti · in poſitis cum ſuis naturalitatibus ꝗ́s ſimul reperiet contẽtus exiſtere dignetur. His ſic luculẽter penſatis quiſquis quod optat ſine difficultate promptiſſime ad manum habebit. ¶ Sequütur tytuli hm oꝛdinẽ in hoc libꝛo poſiti. e natiuitate Chriſti. j e nomine Iheſu·ij ePaſſione QOriſti nj e ſancto ſpiritu · v e trinitate vi De beata virgine · vij De angelis vnj De apoſtolis vinj De ſanctis x De abſtinentia. xi De ab iectione xij De acenſione xnj De accidiaxin e accinctione xv De ꝛdoleſcentia xvj De adulatione xvij e aduentu ſi pũſſancti. xvnj De aduentu iudicis- xX. e aduentu dyaboli.xx e aduentu Gpriſti.xxj e affluentia mundanaxxij e amalitudine xxnj Pe amiſſione·xxmj De appropin quationexxv De alacritate xxvVj De etione xxvij ctu:xxvnij Zareſſi ione xxix⸗ 4 De bonitate xxxj e benignitate · xxxij e culpa De detractione De diülectione De dulcedine De aggregatione De amoꝛe mundi De amoxe ſui De amoꝛe dei De amoꝛe in genere De amoꝛe iterum 5 De amore dei De altitudine diuina E auditu De audacia De auaricia De abiectione S e beatitudine De dormitione De elemoſina De eſtu Oe exercicio 5 ke humilitate De uibuo De ſanctitate De ſapientia De ſedulitate De ſemine De ſeparatione Deſerenitate Oe ſeciiritate De ſanitate De ſtatu vite preſentis De ſilencio Be ſomno De ſopore ODe ſuperbia xxNX XI xIj xInj XImj xIV x»iIV . xlv xlvVn Xxlix Ixi lxij lxnj lxinj lxv lIxvi Ixvij xvni lIxix IxX Ixxj xxi Ixxnj Ixxmi De ſeptem apparitoꝛibusxxv Gin unt tytuli △ % 0°% Biſſus vel ſinus maris xXxxv.· E æ xlix. H b Nbiectio renouationis ſigniim linj. B Ablutio triplex vñ · D Abſciſo membro medulla excutienda eſt lvij. C Abſciſio membri facit frigus lxv. A Abſoꝛpti ſanguine . nj. Va Accenſa copora ſunt liquoris ſuſceptiua xi'N Accenſio debita xun*B Accenſio nimia tria facit Ibidem N 4 4 Accenſio valida — C Tabula pꝛima rerum naturalium Accenſio amari coloois xxnj'-R Accenſio lementoum — xivnj. P ccenſionis proprum 2 Xxlvnj- 4, Actio luminis a caloæzis Ibidem Q ctionem impediunt duo =èDU vij. Cb: Actus elegans a excellens òè lxxij. T Actus interpolatus diutius durat lxxni. H Der non humectatur aqua „ v. ExA. D. Rer plures ceteris elementis tecipit impreſſiones xvi. B 6 Aer proximus vmbre en KE Aer per feneſtras ingreditur ”MU Alj Na Aer inficitur quinq; modis “ lxi · „ Rer cetera elementa in tribus precellit krxj. I XNer non videtur xxxvi. S Aer videtur ludere AXlix A· lxij. D ler currenti ventus aſparet v. XaixS dlv £ baxi·I eris proprietates Ml „ vij: Beris paſſio . i. Na Qeris regio x. Ha. . Deris intemperiem generat mare iñ D Leris caloz a frigiditas ex o⅝⁹e xvij E c AReris imbibitio per piſces vX.Xvnj. I.kxi. E a AReris accenſio v. B- 3.G Aeris ſerenitas Ixi D Reris pPutxitas xxXiiij. X Keris infimi a ſupremi natura Tiacritas ſignum ſumitur tripliciter xxvi E Albedo diſgregat viſum xxxin. T Amarus liquoꝛ calefactus dulcis erit xlij. 1* Amarum dulceſcit Lbidem T Kmarum cibum dulcis ſe equitur potus xlij· GC Amara d identur excellenter diilcia Xlij. E. xni. B* Kmara elt aqua maris Xij. Ixxnj· I Avnz. Q xxxv. A- Ix. A 2 — — . „H. „» maritudo cauſatur ex indigeſtione humidi xli-A Amaritudinem temperat ignis XxIIj T Amantes a timentes palleſe int Xlvnl-K Xmbulatio poſt medicinam xxxvij ·Z b Ambulãti ĩ via liee curue ĩ agro apparẽt:ij· P xxxvil- Plv. K Kmenozum locoꝛum vtilitas XxIjx· f . Amico debentur quatuoꝛ: j.-B Amieus celeſtuim numinum eſt ſomnus lxxi. N * AKnimal carens cauda xmi. I. v.T b Animalia calida ſunt velocia xlix-Ng Rnimalia albeſcunt in aquilone D XIix. Animalia ignem ſpirantia H S xxxvij. T b. xl. X Animalia delectantur in caſu xxxv. G Animalia caſtrata impingiantur xxxinj. E Rnimalia fugiunt ſerpentem preter capram xvu-E Ammalia ad oꝛtum ſolis reſpiciunt I.B. xlix. E d Animalia claudant oa ad tyriacam xxxvij· TCc Inimalia vociferata .. R Animalia alludunt lingua cauda X Ammalia compatiuntur doloꝛi alieno ini. Na Animalia domeſtica verberaas jx.D KnimAlia moꝛientia ſaliunt x FH a Animalia diligunt parentes Xnj. P Animalia renouantur xxxvii Ea .Knimalia capitibus carentia lxxnij HN Animalia minantur caſum̃ poſt ſomnum lxnj I Animalia immunda horrent loca munda xlix: V g in fin e nimalia ſaliunt in altum tempore moꝛtis l. P Animaliââútibus ſuperiozibus oꝛbata I.L a Animalia ignem fugiunt v-B Animalia vſu carentia . x. B mmimalia tarda contra montes xinij. CG nimalia terram exeunt ni Lxxj. C. Ixvii. H Anim⸗ lium dormitio lvjQC Animà ium audacia ln · G „ Knima intellechua vj.E Rnime connexio cum coꝛpore Ixvu· P Anim oſitatem tria inferunt Xlix- Rf . Rnerulle natiira i. I. Anni boni a mali cognitio futura ei.-B Aparitiones hominum fantaſtice xxxvij Ca Rfperitus il licitus malus xj⸗ V 4 pis! natuira L Ixxv. B Appoplekia accidit quadrupliciter vi ¶ .. . . 0. . * . „% Appoplexie effeétuas 1. Xxrxxij. H. Aꝓpoplexie curatio Xxuii·KxxXXvij·Oa Ba Appropinquatio coꝛporum ad terram Ax.E Aqua calida laxat 3363. KI. Aqua mitrit A vij Pa 4 Aqua ſperſa in ignem 6 xxXvVIj- K a 4“ Aqua tripliciter eſt ſupra celos xxxix⸗G Aqua amara dulcefcit quinq; modis xlij- R Oaqua non bulitur in vaſe aureo vel argenteon xlixEg * Aqua fluens viſa eſt ſtar ywe.‚. (2: Aqua augmentatur ſole occidente Iv. Ha Aqua ſtans plena eſt vermibus a ranis lix ⸗B Aqua maris ſalſa xlij. I In. E QAqua maris dulceſcit in cera In'.E Aqua ſonum imbibit .G li K . qua ex ligno ſtillans nij·E a xxvij-Z a. xljx.T a &qua tarda . = xmj. D Aqua putrida lutuoſa æ Xxriij. E Aqua pluuialis tres habet effectus .⸗ XxNij. N Aqua fluens N Xinj-T.lix D- Aqua aſcendit a deſcendit I-Ba Aqua contrariatut ſiccitati Cu.D Aqua tendit ad aquilonen xIvij N . Aqua clara turbida lxii· D Aqua dulcis ſalſa mixta· lv. K c. Ixvj. K . que natura “= xxij. C. lxx. I Aque effeétus . xxxiij. R. xxxx. G Aque diſtillatio in peluim facit dormire lvi.M . . Aque ꝓducentes aurũ ee margaritas ·xxv. D.Iv. Txlvij· F Aque ſtantes coꝛrumpuntur ljx- L Aquam bidbit ſiccitas caloꝛ v. I. xlvnj. CE Aquarum regalium exoꝛdium lv. * Acuarum immerſio ſana Xlljix· K g. lviij· E — Aquarum immerſio viuificat LLxI1.O : 1. Aquis immerſis apparent cuncta viridaxxxinii:R.xlix. Ag · .—1 NRquila naſcitur ſerenitatis tempore E „ — Aquila abijcit pullum xinj· C.xxvij·. D? Aquile natura “ I.E.I B Kranee natura Xlnj-A . Arene cumulatio =ðð Xim-KE —-— Arbor fruéhbus omuſta inclinatur Iv-Na 4 Arbor naſcitur ex indiuiſo lapide ſine ſemine 1.AX Arbores tremunt in auroza j. D.xljx. Q b· Arbores gumi effundentes vij . .. 4 5 * . „ ... . Krbores fructificantur quatuoꝛ modi–s Uiij. C Arbores marceſcunt ante fructum lv.D Arbores emittunt 1 tillas vii· ·E.xljx. N rbores mfructuoſe x. K Krbores fruétuoſe Ibidem Krbores marine Xx.Z Arbores inclinantur ſex modis x. M a Arbores folia abij ciunt xnj. R-lmi- C Arbores quiete xinij.E Irbores gumi concipiunt xlix- T. Arbores circa aquam eleuantur .— I. R Irborum fertilitas lix. A Arborum connexio iBa Arborum radices in petra vi T. Irborum ſubuentio j. Axxxvii· R b Arpea auis xvij H Aſcendentes tria facere debent xxxvVnj- E Aſcendentibus ſex ſunt neceſfſaria v. D b ſcendere facilius eſt q́; deſcendere xx; Vn .K.l. Q Aſcemere non poteſt corpus niſi tranſt muter xxxvn?- Da Aſmi natura IXv. E. Xſe s celi in nocte Ixj H a ſreckiis rerum venuſtarum xvji. C. ſwedus ſpeculi quatuoz facit B Iv. Ca Aſpectus ſurſum xxxvVnj- R-. Aſtra laudant creatoꝛem, xlix. R Aſtroꝛum tranſmiſſio lyxi⸗A Aſub quid eſt l. Z lx. D Arbomi patura xxxv. C . thomi aſcendunt a deſcendunt Akx. C nidaces fiunt timidi validi 4 lii. E Kudaciam efficiunt teia 1.S gudaciam faciunt duo ln. B Rudaciam ſex inferunt ln. D Audacoꝛes ſumus in frigoe ix Cf dacioꝛes fiunt doloꝛes plures perpeſſi i. Kuditus certus xxXMii-A a Ruditus cauiſa eſt aer li. H Auditus deſtruitur quatuo: modis lſio. Pi. Auditus malus languidi ſignum eſt moꝛtis Ii. E Aues oua amittentes xxini. A ues excecate xxxvj. G Aues mergule x.Ta Aues que cadaueribus veſcuntur mIynij-E £ * 0. 2 =è 9 ues s chierunt pullos amiſſos I. xxiij. D’. Nues diligunt noduam doloſe xzvVij-* Aues non bibentes Allljix. A f- Nues predones xxviij. M.l-K. lv. Pa- RAues in ſolo aere venantes 9 b “”“ Aues regales eleuantur rvij. N ben. D'. “ Aues in tenebris non camiut . Ga ᷓ Auies aquam intuentes moeiuntue n. Oa L Aues graues currunt ante volatum lbigm Aues anxiati fugiunt ad homines 2. G 2 Aues inſtruunt pullos —— . Xxj B Aues plumas abijcientes Exi-0 Aues aquatici ſunt fetidi anhelitus xxI. LD. Aues ignobiles pueros abijciunt xxvij. Q Aiies contrahunt pedes XxxXV· E-I. A Aues elongate a terra xxXVIij⸗I Aues in altum volantes „ 111. EKI Rues nidificant in ſumitate arborum 1.0 QAues reſident circa aquas ſilenter fluentes lxxj 1) Auis qued am concipit pullum ſine carnali atione *j. H. uis conditiones quatuioꝛ vñn . Bb Auis Pliimata leuioe vVvwvYy. „Cxiy ix g AQuium attollentia in altum ſtragem ſnae “ . Auium aduentus nimius ᷑HHHvyvy. 15 Aunmm garritus XxvVij.K RZßZ Auiiim ſulencium „ Axxi-Ba K . . Kinum volatus lv. X Quroa facit ſiccitatem vij· E b Auroꝛa facit tremere arbores 7 virgulta j.·D. xlix. G b . Aurore natura 7 vij: E b.x. A QAuri margaritarum generatio x. E. Nurum grarriſſimum metallum XxxxXnI.-B . Nurum delectat viſum Xlix. N b.lxn S* Aurum argentum faciunt dulce ij. Z.· xij. D.xljx. E c Auſter flans v·D.vij. I b .xxxvijj. B a „ K ſtri effectus . Alix. ,e * Aculus apparet cõfractus: aque e immiſſiuis n'· K.xvj „ ð Exlix. Lg* Balatus ouis vel agni fX.A, R Balſami natura — mij.A “= Baſiliſci natura xj. C.xxxvi-RBb — aſiliſcus occiditur ſpeculo vij “” Belue marine vij . V a 4 Bellatozes redduntur audaces Xvi-HN . „D „ ibitio fallit guſtum ibitio anim alium Brachia longa elegantiam deſignant Bulire non poteſt aqua in auro Klefaciende ſunt mamus pedes Calidum ſtri a efficit in coꝛporibus Qalidum infrigidatur valde alo⸗ aturalis extinguitur aloꝛ aeris ameli natura amphore natura D D ni. A a lIxxv. E xvni.C xlvnO xlj.Z xlix·M g lxx.D ampanarum lignoꝛum ſtrepitus impedit fulmẽ vñj ,C Candela ardens tripliciter extinguitur n.· B (andela inclinata ardet melius xlijx· Eg andla cineribus intincta xnj⸗Q g— anis natura xxVI⸗H anis ligatus vomitum facit xv. D .Caſis lingie vulnera putrida xin . V Canis aggreſſus xxix. E Mapis rabidi natura lyxxv.D . Manes venatici X. P. xXxinij· O- lv· Mb Canes olfactum amittunt lv.T. Danes fodunt pedibus xxvñj G Canipolum animal . Ixxv. N Qapparis herbe natura RM j. E Caput erigimus ſex modis lxxinj D . Qaput coꝛon atur roſis 2 Alaxv. B Caput paruum indicat ſapientiam lxni. E “r . Saput inclinatur quatur modis n- H a „5„1Z q apitis paſſio Ibidem *C apitis inclinatio roborat auditum li. E Capita olfactiua XIvnj R . apita frigida xxx mj. S . .„ ( ae incenſus xnj.H . Caſtitas diſpoſitionem coloꝛis conſeruat xXxxXIj. C. . „. Maſtitatis beneficia xxxinj. D 1 „ N . Daſtrata animalia impinguantur xxxini-ER Cadere non poſſunt coꝛpora xxxXv. FH 2 25.—- Oadenti duo accidunt lIv. V HßM Caſus indirectus xxxv. D Maſus poſt ſomnum Ixxij·I Caſus grauis xxxv. E ° .◻ C( aſus ſcindit copora xxX. R 21 ſum timens citius cadit Iv. E b ati anim alis natura lxxv. G Caude priuatio impedit curſum xmj. I QCecitas inducitur ex aſpectione ſolis Vvoexvj· Cecitas inducitur quatoꝛ modis xxxvji. O ecitas innata reſiſtit lumim lxx-RK ecoꝛum quies x.B ecoꝛum proprietates xxxvVj. X! 2 H eſeſtis regis x P 5 elo ſereno cymbola a campanas facimus lxvij. I ( eloꝛum diuerſitas XxQA eſi aſpectus in nocte bexi Ha Oeli proprietates vj. Va Q eli indicia “ viij- E elum miuillius coloꝛis Xxxij E elum galaxiatum viſiones inducit lLi S entri natiira lyv. N entrum terre inflammatur Ibidem entaure & celice natura lxxii. B erui natura lxxini. Bxxxv O ete natura xxvn'·K ibi vnitas lxx f. N Qibus non ſumendus .D Qibus non nutrit Mx Daa Bf Qibus non maſticatus nocet . xlix-V a H Qibus calidiis nutrit Mix Nb Ciconie natura lIxxv. R inctura quatuoe habet virtutes „V-A inerum proprietates my- B igni auis natura xX M. xxv. 1 Circulus eſt delectabiliter contreclabiilis vV . Qirculiis glaucus circa ſunam ni: C a ( irculus glaucus citca ſolem xxn· H ¶irculi motus 1e 8 Circuli natura ircumferunt᷑ omnia in viſu infirmoeũ 2 ebrieeũ aτ lv. B „. iuitates circa aquas — Orines vncti ſanguine n-LDa Drines molliozes efficiuntur XxxXxvVIi Cb rines creſcunt Xlix·Z c —— Cosgnitio intellectus lxvi. I (olli ligati effectus lvj. ◻ . olliictatio indiget eloquentia xxxvij. G a: 3 ⸗ oloꝛ vultus exzinj. C aT. oloꝛ viridis viſum reficit XxXIIIj. K Qoloes mixti nigreſcunt Z xlvij. R CDoloꝛes ſunt principium videndi X I olumbe felle carent iix-CG-xxnj.T. Colum barum decem conditiones Ix.C aτ Connaſcentia quatuoꝛ implicat j-X Oompatientia naturalis li-T., Qonſolatio infirmum releuat Ij· A Donſtellatio moꝛtem inducit xxxjx. L Dontemplatio xxxvVnj. VaZ a A a Contemplatio per cribrum xxxvVn· E a Contemplatio in rebus diuerſis Ibidem K a ontemplatio contra montes lLbidem a ontemplamur remotius ſub nube Lidem X Qoꝛ non poteſt pati XI x. T e Qoꝛdis influxio mala xlix. V e Codis paruitas facit audaciam “ lij. A .,odis diſpoſitio lv. Rb oꝛdis ſitus = lv. T b ozdulus auis 122 lIxxv M Cosnua omnia vacua preter cerui I-TI a oꝛpus ſanum redditur nj. RE a Corpus triangulare Vvi ⸗B Copus luminoſum tria hHabet —è vj. R oepus auigetur dupliciter xljx.X æ opus diu ſanum cito moꝛitur lIxvni. A opus non aſcendit niſi tranſmutetur xxXvnj. Da oꝛporis delicati proprium nkij-P Dosporis effuſio a receptio Ivij. E Coꝛporis puritas xxxinj· V oꝛporis ſciſſio xxxvV· R Qoepora terre appropinquantia xxxv. E Cpeꝑra non cadentia lv O OQoepora cadere non poſſunt x· C.xxxvnj H al. S vopora munienda veſtibus xlix· O g opora in nocte lucentia xlj.Exlix. E d opora non quieſcunt in altum leuata EI. R a opora eleuantur quatuos de cauſis lIxxmj. A opora difficulter cadentia Ix.-D opora ad ſolem conuerſa vij . N b opora inflammantur xnj-I Copora liquantur quadrupliciter xxxvnj Qa opora tripliciter alleuiantur xxxvnj-H a . . „ ° $ ◻ oepora tegenda ſunt eſtiuo tempore KXli. O oꝛpora odore dulcia ſentiuintur amara xlij. S opora ignee complexionis xlvij K ρra accenſa leuiantur XlxxX. oepora agilia reddit ignis . xlj⸗ X. Ka 4 Coꝛpora a putrefactione conſeruat ignis xliv. Na opora ſicca ſiint luminis ſuſceptiua ixZ b.lxni. Q oꝛpora vehementer vſta Xlrfx. K O opora tenua oleo linita lxni oporum accenſio nimia tria facit xni. MI oporum immerſio in aquas ſrigidas xli R o natura Ixxv. O (urſus circularis lv Bc Qurſum velocem ſex i impediunt xxxvij · V b ntium qualitas indicat diuturnitatem lv. Da Dentes lati capiunt foꝛtius Xxlix. Ca Lhentibus ſuperioibus carent coꝛnuta 1IIa Delectat hominem terra propria lIv. H b Peſid rium vehemens duo facit „ XliKa. Deſiderium debilitat lv. B b Digitus flectitur ad interioa v· K.xlvij. E. lxj. Ba igitus ieiuni hominis v. KxlIVj. EK Dilectio vehemens quatuo efficit xli. N Piluuium quatuoe elementoꝛum lxv. C. Piluuu cauſa trip'ex , . xvj. B Diluuioꝛum cauſa Xlj x. C imen ſio triplex vi. G Diſtiſlatio aπ quatuoe facit vij· K. xlix. . Duiagatio ſenſuum xXxvj. B Dolos mortis generat ſaltum X. H al. P. olo⸗ minus ſentitur vbi multus eſt ſanguis n; X a Doloꝛis perpeſſio facit audaciam llu. E:- * Doloꝛem ſedant tria X. V Doloꝛem ſentimus frigidi xix c Dolia duo in templo iouis xXxh';-K „ Doꝛmitio aliquando excecat xxVN . HDoꝛ mitio ſuper dexteram 34 Iv. Sb⸗. Domitio volatilium lvi. Q Poꝛmitio diutina nocet lvi. B Pomitio profunda non ſom niat lIv H “ — omitio priſtigioſa lxxni. Q Homitio ſupina mortifera xxxvij·Z a.lxxni.· H. omitio inſirmi in caloꝛe periculoſa Ivi D Dormitio attractis pedibus ſana Arx N . ,.„ „ * * G d. -ð t. Dormitionis effectus lv. V b Poꝛmitionis cauſe lyxxij· X a V 2& Doꝛmientes inſiliunt ſerpentes xxXVII-A a Domientes inu adunt ſerpentes D lvi⸗Gxvij. E Doꝛmientis viſiones lvi. S Doꝛmientis exc itatio quadruplex lvi. R Doꝛmientem octo conſequuntut IviA Doꝛmientium escitatio XxxvVil- Ha Horientium voces dulceſcunt Ij. H a Doꝛmientium actio lvi. I Doꝛmientibus aꝓpoplexia accidit xxxvij· Z. lvi. Dozminmnis profundius i in oꝛtu ſolis Ixxnj⸗G Dozmimus citius in caloe ꝙ frigoꝛe Ixxij· H Dormire ſedendo ſanun iyxxij. M Doꝛmire non poſſe malum Ixxn'-A Doꝛmire viere facit ſommnunm—· Ixxnj·B Domire nõ potentes applicare debene mitras plũbeas-lvj. P DHoꝛmitur velotius ex ſonitu cadentis ſtille lvi.M 1 raconis natura 1 Ixxv. E Dromedar u natura Ixxv. A Dulcedo mellis relinquit ſex effectus Xlix. D f uilceo facit vocem wvVvVi⸗ Db lcedo excellens videtur amara Xxnj· B xln· E Hulcedo amareſcit tribus generibdbdus xlu. B icedo vnam aliam amaricat xlij. V Dulcedo extnguit ſitim 1. S Dulcedo expellit venemim — ij C.xlix. G c ulcedinis cauſa vvi.,ſO& Dulcia nimia videntur amara xlix dD Ale anima'is natura AnxxvV K Hbriet as habet quatuo? anneaz lix. Pe brij natur aliter gaudent ſole xxxvnij. V.x jx. B d brioꝛlim oculi Ha butr mollficatur vino nj-R bur mollificatur dupliciter X[„ bur molleſcit quincq; modis Xljix· X e cclipſis ſolis nunijA T cclipſis lune ?èUl vf. D cclipſim fecunditas ſeguitur E I,N Sementa condiuidunt qualitates lvij. B Uementa inficit mare lnj. D teinentoꝛum acenſio “ xlvnj. P lementozum appetitus ”UMD lv. lementoꝛum oꝛdo & ſitus e xxxjx FH . —„„ĩ. Elephantis natura lIxxv. 1. Hlephantem quatuoz faciunt foꝛtem xv. Q lephantes iuuenes Ibidem Xxvnj. I Hleuantur nubes tripliciter ATa Hloquentia necſſaria colluctantibus xxxvij·Ga Hioquentia facit dignitatem Ibidem Ec imdbrionis vita j·TIv · G b Emſtri animalis natura lxxv. Q qui accinctio duplex Svvv.B ricij natiira xlinij. B ſſe triplex vi. B ſtatis validi proprietas Xxij · RE ſtus ſolis extrahit lvni⸗ D iſt? vehemẽs oclos rubeſcè lingua nigreſcè facit lvAX Eſtus nimius occidit xxxvij. V ſtus nimius extinguendus propter tria lvnj. B ſtus exſiccat vitale humidum lvnj· O ternitas entium . xvi. B Huadere lupum vel vrſum . xvix. A Huentus gaudioſi lv.K B Rxcecantur regiones altas inhabitantes 1. R xcitatio quadruplex vi K xcitatio ſubito mala lyxxij. xcitatio dormientium xxxvij. H a Sxercitationis modus lIxxi R xſicat ventus plus q; ſol lxi.:Z Sxtaſim quatuoz prerequirunt Vv.Z xtinctio caloꝛis naturalis xIi. 2 Antaſie cauſa 27 lxnn B EHatum vnj.A. lv. Eaui mellis natura Xxlix Q* 6 auus mellis = auces humeſcunt ad dulcedinem .S f Hebris indicium v. Z poſt medium ebris gener atio ixsnj-E ecunditatis ſigna xlix. Relle carent columbe xxnI. . ellis Hhabundantia viciat guſtum XIiX- T Heneſtre raro aperte xinj. KHenicis auis natura Ixxv N- Herrum mollificatur melle iij: Rxlu E Herrum candens liquoꝛi immiſſum xxnp G ertilitatis ſigna ljv. A Retoæ oꝛis quatuoz preſignat xxxVII· X . . . . etoꝛ candele extinẽte . X. B Hetozis mala proprietas Ibidem etum in vtero occidunt! tria Ibidem lanima maioꝛ in aqua q; in ſpeculo v.P. vij· N axlix.O a Elamma ignis ſurſum xljx. Ma . Elamma ignis vento impeditur I.AX'a Hatus diulcis attrahit ſerpentes v.T, Elatus ignei effectus XI. A „ PFlatus calefacit manus VV. E in fine latus apparet in frigoꝛe v. TCxl. D·xlvij. E. Ilxj· D a Rlatus retentio facit agilem Xl. Hlatus oꝛis virtutes Ij -Ea- N. Ha iatus poſt ſomnum deijcit floꝛes lxxni.T., los albus i. Da Rlozis natura vij. P b Hlozes non eliciuntur nocdte ßZM, vi. NM a Hloet homo ad tactum caſtitatis xxx. NM FHiumina parce fluentes xi· A Itixus ſanguinis extra nares xxxvij. Q a Erecfuentatiꝙ locoꝛum amenoeum xxxvñn-Ia R rigida copora foꝛtius incenduntur xni E rigipatio mala XxXXVI G 4 riguũs efficit ſerxenitas lxvij: E Grigus infrigidat exterius 2 inflammat interius V. 1 rigus inducit lacrimas xxxvnj. B Frigus foꝛtificat voces .— Xlix. Rc Hrigus inducit audacianm xxxiiij· S xlijx. G f Krigus ſempiternum . Fructus ineſibilis pre dulcedine J An. oꝛca animal Ixxv. goma ſeparari non poteſt . Ixvj· G Hoeme vel eſſe priuatio eozmice natura XXm. B Hozmice portatio . xxxxinij E xln. E „„5' Hozmice ſunt cibus vrriimm— xxvni. E . FHons augmentatur l lv. H a ₰DG Fons friget in eſtate xljx.P.lv. X a . ,Hons maioꝛ nocte ꝙ diee xlijx.·E Hontis maris proprietas KM 1.0 * Hontis clarificatio viji. K b —„ „ fontis exſiccatio xxxinj Z Rontes in littoꝛe maris dulces xxnj. D Rontes mirabiles xxxvij· T, a lontes frigidi circa aquas calidas xljx· I d . 0. . . 2, 6 △ umen feriens ulmen impediunt quatuoꝛ ulmen periculoſiim in auroꝛa ulmen excecat ulmen ledit inte inſecus lilmen ferit vaſa & non vinum ulmen liquefacit denarium in burſ. ulminis generatio ulminis incenſio umus dulcis ι amariis umus demonſtrat ignem umus aſcenſus Nundus terre precioſus unis inclinatio Uadrius auis alaxie natura Gallus ſilueſter i iungitur couo arritus auium ceſſat GBaudi effeétus Gaudium facit dulce ſomnium GBadium perimit Hominem Hemma amittit virtutem Gemme nocte lucentes Grandinis indicium Grauiozes ſunt moztui viuis Crauitatem dimittunt copora Criffonis natura umi arborum marinarum GBuſtus infirmitate decipitur Guſtus prauus vbi abundat fel uſus exercitatio Guſtus conſiſtit in duobus Guſtum duo impeduint Cuſtum certum habent virgines Guſtum certum babent animalia kuſtum delectant pingua kuttur ſtringitur potu vehementi rba ſine ſemine nata erba ſiœa erba ſolis vento agitata Nerba ſicca 7 humida gerbe areſcunt erbe apertiue ſerarum ontes in ſero frigidi ſe erenitatem indicant Ixvij- R ·S vnj . C X. T xxxvj. E xljx.O b lv· R. lxij I xnj. B x. R xiij· B. xljxT d Xxxnj.P Xxlix. R a vij S a.xlvij. C Ij· N.vji. I lIxxv. K vij. O b xxvij· B xxj. B Xxvj K Xljx E at᷑xj. QO xlix. V xlix- E a xli?. X d xnj. Z inij D In'. RE IV-K a xxvnj. C „ xZ xxmji-B Xlix. e xlix.E b xlix. Ve Xxlix.X a xxN 1) xlx-Sa* xlix. Qb e., xlix· V c ij· S. xlix. M O lv. Ic Iv. E C xlvnjN x. V N . ——— . Ngomo viuus leuioꝛ Jomo apparet longioꝛ .— on floꝛet ad tactum caſtitatis omo rotatus delectatur in aere omo delectatur in terra propria ominis ſolitudo Hominem ſilentem inuadunt beſtie Homines cibati leues Homines habent ſtellas lomines cibati pidcri Iomines calidi ſunt ſapientioꝛes omines montani diu viuunt Homines raro moti I omines moꝛiuntur Hominum infu mitas Nominum duo genera largi & parci gominum apparitio fantaſtica Hoxribi ationis effectus lumoe augetur mnckh in bibikur a lapide Iumoes quatuoꝛ Iumegtari poſſunt coꝛpora preter aer Hnumidum dupliciter ocurrit ſpidis natur a Ignis ex lapide Ignis natura multiplex gnis nduentus gZnis ariet mediante aqua gnis genesat ventum gnis augetuir in infmitum gois clarus caret fumo gnis ardet ſine aere ghis extinguitur tripliciter gnis raicit venenum Tsnis elicitur ex colliſione enis habet quatuo proprietates en congaudet nature diunie gnis celeſtis I3 gnis celeſtis deſcendit in roꝛe Ignis attrabit coꝛpora Ignis 8 vſtio Ignis coporalis a celeſtis natura gnis fulminis accen dit retia ſub aqua gnis de terra flammans circa patibula v. B.xlix. I e Ixxii C xxxnmij. M XXxV G lv. H 8 lxxj. G nj Sõ R lxn-K xmj G xmiN xlj Qa xxxVIij. N vnji.B XxxxvVICa Ixij. N xljx S c lxxnj H Xlix. P d 1 xv K x S xxxvii K a xXxXXViij· B xxxix· E v. N.xlj. K- xlix. . a xljx- T dD xli⸗P ij. Vxiie S 2 1 c v. H gnis extingui non poteſt LLLCyxſx E Ignis triginta effeẽtus xlix I a gnis ledit manum Xljx. R a gni comparatur auaricia propter octo In. H Igni immiſſa pinguedo miB Ignem ſpirant animalia l.B Ignem accendit ventus a flatus NAvn. N Ignem nutriunt quatuoꝛ xlix. E e Incendio rubet celum Xlix-Ga Incendium intumeſcit linj· G Infirmus debet querere medigum ſe ciolum xxxvij· G Infirmi dormitio in caloꝛe nociua vi. D Infir mi fabulatio ad medicum xxxvij· B Infirmi recidiuatio mala n-Ca Infirmi natura communis v.Z. xxvij· M b· lxxij · C nſirmoꝛum conſolatio ex nomine amici ij. A. lj. D nfir moꝛum cogitatio xxvñ 1.H Infir moꝛum ſubieètio xXxXNvVij·A c Infirmoꝛum cibus non nutrit AXXKXhulix. B f nfirmorum proprium ä 1 Infirmoꝛum figura .— xxxvij⸗B Inſirmoꝛum ſignum ſanitatis Lv „Iv Ea a Infirmis quatuoꝛ nocont . li-R Inſirmitas rara inducit moꝛtem xvi. nfirmitas ſan atur octo modis Xljx· A f lxxii. G ngenij ineptitudo xxxVj B mmerſus non percipit voces li- N. mmerſio calidarum aquarum xxxvij ·/ O mmerſio in aquas per horam no- „ xli. I Immerſio aquarum frigidarur xlj. R mpinguantur animalia caſtrata “ xxxii. E mmutatio lrxxij·S ILracundie accenſio Alxxinj. I Intemperies ceſſat xlix. V Iubilus comparatur gaudio quadrupliciter .lxi.O Abioꝛum complicatio delectabilis ij.· RK* Wacrima emittit᷑ multis modis v. Z i in ſine Mij H acrima emittitur quatuoꝛdecem modis lxi. R acrima purgat ociſlos xxxvij · R acrime reſtringuntur nj. acrimamur cito in frigoꝛe xxXW. B acrimari facit lumen excellens xljx⸗Qe ac bibitum ſitim extinguit xlx. A a Tacxima infirmi generat criſim ni. Sa a ——ð .ä 8 „ . . „ actis proprietates miilte . xlix Oe actis caprini effeétus ix. E.xxxvVI.A a 4 acerte natura J xn·OIm- A 3 anguidus conualeſcit vel moꝛitur I-A anguidorim propruim xvi H apis humem imbibit j· . apis mollficatur ſangune ⸗B 4 apis appropinquans centro non cadit Ixi. X 4 „ apis pre ioſus gmtus a mittit virtutem XIiX-X e Tapis ab alto in aquam cadens . ij.O Tapis igmitus extinctus v. H. xxxñij· D.xlix. EHl e . Tapis de monte abiectus xnj.S apis cadens habet duos effectus 1.M Da Tapis precioſus refoꝛmatur Iv.S apis in funda proiectus Iv.T, a Lapidis generatio quadruplex x Ga.·lxj. X apidis caſus grauiox in aere eꝙ in igne xlix-H g apidis caſus in aquam tria facit xxij- Hxlix. AX d-Iv. 4- a apides aquarum fluentium ſperici ſunt xvi E apfees emitkunt radium Mji Ba eo natus i-T eo docet venari xi. B eonis natura vj. D x. NM “ eon's a vrſi aduentus xxi. E eonis venatio IVNL L eonis aggreſſio xXxjx. C eonis aſtucia cum cauda . xxvVi D b eocophica beſtia 1 xvV.1, B eopardi natuira Ixx ·R eſus a ſerpente F. xxxvu. D etantes ex coꝛde ploꝛant xxvji. D ,—d „na eticie effectus lxi.O DM eintatem efficiunt quatuoꝛ n-I a gnum ſtillat aqu am ni-E a 2 ignym vnicum difficulter ardet x. ₰ * ðignum in lapidem mutatur nj. E a.vij. Axlix. B g „W „ Lingua quatuoz modis corrumpitur ij. M ingua infecëta ſentit amarum ij M. xxni. CQ ingua infecta amarum potum dulcem reddit xIn. G ingua humeſcit v. S xlen-E xXi-K inee in agro u. P iquantur copora XXxvVn Ca iquoꝛ dulcis in auro ij · Z.xluj. DXxlijx· E c . „ . „ S . . „R S 14 * ι Liquoe dulcis oblectat n-B Tiquoꝛ dulceſcit caloꝛe xlIi·A Tiquoꝛ amarus dulceſcit nj⸗Ga Liquoe amarus mollificat res xxxXVij Bc Liquoꝛ in ſua regione a extranea xljx· Pc Viquoꝛ perpetue ſeruatur lxxn.CG Piquoꝛis proprietas xxnj. G Tiqu oꝛes miſcentur terra aqua lxnj. P iquoꝛis pinguium natura lxxii. R Poca tenebroſa lxxji CQ * oca virida a amena xXXVnI-I a Poca munda horrent immunda animalia xljix. V g Tocus fetidus ij- Qaxlix Ic Locus calefactus fetidus xlvij. I Loci vbi prius fuerunt homines quatuoꝛ accidentia. lxij. Nocoum conditio naturalis lv. Hb ociuitionis perfecte cauſa Xxxvij- V a ongeuitatis principia xlix. f udere videtur aer Xlix.LD ucer piſcis natura . lxxv. Oα um en ſolis lucere facit vij. O umen occultum oculoꝛum lv. M umen cernitur remotius ſuper aquam -O a Lumen celeſte virtutem tranſmittit xIvij.1, . umen ſine copo re nunqꝙ; aduenit lvñnj. B Ixi. V umen non agit ſine copore Xvnj. QG . Luminis duodecem effectus = vij E a uminis proprietates vij. Q poſt medium uminis nouem effectus Xx jX. B e uminis octo proprietates v. E in medio·xilſx· De æ& uminis refractio facit ignem lv. Z a una contrariatur ſoli j.NM Puna cauſat humiditatem Ibidem „ Puna in remotis partibus maios cernitur i. V Puna maciilam terre habet annexam Xvn.O * Puna obtenebrat ſolem Kxv. K. Pune plene effedtus lxxinj. O Pune ecclipſis vi P. Pune dominatio vij .4 b Lune circulus vel vmbra ni. C a. xxni. H Pune beueficium ad ſolem vijKaæ Rb' * une afppropinquatio ad ſolem xxv. Axivii.O Fune multiplicatio per pannum vi:P. xxxvnj. B a une vmbra maioꝛ qᷓ; ſolis lv. V b .. ⁶ . . une lumen obfuſcat ſolare xljx· G d· lxnñi. A upus inducit raucitatem XI.D upus delectatur carnibus humanis Xxlix.Z a upi natura XviIj Dxvij. G b upi aggreſſus x:⸗K axxix. D lor. B utum fit lapis xXx.Ga ux ſuprema B ux in vallibus in aquis augetur lxnj . ux coœporalis eſt tenebra xlix· V b a:lxni. C ux maioꝛ in vallibus Xlix. H d ux maioꝛ circa vmbram Xix Ac- Ixnj. X ucis proprietates IX.· I ucis celeſtis natura ſ.. Ca uxurioſi camphoram perdunt xxxinj. P culas mundat lac Mjix.O e Iagnes virtutes recuperat xxv. B agnetis attractio ij ·. T· xxv. B NMagmitudo eſt indiuiſibilis in infinitunm Ixvi. C Masdibule ſtupor vv. S. xlijx Qα d anus eleuate effeétus ni. I-vij. N. xlixX. I R anus 2 pedes calefaciende mij. H Nardus calide in febre J vij N Mare occeanum caret niue Xxrxij- E.xxx in·B Mare dulceſcit colatum SW xxnj-I Mare ſalſum . xxnj.D Maris fons 1.— Maris ſtrepitis in mari minus auditur Iv. A c Maris qéto conditiones in D arceſcunt arbores ante fructum lv. D argaritarum natura xxxiñij. * Margaritarum productio Materia coꝛruptibilium . 6 Maxillas impingunt cibum dulcem ſumentes xlix. Qe Tedicum ſciolum debet querere infirmus xxxvij: Medicoꝛum perſuaſio xxxvij. a 4 H Medendi modus conueniens xxxvij· E a Medicina confert xexxvij. X b Medicina amara purgat xxnE xxxvijT b Medicina prodeſt omnibus mjI. xxxvij·X b Medicine qualitas xylix· Qf Nedicinam ſumendam tria requirunt xxnj- ExxXXVIj. 1 b Iedici proprietates XxxxVij. E Gaͤ E a Nedulla conſeruat vitam lxnj· V Nledulla excutienda eſt abſciſa manu . 1wvn. ,. „ ⁹ . .. ð Medulle natura Ibidem Iel ſanis bonum æ egris malum xlij. E Mel roꝛe natum . D Mel crudum amareſcit 1 JTells ſex effeétus Xxlix. D f Jelodia diulcis ij R Membrumi igre leſum iij. G-xnj D Jembra frigefacta xxxi. S Ieridies eſt dextera pars celi xxv. D . Meta lum non ſplendens vii-R a JTetallum alleuiatur igne xljx. I g Metallum graue natat xxxvij. A dᷣ ſerallum reſoluitur in fumum Ixj. Qa Metalla duro coꝛpore pulſata li. N. Metalla melle 2 aceto vncta diuerſt um contrahunt rubigi⸗ nem a coloꝛem lv. Eb Metalla auro mixta pius ſonant i. Q Metalla ignita non ſonant· xXxxxnij· A. li. B etalla ſub ſpecie lapidũ reperiũtur vij. Ra lv E b.x 6a. Metalloꝛum generatio 7. F Tetalloꝛum mollicies Nlirice natura xl. xxvj. .B. v.z b. ie . Ainutis tenebra prodeſt Vij. T/ a Nlirre effectus xxXnj-A littiga quid ſit xlix Z f Nlitra plumbea facit ſomnum lvi. P Mobilitatem cauſat igiggs XIix-Ia Mollificantur res amaro liquoeses xxxvij ⸗B c Monecerontis natuara llxxv. Vontes alti vij-S axlvij. A. Nontes alti vacui l. N . Nontes alti ſunt ſteriles xxxvij· E.l. I· Wontes alti excecant ex, E Montes alti ſunt irrigiua xixs V c . Montes inbabitantes agiles ſunt xini. G * Montes aſcendentibus ſex ſunt neceſſaria lv.·Db . Montiuim fumigatio vii.I * Plontium acceſſio S jx. C. xxj. NHxxxvij. S a “ Moꝛbus futurus noſcitur ex tribus Ixix A . Moꝛbi eruptio xxxvij. S . * Moss coꝛ diuidit xxvxxvij. N Moss a celeſtibus coporibus x. X.· lvi. R “ loii is indicium in ſenibus Ini. NI . 1 Joꝛtis aduentus xXXj LD: Moꝛtis effectus triplex * xXxXix.D ⸗ „ . . * d. n Moet R otis dientle . E Moꝛtis ſignaxxj· D. . 8 Iortuus r niger NKa X az- xli Ca. xlis d B F Faru⸗ grauioꝛes ſunt viuis XNiE 8 oꝛtuo comperatur auari cia propter quati 5 oꝛtuoꝛum proprium pter cuatuo ivem 8 Moꝛi enti tria accidunt a 5 . Joꝛiuntur Homines oe aperto Totus rarus malus otus violentiis AN 3 Iotus violentiis a naturalis . 3 8 ſarus annalium⸗ naturalis j.B. v. X b 6 Aotus frecjuens valet ad ſanitatem lj orn accelerantur quatuoz 1a. S gi⸗ ulierum proprietat j . eS XxxxXij- poſt principiu . Muniri debemus contra eſtum ſolis pott pri C Juſce reuiuiſcunt n 8 uſtele naeu xi¹ RXiX Do a uſdele aſtucia xxNij· Fxxxiin- F. uti naturaliter ſunt ſurdi ei . u prophetatio ren 1 . uis appropinquans ad littus H 1. Nauis immergit . K en 4 N- 18 1 81 ur vij · R b.lix-B Jauis pelna a vacua li 0 S Naufragia plura in littoꝛ e In. E Nn Naufragij cauſa n. Ixvnj. D ebula purgat aerem x.T . 1 debue pvyem alis XI: Nebule Propri . ⸗ prietates vij. .B τι R a G idos aciunt aues 1 in altis ”ßMꝛ 1 liſi auis natura . .0 KiX non cadit in mari occeano xXij P.linj „ in n alit in frigoꝛe maximo xxxv. 1 . . w de oluitur lv. D . 2 ix 0 uitur tribus modi 5 Z., 8 b „ „RNiuis reſolutio xxvij . b. l⸗ R4 d. ſecurioꝛ cunctis ꝙ dies —— s Drehes tung aſx B 1, . e reſiſtitur magis ventis intemperiebus . octe voces rem “ EI Jocti. otius audiuntur li. A ctiie bubonis conditio 1 31J Pabe⸗ adiientus wei XXI: ubis proprietates Vij · .D a % Ea 1 Nubes noſtre regionis Vi 4 . „— *˖ 2 nnt⸗ Olei natatio Olfactus requirit ſiccitatem Nu bes in terra q in aqua Nubes conſumuntur tripliciter Jubes eleuantur tripliciter Nu bes alta non mouetur Nubes ſoli oꝓpoſite magis videntur Nu bes eleuantur auſtro flante ubes fulmen emittentes RNibium eleuatio Numerus ternarius Nutrimentum a mitritiuum Nux exterius interius Nux manet recens culus tripliciter igneſcit eulus leditur quatuoz modis Ocenli moꝛtuoꝛum nigreſcunt Oeuli egri Oculi iacendi Oculi nocte lucentes OPculi caliginoſi lacrimantur Oculi profundi claruus vident Oculo patienti tria accidunt Oculum vnum claudimus Oculoꝛiim clauſio diuerſa Occiſio thauri Occidunt tria fetum conceptum Odor vinee Odor aromaticus Odor altoꝛum montium Mieum benedicétum Oleum vino mixtum Oleum facit im mer gere ad horam Olieum non congelatur Olei conditio multiplex Oiei accenſio Olfactum amittunt canes Olfactum impedit reſpiratio MOraſii animalis natura Dra madent ex aſpedtu cibi Kumbratur lumen ſolis quatuos modis xxxvj. D culus tactum ferre non poteſt Occiſoꝛ proditoꝛ ſanguine interfecti ij· Iiij· Q·xljx· S b Ora claudunt animalia ad contactum tyriace vij. X a vij · P. xljx. E Ixi.I a I.E xxxvij· K xxxvnj. B a xli.¶ xljx. M inj. Q II. Exlix. R b i a xxxvij· Va xlix. N f lInij. RE xn „ xxxvVI- S b XIiX· V f i.V xxij. M. xxxvnij. X nj. Ba xxxvij. T xIl.B U.4 Iv. B à xnij.A. νNbH. . vij. H b xnj.A A v. E. xxxmij- R.xlix. Me“ xlvnj. R 0 lIxxv. NM xxxvij· G tmeniola auis s contactum cibo s nunq; exſiccatur ris flatus ris apertio ris lotio cauſat dulce ris fetoꝛ quatuoꝛ indicat ticis animalis natura rtus ſolis vigoꝛoſus multum ſtia Pumectata uis balatus verſus terram uoum diſpoſitio Alpebras claudunt aues Panis durus Panis ſiccus humectatur igne Panis calidus grauioz anis calidi proprietates Pannus efficitur durioꝛ: Darentes diligunt animalia Dan Here natera Danthionis animalis natura alleſ. cunt amantes τ tim entes Daſſi3 terre Daſſio non cadit in ſ. apientem Haſſio interioꝛ 5 aſſiones vehementes Pauonis natura Dectora eleuata Pectoꝛa moꝛtuoum intumeſcunt DPedes terre infigimus Redes offendimus Pedum frigiditas ſignum eſt mortis Pedum contractio DPellis ſicca Pumida EB ellicani natura Perdicis natura erfectio rei conſiſtit in tribus Perpetuitatis immotalitatis effectus ermutatio coporis e. erſu aſio duplex Peſtilencie aduentus eſtilencie ſigmim Pinguedo in manibus Pinguedo fouet ignem i.P inii. E xxxvij. D c xli.X ij- Exlix. H a xxxVIj. A ij. Mxljx-T b xxxvij. X Ixxv. Q 1B xlix Qι c ix-T. xxiiij. A xn. Q◻ v. G xli. V v. G Xljix. G e xxXvVij· c xnj. P Ixxv. H ixxv G xlvni K Ixnj· E j. X nj. V Ixxinj. O I. G a Ini-R Iv. I a lyxxmi-K xxxvij· X a xlix.T., c Ixxv. N xlnj .G vi. N u. C Ixxnj.-A Ixxij· A vn D xlix R b Pinguedo immiſſa igni inj. B Pinguedo poſt infirmitatem xxXVij. N I inguedinem tria exterminant xix· Qα g Pinguia guſtum delectant Xljx· αb Piſcis vulneratus nj. D Piſces terret fulmen vnj. C Piſces lumen ſpeculantur in nocte lv. G a Piſces habent oculos duros D. v. X. xlix· R d Piſces ſaltant xxxvnj· D.l. D iſces dormiunt . lvi. R Piſces tendunt contra aquam xxv. Q Piſces imbibunt aerem xlvnj. I.lxi. R a iſcium appetitus verſus oꝛiginem aquarum lv. I Piſcium captura bona x·Z Piſcium ſpeculatio xxxvnj. G Hiſcium reſpiratio v.X· xxxvij. C iſcium naturalis motus xlij. X Pluma poſita ſuper aurum fit aqua ij·A a Pluma ſanguine linita Va Plume difficulter immerguntur Exn. α- Plume vſte fetoꝛ inficit caput Ibidem HPluuia quieſcit in meridie vij · I poſt medium Pluuia deſcendit cum nube xlix.D Pluuie triplex preſagium xlix.O d P Pratoꝛum viſitatio bona xlix· T f Principium leuitatis eſt ignis xljx. I a rincipiorum trinitas vi · q Pruina ex flatu naſcitur j·Gxlix. E b 5reda aquile . Xljx B Poma rubeſcunt xlj· A. xlvij · G Homa in manibus dulceſcunt Elij. E Poma cadunt ab arboribus xlnj⸗B Potus auide ſumptus nocet xlix-B b Potus deducit cibum Xlix- N b Potus diuilceſcit poſt cibum amarum xxxvij · V b. Nij· Q Hotus amareſcit xxnj· O xlix. Qe Poruluen luxnirie Ixxv.-B Poeos coporum aperit ignis xlix. Pa* Puer natus moꝛtuus j. Ca Puncturas non ſentiens malum v.Z . uncture effectus multiplex v. Z. xi. P ugnatoum cautela xlix. M f gulueris natiuir a Inj.A Paritas coꝛporis xxXxrij. V 4 *° „ Parze effectus . Leij. uſtula ſub lingua ſignum moꝛtis xxxvij· B Vies coꝛporis . . IX. B Quietem non habet ignis xlix·Qa 70 Xdix arborum triplex vVvVi. T G2 Radicis 2 floꝛis ſitus Xxli. H 39 adium ſolis qtuo impediunt v. V· xlvnj H lxi. 9 RKRana ad os canis proiecta xxvj. H R Rkana viridis facit ſiencium Ixxi. H C Aane in aqua Aiiij Tlix. B e Rane viridis natura vxvj. l Rane preſagium , xvij: I. xxvj. *2 anatum lapis in capite v. Vante ſinem m6 anarum vipperarum clamoꝛ xxvj· I C0. Refugium auium ad homines . *.G AX 5 egio celeſtis nj.NR 7 NI a. x· P da Regio deſerta qnieta Ixi B Va Regio aeris X-E a BRBedones akas inh abitantes excecan tur I. R em Regionum qui inflammantur effectus Iv. A mm Redlet magis herba ſicca igni immiſſa Iv. E c D Penouatio multiplex lini. B d Renouantur anim alia xxXXVII- E a Ic Res animata conſiſtit in tribus vi. B NJa Res plurificari vi. G 4 les tranſmutantur . xlix. Re d„ bes queq; elongantur a primo ente lxvj. E B8 Res nan componuntur ex vno elemento lVv. Z G Reſpiratio olfactum impedit .Q Beuelationis diuine moduiis lxxij-( H e Riſiis effectus xxvj- Gb Riſum facit titillatio xxvi- E Ib . gos non cadit in montibus xIvij. Q T.I 40 Boris conditio vij A a 0 H *Boꝛris proprietates J v· H- xlix. E e Roeis caſus vij. H ⁊a N.xlj. B. xljx·RIxj-G a a .Roſa albea albeſcit jj.D a 7 ute natura . Xxxmj. 7, P. Rute odor ocidit baſilicum xxnj 1 5 gitta ſurſum proiecta xxxv. B. l. C. lx· B 7 Sagitta mimuis ledit vicinum n. R 7 Sanguis ſub lingua extractus xx vii-B a Sanguis extra ſuam regionem nigreſcit ni.Da „ c. . * . * ã = D „ *° PBangilis molliſicat dura coꝛpora ij-K a Ganguis emanat de moꝛtuo XxxXvij. T . Sanguis mundus à immundus njK a Panguis immiſſus igni nii-T a . Banguis aſcendit in meridie xv' A.xijx Q f . Banguis extra nares xXXVij.Q a 2 Sanguinis contemplatio n'-Ka Danguinis quatuoeꝛ proprietates xxxjx. RE Danguinis attractio triplex xlix· V f . Sanguinis veſtigium non apparet in moꝛtuis In-. E „ Banguinis aduentus in caput xxXIj. I anguinis vigor in regione propria extranaa lv. I b Banguinis fluxus ſurſum malus Ilxxmij. V Ganguinis ad interioꝛa defluentis quatuoꝛ effectus n'-Va dSdaanguine immundi . nj.·Z Hanguine canis delectantur animalia xxvi. H ee xxvn. G Bal in paludes iactum . xxnj. QOι Balis proprietates ij· NM. jx. K Ixnj. H Salices marine „ xXx. B à Saliiia co nuertitur in auem —— eij-E Saltus in altum diſpoſitio l. G⁵⅞ Saltus animalium x. H a.l. P Saltum altum tria faciunt kxiij. S Sanitas perfedaa Ixij-A . Sanitas interioz a exterioꝛ bona Ixij. A Banitatis cauſa xxij I . Banitatis conditio Ixix. A Sanitatis natura duplex Ixix.B Sapientia maioꝛ in capite paruo lxiij· E Sapientia ſenſus contrariatur ſapientie intellectus Txiij. ¶ Sapientie attribuuntur quatuoꝛ lxnj. B a. Sapientiam facit ammiratio Ixnj. N Sapiens noſcitur ex tribus lxnj· G * Sapiens dominatur aſtris lxj. I Scopionis natura xvn. BB „ Securxitatis loca terra a aqua Ixv'.B 3 Securitatis triplex modus lxvnj. Q . Sedulitatis effectus quatuioꝛ lxmi. A . Sedulitatis differentia xnij. B a CG Semen non pullulat Ixv.A Demen quatuoꝛ modis aduenit de longinquis lxv. B ⸗ . Seminecis balneatio xnj-Kxlix-K g Peneſcunt Pallentes a timentes 9 xlvn- K Senſuum clauſio xxxinj X £△ — . , 4 2„ . . D . enſuum diuagatio XxXxv.B Ka d5 Senſuum euagatio per alicuod delectabile xvi.O Ta Separatio vnius ab alio Ixvi. A T Separatio facit manifeſtationem Ixvji. E. T Separatio cauſat turbationem Ixvji. H F⸗ Separationis diffinitio lxvji. e d Serenitas quomodo fit lxvij T. Serenitas quatuoꝛ modis c auſatut xlix· V· xj. D FeR . Serenitas aque a aeris IxvijA il Berenitas frigus efficit H lav.B l Serenitas efficit pluuiam vij-I. lxvij. C i⸗e erenmtas perpetua „ lxvij. E Gerenitatis indicium xxiij. DIxvij. K 2 N K. Serenitatis effectus xli.D a Serenitatis hyemalis æ eſtiualis cffectus Iv.T., c 6 Serenitatem indi cat albedo lune Ixvij · B G S Jercnktatern pollicentur duo Ixvij. G .H Sereno celo cymbala a campanas facimus lxvij· I B Sermones delectabiles audiendi ſunt x. & a B Seppens cireulum deſcribit xxxvij· A a. xlvij· P Serpens deponit venenum xxij · Gxlix· Gg 41 erpens cutem abicit xxxn- C 70 Serpens natans extollit caput Ixxinj. R ⸗ Serpens moꝛitur ſaliuua lxxv· O 1 Serpentis natura ßMVU IxE IH. . Serpentis lingua XxvVIj. E 13 Serpente leſus xxxvi· D 18 Zerpentes tranſnatant aquas tardas xmj. D 8 Serpentes inſiliunt in dormientes xvij. E·xxxvij. A a .. Berpentes ſugiunt vmbram vij· Ca. xlvnj· A Da Serpentes facie humana xvij ⸗ G N „ Zerpentum cibus v. V 60 Serpentium ranarum procreatio lxxj. l Sexus vtercq; apparet in oĩbus animalibo p̃ter anguilla j. 3B * Zitis natura ij. Q.xxXX· I WB. SZitis excitat iram ij· Q.xlix. EH c C . Sitis eſuries ſigna ſunt moetis in ſenibus inj. NI A, . Sibulus euocat ſerpentes ii·ER 0 ilentem hominem inuadunt fere lxxji. G 75 ilentium conuenit ſex perſonis kkruyfryxj·A v)„ — Silentium habendum conſilijs in menſa Ibidem ,, ilent animalia cum timent Ixxi· E 4 imee natura Ixxv. R irenis natura XxviI- A . —]v„unadE; . „₰ Speculum inficitur dupliciter xlix. e·xliij. T. Speculum in aqua vij. T a xvi E Speculum reicit foꝛmam ſuam vij ·ꝗ Speculum ad aſpectum languidi nj.C Speculum concauum viE Speculum in fonte repoſitum lv. E c Speculi accenſio vij 1 a peculi aſpectus facit quatuoꝛ Iv. Qa „ Speculo comperatur Maria Vij. T a Zpina dorſi xij- A Spine ſex proprietates llnij⸗B 8Bpuma ceſſat ii. q.xljx. E c pume maris natura x. Caxlij. D a Bol ↄtrariat᷑ lune j· M EULtem infert ſiccitatẽ a calozẽ Ibidẽ. Item maioꝛ apparet vij. S Bol tria habet in ſe vi. E tem coloꝛat ſolã aquãxlix· HI Itẽ lucet ſup̃ᷣ a infra:xli. G Bol allicit— . xlix Z Solis ostus 1B2 V* Bolis ecclipſis N.nj; AAT Bolis tradbdio v· V ·.ijx A· xil uii j. R Bolis multiplicatio I·Vvi- R * Bolis effectus multiplex n.T Bolis lumen vi.OO *τ S Solis aduentus Vij. Za τ E bxz Q Solis attractio mediantibus ſtellis viij. E Solis inſpectio tria facit vi: R xxxvnj.q olis aggreſſus facit tria v. H c Solis appropinquatio S xxv. G a H Solis radiũ impediunt qtuoz v. V. xxxvj. D.xlvnij· H. lxj· T Solis vmbra tribus conuenit IxXi⸗KE Solis ſplendor vel radins vi.O.xnj. RE Solis aduentus ſuper aquam xxij. A . Solis occulta virtus evi. E —ę Solis aduentus in mane meridie occidente xxj. G Solis contemplatio per crbrum XxxXVn E a e Bolis herba vento agitata lv. I c Bole gaudent ebrij 21 marini xxxviij. V. xlix. B d a Hf ole occidente acque augmentantur Iv-Ha, Solitudinis proprium xlix. Rf Somnus efficitur ſuauis atq; grauis tribus modis bxij· Somnus proſundioꝛ in ſiniſtro latere lxxi K Somnus ſedendo bomis Ixxij. N * u * .X 2 R * „D Bommis quid e xxxvij· Ha Bomnus dulcis poſt gaudium Xlix· V Somnus prouocatur tribus modis Ixxij· A E Somnus infert moꝛtem languidis Ixxij E. 8 Somnus impinguat Ivi-E. Ixxij- E Somnus profundus quatuoꝛ effectus lxxiij B ge Somnus infrigidatozis moes Ixxn. E le . Somniis interpolatus ſanus IxxnjK (4 ,. Somni afppetitus bonus lxxij· A Bomni effeétus lxxij. X V GZ Somni accidentia lv. V b. lxxij. V DGS Bomnum ſex impediunt Ixxij· E ie e Bommim octo conſequuntur Ixxij. B 7 X De⸗ . omnum faciunt duodecim lIxxij. N ” ommum tria ſe equuntur lIxxij · M yS Som num ſequitur triſticia Te Ixxij. V & Somnia facit celum galaxiatum lvi S . L Somnia accidunt ſeptem modis —.— lvi. P 2 Bonioeum tria genera l vnj⸗B V. Somnioꝛum'natura multiplex 2 lxxij · P 1 Sonus dulcis JZ 2 . ij.· E 7R Somis excellens n. FI 8 Sonus ignis celeſtis ij. V T Bonum imbibit aqua ij. G 0. 75 Stragis future indicium . r , l.Z 0 * Strucionis natura è xxvn. A 5 8 Stella variatur ͦ2 vi· N He Btella altioꝛ maioꝛ apparet =ðèðð . T. vij. S Stella magis lucet in tenebra S vnj. D Stelle accipiunt virtutem a ſole jx. E e Stelle tripliciter in die videri poſſunt xvi. E i Pel le proprietates vij Q æ&. vnj-A i . telle contemplantur in ſonte xvji· E·xxxvnjP.xlijx. O· li:· I. 0 Stelle laudant creatoꝛem xlix. R. xi- A a Stelle matutine effectus . J xlix·A alxj. E. le * Stellarum dominatio in aquis xO f tellio recipit venenum de terra ciijix · V b N, „Stellionis natura cxiiij. B. lxn'-A a .J . 4. ternutatio iterata bonum xxxvn· q 77 tuporis effeéctus xlijx· S e * ubſtantie ſeparate conditio lxvi. D , . uccus cuiuſiibet herbe congelatur a? ij. B a AI. „ Sudoris natura xli- . .“ * . . . . ● 4 * . Furoris vaſoꝛum preſagium xlix.B uffocatio nocturnalis xxxvij. V Actus delectabilis xxxin- H Tactum tria impediunt nj⸗Z Talpe comperatur auaricia Inj. G. lexv. £ Talpe natura inj. CG 'ecta noua citius penetrantur vmbre xlix. E f Tegenda ſunt copora B xlj.O Tenebra receptiua lummis xlvnj. D n tenebra videmus lumen xXxvVn· V. xXxXN. A In tenebris non canunt aues j Ga Tenebrarum natura xxXix. A Tenebroſa loca xxij B Tempeſtas xvi.A 'enemus foztius Dumectatis manibus Iv. Ra Terra fecundatur quatuo? modis xxxvij. D axlix. B g erra propria delectat homines xljx. H Terra fecundatur a mundatur lIv.A lerra alonge alba eſtimatur vVij X a Terre diſpoſitio naturalis * ixxii-. V. Terre appropinquantia corpora xNXV· E erre infeétio ·T erre conditio xvn. Q Perre ſuſtentatio vnj D Terre Proprictates vij. Va&D P bxlix-G erro cauſat triſticiam lxni-B Pertam ſuſtentant ſtelle vnij.Dix· ExA eſtudo liquiatur xxn'N Teſtudinis natura &. Thaurus ſilueſter xxvn: E WHauri occiſio n.-B a Abeſauri occulti ſigna xlix. Z e Yigris natura xinj. K.xxii. A Timens caſum cadit citiuis lv. E b Limentes a amantes palleſcunt Mvj vi K itillatio riſum prouocat xxvj. RE Titillationis quatuoe effectus xi. B itillationem patimur Ibidem onitruum in auroꝛa iD onitruum contrariatur venenoſis vu. M b Tonitruum occidit fetum in vtero i. D“ Tonitruum quid ſit xlix Pa onitrui generatio Xx. R Lonitrui cauſe a opiniones vi H * .,„ „ B . V rahunt tria naturaliter à r Xxlix. N d H ranſmutantur res ſex modis xlix. Re mZ riſlicia gignitur ſex modis Ixxij-· V riſticie gener atio xxxXvii Ra ln urturis natura xxinj. Q XEf poꝛ reſolutus facit niuem xxxvij · B b 11,0 apoꝛ exalatus e mari x. Ga D apores terram occupant Xxxvnij. GSa ASGI * apoꝛes eleuari ſignum eſt peſtilencie I. N Gn apoꝛum exalatio x. D axxxVnIT HKH as plumbeum vel lapideum Xxlix. B Wi as vitreum a aureum Iv-Ma V Vaſa vacua multum reſonant x. D fvRi enenum perimit dum penetrat ni-K a h enemim primo apꝓparet dulce expoſt amareſcit xlij. G 75 enenum reij citur ab igne xli.P. xlix. R a A eneni proprium xxxix· Q xa entus exſiccat terram . v. T v. entus oꝛientalis occidentalis vij. Q 4 Ventus maioe in aqua v. I.xlvij. B 1 Ventus accendit ignem xxxvnj: Rxlvnj. M 6 etus exſiccat plus q ſol Xlix·ꝗq d Ixi:Z D entus feciindat terram v. D entus apparet currenti aer xlix. S d 60. . entus calidi à humidi effectus Ixxn·d, „B entus ſex conditiones lIxx· Aτ 4 entus mouetutr contra ignem Xxlix.X f Ventus auſtralis proprietas v. D Genti flatus circa terram I. X E enti ceſſant venientibus nobis ad montes lv. Qc de enti adiientum quatuoꝛ precedunt xvnj. A 2/ * enti ceſſant tempore pluuie xlix.P g n4 entum tria precedunt xvnj. D Eb . entoeum cauſa .— Ibidem G . Ventdeum vtilitas . Xljix·S Ni entis parce flantibus Xx. . S . .Verecundie efficacia . xxxvVij· H c dem “ Vermis naſcitur ſine ſanguine H j·Q N Vermis naſcitur e ligno j. H , . Vermium attractio 1.C erni temporis ꝓproprietas H xvji. Q a erſio animalium ad ſolem j. B -cR“ eſica facit audire xlix Z f EH . Veſi pertilionis motus natura xii. N . . Veſtis lota ad ſolem ſuſpenſa I. „ *%° Gia demonſtratur digito lyv.Sa igilia debilitat exſiccart Ixxij· E igilia nocturna ſana xxXvVij /A inum oleo mixtum n. NI inee odor Ij· L. n· Q.XIix. S b ippere natura xxv. D 1 irgines ſunt coloate ð Virginum proprietates xxxXnGZI Virga cineribus intin⸗-taea nj. Ra * Viridia in aqua apparent omnia xxxiij-RXljx A g lv. V irtus vnita foꝛtioꝛ Iu irtus oꝛientis i-AKa irtus viſiiia Sè Iv. E Virtus celeſtis vviijj- B. v. & àa Cb Videre aliquid dupliciter dicitur lxx. T„, Viſus nocturnalis Ixxin., Viſus debilitatur XXNT, Viſus limpiditatis cauſa Xxxij. MxXXVII- E Viſus roboratux viridi coloꝛe „12.B Viſum clarificant animalia XxXxxC Viſum debilitant quatuoꝛ ðW—UB xxxvi E iſum quatuos deſtruunt xxMWi. I . Viſiones ſomniarie ex viſu occit n'. Pa Vita naſcitur in aliquo -ðD j.N.xlix T b ita non inuenitur in ſuperioibus regionibus 1. WV . ita conſiſtit in virtute ammantis lv. E Gita omnium conſiſtit in duobus V. H. i. WV S ita cunctoꝛum conſiſtit in vittute celica yᷣ? „Ilv.G HMV Jitam generat caloꝛ naturalis Rix. I f† itam efficit calos naturalis lxu-B Vitam efficit ignis ð lxixIa itis natura Ixxv. H . .“ſ itrum coloꝛatum xxvi. C itrum frangitur igne paruo xxXjx· T·Xxljx. D 2 . inuint diu homines in montibus xmjG . / mbra lune maioꝛ qꝙ́ᷓ ſolis lv. V b „ /mbra ſolis conuenit tribus lxxuRE . mbra maioꝛ latioꝛ lxxini-I 1 Vmbre natura v. E. vij- E a xlix- Ne mbram ante oculos facimis xxxvnj CQ“ . . . Vnicoꝛnis natura xxvnj. DIxxv. I. Vox excellens nj.FKTI. Vox contra montes Xx N Voces reſonant acutius xvji. G⸗ — * „ „ Voces in nocte melius audiuntur xxxvij· P a X oces in littoꝛe marxis lj. G N Voces primo acute ii EK 8 Voces dormientium dulceſcunt i H 4 oces acuuntur quatuo modis n. V ſ oces in frigoꝛe audiuntur Xlix Rc C oces muilte ſimul iuncẽte lj. C el oces in fontibus li. I Ba * oces non auduintur aquis immerſi ili. N WN ocum reſonantia ij. GxXXV. I ꝓpupe auis natiira lxxinj· Q 3ͤ rſi natura xxv. E. x xX. A Ixxinj. P VS ulnerati dulcibus paſti moꝛiuntur n1⸗Q a 10 ulpis natura xvñnj. B. xx ix. E KyT ultus Pominis intumeſcit lvi . O m Ma ginatio egritudinis .O . Vmaginatio caſus xxXVnj.1. VER Vmaginatio de cruentat? facit ſommumxxxvii. B a beB. YVm aginatio nigri facit ſomnum lvi O.lxxij. G C Vember ceſſans ij Ea wE Vmber citius penetrat nouas domos a xvj. GXxlix. E f VYVbkis 2 ſolis effectus xlix. D c aPa 7 rundinis natura XlInj. D.l. B a rldb — phiri aduentus xxi. D V . Zephiri flatus Ixxinj. N zr ona in longum protenſa uiN 66 ¶ Finit tabula pꝛima feliciter. bisl” N 1C . O0 . $ ga . * L rl 4 . . EC ☚ ¶Tabula ſecunda moꝛzalitatum Biectio bonoꝛum huius mundi in hac vita vberius fructificare facit in futura mj xij.per totum a. lj. per totum . bijcere debemus mundanam ſelicitatem mnij Abijcere debet homo mundanam vanitatem vt penam eter⸗ nam poſſit euadere xxxnj· Q Abijcè debet homo ſpinas diuitiazꝛe a ſollicitudinu. Xij. Aĩ ĩ fr Abijcit Chriſtus Hominem ab hereditate celeſti xxxvñnj· O Abijcientes repellentes cogitationes vanitatis æ xnj-R Abiecta ſuperbia cupiditate mundana τι in domino ſalua/ mir renouamur lmi. B Ablutio perfecta conſiſtit in contritione coerectione peniten / tie amaritudine & caritate vij · D ante finem Abſtinentia xi· per totum a xv. O per totum Abſtinentiam ſanitas mentis a coporis ſequitur xj.A Abſtinentem, dyabolus non inuadit Ibidem C bſtinentes venantur predam celeſtem Ibidem B A ccedentibus nobis ad Cpriſlum per deuottonem ceſant venti tribula xxi .· H Kacenſio xnij per totum Accenſio carnalium voluptatum tria incomoda facit ſn mẽ te humana Ibidem N Accenſio coꝛdis in amoꝛe illicito generat moꝛtem a coꝛrupti / onem eternam Xvnj·P ccendi volens in anima neceſſe habet vt in exterioꝛibus ex thguntur xij. E Accenduntur coꝛda tribulata amoee celico: ſed polluta aua⸗ ricia voluptati extinguuntur xn·B Accidia xinj per totum & xxv. E per totum a vbi ſomnus Accidiam appetitus terrenoꝛum facit xmi:A Accidioſus in motu virtutum aut eſt lutuoſus peccatis aut pPutridus corrumptione anime æc xnii. E in fine Accidioſus citius putreſci cit 2 coꝛrum pitur vn. T Accidioſus ſolũ praua nõ virtutis exercet opera Ibidem N Accidioſus induratꝰ nũq́; capiet ſuauitatẽ dinã æπ Ï cir fi. velox ad ſupplicium eternum lxn.A a ante medium Accidioſi tardi ſunt ad viam regni perpetui: veloces tamen 2 Peccatum ignem ſupplicij xmi Bi in fine Accidioſi degeneres ſunt a patria celeſti xmi. Q Aecidioſi fructũ dignũ vite eterne facere nõ poſſuntxiij. E Acidioſi ſentiunt bonoꝛum operum reſiſtentiam ex praua conſuetudine Xxm'-N - ccidioſiis ad quemlibet actum virtuoſum eſt tardus: ſed⸗ 1 4 Had hin had coeru C⸗ Agen. id ccid lttue ſde KR dol 1 A ſeti RNN inn ſo fnund due i Kdu Dr etie 14 inee due 1 Aceidioſi a cadiicis rebus inſiſtentes in lapides vertuntur leri obſtinationis . .— x-Qa n⸗ Accidioſi fundum ſui coꝛdis habent infectum lutuoſum ẽꝛ tinn corruptum L .B lix.D poſt principium Zinin oidioſi a ſegnes ſubito eternaliter corumpunt᷑ lbᷣ in fine Amin ccidioſa redduntur coꝛpora obſtinata ad quectinq; bona mche agenda vij. N a n, 0 ccidioſos penetrant ſuggeſtiones maligne xiiij:. H ie Accidioſos cito capiũt demoes. ſ nõ celeres ĩ bono Ib· Gjĩ fi. md * ccidioſiozes efficiunt᷑ poſtponentes moꝛtis memoiã IB. I W Accinctio xVper totum wſſlun ccinétio mentis quatuox efficit effeus lbidem mn ccingitur homo ſpirit ualiter propter duas cauſas Ib. B penten ctiui deſtruuintur æa ſiſtunt vij. N b circa medium lteften diierſitas vI circa finem totum duſitates dulces ſũt ſctis a ꝓfectis h amare mũdãis.xlij· I Vd duerſa ſuſtinentes fecundioꝛes efficiuntur in fructu operꝰ em C virtuoſi I.-Mcirca finem den B doleſcentia xvi· per totum Amt Adleſcentià habet in ſe plura pericula Ibidem B circa finẽ N Adoleſcentia debet in mundicia decentia a caſtitate iugiter Hyrum ſerugri xvj. D circa finem tin mé Ado eſcentia delicata & carnalis non inflammatur ardore IniI caritatis diuine Ibidem in fine rrupt/ doleſcentia eſt latio cuiuſdam vani & mundani luminis m⸗ . liper terram coꝛdis noſtri xvji: R gser Adoleſcentie cuſtodia eſt adhibenda propter mœum con⸗ ſuetudinem xvjiC a⸗ doleſcentie opera ſunt diſcoꝛdia ad celeſte ediſicium con⸗ Nin ruendum llbidem E oros Adoleſcentie deuota coꝛda gratia celeſtis citius penetrat q 5=ô5 „ inueterate malicie xVI G Sut Adolel centi nunqꝙ apparet celeſtis pulcrituido: niſi dilexerit ſde „ mundiciam xvi· R in fine . dugntus Ohriſti in codda noſtra ij.OQO NA Aduentus filij dei in mentem humanam u.-O et „ Aduentus Ohbriſti in mentem . ij A a ſ⸗ * Aduentus ſeu oꝛtus Chriſti qᷓdruplex & eius effect? nj. T. . duentus hriſti in mentem omnem ſtrepitum mũdane Damn eticie facit euaneſcere·xxi. B Item fecunditatem vite perpe / unm tue efficit: gratiam gignit protegit a Ibidem Qcirca finez inſ Itẽ multos ducit in oꝛões deuotionis eterne Ib. G pꝰ mediũ . duentus Chriſti in coꝛ noſtrum fit ad motum deuotiõis e⸗ deſiderij noſtri xxj. E circa finem rae V 8 bus prenunciatus fuerat inducit Kduentus Chriſti in carnem diuerſis prophetarum voci⸗ xx. G ante medium Item mundauit reparauit illuminat Ibidem in fine Xduent? (Hriſti in iudiciũ tempeſtatis horroꝛis a timois generabit vE Ibidem circa finem Aduentus dyaboli in coꝛ hominis ſtragem mentis perpetuã x. A. xxij- E in fine Aduentũ ſpi ſſancti tria precedere pr oban?.xvni.D circa fi Item quatuoꝛ precedere probantur lLvbidem in fine Aduentum iudicis maxime timent demones xX. A Adueniens Chriſtus in moꝛtem homines iuſtos attrabit a graues in peccatis abucit xx G ante finem Adueniente diſtriéto iudice tria contingent xſX. A Adueniente Chriſto in mentẽ hominis mox nebula extol⸗ litur iubilationis eterne xxi-⸗A in fine Pe cundcte virtutes mũdari debent celeſti lumire.xxi. Cin fi dulartio xrvij. per totum & vbi detractio ARdulatoꝛ auſcultantem & conſentientem dulcibus in facie demiilcet ver bis τ Xxxij. B Aduilator in oœe dulcia Habet verba: ſed in intentione veneno ſa mac hinatur maleficia xvuC Adulato fetet coꝛruptione ſub doloꝛum colloquioug eſt Habitatio demonim ι p rvil- diilato non ledit ꝙ;diu habet comodũ txvu.D in fine dulatoꝛ tres ledit xVu. E in fine diulatoꝛ appetit ho mini audienti eſſe conſentiẽs: in ſec rero tamen inſidiatur vite eius æ xvii. H dulatois agnitio valet contra venenũ adulationis xvii.B dulatoꝛẽ fugiunt cũdi pᷣter fatuos a meretrices æc Ib. E Adiilatozes inſiliunt ſerpentes infernales per inhabit ationẽ damna ” xvu. E dulatoꝛis conſuetudo que ſit Avij.A ffectio x vij per totum ffecdtionem debent Homines a terrenis elongare xxvji.K ffectionem noſtram validam in dei dilectione: comatur perfecta m entis contritio XxVU. N a ffectiões ꝓp manꝰ q pedes figurant᷑ inj. Hav. Z pð mediũ ffectiones anime vitam inferunt atq; moꝛtẽ lxxiii Xañ fi ffectiones noſtre caſtitate munite foꝛtes fiunt in actionibo luitiferis xxxi. S“ Pffecliones q intentiones venenatas habent Homines-X. Ia Affectiones debita ſeruatio abundare facit in bonis Dericn XXVj. Affectiones humanas homo dolere debet v. Z poſt medium mvoc: nedium ninfine zumais aiem erptiig Bintre Dtcfi min fine NNAN Wrarna nteſinen NA laertol⸗ Jinfme Qinf vtrachio n facie 1.B ncheno NC eſt WDB Jwhne P w fne in ſeerev biutoi w⸗ nd ZouR K neur i Na mebiũ nedium Xäſt Aondh, WNN. 15 l orin n. H ffectionibus gradimur aut ad vitã aut ad interitũ inij H ffectus xxvnj per totum ffectum quis habere poterit ad malum: qui in oculis dei malum equipenditur perpetraſſe xxvnj. H Affectum pio capiamus: que operatione non poſſumus ca pere preuia xxvnj· B in fine Afficitur quis ad alium qui poſtmodum ipſum ĩ ſupremũ pertrahit periculum xxvij- B Afficiuntur homines inuicem non ad ipſoꝛum profectumiſ extremam confuſionem D xxvij· A Afflictio queuis coꝛporalis homini feruido in dei dilectiõe in dulcedinem commutatur XIui A % N Afflictio omnis ceſſat paſſione Xp̃i cõſiderata attente n. H Kfflictio vI circa finem Affliécti in hac vita debent mentes ſurſum figere ad altitudi nem beatoꝛdum lwv. A a XAfflicti ſubſiſtunt vij· N b circa finem ffluentia mundana xxii per totum Ifflientia mundana ſub vemiſtate mundani luminis ſacit atitudinem apparere τι Item frigida eſt quantũ ad feruoꝛem eternozũ:hHumida ad lubricitatezʒ τ Ibidem B Eſt cauſa oĩs coruptionis ſpũalis Ibidem QlItem habet mõſtra peccatoꝛũ a tmas demonioꝛũ latitãtes Ibidẽ E cirfi. tem ignem adauget penalitatis ſempiterne Ib⸗ Gi circa finẽ erit animã in cecitate voluptate a guloſitate I· H cir fi. em coꝛ humanum feriens tres moꝛtiferos relinquit effect? bidem H in fine Item citius penetrat animam malinolã gratia diuina Ibidem Icirca finem 2 perpetue cecitatis Affluentie mundane neceſſaria ſunt vigilia aſſidua ois con ſeſſio a virtutum a xxij. I in fine Afſ; luentiam mundanam incidens generat ſibi inquietudi⸗ nem π lbidem H ante mediiim ggregatio xln per totum ggregat homo diuitias in hoc mindo ſe mirabiliter truci ando xIni.Ah ggregat homo merita alioꝛum ſuoꝛum oblitus Ibidem C ggregata bona hꝰ mũdi debet hõ timoꝛe dei diuidere Ib. E gęregare ſibi debet homo meritoꝛios actus c Ibidem D „— . — „ 3 „ „% % X Aggrauatꝰ mole mũdane vanitat debet eã abicè xxxnj· C ggreſſio xxjx · per totuim ff luentia ſeculi inducit frigus caritat? diuine O ſomnum 1pidem I Affluentie mundane lumen hoc in vita lucet ſed non in fu- tura Ibidem D circa finem „ * Aggreſſus dyaboli aſtutus vt hominem perdat Ibidem A At vbi dyabolus Aggreditur dyabolii homo caſtus a continens ſe ecure xxix. titu B in fine . ⸗ w Aggreditur homo ſoetiuns dyabolum quando poſt ſe habu/ n⸗ erit oꝛation es auxilia lacritas xxvj; Ntieen 4 lacritas miſt⸗ . nPer um mat acritas mundi miſcenda eſt timoꝛe æa doloꝛe xxvi. DD n actitas vana ſepe hoĩem ſpiritualit perimit a occidit Iᷣ E . de lacritas mundi pluuiam indicat imminere perpetue tribu⸗/ lationis Ibidem H Ni Alacritatis ſigna oſtendũt homines in auditu maloꝛum col loquioꝛum ⁊c Ibidem B E RRlacrikatis inepte conceptio latratus diuine laudis annibi l⸗ .B . Ibidem H in fine N acritate vana tota vittus anime detrahitur ac Ibide; A n lacer leticiam Huius mundi reptat ι tandem ignibus per/ m petuis concrematur lbidem G Dun Aacres homines ante aduentum moꝛtis vel milſerie ſunt a,/ uun ſciui Ibideid I wer Altioꝛ quanto quis fuerit in hoc mundo tanto in ſe maioꝛa nk eſtimatur iii1. T 1 coerup lti —. . . lxxiiin I in ſne Altioꝛes quantum fuerint homines in hac vita tantomage Unc ſunt vacui gratia c VI ſones . Klei in hoe ũ . l. Vin fine ti in hoc mudo mũdana gloꝛia honore ſteriles ſunt Ibi / R . . dem Iin fine And Klti pomines in ſua gloia debent contemplari vilitatem / nent prie malicie lbidem K ſner Aititudo huius vite quendam ſplendorem vamim felicita⸗ w tisf alſe preferre videtur lI. Z circa finem W Altitudo huiuſ ſeculi non conſcenditur niſi cum pugna dei 2 proximi α ððð lLbidem circa finem lats. ltitudo datur cum ſuauitate ſed eaſus cũ pena I. E a ĩ fi. miſ ltitt idinis tumoꝛis a ſuperbie eleuatio ac Ibidem E in ſine . ch ltitudinis gradum humiitas concernit Ibidem G * ltitudini mũdane ineſt frigus dei caritatis a nebula igno „.ę eſſie ee ee . ee .e Altitudinem mundane gloꝛie adeptus in ſuo caſu duos re⸗ n . linquit effectus l. D a in fine m Rltieudiner rnoriun gloeie cum delectatione aſcendimꝰ erat Alrct din, iculter abſq; metu Ibidem C Virtu itudinez Honocim mundanozum ſequitur tribulatio vS5G5?— tum Ibidem D in fine inig ı . * DMZ „ „8 „ 1 . Kltitudinem mundani culminis adepti nil æc Ibidem E in Gr. fine % Hin ſine hfe ltitudine Ponoũ deus peccatoæes extollit vt ac Ibidem B bdul ltitudine mu ndana eleuatis nec vita ſpiritualis nec pecpe en tua ineſt Ibidem V in fine otum lludit hõ deo lingua collaudãdo a in moꝛte inuocãdoi· X D maritudo xxnjper totum R Axmaritudo pñtis vite ſeu penitẽtie qtuox facit.xxn E cir fi d .AKmaritudo coꝛdis pluuiã celeſte gẽe ↄcomitari ĩdicat Ib. H enk maritudo pñtis Vite conſiderata moꝛte Xpi dulceſcit IbᷣI umnc maritudo preſentis vite ad eternam tranquillitate; appro/ en priare facit . „ . Ibidem D – maritudo mundane tribulatiõis dulceſcit homini quinqʒ inffe odis . .Y XII. R *MZ Amaritudo buius vite nulla tanta eſt: que non igne diuim r/ amoꝛis temperetur xliT 16 Amaritudo ſeu aſperitas preſentis vite vel penitẽtie imb ibit 4 ratiam celeſtem xni· Qcirca finem 4 moritudinem penitentie ſequitur dulcedo diuina xlij. C HM mara moetis memoia ſeu contritio conſeruat hominem a coꝛruptione moꝛtis 776 . xXii'·A AXmæ&rtitudinem paſſionis coꝛporalis dulceſcit meditatio pa 6. ſſionis τ nj- Ga we mareſcit Chriſtus in crudo coꝛde hominis τ ij-⸗VaZ lbi Apmbulanti in operibus bonis omnia accidimt ad circulum im meriti ij. P Kmeritatis celeſtis nitoꝛ oculum mentis noſtre in contem/ plationem allicit a attrahbit xxximj KE um Amicus noſter eſt Chriſtus ⸗B Nx mico debentur quatuoꝛ Ibidem mwem miciciam amoꝛem antiqui dicunt perfectionis a nobili/ A e tatis eſſe principium vi. N ante finem mem miſſio xxinj per totum ifi . miſſio parentum Ibidem D in fine „*„ Kmiſtens celeſtem patriam inquirere debet deuotione a cõ n feſſione . Ibidem B in fine wo „Amittentes merita ꝓpria requirẽ debent aliena Ibᷣ· A in fine 10 moꝛ celeſtis maios eſt in ↄtritis ꝙ mun danis- vij. N a cir · fi Ste⸗ moꝛ celeſtis accendit coꝛde contrita: ſed non vacua celeſti fne, - .gratia· xn · B Item liquefacit hoĩem exiſtenteʒ in cuſtodia ins virtutum non autem π Ibidem Non lucet in codibus 6 tumidis elatis xlvn. D circa finem Eit cauſa leuitatis :. in agendo bona opera a aduerſa ſuſtinẽda·xlix. I a ante me ne Vitam efficit coꝛporis anime Ibidem in medio , , . △ ι * . Byxterminat inſtabilitatem carnalitatem cupiditatem aτ Ü G . in fine Totam trinitatẽ flectit a ad miſe ericoꝛdiã inducit menti humanexlix. K a in fine Extinguitur ab amoe il/ e licito IG a in prin Non agit ſua virtute in ſuperbos ſed y in humiles Ibᷣ. in medio Coꝛda obſtinata molliſicat a im becilia confoꝛtat Ibᷣ in ſfine Iſtem ſi uffocatur in homine cũ Iꝛr non habet exitum bone actionis xlix. N a in principio li Item maioꝛem exercet virtutem in contrito aτ & in felici af s fluentia mundana xlix. O a in principio ⸗ ntor Item nunq; poteſt eſſe inquiete Ibidem Qa circa finem Kn Conſeruatur in amara coꝛdis contritione Ibice Ra in fine Zur Item magis tollit miſerias mundam doloꝛis , conſolatio ryy fauoꝛ mundand.xljx. Q d KNon penetrat coꝛda obſtinata 77 in malicia Ib De in medio Item eſt fundamẽtum omniũ narde virtutum Iᷣ in fine Item eſt tota cauſa deum in preſenti a iin⸗ futura patria cognoſcen di Xlix. Eein Principio Pis Delectat a amat oculos pure mentis Ibid poſt principium unn De mente elicit lactimam contritionis a ſ ternutationem fa ſpdd cit ſalutifere confeſiſonis bidem in fine e Banat in nobis omnem mentis elationem ⁊ ſperbie tumo/ nonuu rvem.xlix E e Hecundat 2 fertilem facit terrã condis noſtri be . Ibidem in fine & Te loin mentes dirigit in via patrie celeſtis q confotat xlix Ne er ſuam virtutem expellit dyabolum hominis poſſeſſoꝛem i ̃. O e in principbio Maculam omnem leuat cuiuſcunq; imimd8s “— Ibidem ante finem . Fua ſt cibus ſolum coꝛdium ſinplicium a mundoꝛ Ib in fine bulire non poteſt in coꝛdibus auaris 774 Ibidem Eg N Rmoꝛis celeſtis gratia plus datur in iuuentute in ſenectu te xlix: E e in medio Wa moꝛem celeſtem quatuoꝛ impediunt xlvnj. H morem celeſtem quatuoꝛ nutrinint Xlix. Ef Aye Am oe celeſti violenter trapimur ad celum.xljx. M a in me Amde celeſti nil mentem hominis foꝛtius ferit Ibidem K c „ ae, moꝛ die xlvj per totum a xlix per totum Aaſi . . mded mo dei a deus non ſeparantur xlix. Qe in principio mden mor dei lacrimam inſert deuotionis p Ibidem in fine & Amwp mo dei coꝛ quantiſcuncq; anxietatibus grauatum leue fa⸗ * ntem! cit Xxxxnij. A Anud AKmoee dei nil velociꝰ ad impediendũ vindictam diuinaz aẽ . 2BU xXlix Qe in principio Imoß Amoe diuinus ſemper maioꝛ ẽ circa aqs penitẽtie ac xIvij· B Amno moœ diuinus nunc aduenit ſine CPriſlo qui eſt principi maem um 2 caliſa ommis ſalutis Xlvnj· B Nrem 4 . . dme dueit geil/ ͤſed amm nmmeci weipi⸗ lcia Lipio ſnem ſe tio inarn onmii eſen 4 1 ncipi⸗ vium mfa fine B no/ oſtri Te dem cung ſnem nſine nt⸗ wedu wedo nnk ubt mme nKe moꝛ diuinus ſequitur lacrimam deuotionis xlix. B ccidit cum ſuauiſſima refrigeratione a interna conſolati⸗ one Ibidem D Iltem agitatur iugiter actito virtuũ Ibᷣ S Aperit coꝛ ad ſuſcipiendam dulcedinem refrigerij eterni Ibi dem Pa in medio tribulationibus validius inflammatur ſi ꝑꝓfecte habet ⁊ac Ibidem Q a in fine Itẽ in coꝛde hominis tres facit effectᷣ xlix. A d Clarius ardet in nobis ardet ſi penitentia a con / ,tantem fumum ignoꝛantie tritione τ fuerit aſperſus Ib· Qa circa medi’ũ Foꝛinſecꝰ? extinctus:intrinſecus virtuoſuis inflammatur Ibᷣ in medio ttrahit mentẽ hominis ad gaudia premij celeſtisxlijx- B a ripliciter ectinguitur in coꝛde humano I. M a in princi- ſt ſummus timoꝛ pene maligne Ib·O a in fine Sinceriꝰ inardeſcit circa tribulatos a afflictos I. Ma ante medium Primo eſt remiſſus ſj in proceſſu in infinitũ auget᷑ xlix· H b NKobis immiſſus ceſſat omnis miſeria aQ doloꝛ Ibidem E c ODuantumcunq; ſuauis ſit tamen currentibo in fatuitatibuſ inſipidus eſt Ibidem S d Item maxime lucet in tenebra carſtatis vmbra bumilitatis I Be in principio Item non lucet in ſuperbis Ib;̊ in medio In mundanis coꝛdibus eſt ſine premio ſalutis Ibante finem In coꝛdibus ſeculari bus mperfectus eſt ILbidem in fine Amoꝛis diuini maioe eſt preparatio in mẽte humilis homi/ nis M xlvi. QC moris diuini diſtillatio tuoꝛ facit in coꝛde hoĩs xlijx· V d moꝛis diuini interioꝛ a exterioꝛ operatio Ibidẽ Ne in fine Amoꝛis diuini dulcedo ſex in mente hoĩs relinquit effectus l(Lvbidem Df Amoꝛem diuinum plus ſuſcipiunt coꝛda deuota & a mium⸗ danis elongata xXxlvij. A Amoꝛem diuinum ſequitur ſerenitas gaudij ſempiternixlix . Ee circa finem moꝛem diuinum tria exterminant Ibidem Q g mge diuino tota ſalus a mẽtis deuotio augetur xlix X c mœ internꝰ nunq eſt ſine laude diuina æ&τ Ibᷣ⸗O a in me Amoꝛr perfectus caret fumo ſed imperfectus habet concomi Ibidem R a in medio Amo deſiderij ſuperni hominem ſibi ex toto incoꝛporat æ& xxxix· T circa finem AKAmoꝛ ſui luljlv ·per totum Amoꝛ mundi iij per totum ⁊ vbi dilectio Amoꝛ mundi damnabilis acutius ferit mentem τ xxni· G Amoe mundi amaʒe reddit coꝛ humanũ a acetoſum Ii in fi ·Amoꝛe terrenoꝛũ venenuim hauritur moꝛtis eterne·xljx·V b ι moꝛ xlvij· a. xvnj/per totu m Xna non agit ſue virtutis effectum in anima niſi fuerit di⸗ ſpoſita ” xlvnj. C Aenor cauſat mobilitatem omnis operis virtuoſi:xlix. I a 6e ”ä a in principio mo inimicatur veneno prauitatis a malicie IG· R a in me Amꝛ eſſe aĩe ↄſeruat a coꝛæruptiõe moꝛtꝰ ꝓpetue I. Na ĩ ſi moꝛ quanto diutnioꝛ detanto dulcioꝛ apparebit xljx· Q b Amos diu recens ꝓmanet ſubter folia virtutum „το IBRb 1 Amoꝛis ignis non lucet in ſole felicitatis mindane Ibidem a in principio Amoꝛis dulcedo extinguit ſitim mundane miſerie xlix· P b moꝛis ſuauitaſ dulcioz apparet humilibo ꝙ; ſupbis I. S bᷣ moꝛis ſuauitate mentis noſtre potentie euocantur de carce re carnis ſue =dẽᷣ lLbidem T f Amoꝛe homo mundatur a peccatis ⁊ fecundatur vbertate o peris virtuoſi xlix. A Amoe hoĩes tranſmittunt laudes creatoꝛi vniũᷣſitatis IB. 8 ngelus per ſtellam ſignificatur . WVijA Angelus diuiine virtutis effectum non efficit niſi in homine grato digno “ vnj. A circa finem Fngelas bonus bonum a nobis exigit & virtuteʒ quiet nos a periculo liberrraeaet vnj G Angelum proprium quiſq; hominum habet ad ſui cuſto⸗ dDiam deputatum Ibidem in fine ons Angeli compatiuntur triſticie a tribulationi noſtre vnij. E l Angeloꝛum cuſtodiam impediunt homines a ſuis prauis o Pe eribus vnj D plit Angeloũ militia mundũ a caſu moꝛtis ppetue cõſeruat IB l. Angelis mediantibus deus reuelat honunibus quoſdam e/ Ai uentus vynnj B in fine Ar Angelis mediantibus gẽ̃a hbumanis mentibo infundi? Ih. E „ mn, ngelos diuina ꝓuidentia menti noſtre tranſmittit qui cõ⸗ ſe 5 foꝛmant a vnj. H . o Angelica cuſtodia terret demones infernales.vnj. Qcieca fi⸗ . ne ngelicam cuſtodiam quatuo impediunt Ibidem in fine Anima contrita pura caſta vij· P a poſt medium * R Anima ex nobilitate ſibi innata Habet aliquam eſtimationẽ S euentuum futuroum Vn B Po Anima ob peœatum amittens deum nõ habet cubare in vo. . t di luptate mundana X xxnj. Q ſes Anime deuote Chriſtus quatuoꝛ donat dona 1. XK wſt Anime medicina eſt Cpriſtus herba ſalutis 1Ii. N . Loſt⸗ Anime deuote apparebit Iheſus oee coædis aqua humilitatis ro⸗ loto D j. N Gmr⸗ * „ in, Anime deuote Iheſus tota ſua gratia ſe incklinat ij. N iC 4 mme Peccatrici omne dulce amarum videtur xxn Q in fi las Anime audaciam tria efficiunt ni. S nai Anime virtutem tria extrahere debent Lljix. V f zinne Anime beate debent tria facere lv. N circa finem ait nxietates ſapientes ſibi dominari nor permittüt xxxn B 0 Ptio oeis ↄfitentis ſana ẽ q ↄfert vitã ſemp iternã xxxvij· A BXo, Aetere debent homines iugiter dulcoꝛem celeſtis beatitu⸗ haan „ Zinis ͤ.X n Appetere moꝛi debent homines vt in regionem beatitudinis nad valeant euolare lV. B in fine mebe Appetita perſicere non valentes moꝛe canum debent affectus l fodere vcEæ xxvnj]. Gin fine Nche ꝓpetibile oculis cœporalibus nihil eſt q́;' affluentia.xxij· E dent Awti deſignantiuir per ſolis virtutem Ix·A ttate⸗ ſItem per parietes Ibidem B Item per montes Ibidem Q d tem per ſtellas Ibidem B ltem per ſerpentes Ibidem E 5 Item per columbas & Item per lucem Ibidem I 7 Item per ſal Ibidem K Iltem per oues Ibidem ¶ mine Apoſt oli vindictam expetũt de his qui eos nõ honoꝛãt· ix· RE fnem poſtoli ſibi ſeruientibus manſueti apparent jx. G nos pooli vocem compaſſionis enittunt ix. F G pli reſident circa coꝛda tribulata & afflicta ſuo auxilio Ipᷣ uce⸗ poſtoli multum cruoꝛem effuderunt pro gloꝛia redempti/ * infne onis noſtre Ibidem VKE Apli ſua doctrina a gẽa adducũt hoĩes ad regna celeſtia Ivᷣ is Apli exoꝛati ꝓtegũt a tribulationibo a einis ſuꝓplicũs· ix· Q 1D Apli totam virtutẽ a Xpo recipiunt a nobᷣ infundunt x. E N E Apoſtoli ſunt cauſa ꝙ homo ſuſtẽtatur ne precipitatur in dene Vanitate huius ſeculi (L(Lbiodé Binſne Xpoſtoli letiſicant coꝛ inflammant mentem & purgant ab VNSe omni labe jx. I Uich⸗ Apli ſunt fundamentũ oĩm noſtroꝛũ bonoũ opeꝝ I· in fi· mH »* Aypoſtoli nos in incolumes a coꝛruptione eterne motis nos ſe, .conſèruant , Kx. K inſte . poſtolis mediantibus donum celeſte nobis datur a Chri⸗/ iun .ſtus ad ſe nos trahit H èäs ians⸗ Froſtolozum exoeatio diuerſa operatur IxER d poſtoloꝛum patrocinia euocat ſybulus virtutum aO humi eino, litas MU⸗ D x.·E 0. poſtoloꝛum quies in deuota anima xX.G X Ppoſtoloꝛum interceſſio ixN . y propinquatio bonoꝛum temporalium caſum maioem fa bi, cit perpetue moꝛtis xxxV· E in fine a lx· E . * ● ℳN, 64 Appropinquatio Vyv. per totum 14 Ppropinquatio coꝛdis mũdani ad Chriſlum q ad eterna AWA differentialis xxv· A in fine Appropinquans Qhriſto aurum generat virtutum a mar / 25 garitas eterne tribulationis xxv. D in fine Appropinquante Criſto menti humane coeda que peccato moꝛtua fuerunt reuiuiſcunt ævab xxij. C Ofppropinquãtes moꝛti terrenis appetitibo voluntant᷑xxv. E propinquantium auide ad moꝛtem ſiue peccatum iuſta ⸗ contingentia xxv. E in fine Aaqua redemptionis a conſolationis nj-E a Aqua ſpũſſancti oẽs humectari poſſunt preter ſuꝑpbos/v. E Adue miſerie conflu unt contra hoĩem peccatoem vij: H a ſcenſio Cbriſſit Xxr xx per totum ſcendit Xp̃s in celũ velut auis habens caudꝗᷓ hpentis· j.· E Aſcribit᷑ nemo fruitiõi celeſli niſi a tribo ſeparet.lxvj. Qĩ fi. Aſpectus paſſionis Cbriſli SS nj⸗-Pa Aſpectu deſiderabili mudane gloꝛie excecamur mẽte xxxvji. —R . „ D ig fine Auaticia Inj·per totum a. lxxv. E per totum Auaricia comparatuir ſpinis lnj· B Item mari bidem D Item mortuis Ibiæm E ſtem buffoni a talpe Ibidem G Item igni Ibidem H Buaricia ſuo dulci odore allicit: frucétus ta men eius amari/ tudo eſt lni.B poſt principium Auaricia ſub mundana felicitate magis pungit aculeo moꝛ tis eterne Ibidem in fine Auaricia apta eſt ad fouendũ incendia ſempit᷑na Ib. Cĩ pᷣn QAuaricia damnoſa nigredinem ignoeantie ſempiterne ſuis preſtigijs infert anime Ibidem in medio Auaricia mentem non pungit vt peccatum per penitentiam effundatur Ibidem in fine . Friarici cũcta inficit a coxrũ pit coꝛda hũana aclnj. Dĩ Pn Auiaricia cũctas inquietudines a ſollicitudines efficit in coꝛ . dibus vniuerſis Ibidem in medio . Auaricia placens cupida mox peſtilentiam foꝛe futuram indicat ſempiternam Ibidem in fine uaricia deo inimica influit a refluit tpe hꝰ vite lInj Eĩ pn Auaricia plura facit naufragia tempore ſecuritatis cum nõ timetur Ibidem in medio. . Auaricia pre cunctis vicis hominum coœda inficit & corũ⸗ pit S= lin · I in principio 4 Auaricia moꝛte ſuffocata ſtrepitum efficit vllulatus: perpe⸗ tuaq; lamenta Ibidem in medio 1 „„ ttetna Auaricia nunqꝙᷓᷓ vehitur ad humilia ſed ſemper tendit ad ex mat/ Auaricia p̃ ceteris pecœat exſi cat celeſlẽ gẽaʒ aëlnj. K ĩ Bn nſe Auaricia tria mala operatur Ibidem Icirca finem . Peccat Auaricia hoĩem debilitat iram prouocat diuie vindicte wi ll iniifinmnij M circa finem NB Auaricia pecunie gloꝛieq; mũdane indicium eſt motꝛtis eter / niuſta ⸗ „ ne lLbidem in fine dfne Firerieie natura execrabilis eſt vt preſtigia eius non agno oev Fuanc⸗ vmbra occiiltat ſerpentes iehen nales.lInj. B ante fi- He Auaricie cupiditas in damnationem anime quadrupliciter Nan inflammatur . lIni in medio ntöb . Auarus tpe moœtis nequaq eleuat᷑ in altũ gloꝛie lnj.A cir · ſi Cit. Auarus timet ſibi pecuniam deficere cecus eſt mentaliter mPe dum uitank ,FlixiãnC in medio j. uarus aculeis oĩm ſollicitudinũ plenꝰ eſ eoſtendit xlnj-.B * , arus aggregat ſibi diuitias preſentis ſeculi ſe e mu ltis mi Wrum ſeris implicand lbidem in fine n Auari graues ſiint in bonis operibus a in caſu damnabili a m. ceitem liij E in medio . . 7. . enk Auari luxurioſi deſ ignant᷑ ꝑ ſpentes a ranas v. Vpꝰe? me. . nei Auaroꝛum proprium eſt in ſuperbiam extolli In · E in n. di Auaroꝛũ cibus eſt pecunie inſaciabilis cupiditas. Ib.· in ſi oe * Auaris a cupidis non ſuffragat᷑ paſſio ſaluatoꝛis: ln· E in f iſne Rudactttts in· per totum Gi Audax eff ci ur in peccato cibo peccatoꝛum paſtus lij. C CN udax efficitur ad exercicium virtutum cibo amaro penitẽ n ſis tie paſtus H”MUk oidem nundo Audaciam ſacram mentibus inducunt caloꝛ diuini amois. gernom „„ frigus pudoris kki. B unhr udaciam mentis ſex faciunt iiiri. DD udaciam anime tria efficiut ni. S inc . uducioes ſumus ad peccandum exiſtentibus nobis in pe / 6d ccatis ac ljix Ef tutan, . uditus H ii per totim nfne, Quditus mentis corrumpitur quatuoe modis.li:H poſt pn. Bihn udit? audiẽdi verbũ dei tota cauſa ẽ deuotio ſacra Ib. ĩ fi· vunno. . Auditus ſpiritualis mentis gignitur ex aere celeſtis ſuaui⸗ men, tatis vvxxinj-A a ai⸗ Auditio frequens ſermonum de Cpriſto conualeſcere ſacit apio a moꝛbo peccati S li. D erpe⸗ Audiens fletus pauperum elegantis a nobilis mentis eſt in ſedio, dicium li.T. * , . “ð . ● direr verbũ dei inuite merti ꝑpetue ſe ſubijciũt· lj. R ĩ fi. AKura flante celeſtis gratie homines eleuantur ad celeſtia ge S ?́VD XxxvH-B a “ Aureilia ſanctoꝛum euocat ſybulꝰ virtutũ & humilitas.jx. E Auxilium ſanctoꝛum magis lucet in tenebra tribulatiõis q́; in lumine vc vnj. D atus nemo creditur eſſe ex vna ſola virtute lv.Z Beatituddo lo. per totum a vbi felicitas — S eatitudo datur nobis mediante Chriſto ni- N Fetirdo nihil eſt q́; ipſa trinitas vi⸗O circa finem Beatitudo celeſtis in tribulatione & patientia augmentatur L lv· A circa finem HBeatitudo vt acquiratur neceſſe eſt vt priꝰ marceſ catur vite vanitatibus bidem D Beatitudo noſtra tota conſiſtit in actione anime Ibidem E eatitudo celeſtis animabus nt̃is ↄnata eſtlv.E & M in fi. eatitudo celeſtis fine caret cuiuſſibet exterminatiõis Ibi dez H circa finem Item conſiſtit in lumine viſionis beate a in caloꝛe fruitionis eterne Iᷣ· Qcirca fi. Aqua tribulaſtõis non extinguitur ſed feliciꝰ auget᷑ I· R cir· fi. Tranſparẽs efficitur ad intuitum anime ↄtemplantis · lv. Ca circa finem Eſt ſubiectũ totaqʒ ſubſtantia fri i:iõis eterne Ib· G a ar · fi Item plena eſt a irrigua igne perpetue caritatis æ Ibic R a em cœpꝰ exterminat a aiam ↄoſeruat eternaliter I. R in ſi. eatitudo eterna conſiſtit in contemplatione diuinitatis Bumanitans Chriſ L. G HBeatitudo ſũma aliud non eſt q; ipſe deus ꝗᷓ eſt protectoꝛ ac llbidem Icirca finem Heatitudo prouenit ex intima vnione obedientia ſanctax mentium [([dbidem HRa eatitudo procul repellit doloꝛem a miſeriam I. M a cir· fi· ĩitudo mentẽ purã eternaliter allicit a delectat I. O a èfi. Biitudo limpidius aſpicit᷑ a penitentibo a otritis æc Ib.in fi. atitudo anime peccatrici in preſenti vita diſplicet: in futu ra autem ac Ibidez X a Item exſiccat humoꝛẽ penalitatis miſerie ac Ibidem Za circa finem Non inſeritur menti humane:niſi ipſa mens ferueat caritate τ+——/w.- A b ante me- . Item corda excecat humana quàtum ad deſideria illicita I;. ante finem Item tumoeꝛem ſedat ſe uperbie:rigoꝛem pellit du ricie a mentem cibat Ibidem circa finem Item munq exterminatur quantum ad ſue dulcedinis fluxum Ib in fine tem cõſiſtit in diuino lumine beatiſſime viſionis qc. lv. Qb circa fi. Item hic incipitur a alibi terminatur in videndo deum ſicuti eſt Ibidem b circa finem · 7½ E Item omnem vitam efficit ſalutis etgne 2 nrun laudis di e uine vc idem H c circa finem NS W Beatitudo apparens frigus efficit penalitatis perpetue ſy vera lbidem Tee “ eatitudinis lumine nemo illuſtrat᷑ ſine gẽa Marievij·Z a Beatitudinis tres effeus lv. Ain fine A Beatitudinis tanta eſt violentia ꝙ bumana fragilitas ſuffer ſas te non poteſt ſine ſui vG4 Ibidem C W Beatitudinis celeſtis contemplatione quatuoe accidunt Iᷣ. fnen Oa in fine Nnr H Reatitudinis e eterne tranquillitate adueniente augetur boniſ ſnmn conſolatio æc lv. Ha trnit⸗ Beatitudinis eterne arbor pre fructus excelletia terrenis mẽ dnd tibus ſe applicat Lbidem Na enh P“ — vita vt inſtauretur: neceſſe eſt vt vita animalis linfi diſſipetur ly. Gb in fine bia Beatitudinis naturalis bonitas eſt vt vnuimquẽ; attra hat zin ad dulcedinem ſui oꝛtiis lv· H b in fine ſois Betitudinig mentalem intutionẽ tria ſequuntur I. H cĩ fi. tes RBeatitudinem appetere debet coꝛ humanumx· E a circa finẽ eatitudinem adipiſci volentes oportet in naturam alteram rff tranmutari lly. Q in fine Ka Pearitudinem ſincerius ſ entimus conſtituti in altitu dine m . aſf. ſanctitatis Ibidem B a in ſine ds Bheatitudinem homines limpidius bauriuntt in nocte penitẽ G tie lLbidem Ga in principio an Reatitudinẽ attingere volentibo ſex ſunt neceſſaria Ib. D b ſoen Beatitudinem adepti decetero non poterum declinare ad ter n⸗ ram tribulationis Ibidem O nb⸗ Seatitudinem appetentes ſuas adtiones i iugiter contemplari ef6 „ de bent lv. O b eatitudinem amittunt qui tribulationi pro Chriſti nomi nt. ne ſe immittere non preſumunt Ibidem Pb in . Feaghane deguſtata omnis motus anime ad tante felicita tts . tis effectum debet anhelare lv. X b t , 6 enig nitas xxxij Per totum ner ⸗ „ Bonitas xxxj· per totum k. onitas ſpirituſſancti bominem exteriiis infrigidat: ſed inte / in rius mentem accendit v.-E . Bonitatis ſumme perfectio conſiſtit in tribus vij. N in fine Apiti Qhriſtus aſſimulatur nj-H a Capit᷑ hõ ſpeclo mũdane felicitatis a necat᷑ xiij. K . Capitur homo a demonibus quando mundane fe⸗ licitati auide innitur xv. C „ 1 „ * arittttas lxxnj· per totum vbi amoꝛ Ceeit Laritate diuina inflammatus a denuo extinctus refutatur ee in oculis beatorum xxxnj·D AQAe Caro ſemper elt in cunctis ſuis actibus pecœato a moti an/ di nexva lnxvji. E ante medium Laro Cpriſti attrahere debet homines ad regionem perpe⸗ Crei tuam lli. I circa medium (ci . Eaſtias xxxiñijper totum a. lxxv. I per totum non⸗ aſtitas non aboletur in hoĩbus honeſte conuerſationis aë Ce Eaciras non cernitur in mundanis Ibidem in fine Caſtitas conſeruat coloꝛem venuſtatis eterne a diſpoſitionẽ A bonam anime 1. C Item ſua virtute eradicat humoes coerupte intentionis. xxxin. E Temperat excedentias cun/ G ctoum impetuum ac Ibidem K Item preſeruat a caſu pe⸗ 1 ccati moxtalis. xxxv. I— in fine Qmnẽ puritatis ac tũ infert ſin ſtatui vite noſtre.xxxinij. N Intellectum in actu celeſſis lu D mims dirigit ⁊ depurat Ibidem O Eſt proprie in cedibo FE 1. contritis ⁊ Chriſto appropinquantibus lbidẽ. Q, Item o merito pruiatur:niſi virtutibus muniatur Ibidez OQ in fine Q Caſtitas villnera ſanat interioꝛis hominis a putrefactde cõ / ſeruat v ůccc Ibidem R circa finem Ws aſtitas vere ſapientie a artibo dei eſt applicanda.xxxiiij. V AI aſtitatis permanentia peſtilentias non concipit mundane . Caſtitatis amatoꝛes certioꝛem habent guſtum dulcedinis di ð niere “ lbitem „D) o- (aſtitatis plures boni effeſus Ibidem Co aſtitatis tempore audaces ſumus contr a vicia 2 in agẽdo inn bona operra Ibidem S „. (ͤo ſkiratem fugiunt demone vnT a circa finẽ aſtus diu pudicꝰ fuerit ſuo creatoi placidioꝛ apparehit ( aſtus totus in ſe floet a viret miſtice XXxmj. M : Lo Laſta coꝛda auidius celeſti roze i mpinguantur Idbidem E „ Cog aſtonum vox lenefcit in auribus ſaluatozis bidem I. (o aſtra virtutũ hoſtibus terribilia ei timantur. vnXa cir. fi A aſiis in ſublimitate conſtitutoꝛum I. Bà Cal. Dain fi-“ . aſuis ſpiritu alis ipſnis mentis hominem ſuffocat ·xxxv. E aſus in peœatum dundit hominem a cõſoꝛtio angeloꝛum 2 ſanctoꝛzum bieem E Caſus ſpũalis dãnabilis ꝗ quiſq; in ſuo caſu delectat Ib· G· ſedt ₰ . „ . . totun ecitas coꝛdis Xxxvj. per totum diamo⸗ ecitas coꝛdis reſtaurari nõ pĩ n auxilio dĩno:xxxvj. Qé.fi. fatur ecitas coꝛdis quatuos modis inducitur Ibidem in fine D ecitas coꝛdis ſexdupliciter emẽdatur · lxxij. CQcirca finem matm Cecitas mentis difficulter ad actum vite ſancte poterit re⸗ wedum ſtaurar’éũ lxxnj· Qin fine nwry⸗ D Qeci ſpiritualiter IxB rdium eci dicuntur iudei pagani a heretici IxX. wum * QCeci ſpiritualiter verbum dei audiunt: ſed que ſalutis ſunt nsS nteon vident xxXvi· A ante finem wo ecoꝛum ſpiritualiter triplex proprium Ibidem H in ſine minſm ibus celeſtis nihil nutrit tempore peccait xljix B f ſeſton⸗ ibus coporis Ohriſti fruſtra ſi umitur niſi cum fern oe di bumme uini amois ſumat HM xlix: D a WRZD Cibus diuinus ſine deuotione ſumptus con uer titur in coꝛ⸗ alik⸗ ruptionem mentis a coporis Ibidem V a inſee Cibus coꝛporis criſti maxime nutrit ſumptus cum feruoꝛe is u amoꝛis H R lbidem Nbᷣ ddilv ¶Eus dñi bet homini eſſe mollis humidꝰ a caliduſ inj. D lem ibo celeſti lingua mentis humeſcit humoe diuini rois & ſie, amois . XXivnij E eckc Qid guſtato diuino amplius non deſiſtitur appetendo ſua ſen uiratem pßiimmi Mix Z iy Cibato ſpuũaliter ſe uſtinenda qu ec; erunt leuia. v. A 2 mj. G e . . ibu m celeſtez impedit ofeſt io ficta ne rite ſumat Xxxvij· X . Clemẽtia diuina a mundano a peccatoe elongat᷑ vij· Iañ ſi inadi iementiam diuinam percipient cœda contrita Ibid in fine nb ogitatiões in dinis ꝓfundati delectabiles euemũt n-Da ogitationes in coꝛde hominis detente occupant a inquie⸗ end⸗ tant H XrxxvVnj. G a ngen Cogitationes noſtre imbre humectate celeſtis gratie augẽ/ en,H „. tur XℳQAljx·Z c fr Cogitationes de altitudine mundana inſertã habent coꝛrup tnt „ tionem coꝛdis 141O 6 R.“ Cogitationes p̃ue aK mundane ꝑ araneas ſignifican?᷑·xinij· NH N . ogitationes vanitatis abijciẽtes fructic abũit vberiꝰ. xnj. R n (T Cogitationum infuſio q radicatio lLldbidem enl Cognitio dei maxime videtur deſeruite ad vitam eternam. rſt . xvxij· ¶ circa principium duin . Cognitio intellectiua eſt perfecta eterna & perſeuerans lxvj.· nſ I poſt medium a circa finem 5 Sosnitionen mentis quatuos diſſipant a excecant ·xxxvj· I um ognitione celeſti vnum ſolum ſcilicet deum cognoſcimus E ſed mundana plura & xxij· TYcirca mediun⸗ 2 6 , . . . * „ Oogn oſcitur deus limpidius poſt emiſſas lacrimas in ron- i feſſione S Hyxxxv. E ev Conceptus eſt Criſtus ſicut fetus auicule fine carnali acti⸗ o one „⸗=J j. H . Concoꝛdes caritate magis ſuſcipiunt gratiam celeſtem lv. B circa finem , oncupiſcentia praua cito finitur mi. B . onfeſſio xxxvij per totum vbi peccatum vel peccatoꝛ 8 onfeſſio conuemt dormientibus in peccato a qui ſpiritua * ſeer liter languerit XXxVIj-A Ce tem debet eſſe querela flebilis ſuper ſuo execrabili languoꝛe bidem B Item con ſiſtit in ſuſpiris a frequenti flletu 0 ſuoꝛum ſcelerum Ibidem D Feconciliat adducit conſo/ HWD lationem eternam Ibidem E Mentem delectat ſanat: Co adauget etiam ſubſtantiam eternaliter bidem O circa finez elocitatem efficit verſus gaudia regni ſempiterni Ib. P 5 Item delec tabilis eſt ſi fit in dilectione dei & ſui cognitione imt Ibidem Q Item iterata à frequenta valozem ſpiritualem us premonſtrat anime Ibidem in fine Item conſiſſit in abſli / Done nentia a elemoſinarum largitione xxxvi·.V Ficta vel imꝑ vne fecta cibum celeſtem impedit ne rite ſumatur IE-X Ficta nnur⸗ quatuoꝛ mala preſignat Ie in fi Vera hominmss intemtionẽ Coe ſanam derelinquit Ib̊ X circa finem Iltem inſert ſanitateʒ Na perpetue vite Ibᷣin fine A moꝛbo precauet damnationis ðMD eterne Ibidem Qa Eit per ſcelerum ſuffocationem xXxxij „ a Vecirca finem Item debet nobis inferre triſticiã id eſt ve⸗ o recundiam magnam Ibidem Z cixca finẽ o-dd Confeſſio eſt neceſſaria his qui in eterna patria volunt bn cipari Ibidem Ga Puadetur in iuuentutis a ſanitatis temporibus Ib. I a in fi. o tem amoꝛem mitrit & conſeruat celeſtem IB.Oa A Suſceptiua eſt celeſtis gratie Ibidem circa finem C Mieta eſt quantum ad vite ſecuritatem I- Pa Bſt Pote indicium totius ſalutis eterne Ibidem Q a Item triſticiã . r no bis inferre debet vt iehenna timeatur 2 reccatum vddetur bst R a Iram dei reſoluit in pietatẽ a clementiã.xxxvij. B b Nil aliud eſt ꝙ́; ſcelerum radicitus exſtirpatio Ibidem Cb. * . ltem eſt principium cauſa velocis curſus ad patriam cele S em Ibidem D b circa finem Clarificat ocilum mentis a maciilas declarat iniquitatis Ibideʒ E b circa ſinem Non. . AI ſanat niſi integra fuerit Ibidem Pb Item debet eſſe exami „P nata a diſcuſſa Ibideʒ S b Item debet eſſe amara humida er⸗ lacri moſa calida expulſiua ac Ibidem ¶ b Lont P rodeſt tam indigenti q́; non indigenti Ibidem X b. eon. nac⸗ A ſtemh Aſinen m cato Dritua WNN Aee müfllen itcond/ 1ſanat a fn Jb.P ſtione lalem Auſti/ mo Picn gone g vors N Niee⸗ raſmi wtn onfeſſio per medicinam ſignificatur vy. E. onfeſſio in millo homine exſiccari debet xxxvij· Dce onfeſſio verecunda oẽs virtutes ineſſe demöſtrat Ib. H c onfeſſio tria requirit xxnj. E circa finem Sanat coꝛda ſcelere ſauciata Ibidem in fine Debet eſſe humida contritione lacrimoſa. xxiñj B cir ca finẽ erfecta ſana eſt a perpetue vite collatiua æ&τ Xxn. K cir · fr. Confeſſionis eloquentia neceſſaria eſt luctare cum demoni / bus volentibus xxxvn. G ante finem Confeſſionis locus proprius eſt manſio celeſtis patrie Ibi⸗ dem Ka Gonkfeſſt onis elocuentia perpenditur bominis dignitas c. Ibidem E c Gonfeſio ionis vere a ſimulate integre & imperfecte differẽtia . Ibidem E c onfeſſi onem tria neceſſario comitantur xxxvij· I b orteſ onem ſimulatam vei falſ⸗ am nfinis ſequitur demoni / acus Albidem b Qonfeſſionem ſex impediunt Ibidem V b onfeſſione coꝛ noſtrum mouetur ad bene operandum ape ritur ad laudandum xxxvi. N a Qoſfeſſione pecœato quilibet euadere potel t toꝛmẽta ⁊a ſup/ plicia eterna lbvbidem Aà b Confeſſione defenditur bomo a malignis cogitationibus æ 2 applaudit ſuo creatoi lLlLbidem D b Confeſſione debet homo abſtergs 6 na ſcelera ne inueniatuir a dyabolo Ibidem in fine onfeſſione contrita a lacrimoſ. a coꝛda humana imbibunt ſibi gratiam celeſtem Hr Ibidem B c onfeſſione debet homo valide eiulare eo ꝙ pulcritudinem anime perdiderit lxx inj. O ante medium Confeſſus ſentit intus ineſtimabilem dulcedinem quam tẽ / pore peccati non aduertit xxxvij. R b Confeſſoꝛ debet eſſe pallidus a triſtis compstiens 2a condo⸗ lens peccatori lLrdbidem G Contribulari debet patentibus vulneribns moꝛtui peccato/ „ ris Ibidem I ante finem ebet oſtendere peccatoꝛi tremenda ſpectacula ante mentis oculos xxxvij. E a in fine Dulcibus verbis non violentijs a tractatibus debet peccato rem excitare ne deſperet Ibidem Ha onfeſſoꝛi bono conuenit vt ſine timoꝛe moꝛbum anime pe / rimat xxxvij: E in fine onfeſſoꝛem ↄuenit eſſe doctũ in ſcientia celeſtis patrie I. E vnfeſſoꝛẽ debet hõ qrere in diuina ſcientia doctũ Ib; Gi fi onfeſſoꝛem celeſtia numĩa imploꝛare oportet I. E a cirx.fi· onfeſſ. oes precipiunt affectus mentis tegere oꝛa aperire xxxvu. H b Gonfeſſnibus conuemt vt celeriter obuient eloqientia a in omatione confeſſis Ibidem Confedr debemus ad Mariam in periculis vnj. V a onfugientes ad apoſtolos vel ſanctos percipiunt quieteʒ 2 tranquillitatem ix.B Item a ventis omnis timoꝛis 2 periculis eruuntur Ibidem C oniũctio hoĩm ĩ deiiotiõe amoxe tria bona facitl· E añ ſi. ondiee bonoeum maloꝛum moleſtatio eſt a ſcandali ſatio Ixvi-K Ponnaſcentia Cpriſti a hominis ſimul j. B a Pompati debemiis Chriſto . nj. Na Ma ompaſſio hominis ad proximum ſalutem perpetuam i⸗ dicat affuturam vij · N in fine ompaſſionis viſiones aſpectus paſſionis Chriſti nobis in Tor npbP a ompunctionis vinum ſedat tumoꝛem ſi uperbie τ ni. NM õſolatio dina nobᷣ dat mediãte amoee celico xljx. E e in pᷣn onſolatio perpetua ſtillat ex Chriſto 1-EB a onſolationez querere debent aff licti tribulati in ſole cõ tem plationis xxxvnj. V onſolatur homo coniundus ſoli Criſto in amoꝛexlix. C onſpicitur nihil quod a deo non dependeat aut cauſetur im mediate v . Vpoſt medium ontemplatio xxxvnjper totum ontemplatio diuina tria requirit Ibidem E ontẽplatio Xpi oĩa circa ipm clariſſime vidè facit I. E a ontemplationem coꝛdis quatuoz ſequuntur Ibidem Qa ontemplatiuus quantomagis aſcẽderit. de tanto cogitare bet de caſu c Ibidem ontemplatiui ſteriles fiunt vij · N b cirea finẽ ontemplatiuũ ſerenitas ſequit᷑ vite ſempiterne xxxvnj T ontemplantes debent ſuos affeétus diſcutere Ibidem E ontemplantes celeſtia tria accidunt ontemplantibus eſſentiam diuinam phues perſone con⸗ templantur vi. R ontemplari celeſtia volens neceſſe habet oculum affec tuſ· renoꝛum claudere xxxvnj. .AA ontemplari celeſtia difficulter poſſumus niſi intentio mẽ tis elongata fuerit a mundana vanitate Ibidem N Contẽplari nõ poſſumꝰ lumẽ veritatis ĩ aere vanitatꝰ I.S. Ibidem Qαα ô.Jd taoum ond em! neſen ten l tem mnap Erurm nadn leen 1 „imptie R tem . catunm u 4 ahe ontemplari ſe poterit homo ſex modis Ibidem K a S ackeff Eaenian clariꝰ dei ſpeciẽ peccata deflẽtes acxxxvnj. B naerte ontemplamur alta celoꝛum limpidius in humilitate ꝗ́ ſu wkb perbia Ibidem a enmam ontemplantur verius celeſtia afflicti a penitentes Ibid G baen. ontemplantur clarius ſancte vite homines Ibidem B n' ontemplantur limpidius celeſtia oculi humilium q; ela⸗ tguiet toeum vij. Qa circa finem „B ontritio datiir nobis mediante Chriſto njN dden ontritio tripliciter accidit vij· I poſt medium Abu. Contritio tres relinquit ſalutiferos effectus·xxnj. M in fine 1ſendal ontritio mentis perfecta comitatur affeéctionem vel inten / bek tionem noſtram Xxxxvij. M a in ſine e CGontritionem cosdis ſequiintur quatuoæxxn· M a circa fi Na M⸗ onuerſatio bona exterio: parum prodeſt ſine perfecta con nam n⸗ ſcientia interioꝛi lxxij · A in ſine in ſin Conuerſatio hominum in mundicia puritate x-Ca Obis in o hiimanum ſignificatur per pluuiam nii. V a e Item per oleum Xnj-A N Coe humanum lucidum cognitione luminis diuini igne a⸗ einz moꝛis accenditur rfE ſbe Itẽ congatũ a deo terrena cupit a celeſtia cõtem nit. vi.RK a cech eſcribitur per lapidem quia frigidum graue ⁊ durũ · v H wi uatuo modis in viam ſalutis a gratie generatur · lxi.X cir eO „ . .— . c iedaun nuicr Reſclit tribus modis in dulcoꝛẽ diuine ſuauitatis . lxj. A a eduum em in voluptate coriimpitur in carne autem a coruptio ic ne ſeruatur perpetua . xxi. A circa fineʒ tẽ nullo ſplendore mũdane affluentie debet coloꝛari xXxij. EB e lipſatur ne ſibi luceat Iheſus Chriſltſtus xxvV. A tb 3 tem efficitur leue quantiſcũq; malis aggrauatum ſi in dei vJ amoꝛe accenditur xxXxXHj. NX apll Extinctum in amoe mundano fonte celeſtis gratie inflam⸗ lanb⸗ . matur σι xxxvij. Ta nefn⸗ Item eleſtibus adaptatur dum celeſti dulcedini mentaliter oinſ implicatur Xlrlij. E in fine enh 9 Molleſcit diuinitus quinq; modis Xxljx·Xe eC⸗ & peccatoris in contritiõe ſui intumeſcere debet a dilatari nech⸗ xxxvij· Tante finem V.. Qoꝛ hominis quatuoꝛ modis in confeſſiõe aperitur I. Da fehy⸗ ſtem in amoꝛe dei inflammatum a denuo extin tum per pe⸗ id ccatum fetidum efficiturxlvij⸗I Qiitantomagis appropin / tome uat ad Criſtum tantomagis amoee fulget ad celeſtia Ib. O em! R hominis deuoti igne ſpirituſſandi inflammatur v. G . 168. . „d 4 Z . . —— pPuritate Coꝛ plenum celeſti gẽa tutius a rectiꝰ fertur ad celeſtia ac Coꝛ hominis amaritudini penitentie intinctum inflammat in amoꝛe deixn⸗ Qin fine dei ſuffocat᷑ xnj. CUlItem accenſum diuinitus pulcre lucet ſibi oculiſq; di uinis a Ibidez A Hincinde diuerſis virtu Ad terrena inclinatum ĩ amoꝛe tibus agitatum ignem pene non concipit ineternum xnj. FH Item ſi delicis immergit᷑ durũ a obſtinatũ efficitur Ib in fi oꝛ in dei amoꝛe inflammatum ſcintillas emittit dilectionis dei 1 proxim xlij. R oꝛ oꝛatione ſurſum eleuatur ni- Va o paſſione Chriſti illinitum accenditur amoꝛe diuino Ib ſtium inflammatur xnj. G o ſuperbum eſt moꝛtuum· vij· H a oꝛ non debet immergi voluptatibo: ſed feruere in caritate Coꝛ debet eſſe ꝓſpiciuim diuine caritati gratiam ſeruare celeſtem xxxiX-T Coꝛ noſtrum tranſmutatur in deum tribus modis xlix oꝛ noſtrum debet eſſe intus humidum caritate: frigi um Ibidem G Ibidem O c Qoꝛ quanto altius in deum fuerit eleuatum tantomagis eſt gratia plenum Ibidem V c os noſtrum quatuoꝛ modis aperitur xlix. Rg oꝛdis ſuperbi humilis effectus nj. I osdi obſtinato Chriſtus cõgelatur ſed virtuoſo liqueſcit ratia .-B a Coꝛdi humão vicijs infecto amareſcit dulcoꝛ gratie celeſtis xxnj. Q Qoꝛda humana attraxit aO purgauit paſſio Chriſti niA oda humana reſoluuntur in miſericoꝛdiã a pietatẽ vi. RE oꝛda humana nomine Marie inſignita nullatenus ledun⸗ tur τ vij. H b circa finem Coꝛda humana tripliciter a ſua grauitate alleuiari poſſunt xxxvnj: H b circa finem Item in contemplatione eleuata refoꝛmant᷑ gratiaq; cadere nõ poſſunt Ibidem Ga Item in. Virtutibbo exercitata mox accendunt?᷑ in caritate diuinaxnj. I Coꝛda ſuperba omni celeſti gratia ſunt fruſtratal· I a cir fi· Item in Honosibus nimis eleuata ſuoꝛum ſcelerum non po/. ſſunt habere contritionem. l· S in fine Sunt vacua a roe celeſtis gratie Ixxmi.B in principio oꝛda humana bonis operibus cõtrectata deo ⁊ ſibi ſapiũt . o quietum a tumultibus mundanis citius in amoꝛe cele⸗ xlij.P. create oda hum. l g ſuſeipiun Loruerla pe Doloodine tem dunmne tutum 4 . (odaſcbee (da dlectionis Coda qu comprob⸗ Coda pel ifſſimeaan Corduyuiſs ſi. nentisclar umpar uucit inte umptun ong cou umeten Durt ſumi. ſen ſumpt erſtdic Auotipla⸗ ſbidemn Rs depis dr pore Mfoemnat Popore ( rellum 1 4 mmammai Miamore Plgeincet erſsvtn umem tn 4 en . dilaonns WK Va 2dune nmdecle l⸗ ein cartt d n ſerugt virX. Xjr. ngium bden Neſtia vf0e nags dem Vt Wr Rg 71 liqunet D⸗ tealh G G Mun⸗ alren poſun Aaata lemin, NaW. 1 zaͤtſ nonm’ uuuue apoo ſpiin . = — — oꝛda humana carnali amoꝛe accenſa non lucebunt deoxli a ι E Item in deũ eleuata a mundanis elongata ma⸗ gis ſuſcipiunt amoꝛem æτπιXxIvij. AX a Xi' N Ad Oriſtum comierſa per penitentiam confeſſionem dulceſcunt I G ulcedinem ſtillant tempore dilectionis diuine xxlix N tem creatoꝛi vniuerſitatis laudes tranſmittunt Ibidem R tem diuino amoe accenſa leuioa fiunt in omni actiõe vir / tutum Ibidem H g Coꝛda ſcelere ſauciata efficatius ſanat confeſſio & contritio xxn· R in fine oꝛda Chriſto applicata per dilectionem rubeſcunt rubore dilectionis dininne Xxli·.XA Coꝛda quoꝛum fama delectabilis oſtenditur amara eſſe in ſe comprobantur xlij .S Coꝛda peccatoꝛum cum fuerint accenſa in dei amoꝛe vehemẽ tiſſime accenduntuir xlvnj. Q Coꝛda viciis mundata magis ſunt ſuſceptiua luminis diui/ ni æ xlix.Z b oꝛda gmoee reſerta ad humilia ſe inclinant xlixM c oꝛda mundana tripliciter mollificantur nj. R oda obſtinata mollificat paſſio Chriſti njK a oda o&ſtĩata ad oĩa bona ſunt grauia accidioſavij NR a oda eleuata non vacant temptatione l. E a in principio opus Qpriſti vehementioꝛem ſuſtimut penam ni. P oꝛpꝰ Xp̃i vertit᷑ in petrã ↄſtãtie a foꝛtitudinis et᷑ne.ni. E a opus Qhriſti:iij per totum a vbi cibus Item viſum mentis clarificat àQ demones fugatm·. & Immundos coꝛ rumpit a mundos a coꝛruptiõe conſeruat I Item mentẽ reficit intelleum habilitat a doloꝛem mentis repellit mj. B umptum a peccatoꝛe trahit in flãmam perpetui incẽdii I. on cõuenit homini niſi feruido deſiderio appetatur mj Q Sumere volens debet prius amoꝛem in ſe nutrire I5 Non debet ſumi niſi prius peccata ↄfeſſione ſint cõſumpta.mij.D Item ſumptum ſine ſpeciebus deuotionis obeſtin· E Su mentes iidigne eternaliter moꝛiũtur.nij. Reddit animã deuotã placidam Ib· & Sine diſpoſitione non debet ſumi „ lbidem I Prodeſt tam indigenti q́; non indigenti Ibidem Pporis Qhriſti dulcedinem duo impediunt mj. H oꝛpis dñi ſumptionẽ puenire debemꝰ affectu caritat? I. pore Chriſti volens nutriri oportet celeſti nutrimento confoꝛmari mj. oꝛpore Oriſti cibati leues fiunt ad omnia ſuſtinẽdami-G Corectio prelatoꝛum & confeſſoꝛum nimis aſpera ducit in orũpitur maxime coꝛ hoĩs ex fumo auaricie τ Inj'⸗T ĩ fi reationis principium eit beata trinitas vi. A in fine reder e trinitatẽ neceſſe ẽ ad beatitudinẽ adipiſcendãvi. D ulpa Xxr xxx. per totum a vbi peccatum ulpa a ſuo actoꝛe non cognoſcitur nec ſentitur xxxix. C ulpa tripliciter accidit Ibidem D ulpa quoſdã terret qſdam aĩat quoſdã debilitat ac I. E ulpa vt luna creſcit a decreſcit iuxta fotunã Ibidem in fi. ulpa fuit in celis Ibidem G in principio . Qulpa eſt principium & cauſa pariter oꝛigo perpetue coꝛ⸗ ruptionis . Ibidem in medio Julpa ſub poteſtate nr̃a eſt a nõ ſup̃ nos xxxix· pꝰ me: Itẽ ignẽ caritatis extinguit amoæẽ puritatſ inficit ac- Ibᷣ in fi ulpe proprietas eſt moæs perpetua xxxix. B ulpe commiſſe tres mortiferi effectus Ibidem D in fine ulpe penalitas extenditur in infinitum lILbidem E Qulpabiles alioeum cõſpiciunt fada:ſua aũt minime Ib A upiditas vbi auaricia QCupiditas moꝛtẽ perpetuã deſignat ĩminere aτ ix Hĩ fi Item eſt appetitus omnis aduerſitatis & penalitatis* bidez I Magis eſtuat moꝛte appropinquante Ibidem K na cum cupido corrumpitur a finitur Ibide; I, grca finez uratio peccatois xxxvij. A c Quſtodia angelica terret demones vnj. Qcirca finem Cetera de angelis “?JJMVM SSS Amnandi ſuũ reatũ ſine fine intelligẽt· lxvji. I pꝰ me Declinare debent ad oꝛtum diuim amoꝛis humana coꝛda S “ Mjx:E d Merce totus interioꝛis hominis cauſatur ex commixtiõe ca⸗ titatis a caritatis xxxiiij- T. Pecoꝛ mundanus efficit penalitatem moꝛtis perpetue x. C a . electat patrem celeſtem laus ſecreti coꝛdis ij-Ha Delectatur homo infeliciter in apparente ſuauitate virentis voluptatis xxij · G . Delicie mundane interdum ſunt tota cauſa coruptionis e⸗ terne ilii. K circa finem Demones fugiunt caſtitatem vi. Ta circa finem o Demões difficulè in mẽtibo hoĩm occidunt᷑ æ&τ0. vi- NM b ciref Hemones nunꝙᷓ ſunt ſine iehennali penalitte xinià, MHemões valde ſitiũt ꝑditionẽ peccatoꝛũ.xxvj. Ha·xxvnj. Q . Demones vllulant eternaliter a iugiter ſanguinem noſtkau ſitiunt π xxi: RE Demones volentes inſidiari obſeruant tẽpora voluptat? ac xxij·A circa finem ⁊ 1 . 4 RliLie endii eratum d WX. C P bonh ſtrrl 14 bh i ririin Ferpeeco: N wedio Golne ſctael nt⸗ WNKB demDus fre Dbien ninime lb wati Hif bide 1 lbdem 1 iraaſneg) WWAc CrCawern lwilpne wis humnana Nöd mmotieca⸗ Uetnen! Ne 4 Mentö i niini ⸗ ctrea fnen tca ſnem UIbot ran N lp otat! 1 irca ften Demones vt facilius capiunt hominem offerunt ſibi affluẽ/ tiam nmiindanam Ibidem in fine Demonis naturalis malicia lxxini P circa finem Deſidia mentis triſticiam infert perpetuam.- Ixxnj· E circa fi Deſidioſum hominem in via dei tria confoꝛtant xxlix.R f Deſiderium honoꝛũ eſt ſtantium in peccato l· Qante finez Deſiderium ſublimium rerum mentem aperit ad concupi⸗ ſcendum illicit a Ibidem in fine Detractio xlper totum vbi adulatio Detradtio coꝛda inflat tumoæẽ ire a ſuꝑbie π xl- B circa fi- Detractio non aſpicitur niſi in frigore tribulationis I. D Oetractoꝛ occulte homines occidit xl. A ¼ι B in fine Detractoꝛ odibilis fumiũi facit grandem infamationis Ib. B Detractoꝛ in demoliẽda fama hoĩs duplicit᷑ ſe ocœultat I· D Detractoꝛ infert raucedinẽ verbi hoĩs q doloꝛẽ animi I v· ĩ fi Detractoꝛes in facie blandiunt ſed retro ledunt xvui. A Detractoæes in fine erunt ſimiles demonibus in pena x. B Deuotio Ixxv· N per totum Deuotio maxime fouet amoꝛem xlix. R b Deiotio augetur ad caloꝛem amoꝛis diuini lbidem Sc Deuotio noſtra annihilatur ex quatuoꝛ xxinij⸗B Deuotionis oleum ſanat doloꝛem penalitatis eterne nj NM Lettotion is fumꝰ ineſſe demonſtrat ſi pumſanctũ v.Q é. fi euotionem quatuoz generant v. Z euotione cognoſc cere poſſumus nobis ineſſ. e amoꝛem diuui⸗ num xlix R a in fine Deuota i im aginatio paſſionis Cpriſti facit hominem com⸗ Pati H n. O Deuoti homines % perfecti nullam inter ſe ferunt diſcoꝛdi⸗ am vʒu Aix. A in medio eus in omnibus abundantiſſime ſe diffudit Ivij· E ante fi eus per ſolem deſignatur v. V e? noſcit accidioſos eẽ filios ab béditate excluſos.xinj· Q vabolus nititiir obriiere homines temptatiombus ad ſan cRtos erectos τ Xx. K A Dyabolus nunc temporis blan ditur: in fine aũt moꝛtis Ppun . et τ xxxvIj. E b . Pyiivlu⸗ occiditur ↄfeſſione puritate a mundicia Ibᷣ · in fr vYabolus infert homini raucedinem laudis diuine & con⸗ feſſionis lLbidem G b .Dyabolꝰ mittit hominem audire verbu m dei: ſed tenet gut / tur ne confiteatur Ibidem in fine xxxvnij- E Pyaolas paſcitur penalitate perpetua 76 vabolus fugatur intuitu caſti a puri mentisxxx. B cr ſi Pyabolus non aggreditur hominem paſtum cibo gratie 2 Pane verbi celeſtis Ib· D Item nõ aggredit penitentẽ I· E Eallaciã ingerit mentibo humanisxxXIij. E é.fi. Validis tẽptationibo aggredit᷑ ſuperbũ ſj humilẽ fugit ĩlxximj- Pĩ fi. DHeſignatur per leonem a vrſum xxi ⸗E xix A Dyaboli aggreſſus aſtutus vt hominem perdat xxjix A DDyabolum Maria occidit viil-A a yabolũ homo terrere debet deuota intentõe ·xxvnj. E in fi ies gratie nulle ſunt pecœatricis vite: ſed noctes penalitat perpetue . vij. Z a ilectio dei tripliciter extinguit᷑ in deſiderio humano IbK ilectio dei vera vitam efficit ſempiternam Ibidem N ilectio dei facit hminem abnegare mun dana 7τ I.A a ilectio dei ⁊ proximi in infinitum ſalubrioe eſ t dilechone nundi HPilectio ſpũalis qᷓtuoꝛ relinꝗt effectus in mente hoiĩs·xIj N Dilectio fraterna elicit ignem amoꝛis diuini lbidem Q ilectio carnalis moꝛtem eternalem infer Ibidem V Dil ectioni dei immergi debemus in preſenti vita Xlj. R ilectionem terrenaʒ comitatur periculum coꝛporis a am/ me llbidem ¶ circa finem Dilectionem in hac vita inceptã ſequitur ſerenitas vite e ter ne = lrubidem Da in fine Dilectione dei nullus ardere poteſi:niſi proximum ſibi vni / at amoee AAAXVlI.: Ei Piisi perfecte nõ poterit deus: niſi diligat a ꝓPximus Ib. G Mignitates in hoc mundo ſteriles ſunt in fructu Vite eterne lj. R circa finem Dignitates altas Habentes citius damnabiliter excecantur èòècſ Ibidem in fine Hiſcoꝛdia inter deum a hbominem j. M Piſplicere debent praua opera confitentibus G penitentibo xxxvij· P Mirtie quantomagis dulceſcunt:tanto citius hominem de / runt Anj· B ante finem Piuitie mundane ſolent plus aggregari in profunditate pe cEa S Piriitte mundane ſunt cauſe arrogandi τ xnj· Qcirca fi. Diuitiaze ↄntemptus abiectio ſalutẽ eternã operat᷑ I.in fi. lIbidem E 4 tibus ſumint Guin olleni tey bon umie camer Gienes wien R Grn 5 / em lapte en. mo ulee lcee llcedo W Ule ulced Uee⸗ ulce⸗ ulce braen Diuites huius ſeculi areſcunt vif⸗ Nb circa finem ntelb Diuinitatis natura vj. Tin fine alddi⸗ Diuinitatis intuitio Vi. O in fine mbf. Diuinitatis triplex ſplen dor Lbidem P 1WNA Oiuinitatem nullus conſpicere poteſt Ibidem R NNN Diuinitatem arbor deſignat propter tria VXf ne Hiuimim eſſe vt in nobis naſcatur oportet abeſſe peccatum n Bin malicie i-R nſut Doloꝛ nullus ſentitur a dextra vbi paſſio Cbriſti viget in WZa „ mente n1. X RAe Doloꝛem pene eterne ſanat oleum deuotionis ni. M R NHI P oloꝛem amme ſedant quinqʒ Lxvij-Qb mnolbh Donum celeſte mediantibus ſanctis nobis datur iXx. lben 2 oꝛmitio . lvj Per totum 1 Rh⸗ Dormitio in peccatis impinguat mentem diuerſis cupidita⸗ Oledhme “ tibus. lvji· E circa finem Item capuit ledit ſpiritualiter a vi 160 ſum in dei cognitione coꝛrumpit Ibidem in fine ſt ſö. Bequitur dulcedinem vanitatis huiis ſeculi Ibidem in fi Linff rouenit ex vapore ignoꝛantie mentis a corporis xXvij „2 el te hominem cecitate damnabili obumbrat xxxvi T NN. omitionem mentis plura mala ſequuntur lvi.A n Doꝛmientes in peccatis ſerpentes infernales inſiliunt I G Actiones prauas faciunt ſedule ſpũaliter moꝛiũtur ac I. I NR omientibus in peccatis neceſſaria eſt excitatio confeſſio⸗ saani nis ne rG Xxxxxvij· Z in fine .* afmen HDosmire debemus in dño Wirtutil⸗ inherẽdo &τ vi Cæ R eer Doemire in vita carnali periculoſũ eſt valde peccatoꝛi Ib· D zne Domimus profundius in peœatis dum ſumè in caloæe vo/ ni luptatis lxxij. H circa finem ormimus citius in dei viſione exiſtentes i in caloꝛe caritatis 66 . Ibidem in fine 4 2 ulcedo xIij per totuim ſecen DHulcedo ſpũal vider teſſe amara voluptuoßxlij B 2· xxnij.B Iim ODulcedo celeſtiiim peccatrici anime inſipida eit xxij. E ſ⸗ d„ Dulcedo celeſtis Pacratceihe eſt moetifera: ſed bonis ſiunmma . KR medicena Ivbidem E circa finem t⸗ ulcedo celeſtis fu gat mundanam econuerſo Ibidem V enn . ulcedo diuitiarum buius mũudi ledit oculos coꝛdis noſtri E. * xinj. B circa finem nN Oulcedo dini amoꝛis venenũ expellit ꝓꝑpetue moꝛt·xljx · c efimn Item ſex relinquit effectus in mente bominis Ibidem D† iep, Dulcedo ſpirituſſancti guſtatur in ſtatu mundicie vid⸗ in Hulcedinem coꝛporis Chriſti duo impediunt inj- Fl naſt Dulce videtur peccatoꝛi lingere vulnera meretricum luxuri inf oſa vu. V coerumpitur s Dulceſe cente guſtu mentis per internam diſpoſitionẽ cunda aduerſa dulceſcunt Ibidem 0 Ocleſia vbi locus ſanctus Effigiem bĩitudinis in ſe gerit homo xxxv. I in Bn. Eiectio peccatoꝛum per confeſſionem ſanitatem con ſert anime a longenitatem vite xxxvi. S lemoſina lvij · per totum lemoſina larga longeuitatẽ vite ꝓpetue pollicet lvij· A è fi Hobilitatem complexionis indicat ſpiritualis Ibidem D Elemoſina quanto largius effunditur tanto melioꝛ appare // bit in oꝛdine omnium creaturarum lvij· E circa finem em per omnia confomis eſt actioni diuine Hlemoſinam plus effundens maioꝛa recipit Ibidem in fine lemoſinarum largitio a retractio differentialis i in premio. lvij. B in fine Eleuatur bomo i in templadam dei ſpeciẽ tripliciter · lxi:I a leuatur nullus in regionem celel lis patrie:niſi reſoluatur in contemplationis æbGq xxxvn-.D a Fieuantit homines dupliciter in hoe ſeculo⸗ .V ante finem plura vbi altitudo . Plernantnn homines ad gloeiam cum ſuauitate proſperiate d deſcendunt IB a in fine Elongari ab igne ↄcupiſ- centie poĩbo ſalutiſerũ ·xxxieij V Hlongari a primo ente appetit hõ ratione carnislxvj· E ni fi Erroe damnabilis circa trinitatem vi G ſtus con cupiſcentie ⁊ carnis fetoeem perpetuũ inducit ac . lvnj.A circa finem Eſtus peccati niſi cito extinguatur tota ſubſtantia hominiſ xxXvij· V in fine Eſtus cupiditatis extinguendus eſt propter tria lviij. B Eſtus carnis totum humidum rationis exſiccat Ib. Cin fi. E ſe eſſencie virtualiter atinet eſſe exiſt entie conſequentie wvi. B 4 quid ſit Eſtimantur ea que in mundo ſunt ßn m alacritat? ar bitrium xxvji. Qin fine Euſariſtia nij per totum 2 vbi copus Opriſti uentuum futuroꝛum aliqualis preſcientia vni- B uentuum futuroꝛũ veritas accipitur penes lu men ſomni lxxij· P in fine xaminare debent bomines opera ſua xxvi·RK Sxcecati mẽte ãbulant ĩ ſola nocte vite tẽbroſe c&:οασ⅞. G xcecati mente ſolum gaudent mindana felicitate Ibid H 4 7 Excecatur ſtatus anime pecatricis ex vano labore cirxca trãa bidem „ ſitoꝛia Pier it⸗ ſtorem linci Lercie xerci amc n vBint conſern Nite Pin Pen xtten lalas lcitas Fcietas Licttas mn. ga ſtithen Mkt kruſe nents. leüc ecun ecun A, rſes nnetur ſuuspe . temper⸗ lius de itatez liusd tſeeon inis ſai inam luſ⸗ 414 cunan dem n Pnn nton WNNS r totum Aé nD pare/ aſrem oen wminfne npeemo⸗ ,Bufre er Nla Oluann nvDa e ſinem r ainfne ujV Bnifi G ucit 2 aſmem wrrinil aſwe vnm Cinft egbennt uſi M fine e B nm. nne wich Gonh, bi 4 Atri C 4 4 Exercitatio diuinarum rerum in adoleſcentia valet ad acꝗ/ ſitionem celeſtium xvji. C Exercicio frequenti bona opera ab hominibus emittuntur. lix· A circa finem Exercicio bonoaũ opexe agitati fertiles erũt ſpualiter Iᷣ in fi xercicium bonoeum operum ſumme confert ad vitam eter am conſequendam Ibidem in fine Hxercentes ſe in bonis operibus altius eleuãtur ad celeſtia lix· B in fie Item ab omni i coruptione mentis coporis conſeruantur lLbidem D in fine Fli debemus de vmbra i ignoꝛantie tranſferri ad ſolem ratie xyjivnjA Extincaitur Chbriſtus i in coꝛde bominis tribus modis nj⸗ B xtremitates due trinitatis vi. I Abricam dom? celeſtis ſancti viri ſuſtentant. xXxxvj · A circa finem Fama immutat intentionem hominis xxlij. S elicitas vbi beatitudo Felicitas mundana contrariatur gratie elelti vij· Ma c. fi. FHelieitas mundana vbi affluentia mundana elicitas muüdana moe auri ameneſcit: ſ pungit in fine 76 ſint in veritate lv. ¶ citrca finem Helicitatis mundane glaciem non debet homo cum impetu tranſire xxvni. B Felicitatem mundanam amplectens conſequitur caritatem mentis xxij· B Felicitate mũdana coloꝛatꝰ maculis miſe erie eſt reſperſus τ xmij. B ſecundus efficitur bhomo ſi paſſiõe Criſti perfoꝛatur xnj: R ecundantur peccatozes diuinitus per tria X⸗-K eſta ſanctoꝛum quantarum ſunt gratiarum xX.T tideles debẽt ſe prius moꝛti exponere anteqꝙᷓ; vita anime ter/ inetur nj Ha ilius dei per lucem empirream ſignificatur j.QO tem per odorem vinee ij J Per ſagittam Ij-· R tem per herbam uj. S Item per magnetem -T ilius dei adueniens menti humane eam ſalire facit in ame itates eternas i.O Eti⸗ dei venaturus predam bumanã i intrauit terrã prius ſe elongatam J 1.B inis ſaluationis eſt trinitas vi· XKi in fine irmamentum ſignificat angeloꝛum militiam vnj D Ratus ſpiritumſanctum ſignificat v. lmj. Acirca finem Item cuncta maioꝛa facit apparere ſpectu celeſtiim Fletus audiens pauperum nobilis mẽtis eſt indicium li . Hientes ſuper peccata clarius ↄtemplant᷑ dei ſpeciẽ·xxxvnj. B loꝛet mens humana Cbriſto irradiaate jj. Ba ons diuini amoꝛis diffuſioꝛ eſt in nocte tribulatiõis &; ac xljx. E F. ontes t diuini amoꝛis annexos palent fontes refrigerij eter ni Xix I d Fontium exſiccationem caſtitatis ſe equitur perpetua penalij/ tas SððM— xxxiiij: relien celeſtis vite in ſolo homine gignitrr fx. B tez pre nimio dulcoꝛe in hac vita percipi nõ poſſunt Xlij. ructũ dignũ vite eterne accidioſi facẽ non poſſunt · xini. ructu ſpirituali homines non fecundantur: niſi contritiõe icindantur xxxvn:K b aAudium vbi alacritas Gaudium ſpiritus 2 amoꝛis diuini mundificat cox / da humana ac Xlix. E a G eneratio virtutum omnium eſt reſpectiis ad Xpᷣm j·A a GGerminat mens hũana fructũ ſalutis Xpo irradiãte 1ij.· E a gloeie mũdane ſplendor ꝗ drupliciter obumbrat· XNWj⸗ D gratia ſpirituſſancti vbi ſpirituſſandus — GBeratia in ſanctis reperta ex Marie gratia nouimuis pqueni / ſe vij. N b circa medium Cratia diuina humanis mentibus infunditur mediantibus angelis vñ· E Gratia celeſtis citius penetrat coꝛ deuotũ adoleſcen tis &; ac xvji. G Gratia celeſtis non cernitur in ſtatu proſperitatis a affluen tie mũdane xxij· E in fine Item tendit ad coꝛ penitentis & humilis· xlvij N Item datur maxime calidis in dei dilectõöe humidis in penitentia æE xlix K Poren magis in muentute &&; in ſenectute · xlix. E e in medio on cadit in homines eleuatos altis honoꝛibo l.I in medio tem cadit maxime in regi one ne dilitzentnnm lacrimãtium hu milium π lxi. G a Gratia celeſti flante demones s millum hominem illaqueare poſſint xxij.D ratia celeſti adueniente tranſitoia minima eſtimãtur re/. Ibidem ante medium gratie celeſtis humoꝛẽ effudit ſpeculũ paſſionis Xp̃i · nj .· Q ratie celeſtis maioꝛ eſt collatio Criſto i in mente hominig ftundato n-E (Eratie celeſtis homo non fit capax niſi mẽs eius decoqua⸗ tur amoꝛe celeſtiun xini E * 42 tte ce gteci rlttcie heatte donewr um id GyB Se S W MUxld tun enali Vni2 „6B NR lurt wnn Koontriti. wworkb diſtcat er MF ite ,⸗Ba WD snynen medlum iantts VnrB ntis 5a . auwen tentioc⸗ deiditaie N einmin Girmno mum hu — Ga „ Naqueare wD . maͤtut leß⸗ emeduun Xp i0 „ e onmne K roglld⸗ zinfb⸗ 4 — Aratie celeſtis ros ſolũ deſcendit ofeſſionis tpe xxxvij· C a ratie celeſtis fontes lucent in confeſſione a frigent tempo/ re leticie mundan Ibidem in fine gratie celeſtis nil percipitur niſi Mari a interueniẽte nobis donetur rͤ vij. M b circa medium Gratiam celeſtem m agis ſuſcipiunt pacificati 6 concoꝛdes caritate llwuvvvs. B citca finem ratitudinis memoria paſſio Chriſti reſtauratur nj. G ula lxxv. G per totum Guſtus mẽtis cibum ſpiritualem ad debitam nutritionem anime oꝛdinat M mj- E Guſtus celeſtis gratie corrumpitur amaritudine turpitu⸗ dinis mundaaan“eẽ xxxinj- D Guſtus diuini dulcedinis conſiſtit in eſurie amoꝛis diuini · — ł;;ʒ xlix Ve Guſtum gratie duo impediunt xlix-X a guſtu ſpuſſanéti de mente trahitur ſapor cõſolationis v. S Kdbitare tutũ eſt cũ Xpᷣo a ſub vmbra eius vij. . b Habundars felle peccati guſtum habet coruptum dulcedinis diuiiii? Xrljx.Sa gerba medicinalis anime eſt Chriſtus 1. erhe comparatur filius dei ij.S omo figurat᷑ per copora putrida·in· X Item per leonẽé Vv. D Itẽ per aerẽ:vij. HHItẽ pꝓ arbores · vij T.xXx. Rxnij- R Item per montes vij· S ante finem Item per terramjx· E Per arbores marinas:x·Z Per piſcesx. I a Per lacertã xij. O Per aues xnj- Q. Per montesxnj. S Der teſtu dinem xinj· A& Per aquam xinj-E Item per piſces v. X a. xvn- I Item per lapidem.xxij H lItem per fomicas xximj. B Item per ferrũ·xxv· B Itẽ per nauem.xxv· E IT tem per canemxxvj. H Item per ſtrutionem· xxvnj· A tem per vulpemxxvnj· B Item per vnicoenem Ibidem D tem per thaurum Ibidem B Item per leonem. xxjx Q Item per muſtelam.xxxinij.· E Item per vaporem.l· N Homo deo alludit lingua collaudando a in mote inuocan / Hlomo nõ compatiens proximo & Chriſto comprobatur *inſenſatioꝛ omni creatura nj a Homo anteqᷓ;' humiliatur concitatur in curſibus ſuggeſtio num maloꝛum yij- Qante finem Homo recipit a coniunctis moꝛes “ viñ ⸗F lomo pius a miſe erico's conſequitur vitam eternam IBĩ fi. omo a deo defluxiſſe oſtẽditur a reduci in deum compro⸗/ batiu x. K eirca finem Homo ſolus ſine alicuius ſandti i interuentiõe: difficulter in in amoꝛe dei accenditur x.Q HNomo proſperitatis tempore ſecurus babitat: ſed tempore moꝛtis in profundum dim ergitur xij; cir ca finem Homol leſus igne mundani amoris debet ſe conuertere adi⸗ gnem a xnj⸗D Homo volens accendi in amoꝛe celeſti neceſſe habet vt infri gidetiix in exterioꝛi æv ⁊⸗·· xnj. E Homo in ſtatu vite meritoeie Paſcitur gratia celeſti Ibidem O ante mediuim Homo effugit laqueos dyaboli⸗ 2 toementa inferni contem/ pta vol uptate ſeculſſii lLbidem in fine omo fecundus efficitur ſi ſui cogn itiõe perfoꝛatur ·xiij· R Homo licet agilitate ſit dotatus: adeo tamẽ tardus efficitur in amoꝛe vt æ xinj. K in fine Homo quantum eſt de ſe velox eſt ad mundana tardus ad eterna xxij. A Homo ex luto a cinere factus eſt 2 in lutum fnaliter reſol⸗ uendus Xxij. A Homo i ignitus igne praue concupiſ⸗ rentie non produckt ſo mum laudis diuin xxv· B circa finem Homo defluit ad Valles moꝛtis a miſerie ⁊c xxv· Dcixa ſi. omo in medio etatis penitere debet aæ7 Ibidem E omo inueniens merita ſua a demonibus concultata debet emittere eiulatus xxvnj· A Homo debet eſſe purus a mundus coꝛde tribulationis tẽ⸗ re ad coꝛ redire xxxjx. B Hormo tempore tim oeis bumiliter confugiat ad conſcientiaʒ dis ſui xxxinj. E HKomo dyabolum volẽs i inu adere muniat ſe prius caſtitate lbidem in fine mo humilis ſpiritualiter ſt urſum aſcẽdit ·xxxv. A in fine omo ſine dilec tione proximi in dei amoꝛe ardere non po⸗ teſt Ibidem in fine Homo ſem per defluit ad yma penalitatis a miſerie æc E a circa finem Fomd in aqu as voluptatis cadens: tres relinquit effetus iſerabiles Iv. C/ a circa finem ⸗ Hominis proprium eſt defluere in moꝛtem: vix vero verſus celum:niſi a Chriſlo trabatur xinj. E. omini onuſta ſelicitate mundana neceſſe eſt in fine hbumi r xxnj. E ominem de virtute in virtutem euntem nõ inhabitant de mones ſed accidioſos xinj⸗T. 8 omines rdur Ries – ne viſitat Homine Urn omins: lonzes⸗ onminesr Gesnc⸗ onims⸗ NS Mrivts in MWrine ſetil s Ohun umiln zan uſt inen Kumiht. umiſta lumilitas urnie etern⸗ *lum ſtan Nepoden lumis Umilis ſunie otonſo Unis 4 culter in x0 ueniendo moꝛtem nj. umote omines non intuentes Chriſti paſſionem excecantiir I6. zaftnem Iomines boni malis aſſociati coerumpuntur mi.A mn di⸗ Tomines viuentes in anima ſpiritualiter viuunt τ v.X D Nomines ſoli ſunt ſuſceptiui gratie celeſtis · vij· S a circa fi. n Homines in periculis cõfugere debent ad Mariam vij. V a Imi omines vicioſi malign arxum ſuggeſtionum ſunt coꝛrup ilbivn ti vij· RK b ednn . Homines accidioſi a caducis adherentes in lapides vertun / “r r obdurationis x.Qa ninee Moſes in morte ad ſanctos clamãt oꝛationibo deuotisx. Ha Anranh omines caritate inflammati tremunt ad contactum diui⸗ eeine ne viſitationis x. Ma circa finem iEin Homines debent opera ſua a terrenis appetitibus elõgare ac 2tdus 1 lectã xni⸗ E Homnine⸗ peccatoꝛes naturaliter in vicis delectãtur.xxni· E re omines magis periclitantur i in 1 tatu ſ. ecuritatis ꝗ; timoꝛis d omiyes alti ſtatu ſ leriles ſunt xxxvj· E ducnſo omines niti debent ad oꝛiginem ſalutis eterne XXXVij. C afnen oĩes moꝛtui ſpũaliter in ↄfeſſione reuiuiſcunt· xxvii·/O a eiſeſt omines appetere debent i iugiter dulcoꝛem celeſtis beatitu⸗ enb dinis Xxlij X udN Homines per peoœatum ſe emimortui reſtituuntur vite prioꝛi Wi ſi immerſi fuerint dia; “ xXlixRK g tonst⸗ Hlomines in frucu vite celeſtis quatuos modis redduntur mieb fectiles linij. £ ſcete, ominum duo genera largos parcos vnj. B wwijb Jumilitas lx per totum 4. xxv. H per totum s caſtune Jqumilitas eſt cauſa omnis audacie ie bona agendi ſu ꝓplicia enmnfre uſtinendi MM lij.X IJnn e umilitas iram dei mitigat vij. B unm. umilitas maxime expedit Pecatribue vij. T, a in medio hne „ Humilitas cauſatur ex cognitione proprie vilitatis x. Ta AhnD eH umilis ſola mentis noſtre receptiua eſt amoꝛis ⁊a felici⸗ afmmen tatis eterne · xlviij. D in fine feans Humilitas proprie debetur ſtudentibus i in diuina cognitio anem nè prudentibus E ii. E circa finem verſus umilis coꝛdis operatio ni. I VE „ umilis mote preoccupatus exultabit impretutm vi. D ebum umilis eſt humidus roe celeſtis gratie a frigidus refrige ne io conſolationis æ xxxv. A . . A in medio utde Humilis ſurſum aſcendit ſpiritualiter 1c lx· A in fine ⁊ C nn 1 4 1 Homines auium moꝛe currere debent bonis operibus Nre⸗ 4 „ „ 5 Elumili Chriſtus odor patris diffuſius ſe elargitur p ſern⸗ n qumilem a penitentem dyabolus non aggreditur xxixA Ftl umiles fertiles ſunt fecundi gratia celeſti xni. S nuud umiles licet interdũ concupiſcant vanam gloꝛiam tamen un Ahijeiunt Ixxmij. B in medio ub umilibus Iheſus dulceſcit a ſapit ii. I iti umilibus a penitentibus fruictnoſa eſt paſſio Xpi . Q lii . hennale diluuium tria efficiunt xvj B in fine i Ignis ſpüſſ. ancti extinguit᷑ igne amoꝛis illiciti · v. N „ bit Ignis deitatis vt perfectis eſſet decuit tres perſonas dos in vnum concurrere vi· H in fine lud gnem amoꝛis elicit paſſio Cpriſti de mente humana CG mi gne celeſti nil foꝛtius ſcindit acutiuſq; penetrat mentẽ ij·V K gnoꝛantia coꝛdis noſtri ſexduplici ter emendatur lxxij. E med circa finem Vit Ignoantia 2 cecitas peœatoris mortem inferunt ſempiternã Ibidem in fine in Ignoꝛantia bumana a demonibus ſuperducla veianuin red in dit hominem nj-E R ra ixxyxv. D eFiine . ubiu ra dei per niuem deſign atur x. E a circa finem N ra dei tripliciter extinguitur Xxxi-Bb 5 ra dei non cadit ſuper contritos a cõfeſſos ac Ibidem in fi. whi . ram dei mitigat humilitas = vij .B raſcitur quis poſt factam corectionem 4 accenditur flam/ ma vindicte lxxnj. I L rradiãte Xp̃o menti humane viret floꝛet a germinat. I-Ea lubt ncarnatus eſt ſolum filius medium trinitatis vi I nclinauit ſe nobis Chriſtus quatuoꝛ modis n H a e nebriationem in diuino amoꝛe quatuox ſ equũtur · xljx Pe n nfirmi ſpiritualit᷑ triplex cognitio vite aut moꝛtis xlix·Z d . nfirmantes raro: cito miſerabili morte cum minus ſperat „ u moeientur xxXVI: M 4 nfernus i in centro terre eſſe eſtimatur lv. Nin prir c ipio „ u - ngennj ineptitudo Puenit cX cecitate coꝛdis noſtri Rxxvj. B — w Ingratitudine noſtra Xpm pati facimꝰ a infirmari ni. Q a S mpedimentum hominis ꝙ non confitetur ſignum eſt mo⸗ . N tis xxxvij · R mpenitens dum viuit nullum greſſum humano nomine di gnum ſfacit ac xxv. E mmundus homo eſt cibus canis infernalis xxxvij. e 2 nſenſatus comprobatur qui non n compatitrir proximo 6&ο hriſto nij⸗Aa argit . L . . . . . Xöii nibin ſne lleii N as MWäſe⸗ taementin Uur Wn citcafnem tbmpiti dem in fne ſanumt. ed len.⸗B weriotum urcafnem wyibb dem in fi. WB ditur fam lanil ninati Ga 31 ur N Nns⸗ NNd ninsiun pereſpio i wo ari n u N o⸗ 4 WNR l GV0R 6* nnd i voluptatum ſeculi ° Inſtinus ſpirituſſancti perfectus facit ſalire ad requiem.v Z in medio xvi.I ante finem xxv. E per totum nuocatio ſandoum debet eſſe perſeuerans x. NI Iubilus Ixi.per totum a vbi gaudium a leti ia ubilus mentis quatuoꝛ relinquit effecttis· lxi:· E circa finem Iubilus mentis totam vt ita dicam trinitatem ad ſuam tra⸗ vit regionem Ibidem G ubilus mentis intermiis cetera dona anime precellit in tri⸗ us Ibidem I circa finem Iubilus mentis coꝛ humanũ mundificat omneſqʒ virtutes anime Ibidem O in principio Nunqp eſt ſine exultatione ſancta operatione ⁊ac lbidem in medio & in fine nota plura Vitam perditam & amiſſam reparat in ſtatum priſtinun. lixvji·Pcirca finem kee menti aduenit ſine lumine cauſatiuo Chriſto Ib. V bilum mentis dulciſſima ſomnia in Chriſto ſequuntur: lxj O poſt principium zabaum mentis noſtre i impediunt h̊ Ibidem T ubilatio mentis apperit mentem vt ſuſ. cipiat influxum cele ten lxi· A circa finem ubilatiõis tempore ſancti viri totam celeſtem curiam illu⸗ inant Ibidem E Iubilationis tempore cogitationes noſtre in deum videntur eleuari Ibidem N circa finem Iubilationis diuerſa operatio hm diuerſitatem iubilantium Ibidem P in fine aibilationem ineffabilem ſancti tranſmittunt nature natu⸗ anti xlj ·A in fine ubilandi actus vigoꝛatur in nobis per duo Ibidem B uuenes deum amant aamantur xnj P uuenes facilius ſermibo ſanari poſſunt a pcẽis·xxxvij. I a C. fi. uuentus altos honoeis conſcendit gradus xrnj. A udtio dei conſiderato obſtinantur homines ob multitudi nem peccatoeum Xxx Vj. K Abioꝛũ deuota cõplicatio ĩ laude Ihu allicit æ&τ i.· R Lacrime dulciſſime proueniunt ex viſitatione diui na xlij · H in fine aqueum dyaboli a toꝛmenta inferni effugimus cõtemptu xnj-O in fine Targitas lxxv. K per totum vbi elemoſina Laus diuina non peragit᷑ in ſtatu peccati a ignorantie ij. „Ga £ aus Iheſu in ſecreto coꝛdis delectat patrẽ celeſtem /ij· Ha udis Iheſu memoꝛie ſex effectus jij- E a audare debemꝰ? dñm ob multitudinem ſanctoꝛũ x. Ain fi. eo hominem ſignificat HHH. D edit magis offendens trinitatem ꝙ quantamcũq; maieſta tem . vj. QC Leſionem coporis a mentis tria ſedare dehbent x. V euia faciunt nobis ſupplicia quatuoꝛ mmn. Ia Peues fiunt homines ſpiritualiter cibati ad omnia ſuſtinen Their vbi alacritas ingue vſum perdunt peccatoꝛes deum laudandi a ſe accu andi in confeſſione xxxvij/O Liquoꝛ celeſtis gratie in coꝛdibus celico amoꝛe inflammat Dulceſcit xlij· D ocus ſanctus quatuoꝛ felices perficit effeus lxij. H Toel mentis conſiſtit in amaritudine confeſſionis ſatiſfacti one xxxvViIj · Va uxuria “ Ixxv. B per totum uxurioſi deſignantur per ſerpentes & ranasv. V poſt m · uxurioſi coꝛde oꝛe amittunt gratiam celeſtem · xxxmij. P uxurioſi male contemplantur celeſtia xxxvnj.Z ux amoꝛis coeporalis tenebra eſt: reſpectu amoꝛis celeſtis xlix. V b Lux diuini amoꝛis copioſioꝛ ſemper eſt circa humiles a pi⸗ 8 xljx AcaAH d ux fruitiõis beate ꝓ N pm defluit in regionẽ celeſtiũ n-A umen dini amoſ obũbrat᷑ lumĩe amoꝛis illiciti · xljx. G d umen dicitur eſſe ſpirituſſanétus octo de cauſis v.E umen celeſtis gee nõ niſi per Mariã tranſfunditvij.· S in fi umẽ diuine gr̃e lucet ipſi anime eternaliter ſine fine·xxij· D Tuminis celeſtis gre a affluentie mũdane differẽtia IE· in ſi MWagneti comparatur filius di i-T Mali opinantur bona huius mundi eſſe motus bea IVBc titudinis vere Iane adoleſcentiam ſignificat xvj H coꝛdie in homine abiecta ſignum eſt frigoeis in lvij ⸗ A in fine vij·per totum Ianu mieri el carita te N nil hoĩ poſt hanc vitam eterne ſubſtantie xxxinijA laria Maria deſignat᷑ per auroꝛã · vij. E b Agnẽ in hoc ſeclo depᷣſſus ẽ in oculł dei:lxxnij · Vã ſi . Item p auſtrũ ·vii.I b Item per auem. vij. B b Item per celu m Ibidem V Item per fauum mellis Ibidem K b Item per floꝛem vij. Plb ſtenp Pel bul⸗ he 0 dulce perſt ſtell⸗ mm femp werme Jan r em du due nn, ſer utt auſa ontt en mnd oy/ onto und Om omt ed uoné Cla, Den Declin. An dum Niar⸗ ler⸗ . „ „ — ,⸗ Item per galaxiam Ibidem O b Item per lunam I. C b ifl. Per lignumvij. A Item per lumen lbidem Ha Item p D nebula· vij · B Per nubẽ.vij. Da a Xa PBPer nauĩ vij· A b hucſt Perolerm viz kl b. Per pinguem liquoꝛem I D PDer UW dulcem liquoem I.· D b Item per roꝛem vij·. Na Item X) per ſpeculum vij· ð a Item per ſolem Ibidem Eb Item p IIDD,. ſtellam vij · Q lItem per tonitruum vij. b Item P ter / ſtinen ram Ibidem Va Iltem per ventum oꝛientalem vij: Q A .Item per vmbram vij- Ea Item per malleum · Z Item per montem turrim a lapidem 7.,A“ tſenen Maria audiendo hoc verbum aue gemꝛit Qhriſtum ij. I G aria moee celi eſt mediatrix inter deum a hominem j. q. lennt em auxiliatur tribulatis “ Vij. R 1D. duemte ſua gratia reuiuiſcunt moꝛtua per reccatum æc zyl M „ „ I. a ſa duenit nunch mẽti ſine lumine cognitiõis dĩne Tc.vij. E b .·Va Atpropinquante ea terra coꝛdis noſtri aperitur vij I b deum onſeruat foꝛtius a malis inter omnes ciues celicos vij. Q in⸗ in fin e znd una gratie a cognitionis tranſfundit a donat · vij. S in fi. n auſa eſt omnis motus anime a bone operationis vij. V len ontert ſibi deuotis in hoc mundo omnem celeſtem virtu / a Cuſtodit protegit ⁊aë omni hora & momento se ſuccurrit 3 mundo ſua pietate vij · Z 4 3 onſolatione refrigerat eſtuanten VjE aA * onfoꝛtat hominem in valoꝛe mentis virtute Ibidem Huncta noſtra vota repreſentat oculis diuinis vij. O a Syi ontinet in ſe omnem ignem caritatis diume vij. V a cir. fi Ndn ontinet in ſe oẽs fontes gratie celeſtis a dulcoꝛis vij. Va ewn oꝛdi frigido in amoꝛe ſe non vnit ſed feruido in dei dileéti⸗ Pnf one yYyyyyyn H DbD iFin Claudit meatus ſenſuum noſilroum ne illicitum attraheet ber * Deſceneens in coꝛ hominis ſua pietate ſerenitatem efficit æẽ ir „ Declinat ad caſtos a humiles vij· E a in fine H, ominum habet ſuper omnes huiiis mundi afflictiones. xssin HW vij · ¶b in fine nfmme Hiſtribuit ignem celeſtis conſolationis totum in hunc mũ totlu, dim H vij. N b il Daarn eſt naufragantium in hoc mundo vij- O b ſn Slongari quantomagis eſtimatur ab homine: tantomagis b lucere comprobatur vij · S in medio — ſt oꝛigo a fons celeſtis dulcoꝛis Q amoꝛis vn-B a BHlicit de terra coꝛ dis noſtri floꝛes æ&τ Ppetue ſalutis vij NM a Eſt principiiim a oꝛigo felicitatis eterne vij· O a in fine Elongata a corde noſtro ſiccitatem infert celeſtis dulcoꝛis: . = Vij. E b in fine Hlicit de code hoĩs flammam dei dilectiõis vij· H b circa fi. ecundat hominem magis ſuo interuentu intrinſecus & ex trinſecus VVVi R in fine Fouet ignem amoꝛis ſua conſolatione æ& vi.D Riguram repreſentat in mente hoĩs totius felicitatis vi·T a ugat demonia ad ſempiterna inferni ſi upplicia vij. Mbĩifi. Gratiam confert deuotis mentibus:immundis codibus au xilium ſubtrahit “ vij. X a in fine Guſtu deuotiõis aſſumpta humoꝛem gratie elicit de medul / la mentis vij. D b in fine ratia ſua in coꝛde hominis exurgente: anime virtutes deo ibilant Mcð vij · E b Hominem ad celeſtia el euat a ſuo filio repreſentat vij. Ca Tram contra nos ferendam aut latam obumbrat e B Ignem diuini amoꝛis condibus influit humanis vij. X pſa adueniente aduenit 2 Chriſtis gnem diuine conſolationis in nobis generat & amoe per⸗ petui VVi Nain fine Intercedit ad flium pro ſibi deuotis viij-Ra In mente hominis concepta nõ auxiliatur ſua gratia niſi de uotis precibus poliatur „ ſoidem Ignem diuini amoꝛis accendit in coꝛde ſibi ſeruientis vij. T a Intuenti defoꝛis plena eſt amenitatis ſed amplectanti τπ. vij Inuocata ſi fuerit ſe continere non poterit qrin tribuat roẽ gratie viij-Xa circa finem Interpellat pro nobis erecto capite ad ſolium ſue prolis. vij B b in fine * . * . . „7 ram placat veri ſolis iuſticie vij⸗ T b nterueniente pro peccatoæe ſerenitatem efficit felicikatis ſu / rne vij . O b in fine ucet minime in peccatoꝛe quantũ ad lumẽ gẽe · vij. Tin fi⸗ edit mentis oculos malozum ſed bonoum eternaliter dele Nat ́YMU vnP a ucet in tenebris demones fugando vij .S a in medig Tucet celeſti gratia etiam nobis inuitis vij. Qa in fine inguam replet liquore celeſtis gratie vij. b lentem noſtram llumnat vij-Ea vij. I a in fine Jagis lucet caſtis a humilibo q mundanis vij. a in fine △ rele laa⸗ it abu ſor⸗ oofon lotaz. teche s an tn, eh uo uo: . ſu⸗ fſcl „ „ llm / dn now ribui rahit dum! Letret Vmitu lilta⸗ s mur 4 1 1 Vn. B 4 MI 2 inſine Nlen bdinſe bareaf, rus er Rinfine 1D SWT Ndibus Lantne demedll/ Dbinfte tutes deo i b vj Ca „B. X ainfine per⸗ zinfwe WDa Nianilde bim Ari Viairin nibucttii cte⸗ fm e Tb chrsſu — )binſme . üede Gr zinm/ u ſne 60 en ꝛinffe⸗ 4 4 Menti hũane adueniẽs lacrimã efficit otritiõis 17. vij. Q a NTater Cbriſti qualiter facta iit vij⸗Qb circa finem Non lucet ſua gratia luimine carnali prohibente vij- M a utrit mentem noſtram vij: QbaDb circa finem cultatur in die mun dane felicitatis vij . T Orationem elicit deuotaʒ aduentu ſuo ad ↄtemplatiuũ c6 ””MV vij· A a circa finem Oecidit dyabolum vij T a derid pietatis a miſerxicoꝛdie dirigit ad humiles non ela⸗ tos vij · B b bdurari non poterit ad inſtantiam peœatoꝛis vii-H b luuiã gratie celeſtis efficit a ſerenitate; vite ſpũ alis.vij. B ietate ſua licet adhereat mẽti nõ tñ ſentit᷑ niſi æ&; vi Difi. ietatis ſue nullam oſtendit efficaciam in igne concupiſcẽ tie ſed in hHumili æc vij. Q teſeruat totum mundum a caſu ruina vij V eccatoꝛi non lucet niſi a peccato ceſſet vVnjI a ietate ſua Humida eſt fruétificatiua vij. Va in medio Precibus noſtris regitur flectitur a cogitur ad cuncta pie⸗ tatis opera exercenda viieij. A b in medio Phrofundius immergitur menti ſancte meditationis ꝙ ad il / licita Ibidem in fine re ιdit ſua gratia ignem caritatis diuine vij. M b circa fi. faciat ĩ adis otẽplatiuis tribulatis a afflictis vij. N b ĩ fi. eceptaculum eſt animarum iuſtarum vij · Z in fine efugium eſt æ conſolatio vij Aa eprimit ſua ptate fluctus mundane tribulationis · vij· V a Buperbis non lucet ſua gratia vij. H a uo lumiĩe nõ penetrat coꝛda obdurata in malicia vii· Na uo dono magis lucet in penitente contrito puro æ vij P ðYMDUDK a in fine Succurrente ipſa coꝛda humana caritate igneſcũt virtutes oꝛeſcunt vijI b gitim mundane vanitatis extinguit τ vij- P b ante finem epatatur a mente peccatoꝛis ac Ibidem in fine i non eſſet Chriſtus nõ tantum ſua gratia hominibus lu⸗ certe vij· R b in fine . Tribulationes habuit illeſa tũ permanſit a pericuio vn: V rahit ſecum colle gia angeloꝛum a ſanctoꝛum ad adiuuan um hominem vij · X in fine erret principem infernalem Vj. Da mitur peccatoꝛi mediante lacrima deuotionis vij A Viſitat hominem magis tempore aduerſitatis ꝙ proſperita tis mundane rMdU vij . C Tiſum mentis noſtre clarificat vulnera ſanat vij-Ca indicatur ſuper prauos vij⸗ E a elocioæ eſt ad adiuuandum cundtis ſanctis· vij. H a in fine iuere a eſſe noſtrum eſt perpetuuam vij. Q b Martie actio in ãminiſtratione ſanguinis ſui pro oceptione filij 1 P Mariam criſtus penetrauit ſua ᷑ incarnatione: ſed natus ſine coꝛruptione ipſius exiliuit j.S 21Z Medicina celeſtis inferenda eſt mediante dulcedine diuini amoꝛis Xlix- Cf Jedicina anime ſalubris eſt Chriſtus i. .V. Mediatoꝛe riſ to mediante datur nobis beatitudo contri tio claritas æg6 n'-N Tedium trinitatis filius: incarnatus elt vVi: I Ieditatio paſſionis Criſti omnem afflic tionẽ ſedat ñnj F em amaritudinem dulceſcit oĩs paſſionis coꝛporałni. G a Meditatio ſuper Maria facit nos rimari interioꝛem vultum vij A b ante finem emoia Marie homines turbulentos claros facit vij·.K b emoꝛia paſſionis do mini facit hoĩem tutum n E a £π Ra Temoꝛie laudis Iheſu ſex effecus .RHa Membra fideles ſignificant i8 Ha ITens humana paſſioni CObriſti intindta flexibilis redditur ad omne bonum opus. nj. Ra Item multis inſtabilitatibb mouetur.l. A a circa fi. Item ann de ſe dilectionez emittit fecunditas ſequitur vite eternexlix Itẽ per ignẽ ↄcupi⸗ ſcentie ſua oꝛbat᷑ interna virtute · xlj.B a Itẽ in dei dilectiõe clarius accenſa tantomagis caret fumo cupiditatis πi. in fpnne Item cum flammam dilectionis verſus celum non dirigit ſuffocatur in lumine ſuo Ibidem er deuota a Criſto non imbibitur inquantum mens ho inis vij· Pb circa ſfinem Pens peccatoꝛis nuſq́; poterit eſſe ttta lbidem ens ſpi rituſancto inflamm ata intus liqueſcit 7 JVerius dureſcit G Aens cibo amoꝛis paſta leuis redditur ad ſi uſtinendum om nia xlix'Te. Mens diuino amoꝛe inflammata molleſcit int? τ Xlir Ge Item difficulter rimpitur a vite ſancte propoſito Ibid Nc Iens fetida & coꝛrupta in aqᷓ nõ ẽ ſonꝰ laudis dine xlix I c· ens hoĩs inſtabilis vanitatiq; ſubiecta: nullam gignit ac vij: A b circa finem Mens penitens contrita nutrit animam vij. P a circa finez Memoie paſſionis Qhriſti quatuoe effecſuus nj-Va hondis Merr ſice reod . ſce ntuhr tenhoie ſen n⸗ 8 ond Aens pura obten ebratur fiumo cupiditatis lbidem 0 yBe entis attinctio quatuoꝛ virtutes effieet xxv. A lingne entis ſerenitas quatuo accidit modis Vvlijx. V Os enti humane Chriſtus nunqꝙ adiienit ſine refrigerio * wene tectione xxj· E in fine Mlentem humanam nil foꝛtius penetrat igne celeſti u. V dnatusſn Mentem irroꝛare facit Chriſtus ij.Da Sr2 Mentes humane virent floꝛent 2a germinant Chriſto i irradi dirdii ante uE e Talles cunt tempore timoeis æ amoeis diuini xlvnj-K tem colligunt intra ſe aurum gemmas perpetue glorie R honoꝛis HM vij: m Merita noſtra cuiuſmodi ſunt diſpoſitĩis. xxinj. A circa fi. 4 eritoꝛum natura lrxxij· Tcirca finem ſoräll Hereri non valet homo in ſtatu däãnationis:xxxvij-B ac. fi. Gralil iracula non efficiunt ſanctitatem perfectam ſed &τ%xij- B “ Miſeria vite preſentis tria mala facit jQ teſinen iſericoꝛdia vbi pietas uh iſericoꝛdia per ſtillas ſigmiſicatur-vi. E Per rorẽ · vij · N ErNa M,liſeꝑicos dia dĩna aduenit mẽti ĩ amoee dei calida ac& vii: N V tem tribulatis ſuam virtutem imprimit vij. O “ tem hoĩem lucere facit proximo per miſericoꝛdiam Ib in fi. . .3 Item magis accidit in nocte tribulationis ep i in die felieite⸗ 7 18 l ViCE Wd Item elongatur a peœatoribus: ſed coꝛde cõtritis ſuffragatur R abittuin vij. I ante æ in fine ontzenitqi * Item celitus non deſ. cendit niſi ex abundãtia dei aut noſtra e up operatione æv75 vij. M ndlwi Item defluit tripliciter in Prine mundum Ibidem es , Miſericoꝛdia hoĩs ad proximũ quatuo bona oꝑatur· vij· K Niuucen hon poteſt eſſe ſine fructu perpetue felicitatis vij.A lon Iiſericoꝛdie diuine nemo expers eſt vij. NI. ummen H Iiſericoꝛdiam diuinam tria trahunt a aſtringuntxlix· Nd ann Mollificantur coꝛda humana 32 m: R Non „ oS homo recipit a coniundtis vij · H 1ius . Moss Ehriſti non aſpicitur i in nocte peccati:ſed in die virtu C tis nnjA rdumen „ Mors propria a peccatoribus i ignoꝛatur xvV ,AA ele⸗ oes ſpiritualis inducit᷑ per admiſſionẽ peccati·xxi D in fi. laCe oꝛs per abyſſum deſcribitur xrxrxv--E ähe Ioæs perpetua eſt culpe proprietas xrxxjx. B nertil⸗ Norss anime tripliciter accidit llUlUlUlIllbvidem D jami. Ioxs ſumma eſt a beatitudinis gloria excidere lv. V in fine — zuen Moes peccatoꝛibus e celo iuſto dei iudicio euenit. vi. E cir · fi aſne . △ Moꝛs perpetua aĩe maxime accidit in dormitiõe pctĩi lvi. T Moꝛtis tempore debet homo declin are ad aquas penitentie ſecure moꝛiatur xxvnj. E Moꝛtis memoꝛia recedit a nobis t pe leticie·xxxvij. ¶ a cir. fi Moꝛtis eterne ſigna ſunt deſidia a toepor lxxnj. R in fine oꝛtis memoꝛia tria ſacit xxiij. A Moꝛtis noſtre in hora cogitanda eſt paſſio Chriſti: ꝛquia di / luit peccata ac nj-K a Ioꝛte imminente rubere debent oculi fletu Xxvi-Na Moꝛte ſpirituali tria contingunt lvji· E ante finem oꝛi appetere debent homines vt ad beatitudinem valeant euolare lv. Bi in fine HMoꝛitur in coede noſtro Cpriſtus in ſalutem nj. Qa Motus ſpiritus maligni de coꝛde expellit paſſio Criſti n. otus tẽpeſtuoſos reprimè debemus in adoleſcentia. xvj. A Iotum ſpiritualem ad patriam quatuoe accelebrãt X E undanis duo unt inſeparabiliter vVnita xxiij. Kin fine undus exterius delectat ſed intus terret eternaliter Ib:è fi undus non eſt ſine periculo? xvxinj- B undus humane mentis oculum excecat lvj. I circa finẽ Mundus in nihilũ vergeret ſi Maria non ſi uccurreret vij. Z undus a caſu preſeruat a ruina Maria vij. V Ibem facit angeloꝛum militia vñj· D Muneris 2 gratie celeſtis nil percipitur niſ Marie gratia ueniente vij. M b circa finem Munus g gratie celeſtis i in ſe habet foꝛmam felicitatis eterne· xxij. E ante medium Munus celicum non marcelſcet i in hominibus ceteris ſancti tate excellentes “=ð Ibidem Munus celeſtis gratie clarioꝛem ſämam efficit caritatis di/ uine xxxinj. P Hunitio virtiitum neceſſaria eſt contra eſtum pratie con⸗ cupiſcentie lvnj. D Muniri debemꝰ? cautela ciiſtodia a timoe æ lxxvnj B cir· fi. xxxvij. FP j. per totum Natiuitas Chriſti ſi gnificatur per betum ſolis j; B uti in confeſſione ſurdi ſunt mente τ Atiuitas Cpriſti er autoꝛam propter tremoem celeſtium & infer⸗ nalium ſi ublimitatum 1D. Natiuitas Criſti eſt viuificatiua letificatiua a effectiua .j. B Joꝛtuus ſpiritualiter ni ger efficit i in noculis dei xxxvij· E b Iotui ſpũalit calefieri debent acs gr̃e celeſtis vt ac xnij K Tundani & excecati peccatis non aſſumunt in coꝛ paſſio⸗- . nem Chriſti i. V p zmn dona dor honsl miſ fuer 14 diſil ſemtente mi zer. W ignini nl Ne inteinem Went Binfre Wod tat nn 1 0 enta. W brit yl r paſſo⸗ . i Hinfie halitr beſt limib lctci ſne NNAN i nir gaiß dettaſe Maner miend * ters omn ij W e ⸗ n i ebn⸗ nſos n6., 4 D aujh 1 64 niſi fuerit in mente rer deuotionem tum abeſt malicie 2 . Kpparuit humilis a depreſſa.i. Oa VQuatuoꝛ celeſtia dona donat aĩe deuote ··. XEſt oĩm virtutũ gᷣatiuaj. a Bonis eſt vita aæ malis moæs.j. Q a In carne nonpronk atiuitate ſiia Xp̃s probatur effundere aquas gratie j.O Naſci in nobis Chriſtum per gratiam neceſſe eſt j.T 2 N Naſcitur in nobis Chriſtus per collationem gratie ſi pecca atus eſt Qbriſtus frigiditatis a tribiilationis tẽpore j. G atus eſt Chriſtus ſicut vermis e lingg FI icut caꝓparis her ba producitur 1. K Jatus Xps mortuus eſt in condibo nr̃is viuificatur aci· T atura humana diuinam ecclipſauit in natiuitate j. N atura diuina coꝛdi puro coniungitur per gratiam inſepa⸗ abiliter M Ixi· A circa medium Mitos ame nitatis celeſtis allicit oculum mentis noſtre a . xxxinj- RK o bilitatis principiũ dicũt anta eſſe amiciciã vi. Nante fi. omen lIheſus ·ij per totum a de Iheſu quere circa literã V Jumverus ternarius trinitatem ſignificat vViA ſutrimẽto coꝛporali ſpũiale nutrimentũ aſſimilatur · inj.QC Nutriri volens copore Chriſti celeſti nutrimento oportet confo ſhari Ibidem Buiatio hominis a alicuius ſancti , vtilis x. R Obſtinatio peccatoꝛis in peccatis xxxvij. Qc OC bſtĩati vt lapideſ reddũt᷑ hoĩes accidioſi τ. Ca Obſtinantur homines in pecatis conſideratiõe vindicte di mine r xxxvVj K Oculus mentis noſtre in caritate dei tripliciter accenditur · Heukus mentis corrumpitur quatuos modis Xlix N f culus mentis contactum coporalis amoꝛis ſine ſui coeru⸗ Ptione ſuſtinere ⸗ vij-Pa culi humiliũ limpidius celeſtia ↄtemplanturvij · OQa é. fi culo comparatiir Xps ꝗꝓpter virtutẽ profunditatis nij. E currere debemus ad paſſionem Chriſti fletibo exemplo brutoꝛum nj⸗Ba Qdiũ natale debet eſſe inẽ hoĩeʒ a dyabolũ.xv. B a·xxvnj. C dor patris eſt Chriſtus i-T Qdor vinee Chriſti paſſionem ſignifcaeat mnmj-Q leum deuotionis ſanat doloꝛem penalitatis eterne nj. M Opera miſericoꝛdie vbi elemoſin Opera noſtea bono ſunt cauſa cognoſcendi deũ.jxI circa fi. Opera nr̃a debemꝰ a terrenis appetitibo elongare acxnj. Q Opera adoleſcentie ſunt diſtoꝛta ad celeſte regnum conſtru endum xXvj: E pera nẽa alta & ſuperba palleſcunt moꝛte perpetua xlix. I peratio ntẽa celeſtibꝰ apta a terrenis implicata· vij. N cirfi. perare non vales bona pre ſenio leuet ſaltem τιXxvn'. C atio non perſeurans obtinet quod poſeit vij.O a ratio non eſt obtentiua: niſi dirigatur ſpiritualiter gratia Warie vij· E b circa finem Oratio noſtra omnium ſanctoꝛum eſt colleẽtio ix.R Oratio peccatoꝛis eſt amara: ſ̊ virtuoſi dulciſſima i in aucibo ſaluatoꝛis xxnj. P Orationis natura Xlvnj. N ratione deuota mortuus Chriſtus reſuſcitat in nobisj.T. Orationes deſignant᷑ per voces coporales ꝓpter qᷓtuoænj· V Oratiões noſtre qᷓtuoæ modis in auribo diuinis tendunt᷑ Ibᷣ rationes ſ. anctis directe efficiuntur valide ante ſolium cre/ atosis x. N Orationes fielium vmbraã eſſiciunt protedtionis diuine c x. E a in medio Orationes noſtre ſanctis porrecte ſentẽtiam liquefacunt di uinam Ibidem in fine Orationes virtuoſoꝛum adoleſ. centuloeum preualenti in au/ ribus conditozis * xvj. G Orationes tempore conſeſſionis melins audiũtur in auribo dei XxxVij a Orationes in coꝛdibus humilitate onatis magis reſonãt in oꝛe ſaluatoꝛis —= li Xante finem Orationes tempore tribulationis 2 penitentie citius exaudi⸗ untur Ibidem in fine Orationes multe ſimul iuncle magis audiuntur in auribus dei i. ◻a RI Ordinario diuine iuſticie lexxmij. V circa finem re coꝛdis loto ꝓꝑ aquam puritatis mox Iheſus deuote ani/ me apparebit ni. M Ora ſua claudunt peccatoæes ne confitenmur xxxvij Ge Atientia lxxv. Rper totum acificati a& concoꝛdes caritate lv.B circa finem Panis verbi celeſtỹ aggreſſũ dyaboli ĩpedit xxix. D arentum amiſio xxin· D in fine aſſio riſti ni per totum aſſio Criſti nõ cernitur in nocte peccati:ſed in die virtutis ni-A Item purgat coꝛda Pumana attraxit ea feliciter Ivᷣ Be mente humana elicit ignem amoꝛis ,Q ulcis eſt a ſuauis bonis led amara recatoeibus nj-E aſſion Paſſo aſſons ma ſorem. ſere kn⸗ oher fonisktern ann —14 umc Onſtnn S Rea i, nN, anch it fh . c maltege⸗ bciri ſnen A mmain ani W Whl tiiinnobi terinf, nis tendnt ) Ute ſoliumar nis diunmet Raim medo dutiaguntdi ldeminſie Mualent inan /6 wur in wrch WND gs Moniti⸗ 13 nſun citsa lbienin ttur nubi⸗ 10 Pautin Ssmunt 6 „ ☚.— ı wi e .. 1, Frtomn d. Boraim ent M. DP ſye nper N e Md. 0 mente calida amoꝛe nitatem $△ „ „ er gratitudinis memoꝛiam reſtauratur nj. ehementer intenta omnem ſedat afflictionem Ibidem H ellit motus ſpiritus maligni ex coꝛde nj. 4. ehementioꝛ fuit omni pena a quare nij. P abet ſex efficacias a virtutes ni.QO irtuoſioꝛ eſt humilibus q; ſuperbis Ibidem uatuoꝛ ſpiritualiter efficit in mente hominis ni. J. In hũili mẽte rubeſcit dilectõe ſͦ ext᷑ humilẽ nigreſcitn. D a n mote eſt recolenda quia peccata diluit lbidem Ka ollificat coꝛda obſtinata Ibidem onis eſt cauſa vite a malis cauſa moꝛtis nj. O'a Ingratis a cupidis fetoꝛem efficit ſupplicij eterni nj. T a Paſſionis Chriſti meditatio Chriſtum facit liquefieri 1 Di illari gratia in mentem humanam . aſſionis Xp̃i deuota imaginatio facit hoĩem cõpati I6 O aſſionis Chriſti memoꝛia facit hoĩem tutum. ni. E a 3 Xa aſſionis (hriſti & vulnerum maios virtus relinquitur in aſſonem Xpᷣi non aſſiimunt mundani a pecc atoꝛes · nj· V Paſione Qpriſti in mente hominis vigente nullus percipi / tur doloꝛ ad extra Ibidem X Paſſo priſto ſubſecuta eſt pluuia miſericoꝛdie a conſola⸗ tionis ?ternre n-A, a Hhati facimus Chriſtum ingratitudine noſtra ni-Ca ater celeſtis per aquilam ſignificatur xinij. C Patris celeſtis reuocatio a ad nos ſue pietat applicatio IE Fatrem celeſtem delectat laus ſecreti codis ij.· H'a atria celeſtis continet in ſe lon geuitatem diuturnitatem ſa Hatria celeſtis ſpirituſſancti gratia demonſtratur v. E Patrie celeſtis lux defluit per Xpm in regionẽ celeſtiũ.nj.X Hax teddita eſt hominibus in neceſſitate Chriſti I. NM Peccatos octo modis ſanat᷑ diuinitꝰ. lxxij. D cir. .a.xljx· A f Peccatoꝛ vnitiir cũ Maria mediãte lacrima deuotiõis· vij. X Heccato? moꝛiens amariſſime ploꝛat xxjx· Q eccato dum ſemel auit ter ceieſtem predam nõ capit mox Neccatoꝛ quando confidenter cõfeſſus fuerit indicium eſt ſa/ lutis eterne xxxvij. B in fine Peccatoꝛ leſus a dyabolo confeſſione ſtudeat exurgere pecca tum τπ Ibidem D Peocaro⸗ ſigurã in ſe tenet luti a triſticie ſempiterne IE;.E a eccatoe caret deuotione vergit ad moetem declinat ad cruci atus — Ibidem Z a „ . ° Peccatoꝛ mobũ pcti ꝑ 9 ſeſſionẽ eijciẽſ v uet τ+Xονρ;. NAt Peccatoꝛ non ſanatur niſi integrã fecerit oſeſſionem Ib. P b Peccatoꝛ vt integre curetur neceſſe habet ſe ſubucere totali ter confeſſoꝛi Ibidem Ac Pecate ouomodo a vita a celeſti degenerari di icatur IB. 1/ b eccatoꝛ ideo altius extollituri in mundanis vt periculoſius cadat . Ibidem i in fine eccatoꝛ quantumcunq; malus: interdum tamen conatur aſpicere lumen felicitatis llv. V a Pecrato a ſomno quadrupliciter poteſt excitari lviK eccatoꝛis dies beeues ſunt:ſed noctes pene lon ge a perpe / tue xxv· G eccatoꝛi quatuo obſiſtunt li· E in medio eccatoꝛes per tria fecundantur xK eccatoꝛes ſanctis co mplantati efficiunt᷑ fertiles in bono Ibᷣ Peccatoꝛes ſanctis adherentes ipſi in ſanctos permutantur· X· Ga in fine Peccatoꝛes perdunt vſiim lingre deum laudandi & ſe acu⸗ ſandi confſſione xxxvVIj.O eccatoes aquis confeſſionis immerſi viuaces fiũt IE. in fi HPeccatoꝛes ſemimoꝛtui dicuntur xx M. H a Pecatoꝛes arrogantes contemplantur i iugiter affectus ſua/ rum oreraromim Qxxvn- N Peccatoꝛes in gloꝛia hic ſedentes debent contemplart vilita⸗ tem proprie malicie lH. Peccarore⸗ non audiuntur iacentes in peccato ij.B eccatoꝛes hic elabuntur e manibus prot ectiõis diuine ob immanitatem ſui ſceleris lxxiiij. R cĩoꝛes fetidi ſunt a execrabiles ĩ ocul'oĩpotẽtis dei·xxiij. D eccatoꝛum perpetratio ante communionem inj.A eccatoꝛũ ꝓpriũ ẽ ĩ adoleſcẽtia qeſcẽ a bono opꝑe acxvi H ecatoꝛum eiectio per confeſſionem ſanitatem infert a nime 2 longeuitatem vite xxXVij· eccatum vbi culpa Peœatuim ſignificatur per tonitriium eo & ooidit i. „ Item per gladium . xini B eocatum eradicari oportet per contritionen ·R eccatũ cõmiſſum in feſto alidꝗᷓ ſanctoꝛũ piculoſum eſt x·T eccatum mediat inter Chriſtum a nos- vij. I a circa finern eccatum millim tranſit abſq; vindicta diiiina · x Ra é. eccatum generat voluptatem vanitatem eternam rena! tatem . xni S circa finem n iteratum magis ferit τ xinj.B ecatũ cõmiſſum latitat in coꝛdibo peccatoꝛũ · xvj· .A cir ˖ fi. eceatum — 14 ine⸗ ccatu e eccaAun vidert eccatu ecratun catun zmarigun eca eccad ſrn Peccata exunt Peorats arant h Lren ſon Pena Chr enſtenta Mricckt. Wra n enten en ere⸗ dit ſanr Vemter 114 W Nb dren öbh Orere totil lnze Gb Ntmrolchns Omunfe Amenconitr e d nnaerr Dinan tlesin woh- Permundae Garm or & a NVG. fit b in NB. 1 iffedus iun ym plr la⸗ zsͦdine 0 mn 8a Win 2 minenun, UNN .. videtur — lapſum in animã moꝛtez efficit ſ⸗ empiternã xxij. I eccatum veneno ſuo mentem noſtrã penetrat ſine fine cru cians xxv· E circa finem Peccanl expiare debẽt boĩes p ↄfeſſionis remediũ ; xxxvij· Q eccatum ab homine ſpiritualiter moꝛtuo nec aduertit᷑ nec Ibidem T circa finem eccatũ totum emanare debet ad preſ entiã ofeſſoeis IE.in fi eccatum omnes vires deſtruit τ Ibidem V eccatum hic bibitum dulce ei timatur e ſed tempore mottis amariſſimum ſentietur . . xli. G Pege ſtatus eſt laude diina indi gnus j. Ga eccati aduentus ſupra rationem Pominis 2 conſenſi im xxj·I in fine xxxvij. Qb Neecara ab Horrere debet omnis homo eccata per recidiuationem renata: delectabilioꝛa decetero erunt Ibidem in fine Pecatis onuſtis nil melius niſi ferre penitentie grauedinez xxxvij. Qa in fine Peccant honnnes ad aſpectum peccatoꝛum Proximoeũ no⸗ taturen ſomno ena Chriſti excellit o omnes penas ni. P X. T, a enitehtia abluit recatum vij· I poſt medium enitentia triplici ter accidit enitentia reddit bominem abilem aptum ad gratiam ce leſtem xxxjx. E in principio Penitentia aſperitas ignem diuine caritatis validius accen⸗ dit H xxñj. N — temperate 2 diſcrete 2a ecõ uerſo effectus Ibᷣ cir . fi. emtens vere debet Drimum emittere deſiderium felicitatis· xxij. Gin fine enitentem dyabolus non egreditur „ xxiX. E enitentes reuiuiſcunt ſpiritualiter xxnj Ei in fine enitengium infoꝛmatio xxx vij. N bᷣ enitentibus diſplicere debent praue vite opera Ibidem P Derfectio trinitatis tria eſſe preſt upponit V .B erfectionis principiũ dicũt anti eſſe amiciciã vi ; j. N an fi. Pericula maxĩe accidunt hoĩba in dei dilectõe frigidis · x· Periclitant magis hoĩes in ſtatu ſecuritatis &; timoꝛis. xxV. I Conſimile habetur lxvñnj. D Perpetuitatẽ efficit ſctĩtas deuotiõis virtus a vnitas xij- Q Peſtilentia ſpiritualis cauſatur ex igne praue concupiſcen/ tie * xxxinij·Z circa finem lxxni. B enitentia amara Xp̃m anime albeſcere facit gratia ij· Qa enitẽtia etiã ſera tpe moetis ẽ aĩe ſanatiua xxxvij.Za in fi. „ „ ietas vbi miſericoꝛdia 4 H ietas diuina dupliciter innoteſcit vi. R ietas per ſtillas ſignificatur vij. E ſtẽ celitus nõ deſcendit miſi ex ſua abundãtia aut nta æ& I6. Item defluit tripliciter in hunc mundum Ibidem ietatis retractio ſignum eſt moetis perpetue lvij- B in ſine luuia miſericoꝛdie ſecuta eſt Chriſti paſſionem nj.T a otentie anime interiozes amplius recipiũt roꝛẽ gratie · v. S otꝰ celeſtis amareſcit poſt cibũ ſumptũ coꝛporalẽ· xxnj.O . . xxxvui. V b Xljix. B b redam celeſtem venantur abſtinente .B remium celeſte non attingitur niſi meritis virtuoſis capi/ atur xxvni: B circa finem rincipes regni celeſtis volentes eſſe quiò deceatxxvnjI a romptos ad ſupplicia nos quatuoꝛ reddunt nj.ITa rudentia vbi ſapientia Pſalmodia vbi iubilus udor a virtus eoporalis floere cernitur in caſtis Emini / bus xxxin. I in fine bugna debet eſſe inter hominem a dyabolum xxvnj. Q ugnantium cum carne mũdo a dyabolo doctrina xvi. H ugnatis in ſtadio h mundi tria ſunt neceſſaria ix· M f uiritas vbi caſtitas 4—èèù Puritas hominis hominem exteriꝰ infrigidat interius in⸗ flammat v. T, ritas vite efficitur quatuoꝛ modis lej D circa medium Valitas bene oꝛdinata vitã efficit ſpixitualẽ · lxximij. Xcirca finem Querere debet homo confeſſoꝛeʒ edoctum in diuina ſcientia xxxvij. G Querit homo neceſſit atem ſuam in vallibus huius mundi ſed neceſſitate ac rt xxvnj. D Quies anime frequentari debet τ xx. X circa principium Quiies que fit in domino mentẽ impinguat diuina Pingue⸗ dine Ixxij. E in fine Quieſcentem a bonis operibus verm es immoꝛantur in ferna les lix· B circa finem hen profundius immergunt᷑ aꝗs preſentis miſerie Ib in fi. Quieſcere debent homines in Cpriſto qui eſt oꝛigo omniſi bonoꝛum Tre Quieſcit homo magis in meridie amoꝛis a in nodte peniten⸗ 0 . tie Xlix· V d tüint eci⸗ Beci eet gog eonp ſacere Rede efi . c̃ Kelator Renous Pet e ſere WnV9 Wbd Virtuoſs 1 Bareaſnen kat wl nyle wbiüubilus Asmini dom Ninfie neNA a Ar RIf Tinteriusin⸗ B arcawedium tuale n Kar ſnen Zum ndin n wih ris un MWI. rncpiamn T* natinge⸗ d WFin fn⸗ eun an eigoon . W h — 1 AKtio in nobis debet extinguere motus brutales ac? lvnj Ccirca finem Rationem hominis vie aut mortis aut vite pertrarſ xxj· I circa finem ecidiuantes eternaliter in anima excecantur xxxvij. O b ecidiuantes audacioes ſunt ad pecandum lu. E ecidiuantes ſubito moꝛiuntuir xxxXxvij- N a. xxij K in fine ecognitionẽ humilem in gfeſſione debemus preponere ac xxXxvij· K in fine Recuperare volens amiſſam beatitudinem tria neceſſe habet facere v. S Nedemptio a conſolatio ſtillant ex Chriſto paſſo nij. B a efrigeria ſempiterna ex amaritudine penitentie merentur xxnj. D circa finem efrigerin beatitudinis nõ capiũt cupidi a auari · lnj. E in ſᷣ efugium hominum ad ſanctos Xx.G lefugium ad ſanctos viros facit intereſſe ſuauitem celeſtez xxxV A in fine egio coꝛdis noſtri diuerſumoda eſt lxi.S Retationis trinitatis multiplex reſpectus vji QQ Renouatio a regeneratio hominũ diuerſimoda xxxvn E a eſſentia a carne mũdo a demone ſentiũt accidioſi.xrmj. N eſiſtere peccato a dyabolo qᷓtuoꝛ faciunt hoĩem. xv. C in fi. etrahere a peccato nos ipſa moꝛs conatur τ xii I O Kaukhar ones diuine in ſomno accidentes lxxij Q * Kluationis finis eſt trimitas vi A in ſine — e eterna non tribuitur carnalibus vij. R cir.fi. luandi quod hic intelligunt in futura vita in in / fim um intelligent lxvi. I poſt medium Banern peccatoꝛ miſtice oco modis xlx· A. xxij· L) cix fi. ancto vno ſubueniente homine concurrit in auxilio tota — celeſtis concio x · Qcir ca finem ancti ſignificantur per arbores vij. B tem per aurum a gemmas ⁊⁊aàaaXaàXa. tem er piſcatoꝛes x.· Z tem per planetam celeſtem — vij · G tem per ſydera — Xx.A Item per ſtellatam regionem x QC& tem per ventos Xx. 4 ancti agunt in nobis ſemper virtutem celeſtem ſi non indi ſiti fuerint x.O em a caſu moꝛrtis perpetue bumann genus pᷣſeruant x X ttrahunt homines in neceſſitate miraculoſe x. I a in fine ompatiuntuxr triſticie a tribulationi noſtre vii- E Concipiuntur per deuotionem a naſcantur per dignam lau dis executionem x. E Conſolationis imbrem adducunt a refrigerij ſu perni x· onfeſſi ſunt trinitate perſonaꝝe in diuinis exiſtere vI. eſiderant a nobis conſtantem venerationem x tribulationibus deuenerunt ad gaudia eterna leuant homines ſua gratia de mari huius vite X. . a ecundi facti ſunt per ventum aduerſitatis vij .· B Electuntur ad miſericoꝛdiam a pietatem ex noſtra humili⸗ tate X.T, a in fine Grari⸗ ſua animabus omnium fidelium ſe inter miſcũt x·A rati facti ſunt deo per tribulationes a affliétiones x.K rerce ſove ſua ſemper verſant᷑ circa terrã vite noſtre ·x· . gne noſtre deuotionis infla mmati efficiunt conſol ationem ſempiternam x· P in fine ncluſi in coꝛde noſtro faciunt refrigerium Ibidem Ba nterponuntur inter nos a ignem ire diuine· x. E a ante finẽ nclinantur Pominibus ſilas gratia ſex modis x. M a in fine Maioꝛem efficaciã oſ lendüt v vno tempore a loco ꝙ alio x.· E on pPar ticipant de acie mundane vanitatis nec terra capi / xP circa finem Ditatis † Laſcuntur per gratiam in anima deuota x. V culo pietatꝰ reſpiciunt coꝛ bum⸗ anum. niſi interroſti ſint vicia X adicantur in coꝛde ſicco 4 Vicijs X. I i non fuiſſent in nihilum dudum vnuſquiſq; p peccatum ueniſſet x· A in fine Secktannar nobis ſuis pijs interceſſionibus 6 Xx· B uccurrunt ſolum in ſtatu anxietatis G& non proſperitatis Ibidem in fine ribulationes ſunt paſſii in hac vita xI a irtutem totam vite perpetue ſibi deuotis infli mnt x.A oluptati ſua gratia reſiſtunt X.T a Sanctoeum nullus illuſtratur lumine beatitudinis ſine gra tia Marie vij⸗Z a Dan ctoꝛum auxilium magis lucet in tenebra humilitatꝰ &ᷓ elicitatis mundane vnj. Ganctorum ſuffragia a ruina 7 caſu conſeruant coꝛda ſibi. deuota x Qin fine anctoꝛum inuocatio deber eſt. e perſeuerans X. R licit ignem conſolationis eterne x. S. andoꝛum mutua obuiatio ipſis hominibus x.·B Vindicta irrecuperabilis x. X anctoꝛum geſta peccatoꝛibus conuenit audire XAa g— nige⸗ en dun crrupt inc⸗ pienin ape „Rapien apiet Sapier Bapie dapie⸗ Aeenti Wurit Lrinfte miſcntN S W enoſtre , nlolatien XDinfre lbidmde aante ſni Nlain ſie do XB uacho rcaſnem vyV lcſn WN. * pecatum XAntue K e Proſertii oeninii⸗ I⸗ nt 14 144 e 1 ihnd N ohiſbi⸗ Cinſtt 1 5 anctoꝛum quilibet alicui homini aut prouincie preponit? vt a periculo conſeruet . vij. G Ganctis mediantibus noſtre oꝛationes magis intonant in Gratia ſua nobis non perflantibus accidunt naufragia coæ poꝛis & anime x. in fine Sanctis adiuuãtibo· hõ repatur in viã ſalut? pſtinaz xv· Q Sancétitas lxij · per totum anctitatis conditio & natura ibidem I anctitatem perſectã attendimus penes celelſ te deſi deriũ ac = idem A circa finem Stitatez pfectaz nõ efficiũt miracula ſͦ amoꝛd igniculi ib B anitas lxix · per totuʒ Ganitas ſpiritualis aĩe cõſert leticiã ſempiternã aæ ibidẽ A P anitas ſpiritualis cognoſcitur ex claritate vultus interni H ibidem B circa finem anitas mentis a cœporis ſequitur abſtinentiã xj·X anitatis ſpiritualis natura xlix· B in fine Sapientia lxnj per totum apientia mundana · coꝛda infrigidat in dei diletione ”M lxnj.A ante fineʒ Gtulticia eſt reſpectu ſapientie diuine ibidem HDW enn Junt ſimul inimice ibidem QO 0° * tẽ coꝛruptibilis ẽ fallibilis 2 breuis ibidẽ Ca circa mediũ apiẽtia carnis impedit actũ ſapientie diuine ibidẽ ĩ fine apientia diuina tranſcendit humanam angelicam ratio nem ükklklklklnmnn) A circa finem tem Eſt cauſa deum cognoſcendi & in beata patria ſpecu⸗ ndi bbbidem B circa fine; tẽ in Pumilibo magis viget m ſupbis ib̊ E τ O in fine Itẽ Gignit᷑ in nobis examiratione diuine dignitate ib N Itẽ viuuficat coꝛ ad vite enitatẽ. purificat ad ac· ib · O Eca fi⸗ Itẽ Cõfert gaudia infinita:a efficit ppetuitatez vite τα b⸗ V apiẽtia vera attribiiitur primo deo dehinc mentibo almis apientia vera ſoli caſti digni ſunt xvxxIRl. V apientia dei & deus vnum ſunt lxnj: Qa circa finẽ apiẽtie mũdane & diuine oꝑationes inſimul.lxn·A in fi· Bapientie diuine quatuoæ attribuuntur ibidem Ba Sapiens dominatur aſtris ilixnj. I Sapientis proprium ibidem E Sapientem ex tribus cognoſcimus ibidem G Scientia vbi ſapientia ecuritas lxvnj. p totum 4 * dyabo lice Silentẽ a laude diuina dyaboli poſtiliter inſecun ibidẽ G O mnus Gecuritas eterne beatitudinis cauſatur ex duodecim virtu⸗ tibus Ixij. N.in fine Hecuritatem ſoꝛciuntur hHomines in terra humilitatis.G in aqua penitentie lxvnj. B in fine ecuritatẽ pollicemur in hac vita triplici modo ibidẽ C ecurus diu de vita periculoſius moietur ibidem edulitas lxiij· per totum edulitas bonoꝛc actuum quatuo efficit ibidem A emen ſpirituale. fundamẽtiim ſiimmit ex infima parte hu militatis Ixv. A cir ca finẽ uaricia deſiccatũ miſ 1 ce nõ pullulat nec creſcit ibᷣ in fine uatuo modis veĩt ad mẽtes remotas a deo ibidẽ Qin ſi. enes inueterati in peœatis. deũ abijciũt a abijciunt᷑· xnj. P enis bona operari nõ valens infirmatio xxvnj· Q enſus humani tardi in laude diuina obſtruunt᷑ &τιr xini. H Beperatio J lxvi.p totum eperatio quit ſit eperari non poteſt deus ab homine: abſque homirds per / tetua coꝛrruptione Ixv j. A in fine eperata anima a coꝛpoꝛe per motem apparebunt que la/ tuerunt ibidem E Geparati a mundanis dominantur cum ctis mundi inſulta/ tionibus lrxvj.· D circa finem Berenitas xvij per totum Herenitas mentis. ſerenitatẽ i indicat vite eterne ibidem A erenitas quietis ꝓpenditur ex puritate animi ibidez B erenitatẽ mentis a cõſcientie diio efficiunt xvij. G Benerata mente vtutes a potentie altiꝰ extollunt ibidẽ D ermone diuino coerectuis attrahere debet manus & pedes a prauis faI Xxvxñnij. N ilertiuiumnm ientiũ anĩe ↄuenit ſex generibo perſonaz ibidẽ A in fi· ilentium laudis diuine procreat ſugseſtiones ꝓvauitatis ibidem C . — implices offeruntur in templũ gloꝛie xrxxini- itis diiuini amoꝛis:tria facit xlix· H c olacia & conſolation es querit bomo poſt moleſtiam cox/ Poꝛalem lmi A in principio ollicitudinis aculeos pabet homo i in hac vita xn: lxxij · per totum omnus miſticus:q in dño quieſcit triplex ibᷣ. A circa fi⸗ enect? periclitat᷑ circa honoꝛis gradꝰ· in tra miſerie.·xinj.A ibidem in fine Bepatio ab amico vl'actu gaudioſo valde nos cruciat ibᷣ R lxxi· ꝓ totum omnmn⸗ omnu vomm omn domn. vonus . p mnati dhen nlun ui . deeclon erod o Ninnnn one nstöͤſt Rewrm phitu Pfitu Plritu nde WwV den Vittu⸗ W⸗ . MRin ſne gomnus in pena qtuos in anĩa facit effectꝰ ibidẽ B ca fi- omnus in peccatis octo relinquit effect in aĩia ibᷣ in fine hitib in Bomnus in peœatis periculoſioꝛ eſt cum fit cum conſenſu n Inne ibidem E circa finem d d Bomnè é amicus celeſtiũ numinũ 2 deoꝝ ib. R añ mediũ ibon Bomnæ? eine beatitudinis cauſat a duodecĩ vtutibo iß · in fi. erttn Bonus dulcis hieſu- attrahitur a deuotis a gratis ij⸗ G bidm ZBopoꝛ lxxnj. per totum mapatte bn opoe quietis interrne:ſi non aſſumitur in nocte penitentie Actaffe damnatio ſubſequitur anime ibidem A wotſinfre opoamur ſub aduentu penalitatis. a torpoꝛ eſt ſignũ moꝛ d den tis ibidem E in fine imiſereni Speculum co dis noſtri dupliciter inficiturx xlix. A e ciunim Speculũ paſſionis xp̃i:effudit humoꝛẽ celeſtis gre ·.Q W peculo m ũdane felicitatis homo capit᷑ & necat᷑ xri. K ntNI Spes noſtra ad eternam beatitiuidinem diſſipatur · dum mẽes wetotun delicis inclinatur . lv. P en Lin ſne Spes in adoleſcentiam poſita: apparebit vana xvji· R cncni pes cõfracta cermt᷑ dum intingit aquis Paſſionis nj. K n Rpn te vtimur ad ſuſtendandũ a defendendu otra dyabolũ ib bwiDinin piri tuſſan᷑tus v per totũ xvni per totum unglel, pirituſſanctus dicitur eſſe lumen octo de cauſis v-E bam’ Spfrrituſſanctus compatur vite v. E Item vmbre ibidem umdiridtn Item RBoii 1 1, 5 Na Atem vennnndvdvdo 'L2 ſtem flatui ibicrm 4. Ttem igni v. N1 beon⸗ olis radio v· Vpoſt mediũ.Item Qirculo v. V e N tem Digit xlvij⸗B mi ol Spirituſſanctus appetit interioza nõ exterioza v.- R zi) ug mẽtat in coꝛddibo fideliũ deuotionẽ a ↄtritionem v. R Mumi in ttrahit coꝛda ſerpentina ſua dulcedine „. T, miniin gilitatẽ efficit. qᷓ homo poſſit aduenire celo v· M circa fi. duerſatur fiéto & immicatur peecato V. N ylun pit poꝛos mẽtis nre vt vapoæ oꝛatõis exalare valeat v. P irdut. ugmentatur ꝓ g ratiam in code homis vVq añ fineʒ ſtie ulſun ſue action is facit in terra coꝛdis noſtri vV ſinn * õfoꝛtat ambul an tes in via patrie celeſtis æc v. E am αee (Conſumit vicia ca rnis a cũcta mala diminuit v.q in fi. onatur ſemper f oꝛma interioei & non exterioꝛi ſpecie actio ukt nis Ixxvii⸗E lind Ex ſiccat magis hum oꝛes tributationis quam ſol cuiuſcun Irpcg q; fauoꝛis mundane v. T a N. Kaareſci ſinceriꝰ ꝓ gratiam in code hbumano v.ꝗ eai Perr illuc quo motẽ deuoti coœ dis direxerit pia fe v. R am miſeriam nfrigidat hoĩez exteriꝰ? ſo: interius mentẽ accẽdit bbide⸗ R Immergitur difficulter aquis deliciaa v. V Mobilitatem efficit cunctoꝝ bonoꝛum opex v. N ouet coꝛ homĩs ad pfectionem virtutum ibidez i in fine — ſunq; venit cũ quiete a topoe ſed cũ ſedula actione v. q don venit ſine lumie cognitionis diuine ib in principio Mon tenetur in coꝛde hominis. niſi diuerſis virtutibus exer/ citetir Opera noſtra infomat caritate v. E in fine Promptum facit hominem ad bona faciẽda VB rincipiũ eſt q cauſa leuitatis mẽtis & coꝛpis v. N DPreſeruiat a putrefactione à coꝛtuptione moꝛtis eterne v. P erfecte mentẽ poſſidẽs fiimo caret ibulationis vq añ finez Retinetur in mente homims hiimilis ibide; circa ſne⸗ Banat mentis elationem 7b NOWM AX Baltus inſpir ationis celeſtis: facit ad bumiles V emperat inundationẽ vanitatis aquã aduerſitatis *².- N Terret ſua virtute beſtias infernales v. R Witam ſpiritualẽ efficit in coꝛdibus humanis v. N irtutem ſuaz non dat ſuperbis ſed humiliby v. N Spirituſſancti gra ſentit᷑ in ↄotinentibo caſtis Xlvij- E Demonſtrat patriam celeſteim· v. K Mominem contemplari facit altitudinẽ deitatis v.C Maioꝛ eſt in abſtinente ; in guloſo v. K Balutem vite efficitterrã coꝛdis fecundat ac v. D pirituſſan cti donum percipitur! in frig oee iubilationis 62 Spirituſſancti aqᷓ: omes preter ſupbos humecta ari pñt v· Q Spirituſſancti oleũ manet ſuꝑ bumiles a nõ ſupbos v. E Spirituſſancti generatio miſtica eſt in mari i contritienis G . penitentie Zpirituſſancti gratia tripliciter extinguitur pPlendoꝛ deitatis non lucet niſii in humili vi. K Zplendoꝛ diuinitatis triplex ibidem O Status vite preſentis Ixx per totum Pratus vite preſe entis declinans ad ter rena: adducet perpetu ibidem Iollificat indurata v. N Motum redtitudinis in mente humana efficit v. V Jon ſpirat in alta coꝛdiũ ſuperboꝛe ſed humiliũ V. T Lon agit in mentẽ · niſi ad hoc miſtice diſpoſitã v. P NMõ lucet ſua gra in ſole felicitat? mũdane ib· pꝰ principiũ ibidem an finem ixj-D a Spirituſſancti aduentũ qtuoꝛ impediut v. V poſt mediũꝰ Spirituſancto mediãte bos effectꝰ? efficimꝰ? ſex z& Mix- H a — usfimns Filanude us natu on perm tatus de ſttrabit teminſte Statuinn etuinte tawn pe 4 amen Binin läultan Uublim 1 Guffocat⸗ medum lchcatur cege Nurn ragi⸗ ggetn Vpebi⸗ perdin ons niſidſt, miwarun 4 mena Punope duncp unbrsee manfim Eintne ernevl ius finis nil aliud eſt ꝙ; pluuia triſticie æ dolois Ibideʒ Q il aliud eſt q́;' exercitatio vanitatis in mẽte humana IB. E ius natura eit defluere in moꝛtẽ a velociter terminari Ib. I on permanet quia aut iam non eſt aut quaſi non eſt Iᷣ·RK &tatus damnatoꝛum homines in maiozem ſui penalitatem attrabit lv N in medio Item in ſe ineſtimabiliter cruciatur Statu innocẽtie ipſa mẽs ſpũ aliter iubilare videt lxj. D in fi. Ibidem in fine tatu inferioꝛi hoĩes ſiirſum ferũtur ad celeſ tia τ Xxxv. C tatum peccatoꝛum ſequi debet contritio a penitentia perfe Guadetur bominibus conſeſſio a penitentia iutientutis tem Pore A Xxxxvij. a in fine Su auitas diuini amoꝛis duplicit imbibiẽ ab hoĩbus xlvn.I uauitas ſpũſſancti mũdanis coꝛdibus acerba eſtimat v.X ublimitas ſtatus mundi quid faciat Ix.B in fine * Suffocationem patiuntur quidam in preſenti τ eoum re medium xxxvVij. V Suffocatur homo ex caſu ſpirituali xxxv. E Guffega a oꝛationes homines fostius aggredi faciunt dya lum H xxix·E Guffragioeꝛum ſanctoꝛum imploꝛatio x.·Z. Guggeftiones dyaboli de coꝛde expellit paſſio Chriſti. ni · Puperbia lIxxinj per totum a lxxv· A per totum uperbia hominis caſum habet annexum perpetue damnati onis Ixxmj·A cit ca finem aiiſa eſt moꝛtis ſempiterne lLdbidem H circa finem Anim arum gener at peſtem l· N in fine uperbie tumoem ſedat vinum compunctionis n'. N Superbie ſaltum altum tria faciunt iinxxinj· S Buperbiam inferunt vniuerſis quatuo-ꝛ Ixxinj A in fine Buperbiam debet homo deponere conſideratiõe ſue miſerie M Ibidem O in fine Zuperbus capite celum videtur poſſe attingere I· B in fine uperbus moete preoccupatus flebit eternaltter vj D Superb ab omni celeſti munere ſunt vacui l. I circa finem udaciam peccatoꝛum inertiam mentis indicant l. Ga Elate caput erigunt hic:in mote autem inclinabunt in pro / indum inferni lxxmj:Q circa ſinem Zubtrahunt ſe duplici cauſa a ceteris hominibus I· T é.· fi. er aerem ſignificantur v-E xpertes ſunt omnis vite·xανσ.K circa finem-a lx.A cir · n. em ſteriles ſunt xii.S uperborum conditio a natura lxxini· E . „ Zuperbis deus ſubtrabitur a humilibus ſa pit ieI iil uperbis nõ datur virtus ſpirit uſſancti. ſed humilibo· v. N rei Puperbimus ſex de cauſis Ixxinij. D upplicij eterni proprium . xvj B in medio . upplicia quatuoꝛ nos ſufferre faciunt nj.Ia Ko utgens a peccatis cõſequuntur plura bona lxxiij. in fi. ſes Burſum vehi debemd toto deſiderio ad beatitudinẽlv.Iĩ fi. ſ Adctus deum delectantes cõueniunt caſtis hominibo lu Temporalia neminem nutriunt niſt auaros a luxu nakuumn rioſos xxxv· B in Tempore mundane affluentie i nfirmioes ſumiuis in dei co. um SZnitione xxij. Qin fine In bonis infirmamur 2a ſancti a S nobis elongantur v ⁊ꝛ ==” xXxxij· R rumt Tempore proſperitatis hmo areſcit:ſed aduerſitate vireſeit rinit vVirtute celeſti xxvj. B leſtnt Tempore afflictionis debet homo in contemplationem cele Fir ſtium ſe erigere æ& xxxvnj. H ue Tempore gratie cuncta coꝛda euigilant ab ignoꝛantia GGeGEG a clamant laude diuina æea? XcXclls. A a Aluumte Tendere debet homo ad principiũ atq; finem qni eſt Cbri / . ſuis = l. D circa finem errena eſtimant homines maioꝛa q́; ſunt Ixinj. N . Theſaurus celeſtis ſex modis inuenitur ·xlix·Z e circa finez Tencen * Limoe diuinus peccatum repellit a? Aan] S in fine imoe domini eſt principium a caiiſa totiuis ſapientie dini ener ne lxni. B in fine Aimenti deum bere erit in extremis Ibidem ante ſinem An imet homo non timenda a timenda non timet xv. Q Per imere magis debemꝰ appropinquante moete &v. Iĩ fi. 2 di imidus eſt homo ſolitarius in nocte ſed plures ſunt auda H Verb ces . .— „K. K ao Tranquillitas mentis amica eſt deo omnibo ſan ctis.lxxij. Aoute ”ÿMä N circa medium WV ranſeunt per Mariam oẽs fontes gratie · vij· V a ante me. erbide⸗ ranſire nẽo poterit mũdanũ ſtatũ ſine piculo·xxiß añ fi. rãſitoia reſpectu celeſtiũ nũina eſtimant᷑ acxxi. D an me ranſmutantd int ſe feliciter deꝰ & homo ſex modisxljx. P . res perſonales virtutes eternaliter reperte τ vi E . res perſone apparent eternaliter vnum miſterium trinita⸗ is exi! tentes vi. K Tribſaeio mundi grauiſ eſt terrenis implicatio æτ v νb Tribulatione quid am fecundantur in bono:quidam per im pPatientiam euelluntur . vij⸗T. „ il mflloyh nmedo üle e H udinillis. Uts boninh VoNH WaroSal WB umnsin mur ſancn WR ſerſtateſteet W Nlatonen de N muntia 70 KNa Deira ſnem Nvni N e ute fne, wientiedid knrBinfne mNNN K 0 Wljt. nes ſan W . ſmncdis il⸗ Na. zum N . ſ△ aanteme⸗ Wr n. . .Danne dsN V rium wn⸗ , i0 7 15 imgtin 0, 1 Vanit: Verernionen conſtantem deſiderant a nobis ſancti x· X alutis ſunt Verbum dei cadens in coꝛ calidum dilectione dei 2a frigidũ ribulati ſubſiſtunt vij. N b circa finem rinitas vi · per totum r initas in diuinis eſt aperta vi. ullo fine eſt terminata Ibidem ſt omnis creationis principium &ι finis ſaluatiõis Ib. in fi. Tres habet ineffabiles qualitates vj. liſtincéta eſt hm perſonam ſed indiuiſa hm eſſenciamvj. E Iultiplicem relationis importat reſpectum lbidem Q Trinitatis perfectio conſiſtit in vnitate eſſencie trium perſo/⸗ narunm vj. B tem tria eſſe preſupponit lbidem in fine Peinitrin perſone nulla alia altioꝛ nec inferios eſt credenda vj. H circa finem rinitatis extremitates a medium vi. I rinitatem offendens magis ledit ꝙ́;' ſi quantamcunq; ma/ leſtatem offenderet V. . Teintat credere neceſſe ẽ ad beatitudinẽ a dipiſcendãvji.D Triſtia per predicatoꝛes explicantur vt praui actus reſtrin / gantur xerxni K ante medium Lueum reddit hominem paſſionis Chriſti memoꝛia j. E a Ani homines citius appetunt gloꝛiam mundanam l I.· M in ſine Vanitas miindi cognoſcitur tꝑe moetis xxv. I fi. te pᷣſentis vite tumẽt oculi mentis æa cecucient.lxxnj· ecirca finem erbum dei audiunt ceci ſpiritualiter: ſed non vident que xxxvi· A ante finem ⁊c diuerſa operatur xli. B Verbum dei pro ridiculo a pueroꝛum ludo carnales dedu⸗ cunt lj· I in fine Acute reſonat in mũdanis:ſed mox terminatur toepore ob / liuionis r Ibidem Verbiei auditu homines imbibunt gratiã ſpiriſſancti. v· erbi dei auditio demonſtratur certiſſima in caſtis 2 pruidi cis xxxinj-A a erbi diuini vox non audit̃ ab immerſo aqs deliciarũ·lj. N £ WVeſte ſanctitatis a innocentie indutus ⁊? lxij · E igilantia mundana quos deceat lvxxij. E circa finem idere deum limpide in patria quid neceſſe ſit xxij. I idetur deus limpidiꝰ poſt emiſſas lacrimas ↄfeſſi ionis 6 J M XxxXVij: Vindicta ſanctoꝛũ irrecuꝑabilis nulla ſanabil medicĩa·x. N . õs Vindicta diuina conſiderata obſtinatur bomines c xxxvi. R W vbi ira dei Vindicat Cbriſtus iniuriam ſue matris vij-E a Virginitas vbi caſtitas iri perfecti debent claudere oculos a terrenis æ imj. K iri ſet totã fabricã domꝰ celeſtis ſuſtentant · xxxvj· A c.fi. iri ſancti per ſtellas ſignificantur Xrlifx.-Aa irtus paſſionis Chriſti a vulnerum maioꝛ eſti in mẽte ca⸗ a amoe nii N irtutes nĩẽe ſunt cauſa videndi a cognoſ. cendi deũ · jx. Lé.fi. irtutes anime deficiunt in peccatoe xxxvij G Niſio beata cooperatur ad vitam eternalem · vij· O a circa fi. iſuis mẽtis nil foꝛis mittit ſui vigoꝛis ſed intus τ-Xxxvj- I iſiis beatoeum 2 damnatoꝛum differentialis eit lv. G c iſum mentis ꝗ deꝰ? cognoſciẽ ꝗtuoꝛ debilitant·xxxvi: E I iſitatio celeſtis animâ in preſenti ↄſolatur τ Hcir- ita perpetua quatuoe in ſe continet xii· D circa finem ita ſpiialis vt in nobis cõſeruetur qᷓ tuo⸗ requirit ·xlix·I b ita ſpũalis oſiſtit in celeſti gra a caritate diuina l. V añ fi ita preſens ſemper habet concomitantem pluuiam tribu⸗ ltionis Xpoſt medium Vi preſens inſtabilis eſt a inquieta 7a Ibidem i in fine ita preſens tẽpore moꝛtis intumeſcit inun Latiõe pene E lv. A c ante finem V preſens profundat i in ſceiere tribo modis · lxxij· T an fi. ita preſens aſſi umitur vt homo vitam perpetu am conſeqᷓ⸗ tur xx ni H circa finem Kit obliquata a veritate iuſticia capax motis demon⸗ atur . Ldbidem in ſine ite preſentis miſeria tria mala facit .0. Vi⸗ perpetue Principia ſimt celeſtis gratia amoꝛ diuinꝰ ac xlix. O f . ite puritas quatuo modis efficitur lxi· Dcirca medium itam preſentem tria ſequuntur lxxi· M circa finem niere nemo poteſt celeſti vigoee ſine deuotiõe animę · li · H 3 circã finem Pee oꝛationum noſtrarum tenduntu r quatuoe modis in * ribus dei nj-V. — oces ationum velociꝰ a deo audiuntur tempore contri⸗ tionis li. Gi in fine Voces caſtoꝛum citius audiuntur in auribus diuinis. xxv. I circa finem V oluptas mundana exteriꝰ videt᷑ aurea intus argentea 6 xnj· O circa finem orfert ſaen ffufus wüngr c⸗ unbu Cuſtr Inch t wn⸗ tbi tra de wSe V inmete a⸗ niN Nüle. WN Oacnaf⸗ S N! eſt e wuel AHord irra ſinen ltit AMVb ralNaffi nmm vwd⸗ orncdum benin ſne EtEX nte inem Amß. amcorſei⸗ Ucircafimem uns dnn demnm Vjr immthinm ſatc ſyem otcfmem N wods . . ſip⸗V⸗ ncornt hmm diuins M laing anted ha“ nnen — AXp̃us natus eit frigiditatis a tribulationis tempore j G Nunqꝙ aduenit menti humane ſine refrigerio a protectione Pũs per arborem ſignificatur 1.A Iem per auſtrum H vij O b tem per candelam nj-B a ix-A er aqulaml. B Per magnetẽxxv· B Item per ſolẽ nj. A.xxv. N a Gaxlix·Z Item per vermen.i QC Ité per ſaliuã eo ꝙ eſt odor patris. E lItem per piſcẽ. mi DHD Per auem habentem caudam ſerpentis & hoc in ſua aſcenſi/ one. j. B Item per oculum .. nj- R Xpᷣus compatur aquile eo ꝙ proprium reliquit regnum: 2 venatus eit hominem perditum— . Amicus noſter eſt propter quatiioꝛ ij.B Amareſcit in crudo coꝛde ſed in deuoto dulceſcit ij. Va Z Albeſcit gẽe anime deuote pᷣuia ↄtritione 2 penitentia i. Qa Attrahit cuncta coꝛda hominum ſua gratia xj- A Attrahit mediante liimine a caloꝛe ſui amoꝛis xlvnj. E Attrabit magis coꝛda in amoee ſibi vnita ꝙ per peccatum e⸗ ngata Xljix. Z Attrabit fideles per iubilum a gaudium pie mentis Ixi N Apparé facit intra domũ coꝛdis minutiſſimos dæfectâ: xxv. A Conceptus eſt ſicut citiuſdam auicule pullus ſine carnali a ctioͤne ð i H onfert virtuoſius gratiã celeſtẽ ꝓfundatus in mẽte iij E auſa eſt in nobis ſue beatiſſime viſionis xV. G Diffuſius ſe largitur humili q́; ſuperbo ͤͤ. A EHxtinguitur tribus modis in coꝛde hHomims nj. B ffectum gratie nullum oſtendit: niſi in coꝛde deaurato vir tutibus EEExf xxV.B Criſtus incarnatione ſua Mariam penetrauit &τ ea ilen 27 Inclinauit ſe nobis quatuoꝛ modis n Ha ucet ſemper mẽti humane per gratiam quamuis propter edium peccati non ſentiatur a nobis vij I a circa finem umen eſt a ſplendor totius celeſtis patrie X atuit per triduum ſub terra xxV B oꝛitur in coꝛde noſtro in ſalutem n-Q a iſeccoꝛdiam ſuam duobus mediantibus influit in hune pundu “ Vij . Gin fine Jons eſt omnis tuitionis a fons omnis gratie xXV Q atiuitate ſua comprobatur effundere aquas gratie cele⸗ *ſtis ac i atiuitate ſua herbe cappari aſſimulatur xxj. E in. fine 2·xxv H Nequaq ad ſe trabit hominẽ niſi homo amoee ad eum ap⸗ propinquet xxxv. B in fine Matus in coedibus peccatoꝛum moꝛitur ſed viuificatur oꝛa/ tione deuott e T t naſcat in nobis per gratiã neceſſe eſt æ&:. N a.j. B a eœatoes ideo altius in mundanis eleuat vt deijciat pericu loſnis l. B in fine Quantomagis per gratiam nobis oꝛitur: tanto nos in pecca to ſoporamur vSö lxxnj. G rahit nos ad ſe mediantibus ſanctis apoſtolis ix. X Ap̃i natiuitas i per totum p̃i natiuitas per oꝛtum ſolis ſignificatur 1.B pi natiuitas eſt viuificatiua letificatiua effectiua Ibidẽ ꝓaruit humilis a depreſſa ac OAOV onis eſt vita ⁊ malis moꝛs Ca KXKp̃i mos atq; paſſio nõ aſpicitur in nocte peccati: ſed in die conuerſationis a virtutis nj A Heſus in languoꝛe deuote nominatus conualeſcere Vheſus per odorem vinee ſignificatur: quia fugat motus concupiſcentie ac gj. heſus humilibo dulceſcit a ſapit: ſu pbis aũt ſubtrahit᷑ IG heſus tota ſua gratia anime deuote ſe inclin at ijN heſus in coꝛde deuoto dulceſcit ſed in immundo am areſtit Vheſu nomen eijcit a expellit venenum ſpiritualis intoxica tonis õ tt 3.C Vheſu nomen quanto diutius meditatur tãto magis ama reſcit =ð .D heſu nomen eius fructus a operationes i.E Vheſu nomen qui deuote nõ nominauerit irrationabili ari mali irrationabilioꝛ eſt ,-ER Vheſu nomen dormientem in peccato excitat ſemimoetuiuim vmificat u. H peſu laus atq; memoꝛia ſex facit effectus ° u. Ba maginatio deuota paſſiõis Xpᷣi facit hoĩem cõpatinj. O maginatio peccatoeꝛum cum dulcore deſiſtere facit a pecca tis = tvij. O Imaginationẽ defomitat & vilitatis noſtre ſ. equiitur quies mentis feliciter in domino lxxil. circa finem ¶ Tabula moꝛalitatum Secunda ſuper Lumen anime finit feliciter Kp̃o mediante datur contritio beatitudo virtus æ ni.N eum 4p: B in ſne tatur a, Abe ange Binſee osin an luni wertauun denmna ldd⸗ 0a C 6 N alelere . 68 uufugat il ahit ls GN wait „ Sintovica 70 nagis amn 6 vnikeu n. . uul . . 1H 1 tini 5 . tama, lr ones HZ cafen Vmn nog potu mn⸗ d ſam nnsp lisan tam lou dens qu guodan Pam Wd das cept rit u ¶ Pꝛologus Vmmi mihi pontific fauẽte gratia eiꝰ pariter ad inſtinctũ huc decreui ad lau dem dei ac in ſalutem proximi ↄpilare ederecq; tractatum eumq; quem ſic non fruſtra condidi cunctis cuncta oꝛbis Beclimata fidelibus amoꝛis diuini deſti⸗ ◻ naui ſtimulo agitatus Super prefato AMnimirum rennuiſſem opuſculo edito 2 ltimẽs proꝛſus omnino de magis huma no generi ingenus artibuſq; prodeſſe niſi hi quoꝛũ preſens votum ad rem deuentũ aures oblectat mihi meduloſo in⸗ i a timido audaciam & animum in domino incuſſiſſent: Cum enim quidam: quibus hocipſum circa quod preſens iam verſatur noſtra intentio opuſculũ innotuit timens ve⸗ ritus preſumptionis diuine confidentieq; puſillam ac im be cillis animi publicani me deniq; eſſent ſalubriter exhortati vt aim quem conceperam intentum: pꝓroducerem ad effectũ oꝛum tamen adhuc egoipſe nõ acquieſcens conſilio diffu dens quamplurimum de meipſo:hunc Vtro volui palliare quodam ſimulationis velamine: obtegereq; tractatum · atq; ipſum ob hoc reliqui imperfectum. Reuoluto interea duo⸗ rum temporum aut annoꝛũ circulo cum ſummus pontifex quadam die tranquillius in ſe quietus placiduſq; effectus: 40 cepta predièétiadhuc tamẽ incompleti operis aſpexiſſet · ve⸗ vitatem q; & diuerſitate; mir abilium effectuum in natura quos in hoc breui perſtringam ſtilo opuſculo æa tractatu- mente armatus a ſcrutatus:oculo intuituſq; fuiſſet:cepit di ligenter inquirere. vnde aut quo opifice ſeu auctoꝛe oꝛtum prelibat? liber atq; initium habuiſſet. Comperto autem eo multis multũ ſermonem coꝛam eo voluentibo hinc & inde qui cauſa predicti extiterat & oꝛigo operis preclari. Remũ⸗ do ad me epiſcopo eguneñ literis deſtinato aſſcitũ me ſic ad ſe accerſiuit ſue vt aſtarem preſentie in hunc modum Jo hannes ſeruus ſeruoꝛum dei ſalutem tibi & apoſtolica m be nedictionẽ. Non decet lumen candoris fidei quiſquis fuerit ſub modio poſitum non lucere:librũ reuera quendam:quẽ lumen vocant anime. Precipio tibi ſub virtute ſancte obedi entie qui & tibi vt cõperi aſſcrihitur. preſentie mee offeras ſine excuſatione propria in perſona. Eerera que predicta ſanctiſſimi patris ſummi pontificis otinebat epiſtola cauſa obmiſimus breuitatis. Ad hocq. deuẽtum eſt: vt tribb mihi datis in auxilium. eone Xmundo ſeuerino triplici lingua peritiſſimis:vita ee moꝛibus floꝛidis: ſciẽtia fulgidis:ꝓuidis 5„ dine: de grero in latinũ nondum tñſlatos.diligenter celeriterq; tũſferrent· quoꝝ aĩatus ſolatio predictũ totũ ↄpilandum vtute libru et honeſtis qui libros quoſdaʒ de naturarũ odi ſiue a opuſculũ hoc ſum agreſſus. rigita ita is m vno.ſine intermiſſione die & nocte:h ic cõplendo inſiſten 8 operi: ſtudio ineſtimabili iugi diligẽtia miltis:va ribus inſudãdomulta legẽs:multa au udiens p meipᷣm diuſa auditu q; digna experiens a diſcernẽs a ſiqd fide dignũ erat interſerui: ν auũt falſitatẽ huũit annexã aliquã: xepuli a ob⸗ miſi. Gaudeo nihilominꝰ vehemẽter. licz ſit vtilitatꝰ modice eſt tñ falſitatis minĩe: li iſte oĩ dignꝰ ſtudio e& amoꝛe In cð rei eiiidentia potioꝛes viri a elegãtiſſimi: & gr̃a dina ꝗ pñtiĩ tpe iam exiſtũt:hũc libʒ velud melioꝛem factis:qimmuis foꝛ⸗ taſſis nõ faciendis:tota anhelanteſ vtute appetũt a inqrunt Preter ea ſunt ꝗᷓdam voluĩa: in quibo multa veritatis ↄti⸗ netur agnitio. In hoc auũt opuſculo: maioꝛ curioſitas q dele⸗ ctatio imienit Et ſi milla in eo vtilitas alia cerm oĩ tis pul⸗ critudine cuiuſcunq; artis & ſcie: ex hoc voluĩe: mens ipſa hoĩs exonat᷑ Nucleꝰ etem atq; id ꝗd dulciꝰ in cũctis libris reperi:volumnni inter ſerit pᷣtaxato. Rulliq; ambiguũ quin maioꝛ vtilitas ꝙ; eſtimari valeat ex hꝰ nobᷣ volũie eluceſcat. mirac; voluptas & declaratio rõnis:induſtrieq; hũane ſapi enti ex hoc libro hoĩm: ridiclm aũt ignoꝛãti.preſertim cum ex cũctis ꝗᷓ habere potui ſummulis:libris:opuſculis:ſermo nibus & voliũibo vniuſis d meli? verius:diulciꝰ c; e vtiliꝰ fuerat:hꝰ excerpſi Nulliꝰ quicꝙ; intſerẽs aut miſces. q aut non declarauerim aut ofirmare nõ poſſim rõnibo validis viuidis atgumentis. Ex multis ergo in vnũ collectiſ mimese phoꝛum aſſertionibo varijs venatꝰ ſum vndiq; mira circũ⸗ ſpecto ſolicitudĩe a cautela:q̃ ĩ hoc opuſclo ↄtinent᷑. Oblatꝰ elt tande; lib hermetis de copibo tnᷣſmutandis. Itẽ lib ꝗdaz laude dignus de tuoꝛ tiſcendentibo algaſel. Palemon autẽ de ſignis naturaz Et moꝛientes de zonis & climat ι mundi Belinꝰ q; de inuentiõe artin. Nõ dũ tũſſati erãt s de greco TPprio labore tñſtuli in latinũ In deleto ſecũdo hi reperti ſũt libri tdente iudeo- videlicz Publiꝰ celſus de mirabililꝰ nat᷑e. Cẽto biꝰ de giro oꝛbᷣ. Euax de ſigilł lapidũ Ariſtoteles de dimẽſiõil terre. Neſtoꝛiꝰ de occiani circlo. Sed a de qdaz monaſterio alemanie q dam meilibri delati ſunt viʒ Archiſa THarentinꝰ de euentibo in natura. Rlcabieius in perſpectĩs Theophil? breuiario dinſa artii ontinꝰ ĩ deſcriptõib⸗ vniũſi rocedẽte vo tpe qdaʒ m retulit ꝗſoam in cathurco latitare libros voluĩaq; nate.Llic igit deueĩẽs: ᷣdicta exſolui, H — AUnsd ohn ſolun cid ine cuiu jmue quel inan ined qch ſper ſtat Tan ne naln ſimn und 8 ſbrh dd s un gkerd ent. ſdrü nid ſiſten ndiuſa nüar modie welnc gpiti lus ſu⸗ ngtunt tohti⸗ koele⸗ pul⸗ Zipſa libris quin ſcat. eſapi cum ſermo wtli Gdnt lidis Uumer ctcx- . us 6%“ lco i, ¶ Dꝛologus volumina ꝓP predicto ↄſtruẽdo opere:vbi reptus eſt in vno volumine. Conſtantiꝰ de naturis liquidoꝝc cucta includens acœidentia & effectus aꝗ: vini olei: niuis:roæis pluuie pru/ ine. Natura nõ obmiſſa: fontiũ maris:fluuij: ſtagni:paludis cuiuſlibetq; liqris.ltem Euenus de contentibus oꝛbis rome imientꝰ eſt ꝗ totam natam pſtrinxit celeſtiũ regionum. Ea que ſub concauo ſunt oebis lune ediſſerẽs luculenter. Item in anglica regiõe in ꝓſinona quidã liber amphites videlicet in edictis philoſophoxe. Item Pandulphẽ de meatibo terre: cunctas venas: meatꝰ atq; aditꝰ ſubterraneos con flexiõs ſpecꝰ: antra interioꝛa latibula: cauernulaſq; terrarũ poro⸗ ſitates: profunditates. cõcauitateſq; totius ſeculi materialis a ambitus:ſubtꝰ terrã enumerat ſigillatim. Hos etiã libros nequaq; duximus obmittendos· videlicet Iſidoꝛe in hiſtoꝛijs naturalibus. Solinum de ꝓbleumatibo reru. Ruicennam in li .· mineraliũ: 6 de· mmj. diluiuijs. De gratia aũt a fauoꝛe quo- rundã medicoꝛũ hi mihi libri oblati ſũt ſcʒ. Iobanes m eſue in pina & ſcca practica. Philaret? de naturis febrium. Item Plimꝰ in ſpeculo natali. Eo etiam tempore floꝛuerũt pariſiꝰ libri hi Theophraſtꝰ videlicet de ꝑte ſenſitiua. Apharabiꝰ de differentia regionũ. Albert? commentatoꝛ de impᷣſſionibo aeris. Cõmentatoz auerrois arabs erat. Nam floꝛut ĩ arabia qui a commentatus eſt libros ariſtotelis vniuerſos. Inueni inſuper quẽdam libʒe palencie:qui ſumma T hemeſtij dictꝰ naturalium entiũ vbi etiam entia diſtinguunt᷑ naturalia a entibus incoꝛruptibilibus & ſupernis. Cõmenta etiam mihi allata ſunt. Sim plicii a Zenonis. Probleumnata tũt philoſo phi famoſa erant & groſa vniuerſaliter toto oꝛbe in quibus cunctoꝛũ effectuũ a euentuũ ĩ nata cauſe explicant᷑ a tq; pu cipia ſigillatim. Ypocras & ipſe m placuit dictis ſuis: maxiĩe in eo quem fecit. Gpichmeoꝛũ als epidimia libro vna cum Iohannico collega ſuo. Suꝑ omina autẽ magis huic operi eſt cõgiais. Calcidius de natura qñte eſſentie H maxime in timeo. Predidtoꝛum igit᷑ doctoꝛ um quoſdã obmiſi non im merito libros pariter a ↄmenta ꝗbus modica ineſſe videbat vtilitas. Solos vero hos ꝗ in vſu erant tũc tꝑis libros volu mina q; varia a diuſa ad quoë manuductꝰ cognoſcẽdam veritatẽ eoꝛundem:nullo ambiguo dubioq; reperto: verius ſrd ſum a dulciꝰ arbitratꝰ hoꝛũ inſinuatõe facta laudabili tenoꝛe multimode veritatis noticiã vt plerũq; luculentiꝰ vt potero impertiar vniuerſa · & verit? gdem oẽm longitudinẽ ſolã eam ꝗᷓ modernos delectat appetẽs breuitatẽ. Vidi oñter Enditiõ; pumanã tot a tãtis foꝛe incomodis vanitatibuſq; 1Y D:ologdgas“ coriiptam vt nil ꝗdem veterum ſe vtpote eſſe ſatagant per ſpectoꝛes: ſolas vero velint diligant nouitates. Quãobrem cuiuſq; rei intuitu a conatu: ſtrue: nouã ſtilo nouo efficiã: et vetuſtatis veterũ obliuioni datis iã Hoĩm varijs rudimẽ⸗ tis. Vidi nibilominꝰ? cecutientẽ foꝛe velamiĩe vanitatis obte Ctam varie obnibilãq; natam: vmbroſis adeo aſpectibo ob / umbłratã.vt iã in limpida luce aĩe:motis ſtet caligine. vt ita dicã penitꝰ palliata oĩ interioꝛis iocũdi ſolatio deſtituta. Et ſiqd fructuoſe iam in agnitiõe imbui debeat veritatis vrgẽs neceſſariũi eſt vt ſibi via oſtendat᷑ regni celeſtis:verbis ꝗdeʒ et diuerticulis modicꝰ:plibo vero nat᷑aꝝ effectibo a exẽplis vnde exẽploe libꝛe edidi ꝓ quẽ hũana imbecillitas ĩ luĩe valeat vere agnitiõis crebriꝰ infoemari. Conſtat deniq; affe ctiones hoĩm iã:eo ꝙ mundꝰ in maligno penitꝰ ſit vinculo eſie obliuiõis varie infelicit᷑ mancipataſ. Mũdanis em munc hũanꝰ tã auide ĩtentꝰ aimꝰ dinox ſtatũ ac ſuiipſiꝰ Pitex ee ſalutis inſciꝰ: oblituõe valida ignoꝛãtiaq; oꝓpreſſus. Vt ĩgit᷑ deitatis ꝓprieq; ſalutis memoꝛiã rite ↄgruo tpe habere va leat atq; obliiuõis dementiã abiiciat & repellat. Congruũ ẽ vt in natalia qᷓ ꝗ dem difficulter labunt᷑ a mẽoꝛia ocim mẽt figat. Natalia ergo ĩ hoc ſe exẽpla offerũt:q̃ obliuiõeʒ mẽtis oẽm auferũt: memoꝛiã vero inferũt a inducũt. Ad hecq; iã * Ip deuentũ eſt: vt tam tãta inoleuerit ac increpuit huãna fragi litas ᷓ hõ faſtidit & laceſcit auditoꝛ eſſe vbi dei:niſi ipſe qui ðð verbũ dei pᷣdicat aliꝗqd ꝗd audientibo delectabile a gratium 4 fuit:inſerat a inducatqd audiẽtes alliciat vt coꝛde obtẽpent g humeros ſubmittãt. Hec aũt a cundiis eſſe credit ſilitudo G ↄfoꝛmitas ex emploꝛũ ꝗᷓ coꝛ maxiĩe alliciũt a attrabũt huma d num. Operã aũit ad hoc dare neceſſe eſt p̃ᷣdicatoꝛe? quemq; ſe⸗ verbi dei ac ſeminatoꝛem boni operis:qᷓ xp̃m parit in aur ib⸗ etn auditoꝛis:vt plantet & irradicet & inſtirpet cognitõem eter / nenn ni luminis ꝓuta omnium creatoæ in coꝛde vniuſeuuſqs hHo dius mĩs. Cognitio aũt conditoꝛis ex earum dependet ꝗs creauit cun rerũ odine a nata. Balubre itaq; ydoneumq; hoibus a ↄue tur niens vniuſis quendã de natarũ librũ ↄdidi o?dine mediãte tiet fragilitas conditionis humane oculũ valeat mẽtis figere N. in ipſiꝰ diuinitatis luĩe & candore. Reuera ↄienientiꝰ qdem din Predi cat᷑ oꝑe q; ſermone.eo ꝙ; videant tacè vba:loqͥ vo oꝑa eſe 2 — ic nimi ꝓꝑ oẽz mõm mag edificat hmo nẽ ĩ duétõe dino 2 rum ĩ nata oꝑm:ſeu ĩ ductiõe nataliſi exẽploꝛ:q́; hmonibb „ exhortatiõm libʒ ſeu vboꝝe.Quapꝛ libʒe q;daʒ de creata rum a nat᷑aꝝe vigoꝛe ↄpilare arbitroꝛ:q creataꝝe mẽti nte inꝰ 1 fulgeat irradietq; creatoꝛ. ¶õteſtoꝛ aiit coꝛã deo ꝗ́ hꝰ editoꝰ N eH Wen enoi dini sobee wobe Etit n B. Sgi xels ili⸗ gaffe culo unce 1 gii va ü et s gů ftagi equi atum epent o* ume t/ o vit ue ite ere den ſo v O in⸗ ¶Titulus BDꝛimus libri extiti: ob nullam mihi impendendã vanam gloiam honoem:ſ̃ ſalutis ꝓximi ob deſideriũ a amoꝛem. Maborem aũt quẽ habui in pñti voluĩe ↄpilando cunctos legentes adð hoc conitiro ptrahbo a aſtringo.vt ſi ex eo in ſe & in alijs d ſeminãt vbertatis aĩe & ipſe rogẽt me dignum celica eſſe in eſſe. Quidã aũt ex eis ad ꝙs pᷣſens ſcriptũ primũ deuenerat ꝗa titulo carebat impoſito:me q dem proꝛſus neſcio nomen ſibi ad placitũ imponebant. Tũ qa auctoꝛ hbri nõ aderat:tũ ꝗa qui ediderat eſtimationis minie apparebat tum ipſum ſibi vtpote a ſe factũ vſirpãtes. Quidã ob laudeʒ vanam e friuoloſam aſcribebãt. Et qa bumiliter me recognoſco in⸗ dignũ hoc libro tã faciendo ꝙ; facto cenſiii. Ieo nõ gliando dico merui vt ſummꝰ pontifex Iohãnes Hunc librum vellei Lumẽ aĩe nücupari.: ¶ De Hatitate xpi· ¶ Kitulꝰ I. S ALini libro & mirabilibo mũdi. Hoe etiã inꝗqt vnũ opeꝝ nate mirabile ↄprobatur — G ex diuiſo ↄtimio lapide aut monteè aut turri eminẽte arbor ex non preiacẽte materia vel ſemiĩe alta naſcit᷑ & frondoſa- 41 Bed hec mira dine nate ſunt opa. Sed P Rarborse xpm ouerit deſignari Vam ſicut ar bor exicata arefacta: nunqᷓ; virè frondé q; poterit aut floꝛê: niſi effoſſa fuerit a ĩ alio loco luna plena feſtinãter celeriterq; plantet᷑. quẽadmodum oñndit ↄmẽtatoꝛ auerrois:ſuli:de plantis axelis. SRic nimirũ ꝑ omnẽ modum xp̃s in coede nr̃o arefactus ob culpã: nequaq virẽ poterit pᷣ gr̃am aut floꝛ niſi de radice ſinꝰ paĩne: p violentiã coactiuã q; mentis nte deuotõz erutꝰ fuerit a effoſſus: in coꝛde ntᷣò denuo liina plena mediãte: id eſt maria matre ſua int᷑pellẽte feliciter fůit implantatꝰ. Sʒ tũc ↄueniẽter ꝓ lapidem montẽ et turrim maria matex omnis ſpei fotitudinis & virtutis cõ/ uenisetiſſime figurat. am ſiẽ lapis humoꝛẽ imbibit ſine ſui diuiſio vt aſſerit Auicẽna. Mons valde irroꝛat celeſti a fe⸗ cundar Ftellatione vt Ptholome? almaieſti i ht turris na⸗ turaliter hẽt diffundere voces ſonitꝰ in loöngum latumq circunquac;. vt aſſerit Tharen. Bic nimirũ p omnen modũ Naria dei mater roꝛẽ dinitatis eine: humoꝛemq; fecũditatis dine imbibit abſq; ſui diſione cœruptiõe & pcul fugata leſione:moe lapidis ſiue petre celeſtis ſecundat impᷣſſione a vtute ſpũſſancti moꝛe mõtis alti. Sx a voces ſonitꝰ q; dinoꝛũ gaudioꝛũ a ſctate pᷣdicationii lõge lateq; diffiindòt ꝓ climata oꝛᷣ moe a exẽplo pulcre turris. Applica: B Pus ĩ valiu li⸗ In oꝛtu Adem ſoł cũcta aĩalia ĩ ſuo nitunt᷑ tñſitu naĩalit . . . õ — H 4 . . 6 “S 2 4 S * W d... ” 4Ticuluis ¶ Pꝛimus greſſii ſe faciẽq; vertè ſuã ad ſolẽ oꝛientẽ. a iõ ſubiũgit dics Briente ni mixe ſole piſcis ſui motꝰ oblit? nat᷑alis ẽ in ſur / ſum 9t᷑ aᷓ fluxũ ſuo raptu a motu obuiat ſolari luĩ è ſplẽ· dori. Sed & cucta aĩalia in otu ſolis. vtpote ſolis aſcenſum ãmirxãtia lumẽ tũc ſoł aſpicè natalibo nutibo delectant. C cã ẽ. ꝗqa ſol oꝛiẽtal ludenſq; aſpectꝰ oĩm ſenſuũ a aliũ ẽ euo⸗ catiuꝰ. Sʒ; tuc oꝛtii ſol ntitas xpi deſignat᷑. Nã ſiẽ otꝰ ſolis iilificatiuꝰ valde ẽ cũctoꝛe vegetabiliũi viuaciũ aliũq; vir⸗ tutum--vt ait Cholome? almaieſti j. Bz & oĩs hõ eã quã ante nõ hũit vtutẽ vigoẽqʒ; adipiſcit᷑:dũ ſolẽ oꝛientẽ aſcendẽé con/ templa?᷑. Pl?. n. vtutis influit ſol ĩ ſuo oꝛtu cũctis creatis I meridie æ occaſu.Siguũ etiã h ẽ ꝙ oꝛiẽte ſole ĩ ientalibo partibo horrẽdi fragoꝛeſ a ſtrepitꝰ audiiint᷑: ꝑ d maxĩa tũc ſoł oꝛiẽtis vtus eluceſcè ↄprobat᷑. Patet gꝰ ꝙ oꝛtꝰ ſol viuifica tiuus valde ẽ. Sic mimirũ ꝑ oẽm mõm ntitas beatiſſima dñi nẽi iu xpi viuificatia eſt deuotax oĩm ſcʒ aĩa⸗xc. G letificatia hũane angeliceq; vtutis: effecti uacq; eine frui tigis: Petaech ſalutis. Applica: QIſwdord i hiſtozæus natali. Vermis 198 2½A circa aduentũ eſtatis ſñ piacente ſemĩe inuiſibilit naſcit: ſinse ſanguĩe occultat᷑ pauimẽtis. parietibo arboribocq; & tectis: most? ĩ bieme: veuiuiſcit ĩ vere: a volat ſexeno aere exñte. Sed tüc vmis ẽ ipſe xpc·ꝗ nõ hoĩez ſe. h vermẽ aſſerut ꝑ ps. Mer. mis etiã oĩſ cũ pungit᷑: ↄtrahit ſe ad teſtãvt ait ps ? vjialũ li. Sic a ipſe xpc vbis ↄpũcto blaſphemie otractũ fecit pacie infinite. Vermis ergo xpc 6. Aſplica. Dic xp̃c itaq; circa ad⸗ uentũ plenitudĩs tpis naſcit ſn vllo virili piacente ſemĩe in uiſibilit ac inↄphenſabilr a tã Puana anglica rõe ſine ſan guĩe fomitꝰ a peti. Occultat᷑ iudeicis coꝛdib⸗ ſub pauimẽtis Pũilitatis qa pauimentũ pede terit · ſub pietibo hũane fragi / litatis ꝗa ſiẽ domꝰ pieti.ſic hõ fragilitati ĩnitit · ſub arborik ſpinoſis miſerie doloꝛis. da arbor dura 2 rigida moeit hie me paſſiõis:reuiuiſcit᷑ ĩ vere reſi urrec': volabt tãdez ſereno facto aere id ẽ ĩ die iudici· D 1 Cõmenta ↄmentqανd οα moꝛa onis phᷣi circa pedẽ tromethe. Tonitruũ factũ Tauroa ſole vʒ oꝛiete:piculoſũ oñndit eſſe valde. C? cã ẽ. N ã tonitriiũ Piculoſuz ẽ ꝗd fit ex nubibo frigidis hüuidis. danfrigi da ipſa nubes:iõ in ip̃a factũ tonitruũ vehementi? inflamat. In nube nanqʒ frigida ignis vapor validꝰ accẽdunt vt ait płs v ſupᷣ· qa vo huũida iõ ictꝰ tonitrui diutiꝰ ĩ aere oſeruat᷑ · Pʒ tüc ꝓ tonitruii delictũ aliqd intelli gimd vel pcĩm. Nã ſiẽ tonitruũ occidit fetũ in vtero matrꝰ mẽte minĩe ſentiente vt refert phᷣs v ſupᷣ. Sic mimi x p oẽm modũ peccatũ ainiſſum interioꝛẽ ocidòt hoĩem:exterioꝛi qdez minie ſe entiẽte. Bed tüe — — 4— * — — „ . „ * ₰ℳ „ . —2,. . aueĩent ꝑ auroꝛã ſeu ſolis oꝛtũ: xp̃i veri ſolis nĩitas figurat⸗⸗ △D — ut ta ui die ſub duf o gue mer ſun et ſui dart dat etii cl e in ma , ni⸗ ſui Dimus Nam ſiẽ in auroꝛa arbores a vgulta mouè tremereq; viden vt ait phᷣus in ꝓbleu. Quiꝰ etiam cã eſt ipſe ventꝰ ſublimis: qui ſole oꝛiẽte alta arboꝛe a domoꝛũ ꝑflare ↄcutereq; vider m Sic reuera ꝑ oĩa in natitate xpi ſacrati ſſima atqʒ oꝛtu: cũcte 8 ſublimitates: tã celeſtes terteſtres & infernales tremũt a oci ⸗ diint: fama euentante a volante: miſterij cã mirãdi. Applica- is B· Albert? in tractatu de vus nat᷑e & artis. Galuia in vaſe 1 recõdita vitreo ſub fimo·xxx. dieꝝ ſpacio occultata ĩ auz hu4a 9uerti: caudã ſerpentis gerentem: merule ꝑ oĩa ſilem a ↄfoꝛ mem. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi: ꝙ xpc ꝗ inſtar ſaluie odorifere: eſt 85 ſumm odor deo pfr̃i in vaſe vitreo id eſt ĩ mẽis vio recondit᷑ et ſub fimo humanitatis ocultat᷑ ꝑ ineſtiabilẽ ineffabilẽq; ii ſui ntitatem. Auis ꝗdem qa in celũ aſcẽdendo volauit. Hau⸗ ſe dam hñs ſerpentis: qa ĩ fine mũdi oĩ ſerpenti crudelioꝛ ſñiaʒ ii damnatiõis feriet & moꝛdehit.aut ꝗa vt ſerpens ĩ deſerto:ſic et ip̃e ĩ iudicio a toto inſpiciet᷑ mũdo. Applice?t᷑ E Golinꝰ? I lirex. Adqla naſci? ſerenitatis tꝑe:ſj eiꝰ ntitatẽ indicat ipſe Peo noiltis volatibn clamoeibuſq; dilſis. Sed tũc ꝓ aquilam 1 intelligit᷑ ipſe xpc. Nã ſiẽ aquila ſua regiõe dimiſſa: pdi d ⸗“ regione venari ſatagit aliena vt dit mbᷣ ĩ examli.vnj. Sic nimirũ ꝑ oĩa xpᷣe regno dimiſſo ꝓprio Pegrinatꝰ eſt in hoc mo vt hoĩez veneret᷑ ꝑerditũ a mœte a a ſuplicio ſempit᷑no * 6 . G Pß”s in bleu.. n gelu intéſo frigoꝛe q; magno prui 6e na ex flatu hoĩs gignit᷑ in veſte oꝛi aut naribo ↄplicata. Per 4 iſta dat᷑ intelligi ꝙ tꝑe ꝗᷓ predñnabat᷑ frigiditas tribulatõis æ miſerie ↄditõis humane dignatꝰ eſt vnigenitꝰ dei filiꝰ flatu enn ſpũſſeti femãà humane naĩe ſuſcipe ex intacta oꝛi dei applica iu ta vgine ꝗᷓ nimirũ veſtis foꝛe cernit oĩs innocẽtie a pudoris un Applica: H: Aunb ĩ exam. li. x. Erubeſcat iude? Hereticꝰ q; 1! infelix ꝗ xpᷣm clauſum tnſiturũ ambigit: & natuſũ virilicq 1 „ 9 ſemĩe ↄceptii.Naſcit᷑.n via nate vermis e ligno:ligno dĩſo re⸗ 1 manente integro æ illeſo. Cõcipit & pullũ ꝗdaz auicula oꝛe „ . colligens ſuũ fetũ abſq; oĩ carnali ꝓcul dubio actiõe. Cum igi? ſint O R nate create a finite natate & terminate:cur im⸗ 1 — poſſibile eſtimat humane fragilitatis ↄditio ipſi oĩpotẽti deo A nata ẽ innumerata: iniminabilis infinita: vt filiũ ſuũ tpa⸗ * 2 * „„ℳ .„ „ — md „ * liter guaret in vgine oꝛis ſui:id ẽ ſpũſſancti infuſiõe & rubri „ Vmiculi e ligno ĩtegro ꝓductõe:ſaluo vginis vo remanẽte. 24 „„ Applicet. I Coment Albtus. ſ de nutrimẽto nutribili Ns Argw u. 1 In oĩbo ꝗdeʒ aĩalibo duduũ ſexꝰ vtq; a ꝓparuit p̃ter ĩ anguilla * . De ea nanq licite dubitam. vtzo ↄparẽ hẽat ſiẽ & ceĩi dez 1 piſces. Vnũ tñ nĩ aſſerit phs aliumli.v.qd anguilla viſcoſi tatem ꝑ aures ↄcipiat atq; fetũ ghat. Sic aà maria audiendo . . . 0£ 8 hoc verbum. Aue genuit chriſtum. Kppliceẽ· R? Ppᷣus in ꝓbleu. Capparis eſt Perba ſpeoſa floꝛibuis 2 onuſta non ex terra cłta: ꝗqᷓ mox cũ nata fuit: floes ꝓducit: totã aeris regiõz ſuo odote dulcedineq; dulcoat: ſuccũᷣ bʒ aureũ valde dulcẽ. Caxpparis ẽ ipſe xpc. Iuxta illud vſaie . xl. Nõne ego capparẽ ꝓduxi in ſolitudĩbo 2 in inuijs dict dñs. Xpc itacq; nat? eſt ex ĩtacta vgine. nõ culta hũano ſemie ſͦ celeſti numĩe·ꝗq mox du nat fuat: floes pdirxit ſiſ pus vtutis: tota oꝛbis regiõz odoris ſue ſanctiſſime fame vite adimpleuit ſuccum in ſe huũit auro ſitatis beate:& dulcedinis ſempiteéne. Applica Coment.auerrois ſu · n · Phi Embrio ꝗdez viuit vita plã / te. debinc aũt vita ſenſus Vtimo vita intellectꝰ?. Neceſſe aũt vt oũ vita intellectiua naſe cit vtrac; vita: tam vegetatia ; ſenſitiua:id ẽ alis penit? coꝛrũpat᷑. Ded tũc vita intellectĩa ꝗᷓ eſt vita va 2 pfecla: intelligit ipe xp̃c- vita aũt ſenſitĩa E vita vana videlicet aĩalis ſe eu brutalis- vita aũt vegetatĩa ſeu vita plante: eſt vita voluptuoſa carnalis. Applicer ſic. Hec ine⸗ vita ꝗᷓ eſt xpᷣc: adhiic vt ĩ aĩa ntᷣa miſtice ꝑ gẽ̃am naſcabene⸗ ceſſe eſt: vt vtrac iã vita tã aialis: & carnal in nob penitus coꝛrrũpat. M: Tholomeꝰ almaieſti · j. Eſt aũt valida ex nata inter lunã ê ſolẽ qntum ad q̃litatũ ſuaxe oꝛdinẽ inimi cicia a oflict. Sol nimirũ ſo inferre nitit ſiccitatez nataliter et caloꝛẽ. luna auũt cãt inducit Humiditaté validã ĩ cũctis coꝛporibo algoꝛzé. Bol int virtualit ꝗdez ſemp ẽ ſiccꝰ e ca lidus: luna aut humida & frigida Eſt igit valida int ſolem et lunã inimicicia 2 gflicte. Cũ vero ſolẽ exclipſauerit a ob/ texerit ipſa luna: mox pax mutua 4 coꝛdia ex Parte reddit vtriuſq; Regiõeſcq a longe diſtãtes: obtenebrant᷑ tũc ceſſan * te aüt tenebra: limpidius illuſtrant a in oĩ fertilitate & ger/ mine fecundan? Rõ aũt hoxe eſt. da cũ luna direcke obtexer?⸗ et eclipſaĩuit ipm ſolez iã ex Hocipſo luna vicina ſubiecta eſt ipſi ſoli · & p conſeꝗᷓns ex toto ſole deuicta a ſupata:et in ꝗlitatibo adequata. autẽ deuictũ & ſupatum ſt: amica⸗ biliter ↄcoꝛditq; geſcit Ecce bẽs primũ Gauf a fecunditatis eſt iſta. In eclipſi de; ſol a luna attrabũt vapores a bũoꝛes de regiõibe vniliſis. Begiones auũt ab hoꝛibo & vaporibus es purgate in natali ex ſequẽti fructu germie fecundant Et tũc ꝓcedaĩ ſic. Sed tũc p ſolem ipſa dinitas · P lunã vero ipa hiimanitas figurat᷑. Et tüũc applicet᷑ ſic. Grandis itadʒ ab * oꝛigine mundi diſcodia ata inimicicia fuat inter deü a hu⸗ manam natam: quã etiã ipſe de? daz impugnatone Hoſtüi diriſch pſ. ecutionibo affligebat. Ruc auit in hac bẽiſſima xpi ntitate qᷓ huana nata diuinã exclipſauit: incomphenſibilkiter — 8 Tiins = ¶Dꝛimus —, — — — ——— P 1 —— . — .. in et obtexit pax reddita eſt ꝓpetua hoĩto & deo gloꝛia i nexcel ck ſis Solaris nanq; dinitas: dinac; einitas totũ mundũ obte / nebrauerat ignoꝛtia & ſlupore. Ruũc auũt in ſui nẽitate vice d uerſa illuĩ auit felicitatis lũie & cãdore· N Ege ſippꝰ Lero cr li de veſligis nate. Ad hoc igit᷑ vt vita in aliqᷓ naſcat coꝛpore neceſſe eit vt copꝰ hꝰ primò in molliciẽ reſoliiat᷑. Sccto to/ or taliter coꝛtũpat᷑. Tercio vt að vitã acceptã imiiolabilit oſer⸗ gii⸗ uandam ſedulo moueat᷑ Exemplũ. Sumꝰ in hũano coꝛpore nſ⸗ puta embrione ĩ materno vto moetis adhuc qꝗᷓlitatibo qᷣeſcẽ⸗ tibus. Q dem coꝛpꝰ vt ait phᷣus vt vitã tecipiat nat᷑alem zpli primo ex toto molleſcit:ſoluitur a liꝗtur eo ; vita molliter iGd et ſuauiter inferat hm ipm tale coꝛpus qñtũ ad foꝛmã ſub qᷓ ih ſtabat:penitꝰ corumpit. Coerupit·n foꝛma moetis: gigniẽ i foꝛma vite.Tercio ipᷣm coꝛꝑpus accepta vita: agitat foꝛtiter ẽ it⸗ mouet?᷑ qa vita in primo ſui aduẽtu imbecillis ẽ debilis a in 1 foma. Motibo aũit ſuccedentibo copis figit᷑ a firma⁊. Sʒ tũc 5 P vitã intelligit ipe xpc. Et tunc applicet᷑ ſic. Ad hoc itacq; vt ł⸗ x & eſt via ex ſeipo veritas atcq vita ĩ nob P gẽaʒ mmiſtice . q; naſcat Neceſſe eſt vt coꝛ nẽm in pñti ꝗdeʒ in deuotiõʒ pe⸗ nitus reſoluat᷑: & Põ pariens xp̃m in laudibo a mẽtis totis ĩ . deũ exceſſiv raptibo felicit moueat. Kpylica · O⸗ Kui⸗ . uicẽna limij- de diluuis. Eons ꝗdeʒ maris quẽ ſinũ 2a abiſſũ 8 . dicimꝰ in ſuo nimirũ oetu oeigine effluxu paruꝰ? foꝛe oſtẽ * n ditur atq; art?. Dehinc aũt ſua latitudine! millecuplo iux/ N ta aſtra peritoũ ſſiam excedit latitudinẽ habitabiliũ regio/ num. Diciũt em aſtronomi rõiboc; ofirmatũ: ꝗrum ad piis * op non ẽ mare ꝓut mare in mille excedit partibo ipſam ſn terram. ved tüc ꝓ fontẽ m arſ xpi ntitas figurat᷑. Nam ſicrit n fons maris violentiſſimeq; eucit aꝗs: & effundit. vtpote velo 2 eius ꝙ́ celũ iacit᷑ aut ſagitta. vt manifeſte ondit pliniꝰ tctatu „ 9 de mapa mundi: violentiſſimo q; ſuo influxu aqs attrahit ˖ 242 Quãobrem fluxꝰ a refluxꝰ maris accidit. Bic nimiʒꝛe p oẽm „„ modũ xpᷣi felix niitaſ cultu digno venerãda largiſſime velo “ ciſſims oprobat᷑ effũdere aòs celeſtis grẽe de abiſſu a ſinu 6S — mie pietatiſq; dine. Sed & huanas mẽtes vio lẽter ꝓ ſtuporẽ 6 9 H mentis ſupꝑ tã ineff abili miſterio ſaluatoꝛ in abiſſum diuine 8 iocũditatis intrabit a imbibit:& ſiẽ fons mar naues nimiũ „ aaccedentes violeéter deglutit: intrabit 2 ſi ubmergit . vt recitat “ plinmus. Bic nimirũ xpi inaudita: vecta:ãmirãda:oĩ creature 4„ natiuitas mentes ad ſe tota deuotione acedentes in qddam . Hr diuinũ gaudium in deitatiſq; abiſſuim ptrahit ee ſubmer gg 2* ESt tunc applicetur ſic. Np̃i itaq; natiuitas ĩ oꝛtu feliciſſimo 1 Adem ſuo cꝛigine effluxu pua humilis 2 depſſa apparuit — 0° ſ△ — £ l * „ QTitulus QDecundus (n Deinde vero vt ẽ nunc ſua immẽſitate ac in effabilitate ĩ inft cteu nitum excedit linguas: codaa potẽtias Poim oim angelo cf rum. P Ppus li alium v. Ormeniola auis & regia atq; iſte magis: ſoliꝰ inbitata arabie regiõis Hec nimirũ auis guttã E emittit ſui ſanguĩs:ꝗᷓ tandeʒ ĩ aduetin ſolaris lumĩs cãdorr maut viuiſicata: auẽ in ſui ſpẽm gnat q ↄfoꝛtat. Ecce xp̃i natitatis uer miſteriũ tã mir andũi. Iſta nimi eſſe auis cernit mĩ xp̃i: hec che inq; vgo prudẽtiſſima guttã ſin puriſſimi ſanguĩs pꝑ ↄſenſũ be obtulit ipſi deo e ꝗdem gutta adueniẽte ſandti ſpiis gra: 1 Põ deꝰ in tactis effuſus viſceribo naſcit᷑ in ſalutẽ aQ ↄſeruatõʒ G ſpeciei griſq; humani. Apꝓplica· A Guido in: j · dlibeto me⸗ ſuo. ux atq; virtus empirrea a ſupᷣmaceleſtẽ pñtat oꝛbem dii abſq; eiꝰ oĩ leſiõe:lucẽ tribuẽs ⁊a vtutẽ cunctis aſtris 62 coꝛ⸗ poribo luioſis. Bed tunc Pp lucẽ empirre ee virtut ᷓ dem e luce a virtute: nulla lux: nulla virtꝰ altioꝛ: ipſe dei fili?ↄueni HW entiſſime deſignat. SDed tũc ↄnter ꝑ celũ ꝗd aptiꝰ ꝙ; mariam r comienit deſignari. Nã ſicut celũ poſitũ ſitumq; ẽ in medio: W inter entia videlicz corruptibilia & incorruptibilia ad hocoe K violenta exceſſiua entiũ incoꝛruptibiliũ: efficacia & vtute iſta inferioꝛa penitꝰ coꝛrũpant· ;admodũ validiſſimis octo rönib⸗ Vpoloꝰ & Calcidiꝰ demonſtrauerũt. Sic reuera per N * omnẽ modũ maria mater xpᷣi moe celi poſita eſt ĩ medio· i· int incoꝛ ruptibilẽ deitatẽ: & creaturax rõnabiliũ a coœrupti . 6 bilium vamitatẽ ne tam abhorrẽda dei ſñia & vindicta hu⸗ manum genꝰ peĩtꝰ coꝛ rũpat a feriat ĩ infernũ. Applica. Nüc S aũt notandũ ne aliq́s errare aut obijcere valeat: aut pſumat ꝙ licet a phis aſſerat qd entia incoꝛruptibilia & diuina non bẽant teſimitatiõz in entia infinita. ñ veritati intẽdendo di⸗ cendũ ꝙ diuina bonitas ſic prouidit: vt celũ ĩterponeret᷑ ad tpandum eſtũ primi empirrei q; obb· R: Cõment auer/ rois ſj. phiſi. In hoc nimirũ vt vna foꝛma aut nouũ eſſe qd idez in aliq ſubiecto aut materia gnet᷑. Neceſſe ẽ vt primu ſeu Pexiſtens eſſe penit? anibilarer. Di em ſuꝑueniẽte nouo eſſe: primũ ee manet incoꝛruptũ· ſeꝗᷓret᷑ neceſſario Mn vna re num ero eſſent duo eſſe:a P ↄñs illa res non vna ſ̊ plures eſſent. Sed p iſta dat᷑ intclligi. ꝙ ad hoc vt diuinũ eſſe ĩ nẽ̃a mẽte P collatiõz celeſtis numeris grẽeq; naſcat᷑ neceſſe eſt vt eſſe pexñs nẽm eſſe videlicet peccatũ malicie ꝑ actũ ↄtritiõis et penie penituis corũpat᷑ Vnũ tñ ſꝑ pᷣſcito ꝙ nõ Pdeſt xpi natitas ĩ carne:niſi etiã per deuotiõz pnñtis ſolẽnitatis ĩ coꝛde natꝰ? fuit in mẽte · S· Ps li de impſſiõib aeris. Rulmè hũanũ coepꝰ feriẽs penetrat:intuſecꝰ q; inflãmat: tandẽ ex ipſo eijciẽs exiliẽs a erumpens veſtigia ſui ictꝰ ĩ parietibus. D . . * ◻ . ⁶ circumſtantibo coꝛporiq; relinqt: humano cœpe integro atq; ſaluo nullo menbro ſaucio vel leſo Ecce incarnationis miſteriũ. Der fulmen intelligit᷑ ipſe xpᷣus. Et tũc appliceiĩ ſic Xpc itaq; mariã ſua incarnatõne feriẽs ſic penetrauit inflã / mauit & p ſuã tandem ineffabilẽ nütatẽ exiliens nobiſcum 9uerſatꝰ fuit maria ſalua parit & illeſa. Nec mie hoc cũ ipe oſtus clauß intuit celo integro ſe ſua vtute ꝓpria eleut. Mẽ titur ergo ebyon ꝗᷓ vp̃m tanq; per fiſtiilã mariã aſſerit pene traſſe enti a ipſe marcion ꝗ m fone aſſexit natũ: maria corupta a denuo reſtaurata Amb in exam.Leo natꝰ? moꝛtuꝰ pmo ẽ: validis aũt clamoibo excitat᷑. Sic ꝑ oẽm mo dum xpᷣc natꝰ hodie ẽ:tñ moꝛtuꝰ in nt᷑is coꝛdibo.Vt go ipᷣm in nobᷣ miſtice viuificemꝰ:ipᷣm deuotarũ or̃onũ validis cla⸗ moilo excitemꝰ. Applica . V ⸗Alcabici? ttatu de motibꝰ aſtroꝛ. Rqlonarib aũt regiõibo oꝛtꝰ ſol ſub ꝓuo ſplẽédore cernit᷑ a vmbroſo. In aſcẽſu aũt ſuo tpe ſuccedẽte luĩſus vatł᷑ de cernit atq; magnꝰ. Et iſtiꝰ cã reddit᷑ ĩ hũc modũ. Cõſtat em ꝙ ſtella qũto ꝓpindoꝛ fuit:tanto minoꝛẽ ntᷣo aſpectui ſe oñdit:a qũto magis a nobᷣ elongat᷑ tãto maioꝛ appare 9pro/ batur. Q ſignũ ẽ ꝙ ſol & luna exñtes ĩ oite a occidente qᷓ Vticq; ſunt remotiſſime ptes celi maioꝛes vident q; ſunt atqʒ eſtimant᷑. Et iſtiꝰ cãm aſſignat ph̊s ĩ ꝓbleuin hũc modum Multũ a denſum mediũ:ingroſſat ipm obiectũ. Runc aũt ſic ẽ ꝙ exiſtente ſole aut luna in ciente ſeu occidente młtus et denſus interponit aer mediꝰ. Quãobrem ſol & luna ĩ re⸗ motis mundi exñtes partibo ſeu celi ſitibo: maioꝛis latioꝛiſqʒ foꝛe luĩs oſtendun? Maioꝛ ꝓbat᷑ ꝑ ſignũ tali modo. Rit em̃ pbᷣus v ſup̃ᷣ ꝙ numus poſit in aquà que nõ ꝓfunda fuerit mox maioꝛ ꝙ; ſit in rei vitate apparebit. cauſa e qa aqua minꝰ? Pfunda mediũ denſum ẽ minꝰ aꝗ aũt ꝓfunda mediſt denſum eſt. Bic nimirũ eſt ĩ ꝓpoſito. Regio inqꝙꝙ ſepteétrional frigida & hũida valde ẽ: & ot? ſolis vicinꝰ Huic valde quẽ⸗ admodu Gtebit infra. Sol igit᷑ ĩ ſuo oꝛtu paruꝰ ĩ aqlonari cernit᷑ regione· eo ꝙ inter oꝛtũ ſolis a regionẽ aquilonatem paucũ ſit mediũ minꝰ denſum. Sol aũt exñs ĩ meridie: aut vergẽs in occidente:maioꝛ latioꝛq; apparet ꝗa inter meridie⸗ et ſeptentrionẽ: młta eſt diſlãtia/& p ↄñs multũ mediũ atq; denſum. Sʒ & hec verboꝝe ſnia ↄgueniernt᷑ de huiĩli xpi natitate tipũ pᷣferre ↄueĩt a ſigurã. Que ꝗdeʒz ntitas ĩ oꝛtu ſuo && ꝓ⸗ greſſu huĩlis Puaq; ondit deſpecta. Tandẽ aũt ſuccedẽte fubereſcẽte fide a religiõe xpiana:lſioſa a ſplẽdida apparu erit toti mudo Rrplica. X Cõmẽt aurois:ſj methaca. Veonaſ. cẽtia ĩtentõe vocabuloꝛe vij Conaſcẽtia inꝗ tuo?ꝛ ¶ titulus ecundus 3 implicat a importat: videlicet ↄtinuatiõz:otig latõz: ſilitudĩeʒ 5 vnionẽ. Que em conata ſunt: otinua otigua ſilia 2 Vnita ſüt Per iſta aut dat᷑ intelligi ꝙ ſpũalis coaſcentiai xpi miſtica R ſe natitais in ſcta aĩa & deuota ꝗtuoꝛ dona celeſtia implicat qr importatvidelicet ↄtinuatõʒ cũ xpᷣo ĩ etnitate: ↄtiguatiõʒ in ſt ſcꝛta familiaritate: ſilitudĩez ſi libuit ĩ miracłoꝛũ oꝑacõe:vni⸗ 9 oneʒ ĩ inſeꝑabili cohĩtatione.Applica V'⸗ Expoſito⸗ egi⸗ 3 ”è”è dius. ſili de plãtis azclis. NHerba nata ĩ terra ſñ ſemĩe pᷣiacẽte SY«””” Etuoſa ẽ valde medicĩa pollẽs. Lal ba xps intelligit qᷓ vtic; 7„ 6 tota vtus aĩe:a mediciĩa ſanitatis ſalutiſq; etne· Z Coõ⸗ n mẽtatoꝛ alexanſ inj methe. Ex ferro integro & in diſo dudu a apud vges ſ. ex malleo daʒ ſerpens exilijt ꝑ poros videlicet OS”” ipſiꝰ ferri:malleo integro remanẽte. En nate opa. Cõſidera . O”UMU g dine foꝛe maieſtatis opa celſioꝛa.Xps nimirũᷣ hpenti ĩ ſa⸗ ꝗ””ÿ”ZM cra pagina 9 Patꝰ. ex malleo id eit ex vginea cella ſilit ipa S ſalua & integra remanẽte&ε nõ imerito Idẽ bẽa vgo malleo le 9pa⁊᷑ qa dei filiũ nobᷣ felicit᷑ m alleauit: tirãnidẽ hoſtis expu i lit: a ſua ↄlſatione pariè & exẽplo nta pectoa ꝓpulſauł = t Ka Kuiceb li. fontis vite. Lotã vtutẽ ſumũt oebes ex oꝛiẽte ”M Nã in oꝛiẽte incipit mot? celi:qpropter a oĩs virt? ab oꝛiẽtß m . . par tibo oetii hʒa: a iõ ſupᷣ dictũ ẽ ꝙ int᷑ cetas celi ptes oꝛienta O”RMW celi regio plꝰ licet inſenſibibilibo influit ĩ hũc mõm. Per oꝛi ic entem aũt xpi natitas figurat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. ERx deuoti · one itaq; natitatis xpᷣi oẽs ĩ oĩbo vtutes hoĩbo generan? Ba K N¶ Pps de plãtis vt g' due arbores ĩ iniuicẽ onectant viſciſ. natalibo ognaſcant᷑: reꝗrit᷑ ꝙ vtraq; arborũ ſcĩdat a vn a alĩ f inſerat. Per iſta alit daĩ intelligi: ꝗ, ad hoc qd xpe a hõ inui cem ꝑ gẽaʒ ↄuertant atq; int ſe felicit cognaſe cant. neceſſe eſt . vt tã deꝰ hõ radat ſcindat᷑ a piat᷑: vnũ alteri miſtice inſe / ratur.bõ ꝗdeʒ ꝑ coꝛdis deuotiõez: xpc aũt ꝓ głe collationẽę Ca Tobßes meſue. TPuer natꝰ moetuuſc ſi fuit: vt freqnt᷑ dez a ipſu parentẽ pimit & occidit. Et i ait ps ĩ bleu. p⸗ ſecuriꝰ ẽ pueꝛc viuũ parè q; necatũ. Mos nimiii moetẽ? efficit: vita vo vitã. Sed tũc ꝑ iſta dat᷑ intelligi ꝙ ρα fidez ĩ coꝛde nrẽo natꝰ ſj ꝑ ingratitudinẽ ſeu ꝑ negligentiã pecca * tum mottud ipſũ hoĩem in e? mente ſie gignit᷑ & naſcit eina moꝛte perimit a occidit. Natꝰ vero ꝑ fidem a viuꝰ ꝓmanens P gratitudinẽ deuotiõz ipm talẽ hoĩem in cuius mẽte ſie * naſcitur viuificat e eternaliter conſolatur · c ¶ De Nomine domini Iheſu; QTitulus ſecundus A!? Onſtãtiꝰ.li· de natis moꝛboꝛ. Cõtigit interdũ ꝙ dũ s in languoe poſitꝰ nomẽ alicꝰ amici ↄtra ſe audi/ uerit noĩari:quẽ valde diligit æ ipſe preſens nofiit, dig ¶ſtitulus — —— Becundus otinuo a languoxe ceptò certicet a 9ualeat ĩ inſtãti. Sed hoe ſepe accidit vt languidꝰ audiẽs nomen alicuiꝰ amici moꝛtui quẽ dilexerat:& ipſe ↄtinuo moꝛia⁊᷑. Et Hhoꝛe cã eſt quã Cõö⸗ ſtantiꝰ v ſup intſerit in hũc modũ. Dicit em̃ ꝙ du ꝗs ĩ lan⸗ guoe poſitus nomen ſui p̃dilecti audiliit poſiti ĩ regiõe lon/ ginꝗ:ex hoc iã aliqualẽ triſticiã ocipit a meroꝛẽ. 'ãdeʒ aũt exhortatiõe oſolatiõeq; ſibi aſtantiũ & circũſedentiũ ĩ ſpem magnã ponit᷑ acſi videlicet adhuc rehĩturꝰ viſurꝰq; ſit eũ cꝰ nomẽ coꝛã ſe audiũit noĩari. Illa aũt ſpes valida atq; ↄſola⸗ cio ſanitatẽ vt freqᷓnter infirmo inſtituit valoꝛẽ. C etiã ſi/ gnum ẽ vt ait Calienꝰ li.ſecxetoꝛc·j. Proferẽda inꝗt ſũt vba delectabilia dulcia && oꝛnata coꝛaʒ eo ꝗ languerit moꝛbo qᷣlʒ ſiue febre. Ex vbis · n· ↄſolatoꝛũ s:ſepiſſime ↄualeſcit inſi rmè. Altera aũt ꝓtis cã & rõ eſt ꝙ ait pᷣs ꝓbleu. Qunq; ĩ᷑ſticia coꝛã nobᷣ ꝑtractat᷑mox & tũc triſtricia ĩ nob valida gnatur VnY a aliꝗs in infirmitate poſitꝰ ſi aliquẽ quẽ valde dilex erat: enũciatũ audiũiit aQ noĩatũ coꝛã ſe:videlicet vt B quẽ ſic dilexerit: fuat moetuꝰ:longe aut cõtinuo triſtlicia languẽtis renouat᷑: æ languẽs ex hoc moꝛit Et iſtiꝰ cã eſt. Nã moebus hm Conſtantiũ v ſu:nil aliud ẽ ; triſtis doloꝛ totiꝰ ↄiuncti ĩ eſſe nat᷑ali. SDupueniente g triſticia extiſeca ſeu moꝛte:mox infirmitas augmẽtatur. Ex phabitis ergo his euidentiſſime innoteſcit: id ꝗd in pncipio ex ypoſtaſi pſuppoſitũ fuat a cõ ceſſum. videlicet d otigit accidit; interdũ:vt dũ gs in lan/ guoꝛe a vt ſupᷣ. Sed tũc p amicũ tpalem: amicꝰ nẽ eternus Puta ihs xpc ↄueniẽtiſſime figurat᷑ B N ſic amico tpali ꝗtuo ꝓpriant᷑ qtuoq; dẽnt. vt recitat ĩ. vnj politicoʒe libro Phᷣs. Primũ ẽ vnũ æ idẽ velle. Scm ẽ mutuo moi ꝓ ſe.T C ciumẽ inſe ꝑabilit᷑ adherẽ. Quartũ ẽ noxia pcauè. De primo ſic ait tulliꝰ ot ſaluſtiũ.Amico ẽ ſi ve amici fuint ideʒ velle . et idez nolle. De ſcdo ſic ait Varro ĩ ſñis. Pro aĩco ſepe moꝛi expedit. Inedens ꝙ nõ ſelſepe aũt amicꝰ lʒ moꝛti ſe offerri dẽt liz ꝓ aĩco. De ⁊tcio ſic ait ſixtꝰ pitagoꝛicꝰ. NRicꝰ mie erat f RNS ille ab aĩco aliqñ niſi moæs intueĩat ſeꝑpat᷑. De qᷓrto ſic ait apuleiꝰ platoĩcꝰ liꝰ de politico a ciuili.Nĩcꝰ vulpinꝰ è qͥ aĩco ſuo nõ pcaĩlit a piclo & delicto· Pfectꝰ aũ̃t aĩcꝰ ẽ ꝗᷓ aĩico ſuo circũſpectões ad hibz a cautelas Vi c nimize ꝓ oẽm modũ aĩ co ꝓpetuo xpᷣo ihu ineẽ B; mij. 9probant.Primũ ẽ idez velle 6GZ nolle Vult.n· deꝰ ꝙ hõ ſcẽꝰ rite liciteq; voluiit· nõ vult ꝙ ille nolũit vt ait aug. de religiõe xpiana. Scc'm ẽ moꝛi ꝙ aĩco ac immico hoĩe.de hoc reqꝗre ĩ ca· de paſſiõe. Terciũ ẽ deuote aĩe N ſũã gẽaʒ inſeꝑpabili᷑ adherere. Quartũ ẽ hoĩem a ruina ͤu ndetẽ petua pcauere patet ac Rpplicetur autẽ ſic. Contigit Titulus ¶ Derundus itaq; interdũ vt dum aliqs in languoꝛe pñ̃tis poſitẽ miſerie atq; vite hoc nomẽ mellifluũ hieſus audiuit deuoto ammo noĩari aut eiꝰ pie ſtuduerit recoꝛdari: ipe ab omni languoꝛe conualeat copis anime: & in actũ vite creticet ſempiterne CQPßus in pbleu. Vt ſitim validaʒ extingitamꝰ? dulce dinez aliquã ꝛe ſumimꝰ?: quã aſi uptã: delectabiliter deguſ ta mus Dulcia nanc; extermin at ipſam ſitim. Per dulcedĩem aut ꝗd aptiꝰ dulciſſimü nomen Bu ab eno in mẽte diui na diilciſſimũ a ſuaniſſumum deſignat Nam ſiẽ dulcedo coꝛ poralis valida atq; magna interioꝛa aſſumpta coꝛꝝ pe expellit venenũ quo ꝗs toxicatꝰ fuierit & infectꝰ?: vt ait Ruicẽna li. medi-vnj. Cui? etiã cã eſt. Nã dulcedo aſſupta int? ab hoĩe ſua virtute venenũ attr abit: q ꝗs infectus aſtringit a tenet Venenũ aũt dulcedĩe attracũ: dulcediniq; admixtũ: manèé ĩ coꝛpe nequaq; poteſt: niſi P vomitũ expellat eo ꝙ dulcedo et amaritudo omixta: inſimul vomitũ faciãt· vt freeinter. ic nimirũ p omnez modu: hoc vocabuluũ ſa acrũ· hieſus· ſua &n/ mmaenſa effabiliq; virtute: venenũ eicit & expellit peccati quo quis ſpũ aliter intoxicatꝰ fuerit 2 infectus. Bed tunc ſitim guenieter miſeria deſignat. Nam ſiẽ ſitᷣ irã excitat:ſomnum fugat.hoĩemq; vehementer debilitat. Bic nimirũ p omnem modũ miſeria vite pñtis irã dei & homiĩs ſepe ꝓuocat:ſom⸗ uum getis mẽtis fugat: æ hoĩem in via celeſtis patrie valde debilitat a retardat. Applica? D· Coõment ſ. nj . methe. Illa quidem ſpẽs mellis ꝗᷓ ex rœe naſcit in gramie aut in herba- ſi cũ herba cui adheret ſ umat: dulceſcit valde. Si aut ſumat᷑ ſine berba cui adheret: aut gramĩemox amareſcit:nimiũq; aceſcit. Sed tüc ?p mellis dulcedĩez 2 ſaporẽ pm ißm intel⸗ ligimus ſaluatoẽ. Nam ſiẽ mellis fauus qũto veterioꝛ fuert tãto ſapit meliꝰ ac dulceſcit vt recitat Cõſ Lantiꝰ ca liqdoʒe Cuis etiam cã ſtat in hoc. Nam in alibet lichre dulci: qdam reperi humiditas indigeſta: ꝗᷓ aliqlit am areſcit ꝗᷓ vtiq; hu⸗ miditas indigeſta p vetuiſlatẽ extminat᷑. Sic nimize Poia hoc nomẽ is: qnito veteriꝰ ꝓ felicẽ mẽtis meditatiõz; fuerit: tãto magipſi aĩe ſapit feliciꝰ dulceſcit. Tunc applicet ſic. Hoc itacq; nomẽ ies vna cũ herba deuotiõis atq; virtutis aſſum⸗ ptu: valde dulceſcit: intnſecuſq; ſapit mẽtis guſtui:a floꝛeſct ₰ 6 ſñ herba puritat? e vtutis ſine ꝗᷓ nuéꝙ ißi mẽti roꝛeten? 6 ummittit᷑: nec donat᷑ penitꝰ puta peccatrici aĩe amareſcit 4 ud Nux Adez ĩ exterioꝛi ſu pficie ſeneſcit diureſcit in niioi vero imagĩe leneſcit molleſcit a dulceſcit. Sz tüc p nu cẽ hꝰ nomen ies ↄueniẽtiſſime figurat᷑. Nã ſiẽ nux diu recẽs manet ſubter folia:germinat ſub tra:nigreſcit ĩ aꝗ: amareſcis — — — —1 18 werne dle⸗ guſc dien⸗ eda Wc el l. bbi tend mate edo n/ guo ltim um em hmn . ald ⸗ l ma mi n Titulus Secundus Pfo ata. Bic nimize ꝑp oẽm modum hoc nomẽ ihs diii recés Pmanet a floꝛet ſub folia ſacxoꝛũ oꝑm & vtutũ fructũ vite germiat in terra:humiliũ aĩoꝝ nigreſcit a vileſcit ĩ aq 9cu/ iſcẽtie & voluptatis: amareſcit ad pfoꝛatiõ; ingratitudinis Ee tũc aꝓplice? ſic. Hoc itaq; nomẽ ihs ĩ exterioi ſuiipſiꝰ foꝛ ma & ſpẽ ſeneſcit natalit a dureſcit. Intꝰ vo id ſe inthſecus intuẽti:leneſcit mira q ineffabili oſ. olatõne:molleſcit aſſidua miſericodia & pietate: dulceſ⸗ citq; ꝓpetua voluptatè. RE Iſidorꝰ in hiſtoꝛis nat᷑aliũ. Nata hec ẽ vociferatoe aĩaliũ vt dũ aliquã dulcẽ audiũt melodiã aut vocẽ:auit quenq; ſonũ dulcẽ ip̃a oꝛgana laxẽt ſua vociferẽt piter a acclamẽtquẽ admodũ ĩ ꝗbuſdã p̊ auibo. Per iſta aũt daꝛr intelligi ꝙ oĩ aĩ̃ali irrõnali:irrõnabilioꝛ ẽ cẽſenðꝰ q að tantã:tamq; ſuaue dini noĩs dulcedĩeꝭ ꝗd ẽ xpc ihs tota mẽtis deuotiõe ogana vocis int᷑ne nõ laxaliit: nec deuot laudibo acclamauit tanti noĩs excellentiſſimã dignitatẽ · · Ps in ꝓbleu. Maxĩe aſi ẽ int᷑ cũcta cœpa ſonũ ſibi imbibit attrahit ipᷣa aq Et iõ ait pꝓhs v ſu. Voces inq; fade circa aqs: minus reſonãt α intonãteo ꝙ ſonꝰ nat᷑ alit cõſueũit abſ. oꝛbi ab eis. Et iſtiꝰ cã ſtat ĩ hoc. Videmꝰ em qꝙ; qnto molliꝰ fuit ipᷣm copꝰ.: tanto magis vocis cuiuſſibet atq; ſonitꝰ ſuſe ceptiuũ:minꝰ aũt re⸗ tentiuũ. ꝙ aüt medio mõ molle fuit: ſonos valde ſuſcipit ee int᷑ ſe conſtrĩgit. Talis aũt eſt ipſa aq́ᷓ que ideo molles voces facilit attrahit imbibit: iõ vo ꝗqa humida 9pacta ſonũ Pceptũ in ſe retinet a ↄſtrĩgit. Quiꝰ etiã ſignũ eſt d recitat Cõinent · ſuꝑ · nj· de aĩa: ꝗ ait. Iuxta aqs nimirũ echones necd percipimꝰ nec audimus: ſiẽ cernimꝰ & adutimur fieri circa montes a m uros. Et b cã eſt. Nã vox nec durã nec ſolidã tñſit materiã: molleʒ aũt faciliter penetrat & ptranſit. Mon⸗ tes ergo a muri duri: aqᷓ antecedens: facilis ẽ & mollis. Qua ꝓpter dura cœꝑa ſonũ nec ꝑcipiunt nec imbibũt: aqua aut magis. Et 10 accidit ꝙ inter cũcta copa maxiĩe ſonũ imbi⸗ bit a atte hit ipſa aqj. Sed tũc P iſta dat intelligi ·q; hic feli⸗ ciſſimus ꝗdem ſonꝰ ꝙ reſonat tam felici?t a beate: poc nomẽ ihs xp̃c maxime attrabit᷑ e imbibit᷑ fructuoſe ab aqᷓ deuoti⸗ onis gratitudiniſq; interne. H Theophilus in tractatu diuerſarum artiũ. Sonus excellens duos effectus in nobis efficit a relinquit. Nam interioza precoꝛdia gmouet e cum ceſſauerit: adhuc tamen ſui fragoꝛis in auribus ſigna veſti⸗ giaq; reliquit. uemadmodum videmuſ cum ſtamus circa campanam grandem: poſtqin enim campana quieuerit ad⸗ huc tamẽ precoꝛdia interioꝛa noſtra tremũt: a aures noſtre ☛● — * „ õ Mon ¶Titulus ¶ Decundus VS tirmitum ſentiunt. Sed tũc perſonum magnũ atq; validum yetne hoc dulce nomen hieſus conuenientiſſime figuratur. Ramf a Voſcn ſicut ſonꝰ grandis dormientem excitatſ. eminantẽ vitlificat: nuthi tdebilemq; recreat & confoꝛtat vt ait Tharentinꝰ de effectibo ſea in nata. Sic nimirũ ꝑ omnen modũ hoc dulce nomẽ hieſi us Riceſh ſua immẽſa efficacia a virtute dormiẽtem in peœato excitat nua Njã ſemimoꝛtuũ hoĩeʒ eternaliter viuificat: debilẽq; ĩ greſſu utat ſeu via ſalutis miſtice recreat ee confotat. Et tunc applicet enbe ſic. Nomẽ itaqʒ domini hieſu:hos ĩ anima deuota relinquit is efficit qʒ effectꝰ. Nam ĩ dei laudibꝰ coꝛda humana cõmouet Kaise et compellit: ß a veſtigia interni ſaporis in mẽte dulcediniſ. 1 relinquit · I? Phus in pꝓbleu. Odor vinee deſcendentibus adk de monte verſus valles: diuilciſſinus ſuauiſſimuſq; apparet W aſcendentibo aut econtra verſus montes aſcendens: minime unce odora?᷑. Cuiuis cauſa eſt. Nam deſcendentes minus reſpirãt· RWMH aſcendentes vero magis eo ꝙ illi magis:iſti vero minus la / . ſn⸗ borent. Nimia aũt reſpiratio olfactũ impedit: tempatæautẽ 4 reſpiratio olfactum inſtituit atq; reddit. Bed tunc p odore⸗ d floꝛentis vinee hieſum dei fuium conuent᷑ deſignari. Nam ſiẽ * odor vinee fugat buffones:propellit ſerpentes: a ſe anas circũl *M . iacentes efficit regiones. Sic mmirum per omnem modum dei filius chriſtus hieſus ſua virtute fugat mot? ocupiſcẽtie L pPſuaſiones ſuggeſtionis nalinerſeninat q; infert coꝛporis ing et anime. Et tunc applicet᷑ ſic. Deſcendentibo inqin de monte gf tumoeis & ſuperbie: ad valles humilitatis infime gis dul nn ceſcit a ſapit hieſus ſua immenſa gra è virtute aſcedentibo do autem in tumoeem & elationem: mox menti ſubtrahi ipſe 0 chriſtus vt ſupra· K: Philoſophus in · v politicaʒ Com 3* plicatio condecenter a delectabilis labioꝛzum totum cõpomit ef hominem redditq; placitũ ſe videntem Per qh;d dar intelligi i ꝙ; complicatõ labioꝛum tam mentalium cq; coporalium in . b bieſu nomine dulci memoꝛia atq; laude ſumme Emonſtraf s allicere intuitũ maieſtatis clemẽtieq; diuine Azeles in . M li· ꝓbleu. Odor quidã aromaticus qñto remotius quis a ſe ℳ. fedd extiterit:tanto ſibi diffuſuus ſe extendit6& qnñto ꝗs viciniis hil , affuerit: tanto odotẽ thimi amatis minus ſentit. Et ideo dieit . Galienus in deſcriptionibo coꝛpoꝝ vniũſi. Odor inat thimi W amaticus magis pꝓcipitur a longinquo q; in ꝓpinquo. Fex . 5 at * prehabita aũt datr intelligi ꝙ& xps ihuſ qui ſummꝰ odor eſt patri ꝓ nobis diffuſius ſe largit᷑ elongato a ſe ꝑ humilitatẽ? u ſeu humilẽ recognitiõz; minꝰ aũt oſtendit᷑ his q́ ſua lupina Nin et fallẽte iuſticia attrociter a audacter vltro ſe iugiterq; ap n ꝓpinquãt. Nota hec verba bti Aug.in im ↄfeſſiõm vbi ait· ſt „ — * „ undus ¶ : titulus ¶ Secundus NNNuann Mi inqᷣt te dre qui te noꝛunt:ignoant. hi ſoli te agnoſcant. NN. Noc tñ eſt dicũ ꝙ qui deũ exiſtimãt:ſe ſcire ipᷣm penitꝰ nõ gricher agnoſcant. Qui vo ꝓ humilitatẽ ſe deũ agnoſcere non pᷣſu/ Nhed munt:hi ſoli ipᷣm intelligũt a agnoſcàt ·. M· Iohs meſue dnehen in ſc&a pᷣdica. Lauet᷑ os cum aꝗ calida a cũ ſale: ee mox qd etin dulce fuit dulciſſimũ apparebit. Q cã ſtat in hoc. Na liguia iginſ qtuo modis coꝛrũpit᷑ in actu iudicãdi atq; guſtãdi: hmmj · meclei ꝗlitates humoꝛũ pᷣdnantiũ ĩ hum ano coꝛpe. Lingua nanq; HR infecta Bumoe flegmatico a melãcolico: rem dulcẽé: amara töme guiſtui· ob ſalſedĩes ſalſi flegmatis repñtat.lingua aũt reple Alhnii ta caloe æ cruoꝛe: id ẽ colerico ſanguineoq; hũoꝛe: rez duleẽ= dercdu ipſi guſtui amartã felleamq; demõſtrat. Nunc aũt ſic eſt ꝙ gupn a calida laxat 2 conſumit coloꝛẽ 60 cruoæẽ. Sal aũt liq faeit n i melancolicũ flegmaticũq; cruo a humoꝛẽ. Dredicti itac; l humoꝛes prednantes in co ꝑpe: ꝑ ↄſequens diffundunt ſe in linguã: actũ lingue obſttuũt a meatũ. Loto itaq; oꝛe:per . ↄſeques pᷣdicti humoes diſſoluunt᷑:et penitꝰ ↄſu munt᷑. Ee vodore ic ipſi guſtui qd dulce fuit:dulciꝰ apparebit. Per iſta autẽ SS dat intelligi.q; loto oꝛe coꝛdis ꝓ aquã puritatis e mũdicie: mox ꝗdem hoc dulce nomen Iheſus dulciſſimũ ad intuitũ deuote aĩe apparebit· N· Theophilꝰ tract.diũᷣſ. arti. Funis aut zona in longũ ꝓtenſa ſemꝑ t᷑re in medio ſui inclinat᷑ qũ tumcuũq; em extrema trahant᷑ & diſtani in medio tñ inſta as ckrcil wodum cupitete .„ t capde arcus inclinat᷑. er iſta aũt daĩ intelligi ꝙ xpc funi ſilis · tũ ademont⸗ ꝗa ſiẽ in fune aut zona: ſic & in xpo ligamur trahimur hau G rimur. Bic inqm̃ xpc dei filiꝰ ißus nõ in ſui partiboiß in me⸗/ Alhih dio ſui totꝰ ſua tota gẽa & vtute:deuote ſibi aĩe ſe inclinat: berarüe OQ Kuiceb li⸗fontis vite. Lapis ab alto veniens int᷑ aqᷓm tiar C ſurſum ipſam aqm exilire facit. Sic nimirũ ꝑ oẽm modum na ipſe filiꝰ dei ihus:adueniens mẽti humane:ipſaʒ ext᷑ ſe ſalire N — „ . . „ . imigt facit ĩ amenitates a gaudia eine vite· P· Ppus in ꝓpbleu⸗ din AImbulanti in agro ꝓꝑ viam rectã: linee qᷓ occurrũt in agro oſttei ſeu ꝗᷓ deſcribꝛint᷑ in tèra ad circulũ vergunt. Per ᷓ dat᷑ intel⸗ en ligi· ꝙ ihus xpc dei filiꝰ quẽ agrũ totiꝰ nr̃e beatitudinis eſſe gusi 6g credimꝰ. Hic inqꝙ; dei filiꝰ ager dẽ. Et tunc applicet᷑ ſic Am⸗ wenix bulanti itac; in dei filio ißu pis laudibus opibuſq; deuotis odet oĩa ꝗᷓ in hac vita accidũt að circulũ vergiit:meriti felicitat ttin , oſolatiõis: Ppmij ſupni. . △D 4 Cõm· inj methe. Spuma gole Adez oĩs ceſſ. at cũ pinguedo aut aꝗ́ᷓ immiſſa fuerit. Sed tũc R P ſpumã pñᷣtis vite afflictiõz· p pinguedĩez vero xpᷣc hieſus nlieri dei ſilius deſignat. Et tunc axpplicet ſic. Adueniente itacq; xpO lupine hieſu n 9calla cordis n0 ſtri mox omms ſt puma tunc ceſſat bi Ticulus AKriſtoteles li: probleu. Sagitta in vicino aſtantẽ minus pe netrat. Qui em valde vicinus fuerit ipſi iacenti ſagitte minꝰ leditur.qui auteʒ medio modo lon ge ſteteritmagis ferietur a ſagitta. ber iſta datur intelligi ꝙ Hhieſus dei filiꝰ ſagitte ob vnpproprietates que infra ponentur:nõ immerito compa⸗ ratiir · vindicte iuſte: iaculo minus ferit: mimus ledit ſibi in vicino tota videlicet deuotiõe aſtantem quã a ſe nimiũ rece⸗ dentem S Comment auerr ſili. de plantis. Herba ſicca igni immiſſa fumum grandem facit. Herba autem viridis quaſi nultlum. Per ꝗᷓ ð atur intelligi ꝙ dominꝰ hieſus herbe ob · x. conditiões que interſerent᷑ infra ca de virtute: non im/ merito comparatur. Hic inquam dei filiꝰ in coꝛde hominis arefactus fumum grandem faciet perpetue ignoꝛantie & do / loꝛis virens autem æ floꝛens in mente Pominis perſinceram afflic tionem & deuotionem vite eterne efficiet ſerenitatem. T·Auicẽéna libro ſuo mineralium. ¶ Magnes quidam trahit ferrum in ſurſum nõ in deoꝛſum. Per iſta auũt datur intelligi. ꝙ chriſtus hieſus magneti ob ſex effectus.ſicut dẽ in capitulo de chriſto:non immerito comparatur. EItc i ne⸗ ſaluatoꝛ noſter trabit hominem omni ferro durioꝛem ſem P ſurſum ad celeſtia nequaq́; autem in deoꝛſum ad terrena. V. Husgo in dydaſcolicon. Mil in nate oꝛdine vniuerſo ſcindit foꝛtius: penetrat acutius:q́; ſo nitꝰ ignis celeſtꝰ. Quis enim audiuit vnꝙ; virtute montes liquefactos:ſicut peritiſſi⸗/ mi in natura aſſerunt & affirmant. xigui tacti fulminis montes foꝛe plurimos liquefactos. Per que datur intelligi: ꝙ nil foꝛtius ſcindit mentem pen etratq; Humanũ ſicut ignis celeſtis & nominis domini intonatio · X · Ppiloſophus in vianimalium li. Klludit aut 6 applaudit vmumquodqʒ animalium ĩ lingua in cauda. Per ꝗᷓ dax intelligi ꝙ vnuſ⸗ quiſq; hominũ deo ſuo alludit miſticea applaudit in lingua et in cauda id eſt nomen domini linguatenus collaud ando: caudetenꝰ id eſt in fine ſeu moꝛte ſigiter inuocando. V· Auicenna libro Medi vi. Mel crudum aliqualiter ama⸗ reſcit. mel aũt decoctum a denuo frigefactum ſuaueſcit cox/ Poraliter dulceſcit. Sed timc ꝓ mel ſaluatoꝛ noſter hieſus comieniẽtiſſime figuratur. Applica. Per precedentia autem Datur intelligi: ꝙ chriſtus hieſus ſilius dei crudus in coꝛde dis id eſt amoꝛe & deuotiõe indigeſtus aliqualiter amare⸗ ſcit· deuotione autẽ laudum frequentia decoctus miſtice et mundicia frigefadtus ineffabiliter dulceſcit: eternaliterq; ſuaueſcit Z Philoſophus ĩ probleu iquoꝛ dulcis in vaſe aureo argenteo q; vehementius validiuſq; dulceſcit. In ¶ Decundus Abet laeſt uoe keck Lgentin bita aut cedo anm mnundo! bus peni ſmu q; tes & eſ Tharent tranſitr no hieſu inſunti aut dar/ adllenen mnioant loplents lockcöge eitellgg ntop med Kögeate Pumcevi Fmmandc Weu) ſedos intellig uatoris e inſe nala F ſwerert ſtaallodr ipote ſi uphurs uultötie mefeut toee iti0 lſtedui gudi 7 Poynbe minit 4 Nrundes eminsr Otemmind Aſretut odecb wr. lerſhn ewimiͤr⸗ eaſen ntemnidds biabe⸗ Idne Wnen RRons WaeN perimen ſerenitten nes lidnn Aalſt dant us ſcut di . Weinch Adterrena, evniuetG Konpettfi ncntmns dAririg. mmüſatigts . Polocpes VnN orin u, 4 ℳmo. Y. le ama⸗ meſe J ORerbeen denti n ndusnic itetmH. odus ſtn gtermutrg 1 u uzn gdu iil⸗ 1 CTitulus H etundus qlibet autẽ alioꝛe vaſoꝛum genere nimium amareſcit. Quis cauſa eſt qa ex qualitate vaſis recipientis qualificat ipſe li / quoꝛ receptus vt oſtendit phᷣus tcio methe Rurum aũt argentũ dulcia cetera aut metalla amara ergo c. Per pba/ bita aũt datr᷑ intelligi ꝙ hieſus qui natus eſt liquoæ & dul/ cedo anime in coꝛde aureo id eſt virtuoſo & argenteo id eſt mundo valde dulceſcit. in immũdis autem & amaris menti bus penitꝰ amareſcit. Notandũ autem ꝙ; hoc nomen ſandiſ ſimũ q& eſt hieſus xp̃s cõparat᷑ tonitruo ob·xxx. qualita/ tes & effectus tonitrui. Require capitlo De timoe Aa: Tharentinus archita. Pluma poſita ſuꝑ auze calidum mox tranſit reſoluitq; in aquã. Pex plumã vero filius dei ab et/ no hieſus cõuenientiſſime figurat᷑ ꝓpter ꝗtiioꝛ ahertiones 3 is- Per pmiſſa aũt dat intelligi· ꝙ ſaluatoꝛ noſter hieſus in amoe dei mẽti inſunt ipſi plume. De hoc require de defunctis· nis & refrigerij ſuperni · Ba Cõmentatoꝛ auerrois ſuper li·de hlantis ariſto· Sucus cuiuſlibet quideʒ herbe fuſus in lapidꝰ cõgelat᷑ in lingno aũt defluit & liqueſcit Per iſta da/ tur intelligi ꝙ& bieſus criſtus filius dei code duto & obſti/ nato ꝑ meditationẽ ad memoꝛiam reductus ſine humoꝛe ce leſtis gratie penitus cõgelatur. In code aũt lingneo id ẽ ab bumoꝛe vicioze arido atq;ʒ ſicco in fontem celeſtis rooꝛis gratie miſterialiter ꝓfluit & liqueſcit CQa Friſto. in li. ꝓbleu. Locus in quo nec motus nec ſonꝰ accidit aliqualit fetidus eſſe ad ſenſum aer oſtendiẽ & corruptus. Per ꝗᷓ daĩ intelligi:q; coꝛ homĩs in quo nec motus nec ſonꝰ laudis ſal/ uatoꝛis noſtri hieſu inſonuerit cœruptũ in dei oclis fetidiſz ce infectũ inet᷑num exit Da Tharen li · vnj de euentibd i nata. Floꝛe ꝗdem albo poſito ex oppoſito ſpeculiſiqs intus ſpexerit lacrimat᷑. Sʒ tũc ꝓ floꝛẽ albu dei filiꝰ ihs xpᷣs ↄuieniẽ tiſſime figurat᷑. Rã ſiẽ flos albuſ ad odorẽ ſulphuris albioꝛ fit a albedinẽ a candorẽ diutine rehuabitteſtãte ↄmẽtatoꝛe auẽpote ſuꝑ ꝭ methe:.qͥ ait. Rubea roſa qͥdẽ adorẽ ſeu fumũ ſulphuris albeſcit· roſa aũt alba albedine; diu retinebit. Bic nimi ꝓ omẽʒ modũ xps ihs ad odorẽ amare otritõis e pe nitẽtie albeſcit ꝑ lumen gratie cadorem infert deuote ſihi ane fruitõis e ↄgnitõis et᷑ne. Et tũc applicet᷑ ſic. Xpo ſalua toꝛe itaq; nrõ ih̃u ſpeculo coꝛdis nrĩ expoſito ⁊ miſtice ꝑ ce leiſtẽ dulcedinẽ aꝑplicato mox menſ nrã roe a lacrimiſ dinn gaudij a grẽ ſpũalit irroat Ea Plini? in ſpe na⸗ Qeſſ tibo ymbribo & illuſcẽte ſole ↄtinuo magis floꝛent virent germinãt gramĩa atq; herbe. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi& ceſſati⸗ ¶ Titulus ¶tercius i ymbribo vanitat? illuiante vl irrad iãte vero lu mie ſcz cri / Put ſto p meditatõez memoꝛiãq; ſacrã: mox mẽtes huũane floꝛẽt a virẽt germinãtq; fructũ ſalut? ppetue ; vite Ea Pßs ĩ auur Ppbleu. Has nimize oæis flatu vtutes eſficimꝰ 2 effed?. Ram ð flatu ꝗᷣdez nẽ̃o plumã ſurſuʒ pellimꝰ puluerem abſtergimꝰ Aul doloꝛẽ ſeu leſionẽ ſedamꝰ fetoꝛẽ repellimꝰ cibũ nimis calidũ Airt ad ſumendũ ydoneuz facimꝰ manꝰ frigitas calefacimꝰ S8z Auu tüc iſta dat᷑ intelligi ꝙ emittẽtes flatũ laudis atqʒ memo Edo⸗ rie ißu hos ſibi ſex effec in nobᷣ diuinitꝰ reliquere cõ bãt be Nã tũc plumã nĩ̃e deuotionis ſurſuʒ aſpirãdo e anhe lãdo Eri ĩacimꝰ puluerẽ pecatoꝛe abſtergimꝰ doloꝛẽ mẽtis co piſ ititia ſedamꝰ:fetoꝛem ꝓpetui ſupplicij repellimꝰ a fugamꝰ cibũ ce/ fma leſtem nobᷣ qdem abileʒ ad ſumendũ facimꝰ opera nĩa dei up caritate ꝓpetua inflamamꝰ· G a· Kriſto in vi. anĩalium li · Ap In tenebra ꝗdem mulla canit auiuʒ. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi ꝙGin meri ſtatu ignorantie & peccati nulla canit vox laudis diuine uß digne memoꝛie ißu xpi Ha : Ps in blei. Dosmientit Eind bus nobᷣ vox mag dulceſcit & leneſcit valde enĩ in noqur-⸗ (c nis cantibo delectamur. Per iſta dar᷑ intelligiꝙ; vox laudis ir veneratõiſq; ĩu xp̃i in ſecreto coꝛdis nẽ̃i maxime delectat. i patrẽ celeſteʒ. Vñ dẽ Tu aũt. Cũ oꝛaueris int᷑ cubiculũ:tuuʒ ade ſcʒ coꝛdis &τ6 ſic ꝓ noctẽ intelligit᷑ ſecxretum coedis noſtri ĩ *“ quo dulceſcit vox laudis diuine . erit 4 CC Ructoeitates de paſſione xpi ¶ itulus tercius 4 guſtinꝰ de fide ad pet. Scio ꝙ eum quẽ xpi peai· N ſio nõ ↄcutit:nulla vtus nullum meritũq; ſaluabit . uſebius in hmone Vt paſſioni xpi ſatiſfacias.ne / .. E ceſſe ſummo ope eſt vt martir fias: aut martir eſſe appetas AA erñ · li de oſideratione. Indignꝰ reuera ẽ xpᷣi feliciſſima pai· ne 1Se q nõ xpo patienti totis viribo ſtuduerit cõdolere NHie b ronimꝰ in epla. Armabit autez in iudicio xp̃s ſi ua inſignia . n paſſionis ↄtra eos qui ſuis doloꝛibo indigni extiterint & in/ ⸗ ⸗ grati. Ambroſius libro de officijs. Eelix chriſti paſſio qua e perditum redemit hominem: vera beata paſſio qua patitur . Ag intra mentem fidelem propriam · & fidelem meditationem- K Bernhardus in floꝛibus. RHleuit nimirum chriſtus in cruce pa ſuiper eos qui ſui indigni futuri erant paſſione NHugo de ſa An cramentis. Pie credendum eſt ꝙ paſſionis frequens medita . ſia⸗ tio taʒ coporalem q́; ſpnalem laborẽ releuat & languorem i4 rih· ſup math̊. Si pᷣſſuram mũdi pater paſſionis domĩce ſelici memoꝛ eris Gixt? pBS Mulla ſalꝰ cernit᷑ vbi xp̃i ſaluberima ctern paſſio a mẽtis intuitu elongat᷑ Richardus de ſancto victoꝛe ittu „ . ertius egri nefoet i A blngnd mis cnide Kaeind qhmern ere crbi Lnbe inscu mcbü ratid anialuun telligign Oinuines omient n norur⸗ orMaudis e deechet. culiitug s noſtrii s tercius nueipn g ſannt iſfaciusne cſenpen uwlielhe intgna rint inl pao a gun Ditr, . Ditation, lus nau Hun, nnn CTitulus cercius Pati xpᷣs voluit a& pꝰ paſſionẽ gloꝛificari · vt ꝑ hoc deſignet eos qui aduerſa paſſi ſunt etnaliter coꝛonari. Ambᷣ li pfacio num. Tutiſſima moꝛientiũ exhortatio vt criſti paſſionis me moia coꝛdi moꝛtis in Hora ſedule imprim at᷑. Gregoꝛiꝰ in re giſtro. Paſſio nimiz criſti mentis oculis obſeruata omnem Virtutem in preſenti a futuro cauſat efficitq; ſaluteʒ Remi/ gius ſuꝑ matheũ· Iuſtus dominus ſi oculos ſue pietatis ab eo auerterit qui paſſionem mente nec reſpicit nec agnoſcit etronius. Nil tantuʒ reprimit audaciã demonis qꝙ; deuota feruenſq; memoꝛia domice paſſionis Auguſtinus de vido/ ria criſtiana. Bene qdem gloeiari poterat genus ↄditioq; bu mana ꝓ qua xps tanta ſuſtinuit ſupplicia & toꝛmẽta 4 rih· ſuꝑ Mathᷣ. Tribularer ſiquideʒ & ꝓrſus deſperarem nò cri⸗ ſti paſſionibo armarer Berñ.ad Rath̊. Iuſto dei iudicio ille moꝛiturus credit᷑ eternaliter & damnandꝰ qui criſti paſſio / nis in tꝑe ingratus fuerit & immũdus Hugo de ſacramẽtis Cuncta ꝗdem co pa tam ammata ꝙ inanimata virtute paſ/ ſionis mp̃i credimus reſtaurata Euigentiꝰ li itholo gia⸗⸗ O felix noſtri doloꝛ & paſſio ſaluatoꝛis qui tantã ſpem vite obis ↄtulit atq; nos fragiles mirabili ineff abili in eſtimabi/ laidee muniuit Rug?. li confeſ. Deficio dñe in meipo dũᷣ mihi tua intrinſecus ocurrerit paſſio vere quides indigno penitꝰ e ingrato Berũ:Vmi deſidero vmim peto toto coꝛde tota mente vt xpi paſſio in me ob culpã nullatenus defrau dei m E: in pfacio. Procul fugat omis timoꝛ & metus coæ / Paalis cum tueatur ptegat nos doloe dominice paſſionis. ʒ* 0oin regiſtro. Nulla mihi ſalus nulla virtꝰ? nullus va loꝛ coporis & anie niſi in pi feliciſſima paſſione Berm- in floeibus Quo me deducet taz ineſtimabilis ãmiratio vehe/ mentiaq; ſtuporis ſuꝑ excellentiſſuno miſterio domice paſ/ ſionis Hugo de ſac· Omia nimiꝝ ſacramenta in virtute paſ ſionis domĩce noitimꝰ diuinitus inſtituta Crih ſup mathe. Angeli nimiʒe ad vehementiaʒ xpᷣi paſſionis amare flebant celi merehàt lapides ſciſſi ſunt moꝛtui ſurrexerunt miſeri aduc homines ĩ obſtinacia accidia topeſcunt¶ah. ſuper pſal. Vere miroꝛ ꝙ; dñs qui dum vna gutta pᷣcioſi ſui ſang/ uinis mille mũdos potuiſ redimere totus tamen defluxit ĩ ſua ꝙ; ꝓ nobis tulit feliciſſima paſſione Hugo de ſacrame⸗ tis. Totus aũt vigoꝛ ſacri baptſinatis ex vVirtiite ſumi crxiſti feliciſſime paſſionis. Gregoꝰ in dyalogo. Nuncq etenim in eternuz virtus noſtea illa celeſti beatitudine digna foꝛet niſi virtus xpᷣi feliciſſime paſſionis pficeret a ſuppleret &mbᷣ.in p̃fa. Rõ tm toꝛquet demones metꝰ ſue pene qntuʒ ipᷣa virtꝰ ¶Titulus ¶tercius ln „2 „ ⸗ icrate paſſionis domĩce SGeduliꝰ in car· paſ Cuch; enim paſſionis ſe xpi aſſumunt᷑ inſignia mox cuncta fugant monia vni/ Docer uerſa leuigant᷑ ſupplicia & toæmẽta Richardꝰ? de ſcõ vicoꝛe cetult uꝑ abundant᷑ dem nobᷣ xpᷣs in ſua meruit paſſione nam nodu deſuꝑ effluẽtia vtutis paſſionis xp̃i accipit᷑ q, etiã fidelibus W cottidie per in dulgẽtias impartit. Rusuſtnd Criſtus dez afa paſſus eſt annuẽs nos in hoc maxie ſibi ↄfoꝛ mari poſſe duʒ xeG quit ſuſtinuerimꝰ ꝓ eius gloia a honoꝛe ace CIen de paſſione Obriſti »ãꝛ˖⁵ʒ/A. e AMHarentind in tractatu de effectibo in nat᷑a. Cum ſol iu ean eclipſim patit᷑ omes tune regiones expurgat exco/ i ruptiones aeriſq; malicias ſibi valide attrahẽdo Et Ein ideo ait Tholo almaieſti·j. Qd tpe eclipſis regio illa ſupꝑ q aile eclipſis fit valde inficit · regi ones aũt alonge exiſtẽtes valde expur gant᷑. Quiꝰ cauſa eſt. Quia eclipſis facta circa oæizonta . mũdi attrahit cũctas aeris malicias de longinꝗs regionibo “ Vſiis illã ſu per qm fit aetis regionẽ. Malici e aũt ac coxrup⸗- tiones attracte manẽt ſuper regionẽ illã ſuꝑ qm eclipſis fcj rtfu pendiculariꝰ q de ſtabat.alit᷑ aüt vider dixiſſe. Hugo in di⸗ . üso daſcolicõ livj.qui dit ꝙ ſol ſua vtute reijcit malicias eterra Aen ad regiones ethereas aſcendẽtes. üc aũt cũ eclipſatus: iã ẽ n ex hoc ipᷣo ſol luna int᷑poſita poccupatꝰ eſł ideo malicie “ ddmn eterra aſcendũt regionẽq; aeris inficiũt quo facto ſtrages ””MẽMGł enl & peſtilẽcie ↄſecunt᷑. Sʒ tũc per ſolem xp̃ᷣs ↄuenient deſignat ch Nam ſiẽ tota lux celoꝛe ex ſole celi parente deriuat. quẽad/ . modũ recitat plato de in moꝛtalitate anime qui dict lux . amenitat celeſtis ex patre celi · viʒ ſole in celoꝛe lumina eſt diffuſa. Gic nimize per omez moduz tota lux celeſtis patrie . fruitõniſ viſioniſq; beate per xpᷣm ſolẽ iuſticie defluit in lim la Pidiſſim ã celeſtiũ regionẽ. Sʒ tũc oſequenter moꝛs xp̃i fru⸗ — . ctuoſiſſima ꝑ eclipſim deſignat᷑. Nã ſic noct tꝑe eclipſis ſo — , 8 lis minime cernit᷑ nec videt᷑ diei aũt tpe clar iſſime ↄſpici . 1 1 videt᷑ ſic xpᷣi paſſio tẽpore gratie videbat. Sic nimix Per vez 2 ’ iu modũ moꝛs xpᷣi & eiꝰ ſaluberrima Paſſio oculo mentis ſeu . meditatõis ſancte non aſpicit᷑ in nocte peccati felicitatis ve „ 9 Aa mũdane:ßſ in die ↄuierſationis clariſſime ſeu vtutis. In ſtatu eitme q; gr̃e a ſalutis Et tunc applicet᷑ ſic. Xps itaq; paſſioneʒ hu ſe mano generi tam ſelicem patiens atq; moꝛtem omes expur 1 uit gauit hiimanox codiuz regiones cũcta q; ſibi coꝛda attra⸗ .not xit humana ꝓꝑ paſſionẽ miſericoꝛdit felicitq; inbibens B entes, piloſophè in Płleu. Cũq; cãdela ardẽs inclinat᷑ mox ſtil / kaant las igneas flãmeaſq; emittit· Sʒ tuc ꝓ candelã ardentẽ inte ) Aie ligi ipſe xp̃us. Nam ſiẽ candela ardens trip liciter extinguit cin * 4 * 4 ⸗ s ̃ ̊̃s — 5 * Nitulus Qtercius vicʒ a vento ab aqua expiguedi niſch defectii Iuxta illud qa ait NHier o:ↄtra Louĩa. Cãdela inꝗt ardens ex thus bis a vé/ ör to aqua:oleiq; defectu rfengie aonm non extigueris enm coꝛ tuũ ardẽs vento mũdane vanitatis c½. Bic nimix Poẽz Wd modũ xp̃s in coꝛde Pomĩs extinguit trib⸗ modis vicz vento lu D mundane vanitatis.aq carnalis damnabilis voluptatis· ſenn ex defectu olei caritat. Sed tũc ↄſequent᷑ ꝑ inclinationẽ cã⸗ dele xp̃i feliciſſima paſſio figurat· Nam ſiẽ inclinatio cãdele 4 neqꝙ eſſe poteſt abſq li quefactione diſtillationeqʒ ipſius Cnd candele. Candela etenĩ inclinata liquat᷑ & flãma ſurſum ver Ntn ſus candelã ſeu coꝛpus candele aſcendere nitit BGic nimize per Z omeʒ modũ xpᷣs nec paſſus eſt in coꝛpe. nec P ſanctam me⸗ küi ditatõem patit in deuoto coꝛde quin liquefiat reſoluaturq; Z &a in labat᷑ influatq; ꝑ diſtillatõem ſeu grẽ̃e menti humane nt ⁰i, (Item de paſſione Chriſti (C: inih TSaſel intclatu de ſorma ſpeculi. Gpeculũ ardem a0 mo⸗ aſpectũ languidi quendã ſudorem videt᷑ emittere e᷑e .— . uidorem. Bz tüc ſpeculum xp̃i paſt 10 deſignatur. * andſi cut ſpeculũ ſoli expoſitũ ignem elicit · ſi res aliᷓ obu / Eeni ſtibilis opponat. Sic nimixe per omez modu xpi daſlig expo Ei⸗ ſita menti humane ignẽ neceſſario elicit amoꝛis delec tatõiſ⸗ il. q; diuine. Et tũc applicet ſic. Speculum itaq; domĩce paſſio ce nis humoẽq; effudit gre celeſtis ad intuitũ ſeu memoꝛiam ge * anĩe diligente¶ D Blini in ſpecu:na. Piſcis ad litus pelli eigna⸗ tur dii in marinis fluctibo vulnerat᷑. Sed tũc ꝓ piſceʒ xpᷣm a ↄuenit deſignari. Nam ſicut piſcis qmdiu viuit oculos mo egin ites habetmoꝛtuiis aũt codtuſq; rigidos atq; duros quẽad ninuf modum in v anialium dẽ. Sic nimize per omnem modum spam xp̃ᷣs qᷓmdiu vuiit in coꝛde homis per fidem a caritatem ocu⸗ Litirrfrin los habet molles ad miſerandũ motuus aũt duros. Et tũc Sen applicet᷑ ſic. Xpᷣs itaq; ad litus pellit᷑ quietis eine ſeu mentis aſsl — teuotione dũ ſua amariſſima ſaucius fuerit paſſione E· uis . Iohãnes meſue in pᷣͥ.practica. Liquoꝛ etiã dulcis valde ob⸗ r lectat de; guſtũ:ſ locũ toꝛquet ⁊ cruciat vineratũ. Per tsſen Aque dat intelligi ꝙ paſſio xp̃i tã ſalutifera tã beata guſtui ee eſt mentis noſtre delectabilis D diilcis ſj amara atqʒ inſi / nſtou pida peccatoꝛibo q immũdis E Mpha- tracétatu de pte netn . ſenſitia. Cücq; oculus patit᷑ copalis tria accidũt a ↄtingũt DKl viqʒ ſcintille ignee apparẽtes vigilie frequẽtes a lacrime efflu eH entes. Cũq; etenĩ oculꝰ leſus fuerit ꝗdam flãma exit vigi⸗/ lia adueĩt a lacrima effluit abund ant. Bed tũc ꝑ ociiluz in lct telligiẽ ip̃e xp̃s. Nam ſicẽ oculꝰ ꝓfundus vtuoſioꝛ ẽ limpidi 69 &q n videndo. Sic nimix ꝑ omneʒ modũ ꝓ deuotionẽ xps R — OW * ¶Titulus tercius un ꝓfundat᷑ in mente vtuoſio eſt in collatione celeſtis gẽe e uſelcit oſolatõis eẽ᷑ne. Et tũc applicet᷑ ſie · Cũqʒ itaq; xp̃s paſſusẽ legoone⸗ hi tres felices ↄtingere effectꝰ.viʒ flãma ſeu ſcintille infiniti iotar amoꝛis vigilia ſua ſiiꝑ nos ꝓtectionis a lacrima ꝓ no bᷣ in / nadden terceſſionis · G· Bartho·ĩ p̊ pctica. Cuq; mẽbroʒe aliqqᷣ bedi igne leſum fuerit mox igni denuo applicet᷑ doloꝛ leſioq; ceſ uurint⸗ ſabit. Per que dat᷑ intelligi ꝙ xp̃s qui dudinz igne paſſionis iuis etet leſus fuerat ip̃e etiã & nũc igne deuotõnis: ẽ amoꝛis ꝓꝑ ↄpaſ ionnpitn ſionẽ ẽ memoꝛiã applicet vt ſic eius paſſio ꝑ gratitudinem siegt reſtauret H Ppus in ꝓbleu. In vehementi doloꝛe lacrxi 0 ¹ merreſtringunt᷑. Cũq; enim quis vehementer patiẽ n ulla la aneu crima diſtillat. Per que dat᷑ intelligi.q; dum quis ve hemen ſerdüi ti doloꝛe detentus fuerit dominice paſſionis mox omis ceſ/ preſſio ſabit luctus & lacrima afflictionis cuiuſlibet & meroris ts. be I·Conſtan ·li :medi.nj. Cunq; manus eleuate fuerint ex⸗ ſupod palleſcunt cotinuo ê& ſanguis ab eis defluit & recedit. Di / Ppeek miſſe vero verſus terrã rubeſcũt & ſanguinẽ ſibi attrabunt mnilmeg Per que daĩ intelligi. ; dum mamis coꝛdium eleuatg fue / nileße rint ꝓ tumoẽ mox expalleſcũt interioꝛa ſua ſpẽ ſanguis ſenni ab eis recedit paſſionis domĩce. Declinantes autem in traʒ mleit⸗ per humilem recõgnitionem. mox rubeſcunt diuinitus. per WH amoeem ſibiq; attrahũt vtualiter in ſalutẽ ipſum do minice W paſſionis ſanguinẽ a vigoꝛe; · R· Theophi · in breuiloᷣo . an diuerſaze artiũ. Baculus aque im miſſus cõfractus ꝓ medi / R um eſtimat᷑. Sic ꝓꝑ omez modũ ſpes qᷓuis valoꝛis & gre con/ VR fracta cernit dum intingit᷑ aquis paſſionis dominice C.· KW Vpocras in epichimis. Padioe infectio ipſiꝰ terre foꝛas ſ. e 4 uſf pellit ſerpentes atq; ranas. Qunq; enim ira intra ſe patit᷑ ea LE q; ſub tra anĩalia · ac ſi fugiãt terre coꝛruptõez foras exiliunt asd c erũpunt Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi ꝙ paſſio xpᷣi miſtice facta in on t᷑ᷣra codis ñi foꝛas expellit ſugeſtiones ẽ motꝰ ſpũs malig en ni M· Iopes meſue ĩᷣ·pᷣctica. Vinũ oleo ↄmixtũ viii ſo⸗ neribuſq; infuſum omem ſedat && ſanat tumoem coœporis R D 2 doloꝛem. Per que dat᷑ intelligi· ꝙ vinũ compũctionis inti / ihn me oleumq; deuotionis inine infuſa vulneribus paſſi ĩonis „ i domĩice omem ſedant tumoꝛem ſuperbie doloꝛem q ſanant „ dQn penalitatis eine N · Kuicebron li fontis vite. Cũqʒ regio Latte etherea & celeſtis intemperiem paſſa fuerit. mox ipſa re⸗ 7 gio inferioꝛ intra ſe coꝛxrumpitur patiturq; deſectum. Cuiꝰ 1 2 in . ſgnum eſt. Nam ſuperna regio patiens varia impreſſionis ffm genera puita galaxiam cõmetam. G& a ſub ethereas quoc; zerſ impreſſiones ee intemperies · mox & in ipſa inſita regione ſoli voces & ſtrages peſtilentie a intemperies paſſiones q; Vvarie ſna 7. . . £ . . tercius Atins crruulus ſic ꝑ regionẽ etheream & atn ſte mediante ⸗ Be ſelicitate regio enne in obe hix Bibe/ S nſii regione celeſti nerreteltene ptolo alm cet ſis deferẽs ĩ hüc Aifnt tus copm vniuerſa. ediũ totã vtutem cele e mediãte defer hnbin rea dem regio eſt e modũ · xpo meri tor ed britudi / denit oꝛbẽ Dic nimixe dre⸗ re lux otritionis alutts 6 alamis. D leliag, tur in regionẽ mentꝰ le & vtus id eſt va tur n egione mend tats Pettie & vtus ſal atit id eſt paſ enſde nis ern lclerieret ho Crich itach lendo fielii patiat moöhr ſempiine. Et e ie coedis nti regio 90 ali ᷓ egritudĩe aut tnh ſus legi mox ipᷣa cot icũq; ſuper aliꝗᷓ eg de in / nhiden ſus legi . li· de meł · Quicũq ſq; fuerit in eandẽ ilrlt O Coſtan · li. aginat? fantaſiatu Gädem otigit ex im / daiinlan languoze valide vin — G languoꝛzẽ. Q t ſticeq; vVtii nusenn denm foꝛti & valida ipſius edi · vñj · qñdam ol c NN oi Preſſione o recitat Kuicẽna n⸗ ero ſum ſore men i run emen⸗ tis· G ideo reci bat᷑ leproſo lep ſuper xpi felici Kirnnt ſux qdaz ymasin telligi ꝙ du s d eodẽcz doloꝛe in/ Itl P Prebabita dat᷑ urein ep on eodẽ modo Si ipſe felicit Et ginatꝰò fuer 2— firmita e . 4 trahunt Ta enfs cpanendo pPatit · G& ſn zilick de aĩa. Dicimꝰ auie f/ tra ſexpo cop⸗ anent dielk pina eit delrcatr. pini nue mol 5 valde a ſirperne arnti Habut puriſſima ⸗ itus per coeis V ut delicati is fomite inquinatũ ẽ . wioe Eoch Vatier nuit paſſionẽ om̃ lectas inſimul coꝛpo/ Nerndd immanez ſultinuit! Omes penas collecta Q Piinius us dnd Et ideo ait Bemigns. ſupergredit pena xpi ſeruit a daſcen/ ſ in ſpe ·n — lles. ꝙ; aſcendenti „ — otet nimia ar ſ,at entib verſus v etes aRe tekare Poe it ↄmen. ſupꝑp nſehan ſa ſtat in Paec aſend nredit er Vaegteßn feliciſſuma openin tem reſpiratio Ol 58; on vinreſen babet effranas & een iſn ₰— de ſenſu e ſenſaro⸗ ſiẽ odor vinee ſer ee rno fugat ext/ nniinl . les vt dici ſinein ab vires fluxũ ung aereas pur/ cpots minatq; ſerpentes. iſcas occidit & verme Sic reuera onizindi qꝗ fluit extra nares mu aturalit cuũctos homiĩes. S virtutes ine Aar regiones· Leletaener miſticas ht eſſicacias Sſortat de nchlng 8 oẽz modũ xpᷣi pa 1S eximinat vires reficit d s perimit ign. a ſerpentes infernales ſedat cogitatões immũdas ſem ch⸗ n. 2 eſtirpatrecronee Zerlin en Aplicat ſi Rßiit⸗ in valle⸗ nn na paſſio vtuoſio ſuau .V nu ach ſima paſſio vtuot 4 gon⸗ * cVre „ $ ¶Titulus “ ¶(tercius ð” humilitat ſeu penitentie qm verſus montẽ elatõis ſu ꝑbie W q; mũdane · R Hugo in didaß. li · inj. Ebur mollificat vi 0 no ferrũuũ melle vitꝝ ſeu lapis ſanguĩs decoctione. Per ᷓda mel tur intelligi ꝙ coda mũdana felicitate eburnea mollificã/ utir tur vino ↄpuctionis & penitentie. coda moꝛe ferri frigida voceg grauida mollificant᷑ melle deuotõis dulcediniſq; inẽ᷑ne. coꝛ⸗ Kyl da aũuũt obſtinata dura puta vitrea & lapidea mollificant ac pier penetrant᷑ ſanguĩe ac paſſione xpi ſalutifera aQ beata S- tktrun Theophi:in breuiario diuerſae artiũ. Tria ſunt que auda/ dipes ciã efficiũt a inducũt · viʒ frigus exteriꝰ. caloꝛ interiꝰ.ſ ang⸗ niſto uiniſq; aſpectus. Per que dat᷑ intelligi qꝙ aiidaciã anĩe a va Gciilt loꝛem tria efficiunt & inducunt videlicet frigus.id eſt extin / AXultas dtio carms in illicita voluptate. calo: ſeu accenſio mentis in untN dei caritate. Seduluſq; aſpectus ſa nguinis ſeii paſſionis do adem minice Ptotholomeus almaieſti primo. Cunque üubti ſol eclipſim patitur in regione ſibi directe perpendiculari / cs ſi ter ſubſtrata hi quatuo contingunt aciduntq; effectus. Crintr Nam terra ſeu terre regionis illius habitatio equaliter re / ii nouatur feciindatiir vapor magnus attrabitur: ſed genel Keapl ralis peſtilentia tunc comitatur. Quorum cauſas aſſignabi iSa mus ſigillatim. Nam tunc terra aliqualiter propter gran⸗ hos dem ſolis &ο per lũe mutationem fecindatur ob bonam di⸗ Ee ſpoſitionem ſeu ex purgationem vapoꝛ ſurſum attrahitur . „ſ Ipter eam que ex eclipſi accidit aſcenſionem. Sed peſtilẽtia doe qrundam oſequitur animaliũ a ſolis & lune mutatione in ↄptcatione.In eclipſi nimixe grãdis qualitatũ ſolis a lune ac ht cidit pꝓmutatio vt aſſerit Hamaſcenus. Lune expurgatio vt W ait pᷣs: regionis aeree valida inflãmatio vt dicit alphorabi can us· I tem magna vtriuſq; planete cõtricatio. vt recitat theo HW phraſtꝰ. Sʒ tũc per ſolem intelligit᷑ ipſe xp̃s. Nam ſicut ſol . dear oꝛiens regiones nocte infrigidatas repat a reſtaurat. vt ait , mr Auicebrõ lifontiſ vite. In meridie exiſtẽs cũcta viuiſicat a ner inflãmat vt aſſerit QAuicẽna li · medi · vi. ¶In ocœidente vgens. nerp nubes intemperieſqʒ; aeris abigit & repellit in aquiloneʒ ve/ e niens penituſqʒ ſe abſ. condit. Zic nimi per ommem modum h⸗ eie xp̃s dei filius in carne oꝛiẽs genus humanũ repat e reſtau ⸗ C rat. In meridie aũt vite pᷣſentis homĩeʒ caritate viuificat & ĩ ze flãmat. In occidente id eſt in moꝛte demonũ intemperies ab “ in igit a repellit. In iudicio aũt qct per aquilonez deſcribit᷑ qn⸗ . a tum ad miam ſuaʒ penit ſe abſcõdit. Et tũc applicet᷑ ſic. Cũ tac xps eclipſim amariſſime paſſionis ſuſtinuerit coꝛpalit᷑ R . eãq hõ in mẽte ſi uſtinz ſpũalit mox hi qtuos feliciſſ ie aci / . düt effec a ↄtingũt Nã tũc hõ felicit renouat᷑ dĩtꝰ fecũdat᷑ W 1 — S upbe humana mens ſurſuʒ trahit᷑ peſtilẽcieq; & ſtrages demonũ lfren comitanẽ · V Tharen li·de effecti· in nat᷑a Qu atuor ꝗdem hecda modis voces tendunt᷑ a remotius audiunt pᷣmo ſi füt in ne lſr moæe ·ſco ſi in nocteccio ſi in doloeis tꝑe· ꝗrto ſi in aqᷓ fiant Sne aut in fluĩe. Quoʒ cauſas reqre in ca. de moleſtia. Sʒ tũc ꝑ ne voces copales mẽtaleſq; oꝛ atõnes a affectꝰ anĩe deſignant᷑ Ar. Naz ſiẽ voces copales q̃tuos modis acuunt᷑ vicʒ fletus tte . puerili etate. t pe caſtitatis a cõtinentie a in eſtu valido ſeu 8 1 feruoe plozãtes erĩ acutioes voces faciũt e ridẽtes · vt oſtẽ tedi, dit phs in ꝓbleu. Puerox etiã vox nat̃aliter eſt acuta. vt ait ien ariſto in vi/ anialiuz li Pueri aũt & infanteſ tonãtes vocibo Dn nataliter mẽtes delectãt. Caſti inſuꝑ ↄtinenteſq; e vgines “R acutas habẽt voces laſciui aũt incõtinentes bubatũ faci Aian unt . vt ait galienus in ſecretꝗ. In eſtu etiã magno acutioes 8 V Addem ſunt voces q; in frigoæe ſeu algoee: eo ꝙ in eſtu aer ſit aCune ſubtilis. in frigoꝛe vero groſſus. Sic nimize ꝑ oẽz modũ vo⸗ neſrn ces ſeu oꝛationes nt̃e in dei auribo acuunt᷑ pᷣmo vicʒ fletꝰ la efkrtit crimax ĩ tpꝑe· ſco in puerilitate innocẽtie tᷣcio in ſtatu pu/⸗ Ure ritas && ↄtinentie· qrto in eſtu ſeu caloꝛe caritat? diuine. Et gene/ tiiic applicet ſic. Quatuoæ itaq; modis voces ment nĩ̃e in di ignabi uinis auribo tendun?᷑ & citius audiunt᷑ mo vicʒ in nemœe er gran⸗ ſolitudineq; ↄtemplatõis diuine · ſcdo in nodte tribulatõnis nam di⸗ ( penitẽtie tercio in tꝑe doloꝛis a paſſionis do mice · qrto in trabitur „ fluie fletus a lacrimatõis ſcẽ · X· Phila· in tractatu de iu peſtlit⸗ dicijs febriũ. Cunq; paſſio aliqᷓ ſuie doloꝛ intus aciderit in atiores co: pe paſſio que mox foinſecꝰ euenerit qſi imꝑfecte mĩeq; 54 Umer ſentit. Cuiꝰ ſignũ eſt qꝗ refert G alie. li. medi ˖ v. Cuq; inqt tgrtot D p acutã qͥs paſſus fuerit: acutioꝛẽq;̊ mox doloꝛeʒ exterioꝛem tpborti coœ pis neq; percipit: neq; ſentit. Bebricitãtes etenim doloꝛe; teitatthn exterioꝛe a poſtematũ a vlceꝝ minꝰ ſentiũt vt ait auiicenna micuthl . Per p̃habita aũt dat intelligi ꝙ dũ paſſio a doloe id ẽ me⸗ t N moꝛia paſſionis domĩice a doloxis int? in mẽte viguerit flo/ aiete rueriq; humana: mox omis doloꝛ exterioꝛ copis: nec ſentit᷑ kis nec percipit᷑ cruciatꝰ penalitatiſq; müdana · V Phᷣus in onege ꝓbleu. Qui vehemẽtes coæporis ſuſtinẽt paſſiones lacrimaſ wodin A N nõ emittut. ß dentes inmodu morſus ↄplicant 2aoſtringunt reſn ¹ „ Cauſazʒ rere de otritione. ſʒ tũc ꝑ p̃ᷣhabita dat᷑ intelligi ſotsi q coꝛde ſuo ꝓ piam recodatõeʒ memoꝛiã illas vehemẽtiſ⸗ 1s2 ſimas xp̃i habuit paſſioneſ dẽtes lacrimaſ ↄſtringit valide i⸗ 5 . ad deguſtandũ ſuauitateʒ ↄſolatõis eiéne Z Iohãmcius 8 vagoge. Quicũq; immüdi ſanguĩe fuerint ſe eu coerupti do/ e loꝛẽ ſentiunt.ſj qᷓ vehement fuerĩt languidi vl inſani minus ſuri doloꝛoſaʒ cor ꝑis ſui ſentiunt paſſionẽ.ſiẽ ait Conſtan li.de Nſcide . HM — “ũ (ercius mel.Senſum tactꝰ impediũt tria hec vii ſanguis coꝛ ruptio. noe⸗ valida egrotatõ ĩſanie q:a frenes augmẽtatio. Sʒ tũc ꝑ iſta irde dat᷑ intelligi ꝙ qcunq; in coꝛde ſuo immũdi fuerint & coꝛ⸗ üre rupti · ⁊ diu in ſcelere infirmati ſeu etiã mũdana inſania ſen S Ee frene ſi excecati neꝗᷓq́; ſentiũt nec aſſumunt in coꝛ doloꝛẽ & Hic paſſionẽ redemptoꝛis nẽi · AQ a· Phᷣs in vi.anĩaliũ li. Vnũ onns qaQ brutozũ & irrationabiliũ anĩaliũ ad aſpect ũ doloeis vait ſeu paſſionis aliene naturalit᷑ ↄmouet᷑. Per ꝗᷓ datur intelligi paſ ꝙ hõ omi irrationabili creatura inſenſatioꝛ com ꝓbat᷑ q nõ dolo⸗ ſolũ doloꝛe ꝓximi nõ cõpatit᷑:ſᷣ n. ec xpᷣi paſſionibo ſeu dolo P. ri aliqᷓliter omouet Ba · Amb· in exame · Vbi itaq; thau tedd rus occidit᷑ ac mactat᷑ eiuſq; ſanguis eſfudit᷑ mox ad eũ lo/ le cum thauri ceteri ſiue boues clamãdo ↄfluũt & cõcurrunt iitr Sic nimi ꝑ ome modũ:a nos ad paſſionẽ ocœiſionem cᷣ iia thauri ꝓ nobᷣ diuinit?ꝰ ymolati deuotis fletibo oœcurramuſ lign Gc& vota na lamẽtabiliter offeramus Qa : Galie. li. i. In/ effie firmꝰ cũ de ſua cõualuerit paſſione · ſi vento ↄcuſſus fuerit to! intẽperieſq; auraꝛe mox grauiꝰ patit᷑ & Piculoſuis infirma onitz tur. Per ꝗᷓ dat intelligi ꝙ dũ xp̃s ꝓ humano paſſus gene⸗ techiit re vento pulſatꝰ fuerit ingratitudinis ntẽ̃e mox iterato pati Dsi tur a piculoſioꝛibo ꝗꝙ ad nos languoꝛibo infirmat Da⸗ ſlcees Plinis in ſpe natu. Crines vncti ſanguine aut liniti facilius euellunt᷑. Sz tũc ꝑ crines cogitationes mentiũ deſignantur zent⸗ Nam ſiẽ crines qᷓnto lõgioꝛes fuerint tãto efficiunt᷑ mollio / . . t res vt płᷣs dicit in li · ꝓbleu. Hoc aũt tenendũ eſt de crinibꝰ de humanis non aũt ceteroʒe anĩalium crini bo vel capillis. Sic dA nimix ꝑ omeʒ modũ cogitationes coedis nt̃i qnto in diuĩs meditationibo fuerint lõgioꝛes ſeu ꝓ ſindioes tanto menti ne eueniũit delectabilioes. Sꝭ tũc ↄſequent ꝓ ſanguinẽ xpᷣi paſ gie ſio figurat᷑. Ram ſiẽ ſanguis extra ſuã naturalez &, ppriam d regionẽ ↄtinuo denigrat᷑ & penitꝰ deſiccat᷑: in regione vero „ no ſibi ydonea rubeſcit farur ir humeſcit quẽadmodum re DAi fert. Ariſto· vnj amialiuʒ li. Sic reuera xp̃i felix paſſio extra ito, regionẽ ſibi naturalẽ & ↄuenienter id ẽ extra mentẽ humi/ mnn lem a feruentẽ ignoꝛãatia obliuioneq; totalit᷑ denigrat᷑ · ẽ ab * vero mẽtis humilis a deuote ꝗᷓ xp̃o ſola credit᷑ ↄuenire ißa v m xpi paſſio ſanguis ꝗdez moꝛe ru beſcit dilectionis diuine e phumeſcit roꝛe ↄſolatõis eĩne. Et tũc applicet ſic Cogitatões H itac; xpi paſſione vncte diuinit? a linite faciliꝰ ecarne radi citè euellunt᷑. Ge in altudinẽ celeſtis lumĩs erigiin Ea R mitate diſtillat ꝗᷓ oẽ;z doloeẽ coæpis ſedat a tumoꝛe quẽad/ u — 1 6 △ Titulus tercius tu h. „ Bẽ . * . „ „ . . . enn modũ videmꝰ? in lignis Humidis ꝗᷓ vtiqʒ; ad pſe entiam ignis qndã aòm ĩ extremitatibo excutũt a effundut. Sz tüc P lig d nũ coꝛpꝰ domĩcũ deſignat᷑. RNã ſiẽ lignũ longo ſub aqᷓ iacẽs ti tpe in lapidẽ trãſmutar᷑ vt oſtẽdit Ruicẽna liſuoe minera. Re nimiz p oẽz modũ xpᷣi copꝰ diu ſub aꝗᷓ mans ↄtriti⸗ onis ee penitẽtie ĩ lapidẽ vtit & in petrã oſtantie foꝛtitudinis rinig xvalitudiſc eine Er tũc ayplic? ſc. Ex vwo itae ſto igne diz paſſionis ad exſtillat nẽe redẽptionis atq; wetue oſolatõis Potini doloꝛẽ ſanãs ꝓpetue leſionis tumoẽq; ſedas ſupbe elationis ſe .EHB a Galieſecre medili: iii. Lutũ ergo validũ ſamiz ta⸗ tu red dit ipm coꝛpꝰ dũ aliq́; paſſionẽ ſuſtinuerit a vicerit aut Neib languoz NMã dũ aliqd copꝰ coꝛruptõnis ᷣcqꝙ in ſe habue umn trtit nunq; tutũ a ſupueniente lãguoe erit. Sz ſempꝑ debile a inonnc,) inſanũ pmanere ip̃m neceſſe ẽ: donec per paſſionẽ aliꝙ aut rulnm lãguoæẽ ipᷣm expurgatũ fuerit & mũdatũ e ſic ꝑ ↄñs tutũ ehtiin efficit validũ atʒ ſanũ. Per pᷣhabita daĩ intelligi q& xp̃s foꝛ lis fuert tioꝛ ẽ validiozq; fac ex eo ꝙ tà inmanẽ a innocent᷑ ſuſtinu ntim erit a vicertit paſſionẽ vł alit hõ itaq; tutꝰ validuſq; ⁊ ſanꝰ s Pne⸗ iẽ dũ ĩ codde ſuo patit᷑ id ẽ paſſionis dñice mẽoꝛat· G a· on Bs ꝓbleu P deguſtatõeʒ amariſſimi poculi aut lidris Di ſi liqr ẽ valde amarꝰ ĩmediate a incõſequẽter ſumptꝰ fuer? ſaciugss dulc a ſapidꝰ apparebit ꝓpè amaritudiĩs etenĩ intollerãtiaz mantur pmi pocuł ſeu liqrꝰ ſcds ꝗᷓ ſumit potꝰ ſuaueſcit aliꝗlit a dui mollioog „ ceſcit Sʒ tũc ꝑ iſta dat᷑ intelligi ꝙ pð deguſtatõeʒ id ẽ medi/ ecüni tatõeʒ xpᷣi amariſſie paſſionis dulceſcit mox a leneſcit ama/ wlisde ritudo paſſiõis col cꝰſtibz dolord· Ha · Cõſtãa · li· de mel⸗Ca o induin pitis ꝗ dẽ paſſio ſiue doloꝛ ẽ expurgatõ totiꝰ coꝛpis oĩmq; mionmt mẽbrox.. Tendũt enĩ oẽs doloꝛes mẽbri natalit in capit re/ ieeyn gionẽ ibidẽ appetẽtes exitũ a meatũ. Sʒ tũc ꝑ caput intelli/ puin git pe xp̃s. Nã ſiẽ caput hoĩ s inclinat᷑ Atuo qʒz de cais Pri/ en mo qdẽ morthĩ tpe · ſcdo in ſe õno aut ſopoꝛe. tcio ex oſilio 6⁷ Pante deliberatione Irto auſcultãdi vł audiẽdi rõne. iuxta illud ſpattt aait pps in. iij polliti li. Quatuo injt de cauy capita inclina bumi⸗ mus viz dũ qs ad moetẽ plectendꝰ ducit᷑dũ ꝗs ſedẽdo ſopo h rat᷑ duũ ꝗs oſilio agitat᷑ a dum js aut audit aut obſtupeſcit e N aut vecundar ſup effec hi aliꝗᷓ aut euemtu. Sic nimix Boẽ — modũ xps nob qdruplicit inclinauit ſe· Prĩo viz dũ ꝓ hu⸗ e mano genere patiebat᷑ ſco dũ in mente ꝑ deuotõeʒ anĩe ſa dune prorat ·tercio dũ ꝓ redemptione humani generis debilitabat᷑ gnin⸗ . g9ſilio diuinit? fruebat qᷓrto ob audiendo dũ deuote & fil deliter exoꝛaĩ. Sz tüc ↄſequenter ꝑ mẽbra fideles ꝗlibz deſig nant᷑. Nã tpe moꝛtꝰ ᷣmo oĩa moiunt᷑ mẽbra anꝙᷓ vita tota in cximinata fuerit copalis teſtante galieno in panch ꝗ ait 1 — ● „ DM Wü ä Pri inqt vita extioꝛ puta mẽbroe moꝛit ai ¶ Titulus (tercius —☛ ic vita interioꝛ finiat᷑. Et ideo ait ↄmen ſup illud v. metha. Qoꝛ pmuz eit in viuẽdo a vltimũ in moꝛiẽdo. icit motuo interdũ coꝛpore exinſeciis adhuc ſcĩtilla vite latitat intnſecus Sic nimize per locũ a ſimili ipſi fideles omes ꝗs mẽbra diximꝰ eſſe xpᷣide/ bent pus ſe moꝛti exponere añq; exterminet᷑ vita ſpirituialis anie Et tũc applicet᷑ ſic. Paſſio itaq; & doloꝛ xp̃i debemt eſſe paſſio a expurgatio cuiuiſſibet fidelis homĩs a deuoti Ia ¶Cõmen. ſup.inj.methe. Quatuoꝛ ſunt ꝗᷓ leuitatẽ efficiũt in coporibo vniuerſis pmuz ẽ valida inflàmatioſcdm ẽ ae/ ris multa int᷑ copꝰ ↄmixtio terciũ eſt a tra valida elongatõ ꝗrtum ẽ celi violẽta attractio. Nã ſiuirſuʒ tẽdit omis ignitio ex nat᷑a. vt ait Theophra. Item aer ẽ omis leuitatis pᷣncipiũ atq; cauſa· ateſtãte phᷣ̊o in:j de anĩalibo.Sʒ & copa vehemẽ / ter a tra eleuata pᷣ leuitate cadere nõ poſſiint vt aſſerit pto / lo.Ttem celeſti qdem vtute & aſpedtu gratuda quedã coꝛpa leuia effecta in altã regionẽ aeris eleuant᷑ quẽadmodũ reci/ tat alcabiciꝰ in theo planetaʒe. Per pᷣhabita aũt dat intelli⸗ gi qꝙ. m qdez ſunt ꝗᷓ leuitatẽ pmtitudine; q; efficiũt imomi Seono ope & vtute S& in ſufferẽdo ſupplicia ꝓpetua ꝓ ſalute Primũ eſt vehemẽs amoꝛis inflamatio qᷓ ꝙ nobis miſericoꝛ diter eſtuauit. Scgm ẽ aer paſſionis domiĩce:nã in aere paſ/ ſus fuit Terciũ eſt a trenis elongatio ꝗᷓ mentẽ in deũ eleuat ſuſtollit. Quartũ eſt celi M'crucis ſancte attractio mediã te ꝗ̊ᷓ ſe tractuze foe aſſeruit RK a Galie limedi·x. Nullũ 8⁹ ꝗdem venenũ pimit aut occidit niſi penetret ipᷣazʒ cutẽ. Exci pimꝰ tn venenũ aranee. Cũq; quis ſan guine ↄtemplatus fuerit vultuzʒ ſuũ circularẽ cõſpiciet pallidũq; && paruũ.iu: xta illud qd ait algaʒel ĩ tractatu de foꝛma ſpeculi. Sa nguis inquit facies repᷣſentat circulares pallidas & exiles quẽad⸗ modũ ptʒ in his qui ſanguinẽ ſpeculant᷑. Sʒ tũc per ſangui nem xpᷣi paſſio figurat᷑tum dqa ſiẽ ſanguis moꝛtis in tempo re totꝰ intrahit᷑ & inbibit᷑ intra:ↄcaua intima q; coꝛdis vt aſ ſerit ꝓhᷣs vi.anĩaliũ li. Sic ni mi ꝑ omem modũ xpᷣi paſſio moꝛtis nr̃e in hora maxime eſt fidelibo ammis inbibenda purxis coꝛ dibo intrahenda. Cum qa ſiẽ ſanguis efficaciſſime abluit ſoꝛdes cutis coꝛpiſq; totiꝰ.vt recitat philaretꝰ in tra ctatu de iudicijs febriũ. Sanguis inqt vniuerſa polluit coꝛ / pora:ſ a lauat & expiat vniuerſa. Sic reuera per omia criſti aſſio feliciſſima efficaciſſime ſoꝛdes q peccata diluit vniuier ſa. ũ quia ſiẽ ſanguis ẽ totius vite pncipiuʒ atq; moetis vt aſſerit ↄmen·ſuꝑ de moæ G& vi. Sanguis quidẽ ſanus & tem peratꝰ vitã efficit in hnmanisſanguis aũt corruptus vniuſ/ Ain i tudin ſen: pbii treat ſelict malic gllta rio! ader tio brat tur⸗ enim dünn beunti reue menſ bracte ps ſe span doe⸗ mer Crtins nten nape mſer ſewide ſbrrmaä dd. di l. aeffit Aonge sprpi patehmni ſſerten edi ca wütec kmntell⸗ timonm 1 Smierta are pal/ vüeleuat do media ate Nemphen arnid iler rarlign in Mt mE2 jipaſſo berdrd cſn retdnti wlutua Giinain mursNt vam Aunil H ¶KTitulus ¶tercius cuiuſq; moꝛtẽ efficit aut languoꝛẽ Sic nimi ꝑ ome modũ‚ xp̃i beata paſſio vitã ꝓpetuã efficit atq; moetẽ penes ingrati tudinẽ a indignitatẽ ſumpta. Tũ ꝗa ſiẽ ſanguiſ copa excel lent dura mollificat atq; liquat Tuxta illud qqᷣ refert theo phi:in tctatui diner ar. Bx decoctione ꝗdez ſanguĩs vaſa vi trea & ferrea molliunt᷑. Sic nimi ꝓ locũ a ſimili xpᷣi paſſio feli ciſſima mollificat coꝛda huma na moee ferri atqʒ vitri in malicia obſtinata Sic ergo ptz; ꝙ ꝑ ſanguinẽ xpi paſſio fi: guirat᷑. Et tũc applicet᷑ Hõõ ita aliquis paſſione xpᷣi in anio fideliter ↄtemplat᷑ cõſpicit è reꝑeriet ſe circularẽ qntuz ad eternã felicitatem palliduz qᷓntum ad cõdignam ſatiſfa⸗ ctionę La Cõmenſuꝑ njmetha. Qunq; luna obum/ brationem aliqualẽ id eſt circulũ glaucũ ſe o btegentẽ pati turmox pluuia a ymbriũ inundatio omitatur. Certiſſima enim ſumũt aſtraperiti future pluuie atq; ymbris indicia dũ quedã glaucedo apparuerit circularis lune climata obũ brantis. Sz tũc ꝓꝑ lunam intelligit᷑ ip̃e xp̃s. Nam ſiẽ luna ter re maculà atq; vmbram iugiter in ſe gerit · iuxta illud ꝙ ait omen ſup.j de ce.a mun.Illa enim figura q; luna ꝓfert vm bra credit eſſe t᷑re macula ee figura. Sic nimiʒe ꝑ oẽz modũ xpᷣs ſem ꝓꝑ maculaʒ ee vmbrã in ſe ꝓfert in figuira cõpaſſio / nis pariter & doloꝛis. Et tunc applicet᷑ ſie· Qunq; ita xp̃us obtectus fuit palloꝛe paſſionis ſue mox pluuia cõſecuta eſt miſericoꝛdie & ↄſolationis eterne M a Ruiceli font vi te. QCũq; celeſtis regio oꝛzontis vehementer alterat᷑ & patit᷑. mox cuncta coꝑpa humida puta qlia ſunt metalla ſudore; vident᷑ quẽdam emittere ee humoꝛẽ. Qauſa tangi?᷑ de ↄtritõ/⸗ ne. Per iſta dat᷑ intelligi ꝙ ad paſſionẽ xp̃i qᷓ ẽ oꝛiʒõ ⁊ paſſio beatoʒze debẽt. & ip̃i humidi qdem mĩa e frigidi malicia ſu / dorẽ emittere ee humoꝛẽ cõpaſſionis gratitudinis ee amoꝛis Na · Auctoe li de imp̃ſſionibo aert. Paſſiones Idem aeris potioꝛa ſue actionis veſtigia relinquũt ĩ regione calida hu / mida & ꝓpſiuda. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi ꝙ paſſio vulnera q; cri ſti maioꝛa ſue vtutis veſtigia relinquũt in mẽte diuĩo amo/ re calida celeſti dulcedine e roꝛe humida · & in meditando oꝓa xpᷣi ſedula àa ꝓfunda Oa; NKvo in hiſtona· Sunt quedã aues ꝗᷓ qtienſcũq; aqᷓm nõ intuite fuerĩt excecant᷑ ee moꝛiunt᷑ in inſtati. Sed tũc ꝓ aues homiĩes figurant᷑. Nam ſi cut aues graues currũt an volatũ quẽadmodũ recitat am bro in examerõ · Sic reuera ꝑ omia ipᷣi homiĩes auiuz quideʒ moꝛe currere debẽt in bono oꝑe & vtute añ volatuʒ mostis ſue. Sʒ tũc ↄſequenter p aq̃m xpi feliciſſima paſſio figurat Nam ſicut aqᷓ in coporibus animat ẽ pncipiũ vite ſi bene — QTitulus kerciu. ꝓpoxcionata fuerit & eſt pncipiũ coꝛruptõis a motis ſi in fuerit & inſana:iuxta illud ꝙ ait platearius li inj· Bic ſſio xp̃i eſt Pncipiũ atq; cã vite bte eqta nimi ꝓ oẽm modũ pa dignis ho minibo atq; gratis a eſt cã mortis ꝓpetue peccato/ ribo & ingratis. Et tũc applicet ſic. Homĩes itaqʒ; qtienſcũqʒ xpi paſſioneʒ nõ intuent ipſi mentalit excecant᷑ & eternalit moꝛien? Pa Macrobi? li. de ſomno ſcipionis. Dũ quiſ aliquez añ ſe occidi ferroq; viderit multas in ſequẽti nocte viſiones ſomniarias fantaſticaſq; hebit. Per ꝗqᷓ docemur vt dũ moꝛtẽ xp̃i aſpicimꝰ.& viſiones ſomniarias cõpaſſionis G& doloꝛis iugit᷑ ſuꝑ eius doloꝛibo habeamꝰ Qa⸗ Con/ ſtan. li· vj:medi. Omes vulnerati lacteis melleiſʒ cibati nul n/ lo obſtàte medicamĩe moꝛiunt᷑. Per qc inuit ꝙ xpᷣs ꝙ nobᷣ * letaliè vulner atꝰ lacteq; & melle nte deuotionis potatꝰ pari ter. a cibatꝰ felicit. & in coꝛde nẽo moꝛit᷑ in ſalutẽ:eoq; modo qꝗqᷓ ſupᷣ oſtenſuʒ ẽ · R a heo.in tracta diuer.arxti. Virga cineribo calidis intinda faciliꝰ flectit& in reſteè tranſmutaĩ Sic nimiz mens humana amarit udini intincta dñice paſſi onis flexibilis efficit ad ome vtuoſe exerciciũ actionis* S. a· Vpo in pnoh. Lacrima infirmi criſim indicat eueniſſe- Per hoc intelligit᷑ ꝙ lacrima homĩs peccatoꝛis emiſſa ad do loꝛez dñice paſſionis criſim eueniſſe indicat valoꝛis ꝓpetueqʒ ſalutis ¶ a· Galie in panth. CQũq; ſanguis igni initinctᷣ aut immiſſus fuerit fetoꝛẽ grandẽ validũc; emittit. Sic xpi paſſio ꝓpter ingratitudĩez indignitatẽq; cupidi & auari fe/ toꝛẽ interdũ efficit ſupplici ſempiteni· Va Ariſto. in vji; pollitice.mmij.qdem de cauſis caput inclinat᷑ reqiurxe ſup̃ H a õmen ſupꝑinjmethe. Pluma ſanguine illiata facilime q; ardet. Sz tüc P plumã intelligit coꝛ humanũ. Naʒ ſiẽ pluma flatu ſurſuz pellit ſ aꝗq́s difficilime humectat. Sic coꝛ huma nũ flatu oꝛationis ſurſum eleuat᷑ ſj & difficult᷑ qntum de ſe eſt aqs celeſtis gẽe humectat Sʒ tũc ↄuenienter ꝑ ſanguĩe; xpi paſſio ſignat. Nã ſicẽ ſanguis ad interioꝛa deflues ſang⸗ uinei copis qᷓtuoꝛ effectꝰ efficit & relinquit: ſiẽ dicit phs in ꝓbleu. Rã abſoꝛti ſanguĩe int᷑ vaſa & ↄcaua coꝛdis coꝛpꝰ ex trinſecꝰ expalleſcit audacia ꝓuenit: coꝛpꝰ? caleſcit · pectus aliquialiter intumeſcit. Cuiꝰ etiã ſignũ eſt ꝙ moꝛtui pectoꝛa habẽt tumentia & inflata. qd qdem ↄtigit exflixu ſanguĩs ad regionẽ pectoꝛis atq; coꝛdis. Sic reuera ꝑ oẽz modũ xpi rit penalitatẽ· mentẽ incaleſcere facit qᷓntuz ad dĩnã caritatẽ paſſio ꝓ memoꝛiã adueniẽs pie mẽti hos qtuoꝛ relinqt effe aqtus N 43 hoĩeʒ expalleſcere facit foeinſecꝰ qᷓntum ad müdi vanitatẽ audacẽ efficit qntũ ad ferendã ꝙ xp̃o oẽz ꝗq accide — 4 lan ten us ditf dem Eeſe flux paſt paſt toot ſexte aſſie carn dia; mort Ptr ni Utpin uus n De ntebi⸗ Lend 8Miar Nemery on gchan Sl toc ti. Pin anſinun lce paſt Crn S naueniſe Ma0 petue rünmde Dew lauauife Aoin Robne ſion Necukun umgl „ 7 Plpl QKitulus QKRuarius — Ipſumc coꝛ eleuat & dilatat qntuʒ ad diuinitatꝰ ꝓfundita tem. Et tũc applicet ſic. Cũq; coꝛ humanũ paſſione xp̃ᷣi celi/⸗ tus fuerit illinitũ:igne diuini ꝓpetuiq; amoꝛis ſinceriꝰ accẽ⸗ dit᷑ feliciuſq; infläãmatur Xa · Ruicẽéna li vi- In loco qui dem ad quẽ multꝰ ſanguis fluit dolo illatꝰ minus percipi G& ſentit. Quiꝰ cauſa ẽ. Nam lociis ad quẽ multus cruo cõ / fluxit inebriatꝰ in ſanguine & humoꝛe Qua apter doloꝛ & paſſio minus in huius ſentiuntur. Sed tunc per ſanguine; paſſio chriſti non immerito deſignatur. RNam ſicut in moæ/ tuo coꝛpore nullum ſanguinis veſtigium reperitur. Vt in ſexto animaliũ li. Quius quidez cauiſã diuerſi diuerſimode aſſignauerunt . Rit enm Galienus ſanguiinẽ poſt moꝛteʒ in carnis ſubſtantiam trãſmutari. Pfus autem dicit ad pco / dia deſtinari. Sic nimiz ꝓ locum a ſimili xpᷣi qdem paſſio ĩ moꝛtuo ob peccata homie nullum penitus veſtigiuʒz reperit᷑ Et tunc axplicet᷑ ſic. In eo itaq; coꝛde in qd ꝓ deuotam me/ moꝛiã ſanguis domĩce confluxerit paſſionis:metus ſi accide rit ginus ſentitur pene cuiuſlibet ſeu doloꝛis MVMV Ce coꝛpore Chriſti ¶Littulus qᷓrtus A- Linius in ſpeculo naturali Iſta ergo eſt conditio balſami natura ꝙ ſi in ipſo coꝛpora putrida con diantur penitus coꝛrumpuntur. Coꝛpora autez re / centia ipſo linita a coꝛruptione atq; putredine totaliter cõ / ſeruantur. Nam ſicut balſamum viſiim cl ariſicat a ſuo odo re ſerpentes a buffones fugat· vt dicit yſidorus in hiſtoriis naturalibus. Sic nimirum per omnem modum ipſa caro æ⸗ ſanguis chriſti viſiim mentis clari ficat a illuſtrat&& motiis brutales ſeu ipſos ſerpentes infernales id eſt dem ones repel lando terrendo quocq fugat. Sed tunc conſequenter ꝑ coꝛ/ pora putrida coꝛrupti a immũdi homines deſignantur. Nã ſicut coꝛ ꝑa putrida amoꝛo puluere ſeu liqre exſiccari opor tet an teq; ad ſanitatem priſtinam reducantur. Sic nimirum per omnem modum ipſos coꝛruptos & immundos homĩes amaritudine coꝛruptionis · & penitentie ab humoꝛibus vi / cioꝛum deſiccari oportet antequam copus & ſanguinem in quibus perpetua conſiſtit ſanitas percipiant vel deguſtẽt Ged tunc per coꝛpora recentia pura ẽe munda. coꝛda deſcri buntur humana. Nam ſicut coꝛpora recentia dum ipſa coꝛ! pora putrida ↄtingũt mox a ipᷣa totalit᷑ ↄputreſcũt.Sic eo /⸗ dẽ mõ ipᷣa pura a mũda coꝛda hoĩm pᷣ̃uis hoĩto ↄmũicant᷑ 2 coꝛruptis a ipᷣa totalit in mente in cope coꝛrũpunt᷑. Et tũc appliceĩ ſic. Immũda itaq; coꝛda hoĩm ſi xpᷣi coꝛꝑe ptici pauerint a ſanguĩe· ↄſtat q; eternalit᷑ corũpent᷑ mũda aũt — Quartus Titulus coꝛd a a copa a corruptione moꝛtis eine ꝓppetuo ↄſeruan B AKudtoz- Qunq; pinguedo ali & igni inmittit᷑ flama ↄti: nuo intumeſcit. Sʒ tũc per pinguiedĩeʒ coporalẽ celeſtꝰ pĩig uedo id ẽ copus ſanguis dñi figurat᷑· Nam ſiẽ pinguedo coꝛpalis ↄuenientiſſime ꝗ dem nutrit iuxta illud ꝙ ait Ga⸗/ lie · mag nutriũt pinguia ꝙ arida Omis enim pĩguedo lu mis nociua ẽ. Ome lumen in humido pingui impiguedine q;ʒ ↄſiſtit. Pĩguis etiã liquoꝛ doloꝛem copoe ſedat e tumo rem. Sic mnimi ipᷣm copꝰ & ſanguis dñi mentẽ eĩnaliter re ficit atq; nutrit· Lumen etiam intelleètus fouet abilitat di⸗ ſponit . G& omeʒ doloæ atq; ttimoꝛẽ mentis ⁊ coꝛpis abijcit repellit. Sʒz tũc ↄſequenter ꝓꝑ ignẽ homo intelligit᷑ p̃ua ↄcu / piſcentia inflãmatus. Nam ſiẽ omnis ignis velociter tiatur obuſtibili nãq; deficiente deficit omis ignis. Sic nimix oĩs mo pᷣua ↄcupĩa inflãmatus in tota vita ſua tã mentꝰ q; coꝛporis citius terminat᷑ coꝛxrumpit᷑ & finit. Sic ergo ptz. Et tũc applicet᷑ ſic· Coꝛpꝰ itaq; xpᷣi ſumptũ ab aliqᷓ homĩe ob/ lectamẽto & vicijs in flãmato ipᷣm magis inflãmari facſ da „ tandẽ ad flãmam ꝓpetui incendii ptrahit a perducit Cõmentaſuꝑ.j de gene:& coꝛ. Oꝑtet itaq; vt id qc nutrien du ẽ mitrimẽto ſeu ip̃i mutrito ꝑ oĩa ↄfoꝛmet᷑ Nutrimentũ etenĩ & nutribile ſunt ſimilia in natura. Oc; ꝗᷣdem intelligẽ dum ẽ de nutrimẽto vltime digeſtionis. Tunc enĩ ↄfoꝛme e ſimile per oĩa ipſi rei fit nutriẽde. Sʒ tũc per nutrimentũ coꝛ porale copis nutrimentũ ipſius anĩe vicʒ copus a ſanguiſ dñi figurat᷑. Namſiẽ coꝛpale mitrimentum nõ eſt ↄueniens niſi cũ appetitu valido eſurieq; ſumat᷑· vt ait Auicẽna libro medi. vi. Rutrimentũ inꝗt eſſe non dinoſcit ↄueniens nec bo nũ nature ydoneũq; a aptũ niſi cũ valido & magno ſump tũ fuerit appetitu. Sic nimi ipᷣm nutrimentuz celeſte id eſt coꝛpꝰ dñi:nulli homĩ ↄueniens eſſe pt · niſi cũ toto feruidoqʒ mẽtis deſiderio appetat᷑. Sʒ tũc ꝑ ipſum nutribile cõuenient intelligi ipᷣe homo. Rã ſiẽ nutribile ſiue id q debet nutri⸗ re caloẽ hte intenſum validũq; opoꝛtet. Sic ꝑ locũ a ſimili ipe homo ꝗ; ſumere voluerit coꝛpꝰ & ſanguis dñi dẽt priꝰ ĩ ſe nutrire caloꝛẽ amœis diuini Et tũc applicet᷑ ſic. Optet ita / q; ꝙ ipᷣe hõ qͥ voluerit nutriri taʒ efficatiſſimo nutrimento coꝛpe vicʒ & ſanguĩe dñi nti ih̃u xpᷣi in omibo celeſti nutri / mẽto in puritate & mũdicia ↄfomet᷑ & parit᷑ vnia D· Conſtan · li.mel Neq q; cibo eſt ſumendꝰ· niſi veracit ſentia? tota foꝛe digeſta a cõſi umpta cibi materia pcedentis· Qauſa ſtat ĩ hoc qa qmdiu cibo pcedens indigeſtus fuerit cibo ſu⸗ periieniens digeri minĩe qdem ptᷣ. rahit autem tunc calo — unhe tſi⸗ Nens bus pee Cpaleme um ſiec indmmo⸗ ſorffe,m. ſnam men otione Peib cKmule one B*1 ibumer ſdicat s dehe Eſinple ctariche⸗ Knmnircib ürſorptu giczgſus Niſue Hüntns uonmddſen krare ”M y ſpecll ſechuch tonemi Naloem ndiſy 4 ſocarni Nruntate lre aczr 4 cuantur Rnont Unlmilit ſes voli Wüipſ ceßind Upolup⸗ Reg tann une . gs gi pigeddl mpignndn Daawn Kamnlten Psaret puaz locter ne eninigds ti ment tgophb vmieob U“ Amutnien tmmenti intlige KForme* merth Saſangni eguenen nücinnlin Eennensn magyo n . AKrd Nty nng itnen eurfum⸗ rſmnt dap ntunnd alenn ,, 4 et elſur Titulus „2,2 uſe ¶ Quartus indigeſtũ ad indigeſtũ a multiplicat᷑ materia atz humoꝛ & Poↄſequens inficit᷑ totũ coꝛpꝰ. Non ẽ exgo cibo ſumendus ſi cibus pcedens cõſumptus nõ fuerit a digeſtus. Sʒ tunc per coꝛpalem cibuʒ cibo miſticꝰ id eſt domĩcum cœpus figurat᷑ Nam ſiẽ cibo copꝑalis debet eſſe mollis humidus calidus quẽadmodn dð᷑ in ſumma de regimine ſanitatꝰ. Sic nimiruz pome; modũ cibo domicus debet eſſe mollis qᷓntum ad in timam mentis delectationeʒ humidus qntium ad internam deuotionẽ calidus qntuʒ ad diuinã dileètionẽ. Sic ergo pa/ tet ꝙ ꝓ cibuʒ temporalẽ copꝰ dni deſignat᷑. Et tũc axplicet᷑ ſic. A nullo itaq; Hoĩm coꝛpus ſumat᷑ do mĩcuʒ. niſi an per cõ feſſionẽ aO penitentiã conſumptũ fuerit ome viciuj a pecca/ tũ · E Kuicẽna libro medivj. Os hominis q& ad tactuʒ cibi humeſcit & liqueſcit valoꝛem totius vite in eſſe hommni indicat & demonſtrat·. Sed tũc per cibum coꝛporalẽ cibo ce leſtis id eſt coꝛpus domini figuratur. Nam ſicut cibo coꝛpo ralis ſimplici modo abſq; condimentis minoris eſt virtutis 2 efficacis q; cibus ſpeciebo odoriferis aromaticiſq; conditꝰ Sic nimix cibus ſpiritualis id eſt dominicũ copus ſimpli: citer ſumptũ abſq; ſpeciebo odoribuſq; deuotionis a ſancti tatis minus ꝓdeit id eſt obeſt. Sʒ tunc per os coꝑpis intelli git᷑ os ipſius mẽtis. Naʒ ſiẽ os copis cibuʒ totũ coporalez; qui ſumit᷑ ad debitã nutritionẽ oꝛdinat diſponit. Sic nimi rum os ſeu guſtus ipſuis mẽtis totum cibũ ſpiritualem ad dehitã anime nutritionẽ oꝛdinat a diſponit. Et tũc applicet ſc. Guſtus itaq; pie metis que añ iſtiꝰ ſaluberrimi cibi fũp tionem in dulcedine deuotionis humeſcit feliciè liqueſcit valoꝛem vite eterne ineſſe indicat & oſtendit · E . Dlini? in ſpeculo naturali. Rues cqquidem ille que cadaueribus pu/ tridiſq; carnibus veſcuntur:velut viutures coꝛui ſi recen tibo carnibus veſcerentur cõtinuo moꝛerentur. Quiꝰ ratio ſtat in hoc'quia carnes ſeu cadauera putrefacta facilius di gerunt᷑ a tranſmutant᷑ in ſubſtanciã aliã carnes aũt recẽtes diixe atq; indigeſtibileſq; ſunt. Sed tũc per aues homiĩes de ſignantur. Nam ſicut aues in alto volantes circulariter mo Aent᷑ non recto motu: nec volatu ſicut ptʒ in aqlis ceteriſq; conſimilibo auibus que dum in altas puenerint aeris regi / ones volãt toꝛtuoſe circulariterq; mouen?· Sic nimixe p oẽʒ modũ ipſi homiĩes altitudinẽ pᷣſentis ſeculi tranſuolãtes nõ recte ſz indirecte a obliqꝗᷓ circulariter mouẽt᷑. Et tũc applice ſic. Tlli itaq; homies ꝗᷓ putridis coꝛruptiſqʒ carnibo ſquali/ dis voluptatibo veſcunt᷑ · cũ carne recentẽ ⁊a incoꝛruptaʒ id ẽ coꝛpꝰ xp̃i & ſanguineʒ indigne ſumpſerĩt einaliter moꝛient? Kirulos ¶Ruintus ,.G Pps in ꝓbleu. Homies cibati ſunt leuioes q́; ieiuni Sz3 tunc ꝓ cibatões copaleʒz ſpũalis cibatio id ẽ copis q ſan glinis xpᷣi ſumptio figurat᷑. Nam ſiẽ cibatõ coꝛpalis hoĩem iocundũ facit ſic copꝰ dñicum anĩam deuotaz ineſtimabili ꝗdam gaudio & dulcoe placit ãq; amabilẽ reddit coꝛã oĩm ſaluatoꝛe. Et tũc applicet ſic Homiĩes itaq; coꝛpe ſanguĩe xp̃i cibati ſpũaliter a refecti leuioꝛes fiũt qntuʒ ad omia P xp̃i nomĩe ſuſtinẽda agẽda. q; illi qui a pdicta cibatione abſtinẽt tam ſalutifera q́; beata H Phyla in ſũma de re gimine ſanitatꝰ. Añq; cibus ſumat᷑ manꝰ a pedes in Pyeme ad ignẽ optime calefiât. Sʒ tunc ꝓ cibũ coꝛꝑaleʒ coꝛpiis do⸗ minicũ deſignat᷑. Nam ſiẽ dulcedinẽ cibi coꝛꝑalis duo impe diũt vicz moꝛbo nimiaq; ſaturitas. Dulcia nãq; amara vidẽ tur his qui infitmati aut nimiũ ſaturati ſunt. Sic nimize ꝓ ome; modũ dulcedinẽ atq; ſaporẽ & coꝛpis & ſanguĩs xpᷣi duo impediũt ꝗ Pmiiz infirmitas in peccatis aliud eſt ni mia ſaturitas ex reb trãſitoꝛis & muũdanis. S; tũc cõſequẽ/ ter ꝓ manꝰ opa & ꝑ pedes affectꝰ ſeu affectiones guran? Naʒ ſiẽ impedibo ſtamo e gradimur in manibo tenemus & opamur- Sic nimiz in affeétionibo ſeu affectibuſ ſtamus gradimur ad interitũ ſeu ad vitã. Oꝑibus aut nos tenemuſ 6 aut vitã aut moꝛtẽ ꝓmeremur. Et tunc applicet᷑ ſic. Añqᷓ; itaq; ille cibo celeſt id eſt copus dominicũ ſanguis a no bis deguſtet᷑: neceſſe ẽ vt oꝑa noſtra parit᷑ & affectꝰ igne di/ uine caritat felicit attendamꝰ· ¶ Galie li ſecre · ʒ. Medici/ na ꝗdem taʒ nõ indigẽti ꝙ́; indigẽti ſumme cõfert. Indigen/ tem eniʒ ſanat. nõ indigentẽ ĩ ſanitate ↄſeruat.Sʒ tũc ꝑ me/ dicinaz ozpalem ipſa medicina celeſt' id ẽ copꝰ ſanguis dyũi figuratur. Nam ſicut medicina coꝛpalis abſq;ʒ ſufficien // ti ad hoc diſpoſitione copis minĩe ſũmi debet teſtãte oↄſtan tino ꝗ ait Nulla abſq; diſpoſ itõe cœpis medicina ſumat᷑ eo ꝙ ex hiiiꝰ moes celerrima ↄſequat᷑. Sic nimixe p omem mo/ duü medicina celeſtł id ẽ copus & ſanguis dni abſqʒ diſpoſi tione ſparatione debita mẽtis & coꝛpis nõ ſũmat᷑.Et tunc applicet᷑ ſic. Coæpꝰ itaq; ſumptũ ꝓdeſt tã non indigẽti &; in „ „ „ „ .2 ℳ₰ ₰ „ *„ „ „ — digẽti: nõ indigentẽ enĩ in ſanitate vite ↄſeruat meritũ q;ᷓ auꝰ get. Indigentẽ vero ſanat eternaliterq; ↄſeruaat C De ſancto ſpiritu ARiſto in ꝓbleu.Hõ cibatꝰ leuioꝛ ẽ q; hõ cibo vacu us. Sic reuera omeʒz mo duʒz mens ſpuali cibo ſen ra ſpũſſancti piter paſta a cibata leuis reddit᷑ ad ma ꝙ xpi nomie ſuſtinẽda B Egidi? in omẽto · ij. elen co.Hõ viuus leuioꝛ cernit᷑ in ſtata ꝙ́; hõ moetuꝰ. Sic wimiz⸗ ☚ (Titulus quintus A: Ctulu nb ſo gina o küpuum Graibon ſoipalr nitisl in deitn tam feci pus debi ſtruz ſan nt inftt tem vlte puůſſane lerſation lum flon⸗ wud M xlecrict ſenzms Etone⸗B ſripoſſun tenfegran Uumesded eeende Ne Wed uf Auguu yeraq modun bumi mons, in duche radical ſpüſſane dine l. figidat ligere i Pis calo⸗ ſiſline une scziin wp 8 1ſen uhlsboien umnebi min hia dinn, dchtie ainſünxr Werhn lnenn Gpalsi rigemnuns ſangii Atisalinde „ tüc cſc ones gulti nitenonet buſſtamgt itnos tenmnt plcer ſc N Aſangeas ſ fecc igred * ſeen Dede zcup ain⸗ is igiin uttttit miin imti puinn ſ agoſr 1e,/ * „ Titulus ¶ Quintus pomo ſpiritu ſancto viuificatꝰ leuio ꝓmtioꝛqʒ; redditur ad omia opꝑa bona faciẽda C: Augꝰ ſup pſal lx. Auis ha/ bẽs plumas leuioꝛ eſt &́; ſi plumis careat:ſ tunc ꝑ auem d ſignat homo. Nã ſiẽ auis quec; ſuos claudit oculos cũ infe rioei palpebraſic homo ſpiſſanchi gĩa alatꝰ claudit ociiloſ mẽtis a pte inferioi ita vt ſemper reſpiciat & ↄtemplet in al tuz deitat?;ꝭ D· Auicẽna in li. inj. de diluuijs Auſter flãs t ram fecũdat floꝛes euocat:nubes obumbrätes generat coꝛ⸗ pus debilitat cũcta bumectat at ex mari flat · Sz tüc p au ſtruz ſanctiſpiritꝰ? grẽa deſign a?· Ram ſiẽ auſter criſim gene/ rat infirmis vt dicit philaretꝰ in tractatu de criſim. Dic 2 P omia Gpũſſancti gra criſim cauſat languoæis anime 2 ſ alu/ tem vite efficit ſempiine. Et tunc applicei ſic. Gratia itaque ſpũſſanéti terrã coedis nẽi fecũdat qntuʒ ad honeſtam con/ uerſationẽ ſeu operationem floæes abintꝰ? euocat id eſt vᷣtu / tum floꝛidã exercitationẽ niibes ſeu vmbras generat contra mũdi eſtuʒ & tribulatõeʒ coꝛpꝰ debilitat qntuʒ ad carnalez delectatõeʒ mentẽ humectat qᷓntum ad celeſtis gẽe largitio/ nem. mari flat id eſt nõ tribuit᷑ niſi ad amarã coꝛdis cõ tritionẽ · E Ppus in ꝓbleieli. Omia qdem cœpa hume/ Ctari poſſunt dũ attingũt aquã aer vero minĩe. Sz tuc P ae/ rem figurant tumidi & elati. Nam ſiẽ aer inẽ omia elemẽta plures habet intemperies & tempeſtates vt refert Albertus libro de impreſſionibv aeris· Bic ſuperbi plures patiunt ani me ê& coporis intemperies & tempeſtates: q́; aliqui alij PHo-⸗ mines cuiuſcunq; condititionis & ſtat? humedctari poſſunt aqua ſpirituſſancti: preter ſuperbos pariter 6& elatos E- Kuguſtinus libro confeſſionum Oleum natat e manet ſu per aquam ſuper aerem vero minime. Bic reuera per omez modum oleum ſpirituſſancti fertur & manet ſuper aquas Pumilita tis: ſed non manet in aere elationis ſuperbie && tu/ moꝛis. Nota ꝙ ſpirituſſanctus comparatur igni propter duodecim proprietates que conueniunt igni & ſpirituiſan/ cto. Bed de Poc require in capitulo de amoꝛe. Aſſi milat᷑ etiã ſpirituſſanctus ipſi vite. Nam ſicut vita coꝛporalis conſiſtit in duobus vt dicitur in libro de moꝛte ⁊ vita ſcz in humido radicali & in caloe naturali. Sic ſpũſſanctus ſiue aduentus ſpũſſancti ſemꝑ eſt cũ bumoꝛe celeſtis gẽe ee caloꝛe caritat duũe Iohᷣ· meſue in p· pctica. NHec ẽ nata vmbre ꝙ copa in frigidat exteriꝰ:h inflamat interiꝰ. Et iſtiꝰ rõnem phͤs vide.· tãgere in ꝓbleu· Dit᷑ enĩ ꝙ frigꝰ ab extra circũſtãs ipᷣm coꝛ Pis caloꝛẽ ad intioꝛa reuerberat a refrãgit. Sʒ tüc ꝓ vm bra ſpũſſanꝰ? deſignat· Naʒ ſiẽ vmbra abulãtes a ſeſſos ↄfotat dirigit & cõfoꝛtatſ & feſſos in bono opere conſolidat & re⸗ ſtaur at. Per vmbrã ergo ſpirituſſanctꝰ deſignat᷑. Et tũc abp plicet᷑ ſic. Hec ergo eſt naturalis bonitas ſpũſſanctiq; homi nem infrigidat exteriꝰ ↄtra eſtum tribulatõis miſerieq; fer⸗ uoꝛemſ interius mentẽ accendit quẽadmodiimm inturnam dei dulcedinẽ & amoeʒ Nota ſpũſſanctus dẽł᷑ eſſe lumẽ· vn · de cauh. hm viij· 9ditõnes ́s habet ipᷣm lumen. Prima cau/ ſa eſt:qa ſiẽ lumen adueniẽs liiminiaut nõ lucet aut nõ lu: cere vider· vt dicit Lhemiſtiꝰ in.iij· de ania Sic ſpũſſanctᷣ ad ueniẽs coꝛdi mũdano lumine effulgenti neqᷓq emittit radi/ um cãdoris lumĩſq; diuini. Scc a eſt:qa lumen nõ lucet per ſolida coꝛpa & cõpacta vt recitat płs in li. ꝓbleu · Sic ſpuſ⸗ ſanctꝰò nõ penetrat ſua immẽſa gratia coꝛda obdurata & in malitia obſtinata Tercia eſt: qa ſiẽ lumen oẽz ignẽ cauſat generat. vt ait ptoloꝰ in mi.almaieſti. Sic ſpuſſanc igne; caritatis menti applicat ꝗ ipm diuinitꝰ illuminet & accen/ dat: Quarta eſt:qa ſiẽ lumen ẽ ypoſſtaß id eſt ſubiectu ſeu ſubſtatia celoꝛ hm phᷣmſic ſpũſſanctus ẽ fundament᷑ũ om niũ floꝛidoꝝe actuũ virtutũ. Quinta eſt qa ſiẽ lumen ẽ ca principiũq; vidẽdi·ſic ſpuſſanctus ẽ tota cãà deũ in pᷣſenti in futura prĩa ↄgnoſcendi. Sexta ẽ: nam ſiẽ hm platone: pu ris ocuilis lumen eſt amabile:ß egris eſt odibile ſic ſpuſſan / ctus delectat & amat oculuʒz pure mentis: ſj odit & fugit ad intuitũ anime delinquentis. Septima eſt:qa ſicut lumen ad ueniens aꝗᷓ & ſpeculo ꝓ refractionez magis lucet· Vt dẽ in tercio methe:. Sic ſpũſſanétus adueniens coꝛdi aꝗᷓ tribulatio nis & trition is humiliato a moꝛe ſpeculi depurgatomag- ſplendet celeſti dono munereqʒ; diuine. Octaua eſt:qa ſicut lumen excellens facit in aſpiciente lacrimationem & ſtrenu tationem vt patet in aſpicientibo ſolemſicut recitat phᷣs in ꝓbleumatio · Sic ſpũſſanctus adueniens menti elicit lacrxi / mam felicis ↄtritionis e ſtrenuationem eſſicit ſalutifere con feſſionis. Imiocanda eſt ſpiritus ſancti gratia vt ſupᷣ Phi/⸗/ loſophus in ꝓbleumatibus flatus hominis exoꝛe ꝓcedens manus frigidas calefacit & cibum nimis calidum frigefac? ac ad ſumendum abilem reddit. Sic ſpirituſſanctus a pa/ tre filioc; procedens opera noſtra infozmat caritate grata/ q; & acepta facit coꝛam altiſſimo creatoꝛe. Sed e cibum gilitas ſ Pams calidus grauioꝛ cernitur qᷓm panis frigidus. Cuius caiiſa eſt: quia in pane calido quedã adhuc adſitateſ incluſe Sic nimi ſpirituſſanctus ambulätes in via celeſtiſ patrie pkaolie celeſtem miſcet ee preparat & diſponit vt ipſum noſtra fra itas ſumere quidez poſſit* G⸗ Philoſobus in ꝓgbleu. ummnnit tiq; isgrann intamnar intus c⸗ beſcit ⸗ inflamt aineſt kerum deimiſl lection⸗ H denuoq ded tun ſapis na Olantum inonmt leept Pleturſce umndenuoe worſerd Cbartind EStochan s N titatis konem dit in m gratia n uußn eſ tde ing⸗ dumm poc piternid in ſpecul Arrame is abiltt ſenp ð en re iusſanc⸗ Ualtceib Aerditp à luer Wnil, eſpäſinch⸗ men näler oburzni, vignica iſſanc net oaa ubiecd ,u Nemerdem elumeneci inilenti pane pl t ſugt D ctlumend Ucet Viden nueter vonmülm tentrt/e myahbilun aeteecon ſcho W n dan flgt ſindi critg Gdn . B nohfi QMNuintus tremanẽt et vapores. Sic reuera coꝛ ſandti ho minis deuoti qꝗ vtiq; eſt panis ſuauis altiſſimo creatoꝛi:moee calidi pa⸗ nis grauei· firmũ a conſtans efficit qñ igne ſpiritusſancti inflãmatiir. Item panis durus cũ ad ignem ĩ caluerit· mox intus caleſcit:exterius vero dureſciteſibilioꝛ quidem fit ru⸗ beſcit & fumeſcit. Sic nimirũ ꝓꝑ omnia mens ſpirituſanéto in flammata intus liqueſcit & molleſcit ntum ad internaʒ 4 ineſtimabilem delectationẽ exterius dureſcit quãtum ad rerum temꝓalium abdicatõem eſibilis efficit quuantum ad dei miſticam cibatiõem.rxubeſcit quantũ ad dei α ꝓximi di lectionẽ fumeſcit quantũ ad feruidam obſentinã ot̃oem .F Comentator in quarto metheroꝛe Tapis ignitus denuoq; extinctus in aqua ↄtinuo ſcindit᷑ a fetidus efficit. Sed tunc per lapidem deſcribit᷑ cœ humanũ. Tum qa ſicut lapis nataliter frigidus grauis q durus ſic coꝛ humanũ quantum de ſe eſt ſemꝑ frigidum eſt in dei dilectiõegraue in omni vittuoſa opatiõe duʒe in obſtinacia a obduratiõe Ergo pt: ꝙ ꝓ lapidem intelligitur coꝛ Pumanũi· tunc ap plicetur ſic. Coꝛ ergo humanũ igne ſancti ſpiritus inflãma tum denuoq in aquis deliciaʒe ſuffocatũ pariter a extinctũ mox ſcindit᷑ quantũ ad eternaʒ felicitatẽ· fetidum efficitur quantũ ad eternam penalitatem Redte ut ſupᷣ. Notandũ ꝙ ſpirituſſanctus cõpatur roꝛitũ quia ſicut in roꝛe ignis cele ſtis deſcendit hm ꝙ ait auicebron li:fontis vite. Sic ꝑ omnz modum ſpirituſancto mediante deſcendit in nos ignis ca⸗ ritatis diuine.tum quia ſicut ros omnem ſanat æa ſedat infla tionem pariter a tumoꝛẽ ut recitat· Bartholomeus in ma practica. Sic ſpirituſſanctus ſanat in nobis omnem ment? elationem ſuꝑbieq; tumoꝛẽ. Tum quia ſicut ros magis ca/ dit in mane ꝗm in ſero ut dicitur in ; methe. Sic ſpirituſſcãẽi gratia magis dat᷑ in mane iuuentiuitis qm in ſero ſenectutis ſeu in veſpe. Tum quia ſicut qñ cadit ros ſereni tas ↄmittat᷑ ut dẽ᷑ᷣ in ꝭ· ꝓte ſimme naturalium. Sic reuera per omnẽ mo/ dum poſt aduẽtũ ſpirituſſancti ſequit ſerenitas gaudij ſem piterni. um quia ſicut ros terram fecũdat · ut refert pliniꝰ in ſpeculo naturali · ſic nimirũ ꝑ omnẽ modũ ſanctus ſpũs terram coꝛdis noſtri fecũdã efficit· a ad omnem actũ virtu/ tis abilitat ⁊a diſponit · Z¶ Phus in ꝓbleu. Maioꝛ autem ſemꝑ foꝛe ventus ſuꝑ aquas q́;; in arida cõprobat᷑. Quius rõem require capitulo de vtilitate Sed tunc ꝓ ventum ſpi⸗ ritusſanctus figurat᷑. Nam ſicut ventoꝛũ generatio a mari 2 a litoꝛ ibus et frigidis regionibo incipit· quemadmodum oſtendit phᷣus in qrto methe: Inquantum enim ventus ex — itulus CKRuintus. Unn humoibus vaporibuſq; caũat᷑ hʒ gnari ex mari in ꝙq miti Huũoꝛes reſoluunt᷑ pariter qa vapores. Inquãtum aũt ventiis . . * 0 „ 7 „ . ex impulſiõe aeris gignit᷑ hʒ in littore ghari. Nam aer inclu interi titet ſiis in marĩs littoꝛibo aquiſq; ſupueniẽtibo cõcuſſus valide (Lo q artatꝰ tãdem cum impetu expellit᷑ a totus aer foꝛinſecꝰ cõ lun mouetur Inquãtum vẽtus eſt repcuſſio vẽtilatioq; aeris ab ſtra aere puta frigidi aeris a calido·& calidi a frigido hʒ fieri in Sn frigida regione. Quando enĩ aliqua regio vehement fuerit giti inflammata cõſtat quia tunc aer frigidꝰ caloꝛem pᷣdicte nõ ſt paciens regionis inde repellitur· repulſus aũt aerem obuiã cn tem ſibi inuenit ꝗ a a ſe repellit᷑ a ſic tota aeris valde regio =ðD concitatur a ideo dici cõmentatoꝛ ſuꝑ.ʒ. methe.in diffimitio aſpi ne venti dñs ventꝰ inꝗt eſt reꝑcuſſio aeris a frigida regiõe ſprit ptz ergo ꝙ gnatio venti ẽ a marĩs littoꝛibo a frigidis regi Pente onibus. Sic nimirũ ꝑp omez modum ſpiritualis et miſtica miten ſpirituſſancti gnatio eſt in mari cõtricõis & pñie a littoꝛib- oul quietis interne a frigidis regiõibo puritatis cõtinentie Anni Sed tunc cõſequenter ꝑ aquas afflictio ſeu aduerſitas figu tuhitt ratut. Nam ſicut aque naturaliter et maxime reſiſtũt 2 re / gtattun pugnãt ſiccitas ⁊a caloꝛ:teſtãte ꝓhᷣo ĩ li.ꝓ bleu:.qꝗ ait:q; aquã Agntu naturaliter duo exterminatur. viʒ ſiccitas & caloz. Siccitas ſflumm etenim attrahit et imbibit aquã ꝓ conſequenſq; dimimtit ichin 4 exterminatur aqua gic nimirum per omnem modũ ibi ·. Mi afflictioni aduerſitatiq;ʒ maxime obſiſtunt ſiccitas carnalis rſin concupiſcẽtie atq; caloꝛ dilectionis diuine ſͦ tunc conſequ?z ſahen ter et VUtimo ꝑ terrã ſiccitas gẽe deſignat᷑. Rã ſicut in terra ds naturalis regio eſt aà Eabitacio ranaxe a ſerpentũ. iuxta il/ ſiani lud q ait yſido in hiſtoꝛus natalibo. Omniũ animaliũ re/⸗ „ du gio habitabilis ẽ ſuꝑ terram pter piſces ranas ⁊ ſerpentes öon Pin⸗ ciũ nãq; ꝓpria regio eſt in aqᷓranaxe vero ⁊ ſerpentũ re ivittilſ gio terra ẽ Sic ꝓ locũu a ſili in ſiccitate coꝛdis ꝓria ẽ habi / imeg tacio atq; gio natal canaʒe infernaliũ hpẽtinũ Sic ergo pa .⸗ liten tet ꝙ puẽtũ ſpiritiſſanctᷣ deſcribit᷑ a ꝙ p aduã mꝗana af 1lwcza flictio aut adũſitas intelligit ꝙ& terrã mẽtis ſiccitas ſig/ neme nat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic Naio itac; ſpũſſancti gr̃a a frequ? (eru cia eſt in aq́s tribłlacõis aduſitatiſq; mũd ane ꝗm in nccita⸗ * leuitate te celeſtis gẽe Et tũc recurrat ad phabita ſupᷣ. K . Bs nvynßepb in li · p bleu. Digitus quidem in homĩe ieiuno maio cermit fact qꝙ́ in homie cibato ſeu cibo paſto. Quius ratio tangitur c. auts ren de vtute. Sʒ tunc ꝑ digitum ſpũſſanctꝰ ſeu ſpuſſancti grᷣa is erge figurat᷑ Qſ̃ da ſicut digitꝰ flectit᷑ a articlat᷑ ad interioa ma aſmiht nus õ aũt ad exterioa. Gic nimirũ ꝓ omez modũ̃ ſpiritus iac ſantꝰ ſꝑ fert᷑ ad interiora nõ vſus ad extioꝛa homĩs: ſeper tenſito⸗ alums Wunns NNn mrents Remrine gld. K luigmi ſ, gndohfen Mhemmie⸗ len Pdahi . . 4 1 Mend 8 Ren. Ma ka tegs 14 Alis er mi . ea Nitn 1 cotnent erit ſglu cötate aitgpali Dninii mn modüthl 6tscrnils une ir ſcutintr „7 91 4 nbtnn gniiti * ip 4 ¶Titulus C Quintus. interioa non exterioꝛa appetendo Tũ quia ſicut digito foꝛ / titer omnia tenent?· ſic ꝑ omnẽ modũ mediante ſpirituſan / cto omnia que beatitudinis ſunt eterne firmius retinentur Tum quia ſicut omnia ꝗᷓ medicare volumus digito demõ / ſtrantur · ſic reuera per omnẽ modũ mediante ſpirituſſancti gratia nobis celeſtis patria demonſtrat᷑· Patet itaq; ꝙ pꝑ di gitum ſpirituſſcts figurat᷑ Et tunc applicet᷑ ſic. Maioꝛ itaqʒ eſt ſpirituſſancti grẽa in coꝛde abſtinencie pariter a ieiuno? Im in homie guloſo delicijſq; repleto quẽadmodũ ſupᷣ ⁊c DBPlinius in ſpeculo nat᷑aliũ. Flatus homiĩs in intenſo aſpicit frigoꝛe qui in caloꝛe minĩe videbat᷑. Sʒ tunc ꝑ flatum ſpirituſſanctus figurat᷑. Nam ſicut flatꝰ dulcis attrahit ſer⸗ pentem teſtãte ſolino li:rerũ ꝗ́ᷓ dicit ꝙ in quoſdam dũ dor mirent ſerpentes ſiliebant indeſerto. Quod quidem acidit ex dulcedĩe flatus eius qui in loco ſolitudinis obdormiuit. Sic nimirum ꝓ omem modũ. ſpirituſſanctus ſua dulcedĩe attsahit ſibi coꝛda ſerpentina intra fontes celeſtis gr̃e a flu/ enta ſ tunc oſequenter ꝑ frigꝰ ipa mẽtis et coꝛꝑis puritas deſignatur. Ram ſicut frigꝰ copa anĩata infrigidat exteriꝰ· ſſ inflammat interius · vt ondit philo in ꝓbleu:Quius cau ſa tacta ẽ ſupra:ſic nimirũ ꝓꝑ omnem modũ puritas homĩs homiem infrigidat exterius in cupiditate aQ concupiſcentia a inflãmat intrinſecus in caritate diuina. Sic ergo pt: ꝙ pꝓ flatum ſpirituſſanctus deſcribit a qa ꝓ frigus mentis et coꝛ Pois puritas figurat. a tunc applicet᷑ ſic. Huicedoq; itaqʒ ſuauitas ſpirituſſancti inflatu puritatis et mundicie felici? deguſtatur ꝗᷓ in feruoꝛe a eſtu delicate aQ immũde vite men / tis oculo penitus non videbat.· Rcẽ ut ̊ Rotandum ꝙ ſpiri / rituſſanctus compat᷑ igni ob multas a varias rõnes. Dicit ernim egeſippꝰ ꝙ; ignis mobilitatem in cunctis cãt coporib⸗ teſtãte pPᷣoin li / ꝓ bleu:qᷓ ait colerica coꝛpa mobilioꝛa ſunt a hoc accidit ex eſtus vehemẽtia a caloꝛis. Sic reuera ꝓ om nem modũ ſpiritiiſſanc? mobilitatẽ efficit cũctoʒe bonoꝛ operũ ⁊ virtutũ. Item ſicut ignis eſt cauſa a principiũ oĩs leuitatis· teſtante cõmentatoꝛe alexandro ꝗ;ᷓ ait in cõmento g vijiphi· Aer inquit leuitateʒ efficit aerẽ vero ip̃e ignis leuẽ facit. Cauſa er go ꝓxima leuitatis co ꝑpalis eſt ipe aercauiſa autẽ remota leuitatis in coꝛpoꝛibo nõ ignitis ẽ ipᷣe igmis.Ig/ nis ergo ẽ cauſa a pnᷣcipiũ oĩs coꝛporalł leuitatis Sic ꝓ locũ a ſimili ſpirituſſanctꝰ eſt pncipiũ atq; cauſa oĩs ſpũalis mẽ tis a cœ pis leuitatis. Itẽ ſicut ignis omeʒz vitã efficit in rebo tranſitoꝛis mundanis vt ꝓbat calcidiꝰ in thimeo RKit enĩ .lumẽ celeſte vtutẽ ſuã ſumat ab ignea q́; trãſit a penetrat ¶Titulus ¶Quin tus. (ci „ 22 „ . . . ttut regiõeʒ ſic reuera ꝑꝓ omnẽ modũ ſpirituſſanctus totã ſpiri/ tuualem vitã efficit ĩ coꝛdibo mẽtibuſq; hũanis· Item ſicut ig ſuam nis imnundacõeʒz aeris aꝗ a terre extermĩat a elemẽtoe qua litates excedentes temꝓꝑat eorundẽquẽadmodũ aſſerit Rui cẽna.· de diluuujs ꝗ ait ꝙ elementũ inundaret aeris perpe / tuã euẽtationem Elemẽtũ aque ꝑ diluuioꝝ frequẽtacõem. un⸗ Elemẽtum terre ꝓ frigoꝛis intẽſiõz niſi ignis pdictoꝛe elemẽ er toꝛꝝc maliciã tꝑaret. Sic nimiz? ꝓ omia ſpirituſſanct tẽpat re⸗ mitigat inundacõz aerxe vaĩtatis aquã m ane aduſitatis ſe⸗ trã pᷣue cupiditatis. Itẽ ſicut ignis agilia reddit coꝛpateſtã ſgn te vſi:in ſcdo hiſtoꝛiaꝝe nataliũ li:qᷓ dicit ꝙ coꝛ ꝑa cõpleviõis len ignee & nat᷑e ſuo motu agilia ſunt ⁊a curſu. Sic nimirũ per a locum a ſili ſpirituſſanctꝰ agilitatẽ efficit qᷓ hõ aduenizꝛe q; tnes celo poſſit. Itẽ ſicut ignis totũ celũ mouet cardiĩes q; celite/ mik ſtante platone de immoꝛtalitate aĩe· vbi dicit qꝗ ignea nata te mouet ipᷣʒʒ celũ ſperaſq; celeſtes Intelligendũ tñ ẽ hoc · ꝙ nõ uelin de nat᷑a ignis coꝛpal ſy de intelligẽtia motrice celi qᷓ nat᷑es ig neih⸗ nis hre ↄprobat. Sic ꝑ locũ a ſimili ſpuſſanctus mouet to⸗ CicdO tum celũ:i·totũ coꝛ homĩs aĩm q; totũ ad ꝓfectionẽ bẽorũ V opꝑm et virtutũ N Item ſicut ignis naturaliter immita Demi tur veneno quẽadmodũ ſup̃ᷣ dictũ ẽ ſic reuera ꝓꝑ ome mo/ Ps dũ ſpirituſſanctꝰ natäaliter aduerſat᷑ ficto & immitat᷑ ſceleri . „im peto. Itẽ ſicut ignis ſpũalis extinguit᷑ ab igne copꝑpali · ſic in nimirũ ꝓ omem modũ ignis ſpũſſancti extingui ab igne a ſin moꝛis illiciti àQ mũdani. Itẽ ſicut ignis celeſtis ſeu ſubſaris et ſuã actiõz qa vtutẽ nõ extẽdit in ſurſum vᷣſus celũ· ſ̊ ĩdeoꝛſũ ſ Vſus terrã teſtãte ptolomeo almaieſti pᷣmo qᷓ dicit ꝙ; ignis . be eſt ſub cõcauo oebis lune nullã impmit in celeſtia actio min nẽ ſj in infimis puta in regiõeʒ elemẽtoʒe ſuã extendit a por . mn rigit efficatiã a& virtutẽ. Sic nimirũ ꝑ omem modũ ſpirit? ne ſanctus ſuã vigoæẽ ineffabilemq; vtutẽ nõ extendit inalta e/ Gcon lationis ſu ꝓbie ſ in infima humilitatis aQ recognicõis ꝙ/ . kuite. prie. tẽ ſicut ignis ſua nat᷑ali actiõe mollificat coꝛpa in du / Aaſe rata a indurat mollia & liquata vt oſtẽdit auicẽna li · ſuoꝛe ſard mĩeraliũ q dicit ꝙ ignis ſua actiõe lapidẽ mollificat a reſol ſiß uit ſi vehemens fuerit ignis a lutũ molle in lapidẽ cõuertit ttal Sic nimirũ ꝓ omem modũ: ſpũſſancłᷣ ſua virtute mollifi⸗ ſuer cat mentes a anĩos induratos ê indurat homines viribus ſpoel infirmatos. Itẽ ſicut ignis tripliciter extinguit᷑· viz ex defetu chus rei ↄbuſtibilis:ex nimio intẽſo frigoꝛe a ex aqua vt tecitat inſid comentato- ſuꝑ:ʒ celi æ⁊ mundo ſic reuera ꝑ omnem moduũ ſüms ſpirituſſancti gratia tripliciter in nobis extinguitur · ine ſuffocatur. Ex defeétu videlicet rei combuſtibilis id eſt 0 , bem ₰ . 1 Untus. Wſpti Mati, th eſ iirini Mitn torgutil acöplni enimtüg Adlening SgHcl gnea nat ⸗ no naigig moued⸗ vne binu rimmita ne, mo/ i er bclſ nibge u ſudiins deta⸗ nne alſuift, endita tiulael prndil alio⸗ ** fcat ut roln mes inn . . e . etu t Titulus ¶Quintus. virtutum: ex frigoꝛe peccato. 2a ex aꝗᷓ carnaliũ voluptatũ O Item ſicut ignis nataliter attrabit coæpoꝛa. videliz ad ſuam regionẽ vt oſtendit auicebrõ li · fontis vite. Sic reuera p omem modũ ſpirituſſanctus ſua celeſti vehementia ſur/ ſum trabi coꝛda humana ad ſuã regionẽ puta ad celeſtia a ſupna. Item ſicut ignis verꝰ flammam ſuã ſ urſum iacet in aereiſ deoſum videt flammam ſuã facere in aqua reſpectio ne ignis etenĩ poſitus circa aquã flãmã ſuã videt᷑ eſtimat᷑q; facere verſus aqua indeoæſum dilabendo. Quius cauſam aſ⸗ ſignat algaʒel in tractatu de foꝛma ſi peculi. Sic nim ꝓpPom/ nem modũ adtio ſancti ſpiritus in aere qdem ſanctitatis . —„ deuotiõis ſurſum videt᷑ facere actiõem: in aqiia aũt cupidi/ tatis à damnabilis voluptatis deoꝛſumi.ſceleris in foꝛma a malignis mentibo videt᷑ facere ſuã tam beatã ſalutiferã ſalu⸗ tis videlicet perpetue actionẽ Item ſicut ignis nõ hũs reſpi raculum ſuffocat᷑ teſtante phᷣo ĩ li/p bleu.ac· a cõmentatoꝛ ⁶ * ſup ini celi et mundo. Ignis non emittit flammà ſ fumum cum̃ cooptus fuerit obtectus· in ſpecie tñ ignis Pſiſtere · ꝗ dem potelt. ptz igit ꝙ ignis nõ habens reſpiraclin ſuffocat᷑ ℳ ic nimirũ ꝓ om̃em modũſpirituſſanctus nõ Habens re/ ſpiracl'm oronis feruide atq; laudis in humano coœpoꝛe cõ α timio ſuffoca? P Atẽ ſicut ignis coꝛꝑa qꝗᷓ vehementer ĩ flãmat rubificat copa aũt que diminute atq; imꝑfecte in flammat diſeoloꝛat penitus et denigrat: quemadmodũ reci tat cõmentatoꝛ ſupꝑ inj· metha· ſic nimirũ ꝓꝑ omnẽ modum? ſpirituſſanctus ea que ex toto inflãmat coꝛda rubificat ru boze celeſti amœe gẽe Ea que aũt nõ inflammat aut di minute puta ꝓ ſolum celeſtis gẽe contactũ miſticũ inflam m at.denigrat vtiq; Hoc nigredine penalitatis miſerieq; eĩ ne. Item ſicut ignis ome copus a putrefactiõe cœruptione q; conſeruat.teſtante Galieno ſecretoꝰ Pmo:ꝗ ait:ꝙ aqua putrefactõis a coꝛruptiõis in rebo cauſa ẽ ſiccitatis autem caloꝛ ſupplendo cauſa ẽ ſic mimirũ p ome; modũ.ſpiritus ſandtus a putrefactiõe ac coxruptiôe moœtis pſeruat eterne Ltẽ ſicut ignis maioeẽ facit flãmã in aqᷓ in ſi peciilo ut reci⸗ tat algaʒel ſic nimirũ ꝓꝑ omnẽ modũ ſpirituſſanct maioꝛẽ ☛ *° ſue virtuitis flammã repñtat in aqua cõtritiõis 2 Phie ˖ ; in ſpeculo felicitatis affluentieq; mundane Itẽ ſicut ignis ꝓfe tus nunq eſt ſine ſtrepitu flãma 2 ſcintillis vt refert Drs. in li.de mixtio nib elementoʒ. Sed boc intelligendu e flãmis non ſolũ viſibilibo ſeu ſenſibiliboß etiã in ſenſibilibo ac in viſibilibo ſm alexandzꝛũ ſuꝑ iceli ⁊ mũdo Dũ vapo/ flama ignis dẽ 1 emittit fla mmã emittè dẽ ꝗa vapoꝛ ignis 2 ss cipue ⁊ ſine ſcintillis dilectiõis inene. Et ſicut ignis n Titulus RQuintus. ſIts ſcintille quedã ſunt inuiſibiles inſenſi bileſ- .- licet qdam aſſerunt ignẽ nõ ſcintillare poſſe niſi in emiſſiõe qrundam parciũ copis inflãmati. ptʒ ergo ꝙ ignis nunc ẽ ſine ſtre/ pitu flammaqʒ æa ſcintilla ſic nimixũ Pomem modũ ſpus ſanclus nunq eſt ſine ſtrepitu diuũe laudis ſiue caritatis P cint 0is 6 agit. niſi in materiã diſpoſitã Voneãq; & aptã teſte 9mentatoꝛe ſup 2. methe. ꝗᷓ ait ꝙ ignea vis nõ eſꝭ calida niſi in materia Ddiſpoſita a aptata vt ſupᷣ. Sic nimirũ p omem moduũ ſpũs ſanctus ſua virtute nõ agit niſi in mentẽ ad ſpoſitã ⁊ aptatã penitus oedĩatã. Er hoc miſtice di / tſicut ignis ſu pinfu/ ſa aqua quendam emittit ſonitũ ⁊a fragoꝛẽ iuxta q ait cõ/ mentatoe ſip ʒ. poſterioꝛe. ꝙ tonitruũ fragoq; nubiũ cau/ ſat᷑ ex exſtinctiõe Sens in nubibo ꝓp ſup manacõem adꝗ atq; aqueis vaporibo. Sic nimirũ p omem modum ſpirituſſcts ſup infu ſa aqua lacrĩa⸗ 2 pñie fragoꝛe; ſtrepituc; emittit Deuocoôis intne · laudiſe dine Et ſicut emns apit poros om niũ copm ad exalandũq; vapores parit a kůozes teſfante Pps in li.ꝓ bleu:ꝗᷓ dicit ꝙ ignis appertiuꝰ ſit poroʒe in cor/ pore vno q;· ſic nimize p omeʒ mod ſpuſſancto axpertid eſt Poro métis re vt exalare valeat vapor otois 2 deuocõis nre q Ltem ſicut ignis nunc aduenit ſine lumĩe calo re vt ſup̃ dictũ ẽ.ſic nimize p omeʒ modũ ſpũſſanctꝰ nõ ad/ uenit menti hũane abſcq; luĩe ↄgnicõis diuĩe abſcq; caloꝛe caritatis diuũe. Et ſicut igmis ſincerio inardeſcit oſparſꝰ ſale Sẽaz ſinceriꝰ ex ardeſcit cũ ꝑ ſalẽ ↄſi Pgit᷑ coꝛrectiõis a prie ⁊ aqua ↄtticõis lacrĩeq; deuote. Et ſicut ignis nuu nip ẽ inqete. ſi ignis ſem p ẽ in ſedula actiõeteſtante ↄmẽtate ſi uP illᷣ ſcdo de gnacõe corrupcõe Ignis maxĩe hʒ de ſpecie · vbi di cit ꝙ rõe ignis actio é ſic reuera ꝓ oẽz modũ ſpuſſand nũ ardet omi fumo caret ignis aũt impfectus fumũ ↄmittãtẽ gquã aduenit cũ quiete accidia tope ß bonoꝛe o pum vir/ tutũcq; ſedula actiõe Et ſicut ignis nõ lucet ĩ ſole·ſic ꝑ locũ a ſimii ſpũſſanctꝰ nõ lucet dam ꝑ collacõeʒz ſue gre in ſo / le felicitatis affluẽtieq; mũdane. Et ſicut ignis dũi perfecte P bhʒ ſic nimirũ ꝓp omem modũ ſpũſſandus nondũ ꝓfecte acceptus fumũ Habet vanitatis mũdane.a hoc ex parte pec catticis anime. Spiritus aũt ſanctus Pfecte mentem poſſi⸗ dens hum anam omni fumo tri blacõis moleſtieq; caret. Et ſicut ignis in magna copia vento magis acœenditur ignis *, auiit Puus a vẽto penit? ſuffocat᷑ · ſic nimiʒe ꝓp ome modum . pi tei ſan ti ti til Al nu⸗ mnuls dino ois iter tet cine ſanch eret Cnlu ſnd We ten 6ta⸗ s in⸗ ſp⸗ 48 tee ſua N un gwonen ſrine,. modn e meſ Nmſda⸗ ſpiriuiſs igent roson Sichnte nedr Apperieſ 1 locdis niezcalo Hno ad/ Ngelloe adde dbüop tmſpil ſrueltin inchni cun / ſcpbei geeno düerfik ühnitſt nduü ee Kporkn ten . uegns enodn — — ¶Titulus Tuintus. ſpirituſſanctus ꝓ gẽ̃am in coꝛde homĩs augmentat᷑ a vento tribulatiõis et anguſtie magis accenditur. Spiritus autem ſanctus in mente humana ꝓ maliciã diminutus vento tri bulationis aduerſitatiſq;ʒ mũdane penitꝰ ſuffocat᷑. Et ſicut ignis non tenet in manu abſq; leſione niſi ipᷣa manꝰ velocit moueat᷑ q& quidẽ contigit exhoc qͥa ignis ſuã nõ ꝑficit ac/ tionem niſi in tempoꝛe ſucceſſiuo in inſ dan etenĩ non agit. Sic aũt in ꝓpoſito eſt:manus enĩ mota ignẽ in vnũ locum inferre actionẽ nõ pmittitſic reuera ꝑ omem modum ſpi/ rituſſanctus in coꝛde hoĩs nõ tenet᷑ niſi diuerſis virtutũ mo tibus exercitet᷑ Et ſicut ꝑ fumum demonſtłat᷑ ignis: ꝓ ignẽ autẽ fumus teſtãte the ſuꝑʒ poſterio ꝗᷓ dicit Demonſtra mus aũt cauſam ꝓ effectũ vt ignẽ ꝑ fumũ. Quando enĩ fu mus ẽ ignis foꝛe dinoſcit᷑ effectũ ꝑ cauſam ſicut fumus eſſe dinoſcit᷑ ꝓ ignẽ. Sic nimirũ ꝓꝑ omnẽ modũ ꝑ fumũ deiioti / onis in eẽ demonſtramꝰ ſpiritũſanctũ:a econuerſo ꝓ inha/ bitatiõez ſpirituſſancti fumũ in eſſe dinoſcimꝰ ↄſolatiõis at refrigeri ſempiterni Et ſicut ignis cõſeruat᷑ in cinere ne extinguat᷑ aut ſuffocet᷑ſic nimirũ ꝑ omnem modũu ſpirituſ ſanctus in mente hoĩs retine?t᷑ ꝑ cinerem humilitatis ac ĩ ci/ nere recognitiõis ꝓprie vtilitatis. Et ſicut naturaliter ignis conſumit extermĩat diminuit q exſiccat· ſic mmirũ ſpiritus quoq; mala diminuit peccata. Et ſicut ignis natalit᷑ aug/ mentat aerem atq; aquã. Olla etenĩ impleta aq modo me/ dio ꝓ ignem ſemp ebullit R ltem aer accenſus cale / factus nataliter augmentat᷑ vt ptz in veſica in ouo que ſi valde incaluerĩt rumpunt᷑ a hoc aere auẽto ꝑ ignem ſe mi/ mium diſtendente. Et ſicut ignis auget hũoꝛes ac· Et ſicut ignis terret cuncta anĩalia ſi accenſi fuerint· ſic nimirũ per omnẽ modũ ſpirituſſanctus augmẽtat ĩ coꝛdib fideliũ ae / rem pie deuotõis a aquã pñie q& cõtritõis. Et ſicut ignis cũᷣ ctas beſtias feraſq; ac animalia terret· Si accenſus fuerit no ctis hora/vt refert vyſi.in hiſtoꝛiis natalib dicẽs igne accẽſo in ſolitudĩe ſecure obdoꝛmiũt hoĩes a leonibo ⁊æ ab vrſis ce / teris quoq; beſtijs nemoroſis ſic nimirũ ꝑ omem modum ſpirituſſanctus terret ſua virtute a fugat ſerpentes & beſti / as infernales. Et ſicut ignis clariꝰ ardet circa aqm q́; abſen/ te omi aqua vt refert płs in li:p bleu Cuius cauſa tacta ẽ ſupᷣ·ſic reuera ꝑ omem modũ ſpirituſſanctus clarius ardet ſua gẽa & vtute circa aꝗs triblacõis & miſerie & in ſola tra coꝛdis deſiccata ab hũoꝛe gĩe a vtutis. Et ſicut ignis extin/ ctus extnſecus ſinceriꝰ inardeſcit interius quẽadmodũ ait QTitulus ¶Tuintus Au auicebrõ li: fontis vite. ic nimie p om̃eʒ modũ ſpirituſſeti defois extinctiõe carnaliũ voluptatũ ſuffocatꝰ piter et Qx ſuo tinétus interius flamma diuĩe virtutis exardeſcit ſincerius SL Et ſicut ignis flamma ſemp cedit aeri euentanti ferẽ a di 6 rigit hm motũ aeris cõcitati:ſic reuera ꝑ omem modũ ſpũſ i ſanctiis· illuc fert qᷓ motus deuoti coꝛdis direxerit pia fidte· S Pys in li. p bleu Ad Pmũ guſtũ cibi aut potus ſtu⸗ P porem quendam interioes mandibuile ſentiũt a doloꝛẽ Bed 1 tunc ꝓ guſtũ cibi potus guſtus diuĩ ſancti ſpũs deſigna tur Nam ſicut ex guſtu cibi et potꝰ ip̃e humoe ſaliualis de interioribo lingue poris elicit e trahiturq; cibali hũido me . diante teſtante phᷣo vbi ſup̃ᷣ qui ait. ꝙ; ad intuitũ cibia po/ tus lingua hueſcit?ad contactũ aũt & ad guſtũ cibi a potꝰ. multo plus videntes enĩ potũ delectabilem atq; cibũ hüorẽ n de lingua emittimus: deguſtantes aut miltomagis ſic nimi n rum ꝓ omem modũ intam felici guſtu ſpũſſancti elicit ex/ GES trahiturq; de interioꝛi medulla mẽtis nr̃e qdam ſ. apor miſti. A cus conſolacõis dulcediſe diuĩe. S tüc cõſequenter ꝓ inte ſin rioes ois cartillagĩes ſeu mandi:potentie interioꝛis anĩe fi⸗ Air gurant᷑. Nam ſicut interioses mãdible ſeu cartilagies ampli Mn ores latio eſq; dentes hñt q́; exterioꝛes ſuie anterioꝛes a hoc ron⸗ ĩ quolibet anĩiali ut recitat phᷣs in vinj anĩaliũ li. Sic nimirxii ſie Pomnẽ modũ ip̃e interioꝛes aĩe potencie ſunt amplioes la nſe tioreſq; ad ſumendũ roꝛẽ celeſtis gre qm ipᷣe potentie ſennuu·· ¶o tiue Sic ergo pt; ꝙ ꝑ guſlũ ſpirituſſancti guſtꝰ diuĩe dul / An cedĩs intelligũa ꝙ ꝓ interioꝛes oꝛis cartillagĩes ſeu mandi / N biuulas interioes potentie anĩe figurant᷑ Et tunc applicet᷑ ſic. 8 Ad deguſtatiõeʒ itaq; ſpirituſſancti interioꝛes potentie anĩe n quendã ſtuporẽ intus ſentiũt ſuꝑ q́dã ineſtimabili dei dul/ l cedĩe a ſapore Rcẽ ut ſuß · ¶¶¶ Pps in li: ꝓ bleu· Ventus quidem magis deſiccat terrã q; ſol. Quius cauſa ſuperiꝰ ta⸗ ar da eſt. Sed tunc ꝓ ventũ ſpirituſſanctꝰ figurat᷑. Nam ſieut e ventus nõ in ſurſum ſi indeoꝛ ſum circa terrã flat · iuxta il/ . o lud ꝙ ait ↄmentatoꝛ in ꝭ methe dicens ꝙ; ventus nõ inſur/ iſte ſum nec inteoſum ſy ſupficialiter vſus terrã. Sic nimirum NV ſi ſupficialiter vſus tram huũiliũ anĩo. Sic ergo ptz ꝙ per tur⸗ uentum ſpirituſſandus figuratur· Et tunc applicetur ſic. J Vtſt⸗ „ Spiritus itaq; ſanctus magis exſiccat humes triblaciõis . or anguſſie q́; ſol cuiuſcunq; fauoeis conſolationiſq; mun/ Sge dane- tunc recurratur ad pᷣhabita immediate ſup. V fuer Auicenna libro octauo de diluuijs. Sol trahit ad ſe vermes iü4 . ntug tuſci küc Mens liusſn⸗ id nsd hüdane bir ⸗ büͤhini vſie nin elct emiſti bie WMe. Sanmph 15 bwe nimirũ ees 4 neſenſe nieda umode wira ſ tenneane üwidl Verts t ti zinſun umwum updorin naf centſi tluis y. um . itulus WMuintus. ranũculas a ſerpentes a alia ꝗᷓ dam grauia coꝛpa puta aqᷓs ſuo radio lumĩe a virtute. Notandũ aũt ꝙ nullum graue inquãtum graue ſurſum eleuatur mſi ꝓ motũ tranſmuta⸗ cõnũ inquantum viʒ terra aut aqua reſoluit᷑ et tranſmuta tur in vapoꝛẽ vapor aũt ſurſum latus tranſmutat᷑ reditq;ʒ P digeſtiõem ſolis in aq́; aqua etenim nõ aſcendit in quan/ tum aer vł vapor · ſiliter p̃dicta anĩalia ꝓut in terra iã actu nata ſurſum non aſcendũt·ſ̊ quedã viſcoſitas ſemĩi aria ani maliũ eorũdẽ virtute ſolis ſurſiim trahit᷑ & in talia anĩalia tranſmutatur. Et ideo ſi aliquis obiceret cõtra phabita di⸗ cens talia nõ poſſe ſutr ſum vtute ſolis aſcẽdere aĩalia. Reſpõ dendum 2a dicendu . ꝙ licet nõ aſcẽdant in foꝛma & in ſpecie ſaltem anĩalia aſcendũit in foꝛma in ſpecieq;ʒ vaporis. Sʒ tũc P ſolem intelligimus ipᷣm deum. Nam ſicut nil conſpicitur eſſe q nõ a ſole aut quãtum ad ſuum bene eſſe dependeat- aut cauſetur teſtante platone de immoꝛtalitate anĩe ꝗ dicit ſolem gnaſſe celum pariter atq; terrã. Sed hoc intelligẽdũ eſt inquãtum ipᷣm celum lumẽ ſuum recipit a ſolari coꝛpe terra aũti.ea que in terris ſunt quantũ ad totalem ſui gůa tionẽ dependẽt a ſolis lumiĩe a caloxe. Pt; itac ꝙ nil eſſe cõ / ſpicit᷑ qe non a ſole aut qᷓntũ ad ſuũ bene eſſe depẽdeat aut cauſat᷑. Sic nimirũ ꝓꝑ omem modũ nil eſſe conſpicit. ꝙ nõ a deo immediate ntum ad totale ſuum eẽ dependeat ê cau/ ſetur. Et ſ ignãter dico immediate qa hm beatũ auguſtinũ. Actio dei immediacioꝛ ẽ omni actiõe cauſe cuiulibet · ſeu a/ gentis.·iuxta illud q& ait ph&ᷣs in li: de cauſis. Cauſa inquit ; maria plus influit ſuꝑ effectũ q́; ſecundaria Sʒ tunc conſe / quenter ꝑ ſolis radium a virtutem ſpirituſſanctus figurat Nam ſicut radiũ et virtutẽ ſolis qᷓtuoꝛ impediunt viz noxe⸗ clipſis nebula.atq; nubes· vt recitat auicebrõ li fontis vite. Sic nimi ꝑ omez modũ aduentũ ſpirituſſancti qᷓtuoꝛ im/ pediunt & reſtringumt Primũ eſt vox ignoꝛantie. SRecundũ eſt eclipñs peccati et malicie. Terciũ eſt nebula voluptatis. Quar tum eſt nubes cecitatis. Conſe equẽter aũt a vltimo p ſerpentes atq; ranas/ipᷣi au ari atq; luxurioſi hoĩes deſigna/ tur nam ſicut ſerpentes ſola veſcunt᷑ terra herbiſq;ʒ roe vt frequenter hm ambro In exameron li vij. Sic nimiri P omem modũ ippi auari ſolis terrenis ſubſiſlunt tranſitozus q; rebus herbis voluptatis mundane ê& roe felicitatis ef/ fluentieq; mũdane Et ſic rane doloꝛis in tempore deglutiũt eũ qᷓ in capite gerunt lapidẽ vt recitat Belinꝰ li.duicentorũ lapidum. Dicit enim ꝙ in ranis ꝗᷓ ſub terris latitant bam lapides in capite ſint reperti:ꝭ hos aũt lapides eo q ledantur . ●⁵ ° CKTitulus Quintus. (i tẽ pe degliitire videbant᷑. Sic etiã ꝑ omem modũ ipi luxuri uurt oſi atq; impediti hoĩes tpe moꝛtis ſeu moꝛtifere leſionis de⸗ AAWAo glutiunt eũ quẽ in ſe gerebãt ſuꝑficietenꝰ lapidẽ dãnacõis end Ppetue a dolois Sic ergo ptz ꝙ P ſolẽ ipe deð intell git . e io ꝙ ꝓ radiiim virtutemq; ſolis ſpũſſanctus deſcribit a ꝙ ꝓ Afkuun ſerpentes ranaſq; ipi auari ac voluptuoſi hoĩes figurantur nmg. & tũc applicet᷑ ſic Ipe itacq; deꝰ ſpirituſancto mediãte attra / aida hit qdem ſibi vnũcſtq; genus hoĩm tam auaros & volu p/ Auss. tuoſos. ⁊a oſiles quocuũq; viz ſcelere damnatos vt ſupb ·X· Pſ Kri viij anĩaliũ li: Inbibit᷑ aũt ipe aer a piſcibo non ſolũ ꝑ iuiuiist oꝛis attractio nẽif ꝑ auriũ a ꝑ eam que a brãtis fu inſpira/ itt cõemxeſpirant enim piſces aerem ore a aure & tunc p ae/ O”ỹ rxem ſpirituſſancti ſuauitas deſignatnam ſicut aer cũ ſit le / Aultt uiſſimus molliſſimuſq; oĩim copꝑm acurrẽte tñ ventus fieri fAKine eſtim at᷑ vt refert pł̊s li / bleu:ſic nimirũ ꝑ omez modum ati ſpirituſſanctus ſeu ſuauitas ſpirituſſancti cuim leiuiiſſima D”Z dulciſſimacq; fit ommũ reꝝ tam ſpũaliũ ꝙ cozporaliũacur t rentibus auũt ꝓ diſcrimina Puius vite ſeu a mundanis go/ As dibus acerba nimiũ eſtimat᷑. Oed tunc ↄſequẽter ꝓ piſces Atudo Hoĩes figurant mnam ſicut piſces cũ aqua excocti aut igne 7 aſſi oclos duriſſimos acquirunt duriſſimaſq; pupillas vt cent refert pliniꝰ in ſpeculo natali:ꝗq ait ꝙ piſces dũ viuũt mol/ les oclos hnt valde ſ dũ moꝛtui fuerint eorũ oculi indurã⸗ . hi tur. Sic nimirũ p omnem modũuũ ipi homĩes & diu vinunt on vita ſpirituali. vita inꝙ; anĩe tam diu ſunt ſpũaliter oculiii te cogricõis pſpicatis facileſq; æ illu minati. CQunq; vero ipi homies ſpualiter mœtiuii fuerint viz ob peccatũ in aꝗ q; de it liciariim excodi et igne ↄcupiſcentie aduſti mox incogniti re onis ſue oculo pemtus indurant᷑ Patet ergo ꝙ P aerẽ ſpiri / e tuſſancti ſuauitas deſcribitur:a & p piſces ip̃ᷣi homies figu „.ent rantur. Et tunc applicet ſic. Homĩes itaq; gr̃am ſuauitatem inne q; ſancli ſpũs imbibunt miſtice nõ ſolum oeis ſ püͤali s Su⸗ RW ”M ſuiſed etiam ex frequẽti vbi dni ſeduloq; auditu- Pe per „„„ r omez moduũ ſicut ſip V Ps in li · bleu Inter onna 4. ſunt tange a otrectare poſſiunꝰ copa- circls dem magis e ſt de / ſic lectabiliter cõtrectabilis. Quiꝰ cauſam require de felicitate. ⸗ aa SBed tüc pꝓ circulũ ſpirituſſanct nõ immerito figurat. N 4 De ſicut circiilus piec nõ currit niſi ĩ terra recta plana ſic tid . ip̃e ſpiritiſſan a pr̃e filioq; ꝓcedens motũ ⁊a curſum ſue . „ feliciſſime actiõis nõ facit ĩ terra coꝛndis indirecti a ob liquatiif ĩ terra coꝛdis recti ab omi obliquitate métis 2 co/ i⸗ poris retroflexi. Et ſicut circulꝰ feliciſſtime meuet᷑ ad yma N⸗ magnos ſaltus faciendo Circulus nãcq; Piectus vſus valle lu . . * 6 . . “ itulus r .— VBextus a currit 2 ſalit ſic mmirũ ponem modũu ſ buſſancdtus ſaltus i validos celeſtis inſpiracõis facit a yma bumilitat!; nõ au An8 tem vſus alta ſupbie a tumoꝛis. Et ſiciit circuliis piectus in pHmo quidẽ rectã lineã incurſu ſuo facit. in fine aut curſuis Grnn ſui motum circiularẽ deſe cribit videmus enĩ &⸗ cirels Piect? Dõl Pmo ꝗdẽ recto modo tramite q; currit· poſtmodũ aũt cir/ Gac culariter quieſcit ſic reuera omem modũ puſſanct? miſ J ſiis primo quidem motũ rectitudis in mente huũana efficit . mith ptoſtmodũ auũt circlin ꝓpetue felicitatis eterneq; beatitudi / ſtehe. nis effigiat et deſcribit. Et ſieuit circls aque difficulter imer nene gitur niſi cũ impetu iniect? brachu atq; ſaltꝰ? vt reſert phᷣs vbi ſup ſic nimirũ ꝑ ome modii ſpus quidẽ ſanctus diffi rcün culter aquiis deliciaꝝ immergi?᷑miſi cũ impetu tẽpamẽti ab D Mins in ſtinentiecq; ipᷣe violenter deuocõe q; anime virtutibo immer odan atur ſeu deuotiõis violentia aqtiis midelis ammie impriat. iſima Et ſicut circulus in aere quidem dele ctabiliter recitudĩali/ lüinar terqs defertur vt refert phůs vbi ſupᷣ qui dicit ꝙ delectat᷑ aſp- ni / ctus hũianis in dilecacõe citclaris co pis in aetis regiõe re/ s ctitudo q; delationis in alta circlariũ coꝛpm a proiciente t gne ab aſpiciẽte delectabiliè oclat᷑ ſie nimirũ ꝑ omeʒ modũ ſpi/ see ritꝰ quidẽ ſets deletabiliter defert᷑ mẽtis fideł aſpec tibo ocu tad lis · vt ifra Sic ergo ptʒ ꝙ ꝓ cireulum ſpũs figuraĩ. Et tũc indee „ applicet᷑ ſic. Delct abili itaq; mentis viʒ intima delectatiõe NNhIt attingitur deuote anĩe miſlicoc; a tadu attrectattam feli⸗ r dellet citer q́ iocunde ad eèna reiiera adipiſcẽda felicitate ppetue gveroſß q; ſalute Reẽ vt ſuß · ?Ze · Galienus ſecretoꝛe pmo infirmꝰ gzäg itaq; qui puncturã ſenſerit in pedibus ea hora qua moꝛtis RD rapitur extaſibus viuet vtiq; et millatenus moriet᷑. Sʒ tunc Lri Dan per extaſes coꝛporis deuotio intelligit᷑ ipius mentis. Nam ſi nisſpn cut ad ext aſim quatuoe reqinruntur vt oſtendit Galienus turn in regiſtto videlicet ſenſuuum chetati · cœporis debilitatio ge hominis a mundano trepitu lequel kratio . 2 ſaneta coꝛdis cipet meditatio. De pri mo ſic ait plato inphedrone Hebetes fcti ümi ſimt ſenſus a illumĩata eſt rationis tota virtus. De ſecundo eſtd ſic ait Apuleius quem ſic pbiłin quinto pollitice aſſerit p Uett⸗ . aſſe debilitato coꝛpore inquit obſ lupeſcim us tota mente⸗ eH De tercio ſic ait apuleiꝰ de morte platonis. SGtrepitũ inquie / ſnurſ tudiemq; mundanã fugimꝰ vt eo ex bati melius pſpicia / ime mus oclo mentis celeſtib⸗ inſiſtamꝰ?. De rto ſic ait auice- 2* t in li fontis vite. Deuote ſum nũ mẽtes delecãt deũ ptz itaq 1n diligent arch ſollicite applieãtiq; ad extaſim coꝛ pis qtuoꝛ te e ꝗrunt᷑ vt S. Sie nimixũ ꝑ oẽz mo du ad mét deuocoôe: ĩ Hoĩe olal . ⁶ ι CHTitulus L QRintus. generandã quatuoꝛ requirunt᷑ viʒ virtutũ ſenſitiua extin/ ctio coporis infirmatio: homĩs a mundo ſepatio a ſcta coꝛ/ dis meditatio. Sʒ tunc conſequẽter ꝓ pundturã inſtincus ſancti ſpiritus deſignatur. Na ſicut punctura in regalibus Pfectis anĩalibo cauſat ſaltũ.in vermibo contractũ· in ſer / pentibus remoꝛſum.in ociuilis lacrimã in inſanis et in fatuis leticiam Dicit enĩ cãis adhibitis pᷣs in li. p bleu. ꝙ ſi Pfe⸗ cta anĩalia aliq acumie acu ant᷑ cõtinuo ſaliũt vermes con⸗ trahuntur ſeu contractum faciunt. in ſerpentibo remoeſum punctura talis efficit in inſanis vero & fatuis leticie quẽdã motũ. Inſani enĩ ac fatui ſignũ tempore eſtus alacritatis le ticiec; emittunt. ſic nimirũ ꝑ omem modũ inſtinctus ſpũs ſancti ipos ꝓfectos ſalire faciunt ſaltũ ad requiẽ vite eterne Inſerpentinis coꝛdibus impaciẽtie ac in obediẽtie ĩ inſanis ĩ peccato fatuis leticiã qndã friuolam atq; vanam. Brroꝛ aũt ſoluit᷑ in hunc modũ. Erroꝛ inq́; exotusex eo ꝙ ſupra dictum ẽé viʒ ꝙ ſpirituſſanct? leticiã quãdã faciat vanis aẽ᷑. verum eſt ꝑmiſſiue eo modo ꝙq; ꝓphᷣa expoſtulat dicens. ex/ alta co populi huius. Sed tũc ↄſequẽter a vltio ꝓꝑ pedes in tenciones affectiõeſq; hoĩm figurant᷑ nam ſicut pedes cot po ris ante aduentũ febris penã quandã ſentiũt a doloꝛẽ quẽ/ admodũ refert. Galienus ſecretoxe li· pmo vbi ait. ꝙ antegᷓ accidit ipa febris doloꝛ pedũ validus aſſenti? Sic nimirũ p omnem modũ affectiones a intencõeſq; Humane dolere de bẽt ip̃ᷣe homo · ſaltem hora tempeq; infirmitatis tem ꝑalis ſeu ſpiritualis ipius moꝛtis doloꝛem intꝰ ſentiat pñie ac cõ/ tritionis amare. Sic ergo ptz ꝙ ꝓꝑ puncturã inſtinctus ſpiri tuſſancti deſcribunt᷑ ꝙ p extaſim deuotio intelligit᷑ a ꝙq pꝓp pedes affectiones intentiõeſq; nõ immerito figurant. Et tũc applicetur ſic Homo itaq; ſi inſtinctũ ſpirituſſancti in ſuis affectiõibo intentionibuſq; miſtice ſenſetit a interne extũc vite celeſtis ſigna atq; iudicia cõmitantur ac Notandũ de⸗ niq; ꝙ lacrima multis modis emitti? viʒ ꝑ fumum a ꝑ ven tum per doloꝛem et ꝓ motem ſeu hora mortis inſtantem ꝓ reumatis affluxionem ꝓ oclo apoſtemationẽ ſeu languo/ rem: Pimmundarum manum 9trectacõem. P Pumidita/ tum in cope infuſionẽ: ꝓꝑ pulueris amari ſeu liqfris acetoſi immiſſionem. ꝓ aſpe ctiõem ſolis.· ꝓ vehem entiã amoꝛis tpe nebule ? mortis ex infirmatate ꝓueniẽtis in tempoꝛe. in ebrie tate aũt infrigidi cibi a potus ſumpcõe. Productꝰ aũt pro ſingtis in coreſpondẽtibo. CQapitlo requirat᷑ videlicz ĩ ca · de amenitate ac. Q[De Xrinitate Titulus ſextiis. . Citu ſenmus ditater tria co⸗ nortal grui kumpe guud̃ rar ca en verit enig Jn yjtats ltitza lorerit mariq Nedeteq; Cuns Ktkinnt dute NKp loqun pſtea te cee lere aͤemu de dinn 1pq̃d mnsſep ts Gen mus ſoailus (andon Ellent latem undit⸗ fine finles Gir unetti iten mün Ve aninn . „Mnezen: lwei Ahutni lilſtenr⸗ Stie iiſn mam br ,upn tvanis, diene pWn edevchtw abi tga rümiri Derde en tmie i ſhnahnaſe ligtig mmibrin rneAlle emide⸗ m2 ſtamemp eulangin hume” is en mmstp v r ip vMgiad QTitulus Voniſius li · de celeſti ierarchia. Miſterium nimixũ altiſſime trinitatis vmbrã tranſcendit eſtimaciõem q; hoĩm flãmeã ⁊a limpidã noticiã angloꝛe Dama/ ſcemis li: vi· Ineſtimabilis ꝓueniet aĩabus leticia omi iocũ/ ditate excellentioꝛ Et hoc ex ãmiracõe quã ſancti hẽnt ĩ pa tria cognicõe; miſterio feliciſſime trinitatis Plato li·de im⸗ moetalitate anĩe ꝓ hunc num tnarium ſoli deo vtutis ſue cõ gruũ adhibuimꝰ nos magnificare vnũ deũ ſublimũ p̃cla/ rum pᷣeminẽtem omibo creatis. Cõmẽtatoꝛ in vi methaphi quãdã mirã fablacõem factò eſt. ITohãnes x pianus:ſuꝑ plu rali triplicitate ſeu trinitate ᷣme veritatis pncipij diuie Cir ca cuius eſtimacõez mens humana deficit. Quiò autẽ in eo veritatis ſit mercedis ſolis ꝓꝰ hanc vitã coꝛdibo explaneſcet Hugo in gloſa ſuꝑ illud. Viremus aũt nunc ꝓ ſpeculũ in enigmate Neceſſe nimirũ eſt vt in hac moetali coꝛxruptibili q; vita ſolũ credamꝰ ⁊ nõ diſcutiamꝰ ſumme inco gnita tri nitatis:in futa aũt patria ꝙ eina retribucõe acipimꝰ vt ve ritatòdei facie ad faciem videamꝰ Bichardꝰ de ſcto victoꝛe- Temeritatis quidẽ eſt aQ pſumpcõis humane ꝓfunditatem rimari abiſſum inſcrutabilis trinitatis: ſperare aũt ſolum credereq; oportet Et caſſio·ſuꝑ pſal. Abſoꝛpte ſunt petre iũ i Cuncta quidẽ humana coꝛda ꝗᷓ iudicare a temè diffini re trinitatis in viſa & incognita pᷣſu mebãtꝭ ignoꝛantia abſoꝛ buit & foꝛſitã vmbra ꝓpetu a irretiuit. Augude trinitate li- vi vt paulus. Da ꝗᷓ nõ licẽt pſumptuoſe aliqt ſcrutari aut loqui cõſpicua bĩiſſime trinitatis: Cecus ꝗ dem ᷣmo in krã ꝓſtratꝰ nobis effectꝰ eſt in exemplũ vt p mo quidem vtpo/ te ceca a ſurda.mentevanitatẽ declinemẽ felicitatis eterne. Terre ſternamur pᷣcioſa a ſcta moete a tunc miremur qa dele ctemur inuiſione trinitatis beatitudĩſq; eterne Dvyoniſi? li de duũs nomĩbo Qum nõ poſſumus cognoſcere deũ ꝑ qᷣd ẽ 2P ꝗd nõ eſt Ideo dicendũ · ꝙ deiis in ſe non eſt diuiſus · / uis ſic perſonatiuis. nõ eſt varius aut diuerſus vtpote trinita tis eſſencie· ſed vnitate eſſencie trinitate perſone inet᷑nũ opti / mus ⁊ beatus. Qõ mentato ſup 3 methaphiſice. Sicut ſe Hz ociſlus nocticoracis ad limpiditudinem ſolaris luminis candorem: ita intellectus noſter ad manifeſtiſſima pme ex/ cellentiſſimeq; natire. Quiuiss vnitatem et virtutis plurali / tatem qui ſcrutati fuerint intellectus.quodam infmita pro/ funditate ſupꝑ eius mirabilitatem obruunt᷑. Magiſter pᷣmo ſnĩaꝛc. In vna quidẽ ac indiuiſibili pte rõnalis virtutis tres eẽnales potentie ſine diuiſiõe ac ꝓticipatiõe poſſumꝰ repire „ Titulus Sextus- videlic; memoꝛiã intelligentiã voluntatẽ. Non ergo mirum ſi indiuiſibile deitate tres inueniant᷑ oꝛ dĩes ꝑſonales. pt᷑ fi/ lius ſpiritꝰ quoq; ſanctus ſine parcialitate atq; omimoda diſtinctõe. Simpliciꝰ in cõmento ad aliꝗd Relatio a reſpe ctio pſonaꝝ in diuĩs nulli pᷣdicamento aſtrĩgunt ſg ab om ni huana a angelica rõe in infinitũ penitus elongant. Tho mas de aquino in ſcda ſcde. rinitatis obſ’ curitatibo nulla/ tenus immergamur. Nulli enim creaĩe ꝓſectio adhuc inno tuit vbi dei in diitinis ſumma generatio. Boetius li · ſuo de trini· Perſcrutatio ſiquidẽ alte a incõprehenſe trinitatis im poſſibilis eſt inaudita tam ex parte ſui:eo ꝙ nil altius nil ſiiblimius ẽ ꝙ́; ex parte nti:qa virtus ntᷣa inaudita fragilis 4 nulla eſt. Origeli.de obhuantia mandatoꝛ. Ter quidem ꝓpᷣa ipa beata cherubin ſandtus alterutre aſſerit cõclama ſe· vt ſic trinitatẽ a miſteriũ trinitatis induceret ꝙ niſi ſub tipo a figura nullatemis innoteſcat. Dyoniſius li de diuĩs nonnboveritati trinitatis cõgruit deũ nõ dici triplicẽ dici vero trinum eo ꝙ triplicitas attendit᷑trinitas vero lurali tatem ſubſtantialitatẽ inferat aliꝗlem Augu · de trin omes ergo perfectiões que ĩ deo ſunt puta intelligere miſereri ee Huiuſmodi nõne idem ꝙ des eſt ſunt penitꝰ?. Cur ergo hũa/ na fragilitas pſumit ambigere pſonalitates diuĩas plurali tatem aũt drnam penitus nõ habere Hilariꝰ li.ſuo de trini· Sicut enim deus in ſua incarnacõe in vita a moꝛte miſera/ ilis incognitus apparuit ſic in fine eẽncialitatis veritate infmite eſſe mirabilitatis omi intellectui innoteſcet. Augu li. de trini · O immenſe deus nullus ſane ſi te ꝓfecte agnoſce/ ret viueret in Hac vita. Tu auũt dñe tue veriſſime vnitatis altiſſime trinitatis abſcõdiſti veſtigia:quia homo ferre nõ poſ diuĩtatis ignicula. Boecius li: de trinitate. Mentiunt᷑ nimirum Ebyon marcion: cherinthus: qui equalitatẽ ſin / ceriſſime trimitatis inequalibo ſcrupulis hm exceſſiim ace/ perant 2 defectum dicẽtes hm oꝛdĩem ꝓꝑſonaxe maioꝛitatem 2 minoꝛitatem ipi ineſſe altiſſime deitati. Dyoniſuis de cele ſti ierarchia capitlo/. Impoſſibile eſt nobis altiſſime trini / tatis radiũ niſi aliqᷓ velamĩe nẽ̃e ignoantie obumbratũ in tueri Geegot᷑. in dyalogo· ad petrũ dyaconẽ vt candorẽ ſo/ lis rutilantis poſſis inſpicere tua mami ſtudes intuitum ob umbrare. vt ergo puritatem limpidiſſime trinitatis valeas intueri manus applica diuĩ obumbraculi ac opis virtuoſi. Hugo ĩ dydaſcolicon li vn. Qum triplex celum ſeñia theo 1 ogica ac phica conteſtet᷑ celũ viʒ ſtellatũ:empireum ange/ loʒe. Nichilominꝰ tñ ẽ ⁊a celũ bẽiſſime trinitatis in q null? E ſans ſine lon dize grun cuni quuin Wend moe co ſe ft⸗ guchcn ſumme⸗ Aemnde camten nitnh uecu Rad Os ſchr gia noc De mai trin cois nem dicit heing Muen, dation. entilit. Platont tecoedi verbin dum. cato ſ⸗ s ind hanne⸗ Bong Puminn pif miindde Gride Ertutin io Dhrm etnabiun onlliri Menttcicr ret nhin l 5 & don ero l lltzi tnces Kemieis Uragpbin isplun ſuo deteim⸗ S eral rsWd cn dg ſunenmu, auiutin 4 n act naiattaten nihrsd finan Lunbiü N onni Gin ites mmim Tituugss BSextus ſanctorum pꝑſiſtere com pbatur. Magiſter in ſentencijs di / ſtin ctioe ij li· de creatione angelo. Conſtat angelum in ce lo nõ foꝛe creatũ eo ꝙ in puncto etin inſtanti ſue creacõis dixerit aut nam Pruperit in hec verba. Celum conſcendaz ſuper aſtra celi ac: Hec quidem dixiſſe ſibi nullatenus con⸗ gruiſſet ſi in celum potentialiter iam actualiter q; fuiſſet.In cuius rei euentꝰ euidentiam celoʒe eſt diuiſio acquirenda- quẽadmodum ſupᷣ patuit Celum etenĩ trinitatis appetiuit aſcendere vſurpatiue a fraudulen? derilictus ſu ꝑbia & tu/ mæoꝛe concupiuit aut quia foꝛtaſſis hm egidium nõ loc alit necqq; ſitualiter ſed vtualiter Adem· ꝙ ha bere non potuit:aſſe qui cõ cupiuit. Augu:.de trini· En nunc dulceſſit miſterium ſumme gaudiũq; trinitatis locutꝰ eſt dñs ut ait legiß latoꝛ. aſcende in montẽ viſionis æ&. Beda ſi up illud iheremie. Du⸗ canm te in ſolitudinẽ a loquar tibi ad co⸗ dicit. Educit nãq; mẽtem hoĩs in amenitatẽ perpetiu decoꝛis a ſolitudinis: duᷣ ſuodquaſdam poñdit ſcintillas veſtigia dulciſſime diuĩta/ tis ⁊ feliciſſime trinitatis Augu·ſup geñ Aderant tres viri quos videns abrahã vnũ adorauit ʒara poſt tergum oſtij. ſubriſit aẽ. Aug?. li. de trini· dei. Repti ſunt enim fontes ĩ ach aia qui in nodte frigent ĩ die calent. medus aũt horis inter nochurnum et veſꝑm exſiccan:. Strabus ſuꝑ gen. ad litterã Dicetur aũt in ſtatu patrie ſpeculum iſtud. Deus trinitat maieſtatiſq; eterne. Ingredere ben edicte dne ꝓfundiſſimam trinitatis deitatiſq; abyſſum vt ſuauitatis perpetue a dul / cois ſolatium percipias infinitum. Auguſtinus ſuꝑ iohant nem Egredietur 2 ingredietur a paſcua inueniet ê cetera dicit. CGloeificati quidem a beatificati in ſtatu felicitat is eter ne ingredientur abyſſiim trinitatis et egrediẽtux & paſcua inuenient in chriſti beata humanitate· Auguſtinus li. xretra⸗/ ctationum. Tua immenſe deus vicuis dulcedine 2 virtute gentilitatiſq; detectus erroꝛe verba agnoui vanitatis dudu platonis ſentencia actenus prolata: ſed nutu dei G ſincerita te coꝛdis mei feliciter emendata. In principio inquiens erat verbum verbum erat apud deum totum proſequẽs mo/ dumodinemq; verborum vſquequo ad locum. verbum caro factum eſt heccine quidem trinitatis ſe niſi ad verita/ tis indicia ex ip̃a ſenten cia phabita diuĩa Remigi. ſu Pio⸗ hbannẽ. diuidit verbũ vbi dicit᷑ Rogo Pr vt hi vn ũ ſint ſicut GSe nos vnũ ſumꝰ Ex hoc ſabelliꝰ ſui exoꝛdiũ exhᷣ auſit erro/ ris ꝗᷓ auſus ẽ dic a tenere plalitates exceſſiue diunis. Qu en dixit rogo vt vnum ſint ſicut a nos vnum ſumns ipe *. Titulus Dextus. lit ſemꝑ exauditus fuerit ꝓpter ſuam reuerentiã ideo ipi vnũ eſtg impartibile indiuiſibileqʒ; fuiſſent ex deſtru ctione igi conſe tipte⸗ quentis vt ipe aſſeuerit relinquit ꝙ deus non ſit vnus nec teſou trinus ſ diſiunctus multiplicit a diuiſus. Quius quidẽ er⸗ ditere roꝛis expotatiuã malic ã repies infra. Augu:li de trinitate ter o ocut ẽ dñs ad am dicẽs. Añ me non eſt fomatus deꝰ nuitas poſt me non erit hec verba falſe ſumens. Arrius dicit Si (lauſ pater dixit mentitꝰ? ẽ. quia poſt eũ eſt deꝰ puta fiuiꝰ. Si filiꝰ in t⸗ dixit mentitus ẽ quia a veritate tranſiit? nam ante eũ erat Uis pater deus. Relinquetur ergo vt ſatis fiat fidei xpiane ꝙ v⸗ qui⸗ ba diuini eloquij non interdũ vni perſonarũi ſᷣ totali conue phs! niant trinitati. Tota nanq; inſimul ſumpta trinitas ꝓſona⸗ mina rum contexit ſeriem ꝓſonarum vnde hec verba nõ huic ꝑ/ modl ſone aut illi ſed toti comieniũi trinitati. Aucto lide cauſis. nitas! NMonas gignit monadem & tamen ſuum in ſeipᷣm reflectit natr ardorem. Ram pater in diuĩs generat filium gignitione na ſoutnu turali in ſeipᷣm reflectens amoꝛem ſpirituſſancti Boec li· ſonn ſuo de trini· Nam de aplis ipᷣa veritas ait. Rogo pater vt Hi aſontui vnum ſint ſicut nos vnum ſumus/7 ſubiungit. Scio pat tacn quia ſemper me audis Circa hoc therintus qui omnio plu mid ralitatem extra feliciſſimã trinitatẽ poſuit in diuĩs ait enim Crari ꝙ p̃ce xp̃ᷣi quẽ pater ſemꝑ audiuit diſcipuli vnũ facti ſunt . „Dnis eadem videlicet ydemptitate ꝗ;ᷓ pater filius ſpirituſſanctus aw⸗ vmum ſunt eſſencialiter in diuũs. Nunc aũt ſic eſt ꝙ apli / A uis caritate cõiuncti eſſent nichilominus tñ eſſ. encialit plu/ loſ raliter q; diſtincti erant Er go ut ipe falſe arguit autumatc; oe therinthus. Ipᷣe pater filius ſpirituſſanctiis eẽncialit plures pue erunt. Cuius quidẽ errois euidentia videbit mox infra Aii DDdDim guſtinus de trini: De trinitate aũt nil temerarie eſt dicendũ . fſfchn ſe ſolum pie fideliterq; credendũ. Magiſter in ſentencus Ei t aſ⸗ lius quidem miſſus eſt et non pater· non enim adhuc diuiſi e⸗ ſunt ſ incarnationẽ ſue ꝓlis totũ confluxit oĩm vt creditiir ne miſterium trinitatis Simplicius in pᷣdicamentis. Inertes iu a re diximus qui ſubiectũ ſuppoſitumq; in diuĩs termis rela ten tionis reſpectibuſq; coniungiint Cetera oma require capi U liczani tulo de diuinitate. ¶ Item de trinitate. um . „ Tato li. de oꝛdĩe vniuſi. Nume quidẽ t᷑nariu detri⸗ oẽs antiq aggreſſi ſunt dicere principiu 2 finẽ 0¹s . . nlitbu ☛ rei tam gnabilis & ingnabilis a corruptibilis ſecũ⸗ * dum vniũſitatis oꝛdinẽ a natamOmes etenim res vt anax⸗ dezeo mandus ait ẽ numerus tripliciter ſectus ſeipßm mouens ab ded aliquo alio ente motus. Quoꝝ declaratio tangit᷑ infra capi- ſen de veritate. In omni etiaʒ coꝛpe trinitatis quedam apparent . , in * * £ 4 latns. Niini Ken. ace: inn 8 mmnsd mnsdetd Wwän ng wlem nins r⸗ röhiß eliai⸗ ömifen nnoen Boeryl⸗ der hi Or ii mmiopl Pterin ſachilunt cerchs Napd ſercclap tamnt oilgun wkifal Eedem immli Ohrhiti It tedic Slretii uems 1 ecuinch Titulus M Sextus. veſtigia inquantũ omnis res ex tribus conſtat pnᷣcipijs e triplex eſſe in ſe includit. a inquantũ in pncipioꝝ finaliter reſoluitur trinitatẽ Quã obrem omes ſapientes conati ſunt dicere ip̃ᷣm num eſſe principiũ mediumq;ʒ et finẽ vniuerſali ter oĩs rei. Sꝭ tũc ꝓ numerũ tnariũ ſiue trinũ beatiſſima tri / nitas deſignat᷑. Ium quia ſicut nũis trinarius ẽ aꝑtus nõ clauſus quãtum ſunt alie ſpẽs numeri vt refert Calcidius in thime.· Sic mmirũ ꝓomem modũ ipa beata trinitas ĩ di uĩs ẽ apta a patilla ad fundandũ lumẽ perpetue viſiõis · ti quia ſicut trinitas nualis eſt intermĩata: iuxta illud qd ait pPhs li de ariſmetrica: numerus inquit trinarius non eſt ter minatus nec obcluiſus aliquo ternmino nec finitus: quemad modũ mimeri pares æ cõpleti. Sic reuera ipa feliciſſima tri nitas nullo eſt fine termĩata ̊ ineterniim ꝓmanet vt ipe ex nata diuĩtatis agnoſcit intellect remq; büanum. Tum q́a ſiciit numerꝰ t᷑narius ẽ acutus ſicut a quilibet triangularis ſigusa vt ait cõmentatoꝛ in:ʒceli a mũdo· ſic nimirũ ꝑ locũ a ſimili ipᷣa trinitas beata miſterialiter qdem a ſpũaliter eſt acuta.cuncta ſua immenſitate ſcindens coꝛda hũana in pre ſenti qdem vita et maxime in futa. Sic ergo ptz ꝙ ꝓp nume trinariũ ip̃a beatiſſima trinitas deſignat. Et tüc arplicet᷑ ſie. Omnis itaq; ratio angelica viʒ a hũana ꝓfitetur ip̃am ſum mã trinitatem eſſe pnᷣcipiũ quãtum ad creationem · finẽ ad ſaluationem omis rei create ſeu cuiuſlibzʒ create B Phi. loſo· in vi anĩaliũ li· Res ſiquidem aĩata ↄſiſtit ĩ tribo In ca/ loꝛe viʒ in vita & in aĩa. Ex aĩa nãq; ꝓcedit vita: a vita autẽ ꝓuenit ipᷣe caloꝛ. Sufficientia auũt iſtnis dicti ſtat in hoc ꝙ dum aĩa fuerit abſq; copis ſui vitã ipm coꝛpus aĩatũ imp fectum erit. Siliter vita abſq; caloꝛe imbecillis et fragilis eſt vt aſſerit conſtantius. Igit᷑ ut ipᷣa tes aliqua anmiata perfici valeat a cõpleri neceſſe eſt vt hec tria phabita ↄueniãt a cõ currant anima viz a vita a caloꝛ. Per phabita datur intelli⸗ gi· ꝙ vt perfectio trinitatis plenius eluceſceret neceſſe erat tres perſonas concurrere in vnitatem eſſencieq; diuine vide licz animatoꝛem patrem vitam filuum caloꝛem ſpiritumſan/ ctum Bcẽ ut ſup̃ Rotandum aũt ꝙ m boecium in lib· ſuo de trinitate veſtigia trinitatꝰ beate in cunctis entibus coꝛpo ralibus innoteſcunt. Quis eni ambigituin in vna quacg re animata m in animata ſit triplex eſſe viʒz eſſencie exiſte/ cie conſequencie. Multiplicas tamen conſequencie eorũ nec duierſificat nec variat vmtatem entis ſubſequẽtis. Eſſe eſſencie eſt eſſe principale vnuiſcuiuſq; rei in ſe continens „ Vir tualiter eſſe exſtencie a eſſe ↄſequencie Eſſe vero exñcie Titulus Bextus. eſt eſſe actuale qꝗ; res ipa actualiter ẽ atq; ſubſiſtit Eſſe con ſequẽcie eſt eſſe q oſequit᷑ ad vtrũq;:videliczʒ eſſ. e accedẽtiũ accentiim coporaliũ qualitatũ.a ideo ſubiungit boecius vt ſup̃ᷣ. In vna quacq; re triplex eſſe euidentiſſime repitur vicz q eſt. a q;d ẽ:a hm ꝙ ẽ⸗ Eſſe nimirũ eſſenciale eſt quo res ẽ. Eſſe exñcie eſt ꝙ res ſed eſſe cõſequẽcie ẽ hm ꝙ& res ẽ his enĩ tribus enciat᷑ pfici᷑ vnaqueq; res. Per Phabita intelligi ꝙ ſicut ad ꝓfectionẽ trinitatis triplex eſſe pſuponit᷑· videlicz eſſe ꝓſonale patris qc deſignat p eſſe eſſencie eſſe Pſonale fi lij qc deſcribit᷑ ꝑ eſſe exñcie eſſe autẽ ſpũs almi q& figurat᷑ P eſſe adiacencie Beſpiciendo ſuß. ¶¶Płs in ᷣmo geo⸗/ metrie. Coepꝰ triangulare ſeu coepꝰ aliq; trigenatũ. tres hʒ ſpeciales pᷣceteris coꝛpoxibo ꝗlitates nam difficulter quidem in terra currendo mouet᷑ difficulter etiam in aere ꝑ iadum Vẽtilat᷑· a remotis aſpicienti circulare totaliter eſ limat. Sʒ tunc ꝓ cœpus trigenum ſiue triangulare trinitas pſonarũ intelligit᷑ in diuinis. Nam ſicut magis leditur offen dit ad copiis angulate ꝗm qui impingit ad copus circulate ſeu concauum atq; planum. Sic nimiʒe ꝑ omem modũ magis leditur in infinitũ qntum ad eternam penalitatẽ qui ip̃am beatiſſimã offenderit trinitatem & qui quantũcunq; Huma nam offenderit maieſtatem. Sic ergo ptʒ ꝙ ꝑ copus trian⸗ giilatum ipᷣa feliciſſima trinitas figurat᷑ a tunc applicet᷑ ſic. XTrinitas itaq; in diuinis tres ſi fas ẽ dicere bʒ inefſabiles q̃li tates. Nam nunq;; moueri poterit a perpetua firmitate. Ne/ quacuiã ventilatur in aere elationis e ſupbie . ſ intuentib⸗ in ſtatu ptime ad circulum verget conſolationis beatitudi niſq;ʒ; eterne Bcẽ vt ſu D Vſidorus in hiſtoijs nat᷑ali/ bus. Qunq;ʒ leo venaturꝰ in mõtibo tres ſaltus poſt predã facit qᷓ cum ſi feram aut beſtiam non apprehenderit eã am!/ pPlius infeſtare inſequiq; deſiſtit. Sed tunc ꝑ leonẽ homiĩeʒ cõuenit deſignari. Nam ſicut leo moꝛiẽs amariſſime ploꝛat · QCignus aũt dum moꝛti appropiat dulciſſime quoq; cantat vt recitat ambt examerõ liinj. Sic nimirũ ꝑ omnẽ modum homo moe leonis mente tumidus elatus:cũ moꝛte p oc⸗ cupatus fuerit flebit eternaliter a lugebit: Humilis vero depreſſus aquis ttibulationis et miſerie moe cigm immer ſus parit᷑ a intinctus imperpetuũ exultabir. Sic ergo patz P leonẽ intelligiẽ ip̃e homo Et tũc aꝓplicet᷑ ſic. Homo itaq; in capiendo predã beatitudĩs eĩ᷑ne tres ſaltus facit ꝓ fidem chedẽdo videlz trinitatẽ Pſonac in diuũĩspt̃em filiũ ſpiritũ quoq; ſanctum per quos quidem ſaltus ſi felicitatem non „ apprehenderit ipam ineternũ deſerit a amittit. Cõmentatoꝛ õ Cit nnptt zind tutes vege uine iisfe ſpa tetna mart ſen⸗ occẽ alia adn ecu pit/ ſnral nund Diuitat rperte. üggin uwd W l ti tra nar tun⸗ dſ gzn inſub⸗ imme ſübſ⸗ ipat berue nam: plice ſerit rckenl Aniatſr culterquin Aerepuan ereſtina tas pſonari goſfenited rolareſen modaags Mͦqui ian cun hum vepis trian: caleaſi. fomtte nonis bentd hnslſen R wontein ine poott o gonn nrnind ünardte eog n en 6 „„ n iſe⸗ Titulus Zextus in primo phi. Conſtat ꝙ anima intellectiua impartibilis ẽ induunſibilis ex natura: nichilomimis tñ tres anima vir⸗ tutes eſſenciales implicat viz virtutem rõis. ſenſibilitatis vegetationis Non ergo mirum ſi indiuiſibili deitate tres di uine virtutes atq; perſone· diſtinde quidem hm ꝓſonalita/ tis foꝛmam vnite tamẽ in eſſencia hm diuĩe eſſencie verit atẽ ipa quidem diuina vnitate ſalua a integra indiuiſibilitq; e ternaliter Pmanente Recurrendo ſuß E Ptolomeus al maieſti primo. In omni quidem copore luminoſo tria ineſ / ſe naturaliter ſunt reperta viz quedam virtus inſenſibilis a occultalucis ſplendencia:a caloꝛis vehemẽtia virtus quidẽ alia nõ ſenti?᷑ lux aũt a caloꝛ luĩoſi coꝛporis ſentiutur Quẽ⸗ admodũ in ſole cernit᷑ ꝗ nimirũ tria hec in ſe habè demon/ ſtratut. Nam quedã vietꝰ occulta in ſole foꝛe oſtendit᷑ que occulta agit in copora vniuerſa quã nemo ad ſenſum pci/ pPit nec ſentit. Sed lux a caloꝛ inſunt huic hox etiã nullũ ſine altero eſſe poteſt · ſi vna cũ coꝛpe luĩoſo indiuiſibiliter vniintur. Sic nimirũ ꝑ omnem mo dũ in dei limpidiſſima diuiĩtates tres ꝓpſonales virtutes eſſencialiter a tealiter ſunt reperte:viz paternitas quã nemo nunq vidit filialitas que vtiq; in terra aꝓparuit:a ſpirituſſancti pietas que in ſpẽ ig/ nis viſa fuit. Pater nimirũ imuſibili ĩcogniteqʒ virtuti fuliꝰ lumĩ ſplendor/ ſpũſſanctus caloꝛi nõ immerito cõꝑpãtur· hee tres perſone vnitatem ydemptatatem q; eſſencie eterna liter ſortuunur G Cõmentatoa t ractatu de ſubſtancia oebis. Exraſſe viſe ſunt ꝗᷓ vnã a eandẽ rem numero plurifica ri opinati ſunt. eo ꝙ trina dimenſio ẽ vel ineſt omni copꝑi ex nat᷑a. ongitudo etenim ſuꝑficies τ ꝓfunditas potiꝰ cõ/ trahuntur qꝙ́; diuerſificant a variant ipam rem. Sʒ tũc ꝓ tri nam dimenſionẽ ipᷣam deſignari cõuenit trinitatẽ. Nã ſicut trina dimenſio cum ſubſtantia coꝛporis dimenſio naturam ad ſubſtantiam que pertingit: Iuxta illud qꝙ ait magiſter h degandauo inquit Quantitas quidem magis profundatur in ſubſtantiam q́; aliq entium alio cum accidentia enĩ non immediate ſed mediante quantitate dimenſionibus que ĩ ſũbſtantia ſunt radicantur. Sic mmirũ per omnem moduz ipa trinitas in diuinis vſq; ad fundum diuinitatis a abiſſũ peruenit inſepabiliterq; pertingit. Sic ergo patz ꝙ per tri / nam dimenſionem figurari conuenit trinitatem Et tũc ap⸗ plicetur ſic. Execra biliter igitur damnabiliterq; oberrant hi qui vnã et tan tã indiuiſibilemq; diuinitatem plurificari aſſerẽt · ex eo ꝙ dĩnitati incertũ credit᷑ miſteriũ trimtat? per Tituluus Dextus. omnia vt ſupra H Comẽtatoe ſuꝑ 3;. metheroꝛe vt aũt fiat validum tonitruum fulmenq; iaceatur ſubitum per / fectum neceſſe eſt vt plures nubes maxie aũt tres ↄueniãt ꝙ concurrant. In vna aũt nube ſolus vapor difficulter accẽ/ ditur. a accenſus difficulter expellitur. Pluribꝰ aut nubibo concurrentibus vapor intra nubes obceluſus valide inflam matur quemadmodum videmus. Qopora pluribo tegumẽ tis obtecta intus vehementius incaleſcunt vapor inſuꝑ ſic accenſus velocius vehementiuſq; expellit᷑. Pluribus namq; nmubibo confluentibo interior nubes valide exprimit᷑ a artat᷑ Et ideo in ſe contentum vaporem cicius exprimere cõpro/ batur pꝓtzʒ igit᷑ aũt ad hoc ꝙ ſic in aeris regione tonitruum eueniat ſiue fulmen validum ꝓfectũ neceſſe ẽ vt ad minꝰ — tres nubes confluant concurrant. Ad cuius etiam mai osẽ euidentiam notãdum eſt qꝙ; multiplex philoerat ſenia ſupꝑ tonitrui a fulmĩs generatione. Quibo viſis principale ꝓpoſi tum innoteſcet ait enim plato·Sequaces quoq; ionichi ap pulegius demoſtenes a leucippus. tonitruũ nil aliud fœe q terroẽ malignoꝛe ſpiritũ a hoĩm a deo ꝙ eoꝝe peccata ſcele/ req; immiſſum quã quidem opinionẽ reprobat. hemiſtiꝰ ĩ digreſſiõe ſuꝑ m poſterioꝛe Anaxagoꝛes ꝓmeĩdes a mel⸗ lifus multũ aliter opĩati ſunt: nil enĩ tonitruũ foꝛe eſtimãt quã ignem ſuffocatũ pariter a extinctũ Quem admodũ ad ſenſum cernitdum aqua ſuꝑ ignẽ aut ſuꝑ lapidem aliquẽ fundit᷑ et laxat᷑ tunc ſtrepitꝰ validus atq; fragoꝛ efficit· hãc eni opinionẽ violat a reprobat phůᷣus in ; metherxoꝛũ Edo⸗ xus autem cicero pliniꝰ empedocles a epheniis tonitruum nil aliud foꝛe eſtimant q́; ruptionem ipᷣius nubis.Et hij ve ritati aliqualiter aſſenſerũt. Dicebant enĩ vt refert cõmenta toꝛ ſuꝑꝭ/metheroe. Cũ enim ome humidũ incaluerit aug mentat᷑ naturaliter quemadmodũ vides in olla ad ignem applicata in quã modicũ cum aqua fuſum fuerit a ꝑ bulli⸗ cõeʒ incaluerit tunc mox in augmentatiõez effluit. Nũc aũt ſic eſt ꝙ humidũ intus exiſtens cum incaluerit. ꝑ caloꝛem augmentatũ:exitum quidem petit exire nequiens frigæe ſe valide conſcendente ipᷣam nubem exitiin quo quidem exi/ tu fragoꝛẽ validũ ſtrepitumq; emittit quõz nimirũ fragoꝛẽ ſeu nubis ruptionem pdicti philoſophi tonitruum appella uerunt. Quemadmodũ patet in ouo igni appoſito cuiꝰ hu⸗ midum cum intus incaluerit. ipᷣm omino ſcinditur. ſtrepi / tumqʒ emittit. Similiter in veſica aere qᷓdem plena pedum conculcatiõe rupta hoc fieri ſpeculamur. Alterã vero Indã tonitruum et fulminis gen eratiõem facit. Hugo ĩ dyaſcol 9d (ttulis Ntusn Grildihin Obiantin Picoaiſt Ariunt b⸗ dod tunc Lempit ſte aſſeri⸗ Pontinus nitrun ſchiturcn wpitrm coemo ſationem Plninsis ſgeni Nub Pedrandus ifimſeno usbebentn (mowe mtone E er wwd mumum: tabe pa baequi⸗ ſt validun⸗ nllxs njer do⸗ nc p lm ſc m, teftt plat Palabert Nuuntan tniney Ngioneam deigit pa Dann. 4 emnſt ait dene taumi Dchah iit Slaldent Dürie Durhesin Apamitee Weinancn nonetontun ſeitton Setiam fu erat biuſn neipab no Pionich⸗ n luo ſecg Neratſcel/ Theniſti is a mcl⸗ ſoe elhmat nadinedüd nen iigt gerckfe dr etheton⸗ nis tnitun nubis elt trieteimnu ralanis AN . ͤu 1: 4 ,Kne⸗ 1t en wt gclaen ginil o gunden umiti Titulus Dextus Iſidorus maxime a damaſcenus dicentes. TYonitruum fieri atq; fulmen exconcuſſione ventoꝛũ ſibi obuiantium: ⁊a ↄtra ſe validiſſime in aexis conflantium regiõe. Ex hoc em ꝙ ſi wi obuiant imiicem concurrunt: ſtrepitum a fragoꝛem faciunt Ex eo aũit ꝙ contra ſe vehementer valideq; impingũt: igne elicint & emittũt quẽad modum videĩ in duobo lapidibus colliſis a concuſſis ex quibo effertur a elicit᷑ quidam ignis. Sed tunc quendã ſequuntut erroꝛem: Auicẽna: Ptholomeꝰ Ruempice Alpharabiꝰ: a Albertus. qui tonitruũ nil aliud foꝛe aſſerunt e dum vent? vehemẽs impingerit ↄtra nubes⸗ Fontinus vero Egeſippꝰ a Ambroſius in exameron li.xxj: O◻ tonitrimi hoc modo diffiniũt & deſeribüt. Qunq; em nubes vebituir contra nubem: aut dum nubes cecidert ſupᷣ nubem tonitriiꝰ mox efficitur atq; fulmẽ Arcles vero in· nj· methe· verioꝛem ondit tonitrui atq; fulmĩs generatiõez. Ex demon / ſtratione nanq; ꝓcedens: dicit ad generation em tonitrui *π fulminis tres nubes ſe in altũ ↄuenientes a conuementer ſe habenteseexigi & requirividelicet nubem infimã: mediam 2 ſuptemã. Nubes em ſola nec ↄꝓprimitur: nec artat:vt vapotł᷑ igne? validus ꝗ eſt in nubibo exprimat᷑. Item nubes media et infima ſe non imprimũt nec coartant da nubes media &;⸗ uis habeat nuibez ſub ſe reſiſtentẽ non tn nubem ↄprimentẽ Oum vo tres nubes concurruint videlicet infima media:ni⸗ mium coartantur p nubem videlicet ſuperioz deprimentez: et per nubem inferioꝛem valide reſiſ tentem: nubes ſic ↄpreſſa nmimium a att ata: vaporem quein in ſe habet ignis aut ſolis vt validum a perfectum eueniat tonitruũ at q; fulmen:tres nubes videlicz; infima media ſup̃ᷣma neceſſario requirunt᷑ Sed tunc p mubes ipſas in dinitate pſonas ↄuenit deſignari caloꝛe parit & virtute eicit ꝓ fragoꝛem validum & emittit½ Ece quia manifeſte habet pbatum & oſtenſum. ꝙ ad hoc Nam fic omnis qiunde: nubes vnã & eandem regionẽ habent vt refert plato de odine vniuerſi. Nonmm vna nubiũ altioꝛeʒ &̊ alia babet regionem: ſedð in eadem interſtitione oẽs nubes defluunt & mouen Sic nimirũ per omnem modũ omnes atini tes Pſone equalitatis & equalis altitudinis Babent ex regione: a nulla perſonase alia altio? vel inferio eſt credenda Sic igit᷑ patet ꝙ per nubes tres in vnitate diuinitatis deſcri⸗ bimus: intelligimus q& pſonas. Et tüc applicet᷑ ſic. Vt ergo perfect? eſſet ignis ꝓpetue diuinitatis ex abiſſi diuini inenar⸗ rabiliſq; miſterij decuit. vt tres nubes in trinitate perſone in vnum ydriem indiruſibilemq; ↄcurreret hucuſq;. Auꝑꝰ de trinitate li·vn cauſe quã prius dictũ eſt I Boecid liſuo Titulus Sextus de trinitate. Cunq; funiculum P aerem trahunt:in extremi tatibuſq; parietibo aut ſtatuis alligat· ↄſtatq; extremitates Put ligate fuerint:ſic ꝓmanẽt in ſuſpendio mediũ aũt funis terre inclinat᷑. Per ꝗ nimirũ miſteriũ intelligit᷑ trinitatis: in reuera vt ita dicam due ſunt extremitates puta pater:ſpi / rituſſanctꝰ mediũ aũt ſolum puta ipe filiꝰò terr e inclinatur per incarnatiõez. Extremitates ergo ſc; pater & ſpũſſanctus quẽad modũ ab eterno vinculo indiſſolubilitatis affixi fu⸗ erant:ſic à ꝑmanſerunt & ꝓmanent ineternũ.Medium aũt ſcʒ fulius: inclinatꝰ eſt in hunc mũdũ Reſpiciendo ſupß. E Algaʒel in tractatu de foma ſpeculi. Speculũ geauim ee cornnexiũi non plumbo:ſß ſtagno obtectũ tres facies intuẽtis cuiuſlibet repntat:ita tñ ſi a remotis ipſum ſpeculum tenea Quiꝰ qui dem effectꝰ a cauſa ſtat in hoc.ꝙ ↄcauitas ſpeculi reſplendentia? vultus refrangit & reflectit in latera deoꝛſum Z videlicet a in ſurſum.quãobrex & in medio ſpeculi vna a in ſupficie due ſe facies repnt ant. Tres igit᷑ facies ipᷣm ſpeclin oↄcauum repñtet cuiuſti bet intuentis. Sed plemꝰ ſuꝑ reꝗre. Per ſpeculiũ igit᷑ ipᷣa trinitas ſeu diuinitas figurat. Nam ſiẽ ſpeculũ non relucet niſi mediãtibo pice a plumbo.ꝗᷓ vtiq; ſi abſterſa fuint:nihil ipᷣm ſpeculum repñtat.Sic reuera ꝑ oĩa nequaq́; lucere poterit ſplendor deitatꝰ qntum ad ↄtempla tionem ipſius mentis niſi mediantibo pice humilitatis nte et plumbo grauis coꝛrectiõis & vindicte diuine. Iuxta illud &d ait beatus augꝰ li. ↄfeh. Dupliciter quidez diuina pietas innoteſcit · videlz dũ ꝗqs humilitatem verã habuit& dũ ma⸗ mum paterne corre ctionis ſenſerit. Sic ergo pĩz ꝙ ꝑ ſpeclin diuinitas figurat Et tunc applicet᷑ ſic. Tres itaq; in diuinis facies aQ pſone apparẽt eternaliter: ꝗᷓ exiſtũt vnum miſteriũ trinitatis intuenti. Recurrendo vt ſuß̃ LCõmen ſup de plantis axclis. Eſt aut hec ↄditio & nata radicis ꝙ in monte petroſo & in petra lata fuerit arbor vt tres radices figat gbo tripliciter petrã ſcindit. Et ideo ait pliniꝰ in ſpeculo naturali Omnis quidem arbor radicatur in terra denſitateſcq; radicii In lapide autem a in petra ſiue in turri valide eleuats . catur lata arbor radicibus tribus. Quius etiam caui a tacta eſt ſupra. Sed tunc per arborem diuinitas figurat᷑. Nam ſiẽ arbor ſciſſa gummi emittit: mota vero fecunditatem ↄcipit. Compluta autem ſtillas emittit. Sic nimirum per omnem modum ipa altiſſima incomprehenſibilis diuinitas ſciſſa no ſtre cognitõis vomere:gũmi emittit ſuauitat dilcediniſq; eterne mota vo valide & pulſata vento ſedulitatis a ↄſtantie fructũ cõfert vite ſempitne. ſed ↄpluta imbribo lacrimarum tituli coret lenten s. N gnat iſea. S egrediil ipfaate eate S prmis 2rlantt tetspr Cherureter tigzvnaee Unk Rin inmaneai dum ncne itt agefeche enintöa ſtrpont blin ninen ae Dme unot er bon luxb⸗ gneeq in pblau bor ſen umius nentercri, Gunsinn dius fueri men t Amtt ſdiuxta calida Nſerznd bugiis nreipii 7„ .* ● n Litulus ZSextus Senet pnie ſtillas emittit pietatis oe miſericedie infinite. Sz tuie emnten aouenienter ꝑ radices arboris pſone deſignant᷑ altiſſime trini clitfins tatis. Nam ſic dum radices arboze erumpunt extra terram ſignat qa ipſa arbor in proximo areſcat. Cuiꝰ cauſa tangit᷑ Snuaſkrf inſra. Sic nimiz per omnez modũ: dum pſone diuine metas II egrediunt fidei & memoꝛie noſtre ſignũ a indicium eſt quia naſie ipſa arefiet ĩ nobis tota diuinitas quantũ ad fruitiõz viſiõſ lt beate. Sic ergo patet ꝙ arborem diuinitas deſcribit: & &; mühlont p radices diuine perſone conuenientiſſime figurant᷑. Et tũc ſrrdi afplicetur ſic. Hec ergo conditio nata eſt ſumme dinitatꝰ rnlen tres Pfſone tanc radices ſue arbori incozruptibili firmati ttes funem inhereat eternalit ſuß M Ptholomeꝰ almaieſti: j. Stella 1 ſetlllntqau itaq; vna eademq; exiſtens in aꝓparitiones varias tranſmii NilitI tatuł. Na in oente & occidente maioæz a ꝓparet in ſero rubea nlatetadni in mane aũt alba: quẽadmodum in luna ↄſpicimus quem ſxculimun/ dum in oꝛiente a occidente fuit maio latioꝛemq; oñdit. Ru nes ifn ſl bet aliqũtulum i noétis initio: ſed albet tpe m atutino. Hoʒe e ſuhe itaq; efectuũ cauſas ſigillatim duxime adducẽdas. Quãto geri. Nn etenim ipᷣa luna remotioꝛ a nobᷣ fuerit: tanto maioꝛ vapor ſe 2ðòWDU— gunwoee i¹interponit vt ſup ¶N Egeſippꝰ leroli:nj. Perfectõ qdem Sierucigit neobilitaſq; & bonitas omnis rei oſiſtit in tribo viliz in caloe umadten luqmine a amoœe. Circa cuiꝰ? euidentia adilerten dum c Pre⸗ Pumitstssn * dicta verba veritaté otrabunt ex vi mülti plicis rationis. Et ine ottib primo Adem ex nata coniuncte eſſentie predicétoꝛuʒ verit as innoteſcat. Dictũ eſt emm priꝰ ꝙ tria perfectiõz nobilitatẽ q; bebutüng et bonitatẽ vniuſcuiuſq; rei argtiat oñdant videlicet caloꝛ di fa lux e amœ. Cœpora ergo celeſtia ob poc quia ſunt pallide igneeq; virtutisideo ꝓfectioꝛa atq; nobilioꝛa ceteris coꝛpibo ſ ↄprobant᷑. Tum qa calidum magꝰ mobile credit᷑ vt ait ꝑhᷣs een, *in ꝓbleu. C autẽ mobilius hoc eſt nobiliꝰ aſſerit: omnium “ phBoʒ? ſentencia a doctoꝛuũ. Tum ꝗqa d calidius:hHoc eſt diii⸗ Trsn turnius diuciiiſq; durabit: vt ex intentione demonſtrat cõ⸗ mentatoꝛ in de ce& mũdo. aũt diut᷑nius hoc eſt nobiliꝰ quis oim nẽm dubitare ambigereq; preſumet: vt refert atii . . Elon in li fontis vite. um ꝗqa quanto aliꝗd coporũ cali dius fuerit:canto mũuũdius puriꝰ? appatebit. vt ait auicẽna etumd li vij medi. Quiꝰ etiam cã eſt. Quia calidũ deſiccat nat᷑aliter et ↄſumit vapores viſcoſoſq; humoꝛes. Quius etiã ſignũ eſt “ d iuxta verbü Galieni. Naʒ ſolũ hi qui ex frigida: ſed qui . mnanſ ex calida cà fuerint humes: coꝛrupti caloe natali penitus inte deſiccant᷑ qñto aũt aliqd coꝛpo puriꝰ mũdiuſq; fuerit:tan iit n to longius diuciuſq; durabit. Eo ꝙ; ijm platonẽ purius ſit principiũ atq; cauſa omnis incoꝛruptionis ſeu perpetuitaix deduunn e wdlorebh „ .„ Titulus Sextus Patet ergo ꝙ perfectio nobilitas & bonitas: omniſq; rei e caloꝛe congriuuit a penſatur. Item ex luĩnoſitate ſeu luciditate rei vniuſcuiuſq; Pfectio ↄprobatur. Nam copora luĩoſa ſũt calidioꝛa vt aſerit ↄmentato ſuꝑ· nj. methe. Quanto autern calidioa fint coꝛpora: tanto magis pfectioꝛa- vt ſup imme⸗ diate patuit. Et qnto luci us. Iuxta illud qd Conſtantius dicit in metha. Loca inquit tenebtoſa fetida nimiũ ſunt a coerupta.loca aũt luĩnoſa pu ra ſunt nat᷑aliter atq; munda. aũt purius Poc & nobilius Pfectius quidez eſt in genere omĩ.vt ſup̃̊. Item qñto res alii, maioꝛis fêit amicicie ↄcoꝛdie aQ amoeis:tãto nobilioꝛ dignio⸗ q a potioꝛ apparebit vt aſſerit cõmentatoꝛ ſuꝑ primo celi ez mũdo. Qꝗ& tantũ noteſcit triplici phᷣoꝛum ſentẽtia àQ do coꝛu Kit em Endoxus. Perfectiõz nobilitatẽ bonitatemq; omnis rei ↄſiſtere in acceſſu eius ad actũ primum ⁊a ad bonitatem — primã. Qui ni mirũ acceſſ ex eo ſunt · qa ipſa entia ppetua:nulla contraria recipiũt · ſed ꝓpetua tranquillitate pacificata a concoꝛdata ſunt:qᷣd ſignũ — Plenius innoteſcit. Omnes ine antiqui amoꝛẽ atq; amiciciã omnis perfectionis ſeu nobilitatis dicebant eſſe principium atq; cauſam. Ex phabitis auũt patuit euidenter · && perfectio nobilitaſq; a bonitas omnis rei oſiſtit in caloꝛe luĩũe a amoe · Der ꝗᷓ intelligit ꝙ a ipſam ſumme pfectiõis bonitatẽ oſiſtè in tribo videlicet in caloꝛe paternitatis: in lumine filialitatis: in am oꝛe ſancti flãminis. Rce ꝓ omnia vt ſupᷣ O Aigazel ni de oꝛma ſpeculi. Contẽplantibo nobis ſpeclin ad meridiẽ in fontem clare limpideq; immerſum: apparet ſtella qᷓdaz int ſolẽ tres ꝓpſetrens ſplendores. C? cauſa tanget᷑ infra. S tuinc H ſpeculum beatiſſimã ↄuenit deſignari trinitatẽ. Nam ſicut ſtella non eſt aliqᷓ alia res ꝙ ipᷣm celũ.Iuxta iꝰ ꝗd ait vomen tatoꝛ ſup de ce:a mundo. Stella ingens nil aliud eſt ⸗ o pars ſui oꝛbis & ſpere celeſtis. Aò cuius dicti euidentiam notandum ꝙ; celum ſcem Ptholomeum almaieſti primo-. quamuis ſit vnifoꝛme in ſuo motu & curſu:nihilo minus ta men hbabet partes rarioꝛes ac denſioes. umẽ ergo ſolis ad eas adueniens celi partes que rare ſunt:tranſparentes petx ſpicue ipſas mox penetrat:vlterioꝛem quoq; oꝛbem illum⸗ nat. Splendor autem ſolis perueniens ad partes celi ſpiſſas dius aliced fuerit coꝛpꝰ:tanto puri us eſſe nõ poteſt: niſi ↄcoꝛdibus && nutilv qualit atibo illiꝰ rei. Iuxta iꝰ ꝗd ait plato de immoꝛta litate anime. Applicant᷑ entia: primo enti ꝑ concoꝛdianpami ciciamq; eternã. Egeſippꝰ vero inqt. Perfectõe cuiuſlibet rei ex ſui ꝓpetuitate cõijci a perpendi. Perpetuitas aũt 2 einitas „ H Linls tſen geneep glumd⸗ fentis rey ſtranſen ſaap ltur S lnueſq; zrtiwa Ur tefra⸗ deella igi ſn parte tlaliude lſter ergo lttür ap fonte ni⸗ ſorkertti ſnemer Noolt Lahettege Dangsnnt fuun odumnun elgren nechen⸗ lepoſtn vonmnt. direcle⸗ nodud⸗ eſe llpeniten ont Kürbeet A ſt uß mntiqnug lſue ſ. ſud ma ſpiceü d⸗ ſepabil tinitas Emit P I de Pamopn . 1 Nei 1 nütlinn . 4 Noli 4 maqſtotsli orindcd teta 1 temgonmt 40 bnitien N wdibis d immort odiantani aiullibettei⸗ Uitzeinitas eigiütſ ed ntadſgn. gemiii in Ne uiea un sbonttigi mireflunnn⸗ 30 urhrm Rard neuo ui nſan daOi en Titulus Dextus tt denſas eas non penetratſed reflectitur e radiũ eijcit poti/ oem. Rẽe ꝑ omnem modum vt videmus in ſpeculo in qud ſcʒ plumbũi & pix detergant᷑. ipſum mox ſpeculũ vultũ in⸗ tuentis rep̃ſentat eo ꝙ radii viſualeſ non recipiant ſpeculoò ſed tranſeant 2 penetrant ipm In ſpeculo aũt ſpiſſo a denſo pice & plumbo obumbrato vulti conuenientiſſime otein⸗ platur. Sic nimirũ eſt in ꝓpoſito. Radui nanq; ſolares:rar as tenueſq; partes celi penettant: quamobrem mind lucent. In partibo alit celi denſis 2 ſpiſſis: ſplẽdor recipit & tenet᷑ et ſic per refractiõʒ lucere cernit᷑: & talis pars celi ſtella nuncupaĩ: B Stella igit non differt a nata celi: ſed eſt ide; qd ipᷣm celum ſm partem. Sic nimirũ per oẽm modum ipſa trinitas beata nil aliud eſt ; celũ : id eſt beitudo ſelicitaſq; eterna. Suffici⸗ enter ergo patet ꝙ p ſtellaʒ ipſa beatiſſuna trinitas figurat᷑ Et tũc applicet ſic. Cum itaq; ſpeculũ diuinitatis intuemur in fonte puritatis a mundicie ad meridiem cognitõnis eine mox tres trium perſonarũ ſplendores in vVnit atẽ gueniẽtes eſſentie enenti diuinit? apparebunt. Rce vt ſup P Fugo in dydaſcobli ri. Vna dem & ſola luna: celeſtiũ obium occupat regionẽ· plures tamen lune ſplendeſcere eſtimant᷑: „ * 2 . — Dum dꝗs in nouilunio P pannũ ſeric um lune radiũ conte⸗ platur. Quiꝰ cauſa ſuß eſt viſa. Sed t üc per lunaz ꝗqd aptiꝰ? q; diuinam natam guenit deſignari. Nam ſiẽ luna nequiaqp eclipſat in die ſed in nocte quidem ſolum:vt recitat phᷣus li: metej. Cuiꝰ etiàm cã eſt. Quiia eclipſis lune accidit ex in⸗ terpoſitione terre inter coꝛpꝰ ſolis lune. An die ergo terra non interponit eo ꝙ vtrunq; coꝛpꝰ? tam ſolis E lune ſit ĩ die directe a ꝓppendiciilariter ſupꝑ terram. Sic reuera ꝓp omnem modũ diuina nata nequaq eclipſat per gram ſuam in anĩa in die felicitatis: ꝓſperitatiſq;ʒ mũdane: ſed in nocte otri tiõis et penitentie. Sic igitur patet ꝙ per lunam natam diuinam guenit deſignari. Et tiinc applicet᷑ ſic. Vna itaq; a ſola eſt di uina ineffabiliſq; nata aſpicienti tn fideli anime ꝓ pannum obumbrationis pñtis miſerietrinũ & multiplicemq; ſplen R pſonalitatis:feliciſſime gignere cer nit & offerri. Rce NPps in. phiſi. Tinitatẽ pncipioꝛum omnes antiquii phi poſuerunt:ſine ꝗbo nulla res q; entiũ in entita⸗ tis ſue ſpecie conſeruat᷑. Qoꝛũñi quidẽ picipioũᷣ aliud foꝛma aliud materia: vltimũ vero priuatio annexa qrum etiã prin cipioꝛũ duo ſunt ꝓ ſe puta matia atq; fo materciũ piiatio inſe pabiliter einalitêq; annexa. Sz tüc p trinitatẽ pnᷣcipio trinitas ↄuenientiſſune dina?e deſcribit perſonarũ. Nã ſicut trinitas principiozũ qñtũ ad abſtractiõʒ actũ rõis vnitatẽ „ ● Titulus Sextupg Uin inſeperabilemq; exigit & requirit vt oſtendit omentatoꝛ in ſit primo methe. Nunqꝙ;; etenim foꝛma ſepatur a materia:neqg nlicn materia ſepari poterit ab ipſa foꝛma realiter niſi hm intelle pdi Ctum:ſed vnũ eſſe in numero ipſa habent qrum eſt vnũu ſetom eſſe vnũ non ſeꝑpatur a relinquo. Sic nimi per oẽm modũ Ddnua trinitas quidezꝭ perſonarũ multiplicem importat relationnis ltl reſpectũ per ſonarũ vnitatem.non ſꝑ indiui ſibilẽ eſſencie di / lpiden uine irrefragabilẽq; exigit & req́rit. Sic gꝰ pt ꝙ ꝓ trinitat? rment ꝓrincipio intelligit᷑ trinitas perſonarũi. Et tunc applicetur ran ſic. Oẽs itaq; ſanéti dei tam veteris q; noui teſtamenti ꝓpeſſi ſore ſunt trinitatem perſonarũ exiſtere in dĩnis:ſine q́ᷓ nulla res Hun milla creata ↄdita conſeruat᷑. Rẽe ꝓꝑ omnem modũ vt ſupra trelat R Rxles ĩ ꝓbleu. Cunq; ꝗs ſolem eclipſatũ per crib patet intuet᷑:plures ſoles vt aſtimãt ſpeculant᷑· ꝗ vero ſine cribro aut v tunc ſolẽ clare & limpide intuet᷑ ſolem: lunã q; ſolũ:paruam Due; q, nubeculam ſpeculat᷑ d quide; euidenter piz in eclipſi ſo kb%b luminis a candoris Ponat᷑ nanq; cribrum inter nos ſolẽ minu⸗, eclipſatũ: manifeſtũ eſt ad ſenſum: ꝙ nulle vt ita die appa dinrea rent ſoles viſui intuentis:ſine cribro ſiquis ſolem inſpexerit: cdol ſolem ſolummodo atqʒ lunã & aliam qndam nubeculã con Plenu ſpiciet a videbit. Sed tũc per ſolem ipſa diuinitas figuratur · (kfande nam ſiẽ ſolem nemo poteſt aſpicè contra ſplendorẽ videlicz dbie ſolis radiantis: iaciens ipᷣm viſum:niſi manꝰ oculis apponat ⸗ iNe aut lacrimas emittat: aut ſternutatõeʒ faciat: aut cecutiones 2 aliqliter ꝗdeʒ fiant. Iuxta illud ꝗd ait phᷣus in ꝓbleu. Qun/ 2““ q; ſolem aſpicimꝰ: hi nobis effectꝰ accidũt & ↄtin gũt. Nam aqͥqu lacrimas facimꝰ: ſtermitainꝰ: & cecucientes aliꝗliter ſumus pren Sic ꝓ omnẽ modũ diuinitatẽ in hac vita nec in futa nullus tum poteſt aſpicè: niſi manus ſatiſfactõnis apponat aut lactimas ae contritiõis amaritudiniſq; effundat: ſternutatõz pñie facaat ) ſemn et qntum ad appetendũ tranſitoꝛia & miindana totalit᷑ cecꝰ Arns fiat. Sed tũc ↄuenienter ꝑ cribrũ humanus ſtatꝰ ſeu fragi⸗ . Maud litas deſignat᷑. Nam ſiẽ cribrum &τ quẽadmodum ſupᷣ. SZᷣic (illlt ergo pĩtz ꝙ ꝓ ſolem ipſa duinitas deſcribitur:& ꝙ& p cribꝛo Knſ preſens vita ſeu fragilitas deſignat. Et tunc applicet ſi .. templantibo itaq; nobis immenſitatez:eſſenciamq; diummam - Aer Plures mox contemplamur perſonas ,i — mn . ¶ De Beata virgine ¶ Titulus ſeptimꝰ. A ſolism Heophbraſlus li. commẽtoꝛum. Duo ligna actu ar⸗ n dentia: adinuicẽ ↄploſa: q; ofricata pariter colliſa gbn pulcre ardent & lucẽt. Sy tũc ꝓ duo ligna Maria 2 1 nre peccatoꝛ deſcribit᷑. Nã ſiẽ duo ligna muilla vtute ↄtumari.pñt ſi 9⁹ 9 U - Nrönnd Oetamtn bliehe Ptüert. ero ſrean lüpenn Finerlpſ er n ſil⸗ tadini aa minſevertt: ubeolli con uskgurator⸗ dore wi culis appont . unctantos n ppen En Ceingitin S iſtrin 4 NS Titulus Heptimus niſi ſub aqua putrefacta a ad inſtar lapidum comuerſa ad inuicem connectan?. vt refert Belimus in tractatu de ſ igillis lapidum. Dicit em ꝙ duo ligna otiguari q dem pnt: otinuari vero minime. Veruntamen ꝗqdam ligna ſub aꝗs putrefacta otinuata a coadunita vel coadunata vidimꝰ?: nõ tñ vt ligna: ſed vt ligna in lapidez tſmutata. Lignũ etem putrefactũ iĩ n lapidem ↄuertit.vt ait Auicenna li.mineralium. Et iõ refert omentatoe Albert? vidiſſe ſe lapidem frondibo circũ flexiõe ramoſq; oↄtinuatos toti illi maſſe: ſed a lapides cõ timiatos foꝛeq; tranſſubſtatiatos predicto coꝛpori ſeu lapidi aſſerit Hunc aũt effecti reducit ad putreſactiõz; ſeu virtutem pu trefactiuã & tũſſubſtantiatiuã i pſius aꝗ. Ex predictis ergo Patet ꝙ duo ligna nulla virtute ↄtinuari pñt miſi ſub aqua aut virtute aquea:qa hm ↄmen tatoꝛ ſuꝑ li.de plant axelis Due plante humide & adſe continuari pñt:⁊a hoc mediante viſcoſitate hiũdit ateq; aqſa. Sic nimirum ꝓ omnem modu maria a peccatoꝛ nulla virtute vniri a ↄtinuari pñt niſi me⸗ diarte aq lacrime deuote penitentieq; Pfecte. Sic ergo patet ꝙ duo ligna maria & peccatos adinuicẽ per deuotiõez colliſa pulcrius ardent & lucẽt. Maria ꝗqdem lumen celeſtis gratie infundendo:peccatoꝛ aũt roꝛez celeſtis gte diuinit? imbiben⸗ do. Rẽe per oẽm modum vt ſũ B Pitholome? almaieſti * mj. Rebula hiemalis totũ eſtũ ſolis infrigidat a obumbrat Sed tunc p nebulã beatam virginẽ ↄuenit deſignari. Nã ſiẽ nebula ſiue ſit ſerotina ſiue matutina: ſemꝑ pluuiaʒ aufert: quã quideʒ pluuiã ſerenitas ↄmitat᷑ vt recitat auctoꝛ de im⸗ preſſiõibo aerxis. Cuiꝰ cã eſt. Qiua nebula indicat hu mecta tum eſſe aere & iaz actualiter expurgari· vt in nj methe · qa em aer humectatꝰ eſt ideo pluuia. qa vero expurgatai deo ſerenitas ↄmitat᷑. Nebula ergo ſemꝑ pluuiã efficit&& ꝑ ↄns ſerenitatem inducit. Sic nimrũ per oẽm modũ beata virgo pluuiã gratie celeſtis efficit: a ex conſeꝗnti ſerenitatem vite ſpũalis ꝓpetueq; inducit. Sed tũc ꝓꝑ eſtũ ſolis:ira dei figurat᷑ Nam ſiẽ eſtus ſolis mitigat᷑ & tꝑatur per frigus ipſiꝰ terre: uxta illud ꝗd ait pliniꝰ in mappa mundi. Aeris inꝗt regio AIC. e niſi frigiditate terre aqueq; eiꝰ tparetur caliditas:tota q; mundi machinã penitus inflãmaret. Patet ergo ꝙ eſtus ſolis mitigat᷑ ⁊1 temporatur ꝓ terram ſeu ꝓ frigus ipſiꝰ terre Sic nimirũ per omnem modum:ira dei mitigat᷑ & tꝑatur ꝓ ipſam terrã:.id eſt ꝓ coꝛdis inſimam huũilitateʒ. Sic ergo piᷣ q; ꝓ nebulam beata virgo deſcribi & ꝙ ꝑ eſtũ ſolis ira dei figur at᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Maria itaq; totã iram dei ſñiaʒ ferẽdarm aiit latã ↄtra nos obumbrat:infrigidat: declinat 4 — △ Titulus òM Septimus Ree per omnem modum vt ſup QꝘ Phus in lib. phleu⸗ Oriẽtalibo occidentalibuſq; vẽtis 9flãti bo:diſſipat᷑ diſtra⸗ Hit᷑ oĩs temperies nubiũ ⁊ tẽpeſ tes. Et iſtius cauſa eſt. Quia ocidentalis ventꝰ? humidus eſt. & ideo p ſuiã humiditatem extinguit totũ ignez acenſum in nubilo: ex ꝗ quidem igne tempeſtas & intemperies generant. Orientalis aut ventẽ fri gidus eſt: qa exfrigida Pueniẽs regione. & iõ ſua frigiditate nubez contrabit: conſtringit fulmina &q; & tonitrua gnůari non ſinit. Patet ergo ꝙ oꝛiètali atqs occidentali ventis flan⸗ tibus tempeſtas diſſipat᷑ reſtringit omnis metꝰ?. Sed tüc ꝑ ventum oꝛientalẽ beata virgo deſignaĩ. Nam ſiẽ vent? oꝛi⸗ entalis in bieme magis flat ꝙ; ineſtate vt refert phᷣs in. ij· me the. Cunus cã tacta eſt ſupᷣ. Sic nim irũ per oẽm modũ bia virgo magis ipᷣm homĩem perflat a viſitat atq; refrigerat in Pieme aduerſitatis ſeii neceſſitatis: q; in eſtate mundane fe⸗ licitatis ac ꝓſperitatis. Sed tuc ↄuenienter p ventũi oceciden⸗ talẽ intelligiẽ ipſe hõ. Nam ſic ventꝰ? occidentalis vt freqnter antec finiat: maxime ↄcutiat᷑ 2 valde pulſat. Et ideo ait phᷣs in li. pbleu. Venti inquit occidentales magni finiunt: id eſt magni exntes finiun dum em maxime irruũt:ſignũ eſt Aa mox ceſſabunt. Q? etiam cã ſup̃ eſt viſa. Sic nimirũ ꝓ oẽm modũ ipſe hõ ante finem atqʒ humiliatiõz ſui maxĩe eleuat᷑ et ſuggeſtionũ malaxe in curſibus ↄcitat᷑. Sic igit pt · ꝙ per ventu oꝛientalem maria deſcribit᷑. 8& & ventũi occidentale⸗ ipſe bõ deſignatur. Et tũc applicet ſic. Maria itaq; ac ipᷣ: hõ conflanti maria infuſione ue grẽe: bomo aũt tota mentis deuotione: omnis mox tribulatio atꝗ; an xietas ceſſat aduer ſitatis mundane. Rce vt ſu D Tharentinus li de effeccdti bus in nata. PDinguedo ſiue aliꝗs liquo aderens mani bo: interdiim nõ ſentit: niſi manꝰ aqua abluant᷑. Et ideo ait Ps li. ꝓbleu. Pinguidines inquit ablote: magis augmentari vi/ deni: ſiẽ in manibo in quibo interdũ non apparet pinguedo antei lauen? Quius cã eſt. Quia aduerſant᷑ pinguevo ateß aꝗ. Ouius ſignũꝗa ſimul nullaten? permiſe cent. niſi bullies fuerit ipſa aqua. Tunc em pinguedo ſeu pinguis liquoꝛ de oꝛſum ferxtur. Sed tũc per pin guẽ liquoꝛem maria ſeu marie gratia figur at᷑. Nam ſiẽ pinguedo fouet ignẽ omnem: ſedat etiã tumoꝛem: coꝛporiſqʒ dolozem. Sic nimi per om modu marie oſolatio tam ĩmenſa:fouet in nobᷣ ignẽ diuini amotis temporat atq; mitigat omnem moleſtiam cuiuſq; ſupplien et doloꝛis. Sed tunc ↄuenienter per ablutionem coꝛporalem ſpiritualis ablutio figuratur. Nam ſicut perfecta alicuius rei ablutio ↄſiſtit in cineroſitate in ſalſedine in amaritudine —— * Cit Acil marie auten blut ſiledi kitat liquo tuali⸗ imme adlrr minmt trt ineumet ytrii totesin danturpe Zturifft Sfecnſen Uaſtit ſtliser⸗ ſgnatN. duuetti nirur N rtt gurte tune fluüt mün⸗ eſt de philu enet⸗ reſoliun ligunt, feſdentſ⸗ dähun elendh „* cpr Titulus è Deptimus maris liquoꝛibo abluunt᷑ immundicie varie & diuerſe caloꝛ . en autem ſuper omnia purgat. Sic nimirũ per omnem modũ n ablutio rita & perfecta conſiſtit in curioſitate cõtritionis:in W ſalſedine coꝛrectiõis:in amaritudine penitentie: i caloꝛe ca⸗ midtten ritatꝰ diiiine. Sic ergo ptz da per pinguedinẽ ſeu ꝑ pinguẽ . udenge liquoꝛem maria deſcribit ꝙ per ablutiõz coꝛporalem ſpiri tNf tualis ablutio figurat᷑. Et tunc applicet᷑ ſic. Maria itaq; fua . ſeden immenſa pietate & geatia. licet ſemp tanẽ; pinguedo aſſit trugin adhereat menti noſtre: nibilominus tñ a nobis intrinſecus etsinn minime percipit᷑ a ſentit᷑ donec coꝛ noſtrum aqᷓ frigida con⸗ “ 1n. Soti tritiõis & penitentie totalit᷑ abluat᷑. Rẽe vt ſu. E Amb:⸗ incit arbores itelligimus mios ſanc tos. Nam ſi arbores ſeriuin⸗ hrtt dankur peuffione Lentooli vt in li:deplantis. (an cauſa tan 5 giturxr infra. Sic nimirũ per omnem moòdũ ip̃i ſancti fecundiĩ effecti ſunt. fructibuſq; onuſti celeſtis patrie per ventũ ad⸗ uerſitat tribulationiſq; mundane. Sed tunc ↄuenienter per ſtillas ex arboribo decidentes ipſa pietas & miſericoꝛdia de⸗ ſignat᷑. Nam ſiẽ ſtilla non cadit ex arbore:niſi aut ſuperabũ dauerit ipſa BPumiditas aeris: aut mota fuerit ip̃a arbor. Sic nimirum ꝓ omnem modũ ipſa miſericoꝛdia & pietas celit? non deſcendũt:niſi ex ſua ſuꝑpabundantia vel manuũ ntẽarũ mitem operatione virtuoſa. Sic ergo pt ꝙ pꝑ arbores ſancti intelli⸗ t piſchſe guntur:a &ꝙ p ſtillas miſericoꝛdia & benignitas figurat᷑. Et drdenili tunc applicet ſic. Miſericoꝛdia itaq; a pietas tribus horb de⸗ ie fluũt in hunc mundũ: videlicet tꝑe pluuie:id ẽ tribulatiõis ttotamm mindane tpe roꝛis:id ẽ ↄtritionis a penitentie tpe nebule:ið eſat N eſt deuotionis a oꝛationis ſacre. Et tunc vt ſuß E Tpeo slaeſ Philus ĩ tractatu diuerſarũ artium.Omnia ꝗqᷓdem metalloꝛũ nsunmmn N genera:ad acredineni alicꝰ amari q& acetoſi liquoꝛis: penitus iyatp⸗s reſoluunt:& in molliciem ↄuertunt᷑ Sed tũc per metalla in⸗ mnmni telliguntur coda hiimana. Nam ſiẽ metalla ſonoæa ſunt dũ tpigie . pendent:ſeð nõ ſonant dũ iacent. Sic nimirũ per omnẽ moõm A coda humana in auribo dinis efficiunt᷑ ſonoꝛa: d ſi pendent ĩ nabelis aete ſanctitatis: ſed non in terra illicite voluptatis. Sic ergo lcedere P& & P metalla intelligunt᷑ coꝛda hũana:ꝗᷓ in miſericoꝛdiaʒ abummt et pietatẽ reſoluunt ad amaraʒ & ꝓpriam miſeriã alijs puta en ſc afflictis mente aut cope miſcerent quẽadmodiim ſi uß G r . Alkabiciò in theoeica planetaze. Planeta itaq; aliqs duobus oö modis aſſpedt habet ad iſta inferioꝛa:videlʒ in qntum ipᷣm copꝰ infimũ diſpoſitũ a aptum fuit ad ſuſcipiendũ celeſtẽ 22ò mnoaret⸗ ocricen⸗ fteljnter s wrd 8 ntühden Aaiuns . * „ Titulus Deptimus 1 influxum. Secundo vero in quantum predidte planete: alia 7 quiedam ſtella aut planeta vicina fuerit & ↄiuncta. Sꝭ tunc P planetam celeſtẽ ſanctoꝛũ aliꝗs figurat᷑. Nam ſic planeta quilibet ſem ꝑ alicui climati ↄfert:teſtante Ptholomeo alma ſel g ſti.mj. vbi dicit᷑. ꝗlibet regio ſuũ ꝓprium ſibiq; deputa e tum habet planetã que regit᷑ in ſuis ꝗlitatibꝰ odinat. Sic (n nimirũ per oẽz modum quilibet ſanc toꝛũ aut àlicui homini ſean aut ꝓuincie aut regioni preponat᷑: mediante ꝗ ipſe talis hõ tepon aut regio a ruina a periculo ↄſeruat᷑. Sed tũc ↄuenienter per cſlias aſpectũ celeſtem miſericoꝛdia auit benignitas figurat. Nam faars ſiẽ aſpectus celeſtis magis accidit nocturno tpe qin diurno wrtn teſtante Alkoꝛak li.vni: qui dict. Influxii aſpectũq; celeſtem küf virtuoſioꝛemq; eſſe in nocte q́; in die. Quiꝰ etiam cã tangit K”” infra. Sic reuera ꝑ omne? modũ:benigmtas miſ erxicoꝛdiaq g dina magis ꝗdem accidit in nocte tribulatiõis:ꝙ; in die mũ/ mur dane ſelicitatis & ꝓſperitatis. Sic ergo prz ꝙ ꝑ planetã ipſe ie xpᷣc aut ſanctoũ aliꝗs deſcribit᷑ a ꝙ ꝓꝑ aſpectũ celeſtem mi⸗ eſtl ſericoꝛdia aut pietas figurat᷑. Et tunc applicet᷑ ſic. Ohriſtꝰ ita dlc qq; duobo mediãtib: ſuã in hũc mundũ miſericoꝛdiã influit uum et pietatem. videlicet primo mediãte diſpoſitione:aptaudie vſa q; mẽns. Scdo mediãte aliqꝗ alio ſancto inſtar ſtelle æ quẽ arer admodũuũ ſuß H Albert?li. de impᷣſſionibo aeris. Cunqʒ; o ſu aer roꝛé ſtillauerit in terrã: mox ſerenitas elementoꝛe ↄſequi Aeuup tur· Cuius cã tacta eſt ſupᷣ. Sed tũc ꝓ aerẽ intelligit᷑ ipſe bõö cfumg Nam ſiẽ aer quibuſcũq; elementis annecti: illoꝛum ſuſcipit H buſtel ꝗlitates vt ondit pꝓhus in.nij. methe. Aer nanq; igni ꝓximꝰ2 cwäg ſeu annex?: ꝓtinus virtute ignis inflãmeſcit. Item aer aque da annexꝰ nimiũ aquoſitatibo humectat᷑ aer aũt terre vieinus: 1d terreſtres a terra recipit litates. Sic ni mirũ ꝑ omĩa homo dete⸗ qualibuſcunq; ↄiungit᷑:illoꝛũ qualitates recipit atq; moꝛes diuin Hõ nanq; cupidꝰ a ailarꝰ aſſiduus: & ipſe cupidꝰ et auarꝰ quud effici? Item homo leuibo a diſſolutis ſeu carnalibo ↄiunct? ₰—eople et ipſe talis reddit᷑ incunctãter. Sʒ tunc ꝑ roꝛẽ ↄuenienter ipᷣa inme miſericoꝛdia deſignat᷑. Nam ſiẽ ros non cadit niſi vapor qui Vꝰ in aere fuerit a ſolis virtute a radio dirigat᷑ quẽadmodũ in ſe . ſumma naturaliũ dẽ. Sic nimirũ ꝑp oẽm modũ miſericoꝛdia icbi⸗ hoĩs ad ꝓximuim nequaq́; gignit᷑: niſi ipſe hõ moꝛe aeris in noch amoꝛe dei penitꝰ? inflãmet᷑. Sic ergo pi ꝙ ꝑ aerem ipᷣe hſſtʒ. AWi deſcribit᷑. a ꝗa per roꝛẽ ipſa homĩs miſericoꝛdia & pietas ad nöͤn Pximum figurat᷑. Et tũc applicet ſic. QCũ itaq; hõ roꝛem ſue boie⸗ . Pietatis aQ mĩe pluerit: mox ꝗdem digna retributiõe ↄſequiẽt ... eun vite ſerenitas ſempiĩne. Rce vt ſup dictu eſt I Coment. ee ſuꝑ:nj methe Qunq; em montes fumigãt:nebulã eleuâtes Nar . . * ſ . Amed binekeäln itn ſ⸗ epaaret, in hata . en Aongnni euz umeng SWieern . OAINRN 1 etd s 4 . CeR Pwdriinfut neaptruie i Cnq, m ſſegi üporin mm iptnonmn cid⸗ tau zgenentr iiwr un nnodin miercnde mN Ars n ipe NNNN. butie 4 nt uie G miib zinh Titulus Septimus protinus pluuia ↄſequit᷑. Cuius cauſa tangitur infra. Sed tunc ꝓꝑ fumigatiõez montiũ:ipſa homĩs contritio aut penĩa deſignat᷑. Nam ſiẽ fumigatio montiũ ↄt git triplicit. Iuxta iꝰ ꝗd ait auctoꝛ lide imp̃ᷣſſionibo aeris. Primo videlicet ꝑ alicꝰ ſtelle reſpectũ mediãte quo trahit᷑ talis vapor. Scdο ꝑ aeris eſtum validũ. Tercio ꝓ apertiõz poroꝛũ montiũ. De primo ſic ait Auicenna li:nj de diluuijs. Sepius igit᷑ noſtris euenit tẽporibo:q; quedã ↄſtellatio apparuit: ꝗᷓ violẽter ad ſe traxit aquas & flumĩa. Et ideo ꝗdam moti ſunt:vt dicerent ſtatõzʒ maris & ioꝛdanis fuiſſe natalem. AT ales em aquas autumãt virtute alicuiꝰ ſtelle ſeu planete:aut alicuiꝰ ↄſtellatiõis atit fati ſurſum foꝛe latas:ſiẽ dudum apud nos apparuit. Refert em Pps in lide nata locoꝛũ: quaſoam eſſe regiões in qbus ſingulis annis aꝗᷓ flumĩa ſurſum in altũ ferri: a ad inſtar muri alicꝰ ꝓglobari. De ſco ſic dicit Auicebron in li.fontł Vite. Serenitas nat᷑aliter efficit pluuiã atq; imbrẽ. Cuius cã eſt. Quia in ſerenitat? tꝑe aeris regio valde feruet: etiaꝛ licet obte cta mubibo videat᷑. Regio aũt aeris eſtuans:vehementer humoꝛes & vapores attrahit a maxĩe de montibo: eo ꝙ ſint poſi · quãobrem ait Ptholomeꝰ almageſti.j. Qaloꝛ ſiccitas q; aeree regiones:vapores maxĩe attrahunt humoꝛes. De tercio ſic ait phᷣus in ꝓbleu. Apertis ergo por terre:neceſſe eſt euaporatiões varias fieri:& exalatiões multas. Ptz ergo qꝙ fumigatio montiũ ↄtigit triplicit: videlicʒ ꝑ alicꝰ planete ſeu ſtelle reſpectũ: ꝑ eſtum aeris validũi:a ꝑ apertiõʒ poroꝛũ Sic nimirũ per oẽm modũ ↄtritio hoĩs ⁊a pñia triplicit᷑ acci / dit. Primo videlicz ꝑ diuine pietatis mieq; aſſpectũ. Secũdo Pſtum timoꝛis amoꝛiſq; dini validũ. Tercio ꝓ apertionem detec tionemq; oĩm vicioꝛu. Sed tũc ↄuenienter ꝓ pluuiaimm diuina clemẽtia ſeu mĩa deſignat᷑. Nam ſiẽ pluuia nat᷑aliter quidem geſcit in meridie & ĩ media nocte. eſtãte phᷣo in li · ꝓbleu.qꝗᷓ ait. Ceſſant aũt a euaneſcũt cũdte itẽpies a pluuie in meridie a media nocte. Cꝰ cãm v ſupᷣ aſſign at. Oĩs inqᷣt res tũc maxĩe gꝗeſcit:cũ vĩcit a vincit᷑ nẽ dũ victa qeſcè nõ pẽ Sed cũ vicerit aut victa fuit. mox ꝗeſcit. Runc aũt ſic eſt ꝙ cũde intẽperies vincunt᷑ ĩ meridie e& caloꝛe:a vincũt ĩ media nodte. Et hoc iõ:qa tũc deeſt ĩ aere eiꝰ caloꝛ.gꝰ pluuie maxĩe .ſcũt: e ceſſant ĩ meridie a ĩ media nocte. Sic nimiʒe ꝓ oẽ mõm m'a clemẽtia q; dina tſic maxĩe ceſſant a euaneſcũt ab hoĩe:cũ ↄſtitutꝰ fuit poſituſq; ĩ meridie voluptatis carnalis ſeu mũdane affluẽtie atq; ĩ media nocte peti & malicie. Sic ergo ptʒ ꝙ ꝑ fumigatiõez montiũ ipſa ↄtritio a pnia deſcri bit: 6 ꝙ per pluuiã dei pietas a& miſericoꝛdia figurat. Et tũc l èù 2 „ „ Titulus Septimus applicetur ſic. Ciinq; itaq; coꝛda humana contritiõm fumi / gauerint ad deũ penitentiamq; ↄdignam mox clementiam percipient miſericoꝛdiamq; duuinã. Rcẽe per oèm modum vt ſupß KR ARuctoꝛ. Diſtillatio quide; facta deoꝛſum verſus terram:qtuoꝛ effectus efficit a relinꝗt. Nam petrã mollificat et ſcindit:ſonitũ efficit:circulũ ſeu foueaʒ cireularẽ deſcribit tunc ꝓ ſtillatiõem pluuie ipſa hoĩs miſericoꝛdia ad ꝓximũᷣ deſignat Nam ſiẽ diſtillatio intenſo frigoꝛe non diſtillat: ſeð tectis domilv ꝓ modum glaciei adheret in caloꝛe aũt a eſtu maxime diſtillat᷑. Sic reuera per omnia:miſericoꝛdia hoĩs in frigoꝛe & algoꝛe caritatis ad ꝓximum nõ diſtillat. in caloꝛe autẽ diuini amoeis: maxĩe per 9ↄpaſſionis beneficiũ diſtilat. Sic ergo ptʒ.ꝙ p diſtillatiõʒ imbris ſeu pluuie ipſa hoĩs mi ſericoꝛdia ad ꝓximũ deſignat᷑. Et tẽ applicet᷑ ſic. Miſericoꝛdia itacq; ho mis ad ꝓximum ſuũ ꝗtuoꝛ bona operat᷑. Nam petrã xpᷣm ad miſerẽdũ mollificat a inclinat:ſonitũ laudis diuine importat:circulũ ꝓpetuitatꝰ deſcribit: ſtillulas miſeras deo tiſmittit. Rẽe vt ſuß ¶I. Axles lide plantis. Arbores igi q;ᷓ gũmi effundũt:illo anno ſine fructu eſſe non pñtexhoc em fecũditas dinoſcit᷑ arboꝝe cum gũmi emittere ↄprobant᷑ Quius cãm reqre ſuperius. Sʒ tũc ꝓ arbores hoĩes deſignat Ram ſiẽ arbores ꝗᷓdam a ventis fecundant᷑:quedã vero tadi citus euellunt. Sic nimirũ per oẽz modum:Alij q dem tribu⸗ lationis in tpe in bono opere virtute fecundant᷑ alij aute⸗ P impatientiã radicitꝰ euellunt. Sed tüuc ↄuenientet ꝑ gũůmi ipſa hoĩs miſericoꝛdia ad ſuũ ꝓvimũ deſignat᷑.Nam ſiẽ güu⸗ mi habet ↄglutinare:ↄpingere & vnire.Sic nimirũ per omia miſericondia hoĩs ad ſuũ ꝓximũ: oglutinat anime ipm deũ et Hoĩem inſeperabiliter vniendo. Sic ergo piz ꝙ per arbores deſcribunt᷑ hoĩes.a q; per gũmi miſericoꝛdia homĩs ad ſuit ꝓximum figurat⁊᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Homies itaq; ꝗ gůmi Pximo ſuo effuderint miſericoꝛdie a pietatis:nequaq; pote⸗ runt eſſe ſine fructu ꝓpetue felicitatis. Rcẽe vt ſup̃ dictum eſt Nota de dictione iſtiꝰ exempli. Monas gignit monadem: tune in ſeipſiim reflectit ardorẽa hoc in capitulo de pietate Auicebron li. fontis vite. Cadit aũt ros maxĩe in regiõe cali da hũida:valloſa: e ventoſa/ qa em calida ẽ:ideo aer illi · . ro digeſtꝰ reſoluit᷑. q a hũida:ideo ex tali tegione aeris re⸗ gionis materia mĩſtrat᷑ qa valloſa ideo ipſe vapor reſolutꝰ in roẽ maxĩe attrabit᷑. Qtlia vo ventoſad eſt vẽtis aſſdua ido vapor roꝛidꝰ ꝗ antea ĩ qete mãſerat tũc diuellit᷑ a tfferĩ Sed tunc per roꝛem diuina miſericoꝛdia deſignat᷑. Nam ſicut Stul nlkaregt Fatet cli inntel gamunc nodum kſupert miſerico ncodia lackima Reevt! warue canſaa ſanguen gueis 4 lſt em 4. naturam. ogend Clurt gnnͤtfers Uptacutan negreſe⸗ Pr Ce 1eec dede .Aluern gitur b⸗ brint at nn interi R natuta tetmin/ dei pfſia. ſterhaee Antecälce Abse Dtun ſeuaten Coczel Mr 9515 kereimn Ranualt olra 0 atenp ma Aehntiamn ndumgt mdebe dad wi ie firndn iendaſit, ai Nammi audis diin milſetas d Arbotes gi Kchrdeni Wies Wgn ndaetoti nadentttt dantalnn ientezain mitümon vmnio4)ll ii9s in ruent Pde glemt er ſſe N! reretot⸗ Titulus HW Deptimus nulla regio expers eſſe poteſt roꝛis: quin ipſe ros cuncta hu mectet climata infundat. teſtante gmentatoꝛe auerroe ſup ijamethe. Quedam inꝗt ſunt ꝓuincie & inſule in quibo plu⸗ uia minq viſa eſt: ros tñ copioſus ibi. Sic nimirum per oẽm modü null? hõ nlla regio exps eſſe potert dine miſericoedie et ſupeffluentiſſume pietatis. Sic ergo patet ꝙ roꝛem dina miſericoꝛdia figurat. Et tunc applicet ſic. Diuina itaq; miſe⸗ .„ * ricoꝛdia maxime aduenit in mẽte in ame dei calida: imbre lacrimarũ humida:humilitate valloſa: ꝓſecutiõibo ventoſa-⸗ Rẽe vt ſuß N Vpocras in pnoſtieis. Cuncq; manꝰ calide apparuerint in acuta febre:criſim indicant mox futuraz. C cauſa aſſignatur a phiſicis in hunc modũ. Criſis atq; valoꝛ languentis homĩs accidunt ex eo ꝙ febris manifeſtaq; lan guoris ab interioæibo coporis ad exterioꝛa expellunt᷑. Dictũ eſt em a oſtenſum eſt ſupᷣ capitlo de caloꝛe· ; moꝛtiferũ eſt naturam pati intrinſecꝰ. teſtante Galieno ſect etoꝛũ.nqui ait. Tutius ꝗdem eſt naturam pati extrinſecꝰ? & intrinſecus eo ꝙ nmembra interioza. delicata ſunt paſſionis doloꝛis in⸗ conſueta. Quamobrxẽ citius allibun?᷑ ꝗa paſſionibo qlitatibus q; motiferis ſubſternunt. Qunq; ergo manꝰ? valde eſtuaue rint: acutã indicant e deſignant febrẽ de interioꝛibo ad exte⸗ rioꝛa egreſſam foe penitꝰ & expulſam.ꝗᷓ quideʒ expulſa va- por accidit atq; criſis. Quapropter ait Conſtãtius limedi. nj. Certiſſima ꝗdem indicia ſumimus ſuꝑ fututa moꝛte lan — guidi ſiue vita: ex tactu manuũ atq; pedum. qñ etem manꝰ caluerint ſiue pedes ſignũ eſt ꝙ tota febr ad exterioꝛa ver / gitur ; & Pↄſequens ſanitas reperia?t Cum aũt manus frigu erint atq pedes: ſignüũi eſt ꝙ tũc caloꝛ febrilis:imo tota febris in interioꝛibo eſt detenta: ad interio ac; otr acta. æ per ↄſeqᷓns natura valde patit intrinſecus. Ex ꝗᷓ quidem paſſione: vita exterminat᷑ ſubito/eo mõ quo ſuß oſtenſum eſt. Et ideo me⸗ dici pſuadent in febre maxime tegi pedes pariter atq; man? vt ex hac obtectione:manus pedeſq; incaleſcanta tali medi ante caloꝛe: caloꝛẽ fehrilẽ de interioꝛibo ad exterioꝛa extrahãt Ex his ergo omnibo euidentiſſime patiiit · ꝙ manꝰ calide τ .tunc p manꝰ ipſa nĩa operatio figurat᷑. Nam ſiẽ man? eleuate albeſeũt: dimiſſis vo vſus terrã rubeſcũt a nigreſcut Cs cã eſt. Quia eleuatꝰ manibo: ſanguis defluit 2 deſcẽd·6e per ↄns manꝰ ex palleſcũt & albeſcũt: manꝰ aũt inclinate terre immiſſe:ſanguinẽ multum accipiunt:ob ᷣd nigreſcũt aliqualiter a rubeſcũt. Sic nimirum per omnem modu ipſa noſtra opatio celeſtibe apta a digna albeſcit puritate · trenis aũt implicata: nigreſcit a rubeſcit ꝓpetuo ſupplicio a horroe 5 * Titulus . Loeptimus Sed tunc ↄuenienter per criſim coꝛporalem:ſalus ꝓpetua de⸗ ſignatur. Nam ſiẽ nullum infirmoꝛũ criſim ſoꝛtiri poterit: ſua deſideria ſequi voluerit a implere teſtante Philareto in tractatu de iudicis febriũ: qui dicit; deſideria infirmoꝛum expleta criſim abnegant:e moꝛtẽ cauſant. C cauſa tanget᷑ infra. Sic nimitũ per oẽm modum ſalꝰ eterna nulli eoꝛum tribuit᷑ qui deſideria carnis voluerit ad implere. Sic g patz q; p manus opera: G ꝙ per criſim copalem ſalus ꝓpetua fi⸗ gnatur. Et tunc applicet᷑ ſic. Cunq; igit᷑ opera hoĩs ↄpaſſiõe et miſericoꝛdia ad ꝓroximum fũint calefacta ſalutẽ ꝓpetuaz indicant affuturã. Et tũc recurrat᷑ ad prehabita immediate ſuß O Auicebron libro fontis vite. Lumen ſolis ire ad ueniens: lu cere facit. Circa cꝰò euidentiam adutendum eſt: q adueniente lumine:ipſa terra qndam ſplendorẽ ocipit:quẽ quidem ſplendorez per refractiõz reuerberatiõzcq; ſolaris lu⸗ minis ſurſum iacit. Et ideo ait Algaʒel in tractatu de fo'ma ſpeculi. Qumen copori adueniens lũioſo: ipᷣm coꝛpus effic? luĩoſum. Ex pdictis ergo patz ꝙ lumen ſolis tre adueftiens ipſam terrã lucere facit. Sed tũc ꝓ lumen ſolis ipſa dei miſe ricoꝛdia figurat᷑. Nam ſiẽ lumẽ ſolis caloꝛeʒ imprimit in as puta in nubes. non aũt in terrã nec in aerem:nec in ignem. Sic nimirũ per omẽz modum ꝓietas miſericoꝛdiaqʒ diuina: caloem ſue virtutis imprimit in aqs tribulatõnis æ miſerie non aũt in terrã auaricie: nec in aerez mundane incõſtantie: necq; in ignẽ voluptatis & ↄcupiſcentie. Sed tunc gueniẽter per terrãa intelligit coꝛ; humanũ. Nam ſiẽ terra inthſecus eſt umida: frigida: a nigraſic Pꝓ omnem modũ coꝛ humanum intra ſe bumidũ eſſe debet humoee contritõnis && penitentie frigidũ ab omni caloꝛe praueq; carnalis ocupĩe:nige vero in buili ſui recognitiõe. Sic igit patet. ꝙ pꝑ lumen ſolis dina pietas miſericoꝛdia deſcribit? && ꝙ P terrã coꝛ hũanũ ſigu⸗ ratur. Et tunc applicet᷑ ſic. Miſericoꝛdia itac; dina coꝛdi hii⸗ mano adueĩens:ipᷣm hoĩeʒ relucere 2 refulgeè p miſericoꝛdiã qñitum aò proximũ facit. Rẽe vt ſupᷣ. P Pps in ꝓPbleu. Nubes elongata a terra indicat ſiccitatẽ dñari illo anno. cã tacta eſt ſup̃̊. Sed tũc per nubem intelligi ipſe xp̃c. Nam ſicut nubes diſparet a ↄſumit᷑ tribo modis vt recitat oment. ſup· ni. methe. Brimo viʒ ꝑ eſtũ nimiũ. Tũc.n· nubes eleuanẽ — — & ĩ aerẽ reſoluunt᷑. Scco ꝑ ↄcuſſiõʒ ventoꝛe ĩ qñtũ venti ipe nubes diſſipant᷑ ad regiones alias ꝓpellunt᷑ T ercio ꝑ effu⸗ ſionez pluuie atq; imbris:a poſt pluuiã nubes otinuo eua⸗ neſcũt. Sic nimie æ Nota bꝛẽa vgo ↄpat ſtelle octo attentiſſimis rõnibo atq; cãis. Quaxe prima eit ꝗa ſiẽ ſtella Cit lffei modo ſup 4 nihil 81 Plat int aeri liun vere latu in p⸗ Vittu minn pü Mpla Haurtide Ntometa pals gſat etſpun drarn Sler Cuirn impir inter! ligme taleco Auug tus tot denſum ahene. Jonte dulide ſumg kefra plumk ſeelltt ſdrit po Irſun unrg Titulus Deptimus aud⸗ efficaciam ſuã & virtutem non ondit in igne: ſedð aut ſolum e modo ac mag qdez in aere:in terra: a ĩ aꝗᷣteſtãte Calcidio Wi ſuꝑ thimeii Platonis: ꝗᷓ ait. Stella ꝗdem in igne ſupceleſte; waee „0 ,.„₰ —— „ „— . . Do nihil agit. Quiꝰ tatio ẽ. Quia nec ipm diminuit n adauget Nrin. d 2 Mliee . illr 4. Wanllwnn . . 1 Heyo N. „ AE „ . *1 Knds. — . „ enianeeren 1 Anapen R 4 Octendumgg 4 „ „„ regapegt Sp:n. ignis celeſłe in eiſdem pꝓmanet qlitatib ee mẽſura vt Piato phᷣoꝛum peritiſſimꝰ aſſerebat.ſuam aũt mag in aere in tra: in aqᷓ ondit virtutẽ. In aere qdem: ꝗa vt ait auerrois in.j. methe. Coniunctio ſtellarũ impreſſiones varias gnat ĩ aeris regione. In terra itaq; qa hm Auicẽnam li. ſuo minera lium. Conſtellacõ atq; fatũ cuncta gnant in terrenis. In ad vero.qa hm phᷣm in:ni.methe.Scm oꝛtum 2 occaſum ſtel/ larum creſcunt a decreſcũt ipſe a. Sufficienter ita q; pĩz ꝙ in primo pᷣſuppoſitum ẽ videlicet ꝙ ſtella nulla ſuam oñndit vittutẽ in igneſed ſolũmodo in aere in terra a in aq̊. Sic ni/ lri mirum p omnemm odũ ipſa beata virgo nulla ſue immenſe Atude in pietatis oñdit efficaciã a virtutẽ in igne cupiditat fexuoꝛis crplbefte ↄcupiſcentieq; carnalis: ſe ed in aere intime deuotõnis:in tra tendueſtens Huenilis coꝛdis: 4 in adl tritiomis penitentiecq; & afflictionis Sipadimſe Recurrẽdo ad habita imediate ſi up̃. Scda ratio ẽ. Quia ſiẽ npeimitinais ait ↄmẽtatoꝛ auerrdis ſup· · ce· mũdo. Stella E denſioꝛ ſt Piſſi/ mringgen. o pars ipſius oꝛb ſiue ipſiꝰ celi. Ad cꝰ euidentiã notandũ Diag diin Aꝓ ſiẽ ait hemiſtiꝰ ſuꝑ ij de anima. Omne coœpꝰ denſumq; ede et illin magis leuminis ſaſceptiuſi 2 tetentiu r ißtn einchdre Ad rarũ fuerit atcq; ſparſum ſe eu dyaphanũ aut trãſp arens: e Suſceptiuũ quideʒ magis eſt ipſiꝰ luminis opacũ a denſuʒ e . Quius cã eſt hm ꝙ ait Auicebron li fontis vite. Qux magꝭ i⸗ impingit atq; offendit in tenebrã &; in lucẽ ꝓpter mutuam üc hr inter ſe oꝓpoſitionem. Retentiuũ vero:qa hm heophr aſtũ insaͤſenn li· gmentoꝛũ. ¶ux vberata ↄtra coꝛpꝰ opacũ denſum ipm D N tale coꝛpꝰ penenetrare nõ pt. T um ꝗa opacũ:tũ qa denſum mnen LTux g in opaco a tenebroſo ſeu denſo aut ſpiſſo coꝛꝑe diu ſ . ⸗ . ⸗ — „ E . . — 717 n hun tius retinet᷑. Sic aũt eſt ĩ ꝓpoſito. In ꝗqcunq; g ꝑte ipᷣm celi nis coda denſum fũit a opacũ:ibi lux recipit᷑ faciliꝰ ⁊ detinet diutius et hanc celi partẽ ſtellam ↄuenientiſſime niuncupamus. Et Im „ t 2 † 2 Pen 6 — Pnit exemplũ de hoc ipſe Algaʒel in tractatu de foꝛma ſp⸗ loenne uli dicens. Speculũ quideʒ in ea ꝓte vbi tenebroſum den igeee ſumqʒ; feit:& opacũ tepreſentat: & reicit foꝛmã ſuazʒ vtpote .mottini refractio tenebratioq; radioꝛum faciens:in ea aũt parte vbi nmtln . plumbũ ateq; pix abolita fuint & abraſ. a:a p ↄſequens ipᷣm 2 ieftice⸗ ſpecinũ perſpicuum atq; rarũ factũ · ibi mula foem a repnta? iRemtl ſed viſus nẽ ipſt um ſpeculũ Penetrat 6 Ptranſit. Sic ergo eſt Gsuude in poſito. In quacuiq; em parte ipm celũ ſpiſſũ fuerit atq H il, denſum abi lux quedaʒ ↄcipitur a retinet᷑ ꝗ ſtella mincupat· iit . “ . . Sufficienter igit declarata eſt diffinitio atq; deſcriptio ipſi? ſtelle videlicet & ſtella ſit denſio foꝛtioꝛqʒ a ſpiſſioꝛ ꝑs ipſiꝰ celi. Sic nimirũ per oẽm modũ ipſa mater xpi eſt denſioꝛq; et valentioꝛ pars totiꝰ celeſtis colle gij. Ipſa nanq inter oës foꝛtioꝛq; ad defen ſandu a demonibo exiſtere ↄprob at. Rẽe vt ſup dicum eit R Tercia ratio eſt. Quia ſiẽ ſtella ppendi culariter a directe ſtans ſuꝑ aliquam nebulã maio⸗ lucidioꝛ q; apparet. Quiꝰ cauſa ẽ vt ait ps in li- ꝓpbleu. Quia odenſa tio media ſeu aeris ꝗ mediꝰ eſt inter nos a ſtellam ingroſſat ipſam ſtellã: nebula aũt ipᷣm mediũ aerẽ q ingroſſat nimiũ et condenſat. Quiꝰ ſignũ eſt vt recitat Keucẽéna li . imj de di⸗ luuns Quia exñte nebula neq; pluit neꝗ; ningit qd quidez accidit ex 9denſatiõe ipſiꝰ aeris p nebulã ↄcurrentem ergo ipſa nebula ingroſſat ipſam ſtellã· non in qntum ſtellazʒ: ſed ipſius ſtelle lũioſitatem & claritatẽ. Sufficienter itaq; patet ꝙ ſtella maioꝛ lucidioꝛq; apparet ſuꝑ nebulã poĩta ex oblic Sic reuera p omnem modũ ipſa mater xpi maio quatum ad auxilij q fauois maioꝛitatẽ lucidioc; quãtum ad gratie ℳ * collationem apparet ſuꝑ nebulam tribulatõnis ſeu moleſtie terat a fecundat terr interius &; exetriꝰ?: vt ait Tharentinus euentiiũi naturaliũ li. v. Cuiꝰ ſignũ. Quia hm Auicenamm li · ſuoũ mineraliũ. Omnia metalloꝛũ gna ipſarum ſtellaꝛe ſeu ſiderũ ſunt effectꝰ?. Cõſtat aiit vt ait pᷣs. mi methe metalla magis generari intiſecus & extſecus: in interioꝛb⸗ y in ex⸗/ terioꝛi terre partibo. Et ideo ait Plniꝰ in ſpeculo natali li · Vmij. Interioꝛ inꝗt pars terre aut es aut lapis eſt. Et propter vehementis frigois ↄſtrictiõz ergo cũ metalla in intimis iĩre partibo magis & in exte ioꝛiby generent a gnatio metalloꝛũ ſtellarũ ſeu ſiderum ſit effectꝰ.ſequit neceſſario & ipſe ſtelle magis alterãt & fecundant terta interius exteriꝰ. Et Hoc eſt ꝙ in pnᷣcipio ſuppoſitũ eſ 1. Sic nimirũ p omnia ipſa mt dei ſuo aſſiduo apud ſuũ filium interuentii magis alterat a fecundat hoĩeʒ intuſecus extrinſec? · iuxta iꝰ ꝗd ait beatus ciuies celicos: denſioꝛ eſt qntum ad cõſeruandũ a malis oibꝰ co Palis. Rce vt ſupᷣ. Quiarta rõ eſt. Quia ſiẽ ſtella magis al- Bernꝰ.Ipſa inqt mater xpᷣ iinteriꝰ? mentẽ viſitat · etiã ſi exte⸗ rius ipſe ſenſus nullatenꝰ apprehendat: & tunc recurrat᷑ ad prehabita imediate ſup S Quinta rõ eſt. Quia ſiẽ ſtella illi regioni a ꝗ magis diſtare a magis elongari videt magis lucet. Iuxta iꝰ qd ait pps in li / ꝓbleu. Stelle inad qntomag? * a climate nẽo diſtant: tantomagis lucent. Et ideo ſtelle exi⸗ ſtentes in oiente a occidente maioes eſſe vident &ſ lelle que directe ſupta nos ſunt. Qui ſignum atc; argumentum elt. Ciuln Dyuvt ſortes gluent tiotal nnter vos maioten ßaſtel quen gprob⸗ aſimili interio⸗ his a oprobe Cumt. eid ſumi habitan mund/e latyoeta pimattls ulreme trumd Abcthno⸗ genonta eas ſond . ſoüsv nioner⸗ Natur cjonen dufſei ſtella me Cognition Tarſtmd ducahu) kerge tranſer fma ſtr⸗ ſuptert teuolut te ſu P Demud⸗ ums Nac aTRN NS bäihie ldlapen uin det duns mingeoſt toſſatnimin li m ded⸗ tu ntem erg⸗ 1 lollaſed tacp patet wobli⸗ SNdN D Fi ſal wileſte i magil batentinus icnaab cheſen ide mend vaib dar AEpryt nitms 1 2 itlon gelte “l 6 Titulus Septimus Quia vt ait Ptholomeus almaieſti primo. Sol & luna exi⸗ * V N . . . „ ſtentes in oꝛiente aQ ocidente: maioes eſtim an?: vehementiꝰ qʒ lucent:q; dum ſtant ſuꝑ cenith capitis noſtri. Et iſtius ratio talis vbi ſiip̃ a pſᷣo aſſignat᷑. Intẽpoſitio inquit vapoꝛ inter nos & ipſam tellaz: ipſam qntum ad ſplendorez ſuum maioꝛem apparere facit qñto autẽ magis a nobis diſtauerit ipᷣa ſtella:tãto maio vapor interponit. Sequit ergo ꝙ ſtella que a nobis elongari cernit: magè lucexe: maioꝛq; apparere oprobatur.a hoc eſt ꝗᷣd in principio tactũ eſt. Sic ꝓꝑ locum a ſimili. Maria mater xpi qatomag? ab ho mine qntum ad interioꝛes coëporis ſenſus elongari eſtimat᷑: tanto ſincerius bis a quibo elongata foe viſa eſt: lucere ꝑ lumen ſue gratie ↄprobatur. Et ideo ait Anſhelmꝰ in pᷣrogatiĩs ſancte marie Cum te extinctũ putaueris: neceſſe eſt vt ſi deuotꝰ ei fueris eiꝰ lumine & gẽa ppetuo illuſtreris. Et tũc recurrat᷑ ad pre⸗ Habita immediate ſupᷣ. Sexta ratio eſt. Qruia lumen ſolis að mundi pꝑtes non tñſfundit᷑: niſi ſtellla aliꝗᷓ mediante vt ꝓbat quatuo rationibo Alkabiciꝰ in theoꝛica planetarũ. Quarũ Prima talis eſt. Conſtat inquit virtutem ſolis eſſe ꝓpetuam regularemq; ac vnifoꝛmẽ· vt dicit in tractatu de domibo pla ◻ netarum. Si em ſol vno tꝑe anni magis feruet qi alio tꝑe Hoc tñ non eit ex irreglaritate ſolis: ſed ex nimia ſolis elon⸗ gatione a terre interpoſt tione conſtat ergo ꝙ virtd ſolis ſp vegularis atq; vnifoꝛmis eſt. Qu o babito cõtingeret ſolem ſemꝑ vnum & eundem effectũ interrenis facèé. niſi ipᷣa virt? ſolis variatet᷑ & multiplicaret hm varietatem a multiplica⸗ tionem ipſarum ſtellarum. Et ideo ait Plato in phedrone⸗ Natura diuina circa que hoc efficit: vt ſtelle per participa-⸗ cionem ſolaris luminis effectꝰ ſolis varient & diſtinguent; Sufficiẽter ergo pi ex pᷣhabitis: ꝙ lumen ſolis atq; virtus celeſtis: ad mundi partes atq; climata nõ tranſfund unt niſt ſtella mediante. Sic nimirũ per oẽm modum . lumen celeſtis cognitionis gratie: mundanis atq; humanis coꝛdibus nõ tranffiindit?: miſi per mariaz matrem omnis gre G& ſalutis te⸗ ducatur. Et ideo beatus Bernꝰ in ſermone de anunciatione⸗ . til ergo in nobis ſalutis eſſe poterit:qd non ꝓ manꝰ marie tranlſierit. Et tũc immediate ſuß Septima rõ eſt. ſic ßim aſtrologos ſtella omnis in die eſt ſub terra:in n octe vo ſup terraʒ ſed hoc intelligendũ eſt de ſtellis fixis ᷓ mouent reuolutione ipſiꝰ prime ſpere. De ꝗbuſdam vero ſtellis er⸗ ratic hoc ſecꝰ eſt videmus em ꝙ interdiim luna nocturno tpe ẽ ſuꝑ terrã · ſiił aũt in die. Sic reuera ꝑ oẽʒ mõm maria ĩ die müdane felicitatꝰ a affluẽtie moꝛe ſtelle nobᷣ taq̃ ſub ira 2 — Titulus Septimus occultatur.quia ipſa terrenis cupiditatibo ſubplantatur · in nocte aũt tribulationis noſtre ſeu miſerie nobᷣ vtpote ſtella ſiip terram coꝛdis noſtri clariſſima ꝓpalatur. Re vt ſupra. Octaua ratio eſt. Quia ſiẽ ſtella non lucet in aqlone:vt ait Klexander a pho in ꝓblei in hunc modũ. Qum em ocea⸗ num:mare:ſtagnaq; paludes:mlte ſint in ꝓtibo aquilonis ideo neceſſe eſt multas ibi eſſe nebulas & vapores:quibo ex ſurgentibe tota illiꝰ aeris regio obumbrat᷑.&& ꝑ conſequens lumen ſtellaꝛe ibi penitus occultat. Quiia ꝓpter hoc accidit in aquilonari ſeu ſeptẽtrionali plaga ſtellas minĩe apparere Et accipitur hic aquilo ꝓ zona frigida ipſiꝰ mundi.Sic ni⸗ mirum ꝓꝑ omnia maria in aquil one:id eſt in peccãte homiĩe: minime lucere qntum ad lumen gratie cõprobat᷑. Vnde ait beatꝰ augꝰ. Ipſa ge maria ſapientia eo ꝙ; mater ſic ſapiẽ tie nuncupat a ideo ipſa ꝑ lumen ſue gratie ĩ maliuola anima nullateaus ↄſeruat᷑. Recurrendo ad phabita imediate vt ſup̃ V (Coõparat᷑ deniqʒ beata virgo ipſi celo octo de cauſis Quarũ prima. Quia ſiẽ celum ↄtinet terrã:a caſu pᷣſerians pariter à ruina vt ait Auẽpice:quẽadmodũ recitat ↄmenta toꝛ ſup:njce-a mũdo. Int᷑ eos aũt ꝗᷓ aggreſſi ſunt aſſignare cauſam a modũ:quomodo videlicet: aut ꝓ quid ipſa tetea ſuſtentet᷑ in medio:qdaʒ dicebant hoc euenire ex ſemirotũ⸗ ditate: aut ex ſemiſperitate ipſiꝰ terre. Dicebant em terrã eſſe diſpoſitam in modũ æ adin ſtar ſemicirculi:ad hoc vt natare valeat ſup aquas. Quid am aũt hoc ex attractione ipſi? celi et ſtellarũ euenire aſſerunt. Auempice aũt terram pendere ĩ medio aſſerit ꝑ ſuſtentatõnem inqũñtum ipᷣm celum cõtinet terram a caſu pᷣſeruãs pariter & uina. Sic nimirũ ꝑ omnia ipᷣa beata virgo ↄtinet totum mundũ a caſu ruina preſer . uans moœtis eterne. Vnde ait CQuido in ſermone. Tota mdi machima inſimul rueret: niſi Marie gra ſuſtentaret.Et tũc recurrat᷑ ad prehabita immediate ſup̃ᷣ. Secunda rõ eſt. Quia . ſicut celii eſt cauſa oĩs motꝰ in inferioꝛibo:aſſerẽte 9 mẽtatoꝛe in ni· phiſi:q ait. Omnis motꝰ copiliũ coꝛpoꝝ habet reduci ad motũ primi mobilis. Sic nimirũ ꝑp omnem modũ beatz virgo eſt cauſa omnis motꝰ ipſuis aĩe quo mouent᷑ ad ſuu creatoẽatq; omnis motꝰ operationis bone qꝙ; quis vehitur et mouet᷑ ao ſummam beatitudinẽ, Et ideo ait beatus Augꝰ? Omne bonũ ꝗd a nobis agit᷑:marie interuenientibo precib⸗ nobis dat᷑. Et tunc recurrat᷑ ad phabita X Tercia ratõ eſt. Quia ſiẽ celum ſemꝑ ſibi habet annexũ ignem teſtante Sjmentatone de ſubſtãtia oꝛbis ꝗ; ait. Ignis ꝓpetualit alligatus eſt ſpere celeſti & ↄcauo oꝛbis lune. Sic reuera per oĩa maria — Cin lnvr ffans ſermor et gea Kung ſemp Qun ſtell⸗ Mot ien eſt c hoce unen omne moue eſtal Pklſito ti ſane ntoeſtl ſlante! lunmnes düted cpemr Wr N tum die⸗ omm toni⸗ littu uot Zic lumten ichnon „„„Modüh danet manſt Atdus ſkabi Atin g. RNra . Netur e ketam — vinng P Muree Lemſl latine Emmnd. N 1criton wbat Vren Ner ſeſpit⸗ Niuola anim Noite t ii co de ca Mpbrins c tat oenta lunt aſſggnre diptte Alemttotu⸗ etkerielſe NNte Krun hendti lnont t tumrck 77 . 1 nii he l . ſemper habet annexum ſibi ignem diuini amoeis ipſum Puu manis coꝛdibus influens & miniſtrans. Et ideo ait Bernꝰ in ſermone de aſſumptõe. Maria inꝗt eſt mater omnis ſalutis et gratie ipſa eſt fons caritatis diuine. beatitudiniſc; eterne · Nunq; n. maria ſine gẽ̃a nunqꝙ; ſine ame atq; beatitudine ſempiterna. Et tunc teſpiciat᷑ ad prehabita immediate ſup̃ Quarta rõ eſt. Quia ſiẽ celum motu ſuo rapit ſecũ omnes ſtellas aO planetarum ſperas vt ait Hugo in dydaſcol.li · ni / Motus em naturalis & reuolutio ipſius prime ſpere eſt ab oiente in occidentẽ. Motus aũt naturalis ipſoꝛũ planetari eſt econuerſo. ; aũt ſol videt᷑ moueri ab oꝛiente in oœidentẽ Poc eſt per actiõz in qutum ſol ceterecq; ſtelle violenter rapi unt motu ipſi? celi. Et ideo ptz; ꝙ celũ motu ſuo rapit ſecu omnes ſtellas. Sic nimirũ per oĩa mater xp̃i motu ſuo quo mouet᷑ ad adiuuendũ aliqꝙ; hoĩeʒi: rapit ſecum oẽs ſtellas id eſt collegia angeloꝛũ pariterq; a ſanctoꝛũ. Et iõ ait Amb in „ prefatione. Nemo nẽm ambigat quin vbi maria aduenerit toti ſanctoꝛũ collegiũ adexiſtat. Et tũc vt ſuß Quita ratio eſt. Quia ſiẽ celum omnẽ virtutem influit huic mudo teſtante Iſidoro ꝗᷓ ait. Celum qdem mediãte ſideru limpido lumine & caloꝛe omnem vittutẽ influit huic mundo. Secus aũt eſt vt ꝗdam autumant de celo empirreo vtrũ faciat ali quem influxũ. Nihilominus tñ quidã hoc affir mant ꝗdam negant quẽadmodũ recitat magiſter Heinricꝰ de gandauo in primo ꝗlibeto. Primum aũt mobile id eſt ip̃m firmamẽ⸗ tum ſeu ipᷣm celum omnẽ virtutem influit in huůc mũdum:· Sic ꝓ locum a ſimili Maria oẽm celeſtem virtutem confert omnibo ſibi deuotis coꝛdibus in hoc nuindo. Et ideo ait Ihe ronimus in epiſtola. Si virtuteʒ imitamur: mariã omnium virtutum fontem oꝛginem amplectamur. Ipſa enim ſibi deuotis totam mentis & coꝛporis virtutẽ tribuit a valoem. Rẽe per omnem modum vt ſupra. Sexta ratio eſt. Quia ce⸗ lum tangi᷑ ab igne ſeu ſpera ignis: non tamen comburit vt refert mentato primo ces mundo. Sic nimirũ per omẽm modũ beata virgo ↄtarctum quidez paſſa eſt ab igne mun⸗ .Syane tribulationis a miſerie incombuſta tamẽ & illeſa per⸗ manſit ab oĩ ꝓrſus periculo a doloꝛe. Et ideo ait beatꝰ? Bern ardus in ſermone. Non ſolum incõbuſta manſit mater chri ſti ab igne carnalis copule:ſed etiam omnez ignem in nobis extinguit praue cupiditatis concupiſcentie & tunc vt ſu/ pra Z Septima ratio eſt. Quia ſicut celum iugiter mo uetux circa terram imo mſi moueretur G& volueretur circa terram: totus mundus inſimul concideretur & coartaretuir S =è”M L . titulus Septimus litu Et ideo ait calcidiũs in thimeo:Surrexerunt qdam dicẽtes n non eſſe celum id d moueri cernitur: aſſerentes rẽ incoꝛru⸗ hdlud ptibilem nulli mutui nec tranſi mutatiõi foꝛe ſubiectũ. Dice / Koa bant auũit terraz in ↄtinuo eſſe motu. Quapropi eſtimabant gato celũ eſſe immobile: ſed moueri ſolam terrã a ꝙ ex motu ire etu celum videret moueriſicut dũ quis currẽs circulariter eſti / mnitiet mat circulariter moueri celũ a terram. Hoc autẽ falſum ettt yerſu 6ß celũ indefe ſum iugiter voluit᷑ circa terr a. Et n celũ iugirt teſtit moueret᷑: totus mundꝰ coꝛruẽs rumpereĩ. Sic reuera ꝑ oẽm mun modum maria om hora:tpe:a momento: mouet᷑ circa terra inger id eſt nos inceſſanter cuſtodiens: protegens: & oↄſeruans. Et nmnitzai niſi ipſa motu ſue pietatis ſuccurret:totus mũdus dudu in ccoh nihilum vergẽét rediret. Et ideo ait fulgentius epus in ſer turo mone. Niſi maria ĩmẽſitate ſue gratie ſuccurriſſet: tota inſi⸗ aaude nmimdi fabrica coeruiſſet. Octaria rõ eſt. Nam ſiẽ celum eſt datoa oſeruatiuum animarũ iuſtaxe teſ tante macrobio de ſommo catmin ſcipiõis li primo q dicit. Celũ eſt receptaculũ aĩaꝝ iuſtaʒe Eßhin in ꝗᷓ conſeruant᷑ a ſuis coꝛporibo exalantes. Sic ꝓ locũ a ſtli lerrime⸗ Maria eſt in ſe ſinuq; ſue materne pietat receptaculũ om/ nan nium animarũ iuſtarum a ſuis cœporibo erutaze·2 ideo ait doulnaie anſhelmꝰ in ſermone. Ipſa inqt eſt conſeru atrix animarum Autin nollrarium: pſa ſpes: ſalus & vita omnium hoĩm ſibi ſerui⸗ mraint entium in hac vita Na Notandum autè ꝙ beata virgo Reeiet maria ↄpar at᷑ roꝛi ob ſex oditiones a natas que gueniüũt ipi oc roi. Quarũ prima talis eſt. Sicut em ros cadens in regien s calida:vertit in aquã · in regione aũt frigida:vertit in pruina 222 teſtãte philoſopho in· nj· methequi ait. Ros e pruina vnui nenie ſunt in ſubſtantia: & diuerſificant hm frigidam 2 calidã re⸗ FJFgooné gionem. In frigore nanq; ẽ pruina: in caloꝛe vero ros eſſe dẽ R tetaqhi Sic nimirũ ꝓꝑ omnem modum. Maria quidem feruentibo in hyyluſi amoꝛe:vertit᷑ in aquã celeſtis ſuauitatis gẽe · infrigiditatis iiteſn, aũt eſt coꝛdibo ab eſtu carnalis ocupiſcẽtie: verti in pruina . mimi refrigerij a ↄſolationis eterne. Et ido ait beatiis Bernhardꝰ ſntit . Maria inqt eſt dulcoꝛ diligentiſſimꝰ? refrigeriũcß ipſis mü⸗ noſtaſu dis mentilo ineternuũ. Sc&ᷣa eſt. Nã ſiẽ ros cadens fumigare „Htttt facit montes:& nebulam ocitat circa aquas: euolareq; facit ⸗ tiecchi⸗ nubes varias diuerſas teſtante phᷣo in tractatu de impſſi⸗ ſavitt „ onibo aeris:quui dicit. Ros cadens in terrã eu aporat p fumi⸗ WD ä S=WM gationez montiũ: ꝓꝑ nebulam aquac: a per eleuatiõz diliſaxe ver önat nubium. Hec etenim tria vt ait cõmentatoꝛ ſupꝑ eundeʒ locũ voblenn roꝛem arguunt deſcendere ad terraʒ. Sic mmirũ beata virgo (ti un maria menti adueniens montane ↄtemplationis fumigatoz Un ls. inde elicit deuotiſſime or̃onis.ſed aꝗᷓ adueniens tribulatõis . *? 1 Nnns cide Nmmnt leiac Efling zciͤi Annpon Kctatri S dusddin etbiſſe t wti celumet xſom iuſtar win ſt tuolnon edn minatun ſbiſetu⸗ rat titgo zuenünth iinpem⸗ arunn rotwtid tinerhn itpinmn Ginnum ehmnd funmege, . are⸗ . Titulus Deptimug nebulam euaporate facit ꝓpetue ↄoſolationis tandem nulbes trãſuolare facit fideliſſime ꝓtectionis ac obumbratõis. Et ideo ait Crißde pᷣrogatiuis ſ. Marie ꝓ ipſam inquit noſtra oꝛatio exaudit᷑ cõſolatio celeſtis tribuit᷑ hHomo ſub alis dei ꝓpetuo obumbrat᷑ B a Tercia eſt quia fiẽ ros deſcendẽs in terram ſerenitatem facit recedens vero a elongas a terra verſus nubes in vndationeʒ ymbrium generat atq; cauſat teſtãte ph̊o in:imethe:qui ait. Qũq; ros cadit ad terraʒz aer mundatiir mũdato autem aere ſerenitas fi ros aũt manenſ in aere iam aer humectatiiſ ẽ humectato aũt aere pluuia cõ mitat᷑. Sic reuera ꝓ omia Maria mater xp̃ᷣi ſua deſcendẽs ĩ coꝛ hominis pietate & gratia: ſerenitatem in preſenti e ĩ fu turo efficit trãquillitatis eterne ſj elongata ab homiĩe in ſuo laude tepido & ingrato ꝑ ſubtractioneʒz viʒ ſue gratie inun/⸗ datio cõſequenter penalitatis eterne Et ideo ait Sedulitis ĩ carmine paſcali. Maria nanq; ſuo nobis adueniens lumine S ſplendore pacem reddit& quietem ab omni inquietudi ne timoꝛe. pſa abſens timoꝛẽ incutit & horroꝛem. Quar⸗ ta eſt nam ſicut in roe ignis deſcendit celeſtis teſtante pto/ lo· almaieſti tercio · qui ait ignis quidem celeſtis dupliciter defluit in hunc mũdum viʒ in lumine in roꝛe. Sic nimirxuʒ maria in nos deſcendit ignis duuine caritatis & ſplendor eĩt᷑ ne felicitatis. Et ideo ait Hieronimiis in epla ad paulam & euſtochiũ. Mariam adeamus que eſt oꝛigo a fons totitis ce leſtis dulcoꝛis & amoꝛis Ca Quinta conditio roriſ eſt ꝙ ſi incluſus fuerit in teſta oui vacua exiſtẽte mox ſolis ad ueniente lumĩe ipſam teſtam eleuat aliqntulum in aeris re gionẽ teſtante ↄmentatoꝛe in tercia methe. qui dicit ꝙ de ra refactione fit ipſius roꝛis coꝛpora mediocriter grauia cum incluſus fuerit in aeris eleuare tegionem. Sic reuera maria in teſta humani coꝛdis per ſedulam atq; deuotaʒ incluſa me moꝛiam ipſum hominem ad celeſtia eleuat ſuoq; filio repre ſentat. Et ideo ait Ambroſius in prefacione. Maria ergo noſtra ſuo filio vota repreſentat. Maria inquam nos ſub/ pPortat e animat.ipſa in celeſtia eleuat & in celeſti ſublimi / te celſitudineq; exaltat ¶ Sexta roꝛis conditio eſt · ꝙ ros ſua virtute viſum clarificat illinitus tiimoꝛem ac inflaturã ſedatvulnera quoq; ſanat. Uarificat quidem viſum prop⸗ ter cõnatum ſibi frigus ẽe algoꝛem · vt ait philoſophus in pro bleumatibiuis libro. Sedat tumoꝛem quia ipſe eſt molli ficatiuus vt dicit Galienus ſecretoꝛum libro. Tercio ſanat vulnera recentia non inueterata vt teſtatur Iobannes me⸗ ſuein prima pradtica. Sic nimirum per omnem modum „ 2 ₰☛ 0° Titulus Deeptimus itru beata virgo maria viſum mentis noſtre clarificat tumoꝛem b & elationez noſtram: ſed & vulnera peccatoꝛum noſtroum ſaf quibus ſauciatur ama ſanat & reparat. Et ideo ait ignaci / une us in epiſtola ad beatam virginem O beatiſſma noſitri inte ſ rioꝛis homis medicina nos cecos illuminas tua claritate tu is, midos deprimis elatos tua ſaluificas Hu militate vulnera tos ſanas tua inuiolabili pietate Da Comparatur in⸗ eſn ſuper nubi ob qtuoꝛ ratio nes. Prima ratio nubis eſłquia KWK5” ſicut nubes terram infrigidatteſtante philoſopho in librro S” probleuma.qui dicit ꝙ; nubes aerem infrigidat aer vero ter lnſ ram. Sic per omnia beata virgo hominem eſtuantẽ in hac ”äâ vita infrigidat refrigerio oſolationis & obumbrationis eter K ne. Et ideo ait Anſ helmus. Si eſtuas refrigerium ipſa eſt.· ð ſi egrotas ipſa medicina eſt ſi ſuccumbas fotitu do eſt. lp⸗ AEtur ſa in omnibus omnia eſt. cunctis noſtris languoribus ſalu ſme tem tribuenſq; valoꝛem ¶ Secunda ratio eſt. quia ſicut nu/ fu bes tonitruum generat a euerberat ipſiuim fulmen teſtante tranſitu philoſopho in tercio metheroꝛum qui dicit ꝙ quamitis ab een etadio & leucippo tonitruum fieri extra nubes eſtim er. pu⸗ ol to excolliſione ventoꝛum nihilominus tamen id quod toni dſeitn truum dicitur e mibibus verberat᷑. Sic beata virgo tonitru = tſene um euerberat a effulminat ipſum fulmẽ quibus terret Pn MWe cipem infernalem · Et ideo ait ſedulius in carmine paſcali· ? dopear Maria adiuuante nullus timoz millus horro boſtilis eue ui niet in morte quia totam inſultationem in fernalis princip? hſope iam ſua virtute maria iam euciet & euellet Ea Zerecia is ratio eſt:quia ſicut nubes eſtu magno a terra elongatur cõ io ſumitur & de nigratur atq; in yridem permutatiur iuxta il/ 14 infri lud ꝙ ait ↄmentatoꝛ in tercio methe. Eſtus quidem magnoe nik nubes euolat & cõſumit de nigrat in yridem permutat ex, Z nn vehemẽti nanq; eſtu leuis efficitur e ꝑ cõſequen s eleuatur ar 4 calida fit: a ideo exſiccatur quia hm philaretuʒ. Omne cali ⸗/ luum dum ſiccum vebementer exuritur a ↄſequens denigratur oda ꝗa hm ſimpliciũ in cõmento qui dicit ome humidum vehe rwndb menter aduſtũ nigreſcit. Nimiz etiã nubes tũc inflãmq h· dwmemm ob hoc coloeꝛe ydria to depingi? : qa hm & ait gmen ſupin S ſhaln metha ca. de yride. Ignis in humido viridis eſt in ſicco ru knent * us in aere luminoſo al bus. Et iſti ſunt prin cipales coloes mbra yridis. Patet ergo ꝙ; in eſtu magno nubes a tra elongat ob . . kaekg. umbrat᷑ & in yridem ꝓmutat᷑. Sic reuera p omnem modevu; ſen in⸗ beata maria in cupido prauoq; & eſtuante anĩo ſua gratia autat B elongat᷑ ſuo lumine obumbratur a yridato id eſt vindica/ dquoſt tio coloe coloꝛat. Et ideo ait beatꝰ aug. Hoc deus ſeueriuu beſaeſt WM nent % 1 — 5õ 2 eenns 4 4 aiſe tee guonbist ua ſcuti nen teltane lum 44b SAlinei pi⸗ ndqtod ton litgo tonitl dus terlet hn miretr foRiser Croas dr Jononted MrA8N n 4 ℳ1 emd * Titulus omnibus vindicabit dum quis matri ſue indeuotus ingra⸗ tuſq; fuerit mediante qua tanta beneficia· tanta bona dona muneraqʒ; accepit. Quarta ratio eſt quia ſicut nubes in ſuo tranſitu a volatu ſemper declinat verſus ſolitudines atz val les ſicut dicit Auicenna de diluuijs libro quarto. Nubes vt frequenter cadunt diluuiac; multa accidunt in vallibus & in ſolitudinibus nemoꝛoſis. Quius cauſam aſſignans dicit ꝙ in vallibus aer quietus eſt nimium & tranquillus tran/ quillo autem exiſtente aere nubes pluit diluuium accidit In ſolitudinibus autem terra poroſa eſt & per conſequens magis nubium adtractiua. Aliam autem cauſam videtur aſſignare velle T harentinus libro quarto de effeatibus in natura qui dicit ꝙ aqua naturaliter appetit dilabi. ad locuʒ ſimile concauum profundum. Nnbes autem aqua eſt val lis vero vaſi ſimilis concaua profunda ergo nubes in ſuo tranſitu & volatu ſemper vergit & declinat verſus ſolitudi⸗ nes atq; valles. Sic mmirum beata virgo maria mater dei in ſũo felici tranſitu ee volatu ſemper declinat ac ſe applicat ad ſolitudinem caſtitatis & ad vallem Humilitatis. Et ideo ait beatus Bernhardus in ſermone de conceptione beate vir ginis. Qaſtitas & humilitas ſibi placent quia ex caſtitate deo placuit ex humilitate vero concepit. Et ideo in caſtis G humilibus mentibus oblectatur Ea inſuper beata virgo Maria ipſi vmbre. Ram ſicut vmbra in Qomparatur frigidat in ſe reſiſtentes. & hoc intelligendum eſt de infrigi⸗ datione interioi. icet enim vmbra ipſum copus exterius infrigidattamen ad interioꝛa repercuciẽdo caloꝛem coꝛpus interius magis inflammat. Sic nimirum beata virgo a/ ria refrigerio conſolationis eterne refrigerat eſtuanteʒ. Et ſicut vmbra humectat. teſtante philoſopho in libro pro/ bleuma · qui dicit ꝙ cœpera obumbrata bumidioꝛa ſunt. Quod quidem non cõtingeret:niſi vmbra bumida quidem eſſet· vmbra ergo humida eſt ideo humectat. Sic reuera P omem modũ mater chriſti humectat hominem ſedulum in ſua laude roe atq; humoe celeſtis gratie. Et ſicut vmbra recreat confotat · iuxta illud q& ait philoſophus vbi ſußp Vrmbra inquit rep aratiua ẽ virtutis perdite & valoꝛis vm/ bra ergo roborat ⁊a confoꝛtat. Sic & ipſa beata virgo homi nem in virtute a valoꝛe mentis ſpiritualiter recreat & con/ fotat· Et ſicut vmbra illuminat lumẽ quoq; cauſat eo mo do quo ſupra tactum eſt videlicet inquantum vmbra tene/ broſa eſt a opoca.& ideo ſplendorem ſibi obuiantem mag? augmentat per reueberationem itaq; a refractionẽ radio⸗ Deptimus l . Tituaiuiiuas“ HDeptimus iins Sic per locum a ſimili beata virgo mentem n oſtram celitus hicl illuminat-lumenq& celeſtis cognitionis:a gratie ĩ nobis ge/ pul nerat atq; cauſat. Et ſicut vmbra prope ſe exiſtentem aerem n ela vehementer valideq; inflãmat ſicut ait philoſophè in libro itach probleumatum. Qer inquit qui proximus vmbre fuit ma mse gis eſtuat. Sic mater xpᷣi aerem id eſt homiem ſibi aſſiſten / nüs tem in caritate in flãamat ignem q; diuini amoris in nobis gur generat atqz cauſat Ga Gomparatur etiaʒ beata vir / lne go maria nebule multiplici ratione. Primo quia incendiũ ipſt in nebula videtur:ac ſi ſol oꝛiatur · vt refert Auicebrõ libro mul fontis vite. Quiꝰ cauſa dicetur ca: de cate. Sic per om̃em mo quẽ dum omne incendiũ noſtre afflictionis & miſerie pia men/ AQus tis fiducia proiectũ in mariam apparebit· ac ſi xp̃o ſua im⸗ tato menſa gratia ſpiritualiter oꝛiat. Secudo ſicut nebula habet wwectt pumectare coꝛpora. ſicut dicit Auicebron libro fontis vite. frigu Omia inquid copora nebiua humectari vident᷑. Sic reuera Soot. mater xpᷣi humectat Pumoee celeſtis roꝛis a gratie ſpiritua w n liter & impinguat. Et ſicẽ nebula habet expurgare onia ele Vrruket. menta. teſtante phᷣo in tercio methe qui dicit ꝙ ignis expur tquia gatur inntuz eum quẽ in ſe otinet vaporem p effluxionez denim aer eicit & effũdit. Ner ᷣdẽ ꝗa nebula fit defux? a deciſio eauuidun vaporum q humoꝛũ ipſius aeris· & ex cõſequenti expurga loe tur ip̃e aer. Sed & hoc de terra & de aqua intelligenduz eſt Prad Nebula habet ergo expurgare omnia elementa ſic beata v/ a go maria habet expurgare omnes bomies elemẽtatos FAI dos a Notandum aũt ꝙ beata virgo maria dẽĩ eſſe lumen ob terci xvi effectus quos in copibus ipſum lumen efficit & relin⸗ ſeat. quit. Quoꝛũ pmus eſt quia ſicut iumen in alta aeris regio tos ne nõ lucet vt ſup̃ patuit Dicebat enim ptolo alma/iat; „ pei AXuicebron li· ſontis vite. ꝙ in ſupremo interſticio aeris eſt AAs ſempiternu frig? & ſempiterna nebula. Qui? etiaʒ ratio eſt bon da im ↄmentatoꝛem ſup· ix.metha. Dumen G& caloꝛ nõ ſunt ne niſi in cope dyaphano diſpoſito receptiuo. Nunc aut ſic eapen elſt ꝙ; aer ninns altꝰ non ẽ lumĩs ſuſceptiuꝰ eadẽ cauſa que allat ſup; tacta . Neq; caloꝛis retentiuꝰ vt ſupᷣ patuit qᷓmobrem. . aalſan accidit in ſupremo interſticio aer? tenebrã ſemp eſſe e & per⸗ e turd ↄſequens lumẽ in alta aerꝰ regione nõ lucet. Sʒ tũc ꝓ altam ſtr aer regionẽ Hintelligi Relatũ. Ram ſicut al * egionẽ coꝛ ſupbum intelligitur & elatu. Ram alte ta aeris regio moꝛtua dẽ. teſtante plinio in ſ peculo naturali —. n ꝗ dicit. Supreme regiones mortue ſunt & vita caret. da mit hum la animalia nullumq; animatũ ibi eſt. Et ideo ait pps in vi nan⸗ anialium li. Mentiunt dicentes anĩalia ſoꝛe aerea 2 coporea in⸗ . ſuꝑ quibo platonem arguimꝰ. Nulla enim vita in altiſſimis oned ”” 0. * . 4 nors ncn uainemi ſtxpoſurn⸗ nebuliker , ontiſt ni Sic wue atie ſplntun Peſtrwiore mdn denſ entilpulg⸗ 1 NAN RaN (NAEN 2 chelumen 6 ee oe nanarrsti oalnrien MR s ce aluniſn . ue nitſt ichlal „woote ſeng eiſt „Gtcin — Titulus HSeptimus aeris regionibo inuenit. Sic nimi pꝑ ome; modũ coꝛ huma nũ eleuatum ſuperbũq; pariter a elatum ꝗqntum ad ea que ipſius anĩe ſunt penitus eſt moꝛtuũ a nõ viuumimo nulluʒ in elato coꝛde vite eſt veſtigiũ. Et tunc applicetut᷑ ſic.Maria itaq; nõ lucet lumĩe ſui celeſtis doni e gratie in coꝛde homi nis elati pariter & ſuperbi.Seciindus effectus lumis eſtꝗa nil velocius eſt quã ſit lumen · teſtante ph̊o in pᷣmo de anĩa qui dicit. Aparet aũt lux ab oꝛiente in oœidente in inſtanti In eodem nanq; punéto cuʒ cœpus fuerit lumioſum eſt ipſum lumen.& nihil velocius eſt quã lumen. Sicut reuera nullus ſanctoꝝe velocioꝛ ad adiuuandũ atq; ſuccurrendum quã beata virgo maria eſtima? T a Tercius lumiĩs effe ctus eſt:quia ſicut lumen nõ lucet in aquilonevt dicit ↄmẽ/ tatoꝛ ſuꝑ tercio metha: Quius cauſa eſt:quia in aquilone ẽ petua nebula ꝓpter ſtagna innuimera & palludes· 6e ꝓpter frigus denſiſſimiim qd occupat & obtegit altam regionez. Sed tũc ꝓ aquilonem homo immũdus intelligit᷑ ſeu pecca toꝛ Nam ſicut ad aquilonem natiiraliter tendunt omes aqᷓ vVvurefert auicẽna libro qnto dediluuis. Cuius etiam cauſa eſt.quia hm aſtrologos aquilo eſt inferioꝛ pars totiuſ terre Sic nimi p omeʒ modum ↄtra homĩem peccatoꝛem & im⸗ mũdum cõfluunt aque om̃is miſerie oĩmq; malo. Et tũc applicetur ſic. Maria itaq; neqquam lucere poterit homini peccatoia immuiido niſi ab immũdicia ſua ceſſauerit lec cato. Quartus lumiĩs effectus eſt quia ſicut lumẽ nunqᷓm aduenit abſq; cœ pe lumiĩs cauſatio.vt dicit ↄmentatoꝛ ſuꝑ tercio metha. reprobando erroꝛem uloʒe qui dicebant coꝛu!— ſcatõem nil aliud fo e quam radios ſolares relictos & detẽ/ tos intra nubem. Nulla inquit lux abſq; lucente ſibi apro/ priato coꝛpore eſſe poteſt. Sed cum cernitur lux neceſſe eſt eeolſe & cope exiſtente lumĩoſo hix etenim cum ſit ꝓpria paſ ſio coꝛpis lumĩoſi a luminoſo cope ſepari non poteſt ſ ex iſtente luce eſt · & ipſum coꝛpus lucens & exiſtente lucente coꝛ pe coexiſtit ipᷣa lux. Sed tũc ꝓ cœpus lucẽs ſeu luminis cauſatiuum intelligit᷑ ipſe xpᷣs. Naʒ ſiẽ coꝛpꝰ lucẽs ſeui luĩs cauſatiuũ nunqꝙ́; ſine lumĩe eſt etiã ſi a nobis minime videa tur defectus tñ lum inis non eſt ex pte lumiĩs ſj ex parte no ſtri: quia fortaſſis aduidendum drifficiles inabiles q; ſumus aut foꝛtaſſis aliquod aliud coꝛpus ad opacum interpoſitiiʒ cernimus. Sic nimirum per omnem modum chriſtus mẽti humane per gratiam ſuam ſemper lucet etiaʒ ſi a nobis mi nime coxporaliter ſentiatur· Sed hoc quidem cõtigit non ta tione diuini luminis ſemꝑ preſto eſt: ſj ratione peœ atricis = 2 M 4 “ 4 Titulus Seꝑtimus anime que inepta & indiſpoſitaqʒ e inabilis eſt aut ratione peccati ꝙ velud nubes inter chriſtum & coꝛ noſtrum in me dio vt impediat poſitum eſt. Sic ergo patet ꝙ per coꝛpus lu minoſum ſeu luminis cauſatiui intelligitur ipſe chriſtus. Et tunc applicetur ic. Maria itaq; numq; eſt abſq; chriſto ſed dum ipſa menti aduenerit aduenit. & ipſe chriſtus per⸗ petuam ad ſalutez R a Quintus effedus luminis eſt ꝙ; ipſum lucet in luna ſed ſine caloꝛe · vt euidentius ſupra pa/ tuit. Cuius etiam ſignum eſt.ꝙ lucente luna nix nec ſolui⸗ tur nec liquaturquemadmodum accidit lucente ipſo ſole cuius ratio habita eſt ſupra. Sed tunc per lunam coꝛ muin/ danuz deſcribitur: nam ſicut luna quantomagis elongatur a ſole tantomagis lucet verſus mundum: minus autem ver ſus celum. & qntomagis apropinquat ad ſolem tantoma/ gis lucet verſus celiim. minus autem verſus terram cuius demonſtratio patebit infra. Sic nimiruʒ coꝛ humanum n tomagis elongatur a deo tantomagiſ lumine ſue mentis lu cet verſus terram terrena magis cupiendo minus autem v ſus celum celeſtia penitus contemnendo ſed quantomagis apropinquat ad deum cognitione & amoe: tantomagis lu cet ipſi deo minus autem ipſi mundo. Et tunc applicetur ſic Maria ergo lucet nnũdano coꝛdi lumine fame excellentiſſi⸗ me laudis preconij & honoꝛis. ſ ſine caloe pietatis ſeu cle: mentieq; immenſe .a Sextus effect luminis eſt: quia limpidiẽ lucet in tenebra & in vmbra m in alio lumĩe. Et ideo ait plato de immotali anĩe. Actus inquit lumĩs actꝰ tenebre eſt id eſt actio luminis debetur ipſi tenebre & nõ lu / ci. Lux nanq; lucis ſuſceptiua non eſt ſed tenebra recepta⸗- culum dicitur ipſuis lucis. Cuius cauſa euidentiſſime ſuß patuit vbi diétũ ẽ ꝙ hm platonẽ lumen lumie oblectat᷑. S⸗ p tenebrã ip̃a humilitas figurat᷑. Nam ſiẽ tenebra ſũme va / let cecis atq; infirmis dormientibo qa minutis De iſto ſic ait phila tractatu de dietis. In becillibo oculis & infirmis tene- bras ꝓſuadere eo ꝙ lumen cecutientibo oculis noceat. ſaniſ vero ꝓſit. De ſcdo ſic ait galie· li ſecrxe· vnj. Claudẽtes indt feneſtras ſuꝑ languidũ infirmũ ne lumẽ videat qlecũcq; De tercio ſic ait pᷣ̊s in ꝓbleu· valde aũt periculoſuʒ ẽ in ca- loe a in lumĩe obdormiſſe. In tenebra aũt ip̃a dormitio cöo⸗ ueniens naturalis eit. De ꝗrto ſic ait philaretus in tctatu de dietis. Multa copori humano accidũt incõmoda du mi/ nuti ad ſplendorem luminis cõtemplamur tenebra autem minutis valde cõfert. enehra igit᷑ ſumme valet cecuicienti / bus & infirmis atq; dormientibo a minutis. Sic reuera ipᷣa gahc nubus tilo vnt Ntemcde kechori ſugprwt⸗ bemdete mumeap r tnrb ſttoſten N se nitatis ſihlun taviri in hum floes n lo arpar eſtimant loemn ſoh remagi⸗ Reit er lende ſontis y dis nof ns gran ſtunis v üms ndore . gen ummnsch usſen nneſ mteſpſoſte nancemn gos ongin us atemi emtetont ertam aun manum ementisli sautem mtomagi wgsn plonnnſe cclenuiſt tuns ſeucke niseſtquin olumiet ucis 100 wöröl brarcept⸗ jechlii buſn eTrihnte unmoh⸗ Emuh driug coigind 4 dnhol⸗ tensnin —„êSLZ —RSZ Crunß. — Titulus DSeeptimus ſancta humnilitas maxime expedit excecatis inſcelere infix / mis in omni virtuoſo atq; bono opere dormientibus a qui eſcentibus in pecato:minutiſq; & abſolutis per ofeſſionem a ſatiſfactionem ab omni inquinamento.Sed tunc conueni / enter per vmbram caſtitas figuratur. Nam ſicut vmbram fugiunt ſerpentes a tranſferunt ſe ad ſolem teſtante philo⸗ ſopho in ſexto animalium qui dicit. Serpentes inquit niſi ſunt grandes tranſiſſe aquas de vmbroſis ſcilicet montibuſ verſus valles. Cuius cauſam reddimus:quia foꝛtaſſis vt ſu pra euidenter patuit in montibus frigus intenſum eſt val/ de ſerpens autem naturaliter fugit feigus: vt recitat ſolinuſ libro rerum. Sed tunc dubitatur cur ſerpens qui fugit fri⸗ gus ſerpendo de monte ad vallẽ cum intenſius frigus maioꝛ qʒ algoꝛ ſit in vallibus propter roꝛem quam in montibus in quibus nõ cadit ros. Ad qq dicen dum ꝙ fotaſſis in mõ te illo vmbra valida eſt · & ſol accedere non poteſt in valle autem caloꝛ eo ꝙ ad vallem ſol additum habeat a acceſſuzʒ Et io nit prohibet nec repugnat ſi ſerpens & cetera. Sic itaq; patet & ꝙ ſerpentes naturaliter fugiunt ipſam vm⸗ bram. Sic reuera per omnem modum ſerpentes in fernales maximea principaliter fugiunt caſtitatem. Sic ergo patet ꝙ per tenebram humilitas deſcribitur · & ꝙ per vmbram ca ſtitas figuratur. Et tunc aꝓpplicetur ſic. Maria itaqʒ; ſinceri / us limpidiuſq; lucet in tenebra humilitatis · & in vmbra ca / ſtitatis quam in quocunq; lumine mundane E illicite va/ nitatis Ma Septimus effectus eſt luminis:quia ip/ ſuʒ lumẽ elicit floꝛes herbaſqʒ & gramina inſentes & virgul ta viridaq; de terra· vt probat Auicebron libro fo ntis vite in hunc modũ. Videmus inquit auicebron. in calida nocte floꝛes non elici de radice ſed in frigido die conſequente flo / res apparuere multi Ecce habes quia non caloꝛ vt quidam eſtimantſed lumen cauſat hoc. Neceſſe eſt enim vt aut in ca loꝛem ſolis aut in radium reducatur hoc. Non enim in calo remquia vt preſuppoſitum eſt caloꝛ noctis floꝛes non pro dcit ergo in lumine quia vt dictum eſt · In frigido die ſplendente lumine floꝛes apparebant huc vſq; Auicebrõ li fontis vite. Bt tũc applicet᷑ ſic. Maria itaqʒ elicit de terra coꝛ dis noſtri floꝛes celeſtis amenitatis herbas miſtice volupta tis· gramina interne ſuauitatis· & ſentes boni oꝑis virgulta vtutis viridaq; ꝓpetue ↄſolationis ſalutis. Octauiꝰ lumĩs Titulus Deptimus effectus eſt:quia non lucet interueniente alio lumine qua/ licunq; vt refert ¶ heophraſtus ſuper tercio de anima. Sed tunc per lumen impediens ſeu interueniens mundana felici tas. ſeu voluptas damnabilis ipſius hominis ſiguratur. Naʒ ſicut lumen quod impedit aliud bumẽ oĩo in parte op ponitur illi lumini. Sicq; patet dum ignis ardet in die vel in ſole· lumen enim ignis tunc & lumen ſolis aliqualiter op ponuntur · alterius nanq;· alterius nature ſunt· Sic nimi/ rum per omnem modum lum en felicitatis mundane ꝑ om nia contrariatur atq; opponitur lumini celeſtis gratie mu / neriſq; diuini. Et tunc applicetur ſic. Maria itaq; tunc non lucet alio liimine puto voluptatis carnalis & mundane af/ fluentie prohibente Na Nouus effectus luminis eſt. quia ipſum lumen non penetrat nec lucet per ſolida coꝛpo ra aO compacta · teſtante philoſopho libro probleumatum qui ait. Audimus quidem per fuma ſolida coꝛxora.vide- mus autem minime eo ꝙ ſonus tranſeat.minime autem ip ſum. Quius ratio tacta eſt ſupra. Nunc autem per ſolida compacta coꝛpora coꝛda intelligimus obſtinata. Nam ſicut firma ſolidaq; coꝛpora aut conpacta valde ſunt grauia· te/ ſtante cõmentatoꝛe ſuper ſecundo de celo mundo qui ait. Grauioꝛa inquid ſunt dura ẽe conpacta atq; coartata coꝛ⸗ pora ꝙ́; coꝛpora mollia a poroſa,. Q& enim ſunt parua 2 ex igua dimenſione ſeu quantitate in conpactis ſtat cœporibo Hoc ſub multa dimenſione parat occupatio coꝛporis. Et ideo ait Egeſippus Hieronimi. Omne coꝛpus vnitum ⁊ cõ / pactum grauius atq; firmus eſt: quẽadmodum omnis virtus vnita· Aliam tamen cauſam predicti effectuſ videtur tangere philoſophus in ꝓbleumatibus ſed obmittitur cau ſa breuitatis. Patet ergo ꝙ copora firma ſolida ê ↄpacta grauia valde ſunt. Sic nimiz ꝓ omez modũcoꝛda humana in malicia ob ſtinata ad oĩa ꝓ gloꝛia dei ſuſtinẽda a augen/ da reddunt᷑ grauia ſegniaq; & accidioſa tepidaq; &e topo⸗/ roſa. Et tũc applicet᷑ ſic. Maria itaq; ſuo celeſti lummĩe a can dore neqq́' penetrat coꝛda obdurata a in malicia obſtinata Decimꝰ effectus lumiĩs ẽ: qa lumen oẽz ignẽ cãt e generat coꝛruptibileʒ teſtante ptoloalma.iij qui dicit q; omis ſpe/ cies ignis copalis ex lumie ging nit᷑ & cauſat᷑. Sʒ tunc p ig/ nem intelligit amoꝛ dei. Nazx ſiẽ ignis maioꝛes flãmam videt repreſentare in aq̃ quã in ſpeculo. ſiẽ dicit algaʒel in tctatu de foema ſpeculi.ꝗᷓ dicit ꝙ flãma ignis larga eſt in aꝗᷓ:modi ca auũt & exigua repreſentata in ſpeculo. vt ad oculũ apparzʒ aſpicientibus in ſpeculum & in aquam circumardente ipſo Ctulu gndie ſeviti tequn ſen app ſtigne Vndeci ſpſis o hmph ſundar ſubieck per col coloe y colores ilud q. quid in mitum, Ueranter wfmu in i ſetmutant Pentare Opera deo⸗ loamen WDN Nt prod inſun plex cut eſt 2 cona wte idnt bitün⸗ Gonner demdeh clune onewe cut viſ⸗ „Poraler Vueng Depinnn lrn mdn Rone Mn problan cρναα mme ung em weuhe ſuntgant g coaud untpautt sſtat and ngn us Witunt nmoduntumd Dobnith binnih wabu unm niunagt dagitnm filunitaen ſcachinz, iragre Gtgyonn nnl gtünm, Ani 1atn ine Titulus Septimus igne. Sic reuera per omnem modum amo celeſtis maioem ſue virtutis flammam facit in aqua contritionis· & peniten / tie quã in ſpeculo felicitatis affluentieq; mundane. Et ta⸗ men applicetur ſic. Beata itaq; virgo omnem in nobis gene⸗/ rat ignem diuine conſolationis perpetuiq; amoꝛis O a Vndecimus effedus luminis eſt · cuia habet repreſentare ipſis oculis omnes ſimilitudines ſpecies & coloꝛes. ¶ ux enĩ hm philoſophum eſt ypoſtaſis coloꝛum id eſt ſubiectuʒ fund amentum coloum. In ipſo lumine etenim tanqꝙ; in ſuo ſubiecto ipſi coloꝛes ſubſiſtunt ſpecieſq; coloꝛum. Sed tunc per coloꝛes noſtre oꝛationes ſeu opera figurantur. Nam ſiẽ coloꝛ vnus ſolus permanet in ſua perſpicacitate & virtute coloꝛes vero multi inſimul mixti penitus denigrãtur iuxta illud qd ait cõme ntatoꝛ ſuper de ſenſu a ſenſato. Coloꝛes in quid inſimull mixti nigredinem efficiunt & palloꝛem. Sic ni mirum per omnem modum vna oatio ſeu actio cui perſe⸗ ueranter & inceſſanter inſiſtimuis obtinet q& appetit & ex poſcit multe vero inſimul permixte bone ſcilicet a male acti ones in nigredinem erroꝛis:& tenebras ignorantie penitus permutantur. Et tunc applicetur ſic. Maria itaq; habet re / preſentare oculis diuinis cuncta noſtra vota oꝛationeſq; E& opera deo grata ¶ Duodecimus luminis effeétus eſt. quia lumen eſt cauſa a principium omnis viſionis ſeu actus vi: dendi vt ait cõmentatoꝛ in ſecundo de anima. Nihil enim vi/ detur niſi in lumine. Illis autem qui inſtantiam ferunt ad predicta dicentes ꝙ quedam ſint animalia que vident non in lumine ſ̃ in tenebra. Dicendum ꝙ lumen poteſt eſſe du⸗ plex videlicet ſeparatum & conatum ſeparatum quidam ſi cut eſt lumen id mediante quo vidennis conuinétum vero cõnatum ſicut ſunt illa coꝛpora que nocturno lucent tem pore.Et illa coꝛpora ſeu animalia que in nodte in tenebra c; vident. Habent enim talia animalia lumen ſibi cõnatum & ĩ bibitũ naturaliter mediante quo cõtemplantur. Patet enĩ ꝙ omne qcᷣ videtur mediante lumine videtur. Ex quo qui dem habetur probatum· ꝙ ante preſuppoſituʒ eſt videlicet q; lumen ſit cauſa principiumq; videndi. Sed tunc per viſi / onem coporalem beata atq; ꝓpetua viſio figuratur. Nam ſi cut viſio coꝛꝑalis maxime cooperatur ad ipſam vitam coꝛ poralem imo ↄſecuntur ſe:quia omne videns viuit & omne viuens videt · vt aſtruit cõmentatoꝛ ſuper prohe.metha. Sic Titulus Deptimus nimiʒe per omez modum ipꝑſa viſio beata maxime cooperat᷑ ad vità eternalem imo cõſecunt᷑ ſe:qa hec eſt vita beata vt mur ↄgnoſcant a videãt eum in quẽ deſiderant angeli proſpicere 1 Sic ergo patet ꝙ ꝑ viſionẽ copalem beata viſio ſeu diuina ten ↄgnitio figurat᷑. Et tũc applicetur ſic. Maria itaq; eſt cauſa A principium & oꝛigo totius felicitatis eterne viſioniſq; beate cel Pa Tredecimè effectus luminis eſt quia egros oculos er magis ledit ſanos vero ſanioꝛes efficit teſtãte platone in thi ei meo qui ait. Eſt auũt egris oculiſ odioſa lux ꝗᷓ puris ẽ ama “” bilis. Oculos nanq; inſanos coꝛrumpit ſanos autẽ delectat tio & allicit ip̃a lux. Sed tũc per oculos co ꝑales coꝛpis oculi cin mentales intelligunt᷑ ipſius mentis. Nam ſicut oculi copa/ op. les nullatenus ſuſtinere valent contactũ cuiuſcunq; coꝛpo⸗ te⸗ ris etiam vſq; ad minutũ pulueremteſtante phᷣo libro pro opi bleumatum qui ait · Oculus quidem interioe. caro cute eten depoſita contactum cuiuſcunq; copis·qᷓntumcunq; molliſ r⸗ ſuſtinere non poſſunt. Sic reuera ocu lus ipſius mentis cõ/ ſbror tactum coꝛporalis cõtrectionis & amoꝛis ſuſtinuere abſqqʒz r ſii totali coꝛruptione nunqꝙ; poteſt. Et tunc appliceſir ſie Unſe Maria itaq; ſuo immenſo luiimine ſplendore egros valde ſape ledit & coꝛrumpit mentis oculos. ſanos autem a peccatis et ta⸗ naliter allicit & delectat. Quartuſdecimus luminis effectus D eſt- quia adueniens aque aut ſpeculo aut criſtallo ſeu cuica tidein q; copori alteri luminoſo magis lucet. Et hoc cõtigit ꝑ re⸗ dimag fractionem reiectionemq; · & reuerberationem lumims in CnN dyaphano concepti conpore hm ꝙ ait algaʒel in tractatu de Kpr foꝛma ſpeculi lux inquit m agis lucet a coꝛpore lucido dya/ tum phanoq; reiecta. Sed tũc per aquã cõtrita per ſpeculũ pura zn P criſtallũ caſta anima figurat᷑. Nam ſiẽ aqua ↄuenientius eonte & naturalius nutrit quã vinuʒ vt ait philoſophꝰ in ꝓbleu / (Kin matibo· vinũ inquit nimis dominat᷑ nature. ſicut ſpeculuʒ dia ex fumo venenoſis aſpectibo obtenebratur a maculat᷑ vt tee patet in aſpectibo mulieriſ menſtruate.quẽadmodũ recitat an ↄmentatoꝛ ſuper de ſenſu ſenſato.Et ſicut criſtallus dum Panufi conburitur· cum tinctura debita permiſcetur coloꝛem ꝓ⸗ er fert auri· vt dicit Q Peophilus in tractatu diuerſaʒe artiuꝛn. D die Sic nimiʒ⸗ per omem moduʒ mens penitens & contrita ſeu is aqua contritionis & penitentie cõuenientius animã nutrit quã vinum alacritatis & vane leticie. Sed a ipſa pura mens maxime obtenebrat᷑ fumo mundane ſolicitudinibus q aſpe libe ctibus illicite cupiditatis· Caſtus autem homo in coloꝛem . auri & omnium virtutum generis ꝓmutatur. Et tũc appli⸗/ Mhumn tern gadttt Amhine anin Miignt eplumert üpiinn Rntidlc Aesca srl toale nilangen⸗ epholben Fe aet mrunqyl us mentsch mnuere alſcy Aplcetir ſe Re manht umineſtons iſtallo euni voc cotgtyt⸗ nem lummen Alintmam Porelueni Ar ſeelipt Mugenett⸗ ſuuſeul rrtmulirht Onooiteltit nitalus dum urcen erſu Artiſt/ Grcontut 8 mimi nun = e . plaprem — udinti /ln N ur l Titulus Depxtimug cetur ſic. Maria itaq;ʒ magis lucet ſuo dono e gratia in ho/ mine penitente & contrito in coꝛde puro: in animo q caſto & hoc ꝓ refractionem ſpiritualis luminis: lumen ſcʒ in men te noſtra generans atq; celeſtibus repre ſentans Qa Quintuſdecimus luminis effectus eſt:quia ipſuʒ lumen ex⸗ cellens in aſpiciente: quidem ſternutationem & lacrimatio/ nem efficit ˖ vt patet in aſpicientibus ſolem & niuem ſicut di cit philoſophus in libro probleumatum. Sic beata virgo maria menti humane adueniẽs lacrimã elicit felicis contri tionis ſternutationem efficit ſalutifere confeſſionis. Sede cimus luminis effectus eſt: quia ipſum lumen clauſis & co/ opertis oculis adhuc lucet teſtant e platone de immotalita te anime· qui ait. Quantumcunq; oculos claudimus ê co/ opimus:adhuc tamen apparentia luminiſ nobis ineſt lumẽ etenim copioſum ſua limpiditate penetrat aliqualiter exte⸗ rioes cutes ipſius oculi. Et ideo recitat philoſophus in vj. libro rethorice · ꝙ quibiiſdam cecis apparet in meridie ipſa lux. Sed tunc per oculos coporales intelligimus mentales NRam ſicut oculi coꝛpales ꝓfundi nõ tumentes:nec ad exte tioa ꝓrumpentes acutius vident quã oculi magni & ad ex terioꝛa ꝓminentes vt recitat oxus in phyſonomia. Cuiuſ etiam cauſa eſtquia quanto aliquid oꝛganum ad interio⸗ ra declinauerit tanto vigoꝛioſius ipſum eſt oculi aũt ꝓfun di magis declinant & a, pinquant ad concauum ad ſon, tem viſionis: ergo oculi ꝓpfundi melius aſpiciunmt quã ocu/ li ꝓminentes Oculi etiam parui limpidius vident quã oculi tumidi atq; magni: quia in oculo puo magis contrahitur vnitur ipſa virtus viſiua quam in oculo tumente promi nentec; & magno in quo vtiq; ipſa virtus viſiua diſpergi? & in ſuo actu penitus diſſipatur. Patet ergo ꝙ oculi ꝓfun/ di parui limpidiuſ ↄtemplant᷑ quã oculi magni ſeu tumẽ tes a exterioꝛ a prominentes. Sic nimiz xer omer modum oculi in ſanctis meditatiomibus profundati humileſq; parui limpidius celeſtia contemplantur quiam oculi decli/ nantes ad exterioꝛa & ad mindana tumidi elati. Et tunc afpplicetur ſic. Maria lumine ſue celeſtis gratie lucet nobis imuiis quantumcũq; oculos obclaudimus mentis noſtre ipſa tamen nobis ſemper lucet collatione celeſtis gte Ra AQAuicenna libro ſuorum mineralium. Metallum q libet generatum in terra non ſplendet ·˖ niſi aut igni con: buratur · ſeu qualicunq; re alia poliatiir. Cuius cauſam Titulus Deptimus ſubiungit. dicens. Met alla inquit reperta ſub ſpecie ſtante ipſoꝛum lapidum diſpoſitioneſq; & foꝛme metalloꝛum lati⸗ tant. Quemadmoduz exem plificatus eſt Auicebron libro fontis vite cum de latitatione foꝛmarum tractatum faceret Sed tunc per metallum intelligitur mater chriſti · Nam ſi/ cut metallum igne vehementer euaporatur reſoluiturq; in fumum iuxta illud ꝙ ait cõmentato ſuper tercio methe. ꝗ, omne metallum vehementer igni vſtlum fumus fit· eo ꝙ ex duplici fumo ſed ex ſulphure & mercurio omne metallum conſtitutũ ſit · vt in quarto metheroꝛuʒ ad literam dicitur. Sic nimirum per omnem modum maria igne noſtre deuo/ tionis exco cta ac aduſta: reſoluitur in fumum oꝛationis ac interceſſionis pro nobis ad ſuum filium predilectum. Sic ergo patet ꝙ per metallum beata virgo deſignatur. Et tũc app licetur ſic. Maria itaq; in mente hominis per piam medi tatio nem reperta concepta.Ge generata non ſplendet ſplen/ dore ſui auxilij. & gratie niſi igne deuotionis a amoꝛis igni atur· & deuotiſſimis atq; inſtantiſſimis precibus poliaur S a Plato in phedrone. Montes exaltati·G& eleuati ma gis ſunt celeſtis luminis ſuſceptiui. Cuius ſignum eſt ꝙ re citat Auicenna libro ſuo mineralium. In altis inquit mon/ tibus aurum reperimus ê& lapides precioſos: quia celeſtis conſtellatio magis agit in hos. Sed tunc per celeſte lumen mariam conuenit deſignari. Nam ſicut lumen celeſte ſuum effectum efficacian- & virtutem oſtendit tam in tenebra q́; in luce· ſicut dicit cõmentatoꝛ ſuper librum de pomo ariſto⸗ telis. Tenebra inquit celeſtis luminis expers non eſt · Vide/ mus inquit ꝙ ſub terra atq; ſub terraneis. && proſundiſſi⸗ mis locis terre & partibus maioꝛ eſt celeſtis luminis parti / cipatio a influxus. Ciuius rei argumentum eſt quia ſcům Auicenna libro ſuo de mineralibus ſecundum plinium in ſpeculo naturali · Eundus terre precioſiſſimus eſt id eſt precioſiſſimis gemmis metallis conſitus ê& refert. Quod quidem non contingeret niſi ſpecialis influxio ibi eſſet · Item ait calcidius in thimeo· ꝙ maioꝛ ſemper ſit celeſtis influxio ipſis cecis quam ipſis videntibus. Item apulegius libro de moꝛte platonis. Eruerunt ſibipſis quidam oculos vt alta conſpicienda lumina ſe abiles promptoſq; facerent atq; ap tos. Patet ergo ex predictis ꝙ lumen celeſte virtutem ſuaʒ porrigit && extendit tam in tenebram quam ad lucem Nil 5 Cit gim voſt mol ibus do be! ſetuan Peata in ten eis in tour pern tep⸗ ſivt ſſtiut lemi it lsg te er Rlon Gut goſent gelong nutia⸗ o Parad derad loquu tra b mox neme tayig totuo⸗/ lumvif tweſt Xpl gfortz cuius dicte be inſe pretere kam re tius 4 hmud wiſnt RZ eftct Reramde d I W henoſtre dlrün vtmnmoͤ chs wlr RdeNN SInuit nor uuucchel Llette lumen 4 cleſteſaum nin dnedeg eondaſr nonelt - s luninopan mc ul⸗ m lin. lN ob Aolm Nsinfnd lerslbe eer ü talven urmmtil) 1 A no⸗ 0 Titulus Deptimus enim eſt in rerum natura quod celeſtis luminis expers eſſe poſſit. Sic reuera per omnem modum beata virgo maria ſu/ am oſtendit potentiam & virtutem tam in tenebris inferna libus ipſos demoneſ tenebrarum principes terrendo fugan do & moleſtando quam in liice piarum mentium ipſas cõ⸗ ſeruando protegendo iugiter & tuendo. Vel ſic pulchrius Beata virgo maria ſuam oſtendit gratiam & virtutem tam in tenebroſis coꝛdibus peccatoꝛum ipſos conuertendo & p eis intercedendo quam in lucidis coꝛdibus hominum deuo toꝛum ipſa eternaliter conſolando. Sed tunc conuenienter per montes homines ſigurantur. Nam ſicut inter ceteras ter re partes ipſi montes ſoli maxime ſunt intus vacui & poro ſi . vt probat conmendatoꝛ in tercio metheroꝛum. Qauſa etiã iſtius accipienda eſt penes cauſam eſſencialem & accidenta lem ipſoꝛum montiuz . Sic nimirum ipſi homines ſoli inter creaturas coꝛporales maxime intus ſiit vacui a poroſi ce/ leſtis gratie beatitudiniſ q; perpetue ſuſceptiui. Sic ergo pa tet & per lumen celeſte maria intelligitur · & ꝙ per montes ipſi homines figurantur. Et tunc applicetur ſic. Homiĩes ita q; eleuati aQ marie ꝑ deuotionis amminiculũ applicati · ma/ gis ſunt marie gratie ac influxionis ſiſceptiui. Notandum ꝙ exempla de chriſto marie cõueniunt. Cetera exempla de maria. require in capitulo de martiribo ee maxime in regi⸗ ſtro Ta Notandum autem ꝙ& beata virgo maria com/ paratur ſpeculo. Nam ſicut ſpeculum occidit baſiliſcum ce tera quoq; animalia venenoſateſtante heophilo in breui/ loquio diuerſaꝝe artium qui dicit ꝙ ſi ponatur ſpeculũ con tra baſiliſcum ſeu qmcunq; ſerpentem· & hoc in oetu ſolis mox ſplendor qui egreditur de ſpeculo totam virtutem ve/ neni extrabit a elicit de venenoſo animali Sic nimirum bea ta virgo ipſum baſuiſcum pimit infernalem ⁊ occidit illuz totuoſum motis damnabilemq; ſerpentem. Et ſicut ſpecu lum viſum coꝛꝑalem illuminat a confotatteſtante cõmen/ tatoꝛe ſuꝑ de ſenſu a ſenſato. Sic nimiʒe ꝑ omez modũ mat xpᷣi lumine ſue gr̃ᷣe noſtre mentiſ oculũ miſtice illuminat a gfoꝛtat. Et ſiẽ ſeculũ poſituʒ in aqm repreſentat effigieʒ ali / cuius ſtelle.hm ꝙ dicit algaʒel in tractatii de foꝛma ſpeculi q́ dicit ꝙ ſi ſpeculiim ponatur in aquam limpidam in lumine G& inferuoꝛe ſolis videtur continuo intuenti ꝙ ſtella aliqua pretereat ipſum ſolem · Sic reuera maria mater chriſti figu ram repreſentat ê deſcribit in mente fidelis hoĩs effigiemcq; totius felicitatis beatitiidiniſq; celeſtis. Et ſicut ſpeculuʒ ex .?ẽſ 2-ðð, l Titulus poſitum ipſi ſoli accendit ignem e coꝛpus inflammat obie/ ctum. Hoc etenim ex refractione repercuſſioneq; luminis a ſplendoris prouenientis eſpeculo accidit coꝛporeq; obiecto Vt teſtatur Auicebron libro fontis vite. Sic nimirum per omnem modum beata virgo maria ignem accendit diuini amoꝛis in coꝛde ſibi hominis ſeruientis Va Piinius in ſpeculo naturali. Terra quidem de foꝛis diuerſis conſita eſt herbis arboribus & virgultis- Intrinſecus vero tota ter⸗ ra lapis eſt. Et iſtius cauſam volens aſſignare Auieenna ſeptimo libro ſuorum mineralium qui dicit. Terra quideʒ foꝛ inſecus terra eſt inttinſecus vero lapis. Quod quidem contigit ex hoc quia terra defoꝛis caloꝛe ac feruoꝛe ſimul ve / hementer exſicœata conteritii: necnon a aquis diuerſis pre terfluentibus Pumectata ê liquata flectitur & in terre ſpe ciem permutatur. Intus autem vehementiſſimo frigoꝛe cõ/ denſato in lapidem permutatur. Quam ob cauſam plinius in tractatu de ſeptem mirabilibus mundi agreſſus eſt affir mare vnum & continuum eſie lapidem ſubterraneum trãſ euntem totum mundum. Qui etiam conſentit Abertus cõ mentatoꝛ ſuper mineralia Auicenne dicens· Vmnis quidem G& contimius eſt lapis qui occupat totam terram:ſed colo/ ribo varijs ſic depiétus. Prorumpit itaq; plimius in hee vba Terra dicitur defoꝛis mollis & conſita omni genere floꝛum & herbarum: intus autem lapis eſt · Sed tunc per terram Mariam conuenit deſignarinam ſieut per terram cołlantiir omnes fontes atq; omnes aque. teſtante philoſopho in ſe / cundo metheroꝛum qui dicit. Colatur autem per terram ip ſum mare. Quam ob cauſam ê& ipſum mare ſalſum ſalſedi/ nem exterra concipit. Colatur quoq; omnis fons omnis aqua per terram. Sic nimirum per mariam tranſeunt co lantur omnes fontes eterne dulcedinis · & omnes aque diui ni amoꝛis gratieq; celeſtis. Et ſicut ter ra naturaliter eſt fri gida & bhumida generatiuaq; omnis germinis atq; fructus frigida quidem eſt ſecundum platonem in thimeo. Terra Septimus atq; aqua cuncta infrigidant elementa. Humida vero quia ./ vt refert philoſophus tractatu de impreſſionibus elemen/ ni quoq; germinis. Ipſa eſt generatiua · teſtante yſidoro in hiſtoeijs naturalibus qui dicit ꝙ ſola terra fructificet plan/ tarum genera varia & diuerſa · Cetera autem nõ fructiſicat 00 Cule ſeenti us/n lna bl um ca ſigo ma gde eſt⸗ inisen n Ett aeſtort⸗ m inh rernebi Cunetche Pteom umede n candor odumm npisintt cirnte Cimreio⸗ dopktovee (Nduusin Anpkocete Altemſee ſcerdrun V wud ſerucs te Plat eternal nionia ſic eſt. bſpi tenta ph. eritati ſueignis 0 Nlan Caritatis ler terr⸗ itch fruc ſiſßa⸗ ι dein Titulus HDHeptimus V elementa & ſi alique perbe aut floꝛes nati aparuerint ſuper unmi aquas. hoc tamen non ratione aque · ſed ratione eſt terre. gmn Zerra igitur naturaliter eſt frigida humida & omniuz fru⸗ ctuum collatiua. Sic nimirum per omnem modum beata eninn; virgo maria ſemp de ſua maternitatis ac pietatis natura fri R, gida eſt · quia ipt 3 celeſti refrigerio refrigerat mentem ho 1 N minis eſtuantem & extinguit ignem atq; ſuffocat inferna/ dusen lem. Eſt humida: quia omnes roꝛis celeſtis & gratie diffuſi da ua eſt & fructificatiua: quia fruẽtum vite genuit · atq;ʒ om/ n hig mnem in nobis fructum vite perpetue meritozium & condig/ dtenge num e nobis elicit & in nobis gingnit. Et ſicut terra eſt pᷣn Qudet cpium atq; cauſa omnis nigredinis. ſicut ait conmentatoꝛ RMM in tercio metheroꝛum capitulo de yride qui dicit terram & is dila e aquam eſſe principia om nis nigredinis coporalis aere; ait rnte tem candoris ignem vero ru boris. Sic reuera per omnem int modum mater dei eſt fundamentum principium & cauſa lim piin omnis in nobis humilitatis que quidem humilitas per ni/ ſisaltac gredinem figuratur. Et ſicut terra in ſe incluſum habet in⸗ rmeun teil cenſune valde feruidum quocq ignem atteſtantibus Qalci⸗ i rrwsci dio platone ceteriſq; viris ſapientibus & peritis. Ait enim insqunn CQCalcidius in thimeo. Omnes ſtellas lumine virtutem ſu/ mmbcl am proicere maxime verſus centrum angis terreſtris. Nũc rinterrd autem ſic eſt · ꝙ anx terreſtris nil aliud eſt quam medium une .ſeu centrum ipſius terre- ergo ſequitur ꝙ omnes ſtelle lu / Knerffollmm maen virtutemq; ſuam figant verſus intima ſeu verſus cen⸗ eerdn trum ipſuis terre. Relinquitur ergo neceſſario ꝙ maximus Gnmtdat feruoꝛ & eſtus cont ineatur in centro & in medio ipſuis ter Plokptor re. Plato autem ait ꝙ locus maloꝛum hominum quo valet nertem eternaliter puniuntur ſit in medio ipſius terre. Et huic opi lim do nioni conſentit Augnſtinus in de ciuitate dei· Nunc autem mis NNn ſic eſt· ꝙ locus maloꝛum abſcq; igne eſſe non poteſt:ſaltem vtmlmig abſq; igne cruciatus ſuꝑplicij & doloꝛis· vt tota aſſerit ſen⸗/ msalehl tentia philoſophorum. Opinio poetarum & fides theoloy⸗ GtarrAn . ce veritatis · Patet ergo ꝙ terra in ſe habet incluſum ignem tifuiens ſiue ignis ſpeciem vehementem. Sic nimirum ipſa beata viri ine⸗ dnn g0 Maria in ſe continet · & includit omnem ignem diuine drerd, caritatis carbonem ardentiſſime deitatis. Sic ergo patet q dosem per terram intelligitur mater dei. Et tunc applicetur ſic. Ma ucern tia itaq; defoꝛis intuenti hominẽ plena ẽ omnis amenitatis an w . . atq; fructus.ſed & amplectanti ſe mollis & vt terra flexibi / Amr / lis apparebit. Sʒ ei qᷓ marie laudibꝰ tota deuotõe inheret 2ai z ſiſtit ipᷣa foꝛt vt petra ↄtra mala oĩa apparebit Xa Axe- HZ — Titulus Deptimus in li· ꝓbleu. Nubes ſiiꝑ ſolitudinẽ a deſertum ſuꝑ perpẽdi / cCiullariter ſtans alba videt᷑ ſuꝑ terrã aũt aut aqua nigra eſti mat᷑. Quiꝰ ratio eſt qa hm phᷣum vt ſupᷣ ome copꝰ lumĩo/ ſum coꝛpi tenebroſo oppoſitũ magis luceſeit meliuſq; albe/ ſcit. Coꝛpꝰ aũt diaphanũ trãſparens coꝛpi magis lumĩo/ ſo oꝓp oſitum minus luceſcit ſ̊ totalier penituſq; nigreſcit· Nunc aũt ſic eſt.ꝙ nubes ꝗntum de ſe eſt.eſt q dam vapor luminoſus ſeu lumiĩs ſuſc eptiuꝰ.vt ait ↄmentatoꝛ ſuper· nj. methe· ſolitudo aũt & de ſertũ eſt locꝰ tenebroſus & vmbro ſus ꝓpter viroꝛẽ ꝙ pᷣ̃fert ratione virgultoꝝe hm ꝙ ait alga⸗ ʒel tractat u de varietate foꝛmaxe. Viridis inꝗt coloꝛ a remo/ tis in nigredinẽ ↄmutat. Ergo nubes ſtans ſup ſolitudineʒ aut deſertu m alba & lucida cernit᷑ econtra aũt ipſa aq̃ atc; t᷑ra habẽt rationẽ albedinis. licet pncipia ſint nigredinis vt ſup̃ᷣ didũ eſt.viʒ ꝙ terra ſit principiũ omis nigredinis h̊ au tem dẽ ꝙ habeat rationẽ albedinis vnum nanq; oproſitoꝛe poteſt eſſe cauſa ſui oppoſiti: ſj ꝑ actiones injntuz hm caloꝛ cauſat frigꝰ: & frigus cauſat generatq; caloꝛzẽ. Terra itaq; in aſpectu lon ginque regionis alba eſtimat᷑: qua ꝓpter nubes oppoſita t᷑re albedinẽ ipſuus t᷑re debita hoc efficiente qlitatis mutue oppoſitione in nigredinẽ aliqſliter Pmutatur qᷓmob/ rem mibes ipſam terrã tranſuolãs atq; acm nigra eſtimat᷑. Sed tũc ꝓ nubesʒ Maria ſigurat᷑ nam ſiẽ nubes de geſta ob aere circũſtans mullatenꝰ aqm in ſe ↄtinere p⁊ qn ipſam ef: fundat ꝑ pluuiã atq; vymbrẽ teſtãte ph̊o in tctatu de imp̃ſſi onibo elemẽtoꝛe ꝗᷓ dit. Mox cũ nubes in aqm digeſta fuerit S red acta ipᷣa nubeſ ntuz; ad eas que digeſte ſunt pticulas ingrauat᷑ ꝙ aũt graue ẽ neceſſario fert deoꝛſuʒ oꝑtet igit ꝙ; nubes digeſta ab aere circũſtante mox eã qm in ſe ht effun dat pluuiã atq; roẽ. Sic nimi ꝑ oẽz modũ beata vgo mox cũ oꝛatione deuoti homis liquefacta digeſta fuerit otine/ re ſe nullatenꝰ po terit n ip̃ᷣm roæẽ celeſtis gr̃e tribuat ⁊a in fundat. Sʒ tũc ↄſequẽter ꝑ ſolitiidinẽ humile & deuotũ coꝛ homĩs deſignat᷑· Nam ſiẽ caſtra ſita in ſolitudine ⁊t᷑rent aſpi⸗ ciẽtes.ſiẽ ait płᷣs in tctatu de vijmirabililp mundi alta inqjt in deſto loco edificia & ſtructure nigre in ſolitudinibo eſti- mat᷑. Sic nimixe ipa caſtra vtutuʒz id ẽ coꝛda humiliũ a deuo-½ toꝝe hoĩm terribilia aſpicientibo hoſuibus eſtimanẽ · ſic ergo ptz ꝙ ꝓ nubẽ deſcribit mater xp̃i e tũc applicet᷑ ſic. Maria ergo ſuꝑ ſolitudinẽq; ſctãzʒe ſibi &e deuotaꝛe mentiũ alba ẽ Intuʒ ad celeſtꝰ amemtat & grĩ̃e collatões.ſuꝑ terraʒz auteʒ mũdani & immundi codis atq; ſemper aqm carnalis & illi cite voluptat nigreſcit qᷓntum ad auxilij ſui ſubtractioneʒ — — Uti n. ſipeſ bide: lblluer ſas phs: tis fe max fluen ex lit dices cuſſic Eeinu hentũ Et ſẽ⸗ ria / atisa ſunwit⸗ brlatrs nitcere⸗ ſgnant untextr⸗ ende⸗ mnu dumor Pma lem mox ria ibi ter oe⸗ nie Ne co um eſti. lienpon nddos ſigran Urtute illiſtr, cantinn hoctes diti m. ey lee Dumn Amh Wunnin nlee 1 mnin, mngutg taaiti i Tenin a pien pmnenrnob nngtl Aſtimi ſn ei do er⸗ icnde ndigbi⸗ geeſute 11 — 6 £ rAdübutn cin nimn gitiun, shemün , eore tetap, vmmilun — EE — S. ☛ = — Zn — ⸗ ⁶ 4 Titulus Deptimus cè ſui a peccaeoibo oœultatöe; V a Pps in vianĩaliũ li. Tẽpeſtate ingruẽte marina m arine belue ad lit? gfugiũt ſe ibidẽ a marꝰ impetu ↄfuanteſ. Quiꝰ cauſa ẽ. Marine nanq; belue in mari petroſo habitãt ſolo appetunt enim nataliter ipas petras ſub quibo latitare valeãt è cubare ſicut recitat płs vbi ſupᷣ. Iẽpeſtate aũt maris ingruẽte totus impetò ma ris fert in ꝓfunduz arenã multà accũmulans ſupᷣ petrã q& maxime òdem agnoſcẽtes belue ad lituſ vergũt ne arena cõ fluente ſubtegant᷑.Sed tũc ꝑ litus maria figurat. Nam ſiẽ ex littoꝛe marino ventꝰ ꝓuenit · ſiẽ ait pᷣus in tercio metha dicẽs. Ner inꝗd incluſus in littoꝛibo portibuſq; marinis cõ/ cuſſionem vndaze foꝛtẽ patiens cuʒ impetn magno egredit. &S inuenti ſpeciẽ ꝓmutat᷑. Sic reuera mater xpᷣi ex ſe emittit ventũ dulciſſĩe dei ſuauitat refrigeriiq; a oſolatõis celeſtł Et ſiẽ in littoe ſunt aꝗᷓ dulces ſic reuera ꝑ oẽz modũ in ma/ ria ↄſiſtũt font oĩs celeſtis gẽ̃e a dulcoꝛis. Et ſiẽ ipᷣa littoꝛa maris aliax q; aqze repᷣmunt vndaze ſtrepitꝰ impetuſq; re⸗ ſtringũt. Sic nimize ꝑ oẽz modũ beata vgo fluctꝰ inundane bulatõis & vanitat' ſue poteſtate a deuotis mentibo repri⸗ mit reſtrigit. S tũc ↄſequẽter ꝑ marinas beluas hoĩes de ſignant᷑. Naʒ ſiẽ marine belue añ aduientũ tẽpeſtatis altũ ſali unt extra aèjs vt recitat ſolinꝰ de ꝓprietatibo rexc. Per ſaltuʒ eterĩ beluaze extra aqm futurã cernimus tempeſtatẽ. Sic ni / miʒe xpi homies añ tempeſtatẽ ſui caſꝰ.a ruine ſaliũt ĩ altũ tumoꝛd & ſupbie. Sic ergo ptz ꝙ P litꝰ maria deſcribit᷑ ꝙ p marinas beluas ipᷣi homĩes figurant᷑· Et tũc applicetur ſic Tempeſtatib itaq; & periculis ingruentibus huius mundi mox bomiĩes ↄfugere debẽt moe beluae a exemplo ad ma riã ibi ſe vtpote in littoꝛe ab omni timoꝛe & periculis etnali / ter ↄſeruantes Za Coõmenta ſuꝑ primũ de generatio/ ne & co. Adueniente ſole ad equinoctialem verſus ſolſtici um eſtiuale prope oꝛizonta mundi tunc omnia que hyema/ li tempore moꝛtua erãt viuacia fiunt tũc & ira fructificat & motus delectabit᷑ ſupꝑ terrã. Sʒ tũc ꝑ ſolem mariã ↄuenit de ſignari. Nam ſicut ſine ſole nullꝰ? planetarum illuminatur vt demonſtrat᷑ in theoꝛica planetax. Sic reuera abſq; marie virtute. & gratia nullus ſanctoꝝe lumiĩe eterne beatitudinis illiiſtratur. Sed tunc conſequenter per hyemem ſtatus pec/ cantium figuratur: nam ſicut in Hyeme ſunt dies breues noctes vero longe:ſic in ſtatu peccatricis vite dies gre vt ita dicã nulle ſunt noctes vero penalitatis & miſerie prolonga tur vtpote qa durare imppetuũ com ꝓbant. Et tũc applicet ſic. Maria itacq; adiuieniẽte ſua immenſa gra vſus emiſperiũ Titulus QA,AOAQOQOC coꝛdis noſtri mox illa que inflatu peœatricis vite moꝛtua Septimus fuerant reuiuiſcunt a viuacia fiunt tunc & terra coꝛdis no/ ſtri fructificat a motus virtutium eſt delectabilis ſuper ter⸗ ram &A b Philoſophus in libro ꝓbleumatibo-Nauis profundius immergitur ipſi aque quieſcenti quam fluen/ ti. Quius cauſa eſt.quia ex motu aque concitatur a mouet᷑ ipſum coꝛpus delatũ in aqua · copus auitem dum fertur in aquã mimis immergitur. Secus aũt in hoc eſt de aqua qui eſcer.te in aqua dum coꝛpus minus defertur magis profun diuſq; immergitur. Sed tũc per nauim beata virgo deſigna tur. Naʒ ſicut nauis ad alta aperitur ſed ad infima claudi ꝙ artatur Nauis enim ſuperius aperta eſt inferiꝰ vero clau/ ſa arta: ſic beata virgo adò coda alta a terrenis voluptati⸗ bus elongata dilatatur atq; aperitur ſuo munere & fauoꝛe ad coꝛda autem terrena & immunda mundi cupiditate de preſſa clauditur penitus a artatur. Et ſicut nauis dum ſcin ditur · non in parte ſed in toto id eſt in medio ſcinditur in qua arenam ſeu fundum aque cõtingere com ꝓbatilt. Cõ/ tingit autem ipſa nauis in medio punéto ſui ipſam terraz quia circa mediuʒz inpingit. Nauis ergo ſcinditur in medio ſic per locũ a ſimili beata virgo non in ꝑte· ſed in toto in medio ſui tota ſcinditur & apperit ad effudenduʒ ex ſe dona gratiaʒe & ad recipienduz in ſe aquas votoꝛe oꝛationumcq; noſtrare. Bt ſicut nauis vento regitur-a vebit ſic maria ven/ to noſtre deuotionis a pᷣcibus regitur & fleétitur cogitur / q; inducit᷑ ad cuncta nobis pietatis opa exercenda, Nam per aquãa ſtantem & quieſcentẽ noſtre mentis deuotio ꝑ na/ uim de maria virgine meditatio figurat᷑. Nam ſiciit in aqua ſtante 2 quieſcente optime cõtemplari poſſumus vultꝰ no ſtros vt ait algaʒzel in tractatu defoꝛma ſpeculi. In aqua in/ quit ſtante verius noſtros ↄtemplamur vultꝰ qᷓm in aqua mobili & fluente. Sic nimirum in deuota mentis noſtre me ditatione ſuper maria excellentiſſima a digna cõuenientiſſi me quidem contemplari atq; cognoſcere a rim ati poſſumꝰ vultus interioꝛis hominis noſtri. Sed tunc cõſequenter per aquam fluentem mens inſtabilis miltiſq; ſubiedla vanita/ tibus figuratur. Nam ſicut aqua fluens in continua pmu/ tatione eſſe conſpicitur nunc enim augetur nunc decreſcit m motuz lune & influxionem aliaxe aquaze. Sed aqua uens nullaʒ in ſe herbã generari ꝓmittit. Sic nimi ꝑ om / nem modũu mens homĩs inſtabilis multiſq; ſubiecta vani/ tatibo motu lune id eſt fortune ſeu mũdane af fluentie nũc aucta:mu ne diminuta mouet? millãcq; herbam in ſe gingnit = ,= — — 6 — — . — eſpicit lellanter nec reſpi volatu d eata vi doeſum nlate ſi merſa al⸗ vi immt dit dinini/ pe tolbate pe npomm Rteckeint 6Oartar teNnad Wc Nam W cteco⸗ Db dulcis randun pectorjs tu ddie lide wtro utem fun Giamen mitcten: 1. . e. Kdüſtlu ſcao ſee lunt 7 ſc ait g fficatin t Ane Neius dſend ewimns knatun s ie te unfen tatur nane dum ſerne Nan maguptin Wg wn irfimcut fer verock ns vonpe⸗ mneretefuin cupiditzud⸗ lis dumn ſandttur n pbark, C plam tertay tur in medio in toto e in ſedon Nandd Ke matiae dütur cogn renda 7 t Nuto am ſatinin tmmusulke⸗ 4 Gll. MMigu 0 — —* 82 Titulus Beptimus ſpſialis valoꝛis etutis aut ſalutis. Sic ergo ptz per nauĩ ma/ ria deſcribi? & p am fluentem noſtri coꝛdis vanitas ac in⸗ ſtabilitas figurat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Maria itacʒ Pfundiuſ immergit᷑ meditati oni ſan cte noſtre mentis qꝙ; vanitati atqs inſtabilitati mẽtis ad illicita defluentis Bb Notandum aũt ꝙ beata virgo maria comparattuit ain ob quatuos ra/ tiones Ouarũ prima eſtquia ſicut auis in ſuo volatu non reſpicit ſurſum nec ſiniſtroꝛſum ſz deoꝛſum verſus terram. teſtante ſolino in libro reꝝ qui ait. Auis inquit dum volat. nec reſpicit retro ſe:nec a latere: nec in ſurſum ſed ſemper in volatu deœſu m iacit viſum. Sic nimi per omem modumm beata virgo oculos ſue miſ ericoꝛdie a pietatis ſemp dirigit deoſum ad terrã humilitatis nõ aũt in ſurſiun elatõis neqʒ; in latꝰ ſiniſtre opationis. Scca ratio ẽ. Naʒ ſiẽ auis aꝗᷓ im/ merſa alas diſtendit ſuꝑ aquã. ſic per locum a ſimili mater dei immerſa ꝑp gẽam deuoto homini mox alas deſuꝑ exten dit diuini ſubſidij b Tercia ratio ẽ: qa ſicẽ ꝓpriũ auis ſupeedes quieſcere · vt dit pliniꝰ in ſpe na ꝙ auiũ ꝓprium ſit cubare pedibo. nõ aũt in latere ſiẽ cetera anĩalia. Sic nimi rum p omia ꝗpriüũ eſſe oſtendiè matris dei ꝗeſcere ſuꝑ pe⸗ des recte intentõis ſeu affectionis in homĩe atq; oꝑis vtuo/ ſi. Quarta ratio ẽ: quia ſiẽ auis erxecto verſus celũi capite bi / Pit ex natura ſiẽ refert pps in vi. amalium li. Ipſis aũt anĩa libo quadrupedibo hoc minime ineſt. Sic reuera ꝑ oẽm mo „ .* dum maria ſibi inbibit aquã noſtre deuotionis ac oꝛatõnis erecto ad interpellandũ ꝓ nobis capite ad ſoliũ ſue prolis D b PDyꝑus in libro ꝓpbleu. Dulcedo aliqua ſiue liquoꝛ dulcis oꝛe aſſumpta humoꝛem de lingua extrabit aduocife randum abile guttur fa cit.interioꝛa molli ficat vicia quoc pectoꝛis valde ſanat. De primo ſic ait ꝓhylaretus in tracta/ ru de dietis In febribꝰ ſepe aœidit linguaʒ nimium deſicca/ ri & perconſequens debilitari languidum & infirmũ. Tunc autem ſumme valet aliquem dulcoꝛem linguam attingere non tamen maſticari aut edere ſeu bibere: quia dulcia infir / mitatem augent ſumptio autem dulcedinis extrahit humi dũ ſaliuale delingua q vtiq; ↄfortat recreatq; infirmu. De ſecto ſic ait Bartholo. in ᷣ practica Dulcia raucedinem pel⸗ lunt a vociferationẽ vociſq; dulcedinem faciunt- De tercio ſic ait ↄſtantinus de ypoc paſſione· Dulcia pinguiaq; mol! lificatiuia quidem ſunt omnium paſſionum. De quarto ſic ait Ruicenna. Vicia pulmonis amaris liquoꝛibus ledimus dulcius vero continuo reparamus Patet igitur ꝙ& dulce/ do ſeu dulcis liquo oꝛe aſſumptus tres eſfectus facit. Nam Titulus Deꝑtimus humoꝛem de lingua extrabit vocem dulcem efficit interioꝛa mollificat ſed & pectoꝛa leſa ſanat. Sed tũe per dulcedinem ſeu dulcem liquoꝛem maria deſcribitur. Nam ſicut dulcedo omnis maxime eſt copis nutritam teſtante phᷣo vt ſ upra qui ait. Vnicuiq; dulcia cõſerunt nutrimentũ.Sic nimiruz beata virgo maria ſola eſt mentis & coꝛpis miſtice nutritaz nutrimentũ vite perpetue cõferens & adducens Et tunc ap plicet᷑ ſic. Maria itaq; oe ſeu guſtu deuotionis ſeu deuoti ſibi coꝛdis memoeialit aſſumpta piter è guſtata humoꝛe; ineſtimabilis duilcoꝛis & gre elicit de interioi medulla men tis noſtre Eb CQõmenſuꝓij: methe. Auroꝛa a nołᷣ elõ/ gata circa fines exiſtentes mũdi ſemper ſiccit atem affert au roꝛa aũt facta circa emiſperiiim regionemq; noſtram ſemꝑ ymbrem indicat affuturã. Cuius cauſa talis a cõmentatoe aſſignat᷑. Dicit enim q; auroꝛa a longinquis facta partibus bene qͥdem humiditatẽ nubibo indicat eſſe. Nibilominus tũ anteq; nubes ille verſus emiſperiũ noſt preueniãt penituſ deſiccant᷑. Deſiccatis aũt nubib ſerenitas fit. Qua gpyter ac cidit poſt auroꝛã in longinquis facta ꝓptibus in funbus q; mũdi conſequi ſerenitatem valde magnam. Contra autem accidit in auroea facta circa noſtram aeris regionem. Hec inquam auroea bene quidem humiditatem in eſſe magnam nubibus indicat. Verumtamen anteq talis humilitas exſic cetur ventis motibus & caloꝛe terram noſtri dlimatis ac re/ gionis infundit pariter & humeèétat Qua propter be ne di ctum eſt ꝙ auroꝛa facta prope noſ adducit ipſum vmbrem & eſt q ſupra dictum eſt. Sed tunc per auroꝛam beata vir / go intelligitur. Ram ſicut apparente auroa aues garriunt- Vt ait Ambroſuis in exameron libro vji: Infirmi leuius ha bent atq; melius vt ait ypoc.libro de criſijiaque diminuun tiuir· vt ait Auicenna libro de diluiuis tercio. Sic nimirum ꝓ omem modũ beata virgo in coꝛde hominis ꝑ gratiam exur gente mox ipſe virtutes anime deo ſpiritu aliter iubilando garriuntlanguoꝛ ſanat᷑ mentis copis:ſj̊ & aqiie minuũ/ tur totius preſentis miſerie doloꝛis. Et tunc applicetur ſic HMaria itaq; a nobis ſeu a regione coꝛdis noſtri elõgata ſic citatẽ infert celeſtis dulcoꝛis & gratie. Nobis aꝓpinquans a ſuꝑ nos ſtans vymbrem nohis infundit totius celeſtis gr̃ᷣe vt ſuß H b Pps intradtatu de impreſſio mbo aer?.· Cun q; ſol aduenerit emiſ perio noſtro tůc nubes humeſcunt rubeſcunt. Humeſeunt quidem quia tunc digeſte ſunt · ru / beſcunt autem ꝓpter penetrationem p nubem ipſius ſolar? — Ctulu ſminis4 ſarſeln doklit cestenee bſtacuie zclore⸗ Pgrutio⸗ guenient cutn ſit te philo dem nil ſem ym caloꝛe. dic nimi nitentie / tualiter d tur ſic Cii ſekit pit ehenelea Urtqgin de cophiſie Konembr Pacientisim 5 Woo Ndwn RdaR dum keueran durzri, lenitaten frigid P. leuer⸗ p todi falg⸗ midilecl cOneitatin pbleumn mum flär niSie reu⸗ de coede lſeo vn imip cor tenus ri gureſe 1 Nrinna Danmmetin Aeediren udllecd awſapr ti Ainn nnsſeudnee Muhne umedlhr atatemi woſemt Sacömnent ſacdaparr ua pptet ’ nfimbus q Ontra autem vonem. He ſemgnam milits exſi⸗ lumads te õ B pum Uniur am beatrmt nes gnin femiknüs Wedininun Genmiump atimn Aut trübhlud⸗ ſe wirwn awpeedn . m Pogiut ntul b ninte gre, pioſi Titulus Deptimus luminis q ſplendoris Sed tũc ꝑ ſolem maria deſignat᷑ na⸗ ſicut ſol nunq́; aduenit ſine lumine a caloe vt ait Hugoò in diaſcollibro tercio. Licet enim interdũ ſol adueniens nec luceat·nec inflaãmat: ſ̊ hoc eſt per accidens aliquo videlicet obſtaculo ꝓhibente. Sol ergo nunqꝙꝙ aduenit abſq; lunnne caloe. Sic nimi maria nunq; aduenit menti ſine lumine cognitionis diuine-a ſine caloe caritatis interne. Sed tunc guenienter per nubes homines figurantur. Naʒ ſicut nubes cum ſit vapor non effundit aquam niſi a ſole digerat teſtã / te philoſopho in tercio metheroꝛum qui dicit. Nubes qui⸗ dem nil aliud eſt quam vapor. Vapor aũt non habet ratio/ nem vmbris aut pliiuie:niſi digeſtus fuerit ſolis lumine a caloꝛe. Nubes ergo non effundit aquã niſi a ſole digeratur. Sic nimirum ipſi homineſ nequaq ex ſe fundunt aquam pe nitentie ſeu oationis effectus cuiuſlibet optentiue niſi ſpiri tualiter digeratur virtute gratiaq; marie· Et tunc applice/ tur ſic. Cunq; itac; Matia emiſperio mentis humane adue nerit ꝓ infuſionem ſui iuuiaminis & gratie: mox ipſi homi/ nes Pumeſcunt miſtice & diuina ſuauitate & dulcoꝛe rube⸗ ſcuntq; in dei dilectione e amoe G Comentatoꝛ in tercio ꝓhiſico. Duo ſunt que cuiuiſlibet agentis impediũt actionem. Primũ eſt ab agente nimia elongatio. Scům eſt pacientis indiſpoſitio. Et tunc applicetur ad mariam H b Notandum autem ꝙ beata virgo maria comparatiir oleo multiplici ratione. Primo ſicut oleum nullatenus con gelari aut indurari poteſt: ſemper enim vnctuoſum eſt. liq/ dum & pingue vt ait philoſophus in ꝓbleumatibus. Sic teuera maria ad initantiaʒ peccatoꝛis nullatenus poterit ob durari ⸗/ ſemper enim ad quenilibet hominum ſuam retinet lenitatem mollitiem q; & pietatem. Secundo quia ſicut oleũ frigide non aðmiſcetur aque:ſed aque calide & feruenti Sie teuera p omenm modũ maria nequaq; applicat ſe nec vnit coꝛdi frigido in amoꝛe:ſed feruido & bullienti in dei & pro/ ximi dilectione. Tercio quia ſicuit oleum fläamam magnam concitat in lumine ê in igne teſtante philoſopho in libro ꝓbleumatum qui ait ꝙ oleum pinguedo pariter & vene/ num flãmam magnam concitant ſi immiſſa fuerint ipſi ig⸗ ni. Sic reuera per omia beata virgo flãmam elicit grandem de coꝛde hominis dei dilectionis & amoeis. Quarto quia ſiẽ oleo vnctua copora rubigine niilllatenus conſumunt Sic nimiʒ coꝛda humana marie nom ine inſignita ledũtur nul/ latenus rubigine ſempiterna. Notandum ꝙ beata virgo di citur eſſe octilus noſter octo rationibus infra poſitis hm Titulus Deptimus odcto qllitates ↄditioneſq;.ẽe naturas que beate marie ↄueni/ unt ac oculo coꝛꝑali. Comparat᷑ etiã aliis rebb multis T b Cõmenta auerrois ſuꝑ methe dicit QAuſtro flãte terra apperit · vt ipſe qᷓ in terra incluſus vapoꝛ feruat penitꝰ eua ret. Quiꝰ ſignũ eſt. Nam auſtro flante nubes multe trãſuo/ lant aeris regionẽ qd quidẽ non eſſet niſi exalatio vaporuz valida ꝓceſſiſſet. Sed tũc ꝓ auſtze rite & ↄuenienter intelli / git᷑ mater xpi. Nam ſicut auſtro flante regiones igneſcunt herbe floꝛeſcunt coꝛꝑaq; dulceſcunt. Sic nimiʒ ſuœurrente maria regiones humanox coꝛdiũ. igne caritatis igneſcunt herbe virtutũ floꝛeſcunt·omiaq; huius mundi aſ ꝑa grauia ac importabilia ꝓ amoꝛe xp̃ᷣi cõplacent a dulceſcũt. Et tũc applicet᷑ ſic. Flante ergo ac a ꝓpinquante maria mox terra coꝛdis nti aperit vt totũ vapoꝛem intime ſue deuotionis ſur ſum in celeſtia dirigat & trãſfundat vt ſũ ER b Aui cẽna de diluuijs libro tercio. Kontes turbidi ꝑ infuſionem faui mellis & ſalis clari & limpidi ſunt effeéti. Cuius cauſa tanget᷑ infra. Sʒ tũc ꝑ fontes deſignant᷑ homĩes.Nam ſiẽ fon tes ſpumãtes e in ſe ranas ꝓcreantes immũdi ſunt natira liter infecti & coꝛrupti. Sic nimize ꝓ oĩa ip̃i hoĩes ſpuimaʒ vicioꝝe emittentes&& ranas maligne ſugeſtiones ꝓcreantes mũdi foꝛe dinoſcunt᷑ penitꝰ e coꝛrupti. Sed tũc ↄuenienter P fauũ mellis beata virgo deſcribit. Nam ſiẽ fauꝰ mellis ha bet opilare poꝛos atq; meatꝰ interioꝛis coꝛꝑis: dulcia nanq; opilatiua ſunt ſplenis a epatis fauus aut mellis plus. Sic reuera mater chriſti opilat comprimitq; & claudit meatiis ac poꝛoſitates ſenſuum noſtroꝛe:ne quicquã quod illicitum eſt ſibi attrahant e aſſumant. Et tunc applicetur ſic. Ho/ mines itaq; mente ſeu coꝛpore turbulentiper immiſſionem beate marie memoꝛiaz; clari ac limpidi penitus ſunt effecti Lb Cõmentatoꝛ ſuꝑ qrto de celo & mundo. Luna qui⸗ dem dominiũ habet ſuper aquas.Et ideo ait philoſophꝰ in mirabilibo mundi. In nouilunio diſparent aque .ſed in ple nilunio augmentantur. Creſcente nanq; a decreſcente luna humoees creſcũt in coꝛꝑibo a decreſcũt. Sʒ tũc ꝑ lunaʒ intel/ ligit᷑ mater chriſti:· Nam ſicuit luna eſt eclipſatiua ipſius ſo⸗ is:inquantum interponitur inter nos· & ipſum ſolem cau⸗ ſat procreatq; eclipſim. Sic nimirum mater chriſti eclipſat obumbrat· & placat iram veri ſolis iuſticie iheſu chriſti · Sed tunc comuenienter per aquas. mundi huius tribulatio ſeu afflictio figuratur. Nam ſicut aqua dum circa ter- ram eſt groſſa atque grauis valde eſt· ſed exiſtens in alta aeris regione leuis eit ſterilis ſimiliſque vapoꝛi¶ Sic — Tit uer. preſe matun to ſch ſicie come tam. lis a dit g9 nii ene celupat N aitywoe fegode copo aüt p ſigus infli letimit laevcef fimma ſadon Nert ſi — pern⸗ ded trui nön ſcco⸗ audit lcet ſ dicebit tuppor nem adme aeſci 30 ex diceb⸗ Afaran Kurkio t depümn wnaneste om k 1 n 1 e⸗ nhn num duerigtan 1 ſunmm uatis er nlacitdi Naria wod W edeuotond ſ 5 Kb HE ipinfuſon i. Cuüsut . Nam ſin diſunt ntin vies ſoum pekeuntes egllenienter ud melishe dulca nang lis us Auditmend guod llou. ccetur ſe 1 erimniſim ſunt ſſn w. Lunugu⸗ vibyt⸗ gelt npe⸗ maenteluna lunzind- aipusſ mnſcleman briſt eſi chi iustin Titulus OSeeeeoeeptimus reuera per omnia mundi huius tribulatio in terreno de⸗ preſſo exiſtens homĩe ꝓ peccatagrauis impoꝛ abilis eſti matur: ſᷣ tribulat io adueniens homini a terrenis ſequeſtra to ac eleuato-leuis & vapoꝛi ſimilis reputat᷑. Et tũc applicet ſic. Maria itaq; dominiũ habet ſuper omes huius mũdi af⸗ flictionis miſerias & doloꝛes· vt ſu N b Albertus in cõmento ſuꝑ tercio metheroꝛũ. ILonitruũ itaq; ex ſui na tu / ra maxime adiierſatur anĩalibuis venenoſis. Quius ratio ta lis aſſignat᷑. Excellens frigiditas ineſſe anĩalibus venenoſis dici?᷑. vt ait Alkuinus libro q̃rto celi & terre. Nunc aũt ſic ẽ ꝙ anialibus exceſſiui frigoꝛis naturaliter abelſt ignis ſicut ait phs in libro ꝓbleumatum dicens. Erigus inquit magis exaſpat coꝛpoꝛa calefacta quã coꝛpoꝛa frigida. Quiuſ ſignũ eſt ꝙ aqua calida citius cõgelatur quã frigida · Qua pter ait ypocras· ; Piculoſius ſit copoa calida infrigidari quã frigida calefieri. Econtra aũt frigus magis ledit && exaſꝑ at copoꝛa calefacta ſi calo ille extrinſecus aduenerit magis aũt ꝓdeſt copoꝛibus calefactis a natura inꝗntum ipſum frigus circũdans calida coꝛpoꝛa ipſa validius vehementiuſ⸗ q; inflãmat. Qaloꝛ auteʒ adueniens frigido coꝛ poꝛi maxime perimit & coꝛrumpit. Quamobrem cötigit ˖ cun cta ania/ lia exceſſiui exiſtentia frigoꝛis naturaliter timẽt ab igne ete nim magis patiuntur quã ea que igne plena fuerit anima / lia. Tonitruũ autez ↄſequenter ipſe ignis ſeu ſplendoꝛ ap / parentia ignis · exquo accidit animalia venen oſa in natura frigidiſſima fulmĩe valde tonitruocq terreri. Et ideo ait phi lophus in: vij animaliũ libro. Tempoꝛe inquid tonitrin ſer / pentes ra ne atq; piſces querũt & appetunt fundu terre. Sed tũc per tonitruũ intelligit᷑ mater dei cũ quia ſicut toni truũ ſemꝑ precedit ipᷣm fulmen ſeu fulmĩs ignẽ tempe ſed néô natura-ſimul enim fiunt in eodem tꝑe & in inſtanti vt ĩ ſco me he: ꝓbat płᷣs· illud tñ prius videt᷑ iſtud poſterius audit᷑. Scm veritatẽ tñ ipᷣm tonitriiũ pus fit quà fulmen licet fulmẽ pus videat· Ad cuiꝰ euidentiã notandũꝙ qdam dicebãt fulmẽ aliud nihil foꝛe quã igneʒ; qui creat᷑ ex nubis ruptione. Tonitruũ vero eſſe aſſerũt ip̃aʒ met nubis ruptõ nem. Quiꝰ ꝗᷣdeʒ opinionis erat democritꝰ & leucippus quẽ admodũ in ij. methe dẽ Nuc aũit cõſtat nubem priꝰ rumpi ac ſcindi añquã ignis ex tali ꝓueniat ruptione. Sequit᷑ ex/ go ex pᷣmiſſis ꝙ tonitruũ precedat ipᷣ m fulmen. Item eos ꝗᷣ dicebãt tonitruũ eſſe ↄcuſſionẽ ventox ſiẽ heophraſtꝰ ac alfarabius hoc idem dicere neceſſario aſſerereqʒ optet vizʒ ꝙ 9cuſſio ventoʒe prius fiat añquam ex tali concuſſione ignis W Titulus Septimus ꝓueniat.ſ & illi qui dicũt tonitruũ nil aliud foꝛe qm ex tĩ / ctionez ignis ĩ nube: hoc idẽ aſſerũt a affirmãt Niſi enĩ ign Pus extinctꝰ eſſet flãma de nube nullatenꝰ euolaret. Ex p / habitis ergo ſufficienter patet tonitruũ pᷣcedere ſaltẽ natu⸗ ra ipᷣm fulmen.licet fulmẽ priꝰ videat᷑ quã tonitruuʒ Hoc enim accidit vt ait ↄmenta: inij· methe· Ex eo ꝙ viſus ẽ no/ bilioꝛ quã auditꝰ. Qũ enim tonitruũ ſit cauſa naturaliter pᷣ cedit effectũ·ſi non tpe ſaltem natura vt ſol ipᷣm ſplendoreʒ precedit ꝗdem non tꝑe quia ſimul tꝑe ſunt ſol atq; ſplen/ doe: qndocunq; enim eſt ſol neceſſe eſt & ipᷣe ſplendor · i p/ cedit natura:quia ſol naturalit᷑ prioꝛ eſt quaʒ ſplendor. Sic p omem modũ beata virgo maria ſemꝑ precedit ſua gẽa & fauoe ipᷣm igneʒ caritatis diuine inꝗntum nil muneris gr̃e celeſtis percipit᷑ niſi marie gratia ꝓPueniente nobis miſericoꝛ diter imploꝛet. Sed tuc ↄuenienter animalia venenoſa ipſa demonia figurant᷑ Nam ſicut animalia venenoſa difficulter ꝗdez occidunt᷑: ſed & cum moꝛtua eſtimant᷑: tunc aut diu vi uũtaut ↄtinuo reuiuiſcũt. Sic ni mi ipſa demonia difficul ter in mentibo hoĩm occidunturſed a cũ exſtirpata eſtimã/ tur penitus & occiſa adhuc tamen ſepe in mente bhomis lati/ tando viuũt:vel fotaſſis ꝓ pecati ꝓpettationeʒ ↄtinuo reui uiſcunt. Et tũc applicet᷑ ſic. Maria itacq; ex ſue pietatis natu ra maxime expugnat & fugat ipſa demonia pellens ad inti ma inferni cõcaua intra ſupplicia ſempiterna N b Plini us in ſpeculo naturali. Conuerſio coꝛꝑm ad ſolis radiuzʒ & ſplendorẽ ſemper inde maioꝛẽ nobilitatem ↄtrahunt atq; eſ/ ficaciã a virtutẽ. Vinea nanꝙ ſoli obuia dulcem vuam facit Mons ſoli oppoſitus aurum producit aqua in ſuo fluxu ad ſolem vergens nobiles margaritas gignit arbor ad ſolez reſpiciens in folijs fructibuſq; rubeſcit. Sed tunc per ſolem Maria conuenit deſignari. Nam ſicut ſol totum ignem ce⸗ leſtem influit in hunc oꝛbem. teſtante platone in pheorone qui dicit. Totus ignis noſter coꝛporumq; omnium ex ſole defluxiſſe viſus eſt. Vnde & ipſe ſol ab antiquiſſimis ignea dictus eſt. Et ſi in ceteris ſtellis aliqua vis ignea apparuerit. banc tamen a ſolis bauſerunt lumine & calœe. Sic nimiruz maria mater dei totum ignem celeſtis conſolationis aQ amo ris diſtribuit in hunc muin duz & ſi in aliqua ſanctoꝛe aliqᷓ 8 ſit repta hãc tñ ex marie miſericoꝛdia nouimꝰ pueniſſe 3tuc ↄuenienter ꝓ vineã actiui pꝑ montem contemplatiui figurant᷑. Nam ſicut vinea deſtruit exfrigoꝛe mons fterilis efficit ex caloꝛe: aqua coꝛrum pit᷑ ex aliaze affluentia aquaʒe =ð ð ðð . 1a⸗ hl⸗ vol mi inr ſ oten huji Attn etere ttitst dautes Kort dend Gin cong phrar iua Auenp nicone Aſerat Re V W gin tri eo⸗ 15 glle⸗ uſt lenie taſe Wer die Sier chrij culdꝛ am t tu uumns rb Wnh wuh⸗ Alr; nſpermn lanh Nedef, Plendnde dtſun gu munerön ds mien nenoſant difftcuin autdiun ladiffan neſtini/ onis lati/ zinco tats nan ns a0 ati b Ulini radinb⸗ urt tge Vuamn ſuet n ſuofiunn tor Di ne erſolen igen C⸗ phyn e umerſol insg mperugtt⸗ c rummnru Nnis 7an RR nd wen⸗ tennnn 1 065 V is ti — Titulus Deptimus & arbor areſcit ex defectu humiditatũ & pluuiaxc. Sic reue ra actĩ deſtruunt᷑· & ſiſtunt ex frigoꝛe caritatis diuine ↄtem/⸗ platiui ſteriles fiũt ex caloꝛe mũdane cupiditatis ſeui illicite voluptatis.T ribulati a afflicti ſubſiſtũt ꝓpter cõfluxũ aq̃e mũdane vanitatis. Diuites huiꝰ ſeculi areſcũt ex defectu qᷓ in recognitione ſui fit flebilis humiditatis. Sic ergo ptʒꝭ q; p ſolem maria deſcribit & ꝙ; ꝓ vineam adtiui per montem ↄtemplatiui per aquã tribulati & afflicti ꝑ arborem diuites huius ſeculi figurant᷑. Et tũc applicetur ſic · Actiui itaq re/ currentes aO ↄuerſi ad mariã matrem dei dulcedinẽ faciunt eterne ſuauitatis cõtemplatiui auʒ ꝓducunt melliflue ca⸗ ritatis tribulati · & afflicti gẽmas thezauri ꝓpetui ꝓmerent diuites rubere in fructibus flozereq; in cunctis operibus actionibuſq; vident Ob OConmentatoꝛ in qrto methe. dicit Galaconuerſa ad auſt ſerenitatem ꝓmittit in ea ſu/ per quam extenſa fuerit regione. Circa qd aduertendum quia diuerſi de galaxie impreſſione diuerſimode ſunt locu / ti. Ait enim plato in phedrone. Galaxiam nil aliud foꝛe qm congregationem partium ignis in etherea regione. Theo/ phraſtò vero aliter opinatus eſt · dicit enim ꝙ Galaxia ſit aliquia pars aeris accenſa apparens in ſibi ſuppoſita regione uenpice autem ait ꝙ ſit refractio cuiuſdaʒ luminis in ter / ra concaui occultanti. Sed conmendatoꝛ cum philoſopho aſſerũt ipſam eſſe ↄgregationẽ ſtellaꝛe fixaꝛ infirmamento & Panc opinionẽ duximus verioꝛẽ. Sed tunc per Galaxiam beata virgo figurat᷑. Nam ſicut galaxia eſt ductrix omniuz eoꝛ qui marinis fluctibo ſe ↄmittunt. teſtante virgili yma/ ginũ:iqui dicit. Rauente galaxia nauigio inſiſtimuis nuilo tribulanti timoꝛe. Sic nimie ipſa mater dei duétrix eſt oim eoꝝ qui huius mun di naufragijs & piculis immergunt᷑ qs perducit in poꝛtũ voluptatis ſue & quietis eterne. Sʒ tunc ↄuenienter ꝑ aiiſtze xpᷣm ↄuenit deſignari. Nam ſicut circa auſtzxc.G ſub auſtro eſt habitatio Poĩm ſana a ſecura a con ueniensteſtãte All:abicio in theoꝛica planetaxe qui dicit. In tra ſeptem climata mũdi declinantia verſus auſtʒe debita a 9ueniens habitatio hoĩm reꝑitur. Et ſub quinq; zonis mũ di excepta zona toꝛrida directe & perpendiculariter auſtro ſuppoſita: ſed a zona frigida ſub quibo non oↄuenit habitare Sic nimie ꝑ omnia circa xpᷣm: cum xpᷣo aut ſub vmbra chriſti ſoliimodo tutum eſt e ↄueniens habitare: omni ꝓ/ culdubio & periculo a timoꝛe. Sic ergo patet ꝙ per Galaxi am Maria deſcribitur a ꝙ per auſtrum chriſtus figutatur Et tunc applicetur ſic. Maria itaq; ↄuerſa ad chriſtum pro Titulus Deptimus iniquo interueniẽs peccatoꝛe mox ſerenitatẽ efficit preſent? vite & felicitatis ſerene Pb Cõmentator ſuꝑ li de plan tis ariſto· ꝓpriũ hoc vniuſcuiuſq; ẽ floꝛis natare ſupꝑ aquaʒ ſßz immergi in vino valido atq; foꝛti. Quiiꝰ cauſaʒꝝ aſſignat cõ mentatoꝛ in hiinc modũ. Dicit enim multa coꝛꝑa ſunt que nõ immergunt᷑ in aꝗᷓ niſi pus fuerint humectata vt patet ĩ pãno qᷓ aque nõ immergiẽ niſi antea humectet᷑· Sic & de qui buſdã floꝛibo cõptum eſt qᷓ difficile ſubmergunt᷑ niſi intrin ſecꝰ Pumectent᷑. Vinũ igit penetratiuũ ẽ intus exteriuſq; hbu mectãs qua ꝓpter flos ſepe in vino mergit᷑ ſuper aqᷓm vero natat. Sʒ tũc ꝑ floꝛez intelligit mat᷑ xpᷣi:nã ſiẽ flos narib ap plicatꝰ ſitim aufert vt recitat pliniꝰ in ſpe · na. In manu deten tus laſſum recreat. vt teſtat? Solinꝰ li rxex. Sʒ e hoc ꝓprium floꝛis eſt vt nõ niarceſcat ſ diu maneat in loco frigido & hii mido in loco aũt ſico a calido ↄtinue coꝛrumpit. Sic reue⸗ ra per omeʒ modum ipſa beata virgo mentis naribo: ſeu frej/ quẽti memoꝛie applicata ſitim omis mundane vamtatis ex- tinguit manibuſq; bonoꝛe opex per tractata laſſum in via Huiꝰ vite reficit. Sʒ && hoc ꝓprium beate marie combat᷑vt nõ marceſcat ſua gratia & fauoꝛe in eo homie qui ab omni carnali extincétꝰ frigefactuſq; fuerit concupiſcentia ardo re. Sʒ tũc ↄuenienter p vinuz deuota mens homis deſignat᷑. Nam ſicut vinũ hm ph̊um nõ bibitur inntum vinum ſed inquantuʒ dulce ſic mens deuoti homĩs a criſto nõ inbibũ inquantuz mens homĩs ſed inquantum dulcoꝛata dulcoꝛe ſiiauitatis interne ac ſuauitate celeſtis roꝛis & gratie. Sʒ tũc guenienter timo per aquam mens iniqui hominis figu ratur. RNam ſicut aqua exſiccaĩ in igne cadit in aere & fluit interra nunqꝙ eniʒ fixa eſt aut ſtabilis ipf. a aqua vt ait Cal/ cidius in thimeo. Sic per omnem modum mens peccatoꝛis nuſquam poterit eſſe tuta fixa ſeu i ſtabilis. Deſiccatur nã q; & exterminatur in igne concupiſcentie: caditt in aere fe / licitatis affluentieq; mundane.a defluit in terra preſentis vi te in terram miſerie ſempiterne. Et tunc applicetur ſic. Ma⸗ ria itaq; natat extrinſecus:imo ſeparatur a mente peccatoꝛt hominis. ſed immergitur feliciterq; inbibitur a mente ho⸗ mine deuoti ſpiritualiter dulcis ſanctitatis Qb Ari⸗ ſtotelis libro probleumatũ Dulcedo vnius rei cauſatur ex humido tꝑato pariter a digeſto. Et ideo volẽſ diffinir e dul cedinẽ Galienꝰ ait. Dulcedo quidẽ fit ex humido temꝑato valideq; digeſto. Sed tũc ꝓ dulcedinẽ Maria intelligit mat dei · Nam ſicut ſola dulcedo mitritteſtante Auicenne libro minera vñj. NWihil nutrit niſi dulce aut inqntuʒ dulce 6 ſicẽ it gi lun ſet. int inſt nus. li⸗ önn (vide inno Andee⸗ obſcur Wd⸗ ſuct Wr con nö ſaſt tiun Glu ciue K mi brot min tem. gſegn pater caleſ⸗ lc Z DZð HZ ı Titulus JMBĩ Deptimus n dulcedo humoꝛem liremʒ de lĩgua elicit· iuxta illud ꝙ; ait płᷣs vt ſup̃ᷣ. Deguſtate lingua aliq& dulcedinis. aut ſaporꝰ W mox liqueſcit & fluit humidũ ſaliuale. Et ſic dulcedo vniuſ cuiuſqʒ rei ẽ eſſ⸗ e viuere c ſi uũ. teſtãte gmen · ſi uꝑ de po. qui Ue dicit. Eſſe inꝗd coꝛpox in ſui naturali ſinceritate dulcedine i q; oſiſtit.· Eſſe nanq; vniuſcuiuſq; rei vnũ ei t· veze dulce a l bonuz eſt · vt dẽ in tractatu de· iñ trãſcendentibo. Sic reuera ae per omnem modum. Maria mater xp̃i ſola nutrit mentem in homiĩs nutrimẽto cibi potuſc; ſpiritalis. Ipſa etiam lingua mdp mẽtis nẽe liquoꝛe replet celeſte plenitudinis & gre. Ipᷣa etiaʒ D noſtʒe ẽ viuere ppetuũcq atqʒ eſſe. Et tũc applicet ſic. Maria n itaq; mater xp̃ᷣi effecta ẽ ex hu mido celeſtis gre ex eo quia nd gẽa plena:ſj ex ſpũs ſancti digeſtione:qa ſpiritu ſancto ob⸗ D umbrata vt ſu R b Pitolo. almageſti:j. Si luna non eſ/ Dere ſet:ipſe ſol nullatenꝰ calefaceret:nec luceret. Cuiꝰ ratio ſtat hſuft in hoc: ꝗqa hm ꝙ ait Alkurak:ipſa ſpera lunaris deducit ad atsr infima virtutẽ ſolaris liimĩs calois Scimus etenĩ ex dog innn mate. Bemonis ꝙ; duo impediũt alicuiꝰ luminoſi coꝛporis dhait. radiũ & ſplendorẽ· Primũ eſt illuminãtis q illuminati coꝛ⸗ bomm ꝓpis mutua elongatio Scdm alicuiꝰ alieni lumĩſ interpoſitõ Quãdo enim aliq copus luminoſuʒ a nobᷣ valde diſtat ibp ger ſum nobᷣ minꝰ lucet. Item qñ aliqd aliud lumẽ inter nos· G nun ſ aliudò coꝛpus luminoſum poſitum fuerit ipſum tale coꝛpus öinbibi . obſcurius difficiliuſq; lucebit. Nunc aũt ſic eſt ꝙ ſol a nobᷣ adure valde elongatur· ꝙ aliarum ſtellaꝝe lumen inter nos a ip te Iit ſum ſolem ponitur quãobrem ipſe ſol inquantũ in ſuo lu ⸗/ ninisfi mine quo ad nos totaliter impeditur Luna ergo adueniẽs eafu conceptũ in ſe lumẽ ſolis ꝙ ad tantam diſtantiã per venire tat01 nõ poſſet ad nos tranſmittit ipſa ſpera lunaris.cũ tenebro / rung ſa ſit opoca lumen aliaxe ſtellaʒ ſplendorẽ ſolis imxediẽ / rineni tium obtenebrat a oœultat. vt ipſe ſol limpidius ꝑfectiuſ/ rn qʒ lucere valeat. Exemplũ ergo refert Apuleius tercio ꝑſpe/ gensn ctiue ꝙ nocturno tempore ſepe nubes tenues & poroſe aer? ſe r . tranſuoſãt regionẽ que ipſam terram illuminãt tanq luna retn Oc quidem cõtigit ex eo: quia tales nubes ſuſceptiue ſunt gtebe⸗ ſtellei lumĩs è ſplendoris · ſuſceptumq; ſplendorem tranl / Ne, e mittunt intra climata mundi. Luna etiam eſt corpus tene⸗ linre broſum 2 opacũ vtpote vmbra terre. Quius aut nigruz lu⸗ nren minoſo coꝛpoꝛi applicatũ maioem efficit radium a ſplendo Aamsr rem ꝙ quidẽ otigit ex eo ꝙ lumen a tenebra refrangit᷑ ꝑ . d ↄſequens in ſuo climate augmentatur. Ex prehabitis ergo n patet euidenter · ꝙ ſi luna non eſſet: ipſe ſol ſua virtiite nec uae calefac eret nec luceret. Sic reuera ſi Maria nõ eſſet: nec xpᷣs ı 1 Titulus Otctauus . ſol iuſticie tantũ homĩes ſue intime caritatis caloꝛe caleface Ctn ret: nec ipſis intantũ ſua gra luceret. Reddamd ergo grates fin marie.que tanta operat᷑ in nobis opera miſ⸗ ericoꝛdie en ¶ De angelis auctozitates C Titulus Octauus .Z . Voniſius de celeſti ierarchia.Angeli quidem pacis ſunt. Angeli in pace ſunt perpetua con firmati qui inimicos pacis in hoc mũdo diuina permiſſione tri⸗ 1 bulant ipſoſq; coꝛ'am deo acœuſant iugiter a inciipant. Da nnel maſcenus libro ſexto. Credimꝰ ſane ꝙ; nec ipſis angelis ſan pnei ctis eterna felicitas abſq; merito ſit donata. Auctoꝛ libro de ſunt cauſis. Opus natiire ẽ opus intelli gẽtie Origenes li. de veri⸗ finis tate doctrine. Sepe homo ꝑ ſuã ingratitudine; pecatum “ angelica ſe reddit ꝓtectione cuſtodiaq; indignũ. Seneca in pſi epiſtola. Sʒ intra ſpirituſſanétꝰ qͥ ꝓut a nobis tractatꝰ? fue⸗/ ſnee rit: ita & nos tractabit in cope & in mente. H ylarius ſuper nem mathe. Angelus felicitatẽ ſuâ meruit in inſ lãti creatõis ſue denti qndo ſe maieſtati humiliter ſubſtrauit ſub diditqqʒ diuine ſ ſne⸗ etiaz cottidie mererent angeli nos ſedule ꝓtegendo diuinis temta mitibuſq; parando· Albinꝰ in epᷣ ad caru iũ. Qiiacuncq; die tet N ſanctis angelis laudẽ condignam impenderis. eoꝛcνO te cotti Prioal die cuſtodia cõmiſeris· nullo ꝓrſus piculo aut re noxia int lunſe⸗ ibis. Beda li de ritu fideliũ· vnuſſqʒ fideliũ ad hoc obliga⸗ r tum ſe nouerit aſtrictũ.vt ipſum veneret laudibo collegi uent um angelox· & aliquẽ apoſtoloꝛ prefacit laudibe elig at . eise ſanctoꝛc. Durandꝰ in tercio qqlibet ſuo. Cũ dẽ angelus bo / iiſaci nus cõfirmatus eſt in bono/& angelꝰ malus obſtinatus eſt WK in malo· ergo vtq; libro caret arbitrio angeloʒe. Damaſce, nus li v. Hoc ipᷣm ergo firmiter & impterrite teneamus nin anime ad purgatoꝛiũ non a demonibo: ſed a ſanctis angelis gio deducant᷑. Aug?.i ·de · · duabo queſtionid. Sunt quidem an nin geli qui maloꝝ verſucie in ſuo caſu non plenarie conſenſe / pien runt · & hi homĩeʒ non moleſtant:ſᷣ in bono potius promo⸗/ “, uent con foꝛtãt. Gregꝰ in dyalõ · Vnuſqſq; hoĩm vnũ ha/ Hae bet angelum ſibi ad cuſtodiam iugiter deputatũ. Dyoniſiꝰ? . boe libro de diuinis nominibo. Maioꝛes inquit angeli minoꝛibuſ wi ſeu inferioꝛibus angelis voluntatem diuinam minctiant 62 den demonſtrant. Magiſter in ſententijs. Angeli creduntur in „ 8* celo non eſſe creati. Inpuncto enim ſue creationis dicebät “ inan illud yſaie. In celum con ſcendam. Diſtinguendum tamen ẽ ſ n de celo angeloꝛum a de celo trinit atis. Dyoni ſinis libro de ce l dun . leſti ierarchia. Supremum quidem angeli que inferioꝛibus ſon choris eueniunt noꝛunt vtiq; Anferioꝛes vero angeli ſcien / naͤen tiam a ſummis accipiunt aliqualem. Magiſter guilpelmus d .Y ſen . uns Ne. . — Nut Titulus ”MM Octauus in ſumma ſuper ſententias dicit Non ſolum homo ad yma/ nn ginem dei creatus eſſe dicitur · ſed & angelus R nnrs Exempla de angelis A nün Vicebron libro fontis vite. numq q; nimize coꝛ l poꝛe ſpũalem vtiq; habet & ſibi a cauſa pᷣma depu hen HAatã alicuius ſtelle oſtellationez; & fatũ:mediante ꝗᷓ ngas in eſſe ꝓducit᷑ ↄſeruat᷑. & a ſuo eſſe exigentibo coœruptionis albhed pncipis terminat᷑. Circa ꝗᷓ aduertendũ. ꝙ hm Calcidiũ ta lde ſunt in ꝓduetione rexꝝ natur aliũ viʒ Pncipium mediũ atqʒ kerten finis. Ad principium ꝗdem ſui eſſe difficilime mouent᷑ ipſe Srenn res ꝓpter enozmitatẽ piacentis materie. In medio difficulter l ꝓſiſlunt res ꝓpter vanitatẽ inhibitã ipſis rebo/finem autem nini ſue corruptionis appetũt omes res pter nati iralẽ inclinatõ anil nem reze oĩm ad ſui coꝛruptõez. Et ideo diuina diſpoſiuit / Sõ lenter principiũ rei ↄſtitrierit mediũ oſ⸗ eruaret tandem ipſa n rem ſuis exigen tibꝰ qualitatibo fini & corruptioni permitte / * ret. Et ſignanter dicit coꝛruptioni permitteret. Nam m rcoc Ptolo.almageſti.ij. Celum nullius rei eſſe poterit coꝛrupti⸗/ . uum:ſed tũc coꝛrumpere dẽ· aut tunc coꝛrrumpit cum ipſaʒ igel rem corumpi deſinereq; pmittit. Plato autem loquitur in nooligi bunc modum. Materia rex coꝛruptibiliũ eſt de genere nõ llgang, . entis puationem habens ipſum nihilominꝰ annexũ iugiter lnso⸗ infoꝛmis moꝛtuaq; exiſtens· foꝛti ergo mouẽte indiget quo ausedh in re natura ↄſtitui valeat & in eſſe. Item res quidem omes hamalce mox a primoꝛdiali ſui exoꝛdio in id labi appetũt exquo pro umns 9 uenerũt. Proueniunt aũt ex nihilo: quiãobrem in eſtimabili s angtls quodã deſiderio naturali annihilari res ipſe appetũt & cox/ iden n rumpi. Et ideo neceſſe ſũmo opere eſſe ipſa diuina duxit ſa cne pientia aliquã celeſtem deberi pexiſtereq; virtutem· que re- sptong bus ab huiuſm odi deflixu in non eſſe violenter ꝓhiberet . wmübs Preterea && ipſa celeſtis virtus omnes res in debito hm phi oſh 4 loſophum oↄoſtituerit numero õe menſura finem certuʒ im⸗ iwabul ponens eiſtem ſue durationis pꝓmanentie atq; eſſe. Sed tũc Aiart p ſtellam ipſe angelus aut per ipſius ſteile fatum angelica Unturin 8 cuſtodia deſign at. Nam ſiẽ ipſa ſtella virtutẽ ſuam nequaqᷓp dicbi influit in coꝛpus indiſpoſitũ & ineptum ſ̊ ſolũmodo in ſub 1tumene iectum ſui virtuti ydoneum a aptatum. teſtante Auicenne 1 B li.minera:qui ait. Diſpoſitionẽ in materia exigit virtus celi: ℳ ninhn ſuã enim virtutẽ ipᷣm celũ relinquit in lapide duro E& nõ li / n quido luto. Sic reuera ꝑ omnia. Angelꝰ diuine virtutis nõ eehnn effectum efficit: niſi in homĩe grato ydoneo atq; digno. Et . tũc applicet᷑ ſic. Vmiſquiſq; itaq; homĩm aliquem angeluʒ Titulus S Oetauus habet ſibi ad cuſtodiã deputatũ mediãte qͥ ad oꝛtũ ꝓduciẽ ſine ſu ffocatõe in vita ↄſeruat᷑ ſine moleſtatõe tandẽ fineʒ imponit homiĩ ſua ſedula viſitatõe ſeu fraterna de hoc mun do ad ſeculiũ futuʒ deductione B Macroli de ſomno ſcipionis. Celeſtis qdem vtus ꝗᷓ cũctos euentꝰ ꝓducit in re bus trãſitoꝛis mũdanis·ᷓſdam ſuis mediantibo impᷣſſio⸗ nib viſiones immittit humanis ſenſibꝰ in ſopore qͥb ipa ĩ terdũ humana premit᷑ fragilitas a a noxis preſeruat᷑. Cir / ca qů notandũ ꝙ tria ſunt genera ſomnioꝝe ꝗᷓ ſepe deueni⸗ unt ad effectũ vt oſtendit Hugo in dyaſcoljli.qrto. Primũ ſomnioxe viſionũ q genus eſt dum docet᷑ induſtria ſuꝑ ali quo futuroʒe euentu ꝑ diuine ſeu ꝓphetie viſioniſ immiſſio nem. Sepe enim homo vt augꝰ inquit inſpirat᷑ diuino miſti codq; inſtinctu. Et tũc eaque ſomniare ſibi oſtendun? poſt⸗ modũ ad effectũ irreuocabiliter ꝑducunt᷑. Scm genus vi / ſionũ eſt ipſa vtus ymaginatia ſeu eſtimaria anĩe deputa⸗ ta que interdũ aliqliter & in pte fiitiixe pcognoſcit & pᷣſen tit percipitq; euentũ. Ex ſui nãq; nobilitate vt ait Damaſce nus humana aĩa obliqlem interdũ ↄceptũ euentũ futuro/ rum habet quẽ vtiq; ꝑ ſomnium oꝛganis indicat ſenſitiuis Circa hoc eſt videndũ.ꝙ plato li·de immoꝛalitate aĩe ĩ quẽ daʒ ãmirabile; ꝓrumpit inopinabilẽq; ſermonẽ in hũc mo dũ. Antiꝗqzc nobᷣ innotuit ex doctrina duo foꝛe hoĩm gene⸗ ra.largos viʒ atq; parcos. largos ditatos foꝛe ex natura ege re aũt parcos ſemꝑ penes quẽ ſermonẽ ſic ꝓcedit. Humana inꝗt anĩa ex nobilitate ſibi innata & limpidare aliq́; hẽt nõ ſcientiã.ſj impfectam eſtimationem euentuũ futuroꝝe ꝓpen/ dens igit ipſa anĩa futuras affluere diuitias & honoꝛes in⸗ ſtigat copus in hunc modũi ac ſi diceret futuxe enim eſt vt diteris elargire q habes. Quãobrem accidit eos qui largi fuerint ditari in poſtex ex natura. Cõnitiens aũt anĩa ꝓpen dens coepꝰ adhuc in poſtexeq; egere ipᷣm mox q; dem inſtin/ ctibo ſuggeſtionibuſq; ocultis ãmonet. vt qct habet facul / tatis a ſcientie diligent᷑ retineat a ↄhuet hoc itaq; interſerit & ſaltẽ minꝰ lateat indagatoꝛes veritatꝰ aut tñ humanam aliꝗlez futuroꝛe euentuũ hre ſcientiam ſeu eſtimatõeʒ nihil omin tñ in ꝓfectax· iuxta illud qt refert Egeſippus Hiero nimi. Cõſuetus inꝗt atq; vſitatꝰ e verꝰ loquẽdi modus in / crebruit ad modernos. ꝙ důᷣ aliq; ꝓiculoſuʒ. aut timoꝛoſuʒ imminere dinoſcit᷑ dicimus hec mea mens pᷣſciuit:ac ſi ipſa hüuc talez euentũ alijliter pᷣſenſiſſ. Tali ergo modo ipſa nẽ̃a rationatio ↄiecturã habẽs aliqle⸗ ſeu eſtimationẽ in ſomn oſtendit euentũ alilem ſcientie futuroꝛe & ̊ ip̃a ſomnia ĩ 7 — — indo⸗ Lit terd⸗ nus itgy buſd hun tus nis hur tur 9. mib⸗ rati qui vent ſtter mene ſus tn ſom fl⸗ lgnüa nond Uentgr Lſläte! munao ſüre ſpeer tur grot gp uas zit⸗ ſeig br G tis ao- Den. lum Hie ipſe ſic ai Ruot binei nu 1 ug pduct Ne ing Amn Wmno⸗ 1 h: ſ⸗ e. roleni ſtraſnl miimm diunnoni ndunenn 1gennai ie deputn eit ſn Damate fututo/ ſenſttuuis ieie nbücmo im gene⸗ Atura ege umana vani op pen honarssin emimnet, qiuilen it mü e mittin litnen bumarann toegnni ws H mods ntr h weiti ſoma 4 „ Titulus Octauus terdũ aliq pᷣſignare vident᷑ aliq̃ᷓntule veritatis Terciuʒ ge/ nus ſomnioʒꝝe atq; viſionũ eſt ex celeſti impſſione eueniens atqʒ fato. Celeſtis nanq; vtus eoſde qs ꝓdiicit effect? qui / buſdaz impᷣſſionibo inſpirat & immittit oꝛganis ſenſibuſq; humanis.& hoc in pᷣncipio pretaxatũ eſt.viʒ ꝙ celeſtis vir / tus ꝗᷓ cunctos euentus ꝓducit in rebo tranſitoꝛijs a múda nis ſdam mediantibo ſuis impreſſionibo viſiones immittit humanis ſenſibo in ſopoꝛe quibo ip̃a interdũ humana pᷣmi tur fragilitas & a noxijs preſeruat᷑. Per iſta aũt dat᷑ intelli / gi. ꝙ ipa virtꝰ diuina qſdaʒ qs ꝓducit euent ſuis impᷣſſio/ nibo hoc eſt angelis mediantibo humane reuelat & indicat rationi ꝓ q& nt̃a ſepe premit᷑ fragilitas· & a noxijs ↄſeruat᷑ Auẽpice cõmentatoꝛ ſuꝑ tercio methe. Deſcenſum „ %S% % „ quippe flumĩs extra nubem.iijimpediũt a obſtringũt. viʒ ventꝰ:pluuia.ſplendoꝛ ſolis a& fragoꝛ deſurſum aſcendẽs ſeu ſtrepitus aliꝗlis hec qᷓtuoꝛ a enim aut nubẽ claudũt ne ful men exeataut fulmen exiens reuerberãt & reſtringũt & v⸗ ſus terrã deſcendere nõ ꝑmittũt: ſi a latere e ſub nubibus ipm flectunt. De pᷣmo ſic ait cõmentatoꝛ in tercio methe.Si lignũ ab alto ceciderit vento flante ↄſtat ꝙ; impulſione ven ti non directe· ſed a latere quidem cadetSic & ſi fulmen tꝑe venti grandis euenerit ipᷣm nõ directe:ß a latere qᷣdem ferit teſtãte Aberto ↄmentatoꝛe qui ait. Mimis nociua ſunt ful mina que vento fuerint puentata eo ꝙ ventus fulminis re ſtringit ꝓhibeatq; deſcenſum. De ſecũdo ſic ait Plinius in ſpeculo naturali. Pluu ia diſtillante grandi fulmĩa nõ timẽ/ tur magis nanqʒ ictui reſiſtit fulminis groſſum qm ſubtile groſſum nanq; minꝰ penetrat ipᷣm fulmen. Nũc autẽ ſic eſt ꝙ pluuia groſſa dt᷑ ipᷣe tñ ſubtlioꝛ extat aer qmobrem plu uia deſcenſum fulminis prohibet && reſtringit. De tercio ſic ait Auicebron libro fontis vite. Ignis inquit natura && di⸗ ſpergi in caloe & in ſplen dore colligi vero & vniri in tene⸗ bra & in frigoze. & hoc propter oppoſitas qualitates frigo⸗ ris accidit & caloꝛis. Et ideo ait philoſophus in libro pro / bleu. Diurna fulmina non timent᷑· Nam ignis fulminalis in lumine concipit gignit᷑ & lumine in ↄſeruat· ¶Q/ umen aũt lumine diſtrahitur & aliqualiter impedit᷑· vt ait Egeſippus Hiero.Ergo ipᷣm diminuit᷑ preſciditq; ſplendore: quiãobreʒ ipſe ſplendoe ſolis deſcenſum ꝓhibet a reſtringit. De q̃rto ſic ait ↄmentato in tercia ꝑte ſũme naturaliũ. Cunq; nubes deuolauerĩt caſumq; mĩte fuerint & ruinam mox ↄcitentur hinc inde inferius ſtrepituſ a fragoꝛis concuſſione ſeu com pulſione linguoʒe vociferatione vocũ hũanaʒe a murmure Titul1liaẽiaaas“ Octauus campanaxe· & nubes ꝓtinus diſſoluunt᷑ a fulmina tonitrira q; deoꝛſum ferri ꝓhibent᷑& huius ẽ cauſa. Nam voces ſtre pitꝰ & fragoꝛes facti inferiꝰ aerezꝭ ſurſum pellũt vt oſtendit płs in ꝓbleii. ARer aũt ſurſum impuilſus obſtat & obuiat ẽ? tempiei a fulmini deſcendenti. Sed tũc per fulmen angelica cuſtodia figurat᷑. Nam ſiẽ fulmen ſuis ictibo maxime terret piſces vt ditit pliniꝰ in ſpeculo naturali. Sic ꝓꝑ omes modũ ipᷣa angelica cuſtodia qua ↄſeruant᷑ homĩes maxime terret turbat piſces id eſt demones infernales. Et tũc applicetur ſic. Quatuoe itaq; angelicã cuſtodiã impediunt a diſcindũt viʒ ventꝰ vanitatis mũdanepꝓluuia voluptatis illicite · ſplẽ/ dor felicitatis mũdane.& ſtrepitus impatientie inquietudi q; ntẽe D Cõmentatoꝛ ſuꝑ tercio de celo & mundo taret in medio aeris abſq; caſu. Dicebat ergo ptolomeus. Tanta ineſt motus firmamẽti vehementi vehementia.q; nõ ſinit moueri cadere:aut cõcuti ip̃am terrã Aliter auũt aſſerit Alexanderqui equaliter ex omni ꝑte celum && ſtellas trabe re autumãt ipſam terrã. ita qc terra ſtellis vndiq; attradta nuillatenꝰ? poterit declinare Duo ergo ſunt que terrã cade / re nõ ꝓmttuntviʒ firmamentũ · a multitiido ſideʒe & ſtella⸗ rum. Sed tũc per firmamentũ multitiido angeloꝝ ſeu cele/ ſtis militia figurat. Nam ſiẽ firmamentũ a ſuo motu natu⸗/ rali impediũt ſtelle in cõtrarium ↄcurrenteſ vt oſtendit Sin denſius in ꝓhemio aſtroloyce ſcientie. Circa qd notanduzʒ ꝙ tanta velocitas eſt motus celi ꝙ totã mundi machinam coartaret in niłil:niſi motus aliaʒe ſperarum ſeu planetarũ motum eius aliqualiter impedirẽt. Sic reuera celeſtis ꝗdez; militie cuſtodiam. & decurſum impediunt ſibi ipſi ſieri ho/ mines prauis moꝛibus ſandis angelis obſiſtentes. Sed tũc ↄuenienter per ſtellas ſanctos dei ↄuenit deſignari. Nam ſiẽ ſtelle magis lucent in tenebra q́; in luce vt ait T heꝰ.in con/ mento. Tenebra receptaculum luminis eſt miſericoꝛdie vo lumẽ. Sic nimiꝛe ipſi ſancti ſuo auxilio ẽe vtute mag lucẽt in tenebra humilitatis tribulationis & miſerie quã in lumi ne felicitatis ſpei foꝛtitudiniſq; humane.Et tunc applicet᷑ ſic. Ipſum itaq;ʒ mundum totum a caſu preſeruant moꝛtis per Petue a riuna celeſtis militia angeloʒe collegiumq; ſanco/ ruz omniũ vtutũ E Auicẽna libro qrto de diluuijs. Sol ſi urſum trahit vaporis ee in flãmat ipſam terram medianti / bus ipſis ſtellis ſuam virtutem participans influenſq; eiſ⸗/ dem. Per que datur in telligi ꝙ virtus diuina in fundit vir tutem gram humanis mentibo ſanctis angelis mediãtibo uplex olim opinio:increpuit atq; fama: quid terrã ſuſtẽ datu diſe ſul intere gdiuin ſottent (üſen danis Ure. V. nüdar ſeu con region galaxi dickis. cauda opina concat muüdar mediat princip Qudii larum / lappus eGpto ſoneigni Pediculan dunſign⸗ itchigie . Nü 1 imf minan ipſeho hſenſer natura ſelac diechin tue micli bem alie Noedio Untens hiſfacn duſteſ Kanne tmtng sſe miͤri Omi ofhi Wüneten üeipien t2 nti Silarß feinguien lo& dterriſ ptolonen entiagii autaſſeit Ilas tral Pattrach trri cade/ 6 ſtella⸗ ſeu cae notu natu Nendidin A votarde imachinn eupanati ccletoc ppifeiſn nts di i n’ Mum/ nende ſ englic uͤnn Z 4 Titulus . Octauus & intercedentibo: qbus nimize cõtulit ſapientia ꝓpuidentia/ q; diuina vt cuncta vota atqʒ deſideria inentis nre oculis p̃ ſentent maieſtati excelle E Hugo in dyaſcolis li rto Celũ ſemꝑ prefert in ſe indicia atq; ſigna peſtilentie immũ / danis · vtpote ac ſi inſtar homĩs peſti cõdoleat miſerieqʒ fu / ture. Videmꝰ enim ꝙ aduentũ peſtilentie ſuper aliqd clima mũdans celũ triſtia prefert ſigna puta galaxiam pallidam ſeu cometam quibo grandis peſtilentia d inoſcit᷑ miindanis regionibo ꝓuentura. Vtʒ aũt cometa ſit ſtella an nõ.a vtie galaxia ſit ↄtigua ipſi oꝛbi celeſti: valde dubitat᷑ a phis ſi dictis. Dicit tamẽ Damaſcenus cometã non foꝛe ſtellam ſcʒ caudatã· quemadmodũ Alexander Auicẽna atq; theo · ſunt opinati: ſ qᷓndam collectã eſſe ignis in etherea regione.ſub concauo oebis lune qui peſtilentiam huiuſmodi efficit in mũdanis. Origenes nibilominꝰ dicit cometã ſtellam eſſe in mediate adeo ꝓductam ad deſignandã peſtilentiã ſeu moꝛtẽ principũ atq; regũ Item de galaxia ſic ait pᷣs in.nj.methe. Quidã inꝗentes arbitrati ſunt galaxiã foꝛe ↄgregationẽ p/ uarum ſtellax in longitudine firmameti vt anaxauẽpice a leucippus· Hoꝝ aũt opinione; re ꝓbat gmentatoꝛ in ni me- the. S ptolomeus auerrois allex. galaxiam eſſe dicũt accen ſioneʒ ignis ſublimaris ſub cõcauo oꝛbis lune in longũ per⸗ pendiculariter dyametralit ꝓtenſam. Talia nanq; triſtia qᷓ⸗ dam ſigna p̈fert celũ peſtilentie aduentuz. Sʒ tũc ꝓ iſta da intelligi ꝙ chorꝰ celeſtis militie quedaʒ ſigna in ſe p̃fert cõ⸗ pPaſſioms a triſticie ſuꝑ tribulatione noſtra miſeria ee dolo re G QConmentato ſup liide pomo ariſto. Vnuſquiſq; hoĩm ſibi qᷓndam a ꝓpriataʒ habet ſtellã ſuis q̃litatibus do/ minantẽ cuius ꝗdem ſtelle ſeu planete aut fati exigente.ſi a ipſe homo debitis paſſibo coreſponderit· aut ſatiffecerit. aut oſenſerit pacifica: & ſana viuet incolomi q; vita. Si vero a natura ſue ſſelle ſibi ab ipſa intelligentia naturaliter depu/ data diſcoꝛdauerit cõſtat ꝙ mox ſua deſtituetur oꝛbabit᷑ q; ſtella· ſic homo a ſua ↄoſtellatione e fato derelictꝰ piter a abiectꝰ ſubito moꝛiet᷑. Iſtius aũt declaratio ſtat in hoc. Di⸗ cit Auicẽna libro medici vnj. quia natura non deficit in ne ceſſarns e maxime celeſtis influentia ſeu natura prouidit vnicuiq; de neceſſarus nec deficit. Stella itaq; ſuper natiuita tem alicuius habens aſpectũ ipſum hominẽ a pmoꝛdiali ſui exodio ineſſe conſtituit in vita eſſe ſemper exigens re/ quirens. Quãdiu ergo homo viuit a eſt tamdiu conſentit a ſatiſfacit ſue ſtelle ſeu celeſti intelligetie alias exigẽtie a quã diu ſue ſtelle cõſentit a equat᷑ tamdiu res illa ſeu homo ille Titulus in ſua ſpecie perſiſtere demonſtrat᷑. Homo aũt a diuino eſſe iuigiter ꝓſiliens & declinãs ſue celeſti exigentie non cõſentit que nimix exigentia hoc requirit vt homo in eſſe ſuo pma Nonus neat ↄſiſtat. Homo itaqʒ celeſti & ſue ꝗꝓprie nõ oſentiens exigentie a virtuti ſue deſtituit àQ priuat᷑ ſua generali ſtella ad generationẽ atqʒ ↄſeruationẽ ſui eſſe naturaliter deputa ta· ẽ pcõſequens coꝛrumpit᷑ & moꝛit᷑ ipſe homo. Sed tunc Piſta dat᷑ intelligi ꝙ vnuſqſq; hoĩm aliquẽ habet angelum ſibi ad cuſtodiã deputatũ qui ſemper a nobis bonũ exigit a virtuteʒ. Cuius qdem felici exigentie ſi ſe obtemptauerit oſenſerit ipſe homo ab omni anguſtia ê periculo liberatur Q ſi diſſenſerit ab angelo derelinquit᷑ mox ſuo ꝓrſus di⸗ mittitur nuttimento & ſic morit᷑ in inſtanti vt ſuß H Conſtantius libro de naturis moꝛbo. Nubes noſtre regio nis & climatis ſuꝑ ducta quoſdam ex ſe tranſmittit ſpirituſ & vapores qui ſanguineʒ turbant in cœpoꝛibo humanis. 6 tranſmutãt futurâq; ad eſſe pluuiam hHumanis ſenſibus re preſentãt. Cuius etiã ſignum eſt ꝙ añ aduentuz in tempiei “ alieuiꝰ ſeu aure turbulente tota fantaſia perturbat᷑.& ſang uis in humanis coꝛpibus permutat gio aeris nubilata nubibuſq; obtecta qſdam quas in ſe ha Qd accidit ex eo ꝙ re⸗ bet ſpecies & vapoꝛes tranſmittit intra concaua coꝛpm hu/ manop.. Per iſta auteʒ dat᷑ intelligi ꝙ ꝓuidentia diuina ſua miſericodia pietate regioni ſu ꝑueniens noſtre ment qᷣſ/ dam trãſmittit ſpiritò id eſt angelos qui noſtrã voluntatezʒ immutãt diuineq; voluntati ſalubriter feliciterq; ↄfoꝛmant tirant ca de cuſtodia τ tectione & in regiſtro Cetera requ (De apoſtolis (NTitulus Nonus ͤͤ uia deſcendere com ꝓbant᷑ que vtiq; nõ deſcenderẽt niſi vtu / te ſolis aſcẽdiſſent. Sed tũc ꝓ ſolem xp̃s deſcribit᷑. Nazʒ ſicut Tolomeus in inj almageſti dicit. Sol trabit ad ſe v mes rantinculas & ſerpentes-& alia queday grauia puta aꝗᷓs.ſua virtute radio lumine ⁊ coloꝛe. Cuius ignũ eſt quia eſtiuo tempore pᷣdicla anĩalia mediante plu/ iſte materialis dẽ eſſe oculꝰ celi · vt dicit plato in phedrone ſic a& xp̃s eſt lumẽ ſplendoꝛ totius celeſtis patrie. Sʒ tunc ↄſeqiuienter ꝓ virtutẽ ſolis caloꝛẽ piter a vigoꝛeʒ ſancti apłi figurant᷑· Nam ſiẽ tota celoꝛe actio a impᷣſſio atq; influxio mediantibo caloꝛe ſolis lumĩeq; a virtute defluit in hũc mũ dum. Sic nimi pꝑ oẽz modũ donũ atq; munus celeſte me/ diantibo ſanctis apoſłolis nobᷣ dat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Xpᷣs ergo nos ꝗ́ᷓ ob noſtrã noxaz ſerpentibo ſimiles ſumus atq; ranis ſibi attrahit mediantibo apoſtolis ſuiis ſanctis B — ſitlu Pinc⸗ Hiten 9t frgnan . apiii egtigrt ſcrupt Cciitae izim les qui ti nt dments ſoli dent ſuper deitami na Et ti mies peaa dinantes Gpiuntſ conlifn doticpn. nadilun Pintesad ſto nidan Gtuunthal nti Nunkos⸗ torum ter er ſicut ven midis ſi Acidunt eronne cidrnti leitmee, imud a nbig nmald declinart wentato platert ſeſtelt Umittüt Kyirtut ſons lino eſſe tölentit lopma Nrtens prliſlela Aunhhtn noanne Adetengen dni Kpt emptauerte eul⸗ lbn tſup R Snoſteig tttitſprt humans ſenſibuste in tempel t ſing/ Xeo ꝗte⸗ in ſe bha topmpul diuina ſun temente⸗ 1Volunt foene Kintegitn 5S à3 tabitedben nedangenin clor Cuns biantepie/ tniitu/ pbedtone . Stun ſnc P infwno in hüͤem alſend l is nbs tch declinant Parietes ſunt apoſtoli applica vt ſcis E Titulus Nonus Pꝑs in ꝓblen. Cecꝰ omis aut nõ videns duʒ accedit ꝓpe ad. pietem ↄtinuo ſentit quietẽ qui aeris pieti ꝓximus eſt. Sed tũc per cecũ copaliter cecꝰ ſpiritualiter deſign at. Nam ſiẽ ce ci coœpaliter pinguioes ſunt fetidioeſqʒ immũdioꝛes· hoc ↄtigit hm Galienũ:ꝗqa quies coꝛpꝑis pinguedinẽ efficit. 2 coerruptiones co pm quẽadmodũ ipſe motꝰ nõ cõſumit. Ceci itaq; in quiete ↄtinua ſuntqua pter pingues ſunt fe tidi immũdi. Sic reuera ipſi qui ſunt ceci ſpiritualiter pin gues quidẽ ſunt. & hoc qᷓntum ad carnaliũ oblectationem fetidi qntum ad ſui ꝓpetuam obhorrationẽ immũdi qntuz ad mentis coꝛruptionẽ. Tũc ↄuenienter ꝑ parieteſ ſancti apo ſtoli deſignant᷑. Nam ſicut ſuper parietes fundat᷑ tota dom? ſic ſuper ſanctos apoſtolos ſtabilitur a fundat᷑ tota donmmnis dei· tam in preſenti ſq; ecœleſia: quã in futura viʒ patria ſuꝑ⸗ na.Et tũc applicetur ſic. Ceci itaq; qui in hac vita ſunt Po/ miĩes peccatoꝛes dum ad ſanctos apoſtolos pia deuotione de clinantes cõfugiunt mox quietẽ aeris id eſt vite preſentis ꝑ cipiunt & trãquilitatem vite ꝓpetue aſſecunẽ & Auice/ bron li·fontis vite. Dum acedimꝰ ad montẽ ceſſant venti. Sed tüc ꝓ montes apli figurant᷑. Nam ſiẽ in montibus tuti ſumꝰ a diluuijs vt dicit Auicebrõ lide diluuii · ſic in ſanctis ſperantes aplis tuti ſumꝰ ab immũdationibo ac tribulatio / nibo mũdane vanitatis. Tum quia ſiẽ ipſi montes ꝓtegunt tuunt habitantes ſub ſe· ab ymbribo temptationuz a cau matibo è a niue:ſic a apoſtoli ſi deuote exoꝛati fuerint ꝓte / gunt nos ab ymbribus temptationum a caumatibo tribui/ lationuma muibus eternoꝝ ſupplicioʒe. Sed tunc ↄuenien / ter per ventos huius vite deſcribunt᷑ pericula & timoꝛes. Na ſicut venti maxime habent fieri in regionibo frigidis & hu/ midis.ſiẽ dicit ꝓhᷣus in tercio methe. Venti inquit maxime accidunt in regionibus Humectatis frigoæeq; cõſtrictis · Sic per omnem modum mundana pericula & timoꝛes maxi me accidunt in hominibus in amoee dei & proximi frigefactis Et tunc applicetur ſic. Dum itaq; deu oti confugimus ac cedimus ad ſanctos apoſtolos mox ceſſant venti omnis ti⸗ moꝛis e periculi D Item notandum ꝙ omnia ani / malia domeſticata dum anxiantur verberibus ad parietes S Con mentatoe auerrois ſuꝑ quarto metheroꝛuʒ. Tota cauſa qre ipſa terra ſuſtentat᷑ pendens in medio aere & nõ cadit ſunt ipe ſtelle que ſua virtute terrã vndiq; attrahendo cadere nõ pmittũt. Sed tũc ꝑ ſtellas apoſtoli figurantur. Naz ſiẽ ſtel le virtutẽ ſuam a ſole accipiunt eamq; terrenis regionibus Titulus Nonu g infundũt.vt dicit ptolo.in.nalmageſti:ſic reuera totaʒ ce/ leſtem virtutẽ a xpᷣo ſole iuſticie apłi accipiũt nobiſ. qz trãſ/ mittũt celituſq; infundũt Sed tũc ↄuenienter ꝑ terram ho mines figurant᷑. Nam fiẽ ex ſolo elemento terre fructꝰ gin g nit:non aũt in ceteris cernit᷑ elementis niſi mediãte terra vt dicit Egidius ſuꝑ deplantis ariſto. Sic in ſolo homine fru/ ctus celeſtis vite plantat᷑ & gignitur: non aũt in ceteris ſub homie creaturis. Et tũc applicet᷑ ſic. Tota itaq; cauſa ꝙ; ho⸗ mo ſuſtentat᷑ ne precipitat᷑ in vanitate huiꝰ ſeculi ſunt ipſi ſancti apoſtoli qui bonã multitudinẽ ad ſe moꝛe ſtellax vn dicq; attrahentes· & in moꝛtem cadere non pꝑmittunt N otandũ ꝙ; apoſtoli comparant᷑ ſerpenti. Nam ſiẽ ſerpens dum incatatur vnã aurem cauda ſua obſtruit aliaʒ vero ad terrã conſtringendo premit. Sic & ipſi apoſtoli dũ deuotis oꝛationibo incantant᷑ claudunt aurxẽ obdiirationis.G apperi unt nobis aurẽ largiſſime pietatis. Et ſicut ſerpentes in ple nilunio nõ habent coſtas: ſj nec ipſa oſſa caxtillagine; vero vt teſtat᷑ phᷣs in xv animaliũ libro. Sic ꝑ ome moduz ipſi ſancti apoſtoli qndo pfecte exoꝛant. & ipſi nobis ſua gratia plenelucentes & perſecte mox nulla habent ad inſtar oſſis aut coſtẽ duriciem:ſed ſuã ſuauiem omnibo influnt pietate⸗ Et ſic nullũ anĩalium adeo expetitiuum eſt vindicte ſiẽ ſer pens vt refert Ambroſius in exameron libro. vnj. Sic && ip / ii ſancti apoſtoli de eis qui ſe non honoꝛãt vindictam a deo expetunt e imploꝛãt. Et ſicut flatus homĩs dulciſſimus eſt ſerpenti. vt recitat Solinus libro rerum. Quius etiã ſignum eſt: quia in homĩes ſerpentes ſiliũt · non aũt in cetera animan tia eo ꝙ dulcioꝛem quam cetera animalia habent flatũ. Sic p omnem modũ oꝛatio noſtra que ꝑ flatũ deſcribit᷑ atq; de/ uotio dulciſſima eſt oĩm ſanctoꝛe aploꝛe collectõ.Et ſiẽ̃ ſibi lus qui fit in viridi folio aut in tybia euocat ſerpentes de ca uernis. vt recitat yſidorꝰ in hiſtoriis natura. Sic nimixe per oĩa ſibulꝰ virtutũ ꝗᷓ ꝓ virida deſeribunt᷑ folia. ẽ humilitas P tybiaʒ deſignat᷑ euocãt eliciuntq; patrocinia aploꝛe au/ xilia q; ſanctoꝛc. Et ſiẽ caprinũ maxime attrahit ſerpentem vt dicit Ioh̊.meſue in pᷣma pᷣdtica. Sic reuera mũdicia coꝛdꝰ noſtri ꝗᷓ ꝑ lac deſcribiẽ caprinũ maxime ꝗdem ſancto apo ſtoloʒe ſuſfragiũ ſignificat ¶Notanduʒ ꝙ ſancéti apli Comparant᷑ colũbis ꝓpter decẽ rationes. m decẽ prietates ꝗ ipſis in eſſe colũbis com pbant᷑. Prima ẽ ꝗa ſiẽ colũbe pꝰ volatũ de alto dũ terre inſidẽt· mox quẽdam motũ faciunt circularẽ vt recitat ps in. x anĩ aliiiz li. Sic nimix ſancti apo itoli reſidentes ac quieſcentes in domo deuote anime poſt JJJ————— . ul noletu genc ſtioe. abland dam ter iſe Nuotis tſue, malign bomies omes ſ bſiud llomun ophiitt Caunties etöte ſtoluntr (sſaunet (Eipei ſeſpetuu ſntar Müttendr Giapoſt us sluepe cohumd gluinent lid vitg rem di ſngunn humam6 Unbaon⸗ itgtteeit nüben 1doen tatio eſt. Pranig c e i collo Nationi ddshal bros in 4 Nahht⸗ omope(.) ſkendeſcllen , .„1 . A Nnſiſen 8 ſeut auſen tatonsän tſerpntangl Ntilagenſe iey modiji bisſngeit 1dinſtaroſe niunt pietate indick ſĩ ſet n, die eip⸗ ndidam a d dulcichemus eſſt uSaſignun ncraammn hetfiti Merbirtgd lesbſitt 1Knn. yalumlits nmuphorau lrſreten nüdicad nſmäſe ⸗ gonm Titulus Nonus euolatũ ex gremio ↄſolationis eterne: ꝓ collationẽ celeſtis gẽe· mox circiilũ motu ſuo faciũt felicitatis eterne. Secũda tatio ẽ. Ram ſiẽ columba eſt animal valde leue manſiietuʒ G& blandumſed tamen in volatu ſuo concuſſione alaʒꝝ quẽ dam terrozem ê& ſtrepitũ facit magnũvt ait Ambroſuis in vni examexõ. Sic & ipſi ſancti apoſtoli ſibi ſeruientibus deuotis blandi apparẽt:leueſq;ʒ piter & manſueti: ſ in vola/ tu ſue ꝓtectionis terroꝛem inferunt demonibo ſpiritibuſq; malignis. T excia ratio ẽ. quia ſiẽ columbe que habitãt circa homĩes ſeu in do mibo humani hoſpicij:ſeʒ domeſtice e arent omes felle.colũbe ab habitatione hoĩm ſequeſtrate · ſcʒ colũ / be ſüueſtres abundãt ꝗdez felle · vt recitat Pliniꝰ in vnj. ſpe / culo naturaliũ. Sic reiiera ſancti apoſtoli deuoti qdem re/ cepti intra domum hoſpitalitatis humane mox fellis obli⸗ uiſcunt᷑ ire & vindicéte ꝓprie. Apoſtoli vero a domo coꝛdis noſtri habitaculi elongati: vel in ſe habere com ꝓbant᷑ vin / dicte cõtra nos iudicij q; auſteri H Quarta ratio ẽ. Naʒ ſiẽ columbe voce ſua lugent veluti euentui alicuiꝰ triſti do/ loꝛis ſeu meſticie ↄdolentes vt recitat Caſſiodorus ſuper pᷣs Sic etiã ꝑ omeʒ modũipſi apoſtoli vocem quodãmodo ſu/⸗ ple ſpiritualẽ emittũt compaſfionis miſerie generis huma / ni. Quinta ratio ẽ. Nam ſiẽ columbe circa aq́s naturalit ap/ petüũt reſidere· vt ait beatus Gregoriꝰ ſuꝑ cañ.Sic a ipſi ſan/ . cti apoſtoli deſiderant reſidere circa aꝗs id eſt circa coꝛda aquis tributationis afflictioniſq; & penitẽtie humectata ip / ſis ſue pietatis poꝛrigentes auxiliũ Sexta ratio eſt:quia ſiẽ columbe pceteris auibo multum validumq; effundũt ſan / giiineʒ ingulatevt refert Belinꝰ libro vij naturaliũ iuxta il lud virgilij in bucoli.heccine columbe multũ miſeʒe cruo⸗ rem.Sic reuera & ipſi ſancti apł'i multum cruoꝛẽ effunderũt ſanguinis ſui ꝓ gloꝛia redemptionis nre&& ꝓ ſalute generꝰ humani.Septima ratio ẽ. Nam ſiẽ oↄditio & natura hec ẽ co⸗ lumbax vt ad nidos ſuos ceteras colũbas attrabãt a addu cãt· vt recitat yſidorꝰ in hiſtorijs naturalibo. Sic ꝓ locũ a ſi/ mili hec eſt ↄditio ſanctoʒe apoſtoloʒe addiicere viʒ ſua gẽa doctrina alios homines ad regna celeſtia. Octaua cauſa a ratio eſt · quia ſicut columbe ſplendent circa collum ad in⸗ ſtar aliquantulum pauonis.ſicut dicit Solimus libro reruz Sic ipſi ſancti apoſtoli maxime ſplendent quo ad deum in collo venerationis ſancte.a quo ad nos lucent in collo p/ dicationis ſalutifere. NRona ratio eſt. quia ſicut columbe lim / pidos habent oculos && ſplendentes rubicundos in ſuꝓficie nigros in medio regione ſicut dicit phᷣs in xij· li anĩaliuz · ſic Titulus NHonus ê ipi apoſtoli ſplendentes habebãt mentis oculos limpi⸗ dos.qa deũ limpidiſſime ↄgnouiſſe com ꝓbani 9templan tur. Decima ratio ẽ. ꝗqa ſicut qndam typice colũbe in ſacrifi ciũ aſſumi iubeban?᷑ vt legit᷑ in li: cerimonia legalium. Sic reuera ꝑ oẽz modũ:ipſi ſancti apoſtoli deuotis oꝛationibus aſſumi p̃cipiunt᷑ in ſacrificiuim q offerre volumus oculis omnium conditoꝛis. Non in merito ergo colũbi ſancti apo ſtoli comparant I Cõmentatoꝛ T heꝰ· ſuꝑ tercio de aĩa Eſt aũt lux vypoſtaſis ſcʒ ſona & ſubiectũ oĩm coloꝛe.In lu/ ce nanq; omes coloꝛes tanq́; in ſuo ſubiecto radicant᷑ piter & fundant᷑ Sʒ tũc per lucẽ apoſtoli deſignant᷑. Ram ſiẽ lux natur aliter letificat inflãmat & exſiccat ẽee purgat. Metificat qdem quia hm Calcidiũ in thimeo platonis. Qux eſt ani⸗ matis leticia illuminatiua. Inflãmat aũt:quia hm ptolome um almageſti.mij. Ignis celeſtis influit iſtis rebo lumine me diãte. Exſiccat etiam· quia hm phᷣum libro ꝓbleumatum: WMoca lucida ſunt ſicca a arida:loca vero tenebroſa ſunt hi mida putrida & viſcoſa. Expurgat nanq; qa ipſam lucem naturaliter fugiũt ac abhominant ea ꝗᷓ ſunt immunda ve/ nenoſa piter & coꝛrupta vt ait algaʒzel in tractatu de foꝛma ſpeculi. Sic etiam ꝓ locũ a ſimili ipſi ſancti apoſtoli luici ob hoc merito cõparati letificãt coꝛ celeſti pinguedine & dul/ coꝛe· inflãämant mentem in diuino amoꝛe exſiccant a ſcelere expurgãt ab omni vicio atq; labe. Sed tũc ↄuenienter ꝑ co loꝛes deſcribunt᷑ bonoꝝe operum voces ſeu virtutes. Nam ſi/ cut hm philoſophũ in ſecundo de anima coloꝛes ſunt cauſa principiumq;ʒ videndi teſtante phᷣo ibidem qui dicit. Omne enim qce videtur aut eſt coloꝛ aut habens coloꝛem. Sic reue ra p omem modũ. Ipſa noſtra bona opera virtutes ſunt cauſa videndi & ↄgnoſcendi deum in preſenti pariter & in futuro. Et tunc applicetur ſic. Sancti itaq; viri dei apli ſunt fundamentũ omnium noſtroꝝ bonoꝛum operum & virtu/ tum. In ipſis nanq; tota noſtra ſalus & virtus radicat Pari! ter & funda? EK Comparant etiam ſancti apoſtoli ip̃i ſali · Nam ſicut ſal a viſcoſitate exſiccat a corruptione oſer / uat ſic ſancti apli viſcoſitatẽ ſcele in nobis exterminat.a a coꝛruptione moetis eterne incolomes cuſtodiũt & ↄſeruant: ERt ſiẽ ſal occidit venenoſa anĩalia vt ait phᷣs in ꝗnto aĩaliũ li. ſic & ip̃i apli ſua virtute occidũt anĩalia infernalia malig ne venenoſitatis pleniſſima. Sicut etiã ſal ſparſuʒ ſuper ver mes ipſos otinuo liquefacitvt dicit ↄmentatoꝛ in ꝗrto me/ the. Sic etiã ipſi apli homĩes qui vermibo comparant lique faciũtqa ipſos reſoliiũt in liquoꝛẽ cõſolationis diuine· Bt ſitu ſeutdt ne t ii dic: palu ſrepitt lo de a⸗ l ſuo⸗ niente cerid.⸗ oues teſtat interce deum 1 1 idimarh ſeaͤrniine Vultitu Ron Thin Ctüin wun dumcVtait NN Tend 1tinna mdece tioilyſ dienimn nite fety leen toti Neruant iſamS, rißeh na dlemen reducede wur. die m duͤr hatet p machin. 1 Nun ainelnp Rneknen Arnſmnf, Nheimbs ingnls cirn – Oinct eni Apurgnde ons LCadn Aiaßnnn ntirmunda catn d fon Puolilucio guedine ddl ant aſcdn üerienterpn Nores ſuntun nquiditn cclom et naſittzu 1 9 Lenn pete ann N , rMiimigiin „ At 2 4 4 mnsmpit, imſhlib unptane e gtrninchl 7 : nte ini E Titulus Decimus ſicut dũ ſal immittit᷑ ſtagno & paludi mox concitent᷑ om̃eſ rane. vt teſtat᷑ Abertꝰ ↄmentatoꝛ de impreſſionibo elemento rũ. Sic ꝓ omeʒ modũ ſancti apoſtoli cũ aduenerint ſtagno G& paluduoſo coꝛdi mox cõmouere faciũt inſultationem. G ſtrepitũ huius mundi. Et ſiẽ ſal miſſum in ignem cũ modi/ co de aqua ipᷣm ignẽ ſinceriꝰ exardeſcere facit.vt teſtat᷑ phᷣs li. ſuo qᷓrto diluiuo. Sic & ipſi ſancti dei apoſtoli ſua adue nientes grẽa coꝛdi flãmeo ⁊ ardenti:mox ipᷣm inflãmant ſin ceriꝰ.& accendũt in igne amoꝛis diuini deſiderijq; ſuꝑni L,Comparant⁊᷑ itaq; apli ouibus ſuie agnis. Sicut enim oues balatum ſuũ vtpote flebilem verſus terram faciunt vt teſtat᷑ Ambᷣin examerõ li.vnj. Sic ipᷣi apoſtoli voceʒ ſue interceſſionibo in hac terra degentibus dirigunt & ꝓ eis ad deum voce vt ita dicam flebili iugiter intercediint ¶ De ſanctis Titulus decimiis Audem creatoꝛẽ oĩm ob diuerſitatẽ celoʒe a multi tudinẽ ſidexe a ob innumeroſitate; diuinoze numiũ celeſtiũq; virtutũ qͥlb nõ eſſentibo om̃is in nihiluʒ mũdi machina reduſſet. Diuerſitas nãq; celoꝛe diuerſitateʒ effectuũ in eſſe ↄſeruat· vt ait Buentius lſi. re c. Multitudo ſi deze multitudinẽ infert effeduũ mũdanoꝝe aſtruentibo cal/ cidio himeo. Innumeroſitas deniq; celeſtiũ numinũ * tutũ in numer reſiſtit coꝛruptionibo defluẽtibo in hũc mũ / dum. vt ait Endox in zinzimeo. Sʒ tũc ꝓ diuerſitatẽ celoꝛ ac mltitudinẽ ſideꝝ intelligit mititudo a diuerſitas ſctõꝛe ᷓ totã vtutẽ vitalẽ atq; eſſenciatiuã ĩfluũt huic oꝛbi. vt refert The.ij·de anĩa· Et ſiẽ ſdera ↄhuant t᷑raz in medio aerꝰ a caſu ruina ꝑ ſuã viʒ ad ſe attractõz vt ꝓbat auẽpice ↄmentain nide ce:⁊ mũ.Et ſiẽ celeſtia niimina a vᷣtutes ſe coꝛpibo infe rioꝛibo ſua vtute iugit᷑ intermiſcẽt vt refert Calcidiꝰ in thi. Sic nimiʒ ꝑ omeʒ modum ſandti dei totã virtutẽ e valoꝛeʒ vite perpetue deuotis ſibi mentibo influiũt in hoc mundo Item totũ genꝰ humanũ a caſu moꝛt ꝓpetue cuſtodiunt ee oſeruant Item de ſua gẽa a vtute anĩabo oĩm fidelium inter miſcent. Sʒ tũc ↄuenienter ꝓꝑ mundialem machinã intelligi tur ipᷣe homo qꝗlibet. Nam ſiẽ tota mundi machina ex diui / na clementia defluxiſſe emanaſſeq;· a in ipᷣa tandẽ finaliter reducẽda foꝛe firmiſſimis ab Apuleio rationibo demonſtra tur. Sic ꝑ omeʒ modũ omis homo a deo defluxiſſe oſtendit ⁊ in deũ reduci ꝓꝑ vnionẽ viſionis beate com ꝓbat᷑. Sic ergo patet ꝙ; ꝓ diiuierſitatẽ celoʒe ſancti dei deſcribunt᷑. ꝙ ꝓ mũ di machinã hoĩm qlibet figurat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. ¶ aude / mꝰ ergo dñm oĩm ſaluatoꝛẽ ob diuerſitateʒ miltitudinẽq; . Titulus Decimus & imuimeroſitatem ſanctoꝛe oĩm quibus non eſſentibuſid eſt qui ſi non eſſent in nibilum dudũ vnuſquiſq; hoĩm per peccatũ atq; motis pᷣcipicium deueniſſet B Plinius in ſpeculo naturali. Omia animalia que viſu ſiue oculis carẽt aut in quibus oculi non apparent naturaliter appetunt no/ ctem atq; terram. Sed tunc ꝓ animalia oculis carentia ſan / cti dei non immerito figurantur. Nam ſicut predicta anĩia / lia licet oculis priuata &e obata videant᷑. tamen ntum ad tei veritatem oculos habent optime q; ſub terra in nocte videntteſtante Ariſto/inx/ animaliuz libro:qui dicit ꝙ om / nia animalia oculos habent aut aliqd membruz loco oculi oculo ſimile. Et reuera Oℳúο Hbabere non vident nibilomi / nus tamen aut in nocte aut terraaut determinato loco etiã non apparentibo oculis valde contemplant᷑. Contra dicenti/ bus autem deinceps reſpondenduʒ illud fermiſſimum con' mendatoꝛis. Alexandenverbum qui dicit ꝙ natura non de⸗ ficit in neceſſaris. Vnicuiq; enim naturali coꝛpori ipſa na⸗ tura in neceſſarijs contulit & preuidit. Sic nimiʒe per omia ipſi ſancti dei ſemper nobis apud deum pus interceſſionbꝰ ſuffragantur . a oculis ſue pietatis clementie nos miſeri⸗/ coꝛditer intuentur licet a nobis coꝛporaliter minime ſentian tur. Et tunc applicetur ſic. Sancti itaq; dei naturali ſue pie / tatis inclinatione appetunt diliguntq; noctem tribulation 4 terram interne bhumliationis. Iuxta qd ait Criſoſtomus Sanctorum non eſt ſuccurrere in ſtatu proſperitatis: quia nõ eſt opus valentibus medicus; ſed in ſtatu anxietatis ac umilitatis: quia opus eſt male habentibus Q Ptolo meus libro tercio de theoꝛicis planetaze. Coœpora ergo que ad ſtellatã virtutem caloꝛis eleuata fuerint regionem. violẽ/ ter ſuſtentan? a eadere nũq; poſſunt · Quiꝰ ſignum tale phi loſop hi applicabãt ſieut Calcidius aſſerit in thimeo. Nam ſuſppoſito ex ypoſtaſi datoq; & conceſſo per impoſſibile. ꝙ mons aut turtis aliqua eleuata eſſet ad ſtellatam celeſtiuʒ numinũ regionem: iam quidem p̃dictus mons aut turris pfata cadere nmulla poſ virtute. Sed reuera penderet in ae / re a hec duplici ratione quẽadmodum plato aſſeruit ĩ phe drone. Qua prima eſt: quia attracta attr ahbenti virtuti ꝓ⸗ xima a vicina maxime attrabuntſed nũc ſic eſt ꝙ mons p/ dictiis preuataq; turris ipſi ſtellate regioni coꝛporuʒ attra/ cte ſunt ꝓxima a vicina ergo maxime attrabunt᷑ a nullate⸗ nus poſſe cadere oftendunt᷑. Scd a eſt:quia eoꝛpa vehemen? eleuata cadere nõ poſſunt: qa ome q& cadit ſolum non ca/ dit qa graue:ſed qa a terrena attrabitur regione. Ateſtante ſenteſun nn auxli nem toti ſncdr tonarat no Ltern lciul Autlirt alſinbi ne Kunſe elenaden ſaſpeen Cepetmnedia d cupid Pnt Kſa Yucne Pehed⸗ ellunip ſancti de bus in al duleius ſee mediz tones at⸗ Nae ener⸗ ſintvtſu tn 1 ſeitur ⸗ biles inte limü bi tho.cdic ſimili nunode,hal d. Dum 6 Unui nunhen et tpenddi bter nn n dotcn ndrmlewel minztolont Contader; miſſimun e pnaturanmd xwripſir nmi ofn irerueſſonte te wo mer nimmeſentan uralſuepie trbulatiord Ooſtoms rtats duin wetatst 8 C P- por⸗ Apo egonen ili ignmnizi ntinn M lemaltiy 8 Atturrs Nretin 1 gnſeruripke Etirnn, Nt nn, mmn, unrul, N 3 nm I tane N 1 Titulus Decimus omentain tctatu de naturꝰ locox. Nũc aũt ſic ẽ/& coꝛpuis eleuatũ puta mons aliqᷓ q; turris dato ꝓ ypoſtaſim a aceſ⸗ ſo valde eleuant᷑ & elongant᷑ cuiꝰ elogatõis ob cauſaʒ a ter/ reſtri non poſſunt attrahi regione· ergo nec ꝓconſequẽs ca dere. Sed tüc pꝑ ſtellataʒ regionẽ ſanctoꝛe collegiũ figuratur Ram ſiẽ vna ſtella hm ſuã a Pmo ente impoſt itã actionũ cõ plente && ꝓficiente actionẽ tota ſtellaꝝe ↄgeries ceſareſqʒ cõ / uenit & geurrit vt trib demonſtrat augmentationibo. Aka biciꝰ in theo planetaꝛe. Sic nimixe ꝑ omeʒ modũ vno ſubue niente ſanctoꝝ fideli hoĩm: & deuota tota ↄuenit & ↄcurrit in auxiliũ celeſtis concio. Sic patet ergo ꝙ ꝑ ſtellatã regio/ nem totũ ſanctoꝛe collegiũ figurat᷑. Et tũc axpplicet᷑ ſie. Coꝛ da itaq; bumana ꝓ deuotionis ac oꝛationis frequentiaʒꝭ ad fanctoꝛe collegiuʒ eleuata. violenter ſ. anctoze oĩm ſuffragio Ge tenoe atq; auxilio a fauoꝛe a caſu & ruina in peccatuzʒ ac in moꝛt? eterne ſuppliciũ a calũnia oſeruan? D Ariſto in li / ꝓpbleu· In domibo in quibo in alto repoſita fuerint vaſa vacua valde reſonãt ipſe voces. Quiꝰ cauſa eſt: qa vacuuʒ ẽ cauſa mediũcʒ audiendi. Sz tũc ꝓ vaſa vacua ſancti dei figu rant᷑ Nam ſiẽ vaſa vacua crepãt frangunt᷑q; ſaltãt in ig⸗ ne· quemadmodũuũ patet in olla vacua poſita circa ignem qᷓ vtiq; ſi plena aqᷓ fuerit integra ꝑmanet illeſa vacua autẽ crepat media circa ignẽ poſita. Sic reuera ꝑ oĩa ſancti dei in coꝛde cupido & auaro admodũ ignis valido inflãmato cre/ pPant G ſaltant qntuz ad cõdignam abhominationẽ 2 ꝓPfu/ gationẽ in qᷓntum ipſi ſancti ab immũdo cupido q; homiĩe ꝓ erepationẽ a ſalutationez ingratitudinis & ↄtemptus re- pellun? pariter a& fugan? Sic ergo patet ꝙ per vaſa vacua ſancti dei figur ant. Et tũc applicet᷑ ſic. In codibo itaq; in qiu bus in alto id eſt honoe habent᷑ ipſi ſancti voces mentales dulcius reſonãt. Nam ſiẽ in vaſis magis reſonãt ipſe voces ſic mediantibo ſanctis in dei auribo magis intonant nr̃e oꝛa/ tiones atq; voces a bene ꝗtem dicunt᷑ vaſa vacua:ꝗa a iau/ de ac veneratione nta ↄdigna penitus alieni vacui & inaneſ ſunt vt ſuß E Auicẽna ſuoꝛe mineraliũ li. In altis mon tibo & in aquis ad auſtze fluentibo.& in valde ꝓfundis fon/ tibo ac in locis PDumentibo ſ & in vallibo & in oꝛtis auxꝝ na/ ſcitur & nobiles margarite. Sed tunc ꝑ aux ac gẽmas no- biles intelligimꝰ ſanctos dei. Nam ſic̃ aux in igne coloꝛẽ ᷣ fumũ hẽ blauiũ & celeſtẽ teſtãte ↄmenta.Alberto in li. ſemi tazc. òᷓ dicit ꝙ fumè auiri ꝓꝑ ignẽ reſoluti blauiꝰ eſt coloꝛi q; celi ſimilis: a ſiẽ ipſe gẽme nobiles in vna terra:a in vno tꝑe maioez habẽt efficaciã virtuteʒ in alio vero terra a in alio Titulus B tpe minoꝛẽ. vt dit 9mentatoꝛ de natura locoꝛe· Si nimize ſan / cti dei igne deuotionis nr̃e aduſti in fumum reſoluunt᷑ atq; 2 ipſi ſancti vno tꝑe·a vno loco maioæẽ in nobis oſtendunt efficaciã é vtutem ꝙ in alio tpe atqʒ loco. Sic ergo patet p P auꝛe a nobiles margaritas ſancti ſigurant᷑ Et tũc applice⸗ coloꝛẽ celi & blauiũ id ẽ celeſtis gaudij nobᷣ obtentiuũ · Sed tur ſic. Sancti itac; dei ocipiunt᷑ ꝑ deuotioneʒ. && naſcunt᷑ p ↄdignam laudis·e obſequij executionẽ in ſolis coꝛdilo mũ dis & puris altis montibo cõpatis. In flumibo ad auſtze id ad deuotionẽ atq; ad amoẽ vergentibo in valde pfundis & humilibo fontibo id eſt coedibo in locis roꝛe celeſti humẽ/ tibo · in vallibo penitentiũ in oꝛtis ꝓficentiũ vt ſup B Phs in ꝓbleu. Vnus homo in nocte timidiis- plures vero ſimul cõſtantes audaciſſi mi nocte ſunt. Per que dat᷑ intelli gi ꝙ vnus ſolus in nocte pᷣſentis vite homo timidus eſt. & merito timidus eſſe dẽt· ꝓlures vero hoĩes id ẽ hõ pia deuo/ tione ſanctis firmiter in ſeꝑabiliterq; cõiunctus· bic inq; hõ audaciſſimus eſſe debet G Amð. in exameron li.x. Sepi us hoc noſtris euenit temporibꝰ ꝙ; auis ab aue anxiata cõ⸗ fugit ad hominem in nemoꝛe tranſeuntem. Per que datur ĩ cum anxiatus fuerit malis vanitatis & miſerie a quocunq; ſibi aduerſario homine atq; hoſte mox· vt fugiat ad homi⸗ nem id eſt ſanctoꝛe aliquem pia mentis deuotione neceſſe ẽ & declinet HNotandum qd vt refert Piinius in ſpecu lo naturali. Canes aduenientes poſt ſe voces hominum clamoæes ipſam mox ſeram velocius ac auidius inſecuntur. Per que datur intelligi: ꝙ canes predam celeſtem inſequen tes cum voces fauoꝛeſq; ac oꝛationes ſanctoꝛum ſuffragari nouerint: mox audacius inceptum vite eterne meritum cõ⸗ mitantur I Tharentinus in tradlatu de effectibus in na / tura. Cunq;ʒ mirice flozuerint in deſerto:annus bonus fer / tilis conſequetur. Cuius cauſa in hunc moduz a predicto philoſopho aſſignatiir. Mirica inquit herba eſi ſicœa ſteri / lis atq; arida:a ideo nunqᷓ; floꝛet niſi exſiccat ipſa fecunditaſ ſterilitas quoq terre. Cuius ratio eſt:quia hm conmenta/ toeem ſuper tercio de celo & mundo. Atus exceſſiuus non. ſolum in materiam ſubiedtam: ſed etiam in materiam alie/ nam ſuam actionem exercet nimium vehementem. Nune ergo ſic eſt. ꝙ dum fertilitas ſeu bonitas in terrena habun // dauerit regione. non ſolum in materiam ſubiectam id eſt fe cunditatis ac fertilitatis ſuſceptiuam: ſed in materiam alie / naʒ atqʒ feciinditatẽ a fertilitatis exꝑptem ſiiãq; abũdanter telligi ꝙ homo qui in oꝛe auis adeo euolauerit per pecatuz Decimus — Citu goen ſi ſceu⸗ ſcpmt incetnl tideſtn etra nar Atut di ſuch: urinaaex n pumo Goltutin einctie Dpoltio ntado⸗ P les ſech. lrſttle⸗ nisſeurn toſeulo⸗ 6dum vend uchplt ſdiipa afficie ſtnkacſas ſdad 1on mumnng dand crimoſ foeatio⸗ (lis vir piter . re fertile ſöflanti aduple fandſ⸗ ſlate ne in 46 m recitat kapti fl teealid a entis n duſism eei wrofminst naummmdi Staemud megrdnti uueri, Nrtlqoon tigited dont⸗ aonore nertſe tDimusinfun ess onnnuni udusirſeun ndeſtmninr Qrnmm üftnn vinhonn Imnp ali, rooipteoa rlliriſteti rpaſeundit umconmen 1 autſunn⸗ nin mutemn SS W . Titulus —r Decimus vigoꝛem ꝑpiter a virtutẽ. Patet itaq; ex p̃habitis ꝙ dum mi rice floꝛuerint in deſerto annus bonꝰ & fertilis ↄſequat᷑. Sed tũc ꝓ miricas intelligunt᷑ non immerito ſancti dei:nam ſiẽ mirice naſcunt᷑ in ſola terra ſicca calida mõtana in ſemĩa ta id eſt nõ culta. Teſtãte plinio in ſpeculo naturali ꝗ dicit Terra nanq; ſicca & calida montanaq; & inculta miricaxe & eſt herbarũq; inutiliũ ꝓductiua. Sic nimiʒ ꝓ omeʒ mo / duũ. ſancti dei ꝓ fauoꝛẽ ſui auxilii. maxime radicant᷑ & naſcũ tur in coꝛde ſieo ab humoæe vicioꝛe. calido in dei dilectione oĩm ꝓximoe mõtano id eſt eleuato a ↄcupiſcentia terteho in cultu nõ ſemĩato ſemine vicioꝛe. Sic ergo ptʒ ꝙ ꝑ miri cas ſancti dei ſignant᷑. Et tũc applicet᷑ ſic Cunq; itaq; ſancti dei P collationẽ ſui auxilij in coꝛde deſerto a peccato floꝛue rint & deuoto· iam ex hoc ipſo felicitas vite ꝓpetue ↄſequet K Coõmentatoꝛ auerrois ſuꝑ li· de plantis ariſto. Arbo tes infructuoſe fructuoſis arborib⸗ cõplantat e mox efficiũ⸗ tur fertiles a fecũde.Sʒ tũc per arboꝛes fructuoſas ſancti ho mes ſigurant᷑. Nam ſiẽ plante fructuoſe fecundan⁊᷑ per ven tos ſedulo ſe ꝑ flante ·teſtãte phᷣo in vi:anĩalium li:qui dicit ꝙ dum venti cõcuſſerint valde & mouerint ipſas palmites fructꝰ plantaʒe atq; arboꝝe multi erũt. Sic nimiʒe per omeʒ modũ ipſi ſancti a deo grati facti ſunt ꝑ ventos tribulatio⸗ nis afflictioniſq; varie & diuerſe. Sed tuc ↄuenienter per in / fructuoſas arboꝛes homĩes figurantur. Nam ſiẽ arboꝛes in fructuoſe feciindant ꝑ fumi appoſitionẽ: per aꝗᷓ influxionem Pfo ationeʒ vt recitat heophilꝰ in tractatu diuer ar. Sic nimize ꝓ ome: modũipſi peccatoꝛes homiĩes diuinitꝰ fecun⸗ dant᷑ p fimi feditatis ac vilitatis applicationẽ per aꝗᷓ ſeu la- crimoſe ↄditionis a deo influxionẽ.& ꝓ coꝛdis triplicez per/ foationẽ. Et tunc applicet᷑ ſic. Peccatoꝛes itaq; homiĩes ſan⸗ ctis viris ꝓ deuotio nis vinculũ ſeu ãminiculum cõplantati Piter ee annexi mox ſpiritualiter efficitint puta in bono ope re fertiles & fecůdi .ρPs in li ꝓbleu. Ventis penitus nõ flantibo eo ãno naufragia accidũt varia & diuerſa. Quiꝰ cã diiplex a phis aſſignat᷑. Ait enĩ Hermogẽs ꝙ; ventis pce flantibo mare ꝗeſcit a ſtat In mari aũt ſeu in aq qᷣeſcente a ſtãte naues ꝓfundius & citiꝰ ſubmergunt. Quiꝰ ratio ẽ:qa in aꝗ mota & fluẽte violenter rapit᷑ & deducit ipᷣa nauis· ſic recitat Auẽpice in tractatu de ſpecie mũdi dicẽs. ꝙ in aqua rapti fluente tardiꝰ ſubmergi? lapis iniectꝰ quã in aꝗq́ᷓ ſtan te· alit aut argumentatꝰ ẽ Auicebrõ li:fontis vite qui ait. q ventis nõ flantibo mare nõ expurgat᷑ a vapoꝛibo: ſ intraſe cluſis mare aũt cũ expurgatũ minꝰ fuerit mag itumeſcit R N—n b Titulus Decimus eo ꝙ cũcta elemẽta expurgata quieſcãt. Coꝛ aũt ↄtimie intu meſcat aτι quẽadmodũ in:ij: methe. dẽ mare aũt intumeſcẽs naufragiũ efficit. Sʒ tũc ꝑ ventos ſandos cõuenit deſignari Tum qda venti ex mari ſeu ex littoꝛibo marinis euentant᷑. vt ꝓbat ↄmẽtatoꝛ auerrois ĩ ni. methe. Sic nimize ꝓ oĩa ſandi dei ex mari tribulatõis afflictionis q, varie deuenerunt ad littoꝛa & ad gaudia felicitatis eterne. ũ qa ſiẽ venti ymbreʒ efficiũt a adducũt . teſtãte ꝓh̊o in ꝓbleu:ꝗ ait. Einis vẽtoʒe ymber ẽ. Sic reuera ꝓ omia ſancti dei adducũt ymbrez oſo / lationis ac refrigerij ſuperni. Tũ qͥa ſiẽ venti iugiter flãt cir⸗ ca terrã teſtante plinio in ſxenatu: qui ait ꝙ venti nec flant ſurſum vſus celũ nec deoꝛſuzʒ verſus terrã:Sic ꝓ locũ a ſimi / li ſancti viri ſua interceſſione fideli ſemꝑ verſant᷑ circa traʒ vite ac ſtatꝰ nr̃e. Tuz qꝗa ſiẽ venti valde exſiccãt iuxta illud ꝙ ait ariſto/in ꝓbleu. Exſiccant inquiẽs venti magis q́; ſol Sic nimie ꝑ ome modũ ſancti dei exſiœãt in nob humoꝛẽ omis puitatis & malicie ac aquã tribulatõis afflictioniſq; mũdane Sic ergo patet ꝙ ꝓ ventos intelligimꝰ ipſos ſan⸗ ctos.Et tũc applicet᷑ ſic. Sanctis itaq; dei ſua nos immenſa gẽa nõ ꝑ flantibo naufragia accidũt coꝛpis e anĩe varia diuerſa τ+ vt ſuß M Nota ôdem ſunt qui dium ſemel aut bis aut tercio ſanétos inuoc auerint nec exauditi fue⸗ rint ampliꝰ inuocare & exoꝛare deſiſtunt & tales aſſimulan tur leoni qui p̃dam quã tribo nõ apprehendit ſaltibo dmiit / tit · & ampliꝰ ꝓſequi venariq; deſiſtit.vt refert yſidorꝰ in hi/ ſtoꝛis naturalibo. Qu ãobrem & tales moꝛe leonis moꝛiunt᷑ qui vtiq; dũ moꝛit᷑ amariſſime ꝗdem ploꝛatatteſtãte Amb᷑ᷣ. in ex amerõ:qui ait ꝙ cignꝰ moꝛiẽs ameniſſime cantat. Leo aũt moꝛiẽs amariſſime ploꝛat· Sic nimize homo ſancctis in, gratꝰ in oatione ꝓfiindenda ad ſanctos nõ pſeuerant · ſ̃ in ipſoꝛe auxilio intercedentibo deſperans tandem moꝛiẽs ama riſſime eternaliterq;ʒ ploꝛabit NThemiſtius ſuper cio de anima. Vox humana verſus altos mõtes repercuſſa va/ lida efficitura tanq́; plures voces ſibi coꝛeſpondent es facte ſint ab omnibus eſtimantur. Cuiꝰ quidem effectus a echo mis vna eſſe cauſa ac eadem comprobatur. Sed tunc per al/ tos montes ſanctos ↄuenit deſignari. Nam ſiẽ ad altos nobᷣ puenientibo montes ceſſant vẽtiſic ꝓomia. Cũq; tota mẽ tis deuotõne ad ip̃os venerimꝰ ſanctos dei:mox ceſſant ven ti tribulatõnis periculiq; mũdani. Et tũc applicet᷑ ſic. Vox itaq; nt̃e metis reꝑpcuſſa vſus ſanctos ad ſoliũ creatõis va lida obtẽtacq; efficit᷑ a ac ſi multe ſimul facte ſint miſercoꝛdie (nl ſpckor iCn ncot gih leenp⸗ pldie te h ti ſeſweſe ſeckeli ſin . wmbii t aeedi popt nteſtg⸗ flans20 tewltoſ niteſi ſtokymh nndoffnun Gtümadr iskegoon⸗ litenſaig Rdümagl Ndew Nhd Intenſun dia noc gis alge iamintr pfeden ſuperter 80 wiete btüfrig⸗ ehadi 2 fugti⸗ dund Ji⸗ eleſtes ri. Gjĩ Häſeg nec & 46 ſpi der 1 lmrs icher⸗ n Aimi ctan ratumni —L . in nobbong; . 4 „☚ 16 Safflictonge. inposſr⸗ nos immenti nie varia & ldum ſenel Nuuditifue⸗ SAumulan Atio dumt orismwoin cMite recanttli noſmansn Naumm nmani nsſiin Gnnuli mmsfoͤr 187 wne. N 1 O Atosno icgtoun Nevr ceiſe ieuin rnim Titulus Decimus ſanctoꝝ aure felicit inualeſcũt O Auicẽna de diluiiijs liij. Cunq; ſtelle in aqs dominan?. accendunt diluuia illo ãano accidit moꝛſ q; ĩ cũctiſ viuaticiſ ſeu vegetabili bo nature Sʒ tũc ꝓ ſtellas dnantes aꝗs ſancti dei figurant᷑ Nam ſicut ſtſelle ſemꝑ agũt in iſta inferioꝛæa a copalia niſi iſta copora ad actõe; ſtellaxe in diſpoſita fuerint a inepta. Tũc enim ipᷣa coꝛpa celeſtia nõ agunt in inferioza. a hoc nõ eſt ex defectu ſtellaꝛo ſeu coꝛꝑm celeſtiũ:ß in diſ poſitõne inferioꝛe coꝛꝑpm vt oſſẽdit ptolome alma imj. Sic nimize ip̃i ſancti dei ſemꝑ ſtia celeſti vtute agũt in ſubiectũ mentis nr̃e·niſi ſubiectuʒ nẽm indiſpoſitũ ad tã feliceʒ ſanctoꝛe actioneʒ fuerit & inep / tum. Et tũc applicet᷑ ſic. Cunq; itacq; ꝑ ſubtractionẽ gr̃e ſue nobis occidũt ſancti dei mox diluuia tribulationis imo ris accidũtmoꝛſq; peſtilentia aĩe a coꝛ piſq; ↄtingut PB Theophrali· ↄmentato. Regiones celeſtes valide inflã⸗/ mate frigꝰ magnũ efficiunt circa terrã. Quiꝰ cauſa eſt quia frigus a caloꝛ ſibi naturaliter olierſant᷑ atq; vnũ ab altero repelli? & ſigurat Begiones itaq; celeſtes vehementer inflã / mate frig? aeris pellunt verſus terrã ſua caliditate. Et ideo ait płᷣs inij meihe. ꝙ frigoꝛa & venti idem finiũt id eſt eodẽ modo finiun?. Frigoa etenim valde mox finiũt: quia indi⸗ cant iam actu eſſe reſolutionẽ frigoæis. caloæẽ in ſuprema 2 aeris regione ꝗ quidẽ caloꝛ frigus ad interioꝛa reuerberat. Intenſa igit᷑ vaide frigoꝛa caloꝛẽ adeſſe ſignãt· & ideo frigoꝛa du magis ſunt intenſa magis ceſſant quẽadmodum & ipſi venti. quia hm phᷣum magni finüt id eſt dum magni ſunt otinuo finiunt. Quiꝰ etiã ſignũ eſt: q ait gus in li.· ꝓbleu Intenſius inquit frigꝰ eſſe oſtendit᷑ oꝛiente ſole quã in me⸗ dia nocte. Cuiꝰ duplex ratio aſſignat᷑. Prima eſt:qa dũ ma gis alget magiſq; friget qd pfecte infrigidatũ eſt: qua: qc iam intrigidari incipit. Oriente aũt ſole ipᷣa terre regio im, pfecte infrigidata eſt· hoc ꝓpter diuturnioꝛẽ lationẽ ſolis ſuper terr ã. In media aũt nocte infrigidat᷑ ergo intenſi? fri / gꝰ oꝛiẽte ſole ẽ qm media nocte. Scd a ratio ẽ: ꝗqa ſole oꝛiente totũ frigꝰ ab oꝛiẽtali regione caloꝛe oꝛiẽtis ſolis ad regiones nte habitatõnis vſus oeizõta atq; climata emiſperij nti pellit a fugat᷑.a pꝓcõſequẽs tũc frigoꝛa nĩ̃e regionis validiꝰ inten/ dun=. Sic nimixe ꝓ oẽz modũ ẽ im ꝓpoſito. Regiones nanqʒ; celeſtes vehement᷑ accẽſe:frigꝰ intẽſuʒ valde efficiũt circa t/ rã. Sʒ tũc ꝓ regiones celeſtes ipos ſanc tos ↄuenit deſignari Nã ſiẽ celeſtes regiones : nec ꝓticipãt nec de aere nec de tra nec de aq̃:ſ ſolo ⁊ petuo infoꝛmant᷑ igne Vt ꝓbat ↄmenta ſuꝑ·ij de ce. a mũ · di. In regione etenim celeſti aer nullus eſt „ n X Titulus Decimus inꝗntuʒ aer niſi ſub ſpecie ipſiꝰ ignis repugnat etiaʒ nature Pſiꝰ ire ad tantã diſtantiã eleuari. puta ad ſublimitatẽ cele eſtiũ regionũ. Sʒ nec ipᷣa aqᷓ vlla vtute eſſe poterit ĩp̃dicta regione/ergo ptz ꝙ vbi aq & ignis ibi Pugna natural. In ce leſti aũt regione pax a trãquillitas ſempi᷑na. vt in de pomo ps aſſerit. Relĩquit᷑ ergo· ꝙ ſolꝰ igniſ maneat in celeſti regi on e. Sic nimix ipi ſancti ne ia; ꝑticipãt de aexre mũdane inſtabilitat? a vanitatẽ: nec de tra cupiditat ſeu Sraiutate: neqz de aqᷣ cuiuflibet illicite voluptatis.ſed ſolũ modo infoꝛ mant igne diiune & ppetne caritatis. Sic ergo ptz ꝙ p cele/ ſtes regioneſ ipᷣos ſanctos dei ↄuenit deſignari. Et tũc appli adaIUEä?9 —2 „ * — „ . — * . . 6 cet᷑ ſic. Sancti itaq; igne nẽ̃e deuotõis ac œatõis miſtice in. flãmati ſua adeo collata vtute in tra coꝛdis nt frigꝰ effici / unt oſolatõis refrigerij ſempi᷑tni Q Notandũ aũt qᷣ vnũ ſolũ lignũ difficuli acendit difficulter ardet plura ve ro ligna applicata ſimul ignẽ efficiũt copioſuʒ. Per ꝗᷓ dat᷑ in telligi ꝙ hõ ſolꝰ difficullter in amoꝛe dei aæẽdit᷑. difficulter ardet · niſi ip̃e ꝑ mẽtis deuotõeʒ & ſanctoʒe per ſediilaz apud deũ interuẽtioneʒ felicit moꝛe lignoꝛ pluriũ cõplicenꝛ B Notandũ ꝙ ex vẽtis ſibi obuiãtibo in alta aeris regione ge⸗/ nerat᷑ tonitruũ atq; fulmẽ vt ꝓbat ↄmẽtatoꝛ ſu P nj met he· Per ꝗᷓ dax intelligi ꝙ hoĩe a ſctõꝛe aliq;ᷓ illo ͥdẽ p laudẽ fre// quẽtiaʒ iſto vero ꝑ interceſſionẽ a ꝓtectionẽ ſedulã ſibi min tuo a felicit᷑ obui atibo:mox tonitruũ ſpũale effici qd qde tonitruũ ex pte homĩs ẽ intonãs in celis oꝛatio& ex parte ſancti terroꝛ incuſſus hoſtibo:ß fulmeʒ emittit ex ꝓte qᷣde; ipſiꝰ ſancti ſubueniẽtis mĩe & ↄſolatõis ex pte homiĩs ad ſanctũ accedẽtis vere a pfecte dilectõöis S Notandũ au tezꝝ ꝙ ex colliſione excuſſioneq; lapidiſ ↄtra lapidẽ aut ferri otra lapidẽ elicit᷑ ip̃e ignis. Pec ꝗᷓ dat᷑ intelligi:ꝙ; ex colliſio⸗ ne ſpũali ꝗᷓ fit ꝑ tactũ deuotõis & oꝛatõis ipſius peccatoꝛis homĩs ad ſanctoꝝe aliquẽ beatitudinis patrieq; celeſtis eli⸗ cit᷑ ignis et᷑ne ↄſolatõis diuine dilectõis ¶ Notandũ au tez ꝙ vt teſtat᷑ płᷣs in·nj.methe.Fulmẽ factũ in auroꝛa id eſt oꝛiente ſole piculoſiſſimum ẽ. Quiꝰ ratio eſt:quia talis igniſ diu in nubibus latuit. & ip̃m tale fulmen ipᷣa nubes accẽdit toto noctis tempore a gignit᷑qua ꝓpter foetiſſume dem fe rit Per que dat᷑ intelligi ꝙ peccatũ cõmiſſum in auroꝛa id ẽ in nocte aut in die ſantoꝝ quoꝛocũq; piculoſiſſimũ ẽ. Nox aüũt ſeu dies ſancto feſtoꝛq; ſacroʒe auroꝛe non immerito con pant᷑ quia in auroꝛa ſol oei tur pluuia ſequitur langui/ dus releuat᷑. Sic & in nocte ac in die ſanctoꝛum feſtoꝛumq; ſacrorum xp̃s cum tota ſua oꝛitiix gratia. pluuia ſequiturx — Citul it, tiin gmid co de beqda reire paſen rußt niente. mpyt plie ſi turputa (Aectia matsc obſtat Kuerunt pitci al dp mos Gleſtino⸗ ☚ ſücon⸗ RAA ddit ſtium de ger togi plone⸗ Siem, nemn ve⸗ Uttu Pkatitud ſen ng ad ſed⸗ cptin elt 1 pis ſautin dee mim. Luinn tinnnn intt: c Dnt ödi Nnne e N . d Nnn A ſagnng tgophonn mnüibtüig öisnitn ſotmndüi tardtoine iyeini, dit diffialer lellng pcnt N. Nungonege areaknt ulydiatn lggaroli piuswrrutns nugebi 4 erla zurmnde utlign ubes Modd ſme Shnn, uin utenh hmüe enon mih un l Anetrunch uin glutt — — =ͤ — = — Titulus Decimus id eſt oſolatio ꝓtectioq; diuina languidꝰ ſeu peccato cu tat᷑ iniceſſione ſanctoꝝe ab omi coꝛꝑis a aĩe moleſtia miſeria q; mũüdana V Tharen. in tctatu de effectibo in nat᷑a. In loco deſerto & incẽdioſo idð ẽ in qᷓ factũ aliqñ ẽ incendiũ her be ꝗᷓ̃daʒ naſcunt᷑:q̃ᷓ ſua vtute aptiue ſunt oĩm ſeraxe. cuiꝰ cãʒ reqre ca de veritate. Sʒ tũc ꝓ herbaſ huiuſmodi intelligunt᷑ ipſi ſancti. Naʒ ſiẽ p̃dicte herbe nõ flœẽt nec fruètificãt int⸗ raʒ.ſ folia ſiia inclinãt & ponũt in tetrã. & radices lõgas fi/ gũt in terra vt recitat pᷣdictus płᷣs. Sic ꝓ oĩa ipſi ſanèti nũ⸗ ꝙᷓꝙ in hoc mũdo appetitu a deſiderio floꝛuerĩt:h folia ſue ꝓte ctionis inclinãt mẽti deuote homĩs radices ↄſolationiſ ꝓp fundiſſime largiſſime q; figũt in aĩaʒ peccatoꝛis. Sʒ tũc ↄue/ nienter ꝑ locũ incẽdij deuota anĩa figurat᷑.Tũ qa ſiẽ locꝰ in / cendij rubeſcit:fumeſcit caleſcit:ſic deuota aĩa c. Et tüc ap plicet᷑ ſic. Sancti itaq; dei in deuota a grata ſibi ania naſcun tur puta ꝑ graʒ:qꝗᷓ vtiq; ſancti nobᷣ ſunt ſuis interceſſiomnibuſ celeſtis ianue apertiui X Galieſecre. li.i.Eſt q das genꝰ moetis qꝗ a coꝛpibo celeſtibꝰ impmit᷑: huic nulla medicia obſtat. Et ideo ait ↄmenta.ſuꝑ de moꝛte a vita. Oc in firma ti fuerunt ex vicio moꝛbi qliſcunq; medicine bñficio curari pñt:cũ aũt infirmitas aduenerit ex impᷣſſione celeſtiũ coꝛ/ poꝝe moꝛs nequaꝙ poterit declinari Et iſtius cã ẽ qa coꝛpa celeſtia oẽs res inferi oꝛes in certo ↄſtituerũt numero ẽe mẽ ſura. Sʒ tũc ꝓ copa celeſtia intelligimꝰ ipſos ſanctos. Naʒ ſiẽ copꝑa celeſtia a cœruptibilibo inferioꝛibuſq; coꝛporibo ni hil aliud recipiũt niſi ignẽ. teſtãte ↄmenta · ſuꝑ de ce:ee mu· dicit · ꝙ nullũ elementoꝝe aut elemẽtatoꝝe in regionez cele/ ſtium ferri pĩ: niſi ignis eo qdem modo ꝗᷓ oſtẽdit płs in ii: de gene cœrup. di. Ex terra qdem aq ex aꝗᷓ aet. ex aere ve / ro gignit᷑ ipe ignis: ꝗ quidẽ ignis in infima nõ pmanet re/ gione ſj ad igneʒ naturaliter fert verſiis celeſtiũ regionum Sic nimix ſancti dei nil a nobis deſiderãt · nil recipiũit miſi ig nem venerationis deuotioniſq; adð ſanctos ſedule cõſtantie· Et tũc applicet᷑ ſic. Moꝛs itaq; ſeu vindicta homĩibus ob in / gratitudinẽ illata ſanctis pariter & inflicta irrecuperabilis cenſeat᷑ nulla ſanabilis medicina V Ariſto in ꝓbleumia CQunq; valde ledimur qcunq; leſione coꝛporis q; doloꝛe tria ad ſedandũ doloꝛem facere com ꝓbamur.Primũ ẽ ꝙ dentes cõprimimꝰ. Scdm qꝙ oculos claudẽdo oſtringimus. erciuʒ eſt ꝙ faciẽ verſus celũ leuamꝰ.Sʒ tũc per leſionesꝭ coꝛpalem co ꝑpis leſio puta ſpiritualis intelligit᷑ ipſiis mentis. Nam ſicut in leſione coporali ſanguis cõfluit & caro intumeſcit. Sic nimiʒe per omeʒ modũ in leſione ſpirituali ſangiiis pctĩ confluit & tumo elationis & ſuperbie intumeſcit. Et tunc ↄuenienter per celũ ſanctoꝝ collegium figuratur. Nam ſic celum vndicq; reſpicit ipſam terram niſi achia interpoſita fue rit obtegens ipſam terram · Sic reuera per omnia ſanctoꝛu; collegium omniũ vndiq; pietatis oculo reſpiciunt coꝛ hu-⸗ manum.niſi aqua interpoſita fuerit vicioꝛe. Et tunc applicee ſic. Cuncq itacq; ledimur doloꝛe coporis ſiiie mentis:tria fa-/ cere nos opoꝛtet· ad ſedand am omnem leſionem pariter ez doloꝛem. Primum eſt vt dentes coꝛdis in oatione atq; lau / de ſanctoꝛtim comprimamus ſpiritualiter & fotiter. Secun dum eſt vt ocillos deuotis ad ſanctos lacrimis conſttinga,/ mus. TWercium eſt vt caput atq; totam mentis intentionem ad ſanctoꝛum viroꝛum collegium erigamus Z Plinius in ſpeculo naturali. Cunq; arbores que in fundo maris ſüt gummi ſurſum iecerint. Hoc quoq; ipſi conſpexerint piſca toꝛes mox ad piſcandum exeiint ſciẽtes ſe piſces in copia pi/ ſcaturos. Cuius cauſam aſſignat plinius vt ſupra di. Degu mi inquit talium arboꝛum piſces veſcuntur. ideo quam diu guümi adheret arboribus. ipſi piſces confluũt illuc·e in fundo ſedulo qᷓdem manent. Piſces aũt in fundo exiſtentes piſcatoibo rari ſunt. econtra aũt dum gũmi predictare ar/ borum defluens ſurſum fertur:mox piſces inſecunt ſupe/ tioꝛem aque ſuꝓficiem petũt& percõſequens facilius capi/ un⁊· Hunc igit᷑ piſcatoꝛes per expientiam agnoſcẽtes effectũ G& ̊ in ſuꝑnatatione gũmi marina?e arborum ſuꝑ aꝗs ad piſcationis actum accelerãt & feſtinant Sed tunc per mati/ nas ar bores ip̃i homĩes figurant. Nam ſicut marine arbo/ res in fundo maris non naſcunt᷑ in terra ſeu ĩ fundo terreo ſed ex ipſis que in fundo maris ſunt fontibo vt oſtendit cõ mentatoꝛ ſuꝑ libʒe de plantis ariſto in ↄmento vbi ait. De plantis natis in aqua ê& in terra a quibuſdam impoſſibile tamẽ crediẽ plantas in aqᷓ qualibet generari: quid tñ in hoc ſit veritatis requirat̃ infra. Sic nimi per omia ipſi homies non debẽt moꝛe marina arboʒe concaleſcere & cõnaſci ter, renis tranſitozis q rebus vanitatis mundane:ſed fontibus immergi debent ↄtritionis ee penitentie. Sz tunc ↄuenienter per piſcatoꝛ es ipſi ſancti defigurantur. Nam ſicut piſcato/ tres naturaliter gaudent ſole teſtante phᷣo in libro ꝓbleu 4 ait· ꝙ ebrii a piſcatoꝛes: & hi qui circa mare ſunt naturali / ter gaudent ſole. Sic xer omnem modum ipſi ſancti de natu ra & ratione ſue beatitudinis & ſanctitatis gaudent ſole ppe tue a lucidiſſime viſionis ſole ſplẽdide deuotõis. Et tũc applicet᷑ ſic. Cũqʒ itaq; hoĩes ip̃i gũmi ſue deuotõis ſurſuz 4 Ctuln erinti⸗ es ee Seiſto⸗ ity gaud oibys aleſcere tehmone appati . amvat aleltree ndinirer. ode ſuas! Prmitt lsſpuma Nesdedere nle⸗ aeresin tiniſenp⸗ Anetna nitpsf⸗ leartbote ginqut djekeue Agrunt interdüm ReW N des weᷣ tant. flucta Oind bomie eſpled doloer de guer Pbate fhoe main iime liqu le b osin Nlieet conſterer imtentonen 2 Piris domarsſt elerntpi incpu 14 diDon do lan Nilucnn Nerſtents n Rrid nsſwimud Claneti migt turxern ifundo een toſtndti obiat. m imſhn cimitr Pfontus eglerionte ſutpſenn 1¹ hogha rtnannt rCide . tie Titulus Decimus iecerint ſanctoꝛ ſuffragia imploꝛãdo mox ip̃i piſcatoꝛes ce⸗ leſtes exeũt ad actũ piſcãdi a vota nt̃a dno pſentandi Aà Kriſto · in. vi· polliti. Delectabiles audire hmones ſuꝑ euẽ tibo gaudioſis letis parit & iocũdis geſtaꝛ & pncipũ anti/ q oĩbo ↄuenit tã ſanis qdẽ vt ſanioꝛes ſint q; infirmis vt cõ ualeſcere cito poſſint. Per ꝗqᷓ daĩ intelligi · ꝙ delectabiles audi re hmones ſuꝑ euentibo geſtiſq; a virtutibo ſanctoꝛe & anti ne patze omibo ↄuenit ta bonis · vt in ſua bonitate ſtabiles q; maneãt atq; firmi. ꝙ lãguidis pecœ atoꝛibo · vt eo citiꝰ cõ Uialeſcere valeãt a languoe ſui ſceleris a peccati Ba So linꝰ in li·rex. Salices marine in marinis nate littoꝛibo dum frõdes ſuas maris ſpume applicãt & inclinãt ipſas ſpumas q̊s attingũt ſibi adherẽtes motu ſuo ſi urſũ pertrahũt· mox talis ſpuma vtute ſolis viuificat᷑. & ad inſtar auis albe deci⸗ dens natare in marinis fludibo com ꝓpbat?t Ca Notandũ hm Galienũ ꝙ agnꝰ caſtiis ẽ ſalix marinꝰ. Sʒ tũc ꝑ ſalices marinos ſancti viri figiirant. Nam ſiẽ ſalices vbicũq; plan/ tant ſemper ↄcaleſcũt radices ꝗᷓ & frondes emittũt teſtante gmentatoꝛe.Alberto ſup li · de piantis ariſto· ꝗ dicit. Per mi/ nia tpis ſpacia incaleſcũt ipſi terre ꝗdaʒ arbores atq her⸗ be:arbores qdem vt ſalices · herbe aũt vt cepe lilia q; e allea in quibuſſibet humido loco repoſita radices effundunt. Sic reuera p arbores ſancti figurant᷑. & per ſpumã homiĩes deſignant?᷑. ¶ ũ quia ſiẽ ſpuma maris adherẽs littoꝛi ſiue tre 8 2 P interdũ in lapidẽ permutat᷑ vt refert Auicẽna li.ſnoʒe mine · Sic reuera ꝑ omia homiĩes littoꝛibo accidie inſiſtẽtes ac ſo / lis terrenis atc trãſitozis a caducis rebo adherẽtes in lapi des vertunt᷑ id eit in obdurationes & obſtinationes permu tant. Tum qa ſiẽ ſpuma in die albeſcit in nocte vero rubeſcit flu ctante mari · vt dicit ph̊s in ꝓbleu:· Spuma inquit maris ᷓ in die albeſcit in noẽte rubeſcit. Sic per locum a ſimili ipſi Homĩes ꝗᷣ in die pᷣſentis vite albeſcũt mũdano decoꝛe lumĩe & ſpleẽdore/ in nocte ſequẽtis vite rubeſcũt penalitate ꝓpetua & doloꝛe. Vel modo oppoſito a hoc ſic. Ip̃i inꝗ; homines in die guerſationis a vite vi puritate in noéte aũt tribulatõis a anguſtie rubeſcüt in dei feliciſſima caritate. Lũ qa faciliꝰ diſſoluit᷑ liqᷓſcit ip̃a ſpu ma in frigoꝛe. difficiliꝰ aũt in caloꝛe vt recitat ↄmenta·ſuper nj methe. Sic homo facilime in mortẽ in peccatum reſoluũ 2 liqueſcit in frigoꝛe dilectionis diuine· difficulter aũt in ca/ Ioe & eſtu intime caritatis. Sic ergo patet ꝙ p? arbores ſan, Qcos intelligimꝰ·a per ſpumã ipſe homo figurat᷑. Et tũc ap/ plicet ſic· (unc; ergo ſancti dei frondes inclinant ſue gẽe æ te ſancte albeſcũt in mũdicia 6& E Titulus Decimus pietatis hHomĩbo exiſtentibo in mari huiꝰ vite mox ipſos ele uare & mediãte dei vtute ſpiritualit viuificaret co mꝓban? A Da Auicẽéna li:mineraliũ. Vapoees incluſi in terra ap/ Ato petẽtes exitũ.ↄſtituũt altos mõtes Quiꝰ cãm aſſignat ppᷣs t 2. in ij· methe. di. Excluſione enim tre ipſiꝰ vapoꝛes ↄſtringun uI tur a valide coartant: coartati aũt a compreſſi exalari appe/ iin tuntcõprimentibo aũt ſe lateribo terre expcuciunt᷑ & exire züͤſe nõ ſinunt?᷑· Inualeſcẽte aſit vapoꝛe tra violent eleuata in mõ/ wvodl tem oſtituit᷑ a in collẽ. Et ideo ait ↄmentatoꝛ in ni methe iin in quibuſdaʒ ꝓiicijs flumĩa exſicc ata viſa ſunt vno in ano Nleni⸗ 2 fluiſſe in aiio. Cuiꝰ cauſaʒ aſſignãs dicẽs:q; interdũ exelu ng ſione vapoꝝe terra eleuat᷑ eleuata aũit terra neceſſe ẽ aquã ſeu oden fluuiũ declinare & ꝑ loca alia fluere.Sꝭ tũc ꝑ vapoꝛes inclu ð. ſos in terra oꝛationes ſanctoʒe ſeu ipᷣos met intelligimꝰ ſan ep ctos dei EBa Nam ſiẽ vapoꝛes incluſi in ſuo exitu vẽtoſ ſfſon cauſant · vt ꝓbat płs in.nij.methedi.ꝙ; vapoꝛes incluſi dum ſtab exeũt aerez cõmouent & cõcitant vehement᷑ aer aut ↄmotus fone Vlterioꝛẽ concitat aereʒ aer aũt alteratꝰ in longũ & in latuʒ glltr in ventũ ↄuertit᷑ Sic ꝓ omes modũ ſancti dei in terta coꝛdis erni nti incluſi ventũ faciũt refrigeri ſempiterni. Sʒ tũc guenien rvy ter ꝓ terrã intelligit᷑ co humanũ. Nam ſiẽ terra vndiq; na⸗ ghep turaliter trahbit᷑ ad ſuũ centrũ id eſt ad ſinũ interioẽ ſuum enmate q e& ꝓbat płs in de natura locoꝝ di: ꝙ tota cauſa ſolidi⸗ inge tatis & firmitatis terre ẽ ꝑtium terre verſus cent iugis ſe: uor dulac; attractio. Naturaliter nãcq; omes pꝑtes terre tendunt ferunt᷑ a trahunt᷑ ad ſuũ cent. Sic nim ꝑ omez modũ co äczr humauũ ſemp debet diuinitus trahi atq; allici ad centruʒ Necnd beatitudinis eterne ſue ↄſideratõis intime. Et tũc applicetur mai — ſic. Sancti igit᷑ coꝛdi nto per deuotione: inciuſi pariter & af⸗ deac⸗ 2 fixi mõtes ↄſtitiuint premij ſempiterni RBa Ppus in nj. iedr methe. Vapox exalatꝰ e mari verſus aeris regionẽ:niueʒ de⸗ woni⸗ ſcendente m liquefacit: in ſpeciem aque totaliterq; reſoluit H Quidẽ ſignũ eſt ꝙ in mari occeano & mediraneo nuncq ca/ niy dit nixteſtãte ↄmentatoꝛe vt ſup̃ qui dicit ꝙ nunqꝙ in mari a ningat atq; pluat. Predidte aũt cauſe effectꝰ tangit in tcta / ſch u tu de impᷣſſionibo aeris vbi dẽ ꝙ nix reſoluit᷑ a duobo· viz a “ calido & humido. Vapoꝛ aũt euaporatꝰ e mari calidꝰ eſt ꝑ “ obuiationẽ atq; cõcuſſionem ꝓcellaꝛe:eo ꝙ cõcuſſio ẽe mo/ · dd tio caloꝛem generẽt.Eſt humidꝰ ꝓpter colligatõeʒ aer na/ ſr turalit ipſi aꝗ. Vapoꝛalitas ergo cũ ſit calida & humida ni r cun . uem in roꝛẽ plimuiã q; reſoluit. Sed tũc ꝓꝑ vapoees oꝛation es au ſfideliũ ſigurant᷑. Nam ſiẽ vapoꝛes muibes efficiunt pluuiãqʒ dene ces ſ roꝛemiuxta pꝓhůᷣm in.nij. methe:qui ait pluuia dem ceticus duin ia Kanghr l, tenon Nnapaaſ nocutntin Sinclin düit onen i & inl terra cod tic guenen yndicynal erceKum caulaſde⸗ trilgoſ⸗ erre tendun modücr e d cet, üic latn pemit⸗ Phenn. ore uede⸗ eg hn vnnj, 75 7 naͤt ginichl cboN 1Re ſoN pumd snnd 1 1 eus Titulus Decimus at; res ſubſtantialiter extat vapoꝛ. Sic nimiz⸗ ationes fi⸗ deliũ vmbram efficiũt ꝓtectionis diuine: ↄſolationis eterne & roꝛẽ caritatis pᷣcipue. Sed tũc ↄuenienter ꝑ aeris regioneʒ ſanctoꝛc deſcribi multitudo. Naʒ ſiẽ aeris regio ex ꝓuiden⸗ tia nature inter ignẽ a noſtrã regionem interponit᷑: ne mun di machina a tam magna ignis vehemẽtia penitus coꝛtum/ pat᷑ ſicut ꝓbat ↄmentatoꝛ in de ſubſtantia oꝛbis. Sic ꝓ omezʒ modum multitudo ſanctoꝝ ex ꝓuidentia diuina interponi tur inter nos e ignem vindicte iracundieq; diuine. Sz tunc oↄuenienter & vltimo per niuẽ ira dei intelligit᷑ aut vindicta Nam ſicut nulla ptranſit yemps abſq; niue·teſtante Alber to de impſſionibo aeris qui dicit ꝙ qntumcũq;ʒ ſit regio ali qua ſemꝑ hyemali tempore cadit nix. Omnis nancq; regio impᷣſſionum aeris eſt ſuſceptitia nix aũt vna a maxima im pCãſſonum eſt. Sic reuera ꝑ omia millũ vnqᷓ; peccatũ pertrã⸗ ſit abſq; vindicta iudicioqʒ diuino. Et tunc applicet᷑ ſic. Ora tiones itaq; noſtre ad ſanctoꝝ regionẽ ꝓlapſe vindictam li quefaciũt ſententiam q; diuinam Ga Auicéna libro mi neraliũ Qutum adherens lapidi in lapidem trãſubſtantiali ter permutat᷑. Et ideo ait ppᷣs libro ſuo de inundatione ig / nis ꝙ lapis qtuoꝛ modis generat᷑. Vno modo ꝑ induratio/ nem materie liquide aliciuꝰ. Alio modo ꝑ extinctionem ig/ niti coꝛpis.Tercio modo ꝑ ↄiunctionem aque & tre. Quar/ to modo ꝓ ↄiunctionem luti & lapidis. Sed tunc ꝑ lapides ſancti figur ant. Nam ſicut lapides cũ igniiint ſcindũtur ru beiq; reddunt᷑ vt recitat ↄmentatoꝛ ſuꝑ·nij methe. Sic ꝑ om nem modũ ſancti dei cũ igne nt̃ᷣe deuotionis fuerint in flã / mati mox ſcinduint᷑ & aperitint᷑ ad effundendũ ex ſe ſolamẽ ſue ↄſolationis & ad recipiendũ ſeu ad imbibendũ aquam nte deuotionis a oꝛationis. Sed tüc ↄuenienter ꝑ lutum ipᷣi homies figurant᷑. Naʒ ſiẽ in litũ reſoluunt᷑ omes aq iuxta illud ꝙ ait Auẽpice di. ¶apis eſt fex aque de ſicate. Sic ni mix ꝓ omez modũ ipſi homĩes ſunt in quos cõgreg antur & cõfluũt omes aqᷓ miſerie ꝓpetue a doloꝛis. Et tuc applicet᷑ ſic Homies itaq; peccatoes viris ſanctis adherentes & ipſi in ſandos feliciter permutantur H a Plinius in ſpe/ culo naturali. Multa animalia moꝛientia ſurſum ſaliũt· qui dez effectus cauſatur ex vehemẽtia doloꝛis ꝗᷓ in moꝛte aci⸗ dit cuiuſlibet anĩalis. Per ꝗᷓ daĩ intelligi· ꝙ ipi hoĩes ſaltẽ in ſtatu tpe q; moꝛt ſaltũ faciũt ad ſanctos oꝛatõis deuotõis qʒ ſancte I a Solinus in li rerum. Aues mergule 2 que voces ſuas in aquam faciunt ſui pedibo naturalit attrahunt Titulus Deecimus ad ſe piſces. Quiꝰ ratio ab Alberto taliter aſſignatut. Aues nanq; ꝗᷓ aqs immergiuint a ᷓ voc es ſuas ſub aquiis faciunt dulcis carnis ſunt ad dulce dinẽ aũit carnis a vine naturalit᷑ 9ueniũt ipſi piſces. Sʒ tũc ꝓ aues merglas ipſi ſancti figu/ rant. Nam ſiẽ aues huiuſcemodi in eſtate figoꝛe maxime cõ ſtringunt. In hyeme vero maxime eſtu inflamant᷑. teſtante Plinio in ſpeculo naturali ꝗᷓ dicit ꝙ aues ille ꝗᷓ aquis ſe im mergũt eſtate frigoꝛe tremũt hyeme aũt caloꝛe eſtuãt valde magno.Sic per omez modũ ipſi ſancti : in eſtate pᷣſentis vite frigoꝛa tribulatõis ac ꝓſecutionis ſunt paſſi. in hyme auteʒ moꝛtis caloꝛẽ r ecipiũit ꝓpetue ↄſolationis. Sʒ tunc ↄueniẽter piſces ipſi homies figurant᷑ Nam ſiẽ omes piſces natura liter qdem habẽt capita venenoſa. vt refert vbuliꝰ in tra⸗ ctatu viaꝝ vite. Sic nimie ꝓ omeʒ modũ ipſi homĩes qntũ de ſe eſt capita id eſt intentiones affecti oneſq; pecati cõta/ gione & ſceleris venenat as habẽt. Et tũc applicet᷑ ſic. Sancti itaq; ipſos in aꝗqᷓ huiꝰ neceſſitatis & miſerie homĩes ſaltem moꝛe pᷣdictaꝛ auiũ attrabãt & hoc ꝓ pedes ſue miraculoſe a ineffabilis opationis E a Vſidorus in hiſtozijs natu ralibo. Lupus itaq; repertũ homiĩe; dormientem nõ imiadit nec euigilantẽ ꝗᷣdem niſi cũ ſe erexerit. Vnde notandũ ꝙ luii pus aſtutiſſimũ quidẽ ẽ anĩaliũ. Sciẽs enim:ꝗa hõ expᷣrup to audacioꝛ ẽ ꝙ homo ante ſe multis conſpectis timoibus Nũc aũt ſic eſt ꝙ homo repente euigilãs nullũ ante ſe con/ Du auũt euigilauerit iam expgefactus exꝗ quide; cõſpectu tremefact? eſt· a ideo ait phᷣs in vnjrethorice. Prolocutoꝛibo rethoribuſq; & oatoιυο pſuademus vt Picula & timoeoſa nõ aſſpiciat:ᷓ Poꝛare voluerint hora. T emptantibo aũt a de cipientibo intẽtione incutimꝰ pie data. vt añ ſe conſpectis ti/ mooſis euentibo ac actis de nullo actu rationis exercendo lingua ac ope ſe aliqualiter intromittãt eo ꝙ om̃es foꝛtes ti mooſis a Horrẽdis viſis ſpectaculis naturaliter ptimeſcant homo itaq; dormiẽs ac mox euigilãs timoꝛis inexpertus eſt Qo⸗ q̃ ꝓpter audax ẽ ſi aũt euigilatꝰ fuerit· a lupũ viderit mox terret᷑ vt ait Amb li·vij· in exam eron. Lupus itaq; naturali bus indicijs hoc agnoſcẽs dor mientẽ homĩem aut mox cuʒ euigilauerit nõ inuadit: ſ̊ cum ip m homĩem expgefactum 2 ſe vidiſſe agnouerit. Sʒ tũc ꝑ prehabita dat᷑ intelligi ꝙ no ſter antiquꝰ inimicus dyabolus maxime tunc cũ erexiſſe ſe viderit homiem verſus ſanctos temptamẽtis varijs obruere obluctat᷑ minime aũit obdormientẽ in ſcelere & peccato a Theophilꝰ in tract atu diuerſaxe artiũ di. Ebur quide: ſpexit periculũ nec timoꝛem:& ideo audaciſſimꝰ eſt ipſe bõ oliſca zülti 10 ſno Enatura Miltoſe lter vtt g6e Arn nufigun Iteſti e eni 6ſretm Usrcrune fnwate Gerdude ete noda eogi ſe Sand Pba ſentato⸗ disiren ſuckni utiub ſptüfto oma WMaW tural. in ſe ob⸗ dicit ploqu tue cod clnate⸗ ſcaitA Wreinc Aruma poſto mnen in tuo ref ancti pinoeen ſttes Uidiei duin Dhr e An wunrle irifen mnic Ne An trßi J. 1 tahtulert „* „ „ ANE . Dübonnean e meabe hmunsnt mümadt mmigl chis inann Manteſtpt D eidez döft Drohur hatmn Dtuntittd tonseutem iic iihil ermnt . tbs ng Cuni und nalan Eeitelp necitmn uen M. DEuad = — S= = — — Titulus Decimus mollifica? dupliciter aut in foꝛti aceto viniaut in oleo bene dicti· Et ideo ait Tharenti. in tractatii de effectibo in natuira ꝙ ad mollificãdũ ebur decodctio aceti ſũme valet 2 olei bñ didi. Sʒ tũc ꝓ ebur ſiue eboꝛa intelligimꝰ ipos ſanctos. Naʒ ſiẽ naturaliter ebur reſiſtit ipſi igni: vt recitat in hiſtoꝛijs na turalibo ſanctus yſidorꝰ.Sic ꝓomeʒz modu ipſi ſancti natu raliter tute ſue grẽe obſiſtunt igni voluptatis aduerſitatis q; & ↄcupiſcentie· Sed tũc ↄuenienter ꝑ acetum vini penitẽ tia figurat᷑. Nam ſiẽ ꝑ acetum vini venenũ abluit᷑ vnumq q; teſtãte Magiſtro Bartholo in prima pᷣctica qui dicit ome venenũ ↄſumit᷑ ſuꝑ infuſione acetoſi. Sʒ a ipſi ſerpen/ tes ſine timoe piculo q; educunt᷑ dum in aceto a vini licri bus acuunt᷑. Sic nimi? in ipᷣa penitentia vmuſcuiuiſq; vene num malicie abluit᷑ & pecati. Sed tũc ↄuenienter ꝑ oleum benedicti humilitas figurat᷑- Nam ſiẽ oleum benedicti ex la / teribo conficit᷑ vt dicit᷑ li· Galieni: oleoq; oliue. Sic per omnezʒ modũ ipſa ſancta humilitas gignit᷑ a cauſat᷑ ex lateribo ntẽ̃e recognitionis ꝓprieq; vilipenſionis· piʒ igit᷑. Et tũc axpplicet᷑ ſic. Sancti itaq; ad miſericoꝛdiã pietatẽq; flectunt᷑ a duobuſ viʒ ab aceto penitẽtie & ab oleo humilitatis nẽe Ma Cõ⸗ mentatoꝛ auerroiſ ſuꝑ de plãtis ariſto. Arbores qdeʒ ſex mo⸗ dis tre inclinant. Primo ꝑ pluuiã. Sco ꝑ niueʒ. ercio per fructuũ onuſtatõe:. Quarto ꝑ vẽtoꝛe ↄcuſſionezꝭ· Quiĩto per autũnalez aduentũ. Sexto ꝑ cõnatã rigiditatẽ & cõflexuraz ſtipitũ frondiũ a radicũ De pᷣmo ſic ait Auiceb· li. fõtis vi⸗ te. Poma & pluuia arbores iã inclinãt· hHumanũ aũt genus nulla tribulatio cõmoleſtat. De ſcd dicit pliniꝰ in ſpe· na/ turali. Nix grauat qa arbozes tre inclinat alleuiatq; ligna in ſe obtecta vẽto ac alleuiatis coꝛpibo coadequat. De tercio dicit Amd. in examerõ li x. Arboꝛes onerant᷑ cui ritui exem! plo qui ↄotra dixerit iuſto dei iudicio extra fructũ vite ppe/ tue cõdemnamur. De quarto ſic ait ſolinꝰ lirexe. Ventis in / clinate arbores fertilitate ſe offerunt aduentu re. De quiĩito ſic ait Apiileiꝰ de moꝛte platonis· Autumnali adueniente tẽ pore inclinatio ſe arboꝝ intellectio animarum impugnatio animaliũ a infirmitas coꝛꝑm humanox. De ſexto ſic ait ex poſitoꝛ ſuper illud de cauſis. Monas gignit monadem a ta/ men in ſeipſum reflectit ardorem . Dicit oꝛiunt᷑ e terra mu / tuo reflectũt dirigũt q; frõdes ptz aτ. Sed tunc pꝑ arbores ſancti figurantur. Nam ſicut arbores in ſolitudine poſite minoꝛem fructũ faciunt qꝙ; arbores que in oꝛtis reponunt᷑- teſt ate mentatoꝛe Alberto ſuꝑ libro de plantis ariſtotelis qui dicit ꝙ magis fructificant arbores oꝛtenſis & ſiluieſtres Tituluius xi ri de a honoꝛe fuerint millũ fructũ in mente homis faciunt:h ſancti in otis deuotionisa ſanctitatis plãtati fructũ maio rem efficiũt.Sʒ ↄuenienter P terrã ipſi homĩes figurantur. Nam ſiẽ terra vehemẽter inflãmata inflãmatione i ncluſoꝛe vapoꝛe ſubterraneoꝝ tremit ↄcutit᷑ e quaſſat᷑. ſiẽ in nj. me. caritate tremũt ad ↄtactũ oſolationis viſitationiſq; diuine.- Et tüc applicet᷑ ſic. Sancti itaq; P collationẽ homĩbo ſui fa / uoꝛis auxilij c;. & gẽ̃e ſex modis inclinan?. Primo p pluuiaz atq; ymbrẽ deuotionis a lacrime. Scdo p miue afflictionis aduerſitatiſq; humane ercio ꝓ onuſtã fructiſicationẽ opa tionis ſeu actionis vtuoſe. Quarto ꝑ ventu oꝛationis deuo/ te. Quinto ꝑ autũnalem aduentũ moꝛtis territoie. Sexto p cõnatiim ꝑ gr̃am miſtice rigiditatẽ ↄflexuram ſtipitum & frondium ac radicum. Recte vt ſupra e abſtinentia Titulus.xji. Riſtotelis in li ꝓbleu. Duz flumina ꝓce fluũt ſon / teſq; exſiœantur: ſanitas coꝛpm fit hoc anno larga Quiꝰ cauſaʒ volẽs aſſignare dicit. Moꝛbi inquit ex/ fontes 2 fluĩa exſiccata ſunt. Qua ꝓpter exſiccatis fluuijs 2 fontibo ſanitas in coꝛporibo magna erit. Per phabita aute; dat intelligi:ꝙ du flumĩa ventris Pce in gidã defluerint fõ/ teſq; ſuꝑfluitatis per abſtinentiã ſacrã exſic ati fuerĩt mox ſanitas mẽtis & copis magna erit. Cetera de ieiunio a ma/ ceratione querant B Notandũ auũt ꝙ oẽs aues vt pul⸗ los ſuos ad volandũ inſtruãt ad nidum inſuiũt nec eos pa ſcüt · ſ abſtinere faciũt· ſic ꝑ abſtinentiã debemꝰ coœpꝰ a ani maʒ docere euolare. No ta ꝙ per hũc modũ leo lenunculos ſuos venari docet. Sic etiã pater celeſtis p̃dam celeſlẽ vena ri ꝓ abſtinentiã facit. Per hoc idem ꝓuocant᷑ aues ad pᷣdaz capiendã Q Amé. in examerõ. Baſiliſcus neqᷓꝙ; inuadit muſtelã ieiunã a ruta vallatã · Sic nec dyaboiꝰ hoieʒ abſti⸗ nentẽ & ↄtinentẽ ¶ De abiectione (Titulus. xij· X Nquẽtes abijcit . & ip̃os p ↄſequẽs perimit & occidit- Sʒ tüc pꝑ ſpinã dorſi deſeribiẽ ipᷣe Fõ. Rã ſiẽ hm huguitõem ſpina dorſi ẽ aĩal habẽs aculeos atq; ſpinas in dorſo ſere mtatis in tꝑe ſedet. tẽpeſtates aũt tꝑe in interioꝛibo mariniſ fluctibo occultar. Sic omia ipᷣe homo aculeos ſolicitudĩs alieno & extraneo Humido grnerant᷑. Tũc aũt extraneũ hu⸗ midum nõ eſt. & ea ꝗᷓ ſunt humidi extranei principia puita Linis in ſpecunatu. Cũq; ſpina dorſi venatoꝛes vi. derit inſequẽtes. mox ſpinas ꝗs in doꝛſo gerit in inſeꝰ Titu rieſ Gtr laree dichin toeder twr diuiti detle umo 7 qu phosin mergi ſtigidal ſc Coi ſſouun vommabi inocult bisickatn msceri acond Amenſe ſwdn MRa dem⸗ dataſe ſte fulm Vtteeit⸗ tura Si⸗ denmiſt tno züt ns Eſalu n amna tkitionis ph b diüamo ttetie ſe lto aua fnguun: N . 1 Wbaii mneint ennſe, de Antüme ngctſn irmine t.Nucſi 3 4 . . 4 Umnebandi bmmonl rniſenne = nt MWrimſhan Lituinse. na per ſlite tkwranno hr lobiimute itexrarelt h ipinepapt ſicrats kuue, er öhabinu lädeftentti 1atifuentnn adeieiuntn Paus l inſtlütnetsn xendantin nülobennun⸗ unctlim tais o nueiiinudit obkeigebſi⸗ (Uulrs N NN verattoſ, daſo getiiſ⸗ zimt samdt Sinmh⸗ e ntmmhnn leobend Titulus xii xiij varie ſpinaſq; diuitiaꝝ mundane affluentie habet in bac vita· Proſperitatis q; & mũdane ſerenitatis tꝑe in littoꝛibuſ Varie ſecuritatis habitat:ſj tꝑe moꝛtis t empeſtuoſe atq; iu dicij in ꝓfunduz ppetue miſerie dimerget: ita cũ ſi in pᷣſenti tꝑe demeret. Ptz igit᷑ ꝙ per ſpinã dorſi intelligit ipſe homo. Et tunc applicet᷑ ſic. Homo itaq; moꝛe pᷣdicti anĩ alis ſpinas diuitiaxe e ſolicitudinũ mũidanoꝛe dẽt abucere ex hoc ipſo dẽt ledere demones ſe moe venatoꝛe hoſtilibb impugnanti um omibo inſequẽtes vt ſupra ¶ De acenſione ¶ Nitulus xnij. X lucet:ſ extinctũ fetet. Sʒ tũc per oleũ coꝛ hu manuz ſi aque ſ etiã impoſſibile eſt ꝙ ipᷣm oleum cõgeletur vt ait pphs in ꝓbleu. Sie ee ipſum coꝛ homĩs nunqᷓ́; miſſceri nec im mergi debet in aquis illicite voluptatis: ſj nec moꝛe olei in / frigidari debet in feruore feliciſſime caritatis. Et tũc applicet ſic. Coꝛ itaq; homĩs accẽſum diuinituſ pulcre lucet ſibi ocu liſq; diuinis·ſᷣ extinctũ mox fetet id eſt execrabilis atq;ʒ ab / hominabilis efficit᷑ incõſpectu dei oĩmq; ſanctoꝝ deteſłabi⸗ lis in oculis oim principũ infernox vt ſu B Alpbora bius tctatu de imp̃ſſionibo aeris. Iſta eſſe natira ignis fulmi naris cernit᷑ꝙ coꝛpa accẽſa igni fulmĩs humectata magis ĩ aꝗᷓ accendunt᷑.ſj perfuſa luto ↄtinuo extinguunt᷑. Sʒ tunc p fulmen ſeu fulmiĩs ignem celeſtis amoe deſcribit᷑. Tum qa ſiẽ ſulmẽ accendit tetia in aq: nõ aũt extra aquã vt teſtat᷑ ↄmẽ/ tato auerrois ſuꝑ. ni.methe. Sic ipſe amoꝛ celeſtis. bene dem accendit coꝛda humoꝛe ↄtritionis & penitẽtie hume⸗ ctata.ſed nequaq;; accendit ab aquis celeſtis grẽe. Tum quia ſiẽ fulmẽ liquefacit denariũ in burſa:non aũt extra burſaz· vt tecitat ↄmentatoꝛ Albertus in tractatu de euentibo in na tura. Sic nimꝝ per ome modũ amoꝛ celeſtis liquefacit Qiii / dem miſtice homĩeʒ exiſtentẽ in burſa ſacre cuſtodie vtu/ tis· nõ aũt diuagantẽ extra metas & terminũ ſue ↄuerſatio nis ſalutis. Tum quia ſiẽ fulmẽ magis lucet & inflãmat in nocte q; in die. vt dẽ in tctatu ꝓte ſũme naturxaliui ſic am celeſtis magis illuminat q inflãmat homieʒ nocte cõ / tritionis a penitẽtie q́; in die felicitatis affluentieq; mũdane ptʒ cτι. Et tuc applicet ſic. Hec ergo natura oſtendit eſſe coꝛ/ diũ amoꝛe celico accẽſoʒe. ꝙ humectata aqs tribulatõis pel nitẽtie ſeu celeſtis gẽe magis accendunt᷑ diuinitꝰ: ſᷣ polluta luto auaricie ſeu voluptatis affluentieq; mũdane penitꝰ ex tinguunt vt ſuß ορ Fontinus in tctatu de mixtionibus NMbroſius li vii in ex amerõ. Oleũ accenſuʒ artet a intelligi. Nam ſiẽ oleum neqᷓq́ miſcet᷑ nec vnitur ip K Titulus xiij elementoꝛe. Cũq; candela al ieᷓ cineribe intingit otinuo citiꝰ accendi & ſinceriꝰ inflãmat᷑. Sʒ tunc ꝓ candelã intelligit᷑ coꝛ humanuũ. Naʒ ſiẽ dũ candela nimis inclinat᷑ vel trãſuertitur otiniio extinguit᷑ · teſtãte ↄmenta auerrois ſup njmethe · ꝗ dicit· ꝙ cũ candela mediocriter inclinat᷑ validius accendit ſ dum nimiüu euerſa vel inclinata fuerit ↄtinuo extinguit. Sed tũc ꝓ locũ a ſimili coꝛ ho mĩs ꝙ dum moꝛe cardele ad terre na nimiũ inclinat· mox in dei amoœe penit? ſuiffocat᷑. Sʒ tunc ↄuenienter ꝓ cineres amaritudo vite ſeu oↄtritionis vel peni tentie deſignat᷑. Nam ſiẽ cineres ſibi inbibnit de aꝗᷓ hm ꝙ ait ¶ incomẽſis ſuꝑ li ſex pncipioꝝ. Qineres inᷣt fuſi in ol la tantũ de aèᷓ capiunt qntum ipſa ẽ olla etiã ſi in ipᷣa cine/ res nõ fuiſſent. Cuiꝰ cauſaz boecius aſſcribit poꝛoſitati cine rum ↄmentatoꝛ ſicitati eox Sic nimix ꝑ oẽz modũ amari/ tudo pᷣſentis vite ſeu aſperitas penitẽtie multũ ſibi de aꝗᷓ in/ bibunt celeſtis roꝛis & gẽe pt: ergo ac. Et tuc applicetur ſie Quantũcunq; co⸗ homis am aritiidĩe penitẽtie vel aſperitati Ate intingit᷑ mox amoee dei ſinceriꝰ inflãmat᷑ vt ſi u5 D Ioßh̊. meſue tractatu de dietis. Qunq;ʒ aliꝗs igne vſtus aut * leſuſfuerit· mox illud memb ſic accẽſum maioꝛi igni appli cet vt fauet᷑ maioꝛ nanq; caloꝛ minoæẽ detrahit de mẽbro ta⸗ liter inflamato. Per hoc dat᷑ intelligi:ꝙ; quicũq; diuino amo re ſe tacũ accenſuʒ ſenſerit· mox animũ ſuuz debet igni di uini amoeis perſectiꝰ applicare vt ſic poſſit in caritate dei per petue eſtuare Vel aliter pulcriꝰ. Duʒ itaq; Pomo igni amo ris illicit à1 mundã ſe leſuʒ ſenſerit mox ad ignẽ diuni amo / ris qui in infinitum maioꝛem ſe tota deuocatione cõuertat vt tandeʒ mente & coœpe eternaliter ſaluꝰ fiat B Gi bertus in practica. A hoc aũit vt quis rite debite 2 perfe de in caloꝛe naturali intrinſecus accen dat neceſſe eſt vt ex/ terius infrigidet᷑ vt coꝛpꝰ? eius frigoꝛe cõſ lringat᷑. Quiꝰ mimi rum dicti quãuis diuerſe & varie rationes valeãt aſſignari Vna tñ pceteris ꝗᷓ eſt ipſiuis ariſto· eligat· & in mediũ Pdu / catur: ait enim ꝙ ↄtraria a ſe mutuo naturalit expelluntur & fugant᷑ Per ſe augmentant aut ꝑ accidens. Inntuʒ vnuʒ oppoſitoꝝe a reliquo ↄſtrictuʒ; atq;ʒ vinétum validius a vir / tiioſiuſq; & fotius efficit. Rrigus itaq; exterius cũ ſit otra / riũ caloꝛi q abintra ẽ ideo ip̃m caloæem ad int erioꝛa reuer rat repellit: & ſic ꝓcõſequens:q;uis ꝓ accidens ip̃m foꝛtio/ rez efficit frigꝰ vt ait Auicẽna. Poꝛos coꝛpis aut claudit aut ↄſtringit: ne ip̃e caloꝛ ꝗᷓ intrinſecus eſt exalare ⁊ euapoꝛare poſſit. Per hec dat᷑ intelligi ꝙ adhoc Homo intus in ania celeſti amoæe diuinitus accendat᷑ neceſſe ſůmo opere eſt vt ſtulus gtrd in epue ll 6 lodiuss leiſ⸗ mis eon⸗ 6diuini nachinunit tatradl — ceceſtü (awde itrmoxdur⸗ boneinte perinopt⸗ tone vide nm aCtio! ſdeiactin. epoſſe: uinde diue mgeipier no amoe mergim plius reze Om̃ia co lis nanqy. Der wraj kereratat, Nim N iſiags can Mahtglien ſbifupenhn ſec, e üaliter n imor aece⸗ uiſe diun lref mdi ſtisNe , NrRnnoctt tilunttu Os N rde Nen Winctnind tparoſttticn og nodüm ltüſbideiin icaplcent fevelapern vtſu D eſtusan ni igni appli txemebro ti⸗ diumn And ndbetignd caitate deg nd igin We diumieno atone köl rne, Nbt 1perekeetta ui C aliren 4 chĩ 6 duß arntut uscüſ L tencn ne⸗ rsin n tCu,lt prre Titulus etxiz exteriꝰ id ẽ in amoꝛe exterioꝝ ac mũdano frigidet᷑ ac ĩ ax/ dore pᷣue && illicite ↄcupiſcẽtie penitꝰ extingiia? E Aiga zel in tctatu de foema ſpeculi. Si ſpeculũ aliq; aut vitx aut la pis lucidius trãſparens ſolis radio oꝓponat᷑ otinuo ignis accendit᷑ & coꝛpꝰ aliq molle inflãmat᷑. Sʒ tũc ꝑ iſta dat᷑ in/ telligi · ꝙ ſi coꝛ bumanũ lucidũ deuotuʒ ↄgnitione diuini lumĩs exponat᷑ mox inde igne amoꝛis diuine celitꝰ accendit & diuinitꝰ inflãmat᷑· vt ſuß G Fontin in tractatu de machina mũdi.Aer omis in trãquillitate ſeu regio ꝗᷓlibet ꝗᷓ eta a tranꝗlla citiꝰ accendit᷑ & validiꝰ inflãmat᷑ Quiꝰ ſignũ ẽ: qa ventis flantibo aerea atq; mũdialis regio frigoꝛe ↄſtri/ git᷑ tranꝗllo vero exiſtẽte aere validiꝰ inflãmat᷑. Ber qᷓ dar ĩ telligi ꝙ coꝛ ꝗete trãquillitate pollens q& viz a midanis ſtrepitibo & tumultibo ſequeſtrat᷑ citius vehementiuſq; in amoꝛe celeſtiũ inflama? H Egidiꝰ expoſitoꝛ ſuꝑ de ſub ſtatia mũdano? ariſt· Qarbo ignitꝰ q accẽſus ſi in aqᷓ extĩg uit mox durus ꝗdem efficit᷑ a difficulłẽ reaccendit. Sʒ tũc p carbonẽ intelligit coꝛ humanũ.Naʒ ſiẽ carbo ignitꝰ in manu teneri nõ pẽ niſi moueart a ventilet᷑ velocit᷑ hinc inde. Cuius rationẽ videt᷑ aſſignare phᷣs in ꝓbleu · in hũc modũ. Omnis enim actio in aliꝗnta moꝛa fit a tpe. Cũ vero carbo hinc a inde iacit᷑ in vno loco ſue actionis nõ moꝛat᷑: q̃ ꝓpter nec p fecte poſſe agere com ꝓbat᷑. Sic reuera ꝑ omia coꝛ Homſhĩc a inde diuerſis vtutibo a bonis exercitus agitatũ igneʒ pene nõ ↄcipiet ineternũ. Et tũc aꝓplicet᷑ ſic. Coꝛ itaq;ʒ homĩs duui no ame inflãmatuʒ pariter a accenſum.ſicuis delitijs im mergit᷑ mox duꝝe & obſtinatuz efficit. & nunq́;ᷓ aut vix am⸗ plius reaccendit᷑ vt ſu I Auẽpice ſuꝑ n phiſi· dicens Omia coꝑa vehemẽter accendunt᷑ a valide inflãmant᷑. mo/ tus nanq; caloz generat tam in animatis qm in inanimatis Per hoc aũit dat᷑ ĩtelligi:q coꝛda humana in virtutibo ſedu/ le exercitata & mota mox accendiimt in caritate dulcedĩeq; diuina K Ariſto-in li ꝓbleu. Semineces atq; apoplexi/ tati ſi aqs calidis immergant᷑ viuacioꝛes fiũt extuc. Et ideo pᷣcepit galienus coꝛ ꝑpa apoplexijs moebis variſq; pcuſſa in aꝗs calidis balniari· Huiꝰ aũt rationẽ videt᷑ ariſlo tangere vbi ſupᷣ in hunc modũ. Viuere inqt calidũ ẽ·ſj a caloꝛe vita Pleꝛeq; dependens ẽ Per p̃habita ꝗtez dat᷑ intelligi ꝙ qcũcʒ ſpũᷣaliter moꝛtui ſeu moꝛbo peccatoʒe Peuſſi fuerit a plaga/ ti:mox accedi calefieri debent calidis aqs celeſtis gẽe cari tatiſq; diuine a vt ſic vite reſtituant᷑ pᷣſtine M Auicen na li vi mdicine. Accſio cœpis nimia tria facit in co?pibiuis anĩatis. Naʒx coꝛpus inbecille reddit ſommim in hominibus 16 Titulus xiij nociuum efficit. ſenſus cerebe coꝛrũpit. Sic ꝑ ome; moduz accenſio in homine nimia carnaliũ voluptatũ.tria incomo da facit in mente humana. Nam homiez; inbecillẽ ad vtutes reddit:ſomnũ moetis eterne efficit vtutes q; ipſuis animi de bilitat ob nubilat & coꝛruůpit N Auicebrõ li fontis vite Omia copa calida ê accenſa magis ſunt liqris cuiuſilibet ſuſceptiua. Quiꝰ cauſaʒ aſſignat pᷣs in pbleu dicẽs. Dum ex accenſione nanq; coꝑa poꝛoſa facta ſunt & humiditatis magis ꝑ ↄſequens ſuſceptiua. Aliter vero aſſerebat Iohãni cius. Copa inquit valide accenſa ſua ſibi innata 2 cõnatu/ rali humiditate euacuata & puata ſunt. Omne aũt cœpus euacuatũ atq; exinanitũ liquoæis naturalit eſt attractiuum Qoepa deniq; vehementer accẽſa ob hoc humoꝛẽ ſihi attra/ hunt & inbibũt:qᷓa ſuo naturali humoꝛe oebata ſuntce no/ uum ſibi liquoꝛẽ appetũt haurire.Sʒ tunc ꝑ prehabita daĩ intelligi· ꝙ coꝛda diuino amoꝛe inflãmata valide accenſa ma gis ſunt celeſtis gre ſiſceptiua quazʒ ſi eſſent in caritate dei ſalutifera frigefacta Reſpiciẽdo ſuß O Amłᷣ in exameſ ron livij. acerta qdem duʒʒ a ſerpente ſeu vippera infeſtata fuerit mox caudã abicit· & ſic alleuiata effugere qde; poſſit 8S,l tüc per lacertaʒ deſcribit ip̃e homo. Ram ſicut lacerta in eſtate roꝛe paſcit᷑ atq; herbis.in hyeme vero ſola terra: ſicut & cetera animalia venenoſa vt refert mentato? Albertus li· de vegetabilibo. Sic ꝑ omez modũ ip̃e homo in eſtate ſancte G& meritoꝛie vite: roe paſcit᷑ celeſtis gẽe:herbiſq; virentibus amenitate eterne. In hyeme vero praue ⁊a pecca triciſ vite· pa ſcit᷑ terra felicitatiſ miſerieq; mũdane.Sʒ tũc ↄuenienter per caudã lacerte voluptas ſeculi figurat᷑. Nam ſiẽ cauda lacer/ te fois aurei:intus vero argentei ſit caloxis. Eſt quide: pun tiua viuereq;ʒ a moueri videt᷑ abiecta ſeu abſciſſa huc vſq; plinius in ſpeculo naturali. Sic ꝓ ome modũ voluptas ex/ terius qdem videt᷑ aurei coloꝛis ꝓpter apparentem quẽ in ſe habet vigoæeʒ. candorẽ: piter êe ſplendore; argentei ob eam quã intus homo ſentit illicitã delectationem · Eſt pi inctiua finaliter coepis ê& anime ꝓpetua punctione · & iam abiecta pPiter contempta: adhuc tamen in coꝛdde homĩſ videt᷑ ẽ ſuo motu circulari: & ſibi mentem per conſenſum attrahere. Et- tunc applicet᷑ ſic. Homo itaq;ʒ cũ a ſerpente infernali ſe infe⸗ ſtari cõperit · mox voluptatem ſeculi abijciat & contemnat vt ſalte; ſic effugiat laqueuũ dyaboli iudiciũ dei a toꝛmentũ inferni ſempiterni P Ariſto.ii·x· de anĩalibo. Ome anĩat iuuenile naturali qᷓdam inclinatione pentem diligit & dili / 9/2 git a parente:ſeneſcens abijcit vero paren temiſ a abicitur Stuln 4 Urent iuenes . glome leſteme (celcetes . plumas Poiesi Ytdiet tinilt nattetüm bonete⸗ zpltonin nfamnvol Dirtee pben lleuarer nnorebt eguen ſebe natur Usened fumigni sc Wu dnad Wmnner Mrct nemm in hoe te coxt dinined letut ſic⸗ flentiam ſuteeter Perbhe⸗ tempore in eſtat nio diue lui pſor. — . Rehnihni G 1534 nnun nlitiuſe Onſ Tdeä lnte Mmis — S= ☛, S=S Lnaſehti. diimmnig 0miü Nehmniſßt eabmren Wepneihld MaMinin ernrun 0 Urbnane anpetibtrt Nmianwran vrbiſch wintt erutillin tüc guemmer am ſehllr slamhdn Aaſthren, rwoi olptpi peumtmn eͦhn minnchen n Plyincu ,Sin idie Gni wdarr uun mund, efanmii⸗ tän nmnntil üdinm 1 ,mhiemia! fiit. igtüd mmfthein a parente Et ideo euax de euentibo in natura. Ome animal iuuenes ſuos diligit ſeneſcẽtes ſpernit. Per que dat᷑ intelligi ꝙ homies iniuenes id eſt in ſtatu ſue innocentie pſiſtentes celeſtem parentẽ diligũt a ab ipſo ꝓ ↄſequens diliguntur ſeneſcẽtes aũt in ſcelere inuerati mox ipᷣm parentem deum abijciũt ſ a deo abijciunt᷑ & eternaliter temnunt· vt ſi upra Q Anſhbroſius in examerõ libro vnj. Omnes aues dũ „„ „ 0 plumas abijciunt ꝗdam modo renouantur. Sʒ tunc ꝑ aues holies deſignantur· Nam ſiẽ aues volando pedes cõtrabunt vt dicit Ariſtotelis libro.x. anialium.oculos ſuos cum infe rioꝛi palpebra ſurſum leuando claudunt. vt ait yſidorus li. naturalium hiſtoꝛiarum:ſed & hyemali tempore minus bi / bunt vt refert Solimis libro rerum. Sic per omnem moduz 2 ipſi homines criſtiani moꝛe auium debent pedes id eſt ope ra ſua in volatu p̃ᷣſentis vite a terrenis appetitibuſ elongarxe G& ad interioꝛa mentis indicia contrahere · && illuc diſit cutere G& ꝓbare. Debet etiam palpebram cosdis ad celeſtia ſurſum eleuare: debet etiam in Hyeme preſentis vite nil dulcedinis mundane bibere nec guſtare. Sed tunc per plumas ſeu pen nas ↄſequenter mundane diuitie figurantur Naʒ ſient plu⸗ me & nature ariditas. a ſubtilitas in auibus ſunt cauſa vo⸗ latus eaxse vt ait ↄmentatos ſuper qrto de animalibꝰ: plume etiam igni vſte fetoꝛem faciunt qui inficit ipſum caput ma/ gis ꝙ aliud genus ſpecieſq; ſetoꝛis · vt dicit Conſtantinus monachus in prima practica. Item plume difficulter aquis immerguntur: ſed & difficulter humectantur niſi calefiant vt recitat Buax de effecétibus in natura. Sic nimirum Pom nem modum ipſe mundane diuitie ſunt cauſa alte volandi in hoc ſeculo & arrogandi. Igne amoꝛis aduſte vel ad ama / te corruptionem generant perpetuumq; fetoꝛem. Difficilime quoq; aquis celeſtis humectantur: ſed & nullatenus aque diuine dulcedinis immerguntur: ſic patet c& Et tunc appli cetut ſic. Homines itaq; cum mundi diuitias abijeiunt af fluentiam rerum temporalium aſpernantur:mox in chriſto ſalute eterna renouantur B Conmentatoꝛ auerrois ſu / per libro de plantis Ariſtotelis. Arbores qui autumnali in tempore citius abijciunt folia citius & vberius fructificant in eſtate· Sed tũc ꝓ arbores homĩes figurantur. Nam ſicut arbor ꝓfoꝛata fecũdioꝛ efficit vt recitat Theophi. in breuia / rio diuer · arti. Sic ipſe homo dũ paſſione xpᷣi ↄgnitione cᷣ ſui ꝓfoꝛatur & gladio duum amoꝛis trãſfigit᷑ fecũdio:ꝛ mox Titulus xiiij in virtute & in adipiſcentia eterne ſalute efficit· Sʒ tũc ↄueni enter per folia cogitationes deſignantur. Nam ſicut in pri/ moꝛdiali ſuo oꝛtu ipſa folia ſunt inſimul multum minuta æ pua.vtpote viſco colligata· ſuccedente vero tꝑe clibet illo rum dilatat᷑ & locũ ꝓprium ſibi ocupat. Sic ꝑ locũ a ſimi/ li ipſe cogitationes in ſuo exoꝛdio multe ſimul incidunt. G& diſtincte cõplacentes aut & pſiſtentes in anĩo quelibet eaʒe ampliꝰ a ſpecialiter radicat᷑ ptʒ æc. Et tunc applicet ſic. Qui/ cunq; ergo homĩes in autũ no huiꝰ vite cogi ationes abie / cerint vanitatis mũdane. vberius fecũdiuſe q; fructificabũt in eſtate ſequẽtis vite ꝓpetue & eterne S Auicẽéna li.mij. de diluuijs. Sepe nẽis ↄtigit tpibo ꝙ; lapis caſu aliq aut to / nitruo a monte abiedtus abſciſus.ab eo loco fontẽ ꝓpetuuʒ ſcaturire fecit. Sʒ tũc ꝓ montez; intelligit᷑ ipſe pomo Nam ſi cut montes humiles fertiles ſunt a fecundi, montes vero al/ ti nimiũ æ eleuati ſunt ſteriles. vt recitat plim de vij mira/ bulibo mundi Sic nimi? homĩes quidem humiles a depreſ ſi roꝛe ſunt celeſtis gratie fertiles a fecundi:homiĩes vero al / ti in hac vita tumidi & elati ſteriles ſunt ingignitione fru/ Qus eterni. S tũc ↄuenienter ꝓp lapidem peccatum deſcribit Nam ſiẽ lapis cadens in aqiiã ſpumam gignit. ſtrepituʒ eff cit· a circulũ deſcribit vt refert Auicebron li fontis vite. Sic reuera ipᷣm pecatũ cadens in mentem ſpumam generat illi cite voluptatis ſtrepitũ efficit mundane vanitatis:& circu⸗/ lum deſcribit eterne penalitatis. Et tunc applicet᷑ ſic. Erequẽ ter itaq; accidit ꝙ dum per tonitruũ diuini timoꝛis ipᷣm pec catum a coꝛde homĩs abiectum fuerit in ipſo fonte ꝓpetue ſaliuitis a gratie ſcaturire facit vt in principio ſupra (HMDe accidia ¶ Nitulus· xiij· R£½ Mbroſius in examerõ li vin. Teſtudo tardi acci otinuata terre cõpingitur ⁊ adheret. Sz tũc ꝓ teſtu eſt mane aſcendere arbo res in meridie vero inde recedere · vt reſert Ariſtoteles vn'r amialium li. Quiꝰ cauſa eſt:quia cum ſit anĩal frigidum e humidum ſoli ſe niti᷑ applicarein meri die aut liquefa ctum & diſtenſum ſe non poteſt in arboribo oti nere: ſic a ipſiꝰ homĩs nanqʒ priũ ſolet eſſe in iuuẽtute altos honoꝛis gradꝰ? oſcendere in veſpe aũt ſenectutꝰ aut me ridie etatis inde recedere a Piclitare in terrã miſerie ſempit / ne. Et tunc applicet᷑ ſic. Homo ita q; tardi ac accidioſi mot? eſt in via celeſtis patrie ꝓpter hoc quia ſiie voluptat lubri citate vtpote alicꝗᷓ bitumine intrenis appetitibo detinet dioſi motus eſt ob hoc: quia ſua viſcoſitate velud dinem intelligitur ipſe homo. Nam ſicut teſttudinis ꝓriũ 3 Cpplus lX gorſſimen enN crib 5 toto ngä qus tnusb noinhe chilomin ierie ? n⸗ Nglwiunf wotus ven heu ſc per niſſum ſen 1d vulnus liem ſuam tdicit g⸗ ſam aſplet e onom oren dooſun. pootiemage — Sctandereo) 1oraerdens NRN reper Ae terumſer crimarum hocpgalli os imentis/ ſos dgener ſposabicite doſeuboni Juand lie paule gue datu Nfluente um dinun NAmox ip iggeſtion nſ uper 1 Rtegheni n ltin he, Ntrio Npiſn Mo eid. capirs uicgtmnctirz pebono Amontes l n benwen Mumiles At veies vetoi⸗ ganitone , catum delctibt nitcwpngeſt ifondswne mam genertli mitatis tin Piciiſehini moniszihr po ſonnn pen capoo ſupe⸗ isui Auovtrid icvtr⸗ xH nonsgll etretn icſtauacun Pplenennn Kinandan, lios degeneres eſſe a celeſti heredi *. $ Titulus xiiij. Euax li. x. de eſtectibo in nat᷑a. Stellio eſt animal tardiſſinmũ ß velociſſimum ad gladium ad ignem. Sed tunc ꝑ ſtelli/ onem deſeribitur ipe homo. Nam ſicnt ſtellio aurei eſt co/ loris in toto tamen nigerrimuis maculis ſpeculis eſt reſꝓp ſum qd quitem cõtigit ex malicia ſui veneni · vt recitat Tai⸗ rentinus li de turnis phᷣoꝛe. Sic ꝓ omnem modum q;uis bomo in hac vita mundana eſt aurea felicitate coloꝛatus: michilominus tamen reſperſus eſt maculis ac ſpeculis pñtis miſerie nigredine interdum motis. Sed tunc conſequent gladium figuratur peœcatum. Nam ſicuit gladius foꝛtiter motus ventilatuſq; a fbratus foxtius ferit · vt dicit phᷣs ĩ bleu ſic pꝑer omnem modum peccatũ ſedule per acum a cõ miſſum ſeu exercitatum atq; iteratum magis ferit quantũ ad vulmis anime ſempiternum Et ſicut homo in gladio fa ciem ſuam contemplatut ſed curuam de foꝛmem q diſtoꝛtã vt dicit algazel de foꝛma ſpeculi Sic et ip̃e in pecato faciem ſuam aſpicere poteſt defoꝛmem & diſtotam vtpote defoꝛmi date horridam a coruptam. Suſficienter igitur patet ꝙ per ſtellionem homo deſcribitur quantum de ſe eſb eſt animal accidioſum a tardum ad gladium ſerientis peccati cit catereq; ꝑmittit quando ipᷣm in motu tardum 2 ſolem nõ valentem aſpicere repit. Sed nũe per acquilam pater no ſter celeſtis figura?. Nam ſicut aquila habet renouari fon te per alliſiones proprij oꝛis ad petram vt refert Solinus li · rerun ſic reuera pater noſter celeſtis in fonte renouattit la crimarum penitentie per collationem ſue celeſtis gratie a Poc ꝑ alliſionem ſeu applicationem ſue pietatis paterne ad os mentis nolſtre. Et tunc applicetur ſic. Deus ergo illos fu itate agnoſcit · h et t hoc ipᷣos abicit cadereq; pmittit quando ipos in motu ſue lau/ dis ſeu boni operis a virtutis tardos accidioſoſq; inuenit.2 quando ipos lumen vere agnitionis non habere repit heophilus in breuiario diuerſarum artium. Ipas aquas que paulatim atq; tarde fluunt tranſ natant ſerpentes. Per que datur intelligi ꝙ ipi homiĩes in moꝛtẽ moꝛe aque iu git defluentes dum ſegniter toꝛporoſe accidioſeq; qntũ ad mo tum diuiine laudis a ſancte opationis vixerunt in hoc mũ⸗ do mox ipᷣos inhabitant penetrant 2 tranſnatãt ſerpentes ſuggeſtionis maligne ſeu penalitatis eterne E Coömé/ tatoe ſuper librũ de plantis ariſtotil,· Ho anno quo arbores n via regni perpetui: ſed velociſſimũã et ad ignem ſupplicii ſempiter ni C Kn bro. in exameron lix. In hoc aquila puliiuumn ignobilem a generem eſſe agnoſe cit? ſed ꝓpter hoc ipᷣm abi Titulus xiiij. quiete fuerint aO non mote ſeu vẽto agitate aut concuſſe no frucétiſicant Sed tunc P arbores homines deſignatur· eo hm beatum auguſtinũ homo ſit arbor euerſa. Et tunc ap / plicetur ſic. Quando itaq; bomines in accidia manſerint 7 topore fructum dignum nun q; facere poterunt vite ſempi / terne quemadmodũu vt ipe arbores 3 uicenna li.imj. de diluuijs. Aqua tarda aut eſt lutuoſa aut putrida: aut v/ midbus plena. Sed tunc per aquam intelligitur ip̃e homo . Nam ſicut aqua nullum liquorem pinguem in ſe retinet? ſed mox reicit niſi i pa aqua bulliat ſeu coquatur · tũc enim bhic inſimul commiſcẽtur· vt oſtendit ariſtoin li. ꝓbleu. Sic nimirum per omnem modum ⁊ ipe homo nequaq; pingue dinẽ celeſtis liquoeis a gratie in ſe ſuſcipe nec retinere nec incoœporare miſtice poterit niſi mens eiꝰ tota deuotione bul liat ⁊ amoee celeſtium decoquatur. Et ſicut ipius aque pro prium eſt teoꝛſum fluere nunq vero ſurſum aſcendere niſi foætaſſis virtute ſolis attrabatur: ſed q tune neceſſe eſt ip az aquã reſolin in vaporẽ.vt oſtendit philoſophus in.ʒ· methe rorum. Sic reuera per omnem modum quaſi ꝓprium iam eſſe ſolet ipius hominis ſa emper deoꝛſum fluere ver ſus moꝛ/ teminunquã aũt de ſe aut vix verſus celum 2 patriam cele⸗ ſtem niſi foætaſſis xp̃o ſole uiſticie attrahatiir. Sed a tuc añ . neceſſe eſt vt ipe in vaporem deuotiõis oratiõis· atq; diuĩie dulcedinis miſtice reſoluatur. Et tũc applicetur ſic Homo itaq; in motu virtutum accidioſus G tardẽ aut eſt lutuo / ſus quantum ad peccati defomationenmaut Putridus qn⸗ tum ad anime aut coporis corruptionemiaut vermibo ple nus quautum ad de monum inhabitacõem vel foꝛtaſſis qᷓn / tum ad eternam damnationem. Et tunc ad habendam ple nitu dinem intellectus verborum precedentium reſpiciatur ad predicta G Plinius in ſpeculo naturali. I pa anĩalia qile tarda fuerint verſus montes ipᷣa valde leuiter capiunt vVenatoes. animalia aũt velocia verſiis montes millus vena toꝛ capit. Sed tunc ꝓ mõtes celeſtis pPatria figuratur. Ram ſicut in montibus eſt longeuitas & ſanitas agilitas coꝛpo rum &e contemplatio oculorum ut dicit cõmentatoe auer⸗. rois ſuꝑ libᷣ.ariſto·de pomo. Homin es nanq; inhabitantes ipos montes dui viuunt vt ait plato in phedrone li.pᷣmo. Item eoxe qui montana inhabitant ſanitas diutina eſt a foꝛ tis: vt recitat Ioannicius Vʒagoge.ʒ.· Inhabitatoꝛes nionti⸗ um agiles ſimt in cœpore mobileſq; et naturales pupilla/ toꝛes curſoes vt reſert ſimplicius ſup predicamenta. Ti/ bPerã etiam contẽplacõem bnt ociili eorum qui in montibo Ctuln ctetai dum . be anitas e contemp patrim capunt, pitateau. liusnte Ihiulins Kultrung Nochen NCwwen (Gewe N⸗ t otn lgnein inde Saun inſpen cutſun. ſamast mwas VW gulan men: uere: Etti molet ſacan K § Graign⸗ Weet 1 ermm 8 niſtin ens pr tibuse⸗ womoe daneai neande Penter — — M 11 9 WR Tit H „ , „ aMd Tuumns . . Eiuj. rae Au ſunt · vt ait auicenna.nij· ſue m etha Sic mmiriũ ꝑ omnẽ mo rn te dum ĩ beata patria longeuitas erit: diuturnitas vite eterne –W ſanitas coporis et anime agilitas mobilitatis precipue. 6 Fe contemplatio diuĩe eſſencie· Et tunc applicetur ſic. Illos ita Ruu q; homiĩes qui tardi atq; accidioſi fuerint verſus vitã beatã Rk patriamq; celeſtem venatoes anĩ arumid eſt demones cito R capiunt perdunt a occidunt:illos autem qui abiecta ſeg⸗ Dn Kundin nitate accidia & toꝛpore? ad montes eternos veloces fuerint nſcie nullus infernalium venatorũ cape poterit nec venari H Een nlog Thibullius libro de viuendi modo.EFeneſtras illas que ra/ , ro aut nunqᷓ; apiunt᷑ aranee circumueniunt occupant reti / opbusn, 1ual penn frs buſq; obcludunt. Sed tunc per feneſtras ipᷣi ſenſus per ara neas autem cogitationes punctiue:amare voluptuoſe vi⸗/ ſcoſe; venenoſe· lubrice et mundane· ſeu ſuggeſtiones praue atq; dyabolice deſignantur. Et tunc applicetur ſic. Senſus itaq;ʒ humani:qui accidioſe ſegniterq; a raro a tarde aperi / untur in laude mox abſtringũtur retibus cogitationis ma ligne ſuggeſtioniſq; a fraudis dyabolice· vt ſuß Płps in x de animalibus li · Omne animal tardiꝰ mouetur æ cur⸗ rit cum cauda priuatum fuerit e oꝛbatum a ideo Plinius t Zedan in ſpeculo naturali. Qauda inquit in caudatis animalibus “ curſum ac motũ valde confert. Sed tunc ꝓ caudà ipa moꝛ/ NceruriNe . ſa mos ſiue motus memoꝛia deſignatur. Nam ſicuit cauda N nt an animali ablata aut abſciſa ad huc tamen aliquialiter moue / Nun, ri cernitur vt ait phs in ꝓ bleuma· Sic per locum a ſimili? wed quantumcũq; mortis memoꝛia a coꝛde noſ tro dylabitur · ta mlinſen men adhiic ipa mors pre ſui amaritudine aliqualiter amo / , uere a peccatoq; retrahere nos conatur-Patet ergo æ cetera . Dini Et tũc applicetur. Omnis itaq; homo accidioſus tardiuſqʒ Anmum vy mouetur quantum ad laudem diuinam ac operationem nri lunin ſanc tam: dum abicit poſtponit moꝛtis amaram memoꝛiã Hrlung n K Solinus libro rerum. Tigris animal eſt velociſſimii dn . circa ignem autem adeo tardum efficitur ꝙ crematur Sed cyrmn tunc per tigrim intelligitur ipe homo. Nam ſicut tigris ſo⸗ taglins on lo capitur ſpeculo vt reccitat Ambroſuis in exameron ait- wentngant . enim tygris animal velociſſimum ſit. a ideo capi nõ poſſit ginbehtnt niſi in via ſpecula exponantur. In quibus dum ſuam intu⸗ Pedrorelfo⸗ ens pulchritudinem moꝛatiir mox venatoibus ſupueniẽ/ „ 8 utmiifn tibus capitur a necatur. Sic reuer a per omem modum iße bitrasnoſt⸗ homo capitur eternaliter necatur dum ſpeculum mun/ nnunpl dane affluentie cum deſiderio illicito contemplatur a dum eitn 1 in candore felicitatis tranſitorie delectatur. Sed tunc conſe ginnon quenter per ignẽ amoꝛ mundanus ſeu carnis concupiſcẽtia Titulus rrüüiiiz figuratur. Nam ſicut ignis minqꝙ; aduenit coporibus ania/ tis abſq; leſione vt oſten dit alexander libro ſuo de mrabi- lihbus mundi. Mentiuintur inquit qui dicumt quedam ania lia ſpirare ignẽ in ſe ante habitum a cõceptum. Ignis nãc ſine leſione et coꝛrupcõe nunq eſt: ſed fotaſſis talia amialia expirant flatum ⁊a vaporem igni vel fumo ſimilem. Sic ni/ mirum ꝑ omnem modum ipe amo mundanus aut carna lis concupiſcentia ſeu voluptas minq; aduenit nec preſenti vite abſq; penalitatibus cruciatibo & leſionibus motis eter ne: Et tunc applicet᷑ ſic. Homo itaq; qᷓmuis in ſumma celeri tate agilitate ſit dotatus tamen adeo tardus accidioſi uſq; in amoee ſeu concupiſcentia mund anoꝝ efficitur ꝙ tandem finaliter ignibus eterni ſupplicij cõcrematur Egidiꝰ? in expoſicõibuis libro de dſuuijs auicenne. In aqua fluente rane ſunt in littoꝛe ſolummodo in aqua vero ſtante ſunt in medio. Sed tunc ꝓ aquam ſtãtem homo accidioſus q ĩ ſer⸗ uicio dei tepidus deſignat᷑ Nam ſicut aqua ſtans citius cæ ruqpitur a putreſcit vt ait pꝓhᷣs in ꝓbleu.& ideo ait poeta. Et putrefiunt immoueant᷑ aque ſic nimige ꝓ omnia homo accidioſiis tepidus atq; tardus citiꝰ putreſcit quantum ad peccatricis vite vilitatem atq; feditatem ſ a vehementius corrumpitur ntum ad ꝑpetue & infernalis ſentine penali⸗ tatem. Sed tunc ↄuenienter ꝑ ranas demones figurantur. Nam ſicut rane q́;' diu viuunt a ſunt nunqꝙ; in cute exſicca ri poſſimt. vxt recitat ariſto·vni.anĩalium li. Sic nimirum pꝓ locum a ſimili ipᷣi demones qm diu ſunt nunquã exſiccari poſſunt ab humoꝛe iehennalis penalitatis miſerie: nec a vi ſcoſita te ſeu lubricitate moꝛtis eterne·ptz ergo &ε¾. Et tunc aꝓplicetut ſic. In homine itaq;ʒ fluente de virtute in virtutez rane in fernales ſolũmodo ſunt extra in littoꝛe non puenien tes ad conſenſum anĩe in homĩe aũt ſtante accidioſo a tepi do. demones ſunt in ipᷣo medio ip̃m cruciãtes & cruciaturi ſupplic io ſempiterno. M Amphites tractatu de cõme/ moꝛatione antiquo. Veſpertilio circularem motum facit diſtloꝛtum:f ad gladium velociſſimo volatu redto tra⸗ mite inſilit. Hic aũt nota aſſertionẽ poetarum ſcʒ iuuenalis oaα de natura veſpertilionis vt infra. Sed tunc ꝑ veſper tiliõem ipᷣe accidioſus deſcribitur Nam ſicut veſ pertilio vo lat ſolũmodo in nodle nõ autem in die . q; quidem contigit ex imbecillitate virtutis viſiue · Vt ait commentatoæ ſuper illud Methaphiſice. Sicut oeulus nocticoracis & cetera. ¶ Sic & ipſe homo Accidioſus et tepidus ſolummo do ſit ſece itin ſoan linde ſtatun dioſin de inen ſeſs aporis ſovelo tuncar⸗ nismo curſur lit ain uuete ammbul⸗ tinglt, ba owoſtn Urrac⸗ Cphinsn sin morurn guunib nicele bomin ſegnita tur int . le⸗ dacem alidn ktemus. ſionen ſentis. ttator itCoar ſonattn teninte Dienda ia Ane 4 eee NS entine end Sſgurantu. n cuteexſia NNWN eN lumm whrtp amcmnn „ woni ngie tune eipehri —.— — ertt e Satetl. al 1 Titulus xuiz. ſe exercitat in prauis actibus que ꝓ noctem deſcribunt. nõ aũt in virtutibus que ꝑ diem figurantur. Et ſicut veſperti⸗ lio ⁊ no ctua nõ bibũtia ſi bibũt puta aqᷓ alicui ĩmerſe: uõ tñ inde aliqᷓd recreamĩs conſecunt ſj continuo moꝛiunt?᷑ vt te ſtatur Ambro in vnj. exameron li Sicꝑ omnẽ modũ acciſ dioſus homo in ſua perſiſtens accidia nunqᷓ; ineternũ bibet de ineſtimabili ſuauitate dulcedineq; diuine ſi alicuid ce leſtis doni ſumpſerit muneriſq; diuini puta in ſumptione coporis ſanguinis domini non tñ inde ſpũaliter recreat᷑. ſed velocitur ex hoc ipᷣo moꝛitur eternaliter damnatur. Et tunc applicetur ſic. Homo itaqʒ accidioſus tepiduſq; a ſeg/ nis motum diſtoꝛtum in tota vita ſua facitiſed velociſſimo curſu rectoqʒ tramite & volatu gladium moꝛtis eterne inſi/ lit a incurrit N Pys in ꝑ bleu. Qui raro mouentur· V quiete ſeu captiuitate detinentur diutina: cum incedere vel ambulare volunt ob hoc leſionem magnam in cruribo ſen tiunt. vt ptz in captiuis Per que datur intelligi:ꝙ; hi qui in accidia diu topuerunt cum ad virtutes moueri voluerint non poſſunt hoc ideo: quia reſitentiam a praua conſue/ tudine a carne a mundo & a demone ſentiunt O The ophilus in breuiloquio diuerſaꝝe artiũ. Canes ergo vena⸗ tionis in tempore dum eſuriunt a voces inſequentiũ ſe ve⸗ natorum audiunt: mox tarditate ſui motus depoſita toꝛ/ pore feram velocius inſecuntur. Per que datur intelligi · q; quilibet homo in pñti tempore ſi deſiderium atq; eſuriẽ reg ni celeſtis feruenter habuerit:a voces id eſt oꝛationes ſctoꝛ hominum ſibi ſuſfragantes cognouerit. mox depoſita omm ſegnitate accidia a toꝛpore predam celeſtem velocius inſeqᷓ tur intrepide audacter. ¶ De actindtione. Titulus xvyv. N Hiloſophus in ꝓ bleu: Q indtura quatuoꝛ hʒ virtu tes in coꝛpore.T emperat enim frigus: exaciut vocẽ accelerat motum· & foꝛtem reddit hominem a au⸗ dacem. Ideo inquit accingimur vt frigoꝛi obſiſtamus. vocẽ — validam faciamusvt motum ſeu curſum noſtrum accele / remus.a ut audacter a fortiter pugnemus.Sed tunc ꝑ adĩ ctionem coꝛporalem coꝛporis intelligitur actio ſpũalis ipiꝰ? mentis: nam ſicut coporalis actinctio coꝛpꝰ contrabit a co/ artat optimeq; diſponit.teſtante philoin 2 pollitice qui di⸗ cit Coartanda ſunt coꝛpora a cingenda vt copora meliꝰ? di ſponatur.Sic etiam per omnem modũ accinẽtio ſpũalis mẽ tem intea ſe feliciter contrahit a coartat ad celeſtia q; perci pienda debite optimeq; diſponit. Et tunc applicetur ſie ; . 2 . Titulus xv Acinétio itaq; mentis noſtre quatuos in nobis effectus ef ficit virtutes. Nam frigus temperat tribulationis- vocem exacuit ſacre orationis motum accelerat bone operatio nis fotemq; audacem reddit ad actum mutue cum car/ ne a mundo Dyabolo colluctationis. Vt ſupra. B Theophilus in breuiario diuerſarum artium. Eqiuuus ac⸗ cingitur duplici de cauſa videlicet propter inſeſſoꝛem. Vt ſic ipſe equo foetius inſedeat & vt curſam velociorem faci/ at. Sed tunc per Equum intelligitur ipſe homo. Nam ſi- cut naturale odium naturalis quoque pugna eſt inter E/ quum Griffonem · Equus autem proſtratus terre pedi bus ſe defendit. vt dicit Plinius in quarto naturalium ſpe⸗ culoꝛum libro. Sic etiam per omnem modum naturale iuge odium eſſe debet inter hominem a hoſtem infernalem Homo tamen humilitate proſtratus pedibiis bonoxum operum ipſum vincit. Sed tunc conſequenter per actincti/ onem coporalem accinctio ſpiritualis intelligitur. Nam ſicut accinéti conſueuimus ad opandum ad ambulandum G& pugnandum ire. a hoc coporaliter. ſic a ſpiritualiter ac!/ cingi conſueuimus ad operãdum opus virtutis ad ambu Nandum in via ſalutis α ad pugnandum cum infernalbe? inimicis. Et tunc applicetur ſic. hHomo itaq; duabus de cau⸗ ſis ſpiritualiter accin gatur videlicet propter inſeſſoꝛem ipᷣʒ deum. propter curſum verſus celeſtem patriam velocias per agendum vt ſupra Q lIulius celſus libro quinto de geſtis antiquoz Quatuoꝛ inquit elephantem foztem faciũt Ge audacem videlicet accinétio fotis oſtẽſio ſangiiinis eſtꝰ foꝛtis. a punclura in pedibus vltimis. Sed tunc ꝑ elephan/ tem intelligitur ip̃e homo. Nam ſicut elephas timet ea que non ſunt timenda:a appetit ea que timenda ſunt. Timet enĩ naturaliter iſm murem. ſed non timet nec abhorret ſerpen tem teſtante Ambroſio in libro octauo:exameron. qui di⸗ cit. ꝙ; eo naturaliter timet album Gallum 2a Elephas ti/ met murem. Sic & per omnem modum ipſe homo timet que timenda non ſunt que plus appetere deheret Vt ſunt ea que ad deum pertinent · a non timet nec veretur ea que? ſumme timenda ſunt qualia ſunt vicia & peccata que ad perditionem hominis pertinent ſempiternam. Et ſicut Ele/ Phas capitur & precipitatur dum arbori alicui innititur · Aduenientibus autem iuuenibus Elephantibus e roſtra ſua ſubmittẽtibus a ipſiim adiuiuãtibus releuatur· vt dicit Pliniꝰ in ſpeculo naturali. Sic nimirum per omnem modu ] slrſum etun ſols igetarN. ſtvlua ielomo Pnpita Ninnti uam noſtrat famſalun tceitacy ongredie peimum dum eſt vminice uta in ſtoein de⸗ us faltt IeDeri⸗ ndy ſn 1 Der Ctaſc Vöyacutas ustlc ukqmum cen We Hentris e ttimo⸗ 3 pu elitee dsſſe Tone e echert, an Nebadent bond Nnt gnaeſi ketng nähriünte⸗ dumnnte ſtennen ibiss bre er perachd ligitur. N mbulandin DUritualitet uns Dantn uminfeni ahsarll⸗ rineſeniß⸗ rum Wod WDrn olrgimne uurgtn Hu fnmteict unt mtei bbontirnt mnronguid⸗ oimno dmnet et Veſ. rewrue wern 11n arintin ſtden S=S=S mm 1 Titulus H xvj. ip̃e homo a perditoꝛibus ſuis demonibo capitur & eternalit᷑ precipit atur quando arbori mundane felicitatis nimis aui de inniti comprobatur adiuuantibo autẽ ſanctis viris qui ob ſuam puritatem a innocentiam iuuenes mincupantur roſtra ſanctarum orationũ ſubmittentib releuatur 2 in viam ſalutis priſtinam reꝑatur Et tunc applicetur ſic. Qua tuoꝛ itaq; ſunt que hominem ad reſiſtendum peccato ad congrediendum cum dyabolo foꝛtem faciunt ẽ& audacem: primum eſt actinctio mentis in ſancto oꝑe a virtute ſecun dum eſt ſanguinis oſtenſio/i.memoꝛia ſanguĩs ſeu paſſioĩs dominice tercium eſt eſtus in diuino amoꝛe quartũ eſt pũ ctura in contritione ſuꝑ malo cõmiſſo opere· D AKri / ſto· in de animalibo li:xi· Canis cunq; aliquo ligamine acci / Ctus fuerit ſuie ſona continuo vomit a cibum ſumptũ rei / cit. Per que datur intelligi ꝙ cum peccatoꝛ accinctus fuerit modo ſpirituali mox venenũ ex ſe euonit ſceleris pecœati E Pps vni pollitice nii ſunt que omem motum acce⸗ lerant & feſtinant. Primum eſt coporis leuitasſedm ẽ vẽ/ tris vacuitas tercium eſt coꝛpis cinctura quartũ eſt timoꝛ vel tes aliqua neceſſaria. Per que dat᷑ intelligi:q; quatuor ſunt que motum ſpiritualem ſcʒ ad patriam celeſtem ſiue ad virtutem ꝓmouent accelerantq; in cunctis· Primum eſt mentis a terrenis affectibus alleuiatio ſcm eſt per ieiuniũ ventris euacuatio tercium eſt ſpiritualis accinctioquartũ eſt timoꝛ de ſupplicio ſempiterno. ¶ De adoleſcentia Tytulus xvi· A Alienus medicinalium li vi. In meridie totus ſan⸗ guis qui eſt in homine nititur aſcendere verſus ca/ puta hoc ideo accidit quia tunc ſanguis virtute ſo lis ſurſum trahitur eo ꝙ ip̃e ſanguis naturaliter ſequatur motum ſolis. Sed tunc ꝓ meridiem ſtatus adoleſcentie de- ſignatur. Nam ſicut in meridie atq; in media node magis reſiſtitur in temꝑiebus ymbribuſq; a ventis · ceſſant enim t frequenter in temperies in meridie a media nocte· vt diẽ ph̊s in ꝓ bleu. Quius etiam cauſam aſſignãs dicens. Vnũ qsO enim tunc magis acquieſcit ciim vincit aut cum vinci tur. empeſtates autem vincũt in media nocte ꝓpter abſen / tiam ſolis a vincuntur in meridie propter preſentiam · & hoc propter feruorem ſolis ideo magis ceſſant a quieſcũt in media nocte a in meridie.Sic etiam per omnem modum omnes motus noſtri tempeſtuoſi a omnes intemperies coꝛ dis no ſtri maxime debent ipi homies reſtringere a exting⸗ uere dũ ſunt in meridie hꝰ vite i.in ſtatu adoleſcentie · Sed . (i B “ liu Titulus M rxvj. n tunc ↄueniẽter ꝑ ſanguinẽ moꝛs carnis deſcribi? aut pcẽm LH Naã ſicut ſanguis latitat a nõ apꝓparet in co pibo moꝛtuis. pl vt dicit Iohßes meſue medicĩalium li:vi. Quis etiã cauſa eſt effi ꝙ tunc foꝛtaſſis ip̃e ſanguis frigoꝛe coagulatus vertit ĩ ſub doer ſtanciã carnis vt viſus ẽ dicere Galienꝰ: aut quia totꝰ ſan/ itn guis cõtractus eſt ad ipᷣm coꝛ Quis ſignũ ẽ qa hm conſta/ ſodi cium poſt moꝛtẽ pectoꝛa intumeſcunta hoc pter confluxũ (guep totiꝰ ſanguĩs verſus coꝛ. Sic reuera ꝑ omeʒ modũpeim la⸗ (c titat cõmiſſiim nec apparet in coꝛdibo Pctoe moꝛtuis:ſed et tatun ipa moꝛs ꝓpria ab ipis ſuis pctoribo ignorat᷑ nee ad memo Ztil riam reducit᷑ vt ſciatut. Et tunc applicet᷑ ſic. Maxime itac; ĩ ibbto ſtatu adoleſcentie moꝛs nr̃a debet ꝑ ſui amaram memoꝛiam Vvt caput noſtri coꝛdis aſcende ſed ipᷣm pecatum noſtrũ tunc neme maxime debet mentẽ per contritiõis amaritudĩem penetra yrun re B QAuicenna li. ſuo de d: luuijs. Cauſa diluuij triplex Senſi eſt:aut enim aliqua ſtella ocidit que dñabatur illi regioni cuuſti aut quia nubes graues ſunt. aut quia aer nimiũ ſoporatus tiertt tranquillus et quietus eſt: De pri ma diluuij ratione ſic ait (Gcapal cõm entator in tercio methe onſlat quaſdam ſtellas nu⸗ (luun bibus dominari que occiduntèmox nubes eam quã in ſe ha tsc bent humiditatem effundunt De ſecundo ſic ait philoph? . tun in tercio metheroe. Nubes inquit valide agrauate humoxe (cchtin- diluuium efficiunt æà aquarum. De tercia ſic ait Albertus W in tractatu de impreſſionibus aeris. Timoroſe itaq; ſunt eᷣ cilsl Horrende ille nubes que tranquillo aere e iſlente conueni⸗ igt! unt & concurrunt. Sed tunc p diluuium ſenſibille & corpo fum! rale· dilulium ſpirituale ſeʒ moꝛtis perpetue figura ur. Nã me ſicut proprium eſſe ſolet diluuni materialis vt accid⸗ t in va guni ſtis ſoliudinibus in vallibuſq; profundis vt dicit Aikara. . quarto. Quiiis etiam cauſam reddit Alkabitiꝰ in hüe mo⸗/ dtuam dum. Solituidines inquit ſunt poroſe ideo ymbrem magis dhtim attrahiint in vallibus autem aer quietus eſt quamobrem niisa in vallibus nubes citius cadunt. Sic etiam per omnẽ mo⸗ C dum proprium eſſe ſolet diluui ſempiterni ſupplicuq; etet „ Arid nivt in ipis deſertis vaſtiſq;ʒ coꝛdibus accidat a vallo is vi gensi⸗ delicet gratia aridis q deſertis. Sed tunc conſe. equenter p ae tuden tem adoleſcentia deſignatutr. Nam ſicut in aere plures fiunt kecipie imnpreſſiones et tempeſtates atque pericula qᷓm in aliquo woraae alio elemento Vt dicit Auicebron libro fontis vite . Qu⸗/ hnein ius etiam rationem aſſignans dicit. Aer nanq; ceteris ele⸗ Rtur mentis nimiuim eit permixtus. Plenus enim eſt vapori⸗ Wkalite bus terreis aqueis fumoſitatilo & igneis caloꝛibiis: ⁊ ideo icune ign⸗ tumiAE utinore ſc a ſun ſelnsme nquinehr Eutpbiopb guas hunn Rerr Netig „etecnor engein 8sCtANAN tnir ln Garirkir no nbren naͤgt pe ocgneſ⸗ ſuglo dau 181 1 Dne um eliid igi⸗ 8 , Cr ſtnlle.. (aGris el⸗ ln 6 bis4 . * ſonſch⸗ on Titulus M xvj plures in ſe concipit a generat tempeſtates. Sic reuera pet omnem modumin ipᷣa adoleſcentia plura accidunt ꝑieła. ac intemꝑies ſeu tempeſtates ꝗm alio aliquo ſtatu. Et tũc applicetur ſic. Tres enim itaq; ſunt cauſe que ipᷣm diluuiũ eff iciunt iehennale. ¶ Prima eſt? quia fotaſſis aliquis ſan⸗ ctorum ſeu angelus qui per ſtellam predominãtem deſcri vitur occidit ipi homini ꝑ peccatum per ſubtractionem cu ſtodie penitus occultatus. ¶ Secunda eſtaut enim peccata que per nubes intelligũturſunt nimis aggrauata. ¶ Tercia eſt quia ipᷣa adoleſcentia vt aer mollis a labilis mmium qꝗᷣe tatux·nec in virtuoſis motibus exercitatur vt ſupra. C Ariſtotiles in epiſtola ad alexandrũ de regimĩe principũ libro inj. Valde confert ad vitam hominis prolongãdam. vt vno tempore euocentur ſenſus: per motus delectabiles ĩ nemoꝛibus ac ingraminibo & in pratis. a p inied tiões ocu lorum in res delectabiles & amenas. Quius ratio talis eſł. Senſus noſtri nanq; hyamali quidem tempore in ipis cõ⸗ cauitatibus coꝛpm tanqꝙ́; mortui in ſepulcris latitabant di utine a torpebant. Rerum ergo aſpectibus venuſtaꝝe virtu tes copales partis ſenſitiue de ꝓfundis cauernulis latiblo q; ſenſuum euocantur & a fumoſis nebuloſiſq; concainta/ tibus coꝛpm excitantur q ad actus ſuos denuo reſtaurant. Sed tunc ꝓ vernum tempiis ipᷣa adoleſcẽtia figurat᷑. Nam ſicut in vere ſeu in verno temꝑe maxime ſunt ipis coꝛpibo cautele diete medicine adhibende a cuſtodie vt ait. Conſtã⸗ cius li·de melancoł maxime enim tunc cœpa languere con tigit. Et ſicut tunc copus diſpoſitum fuerit ſic ꝑ totum an num ſe habebit. Sic nimirum p omnem modum. ſtatui hu mane adoleſcentie omnis cautela eſt a cuſtodia adhibenda quia qꝗ in adoleſcentia molleuerit · iugiter impoſterũ Pma nebit. Et tunc applicetur ſic. Siimme itaq; valet ad vitã p/ petuam acquitẽdam ⁊a ad vitam preſentem vſq; ad etatem debitam prolongandam vt in ſtatu adoleſcentie.ſenſus ho⸗ minis ad celeſtes amenitates a virtutes euocentur a in ſa/ cris actibo diuiniſq; laudibus exerceantur vt ſupra D Ariſto in li:/ ꝓbleu Aer attingens aquã non humedtat᷑ attin gens ignem non inflamma:. Et ideo alpharabius in tracta tu de mixtibilibo a mixtis Si veſtem applicaueris aque nõ recipies niſi madidam humidãq; effectam ſicq; q cetera coꝛ poraaer aũt aque contiguus minime humectat?· ſed nec ab igne in flammat᷑ attingens aũt terram continiio infrigidat᷑ Sed tunc ꝑ aerem adoleſcentia figuratur. Nam ſicut aer na turaliter ſemper appetit expurgari · quod patet ineffuſione ") *) ðò 2 . òð vymbri s a ſubis tonitrui a fulmĩs roꝛis pruine niuis a grã Ddinis:que quidem impreſſiones ſunt purgamenta aeris ele maenti. vt aſſerit plato in tractatu de oꝛdine vniuerſi. Sic ipa adoleſcentia maxime debet appetere expurga a immin dicia et puritate continenciaq; decentia ac in caſtitate iu / git᷑ 9ſeruari ptz ergo ⁊D/ Et tüc applicet ſic. Adoleſcẽtia itaq; immixta aquis deliciarum conſtat qa nunq́; Dumedlabitur roe celeſtium gratiarum · ſimiliter attingens ſeu appetens ignem carnalis ↄcupiſcẽtie · nequaq́; inflamabit᷑ in ardore catitatis diuine.ſed adoleſcentia attingens terram humili⸗ tatis:mox refrigeratur refrigerio perpetue voluptatis ſeu vi te preſentis honeſtatis E Notandum & dum bacul? aque fluenti immititur quaſi confractus in medio mox vi detur. Sed tunc ꝑ aqua fluentem adoleſcẽtia figuratur. Tũ quia ſicut aqua fluens lapideſq; rotuindos ad edificandum inabiles indiſpoſitos et ineptos reddit vt ait cõmentato ſu per 3̊ methero. Sunt inquit lapides aquarum raptim fluen tium ſperici et rotundi & hoc acidit ꝑ colliſionem quã in ſe inuicem lapides habent lapideſq; & aqua. Sic er omnia ipᷣa adoleſcentia quantũ de ſe eſtopera habʒ diſtoꝛta a ad celeſle edificium conſtruendũ inabilia pemtus a inepta in diſpoſita a indigna. T um quia ſicut in aqua fluante naues magis eleuantur quã in aqua ſtante. quia hm philoſophũ libro ꝓbleumatum dicit qꝗd contigit ex raptu preter fluẽ⸗ tis a que. Sic nimirum per omnem modũu ipi honnies moꝛe nauium preter euntes in adoleſcentia magis in elatio nem atq; tumoem animi eleuantur. Sed tunc conſ. equenter per baculum ipam ſpem conuenit deſignari. Nam ſicut ipo ba⸗ culo vtin ur in aqua ad tranſnatandũ in via ad ſuſtentan⸗ dum 2 ad remouẽdum beſtias a canes ſuie ad deſendendũ Sic ꝓ omnem modũ vtimur ipᷣa ſpe ad tranſnatãdum aqs mimdane mijſerie ad ſuſtentandum contra caſum impaci entie a ad defendendum nos contra inſidias fraudis dyabo lice mu ndane Et tunc appli cet᷑ ſic. Spes itaq; noſtra ſi in ipᷣa adoleſcentia poſita fuerit confracta vana apparebit. Piolomeus almageſti tercio. In die ſiquidem nõ ap Parent ſtelle niſi aliquis ſpeculum in aquã limpidam repo/ ſitum intuitus fuerit: aut in fonte ꝓfundo ſteterit? aut foꝛ⸗ taſſis in aliquibus partibus aquilonaris regionis collatꝰ fuerit. Vnde etiam ait algazel in tractatu de foꝛma ſpeculi. Stelle inquit videri ĩ die tripliciter quidem poſſunt. Siquis enim ſpeculum in meridie limpido aque impꝑoſuerit a intro ſpexerit diligenter videret quandam ſtellam preterire ipm Titulus xvj pu diſ colt Us nos. cltn ttont. ſeotis bertat Ducer oce ſtitina (vdr KCNN Reiſ pugr ißis claud dolee dortum munec Onemn mare⸗ miar etiam applic cumc. neid e ſundin ntom Audi⸗ 2 X. △ rxvj. . orie velut Titulus fonte ſteterit ip̃e ſtelle is Ne lks,⸗ It m ei qui i J P uibu 0 ſi⸗ nutieen nocturno tempore⸗ nſtitutus fueri . Sed tunc p diẽ g., ilonis ſiquis co it intueri. Sed id. usS aqin on ionis ſlellas Poteriti biloſa phum in ſe/ Gunmn tatem illius regi atur. Nam ſicut hm p dani luminis HZ adoleſcentia figurat eſt ſtatio ſolis ſeu mun leſcentia di N . theroꝛ Dies e m et ipa adol wic prmo mettere romnem modume luminis ſuper ter zuch ſup terra m. c luſdamn naui a mreſte 1. aat ergo adole nſne ci pote t latio E tunc applicetur ſic. rſtelle celei lis pul / mihige ra noſtri cordis f. t vix apparere erne telle mundicie 2 amg ſcentie mundua tie niſi ip̃e adoleſcens e te τ ſtatu ꝓPfun Wupen critudinis 2 gran t et dilexerit niſi in on liqua regione ngdent puritatis inſpe e terit. & niſi fotaſſis in † omi⸗ no “ diſſime ſtta id e Ariſdotiles in blen An dor per do/ SC uis atq; tabulatis a deſcribuntur adoleſcente s ; ve/ 1dedine . tabulatas de ranſit nouas domos q́; ie mos nouas 7 rat a pertranſit n is rois & gra tcömenn 1 ber crtius penetra ber celeſtis ro: S menptinte teres · vt ait phᷣs vt ſupᷣ. trat coꝛda deuote adole dorum /, i *Tes „.* 4 ert Mmiuin onem qun —R——. velociuſqʒ; Pen ſit mentes . tie citius vei l! iliuſq; pertran applicetur ARatom itate malicie faciliuſ um. Et tunc appli in veritate m i in ſcelere vetuſtoꝛum. E ionis acutius ſo Mri/140 L ſcentium · &́ in ſcelere fidelis orationis acu 6 Ri adoleſcenti iuine laudis ac fidelis is domilbo id ẽ S1nepte in ſic V 6 itacqʒ diume i⸗ fuint in puris domit . Cc VWoces! itoꝛis dum fur iporum adule/ Uuante naus nãt in aurihus conditoꝛis iſqz virtute 1P0 1 nat in a . tabulati G 2 H d ät in d tcib enioße Kelte⸗ Geiatses see uprek ſcentuloꝛe in rd roblei ad hoc itac; fentis in mane Wonis Kriſſotiles in nir aces efficiantur validiq; s ociilus eorũ in dunn ugillatoꝛes a frigida loca du ne a⸗ . . 3 „ . . er ma . nirß Fi Enum 5 ginnem oſtendimus. Sed rene Siet langui⸗/ 1iſ doleſcẽtia t valde o m moꝛ/ e infirmorum vt v t etiam in terdur NN dorum ac in fir in tantum vte e. Sic per mnus „ irca ſolis ortumi Hannicius Vasgog nnn maneciret tur vt recitat Iohanniciu . . ctonum Ho raſtin . * . P is luminis obdo ione celeſtis lu . ane ſi adoleſcentie in Pceptior uieſcant in tantum vt mane liie bono opere pemtus conꝗ lis videantur. Et tũc . . iant aO a i in diuims ocu aturi ſumt mw m oꝛtui in die m pugnaturi dm⸗ etiam ir ſtis itaq; qui imp do. in ma dan applice n vicio cum Dya ſorumqʒ in un crun cain Etia vinum virtutur tincti onem inte / eteti id eſt in adoleſcẽti id eſt ad extindti l id eit i a id e . na , , mndirnus põos ad ſig e⸗ coze.id deſideria i terne ns nn un nis dirigimꝰ ocłos eoʒ 1di moeti nd tõmq; carnis dir Sine m. id eſt vĩidictam : on s ipᷣiſq; ſanguine eſto udimu – clar . — 2 vt timeant ante oculos eoꝛ oſtendimus a monſtramus. 4 Hoc in mane id eſt in adoleſcentia fieri comprobatur. C De adulatione ¶ Iytulus xvij. A Olinus in ſpeculo naturalium. Natura ſyrenarum eſt cantu ſuo dulciſſimo ſomnũ inducere ipᷣis nau tis: qui cum ſoporati ſunt loca incauta declinare negligunt. 4 ſic ꝑiculum naufragiumq; incurrũt. Sed tunc p ſirenas intelligiitur detractoæes. Nam ſicut ſirene facies habent blã das:·vtpote virgineas: caudas aũt acutas a pun gentes· vtpo te piſcinas aut ſerpentinas vt dicit Ambro. in exameron li Irto. Si c ꝑ omnem modum detractoees in faciem quidem delectabiliter leuiunt a blandiunt finaliter aũt retro homi/ nem acute ledunt pungunt et perimũt. Et tunc applicetur ſic. Cõſuetu do itaq; æ natura adulatorũ eſt ſuo colloquio dulciſſimo & affatu ipos audientes ad ſomnum deledctatio nis & conſenſus ac ſecuritatis inducere vt ſic eos minꝰ cau tos in extremam ignozantiam atq; miſeriam valeant preci⸗ pitare B Solinus in li rerum. Scorpio quidem blandi tur in facie:ſ in cauda pungit amariſſime borrende. Sed tunc per ſcœpionem intelligimus detractoꝛes. Ram ſicut cõ tra puncturam ſcopionis mil obſtat efficatius qm ſcoꝛpio tritus a cum oleo oliue poſitus ſupꝑ locum vt dicit ambro ſius in exameron livij· Sic ꝑ omnem modum nil valet cõ/ tra venenum adiuilacõis &; ipe adulatoꝛ oleo diſcretiõis ag/ nitus a de cetero ſumma diligentia refutandus Et tunc ap plicetur ſic Adulatoꝛ itaq; moꝛe ſcoꝛpionis auſcultantem qꝗᷓ dem et conſentientem dulcibus dimulcet verbis· in ſacieq; blanditur a tandem retro in abſentia peſtifero moꝛtiferoq; attactu contra honoꝛem hominis cõproba? Q Ambr in exameron. Apis mel gerit in oe ſᷣ in cauda veneno pol⸗ let. Sic ꝓ omnem modum adulatoꝛ quilibet in ore quidem melliflua gerit verbaſj in cauda ſiniſtre a praue intentiõis venenoſa continuat machinatq; malefſicia D Vſidor? liſ⸗ in hiſtorijs naturalibus Comptum eſt ꝙ lupus ꝙ;diu ho mo habet ſibi amminiſtrare cibũ ipm non ledit ſed applau/ dit tandem vero cum cibus amminiſtrantis defecerit ipm Qʒ deuoat a occidit. Sed tunc per lupum intelligitur adula . tor. Nam ſicut lupus fetet in anhelitu ſuo vt ait ambro. vbi ſup̃ ſerpentes geitlat in aluo · vt ait ꝓłs li.x. animaliũ a ſub viridibus ſalicibus latitat vt eo facilius capram venari va leat. Sic reuera per omnem modum ipe adulatoꝛ fetet · ſ fetere nobis de bet propter coruptionem ſuorum ſubdolo/ rum colloquioꝛum · ſerpentes in ſe geſtat · ⁊a hoc refertur — — — 7t fla! enns mode kett⸗ pe lr n ts. lug Ww W Durorees NEIN NW 1 Wn i en 4 Ulwe, 4 in Umlcuteß sinſe dictambro nilvalrci⸗ eiw Nllenmnj In umtnn wrWN ritntis T s Guto⸗ td mhn Mecent Wet nitntol Minalen AN ni ,ſto eteeeu ,/ 1. —— Titulus xvij quantum ad inhahitationem in ſe omnium demoniorum & ſub viridibus verbis latitat vt obſeruetur a capiat·ſiqs verborum preferat ſententiam aliquorum. Et tunc appii cetur ſic. Adulatoꝛ itaq; moe lupi q̃m diu vtilitatẽ aliquã ſe poſſe conſequi a bono homĩe a fideli arbitratur ipᷣm non ledit· ſinaliter tamen ipᷣm faucibus execrabilis deo odibiliſ q; detractionis deuoꝛat perimit àQ oœcidit E Kriſto-X. animaluim li. Serpens quidem habet mollem linguam ſed acutam venenoſam & triplicatam. Sed tunc per ſerpentẽ de ſcribitur ipe adulato. Nam ſicut ſerpentem naturaliter om ne animal abhominatur a fugit preter capram cyconeãqʒ ceruum teſtante Plinio in ſpeculo naturali dicente a Ca/ pra inm naturaliter ſerpente affricari appetit cyconiaq; a gnis- cetera vero animalia minime. Sic reuera per omnem modũ adulatorẽ omes fugiunt preter ipos fatuos mere⸗ retrices que p capras unportantur. Et preter detractozes P cyconias figurant᷑ a preter ſuꝑbos qui ꝓ ceruos deſignã tur Adiilatoꝛ nanq; omnibo hominibus abhominabilis eiſt ſolum aũt acceptabilis eſt ip̃is fatuis detractoꝛibus a ſuper bis. Et tunc applicet᷑ ſic. Adulatoꝛ itaq; mollẽ et blandam linguam habet nichilominꝰ tamen acutam quia oculte aſ mariſſime ledit et pungit venenoſam quia famam homĩs inficit a infringittriplicatã: ꝗa ſeipm. a audientem a eum cui detrahbit deptimit a occidit? quemadmodum in princi/ pio prelibatũ eſt E Iohannicius yſagoge libro primo proprium eſt eoꝛum qui dulcem habent anhelitum vt in ipſos ſerpentes inſiliant· & in aliquo prato nemoees a oto obdormumt. Quius cauſam reddit dicens. Didcedinem nã q flatus ipᷣi ſerpentes naturaliter appetuntꝭob qm cauſam tales homines ſerpentes inſiliunt. Per hoc datur intelligi- ꝙ in ilos homines qui dulcem adulandi habent flatum ſerpentes in fernales inſiliunt per inhabitationem damna/ bilem a nociuam G Kriſtotiles xanimalium libro. Serpentes quidem noſtris apparuere temporibus qui vir⸗ gineas habebant facies et hi viſu ſuo plurimos occiderunt Sed tunc per tales ſerpentes intelliguntur dett actoꝛes ſeu adulatoꝛes Et tunc applicetur ſic. Ipſi itaq; adulatoes qm / uis in facie blandiant viſu cum ſue praue a callide intentio⸗ nis Hominem perimunt a ocidunt H Solinus lirerũ Arpea habet ſaciem humanam naturaliter inſidiat᷑ a inimi catur homini voratrix hominis ipᷣa ẽ Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi · ꝙ △ 3 6 Titulus ́”MVMV xv. ip̃e adulatoꝛ in faciem quidem ſimilis·i: conſentiens eſſe ap petit ipi homini audienti ſ in ſecreto inſidi atur vite eiꝰ pa/ riter g honoꝛi I Pßus in ꝓbleu . Quando rane rubee ĩ ib facie apparẽt· eo anno peſtilentia futura foꝛe dinoſcitur. PDer 8 q intelligitur· ꝙ diim adulatoꝛes in facie moe rane rubee tt blandientes quãdo ſimplicibus hominibo a incautis ſe obi ” ciunt. mox dolum fraudulenter moliunt᷑ peſtilenereie. rve ¶ De aduẽtu ſpirituſſancti ¶ Titiilus xviij. A Ontinus li de viciſſitudine naturali. Aduẽtũ quidẽ venti quatuoꝛ hec precedere cõprobantur natura⸗ liter. Primũ eſt ſtellarum concurſus commotio·ſecundũ eſt aeris humectatio tercium eſt aeris accenſio: quartũ eſt maris valida ebullitio. Quorum effectuum principia atq KWK cauſe aſſignabuntur in preſentibus ſigillatim. De primo di cin cit ꝓh̊s in ꝓbleu· Quaſdam in aerea fieri regione accenſiões K*“ moꝛe ſtellaꝛ ſcintillantes ſplendoremq; ad inſtar ſteile ef⸗ . , flãmantes. Quarum quidem accenſionem concurſus aduz d 8 tum nunciat pluuie atq; venti. Quius ratio ẽ quia teſtante Kat philo vbi ſupra. Ommis ventus prius ẽ ſuꝑius in aeris re/ niche gione q́; hic inferius circa nos. Nunc autẽ ſic eſt · ꝙ p̃dicte d exalationes accenſe in aerea regione ventoꝛe ſuperius exiſtẽ . L e tium temꝓe concurrere a contra ſe moueri ꝓꝑ modum ſide Kͤ rum eſlimantur · ventum itaq; ad venturum naturalibus quibuſdam indicijs concurſus huiuſmodi apparentium in d dicat a demonſtrat ita viʒ ꝙ tales iam predidle accenſiones ebi non ſtelle ſᷣ ſtellis ſimilime ſint a hoc quo ad primũ B Secũdi vero effecł cauſa eſt qa hm ꝙ in ʒ methero ait · pBs. Ventus nil aliud eſt quã aeris impulſio atq; humecta tio aucta in aeris regione. Tota enim cauſa ventoꝛc ac ym/ brium eſt ip̃a precedens hũectatio aeree regionis. Qunc; rht ita vẽtus cauſet ip̃a aeris humiditas:ſequit neceſſario ꝙ na — tum Zaliter aeris Hũectatio precedit ipᷣm ventũ·a hoc quo ad ſe/ enee cũdũ Tercij cauſa eſt òa calidũ tria efficit in cunctis M coꝛporibo: nã hʒ attrahere augere & cũcta corpora ↄmoue⸗ „ aà dua re· vt ait cõmentatoꝛ ſuꝑ methe. aer ergo calefactus alium ſatun . vicinũ ſibi aerem attrabit ꝗᷓ attracto ip̃e aer in ſe augetur æ ment valide cõmouet᷑ calido viʒ hoc augente. Cũ ergo valde accẽ ſccet ſus fuerit ipe aer ventus cõtinuo conſequetur: precedit na am turaliter ip̃os ventos accenſio aeris· ẽe hoc quo ad tercium in D Quuarta vero cauſa eſt ? quia iuxta ſententiam oim endu phᷣoꝛe ventoʒꝝe cauſa precipua videtur conſiſtere in violenta anc expreſſione aeris concluſi intra concaua viſceraq; marinæ? t eo viz modo in quantum aerem in ſe concluſum? ipᷣe vnde .1 Wy end Nnn edh ske Nttüg naſendt artic⸗ neipia bprinod cenſoͤes ſtelleet⸗ s aDls ſtante Aeus tel cpidiet as oNN nWds rentumn primit 5 ctheroe: nkunii ntr 4 n ns Cu Aro zin cunas moe sin Titulus xix marine violenter imprimant et expirãt. Ex qua quidem ex preſſione ſuper ebullire a concitari cernitur totum mare. Mare ergo ſuper ebullit naturaliter quidem priꝰ antequã adueniat ip̃e ventus:ebullitio ergo maris pcedit naturalitè ipᷣm ventũ a hoc ꝗ ad quaxtũ.Sed tunc ꝑ aduentum venti aduentus ſpirituſſanéti deſignatur. Nam ſicut aduentũ vẽè/ ti tria precedere comprobrobantur. vt ait pliniꝰ in ſpeeulo naturaliquorum primũ eſt infirmoꝝe cõſotatio:ſcm dor mientium excitatio tercium galloꝛum vociferatio ſeu canũ collatratio. De primo ſic ait ypocras inprenoſticis. Cõfoꝛ / tantur autem languidi vento ſuꝑueniente frigoꝛe conſtrin gente. De ſco ſic ait phᷣs in ꝓbleu · Aſſueta ſunt coꝛpora a natura inſtantibo ip̃is ventis confoꝛtari. De tercio ſic ait ſo/ linus libro rerum proprium itaq; eſſe nõ ambigimus ip̃is canibus atq; gallis moueri a celeſti conſtellatiõe maxĩecʒ a vento·ſuo enim vomitu ventum ꝓnũciat eucẽturũ. Sie re uera ꝓ oẽz mod aduẽtꝰ ſpũſſeti hec tria in nobis necſſario de bere precedere cõprobant᷑ videlicet mẽtis languentis nt̃e cõfoꝛtatioecce primũ· coꝛdis in ſcelere ſoporati miſtica ex⸗ citatio.ecce ſcm ſanctoꝛũ viroꝝ valida vociferatio: ecce tè/ cium et tunc applicet᷑ ſic. Aduentũ itaq; ſpirituſſancti qua⸗ tuor hec conſequentia miſtice precedere comprobãtur vizʒ celeſtium ſiderarũq; virtutum intra mẽtẽ homĩs cõcurſiis ſeu frequẽtatio coꝛdis humani roe celeſtis Pumectatio. in dei amoꝛe inflammatio in coꝛdis ſui contritione a penitẽtia ebullitio ¶ De aduentu iudicis — ¶ Titulus xix. A Harentinus li · de effectibo in nata. Adueniente igni coꝛporali hi ↄtingunt effectus: nam lingua ꝗᷓ viciĩa fuerint naturaliter incuruant᷑ terra ſcinditur. && / dam vapor ſeu fumiis exalare aſpicitur. Sed tunc ꝓ aduen tum ignis aduentus iudicis figuratur. Nani ſicut aduentũ ignis coꝛporalis naturaliter fugiunt a abhorrent ſerpentes maxime vero aues teſtante yſidero in hiſtoꝛijs naturalibus · qui ait. ꝙ ſerpentibus atq; auibus ignis natiuiraliter aduer / ſatur. Sic nimirũ ꝓꝑ omnem modum aduentum iudicis ti- ment maxime a abhorrent ſerpentes infernales. Et tunc ap licetur ſic Adueniẽte ergo diſtricto iudice tria hec ↄtingẽt tuo incuruan᷑· auari ſeu treni ꝗ ꝓ terrã intelligun? · hoĩes ſcinduntur tunc a ſanctoꝝe numero eternaliter ſepantur ſancti autẽ viri moꝛe vaporis a fumi ad gaudia celeſtia ele/ uaytur. „ Ram cosda humana moꝛe lignoꝛe arida inclinant a perpe/ .titutueueubʒ Titulus X xxi. ¶ De aduentu dyaboli Titulus x. A hln ire. linus li·rerum. Qunq; aues diuerſe aduenerint a mol. maxime volucres in aliquã regionem? eo anno pe/ uti ſtilencie neceſſeq; varie accidunt a diuerſe. Quius ſro⸗ i cauſa eſt quia aues huiuſmodi ex longinqua parte ſiue di uiglu, C ſtantia ſentiunt infectionem a coꝛruptionem alicuiuis regi/ vVſ⸗ onis naturali enim inſtinctu ſentiunt ꝙ in ea terra que coꝛ 22ð rupta fuerit multa cadauera ſunt ꝓpter cadauera ergo vo⸗ (ottt lucres a aquile terras coꝛruptas petunt. Per que datur in⸗ uſene telligi. ꝙ dum maligni ſpiritus quos per aues intelligimꝰ fürer alicuius coꝛdis viſitauerint regionẽ? mox mentis copis ander ſtragem peſtilenciamq; perpetuam indicant euenire. iit De aduentu xp̃i Tytulus xxi. A· eſee ¶bertus cõmentatoꝛ ſuꝑ ʒ methe · Adueniente ſole Ylur ſup aquã cõtinuo nebula eleuat quemadmodum Grtits ſpicimus in mane oꝛiente ſole fumigant ipᷣe aqᷓ cdlſil Saed tunc pꝑ ſolem intelligitur ipᷣe xp̃ᷣs. Nam ſicut ſol habet nmnmnea attrahere omnia que qualicunq; virtute trabi poſſunt ſur ehmnun ſuim.iuxta illud q& ait phs in ʒ. methe.Sol inquit eſt princi unſar pium omnis in ſurſum lationis. Omnia enim que ſurſum Smmp aſcendunt ideo aſcendunt? quia alleuiata aut inflãmata ſũt tuspe Alleuiatio aũt omnis atq; caloꝛ a ſole deriuatuxquapropè tech ſol eſt principium omnis lationis in ſurſum:a ꝓ conſequẽs WW ipe ſol hz attrabere omnia que qualicũq; ſurſum trahi poſ cEccN 3 ſunt virtute ˖ Sic nimirum ꝑ omnem modum ipße xp̃iis ſua tnan immen ſa gratia et virtute attrabit ad ſe cuncdla coꝛda hoĩm fim que qualicunqʒ virtute aſcẽdere ad celeſtia ſurſum poſſunt fens Sed tunc conſequenter ꝑ aquã intelligimus coꝛ humanũ ilis j ſiue mundanum. Nam ſicut aquia facilime deſiccatur coe oaſa rumpitur in calido · difficilime aũt in frigido. vt oſtẽdit phᷣs bnonn in ꝓbleu: Sic nimirum ꝑ omnẽ modũ coꝛ humanum in ca . iitusan lido voluptatis et concupiſcentie velociſſune coꝛrumpit :· æↄꝰ ritusn in celeſti gratia deſiccaturin frigido aũt caſtitatis a müdi / Pris cie a corruptione moꝛtis ppetue eternaliter conſeruatur. Et — Ati v tinc applicetur ſic. Adueniẽte igitur xp̃o ſole iuſticie in m iore tem homĩs:tunc mox nebula extollitur amoꝛis iubilatio ſehon nis eterne B FEpus in libro ꝓbieu. Cunq; aliquis in é cwiit / funda ſolitudinis venerit? mox onmis garritus auium ob⸗ RAusc⸗ ticet & penitus non garriunt ipe aues. Sic ni mirum ꝓ omez erumt modum dum xp̃us ſuo felociſſimo aduentu interioꝛa pene Genm trauerit mentis humane neceſſe ſumme eſt mox omem muũ iinte dane inquietudinis a leticie ſtrepitum et garritũ euaneſcè 4 Annt, d Ain Nen d ededen⸗ n 4 N Nenenl mado mnr jei tſol u plluntſu tetpeing ne urſun amataſte rqnupen Renchi N 4 Handeſin ninint Sarbunme amerti Neaen mmnn zunpit, 61i wayr, 9 1 wcen .1e 8tilin n in hac vita Q Phus in libro animalium vi. In oꝛtu igi tur in aduẽtu ſolis luminiſq; ſolaris:cuncta animalia ve/ nenoſa de cauernis egreſſa viſum ſuum clarificant emun dant in ſolis liimine a ſplendore a ideo ambro in examerõ libro vni dicit. Serpentes inqt mane in ſolis oꝛtu capita ſua erigunt ad ſplendorem ad hoc vt viſum ſuum clarificent & deſiccant. Sed tunc per aduentum ſolis materialis aduentꝰ xpi deſignatur. Nam ſicut aduẽtus ſolis materialis terre fe cunditatem efficit in mibe pluuiam gignitinauroꝛa yridem q; deſignati in aere ſerenitatem efficit vt recitat Kuicebrõ li: fontis vite. Sed nimirũ ꝑ omnem modũ aduentus criſtli fecunditatem in mentem efficit vite perpetue pluuiam gig⸗ nit celeſtis gratie aurozam yridemc; deſcribit ꝓtectionis di uine ſerenitatem quoq; inducit trãquillitatis eterne. Et tũc aꝓplicetur ſic. In aduentu itaq; criſti in mentem mox cũdte virtutes de cauerms ſuis egreſſe clarificari a mundari debẽt in celeſti lumine a ſplendore D Ppus in li: pbleu. Ad⸗ iieniente aũt zephito omnia que ſunt coꝛpora minoꝛa ſolito eſtimantur. Sed tunc ꝑ zephirũ celeſtis gratia deſignatur Nam ſicut flante zephiro canes nullatenus venari poſſunt ait enim ꝓph̊s. nullam dandam foꝛe operam venationibo dũᷣ ventus per flauerit zepherinus. Sed reuera ꝓ omem modu. flante celeſti gratia ipᷣe canes infernales nullum hominem venationis ſue laqueo potuerint irreticere Et tunc applicet ſic Adueniente itaq; celeſti dono a gratia cuncta coporalia tranſitta a mundana vt parua atq; minima reſpeãtu cele ſtium eſtimantur· pro criſto cuncta penitus refutãtur Ga lienus libro ſecreto primo Ante aduentum moꝛtis coꝛpo ralis ip̃i ſenſiis penitus coxrumpuntura ideo ait Hugo in dydaſcolili mij. In mote etenim oculus obtegitur? lingua ſcinditur· tactus perditur· auditus interci pitur olfactus pe mitus annichilatii· Sed tunc per moꝛtem coporalem moꝛs ſpiritualis ſeu moes anime deſignatur Nam ſicut moꝛs coꝛ poralis adducitur admiſſione febris intra nimia ip̃ius inte / rioꝛ a vite.teſtante. Auicenna libro vi:qui ait ꝙ qm diu lan/ guior exterioꝛa occupauerit coporum nequaqm moꝛitur ipe homo ſed dum interioꝛa vite ip̃e languoꝛ penetrauerit moꝛitur ipe homo? nullo valoꝛe medicannneq; obſtante. Quius cauſam ponit philaretus in tractatu de iudicijis fe⸗ briumtutius eſt inquit pati exterius m interius. Sic per omem modum moss ſpiritualis inducitur per admiſſiõem peti intra ĩtima ↄſenſus noſttri B FEᷣus ĩ ꝭ. metheroꝛum W– it 4 Titulus xvxi. Nubes quidem magna & ſpiſſa nunquã aduenit niſicũ tur nd⸗ bine aut cũ vento ⁊ cum vmbra. Et ideo ait pᷣs vbi ſupra t. Tempore ergo tempeſtatum ventus validus atq; turbo ad uu0 uentus alicuius nubis precedere comprobatur. Quius ꝗ/ nten dem effectus triplex a phis ratio aſſignat᷑. Ait enim alphara utd bius in tractatu de mixtibili et de mixtis ꝙ nubes grandis AAFukt multum habet in ſe aerem incluſum? qui quidẽ aer violent cche expellitur inuenti ſpeciem tranſmutatur. Aliam autẽ cau/ Auuuu ſanm viſus eſt dicere auicenna liᷣ· ſuo de diluuis vbi ait · Aunel adueniente mube grandi aer cõprimitur ꝙ artatur. Coarta Aſe tus aũt compreſſus ipe aer inuenti ſubſtantiam vertitur Ddum 2 mutatur:eo ꝙ hm philoſop· in ʒ: methe ventus non ſit ali / ln ud niſi aer valide concitatus. Aliã aũt cauſaʒꝭ ponit cõmen⸗ utini tatoꝛ ſuper methe:qui ait nubem frigidam valde foꝛe a fri r gore aũit aer impellitur vnuſquiſq;- adueniente ergo nubi inne grandi et tempeſtuoſa precedere oſtenditur ventus qdam fuupe Sed tunc ꝓ nubem intelligitur ip̃e xp̃s. Nam ſicut motus r mubis ſequitur motum venti· vt dicit pꝓhᷣs in. ꝭ. methe. Sic unn per omnem modum motus ſiue aduẽtus xp̃ᷣi in cor noſtrũ ihnmet conſequitur ad modum venti id eſt deuocõis deſiderij quo mnnr q; noſtri Et tunc applicetur ſic. Nunquã itaq; xpᷣus menti humane aduenit abſqʒ; vento celeſtis refrigeri êe abſq; vm e bra protectionis auxilij q; diuini. Rcẽ per omem modůuvt “ (ern in principio tadum eſt E Ambro in exameron li. vnj· Teo ergo a vrſus hominibus tranſeuntibus ꝑ viam adue W niunt accurrunt ſaliendo pedibus quoq; ludendo . a ideo ſfſec ait yſido.in hiſtoꝛijs naturalibus. Vrſus itaq; dum honne; ttrube aggreditur primo ſecum colluctari videtur. Item ſolinꝰ li iu rexum. ¶eo ergo ſaltat et ludit pedibus capta preda. Sed ied tunc per leonem a vrſum quid aptius q;m ipi demones fi⸗ Catoq gurantur. Nam ſicut leo moꝛiens valde ploꝛat a febrẽ ſibi co olsn, natam perpetuãqʒ habet · vt refert philoſoſphus in quinde (ta cimo anĩalium libro-Vrſus etiã naturaliter ſitit ſanguien “ ſctlcut voꝛat fomicas. vt teſtatur Ambro in exameron libro vij· – Sic reuera principes infernales viz demones vlulabũt eter nGetd naliter a ploꝛabunt febremq; ſupplicij perpetui ſ uſtinebut* Qà Pnnm tanq́; leo. nam moꝛe vrſi iugiter ſanguinem martirũ ſicier̃t feacn nos crudeliſſime vtpote foꝛmicas deuozarunt. Et tunc ap / Prieg pPlicetur ſic. Sic demones humani generis inimici menti hu/ D mane ꝓ conſenſum adueniunt ludendo vtiq; & homimbus ecet deceptoꝛie blandient vt ſũ G Archita tharentinus li⸗. 22 de effectibus euentibo in natura. Aduentus quidem ſolis 4 e in mane terram nocëte infrigidatam reperat & illuminat: . Pdie . tNmug mns a⸗ ſKtutme turentsen Snpmette bincor oſtt 8 Mern ov wpasmert naibſg fnem mddi NNNRNi ASViNN lpem/ cuged reNNN 5 alcͤie, n Gurtin nmki⸗ . mucen n nitbus IG* 4 bnmm lt. Titulus xxij inflammat. aduẽtus aũit ſolis in meridie terram fertilem ef ficit et fecundat aduentus autẽ ſiquidem ſolis in occidente auroram gignit. Aduẽtus autem ſolis in aquilone cũctas intemperies ac tempeſtates turbines ventos facit.Sed tũc per aduentum ſolis in oꝛientem aduentus xpi in carnem fi/ guratur. Nam ſicut aduentus ſolis in oientem diuerſis vo cibus animalium nunciatur vt Patet in galloꝛum cantu in auium ſilueſtrim ſtrepitu a garritu: teſt ãte Ambroin ex ameron:qui ait. Nunciatur autem dies in locis ſolitarijs a deſertis vario auium ſtrepitu a garritu. Sic per omnẽ mo dim aduentus Xpi in carnem diuerſis bhetarum vocib? prenunciatus quidem fiierat longe antequã inſtaret hora natiuitatis beate. Sed tunc conſequenter per aduentum ſol- in meridie aduentiis xp̃i in mentem deſignatur. Nam ſiciit ſol in meridie muilltos de terra vapores eleuat a Pumoꝛes te ſtante philoſopho in ij. methe.qui ait ꝙ; vapores magis ele uantur cum terra aperitur a ſcinditur. Nunc aũt ſic eſ 1α terra in meridie maxime aperitur qᷓmobrem in aduentu ſo lis in meridiem vapores maxime eleuantur. Sic nimirũ per omnem modiim aduentus criſti in mentem multos in vak pores elicit a in ſurſum ducit oratioms ſalutifere deuotio⸗ niſch eterne Sed tunc p aduentum ſolis in occidentem con ſequenter aduentus criſti in moete deſignatur. Nam ſiẽ ad/ Uentus ſolis in occidentem mubes leues aitrabit graues ve/ ro repellit teſtante philoſopho in libro ꝓPbleii. qui ait. Exi ſſẽte ſole in occidente nubes temies atqʒ; leues ferũtut illuc nubes autem graues ab occidentilo talibus partibus repel luntur. Sic reuera adueniens criſtus in moꝛtemhomies le/ ues a peccato ſibi miſericoꝛditer attrahit. graues aũt in pec cato abicit a repellit. Sed tunc conſ⸗ equenter per aduẽtum ſolis in aquilonem aduẽtus xpᷣi in iudicium figuratur. Nã ſicut aduentus ſolis in aquilonem mare intiimeſcere valde facit. ſicut ait commentatoꝛ in 3. metheroꝛe. Aſſcribimus aũs fluxum & reflixum maris ipſi lune. Qd autem mare intu meſcit hoc ideo accidit quia virtus ſolis ſuper ebullire facit ip̃m mareleo modo quo infra patet ergo ꝙ aduentum ſolis ibeſu ctiſti in aquilonem hoc eſt in iudicium cunctas intẽ⸗ peries 2 tem peſtates generabit horroris & timoæis 2 priu! nam ſuſcitabit maledictionis a penalitatis eterne. Et tune afpplicetur ſic. Aduentus itaq; criſti in carnem mundauit reparaiut illuminauit P&c vt ſupra H Ariſtotiles in li· p bleui In aduentu noſtri ſubẽ montes mox cũcte ceſſant Titulus xvxij. intemperies atq; venti. Quius cauſa eſt: quia vt in aqua cer nimus ſic a in aere fieri eſtimamuis. Nunc aũt ſic eſt. ꝙ aqᷓ impingentes in lapidem intra ſe poſitum ſeu in inſulã aut 4 „ in montem velocitatem amittunt neceſſario ſui fluxus. hoc alit accidit ex cœpe interiecto. Cunis ſignũ eſt: quia talia coꝛpora interpoſita fluxum a motum aqua a qu alit᷑ faci/ unt circularẽ. Sic ꝓ omem modum fieri in aere eſtimamus. Nam ventus cum nil aliud ſit ꝙ; aeris concitatio· ſequitur neceſſario vt venti im pingentes ſeu aer in obuios ſibi mon tes a ſuo motu a incurſu aliqualiter reſtringũtur. Per hoc aũt datur intlligi ꝙ in aduentu noſtri ꝑ piam mentis deuo tionem ad montem qui dicitur eſſe xps. mox ceſſant om̃es intem peries atq; venti tribulationis miſerieq; Huius vite. IGalienus in libro 3· ſecretoe Aduentus ſanguinis vſus capitis regionem ſompnia varia accidũt a ſopores Caput nanc; aggrauatum vergit ad ſoporem Sed tunc ꝑ ſangui⸗ nem intelligimꝰ? peccatum Nam ſicut ſ. anguis ſuo incurſu a egreſſu efficit ißam moꝛtem teſtanie Auicenna quii ait ꝙ& mors coporalis dupliciter in humanis accidit coæporibus: Videlicet in fluxu & receſſu ſanguinis a coꝛde vt ptz in vali⸗ de vulneratis· & in confluxi ſanguinis intra coꝛ. Inquantũ ip̃m coꝛ nin is in fluxu ſanguinis ſuffocatur. vt ptz in qui/ bpuſdam mortuis Sic per omnem modum ipᷣm peccatum lapſum in animam moꝛtem efficit ſempiternam Sed tũc cõ ſequenter per caput ipa ratio figuratur aut conſenſus Nã ſicut caput tranſeunt omnes veneteſtante Iohannicio ꝗᷣ ait Omnes quidem vene & arterie a coꝛne incipiunt in extre mitatibus terminantir omnes vero tranſeũt ꝑ ip̃ᷣm caput Sic reuera ip̃am rationem hominis conſenſum penetrat tranſeuntq; omes vene a vie aut moetis aut vite ſempitene. Et tunc applicetur ſic. Aduentus ergo peccati ſupra racõe: hominis et conſenſum· mox ſopor irruit et ſomnus ingruut ſempiternus. ¶ De affluen tia mundana. Titulus xxij. inius in ſpeculo naturali. Tigris eſt aĩmal velociſ/ ſimum. q; nimia etiam ſui velocitate nulla arte capi poteſt. Prudentes autem venatoes ſpecula animali proiciunt vt in ipis ſpeculis delectatim moꝛam fſaciat ſic ab inſequentibo ſe venatoꝛibus capiatur· Sed tunc per tigrim deſcribit ipᷣe homo. Nam ſicut tigris ad valles ẽ velo ciſſimum ad montes vero tardumvt recitat phᷣs vbi ſupra Sic reuera ip̃e homo quantum de ſe eſt. ad valles müdane vanitatis a miſerie penalitatiſq; eterne eſt velox atq; pme Ce wont in i⸗ Np ſisfi unte ofſpe llag, benaſ⸗ lls th mMln ſummibe ſed ſagnss venudu Venetio vobente Ntenſe ppleen io ſalie ynonte lntol chens ſcrtueS Onmaqv. fvertia de WW Reros Gütun plie mund pitern omnis Contt⸗ fonitru Usreter GR Was Raua aquã⸗ omme kikn S. Atmar de reu nne n un . lari reeltmm tnid en uids ſhnn günrdben mmontsd Ncſiron busi anglinißfl potes n Svo iw naii, taamntus tgeed Cxlhin tptyn n n ecatum n SNc 8 1 V Elu 7 Ommmwe⸗ Guure , 7 H Gtoöncn rümmenn tieſyde⸗ Süpetus miongn N . Gralvoo alunin B nun 180 uſt . 7 GC al e prmh Titulus xxij ad montes vero eterne felicitat tacdiſſimus. Et ſiẽ tigris in curſu ſuo magnos facit ſaltus. vt dicit libro reruũ. Sic nimi⸗ rum ꝓꝑ omnia-homo in curſu huius mundi vel vite multos ſaltus fact ſuꝑbie a tumoꝛis. Sed tunc p ſpeculũ mundana affluentia deſignat᷑. Nam ſiẽ ſpeciilum adᷓ immerſum & luĩe ſolis oppoſitũ in ſe videt᷑ a apparere facit. verũtamen ſtellas nulla qrmiis ſtella eſſe appareat vt refert algazel tractatu de ſoꝛma ſpeculi. Sic per omnem modum mundana affluentia aquis voluptatum atq; deliciarũ immerſa:& ſub venuſtate mundani luminis cecis mentib oſtentata facit in ſe vtpote ſummã beatitudiez aꝓparere veruntamen felicitas vera non ell.: ſed ficticiũ a deluſio eſt. Sed tũc ↄuenienter ꝑꝓ venates ſagaces qui nochũ & eurum 2 zephirũ obſeruant:qui ſunt venti dulces a humidi vt dicit in li pbleu. In his inꝗt venty venatio facienda eſt. Sic ꝑ locũ a ſimili. Demones inſidiari volentes:obſeruant tꝑa ſeu horã voluptuoſam ſeu lubricã; It eo faciliꝰ ſue ſuggeſtõnis intentũ valeant adipiſci. Et tũc applicetur ſic. Venatoes ergo ani marũ videlicʒ demones vt eo facilius hoĩeʒ irretiant: affluentiã ſibi mundanã in curſu hiuus vite offerunt & gpinant B Egidius ſup de ſenſu et ſenſato. Cũ quis tenebras ingredit᷑ mox aliqualiter exce⸗ catur viſus q; quodãmodo obfuſcatur qrmmuis tñ in tenebrꝰ videatur. Si aũt aliquis in loco obſcuro moꝛa fecerit ↄpetent . omnia ꝗᷓ voluerit conſpicit. Et tũic per tenebram mundana affluentia deſignat᷑. Ram ſiẽ naturaliter frigida Pumida 62 fetida: vt recitat Philaretus de iudicijs febriii·ſit affliien tia mund ana: frigida quideʒ; eſt qntum ad feruoꝛẽ a deſiderium eternoꝛũ humida qnñitum ad lubricitateʒ peccatoum fetida qitum ad deteſtationem dei omniumq; ſanctoꝛũ . Et tune applicet᷑ ſic. Cüq; ergo quis felicitatẽ amplectit᷑ affluentiãqʒ; mundanamanox mentis & coꝛporis cecitatẽ oſequitur ſem piternaz QAuicebron li fontis vite. Eſt aũt ipſa aqua omnis tempeſtatis a temperieiq; oigo principiũ atq; cauſa Conſtat em:qa ros pluuia:grãdo pruina:mix ventẽ: turbo tonitruũcq: & fulmen aſi ub. galaxia: cometa: eyrich: terremo tus:cetereq; elementoũ impſſiones:bubatꝰ:coꝛee & oſimilia ex aquoſis vaporibo gnantur. Et ideo ait Plato ĩ phedrone ; Aqua inquit pugnã infert omnibo elementis. Sed tunc per aquã mundana affluẽtia deſignat. Nam ſiẽ aqua eſt cauſa omnis cœruptionis a putrefactionis vt dicit auctoꝛ veteris lili. Sic ine; coꝛpora ſicca:humida ꝗdem ſunt diuturnioꝛa: permanentioa humida etenim multe corruptioni ſubiacent Sic reuera ꝑ omnia ipſa mũdana affluentia cauſa eſt omĩs Titulus 1Ki pPutrefactionis coꝛruptioniſq; ſpiritualis. Et tũc applicetur ſic. Mundana ergo affluentia ommis intemperiei ſpiritualis ac coꝛporalis atq; ꝓpetue tempeſtatis: oꝛigo eſt pncipium e cauſa D Alſzabici? in theoica planetarũ. Hec nata eſſe dinoſcit coꝛpalis ſeu ignei luminis a celeſtis:qd lumen ignis non apparet ad preſentiã ſolarꝰ luminis.Sed tũc per lumen ignis:lumen cele ſtis gratie deſignat᷑ RNam ſicut lumen ignis luq; die ac nocte:ſic lumen dine gratie lucet ipſi aĩe etnaſiter ſine finetam in nocte pñtis vite miſerie: &; in die felicitat? eterne. Sed tunc ↄuenienter ꝑ lumen ſolare:lumẽ mundane affluentie deſignat᷑. Nam ſiẽ lumen ſolare lucet in die & non in nocte: a hoc ꝗ ad nos lucet . ſed tñ accendit & deſiccat:vt pPatet diligẽter intuenti. Sic ꝑ omneʒ modũ limen mũdane affluentie in die ꝗdem lucet pñtis vite:ſed nõ in nocte tribu⸗ lationis ſeu moꝛtis aut vite futurea licet lucere videat᷑ coœpo raliter: nibilominꝰ accẽdit hoĩem in ardore praue ↄcupiſcie et deſiccat in huũoee celeſtis gratie. Et tuc applicet᷑ ſic. Hec g nata eſſe dinoſcit᷑ luĩs celeſtis gẽe: & lũis mundane affluẽtie ꝗd nequaqin apparet lumen celeſtis gratie:ad appreſentiam luĩs felicitatis affluentieq;d mudane. E Cõment aueèrois ſuꝑ de celo a mundo. Qelũ nullius eſt coloꝛis: nec tangi nec videri poteſt. Coloꝛ nanq; qui videt᷑ ineſſe ipſi celonon ipſiꝰ celi eſt:ſed medij. Sꝭ tũc ꝓ celum:coꝛ iuſti hominis deſigna?᷑- Nam ſicut hm Calcidium. Coꝛ ſancti hoĩs: ſedes eſt ſumme et altiſſime trinitatis. Sed tunc ꝓ coloꝛem mundana affluen cia deſignat᷑. Nam ſiẽ hm Phum.ij. de anima. Omne ꝗᷣd vider naturaliter vel coꝛporaliter: aut eſt coloꝛ: aut eſt habens hũc Sic reuera omne d coporalibus oculis appetit᷑ nihil aliud eſt ꝙ; ipſa affluentia: aut ip̃a habens hanc. Et tũc applicetur ſic. Coꝛ ergo humanũ nullo ſplendore debet mũdane afflu⸗ entie coloariſed nec allici ꝑ illicitum deſideriũ: neq; tangi ꝑ oſen ſum E Alipharabiꝰ tractatu de ꝓmixtiõib elemẽ⸗ toum. In mari occeano: nunq cerni?᷑ nix. Quiꝰ ratio eſt qa vapor quidem humidus aſcẽdens e mari:liꝗᷓfacit niuem ab aere deſcendentem vt ait Auicenna libro:mij. de diluiuis. In mari occeano nõ cadit nix: ſed plimia loco eiꝰ eſt Sed tũc ꝑ niuem munæ celeſtis gĩe figurat᷑. CQunq; ſic nix hm ARzolem in li. bleu. Diſpoſitiõz effigiẽ habet ſtelle vel cadens loquẽ 1Do. vulgarit᷑: ſic munꝰ celeſtis gr̃e in ſe habet foꝛmã felicitatis eterne. a um qa ſic nix non liꝗſcit ĩ altis montibus.eo ꝙ ibi Zer ſubtilis frigidꝰ ſit vt dicit Albertꝰ in li:de nata locoꝛũ c per om modũ munꝰ celicũ nõ fruſtrabit᷑:ne marceſcit . in homiml moꝛe montium excellentibo ceteros ſanctitate· Ceun dobtune. nrdſge umt liocce⸗ gn acc⸗ ſtiſuep ch fer cl eoInm. ulyſnn ſingeros arati ſoüogen wenede tens eſtsg biſon Nemoeu. emme Miagtut tigda thkittte W1 ſigtiehe lilterd Enmindo d e Woa ſetoſttati deſignatt ſcendere nature S gnem 0 lloroit⸗ Pententie enittd vene GGwwdde Aadens in ribit. ummsla icena feineret⸗ Naclua, ns imm . RN 1 uſuti AERnltläl, DNopiumne. Nkemineſ. Wunlmn lurenn ſ . 1 5 1 ptnegane D4tpteſatn, ment auenan nec kangi. lonon ipſi nisdeſgnar Seſtſumme dana afluen meédede XDarersdir 41 1 ün d⸗ ttcupl noe⸗ nitüben⸗ 7 ïtto . 7 EMlNs A . 6 ſdedtieh ,S NNR KTYEBm, 5 Mes l 4 ((A mͤfeni/ mo rbrso, 8 WI id⸗ P inenkit 1 eplote Titulus l xxij Sed tunc ↄuenienter p mare occeanum:mundi huiꝰ afflu⸗ entia deſignatur. Tum ꝗa ſicut mare occeanum: nullꝰ hoĩm poteſt ab ſq; naufragio ptranſixe vt dict Plinius in ſpeculo natalium. ¶ cauſaz aſſignãs Auicebrõ li vite fontis ait. In mari occeano gurgites validi ſunt: quãobreʒ ibi multa nau/⸗ fragia accidunt. Sic nimirũ per omnez modũ nullus hoim pertñſire poterit ſtatũ mundane affluentie abſ. naufragio atq; periculo moet eterne. um ꝗa hm phum in· x aĩalium libro. In mari occeano latitant monſtra belueq; marine. C cauſaʒ ſignat in hunc modũ. Mare inquit occeanũ petroſũ eſt in petroſo aũt mari monſtra ſunt:eo ꝙ intra petras lati⸗ bula multa ſint. Sic reuera per omnem modumꝛ:in felicitate affluẽtiaq; mundana: latitant monſtra peccatoꝝ ac belue id eſt turme oĩm demonioꝛũ.Et tunc applicet᷑ ſic. In ſtatu ergo ꝓſperitatis affluientieq; mundane: nequaqꝙ; cernitur minus celeſtis gratie: neq; donum ↄſolatõms eterne G Tſidorꝰ? in biſtoꝛus natalibo. Serpens tranſiens fontem aut aquam: prirno euomit & emittit venenũ. Quiꝰ cã ſtat ĩ hoc · ꝗa ipm venenum eſt frigidũ in xgradu. vt ait Conſtantinꝰ: ſed ipſa aqua frigida eſt teſtante phᷣo dicente. Aqua magis eſt frigida ꝙ; humida. Serpens ergo frigiditatem ſui veneni emittit: vt frigus aque ferre poſſit. Sed tunc ꝑ ſerpentem in⸗ telligit᷑ ipe homo. Nam ſiẽ ſerpens hm Ambro in exameron naturaliter delectat᷑ in ſibilo viridis folij.& hm Solinũ in li. rerim. in dulcedine lactis caprini:ſic a ipſe homoſed infeli⸗ citer delectatur in apparente: ſed fallente ſuauitate virentis voluptatis. Et in falſa dulcedine lactee ſeu capree viliſſume fetoſitatis. Sed tũc ↄuenienter ꝓ venenum mundi affluẽtia deſignatur. Nam ſiẽ venenum in ignẽ miſſum:tumeſcere e aſcendere ipſum facit. vt ait Euax li·de virtutibo effeétibꝰ⸗ nature Sic ipſa mundana affluentia atq; felicitas huiꝰ vite ignem adauget penalitatis ſempiterne. Et tũc applicetur ſic Homo itaq; inſiliens fontem dulcedinis diuine ſeu aquam penitentie vere a perfecte. Primum debet ſerpentis moe ex ſe emitte venenũ id eſt venenoſũ deſideriũ felicitatis affluentie q; mundane H Thibulius de moꝛibo ſancte vite. apis cadens in aquã ſtrepitum efficit: ſpumã gignit: & circiſum deſcribit. Sed tunc ꝓ lapidem intelligit᷑ ipſe homo. Nam ſicẽ omnmis lapis ex luto generat᷑: & in lutum reſoluit᷑vt oſtẽdit Auicẽna libro ſuoꝛũ mineralium. Sic & omĩis homo ex luto et cinere factꝰ eſt: a in lutũ finaliter reſoluendꝰ eſt. Sed tũc per aquaz: preſentis ſeculi affluentia figurat᷑. Nam ſic aqua ſtans immobilis atq; fixa: mox coꝛxrumpit᷑ a putreſct. Iuxta —0N— * , CLitulus “ xxij illud Ouidi. Et putreſiunt immoueantur aque. Sic & ipſa huiꝰ mundi affluẽtia immobiliter a fixa adherens homini. mox in coꝛde putreſcens coꝛruptioni ſupplicij ſempitèni. Et tunc applicet᷑ ſic. Homo ergo itaq in affluentiã tſitoꝛiã in/ cidens & muindana: ſtrepitũ ſibi gůat mũdane inqetudinis et vanitatis. Spumã carnalex; & illicite voluptatis:& circulũ eterne penalitatis. Conſtantiꝰ libro de melãcolia dicit. Apo⸗ plexia feriens hoĩem:tres in ipſo relinꝗqt effec?. Nam hoĩem percuſſum muitũ reddit:pallidum efficit:& ſeminecẽ relinat Per apoplexiam aũt mundana affluentia deſignat᷑. Nam ſiẽ hm Auicennã li vn medicinalium. Apoplexvia maxiĩe ferit in ſomnis:in balueo:a in menſa. Quiꝰ cauſa eſt:qa tunc im⸗ becillioꝛ natuta eſt. Sic ꝑ omnez m odũ mundana affluẽtia ſua plaga peſtifera maxime ferit amĩam in ſomno cecitatis: in balneo voluptatis:a in menſa guloſitatis. Et tũc applicet᷑ ſic. Affluentia itaq; mũdana coꝛ humanũ ſua dãnabili peſte feriens:tres in hoc tpe moꝛtiferos relinquit effectꝰ. Namq; ipᷣm coꝛ mutum facit in laude diuina: pallidum id eſt aptũᷣ et ydoneum ad eterna ſupplicia: & ſeminecẽ qntum ad bona opera facienda- I Tohannes meſue in prima practica. Valet autem & confert ſummo opere ſanitati: vt nocturno tpe vigileturꝓaululũ os teneatur apertũ: æ coꝛpus maneat veſtibo bene tecti. Vigilia etem ſuꝑflua ſicat:a oꝛis apertio vapores malos de interioꝛibo pectoꝛis expirat.ſed tectura ve⸗ ſtium cibũ bene digerit a inflãmat. Sed tũic per noctẽ: pñtis ſeculi affluẽtia deſignat᷑. Nam ſiẽ nox nat᷑aliter frigus indu / cit & ſomnum. Iuxta iludò Platonis in phedrone. Nox inqt plus ſomnolenta eſt frigida a quieta. Sic etiã ipſa preſentis ſeculi affluentia:frigꝰ inducit caritatis diuine:a ſomnũ per⸗ petue cecitatis. Et tunc axpplicet᷑ ſic. In node igitur mundane affluentie ſuie in coꝛꝑe:neceſſe eſt aſſidua vigilia:oꝛis freqᷓns confeſſio & laudatio: atq; virtutũ decoꝛatio a obumbratio:. K Ambł in exameron livj. T Pe eſtatis validi & feruoꝛis — * ₰ * , — 7 — hoĩes infirmant᷑ nubes e t᷑ra elongant᷑:coꝛui aqs ſe immgũt ſcʒ a tẽpeſtas tonitrua & fulmĩa gnᷣant.Per eſtũ igit᷑ validũ aut pnjlis vite feruoꝛẽ affluẽtia deſignat᷑. Nam ſiẽ tꝑe eſtatis validi a feruoꝛis aꝗᷓ exſiccan? cõſolationis gõ eq; celeſtis. Et tunc applicet᷑ ſic. Tempore igit᷑ felicitatꝰ affluẽtieq; mũdane ĩes in bonis opatiõibo infirmant᷑ nubes: id eſt ſancti apli a nobis elongant?᷑ cœui id eſt peccatoꝛes aquis voluptatum ſe immergũt:& tandem tempeſtates moꝛtis ꝓpetue ↄſequunt᷑ heophraſlus libro de virtute & potentia aĩali. pe lumĩs excellẽtis: aK hora debilitatis:minꝰ viſos nos ip̃i ſumꝰ Peto iuis ſeutn gcella dic in mnus 6 et mun deſgn⸗ lelintn ſwolim cbzin unde getaot Gbit⸗ Ptuue danein I Unumo lomist ltebiu Uutirte lmnden Ktded⸗ modun et hct, lt mu ſcoppor⸗ Nlcirzn docby er Gn tioms ils ea bleriee beipitu dihi todeſt l enin Kape onn⸗ Pie aiin Nek: mol Wunie Raatnn⸗ ndanneſti onnocrte Dtirm 1dünbii fh n midelgi m odbe na ptydin tockurn⸗ us manezt s apertio duta ve: nodepiͦts ð AWoug eſonni⸗ trmnen⸗ lusut okuntrtr atun imgit iginldi des Ggnimm, roi obpen e en mün ; — — Titulus xxvxiij Et hoc ideo.qa viſus noſler diſtrahi candore luminis atq; niuis. Et tunc ꝑ lumen humana affluentia deſignat᷑. Nam ſicut nihil inſaniꝰ cecutientibo oculis: ꝙ; lumen & ſplendor excellẽtis albedinis ſeu candoris vt ait Calcidiꝰ in thimeo· Sic in cecutientibo noſtre mẽtis oculis nil peſtiferiꝰ eſſe dixi mus q; lumen pntis affluentie candorẽ felicitatis trãſitoꝛie et mundane. Sed tuc ↄuenienter ꝑ niuem affluentiã aſtruo deſignari. Naʒ ſiẽ nix citiꝰ penetrat tecta a domos:q; pluuia vel imber. vt recitat Phus in ꝓbleu. Sic nimirũ per omnem modũ mundi bᷣ affluentia citiꝰ penetrat domũ anime mali uole: ꝙ imber gratie dulcediniſq; diuine. Sed tũc vltimo p viſum dei beatiſſima cognitio figurat᷑. Nam ſiẽ hm aʒlemj· methaphi. Viſus maxime videt᷑ deſeruire ad vitã · ſic ipſa dei cognitio videt᷑ deſeruire atq; cooperari ad vitam ſempiternã Et tunc applicet᷑ ſic. empore itaqʒ; gloꝛie affluentiecq; mun / dane infirmioꝛes atq; debilioꝛes ſumꝰ in dei a nti cognitiõe M Kriſtotiles in libro ꝓbleu. Vt limpidius videamus vnum oculũ elaudimꝰ:a viſum obumbrando qdammodo tegim us. Quiꝰ cauſam aſſignãs dicit. C vno ſenſu clauſo: otigit alium ſenſum ꝗᷓ vicinioꝛ fuert meliꝰ roborari. Per qᷣd datur intelligi ꝙ ad hoc qd deũ in hac vita & in futᷣa patria limpidius videamꝰ: neceſſe eſt vt oculum mentis noſtre:idð eſt deſderium a preſentis vite affluentia obtundamus peni tus & claudamꝰ. cetera exempla Require in regiſtro.- CD e Amaritudine. ¶ Iytulus xxnj. Irra eſt amara:a oſeruat a putrefactiõe vt ait Ioba nes meſue in ᷣma pᷣdtica. Occidit miiſcas ſuo odore vt recitat Plinius ĩ ſpeculo natali. Bibita valet ↄtra moꝛbum taducum: vt aſſerit Galienꝰ. Sic teuera ꝑ oimnnem modum:amata moꝛtis memoꝛia:ſeu amara moꝛtis contritio et lacrimoſa: ↄſeruat hoĩem a coꝛruptiõe moꝛtis eterne:oci⸗/ dit muſcas ſuggeſtionis maligne obſtat caſu s ruine anĩe . et coporis ſe mpiterne · B Axeles libro ꝓbleu. Excelleter dulcia: amara eſſe vident᷑. Cuius rõz aſſignans Phus v ſup dicit. Excellent dulcia nanq; obſtupere faciunt m ſenſum er que datur intelligi · ꝙ illa excellentiſſima dulcedo viſita/ tionis eq; celeſtis pre infmita ſui dulcoꝛis ſuauitate:m ali giis coedibus amara eſſe videẽ? QC Dum linguia humoꝛe colerico humæctata fuerit a infecta: omne ꝗd guſtatur aut Pcipitur:amarum vtpote eſtimat᷑. Per ꝗd datur intelligi · q coꝛdi humano amaritudine vicioꝛũ infeto pariter a coꝛrii Ppto:deſipit a amareſct dulcoꝛ dine ſuauitat gratiec; celeſtis Nil enim dulce aut ſuaue tam cernitur: quod nõ peccatrici Titulus xxiz; anime amarum eſſe videatur- vt ſupra. D Philoſophe in lbro methe. Mare quidem ſalſum eſt: fontes vero qui in littoꝛe fuerĩt valde dulces. Per mare amaritudo intelligitur buius mundi. Nam ſiẽ mare nigreſcit: ſere nitatem mox fu⸗ turam indicat teſtãte Ariſtotile libro ꝓpbleu. Sic nimirum quãto amaritudo preſentis vite magis terrere nigreſcere & tumeſcere videt tanto magis ad eternam trãquillitatem ille adproximat: qui amaritudine huiꝰ mũdi vapulat. Sed tüc oueniẽter in littoꝛibo future vite refrigeria figurant᷑. Nam ſiẽ fontes prelibati ex mari cauſant᷑: & ꝑ terre ſiue arene meat? cauernulaſq; colantur vt in. nj. methe · dicitur. Sic ꝑ omnez modũ vite refrigeria ſempiterna ex amaritudine penitentie mereãtur. Et tunc applicet᷑ ſic. Vita ergo preſens bic amara dicitur: ſeu amaritudo huid vite inanis eſſe oſtendit · ſed non diffinitur quia mox in vicino tanqꝙ; in labore vite ↄmitant᷑ refrigeria ſempiterna. E Albertꝰ ſuꝑp:mi methe. Muſce moetie cineribus immerſe: cõtinuo reuiuiſcunt. Per muſcas pomiĩes deſignant. um qꝗa ſicut muſce naturaliter inſident ſqualoꝛibus viſeoſitatibo ſeu coꝛruptionibus delectant᷑. Sic per omnem modũ homines quantũ de ſe eſt vt ita dicaz na⸗ turaliter in ſqualoꝛibo vicioꝛum delectant. Sed tũc ꝓ cineres amaritudo vite aut penitentie figurat᷑. Tum qa ſicut eineres multum imbibunt de aqua frigoꝛe obſiſtunt:ignem fouent et 9ſeruant: & otos fecundant. Sic reuera ꝑ omnem modiu amaritudo preſentis vite ſeu acerbitas gtritiõis ac penitẽtie aquam & roꝛem celeſtis grẽe ſibi inbibit: frigoei q perpetiu: ac iehennalis algoꝛis obſiſ tit · ignem fouet 2 9ſeruat diuine caritatis: G& fecunditatẽ efficit Honeſte 2 virtuoſe operatiõis Et tunc applicetur ſic. Homineſ itaq; ſpiritualiter moꝛtui ſi amaritudine ſeu penitents vite ſe immerſerint. mox ſpiritii⸗ aliter reuiuiſcumt: & vite perpetue apti erunt E AKvxles li ꝓbleu. Omnis medicina amara magis purgat. Sed tunc per medicinam:ipſa ſaluberrima cõfeſſio deſignatur. Nam ſicut medicma ſummenda eſt in mane cum ieiumo ſtomacho mo tu conſequente. In oꝛtu nanq; diei medicina ſumpta: magis operatur vt ait Auicenna. Item medicina ieiun antibo dan⸗ da eſt. vt ait Philaretus in tractatu de iudiene ſanguinum Item Galiemis dicit. Poſt ſumptam medicinam: motum & deambulationem perſuadet. Sic reuera per omnem modum ad veram a perfectã confeſſionem tria requiruntur · videliez vt in mane iuuentutis fiat: ieiunio mediante aſſiduo be fre⸗ quenti: & vt ipſam confeſſioneʒ motus boni operis ↄſequat. tar imt fet⸗ fel ms vabi Upbu⸗ mndu zrede kertin s W an ceb vtr die ick⸗ ſeter mud ile duc) Ama ratut ga a⸗ Cffer⸗ mente Kene unſe lpt⸗ tmchin Nwan le ait urni eennt dine nient ens beimnn dſn eitegni nette Hin eDermmias llter inſnn lchmi d aocyna⸗ ep enetes at eneres em fovent rem mdd Wiien nchwnn gerutdu begrti Ultrnmm trorſet⸗ Vungt tmmſat mp ermns mid⸗ nnme mmn nmmn 4 4 e⸗ i u Titulus xxiij Et tunc applicetur ſic. Sola ergo ↄfeſſio atq; cõtritio valida et amara:citius efficatiuſq; ſanat coꝛda ſcelere ſauciata & in bono opere ↄfirmata G Euax lide virtutibo li quidorũ Omnis liquoꝛ in quẽ mittitur ferrũ cãdens: vehementiꝰ ex⸗ urxit q́; ipſe ignis. Sic a ipſe damnabilis amoꝛ mundi:acutiꝰ ferit a exurit mentẽ q́ quantũcunq; caloꝛ cuiuſcunq; incen dij. Et tunc applicet᷑ ſic. Coꝛ ergo hiimanũ cum amoꝛ vanus immittit᷑ huiꝰ mundi:amarũ mox a acetoſum efficit᷑ celeſtis dulcedinis nullatenus perceptiuũ. H AKxeles li · methe· Dum glaucus circulus circuire videt᷑ ip̃ᷣm ſolem aut lunã: pluuia mox ſoꝛe ſeqᷓns indicat᷑. Per q;d datur intelligi ꝙ dũ amaritudo ipᷣm coꝛ homĩs circundare ↄꝓprobat᷑ mox ↄcomi tari pluuia celeſtis roꝛis a& gratie indicaꝛ⁊ I Cõmentatoꝛ in:n methe. Mare quidem ꝗd ſalſum a amax eſt:dũ colat᷑ pet ceraʒ vel ꝓꝑ coꝛeum hircinũ: mox dulceſcit. Per ꝗd datur intelligi: ꝙ omĩs amaritudo pñnñtis vite colata per cerã moꝛt chriſti:a ꝑ coꝛeũ æ& Applica ſcʒ tũc dulceſcit K Boeciꝰ de oſolatione. In templo iouis duo fuerunt dolia vnũ plenũ ſulphure:aliud plenũ melle. Sed tunc ꝓ templũ iouis: iſte mundus deſignat᷑. Tqum ga ſicut in teinplo ioui s: triſtes ſi⸗ gure depicte erant ad coꝛrigendũ malefactoꝛes· vt dicit ha rentinus li.i·de machina mundiali. Sic ꝑ omnem modum nobis in hoc ſeculo triſtes ac cirenoſe effigies moet & pene ſequẽtis a ſanctis pᷣdicatoꝛibo explicant᷑ qre territi a prauis actibo reſtrĩgant᷑. Tum qa oſtium templi iouis: in anterion ſiue in exterioꝛi parte fulgebat: oculoſq; aſpicientii demul⸗ cebat. intꝰ vero terrebat:ſqualoꝛemq; a nigredĩeʒ pᷣferebat. vt refert Caſſiodorꝰ in hiſtoꝛia tripertita: in editione ſocrat Sic etiam in exterioꝛi ſui apparẽtia: mundꝰ hoĩem in tantũ attrahit a delectatingreſſum vero hoĩem & att ractũ intra ſe:terret etnaliter ee denigrat. Et tũc applicet᷑ ſic. In hoc itaqʒ mundo duo hec vnita ſunt:ſibi ſunt inſeꝑabiliter ẽe annexa videlicet ſulphur pñtis amaritudinis: e mel fallentis dulce dinis. Vnde boeciꝰ vbi ſupᷣ. Dulcedo inqt huiꝰ vite multis amaritudinibo eſt reſper a οι& Ambin exame. li vnj. Co/ lum be felle carẽt. qinobrem precipi vt in libamñe dño offet rãtur Per que dat intelligi. ꝙ iuſli ac ſimplices viri. ob hoc qa amaritudine ac felle carent doloſitatis e nequicie· a ideo offerunt᷑ loco victime ĩ templũ gloꝛie ſempinne M Cõö⸗ mentatoꝛ in:ij methe. Aqua pluuialis vehementi caloꝛe vſta: valde amara efficit. Et ſic amaritudo pluuialis tres generat efficitq; effectꝰ?. Nanq; infirmos ſanat releuat eꝛ ↄfoætat.ter⸗ ram fecundat: ranaſq; a ſerpentes q in mibibo generantur: effundit: deſcendere c; facit. De primo ſic ait Conſtantinꝰ libro de ypotundriaca paſſione . Aqua inꝗt pluuialis ob ſui amaritudine diſſentitis 'alet debiles ſi bibitur releuat & eõ foꝛtat. De ſecundo ſic ait Auicẽna libro ſuo de diluuns. Aqᷓ pluuialis am ara terrã facilius penetrat a fecũ dat. De tercio ſic ait Axles libro methe. Brroꝛ inquit multoꝛũ eſt dicentiũ ranas ſerpenteſqʒ altius ſurſum attrahi ipſo ſole ſecus autẽ pocip̃m eſt. Virtute nanc; ſolis aĩalia nubis ghantur: ſalſe⸗ dinecq; amaritudine ipſi? pluuie e nubib⸗ expellunt. Sed tuc per pluuiã ipſa coꝛdis coꝛtritio figurat. Nam ſicut plu uiam mag? comitat᷑ ſerenitas: auiumqʒ; garrit?: validũ refrigeriuũn rca illam. Poſt pluuiã circa terram: & motus delectabilis cir etem nubes expurgantur: 2 ex ſequenti neceſſario ſerenitas fit vt ait PBus in pro bleu. Garritus etiã auium naturaliter magnus eſt: pluuia precedente . vt ait Ambroin exameron *„ Item tempore pluiuie: ea que circa ter rã eſt regio:infrigidat terrã pluiiã Galienus precipit. Sic reuera ꝑ omnem modũ poſt coꝛdis otritionem: ſeqtuii ſerenitas celeſtis amenitatis gratie: garritus laudis diuine: refrigerium oſolationis intne Ea aũt regio aeris: validius i flãma?· ſed & ipᷣm motũ circz motus delec tabilis oper ationis virtutũ. Et tunc applicet᷑ ſic *„ Kmaritudine ergo cond' noſtri ↄtritio:tres virtutes relingt ſalutiferoſq; effect?. Nam ipſos languidos mente & coꝛpore ſanat:xeleuat:a ↄfoꝛtat terr am q coꝛdis nii fertilẽ 2 fecundã efficit: ſerpenteſq; & ranas ſuggeſ lionis maligne foas eijcit N Bßs in li·x. aĩ alium. eſtudo liquat᷑ reſoluiturq; in aquã ſi aſpergat᷑ ſe ale. Sed tunc pP teſtudĩez ipſe homo figu⸗ ratur: quando pungit᷑ diuino ſermone timoꝛe aut otritione: mox moꝛe teſtudinis 2 exemplo ↄtrabi debet intra ſe intima ſuoũ actuũ diſcuſſione: pedũq; ac manum à prauis operib⸗ retractione. Sed tüc ↄuenienter ꝑ ſal ipᷣa amaritudo ſeu aſpe ritas ſalutifere penitẽtie deſign at. Nam ſiẽ ſal ſ parfum cum modica aꝗqᷓ fuper ignẽ feruentiꝰ? validiuſq; exardeſcere ipm * ritudo aſperitaſq; penitẽtie:cũ aquia lacrime ĩtime & deuote ignem validiꝰ? accendit caritatis dine & ſic in mediocri qnti tate Piectii in ignem:ſtrepitum ſonitũ &; facit. ſed non ſalis valida maſſa a magnavt oñdit Theophralte li · de dil kinen onibo elementoꝛc. Sic a ipa aſperitas penitentie tpata ſonitũ dunne laudis efficit. Aſperitas vo penitẽtis indiſcreta irrona . bilis inde bita milli ſtrepitũ effic? abilẽ & aceptii ĩ laude diuina. Et tũc applicet᷑ ſic. Hõ ergo moꝛe tel ludinis: 9feſtim * reſoluit᷑ in aquiã gratie: dulcediniſch dinine du aſperſus lut . . ⁶ acit. vt dicit Ps in ꝓbleu. Sic etiã per omnez modũ: ama⸗ Perd forroen. inovien dyedoin goditl mwebe lerushi Wua ſden WO We Wo tDn ſs Anur Re n ⸗ autphuun ünigei Doſtpiun roſemnn naturi EMametol inftigdi⸗ notü citet em mooi⸗ enitatis tes kelnt Kc aKeo e W .D ſoluitwn tnkenmn .us wer 4 teſin D „ädangt 4 , rN Titulus iii ſale aſperſe penitentie amare O Iobhãnes meſue in tra ctatu aridorũ & liquidorum. Poſt dulcẽ cibum:potus etiã qui dulcis eſt:aliqualiter amareſcit. Per qd datüur intelligi ꝙ poſt cibũ ſumptũ dulcedinis coꝛporalis amareſcit:ac de- ſipit potꝰ atqʒ dulcoꝛ roꝛis dulcediniſq; celeſtꝰ.Vel ſic.Poſt cibum dulciſſimũ dominimox amareſcè nobiſ debet potus Dulcoꝛis ſolaci mundani P Plinius in ſpeculo nat᷑aliũ- Eumus reſolutꝰ a lignis: amarꝰ eſt & oculos ledens:ſed fu/ mus reſolutus de floeibo:dulcis. Sed tunc ꝓ ligna homines virxtutibo aridi:per floꝛes vero vita a fama floꝛidi figurantur Et tunc axpplicet᷑ ſic. Oratio itaq; amara eſt ipſiꝰ aridi :ĩ vix⸗ tute hoĩs in oculis omniii 9ditoꝛis: ſ̊ dulciſſima vox floꝛidi ac virtuoſi hominis in auribo ſaluatoꝛis Q Albertus li- de natura locoꝛũ. Dum ſal ꝓnicitur in paludes:tacent rane· Per ꝗd datur intelligi · ꝙ dum ſalſedo ſeu amaritudo moꝛtꝰ Horroꝛiſq; eterni paludo ſe mẽti immittit᷑ mox ↄ icent rane inquietudinis a vanitatis mũdane:ac fraudis ſuggeſtiõiſqʒ yabolice. Solinꝰ libro rex. Odor amarus rute: baſſiſcuimn occidit. Per qd datur intelligi:ꝙ; odor amari coꝛdis aut me⸗ moꝛie:baſiliſcũ atq; actoꝛeʒ occidit motis etenne B Ga⸗ liemis liꝰ vſ. Ex accenſione amari colois: in ſer pente fumus reſoluitur in dentes & in linguã: a venenum eiꝰ diuidit. Per ꝗd datur intelligi.ꝙ ex amaritudine & infectione ipſiꝰ anie reſoluit᷑ venenum ad dentes detractõnis maligne:a hocipm venenum foe crediẽ᷑ moꝛtis ꝓpetue. Cetera Require in capi⸗ tulo de confeſſione:contritione:&& pemtentia ¶ De Amiſſione. Tytulus-XXinj. Riſtoteles libro·xj de animalibo. Quedaʒ aues ſunt que duũ ſua amiſerint oua:querũt aliena. Nat᷑a nãq;ʒ uod non in ſuo: hoc in alieno ſtudet ꝑficere vt ait Ambꝰ.li vnjexameron.Sed tiic per aues hoĩes deſignantur Nam ſicẽ aues claudunt oculos: palpebrã ſurſum eleuando Palꝑpe vt dicit Phus de animalibo. Sic ꝑ omnem modũ a ipſi ſan= cti claudere debent oculũ mentis a terrenis eleuando ad ce⸗ leſtia palpebraʒ valide deuotionis a ſancte intentionis. Sedò tunc ↄuenienter ꝑ oua: merita deſignant᷑. Nam ſiẽ oua ſunt rotũda. fois alba: intus dulcia & mollia: a coporis cibatiua Sic a ipſa anime noſtre merita ſunt rotunda qa eternit ateʒ vite conferunt. Per rotunditatẽ nanq; que hm Philoſophũ fine caret principioquemadmodum etenim vt ſupra eter nitas figurat᷑. Sed tunc itaqʒ; merita noſtra ſunt alba deſoꝛis vatione amenitatis perpetiie & decoꝛis:dulcia ratione celeſtł Eratie: mollia quantum ad lenitatem conſolationis diuine: Titulus “ xXxxuij cibatiua eo ꝙ conferunt fructũ e dulcoꝛem luauitatis eter ne. Et tunc axplicetur ſic. Homines itaq; cum ſua per pecca⸗ tum amiſerũt merita: mox reꝗrere debent: vt ſeruare poſſint merita aliena B lobãnes beleth libro tercio ſermonum ſuoum opuſculo. Romica ceciitiens eſſe de monſtratur. 6Z& ideo quando perdit veſtigia vie ſue: querit ea mox guſtu ee oꝛe. Sed tũc per guſtum deuotio intelligit. Nam ſicut guſtꝰ coꝛporis coꝛporalis coꝛrũpitur ab infir mitate: a ſenio: a cibo fetido: ab oe:humoꝛe colerico: pariter & infecto. Infirmitas nanq; guſtum ſicut & ceteros ſenſus inſicit: decipit: a coꝛrũ⸗ pit vt ait Apharabius in tr actatu de potentijs anime. Item ſenſus quilibet q; guſtus: licet guſtus quilibet q ſenſus hẽt et amplius infirmatur.vt dicit expoſitoꝛ ſuꝑ de mote a vita linconenſis. Item cibus putridꝰ & fetidus ipſius guſtus eſt nimium corruptiuèꝰ. vt dicit Pus in probleu. Os etiã coleri co hum æe inſecum crumpit & dirimit omnem guſtum vt dicitur in epichimijs Ipocratis. Sic per omnem modum guſtus ſpiritualis id eſt deuotio noſtre mentis:anichilatux atq; dirimitur ex languoꝛe anime delinquẽtis ex ſenio:id eſt ex veteratõne hominis in peccatis ex cibo ſpiritualis peccati putredinis: G fetoꝛis ex infecto: anime et coꝛporis. Sed tunc conuenienter per lotionem oꝛis: confeſſio deſignatur· Nam ſicut os humidum naturaliter eſt in quolibet anim ali dicit Pus in mi- animalium libro. Sic etiaz per locum a ſimili: ipſa confeſſio humida eſt roꝛe ſeu humoee celeſtis gẽe vel humida eſſe debet hume ↄtritionis lacrimoſe.Et tunc applicet᷑ ſic. Homo ergo fomice conuenientiſſime ↄparatus 6 . 1 „ . . . 6 . „ 9 cum veſtigia celeſtis amiſerit patrie: gfeſtim in quirẽ debet guſtu & oe:id eſt deuotiõe valida a ofeſſiõe. Q Am in exameron libro.x. Turtut cum cõparem ſuum amiſerit: nunq; ſedet in viridibo ramis: ſed ĩ aridis ſepibus. Hec ergo applicanda ſiint ad animã que deum amiſit ob peccatũ: quie nunq; cubare debet in viridibo voluptatis ſeu quietudinibo mundane. ſed in aridis ſepibus triſticie dolois meroꝛiſq; & Enitermie vone requieſcat denuo ĩ ſuo dulciſſimo ſaluatoe el applica ad viduas D Kxeles libro ˖ m de animalif Quãdo itaq; aues aquatice ſuos pullos amiſerint: rerunt eos in aquis:ſe ibi inuenire ſperantes. Sʒ tunc p aues aqua- ticas mundani ac peccatoꝛes hHomiĩes deſignät ur. Nam ſicut aues aquatice fetidi ſunt anhelitus & immũdis cibis: puta ranis ſerpentibo veſcunt᷑: a aquis iugiter ſe immergũut: oua ſua ponunt in aquã· vt recitat Pliniꝰ in ſpeculo natali. Sic ꝑ omnem modum peccatoꝛes hoĩes mundanifetidi ſunt ac . lecl Uta veſen fonis dum ana ad a ret qum celi. ipſun⸗ vſder omyen, dfech zbeler, lerpi dtgeri Teurum. lene. S ☛ WNN RW appr gis! celen mag abren lium cia lon ueit Non. dauum oleo ferdi. Tbo ſſe ( ntatis usſi tſſe r ua. N 4 N 3 .5 „₰. * 8 „ 1 R . 134 us gllſti nem guſtn en modan mohiute ſoN 1 rtti wes ed Eignatur t ninalt NAWCNN clsg wiebetu ummden MrN rtiie toin ccaſche⸗ ouade eninn P Gntten⸗ entu 151 i e in 1 — Titulus xxb execrabiles in oculis omĩpotentis dei cibis ĩmundis veſcunt? puta ſceleris a peccati aquis voluptatũ ſempiterneq; miſe⸗ rie ſe immergũt:& ſua oua id eſt merita aꝗs ꝓpetiie tribula/ tionis immittũt. Et tũc applicetur ſic. NHumani itaq; homies dum aliquos de ſuis amiſerint parẽtibo ſeu rebus tñſitoꝛus: aut amicis:mox ad aquas carnalis ↄfugiunt voluptatis:ſu ad aquias mundanarũ deliciarum in talibo ſe ea ꝗᷓ amiſerãt reqrere poſſe eſtimantes vt ſupᷣ. Requirant᷑ cetera in regiſtro ¶ De Appropinquatione ¶ TytulusxxVvy. AQA Tholomeꝰ almageſti libro nj. Quanto magis luna elongatur a ſole:tanto mag lucet verſus terram:⁊ minus ↄtra celum. Sed qũto magis luna appropin⸗ quare videt᷑ ad ipᷣm ſolẽ: tanto magis ipſa luna lucet verſiis celũ:minus vero verſus terrã. Sed tunc ꝑ ſolem intelligimꝰ ipſum xpᷣm. Nam ſiẽ ſol ſuo lumĩe minutiſſimos athamos videri facit6e hoc intra domũ:non aũt extra do mum.Sic ꝓꝑ omnem modũ chriſtus ſuo luĩe & ſplendore minutiſſumos defectus apparere facit: & hoc intra domum coꝛdis: non aũt ab extra in patulo mindane diuagationis. Sed tunc ↄueni / enter ꝓ lunam intelligitur coꝛ humanum Nam ſiẽ abſcon⸗ dit & eclipſat ipſum ſolez vt recitat Alkoꝛab in theoꝛica pla⸗ netarum. Luna etiam maculam a vmbram in ſe gerit ipſius terre. Sic per omnem modum coꝛ mumdanum eclipſat & obumbrat:ne ſibi luceat diuinitus Hieſus Chriſtus: ſed q3 maculam iugiter in ſe gerit atq; vmbram pr eſentis miſerie Et tunc applicetur ſic. Coꝛ itaq; mundanuin quanto magis appropinquat ad terrena & elongatur a Chriſto:tanto ma gis ſue mentis intentione lucet ad terrena: minus ve ro ad celeſtia. Sed quanto magis appropinquat ad Chriſtũ:tanto magis lucet deo ꝓ puritatem. minus vero mundo:a hoc per abrenunciationem B Auicenna libro ſuoꝛum minera⸗ lium. Magnes non trahit ad ſe ferrum quantaciinqʒ; diſtan cia elongatum: niſi ipſum ferrum magneti approximatum fuerit & propinquum. Magnes ergo ſignat ipſum Chri⸗ ſtum. Nam ſicut ſagaces inſculptoꝛes magnetem per tri⸗ duum terre immergunt: & in coꝛio hyrcino includunt: aut oleo lini liniunt · Ob hoc vt magnes eam quam interdum perdidit efficaciam: & virtutemq; valeat rehabere: Vt refert Theophilus in breuiario diuerſarum artium. Sic nimirum ipſe Chriſtus per triduum ſub terra latuit: Coꝛio huma⸗ nitatis incluſus fuit: Oleoq; pietatis & miſericoꝛdie inun⸗ Ctus fuit pariter a linitus. Et ſicut magnes nullius virtutis effeétum oſtendit: niſi in argento geſtatus fuerit & auro: . 4 e * 2D . 4 1 . 2 3 RꝰyZ Tituuus xxv In auro nempe incluſus:coꝛda confoꝛtat debilia vt dit Am⸗ phites de turmis phoꝛum. In argento vero geſtatus:viſiim clariſicat: ſenſus q; ceteros illũiat & ↄfoꝛtat. vt refert Belinꝰ li. de virtutibo lapidũ. Sic etiã ꝑ locũ a ſimili. Ohriſtè nullũ ſue celeſtis gratie oñdit effectum:niſi in coꝛde virtutibo deau rato: & tũc coꝛ ofoꝛtat celeſti robore & valoze. Et niſi in cæde mundicia deargentato: a tũc viſum mentis clarificat & illu⸗ ſtrat. Sed tunc ↄuenienter ꝑ ferrum intelligit ipſe hõ. Nam ſicut ferrũ ignitum ↄtinuo non ꝓducit ſonum:ſiẽ ait com mentatoꝛ ſupꝑ methe. Rerrũ inquit extinctii acutius ſonat:ꝙ; terrum ignitũ. Sic reuera ꝓ omnẽ modũ: homo ignit? igne praue ↄcupiſcentie: non ꝓducit ſonum laudis iubilatiõiſea 3 diuine: ſed extinct?. V ſic pulcriꝰ ſed ex oꝓpoſitis. Homo itaq; ignitus in amoꝛe dei: mox amittt ſonũ ſolaci gaudijqʒ mũdani. Et tunc applicet᷑ ſic. Chriſtus itaq; nequaqꝙ; hoĩem ad ſe trahit niſi ipſe homo tota mentis intentione pariter E amoꝛe ad xp̃m fideliſſime appropinꝗ̃t. Iuxta id. Accedite ad deum & iluminamini Q Axles li de moti aquarum Omnes piſces nat᷑ali quodaʒ inſtinctu nitunt᷑ appropinꝗte ad oꝛiginem ſcʒ pnᷣcipium ſcaturiginem aduac. Quiꝰ cauſa ab eodem reddit in hunc modũ. Quanto em aque ꝓpinqui oes ſuerĩt ipſi ſuo pᷣcipio: tãto ſunt dulciſſime piſces itac; naturaliter ad dulcedinẽ appetentes appropinꝗre tendunt: et nitum ipſi aquarii principio. Sed tunc ꝑ œiane aquarit intelligit ipſe chriſtus. Nam ſiẽ aquarum reg aliũ igo:aut eſt fons: aut mons vt oñdit PBus in libro methe. Ex monti bus nanq; & ex largis fontibo aque huiꝰcemodi deriuãtur Sic per oẽm modum xpus eſt mons ommis tuitionis reſu⸗ gucqso— & ſecuiritatiſq; noſtre: eſt a fons omnis celeſtis gratie: duilcediniſq; diuine. Et tuc applicet᷑ ſic. Homĩes ergo quiq; fdeles:in hoc mundo nunq; deſiſtere:nunqꝙ quieſcere debent donec mone piſcii: chriſto ꝗ eſt oꝛigo oĩm bonoꝛũ inſepera⸗ buliter apropinquent D Axles libro de naturis locoꝛe Aque que in fluxu ſuo appropinnt ad meridiem: aurum oucunt ac nobiles margaritas. Sed tunc P meridiem xpe deſcribit. Nam ſiẽ meridies eſt dexia pars celi vt demõſtrat Pßus a Dtholome? almageſti-mi nõ obſtãte eo ꝗd de celo et mundo dtᷣ ꝙ& quilibet meridies ſit anterio? pars celi u⸗ nanzʒ in vti iſq; ſentẽtijs latitat intellectꝰ. Sic p oẽin mod chriſtus eſt detera pars celi: q reſidentis dei viui. Sed tunc uenienter ꝓ aquam fluentẽ intelligiẽ ipſe homo. Nam ſicut aqua fluens omnis: naturaliter quidezʒ fluit deoeſum verli⸗ valles:minĩe vero ſurſum.Sic ipſe homo qñtum de ſe eſt: ſi nt zlt ftun M tse Prin Dün noxi ittra tur iune verſe omm niten buub. iste guene Arlis ntu Noenat ſtchccl dcoee e ſu 1 Vd ketun Nar nust i 0 lum gt mnne nre Apos ſerier bus Ipr ſolſti lemp. ma enin vekhn Nirn end Nuiien ne parte credten auuarun vropini Diidcanſ nepngii pllces in, otendumt. N odidnu Wironin aeſirne sanguc tiilte akuf dem . wrüti da õõz Titulus vXxp ſemper defluit ad valles mortis miſerie· nune autem de ſe mſi miraculoſe aſcendere poterit ad requiem vite ſempiterne Et tunc appli coꝛde appropinquauerit ipſi xp̃o: hic aurum in ſe genat vir / tutis pariter a amoꝛis:ſed é& margaritas producit pe rpetue retributionis B CQõmentato auerrois ſuꝑ.njmetherxo· Dũuũ naues appropinèqnt ad abiſſum vbi mare fluit ee refluit mox ipſe naues ꝗdam virtute occulta ipſiꝰ abiſſi: violenter attrabunt᷑: ac a mari imbibibunt᷑: a per ↄſequens ſubmerguů tur. Dicit᷑ aũt hic abiſſus: fons maris· vt Papias aſſe erit · Sed tunc per nauẽ deſeribit᷑ ipſe homo. Nam ſiẽ nauis vt frequẽ/ ter ſcindit in medio:& ſcelerius mouet᷑ de mari ad littꝰ: q; de littoꝛe intra mare· vt ondit phus in ꝓbleu. Sic nimirum per omnia ipſe homo ſcindi debet mox in medio etatis ſue pe nitentiam: ſed a magis acceller arxe debet moꝛe nauis de mari huiꝰ ſeculi: ad littoꝛa gaudii ſempiterni: q; de littoꝛe ſecurita tis eterne: ad mare tribulationis miſeriec; mũdane. Sed tũe ouenienter ꝑ abiſſum moes deſcribit᷑ aut peccatum. Nam ſiẽ abiſſus teram penetrat ſine vllo fine. vt recitat EHontinus in tractatu de climatibo a zonis mundi. Sic a ipᷣm peccatũ ſuo veneno terrã mentis ne penetrat ſine vllo fine ipſaz pungẽs atq; crucians ineternum. Et tunc applicetur ſic. Iuſto dei iu dicio:contigit vt hi qui tam auida ſiti ad moꝛtẽ ac ad peœa⸗ tum approximant & feſtinant: cũ voluerint ſtare a non poſ⸗ ſunt. ſed moꝛe nauis ad abiſſum appropin quant violenter intrabuntur: & a mari perpetui ſupplicij imbibantur. Plinius in ſpeculo naturali Hec natura eſſe vrſi oſtendiẽ vt dum ad aquam aliquam appropinquat:in aceeſſu volu⸗ tetur continue circa terram. Per vrſum i ntelligitur hHomo· Nam ſicut dum vrſus excoꝛiatus fuerit. videtur habere ma/ nus & pedes humanos: ſed nequaquam dum eſt viuus. Sice per omnem modum ipſe homo impenitens dum viuit: nul⸗ hr greſſum humano nomine dignum facit. Sed dum in morte excoꝛiatus fuerit: mox volũtatem pariter 2 affectiimm pumane & virtuoſe actionis in ſe prefert a oſtendit. Et tuc applicetur ſic. Homo itaq; quando aque moꝛtis a eterne mi ſerie apxpropinquare cernitur: mox in terra: terrenis appetiti bus volutatur- G Alkabicius in theoꝛica planetarum- Appropinquãte ſole circa zodiacum equino Ctialem verſus ſolſticiũ eſtiuale inter oꝛizonta mundi:tũc omnia 3 hiemali tempore moꝛtua fuerãt:viuacia fiunt. tũc texra fructificat et mots eſt delectabilis ſup terrã. Sz tũc per ſolẽ xp̃c figuraĩ . aic cet᷑ ſic. Homo itaqʒ; qui in fluxu huiꝰ vite toto t Tituaiuois rxrbz. cs Nam ſicut ſol eſt cauſa omnis luminis a ſplenvoris teſtãte mNd Ptholomeo almageſtimijqui dict. Nil luminis eſt.ꝗ d non brs a ſole deſcenderit. Sic & xpc cauſa eſt in nobis toti? ſue feli / nd ciſſime ac beatiſſime viſionis. Sed tũc ↄuenienter ꝑ hiemem Aiuite peccatũ deſignat᷑ Nam ſiẽ in hieme dies qdem ſunt breues üiur longe vero noctes. Sic etiaʒ dies vite peccantis hoĩs breues B noctes vero eiꝰ pene & miſerie:longe ꝓpetue a eterne. Rt tũc floret⸗ aꝑplicet᷑ ſic Appropinquante ergo chriſto ad regiõʒ habita-⸗ Mam bilem mentis humane:mox coꝛda ꝗᷓ peccato moꝛtua fuerãt diat. reuiuiſcũt tunc a terra id eſt coꝛpus homĩs: bonis operibo apor⸗ fecund at᷑:ſed a motiis virtutũ delectabilis efficit᷑· vt ſupra ſinete H AlRoꝛat li.ij. Quando ſol appropinq́t emiſperio noſtro tagbon, verſus climata & zonas habitabilis regionis:tunc nubes ni/ gud⸗ greſcũt a rubeſcunt. Per ſolem ergo xpᷣc deſcribit᷑. Nam ſiẽ Kanin ſol minqß aduenit ſine lumine & caloꝛe: ſic etiam xpc nun Rtumm menti hiimane aduenit abſq; lumine cognitionis 2 abſq; ca Apen lœe celeſtis amoꝛis. Et tunc appropinqñite ergo xpᷣo ad emi’ Autr ſperiũ coꝛdis noſtri:mox denigramur qñtum ad nigredieʒ tran vere humilitatis: & rubeſcimꝰ? qũitum ad ruborẽ diuine ca⸗ ntuct ritatis I Pps in ꝓbleu. Dum naues appropinquant ad indic littus:mox naute mag timent a exploꝛant ꝓfundum. Quiꝰ lann cauſa eſtqa in littoꝛe naues citius impingũtc ꝑ ↄſequens unphe ↄſtringunt᷑. Sed tũc per naues hoĩes deſignãtur. Nam ſicut · se naues ꝓſundius vident immergi aque exñntes circa littus: WE qim̃ dum ferunt᷑ in aqua· vt ait axeles vbi ſupᷣ. Quiꝰ cauſam aſſignans dicit. Aqua etem que circa littus eſt: quieta eſt ce ſoe dens grauedini ipſiꝰ nauis aq vo in medio ſui tumultuoſa ſee eſt: violenter ꝓferens a ſuſtulens ipſaʒ nauẽ. Sic reuera ipſi aun HPomies magis periclitant᷑ in littoꝛe a in ſtatui ſecuritatis qm̃ bru in fluctibo ſolitudinis a timoꝛis. Sed tũc ↄuenienter ꝑ littus mal ipſa moss deſcribit᷑. Nam ſicut in littoꝛe maris ſonitꝰ magis guer audit᷑ q́; in mari.vt refert Axeles vbi ſupᷣ. Sic per oẽm mõom tumultus vanitas huiꝰ mundi- moꝛtis tpe cognoſcit᷑ a ſen üa titur · que vtiq; in ſtatu ſecuritatis huiꝰ vite penitus ignoa⸗ Kod bantur. Et tune applicet᷑ ſic. Dum ergo appropinquamꝰ ad pertt littus moꝛtis noſtre: magis eſt vt timeamus: a vt profundi⸗ ſere tatem imminentis periculi exploꝛemiis.· linus ¶ De Alacritate. ¶ [Nytulus xxv lume Riſtoteles in libro probleumatum. In riſu ſanguis datur recedit a coꝛde:a ex valde riſu ſepe homĩes ſuffocant mun Sed tunc ꝓ riſum alacritas figurat᷑. Nam ſic in riſu galt voces ſunt obtuſe & groſſe os aperit: a pectoꝛa ↄquaſſantur peln vt ait Pfs vbi ſupra. Riſus inqt voces obtuſas efficit: hiatũ 7 Aaſi dm nnde nſe umenh umn en Gnis uͤg Wonn ngreg tibuumeca⸗ inqnant . wen ud PNegvers Ww W ſraren 4 Nemmm ſontrn nimyin . enwoen einſen usign NN 6 Pofmn 5„* „ Titulus xx vj oꝛis facit pectoꝛa contert. Sie per omnem modum in vana mundi alacritate voces mẽtis ac oationis noſtre in dei au⸗ ribus obtenduntur: os cœdis ad illicita aperit: mens varus mundi vanitatibus conquaſſatur. Et tunc applicet᷑ ſic. In ala critate ergo vana hHuiꝰ mundi ſeculi tota virtus anime detra hitur e homo ſepe mente a cœpore ſpiritualiter ſuffocatur- B Belin? in tractatu de iudicijs futuroꝛũ. Quãdo mirica floꝛet catiſtia hoc anno fit. Per miricam intelligit ipe homoò Nam ſiẽ mirica eſtatis tem ꝑe areſcit:in hieme vero vireſc vt dicit Pliniꝰ in ſpeculo naturali. Sic aQ ipſe homo ꝓſperitatis tempore areſcit mente & copore tempore aũt aduerſitatis: Vireſcit celeſti virtute a vigoꝛe. Et tunc applicet᷑ ſic. Quando itaq; homo in hac vita vana atq;ʒ indebita floet alacritate 6 gaudio:tunc mox cariſtia celeſtis gratie: a peſtilenc ia ment et anime oſequit᷑ in futuro QTheophilus li:diuerſarũ artium. Qualitercuncq; vitrum ſuerit depictũ per qd videtur vel pannꝰ eiuſdem coloꝛis omnia vident᷑ eſſe: que ꝑ vitrum aut per pannum ↄſpiciunt᷑. Per q; d datur intelligi· ꝙ quali⸗ tercunq; diſpoſitus fuerit ipſe homo: talia & oĩa ꝗᷓ in mũdo ſunt eſtimant᷑ ab pſo. quẽadmodum homo alacritate huiꝰ mundi coletatus:om nia leta foꝛe que in mũdo ſunt:eſtimat: et alacritatem eſſe in omnibus arbitratur · & ideo ait Plato in phedrone. Nil alacritatis & veritatis ex parte rerum in ſe ipſis: ſed qũtum ad diſpoſitionem intellectus D Archi⸗ ta Tharentinus. Homo'cuin interdum ex code letatur: plo rat. Per quod datur intelligiiꝙ alacritas huius mundi mi ſcenda eſt timoꝛe lacximis & doloꝛe. Philoſophus in ſecundo politice. Animalia oſtendũt ſigna alacritatis ſue in auribo: in motione capitis: & in cauda. Sic a ipᷣi mundani et brutales homines ſigna preferunt ſiie alacritatis in auditu maloꝛum colloquioꝛũ que per aures: in mundana dignitate que per caput in fine vite ſue que per caudam deſignantur ; E Ppus in pbleu. Ex titillatione ſub aſellis aut pedibo tiſus concitatur ſed talis riſus interdum hominem ſuffocat: et occidt. Per ꝗᷓ datur intelligi:ꝙ vana mundi alacritas que per titillatonem ſub pedibus aſellis intelligitur: hominem ſepe ſpiritualiter mẽte perimit: ſuffocat e occidit G So⸗ linus libro rerũ. Dum rana virid is que pronoſtica dicitur lumen videt:clamat ad ipſum reptat: & crem at. Per quoð datur intelligi: ꝙ homo alacer atq; vanꝰ.dum leticiam huiꝰ mundi: ſeu lumen preſentis ſeculi proſpexerit: mox vocem exaltat: manibuis 2 pedibiis ad ipſaz reptat: 6 tandeʒ; ignibv ppetuis ↄcrematir H Albertus ſuꝑ mineralia Auicẽne· 4 Titulus xxxij Dum proijcit᷑ ad os canis rana vitidis: que pronoſtica dici amplus non latrabit. Per viridem ranã vana mundi alacri tas deſignat᷑. Nam ſiẽ rana viridis ſuo dlarnoꝛe pluuiã preſi- gnat:vnde &οα Pnoſ tica dicitur. Sic reuera preſens alacritas pluuiam indicat imminere perpetue tribulationis a miſerie Sed tũc ↄuenienter ꝑp canem intelligit ipſe homo. Nam ſan guis ipſiꝰ canis natᷣaliter appetitur ab omnibe beſtus teſtãte Ambro: qui dicit. Omnis inꝗt fera. curat᷑ canis hauſtu ſan⸗ guine. Sic ꝓ omnez modum maligni ſpirit? valde appetunt et ſitiunt ſanguinem & pditionem oĩm peccatoꝛum. Et tũc applicetur ſic. Qunq; igit᷑ vana a inepta hꝰ mundi alacritas oꝛe ment ↄcipitur:mox latratꝰ omnis diuine laudis penite anibilatur· I Abibulli? li. de actionibus aĩatoum. Ante aduentum pluuie clamant rane & ſibilant vipere. Per ꝙ dat intelligi ꝙ ante aduentũ tribulationis mortis & miſerie:ma gis tũc alacres hoĩes ſunt laſciui atqʒ mun dani ꝗ per ranas intelligũturcupidi a auari qui ꝑ ſerpentes deſcribunt K IAImb in evameron li- vi. Aues in magna ſerenitate minus garriũt:poſt pluuiã magis. Sed tũc ꝓ aues hoies deſignant? Nam ſiẽ aues in volatu ſuo pedes ad ſe cõtrahunt: ſic 2 ipſi omies moze auium & exemplo: intentiõz a affectiõz q; ſuaʒ aà terrenis debent illecebris elongare: operaq; ſiia ad memoi am mentis contrahere a diſcuttere & examinare- es adiungunt ſe noctue non vt diligant: ſed vt la fficiunt ad aliquos: non ad ipſoꝛũ ꝓfectum 2 ſalii dorus in Hiſloꝛijs natalibv. Viſum eſt ſepius & ↄpertum: gallus ſilueſter vingebaĩ & applaudebat couo- couus auit eo verſo ſcindebat oculos. Per ꝗd datur intelligi: ꝙ intèdum aliquis afficit᷑ ad alium ꝗ poſtmodum ipm ad ſupremum pPtraxit periculũ Q Pliniꝰ in ſpeculo natali. Ad puillos ſuos aues ſpectandos:dũ ſcʒ prolez ignobilẽ de nido abuciüt fertilitas hoc anno magna erit. Per que daĩ intelligi. ꝙ dum homines in affectionibo ſuis:iuſ liciã ritam debitàq; ſeruant eoipſo in fructu bonoꝛũ operum vberius fecundiuſ. q; abun dant D Amb-ĩ exame. Aquila auis egregia · pullũ altiꝰ duces ibhm cadere permittit: ſi ipm eſſe reperit degenerem in hoc iuſticiã ſeruans natalem: non aũt ſiniſtram indebitã affectionem. Sed tunc applicetur ad propoſitum in preſenti · Notandum hic:ꝙ eſt quedam affectio iuſta ſi ad parentes quãtum ad obſequendũ Hoc require de affectu. Et qdam QN ¶ De Kffeétione. ¶ Tytulus xW X. cerent & diſcerpãt. Per ꝗd intelligitur · ꝙ ſe homĩes : ſed ad ipſoꝛũ extremam ↄfuſiõz ac pditionem. B Iſi Neme⸗ ſtle Wn Juer Peer ind ſedun wati ſeh⸗ aſſo⸗ ſorun⸗ ſneſce Pore W ytdie pugn, deſts; yp⸗ ſoatu ſus 1b mudc, Wil minf. mmd r eludaf en Deg migartu Mribent mit mi ilgnn tſeꝛipl izchlus Dwe ISWW⸗ 4 ſemm Plp 0 , „„ 4 co . “ üige Titulus xxvii eſt affectio ex ignoꝛantia: vt perditis obliuioſe ad aliena oua ¶ De Affectu. ¶ Tytulus·xXvij· AR Olinus libro rerum. Cum ſtrucio ſeneſcẽs:ſerrum nequit edere: roſtrum tamen acuit & collidit cõtta ferrum. Sed tunc per ſtrutionem deſeribit ipſe homo. Nam ſiciui ſtrucio oua ſiia inueniens a beſtijs cõculcata validum lamentum emittit. Per oua intelligũtuir merita. Sic per om / nem modum homo rediens ad coꝛ a inueniens merita ſua a beſtus infernalibus conculcata:mox moꝛe ſtrucionis eitila⸗ tus debet emittere validos & lamenta. Et tunc ſic applicetur Homo itacq; cum ad actum ſit deputatus ex naturxa aliquo interueniente obſtaculo: non poteſt perpetrare roſtro eque valentis effectus debet attemptare/& oee intentõnis faciendo ſe humiliter excuſare B Ii dorus in hiſtoꝛijs naturalibo Viſum eſt interdum ꝙ vulpis cum non poterat auem cape te curſu: tamen nitebatur capere ipſam ſaltu:faltans in aere verſus auem. Sed tunc per vulpem deſignantur homines· Nam ſicut vulpis nequaq́; glaciem tranſit: dum ſtrepitum ſubterfluentis aque audit cum impetu.ſic ipſi homĩes moꝛe vulpium nequaq; debent glaciem mundane ſelicitatis cum impetu tranſire:ex quo ſciunt a audiunt in ipſis latere aqs mortis perpetue miſerieq; eterne. Sed tunc comienienter per auem celeſte premium figuratur. Nam ſicut auis non capit᷑ niſi laqueis: xetibus & ſagittis. quibuſdam odoribus etiam aromaticiſq; & herbis:ſicut aſtrut heophilus in breuiario diuerſarum artium. Sic reuera per omnem modum celeſte premium non attingitur niſi laqueis meritoꝛie & prudent in dei oculis actionis retibus virtuoſe operationis: ſagittis ſedule ad celeſtia aſpirationis: odoribus aromaticis feriide ationis: ⁊a herbis melliflue deuotionis. Et tunc applicetur ſic. Hoies itaq; cũ non poſſunt celeſtia ſequi pmia p curſũ aſſidue oꝓationis ſalti m capiũt ꝑ volatum pij affect? vices operum adimplentis Q Pliniꝰ in ſpeculo natꝛali. Griff o ſeneſcens cum iam volare nõ poteſt:nihilominꝰ tamen alas in ꝓgrediendo leuat. Sed tunc per griffonẽ intelligitur ipſe homo. Nam ſiẽ inter griffonem a equum naturale eſt odiũᷣ vt dicit Solinꝰ libro rerum. Sic nimirum maxima debet eſſe Pugna ⁊ odiũ inter hoĩem quemq; fidelem a inter equum id eſt demonem vel hoſtẽe infernalem. Et tũc applicet᷑ ſic. Hõ itaq; preuentus ſenio: aut languoꝛe.cum iam volare non pr volatu ſeduille ⁊ Pfecte opatiõis ſalteʒ dẽt leuare alas pij affe ctus ⁊ bone intentiõis vt ſu D Ambᷣ in exameron li:vj· 5 . ferrum. Natura quidem ſtrucionis eſt manducare Titulugs xxvuj); Vniconis dum viderit ſibi predaz auolaſſe ad arborẽ: ipſaʒ arborem cornu pulſat foꝛtiter. Sed tũc ꝑ vnicoꝛnẽ intelligi ipſe homo. Nam ſiẽ natura vnicornis eſt venari in vallibo ſu peruenientib aut venatoꝛibo: cõfugere ad ipſos montes ſiẽ ipe leo vt refert Philoſe oph' in ſexto aĩalium libro. Sic per omnem inodũ natura hec homiĩs eſt neceſſitatẽ ſuã querere et venari in infimis vallibo Hui? mundi ſed ingruẽte neceſſi/ tatis tempore: cõfugere ad montes celeſtis ſubſidij. Et tunc applicet᷑ ſic. Hõ itaq; moꝛe vnicoꝛnis duũ ſibi preda auolauit virtuoſi effectus ſeu oper:m ox applic ari debet coꝛnu fidelis affe tus 2 intentönis E Plini? in ſpeculo natali. Quãdo thaurus ſilueſter coꝛnib⸗ vrſum nõ poteſt euadere:tiic terit ipſum pede. Sed tũc per thauxꝶ deſcribit ipſe homo. Nam ſiẽ thaurus inſtante moꝛtis tpe: aquas petit. vt videlicet moꝛiat᷑ in aquis: quemadmodũ vt ipſe cignus: vt refert Plinius vbi ſup. Sic per oẽm modum ipſe bhõ moꝛtis inſtante tempore: declinare debet ad aquas ↄtritionis penitentie: vt ſic & ipſe ſecure moꝛiat᷑ abſq; moꝛtis eine metu periculo timoꝛe. Sed tunc guenienter p vrſum inimic? noſter videlicet dyabolus deſignat᷑. Nam ſiẽ cibus Vrſi: ſunt foꝛmice vt dicit Amb. Sic roẽm modum ipſe dyabolus paſe cit foꝛmicis per petue pe- nalitatis & moæſus oſcientie eternalis. Et tiinc applicetur ſic Homo itaq; dum dyabolꝰ coꝛnib⸗ aſſidui operis nõ poteſt euadere: ſaltim terat ipᷣm pede id ẽ fideli & deuota intentione E Kmb in exameron. Quado muſtela b aſiliſcũ inſeꝗt aut ſerpentem a ipſe baſiliſcus euaſerit: ſuie ſerpens intrant caueam moꝛantur: tũc mox muſtela circuiens caueã: lacri matur. Ber ꝗᷓ dat᷑ intelligi· ꝙ bõ dum effugiſſe d optabat oſpicit:mox moꝛe muſtele patiè a exemplo &riiloſis nuti et affectu ſuum debet oſtendere a p̃ferre CPpus in. nj⸗ de aialibo. Cunq; canes inuenerint taxones aut vulpes ſub terra latitãtes: a ipſos venari nõ poterũt: mox pedibo quodã modo fodiũt:a ſe predã appetere indicant & oñdunt. Sʒ tũc P canes hHoĩes deſignant. Nam ſiẽ in ſanguine canũ:delectant᷑ omnes fere:ipm nat᷑ali inclinatione ſitientes · teſ lãte Amb· in exameron ꝗ dicit. Delectat᷑ aũt atq; curat omnis fera:canis hauſto ſangiune. Sic ꝑ omnem modũ in ſanguine: id eſt in perditione hoim omnes fere infernales: id eſt demones plexe ꝙ; delectant vtpote in pditione bumani gnis nimiũ ſiciẽtes. Sed tunc ↄuenienter ꝑ pedes affectꝰ? ſeu intentiões deſignant Nam m beatum Auguſtinum ſicut cœpus pedibo: ſic aĩa diuerſis vehitur ee mouetur affectibo Et tunc applicetuir ſic Hoĩes itac; dũ terrena cupiditate occultante ſeu ꝓhibente R it od Aent Unisti vne⸗ ſmtat ſust doneci idt bonun tatum malum llepkun lupodi⸗ Nltuntur dun circt ume laſcbine ſenker dpkee⸗ yon Nr W repe den conſ. er o prime ollec 62 tn⸗ nnier uae e cn An ſum⸗ nuſtel Entcle : miusſe d. eNr ſtdn Let. DC. 4.,,6 Rreuce , , 1 Plimat te teme tſic &⸗ imoe dpalols eptehe⸗ glerurſt nöͦytt ntentone ſchirſege st zenliln 6 openn loſsntd Ppusnn uſe 6 eͤ„ „ ſenend ged . nonsh⸗ nüſve ae⸗ ent pen ) to Titulus xxbinij Juod appetunt perficere non poſſunt continuo moe canum debent pede voluptatis & affectus fodere:q vices peragé acti onis faciende vt ſu H onſtantinꝰ monachus libro de melancolia. Qui infirmꝰ eſt valde adeo poteſt cogitare de ſanitate vel ſperare qd pfede ſanat᷑:ſed econeiſo qntumcũqʒ ſanus fuit: tandiu de languoꝛe poterit cogitare vl imaginari donec infirmet᷑ſic aliud cogitare poterit ad bonũ faciendũ alicd ſeu virtutem gerere. & vtiq; voluntas ſeu affectꝰ ipᷣm num opus poteſt excedere vel equiualere: ſed & econſo tãtum affectũ habere poterit q́s ad malum s in dei oculis malum eqiii pendit᷑ perpetraſſe. I N ota hic de iuuenib⸗ elephanti bo qui dum ſenes elep hãtes ceciderint:roſtra ſua ſuppodiare videntur. Et ſic parẽtes ſuos erigere ſuſtollereq; nituntur K Item nota de cete grandibo: qui gdem cete dum circa maris littoꝛa in ſicco poſita fuerint: mox iuuenes eoꝛum aquã roſtris afferentes:ſup parentes fundüt · vt pſti ta ſibi aqua: ad mare valeant inſilire. Item nota de ciconeis ſeneſcentibus a earum pullis:que quidex applicare poterũt de preſenti ſcilicet de affectu· ¶ De Aggreſſione · Tytulus xxix X Riſtoteles li, de animalibo. Vrſus nequaq; aggredit ſedentem aut ſtantẽ in aqua. Quapropter Ambroꝰ in li: exameron perſuaſit nobis dicen s. Cum videris lupuim:tolle lapidem a circunduce veſtẽ: & fugiet & ſi vrſũ ↄſpexeris: ſede in terr am: aut fuge in aquã: a reſiliet a te. Sed tunc per vrſum nẽ hoſtis deſcribi?t infernalis. Nam ſiẽ vrſus reperiens hoĩem:primo cum ipſo aliquantulũ colluctatur. deinde ſanguinem ſibi exugit. vltimo vero ipſum deuoat conſcindit vt recitat Pliniuis in ſpeculo nat᷑ali. Sic nimirum per omnia hoſtis noſter antiquꝰ hominem appetens perdere Primo cum ipſo diuerſis ſuggeſtionibo temptationibus colluctaturx· deinde totam ſibi virtutem mentis: G intentio⸗ nem xugendo extrahit ad mindana vltimo vero fin aliter 7 tandem ad eterni & infernalis moſiis ſupplicia ptrahit ſempiterna. Et tunc applicetur ſic. Hoſtis noſ ter antiqud ne/ Juacq aggreditur hominem ſedentem in terra Humilitatis: 6e confugientem ad aquas pemientie àa ſatiffactionis. B Ambroſi? in exameron libro/vnj. Muſtela ſeciirxe baſili⸗ ſcum aggrebitur: dum circumuallerit ſe ruta. Sed tunc per muſtelã quilibet fideliũ deſignat᷑. Nam ſiẽ muſtela alledinẽ geſtat in pectoe a viſo ſibi imn minẽte periculo mox ĩ nivum ofuigit: & ibi latitat longa hora vt dicit Ambroꝰ vbi ſupra 4 Titulus Exx Sic per omnem modũ homo quilibet chriſtianus albedine: puritatis mũdicie ĩ coꝛde ſuo geſtare debet iugit a ſeruare ſed a imminẽte ſibi tribulationis tẽpore · mox debet ad nidũ ſui coꝛdis ↄfugere: & ſe ibi diſcutè querẽé a ſalubriter imueire Sʒ tunc ↄuenienter ꝑ baſuiſcum dyabolus figurat᷑. Nam ſiẽ Paſiliſcus ſpeculũ aſpiciens: otinuo necat᷑ vt recitat Algaʒel tractatu de forma ſpeculi: ſic & ipſe dyabolus ſpecularè caitãa q; mentis puritateʒ intuens a reperiens· 9tinuo inde repellit: perimitur: & fugatur. Et tunc applicet᷑ ſic. Homo itaq; dya⸗ bolum ſecure aggredit᷑ dum ruta id eſt caſtitate & ↄtinen tie circumualla? Solinus lirerum. Leo non aggreditur predaz:ꝗᷓ inter tres ſui ſaltus euaſerit. Ter nanq; poſt feram ſalit: a ſi ipſam nõ apprehenderit: amplius non inſequit ſed Dimittit. Sed tũc ꝓ leonem peccato libet deſignatur. Nam ſicut moꝛiens leo amariſſime ploꝛat · teſtãte Plinio in ſpeculo naturali ́ᷓ dicit. eo inquit moꝛiẽs amariſſime ploꝛ at: cignꝰ vero moꝛiens ameniſſime cantat. Sic nimirum peccatoꝛ ipſe moꝛiẽs.amariſſune pꝓlœat: ꝓ quem ploꝛatũ perpetuum fletũ ſibi imminere indicat. Et tunc applicet ſic. Peccato itaq; Hõ dum predam celeſtẽ ſemel aut bis vel ter impfecte debiliẽ inſecutus fuit amplius nõ curat:ſed mox deſiſtit & ſibi tam teatam ſalutiferam q; predam: auolare recederec; permittit D Iidorus in biſtous natᷣalibꝰ. Lupiis non aggredi Pominem:quandiu poteſt ſibi panem VAlcibũ proncere. Sie nec dyabolus hoĩem aggreditur: nec inu adt quem oſpexerit pane vbi celeſtis cibo dine gratie paſtũ foꝛe aQ mãdere 5 Pliniꝰ in ſpecło naturali. Canis lupũ audacius aggredi uando venatoꝛes viderit inſequẽtes: a eoꝛũi audiuerit voces Et ſic ipſe homo foꝛtius aggredit ipſum dyabolũ: qndo pᷣ ſe habuerit in auxiliũ oααiones G& ſuffragia ſanctoꝛũ patru . R Iſidorꝰ? in hiſtoꝛis nat᷑alibo. Vulpis non aggreditur tranſire glacie: ſub ꝗᷓ audierit gurgites aque defluẽtis. Sic nec dyaboluis illum hominem per quem tranſire conſpicit: aquas penitentie celeſtis quoq; gratie· ¶ De Aſcenſione Cbriſti auctoꝛitates. ¶ TytulusxxXX- broſius ĩ exameron linj. Quendam xp̃c miſticũ in mente facit aſcenſum: dum totũ in ſe noſtrũ ab⸗ condit a ſubtrahit: in altaq; erigit cogitatũ Aug? ide nata q gẽa. Ex deſcenſu celeſtis gratie:& aſcenſu in den . / * „ „ . * mentis bumane fructꝰò gignũt felicitatis: beatitudiniſch; eine⸗ Athanaſius pater noſter in ſermone. Crede inſane o homo chriſtiane q; omnis aſcenſus culminis: altitudiniſq; mir da ne: deſcenſus ẽ totꝰ in oculis maieſtatis dĩne: caſus motis N ſtilus npt. be aeula de ſin esteattus nfmd ſatcünet ſconſorent Ggickum pemunp Gfunckioumt Gnhlen nudtſcken Nonſte Muyrenh Cpondrnr. Vartur dac in dun ne coftenpen Cgemerd erfur lapn maui patce mane ſſtae⸗ tetmmitt mmsD Alpune, Naſenns 1WN prinon⸗ no cor ſuum! Necha Hiblent Mhen War c . ummid Anrt murn — — — . in Kiorote⸗ RRZ rornſ- t iger) tiſumepote nitungaut: — — — büptoncet equem N ADaris 7 / Titulus xxx perpetue Bern in epiſtola ad karolum·. Tunc vero in mille pericula decidiſti quotiens in tumoꝛẽ mentis inaniter aſcẽ⸗ diſti Oroſius·ſ‚ illud cañ· Aſcendam in palmã ac· dicit EFru dus beatitudinis nõ acclinat niſi mens noſtra in deum ſur ſum fide deſiderioq; aſcẽdat Ambro.li. de officijs Sicut xpᷣs ſua reſurrectione reſurgendũ eſſe a pecatis edocuit ita ſua aſcenſione aſcenſionẽ quandã eſſe anime indicauit Haymo ſcʒ adus apoſtolorum. Aſcendit iheſus in altum ad ſynum gremiumq; paternum vt interpellet deum et tranſmittat do num celicum & vt ſibi attrahat coꝛ PHumanũ. Bernhardus ſup can. Mente ergo in contemplatione celeſtium aſcenda mus vt ſaltem aut ſic noxia videamus timentes eadem ad deum fideliter accedamus Beda ſuper actus apoſtolorum. Proprium hoc eſſe ſolet abeuntis amici vt poſt ſe conſolati onem dimittat· In xpᷣi itaq; aſcẽſiõe fideles ſpicitu aliter ele/ uantur dei conſolatione. Ieronimus ſuper regum. Aſcenſio in deum mentis noſtre duo facit videlic; ut deum ſincerius contemplemur. vt a mundanis magis inquietudinibus e longemur· Gregoꝛius in regiſtro. Deſcendas coꝛde humili vt aſcenſum facias culminis ſuperni. ¶ De bonitate ¶ Titulus xxxi. & Vdonius in epiſtola. Bonitatis noſtre ſigna ſunt Ddilicis affabilitas humilitaſq; pudor. Hugo de ſancto victoe. Inter omnia de quibus ammirare ſo let humana fragilitas duo maximie ammiratione digna eſti maui · primũ eſt immenſitas diuine bonitatis que tantum parcere poteſt omni peccatoꝛi ſecũdum eſt magnitudo hu / mane audacie & preſumptiõis que tanto ſuo preſumit re⸗ ſiſtere creatoꝛi Baſilius in regula Bona interdum uiſte pre termittimus ne mala grandia ſeu ſcandala enoꝛmia incida mus Dyoniſius in celeſti yerarchia. Omnia appetunt bonũ vt principium a quo ſunt ⁊a vt finem ad quem tẽdunt Da/ maſcenus libro octauo. Eſt bonum apparens voluntas a non eſt aliud bonum primo bono confoꝛmatuz quod principium mtellectuum dicimus et bonum eſt omniq; bo no copor ali dignius ſublimius eſt. Auguſtinmus contra fau ſtum Bonitas itaq; maioꝛ eſt omni eius potentia a virtute. Rychardus de ſancto victoꝛe · Eſtimo ꝙ nil ad penitenciam violentius nos inducit ꝙ; noſtri bonitas ſaluatoꝛis. Grego- nazazenus libro ſuo app ollogeticõ tercio. Quatuoꝛ ſunt qᷓ delekant omnium cõditoꝛem Primum eſt bonitas atq; vir tus codis . Secundum eſt pemtencia peccatoꝛis Tercium ẽ Titulus xxxj· xxij mundicia mẽtis Quartum eſt cõtemplatio anime diligẽt? leronimus in epiſtola ad voluſianũ. Si recte agnoſceret fa cilius deſiderabiliuſq; eſſet & honeſtius o ꝑpari bona quam mala.Sed heu multi ſunt qui cũ pecatrici labore penas in / cuirrunt miſerie ſempiterne. Boecius in epiſtola ad reginã virginem In omni bono ope tria acidunt primum eſt pre mia ꝓmereris eterna deum honas proximum edificas Ariſto·libro quinto ethicoꝛum. Nullus bonus qui non de/ lectatur bonis operibo neq; iuſtus ꝗᷓ non delectatur in opa tione iuſta· Plato in phedro. In multis humanis intellect laborat erroꝛibus nam frequenter ea que bona non ſunt ap petit· bona aũt que ſunmt abicit. T heꝰ. cõmentatoꝛ.ſ.de genere coru· Primum bonum ſimplex a bonum eſtali a autem bona ſunt bona oꝑatione premi Plato in thimeo. Si foꝛma illius ſummi bomi ocuiis videri poſſet omnes ad amoœ ſui violenter attraheret Endoxus li de geſtis phoʒe T antã dul cedinem tantam ſuauem a inexpertam ſuauitatem ſummo bono ineſſe poterit tali nomine dyogenes ꝙ; mortem ſui na tiiralem expectare nequiens igni ſe miecit ꝙ illiꝰ boni effice⸗ retur particeps quod ſibi videbatur tam dulcis a amena tres. Seneca in epiſtola ad ucillum. Velle eſſe bonum bo/ nitatis indicium eſt Tremagiſtus Qontemplari ſummum bonum ſeu bonitatis ineſt iugiter omnibus creaturis. ¶ De benignitate Audtoꝛitates ¶ Titulus xxxij. BRigenes ſuꝑ y ſaiã. anta eſt benignitas ſaluatoꝛis vt magis crucietur in dampnatione pecatoꝛis q́; 1 ip̃e peccatoꝛ in multitudĩe ſue miſerie ⁊a doloꝛis Ari ſtotiles in de tegimine principum Benignitas maxime decz reges tyrannides enim cum ſubditis inferãtur regnim q libet diſſipatur. Criſo· ſuper matheum Neminem dampnat deus conuicijs quia benigmis eſt Plinius in ſpeculo natu/ rali vi. Motus feminarum tardus eſt vox acutio ſomnus breuis· cito lacrimantur a benignitas in eis magis viget in viris. Dicimus in epiſtola ad alexandrũ Benignitati ope ram ſemper damiis neminem turbamus caſtitas placet tẽ⸗ perantia nobis ineſt has deo viéctimas ymolamꝰ Ieronimꝰ? in epiſtola ad nepocianum de vita clericoꝛum Crede veraci ter ꝙ benignitas prelatoꝛum ſalutem ſubditoꝛum efficit Ba ſilius in regula. Sepe mmia benignitas prelatoꝛum moes corrumpit in ſubditis quos rigoꝛ && aſi peritas refo?mauit. Rychardus de ſanc to victoꝛe. Ideo quidam benigni eſſe Vi/ dentur vt fauoem afſecdtionis humane obtineant quidã enj Citllu ſntmſen ſedit 3 ſrtben ſugindan benigntta hebete 0 un 1 Paqid eſte⸗ datk perdia ledine⸗ ginsden 1tmmien Mr vo sane ſateade 0b pog VNWN WoN kern⸗ Vlita oCta⸗ poſtn tuir ſe diuin⸗ ſis dar ſuntni ſon delis Atbe buntt pbor itus, Phom mehe⸗ Dbſo inaluur . N e, ad Nons e Ode! hr nde, = — 3 = S,=ͤ= — = 1* — „* Nte Noate Deonge N dumanene 7 4 4 4 = = — — mnes Deg ſiainmi glrte m ducwe npliriſum Scteatuls. s griusſ ione ectnn ſeezmil Gitsmmnn Ninrtying Grſeubnnl rruS rsg huigitnig 1 Crwte undlaum Titulus xxxxiij ſunt aſperi & auſteri ꝙ ſe eſſe fautozes rogoꝛis iuſticieq; o⸗ ſtendãt qd quidem vnicuiq; abhominabile eſt coꝛam deo h ſincera benignitas deo grata dinoſcitur acepta. Gracia/ nus in copore iuris in cunctis cauſis a caſibus ꝓ tractãdis benignitas diſcretio· atq; matura deliberatio maxime locũ habent Cetera quere de pietate miſericosdia & clementia. ¶ De Caritate R ¶ Titulus xxxij. A Ommẽtatoꝛ ĩ tercio metheroʒe Ome metallum quã tumcũq; graue fuerſt ſi igniatur mox leue aliquã tulum efficitur ſonum perdit molleſcit a rubeſcit. Per quod datur intelligi ꝙ coꝛ humanum quãtiſciinq; fu erit anxietatibus aggrauatum ſi in amoxe dei celitus accen datur mox leue efficitut in omni ſaluitifera actione ſonum perdit conſolationis leticieq; mundane molleſcit in dei dul⸗ cedine.a rubeſcit in dei a proximi dilectione B Apule/ gius de moꝛte platonis. Grauiſſimum mietallum eſt aurum tamẽ ex hoc ſua nobilitate nõ orbatur. Per quod inſtru/ endos viros duximus ſapientes:qui licet interdum anxieta tibus a molleſtijs aggrauentur non tamen ex hoc ſua nobi litate dignitate ſeu celeſti adeo retributione defraudãtur QꝘ P atearius li v Dum ſerpens aggrauatur a anxiatr aliquo graui coꝛpore aut lapide ſuper ſe iaco mox vt exili⸗ re poſſit cutẽ abicit a dimittit. Per quod datur intelligi ꝙ homo mole mundane vanitatis aggrauatꝰ mox vt penam eterne miſerie a iehenne poſſit eiadere debet abicere cutem vilitatis vanitatis affluẽtieq; mundane D Euax lbro octauo de euẽtibus in natura Qunq; lapides igniti fuerĩit poſtmo dum aque immergiuintur continuo magis aggrauã tur ſcin duntur ⁊& fetidi efficiuntur.Sic et ipße homo cum in diuina inflammatus fuerit caritate denuoq; extinctus car/ nis damnabili voluptate mox quantum ad omnia qiue dei ſunt nimium aggrauatur a ſanéctoꝛum conſoꝛcio ſcinditur ſeparatur τ vt fetens abhominabilis in omnium btoʒ oculis refutatur ;B Ambroſuis in exameron libro xi. Arbores onuſte fructibus terre inclinantur alias confrin⸗ guntur aut frondibus diſſipantur. Per q& datur intelligi ꝙ homo bonis operibus fecundatur aut humilietur auit pe nitus annulletur. Vel ſic & pulchrius Neceſſe nimirum eit qꝙ; hominem fructibus mundane felicitatis onuſtum aut ĩ fine humiliari aut a terrẽa felicitate penitus diſſipari E Philoſophus in duodecimo animalium libro Ridlum ani malium grauioꝛem molem ferre poteſt ; foꝛmica q& ꝗdez 6 Titulus xryxiiij. paatet per hoc quia in duplo maioꝛem maſſam plum bi m ißa ſit geſtare poteſt. Sed tũc per foemicam intelligitur ipe homo ſperans. Nam ſicut foꝛmica grana aggregat pro fu⸗ turo Vt ſupra patuit ita ſperantes in domino. Applica vt noſti. S ¶ De Caſtitaat ¶ Titulus xxxiij. A— Vicebron libro fontis vite. Rer ſi in ſua ſiccitate Sᷣ in creata ſibi puritate perſiſteret nullas proꝛſus im 4 reſſiones gigneret ineternum. Cauſa nãq; tranqᷣl litatis aeris eſt ſiccitas atq; puritas aeree regionis· Sʒ tunc Per aerem intelligitur ip̃e homo. Nam ſicut in aere mullate nnus ſuſtentatur nec manet ipᷣa terra:ignis aũt & aqua con ſeruantur in aere vt recitat Abertuͤs in mineralibus auicẽ ne. Sic per omnem modum nil homini manet poſt hanc vi tiam terrene ſubſtancie ſed ſolummodo in ipᷣo manere po⸗ terit ⁊ conſeruari ignis caritatis diuĩe a aqua felicitatꝰ dul cediniſq; interne Et tunc applicetur ſic. Homo itaqʒ ſi in ſic citate puritateq; perſiſteret caſtitatis mimq; in ſe concipet. nec gigneret peſtilencias a intemperies mundane vanitatis Philoſophus in quarto metheroxe. In mari occea⸗ no nunquã cernitur nix. CQuiiis rationem aſſignans dicit. Ex mari vtiq; exalatiões valide ſunt humide calide a ma xime in mari occeano humide quidem ꝓpter aquarum im/ manitatem calide vero & hoc propter vndarum procella/ rumq; conquaſſationem Hee ergo exalationes quia humi de quia calide ideo muem liquefaciunt ante caſum. Et hoc eſt quod ſubiungit philoſophus vbi ſupra In mari inquit occeano tempore niuis pluuie accidunt tunc. Sed tunc per niuem caſtitas deſignatur. Nam ſicut nix non corumpit nec liqueſcit ſed diu manet in ſublimibus montibus atque locis altis vt dicitur in libro de impreſſionibus aeris · ſic et ipſa caſtitas obeletur minime nec liqueſcit nec euaneſcit in altis hominibus quos conuerfatio honeſta ſublimauit 2 quos amos dei a terrenis & tranſitoijs eleuauit. Sed tunc comuenienter per mare occeanum intelligitur ip̃e mundꝰ?. Nam ſicut mare occeanum nullus abſq; naufragio pertrã ſire poteſt vt dictũ eſt ſupra Sic per omnem modum mun Dus ir remeabilis imptranſibilis eſſe oſtenditur ipm nãq; millus ſine timoꝛe a periculo poterit pertranſire. Et tunc applicetur ſic. In hoc igitur ſeculo vel in ſeculari homine 2 mumdano nequaq́; nitoꝛ ſeu candor cermitur caſtitatis vt 5 Q ⅔HAntho oeatoe ſu p vi pollitice QCaſtitas quidẽ ↄſeruat (ituin em . coruer nuntut cEi ſoſttio⸗ prelert in tract tes un ſclef mmrarituot Kedupee edtade Lalts tudemen eurie⸗ ſeiteoe nedl eiibis. enens ſtut So Ommcſ etners Kak Nacck Lrr tunc ruta nini⸗ quia copot Tipat ſicat 0 dallic N liswt tingit uis ei hoſtis rit me moita 1 di⸗ 1 . tmulk CAAe mn ri Klne nnponnmenn N otre, mtlnt WNrwS igrand ezalden N auare rum prot ones guun ahnmint ue enmnf wramt rorthusnne s ai et uumcti itraut4 t ed dur ienun Kope modumm 1 Ptninid N . ſan , Nen i⸗ SS — Titulus xxxiiij coloꝛem diſpoſitionem atq; effigiem iuuẽtutis. Coloꝛati na/ q; conuementer ſunt hi qui caſti ſunt ſed optime diſpo⸗ nuntur 4 ſigna iuuentutis preferunt. Per que datur intelli gi ꝙ; & ipa caſtitas coloꝛem conſeruat venuſtatis eterne di / ſoſitionem quoq; bonam copoꝛis a anime ſed & effigiam prefert iuuentutis miſtice a vite ſempiĩne D Silu et? in tractatu de deſcriptionibus tẽpis a etatis Guſtum cerci oꝛem habent virgines ac caſti homines· ꝙᷓ hi qui incontinẽ⸗ tes ſunt. Sed tunc per guſtiim coꝛporalem guſtus ſpũalis ſcʒ celeſtis gratie figuratur. Nam ſicut guſtꝰ coꝛporalis ex amaritudine colle ſeu ex infectione lingue de aliquo malo et coꝛupto amoe corrumpitur vt teſtatur Conſtancius in tractatu de ypotumdriata paſſione. Sic per omnem modũ guſtus celeſlis gratie cœrumpitur ſeu denigratur ꝑ amari tudinem feditatis turpitudiniſq; mundane Et tunc appli⸗ cetur ũc Caſti inq; homines puritatis viz amatoꝛes a conti/⸗ nentie cercioꝛem habent guſtum quantum ad pceptionem gratie dulcediniſ; diuine· EB VIſidorus in hiſtœijs na⸗ turalibus. Muſtela inuadere appetens baſiliſcum ruta ſe in ueniens circumuallit. Quiꝰ ſigmim eſſe videtur quia ruta vt ait Solinus li rerum veneno naturaliter obſtat. Sed tũc P miſtelam intelligitur ip̃e homo. Nam ſicut muſtela rem cernens aliquam timoꝛoſam continuo terre cauernulas in ſilit ſe abſcondens. Sic a ipße homo timoꝛoſa a horrenda ſpe Cctaciula ſibi conſpiciens imminere mox Humili quidem ag greſſu confugiat ad cauernulam conſcientie coꝛdis ſui. Sed tunc conſequenter per rutã caſtitas deſignatur. Nam ſicut ruta naturaliter habet deſiccare capita a ſanare inferma a nimium deſicata teſtante Galieno tercio med: cinarum li ; qui ait. Ruta aũt nociuis obſtat humoibus humiditates coꝛporis capitiſq; deſiccatis. Sic reuera per omnem modũ ipa virtus caſtitatis a continentie humoes eradicat a ex ſicat coꝛrupte intentionis noſtre. Sed tunc conſequenter ꝑ baſiliſcum dyabolus figuratur. Nam ſicut baſiliſcus incine ratus apparentem ſplendoꝛ em habʒ inducere omnibo metal lis vt dicit T heo in breuiario diuerſax artiũ. Quprũ enim tingit in aurum 2 ferrum in argentum ſi ſperſus fuerit pul uis eius ſuper lannas calidas & cãdentes. Sic ninnrum ipe Hoſtis noſler antiqinis vanum atq; fallacem mtoꝛem inge/ rit mẽtibus coꝛdibuſq; humanis. Et tunc applicetur ſic Ho mo itaq; volens aggredi atq; inuadere hoſtem conditionis geiſq; bu mani prius moꝛe muſtele circumiiallat ſe caſtita te ac puritate coꝛdis ſui E Ariſto ĩ li ꝓbleu: Animalia 6 . S Titulus caſtrata citiis & auidius impinguantur. Cuius ratio eſt. Qiia in his vis ſeminaria vertitur in carnis ſubſtanciam Per qc datur intelligi ꝙ coœda humana caſtrimargiata 2 caſtitate predita mox auidiuſq; impinguantur roꝛe celeſti pinguediniſq; diuine. G Jeronimus contra IJouinianũ Virgines quamdiu virgines ſunt. ip̃i quoq; viri quamdiu continentes ſunt abſc; rugis lenioꝛes atq; placidioꝛ es ma⸗ nent in facie. Per quod datur in telligi ꝙ quamdiu homo caſſtus fuerit ſeu pudicus ipe in facie mentis ſue ſuo cre ato ri lenioꝛ delectabilioꝛq; a placidioꝛ apparebit H Tharẽ/ tinus in editione excurie. Q actus delectabiles atq; molles virginibus atq; caſtis conueniunt hominibus 2 pudicis. Sed per tactus coꝛporales ip̃i tactus miſtici figurantur Nã ſicut tactus coporales optime diſponũtur ex puritate ſan/ guinis ſed obcecantur ex impuritate ſanguĩs vt recitat Tu lius capitulo de optatis. Dicit enim Ignobilitas complexvi/ onis impuritaſq; ſanguinis ipm tactum ſicut et ceteros ſen ſus diſſipat ⁊ coꝛrumpit. Ex puritate aũt ſanguunis ſenſus bene diſporuntur Sic nimirum per omnem modum ip̃i ta ctus miſlici quibus attingimus ip̃ᷣm deum optime quidem diſponuntur ex puritate conſcientie a affectionis humane Et tunc applicetur ſic. actus igitur delectabiles æ molles ipm deum miſtice delectantes ſolis caſtis hominibus cõue niunt pudicis I TXulius contra cathelinam Virginũ caſtoꝛum ⁊a pudicoꝛum hominum vox leneſcit anhelitꝰ dull ceſcit gene floꝛeſcunt labiaq; rubeſcunt. Per que datur in / telligi ꝙ eorum qui caſte vxerunt a pudice vox quidem le neſcit in auribus ſaluatoeis anhelitus dulceſcit pie oratio/ nis gene floꝛeſcunt. Mentis deum allicientes a deledan⸗ tes labiaqʒ; & fauces coꝛdis rubeſcunt ipᷣm ſinceriſſime dili⸗ gentes. Philoſophus in quinto pollitice. Omnis pudor a virtus cœporalis in caſtis hominibus floere cernitur & vi⸗ gere K Algazel in tractatu de foerma ſpeculi. Cunq; ꝗs aquis immerſus fuerit ſuoſq; apparuerit oculos aduiden⸗ Dum mox tam aquã quam ea que in aqua ſunt valde foꝛte virida eſtimantur Sed tunc per aquam caſtitas deſignatur Nam ſicut aqua excedentias ele mentoum temperat ad me/ diumq; reducit vt ait Qalcidius in tractatu de odine vni⸗ uerſi. Sic per omnem modum ipᷣa ſacra caſtitas cunctoꝛuzʒ excedentias temperat imperpetuum a maloum mediumcg efficit eternorum iugiter premioum. Sed tunc conue⸗ nienter per Virida ipſa celeſtis Venmuſlas ſeu Amenitas 4 4 Ceulus ſgnntu retehie ſotundt ſlum rec ſtss armn lando e tune? ſis uun le arpate 8 1 atſcatiun 6lonntt lsergoedr nencn dstenchr gretiodi binſ⸗ Uiscatt ſetmitie ſpnelee sNr Prlieer ſtees an WN lardre tasom ſtis lun in natu lquis e ſam pen eſtemn nacricre itnanni laad munuse uneia S ital Mutet 41 Netaſus flepman iſols r ſt netg 4 . S dn ſein nair emalſ lnii Uuquemen d S. eſ n S1 Zutmtrh puntunin Ntreotrl conpen k ateros ia unis ſnſs dumtit neqidem isbumant 57 molle buscöue Vigi dd vedanttf Nqudn tpe onno 4 Mlim erilhneol⸗ t: nurdt vi⸗ Se „53 Cunq s. DDulden: ade ſoſe Nſegnit Latad nne ſi⸗ tunctug noun nue: Gnentis Titulus xryvxxiiij deſignatur. Nam ſicut q& viride eſt viſum imbecillem ma⸗ xime reficit confoꝛtat· Iuxta illud ꝙ ait conſtantinus de ypotundriaca paſſione. Viridis inquit coloꝛ cecucientium viſum recreat vefoꝛmat ſic ninnrũ per omnia nitoꝛ venu⸗ ſtatis amenitatiſq; celeſtis oculũ mentis noſtre in contem/ lando celeſti lumine valide vigit allicit attrahit & aſtrigit t tunc applicetur ſic Cũq; igitur aliquis feliciſſime imm&? ſus fuerit aquis caſtitatis mox ſibi annuẽte omniũ ſaluato re apparebit diuinitus.viret celeſtis ac ameniſſime venuſta tis I Hugo in didali:iij. Caſtitas humectat alleuiat· viuificat iuuentutem renouatſenſus confoꝛtat· coꝛpuſq; in in colomitate tetinet conſeruat Et tunc applicetur ſic No bis ergo ad pratum caſtitatis iugiter declinandum ẽ quia amenitatis eius dulciſſime lenitatis ſenſus noſtri de profũ dis tenebris euocantur a ad contemplandũ lumen celeſtis gratie oꝛdinãätur M Ieronimus contra iouinianum To tus in ſeipᷣo floꝛet homo ad contactum coporaliter delecta bilis caſtitatis. Per que datur intelligi ꝙ totiis in ſe floꝛet a viret miſtice ad amplexum feliciſſime caſtitatis N Ege ſippus Ieroni Quis ſtultus non intelligit quoniã ipᷣa caſti / tas deoꝛe amiciſſima omnem puritatem inferat ſtatui coë/ porali Sic reuera æ nullius ambigat quin ipa ſalutifera ca ſtitas ommem actum puritatis precipue inferat atq; ingerat ſtatui vite noſtre. O Egidius in cõmento ſuꝑ de conſo latione phᷣie. Caſtitas depiir at et illuminat omnes ſenſus ĩ actuſqʒ ſuos dirigit & diſponit Sic & ip̃a ſaluberrima caſti tas omes depurat illuminat intellectus ip̃os in adtu cele/ ſtis luminis dirigens a diſponens. P Eiiax de effectibꝰ? in natura Camphora omis perditur ab incaſto. Si enim a⸗ liquis exiſtens incaſtus camphoram ſecũ portat continuo ipᷣam perdit continuoq; euaneſcit· Sed tũc per Camphorã celeſte munus ſeu gratia importatur. Nam ſicut campho/ ra clarioꝛem flammam facit ſub aqua a in aqua ardet etenĩ intra aquã vt patet ad oculum cuiuſſibet intuẽtis · ſi cãpho ra ad aquã proieda fuerit & accẽſa. Sic per locum a ſimili munus celeſtis gratie clarioꝛem flammã efficit caritatis di⸗ uine ĩ aquis contricõis a penitẽtie Et tunc applicet᷑ ſic u nus itaq; celeſtis gratie ammittitur ab incaſto pectoꝛe ore pariter atq; coꝛde ꝗq Belinus li· de ſigillis lapidum Mar garita ſua oꝛbat᷑ efficatia a virtute niſi in auro recondat᷑ Sʒ tũc ꝓ margaritam caſtitas importat᷑ Nam ſicut margarita ĩ ſolis aquis naſcit que fluũt verſus meridiẽ vel ad auſtrũ vt recitat Plinius in tercio libro ſpeculi naturalium. Sic ꝑp 4 Sen cäo ä Titulus xxxiiij locum a ſimili Caſ titas proprie eſſe habet in coꝛdibus adqs contritionis HDumectatis & penitentie æ appropinquãtibus verſus ſ. olem iuſticie im criſtum. Sed tuinc Per aurum vir tus a caritas deſignatur in qua debʒ caſtitas conſeruari. iñ aurum dicitur anni cum a platone in phedrone tercio au⸗ rum inquiens eſt ignis amicum eo ꝙ ab inuicem nec exter minentur nec penitus coꝛrumpantur. Sic nimirum ꝑ omia ip̃a virtus amica ſemꝑ eſſe ignis diumi amoꝛis dinoſcitur 2 probatur· eo ꝙ vmuim ab reliquo foueatur. Et tunc appli cetur ſic Caſtitas itaq; ſuo merito virtute efficatiaq; priua tur niſi diligenter omnium virtutum genere muniat R Philoſophus in libro ꝓbleu. Oleum mixtum aque frigide ſuperfertur ſed in aqua bulliente deprimitur petens fundũ Sed tunc ꝓ oleum dulcedo ſeu pingiiedo celeſtis gratie de ſignatur. Nam ſicut nunꝙᷓ ſua leuitate a mollicie priuari po teſt iuxta philoſophum vbi ſupra qui dicit ꝙ oleum nul⸗ latenus congelatur. Sic per omnem modum dulcedo pin / guedoqq celeſtis gratie priuari poterit ſua miſtica leuitate mollicie virtute Sed tunc per aquã algentem a frigidam ippam intelligimus caſtitatem Nam ſicut aqua frigida vul nera ſanat iuxta illud Philareti:ʒ. Vulnera ſi ex aqua geli⸗ da frigidaq; lauantur Item a putrefactione conſeruat. Vñ ait Q ophannicius in practica Putrefacta membra aqua fri/ gida abluantur a putrefactione de cetero conſeruantur. Item caloꝛem interioꝛibus augmentat. Et ideo ait plateari / us libro ſuo de naturis. Aquis inquit frigidis immergant coꝛpora et intrinſecus vehementius inflammãtur. Sic nimi rum per omnmia ipᷣa caſtitas tam ſaluberrima tam beata vul nera ſanat interioris hominis a putrefac tione ↄſeruat ꝓpe tue coꝛruptionis interius nos inflammat igne diuine di⸗ lectionis gratie. Et tunc applicetur ſic. Dulcedo ergo ac ſuauitas celeſtis roꝛis a gratie ſuperficialiter & feliciter ma nat natatq; ſuper aquam frigidam vberrime caſtitatis ſed ad fundum iacitur perditur in aqua biuillientis eſtuã⸗ tis illicite voluptatis S Conſtantinus libro ſuo de me lancolia capita frigoꝛe aſuefacta fotia ſunt valde Quius ſignum eſt ꝙ ait Ariſtoteles in libro ſuo probleumatum- Membra inquit doloꝛe aſuefacta doloꝛem non ſentitint. Vn de ⁊ nobiles tyranni filios ſuos iuuẽs foꝛtes validoſq;ʒ effice re ſatagunt per immerſionem eorum in aquam frigidam & in in niuem · Sed tunc per frigus intelligitur ipſa ca⸗ ſtitas. Nam ſicut in frigoꝛe audaces ſumus tremimus G& 0 Uitul nagis dume ſtende depr tes pr 90 ſel ptedit busva Cotus Woreg Wre⸗ W r Mwe e! nneaſ mule ſortg 9dlata ntrn dnsar Setw We WWo fite mef ſen⸗ . ſus n fluvie hiza durt⸗ ten Np Med end gigni ſcior une 4 ſite Cmf voſe tte thii Whg Nöͤtb uni ini deg „ rnnn emumg) m Wneſ⸗ rpetngſn cepnnn tgounn 1dulecn, ica lin. 12 kggr ftigida aa ge alruat Aaa wheruant aſtpain =- — sinnch niae um untanrl nen 1 gehunen aveg⸗ 4 ſatermi ſs ſe sali⸗ iod RN 0 Phermun. ſnng luieft . GDan uhtn mnimss 4 Titulus xxvxxiiij xxxv magis eſurimus vt dicit phᷣs vt ſu pra. Sic per omnem mo dum caſtitatis in tempore exiſtentes audaces ſumus in reſi ſtendo cõtra vicia in agendo oꝑa virtuoſa tremimus ad dei precepta pariter c mandata a magis eſurimus a peten tes premia ſempiterna. Et tunc applicetur ſic Intentiões er⸗ go ſeu affectiones noſtre qiie ꝓ capita figurantur caſtitate predite et munire foꝛtes fuimt in onmibus ſalutiferis actiõi bus valide a robuſte Solinus in hiſtoꝛijs de natuiris otus coloe atq; decoꝛ vultus noſtei ex confluentia ami⸗ xtione gignitur albedinis a ruboris. Rubor enim ſolus ſine albedine ad lepram vergit a albedo ſine rubore flegmatoꝛe atq; egrotãtium eſſe ſolet. Sed tunc per albedinem caſlitas figuratur. Nam ſicut in albedine etiam minutiſſime cernun tur macule. & viſus noſter penitus diſgregatur iuxta illud boecij Albedo diſgregat ipm viſum Sic ꝑ omnem modum in caſtitate a in caſto homine etiam minutiſſimi defectus macule aduertuntur reprehenduntur 2 coeriguntur ſᷣ vi ſus atq; intuitus caſli coædis G anime diſgregatur penitus 2 dilatatur Et tunc applicetur ſic Totus itaq; coloꝛ a decoꝛ noſtri interioris hominis ex confluentia cõmixtionecq; albe dinis a ruboris vel ex albedine caſ bitatis riibore caritatis Figmitur & cauſatur V Pps in ꝓbleu. Egris oculis e/ longandũ eſſe a ſole a cõmoꝛandum in frigoꝛe perſu adent medici diligenter Ignis nanq; viſui obſtat· frigus vero ca/ ſtitatem cõfert Per qd datur intelligi ꝙ ſulutiſerum ſi um⸗ me foet cecis mentibus hominũ elongari ab igne concupi ſcentie a voluptatis ac aproqiinquare ad frigoꝛa caſtitatis. XPlato li.de immoxtalitate anime Qlaudendi ſunt ſen ſiis noſtri ad candorem luminis huius mundi vt celeſtis in fluxionis eo ſint aptius ſi uſceptiui Applicationẽ tequire ali bi applica V Aharentinus libro veritatis a fidelitatis uritas coꝛporis ſapientie a artibus eſt aptanda. Sed ꝑ pu ritatem coporis caſſitas importatur Ram ſicut puritatem coꝛporis cauſat ſiccitas motus. Iuxta illud Galiem libro Medicinarum ſexto Deſiœanda ſunt inquit coꝛpora e mo uenda quia ſiccitas puritatem efficit motus vero ſiccitatez gignit Sic reuera ꝑ omnẽ modu caſtitatem cauſat ſiccitas vicioʒe motus ſiue mocio bono operum virtutum Et tunc applicetur ſic Caſtitas itaq; vere ſapientie a artibo dei ſciẽtie ſoli modo eſt aptanda Z pocras in epichimis QCum fontes exſicati fuerint in eſtate grandis peſtuencia conſequetur. Cuius cauſa eſt- quia deſiccatio fontium ſteri litateyn hariſtia mc; preſignat ex nimia ſiccit ate Protinuis Titulus xxxiiij · euenire Sed tunc per fontes caſtitas deſignatur· Nam ſicut fontes naturaliter quidem omnes in eſtate ſunt frigidi in Py eme vero in parte feruidi calidiq; apparẽt vt recitat Aui cenna lide diluuijs. Sic per omnem modum & caſtitas in eſtate preſentis vite refrigerat hominem refrigerio celeſtis gratie in hyeme vero motis calefacit ipm caloꝛe conſolatio nis eterne. Sed tunc conſequenter per peſtilentiam copora/ lem ſpiritualis peſtilentia figuratur. Nam ſicut peſtilentia coꝛporalis maxime habet fieri ex coꝛruptione ignis aque Vt dicit Alphorabius vi Igmis nancq; inundans aqua traʒ ꝙ aerem madidans peſtilentiam generant corporalem Sic 2 peſtilentia ſpiritualis maxime habet fieri ex igne praue cõ cupiſcentie a ex aqua delectatioms humane.Et tunc appli / cetur ſic Cunq; ergo fontes in homine exſiccati fuerint ca⸗/ ſtitatis peſtilencia conſequetur mox perpetue penalitatis. AX a Themiſtid? ſuper tercium de anima. Aiuiditis caſto rum 2 pudicoꝛum hominum certiſſimus perhibetur Sʒ tüc per auditum coꝛporalem hominis audit? ſpiritiialis intelli⸗/ gitur ipius mentis Nam ſicut auditus cauſatur ex eo me/ dio q&ᷣ eſt aer vt dicitur in ſecundo de anima. Aer inquit pꝓhiloſophus medium eſt auditus Sed reuera per locum a ſimili auditus ſpiritualis ipius mentis ex aere celeſtis ſua⸗ uitatis roꝛis a gratie gignitur cauſatur. Et tunc applicet ſic Audituſq; itaq; quo intus anima percipitur verbum dei in caſtis a pudicis hominibus certiſſimus demonſtratur. C De caſu Exmpla ¶Titulus xxxvy. Tato in phedrone libro quinto Hec eſt natura ae/ ris infirmi a ſupremi. vt aer qui infimus eſt ſemxꝑ urſum aſcendat ˖ Rer autẽ excelſus deoꝛſum ſemper cadit. Guius cauſam ibidem plato aſſignans dicit ARer inquit qui circa terram eſt frigoe ſurſum iacitur pellitur fugat Eri gus enim magnum a ſe pellit coꝛpora cuncta vt 3 methero. dicitur Econtra aut ignis qui in celeſti ſpera continetur vi delicet ſub concauo obis lune eum qui ſibi ꝙ imus eſt pe lit aexem deiciens verſus terram Nec mirũ quidem hoc da cum omne coꝛpus calefactum vel per conſequens arefactũ augmentetur ipe aer qui continet ipm ignem calefactus ſic nimium a accenſus Ideo contigit ipᷣm augeri perconie quens verſus terram proici. Sedò tunc per aerem infimum Pomo deſpectus atq; humilis deſignatur Nam ſicut aer in ferioꝛ eſt humndus frigidus mobilis a vmbroſus Humid Fotus ſsat Vod W D 0 g. miat Rdin h da on⸗ 9 R 8 = = == 1un ende S epeed * . . fllekime d. enaltri. ditsci Ur ui⸗ Sintell eo me/ inquit ocuma lss ſua⸗ Ahecn Wondi Aran. tneOH N. utclu ü e he⸗ Titulus xxxv quidem eo ꝙ& attingat ipam aq; frigidus eo ꝙ vieind ſit ipi terre mobilis quia ventus mouetur a agitatur vmbroſus quia nubibꝰ obumbratur · Sic nimirum ꝑ omnem modũ Pomo bhumilis a depreſſus eſt humidꝰ humoe ſeu roꝛe ce / leſtis gratie frigidus refrigerio conſolationis ſalutifere. Sʒ tunc conſequenter per aerem ſublimem a ſupremum ipi in celſitudine poſiti homines deſignantur. Nam ſicut altus atq; excelſus aer expers eſt omis vite ſtante Apulegio Cal cideoq; in thimeo qui dicunt. In aere excelſo nimium atqʒ alto müla eſſe nec viuere poſſe anĩalia eo ꝙ talis regio atq; aer ſit expers omnis vite Sic nimirum per omnia homines in alto poſiti huius ſeculi expertes ſunt omnis vite tam mi/ ſtice qᷓ; eterne Et tunc applicetur ſic. Natura igitur hec eſt Pominis humilis & ſuperbi vt homo humnlis ſurſum aſcẽ⸗ dat ſpiritualiter eternaliter feratur. Homo vero tumidꝰ a elatus cadere in terram moxtis perpetue compellatur B Philoſo phus in libro probleu:Sagitta ſurſiim iactam pri mo quidem moꝛam ſacere videt iz tũc mox velociſſime rece/ dit a deſcendit Mora autem illa cauſatur ex defectu virtu⸗ tis impellentis. eo ꝙ hm philoſ. ophum in octauo phiſicoꝛũ motus violentus in principio ſui ſit velox ĩ fine vero remiſ ſus a tardus Econuerſo atem motus naturalis in princi pio quidem ſit tardus in fine vero velox Sed tunc per ſagit tam intelligitur ipe homo. Nam ſicut ſagitta membranis pluma compingitur vt eo rectius in aere verberetur ſic ꝑ omnem modum bomo plumis ſeu peris celeſtis amoꝛe ſeu gratie hic in preſenti acintur vt eo facilius recto calle ac tra mite ad celeſtia puehat Et tunc applicetur ſic. Homo itaq; in altitudinem ſublimatus primo quidem mœam quandaz in ſtatu honoꝛis mũdani a gloꝛie facere videtur a tũc mox velociſſime cadere compellitur in teeram motis perpetuiq; doloꝛis ◻ꝘℳAuicebron libro fontis vite Athomi dum in inferioi aeris regione fuerint videlicet circa terram aſcen dunt a deſcendunt inter ſe ventilati hinc et inde Qum vero ad celſioꝛa aeris loca peruenerint inde continue cadunt a ac ſi graues ſint feruntur continuo verſus terram Cuius ſig/ num eſt ꝙ& in altis domoꝛum ac turrium atq; montium a⸗ homi non videntur · Sed tunc per athomos homines deſig nantur. ¶ Nam ſicut athomi extra domum aliquam videri minime quidem poſſunt vt refert Phdoſophus in ꝓbleu. Extra domũ inquit aliquã athomi nõ vident ſ̊ ſolũmodo oſpicimꝰ hos in domibo & in vmbris Quiꝰ cauũaz reddit di cẽs Lux inꝗ́t circa vmbras atq; tenebras maio eᷣ/ᷓ ꝓpt luĩe . pinquat iſtis bonis tranſi Titulus L ingrediente per feneſtras in vmbro ſis domibus ho Extra domum itaq; athomi minime videri poſſuint Sic per locum a ſimili homiĩes a ſeip̃is niſi in domo ſui coꝛdis q cõ/ ſcientie minime videri poterũt aut agnoſci. Et tunc applice tur ſic. Homiĩes itaqʒ qui in inferioꝛi ſeu ſeculi tatu ſunt pᷣ⸗ ſentis vite ſurſum ſemp ferunt ad celeſtia ſed hi qui ad ſu/ Premum venerĩt honoꝛis mũdani ſtatum aut gradũ mox inde cadunt eternaliterq; deſcendut D Comẽtatoꝛ ſup tcio de celo mundo Aut enĩ difficulter aut leuia planaq; copora aut acenſa. ¶euia etenim ſi cadunt difficulter cadunt indirecte & a latere vt ptz in pluma. Pla na etiam difficulter cadere poſſunt a ſi cadũt quia aere ob/ uiante a motu ſuo a a caſu impediuntur. accenſa auũt coꝛpo ra nunquã cadunt niſi indirecte vt Ptz in aſub ꝗᷓ dum cadit indirecte nõ ꝓpendiculariter vero cadit qc acidit ex eo 2 aſub cõponitur ex duab⸗ naturis viʒ ex terra a igne. Aſub nancq; vapor quidem eſt acenſus qui de terra reſoluitiir ꝗ́; vero ratione ignis nititur aſcendere ideo accidit ꝙq motum atq; caſum nõ redium ſed indirectum & obliquum facit· xxxv. s vidẽꝰ. prehabita aut datur intelligi ꝙ homines leues:.id eſt agra⸗ uedine coporis a copore alleuiati 4 homines plani.id ẽ ad ſuſcipiendam influentiam ſpiritualiter cõplanati.homines quoq; diuinitꝰ inflammati aut difficulter aut indirecte ca dunt in peccatum a oblique eo cadunt in parte cum ſta tim poſſint reſurgere B Phbilo. 3·de celo a mũdo Vnũ qd q; coꝛpox quantomagis appropinquat terre tanto gra/ uiiis ſcelerius cadere comprobatur vt tactum eſt ſupra. Sʒ tunc per terram terrena caducaqʒ; bona ſeu temꝑalia deſij Snantur. Nam ſicut terra proiuit eſt terra vel ſimplex terra nullum animalium nutrit niſi vermes ſerpentes talpas et ranas iſta enim animalia vt ait Philoſophus in quarto aĩ/ malium libro de terra veſcuntur nutriuntur. Sic reuera Pomem modum iſta bona tempalia tranſitoꝛia caduca neminem paſcunt vel nutriũt niſi auaros qui per talpas de ſignantur luxurioſos qui per ranas deſignantur . vt mox in fra patebit. Sed tiuinc conſequenter per caſum coꝛporalem. ρρaiâä caſus perpetuus ipius hominis figuratur. Nam caſiui coporali moꝛitur et ſi uffocatur ipſe homo Exaltis nan decidentes homĩes prius ſuffocantur in aere antequã ad terram perueniant. Sic reuera per ommẽ modũ ex caſu ſpi rituali ipius mentis ipᷣe bomo ſi uffocatur a moꝛitur ineter⸗ num Et tunc applicetur ſic. Quanto itac; magis homo ap/ toeijs é muũdanis. tanto graui? indirecte cadut r 6 u chi Mo. nr e W — — — ne nor R mmſ de⸗ Ie. N naaten Odunen dtat gre Iin Abluinr⸗ otim nſai Atagrr⸗ nidead worines deedaet weCnſ mido i etn Atin npu npertn npyt ura Getmer 1cduca ulpesde tRin worier mu Nr lem nmmin uuh nenen⸗ onoup genn Titulus H xxxv⸗ cadit ad terram moꝛtis perpetuiq; dolozis E Commen tatoꝛ ſuper tercio celi æ muindo· Ex caſu itacq; copus ſcin/ ditur vnum quodq;. Ex vehementia etenim obuiantis ae/ tis cadenti coꝛpori lapis qui ab alto cadit aeris ſepe ſcindit᷑· rumpitur. Sed tunc ꝑ caſum coꝛporalem alicumus coꝛpo / ris caſus ſpiritualis alicuius hominis deſignatur. Nam ſiẽ caſum copoꝛalem alicuius coꝛporis premittitur prepellit quidam aer vt patet in lapide grandi a graui ſurſuni a ma china ab inſtrumentoq; aliquo proiecto qui antec ad ter⸗ ram veniat ipᷣa terra apꝓperitur a locus vt ita dicam in quo iaceat lapidi preparatur quam quidem ſciſſionem a ruptu ram nõ lapis ſed aer precedens lapidem efficit. Et tunc ap / plicetur ſic. Ex caſu itaq;ʒ hominis in pecatum homo ſcin⸗ ditur 2 diuiditiir a conſortio beatitudine angeloꝛum a om nium ſanctoꝛum G Philoſophus in probleumatibus. In actu quidem cadendi vnumquodq; ammalium delectat Hoc eſt dum iam aliq& cadit animalium in ipo caſu dele⸗ ctationem quandam ſentit animalium quodq; Quius ſig mum eſt. Nam dum aliquis hominum rotatur aere ſe pene trante delec tatur valde ſic in ea qua quis cadit hora homo valde delectatur a hoc contigit ex eo ꝙ aer cadentia coꝛpoꝛa magis penetrat ⁊ perconſequens pruritum ι horripillatio⸗ nem maioem efficit Sed tunc per caſum coporalem caſus ſpiritualis puta caſus in moꝛtem deſignatur Nam ſicut in caſu coꝛ porali ipᷣe homo cadens nec reſpirare poteſt nec ex⸗ pirare vt ait philoſophus vbi ſupra. Cuius etiam ſignum eſt ꝙ homo cadens ab alto pruis ſuffocatur a moꝛitur an/ teꝗꝙ; ad terram perueniat qd quidem non accideret niſi ho, mo cadens reſpirare aut expirare non poſſet Suffocatio ete nim ex duobus his proueniũt cum vʒ homo nec expirare nec reſpirare poteſt Patet ergo ꝙ in caſu coꝛporali ipe ho/ mo cadens nec reſpirare nec expirare poteſt. Sic reuera per omnem modum in caſu ſpirituali homo qui in peccato de cidit nequaquã habere poteſt reſpiraculiim vitale celeſtis rois gratie · ſed nec expiraculum laudis diuine ſeu con/ feſſioms aut orationis fructuoſe. Et tunc app licetur ſic Hec ergo eſt conditio ipius caſus damnabilis a ruine ꝙ in ſuo caſu vnuſquiſq; peccatoꝛum hominum maxime delectatur H Kriſtoteles in tercio celo à mundo a commentatoꝛ in eodem. Vehementer eleuata & elongata a terra cadere non poſſunt ſic · comtemplatiui Applica I Phüoſo/ phus in tercio metheroꝛum. In intenſo frigoe nullatenus cadit nix Sed tunc ꝑ niuẽ intelligitur ipe homo Nam ſicut Titulus xxxv· xxxvj effigiem a diſpoſitiõem habent ſtelle ſic per omnem modũ ip̃e homo effigiem diſpoſitionẽc; a figurã ĩ ſe gerit beatitu dinis patrieq; celeſtis Sed tunc comienienter per frigus in tenſum extinctio carnalis cõcupiſcentie a libidinis deſig⸗ natur. RNam ſicut in intẽſo frigore voces ingroſſantur & re motius audiuntur vt ait philo libro ꝓbleu. Ingroſſantur quidem pter groſſiciem aeris qui in intenſo frigoꝛe valde ingroſſatur ſed remotius audiuntur ex eo ꝙ ex intenſo fri⸗ goꝛe pori terre clauſi ſunt pariter a obſtructi æ perconſe⸗ quens vocum ſunt nullatenus ſuſce ptiui ſic nimirum per omnem modũ in extinctiõe libidinis concupiſcentieq; car⸗ nalis voces mentisid eſt deſideria deuoti hominis in diuĩs auribus ingroſſantur citiuſq; a velotius audiuntur Et tũc applicetur ſic. In extinctione itaq; carnalis eſtus concupi/ ſcentie id eſt puritatis ſeu caſtitatis tempore nequaquã ipᷣe homo ydoneus eſſe poterit cuicũqʒ; moꝛtali caſui aut ruine Rcẽ vt ſupa ¶ De cecitate coꝛdis ¶ Titulus xxxVi· A omnis nõ videns dum accedit ad parietes ſentit quietem aeris. Sed tunc per cecum coꝛporaliter ce⸗ cus ſpi Prum eſſe ſolet pemtus nil videre nichilominus tamẽ elõ/ gatiſſime optimeq; audire teſtante philoſopho in probleu· qui ait Ceci optime audiũt certiſſime q tangunt Et huius , „ V . *% „ . . Gidius in expoſitiõe libri de ſenſu a ſenſato· Cecꝰ ritualiter deſignatur. Nam ſicut ceeoꝛum coꝛporalit ratio eſt quia ille virtutes radioꝛum viſualiũ que per ocu⸗ los effundi deberẽt reuertantur æ reflectuntur ad aures to⸗ taliter ſe diffundentes a actum ſuum faciẽtes. Et hoc eſt q ait Apuleius li· de moꝛte platonis. Plato inquit ſequaces ſui ſibi ipᷣis oculos eruere ſcientes ꝙ dum virtus viſiua ad exterioꝛa nõ diffunditur tota interioꝛ homĩs ratio validius confoꝛtat᷑ Et ideo ait phᷣus vbi ſupra ꝙ ceci aſtutioꝛes ſunt ipᷣis videntibus. Senſus nanc; ↄmunis a fantaſia atq;ʒ yma ginatio roborantur ex refractione a cõfluxu radiorũ atq; virtutum ſpirituum viſualium Sic pʒ ꝙ ꝓpriiim eſt cecoꝛe c. vt ſupᷣ Sic nimirum ꝓ omnẽ modum prium eſſe ſolet mentaliter a ſpiritualiter excecatorũ hoĩm verba veritatis large optimeq; audire nil tamen eorum que ad ſalutem ꝓ tinent conſpicere & videre Sed tunc cõuenienter per parie/ tes confeſſoresſcʒ ſancti homĩes deſignant᷑. Nam ſicut pari etes totam fabricam alicuius domus ſuſtentat a ſuppoꝛtãt ſic a ip̃i ſancti viri totam fabricam domus celeſtis ↄſtruẽdo ſuſtentant a ſuppoꝛtant. Et tunc arplicetur ſic. Ceci itaq; dentt iumg ntece indii uebeti coe luttunn C ſt Amd: mwrit meco toder Wons eron Autest torelch tſeguus niuan Tituius xxxvj vel excecati coꝛdis homines dum ad ſanctos viros deuote confugiunt acedunt. mox quidem intereſſe ſi uauitatis ſenti unt vt ſupra B Piato ĩ thimeo Ineptitudo ingemj ex diuagatione a tenebra prouenit ſenſus noſtri Cuius ratio eſt quia ex ſenſibus actus intelligendi dependet ob nubi / latis obtenebratiſq; ſenſibus a per eonſequens obſcuratur intellectus. Sed tunc per diuagationem ſuie tenebram ipo⸗ riuim ſenſuum mentis cecitas figuratur Nam ſicut diuaga⸗ tio obtenebratioq; ſenſuum eradicant & extermĩant de coꝛ pore ipam vitam · ſic reuera ip̃a mentis cecitas vitam pre⸗ ſentem abreuiat vita beata ineternum perdurat. Et tunc applicetur ſic. Ineptitudo ergo ſancti ingemij quio deus ag/ noſcitur a tenetur hic inqᷓ; talis diſ, poſitio prouenit ex obce catione ſeii cecitate coꝛdis noſtri. Themiſtius ſuper ter cio de anima· Quatuoe modis cecitas ſuper inducitur co poralis:videlicet primo per tactum:ſecundo per immiſſ/ onem pinguium in oculum tercio per ſimum hiriindinum quarto per ſanguinem animalium quoꝛundam. Sed tunc per cecitatem coporalem mentis cecitas deſignatur. Nam ſicut cecitas cœporalis nulla proꝛſus vtute ſanari reſtau rari poteſt niſi diuina virtute ſic ip̃a cecitas codis humani nulla humana virtute poterit reſtaurari niſi cum auxilio 2 fauoe diuini auxilij.a tũc applicetur ſic Cecitas itac coꝛ dis humani quatuoꝛ modis inducitur· primo per tadũ ma lorum operum ſecundo per pinguedinem carnalium volu/ Ptatum tercio per fimum hirundinum quarto per ſangui / nem pecatorum D Philoſophus in probleumatibo Ex aſpectione ſolis diuturna excecamur. Sed tunc per lu / mẽ ſolis ſplendor mundane gloꝛie figuratur. Nam ſicut lu/ men ſolare quatuoꝛ modis obumbraturvidelicet per eclip ſim. per nubem ꝑ nebulam ⁊ per vmbram ſic a ipe decoꝛ ẽ ſplendor mundane gloꝛie a honoꝛis quadrupliciter obiim/ bratur· primo per eclipſim motis ſecundo per nubem tri⸗/ bulationis tercio per nebulam ignoꝛantie · quarto per no ctem aduerſitatis mundane:a tunc aꝓplicetur ſic. Ex eo ita q; ꝙ ſolis ſplendorem felicitatis mindane 2 gloeie tamdiu 2 tam deſideranter a delectabiliter aſpicimus contempla/ mur totaliter in mẽtis noſtre intuitu excecamur E Al/ ber · ſiip ꝓhemimetha· Qui in altis cõmoꝛantur montibus ſubito excecãtur ꝓpter aeris ſubtilitatẽ Sed tu ne P mõtes alti gradus a ſtatus mũdani honoeis a culmis deſignãtur. Nam ſicuit alti mõtes ſteriles penitus ſunt a infecũdi ſic p omeʒ modũ alti gradus æa ſtatꝰ mũdam culmĩs a Ponoeis * 1 Titulus xxxvj. ſteriles penitus ſunt 2 inanes omnis fecunditatis fructuſq; celcſtis Et tunc applicetur ſic. Homines itaq; in altis mon/ tibus id eſt honoꝛibus & gradihus cõſtituti in lumine cele ſtis roꝛis penitus excecantur E Phs in libro ꝓbleuma. Quatuoꝛ viſum cœporalem debilitant excecant primum e alicuius lumĩs excellentia· ſecundũ eit ignis vehemen⸗ tia tercium eſt vẽtoꝝ valida impulſio quartum eſt pulue, ris conſperſio nimia. Sed tunc ꝓ viſum coꝛporalem copis viſum ſpiritualem intelligimus ipius mentis. Et tunc ap⸗ plicetur ſic. Quatuos itaq; viſum mentis quo deus agno⸗ ſcitur a videtur debilitant a excecant. primũ eſt mundani luminis excellentiaſecundum eſt ignis a eſtus ſeu cõcupi/ ſcentie carnis vehementia tercium eſt ventorũ afflictionuʒ; impulſiua quartum eſt pulueris auaricie cõſ perſio nimia G AKriin ſeptimo animalium libro. Natura eſt illarũ auiũ que ad lumen diei excecantur vt longe anteꝙ moꝛian tiir pemitus excecantur Sed tunc ꝑ tales aues mente exce/ cati homines deſignantur. Nam ſicut aues ille in nocte ſo / lũmodo actum ſui volatus faciunt a non bibunt Sic nimi rum ipi mente exſicati homines in ſola nocte vite tenebro ſe ambulant & mouent a nequaq; bibunt aquã celeſtis ro/ ris a gratie Et tũc applicetur ſic. Natura ergo hec eſt eorũ qui mentaliter excecantur vt antecqß moꝛiant᷑ totaliter quã tum ad lumen arĩe excecentur H Theopk Uus in bre⸗ uiario diuerſarum artium Proprium eſt cecoꝝe vt ſemper. ſint pinguioes ſetidiores a aſtucioꝛes. Sed tunc per cecos coporaditer ceci ſpiritualiter figurãtur. Nam ſicut qui co/ poralit ceci ſunt naturaliter gaudent ipo ſole vt refert Phi loſophuis in libio ꝓbleumatum. Sic reuera ipi mentaliter excecati maxime a ſolumodo gaudent ipᷣo ſole mundane felicitatis ex affluentie. Et tunc applicetur ſic · Spiritualiter ergo ceci pinguioꝛes ſunt ceteris quantiim ad preſentem fe licitatem. fetidioꝛos quantum ad perpetuam feditatem a a ſtucioꝛes quantum ad mundanam ſapiẽtiam vanitatem. I Bartholomeus in ſecunda practica Quatuo viſum deſtruunt a excecant videlicet ſenium infirmitas ignis hu/ miditas Sed tunc per viſum coporis viſus ſeu cognitio de ſignatur mentis. Nam ſicut coæporalis recipit ſi peciem viſibi lem intus ſuſcipiendo nil extra emittendo teſtante philoſo · in2 de anima Sic per omnem modum viſus mentis nil fo ras emittit ſui vigoꝛis ſeu virtutis ſed intus ſuſcipit ſpeciem vigoris perpetin ac ſalutis. Et tunc ap licetur ſic · Viſum er go ae cognitionem mentis quatuo diſſipant & excecant 4 1 Nn ſean 10 Uel the rn deſi ſoor dic one ſent⸗ epo nobſl N e (n (Mo les4 18S lbor elat keleu Wd tbus onue ibole Gac⸗ ſpaͤ⸗ ſtiei ſebin ſont deo len 4 4 lep⸗ ini o nncde n ehn. niple Almen he 9 s tmun ſutian afcon Nrſio ni aeſt i tg nain jente e nockeſo diemini ceree esr ekani liter gua s id⸗ N NCNN ſalc⸗ ſnte o noni Gemmn Gyenue tit . laten43 uiten naeſn 8 is Accgtiin cwmnh 60 “ primum eſt ſenium a vetuſtas ſceleris ſeu hominis in pctis ſecundum eſt infirmitas mentis a coporis in exercitio bo⸗ ni opis et virtutis tercium eſt caloꝛ atcq; eſtus carnalis a / ue conſcientie. Quartum eſt Humiditas nimia deliciarum voluptatis affluentieq; mindane K Pßꝑps in ſecüdo me theroe Per ictum fulmimis ſepe homines excecãtur S: tũc Pictum fulminis vindicta diuina ſeu iuſtum iudiciũ dei deſignatur. Nam ſicut fulmen ex nimia cõpreſſione concuſ ſione a coartatiõe mutua inter ſe nubium generatur Sic vĩ dicta diuina ſeu infallibile a iuſtum iudicium dei ex coacti/ one petoꝝ hominũ inquantũi deꝰ per peccata deferendum ſentenciam cogitur a vincitur Et tunc applicetur ſic. Sepe ergo vindidla diuina iuſtocq; dei iudicio homines excecant᷑. 2 obſtinantur propter multitudinenm ſuoꝛe ſcelerũ in pecca to vt ſupra .ι AKriſto in li. pbleu. Noſtris ſepe contin⸗ gebat tẽporibb quoſdaʒ homĩes dum obdormiſſent fore ex cecatos Sed tunc ꝑ obdormitionẽ ſtatum intelligim? pec⸗ catorum Rã ſicut obdormitio cauſat᷑ a anticipatur ꝓꝑ labo res 2 ebrietates· qui enim feſſus eſt et ebrius obdormit citi⸗ us Sic reuera ꝑ omnia ipe ſtatꝰ peccatricis anime ex vano labore circa tranſitoꝛia a ex ebrietate quã inferunt ſcelera a peccata Et tunc applicetur ſic. Contigit itaq; ex ſtatu 4 ꝗe te ſeu obdormitiõe in peccatis homĩem in perpetuum ceci⸗ tate damnabili coporis a anime obumbrari. ¶ De confeſſione. Titulus xxxvij · H Riſtotiles de regimine principum libro quarto Sa na eſt nocturna vigilia oris apcio Sed tunc per orõõrtis apertiõem confeſſio deſignatur. Nam ſicut oeis apertio ꝓprie conuenit dormientibus cõmedentibus curren tibus a infirmis· ſic per omnem modum confeſſio m axi me conmuenit eis qui dormiunt in peccato 2 eis qui veſci volũt cibo beato & eis qui currunt preſentis vite in ſtadio. G eis qiui ſpirituali quocunq; languoe detenti fuerint ſiue mo 2 tunc afplicet᷑ ſic Sana eſt ergo viteq; ↄferens ſempitne 2 ipa va mẽtis a oꝛis aptio ofitẽtis B pocras in preno ſticis. Qunq; infirmus ſe erexerit ad medicum venientẽ cõ / fabulatuſq; ſecũ fuerit ſalutis et criſis in ꝓximo accedentis „ℳ„ .— . . — q¶ ſigni erit Sed tune per confabulationẽ languentis cũ me⸗ dico ipᷣa ſacra confe ſſio figuratur. Nam ſicut confabulatio illa mil aliud eſt & querela langiidi cum doloꝛe a oſilin me Dici cii terrore vt teſtat᷑ philaretꝰ Sic ꝓꝑ omem modũ ipᷣa ſa luberrima ↄfeſſio mil aliud debz eẽ q querela flebil ſuꝑ ſuo £ Titulus xxx vij execrabili languoze a doloꝛe a conſilium preſpiteri valido cum terroæe. Sed tunc per criſim coporis intelligitur criſis ſpiritualis ip̃iiis mentis. Nam ſicut criſis nichil aliud eſt & victoia nature ſuꝑ lãguoꝛẽ coporis a doloꝛem vt ait Aui⸗ libro medi· Sic reuera per omnia criſis miſtica pie mentis aliud non eſt quã cum ipᷣa anima que ratio et natura dicũ hſm commẽtatoꝛem victoꝛiam obtimierit cõtra ſcelera ſiue carnem. Et tunc applicetur ſic Quando ergo pecator ad cõ feſſionem ſe erexerit confidenter confeſſus fuerit cuncta ꝗᷓ fecerit penitẽter mox criſim imminere eterne ſalutis indicat ↄſequenter Q Solinus li rerum. Piſces reſpirant aquã ſed expirant ſpumam. Sed tunc per piſces homies deſignã tur. Nam ſicut piſces nituntur aſcendere ad oꝛigine m a prĩ cipium ſue vt ait Ambroſius in exameron li.vi · ſic per om / nem modum 2a ipi homies niti debent ad oꝛiginem atq; ſca turiginem ſalutis eterne dulcediniſq; diuine piſcium equo moꝛe Et tunc applcetur ſic Homĩes ergo qui vt aquam ſoꝛ buerant biberantq; peccatum ipᷣm expirare debent pꝑ cõſfeſ⸗/ ſiõis remedium vt ſpumam cum fletu lacrimarum atq;ʒ lu/ ctu D lohannes meſue in prima practica. Cum quis a ſerpente leſus fuerit a percuſſus continuo ipᷣm venenum foeꝛtiter exſugatur & percuſſus continuo refoꝛmat᷑· Sed tũc per exſugatiõem veneni confeſſio figiiratur. Nam ſicut pre dicta exſugatio conſiſtit in ea que per linguam fit aeris at⸗ tractione & in veloci ipius venenoſi humoꝛis exſpuitione. Sic a ipa confeſſio conſiſtit in ſuſpirioꝛum ſeu ſuſpirabilis aeris attractione & in frequẽti ſuoꝛum ſcelerum cum fletu valido extractione Et tunc applicetur ſic. Cunq; peccatoꝛ le ſus fuerit aut percuſſus a dyabolo mox peccatum conſiten te ore ſtudeat exſugere vere poterit conualere. E lo/ Pãnicius yʒagoge primo ad medicum pertinet bonum au/ dacter intet ficere ſupple moꝛbum. Sed tunc ꝑ medicum ſa/ cerdos intelligitur aut cõfeſſoꝛ. Nam ſicut medicum aſtra celi in arte medendi obſeruare oportet teſtante Hugone in didaſcolicõ. Sic ꝓꝑ omnem modum ip̃m confeſſoꝛem in ſciẽ tia celeſtis vite ſeu patrie ꝓpitum eſſe conuenit edo dum Et tunc applicetur ſic. Perfecto ergo a bono conuenit con / feſſoꝛi vt audacter ſine vllo timoꝛe moꝛbum anime perimat petm E AKriſtoin li. ꝓpbleu:. Poſt lacrunas moderate emiſſas clariꝰ limpidiuſq; videmus. Sed tũc per viſum coꝛ Poralem viſus ſpiritualis ſc; diuinoꝛum cognitio figuratur Nam ſicut viſit us quatuoꝛ modis coꝛrumpitur primo per tactum a vt ſupra. Sic per omnem modum viſus ſpũalis it debel ta. videl fiem nor Rar tus tute mes nat bi Par per⸗ con (a ed ℳlG lupo lſack Nntus 1E Whecer WR Wd⸗ lio⸗ cont ymd teco⸗ Pt tl 1 loli nſorin Thedi en ribos ſoqn lbro crint. ſodef itoſt,. cr map gnenet lincr ſtauun enpoo rum a s ömunenn nai Ktin mn ſautpe⸗ t es Whoton⸗ aſuſptti um undn nnt Atuncnntme e 5 etwn 4 güunat Agcnn ſeninſti onuen nineprtl nunon prumn = is in 4 4* Titulus xxx viij ſcʒ cognitio dei quatuoꝛ modis impeditur Deducas vt ſup de cecitate xxvi. E ⁊a I Et tunc applicetur ſic. Poſt lacrĩas itaq; in confeſſione emiſſas clarius limpidius itaq; deus videtur et agnoſcitir G Galienus libro medieiñ vi. In firmus querat medi cum quẽ in aſtrologica ſciẽtia edo cũ nouerit et peritum Sed tunc ꝑ infirmum peccatoꝛ ſigurat Nam ſicut in infirmo peccant omes ſenſus· vt dicit philare/ tus de iudicijs febrium Sic in peccatoꝛe homine omnes vir/ tutes anime deficiunt atq; ſenſ us Sed tunc conſequenter p medicum confeſſoꝛ deſignatur. Nam ſicut medicus omnis naturaliter eſt pallidus triſtis luceiq; colois vt refert płᷣs vbi ſupra quia ex viſu & cõpaſſione infirmi inficitur vt ait. Pandulfus ⁊ ſic pallidus efficitur luteiq; coloꝛis Sic reuèa per omnem modũ ip̃e confeſſot palludus a triſtis eſſe debʒ compaciens a odolens peccatoi Et tunc applicetur ſic Pec cator itaq; querat confeſſoꝛem quem in omni ſcientia & ma xime dimna edoctum nouerit et pittum H AKriſtoti. in ꝓbleu. Omnes muti naturaliter ſunt ſurdi ſed nõ ecõuerſo quia nõ omnes muti ſurdi ſunt Per qꝗ intelligitur ꝙ Bi J muti facti ſunt in confeſſione a ſui accuſatiõe ſunt etiã ſur/ di intus in mẽte quantum ad perceptiõeʒ celeſtis roꝛis a gẽe I Hugo in didaſco· Mutoꝛum propriũ eſſe ſolet pro/ phetare a ideo contigit ꝙ ceci aæ muti maioꝛem habent a ce lo influentiã q́; ceteri homĩes vt ondit cõmẽtato⸗ ſuꝑ de po mo ariſlo· K Alberte li de impreſſiõibo aeris. Nubes ſo li oppoſite nigre videntur. Sed ꝑ oppoſicõeʒ nubis ad ſea olem conſfeſſio figuratur· Nam ſicut talis oꝓpoſitio yridẽ facit a ymbrẽ vt dicit in 2· methe ſic p oẽz modũ ↄfeſſio yridẽ ſacit recõcili atiõis diuine ymbrẽ adducit oſ. olationis eterne. Et tunc applicetur ſic. In confeſſiõe itaq; ꝓ quã homo ſe ve ri ſoli iuſticie applicat exponit debemus more nubiũ eſſe nigri per recognitionem nt᷑i humilẽ è contemptum , Theo . in tradt· diiarci.NHoc medicoʒe eẽ ſolet ꝓpriũ vt ſint loqces celeriterq; loquãt ur Per q intelligitur ꝙ; confeſſo ribus mavime cõuenit vt confeſſis celeriter obuient æ ine⸗ loquentia ſint celeres atq; prompti. Philoſophus ĩ libro probleumatum Qui raro infirmãtur cũ infirmati fu erint continuo moiuntur Sed tunc ꝑ infirmationẽ confeſ/ ſio deſignat᷑ Nam ſicut in infirmitate moꝛbus degeritur · vt ait ↄſtantinuis a humoꝛ moꝛbiferus expurgatur vt ait ſilue/ tus ſic ꝓ oẽm modũ in ofeſſiõe moꝛbo digerit aĩe a humor vicioe penitus expurgat᷑ S ed tunc ꝓꝑ moꝛtem temporalem moes perpetua deſignat᷑. Nã ſicut in moꝛte tem pPali ipᷣm coe Titulus xxxvij· ſceinditur & totus ſangiiis intra ipᷣm diffunditur vt recitat· Pyus in xvi- animalium libro. Sic per locum a ſimili ĩ moꝛ te perpetua coꝛ hoĩs ſcinditur a inenarrabili miſeria penali tate & ſanguis diffunditur cõdigne retributionis 2 vindi / cte Et tũc applicet᷑ ſic Qui ergo raro infirmãtur cito moꝛe miſerabili cum minuis ſperauerĩt mosiẽtur N Amphi / tes libro quarto medicinalium. Quicunq; ergo pingues a coꝛ pulenti apparuerint poſt languoꝛem conſtat ꝙ languoe nõ dum extricatus eſt in his ſed huiuſmodi carnoſitas re⸗ cidiuationis a moꝛtis inſtantis indicium eſt. Per quod in⸗ telligitur ꝙ illi hoĩes qui poſt lãguoꝛem ſeu cõfeſſiõem ſui nec ieiuĩo nec abſtinẽtia macerantur ſed carnoſi delicioſi⸗ q; fuerĩt nõ ex toto ſanati ſuntſed recidiuantes ſi ubito mo rientur O Ariſtotiles in tractatu de qualitatibus coæ⸗ porum ſenatoꝛum Semineces ſeu appoplexati homines ſi⸗ aquis calidis ſe immerſerint. cõtinuo viuatioes fiut extũc Sed tũc per ſemineces intelligimus pecatoes. Nam ſicut tales perdũt vſum lingue & eſt proprium eoũñ Vt recitat Archileus Sic reuera per omia ip̃ᷣi homies peccatozes per dunt vſum lingue deum laudandi ⁊ ſe ſuper ſuo ſcelere ac/ cuſandi. Sed tũc ꝓ immerſionem in aquas ealidas cõfeſſio deſignatur. Nam ſicut talis immerſio delectat inflãmat ſa/ nat ſubitãciãq; augmentat vt dicit Cõſtantius Sic ꝑ oẽm modum ipa felix conſeſſio mentem delectat ineffabiliter in / flammat ſalubriter ſanat efficaciter a ſubſtanciã ad auget eternaliter Et tũc applicetur ſic. Peccatoꝛes ergo hbomines ſi ſe aquis calidis aQ amaris immerſerint confeſſionis mox viuaces fiunt tũc a in gradum priſtinũ vite perpetue refoꝰ/ mantur P Egidius ſuꝑ de ſenſu a ſenſatu Ambulanti bus per viam rectã apparent linee in agro curue ·ſᷣ tũc ꝑ vi am rectam cõfeſſio deſignatur Nam ſicut via recta cauſat ve locitatẽ motus a curſus ſic ⁊ ipa cõfeſſio efficit velocitatem curſus noſiri verſus gaudia regni ſempiterni Et tunc appli cetur ſic Ambulantibus ergo nobis viã ofeſſiõis a pñie li⸗ nee que ſunt a dextris a a ſiniſtris pᷣue vite ac ſi curue ſint debent penitus diſplicere ꝗ Kriſtotiles libro probleu. Qum ſternutatio iterata ſeu frequentata fuerit valoꝛẽ ho/ mĩs demõſtrat Sʒ tũc ꝑ ſternutatiõem cõfeſſio deſignatur. NRam ſicut ſternutatio illa delectabilis eſt que fit in ſole . vt dicitur in vnanimalium li ·ſic illa confeſſio delectabilis eſt que fit in dilectione dei ⁊a in cogni tur ſic Confeſſio itaq; iterata a frequẽtata valorem ſpualẽ premõſtrat anime virtutem R Vpocras ĩ pᷣnoſticis. mntasl tione ſui Et tunc applice Cinls Uſnlrc⸗ ſoum el lulum fot, letmit ſensu⸗ t coleſto Vculſator⸗ tepetue inducer? ſereticar taſſis g Veltime nemitan, Haimmas Greſtnt ualutr ſetrte⸗ kurteg geelnornot Prilenſsa bene Ged s i naͤtütal natutal dumc neribis iplepe⸗ ſeckus ſa Wrtrni tindan Kabi Pccatun detur⸗ krtn inline i n NLA Nopign tnglen ſcarneſtbr Daqn rndſ M tes ſubinn litanibis 8 Abomminet⸗ 8 ſüteni. NVam ſon itmutt inſcmn des ihi infiinnf 8ee poin Kebian ncada mnan⸗ fſeben run tin urfti tualte tlutten unil apniet⸗ Uope 8* Titulus xxxvij Puſtula oꝛta ſub lingua que loqui hoĩem non ſinit: moꝛtis indicium eſt, Per quod intelligitur: ꝙ impedimentum ob⸗ ſtaculumq; factum:hominem oↄfiteri a accuſare ſe de crimĩe non permittunt:ſignũ eſt moꝛtis ꝓpetue affuture S Ga⸗ lienus. Quando moꝛbi erũpunt ad exterioꝛa coꝛpotis mẽbra ſanitas & longeuitas comittant᷑. Per que dat᷑ intelligi: q; qnñ per cõfeſſionem pecata eiecta fuerint: vſc; ad exterioẽ oꝛis accuſationem: mox ſanitas coꝛporis & anime: a longeuitas vite ꝓpetue conſequent Auicebron libro fontis vite. d preſentiam occiſoris ſanguis emanat de vulneribo occiſi hoĩs. Quiꝰ cauſaʒ diuſi diuerſimode aſſignauerũt. Dicit em Thomas in ſuma otra gentiles ꝙ demones hoc efficiant:vt inducere valeant aliquam falſam a ſimſtram opinionem & hereticam prauitatem. Sed durandꝰ hic aſſerit. Ex eo foæ⸗ taſſis quia alique ſanguinis gutte de occiſo remanſerunt in veſtimentis occidentis.a ſic ſanguis nitit᷑ moueri ad ſangui nem:tanqꝙ totũ ad partem:aut pars ad partẽ. Sed magiſter FHeinricus diſcrepat ab his. Dicit em ꝙ de oculis occiſoꝛis egreſſi ſunt quidam tadij viſuales:quoꝛum quidem radioꝛũ viſualiũ:tota virtꝰ remanſerat in occiſo. Cunq; ergo ſupue nexit occiſo' mox pdicti ſpũs & radij viſuales relicti ĩ occiſo appetunt egredi: ↄſimilibus ſibi radis in o ccurſum in ſuo egreſſu gmouent ſanguinem q cunturbant. Iohannes autẽ pariſienſis aliter ſentit de hoc. Dicit em ꝙ demones efficiũt hunc effectum vt eum qui innocens eſt: reum faciant.& vt magis peccent: qui talem detineant. Sedò tunc per cciſoꝛem intelligimꝰ confeſſoꝛem. Nam ſicut ociſoꝛ conſpectu occiſo naturaliter concaleſcit:pro vt ait Philoſopꝰ. Omnis homo naturaliter viſo moꝛtuo homine exhorreſcit. Sic ꝑ oẽm mo⸗ dum cõfeſſoꝛ horreſcere atq; ↄtribulari debet patentib vul neribus moꝛtui peccatoꝛis. Sed tunc ↄuenienter per occi ſum ipſe peccatoꝛ deſignat᷑. Nam ſicut in occiſo valde intumeſcit pectus:ſic etiam ꝓ coꝛ peccatoꝛis in otritione ſui intumeſcere debet penitus a dilatari. Sed tunc ꝑ ſanguineʒ figurat᷑ pe cca tum. Nam ſiẽ ſanguis in moꝛtuo hoĩe non videt᷑ nec apparet. vt ait Pliniꝰ in ſpeculo natali.vt patet ſupra. Sic per omnia Pecc atum ab homine ſpiritualiter moꝛtuo: nec aduertit᷑ nec videtur. Et tunc applicet᷑ ſic. Ad preſentiam ergo conſeſſeis totuim peccatũ emanare debet de vulneribo pꝑccatoꝛis: V Tharentinꝰ li:de viuendi modo. Quidam ſunt q noctur/ no tempore ſuffocatiõz patiunt᷑ ⁊a loqui non pñt: quibo etiã Videtur ꝙ graui pondere ad inſtar magni montis premant᷑· Sed tales ſi linguaʒ ſuã mouerint:cõtinuo tam grauis viſio euaneſcit. Sed tunc conuenienter per motionem lingue: confeſſio figurat. Nam ſicut motio lingue conſiſtit in hu⸗ mido ſaliuali:in Pumidoq cibali. Sic ipſa ſacra confeſſio cõ ſi ſit in Pumido ſaliuali abſtinentie: & in humido cibali ele moſine elargite. Et tunc applicet᷑ ſic. Sunt ergo quidam qui in ſomnis preſentis vite quaſi ſuffocationem a extinctiõem mentis a coꝛporis patiunt᷑ qui vtiq; ſi aduerterent: grauius & ſi celum ſufferrent ſpiritualiter aggrauantur: & talibo nil foꝛet vtilius q́; motio lingue per quam confeſſio figuratur X Lohãnes meſue libro perſpicationũ ſexto. Fetoꝛ oꝛis quatuoꝛ preſignat homini imminere:ſcʒ; aut pectꝰ apoſtema tum:aut ſanguinem coꝛruptum:aut cibum ſtomacho indi⸗ geſtum: aut moꝛbum in proximo futurũ Dulcis aũt expi⸗ tatio indicat ſanitatem. Sed tunc ꝑ fetoꝛem anhelitus:ficta a imperfecta ofeſſio figurat᷑. Nam ſiẽ fetidus anhelituſ cibum impedit ne cum appetitu delectatiõe ſumat᷑· vt ait Augꝰ l⸗ ofeſſionum.v.Sic æ ipſa imperſecta fictaq; confeſſio:cibum celeſtem: id eſt carnem chriſti à ſanguĩem impedit & abijcit ne rite ſalubriterq; ſumat᷑. Sed tũc ↄuenienter ꝑ dulcẽ expi⸗ rationem ſeu anhelitũ: ipſa a integra cõfeſſio figur at. Nam ſicut talis expiratio caput ſanũ æ incolume derelinꝗt iuxta Conſtantinũ. Sic per omnem modũ vera & pfecta cõfeſſio ſanam hominis intentiõz atq; affectionẽ derelinquit. Et tũc applicetur ſic. Diminuta ergo ſeu imperfecta confeſſio qua⸗ tuoꝛ mala incomodaq; preſignat· aut em indicat ipſum coꝛ ſceleris apoſtemate viciatum: aut ſanguinem interioꝛis vir⸗ tutis ſubſtancieq;ʒ coꝛruptum: aut cibum ſpiritualis gratie indigeſtum:aut moꝛbum moꝛt eterne in proximo affuturũ Perfeda autem a vera confeſſio infert vite perpetue ſanitatẽ V Auicenna libro:vnj. Niſi ſubito eſtus in cœpore ni⸗ mius extingua?᷑: tota celeriterq; moꝛte preuenta ſubſtantia ſuffocatur. Qoꝛrumpit nanq; ſubſtanciam calo nimiis: ſan guinemq; deſiccat. Sed tunc per eſtum nimium intelligimꝰ pecc atum. Nam ſic eſtus nimius: tria efficit in humanis co⸗ poribus. Oerebrum nanq; atq; ſenſus corumpit: cœpus im becille reddit:a ſomnũi nociuum effict. Sic reuera peccatum omnes virtiites tam ſenſitiue q; intellectiue partis deſtruit 7 corũpit: cœpꝰ ad bene operandũ imbecille & debile reddit. et ſomnum damnationis anime & coxporis efficit. Sed ſunc 9uenienter per extinctiõe; nimij eſtus ſeu caloꝛis: ip a ſacra ofeſſio figurat. Nam ſiẽ omnis eſtus vel ignis extingint iſt modis:/ſc; p ſuffocatiõz ignis non habens expiraculũ: extin guitur in ſeipſo:&& ꝑ aque infuſionem ꝗ repugnat nataliter tuls giſer fi orend Eicetun cineinfu eran ſturichl anninö itepen foltolte⸗ ſultyenan ertäidor SOeN dednen Namſor pferlure teuerape Nobis re Alvahut rtmne Pteſſo bitane obe. V Adum dor rndfurt Woriadd (waſeret dnones deſt Pe ne per! prinume Ut viſim lſo aji⸗ Vtes 10 rfenczen Melorum Haisſt klanthr. Ur⸗ mno Mraco nntue; P tameſoe⸗ mittiie⸗ damg 7 Ach urab ſofgrn Kobet 4wn listiten Yltuſcber ſſtocben dite Anen lceyt emindw iutaciſtt uit Etti 44 nſeſto qau triame⸗ ienerins itualin Rinnitti n cobe 1 trilln⸗ lenmieſi inton muns⸗ Ctceprön 4 mnn . Titulus xxxbij igni per frigoꝛis intenſionem: & per coꝛporũ accenſoum di⸗ ſperſionem. Sica ipa ↄfeſſio habet fieri iſtis modis videlicet per ſcelerum ſuffocatiõeʒ: per aque celeſ tis gratie vel deuote lacrime infuſionem: per coæporalis frigoxis intenſionem: & ꝑ ſaliitiferam vniuis ab altero ſequeſtratio nem. Et tũc appli⸗ hominis ſubſtantia corumper Z Areſtoti de regimine principum li inj. Neceſſe valde eſt:vt hi qui ſupino coꝛpore et difficili reſpiratiõe dormire viſi fuerint: velociter exciten TLalibo em apoplexia accidit: ex indebita ſ, anguinis fluxiõe Per talẽ dormitionem intelligit dormitio peecatoꝛis in pecca tis: que prouenit in eo ex vapore ignoꝛan tie mentis coꝛpis Sed tunc per excitationem coꝛporalem ipſa ofeffio figurat᷑ Ram ſicut poſt excitatõz a ſomno coporali:triſticia magna infertur cunctis animalibo hm Phum in.xj. animalium. Sic reuera per omnem modum: ipſa ↄfeſſio triſticiam magnam nobis inferre debet · qa poſt ofeſſione per penitentiã de bemꝰ valde oturbari. Et tunc applicet᷑ ſic. Neceſſe ergo valde eſt:vt hi qui tanto ſopore dep̃ſſi: ſ piritualiter dormiũt & ꝗqeſcunt per confeſſionis beneficium celeriter excitent:ne moete in ſpi / tata ſubitanee occupent A a Plini? in ſpeculo naturali libro xxv. Vidimꝰ quoſdaʒ in ꝗs inſilierant ſerpentes & vip pere dum dormirent: ꝗ tandez ꝑ ſu mptionem lactis caprini liberati ſunt. Sed tunc ꝓ ſerpentes ipſi demones vel actus de moniaci figurant᷑. Nam ſicut ſerpentes in magno feruoꝛe ee eſtii ſe toto rotulã circulumq; deſcribũt. Sic per oẽm mõm demones ſiue actus temonibo abiles: circulum ſi ibi faciunt: 1 eſt ꝓpetuitatem iehenne ſibi ꝓreſcribunt & p̃ſti tuũt. Sed tunc per lac caprinũ conteſſio deſignatur. Nam ſicut lac ca⸗ prinum cum caloœe ſumptũ doloꝛem curat dentium: clarifi cat viſim vt dicitur in practica themonis. Sic ipſa ſacra cõ feſſio oꝛi immiſſa cum caloꝛe dei dilectionis: continuo ſanat dentes ad actum diuine laudis: & ad guſtũ cibi celeſtis:cla⸗ rificat q; viſum & oculum fidei q; mentis. Et tũc applicetur ſic. Ipſi ergo qui per habitatronem demonum: aſſiduitatẽ maloum operum detinent᷑ ſumẽdo felicꝰ confeſſionis verba ad ois ſui labia: mox ab omni peticulo mentis coxporis li / berantur Ba Galienus in tractatit ſignoꝛũ & indicioꝛũ Vite mœtis. Sanguis extractus ſub lingua:ſquin ancias ſe Dat: apoplexiam curat. Sed tunc per talem minuti 63 ſub lingua confeſſio figurat᷑. Nam ſiciuit talis minutio nõ fit niſi cũ callida ↄſtrictione a colligatione ipſiꝰ colli. Qõſ tringunct em tunc ipm collũ:vt vene lingue ꝗᷓ antea latuerãt appareãt . . M . 8 ä Titulus xrxxvi Sic per omnia ipa confeſſio facienda eſt cum calida toꝛtura imo ruptura colli:d eſt totis viribo mẽtis a coꝛporis noſ tri. Sed tunc ↄueniẽter per ſquinanciã vel apoplexiam:damna/ tionis ſtatum intelligi ↄuent. Nam ſiẽ tempore ſquinãcie æ apoplexie nec ſummi poteſt cibo nec vocis aliquis vſus aut acte eſt.ſquinancia nanq; collũ inflat a deſcendit:apoplevia aũt hominem mutim reddit. Sic per locũ a ſimili: in tẽpore et in ſtatu damnationis: minime dat᷑ deguſtari cibo celeſtis. ſed tunc omnino ipſe homo ad meritoꝛiaz dei laudem reddit inabilis. Et tunc applicet᷑ ſic. Confeſſio itaq; facta:veraciter et pfecte:a moꝛbo precauet damnationis eterne Ca Cö⸗ ſtantinꝰ libro ſuo de meł. Quibuſdam videt᷑ ꝙ capitibo ca⸗ reant:vel habeãt capita nimis magna: quib etiam ſe tangè eſtimant ipſum celum. Item apparet eis ꝙ ſerpentes ſe inha⸗ bitent: & ꝙ voces horribiles in aere audiant: opinantur in ſe audire muiltitudinem hominũ inſequentium armatoꝛũ to⸗ nitrua etiam in ſomnis a fulmina iſti multa audiunt: quibo vt ait Galienus nil meliꝰ foꝛet ꝙ portare mitras plumbeas frequentare cantilenas a loqui rumoes fabulaſq; diuerſas Per que dat᷑ intelligi ꝙ peccatis onuſti. homines peccatoꝛes quibo fantaſmata a illuſiões multe dyabolice apparẽt varie et diuerſe. Nil ſoꝛet melius q́; patienter ferre grauedinẽ ſa⸗ tiſfactionis & penitentie: a frequentare confabulationes cõ⸗ feſſionis integre a perfece Da Commentato ſuper li⸗ brum de plantis Areſtotilis. Quatuoꝛ modis terra aperitur Vvt efficiatur fertilis ée fecunda. Primo per caloem. Secundo per ventum. Tercio per tonitruum. Quarto per ſiccitatis do⸗ *° minium. Per que datur intelligi ꝙ quatuoz modis coꝛ hoĩs in confeſſione aperi?· videlicet per caloꝛem diuine dilectionis per ventum vane afflictionis: per tonitruum dei timois ſiccitatem: id eſt amaram interpoſitiõem confeſſionis· Ea Io.proſcida in libro narrationũ. Conuenientiſſimus me dendi modus eſt: vt medicus alidd terribile languido prebe at & oſtendat: puta ranam a huiuſmodi et ipſe infirm? me dico per oꝛdinem ommia recitet & enarret. Sed tunc per infir mum intelligimus peœatoem. Nam ſicut infirmꝰ? figuram habet luteam atq; triſtem. pallidi etem naturaliter ſir unt in⸗ firmi. Sic nimirum per omnem modum ipe peccatoꝛ figurã in ſe tenet luti & triſticie ſempiterne. Sed tunc conuenionter per medicũ intelligitur cõfeſſoꝛ. Nam ſiẽ medicus aſtra celi oſtellationes & vata obſeruare oportet iuxta iꝰ Iſidori·xvj. Nedicꝰ non eſt cuiꝰ ↄſiderationi ↄoſtellatio celi p̃ſto non eſt Ciuln num eVa⸗ chor tdemnon lonfeſco⸗ mimgli⸗ abieckon queume ſmte⸗ uldewr ſtonemee geſtion Ceharuaſ miveper gonque Pbusd eſtqvol leturſc. Nis 7den genti, iſubi nlig⸗ ſes NWdN Werke libn lenita Neccat Plato Mane Nhetbis lotenen ſerian in temp Entq⸗ J tcalor⸗ ona dinpei iſin m na tmn ehrelt. Nadamn, cfane demgen ſminn bricbdclin giren ne (10 wetimtt twntain opinanut; murmatmi Audont nempunt miannnd beerpii egkalenit bulatior entator ſad⸗ isvra cloem un indbini nntmdi geſong 1 umſinsſ nmnivniih lrfmen lunee end g rliteriu⸗ Titulus xxxxij Sic per omnem modum medicum id eſt ofeſſoꝛem ipſa cele ſtia numina obſeruare imploꝛareq; oportet. Et tunc applicet᷑ ſic. Valde itaqʒ; neceſſe eſt vt cõfeſioꝛ peccatoꝛi illa tremenda atq; horrenda ſpectacula ante mẽtis oculos oſtendat iugiter et demonſtret · & vt infirmus ſc; peccatoꝛ omnia per oꝛdinem confeſſoꝛi explicet a enarret Ha Rotandum ꝙ quedam animalia renouant᷑ abſterſione cutis vt ſerpens:quedã vero abiectione caude vt lacerta:qᷓdaz abuciendo coꝛnua vt ceruꝰ- quedam contũdendo roſtra vt aquila. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi q; q dam regenerant᷑ a renouant᷑ per abſterſiõezs cutis ignoꝛãtie quidã per abiectiõz caude pungentis auariciaquidã ꝑ depo ſitionem coꝛnuũ ſuperbie:quidam aũt per cõtuſſionem oꝛis in ↄfeſſione Ga Axeles in vij· politice. Colluctantibo ne⸗ ceſſaria foꝛet eloquentia qua ſe mutuio in certamine a lucta mine pertertent. Per eloquentiã ↄfeſſio deſign at. Nam ſicut elonquentia neceſſaria eſt illis qui debent principari vt ait Phus de regimine principũ li:inj. Sic ↄfeſſio illis neceſſaria eſt q volunt pncipes in eterna patria oꝛdinari. Et tunc appli cetur ſic. Colluctantibo itaq; in exilio huiꝰ mundi ↄtradicti onis a demoniſ maleficia neceſſaria ſumme foꝛe confeſſionis eloquentia. Axcles in ꝓbleu. Periculoſum moꝛtiſerũ eſt: ſiquis ſubito poſtqimn incaluit:vt iterũ infrigidet᷑. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligi ꝙ periculoſius eſt & moꝛtis ꝓpetue ulatiuum: cum aliꝗs poſtqin in ofeſſione celitus incaluerit vt iterũ peccato vario gelefiat· H a Anthoꝰ? oꝛatoꝛ ſup. vji. politice. Doꝛ⸗ mientes excitari debent ſub miſſis dulcibo verbis: non ta⸗ ctibus vel tractibo. Ratio.qa omnis ſubita pmutatio:cum lenitate facienda eſt. Sed tunc per dormientes intelligimus peccatoꝛes. Nam ſicẽ dormientes ſemineces dicuntur.teſtante Platone ꝗ ait. Sommum eſſe mediũ inter moꝛtẽ q vitam. Sic ipi peccatoes ↄuenientiſſime ſemimoꝛtui dici pñt.quia licet viuant coꝛpore:moꝛtui tamẽ ſunt ipſa mente. Et tũc awlicet ſic. Ipſi ergo peccatoꝛes a conſeſſoꝛe ſuo ſub miſſis dul ibus q verbis & leni bo excitari debentnon tactibo vl'tractibo vio lentie:ne in deſperatiõz lapſi ꝓtimis moꝛian? ILa Pliniꝰ ſpeciouma natalium in prima parte. Omnes medici eſtat- in tempore immerſiõz in aquam frigidã precipiunt a pſua⸗ dent. ꝗa frigus exteriꝰ coꝛpori inductũ: eſtum interiꝰ efficit et caloꝛem. Sed tunc ꝑ eſtiuum tempꝰ ſanitas preſentis vite deſignat᷑. Nam ſicut ĩ eſtate infirmati defacili curari poſſunt ſed in hieme infirmati difficulter poterunt refoꝛmari vt ait Auicẽna li medi.vj. Sic reuera ipᷣi peccatoꝛes facillime qdem ſpiritualiter poſſunt ſanari: dum ſunt in ſtatu valentis vite — . .. . Citulus xxxviz et iuuentutis q; ſi infirmati fiierint in tempore ſeu in bieme moꝛtis æ ſenectutis. Et tunc applicetur ſic. Medici itaq; cele ſtes ſumma exhortatione pᷣcipiunt:a perſuadent immerſiõʒ in aquas ofeſſionis & penitentie in tempore ſanitatis a ꝓſpe ritatis felicitat? inuentutis huiꝰ vite R a Albertè ſuꝑ nji. methe. Si modicum de aqua ſpergat᷑ in igneʒ ↄtinuo ipſe ignis ſincerius exardeſct. Sed tunc ꝑ ignem sgfeſſio deſig nat᷑ Nam ſicut ipſius ignis ꝓpria regio eſt ipᷣm celum:vt Plato aſſeritſic ꝓprius locus ↄfeſſionis & penitentie:eſt manſio ce leſtis patrie.Et tunc applicet᷑ ſic.Si ergo ipſa confeſſio cum aqua lacrimarũ aſpergatur:ſinceriꝰ in ſuis ſacris actibus a fructibo infläãmatur a Aug li·de ciuitate deix. Sunt ſontes in achaia qui nocte ardent: a die frigent. Sed tüc per fontes achaie:munꝰ celeſtis gratie conuemt deſignari. Nam ſicut lignum extinctũ in predictis fontibo accendit: a accen/ ſum extinguitur vt dict Augꝰ ibidem. Sic coꝛ humanum in amoꝛe mũ dano illicitoq; extinctum fonte celeſtis gratie in⸗ flammat᷑ coꝛ aũt amoꝛe cõcupiſcentieq; illicite inflamatum etern aliter ſuffocatur. Sed tunc ꝑ noctem confeſſio deſignat᷑ LAum quia in noctis tempore ſolũmodo cadit ros aut pru⸗ ina. Sic reuera ſolummodo confeſſionis in tempore rosdeſcẽ dit celeſtis gratie & caritatis diuine. T um quia in nocte ex⸗ eunt animalia ad paſcua de cauernis. Sic in confeſſione coꝛ⸗ da humana exeunt miſtice ad ſumenda vite paſcua ſempi⸗ terne. Sed tunc conuenienter per diem humanam ê& vanam intelligimus leticiam Huius miuindi. Nam ſiẽ in die ſanguis recedit a coꝛde: a in menbra diffunditur & in venasteſtante Galieno ſuo libro primo ſecretoꝛum. Sic per omnia tempo⸗ re inepte & vane leticie huius mundi: ipſa memoꝛia moꝛtis ſanguinis a vindidte recedit a mente penitus & a coꝛde. Et tunc applicetur ſic. Eontes itaq; celeſtis gratie: ardent a lucẽt in nocte confeſſionis a penitentie: ſed frigent in die alacrita⸗ tis letic ieq; mundane M a Albertus in tractatu de im⸗ preſſionibus aeris. Dum vapor incluſus in terra vehemẽter accenditur:terremotus protinus comitatur. Sed tunc ꝑ va pores:intentio hominis deſignatur: & per terremotum con⸗ feſſio figuratur. Nam ſicut in terremotu:terra mouetur ap⸗ peritur: a fontes proueniũt.teſtante Philoſopho. Sic etiam per omnem modum in ipſa confeſſione: terra coꝛdis noſtri mouetur ad bene operãdum: apperi ad laudandum: fontes celeſtes proueniunt ad hominem eternaliter conſolandum. Et tunc applicet᷑ ſic. Qunc; ergo intentio noſtra vel affectio Auisim Airuoten annſen ornomn dedton iltinch. rum ge⸗ ſacllus⸗ eſſoen s Mrt ſeſo n Ingy mn nge un 1 chtneper AAbrurid⸗ Kue ſadre ReNoces lius audi nrptenol crilis init ſingllns Pplieetur. Nindtcitn . cris d Caſtule Rrundeeneg tll tbulet⸗ Confeſo wobis int nnamnp nurali⸗ tuen ann lrwis, Nbi bene geele naſch in n die digni ltbl mmnſoe⸗ ſeſnan he I edtüe rſt mar n eaen anumin gratein imatum deſgnat WMyeb⸗ teroddi noctee ſone co⸗ aſorhi⸗ AKWWa dieſangun rustm mutenp⸗ non norc 14 myrluit rtr udein⸗ ſemoter uncN um uentin S Mt o Mtel Nri, n Hntes endont Aiike Titulus xxxbij in dilectione dei vehementer valideqʒ accenſa fuerit:mox tex remotus coꝛdis: id eſt perfecta mentis contritio & confeſſio comitatur Na Vpocras in prenoſticis. Cunq; infirmꝰ moꝛti vicinꝰ fuerit: rubent oculi e nigreſcit lingua. Per iſta aũit dat᷑ intelligi:dum ꝗs moꝛtem ſibt viderit imminere: mox eius debent rubere oculi: ex valido fletu a lacrimarũ effuſi⸗ one:& lingua eius nigreſcere in ſui accuſatione ſinceriſſima et ↄfeſſione O a Q mentatoꝛ in ni:methe. Dum muſce aquis immerſe moœtue fuerint: ſi cineribo calidis imponan?᷑: otinuo reuiuiſcunt. Sed tunc ꝑ muſcas homines deſignan?· Nam ſicut muſce ſunt cibo aranee canis volucris: ſic ipſe homo uimmundus cibo aranee erit canis a volucris infernal Sed tunc pꝑ cineres ofeſſio figurat. um ꝗa candela cineribo intincla: facilius inflãmatiir · vt ait omentatox. Sic coꝛ huma⸗ num oↄfeſſioni intinctum ↄtinuo diſponitur vt diuino amoꝛe faciliuis accendat᷑.T um a ſicut cinis cõſeruat ignem: ſic e ofeſſio amoꝛex nutrit q ↄſerat celeſtem. Tum ꝗa ſicut cine⸗ res valide ſuſceptiiii ſunt ĩp 1² aꝗᷓ eo ꝙ poroſi ſint: ſic ſacra ofeſſio ſuſceptiua eſt celeſtis gratie. Et tunc applicet᷑ ſic. Ho mines ergo in aquis dellciatũ ſpiritualit motui & ſubmer⸗ ſi: cum in ↄfeſſione caluerint:protinus reuiuiſcunt P a Phus in ꝓbleu. Voces in nocte melius audiunt᷑ ꝙ; in die- Sed tunc per noctem ↄfeſſio deſignat᷑. Nam ſicut nox eſt qui eta & humida a frigida: ſic ipſa ofeſſio eſt quieta: quantum ad vite ſecuritatem Pumida: quantũ ad gratie infuſionem. frigida:quantum ad ꝓpetuam 9ſolation em. Et tunc applice ſic. Voces ergo oꝛationis humane in tempore ofeſſionis me lius audiunt in auribo maieſtatis diuune Q a Vpocras in prenoſ ticis. Fluxꝰ ſanguinis extra nares: ſignũ eſt ꝑfecte criſis in infirmitate qualibet a languoe. Sed tũc ꝓ fluxum ſanguinis ꝓfeſſio: a ꝑ languoem pecc atum figurat᷑. Et tũc arpficetur ſic. Confeſſio itaq; fluxa ex naribo coꝛdis oꝛis: elt indicium totius ſalutis eterne:a criſis ab omni ſpirituiali cœpòris && animeq; languoze· Ra Egidius in cõmento- Conſfabulatio imaginatioq; & fantaſia . cruentatis a ſan⸗ guinolentis rebus triſticiã validaʒ g generat: 6& ſomnia efficit turbulenta. Per hec omnia ofeſſio fig gurat᷑ Et applicetur ſic- Confeſſio itaqʒ triſticiam validam: 6 viſion es turbulentas nobis inferre debet:vt iehenna videlicet timeat: a tunc pecca- tum amplius nullatenus omittatur S a Pliniꝰ in ſpeclo naturali. Cum accedimꝰ ad mõtes:ſtatim ceſſant venti. Sic reuera cum ↄfugimꝰ að confeſſoꝛes:mox ceſſant venti omĩs timoꝛis e periculi. T a Theophrain omentoꝛum libro- Titulus xxxvi Quanto coꝛpora fuerint puxioꝛa: tanto minꝰ aliquid quod ſibi cõtrarium eſt:in ſe ſuſtinere poſſuntvt pʒ de oculo. Perx d intelligitur· ꝙ qñito mundios fuerit ipe homo:tanto ma gis id ꝗ;d ſue ſaluti contrariũ eſt per ↄfeſſionẽ debet a ꝑ peni tentiam expurgare Va A heoꝰz in breuiario diuerſarũ attiũi. Perfecta vniuſcuiuſq; rei lotio:oſiſtit in amaritudine et in cineroſitate: in ſalſedine & caloꝛe. Per que dat intelligi: ꝙ lotio ↄuenientiſſima ipſiꝰ mentis: conſiſtit in amaritudine otritionis:in cinere humilis ↄfeſſionisi ſalſedine ſatiſfactiõis et in caloꝛe dei a proximi dilectionis Xa Galienꝰ libro ſecretoꝛũ ſuoꝛum. Quando pedes frigeſcunt:a puncturã non ſentiunt:languidꝰ moꝛitur in inſtanti. Per pedes affectiones per languidum peccatoꝛ figurat. Et tunc applicet᷑ ſic. Quãdo itaq; in peccatoꝛe homĩe pedes & affectiones frigeſcũt:a pun cturam in contritione ſui a ofeſſione non ſentiũt :ipſe ꝓcul dubio moꝛte eina moꝛiet? Va Theophraſt? li. ↄmentoꝛũ Ocul tripliciter igneſcit. Primo ex valida percuſſione:ſcdo ex nimio timoꝛe:tercio ex foꝛti inter dentes alicuius lapidis comminutione vel ↄtritione. Sic itaq; oculus mentis noſtre in caritate dei tripliciter accendit᷑ & igneſcit. Primo ex alicꝰ coꝛrectionis percuſſione:Secundo ex dei atq; iebenne timoꝛe et horroꝛe.Tercio ex dentium in confeſſione validiſſima col⸗ liſione Za Albertus de impreſſiõibo aeris. In fine ligni ſemicõbuſti:quedam videt᷑ extillare aqua:tumoꝛum & vul⸗ nerum ſanatiua. Per lignũ intelligimꝰ ſoꝛe ſumptum peca⸗ toꝛem. Nam ſicut lignum exuſtum fumo caret:ad cinereſc; vergit:& ad carbones declinat. Sic ipſe peccatoꝛ fumo caret deuiotionis: ad cineres vergit mortis: & ad carbones declinat cruciatus perpetui a horroꝛis Et tunc applicet᷑ ſic. Si homo pecc atoꝛ ſaltem adhuc in fine ſue moꝛtis emittat aquam peni tentie & confeſſionis a lacrimas: illa ert omnium vulnerum anime ſanatiua. Ab Theophilus in breuiario diuerſa⸗ rum artium. Nullum eſt adeo graue metallũ:quin lamina⸗ tum & ſubtiliatum natat ſuper aquas: ſed in aere minime. Per hoc intelligit᷑ ꝙ nullus eſt adeo malus ⁊ peccato quin laminatus & ſubtiliatus confeſſiõe a contritione et peniten // cia:feratiir ſuper aquas:id eſt non mergatur intra tomenta a ſupplicia ſempiterna B b Ppus in tercio metherorum Wapor reſolutꝰ ex mari:reſoluit niuẽ in aquam.Per vaporẽ ofeſſio figuratur: G per niuem ira dei deſeribit᷑. Nam ſiẽ nix tripliciter ſoluiĩ a liquat᷑ videlicʒ a caloꝛe:a vento:a ab aqua vt recitat Albertus de imp̃ᷣſſonibo aeris. Sic vindicta & ira dei tripliciter extinguit᷑ & penitus anihilat᷑ videlicet a caloꝛe pllu Un v uum (ſen ſumd̃ etclem⸗ ſedros 7 feiger⸗ ſiraſan ullum Eteri mninema Mnrälite vonta ſargun ſigorat vtdiat ſalert nrali amx ☛☚1 norcend ihut (am fondds CCelterent ſusinai miligrecn And patriam lens no vrneſte lens 14 ſllas alode⸗ anteine cadad mtii ſceen Vslene nn Oquod lobe Moma nen i nundie 1 ntd ungn ſanſfcii Alenibe nchric afechonn ſein itipr tipſezel gmental ſoreſc lapidi tio noſtt⸗ alc eWNRe iſmacd nfyelgni mnavul⸗ umen D owerd fumo can nes in 1e Simm ulnetun hiuni⸗ 1 lnme emmmnime⸗ tabun tpenten Cmnet ceromn Driuis Sart iclor Titulus xxvij dei dilectionis a vento tribulatiõis & afflictionis a ab aqua lacrim abilis contritionis ofeſſionis. Et tunc applicetur ſic- QCfeſſio itaq; reſoluta a facta ex mari humidi coꝛdis ipaʒ iram dei pariter a vindictam reſoluit:& liquefacit impietatẽ et clementiã. Vnde ſuꝑ contritos && ↄfeſſos ira dei non cadit ſed ros celeſtis gratie:pluuia dulcedinis diuine:a pruina re frigerationis & cõſolationis eterne. Q b Ppus in libro ꝓbleu. Crines euulſi cum renati fuerint: mollioꝛes fiunt: q; ſi raſi eſſent. Per crines peccata figurant᷑. Naʒ ſicut crines adð nullum valent vſum: niſi vt ex eis fiant ligamina atq; jone Sic peccata ad nihil oꝛdinant᷑: niſi vt ex ipſis laquei fiãt q bo anime mancipent᷑ intra ſupplicia ſempiterna. Et ſicut ipſos naturaliter omnis homo abhorret in cibo ê in potu: ſic ipſa peccata omĩs homo vereri debet a abhorrere in cibo potu ſanguinis & coporis hieſu xpᷣi. Sed per euulſionem cõfeſſio figurat᷑. Nam ſicut euulſio eſt ecꝛũ que radicitus extirpan?᷑ vt dicit Iſidorꝰ ethi. Sic a ipſa ↄfeſſio nil aliuid eſt:q; ipſoꝛũ ſcelee radicitꝰ extirpatio. Et tunc applicet᷑ ſic. Peccata itacq; per ↄfeſſiõem eradicata & euulſa cum ꝓ recidiuatiõz renata in coꝛde hominis fuerunt mollioꝛa & delectabilioꝛa decetero erunt. Db Solinꝰ libro rerũ. Leo montes tranſſiliens mox cauda ſua detergt veſligia ſui itineris in niue ne vena toꝛibus pateat ſua via. Per caudam ofeſſio figurat᷑quia per caudam vnumquodq; aĩalium a muſcis:a vmibus atq; ab incomodis ſe defendit: a cum cauda applaudit & ↄgratula? occurrenti: cauda eſt principiũ & cauſa omis velocis cur/ ſus in aĩali. Sic homo per confeſſionem defendit ſe a muſcis maligne cogitati onis:a vermibo dyabolice legionis: ab inco modis doloꝛis ꝓpetui q; moꝛt:a applaudit ſuo altiſſimo cre atoi. Eſt etiam cõfeſſio principiũ a cauſa velocis curſus adð Patriam curie celeſtis. Et tunc applicet᷑ ſic. Homo itaqʒ tũſſi liens montes a colles hiuꝰ ſeculi ſua ↄfeſſione abſtergere de bet veſtigia ſui ſceleris a peccati: ne a venatoꝛe dyabolo nul⸗ latenus valeat inuemri E b Iſidor? in hiſtoꝛijs natᷣalibo Baſiliſcus veneno priuat᷑: imo occiditur ex oppoſito ſibi ſpe culo.Per baſiliſcũ dyabolus interpᷣtatur. Nam ſiẽ baſiliſcꝰ ante in facie blanditur:vt auis pulcerrima · in fine vero & in cauda:deſoꝛmatur cauda ſerpentina vt dict Ambᷣ· in exame ron li·vi. Sic dyabolus hoſtis noſter: nunc qdem blandii vt in facie:poſtmodum in fine moꝛtis apparebit:pungens æ le⸗ dens veneno moꝛt eterne. Sʒ tũc per ſpeclm ↄfeſſio deſignat᷑ Nam ſicut ſpeculum clarificat viſum:ignem efficit ſibi oppo ſitum: & ſtelle figuram prefert:ſi fonti fuerit immerſum: e Titulus “ Xxxvij maculas repreſentat inſpicientium. Sic ipſa confeſſio clari⸗ ficat mentis oculũ:ignem elicit caritatis melliflue: & figurã Prefert beatitudinis eterne: maculas declarat iniquitat? a malicie. Et tunc applicet ſic. Dyabolus itaq; veneno ſue cal⸗ liditatis priuat᷑: & occiditur omni mortis penalitatis genere per ſpeculum ofeſſionis puritatis æ mundicie Eb Phßs in li ꝓbleu. Cum aliꝗs ex ſuffocatione moꝛtuꝰ fuerit:niger in facie apparebit. Sic qñdo aliquis ſpiritualiter moꝛit᷑: non reſpirando:id eſt accuſando confitẽdo peccata mox niger videbitur a defoꝛmis in oculis omnipotentis dei G b Iſi dorus in hiſtoꝛijs natur alibo. LQupus nõ accipit pecudes per aurem: qa clamarentſed per guttur: ne vocẽ emittere valeãt aut clamoꝛẽ. Per lupum dyabolus intelligit᷑. Nam ſic lupus raucedinem inducit occurrenti vt dicit Ambꝰ in exameron Sic dyabolus hoſtis noſter antiquꝰ ſue praue ſuggeſtiõis raucedinẽ infert homini laudis diuine a ofeſſionis ſalutifere Et tunc applicet᷑ ſic. Dyabolus itaq; nõ tenet hoĩem peccato rem per aurẽ quia ip̃m verba dei audiri permittit: ſed tenet eum P guttur ne vocẽ ↄfeſſionis emittè valeat aut clamoeʒ· HH b Auicẽéna libro medicinaliũi. Medici diligenter per ſuadent infirmis cuſtodiri q tegi ipos pedes:a aperiri a ad reſpirandum. Sic ↄfeſſoꝛes medici ſpirituales ĩ infir mitatibv noſtre mentis tegi precipiunt pedes operis: & aperiri oꝛa in⸗ tegre a pfede confeſſionis Ib Conſtanti? li de melanco- Ad medicinam copor alẽ ſumendam: tria neceſſaria exigunt Primum eſt vt calidũ coꝛnpus preexiſtat·. ſecũdiim elſt. vt in oꝛtu diei languidus ipſam ſumat. Tercium eſt: vt ea ſumpta infirmus lente ſe moueat: ac hinc a inde pergat. Sic ad con⸗ feſſionem tria itaq; neceſſario exigunt᷑. Primum eſt:vt co in dei amoꝛe incaleſcat penitus & vt in mane iuuentutis fiat.2 vt homo poſt ſumptã medicinam in bonis actibo motibo⸗ ſe exerceat E b Cmentatoꝛ ſup de plantis. Arbores nõ faciunt fructũ: niſi ſcinduntur & aliꝗᷓliter perfoꝛuntur. Sic homines ſpirituali fructu nõ fecundantur: niſi ↄtritione ſcin dantur & penitentia: perfoꝛant confeſſione valida a perfecta L b Ppus in.x. de aĩali b. Omĩa animalia que ſpirant ignem:habent caudas ſerpentinas vt draco. Per talem flatũ igneum & venenoſum: ipſa ficta a ſimulata oↄfeſſio deſignat quia talis flatus apparet ignis & nõ eſt. Et tunc applicet᷑ ſic⸗ Illi hoĩes qui imperfe7 tam falſam a ſimulatã ↄfeſſionem faciunt: caudas id eſt finem ſoætiunt᷑: ſerpentum id eſt demo mum Mb Auicéna libroviij. Ratura ergo infirmi elt: ſi moꝛbum foꝛas extra coꝛpus eiecerit: per ſudorẽ viuet vtiq⸗ ont net rſim narun natus ternel s gp unt iſtretu guce d babent opetar et nea gaheli eit ſe tummn⸗ nita rn ſancpin Certte adiuauu lkralter Etrpimin A droe ſpirimn conſel atte o inficen lrrano ptobler receſſar flatio V quatt eſt den luing bine⸗ dente ſ dcler: ſourz ada dincal Gpne d R ertig t Amnoenig 6 b twende ſtten wii mſelne nexameo ſuggetit ſallute n er Eo tenet clamover. eutet per tia ad mitatib⸗ ti a in⸗ danco⸗ aeaguni cned Kin tea unpe Sie e neſtitch ſ ertutonitt bonmth Nwrſß nt 6e nthreſen, nufth⸗ ue ſPie ten N ſomn rplill ſnen Nan fem Titulus quantumcunc; infirmatus fueritſi autem intus retinuerit: moꝛietur vtiq; languidus nulla virtute obſiſtente. Sic pecca toꝛ ſi moꝛbum peccati foꝛas eiecerxit:per confeſſionem & lacri marum ſudorem:viuet vtiq;: etiã qtumciinq; peccato infit matus fueritſi vero intus occultauerit pecata: ꝓcul dubio eternaliter moꝛietur N b Philaretus in tradlatu de iudi⸗ cijs febrium. Infirmis quidem tempore infirmitatis cũ lan guoꝛe pugnantibo:a cũ moete inhibemus ne aliqd tangant videant vel audiant:ſed & cibus infirmis tunc modicus mi niſtretur. Sic peccatoꝛibus itaq; hominibus qui cũ ſuo lan guoe 6e moꝛte in ofeſſione conflictum a pugnam grandem Habent · inhibet᷑ ne tali ſcʒ tempore aliquid tangãt ad illicite oper andum:ne videant quantum ad praua concupiſcẽdum et ne audiant malum aliquod aut turpiloqum Oνb Al/ gazʒel in tractatu de foꝛma ſpeculi. Siquis poſtqim̃ introſpex exit ſpeculum:ocłos valde claudit aQ manu comprimit: ite⸗ tum inſpiciens valde claudit· ſtatim contigit talem tandem penitꝰ excecari:hoc facit permutatio. Sic reuera qñdo quis per contritionem a ↄfeſſionem in ſpeculũ ſui coꝛdis ſe diſcu⸗ ciendo inſpexerit:& tunc iterato oculos ment per pecatum clauſerit: a iterum ſe in ſpeculo coꝛdis reſpexerit: & tandem recidiuauerit: contigit ad vltimum talem hoĩem penituis eternaliter in anima excecari · Pb Conſtantinꝰ in ſũma de regimine ſanitatis Nullum copus perfecte ſanari poteſt: niſi tota coꝛruptio de vulnere erũpat:a nihil man eat. Qua⸗ propter bonum eſt vulnera tatde ſanari. Sic nullꝰ peccatoꝛ ſpiritualiater ſanari poteſt: niſi tota coꝛruptio vicioꝛum per confeſſionem erumpat:a nil fetiditatis intus permaneat:ſeð arte confeſſoꝛis omne quod in poſterum vulneratum poſſet inficere extrabat᷑. qu apropter bonum eſt cum matura deli⸗ beratione a ↄſilio facere confeſſionem Q b Pßs in libro probleu. A ſedandum aliquem doloꝛem in copore:quinq; neceſſaria requirũtur. Primum eſt:oculoꝛũ hinc a hinc ven tilatio videndoſecundum eſt: cum aſſedente ↄfabulatio ter⸗ cium eſt᷑: alicuius rei vel euentus delectabilis auſcultatio- quartum eſt ſpei ꝙ conualeſcere debeat roboratioquintum eſt:dentium compreſſio. Sic ad ſedandum doloꝛem anime: quinq; neceſſario exiguntur. Primum eſt. oculoꝛum mentꝰ hinc a hinc in diſcuſſiõe ſui ventilatio:ſecundũ eſt:cum aſſe dente ſibi ofeſſoꝛe vtilis ſuper ſaliite anime ↄfabulatioterciũ eſt rerum ſpixitualiũ diligens auſcultatio:quartum eit:ſpei eius ꝙ ſaluaxi debeat roboratio.quintũ eſt dentiũ ↄpᷣſſio:id eſt vera a perfecta omnium ſcelerũ ſuoꝛim confeſſio R b . Titulus xxxbi Galienus libro ſecretoꝛum mj. Poſt curationẽ mobi ſanatꝰ quandam delectationem ſentit in ſe: q; antea dũ ſanus eſſet non aduertit: qa bonum ſanitatis poſt languoæ meliꝰ agno/ ſcit. Sic poſt oↄſeſſionem vera m:ↄfeſſus quandã ineſtimabilẽ intus ſentit dulcedinex: ꝙ antea dum in peccato detent eſſet penitus nõ aduertit S b Auicẽna libro· xj. Perſuademꝰ aũt diligentiꝰ & hortamur: vt infirmi oculos ſuos recid iua uerint cum iaceãt hinc & inde. Sic perſuadendũ eſt infirmis peccatoꝛibo vt oculos coꝛdis ſui: cum ad ↄfeſſionem venerint iaceant hinc & inde omnia que egerant:diſcutientes diligen tiſſime a taxates ¶H b Auicẽna li· vj. Medicina debet eſſe amara:humida: calida:expiuillſiua:æ ↄfotatiua. Qutia amara magis lauant vt ait Pus in ꝓbleumatibus. Humida bene laxant.vt dicit Conſtantinus. Calida exſiccant. Expulſiiia extminant. Confſoꝛtatiua reſtaurãt naturam hoĩs languidi et infirmi. Sic ↄfeſſio debet eſſe amara:vt purget.humida lactimoſfa: vt lauet.calida in amoꝛe. expulſiua totius iniqui tatis a malicie ↄfoꝛtatiiia:omnium virtutum coꝛporis a aĩe· V vb Philoſophꝰ in li ꝓbleu. Poſt amaros a acetoſos cibos:potus dulceſcit. Sic poſt amarũ cibum gfeſſionis ⁊a pe nitentie: dulceſcit potꝰ celeſtis dulcoꝛis ⁊ gratie Xb Ga lienus inꝗt in probemio anthidotarij. Medicina ꝓpdeſt tam non indigenti: ꝙ indigenti. Non indigenti quidem vt ſanita tem augeat a oſeruet.indigenti vero:vt ipſum ſanet a curet Sic oↄfeſſio prodeſt tam non indigenti ꝙ; indigenti · non indi genti quideʒ: vt eius meritũ augeat acceleretc; ſalutem indi⸗ genti vero vt ipᷣm ↄſeruet a ruina motis ſempiterne· Y Phus in ꝓbleu. Velocem curſum hominum ſex impediũt. videlicet frigus: vie aſperitas: coꝛporis grauitas: mititudo ve⸗ ſtium:cecitas a infirmitas. Sic reuera gfeſſiõz ſex impediunt incomoda a reſtringũt · ſcilitet. Erigus in dei dileckione: aſpe ritas preſentis vite:grauitas e toꝛpor hominim:multitudo veſtiumid eſt abundantia facultatum:cecitas mẽtis a infir⸗ mitas delinquentis Z b Conſtantinꝰ nj.medicinaliu m Poſt medicinã ſumptam:neceſſe eſt languidum ambulare: et in caloꝛe debito pdurare. Sic poſt ↄfeſſionem factã neceſſe eſt pecatoꝛẽ in motu bonoꝛum operũ ambulare.& in calœe caritat diuine iugiter permanere AQc lIohannes meſue in tractatu de liquidis medicine. Vt infirmus eo facilius cu retur:neceſſe eſt ipſum totaliter ſubici imperio medici: a reget conſilio & mandato. Sic vt peccatoꝛ ſaciliiis curetur:neceſſe eſt vt ſe totaliter ſubijciat confeſſoꝛis conſilio & mandato. B c Ph's in. i. metherozũ. Ex amaro liqre mollificant ſlicite us fue ltense zumidat ſctos n tdſcarm letur ſic. cioſuee bonaa ſeu nob lloouen ſtonoy difolto⸗ wapertu Ednimue ur deae NAra tninrct. ſdkirudin KnKhn durtd koees daf tem ſele nescland Perantd eatoe ſetels in Wineſ Nud⸗ radede (De gſnng nleſſe An ſinds ihn 0stordin Ainim mmnent Nsdlen m Nnet Quuunmn umidabe Pipalli slingii bumde Einili tis 1ait. Acetobos oris7 Xb C . tam vrt ſinita 47 autet dande emunde ene ginw⸗ mlttudoe⸗ dnd multinev tynift⸗ enlum Chulm. danee Titulus xxxviij omnes res.Sic petx confeſſionem cõtritionem amaram & la⸗ crimis humidam: mollificantut coꝛda humana ad imbiben Dum ſibi dulcoꝛem gratiamq; celeſtem. Q Albertd de impreſſionibo aeris. Pannus humectatꝰ & poſtmodum ex⸗ ſiæatus:durioꝛ efficitur. Sic homo confeſſione & penitentia feliciter humectatꝰ· ſi denuo in amoꝛe celeſtis gratie exſicca⸗ tus fuierit: continuo induratur in ſcelere & obſtlinatur De Ariſtoteles in-x: aĩalium libro. Os in cunctis aĩalibo nul⸗ latenus exſiccatur. Omnium nanq; aĩalium oꝛa ſeu roſtra: humida ſunt lubrica a viſcoſa. Per os ofeſſio figura?t. Nam ſicut os nulli aĩalium denegatur ſicut dicit Simpliciꝰ ſuper predicamẽta. Sic ↄfeſſio nulli hoĩm denegatur. Et tũc appli / cetur ſic. In nullo itaq; hoĩe exſiccari debet ↄfeſſio & accuſa cio ſue cule Ec Ariſtoteles ĩ. vnjpolitice. Ex eloꝗntia bona a facunda perpendimus hominis alicuius dignitatem ſeu nobilitatem: ẽ bonam naturalium diſpoſitionem. Sic ex eloquentia confeſſionis perpendimuis alicuius hominis cele ſtem dignitatem: nobilitatem & bonam interioꝛis hominis diſpoſitionem.· Ece Pus in ꝓbleumatibo. Cuncq; os ex toto apertũ fuerit: aer calidus inde exijt· cũ vero imperſecte et diminute aperit᷑:aer qui effunditur: frigus geliduſq; ſen⸗ titur. Sic confeſſio vera a integra flatum ſeu aerem emittit: valide deuote dei laudis a feruide oꝛationis. Confeſſio au⸗ tem imperfecta: ſimulataq; atq; fica: aexem facit frigidum: id eſt fructũ omni ſalute a gratia defruſtatum Gc Ga lienus in anthidotario veteti. Omnia aĩalia venenoſa:clau⸗ dunt & obſtruunt oꝛa ſua ad contactum thiriace. Sic peœa toꝛes oa ſua claudunt a obſtruunt ad contractum ſeu odo rem feliciſſime confeſſionis. Vel ſic z melius. Omnes demo⸗ nes claudunt obſtruunt ſua oꝛa:quibo praua nobis ſug⸗ gerant perſuadent: quibus animas deglutiunt hominum peccatoꝛum: a quibo nos accuſant & fratres noſtros ad con tactũ ſeu odorẽ confeſſionis ſalutifere & beate He Ari⸗ ſtoteles in decimo politice. Verecundia quidem omnes vir⸗ tutes ineſſe demonſtrat:eo ꝙ cunctas virtutes foueat a con ſeruat. Sic ofeſſio verecunda omnes virtutes ineſſe demon⸗ ſtrat: eo ꝙ ipſa cunctas virtutes foueat & conſeruat. ¶ De Contemplatione Tytulus·xxxvii:· £ Reſtotiles ĩ ꝓbleu. Vt ergo limpidiꝰ videamꝰ:vniũ oclm claudimꝰ. Sic teuera vt limpidiꝰ ↄtemplemur neceſſe eſt vt vnũ oculũ:id eſt deſideriũ a affec tum ad tñſitoꝛia a caduca obclaudamꝰ. B Theophraſt? libꝰ . „ „ 7 9 — „ Titulus . xxxviijz commentoꝛum. Dum in intenſo fuerimus frigoꝛe cõ ſtituti: lacrimamur citiꝰ: acutiuſq; videmꝰ. Sic reuera cũ in frigoꝛe id eſt in extinctione praue ↄcupiſcentie fuerimus cõſtituti: atinuo feliciẽ ꝓ nẽ̃o abluendo ſcelè lacrimamur:a limpidiꝰ clariuſq; dei ſpeciem ↄtemplannir QꝘAlpharabiè in tra Hatu de virtutibo partis animate. Ad hoc ergo vt videamꝰ? limpidius certiuſq; rem intueri aliquã valeamus: vmbram nobis per manus applicatiõz ante vultum facimꝰ. Sic vtiq; vt limpidius maieſtatem dei ↄtemplemur:vmbrã nobis ma nuum ſacra actione faciam9 D Plinis in ſpeciilo naĩali Piſces in ſero a in eſtu valido reſiſtunt in aerem extra aquã Sic itaq; hoĩes moꝛe piſcium in ſero moꝛtis: & in eſtu pnñtis miſerie a affliétiõis debent exilire de aquis preſentis miſerie in aerem ſuauitatꝰ ↄtemplationiſq; diuine B Coment. ſup:ni methe. Quicunq; altos ↄſcendunt montes: neceſſe eſt valde vt ſaccellos ſuos fimo vel aliquo liꝗre fetido: pꝓlenos naribo applicẽt ne ſubtilitate aeris montani ſubito ſuffocen Sed tunc per aſcenſum ↄtemplatio figuratur. Aſcenſus talis querit tria. Nam ſicut in tali aſcenſu tria facere nos oportet: Videlicet. Quruo q inclinato coꝛpore pergere:ſepe Pauſare:ce& ſuſpiria valida facè Sic reuera in ↄtemplatione diuina tria facere nos oportet. Primum eſt vt non erecti vel elato c oe in tumoꝛem pergamꝰ:ſed curui a humiliati aſcendamꝰ. Se⸗ cundum eſt vt pauſam a pe cato: & quietẽ in deo faciamꝰ. Tercium eſt vt ſuſpiria magna pre amoꝛis deſiderio iugiter emittamus. Applica vt ſup · E Solinus li rerum. Aues in altum volantes ↄtralunt ad ſe pedes. Sic homies in ↄtem platõnis altitudi nem euolantes: debent moꝛe auium intra ſe otr ahere pedes affectionis: & operatiõis ſue ſumma diligẽtia diſcutere G Azgles in x aĩalium libro. Piſces quide; ſpe culantur valde dim in aqua ſunt minime vero extra aqua Sic itaq; homines verius ↄtemplantur celeſtia:dum ſunt in aqua afflictionis penitentie: q dum ſunt in tetra felicitat? affluentieq; mundane. H Iſidorꝰ in hiſtoꝛijs naturalibo In tempore nimiũ eſtuante aues regales in altioæes ſe ſuſtol lunt aeris regiones. Sic itaq; homines regales pñtis vite in eſtu ſeu afflictiõis pñtis in tempore:ſe moꝛe regaliũ artium debent in altiſſima otemplationis aera eleuare vt ſic refrige rium ꝓpetuũ poſt eſtũ huiꝰ ſeculi ſumere valeant captare I Azples in. v. aĩaliũ li, Quanto aues magis a terra fuint elongate:tanto limpidiꝰ ↄtemplant᷑ Sic itaq; qñto homies mag a terrenis caducis & tiſitoꝛis elongant᷑: tanto claritate celeſtem limpidius cõtemplantur· K Auicebron libro in yt Eace ſomnu ſter Aſcend Pofn in ol Mns ntoma Dynneti rorerin norin ſmndis⸗ rchrr sfur Dfüant Mito duste lgoyte Cdeſta Uutsfi ng 0 Gllpul tdäeo N Peedde ſpernit. P us fue in men ſertt⸗ Ntatean llen aſe Maus lerpen henerd quami uã tur Ax⸗ ſdetur fleſeri Wgrat le p kint tt npdd e 4 N ndn doſt wosp; lor Ntamgi ſtupen mier (önn vcelte plens nocen; us tals oportet nlares⸗ NwN Andrg ndmdd eoſung Herunu misno numiri mtolgine sauc entrr M t Ceun ech⸗ W nauum n Titulus HM xxx viij fontis vite. Diligenter itaq; intuenti facilius a delectabilius eſt aſcendere ꝙ deſcendere · qa aſcendendo locum vbi pedes figimus:vide mus.deſcen dendo vero minime.Sic itaq;ʒ ꝗ dili genter aduertert᷑ multo magis:imo in infinitum delectabiliꝰ aſcenditur in dei feliciſſima contemplatione:q; deſcendat᷑ ad profundam vallem vanitatis miſerieq; pPumane Pßs in ꝓbleu. Qitãto altius aſcendimꝰ:tãto magis imaginamurt caſum.Sic qñto aliquis in diuina ↄtemplatione aſcenderit: tanto mag debet imaginari & cogitare de caſu illo a ruina damnabili mortis a penalitatis ſempiterne M Solinus libro rerũ. Omnes aues predones a alte volantes dum arbo ribus inſident: contemplant᷑ pedes. Sic itaqʒ omẽs peccatoꝛes ſuperbi & arrogantes dum arbori inſident huius vite:con⸗ templantur 2 aſpiciunt iugiter pedes affectionis e operati⸗ onis ſue ipſarum auium moꝛe N Pyꝑs in ꝓbleumatibo · Difficulter ſurſum aſpicit: niſi caput facies coeleitentur · Ratio·ꝗa dũ oculi ſurſum iaciunt᷑: ipᷣa pupilla viſiua palpe bris tegitur: & viſus in ſuo actu in ſurſum impedit᷑ oportet ergo vt caput cum facie eleuet. Sic reuera difficulter homo celeſtia ↄtemplari poterit a dina:niſi intentione mentis alle⸗ uiatus fuit ad ſuꝑna:& elongatꝰ a vamitate miſeriaq; mun⸗ dana O Amb? in exameron libro ix. Propter hoc ergo aquila pullũ degenerem agnoſcit. ꝓpter hoc etiam ipm ab⸗ iiecit dũ eum nõ poſſe aſpicere limpiditatem ſolaris luminis conſpicit. Sic reuera xp̃e per hoc hoĩem degenerema celeſti hereditate eſſe ondit: ẽ ꝓpter hoc hoĩez eĩnaliter abijcit atqʒ ſpernit:cũ ipᷣm non poſſe ↄtẽplari inueit celeſtia a agnoſcit Auicẽna li:imii de diluuijs. Qui in ꝓfundo fonte poſi/ tus fuerit: ipſam celi miliciã: id eſt ſlellas ⁊a ſidera certiꝰ:etiã in meridie ↄtemplatur. Sic itaq; quicunq; in fonte ↄſtitutꝰ fuerit:ſancte vite ẽ&e conuerſationis clarius ↄtemplatur ame nitatẽ curie milicieq; celeſt- QOFpus in ꝓbleu. Cunq; ſolem aſpicimus:tria nobis contingunt. Lacrimamur:ſter⸗ mutamus:æ cecutientes ſumus. Sic reuera cum celeſtia con/ templamuir:tria nobis accidunt lacrimamur etenim tũc ve⸗ hementi deſiderio celeſtis curie: ſternutamꝰ pre ineſtimabili quam intus mente percipimis dei dulcedine: a obcecamur quãtum ad ſplendorem decoꝛis venuſtatiſq; mundane R Axles in li pbleii. Incendio grandi facto:ventꝰ quidem videtur moueri contra ignem. Cuius ſignum eſt.quia ſcin/ tille ferũtur verſus ignem. Per ignem grandem ↄtemplatio deſignatur: per ventum interna mẽtis delectatio ſigurat᷑. Et tunc applicet᷑ ſic. In ↄtemplatione itaq; pie mentis ſeu anime 3 ● WWWWEEI * ð ð êð 5* M ööööööööööööööööööö E. è Titulus xxxxin diligentis quedam interna & ineſtim abilis delectatio atq; iubulatio cernitur ipſum hoĩeʒ refrigerare fel cter a pflare· S Theꝰ ſuper.nj.poſterioꝛum. Si in aere:hoc eſt in ſole eſſemus:aerẽ minime videremusſed nec in igne nec in aqua Sic reuera ſi ſumus in aere mundane vanitatis:nullatenus lumen poſſumꝰ ſumme ↄtemplari veritatis: ſed nec in igne mund ane cupiditatis nullatenꝰ aũt in aqua carnalis æa düᷣli⸗ cite voluptatis:ſed ſolũmodo in terra humilitatis 9templari poſſumꝰ ſpeciem altiſſime diuinitatis. Rꝛeles de nata locoꝛũ. Qunq; terra vapores quos in ſe habet ſurſum exal a uerit.iĩlliq; reſoluti in roꝛem: econtra deſcenderint:ſerenitas maxima cõſequet᷑. Sic nimirum cũ coꝛ humamim vaporem celeſtis contẽplationis ſurſum emiſerit ad ſuꝑnaindeqʒ de⸗ ſcendentem roꝛem celeſtis gratie imbiberit dulcoꝛemq; ↄſola tionis diuine: mox vite ↄſequetur ſeremtas ſempiterne Ptholomeꝰ almageſti li. Dum ſtamꝰ in tenebra: omnia ea que fiunt in lumine ↄtempla mur ·ſed dũ ſumuſ in lumĩe ea que fiunt in tenebris valde latent. Sic reuera dum ↄtem⸗ platiui ſunt in tenebra preſentꝰ vite: ↄtemplantur ea ꝗᷓ ſunt in liimine celeſtis patrie. Et vt dum iam ſunt in lumine con templationis diume nequaqꝙ́; ↄtemplant᷑ vt iudicent ea que fiunt in tenebra fragilitatis humane X Alpharabiè in tractatu ſenſitiue partis. Cunc; ſumꝰ ſub nube aliꝗᷓ: remo⸗ cius cõtemplamuir q́; in ſerenitate nimis magna. Sic reuera cum ſumꝰ ſub nube celeſtis q ſpiritualis refrigeri: remotiꝰ? in celeſtia ↄptemplannir:ꝙ dum in ſerenitate mũdane felici⸗ tatis afflu entie detinemuar Pbus in ꝓbleu. EBbri a iuxta mare ſunt:nataliter gaudent ſole. Sic reuera iſti itaqʒ; qui diuinitꝰ inebriati fuerint tribulatiq; pariter & afflicti: ↄ9ſolationem ꝗᷓrant in ſole ↄtemplationis.a in caloꝛe dulciſſi mi amotis Z Axles in vi anĩalium li. Omnia anĩalia in eſtiuo tpe peius ↄtemplant᷑:in frigoꝛe aũt meliꝰ. Sic ꝓ oẽm modũ: omnes iĩtaq; hoĩes in ſtatu exntes ↄcupiſcentie peius celeſlia ↄtemplant᷑ a ſpeculant᷑ſed ꝓmanentes in frigoe ca ſitatis a ↄtinẽtie: limpidiſſime ↄtemplan? A a Iſidoꝰ in in hiſtoꝛijs natalibo. Ome animal vini bibulum pſpicaciter 9templatur. Sicut patet in lince. ¶inx nancq; aĩial vini bibu⸗ lum eſt. quãobrem acutiſſime limpidiſſime q videt. Sic ho mines bibuli celeſtis dulcedinis a amoꝛis: pſpicacius ⁶& cla-/ rius celeſtia cõtemplan B a Ppus in n- methe. Flante auſtro nubes altius elenant᷑ velociuſq; mouent᷑. Sic reuera flante aura celeſtis amoꝛis & gratie: mox ipſi homines moe nubium a exemplo altiſſimas ↄtemplatiõis regiones mẽtis õ ä N00——— õ . unt dii uat diun hen ſaera uin Clan onpen ſoncop steg rapor tanene invape Foonen Felytn Cnp Piemin Crdies Ncdiante ſyts vit Kamene Kin Cnnz tem manike luſticie gueaxe Auice feturi thalta Wbn Wnis Ac indn alma poſſtu diſtar nusce Pſun eren nu Uens enie J.. As Mhndl Sde Kimertt tſantn nyage indegd engg Nn tetre ka: oni iin luni. moten⸗ nſunt necon Muce brrabiin icfteno⸗ cteuera emo dne Wic⸗ aoe raiſtitig efck. weeduliſt 1 niaucl Nep in nre eis igce c win ſrntie nibdn⸗ de⸗ uss 6 le nuea nese Gnis Titulus xxxviij intuitu eleuantur: & a terrenis moleſtijs penitus elongãtur Ca Areſtotiles in. inij metherorũ. Quatuoꝛ ſunt que ſo / luunt liquant coꝛpora:cunctas etiã tincturas liquoꝛes: videlicz amaritudo: ſalſedo: caliditas & humiditas. Sic itaqʒ; quatuoꝛ ſunt que coda humana in liquoꝛem atq; tincturã diuine contemplationis liquefaciunt e reſoluunt: quoꝛum primum eſt amaritudo penitentie. ſecundum eſt ſalſedo di⸗ ſcretionis ſeu cognitõnis intime. terciũ eſt caliditas caritat diuine:quartũ eſt humiditas celeſtis roꝛis æ gratie· hec in⸗ quatuoꝛ mentem reſoluunt a liquefaciunt in dulcedineʒ cõ templationis interne Da Auicẽna liv. de diluuijs. Rul lum copꝰ quantumcunq; leue:ſurſum aſcendere poterit in aeris regionem: niſi tranſmutet in exalationem ſubtiliſſimã et vaporeʒ: ſicut aqua:quãuis ſit flexibilis & leuis: naquaq tamen eleuari poterit in ſupremã aeris regionem: niſi priꝰ in vapores tranſmutet᷑. Sic reuera nullus homo digne in re gionem celeſtis patrie eleuat᷑: niſi in vaporem ↄtemplatiõis melliflue feliciter reſoluii E a Ptholomeꝰ almageſti · ni · Qunq; in plenilunio ↄtemplati fuerimꝰ per pannũ ſericum ipſam lunam:mox luna in numero augmentat᷑ tot em lune: quot dies lune fuerint eſtimant. Sic nimirum cum aliquis mediante puro coꝛde contemplatus fuerit in nouilunio pre ſentis vite celeſtẽ amenitatem e candorẽ ipſi celeſtis milicia et amenitas quantum ad preguſtatiõem ſui multiplicatur: et in perpetuũ augmentat᷑ B a Ppus libro ꝓbleu. Qui⸗ cunq; tempore eclipſis ſolis aut lune:ipᷣm ſolem ꝑ cribrum ↄtemplatꝰ fuerit:omnia que circa ſolem accidunt:clariſſime manifeſtiſſimeq; videbt. Sic reuera qcunq; chriſtum ſolem iuſticie:p cribʒe pure e mũde oↄſciẽtie cõtemplatꝰ fuerit oĩa que circa ipᷣm ſunt clariſſime limpidiſſimeq; videbit Ga Auicebron li:fontis vite. Vapores qñdiu circa terrã deti nentur:ipſaʒ occupãt a obtenebrãt · ſed dum in alta eleuati et exaltati fint nubes:ↄdenſanẽ continuo:a in imbrẽ penitꝰ reſoluunt᷑. Sic nimirũ cogitationes noſtre quandiu in coꝛde bomis detinent: occupant:obtenebrãt 2 inꝗetant · ſed dum in alta celoʒe eleuant᷑: mox in nubes ꝓtectiõis celeſtis odenſan? in dulcedinem roꝛis & gẽe reſoluun? Ha Ptholome? almageſti mj. Coꝛpora in altũ vehemẽter eleuata: cadere nõ poſſunt · ſed ſurſum violenter in aere detinent᷑: ẽ& ꝓpter nimiã diſtantiã a terra nõ trabunt᷑. Sed tũc ꝑ talia copꝑa intelligi mus coꝛda hũana. Naʒ ſiẽ coꝑa grauia tripliciter alleuiari poſſunt videlicet ꝑ ignem: per reſolutionem:per diminutiõʒ: Sic reuera ꝑ omnem modũu: coꝛda humana tripliciter a ſua Titulus xxxbiij graiiitate alleuiari poterunt videlicet per ignẽ celeſtis amoe per reſolutionem lacrimarũ atqʒ; 9tritionis:& ꝑ diminutiõz; infime humilitat?. Applicetur ſic: Coꝛda itacq; humana vehe menter in ↄtemplationis celſitudineʒ; eleuata:adeo in tobore nnns J atq; ſtatu gratie ↄfirmant᷑: ꝙ de ceco nullatenꝰ poſſe cadere W ↄprobant᷑ Ta Axles ad alexan drũ de regimine princi⸗ ndios⸗ pum li:immj. Maxime aũt decet prĩcipes atq; reges freqntare unlb toca pratoſa virida & amena vt dum viſus res delectabiles dehn intuetur: intus in fuo vigoꝛe a viribo cõſoꝛtetur. Sic reuera jafein, maxime decet eos qtu pncipes atq; reges volunt effici in re⸗ . gno premij ſempiterni:vt mẽtis ſue ↄtemplationis interſint Ii viſitentq; mentaliter amenitates celeſtes a gaudia ſempitna unnofi K a Notandum ꝙ aliter & aliter templat᷑ ſe homo in Imibt ſpeculorin oleo:in aqua:in ſanguine:in gladio:in lapide po⸗ Imncnut lito. In aqua qui ſe ↄtemplat fuerit certiſſime ſe veluti eeft kuind in facie ↄtemplaturin ſpeculo aũt fallit contemplatio ꝗ deʒ enſnii omnis vt aſſerit Algaʒel in tractatu de foꝛma ſpeculi. In ſan llkne⸗ guine homo ↄtemplatur faciem ſuã: vt pallidam atqʒ nigrã netgin in gladio vt laram & longam:in oleo vero ↄtemplat᷑ facie m Vnnnunn ſuann vtpote amabilem & iuuenilemin lapide aũt polito vt thlliſ nimis paru am. Hucuſq; ↄmentatoꝛ ſuꝑ de ſenſu a ſenſato. fbiſtoia Per ꝗᷓ datur intelligi ꝙ ſex modis ſe homo poterit ↄtempla ponſe ri. Primo modo in aquia diſcuſſionis penitentie ſeu otritiõis muhlonsc⸗ et tunc qualis eſt ſe certiſſime ↄtemplat᷑. Secundo in ſpeculo umnus felicitatis mundane tunc omnis cõtemplatio fallit a fru⸗ a ſtratuir: ao omnis exns in mũdana felicitate & affluẽtia ſibi ſerſ complacere ↄprobat᷑ Tercio in ſanguine ſceleris ee peccati -⸗ mart aul tunc homo niger a pallidus qñtum ad horroꝛẽ et palloꝛem larer mœtis ꝓpetue apparebit. Quarto hbomo quiſq; ↄtemplari po nionang terit ſe in gladio dine ſentencie a vindicte. && tunc ſe dilatatũ peinno⸗ et ꝓrolongatiim ↄtemplat in terra cruciatꝰ a ſupplicia ↄtem Deinderl. platur ſempiterna. Quinto in oleo roꝛis dulcedinis gratieq; Muitrato diuine:a tunc amabilis in dei oculis a delectabilis apparebit iglrotſiel Serxto in lapide polito:id ẽ in chriſto.& tunc homo ſe nimis Gitcſec Paruum aſpiciet & dininutum ad refundendũ a ad retribu llad endum quicqᷓ; ipſi chriſto aàa Auicebron libro fontis Nnin vite. Dum ſtamus in vallibb limpidius contemplamur con et ſignria tra mõtes:q́; de montibo verſus valles. Sic reuera cunq; in “ valle humilitatis ſtleterimus: limpidius contemplamur ad ib 4 de alta celoꝛum ſeii ad celeſtlia:& ſi in montibus ſtaremus ſi ouοa ſeit ad celeſtia: q́; ſi in montibus ſtaremus ſuꝑ/⸗ nittus h bie:contemplari poſſemus infima e caduca. itteexti ð ki anied hnutiö⸗ iebe niine lede mepN⸗ Saht Butti detner, nine ſenpgin lebonet lapinr pelutie ltogn Aln ſen ngri lfaciem Nlito vt tſenao⸗ gtenpla otkitiois aſpecalo. Maku⸗ fuenaſt arzi et pilemm enphenn ſſedirti planam grin pnht Vepums tenibu 0 ſonts Pmur cef anmi, bim el Citulus . xxxix Riſtoteles in libro ꝓbleu. Talis tenebrarum natura foꝛe dinoſcit᷑:ꝙ qui ſtat in tenebra:omnia ea videt:q int in lumĩeſeipſiim aũt ea que ſunt in tenebra minus videt. Sic nimirum hec natura & ↄditio culpe dino⸗ ſcitur.· ꝙ quicunq; in ipa ſteterint:omnia ꝗᷓ ſunt circa viros ſanctos aduertunt & oſpiciuntſeipſos aũt a ea que ſunt in tenebris igno? antie æ peccati:nequaq; cõ ſpiciunt minimeq; aduertunt B Auicebron li fontis vite. Proprietas ꝗdez nodtis:ſunt ſommis & moæs. In nocte nanq; cuncta dormiũt aĩalia: ſed & in nocte vt frequẽter humana moꝛit᷑ conditio aæa natura iuxta illud ꝗ d ait Galienꝰ ſecretoꝛũ· nj. Saluis ſignis in infirmo ſi ꝑ noctem vixerit:a ꝑ diem viuet. Applicetur ſic Proprietas itaq; ipſius culpꝑe:ſunt ſomnꝰ perpetuus a moæs Petua quaʒ timemꝰ Philaretè in tractatu de iudicis febrium. Proprium eſt veneni in ꝓprio ſuo loco ſeu coꝛpore non ſentiri.venenũ nanq; ſerpentis:ſerpenti minime quidenn obeſt: nec a ſerpente ſentit᷑. Imo ſi ſerpens veneno priuatus fuerit:ↄtinuo ſuffocatur. vt pi᷑z ad oculum in baſiliſco q eſt rex omnium ſerpentũ:cui dum venenũ per ſpecula oppoſita extrahit. baſiliſcus ↄtinuo necatur occidit᷑ vt dicit Iſidorꝰ libro hiſloꝛiaxe. Applicetur ſic. Propriii itaq; eſt culpe a ſuo actoꝛe non ſentiri: nec penitꝰ recognoſci D Solinꝰ libro verũ. Moꝛs coꝛporalis tres de; in moꝛtis tꝑe relinꝗt effectꝰ Primus eſt:quia ſcindit ipm co. Secundus eſt: quia venas omẽs a ſanguine euacuat a cruoꝛe. exciꝰ eſt: quia in cũctis ſenſiw veſtigia relinquit ſua malicie aich pene. Sed tunc per moꝛtẽ culpa deſignat᷑. Nam ſicẽ̃ moes tripliciter accidit· vide⸗ licet ex vulnere: ex languoe: & ex debita oſtellatiõe. Conſtet latio nancq; finẽ imponit neceſſaris cunctis rebo. Sic reuera p oẽm mo dum ipſa culpa ꝗᷓ eſt moæs aĩe tripliciter accidit. Primo ex letali & moꝛtali vulnere. Sco ex mẽtis languoꝛe pariter a topore.a ercio ex dina & iuſta ꝓmiſſione. Et tunc applicet᷑ ſic. Qulpa itaq; ↄmiſſa tres moꝛtiferos ĩ hoĩes relin quit effectꝰ. Primꝰ eſt:qa ipſaʒ mentẽ a deo atq; ab eĩ᷑na feli citate dirimit atq; ſcindt. Sc us eſt qa oẽm vigoẽ a virtiitè de venis aĩe extrahit. Terciꝰ eſt qa in omĩbo ſenſibo veſtigia et ſigna ſue malicie miſerieq; relindt B Pps in. nij· de aĩa: Ignis augeri pt & extendi in infinitũ:diimodo materia ↄbu ſtibilis applicet. Per ignem culpa ſigurat᷑. Nam ſiẽ ignis ad⸗ mixtus Hũano ſanguine:se in vaſe cupreo reſeruatus: nulla Vtute extĩguii pt vt recitat Pliniꝰ ĩ lide·vij· mirabilibv mdi⸗ Sic elpa admixta hũano ſanguĩe.id ẽ coꝛdi qd fons dẽ ſan⸗ 9 guĩs:ꝓpetuũ a inextĩguibilẽ ignẽ effict:q nila niſi dina vtute . 61* e ð . Citutns kkEIX extingui poterit & deleri. Applicetur ſic. Culpa itaq; quan⸗ tum ad condignam ſibi penalitatemin infinitum extẽditur et augetur:eo ꝙ ille contra quem culpa ↄmittitur infinitus ſit & imenſus E Notandũu ꝙ culpa ↄparatur ſanguini ob tuoꝛ rationes. Prima eſt: Quia ſicut ſanguis adherens cuti. denuoq; abliitꝰ?: mollem reddit ipſam cuteʒ. Sic reuera culpa adherens menti: ſi per ofeſſionem & penitentiã abluta fuerit: mox ipᷣm hominem mollem abilemq; reddit & aptũ: ad ſuſcipiendum munus celeſtis gratie dulcediniſq; eterne · Secunda cauſa ẽ. Quia ſanguis non indurat᷑ in vitroteſtãte Theophilo ĩ tractatu diuerſarum artium. Sic reuera culpa immunda vitreaq; a pura oſcientia nequaẽ; obdiirationis ſeu obſtinationis periculo poterit cõdenſari. T ercia ratio eſt. Quia ſicut ſanguis quoſdam habet terrere:quoſdam aĩare: quoſòam debilitare:& quoſoam dementes facere. Sic reuera per omnem modum: ipſa culpa quoſdam terret puta viros ſanctos:qu oſdaz vero animat & ſtimulat ad maioꝛa ſcelera et peccata:videlicet ipſos malos:quoſdam auitẽ debilitat ad omnem adctum virtuoſum pariter & ſalutłquoſoam etiam amẽtes moꝛtuos ſeu moeti aptos effieit: videlicet obſtina⸗ tos. Quarta ratio eſt. Quia ſiẽ ſanguis ſequit᷑ motum lune in quantum deficiente luna:ſanguis deſicit: æ creſcente luna ſanguis auget᷑ & creſcit vt aſſerit PBus in. v. aĩalitim libro- Sic nimirum ꝓpetratio culpe: ſequit᷑ ambitionem gloꝛie vani tatiſq; mundane.In qñitum deficiente ſeculo: ſeculiq; amoꝛe deficit negat᷑ actio ipſiꝰ culpe:a creſcente voluptate luna⸗ ris ſeculi: augetur inanitas culpe ſceleris & peccati G Notandum ꝙ culpa oↄparatur aque ꝓpter quatuoꝛ ratõnes Quarũ prima eſt. Quia ſiẽ aqua eſt ſupᷣ celũ:ſic re uera cul⸗ pa eſt vſq; ad celos:etiam ſe extendit in qntum angeli culpe obnoxij depreſſi ceciderunt. Circa âd aduertẽdum: ꝙ aqua tripliciter poterit eſſe ſupᷣ celos ſcʒ per modũ diuine virtut per modum vaporis 6& p modum aeris. Primo modo tales aquas ſuſtentante diuina virtute:ne inde defluent aut deſcẽ/ dant vt oſtendit magiſter in primo ſentenciarũ. Secundo ꝑ modum vaporisaiebant em ph̊i quendam vaporem ſabti⸗ liſſimim occupaſſe ipſos celos:quem quidem vaporẽ antiꝗ aque habere ſpeciem autumnabant vt refert Theophraſt? libro om ent atoꝛum. ercio per moduim aeris: in qnñtum per aerem hic in pñti ſumitur ipᷣm celum: & tunc ↄſtat aq́s eſſe ſupra celum. Secunda ratio quare culpa dicatur: aqiia eſt · Quia ſicut aqua eſt principiũ omnis putrefactionis a coꝛ⸗ ruptionis in rebus generalibus a coꝛruptibilib · vt oſtendit . „ . Ceun cmmel alp⸗ uptior glia ſu dinata pſalno fubter n ktoſtr⸗ tuteſyynea Contraria ingnita⸗ fatlennag taus aen coneup tis aten ſalet e blnga ſyhic hrneme fumeſte iram vero ſenendse Wam Gda terrampve iſtosad ſtuglite ſtentatne mugeſet inpulleere⸗ ltndo rſd⸗ dnontir Ricn ed eanere ſiderigag mine cup dnat imn Nus eſt ndtis fi mnn pbie Pſtureval iitsit ſigdiſi RA Pagar⸗ idiu lntus mgln Nnr wüſh toarmnec oſdamiir edetae tputavrs nairnſeln tta ametun uebſtna⸗ ree⸗ trvin Ziumdrn gloent Gliozaue apiatelnt H ucrtig runal. ngA Imenine er 11 8 ur d wang wop⸗ ciune⸗ rſe eſt is ⸗ “ Titulus xxxix · commentato ſuꝑ pᷣmo de generatione coꝛruptione ſic ip̃a culpa eſt principium atq; cauſa pariter & oꝛigo omis coꝛ/ ruptionis ꝓpetue & putrefactionis ſempitne Tercia ratio ẽ quia ſicut aqua eſt ſua naturali diſpoſitione a ſituatione oꝛ dinata ſubter terram non autem ſuper terram. iuxta illud pꝓſalmo Fundaſti ſuper aquas Sic nimirum culpa omnio ſubter nos ſeu ſubter terram coꝛdis noſtri· id ẽ ſub poteſta/⸗ te noſtra eſt:nullatenus aũt ſup̃ nos:id ẽ excedens vires vir tuteſq; noſtras. Quarta ratio eſt:nam ſicut aqua naturali? contrariat᷑ igni atq; aeri minime aũt terre·ignem nanq; ex⸗ tinguit aerem peſtilentem efficit terram autem fecundam fertilemq; facit. Sic nimirũ culpa contrariat᷑ igni diuĩe cari tatis· aeri celeſtis ſuauitatis ſeu piuiritatis non aũt terrene concupiſcentie a voluptatis ignem nanq; extinguit carita/ tis aerem puritatis infici t ſ terre id eſt voluptatis terrene fauet & applaudat. H Notandum autem circa preha⸗ bita ꝙ de ſitu terre aliter ſentiunt theologi aliter aũt philo ſophi heologi dicũt terram eſſe poſitam ſup aquas a tũc oꝛdinem elementoeum aſſer᷑̃t eſſe talem Ignis inquiunt ſupᷣ mum eſt elementum poſt ignem aer poſt aerem terra. poſt terram vero aqua. Philoſophi aũt aliter oꝛdinant elemẽta ſtatuentes ea ſic · Primo ignem demde aexem tandem vero aquam vltimo autẽ terram Ex quibus iam patet intuenti ꝙ aqua eſt ſuꝑ terram. vt philoſophi autumant a eſt ſube terram/vt theologi affirmant vn controuerſia magna ẽ int iſtos.a ideo ſoluendum er dicendũ eſtꝙ aqua ſuper terraʒ ſitualiter eſt a ſub terra virtualiter viz inquantum terra ſu ſtentatur & fundatur ſuꝑ aquas· vt ſupra patuit Quod nᷣ aqua eſſet que adunat è& compingit terram ter ra redacta in puluerem penitus ſolueretur Vpocras in p̃ᷣnoſtic: MulI titudo deſiderioꝛe infirmo moꝛtis ſigna imminentis indicat & demonſtrat Quius cauſa eſt quia quiãto languoꝛ fuerit grauioꝛ et deterioꝛ. tanto ipᷣa natura magis ob errare com/ probatur ertoꝛ aũt nature languoꝛis tẽpe conſiſtit circa de ſideria appetitus cibi illiciti atq; potus Sic cupiditas ĩ ho mine cupido a auaro motem ppetuã mentis a coeporis ſi⸗ gnat imminere in deſiderio diuerſarum rerum I Pꝑßs Situs eſt afpetitus humidi a frigidi Sed tunc ꝑ ſitum cui⸗ piditas figuratur Nam ſicut ſitits exſicœat linguam vt ait ariin ꝓbleiu ſic cupiditas exſiccat linguam mẽtis noſtre ne guſtare valeat dulcoꝛem ſuauitatis diuĩe Axpplicetur ſiec Qu piditas itaqʒ; eſt appetitus humidi omis miſerie a adũſitat 2 frigidi ſupplicij perpetui aO penalitatis R Xri. Pbleu. Titulus xxxix xi Rer qui proximus alicui vmbre fuerit validũ eſtum habet Daloꝛ talis cauſa? aeris ex reuerberacõe radioʒe vbi maioꝛ eſtus reperitur. Cuius ſignum eſt. quia iuxta littoꝛa maris eſtus validus reperit Applicet᷑ ſic Homo ergo ille qui moꝛ ti proximus fuerit ſemꝑ magis ac magis in cupiditatibus eſluabit qnto enĩ quis morti vicinius fuerit tantomagis in cupiditatibus illicitis eſtuabit IAuicebron li fontis Vite Vitrũ a paruo igne frangit᷑ in magno aũt conſolidat᷑ 4 liquatur Sed tunc ꝑ vitrum intelligi coꝛ humanũ. Naʒ ſicut vitrum eſt ꝓſpicuũ æ in ſe liquoes cõſeruat abſq; cor ruptione a putrefactione· ſic coꝛ hominis debet eſſe ꝑſpicu unm atq; paruũ diuie caritati· ſj a liquoꝛes celeſtis muneris a gratie debet intra ſe recondere a conſeriiare abſq; vlla mẽ tis ↄtamĩatõe· Sedò tunc ↄuenienter ꝓꝑ paruũ ignẽ cupiditas deſcribit᷑ ꝑ magnũ vero ignem amo celeſtis gratie figurat᷑ Nam ſicut ignis paruus vna cum coꝛpore intra ſe proieâto extinguitur a ſuffocatur. I gnis aut magnus coꝛpus ſibi in iectum tranſmutat penitus & inflammiat ſic cupiditas vna cum cupido coꝛrumpitur finitur ignis vero magnꝰ amo vis deſiderijq; ſupni Hominẽ ſibi ex toto inc oꝛꝑat tranſſub/ ſtarciat et inflammat. Et tunc applicetur ſic. Homo itaq; a patuo igne cupiditatis ſpiritualiter quidem fràgitur a ma/ gno aũt igne conſolidat᷑ aĩ interna mẽtis dulcedinem reſol uitur & liquatur. J ¶ De detractione. Linius in ſpeculi naturali. Qunèta amm alia que ignem expirant ſeu igneum flatium- caudas habent ſerpentinas. Sed tunc ꝓ flatum igneum ipᷣa detra⸗ ctio figuratur. Nam ſicut flatus igneus animalium combu rit copora inuiſibiliter ac inſenſibiliter· teſtante plinio in li. de ſeptẽ mirabilibo mimdi. Sic ip̃a detractio malorum inui ſibiliter quidẽ a occulte homĩes minus cautos pimit oc cidit. Et tunc applicet᷑ ſic. Omnes itaq;ʒ homiĩes detractionis verba a verbera moꝛe ignei venenoſiq; flatus atq; anhelitꝰ? expirantes in caudaid eſt in fine ſeu finaliter ſerpentibo in⸗ fernalibus id ẽ demonib ſunt ſiles. id ẽ finem damnatiõis Ppetue ciim demomibo ſocientur. B Plinuas in ſpeculo natali fetoꝛ candele extincte occidit fetum in vtero materno ipo parente minime ſenciẽte ſicut ait ↄmẽtatoꝛ ſup· methe · Tria inqt ſunt qᷓ occidũt ↄceptũ fetũ in vtero.viʒ timor.to⸗ nitruũ fetoꝛ candele Sʒ tũc P candelam extinctã intelligĩ? 6 t⸗ effi pf lnf mat ſee tnd mere mate Crt⸗ turt ſepe Ppi funt ſuun Nal Wus llom Necöe Plupun⸗ Uterſegt fordite meroac Kod dose⸗ bonee Ppanh auangheli philoe titur ni cn dol tadei ſſertho Nnd an mari gire ahdtiche mminge, edehnlſn nitontig ſeruut K ieſtsnin nebſgl Uigiani 1smefen ntrepnec Snnisſbir petnn mmgemd Nprirnſic Moiug Pluramn bHinnteſl 4 uma Adasiet umiöt gümantu kylno Arummun Ntendions epinh, danm ls o 1e ſoye nort Zinels g Ntn 4 / „ ℳ „ Titulus xxxx. detractoꝛem. Nam ſicut candela extincta fumem grandem efficit infamationis a ſerpentine leiſi ionis Sed tunc ↄouenienẽ P fetoꝛẽ candele extincte detractio figurat᷑. Nam ſicut feto inflat coloꝛem pallidũ ghat caput debilitat. ß a affluxũ reu matici humoꝛis ꝓuocat vt dicit philo · in probleu · ſic reuera ip̃a detractio coda humana inflat tumoe ire a ſupbie men tem detrahentis pallidam efficit palloꝛe moꝛtis carnis a ami me ratiõem qᷓ eſt caput hominis debilitat · ſy & effluxũ reu/ matici ſermonis immundi ſeu maledi ctionis Puocat · fetũ · i. conſenſum interioꝛis hoĩs occidit et perimit. Et tunc axplice tur ſic. Detractio itaq; detractoris ſiia malicia conſenſum ſepe atq; interioꝛem noſtrum honñe; pPerimit. oocidit C PPhpilo in li ꝓbleu · Qui retinent flatum nec expir ant alte ſa liunt agileſq; effecti · Per due datur intelligi ꝙ qui flatum ſuum a verbo detractioms retinẽt & conſtringunt nec emit tunt altius ad contẽplanda celeſtia ſe extollunt D Vſi dorus in hiſtoꝛijs naturalibus.upus quidem ſuo anheli tu homini aſpicienti raucedinẽ inducit · quod cõtingit ex in digeſtiõe & putrefactiõe cibi interioꝛis ipius lupi Sed tũc P lupum intelligimus detractor Nam ſicut lupus dupli⸗ citer ſe oſtendit eis qui nitit anialia fallere· vizʒ ſub viridibo frondibo. a veluti ſit motuus vt recitat ambroſius in exa. meron li· vi. Sic nimirũ detractio dupliciter in dolo ſe occul tat ad demoliendam famã hominis a honoꝛẽ viʒ ſub viridi⸗/ bus frondibus allieien tium dulciumcq; verborũ e ſub ſila tione oñdendi ſ. mortuum in val dum infrmu . Sed tunc P anhelitum ipᷣa damnmabilis detractio figura? Aazʒ ſicut . anhelitus animalis non poteſt videri niſi in frigoꝛe teſtãte pPhiloſopho in ꝓbleu ſic ip̃ᷣa detractio nec aſpicicit᷑ nec ſen⸗ titur niſi in frigoꝛe tribulationis cũ ille cui detrahitur p fri goea doli ac fraudis moleſtatur Et tunc applicetur ſic. De tractoꝛ itaq; ſua detractione raucedinẽ verbi a doloꝛem anĩ infert homĩ contra honoem cuiuſlibet moliendo Cetera re quire de adulatione. ¶ De dilectione Ommentatoꝛ ſuꝑ de plantis ari po. ↄuerſa ad ſolem rubeſcuntſic coda bumana applicata ꝓ dilecõem xp̃o ſoli iuſticie. mox rubeſcũt rubore dilectiõis di⸗ uie B Comentatos ſʒ. methe. Ros ergo cadẽs in calidã regiõez ip̃aʒ apit infundit fertilem & facit · ſi vo ceciderit in terrã frigidã otinuo fertit in pruinã a i pam terrã opit a oſtringit. in fecundãq; a inſertilem ipᷣam reddit ſic verbum dei cadens in terram in dei dilectiõe calidam a frigidã mox Titulus xlz ipßam apit ad ſumendã celeſtem influentiam infundit per gratiam diuinam 2 fertilem in diuino oꝑe efficit a fecundã verbũu aũt cadens in terrã coꝛdis in dileétione dei penit? fri gefactam· continuo vertitur in pruinã. id ẽ in ꝓpetuã hoĩs Damnationẽ pariter a vindictãa Q Theophilus in breui atio diuerſarũ artiũ Omia metalla argento a auro 9 mixta magis ſolito ſonoꝛa efficiunt᷑ a acuta hoc apparet in cimbalł E& in campanis. Sic reuera cuncta coꝛda hoĩm argẽto gfecta mũidicie puritatis auroq; onata dulcediĩs dei feliciſſime ac caritat? ſonoa & delectabilia fiunt in aurio ſumme ma ieſtatis D Albertus incõmẽto tercij methe· Quãto cla,/ rius aliquis ardet ignis tantomagis fumo ſeu reſolutione fumoſa caret. Nam ſicut ignis cum flammam ſuam nõ pĩ ſurſum iacere continuo ſuffocat᷑ ſic mens humana cũ flam/ mam ſuã verſus celũ dirigere non poterit ↄtinuo in ſeipſa extinguitur in ſuo lummne penitus ſuffocat᷑ Applicetur ſie Quanto clarius mens humana in dei arſerit dilectiõe tanto magis carebit fumo cupiditatis praue a carnalis concupi ſcentie E Cõmentatoꝛ theꝰ. ſuper z· de anima. Ea ergo copora que in nocte lucent ſi aliquo hiimoe humectata fu erint ſine tadu humido amplius nõ lucebũtqᷓ etiam mag? lucẽt tem pe frigido hy emali quã eſtiuali. Sic reuera coꝛda humana in dei dilechone lucentia ſi aliquo vicio fuerĩt hu mectata amplius niſi miraculoſe reformata im ppetuũ non lucebunt E Calcidius ſuꝑ thime platonis. Ignis quii dem mullus arderẽ poſſet niſi aerem ſibi vicinum attraherz 2 vniret Ignis nanqʒ attractiuus eſt aeris qui ſibi proximꝰ eſt Quius ſignum eſtquia vbi aer non eſt vel vbi exire vł intrare non poteſt ibi nullus ignis eſt . Sic itaq; nullus hõ in dei dilectione eſtuãte ardere poſſet niſi proximum ſuum vinculo dilectionis mutue 2 amoi kabius in theoꝛica planetarũ & ptolomeus almageſti rto · impoſſibile eit ſolem lucere verſus terrã quin etiam luceat „ verſus celum neq; lucere poterit verſus celum quin verſus terram. Secus eſt aũt hoc de luna que lueet verſus terram· minime vero verſus celum. Sic reuera impoſſibile eſt ho⸗ minem poſſe vere a perſecte diligere ipſum deum vel dile⸗ ction em lucere poſſe ipi deo:niſi etiam di vel ꝓ dilectionẽ luceat ippi proximo ſ nec econuerſo Auctoꝛ ota radix atʒ füdamẽtũ alicꝰ? hèbe ferit᷑ vſus iram· S ſibi aitraheret vnirz ipᷣm vt ſe in dño perfecte & diligenter amaret G Ala⸗ ligat proximum· ſtil ſſos ec⸗ 7 umnfi⸗ ligen⸗ Cerſim lsint ſnper inauan tteit kumd tune ſe lents lgnise whiiß Chlttn non nn Dn Vnflertn to terco fleitat lherteree etlusterr corn ſbide gnaerit effuder kis Tan ad ſem wti⸗ mae Cale qun dus q 8 eceal Cpamd ehinn ſenpir fu dile ſſieit e Menn 4t Wlis t. miem ſclech ummen Qund roltee nuntͤi naci ſun on ſy⸗ planrie etune Gunpi biegd nmm mnug α erithu arn gigu anben geumn, bieint nulusts num ſun teuni, 1A mnlcent nwelis stermm⸗ N. v . Titulus xxxxi · ſed flos fructibuſq; herbe feruntur verſus celum. Sic reria ꝓfecta vera dei dilectio totam ſuam radicem æ fundamen tum figit in terram id eſt in proximum ſuum vt ſe intime diligendo · ſed florem atq; fructum erigit ad deum ipᷣm ſin- ceriſſime diligendo· ⁊ ſuꝑ omnia appetendo I¶ Theoaphi⸗ lus in breuiario diuerſarum artium Qunq; aliquis oleum ſumpſerit ad os ſecure ⁊a ſine omni timoꝛe ad horam immè gi poterit ipis aquis Cuius ratio eſt quia oleum emiſſum in aquã ipam continuo diuidit vt homo ſufficienter reſpi⸗ rare intra aquã poſſit. Applicetur ſic. Qunq; ergo aliquis o leum diuina dilectionis ad os ſumpſerit mentis continuo tunc ſecure mergi ſe poterit aquis mundani naufragij 4 fal lentis K Philoſophus in libro tercio de celo a mundo- Ignis coꝛporalis tripliciter extingiiitur viʒ aut in ſeipo · cũ viʒ ip̃i igni meatria cõbuſtibilis nõ fuerit mĩſtrata a a ſuio conttario puta a frigido ab aqua. Sic per omnem mo dũ dei dilectio tripliciter extinguitur in mente deſideriocq; hu/ mano. Primo in ſeipo quando valet materia. id eſt ocaſio non fuerit miniſtrata ſecundo a ſuo contrario · id eſt a pec/ cato· tercio ab aqua carnalis voluptatis a concupiſcentie ſeu felicitatis affluentieq; mundane Commentaton ſuper tercio metheroꝛum. Cuncq; ipa mibes fulmen iacerit verſus terram ſolam tempeſtates illo anno peſteq; varie o rient cum vero nubes aliqua fulmen impuluerit in nubem ſibi opoſitam: cõſtat quia illo anno fertilitas & ſanitas ma gna erit Sic reuera ciim homines totam ſuam dilectionem effuderint ad terrena conſtat quod periculum tunc coꝛpo/ ris æ anime committatur Cum vero homines dilectionem ad ſe mutuo iecerint homo quoq; proximum ſuum igne dilectionis fouerit· conſtat quia tunc ſanitas mentis & cor poris magna erit. M Ariſtotiles libro probleumatuz Caloꝛ quidem naturalis in humano exiſtens coꝛpore vali⸗ dus atq; fotis vitam efficit diuturnam. Quiꝰ cauſa eſt ꝗqa viuere calidum eſt a primum 2a principaleq; viuendi prin/ cipium conſiſtit in calido naturali Sic dilectio dei vera a p fecta in humano exiſtens pectoe vitam ſiiam efficit virtute ſempiternam N Conſtantius libro tercio. Deſiderium ſeu dilectio vehemens coporalis quatuoe effectus in coꝛ pe efficit && relinquit. Coꝛpꝰ nanq; debilitat. palloꝛem generat extenuat exſicat· Sic per omnem modum dilectio ſpiri⸗ tualis qᷓtuoꝛ in humana mente relĩiquit effeétꝰ. Primo ipᷣm hominem quantũ ad carnales actus debilitat. ſecundo ip̃m Tit ulus cxrexxi . hominem quantum ad mundana pallificat a denigrat tcio extenuat ip̃ᷣm a ſcelere. quarto deſiœat ab huoe omnis pra uitatis malicie. O Auicenna libro medicinalium vi. Securius a ſanius eſt habere caloꝛem vehementem intrinſe cus q& extrinſecus Et ideo ait philoſophus in ꝓbleu. Tegẽ dum valde eſt eſtiuo tempore ipᷣm copus veſtibus coope riendum: quia caloꝛ intenſus extrinſcus magis coꝛrumpit ſubſtantiam Sic ſanioꝛ itaq; a ſalubrioꝛ in infinitum eſt illa que intrinſecus eſt dilectio puta dilectio dei a proximi q̃m ea que extrinſecus ẽ puta dilectio mundi ipius P Ppbi loſophus in probleumatibus. Quando quid venenoſum ĩ ignem mittitur continuo inde reſilire videtur. Cuius quidẽ effedus talis ratio a philoſopho aſſignatur Dicit enim ve⸗ nenum naturaliter igni contrariari quapropter ipe ignis venenum iniectum eicit a cxpellit Per hec datur intelligi ꝙ nichil venenoſitatis ſeu ſceleris aut peccati ĩ igne diuĩie dile Ctionis eſſe poteſt.niſi aut ip̃a dilectio extĩguatur aut ipᷣm peccatum venenum peccati & ſceleris expellatur q Cõ mentatoe ſuper tercio de celo ⁊ mundo. Excolliſione ad ſe inuicem duoꝛum cœporum elicitur ip̃e ignis ſicut excon⸗ cuſſio duoꝛum lapidunu ex concuſſiõe ventoꝛum ſibi ob uiantium elicitur ignis. Per que datur intelligi· ꝙ; ex pia fraternaqʒ; colliſione inter ſe mutuo proximoeum elicitur ipe ignis id eſt amo diuinorum: R CQonſtantinus li⸗ bro de mel. In eſtate quidem ſumme valet colerica coꝛpora immergi aque frigide quia ꝓhiloſophus dicit in probleu matibus· ꝙ& in eſtate copora humana valide ſunt aperta. a pertis autem copoꝛibus dulcius quod in copore fuerit euapoꝛatur penitus τ exalat euaporãte autem hu mido coꝛ poris dulcioꝛi ſuperuincit mox colera: ſuperuincente autẽ colera ſeu colerico humoee febres accidunt per acute. Ap⸗ plicetur ſic In preſenti itaq; vita ſumme valet coꝛda huma na immergi diledtioni dei amoꝛi vt ſupra. S Auicen na libro diluuioꝛum quarto. Videmus auũt vt frequenter nocturno tempoꝛe ignem efflãmari de terra in calida regi one: maxime quidem circa patibla cimiteriaq; loca vat loſa Ratio huius hm auicennam vbi ſupra- loca etenim il/ la in quibus humana aut ſuſpendũtur aut ſepeliunt᷑ copꝑa maxĩe valloſa loca viſcoſa ſunt ꝓpt᷑ latitacõz coꝛpũ putri doꝛꝝ loca aut viſcoſa pĩguia a cœru. valde diurno tpe inflã — mãt᷑ nocte aut ſu ꝑueniete efflãmat᷑ ignis ĩ tli vceptꝰ viſcoſa Ctuln guteria cton ſbula ſudorl nitur ep gitune dotanton edamma crasinc⸗ Potusan no indie cta deſn zutemt nisſtige leratan obb senimel foſnimd nrsdi bilterirt Ncvun ſopeoten dolnsfuett neben UNilun ardinnt Onis chni niahumſihe Upedbbis iituins udhſrun cuipen gradiend icbus pus ſe⸗ Ndidie Uetioner lumndin ten⸗ Pekttr mnipr⸗ lmt. mmitne Warl h⸗ w onn mntumgti ſprornin s 9Wi Ounsqe ſatenine⸗ prieen nenelge meduie Mautiyn ln de. ſan nn⸗ mun ſchiob 1gepi n dotut untousl⸗ neacnprn inprben intapet artutt jbumt inemteat mmdy utuma lucen tequenter Adateg 4 oen N Cmmmn luniap nginien . ie nſtä 4 ole Titulus xrxxxj materia atq; terra. Per hoc datur intelligi. q; ignis diuine dilectionis nocte preſentis vite maxime teperitur circa pa tibula cimiteriaq; ac loca valloſa doloꝛis meroeis Pumiliſ⸗ TPhiloſophus in probleumatibus Quantomagis ſudor abſtergitur a ſudante copore. tantomagis ſudor cer/ nitur expicare Sic reuera per omnem modum quantoma⸗ gis ip̃a mentis dilectio abſtergitur ad pꝛoximum defluen do. tantomagis ipᷣa dilectio moe ſudoris augmentatur ac inflammatur in code in animoq; humano. V Vpo/ cras in epichimijs.· Omnis qundẽ appetitus cibi illiciti atq; potus aut moetem in proximo aut febrem ĩ copore huma/ no indicat dominari. Nunquam enim humana natura illi/ cita deſiderat.niſi dum in ſua oberrauerit actione oberrante autem natura conſequitur ipſa febris Applicetur ſic. Om/ nis itac; dilectio hominis illicita catnalis motem eterna/ lemaut anime febrem inctirabilem indicat im minere X Philoſophus in libro probleumatum. Os quidem in cun⸗ ctis animalibus non exſiccatur nullatenus. Sic os coꝛdis noſtri nullatenus debet exſicari ab humoe dilectionis a a/ moꝛis diuini:quamobrem brutis animalibus illud rationa biliter ineſſe oſtenditur in quibus os mentis quo dei dulce/ do deguſtatur & dilectio exſiccatur· V Areſtotiles in libro probleumatum Panis ſiœus aſſus quantumcimcʒ durus fuerit nichilomimis tamen a caloze continuo hume/ clatur. Per que datur intelligi ꝙ coꝛ humanum quantum/ cunq; ſiccum rigidumq; a durum fuerit· mox tamen cum caloꝛe diinne dilectionis incaliierit in Pumoee diuine dulce⸗ dinis reſoluitur 2 liqueſcit Z Philoſopbus in vi ani/ malium libro Extinguitur autem penitus caloꝛ naturalis ĩ illis hominibus qui aut colobio priuati fuerint manibus aut pedibus Quius cauſa ſtat in hoc quia in abſciſiõe ma nus alicuius aut pedis totus ſanguis in quo caloꝛ natura⸗ lis conſeruatur totus a coꝛpore emanauit. Per hoc datur in telligi. ꝙ totus caloꝛ diuine dilectionis extinguitur in his qui priuati fuerint manibus bene operandi ⁊ pedibus recte gradiendi Na Tharentinus archita in tradatu de ef⸗ fectibus in natura. Ex deſiderio quidem vehementi palleſcit copus ſed rubent oculi. Per que datur intelligi ꝙ; ex valli / da dei dilectione palleſcit ipſe homo a hoc quantum ad ab negationem mundanoꝛum. rubeſcunt mentis oculi quan / tum ad intellectus illuminationẽ. Ba Plinius de ſeptẽ Titulus “ xIj mirabilibo mundi Bepiuntur quidem lapides precioſi qui in tenebris quendam fulgozem a radium emittere compro banturqui etiam ſi igniti fuerint amplius non lucebunt ſed a omnes lapides a gemme per ignitionem ſua oꝛbãtur efficatia a virtute. Per iſta autẽ datur intelligi: ꝙ coꝛda hu/ mana gemmis ac precioſis lapidibꝰ comparata deo ſuo „ lumen cognitionis lucentia Cunq; ergo coꝛda humana illi cite dilectionis & carnalis accenſa fuerint a ignita ampliꝰ non lucebunt. Sed & omnes mens humana per ignitionez concupiſcentie a libidinis ſua oꝛbatur interna efficatia a v/ tute CQa Vpocras in prenoſticis. Homines itaq; in in⸗ firmitate poſiti ſi puncturas non ſenſerint in manibus aut in pedibus continuo moꝛiuntur vt ait etiam Galiemus Ra⸗ tionem huius aſſignat pᷣs in probleii dicens Quia temꝑe moꝛtis tota ſcintilla vite confugit ad interioza & ſic totus Homo exterius quaſi moꝛtuus ſit nichil ſentit. Et tunc ap/ plicetur ſic. Illi itaq; Homines qui dilectionis diuine punctu ram no n ſenſerint infallibiliter in mente & in copore moꝛi/ entur D a Cõmentato ſup methe· Quncq; noctis in tempe riibuerit ſpuma maris. mox ſerenitas conſequetur. Per ſpumam intelligitur ipe hHomo.Nam ſicut ſpuma citi us liqueſcit in terra ꝙ& in aqua ſicut dicit pphᷣus in probleu ſic homo citius labitur reſoluiturq; in moꝛtem in terra ſe⸗ curitatis qᷓm in aqua periculi à mortis Sed tunc per ſereni⸗ tatem temporalem perpetue vite eterne ſerenitas figuratur Nam ſicut in ſerenitate temporali hec quatuos ſunt reper⸗ ta. videlicet lucis copia:caloꝛis habũdantia: animalium mo tus:auium garritus. vt recitat Solinus libro rerum. Sic ni / mirum per omnia in ſerenitate vite perpetue hec quatuoæ ſunt comperta- videlicet lucis viſioniſq; beate copia diuine catitatis Pabundantia- motus ſedulus atq; frequens ipius mentis in deum vox laudis ſeu garritus angeloꝛum ho minum beatorum. Et tũc applicetur ſic. Cunq; itaq; homo in nocte huius vite in dei rubuerit dilectione mox ſeremtas conſequetur vite ſempiterne. B ¶ De dulcedine. Titulus xXlij eſtotiles in libro probleu· Omis liquoꝛ amarꝰ accetoſus ſi ĩ vaſe calido recondat᷑ in dulcedĩem cõ / 7 utatur ꝗa amaritudo cauſat᷑ ex indigeſtiõe huĩdi ſtuiu god ſt lediun tach laepton ſuguen 2duenet panmen glerti eſeani l 1o ſcarara Piobpb Atacre coch 4Crtrr tune ep 1henrent Poutcen nasantia ſtonnisi Cumgeccl. Ctectd ler dulci lcin do Me wner Apacen excelern mantur Perrun queſet copor ntellgit nnaleoq Womer iclas dalte tifevun dicina dulced gutem Uitun ..— wqi muanpto Nludur hnutön taumſen dabunmn lntumg 1 * 4 igiihn macketng umesugnn inmanbigu nCieneh nunm N Eſettt tibttnr 8dune oncc nanprem ingrochs i Corithen, Ur ſoumuett sinprobei⸗ ninteraſe⸗ eaſeren⸗ as ſeunt uaſuntten⸗ Mumalumm rrum deii eber gumn vuvpudinne mlusſll Aiumah glag homno ſrento vmtt! 3 „ lenim gtiebuid Titulus xlij quod in copore reperitur caloe autem digeſtiuus eſt cauſa dulcedinis quia illud Galieni ſecretorum ſuioum li. Dulce do itaq; omnis dulcoxis liquoris pariter Humoꝛis ex ca⸗ loꝛe prouenit digerẽte Applicetur ſic. Omnis itaqʒ aftlictio ſeu queuis coæporalis paſſio que coꝛdi in amoe dei feruido aduenerit in dulcedinem protinus commutatur B Io⸗ hannicius yzʒagoge?· Omnis duilcedo ebriis ſaciatis a lan- guentibus amareſcit. Sic omnis dulcedo ſpiritualis amara — . eſſe videtu his qui in huius mundi voluptatibus inebrian * tur. a his qui locupletudine mundana ac vana affluentia * ſaciantur a qui languoe ſpiritualiter infirmantur. C Philoſophus in libro probleumatum Poſt amarum cibũ aut acetoſum potio que conuenienter dulcio apparebit Ra cio eſt· quia obiecta ſenſuum immediate ſe modo oppoſito à contrario conſequentia magis agunt in ipſos ſenſus. Et tunc applicetur ſic. Poſt amaritudinem ergo confeſſionis 2a penitentie dulciſſima quidem aꝓparebit potio celeſtis gra tie dulcediniſq; diu’ſñe D Amphites libro tercio de ſen / tencijs antiquorum. In vaſis argenteis atc; aureis dulce/ ſcit omnis liquoꝛ. Sic in vaſis/ id eſt in coꝛ dibus deputatis & amore celico inflammatis magis dulceſcit liquoꝛ celeſtis gratie et dulcoꝛis Areſtotiles libro probleumatum Excel⸗ lenter dulcia amara eſſe videntur. Ratio eſt quia excellentt dulcia obſtupefaciunt ipſum ſenſum ex quo quidem ſtu⸗ pore amaritudo quedam excellenter dulcibus ineſſe vider· Applicetur ſic. Ipſa ergo celeſtia a diuina mœe liquorum excellenter dulcium peccatrici anime amara æ inſipida eſti mantur. E Commentatoꝛ auerrois ſuper. metherozycr ERerrum extinctum in melle mollificatur valde citius li⸗ queſcit in igne· Ratio:quia que vehementer dulcia fuerint coꝛpora dura a compacta liquefaciunt valde. Per ferrum intelligitur coꝛ; huimanum quia ſicut ferrum inflammatuzʒ maleoq; cõcuſſſum igneas ſcintillas emittit · ſic coꝛ hominis vehementer in dei caritate inflammatum igneas flammaſq; ſcintillas emittit dileétionis dei & proximi. Per mel celeſtis dulcedo figuratur. Naʒ ſicut mel languidis a infirmis mor tiferum eſt. ſanis autem fotibus ipᷣm mel eſt valida me/ dicina. vt dicit Galiemis libro ſecretorum primo. Sic ipſa dulcedo celeſtis infirmis et peccatoꝛibus mortifera eſt ſanis autem a redcte viuentibus ſumma exiſtit anime medicina Et tunc applicet᷑ ſic. Coꝛ itaq; humanũ diuinitꝰ mollificat. Titulus xlij. E celeſtibuſq; adaptatur dum celeſti dulcedini mentaliter im plicatur G Conſtantinus libro medicĩalium ſexto Ve du neunum quidem dum bibitur dulce eſ ti matur.poſtmodum ac aut nimium amareſcit. Cuius cauſa eſt/quia lingua inſeca 2 omnem liquoem quantumcunq; amarum dulcem guſlii “ u repreſentat vtpote acetoſum amarum:quia lingua vene⸗ QKo no ſcĩditur a inficitur. Applicetur ſic. Peccatum itaq; dum tur in preſenti bibitur diileiſſimim eſtimatur poſtmodum vo Ua moꝛtis in tempore amariſſimum ſencietur EH Philoſo/ he phus in libro probleumatum Nultis quidem modis lacrxi (e me oriuntur·quandoq; enim a doloe· quandoc; a languo / WK re quandoq; a dei amoe· quandocq; a fumo·quandoq; ab a nd ſpedu ſolis. quandoq; a puilueris aſperſione: a hee omnes dc 4 ſunt amare. Ille autem lacrime que a vento a a fcigœe te, . deu 3 ſoluuntur ſunt dulces. Per predictas cauſas lacrimarum. u fatigatio mundana figuratur ſed peruentum celeſtis viſita m tio figuratur. Nam ſicut vẽtus licet ſit frigidus a bumidꝰ dͤce 4 naturaliter tamen exſiccat et inflammat. vt dicit philoſo / Mmal phus in tercio metheroꝛum Sic celeſtis viſitatio qua dueus tliu⸗ animam hic in preſenti conſolatur exſiœat aquas omis ad / inmmn uerſitatis.a inflammat ignem diuine caritatis. Et tunc ap-⸗ nuſa, 35 plicetur ſic. Inter lacrimas itaq; quibo humana fragilitas ntte fatigatur ille que ex diuina viſitatione proueniunt lacrime undd 4 oſtenduntur eſſe dulciſſume ¶ AKreſtotiles in tercio me uuutadn e theroꝛ um Aqua maris ſalſa atq; amara eſt aqua autẽ que Ettin 8 an littoꝛe eſ magis dulcis. Sic aqua celeſtis gratie ſeu tri⸗ S= onte bulationis aduerſitatiſq; mundane magis quidem dulce⸗ d ſcit homini exiſtenti in litto'e ſanctitatis a ſecuritatis vite nganit amareſcit autem in mari huius ſeculi ſeu vanitatis mũda/ ktetg, ne K Egidius in thimeo. Dulcedo coporalis cundta manan attrahit copora tam animata qm inanimata. Per que da⸗ t ſun tur intelligi· ꝙ; ille eſt om ni creatura tam animata qm ina/ duloſcun nimata deterioꝛ: qui illa ineffabili dei dulcedine attradäus. danmftus non fuerit in hac vita⸗· I, Theophilus in tractatu di⸗ * Kunina uerſariim artium. Omne qiuidem metallum auro aut argẽ NN to mixtum dulcioꝛem efficit ſonum. Quamobrem ait etiam Cece Siluetus. Coede auree a argentee dulciſſime ſunt. maxime ſiae autem ſi bene tenſe fuerint· aut ſi ipᷣm metallum in aere pe⸗ meta penderit. Sic coꝛ humanum ſonum mentis in auribus dei Der dulcioꝛem efficit cunm⸗ decoꝛatum fuerit auro caritatis a pe⸗ veypert penderit ĩ aere pure ↄtẽplacõis Vpocras ĩ epichimis taecyn Nleſn Grlund rtphlo Nqus dus Soins ed nte. Afegits ntlacnine, tercio me e We ſen N⸗ dendub⸗ Uritats iie ſtans nüd raiscunc Drarn uämau/ mudus. ti di⸗ hatatge ſateran t manne inaeep⸗ Urbe ut⸗ Mins Titulus rrxrxilij Omnis liquoꝛ accetoſus e amarus cum calefactus fuerit dulcioꝛ apparebit. Vnde a acetum calefectione potabile fit. ſ̃die 2 fructus amari igne excocti eſibiles fiũt extunc atq; dul ces. Sic omnis paſſio a afflictio mundana caloꝛe diuine dile ctionis temporata calefacta dulcis deuoto animo eſtima tur N Alphorabius in tractatu de mixtibilibus mix tis dicit· plures dulcedines ſimul mixte cõtinuo amareſcũt per que datur intelligi. ꝙ plures dulcedines videlicet dul⸗ cedo coꝛporalis a dulcedo celeſtis ſimul commixte in huma no code. mox amareſcunt id eſt amaritudinem contrabunt anime atq; carnis. O Conſtantinus libro de ypotum / driaca paſſione. Dulceſcente lingua omne quod a lingua deguſtatum fuerit ſapit a dulceſcit· amara autem lingua coſericoq; humoae infecta omnia que deguſtauerit acetoſa eſtimat a amara Quius cauſam aſſignat auerrois ſuper ter cio de anima dicẽs. q obiecta ſenſuum ſuas qualitates nõ oſtendunt niſi qualificante ſeipſo ſenſu. Sic itaqʒ dulceſcen te lingua ſeu guſtu ipius mẽtis per internam mentis diſpo / ſitionem mox omnia que circa hominem contingere poſſũt aduerſa pro criſti nomine ſapiunt dulceſcunt P Cô mentatoꝛ ſuper libro de plantis ateſtotilis. Poma quidem manibus contrecta que antea amara fuerant continuo ſa/ piunt a dulceſcunt. Cuius cauſam aſſignat in hunc modũ Dicit enim ꝙ manus calide ſint: ſi non calide ſint tamen ex contrectione ſeu motione incaleſcunt caloꝛ autem dige/ rit · digeſtio autem dulcedinem efficit. teſtante auicenna qui ait. ꝙ dulcedo omnis ex digeſtione humiditatis que in coꝛ⸗ pore eſt gignitur a cauſatur Applicetur ſic. Coꝛda itaq; hu mana manibus virtuoſorum atq; bonoꝛum operum contre ctata . ſuauitate interne delectationis deo a ſibi ſapiunt dulceſeunt q Solinus libro rerum. Reperti ſunt qui/ dam fruétus qui propter ſuam nimiam dulcedinem a mii / lo animalium poterant mãducari. Et ratio huius eſt.quia vt ait Galienus libro octauo medicĩalium. Excellenter dul cia inflationem lingue faciunt lingua autem inflata diuer / ſiſq; humoꝛibus puta humido ſaliuali a⁊ humido cibali tu⸗ mefacta in actu guſtandi errat obiecto dulcedinis a ſapor? Per que datur intelligi ꝙ quidam ſunt celeſtis vite fructꝰ reperti a dulcoꝛis. quos nullum humanoum cordium in hac vita percipere potuit mmio pre dulcoꝛe R Com/ mentatoꝛ in tercio metherorum dicit. Aqua ergo amara a AXXclliy ſalſa dulceſcit quincq; modis. Primo per cereum vas ꝑ tri / duum diſtillata vt dicit philoſophus ibidem. Secundo per intincturam immiſſuramq; lapidis criſtalli ſeu pulueris criſtallini teſtante theophilo. Tercio per immiſſionem ali/ cuius coꝛij pellis teſtante Galieno ſecretoꝛe ſuorum libro- quarto per immiſſionem lapidis igniti vt dicit Auicenna libro mineralium Quinto modo per vehementem ſolis de⸗ ſiccationem·. ſecundũ philoſophum in probleu: Sic reuera aqua acetoſa & amara mundane tribulatõis dulceſcit quĩ q; modis homini. Primo quidem per vas cereum dominice paſſionis:· per criſtallinum lapidem lucide cognitionis ꝑ im miſſionem lapidis id eſt memoꝛiã ſaluatoꝛis ꝑ pellem moꝛ⸗ ticine humilitatis & per ſiccationem ꝓppetue caritatis S Fuax in tractatu euentuum in natura. Quecunq; copora bhabuerint odorem valde dulcem ipᷣa in ſe amara ſenciũtur Sed tunc per odorem ip̃a ſama figuratur. Nam ſicut odor Titulus . Habet ex natura ledere ipᷣm caput · ſicut a ipᷣe fetoꝛ teſtante yſidero in hiſtoꝛijs naturalibus. Sic nimirum ipa fama val de habet immutare ipm caput hominis· id eſt intenſionem atc; conſenſum rationis. Et tumc applicetur ſic. Coꝛda itacq; illa quoꝛum fama dulcis delectabiliſq; oſtenditur amara in ſe eſſe nimium comprobatur. I AKuicenna libro vnj. Rulla eſt tanta amaritudo cuiuſcunq; coꝛporis que aut nõ dulcedine permutetur aut in ſua acerbitate temperetur per ignis vehementia a caloeis ſic nulla itaq; tanta amaritudo eſt anime ſeu moleſtia huius vite que nõ igne diuine amo/ ris aut temperetur aut in dulcoꝛem penitus permutetur V OConſtantinus libro octauo medici. Dulcedo vna ore aſſumpta aliam ſuꝑuenientem dulcedinem in aliqualem amaritudinem ſeu acerbitatem permutat Per hec datur in telligi· ꝙ dulcedo vna fugat repellit alia m. Dulcedo nãq; celeſtisdulcedinem mundanam in amaritudinem ↄmutat dulcedoq; mundana dulcedinem diuinam inſipidam atq3h amaram humano coꝛdi efficit. X Philoſophꝰ in ſexto animalium libro Omnes quidem piſces naturaliter contra aquas ſurſum tendunt· dulcedinemq; oꝛigims principij q; aquarum appetentes · in eo etenim loco vbi aqua ſcatuerit dDulciſſima foe oſtenditur. Sic homines itaq; moꝛe piſciuz exemplo iugiter ſue mentis aſcenſu appetere debent dul⸗ coꝛem celeſtis beatitudinis a ſaporem V Ambroſuis in gxameron libro vnj. Dulce valde eſtimat ip̃e canis lingere No vtl⸗ nhoe d nife⸗ biot rim ne⸗ epe ſoeun lbinte ot lleis ke ape tp dane . mip, perli uice lanto. moun ung wrdi tune Asat⸗ nod G loꝛ⸗ lor cre ptri Nwer lurs nir ionnn ſebunr Nita dunine iöprn lemme 9 cor nelütt t 0r eſtante maval ſonem N Amarain broynr Alt no der naride mean uttetut doae⸗ igulen NtE/ wrij nuen 41 149 cort Nprgg tuen l Moin ſgere Tiulus xxxxiij vulnera putrida ſangumẽq; a ranas. Sic dulce videtur pec/ catoꝛi lingere vulnera meretricum luxurioſa:ſanguĩe: pecca torum a ranas detrahentium. YU; Mbroſius in examerõ libro octauo Aranea aggre gat ſibi muſcas ſemetip̃am euiſcerandoadeo ꝙ; im poſterum effuſis intimis ſuis moꝛitur deſiccata Per que datur intelligi ꝙ peceatoꝛ homo aggregat ſibi diuicias in hoc mundo ſe totaliter euiſcerando & miſerabiliter cruci ando· vltĩo vero inſperate in celeſti roꝛe ẽ dulcedine ab om ni fruétu celeſtis patrie pemtus arefadus B Solinus li bro rerum Ericius aggregare aſſeritur ſibi poma ſe circat᷑ ram voliitando pariter a rotandovoluit enim ſe ſub arxbore hinc ⁊ inde vt ſibi hoc modo poma valeant adherere. Sed tunc per eritium auarus deſignatur. Nam ſicut eritius ſpi / nis aculeiſq; plenus eſt habens roſtrum porci ſ a venatio/ nis in tempore maxime cruciat & ledit ipos canes vt refert Areſtotiles in vi:animalium libro. Sic æ ip̃e homo auarus aculeis plenus eſſe oſtẽditur omnium ſollicitudinum a do loꝛis.roſtrum habet porci in verbis ſcurrilibus e mendoſis && predicationis temꝑe maxime ipᷣe auarus animum cruci at pdicantis Sed tunc conuenienter per poma diuicie aQ mũ dane delicie deſignantur. Nam ſicut poma dum dulceſcere incipiunt mox ab arboꝛe ſua cadunt.vt ait cõ mentatoꝛ ſu⸗ per librum de plantis areſtotilis Sic per omnem modũ di⸗ uicie delicieq; mundane quantomagis dulceſcunt a ſapiũt tanto citius hominem deſerunt a recedunt. Et ſicut ſucꝰ po moꝛum oculos ledit a coꝛrumpit · vt dicit Bartholomeus in prima ſua practicaſic dulcedo diuiciaxp. deliciarũq; huius mundi maxime ledit et coꝛxumpit oculos coꝛdis noſtri Et tunc axpplicetur ſic. Homo itaq; auarus aggregat ſibi diuici as atq;ʒ delicias preſentis ſeculi ſe turpiter circa tèrena inco moda voluntando ſe multis terrenis miſerijs implicando QAmbroſius in exameron libro vii:. Perdix oliuioſa ouozꝛum ſuoꝛum oblita oua ſibi aggregat aliena. Sic a ip ſe homo ſue ſalutis ſuorumq; oblitus operum. Querit & aggregat moꝛe perdicis merita a ſuffragia alioꝛuam. D Titulus xxxxiiij Plinius in ſpeculo naturali. Vrundo aggregat pulueres a arenas humectatis alis. Nam cum nidum conſtruit alas ſii/ S as humeſacit vt ſic humeétatis alis puluis adhereat. a ex conſequenti mdum faciat. Per q& datur intelligi·q; homo agregare ſibi debʒ ſacros meritoꝛios quoq; actus ad hoc vt conſtruere valeat nidum in celeſtibus Pumectatis diuini⸗ tus alis noſtre intentionis affectus E Vſidoꝛus in hi ſtorijs naturalibus Hozmica aggregata ſibi grana ſecat per medium ne valeant pullulare. Sic a ip̃e homo aggregata huius mundi bona timore dei debet diuidere & ſecare ne in fff, code ſuo per amoꝛem vſumq; illicitum valeant pullulare. un EFE Albertus ſuper tercio metherozꝛum. In profundis ad locis Maris ſiue aquarum aliarum magis aggregantur ac ciimuli arenarum. Sic per omnem modum in profundita⸗ enne te pecati a ſceleris magis aggregari ſolent facultates terre / Kr ne diuiciec; mundane. ¶ De amoꝛe mundi · ſ Titulus xlnij- uun Acrobius libro de ſomno Scipionis. Sic amanda uu ſunt mundi optima vt ne virtus periclitetut copꝰ. um ſii neceſſe eſt ignibus cõmedetur. Archita tharenti / u nus. Terreamini mundi huius amatoes ad lamentabile vẽé/ La- ( bum pompegij moꝛientis. Magis inquit mundi amo me Akdc teerret m ꝙ moꝛi me oportet. Oratius lebro Car. Oreſcit UINN amoe mundi quantum peceunia creſcit. Non habet vnde ſu nlon um paupertas paſcat amoꝛem-. Magiſter alanus de breui⸗ tate vite. Vbi foꝛtes vbi nobiles reges vbi & principes mun di huius auidiſſuni amatozes omnes vna motis vmbra ob texit ſed hoc omnium miſerabilius eſt:qd adhuc humana fragilitas non hoꝛreſcit ¶ Beda in omelia ſuper Marcum Saic amo huius mundi temperetur vt ſemper ille homo in ⸗ terioꝛ celeſtis occupetur. Sydonius · Heu quam amare de⸗ ſeritur ꝙ dulciter amabatur · a crudeliſſimo moꝛſu moꝛtis vapulatqui mundi huius amantiſſima poſſidebat: Sardi / Bi nus in oraculis demonum · Fallitur nimirum modo mmis e miſerabili qui ſpem ponit in amoꝛe huius ſeculi Alſzuimis * ad karilum. Magna creatori fit iniuria dum quis plus a⸗ mngel mat mundana èm celeſlia. Didimus rex in epiſtola ad ale. twe xandrum Non in bunc mundum venimus vt ſeculi amoæè r lere ln zet tn N S dui: duunh niſrre, cenn kengen tpohle nprotun⸗ Botepzr Drolree lats Scamnde etut coy? tharenti/ tablever Nee t betrl o deltn enapes tsnbu⸗ vehumm Mum etor n mre de umand dn 80n Titulus xliy xlvi dedicemus ſ vt abiectis omnibus ad galaxie gaudia velo citer properemus. dU (¶ De amore ſui. ¶ Titulus xxxxv. Vlius in rethorica Amantium ſe tota ſiint indicia Varro in ſentẽcijs. Iniquiſſimum eſt publico o bo no derelicto amare ſolum ſe. Valerius libro vi · Glo i laudeq; digni qui apparuere reges principeſq; tè rarum. qui tanto amoee iuſticie eſtuabant. ; ſibi proprijs cum pe caſſent nullatenus parcere preſumebant ſ ſeipos in mortis ſentenciam feriebant Saluſtius in tugurtino. Heu fauent multi qui deteſtari ſe deberẽt. Gracianus in coꝛpore iuris. Amatoꝛ rei ſingularis in cauſis non recipitur tanqm teſtis. Tulius in philippica decima Impoſſibile eſ ꝙ amatoꝛ ſui iuſticie metas non tranſcendat. Beda ſi uper lucam Hic eſt amoe odinatus vt bonum ꝗqᷓmq; ſicut teipſum diligas te bonum diligas te malum odias. Abßuinus. Hoc ab omni homine iuſticia di uina exigit vt potius ſit amatoꝛ veritatis ⁊ iuſticie qm felicitatis ſue proprie. Macrobius. Cunq; ſu Pernis gaudijs donati fuerit amatoꝛes boni publici tunc te nebris inuoluentur penalibus ceci amatoꝛes ſui Iuuenalis. Te quoq; contemptu adamare diuina memento. Prudenti us de conflictu vicioꝛum a virtutum. Nam ſe ſiquis amat omne quod eſt viciat. Galtherus in alexandro. Conditur in lege ne quis ſibi det vel amet ſe. ¶ Audctoꝛitates. De amoxe dei. ¶ Titulus xlvi. Regorius ſuper eʒechielem Anima ſine amoꝛe min quã eſſe poteſt. aut enim ſupernis innittitur a vere beata eſt aut vanis immergitur miſera ſemper ẽ Fulgentius ſuꝑ quarto mithologiarum. Sileat omnis lin / gua cadat amoꝛis miſterio omnis ratio humana nam veri amois dulcoꝛ omnem guſtum exſuperat eoporalem a tã angelicam quã humanam obruit rationem. Euſebius ĩ ſer mone Veros xp̃i amicos nõ miracula ſi amoꝛis opa ꝓbãt. — 2 . S õ S Titulus “ xlvij. Plato de immottalitate anime Si ſapiẽtie foꝛma oculis ma terialibus vł conporalibus videri poſſet cůctos ad amoꝛem ſui violenter traberet Gregoeius in moꝛalium Qui deum ve re amat omia proſpera ac adu erſa equ ammiter portat Va leriuis libro octauo Tanto amoe dyogenes ad celeſtia pre/ *⁹ nmma eſtuauit ꝙ mortem nequiens expectare coporalem ig⸗ ni ſe dedit precipitem · ſicq; ſpirit? eius pre amoꝛis deſiderio exaltauit Hugo de ſancto victoꝛe. Tolle amoꝛem a nulla res dulcis nulla pariterq; ſuauis eſt Auguſtinus. Ea vis amo / ris eſt vt neceſſe ſit te talem eſſe quale eſ illud quod amas. Hierommus i epiſtola Neceſſe foꝛtaſſe eſt vt interdũ amor ei ſanctorum mentibus ſubtrabatur ne ineſtimabili amo ris violentia vita hic preſens ſubito finiatur. Perſuis in am/ phitrione Infelix anima que non habet quod amet Oratiꝰ libro epiſtolarum · Oderunt peccare mali foꝛmidine pene. Oderunt peccare boni virtutis amœe· Proſper li · epigmatũ mens nunòm poterit carnis compeſcere motus niſi fuerit criſti ſemper amoe potata. Ambroſius in exameron Ad a / mandum ſe omm tempore inuitat qui omni tempore bene / ficia michi preſtat- Virgilius in enaydos libro quinto Re⸗ . P — . * „. . 6 gna ruunt poſſeſſa fluunt amoꝛ omma vincit. Remigius ſu/ per Marcum Bene quidem nec oculis vidit nec auris audi⸗ uit nec in coꝛ hominis aſcendit quantũ dulcedinis in amoe dei preguſtent hic in preſenti· ſed ad plemim haurient ĩ fu turo. Oroſius ſuper cantica:miroꝛ nimis cur deus feliſſimã animam amoꝛe languid am carni tam duun deſinat immoꝛari in quo iam ineſtimabili omnis voluptatis plenitudine tã dulciter incipit delectari Socrates libro quarto de virtutuz odine. Amant nos dij cum vVirtuti inſiſtimiis vicijs con⸗ trariamus. Prudentius de conflictu viciorum virtutum Nagna cadunt odijs parua extolluntur amoꝛe. Anhhelmꝰ in ſermone. O bone iheſu tibi adherere vita eterna eſt . ſepa / rari a te moæs eterna eſt te amare neſcio quid dulciꝰ quid melius eſt. Criſoſtimus in om elia. Sic electoꝛum amor / ficit dum aduerſitatibus premitur ſicut ignis flatu premit titur vt creſcat vnde extingin cernitur inde validiuis ro bo ratur Bernbardus libro de conſider atione O duri obdu⸗/ rati filij adam quos non emollit tanta benignitas tanta flã ma tam ingens ardor amoris tam vehemens amatoꝛ quii ꝙ vilibus ſarciunculis tam precioſas res expendit Gregorius in Regiſtro. Nunqm eſt amoꝛ dei otioſus · operatur enim le nunug usli enl na ſu vb⸗ nis to Plme znoes (A sſun M pusl aſtoe keapp L ſee bus. trap etiam datuit⸗ n aan laterr⸗ wha per⸗ tato⸗ Oſis turi maio isv lvi Moem umnve muy Gn Rlen Ndr Anlu An o wodeng kedümm nabli fusinen net Ornd dine pen pigmmati iſtfuert on. Ada e bene, de⸗ nigunsſun utis audi⸗ Siamoe iewifu 8Re⸗ awnS wididinen dewitt welscnn 1Mrtuun Nchl ucli legud mnore D Neennt duste rin —h nmgld Genns Grenn . 4 2 .⸗ ä „ . Titulus xIvj xlvij magna ſi eſt ſi autem oꝑari deſierit amoꝛ non eſt Auguſti/ nus libro quarto cõfeſſi. Memoꝛare ſuper te bone iheſu dul cis ſuper mel cogitare de te plus quã cibus ſi uauis· loqui de te plena tefectio noſce te perfecta dilectio amare te vita eter na. BernHardꝰ in floꝛibus O bone iheſu quã benignus.quã ſuauis quã dulcis quã amandus. quã amplectendus. quã totus ammirabilis quã vere domine iheſu deſiderabilis· bea tus homo qui te amat a expectat Auguſtinus ſuꝑ ps Auis plumata leuio eſt quã ſi plumis careat · Sie ſiquis plumas amoꝛis applicat iugum criſti ſuauiſſimum leuiſſime portat Caſſiodoꝛus in hiſtoia tripertita. Qyrus ergo moꝛiens fi⸗ lijs ſuis i nquit. Nichil amate ſincerius preter deos cum nil poſt h̊ remaneat nobiſq; nil ſubueniat preter eos Auguſti nus libro de religione xpiana. Amoꝛ dei nunquã eſt ocioſꝰ. à ſi ocioſus fuerit amoꝛ dei non eſt. Cetera de amoꝛe requi⸗ re capitulo de caritate a dilectione. ¶ Exempla de amoe = ¶ Titulus xlvVij· D icenna libro ſuorum mineralium. Ommes ſiqui⸗ dem montes exaltati et eleuati magis ſunt celeſtis virtutis æ lumimis ſuſceptiui. Per que datur intel / ligi:q; coꝛda humana eleuata in deum pia deuotione ac elõ gata a vanitate mundane felicitatis a affluentie magis ſunt ſuſceptiua amoꝛis dulcediniſq; diuine. Reſpiciendo ſupra,. B Commentatoꝛ albertus in tractatu de impreſſioni/ bus aeris. Maio eſt euentatio ventoꝛum in aqua quam in tra.puꝰ enĩ ĩ tra vẽtꝰ in mari valibo oñdit᷑ et ꝓbatur. Quiꝰ? etiam cauſam require capitulo de miſeria mudana Per iſta datiir intelligi · ꝙ ſemper eſt maioꝛ euentatio diuini refrige / rij a amoꝛis circa aquas penitentie contritionis quã cir/ ca terram humane inquietudinis a meroꝛis. Recurrẽdo ad prebabita QAuicenna libro quarto de diluuijs In fundiſſimis locis terre· ſemper maioꝛ eſt celeſtis luminis ꝓ / petratio & influxus. Quius etiam ſignum eſt ꝙ ait commẽ tatoꝛ libro de naturis locoꝛum FHundus inquit terre preci/ oſis eſt gemmis & metallis conſitus a refertus. Per hec da tur intelligiꝙ in profunda a humili mente hominis ſemꝑ maior eſt perpetratio a in flua us diuine dulcedinis a amo/ ris vt ſuß D Cõmentatoꝛ ſuper gnacõe a coꝛriiptione 6 . * „ — —— Titulus xlvi Aque quidem contrariantur naturaliter a reſiſtunt ſiccita ti atq; coloꝛi. Per hoc intelligitur ꝙ ip̃i aque amois ſuaui tatiſq; diuine maxime reſiſtunt ſicitati celeſtis gratie a ca/ loꝛ concupiſcentie illicite mundane quemadmodimm in principio prelibatum eſt E Ppiloſ. ophus in probleu. LDigitus quidem articulatur a flectitur ad interioꝛa nõ ad exterioa · groſſioq; apparet in ieiuno homine qm cibato. Sed per hoc intelligitur· ꝙ ſpirituſſanctus ſeui amoꝛ diuinꝰ? qui per digitum non immerito figuratur ſe emper dirigitur & donatur foma interiois non autem in ſpecie exterioꝛis a coporalis actionis.ſed etiam maioe eſt in ieiunantibus a pec cato a ſcelere· ꝗm cibatis a plenitudine felicitatis affluen⸗ tieq; mundane Reſpiciẽdo ſupra E Ppiloſ. ophils vbi ſupra. Flatus nimirum hominis videtur ĩ frigoꝛe ad inſtar fumi:ſed minime in caloꝛe Per que intelligitur ꝙ amoꝛ celi tus ſeu gratia ſancti ſpiritus miſtice quidem percipitur ſentitur in frigoꝛe puritatis a continentie-non autem in ca loe voluptatis a concupiſcentie vt ſupra G Plinius in ſpeculo naturali. Poma conuerſa ad ſolem rubeſcunt. Per hoc ir telligitur ꝙ coꝛda humana ad ſolem criſtum conuer/ ſa per peni tentiam a confeſſionem dulceſcunt intima qua / dam ſuauitate · a rubeſciint mox in dei a Proximi caritate Pariter & amoꝛe H Tharentinus de effectibus in natu ra. Aque defluentes verſus auſtrum aurum æ nobiles ge / nerant margarithas. Quius quidem cauſam require eapi / tulo de beatitudine. Per que intelligitur ꝙ mentes homim pPreterfluẽtes ad auſtrum diuine dulcedinis qa amoꝛis mox intra ſe aurum && gemmas colligunt perpetue gloꝛie & ho⸗ nois· Reſpiciendo ſupra I Areſtotiles in probleuma⸗ tibus Tocus calefactus de duo frigefactus fetidus quidẽ valde erit. Per hoc intelligitur q; coꝛ hominis amoee dei in/ flammatumdenuoq; per peœatum ſuffocatũ pariter ex/ tinctum mox valde fetidum efficitur in dei oculis immu/ dum Recurrendo ſupra. E Galienus libro ſecretoꝛũ. CQoepora complexionis ignee in ſuo motu valde agilia ſunt ⁊ curſu Per que intelligitur ꝙ coꝛda humana am oꝛe igneo 2 diuino inflammata diuinitus a ſuccenſa celeria atq; agi⸗ lia valde ſunt in eo motu ⁊ curſu qiui ad celeſtia ſit capien da. Reſpiciendo ſupra. LPtolomeiis almageſti. Lu / men celeſte virtutem ſuam tranſmittit mediante ignea re⸗ Biναιει uamobrem plato inquit Tumen nimirum quandã ſitu tkute mem ſiate ſolist, minem Pr lus etn mirump Fmagin paet tunc en plo n diuint munde gtu⸗/9 Gfiuit ſen mod nags iscelunm gsslun zumimme ſtligrr Vrdran mundo ſeeſtſ. Per lun Corita tantom Tetern⸗ ulme ns Gaws ce cireule viſion um. F Lener⸗ int daneß Ner Titulus xlvij. uni virtutem concipit ab ethere. M . Per hoc intelligitur allän liuumem diuinum nullum effectum inprimit anime deuote N a ſe niſi mediante igneo dei mellifluoq; amoꝛe Redte per om nm nia vt diétum eſt N Nix ſoluitur a liquatur ad lumen dd ſolis. ſed non ad lumen lune. Sed tunc per iuem ipm ho⸗ c minem deſignari oportet. Nam ſicut nix diſpoſitionem & ef nchen ſigiem habet ſtelle. vt refert commentatoꝛ in tercio methe nmdun cuius etiam cauſam require capitulo de beatitudine. Sic ni kdrgn mirum per omnem modum ipe homo effigiem ĩ ſe prefert Wine ymaginis diuine & beatitudinis ſempiterne. Sic nimirum tbiszn patet ꝙ per niuem ipſum contigit hominem deſignari. Et Saſn. tunc atplicetur ſic. Homo itaq; moee niuis pariter & exem⸗ phistb plo miſtice quidem reſoluitur a liquatur ad lumen amoꝛis dinſn diuini non autem ad lumen prophanum amoꝛis illiciti æ mc mundani Reſpiciendo ſupra prehabita. O Auicenna pitur ad aquilonem ergo tendit naturaliter aqua Per que intelli nincz, gitur. ꝙ ad aquilonem penitentis hu miliſq; coꝛdis tendit niusn S& defluit omnis aqua celeſtis gratie & amoꝛis recte per om unt ber nem modum vt ſupra P Alkabici? ĩ theoica ſua Qriã numnen tomagis luna appropinquat ad ſolem tantomagis lucet v⸗ mngu ſus celum a minus verſus terram Econtra autem quanto/ tx magis luna a ſole elongaturx tantomagis lucet verſus terrã gainnt minime verſus celum. Sed tunc per lunam co humanũ Chlagr intelligitur: nam ſicut luna ſemper habet ſibi maculam et girenh vV1mbram terre annexam.vt oſ tendit philoſ. ophus de celo & tobondn mundo· Sic reuera per omnia humanum co quantum de Pwocen ſe eſt ſemper habet vmbram va nitatis miſerieq; annexam e Per lunam ergo intelligitur coꝛ humanum. a applicetiir ſic Wener Qoe itacq; hominis quãto magis appropinqiiat ad criſtu m. rnt tantom agis ſplendoꝛe luimineq; amoꝛis fulget ad celeſtia onn 2 eterna. et minus verſus tranſitoꝛia æ mundana- econtra ð uen autem vt dietũ eſt. Reſpiciendo ut ſupra- q Vſidorus i I74 . hiſtoꝛus naturalibus. Serpẽs ⁊a quidem in feruoꝛe luminis mmni ſolaris circulum toto coꝛpore globato deſcribit. Per hoc in ne⸗ telligitur. ꝙq; homo exiſtens in ſtatu diuin e gratie amoris laſn circulum in ſe deſcribit perpetue beatitudinis a beatiſſime wige⸗ viſionis. Reſpiciendo ſupra q Auctoꝛ ſumme naturali/ um. Non in montihus ſed in vallibus cadit ros. Nam loco generationis ippᷣius roris regio terre proxima eſt celo· Per 2 hoc intelligit᷑ ꝙ nõ in montibo altitudinis dignitatiſq;ʒ mũ⸗ ilt dane ſ ĩ vallibo hũilitatꝰ pcipue cadit ros celeſt ãoꝛdᷣ a gt̃e nda te Recurrendo ſupra. Titulus xlvii R Algazel in tractatu foꝛma ſpeculi. Coloꝛes inſimuil mixti nigre dinem efficiunt et palloꝛem vnus autem coloꝛ in ſua ꝓmanet proſperitate a virtute. Per que intelligiẽ. amo celeſtis mundanis inſimul mixti nigredinem inter⸗ dum efficiunt moetis perpetue palloꝛem-amoꝛ autem ce⸗ leſtis ſolus habitus in ſua beata permanet efficatia a virtu ¶ De amotge Sidorus in hiſtoꝛis. De vmbra quidem naturaliter ſugiüt ſerpentes a tranſferunt ſe ad ſolem. Sic æ& nos exilire debe⸗ mus & vmbra cecitatis 2 ignoꝛantie & tranſferi ad ſolem ſeu eihuim amoꝛis celeſtis ee gratie. Reſpiciendo ſi upra B nit abſq; copore luminis cauſatiui. Sic reuera per omnem modumamoꝛ diuinus nequaqm aduenit oꝛizõ ti anime ſan dte & deuote abſq;ʒ criſto qui eſt principium atq; cauſa om nis ſalutis a gratie. S Auicebrõ libro fontis vite Qux 2 caloꝛ non agunt niſi in coꝛpore ad hoc diſpoſitõ caloꝛiſq; lumims ſuſceptiuo Per que intelligitux ꝙ lux diuine co/ gnitionis a caloꝛ intime dilectionis à amoꝛis non agunt ſue virtutis effectum in anima niſi in ſacro opere a virtute di/ ſpoſita fuerint aptata Beſpiciẽdo ſupra D Ptolome us almageſti ſecundo. Zenebra receptaculum eſt luminis 2 non lumen cunis declarationem infert capitulo de cogni / nitione diuina Sed tunc per tenebram humilitatis figuraĩ Nam ſicut tenebra ſumme valet cecis infirmis qa dormien⸗ tibus minutis quemadmodum recitat philaretus tracta tu de dietis. Sic nimirum per omnem modum humilitas maxime debetur cecis in pecato infirmis in omni opere bo no· dormientibus in hac vita& minutis confeſſione contri tione a penitentia. Sed tunc conuementer per lumen intel / ligitur amoꝛ dei Nam ſicut lumen in alta aeris regione nũ/ quam lucet iuxta illud quod ptolomeus vhi ſupra Eſt au piterna nebula. Quius etiam cauſa tangetiir in primo capi tulo de caritate. Sic reuera per omnia amoe celeſtis non lu cet in codibus tumidis et elatis. Sic ergo patet ꝙ per tene bram humilitas deſcribitur · ꝙ per lumen amoe celeſtis figuratur. Et tunc applicetur ſic. Sola itaq; humilitas men tis noſtre receptiua eſt amoꝛis a ſuauitatis interne non au/ tem felicitatis ſalutiſq; vane. Reſpiciendo ſupra E Pps tem in ſuperioꝛi interſticio aeris ſempiternum frigꝰ a ſem / »— Etnns 4 etu N eblbütt telgtue Enents vipka gnnaſut murint, mineſie „ inein⸗ . 4 ſonsDaure⸗ ACMe” Gentata de ſpedurt atucti (Ccititse nilts bamm uletel Mnrtur⸗ läſe 6efolupt Mamvdit N amC tedd dule audt amentes! cauſa eſt peckan gitur.9 uummme e tſin AUrcinti tAin ſuiſgſes turaace⸗ cus inſt lontrac lhopt. ii flat nqn enidalid tlin giim tneole A niter 4 8 nee. ni eildn r Dln lapta ungide peromnen enneſn genlhon⸗ nt⸗ Cun tüclluſ Kdüneco hnaguntſe 1ittuted Dolome AKlumtns Reci Usſgni 84 Mrnin Ittute n humits mi Auln ſonm mnitel oe ni⸗ nnNen geno Kesnwl tonmn Aſts nesnen eroni 6 Titulus xxxxviij in probleu · Ex guſtu cibi potus lingua humeſcit. Per ꝗ́ᷓ intelligitur· ꝙ ex guſtu cibi ⁊ potus celeſtis lingua Pume⸗ ſcit mentis humoe diuini roꝛis pariter a amoris Recurren do ſupra E Commentatoe in; methero Sol quedam grauia ſurſum tollit cœpora mediante lumine caloꝛe. Hic datur intelligi. ꝙ xps tr ahit ad ſe coꝛda hHominũ mediante lumine ſue limpide cognitionis caloæe ſue dilectionis & amoeis. Q FPꝑꝶs in 3 methero Attrahunt autem maxiĩe a imbibũt ipᷣm aquã ſiccitas 2 calo. Per que intelligit ꝙ maxime attrabunt ſibi auideq; imbibunt aquam conſola⸗ tionis diuine coꝛda deſiccata ab humoꝛe praue concupiſcẽ / tie.a caloꝛe calefacta amoꝛis caritatis interne Com mentatoꝛ de celo & mundo Solis quidem radium quatuoꝛ impediunt. nox eclipſis nebula a nubes. Hic intelligitur ꝙ; quatuoe radium celeſtis amoeis impediũt a virtutem. nox cecitatis & ignoꝛantie eclipſis prauitatis a malicie nebula vanitatis mũdane nubes inſtabilitatis noſtre I Kreſt; ſexto animalium. Imbibitur autem aer a piſcibus ipoꝛe ore & aure videlicet ipis brancis. Sed tunc per piſces Pomines deſignantur·a ſicut in eſtu a feruoe ſolis ſurſum ſaliũt ex/ tra aquã · ſic ꝑ omnem modum ißi homines in eſtu felicita / tis & voluptatis mũdane ſurſum ſaliunt ꝑp tumœem extra aquam vilitatis a miſerie Et tunc applicetur ſic· Suauitas itaq; amoꝛis diuini ab hominibo imbibitur dupliciter viz ore dei dulcedinem miſtice deguſtandi. & aure verba dei ſe⸗ dule audiendi vt ſupra E Pꝑßs in probleu-Timentes 2 amentes in hora ſui timoꝛis & palleſcunt a ſeneſcunt Cuiꝰ cauſa eſt quia tam timoꝛis quã amoꝛis ſanguis intrabitur ad pectoꝛis regionem a ſic cœpus expalleſcit. Per qqᷣ intel⸗ ligiturx · ꝙ timoꝛis tempore 2 amoꝛis diuini palleſcũt mẽtes humane quantũ ad ſplendoꝛẽ felicitatis mundane Recte ꝑ omia vt ſupᷣ Conſlantinus li de melancolproprium eit accenſionis coporalis vt dum iam foinſecus infrigida/ ta a extincta· intus tamen adhuc p vnionem 2 contractiõeʒ ſui foetius incaleſcat. Sed per hoc intelligitur & Hec eſt na/ tura accenſionis a amoris diuini vt quantomagis extrinſe / cus infrigidatus fuerit a extinctus: tantomagis per felicem contractionẽ incaleſcit intrinſecus.vt prius diéctum & N Iheophilus in tractatu diuerſarum artium. Natura venti atq; flatus eſt accendẽ validius ip̃m ignẽ Per que intelligi tur ꝙ natᷣa hec ẽ venti tribulacõis 2 ſflatus oronis. Dicunt᷑ erĩ validiꝰ accẽdè ignẽ diuĩe dilectiõis a amoꝛis-ReS. N pti Hud Titulus xlviij Vſidorus in hiſtoꝛijs naturalibo. Herbe calido tẽ aqua perfuſa aut ſanguine areſcunt continuo marceſeũt Per hoc intelligitur ꝙ coꝛda humana aqua dei hiimectata. aut ſanguine xpi pia recoꝛdatione illinita areſcunt cõtinuo marceſcunt in voluptate concupiſcentie mũda rendo ſuß O AKri.in ꝓbleu. Calidũ infrigidatum vali⸗ diſſime infrigidat᷑· Et ideo ait auicẽna li. med·. Periculo ſius eſt cœpora calida infrigidari ́ frigida calefieri. vehemẽtis enim qd calidum eſt frigoꝛe ↄſtringi? a arta⁊ Quius etiam ſignum ẽ ꝙ aqua calida citiꝰ i nfrigidatr &́ frigida. Per boc intelligi. ꝙ coꝛ hominis amoee celico inflã matum denuoc; Ppeccatũ ſuffocatũ pariter a extinctum Piculoſiſſime ex/⸗ tinguitur a doloꝛoſe Recurrendo ſupᷣ. Auicebron li. fontis vite. Accenſis valde elementis omnis ex hoc ipᷣo ma licie Q coxruptio generat peſtilentie nimirum cauſantur ex aceſſione nimia aeris q feruoꝛe. Per hoc intelligitur ꝙ ac⸗ cenſis Huũanis coꝛdibus in vano illieitoq; amoꝛe ex hoc ipo in eis gignitur moꝛtis malicia coruptioq; eterna quẽadmo dum prius dictũ eſt q Galienus li.ſecxeto C(loꝛpa ca/ loꝛe mmio cum accenſa fuerint validius 2 foꝛtius accendun tur Nam coꝛpa frigida calefacta vehementiſſime calefiunt vt patʒ in ſilice a inferro Per que intelligitur ꝙ coꝛda hũal na amoꝛis celeſtis inimica Puta coꝛda peccantia cum in di/ uino amore accenſa fuerint vehementiſſime accẽduntur. Be xxxxix irrendo ſup̊. R Ariin li ꝓpbleu. Sunt aũt ſicca et cali da capita maxime olfactiua. Quis etiam ſignum eſt qck di / citur vi animaliumviʒ ꝙ; cuncta cœpora calida ex remotis ſenciunt ad eſſe cadauera Per hoc intelligitur ꝙ coꝛda hu/ mana ab humoæe vicioꝛe de ſiccata in amoxe dei feliciſſime calefacta magis ſunt celeſſis ſuauitatis a gratie olfactiua. Reſpiciẽdo ſup ¶¶ De amoee dei. ¶ Titulus xxxxix. X . Vinius in ſpeclo natali Poſt eſtũᷣ quidem magrũ terra mundat᷑ a fecundat᷑ Quius cauſa ſtat in hoc ꝙ tẽpore eſtus maximi pori terre a Piũtura coꝛru⸗/ res euaporãt. a ꝑ cõſequẽs terra mundat᷑. ſß p eſtũ terra poroſa efficitur pluuieq; melius ſuſceptiua P con⸗ quens fecũdatiir. Sʒ ꝑ hoc intelligit᷑ ꝙ; homo in eſtu amo tis mundatur a labe peccatia fecundatur vbertate oꝑis vir tuoſi Reẽ P omia vt dicü eſt B Tharentinꝰ li·de effecti⸗ bus in natura Quncq; Plum bea lapidea quoq; vaſa ſudoreʒ emiſerint mox in inſtanti pluuia ↄſequet᷑. Cuiꝰ etiã cauſaʒ requit e ca de pñia. Per hoc intelligit᷑· ꝙ dum coꝛda hũana Pe calida na. Recur dsnoſte ſloꝛe eian ume dit cu ration lgnur nirai ó usPiun Se bemed conſol diluun die an intely ni uqv ra N ynbrt Cnſumit: alimea ybenum mit ſuswr ommem Lerrai (odis n gidain Phabita tum. So gheren We zere Weig Nrenge bnehni ian fienhen matund altſſn Mieze Shrinn meulmtn mtrer ween wei⸗ nqlidn nae⸗ Wsmwedin mecdlki gcarhiin icum id duntut⸗B ſcagell umeſtaen idae lennts reN l riſtiolire iteolienu n nugnin ſtinhoe mawntt dͦßpli ua 10ℳ onetumm ttte blt Nirtfict ldore⸗ wäcaute, wi büanm Titulus xlix. ſudoꝛem emiſerint deuotionis a lacrime mox ymber conſe quet᷑ amoꝛis gratieq; diuine· Recte ꝑ omez modũ vt pus di tum eſt QAuicenna li:mi de diluuio Diluuiũ ſic acci dit cũ luna ſua virtute adiuncta fuerit ip̃i ſoli · Quius decla rationem require capitulo de culpa· Sed tunc per hoc intel / ligitiir ꝙ tunc diluuium accidit homini conſolationis di / uine cũ homo ſoli criſto cõiunctus fuerit celico ĩ amoꝛe Re de pꝓ omia vt ſuß D Cõmentatoꝛ de impreſſionibo ae/ ris Pluuia quidem omnis deſcendit nube mediante vento Sed per hoc intelligiturꝙ; pluuia amoeis diuini accidit nu be mediante ſuauiſſima dei refrigerationis vento interne conſolationis Reſpiciendo ſupra E Auicenna libro de diluuiijs. Omnis fons maioꝛz. a diffuſioꝛ eſt in nocte qm in die cuius cauſa tangitur infra de dulcedine diuina. Per hoc intelligitur ꝙ maioꝛ & diffuſioꝛ eſt fons diuini amoꝛis in no cte penitentie a tribulatiõis quã in die mundani luminis candoꝛis Reſpiciendo ſipra E Plinius in ſpeclo na tuirali Nubes tripliciter conſumitur. viz ꝑ eſtum ꝓ ventuʒ 2Pymbrium effuſionẽ. Eſtus nãq; validus humiditatem conſumit mibuim ventus diſſipat a repellit in longinquũ maxime autem ↄſumit a exintermĩant ipᷣaʒ nubem effuſio. vVmbrium ê vaporum Sed ꝓ boc intelligitur ꝙ nubes coꝛ⸗ dis noſtri miſtice quidem in deum tranſmutatur a conſu⸗ mitur tribus modis. p eſtum amoꝛis diuini p ventum cele ſtis refrigeri ee ꝑ effuſionẽ ymbrium coꝛdis nti. Recte per omem modum vt prius G Auicéli ſuoꝝ mineralium Terra intrinſecus eit humida frigida a nigra. Sic etiã t᷑ra coꝛdis nt̃i intrinſecus quidẽ eſſe humida in dei caritate · fri⸗ gida in dei puritate:nigra in dei humilitate Recurrendo ad phabita H Alpharabiꝰs in libro de mixtiõibo elemẽto⸗ rum. Sol quidem rubificat a coloꝛat ſolam aquã:non autẽ ignẽ aerem neq; terram videmus enim auroꝛam fieri non in igne aere ſiue terra ſed in nubibus ſeu aqua ſola. Sed timc P hoc intelligiturx ꝙ; xpᷣs ſuo celeſti amoꝛe rubificat ⁊ colo rat ſolam aquã contritionis & pnienõ aũt ignẽ ↄcupiſcen tie neq; aerẽ vanitatis mũdane neq; terrã auaricie felicita/ tiſc; mudane Reſpiciẽdo ſuß I Phs ĩ pbleu. Wand ele/ uate in ſurſum palleſcũt a albeſeũt ↄtimuio a nigreſcũt Cꝰ ratio eſt qa in eleuatione manuũ ſanguis defluit intra cox/ pus:ꝓ receſſum aũt ſanguinis palloꝛ naturaliter cõmitatur Sed ꝓ hoc intelligitur.q; opera noſtra in altum elationis P tumoꝛem a ſuperbiã eleu ata palleſcunt. id eſt palloei moꝛtꝰ ꝓpetue cõueniũtaut oꝑa hũilia a depreſſa rubeſcunt in dei Bovi: Titulus xxxxix dilectione ip̃ius melliflua a amoꝛe Reſpiciendo ſuß E Cõmentatoe in 2. methe· Ros maxime cadit in regione cali⸗ da humida paludoſa et ventoſa Per qꝗ intelligit. ꝗ, ros ce leſtis gratie maxime infunditur regioni coedis nr᷑i calide in dei dilectione amoꝛe humide in pnia a otritione. paludoſe depreſſe in omni humilitate ventoſe flatu euẽetabili in ſpi rituſſancti viſitatione “ Albertus ſuper de plantis ari. Eo ergo anno quo arbores gũmi cõcipiunt & emittuntfe/ cunditas earum a fertilitas conſequitur. Sic nimirum per omnem modum cunq; mẽtes humane gmi emittũt amo ris dilectionis mox fertilitas fecundita ſq; ↄſeꝗtur in eiſdẽ vite eterne Recte ꝓ omia vt ſupre M Plimus in ſpecu lo naturali. In vehementi quidem eſtu nubes eleuari viden tur ⁊ penitus ↄſumitur· Per que intelligitur ꝙ eſtu valido diuine dilectionis mentes eleuantur in altum celeſtis con/ templationis conſumuntur ⁊ reſoluuntur in dulcedinẽ di/ lectionis pariter amoꝛis N AKucdtor. arbores quidem ſtellant tempore pluuie roꝛis venti a nebule. Sic reuera per omnem modum coꝛda hũuana dulcedinem in ſe ſtillant di / uinittus tem ꝑe pluuie amoris dilectioniſq; diuine tempore celeſtis gratie:tempe venti a refrigeratiõis celiceroꝛ is ipe nebule deuotiõis interne Recte ꝓ omia vt ſuß O Tha rentinus de effectibus in nata Qui in ꝓfundum fontis ſla⸗ ret ſtellas in die clare limpideq; videret Cuius cauſam req́ re capitulo de cognitione Per boc intelligitur qui in Ppfun do ſteterit fonte amoꝛis diuini ſtellas mente videbit faciliuis gaudij pmiq;ʒ eterni Recte per omia vt ſupra P Com⸗ mentatoe in ʒ methe. Hons quidem omnis naturaliter frigʒ in eſtate ſed calet in hyeme· Quiꝰ etiam cauſa videbitur ca infra de gratia. Per hoc intellig ꝙ fons celeſtis amoꝛis gratie frigeſcit refrigeratq; in eſtu tribulationis æ miſerie accendit in hyeme aduerſitatis mundane Reſpiciẽdo ſup q Augu.li· de ciuidei In aquilone nimirũ cuncta albe ſcunt animalia vñ monteſq; igneſcunt ignẽ expirantes co/ Pioſum Et ideo ait plinius de vijmirabilibus mundi. In ſe Ptentrionalibb & adqlonaribo partibo ignis emõtibus expi⸗ . . . . —„’ * „ rare cernitur copioſus vñ a locus ibi purgacõis foe aſſerit᷑ a quibuſdam Ber hoc intelligitur. ꝙ in ſſlatu cognitioĩs et penitentie qui ꝓ regionem intelligitur aquilonis coꝛda hu / mana albeſcunt puritate atq; igneſcunt dei pleniſſima cari tate Recte ꝓ omia vt ſuõ̃ RRPlato de immoetalitate ani me Aſtra ergo celo in ſcintillationibus creatoꝛem vniſi⸗ tatis extollunt laudibo ſempiternis Sic reuera ꝑ oẽz modũ † tguus ſitul d hu ni ſntelligt ktutum 4 N S er tteme kimarist coireten auſumne fiſon ſenton den ochlszt neblad ſerentusf ſo ſuo mo den deie Uurmg gionisge os ments⸗ teperoſer uurrtitoone mtons nlue⸗ magep tuerintin moris dir ineſin Picendo Poſtenn er wve in ndeldutce pars te l opr alletate Pomax da viel longata ſſeclo paan⸗ Nchllas aſturineii muinin leuanihn eRu e aleſtscon ledine Nöqden SS ſſeſtliar N iume mor lornsr⸗ ſoneis ſta⸗ calamte⸗ gui n Pn bitfarlis turaiteftg Micrbeurc sanmi 51mlne anehralbe Drnteseon umdilnſ zebuseh, Sfrenn Saubu „ nmor ltnein mnmnilt umi — — Titulus xxlulix coꝛda hHumana in ſcintillationibo amoꝛis diuini creatoꝛi vni uerſitatis tranſmittunt votas miſticas laudis preconijq; di uini S Qaicidius in thimeo Ignis quidem celeſtis con tiguus regioni iugiter ineſtimabiliterq; mouetur. Per que intelligitur ꝙ; amoꝛ diuinꝰ celeſtibuſq; annexus iuigiter vir tutum actibus agitatut ꝓpetueq;ʒ mouetur. Recte vt didũ eſt TAreſtotiles in probleu· Seremtatis aũt in temꝑe aer tremere ludereq; videtur Per hoc intelligit᷑ ꝙ in ſerenita te amoꝛis diuini aer coꝛdis noſtri pᷣ ineſtimabili mentꝰ dul/ cedine tremere ludereq; videtiir Reſpiciendo ſũ V Au ctoꝛ ſumme naturaliũſerenitas quatuoꝛ modis accidit viz per effuſionem ymbris a pluuie ꝑ deſiccationem nebule. p ventoꝛũ deuentationẽ ꝓ roꝛis de fluxionem. Videmus enim ꝙ effuſis ymbribus nubes ceſſant a ſerenitas gmittatur Itẽ nebula eſt purgamentum aere regionis purgato aũt aere ſerenitas fit vt dicitur ʒ; methe Item ventoꝛũ valida impiil/ ſio ſuo motu humiditates deſiccat a longeq; repellit.quã ꝗ́ᷓ dem deſiccationem repulſam vaporum ſerenitas cõnut / taturx.magis autem omnis roꝛis defluxio ſerenitatẽ aere re⸗ gionis generat a& inducit. Sed per hoc intelligitur: & ſereni tas mentis quatuoꝛ accidit modis per effuſionẽ celeſtis gra tie per deſiceationem nebule noſtre cecitatis ignoꝛantie· p euentationem refrigerii &e conſolationis diuine· ꝑ defluxio⸗ nem roꝛis amoꝛis internri X Philoſophus in ſexto ani/ maliũ. Cunq; pueris a infantibus dentes nati apparuerint magis ploꝛant. Per que intelligitur ꝙ cum dentes dei appa ruerint in mente.dentes modum deguſtandi ſuauitatem a ,/ moꝛis diuini: non in lacrimas reſoluitur dulcedinis interne 2 ineſtimabili quem intus percipit gaudioꝛiim dulcoꝛe Re piciendo ſupra V AKreltotiles in epla ad alexandrum Poſt gaudium inquit ſomnia dulcia a ſuauia conſequenẽ Per hoe intelligituxꝙ poſt gaudium ſpirituale q& accidit in dei dulcedine dilectione Q amoe ſomnia ↄſequentur ani me pacis tranquillitatis quietudinis interne Recte ꝑ om nia vt ſupra Z Philo.in; methe Sol vicia coꝛpa mag- allicit a tranſmutat·qᷓm ſi a ſe fuerint elongata Sic nimirũ P omia xpᷣs ſol iuſticie magis quidem tranſmutat in ſe ſibi coꝛda vicina a vnita in amoꝛe m ea que a ſuo per peccatũ elongata fuerint creatoi Reſpiciendo ſuß A a Plinius in ſpeclo natali. Stelle matutine in tẽpe totum celũ illuĩant cœ pa anĩata excitant.a fertilem faciũt ipaʒ terrã. Sed tunc n ſtellas ſancti viri ↄueniẽtiſſime deſignant᷑· Nã ſicut ſtelle mag lueẽt in ſurſum ; deoꝛſumqᷓmadmodũ·⁊· almageſti Titulus — . xlix ln aſſerit ptolome?. Sic nimirũ ſancti viri luĩs ſue cognicõis q n amoꝛis magis lucẽt ad celeſtia ꝙ; ad tranſitoia vy' mũdana. i S, tũc ↄuenient᷑ ꝑ tẽpꝰ matutinũ tẽpꝰ gr̃e figurat᷑. nã ſicut n tẽ ꝑe matutino vigilant clamãt a mouent᷑ cũcta anilia vt re e fert yſi·in nat᷑alibo.ſic reuera oĩa in tẽꝑe amoꝛis ⁊a gẽe cũcta heen hũana coda euigilant a toꝛpore a ignoꝛantia clamãt in laiu Won de diiũa ad oĩa ꝗqᷓ mouent᷑ oꝑa vtuoſa. Sic ergo ptʒ ꝙ pꝑ ſtel nb las ſancti homĩes deſignant᷑ ⁊ ꝙ pꝑ tẽpꝰ matutinũ tẽpꝰ cele ſtis amoꝛis & gẽe figurat᷑ Et tũc applicet᷑ ſic. Sãcti itaq; viri 6 Hoĩeſq; deuoti ĩ tꝑe amoꝛis diuĩ gaudiũ inferũt a ſpledorẽ è choris celeſtibo colligũt ſeipos cetoſq; anĩãant ad actũ opis “ le⸗ virtuoſi · fertilẽ terrã efficiunt coꝛdis ſui. Reſpiciẽdo ſupᷣ. fuum B a Auicebron li fontis vite Ignis nat᷑alit ad ſuã cũcta iilo trahit copa regionẽ. Quiꝰ ſignũ eſt nã cũcta elemẽta igne t nataliter trabunt᷑. Sʒ hoe ꝑ intelłr ꝙ; ignis diuĩ amoꝛis men AUumi L tem violent᷑ attrabit hoĩs ad gaudia regiõis pᷣmijqʒ celeſtis ei Rede ꝓ omia vt ſu CQa Areſto-in v.anialiũ· lati dẽtes ſintst⸗ D foꝛtiꝰ capiũt auidiuſq; maſticãt. Sʒ ꝑ hoc inte ligit᷑q; dẽtes m 2 ſpũales dilatati ꝗqdem miſtice celeſtiũ ĩ amoee feliciꝰ maſti / eits cãt e capiũt cibũ celeſtis roꝛis a gẽe.recte ꝑ oĩa vt ſ.· Da 6öpatur . Areſtc:in ꝓbleu.huĩdũ cibale nõ nutrit niſi cũ appetitu de / anen ittderioq; ſumptũ vt ait galienꝰ med.vi. Cibv nõ nutrit dũ cope ſumit᷑ niſi a mẽbris nutritiõis valide atte abiẽ nõ attrahitur Dimnime aũt niſi cũ appetitu deſiderio q; magno. Sʒ ꝓ hoc intellr q; di fruſtra in vanumq; ſumit᷑ cibo ſanguĩs coꝛpis xpi niſi cũ Hdöc de ſiderio a feruoꝛe ſumat᷑ amoꝛis celici a diuĩ Becte vt ſupᷣ. usc RBa Phs mi methe- Qücta ꝗdẽ copa grauia vehemeni uiuitati accẽſa leuioꝛa notabilit᷑ a ſignificant᷑ ſunt effecta Quiꝰ ratõ (lus ſtat in hoc· ꝙ caloꝛ terreſtrẽ grauitatẽq; ac huĩditatẽ coꝛpo mun⸗ tũ grauiũ tẽꝑat & deſicat ſaltẽ in actu ignicõis & accenſio in pb nis Sed tunc ꝑ hoc intelligi. ꝙ coꝛda humana deſidia men Veſtln tis grauia dũ in dei dilectiõe accenſe fuerint amoꝛe· mox Amors leuia facta ſunt in oĩ ſacro ope vittute Redte vt ſu Ra . uum ſi Pps in ꝓbleu: Caudiũ ergo coꝛporis mundat pectus illumi uglit nat omnes ſenſus. Sʒ p gaudium coporis gaudium intelli us gitur pie mentis. Nam ſicut gaudium vehemẽs a incẽſum At velociſſime hominem perimit & ocidit· quemadmodum is .— rreecitat Conſtantinus libro de melancoł. Gaudium inquit F vebhemens citius hominem perimit qm triſticia. Cuius eti Wera. guis totus diffunditur a coꝛ inane a ſanguine virtutum re iſa linquitur · qᷓmobrem & ipſum coꝛ ſepiſſime ſuffocatur. sa Patet ergo quod gaudium validum a intenſum velociter * Eir nidenz niſcnt Amattte grd Canünn N tmüͤtio achiegei itaſenr ſprinſß lenit Amansm macelſt ilandetes geg dates iec maſti ſ Da. Appettude nuttit dl jttrahlur Nr iatel Wirilc Bedetun tia ehenn da Cuten iditteeg ZsN u Moume nor hsflum duunintdt Srnräin medmodn Dümmid uil no inn itrumte. octue. nieloete⸗ Titulus D xlix perimit occidit. Sic nimirum per omnem modũ gaudiũ ſpiritus gaudiũqʒ amoꝛis diuini mundificat coꝛda Hũana noſtroq; confert intcllectum ſplendoꝛẽ candorẽ lumĩſq; di⸗ uini Rede ꝓꝑ omnia vt ſuß Ga Tharentinus de effecti/ bus in natura. Incendio grandi facto rubet celum Per ꝗᷓ in telligitur ꝙ incendio amoꝛis diuini in oꝛiʒõte coꝛdis noſtri mox totum celum rubeſcit eo ꝙ amanti congaudent ciues eterni· quemadmodũ vt ſuß Ha Theophilus ĩ tracta⸗ tu duierſarum artiũ Has ni mixe emitendo oris flatũ virtu tes efficimꝰ a eſſecdꝰ Nam plumã ſurſum pellimus puluerẽ abſtergimus doloꝛẽ ſedamꝰ· fetoꝛẽ repellimꝰ cibũ nimis cal lidum infrigidamus τ manus calidas frigefacimus. pꝑ iſta intelligitur ꝙ mediãte flatu ſpirituſſancti ſeu celeſtis amo⸗ ris a refrigerij·has celitus virtutes efficimus a effectus Nã plumã ſurſum pellimus noſtre im becillitatis. puluerem no ſtre abſtergimus prauiitatis doloꝛem ſedamus cuncte pena litatis· fetoꝛẽ carnalem repellimus feditatiscibũ id ẽ iuguʒ temꝓꝑamus grauitatis. æ manusid ẽ oꝑa in actu accendĩꝰ caritatis Recte ꝑ omia vt ſuß Ia Nota ꝙ amoœ dinin? cõꝑatur igni:ob xxx ↄditiones a effectus ꝗ igni cõueniunt G& amoꝛi Primus ẽ nam ſicut ignis mobilitatẽ cauſat ĩ cun ctis coꝛporibo vt ait auicebron li:· fontis vite. Sic nimirũ ꝑ omnẽ modũ ignmis amoꝛis diuini mobilitatem quidẽ cauſat omisopis virtuoſi. Secun dus ẽ nam ſicut ignis eſt princi⸗ piũ cuiuſſlibet leuitatis vt dicit cõmentatoꝛ mij methe · Qu/ ius cauſa tacta ẽ ſupᷣ · ſic amoe celeſtis principiũ & cauſa le/ uitatis in agendo bona oꝑa et aduerſa omia ſuſtinẽdo er cius eſt nam ſicut ignis omnib vitã efficit in tranſitozijs && mundanis. vt dicit᷑ in mj ꝓpte ſum me natalis vt ait philoſo- in ꝓbleu · Viuere quidẽ calidũ eſt:nam in vita omis amica ẽ eſtus natalis cuiuſlibet ⁊ amoꝛis Sic reuera ꝓ omia eſtus amoꝛis et᷑ni vitã efficit & inducit a copis & anĩe Quartꝰè ẽ nam ſicut inũditionẽ aque a terre extermĩat elementoxe ꝗa q ualitates excedentes tẽ ꝑat eozundẽ vt ait auicenna li:de di luuijs Sic nimirũ ꝑp omnẽ modũ amo celeſtis inundacõʒ extminat aeris nre inſtabilitatis aꝗᷓ carnalitatis ire cupidita tis ι excedentias tempat mudane vanitatis. Reſpiciendo g;- Ka Quintus eſt nã ſicut ignis agilia cũcta reddit coꝛ/ pora iuxta illud qq& ait płᷣs in vi:anĩalium li: In omnibo ni⸗ mirum co pibus ignea vixtus velocitatem agilitatẽ a mo⸗ bilitatem efficit · ſic a ip̃e ignis amoꝛis diuĩe velocitatẽ in no bis agilitatẽ quioq; efficit mobilitatẽ oꝑis grati Sextus ẽ nam ſicut ignis naturaliè inimicat᷑ veneno: vt ait Iohãnici Titulus xlix libro yzagoge Cuiꝰ etiam ſignum eſt· nam venenum igni iniectum mox reſilire videt. Sic ꝓꝑ omnia ignis amois diuĩ inimicat᷑ veneno prauitatis malicieq; humane. Septimus ẽ. nam ſicut ignis totum celum mouet cardiĩes q celi. vt aſſe⸗ rit cõmẽtatoꝛ in xi: metha. Sed hoc intelligit᷑ de ignea virtu te celi celeſtium oꝛbiumq; matrice Sic reuera amor celicus cum in mente incaluerit totum celum trinitatis flectit ad mi ſericoꝛdiamq; indiicit · a Octaus eſt nam ſicut ignis extinguitur ab igne vt ꝓbat ↄ mẽtatoꝛ tripharie tercio me/ the quẽadmodum videmus ꝙ igins flumĩs & tonitrui na/ turaliter extinguitur ab igne coꝑali. Sic reuera ꝑ omnem modũ ignis celeſtis amoꝛis extingui ab amoꝛe deſiderij illi citi a carnalis. Nonus eſt nam ſicut ignis coꝛpalis a ſubli / maris ſuã virtutẽ non extendit in ſurſum verſus alt a celo⸗ rum ſed indeoꝛſum verſus terram vt oſtendit themiſtius ĩ de naturis elementorum. Quius etiam ſignũ eſt. Ram ſicut ignis qui eſt ſub concauo oꝛbis lune in ſpera celeſtis coꝛpo/ ris minime quidem agit ſed ſolum in infima a mudana Sic nimirum ꝓ omnẽ modũ ignis celeſtis amoꝛis gratie non agit ſua efficatia a virtute in ſurſum ſeu in altos tumoꝛis a ſupbie. ſed indeoꝛſum humilitatis ſeu agnitiõis humilis a deuote. Decimus ẽ nam ſicut ignis mollificat copa indura ta a indurat mollia a liquea vt ptz inferro a luto iſtud du⸗ rum iſtuid molle.ferrũ itaq; igne mollificat᷑.lutũ aũt in late rem induratur.Sic reuera per omnia amo celeſtis coꝛda in duirata a obſtinata mollificat coꝛda aũt imbecilla roborat confotat Ma Vndecimus eſt. nam ſicut ignis tripli citer extiguitur · videlicet ex defectu rei combuſtibilis:ex fri goꝛe ex aquavt ait philoſophus in tercio de celo mun do. Sic per locum a ſimili amos diuinus tripliciter in coꝛde ſuffocatur extinguiturq; humano ex defectu rei combuſti bilis· id eſt noſtre deuocõis.ex frigoꝛe praue delectationis2 ex aqua ciipiditatis concupiſcẽtieq; carnalis Duodecimus eſt.nã ſicut ignis coꝛꝑa ad ſuã trahit regionẽ · vt ſupᷣ patuit euidenter Sic nimirũ ꝓ omem modũ per amoꝛem celeſtem violenter ad celi trabimur regionẽ· redecimus eſtnã ſicut ignis flammam ſuam ſurſum iacit in aere· ſed deoꝛſum vide tut flammam ſuam facere in aque reſpectione: vt recitat al⸗ gaʒel in tractatiui de foma ſpeculi. Sic reuera per omnia- amoꝛ diuinus flammam ſue virtutis ſurſum vehit in aere Diuie ↄtẽplacõis.ſj deoꝛſum ſe tranſmittit. ꝓputa per hũilẽqʒ ſui agnicõem in aq ↄtritionis. Na Quartuſdeciĩꝰ nã ſi cut ignis qdaʒ omis nõ habens reſpiraculum ſi uffocatur. vt ẽð ſten hse bomi namt Por tuls⸗ tipa ijfuna fingg Name ien gmmetn mors fetue: nanſe ltag ſogen niete; liſat⸗ ilgen. bintern Nonse famſcn⸗ dunn weur c⸗ neame tis vi piend⸗ Pe emittit mirum bGtritiöi⸗ N ud meatn anſati 7pi. terni.) ffum is in Untiöis nchi i mign di imni. ⸗ apte alan ckn hanig toch e Onüna 4pomen Alde Alsri Saltacch boniſiis Namſat ser nidmnde gratenon tumors bumilss palmur ſuodal⸗ ſtin late da t gnis unt biisen Clon mn ter inccd gconbuſt Atono oumn ii nitut alſten Krüſon wumn Hi⸗ Lecta 1 voi 4 xblig . .,7 e oſtendit T heophra.li ·cõmentoꝝe Sic amoꝛ celeſtis nõ Pa bens expinaculum ſuue exitũ ſue adtionis cõſeſtim in coꝛde hominis ſuffocat᷑ extinguit᷑ velud ignis. Quintꝰ decimus nam ſieut ignis coꝛꝑa que vehement᷑ inflãmat rubificat cor pora aũt que diminute a imꝑfecte inflãmat defoꝛmat peni⸗ tus a denigrat vt ꝓbat ↄmentatoꝛ ſuꝑ nij.methe. Sic nimi⸗ rũ ꝓꝑ oẽm modũ diuĩꝰ amoꝛ coꝛda humana que vehemẽter inflãmat rubificat et᷑na fruitiõe a ꝑpetua viſiõe. coꝛda autẽ q̃ imꝑfecte viuificat a denigrat rubore ꝓpetuo a honoꝛe Se deci mus eſtnam ſicut ignis ome copꝰ a putrefactiõe coꝛru ptiõeq; immune incolumeq; conſeruat:quẽadmodũ oñdit ↄmẽtato li· de pomo areſto· Sic reuera ꝑ oẽm modũ ignis amoꝛis diuũ eſſe nẽ̃e anĩe ↄſeruat ab omi coeruptiõe moꝛt? ꝓ petue a a putrefactiõe penalitatis eẽne Decimꝰſeptimꝰ eſt nam ſicut ignis maioꝛẽ facit flãmã in aq̃ quã in ſpeclo: vt re citat algazel de foema ſpecli. Sic nimirũ ꝑ omnia amo cele/ ſtis gẽe maioꝛẽ facit flãmam virtut ſue in aqᷓ ↄtritiõis a pe nitentie q́; in ſpeclo felicitatis affluentieq; mũdane Xvnj. ẽ nã ſicut ignis nunq eſt ſine ſtrepitu flãma ⁊ ſcintilla ſj hoc intelligendũ eſt de igne valido a pfecto. Sic ipe ignis amo⸗ ris interni nunq; eſt ſine ſtrepitu lauidis diiũe· ſine flamma actionis ſacrea ſine ſcintilla iubilatiõis a deuotiõis. Xix.eſt nam ſicut ignis nunq eſt ſine lumiĩe a caloꝛe.a hoc intelligẽ dum eſt de igne actuali. Sic ipe amoꝛ celicus nunqm eſt ſine lumĩe cognicõis diuĩe.⁊a ſine caloe conſolatiõis eterne. Xx· eſtnã ſicut ignis non eſt niſi in materiã diſpoſitã ydo/ neamqʒ; atq; aptã· vt ait auicẽna li.ſuo de diluiujs Sic amo ris violentia in humana nullatemis agit coꝛda niſi ad ſuſci/ pienda amoꝛis incendia diſpoſita fuerint ydonea atq; apta Pa Xxi eſt· nã ſicut ignis ſuꝑ infuſa aqua quendam emittit ſonitũ a fragoꝛẽ quẽadmo diim dicit᷑ z methe· Sic m mirum ꝑ omnẽ modũ ignis amoꝛs interni ſuꝑ infuſa aqᷓ ↄtritiõis ⁊ pnie ſtrepitũ efficit a fragoꝛẽ ſacre laudiſq; diui ne. Xxij · eſt· nã ſicut ignis omniũ aꝑit poros coꝛpoꝛe Iuxta iĩllud q ait phᷣus in ꝓbleu Ignis inquit apertiuus eſt oĩm meatuum a poroꝝ in cunctis coꝛporibo tam anĩatis quã ĩ anĩatis. Sic nimirũ ꝓ omiaignis amoꝛis diuini poros laxat apit codis nti ad ſuſcipiendã dulcedinẽ refrigeri ſempi terni. Xxni eſt nam ſicut ignis ſuffocatus nõ emittit flamã ſß fumum. Sic etiam amoꝛ celeſtis gratie ꝑ peccatũ ſuffoca⸗ tus in coꝛde nõ emittit flãmã interne caritatis·ſ̊ fumũ dam natiõis penalitatiſq; eterne. Xxiij eſt nam ſicut tonitruũ nichil aliud eſt qᷓm extinctio ignium in nube aqua a pluuia Titulus rliix a ſinili.ſummꝰ terroꝛ a timoꝛ pene maligne eſt ipe ignis di/ uine mediantibo vmbre & pluuia cõpuinctionis & peniten tie q a Xxv. eſt nam ſicut ignis non lucet in ſole Sic ni mirũ per omné modũ ignis amoꝛis 2 gratie non lucet in ſo le felicitatis ꝓſperitatiſq; mundane. Xxvi eſt nam ſicut ig⸗ ms internis inardeſcit circa aquas vt dicit algazel tractatu de foma ſpec; Sic ignis amoꝛis delectationiſqʒ; diuĩe ſinceri us inardeſcit circa aquas triblatõis afflictiomſq;ʒ mundane Xxvijeſt. nam ſicut ignis clariꝰò ardet oↄſperſus aqua a ſa le quẽadmodũ refert cmentato mij methe Sic reuera ꝑ om nem modũ clarius in ntis ardet coporibo amoꝛ diuinus ſi ſale pnie & aqua fuerit otritiõis lacximeq; conſpſus Xxvuj eſt:nam ſicut ignis foinſecus extinctus magis ardet interiꝰ? vt ait ph̊ᷣs in ꝓbleu:hoc auũt con tingit ex refractione reuer⸗ beratiõeq; caloꝛis ad in terio:a coꝛ pis calefacti coꝛporis. Sic nimirũ ꝑ omnia amo diuinus foinſecus extinctus tribula tõibuſq; validius virtuoſuſq; inflãmat intrinſecꝰ Viceſimꝰ nonus é nam ſicut ignis munq eſſe poteſt inquiete vt ꝓbat ptolonieus almageſti 3. Sic & amor celeſtis nequaqꝙ́ eẽ po⸗ terit inquiete quin ſemꝑ in ſedula virtutum flozeat actione Triceſim us eſt: nam ignis in magna copia magis accendit ſi vento impellatur igmis aũt diminutus penitus a vẽto ſuf⸗/ focatur Sic etiam per omnem modum amoꝛ diuinus ſi pfe cte habetur a vento tribulationis aduerſitatiſq; validius in flammatur · ſi vero habitus fuerit imꝑpfecte mox totus exti/ guitur mundana vanitate R a ltem ſicut ignis non te netiir in manu abſq;ʒ leſione niſi manus foetiter moueatur quemadmodum conſpicimus in carbone hinc inde in ma/ mu aliqua agitato qui manum nullatenus ledit ſi hinc in de motus fuerxit. Sic nimirum per omnem modum amo ce leſtis ſine perpetua nequaquã aſſumi poterit leſione niſi ad iunéto motu exteriozis operationis fructuoſe. Item ſicut ig nis perfectus fumo caret impfectus aũt fumũ cõcomitatẽ ſib i habet ſic reuera per omnia amoꝛ quidem celicus ſi per ſectus fuerit fimo vanitatis cecitatiſq; carebit imperfectus autem amo fimiim concomitantem ſibi eecitatiſq; ignoꝛa⸗ tie habebit. Item ſicut per fumum demonſtramus a deſſe ignem & econuerſo per ignem ipſum fumum vt recitat Te miſtius ſuper tercio poſterorum. Qunc; enim fumũ oſpici mus ſcimus quia igris eſt- & ſi ignis fuerit fumuis eſt De mõſtrãtes cauſam ꝑ efſectũ a effectũ ꝑ ſuã cauſam Sic etiaã 4 „ mediante vt recitat ps in ſcâo poſte· Sic reuera per locum duun Mlint ſihlo lnede akupt umcune flum guidem onert De N umſ. ſtum mita nis medi. ſtum maue Nr Dmdd dnd peit ſtate beter adm (ud⸗ ſppet t ſts un hödi Ain Nden wnnk nlent Uthn Uieſren mnde guaa erpon dumng usNn Ntinterl neteuet: ols die teibll Arachiore endit et ſuf usſe Adiusin wtseit gnis ort noteru ineinme ſbrren mamad neniied nlatts nil nsnpe⸗ ie no⸗ mrte 4 Ni N gece — Titulus MU?w0 xlix per fumum deuotionis incenſe demonſtramus menti adeẽ ignem amoꝛis dilectioniſq; diuine· ſed ꝑ ignem amoꝛis diuĩ fumũ ineſſe diſcernimꝰ deuotiõis gaudijq; interni. Et ſiciuit cõuenienter quidem ignis ↄſeruatur in cinere ſic Q amoꝛ ce leſtis in coꝛdis amara cõtritione S a Areſto.in vi· anĩa lium libro Certiſſimũ nimirũ hñt guſtũ ea anĩalia quoʒe roſtra & ora foꝛinſecus ſunt coꝛnua atq; dura illoꝛũ enĩ gu ſtus intrinſecus ẽ. Per que dat᷑ intelligi · ꝙ cètiſſimũ babent guſtũ ſumendi amoꝛis dei dulcedinẽ qui os mentis habẽt rigidũ atq; diirũ carnaliũ ad amoꝛẽ T a Vſidorus ĩ HBi ſtoijs natalibo In quibuſcũq; animalibo habũdauerit ipᷣm fel guſtũ prauũ viciatũq; nimiũ ſoꝛciunt᷑ Per que dat᷑ intel ligi q; qui felle habundant ſceleris a pecati guſtũ prauũ coꝛruptũq; habent deguſtandi ſuauitatẽ amoꝛis dulcedĩſqʒ; diuini Reſpiciendo ad phabita Va Auicéna libro mei dicinaliũ vi. Quantũ cibo aliquis ſuaiiis ſaporabilis exiſtat nichilominꝰ tñ ſi ſine maſticatiõe dentiũ vtpote vrgente e⸗ ſurie deglutitus fuerit incertus minime quidẽ nutrit · ſ in cocruptionẽ a putredinẽ ꝓmutat᷑ Per que intelligit᷑ꝙ quã tumcunq; ſuauis a dulcis ſit cib amoꝛis refectiõiſq; diuñe tũ ſi ſumptꝰ fuerit abſq; maſticatiòe deuotiõis int᷑ne.· minĩe quidem niitrit. ſ interdũ incoꝛruptionẽ mentis ι coꝛpis ſe conuertit Recte ꝑ omez modũ quẽadmodũ dictũ ẽ Xa Eſyus in ꝓbleu Guſtum quidẽ nẽm duo maxime impe diunt & reſtringũt.viʒ inſirmitas a ſaturitas nimixc a nimi um ſaciati guſtũ penitus amittũt Per que intelligi ꝙ gu/ ſtiim celeſtis amoꝛis a gẽe duo maxime impediũt.viʒ ir fir/ mitas mentis a ſaturitas in bonis ꝓſperitatibuſq; munda⸗ nis Recurrendo ad prehabita. Va Conſtantinus lij. medi. Qui multũ bibũt a maxime potũ dulcẽ. cibi mox gii ſtum deſideriũq; amittũt. Per que intelligit᷑ ꝙ coꝛda huma na que miutum bihunt dulcedie illicita a carnali guſtũ deſi deriũqʒ; amittũt cibi noeiſe diuĩ Recte ꝑP omeʒ modũ ꝗ̃m admodũ immediate ſup̃ a Solinus li.reye Lupus 4. dem hũanis carnibo deguſtatis· ſemꝑ impoſtexe carnes ap / ꝓetit eſuritq; hũ anas Per que dat᷑ intelligi ꝙ hõ cibo degu ſtato diuĩ ꝓpetuiq; amoꝛis ampliꝰ imppetuũ eſurire a ap / petere nõ deſiſtit ſuauitatẽ diuini ineſtiabiliſq; dulcoꝛis quẽ ad modũ in pnᷣcipio ditũ eit. Ab Pꝑs in ꝓbleu. Tac quidẽ imbibitũ a aſſumptũ oẽm in omibo aĩalibo ſitim ſeu appetitũ potus quãlibʒ ꝓhibet a extinguit Sed p hoc intel ligitux. ꝙ lac unb ibitũ a aſſumptũ amoꝛis diuĩ:mox omnis ſitis extinguitur appetitꝰ deſiderijq; mundani Recte ꝑ oẽm * Titulus lix l modũ quẽadmodũ ſuß̃ Bb Galienus in panthegni. e Potus auide ſumptus inebriat humectat inflat languozes . concitata vallidioꝛem ſitim ꝓuocat Per hoc intelligi? po ſe s amoꝛis auide miſticeq; aſſumptus mentẽ inebriat cele wer ſti dulcedine a ſapore humedat roe celeſtis gre. inflat ſcĩi 2“ ſpiritus leuitate languoꝛẽ concitat fidelis anime validio⸗ o rem ſitim prouocat amoꝛis dulcediniſq; diuine. Recurrẽdo ſi Nant nẽm. cum ſint dulcia velociter tamen ſaciant appetitũ u 8 Pinguibiis etenim auide delectamur ſy continuo ſaciamur R en Sed tunc ꝓ hoc intelligit᷑ ꝙ pinguedo amoꝛis diuini ineſti/ KH mabiliter quidem delectant guſtũ fauceſq; coœdis noſtri ſj den 2 velociter ſaciat ſanat etenim eſtũ appetitꝰ deſiderij quocq; n nt᷑i. Recte ꝑ omem modũ vt ſu†. Db Ppꝶs in li· methe⸗ Diuc In nube frigida ignis ⁊ vapor validius acendũt Cuiꝰ caiui ſa ſtat in hoc nã ome cœpus infrigidatũ exterius magis in ſumt ardeſcit interiuis Sed ꝓ hoc intelligit᷑ ꝙ in mente frigida ab ani omni eſtu ncupĩiaq;ʒ mundana ignis delectatõis diiũe e va inr por deuotionis interne validius atq; facilius accenduntur. „ Recte ꝑ omeʒz modũ vt ſũ Eb Pps in ꝓbleu⸗ Guſtuis lie quidem noſter ſi amaritudĩe prius evercitatꝰ fuerit. id q& ſtaen poſtea dulcedinis ſibi fupuenerit · ſincerius veriuſq; deguſtã Mnt do percipit atq; ſentit nam poſt amarũ ſumptum liquoæe; asn quicquid poſtmodum ſumptum fuerit cibi atq; potus dul ede cius apparebit Per hoc intelligit ꝙ dum guſtus pᷣexercita di tus fuerit mentis nẽ̃e amaritudiĩs ↄtritiõis a pñie· mox dul⸗ NaH cedo ſuauitaſq; celeſtis amoꝛis ſincerius intus inamma at⸗ m q; verius deguſtatur Recte ꝓ omeʒ modũ vt ſuß Eb⸗ aute Plinius in ſpeculi natᷣali. In gelu intenſo frigoꝛe q magno Bitu Pruina efflatu hominis gignitur in ea parte veſtis que oꝛi ud fuerit aut naribus applicata. Per hoc intelligitur ꝙ in gelu ritu⸗ frigæe quoq; magno amois diuini pruina gignitur cele⸗ terun ſtis refrigerij flatu ſpirituſſancti in veſte puritatis a inno⸗ . gade centie codis noſtri· Recte per omnem modum vt prius Pfon μb AKreſtot les in probleumatibus In auroꝛa ſole vide/ am licet oriente arbores virgulta moueri tremereq; videntur. fii Quius cauſa eſt. nam timc ventus altus eſt ſumitates con/ np cuciens a conquaſſans. Per hoc intelligitur quod ĩ auroꝛa caio ſeu in oꝛiente diuini amoꝛis virgulta atque virtutes men⸗ gs! tis noſtre moueri tremereque in diuinis laudibus compro⸗ P bantur. Recte per omnem modũ vt prius dicũ eſt H b ſdm Plinius in ſpeclo naturali HEons quidem maris quem ſynũ Iu t ſud I=M ii blen anele ſaſ Ai ni hnd tmtt 40 am Muininc dsroſti Onn mnlenehr itdan Enugisn figne duneev tendonda, enGuſds eit. 0 gti liqoore onsdo beert eXd namnmatt eginmn tsrc tgin gl nural⸗ tino⸗ tgeis ederl Titulus xlix 4 abiſſum dicimus in ſuo nimizʒe oꝛtii oꝛigine a effluxu par uus foꝛe oñdit᷑ de hine enĩ ſua latitudĩe in milletuplo iuxta aſtra pitoꝝ ſeñiaʒ excedit latitudĩeʒ hĩtabiliũ regionũ. Per Hoc intelligit᷑ ꝙ fons amoꝛis diuĩ qͥ ſynus abiſſus dicitur omis iocunditat & refrigerij ſempiterni in ſuo quidẽ efflu xu ·ſ.in pñti paxuꝰ a exiguus eſtimat᷑ tandẽ aũt in ſuo pro / ceſſu in infinitũ augeri a effluere cõprobatur Recte ꝑ oẽm modũ vt priꝰ I¶ b Gilbert li· de ſecretis nat᷑e·ad hoc aũt vt vita in aliquio naſcat᷑ in cœpe coporalis neceſſe eſt vt coꝛ pus huiuſmodi pmo in molliciẽ reſoluat᷑. ſcdo vt totaliter vita priſtina corũpat᷑tercio vt ad vitã ↄſeruandã inuiola⸗ biliter ſedule moueat᷑ qᷓtto vt copus a caloꝛe naturali vali de accendat quẽadmodũ in embrione ↄſpicimus. Prĩo enĩ vt in embrione vita ſenſitiua coꝛrũ pit᷑ vt vita intellectiua aſ ſumat᷑ Per hoc intelligit ꝙ ad hoc vt in nobis vita ſpualis && miſtica habeat᷑ neceſſe ſũmope eſt vt coꝛ nẽm in molliciẽ interne dulcdinis reſoliiat᷑ ſecũdo ut vita priſtina puta vita peccati penitus coꝛrumpat᷑ tercio vt ad vitã miſticã inuiola⸗ biliter conſeruandã homo ad virtutes ſedule moueat᷑ qᷓ̃rto vt coꝛ nẽm in dei amoꝛe valido accendat᷑ Recte ꝑ omnẽ mo dum vt prius K b Hugo in didaſco ii· Pinguedo auũt omis nat᷑alit᷑ eſt ignis lumĩſq; fotiua Per que intellłr ꝙ pin/ guedo deuatõis ntẽ̃e maxime quidẽ fotiua ẽ ignis amoꝛis di lectioniſq; interne a lumĩs cognicõis diuine · ;ad modum prius tactũ eſt Lb Pꝑs in ꝓbleu. Qitius nimirũ perci piunt ſeciũtq; ad tactum ipᷣm membrũ languidũmembʒe cute deraſum membrum molle poroſum Per hoc intelli⸗ gitur · ꝙ tactum diuini amoꝛis magis ſentit coꝛ amoe lan⸗ guidum.qᷓm coꝛ cute cecitatis ignoꝛantieq; detectũa coꝛ ſpi ritualiter quidẽ vacuũ & poroſum vt ſ. M b Solinꝰ li; rerum Potus poſt cibũ ſumptũ ad interioꝛa reducit debite q; ad digeſtionẽ faciendã oꝛdĩat ⁊ diſponit Per hoc intelltx ꝙ potiis diuĩ amoꝛis cibũ celeſtis refectioins intra concaua nẽ̃e mentis deducit& ad ſalutis fructuſq; ppetui digeſtiõʒ faciendã oꝛdĩat a diſponit Recte ꝑ omnẽ modũ q;admodũ in principio dicũ eſt. Nb Galienꝰ in panth. Qibo cũ caloꝛe magis nutrit cib etenim actualiter ſeu virtualit ma/ gis nutrit. Per hoc intelligitur ꝙ cibo coꝛporis ſanguinis xp̃ᷣi maxĩe quidem nutrit cũ caloꝛe atq; feruoꝛe amoꝛisquẽ admodũ priꝰ ditũ eſt. O ł Cõmentatoꝛ in 3; methero; Fulmen humanũ coꝛpus feriens ipm quidẽ intrinſecus pe netrat inflammat humano coꝛpore extt inſecus in nullo ſaucio aut leſo. Nullum enim veſtigium apꝑet foinſecus W ð — WR — . „. Titulus „xlrlix arſionis a tamen intrinſecus totũ coꝛpus incineratũ eſt S⸗ per hoc intelligitur ꝙ fulmen amoꝛis celeſtis mentem pene trãs hominis intrinſecus quidem inflãmat ip̃m diuinitꝰ a accendit. intrinſecus aũit ſue velociſſime actionis nullum ve ſtigium efficit aut relinquit vt ſupᷣ didũ eſt. Pb Pꝑs in probleu: Ad hoc aũt vt ſitim validam extinguamꝰ dul/ cedinem aliquã ore aſſumimus quã aſſumpta delectabilii degiiſtamus Per hoc intellt · ꝙ ad hoc vt ſitim mũdane mi/ ſerie extinguamiis dulcedinẽ amoꝛis diuini mente aſſumi/ mus quã τ delectabiliter intus percipimus a guſtamus re⸗ cte quẽadmodũ vt ſupra q b Vſidorus in hiſtoꝛijs na- turalibus. Fauus mellis quãto veterioꝛ tanto dulcioꝛ quia quedam acquoſitates amare ↄſumuntur pariter et exaltãt que dum mel fauum erat & recens quendã amaritudĩs ſpe/ ciem preferebant. Per hoc intellr ꝙ fauus celeſtis amoris quanto in coꝛde homĩs diut᷑nioꝛ q; fuerit tãto dulcioꝛ atqʒ; ſuauioꝛ apparebit vt ſuᷣ. R b Solinus lirerii Nux diu recẽs ꝓmanet ſubt folia germinat ſub tra:nigreſcit ſub aqᷓ amareſcit ſi fuerit vermibo pforata: exterius dureſcit æ rigz intus vero molleſcit a dureſcit Per hoc intelligitur ꝙ nux diuine dulcedinis τ amois diu recẽs ꝓmanet ſubter folia virtutis germinat ſub humilitatis terra· nigreſcitq; diſpli⸗ cet & palleſcit ſub aq voluptatis amareſcit verme ſi ꝑfoꝛa⸗ ta fuerit vanitatis dura exterioꝛibo videtur coꝛdibo ß dure⸗ ſcit intrinſecus felicibꝰ aniabus recte vt prius S b Pli⸗ nius in ſpeculo natali Odor vinee deſcendentibo de montibo verſus valles dulciſſimiis apparebit ſuauiſſimuſq; aſcendẽ⸗ tibus econtra verſus montes minus. Cauſa ſtat in hoc Nã. aſcendentibe in alta valida fit precoꝛdioʒꝝ reſpiratio que ol factum valde impe dit a reſtringit Sed ꝑ hoc intelligit᷑ ꝙ o⸗ dor ſuauitatiſq; amoꝛis diuini dulcioꝛ apparet deſcendenti⸗ bᷣus ad valles humilitatis ᷓm aſcendentibo econtra ad mõ/ tes ſupꝑbie e tumois qᷓmadmodũ prius dictũ eſt Tb Iohes meſue in prima practica Lauetur os cũ aqtia calida 4 cum ſale et mox qꝗ dulce fuerit dulcius apparebit Per ꝗᷓ intell gitur· ꝗqᷓ lauandũ expurgandũ ẽ os mentis noſtre cũ aqua calida ↄtritõis a cũi ſale pñie atq; coerectiõis tũc mox quidẽ dei amoꝛ ꝗ dulcis fuerit dulciſſimus apparebit. Recte p oẽm modũ vt dicu eſt Vb Ptolomeus alma geſti. Tux quidem coporalis tenebra nimirũ eſt reſpectu cã doris luiſq; celeſtis. Per que intelligitur ꝙ lux coxpalis illi citiq; amoeis tenebra eſt quidem reſpectu amoꝛis perpetiu Ceei elet mm 11 sviſu manun nipoten irtade oera uchun Per qle⸗ ſerrenax ſumede Redep Cnts bumes revii⸗ ſoptin tprus tnebri ndu ⸗ Uumiitat le l. ntquid gtur furint dss utat mant loris queki flamn ſupd migis ntllig uce win ſuß dule ceſci ded tusi⸗ ſdin . I ungen e dlun dandde N ideren nuaſin ſumgr ſtasn leegti etexllit tudisſe zamors ciwat, durditt tſub aq tarig bter ſolin Apfora⸗ ſdure⸗ emorti galemd in bene Toed lgig⸗ nrt mD ldr btbed 6sroſtr sti Pnl e elt Titulus MM xlix celeſtis vt ſupra Xb Theopłilus in tractatu diuerſa rum artiũ Aurũ igne liquatum naturaliter delectat aſpiciẽ tes viſumq; irradiat a illuſtrat. Per hoc intelligit᷑ ꝙ coꝛ hu manum igne diuim amoꝛis liquatũ ac inflãm atũ deum om nipotentem aſpicientem delectat aQ viſum mentis diuinitus irradiat a illuſlrat vt ſuß Vb Pypᷣs in v anĩaliũ li· Stel / lio ex aſpectu in terrã haurit venenũ:a ex aſpectu in ſurſum quẽdam liquoꝛem ſumme medicinalem attrahit 2a im bibit Per que intelligit᷑ q homo ex aſpectuid ẽ ex amoꝛe ſuo ad terrena venenum haurit mortis eterne ex amore aũt in ſur / ſum ad celeſtia liquoꝛẽ ſibi ſalutis eterne attrahit a imbibit Rede ꝑ omnem modũ vt dictũ eſt. Zb Auicebron li. fontis vite. Coꝛꝑa deſicata magis ſunt lumĩs ſuſceptiui ꝙᷓ; bumedata. Per hoc intelli gitur ꝙ coꝛda humana ab hüo / re viciorum deſiccata magis ſunt lumĩis diiuunicq; amoꝛis ſu ſceptiua quã coꝛda voluptate & concupĩa humectata Rete vt prius dictũ eſt. Ac Areſto in ꝓbleu. Cõtra vmbrã a tenebram lux ſemꝑ copioſioꝛ reꝑitur. Sic nimirũ ꝓꝑ omeʒ modũ lux diuini amoꝛis ſemꝑ copioſioꝛ eſt circa tenebram humilit atis vmbram pietatis. Beſpiciẽdo ad prehabita. Bc Pꝑs in vi. anim aliũ Ociili anĩaliũ node lucẽtes lu/ cent quidem ad auſtrũ ſͦ non ad aquilonẽ Per que intelli⸗ gitur ꝙ oculi mẽtis nr̃e liicent in nocte pñtis vite ſi ouerſi fuerint ad auſtrum amoꝛis nõ aũt ↄuerſi ad aquilonẽ p̃ui/ tatis & nequicie vt ſi Cc Plinius in ſpeclo nat᷑ᷣali Ci uitates que circa aquas ſite ſunt eſtatis tẽꝑe valide inflam manturmulte enim refractiões & reꝑcuſſiões radiorũ ca/ loꝛis circa aquas ſenciunt᷑. Per hoc intelligit ꝙ coꝛda hoĩm queſita ſunt circa aquas ↄotritõis pñie validius diuino in flammant᷑ accendunt᷑q;ʒ amoꝛe vt ſuß De Coõmentatoꝛ ſuꝑ de plantis areſto· Ceſſantibus ymbribus lucente ſole magis floꝛẽt vigẽt germĩantq; gramĩa atq; herbe · Per que intelligitur ꝙ ceſſantibus ymbribus deuotionis a lacrime- illuſcente xp̃i dilecétione Q amoꝛe mox coꝛda humana flo rent in ommi virtutum q ſacroꝝ oꝑum actione Reſpiciẽdo ſuß Ec T harentinꝰ li ini de euẽtibo in natura Liquor dulcis in vaſe aureo argenteoq; vehemẽtius validiuſq; dul ceſcit· in quolibet autem alioꝛum vaſoꝛum genere amareſcit Sed p hoc intelligit ꝙ dulcis liquoz amoꝛis diuini recondi tus in vaſe codis noſlri mundi a virtuoſi vehementius va/ lidiuſq; dulceſcit·immunda autẽ anima penitus amarelſcit Titulus xlix F a Fontinus li pᷣmo de equalitati rerum. Spuma ceſſat omnis immixta ſibi aliqᷓ pinguedĩe a immiſſa Sic ni mirum ꝓ omez modũ ꝙ tunc ſpuma ceſſat oĩs nĩe miſerie e doloꝛis.cum nobis immiſſa fuerit diuinitus pinguedo di uini mellifluiq; amoꝛis vt ſußÿ. Gc Galienus in pent. Dulcedo valide ſumpta expellit venenũ eo ꝙ vʒ inq̃ntũ dul cedo venenũ attrahit. venenũ aũt attractũ dulcedĩe quoq; mixtũ vomitum efficit mediante quo ipm venenũ eicitur 2 fugat⁊᷑ Per hoc intelligit᷑ q dulcedo mente aſſumpta diui/ ni amoꝛis venenũ expellit tremende ꝑpetue q; moꝛtis quem admodũ didum ẽ H c Vpocras in epichimis Sitis va lida iram excitat.ſomnũ ſugat & coꝛpꝰ debilitat vehemen: Sic nimie ꝑ locũ a ſimili ſitis valida que dei accidit ĩ amo re iram oↄcitat cõtra actũ ſceleris · ſomnũ fugat ignoꝛantie cecitatis:coꝛpus debilitat qntũ ad actũ carnalis delectatio nis Recte ꝓ oĩa vt ſũ I c Vſido in hiſtoꝛijs naturalibo ocus in ꝗqᷓ nec motus nec ſonus nec caloꝛ accidit aliqual' fetidus ſoꝛe oñdit && coꝛruptꝰ Per que intelligit ꝙ mens hu mana in qua nec motus virtutis nee ſomis laudis nec caloꝛ diuini amoꝛis accidit aliqualis fetida foꝛe onditur e coꝛru pta Rc Plinius tractatu de mirabilibo mundi Nil in re rũ nata ſcindit a ferit foꝛtið quã ſomitꝰ ictuſq; celeſtis ignis Per que intelligi ꝙ nil mentẽ ferit foꝛtiꝰ fidelis homĩs quã ignis celeſtis ꝓpetuiq; amoꝛis c;admodũu dictu eſt Lc Hugo in didaſco.li.nij. Pellis humectata in longũ latum⸗ q; diſtenditur· ſj cum deſiccata fuerit·hos effectus efficit. nã mota puluerem eicit · ſtrepitum emittit · nmiumq; rigeſcit. Per que intelligit᷑ ꝙ mens hum ana celeſti roꝛe ⁊ gratia hu mectatain longũ latumq; diſtẽdit᷑ celeſtis ꝓfunditatis · de / ſiccata aũt ab humoee celeſtis gratie ⁊ amœe: mox puluerẽ emittit ſeu eicit vanitatis ſtrepitum efficit inquietudinis. ⁊ rigeſcit rigore moꝛtis ꝓpetue a doloꝛis.vt ſu N c Ppᷣs in vnianimaliũ. Onna quidẽ anialia dum bibũt guttura capitac; inclinant. Per que dat intelligi. ꝙ; coꝛda humana dum amoris celeſtis bibũt refrigeria a fluenta ad humilia „» . „ „ . . .. TILI ſe inclinãt iugiter a ad yma Recurrẽdo ſup · E Nc Theo pꝓhilus in tractatu diuerſarũ artium Virga humectata a ĩ cineribo calidis implicata· denuo cum excepta fuerit flectit faciliter et rumpitur difficulter Per que intelligitur ꝙ mẽs hHumana aqua gratie humectata & in feruore amoris cele⸗ ſtis intincta pariter a immerſa tandem flectitur faciliter · a vite ſancte propoſito rumpitur difficulter qmadmodum dictum eſt Oc Areſto · in ꝓbleii· Lutius rectiuſq; vehi it aui hum ſerit r a natu⸗ rigi ural Pra- ned tence Pede heta intelt hun ctudt omnn 1s ſors fungn Gſonn Uclus jeyon Ktumit drisde NAW co msr Ze timd amar peca⸗ lo mo oniben aß mß tiss pien loe teli laſa ſit ti n d⸗ ler unſeie md anpu niztid gnag eni ga umpnden nordgeen nsten tvebenen tdit in Ignornttt delechtt⸗ aturaliy alual wens hun SNecale 1r carn iNFlin ſusgnis mis qua Te üprum ict i ngtgnit 1grit ditts 1 olpelen 1 IlOn7 oAlttra Titulus ix nauis plena quã vacua Sic nimirum ꝑ omnem modũ coꝛ humanum tucius et rectius fertur ad celeſtia ciim plenu fuerit celeſti gratia amoꝛeqᷓm vacuum ab omni ſalutiffe⸗ ra actione · quẽadmodũ dictũ eſt. PcC Conſtantind de natura moꝛborum. Liquoꝛ quidem omnis in ſua naturali regione nullatenus deſiœatur fuſus autem extra ſuam na⸗ turalem a debitam regionem marceſcit continuo a areſcit. Per hoc intelligitut ꝙ liquoꝛ celeſtis amoꝛis & gratie mini me deſicœatur in ydonea ſibi mentis regione exterminat᷑ au / tem continuo in aliena ſibi immimda hominis regione. Reqde vt ſupra q c Hugo ĩ didaſcolł.liiij. Oſtia hume / Gtata ſtrepitũ emittunt.& ſine ſonitu ſe apperiunt Per que intelligitur ꝙ coꝛda humana roxe celeſtis amoꝛis & gratie hunmectata ſtrepitum emittunt humane ſeu mundane inqᷓ etudinis a ſine ſonitu ſe aperiunt gratie ſaluatoꝛis Recte p omnem modum vt ſupra. RcC PEPßus in probleumatil bus. In frigida regione valde a longinquis ip̃e audiuntur voces Quius cauſa eſt·. Nam intenſo frigoꝛe pori terre con/ ſtringuntur a aer nimium ingroſſatur. pori autem conſtri cti ſonum non imbibunt ingroſſatus aer ſonum & voces di ucius retinetqmobrem in regione frigida validius reſonẽt ipe voces. Per hoc intelligitur ꝙ in mente refrigerata cele⸗ ſtium in amoꝛe veruis reſonant voces intrinſecus conſolati onis diuine quemadmodum dictum eſt. Sc AQAuicẽna vi. medi · Omis quidẽ humoꝛ augetur ad pnñtiam lumĩis æ caloꝛis. Sic nimirum per omnem modum humoꝛ deuotio/ nis noſtre augetur ad caloꝛem amoꝛis diuini vt dictum eſt IcC Galienꝰ libro octauo Infrigidati quidem mag ſen timꝰ? doloꝛem. Per que intelligitur ꝙ infrigidati refrigerio amoꝛis diiiini magis mox ſentimus doloæẽ noſtri ſeeleris a peccati Vc AKuicenna libro ſuorum mineralium. Quã to mons aliquis altiozꝛ fuerit tantomagis irriguis diſtillati onibus q; plenus alti nanq; montes magis diſtillant aqua Per hoc intelligitur ꝙ quanto mons coꝛdis humani in de/ um pia deuotione fuerit eleuatum. tantomagis celeſtis ro⸗ ris & gratie irriguus a ſtillationibus celeſtis amoeis extat plenuis Reſpiciẽdo ſuß Xc Vpocras in epichimis. Caſ/ lo a humoꝛe augetur naturaliter ome copus Per que in/ telligitur ꝙ caloꝛe amoꝛis diuĩ hũore celeſt gre auget to ta ſalꝰ a deuotio mẽtis nt̃e quẽadmodũ dicũẽ Vc Cõ ſtãtius li · de melan. Qõtigit intdũi vxt dũ ꝗs ſubito a repẽte potũ ſumè volueritipᷣm guttẽ᷑ ve hement᷑ oↄſtringat᷑ intuſecꝰ Titulus l xlhlix in tuſſi valida reiciat᷑ ip̃e potus·ſed hoc ex feſtina precipi tacõe imbibiti potus accidit influentia. Per que intelligitur cꝙ hoc ſepe accidit vt dum quis ſubito a repente fadcti ſui di ſcuſſõe potum amoꝛis diuini ſumere voliierit. ipim guttur mentis ſtringat᷑ intrinſecus a reiciat᷑ tam nobiliſſimꝰ feliciſ ſimuſq; potus Redte ꝑ omeʒ modũ vt ſuß Zc Plinius ĩ ſpeculo natali Crines humedtati pluuia· valde creſcũt nota biliterq; augent Per hoc intelligit ꝙ cogitacões quidẽ nẽe yVmbre celeſtis amoeis æ gratie huectate augent in deuotõe interna a creſcũt in omni actõe meritoꝛia ſalutifera a beata Reſpiciẽdo ſuß Adð NHugo ĩ didaſco li·iñj. ¶ apis cadẽs in aquã tres effectò facit Per qᷓ intelligit᷑ ꝙ coꝛ humanũ ad ueniẽs aque amoꝛis diuĩ tres effectus facit nã circlm deſcri bit felicitatis eterne ſtrepitũ efficit laudis diuĩe.ſj a ſpu mã ipᷣam ſurſum ducit in altitudĩem ↄtẽplatiõis inẽne Recte ꝑ omia vt ſu B d Pꝑłs in ꝓbleu· Ebrij itaq; a qui circa mare ſunt maxie gaudẽt ſole a caloꝛe Quuis cauſa ẽ. Nam ebrii a qui circa marina habitant littoꝛa frigidi ſunt humi di q; valde. in ſole ergo hi natalit᷑ delectant᷑ vt id ꝙ in ipſis ſu ꝑfluum eſt humoꝛis- virtute caloꝛis penitus deſiccat Per Hoc intelligit ꝙ hi qui inebriati fuerĩt diuũo amoꝛe a circa mare habitãt otritiõis a pnie maxime ſole gaudentdelectã / turq; diuinitus in oim ſaluatoꝛe Recte vt ſuß Qd C6 / mentatoꝛ in ꝭ̊ methe: In domo calida aer videt᷑ ingredi ꝑ fene ſtras qd quidẽ cõtigit ex caloꝛe ſibi nataliter aerẽ attraben te. Per que intelligit ꝙ in mente diuĩo amoꝛe calida a accen ſa aex ſuauitatis a gẽe celeſtis minoꝛat᷑ quẽadmodũ pus di ctum elt Dd Albertus in q̃rto methe · Muſce ſubmerſe 2 motue ſi cineribo calidis applicant᷑ ↄtinuo reuiuiſcũt. Sic nimie ꝓ omem modũ coꝛda humana deliciarũ aqua mor/ tua a ſubmerſa ſi feruoꝛi amoꝛis diuim intincta fuerint cõti mio reuiinſcũt Recte ꝑ omem modũ vt priꝰ Ed Ps in vi anĩaliũ li. In otu quidem ſolis cuncta aĩalia in ſuo na turalit᷑ tr anſitu et ꝓgreſſii ſe faciemq; ſuã vertere nituntur ad ſolem oientem. Per hoc intelligit ꝙ cuncta animalia id ẽ huana coꝛda moꝛe irrõnabiliũ anĩalium declinare dñt ad oꝛtũ atq; influxũ diuini ꝓpetuiq; amoꝛis. vt ſub Ed Ahemiſtiꝰ ſuꝑʒ· de amia Copa quidẽ lucẽtia cum tacta di gitis ſiierint nocte ↄtrectata neq; lucẽt amplius neq; ſplen / dent Per hoc intelligit᷑ coda Humana in amoee dei ſplen dentia ſi mundanis actibo fuerint ↄtrectata coꝛrruptionibuſ c; infecta. vt ante luxerant diuinitus nõ lucebant · vt ſupra. G d Vſido.ethimolo ¶umen lune ipᷣm ſolarem radiũ ſitn Cbtene giene ESocl umbr do! prn lls⸗ otum telig ltw dumv kumtt mieti ntes diane Pltm ſopei Gcsa⸗ enter y hamoe Netint Oolnus Gutel uni worde qua ralbi ba al hume fum Carnal (oͤnen laldüͦ⸗ ilerie rew ſoeme rum. valde proti mana purtt. dpat. Sldini indui⸗ erzad dummd ui cite i Nm unt hom ſioi er wenctei tedi d (1 dihfere Wrann, da an odu pisd eſuhnee nuicite iu enmroc nhona. nturtur nindin lnne N 5 n ItNNH “ npen unu en. dal Titulus DW xclix obtenebrare cernitur quẽadmodũ videmuis ꝙ luna ſtante diutno tẽpe in nẽo regione quedã videt᷑ nebula regionẽ ae/ ris ocupare. Per que intelligitur ꝙ lumẽ amoꝛis diuini ob umbratuxr lumine amoꝛis vani illicitiq; aQ mundani Reſpici endo ſup. Hd Aigazel in tractatu de foma ſpeculi Sẽ⸗ per nimirũ maioꝛ copioſioꝛq; lux in vallibus cernitur in aquis · in vallibus q uidem ꝓpter reſplendentiã a vnionẽ ra diorum ſolariũ lumis a caloꝛis:ſimilit᷑ circa aquas Per que intelligit᷑ ꝙ ſemꝑ ẽ maioe lux diuini amoeis circa valles hu/ militatis circa aquas contritionis pñie Recte ꝑ oẽz mo dum vt ditũ elt. Id Cõmentatoꝛ limethe Semp nimi rum reꝑptũ eſt vt circa aqᷓs ſulphurcas a calidas frigidiſſi/ mi etiã aſſint fontes. Qalidi enim fontes conatos ſibi hũt fontes frigidos a algoꝛes Per que intel igitur ꝙ fontes cali di amoꝛis diuĩ ſemꝑ annexos ſibi hñt fontes refrigerii ſem/ piterni vt dictũ eſt ſu Kdò Pyꝑs li de impreſſiõiho ae⸗ ris ꝓpriũ eſt eoʒ que vehement᷑ vſta fuerit copa vt ſupra infuſa aqᷓ validius accendant᷑ vtz in cemẽto a in oſſiw vehe menter vſtis Per ꝗᷓ intelligi᷑ q; ꝓgriũ eſt eoꝝ hominũ qui in amoꝛe inflãman vt dũ aquis tribulatõis deuocõiſq; ma duerint validius feliciuſq; inflãmen?᷑ vt diétũ eſt. d Solinus li ·rerũ Que vehementer ſunt dulcia amareſcere ali qualit eſtim ant. Per que intelligitur ꝙ ſuauitas amoꝛis di⸗ uini q;uis in ſe dulcis ſit omnem dulcoꝛem exſuperans coꝛ/ poralem tñ peccatrici anĩe in amaritudinem conuertitur ali qualem vt dictũ eſt prius Md Vſido in hiſtoiis natu ralibus Herba ſicca igni immerſa fumũ grandem facit her ba aũt viridis quaſi nullum. Per hoc intelligitur ꝙ mens hum ana ab humoꝛe vicioꝛum arefacta igniq; amoris iniecta fumum grandem facit deuotionis interne mens aũt viridis carnalium voluptate minime quẽadmodũ ſußÿ.,. Nd Cõmentatoꝛ iij. phiſicoꝛc. Trahunt aũut naturaliter tria h. calidũ vacuum· ſimile. Per hoc intelligitur· ꝙ tria diuinã miſericodiã trabunt aſtringunt viʒz caliditas in dei amo/ re· vacuitas ab omi labe a crimine ſimilitudo in ſpuali con foꝛmatione vt ſu O d Alpporabiꝰ li · de ꝗᷣlitatibo elcio rum. Cunq; vaſa plumbea ſudorem emittũt & lapides etiã valde fri gent. & animalia pruritum ſenciũt aurium ꝓplcnuiia protinus aſſequetur Per que intelligitur ꝙ dum coꝛda huu mana ſudorẽ emittunt otritiõis a lacrime & in mentis frigẽt puritate.& auriũ declinatoꝛiũ ſenciũt in diuino ſermone ſi⸗ gnat.quia mox menti adueniet vm ber celeſtis roꝛis a gre Titulus rxlix in Cetera requiran?᷑ capitlis de caritate. Itẽ capitlo de dilectio du Pd Oonſtãtinus limedi · vi· Hunndo quidẽ cibali oc ne curtit Pumidũ ſaliuale vnde autumat Concupiſcentibo. n· nüſu V nobis cibum ora humeſcũt Sed tunc ꝑ hoc intelligiẽ ꝙ cũ Pumidum cibale aduenit amoꝛi diuino occurrit humiduz noli ſaliuale deiiotio nis dulcoꝛiſq; interni. vt dicum eit q d ſin Philoſophꝰ in ꝓbleu:Ad primũ guſtũ cibi aut potus ſtu/ s ain porem quendam interioꝛes mandibule ſenciunt a doloeemn uuin Quius etiã ratio tanget᷑ in capitulo de guſtu diuĩe dilectio⸗ itts⸗ nis Per ꝗᷓ intelligit᷑ ꝙ ad primũ guſtũ amoꝛis celeſtis quẽ bocinde dam ſtuporem iure dulcedinis ſaporis interioꝛes ſenciit ſnct L virtutes a potentie amme diligentis Reſpiciẽdo ſupᷣ Idẽ vẽ/ Fein tus ergo magis exſicat terrã ꝙ; ſol. Sic nimirum ꝑ omnem plait modũ vent celeſtis amoꝛis a refrigerij magis deſiccat terrã lidanm coꝛdis nt᷑i ab humoꝛe miſerie doloꝛiſq; mundani.q́; ſol con⸗ ledß ſolatiõis ciiiiiſlibet fauoꝛiſq; mũdani ſeu humani. Bedcte ꝑ ſtrſt/ omem modũ vt diétũ eſt. Rd Vſidorus in hiſtoꝛiis na iſmmus turalibus Piſces cocti aut aſſi oculos duros habent Sic per (Aabſen omnẽ modũ hoĩes excocti carnali dulcoꝛe a aſſi in mundo fots illicitoq; amoe mox oculos hHñt rigidos atq; duros in dei fe H 0 liciſſima cognitione Reſpiciendo ſuß Sd AKreſtotiles ĩ e li. ꝓbleu. Quantũcunq; ſuauis ſit ipe aer tamen a currenti Yuncio bus ventus fieri eſtimat᷑ Cuius etiam cauſam require cap: ulote ſon de perſecutione Sed ꝑ hoc intelligit᷑ ꝙ quantumcunq; ſua dd uis a dulcis ſit amoz diuinus nichilominus tamen currenti Dduch bus in fatuitatibus per omnia cernitur inſidus amarꝰ vt Percq ſupra H d Cõmentatoꝛ ſuꝓʒ methe· Ignis quidẽ fulmi infictt nis accendit recia ſub aque exiſtẽtia mĩme aũt extra aquã ſyc Quius etiam ſignũ eſtq; ſagaces piſcatoꝛes tẽꝑe tonitrui re autem cia ſua de aqua extrahunt a ſuſpendunt. Sed tunc pꝑ iſtud ſecus. - datur intelligi ꝙ ignis amoꝛis diuini coꝛdda accendit huma/ Vpbrz m ana aquis lacrimarũ e pñie humeétata:minime aũt ab ſem mo⸗ humoe celeſtis roꝛis a gratie deſiccata Recte ꝑ omez modũ . iliatis vt dietü eſt VdD Ppilo in ꝓbleu. Omnis quidẽ in tem/ atſn peries magis ceſſat in meridie a in media nocte Cuius cau Prcen ſam volens reddè vbi ſup̃ᷣ· phus ſic ꝓcedit. Vnumqqʒ enĩ iſtg corporum tunc magis quieſcit cũ vincit a& cuim vincit᷑ nũe nenn aüt ſic eſt ꝙ omnis intempe ries vincitur in meridie & vin/ ſeaut cit in media nocte .quãobrem omnis intempies magis quie dih ſcit ê ceſſat in meridie a in media nocte S tunc ꝓ hoc intel mmmi ligitur ꝙ vnaqueq; res tunc magis conquieſcit ceſſ. at cũ fuerit in meridie diuini amoꝛis a in media nocte pfne 2 do / loꝛis vt dictuů ẽ Xd Belinus li · de ſigillis lapidũ. Omis urt ti dleco⸗ ablio⸗ Ein⸗ el net 8 dſonsſ . 1 Aler niedckn aeſki es ſoi ſupldee npommn ſiatte i Redkep 4 iſtoisna nt deper in mundo hs in diſt keſtotlsi cuttenti Nute a CuNOS en ourret aumare guidelin teatmani ethinnt unep ſun nrhum iniiti dinten inukl S utatni , ie in 10, dumr Titulus xlix nimirum gẽma a lapis pᷣ̃cioſus cũ ignitus fuerit. mox ſuã vittutem efficatiãq; emittit. Sic nimirũ ꝓꝑ omnẽ modũ coꝛ humanũ dũ per illicitum inflãm atũ fuerit amoꝛẽ ↄfeſtim ĩ deuũ ſuã perdit efficatiã a virtutẽ Et recurrat ad prehabita VdD Ambroſi in exame livi. Diſtillatio facta deoſum mollificat duricie ſonitũ efficit. circuilũ conſcribit a quaſoã ſtillulas ſurſum ſalire facitquẽadmodũ videmus de ſtillu⸗ lis cadentibus de tectis Per hoc intelligit᷑ ꝙ diſtillatio facta deoꝛſiim diuini amoris in coꝛ hoĩs duriciẽ mollificat nẽe rigi ditatis· ſonitũ efficit diuine laudis· circulũ deſcribit ppetiie iocũditatis a ſtillas quaſdã ſurſum ſalire facit deuotiſſime ſanctitatis. Recte ꝑ om̃em modũ vt dictũ ẽ prius Z d Ph̊s in ꝓbleu Infirmus quidẽ ſi moꝛi debeat aut viuere tri pliciter exploꝛamus.pᷣmo ꝑ puncturã · ſcdo ꝑ titillacõe va lidamtercio ꝑ caloꝛis natalis virtutem magnã. Nam dum pedes languentis puncturtã acus ſenciunt languidꝰ ↄiiale⸗ ſcet. vt recitat philaretꝰ in tractatu de iudicijs febriũ. Item infirmus titillatiõem ſentiens ſub aſcellis viuet vt refert Ga lienꝰ ſecretoꝛe ſuo li pmo Virtus aũuũt caloꝛis natalis valida atq; fotis preſtantius vite eſt ſignũ iuxta aſſertiõem vpo / cratis Sed hoc intelligi ꝙ infirmos homiĩes triplicit᷑ ag/ noſcamuis viuere ſi debeãt ſiue moꝛi. Primo per puncturam 9punctionis: ſcdo ꝓꝑ titillatiões interne iubilacõis tercio per caloꝛẽ foꝛtẽ & validũ dei amoœis Recte p omem modũ vt di ctũ eſt A e Algazel tractatu de forma ſpeculi. Speculiũu duobo modis inficitur. viʒ ex fumo & ex aſpectu venenoſo. Per que intelligitur ꝙ ſpeculuʒ coꝛdis noſtri diiobo modis inficitur a fedatur· viʒ ex fumo mundane vanitatis 6e ex a/ ſpectu vani amoꝛis & illicite voluptatis. Be Notandũ autem ꝙ celeſtis amoꝛ cõpatur lumĩ: nouem luminis ob ef fectus.Primo quia ſicut lumen maxime lucet in tenebra a ĩ vmbra Cuius etiam cauſa ſupra tacta eſt· ſic nimue ꝓ om/ nem modum amoꝛ puritatis maxime lucet in tenebra hu⸗ militatis a in vmbra feliciſſime earitatis. Secundo quia ſi⸗ cut lumen in alta aeris regione non lucet ſecundũ illud q; ptolomeus almngeſti primo. In alta quidem aeris regione- eſt frigus ꝓpetuũ a nebła ſempit᷑na. Sic ſplẽdor diuĩ amoꝛꝰ nequaqꝙ lucet in altitudine ſupbie a tumoꝛis. T ercio qiua ſicut lumen eſt in luna ſine omi caloæe vt aſſerit auicẽ.lſuo de diluuijs Sic reuera ꝑ omia amoꝛ diuĩe altiſſimiſq; vtut? immũdanis eſt coꝛdibo ſine caloꝛe caritatis premij a ſalutis Quarto qa vt lumẽ in aqlone eſt nebuloſum diminutũq; Titulus „ Klix A im ꝓfectum vt recitat auicebron li: fontis vite Quiꝰ cauſa eſt groſſicies aeris paludes ê ſtagna fluĩaq; diuerſa que in aꝗqlonaribo ꝓtibo ſunt varia & diuerſa Sic per locũ a ſimili amoꝛ celeſtis nebuloſi us & impꝑfectus ẽ in coꝛdib ſecłaribo & mundanis Qe Quinto ꝗòa ſicut lumẽ illuĩans ſem/ per ſunt ſimul a nullatenꝰ ſepant᷑ Q umẽ eniĩ nõ eſt niſi ipm etiã illumĩans coꝛpus.ſic amoꝛ dei deus ipe qui auctoꝛ eſt omis ſalutis a amoꝛis nllatenꝰ ſepantur· ſ vbi amoꝛ ibi to/ ta deitas adeẽ natalit᷑ ↄprobat᷑. Sexto ꝗa ſicut nichil veloci / us ẽ quã lumẽ vt recitat hemiſtius in cõmento Sic etiam locum a ſmili:nil velocius ẽ q́; anioꝛ dei impediẽdo vindi⸗ ctam diuinã a in ꝓuocando dei mĩaʒ infinitã. Septio quia ſicut lumẽ ſua virtute extrabit floꝛes Hêbas inſeñtes virida gramina & virgulta de terra· vt recitat plinius in ſpeclo na⸗ turali. Sic nimit ũ ꝓ omia ac Require vltra ſtatim in eode; ca: Odctauo qa ſicut lumẽ nõ lucet interueniente alio lumĩe qualicũq; Nam a jm platonẽ lumẽ lumie impedit᷑. Sic per omnem modũ lumẽ amoꝛis diuini nõ lucet hũano coꝛdi in terueniente candore ſplendoris luĩſq; mũdani. Nono quia ſicut lumẽ excellens duos facit effectus nam lacrimacõeʒ ef/ ficit cecitantemq; inducit quẽadmodũ recitat. Bartholo· in pma practica. Nã dũ ſolis lumẽ aſpicimus & ſplendorẽ cõ/ tinuo lacrimamur ê aliqualiter excecamur Per hoc intelli / git ꝙ lumẽ amoꝛis celeſtis hos duos naturaliter relinquit effeus efficit. Nã lacrimam infert ſuauiſſime deuotionis cecitatẽq; inducit ↄtẽptus mundã illicitiq; amoꝛis De Item ſanctuſſpiritus ſeu amor celicus dicit᷑ eſſe lumẽ octo de cauſis m odcto ↄditiões ꝗs hʒ ipᷣm lumẽ. Prima cauſa ẽ quia ſicut adueniẽs lumen lumini aut nõ lucet aut nõ lucè videtur. vt recitat theo in 3· de anima Sic amoꝛ celeſtis adue miens coꝛdi mumdano amori aut lumine effulgenti munda no. nequaq́; emittit radios candoris luminiſq; diuini. Secũ da eſt quia ſicut lumẽ nõ lucet ꝓ ſolida coꝛꝑa a ↄpacta vt recitat phs li. ꝓbleu· ſic amoꝛ celicꝰ nõ penetrat ſua immen ſa gẽa coꝛda obdurata && in malicia obſtinata. T ercia eſt qa ſicut lumẽ ignem cauſat gnat. vt dicit ptolomeus in decĩio almageſſli. Sic amoe celeſtis ignẽ diuine pietat? menti appli/ cat quo ipam diuinitꝰ illumiet a acẽdat. Quarta eſt qiua ſicut lumen ẽ ypoſtaſis:i.ſubſtantia ſeii ſubiectũ coloʒ ſ m ph̊ᷣmſic amoꝛ celeſtis ẽ fundamẽtũ oĩm floꝛido actuũ av⸗ tutum: Be Quinta eſt quia ſicut lumẽ eſt cauſa pnᷣci⸗ piũq; videndi. Sic amoꝛ celeſtis eſt tota cauſa deum ĩ pnt 2 in futura patria cognoſcendi Sexta eſt nam ſicut ſecũdũ ſtuln Ntonen Ncum Ntaſugt ſeutlum göͤlucc guncort fuyure, Oitnael cinacben glemdnme ſentiedee utttonem dungem ignsctc Contsvte deſendt llttoson. utr bart fodurman mnſuperb mmeqn Namois minſero (dltros Wumn aWds ſicut ro die nin dat et ſ⸗ inbreu incaluer ſo⸗ qulde Ouind a interna Quandun Proxim iümmame Apis tſetidun manum. Ouros ſi gin F dKt INN nuddr bimnſit entdein ndidin Sepin ſeitsn Binſorhen unninen ntealo luni or dec inocadin i Nuocqua lenmaige Bartkvlon plenwrto r beinteli hrtainguitt deudnont os De elunicn Primcuii t utfiln Naletsül lnimunn „ 9 hiin l n ecr eiuinmen ltuci as , 4 Pnent rnclt⸗ aipfo⸗ mint ſuteud Titulus P D xlix platonem lumen puris oculis a amabile· egris aũt odibile Sic amoꝛ celeſtis delectat æ⁊ amat ocłos pure mentis · ſed o⸗ dit 2 fugit ad intuitum anime delinquentis. Septima eſt qͥa ſicut lumen adueniens aque ê ſpeculo per refracionẽ ma/ gis lucet vt in ʒ methe· Sic amee celeſtis adueniens coꝛdi a⸗ qua contricõis tribulacõis humiliato ad modum ſpecu⸗ li depurato magis ſplendet celeſti dono munereq; diuine. Octaua eſt qui ſicut lumen excellens facit in aſpiciente la⸗ crimacõem ê ſternutationem. vt patet in aſpicientibo ſoleʒ quemadmodum recitat phᷣus in probleu.Sic amo celeſtis menti adueniens elicit lacrimam felicis contritionisa ſter⸗ nutationem efficit ſalutiffere confeſſionis. Ee Notan⸗ dum ꝙ amo celeſtis cõ ꝑatut roi. Tum quia ſicut in roꝛe ignis celeſtis deſcendit ſecundum ꝙ ait Auicebron libro fontis vite. Sic per omnem modum amoe celico mediante de ſcendit in nos ignis conſolationis diuine. Tum quia ſi⸗ cut ros omnem ſanat inflationem coꝛporis a tumoꝛem. Vt recitat Bartholomeus in ſecunda practica Sic per omnem modum am celeſtis ſanat in nobis omnem mentis elatio nem ſuperbieq; tumoꝛem. Tum qiiia ſicut ros cadit magis in mane qm in ſero vt dicitur in libro tercio metherorum. Sic amoꝛis celeſtis gratia magis datur in mane iuuentutis qm in ſero ſeu in veſꝑe ſenectutis. Tum quia ſicut quando cadit ros ſerenitas cõmitatur · vt dicitur in 3. pꝑte ſumme na/ turalium. Sic teuera per omnem modum poſt aduentum amoꝛis diuini ſequitur ſexenitas gaudij ſempiterni Tum q́a ſicut ros terrã fecundat · vt refert Plinius in ſpeculo nat᷑ali. Sic nimirum ꝓ omnem modum gratia amoꝛis diuini fecũ dat et fertilem efficit terram coꝛdis nti Ge Theophilꝰ in breuiatio diuerſarũ artium Panis quidem cum ad ignẽ incaluerit: mox intus molleſcit exterius vero dureſcit · eſibi lioꝛ quidem fit rubeſcit a fumeſcit Sic nimirũ per omia mẽs diuino amoꝛe inflammata intus molleſcit a liqueſcit qntũ adinternam a ineſtimabilem delectacõz; exteriꝰ dureſcit q̃n/ tum ad rerum temperalium abdicationem · eſibilis efficitur quantum ad miſticam dei cibationem rubeſcit quãtum ad Proximi dilectionem fumeſcit quantum ad ferui dam a op timam oꝛationem. He Commentatoꝛ in tercio methe⸗ Lapis ignitus denuoq; extinctus in aqua continuo ſcindit 2 fetidiis efficitur. Sed tunc per lapidem intelligitur coꝛ hu manum. nam ſicut lapis naturaliter eſt frigidus grauis G durus ſic coꝛ humanum quantum de ſe eſt ſemper frigidũ qꝙ; eſt in dei amoe · Graue in ommi virtuoſa operatione: Titulus xlix durũ inobſtinatione a obduratione Ergo ꝑ lapidem intel ligitur coꝛ hiimanũ tunc applicetur ſic. Coꝛ itaq;ʒ huma⸗ num igni amoꝛis celici in flãmatũ. denuoq; in aqs deliciarũ ſuffocatũ pariter et extinctũ. mox ſcindit᷑ quãtum ad etênã felicitatẽ fetidũ efficit᷑ ntum ad eternã penalitatẽ Ie Kreſto/in ꝓbleu: Homo cibatus leuioꝛ eſt.quã homo cibo vaciius. Quius cauſam require ca· de puritate. Sic reuera omnia. mens victu ali cibo amoris ſeu gratia paſta ꝑit et cibata leuis reddit᷑ ad omia ꝓ xpi nomie ſuſtinenda Idem Hõ viuus leuioꝛ cernitur in ſtatera quã homo motuꝰ. Sic nimirum per omnem modum homo viuificatus celeſtium in amoꝛe leuioꝛ ꝓmpcioq; reddit᷑ rm“ Re Augu ſupꝑ pa ſexageſimũ. Auis plumata ſeu hñs plumas leuioꝛ ẽ q́;' plu mis careat. Sed tunc ꝑ auẽ deſignat᷑ homo. nam ſicut aues claudunt oclos cũ inferioꝛi palpebra acinfra ca· de ↄſciẽtia Sic ergo patet ꝙ ꝓ auẽ intelligit homo. Et tũc applicet ſic. Homo itaq; pẽnis celeſtis plumatus amoꝛis mox ac. vt in⸗ fra Le Auicéli ij. de diluuiis Auſter flatus terrã fe⸗ cundatfloꝛes euocatnubes obumbrantes generat copꝰ de bilitat· mentem humectat. ex mari flat. Sed tunc pꝑ auſtrũ amoꝛ celeſtis figuratur Nam ſicut auſter gnat criſim infix/ mis . vt recitat philaretꝰ in tractatu de criſi. Quius etiã cau ſa tada eſt capitlo de confeſſione· Sic etiam ꝑ omnia amoꝛ celeſtis criſum cauſat languoꝛis anime 2 ſalutẽ efficit vite ſempiterne a ſic patet Et tunc afplicetur ſic. Amoꝛ itaq; ce leſtis terram coꝛdis nẽi fecundat quiantum ad honeſtã con uerſationẽ ſeu opinionẽ floꝛes ab intus euocat id eſt virtu tũ floꝛidã exercitacõez; nubes ſeu vmbras generat cõtra mũ di eſtum et tribulacõeʒcœpus debilitat quantum ad carna lem dilectatiõem mentẽ humectat qᷓntum ad celeſtis gratie elaxgitiõem.a ex mari flat id ẽ non tribuitur niſi ad amarã coꝛdis contritionem Me Augu.li. vnjconfeſ. Oleũ na⸗ tat et manet ſuꝑ aquã.ſuper aerem vero minime Sic oleum diuini amoꝛis fertur a manet ſuꝑ aquas humilitatis· ſ̊ non manet in aere elationis ſuꝑbie a tumoꝛis Ne Iohannes meſue in prima practica Hec eſt natura vmbre ꝙ; coꝛpora infrigidat exterius ſed inflammat interius. Et iſtius philo ſo:talem in ꝓbleu:videt᷑ tangere rationẽ· dicit enĩ ꝙ frigus ab extra ipiꝰ coꝛporis caloꝛem ad interiora reiierberat re / ſtringit. Sed tunc per vmbram amo celeſtis figuratur Nã ſicut ambulantes a feſſos confoꝛtat ſic amoꝛ celeſtis amen⸗ tes in via celeſtis patrie foꝛtiter dirigit a confotat · ſed fel / ſos in bono opere conſolidat a reſtaurat. Per vmbrã ergo Cituln dasn arelis Cortta tem aceen 0Oe cöparan ulcmmu 1o un ten.Se⸗ ſeperten ſcote nolder fugun hois on ſicamet pol ſaurner intiſine euman lttatef glonemte ſoontnetp ryt reatta merlami t eW dnmn den Mintere ſert Gan gerij val aduerſit erorum Pbrietas taſtalen eanten ebwatin lieet wer duleis!⸗ ge⸗ lem ſum Aleem umn inſi dlr Amintel dori An übor u. derehe aapi liremidn omatdS dus ceeſtun ugin d m ſeeutang 1 de gſeiin applicerſe⸗ 0N26 rin is terri fe⸗ rntcape de repauſten ckiſiminſtt lus etii cau mnia amo t we idae⸗ Ohoneſtäcn deſtyin ratcötuni nnumadenn hckleſtsn niianri e OMein nSeolun itshn . Ibnnde c conne tinspi⸗ tnigfin airtte, grnt F = =☛ — = — — * 4 . t 8 ☚n SSSõñõ Titulus xhlix celicus amoꝛ figuratur. Et tunc applicet᷑ ſic. Hec ergo eſt na turalis bonitas amoꝛis diuini ꝙ homiĩem infrigidat exteriꝰ contra eſtũ trib łationis miſerieq; feruoꝛem ſed interiꝰ mẽ / tem accendit qntum ad internã dei ſuauitatem a dulcoꝛem O e Notandũ ꝙ dulcedo atq; ſuauitas amoꝛis diuini cõparatur lacti. Nam ſicut lac expellit ſerpentem vt recitat auicenna in hiſtoꝛis nat᷑alibo d. Illi nimirũ qui ferpentes al uo geſtiunt · ad odorẽ lactis feas euomunt vipperã et ſerpẽ tem. Sic amoꝛ celicus ꝑ ſuam immenſam gratiã a virtute; ſerpentem expellit dyabolũ maligni homĩs poſſeſſoꝛem. Et ſicut lac doloꝛem ſanat dentiũ ſeu tumoꝛem teſte conſtanti no li de melancol'qui ait ꝙ lac calidum ore ſumptum oꝛis fugat dentiũq; doloꝛem Sic amæ celeſtis interioꝛis guſtus hoĩs omem ſanat ſpeciẽ leſionis Et ſicut ethicã ſanat æa thi/ ſicam. vt recitat Iopes meſue in prima practica. Sic reuera p omialac a ſuauitas diuini amoꝛis omnẽ doloꝛis paſſionẽ ſanat pariter a languoꝛem Et ſicut lac nutrit craſſe conue nientiſſime quoq; cibat.vt aſſerit ꝓh̊ᷣs in vi animaliũ. Sic ꝓ locum a ſimili:amo celeſtis refrigeri ↄuenientiſſime quidẽ nutrit a reficit cibo ꝓpetui nutrimenti .Et ſicut lac in ſe pĩ⸗ guedinem retinet virtuialem. Sic & amoe celeſtis virtutem ĩ ſe continet perpetuũq; vigoꝛẽ Et ſicut lac maculas valde la uatvt recitat conſtantinꝰ li:medi:ij. Sic celeſtis amoꝛ omn⁊ẽ maculam lauat cuiuſcunq; labis & criminis. Et ſicut lac ſi/ tim extinguit vt recitat auicenna li.vnj· Sic dulcedo amoꝛis diuim oẽm eſtũ extinguit ſitis miſer ieq; Pumane. Et ſicut lac inter omes liquoꝛes magis infrigidat ipᷣm copus vt re/ fert Galienꝰ in panth.·ſic ꝓ locũ a ſimili am celeſtis refri⸗ gerij valde infrigidat eſtũ coꝛdis nt̃i a caloe tribulatiõis a aduerſitatis huius mũdi. Et ſicut lac ſolũmodo cibus ẽ pu erorum ⁊ infantiũ. Sic & amoe diuimis ſolũ modo eſt ciw coꝛdium ſimplicitim mundorum. Pe Pps in ꝓpbleu. Ebrietas coꝛporalis quatuoꝛ Hhabet annexa viz dementiam extaſialem vomitum vehementem. fletũ ſeu actum flebilem elegantem validumq; calom. Per hoc intelligitur ꝙ ine⸗ ebriationem in diuino amoꝛe quatuoꝛ conſequuntur vide⸗ licet mentis dementia miſtica ſiue raptus:ſcelerũ vomitiis dulcis lacrima atq; fletus eſtuſq; ſeu delectatio in celeſtibo ꝗqe Areſtoti.in ꝓbleu. ꝓprium eſt eoꝛe qui cibum dul cem ſumunt dentibo impingere in maxillas Cuius cauſa eſt quia dulcia valde ↄtrahunt ipas fauces. Sed tunc per cibũ duilcem amo celeſtis figuraturtum quia dulcis cibus po/ tum inſipidum apparere facit. iuxta il lud qc ait heophi: ô Titulus xlix in tracatu diuerſarũ artium. Poſt cibum dulcẽ amareſcit potus Sic amoꝛ celeſtis amareſcere fſacit potum omnis dul cedinis copalis. Sic patet ꝙ per cibum ſuauẽ amoꝛ dei dul ciſſimus figurat᷑. Et tunc appliceturx ſic. Proprium ergo eſt eorum qui cibum conſumũt celeſtis dulcedinis & amoꝛis. Reſpiciendo ſup̃ ad phabita. Re Cõmẽtatoꝛ auerrois ſuꝑ tercio de ghatione a coꝛ· Sex quidem modis res adinui cem tranſmutant᷑. Primo pagẽtis valoꝛem validamq; virtu tem ſecundo ꝓꝑ agentis a pacientis mutuã infuioné têcio per ſolis caloꝛem validũc; feruoꝛem:quarto ꝑ ſyderũ a ſtel larum conſtellatiõem quinto ꝑ vtriuſqʒ rei ↄfoꝛmitate.ſex to ? alterationem a mutuam coniunctionem. Sed per hoc intelligitur ꝙ deus homo ſex modis inter ſe feliciter trãſ mutantur videlicet primo ꝑ agentis diuini foꝛtem in mente actionem validamq; virtutem ſecũdo p dei aàO hominis mu/ tuam influxionem tercio per criſti diledtionem miſticumq; feruoꝛem. quarto per ſancorum conſtellatiuam impreſſio nemquinto per vtriuſq; viʒ dei à hominis ↄfomitatem· ſe⸗ xto per mutuam coniunctionem. Se Ambroſius ſup Iohannem. Ad ſtuporem quidem nos inclinamus à cruce ſignamus. Qunq; enim euentum ſubito percipimus mira/ bilem a ſtupendum continuio caput inclinamus crucem opponi mus. Per que datur intelligi q; ad ſtuporem quu ex diuino amoꝛe accidit a contigit caput noſtrũ humiliati ad mittimus & crucis deuota memoia nos ſignamus T e Conſtantimus li· de melancol paſſione Qoꝛ igitur nequaq pati poterit doloꝛem nec humidum alienum Per qd datur intelligi ꝙ coꝛ noſtrum nequaq; pati poterit abſq; ſui coꝛ⸗ ruptione doloꝛem ſpiritualis languoꝛis aut humoꝛem car⸗ nalis illicitiq; amoꝛeis Ve Galien? ſecretoꝝe primo. Gu ſtus conſiſtit in eſurie ⁊ ſiti· cum enim eſurimus a ſitimus melius tunc guſtamus. Per hoc intelligitur ꝙ guſtus ſua⸗ uitatis dulcediniſq; diuiini cõſiſtit in eſurie & in ſiti amoꝛis Ppetui & interi Xe Theophilus in breuiloꝗqo diuer ſarum artium. Ebur quidem molleſcit quinq; modis vizʒ vino decoctuni oleo vnctum.coꝛio inu olutum igne calefa⸗ ctum aceto immerſum. Sed tunc per ebur intelligitur coꝛ humanum tum quia ſicut ebur rubicũdum virtuoſius cõ probatur. vt recitat yſidorus in hiſtoijs naturalibusſic coꝛ rubicundum caritate magis pollet om ni efficatie & virtute tum quia ſicut ebur natural ter obſtat igni. vt dicitur in ſumma naturalium ſic reuera cor humanum obſtare reſi/ ſtere q; debet igni deſideriorum appetituum im mũdorii. ſr ets plee initus ſe cle ltits Contet Manmm ocot ſttligt peütur titue⸗ Le nocku autil tubͤi ſornel bm gdunan ſotiict himtegtn Neilbte Alrepn lpoͤſty⸗ Pittude Muune tainer ſonen⸗ nunge emmiſion theſun ppliect⸗ teigis Gronere dde oN citati ſepti/ mpte luem cima mareſet modll adidur A NA tedn Dngi lmit, NNinſt Entnie dedpeh fllettrti eminnen mmmnis miſttung ninnree minente begiusſag mstcuc imus mia 97 cem emqiuer mmliatiad 88 1 2 e necda; a g dert bchſuier umorene msaſumu aulr. Itams lopdleer nods L neclerr ame⸗ oius 4 lusſee gtanut⸗ tanit . ntl nicorie Titulus xlix Sic ergo patet ꝙ p ebur intelligitur co humanum Et tũc applicetur ſic Coꝛ itac; humanum liquatur a molleſcit di / uinitus quinq; modis viz vino decoctũ celeſtis roꝛis ẽ gra tie oleo vnctum diuine miſericosdie · coꝛreo inuolutum humi litatis pcipue· igne calefactũ amoeis diuĩ · aceto immerſum contritiõis pnie Ve Galienus in panth̊ Cuq; coe hu manmumm illapſum alicuiꝰ ſanguĩs patitur intra ſe 2 humo/ ris- continuo aut totus aut medius moit᷑ iße homo Per ꝙꝙ intelligitur ꝙ; cũ coꝛ fidelis hominis illapſum && influxum patitur xpi ſanguinis amois mox ip̃ᷣe homo in xpᷣo mo ritur & in eius feliciſſima voluptate a dulcedine ſepelitur Ze Auicenna li ſuoꝛ miner aliũ · in ea ergo regione in qᷓ nocturno tẽpe flãma erupit ſuꝑ terrã theſaurus argenti auri latitat copioſus Sed tunc ꝑ theſaurũ copalẽ theſau / rus vite perpetue ſignificat. Nam ſicut theſaurus coꝛ palis ſex modis reꝑitur vt refert plinius in ſpeculo natali vid eliz p ſomnia venas ſub terraneas · ꝓ amaritudinẽ aquarum p duriciam lapidis. ꝓ effulminacõeʒz ignis ꝓ particularem aſpectũ celeſtis ↄſtellacõis Sagaces eni indagatoes thauro rumreguntur ſomnijs inquirendo · venas etiam inſpiciuint que ſub terraneis concauitatib⸗ ocultantur amaritudo aꝗ/ rũ hoc ipᷣm indicat a demonſtrat Qunqq; vero dureſcit ipe lapis· thezaurus adeſſe ſi patureffulminatio aũt hoc ipᷣm an nuit euidenter ſed a aſtronimi fatis oſtellatiõibuſqʒ. Sic a theſaurus celeſtis ſex modis miſtice inuemtur: viz ꝓ ſom / ma interne deuocõis· per venas ſub terraneas intime diſcuſ ſionis p amaritudinẽ aquarum ſ- alutiffere cõtritiõis · P diui nam pꝓſeuer antiã duricie a foꝛtitudinis. ꝓ effulminationem emiſſionemq; melliflue dei dilectionis Sic ergo patz & per theſaurum co palem theſaurus vite ꝓpetue figurat᷑ Et tũc applicet᷑ ſic In ea itaq; regione coꝛdis in aqua in nocte pñtł vVite ignis diuini amoꝛis exalare cõprobat᷑ theſaurꝰ celeſtis remuneracõis a pmii latitat copioſus. A&f Philaretus in tradatu de dietis Infirmus ergo ſanatur vnimodis ri mo-p ſanguinis effuſionẽ · ſecundo p ſi udoris emiſſiõeʒ· ĩcio per variam medicoꝝe conſolatiõem· quarto febris totale; 4 pfectam digeſtionẽ quinto ꝓ alicuiꝰ gaudij aut riſus cõ/ citationẽ ſexto ꝑ cibi a potus debitũ regimen a dietatiõem ſeptimo ꝓ medicine alicuius applicatõeʒ octauo ꝓ celeſtẽ impreſſio nem Per boc intelligitur ꝙ peccato quidem ſana tur miſtice vnj modis primo vi ꝓp ſanguims effuſſionem ; id eſt peœati a ſceleris confeſſionẽ ſecũdo P ſudoris id eᷣ la⸗ crimarum emiſſionem. deinde ꝑ ſanctoʒ virorum ↄſ olatõz tullu Titulus xlix Urietf per ſatiſfactionem totalem e digeſtionem p riſus a gaudij kiol accendentis in dei amoe con citationem. per potus cibicqʒ ce/ en leſtis dietationẽ miſticã per medicine ſi puũalis applicationez unſt 2 Peceleſtis gtatie umpreſſione Bf ſopamulciusvaags⸗ naenl ge. Tempore infirmitatis cibo nichil nutrit. Per q intell⸗ gi hiſtoſen tur:ꝙ tẽpe peœati atq; malicie nichil mitrit cibo celeſtis à0 nitii ris 1 gẽe f Galienius li. ſecretoʒe Bmo Omnis medici trent na eſt olei aut rei alterius dulcedi ne inferenda Sed tunc P innſint Hoc intelligiẽ q; omnis medicina celeſtis eſt inferenda diui / Umondan ni amoꝛis dulcedine mediante Df Galiemis in ani̊ ve mnabac teri Dulcedo mellis ſex relinquit effectus: nam ferrum can/ in Ddens ſibi immiſſum mollificat. vlcera atc; apoſtemata fu⸗ aſplcide gat cunctis medicinis preſlolamẽ ydoneum quocq; extat. ackunep cibos cunctos ad nutriẽdũ temperat a ad aptat aurũ mu/ meſuenp Dificattiriachã balſamũq; recentem efficit a ↄſeruat Sedð „ connyi Hoc intelligitur ꝙ dulcedo diuini amoꝛis ſex in mente relin nlgir⸗ quit effectus Nam coꝛ nẽm ferro duriu s admiſſum molliſi hr cat vlcera anime ſeu defedus repellit a fugat:medicina cele apllente⸗ ſtibus apta extat cibum celeſtem ipᷣa tẽpat a p̃parat a ad tcbiltans aptat: mentem mũdificat et expurgat ſed a celeſtẽ in nobis lngeuit gr̃am retinet a conſeruat. Ef Egezipp? Iero- Quatuor itnpet ſunt vittutes ignẽ mutritiue viʒ celum vita infer? 2 liquida Augsngt impinguata. Sic quatuoꝛ ſunt amoꝛis celeſtis nutritiua . viz Ulenmto. celeſtium meditatio gaudiozum. vita ſpiritiialis coꝛdiũ Hu tn manoꝛum memoꝛia cruciatuum inferoꝛ um. liquida ſe Ppĩi/ age guia gratioſoꝛum operum & virtutum quemadmodim di tatsy Ctum eſt. Ef Areſtoti. in probleu. Penetrat alit citius tas odt ip̃e ym ber teéta noua quã vetera. Per quei ntelligitur & ci tumti cius quidem penetrat celeſtis ge coꝛda a malicia renouata 2 ptie m in ſcelere vetuſtata. f Pliniuis in ſpeclo naturli Pp Audaciores quidem ſumus exiſtentes in frigoꝛe qᷓm in ca⸗ Inib loꝛe QCuuus ca uſam require capitulo de peccato Sic audari 1Saen ores a promptioꝛes ſumus ad pecca ta exiſtentes in frigoꝛe bus gelitatis maligneqiuiã in caloꝛe amoꝛis dileqhioniſq; diuine. cdeci HFf Pps in probleu. Qui circa mare ſunt naturaliter ding! Zaudent ſole atq; caloꝛe. Per hoc intelligitur vt qui circa l mare ſiint contritionis 2 Penitentie maxime gaudent ſole ceesin atq; caloe dileétionis amœiſq; dutine I Con ſtantinꝰ hnee . Omne viuere calidum eſt æ in calido conſ⸗ eruatur Sic & to Isa ta vita hominis calida debet eſſe eſtu a feruoe diuini feliciſ it⸗ ſimiq; amoꝛis. Kf Hugo in Dydaſcolicon . libro de/ in cimo. Tria ſunt que animoſitatem inferunt & inducunt · *R Mdin nsnnſe mkrngn Poſtennne quogett Nataltiiti Benur d in mentrte llm nols nediina e patr leſteinnode , (Cuaho tutiua⸗ d da ſ Dmnodemd rutaitot tlgenge lci tmour eM Girfige igdumm. ,turite eqniein Ant ſ iſnn, r Nit inttif ro ndrcunt Titulus ́MMU xxllix videlicet frigus exterius caloꝛ interius:ſangumiſq; aſpectus Per hoc intelligitur ꝙ tria ſunt ꝗᷓ hominẽ deſidioſum ⁊ ſe⸗ gnẽ in via dei anĩant be gfoꝛtant viʒ frigus coꝛpis a carnaliũ ↄcupiſcẽtia & feruoe· caloꝛ intrinſecus in diuino ꝓpetuoc; amoꝛe a ſanguĩs aſpectus paſſiõis dnice LCf Vſidorus i biſtoaijs naturalibv. Aues que crudis veſcunt᷑ carnibo nun/ quã bibunt. Per que intelligiĩ ꝙ hoĩes qui carnibus veſcũ/ tur carnalibo voluptatis a ↄcuipĩe nequaqᷓ; bibẽt aquã amo ris a dilectionis interne·· Mf Pps in ꝓbleu-Pugnatur- vinum damus.ad frigida loca ducimus a oclos eoꝛum tegi mus. Per que intelligitur ꝙ pugnaturis ĩ ſtadio in hoc mũ do vinum neceſſariũ propinandum eſt amoꝛis diuini frigꝰ applicãdũ celeſtis refrigerii.a oculi eoʒe claudendi ſunt ad adum appetitus illiciti deſiderijq; immundi Nf Toßes meſue in prima practica Oclłs nt᷑ quatuo modis leditur 2 coꝛrumpitur viʒ a puluere ab igne a tactu a a vento. Per ꝗᷓ intelligitur q& ocl's mentis nẽe corumpit᷑ a ledit᷑ quatuo modis viʒ a puluere auaricie ab igne cannalis amoeis cõ / cupiſcentie · a tactu cõuerſatiõis male & a vento vanitatis a inſtabilitatis humane O f Pꝑs de morte & vita Princi pia longeuitatis h̊ ſunt humidũ radicale caloꝛ naturalis ae ris tem ꝓata qualitas dieta ſeu abſtinẽtia oꝛdinata:. caſtitas eoꝛ pis atq; habitus iuſtus ꝓpoꝛcionatio hũoxe· mediciĩe fre quentatio. ꝓpria vniuſcuiuſq; homĩs ↄſtellatio. Per que in telligit ꝙ prcipia vite ppetue atq; cauſe ſunt humidũ ce⸗ leſtis gẽe caloꝛ amoꝛis dilectioniſq; diuine aeris a inſtabili/ tatis vite nẽe qualitas tẽ pata ieiunij atq; abſtinẽtie aſſidui tas oꝛdinata caſtitas precipua aQ humida poꝛcionata hũo rum tẽꝑalium eleĩa· medicina celeſtis frequentatio· aſſiduia 2 gpria vmiuſcuiꝰ q; hoĩs a deo ↄſtellatio gratioſa Pf Phᷣs in ꝓbleu. Hoiĩes cibati cibatõis tẽpe in vultu ceteris q mẽbris ſunt amenioes delectabiliozes melioꝛes floꝛidio res ac rubicundioꝛes Sic a mentes humane celeſti amoꝛe ci bate.& paſſe· tunc felices cibatiõis in tẽ ꝑe ſunt amenioꝛes ĩ celeſti iocunditate/delectabilioes in interna quadam dulce dine a ſapote.mollioꝛes flexibilioꝛeſq; in omni gradu ſalu⸗ tis eterne floꝛidioꝛes in omni bono opꝑe a virtute rubicũdi⸗ oꝛes in dei feliciſſima caritate q f Conſtantius li de me / lancołl In meridie totus ſanguis nataliter ſequitur motum ſolisaſcendente etenim a ipe ſanguis aſcendit verſus capi/ tis regionẽ. Sed ꝓ p̃habita intelligit ꝙ in meridie dei amo/ ris totus debet ſanguis nre deuotõis aſcendere in ſurſum di uine beatiſſime viſiõis Rf Auicẽna li:iñj de diluuus Titulus xlix AYprium eſt ſolitudinũ atqʒ; vallium attrahere ſibi ymbrem Cuius etiã ſignũ eſt ꝙ diluuia vt frequenter acœiduint in ſi 0 litudinibo & in vallibo nemoroſis. Sed ꝑ p̃habita intelligit ꝓprium eſt ſolitudĩs contemplatiõis interne a valliũ Hu militatis pcipue attrahere a imbibere ymbrem ſibi celeſtis amoꝛis gẽe S f Areſto in vnj: animaliũ li· REauces hue ſcunt dulcedinis ad tactumoꝛa enim nẽa humeſeũt ad gu ſtum aut ad intuitum alicuius dulcis ſapidicqʒ liquoꝛis Sie fauces ſpirituales anie humeſcũt immenſa ſuauitate q dul / coꝛe ad ↄtactũ amoꝛis dilectioniſq; diuine T f Areſtoti. in de regimĩe principũdeclinandũ ſepe nobis eſt ad Prata amena virida q; loca nam amenitate pulcritudĩe q; floum ſenſus nt̃i de fumoſis tenebroſis cauernulis coꝛpoꝝ euo⸗ cantur. Sic a nos declinemus ad prata miſtica diuine pul/ critudims a amois ſu auitate enĩ amoꝛis dulcedini ſch diuĩe nr̃e mentis potentie euocat᷑ de carcè carnis ſue q ſuſtollun/ tur ad actum ↄtemplationis altitudiniſq; eterne. Vf Galienus li pmo. Ocli egri caliginoſi a infecti ad candoris pulcritudiniſq; aſpectu cõtinuo lacrimantur Per que intel ligitur ꝙ oculi imbecilles a fragies mentis nĩe reſoluũtur in lacxrimam dulcedinis interne ad candorem ſplendorẽqʒ dilectionis 2 amoꝛis diuini. Nf Cõmentatoꝛ ſu ꝑ tetcio methe. Incendio grandi faco ventus quidẽ moueri videt contra ignem. Quus cauſa eſt ex eo ꝙ ignis aerem ſibi at⸗ trahit violenter aer in ventũ calidum cõmutatur. Per hoc intelligitur ꝙ incendio diuini ſuauiſſimiq; amoꝛis · quidaʒ ventus diuinitus ſentitur obuius perpetui refrigerij a dul / coꝛis. Vf Vpocras in epichimis. Tria maxime ſunt at / tractiua tocius ſanguinis & humidi-viz caloꝛ doloæ a vene/ num.Copus enĩ calidũ vnũq q;ʒ naturaliter intumeſcit ſi⸗ militer æ membrũ doloꝛoſumvenenũ quoq; infectum. qt quidem non contingeret niſi talia loca attraberent totum ſanguinem coꝛꝑis a humoꝛem. Per hoc intelligitur ꝙ; tria ſunt que totũ ẽ nobis dñt extrahè vigoꝛẽ efficatiã anie a vir tutẽ: ſcaloꝛ diuĩ amoꝛis doloꝛ dñice paſſiõis a venenũ tĩorꝰ pꝓpetui a horroꝛis Zf Conſtantius li de nat᷑is moꝛboꝛ Veſica impleta aere optime audiri facit ſurdi enĩ audiunt hec. Quius cauſa eſt ꝙ ſecundum cõrnẽtatoꝛem in tercio de anima. Mirtiga eſl quedam pellicula aere quidem plena in tra aures ſita que auditum efficit: a hic veſita repleta aere auri apodiata confoꝛtatur. Per hoc intelligitiir ꝙ memoꝛia mentis nr̃e repleta aere amoꝛis a ſuauitatis dei optime au/⸗ diri facit voces miſticas conſolationis interne. A g * ſtult Nnt lsͤfut Giſeige ſtinent tos eog Tiggurn Dinſte erttns tampfe ſs etin hocirte moxrt De! pall tur lea⸗ ſnnitr⸗ geanans leqi loigrn fl unmnumin freckrüni en. Eg 1ultigren Gitenfa tis din busrene⸗ Solinsle nterte fitaitude umde⸗ Galglien Nutsſue wümmos di Vlloenſg igne fimn fringit Nkaue 7 dumexviſt Wrmin umnaqu umanai dae ſüitd Bngunede ligen rud If Ns eſ e — diegfan (rn 1diuineyl dimiſ dii 1ſaſtolin e. Vf 1d candotis Dugeinte eteicloitur Penorig vſlptetoo oueri videt kemſchiat⸗ ur. Derdot GSgnde igen 1 Vimeſun dola 1e emnmtſi inüihnmgl ort MN tiniezuit eril ion cni udi ginteno⸗ hluſete enel⸗ inenn zg Phs in ꝓbleu· Eis aũt qui ſe aquis immergunt a dũ ſi ub aquis ſunt omia virida vident᷑ eſſe Sic ꝓꝑ locum a ſimili eis qui ſe aquis immergũt celeſtis amoꝛis ẽe gre· omia que ſu⸗ ſtinent virida dulciaq; vident᷑ p amois dei dulcedine q́; in/ tus percipiunt pura mente Bg Auicé ſuoꝛe mineraliũ Lignum longo ſub aquis iacẽs tẽpe in ſpeciẽ lapidis tranſ mutat?᷑ Sic coꝛ humanũ diu amoꝛe celico humectatũ tandeʒ ad inſtar lapidis eonſtans effici atq; firmũ Cg Tha rentinus de effectibus in nata Qunq; quis hominũ ad moꝛ tem plectendus ducit᷑ ſibi cõtinuo ignei radij exilire de ocu lis eſtimant᷑ Quius cauſam requuire capitło de timoꝛe. Sʒ p Hoc intelligit ꝙ dũ quis ſe adeſſe ſenſerit foꝛibus ſue moꝛtꝰ mox igneos debet amittere radios diuĩ ꝓpetuiq; amoꝛis Dg Theophi· in breuiario diuerſaʒe artiũ Vitrũ quidẽ a paruo igne frangit᷑ in magno aũt conſolidat᷑ valde a liqᷓ⸗ tur Sic coꝛ humanũ a paruo & breui igne amois mũdani frangitur:a a vite greſſibus penitus diſſipat᷑ a magno autẽzʒ igne amoꝛis diuim ↄſolidat᷑ felici ſuauiterq; liquat?᷑ Eg Auctoꝛ qñ candela inclinatur tiimc ſincerius arxdet a ſcintil las igneas flammaſq; extillat Per q& intelligit ꝙ dum cor humanum in dei feruidum inclinari humilitate niti mox inde clarius inflãma?· a ſtillulas diuine laudis emittere op / batur. Eg Pliius in ſpeclo naturali. In vaſis argẽteis aureis nequaq bulire poterit ipa aqua. Cuius cauſazʒ re / quire infra capitlo·de ↄſcientia Sʒ ꝑ hoc intelligit᷑ ꝙ in aua ris coꝛdibus argento auro mũdane felicitatis ſplendenti / bus nequaqꝙ; bulire poterit amoꝛ celicus & diuiniis Gg Solinus li:rcrũ Serpẽs tranſiliẽs fontẽ aut aquã priꝰ euo/ mit eicitq; venenũ Quius cauſa ẽ. Nam aq frigida ẽ valde iuxta illud qd ait pᷣs Aqua quidẽ magis eſt frigida quã humida Sed a venenũ naturaliter frigidũ eſt ſerpens itaq; ab exccllenti pariter nat᷑ali frigoꝛe niſi venenũ emiiteret geli ditatis ſue. Per que intelligitur ꝙ homo tranſilire volens fontẽ amoeis diuini ante emittere debet venenũ ſui ſceleris æ Peccati Hę Cõmentatoꝛ ſupꝑʒ· de ce m.apis grauiꝰ velociuſq; cadit in aere quã in igne Quius cauſa ẽ. Nam ĩ igne flamma ocurrens valida. lapidis caſum impedit & re ſtringit Sed ꝓ hoc intelligit᷑ ꝙ coꝛ humanũ inſtar lapidis graue a durũ faciliciter ꝗdẽ cadit in aere vanitatis· nõ aũt dum exiſtit in igne feliciſſime caritatł. I g Auicenna li ſuo mineraliũ Omnia metailoꝛe ghᷣa vehement᷑ accenſa le uioa quidem fiũt:minime quidem ſonãt. Sic cuncta coꝛda humana in dei amoꝛe vehementer valideq; accenſa· leuioꝛa· Titulus xlix quidem fiunt in omni virtutum actione ſ̊ ſonitũ amittunt leticie exultationiſq; mũüdane KR g Galienus li·ſecreto⸗ rum medicine. Seĩneces atq; apoplexati ſi aquis calidis im mergantur viuacioꝛes fiũt ex tunc Per hoc intelligi ꝙ ho⸗ mines per peccatũ quidem ſemimotui a nec ati ſiaquis ca/ lidis diuini amoꝛis immerli feliciter fuerint a intincti. mox vite reddunt᷑ priſtine actuiq; prioci. Lg Guido in ſer mone Baculus quidem aque immerſus ofractus eſſe videt᷑. Per qᷓ intelligit᷑ ꝙ baculus ſpei foꝛtitudĩs ↄfidentieq; munj/ dane aquis immerſus amoꝛis dilectioniſq; diuĩe:nulli? du⸗ rabilitatis ſ̊ qd confractus fuerit penitus cõprobat Mg Pbps li. ꝓbleu In tranquillitate caloꝛ aeris dñatur regioĩ bus vniuerſis Per hoc intlir ꝙ in tranquillitate pacis inter ne pᷣſupponit᷑ aQ dñatur caloꝛ amoꝛis a caritatis eterne NRg Solinus li rerũ Quanto calidius vnũqsoeP lfuerit anĩali/ um a naturatanto velocius in ſuo motu celeriuſq; exiſtit Per hoc intelligi᷑ ꝙ nto aliquis hominũ calidioꝛ in dile / lectione aꝓparuerit & amoꝛe tanto celerioꝛ agiliorq; cenſen dus eſt in via patrie ſempiterne. Og Pys in ꝓbleuma tibo Quanto caloꝛ maioe eſt tantomagis ſunt nẽ̃a corꝑa ve⸗ ſtibus munienda. Quius cauſa eiſt nam caloꝛ immediate at tingens ipᷣm copꝰ dulciſſimũ qꝗ eſt in coꝛpore euaporare facit. veſliendũ eſt ergo humanũ coꝛpꝰ ↄtra eſtum mmiũ & caloꝛẽ Per hoc intellr ꝙ qᷓntomagis cor homis in dei in⸗ caluerit dilectiõe pariter 2 amoꝛe tantomagis cuſtodiendũ veſtiendũqʒ; eſt omni bono oꝑe & virtute Pg Cõmen tatoꝛ in ꝭ. methe· Tem pe pluuie ceſſant venti. Quius cauſa ẽ Nam tẽ pꝑe pluuie totus impetus aeris fertur verſus terram 4 ſic ventos impedit ↄcurſus Per hoc intellr ꝙ in tempo re amoꝛis dilectiomiſq; diuine cenſant venti omnis tribula / tionis aduerſitatiſq; mundane · q g Vpocras in epichi⸗ mis Pinguedĩem naĩaliter noſtram tria exterminant viz ae ris ſiccitas. ſenium infirmitas. Per hoc intellr ꝙ pinguedinẽ diuini amoꝛis tria in nobis exterminant a exſiccant viz ſic / citas coꝛdis noſtri a gratia ſenium a prauitate a malicia infirmitas in actione qualibet virtuoſa. Rg Plimius in ſpeculo naturali. Quatiuioz modis terra aperitur vt efficiat fertilis a fecunda ſcʒ per caloꝛem per ventum per tomtruu per ſiccitatis dmmum. Sic per locum a ſimili· quatuor mo dis aperitur terra condis noſtri vt roꝛem imbibat refrigerij ſempiterni videlicet per caloꝛem diuini amoris per ventum varie tribulationis per tonittuũ dei timoris:a per ſiœita tẽ carnał a illicite delectatiõis. Sg Hugo in didalcolicõ. nicchiud ltulu Catts tioett ſerente (uos in tur/ di dis iift meieint ſkilat Percveit mnoe deu Vg d0 dasbhott dis rl Whatutac. dieckoni ittont⸗ deſtil⸗ gtorisd PRolaed aner ſus carn altitudi leronin ſaluns et altitudo⸗ hationis B buiuſnod 160 aͤnt Utud ſtisve kius ſup ſerun der Gducit dugre⸗ ſeindam ludis 4 niho luntunt iinen adein ige intinci in ne seſener Wtmnunn ienuldd robi dnatuutgi tepacsit eterne fuerit anil lerfſt Dioe in dile rqgcenſen npbeumg niacoteNe⸗ mmediaten alatwratt lum mmiũ isin dr⸗ ddierd Coͤrn ans cuui erſistrmn r gintn omni thl arvingeif⸗ mmumtlh. prgder un ihſ amlidn 4 Dhmn nr ſtefii per nm eennigen mẽtibo in 4 Oð EE Titulus rxlix Ventus ſedulus ſi pflauerit ip̃am terram conſtat quia hoc anno fertilitas ↄſequet᷑. Cuius etiã cauſa ſtat in hoc. Nam ipe ventos poros terre apit aut foꝛtaſſis tũc terra omes eos quos in ſe vapores habuit ꝓꝑ ventũ amiſit Per hoc intelligi tur· q dum amoꝛis ventus diuini terrã ſedule pflauerit coꝛ/ dis nẽi fertilitas conſequet᷑ gaudij ſempiterni g Iophs meſue in prima pradctica. In extremitatibo igni ſemicõbuſti exſtillat quedã ſpecies aque ſumme nt᷑ᷣe ↄueniens medicine. Per que intellłr q& in mente ꝗᷓ dei dilectione vſta fuerit a a⸗ moꝛe· deus tandem ſtillabit finaliter aquã ſalutis eterne. Vg Solinus lirerũ Quncta quidẽ immũda anialia mũ da abhorrent loca cibaria ſy delectãtur naturalit ĩ immũ dis. Per que intelligit᷑ qdᷓ immũda hoĩm coꝛda ſue malicie ex natura cibum tam ſuauem a mundũ ab horrent amoꝛis dilectioniſq; diuine. . De altitudine diuina. Aiictoꝛitates Titulus · M Vguſtinus contra fauſtum Stupenda nimirum ẽ iq; coꝛda ſubtus fugit elatoꝝ hoĩm a humilibo fluit ineternũ. Ambro.li.de virginitate Richil igit᷑ aliud eſt illa ſumma beatitudo qm ↄtemplatiõis ac cõgre⸗ gationis diuine ineſtimabiliſq; altitudo. Altiſyodorus in el piſtola:ad policarpum Tue ſanctiſſime innotuit caritati ꝙ lam hic nullus mundi delectatur dulcoꝛibus millus pror⸗ ſus carnis toꝛquetur doloꝛibo · quicũq; in contemplatione altitudinem cõtemplationis dei dulciſſime fuerit reſolutè. lIer onimus in epla ad nepo cianũ de ſtatu pñtis vite. Nõne ſalutis eterne iudiciũ nunc vele humiliari cũ pñte huilitati altitudo future beatitudinis debeatur. Nonne eterne dam⸗ nationis preſagium hic apetere exaltari eo ꝙ exaltationi huiuſmodi ſempit᷑na deiectio infligatur· Hugo de ſcramẽ⸗ tis O qm felix a vere beata depreſſio humiliũ animoe ſed tu alti tudo damnabilis a execrabilis ſupboꝝ Illis eni om ni celſitudĩe altioꝛ altitudo ſuꝑ celeſtis culminis tribuetur Iſtis vere perpetue deiectionis humilitas repreſentet Hila/ rius ſuꝑp matheum. Iam nũc altitudinem ab horroꝛe aut ſexui dei que ſe ſine ꝑiculo nunq; aſſumit᷑ſine caſu nequa⸗ q; du citur· a ſine timoꝛe moꝛtis eterne nullatenus termĩat᷑. Augu:ad voluſiañ.in epla In dei tibi dixeram veritate.ꝙ ſe pe in damnacõez anĩe a copis altitudo ſummt᷑ mũdane ce/ ſitudĩs æ honoꝛis. Iero/ in epła ad pelagiũ. Tunc irã dei tre⸗ mẽdã horrẽdãch ſeniaʒ tibi noueris imminè cũ te altitudĩe ammiranda altitudo celeſtium premiorum:ꝗᷓ alta Tituluus 1 mundane glie ceteris videris ppollere ¶ Seneca in rudonte. Dum altꝰ ſteti quaſi munquã pauẽ deſij redige te ad yma ex quibus cadere non poſſis. ¶ Plato libro de immoꝛtalita⸗ te anime. Ideo enim alta Huiuis vite contemnimus qtenꝰ et ?– –½ nis & celeſtibus ſinceriuis inſiſtamus ¶ Apulegiꝰ u de qua litate vite eterne. Altitudinẽ ergo celeſtiũ pmioꝛe menſi ſu⸗ mus ſcâm magnitudinẽ meritoʒe ¶ Virgilius in enaydos. v. Inquid via patrie celeſtis que modo reſtat altitudo cibi mundam culminis obſtat. ¶ Ouidiꝰ de põto v. Alta cadũt regra ſͤ tu triſtare viderꝰ. ¶ Archita tharẽtinꝰ Alcioꝛes gra dus ſcandentibus ſem ꝑ ꝓcliuio patz caſus. Saluſtius. Ex Hoc tẽpore ꝙ quis ſe in altitudinẽ extulit in precipitem ĩ ꝑi culoſos caſus ſe efficit ¶ Zenotrates li:de natura celeſtium Inimica ſemper extitit deoꝛũ altitudo nimia mundanorium. ¶ Kffricanꝰ li·de ↄmendatiõibv Scipionis Quid in altis cõ fidis honoꝛibo nõne humilis puſilamini ſedes recipiet eina les: a elata magnanĩtas regiões obtinet infernales Cet᷑a re/ quire capitlo de celſitudĩe Itẽ capiilo:de mũdana gła Item de Honoꝛe· infra Exempla Beſtotiin vi anĩaliũ li: Aues in altũ ſe tollentes ex terra pedes non extendũt ſj ↄtrahbunt ĩ volatu. Sed „1 c haues hoĩes deſignant᷑. Nã ſicut aues citiꝰ qᷓ; cetera mouent᷑ a celeſti ↄſolacõe· vt recitat ſolinꝰ li de garri⸗ tu auiũ Cuius etiã cã ſtat in hoc nã ip̃e aues oẽs ꝗdẽ aeree ſunt nature ſubtiliſq; ↄpoſitõis & purevt refert yſido in ki⸗ ſtoꝛis naturalib.qd aũt purum in cõpoſitione ſui fuerit a ſubtile celeſtis impᷣſſiõis ondit᷑ ſuſceptiuũ:qᷓ madmodũ reci tat ptolomeꝰ? almageſti ij: ergo ipᷣe aues a celeſtibo copali⸗ bus maiorẽ ceterd anĩalibo recipiũt efficatiã a influxũ. Qu ius etiã ſignũ eſt qd ait hugo in didaliiij. Multi inqt fu / capitlo turã ſerenitatẽ & pluiiiã atq; anm futi qualitatẽ accipiunt auiũ oꝛdĩe a garritu. Ptz ergo ꝙ aues magis celeſtẽ virtutẽ recipiũt a influxũ. Sic ipᷣi hoĩes in ſtatu vite pñtis ad hoc niti dñt moꝛe auiũ a exemplo vt ſemp ſint ſuſceptiiii roꝛis gẽeq; celeſtis Sic ergo ptʒ ꝙ pꝑ aues ↄuenient᷑ quidẽ ipi ho mies figurant᷑ Et tunc applicet᷑ ſic Homies itaq; dũ ſe mũ⸗ dane glie eleu ari ↄſiderantmox pedes ſuoʒe operũ intra cõ trabunt affectioneſq; ſuas nullatenus mũdanis extendant moꝛe auiũ nec immergant. B Solin? lirex. Aquila pul lum degenerẽ alcius ducit vt eque vehementius p̃cipitet occidat. Sed tunc ꝓ aquilam xp̃m dei filiũ ↄuenit deſignari Nam ſicut aquila predã venat᷑ nõ in ſua ria ſ in ꝓuĩcia ſeu regione aliena nimirumq; remota vt teſtatur Plinius Ctul ſeui⸗ zudum longe⸗ Pullue ſus de⸗ tt quila candot mine? lam ratur alciun litvt lotis monti gue nt ltteala ſeulter letlte 7 Gpilees 1pluni⸗ hatur wumire NRe N gde rum ſign ſus quan pate ditur ſieah gua d Undere Lopan tueſte bone⸗ Vmbe Areſt prma terevi R ſeutl nlit⸗ eyng mnht Nldnt Pomherſie nengn And Iuadi Wg aluſtund⸗ Nipitni, ra leſtin manon⸗ din altoi pietenn 5Cte 14 3 olentesee oletu Sen lesani4 tdegatri⸗ e Nn ſcdinki eſiüfuent Omnoditt iwcvln⸗ Pfluni iiictti ipint Eurut nutp toe ires diihto nüeni⸗ giintr. Utnont nt Gptets Mnart, plici lnis 4 4 agaſen. Titulus 1.. ſpeculo naturali Sic dei filius vt predam humanã venareĩ dudum pditam et amiſſam terrã huius mundi ingreſſam elongatam a ſe mmiũ a remotam Sed tũc cõuenienter per pullum degenerẽ intelligi ↄuenit peccatorẽ·Nam ſicut put lus degenerare dicit᷑ qñ non pt aſpicere in pnᷣcipio ſolem- iuxta illud q& refert phᷣus in vi anĩalium li. Probat inquit aquila degenerare pullos ſuos in aſpectu ſolaris luminis a cando ris. Sic ipe peccatoꝛ a vita celeſti degenerare dẽ qñ lu mine agnitionis & gre dei fruſtratur. Sic ergo ptz ꝙ ꝑ aq́ͥ- lam xpᷣs deſcribitux a ꝙ ꝓ pullum degenerẽ peccatoꝛ figu/ ratur Et tunc applicet ſic. Xps itaq; peccatoꝛẽ hominẽ ideo alcius immundanã excellentiam a honoem erigit a ſuſtol lit · vt eo periculoſiꝰ iſᷣm deiciat in ꝓma omnis miſerie & do loris. Q Ppus in ꝓbleu- Hacilius aſcendunus in alta montium domoꝛ deſcendimus aut econtra difficult᷑. Per que intelligit᷑ ꝙ faciliter quidem cũ delectatione atq; ſecuri tate aſcendimus in altitudiem mũdane gloꝛie a honoris dif ficulter aũt econtra deſcendimus abſq; metu humilitatis ꝑ petiie timoꝛis D VIſidorus in hiſtois natalibus Cu/ q; piſces eſtiuo tẽꝑe in alta ſaliunt extra aquã ventꝰ mox 4 pluuia atq; aure intemperies conſequetur Senciunt enĩ ex natura ip̃i piſces aduenire pluuiam qmobrem velud p/ munire appetentes ſe radijs ſolaribus exponunt. Sed tunc per piſces homines deſignant Nam ſicut piſces naturalitè quidem appetunt a tendunt ad principium oꝛiginemq; aq/ rum vt refert płᷣs in decimo libro animalium. Quuis etiaʒ ſignum eſt ꝙ motus piſcium naturalis eſt in ſurſum ver⸗ ſus principium originemq; aquac. Et cauſa huius eſt qa quanto aqua ſuo principio vicinioꝛ fuerit tanto dulcioꝛ ap parebit. In ipᷣo autem ſuo principio dulciſſima foe oſten/ ditur ip̃a aquapiſces ergo naturaliter appetunt principii ſue aque. Sic ip̃ᷣi homines totis ſuis viribus a conatu neꝗᷓ/ quã debent quieſcere piſcium moꝛe: ſed ſemper aſcendere 2 tendere ad principium atq; finem qui eſt ipe deus. Sic er/ go patet ꝙ per piſces homines deſignantur Et tunc applice tur ſie. Cunq; homines ſurſum eleuati fuerint in altitudinẽ ho noris excellentieq; mundane: mox ventus intemperies vymber conſequuntur tribul ationis miſeriec; eterne B AKreſtotiles in probleumatibus Sagitta in altum proiecta primo quidem in prineipio ſui caſus moam quandam fa/ cere videtur· a tunc mox velociſſime cadere comprobatur. Sed tunc per ſagittam intelligit co: humanum tum quia ſicut ſagitta in extremitate pẽnis circũuoluit᷑ vt eo directiꝰ Titulus 1. Etn per aera ad ſuam metam ventiletur Sic coꝛ; humanum pen ctel nis celeſtis amoꝛis circumuoluit᷑ vt eo faciliꝰ ad metã quie b tis ꝓpetuie deferatur. Tum quia ſicut vehementer agitata ſa plpe gitta in aere inflammat᷑ iuxta illud q& ait Plinius in ſpe⸗ gacke culo naturali Viſa eſt interdũ ſagittam aere plumbum q wun in ſe habuit extillaſſe.qd quidẽ ex caloe accidit qui ex mo/ bonan tu contingit. Sic coꝛ homĩs in aerxe deuotionis ⁊ ſuauitatis he interne agitatum in dei amoe feliciſſime inflãmatur. Sic er d go patet ꝙ per ſagittam intelligit᷑ coꝛ hiimanum. Et tune au applicetur ſic Coꝛ itaq;ʒ hoĩs in altitudine tumoꝛis e ſupert e bie eleuatum. ꝓrimo quidem aliqualem ſed victã videtut uin facere moꝛam tunc mox ſubito & inſperate in yma cadit tbist penalitatis eterne E Cõmẽétatoꝛ ſuꝑ 3. methe.Nubes ve/ bus⸗ hementer in altum eleuata non mouetur ſed conſumpta ve bonn lociter terminatur. Sʒ tunc per nubem intelligit᷑ ie homo- Etſe Nam ſicut nubes nubi cõiuncta pariter a vnita ignem eli / atttin ciumnt ſed a ventum ſonitũq; emittunt. Iuxta illud qg ait alti pPhᷣs in ʒ; methe: Ignis validiuus gignitur ex compreſſiõe mu zmet bium a valida coartatione. Sic hHomo ↄiunctò homini pia ſemni deiiotione a amoꝛe ignẽ in ſe gignent caritatis diuine ven⸗ Innespr tum conſolationis mutue a ſonitũ laudis diuine Sic ergo zfuch ptz ꝙ per nubem intelligitur ipe homo Et tunc applicetur predone ſic Homo itaq; in altitudinẽ mundani culminis eleuatus- Dxn nec pluit quidem ymbrem otritionis a penitentie nec mo⸗ murde uetur in actum o ꝑationis vite digne· ſ velociter termĩatur uiun atq; conſumitur igne tribulationis a motis eterne G 1 Nugo in didaſcołli:iii Qunq; in alta ſalire volumꝰ geniia terft curuamus terre nos aliqualiter applicamus. Per que in/ Cui ſtruimutr ꝙ dum altitudinis gradum aſſumimus nos hu⸗ tenn. militer incuruemus terre inclinemus H Solinus li- ſd rerum Aues in altam tranſuolantes aeris regionẽ non mo Rata uent alas ſed penitus conquieſcumnt. Eurus aũt cauſatur. (uen Aues in alta regionis aere non mouent ipas alas Cuius ra „ etei tio quadrupliciter a naturalibb aſſignat᷑᷑ RNam fortaſſis aut gune ſole delectantur ob hoc quieſcunt aut ſuſtentante aere non wnns indigent vt moueant ipᷣas alas aut certe in altitudinẽ eleua Con te quedam ſpeculant᷑ in ymis· aut foꝛſitan propter laboreʒ Eite⸗ quem in ſurſum volitando habuerant tunc ↄquieſcunt Sʒ gn tunc ꝓ aues deſignant homines. Nam ſicut aues dum dor/ ded miunt oculos ſuos claudunt inferioꝛem palpebram ſurſü⸗ Abo eleuando Juxta illud q& ait yſidorus in hiſtoꝛis naturali/ le⸗ bus. QCuncta inquit anialia oculos claudunt ſuos a ſu pioꝛi 242ò palpebra: aues aũt econtra cum inferioꝛi palpebra oculos N wüqne ſ mun e umnden 4 tqnikknn 1iaitet⸗ nandee wusafn idi inn nymach eNuben umpt löehomg ignemei 1dckatt eſſöemu! mini pin unneven⸗ Scergo Ipiretur Aeuatus⸗ 2 N wemidn we 0 lumd gun Derquen nusnoshl⸗ Colnurf Onior alltu 1Cist ultsa ederenon omnten in n ueſcunt Snin mini ne H ipce 19 Nlo⸗ Titulus I. ſuos claudunt. Sic ipi homines in ſomno moꝛtis ſue ſeu qe tis eterne· auiũ quidem moꝛe oculos claudunt ad mũdana palpebram mentis eleuantes ad celeſtia a ſupna. Sic ergo ptz ꝙ ꝓ aues homines deſignant᷑ Et tunc applicetur ſic Ho mines itaq; in altitudinẽ tranſuolantes mundani culmĩs bponois mox alas non mouent felicis amois ſed quieſcunt ab omni actu virtutis ꝓpetueq; ſalutis I Plini? ĩ ſpecu lo naturali Omnes alti montes ſteriles ſunt penitus 2 infe / cundi. CQuius cauſa eſt nam in altis montibo impreſſiones que fertilitatem faciũt raro fiunt Sed tunc x altos montes alti in hoc mũdo homiĩes figurantur. Nã ſicut in altis mon tibus non cadit ros· vt dicit phᷣs in tractatu de impreſſioni⸗ bus aeris nam ros in infimis regionibo generat᷑. Sic in alt hominibo dignitate & honoꝛe nequaq cadit ros celeſtis gẽe Et ſicut alti montes intus omnino ſunt vacui a poroſi vt re citat auicenna li· ſuoꝝe mineralium ſic alti quidem homĩes elati ab omni ſunt celeſti munere inani a vacui. Sic ergo patet qq per altos montes alti in hoc mundo Homines de / ſignant᷑ Et tunc applicetur ſic. Alti itac; in hoc mundo ho/ mines puta immũdana gloria a honoꝛe ſteriles quidẽ ſunt a fructu vite ſempiterne. E Ambro in exameron Aues predones in altis arbo rum reſidentes cõtemplantur pedes Per que datur intelligi ꝙ peccatoes homines in altitudinez mundane celſitudinis a glorie ſedentes contemplari debẽt auium moꝛe pedes vilitatis proprie prauitatis malicie. Pitolomeus almageſti primo. In alcioꝛi quidem in⸗ terſlicio aeris eſt ſempiternum frigus a ſempiterna nebula Cuius cauſa ſtat in hoc. Nam aer ſubtilis caloris eſt nulla tenus retentiuus. aer aũt inſupioꝛi interſticio orizontis ſub tiliſſimus eſt. qᷓm obrem nullus aut minimus calox eſt ibi. Refractiones quoq; a reflectiones radiorum ſolarium ne⸗ quaq̃m perueniunt illuc quapropter accidit ꝙ in alcioꝛi in terſticio aeris eſt frigus a nebula ſempiterna. P que intelli gitur ꝙ in altitudine mũdana a dignitate ſempitermim eſt frigus in dei caritate a nebula ignozantie cecitate N Commentatoꝛ ſuꝑ libro de plantis areſtotilis Arbores ꝗᷓ circa aquas nate fuerint maxima altitudine eleuanturma⸗ gnum enim humoæẽ in aquis habent arbores complantate Sed tunc per arbores homines deſignantur. Nam ſicut arbores que multis ventis mote 2 agitate fuerint ex hoc ipſe efficiuntur arbores fertiles a fecunde Vt recitat Pli / nius in ſpeculo naturali. Sic a homines qui aduerſitatibus Titulus 1. moti fuerint correcti fecundiozes efficiunt in fructu a ger mine opis virtuoſi Patet ergo ꝙ per arbores homines deſi gnantur. Et tunc applicetur ſic.· ꝓPrium itaq; eſt illoũ ho⸗ minũ qui circa aquas vanitatis a prauitatis ↄtemplantur. vt in altitudĩe citius mundane glie erigan?ꝭ N Pᷓs „ bleu. Qunq; multi vapores de terra in altã eleuati fuerint aeris regionem· hoc anno peſtilencie atq; ſlrages eueniunt in temperies regionũ. Quius cauſa eſt quia multi a t᷑ris aſcendentes ad aerem humoꝛes ſ: atq; vapores aeris inficiũt regioni. NRer aũt infectus a corruptus coꝛpa coꝛrumpit infi citq; humana. eo ꝙ inter cetera elementa maxime ipe aer a vaporibus eleuatur Sed tunc ꝑ vaporem quid aptuis quã homines ↄuenit deſignari. Nã ſicut vapores ſemꝑ generant turpitudines tonitrua fulminaq; & ventos. c;ad modũ te⸗ citat Plinius in ſpeciilo naturali Sic homines in ſtatu pre/ ſentis vite ſem per generãt turpia furoꝛis vindicte diuie Sic ergo patʒ ꝙ ꝑ vapores homines deſignantur. Et tunc ap/ Plicetur ſic Cunq; itaq; multi in hac vita hom nes in alti⸗ tudine elationis a ſuperbie eleuant. multi ex hoc ipᷣo anĩaxe peſles a intemperies generantur O Vpocras in ep chi. Cunqʒ aues in altis ar boꝛe ſummitatilꝰo rmidos faciunt· cor/ ruptio terre intercluſa dñatur Quius cauſa ẽ nam ex natu/ ta qundem corruptiõem terre ſenciunt qᷓmobrem fugiũt et in altis ar borum nidos faciunt. Per que intelligitur · ꝙ duũ cognitiões nĩ̃e in altitudine ſeu appetitu mũdane glorie cõ / morantur coruptio coꝛdi nr̃e foꝛe in ſerta indicatur Ehᷣus in x animalium li· Multa quidem anĩaluim inſtante motis hora ſurſum ſaliunt a poſt huiuſmodi continuo mo riuntur. Per hoc intelligi ꝙ multi hominum inſtante hoꝛa motis ſue in altitudĩem mũdane ſaliunt glie poſt quẽ ſal⸗ tum inſperare moꝛiunt q FPs in probleu. Aſpectus nẽ in alta ſurſum oclos vehementer capit illa hora. Sed tunc P aſpectũ in ſurſum deſideriũ atq; anhelatio ac inclinatio ad alta mundani honois & glorie deſignatur. Nam ſicut a ſpectus in ſurſum ſolũmodo debetur ſſantibus ⁊ non ꝓce/ dentibus· aſpicientes enim tantum in ſutrſum aut cadũt aut impingunt ſi procedunt. Sic nimirum per omnem modũ deſiderum altum ſublime ſolũmodo eſt ſtantium in pec/ aſpedũ deſideriũ ſeu cupiditas mũdane altitudinis fi gura tur Et tunc applicet ſic. Deſiderium itaq; ſublime a altum oclos mentis apit ad concupiſcendũ illicita a copa laxat ad imbibendũ ſupplicia ſempiterna R Plinius in ſpeclo cato nec ꝓcedentiũ in ope fructuoſo. Sic patz ꝙ ꝑ ſurſum (tul mmult intp 9 ite erſs bekcle ghmen ttescon ntſcri eninir esfun: Cucuit ten nl neshuin Qutn nwartur bilteran ſonenter ſrconen ümcsdt irklbuni otunege Nruntutin Gültum ve besiuta Goitmult Perpan⸗ dainher litatise leuata Appliceti mundan nequacn Klerum mie⸗ pps derde ſue cufaec limpidi anetn ongatn⸗ quato i aſec⸗ h tger nde Nann S 4 elenun lin N ſgi tunptff rizen Pnugi porwerr dmddün ſtann ediiede . tumcap/ Ein di⸗ jo nia inepchi lnt cor ex natu/ giüt et di Nowe D minſtart ſtimuon ſtnntehen ſtauil⸗ ſrchsn N tune hmnno nſeta wong aditat N minpt bfnn⸗ um ſeclo ſui aſpectuiq; ondit Per que datur intelligere ꝙ quanto in Titulus “́”ßMͤ l. naturali Qui in altis habitant regionibus ceteris cieius po minibo excecantur. Quod quidem contigit ex nimia ſubtili tate arri penetrantis quia in montanis a altis regionibus ſubtiliſſunus inuenitur· ſenſuſq; validius obruens deſtruẽſ q; humanas Sed per altas regiones alte huius ſeculi digni tates conuenientiſſime deſignant. Nam ſicut alte regiones ſunt ſteriles frigide a& ventoſe vt refert phᷣus in vamaliũ li; Sic nimix ꝑ omnẽ modũ alte in hoc mũdo dignitates ſte/ riles ſunt ab ommi fructu vite eterne frigide ſunt ab omni actu caritatis diuĩe ventoſe ſunt quantũ ad ventũ ↄſequen tem penalitatis ſempiterne Sic ergo ptʒ ꝙ per altas regio⸗ nes huius ſeculi dignitates figurantur Et tunc aſplicet ſic. Qin itaq; in altis huius mundi dignitatibo & honoꝛibo cõ/ moꝛantur citius ceteris hominibo in mente a cope damna biliter excecantur S Aiiicenna li· de diliunis Cozpa ve hementer in altum leuata cadere nõ poſſunt Cuius cauſa ẽ hm cõmentatoꝛem in in methe· Vnumq ε copum non ſolum cadit inqntum graue ſed etiã in quãtũ a terra trabi tur trahunt᷑ aũt minus que a terra nimis fuerint elongata Sed tunc ꝑ coꝛꝑa vehementer in altum eleuata alta coꝛda fi guranturx·in hoc mundo tumida et elata. Nam ſicut co pa in altum vehementer leuata cadũt temꝑe pluuie atq; vm⸗ bris iuxta illud q& ait phus de naturis locoꝛe CQorpora in/ quit mult a ſunt que mid᷑tis aeris regionibo ſuſtẽtantibus. per pluuiam aũt deoꝛſiim viſibiliter ſunt delata. Sic alta coꝛ da in hoc ſeculo a ſuperba tpᷣe pluuie cadunt in yma pena/ litatis eterne Sic ergo ptz ꝙ ꝑ coꝛpa vehementer in altum leuata coꝛda alta intelliguntur tumida a ſuperba. Et tunc applicetur ſic. Coꝛda itaq; ſuperba que nimis in altitudiez mundane gloꝛie fuerint per tumoem eleuata iam eo temꝑe nequadqm cadere poſſunt in mentis contritionem ſuoum celerumq; doloꝛem T Ptolomeus almageſti. Quanto ſtella aliqua alcioꝛ & remotioꝛ fuerit nebuloſo tẽpe. tanto maio apparens diffuſiorem ſe oſtendit. Cuius etiam ſignũ eſt ꝙ dum ſol a luna cetere quoqʒ ſtelle in oꝛiente ſeu oci/ dente fuerint. maioes foꝛe & lucidiores eſtimantur. CQuius cauſa eſt. nam lumen cui multus vapor interponit ſplendẽ limpidius comprobaturt. vt recitat Alſ abitius in theorica planetaxe. Nũc aũt ſic ẽ ꝙ q̃nto aliq ſtellaxe magis fuerit e/ longata tanto maios interponit᷑ ipe vaporqmobrem accidit ꝙ quãto remotioꝛ aliꝗ́ᷓ ſtellaʒe fuerit tanto ſe maioꝛẽ nto in Titulus 1. Poc mundo dignitatibo a honoꝛe altioꝛ extiterit tanto maioꝛ V FEontinus li de elementis a elementatis In alt regi onilo aeris nulla vita penitꝰ? imienit᷑ nullũ etenĩ animaliũ in ſupioꝛibo aeris regiõibo viuere demonſtrat · huic etiã ver / bo concoꝛdat dictũ areſto:ſeñaq; platonis:negat enĩ aꝛeł vi tam ineſſe alcioribus regionibo aeris. Sed a plato tribo ra⸗ tionibo firmiſſimis cõprobauit. Sed tunc ꝓ altas aeris regi ones altitudine mundana excellentes homĩes figurant Nã ſicut alte aeris regiones ignis ſunt in inferioꝛes oꝛbis clima ta tranſitiiie. vt ondit ↄmentatoꝛ ſuꝑʒ de cea m. Sic alti in hoc mũdo homĩes in vana huius mũdi glłe ⁊ hone · ignẽ tranſmittũt in mundũ vindicte ſententieq; diuine Sed tuc Suenienter ꝓ copalem vitam vita ſpiritualis ſeu vita per / petua deſignatur. Nam ſicut vita cœꝑalis dupliciter termi/ natur vi ex humido radicabili deſicato-a caloze natali ſuf focato vt ait płᷣs li·de moꝛte vita. In humido enĩ radicali 2 caloꝛe natali tota vita hoĩm anĩaliũq; conſiſtit· deficienti⸗ bus his deficit ipa vita. Sic vita ſpũalis conſiſtit in huĩdo celeſtis grẽe in calido caritatis diuine Sie ptʒ ꝙ ꝓ altas aer regiones alti in hoc mũdo homines deſignan?᷑ a ꝙ p vitaʒ carnalem vita ſpiritualis ſeu vita ppetua figurat᷑. Et tunc applicetur ſic. In altis itaq;ʒ hominibo mũdana celſitudĩe ele uatis nulla ꝓrſus vita nec ſpũalis nec ꝓpetua inuenitur X Pꝑs in li ꝓbleu. Ventus quidẽ nec flat in ſurſum nec deoꝛſum ſj̊ ſolummodo circa terrã. Cuius cauſa eſt Naʒ ca/ loꝛ ſu ꝑiois regionis ventos inſurgentes ſurſum vehi pro / Hibetur. ſed motu ventoꝛũ in ſurſum foꝛtiter violenter quo/ q; vaporem ventoꝝ repellit· econtra deoꝛſum econtra auteʒ fluuius terre ocœurrens deoꝛſum recto vẽto ipm ſurſum re primit.ex qua contraria impulſiõe accidit ventũ nec moue ri in ſurſum nec deoſum. ſed ſolummodo circa terrã. Sed tunc ꝑ ventum vita humana conuementiſſime deſignatur. Nam ſicut ventus habet pluuiam concomitantem. teſtãte Plinio in ſpeclo nat᷑ali qui ait· ventus quidem finit᷑ oĩs aut eum niue aut roꝛe aut ymbribo aut pruina. Sic vita hinc pñs humanaſemp habet pluiuiã omnis triblationis a mi / ſerie vcomitantem. Et ſicut ventus cũ magis inſurgit tu / multuatq; & pulſatſignat quia mox ſe termĩat atqʒ ceſſa t teſtante Ph̊o vbi ſup̃ qui ait Venti inquit dũ magis inſur/ gimt mox finiumt Sic vita hec pñs humana dum mag ele uari a inſurgere cernitur ſignum eſt quia mox inſperare 2 ſubito termina?. Et tunc applicetur ſic. Vita itaq; hec pñs moꝛe venti inſtabilis inquieta nec debet in ſurſum mundae ſitul ſttudit fumin Muicena tenton⸗ cteninn Ppioy Eintur tephie rca ao⸗ Aiquis tuamint duplici inſcdie⸗ decepts tinhyne trrirant Hommes gsſuntva Pirri ſdurztöe⸗ Riesnegu Uno altus⸗ füpumind Deſgnar VClatom drines moxtis in ſolen dwren rum tp⸗ Ntur iunt fenmn Plenden Aplieetn ſdunt Mlaltitu 1 Pron tmm 8 tomno⸗ tegi mlli tinen ei Sarer gngnihi ahacin omp mmedote eugian leterten wenuili veitpel Perent⸗ kirhudo itser 1 Pitz, iiEt w Miee Nentur Urumrer Klyca Wieo Zerterann Cortnau ſrn 6 tüpermmr tmi yeen nics a huhn Tituuas 1. altitudinis eleuari nec in deorſiim mundane cupiditatis ni mium inclinari ſ directo tramite iuſticie terminari. V Auicẽna li · ſuoꝛ mineraliũ. Quantomagis montes altioꝛes tantomagis vacui a poroſi atq; aqiuis irrigui petroſi · alti etenim montes intus vacui ſunt fontes effundunt petras iapides quoq; gignunt. S tunc p mõtes ipi homines figu⸗ rantur. Nam ſicut montes alti dupliciter eleuantiir. vt reci tat p hilo· in qrto methe· li.· Primo quidem dum vallis aliq́ circa accidit reſpectu cuius mons intumeſcit. Secundo du aliquis vapor in terra incluſus fuerit ſibi exitum petens ter ram in ſurſum pellit 2 montem apparere facit Sic homines dupliciter in hoc ſeculo eleuãtur.primo quidẽ dum vallis inſidie atq; moꝛtis circa homĩes facta fuerit qua ipᷣe homo deceptus intumeſcit. Secundo dum vapor vanitatis cu pidi tatiſq; in coœde incluſus fuerit quo ſtimlatꝰ ipe homo ſtul/ te a2 inaniter ſe extollit. Sic ergo Patet Et tunc applicet᷑ ſic. Homines itaq; in hac vita quantũ altioꝛes fuerinttantoma gis ſiint vaciii z inanes ab ommi ſalute qa gratiaſunt ima gis irrigui in omi tribulatione a miſeria.ſunt lapidei petro ſi duratiõe obſtinatia Z Areſlo in vi animaliũ̃ libro Aues nequaq́; ſe ſuſtollunt in alta aeris niſi ad pugnandũ yVmo altus volatus auiũ contrarietatẽ ſtragem adeſſe ho minum indicat a demonſtrat. Sed tunc per aues homines deſignantur. Nam ſicuit grander aues currũt a ſ aliunt ante volatium. vt recitat Vſidorus in hiſtoijs naturalibus Sic hon ines more auium a exemplo ſalire currere quoc; de⸗ bent bono opere a virtute ante volatiim quem facturi ſunt moꝛtis in hora ſue. Sed tunc conuenienter per alta aeris hꝰ altitiido ſeculi deſignatur. Nam ſicut alta aeris quendam ſplendorem apparentem a fulmen quarundam ſlellarũ fi⸗ clarum apparentium quidem a non exiſtentium preferre vi dentut iuxta illud qᷣ ait ps in ʒ methe. Aſub inquit ſtel⸗ la eſt apparens a non exiſtẽs in aeris regione que cum in⸗ flammata fuerit mO cadit· Sic altitudo Huius vite quẽdaz; ſplendorem vanum felicitatig falſe preferre videtur. Et tũc applicetur ſic. Hominres itaq; in altitudine Huiiis ſ eculi nõ ſeẽdunt niſi ad pugnandũ cum deo viʒ a cum proximo. ſjʒ ipᷣa altitudo hominum peſtem hominum ſignat atq; ſtra⸗ gem aàa Hugo in didaſcol'li. iij. flante vento flamma ignis non pmittit in altum aeris reſilire. ß diſ pergit verſus terram Sed tunc per flammam intelligitur mens humana Titulus 1. Nam ſicut flamma inſtar venti ſtrepit vehitur a mouetur vt recitat cõmentatoꝛ ſuper 3. methe · Sic mens humana ad⸗ inſtar venti multis vanitatibus & in ſtabilitatibo vehitur a mouetur Et tunc applicetur ſic. Elante itaq; vento aduerſi⸗ tatis tribulationiſq; mundanenequaq in altum eleuari p / mittitur flãma nre mentis cupiditatiſq; inane Ba Am Proſius in exameron li vn Tempe quidem pluuie yrundo in altioz a aeris ſe extollit. Sed tunc ꝓ yrundinem quiſq; fu deliũ deſignatur. Nam ſicut yrundo ſi oclis effoſſis ceca ap- paruerit iterum tamen viſum ocloſq; habebit teſtante phi loſopho in vi.anĩaliũ libro qui ait.ꝙ ocli configant᷑ yrun⸗ dinum dum in nido fuerint denuo iparum ocli renaſcũtur & clare vt antea ↄtemplantur Sic vnuſquiſq; fidelium mo/ re yrundinum oculos mentis ſue quos ꝓ peccatũ amiſerat. debet mox iuuentutis in tempe p penitentiam relucrari Et tunc applicet ſic Hoĩm itaq; fideliũ vnuſquiſq; tempe plu⸗ uie tribulationis mundane magis merſus exaltabitur a di rigitur creatoꝛi Ca Ptolomeus almageſti quarto NRũ q; lux celeſtis in ſurſum lucet verſus altitudinem celi quin etiam luceat ad yma huius mundi Per que dat᷑ intelligi ꝙ nequaq́; mens noſtra ſurſum debet leuariĩ altitudinẽ Hinꝰ miindi quin etiam reſpiciat inferioꝛitatem finis ſui atq; ſup plici ſempiterni Da Tharen tinꝰ libro de effectibo ĩ na tura. Tapis vebementer eleuatus in aeris regionem in ſuo caſu duos relinquit effectus. Nam in aere ſcinditur ante quã terram attinget ipᷣa terra ꝓnus apitur. Cauſa primi ẽ veementia aeris lapidem deferentis qua ip̃e lapis delatus ſcinditur a ſecatur Secũdi vero cauſa eſt violẽtia aeris mo tum lapidis pcedentis qui quidem aer ſuo impetu terrã pe netrat a infringit Sed tũc ꝑ lapidem intelligitur ipᷣe homo Nam ſicut lapis ignitus aque immerſus aquã ſibi in mag na copia attrabit a imbibit vt recitat cõmentato ſuper mmj· me the Sic homo igne concupiſcẽtie inflammatus aq uiſc; immerſus deliciarũ ↄcupĩeq; immũde· huoꝛem ſibi imbibit validũ penalitatis eterne Et tunc applicet ſic Homo itaq; in altitudinẽ mũdane glie eleuatus in ſuo quidem caſu duos relinquit effectus Nam in aere lenitatis ꝓſperitatiſq; ſein/⸗ ditur é a celeſti głia ſepatur. ſic ipſa terra moœtis in occur⸗ ſum eius protimis apitur E a Pps de natura locoꝛum Aqua aſcendit ſurſum in alta aeris in ſpecie foꝛma vapo/ ris · deſcendit aũt in ſpecie niuis pluuie atq;ʒ roꝛis. Aqua na⸗ q; nõ aſcendit inqntũ aq cum ſit grauis i̊ in vaporẽ euapo rata exaltata Sed tunc ꝑ aquã intelligitur ipe bomo Nã rotbint⸗ Srgini 4 — — 1 erinin e Winsan Aruricee dcivrte Gisſteni Towonp fumnetisn ſmunt& nitggrt Gunaudace Phr Cunq- kinterram Menebrintn ertts fuchin mNNNe⸗ Adinn habentak rato eſtq in coxnua nant quid ſuperions paucos Ses humann tun üntvwacuat nmiin cunn datundee ſtulſttaake coeda had⸗ kfupioet nt bat nplatton . alete mad⸗ Gere S ieng I Weypbſ nmnig r HZ DK tentin Z ü amiet ducrand tnpepi⸗ binrd guaro Ri ncdiquin kintklig Uojre bind liatqy p fectinn wemwi dra Alapen lwpis An⸗ ſtumunn ſpetuteug nurietn ſmnig gſpernn⸗ nns l tindb Pnoitn A n⸗ nonant⸗ 1 eum Mguunth⸗ zeua t lu 6 lono Titulus 1. ſicut aquia ſemp ĩ in infima defluere nititur a terr a imbibiẽ à facile deſiccatur Sic homo ſemper defluit ad yma penali/ tatis & miſerie abſoꝛbetur a terra cupiditatis a auaricie. deſiccatur ab omni humoe celeſtis roꝛis a gre. Et tunc ap⸗ plicetur ſic Homo itaq; in altitudinem eleuatur mundane gloꝛie in ſpecie vaporis id eſt proſperitatis ſuauitatiſq;ʒ mũᷣ dane ſed deſcendit in foꝛma muis a pluuie penalitatiſq; et⸗ ne Ha Plinius in ſpeculo naturali In altum leuata coꝛ pora ab incurſi ventorum non quieſcunt. Per que intelli gitur ꝙ in altitudinem eleuata coꝛda humana ab incurſubo temptationũ vacant nullatenuſq; requieſcunt Ps in pro bleu. Nimis autem laborat a leditur ipᷣm coꝛpus ſurſum q; in altum iaceat lapidem ſiue petram. Per que intelligit᷑ q; valde leditur leſione anime ip̃e homo·dum lapidem cupidi tatis ſiie in alta iecerit mundane celſitudĩs honois Ga Loxus in phiſonomia palemonis. Pectoa valde erecta ĩ al tum verſus mentum audaciam indicant mentis inerciam arguunt & demonſtrant. Per que intelli git ꝙ pectoꝛa homi mum in ſuperbiam tumentia & elata mẽtis inerciam a pecca torum audaciam indicant a demonſtrant. Ha Ppßs li- ꝓbleu. Cunq; inebriatus quis ſuos in alta iecerit oculos. mox in terram recidit impingit. Per que intelligit ꝙ duũ quiis inebriatus fuerit mentis cecitate aQ ignoꝛantia & oclos mentis ſurſum extulerit 9cupiſcendo tranſitoꝛia a müdana mox neceſſe eſt vt cadit in obprobria ſempiterna. Ia Areſto.in mm anĩ alium libro Cundta quidẽ anĩalia coꝛnua habentia ſuꝑioꝛibus dentibus aliqualiter ſunt oꝛbata Cuiꝰ ratio eſt quia materia dentuim ex qua viʒ dentes generant in cœnua tranſmutatur a ideo ait Solinus lirerum Rumi nant quidem cuncta animalia quibus inſunt coꝛnua ſedò & ſuperioꝛis mandibule dentes aut nõ habent aut debiles aut paucos Sed tunc ꝑ conua intelligunẽ coda hominum vi humana tumida & ſuperba Nam ſicut cuncta coenua intè ſunt vacuateſ lante phᷣo vbi ſupᷣ qui ait Omia quidem ani malia coꝛnua habent vacua preter ceruum. Sic cuncta co da tumida a ſuperba ab omni ſunt celeſti gratia vacua e fruſtrata. Et tunc applicetur ſic. Quncti itaq; homines qui coꝛd a habent elata in altitudinem mundanecq; gloꝛie eleua/ ta ſupioꝛibus mentis dentibo quibus cibus celeſtis ꝓpcipiĩ ſunt o'bata Cetera exempla ca require de altitudine de cõ⸗ templatione. Item in capitlo de ſublimitate Item de miindi gloꝛia Item de honoꝛe. Titult⸗ nn tuius 1. Vset H ¶ De audiutt“ newess Aymo ſuꝑ apoca Pari ergo aſtrigund reatii 4 qui nesdl indigne verbum dei audiunt · qui indigne coꝛpꝰ es e cxvypi ſumunt. Hylarius ſuper matheũ In ex hortatõ ſonit ne verbi dei inuocanda eſt primũ predicatoꝛi gratia ꝓferen iin di et populo audiendi. Sixtus pithagoꝛicus Hoc igiẽ tem net pus inutiliter expendis dum verbum dei audis & imitari en r ſpernis· aut memoꝛie non recondis. Fotunatus in omelia. d RNunquã diuinis auribus eius preces innoteſcũt cuius au , ne 1 res ad clamoꝛem paupꝑpiuim obdureſcunt Beda in omelia ſu ſfin per lucam.Ille deo illudit qui eis dei verbis que audiuit eõ ſer⸗ dignam ꝑpagendi opam non intendit. Remigius ſupꝑ Iobã ine nem. Qui aurem ſuam obturauerit ad clamoem pauperis eid clauſas ſibi habebit aures altiſſi mi conditoꝛis Phs in pro, Neacsnd bleu.Omnes ſepe oſcitantes minus audiunt Quius cauſa; iſppu⸗ require capitlo de exemplis. T herentius in adelphiis RNullã Konaap eſtimo ſane differentiam inter eum qui profert mendacia a i eum qui mendacia conſentit. Plautiis in gurgiilio Detra/ Muchdn hentem a detrabenti ob audientem pari arbitrio aſtringi eſend reatu Rabanus ſuper geñ ad litteram. Virtutis atq; ſalut Alceg inditium eſt eſſe quẽ piam in audiendum bonis. Richardꝰ mme de ſcto victoꝛe Nẽo eoꝛe ꝗᷓ inuiti bõa audiũt bona oꝑa a vtu unſte olſa opera poterunt perpetrare. = upſn Exempla nllec/ r Tituluis X J wploetſet Reſtotiles in ꝓbleu· Voces cicius remotiuſq; audi nliſtctb untur in nocte quã in die cuiꝰ cauſa eſt multiplex Panad 6 a philoſophis aſſignata. Ait enim phus vbi ſupra Mutgen ipam noctem foe tranquullam & quietam ob qd voces iileiet ipe poſſunt melius percipi a audiri. Auicenna vero aliter o mriin pinatur dicit ꝙ nox eſt frigida & humida · in frigido autem zynelt in humido magis reſonant ipe voces Sed alio q;ammo ligeen do accidere opinatus eſt Mphorabius in cõmento ait enim ſgisadi Noctem vero vacuam a lumie a caloze in vacuo autem vo . ean ces melius audiuntur Areſtotiles autem vbi ſupra alit cau D ſatus eſt. qd dum aliquis ſenſuum a ſua vacauerit actione m alij ſenſus virtuoſioꝛes vigoroſioꝛes in ſuis exiſtere actibus endre comprobantur. Nam dum quis oculos clauſetit conſtat Ceptoc ꝙ tunc ip̃ᷣe melius certiuſq; audit Cuius ſignum eit ꝙ ceci memoe⸗ N melius audiunt & hoc ideo qu ia ea vir tus que deſeruire de infirmi S beret oclis intrahit᷑ in auditũ Sic ꝑ omnẽ modũ eſt in po ſum mi ſito noctis tempore viſus nr intercipit᷑ quapropter auditus duhteſ ↄfoꝛtat᷑ & Poſeqñs vox melius remociuſq; percipit᷑ a ſentiẽ. pmer Ouisdl mendaa Ulo Detr, tnid Alrim satcſil is Rihard naopa t nſqga ARmnpe huswhii bqd zwa Ateto Att figiwatn Noum mdtenn NN ſapen iun Aat i NarAtn aut mmit un , einted giſng rudtis ralbenm. Titulus li Voces ergo citius remotiuſq; audiuntur in nocte ꝙ in die Per voces coꝛpales voces ſpirituales mentaleſq; puta oꝛa/ tiones deſideria ſanctoꝛe ↄueniẽtiſſune deſignant᷑ Nam ſicut voces coꝛpales in domibo tabulatis: ac in locis cõcauis acu/ te reſonãt. a hoc ꝓpter repcuſſione; ſonoꝝe qui in hinꝰ locis validi ſunt a magni.Sic ꝑ omeʒ modũ voces ſpirituales in coꝛdibo tabulatis a oꝛnatis concaiiis. a ꝓfundis magis reſo/ nãt in auribo ſaluat oꝛis. Sed tũc per noctem tribulatio aut aduerſitas figurat᷑: nam ſiẽ noctis tpe magis ea que celi ſũt cõſpicimus & videmꝰ.iuxta illud q ait virgilius in eney/ dosv. Nox inqꝙq; celeſtia numĩa pandit. Sed tribulationis in tpe maxime ea que celi id eſt celeſtis vindicte ſunt agnoſce re poſſiimꝰ a videre. Et tunc applicet᷑ ſic Voces itaq; id ẽ oꝛa tiones a deſideria a affectus mẽtis nr᷑e citius audiunt᷑ in au ribo pietatis clementieq; diuine que fiunt in nocte tribula/ tionis & penitentie quã in die affluentie felicitatiſq; mũda⸗ ne B Coõmentatoꝛ ſuꝑ qrto methe· Ome ꝗdem metallũ minus audit᷑ minuſq; ſonat dum iacet ac candet: ꝙ metalla que pendẽt acutius ſonat & dulcius audiunt Sed tũc ꝑ me talla copa intelligunt humana. Nam ſiẽ metalla vehemẽ⸗ ter acenſa moꝛe aque defluũt:ſed & ſibulum ſerpentes faci unt:ſic coꝛda hoĩm vehem enter accenſa amoee illicito & cõ/ cupiſcẽtia inflämata moꝛe aque defluũt in ima mortis per/ petue. & ſibulum faciunt ſerpentine eterne q; pene. Et tunc applicet᷑ ſic. Coꝛda itaq; humana:nec audiunt᷑ nec reſonant in aſpectibo oculiſq; diuinis dum iacẽt in peccato ſcelereq; ꝓſtrata:a diim cãdent igne ↄcupiſcentieq; inflamata. Coꝛ/ da aüt que pendent in aere puritatis acutins reſonent in au ribus dulciſſime maieſtatis Q Vſidorus in hiſtoꝛijs na turalibo. Multe voces ſimul ↄiuncte faciũt ſtrepitũ maioꝛẽ q́ vna vox ſola qntumcũqꝙ grandis ſit & magna. Per que ĩ telligi q; multe oeationes ſanctoꝝ viroʒe ſimul coniuncte magis audiun?· & reſonãt in auxes pietatis clementieqʒ diſ/ uine q́; oꝛatio ſola qntumcũqʒ ſit interdũ virtutis & effica / cie D Philaretus in tractatu de criſi: Cõtigit interduʒ vt dum quis in languoe poſitus nomen alicuiꝰ amici coꝛã ſe audiuerit nomĩare quẽ valde dilexerat ↄtinuo a languoꝛe cepto crecitet a cõualeat in inſtâti · Cuiꝰ cauſa eſt quia ad memoꝛi ã ſib i hoc modo reducit᷑ ſecreta coꝛdis dilectio que infirmũ itaq; recreat & ↄfotat. Per hoc intelligit᷑ ꝙ hoc ip⸗/ ſum miſtico quidem modo accidit frequenter vt dum quiſ deuote ſibi nomẽ xp̃ᷣi audiuerit predicariipſe mox a pecca/ toʒe moꝛbo conualeat & a languoe B Philoſophè in —.◻⏑ Titulus i ꝓbleu. Hoc aũt & nobis ineſt vt inclinato nto valde capite certius ꝗᷓ a remotis acidũt audiunt. Quius cauſa eſt. Na⸗ capite inclinato ſanguis refluit de ↄcauitatibo auriũ a merĩ gis. Cõcauitates aüt aurium vacue ſanguine a inane ĩ ſuis actibus puta in auditui validius vigozantur. Sed per incli / nationem capitis Humilitas figuratur. Nam ſicut inclina/ tio capitis debetur ſtudentibus ſtupentibuſq; deliberanti / bus prudentibus. quemad modum oſtendit philoſophus ſexto polliticoꝛum. Sic ipſa felix humilitas ꝓprie maxime debetur ſtudentibus in diuina cognitione · prudentibus in mentiſq; contritione:ſtuꝑentibus in effabili dei actione· deli berantibiis in iudicijs diſcuſſionibuſq; timoe. Et tunc appli cetur ſic. Hoc autem bonum naturaliter dininmitus celituſq; ineſſe videtur vt nobis humiliatis valde & deiectis audiart magis auditu noſtre mentis ea que accidũt a remotis curie patrieq; celeſtis E TLoxus in phiſonomia palemonis Hi igitur qui languent aut penitus non audiunt aut diffi⸗ culter audiũt indicium moꝛtis pᷣferunt ſibi in ꝓximo acci/ dentis Qui? cauſa eſt. Nam iuxta ſententiam vypocratis in epich̊; Opilatio obſtructioq; capitalis regionis moti proxi ma eſt im becillitas audiẽdi:hoc ipᷣm indicat eueniſſe:quam/ obrem accidit eo temꝑpe quo languidus actum amiſerit au diẽdi moꝛtem otingere vt frequẽter. Sed tũc per languidum peccatoꝛem ↄuenit deſignari. Nam ſicut languido qtuoꝛ ma xime nocere videnturque in tercio ſecretoꝝe Galienus enu⸗ merat in hunc modũ. Primum eſt lux ſcdm caloz tercium cibus quartũ animus turbulentus Infirni enim luce ledũ tur caloꝛe accẽdun?᷑: cibo ofunduntur triſticia occidunt. Sic peccatoꝛi homini cuilibet qᷓtuo obſiſtere maxime dinoſcũ / tur. Primum eſt lux mundane felicitatis & affluentie. Secũ dum eſt caloꝛ cupiditatis concupiſcentieq; mundane. Terci um eſt cibus conſolationis foꝛtitudiniſq; humane. Quartũ eſt ſolicitudo triſticiaq; cupiditatis & auaricie. Sed tunc cõ uenienter per moꝛteʒ coꝛporalem moꝛss ſpiritualis ſeu moꝛs ꝓpetua figuratut. Nam ſicut in moꝛte coꝛpali pectoꝛa intu/ meſcũtvt recitat ſolinus libro rerum. Eleuatur pectus ho/ minis moetui & valde intumeſcit quod quidem contigit ex fluxu ſanguinis intra regionem coꝛdis. Sic in morte ſpiritu/ ali & eterna coꝛda intumeſcunt hominum ad imbibendum ſibi ſupplicia ſempiterna. Sic ergo patet ꝙ per languidum peccato deſcribitur. Et ꝙ per mortem corporalem moes ani me ſeu mos perpetue figuratur. Et tunc applicetur ſic. Tili itaq; qui in peccatis languent & topent & vocem dei inuit i Vit ditp adiul ſema guulit toeſe un it ſlits v,) ſneaoi ſummſalua tigatti üitttsan Ittusanee ur N diqu 4Dirn toleion ſeſauob Alnti Sie ſoletp⸗ wleſton Kore ki Ntuümee duodod malüan uit ani⸗ liumtan oteſt in vjirtute Alinigan enuſttte⸗ Uinſont riſt⸗ notdn es ndi ſontibugi flud 9 Nltatpe e ſonth Ptatum tpt⸗ ameri wiſuis Mincl Nndtn benti ſolepon emaine Wtbesin edl tte igolinig dis audint motis att valemond taut diſt amo α ctatis in atiprodi lecpamn milertan mguldum Ituema nus ec. Eercdn nNucedi crduntde medinccd verte deai mndrel me 4 Sotirdᷣ slumass ruirtul roenste hlontgtu nute pein nbibenn gnoa s nn inutt H .—„ Titulus l audiunt aut nõ audiunt morti ꝓpetui ſe ſubiectos indicãt oltenoüt ( Ariſto⸗in pbleu. Voces que in mari acetf. dit ꝑ longa lataq; locoꝝ ſpacia ab eo qui in littoꝛe ſteterit audiunẽ. Sed tüc ꝑ mare otritio ſeu penitẽtia deſignat᷑. N az ſiẽ mare in die nigreſeit. in node aũt albeſcere & clarere ali/ qualiter eſtimat. Huiꝰ cauſa eſt nam in die minoꝛ ſpuma·ĩ nocte vero marini fluctus ſurſum iaciũt multaz ſpumã vt ₰ „ „S— — * —☛ ₰ . * — „ * . . dẽ in· nij. methe. Sic penitẽtia qdem in die pᷣſentis vite triſti/ ciam pᷣferre nigreſcereq; videt᷑ in nocte autẽ moꝛtis ſeu vite ſequẽtis letari & albeſcere com pbat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Vo ces ergo nt̃e que tꝑe ↄtritionis accidũt.G penitẽtie velociſ⸗ ſime audiunt᷑ ab eo qui in littoꝛe ſteterit quietis eterne om nium ſaluatoe H Comentatoꝛ in: itaq; a tota cauſa auditus nĩi eſt aer intercluſus intra oca⸗ uitates auriũ ee miringas.Sʒ tũc per auditum coꝛ palem au ditus anie quo intus in mente verbuʒ dei pcipitur & deſig natur. Nam ſiẽ auditus copalis intercipitur & deſtruitur qtuo quidem modis.vt recitat Iohãnes meſue in pᷣma pdti ca· Primo viʒ ex infirmitate valida ſeu languoze. Sco ex ca pitis leſione aut vulnere aut doloꝛe. Tercio ex auriũ opila/ tione ſeu obſtructione. Quarto ex ſenſibili ſ. eu audiẽtia ex/ cellenti. Sic auditus mẽtis coꝛrumpit᷑ quatuoꝛ iſtis modis Videlicet pᷣmo ex infir nitate atq; languoꝛe peccatoʒe. Secũ do ex leſione potentiaxe anime & virtutũ Tercio ex obſtru ctione auris coꝛdiũ. Quarto ab excellentia impetuũ & ſtre⸗ pituũ mundanoꝛe. Sed tũc ↄuenienter ꝑ aerem ipᷣa mentis deuotio deſignat᷑. Naʒ ſiẽ ſine aere nullũ viuere poterit ani⸗ maliũ aut moueri vt oſtẽdit phᷣs in vaĩalium li. ¶uncta in quit anĩalia in vita aere ſuſtentantibo:& ſine aere nullũ aĩꝗ lium tam aquaticoꝝe greſſibilium volatiliumq; viuere Idez poteſt. Sic abſq; deuotione anĩe nullus viuere hoĩm poteſt in virtute celeſtiũ e vigoe. Et tũc applicet ſic. Tota ergo cã auditus audiẽdi verbũ dei ẽ ipſa deuotio ſacra intercluſa in cõcauitate codis noſtri I BPlinius in ſpeculo naturali. Qui in fonte ſteterit ſoueaq;ʒ ꝓfunda voces factas deoꝛſum ac ſi ſint pueroꝝ ludentium audiũt in ꝓfundis. Cuius ra tio tacta eſt ſupᷣ̊. S ꝓ fontes foueaſq; ꝓfundas ip̃as carna/ les intelligimꝰ voluptates. Nam ſicut qui in ꝓfundis ſlãt fontibus lumen ſtellarum ſe in die habere exiſtimũt. Tiixta illud ꝙ ait Alſabicius in tercio perſpectiua libro./ Stelle in⸗ quut apparent & diurno tempoꝛe his qui in ꝓfundo fuerint vel fontibus. Sic qui in profunditate carnalium fuerint vo luptatum ſũme celeſtiſ. q; beatitudinis ſe habere exiſtimant j·de anĩa. Prin cipiuz 4 1 4* Tituuus lAi brauium & obtentum. Et tunc applicetur ſic · Qui itaq; in carnis ꝓfundiati fuerint voluptate verbum dei ſeu vocez di uinam dum audiunt quã proridiculo 2⁊ pueoꝛum ludo ſpe ctaculoq; deducunt K Philoſophè in probleumatibo Sonitus atq; voces que extant circa aquas primo quidem & in intimo acute reſonant. ſed continuo terminantur. Et iſtius ratio eſt. Nam inter cetera elementa ipſa aqua maxi / me ſibi ſonum attrahit & imbibit voces itaq; aque abſoꝛbte ſubito terminantur · q;uis in ſui prima percuſſione teſona⸗ re validius videantur. Sed tunc per aquas mundane delitie figurantur. Nam ſicut aqua eſt principium atq; cauſa om nis corruptionis etiã in rebus tranſitoæis ee mundanis quẽ admodum recitat Auicebron ſibro fontis vite. Sic de coꝛ de licieq; miindane ſunt tota interdum cauſa coꝛruptionis eter ne: Et tunc applicetur ſic. Voces itaq; allocutionis diuine acute quidem reſonãt circa aquas deliciarum concupiſcen⸗/ tieq; mundaneſed mox terminantur topoꝛe obliuionis 6&ε negligẽtie ½¾ Toxus in phiſonomia. Elegantis nature indicium eſt & ſignum. dum quis humanos fletus audiẽs & doloꝛes in intimis ſuis contrabitur & vt compatiens dol lenti homini contriſtatur. Per que intelligitur ꝙ elegantis nobis mentis indicium eſt. & ſignum dum quis fidelium fletus pauperum audiens aut memoꝛiam in intimis ſiui co⸗ dis. vtpote compatiens feliciter contriſtatur M Tharẽö tinus libro de effectibus in natura. Repertum eſt ꝙ metalla in vmim inſimulq; coniuncta dum cum duro pulſata fue/ rint coꝛpoꝛe. ſonoꝛo modo valde in humanis auribus audi/ untur. Per que intelligitur ꝙ; miſtice metallicec; voces mẽ/ tis noſtre multe in vnum ſimulq; collecte ſonoius intonãt in auribꝰ pietatis clementieq; diuine N Ariſtoteles in libro probleumatuʒ Nullus ſonus millacq; vox ab immer/ ſo ſub aquis percipitur & ſentitur. Quidam enim ſe aquis immerſionis habent ſcientiã qui dum ſub aqua fuerint mul lam percipiunt vocem nullumq; ſonum. Per que intelligi⸗ tur & nulla vox verbi diuini ab immerſo ſub aquis delicia/ rum ãmodo percipitur aut auditur. Cetera omnia require capitulo de verboa maxime in regiſtro ¶De audacia auctoꝛitates NAleris li: vnj. Mos erat romanoꝝ vt nullꝰ ad impe riale ſoliii coleret᷑ niſi aĩoſitate &e audacia p̃ ceteris imminere virtutibo precellere videret᷑. Origenes li. in de calogo p̃ᷣceptoʒ.Heu quã damnata preſumptio tam Wrarns dont⸗ octe tin uinin Vnule wander ontuen nbe (mhuormip stonun. “ Oeribisſet Eittbhn ſpnncrimi auprecad ltus tomo Urtisaude gitsß felg⸗ nisſipo nardmin minüind⸗ pitulode m (a Wadote⸗ dadu⸗ tuched paruitas roris de am ſe Na gran Nogani 1 K 2 Titulus lĩ gin audaci animo deũ offendere:ſed ꝓrſus nil eo deteſtabiliꝰ ; nd ſi in peccatis quiſ auſus fuerit ꝓmanere Adamantius ſuper Nſe Ioſue. Ome actum precipitat rationis quicũq; eſt audacie W epemẽtis. Ioſephus decimo libro. Sepe diſcreto ſuſceptoq; Nn timoꝛe quidam bella vicerunt qui in nimia ſecuri audacia coruũt. Pandulfus libro de tribus reginis. Solus homo ĩ amai nocte timidus eſt. plures vero cõſtantes ſimul audaciſſimi blebe⸗ nocte ſunt. Pliniꝰ in ſpeculo naturali. Que magna coeda ge / WZ runt timida ſunt animalia : que vero pui coꝛdis fuerint au/ nedite dacia valde ſunt/ vnde maioꝛis coꝛdis eſt timidus lepuſculꝰ cälien qy leo audaciſſimus. Solinus in tercio hiſtoꝛiaꝛe naturalutinmn dni In pontu femine viris audacioꝛes ſunt & barbate pugnant enim ante viros. Pᷣs in tercio aĩalium libro · Animalia ca / d E . nKn. . W ſtrata omni perdens audacia ſunt oꝛbata. Agellius in croni bdinde cis romanox. Qui multa weſſi ſunt audacioæes ſunt facti. apiian Strabus ſup illud geñ. pPallio coopiens ſe c· dicit. Om̃is ⸗ innd, virtus audacie infringit niſi verecundia cõſeruat.¶ hemiſtiꝰ mnature⸗ ſuꝑnide anima. Ira atq; audacia ex accenſione ſanguinis i circa precoꝛdia generant. Eſicius ſuꝑ illud eœleſiaſtici·xvi· ni Beatus homo qui ſemꝑ pauidus eſt ⁊c7–dicit. O damn ata ns ſecuritas audacia execrabilis & preſumptio hominis delin Gents quẽtis ſ̊ felix puſulanimitas homĩs pauidi a timẽtis Gre / Mum goꝛiuis ſiiꝑp Iohãnem. Et pingui ceruice cucurrit ↄtra deum ſuc ⸗ 26. dicit. Iuſto dei iudicio eternaliter interibit qui tanta ani Ahnd moſitate & audacia deũ omipotentem offendere nõ deſiſtit Omfa Athnaſius pater noſter in ſermone. Omni audacia muniẽ⸗ Uutahe di ſunt ſerui dei vt carni reſiſtãt eſtuanti obſtant hoſti pug drsnd nanti mũdo recalcitrẽt infeſtãti & vt cedant malignitati ho oces minũu inſultanti- Cetera require de animoſitate ca. Item ca/ sintond pitulo de preſumptione ſtotisn L ¶ Exempla de eodem ¶ Titulus lii / £ binme Hiloſophus in vnj anialium. Paruitas cosdis ani? nlanns moſitatem audaciãq; ↄtigit in cũctis aĩalibo. Hiuꝰ? irſi cauſa ſtat in hoc· Nam in ꝓuo coꝛde virtutes natu/ eitellgaz * rales cõtracte ſunt pariter & vnite que in magno latoqʒ coꝛ iNcl dis diffuſe ſunt penitus diſperſe. Omis aũt virtus vnita v urequin tu oſioꝛ eſt & efficacioꝛ quã diffuſa:quãobrem accidit quodð paruitas codis cuiuflibet animalis eſt cauſa audacie fu⸗ roꝛis Sed tunc per paruitatem coꝛdis humilitas deſignatur Print Nam ſicut paruitatem codis conſecuntur membra exteri / ien oꝛa grandia atq; magna Iuxt a illud q ait Conſtantinus tsln de oꝛganizatione libro humanorum copꝑm. Innotuit inquit Titulus liij nobis ꝙ membra grandia exterioꝛa coꝛpoꝛis parua inteinſe cus foꝛe membra exi guunt a oſtendunt. Sic ad humilitate; cosdis conſequuntur membra magna fœinſecus boni ope ris & virtutis. Et tunc applicetur ſic. Humilitas itaqʒ coꝛdis noſtri eſt cauſa omnis audacie bona augendi ſupplicia ſu ſtinendi B Philoſophus in probleumatibus. Calox in/ terioꝛ & frigus xterius audaciam inferunt a coꝛda efficiũt animoſa Per que intelligitur ꝙ caloꝛ diuini amoꝛis interiꝰ a frigus continentie a pudoꝛis exttinſecus audaciam ſacrã mentibus inferunt & inducunt ſed & coꝛda in actum ſalu⸗ tis perpetue:a virtutis efficiunt animoſa C Iobannciuſ NagogeEx cibis amaris ſi aliquod paſtum fuerit animali um e cibatum preceps efficitur vehemenſq; ee audax fre/ quentata a amara cibaria animalium exaſperat vnumq&/ ρε & cosda rigida & dura eoꝛundem facit. Per que intelligi? ꝙ homo cibis amaris pecatoꝛum ſcelerumq; cibatus au⸗ dax efficitur precepſq; & vehemens in peccato ac labilis in ſupplicium ſempiternumvel aliter a pulcrius. Homo itaq; cibis amaris paſtus penitentie audax dicitur abiiſq; 1 / nus ad exercicium virtutis aſſidue G& ad actum ſalutis eter/ ne D Hugo in dydaſcol libro quarto. Sex ſunt que au daciam inferunt coꝛpoꝛalem. Primum eſt ſanguinis inſpe⸗ ctio. Secundum eſt valida coꝛpoꝛis accinctio. Tercium ẽ vin dicte expeticio. Quartum eſt ire accenſio. Quintum eſt coꝛ⸗ poꝛis interioꝛ accenſio. Sextum eſt coꝛpoꝛis exterius vel ab extr a infrigidatio. Per que intelligitur ꝙ ſex ſunt que auda ciam mentis efficiunt a valoꝛem · Primum eſt frequens in ſpedtio ſanguinis paſſioniſq; dominice. Secundum eſt aœi/ ctio rigoꝛis a continentie· Tercium eſt vindicta ꝓprij ſceler atq; culpa. Quartum eſt ira contra toꝛpoꝛem ſue negligen/ tie & deſidie. Quintum eſt acenſio in dei caritate. Sextum ẽ extinctio ſeu infrigidatio a libidĩe a voluptate carnis E Ariſtotelis invi polliticoꝛe.· Qui doloꝛem ſepe perpeſſi fuerĩt audacioꝛes fiunt extunc· & ſupe ruenientem doloꝛem minus ſentiunt. Per que intelligitur quod qu ſepe per recidiuatio/ nem in doloꝛem atq; tyrãnidem vicioꝛum recidiuãt audacio res pronioꝛeſq; in peccatum fnint a ſe minus ſentiunt dolo remq; ſuum E Antbo nius oꝛatoꝛ ſuper retho; Qui du / dum timuerunt · nunc autem validi facti ſunt audaciſſimi. tandem fiunt. Quius cauſam require capitulo de timoee Per hoc intelligit ꝙ qui timidi puſilanineſq; extiterint. ſed in domino cõfoætati fuerint audaciſſimi tandem erunt e auaricia auctoꝛitates ¶ Titiſlus lnij. K Oi lci⸗ Di Nro: entl cin füen glen o N in. ſc Muut dupe ſone ſpi⸗ lam neſt Kulid ape wuds⸗ Auar bus iull i ſitA lia da hie de dtegen nſeen ſorn k i lhteinſ⸗ hnnlinte niope cdis igicaſu Dnn chi nsita Nunſig, m al Urmar urtmning Audeen AtnuINe gueinelei cibatusg Nelablisn no ia li 1 luts eter ntque au nis inſpe⸗ lumé vin n eſt (⸗ iusvAA tque aud, ſregversn um Ata, wriſer ſeenegn ſteanmnt rns 5 w uiIs diund itaudad unt W Qin daeñn. ome Titulus liij Aluſtius in tugurtino li.n. Auaricia ergo eſt inimi ca caritatis. omiſq; virtutis emula · & ſaucia regna diſſipat gentes cõturbatcoꝛxrumpitq; moꝛes. aufert famã piter a honoæes. Hugo in dydaſcol li.vj. Deꝰ qquod eſt totũ ſui ipſius diffuſiuui ac bonitatis ſue cõuincatiuum omibus creaturis.huic inquã bono ipᷣa vorax & tenax aua ricia maxime ↄotraria cernit & repugnãs. Sydonius in epri. Omis lex abicit᷑ ome decretum & cerimonie ſupplantantur vbi p̃ſtigiatrix repugnare auaricia com ꝓbat᷑. Origenes li⸗ bro vnj. Auaricia nanq; plena eſt omi dolo aſſidua in men dacio decipit a occidit:ſane dicam. q; omnis ꝓrſus auarus eternaliter interibit. Egeſippus Hieronimi. Maledictũ ome regnum qc auaricia conditũ eſt. Tulius in rethorica. Peſſi/ mũ enim vicioꝝe auaricia precipue prĩcibiis a rem publicã gubernantibo. Seneca libro de clementia ad neronem. Aua ro tantũ deeſt qᷓntum habet:quia eo qq habet frui non au/ det. Iuuenal libro qᷓnto. Diuitie nam ſunt irritamẽta malo rum. Valerius libro octauo. Diuitie nõ ſaciant ſed irritant poſſidentem. Haymo apoẽëᷓ. Omnia ꝓchdoloꝛ regna homis deſtruit auaricia anime inſidiatrix. Saliiſtius in tugurtino. Stupenda auaroeum ignoantia qui homines omnes vellẽt non eſſe· vt ipſi ſoli poſſent opibus abundare. T ulius in phi lippica vndecimo. Auaro quidò optas malo niſi vt diu viuat Idem in pannoꝛ capitulo decimo. Omnis auarus dei igna⸗ rus eſt a coꝛde ſemper amarus. Damaſcemis in epiſtola Nulli dubium quin maioꝛ cruciatus auari omia poſſidentꝰ m pauperis penitus nil habentis. Affricanus libro de inſti tutis trayanus tercenta capita palia infixa vidit quoꝛe vita auariciam exercuit. Seneca in incula furente. Scito de omi bus cupiditatibus ſolutum eſſe cum ad id perueneris cum nil illicitum queras a roges: niſi q querere rogare licitum ſit. Ambroſius in exameron libro tercio. Melius eſt preſen/ tia damina ↄtemnere q́; exiguo queſtu ꝓpetua cõmoda non hre Seneca in ep̃·ad neronem. RNunq diues erit qui ſe cre dit egentẽ Varro in ſententijs livji. In nullo auarus bonꝰ i in ſe ſemꝑ peſſimꝰ Therencius in andria. Putandus ſemper fotioꝛ qui cupiditates quã qui hoſtes ſibi ſubijcit. Cetera require capitulo de cupiditate de ambitione e honoꝛe ¶ Exempla de eadenm Riſtoteles in libro ꝓbleumatuz. Natura eſt eꝛ con / ditio pulueris vt qui extra domos ſunt e habitatõ es hoĩm. millatenꝰ cõſpiciatur intra domos ſolũ⸗ modo videatur athomi ſolares cõſpiciuntur nullatenꝰ nec — Titulus lſiij videntur niſi in domibus tenebroſis ſolis lumĩe cõſplenden te. Quiꝰ cauſa tangit᷑ infra ca de congregatione. Sed tũc ꝑ piunuerem auaricia figuratur. Nam ſicut puluis tempore pluuie ac humoꝛis nullus eleuat᷑. vt recitat yſidorus in.xv. ethoꝛ. Sic infelix auarus tempoꝛe mortis & miſerie nequa/ qᷓ; eleuatur in altum celſitudinis & gloꝛie. ſed immergitur ĩ ima penalitatis eterne. Et tũc applicetur ſic. Conditio itaq; eſt ipſius execrabilis auaricie natura. vt ipſa eiuſq; pre/ ſtigia extra domum mentis noſtre mullatenꝰ agnoſcantur in ſolis autem mentis intimiſ agnitione veritatis ſalubriter videan?ꝭ B Rotandum aũt ꝙ auaricia comparat᷑ ſpine ob ſex ↄditiones pariter a effectus qui cõueniunt auaricie atq; ſpine. Primo quidem nam ſicut ſpina in floꝛe dulciſſi⸗ mi eſt odoꝛis amaruim tamẽ ee ignobilem fruduũ affert. Sic aularicia ſuo vano duilcicq; odoe coꝛda allicit vniuerſa: fru/ ctus aũt eiꝰ eſt amaritudo & penalitas ſempiterna. Secũdo qdem naʒ ſicut ſub ſpina hahitare naturaliter appetũt vip/ pere & ſerpentes quẽadmodum płs in biſtoijs naturaliba di . Sic ſub vmbra damnabilis auaricie maxime ocultant a habitant ſerpentes vippereq; iehenne. Tercio naʒ ſicut ſpi/ na habitis floꝛibo e foljs magis pumgit. vt refert pliniꝰ in ſpeculo naturali. Sic auaricia dum eſt ſub mũdane felicita/ tis folio atq; floꝛe magis pungit aculeo moꝛtis eiene Q Quarto nam ſicut ſpina deſicata inter ligna aliqᷓ & virgui ta maxime ignibo eſt ydo nea atq; apta eo ꝙ inter cetera ge/ nera lignoꝝ ipſa pinguioꝛ extat.Sic ipſa au aricia per moetẽ arefacta ſumme vdonea eſt & apta ad fouendum incendia ſempiterna. Quinto nam ſicut ſpina migredinem infert ſuo cotice a humoꝛe vt refert heophilꝰ in tractatu diuerſaruz artium. Sic auaricia damnoſa a execrabilis ſue malignitat preſtigis nigredinem que nunquam delebitur infert ani⸗ me cecitatis videlicet e& ignorantie ſempiterne · Sexto nam ſicut ſpina in ſua punctura ſanguinem non elicit nõ effun / dit ideo validius intumeſcere ipſum viulnus facit. Sic aua ricia dum mentẽ pungit ſanguinem ſceleris a peccati nõ ef/ fundit ſc; ꝓ penitentiam ſatiſfactoriam ſed intus retinet per auctionem malignã D Atem auaricia cõparat᷑ mari ob octo ↄditiones qlitateſq; que ↄueniunt tam mari quã aua/ ricie damnabili penali· Prima eſt nam ſiẽ mare cũcta infi/ cit elemẽta.teſtãte ↄmentatoꝛe ſuꝑ· nimet he. vbi ait ꝙ mare inftigidat regionem etheris hum ectat oꝛiʒonta aeris ſed coꝛrumpit climata nre habitabilis regionis. Sic auaricia in ficit à coꝛxrumpit cũcta coꝛda humana ſi̊ & igne; infrigidat t ſnet elis is. plun uat ſeſtie cut:? dicat man dem tenn ſaty. am ſnpt dwitu, foor⸗ biſup⸗ Adoi⸗ ltrbit ſeuna Crecere guitmma necitain macorm ewd ftagie plura licinn cioni⸗ am ſu neratur modum ntainſe Vadan C dir cöcuſie midus 1id ar lakicie in ſen b⸗ Paantt i en lep wte NA oſ D cantue beier e ree laſt⸗ et ſful eciido tvip/ kaliin lant ſpi 60 il etage⸗ mot Cerda ſetſvo uuſnn igiun D ni Gtonun Seuu ls⸗ pe Maua hi 4 m⸗ un zdr parantur moꝛtuis ob qtuoæ ꝓprietates ꝗᷓ moꝛtuis ↄueniun S . Titulus liij caritatis aetem inficit puritatis terrã intumeſcere facit no⸗ ſtre humilitatis. Scdo nam ſicut mare omnes intempies & aeris impreſſiones generat. vt ꝓbat Auicẽna li mij de dilu uis. Videmꝰ inquit ipſos ventos turbinẽ & pruinam niue; pluuiã atq; roꝛem ex marinis fluctibus generari. Sic ipſa auaricia cũctas intempies inquietudinis ſolicitudinis mo/ leſtiaſq; mũdanas efficit in coꝛdibo vniuerſis. ercio nam ſi cut dũ mare albeſcit & ſpumeſcit tempeſtatem grandem in dicat affuturam. Quius cauſa eſt: quia albedo maris a ſpu ma multũ foꝛe incliiſum aerem indicat atq; ventũ. Qui qui dem ventus mare cõcuſſuʒ valde intumeſcit. & p̃conſequẽs tempeſtas fluctuũ conſequet᷑·Sic dum infelix auaricia albe / ſcit ꝓꝑ complacentiã ſpumeſcit ꝓ amoꝛem cupiditate; ni⸗ miam mox peſtilentiã foꝛe tempeſtatemq; futuram indicat ſempiternam. Quarto nam ſicut ipſum mare fluit & refluit ad virtutem lune quẽadmodum oſtendit pps in tercio me/⸗ thero. Totam enim cauſam fluxꝰ? & refliixꝰ? maris reduct vbi ſup̃ᷣ ꝓps in ipſius lune efficaciam & virtute; · Sic auari/ cia deo inimica influit ee refluit tꝑe huius vite hm motum inſtabilitatis mutabiliſq; foꝛtune. Quinto nam ſiẽ mare in ſe amaʒxe eſt dulce tamen aliqualiter eſtimat᷑ ad contaéctum cere cereiq; dulcoꝛis· vt recitat ppᷣs in tercio methe.Aqua in quit maris eſt ſalſa & amara in vaſe tamẽ ex cera facto ſua ueſcit aliqualiter & dulceſcit. Sic auaricia in ſe foꝛe amariſſi ma com ꝓbalicet ad tactum mundane voluptatis dulce/ ſcere videat. Sexto nam ſicut mare in littoꝛe plura facit nau fragia quã in ꝓfundo vt recitat ph̊s in ꝓbleu.Sic auaricia plura facit naufragia in littoꝛe ſecuritatis cum viʒ eius ma/ licia:nec perſpicit᷑ nec timetur ꝙ; in ꝓfundo ti moris & ſuſpe ctionis cũ eius pᷣſtigium ꝓſpicitur e foꝛmidatut. Septimo nam ſicut mare vnũ q. anĩalium aut piſcium in ſe vuil/ neratum aut ſauciũ verſus littoꝛa eicit ac expellit· quemad mo dum recitat plin iꝰ in ſpeciilo naturali. Sic ꝑ omia aua/ ricia inſe ſaucia tandem expellit eijcitq; in moꝛte & litꝰꝭ moe⸗ tis & damnationis eterne. Octauo nam ſicut in mari puta occeano nix nullatenꝰ cadere com ꝓbat᷑:quẽadmoduz oſtẽ⸗ dit phs in n methe. Quius ꝗqdem effeclus cauſa eſt: nam ex cõcuſſione ↄmotioneq; vndaʒe quidam aſcendit ſurſuz hu/ miòus calidus q; vapoꝛqui niuem liquefacit reſoluiitq; in aquã anteq́; pueniat ad ꝓcellam. Sic in ſtatu cupiditatis auaticie nequaq́; cadit nix puritatis a mũdicie aut refrige/ rii ſeu beatitudinis ſempiterni E Notandũ ꝙ auari cõ , t Titulus J ij G auaris. Prima ꝓprietas moꝛtuox eſt vt ipſoꝝ pectoꝛa va lide intu meſcãt.uius etiã cauſa tangit᷑ mox infra. Sic hoc ꝓprium foꝛe dinoſcit᷑ coꝛdium auaroꝛe vt ꝓ tumoꝛeʒ elatio⸗ nis extollant a in ſuꝑbiam erigant. Scda eſt. nam ſicut moꝛ tuis oculi exterius interiuſq; nigreſcũtquẽadmodum reci/ tat fontinꝰ li:nj: de natura moꝛtis & vite. Cuius etiaʒ cauſaʒ videtur tangere ph̊ᷣs in ꝓbleu. Magna inquit circa oculos moꝛtis tꝑe accidit ꝓmutatio ſiue dolo⸗ Ad locuʒ aũt & ad membze doloꝛoſum & ſceleriter ꝓmutatum ſanguis cõfluit ex natura:ſanguis aũt ad vnũ cõfluens locum poſt moꝛteʒ aũt rubeſcit penitus aut nigreſcit: quãobrem otigit ꝙ moꝛ⸗ tui oculi exterius interiuſq; nigreſcunt. Sic mentales ꝗdem oculi in auarxis qntum ad agnitionem veritatis ſui luminis palleſcunt penitus a nigreſcũt. ercia eſt:quia ſicut moꝛtui grauioꝛes ſunt quam dum ſani fuerant aut viui vt oſtendit ppus in ꝓbleu. Quius etiam cauſa tanget᷑ infra ca.de beati tudine. Sic auari grauioꝛes ſunt in ope quidem bono: in ca ſu damnabili & eterno. Quarta eſt:nam ſiẽ in moꝛtuis muil/ lum apparet veſtigiũ ſanguinis aut cruoꝛis vt refer t Aui⸗ cẽna li:medicina.vji. Cuius cauſa ſtat in hocnam moꝛtis in tpe totus qui in coꝑe ſanguis fuerit ad cõcaua tranſit coꝛ dis in cuius ſignũ & ipſa poſt moꝛtem pectoꝛa intumeſcunt quia accidit in fluxu ſanguinis in coꝛdis ſeu pectoꝛis regio nem. Aliter aũt opinatus eſt Galienꝰ qui aſſerit mortis in tpe in carnis ſubſtantiam ipᷣm ſanguineʒ tranſmutari. nui⸗ lum itaq; in moꝛtuis ſanguinis apparet veſtigiũ aut cruoæ? Sic in cupidis & auaris nulluʒz apparet veſtigiux ſanguinis G cruoꝛis dei feliciſſime paſſionis aut omis celeſtis efficacie virtitis G Rotandũi autẽ ꝙ auarus comparat talpe Nam ſicut talpa timens ſibi herbas deficere a radices & in ſaciabiliter deuoꝛans ipſam terraʒ vt recitat yſidorus in hi⸗ ſtoaijs naturalibo. Sed talpa nequaq́; dum viuit ſed dum moꝛit᷑ clare videt. Sic auarus timẽs ei pecunie deficere copi / am & theſauriterrã vilioꝛis voꝛat edulij ſed a ipᷣe auarus ce cus mentaliter eſt dũ viuit ſ̊ moꝛiens quid auaricie pene an nexũ fuerit clare ↄtemplabi limpideq; videbit. Comparat᷑ inſup bufoni. Nam ſiẽ bufo tantũ terre edit qntum vno pe/ de capit· ſ & cibus huiuſmodi terre in veneni bufonibus tranſmutatiir-Sic & auarus tantum quantuz pede capit ſo / lũmodo de terrenis capit ſed & cibus auarox qui eſt pecu-⸗ ⁶ nie inſaciabilis cupiditas atq; feruoꝛ in mortis venenum co uertitur ſempiterne H Notandum ꝙ auaricia compa/ ratur igni ob odto effectus cõditioneſq; que ↄueniunt aua⸗ ſit 1 a⸗ terin ſ ſem. loner aſtus amifne nisdy aemn tetie co Quarr Gecun bificat carnal na pen. ri commn lbe hn gnsun les ſcapteen ſetoru Atnetus ncets ſu DWla mnc. 6dmod quiden dume fertur⸗ danate ſim tee hinepu lblimiz⸗ Wmnnat: bengit mae⸗ abhanm leuiati ltetne. 6 ſuam ſe⸗ G e: . av cho to. Na ni guſe Cdeles ita iscöfie te Ronc. alsin i lunns ut mun Ntoſtende cade ben no⸗ inc tns nleh ert Aui⸗ natis in anſt coe weſcunt regio mus in wri mü⸗ cr Pngons ls eſncne⸗ nperatti radices al Ornsiu itloon urapi/ euns epean orrporat un w 7 bimtr . e. nmnco unt ud⸗ Titulus liin ricie atq; igni. Quae prima eſt nam ſicut ignis quadrupli/ citer inflãmatur. vt recitat ↄmentatoꝛ ſuꝑ ni methe. Primo viʒ ꝓ validam euendationem. Scdo ꝑ exterioꝛem extinctio/ nem.Tercio ꝓꝑ ſufficiẽtis combuſtibilis materie admin iſtra tionem. Quarto ꝓ naturalis pinguedinis imbibitione;. Sic eſtus cupiditatꝰ & auaricie quadrupliciter in damnationẽ anime a copoꝛis inflammatur. Primo videlicet ꝑ ſuggeſtio nis dyabolice euentationeʒ· Secundo per extinc tionem inte⸗ rioꝛem dei a proximi dilectionem a amoꝛem. T excio ꝑ ma/ terie co mbuſtibilis id ẽ vane cupiditatis adminiſtrationeʒ Quarto per pinguedinis mundane voluptatis im bibitionẽ Secunda eſt.nam ſicut ignis coꝛpoꝛa que exurit dealbat ru/ bificat a denigrat. Sic auarꝰ humana ꝗᷓ exurit coda dealbat carnali pallente & illicita voluptate rubificat tandem eter/ na penalitate a denigrabit finaliter perpetua cecitate Tercia eſt naʒ ſicut ignis inter cetera elementa pluribus ſe communicat· & plura loca occupat vt probat Auicebron libro fontis vite. Pluribus enim imbibitur coꝛpoꝛibus ipſe ignis quam elementoeum aliquod alioꝛum ſ a ipſe ignis al/ tioꝛes a perconſequens latioꝛes occupat regiones. Sic aua/ ricia precunctis ceteris vicijs aD peccatis hominum coꝛda in ficit oocupat a coꝛrumpit. Quarta eſt:maʒ ſicut ignis aqua extinctus ſonitum validum ſtrepitumq; emittit. Sic aqua moꝛtis ſuffocata & extincta auaricia ſtrepitum efficit quaz ad Vlulatus perpetuacq; lamenta. Quinta eſt:nam ſicut ignꝰ nunq; deoꝛſum ſed ſemꝑ inſurſum vehitur & mouetur quẽ admodum recitat Calcidius in thimeo- Inſtantiam tamen quidem ferunt obucientes ↄtra philoſophium in hunc mo / dum. Ignis inquiũt celeſtis & etheree regionis non inſurſuʒ fertur ad celeſtiaſed deoꝛſum ſolũmodo ad infima mun⸗ dana & hoc violenter. Ignis ergo nunqᷓ; deoꝛſum ſed inſur/ ſum vehitur ee mouetur. Sic auaricia nunq́; iu deoꝛſumve hitur puta ad humilia · ſed ſemper ſurſum tendit ad mundi ſublimia a excelſa K Sexta eſt naz ſiẽ ignis exſiccat ex terminat alleuiat & tranſmutat cunc ta maxime copoꝛa in que agit vt ait Ptolomeus almageſti primo. Sic auaricia maxime pre ceteris vicijs & peccatis coda humana exſiccat ab humoee celeſtis gratie exterminat a celeſti hereditate al leuiat in vanitate a leuitate tranſmutat in leititatem moꝛtis eterne. Septima eſt naʒ ſiẽ ignis naturaliter attrahit coꝛꝑa ad ſuam ꝓriam regionẽ vt oſtẽdit auicebron libro fontis vite. Sic auaricia coꝛda cupiditatꝰÿ humane ad regionẽ thit Titulus lnij moꝛtis eterne. Octaua eſt: nam ſiẽ ignis actualis nunq eit ſine lumine e caloꝛe vt oſtẽdit ptolomeus almageſti.j. Sic ignis auaricie nunqꝙ eſt ſine lumie felicitatis mũdane ea / loꝛe penalitatis etene ι Algazel in tractatu de foꝛma ſpeculi. Speculum qdem ex fumo aſpectu infieit venenoſo Nam ſpeculũ in loco fumoſo recondituʒ tenebreſcit ſed ex aſpectii languẽtis homĩs venenoſi aliqs penitus maculat᷑ Cuiꝰ cauſam require cade ↄſcientia. Sed tũc ꝓ ſpeculuʒ in telligit᷑ coꝛ humanũnam ſicut ſpeculũ radio expoſitum lu/ miniq;ʒ ſolari/ignẽ in obiecto ſibi coꝛꝑe poroſo elicit & accẽ⸗ dit· quẽadmodum recitat ↄmen.cade yride. Sic coꝛ Hominiſ ſoli expoſito diuine ↄtemplationis ignẽ ſibi elicit ee accẽdit diuini ꝓpetui amoꝛis Sed tũc ↄuenienter per fumũ auaricia deſignat᷑. Nam ſicẽ fumus denigrat anĩalia ſuffocatlacrimaſ euocat vt ait Hugo in dydaſcoli: imij. Sic auaricia denigrat palloꝛe ꝓpetuo· Horroꝛe mentẽ ſuffocat moꝛte anime do/ loꝛe:lacri mas euocat eterne penalitatis & miſerie. Sic ergo ptz ꝙ ꝑ ſpeculũ coꝛ humanum intelligit᷑ a ꝙ per fumũ ip̃a amara auaricia figurat᷑. Et tũc applicet᷑ ſic. Goꝛ itaq;ʒ homi nis maxime corrumpit᷑ ex fumo auaricie,& aſpectu cupidi⸗ N Vpocras in epichimis. In ſenio 6lãäã tatis venen oſe guido ſitis & eſuries q; magna ·ſi ↄtingerit indicium moætis erit. Cuiꝰ cauſa eſt. Nam ſitis aſſidua eſuries q; magna in ſenibus & infirmis ſignat ſenes ipſos ſeu lãguidos in nutri mento penit? defeciſſe ſed a cibo ſumpto nullatenus mutriri nec cibari poſſunt vnde qdam ſenes & languidi inſaciabi liter cibũ ſ m unt nõ tamẽ mutrimentũ:eo q natura imbe cilliſ ſit effeca. Natura aũt infirma debiliſq; effecta moꝛti ꝓ xima eſt. Sed tunc ꝑ eſuriem atq; ſitim auaricia ſeu cupidi/ tas figurat· Nam ſiẽ eſuries coꝛpus debilitat viſum aliꝗᷓliter obumbrat/ iram cõcitat. iuxta illud q& ait conſtantinus ca de dietis. Eſurientes ſiquidẽ debiles ſunt cecuciẽtes fiunt qà motus iracũdos faciunt. Sic auaricia hoĩem debilitat in virtutũ ſedula actione: oculos mentis excecat in dei ↄgnitio ne iram ꝓuocat diuine tremẽdeq; ſententie ſeu vindicte. Et tũc applicet᷑ ſic. Auaricia itaq; atq; cupiditas pecunie gloꝛie/ q;ʒ mũdane pene mortiſq; indiciũ eſt eterne. Cetera extra de auaricia reqͥre in ca de ambitione. Itẽ de cupiditate de mun/ di gloꝛia ¶ De abieétione ¶ Tituluslinj. A 4 linus libro rex. Lacerta caudaʒ abijcit vt effuge⸗ re quidem poſſit ſerpenum ac hominũ in aduentu Sed tũc per lacertam intelligi ipſe homo. Nam ſiẽ lacerta anxietatis in tempꝑe reſilit in virgulta latibnla ꝗᷓrẽs Ctui hcit uwen ded tunc ielyl Ite i Pkus in hana tam orilo n helat t prinit wintal, fomo i tin ſecuu fam B farenous len vt ſer ut hllos ujmmntcan, ſoleetabne aeferiumi alenopd ereptumm unt Mourt iſtepem naqulnoe r demdinen Mlerlare Mnin ortoblt⸗ shonnnedx Eutufin MoIie⸗ ſorem no ifiornn eſtagt ſelcetpr mnexercit iſioonem! undedti li ninieſ Ai⸗ de Nedde udſam rde bat 4 tnuG pnin unl cnint tletss ide mniaa woaatlung ciad anime i 1e, Scag erfumi i itacbom nſemo eel⸗ ium morts magnain vs in nutri mus wuteiet diwſacut natuczinrt ſecta nat ciſancn iſum niie tewnſtanne aucitß t mnnhlttn riggnto edeebt nnegi⸗ geubint tunm ubsli etitte⸗ inmentl ſnaqtos Titulus littz ipſa cõcaua que ſunt ſub terra. Sic homo preſſus moleſlia coporali cõfugit ad ſolatia ↄſolationis ſubſiducq; mundani Sed tunc ↄuenienter per caudam mundana felicitas figura tur. Naʒ ſicut cauda lacerte aurei eſt coloꝛis exteinſecus arx/ gentei intrinſec?. a pungendo infundit virus vt recitat yſi/ dorus in hiſtois naturalibus. Sic felicitas affluẽtiaq; mu/ dana tam exterius & interius. & tam in interioꝛibus & exte rioꝛibo mentis carniſq; vtutibus moæꝛe auri argenteiq; ame⸗ neſcit. ſed & infine amariſſime pungit viruſq; moetis eterne imprimit a infundit. Sic ergo patet ꝙ per lacertam ipſe ho mo intelligitura per caudam humana affluentia figuratur — Homo itaq; abijciat felicitatem mundanam 2a affluentiam vt in ſecutionem ſerpentuʒ effugiat infernalium tam malig/ nam B Imbroſius in exameron. Cuũcta quideʒ anima/ lia renouantur duim abijcitint aut coꝛnua vt ceruus:aut ciu tem vt ſerpens: aut pluimas vt aues. aut roſtt um vt aquila aut pilos vt copa languida. Per que intelligitur ꝙ cuncta humana copoꝛa in do mino ſaluantur & renouantur dum Lidelicet abiiciunt coꝛnua ſuperbie vt humiles qui ceruoꝛuz moꝛe ſurſum in celeſtia violenter ſaliunt: aut dum abuci ũt cutem cupiditatis mundane huius ſeculi cõtemptoes: qui ſerpentum moꝛe ſolum caput ſuum id eſt criſtum cuſtodi/⸗ unt diligunt & intendunt dum abi ciunt plumas leuitatis malitieq; miindane vt ſunt cõfoꝛtati & perfecti in bono bo/ mines qui moe auium ad cõtemplandam dei ſpec em eleuã tur. dim abiciunt roſtra detractionis maliuole: qui moꝛe aquile in longis celeſtis patrie regionibo poſſunt dilatari QꝘPlinius in ſææculo naturali. Quecunq; arbores celeri⸗ terx & totaliter abiciunt ſua folia tempoꝛe autumnali citiuſ vberiuſq; fruétificant tempoꝛe eſtiuali. Sed tunc per arbo/ res homineſ deſignantur. Nam ſicut arboꝛes fertiles a fecun de quatuoꝛ fiunt modis vt oſtendit Egidius ſuper libro de plantis QAriſtotelis. Primo per validam fotemq; ventoæuʒ ↄcuſſionem· Scdο ꝓ arboꝛis ſciſſionem ſeu frondiũ ac radi/ cum. Tercio ꝑ terre pinguedinem aut fimum. Quarto ꝑ im miſſionem aquaꝛe ſeu humoꝛuʒ. Sic homines in fructu vite celeſtis quatuoꝛ modis redduntur fertiles a ſecũdi:. Primo videlicet per ventoꝛum concuſſionem id eſt virtutiim ſedu⸗ lam exercitationem. Scꝗᷣo per ſciſſi coꝛdis ↄtritionex. Tercio P fimi pru id eſt vilitatis applicationem. Quarto per im/ miſſionem humoꝛis id eſt ꝑ humidam a lacrimoſa: ofeſſio nem. Sed tũc ꝑ folia· bona hic tranſitoꝛia figurant᷑. Nam ſic palloꝛẽ glaucedinez q; perferũt ad penitendũ. Titulus ” * ic reuera ꝑ omez modũ bona huiꝰ mũdi defluentia a amiſſa nullũ fru ctum faciũt vite eterne ſed coloꝛeʒ pᷣferunt & palloꝛẽ moꝛtis eterne· Et tũc applicet᷑ ſic. Quicũq; itaq; homies celeriter to/ folia diim ab arboribo defluũt millum fructũ gisnunt ſed taliterq; abijciũt bona huius mũdi in hac vita . citius vberi uſqʒ in vita fructiſicãt affutura.vt pus dictũ eſt reſpiciẽdo ſup̃ᷣ capitulo de amoꝛe qmodo aquila pullũ de generem ab iciat. Cetera require capitulo de contemptu ¶ De beatitudine aucdoꝛitates (TLitulus. Vv. Vguſtinus li de viétoꝛia xpᷣiana. anta interdũ aĩe mee incidit delectatio que ſi ſũma beatitudo non eſt eſcio quid eſt. Hieronimꝰ cõtra iouinianũ. Sum/ mam beatitudinem dixerũit epicuri in coꝛpoꝛis exiſtere vo/ luptate. ꝓ ypatetici in virtute·nos vero in limpidiſſima dei ac beatiſſima viſione. Beba ſuꝑ Iohãnem. Hec vere felicitas hH̊ oĩm altiſſima beatitudo· ſi ſalus nẽa eſt deũ vt eſt in pu ritate cernere neceſſe eſt nobis ſue lumẽ gratie celitus relu cere Caſſianꝰ li: Collationum ſanctoꝛe patrum vere autũ/ mo & affirmo ꝙ omis voliiptas copalis ſũme beatitudini com pata.amarioꝛ in infinitũ eſt quã mille nilia iehenne in eternũ reſpectu illius dulciſſime voluptatis:que nobis ſpa/ rata eſt in beatitudine:iam pᷣdicta require capitulo de feli / citate. Item in capitulo de eternitate. Tte: in capitulo de fru / itione · Iteʒ de viſione beata Fulgẽtius li :mirthologiaʒe vnj. Heu qm multi ſunt:qui ſũma beatitudine fruſtrari vellent po tius & carere· qᷓm caduca tranſitoꝛia non habere. Ideo in epiſtola ad paulãa euſtochium. Scio ꝙ fruſtrabitur omnis ſpes mea ad eternã beatitudinem niſi cõdignam in pᷣſenti pᷣ miſero actionẽ. Hugo de ſancto victoꝛe. Hec inquã illa ciui tas celeſtis ſũmeq; beatitudinis prĩa a exigit requirit vt ip ſam violenter virtutibo ac ſacris actibb expugnemus. Au/ guſtinus ↄtra fauſtum O homo inſenſate miſer & infelix qͥ; ꝓ tanta beatitudinis gloꝛia ſuſtinere modica ꝑtimeſcis· cuʒ tamen mille milia penaꝝe genera ferte deberes anteq ab illa felicitate excederes Plato in phedtone. Beatitudo animarũ in cognitione anime in lumineq conſiſtit Tullius in tuſcu laribus queſtionibus libro tercio. Non eſt timenda moꝛs · quam tanta immotalitas ac beatitudo conſequetur anima/ rum Calcidius in thimeo. Qui ſanétam vitam duxerint in hoc mundo. in futuro ea ipſa que ſummi dei eſt beatitudĩe perfruentur Egeſippus ideo. Difficulter quidem ipſe poterit habere beatitudinem felicitatemc; celeſtẽ quicunq; ꝓſperã gP ſemt tsi ſuss ſo⸗ iugi man dire mitul ren appa⸗ titut coxp⸗ Cntpenn Uminis, glerde fecnto tionalen ediis: decont tes vel reping 1s dul mentat inping. iquoe Nrecita Aloin 0 Atitus mpref 1dnod honis pᷣ rſe C thitte b gnuntſe ekauet, muli ft limarti duſtrt efnaſten Kuiztid Xgnen luloe Nintedi⸗ Atn Nuinimidn Wskniſren mmpidilnmn beteſcti keüͦvteſtng lecelitus aA miere din nebertitude liaiehenren. uenobsf pitnno d itulodeſft Clogim Aſtrari vede wer. Ren eitut odan 1 nircritit mnitbili ademmaun lusintia timendint ntnmi unt nmmdr ng ſerl naninietſ inglültin tranuttt t muntn 6 Titulus Iv ibi habuerit beatitudinem tempoꝛalem. Ariſto-libro de pla tis. Empedotriles ait. ꝙ ad diſcendam ſiummmam beatitudi/ nem tria pertinent videlicet eterne felicitatis tefiitatio men⸗ tis illuſtratio/a future felicitatis appetitus. Primo nil eſt vti lius. Secũdo nil melius.ercio nil feli ciuis. Didimus in epi/ ſtola ad alexandrum. Ad illam celeſſis Patrie beatitudine⸗ iugiter aſpiramus pro qua obtinenda facilius grandia a in mania nos oportet perferre. Socrates libro de virtutum oꝛ/ dine. Beatus ille foꝛet cuius animus nec i n aduerſitate depri miturnec in proſperitate fallitur: nec Pptrij ſceleris laqueo irretitur Apuleius libro de moꝛte platonis. Noſtris multi apparuere temporibus: qui pre excellentiſſimo ſumme bea / titudinis deſiderio ſe acriter peremerunt. vt eo citius ſ- oluti a copoꝛe ad illam beatitudinem peruenierunt ¶ Exempla X icenna de diluuijs libro quarto. Qunq; quedam regiones que igne perpetuo inflãmanturvt in par contingunt acciduintq; effectus. Nam tunc fontes aſſunt by tuminis: ſtagna plena pinguedinis prata mellis ſulphu/ riſq; ardentis. quoꝛum cauſas elicimus ex eo ꝙ ait plinius in ſpeculo naturali. Sunt inquit qiudeʒ montes ad ſeptem trionalem plagam qui perpetuis aꝓparent incendijs inflam/ mati. Circa quos fontes bituminis lacus cuiuſdam Ping/ uedinis prataq; mellis. ſed & vallis ſul phuris feruidi inno/ teſcunt. Quia enim ibi grandis terre aduſtio ideo Humidita tes vehementer digeſte bytuminis ſ peciem preferunt a mo re pinguedinis lacusprata. & ad inſtar mellis ſeu ſulphu⸗ ris dulceſcunt valide & caleſcunt Iuxta illud qd& ait com/ mentatoe in de plantis Ariſtotelis. Aqua inquit pinguis viſcoſa vehementer valideq; decocta aut gluten effici. au t in pinguedinem conuer titur.aut in dulcedinem permutat. Liquoꝛ valde decoctus ſuauem prefert melliumq; dulcoꝛez Vt recitat Vſidorus in hiſtoꝛis naturalibus Sed tunc per alicuius inflammationem · ſeu ignem perpetuum regionis- beatitudo ſeu eternitas figuratur. Ram ſicut ignis perpetuo impreſſus tempoꝛe ſub aqua vehementiꝰ inflãmatur.quiem admodũ ait phs in ꝓbleu. Quiꝰ etiã cauſa tanget᷑ infra ca de iubilo. Sic beatitudo celeſtis ſub aqua preſentis tribula/ tionis pacientie 6& mundicie augmentatur. Et tunc applice/ tur ſic. Cunq; itaq; regiones ſeu mentes humane beatificãâ / tur hi tres ↄtingunt acciduntq; effectus. Nam tũc fontes us aquilonaribus accidit · vt frequenter hi tres cõmittantur bituminis & Petue fitmitatis vnionis. ſtag / na plena pinguedinis refec tioniſq; celeſtis· paſcua mellis ꝓpetuiq; dulcoꝛis:ſic & incẽdia diuini ineſtimabiliſq; amo * B Blato libᷣ de oꝛdine vniuerſi. Cuũcta quidem elemẽta coꝛrumpi a ppetũt ex natura· vt in regionez etheram valeãt exalare. O mia elementa a natura ſua degenerãt dum ſurſuz nec vaporant: nec exalant videmuis enim ꝙ terra naturalit ſuas exalationes ſi urſum pellit: aqua ſurſum vapores iacit · aer etheri 9iungit᷑. Econtra aũt dum terra exalationeſ ſuas in ſe retinet coꝛtumpit᷑.vt recitat Cõſtantinus· Aqua ſuos nõ euapozans humoꝛes inficit vt ait Galienus. Rer igne va cans & inanis peſtilẽtias neces ꝓfert atq; ſtrages vt autum at philaretꝰ. Sʒ tũc per elemẽta homĩes figurant᷑· Nam ſicut Titulus lo elemẽta dum pacificata & cõcoꝛdata fuerint maioꝛ in ipſis erit ↄſtellatio atq; fatũ. iuxta illud ꝙ ait alhabicius in theo rica planetac. Celeſtis inquit ↄſtellatio maioa ſue virtutis relinquit veſtigia pacificis exiſtentibo ac ↄcoꝛdibo element Sic ipſi homines inter ſe pacificati cõcoꝛdes caritate: ma/ * gis ſunt celeſtis virtutis a gratie ſuſceptiui. Et tũc a plicet᷑ fic. Cũcti itaq; homĩes moꝛi debent appetere vt in regioneʒ ſume beatitudinis valeãt euolare CQApoloyus libro de compoſitionibo rex Cõſtat regio hec in coꝛruptibilibo en / tium coꝛruptibilia hec penitꝰ ad nulla niſi celeſtiũ && mũda⸗/ noꝝ varietas interpoſita eternitatis vehementiã temꝑaret. Per que intelligit᷑ ꝙ tãta eſt violentia vehemẽtiaqʒ; felicita / „ * tis beatitudiniſq; eterne ꝙ Humana dem fragilitas in hac vita abſq; ſui totali corruptione ſufferre nõ poſſet: niſi ipßm noſtre fragilitatis regimen diuina ſuccurrente prouidẽtia tparet D Comentatoe ſup de plantis ariſtotelis. Omis AIdem planta anteqꝙ floꝛeat fructumq; afferat · neceſſe eſt vt marceſcat aliꝗliter & putreſcat circa venas iuxta illud vir/ gilij. Arboris ipſa putret radix cum floꝛibo albet. Per hec in tellig? omez Hoĩem anteqꝙ floeat vigoꝛe beatitudinis eter ne neceſſe pus eſt marceſcere vite moꝛtiſq; vanitatibo cruci/ atibo & doloe E Calcidius in thimeo platonis. Tota ĩ⸗ quã vita animatoꝛe coꝛpoꝛ in virtute cõſiſtit ꝓtis animãtis Qum enim vnũcſtq; coꝛpoꝝ diuidatur in partem motam eo q& nibil vehat moueatq; ſ eipſum ideo relinquit & actõ copoum & motio vnuerſa corruptio animatoꝛum ab ipſi us actione anime proueniat procedat. Per que intelligi- tur ꝙ tota vita beatitudo quoq; noſtra conſiſtit in actione anime id eit in dei limpidiſſima viſione E Tharentinus Ctuln ſbeod⸗ 4 itnpo ſtpingu declr⸗ ſetumne Pttem ſs ocllit lmimns el ötate unt dili ubaul G orun DiusN cleſkspo⸗ ritiaſin gbnce Perchein tuteduum nitatslr Oiul AuA Nlb Dprdoe Mhdr⸗ Ineren futcil 0 Ns inpeott Clinodv ſe aluſie Auuxed⸗ ce⸗ DS ſdocte FN ipetäten limm gt v bſeg nelis mod nia mMi unſin Ananc Eereginet Eione is arſos Nei s Wtatun iNRanſot nioeini riusinthn lie wiruuts velement litate mma/ ciplice rtegione, Elibro de bilibp en/ müda tomparet. c msinhn emitihn te ptouiutn ſotchsOns metſeett utrihodti btlrlrn rtonset mnslon s ginut ton niin niige tnumn rtlg⸗ nn Ntone mmmins Titulus UMẽ liv libro de effectibo in natura. Cunq; ſane cõnatum eſt lumen virtutiſ potentie viſiue ad hoc tamen vt virtus viſiua in no te abſq; lumine exteri oꝛi complet᷑· requiritur vt oculi aut ſint pingues: aut vitrei: aut manu conſtricti a cõpreſſi. Qui us declaratio ſtat in hoc ꝙ natiutaliter cuilibet vifui eſt cõ / natum non tamen ſemper quilibet viſus indifferenter quo/ libet tempore & abſq; lumine poterit ↄtemplari· niſi foꝛtaſ⸗ ſis oculi ſpecialiter ſint diſpoſiti & apti.æ actus videndi ſint luminis ſuſceptiui. Sed tũc per prehabita intelligit᷑. ꝙ beati tudo celeſtis animabus noſtris diuuina ꝓuidente clementia & cõnata verũtamen eo nullus frui poterit niſi aut pinguis fuerit diuinitus in gratia celeſti vitreus puritate & mundi⸗ cia oculoſq; texerit ſuos tranſitoꝛia ↄtemnendo & mũda na G Cõmentator ſuper li.de pomo ariſtotelis. Vita ꝗdez cunctorum animalium cõſiſtit in virtute celica mundana Ouius declaratio ſtat in hoc. Diétum eſt enim ſup̃ ꝙ virt?⸗ celeſtis pot ius entia coꝛrumperet qꝙ; inſtauraret · niſi virtus vnitiua ſuperni agentis vehementiam temporaret virtꝰ ita⸗ q; tam celeſtis q; infima ad cõſeruationem entium operanẽ Per que intelligitur ꝙ; vita beatitudoqʒ; eterna cõſiſtit in v/ tute diuinitatis & humanitatis id eſt in ↄtemplatione diui⸗ nitatis a humanitatis xpi H Ppus in probleumatibo Circulus quidem proiectus ꝓrimo in ſuo motu curſu li neam deſcribit · in fine autem circulari modo circulariter quieſcit: quemadmodum ad ſenſum conſpicimus in circu/ lo proiecto.qui primo quidem recto curſu mouetur · deinde anteq́;' cadat aut quieſcat ſperice circulariterq;ʒ mouetur. S3 tunc per circulum ipſa beatitudo perpetua deſignatur. Naʒ ſicut circuli figura fine caret. vt oſtẽdit philoſoph in ter/ cio de celo & mundo:difficulterq; aquis immergitur · vt ipe ait in probleumatibus. nequaq; in ſurſum ſed in deoꝛſuʒ ſolũmodo vehitur a mouetur. Sic beatitudo celeſtis fine ca ret cuiuſlibet exterminationis aquis nullatenuſ admiſcetur praue delectationis:ſed &e nequaq́; vehitur in ſurſum ſuper bie & elationis- & ſolis tribuitur humilibus && depreſſis · Et tunc applicetur ſic. Beatitudo itaq; celeſtis in preſenti rectã deſcribit lineam reâte operationis in fut uro autẽ felicitatis modo circulariter id eſt etern aliter in amma conquieſcit I Vſidorus in hiſtoꝛis naturalibus. Vehementer ſiqdem appetũt cuncti piſces & mouentur ↄtra defluxum aque ver ſus oꝛiginẽ principiumq; aq uaxe non enim indeoꝛſuʒ ſed in ſurſum ↄtra defluxum cõmunis aqᷓ rapi cernimꝰ a moueri — “ „ ————— Titulus Iv Quius etiã cauſa tanget᷑ infra. Sed tũc ꝓ piſces ipſos hoĩes uenit deſignari. Ram ſiẽ piſces maxime attrahit caro igne aſſa:nã & hoc modo ſagaces piſcari viſi ſunt piſcatoꝛesquẽ admodũ recitat cõſtantinus de melancołlyli. j. Sic p omnia ipos homines in ſtatu vite pᷣſentis maxime attrabere debet ad regionẽ ꝓpetuam caro xp̃i tot ſuppliciis paſſionibuſq; aſ ſata. Sz tũc ↄiienienter ꝑ prĩcipium oꝛiginẽq; aqpeipſa Sa titudo ꝓpetua deſignat᷑ Nam ſicut principium acze aut eſt mons aut fons aue ꝓferens· dulciſſimũqʒ exiſten S. Regales aque exodiũ ꝗqdem ſumũt aut ex mõte aut ex fonte· vt aſſe rit Auicẽna li.ſuo de diluuijs. In prĩcipio etiã aquaʒe aurũ naſcit᷑ vt frequenter vt oſtendit plinius in ſpeculo naturali. Dulciſſima eſſe q; aqua dinoſcit᷑ in eo loco vbi ſcaturire effluere com pbat᷑ vt in vnj de ciuitate dei aſſerit Augẽ. Sic ſuma beatitudo felicitas nr̃a nil aliud eſt: qm ipſe deus qᷓ eſt mons eterne ꝓiectionis:& fons ꝓpetue ↄſolationis ſed ipſa beatitudo nt᷑al auʒe ꝓfert pᷣcioſitatis diuine.a dulcedĩe affluet voluptatiſ ſempiterne. Et tũc applicet᷑ ſic. Toto itaq; mentis deſiderio a conatu homĩes in hac vita moe piſceium & exemplo in ſi urſum vehi debẽt cõtra defluxum vanitatis mũidane ad fontem beatitudinis ſempiterne E Theo-li. omen. Ambulantibo nobis in via linee agri qᷓntumciiq; re⸗ cte ſemicirculares ſeu ad circulux vergere eſtiman? Cuius etiã cauſa tanget᷑ infra cade fruitione. Per que dat᷑ intelligi ꝙ ambulantibo nobis circa agy huius mundi lineares deli tie huiiis mudi aparent ad circulũ fere felicitatis a beatitu dinis eſtimant 1 ſa ſtat in hoc· ꝙ zephirus eſt ventꝰ frigidiis a olfactũ inter cipiẽs eo q olfactus cõſtat in ſicco & calido. vt dẽ in ni.de anĩa. Sʒ per zephirũ mũdana felicitas deſignat. Nam ſiciit zephirus efflans cuncta copa maioꝛa ꝙᷓ́; ſint apparere facit quẽadmoduʒ recitat. Pliniꝰ in ſpeculo naturali. Ciuius etiazʒ cauſa tanget᷑ irfra cade vanitate. Sic mundana felicitas iò ẽ tranſitoꝛia a caduca maioꝛa facit & potioꝛa aꝓparere &; ſint in rei verit ate. Et tũc applicet᷑ ſic. Flante itaq; felicitate afflu entiaq; mũdana mox homies olfactũ amittũt anĩe quo ex/ Ploꝛãt a venantur predam beatitudinis ſempiterne Qalcidius in thim eo. Lumen quoddã noſtro viſui eſt con trarium qd quidem nequaqᷓ cernitur niſi oculi claudantur manus valide comprimant᷑. Videmus ꝙ interdũ in tene⸗ bris dum oculus leditur lumen quoddam ſeu ignis appa/ rens exilire videtur. Sed tunc per lumen beatitudo perpetua — Phßs in ꝓbleu. Zephiro vento flante canes olfactii amittunt quo exploꝛãt ipſam ferã. Cuiꝰ cau/ Titue ſgurzte nthus 3 holusint inrun N dinipe tonem⸗ Gte 9 Oun cum cn lrgo pate geſts bsper Aliuis do tranfi N P lorre val Alimpidt ſuus tered- ſeulus pn ſusyeten nbſcletade nerdcre pofnd niticſme Ites tetke laude gocenten pidendar trum non ſirmatur. terrenos ſumitin , conuenien eſkiumm Umpidam Auonturin Ortchnment eerime us tener ſoluatn ſerqze in nditats pt Adem ke 1 behen Cesqri Khommniz hnd ee NN Rree 8 rt i Pelionnent biſanne ſeritd mipew Olatonsid ine Nici iſe lowin Amaepicin Wum antatt K Theoh jnumrugre nant Cluut edurintelig lneares del s a beatt Verto fant naCudaa 10ltachiir vtkinn 1 Nn tipemin n eutse pennſt tiecon ne N ogihim ichuuan. i 6n Ngtpetus Titulus v figuratur. Nam ſicut multis coꝛporibus ſplendidis concur rentibus.valida reſplendentia augmentatur vt aſſerit Am⸗ broſius in exameron. Sic beatitudo celeſtis omnibus quidẽ qui in numero ſunt ſaluandorum confluentibus ad eterna gau dia ipſa magis vigetur beatitudo celica quantũ ad fru / itionem a leticiam ſempiternam Tuxta illud q& ait beatus Gregoꝛius ſuper Ezechiel. Perficietur inquit gaudium bea torum cum collegium completum fuerit ſaluandoꝛuz Sic ergo patet ꝙ per lumen beatitudo deſcribitur intellgiturqʒ celeſtis. Et tunc applicetur ſic. Beatitudo itacq celeſtis no/ bis ex primeuo noſtrecreationis eſt collata. non eam tamẽ aliquis adipiſcitur niſi oculos mentis claudat contemnen⸗ do tranſitoꝛia: manu cõprimat exercendo opera deo grata N Pitolomeus almageſti.j. Centrum ſeu profunditas terre valde inflamatum leditur. validius autem accenditur a limpiditate celeſtis etheree regionis. Centrum nanq;d ñ pÿ ſius terre de ſe inflamatum foꝛe crediturx.eo qdᷓ ibi infernus ſeu locus purgatoꝛij a diuerſis eſſe doctoꝛibus ſentiatur va/ lidius vehe mentiuſq; acenditur a celeſti virtute:eo q om nis ſtelle radios ſuos prouciant verſus centrum ſibi imucẽ in candoꝛe a lumine occurrentes · Sed tunc per centrum ſe per profundit atem ipſuis terre ſtacio damnatoꝛum con/ uenientiſſime deſignatur. Nam ſicut centrum terre omnes partes terre violenter ſibi attrabit ad lapidemq; conuertit Iuxta illuò q& ait Auicẽna ſuoꝝe mineralium. Natura in/ quit centri eſt partes terre ſibi proximas attrahere & in la pidem tranſmutare Quius etiam ſignum eſt ꝙ& circa cen / trum non terra communis ſed lapis eſſe ab omnibus con- firmatur.Sic ipſe ſtatus damnatoꝝ ſuie damnati. cunctos terrenos homines in maiozem ſui penalitatem attrabit & aſ ſumit in lapitemq; perpetue offenſionis conuertit. Sed tũc conuenienter per limpiditatem regionis etheree beatitudo celeſtium deſignatur. Nam ſicut copa que vſus etheream & limpidam celeſtium tranſeunt regionem · ¶ Primo re- ſoluuntur in aquam deinde finaliterq; in ignem.· vt oſten / dit conmentatoꝛ in tercio li. de generatione & coꝛruptione Iſte enim eſt oꝛdo tr anſmutationis ſurſum vectionis ip⸗ ſuis terre partium quoque terre ·. vt videlicet terra · primo reſoluatur in aquam· aqua in aerem aer autem vltimo fina literque in ignem· Sic ipſe felices a beate anime que ad lim piditatẽ prouehi appetunt beatitudinis ſempiterne. Primo quidem reſolui debent miſtice in aquam contritionis Titulus to penitentie. deinde in aerem ſuauitatis interne Vtimo vero trãſmiitari in ignem iocũditatis beatitiidiniſq; eine. Et tũc applicet ſic. Collegiũ itaq; & ſtatus infimꝰ damnatoxe in ſe ineſti mabiliter cruciat: maxime autem a celeſti beatitudine amiſſa inflãmatur inꝗntuʒz viz damnati ſe tantã amiſſiſſe bea titudinẽ memoꝛant O Auicéna li mn de diluuijs. Copa que ad ſuperiꝰ aeris interſticiũ venerintãmodo neꝗq; cade re poterũt verſus terrã:ſed quo aduſq; totaliter ↄſumantur q a nibilant detinent circa etheream regionem Cõpertum nanq; eſt grandia coꝛꝑa vento turbine auraecq; intempe rie auolaſſe qz nullum veſtigioꝛe ãmodo cõperiebat neq; locus. Per que intelligit᷑ .ꝙ homies qui in altitudinem vene rint beatitudiniſq; eterne p ventos & turbines pſecutionis mũdane nequa& de cetero declina re poterunt ad terraʒ tri/ Pulationis & miſerie · ſᷣ ſeliciſſima abſoꝛbebit᷑ atq; altiſſima deitate P Pps in ꝓbleu-Baculus aque immiſſus vſus terrã cõfractus per mediuʒ eſtimatur. Qd qnidem contigit ꝓpter denſitatẽ medijſpeciem talis viſui deferentis. Per hoc intelligit· ꝙ ſpes nrẽ̃a qntum ad eternã beatitudinem penit? diſſipat᷑ dum mens mundanis delitis moꝛe aque defluentis indina? Q Calcidius ſup thimeum platonis. Fatum quidem cõſtellatio q; celeſtis ea quibo valde dominat᷑ cœpa extra ſuã naturam oↄditionemq; a qualitatem traicit 2 trãſ ponit cõſtat quidem naturã ipſius aque foꝛe humidã. frigi dam-ꝙ fluxiuã: a ecce contingit cõmenta ateſtante in. nj. me/ the quaſdam aòꝗs ſtetiſſe ſine fluxione velud mue feruida; G& cõpactam: qui effectus ex foti impreſſione celeſtis con/ ſtellationis dinoſcit ꝓueniſſe. Vnde eleuationem aquax iodanis fluminis qdam cauſis naturalibotamẽ oedinante diuina ꝓuidentia aſcripſere multi etiã effecto euentuſc oſi⸗ miles noſtris temporibo euenerũt ex quibo innotuit eiiden/ ter & ea coœpa quibo ꝓprie celeſtis dominat᷑ cõſtellatio ſiue fatumextra ſe:ſuamq; naturam totaliter tranſponun?᷑ ꝗn, tum natura homis eſt naſci cum duabo manibuſ pedibuſcq; duobꝰ?: impreſſione aũt valida facta cõſtellationis ſuperne. quidaz natiinuenti ſunt ſine manibo:ſeu pedibus atq; capi / tibus: ſecus modum iam predictum. Sed tũc ꝑ cõſtellatio / nem ſeu fatumq; celeſte quid aptius quã ſumam beatitu/ .„ dinem ↄuenit deſignari. Nam ſicut celeſtis conſtellatio con ſiſtit in celi empyrei lumine caloꝛe. vt oſ lendit alkabicius in t heoi:planetazc. Sic beatitudo celeſtis conſiſtit in lumi / ne viſionis beate& in caloꝛe fruitionis eterne. Sic ergo ptzʒ ꝙ per conſtellationem fatumqʒ; celeſte· beatitido perpetua knan uCali callla ſt teriamd ſevbil fneſ⸗ tune p⸗ potius⸗ toum undane uneapie ſecus qu umed eni ſtactatun unquam. ſtoleo in RNNN dennn gieince mo deſ fluente CQuius Aſtrun (ult auſ tes gene ſeatitud miniser Lenerat tur ſie mam h las pro phusin duo acc keram ino Nerd nbti mldpinſ. fbuntdire bnnſſiben tergnme en (iem tkontem tüperhiren ttudimte nes Pſentne nt dterrd tatcpali ſmmiſusfi⸗ entis Perk diren penl Me ve ſtons inn mIndtt ntrauit 7 glmidi Kig Urteinenpent nwpfetude wecensen ltorena tamiadrt Peuentigt⸗ irnotutain eüſhlun ſ mtwun upptulg ginsiem ustgeg egaiſihi⸗ ummanm ſortu Cnſeelecon Gotthlii hn ſumt Stngo ſnn arpenn figuratur Et tunc applicetur ſic. Nos itaq; homi nes quib⸗ beatitudinis celeſtis debeĩ repromiſſio omnino oportet ex⸗ tra ſe ſtatuia in naturaʒz alteram tam in preſenti ꝙ; in futu/ ro totaliter tranſmutari R Coõmentatoe Albert?.X. pte ſuũime naturalinm. Igmis fulminis ſeu celeſtis vaſa plena liq; ribus comburit exterius interius vero liquoꝛem figit illeſuʒ q; relinquit. Qua ꝓpter ꝓſequitur in hũc modum. Compe rimiis inquit vaſa igne fulminis accẽſa foꝛe foꝛinſecus 2 cõ/ buſtaliquoꝛẽ vero intrinſecus in columen remanſiſſe. Quiꝰ cauſa ſtat in hoc. RNam actio vehemens magis agit in ma⸗ teriam duram valide teſiſtentem. m in materiam mollem Ileyxibilem a cedentem · vnde e gladium quendam fulgure liquefactum vagina remanenta illeſa aſſerit cõmentatoꝛ. Sʒ tunc per ignem celeſtem ipſam conuenit beatitudine; deſig nari. Nam ſicut ignis fulminis ab aqua non extinguitur ſj potius augmentatoꝛ. vt recitat philoſophꝰ in tercio methe / roꝛum.Sic beatitudo celeſtis aqua tribilationis moleſtieqʒ; mundane non extinguit᷑ ſed validius feliciuſq; augetur Et tunc applicetiir ſic. Beatitudo itaq; celeſtis vaſa humana fo/ rinſecus quantum ad copus exterminat intus vero quan tum ad animam figit eternaliter & conſeruat S Belinꝰ? in tractatu de ſigillis lapidum. Vt lapis aliquis precioſus eam quam amiſit rehabeat efficaciam 6 virtutem neceſſe ẽ vt oleo lini vngaturcoꝛeo hyrcino inuoluatur& ſub terra per aliquantulum abſcondatur. Per hoc intelligitur ꝙ ad k⸗ vt homo eam quam amiſit per pecatum gloꝛiam beati/ tudinemq; ipſum neceſſe eſt in preſenti oleo deuotionis vn gi · in coꝛeo humilitatis inuolui ·& ſub terra ſancozum inti / mo deſiderio ſepeliri ¶ Auicẽéna libro de diluuijs. Aque fluentes ad auſtrum auze proferunt & nobiles margaritas- Quius etiaʒ cauſa tanget᷑ infra ca de premio. Sed tunc per auſtrum eternam beatitudinem conuenit deſignari. RNam ſi cut auiſter floꝛes euocat criſim cauſat.G& nubes obum bran tes generat vt recitat plinius in ſpeculo naturali. Sic celeſtis beatitudo ſue felicitatis aſpectu floꝛes euocat perpetue ger / minis criſim confert perpetue ſalutis a nubes obumbranteſ generat perpetui refrigerij a conſolationis Et unc applice tur ſic. Mentes itaq; humane in fluxu pᷣſentis vite ad ſum/ mam beatitudinem declinantes aurum ê nobiles margari tas proferunt celeſtis premij & honoeis V Philoſo/ phus in probleumatibuſ. Cunq; quis ab alto ad ima cadit duo accidunt in inſtanti. nam a ſuffocatux a moꝛitur & ad terram veniens confringitur e penitus diſſipatur· Per que Titulus lIV intelligit᷑ ꝙ homo beatitudinis eterne recidens & declinans in ipſo ſuo caſu moꝛitur·& ad terrã penalitatis veniẽs eter / naliter cruciatur. Summa enim moæs eſt vt ait auguſtinus a tanta excidere beatitudinis gloꝛia & honoe X Vſido riuis in hiſtoꝛis naturalibo. Omes quidem aues vt ad alta vo litent aeris regionis circulariter volitãt & mouentur quẽ⸗ admodum in auibus regalibus reperitur aquile enim cico/ nieq; & vultures circiſlariter volitãdo ad altas mouent᷑ ae⸗ ris regiones. Sed tũc per aues homĩes deſignantur. Nam ſi/ cut aues in altum volantes pedes ad ſe contrahũt ſic homi nes in alta volãtes conſcendere diuine ↄtemplationis pedes debent per diſcuſſionem contrahere ſue cuiuſlibet proprie actionis. Per aues ergo homĩes deſignãtur. Et tũc applicet ſic. Homĩes itaq; vt in alta volãtes felicitatis beatitudiniſ/ q; eterne primo debent circularemmotum meritoʒ actuũ ꝓhibere VAKriſto. in probleumatibus: CQum quis ſub aquis apertis oculis ↄtemplatus fuerit: omia quecuncq vi/ det virida eſle indifferenter eſtimabit extra aquã vero vni/ quodq; proprij eſt coloꝛis. Per hoc intelligitur ꝙ dum ꝗs ſub aqua deguerit mundane felicitatis & vanitatis · omma bona huius mundi indifferenter beatitudinis ſpeciem. ho⸗ noꝛes viroꝛem eſtimat habere extra aquam autem preſen tis miſerie puta in vita futuraverum bonum beatitudo q vera perfecte dinoſcitur a beatitudine apparentt Z Aui cenna libto mineralium · Nullus lapis nullaq; res perfecte compoſitionis ex ſolo ſit igne aut aere aut aqua: aut terra ſola: ſed omnibus mixtis inſimul elementis imperfeétione; eſſe res quelibet odinatur. Per que intelligitur · ꝙ nemo beatꝰ credituir ex ſolo igne amoꝛis: aut aere deuotionis: aut aqua cõtritionis: aut ex ſola terra humilitatis: ſed inſimii mixtis caritate puritate contritione hu militate beatitudo perpetua inſtauratur mha Conſtantimis libro de me⸗ iancolis. Cum quis doloꝛe allicitur vehementi tandem mo ritur apertis oculis oꝛeq; in ſurſum. Oculi eoꝛum nanq; ſur ſiim aperti ſunt qui eum doloꝛe vehementi obeunt & ſece/ dunt. Per que intelligitur· ꝙ qui doloꝛem vehementem in hac vita ſuſtinent afflictionis miſerieq; mũdane: os oculos O 5 .„ „ „ „ „ q; mentes ſurſum figere debent ad altitudinem beatitudiniſ eterne Ba Cõmen. alphorabius ſuper deſenſu a ſenſato In alto ꝗ dem loco aut regione montis eminentem odoem quem circa terram non percepimꝰ perfeétius auidiuiſq; ſen timꝰ. Quiꝰ cauſa eſt.qa in aere depurato ac ſubtiliato ſpẽs r⸗ Citu enibi tegt er ſpe⸗ psſen tuepo⸗ nnt⸗ N zbon ninta jtabe⸗ ſpeelen gittgo⸗ gboftat ſcllter Eriren etamun toſshet pulntatis fetttif Wine te⸗ 6sdad Maxad öRingur menſilzn inſia⸗ maali⸗ uldum ſmnſru Pobatur n Nrime Nlosſtan doſeſi Yabeefs ſeculun⸗ drerta ſ⸗ Lplumb Macſn Ndinnns eter⸗ Gltkius N dc in i Lenino moumt Ee iht Po ttücepi beatindf ritoradi imqusſin lecunqyyi lero vhi odumqs s/ommia ecem ho⸗ ten preſen ttuo 2 AÄui perſede Atert Poſedion ck Grenn notions A iſe ſmnt 1t benntin llm tmN0 nun ir unt aſeel meremmn esdaſ betton riurttn en rn uuhe cioſps Titulus Iv ſenſibilium depurantur ſubtiliantq; plurimum ipſi ſenſus In regionibus autẽ montibo q; altis. fubtilis purꝰ valde aer ipe eſtquiãobrem accidit odoꝛem alicuius odoꝛiferi coꝛ Pis ſentiri ſinceriꝰ ꝓfectiuſq; in locis eminentilo elat?. Sʒ tũc ꝓ odoæem ſeu odoeis ſuauitatẽ eterna beatitudo figura tur· Nam ſiẽ odoꝛ magis mouet olfactũ bruitoze animaliuz qꝙ́; hoĩm vt recitat plinius in ſpeculo naturali. Ipſa nanq; animalia ad remotioꝛa ſpacia ſentiunt odoem quẽlibet:q̃ m ipſi homĩes eo q animalia quedam calidioris ſint olfactus qm habeant ipſi homĩes. Sic ſuauitas feli citatis beatitudi⸗ niſq; celeſtis magis interdum ſua efficacia a virtute mouet coda ſimplicium hoĩm: qm mũdana ée humana ſapientia fulgidoze. Sed tũc uenienter pꝑ alticudinem regionis altitu/ do vite miſtice figurat᷑. Nam ſiẽ alta regio ſemꝑ eſt vento / ſa petroſa virgultis cõſita herbis vernalibo referta:frigida ·ĩ fecunda iuxta illud ꝙ ait pliniꝰ in ſpeculo naturali. Rita in giiit regio ſemꝑ ventis ↄcutit᷑ petris fulcit? vi rgultis cõſerit herbis floꝛibuſq; oꝛnatur:frigoꝛe cõſtringitur · infecundacq; aliqualiter foe com ꝓbatur. Sic p omeʒz modum alta ſancta q; vita ventis inflat᷑ ſedulis refrigeri & ↄſolationis diuine. petra munit᷑ fottitudinis & ↄſtantie. virgultis conſeritur ⸗ tuoſis herbis decoꝛat᷑ ſpiritualitatis amime frigoꝛe oↄſtringiẽ Puritatis a ↄtinentie infecunda efficit᷑ qᷓntum ad fertilitatẽ felicitatẽ affluentieq; mundane. Et tũc applicetur ſic. In alti tudine ergo ſanctitatis ↄſtituti beatitudinem celeſtem men tis olfactu ſinceriꝰ firmiuſq; Pcipimus e ſentimꝰ Qa Algaʒel de foema ſpeculi. Aſpicientibo nobis ſpeculũ qtuor otingunt accidũtq; effectus. Nam ſiẽ ipſe aſpiciens ita ta, men ſi languidus fuerit lacrimatur venenum de animalibo in factis extrahitur · viſus ebetatur a ſpeculum interdũ aut maculat᷑: aut ſcinditur quẽadmodum cernimus in infermis qui dum ſpeculuʒ fuerint intuiti infirmi lacrimantur a ip / ſum ſpeculum ſudorem quendam humoꝛemq; emittere cõ/ probatur. Qomptum inſuꝑ eſt ꝙ dum aliquod venenoſo / riim animalium ſpeculiim intuetur veneno ſuo priuat᷑ pe⸗ nitus & obat. ſicut baſilicus. Sed tũc per ſpeculum beatitu do ſeu felicitas deſignat᷑. Nam ſicut ſpeculum plum bo pice / ꝙ; abraſis ꝑſpicuum efficitur tranſparens · tũc enim per ſpeculum penetrat noſter viſus tunc cum pix plumbum deterſa fuerint & abraſa. Sic beatitudo celeſtis abraſis pice & plumbo mundane vanitatis peruia & tranſ parens efficit? ad intuitum anime cõtemplantis. Et tunc applicetur ſic. Cũ q; itaq; ſummam beatitudine; mentis intuitu ↄtemplamur ———= Titulus 11 mj·h̊ accidiint a ogtingunt. Nam ipſe mente aſpicientes in la crimas reſoluit᷑ deſiderij a am ois venenum extraßit omms . mundane perpetueq; miſerie ſeu doloꝛis obtuſus viſus red ditur ad mundana ſed a ipſa beatitudo aperitur celitꝰ? gau/ dia tribuens ſempiterna Da Philoſophus in. vj. ani⸗ malium libro hm numerum dentium a qualitatem cenſen⸗ dus eſt numerus annoze qualitas diuturnitas vite. Cui? cauſam quere cade euchariſtia. Scimus enim pos qui mul/ toꝛum fuerint dentuim etiam multoum foꝛe tempouz 2 an noum. Per que intelligitur ꝙ hm numerum & perfectio / nem dentium menti conuenire quibus viʒ ſumitur cibus ce leſtis gratie perfectio ineſſe dinoſcitur beatitudinis ſempid / ne Ea CGonſtantinus li de melancolis. Cunq; quis ve/ bementer infirmatus fuerit: aut in extaſim raptus perfecta/ q; cõualuerit ſanitate longa dein ceps tũc ſanitate atq; diui na perfruet᷑. Et ideo ait philaretus in tractatu de iudicio fe / brium. Poſt grauem languoẽ extirpatur ſanitas vita cõ ſequit᷑ diuturna. Sed ꝓ hoc intelligi ꝙ dum quis a läguo/ re pᷣſentis vite ↄialueritextũc ſanitate a valore celeſtis bea⸗/ titudinis pfruetur Fa Plato de natura. Qeleſtium ꝓpe tuitas eternitaſqʒ; celeſtium coꝛpoꝛum ex ipſa ꝓuenit vnio⸗ ne a obedientia naturali qm ipſum celum ad ſuam habet in telligentiam motricem maxima nimize vnio & obedien⸗ tia eſſe dinoſcitur inter celum & intelligentiãq; motricem · Bcontra autem coeruptio coꝛpoꝝ mundano ex eo proue nire dinoſci qui a diuerſis cõtrarietatibus annexis diſuimn / guntur. Sed tunc ꝑ hoc intelligiẽ ꝙ beatitudo eternitas 4 celeſtium & ſanétaꝝ mentium perpetuitas ꝓpuenit exinti ma vnione & obedientia ſanctaruʒ mentium qm habent ad ſũmam intelligentiam & naturam Ga Cmentatos al bertus in. vi animalium libro. Piſces quidem lumen limpi dius ſpeculantur in nocte qm in die · violenter enim piſces attra huntur ad ſplendoꝛem luminis nocturno temꝑe appa rentis. Quius quidem effectus non inſcij quidã ſagaces pi⸗ ſcatoꝛes lumen aque immittunt vt eo facilius irreciant ip / ſos piſces Sed tunc per piſces homines deſignantur. Nam ſicut piſces exentriati & moꝛtui ad preſentiam ignis quen⸗ dam motum ſfacere videntur vt ait Ambroſius in examerõ libro octauo. Sic homines moꝛe piſcium ad pᷣſentiaz i Sed tunc conuenienter per lumen corporale lumen celeſtis Nam ſicut lumen hm philoſophuz beatitudinis figuratuir. iloſopHi⸗ eſt ypoſtaſis id eſt ſubiectũ ſubſtantiac; celox. Sic celeſtis d *— gnis caritatis diuine motum faciunt virtutis & ſalutis eterne. Ctl eretu etetne oetern teihind fain lid nisſons (a N tue n lucot ſeit Fri weten abſepen 1 wle tenaten ADlitnte nioſupe⸗ Eiipen gtied umatbe lleit bettndn nompe (inmt Montegi Gtnutaten Nlornd. Gciare nigerrin nis ſuan eeop ſeoſi palnitu⸗ l We⸗ tcy . Kignern chohec mannt damt Hugo fatur 1 diem ſecus Uin x⸗ h in 1 umns ed wen⸗ ienie⸗ uirel re ir nche Pqunse sperſch 4tdii noicioſ 1Vtac ligo/ ſtsben⸗ tumpe nitvmo⸗ lbrbein oledeen⸗ Otricem. Oproue SDtun chrmita⸗ lenteunt babetno hrenumit Gnenlnp min glen unpein resl⸗ runtip eu Nem niscuen nhunmn Ntinie “ Titulus iv beatitudo eſt ſubiectũ totaqʒ; ſubſtantia fruitionis viſionis qʒ eterne. Et tũc applicet᷑ ſie· Nomiĩes itaq; lumen beatitud nis eterne limpidius hauriunt a deguſtãt in nocte peni ten/ tie ꝙ́; in die felicitatis affluentieq; mũüdane Ha Auicẽé⸗ na in lide diluuijs. Sole occidente & noctis inieiato tpe om nis fons a aqᷓ naturali ter augmentat᷑ Quiꝰ cauſam require ca de penitentia. Sed tũc ꝓ noctem beatitudo ꝓpetua figura tur. Nam ſiẽ in noéte omes potentie pꝑtis ſenſititie ad interio ra ſua concaua otracte ab omni ſtrepitu & moleſtia cõqui eſcũt. Sic in nocte tranquillitatis beatitudiniſq; eterne ipſe potentie anĩe intra ↄcauitatem diuinitatis ſublate feliciter a abſoꝛpte ab omi ſunt in munes mũdi huiꝰ ſtrepitu miſeria doloꝛe. Et tũc applicet᷑ ſic. Sole itaq; & ſplendoꝛe huiꝰ vi / te moꝛtis in tꝑe occidente. interne trãquillatis beatitudĩe aduẽtante tũc primo aqua auget᷑ eine ↄſolationis ipſis bo / nis ſuꝑ eo ꝙ tantã diuino cooꝑante beatitudinẽ meruerũt & aq;ᷓ ꝓetue miſerie ipſis malis ſuꝑ eo ꝙ tantã beatitudiniſ gloꝛiã perdiderüt I a Ambroſuis in exameron. Vt fru⸗ tum arboꝛis attingamuſ pedes terre in extremitatibo dimi / nute infigimꝰ. Per hoc intelligit᷑ ꝙ ad hoc vt fructũ eterne beatitudinis attingan:ꝰ·neceſſe eſt vt pedes noſtre affectio/ nis impfecte mũdanis & tranſitoꝛis immittamus KRa Cõmentatoꝛ ſuꝑmij methe. Coꝛpa itaq; vniuerſa in altitu / dinem regionis nubium eleuata omem dimittunt deſerunt grauitatem. & ideo ait auicẽna li. de diliuuis ꝙ; dum aliqua deoꝛſum cadũt coꝛꝑa hoc non accidit ex eo qꝗ ſunt grauia z quia repulſa valide ac attracta. Denſiſſime nanq; nubes nigerrime aquoſe nunq; cadũit quia ex natura altititudi/ nis ſuam grauitatem amittunt. d auũt ymbrem diſtillant ex eo ꝓuenit quia aut digeſte ſunt humiditates/ aut impul ſe deoꝛ ſum aut detracte a terrena a infima regione. Sʒ tune P altitudinem regionis nubiuz ſũmam beatitudinẽ ↄuenit deſignari. Nam ſicut altitudo regionis nubiũ plena eſt igne aere atq; aqua/ſic beatitudo celeſtis eterna plena a irrigua eſt igne ꝓpetue caritatis: aere limpiditate veritatis a aqua in corruptibilis voluptatis. Et tüũc applicet᷑ ſic. Coꝛda itaq; hu mana in ſlatum beatitudinis eleuata omes; grauitatem aci diam & toꝛpoꝛem eternaliter deſerunt & amittunt Ta Hugo in dydaſcołli:mi. Cunq; lapis in funda vehit᷑ & ro/ tatur longius remotiuſq; iacit᷑ & defertur. Sed tunc per la⸗/ pidem intelligit homo. Nam ſicut lapis cadens in aquã treſ effectus efficit & relinquit quẽad modum refert Ambroſi⸗ us in exameron li vi.Nam ſtrepituzʒ efficit ſpumam gignit „ Titulus bkbk circulumq; deſcribit· Sic homo aquis muũdane ine dens vo luptatis ſcʒ tres relinquit miſerabiles dãnabileſqʒ effectus. Nam ſtrepitũ facit eiulatus & clamoꝛis ſpumã emittit ver / mis oſcientie & doloꝛis ꝓpetui & circuluʒz deſcribit ſuꝓplicij ſempitni.Et tiũic applicet ſic. Cunc; itaq; homo infundã ro / tatus fuerit oꝑpationis ſanéte mox celeriꝰ defert in longum latũq; beatitudinis ſempiine M a Orih.ſuꝑp matheum Vas q dem vitreum Humoꝛem ſibi balſami nõ imbibit. vas aũt aureum balſamũi abſoꝛbet penitus a imbihit. Sed tüc ꝑ balſami beatitudo ſeu eterritas figurat᷑. Ram ſicut ignis naturaliter quidem a balſamo pellit᷑ & fugat᷑· vt recitat ga/ lienus li:medicina.vi. Sic ignis cuiuſcunq; doloꝛis a milſerie ꝓcul proꝛſus pellit᷑ a ſuauitate beatitudinis ſempiterne. Et tunc applicetur ſic. Vas itaq; mentis vitree mundano lu- mine & ſplndoꝛe nequaq ſibi imbibit liquoꝛeʒ beatitudinis ſempiterne. ſed mens humana auro caritatis rubea diuco⸗ ramenta ſibi incoꝛpoꝛat ſempiina Na Amb in exame! libro· vi. Arbor fructibo vehementer valideq; onuſta terre ſe applicat & inclinat. Per hoc intelligit; arboꝛ altitudoc beatitudinis eterne pre fruétus excellentia terrenis menti⸗ bus ſe applicat a inclinat Oa Pps in ꝓblematibo. Tu⸗ men quidem a remotioꝛibus cernit regionibus ſuper aquaſ repoſitum q; in terra Cuiꝰ cauſa ſtat in hoc ꝙ maio: eſt re fractio reuer beratioq;a refluxus radio ſuꝑ aquas: quas circa terre quaſlibet regiones Sed tunc per lumẽ beatitudo celica figuratur. Nam ſicut lumen delectat naturaliter viſuzʒ limpidum atq; clarum coꝛrumpit autem viſum debilem a infirmum. Sic beatitudo celeſtis mentem puritate limpi/ dam atq; claram eternaliter allicit & delectat: ac per conſe/ quens excecatam perpetuo cruciat & conturbat. Et tũc ap/ plicetur ſic. Beatitudo itaq; celeſtis limpidius mente aſpi⸗ citur ſuper aquas contritionis & penitentie: quam in terra auaricie cupiditatiſq; mundane Pa Plinius in ſpe/ culo naturali. Aues predones capta preda ſi ſe in altum ex tiilerint illid mox quod ceperunt cadaueris reſilire cadere/ q; permittunt.. Sed tunc per aues homines deſignantur · Nam ſicut aues obdormientes ſutſum palpebras eleuan/ do ſuos claudunt oculos. Vt recitat Philoſophus in ſexto animalium libro. Sic nimirum per omnia homines mor⸗/ te obdormientes debent oculos tollere ſue mentis in ſur / ſum felicitatis beatitudiniſq; celeſtis. Et tunc applicetur ſic Homines in altum celeſtis beatitudinis ſe tollentes pdam Ciun pumd vintuon ſtrtergo leur er wim qu tndinia Uilogd 4 Pere genmt leretwdns gtooſen tutsſent Myr ſatiſecl Peeqent 1mgrdi pkn phudof Clmpde⸗ Peſhait uineſpend Nuicmali bzcalttin! ſeditina. ſednsſ meheS⸗ rietenp⸗ eſtaep meautſ ce ceclis fuen foſeit Per us ſuertt⸗ lcttts Sſtaben tremd N eun laq̃ cor tamC ſänri⸗ ( Nnzro ſechis mter fpleſ. funinn nlungn mutenn nbbtra ſep lſanens tremng Brme piterned undenole betinden ubendule⸗ binenune nulktere attindo mns wert! jatitv n⸗ ar aiu . . zic eſt te s: beamdud Miter win ndwblen ttutelin eper e tEtticy nenthp⸗ mm Histte/ Tun recdee ſguurtut us Nenmn mim gunt ſe 16 ddun Titulus UMU v captam debent treicere.vt eo expedicius ad eternam valeant beatitudinẽ remeare Qa Ppßs in vi:animaliuzʒ li-Qui/ libet ergo eoꝝe qui moꝛte obeunt naturali: ſurſum verſa fa⸗ cie & oε patulo moziunt᷑. Per que intelligit᷑ vt vnuſquiſq; hoĩm qui moꝛte moꝛit᷑· fidei xpᷣiane debet vultũ mentis beati tudini admittere ſempiterne: & eã toto mentis deſiderio an lbelare Ra Hugo in dydaſcołᷓ'li mi. Noſtris reuera ma nibe & digitis Dumectatis foꝛtius tenent᷑ omia inuiolabiliꝰ q; adherent. Per que intelligit᷑ ꝙ mentis nr̃e digitis mani bus in dei humectatis caritate ipſa foꝛtius brauia tenentur beatitudinis ſempiténe S a Hliero- in ep̃· otra iouinia. Di gito oſtendit᷑ via que penitꝰ ign oꝛat᷑ ſic digito oꝑationis vir tutis ſemita nobis premonſtratr᷑̃ altitudinis ſempiine Ta Alphorabi? in tractatu de ꝑte ſenſitiua. Coꝛpa hume⸗ Ctata & calefacta curua fuunt ad ſemicirculum q; vergunt Per que intelligit ꝙ coꝛda Humana celeſti gẽ̃a humeétata ⁊a amoe celico calefacta ad beatitudinis vergũt pmia ſem⸗ piterna Va Cõment atoꝛ ſuper · ni· de celo à mun. Qui in ꝓfundo fonte collocatus fuerit ſtellaxꝝ lumen in die cla/ re limpideq; videbit. Quiꝰ caiuiſa tanget᷑ infra ca· de caſtitate Per iſta aũt intelligit· q qui in ꝓfundo ſteterit caritatis di / uine ſplendoꝛez; recipiet beatitudines ſempiterne Xa Auicẽna li de diluuns.Omis fons naturaliter friget in eſta / te a calet in hyeme. Quiꝰ etiã cauiſam requi re ca de dulcedi ne ditrina. Sed tũc ꝓ fontem beatitudo ꝓpetua figurat᷑. Naz ſiẽ omis fons ex mari ꝓuenit e ꝓcedit · vt dicit pł̊s in tcio methe. Sic beatitudo celeſtis ex mari ꝓuenit doloꝛis & miſe rie tem ꝓalis.Et turc applicet᷑ ſic. Beatitudo itaqʒ; celeſtis in eſtate pᷣſentis vite peccatrici anime friget & diſplicet in hye/ me aũt future vite caleſcit pre ſuauitate ine ſtimabili a dul/ coꝛe Va Algazel de foꝛma ſpeculi. Quantũcunq; aliqs cecus fuerit limpiditatẽ inde ſolis aliqualiter cõſpicit & ag/ noſcit. Per que intelligit᷑ ꝙ ntumcunq; ꝗs peccati obceca⸗ tus fuerit · nihbilominꝰ tñ quodam inſtinctu interdũ lumen felicitatis conat᷑ aſpicere beatitudiniſq; eterne Z a Ma giſter heinri.de gãdauo:.nj. Quodlibet ſuolux & caloꝛ in ex tremo gradu ignis ſunt Circa cuius euidentiam aduerten dum hm platonem li de oꝛdine vniuerſi. Lumen vehitur validecq; refractum in luminis regione ignẽ efficit coꝛpoꝛe ĩ obiecto· interdum aũt in multa dyaphaneyce tranſparen⸗ tiaq; conſiſtens ipſum lumen ignis qualitat eʒ accipit & na turam. Qaloꝛ etiam in vltimo gradu adueniens foꝛma dere licta caloꝛis ſub ſpecie ſtare incipit ipſuis ignis vt oſtendit Titulus J lv cõmentatoꝛ in primo phi. Lux itaq; a caloꝛ in extremo gra du nil aliud ſunt q; ignis Sed tiinc p ignem celeſtem bea / titudinem conuenit deſignari. Nam ſicut ignis naturaliter exſiccat attrabit a tranſmutat copoꝛa vniuerſa: quẽadmo⸗ dum oſtendit philoſophus in tercio metheroeum Sic bea- titudo eterna exſiccat humoꝛem on nis penalitatis a miſerie attrabit mentes Hominum ad ſe de longiſſima huius ſeculi regione· & tranſmutat hominem de ſtatu preſentis ignomi nie. Et tũc applicetur ſic. ux itaq; cognitionis diuine q ca/ loꝛ in ſummo gradu caritatis eterne· nil aliud ſunt qm pfe / cta ratio felicitatis beatitudiniſq; eter/ne Ab Ppbiloſo/ phus in probleumatibo. Oleum quidem inter ceteros liquo res nullatenus congelatur ſed ſemper habet flundam & liq/ dam qualitatem. Sex enim ſunt.que nullo frigoꝛe conden / ſantur viʒ oleum ⁊c. De hoc require ca.de gratia. Tunc per oleum quid aptius qm beatitudinem eternam conuenit de ſignari. Nam ſicut oleum aque nullatenus admiſcetur . ſed ab ea ſe iungiturniſi buliat & ferueat ipſa aqiia. Vt recitat Ambroſuis in exameron libro octauo. Sic beatitudo eter⸗ na ſeu felicitas nequaq́; inſerit menti humane niſi ipſa mẽs ferueat a buliat caritate. Et ſicut oleũ oculis immiſſum ce/ citatem efficit & inducit iiixta illud q& ait Iohãnes meſue ĩ prima practica: Pinguia inquit a oleata viſum exterminãt vehementer. Sic beatitudo eterna coꝛda excecat humana qn tum ad deſideria illicita & mũdana Et ſicut oleum tumoꝛẽ coꝛdis ſedatrigoꝛem mollificat nutrit ↄuenientiſſe & in pig uat vt recitat Aug · in. vj· 9ſ. Sic beatitudo eterna tumoꝛe; ſedat ſupbie · rigoꝛem pellit duricie: ſed aK mentem cibat pĩg uedine dulcedinis ſempiterne. Et tunc applicetur ſic. Beati⸗ tudo itaq; celeſtis nunq́; exterminatur qntum ad ſue diuilce dinis gaudijq; influxum: ſ felici mente ſe tribuens fluit & refluit ineternnim Bb Conſtantinus libro de melanco lis. Deſidetium quidem infirmoꝛum languiidum valde debi litat ⁊ egrotum:vitam finiens· exterminanſq;· interdũ acciſ⸗ dit cum deſiderato habito ipſos infirmos ſanitate priſtina reſtituit:quamobrem ait Galienus in panth. inj. Deſiderio qu idem infirmoꝛum nec deneganda.nec trihuenda penituſ ſunt eiuſtem· Deneganda etenim non ſunt aliquando· que egroti appetunt eo qꝗ̊ deſiderata temꝑate modiceq; preſta⸗ ta ſanitatem efficiant & valoꝛem: nec concedenda tot aliter ad libitum ſunt ea que languidi concupiſcunt eo q omne deſiderium infirnioꝛum moꝛtiferum ad moꝛteʒ; vergẽs auide 2 declinans. Sed tunc per hoc intelligit ꝙ deſideriuʒ celeſtis Vtu uhbrt mi mus DImninus tn on nnaſg enctlae htttco! inſſons ſe dere AnNNt Uustin umntik ueſletr. Molſin munpen ſtosmn pfundenn tumeſtit ſtſcen: fürterſed⸗ Mrteme o dumdcd (adepi culine tücapl citatis a pbantut nigſancte 1ofund tana Deamde Sextun militer. lennaſt ſceto dauu Knogen trälter Nüdn. ndebe Waiſe eunsſeſt nts oni dulreren utine b Maa Gtemgn udanti gorecor a Unen conuente iſeetut ſn Ptreriti tud eter⸗ ipa miſlum ce ne melei Aterminit umana qn um wmde ſeinpi⸗ M Won em abtte⸗ uurſe Nen 1adſedle⸗ huensflith onen temimin Gepiſtnn 1 Dor uda entn und —R Galter 4 6 nme gode mtckt⸗ as Titulus . . lox beatitudinis valde debilitat ipſam carnem & motus ſit extir pans eradicãſq; carnales·ſed interdũ homĩem qntum ad coꝛpꝰ perimit a occidit. ea vero ꝗᷓ hic deſiderat᷑ beatitudo · ſi ꝓfecte habita fuerit a poſſeſſa ſanitatẽ a valoꝛem efficit ſem / piternũ Cb Pitolome? almageſti.i. Celeſtis ſane virtꝰ qmuis ſua violentia ome; trãſcendat coꝛpoꝛc actioneʒ · nihil ovnminus tñ materialia iſta tranſmutat copꝑa niſi ad ſiiſcipiẽ dum influxũ celi diſpoſita fuerint a aptata ydoneaq; ap/ ta. Sed tũc ꝓ virtutem celeſtem eternaʒ conuenit beatitudi⸗ nem deſignari. Nam ſicut tota celeſtis virtus ↄoſiſtit in lumi ne caloæe:quẽad modum oſtendit płᷣs in·i.methe. Sic tota beatitudo felicitaſq; celeſtis ↄſiſtit in diuino lumine beatiſſi me viſionis ac in caloe felicis ꝓpetuiq; amoꝛis. Et tũc appli / cet᷑ ſic. Sane intuendũ ꝙ celeſtis beatitudo & feliciras qntuzʒ cunq; vt ita dicam ſit infmite efficacie & vixtutis· nihilomi⸗ nus tñ iſta nt̃a coꝛrruptibilia nequaq́ ſurſum in patriã bea toæum trahunt copa niſi ipſa in pᷣſenti vita amoꝛe && virtu/ te feliciter diſpoſita fuerint 21 aptata Db Hugo in dy; „ % °% „ daſcolli: inj. Conſcendentibo nobis montẽ aut gradum ni/ mium peminentem ſex vtilia neceſſaria q; foꝛent. Primũ eſt vt nos manibo dimiſſis ad genua ſuſtentemꝰ. Scdo vt nos ꝓfunde inclinemus. Terciũ eſt vt valide reſpire mus. Quar⸗ tum eſt vt viſum retro nos non ventilemus. Quintum eſt vt faciem aliqualiter eleuemus. Sextum eſt vt non fe ſti / nanter: ſed cũ ſilentio e& moleſtia properemus. Sz tunc per montem eternã ↄuenit beatitudinem deſignari. Nam ſiẽ in monte alto nix nullatenus reſoluit nec liqueſcit· quẽadmo/ dum oſtendit p̊s in nj methe. Quius etiã cauſam require ca. de piuiritate. Sic ꝓ locum a ſimili a beatitudine futuri ſe⸗ culi nequaq́;' euaneſcit nix amoꝛis refrigerij q; ſempini. Et tũc applicet᷑ ſic. Conſcendentibo ergo nobis ad montem feli/ citatis beatitudĩſq; eterne ſex nobis foꝛe ſũme neceſſaria cõ / ꝓbantur. Quo primũ eſt vt manibo ſuſtentemur operatõ nis ſanéte · Scm eſt vt hic in preſenti humiliemur intime profunde. Tercium eſt vt ſuſpiria faciamus valida contri tionis & penitentie. Quartum eſt vt nequaq; retro nos vi⸗ deamus. oↄcupiſcendo tranſitoꝛia vanitatis mundane. Quin tum eſt vt mentis faciem erigamus ad alta celeſtis patrie Sextum eſt vt ſilentio & pacientia a quiete tranſeamus hu militer a modeſte ad gaudia felicitatis etene Bb Aui cenna libro mineralium. Cuncta quidem metalla melle e aeceto vncta rubiginem viridem contrabunt . aut coloꝛem blauium ſeu celeſtem aut albedinem ſeu candoꝛeʒ. Cuprũ Titulus v quidem viridem argenteũ celeſtem plumbum candentez e albentem rubiginẽ contrahunt ſe coloꝛem. Sed tũc per me/ talla coꝛda deſcribimnis intelligun?q; mundana. Ram ſicut metalla primitus qdem reperta ſub foꝛma ſtant lapidum. pignem autem tranſeunt in ſpeciem metalloꝛum vt recitat Vſidorus ethiſexto. Sic coda humana in ſe reperta ſtant ſub foꝛma lapiduim offenſionis atq; ire per ignem caritatis diuine tranſeunt in ſpeciem beatitiidinis ſem piterne. Sʒ tũc per viroꝛem beatitudo perpetua deſignatut a& require capi. de vindicta· Et tũc applicetur ſic. Coꝛda itaq; humana mel⸗ le deuotionis/& aceto amare cõtritionis linita miſtice vn / ta viroꝛem cõtrahunt beatitudinis ſempiterne coloꝛem e⸗ diſpoſitionẽ celeſtis patrie albedinemq; candozem puritat & mũdicie ſempiine Eb Vpocras in epich. Qui in alta cõſcendens caſũ timuerit citius ipᷣe cadt. Adduicit aũt pᷣhabi ta verba ypocras vt ſupra adinuendũ ꝙ languiidus & ſa- nitate deſperans.caſuz moætis timens ipſe eo citiuis moiet᷑. Per hoc intelligit᷑ ꝙ homo ſcandens in altum felicitatis bea/ titudiniſq; eterne · ſi caſum periculũ timuerit terrene ſub⸗ ſtantie ipſe nequaq; valebit attingere. ſeu caſum faciet miſe rie ſempiterne Gb Pks in-x animaliuz. Hic oedo gene / rationis oſtendit᷑ embrionis. vt enim vita ſe humana embri oni ſeu fetui inſeratur neceſſe eſt vt vita ſenſitiua ſcʒ animal que pᷣextiterat penitus coꝛtumpat᷑ CQonſtat enim ꝙ puer in materno vtero primo viuit vita plante. deinde vita ſenſus ß tũc adhuc homo non ſe ed Vtimo anima intellectiua infun/ ditur que ſola hoĩem in humana cõſtituit ſpecie· iſto tamen odine obſeruato vt ſuꝑueniente anima ſenſitiua coꝛrũpat anima vegetatiiia: a ſuperueniẽte intelleéctiua coꝛrumpatur anima ſenſitiua. Rec mirum hoc videatur:quia anima ſen / tiua in ſe virtualiter comprehendit ani mam vegetatiu ar·& animam intellectiuam includit vtranq; virtute. viz tam ve/ getatiuam qᷓ; ſenſitiiam· Iuxta illud ꝙ ait philoſophus li/ bro de anima di. Sicut trianguluʒ in thetragano id eſt the / graganũ in penthaganoſic vegetatiuũ in ſenſitiuo ſenſi/ tiuum in intellectiuo. Sufficientia aũt predictarum virtu: tum oſiſtit in hoc ꝙ ſi ad aduentum anime intelleétiue ma neret a nõ coꝛrriimperet᷑ vtraq; anima puta tam ſenſitiua & vegetatiua neceſſario ſequeretur ꝙ; plureſfoꝛme ſubſtantia les eſſent in eodem in numero percõſequẽs vnum plura eſſet. hoc autem eſſet impoſſibile- relinquit ergo ꝙ ad hoc vita intellectiua humano copoꝛi inſerat᷑ · neceſſe eſt vt vita ſenſitiua ſeu animalis totaliter coꝛxrumpatur ⁊ hoc eſt ꝙ in peint ſi utyt ſau Utaſe⸗ uit 1 futur⸗a ttte tucv’⸗ ſctuno cemk ſan ſen locoet D delech turtle Mnt⸗ Nutee riſtne pehe arant lite tlittpf atsobr PKurt ised ſimns raita que ſui att bim. motis tem ſuu, mnore ſu Metur Gg ſernd dbitin tituder lis inte woſitis s ma nty 8 erme nſeut dun. Nriat Pudent emenrtens tinedi⸗ gintr unmnne niawr necane denpini Quinin itaitihi Nndlg tiusmart latatis b trene ſab⸗ ſaciet mit do gene nanaenbtt ſqanina gpuerin a ſenſus h ua ifn n eGonmn na catin umpen ia minuſe grttiue te Nytmmi ophuſ woktle ostſen mrumwirn⸗ leccuenn n ſenſtiu⸗ re ubſemm mmpimi 9 ſ Et i rltchn Titulus Iv principio preſuppoſitum erat priuis. Sed per vitam intelle ctiuam vita beata ſeu beatitudo perpetua impoætat᷑. Nam ſi cut vita intellectiua in preſenti quidem vita habetur cũ de/ fectu e im ꝑfecte in futuro aũt pfectiſſime & complete iu / xta ſententiam Ambroſi & platonis. Ambroſius quidẽ in quit vita anime nũc aut moetua eſt totaliter aut infirma in futuro aũt ſupeffluet ipſa vita. Plato inquitmoꝛimur nũc vt eternaliter viuamus. Et tunc ſic per locum a ſimili beati/ tudo celeſtis hic interdum a ſanctis iniciatur mentibus in futuro aũt pꝓficietiir in videndo deum ſicuti eſt facie ad fa/ ciem. Et tunc a pplicetur ſic. Ad hoc itaq; vt vita beatitudĩs inſt auretur· neceſſe ſũmo opere eſt vt vita hic animalis ter / rena penitus diſſipetur Hb Ariſtote libro de natura locoꝛum. Mira locoꝛum conditio & natura nam vnũ que/ q; hominem ſuum naturale ſolum vehementiſſime allicit ? delectat. Sed tũc per ſolum ſeu terram alicuius hominis na turalem beatitndo celeſtis patrie ↄuenientiſſime deſignatur Ram ſicut languidus incurabilis omniũ medicoꝛum ſaga citate & virtute: cum ad terram natiuam ven erit continuo priſtine incolomis tedditur ſanitati vt oſtendit Iohbãniciꝰ vzagoge. Cuius etiam ſignum eſt ꝙ medici ſuper ſalutem deſperantis languidi & infirmi terram natiuitatis diligenter ſollicitec; ꝓſuiadent: quẽadmodum de regimine principum recitat phᷣs ad alexandrum libro.iñj. Sic coda humana pec catis obnoxia & infirma que nulla humana virtute ſanari poſſunt atq; ↄualeſcentia reuelari cum ad patriam beatitu / dinis eterne puenerint mox eterne reſtituentur ſaniaati: ac ſi nunq; aliquid mali fuerint paſſi. Et tunc applicet᷑ ſic. Mi⸗ ra itaq;ʒ ſumme beatitudinis bonitas naturalis nam vnum/ quẽq; hominem violenter allicit & attrabit ad dulcedinem ſui oꝛtus I b Philaretus in tractatu de iudicus fe⸗ brium.Sanguis in ſua propria regione debitum ſuum hu⸗ moris vigorem viuacitatemq; retinet & calorem. Extra au tem ſuaz naturalem gpriamq; regionem deſiccatur ab hu/ moꝛe.ſuo oꝛbato vigoze moꝛit᷑ in ſua inuidia viuacitate infri gidatur virtutum naturalium in caloꝛe. Per hic aũt intelli⸗ gitur ꝙ mens humana ꝓ ſanguineʒ vt infra patebit nõ im⸗ merito deſignata in regione ſua ꝓpria puta beatitudĩe etna de bitũ ſuum retinet humoꝛeʒ oſolationis vigoeẽ valoꝛis foꝰ/ titudiniſq; eterne viuacitatẽ vite incoꝛrupte caloꝛẽ carita⸗ tis interne. quẽadmoduzʒ dictũ eſt obmiſſis qualitatibo op⸗ poſitis K b Pps in.vi polliticoꝛe libro. Gaudioſos eué/ tus magis agnoſcimꝰ a ſencimꝰ cũ pᷣieriti fuerĩt & trãſacti Titulus b m dum adtualiter ſunt preſentes. Repti enim ſunt qidam qui nimia triſticia turbabant᷑ poſt euen tum gaudu leticie q; tranſactũ aſpirantes e anhelantes ad ſe ꝙ ſibi tũc noue / runt gaudij a leticie eueniſſe· Sed tũc ꝓ iſta dat intelligi gaudioſu m felicitatis & beatitudinis euentũ predeſtinatis ſolis eternaliter preparatũ verius ſi pie vixerimus agnoſce mus cũ a nobis per ãmiſſio nem tranſierit qm nũc viʒ in p/ ſenti dũ nos quottidie allicit & cõpinguit b Ariſto. in vnj· animaliũ. Vnũq qdem animalium cauda oꝛha / tum ægpria & priuatuʒ curtit tardius accidioſius ſegniuſq3ʒ mouet᷑ ſ̊ & vna queq; auiũ veri ſimile ſua reꝑta cauda toꝛ⸗ pioſio foꝛe oſtendit᷑ & tardioꝛ in volatu · Per que intelligi ꝙ vnuſquiſq; hoĩm tam actiuoꝛe q́; mẽte lucentiũ accidio ſius ſegniuſq; moue?᷑ ad ſta diũ felicitatis beatitudiniſq; et/ ne·qm ſi cauda id eſt memoꝛia fulciretur moꝛtis ſue iiixta il luud ꝙ ait Bſicius ſuꝑ ioſue. Pena oeulos aperit · reqiiire in⸗ faa ca de ↄtinentia M b Vſidorẽꝰ in hiſtois naturalibo QCanes poſt ſe inſequentiũ venatoꝝe audientes exoꝛtatõneſ pariter & clamoes p̃dam capiendaz ſicientes auidius inſe / quunt᷑. Per que intelligit᷑ ꝙ homĩes pᷣdam celeſtis beatitudi nes inſequẽtes ſi voces exhoꝛtationis ſancte ꝓ ſe audierint intonare mox eo auidius eternã otendunt beatitudinem ex/ pungnare N b Solinus li ree eo p̃dam qm non tri / biis ſaltibo arripit venatu amplius inſequi deſiſtit. Per que intelligit᷑ qdam ſunt in hoc mundo homjes ſimiles leoni qui paucos ſaltus faciunt ↄtinuoq; deſiſtunt in acquirẽda felicitate prenm ſempiterni Ob Ambroſius in exame⸗ ron libro vi. Omes quidem aues preda viuentes dũ arboꝛi dus inſident ↄtemplant pedes Sic homies celeſti refici pᷣda atq; beatitudine appetentes· pedes id eſt ſuas iugiter cõtem/ plant᷑ a diſcucient actiones Pb Pßs in. x. anim aliuz li ; Quedam aues in ſolo venant᷑ aere è non in aq quib inter / dum pᷣda auolat ê receditqa terre aut aq poſt auem auo/ lantem ſe immittere nõ preſumũt. Per hoc intelligit ꝙ qui/⸗ Ddam felicitatis beatitudiniſq; pdam amittũt:qa aquis ſe pᷣ ſentis tribulationis miſerie ꝓ xp̃i nomine immittere non preſumũt Q b Pps in ꝓpbieu. Qurrenti qdem aer ꝗ/ dem ventus eſtimat fieri. Per hoc intelligit᷑ ꝙ currenti a fe/ ſtinanti ad ſtadium felicitatis beatitudiniſq; eterne tota vi⸗ ta pᷣſens hoc in ventũ tribulationis aduerſitatiſq; cõtra fe⸗ lix ꝓpoſitum ꝓmutatur R b Pliniꝰ? in ſpeculo naturali HFlec diſpoſitio foeme oſtendit coꝛdis noſtri vt ſurſum ſit la tiim inferius verſus terraz diminutum pariter accutum ſt atol Ctemp beitere numun aoſn gten Dunc ſeuru legert andse ſoried ligtu cguit temnn Gnue thuuttn Ib ls ima Egertt⸗ ſtiavia feigei ſekeinmt gteſelet ( igſete inpc Atinne Ghone copepte ameſs tthin mttiz nagrab⸗ r dahe⸗ tas ter Putar feun⸗; ded P tonnd töden lree Enne, i Nnts Nſe ab i t⸗ le ni tütde dinſil ſueizan tehlirenn naturalbr wtaröne dus inte/ benttudi Aierint dinemn ex nnon tri Perque llesleoni ccvireda n amet d urben itefri Aiertömn mimaiig-⸗ ubine⸗ nuen Al/ s ſ 6 hterenon v netolſſ⸗ huri. ſtl⸗ tumm Titulus lv Per que intelligitur· ꝙ quidem coꝛ noſtrum ſurſum ad alta extolli debet beatitudinis eterne in longum latumq; diuine cotemplationis ſe extendens ad terrena aũt claudi aut ſalu briter experiri S b Conſtantinus li. de melancolis. Tu/ tum valde eſt languidos ſupra dextram obdoꝛmuiſſe ſed ti mooſum a periculoſiſſimũ in ſiniſtra. Quiꝰ etiã cauſa tan getur infra ca de cuipa. Per hec intelligitur ꝙ; tutuʒ eſt ob/⸗ doꝛmiſſe in dño ſupra dextram beatitiidinis felicitatiſqʒ et/ ne periculoſum aũt a moꝛtale ſupra ſiniſtram tim oꝛis e p/ ue ↄſcientie ¶ b Philoſophus in octauo animaliũ. In cunctis quidem ani malibo coꝛ in medio ſitum eſt preter in homie· declinat enim in alteꝝ latus coꝛ hum anũ. Per que ĩ telligitur · ꝙ vita affec tionum hiimana declinare debet ac&- require ca. de ſecuritate Vb Ptolomeus almage. Maio rem nimizʒe facit vmbram luna qm ſol. Per que intelligitur q; maioꝛem vmbram vane oſolationis videt᷑ facere in preſen ti. beatitudo felicitaſq; mũdana: qm beatitudo felicitaſq; et / na Xb Solinus in hiſtoꝛis naturalio-Oriẽte ſole mo tus oĩm animalium oſtenditur eſſe verſus ſolem. vnde ait pergentibo nobis in locis ſolitudinis circa oꝛtum ſolis. ani/ malia viſa ſunt fore cliuia declinãtes ab obcaſu. Per intel⸗ ligit᷑ ꝙ oꝛiente ſole beatitudinis eterne ꝓ deguſtationem ſa/ lutiferã in regione nt̃e mentis:mox omnis motus anime ad tante felicitatis effectũ toto debet mentis deſiderio anhelare V vb Cõmentatoꝛ ſup de ſomno ſcipionis. Sepe noſted cõtigiſſe tempoꝛibo imienit᷑ ꝙ ex ſomno apparenter valideqʒ impreſſio ſuper languoꝛe aliquo aut valoꝛe ipſe doꝛmiens aut langueat aut conualeat in inſtanti. Per que intelligi?. q; homo ex felici quodam ſomnio ꝙ per robur fidei in ſe concipit languoꝛem incidat anime pre diuino perpetuoqʒ; amoe:ſed a mente coniialeat a redeat ad ſtatum ſalutis bea/ titudiniſq; eterne Z b Plinius in ſpeculo narurali. Qun qß mitica floꝛuerit in deſerto conſtat ꝙ hoc anno fertilitas magna & tranquillitas conſequetur. Cuiis etiam cauſa ſtat in hoc: ꝙ mirica eſt herba infecunda penitus & ideo flo rere non poteſt.niſi ſuper abundauerit abundanter fecun: da ſteriliſq; fuerit ipſa terra ſuper affliiens nanq; fecundi / tas terre non ſolum ad herbas fructuoſas ſed infruétoſas puta miricas ſe oſtendit. relinquitur ergo ꝙ mirica floꝛens ſecunditatem terre ſuper abundare indicant & demonſtrat · Sed ꝓ hoc intelligit᷑ ꝙ dũ mens humana in caritate vigue / rit floꝛueritq; diuina.extunc ſibi imminere celicus fructum fecunditatẽq; beatitudinis etne indicat a demonſtrat Ac Titulus iv Cõmentatoꝛ in ni: methe· Strepitum quidem ee gurgitum maris in mari ꝗſi diminute ꝓcipimus & audimus in littoꝛe vero validũ ſonum auire ꝓpcipimus ꝓfectuzʒ. Cuiꝰ etiam cauſa tanget᷑ infra cade inquietudine mũdana. quẽadmo/ dum videmus dũ ſtamus extra nemoꝛa && virgulta. tũc enĩ validioꝛem ſtrepitũ & fragoꝛem ꝓcipimus ↄcuſſionis viʒ ar boꝛſi ſeu ventoʒc:q̃m ſi eſſemꝰ in medio virgultoꝛe. Sed tũc P mare pᷣſens ſeculum deſignat᷑. Nam ſicut mare flãte occi⸗ dente intumeſcit valide a mgreſſcit. vt recitat ps li ꝓpbleu. Quiꝰ cauſa eſt:quia ventꝰ borealis intra mare flat quào brẽ ipſum valde ↄmouet ⁊a cõquaſſatcõcuſſum vero vehement valideqʒ nigreſcit. Sic vita ſeu ſeculũ afflante occidente mo⸗/ tis nr̃e intumeſcit a nigreſcit ĩ vndatione pene a tenebroſita te celeſtis patrie. Sed tũc ↄuenienter ꝑ litus ꝓpetua beatitu/ do figurat᷑. Nam ſi in littoe extant fontes dulces· iuxta il/ lud ꝙ ait płᷣs in. nmethe. Acjua maris in loco maris ama/ ra eſt.in littoꝛe vero duilcis. Sic in littoꝛe be atitudi mis eterne largiſſimi extant fontes ſuauitatis dulcedinis ſempiterne Et tũc axplicet᷑ ſic. Quncq; itaq; in hac vita ſumus ſtrepitu⸗ cuiꝰ inquietudinis & timoꝛis nõ aduertimus in futura aũt beatitudine qnta pericula auixiliante nobis diuina gẽa trãſi erimus clare & limpide agnoſcemus B c AKriſto in / bleu.Ebrius & infiemꝰ? atc; hi qui curſum faciũit circula/ rem omia que viderint in circiiitu ferri vident. Cuius etiam cauſa tanget᷑ infra cade culpa. Per que intelligi᷑ ꝙ ebris peccato a ſcelere infirmiſq; in omi bono oꝑe & virtute: ſed & eis qui diſcurrũt in viam vanitatis mũdane omia ꝗqᷓ ſunt in hoc oꝛbe circuitũ ſeu circuluʒ in ſe beatitudinis eterne fa/ cere eſtiman:᷑ ſcelerati etenim a excecatiq; & mudani homi/ nes trãſitoꝛia huius mũdi bona motũ beatitudiniſvere face recdecepti) miſerabiliter opinant Qc Coõmentatoꝛ de impreſſionibo aeris. Venientibus nobis ad montes ceſſant venti ſic recurrentibo nobis ꝑ mentis aſpirationez ad mon tes beatitudinis eterne:mox mitigant᷑ a ceſſant venti tribu⸗ latioriſcq; ẽ& miſerie mũdane Dc Plimius in ſpeculo na turali · Nix in altis montibo nequaqᷓ; reſoluit᷑ nec liqueſcit. Quiꝰ cauſa eſt. Nam alte regiones frigide ſunt ·denſo frigo req; conſtricte. Sed tũc ꝑ muem ꝓpetua beatitudo figurat. Nam ſicut effigiem nix ⁊ diſpoſitionem babet ſtelle · vt reci tat philoſophus in tercio metheroꝛum· Sic beatitudo cele⸗ ſtis effigiem Habet ſtelle ſanẽtis eter naliter oꝛientis. Sic pa tet per miuem beatitudo figuratur. Et tunc applicetur ſic. In altis itaq; toedibus mundana pollentibus dignitate neꝗy Cuti it entew danipſi Neurlie tebhent nilsern Merta0, gbottid⸗ ſomgeius Quinlu acneint gglumer teligenr identen nnnitten ntis etpe oretvet Ulcteanin dounconti ſermtumu Krſplendor Cltcandan edno Kernadu⸗ motumd perſolis Bttune taliter in lacrimy nem faan imut ini Comm Wrva⸗ Nn Agltatan ad etern bſophi is inſim Ceontr⸗ litude 1. ngtun nttae Kam liadn are .do efitror⸗ belrben Aanidbe oN cidetenn ttencbrote tua bentn Es iutii natis ann imis etetre enpieerne ſrepttu, Utura aut gia triſ ſto in tcitcula/ us elim 1 n bns run: ſe inaqſt s tentfi ſd ani honn mivereie ömertatet⸗ vtsalan n. Non irbu⸗ mofte⸗ ofgn⸗ ſtleitmn Titrulus iIv infunditur: nec liqueſcit nix refrigeru beatitudiniſq; eterne B c Algazel in de foꝛma ſpecu i:· Cunq; ſpeculum in fõ tem repoſitum quis ↄtemplatus fuerit. mox ſtellam quan/ dam ipſum ſolem preterire videbit. Per que intelligitur.q; dum ſpeculũ intuemur felicitatis mundanemox nobis vi/ detur ſtella vanitatis & vane huius mun di affluentie pter / ire ee excellere ſolem beatitudinis ſempiterne Ec Soli/ nus li. rerum. Pedolet aũt magis ſi igni immittitur herba deſiccata q́; viridis humidaq; exiſtens: Per que intelligitur ꝙ beatitudo celeſtis magis redolet menti humanetum ſine humoe fuerit praue cõcupiſcentie Gc Płs in ꝓbleu. Qui in lumine ſunt vident ea que in lumine ſuntnon aute: ea que in tenebris ſunt:qiui autem in tenebra fuerint ea que in lumine fuerint clare & limpide ↄtemplantur. Per que in/ telligitiir .· ꝙ qui in lumine fuerint beatitudinis eterne non vident ea que ſunt coꝛruptionis perpetueipſi enim nulle cõ municãt tenebre ſiue pene:qui autẽ in tenebra ſteterint cru ciatus perpetui ſeu iehenne cõſpicient quio amiſerint in pri uatione beatitudinis ſempiterne Hc Plato lide immoꝛ talitate anime- Qunq; ad ſolis candoꝛem egredimur e ſplẽ doꝛem continuo accidunt nobis tria. Nam lacrimamir- ſternutamus.G cecucientes poſt in parte ſumus. Sed tunc per ſplendoꝛem ſolis beatitudo perpetua deſignatur. Nam ſi cut candoꝛ ſolis omnium vitam motumq; efficit & caloꝛem quẽ admodum oſtendit phes invj:polliticoꝝ · Sic beatitudo eterna ſua virtute omnem vitam efficit ſalutis eterne omnẽ motum laudis diuinea caloꝛem caritatis perpetue. Sic ergo per ſolis ſplndoꝛem ſũmam ↄuenit beatitudinem deſignari. Et tunc applicetur ſic. Cunq; itaq; beatitudinem eternã mẽ taliter intuemur tria nobis mox accidunt ê contingũt: naʒ lacrimaʒ emittinnis amoꝛis deſiderij q; feruentis.ſternutatõ nem facimus ſalutis ꝓpetue ſubſequentis & cecucientes effi cimur animi omnia pro chriſti nomine contemnentis I c Qommentatoꝛ ſuper de plantis Ariſtotelis. Sols herba vento valido agitata ſcintillanter circulariterq; mouetur. Per que intelligitur·q coꝛda humana virtutum exercicijs agitata motum ſcintillarem & circularem& hoc quantum ad eternam beatitudinem faciunt a ceterz RKRc Phi loſophus in tercio metherorum · Aqua ſalſa & aqua dul⸗ cis inſimul fuſe & immixte turbantur validum calorem / q; contrahunt luteum turbatum. Per que inteligit᷑ ꝙ aqᷣ beatitudinis tꝑalis & beatitudimis eternalis fuſe in Hac vita Titulus rrwj inſimnil & pmixte turbulentiaʒ tenebramq; efficiunt miſe/ rie ſempiterne inꝗqntum viʒ quis beatitudineʒ; ſegniter non appetit eternalẽ nihilominꝰ tñ magis diligit & appetit tpa⸗ lem beatitudinẽ a fallentem vt ſuß LcC Coõmentato ſu/ per · nj. metbe. Serenitas Pyemalis frigus efficit. ſerenitas ve ro eſtiualis eſtum validum caloꝛem. Sic a beatitudo appa rens frigus eſficit penalitatis perpetue· beatitudo autem ve⸗ ra caloꝛem leticie ſempitene (De doꝛrmitione autoꝛitates Ernhardus. Runqt non dozmit qui tamdiu in pec do recte doꝛmiã qmodo cõquieſcam niſi te bone hie ſu inueniã habeam a pfruar tui in me a mei in te. Gregori / us in regiſtro. Nõne ergo nos doꝛmimꝰ qui tam miſerabili ter nẽ̃am ſalutẽ negligimus. Hieronimꝰ.lIuſtum eſt vt qui nũc tanto ſopoꝛe depreſſi ſunt & doꝛmiũt inſtante in penis vigilia nunqꝙ; in eternũ a ſomno eternox reſurgere valeant toꝛmentoꝛe· Caſſiodoꝛꝰ ſuꝑ p̃s. Nunqᷓ; domitant palpebre ſancti viri neq; ſomnus det᷑ oculis famulis deidonec locum in ſe aptũ tabernaculumq; acceptum ſuo inueniat creatoꝛi. Auguſtinꝰ ſuꝑ p̃s.Tunc viri diuitiaʒe doꝛmierũt ſomnum dum nil de ſalute ſua cogitabant.nulla vera vite opa facie/ bãt.ſj moꝛte pᷣoccupati ſubito:nil in manibo inuenerunt q& dignu fuerit eterna vita: quaʒ vtiq; in vita preſenti habere nullatenꝰ ſe optabant nec curabãt ſed dignũ morte ꝓpetua in m ſiti quadam auidiſſima iugiter feſtinabant Hylari? ſuper p̃ᷣðs Doꝛmitauerunt omnes doœmierunt dicit. Pro/ prium eſt peccatoꝛum in eo quo dominus venit tollere ani/ mam a copoꝛe magis tope ant in ſopoꝛe De dormitione ¶ Titulus. lvi. A VLphborabius in tractatu de ꝑte ſenſitiua. Nec itaq; nobis poſt domitionẽ ↄtingunt. Oſcitamnis qdem lacrimamur tument oculiſuſpiria ſeu reſpiria ma/ gna accidũt.palleſcit copꝰ deeſt omis appetitus cibi & po/ tus ſed & ebes fact fit quilibet noſter ſenſus diminuit᷑ totꝰ vigoꝛ coꝛꝑis atq; virtus.Sed tũc ꝓ doꝛmitionem copis in⸗ telligit᷑ doꝛmitio ipſius mentis. Nam ſiẽ̃ doꝛmitio copalis cauſa? ex humoꝛe petẽte ſurſuʒ vſus caput ·teſtãte Auicẽna ſuꝑ de ſeuſu a ſenſato.& ex frigoꝛe cõſtringente poeos cere bri. Sic domitio mentis cauſat᷑ ex frigido humoꝛe praue in tentionis & ſceleris aſcendente ad caput rationis Et tũc ap Plicetur ſic. Poſt domitionem itaq; mentis hec nobis con / tingũt· Oſcitamus dem oꝛe mentis ſola trãſitoꝛia ambiẽdo catis ſuauiter requieſcit ugꝰ. vnj oↄfeſſo Quomo ſilu⸗ enmant niin dal . . ſpe ſttsetet mnhiitt uvmnmirs gofmat Otgn giden do lertifun dq mn otimoe ut eria, lus doomme aibuscett ſeventi⸗ nOyna lsinan Peſbiurd ſetr deon ſeamgne tettjneptt funcvfnen ſcheinibr⸗a funncäcet Clcnck⸗ udinsnude ulbodn ditieſſtere h ſtller mntodnen Mimm 8 ncanait Mlnndde Polhate tiENN ſtrint 19 inder Rotttio ( unmarur e der ntmi ter ſon etde Ntinin ſotgre Nn D Aene wdn üitkene nten tumple umctnn annin rrr dn tanpirbt Anrloeu nitaeatort ithmnum opa fee merunti Nnn habere e Bhln tdet D ittoleen Ulrs u, Nerty imbhn Eptumd vckisol Gmi 4 ans n do rpe iubuin tepo 4 ntun cip s on Titulus lvj lacrimamur id eſt fletu perpetuo aſtringimur tument oculi codis nẽi inqntum in tumoꝛem ſuperbie eleuamur. Suſpi / ria valida facimus pre ſollicitudine timoꝛe palleſceit cor/ pus in ſplen doꝛe lumineq; diuino.deeſt ome deſiderium fe⸗ licitatis eterne potioniſq; a cibationis miſtice ebetat᷑ & coꝛ/ rumpit᷑ tota virtus partis ſenſitiue · tota eopa virtꝰ? coꝛpis diminuit & noſter obum brat᷑ ad celeſtia intellectus. hec ita q; omia ex doꝛmitione ſeu ex ſopoꝛatione mentis ꝓueniunt a contingunt B Vſidorus in hiſtoens naturalib. upꝰ? quidem doꝛmientem Homĩem non imiadit. ſed cũ euigila⸗ uerit ipſum aggreditur a occidit. Cuiuis cauſa eſt: qa vnũi qgε animalium audacius quidem eſt nullo ante ſe cõſpe / cto timoeꝛe ſeu re aliqua timoꝛaſa q; ſi iam aliquid timoris aut periculi conſpexiſſet. Sic hoſtis noſter antiquus dyabo lus dꝛomientem hominẽ non inuadit ſiiis hoꝛribilibus aſpe/ dibus & terroe donec ipſum excitatum per mortis vigiliaz aſpexerit & doloꝛis QPhpiloſophus in octauo animali um. Omnia animalia volatilia doꝛmiunt non proſtrata ſed pedibus imcumbentia. cetera autem animalia puta ſolum greſſibilia cubant ˖ vt frequenter ſuper latera poſita & pro⸗ ſtrata. Sic omnes homines ad celeſtem patriam auolantes moꝛe auiuʒ a exemplo debent obdozmire in domino pia mẽ te requieq; interna pedibus bonoꝛum operum & virtutum inherendo incubandoq; & iugiter inſiſtendo D Philo/ ſophus in libro ꝓbleumatum. Valde periculoſum eſt infir mum in caloꝛe ſeu in calido loco obdoꝛmiſſe. Sic valde peri / culoſum eſt peccatoꝛem in caloꝛe carnalis vite · aut inquie/ tudinis mundane mentaliter obdoꝛmiſſe E Conſtanti/ nus libro de melancolis. Ex ſomno nimis diutino caput le ditur viſus corumpitur a totum copus diſcoloꝛatur. Per hic intelligitur doꝛmitio diutina in pecœatis. Nam ſicut doꝛ mitio diutina copoꝛalis impinguat & inflammat teſtante Auicenna. Sic nimirum domitio continua in peœatis ho-/ mines carnaliter quidem impinguat mentem quoc; Hic in preſenti diuerſis cupiditatibus in futuro autem perpetuis penalitatibus accendit pariter & inflammat. Et tunc appli⸗ cetur ſic. Ex dormitione ergo diutina in peccatis caput id eſt ratio ſpiritualiter quidem leditur viſus · & mentis ocu⸗ lus in dei cognitione coꝛtumpitur&& coꝛpus quantum ad diſpoſitionem ſuauitatis vite eterne penitus diſcoloatur Commentatoꝛ ſuper de pomo Ariſtotelis. Moꝛs quiſ dem naturalis a celeſti imprimitiuir corpore animalibo vni / uerſis. dormitionis autem tempe magis viz qm vigilie hoc Titulus Iv contingit. Et ideo cõmentatoe dicit ibidem ꝙ; vigilantibus augmentat᷑ vita. doꝛmientibo aũt moæs· Ratio:quia hjm di/ ſpoſitione; ꝗlitatemq; materie actiones celeſtis coꝛpoꝛis di/ ſponunt᷑. Nunc aũt ſic eſt ꝙ doꝛmitionis in tpe homo diſpo nitur qualificaturq; ad moteʒ teſtante phᷣo in ꝓbleu quia motus vite ↄuenit moꝛs aũt quieti. Sed tunc P moꝛtem coꝛ/ poꝛis moes anime ꝓpetua figurat᷑ Nam ſicut in moete coꝛpo rali tria accidunt.vt dicit Plato de immoꝛtalitate anime.v iz oꝛis valida opertio · tumoꝛ pectoꝛis attractio ſanguinis ad interioza copoꝛis. Sic nimizc in moete ſpirituali anime tria accidũt. Primum eſt oꝛis aptio qa hoc ad imbibendu ſuppii⸗ cia ſempiterna: pectoꝛa interioꝛa anime tumefacta cruciati⸗ bus ꝓpetuis a impleta. Terciũ eſt cruoꝛ oĩm ſei celeꝛe cũ verme modente & remoꝛſu cõſcientie ad interioꝛæa anime attractis. Et tunc applicet᷑ ſic. Moꝛs itaq;ʒ peœatoeibus e celo iuſlo dei iudicio & maxime ſopoꝛatis doꝛmientibo in peccatis euenit. Circa pᷣhabita nota hm apulegium:q; moæs qnq; euenit ex vulnere aliqndo ex languoꝛe aliqᷓndo ex doloꝛe · aliqndo ex celeſti oſtellatione.moes aũt naturalis ex celo ꝓuenit: quia hm ꝙ ait ↄmentatoe in nj de anima. Celum quidem certum cunctis copoꝛibo impoſuit terminũ a menſurã G Plini us in ſpeculo naturali · In eos qui in deſerto doꝛmiũt ſerpé/ tes inſiliunt. Sic in eos qui doꝛmiũt in peccatis ſerpentes fre/⸗ quenter infernales HCoõmentatoe auerrois ſuꝑ de ſom no O vigilia. In dormitione ꝓfunda mille imprimunt a coꝛ/ poꝛibo celeſtibus viſiones: ſic in ꝓfunda ob doꝛmitione in pecatis mille acidũt diuine viſiones: nullatenuſq; celeſtis luminis intuitus tribuunt I Coſtantinus li- de melan colis. Illi ergo qui dum doꝛmiunt quendaz motum faciunt hinc e inde ambulãdo·a riſum emittunt labia cõplanando infirmitatis in tꝑe inſani fiunt omes e moeiunt᷑ vt frequen ter. Huigilationis aũt tpe cadere aut manus aut pedes ad pa rietes concutere aſſeruntur. Sic illi qui doꝛmiũt in pecatis motũ ſedulũ praue actionis faciunt æ illicitum vanũ gau⸗ diumq; emittunt cum infirmati in mente fuerint inſani peni tuſq; efficiunt & ſpiritualiter moꝛiunt᷑.Ge cum in moete exce/ cati fuerint caſu moꝛtis ꝓpetue precipitati eternaliter allidũ tur K Qriſtotelis li animaliũ qrto. Quatuoꝛ ꝗ tez mo/ dis quodlibet animaliũ a dozmitione excitatur & a ſomno. viʒ a caloꝛe a frigoxe a clamoꝛe.q ex cibi digeſtione. Cunqʒ enim cibo digeſtus in animali fuerit euigilat animaliũ vnii q q;. Per que intelligitur ꝙ peccatoꝛ a doemitione ſopoꝛa/ tionecq; ſuoxe ſceleʒe qdrupliciter poterit excitari · viz a caloꝛ e ſitufus N ſien ẽ ninene ,tittts⸗ Ppoas nintfr ſwbidoe lneoinne esm ucachine⸗ wan⸗ veirſchete ſrumain binpelun dusintels⸗ Opontrne llsltwon⸗ iaduet ebnmegen gbrin Ctrilant Dddontr nun Donin ginreſigu ſspdibust Pbetalter ſangsder 1contrzd 12ſie ſomm morte & applicetur mmit &mor Opke ſuai ſeuſſionen necbdet bus oKu Pnaginan er nigte dam ſen Gpiunt n hati d uulumen nnd l nenpan 8 Ninn die n Rane CPnonnce dkenm Wlraumnn uinmt . müig neachonn cerdin mme mis eckhoiln atisan i llente erglijnco pueniton iden cettin iG omüt ſetye lenentes 1 Sſupeſon tiruntac doamutionen Nrſhci nus ede lr motum D bincögliumn uniſtfthn At MMsN nitiuds tun mi gll⸗ tirripont n nmvet miüm l tuo⸗ ie nrd bn g nmlimit e po gi 1caloe Titulus rrz aut frigore calefacientis & refrigerantis carxitatis a clamoꝛe mũdane inquietudinis & vanitatis. a doloꝛe aduerſitat is & anxietatis:a a digeſtione facta in mente diuine ſuauitatis ¶Q Vpocras in epichimis. Doꝛmientibo itaq; apoplexia ac/ cidit vt frequenter. Huius ratione tangit phᷣs in ꝓbleuma tibo vbi dicit· ꝙ apoplexia vt frequenter accidit in ſomno ĩ balneo in menſa in riſu. Et hoc ideo quia apoplexia ex li quatione humoxe accidit circa petusliquantur aute; hu moes maxime in ſomno. in balneo in menſa: & in gaudio ſeu cachimo. Per apoplexiam moes figurat. Applicetur ſic Moꝛs ꝓpetua anime cœporis maxime accidit in doꝛmitio ne in ſceleribus a peccatis M¶Theophi in tetatu diuer ſarum artiuʒ. Ex diſtillatione aque & ſonitu decidentis ſtil, le in peluim velociſſime obdomitur. Per peluim iſte mun/ dus intelligitur. Nam ſicut dum peluis cadens anĩali alicui opponitur mox tale animal penitus excecatur · vt dicit plate arius libro naturalium qrto. Sic mundus iſte ſuo ſplendol re & candoꝛe humane mentis oculum in naturali ſuo vigo re lumineq; excecat. Et tunc applicetur ſic. Ex diulcedine ita q; ſeu ſonitu vanitatis huius ſeculi in aures coꝛdis tam dul citer diſtillantis continuo in ignoꝛantia peccatoc & ſcelere obdoꝛmitur N Ariſto in epiſtolari de regimine princi pum. Doꝛmitur autem cum delectatione.& cum ſanitatis regimine ſiquis antequã doꝛmiat pedes contrabat a cõtra / ctis pedibus ſomnum ſuum ſumat. Quiꝰ cauſam aſſignat ps taliter ibidem. Dicit enim ꝙ pedibo diſtenſis in longum ſanguis de regione capitis fluit verſus pedes. Curuat aũt contractis pedibo ſanguis ſurſum verſus caput reprimit 4 ſic ſomnus foꝛtis delectabiliſq; cauſatur. Per dozmitione; moꝛte,· & per pedes affectiones mentis intelligimus. Et tũc axplicetur ſic. Secure itaq; & delectabiliter & ſane obdor/ mit & moꝛitur ipſe homo:ſi antequaz moꝛiatur pedes id eſt opera ſua intra ſe contrahat per amaram contritionem & diſcuſſionem & vitã ſuam finiat ſe diſcuſſoexemplo ipſius iacob de quo dicitur geneſis Utimoꝙ cõtractis ad ſe pedi/ bus moꝛtuus eſt O Philoſophè in ꝓbleu⸗ Qum nigra vymaginati & fantaſiati fuerimnis continuo obdoꝛmimus. Per nigra mundana & tranſitoꝛia ſeu peccata figurantur. Nam ſicut nigra copoꝛa lumen in ſe non recipiunt · ſed ſi re cipiunt nibilomimis tamen reiciunt · vt aſſerit Algaʒel in tractatu de foꝛma ſpeculi Sic mundana tranſitoria a pec/ cata lumen celeſtis gratie non recipiunt: ſed ĩ experta ſunt omnis celeſtis luminis & candoris. Et tunc applicetur ſic⸗ ——SS S Titulus lxj Qunqʒ tranſitoꝛia ẽ mundana ſeu noſtra peceata diligenti mentis intuitu fantaſiati fuerimus & ymaginati ↄtimio qꝗ;⸗ eſcentes aſcelere feliciter in dño qui eſcimus & dormimus P Conſtantinus lide melancolis. Eis igitur qui doꝛmire nõ poſſunt vt mitras capiti ſuo imponant plumbeas ſollici / te ꝓſuademus. Per que dat intelligi. ꝙ hi qui pᷣnimio eſtu cupiditatis ſeu ↄcuipiſcentie nec doꝛmire:nec quieſcere poſ/ ſunt qᷓntum ad requiem coꝛdis ſui debent rationi ſue memo rie imponere mitram timoꝛis grauedinis. Sed tunc per ſom/ mim vite perpetue preſagia figurantur. Nam ſicut ſomnia ſeptem modis accidũt · vt refert ſuper · v· de ſomno & vigilia quoꝛe pri mus eſt quando ipſe qui ſomniatur nimiuz; in coꝛ/ poꝛe debilitatus fuierit.vt dicit ẽ heophraſtus libro cõmen⸗ toꝛum·. Scdus mo dus eſt quando in ipſo dormiente ſuper dominatur aliquis Pumoæ puta aut colericus. aut fleucma ticus aut melancolicus aut ſanguin eus vt dicit Hugo in dydaſcolis libro vi. T ercius modus eſt quando preambuli in die pexiſtent cogitatusteſtante yſidoro li de actionibus qnq; ſenſuum. Quartus modus eit qndo humana natura naturali inſtinctu mota vel foꝛtaſſis alicuius euentus futuri preſcia in ſomniſin foma effigie ſomnioꝝ ea que futura ſunt indicat a demonſtrat vt ait endoxus li· de geſtis phᷣoxe Qulintus modiis ſomniox eſt quando ex aliqua ſpeciali cõ iunctione ſiderum mutatur ipſius hominis fantaſia que cõ mota aut permutata fuerit viſiones ſomniaq; inducit vt di / cit ↄmentatoꝛ ſuꝑ li·de pomo ariſto. Sextus modus eſt qui ꝓuenit ex ſuperfluitate cibi & potus. teſtante pho in epᷣ/vj. ad alexandrũ. Septimꝰ modus accidit ex eo q& valde vigz in homine intellectus vt ait Calcidius in thimeo. & themi/ ſtius ſuꝑnjde amma · qui aitꝙ ex foꝛti ingenio impreſſio fit ſedula ſomnioe & horroꝛis penalitatiſq; ac ſupplicij eter nalis Reſpiciendo ad prehabita applicet᷑ Tharenti⸗ nus de effectibo in natura. Collo ꝗdem aliqua zona colliga/ to ligamineq; cõſtricto mox vultus nigreſcit tumeſcit . a oc contigit ex interfluxione ſanguinis euenis· 6 velociſſi⸗ me obdoemitur. Per que dat intelligi ꝙ dum collum homi nis zona & ligamine peccatoꝝ conſtrictum fuerit ſpiritua⸗ liter.a ligatuʒz in diuina laude & ſui ſceleris accuſatione vul tus mentis nigreſcit tumeſcit ſe nigredini a tumoꝛi ꝓpetui ſupplicij diſponendo:& velociſſime quidem ipſe homo mo⸗/ te preuentus varia obdormet ignoꝛantia ſe eterno ſomnio perpetuoq; ſubdendo B Pumniè in ſpeculo naturali. Doꝛ minunt autẽ piſces non in fundo terre ſed in aqua lapidibus Ctn Phr liter nled bisll ttipe⸗ S nelpe ſaytaſe ſibom celuim bus ta erren enmpte ſcch pts Ethoeid⸗ wmn den geuitäten depron ngt ſolaconſ Rur fudnron udi do len ges neea mucte Itanly⸗ diante⸗ teſuunt Wmu mninib ſe mut talibus dketug⸗ nn 4 Olee. ne ahmmng nenident⸗ Unuſle donſtenm S ſonmiſe te finunen Srmertie SE clls t T tdiet ln ndoptennt deacont umana natn, auentus ſill dea gvefutn uuſreial ntala que zinducit t! noduselt erhoinc ocawbg pineotr vgmointi Geriipine 0 Dam. umule ſtänntt soel n olunkn . gut⸗ Tituius lwviz ad herentes. Sic homines itaq; moe piſcium a exemplo feli citer quidem obdoꝛmire debent in dño non attingẽt es terre na · ſed ſolo xpo perfecto anmo adherentes S Macro⸗ bius libro de ſomno ſcipionis. Cũcq; celum galaxiatuz fue/ rit ipſe doꝛmiens plures viſiones ſ. omniaq; habebit. Cuius cauſam affricanꝰ ibidem dicit ꝙ galaxia nil aliud eſt quaʒ oↄgregatio quarundã partium igmis exiſtẽtis in aerea regio ne. Ipſa autẽ aeris regio vehementer accenſa magis moiiet fantaſiam eſtimatiuãq; virtutem.& ſic fantaſia comuni ſen ſui ſomnia varia inducit tota nocte. Et tũc applicet᷑ ſic. Cum celum galaxiatum id eſt deus qᷓntum ad nos multis operi bus caritatis infoꝛmatus fuerit tunc ipſe homo domiens a/ terrenis habebit multa ſomnia a viſiones cõtemplationis N¶De elemoſinis ¶ Titulus lvij·. X Hleophilus in breuiario diuerſaxe artium. Cuicun Nqꝓ ergo manus abſciſa fuerit talis in eodem latere friguis intenſum perpetuumq; habebit. Ratio. Dicit enim phs ꝙ illa animalia in quibo colihon id eſt deci ſio per fecte. ptis facta eſt in tali membro caleſieri nuinc; poſſunt. Et hoc ideo quia prĩcipalis pars abſciſa eſt. Sed tũc per ma num elemoſina deſignat᷑ Nam ſicut manus lata ſpiſſa lõ geuitatem preſignat teſtãte palemone in phiſonomia loxi Sic per ome modũ elemoſina lata ſpiſſa a craſſa longeuita tem vite ppetue pollicet Et tũc applicetur ſic. Cuicũq; ergo hoĩm ipſa manus dandi elemoſinas abiecta fuerit. aiit ab⸗ ſciſa conſtat:quia talis hormno frigus in dei caritate intenſi uz Ppetuumch habebit B Tharenthinus libro de euẽtibus futuroxe. Bo tempoꝛe quo elementa ſuas ſibi mutuo condi/ uidũt qualitates.ſanitas & proſperitas magna erit. Sed n do elementa ſuas inter ſe non condiuiſerint qualitates ſtra/ ges neceſq; & peſtilentie multe erunt. Cuius ratio eſ 1. quia vnũ qtq; elementum q& non pticipat de accedentibo & qua litatibo alterius elementi ipſum ſuperuincit dñatur ſuper dñante autem quocunq; elemẽto ſtrages a peſtilentie mul/ te fiunt. Et tũc applicetur ſic. Quando itaq;ʒ Homies inter ſa mutuo elemoſinas fuerint imptiti conſtat. quia ſanitas in minibus mentis & copoꝛis magna erit. Quãdo autem a ſe mutuo viſcera ſubtraxerint pietatis. nec ſibi mituo ope⸗ ra ac elemoſinas impenderint caritatis conſtat quia tũc ex talibus hominibus peſtilẽtia moꝛtis imminebit Q Phi⸗ laretus in elucidario virtutum. Cuncq; quis manu aliqua auit pege priuatus fueritmox brachiumaut reſiduũ pedis d parietem concuciatvt tota meòulla inde exeat a emanat Titulus lviij Ratio eſt: qa quãdiu medulla manſerit in reſduo mẽ bro cõputreſcit totum membx. Vnde philoſophus in libro / bleumatuz. edulla inquit principium eſt putrefactioniſ in membris cõcuiſſis & alliſis. & ideon eceſſe eſt vt tota me⸗ dulla inde excuciat᷑ ne ipſum membrum viʒ crus vel brachi um putrefactione penitus cœrumpatrir. Per prehabita auũt Datur intelligi. ꝙ quibuſcunq; abſciſa fuerit manus elemo ſinas largiendi vel pes recte gradiendi mox ipſam medullaz pie volũtatis & deuotionis ad pauperes concuciat ad ege/ nos a egenteſ vt tota inde mẽtis affectio effluens ſuppleat & defectus operis ac parcitas elemoſine penituſ denegauit D Loxus in phiſonomia palemonis. onga habere bra chia elegantiſſima indicia ſunt nature · Et ideo ait ariſto in vi animalium libro. Brachia inquit que vſq; ad genua ſpa cio deficiente duoꝛum digitoꝛum pertingunt nobilitatem cõ plexionis humane elegantiam indicant nature & oſtendut Sic larga elemoſina ſeu brachia largiendi elemoſinas lõga nobilitatem ſpiritualis complexionis elegantiamq; nature interiozis indicant a demonſtrant E Comentato in in. phiſicoꝝ de vacuo. Ome ꝗdem cœpus qntomagis effundit tãtomagis aliud copus intra ſe recipere com ꝓbat᷑. Qit enĩ ꝙ coœpus intra cœpꝰ? coartari non pt᷑:quia duo coꝛpoꝛa in eodem eſſe nõ poſſuint· Vno etenim ſupueniente aliud cedit & vno cedente neceſſario ſubmergit᷑ aliudne aliquid ſit da re vacuũ in natura. Sed tũc per talẽ effuſionem elemoſinaʒ⸗ intelligimꝰ? largitionẽ. Naʒ ſic hm beatũ dyon ſium in de di uinis nomĩbuis- ᷓnto aliquid magis fuerit diffuſutm taäto magis in oꝛdine eit vniuerſi nobile atq; bonũᷣ Effuſio nan- q; ſui diuine actioni ſimilis eſt per omia & cõfosmis. Deus enim in omnibo abundantiſſime ſe diffudit. Sic nimiꝛe per omez modum: quantomagis aliquis ſe per elargitionem et / funderit ꝓximo elemoſina?tanto melioꝛ potiosqʒ apparebt in odine omnium creaturarumq; effuſio elemoſine ſimilis éper omnia & confoæmis actio ni diuine. Et tüc applicet᷑ ſic Omnis itaq; homo quanto ma gis effunderit ſe per elemoſi naxe langitionem tantomag is intra ſe recipere m aioꝛa dona & munera comprobatur. Becurratur ad prehabita ¶De eſtu ¶ Titulus. lVnj. Riſto.in ꝓbleu. Cunq; aliquis vehementer eſtuaue rit qualicuncq; deſiderio vel feruoꝛe · rubent ocuili cõ inuo & lingua nigreſcit. Per eſtuʒ cœpis mens in Cuhs ſetec ifiet Ppopbit unefiot boteine 0 rrsng ntorki rin und otiablin mnadch⸗ amwert. mem deſtiuite pors pim ſrni De temninit Oociin itphmc Diterting tustmedi pkciſeb utonn echeettra lrdier mincdnen Ubrtligz Opücne nnsſündi⸗ nduum Aütmear foeſthe apanbyet Ucarnenon Mawose a boi nibeo twz Wont Mhne lt. 1.. Care btit ns en mnedl di Ddige adan datnſ obltteni ettoledi amonnn Pbie Ari werpen 4 EAe uminddi ſuorrti Gehoven fanisDs Neninirc Ugtonent, oreinh⸗ Haple ſe Oorlendt Tnondon win al illicitis jcupiſcentis deſignatur. Nam ſicut eſtus cœporis fetoꝛẽ facit teſtante phᷣo vbi ſup̃ qui dicit ꝙ nimium eſtuã tibo copibus coꝛruptio & fetoꝛ accidit vt frequẽter Sic per omeʒz moduz ipe eſtiis oaciipiſcentie atq; carnis fetoꝛem ꝓpe⸗ tuuim efficit & nducit. Et tũc applicet᷑ ſic. Valde ergo eſtuã te homine oculi inuano rubeſcũt illicitoq; amoꝛe: & lingua mẽtis nigreſcit in onn ſalutifera actione B Galienus ſe cretoꝛe li vi. Eſtus nimius in cœpibus eſt extinguendꝰ ꝓpi tria. Primũ eſt: qa totam exſiccat ſubſtantiã. Scm eſt:qa totũ debilitat boĩem. Terciũ eſt:qa abreuiat ipſam vitaʒ.Sic ſuma diligentia eſtus xtinguẽdus eſt cupiditatis: quia to tam mentis corũpit ſubſtantiaʒ atc; interioꝛẽ debilitat ho / mĩem. debilitat ipſam vitã inqntum homĩem vita ꝓpetiia deſtituit atqʒ priuat Kriſto. in li · ꝓbleu. In eſtu cor/ poꝛis nimio ꝙ citrca caput eſt vitale O naturale humidũ ex ſicat᷑. Per caput ipſa ratio deſignat. Nam ſicut caput calo/ rem nimiũ exſiccat in toto coꝛpeteſtãte Galieno li :medi⸗vi. Cerebrũ inquit ſua frigiditate tempat ad mediucq. redu cit ipſum coꝛpoeis exceſſiuũ caloꝛem. Sic ipſa ratio in nobis debet extinguere tempeſtuoſos eſti uoſq; irrationabiles mo tus ad mediũiq; reducere virtutis pariter ſalutis. Et tũc applicet ſic Eſtus itacʒ carnis totum humidum gratuitum ipſiꝰ rationis exterminat é exſiccat D Ps in ꝓbleuma- Neceſſe eſt valde vt ↄtra eſtum ſolis tota diligentia munia⸗ mur & diuerſis veſtibo induamur: quia eſtus ſolis dulciſſi⸗ mum qd in coꝛpibus eſt extrabit & coꝛrumpit. Per que da tur intelligi. q ſume neceſſe eſt tam ad vitam ſpiritualem q ad vitã co palem vt ↄtra eſtum praue ↄcupiſcentie atq; car nis ſuma diligẽtia muniamur ê diuerſis virtutu veſtibus induamur E Philaret? in tractatu de dietis. Perſuadẽt aũt medici vt eſtu valido coꝛpꝑa immergant᷑ aquis. Quiꝰ ra tio eſt. In eſtu etenim nimio euapoat᷑ & exalat totum q ĩ coepoꝛibo eſt humidũ radicale. Per q& daĩ intelligi· ꝙ dum in carne noſtra cõcupiſcentijs atq;ʒ deſiderijs eſtuamus debe mus a nos aquis contritionis a penitentie immergere vt cõ tra eſtũ poſſimus carnis illicite ↄcupiſea centie preualere H ¶ De exercicio ¶ Tituluslix; mmentatoꝛ ſuper libro de plantis Kriſtotelis.Eo anno quo multis ventis ipſe arboes agitate fuerint & concuſſe- fertiles erunt valde fructibuſqʒ onuſte· Sed tunc per arboꝛes homines deſignantur. Nam ſicut arbo res in eſtate magis ſunt humide ꝙ& in hyeme vt refert Plini us in ſpeculo naturali libro · xxxj. Sic per omnem modum Titulus M kixx ipſi homines in ſtatu gratie magis humectant᷑ humoꝛe ro/ ris dulcediniſe q; diuine. Deſiccant᷑ aũt penitus in hyeme id eſt in ſtatu pecatricis vite. Sed tũc per ↄcuſſionem atq; mo tionem arbox ipſum ſacrum exercicium figuratur. Nam ſi cut ex tali cõmotione folia a fructus cadũt ab arboꝛe. ſic ex frequenti bonoꝝ opeꝛe exercicio folia id eſt bone cogitatio/ nes & fructus id eſt bona opera ad homĩbus emittunt Et tunc applicetur ſic. Eo itaq; tpe quo ipſi homiĩes exercicio bonoꝶ opex agitati fuerint atq; moti fertiles erũt ſpiritua lit᷑ fructibuſq; vite ꝓpetue grauidi a onuſti B AKriſto. in libro ꝓbleumatum. In aqua ſtante naues Pfundius im / mergũtur in aqua autem fluente altius ſuper aquam ferũ/ tur. Sed tũc per naues ipſi homines figurantur. Nam ſicut naues maxime ſcinduntiir in medio.G hoc ideo quia terre impingũt maius periculum ſuſlinent in littoe ; in mari Sic ipſi homines vt frequenter periclitantur in medio tem/ pPoꝛe huius vite. citius in littoꝛe ſecuritatis qᷓ;; in mari peri / culi & timoꝛis. Sed tũc ↄuenienter per aquam ſtantem vita infructuoſa ſtans a quieſcens deſcribitur. Der aquam autẽ fliientem vita fructuoſa ſeu actiua ſeu ſedula virtutũ exer⸗ cicia deſignantur. Nam ſicut in aqua ſtante rane habitant atq; vermes.non autem in aquis fluentibus. Sic in homine a bonis actionibo quieſcente cõm oꝛantur rane & vermes in/ fernales· nõ autem in homine ſe diuerſis virtutum actibuſ exercente. Et tunc applicetur ſic. Homines itaq; exiſtentes in vita ſtante.& a bonis actibus quieſcente. aquis preſentis periculi a miſerie profundius immerguntur. Sic homines in vita fluente· ſe in bonis actibo ingiter exercente altiꝰ ad celeſtia eleuant᷑ à mag a mundi huiꝰ periculis elongan? CQConſtantinus libro de ypocundriaca paſſio ne. Sũme autem valet ad vitam prolõgandam q ad ſanitatem refor⸗ mandã motus frequens tam in languidis q;; in ſanis. Quiꝰ ratio eſt. Motuis nanq; caloem efficit tam in animatis quã in animatis. caloꝛ autem debitus vite conſert ſ. anitatẽ. Item motus materiã infirmitatis compactam & induratam diſ/ ſoluiit & perconſequens languidum ſanum facit · Sed tunc Ir mofum bonoꝛum operum exercicium deſignatur. Nam ſicut motus eit actus id eſt foꝛma entis in potentia · vi ꝓbat PhPiuloiophus in tercio phiſicoꝛum. Sic per omez moduz ip/ ſum bono operum exercicium G virtutum eſt actus me / ritœi? atqz effectiuꝰ eius qq eſt in potẽtia ꝓpinqua premij 2 ſempini. Et tũc ap licetur ſic. Sũme itaq; confert ad vitam Ctun tuann. ſnj ile scitis 1Sluote tuc fer 4 aaue⸗ ſun ſttntn!⸗ wnis c. tümbat Certes in nne deſe⸗ ſcil ate- litabpd wris Eevientel Cenphrt Oinusſa tbebene noiver Potomn lenscti Porcapis tura ſu ni metk iſube rem deit ſpecus mdusſt et nheneh W nſre Rihun dntnt Wpin hef tnſi r t Nogne tgeqinnn nmedote rinmiin ſtatengin Man te entiewet: mehzditant ein kmir pernes in m actibif dſtemnes SpeLenn⸗ N onine tente Ann sdongri one din tatm he ſens COO. innts ittilen aumdi JGedne tur Nnn tantſ modu Pachunt, D I Lontum Titulus lx ꝓpetuam conſequendã ê ad ſanitatem mentis & coꝛꝑis con ſeruandã ipſoꝛe bonoʒe exercicium ſeduluʒ & virtutii D Kriſtoin nmethe. Aque ſtantes ꝗeſcentes & immobi/ les citius exſioccant corumpunt᷑ ò́; aque mobiles & fluen tes. Iuxta illud poete.v· Et putrefiũt immoueant᷑ aque · Sed tũc per aqs ſtantes deſidioſi accidioſiq; figurant. Nam ſic aque ſtantes fundũ habent lutoſum putriduz & coꝛrruptuz vt recitat Albertus in minoꝛalibus auicẽne. Sic reuera ipſi homies accidioſi & epidi fundũ ſui coꝛdis inſeétũ atqʒ lu / toſum habent penitꝰ & coꝛruptũ. Sed tũc ↄuenienter ꝑ aq̃s fluentes in diuinis laudibo atq; virtutibo ſe exercitãtes ho-⸗ mines deſignant᷑. Na ſicut aque fluentes ſonitũ magnum faciiui: atq; Pumano vſui puta ad molendinũ valde confe⸗ rũt a lapides rotundos in fundo faciũt. Sic ꝓꝑ ome modũ ipſi homiĩes qui ſe exercitãt in dei laudibo boniſq; operibus &E& virtute ſonitũ emittunt laudis diuine ad vſum conferũt exemplaritatis volũtatiſq; humaneæ lapides fructus con/ dignos faciũt penitentie habentes figuraʒ circularem felici⸗ tatis eterne. Et tũc applicetur ſic. Homies itaq; tepidi in dei laudibo ac virtutibo atq; ſegnes ſiibito eternaliter coꝛrum⸗ punt᷑. Homines aũt de virtute in virtutem defluentes ſe ĩ bonis actibo iugiter exereẽtes ab omni in coꝛruptione men tis & copis immunes eternaliter ↄſeruantur ¶ De humilitate ¶ Titilus. lx· A Lato in phedrone libro qnto. Hec eſt natura aeris infimi a ſupremi vt aer qui infimus eſt ſemꝑ ſur/ ſum aſcendat aer aũt excelſus deoꝛſum ſemꝑ cadat cauſam aſſignãs Plato ibidem dicit. Aer qui circa ter ram eſt ex intenſo ꝙ circa terrã ẽ frigoꝛe ſurſuz iacitur pelli tur a fugat᷑frigus enim magnũ a ſe pellit cuncta coꝛpavt ĩ nj. methe.dẽ. Econtra aũt ignis qui in celeſti ſpera ↄtinetur viʒ ſub cõcauo obis lune eum qui ſibi ꝓximus eſt pellit ae rem deitiens verſus terrã. Et tunc ꝓ aerem infimũ homo de ſpectus atq; humilis deſignat᷑. Nam ſicut aer inferioꝛ eſt hu midus frigidus mobilis a vmbroſus. Sic per omez moduz homo humilis a depreſſus eſt humidus humoꝛe ſeu roꝛe ce leſtis gratie· frigidus refrigerio ↄſolationis eterne mobilis qntum ad exercicium operationis bone vmbroſus qntum ad vmbram ꝓteétionis ſalutifere. Sed tũc oↄuenienter per ae rem ſublimẽ & ſupremum ipſi in celſitudine homines poſi⸗ ti deſignant᷑. Ram ſicut altus aer expers eſt omnis vite teſtã te Apleyo calcidioq; in thimeo. Sic nimize ꝓꝑ omia ipſi ho/ mines in alto poſiti huius ſeculi exptes ſunt omis vite tam Titulus ix iuſticie q́; eterne. Et tiinc applicetur ſic. Natura bec eſt ho/ minis humilis vt ſurſum aſcendat ſpiritualiter eternaliter q; feratur · homo vero tumidus & elatus cadere in terram moetis perpetue compellatur B Philoſophus in ꝓbleu matibus. Sagitta ſurſum iacta primo quidem moꝛam face⸗ re videtur· ſed tunc mox velociſſime recidit a deſcendit Mo ra autem illa cauſatur ex deſectu virtutis imꝑellentis eo quod hm philoſophum in odauo phiſicoꝛum:motus vio/ lentus in principio ſui ſit velox in fine vero remiſſus & tarx/ dus Bconuerſo motus naturalis in principio quidem ſit tardus in fine vero velox: Sed tunc per ſagittam intelligi⸗ tur ipſe homo. Nam ſicut ſagitta membranis plumarum cõpingitur vt eo rectius in aere ver beretur Sic ipſe homo pennis celeſtis amoꝛis a gratie hic in preſenti acuitur vt eo facilius recte calle æ tramite ad celeſtia ꝓrouebatur· Et tũc applicetur ſic. Homo itaq; in altirudinem ſublimatus. Pri⸗ mo quidem moram quandam in ſtatu honoꝛis mundani & gloꝛie facere videtux· & tunc velociſſime cadere compellitur in terraz moꝛtis perpetuiq; doĩoꝛis Q Auicebron libro fontis vite athomi dum in inferioꝛi aeris regione fuerint vi delicet circa terram aſcendunt & deſcendunt inter ſe venti⸗ lati hinc & inde. Qum vero ad celſioꝛa aeris loca peruenerit inde cadunt continuo· ac ſi graues ſint feruntur continuo verſus terram Cuius ſignum eſt ꝙ in altis domo:um atcꝑ turrium & montium athomi nor videntur Sed tunc per athomos homines deſignantur. Naʒ ſicut athomi extra do/ mum aliquam videri mimme quidem poſſunt vt dicit phi loſophus in probleumatibus. Sic homines ſe ipſis niſi ĩ domo ſui coꝛdis & conſcientie minime videri poterũt a cog/ noſci-Et tunc applicetur ſic. Homines itaq; qui ſunt in infe rioꝛi ſeu Humili ſtatu ſeu preſentis vite ſurſum ſemper ferũ / tur ad celeſtia. Sed qui ad ſupremum venerint honois mũ dani ſtatum aut gradummox inde cadunt eternaliterq; de ſcendunt D Cõment atoꝛ ſuper tercio de celo & mundo Corpora enim que difficulter c aduntcadunt indirecte vł a latere. Vt patet in pluma. Plume enim difficulter cadunt quia aere obuiante a motu ſuo a caſu impediuntur. Ac⸗ cenſa autem corpora nunquam cadunt niſi indirecte. Vt patet in aſub ꝙ conponitur ex duabus naturis · videlicet ex terra & igne. Aſub nanq; vapor quidam eſt acenſus qui de terra reſoluitur/quia vero ratione ignis nititur aſcẽ/ dere. Ratione autem terre nititur deſcendere Ideo accidit ꝙ caſum non redtum ſed indireéctum obliquũ facit· Per Citulus lhlhii e ps rtaſpt atſfa vcden nnh auirt ketet⸗ oitag ng midenstit esCcer wr intcle Namſaut inſperabi ſpoquie obieaie tndumnace trrterne itslgne grre prſi teraxtdis tdencüe pacevgen lerpfom chetedto clauderer tis ilbiſa ſoltons, 140ittat ſübllemin e. D Atchnign goratinr nem cele Nedinis quide nduet ac Rrtoniei le reſt 4 enaliter lnterram enpbeen anſae. Amisn moebſi lbtte gidnſt unitlig⸗ Splumrnn epehen Acludlrtn bunr i matis Di mundun vonpelliu bron ihro efuetintvi tſevent⸗ geruenerit continuo um ate; Diunc per nRrade Ndienpi ſeipſeͤnii wteritach nüſuntinm nſnprfri wrmsni mmain inrcel Atercdnt duurtut 1 direce 1 dene Atnmus dit iintber Titulus ixyz prehabita auũt dat᷑ intelligi:q; homĩes leues id eſt a grauedi ne copis alleuiati: homĩes plani id eſt ad ſuſcipiendaz in/ fluentiã ſpiritualiter cõplanati.homĩeſqʒ diuinitꝰ inflãma/ ti alit difficulter: aut indirecte cadũt in peccatum oblique eo q cadant in pte cũ ſtatim poſſint reſurgere B Pßs in:nj. de celo ⁊ mũdo. Vnũq q; copoꝛe qntomagis aqpin⸗ quat terretanto grauiꝰ celeriuſq; cadere com ꝓpbat᷑. Sic qᷓn/ to itaq; magis ipſe homo aqpinquat bonis tranſitoeijs & mũdanis.tãto grauius cadit ad terrã moꝛtis perpetuiq; do loꝛis. Qetera exempla requirant᷑ in capi. de caſu ¶ De iubilo ¶ Titulus-lxi. Lato in phedrone librox. Miram ergo ſidera atc; aſtra ſcintillatione? ſue traſmittunt intelligentie & motrici. Aſtra etenim celoꝝ ſuis ſcintillationibus creatoẽ vniuerſitatis extollũt laudibo ſempiterris. Sed tũc per intelligentiã a motricem ſũmam intelligimus deitatem Nam ſicut celi intelligetia atq; motrix cõiuncta eit ipſi celo inſeperabiliter eterne:teſtãte ptolomeo alpharabio a eu⸗ ſippo:qui ex natura mouente a natura mota vnũ qdam ĩ ſepabile aſſerunt & oſtendũt Sic per omez modũ ipſa natu ra diuina celeſti & puro coꝛdi per gr̃am ↄiungit᷑ inſeꝑabili / ter a eterne. Sed tũc ↄuenienter ꝓſidera deuoti & pfecti ho/ mies deſignant᷑. Nam ſicut ſidera nullã inter ſe ↄtrarietatem habere ꝓrſus com bant᷑ ſed pace vigent a amicicia ſempi/ terna vt dicit ptolomeus almageſti.j. Sic ꝑ locũ a ſimili ip ſi deuoti homĩes ⁊a pfecti nullã inter ſe ferunt diſcoꝛdiam h pace vigent irrefragabiliter ſempiterna. Sed tunc ouenien/ ter ꝓ ſcintillationẽ ipſa interna mẽetis ſancte iubilatio in deu qʒ erectio figurat᷑. Nam ſicut ſcintillatio videt᷑ lumen ſtelle claudere efferre · vt dicit papias li:vj. Sic ꝓ omia ipa mẽ/ tis iubilatio mentẽ humanã claudit ne aliquã vanam con/ ſolationẽ admittat & aperit vt celeſtem influxum ſuſcipiat 2 admittat. Et tũc applicet᷑ ſic. Miram ergo ſancti virxi & in⸗ effabilem iubilationis dulcedinẽ nature effluũt e trãſmit⸗ tunt B Vegecius li. de ptis mirabilibo ſenſitiue. Vigo⸗/ rat aũt & inſtituit᷑ viſus noſter ĩ reſpectione coloꝛis viridꝰ atq;ʒ nigri diſpergitur vero per albedine; & ruboꝛem- Sic vi Soat in nobis actus iubilandi ꝑ reſpectionem ac meditatõ nem celeſtis viroꝛis a amenitatis:a ↄtemplationem ꝓprie ni gredinis & humilitatis Q Pitolomeus almageſſi.. Ig/ nis quidem celeſti continuus regioni iugiter ineffabiliter c; mouet᷑ ac ſi natuxe diuine aggaudeat è applaudat. Et ideo platonici moti ſunt dicere id qꝗ moueri cernitur foꝛe non —RANM”õ äl 5 SS äü òM ” — — „ Titulus M irxz unt celum. ſed ethereum igneumq; globũ. Opinati etenim ſunt 4s. nullũ incoꝛruptibilium entium motui a tranſmutationi fo fonis re ſubiectum. Celum aũt eſt de numero incoxruptibilium keerni entium. Et tunc applicetur ſic. Qoꝛ itaq; hominis per medi⸗ q tationis & iubilationis actum celeſti contiguum regioni v ſoie tute a gaudio iugiter ineſtimabiliterq; mouetur & in hoc Phit aggaudet & applaudit altiſſime deitati D Theophra/ Ferl ſt us libro ↄmentoꝛum. Serenitatis autem in tempoee aer tre a mere & ludere eſtimatur. Quius cauſaʒ philoſophiuis in p / “ bleumatibus videtur aſſignare dicens ꝙ vento flante plan ut⸗ te que in terra fuerint moto valido titubantur. Ex qua qui 4 ſn dem titiibatione lumen ſolare in aere diffunditur tremen / er do pariter & ludendo. Sed tunc per ſerenitatem vite puritaſ “ 1 deſignatur. nam ſicut ſerenitas inducitur quatuoe modis. . i 1 vt oſtendit ↄmentatoꝛ auerrois ſuper tercio metheroꝛũ. Pri dd mo videlicet poſt effuſionem ymbris a pluuie. Secũdo per Ron⸗ deſiccationem nebule. Tercio per ventoꝛum euentationem. nak Qu arto per rois influxionem. Sic nimirum Pomnemmo d dum vite puritas efficitur quatuoꝛ modis. Primo per effu/ inn ſionem vmbris celeſtis gratie · Secun do per deſt ccationern 3 nebule noſtre frigiditatis æ ignorantie. Tercio per euẽtario ndn nem contritionis & penitentie. Quarto per defluxionez mie Phen⸗ roeide a diuine. Sed tunc ouenienter per aerem intelligitur ibit mens Dumana. Nam ſicut aer inficitur quinq; modis Pri⸗ fire mo per validam e terra aſcendentem exalationem:Secundo Guti per eeleſtis regionis validam accenſionem. Tercio per ſui ip NW ſius nimiam Humiditatem- Quarto per ſuii ad aquam &ι ad gen terram otiguationem. Quinto per ſui tranquillitatem e e gene tem. Sic nimirum per locum a ſimili quinq; modis cœrũ/ win pitur mens humana. Primo videlicet per deſiderioꝛum e ter Axrko ra verſus coꝛ ſedulam exalationem. Secundo per validam ĩ celit carnali cupiditate & concupiſcentia accenſi onem. J ercio P gr ſui ipſuis damnabilem voluptatem. Quarto per ſui ad ter / niset rena & ad tranſitoia intlinationem Qu into per ſui obdoe/ mhets mitionẽ in ſcelere ac ignoꝛantia & ſopoe. Et tũc applicet᷑ ſic * uturn In ſtatu itaq; innocẽtie a puritatis ipſa mẽs pre gaudio iſſer dulcedĩe iubila tõis inine ſpũaliter exultare tremere ludere / d q; vide? E Pps in ꝓbleu Titillationé ꝗdem patimur in ioe manibo e pedilo a maxime circa pectꝰ. Sed tunc x titillatõ ned nem ipſe mẽtis iubilus figuratur. Nam ſicut ti tillatio qua bun tuoꝛ facit effectus nam riſum concitat clamoem prouocat beu agilitatem mobilitatem quoq; caiiſat. vitãq; ex iminat. Sic ure moxX . ioniſo Dllium mnedr⸗ nni; Krände . Wopar npararte oimnpin ani llut Kenen Nuſteport Atuormede Serudor ntat Oen Imnnem mON nopet eſfuu. itionen. er euletatlo gione, n nteligtut. nodis Pki⸗ m Qeude ma Utaren 6 . rodss NronnIn Nr Mn 4 1 nmtg ri Eſiotel Negudos mmelmn npum, uneyr n 5 ttum Gnuno nimize per ome; modũ mentis iubilus ꝗqtuo: relinquit tus. Nam riſum cõcitat interne leticie. clamoꝛẽ ꝓuocat oa/ tionis obtentiue: mobilitatẽ efficit opationis facre. vitã ex terminat carnalis ↄcupiſcentie Et tũc applicet᷑ ſic. TLubilum itaq; æ gaudiũ mẽtis feliciter qdeʒ patimur ex manibo opa tionis ſacre ex pedibo ꝓgreſſionis beate 6& maxime ex otem platione pectoꝛis mẽtis deuote E Plato in phedrone Titulus. Stelle ſiquidẽ matutino in tꝑe celũ illuminãtcoꝛpoꝛa anĩa/ ta excitant · & fertilẽ faciũt ipſam terrã. Et ideo ait Galienꝰ ſecretoi. Stelle que tꝑe apparuerint matutino celum letiſi cant:a ſopoꝛe excitãt: terram qà abilitant e fecundãt Sic vi ri ſan cti uibilationis in tꝑe totam celeſtem curiaʒ illuminãt S&Se terrã ſuoꝝe coꝛdiũ fertilem efficiũt a fecundã.G ſe ipſos a alios iubilãdo ad deũ excitant G Egeſippus hieronimi „N% % „ lij. Ignis qdem naturaliter ad ſuã cuncta coꝛpoꝛa trahit regionem:qa dicit ↄmentatoꝛ ſuper.njde ce ⁊ mundo.Ignis attractiuũ excellit coꝛpꝰ qlibet in virtute e efficacia attra hendi. Et tũc applicet᷑ ſic. Iubilus ergo mẽetis humane totaʒ vt ita dicam trinitatẽ ad ſuã allicit & attrahit regionez H Pꝑs in li· ꝓbleu. Cõſpicientibo nobis aliquẽ cibum ora mapdent oↄtinuo & humeſcũt. Per ꝗᷓ dat᷑ intelligiq; dũ men/ tis deuotione iubilo cõſpexerimus cibuʒ celeſtem mẽetis viʒ iubilabili gaudio è& amoꝛe mox oa codis nt̃i madent cele / ſti gratia a humeſcũt I Auctoꝛ li de impreſſionibo aerꝰ Quantũcunq; ſuauis ſit ipſe aer tñ currentibo ventẽ eſſe vi⸗ det aer inquit currentibo ventus fieri eſtimat᷑. Sed tunc per aerem mẽtis iubilus deſignat᷑. Nam ſicut aer precellit cetera elementa in tribo hm tharentinuʒz in li·de effectibo in natura viʒ in ſuauitate/in puritate in ꝓſpicacitate hoc in ſe. Sic per omez modũ mẽtis iubilus internꝰ eetera dona anime p cellit in tribꝰ· viʒ in ſuauitate dulcedinis diuine in puritate cognitionis & ↄſcientie ·˖ && in pſpicacitate viſionis ẽe fruitio nis eterne. Et tunc applicet᷑ ſic. Qiantiũicunq; itaq; iubilus mẽtis dulcis ſuauis ſit: ex ſue ſimplicitatis ſinceritatiſqʒ natura:tñ currenti circa trãſitoꝛia & mũdana anĩe moꝛe vẽ/ ti aſperus eſtima? K Pps in ꝓbleu. Ex guſtu ſiquidem cibi & potus lingiia humeſcit Per q& dat᷑ intelligi ꝙ ex iu/ bilo quo deguſtatur cibus diuine refectioni & potus inter ne dei dulcedinis lingua humeſcit deuote anime reſoluta ĩ/ humoꝛem influentie ſempiterne LI, Philoſophus in ꝓ bleumatibus. Humido ſiquidem cibali cum aduenerit oc⸗ currerit humidum ſaliuale. Qunq; enim cibum ſumimus mox lingua humeſcit q quidem accidit ex eo quia vnum Titulus hit᷑ humido⸗Et tunc per humidum cibale humidum celeſte gratie deſcribi. a pPꝓ Pumidum ſaliuale humidum iubilatio nis deuotionis interne ↄuenientiſſime deſignatur. Et tùc applicet᷑ ſic. Humido itaq; cibali celeſt viʒ refectionis a gra tie occurrere ſaltem debet Humidum interne iubilationis & denoti onis mentis noſtre QAuicẽéna libeo: mij de dili uijs.Sol trahit ad ſe copa puta ranas & ſerpentes atq; aqᷓs mediante lumine radio a caloe. Sic xps fideles ſuos attra- hit homines per iubilum a ineſt imabile gaudium pie men/ tis N Philoſophus in ꝓbleumatibo. Tempore horripi⸗ lationis contremiſcimꝰ valde delectamur. Sed tũc ꝑ hox/ tipilationes ineſtimabile anime gaudium ſeu iubilus figu/⸗ ratur. Ram ſicut in hoeripilatione ſurſum vident᷑ erigi om/ nes crines hm ariſto. Sic in iubilationis tempoze omes co// gita tiones noſtre ſurſum in deum vident᷑ quodaʒ ineſtimai bili gaudio erigi a eletiari. Et tunc applicet᷑ ſic. empoe igi tur iubili mentis noſtre in dei timore & laude ſpiritualiter contremiſcimꝰ a ineffabiliter deleétamur O Nota ꝙ iu bilus coœdis Humani comparatur gaudio leticie cœνιa li ob quatiioꝛ rationes. Primo ſicut gaudiuʒ mundat pect? G6& iluminat ommes ſenſus teſtante pᷣp e& conſtantino. Sic mentis iubilus coꝛ qdem humanũ mundiſicat omneſq; v, tutes anime illuminat a illuſtrat. Secundo quia ſicut poſt gaudium ſomnia dulcia a delectabilia conſequuntur vt di cit ↄmentato ſuper de ſomno ẽe vigilia. Sic poſt mentis no / ſtre iubilum ſuauiſſima & dulciſſima in xpo ſomnia cõſe/ quũtur.a ercio ſicut gaudiũ mimq; eſt ſine riſu & motu.G ſine benignitatis actuteſtante ꝓBo in vi politicoꝛe. Sic iubi lus mẽtis nuũq eſt ſine riſu intime exultationis nec ſine mo tu ſancte operationis: nec ſine benignitate & leuitate diuine ↄſolationis. Qilarto quia ſicut vehemens gaudium voces magnas facit pectoꝛa concutit: ſanguine; effundit a ſepe ho/ minem inſperate perimit & occidit. Sic per omnem modim iubilus meêtis voces laudationis den magnas emnttit. pecto ra in deuotione cõcutit ſanguinem pecœatoʒ & ofeſſionem eij cit ꝑ ipſum hominem miſtice quantum ad vitam carnis „ .„ . „ . . ,„ . . ,——, Pimit occidit P Ariſto-li vnj animaliũ. Punctura qꝗ dem impfectis animalibo facit ſaltũ: in ver mibus ↄtractum in ſerpente remoꝛſum in fatuis gaudiũ atq; riſum. Anima⸗ lia nancq; pfecta & magna ſi pungant᷑ aliquo acumine ſali⸗ unt:vermes vero ſi cõpuncti fuerint ſe e mox cõtrahbunt: ſed altero extrahit᷑ teſtante Galieno ſecretou; libro-vi qui ait. „ „ * ) 6 — . . Sicut enim ſiccum ſicco-a calidũ calido ſic humidum attra Ciulis umnts Untieti nentit unlenin ſartey (sments lea atumg Geteſtaurzt usinſer tur anund nhumin ttionen teqgdiun pferpente ſum mane biſtornan⸗ glitascan ſpelenoin ſintain d genepeſu: ſetigudem Mleltſeg wenitt te ſennner ttreckane eris ama ebulem ationem ſeculo n o in ſ d⸗ Cſini iten uumnee um hen lum ad n 4 netione anem Cln ⸗ Niat micn tdi ions ndn ergion mes co/ eſtima baeigi ater te . die 4 woſt Nd s ia coſe Wmotul& deubi eſneno ediune nloes le du 1nd ſorem crn⸗ iin elin „ t 6 Titulus ſum ſemimotuuʒ ad vitam reducit priſtinam reſoꝛmat. teſtante ypocrate in pᷣnoſticis. Sic ꝑ omnem modum iubi / lus mentis vitam que in deo eſt ſpiritualem & eternam per peœatum perditam & amiſſaz repat in ſtatum priſtimum & reſtaurat. Et tũc applicet᷑ ſic. Iubilus itaq;ʒ mente recep/ tus imperfectis quidem hominibus qui per ꝓfecta deſignã tur an imalia ſaltum facit in adum diuine cõtemplationis in humilibus aũt qui per vermes deſcribunt᷑ animalibo cõ⸗ tractionem efficit ſiii in ſe per cognitionẽ culpe ꝓprie clemẽ tieq; di uine:in peœatricibus vero & in cecis mentibus que p ſex pentes fatuis figurantur remoꝛſum reiectionis ee ri- ſum mane exultationis efficit 1 inducit Q Vſidoꝛus ĩ hiſtoija naturalibus Qunq; mirica flozuerit in deſerto fer/ tilitas eo anno plurima aſſequetur. Per miricam intelligiẽ? ipſe homoiuxta verbum ʒeremit icumxxvij ca. Et erit qua ſi mitica in deſerto. Et tunc applicetur ſic. Cunc; homo in mente per ſu a uitatem floeuerit iubili gaudiiq; interni in p̃⸗ ſenti quidem vita pariter & futura fecunditas vbertatis per petue conſequetur R Notandũ autem ꝙ lacrima xrii· lodis emittitur · videlicet per fumum per ventum per dolo/ rem a motem per reumatis effluxionem per oculoꝛum apo ſtemationem ſeu languoꝛem per immundarum mammim attrectationem per mmiam capitis humectationem.p pul/ ueris amari ſeu liquoꝛis in oculos immiſſionem. per ſolis a⸗ ſpectionem: per vehementem amoeis accenſionem tempore nebule in ebrietate ex frigidi cibi aO potus ſumptione appli⸗/ cationem omnium iſtoꝛum inuenies alibi S Plinius in ſpeculo naturali. Regio que ꝓxima fuerit ipſi ſolitudini oq deſerto inquieta eſt petroſa infecunda frigida atq; ſicca. Sic regio codis noſtri que ꝓxima fuerit iubilo ee amoꝛi ꝑ feli/ ciſſimã ãnexionem q vnionẽ inꝗeta ẽ qntum ad ſedulã vtu⸗ tum exercitationẽ. petroſa eſt qntum ad ſui ſie mitatẽ ſui cum chriſto petra iuſticie confoꝛmitatem infecunda eſt qͥn tum adò mundane felicitatis & fecunditatis ab negationem- „— frigida eſt qᷓntum a ò carnalis libidinis concupiſcentie ex tinc tionem ſica eſt quantum ad humoꝛis viciorum deſic / cationem ¶ Hugo in dydaſcolicõ libro quarto. Solis Audem radium & ſplendoꝛem quatuoꝛ impediunt viʒ nox 45 ſerpentes dum compungunt᷑ moꝛſuʒ faciũt venenũ emit / tuntfatui aũt e inſani atq; frenetici dũ pungunt᷑ riſum ce cachimium faciũt. Sed tunc ꝓꝑ puncttram mentis iubilus oↄuenientiſſime deſignatur. Nam ſicit pumnctura copoꝛis ip * * „ Titulus lrj eclipſis. nebula atq; nubes. Sic qtuoꝛ itac iubilum neentis nr̃e impediunt · viʒ nox ſceleris & peccati.eclipſis appetitus deſiderij q; mũdani nebilla ignoꝛantie.an ubes felicitatis af fluentie q; müdane V Plini? phiſoniĩe li:ni. Oculi pro/ fundi clariꝰ limpidiuſch vident. Per que dat᷑ intelligi ꝙ ocu li mẽtis in dei ↄtemplatione & iubilo ꝓfundati clariꝰ? limpi diuſq; a delectabilius diuinaʒz eſſenciam 9templant X Pꝑ&s de celo & mũdo. Tapis ſiquidẽ dato ypo theſi ꝙ deue⸗ niret ad centze terre ibi penderet vtiq; & non caderet ineter / num. Quis ratio eſt:qa cent terre maxime eſt terrenorum copm attractiuũ. Sed tũc per lapidem coꝛ humanũ figura tur. Nam ſiẽ lapis efficit᷑ q̃tuoꝛ modis · viʒ per adheſionẽ al/ cuius lutee partis. Scdo impᷣſſionem virtutis celeſtis· vt dicit belinus. Tercio ꝑp condenſationem partiuùm texre vali / dam. Quarto per deſiccationẽ magnam vt a phᷣo in quarto aſſerit methe · Sic per omez modũi coꝛ homĩs quatuoꝛ mod in viam ſalutis a gratie generat᷑. Primo pꝑ ad heſioneʒ lutee partis id eſt ꝑ applicationẽ vere humilitatis. Scdo per im⸗ pſſionem celeſtis gre a virtutis. T ercio per denſatione; co artationẽq; ↄtinentie. Quarto ꝑ deſiccationẽ praue ſeu car/ nalis voluptatis ↄcupiſcentie. Sed tunc per centye terre ipſe mẽtis iubilus oguenientiſſime figurat᷑. Nam ſicut ad centrum terre cõfluunt omes virtutes celeſtis radij q; ſolares:teſtãte alſabicio in theoꝛica planetaze. Sic itaq; ad ipſum iubilum cõfluunt om̃es virtutes celeſtis gratie radiiq; ſolares ↄſola tionis cognitioniſq; diuine. Et tunc applicet᷑ ſic· Qunq; igit co bomis ad cõcaui peruenerit perfectione; qg centze id eſt iubilum attigetit intro nigrãdo ibi amplius mox pendebit ab omi ꝓrſus caſu e ruina eternaliter ↄſeruandum V „ % % „% Ptolomeꝰ almageſti.ij. Lumẽ itaq; nunq; aduenit abſq; lumiĩe copoꝛis cauſatiuo Nunq;; enim lumẽ ſolis aduenit ſi ne ſole. Sic nunqᷓ; mẽti iubilus aduenit humane ſine criſto cauſatiuo luminis totius ↄſolationis celeſtis gratiec; diui/ ne Z Pps in ꝓbleu. Exſiccat aũt ventus terrã mag qG; ſol. Per que dat᷑ intelligi · ꝙ ome humoeez mũdane miſerie 32 peccati magis quidem deſiccat vent? ubili refrigerij q; di⸗/ uini q́; ſol affluentie ſeu ↄſolationis cuiuſſibet huiꝰ mundi ARa CGõmentatos ſup ni. methe. Nix liquat᷑ a ſoluitur tribo modisviʒ a calido: Humido & a vento. Per que datur intelligi. q coꝛ humanum in dulcoꝛẽ diuine ſuauitatis reſol uit tribo modis. Primo viz a calido dei dilectionis. Scdo ab humido gratioſe dei oſolationis a a vento interne 2 ſuauis iuiibilationis Ba Auicẽna libro mineraliũ. Metalla pᷣmo tun Nhu⸗ ſeae Peimo pei 02 dnne nututg Dunma mManun ziitimn hte 1 ptotcdens Pniu tones⸗ auplnt ſato unton prutten 1bru ern Nt N Aeſt terne is ecad le da goree nevel ſatione epicic Virnn hockur diuin itttti Gie N hom mnOꝗ ſncen mati unnce te Aetrs Galp gen iche in lui io Rrekiner tmnonmn mtiigt, Din nschſtee umtemeie ho incr Uatuoen vſonolin c xet — — — — nſationenan taueſeil cn tpterreip tad centrun lares teſti m iubilun lares ol Cunczi cnrd noN win Andum untit oli Runt nneſeclt criglii ionemern immd bud nun 12n — Titulus H vLiz repta ſub ſpecie ſtant lapidum: donec per ignem tranſeant in ſpeciem metalli. Sic coꝛda humana ſub ſpecie & forma Primo ſtant lapidum donec per ignem iubilationis eterne ſpiritualiter in miſticoꝛum tranſeant ſpeciem metalloꝛum QC a Commentatoꝛ ſuper tercio metheroꝛumOmne ꝗ/ dem metallum vebementer igne de coctum euapoꝛat reſol/ uiturq; in fumum preter aurum. Sic coꝛda humana igne diuini amoꝛis vehementer excocta euapozantur & miſtice reſoluuntur in ſumum iubilationis interne ſeu in odoꝛem à in fumum oꝛationis immolationiſq; deo placabilis &τ ac/ cepte Da Ariſtotelis in probleumatibꝰ. Flatus de oe procedens videtur in frigoze ſed minime in caloe. Sic donũ ſpirituſſancti miſtice percipitur & ſentitur in frigoꝛe iiibila tionis & deuotionis intime.non autem in calœe eſtus con/ cupiſcentieq; mundane Ba Ariſtotelis libro ani maliũ ſexto. Digitus quidem articulatur & flectitur ad interioꝛa manus non ad exterioꝛa ex natura. Sic iubilatio mẽetis ſem per articulatur èe declinat ad ſpiritum ſeui vitam miſticam a ſpiritualem nequaq ad exterioꝛa id eſt carnalia geſta && opera F a Ariſtotelis in libro probleumatum. Imbibi / tur autez aer a piſcibus oꝛe a autre videlicet brancis. Sic aer celeſtis ſuauitatis a gratie miſtice quidem imbibitur oꝛe in terne iubilationis & aure obedientie ſeu humilis inclin atio nis Ga Albertus de impreſſionibus aeris. Ros maxi/ mae cadit in regione calida & humida valloſa & vẽtoſa· Per qbWue datur intelligi ꝙ; ros celeſtis gratie maxime cadit in re gione calida in dei dileétione · humida in lacrimarum fuſio/ rie. valloſa Humili reputatione ventoſa interna mentis uibi latione Ha Alkabicius in tractatu eucatricis & epiciclis. Virtuoſior eſt aſpectus celi in nocte quam in die Virtuoſiori quidem modo celeſtia inferiori aſpiciuntur nocturno tempoꝛe q́; diurno. Per que datur intelligi: ꝙ ippa diuina celeſtiſq; natura maioꝛem virtutem ſui aſpectus trãſ mittit in nocte iubilationis intime ꝙ in die felicitatis afflii/ entieq; mundane Ia Plinius li de ſeptem mirabil ibo mundi. Nubes tripliciter eleuantut per eſtum· per ventum 4 per effuſionem vmbrium. Per que datur intelligi · ꝙ cor hominis per nubem non immerito deſignatur . & triplici q/ dem modo in contemplandam dei ſpeciem eleuatur ipſe bo// mo videlicet per eſtum validum dei dilectionis per ventum ſincere iubilationis per effuſionem ymbrium · deuote lacti/ mationis ſeu contritionis De ſanctitte ((Nitulus.lxj. A Titutus lxij Ohãaànicius yʒagoge li·de mixtiocoꝛ pm ſanitas qui rios ſine interioꝛi paʒe ꝓdeſt: imo obeſtſanitas vero interio & exterioꝛ ſola ꝓdeſt. Sed tuc p ſanitatem copoꝛis ſanctitas intelli gi᷑ ipſius mẽtis. Nam ſiẽ ſanitatem perfectã attendimus penes eſtum eſurei e tuboeem faciei. ſicut dicit pꝓh̊s in ꝓblen. Si c per omeʒ modũ perfectã quidem ſanctita tem attendimꝰ penes celeſte deſideriũ & anime miſticũ oꝛna mẽtum. Et tunc applicet᷑ ſic. Sanitas exterioꝛ id eſt bona cõ/ uerſatio & bona exempla exterioꝛa ſine ſanitate interioꝛi iò eſt ſancta & pfecta oſcientia interioꝛi parum ꝓdeſt e ſic de alijs applica B Coõmentatoe auerrois ſuꝑ lide pomo ari ſto. Vitam ꝗdem noſtrã coꝛpalem non efficit ſolus coꝛpoꝛis motus ſ caloꝛ naturalis validus e intenſus Quedaʒ enim ſunt coꝛpoꝛa que mouent᷑ vita tñ carent:ſicut maxime vide⸗ mus incopoꝛibo inanimatis arte magica ſuſcitatis que vti/ qʒ copoꝛa licet motus veros id eſt humanos habeant vita tñ caxent. Et tũc applicet᷑ ſic. Sanctitatẽ itaq; pfectam nõ ef ficiunt miracula ſed amoꝛis igniculi I Cõmentatoꝛ in xji. metha. Nil auũt ad ꝓpetuitatem immoꝛtalitatemq; efficit ĩ rebo vniuer ſis niſi puritas a intellectualitas ſpeciei. Puritaſ nanq; coꝛpoꝛe corruptibilibo qlitatibus ſola caret. Illud enĩ incoꝛruptibile merito eſtimamus cuii naturalis puritas in⸗ herere cernit᷑ & ineſſe.Acipimiis aũt hic puritatem ꝓ ſim/ plicitate ẽ&e vanitate vniuſcuiuſq; entis a rei.pue enim dici tur ꝙ nullo alieno fuerit ꝑmixtiim tantomagis puze & cõſequens eternũ foꝛe a ꝓpetuum demonſtrat᷑. Et tũc applice tur ſic. Ril aũt ꝓpetuitatem incoꝛruptibilitatẽ in mentilo efficit vniuerſis ꝙ; ſanctitas deuotionis virtus a vnitas D Phpiloſophus in vianimalium li. Aquis.clara &e tur bida cõfluen tibo· piſces q́dem omes fugiunt de aq turbida in aquã claram ſe recipiunt a ibidem ſe ↄſeruant. Sic ho/ mines moee piſciũ exemplo de turbulentia pᷣſentis vani/ tatis ceõfugiant ad ſtatum perfeètionis & ſanctitatis E Algaʒel in tractatu de foꝛma ſpeculi: Siquis ſpeculũ ex tri/ bus ſpeculis cõnexis compoſituiz introſpexerit quoeunq;ʒ ſe verterit faciem videbit qndam ſue faciei ſimilem in aete ap / pParere a ſi tandem abſconditũ fuerit idem ſpeculũ adhuc ta men vultus introſpicieẽtis fixus in aere apparebit. Et tunc applicet᷑ ſic· Cunq; itaq; viſum mẽtis noſtre iacerimꝰ intra ſpeculũ trium ſanctitatũ opere a conſenſu:mox vultus ag/ nit ionis ſuperne && ſpecies viſionis beate nobis qcunq; nos in dño vertimus apparebit E Ariſtoin ꝓbleu. Cunq; 7 dem interioꝛ ſine exterioꝛi paꝝe ꝓdeſtſj ſani tas exte Ctvn iun ſpat. NN pebttzau zimnocen dltusm. in beonar taneo Ws 1c (ansſen awtafi Nreinti modumn peritus bumaem ſecknp ſunctnts ſauhuin Ksroeg pundece Nltuhen) btkeni Eouur ſamllies fenchde ſeduhas micakun In oeo accidun oſitisf kum ang vor 79a nbscon, wchme ne ture 1cöben qnon ſtnoſt fttini ſo cie utate. fi ls 4 liget tsver ſiche nki iſonden nſn ſrien RR e endron Waſen Xfonnn Anscne Medyen aumen⸗ ts uet bezntin um nog entatoe in geffciti eiPurtal IIuden Ukitzs in⸗ npſim enim dici duan ae in mertr 1Vnits cata& u uitutbin t e ſets ni 41 5 lüertei Cone⸗ d edhurt t em rinit lg unn⸗ nq; SS Titulus lyxi aliqua veſtis lota fuerit ad ſolis caloꝛem radioſq; ſuſpen/ ſa ipſaq; poſtmodum aliquis inueſlitus fuerit & indutus mox ex motu veſtis ſcintille ignee exiliunt copioſe. Per pᷣ⸗- habita autem datur intelligi . ꝙ dum quis veſte ſanctitatis innocentie lota a ſoꝛdibo & abſterſa inueſtitus fuerit a in dut us:mox ſcintillas efferet ſcintillationis eterne in pᷣſenti. ſed a viſionis beate poſtmodũ in futuro G Theophilꝰ in breuiario diuerſaruz artium. Quilibet liquoꝛ in loco ſub terraneo humido & frigido optime conſtricto êe cooperto recens a coruptione immunis perpetiialiter conſeruatur. Quius ſignum eſt quod ait Tharentinus de euentibus in natura. Mos inquit erat antiquoꝛum liquoꝛes varios recon dere intra ſepulera moꝛtuoꝛum: qui quidem liquoes poſt/ modum ad multa centena annoꝛum incorupti apparuerũt penitus recentes. Ratio eſt. nam illud q& ſuum propriuzʒ humoꝛem non amittit · neq; alienum recipit diurmim erit ſic eſt in propoſito.Per hoc autem datur intelligiꝙ liquor ſanctitatis a gratie irrefragabiliter ſolimodo reconditur 6qe ſeruatur in coꝛdibus ſubterraneis humiditate humidis ce/ leſtis roꝛe gratie frigidis algoꝛe puritatis continentie atc mundicie H Ariſtotelis libro qrto de cuſtodia moꝛe a vit tutum. In eo quidem loco ſolitudinis vbi quondam ha/ bitaſſe viſi ſunt homines nunc autem derelicto pariter à de ſerto quatuoꝛ accidunt effectus & contingunt. Primus eſt nam illic qdem magis pubent floꝛes Scdo illic ammalia e fere cũcte ſeu beſte ↄueniunt ex natura. Tercio eſt ibi auiuz ſedulus at otinuus garritus. Quarto eſt ibi vermiũ & for⸗ micariim egreſſus varius & diuerſiis. Et tunc applicetur ſie In loco itaq; & tempoꝛe ſanctitatis quatuoꝛ felices effectus accidunt && contingunt. Nam ibi neceſſario inuenitur copi oſitas floꝛidoꝛum actuum & virtutum confluxus cuncto!/ rum angeloeꝛumomniumq; virtutum celeſtiumac ſanctoꝛ vox garritus aſſiduus laudis diuine & vermis diſcretio⸗ nis & conſcientie. Hec enim quatuoꝛ ſanẽtitatem conueni⸗ entiſſime conſequuntur I Cõmentatoe auerrois ſuper tercio metheroꝛum. Fulminis quidem hec eſt conditio a na tura. vt vaſa liquoꝛum contentiua penitꝰ deſtruat annihilet 4 cõburat · liquoꝛem vero in ſtatu ſuo figit:dilabi defluere/ qʒ non ſinit. vnde ſubiungit dicens. Comptum nimi ſepe eſt noſtris tempibuſ vt vaſa vini plena fulnie feriẽte penitꝰ? ſint ãnihilata piĩter a coꝛrrupta· vinum aũ integra atq; ſalua ſuꝑficie fixũ ſtabat nec pemitꝰ defluebat. Qauſã reqre ca. de caxitate. Per fulmẽ ſchitas de clarat᷑. Et tunc applicet᷑ ſic.Iſta 1. —“ Titulus ⸗ lxiij itaq; eſt ſanctitatis ↄditio êe natura vt carnẽ extrinſecꝰ per ſanétimoniam & caſtrimargiam ntum ad illicitam & pra uam concupiſcentiam deſtruat & coꝛrumpat mentem vero 5* intrinſecus figat a ſtabiliat ineternum 1. .. ¶ De ſapientia (Iitulus.lxnj.· R Tholomeꝰ almageſti· nj. LQumen quidem lune ipᷣm enim tũc quedã tenuis nebula regionem aeris occupare ·h nec hoc ipᷣm nebula eſt nec vapoꝛ ſed lumẽ ſolis lune lumi / ne aliquantulũ obfuſcatum. I tem ↄſtat qa lumen ſuũ con cipit ipᷣa luna a lumĩe radioq; ſolari: Econtra aũt lumẽ lu/ ne diurno tpe quidem obumbrat᷑:a hoc ſolis lumie a cãdo re. Sed tũc per lumẽ lune mundana ſapientia figurat᷑. Nam ſicut lumẽ lune cuncta coꝛpa infrigidat & humeétat· ſicut ait auicẽna li:medici.v. Sic per omez modũ ſapientia mũda na copa cuncta humana infrigidat in dei caritate· & hume Ctat mũdi qualibet vanitate. Sed tũc ↄuenienter per lumen ſolare diuina ſapientia deſignat᷑. Nam ſicut lumẽ ſolis viſuʒ excecat a debilitat coꝛꝑpalem. Sic per omia ſapientia diuina om̃ez tranſcendit e excecat humana; & angelicam ratione; Et tũc applicet᷑ ſic.Ipſa itaq; ſapientia mũdana ſapientiam diuinã fugare a obtenebrare dẽr᷑ ſed & ipſa ſapiẽtia diuina ſapientiã mũdanam illuminat êe obfuſcatilluminat quide; inqntum eitis vanitatẽ falſitatem q; rephendit & detegit ob / fuſcat vero inntum ipſaʒ vera ſapiẽtie ratione ſupeminet G excellit: a tunc recurrat᷑ ad phabita B Pps in ꝓbleu. Terroꝛ qdem noſter eſt cauſa om̃is fantaſie a viſionis timo roſe a cogitatio timoꝛoſa vt refert Cõſtantinus lide melan colis. ꝙ; dum aliqui nocturno tꝑe tim idi fuerint & ſuſpedti ſuꝑ aliquibo timoꝛoſis viſionibo a nocturnis. mox ipſis qᷓ⸗ dam ſantaſmata apparebunt ſeu illuſiones adeſſe qlecunc; Et iſtius cauſa ẽ qa ex foꝛti validaq; cogitatione a timoo ſa opinione foꝛtis & valida fit impreſſio in fantaſia & in o ganis ſen ſitiuis. ita ꝙ talia qlia ymaginatus fuerit ibi fanta ſtice apparebũt. Et huic ſententie aſſentire videt᷑ augꝰ atra fauſtum qui ait. Impoſſi bile quidem eſt demombo quoſdaʒ qui a nobis viden? efficere inducereq; effectus·ſᷣ ipſi demo/ nes ſuis illuſionibo immutãt homĩs ſantaſiameſficientes vt talia appareãt que in rex natura minime exiſtunt:quia hm phᷣum inter omes qdem homĩs cogitatꝰ maxime imprimit ſolarem radiũ a candoꝛem obtenebrare cernit᷑; ſ̊ e ipſum lumen ſolis lunare fulgur illuminat a obfu ſcat. Cuius declaratio ſtat in hoc. Videmus etenim ꝙ in die luna ſplendente ipᷣm lumen ſolis aliꝗliter obumbrat᷑ vide Ttu wnis Munt vtch gaudſ ito duum ſump umtit funmc⸗ pientia tuaſp⸗ princi . Cil mirum ipſalhn temn inteligr⸗ dylenti ſanaſtul Atute an os ddam ligſ enpſent mmun MRus nllhmg omm⸗ daturin diunnis bleuma maiox v 1 ͤput pomibins neſſeqde mites t endab c magn Vone: tem dar lnton Gpttis ſ noretze i nſes lum dre hon dero n Nnlmin eernitf mintzcti tmmngind unhid sn Alslenelen tumenſtücn daithmiln Slumieniin ſguratn mertat ſan vientis midi inte hume mprlumen meſoswid, vientizdiuin cam tatiore ſapientian. giite diuin⸗ inat d a dgte⸗ Cneſupent Ppsinpe 7 iſonsto nSNn 5 o eqſeeuny ommttnand ulacin 4 Titulus MD leir homis fantaſie cogitatio timooſa. Sed tũc per timoꝛem coe palem timoe dñi deſignatur. Nam ſicut timenti coꝛpoꝛaliter poſtq; pe riculum conſpexerit ſe euaſiſſe magna ſuauitas gaudij a leticie incidit & ocurrit ſicut ditcit philoſphus in. ni.politicoꝝ libro. Sic nimirum per omem modum timenti deum bene erit in extremis. Sed tunc ↄuenienter per fanta/ ſiam ipſa ſapientia figuratur Nam ſicut ſ: apientia eſt medi um ratiocinandi e intelligendi iuxta illud ꝙ ait Magiſter heinricꝰ de gandauo. Sic nimixe per omnia ipſa ſcientia ſa/ pientiaq; diuina eſt cauſa deum cognoſcendi & in beata pa tria ſpeculandi. Et tunc applicetur ſic. Timoe itaq; domini ẽ principium & cauſa totiuis ſapientie ſcientieq; diuine C QCalcidius in thimeo. Lux quidem copoꝛalis. tenebra ni/ mirum eſt reſpectii candoꝛis luminiſq; celeſtis Excellit em ipſa lux galaxie ſuaq; per ſpicacitate obtenebrat luminoſi/ tatem dyaphaneitatis luciſq; muindane. Per iſla autem dat intelligi · ꝙ ſapiẽtia humana tenebra id ẽ ſtulticia eſt reſpe / Qlu ſcientie ſapientieq; diuine · Vnde ſalomon. Sapiẽtia Hu/ mana ſtulticia eſt apud dau D Piato libro de immor⸗/ talitate anime. Si ſapientie foꝛma oculis videri poſſet cun⸗ ctos ad amoꝛem ſui violenter attraberet. Per que datur in/ telligi. ꝙ ſi vere diuine ſcientie ſapientieq; foꝛma oculis mẽ/ tis in pᷣſenti qdem vita videri e agnoſci poſſet cuncta coꝛda bumana ad amoꝛem ſui violenter pertraberet E Theo/ phraſtus libro ↄmentoꝛe.· ꝓprium eſt ſapientis in eius aĩm mnullam poſſe incidere paſſionem · Coꝛpoꝛalis nanc; paſſio· omni quidem ↄſilio ſapientieq; repugnat. Per p̃habita alit datur intelligi· ꝙ ꝓprium eſt ſapientis in aſpectibo oculiſqʒ diuinis nullã carnis admittere paſſionem E DPDps in Pi bleumatibus. In habentibus autem parua capita ſapientia maioꝛ viget. Circa q notandumq; magni quidez homines ſi caput habuerĩt nimis paruũ inſipientie ſignũ eſt. Item ĩ homĩbus paruis magna habentibo capita ſtulticia pendiẽ ineſſe qdem magna. Caput aũt paruũ ſuas nõ excedens li/ mites atq; metas tam in magnitudine &́; in paruitate com/ mendabile eſt ſemper etenim magis placebit caput paruuz q; magnũ nimis. Cauſa aũt cur capita parua ſ apiẽtie ſint ydonea atq; apta.tacta eſt ſupra de coꝛde. Per prehabita au tem dat᷑ intelligi. ꝙ ſapientia diuina in paruis & humilibus . ₰ mẽtibus magis viget q́ᷓ in nimis magnis ſupbis O Anthoniꝰ oꝛatoꝛ ſuper tercio politice · Ex tribi nanqʒ viʒ ex capitis aſſidua inclinatione· ex futuroꝛum euentuũ proſpe / xione.5e ex ſenio ſeu canicie ſapientẽ agnoſcimꝰ vnũquẽcq Titulus lxiij De primo ſic ait loxus in phiſonomia palemonis. Sapien/ tes qdem inclinãt capita ſua & hoc ex otinua meditatione ſpeculatione qua in cũctanter lucẽt ipſi ſapiẽtes. De ſco ſic ait phᷣs in ꝓhemio rer hori ce. Sapiẽtia non attribuit niſi intellectiuũ Pſpicaci; De tercio ſic ait pꝓhs in ꝓbleu. Cani/ cies indicat bene digeſtos foꝛe humes capitis & vapoꝛes ex qqz qdem digeſtione ſapiẽtia ineſſe ſolet. Per iſta aũt dat intelligi · ꝙ ex tribo agnoſcimꝰ ſapientem viʒ ex coœdis hu,/ mili inclinatione ex celeſtiũ premioʒe ꝓſpectione ſeu ſuxppli cioꝝ eternoe timoꝛoſa preuiſione · & canicie diſcretionis 62 prudentie HA Bartholomeꝰ in Pma practica ſua. Sal ꝗᷣ / dem oculis immiſſum cœpalibus ſi humidi fuerit humoe vicioſo ẽe coꝛrupto ipſos recreat ꝓtimis atqʒ ſanat: ſi vero ſicci nimis fuerint & pooſi ipſos ledit validiꝰ a coerrumpit Sed tunc ꝑ ſal copale ſalem ſapientie ↄuenit deſignari-Rã ſicut ſal conficitur eo modo inntum om̃is humor aquoſi taſq; penitus excoquent᷑ qua q dem excoctione & deſiccatio ne facta remanet ſolũ ſal. Sic nimixe per omia ſapientia ve⸗ ra atq; ꝓfecta tribuitur a in mente humana conficit· eo viʒ modo inqntum omis bumoe prauitatis 6e aciioſitas cuiuſ li bet vanitatis exſiccata q;dem fuerint penituſq; excocta ap / plicationẽ quere de ↄtemplatione ISPitholome?ꝰ in prin cipio almageſti. Vir enim ſapiens dñatur aſtris. Sed intel / lectũ iſtius dicti require in ca de trinitate. Per phabita au tem dat᷑ intelligi ꝙ homo ſapiẽs non in ꝓprijs oculis ſed in aſpectibo ſaluatoxis dnatur hãc vitam in angelicis choris E Ps in ꝓbleu. Calidi aũt hoĩes ſapientioꝛes ſunt. Quiꝰ ſignum eſt. ꝙ qui in regionibe calidis cõmoantur ſapiẽtes valde foꝛe eſtimant. Cauſa tangit᷑ defruitione. Per pbabita añt datur intelligi. ꝙ qui in caloe dei dilectionis fuerint in / flãm at bi nimize in dei ſunt oculis ſapientiſſime reputati T, Cõmentatoe ſupꝑ illud methaphi. Sicut oculus noctico racis dicit. Eſt aũñit ſapientia ſenſiis. inimica inſidiatrixq; ᷣ pſtigiatrix ſapientie intelledtꝰ. Per phabita aũt datĩ intelli / gi. ꝙ ſapientia humana ſeu mũdana qiie per ſapientiã ſen⸗/ ſus deſeribit inimica ẽ ſapiẽtie diuine que ꝑ ſapĩentiã intel⸗ ligi figura M Notandum aũt ꝙ ſapientia in prie at⸗ tribuit ipſi parti ſenſitiue· ergo & ipſa ſapientia ſenſibo nõ auenit. niſi in ꝓprie methaphoriceq; & tranſſumptiue N Cõmentatoꝛ alexander ſupi llud· j· methaphiſice propi ãmirari ceperunt philoſophari dicit. Sapiẽtia itaq; noſtra ex amirationibo ꝓuenit a cauſat᷑. Ex eo enim ꝙ alicuius rei excellentiaʒ fuerimus ãmirati mox ꝓꝑſe crutationis operam Cinius benit⸗ bs lune ignnnt ntausin 6ogninon (gunce; kuturh 7 8 teſſoneml ſton. 0 . greitac⸗ emmuiacr⸗ ioſtaten . otuſgute uummmigt 4 iipſopenne ODlerernitt altentti cninelitr NNer D . 4 umnbemicer uitmnmicenn tligiq dn ul morcos Kignenſe⸗ Miceturm Per aquan lercio met minis uſe ſgig cod. magis Ouu uo⸗ labe 11 euenacbe ratAa tellig la. e den ſunt ſapi . vnm 2lun iſiguent⸗ caeel ki Dpen lanone cte lrſ 8n ſlaninde aodöhl wiaſapt ſnteng ad Lerthunn ſnntſin 1canmnt eſgnrd oraqu ſtt vientinve: ſcſteovi ſtns aniuſ Notap neonptin dedinſel Pabita all ls ſin ss sſunt Cu- rturſpits Peröhhi niſitniti nerpitin als nih cummig nirtli tin t⸗ pren/ tu ugln uis 1 voNen Titulus W lkxrii adbibemus illi rei. Per iſta aut datut intelligi: ꝙ ſapiẽtia in „ nobis diuina ex ãmirationibus diuine dignitatis & excellẽ tie gignitur & cauſatur· Dum enini in ammirationem duci mur eius in comprehenſibilis maieſt atis mox aliq ualem ei us cognitionem concipimus a timoœem dei autem cognitio atq; timo principia quidem ſunt ſapientie ſcientieq; düii / ne Ruicẽna libr o tercio de důuuiis. In vallibus arite maioe cernitur lux ſed a circa aquas valida luminoſitas re peritur. In vallibus quidem propter coartationem & com/ preſſionem laterum montisvt dicit ariſtotelis in tercio me therox. Circa aquas aũt quia magna ex aquis fit repcuſ / ſio q refractio radioꝝe. Cuius ſignũ eſt. vt ait philoſophus in ꝓbleu. Ciuitates inquit que circa aquas ſite ſunt in eſta te mmiii accendunt. Patet ergo aτ. Seò tunc per lucem ſeu lumĩoſitatem coꝛpalem lux ꝗqdem miſtica. id eſt diuina ſa / pientia figurat᷑. Ram ſicut lux viuificat & purificat cœpo⸗ rum vnũq&ρ vt recitat auicebron libro fontis vite. Sic ni mize ſapientia qdem diuina coꝛ Pumanum viuificat qntum ad vite eternitatem purificat qᷓntum ad veram mentis ſin⸗ ceritatem. Et tũc applicetur ſic. Maioꝛ itaq; ſapientia ſemꝑ cerniẽ in valli humilium animo a circa aquas coꝛdium contrito P Euentinus in tractatu de naturis liquido rum. Permiſcentur aũt liquoes cũ terra atq; aqua. Nullus auũt permiſcetur liquoæ cum aere atq; igne · Per iſta aũt dar „ — „ intelligi ꝙ diuina ſapiẽtia que ob ſimiles qualitates liquo/ ri copoꝛali non immerito eomparaturnon permiſcet᷑ cum mentibus bonunũ cupidozum & delicatozum qui per aerẽ & ignem figurantur:ſed beato quidem modo coincidit & p miſeetur membris tribulatoꝛ um a Bumilium homimim ꝗ per aquam & terrã figurant Q Qõmentatoꝛ auerrois lercio methero. Copoꝛa deſiccata magis quidem ſunt lu/ minis ſuſceptiua q́; cœpoꝛa Humectata. Per que datur intel ligi· ꝙ coꝛda humana ab humoe vicioꝛum penitus deſiccata magis quidem ſunt diuine ſapientie ſi ſceptiua &;“ coꝛda ali quo labe a crimine inquinata RB Phioſ. ophus in pro bleumatibus. Qpoꝛa tenua oleo delinitata & denuo indu rata.puia fiunt valde luminis a candoꝛis. Per que datur in telligi ꝙ coꝛda humana oleo virtutũ ⁊ gratie miſtice ilini / ta. & denuo ad mũdanos inſultus obdurata magis peruia ſiint ſapiẽtie ſcientieq; diuine · Pᷣs in nj· methe. Ignem qui/ dem 2 lumen primo principaliter attribuimꝰ ipſi celo ex coõſequenti aũt copoꝛibo ipſis que celeſti oꝛbi ſimilia cõfoꝛ/ miaq a ecta in cõditionibus & natura. Per iſta autem dat d Titulus lxiij. intelligi. ꝙ vera ſapientia primo ee principaliter · attribuiẽ ipſi deo· de hinc aũt a excõſequenti ipſis mentibo alniis que ipſi deo in ſanctitate ↄſimiles fuerĩt a ↄfoꝛmes S Theo/ philus in tractatu diuerſazxe artium Auze liquatum natura liter delectat aſpicientem viſumq; nẽm irr adiat a illuſtrat Vnde a idem ait. Natura auri eſt magis quidem ſi plendere ĩ igne ſub ſpecie viz liquoꝛis.qᷓm ſub foꝛma duriciei 6 rigoꝛis Per iſta aũt dat᷑ intelligiq; auzʒe ſapientie H cognitioneʒ; de fluens verã in mentem homĩs ⸗ liquatũ: magis delectat æ ir radiat mentem qꝙ́; tenebra humane ignoꝛãtie ad huc rigida 2 cõpacta I Cömentatoz auerrois ſup·ij. de ama. Coꝛ/ Poea que ex ſui natura ſuint luminoſa magis lucẽt in nocte q; in die. Per iſta dat᷑ intelligi· q; coꝛda humana que ex ſui nobilitate ſapiẽtie ſunt ſuſceptiua: debita Prudentia q ĩ foꝛmatamagis quidem lucẽt ſue cognitionis lumine a ſplẽ doce in noeéte tenebroſitatis müdane m in die lumĩoſitat? terrene lumẽ enim mudanum excecat. Require de ſplendoꝛe V Pys in· vj anĩalium li. Oculi animalium lucẽtes no/ durno tꝑe·a ſplẽdentes lucent ipſis amalibus Verſis ad au/ ſtrum:nõ lucent aũt aduerſis ſeu oppoſitis ſua facie aquilo ni. Et ideo ait plutꝰ in gurgulione. Splendent vultus ꝗqdaʒ oſfpoſiti auſtro:ſed minime aquiloni. Cauſam recjuire ca de amoe. Per iſta aũt datur intelligi q; coꝛd a humana ſapien / tie opibo luminoſa lucent vere ſolũmodo G Pfecte cõuerſa ad auſtrum xpᷣm lucent autem minime ad aquilonez id eſt pecc atũ deſideriuſimq; humanu X Pps in ꝓPbleu. Circa vmbram a tenebrã ſemꝑ lux copioſioꝛ reperi Quis cauſa eſt oppoſitõ qᷓlitatum tenebre atq; lucis ex qua ꝗdem oppo ſitione reſultat maioꝛ excellentia in vtroſ. q;. Per iſta aũt da? intelligi: ꝙ maios cernitur affluentia prudẽtie circa vmbrã caſtitatis & otinentie V Ariſto. in. vnj animaliuz libro Medulla oſſium copioſa vitam longam efficit & conſeruat Sed tũc per medullam ſapientia figurat᷑. Nam ſicut medul la oſſium humanoum leticiam confert:a medulla quorũ/ dam animalium viſum clarificat vt recitat Cõſtantinꝰ. Sic per omez modum ſapientia diuina gaiidia infinita confert & mentis oculũ clarificat a illuſtr at. Et tunc applicetur ſic Sapiẽtia itaq; a vera cognitio mentis hiuimane diuturnitatẽ id eſt ꝓpetuitatem vite efficit ſempiter/ne Z Belinus in tractatu de ſigillis lapidũ. Sunt qᷓdam nobiles gẽme ꝗᷓ no / cturno tꝑe lucent copioſe · & ſi in terra ſepulte iacent igni⸗ q; valido calefiant ampliꝰ non lucebunt. Per iſta aũt dat in telligi ꝙ coꝛda hoĩm diuine ſapientie lumĩe illuſtrata · ſi erxe Stulr mnundan örfun tant luct ſtorns ne bibitc celu qu⸗ hiteg ſcut te loofin inphs dus gun altt ad! enter pa ſcut alr tlicpfts Weqn ſoscu drn eenent 0 roſihn ſteodguſtr Aſumutad Ueramv pintamün e Kſapie ſicttad dedet Ry mnad Anim raliter ſapient metha⸗ les klu ſpienti teriger⸗ Laude Uinſi ruitſch danaſ⸗ bilisſe oum. corupt fillibite ri 0 Sin * s e d iin anmn Nkaſ fapndet nsſunrn 1deelnni iredeſlen um ucitdn s Vetſio da aficie aqun tvultus n ntcguiteca Imana ſapin ſect cöͤuet luboney ide pbleu Cite .odca n demer Piſtaaitui te ctcaurti aminalul⸗ etatcotit m atmnol nmla oril (rtnSi. ionter edüntuenit⸗ 7 Bawn gin i leinmhl⸗ Ntoac i Glinſ tte Titulus lxin muindane cupiditatis & igne illicite voluptatis immerſa ꝑ cõſenſum fuerint a intincta ampliꝰò nequaqꝙ; ꝓut ante luxe rant lucebunt minimeq; fulgebüt Na Vſidoꝛus in hi / ſtoꝛiis naturalibo. Stellio ex aſpecétu in terrã ſibi haurit im / bibitq; venenũ. ſed ex aſpectu in ſurſum verſus aerxem atq; celũ quendam liquoꝛem medicinabilẽ ſũmo oꝑe ſibi attra⸗ hit & gignit. Sed tũc per ſtellionẽ intelligit᷑ ipſe homo. Naʒ ſicut ſtellio tardiſſimi qᷓdem motus ad quẽlibet ſui actũ.ve/ lociſſimi ꝗdem ad ignem ſeu ad incendiũ copioſumvt reci / tat ps in.x· animaliũ li. Sic per omeʒ modũ ipſe homo tarx dus quidem eſt ad actum quẽélibet virtuoſumvelociſſimus alit ad ignem id eſt ad ſuppliciũ ſempiternũ.Sed tũc ↄueni enter ꝑ aſpeétum in terraʒ ſapientia mũdana figurat. Nam ſicut aſpectus in terra nequacq ꝗdem fieri poteſt niſi cũ to/ tali capitis inclinatione anime ad terrena deſiderãda tranſi/ toꝛiaq; && vana. Sed tũc ↄuenienter per aſpectũ inſurſuʒ ver / ſus celũ diuina ſapientia figurat᷑. Nam ſicut aſpectꝰ inſurſũ vehement oculos aperit atq; oꝛa teſtante phᷣo in ꝓbleu· Sie per omez modum ſapiẽtia ſcientiaq; diuina oꝛa mentis ape/ rit ad guſtanduz oculos ,m anime detegit ad ſpeculandum dei ſuauitatem ꝓpetuum q; dulcoꝛem atq; ad eius habendã ꝓpetuam viſionem. Et tũc applicetur ſic. Homo itacq; ex ſa⸗ pientia mũdana ſibi haurit & imbibit venenũ moꝛtis eter/ ne.ex ſapietia vero diuina ſibi attrahit & acquirit liquoꝛem felicitatẽ eterne Ba Plato libro de immoetalitate anime Sapiẽtie quatuoe attribuunt᷑ viʒ opes quies. hon oꝛ a volup tas. De primo ariſtotelis li.de pomo. Eſt aũt ſapientia ple⸗ na diuitijs opibuſq; diuinis. De ſecũdo phᷣs.vſ phiſicoꝛum AKnima ſedẽs & quieſcẽs ac. De tercio pps v.politice. Natu raliter dños foꝛe dicimus ſed && maxime honoꝛandos eos qs ſapientia cernimus illuſtratos. De q uarto cõmentatoæ·xj. metha. Confert aũt nobis ſapientia ineſtim abiles volupta tes. Multo aũt magis ↄuenientius a ꝓpriamus hec quatuoe ſapientie ſcientieq; diuine:ſcʒ opus theſauroꝝe dei quietem refrigerij ſempiterni honoꝛem regni perpetui·. & voluptatẽ gaudij incoeruptibilise eterni Qa Cõmentatoꝛ alber / tus in ſũma naturalium.inj- ꝓte.Scientia quidem ſenſus ob ruit ſcientiam intellectus. Sed tũc per ſcientiam ſenſus mũ dana ſapientia figurat. Nam ſiẽ ſcientia ſenſus eſt coꝛrupti / bilis fallibilis atq; breuis. vt ait hemiſtius ſuper.j.poſteri / oꝛum · Sic per omez modum ſapientia quidem mundna eſt coœruptibilis quia coꝛruptionẽ cõfertꝓpetuàm q; moꝛtem ẽ fallibilis qa fallit ocilum noſtre mentis · eſt breuis vtpote Titulus durans a pmanẽs vix ad piindũ momenti tꝑis· Sed tunc ↄuenienter ꝑ ſcientiam intellect diuina ſapiẽtia figuratur. Nam ſiẽ ſcientia ſcz intellectualis eſt ĩdem cũ re ſua ſcita hm phm in.nj. de aĩa. Suint inquit vnũ ſciẽtia & res ſcita. Sie mi⸗ mix per locũ a ſimili:ſapientia ꝗdem dei τ ipſe deus ſimilis vnum ſunt .ſimul ꝗ dem. Nam in quocũq; coꝛde ſapiẽtia dei cernit᷑ ibi à deus ꝓ grẽ̃am ↄmoat vnum ſunt:qa hm Nagi⸗ ſtrum in primo ſententiae. Spiritus dei & ſcientia dei vnuſ actus ſunt· Et tunc applicetur ſic. Sapientia itaq; carnis ob/ tuit impeditq; actum ſapientie a ſcientie diunune = ¶ De ſedulitate (Titulus Ilxmj. Otandũ ꝙ ſedulitas habet qᷓtuoꝛ effect?. Nam ip̃as gationẽ q; mentiũ actuumq; negat: Per pᷣhabita autẽ daĩ intelligi ꝙ ſedulitas ſanétoꝛe actuũ & virtutem obſequioꝛ⸗ q; & cultuum diuinozc quatuo effectꝰè in mente bumana ef ficit & reliquit.· Nam ad vnũ ſolum actum dei viʒ virtutis mentẽ aſſiduat determinat: ꝗlitates celeſtes nobis diuini tus imprimit a innatatur in vnum putadeum toboꝛat a cõo fotat· ſed è& vacationezꝭ diuagationem &; abijcit atq; negat B Cöoöm entatoꝛ ſuper iñ ethi. In hoea aſſiduitatis ſedu litatiſq; actus exercitatus quilibet minus promptus reddi/ tur interueniẽte autem ocio aliquali viſui & promptꝰ ma/ gis patet. Quius ſignũ eſt. Videmꝰ ꝙ dum ſerotino quideʒ tempoee aliquis actũ aliquem exercitauerit: cõſtat qa tunc actu ꝓmtitudinis caret a faciutate eiuſdem actus: in mane autem perfedtus nouit & efficit actum illum. Cuius cauſa ſſtat in hoc. Nam in aſſiduo a ſedulo actu o'ganum laboꝛat valde quão brem ineptum indiſpoſitumq; redditur · ceſſan/ te autem aſſiduitate & ſedulitate actionis illius ocio inter⸗ ueniente aliquali iam ex Hoc ipſo oꝛganum actioni huiuſce modi deputatu m quietatur & perconſequens ad actù vſum c(H abnius redditur. Per prehabita autem innuitur ꝙ ad re/ ſtaurandum & ſotificandum actum diuini cultus laudiſ/ qꝗͥJ pariter & virtutis ſumme valet inter poſitio a interſertio rationabilis oci & quietis Q Notandum ꝙ iuxta ver⸗/ bum philoſophi in ſexto politice ſedulitas &e interpolatio oppommtur: quemadmodum ipſa entia ex parte ſui ſunt alteratiua & priuatiua- Notandum ꝙ vt ait cõmentatoꝛ ſu per quarto methaphiſice. Effectus neceſſarij ſolis debentur agentibus ſedulis a perfectis “ ((([De Sermnine ¶ Titulus bev. A ilxi iij tres ad vnũ deter minat limitat coattatꝗlitates éqe accidẽtia innatatur in vnũ roboat a oↄfoꝛtat a diua ciuaus cſonecte gun nod ausne curpan gieſtn⸗ pemobln et Guud⸗ Uldunbet Cletontin s nurdus Petuerett nisbuniſe phin g Pookre ſi⸗ ples tipp⸗ aütgee alniüzeo ad paſee 1oiſem ern Ner natit liadhber inmen Perkertr Auncen niadih 12eris⸗ Ntio ig m aut. Edlunn N unp ltrn Nttadi autdi blegior men Vietune s dünni atꝛz c⸗ inegat tis ſedil lgredd/ pebma/ ouide Gaturd mare nus caut n hber . tureetſan gciomter nihuude im 16te 1 ot ereetuo⸗ tader rpolt⸗ Itunl vmr Titulus D Riſtotelis li: de plantis. Semẽ igne ſiccatũ neq; pul/ lxv lat:neq; germinat ſed nec creſcit. Sed tunc ꝑ ſemen copale ſpirituale ſemẽ anime figurat᷑ nam ſiẽ ſemẽ coꝛpale radicẽ a fundamentũ ſui germinis atq; oꝛtus ab in ferioꝛi pte non a ſuꝑerioꝛi ſupficie ſumit vt ait phᷣs vbi ſupᷣ Cuius etiã ſignũ eſt ꝙ radices iacti in terrã ſeminis tendũ / . H — „ J⸗ „ — . „ . tur indeoſum nõ inſurſum. Sic nimi ſe mẽ ſpirituale radi / cem atq; fundamentũ ſui germinis atq; oꝛtus ſumit ex infi ma parte vere humilitatis:non aũt ex ſũmo ſuperbie && tu⸗/ moꝛis · Et tũc applicet᷑ ſic. Semẽ itaq; ſpirituale igne tuxpis lucri ſeu auaticie deſiccatũ:nec pullulat.nec germinat miſti ce· ſed nec creicit B Notandũ ꝙ ſpecies alicuius ſennnis quatuio modis aduenit ad terras remotas pariter & lõgin/ quas. Primo viʒ per alicuiꝰ venti grandis deiectionem. Se/ cundo ꝑ auiu; aliquaz deductionẽ: T ercio p ymbris a plu uie diſtulationem. Quarto per aliquã celi oſtellatione:. De primo Plinius in ſpeculo naturali dicit. Ingruit vt interdũ venti a quibuſdam regionibus celi qui in ſuis incurſibo &ᷓ/ rundam herbare ſemina attulere- que qidem herbe minime viſe ſunt in illo terre climate quo naſcunt᷑ piper enim æ cro/ cus nardus cinamomũ a balſamum in quibuſdaʒ nata ap⸗ paruere regioniboin quibus a natura non fuerũt generatõ nis huiuſcemodi eſt ventus grandis cauſa. De ſecundo ſie ait ppᷣs in ꝓbleu. Piſces quidam in quibuſdam ꝓcreati ap paruere ſtangnis a paludibus vbi nunꝙ aliquis viſus eſt piſcis· Quiꝰ etiam ſignum eſt. ꝙ in altiſſimis quibuſe daz mö tibo piſces nati ſunt in aqs & riuulis valde exiguis. Huius aũt generationis cauſam reducimꝰ in allationẽ quarundaʒ aiiiũ eo viʒ modo inꝗntum aues mergule. ille viz aues que ad paſcendũ aquis imm ergunt᷑ illax nanc; auium roſtro ꝙ oi ſemina adherent que longe ante ꝓpiecta erant a piſcibo que qdem ſemĩa aut in ꝓfundo iacẽt: aut in aque medio ſu per natãt. Iſta aũt piſcium ꝓiecta ſemina roſtris aut pedibo auiũ adherentia ab auibo iam predidtis ſe montanis denio aꝗòs immergentibo immi ſſa paludibo atq; ſtangnis piſces ꝓereant vbi nulli piſces vnq; erant Q De tercio ſic ait Kuicẽna li nj de diluuijs. Quatuoꝛ nobis innotuerũt dilu! uia viʒ diluuiũ ignis aeris terre· ée aque. Dilumium aũuũt aqᷓ aeris alienatiuũ eſt id eit alienoꝛe coꝛpo actiuũ allatiuũ Circa q& eſt notandũ ꝙ diluuiũ igniſ nil aliud eſt ꝙ; inun datio ignis ſeu aliqᷓ incenſio valida alicuiꝰ regionis. Diluui um aĩiit aeris atq; venti. Diluumim autes aque nil aliud eſt q; diluuium nili τ. Diluuium vero terre nil aliud eſt qm rnundatio arene defluẽtis ex aere. De diluuio ignis legit᷑ de ue ſancta agatha. T tem in hiſtoꝛia lõgobardoe. Item de viſio fu e nibus tundali. Item de euentibus hy bernie. De diluuio ae- re⸗ ris agitur in hiſtoꝛiis perſaʒe vbi diciẽ ꝙ tanti turbines at V ſern venti interdum ↄuentiuint & concurrũt vt ciuitates && villas ſas auferant ſuſtollant ꝗᷓ tandem millatenus apparebüt · De gnod diluuio adque require de nilo. Eſt autem nili diluuium prin mMe cipale q& accidiſſe dicitur tempoꝛibus noe. Runc autez re / ſum deundo ad ꝓpoſitum dicendum ꝙ diluuiuz aeris atq; aque wiel eſt ventus grandis atq; pluuia que aliena nobis adducunrt gido⸗ ſemina puta de remotis prouincus & longinquis. De quar/ Adnm to ſic ait Ptolomeus almageſti primo. Latiſſima virtus ceii krit . Nam viuificat generat fecundat diminuit & augmẽtat. Nâ uus vbi nulla proiecta ſunt ſemina ibi celeſti conſtellatione & i abs virtute quiedani nate ſunt hHerbe incognite G& inuiſe. Sed de .r tuptt hHoc etiam re quirxe capitii de neceſſitate. Patet ergo rρ Sed ane tunc per ſemen copoꝛale ſemen intelligimus ſpirituale. Nã Ertirmnt . ſicut ſemen copoale nimis profunde terre iniectum neq; iſab priillulat.neq; creſcit. Cauſa hiiius eſt. quia ſemen profun Uidn datum nõ habet aeris reſpiraculum. Sic nimirum per omez R modum ſemen ſpirituale q& eſt verbum dei nimis profun/ et de in code hominis ſeminatum omni interdum floꝛe caret WW bonoꝛum operum && virtutum Et tunce applicetur ſic. Semẽ . itaq; ſpirituale quatuo quidem modis deuenit ad mentes yn a deo remotas pariter a longinquas. Primo videlicet per ce tbi ioſtis refrigerij deductionem. Secundo per auium id eſt ſan w coꝛum aſportationeʒ. Tercio per celeſtis gratie diſtillatio nez t Quarto per celeſtem a deo infuſionem — Kti ¶ De ſeparatione ¶ Titulus lxvi.· 4 Onm mentatoe heophraſtꝰ ſuper libro de quatuoꝛ “ “ „ tranſcendentibus. Quoꝛumcũq; eſt vnum eſſe:vnũ euce Non ſeparatur ab alio abſq; coꝛruptione eius. Simi „ (uian lis aut em hec eſt ſententia huic verbo ꝙ; ait Alpharabius AAAN ſuper de pomo Ariſtotelis. Quoꝛumcunq; inquit eſt vnum Ao eſſe vnum non ſeparatur ab alio ſine corruptione id eſt vnũ non coꝛcumpitur ſine altero· Intelligendum tamen hoc eit ten eo modo ſi vnum illorum eſſe ſit equale alteri & vnum nõ teen fit ab alio. Vnde non habet locum dicta ꝓpoſitio in illo eſſe iinp quod reſultat ex corpore & anima. Anime nimirum coꝛ/ igen. Pois e vnũ eſſe. e tñ coꝛ rupto vno nõ corũpit᷑ reliquũ ee hoc ideo:qa illud eſſe nõ ẽ vtriuſq; eql iter ſi vniꝰ ab altero n r S l de dniſio uiz, Man NA tit uum Pen Ne e ⸗ Dunt nawns ngninhe tlletde ie. Son 80 7 8 ituale N tum neq nprofun⸗ nperofne, Sprofun foecaret ſe deme dmentes cper ce dſen ectoe k Ntue vnix s Semi aribins Atwrun deſtuni mlut nn tc ußt ler⸗ Titruluuss . ixvz puta eſſe coꝛꝑis eſt abeſſe amme. His ergo incidentaliter in⸗ troductis ad ꝓpoſitum redeamꝰ. Patet itaq; ꝙ α eſt vnuz eſſe· vnũ nõ ſeparat᷑ ab alio abſq; totali eiꝰ coꝛtuptõne.Per iſta aũt dat᷑ intelligi:q ex vnione miſtica dei ameq; deuote quoddã reſultat eſſe indiuiſibile & diuinii&& ideo talẽ eſſe ẽ vnũ eſſe iuxta illud Iohᷣ·xvj. Vt vnũ ſint ſicut & nos vnum ſumus. Deus itaq; per ſubtractionẽ ſue geatie ſeparari non poteſt ab homĩe abſq; totali eiꝰ ꝓpetua coꝛtuptione. Reſpi/ ciẽdo ſu B Plato li:j. de immotalitate amme. Nulluz ꝗdem entium eternitati aſſcribit᷑ niſi ſeꝑatiim fuerit a ma/ teria magnitudine & a motu. A materia ꝗqdem: quia omne habẽs materiã vt ait ↄm entatoꝛ auerrois li· ſuo de ſubſtan / tia oebis eſt trãſmutadile. aũt trãſmutabile eſt.hoc ipm coruptibile quia hm pᷣm in:xj. metha: ꝙ tranſmutat᷑ nõ ẽ vnifoꝛme.G neceſſario eſt coꝛruptibile · ſi coꝛru ptibile ergo nõ eternum patet ergo primũ viʒ ꝙ nullũ entium eternita ti aſſcribitur niſi ſepatum fuerit a materia· a magnitudine quidem: quia omis magnitudo duuiſibilis eſt in infinitũ, vt oſtendit phᷣs in pmo phiſicoꝝ a in vi. In primo de genera , tione &e coꝛruptione. in de celo & mundo:G in mi metha-li. Quod aũt diuiſibile eſt eternum nõ eſteo q& hm Qalcidi⸗ um in thimeo-eterna indiuiſibilitate ſunt. Nam ipᷣa ꝓpetua ſunt vnione cẽcoedi atq; vnita. Tria inquit ſunt vt ait Calci ditis vbi ſup: que mini diuiſionem recipiũit ineternnim vt tes incoꝛpoꝛalis. res eterna vt ipſum indiuiſibile qc eſt pun ctus ergo ex deſtructione oſequentis inferẽ ꝙ nil eternitati aſſcribi niſi ꝙ ſepatum fuerit etiaz a magnitudine G Notandũ aũt ꝙ magnitudo eſt diuiſibilis in infinitum nõ äm ptes equales ſͦ hm inequales partes quẽadmodum in phiſicoꝝe aſſerit ipſe pomas.Item ome ↄtinuũ ſeu magai tudo diuiſibilis eſt in infinitum nõ naturaliter ſed mathe / matice: quia mulla ſpẽs carnis adeo pua poterit demõſtrari quin adhuc poſſim ymaginari puta mathematice mnorez carnis ſpeciern · vt vbi ſup̃ oſtẽdit Abertus in odine ↄmen- K motu vero:nam hm ph̊m in nj phiſicoꝛe. Motus ẽ actꝰ entis impotẽtia inntum huiuſmodi id eſt inntum impo/ tentia: ſiẽ alteratio eſt actus rei alterabilis. Item idem in eo / dem paꝝ infra. Motus nõ eſt ens ſ via in ens. Vbi aũt ens impotẽtia aut non ens fuerit ibi e ternitas nõ erit: quia hm „ % % „ egeſiꝓpũ Iero.li:inj· Eternitas ſolis cõuenit entib actuatis c& pfectis in ſua ſpecie de q ratione ipᷣe motꝰ nõ eſt quem admodũ ſupᷣ tactũ eſt.Sufficintet ergo oſtẽſum eſt ꝙ nul⸗ lum qdem entium eternitati aſſeribit᷑: niſi ſeꝑatum fuerit a õä Titulus llklovj. materia a magnitudine a a motu. Sed tũc per iſta datur in/ telligi. q mulo quidem hominum eternitati ſeu fruitioni ce leſti digne aſſcribitur niſi a tribiis prehabitis mente & coꝛ/ poꝛe ſeparetur videlicet a materia malicie conpozalis a mag nitudine mundane a tranſitoꝛie dignitatis&& a motu a ſtre pitu mundane a vane inquietiidinis et laboꝛis Recte vt ſu pra D Philoſophus m·xj methaphi. Subſtantie qui/ dem ſeparate nullis ſunt tranſmutationibus paſſionibuſqʒ ſubiecte Quius declarationem require capitu·de perpetui⸗ tate · Sed tũc per ſubſtantias ſeparatas homines a munda/ nis quantum ad effectum ſeparati vanitatibus figurantur Nam ſicut ſubſtantie ſeparate dominãtur e regunt princi⸗ panturq; entibus naturalibus vniuerſis.vt firmiſtlimis ꝓp/ bat rationibus Ptolomeus almageſti primo vnde etiam ait Pr oculus liſuo de cauſis. Opus inquit nature eſt opus in/ telligentie. Sic nimig per omeʒ modumipſi fideles a mun: danis ée tranſitoꝛiis ſeparati dominãturx ſoli & principant᷑ cunctis mundi inſultationi bus a poꝛtentis que quidezʒ om nia ipſi largo animo aſpernantur· Et tunc applicetur ſic. Illi itaq; qui ſpe ſua in deo poſita ab iſtis vamis tranſitoens fuerint ſeparati nulli tranſmutationi puta a deo aut paſſio/ ni puta in preſenti ſeculo futuro aliqualiter ſunt ſubiecti E Auicebron libro fontis vite. Vnaqueq; res ratione ſue materie ſemper nititur elõgari ſeparari a primo actu & ente. Ratione autem ſue foꝛme aproximat vnitur ipſi actui atq; enti primo. Sed tunc per materiam ipſam carneʒ 9uenit deſignari. Nam ſiẽ materia ſemper eſt priuationi an / nexa quẽadmodum in pᷣmo phiſicoꝛe & in:ij· de generatio / ne & coꝛruptione dicitur. Sic nimiruʒ per omnem modum caro quidem ipſa ſemper eſt in cunctis ſuis actibus pecca⸗ to morti ãnexa & ſicut materia nunq́; corrumpitur iuxta illud ꝙ ait philophus pᷣmo phiſicoꝛum. Materia eſt ingene rabilis & incoꝛruptibilis. Sic reu era per omnia & ipſa caro nequaquam ſimpliciter annihilatur aut coꝛrrumpitur quin vna cũ aĩa ſua aut in eĩna vita:aut in pena ꝓpetua etnaliter finalit᷑ collocet᷑. S tũc oueniẽter ꝑ foꝛmã ipᷣa anĩa deſigna tur. Nam ſicut foma eſt agendi ratio vt ait ↄmenta · ſuꝑ·inij pPhiſicoe. Sic nimixe per locum a ſimili ip̃a humana aĩa eſt Pncipiuʒ ratio atq; cauſa meritoꝛie agẽdi:aut gaudia:ſuppli cia ve merẽdi. Et t c applicet᷑ ſic Homo itaq; omis ratione ſue carnis ſemꝑ nitit᷑ appetitq; elongari ac ſeparari a primo ente & actu qui deꝰ ipe eſt.ratione autez ſpecie ſeu aĩe ſempꝑ ſuo inniti appetit ſaluiatori E 2 bemiſtius ↄmentatoe de Uulu mb Uerte 9 di car n que 4 riſſinech pietoer zgrout. Fumair fomap quo ſuj dilever⸗ ſepand⸗ hoc q⸗ tur heb die tq ſinugisn aVax Acnoami icligi 4 utſiate ltkotatt unama rW ſtras tionem ratio? cogni⸗ ligimd roxe * tonem. G gual inie⸗ cas ter nong realis tate lutus uut e rig, mie dn Dſ ertſi Nteggi hoin ⸗ aArd fguennn unt peürt ilemisg eltiana pus amun neipani iom tſe. W mnſtcels tpaſto ſubiecki tatione 0 adu un Arne awontan a wmenor mmodun busNn tur t iger ur un nulte deſgn aſon numi/ dulpt one⸗ vno ſen ito de Titulus lxvj gradibo in tractatu foꝛmax? Separatio latitationi obſtat oĩ Qũq; enim aliqua ab inuicẽ ſeparant mox omia que antea latuerat expateſcere demonſteant᷑. Per iſta aũt dat᷑ intelligi qꝙ; dũ caro anima ꝑ moetẽ ab inuicem ſeparant᷑: mox oĩa añ que latuerãt. & ab humanis oculis abſcondita erãt cla/ riſſime eluceſcũt · iuxta illud q de vlixe dictũ eſt · ꝙ viz ſa⸗ piẽtioꝛ erat moꝛiens ꝙ; viuens. Multa enim Wixes in moꝛte agnouit que vite tꝑe penitus ignoꝛauit G ¶ inconienh. Homa immerſa materie ſeꝑari non poteſt niſi illa materia foꝛmã pᷣdictam deſerat & ſub illa ſtare pcipiat eo viz modo quo ſuß H Pꝑs in ꝓbleu: Qum quis ab eo quez valde dilexerat ſepatur ↄtinuo plus turbat᷑ ꝙ; duʒ ſeparari ſe aut ſepandu ſo ſe memoꝛabat᷑. Cuius euidẽtia & cauſa ſtat in hoc qd ait ppvᷣs vt ſup̃ᷣ. Siciit enim nõ habita magis deſiderã tur. habita aũt iam vileſcũt & quodãmodo non curantur. Sic & bona dudũ habita & modo nõ habita magis cruciãt atq; toquẽt quẽadmodũ ait Calienꝰ. Bona habira a amiſ/ ſa magis nos cruciãt q́; ſi habita nõ fuiſſent penitꝰ nec poſ/ ſeſſa. Valde ergo nẽ̃o cruciamur anĩo & toquemur dum ab aliquo amico aut actu gaudioſo ſeꝑpamur Per iſla aũt daẽ intelligi ꝙ nil amarius eſſe dinoſcit ꝙ ſeparari ab illo dele / ctabili aſpectu mitiſſimi ſaluatoꝛis I¶ Guido in. nj. qdli / bet. Tota itaq; noſtri cognitio intellectꝰ ex ſeꝑatione ſpecie / ruma materia gignit᷑ a cauſat᷑. Nam q;uis ſenſiis noſter v⸗ ſetur ſolumodo circa hoc & nunc intellectus tñ ſem per ab/ ſtrahit. Sed & intellecte actio figitur ſiſtiĩ circa ſegrega tionem ſpecieꝝ a materia magnitudine ê& a motu.& hHuius ratio ẽ qa vt ait ꝓhᷣs inj poſteriox: cognitõ ntᷣa circa.puta cognitõ intellectiua ſꝓ eſt veroꝛe a ꝓpetuo quia falſe intel ligimꝰ que aliqñ falſa erũt vnde intellectus ſemper eſt ve⸗ roꝛe perpetuoc. Veritas aũt a ꝓpetuitas in vniuerſalitate ſolũmodo ↄſeruatur. Vniuerſalitas aũt nõ eſt niſi per ſepa tionem a materia ipſarum ſpecierum q aτ manifeſtum eſt ex qualitatibus obieétoꝛum. Obiecta enim alia ſunt ipſius intellectus.alia ipſiꝰ ſenſus. Intellectꝰ enim obiectũ eſt ꝙ; di cas rei nõ ſignata ſed abſtracta obiectum autem ſenſus eſt non quodditas ſed accidentalitas:non autem aocidentalitas realis·ſed intentionalis ⁊ ſpecifice a ſubiecto copoꝛe ſepa rate. Ex omnibo ergo his patet ꝙ tota noſtri cognitio intel lectus ex ſeparatione a materia ſpecierum gignitur a cauſa tur · Sed tũc ꝓ cognitionẽ intellectiuam que eſt cognitio ve ra & perfecta diuina cognitio ſeu beata viſio figuratur. Rã ſicut cognitio intellect iua eſt perfecta eterna. eternaliter- Titulus tkrxvij ye ꝓſeuerans iuxta illud ꝙ oſtendit Magiſter in ſententijs de Lau Vtroq; ſtatu hoĩm tam damnatoꝛe ꝙ; ſaluando. Damnan M nits di nãq ſine fine ſuũ reatũ intelligẽt & agnoſcét. iuxta illud nuri Iſaie·xlvj. Et vermis eoʒe non moꝛieturſed a ſaluãdi id qqᷣ . tus in preſenti intellexerunt hoc ipſum & alia in infinitum plu 4 8e ra perpetualiter intelligerent & agnoſcent & in fidem & ar ,/ a gumentum huius auſus eſt dicere. Philoſophus libro de 4 pomo in hunc modum. Id ergo ꝙ anima nunc intellectiua ter tanta coꝛpoꝛis mole onereqʒ; depreſſa intelligit cui ambigu / grn um quin cum ſeparata fuerit anima melius verius ê pleni / Gb⸗ us intelligat videat & agnoſcat. Separata nimirum a copo ue! re am ma intelligit que intelligit & minc a multo plus. Re/ 4 linquitur ergo ꝙ poſt motem carnis in ſeparatione videlicz coꝛpoꝛis & anime- anima intelligit omia que in hac vita vni den ta coꝛpoꝛi intellexit. Ex quo habetur ꝙ intellectus ſeu cog / aal nitio intellectiua eit eterna & eternaliter perſeuerans . Sic nun nimirum per omnem modum ipſa dei cognitio viſioc; bea ta eterna eſt ſine fineq; eternaliter perſeuerans. Et tunc ap llin plicetur ſic. Tota itacq; cognitio diuina viſioq; beata ex ſe/ ſemen paratione affectuum noſtroꝝ a tranſitoꝛijs prouenit & cau dr ſatur K Comentatoꝛ auerr ois ſuper quarto metheroꝛ Ekde Aqua quippe ſalſa aqua duilcis confuſe inuicem cõmi/ iitteſ xte quantũcunq; vtraq; aꝗᷓ limpida ſit a clara nibilominꝰ ðͦð”Uc .R tñ turbatur fetida efficitur ; ſeparate autem vtreqʒ id eſt llaaf ſeparatim exiſtentes ille aque clare a limpide remanebunt 2 Per premiſſa datur intelligi ꝙ bom ê mali ſimul coniunctcdi J magis turbantur & moleſtantur ſcandalizanturq; ex mu/ 2ð tua quidem parte ſeparati autem e ſequeſtrati a ſe inuicez ddo in ſuis manent ſtatibus in permixti ι (oſtantinus li c medici. Quncti quidem medici nituntur mo:⸗bum ſeparare d a moebo leſo pariter & moꝛboſo. Per que datur intelligi · ꝙ JVM longe ſeparari eſt cura & ſollicit udo·timoꝛ q omnis a coꝛ⸗ i de· timoꝛe ſolicitudĩeq; leſo. Nota ſeparatio nil aliud eſt ex . . altera ſui parte &; vnio dum enim aliud ab altero ſeparatur „ M ſibi vnire & appropinquare cernitur “MU ¶ De ſerenitate ¶ Titulus lxvij. d toe libro de impreſſionibus aeris- Serenitas n aque ſerenitatem aeris indicat & demonſtrat. Sa/ V gaces nanq; per ſpicatores euentuum aeris futu / s rotum. Serenitatem aeris ex quiete è ſerenitate aquarum S”èê” conijciunt & perpendunt. Dicitur autem ſerenitas aque. a claritas aque limpiditas 2 quies. Per pᷣmiſſa aũt dat᷑ intel/ eiei ligi· ꝙ; ſerenitas mẽetis noſtre ſerenitatẽ infert & pmonſtrat tr entls de n nſtud d hmumn ndem Dofbron entllechi mumbign tlbäi umiorn ine D. npluk tione N betiun S”ð tus ſeuon lrars/ d iſocy e1 E tune a bera exſe⸗ uent o cal ometbero⸗ m cö ihiomin? lech deſt Weru Acovtunc Uucg An neinnne ſturtins ti. ſpnan zinteligj mnsll: luoen ſepertarr i. Oelentts ltet tuit,/ . tun s/le niintel onſttit Titulus levij vite ſempiteene B Pps in ij methe-Serenitatẽ futuram arguimꝰ ex albedine ipſi? lune. Per que dat᷑ intelligi: ꝙ ſere nitas mẽtis interne ꝗetis vite ꝓpendit᷑ ex animi nti intima puritate Q Cõmentatoꝛ auerr ois ſupꝑ i: methe· Sereni tatem qtem omez neceſſario pluuia ↄſequet᷑. Cuiꝰ ratio ẽ ꝗqa ſerenitas calida eſt e ſica calidum aũt & ſioũ Himoꝛeſ att rahit ex natura Ecõtra aũt pluuiã quidem omez ſereni / tas comitat᷑ qa expurgato aere ſerenitas fit aer aut expur⸗ gatur facta pluuia Quamobrem accidit ꝙ ſerenitatẽ quã/ q; plimia oↄſequet᷑ ſed pluuiã ſerenitas comitat᷑. Per ꝗᷓ da tur intelligi ꝙ ſeremtatem mẽtis pluuia celeſtis roꝛis a gre oſequit᷑ & ꝙ pluuiã penitẽtie ſerenitas ↄſequit᷑ vite eterne D Piinis in ſpeculo naturali-Sereno facto aere aues qui dem regales maxime ſolite in regiones aereas eleuant᷑. Quiꝰ cauſa ſtat in hoc. Ram in ſerenitate aer qui circa terram eſt nimium inflãmat?᷑.aer aũt qui in alto eſt frigidus eſt valde- aues ergo ſerenitatis in tpe valde eleuant᷑ in aere vt illic aliqᷓ lia ſumãt refrigeria. Per que dat᷑ intelligi:ꝙ ſereno facto ae re mẽétis noſtre mox virtutes & potentie altiꝰ extollunt in ſplẽdozem cognitionis diuine E Auempice in in me⸗ the. Serenitas Pyemalis frigus efficit & algoremn. ſerenitas aũt eſtiualis eſtum gererat & caloez Quoꝛ cauſe ſtant in boc. Videmꝰ inquit auempice ꝙ ſiẽ copoꝛa niue obtecta il leſa a frigoꝛe ↄſeruant᷑ ſic regiones nubibo niueis obtecte a frigoꝛe ↄſeruant᷑ illeſe. Ecõtra aũt ſicut cœpoꝛa niue detecta mox a frigoe ↄſtringunt᷑ a penitus coꝛrrumpunt᷑ſic è regio nes hyemali tꝑe ſerene facte & nubibus obtectis vacue a fri goꝛe nimiũ ↄſtringũt᷑. Per iſta aũt dat᷑ intelligi· ꝙ ſerenitas copalis que ꝓ ſerenitatem hiemalem deſcribit friguſ efficit validũ doloꝛis miſerieq; mundaneſerenitas aũt ſpiritualis puta deuote a trãquille anĩe que per ſerenitatẽ eſtiuã intel- ligi? caloꝛem efficit ↄſolationis delec tationiſq; diunine E Pcolomeꝰ almageſti rto. In altis nimize montibus per petua ſerenitas eſt. Si quit enim turbulẽtie euenerit ſubter montes illos preterit a trãſibit. Per iſta ergo dat intelligi. ꝙ in altis puta a terrenis eleuatis coꝛdibus & a mũdanis in quietudimbo elõgatis ꝓpetua inheret ſerenitas trãquillitatſ vite ꝓpetue atq; pacis G Aucto li de impᷣſſionibus ae ris. Duo ſunt que ſerenitatẽ in fallibilit᷑ pollicent᷑ viʒ auro/ ra ſerotina:atq; iris Quarum cauſa ſtat in hoc. Nam tam aurora ſerotina atq; iris humoæes extrahunt a vapoæes au roꝛa etenim ſerotina trahendo ad ſe vapoꝛes de regionibus ipſas expurgat parit᷑ emũdat qd a iris efficit expur gate autem regiones ſerenitatem cõcipiunt ex natura. Sed tunc ne per auroꝛam ſerotinam & rubentem intelligitur amoꝛ p iri / ℳl dem vero virẽtem ipſe timoꝛ. Et tũc applicetur ſic. Duo ita/ ee⸗ q;ʒ ſunt que ſerenitatem mentis & conſcientie efficiunt & in⸗ ues diicüit. videlicet amoꝛ timo2ꝛ H Plinius in ſpeculo na⸗ Met turali. Sereno exiſtente aere cũcta animalia ſubterranea ex 2² eunt a aſcendunt· Per que dat᷑ intelligi:q; nta anima ſerena (aln eexeevyiſtente mente & copoetunc potentie ad ſumenda exeũt iuin paſcua vite eterne I Auctoz. Sereno celo exiſtente cim⸗ 6 bala acuta a bene ſonoꝛa efficimus a campanas. Serenitatez; gi etenim aeris obſeruant hi qui huiuſcemodi innituntur. Sʒ d65 per iſta datur intelligiſereno coꝛde & animo bene ſonoꝛas a eſi acutas tranſmittimus voces omnipotẽti deo K Kriſto/ lioſut teles in libro ꝓbleumatum. Hontes in ſero frigidi ſexenitatẽ Akxkrm magnam indicant & promittũt. Per que datur intelligi q; Nnd dum mentes Humane friguerint ab eſtu praue cõſcientie xꝓ Von caloꝛe ſerenitate extunc ſibi indicant euenixe pacis felici / tiins tatis eterne Philoſophus in ꝓbleumatibus. Sereni/ uigin tas copoalis fit victo frigoze & ſuperueniente caloꝛe · Pet Uenmn iſta autem datur inteiligi: ꝙ ſerenitas ſpiritu alis fit victo d frigoe carnis noſtre & vincẽte caloze celeſtis roꝛis & gratie tdons M Piinius in ſpeculo naturali: In principio quidem „ eſtatis folia arboꝛum vegetata circulariter atq; mota ſereni V tatem prenoſticantur protinus affuturam. Per que datur T intelligi: ꝙ dum in hac vita noſtre cogitationes deſideria II in actu eternitatis circinata ſeu circiilariter feliciter q; mota ſetenitatem accipient comodaq; interna SDUMWU ¶ De ſecuritate ¶ SRitulus-lxvn. Aͤ . Hilo ſophꝰ in ꝓbleu Coꝛpus permanens diu ſanũ cum egrotauerit velociter moꝛitur. Cuius quidez etn effectꝰ cauſã aſſignat Ga lienꝰ ſecre:ſuoꝛũ li.j.di. nmno cuũi copus diu ſanũ inexpertũ ẽ lãguoꝛ is inex ptum aũt ve/ iuiuck locius foꝛtiuſq; a ſuperueniẽte laboꝛe alliditur a doloe. Coꝛ iia pus itaq; permanẽs diu ſanum cũ egrotauerit citius moꝛie tur. Per iſta autem dat intelligi homo vita diu nimis tu tus permanẽs a ſecurus cũ defecerit aut piculo ſubcubue⸗ 2 rit cuilibet aut timoꝛi piculoſius a grauius moꝛietur B ” Buentiꝰ libro qᷓtrto. Nox quidem ſecurioꝛ eſt.q́ᷓ dies cũctis armimãtibus terre:naturaliter aut magis timemus nodte q; i Oie. Ad cuiꝰ eindentiam notandum ꝙ vt ait phᷣs de anima/ libus. Pax q tranqnillitas redditur vniuerſis. Tutius etiam ci eſt obuiare hominem alicui beſtie in nocte qꝙ́; in die. vt reci/ 4 tat Ambroſius in exameron libro decimo. Per iſta infoꝛma D” Nni tur humana fragilitas vt in nocte & in tenebra ſecutitatis n vane maxime muniamur caudela cuſtodia & timoe. Vſido deid rus in hiſtoꝛis naturalibus. Securitatem omnes ſoꝛtiuntur aues in terra & in aqua. Quius ſignum eſt ꝙ dum aues in nlhn agere ceteris auibus puta predonibꝰ impugnantur mox ad W * terram cõfugiunt aut ad aquam. Per que datur intelligi. q Rbemn ſecuritatem atq; ſui ſtatus ſirmitatem cuncti ſoꝛtiuntur ho Rarit mines in terra humilitatis & in aqua penitentie ſeu cõtritio amn nis C Notandum ꝙ ſecuri ſumus a beſtijs & a feris tri⸗ Animn plici quidem modo . videlicet ſedendo:iacendo ee doꝛmiendo Wir d Sedendo quidem ſecuri ſumus ab vrſis· iacẽdo ab apris ſil / na⸗ ueſtribꝰ atq; poꝛcis doꝛmiẽdo vero a lupis· De primo am/ Arfn proſius in exameron libro decimo. Ab vrſu ſi inuaderis in lreritti terram reſide & tranſibit. De ſecundo ſolinus li:rerum. Ba ꝗ́ ellj dem animalia que ſecando feriunt iacentem aut proſtrat ũ nente⸗ Pominem non alliduint. De tercio vyſidozus in biſtozus natu folci⸗ ralibus. upiis doꝛmientem hominem non inuadit ſed cuʒ dereni/ euigil auerit. Per prehabita autem datur intelligi · ꝙ ſe ecuri/ bar tatem in hac vita poli cemur triplici quidem modo· videlicet t ido ſedendo inſede interne cognitionis iacẽdo in terra humilia/ gtattte teieonis 2 domiẽdo ſopoꝛe deuotionis interne quietudinis irn D Phpiloſophus in ꝓbleumatibus. In littoꝛe quidẽ ma ſaeni ris naues citius ſubmergunt᷑. Per hoc autem datur intelligi datur ꝙ in littoꝛe ſecuritatis vane citius periclitantur & ſubmer⸗/ Dera gkuntur mentes Pbumane DWð “ NDe ſanitate (Hitulus. x △ 3 Obbãnicius yjagoge Sanitas eſt leta mobilis atq; i foꝛtis. Econtra autem infirmitas eſt triſtis debilis ducrs a⅓ quieta. Circa primum notandum ꝙ m ypocra⸗ O 2 „ „ in tem in epichimis. Ex tribus preſcitur agnoſciturch futurus moꝛbus videlicet ex quadam triſticia & topoꝛe ex quadam “ laſſitudine & immobilitate& ex quadam copoꝛis imbecil/ ’ litate. Imminente etenim languoee aliquo ſi iue morbo ſang * * uis ingroſſatur ingroſſatus autem ſanguis triſticiam infert nan Item imminente moꝛbo pori totius corporis meatuumq; nonn arteriarum obceluduntur. vt ait 9ſtantinus. Opilatis aũt ahe pariter & opertis corpoꝛis totius meatibo atqʒ; poꝛis ingru / 1 iiit ipſe mobus. Item a imante languoze mẽbra interioza SdcH rigeſcunt & dureſcunt. vt ait auicẽna: quare rige ſcẽtibo ve / uig nis debilitas coꝛpis imbecillitaſq; ↄtingit. Ecõtra aũt ſanita/ te ingente copis ſanguis ẽ clarus meatus remanent aperti molieſtũt a optĩe diſponunt᷑ oꝛgana a mẽbra copis vmuer tl ſi. Sanitas ergo ẽ leta mobilis atq; foxtis · ſani nãc; nat᷑alii end Titulus Iex letant᷑ agileſq; ſunt faciliter mouent᷑ & in vigoe naturaliuʒ viriũ valide roboꝛant᷑. Sic reuera per omia ſanitas ſpiritua/ lis puita ſanitas anime atq; valo leta eſt quia ofert leticiam ſempiternã mobilis èſt quia mouet & impellit ad operatio nem ſanctã. foꝛtis eſt qᷓntum ad firmitatem fotitudinemq; internã B Coſtantinus li de melancol- Natura ſamita/ tis eſt oblectari in vigilia & in motu. Raturalier enim illi ꝗ ſani ex toto fuerint vigilare appetũt e moueri. Sed tunc ꝑ ſanitatem coꝛpoꝛalem ſpiritualis ſanitas figurat᷑. Nam ſicut ſanitas coꝛpoꝛis dinoſcit᷑ ex coloꝛe oculi atq; vultus. vt dicit phᷣs in· in animaliũ li.Oculi enim bene diſpoſiti puta pſpi cui clari vt criſtallini ſanitatem indicant. Item coloꝛ vultus ruibeus atq; albus. Sic nimix per omez modũ ſanitas ſpiri/ tualis dinoſcit᷑ ex limpiditate ſpiritualis oculi & ex clarita/ te vultus interni. Et tũc applicet᷑ ſic. Natura itaq; ſpiritual ſanitat is eſt exercitari in vigilia laudis timoꝛiſq; diuini a in motu operis virtuoſi· Cetera in regiſtro quere De ſtatu vite pᷣſentis ¶ Titulus-lxx A nes. litates que pᷣfert in ſe ip̃e ventus. Nam ſicut ipſe ventꝰò qui aliꝗliter deoꝛſum flat verſus terram pꝓpluuiã affert ventus aũt qui ſurſum aliqualiter fert quem tur binẽ nucupamus puluerem eleuat & ſerenitatẽ immine re indicat vt recitat Plim in ſpeculo naturali. Non repug/ nat aũt hoc verbũ ei qdᷓ ſupdictum eſt · viʒ ꝙ ventus neqʒ flat ſurſum neq; deoꝛſum:ſed ſolũmodo circa terram ¶icet enim nõ ſimpliciter ventus moueat᷑ ſurſum nec deoꝛſuʒ mo uetur tñ aliqualiter & in ꝑte deoꝛſum atq; ſurſum. Sic reue ra ꝓ omes modũ ſtatus huiꝰ vite declinãs a trãſitoꝛia èe ter/ rena pluuiã adducit ꝓpetue miſerie a doloꝛisſtatus autem pᷣſens moee turbinis atq; venti ſurſum vergẽs ad celeſtia é6e eterna puluerẽ hum ilis conditionis nr̃e eleuatſerenitatem ꝓetuamq; impoꝛtat B Et ſiẽ ventus montiũ interuen/ tu maxime impedit vt recitat albertꝰ in: n- ꝑte ſũme natura lium ſic & ſtlatus noſtri honoꝛis mũdani gloꝛie interuẽtu maxime a ſalutis ꝓpoſito impedi CQ Et ſiõ finis venti pluuia eſt a ymbᷣ teſtante phᷣo in ꝓbleu:qui ait: Finiuntur aüt omes venti pluuia a ymbre. Sic nimi? per omez modũ finis ſtatus pᷣſentis vite nil aliud eſt q; pluuia triſticie a do loꝛis D Et ſicut ventus dum magiſ tumultuat atq; pul ſat ſignat qa iam ceſſat.vt dicit phᷣs in ꝓbieu: Venti inquit finientes magni ſunt. Sic reuera per omem modum ſtatuis preſentis quanto magis tumultuat && inſurgit tanto citius — X Tatus pᷣſentis vite comꝑatur vento o b ſex cõditio/ t eben neule voqr nus! demt ſpiri diſo ſoont mnoee! corne Nta 1den tus omr tatis ptth⸗ diton lute Pkatu Met ln Pitg Wran drte rng unſn enmnſi tunep npu Canlhe ſntui Kh diuinir . 4 Lcödirid arn ſieut usterran, fetiquen tiimmin ntepug Wus en wem Nolyt, um drre l htusaun Hacl enutn iptenen/ verodur tein is w Pun ügnm eno pl 4 u ſtaus tocttun Titulus kkkkkkkx vehementius precipitat atq; cadit Et ſicut ventus pe riculoſus a moꝛtiferus valde oſtenditur eſſe cunctis ꝗ moꝛ bo qualicunq; grauati fuerint & detenti vt ait Qonſtan ti / nus libro de melan · Sic per locum a ſimili periculoſus qui⸗ dem eſt ſtatus preſentis vite cunctis qui qualicunq; moebo ſpirituali grauati fuerint & detenti EH Et ſicut ventus diſcontinue in hac quidem flat.ſic ipſe ſtatus preſens di⸗ ſconti nue in hac vita durat nec aliqualiter diſcontinuitatis moꝛe perſeuerat G Et ſicut ventus nil aliud eſt m aer — * . . . Be⸗ cõmotus a hinc atq; inde agitatus. Circa ꝙ notandum vt ait philoſophus in tercio methetoum. Pluuia 6 nubes idem ſunt in ſubſtan tiaſimiliter quoq; aer & ventus. Ven tus ergo nil aliud eſt qᷓm aeris cõmotio. Sic nimirum per omnem modum ſtatus vite preſentis nil aliud eſt qm vani tatis in mente humana exercitio H lItem ſtatus vite preſent? comparatur tenebre propter ſex cauſas ob ſex cõ ditiones que ineſſe ipſi tenebre dinoſcuntur. Sed de hoc re / quire de ignoꝛantia. Notandum ꝙ ſtatus preſentis vite cõ / paratur aeri languoæi nocti que alibi inuenies m diuerſis I Hugo in dydaſcołlibro qrto Natura aque eſt ſemꝑ defluere & moueri velociterq;ʒ putreſcere a conſũmi-Sʒ tũc per aquam ſtatum preſentem conuenit deſignari · Nam ſiẽ aqua ſedecim habet conditiones & naturas. Sic nimirum ꝑ omnem modum ſtatus preſentis π+ De hoc require capi · de homine. Et tunc applicetur ſic. Natura itaq; a ſtatus pre ſentis vite eit ſemper defluere in moꝛtem & moueri a velo⸗ citer terminavi coꝛrumpi K AKriſtoteles in probleu/ matibus. Cecitas innata id eſt a natiuitate inducta omn lu mini reſiſtit naturaliter a repugnat propter illud lumen q illuſuie qiudem exleſione oculi gigiitur a cauſatur· Ce⸗ ci enim caſualiter quantumcunq; fuerint obcecati adhuc tamen veſtigia lucis atq; luminis aſpiciunt niſi hora vehe- mentis ſupplicij aut doloris. Qunq; enim aliquis ictum aut plagam in oculo percipit lumen quoddam ſe ſentire agno/⸗ noſcit. Sedò tunc per cecitatem ſtatus preſens figuratur. Nam ſicut cecitas non eſt in genere entiuʒz a natura vt oſtẽ dit phuoſophus in vijmethaphiſice. Accidens inquit non elſſens ſed entis.neg ationes aũt a priuationes multomag puatiua enim a negatiua entia nõ niſi ↄmitatiue reduétiue aut anoloice:quẽadmodũ oſtẽdit thode aqno ĩ tctatu de en te a eſſetia di. Priuatões aũt entia nõ ſũt · eecitas vero ẽ Pua tio puta viſus ergo cecitas nõ ẽ ens: aut qſi nõ ẽ quẽadmo dũü a ipa puatio· Sic nimix ſtatꝰ qᷣdeʒ pñs aut iam non eſt 4 Titulus lxxj aut quaſi nõ eſt:nõ enim eſt de genere. ſed numero entium pmanentium fixo ꝓpetuo q; modo ι Et ſi cecitas ſo/ lis illis a ꝓpriari 6e 9uenire dẽ qui quondam viderũt & mo/ do excecati ſunt quẽadmoduʒz oſtendit ↄmentato in· nj me/ thaphi vbi dẽ ꝙ lapis nõ eſt cecus:nec lignũ cecum dẽ᷑: ꝗqa nec lapis videt aliqñdo neq; lignp. Inſtantia aũt ferunt qui dam dicẽtes ꝙ ceci nati nunqꝙ; viderũt· ergo ceci dicẽdi non ſunt. Ad qc& ſoluendũ adiiertendum ꝙ aliqui duplicit vi/ dere dẽ· aut inꝗntum iam actu videt aut inqntum aptum natũ eſt videre nec tñ videt. Cecꝰ itaq; a natiuitate q;uis nũ q; viderit:tñ habet naturalẽ aptitudinẽ videndi & ideo cecꝰ a natiuitate cecꝰ poteſt dici. Sed tũc per cecitatẽ ſtatus pre/ ſentis vite deſignat᷑. Et tũc apꝓplicet᷑ ſic. Status vel cecitas p/ ſentis vite maxime aꝓpriat᷑ his qui primo viderũt ſpiritua liter cognitione fidei ſplendoꝛẽ veritatẽ lucis eterne ſanctiſ ſime trinitatis: ſed modo excecati ſunt puluere a fumo vo/ luptatis:ac tetre vanitatisſed pagani & iudei a omes inere duli ꝓprie etiam dicunt᷑ ceci:quia q;uis lucẽ vere ↄgnitionꝰ nunq́; habuerint: tamen naturaliter eſt eis innata ſcintilla luminis diuini ↄgnitioniſq; ſui plaſmatoꝛis ¶ De ſulentio ¶ Titulus lxxi. Rriſtoin vi:politicoꝝ li. Sub ſilentio qdem loqui & ita dicã colloquio affatu à imidi etiã ſi volũt tñ nequeũt niſi ſub ſilentio fabulari. Item inſirmo vox eſt ſemꝑ ſub⸗ miſſa ſub ſuüentio ẽe acuta. pterea fures ſilentiũ ſuuz qᷓrunt ſed & tumultũ atq; ſtrepitũ alioze pueroꝝ etiam bonaʒ foꝛ mam.indolem q; ſanam accipimꝰ ex quiete a ſilentio eoꝛun dem. Ite: aſtuti & ſapiẽtes magnificãt ſub ſulentio ſua facta hucuſqʒ ariſto.vbi ſupra. Patet ergo ꝙ ſub ſilentio loqui agere ſex generibus ↄuenit pſona. Sed tũc per ſilentiuʒ coꝛpoꝛale ſilentiũ ſpirituale puta anime deſignatut. Nam ſi cut ſilentium copoꝛale maxime perſuade tur in cõſilus & in menſis:vt ait ꝓphᷣs in vj politice · Quox cauſe ſtant in hoc q; in cõſilijs rei euentus magis patet audienti q́; cõſulenti a lo quenti. Item in actu edendi dum quis locutus fuerit cibus de oꝛe eiꝰ ſalit:qua ꝓpter potlliticuz; foe oſtendit᷑ ciuile vt ſuentium maxime ob ſeruet᷑ in conſilijs & in menſis. Sic ni/ mie per omez modum ſuůentium quidem ſeu quies anime maxime frequentetur dum quis intra ſe conſitium Pabue/ rit ſuper vita beata: aut dum fuerit in criſti menſa id eſt in agere ↄuenit ſex pſonis:ſiue ſex generibo ꝓꝑſona ruʒ iz puellis timidis infirmis furibo pueris & aſtutis Reddunt᷑ nanq; lenes placideq; puelle ex dulci & ſuůente vt Zuh umedo cgenmn NRs& nidis hantur krltem kanturd ſguntut⸗ lenienti bbrow eſſant is eo tĩ ſio uol⸗ Gmmani jterrniete leantden Nlioeateſt Lacpon⸗ plreurl zſuneren nnchooſte licpan Aulxnin Auſapente cetur gr Gglertie eſt motn rereand uas ſi tuntipſe tes mente ſelpeit a mente entes laqu tur inte lco de mMime Mentie ertum N umä Kuntg Nredie⸗ hlein tur Wn mrigr addt iſtuns elcern rütſprem kene ſanc 1tuwo Unes inete ggnton⸗ aſcintila . 5 ſloqui . plonarig ſtuts ſleeN reuit ſemp. ſtune undorytn ento en tolafe moboni nieni, Rnſ nsan Kinbeeg hentd entche s0 En Sunme wve 1 d Titulus lxxi ſumendo paſcua ſempiterna.Et tũc applicetur ſic. Silentiuz itaq; anime maxime ↄuenit ſex generibus pſonaxe videlicet caſtis & cõtinentibus qui per puellas & virgines figurant timidis puſillanimibus qui deum timere filialiter com p/ bantur humilibus peccatoꝛibuſ qui per infirmos deſignã tur Item vim regno celeſti inſerentibus qui per fures impoꝛ ta ntur. Item ab omm labe innocẽtibuſ qui per pueros intel liguntur ipſis templantibus qui per aſtutos ſapiẽtes guenientiſſime deſcribuntur B Ambroſuis in examerö librovj· Omnes quidem aues a garritibuſ cantibus q; ſuis ceſſant a ſilent cit ca maioꝛem feruoꝛem ſerenitatemq; eſtaſ tis. Sed tũc per aues homines deſignantux· Nam ſicut aues in ſuo euolatu de terra volant contra ventum vt ait pᷣs in j·ammaliũ libro. Omnes inquit aues naturaliter quidez dũ a terra ſe eleuant per volatum cõtra ventum alas ſuas ver⸗ berant. Sic nimize ipſi homĩes in ſuo volatu ad quietem vi⸗ delicet celeſtis patrie debent moꝛe auium a exemplo reſiſte/ re a opponi vento vanitatis inquietudiniſq; muũdane. Et tüc applicetur ſic. Omes itaq;ʒ homies velut aues ſilentiũ debent aſſumere a quietem ab operibo actibuſq; peruerſis hoc in medio ſue vite ca oꝛe id eſt dum magis viguerit in viribus ſiii coꝛpoꝛis ẽe honoe Qμ Solinus libro rerum. In loco quidem in quo tenebre fuerint ſuentiaq; aſſidua τ Phumo⸗ resſerpentes a rane cetereqʒ beſtie peſtilentes natur aliter ꝓ creantur. Cauſam reꝗre de exercicio- Per iſta aũt datur in/ telligi. ; in coꝛde Pumano tenebris cecitatis & ignoꝛantie at qʒ ſlentio vigi laudis diuine prepedito ſerpentes a rane is eſt motus e ſugeſtiones prauitatis dyabolice iugiter pro/ rcreanta D Vſidous in hiſtozijs naturalibus. Circa aquas ſilenter leuiterq; fluentes reſidere naturaliter appe/ tunt ipſe aues. Sed tunc per aquas ſilenter && leuiter fluen/ tes mentes ſilentes & quiete figurantur. Et tunc applicetur ſic. Ipſe itaq; celeſtes virtutes maxime reſidere appetunt cix ca mentes peruiam huius vite cum quiete ê ſilentio deflu/ entes E AKriſtoteles in ſexto animatium libro. Cun cta quidem animalia dum valde timent ſilent. Per que da⸗ tur intelligi:ꝙ; & ipſi homines ſe poſitos in arto timoꝛoſo loco periculoq; videntes ad ſdentium internuʒ confugiant anime a quietem E Philoſophꝰ in ꝓbleu⸗Accedentibo nobis ad ꝓfunda ſolitudinis & deſerti ſilent aues. Per qᷓ da tur intelligi. ꝙ venientibo nobis in ꝓfundam ↄgnitionis contemplationis diuinemox ſilent & quieſcunt omes ntᷣe potentie a natiuitatibo ſolicitudinis inqetudiniſq; mũüdane Titulus òZ QG Ambroſius in examerõ li vij· Silentẽ homĩem in de / ſerto fere citius beſtiec; inuadiint:qa cuncta anĩalia voces hPumanas abhorẽt puta ſilueſtria atqʒ ignẽ ex natura toni truũi atq; fulmẽ. Per que dat intelligi. ꝙ ſilentem homĩiem iò eſt a diuinis laudibo quieſcenteʒ beſtie & fere infernales ſc; dyaboli maxime hoſtibiliterq; inſequunt H Alber/ tuis de naturis locoꝛe. Rana viridis in os piecta canis ipſuʒ obmuteſcere facit ꝓpetuoq; ſuere. Per qque dat intelligi· ra na peccati ꝓ recentem ↄfeſſionem ꝓiecta in os canis inferna lis dyaboli facit ipᷣm ſilere perpetuo ne contra nos valeat ac cuſando in die iudicij latrare ”l ¶ De ſommo (Aitulus. lxij. A do nutiit ſumptus auũt cũ eſidtia: & ſine appetitu fruſtra GSe inaniter manducat᷑ Sic ſomnꝰ factus cũ appetitu && deſi/ derio valde recreat ſomnus aũt ſuꝑfluus quẽ nõ appetit / litas doꝛmiẽtis potius debilitat q́; ↄfoꝛtetſEt ideo dicit Ari/ ſto.in ꝓbleu. Somnolẽti inquit exiſtẽtes ſi obdoꝛmierimus valde ſanitatis roboꝛe ↄfoꝛtamuir· ſed ſi ſommno immergimur & in ſomnis ſacuerimꝰ talis inſomnietas magis debilitat ſi totaliter vigilaret. Sed tũc per ſomnũ copoꝛis ſomnꝰ ſpi⸗ ritualis id eſt mẽtis deuotio deſignat᷑. Nam ſicut ſomnꝰ ꝓ⸗ uocatur trim modis vt oſtẽdit Macrobius li:n de ſomno ſe cipionis. Primo viʒ ꝓ inclinationem capitis verſus pectus Scdo pꝑ clauſuram oꝛis. Tercio per confricationem frontis tione. Sic nimize per omia miſticuis qdem ſomnus quo ꝗs ĩ dño requieſcit efficitur tribb modis viz ꝑ inclination e⸗ Hu/ miliationis. & per obcluſionẽ praue elo cutionis· & ꝓ cõfti/ cationẽ penitẽtie & ↄtritionis. Et tũc applicetur ſic. Perſua⸗ dent itac; omes vnitatem ſumplicitatẽq; cibi ipſius mentis: ſed 2 deſideriũ validum ſomni in deo ꝓpetui a quietis B Eontimis li: vj.de deſcriptionibo rex. Hec ergo nobis poſt ſomnum acidũt a ſopoꝛem exſiœat᷑ lingua palloꝛ 2 diſcolo ratio ↄmitta?᷑ oſcitatio frequẽs · diſtenſio totiꝰ coꝛpoꝛis oĩm/ q; membroꝛe vſus redditus debilis ee obtuſus. dolo⸗ aſſedᷣ/ tur capitalis mulla adeſt delectatio cibi & potusſed a tunc man q caput digitis confricant. Sed tũc per ſomnũ coꝛpa lem copoeis ſomnꝰ execrabilis intelligit in peccatis ſeu per petuis in toꝛmẽtis. Nam ſiẽ ſomnus ꝓfundus ꝗtuoꝛ facit ef/ fectus· vt oſtendit Conſtantimus lifuo de melancoł. Nam rij Onſtãtinus in anthydotario veteri. Vnitatem qui dem cibi e appetitũ ſomni pſuadent phᷣici quidem omes. Sicut enim cibo cũ appetitu ſumptus ſolũmo unnlune Etr domen ſet den Unitit ſis ſepe punt. impfi⸗ peroñ tis qtu ctamd. leltt kem & taqb licet ſcolora mentze toommnent nemml. Dmen 6 Pp Neltenent Numr D Lernares KCrdre⸗ 82 coſſ ris ermn uoris tiamn kegimi lat 79 geſtion gui aiti duſh Serada quart Pando bitum Xdiett edietz Plican Ana; Nannlo . . . An kremnenle⸗ J 1 lands P Weneſen nider dsloi no aett do dicit dormmietuma Immetgimnt debiltat 8ſomnd ſp⸗ tN5 Verſusttu foenſo losN mnus c danmit npipinn Miunent Cviets nobs! lutdin S i in lhet micap⸗ gluſer Nn n nen 8 de nttn phieir ptus en ettu flſn petitu AN Titulius ixxi domientes a ſopoꝛatos ambulare in ſomnis compellit. loq́ facit dentiũ colliſionem efficit & linguã interdum moꝛderi pmittit ait enim ꝙ hi qui ꝓfundum ſomnũ faciunt in ſom nis ſepe ambulãt locunt dentes oſtringunt linguam diſcre⸗ punt. Quo quidem effectuum cauſas reducimꝰ in foꝛtem impᷣſſionem ymaginarie fantaſticeq; virtutis · Sic nimiruz per ome modum ſomnus in peccatis ſeu ſomnus in tomẽ/ tis qᷓtuoꝛ in anima facit effectus. Nam ipſos pe catoꝛes fa/ cit ambulare facit enim progredi de pena in penax. loqui cõ⸗ pellit & enarrare ſuam miſeriam ſempiternã dentiuʒ ſtrido / rem & lingue voꝛationẽ efficit. Et tũc applicetur ſic. Somnꝰ itaq; hominis in pecatis vnin anima relinquit effectus vi delicet lingue in dei laude exſiccationem moꝛtis perpetue di/ ſcoloꝛationem pariter & palloꝛem · oꝛis ad ſuſcipienda tor menta oſcitationem viſionis beate obtuſionem- copoꝛis in toꝛmentis extenſionem capitis &τ oſcientie perpetuam toꝛſio nem:nullam cibi celeſtis delectationem·. capitis & manuuz id eſt mentis a coꝛꝑis in cruciatibus perpetuis cõfricaioneʒ Q Vpocras in prenoſticis Infirmus quidem poſt ſom num eſuriem ſentiẽs: atq; ſitim ꝓfectam mox ſibi criſim in/ dicat eueniſſe. Sed tũc per infirmũ intelligimus pecc atoꝛem Nam ſicut infirmꝰ? ſanatur octo modis m octo ſententiaſ peritoʒe. Primo per ſanguimis effuſionem naturalem puta per naxes aut per aures nõ per minutionem aut per oꝛis ex ecrationemque aliqñdo inducũt moꝛtem teſtante Galieno 8 conſtantino de vVpotundriaca paſſione.Secũdo per ſudo ris emiſſionem vnde galienꝰ Sudoꝛ tempoꝛe febris & ang noꝛis Pfectam ſanitatem generat a impotat. Tercio per va/ riam medicox oſolationem iuxta illud ꝙ; ait auicẽna libro tegiminum vij. Conſolatio inquiens valida infirmum rele/ uat ↄfoꝛtat · Quarto per febris co mpletam & totalem di/ geſtionem teſtante philareto in tractatu de iuidicijs febriũ qui aitlaboꝛandum neceſſario eſt tamdiu in languoe quo aduſqʒ materia febrium per caloꝛem naturalem totaliter di geratur. Quinto per alicuius riſus gaudiiq; validi ocitatio nem. Vnde phůᷣus ad Alexan de regimine principum libro quarto di Sed a tu Alexander gaudia tibi finge ad prolon gandos gradiis ſanitatis & vite. Sexto per cibi & potus de/ bitum regimen dietationeʒ vt ait philaretus in tractatu de dietis. Tota inquit ſalus a valo languentis ex eo ꝙ debi⸗/ te dietatur ꝓuenit a cauſatur D Septimo per medicine applicationẽ teſtãte Galieno li·ſecretoꝛe ſiioe qui at. Natu va nẽ̃a ad tantũ iñ deuenit virtutũ ſuaʒe a actuu detmentuʒ 6 2. Sen (es ℳe? — Titulus krxij ꝙ ex languoꝛis ſtatu nõ valet reſurgereniſi alicuius iuua/ mine medicine. Octauo ꝑ celeſtem impreſſionemteſtante Guidone. qui ait in ſũma medicinaliũ. iij. Viam medicine pPcurrentes mederiq; debilibo languidiſq; volentes curſum aſtroꝛe diligẽti intuitu ꝓluſtremur ex ipſo nanq; celi curſu criſis languẽtis homĩs gignit᷑ a cauſat᷑ patet ergo ac. Sic ni mixe per omez modu peccato- octo modis diuinitus celitus cq; ſanat. Primo ꝗdem p effuſionem ſanguinis id eſt omniſ inꝗnationis. Secũdo ꝑ emiſſionem ſudoꝛis id eſt deuote la⸗ crimationis. Tercio ꝑp medicox id eſt ofeſſoꝝe ſedulã exhor⸗ tatione⸗. Quarto P ſcelee penitentie beneficio digeſtionem. Quinto ꝑ interni gaudii mentis ↄcitationem. Sexto per die tationem ieiunij & abſtinẽtie. Septimo ꝑ ſatiſractionis appli cationẽé. Octauo pꝓ celeſtem impſſionem diuine pietatis clemẽtie. Et tũc appli cet᷑ ſic. Peccatoꝛ itacq; poſt ſomnũ per⸗ actum ſuoz ſcelex ſi ſitiuerit eſurieritq; quantuʒ ad opera ſatiſfa dionis penitẽtieq; cõdigna: ſignum atq; indicium eſt ſanitatis ꝓpetue criſuc; eterne E Galienꝰ? li. vnj ſecreto, rum. Scimus ex febrium ꝗitate ꝙ ſomnꝰ mortẽ intulit lan guidis vt frequent Quiꝰ quidem effectus cauſa âdruplex reddit᷑ rationibo apertis. Primũ eſt galieni. Scca oſtantini. Tercia ypocratis. Quarta eſt ariſto. Sed tũc per ſomuuũ coꝛ poꝛis coꝛdis ignoꝛatia & cecitas deſignat᷑. Nam ſiẽ ſomnum co palem ſex impediunt & reſtringut. Primũ eſt ſomnioeũ varia viſio hm auerrouʒ. Secundum eſt aſpera & dura pro ſtratio. T erciũ eſt naturalium ſeceſſuũ aduentio. Quartum eſt cibi & potꝰ digeſtio · vt dicit ꝓhᷣs in. x animaliũ ii. Quin/ 4 tum eſt alicuiꝰ doloꝛis: aut compunctionis inflictio. Sextũ eſt fragoꝛis & ſtrepitꝰ alicuius frequentatio. Sic nimire per per omez modum ignoꝛantia cecitaſq; codis noſtri ſextupli citer emendat᷑ & impedit· Primo per ſomniox id eſt celeſtiũ premioꝝe intuitũ & viſionem Secũdo per aſperam a duram in bac Vita ꝓſtrationem ·. Tercio pſudoꝛis ſeu naturalis ſe⸗- ceſſionis id eſt ↄfeſſionis emiſſionem. Quarto per cibi 2 po/ tus celeſtis miſticã ſumptionẽ digeſtionem. Quinto per cõtritionis compũctioniſq; felicis admiſſionẽ. Sexto per p/ dicationis ſtrepitũ:a clamationem. Sed tũc guenienter per moꝛtem copalem moꝛtem ſpiritualem ↄuenit deſignari. Et tunc applicet ſic. Ignoꝛantia taq; & cecitas hominis peccato ris moꝛtem ſopoꝛem inferũt ſempiternũ expoſitoꝛ ſuper de ſomno e& vigilia. Somnꝰ impinguat vigi lia aũt debilitat & exſiccat. Sed tũc per ſomnum copoꝛalem mẽtis quies aut ↄtemplatio figuratur. Nam ſicut in ſomno EFE Egidius 5 rls netten yvphr ANS ſpact enobisi aitate 2 aAq,vide J tigratin mm vie x vigilian ibraſoli e& ia coe ni nnecireeth⸗ bndeterl naedorpot⸗ iglmtpeo ſebeacge Gtenplto⸗ nedive muͤd⸗ Mstwsb (Ituepyl eßnugin⸗ grn Der Pocd utis widts Wnus mox no obdor uinus mun Ecbſenſin äu H Ulem citit Wintälig (mmunm be Wur e 2 abſſt ilid eſt is cui⸗ ſiſio pari ny usilng, iut⸗ NNene nam Gceinn aeden domm, dubel ebe⸗ NoN R dede oran nepenme ſomnil e t ad n indcunt Vhſectet. da oſtandre er ſomuüce ſicſomnum a N NANRN 8 Werün Möd s ſicho dwn deniniep vokiſan Italſni vm2 ultam robia Quüntoe deo detß eriertaf. digne D ninbta n tis Nnsclm ommmoed Titulus lxxij ſomnia que accidũt longius tpe occupare videntur &; ip/ ſum met tempus ſit quo tpe deducitur a tractatvt probat Theophraſtus libro:n ↄmentatoꝛ dicit. Sommoꝛ ego vno noctis ſpacio tanta · & tot que explere nõ poſſem vno anno integro. Quiꝰ cauſam require de ſopoꝛe. Sic reuera p omia que nobis in dei cõtemplatione beneplacita ſuper mũdana vanitate accidũt ſomnia illudendi in modo longioꝛa diutni oꝛaq; videntut eſſe quã rei veritas inferat vite noſtre. Ver⸗ bi gratia. Viuat homo centum ãnis & tunc moꝛiatur quaſi vnum vix erit poſt motem eſtimatur. Sed tũc cõuementer per vigiliam ipſa huic mũdo in vigilantia figurat᷑. Nam ſic vmbra ſolis comuenit laboꝛantibus timentibus e& dijs-teſtã te philoſopho in.vi politice qui aitqꝙ; hi qui laboꝛant vigi⸗/ lant:& hi qui timent vt ſe cuſtodiãt & qui deoꝝe fungiintur officio. Sic nimize per omez mod um mũdana vigilantia ma xime cõdecet labozantibus & fatigatis in hoc mũdo timen⸗ tibus id eſt deſperantibo de dono ſolatioq; diuino && eis qui moꝛe deoʒe potentes ſunt in hoc ſeculo illi ſemper laboꝛant ꝰ vigilant pro tranſitoꝛijs congregandis. Et tunc axplicetur ſic. Ba itaq; quies mentis que fit in domino. ſeu ipſa diuina cõtemplatio mentem mpinguat & humectat diuina ping/ uedinemũdana aũt vigilantia exſiœæat ab omni humoꝛe ce leſtis roꝛis & gratie G Ppiloſophus in ꝓbleumatibus Qitius ergo ſomnum capiunt quicuũq; ſuper aliqua nigreſ dine ymaginati fuerint aut palloe vnde ſubinferendo ait. HNigra in noſtra cõcipimus fantaſia & ↄtinuo obdoꝛmimꝰ Per pᷣhabita aũt dat᷑ intelligiꝙ; dum nigra noſtre defoꝛmi tatis vilitatiſq; & humilitatis intima ymaginatione aſpici⸗ mus mox quiete mentis videlicet a peccatis feliciter in domi no obdoꝛmimus: Vel aliter & pulcrius. Cuncq; itaq; nigra huius mundi pericula mentis intuitu ymaginati fuerimus & cõſenſumox ſomnum capimus in perpetuo gemitu atqʒ; ludu H AKriſtoteles in probleumatibus. Obdoemimus autem citius in caloꝛe qua in frigoæe exiſtentes. Per que da tur intelligi· ꝙ; citius quidem ee profundius obdoemius 6 ſomnum capimus in ſcelere a in moꝛte dum fuerimus in ca loe voluptatis cupiſcentie. q́;' ſi eſſemus in frigoꝛe penii/ rie a abſtinẽtie atq; ſelicis ↄtinentie vel aliter a pulcrius ò/ dem Citius inq́; obdosmimè in dei beatſſima viſione exiſte/ tes id eſt viuẽtes in caloe caritatis diuine · ꝙ in frigoe tox/ poris cuiuſlibet & malicie I Ariſtoteles in ſexto anima liũ.li Poſt ſomnũ qdem cũda anĩalia cũ ſurrexerĩt caſũ mi nant᷑ parit᷑ a ruinã pedes etenĩ debilitant᷑ in cũctis anialibuſ Tituaiuus ” ixxi⸗ Ei Ulus poſt ſopoꝛem. Quiꝰ cauſa eſt: quia hm ph̊ůᷣm vbi ſup̊. Som/ ni doꝛmitionis q; tpe totus vt pote ſanguis aſcẽdit ſurſiim cum verſus caput ſurgentia itaq; animalia anteq́;' ſanguis intra biwuto⸗ pedes aduenerit ipm animal imbecille reddũ i dil & in tib firmũ. Per que dat᷑ intelligi ꝙ cuncti quidem homies poſt ine perſo ſomnũ quẽ faciunt in peccatis minant᷑ ſibi ipſis ruinã pena/ laſomms litatis eterne ꝓpetue q; moꝛtis EK Autoꝛ de regimine ſa/ (tammuu⸗ nitatis. Cunq; quis ex ſomno euigilãs rurſus obdomierit Ctobissni ↄſtat quia tũc ꝓfundioꝛezꝭ ſomnũ facit. Sed tũc per ſomnuz On coꝛpoꝛalem ſomnus intelligit᷑ in peccatis. Nam ſiẽ ſommis ibhinte⸗ coæpalis in ſmiſtro factus latere ꝓfimdioꝛ eſt ꝙ́; ſommis in ultrsſan latere dextro factus/teſtante phᷣo in ꝓbleu:qui ait. Proſun/ ldunl dius qdem obdoꝛmims in ſiniſtro latere q́;; in dextro. Quiꝰ iadhtosne⸗ etiã cauſa eſt:quia coꝛ ꝓfluxum patiens ad ſe ſanguinis p / itunat fundioꝛẽ ſomnũ efficit qa coꝛ ſuũ eſt in ſiniſtro latere. Sic ni hitoe miʒe per ome modum ſommis in pecatis fadtus ꝓfundioꝛ Alichftit ac periculoſioꝛ foꝛe comprobat᷑ qui fit in ſiniſtro id eſt cum luſoretbo cõſenſu. Et tunc applicet᷑ ſic. QCũq; a ſomno quis peccatoruʒ ſabhumd P ↄfeſſionem penitẽtiam excitatus fuerititerato ꝓ recidi / Asnn uationez incidit in peccatũmox ꝓfundioꝛem ſomm id eſt Olclnonee eterne moꝛti faciet ydoneũ atq; aptum Cöſtantinuſ udumobe li·de melancol. Qunq; quis a ſomno quẽ cepit ſubito e cũ kottonedn terroꝛe fuerit excitatuo impoſtee ex hoc veſanus eſt freneti huunturone cus qà factus. Per phabita aũt dat᷑ intelligi corectio prela/ ſumaln toꝛe & maxime confeſſoꝛe qui ſepe dũ doꝛmientem in pecca/ Winwit tis nimis acriter aſpereq; excitare conant᷑ in freneſim id eſt ĩ Mnsn deſperationis piculum ducere com ꝓbat M lIobhãnes ꝓp aa ſcida in viatico medicine. Sanioꝛ inquit eſt ſommus du; ds de ſedendo dormitauerit q&́ ſiꝗs ſumpliciter ꝓſtratꝰ ſuꝑ paui/ dum eoo mentũ aliqdâ obdomiuiſſet. Sed tũc per ſomnũ vitam intel de anina ligimus iam pᷣſentem. Ram ſicut poſt ſomnũ tria ſequũtur (onatiſinn viʒ valida ſupiratio tuſſis a ſputi excreatio ſicut dicit phᷣus ſoe ommn expoſitoꝛ ſiiꝑ li · de ſomno vigilia. Sic nimix pꝑ omeʒ; mo/ cſntiquin dum poſt hanc vitaʒ tria ſubſequunt᷑ viʒ valida ſuꝑ delicta Pſitprin ſuſpiratio & vllulatio. tuſſis id ẽ luende pene frequẽtatio & S aline id ẽ fletus & eiulatus execratio. Et tunc applicetur ſic. gtſohon Tutioꝛ itaq; vita eſt que ducitux ſedendo in tranquillitate onninittt, ſanctitatis qᷓm ſimpliciter proſternendo in terra preſentis Acr G. De GCone ne miſerie & vanitatis Ń Notandum ꝙ duodecim ſunt ꝗᷓ da e ſomnum faciunt a inducunt. Primum eſt lauta cibatio. Se 8 fneco⸗ cundum eſt laboꝛ laboꝛiſq; frequẽtatio. Terciũ eſt plena in inar b ebriatio. Quartũ ẽ guttur oſtrictio. Quintuũ ẽ oculoꝛe clau Roaa ſio. Sextũ ẽ fabulac relatio· Septimuũ ẽ aꝗᷓ ĩ peliũ deſtillatio ds 6 Nrrer 4 i ſidtſariin h inte kedſri⸗ ſbpsnin aeneneſ tusebdon di⸗ lom Anſiſonen giin echin Moleh Dleſnginz; niſtro lindr fackis n niſtro ſdelgr Ons peccnd iterato plun mſommyde Cöſtanti ptt ſubitob ſanus eſt ften corectioprt Entem in wa ſterirnide NM MWring PNrrc ſuree ſonmüitmt Gmmütitgin tolutdetg niniyporpnt inpoih mipitto⸗ mrmluintt ntmngliſck irtena M uticndd. iepenan Titulus H lxxij Octauum eſt cantillenarum obauditio:nonũ eſt dormien⸗ tis rotatio decimun capitis obtectio duodecimum eſt mitrarum impoſitio. Sed tune per ſomnum coporalem: mẽtis ſecuritas & tranꝗllitas ſeu ſommus ꝓpetue beatitudinis figurat. um qa ſiẽ ſomnus eſt amicus celeſtuum numinum a deoꝛum vt oſtendit Ma⸗ crobius de ſomno ſcipionis libro.nj. Sic nimirum ꝑ omne modum tnquillitas ſecuritaſq; mentis:amica eſt deo & om nibus ſanctis eius. Et tunc applicet ſic. Somnus itaq; tran⸗ quillitatis ſecuritatiſq; interne atq; beatitudinis ſempiterne m eſt pedum contractio vndecimum eſt⸗ a duodecim puta virtutibo efficit᷑ & cauſat᷑. Primo ex lauta cibi celeſtis recreatione. ſecundo ex laboris ſancti & operis boni frequentatione · tercio ex plena mentis in dei dulcedine inebriatione-quarto ex gutturis mentalis conſtrictione : ne quicqim̃ videlicet intus ſumatur illicite quinto ex oculoꝛum clauſione ab omni mundana && illicita cupiditate ſexto ex fabularum id eſt ſanctarũ predicati onum relatiõeſeptimo ex aqua ↄtritionis & penitentie in peluim mẽtis noſtre felici diſtillatione octauo ex cantillenarũ: id eſt canticoꝛum ſpiri tualiim obauditione: nono ex dormientis hoĩs in dei laude rotatione decimo ex capitis obtectione: id eſt totius mentis Hhumiliatione vndecimo ex pedum ↄtractione:id eſt operum ſuoꝛum diſcuſſione duodecimo ex mitre:id eſt coꝛrectionis debite impoſitione vt ſupra O Spuleius libro de morte atonis⸗Quicunch itaq; intellect fuit elegantis in ſomnis ſomnia multa habent a ſtet tunc tota ſentencia in ſuſpenſo Vcq ibi. Redeundo ergo ad effectũ: di cemus 7Eᷣ P RNota dum ergo circa prehabita: ꝙ vt recitat T heophilus ſupꝑ nj.· de anima dicẽs. Quidam reperti ſunt in turma phoꝛum:qui conati ſunt dicere: animam tanta τ tam inſolubili ↄnexione ſoꝛe coꝛpori:oꝛganiſq; coporis conſtrictã:ꝙ ipſa nec in pre⸗ ſenti quidem: nec in futuro abſq; coꝛpore intelligere quidezʒ poſſit. primoꝛdialẽ ſui erroꝛis tantum ſumentes:ex eo ꝗ;d di⸗ xerat Pus in primo de anima. Anima inquiens non intelli git: ſed homo per animam non aduertens id qd poſtmodũ committat. Separata aũt hoc ab hoc:tanqĩ incoꝛruptibile a coꝛruptibili fiindamentum ſue friuole poſitione ſtatuẽtes id ꝗd ait Aximandrus ꝙ ſi anima aliquid intelligere poſſet ſine coꝛpore:ſequeret᷑ neceſſario ꝙ anima intelligeret coepore ſeparato aut moꝛtuo conſequens arbitrati ſunt falſum eſſe ergo a antecedens. Ab hoc ergo erroꝛe volens in viã veritat? reducèé apuleius platonicus phᷣus: iam predictos aggreſſus eſt dicere: ꝙ, quicunq; elegantis fuerint intellectꝰ in ſomnis Titulus lxxij ſomnia multa habent. Per hocn. ꝗd dicit in ſomnis: ſomnia contingere varia a diuerſa: tollitur erroꝛ eoũ qui argumen tati ſunt & paralogiſati temere:friuoleq; a vane: aĩam nullã poſle actionẽ peragè a virtutem: dum ꝗs ſomnũu arripuerit et ſoporẽ.Nunc aũt nil aliud reſtat rationibo validis inducèé et probare:niſi ꝙ apparitiones in ſomnis ſomnioꝛũi ſint ac potentiarum anime & virtutũ ad q quidem probandum: ſomnioꝛum natura quadruplex a phᷣʒis aſſignata diueſis in medium ꝓducantut. Natura inquam prima ſomnioꝛũeſt hoĩem a futuris periculis premuire. Iuxta ið ꝗd ait Saluſliꝰ in tugurtino. Super multo inquiens nobis diuina bonitas prouidit comodo a ſalute. Nõ ſolum em nos vigiles ſed G per ſomnia excitat: ammonet:a oſeruat. Scientiam nimirum ipſa diuina natura noſtro intellectui elargit᷑: vt ipſa videlicʒ anima hominem dormiente premuniat ſomnioꝛũ imperſſio nibus diuerſoꝛũi. Et ſignâter dicit dormientẽ:non vigilantẽ Sed tunc iſtius cãm pertractat cõmentatoꝛ ſuper de ſomno et vigilia lucidiſſime in huc modum. Conſtat inqt ꝙ dum vigilat ipſe homo:tota virtus intellectualis ac ratõnis valde diſtrabit: ac nimium impeditur ſicut dicit Phus in vj. p hiſi coꝛiim lubro. Iudices inquit a hi qui ſapientie operam dant operil mox cũ a ſomno ſurrexerĩt:veritatis principijs inhe T rent & inſiſtunt. Quius ratõz Pus aſſignat vbi ſup: dicens ſiẽ cibus ſomni tempore digerit᷑: a in medullã ſanguinis tranſmutatur ſic & ſommi tempore principia concluſionii aE veritatis digeſta: in medullam tſeunt ſciẽtie atq; artis. Per iſta autem datur intelligi:ꝙ dum vigilat homo: tota virtus ratõnis maxime diſtrahit᷑ & hoc ideo quia pars intellectiue Virtutis deſciditur: ſenſibus miniſtratur. Econtra autem ſomni accidere videmus tẽpore:milla eſt tunc pars tationis que circa ſenſus occupatur:ſed ſola & tota in ſe ratio occu⸗ patur interne maximeq; quieſcens. Et ideo principia veri⸗ tatis eius que naturaliter reuelationibus & diſcuſſionibus rationis inuenitur: magis menti adueniunt ſomni tempore: qin dum vigilat ipſe homo. Vnde & Plato de immoꝛtalitate anĩe dit:q ſomnia ꝗᷓ acidũt ſuꝑ aliquibo pncipis veritatis certiſſima ꝑ ſe nota ſunt ↄcluſione virtute. Vñ et ſciẽtie futuroꝛũ qᷓ facultatem oĩm tñſcendunt ſenſuũ:maxime ſunt ex pte celi: ex viſiõe ſomniaria intellectꝰ humani. Veritas.n- futuroꝛũ qa difficillima eſt: a ideo vnitate & puritate intelle ctui pncipij capit᷑ a tenet᷑. Vnitas aũt puritas ĩtellectè ma io eſſe ondit᷑ in ſomno q́ in vigilia:ꝗa in ſomno intellectus int ſe vnit᷑ penitꝰ ↄꝗeſcens e extioꝛibo ſenſibo minĩe ꝑmiſcet gii 4 ganis 4 mntusm eipit pe Animait premunt Declurat vieratat naturalon ſſchatr Aſſignari cleſtis e motibn Viglanta penitd 9hn celeſtsu qmam it⸗ hg nglen gintantdi iziraf Diteſntar GKimnedi llnirttſöm ſrbprouid ſocnieonnn Dauoteben kens ſee V wents to⸗ tingentib lalrrew⸗ dutem tert ligortw 7 ffematoo⸗ poftagent (Peien minnsſe ſenſise Omniitl indiuini⸗ umum t⸗ itcauſe. ſtuum, nhunem hi nabnn nrpumn nlagert ldet nüſnic pobatdn dndieſee ADin duumnden iglaihe ntiumrinn ſpſ ſd tü mocr orviglet⸗ wr deſonnt nngtg dunt twönis vald in ipbi Opetamn dart incipysinte ſatpoicen i anguins Oncunkori wis WOtta W nzimlt Boommun cpusiint nbravonn nirpn l⸗ ionbus mmortl s Neutn⸗ In vigilia autem humana ratio multis irritatur a infundit oꝛganis: ab vnione diſpergitur: && admixtione ſui cũ ſen ſibo penitus maculaturveritas itaq; euentuũ futuroꝛum magis accipit᷑ penes lumen ſommi alicuius q́;ᷓ vigilie qualiſcunq;⸗ Anima itaq; ex ſui nobilitate futuroꝛum preſcia hominem premunit a periculis dormientẽ magis & vigilẽ & ĩ ſomnis Declarata eſt ergo ſomnioꝛũ prima qualitas a nata: hoĩem videlicet a futuris periculis premunire Q Secũda aut natura ſomnioꝛũ eſt influxum recipere dine ſcientiẽ cogniti· oniſq; & reuelationis. Cuiꝰ cãm a modũ diuerſi diuſimode aſſignarũt doctoꝛes. Dicit em Richardus de ſancto victoꝛe ꝙ celeſtis ſcientia puta ſcĩia futuroꝛũ non habet᷑ quibuſcunq; motibo vigentibo ipſiꝰ coporis:nũc aũt ſic eſt ꝙ in vigilãtia vigilant cundte coꝛpor? paſſiones atq; motus.In ſomno aiit penitꝰ ↄquieſcũt.ergo dignũ foꝛe axbitroꝛ maioꝛem ↄfluxũ celeſtis reuelationis ſcientie fieri ea hora:dũ quis dormit qimn cum vigilat.Et ꝙ celeſtis reuelatio nequaq́; detur mo⸗ tibiis vigilantibus quibuſcunq; & motꝰ coꝛporales magis quieſcant dũ dormit:q; cum vigilat ipſe homo. Aliam autẽ ratiõz videt aſſignare Hugo de ſacramentis in hůc modum Dicit em reuelatiõez diuĩnã tante foꝛe vehementie a virtutis ꝙ ſi immediate homini abſq; viſione ſomniaria a enigmate eueniret ipᷣm vtiq; extingueret e necaret:a ideo dĩna in hoc nobis prouidit clementia:qꝙ tũc nobis ſue effundit influxũ ſcientie· cum ipſe homo magis mediate ipᷣm poterit capere a hautitxe.hoc aũt maxime eſt in ſomno:a ideo ſubiungit infe rens hec verba. Poſito inquit ꝙ aliquis dormiat tꝑe vehe⸗ mentis tonitrui aut tempeſtatis:ma nifeſtũ eſt ꝙ talibo con⸗ tingentibo & exiſtentibus:ipſe dormiens ſapientiam quideʒ habere poteſt de intemperie aliqꝗᷓ aut alia re horrenda.minꝰ autem terret᷑ permutat᷑ ſeu diſtem ꝑatur:a horrendis illis fragoꝛibo a ſpectaculis dum dormit:q; dũ vigilat. Hoc idem affirmat cõmentatoꝛ ſuper de ſenſu & ſenſato dicens. Aicuiꝰ inqĩ agentis excedens vehementia:minꝰ ledit non ſentiente q; ſentientemn hommnem.Nunc aũt ſic eſt ꝙ homo dormiens minus ſentit q́; dũ vigilat. Somnꝰ nanq; obnubilat omnes ſenſus ergo comueniens eſt e dignũ reuelatiõem e celo fieri ſomniãtibo magis q; vigilantib. Et ideo ait beatꝰ Dioniſiꝰ in diuinis nominibo Impoſſibile inquit eſt nobis lucere di⸗ uinum raduummniſi aliqᷓ velamine obumbratum. Predicte aũt cauſe Augꝰ videtur conſentire libro de ↄcoꝛdia euange/ liſtarum. Aliam deniq; cãm aſſignat Augꝰ contra fauſtum in hunc modũ.Reuelatio inquit diuina ſi vigilantibo nobis Tituluius fieret dum poſſunt accidere:que nos fallerent a ſeducerent a via veritatis. Primũ eſt nam poſſet nos quideʒ humana fra gilitas ad imientiõz future veritatis ſue aſſcribere facultati: ét ex Pocipſo in tumoꝛem ſuperbie eleuari. Secundũ eſt.qa poſſet idem homo opinari huiuſcemodi reuelatiõz non eſſe a deo:ſed a ſuo ꝓgprio adinuentã ingenio . & ſic ſe nec regeret nec cuſlodiret hm ſoꝛmã diuine reuelatõnis.Aliam nimirũ rationem videt᷑ tangere beatus Gregꝰ in primo dyalog oꝛũ libro ad petrum dyaconũ ſuum. Nũquid inquiers non oſi⸗/ deras beatam viſionem ſub tipo viſionis ſomniarie figuratã non em ꝓphetas inſpirauit deus dum vigilarent copore: ſed duũ vigil arent mente. Oum em dormiens homo ſemimoꝛtuo ſimulis ſit: a viſio ꝓphetica in ſomnis prophetis inſpirata ſit: conſtat intelligi ꝙ ſicut viſio ſeu interna mentis inſp iratio: non accidit niſi coꝛpore vtputa ſemimoetuo: ſed a ipſa beata dei viſio non dat viuentibus nobis huic copore atq; mũdo ſed moꝛtuis quidem & ſepultis in xpᷣo ſic patet ſcda natᷣa ſomnioꝛum R Tercia natura ſomnio um. eſt exercitare et iluminare ip̃m aliqſtialiter intellec tum. Quiꝰ declaratio ſiimenda eſt:ex eo ꝙ ait T heophraſtus in ↄmentoꝛum libro de parte ſenſitiua. Manus inquit exercitata in arte aliqua: ea hora qua ipſa manꝰ minus diſpoſita ydoneaq; a apta fu erit ad talem artem aut actionem: poſtmodũ agilioꝛ abilioz q erit. Quamobrem aſtruit Phus in primo politicoꝛũ libꝰ iuuenes foꝛe imbuendos in arte qualibet aut facultate: eo tẽ pore quo mag duri & obſtinati dinoſcunt᷑. Quius quidem cãm aſſignat dicens. C; em in duro & foꝛti ſubiecto radica⸗ tum fuerit a plantatũ: ineſſe quidem ꝓpetuo ↄprobatur. Et ideo ait PBus in libro ꝓbleu. In puerili etate ;d ſemel imbi⸗ berint hoĩes: eternaliter retinebunt. Quiꝰ cãm aſſignat dicẽs Durum inqin eſt pueroꝛum ingeniũ.& ꝗᷣd duro inſeritur: difficillime abolet Arbor inquit que ſuffodit᷑: & fecuindat᷑ eo tpe quo difficulter fecundari poteſt: adueniẽte tpe fructuũ et viroris fertiliſſima quideʒ erit. vtputa ſiquis mox biemali tempore hoc fecerit:fecũda & fertilis in eſtate valde erit. His ergo premiſſis notandũ ꝙ tpe obſtinationis a duricie ipſiꝰ intellectꝰ humani:maxime eſt ipſe ſomnꝰ. In ſomno nanc; omnes ſenſus:animeq; virtutes totaliter conquieſ. cunt: rige/ ſcunt: a dureſcunt vt patuit ſupra. Somnia nanq; itaq; ex⸗ ercitant & fecundant intelleétum: puta diuerſis viſionibus ergo ſomnioum natura eſt excitare illimminare ip̃m aliqua liter intellectũ. Qum em intellect tune maxime fecundetur: cũ tali hora exercitat᷑: qua minꝰ diſpoſitꝰ ydoneuſq; aptꝰ? ð n ſerits guamt eceden ſſtirra ſonna lbrom wſts vntra bnmnisg otole dsn Ummntar aut id alltanun leqn febin phoenn Guse, hoedef gutsin⸗ undnn lltrie Mucait Gnsin Cunczwe nin uieſen chillss Nam 1 Vero ſo Ninditat dan⸗ og 5H Go ver Sden hanſe Vdlie⸗ to to nimis die nin nſeeler iens undac, neetegn Mam mime dalogci unfonol ſareialti terpnnſ vſenimn inpene tisinſpttn dzipſlen Eaty nid et dana texercitat declarato tum lben Artk aliquu li ablſie itcoülb⸗ lrate K ws gvon wedoro⸗ Priuuß Pbenim ſton NuMNN ziumin emrimiui tkinli t atkte nnicepe nmonn, W Titulus irrxh fuerit:& ſomnia ex ſui natura exercitent intellectum ea Pora qua minus diſponit᷑ ⁊ ydoneitatur:puta in ſomno:vt ex an⸗ tecedentibo patuit. Sequit᷑ ergo neceſſario:qꝙ; nata ſomnioꝛ ũᷣ eſt irradiare aliqualiter intelleétam · S Quiarta natura ſomnioꝛũ eſt immutare totũ coꝛpus teſtante Kuicẽna medi· libro.vnj. Periculoſum nimirum eſt: dum quis in languoꝛe poſitus ſuper aliquibo terribilibus ſomniatuis fuerit. Quia tenera copora qualia ſunt coœpora infirmoꝛũ valde quidem a ſomnis grauibo immutant᷑. Ad cuius euidẽtiam notandũ vt oſtendit Phus in libro ꝓbleumatum. Ex cogitatõmbꝰ validis etiam in ipſis perfecte ſanis tota hominis ſubſtancia immuitatur. Cogitans em quis ſuꝑ iniuria ſibi illata aliqua aut deſiderat ſuio cogitatu ſuꝑ aliqua re appetibili a amata: aut animo reuoluens ſuo turbatiõz; perpeſſam.conſtat vtiqʒ; ꝙ ille quidem furet:iſte aũt languebit: aliꝰ vero dolebit aut flebit. Cõmouetur em totum copus humanũ ad paſſiones ipſius anime.multo ergo foꝛtius etiã mutatur:a ipᷣm totum copus ex viſionibo ſomnioꝛũ.patet ergo æ?& Redeũdo ergo ad effectũ dicemus: ꝙ quicunq; intelledlus fuerint ele gantis in:ſomnis ſomnia multa habent. Cuiꝰ ꝗqdem cauſam reddimus in bunc modum. Rctus elegans a excellens diffi culter qᷣeſcit. vt oſtendit ↄmentatoꝛ ſuper ni de celo ẽee mũdo Nunc aũt ſic eſt:ꝙ intellectus magnus eſt actus anime ex⸗ cellens in vigoꝛe pariter a virtute quamobrem otigit:q; qui cunqʒ intellectus fuerint elegantis ingenij q; perſpicacis 6 boni:in ſomno ſomnia multa habent. Ratio nanq; taliũ non quieſcit:ſed diſcurrendo mouetur dormientibus vigilãtibo ; illis. Sed tunc per intellectum celeſtis cognitio figuratur Nam ſicut ſentire poſſumus quidem plura ſimul:intelligere vVero non niſi vnum ſolum hm Phm · vjmetha de partibus quiditatis & diffinitiuis. Sic nimirũ per omnem modũ mũ dana cognitione plura ſimul cognoſcere poſſumꝰ & amare celeſti vero co gnitiõe a perfecta vnũ ſolum ſcilicet ipᷣm deũᷣ Sed tunc ↄuenienter per ipᷣm ſomnũ intelligit᷑ vita preſens Nam ſicut ſomnꝰ ſuauis efficitur at q; grauis tribo modis · videlicet dum quis valde inebriatus fuerit. Item dũ quis ex toto ſuꝑ ventrem ꝓſtratus iacuerit. Item dum quis capite nimis inclinauit. vt ondit autoꝛ ſumme de regimie ſanitatis. Sic nimirũ per oẽm modum:vita q dem hic pñs ingrauat᷑ a in ſcelere ꝓfundatur tribo modis.Scilicet dũ quis nimium delicijs voluptatibuſq; mundanis inebriatus fuerit. Secũdo dum qs ex toto peccato proſtratus in terra iacuerit.Tercio dum ꝗs terrena nimio inclinato capite affectatꝰ fuerit. Sed 7 Titulus lxx ij tunc ↄuenienter per ſomnum: future vite merita figurãtur. Nam ſicut poſt leticiam:triſtia ſe unk ſomnia. Iuxta illud d ait Pliniꝰ de mappa mundiali. Natura inquit ſomnioꝛũ triſti mõ gaudia comitari. triſticiã aſit ſommia ↄſequi leto modo. Sic nimirũ per omnem modum: natura bec eſſe dino ſcitur meritoꝛũ: vt poſt gaudia huiꝰ mũdi merita ↄſequant triſticie & luctus ſempiterni: & ecomierſo vt noſti. Et tunc applicet᷑ ſic. Ita videlicet ꝙ quicunq; diuine cognitionis fue rint elegantis ipſi ſomni quideʒ tempore pñ̃tis vite a future merita multa habent: beatiſſime dei ſomnia viſionis. V Ppᷣus in vjanimalium libro. Poſt ſomnum auteʒ; vnicuiq; animalium ineſt triſticia naturalis. Quiꝰ cauſa ſtat in hoc Nam triſticia gignit᷑ ſex modis.videlicʒ:ex turbulentia ipſiꝰ ſanguinis:ex nubilatiõe capitis: ex leſione ſeu doloꝛe coꝛporꝰ ex timoꝛe:ex miſer ande rei inſpectione:&& ex alicuius periculi imminentis naturali quadam precogitatione. Sed tunc per ſommiim ↄuementer ſtatũ intelligimꝰ peccatoꝛum. Nam ſiẽ in ſomno maxime incidimꝰ in languoꝛes: & nobis maxime puſtule a poſtemate oꝛiunt?᷑ qa dicit Plateariꝰ libꝰ.vij. N ata inquit magis ſe nitit expurgare: dum quis dormit: q́; dum quis vigilat. Et tũc applicet᷑ ſic. Poſt ſtatum itaq; peccatoꝝ vnicuiq; hominum triſticia incidere debet contritionis peni⸗ tentieq; perfeéte X De obmiſſis aũt ſupra agẽdum eſt nüc. Octo em ſub dubio remanſerũt qntum ad ſuas cauſas pariter & effectus. In octo nanq; noſtra ratio poſſet errare- Primum eſt: ꝙ poſt leticiam triſtia ſeqiuint ſomnia. Scdm eſt: ꝙ ſomnia interdũ ſanitatem inferũt atq; moꝛtẽ. Tercium eſt: ꝙ actus ſomnioꝛũ oppoſitum tuendũ inferunt Quartũ eſt: ꝙ ſomnia luna habita in defectu: efficacia a ſignificatiua ſunt. Quintũ eſt:q ſomma ignoꝛata poſtqꝙ; euenerĩt certiæa ſunt. Sextũ eſt: ꝙ ſomnia aſſidua maxime ↄueniunt piſcibo· Septimũ eſt: ꝙ ſomnia habita ſuper alidq amicoꝛũ grandia et euẽtura ſunt. Octauũ eſt:q ꝓprium ſomnioꝛũ eſt vt ipſis Pabitè ↄtinuo excitemur. Sed tũc ꝗdem primi cã eſt. Dicit em expoſitoꝛ Durãdꝰ ſuꝑ liide ſomno a vigilia. ſomnia triſtia nat᷑aliter cauſant ex ſanguine moto & turbato. Quiꝰ etiam cauſa ſtat in hoc hm Conſtantinũ liimij coꝛporalium paſſiõum. Cũ ſanguis perturbatur mouiet mox purum impuro permiſcetur: a ex tali permixtione triſticia naturali? omittat᷑. Nunc aũt ſic eſłiꝙ ex gaudio atq; riſu humanꝰ ſan guis valde mouet᷑ a perturbat᷑ vt ait Płᷣs in li· ꝓbleu. ¶ uiꝰ etiam cã ſtat ĩ hoc. Qiiia riſus ſeu gaudiũ fluere & labi facit ſanguinem congelatũ pariter a compactũ. Ergo imp eilns Lt go nouet tiſtiat vtie tepote quein inteut Muſe tpri ſpferü feru ſuntq extetni, ſaculean inſeuunt: inſet ſe unthee potl lugt⸗ J ent ſe Pummdet in tad⸗ mane autin ideo⸗ ( multis et non / ſomnii⸗ Apiton Nrteſtg ficadu Oprech u p moebo h Akint. Urfu lmni Nie eſtn 1Neen ihe tongſt uſtn lnn V genn Alhtinhe uleun Nlecen ius wrtl tuncx Namk maxine enKe nt chdun beo tonss ven⸗ gebume us cauſas ſertr⸗ wwia dcn iTenn uut (ri 1ſgnfenn Mneritehm * ninrpah icitiſſ Doe chſonne nto. cnpolii norpin D w n 2 hi ”?YJYM S Z ð DZ Titulus lxrru ergo inquam riſus & gaudium a ſanguinem maxime com mouent a perturbant perturbato aũt ſanguine & cõmoto triſtia ſomnia naturaliter committãtur ergo concluditur ꝙ; poſt leticiam: ſomnia triſtia ↄmittent. Et hoc ꝗ ad primum. V Secidi quidem cauſa. Nam ſomnia duplici accidũt tẽpore:videlicet ĩ ſanitate a in moꝛtis languoꝛe. Somnia itaqʒ que ſanis accidũt interdum ſanitatem maioꝛem aut moꝛtem inferunt eo ꝙ hm Ptholomeũ libro de erroꝛibb humanoꝛũ actuũ ſomnia diſponant e qualificent totũ coꝛpusvt didũ eſt prius. Somnia nanc; ſupꝑ ſanitate ée valoe: ſanitatẽ ſepe inferũt a valoꝛẽ· ſimiliter ſomnia de futura moꝛte ſepe moꝛtẽ inferunt qᷓdam ſuaui incognita & virtute. Item ſomnia illa⸗ tiua foe dici poſſunt moꝛtis atq; vite ĩ quantũ ſignificatiua ſunt qlitatum earundeʒ maxime aũt ipſa ſomnia languidia exterminant & infirmum. Quandam em virtiitem humane facultati inignitam: ſi non ſanis ſaltem languidis coꝛporibo inferunt a immittũt. Et hoc quo ad ſecũdum didta ſufficiãt videlicet ꝙ ſomnia interdum ſanitatem inferũt atq;ʒ moꝛtem Z Yercij aũt cauſam cur videlicet ſomnia oppoſuũ inſe rant Require capitulo de topore. Notandum tñ ꝙ; ſomnia coporalia oppoſitum euentum inferiint ſo mnia aũt miſtica ſeu phetica: eundem quẽ oñdunt effectũ inferunt a euentũ A a Quarti vero cauſa eſt. Nam ſomnia ſignificatiua: habent fierxi hora qua cerebrũ vaporibo & humoꝛibus minꝰ bumectatum fuerit a repletũ. Iuxta illud ꝗd ait T heophilꝰ? in tractatu diuerſarum artiũ. Somnia inquit que nobis in mane accidunt: magis quidem vident᷑ ſig nificare:qin ea que aut in principio:aut in medio noctis accidũt ſomnia:a hoc ideo: Quia capitalis regio in principio & in medio noctis multis vaporibus occupat᷑:quibus vtiq; vaporibo fruſtrata et non ſigniſicatiua ſomnia generan?᷑ in fine auũt noctis aut ſomni iam digeſtis capitalibo vaporibo & conſumptꝰ:regio capitis permanet libera penitꝰ & euacuata: quo quidez ↄtin⸗ gente ſignificatiua accidũt ſomma. P& ergo ꝙ ſomnia ſigni/ ficatiua Habent fieri tali hora: qua ipſum cerebrum minus oppreſſum fuit vapore a humoæe. alis aut hora eſt in defe⸗ ctu ipſius lune. Iuxta illud ꝗ ait Conſtantinus de natura moꝛborum. Aucta inquit luna:augent᷑ omnes vapores a hu moꝛes capitꝰ coꝛporiſq; totius decreſcente aũt liina:decreſcit et diminuit᷑ ipſe Pumoꝛ capit atq; vapor. Quapropter acci dit ꝙ ſomnia lune Habita ĩ defectu efficacia & ſignificatiua ſunt B a Quiti vero cauſa eſt. Nã ſomma facile a labilia a memoꝛia ex celeſti habent fieri ↄſtellatiõe atq; impᷣſſione l IèðUlG 8 6 „ Titulus D lxxi Vt ait Iohannes ſupꝑ danielem. Sicut etiã patuit in nabucho⸗ donoſo cui ſommium elapſum fuerat a mente. Ratio autem predicti eſt. Quia valde leuiter dulciterq;: vtputa viſibiliter mouent & tranſmutãt ipſa copora. Somnia etiâ a viſiones ipſis fantaſijs humanis inferunt leui modo· vt ondit Ptho⸗ lom eꝰ almageſti primo. Patet ergo ꝙ ſomnia facile labilia a memoꝛia ex celeſti fuunt impreſſione. Somnia nancq vt di / Ctum eſt: ex celeſtibo ꝓpuenientia conſ lellationibo atq; fatis leuia ſunt. Ge ideo facile mobilia ſeu labilia. Somnia autẽ ex impreſſionibo prouenientia ſui coꝛporis: vtpote a fotibo va⸗/ poribus generata minꝰ labilia ſunt a memoꝛia.Nunc aũt ſic eſt: ꝙ ſomnia que ex celeſti impreſſione ꝓueniunt:efficacia ſunt e ſignificatiua Qa Sezti ratio eſt qu am interſerit Pßᷣus in ſedo aĩalium libro. Somniant᷑ homines:ſed valide luicide a perfecte ſomnian?᷑ cuncta aĩalia:ſed indetéminate valde inter que maxime ſomniant᷑ aues 2 piſces. Et huiꝰ cã eſt viſcoſitas lubricitas & pinguedo piſcinoꝛũ capitũ. Aues autem viden? dormire. Quia calidi ſunt cerebri omnes aues vt aſſerit Ppus vbi ſupraaccenſio aũt cerebri: ſomnia pro⸗ uocat a importat vt ait Ebnenꝰ? de effectibo ſomnioꝛi patet ergo æo D a Septimi vero talem venabun? rõez. Dicit enim ↄmentatoꝛ ſuper libro de pomo azxelis talem eſſe natam cathene auree ſeu innexionis vniuerſi: que per cathenam au ream hm Phᷣum deſignat᷑. C effectus cõiunctoũ ex natura coꝛporum participatur naturaliter a coporibo ſibi aſtrictis naturaliter e coniunctis: ſicut videmus fieri vt frequenter: ꝙ dum alicuius hominis parens moꝛtuꝰ fuerit· hocipſo cõ muniter ãno talis homo:aut moꝛitur: aut foꝛtaſſis grauiter infirmatur-quia in ſuo parente aut amico naturali motuo pars quedam deciſa eſt odini vniuerſi. Et icto ait Themiſtiꝰ (ſuper· inj librũ axelis de cardini bo celimiram eſſe naturaʒ comperi anime mũdi & vniuerſi oꝛdinis. Qunq; em aliquis eoꝛum qui nobis naturali cognatione coniunti fuerint && aſtricti: ad centum miliaria diſtãs a nobis moitur mox ⸗ in ip̃a tali hora coꝛ noſtrum aliqua triſticia tangitur & mouet * . „ . . . 92 „ 12 * 6 10 Sic nimirũ accidit in ſomnis: vt dũ aliquis noſtroii alicui *° naturalium amicoꝛũ periculi contigerit aut meroꝛis: mox a natura anime mundi & oꝛdinis vniuerſi ſeu celeſtis quidem fati: quendã illapſum in ſomnis patimur triſticie a merꝛis. Quo quidem babito & oſtenſo: patet ꝙ ſomnia habita ſup aliquio amicoꝛum:grandia G eiltentura ſunt Ea cta⸗ ui autem ratio ſtat in hoc · RNam fomnia exercitant ipſos 6 ſenſus. vt probat commentato ſuper te ſomno bᷣ vigilia. ? Tt guint gitlen Plter oi banlya oneee Ueuſchec⸗ ideo boraſcre vetnitt Perikue nolkep fon wptet ttammee Cwrend Daturirt Utertum ainp intract⸗ glo mran Mumti⸗ pren tea miar⸗ incant⸗ et ign induct et atter dienim demon Paumn ſeu gre ad ar ſupta tt inca iint ſo⸗ H burv⸗ zuten ſlter ſne dedhr⸗ vlelabtn itd ſits runtee arcr Nuneſe unteftant minteret Sſedn temim Et hude diti, Aus nnes aues mrapro: norirpete rn Deer eſſe naint tenam alt natuta Ws eentt ſsgun hral nan Itilund⸗ Anunn, ifraln 1, , leiti⸗ 1 oN anmge eri zen nönict CsNX . Titulus „ — lxxii quia ſenſus & atio exercitata: valide reſipiſcunt: exercitati aũt ſenſus ipſum homineʒ excitant a ſopore:quemadmodũ ad literam oſtendit Philoſophus de ſomno vigilia ¶ De Sopore ¶ Lytulus lxxiij; AAh eſtotiles de tegimine principum ad alexandrum epiſtola.xn. Qunq; ſoporẽ noctis interuallo capere mnon poteris: ſcito quia grandis permutatio tui coꝛ⸗ oris ↄſequetur. QCum em̃ diem abſq; ſopore deduxeris:ci⸗ kariſey & laſſus ſatis ſis:ẽ hanc dormire ſoporariq; nõ po tes· neceſſe foæet te preſcire in aliquibo tui ↄditionibo qualita tibuſq; coꝛporis valideq; permutari. Cuis cauſam aſſignare videt Conſtantinꝰ libro de melancol'in hunc modũ. Cunq hora ſopori ↄgriia:ſoporem denegauerit recuſaueritq; nat᷑e permutatio grandis indicit᷑ homini ipſi dormienti. Sed tũc per iſta exempla tibi o homo aſſume agnoſce em ꝙ; dum in nocte penitentie ſoporem quietis deuotiõiſq; interne capere non poteris: grandis tibi permutatio in damnatiõz; coꝛ poris et anime conſeque? B Ppus in probleu. Videntes vnũ ſoporem depreſſum: & noſipſi ↄtinuo ſoporamus. Per que datur intelligi. ꝙ dum aliquem ſopore prauitatis & malicie detentum conſpicimus a oppreſſum: mox & nos cecitate ob tecti in peccato damnabiliter ſoppramus Q Theophilꝰ? in tractatu diuerſarum artium. Sopor preſtigioſus: preſti= gio incantatoꝛũi a furum impreſſus hominibo: difficulter ad actum vigilie reſtauratur. Quiꝰ cauſa eſt. Quia malefica & preſtigia ſagacitas totam virtutem part ſenſitiue immutat et extra rapit totaliterqʒ qnitum ad oꝛganicas actiones peri mit & tranſmutat. Sed tunc per ſoporem preſtigioſum ab incantatoꝛibo furibuſq; ſuperinductũ: infernalem cecitaten et ignoꝛãtiam maleficio demonum humanis mẽtibus ſuper inductaʒ intelligimꝰ. Nam ſic ſopor preſtigi hoĩiem inſanii et arrepticium efficit a reliquit:vt dicit᷑ libro·v.imaginum- Sic nimirum ꝓ omnem modũ:ignoꝛãtia cecitaſq; humana a demonibo ſuperducta:hominem eternaliter veſanũ & arre Pticium efficit & relinquit. Et tunc applicet᷑ ſic. Sopor itaq; ſeu ignoꝛantia aut cecitas mentis noſtre:difficulter quidem ad actum vite ſancte poterit reſtaurari.eo videlicet modo vt ſupra dictum eſt D Areſtotiles ĩ li· ꝓbleu. Timide ergo et incaute ſub periculo videlicet dormientes cũ ſoporati fue⸗ rint: ſomno dulci & grandiq; ſuauiq; nimiũ oppriment. Et ideo ait Cõſtantinꝰ ſuꝑ de ſomno a vigilia. Timoꝛ ꝓfundũ ſomnũ efficit. Huiꝰ aũt cauſa eſt. Nã coꝛ ſanguine madidũ et infuſum: ſomnũ inducit validũ & ꝓfundiim. Nunc autẽ 4 35 „ toporem. Titulus xxiil ſic eſt: ꝙ timoꝛis ĩ tempore ipſum coꝛ ſanguine nimiũ ſuffo⸗ catur. De ratõne em diffinitiua eſt timoꝛis ſangiunẽ implere ad coꝛdis concaua profunda. Qui? etiam ſignum eſt in timoꝛe corpora expalleſcunt ergo timo ſomnũ inducit vali dum & profundu. Per phabita aũt datur intelligi: ꝙ quto quis ſub maioi periculo timoꝛe fuerit detentus tanto iam ſoporem grãdioꝛem 2 profundioꝛem qñtum ad tœporem 62 ignoꝛantiam ſuã capit:a hoc precipua vanitas in bumanis- Vel aliter a pulcrius. Quanto itac; aliquis maioꝛẽ timoem aut cautelam cuſtodiãq; babuerit: tanto ſuauius ſecuriuſcʒ in domino poterit miſtice ſoporari E CGonſtantindꝰ lib⸗ ſex to medici dicit. Quu vehementer infrigidati fuerint a ſan guine exſiccati: acſi ſuauiter ſoporati feuint: moꝛiunt. Per iſta auit datur intelligi: ꝙ qui vehementer infrigidati fuerint in dei ꝓpetua caritare ſed aà Pumoꝛe exſiccati ſi piritualiter dulce dinis gratiec; diuine. ſoporati in ſcelere quieſcent es: eter⸗ naliter moiunt. E Philaret? tractatu de iudicijs febriſiin⸗ Sudam aũt & ſomniamur valde: febris ad aduentũ: ſ̃ etiã ipſe ſudor contimi? q; ſopor: febris eſt indicium ingruentis⸗ Primi quudez cã eſt. Nam febris gignit: ex eo ꝙ vmis qᷓ tuoꝛ humoum: ĩ humano coꝛpore dnatur Vnuis etem humoꝛ cũ prednatus fuerit: alios humoes per aſſiduũ ſudorem en cit et expellit expulſis aũt eiectis ceteris bumoꝛibo. magis in⸗ cipit predñari talis Pumoꝛ. ꝗ ſic ceteros humoꝛes expulit eiecit. Cet eris nãc; expulſis & eiectis Pumoꝛibo. ille ſol? ſup eſt in copore remanetq; humano valde predominas: ille hu/ moꝛ ſebrem efficit & languoem. a quatuoꝰ ſumt humoꝛes hm complexiones- videlicet. Sanguineus, colericus flegma⸗ ticus: a melancolicus. Secũdi vo cauſa eſt. Conſtat nimirũ qꝙ ſanguis in homine ſubſtantiaq; coꝛrupta: febrem inducit pariter &α languozem languent em a moꝛiunt᷑ cuncta copa ſuo ſanguine bumoꝛe ſubſtantia q; corruptis. Nuc autem ſic eſt: ꝙ ſanguis coꝛruptꝰ?: nimium ingroſſ. at ingroſſat? aũt et vt ita dicã coagulatus: ſoporẽ grandem inducit validũdʒ Sed tũc per ſomnũ & ſ. oporem: anime intelligim? lis:turb atum deſidiam = toporeʒz. Nam ſicut ſopor cospor⸗ d melſticie ſeu et triſtẽ redde hoiĩiem dum euigilauerit: & aliᷣ meroris circa ipm acciderit iuxta illud d ait Macrobi? li. de ſomno ſcipionis. Qunc; ingens aliꝗs euentuis triſte circa dormientem acciderit: mox ſopor terret hoĩem: auit per vin aut per triſtem apparitionez tam in vigilia &ꝙ in ſonmmo. Sic mmirum ꝓ omnem modũ ipſius mentis deſidia atq; topotł: * ooi euigilanti ꝑ moꝛtem. triſticiã infert ꝓpetuã atcq; mere Ei Ptn nss 4pla⸗ uſaf laput tumol cipitl lrrt Auus 9 equnn ergo b Pticit icpſt Nttoms gümſun wumn guibont ſeusgr RnN Ohoc Ufuunt etigfi ſonn udgen Wesl Wime Verit. Nrpel mndou wrem Umans Ann mibeh ifueritn literdu⸗ ntes eter is febti tüf u guentis⸗ nustuos bumacl remeict magss in⸗ Apulit4 4 ſop sWeh twumos Ous fegn/ rnim WÄ et . n icautn ſitit rb un . eckiceſen N Titulus xxiij Et tunc a licetur ſic. So tamur itaq; & laſcemus: to⸗ P pemus: valde febrd id eſt penalitatis ꝓpetue ſub aduentu: ſed et ipſa deſidia toꝛpor anime indicia ſunt mortis ſempiine- CG Phus in ꝓpbleu. Sole oꝛiẽte. ꝓpfundiꝰ ſoporamꝰ. Quiꝰ cauſa ſtat ĩ boc. Nam caloꝛe hũoꝛe vergentibo verſus caput caput obnubilat᷑ & obten ebra? valde caput aũt obnubila⸗ tum obtenebratũc; diuerſis va poribus obtectũ:ſoporem acipit validũ & profundum. Nunc aut ſic eſt: ꝙ oꝛiente ſole calo a Pũos totus aſcendũt: & tendunt ad capitis regionem Quius etiã cauſam aſſignat Ps in ꝓbleu. Motũ ſolis inꝗᷣt ſequit᷑ motꝰ ſanguinis a hũioꝛis. In oꝛtu aũt ſuo ſol aſcendit ergo ê ſanguis aſcendit tũc: puita verſus capitis regionem · Et iccirco accidit ꝙ ſole oꝛiente: ꝓfundius ſoporamur. Sed tũc P iſta intelligit ꝙ fragilitas a vanitas: hoc eſt mentis nẽe oditionis:miſerieq; Pumane vt qnito magis xpᷣus nobis per grãm ſuam oꝛit᷑: tanto ecõtra nos in peccato & ignoꝛantia ſoporamur H Ipocras in pren oſtic? Sopor ſommi: id ẽ qui ſomni fit tpe ſupine ſeu ſupino mõ iacẽte copore mti ferus 9probat᷑. Sed tũc per ſoporẽ:vitã intelligimꝰ iam pñtẽ Nam ſiẽ ſopor coꝛpoꝝ a nata tribuit᷑ a dominat᷑ coꝛporibus ad boc vt ſe mediante ipſa coꝛpora quietẽ capiant: diuti? q viuant vt oñdit ↄmentatoꝛ Alexander ſuper libꝛe de ſomno et vigilia. Et ſignanter dicit. Dico videlicet: coꝛpora mediãte ſomno quieſcant: a diucius viuant. Circa qd notandum q vnuſquiſq; actus interpolatꝰ & habitus cũ quiete:dur at di utius:longo tꝑe perſeuerans. Iuxta illud d ait Calcidiꝰ in thimeo. Actus qdem interciſus interpolatuſq; gete: diutur⸗ nioꝛ eſt ꝙ; actus ↄtinuus omni interpolatione a qete vacuꝰ Cp em interdum quieſcit:diutiꝰ foꝛtius agit eo &; intpolatio atq; quies: foꝛtitudinem mutuis vicibo & ſucceſſibo efficiant et 9ſeruent. Sic ꝓ omnẽ modũ eſt in ꝓpoſito Nam vita nra noſtre nate elegantioꝛ pcipuus q; acte: ſopor auũt qiies vite eſt.ergo a ſopor actus noſtri naturalis quies eſt vita ergo noſtra ſopore quieſcit mediante: ſed P conſequens ꝓlon⸗ gatur. Patet igitur ; ſopor coꝛporibus ad Hoc tribuiitur G& Donat᷑ vt diuitius viuant a quieſcant. Sic nimirũ omnem modum vita preſens moe ſoporis arreptiad Hoc aſſumi a tenetur:vt homo quietem & vità perpetuam conſequat᷑. Sed tunc per ſupinitatem: vite preſentis obliquitas figuratur: lam ſiẽ ſupinum hm Papiam: quinq; modis dicit. Reꝗre de peccato. Et tunc applicetur ſic. Vita itaq; ſupina:id eſt a veritate a iuſticia obliquata: moꝛtifera foꝛe:id capax moꝛtis perpetue demonſtratur I Pſus in ſexto anĩalium libro- Titulus lxxiij Vnumdeq; animalium dum excitat᷑ a ſopore: indignantis et iracundie efficitur mox nature. Vnde etiam ait Galienus Vini inqͥt bibuli e ſomnolenti: faciliter indignant᷑ a iracun dia inflãmantur. Per qd datur intelligi: ꝙ hec eſt cecitas cõ ditionis PDumane:vt dũ ꝗ́s a ſopore ſceleris ſui ꝓ coꝛrectiõis beneficium excitat᷑:ipᷣe alit iraſcitur: aut in flãmam vindicte et iracundie accendat K Autoꝛ li de regimine ſanitatis Sopor interpolatuis vigilia:ſuatis a ſanꝰ oñditur eſſe valde Cuuis nimirũ cauſa reddit᷑ in hůc modum. Vapor inquit Pus de moꝛte & vita:collectꝰ ſoporis in tempore intra coꝛ⸗ pora ꝓ vigiliã expiratur. expiratis aũt ſuperfluis vaporibo ſomnus ſi acciderit:ꝓueniet vtiq; ex puriſſimo a dulciſſimo d ẽ in toto coꝛpore: talis ſopor neceſſario dulc? a ſuauis eſt.patet ergo τ&. Sed tunc per ſoporem: ſtatũ intelligimus peccatoꝛum. Nam ſiẽ in ſo poris tempore quiidam claudant oculos ſuos aperiunt: nihilominꝰ tamen apertis oculis nihil vident · vt recitat Conſtantinꝰ libro de melancol. Cuius cam reqre de cupiditate & auaricia. Sic nimig per oẽm modum in ſtatu quidem peccati:quiidã homines apertis oculis ſuis: ad ſuũ interitiim excecant᷑. Sed tunc ꝓ vigiliam confeſſio ẽq penitentia figurat᷑. Nam ſiẽ vigilãtia diuturna ſana quidem nocturna aũt mortifera & inſana. teſtãte Galieno in panth· qui ait. Sanitati arridet ea que in die eſt vigilia· valde autem Pumanam corrumpit ſubſtãtiam ea vigilantia que tempore fit nocturno. Sic reuera per omnein modũ confeſſio ſeu pe⸗ nitentia facta in die luminis id eſt perfecte ſue recognitiõis: ſana a vite perpetue collatiua eſt facta aũt in nodte cecitatis et ignoꝛantie: puta ſui ſceleris atq; culpe: anime quidem eſt ſumme moꝛtifera & inſana. Et tunc applicet᷑ ſic. Status itaq; peccatoꝛũ ofeſſione a penitentia interpolatus pariter & emẽ datus:ſuauis & ſanus miſtice ↄprobatur Tharentin?⸗ libro de effectibo in natura. Cunq; ꝗs a ſopore euigilat ſur rexerit: a mox herbam floꝛidã:id eſt floꝛibo abundam:anhe⸗ litu perflauerit.cõtimio floꝛes & folia defliuint atqʒ; cadunt. Quiꝰ cauſa ſtat in hoc. Quua flatus hominis poſtꝙq; repente ſurrexerit a ſopore:valde eſt calidus humidꝰ calidum aũt et bumidum: exterioes ſuperficies coporũ abijciunt & pro pellunt.ſicut videmꝰ in aĩalibus aqua calida madefactis: que vtiq; cutem crines & pilos abijciũt renouata. Et premiſſis quidez aſſentire videt᷑ Plinius in ſpeculo naturalium qui ait Ventus calidus a humidiis: roſas frangit: & fructẽ dirimit de arboribo folia abicit atq; frondes. Qui? ratio ſtat in hoc Qulia laxat ſtipites arboʒe atq; frondes. Sed tũc ꝑ ſoporem — teroue prnol leſcro⸗ ſebiocs Ked and. nluek ande cionis ſurlim draltter Viekon ſobe⸗ quend cd ſedſet ſentg nimrin wrape Wpoe P Nen bin dece qui MKaer e per gua: hun Mantis D mann Wu; Nukis nd ſuntn Kevalr minut mac: t tduleſinn rſun teligmne nchaude ulsnirl luuscin nooum lis uis: ſeſno qudem 1panth. N autem tempore oſeup: icd⸗ tati guiden 4 Zunnst ter den Ummnit gi ſ ummt⸗ m um al mtäp ſding vng R en Gine ioemn Titulus lxxiiij vite noſtre feditas vłſanitas deſignatur. Nam ſicut ex ſopore tument ipſi oculi.vt dicit Phus in de aĩalibo. Sic nimirũ per omnem modũ:ex vite pñtis vanitate:oculi tiimẽt cecuciẽt mentis noſtre. Et tunc applicetur ſic. Cunq; itaq; aliquis ex topore a vanitate pñtis vite ꝑ infuſiõz gratie celeſtis euigi⸗= lauerit puta & ſurrexerit excitatꝰ: a ↄtinuo herbam floꝛentẽ et virentem ꝗᷓ xp̃c eſt:pia deuotione: feruida oꝛatione ꝑfla uerit:mox floꝛes diuini:homini deuoto celitꝰ fluet a decidẽt prouehentes ad ſtatũ frucétus & premij ſempiterni. Cetera exempla require de dormitione a de ſomno½ ¶ De Superbia ¶ Aytulus lxiiij. Ommentatoꝛ auerrois ſuꝑnimetheroꝛũ. Quatuoꝛ inquit ſunt qᷓ in altũ faciunt queqʒ copora eleuari;· Primum ⁊a principale eſt leuitas:ſecundũ caliditas terciũi eſt celi attrac tio:quartum eſt a terris elongatio. De primo ſic ait Pus. CQunq; abſolute leuia fùint copora: nez ceſſario ſurſum eleuant᷑· a niſi ſurſum lata ee ꝓuecta fueriĩt: ſubito corrimpunt᷑ quemadmodũ patet in igne qꝗͥ niſi ſurſũ aſcendere permittat᷑ ↄtinuo ſuffocatur. De ſco ſic ait Pᷣus in. nj de celo & mundo: Poſtꝗim̃ inquit de primo a pnᷣicipali in ſurſum vectionis elocuti ſumꝰ principio:puta leui: nune auũt de altero ſequit᷑ in hũc modũ.Eſt e aliud ſurſu m adij⸗ cionis principiũ:qꝗᷣd coloem nuncupamꝰ:qd vtiq;ʒ cũcta in ſurſum vehi coꝛpora facit:accẽſa nanq; coꝛ ꝑa vehement na⸗/ turaliter tendũt ſurſum. De tercio ſic ait Auicebrõ li · ſontis vite. Non ſolũ inꝗt ex eo dqa leue ĩ ſurſũ trahi vnũquodq;: ſed ex eo quia ex celeſti trahitur oꝛbe: quẽadmodum ignis: quemadmodũ a terra. Ignis em aſcend:: ꝗqa igne attrabhitur * ĩpſiꝰ celi· vt aſſerit Ptholomeꝰ in almageſto. Terra nõ cadit ſed ſlat:ꝗa a celo ſuſtetat᷑.vt atumat Theophraſtꝰ. De qrto ſic ait gjmentatoe? Auicenna libro ſuo de diluuijs. Queeunq; nimirũ vehemẽter a terra fuerint elongata altiuſq; aſcendere hec appetunt a nitunt vt patet in nubibo altis ꝗᷓ adeo eſtatis tempore vident᷑ aſcentdere dammõ nequaqꝙ poterint appare patet ergo c&τ. Sed tũc pet aſcenſum in altũ: ſupbia figurat Nam ſiẽ aſcenſus a deſcenſus in rebo coporalibo nequaqñ abimuicẽ poterũt ſeparari. Iuxta qd d ait Calcidiꝰ in thimeo Neceſſario inꝗt omne ꝗᷣð aſcendit:iterato defluet a deſcẽdit et hoc mediante tñůſmutationeteſ lante ptholo/almas eſti · n · qui ait. ranſmutantut inq́; adinuicem elementa. Eit enim ex aere ignis per ratefactionem aerei coꝛporis:ex igne auteʒ aer per ſui videlicet extinéctionem:ex terra nanq; fit aqua:ex aqua aer ꝓ reiterationem:euaporationem quoq magnam. —— êèẽ mmmm Patet igitur ꝙ omnis aſcenſus deſcenſum ſibi conatum ha bet naturaliter & affixum. Sic nimirũ per omnem modum omnis quidem ſuperbia & elatio hominis neceſſario caſum et deſcenſum Pabet annexũ damnatõnis perpetue q; moꝛtis Et tunc applicetur ſic. Quatuioꝛ inquã ſunt que ſuperbiam inferunt vniuerſis. Primũ eſt leuitas diſſoliitionis hum ane Secundum cupiditas concupiſcentie caliditas. Tercium eſt celi id eſt mundani honoꝛis attractio.quartũ a terra ſue humilitatis elongatio. B Ppus in. vi: animalium libro. Omĩa coꝛnua ſunt vacua:preter coꝛnu cerui.Per que datur intelligi: ꝙ cũcta coꝛda humana arrogantia & ſupba a roe celeſtis gre ſunt vacua. Per ceruos n humiles intelligimꝰ a depreſſos. Nam ſicut ceruuis licet coꝛnua habet: tamen ipſe abijcit tpe ſibi deputato·ex hoc ip̃oq; ceriiꝰ naturalit᷑ reno⸗ uatur: quemadmodũ refert Ambꝰ in exameron libro vnj· Sic ninirum ꝑ omnem modũ ipſi humiles && depreſſi licet interdum vanam ↄcupiſcant gloꝛiam a tumoꝛem ſine qbus nulla mens bumana eſſe poteſt. Ait em aug?: ꝙ vane gloꝛie nil obſtat niſi oꝛatio. Sed ip̃a ozatio tumoꝛem habet:tamẽ ipſi inquam humiles 2 depreſſi hoĩes ↄceptã in ſe ſuꝑbiam et tumoꝛẽ abiiciunt & cõtemmunt. Et tunc applicet᷑ ſic. Coꝛda autem humilium elata:id eſt ſurſum lata in diuinã ⁊a ſuper humanam ſupernaturalem ſpeculationem vacua non ſunt: ſed intus plena celeſti roꝛe dulcedine q; & ſapore quẽadmo⸗ dum æ ipſa ceruoꝛũ coꝛnua non vacua ſed plena ſunt. Euax et aaron de occult nature-Siquis centauream atq; celicam ſimul tritas in potu ſumpſerit aut in cibo:mox capite ꝗdem ſuo celũ attingè ſe eſtimat. poſt digeſtiõʒ aũt factã: vtriuſq; quidem herbe cõſpicit ſe illuſum. Ber que datur intelligi· dum quis herbas ſumpſerit carnalis voluptatis ↄcupiſcen cieq; mundane:mox quidem capite ſuperbie a tumoꝛis celũ ſe putat poſſe attin gere poſt digeſtionem aũt è defectũ vtri uſq;: ſe deceptum penitꝰ cõſpiciet a illuſum. C Phus in probleu. Cunq; quis nocturno tpe luna ſplendente nemus denſum pertranſire videt᷑: multo maioꝛ longioꝛqʒ apparebit ⸗ ſit. Per iſta aũt datur intelligi: ꝙ dum quis nocturno tẽpo⸗ re huiꝰ vite ſplendente luna felicitatis mundane nemus per⸗ tranſierit deliciarũ voluptatiſq; mundane:mox maioꝛ 2 lon gioꝛ qũntum ad magnitudinem elationis ſuperbie eſtimat? cy in tei veritate cenſeatur· D Autoz. Sex mox modis ca put erigimꝰ.videlicet:ad bibendũ:ad alta ſpeculãdum: dii aliquẽ ſentimus doloꝛẽ: ad riſus validi ſeu cachinni ↄcitatõʒ a ſomno excitatiõz: 6 ad adoratiõeʒ. Dum enim bibimꝰ: alta 4 Tin nſpi gumul rcap Läpitis capit⸗ ſaciet ments pulurt poe ſtyereni nundani ſortatir Endniae itprone ulg igeinsi bumane eteren e de nnnde iR⸗ indormt ltcletien porindt cWewe Moe CArnd in ger tinus atcy. intum metur. Ommis Atem Wyite Auter depre Nam luxt ptoxi modu. concu⸗ Netran tui Aun 4 nodumn Tdcun dau⸗ uehdn Ghunn Tereinn Anrraſe linlbea⸗ kaadee uharm nclionte ttman uräittre⸗ inlbrof Npreſſtl ſnebe ane glwi abertame eſupbiam ſe Cod⸗ a ſuper non ſuntt. edmno⸗ tw icn ieg cirtig rinilg⸗ Sapie ummsl ion efennss Unno te⸗ genus miont bhieſhil N Titulus hxiiij conſpicimus:doloꝛem ſentimus:rxiſum facimus:a ſomno eui gilamus:& adoramis:caput erigimus leuamꝰ. Sed tune per capitis erectionem:ſuꝑbia figurat᷑. Nam ſiẽ ex erxectione capitis:facies palleſct. Quiꝰ cauſa eſt. Nã ex erectiõe valida capitis:ſanguis defliuiit in dorſalia:defluente aũt ſanguine a facie:facies palleſcit. Sic nimirũ per oẽm modum:ex noſtre mentis facie & tumoꝛe: palleſcunt gene a facies ipſiꝰ anime pPalloꝛe & triſticia moꝛtꝰ ſempiterne. Et tunc appucet᷑ ſic. Sex ergo de cauſis ſu ꝓbimus pariter a tumemꝰ.videlicet ad hoe vt venenũ ꝓpetue moꝛtꝭ imbibamꝰ:vt alta celi id eſt honoꝛis mund ani appetamus: vt doloꝛẽ perpetuũ ſentiamus:vt vane lecacitati rideamꝰ:vt a ſomno quietis eterne euigilemꝰ: vt demonia adoremꝰ.· E Pꝑpus in ꝓbleu. Qum difficultate auũt proucimꝰ & labore lapidem in ſurſum. Per que dat᷑ in⸗ telligi ꝙ; cum difficultate annexa:perpetuoq; labore ſurſum iacimus in altum tumoꝛis a ſuꝑbie lapidem quenqʒ actiõis humane E Auerrois expoſitoꝛ ſuꝑ de moꝛte a vita. Na tura hec eſt pinguium liquoꝛũ:vt ſurſum aſcendant in aqᷓ æ in igne. deoꝛſum vero deſcendũt in aere ⁊a in terra:vt piʒ in⸗ tuenti. Sed tunc ꝑ pinguia coporũi: ſuperbos intelligimꝰ e elatos. Nam ſicut coꝛpora pĩguia:coꝛpora arefacta:maxime indurantur. Sic nimirũ per omnem modũ:ſuperbi pariter et elati:ciim ex toto ab humoe celeſt gratie fuerint arefacti mox induran?᷑ obſtinacia rigoꝛis ſempiterni. Et tũc applicet᷑ ſic. Natura itaq; æ cõditio hec eſt hominum ſuperborum:vt arrogent a aſcendant in aq voluptatis mundane: && in igne carnalis & praue concupiſcentie deſcendant autẽ a cadant in aere a in terra penalitatis & moꝛtis eterne· G Tharen tinus archita de effectibus in natura. Incendio facto valido atq; grandi:ſi fumus valde aſcenderit:conſtat ꝙ in cendium intumeſcitſi autem ex obliquo aſcenderit:incendium depri metur. Quiꝰ cauſa ſtat in hoc. Quia hm Phum in li. ꝓbleu · Omnis ignis habens validũ reſpiraculũ augmentat᷑ fumo autem directe aſcendente:conſtat quia ignis tunc magnum reſpiraculũ habet: quapropter valide augmentat᷑ depreſſo autem fumo ignis: reſpiraculum minus habet:quamobrem deprimit᷑ a artatur. Sed tunc per fumũ intelligit ipſe homo: Nam ſicut fumꝰ proximiis igni: a ſimilis igni eſt a ↄfoꝛmis Iuxta illud ꝗd ait Phus in.ni:methero. Fumus inquit igni proximus:flãmeus igneus valde eſt. Sic nimirũ per oẽm modũ:homo igni proximus a vicimis:praue cupiditatis & concupiſcentie:tandez moꝛe fumi igni proximi:in ignẽ iehen ne tranſmutabitur ſempiterne. Et tũc applicetur ſic. Quncq; R— Titulus lkxxiii itaq; bomo moꝛe fumi & exemplo vehem enter in altitudinẽ ſuperbie fuerit eleuatus:mox ſue moꝛtis ꝓpetue penalitatiſq; eterne: incẽdium augmentat H AKreſtotiles in:vi aaliũ; libro. Rialia itaq; capite aut mẽbro capitali carẽtia: guttur Hhabent yʒophanum atq; latũ. Nam quedam beſtie cõpoſite ſunt per omnia hominibus ſimiles & con foꝛmes: que capite rarere viſe ſunt:patula tamen giuittura habuerunt.Sed tunc per caput ſuperbia figurat᷑. Nam ſicut a ca pite deſcendit defluit omnis moꝛbus.ſicut dicit phᷣus in probleu. iquata inquit que circa caput eſt humiditate:cau ſat omnis febris.- Six reuera per omnia ab ipſa quidem ſuperbia & tumoꝛe de/ fluit a deſcendit omnis moꝛbus moꝛtis ſempiterne. Et tunc applicetur ſic. Homines ita q; capite carẽtes:omnis tumoꝛis et ſuꝑbie guttura habent latioꝛa:ad imbibendũu ſibi roꝛẽ dul cedinis ſempiterne I Ppus in probleuma. Quãto altioꝛ aliqua fuerit vmbra:tanto maioꝛ eſtimat᷑. Et quanto remo⸗ cioꝛ fuit: tanto maioꝛ & longioꝛ aꝓp arebit. Sed tucꝑ vmbr ã intelligitur ipſe hbomo. Nam ſicut vmbra in meridie minoe eſſe videtur. Sic nimirũ ipſe homo exiſtens ĩ meridie: id eſt in media etate & maioꝛi ſinceritate ſue vite:minoꝛ eſſe ↄpro⸗ batur quantum ad breuitatem timoꝛem felicitatis & vite ꝓprie. Et tũc applicetur ſic. Quanto em̃ aliquis homo altio fuerit in hoc mundo: a quanto remotioꝛ fuert a gaudio ſem piterno: tanto in ſe maioꝛ valentioꝛcq; eſtimatur K Autos Quicunq; ſuo in progreſſu ſurſum reſpiciũt:pedes ad terrã offendunt & impingunt. Per que dat᷑ intelligi: ꝙ hi ; ſuper⸗ bie elationis motu:viſum ſurſum iaciũt ad alta 6e magni/ fica huiꝰ mundi: pede id eſt opere & affectione ſua offundüt et impingunt ad lapidem chriſtum: ad terrã cruciatuum eternoꝛũ Eiienciꝰ de effectibb ſomnioꝛum. Qui viſiõ; habuerit nocturnalẽ acſi altos montes aſcendere debeat. hu miliationem depreſſionem q; indicat ſtatuũ hamanoꝛũ. Per que datur intelligi:q; dum quis imaginaria fantaſticac; vana eſtimatione opinioneq; ſuperba ſe alta ſuperbie atu⸗ moꝛis appetierit ip̃e ſibi humiliatiõ? depreſſionemq; ppetuã intentabit MConſtantinꝰ libro de melancolijs. Cunq; aliquis vehemẽter egrotatus fuit. & ex hoc vires totiꝰ hoĩs debilitate fuerint atq; ſenſus: coꝛpora ſua grandia inania: ſed & grandes viſiones a ſpectacula eſtimant ſe videre. Per que datur intelligi: ꝙ hi qui nimis peccato & malicia fuerĩt egrefactimox debilitate mentis cecitateq; coꝛdis coꝛrupti: ſe ſuperbis nutibo maioꝛes foꝛe eſtimant æ oñtant: q; ipſoꝛum fragilitas oditio exigat a expoſcat N Pßs in probleu On ſento pomninn ſguran ſon . Xlicus pyſun Pro or ſcutpa dete damo peron⸗ lochr biliva Peni in , hahre⸗ ulerr Piuiln eaper upii lennſe⸗ deponat ſoniuts womigen ſeenhen et ded⸗ natur capite rtoſte natur⸗ n pyri ſbia⸗ di Wrel. temptn dedn⸗ ſtraun moſa requi ntell laput o⸗ ngren tei nderi Aſ i ii Wlecap dedtn Wndt Nlgen omnaſs NRtunde ueeditn mhisdon iſbitoed uätorft⸗ anto kend⸗ cpvmbr. die mid erdee del eſe gpro atis &vt vmmo A audio ſen K NN den män ſnoffnd Icuaun akrab⸗ cgpenn MsCun 8 wrin c l . Gulut vnp⸗ oumn ben Ticulus lxxiiij Vento flante zephiro: omnia que ſunt. maioꝛa foꝛe q́; ſint ab hominibo eſtimant. Sed tunc ꝓ zephirum hinꝰ mũdi delicie figurant᷑. Nam ſiẽ dum zephirus perflat terrã: canes venari non poſſunt.vt ait Pus vbi ſupra. Sic homieſ exiſtentes in delicis huius mundi:eſtimant terrena maioꝛa &ᷓ; ſint: & non Pchunt gaudia venari ſempiterna O Solinꝰ libro rerũ̃ Pauo extenſam caudam:cũ defoꝛmitatem pedum oſpexerit: mox deponit. Sed tunc ꝓ pauonem intelligit᷑ ipe homo. Nã ſicut pauio noéte eiulans ſuã ſe picritudinẽ quã tunc non videt eſtimat amiſiſſe quapropter eiulatum emittt᷑ validũ a clamoem. vt recitat Iſidorus in hiſtoꝛis nat᷑alibo. Sic nimi per omnem modum:ipſe homo in nocte quidem pñtis vite eo ꝙ pulcritudinẽ anime ſue perdiderit ob peccatũ: lacximat bili voce in confeſſione debet valide eiulare. Et ſicut pauo in Plenilunio quidem lapidem geſtat in capite. ſicut dicit Phᷣs in.vnianimaliũ. Dicit em̃ ꝙ pauo in plenilunio lapideum habet caput:io eſt lapidem gerit in capite. Sic luceꝰ omnes babet dentes:ſerpens omẽs coſtas. In defectu aũt lune pauo priuat᷑ lapide:luceꝰ dente:a ſerpens coſtarũ varietate. Sic re uera per oẽm modũ:hõ in plenitudine muindane felicitatis lapidez in ſe gerit ſcandali offenſioniſq; diuine. Et tũc appli⸗ cetur ſic. Ho mo itaq; extenſam caudã elationis & ſuperbie deponat moꝛe pauonis: diim pedem oſpexerit ſue miſe rie de⸗ ſoꝛmitatis K moꝛtis P Amb in exameron libᷣ vi. Vrſus Hominem ſtantè a erecum aggredit᷑: diris ipᷣm moeſibus di ſcerpendo· hoĩem vero iacentem a proſtratũ: pretergreditur et declinat. Sed tũc per vrſum:dyabolus figurat᷑. Nam ſicut natura vrſi eſt ſanguinem primo ſoꝛbere a bibere de copore capite & pede · deinde aũt ipſamet coëpora diſcerpere a voꝛare vt oſtendit Ainbroꝰ vbi ſupra. Sie nimirũ per oẽrn modum naturalis malicia demonis eſt. totã nobis virtutem a ratõ in pñti quidem extrahere ad vltimũ vero ipſum hominem ſibi adiudicatum ob peccatũ: perpetuis moꝛſibo diſcerpere voꝛare. Et tũc applicet᷑ ſic. )yabolus itaq; hoſtis nẽ antiquꝰ temptationibo aggredit᷑ validis ſtantẽ in ſuperbiaq; erectũ declinat autem a fugit hominem iacentem humiliter & pro ſtratum :· Q Solinus libro rerum. Vpupa eſt auis foꝛ⸗ moſa nimium a ſuperba nibilominus tamen in ſtercoꝛibus requieſcit:nidificatq; a cubat. Sed tunc ꝑ vpupam ſuꝑbos intelligimus æa elatos. Nam ſicut vpupa in greſſu volatuq; caput valde leuatin ſomno autem profunde declinat · vt reci tat Solinus vbi ſupra. Sic nimirũ ſuperbi homines æ elati in greſſu volatuq; huius vite caput alte erigunt e ſuperbe- — in moꝛte aũt inclinabitur a mergetur in profundum moet ſempiterne. Et tunc applicet᷑ ſic. Superbi itaq; quantũcunqʒ in Pac vita in hHonoꝛibo eleuent᷑ nibilominus tñ in ſtercoꝛibo moꝛtis perpetue requieſeent R Solinꝰ li rerum. Serpens quidem altius extollit caput natanſ in aqua:qꝙᷓ proſiliens in terra. Sed tunc per ſerpentes homines intelligimꝰ peccatoꝛes Nam ſicut ſerpentes difficulter tenent᷑ manibo: ꝓpter lubrici tatem viſcoſitatemq; ſui coꝛporis; vt ait Ambꝰ in exameron libro.vij. Sic nimirũ per omnia peccatoꝛes in hac vita hoĩes ſerpent quidem & elabuntur e manibo protectionis diuine: ob immanitatem ſui ſceleris e malicie. Et tũc applicetur ſic Pecatoꝛes itaq; in hoc mundo homines quidem caput ſuũ erigunt altiꝰ:magiſq; ſuperbiũt in aqᷓ deliciarum a tuſitoꝛie voluptatis:q́; in terrand eſt in recognitione ꝓprie vilitatis S heophilus in tractatu diuerſarũ artium. ria ſaltũ grandem altumq; efficiunt. Primũ eſt baculus in manibus ſecũdum eſt inclinatio incuruatioq; precedens in pedibus- Tercium eſt flatꝰ detentus in coꝛpore: nõ expiratꝰ. Vt em alte ſaliamus:tria hec facimꝰ. Nam primo pedes ſeu genua incuruamꝰ: baculum applicamus: flatum minime expira⸗ mus. Sed tunc per iſta dat᷑ intelligi: ꝙ tria ſunt que ſaltum altum faciũt ſuperbie & tumoꝛis. Primũ eſt baculus ſpei foꝛ titudiniſq; mundane. Secundũ eſt pedum:id eſt affectionũ inclinatio felicitatis tranſitoꝛie &e terrene. TQ ercium eſt flatus detentus deiuotionis oationiſq; interne Ambroſid in exameron libro vj. Inter omnes quidem aues noctua atqʒ bubo maxime a ceteris auibo diſcerpun᷑· Sed tũc ꝑ noctuã ſuperbos intelligimus elatos. Nam ſicut noctua duplici quidem de cauſa latrare diurno tempore eſtimat᷑· vt recitat Phus in vnj-libro aĩalium. Prima eſt: qa noctua cecutiens eſt: lumen diei nequiens aſpicere a videre. Secũda eſt. Nam in reprobando erroꝛem ʒennonis qui cuncta aĩalia intellectũ habere aſſeruit: ſic ait. Mentitꝰ eſt zeno qui intellectũ brutis attribuit aĩalibus. Ambiguum nãq; eſt virum noctua ideo non volitet in diurno quidem tempore · quia putat ſe adeo pulcram foꝛe: ꝙ; pre nimia pulcritudine ſe timeat irreceri & capi. Sic nimirũ per omnem modũ ſuperbi homĩes duplici vtiq; de cauſa a ceteris ſe hominibo ſubtrahunt ocultant aut quia ceci vtputa non videntes ꝙ eadem miſeria ſunt ob tecti cum ceteris ꝗs ſupernunt hominibus: aut foꝛtaſſis ideo qa in ſe ſibi ↄplacentes videnẽ mmis pulcri. vtpote acſi eoʒe ↄtubernio ⁊ ↄſoꝛtio ceteri humiles paupereſq; homines ſint indigni. Et tunc applicet᷑ ſic. Suꝑbi itaqʒ a elati hoiĩies maxĩe Liul Ne Cete t copo⸗ fantin⸗ guis a tegone ſebrio canlond gobitci gaaite launguiel⸗ mmium ſbro C gahume iſinaye WMiriny ceofuer fentatt⸗ ſrenis — Kcnc ſpoſt log ne⸗ ſt ſrer prehu iqualte Epere wesewhen etwode Diſpof effiets ſuffoea inſerit. lemeßf gualitat ene ina ſuppe⸗ eti aiᷣ vniuen ſwe di⸗ lari 7 l kegt ſernate. duman tni d nup m. K Eermne Perlubi naameron ennbwie Ppionnie emcpitſi mtbiſt⸗ kie gittr n Ltu ſ in manbis in wdibi⸗ 1td Vtem̃ Kugenua nmeecpir⸗ 1gle alum culosſpift afeakoni neN futus unbroſcin a 1 icp nocn chudup mue ttert nuantin NrNR nunellch⸗ übuts cnideo tnie 1de R is dupi⸗ eruinn ſubo en. mmo n smde Titulus lrxxiiij re ceteris hominibo:ab auibo id eſt demonibo ſpiritualiter et cœporaliter id eit mẽte a copore diſcerpunꝛ V Con ſtantinꝰ libro de paſſionibo coꝛpoʒ. Sunt qdam quib ſan⸗ guis aſſuefactꝰ eſt a natura vt ad altam ſemꝑ ↄfluat capit regionem:G hi nunqm̃ ſani permanent in hac vita. Aut em febribo vapulabunt: aut litargia toꝛpebunt: aut peracutis canſonibo febribo a moleſtus ſu biacebunt G huiꝰ tres rões a phiſicis aſſign ant᷑. Prima eſt Peucippi a galieni ꝗᷓ aſſerũt ꝙ capite languefacto:totũ per ↄſequens coꝛpus febricitat a langiieſcit ex aſcenſu ſanguinis a a lapſu caput infirmatur nimiumq; langueſcit. Secunda eſt Aiucẽne ꝗ ait.vi.medici · libro. Cauſant᷑ at omnes febres pariter & languioꝛes ex eo ꝗa humoes moebiferi in capitis concauo collecti: ad intima infimaq; coꝛpoʒe defluunt a deſcendũt· X Tercia rõ eſt Iohanicu yſagoge qui ait:ꝙ ſanguis coꝛrumpit valde dum in loco fuerit putrido:frigido: && coꝛrupto. Sic videmꝰ in ex tremitatibo coꝛporis: in quibo magis quidez coꝛrumpit᷑ ipſe fanguis: eo ꝙ membra huiuſcemodi: ſicut in parte frigida et coꝛrupta: vtpote magis a coꝛde elongata. Sic nimirum eſt in ꝓpoſito. Qaput nanq; eſt mẽbrum frigidũ quidem valde eo ꝙ medulla capitis puta cerebriim: a ipᷣm frigidũ nimis ſit ſanguis ergo ſedule & frequẽter defluens intra caput:in ipſo velut in regione non ſibi appropriata a nataſed aliena aliqualiter coxrumpit᷑ a extra naturã ponit᷑ ſuarum q̃litatũ et ſic patet ꝗd dictũ eſt prius. Sed tunc ꝑ ſanguinẽ affectio nes anime deſignant. Ram ſiẽ ſanguis eſt pucipium viuẽdi et moꝛien di vt ondit Philaretꝰ in tractatu de uidicis ſebriũ Diſpoſitio inꝗt qᷓtitas q; bona ipſiꝰ ſanguinis.vitã diurnam effict᷑ & longeuam:ſanguis aſit emergens: caloꝛem vitam ſuffocat a extinguit. Sic ꝑ oẽm modum affectiões aĩe æ vitã inferũt atq; motem. Qualitas em bene oꝛdin ata:vitã ſpiritu alem efficit piter 2 e᷑nam. Inoꝛdinatio aũt a obliqtio ipſaꝛe qualitatũ affectionũ ſuo debito pncipio puta a deo:moꝛteni inferre oñditur ſempit᷑naʒ. Et tũc applicet᷑ ſie. In quibuſcũqʒ itaq; hominibo affec tiones aĩe ſurſum in altiim elationis & ſupbie deferunt᷑. Conſtat ꝙ nequaqᷓ; ſani eſſe pñt in coꝛpote et ĩ aĩa in pñti ꝗdeʒ vita pariter futa Phs de oꝛdine Vniuerſi. Hoc nimirũ naturalis a primoq; ente oꝛ-dinata:cre fore diſpoſitio demonſtrat᷑·vt quecunq; eiꝰ pars magis ele⸗ uari a tumere videt᷑: ipſa inferioꝛ eſſe eſtimet. Et qᷓcunq; ꝑs ſeu regio è᷑re inferioꝛ hũilioꝛq; credit᷑: ipſa altioꝛ qũ tũ ad rei veritatem & exiſtentiã ↄprobet᷑. Per que dat᷑ intelligi:ꝙ; hoc diuina iuſticia a veritas euangelica oꝛdinauit: vt quicunq; Titulus lxxp? ln pomo in hoc ſeculo in ſuperbiam extollitur eleuatur: ipſe ultfſu in dei oculis Humilioꝛ a inferioꝛ reputetur. Et quanto quis N. in Poc ſeculo Pumilioꝛ extiterit: tanto plus exalt abi ineter kumhit num. Et tunc applicetur ſic. Quicuncq; apparet bic magnus prouer in ocilis hominum: ille ĩ veritate depreſſus in fmiis eſt in Voe⸗ oculis dei. Sed quicunq; itaq; homo apparet paruꝰ deſpe veniat, us atq; humilis in ↄſpectu hominum:ille reuera magnus Cet eſt: & magnificabit᷑ in conſpectu altiſſimi ſaluatoꝛis. Vnde in tMerat uca. Omnis qui ſe exaltat: humiliabitur a qui ſe humiliat us ſuas exaltabit?. Vt igitur eternaliter exaltemur cũ ſanctis a elect npremo/ dei:hoc ipſe nobis patrare dignetur: qui eſt per ſecula cũcta ooatli deus benedictus Amen. arbijini ¶ De Septem apparitoꝛibus ¶ Tytulus bxVv XR Narum: lIiit ſaul apparitoꝛes vt caperent dauid primo Regũ punzenn xix. Dauid ꝗ interpretat᷑ deſiderabilis:ſignat pecca⸗ lpekten toem: cuiꝰ conuerſiõem tota celeſtis curia deſiderat nnul Saul ſignat dyabolum:qui mi niſterio apparitoꝝ ſuoꝛtum:id Ttabuth eſt ſeptem criminalium peccatoꝛũ: nititur captiuare dauid: uanmtzdoes id eſt peccatoꝛem. Et ſic ſaule reprobato a deo:a dauid loco kunna eius electo ita dyabolus poſtqin detruſus fuit a regno vide edi licet empirreo & reprobatus a deo: a homo ad regnũ poſß uliili dendum creatus. euidem homin em perſequitur dyabolus 62 Warinit impugn at miniſterio ſeptez apparitorum ſuoꝛũ: id eſt ſeptẽ nlg moꝛtalium peccatoꝛum. Primꝰ apparitoe eſt ſuperbia:quam ules mittit dyabolus cõtra peccatoꝛem qui ſedet ſup dromedario iſenpd armata armis aureis: ducens ſuper galeã pauonem: in clipeo däine aquilam: in tunica leonem manu gladium latũ. Superbia iorin Dici? venire in dromedario ꝗd eſt animal velociſſimum. da ent in vno die longius laborat & currit:qim equus in tribo. ſicut Veſnin dicit Io ſuper Math. Sic ſuperbi valde veloces ſunt ad ſup / uindi piam exercẽdamqa hm Auguſtinu m. Superbia eſt puerſe W tenmtt celſitudinis appetitus. Inconueniens em 6 peruerſum eſt ho AMihr minem eſſe ſupbum gpter ingreſſi um in mundu: pro greſſũ . leſtif in mundo a egreſſum de mundo. Vnde Bernꝰ. O homo qd imnn ſuperbis: terra & cinis. Geneh. Qinis es a in cinerem redio. fſuperſe: Bernꝰ.O homo quid ſuperbis puluis cinis: cuiꝰ aceptio mun culpa: naſci miſeria: viuere pena:moꝛi anguſ kia. Idem. Con⸗ ui⸗ 3 ſidera Homo vnde veneris & erubeſce: vbi es & ingemiſce. “ä . vadis ꝙ contremiſce. Iob. Memento ꝙ ſicur lutum feceris dro “ me. Idem. Comparatꝰ ſum luto:aſſimulatꝰ ſum fauille & ci 6 neri. Eſt etiam inconueniens hominem eſſe ſuperbum cini Arte mi creatoꝛ fuit hũilis. Vnde ath. Diſcite a me qa mitis ſumn latem „ ⸗ . , . ,„ꝛ„ . Dalbn. . et Pumilis code. Primo dicit ꝗa mitis ſum. Quia hm Salo ; H ur ⸗ unqus ERnn imse dad dumagnl mae; idhmz männie⸗ 4 Alehti luso peinoles gnat en na eſtn ſuoum) Uare da d rdaudloen negno id tegnuͦ dyabolist rbiaam Neownedarn vonindie ai durt Oeiſinmm Sintripd SPntni baeſtpuett Amc 4 iprogtekli Olonoc id geo/ Titulus lxxbᷣ Inter ſuperbos ſemper iurgia ſunt. Secũdo dicit: 6& hiimilis coꝛde. Vnde Bernꝰ. Quantumcunq; te humiliatieris chriſto humilioꝛ nõ exis: a ſic ſuperbi veloces ſunt ad peccatũ. Vnde Prouerbioꝛũ primo. Pedes eoꝛũ ad malũ currũt. Pſalmiſta Veloces pedes eoꝛũ ad effundendum ſ⸗ anguinemiIdem. Non vVeniat mihi pes ſuperbie. Poſtea dẽ ducere in galea pauonẽ Que talis ẽ nature: ſi inſpicit᷑: extendit pennas ſuas in cauda vt videatur laudet᷑. Sic faciunt ſuperbi qui ondunt ſuper⸗ bias ſuas in precioſis veſtibo. Vnde Salo.Ne gloꝛieris vnqᷓ; in precioſa veſte tua. Deinde dicitur habere in clipeo leonez coronatum. Quia ſicut leo eſt rex & princeps animaliũ: ita ſuperbiã induxit primo dyabolus: omẽs ſi uperbi imitan? dyabolum4 ipſe eſt rex eoum. vnde dominẽ dixit eum eſſe Principem mundi id eſt hin mundüũ viuentium. Vnde Iob. Ipſe eſt rex ſuper omẽes filioſ ſuperbie. Deinde Habet aquilã in tunica. Quie talis nature eſt:ꝙ pullos ſuos ad volan dum Prouiocat ſuper eos volitãs. Sic ſuperbi prouocant a indu⸗ cunt ⁊ docẽt pueros ſuos ſuperbiam. Aquila etiam pullos examinat contra ſolem reſpicientes audacter contra ſole: fouet:diligit a nutrit · ſed auertẽtes oculos:abijcit de nido nutriũtur a fulica. Sic ſuperbi faciunt pueros ſuos ſupbos et eos imitantes in ſuperbia diligunt ê exaltant. ſed pueros Hhumiles:G& deo ſeruientes abijciunt:contemnũt deridunt et tales diliguntur ee nutriunt᷑ a deo: qui ſignificat ꝑ fulicã qui ſemꝓ habitat in profundo maris. Quia ſiẽ mare abun⸗ dat in aquis: ſic deiis ↄtra tales abundat in gratia & in ↄſo⸗ lationibus. Item aquila habet varietateʒ in pennis:ſic ſupbi habent e diligunt veſtium varietatem. De quibus Iacov. Veſtimẽta veſtra a tineis ↄmeſta ſunt. Theſaurizatis vobis vindictam in die ire. Io. Aliena nanq; rapere cõuincitur:qui temporalia vltra neceſſitate, retinere comprobatur. Heinde dicitut ſuperbia habere gladium latum in manu:qa ſi uphe poteſtati ſue multos ſubire nititur. Gregꝰ. Excuſari a culpa nequeunt:que habende poteſtatis amoe perpenetrant. Bernꝰ ſuper lucã. Quotiens hominibo preeſſe deſidero: totiens deũ meum poſt ire ↄtendo a tunc vere nõ ſapio ea que dei ſunt Quia dnus in luce dixit diſcipulis. Ego aũt in medio veſtri ſum ſicut qui miniſtrat. Hec ſuperbia impugnans ho minez; pPro verberibo verbis vtitur q prauis 9ſilis hm Auguſti· de cõflictu vicioꝛum virtutum:qui dicit in perſona ſuperbie. Certe mitis a pene omnibo melioꝛ es:verbo:ſcientia: diuitijs honoibus: gratia & potentia. Cunctos ergo deſpice. cunc temetipſum ſuperioem attende· qa hm ITob. Deus potentes Cit Titulus krxxv non abijcit: cim ipſe ſit potens va “ nlagu gcundus apparitoꝛ eſt luxuria:que ſedet ſuper vrſu 4 oh habens in galea ſertũ de roſis:in clipeo ducit ſirenẽę 4 6 in tunica baſuliſcũ:in manu poculũ aureum:plenũ nl imundicia ¶ uxuria dẽ veire in vrſu· ꝗa vrſus ſequit᷑ dulce/ L 1 . dinem mellis donec cadit in foueam: & ſic capit᷑ a occiditur ne Sic luxurioſus ſequit dulcedinem peccati: donec cadit in fo 8 ueam eterne moꝛtis. Vnde ꝓuerbioꝛum.xxv. Mel inueniſti e omede ꝗd ſuffict tibi:id eſt ſi impugnat te temptatio carnis Gz vincas eam recoꝛdatiõe amaritudinis que ſequit᷑ eam. Vnde eccleſiaſtici.xvnj. Poſt ↄcupiſcentias tuas:nõ eas c. Prou nuchee xXnj. Houea em profunda eſt meretrix: id ẽ luxuria. Ideʒ · v. idhen Pepes eius deſcendũt vſq; ad moꝛtem: & ad inferos greſſus ennaft eiꝰ penetrat. Eccleſiaſtici.ix. Nõ des foꝛnicaruſiid ẽ luxurie: bilſcein animam tuã ne perdas te & hereditatem tuam ſcʒ celeſtem- dehen Deinde dicit᷑ habere caput coꝛonatũ roſis. Quia luxurioſi Lemnn libenter habent oꝛnata capita:a precipue mulieres faciũt ſicẽ mohte ſerpens:qui totũ copus expont?᷑ ꝓ capite. Vnde prouer vij. Prker⸗ Ecce muiier occurrit illi oꝛnatu meretriceo ſparata: ad capi hiref endas ammas: a ſequit᷑ ſtatim eã. quaſi bos ſequit᷑ ductꝰ ad htwil victimas:a ignoꝛat ꝗd ad vincula trabit᷑: donec tranſfigat ſa ſprleſ gitta iecur eiꝰ. Augꝰ. Quid facit ĩ facie chriſtiana purpure- ponma et ceruleus colo?: quoꝛũ alter ruboreʒ genarum labioꝛtumq; Aſrire mentit: alter candorẽ oꝛis a colli:fomenta libidinũ impudice tcuminn mentis indicia ſunt· & infra. Ornatꝰ iſte non do mini eſt: ſed Irddate eſt velamen antichriſti. Idem. Qua fiducia erigis ad celum fors vultiim quẽ conditoꝛ non agnoſcit. Ciprianꝰ. Fugiant caſte produs mlieres pudice: incaſtarũ & impud icarũ mlieæoꝛnamẽta. demon Idem. Auro & magaritis a monilibo oenate: oꝛnamta coꝛdis ſag.ſu et pectoꝛis perdiderunt. Ideʒ. Quid oꝛnata virgo ꝓcedit: quaſi in Pui, virum habeat aut querat. Quidò matrona coꝛrupta procedit a ſacie⸗ quaſi virum nõ habeat aut alium querat. Bernꝰ. Ex coꝛdis gniftcati theſauro ſine dubio ꝓcedit: quidquid foꝛis apparet vicioꝛii· „. muuttetu. vanum coꝛ: vanitatis notã ingerit coꝛpori·a exterioꝛ ſuꝑflui⸗ Rtm tas: interiozis vanitatis indicii eſt Mollia indumenta:molli⸗ opuse ciem anime indicãt. Non tm curaret᷑ coporis cultꝰ: niſi priꝰ? neglecta fuiſſet mens inculta virtutibo. Deinde dẽ ꝙ hirun⸗ dines nidificant in his roſis: qui eam fimo ſuo excecant. Per hHiruindines nigras & velociter volãtes: ſignant᷑ cogitatiões enſtra male: velociter ex viſione ta'is oꝛnatꝰ oꝛientes. Vnde Puer⸗ ſader⸗ ix. Auerte faciẽ a muliere compta. Protier v. Nõ gcupiſcat facare illius pulcritudinem coꝛ tuũ:ne capiaris nuitibo eius. Idem Ards Virginem ne ↄſpicias: ne foæte ſcandaliſeris in oꝛnatu eius lſech nenſ kedi enſ Anmnſt Nahunts Runc Kb Wmuly erosget delunnet aleſtn 1luxutiot faciütti ler vi dca iduct Anſtgtt ſpurpati uumn inprdiet are d Gu gital ranuni nuftc entq umnun A0 töni aokn⸗ ertann End aln Nn te nitl is Idem. Ne veſpicias mulierem multiloqua: ne foꝛte incidas in laqueos illius. Per hoc ꝗᷣd dicitur ꝙ luxuria ſit excecata fimo hirundinum:ſignat᷑ ꝙ luxurioſi per tales cogitationes malas ex tali onatu ꝓcedentes excecantur: ſiẽ duo ſenes de pulcritudine ſuſanne. Daniel:xnj. Sic ſ. ampſon fuit exceca- tus per dalidam vt legit iud. Deinde ducit in clipeo ſirenem que dulciter cantat: ꝗᷓ cantu delectati nauigantes in ſomnũ reſoluunt᷑ & tunc per eam ſubmergun?.Sic faciunt luxuri⸗ oſi viri æ mulieres:qui fundunt verba dulcia: ꝓmiſſoꝛia pro uocatiua ad luxuriam. Vnde ꝓuer v. Rauꝰ diſtillans labia meretricis:& nitidius oleo guttur eiꝰ:nouiſſima autem eius abſintheum. Io. Nos ad patriã tendentes moꝛtiferos ſirenaꝛe cantus ſurda debemus aure tñſitxe. Poſt hoc ducit in tunica baſdiſcũ:qui ſolo viſu hominem occidit ſi eũ primo viderit⸗ Sic luxurioſi per vagabundos oculos a intuitus venenoſos ſe mutuo occidunt. Gregꝰ. Eit redte retributionis & dei exa⸗ mine· vt qui exterioꝛi oculo negligenter vtitur:interioꝛi iuſte pPriuetur · ſiẽ contigit Dauid de berſabee. Deinde dẽ luxuria habere poculum aureũ in manu ſua. quicunq; vult ex eo bibere:illi dat·ſicut dicit᷑ apoclxvnj. Vidi mulierem ſedentẽ ſuper beſtiam a poculũ aureũ habentem in manu ſua:intus plenum abhominatione & immũdicia foꝛnicationis ſue. Vł deſcribe eam ſic. Q& luxuria venit contra hominem:habens arcum in manu ſua.Quid per arcum niſi temptatiões:quid per pharetrã:niſi cogitationes quid ꝑ ſagittas:miſi deleéta⸗ tiones quid ꝑ vulnus:niſi ↄſenſus aliquando vſq; ad opus productus. De his in Pſalmiſta. Ecce ipſi pecatoꝛes: id eſt demones: vel caro:vel munmdꝰ intenderunt arcũ:parauerũt ſag.ſu:in ꝓha.vt ſagi.in obſrectos coꝛde. De hoc arcu dici᷑ in Pſalmiſta. Dediſti metuentibo te ſignificatiõz vt fugiant a facie arcus:quaſi dicét. O deus tu dediſti metuentibo te ſi⸗ gnificationem:id eſt ſignum caſtitatis:videlicet in teipſo:in matre tua:in multis alijs ſanctis vt fugiant a facie arcus:ið eſt temptationes non delectando: non conſentiendo: non að opus perducendo- rcius a ꝓparitoꝛ eſt auaricia:que pugnat ↄtra ho⸗ minẽ: a ſedet ſuꝑ aĩal q ddaʒ qd dẽ oꝛixſupꝑ galeam ducit imaginẽ talpe:in tunica ducit qddam animal emſtra:in clipeo ducit aĩal qd dẽ monocerẽtes. Nota auari⸗ cia dẽ venire ĩ aĩali q dẽᷣ oꝛix:hoc aĩal moꝛat᷑ in affrica:vbi tera caret aqua.vnde ſemper ſitit:G&& nunqᷓ ſatiat a ſignificat auaros qui ſemꝑ ſitiunt pecuniam: & nunq́; ſatiantur. Vnde ecœleſiaſtici.xmij. Inſatiabilis eſt oclus cupidi. Ideʒv. Auarꝰ Titulus llexxb non implebitur pecunia. Augꝰ de verbo domini. Inexplebi lis eſt ſola auaricia diuitumſemper rapit:a nunq; ſatiatur nec deum timet:nec hominez reueretiir· nec patri parcit:nec matrẽ agnoſcitnec fratri obtemperat: nec amico fideʒ ſeruat Viduaʒ oꝓprimit:pupillos inuaditliberos in ſeruitiũ reuo⸗ cat:teſtamentum falſum profertres moꝛtui occupat:quaſi non ipſe qui hoc facit moꝛiatur. Dein de ducit talpam ſuper galeam:ꝗᷓ radices frugũ a herbarũ edit& ſignificat auaros vſutarios preemptoꝛes:qui anteqm̃ fructꝰ terre oꝛiantur creſcant: preemunt. Chriſoſtomꝰ. Super omnes mercatoꝛes maledictus eſt vſurariꝰ.Eſt em vſura (vt ait Augcum ꝗs plus exigit qꝙ́; accepit. A alpa etiã eſt ceca:ſignat auaros exce catos per auariciam. Vnde eccleſiaſtici.xxj. Exenia & dona excecant oculos iudicũ. Deutroxvji. Non accipias perſonã nec munera:qa munera excecant. PS. Oculos ſuos ſtatuerũt declinare in terrã. Idem. Suꝓcecidit ignis:ſcʒ auaricie:ée non videriũit ſolẽ·i.xpᷣm ſolẽ iuſticie.Talpa etiã ĩ fame terrã come dit et herbis ꝓcit. ſic faciunt auari. Vñ eccleſiaſtes vj. Eſt a aliud malum ꝗd vidi ſub ſole:a quidem freqnter apud ho mines vir ex iudeis dedit ditias ſubſtantiã a honoꝛes:a nihil deeſt anime eiꝰ ne omnibo que deſiderat: nec tribuit ei pote⸗ ſtatem deus vt comedat ex eo: ſed homo extraneus· hoc eſt vanitas a magna miſeria. Siẽ nec rana audet ſatiari de terra putat ſemper ꝙ deficiat. Deinde ducit in clipeo emſtrũ ſiue aſperiolum:ꝗd eſt animal paruũ:ꝗᷣd in eſtate ↄgregat cibos vt Habeat in hieme.Poſtea vero maſculus in hieme feminã expellit de antro:quia auidioꝛ eſt in ſuimendis cibis mare/ſe mina autem callida eſt: a foꝛamen facit in altera parte cauer ne & veſcitur furtim. Sic faciunt aliqui diuites auari vxoꝛi/ bus eoꝛum:qui congregando labores a diuitias vxoꝛes dili gunt que fideliter laborant. Et tunc de ip̃is non preſumẽtes ab eis:cellaria obſeruant: ne expendant: ad ſaturitatẽ co⸗ medant:& ſerinia a claues ſoli obſeruant: vt ſoli comedant ſine vxoꝛibus ſuis. O ſtulti· nonne mulier decipit adam: ſam pſonem: ſalomonem:dauid: cauete ne etiam decipiant vos. Audi qd dicit ſapiens. Breuis omnis malicia ſuper maliciã mulierũ:& tamẽ poſſeſſio diuitiarũ non eſt delec tabilis ſine ſocio. Vnde Seneca. Nullius boni ſine ſocio iocũda eſt poſ⸗ ſeſſio. Deinde ducit in tunica quoddam animal quod dici⸗ tur monoceruntes:quod minqm̃ viuum capitur: ſicut di cit Iacobus. Capi non poteſt:interimi poteſt · nüquam viuum venit in hominis poteſtatem: ſed moꝛ tuum. Et ſignat aua⸗ en ſ dlar/ Nelnerm Tortler ent iRe tIirinu ralnuri⸗ lonocet lenicn nhrpi ſium die wöner et atas cocord iracur ldem ſurioſ⸗ ue o ue tal lapies compa cumdke Hom ſuis de Petit a ldem duſtin⸗ guidiſ ſiſeitun lntunie trl Titulus ”” lxxv r “ nare deare:e emoſinas dare volunt. limina ſ. an ctoꝛũ viſitare tn nolunt: & etiã reddere nolunt. cum tamen dicat Augꝰ. Non ig Omittitn peccatũ: niſi reſtituat abl atum. Vnde eccleſiaſtici en GH X 5 re pecuniam hoc em diam ua vden alem habet. * AQug?. oĩa vicia in hoie ſeneſ cãt: auaricia iuueneſcit. . D An artus 4 Paritoꝛ eſt ira que pugnat contra boĩ’ermn *“ EHec venit ſedens ſuꝑ camelum:ĩgalea ducit niſimn rigac in clipeo canem rabidum:in tunica qddam monſt⸗x an Aod dicit ſœca. Ira duitur venire in camelo ꝗ; deſt animal ai Vt dicit Iaco · qd ſeruat longo tempore irã:a Paie⸗ rancoꝛem atnek perſeuerantem de malis ſibi illatis. Sic faciunt iracundi:qui en mox vt leſi fuerint:rapiunt᷑ in iram.a ſi poſſunt.ſe vindicãt· n Et ſt non xpoſſi unt:tunc in voluntate rancdꝛis perſeuerant. De Sſe quibo dẽ ecleſiaſtici.vij. Ne ſis velox ad iraſcendum. quia pud o ira in ſinu ſtulti requieſcit. Eccleſiaſtici xxvnj. Hõ homint 1. anihi reſeruat iram: a a deo ꝗᷓrit medelam. Idem. Relinque ꝓximo eipote⸗ tuo nocente te:& tunc deprecante tibi peccata ſo luunĩ.I dem eel NMlemẽto nouiſſimoeum: a deſine inimicari. Augꝰ. Siẽ acetũ xelertn coerumpit vas: ſi diutiꝰ ibi fuerit ſic ira coꝛrumpit coꝛ: ſi in rüſwe alium diem durauerit. Idem. Ira nibil aliud eſſe: q; Aciſcẽdẽ Ncg libidinem diffinierũt. CQamelus etiã diligit turbidas aquas gefenn. et claras turbidas facit. Sic hõ iracundus: diſcœꝛdias amad. snt cõcoꝛdias deſtruit:& rixas prouocat. Vnde prouer xv. Vir Archet iracundus ꝓuocat tixas· qui patiens eſt:mitigat ſuſcitatas unitin Idem.xxij. Noli eſſe amicus iracundo:mec; ambules cũ viro õ furioſo:ne fote diſcas ſemitas eius: ſumas ſcandalum aĩe mi tue. Poſt hoc ira dicitur habere auem in galea que dẽ niſus infa⸗ que talis nature eſtvt dicit liber rerũꝙ omnis aiiis predã edod tt capiẽs parcit ſui generis auibo. preter niſus.qui ſuũ parem mſan comꝑareʒ perſequit᷑ capit ſi preualet èe het habet mune tto⸗ cum hoĩe:rã homo hoĩem perſequit᷑. Vñ eccleſiaſtici·xxvni —M Homo in hoĩem ſimilem nõ habet miſ. ericoꝛdiã: 2 de peccat bn ſuis deprecatur. Iſpſe. e dũ caro ſit· reſeruat iram: ẽe ꝓpiciaciõʒ Ualne, petit a deo quis exœabit delictis ſuis? quaſi diceret nemo D Idem. Omne animal diligit ſimile ſibi.Audiat iracundꝰ Auj or guſtinum qui dicit. Non poterit habere ↄcoediam cum xpO ium qui diſe coꝛs voluerit eſſe eum chxiſtiano. In euangelio. Qui . iraſcitur fratri ſuo ac᷑ Poſt hoc dici᷑ ducere canem rabidũ num in tunica. Canis rabidꝰ dẽ habere defixos oculos ſuꝑ terrã E . — CTitulus lxxv et nunqm̃ eleuatos:& nullum cognoſcit. Sic oculi iracundi 2 ſemper ſiint rubei ⁊ defixi in terram:ẽe nullum recognoſcũt dA et tales oculos Habuit Qayn defixos in terram: a noluit co⸗ gnoſcere fratrem ſuũ:ſed interfecit eum. Ceneſis. Iratus eſt 4 chayn vehementer: a ocidit vultũ eius: o ſurtexit aduerſus 3 fratrem ſuum:& interfecit eum. Deinde dẽ habere quodda: monſtrum marinum in tunica quod dicit᷑ foꝛca:quod talis eſt naturecvel dicitur bos marinus)ꝗd eſt contra alia ani⸗ malia mitiſſimumvt dicit Axeles) niſi contra ſuam feminã cũ qua ſemper pugnat:donec ipſam interficiat. & ducit tũc 1 aliam: & ſic cum ſecunda a cum terxcia facit: et ſignat viros vracudos a impatientes qui minꝙ viuunt pacifice cũ vxoꝛi bus ſuis. Ad tales dicit Salomon ecleſiaſtici quarxto. Noli “M eſſe ſicut leo in domo tua euertẽs domeſticos tuos:a oppri⸗ n mens ſubiectos tibi. Audi qui talis es impatiens ↄtra vxoꝛẽ tuam. a eam prouocas ad iracundiam:quã mercedem inde e ha bebis. Vnde dict Salomon eccleſiaſtici.xxv. Commoꝛari R leom e draconi magis placebit: qin habitare cum muliere nd nequam. Idem. Non eſt ira ſuper irã mulieris. Ide m. Breuis nu omnis malicia ſuper maliciam mulieris. Aliud exemplũ de mul hoc ſuine in vippera: ꝗᷓ eſt quoddam genus ſerpentinũ qᷣd len habet faciem humanam vſq; ad vmbelicum:ceterũ vero vt t cocodriliꝰ. quod eſt animal quadrupes in terra: & in aquis n eque v a'ens.ſicut dicunt Solinus a Iacobus. Vippera mas halo abſentem feminã querit:& eam blando ſibulo vocat ea aũt wn adueniente: ob reuerentiaz eiꝰ omne venenum euomit. Eru⸗ W beſce ergo vir qui ſemper ſeuis in vxoꝛem tuam:que conſohkobüo ſer ambob nobis in hoc.· ſic deterio es vippera· qui nõ quert de pacem:ſed retinẽs venenum iracundie. Vnde Prouerxvij. m Melioꝛ eſt bucella ſicca cum gaudio:q́; domus plena vidi⸗ ie mis cum iurgio. Audi & tu mulier que habes talem virum du⸗ quid dicitur prouer xv. Reſponſio mollis frangit irã:ſermo ſgi durꝰ? ſuſcitat furoꝛemergo ſis patiens ↄtra virũ. Quia dñs . dixit eue Geneſis. Sub viri poteſtate eris. Et illud Heſter’· We Quncte vxoes tã maioum q; minoꝛũ deferant maritis ſuis d honoꝛẽ. Auidiãt ergo tales in matrimonio diſcoꝛdes. d dicit din Gregꝰ. Diſcoꝛdes ⁊ ſi boni operis fructꝰ in ſuis actiõibo ꝓfe m. runt: ꝓfecto multi ſunt qui ex vnitate caritatis oꝛiunt B et Vintus apparitoꝛ eſt inuidia que venit ſedens ſuper eg draconem: a ducit nidũ cũ apibus in galea: veſper⸗ fent tilionem in elipeo: ſerpentem ĩ tunica. ¶ Inuidia dẽ Lo erire in dracone quia venenũ non habet tamẽ moꝛſus eis 2= . malus eſtł᷑ qa venenoſa comedit:⁊a multũ nociuus ſignat drn . 4 4 2 dundi ſeüt lico: cd Ne uodd odtali lni ſnin ductii atitos ecle 4 ope⸗ ra em ind⸗ morat luliere Breuis plü de inüͦc⸗ veto Aquls Anas A ai nit Bun corſol öe Nler . nucdk⸗ e lenm adus Keri is ſu⸗ dict e 5 4 k⸗ nar tn — Titulus = 6 J detractoꝛes quia detractio ex inuidia naſcitur quia licet ho mo ex natura non habeat venenum malicie: tamen moꝛſus eius id eſt verba detractoꝛia ſua que ex inuidia oꝛiũtur:illis quibo detrahunt: multum nocent.quia illud venenũ malicie quo alij detrahit: non ex ſe ſed a dyabolo ſumit. Vnde dicit Aug. Detractoꝛ a libens audito: vterq; portat dyabolum ĩ ee ſuo. Et ſicut moꝛſus draconis nociuus eſt:ſic ſunt verba tr actoꝛis:qñtum ad ipſum a ad eũ qui audit & de 4 dicit RNiiguſtinus. Inuidus conuertit aurum in cuprum:gẽmas in lutum granũ in paleam:mel in fel. Poſt hoc duct nidum cum apibuis in galea. Apis em in oꝛe mel habet:ſed in cauda aculeum ꝗ pungit. Sic faciũt inuidi 4 detracloꝛes · preſente bomine habet dulcia verba: ſed eo abſ. ente pungitiua a no⸗ ciua & vulneratiuia. Vnde Prouer.xxnj. Ne comedas cum homine inuido: a ne deſideres eibos eis.& ſ equit᷑. Comede et bibe dicet tibi: & mens eiꝰ non eſt tecum. ¶euitici xix. Non maledices ſurdo:id eſt abſenti non detrahbas. Pſalmiſta. Cix cundederunt me ſicut apes. Vnde cauendũ eſt a talibo·quia dicit Bernꝰ. Plus nocet lingua adolatoꝛis: ꝙ manus perſecu toꝛis. Deinde imiidia ducit in clipeo veſpertilionem: que ſine leſione non poteſt videre lumen. Et ſignat inuidos qui non poſſunt videre proſperitateʒ e ſucceſſus bonos alioꝛum: ſine leſione coꝛdis. Seneca. Vtinam ñ ſieri poſſi et: ꝙ inuidi vndiqz oculos haberẽt:vt de omnibus ſuceſſib⸗ toꝛquerent᷑. Tales inuidos oclos habuit ſaul ad dauid. Vnde dẽ primo Regũ xvnj. Non rectis oclis aſpiciebat ſaul in dauid. Poſt hoe dẽ ſerpentẽ ducere in tunica:qui ingrediens in aquam: venenũ deponit a rediens non imienit: caput allidit terre: a pᷣ doloꝛs moꝛitur. Et ſignat auaros malos in uidos ex inuidia per⸗ uerſum conſilium dantes· ſed quando cõſilium eoum non ducitur ad effectũ: dolent& aliquando ſeipſos occidunt: ſiẽ legit᷑ de athytophel qui ſeipſum ſuſpendit qa non fuit fadũ conſilium ſuũ quod dederat contra dauid. ij. Regũxvij. Vñ eccleſiaſtici.xvij Racienti conſiium nequiſſinũ ſuper ipſum deuoluet᷑. Anihelmuis. Magis puto ſaluationem ſperãdam: eius qui parum boni fecit: 6 fadis alioꝛum fauet:qᷓ; illiꝰ qui mlia a inuidet. Vndechm Auguſtinum de conflidu vicioꝛũ et virtutumInuidia dicit. In quo illo vel illo minoꝛ es? cum ergo eis equalis & ſuperioꝛ ſis: quanta vales:que ipſi nõ va/ lent? Non ergo tibi aut ſuperioꝛes eſſe: aut equales debent- quomodo cernè potes ꝙ hi honoꝛantur:tu vero ↄtemneris⸗ iſtis diuitie affluunt:tu pauper es hi ſapientia clareſcere vi⸗ dentur. tu licet ſapientioꝛ ſis:tamen non appares · ðMẽ R Titullas llrxxb HExtus apparitoꝛ eſt accidiaque ſedet ſuper aſinum: in galea ducit imaginem ſymee in clipeo bubalum in tunica leopardum. Accidia dicit venire in aſino aſimus em eſt in poſterioꝛibo ſoꝛtis: ſed ante vbi crucem por⸗ ſunt retroꝛſum & non ante. Gregoꝛiꝰ.Iuſtoꝛum eſt foꝛtitudo carnem vincere ꝓprijs voluptatibo contrariare:delectationẽ vite preſentis extinguere: huius mundi aſpera pro eternis amare: proſperitatis blandimenta ↄtemnere:aduerſarioꝛum metum in coꝛde ſuperare.Idem. Humana anima qa ad deii ſolum appetẽdum facta eſt omne aũt ꝗd infra appetit:minꝰ eſt in re vñ ei non ſufficit niſi ꝙ deus hinc eſt:qꝙ; huc illucqʒ ſpergitur:a ab vna quaq; re faſtidio impellente remouetur- Deinde ducit imaginem ſymee in galea:que eſt talis nature ꝙ libenter nuces comedit ſed inueniens amaram coticem: abijcit & dulcem nucez. Sic piger deſiderans dulcem fructũ Vite perpetue: a inueniens viam que ducit amaram:totum abijcit: quia nihil vult pati pro dulcedine celeſtis patrie.O piger audi quid dicit Apłliis. Oportet nos ꝓ multas tribu⸗ lationes intrare regnum dei. Bernꝰ. O bone hieſu:qim̃ pauci ſunt qiii velint ire poſt te. Poſt hec debet habere ĩ clipeo bu⸗ balum: qui talis eſt nature ſicut dicit liber rerũ)ſi ei fuerit graue onus vltra voluntatem impoſitũ ſtatim ↄmotum in têèra proſternit᷑nec defacile cogitur ad ſurgendũ: niſi onus alleuietur: & ſignat pigros: qui cum confitentur a cum eis penitentia ↄdigna vel faci lis vel breuis iniungit᷑ ſtatim ↄtra ofeſſoꝛem ↄmouientur indignatione & impatientia a rennu⸗ unt ſufferre penitentia m. Audiant tales quid dicit Iob. Quui timet pruinam:irruet ſuꝑ eum nix. Augꝰ. Nullum bonum irremuner atũ:nullum malũ impunitum. Deinde dẽ habere in tunica leopardum:qui talis eſt natecvt dicit Solin?cum domeſticatur:mittit᷑ ad predam capiendaʒ quam ſi quarto vel quinto ſaltu nõ capit:ſubſiſtit:& iratꝰ ruit ĩ venatoꝛem niſi ei offerat beſtiam aliã. Etiaz generatur ex leone a pardo et ſignat pigros:qui quãdo fundunt oꝛationes ad deũ tri vel quatuoꝛ vicibo.& ſi non exaudian?᷑: ſtatim ceſſant ab oꝛa⸗ ciombo. Audi o talis quid dicit ſceriptura. Oportet ſꝑ oꝛare: et nunqꝙ; deficere. Et Apłliis. Sine intermiſſione oꝛate. Scam Augiiſtinũ ĩ de oflici vicioꝛũ virtutũ. Si nimis laboras coꝛpus euiſceras ſi nimis ieiunas:copus eneruas:ſi ſepe la⸗ crimas effundis: oclos amittis:ſi oas: inſaniã capitis incurr⸗ quieſce ergo vtehm Apłmrõnabile ſit obſequiũ tuũ; tat debilis. Sic accidioſus in ſpirituiali bo debilis eſt:ĩ tempo/ ralibus foꝛt: ad vtutes debilis:ad vicia foꝛtis. Vñ Ie. Eoꝛtes b n. in lr W.: ere tud ton rs nun dai itmi ilu etue natue icem. cku tum e0 ebu: dauci bu⸗ uetit min Onos mes nen keni⸗ vnun ne m ltto en ard tein 6 Titulus lxxd Eptimus apparitoe eſt gula: que ſolet homnẽ im⸗ 1 catus:æ ducit vulpem in galea: & luceum piſcem in clipeo:a in tunica ꝗᷓddam animal ꝗ; d dicit panchio. ¶ Gula dicitur ſedere ſuper animal quod dicitur catus:quod eit ta lis nature: ꝙ tres boues vel quatuoꝛ. ſimul cum cauda ſua trahit in antrũ & deuoat vt dict Solimis a ſignat guloſos n nunꝙ́ ſatiant᷑ ſicut iudei in deſerto:qui non poterant ſa/ ciari cibo celeſti à manna:ꝗ pauit eos dñus: ſed deſider abãt carnes & pepones a cibos egiptioꝛũ:tunc dominus dedit eis raxnes in abundantia. De quibo Pſalmiſta. Manduicauerit et ſaturati ſunt nimis Sequi?. Et adhuc eſce erant in oꝛe eoꝛũ c.· Eccleſiaſtici.xxvij. Roli eſſe auidꝰ in omni epulatione. Audiãt tales quid dominꝰ dixit ad Eʒechielẽ. Eili hominis anem tuũ in pondere comedes: aquam in menſura bibes De quibo dicit Aplus phił tercio. Multi ambulant ꝗs ſepe dicebam vobis:nunc autẽ & flens dico inimicos crucis xpᷣi quoꝛum finis interiuſ: cqquoꝛum deus venter eſt. CGloſa. Quia quidòd faciunt:pro ventre faciunt quaſi ipᷣm ventrem deũ faciunt.quia hoc ab homine colitur.quod pre ceteris diligit Augꝰ. Multi comedũt quaſi cras moituri milti edificant: quaſi ſemper victuri. Deinde gula ducit vulpem in galea: qᷓ eſt doloſa· vt dicit Iſidorꝰ. Et talem habet ↄſuetudĩe: foueas s ſibi taxus ſacit:vulpes defedat ſuo ſtercoꝛe vt taxꝰ fetoe⸗ fugiat: a ſic eas inhabitat. Et ſignat dyabolũ:qui ꝑ crapulã templum dei ꝗd eſt homo:ſicut dicit Apłlus. emplum dei ſanctum eſt: ꝗd eſtis vosviolat:macullat:defedat vt hinc deꝰ effugiat: & ipſe inhabitet.qa gula eſt reqes dyaboli Mathei xij. Cum immundus ſpiritus . Loca arida ſunt Homines temperate viuentes:in quibo dyabolus non inuenit locũ ſedð in guloſis. Vnde dyaboli dixerũt luce.Mitte nos in porcos: Poſt hoc dicit᷑ ducere piſcem in clipeo q̃ dicitur luceus qui pre nimia pinguedie dicit᷑ excecari:& ſic capitur. Et ſignat guloſos:qui, ꝓpter nimiã gulam:in conſcientia ſua excecant De quo dicit Iob·xv. Eaciẽ eius operuit craſſitudo. Et nota ſicut cecus faciliter offendit pedem ſuum: & ſubito cadit in foueam: hoc ſepe. Sic guloſus ebrioſus excecatꝰ a gula: faciliter cadit ĩ multa peccata. Poſt hoc ducit qdam aial in tiimnica quod dicitur panchio: quod eſt animal ad modum canis in ſtatura: a nutritur delicat cibarijs:6 habet ruffam pellem velut ſanguinemſed cum moꝛi?᷑: pellis ruffa a decoꝛa perdit decoꝛem. Et ſignat guloſos:qui delicatis cibarus nu⸗ triunt coꝛpus:vt pulcrũ decoꝛum ſita tamen illũ decoꝛem pugnare: fedet ſuꝑ quoddam animal ꝗᷣd dicitur 2 6 Titulus exd perdet in moꝛte: cum dabitur vermibus é ſerpentibus o eſca. Vnde Bernꝰ. O homo cur carnem tuam precioſis reb impinguas adornas: quã poſt paucos dies vmes deuoxât in ſepulcro. Idem. Qui iam ſedebat gloꝛioſus in tbrono:mo iacet ſepultus in tiimulo. qui modo veſcebat᷑ deliciis:modo conſumitur a vermibus qui priꝰ ſedebat gloꝛioſus in aula: cadauere:quid horribilius moꝛtuo homine cuiꝰ erat in vita gratiſſimus amplexus:fit in moꝛte horribili aſpectus. ISem. Iſta caritas deſtruit caritatem. hec diſcretio diſcretiõz 9fun⸗· dit talis miſericoꝛdia crudelitate plena eſt: qua videliet ita coꝛpori ſeruitur:vt anima iuguletur. que etenim caritas eſt carnem diligere:a negligere ſpiritum Quie diſcretio totum dare coꝛpori: & anime nihil? Qualis miſericoꝛdia ancillà re⸗ ficere:a dñam interficere· nemo pro hbuiuſmodi miſericoꝛdia ſperet ſe conſequi miſericoꝛdiam. Hieronimus. Nihil ſollici / cius prouidendũ eſt: & vt ſolennem diem non ciborũ abun dantia: quam ſpiritus exultatione celebremus. Quia valde abſurdum ẽ nimia ſaturitate velle honoare martires: quos ſcimus deo placuiſſe ieiunijs. Item gula dicit hm Auguſti⸗ in de flicu) Comedamus: cibamus: a bibamus- vtamur creaturis dei. Ad eſum enim deus omnia munda creauit qui ſaturari cibo reſpuit: quid aliud q conceſſo munere contra⸗ H dicit? cum etiam deus in paradiſo comedere iuſſerit. ¶ De Septem virtutibus èMD Ota ſicut dyabolus mittit predictos ſeptem appari ⸗ toꝛes:id eſt ſeptem vicia capitalia ad rapiendũ pec⸗ catoꝛem. Sic deus mittt ſeptem virtutes principales contra vicia ad protegendum hominem. Quia hm Augu⸗ ſtinum. Virtutibus nemo male vtitur. Et hm Ambroſium . Egreſſus vicij:virtutis operatur ingreſſum. Et he ſeptẽ vir tutes poſſunt ſignificari per ſeptem nuncios quos miſit rex aſſuerus pro regina vaſti:Heſter. ¶ Prima virtus eſt humi litas:que procedit contra ſuperbiam: a ſedet ſuper panthe-⸗ ram: & duct in galea pro ſerto floꝛentẽ vitem:in clipeo duas ſcalas:in tunica griffonem. ¶ Humilitas dicitur venire ↄtra ſuperbiam que priuat hominem virtutibo: in panthera:q d eſt animal vt dicit Solinus ſuauitate oꝛis ſui attrabit muilta animalia. Sic humilitas attrabit homini & dat cetas virtutes. Et quid mirum ſi humilitas dat homini virtutes? quia ipſum ſpiritum ſanctum qui eſt fons a ꝗᷓ fluunt omes virtutes trahit in coꝛ hominis. Vnde Iſaias.Super quem re tas ſu fes ken nen ite rene das ntho dunm 6 1 Ans nlen de Puin de⸗ ni N Ar Uman, intit At Ur otnnn erican ilſolaa bun AValr quo rk uuguſti Vtamuar ut qiu 8 contri⸗ Nawer/ ndiͤe jineypt⸗ 1 Ag⸗ bevſumn tinr eter tbumi untte⸗ 0 duns “ re Nttn ug m Vts s⸗ nis ente Titulus ffrxb quieſcet ſpiritus meus: niſi ſuper manſuetum e humilem code ?. Bernardus. O humilitas regina virtutum'moꝛs vici oꝛum:nutrix virtutum:ſcientie decoꝛ:religionis vigoe: trinita tis Hoſpitiiim: ſancti ſpiritus receptaculum. Idem. Humili / tas hauritoꝛium ſapientie: vas gratie via celi: reclinatoꝛium dei. Pſalmiſta. Qui emittis fontes in comiallibo. Quid aliud ſunt valles:niſi humiles in has valles emittit dominus fon⸗ tes virtutum Deinde dicitur habere in galea pro ſe erto flo⸗ rentem vitem. Vitis floꝛens: per virtutem ſuam vermem ve⸗ nenoſum qui dicitur Boꝛax fugat:quia ille ſerpens natura⸗ liter fugit odorem floꝛentis vitis ſicut dicit liber rerum. Elo rxens vitis. ſignat humilitatem floꝛentem:que fugat & vincit * dyabolum qui eſt plenus veneno inuidie. Vnde cum beato anthonio oſtenſa fuiſſent retia dyaboli:que extendit per to⸗ tum mundum: dixit. Quis poteſt euadere iſta Reſi ponſum ẽ ei:ꝙ hũilitas omnia euaderet. Poſt hoc ducit in clipeo duas ſcalas per vnam deſcendit.& per aliã aſ- cendit.per vnam hu/ miliatur.a per aliã exaltatur. ¶ Prima ſcala habet tres gra⸗ dus· quia ſicut dicit Rabanus. Humilitas habet tres gradꝰ Primus gradus eſt.ſubdere ſe maioꝛi: ⁊a nõ preferre ſe equa li. Secundus gradus eſt. Subdere ſe equali:a non prferre ſe minoꝛi. TLercius eſt: ſubdere ſe minoei:a nulli ſe preferre. Per hos gradus homo humilis deſ cendit. ¶ Secunda ſcala ſimi liter habet tres gradus. Primus gradus eſt: quia humilem aliquando deuſ in preſenti exaltat:quod patet in ſaul primo Regũ xv a in multis alijs. Secundus gradꝰ eſt:quia amma humilis ſeperata a coꝛpore: ante iudiciũ exaltabitur a terra in celũ. Tercius gradus eſt:quia poſt iudicium humilis cũ copore & aĩa exaltabitur in gloꝛia. Mathei. Qui ſe bumiliat exaltabit᷑ τι. Iſidorus. Homo diſce te humiliare: vt exaltexis ne exaltatus humilieris. Humilitas aũt caſum neſcit:humi litas lapſum non nouit:humilitas nunq; lapſum paſſa eſt. Deinde ducit ĩ tunica auem que dicitur griffo:que eſt auis magno copore: adeo: vt armatos homines occidat. vt dicit Iacobus:que in ſicilia aurum èe gemmas ĩ quodam loco in acceſſibili cuſtodiunt. Et ſignat Humilitatem:que foꝛtiſſima conſeruatrix virtutum eſt. ¶ Gregoꝛius. Perit omne quod agitur:niſi humilitate cuſtodiatur. Vſidorus. Qui ſine hu⸗ militate ceteras virtutes congregat: quaſi puluerem in ven⸗ tum porxtat. Humilitas dicitſſecundii Auguſtimum in libro de conflictu vicioꝛum ⁊a virtutum O homo memento quia pPuluis es: quia einis es: quia putredo es:quia vermis es. Et ſi aliud es:niſi tanto te humilies: quanto magnus es:perdis „ . 2 „ —ʒ· „3 —* ⸗ 3 — Titulus lxxv omnino ꝗd es. Nunquid tu altioꝛ ꝙ primus angelus. min⸗ Ci gquid tu ſplendidioꝛ in terra quam lucifer in celo · ꝙ ſi ille de ſec tanta ſublimitate per ſuperbiam ceciditquomodo tu ad tan / N tam celſitudinem ſuperbiens conaris aſcendere I Jante EHecunda virxtꝰ eſt caſtitas:que procedit ↄtra luxu⸗ nul⸗ riam: ſedet in vnicoꝛn u:a habet in galea ſertũ ex pect⸗ lilijs candidis croceis viridibo: a ducit ĩ clipeo ange guſii lum depictum ĩ tunica lupum. ¶ Qaſtitas dicitur vemre in per vnicoꝛnu:ꝗd eſt animal ita acrec ſicut dicit Iſidorꝰ)vt capi eri⸗ non poſſt. Sed ita capitur puella virgo in ſilua ponitur: bitus . vnicoꝛnis adueniens:caſti coꝛporis pudiciciã venerat᷑ caput — in ſinu ſuo reclinat:ſicq; ſoporatꝰ deprehendit᷑. Hoc animal ſignat xpᷣm qui ante incarnationẽ a nullo poterat capi ſiue deprehendiſicut dicit᷑ Iob.xxnij.Si ad oꝛientẽ iero:non appa ſuod⸗ ret· ſi ad occidentem nõ intelligã: quod ſi ad ſiniſtram: quid onen agam non apprehendam euü. Item hic fuit quondam iratus Deur ſicut patet in peccatis que puniuit in celo. in paradiſo: in erir terra muiltipliciter. Hunc vnicoꝛnem virgo Maria ſua caſti Pntze tate in ſiua ſiue in deſerto huiꝰ mundi poſita: ſinu vteri ſi ui D ↄcepit ten uit don?᷑ a venatoꝛibo iudeis detineret᷑ a occideret nup⸗ Vnde dicũ. Quia quem celi capere nõ poterant:tuo gremio Dind ↄtuliſti. Bernꝰ. Tu ſola digna imienta es in tua vginali aula n rex regum dominꝰ dominantiũ: a regal bo ſedibo veniens ſriß primam ſibi inter fios ho minum manſiõʒ eligeret. D einde puse dicitur ducere in galea ſertũ ex triplicibo liliis videlicz albis ne croceis: vitridibus que ſignant triplicem caſtitatem. videlicʒ. dSN virginalem giugalem: a vidualem. De quibo dicit Bernardꝰ tdenn Bona eſt caſtitas cõiugalis: melioꝛ continentia vidualis: ſedð luero optima pudicicia virginalis. Poſt hoc ducit depictum an⸗ Ci⸗ gelum in clipeo per ꝗd intelligitur: ꝙ virgines ducunt ange ſſin licam vitã in terra. Vnde Hieroꝰ. In carne preter carnem vi⸗ 8 8 uere.eſt plus angelicum q́ humanum.Gloſa ſuꝑ Matheũ · li xxvij· ſuper illud. In reſurrectione neq; nubent neq; nubent᷑ t ſed ſunt ſicut angeli dei . Dicit ſic. Supergreditur virginitas . Cun conditionem humane nature: per quam homines angelis nt ſimilantur. ¶ Chriſoſtomus. Caſtitas eit res angelica: Per Nrun bhanc enim ſolam: ſingulariter homines angelis ſimilantur: Deinde ducit lupum in tunica. Lupus ſi te ſeqiutur paula⸗ 1 ec. tim: ipſo vidente:aliquod ſignũ medium pone inter te & ip⸗ .“*M ſum a ſubſiſlet· ſicut dicit Ambroſius. Ita debet fa ere caſt ter homo quem lupus frauduilentus & aſtutus: id eſt dyabo⸗ lus ſequitur impugnationibus & temptationibus carnis. obils ponit inter ſe & eum ſignum crucis: & muniat ſe cum eo: et rio⸗ lm tuche — t R Tituluus Ixxd in vincet eum. Vnde Origenes. Vbi ſignum crucis cum fide e 1 timoe dei preceſſerit: nihil ibi nocere poterit inimicꝰ?. Idem- nm. Tanta eſt fides crucis chriſti:vt ſi in mẽte fideliter habeatur ſai nulla libido poſſet preualere:ſed ad memoꝛiam illius omnis Sn Peccati moetis fugit exercitus. Item caſtitas dicit hm Au⸗ l gu ſtimim. O homo cogita ad poſt h anc vitã tecipias ſi em Nter pie 2 caſte vixerſ: ſine fine g audebis ·c ſi impie et li ixurioſe nin 8 eternis incendijs ſubiacebis. Et ſequit. O ꝙ breuis eſt cõcu/ KRZ bitus hora qua perditur vita futura: K Brcia vixtus eſt largitas:que dici?᷑ venire ↄtra aua riciam: a ſedet ſaper atnmal quoddaz quod dicitur demin tep ſi dnoni tamgi im kann iſorE aa cal teriſ ocider⸗ grenit Eale:a fert in capite galeam onatam iaſpidibus:in clipeo ducit galandrum auem:in tunica ciconiam. ¶argitas dicitur venire contra auariciam in quodam animali quodð dicitur Bale: ꝗ eſt aĩal ſimile equo:duo coꝛnua habetcum ſe defendit num coꝛnu pretendit: a aliud replicat. Hoc aĩat ſignat verum largũ hominem: cũ pugnat cum vicijs a ocu piſcencijs ad ledendum ea per lat gitiõz elemoſinarim: vnii coꝛnu pretendit:id ẽ vnam manũ ad dandum elemoſinã.ſiẽ dicitur Prouer vltimo. Manum ſuam aperuit inopi. Vnde i al Ambꝰ.Extende mamim tuã ſepius ad pauperem qui te ob/ emnens ſectat. Extende vt proximum iuiies: vt vidue feras preſidiũi Deim eripias eum quẽ vides iniuſte contumelie ſubiacere. Augꝰ. ibs Redime te homo dum viuis:redime teipſum dum potes: ne dlc⸗ mos te preueniat:& vitaʒ ſimul a preciũ perdas. Sed alterũ Bernath coꝛnu:id eſt alteram manũ retrahit. ꝗqa cauet ſibi ab illicito Dalss lucro·a rapina:a furto:ab vſura: ſic de alijs:ꝗa dicit ſapiẽs ichnn Qui offert victimã de ſubſtantia pauperis:quaſi ꝗ victimet unte filium in cõſpectu patris. Gregꝰ. Quidquid in dei ſacrificio rrentt ex ſcelere offert. omnipotentis dei non placat iram:ſed irritat rlri Iſidorus. Nihil proficis:ſi alterum inde reficis: vnde alium nliei inanem facꝰ.contemnat iſta miſeratio: non propiciat᷑. Augꝰ rfitss „ Qui totum tribuit pauperibus quod abſtulit: addit potius gi peccatum peccato ꝙ minuat. Gregoꝛius. Flemoſina illa re⸗ leabe demptoꝛis noſtri oculis placet: que non ex illicitis a iniqui⸗ utu⸗ tate congeritur:ſed que de rebo conceſſis bene conq uiſitis: epl⸗ impenditur. Ambroſius. Si non poteſt alteri ſubueniri niſi re2 alter ledat᷑comodiꝰ eſt neutrũ iuuari ꝙ alterũ ledi. Deinde largitas ducit ĩ capite galeam o natam iaſpidibo. Iaſpis eſt ae⸗ nobilis lapis qui facit hoĩem tutum & ſecurum timoee poſt Aeris : poſito· ſignat largitatem elemoſine que facit hom inem ſe⸗ e curum in miiltis primo ꝗa peccata purgat. Daniel-Peccata tua elemoſinis redime. Matheixj. Dare elemoſinam a ecce , . .. MMWMWWM SðS RK” —Rr ð . Titulus “ lxxv omnia munda ſunt vobis. Secundo ardorem temptationis ex:inguit. Eccle ſiaſtici:nj. Ignem ardentem extinguit aqua: et elemoſina reſiſtit peccatis. T ercio temporalia bona multi⸗ Plicat. Prouer. Honoꝛa dominum de tua ſubſtantiacſequit?᷑ vt impleãtiir horrea tua a. Quarto dantis vitam ꝓlongat VWhobie.nñij. Pietas ad omnia valet habens promiſſionẽ vite: que nunc eſt & future. Quinto ſanctoꝛũ ſuffragia impetrat Ecleſiaſtici·xxv. Conclude elemoſinam in ſinu pauperis: G ipſa oꝛabit pro te. CGregoꝛiꝰ. Pauperes non ſunt ↄdemnandi vt egeni ſed ſunt diliger di vt patroni. Item reddit ſecurum: Tobie.nij.Fiducia magna coꝛam ſummo deo erit elemoſina Item a morte eterna libe rat. T hobie.xij. Elemoſina ab omri peccato:id eſt a moꝛte liberat:a nõ patietur aĩam ire ad tene- bras. Tobie: Ipſa eſt que facit inuenire vitaz eternam. Augꝰ. Vis eſſe optimus mercatoꝛ:egregiꝰ fenenato:prudens mer⸗ cenarius. da ꝗd non potes retinere:vt conſequaris quod nõ potes amittere da modicum: vt conſequaris centuplumda rem peritutã. vt conſeqiiaris eternã. Ecce in his facit elemo⸗ ſina hominem ſecurũ ẽ tutum. Poſt hoc ducit in clipeo ga landrũ auem:que talis eſt natecſicut dict᷑ Iſidorꝰ a Iacobꝰ) Si ducitur ad infirmum: vtrum infirmus moꝛi vel euadere debeat:cognoſcit. Quia ſi faciem ab infirmo vertit:& eũ vi⸗ dere deſpicit: ſignum eſt moꝛtis. Si autem oculos aduertit: ſi gnum eſt vite. Nam attendit ad faciem eius:G omnes infir⸗ mitates egroti colligit int᷑ ſe viſu ſuo: in aera volat ibi eas ad aciem ſolis comburit a diſpergit: & ſtatim infirmꝰ ſanat᷑ Hec auis ſignat hoĩem pium a miſericoꝛdem· ad quem cum infirmus id eſt pauper venerit vel ipſe ad eũ cognoſcit vtrũ talis pauper ſit filius moetis vel vite:id eſt cognoſcit:vtrum dignus ſit elemoſina vel non- quia mali & peœatoꝛes quia ſunt fii mortis eterne: non ſunt digni elemoſma a patrimo nio Chriſti: ſed boni a deum timentes deuoti et caſti qui ſunt heredes vite eterne ſunt digni. Ab his vero qui indigni ſimt. auertit faciem ſuam non miſerando eis: & non dando eis elemoſinam qui ſunt filij eterne motis. Vnde Chriſoſto mus.Da indigenti a non ſaltanti:vt non cum tuis elemoſi⸗ nis animam tuam perdas:G illius cui das. Ad eos vero qui ſunt digni heredes vite eterne aduertit faciem: & omnes infirmitates eius colligit intra ſe: id eſt conſiderat quibo in⸗ digeatſi eſt famelicus: paſcit · ſi ſitit:dat ei potum ſi nudus: veſtit· ſi hoſpes:colligit.ſi infirmus ⁊a captiuus:viſitat eum.a nõ ſolum per exterioꝛa: ſed etiam per interiœa coꝛdis miſerijs eius ↄpatiendo. Vñ Iob.xxxj. Qõpatiebat᷑ aĩa mea pauperi 2 5 EFEEE E limisd ſeuetti lete ſome es Mum. rim bende Na neren zt dieſtde Wod dur⸗ Qui Lea ſen ntonis da: umki: igi nnt ſor linet Aetidg mmd tun teenin nacpon lte ee tan Ag rs er quodn vlumd llemo: lpeo gt lacob euadert Geüvi: uertit esinfee⸗ tibiens inn en n voſt al Notgtne ntes i ipemm eMint inogrt n dand on ero er er⸗ ls⸗ 1um ſieels Titulus lxxv Gregoeius in moꝛalibus. Ille perfecte tribuit:qui cum quoð afflictio porrigit afflicti ſe animum ſuum: vt prius in ſe do⸗ lentis paſſionem tranſferat: a tunc contra doloꝛem illiꝰ per miniſterium occurrat. Per hoc qd dicitur ꝙ ad aera volat et ibi infirmitates con ſumit:intelligit᷑. quia homo d opati tur pauperi coꝛde interius:opere exteriꝰtantummodo facit pter gaudia celi & tribulationes diuinas ↄſequendas. Vñ ſalmiſta. Diſperſit.ſdiuerſis dedit pPauperibo: iuſticia eius id eſt merces manet in ſeculum ſeculi. Deinde diicit ĩ tunica cyconiam auem:quie talis nature eſtcſicut dicit Baſiliꝰ ma⸗ gnus)ꝙ de pullis ſuis vnã dat domino loci in quo nidiſficat „* quaſi tributum. Hec auis docet hominem eſſe largum in de cimis dandis. Vnde diciẽ? Mal:nj. Reuertimini ad me a ego teuettat ad vos dicit dominus exercituũ:G dixiſtlis:in quo reuertemuit: cquia vos configitis me. a dixiſtis: in quo con⸗/ figimus te. In decimis: in primitijs ĩ penutxia: maledicti vos eſtis e me vos cõfigitis. Inferte omniũ decimam in horreũ meum:vt ſit cibus in domo mea a ꝓbate me ſuper hoc dicit dominus. Si em aperuero cataractas celi: 6 effund am vobis benedictionem vſq; ad abundantiam: de i nerepabo ꝓ vobis — deuoꝛantem icʒ br utum: a non coerumpet frucd terre veſtre ner erit ſterilis vinea in agro veſtro:dicit dominꝰ exercituũa et beatos vos dicẽt oẽs gẽtes: e eritis vos terra deſiderabilis dicit dominus exercituum. Item largitas dicit hm Auguſti num de conflictu. Stultum eſt congregare temporalia:que Diuirare non poſſunta negligere celeſtia:que amitti non pnt Quia quãto quis amplius hte ceperit:tanto ampliꝰ habere ↄcupiſcit:ſicq; vt modum in ↄcupiſcendo non habeat. T arta virtus eſt patienti a:que procedit contra itã cedit contra iram: ſedens in Elephante qui citius manſueſet omnibus animalibus/ſiẽ dicit Tacobus: & ita capit᷑ ⁊ occidi tuir. Due virgines locantur in deſerto vbi habitant vna ba, bente vrnam altera gladium:G& cantant dulciter quibus au ditis: accurrit elephas: é innocentiam virginum naturali⸗ ter cognoſcens: caſtitatem veneratur lambenſ. q; pectus: e Vbera virginum delectando:ſic reſoluitur in ſoporem tunc illa cũ gladio ventrẽ perfoꝛat. altera ſ⸗ anguĩeʒ vrna moꝛiẽtis recipit. Hoc aĩal ſignat x pᷣm:cuius vna puellarũ ſcʒ ſynago ga fudit ſanguĩeʒ: altea vo ſcʒ eccleſia ſuſcepit. Et ſiẽ elephas citius miteſcit omnibus animaliboita xpᷣc fuit patientiſſimꝰ omnibo hominibo:dans nobis exemplũ patientie. Pſalmiſta et ſedet ſuper Elephant em: in galea fert cignum: in clipeo eocofonã:in tunica ouem.¶ Patientia pro M 1 HWfl õ 4 WRW ”ä P Titulus lyxb Quoniam patientia mea tu es: id eſt patiemtia tua fecit me nn Patientem. Et ipſe dixit diſcipulis ſi uis. Diſcite a meqa hu⸗ laat milis mitis ſu coꝛnde. Hieronimꝰ. Ego cogito cogitationes ⸗ pacis & non afftictõnis. Et apłs ad hebxij. Per patientiam P occurramus ad propoſitum nobis certamen: aſpicientes in N auctoꝛem fidei a ↄſumatoꝛem hieſum xpᷣm:qui ꝓpoſito ſibi mi gaudio: ſuſtinuit crucem confuſione conte mpta. Super ꝗd . verbum dicit XRugꝰ. Omnia bona contempſit xpc homo:vt 45 contemmenda monſtraret & omnia terrenam ala ſuſtinuit: Ublt que ſuſtinenda precepit vt nec in illis quereret᷑ felicitas: nec tun in iſtis timeretur aduerſitas. Ambꝰ. Aucto pietat in cruce t pendens: teſtamenta diuidens in ſecularibo negocijs pietat nien officia diuidebat:perſecutiõer apoſtolis: copus iudeis:patri Ni ſpiritum: virgini paranimphũ: atroni paradiſum:peccato⸗ ſnn ribus infernũ: crucẽ xpᷣianis penitentibo omendabat. Ambꝰ in ſup lucam. Quid em̃ mihi prodeſt carere ſceleribo: niſi fůo lefe manſuetus atq; mitis. Nam qui ſequit᷑ viam rectam ſequiẽ mnen vtiq; illum qui dict. Diſcite a me quia mitis ſum a humilis AIxs code. Deinde fert cignũ in capite: que eſt auis · G dicit a ca⸗ nendo quia quando hec auis mœti appro pinquat: gaudet æ door cantat cũ iubilo & cantu. Hec auis ſignat martires ꝗ letant detn et cum laude deimotem paſſi ſunt. Vnde dicit᷑ de apoſtolis auc&t. Ibant apoſtoli gaudentes æc. Et dominꝰ dixit diſciplis fſuis Qaudete a exultate æ. Vnde col primo. In oĩ patiẽtia eæt gaudio gratias agentes deo. Hoc fecerũt multi martirxes: qui cũ gaudio intrauerũt carceres: cum letici a paſſi ſunt muilta tomentaa gratias retulerunt deo ꝙ eos dign at? eſt ad lanctoꝛum ſuoꝛũ numerum aggreg are. Poſt hoc dicitur tind Dducere in clipeo leocoſonam:que eſt beſtiacvt dicit Iacobo) üitat quã perſequunt leones · quã ſi capiunt dii ſcer punt & tamen mnt moꝛdẽdo eos:leones ſimul cũ eis moꝛiunt. Hec beſtia ſignat kih, martires patiẽtes: quos perſecuti ſunt leones ſcq; perſecutores Cart eccleſie tiranni.ſicut nero: dyo clecianꝰ maximian?: & ceteri qui ſanctos pſecuti ſunt: a occiderũt in cœpore.& ſeipſos in ſu anima e in coæpore qa multi eoum ſunt percuſſi 2 occiſi in AKn coꝛpore diuino iudicio. Vnde de talibo dixit dñus diſcipulis pit⸗ ſuis. Nolite timere eos qui occidunt cœpus . Bernꝰ ſuper rit Qui habitat. Bonũ mihi tribulari: dummõ ipſe ſis mecũ & dord regnare ſine te:epulari:gloiari ſine te · bonũ mihi in tribula 1N tione mag ampledti te:m animo habere te mecũ ꝙ eſſe ſine ſt te vel in celo vel in terra. Vnde Pſalmiſta Quid mihi eſt in duc celo: a te.ͥd volui ſuꝑ terrã. Augꝰ. De patiẽtia dei inuitat in malos ad penitentiam ſicut flagellum dei: ad patientiam der l Titulus lexxb 8 inuitat malos ad penitentiam: ſicut flagellum dei:ad patien clam dei erudit bonos. Deinde ducit 1 tunica ouem que ſola voce cognoſcit paxentem ſuum.vt dicit Iacobus.Hec ſignat c patiẽtem hoĩem qui voce cognoſcit redemptoꝛẽ ſuũ: quãdo tün dixit: pater ignoſce illis qa neſciunt quid faciunt. Hac voce oſchi multi martires cognouerũt deũ qui in paſſionibo eoꝛũ oꝛa⸗ nc uerunt ꝓ perſecutoꝛibo ſi uis ſicut beatꝰ Stephanus G multi myt alij. Sic debet quilibet homo facere: redempt? ſanguine xp̃it Pnr tribulationes libenter ſuſtinere: inimicis indulgere: pro eis e oꝛate. Vnde domindꝰ. Orate ꝓ perſequẽtilo && calumniantibo naee vos:vt ſitis filij patris veſtri aτι. Vel dic ꝙ patiẽtia ducat in wian, tunica vulturẽ:que cũ viderit pullos ſuos citiꝰ impinguari H dolet · ꝗpropter roſtro vulnerat eos:vt macerent᷑. Hec auis Nerate D ſignat deum:ꝗᷓ filios ſuos dilectos percutit:vel alios pcutere Inbe et turbare permittit ne impinguen?᷑: id eſt ditentur tpalitbo ſſiſto beneficijs:vel carnalibus delicijs. Gregꝰ. Si paſſio chriſti aò gus memoꝛiam reducat᷑: nihil tam durum ꝗd non equo animo mſis tolleret. Et Augꝰ dicit. Hoĩeʒ⸗ vincis humana felicitate: dya N bolum inimici dilectione. Exemplũ. Princeps ꝗ;ᷓ non poteſt a duobo inimicfſ'reſiſtere; cũ vno facit pacem:vt alterũ vincat heuan Sic tu fac cum homine Pacem:vt vincas demonem· N Rols Vinta virtus eſt caritas:que procedit contra inu i⸗ ſipls Diam: 2 ſedet ſuper oꝛaſium:ducit in galea coꝛedulũ Wita in clipeo pellicanum:in tunica atpiaʒ. ¶ Caritas di⸗ i citur procedere contra inuidiam: ſe edens ſuper oꝛaſium quod ſi eſt quoddam aĩalcvt dicit liber rerũ) cui natura dedit decꝰ? 4 ſuper omnes beſtias in coloe:vt omnium coloꝛum genere ſit i tinctum· & eſt in ſtatura vt ceruus. Hoc animal ſignat ca⸗ uor ritatem que eſt oenata omni virtutũ coloe· quia caritas oꝛ⸗ lun nat hominem o mni virtutum coloꝛe a onatu·quicunq; hal/ tunch bet hanc virtutem: omnes alias virtutes habet. ¶ Gregoꝛuis ſgni Caritas virtutes ceteras perfectiones ſue munimine ſolidat tn quiſquis in eius radice inſerit: nec a viriditate deficit: nec a cnn fructu marceſcit. Deinde ducit in galea coꝛediilũ auem:que ſozn eſt auis predans:Ge tantummodo in preda diligit coꝛ cu⸗ erſin pit ſatiari coede. Hec auis ſignat deum qui ſolum hoc requi ain rit ab homine:vt ei homo prebeat coꝛ:e diligat eum ex toto coꝛde. Vnde Prouerbioꝛum. xxxñij. Prebe fili coꝛ tuum mibi. H et Mathei. Diliges dominum deum tuum ex toto coꝛde tuo Et canticoꝛum quinto. Pone me ſicut ſignaculum ſuper coꝛ ſine tiium. Bernardus. Rons vite caritas eſt: nec viuere animam ſtn diximꝰ que de illo nõ hauſerit:haurire quomõ pi ex eo:niſi uuitn preſens fũit fonti qui caritas eſt ꝗᷓ deꝰ eitpreſens igit deo ẽ Titulus lxxv iit qui amat deũ. Poſt hoc ducit in clipeo pellicanũ: ꝗ eſt auis Noun ſiẽ dicit Augꝰ diligens pullos· ſed cum pulli ſui ſibi fuerint n importuni:eos occidit: a ꝑ triduũ plangit: & ſeipm in latere npr⸗ roſtro peutit: & ſanguine ꝓprio viuificat. Hec auis xpᷣm ſi / pine gnat: ꝗ dilexit hoĩem · ſed cu homo ꝑ ino bediẽtiam fuit ſibi ncu iInmportunꝰ. occidit eũ:id eſt ſentenciã moꝛtis ſuꝑ eũ · ſed dile gung CLione hoĩs ductꝰ:planxit eũ tribo viciboſcʒ ĩ natiuitate·ſup Cotli ciuitatẽ in cruce: a ꝓprio ſanguine viuificauit eu. Vñ aplus oge Quii cũ eſſemus moꝛtui:viuificauit nos deo in ſanguine ſuo- putt QAugæ. Multos filios dei: fecit vnigenitꝰ filius dei. Emit fres tdenoſt ſibi ſanguine ſuo: ꝓbauit reprobatꝰ:redemit venditꝰ:honoꝛi Axyres ficauit iniuriatꝰ: viuificauit occiſus dubitas ꝙ dabit tibi bo ſuoca na ſua:ꝗ non dedignat eſt ſuciꝑe mala tua. Et nota ꝙ pelli aſcrt camus poſt lateris apertiõz intantũ debilitat᷑: ꝙ nidum ſuum Perru exire nedt:a pulli ꝓ cibo ſuo & matr exire ↄpellunt ·ſj qdaʒ hglu ex eis ne matrẽ nec ſe paſcũt:quiedã vero ſe à nõ mrem:ꝗqᷓdã nodin vo ſe ⁊a matrẽ ſed cũ mater ↄualeſcit: pios & nutrit et dilig? PoneC alios odit & eijcit. Sic facit xp̃c qui in pauperibo a inſirmis gumntem debilitat᷑. ſed multi ſunt ꝗ nec ſe in aĩa:& xpᷣm in pauperibo Fälnne paſcunt ꝗqdam vero tm ſe ĩ coꝛꝑpe nutriũt:hos odit a abijcit lillat. deus. Vnde dicit eis. Ite maledicti ac. Quidã vero ſe in aĩa Ulsn xp̃m in pauperibo nutriũt.hos diligt. vnde dicet eis. Venite Unune benedicti. Deinde duct in tunica arpiã que eſt auis cvt dicit Pirte. Adelinꝰ?phabens faciẽ humanam primum quẽ videt hoĩem mn vapit a dilacerat. Inde veniẽs ad aquã: ſuam faciẽ ↄtemplatd mrg ſe ſui ſimilem occidiſſe intelligit: quẽ plangit omni tꝑe vite Ainte ſue:alñ vſq; ad moꝛtẽ. Hec auis ſignat hoĩem deũ diligẽtem nolutis⸗ ꝗ ↄſiderat ꝙ xpᷣc ſilis ſui in hũanitate ꝓ peccatis moꝛtuꝰ eſt bieſusſe flet aQ plangit moꝛtẽ & paſſiõ eiꝰ omni tpe vite ſue. Vñ gre ſncünn goꝛiꝰ. Deus ꝗ vera caritas ẽ:ſtudet de malo bonũ elice vt de igrnü venditiõe Ioſeph:ſaluatiõʒ alioꝛũ a fame · de ſua paſſiõe:no⸗ nen ſ ſtram redemptiõz; de martirũ paſſione:gloꝛificatiõʒ. Sic ⁊ tu Nenn hbomoſſi diligis deũ: ſtude oĩa mala tua & aliozũ conuertere . inn 1 in bonum:vt ſis imitatoꝛ ſaluatoꝛis —“ N Pnan . Exta virtꝰ eſt deuotio:que ꝓcedit ↄtra accidiam: a Nilm . ſetet ſuꝑ ꝗqddam aĩal d dẽ canipolũ:a habet ĩ ga⸗ R lea ſertũ de rutis in quibo ſedet philomena dulciter on . canens: agnophilonẽ auẽ in clipeo: fenicẽ in tunica. Deuocò “r d ꝓcedere ↄtra accidiã: a ſedere ĩ canipolo:ꝗd eſt aĩalcſicut dno dicit liber rerũq; vnũ montem poſt aliũ aſcendit. Hoc aĩal ſignat deuotũ hoĩem:qui vadit & deſcẽdit de vna virtute að ali az. PS. Ibũt de vtute in virtutẽ. Bernꝰ?. Qin aſcenſiones in code ſuo diſponũt:qui de virtute in virtutẽ eunt videre deũ 4 . . no * n Kuss fiei hnäne ne nfunſe iſedd teſ ſapli Auneſud Driſis dichonn abitbb og dumſonn nihade tetdilig inſemu huperſh a nct 4 aat Venit lytdici Nt hoiem Nanpei aerin dilgi mot e.Vig icentd Meno⸗ cat nlertete diam zweig⸗ 1dulo Dos Neni t⸗ 1 esn nueden ..-— Titulus Tituiu kxb deoeum in ſyon eo felicius merent in retributõe quo ſommo bono magis adherè ſtuduerũt purioꝛe 9uerſationis oꝛdine- Ambroſi ſuper lucam. Connexe ſunt ſibi: concathenatecq; virtutes · vt qui vnã habet:plures habere videat᷑. Gregoꝛid in moꝛalib. In peccatoꝛis pectoe debet inceſſant ſpes & ſomido ↄiungi ꝗa incaſſum miſericoꝛdiã ſperat:ſi non de miſeratõne ↄſidit. Iſidorꝰ Omnis iuſtus ſpe a foꝛtitudine nitetqa nunc illũ ad gaudiũ ſpes erigit:nũc illũ ad foꝛmidĩeʒ timoꝛ iehẽne adducit. Gregꝰ?. Oportet vo ſem ꝑ a de dei miſeratiõe ofidere et de noſtra infirmitate foꝛmidare. Augꝰ reſpira peccatoꝛ ne deſperes. ſpera in eo quẽ times:affuge ad eum a quo fugiſti inuoca importune quẽ ſuperbe ꝓuocaſti. Deinde ducit ĩ ga lea ſertum de rutis ĩ quibo ſedet philomena dulciter cantãs Per rutã viridem intelligit᷑ caſtitas:qꝗᷓ debet eſſe in deuotõne in qua caſtitate philomena id eſt xp̃e dulciter delectat᷑ miſe ricoꝛdiam & grãm ſuam:hm merita nobis modulando. Vñ Bernꝰ. Qaſtitas ſine caritate: lampas eſt ſine oleo. ſubtrabe oleum:lampas nõ lucet.tolle caritatẽ:caſtitas nõ placet. Cre goeiꝰ in moꝛilibo. Per hũilitatis cuſtodiã:ſeruanda ẽ mũdicia caſtitatis. Deinde deuotio ducit in tunica fenicẽ auem: que talis eſt nat᷑ecvt dieunt natales) ꝙ eſt alba:a tatůmodo vna in natura:ꝗᷓ cum ſeneſcit:tunc in centũ annis ſemel renouat᷑ Et hoc ſic. Remiv cũ ſeneſcit: tunc in ſecreto loco colligit ſar⸗ menta a ligna facilliter incendenda· deinde volat ſurſum ad ardoreʒ ſolis a incendi: & tandeʒ volat ad ſtruem lignoꝛum et incendit: ſic ibi ↄburit᷑·tandem ex cineribo eiꝰ pliiuia cõ uolutis gnat᷑ vermiculꝰ:a ex vmiculo nouꝰ fenix. Sic xp̃us hieſus ſolus & vnus deꝰ: ſemꝑ manens apud pr̃em a ſpuům ſanclũ vnus deꝰ.volens ſe in igne caritatis renouare.ſtruem lignoũ id ẽ coëpꝰ ſcie marie elegit:a ibi ſe mediàte dĩna cari tate ſpũſſancti naſcẽdo renouauit. Applica ſic. Deu otio dicit᷑ ducẽè in tunica fenicẽ:ſic deuoti hoĩes debent ſemꝑ oẽm inten cionem hr̃e ad dñm ipſm xpᷣm. ſic in die iu dicij feliciſſime tenouantur. Vnde Pſalmiſta. I acta in domino curam tuam c᷑. Idem.Ad te leuaui oculos meos ⁊ac. hoc ſꝑ cũ timoꝛe a ſpe a cõtinentia & omni virtute. Vnde Hieronimꝰ. Sit in te noua grauitas: Honeſtas admirabilis:ſtupenda verecundia: mira patientia: virginalis inceſſus: & vere pudicicie habitus: ſermo ſemper modeſtus.a in ſuo tempore proferendus· Sptima virtus eſt abſtinẽtia ſiue temporantia ſiue ieiunium:que procedit contra gulam:ſedens ſuper ceruum: & ducit in galea nidum cũ iuuenibo cœuis n clipeo lutherem in tunica ſerpentem. Abſtinentia dicitur Titulus krxxb erit ſagitta:comedit herbaʒ ſibi notam: a ſtatim eijcit ſagittã Hoc animal ſignat hoĩeʒ:qui cũ intpate impinguatꝰ fuit:G vulneratus ſagitta luxurie:ſtatim ꝗqrat a recurrat ad herbã abſtinentie cibi & potꝰ:a ſanabitur. Vnde Bernꝰ. Ieuunium non ſolum eſt abſtinentia pecatoꝛum: ſed etiam extixpatio vicioꝛum. Ron ſolum obtinet veniam:ſed meretur gratiam. Non ſolum delet peccata que ↄmiſimꝰ: ſed qa repellit futura que ↄmittere poteramus.Iſidorꝰ. Sicut omnes carnales cu⸗ piditates abſtinentia reſecant᷑: ita omnes virtutes anime eda citatis vicio eſumne Prorterpicni xxine Chni delicate a pu ericia nuttt᷑ ſeruum ſuum:id eſt coꝛpus:poſſea ſentiet illum ↄtumacem. Deinte ducit in galea nidum cũ coꝛuis iuuenibo Coꝛui iuuenes quandiu non nigreſcunt: a parentibus non paſcuntiir:ſed deus paſcit eos:qui ſignant homines deo con fidentes: ſpem ſuam in deum ponẽtes:quos deus paſcit ſiẽ heliam pauit per angelum: per mulierem per coꝛuosdani elem per abacuc:egidiũ per hinulam:pꝓ duos ceruos macha rium: qa ſic de alijs. Poſt hoc ducit in clipeo lutherẽ:qui tan⸗ tummodo viuit piſcibo quos ſub aqua capit · ſicut dict liber reriun. Hoc animal ſignat hominem:qui nutrit ſe ꝓ fidelem labore: ſiium. Vnde Pſalmiſt a Labores manuum tuarum qui mãducabis τ. Gregꝰ. Mira ſecuritas aliena nõ querè: ſed vniuſcuiuſq; diei ſufficientia contentum manere:ex qua videlicet ſecuritate etiam perhennis requies naſcitur.quia a bona tranꝗlla cogitatione ad gaudia eterna tranſit. Idem- Diſcamus eſurire vt nobis ꝓpter abundantiam ſequentem noſtra hic inopia placeat:ne nos ventr neceſſitas ad culpã trahat:ne pecatũ menti indigentia ſuggerat. Deinde ducit in tunica ſerpentem:quem ſaliua ieiuni hoĩs interficit:vt dit Ambroſiꝰ. Sic hõ ſerpentem ſpiritualem ſcʒ dyabolũ vincit per ieiuniũ. Ambꝰ.Ieiuni hominis ſputũ ſi ſerpens guſtauit moꝛit᷑. Vides qñta vis ieiunij ſit. Augꝰ in ↄflidu vicioꝝ ac. Vtrunq; horũ verum eſit ꝗᷓ dicis dicit abſtinẽtia ↄtra gulã ne homo fame moeeret᷑: deꝰ ad eſum omnia mũda creauit/& ne menſurã comedendi excederet abſtinentiã imperauit/vñ Cũ deus in paradiſo dedit licenciã comedendi:etiã precepta dedit abſtinendi. Ibi. Quacũq; hora comederitis:moꝛiemini Sic hec ſeptẽ vtutes de ꝗbo dictũ eſł: pcedunt ↄt᷑ ſeptẽ vicia pᷣdicta econuéſo. Vñ Iſidorꝰ de ſũmo bono.Interdũ vicia cũ virtutibo ofligũt:vt ipſo certamine exerceat᷑:vel ab eleua / cione animꝰ ocuſſus reſtringat᷑. Seneca. Vicia ſine modo oꝛdine perſequenda ſunt:qa modum a oꝛdinem non hñt ac marit doliei pyietis ſrtas Gmnma d ninus⸗ ſperita crelera baſio⸗ ccepti⸗ ccidie⸗ düntwi uent. Dage⸗ deocati Wal äo Anorer mayn gels tchriſtu WNN ſorſon uarici 5 Atftnn lgcr Smind itn 1ſetiriin wusleh kentbest ines don o paltſ osO losmach eguitar tdict libe 1ſ umm tuatun no ueti cteequ dutona⸗ rſa r nſchuut, tuedaln Deincdot rterc Dwlinmnet . luit noo;7, Nra ul caut5 wralti lpern 8 noe S un i 7 ual mm nbitze bbas ij. — Abſtinentia. ni. Kmicicia nij. Amaritudo v. Adoleſ. centia vj · Anxietas vij; Macritas vnj· Anima ix G. xxij- Animus X. Aſperitas· xj. Aeceleratio xij- Rcceptio perſonarum.xinij. Accidia. xv. Adiutoꝛium xvi. Aduentus domini. xvij Xdulatioxvnj. Aduocati. xix. Audacia Tytulo.lij. Ambicioxx. Amiſſio rerum. xxj. Amo ytuloXmij⸗ Angelus. Tytulo. vnj. Antichriſtus.xxnj. Apoſtoli·xxinj. Aſcenſioxxv. Auaricia. T ytulo.· lnj· Auditus. ytulo. lj. Aptiſmus xxvj. eatitudo ellum. xxvij· eneficium.xxvnj. enignitas. T ytulo.xxxij· laſphemia onitas. T ytulo·xxxj·. Arütas. XXiX; Caro.xxx. „% lericusxxxij. gitatioxxxnij. oactio:vbi Exactio ompaſſio.xxxnij. Communitas xxxXV. Biectio caplo ᷣmo Concoꝛdia vbi Pax aſtitas vel contientia.xxxj. oncupiſcentia xxxV: onfeſſio xxxvij⸗ onſfidentia xxxvñij Coniugium xxxix Lonſcientia Xili Conſideratio ſui xl onſuium Xliqj Conſolatio Xxrinj Donſuetudo Llinij ontemplatio xIV Contemptus xlvi Contentio vbi Diſcoꝛdia ontinentia: vbi Caſtitas ontritio xvu Conuerſatio xIvnj Conuerſio xlix Conuicium 1. oꝛ vel mens li oꝛpus:vbi Caro oꝛrectio lij Creatio vel Creator ln- Crudelitas linj Cupiditas lvi Qurioſitas lvij Amnum vłDamna⸗ Dare vbi liberalitas ebitum lix ecima iix elicc/«dddeÄY lx; eſiderium ä eſpectus vbi contemptus eſperatio lxni etractio Ixinj eus Lyxv euotio lxvi vabolus lxvui ilectio lxvn iſcere „ Axix iſciplina lxx iſcoꝛdia Ixxj iſcxetio lxxij iuitie lxxni: octrina. lxxinj· octoꝛ Ibidem Oloꝛ· lxxv· tłietas Ilxxvi. ccleſia: lxxvii Nectio· lxxvni·· lemofina-Ixxix loquentia· lxxx· Hpyſcopus vbi prelatt us rroꝛ· lxxxj · uchariſtia lxxxij. xactio lxxXnj xercitatiolx xxiñj. xcommunicatio-lxxxv. xcuſatio:lxxxvj · xemplum Ilxxxvi · bula lxxxvni. auoꝛ · lxxxix· Hides.xc· idelitas iducia vbi confidentia onicatio vbi luxuria oꝛtitudo· Xxcj · oꝛtuna vbi proſt peritas raternitas. xcij; raus vel dolus. xcnij· urtum vbi rapina rix Gula centeſimuo. RREireſis·cj- Homicidiumcij De bomine cni. oneſtas· cv· oſpitalitas. cvji. umilitas.cvij- eſtũ vbi ſolennitas Actantia conj Ieiunium cix Ignoꝛantia cx mpietas vbi pietas mpatientia vbi patientia Incarnatio Ccxi Indulgentia vbi venia nfidelitas vbi fidelitas nfernus cxij nimicicia cCcCLxini ngemum cxv ngratitudo cxvi niurgia cxvij nnocentia cxvnj nſtabilitas Cxix pocriſis . . (cxx1 ra cxxñnij udex vel iudicium cxxiij Iuramentum cxxv uſticia Iuſtus cCcxxvj Luuentus cxx vij Abor cxxvñnj Paima Ccxxix aſciuia cCcvx aus Cxxxj eticia vbi gaudium ex-?- cxxxij iberalitas cxxxiij L ibertas cxxxnij ibidod cxxxV oquacitas cxxXxViI udus vbi laſciuia uxuria Cxxxvij Agiſter cxxxvmij Magnimitas cxxxix Ialicia cx andatum cxlj anſuetudo cxlij cxin cxlmj — — nfir mitas cxij J nuidia cxA huet Plodecin ſedität Ghii aturitas vbi modeſtia Penitentia clxxx a ledicina. cxlv · Eerlewtio Clxxxij Eleditatio vbi contemplatio ericulum chxxxn lendacium. cxlvj. Deriurium vbi iuramentum. nen Iercatio. cxlvij erſeuerantia clxxxinj Meritum cxlvnj. eticio clxxxv u Milicia. cxlix Philoſophia clxxxvj Miraculum cl. tetas Cclxxxviij H Miſeria.clj. igricia vbi accidia G Miſericoꝛdia clij. Placere vbi adulatio GInH Iodeſtia clij. Doteſtas clxxxvnj N Monachus.clinj. receptum vbi mandatum NH Moꝛs- clv. Dredeſtinatio clxxxix Nℳ Mulier · clvr. Prouidentia diuina Ibidem. Gd Mundus. clvij. Predicatio cxc N Munus clvnj. Hrelatio cxcj Murmur. clix ·. Premium vbi meritum Ktiuitas. clx. Hreſumptio cxcij N atura· clxi. roditio cxcnj NHE egligentia. clxij. Profectus cxcini GNn.n. Nobilitas. chenj. Promiſſio cxcv NE. Nocumentumcheinij⸗ roximus cxcvj Bedientia clxv. roſperitas cxcvij ann bꝓbriũ v duiciũ rouidẽtia dĩna v p̃deſHatio aun bſtinatio:clxvj. rouidẽtia hũana v prudẽcia cioſitas · clxvij. rudentia . . cxcvnj ℳ Peupatio clxvnj: udicicia vbi caſtitas dium. clxix. Hugna vbi bellum . n ppreſſio vbi exactio uſillanimitas cxcix X. ¶ Querere deum cc un tus. chxxij. . Reconciliatio ccij G Atientia clxxnj. . R ex vel regimẽ cciij i . atentes· clxxinj · Religio cini dd aſſio clxxv. elinquere ccv aſtoꝛ? vbi ſacerdos Remuneratio ccvi d⸗ atria · clxxvj. Reprehenſio vbi comuicitim ce⸗ aupertas· clxxvij. ecidiuatio ccvij dn Pax clxxvnj. eſtitutio ccvnj 4 eccatum.clxxix· Beſurrectio ccix li Peccãdi neceſſitas vↄſuetu⸗ Reuerentia ccx eccandi recidiuatio do HPena vel Punicio.clxxx- . gun. — = Enia ccli Kcerdos:ccxj. 9 Bacramentum ccxi; Verbum cclij Saliis ccxni· Verecundia cini Banctitas vel Sanct? ccxin/· cclini canitas-ccxv ictoꝛia cclv ZSopientia vel Scientia. ccxvj Vicium cclvij 8 atiſfactio· ccxvij. iolentia cclvij Scandalum ccxvni· Virginitas cclvnj Scientia vbi Sapientia cclix Scriptura ſacra. ccxix · ita hbumana cclx ont Becularisccxx. ita eterna: vbi gloꝛia eterna hieſi Becuritas- ccXX. oluntas Cccixi noen Senectus xxij. oluptas cclxij ibbto⸗ Seruitus ccxxiij · otum V cclxij 1 fluar Zeruitium. cxxinj · tilitas cclxin/ itmn Bimplicitas ccxxv· ſura cCcclxv bjautr dimonia· ccxxvj. Vxoe vbi coniugium nimhr “ Bobrietas cνυ ¶ Xpßianus cclxvi lebnen Zocietas ccxxyvn Xpiſtus cclxvij Ueea mir⸗ SolennitasccxXix ; lcnare Solicitudo ccXXX SS “ eora olitudoccxxxi·· — ¶ Explicit Tabula mmimne Soꝛtilegium vjł diuinatio·c ulre Spes ccxxXN. in Spirituſſ⸗ anctus ccxxxini. r* WK Studiumnm CccxXxNV. 4 sa „ tulticia ccCXxXXV/* dulerde Sul ie tio ccxXVII. ſisgr Zuffragium ccxxxvnj-· tteum Superbia ccxxxixxx * Juperfluitas cCccxl. . geaſie SZuſpicio cCcxlji ac Kciturnitas ccxlii * Temperantia ccxlni. * danin Temptatio ccxlinj- ’ ln empus ſiue Temporale ccxlv. Baidn Teſtimonium ccvj. den imoꝛ ccxlvij · — “ ribulatio ccxlvn· Pori rimitas ccxlix· riſticia ccl. . . Deda umuiltus vbi ſolitudo S ”s eineen tii lin le mn ccha c Dnn .⸗ ¶ De Abieétione V Qapitulum Primum ſRSEE ’hanaſuis in e pyſtola ad Altiſiodorũ EEEG Nuc in dei veraciter accendi poteris ca⸗ ritate: ſi abiecta ſeculi vanitate ſponte ꝓ chriſti nomi ne omni mũdana caruer? facultate. ¶ Euſebius in epyſtola fideli bus in egipto. Orede mihi fili cariſſime et ignoſce:q; rebus ablatis coꝛruptibili bus Validius ſiſti poteris in celeſtibus. Methodius libro de quinq; milibus coꝛonatoꝛum. Vnum peto a te:ne deneges ſeruo tuo domine hieſu chriſte:aufer a me omnem mundanam gloꝛiam ho noem: a fac me tue celeſtis gloꝛie coheredem. ¶ů Ambroſius libro de contemptu mundi. O miſer homo: quanta fraude illuderis? qu anto dolo decipietis ſed quãto laqueo irreteris qui times tibi mũdanam auferre ſubſtantiam: non times tibi auferri aĩam tam excellentiſſimam creatur am: ¶ Hiero nimus in epyſtolari.Ablationem ergo mundane ſubſtantie illationemq; iniurie patienti animo toll erare: hoc magis re/ uera miraculum eſtimo:qm moꝛtuos ſuſcitare. ¶ Remigius ſup marcum. O homo miſerabilis inſenſate ea que dei ſunt: abſtuliſti quia creatoꝛi tuo nullã laudem. nullum obſ. equi⸗ uñm impendiſti · vide ne foꝛtaſſis & tibi inopinate anima aufe ratur: a ſempiternis ſuppliciis affligatur. ¶ Haimo ſuꝑ apo ckallſim. Ex pacto ergo omnia dona gratuita & naturalia auferuntur. ¶ Ambroſius libro de virginitate. Niſi abſtulle/ ris a coꝛde fomitem malicie: eſtum praue concupiſcentie: dulcedinemq; voluptatis mundanenequaqimn guſtum cele ſtis gratie im bibere poteris a haurire. ¶ Hylariꝰ ſuper ma⸗ theum. Ablatis que nos impediunt rebus ſpiritiialibo mox ad celeſtem patriam facilioꝛ pateat aditus: velocioꝛqʒ pro⸗ greſſus.¶ Auguſtinus in epyſtola ad voluſianu m. Abieck⸗ ergo que te retrahit coæporis grauitate: mox ineffabili ineſti mabiliq; intus in anima delectaberis voluptate.¶ Bernardꝰ ad cartuſienſem. Abiecta puſillanimitate & animi timoꝛe: omne quod aduerſitatis ingruerit: ſufferre poſſumus ꝓ dei gloꝛia & honoæe. ¶ Haymo ſuper actus apoſtoloꝛũ. En dul⸗ coꝛ celeſt gratie: qui omnem dulcedinem: omnem guſtum coporalem ſupergredi com probatur nihilominus tamen ſi abiect? fuerit topor anime: in amaritudinem commutatur· Beda in omelia. Iile ſolus vere beatus:qui abiecta mundi gloeia & honoe: in ſuo ſolo ſe figit a ſtabilitat conditoꝛe· ¶ Ambꝰ de virginitate. Cecitas quideʒ coꝛdis nt̃i:veritatem agnitioms diuine:a guſtũ celeſtis gẽe impedit & reſtringit. que ſi abiecta fuerit:mox ſplẽdor celeſtis lumnnis & dulcoꝛ diuine dulcedinis apparebit. ¶ Sydonius in epyſtola. Nihil eſt tam bonum: tam duilce: tam amenum:tam ſuaue ꝗd nõ ſcelerate anime diſpliciat a vileſcat· ſed abiecto ſcelere:nihil adeo durum:aſperum exiſtit: quod non pro chriſti nomine placeat & dulceſcat. ¶ Chriſoſtomus in ſermone. Abijcien⸗ da ſunt iſta tranſitoꝛia a caduca: que nos a bono intento re- traDunt a via celeſtis regni prepediunt & mẽtis oculum fal lunt penitus a ſeducunt. ¶ Petronius libro de vanitate vite preſentis. Heu cum quãto timoꝛe periculo iſta tranſitoꝛia poſſidenturniſi em hec abiecta fuerint & condemnata:nullꝰ digne eſſe poterit gloꝛia ſempiterna? ¶ Gregoꝛiè in regiſtro In preſenti ergo vita neceſſe eſt auit aſcendas:aut deſcendas· aut foꝛtaſſis ſtes: aut ambules.Abijce ergo a te que aggra⸗ uant in aſcenſu:vt eo citius ad quietem peruemas que depri munt in deſcenſu: ne foꝛte cadas in ſtatu.vt faciliiis iter arri⸗ pi as: in progreſſu ne laſſus quidem fias. ¶ Secundus philo ſophus. Qund eſt felicitas ĩ abiectio tẽporalis cure:ↄtemptus rei periture: & adeptio patrie affute. ¶ Roꝛtunatus in omelia Vis beatus eſſe:abuce molem carnis tue. ſanctitatig ¶ Bernarp buenda omnia non immerito ſunt abbati. ¶ Strabus ſuper adlus apoſtoloꝛum. Propria oꝛis ſui ſententia ſe ferit a peri⸗ mit: damnabile q redditqui culmen abbatis cum aſcender prauis cum ſue vite non operibus contradict. ¶ Bernardus in epyſtola ad policarpũ. Pericula tua ſi noſces aut abbas non eſſes: aut imuitus abbas fieres:aut factꝰ humiliter viite/ res & tranſires. ¶ Iſidorꝰ libro de vita monaſtica. Sanctitas abbatis ſine exemplis: aut exempla ſine ſanctitate ꝗqᷓ vtiitas in vtriſq;. ſanctitas aut cũ exemplaritate: a exempla cũ ſan⸗ ctitate optime ↄuenit ĩ abbate. ¶ Caſſiodorus li collatiõm ſanctoꝛũ patrum. ttis te periculis noueris irretitũ in omĩ ea ſalutis eſt actio ne penitus impeditiidum te abbat ſeu vpoſiti dignitate videris te inſignẽ.¶ Hugo de ſancto victoꝛe De Abbate Saf Capitulumiij· BARililius in libro exhortationũ. Prefecerũt te famu⸗ li dei in abbatẽiuſte damnaberis:niſi vite pretulert lIlſanctitatem. ¶ Richardus de ſancto vidoꝛe. Stupen dum omnino hotrendumq; ſpeétaculum. dum quis nomĩie functus fuerit prepoſiti ac abbatis: æ à tramite declinauerit libro de cõſolatione. O ꝙ damna⸗ umptio in eo cernitut: qui gradum abbatie amplectitur: G& diſcoꝛs operibus reperitur. ¶ Raba nus in omelia. Hacta bona ſeu mala que agũt ſubditi:attri- ſat dei mor. ſuis lbba hui (uer foſtis ſliner teuer⸗ eytie mentu⸗ oti ſn (rbre Adnon sV fnisr mthime Glte phora toborat⸗ Wrch ſüinde nulu⸗ abſ⸗ quiun batur⸗ lehhit⸗ ofmniwt * eabie⸗ Glepon 1sfaſ kuten nechu⸗ neant lcet di ſedittn onni d nedas. med) ce bil nd dht mm ſatn⸗ tote nſal lvite ſain n egſtr endes gg edepe et arri⸗ pbilo pptus melia lumni famn etuler tupen nomie ertt damna Aradun din inat. olin 1. eut . mmt⸗ duls bban . Vte ſht lis ni ſeu e Qui abbatie ſeu prelature officio fungitur & ponoꝛe. con⸗ ſtat ꝙ multo ſe labore afficit e doloe· ¶ QOyprianus de duo decim abuſionibus ſeculi. Prelatus impius: abbas furioſus monachus curialis: pauper ſuperbus: ſenex auariis: nonne ſuis actibus omnes hi officijs abutuntur. ¶ Hulgentius libro quarto mirtologiarũ. Aſperitas nimia abbatis ſignũ quideʒ ſue prefert ſanctitatis:ſed ſepe ruinam infert ſubditis Cetera quere de iudicibus. Item de tectoꝛibus. Item de pre⸗ poſitis. Item de prelatis ¶ De bſtinentia ¶ Ca. nj. Taquinus in libro dyalogoꝛum ad Karulum. Dic mihi obſecro que vnqr̃ virtus fuert᷑:auit ſit:aiit eſſe oſſit. que non per abſtinentiam decoꝛetur:a ſine ab ſtinentia penitus diſſipetur. ¶ Iſidoriis de ſummo bono.Ipᷣa reuera abſtinentia eſt ianua regni celeſt: ſuffocatio ſceleris extinc tio libidinis:pri ncipium omnis ſacre actio nis: funda⸗ mentũ humilitatis: fons ſanitatis: perfectio ſanctitatis: cauſa totius ſalutis:oꝛigo et exoꝛdiũ omnis boni operis virtautis ¶ Ambroſius in prefatione. Abſtinentia ſiquidem eſi inimi ca demonum:extirpatrix vicioꝛũ: noſierca cuctoeuim maloꝛũ expers vicioꝛum:tota cauſa aduum honeſtoꝛtim:principiũ et finis virtutum: omniumq; bonoꝛum.ipſa ſola futuroꝛum maxime particeps premioꝛũ.¶ Sydonius in epiſtolari dicit Abſtinentia vitam prolongat: caſtitatem conſeruat: deum placat:demones expugnat:intellectũ illuminat:mentem co/ roborat:vicia domat: carnem exſuperat: coꝛ ip̃m in dei amoꝛe pertrahit e inflãmat. ¶ Hylarius ſuper matheum.Sine ab⸗ ſtinentia nullũ bonum ocipitur:nullus vite fructus gignit nullus actus finem debitum aſſoꝛtitur.& quid tra dicam? abſcq; abſtinentia nullum proꝛſus ſacrificium:millum obſe quium:nullum votum deo gratum foe a acceptum cõpro⸗ batur. ¶ Euſebiꝰ in ſermone. Abſtinentia mentem placidaz reddit. hominem ad bene agẽdum preparat && diſ ponit: dei omnipotentem allicit: coꝛ ad ſuſcipiendũ roꝛem celeſtis gra cie abile efficit:vicia abijcit: demones expellit. ¶ Poeta veſiis Gule pone metas:vt ſit tibi longio etas.Idem abſtineas:foꝛ tis fit ſemper etas. ¶ Hugo de ſancto victoꝛe. Miram ſibi vir tutem ab nequaquã obtemperat:niſi ꝓ triduum in cibo qa potu abſti neant. ¶ Dyoniſius de diuinis nominibus. In niulo proꝛſus lucet diiiinus radius: niſi abſtinentia quis fuerit caſtitate preditus. ¶ Ariſtoteles in epyſtola ad alexandrum. Ad hoc omni die abſtineas: vt eſurias cuim vero eſurieris:mox co⸗ medas. ¶ Damaſcenꝰ libro quarto. Sana nobis abſ linentia indicit᷑. Nam ſaturato ventre:lux diuina nequaquã cermitur: ſtinentia vendicat. Ram demones incantantibus . rere gen rvEyrv ¶ obannes meſue in prima pradctica. Abſtinentes edere per mittimus: que voꝛacibus penitus denegamus. Qetera requi re de temperantia: de ieiunio: de maceratione: De amoꝛe dei quere ſupra I tem de am oꝛe mundi. Item de amoꝛe ſui. Item de auiaricia. Item de auditu verbi dei. Ttem de audacia. Item de altitudine mundana-· De Amicicia CQCaplmn ni; Vllius contra Saluſtiũ. Amicicia niſi inter bonos . tmdi nunqin eſſe poteſt. ¶ ¶hymeus in Platone. Hunece ſyten amicum ſibi deiis inſtituit: qui lumine intellectus lbrod proficit. virtutibuſq; inſiſtit. Seneca in epiſtola ad lucillum turbat wal enm deheh Amicicie propriuin en idem velle:idem nolle. ¶ Ariſtoteles Amnakl palene ns dapererlect, quinto politice. Amicis bene velle: politicum & iuſtum eſt. Onni 44 verzt ¶ Alquinus in dyalogo ad karulũ. Iam de numero eſt bru vitam toum: quicunq; non delectatur in contubernio amicoꝛum. ritudo⸗ ¶ Sardinius libro de oꝛaculis diuinoꝛũ. Amicabiles dy ſem olr per hoſtijs ſacri operis a virtutis. ¶ Tulliꝰ? in paradoxis ca: mtainu mj. Inimici reconciliati. maximi amici fiunt. ¶ Gratiamis in Nſerdir quis vno pro amico zelo amicicie agitatur motuo pro Ptonie amoꝛis ſtudio: bonis operibo ac oationibo ſideliter ſuffraga? Wlon Sibilla in prohemio oꝛaculi. Mund axe deus eſt anim aru 8 ſemper amicus: ntẽa deo grata ſemper aſtra nat᷑a. ¶ Eonodie etn in ↄpletione libroꝛe arthimii. Melioꝛ eſt ſemp alienꝰ intimo dnrenn amoe alteri adunatus: & ancus cognationis vinculo alli⸗ lrvii gtus Haymo ſuper apockalipſim. O quanta miſeria fletu:· untznien qin digua adhuc ſꝑ erit huic mundo:ſi tam hi quii amicozꝛ “ parentimqʒ co nnectuntur: ſ pintbulo moꝛſu ſe molliuntur nuſ trudere: & iaculo traiciunt venenoſo. ¶ Saluſtius in tugur “M tino. Grande do num a deo foee oceſſum hoĩbo ipſa amicicia ſ d cernitur: ſine qua humana cõditio: nec bene eſſe: nec honeſte cot poſſe viuere comp rohatur. ¶ Calcidius in thimeo Platone- din Pulcra amicoꝛii oturbernia: in quibiis ſe emper dy 9placiiere ſole ſibi. ¶ Svydoniꝰ in epla. Animata voluntas:maioꝛ omni oꝑe e⸗ cenſeat. ¶ Plato in phedrone libꝰ nj. Plane a nata humana . degenerat:qui plurimoꝛum habere amiciciam non delectat · ise ¶ Richardus de ſancto victoꝛe. Amicicia domim ĩ omnibus 4 n imittatur: moꝛtuis ſuffragatur: in amicicia opus delectatur: ſme in amicicia tota hum ana fragilitas ſuſ lẽtaturx:ſed & noſtra . naum in becillitas adiuuatur. ¶ Sydonius in epyſtolari. Difficile CRAn eſt in re proſpera amicos probare: in aduerſa ſemper faciie poſi⸗ ¶ Tullius in rethorica capituloxvj. Nihil eſt qo nõ tolleret mlneye amicus: q perfecte diligit. ¶ Seneca ad lueillum. Ita amicus en⸗ eſto: vt inimieꝰ eſſe nõ timeas. ¶ Areſtotiles: vj· politice. Prxo ſen amico expedit occidi:ſed a aduerſa quelibet ſuſtinẽ oportet lundie ritores ſumen. eſtben mmechnn dyſen wxis anusin lcia dü wopro iffragt mimarit Bonodi Dintimo uloalli n fetu. mdr Ounur s intar anitit relt ſtone⸗ pharee mmiope numnana Medat mmbus ectatu. E nont vll⸗ Aet mcus ePro pte ¶ Plato in phedrone.Nonne amici nomẽ magna dignitate colendũ eſt. Cetera de amicicia requirantur capło de pacto Item de ↄcodia. Item de vnione. Item de fide & in exemplis. ¶De Amaritudine Capitulumv. Ermes termegiſtꝰ ad aſclepium. Amariſflima moꝛs quam voluptas preceſſerit. & tanto vnuſqui ſcq fi⸗ nem ſoætietur amarioꝛem: quanto in hoc mundo vi⸗ tam duxer dulcioeʒ. ¶ Ariſtoteles in probleumatibo. Ea ꝗᷓ ſunt excellenter dulcia: amara eſſe vi dentur. ¶ Conſtantinꝰ libro de melancolijs. Amaritudo coꝛdis:mẽtem accelerat in turbatis. ¶ Seneca libro de clementia ad neronẽ. Nam coede amarus:ſolus auarus eſt. ¶ Caſſiodorus ſuper Pſalmiſtam Omnis pena huiꝰ vite dulcis eſt reſpectu eius que poſt hãc vitam peccatoibo preſto eſt. ¶ Beda ſuper matheum. Ama⸗ ritudo coꝛdis mentem delectat: angelos letificat:deum placat Ioſephꝰ quarto animalium libro. Dudum benignitas e amicicia regna ſtrauit: que nunc miro modo am aritudo & Diſcoꝛdia hoĩm ꝓphanauit. ¶ Apuleiꝰ liꝰ de moete Platonis Amaritudine coꝛdis ↄſumptũ:rapiet celeriter moæs. ¶ Sixt? pytagoꝛicus. Coꝛdis in amaritudine poſiti: nullum gratum: nullum pulcrum opus eſt. ¶ Damaſcenus libro xxvnj. Eit᷑ quedam amaritudo ſanctoꝛum viroꝛum quaʒz omni gaudio et dulcedine plenam reoꝛ eſſe. ¶ Boecius de ↄſolatione. un dana nancq; felicitas:multis amaritudinibus eſt reſperſa. ¶ Plato libro de naturis deoꝛum. Qultus diuini triſtes requi⸗ runt animos amaros. ¶Euentius. Omne violentum eſt trifte æ amarum. ¶ Auicena libro vj. Colerici homines vo races ſimt: hoc prouenit ex amaritudine colerici Humoꝛis eoꝛundem. ¶ Galienus libro in anthidotario veteri. Amara magis purgant:magis laxant:ampliuſq; exſiccant:a putre⸗ ſactione qualibet: longius diutiuſq; ↄſeruant. Cetera reqre de contritione. Item de confeſſione. Item de penitentia- ¶ De Adoleſcentia Qapitulum vi· Eneca in epyſtola ad lucillum. doleſ. cens luxurio ſiis: peccat ſenex vero luxurioſus:inſanit. ¶ Sidoniꝰ in epyſtolari. In periculoſis ſemper ipſa adoleſcẽtia caſibus verſatur. Nunc enim fluctuãdo diuerſimode pericli⸗ tatux. nunc tumultuando ad vanitates innumeras incitatur ¶ Rabamus in omelia. Ea que bona fuint in adoleſcentia: di uino ſunt aſpectur gratiſſima. ¶ Qlaudianus in maioꝛi volu mine verſu. Conſtringitq; ſuos motus prudens adoleſcẽs ¶ Iuuenalis. Rit qcq; mente demens:ſibi quiſ. q; viuens ado⸗ leſcens.¶ Hugo in poſtilla ſuꝑ illud. Exibit homo ad opꝰ ſuum dict. In adoleſcentia tua bona age opera. Nam operari S. fruſtra eſt in hora moꝛtis:proxima veſpertina. ¶ Eſicius ſuu 4 per illud Prouerbiomum Mane ſemina ſemen tuum dict. In rue mane adoleſcentie: regnum require virtutum ſparſo ſe⸗ mine. ifficile nanq; eſt fieri circa vite terminum: quod in adoleſcentia eſt neglectum e obmiſſum. ¶ Strabus ſuper illud Geneſis. Mane ſurgens iacob aτ dicit. In ſua adoleſcẽ 11. cia ſurgebant ſancti ſi ummo mane.dominum pro ſuis reati⸗ ne bus in enarrabilibus gentibus exozare. ¶Tullius in tuſcula naris queſtionibus. Statimq; in adoleſcente cernimus: cuiꝰ nuit moꝛis: cuius ve conſuetudinis ſit futurus- rcn (¶ De Anxietatttaeae. Capitulumvij⸗ Kcrobius de ſomno ſcipionis Animas ergo iuſtas n ſedes galaxie leta recipiet fedas vero poſt hHanc vitã (go inexperta anvietas quidem premet. ¶ Origenes ſuꝑp tem Matheu. In qtuiacunq; ergo auxietate poſitis: ſola iuuat mi⸗ n ſericoꝛdia condi oeis. ¶ Cycero ethymologiarum libro· nij. Ons Miram quandam anxietatem imminentem poete fabullant lclns dum copus hoc graue a noſtrũ & anima ſeparatur. ¶ Vir/ ile gilius in Eneydos quinto. Qui reus eſt culpe: heu q; nimis gin anxius ipſe eſt. ¶ Ouidius methamophoſeos tercio. Nam d qui deliquerunt: anxia coꝛda gerun t. ¶ Perſius in amphitri lubioe one. Vbicq; diues anxiatur: ſed pauper tutus etiam cœam la end trone viatur. Vnde cantabat vacinis: coꝛam latrone viato beo ¶ Ipocras in prenoſticis. Spiritus anxius in infirmo moꝛtł r fungitur inditio. Cetera quere de timoꝛe a cetera ſimilia- tunk ¶ De Alacritate- LCLCLaapitulum vnj. Mw 8!l rurN n i Emoſtenes ad vtimum. Sũma cum alacritate mo ſtts ? tem plato aſtruxit expectandã. N am grandia gau inte dia animabus ſolutis a mole coꝛporꝰ conferuntur Vite Saluſtius contra Kathelinã. Quod alacritate datur: gra⸗ lun tiſimum demomſtratur. ¶ Therencius in andria. Alacritas lllet nobis placet in virtute:diſpliceat in crimine. ¶ Qaſſiodorus nlp⸗ in Piſtoꝛia tripertita. Alacritatem bonotim nequaqin repre * ddean hendimis: ſed gaudium maloꝛum penitus condemnamus. nau ¶ Ouidius de ponto. Ite alacres anime:veſtri nunqin moꝛi⸗ uwe untur honoes. ¶ Oracius libro carminum. ongeuoſcq; di M es habeant alacri coꝛdis. ¶ Sardinius libro de oꝛaculis diui / N norum. Diuimis nanq cultus: exigit alacritatem vultus: Ge pal mundiciam intellectus. ¶ ITheophraſtus.Sepe contingit ni⸗ diſt miam alacritatem PHominum: preſagium eſſe triſtium euen⸗ Ptr tuum futuroꝛum. ¶ Tullius in paradoxis. Alacritas mots * 8li l dſe⸗ Oin ole teat: cul Scud lunece diln Ane nesſi- Hatmi tef bilant N ömms N rphtt oam Niate. mut ie *) leten ndiag kruntt legla⸗ Xrltas dotus repte ms⸗ wron ol oin lrs n⸗ en⸗ ees deſtruit &e virtutes. Cetera quere de leticia àQ de gaudio- *((De Anima QLaapitulum ix. do creatur. ¶ Bernhardus ſuper cantica. Multe tibi delicie cum filjs hominum eterne deꝰò: quozꝛum ani⸗ mas in paradiſum tue ineffabilis voluptatis & dulcedinis elegiſti. ¶ Caſſiodorus ſuper Pſalmiſtam. Abſcõdita eſt ab oculis meis omnis dulcedo ↄſolatioq; diuina· donec tu mi⸗ ſericoꝛs deus locum inuenias in me: a anima mea requieſcat in te. ¶ Fulgentius libro quarto mirthologiarum. Quiale ergo gaudium peccatrici anime eſſe poterit: que lumen celi non cõſpicit:ſed inuolutam pecatoꝛum caligine ſe agnoſcit· ¶ Chriſoſtomꝰ in ſermone.Ve tibi ꝗ motem times carnis temperaneam: 2 non times moꝛtem anime tam horrendam · agnoſce miſer homo:quia mos anime mille neces exuperat carnis tue. ¶ Ambroſius in exameron. Anima ergo expers ſceleris: ſue carnis non oſentiens incentiuis:ſed ab ommi cax nali illecebra libera penitꝰ? & immunis iam eoipſo in ſe omĩ genere fruit celeſtis gaudij a dulcoꝛis. ¶ Damaſcenus libro ſexto. Tunc rite diſponitur ipſe homo: ſi caro ipſius anime ſubiciatur dominio: anima autem deſeruiat ſoli deo. ¶ Boe⸗ cius de trinitate. Cõſtat quia anima peccati obnoxia in nul⸗ lo eoꝛum que dei ſunt: auit que að beatam vitam pertinent: poterit delectari. ¶ Hieronimus in epyſtola contra Iouinia num. Domanda eſt caro omnibus viribus conatu: ne ani me male pereant ¶( Bernhardus ſuper cantica. O qm̃ dulcis: qĩ beata: qin ſuatis: qin vere delectabilis a amena eſt ipſa ſitis anime diligentis. ¶ Auguſtinus in ſoliloquio. Tantam interdum in anima mea ſenſi dulcedinem: que vtiq; ſi beata vita non eſt:tunc neſcio quid eſt: ¶ Oroſius ſuper cantica. Tunc ſancti viri dicitur liquefacta anima:que in dulcedine celeſtis gratie celitus fuerit teſoluta: & ſuo dilecto affixa: inſeparabiliter & annexa. ¶ Hylarius ſuper marcum. Non⸗ ne damnatione foꝛet digna hec infelix anima: que ſuum nõ amauerit creatoꝛem qui ſummum bonum:tota ſalus:ſpes:vi ta: valoꝛ: & virtus noſtra eſt· preſertim cum ipſa ſemper ab eterno fautoꝛ noſtre ſalutis extiterit amato: & animarum noſtrarum dulciſſimus conſolatoꝛ. ¶ Sedulius in carmine paſcali. Surge anima mea extollere extra te: deco dei: para⸗ diſus voluptatis eius. Cur coporis nebuloſa caligine depri meris extendere in deũ eo qd oculus nõ vidit: nec aur au diuit ſalutari pocło potieris. ¶ Augꝰ. In ꝗlibet membro tota Vguſtinus Anima creando infunditur: infunden⸗ — 6 8 D 8 et integra eſt anima. ¶ Damaſcenus libro vnj. Qaro ergo a anima habentur per oppoſita. Nam vbi caro infirmatur: ani ma in omni virtute que a carne ſurripitur: ſalubriter robo⸗ ratur. ¶ Auguſtinus libro retractionum. Anima ergo igne patitur coꝛporali. ¶ Hugo de ſancto victoꝛe. O beata anima que conſolationem non a carne: ſed a ſolo ſuo recipit crea⸗ toꝛe. ¶ Auguſtinus libro octauo confeſſionum. Vnde domi ne creaſti animã prope te:carnem prope nihil? ¶ Areſtotiles libro de amma. Anima eſt actus coporis oꝛ?ganici phiſici in potentia vitã habentis. ¶ Ouidius de ponto. Ite alacres ani⸗ me:veſtri nunqin moꝛiuntur honoꝛes.¶ Philoſophus ſexto phiſicoꝛum. Anima ſedens & quieſcens fit prudens. ¶ The · in commento ſuper de anima. Immotalitatem anime plato in phedrone firmiſſimis aſſertionibus comprobauit. ¶ Kri⸗ ſtoteles in tercio de anima. Anima non intelligit: ſed homo per animam. ¶ Item in eodem. Qui dicit animam gaudere a triſtari ſimile eſt acſi dicat ip̃aꝛ? texere vel edificarxe.¶ Plato libro de immoꝛtalitate anime.anta ineſt nobilitas animabo vt inter deum & inter humanam animam medium nullum ſit:niſi intelligentia. ¶ Pphiloſophus in de anima. Separat᷑ enim hoc ab hoc:id eſt anima a copore tanqim̃ perpetuum a coꝛtuptibili. ¶ ¶ ulius ↄtra ſaluſtiũ Non eſt timenda moꝛs quam immotalitas ſequitur animarum. ¶ Varro in ſenten cijs libro ſepꝑtimo Valde autem triſtantut anima &ε conpus ad ſui ſeparationem· & hoc ꝓpropter naturalem a intimam quam ad ſe habent vnionem. ¶ Calcidius in thimeo. Gran dia aderũit gaudia animab ſacris: cum a mole atq; copore ſolute fuerint ſue carnis. Qetera require de mundicia de pu ritate· de mente de paradiſo ſpirituali. Item de animo- G ¶ De Animo- Caplm. x. Bbas ſerapion libro collationum ſanctoũ patrum- In animo meo ſemper hoc ſtatui: vt potius velim mmoꝛi: anteqin in deum meum quantumcunq; parua ↄmittere ctiminalia. ¶ Iſidorus de ſummo bono.Hunc deus commendat:qui proſpera aduerſa equo animo portat ¶ Beda ſuper ad romanos. Et facta que ignoꝛantur ꝗ aĩo fiant:ſp ſunt ad melius iudicãda.¶ Athanaſius in ſer mone. NHec tuus ſemper animus meditet᷑: qualis naſcens ingreſſus ſis: & qualis moꝛiens futurus eris? Quid vtilitatis appareat in ingreſſu quid penalitatis eueniat in deceſſu. ¶ Ambroſiꝰ libto de officijs Eelix ille qui in animo ſuo hoc conſtituit: vt commiſſa deplangat.ce plangenda amplius non admittit. ¶ Egeſippus Hieronimo. Grandis adeſt ſummo deo delecta cio:ſi animus noſter immunis fuerit a delicto. ¶ Richardꝰ? gS. hom, obl ltio muns rust et u ſupra npte ttlen busv delice greſt dendl ſibeo⸗ ommi tu woto anne dire danl ſenpe kutun ſusinm zilerit Onnis! mern Dem mum folitic ona Animo lomo zuitun Uſien 0 Prii ſite⸗ llor ſbeo 802 an, dd: ne ma P le. don otles ſeiin Kani: o (e⸗ epn dhon lte Pho mab UAu epirit tuma damos ſenden ls imam vpote dep 0 oumun an/ nru ls t emnone eſis Pret ent N , e tde de ſancto victoꝛe. Roborandus eſt noſter animus contra car nemanimus enim bumanus paſſiombus coꝛporis diſſipat᷑ et oblecétamentis carnis penitꝰ? excecatur. ¶ Petronius. Hec ratio noſtre ſalutis expoſtulat: vt animum firmum contra mundi impetus teneamus. ¶ Sixtus pytagoꝛicus. Sic huma nus tite tenetur animus: ſi incunctanter figatur in celeſtibo et mundanis: nec inclinatus fuerit: nec innexus. ¶ Haymo ſuper apockalipſim. Animus noſter nequaquam celeſtibus implicatur: a vere miſer eſt: aut mundanis non immergitur et ſemper beatus eſt. ¶ Chriſoſtomus in tractatu de illuſtri bus viris. Hec quinq; in animo tuo recogita & reuolue vi⸗ delicet. Chriſti ſalutiferam paſſionem: tuam propriam tñſ⸗ greſſiõʒ moꝛtis amaritudinem extremi iudicij viciſſitudinẽ: penalitatem quoq; moetis perpetue: & honozem. ¶(Origines libro de monaſtica vita. Coercendus eſt animus noſter ab omni genere concupiſcentie:a imbuendus omni bono opere et virtute.¶ Anthonius oatoꝛ ſuper rethoricam. Quod ani/ mo tuo excogitas:hoc maturo agas conſilio & timoe. ¶ Se⸗ neca in epyſtolaxij.ad lucillum. T ribus horis animꝰ tuus diſpenſetur: preſentia odina: futura prouide: preterita recoꝛ⸗ dare. ¶ Egeſippus hieronimo. Ad mortẽ dum acceſſeris.tuꝰ ſemper animus ſuſpectus habeatur. ¶ Socrates libro de vir⸗ tutum oꝛdine. Animus humanꝰ ad modum flamme ſuccẽ⸗ ſus impellitiir: ſed ſelix eſt qui hanc impetũ in diuinis occu pauerit. ¶ Sardinius libro de oꝛaculis diuinoꝛum. Vanus omnis humanꝰ animus ẽ qui ſummo bono in aſpedtu huic miſerie vite innititur: atq; hoc mundo naufrago irretitur Demoſtines ad altiniu m. Pr oprium eſt ſapientis:eius ani⸗ mum nulla moleſti a concuti:nt turbari. ¶ Philoſophus v- politicarum Quod amimus noſter diu retinet: hoc ſibi mox cognaſcitur. ¶ Enodoxius libro de geſtis philoſophorum- Animos puros ſibi ſolos vendicant omnes dy. ¶ Apiileius li. de moꝛte platonis. Nil aliuò q́; voluptas animũ retrahit a virtute.¶ Qalcidius almageſti Ptholomei. Animus ſapi⸗ entis in omni ſua actione deum aſpicit ee veretur H ¶ De Kſperitate · ¶ ¶Capitulum. xi Aſſianus libro collationum ſanctoꝛum patrum. Vi di enim ꝙ ruinam ſepe intulit multozũ: nimia aſpe⸗ Aritas prelatoꝛum.¶ Virgilius in Eneydos quinto. Aſpera vita tenet:ad celica regna migrantes.¶ Euſebius ſu per illud. Non ſunt condigne paſſiones·dicit. Hec ſumma fe licitas: felix iocunditas iniuſte nobis datur: niſi virtus aut labor noſter ſeu vite aſperitas mereamur. ¶ Ariſtoteles in libro de regimine principũ. Benignitas reges maxime decet: aſperitas enim nimia ſi erga ſubditos habeatur:regnũ quo/ libet diſipatur. ¶ Proſper. Aſperiꝰ? nihil eſt humili: dum ſur⸗ git in altum. ¶ Caſſiodorꝰ in hyſtoꝛia tripertita. Aſperrimã vitam duxerunt ſancti patres. veruntamen adbuc ſeruos ſe dicebant inutiles. ¶ Ouidius in methamophoſeos. Non eſt e terris mollis ad aſtra via. Aſpera coꝛda dei:munera conſpi ciunt. ¶ Sedulius in ſecundo carmine. Aſpera ſublimen vita facit hominem. ¶ Baſilius in regula. Aſperitas exceſſiua ab/ batis:ſignum quidem eius prefert ſanctitatis. ſed ruinã ſepe infert ſubditis. ¶ Effrem in libro de heremitica vita. Semper elegendus eſt abbas qui ſit benignus: modeſtus: Humilis: Ge pudicus. Benignitate enim qui inter nos infirmus fuerit fo⸗ ueturqui nimia aſperitate in peccatũ lapſus moeretur. Ce⸗ tera require de rigoꝛe· ¶ De Accelleratione Capitulum. xij. Vguſtinus. Accellerandi preceptum habent:qui⸗ cunq; vere penitent. ¶ Didimus in epiſtola ad ale⸗ andrum regem. Non in hunc mundum venimus: vt in ea libeat conſiſtere · ſed ad aliam quand am regionem: bonis preſto eſt feliciter ꝓroperare. ¶ EFoꝛtunatus in ome lia. Feſtinemus fratreſ illam ſanctã ingredi ciuitatem. Nam in numera ſunt viatoꝛum pericula viarũ: vite diſcrimina in⸗ finita: que nos retrahunt a retardant. ¶ Bernardus libro de conſideratione. O infelix æ damna celeritas ad peccatanam cum quis infir mitate: aduerſitate: ſenio aut mote preocu⸗ patꝰ fuerit:æa ceſſare noluerit: a malignitatis curſu ſtare nõ poterit · ſed curſu aſſuefacto: raptus & moꝛtuus ineternum peribit. ¶ Hilaruis libro ſuo de contemptu mundi EBeſtina⸗ re nos oportet fratres cariſſimi ſumẽtes celeritatis exemplũ in veſtimento pariter & in ferroillud quidem inueteratum a tineis comeditux iſtud vero vetus factũ: rubigine conſii⸗ mitur. ¶ Beda libꝰ ſuo de moꝛte & vita. Sic cùras & ſic viuas vt omm hora:omni momẽto:moꝛti paratꝰ appareas.¶ Am⸗ broſius in libro prefationũ. Abſurdii nimis foꝛet:vt eterna felicitas vlli detux:niſi toto mentis deſiderio iugiter deſideret᷑ nemo autem deſiderare cõprobatur: niſi ad tante felicitatis patriam velociſſime gradiatur. ¶ Chriſoſtonnis ſuper act? apoſtoloꝛum. Neceſſe valde eſt:vt in ſurgendo a peccatoꝛuim requie omni modo feſtinemus:æ ad thronum celeſtꝰ gratie et gloꝛie properemus dominꝰ enim vt fur in nodte veniet: e maxime cum homo victurum ſe diutiuſ opinat᷑ ¶ Origines ſuper cantica. Non ſolum accellerandum eſt vt a peccatoꝛũ vexibo reſurgamus:ſed & vt celoꝛũ premia velocit᷑ capiamꝰ ¶ Bernardus in floꝛibiis. Omnibus nobis dictũ eſt · ſurgite “ ginn Fterg aan vnatib Dietun durget erernn umn 7 0 ſpkadt⸗ nobis y cum dis et tuſenſe natura tet wnm emutee 4 rdcund ſorekee vnn Kolta teo⸗ hardos 4 tergos dio poſi Duodee ſumma jnobedeen nalstele ſsrrugne ielerenti thtsſe ensfeor entindoe Vietuteg nitseep le ceeu opee (De; go n ll⸗ wimz dun. NN aconß nenwte ſuan uinͤſe * dunisg fuettt ur? tulune vnt u 14 ale enimus Lidnen Sinone tem Nn imnam— Slibrod 4ta han teocel⸗ ſiatevd ermue Peſtmn Srmi heteraun enin iliis teterna ſderei lictats Gerack oel Pen nts ns Mei um? tgite mmn trrmrrr r. — ante lucem: motem carnis naturam eſtimo habere lucis eò in moꝛte ea que agimiis vel egimus clariſſime eluceſcant Vt ergo fratres mei in die huius lucis que tam dubita: ſub ita:a incerta eſt: honeſte ambulemus. ſolicite virtutum tegi onatibus feſtinemus. ¶ Hieronimus libro epyſtolarum. Dictum eſt omnium apoſtoloꝛum principi ſanc to petro · Surge velociter:nobis vt ſurgamus celeriter ad ſtatũ quie/ tis eterne:in regulam ee exemplum. Nemo em nouit quan⸗ tum quanto viuat ſed quanto quis ſe vitam habiturum ſperat:tanto celerius ter minat. ¶ Greg in regiſtro. Magna nobis indicitur neceſſitas ad penitentiaʒ feſtinandi:cum vti⸗/ q; cum ſi aliquis mox in iuuẽtute ſurgeret:adhiic ſibi grã⸗ dis & timoꝛoſa via reſtaret.¶ Bernardus in epyſtola ad ca tuſienſes Ceſſant ocia: abſint faſtidia. cum ſit humana ſic natura condita: vt contra moꝛtis impetus & euentus celeri⸗ ter homo ſine moꝛa vite ſpargat ſemina ſempiterne. Cetera require de feſtinatione a penitentia. ¶ De Abuſione Caapitulum. xiij? Ernardus in apo logia. Magna abuſio parcitas pu tatur auaricia: ſobrietas auſteritas creditur:ſilentiũ triſticia reputatur:loquacitas:affabilitas:cachinna ciòniocunditas: mollicies veſtimentoꝛum equoꝛum faſtus Honeſtas:lec toꝛtim ſuperfluꝰ cultus mundicia. ¶ Bernardꝰ ibidem. Magna abuſio eſt:vt coꝛpus regulariter induatur: et ↄtra regulam ſuis veſtibus anima nuda deſeratur. ¶ Bern Hardus in epyſtolis. Mira abuſio domus ardetngnis inſtat a tergo e fugienti ꝓhibetur egredi:a hoc ab his qui incen/ dio poſiti ſunt. ¶ Hugo libro ſecundo de clauſtro anime:· Duodecim ſunt abuſiones clauſtri: quibiis tota religionis ſumma coꝛrumpitur:ſcilicet. Prelatus negligens:diſcipulus inobediens:iuuenis ocioſus: ſenex obſtinatiis:monachus cu rialis:teligioſus cauſidicus:habitus ptecioſus:cibus exqui ſitus:tumoꝛ in clauſtro: lis in capitulo: diſſolutio in choro: irreuerentia iuxta altate. ¶ Cyprianus de duodecim abuſi⸗ onibus ſeculi:· Duodecim ſunt abuſiones ſeculi.ſcilicet. Sapi ens ſine operibus. ſenex ſine religione: adoleſcens ſine obedi⸗ entia. diueſ ſine elemoſina: femina ſine pudicicia: dominꝰ ſine vittute: chriſtianus contentioſus: pauper ſuperbus:rex im⸗ mitis:epyſcopꝰ negligens:plebs ſine diſciplina:po pulꝰ ſine lege ¶ Cilbertꝰ. Ridiculoſa res aut magis periculoſa:ſpecu⸗ latoꝛ cec us:doctoꝛ inſcius:pꝓrecurſo cladus:prelatus negli⸗ gens:preco mutus: ”MM. ¶ De Acceptione perſonarum- Capitulum xinj Vguſtinus ſuꝑ illud Iacobi ij. Eratres mei nolite in perſonarũ acceptione æc dicit. Si hanc diſtantiã „ dendi ſtandi ad honoꝛes eccleſiaſticos referamꝰ non eſt putandũ leue eſſe peccatũ:in ꝓſonarum acceptione habere fidem domini gloꝛie. Quis enim ferat eligi diuiteʒ ad ſedem honoꝛis eccleſie:contempto paupere inſtructione ſan⸗ Ctioꝛe. Idem in ſermone. Abſit domine vt in tabernaculo tuo pre pauperibo accipiant᷑ perſone diuitum:aut p̃ ignobilibus nobiles: quando potius infirma mũdi elegiſti: vt confundas foxtia. ¶ Ambroſius ſuper malachiam. Inter omnia peccata ſacerdotum:maximum eſt:q; non cauſas: ſed perſonas oſide rant deſpecto iuſto paupere: iniuſtos diuites honoꝛant- Io.ſuper amos.Non ſanguinis viciſſitudo:ſed virtutis co gnatio proximos facitquicũq; aut ↄſanguinitate aut ami⸗ cicia:vel econuerſo hoſtili odio vel inimicicijs in iudicando ducitur:peruertit iudicium chriſti:qui eſt iuſticia.¶ ¶regꝰ in omelia. Iudicare digne de ſubditis nequiunt:qui in ſubdi toꝛum cauſis nõ merita:ſed odium vel gratiam conſequunẽ ¶ Iſidorus de ſummo bono. Iudices iniqui errãt a veritatis ſentencia: dum intendunt qualitatẽ perſone exultant ſepe iuſtos:dum improbe defendunt iniquos. ¶ Hugo. Acceptio perſone eſt qᷓdam fatua reuerentia exbibita alicui non cauſa debita: ſed ꝓpter timoꝛem vel vtilitatẽ. ¶ Innocentiꝰ de ↄtem⸗ ptu. Pauper clamat: æ nullus exaudt ſoquit᷑ diues: & ꝗlibet applaudit. Diues locutus eſt. & omnes tacuerũt: a verbum illius vſq; ad nubes perducunt. Pauper locutus eſt: a dicũt s eſt hicia non offendert. ſubuertẽt eũ clamat vim patiens et mullus exaudit. vociferatur: & non eſt qui indicet. Diuiti dicunt: tu ſede hic bene pauperi vero:ſta tu illic:vel ſede ſub ſca bello pedum meoꝛum. ¶ De Acidia Caplm. xv. Regoꝛius in omelia. Accidia eſt de virtutũ laudabili exercicio vtriuſq; hoĩs languida deiectio.¶ Bernar dus in epyſtola.Acidia eſt animi quidam languoꝛ cum legere non libet:oꝛare nõ delectat: meditationes ſolicite non ſentiunt᷑. Idem bernꝰ. O homo impudens a imprudens milia milium miniſtrant ei:& decies centena milia aſſiſtũt ei et tu ſedere preſumis. ¶ Beda. Recte piger vocabulo denomi naturx qui vult regnare cum deo: & non vult laborare pro deo: delectant premia cum pollicentur: deterrant certamina cum iubentur. ¶ Leo papa in ſermone. Non dormientibus Prouemt regnum celoꝛum: nec ocio & deſidia toꝛpentibus: beatitudo eternitatis repromittitur. ¶ Io. Caſſiodorꝰ. Expe⸗ timeto probatum eſt: accidie impugnatione non declinãdo fugiendã:ſed reſiſtendo ſperandam. ¶ Auguſtinꝰ de oflictu oon .ontin ſper! ſ pirt onbun vnunn Luxur deſdio tempw tibin⸗ ſcpron ſent erintin errinr Umilte wunman nodoſ tenpr in anei ſenrern and bensd cedat erites ſancki cumm Oeipr neeſſta lun, upode ſonges Gontur mleren hecan ris aoe luccun micor luſtrz (De toltn ſtinti ennd one Nunne ni Acnlt nobilbes hunde faperen Conggin R Donenn Dnütnmnh Re mm: nudicndn lll in ſaba nlequut 1yeritats ltant ſen dccepte non caud ue de Nem⸗ , glibe 7 letbun ſtadicüt mpenen ca. Diin vaͤſeri⸗ nülei ſbend mlungu ſolcit prdens ſſttüte o denonn Ctare n Certamm riertke vmmis 4 MidO Vicioæum virtutum. 'orpor a ignauia dicunt · ſi lectio nib⸗ continuato ſtudio ſemper inſiſtis: oculoꝛũ caliginem in cur / ris. ſi indeſinenter lacrimas fundis: ipſos etiã oculos amittis. ſi per te latꝰ vigilis pſalmoꝛum cenſum perſoluis: inſaniam capitis acquiris Si quotidiano labore te conficis: ad opus ſpirituale non conſurgis. ¶ Tullius de tuſe culanarijs queſti ombus. Pigricia eſt animi inherẽtia vel fatigatio: qua quis bonui inchoatũ cõſumare faſtidit. ¶ Seneca in epla. lxxxij; Tuxurioſo frugalitas pena eſt: pigro ſupplicij loco labor ẽ: deſidioſo ſtudere toqueri eſt. ¶ De Adiutoꝛio Caxvj; Vguſtinus de doctrina chriſtiana. Homines omẽs eque diligẽdi ſimt. ſed ſi nõ omnibo prodeſſe poſſis: is potiſſimum ſubueniẽdum eſt: qui pro locoꝛũ æ temporum vlł'quarũlibet rerum oportunitatibus:oaſtrictius tibi quadam ſoete iunguntur. Idem de verbis domini. Nihil ſic probat amicũ: ſicut onera amici portatio. Idem in ſermo⸗ ne. Non facile inueniuntur in aduerſitate preſidia: que non fuerint in pace ꝗᷓſita. ¶ Ambroſuis. Si non poteſt alteri ſub⸗ ueniri:niſi alter ledatur.co modius eſt neutrũ iuuari: ꝙ gra⸗ uari alterum. ¶ Hieronimus in epyſtolis. Vult enim deus vnumquemqʒ alteriꝰ anguſtias vt proprias ſentire & quo/ modo ſibi in tali tribulatione ſi eſſet cupet ſubueniri:ita ipſe alteri propter deum ſubueniri non poſtponat. ¶ Gregoeius in omelia Habens intellectum: curet omnino ne taceat. Ha⸗ bens rerum affluentiã: a miſericosdia non toꝛpeſcat. Ha bens artem qua regitur:vſum ulliꝰ ciun proximo partiatur Ha⸗ bens loquendi locum. apud diuitem pro pauperibui inter⸗ cedat. ¶ Bernardus. Tunc amoꝛ tuus ad teipſum temporãs erit: & iuſtus ſiquod proprijs ſubtrahitur voluptatibus: ſanctis neceſſitatibus non negetur ſic amor ſocialis efficitur cum in commune protrahitur. ¶ Qaſſiodorus in epyſtola. Oleũ pietatis & miſerationis quanto copioſiiis in fraternas neceſſitates effunditur: tanto donis potioꝛibus augmentatur Idem. Age ſic aliud:vt tuũ non obliuiſcaris negociũ.amicis ita prodeſſe debemus:vt nobis non noceamus. Valerius in ſermone. Satis ibi vacillat humanum ſtudium: vbi non re⸗ quiritur dei auxilium. ¶ Seneca. Homini iocundo probo miſerrimum eſt ſi eum amare debet: quem non iuuat.¶ Se neca in prouerbijs. Habet in adiuierſis auxilia:qui in proſpe ris accomodat. Idem. Qui ſuccurrè perituro poteſlcum non ſuccurrit: occidit. Idem de moibus. Succurrere paiipertati amicoꝛum ſtude:imo potius occurxrere. Idem. A qᷓ merueris fruſtra auxilium: petis ab alio: expecta alteri id q d feceris · ¶ De Aduentu domini Capitulum.xvij Vęguſtinus ſuper Iohannem. Nulla cauſa veniendi chriſto dño:niſi peccatoꝛes ſaluos facere.tolle moe⸗ bos:tolle vulnera: a mulla eſt cauſa medicine. Venit ergo de celo magnuis medicus: quia per totum iacebat vbiq;ʒ egrotus. Idem. Pater & filius a ſpirituſſanétus veniunt ad nos:dum venimus ad eos.veniunt ſubueniendo:veniũt illu minando venimus obediendo:veninnis metuendo⸗. veniunt implendo: venimuis capiendo.¶ Ambroſiꝰ ſuper lucam. Ille iuſtus venit ad nos peccatoꝛes: vt ex peccatoꝛibo facêt iuſtos Piꝰ venit ad impios:vt nos faceret pios. NHumilis venit ad ſuperbos vt ex ſuperbis faceret humiles. ¶ Hieronimꝰ ſuper matheu. Signum aduentus dñici: eſt in toto oꝛbe euangeliũ predicare vt nullꝰ ſit excuſabilis:quod iam completum eſt aut in breui certo complendum eſſe· non enim puto aliquã remanſiſſe gentem:que chriſti nomine ignoæet. ¶ Beda ſuper cantica. Venio vt errantes coꝛrigam:& infirmãtes adiuuem et diibitantes in fide cõfirmem:e bene agentibus fructibus perfecti quaſi ſuauiſſimis paſcar:a certantes ab hoſtium de⸗ fendam inſidijs Et victoꝛes hoſtium: viſionis perpetue mee coꝛona remunerem. Hec in perſona domini. Cetera require de incarnatione- ¶ De Adulatione Capitulum xvnj. Vguſtinus ſuper Pſalmiſtam. Adulatio eſt fallati laude ſeductio. Idem. Duo ſunt genera perſecutoꝛũ ilicet· vitiiperantium:& adulantium ſed plus per⸗ falſa laus adulatoꝛis: a ſimulata dilectio: mẽtes a vigoꝛe ve⸗ ritatis emollit. Idem. Sicut ſumẽda ſunt amara ſalubria:ita ſemper vitanda eſt pernitioſa dulcedo. ¶ Idem in libro gfeſſi onum. Sicut adulantes amici peruertunt:ſic inimici litigan⸗ tes plerumq; corrigunt. Idem ſuper pſalmiſtam. Adulantiũ lingue ligant homines in peccatis. Idem det. Magis optabo a quolibet reprehendi: qm adulatoꝛie laudari. nullus enim reprehenſoꝛ foꝛmidandus eſt quia eſt amatoꝛ veritatis:lau⸗ datoꝛ vero errat:a confirmat erroꝛem. ¶ Ambroſius in libro de officijs. Emolliri adulationibus non ſolum foꝛtitudinis non eſſe: ſed etiam ignauie videtur. ¶ Iobannes in epyſtola. Beata mens que nec adulatur aliquando: nec adulanti cre⸗ dit que neq; decipit alterum: nec ipſa decipitur. Ite m idem: BRumuſculos & gloꝛioſos a palpantes adiilatoꝛes quaſi ho/ ſtes fuge. Idem ſi uper pſalmiſtam. Rihil eſt quod tam facile corrimpat mẽtes hominum ſicut adulatio plus enim nocet lingua adulatozis: qim gladius perſecutoꝛis. ¶ Iohbannes in — epyſtola. Nos ad patriam feſtinãtes: motiferos ſyrenarum ingua adulatois: qin manus perſequentis. I¶ dem. ntnsl huodec Attaua⸗ altun quod Cuide (lei ſbroter eeimede oppiſe queſeu mimitts conſenu um Idn conſulu lis u⸗ inmoertat C Chtntnidt mmaudit Apladtte osparcs lobſtina gittiluier ſl Bimi Gatom ge⸗ resNnR plandur cipum lat ds falſit ba in din isfauos Duitsoleo intialarn Pleremer Plnen cncn Satke hecaue⸗ Tden iſet m. awulne nierdr leng: Reit d ut üt Veninnt an uſtos Nied mngilil Netumc edaſi dinleen ckibus jum de⸗ tue mee requrre mew Kfälan ſeutori lus pet⸗ demm⸗ WeN: vdrinit ibro gen ciltpnn lulunti. optube senin eslau⸗ nlbto udinis Nſoi ti c min uſ et Gin tum tantus ſurda aute tranſire debemus. ¶ Gregoeius in omelia duodecima. Impinguat caput oleum peccatoꝛp: cum demui cet fauo mentem adulantis. Ibidem. Qui auditis blandicijs: in altum ſe extollit · quid aliud qm aurum reprobum fuit: quod fonax igne conſumpſit. ¶ Bernardus ſuper cantica- Qii de amoꝛe non vemt honoꝛ. non honoꝛ: ſed adulatio eſt⸗ ¶ Chriſoſtomiis in policeracon de veſtigijs philoſophorũ libro tercio. Sicut finis oꝛatoꝛis eſt dictione perſuaſiſſe:a me⸗ dici medi cina curaſſe ſic adulatoꝛis finis eſl:ſuaui colloqo decepiſſe. ¶ Beda ſuper liicam. Ipſa peccati nutrix adulatio: que ſicut oleum in flammis in culpa ardentibus ſolet am⸗ miniſtrare fomẽtum. ¶ Hugo. Adulatoꝛ eſt qui tacet dat conſenſum:ne offendat illum quem credit habere propici⸗ um. Idem. Adulato eſt amicus in obſequio: hoſte in animo conſultus in verbo:turpis in facto: letus ad proſpera:fragi⸗ lis ad aduerſa:inflatus ad obſequia: anxius ad obprobria: immoderatus ad gaiidia:facilis ad humana:difficilis ad ho neſta. ¶ Qaſſiodorus. Eicti adulatoꝛes: cum cenas diuitum captant nihil plus meditantur:qĩ id quod putant grauiſſi mum auditoꝛibus eſſe. Ibidem. Adulatio blanda omnibus applaudit:omnibo ſalue dicit· prodigos vocat liberales:aua⸗ vos:parcos && ſapientes:laſciuos: curiales:garrulos:affabi⸗ les:obſtinatos:cõſtantes:pigros:maturos: graueshec ſa⸗ gitta leuiter volat: a cito inſigitur. ¶ Petrus rauenna in epi ſtola. Eliminat a palacijs adulatio veritatem illi ſoli in ma⸗ gnatum gratiã admittuntur qui palpant blandicijs: & au⸗ res fame bibulas calice babilonis inebriant. ¶ Klanus de planctu nature. Huius peſtis peſtilencia percutiũtur prin⸗ cipum laterales:palatim canes adulatõis artifices.fabri lau dis falſitatis. Hi ſunt qui in magniloqua commendationis tuba in diuitum auiribus cythariſant:qui mellice adulatio⸗ nis fauos foeas eructant: qui vt emungant munera. caput diuitis oleo adulationis inungunt:prelatoꝛum auribus pul uinaria laudis ſubuciunt cum ab eoꝛum palleis:aut ficticiũ puluerem excutiunt: aut veſtem ſophyſtice deplumant in Puluere.¶ Tullius de tuſculanarijs queſtõnibus librovnj. A turba quantum potes te ſepara:n e adulatoꝛibo la tus pre beas:artifices ſunt ad capiendos ſuperioꝛ es ſine illis etiam ſi bene caueris: nõ eris· ſed mihi crede · ſi capieris: ipſe te trades ¶ Idem. Aexander cum in obſidione cuiuſdam vrbis cir⸗ cuiſſet muros.ictu ſagitte percuſſus.cum repreſſo ſanguine ſicci vulneris: doloæ creſceret: erus obſtupuiſſet coactus Wr —— obſiſtere. Omnes inquit urant me eſſe filium iouis ſed vul gus hoc hominem me eſſe clamat. Idem. Nos faciamus dica mus vos quidem dicitis me eſſe prudentem: ego autè video inutilia multa concupiſcam:nociturna optem. Idem. Intus teipſum conſidera: non qualis ſis alijs credis. Iem. O te feli⸗ cem hoĩem ſi nihil habes propter ꝗd quiſquiaʒ tibi mentia?᷑ Idem. Malum hHominem blande loquentem agnoſce tuum laqueum eſſe habet enim ſuum venenum blanda oꝛatio: ¶ De Aduocatis QCapitulum xix Vguſtinus in ſermone. Nihil impudentius arrogã cia aduocatoꝛum: qui garrulitatẽ autoꝛitatezꝭ putãt et parati ad lites:in ſubditos tumide intonãt.¶ Am broſius in ſermone.Iuſte aduocato dicit᷑·redde qd accepiſti: quoniam cõtra veritatem feciſti: iniquitate affuiſti:iudicem fefelliſti:iuſtam cauſaz oppreſſiſti:de falſitate viciſti. ¶ Bernꝰ ſuper ezechielem. Iuſtus aduocatuſ:nullo modo iniuſtas cãs accipit:nec verba dare pro iniuſticia conſentit. ¶ Bernarꝰ de conſideratione. Verbuloſum aduocatum: & ſtudentem elo⸗ quentem cum ſapientie ſit inanis:non aliud q́; iuſticie hoſtẽ reputes.Hi ſunt qui docuerũit linguas ſuas loqui grandia cum operantur exigua - largiſſimi promiſſoꝛes: pauciſſimi exhibitoꝛes.diſſerti aduerſus iuſtici am:etuditi pro falſitate: ſapientes ſunt:vt faciunt malum: bene aiit facere neſcierunt · ¶ Iſidorus:njde ſummo bono.Antiqui foꝛenſem eloquentiã caninã facundiã nuncupabãt eo ꝙ cauſidici in certaminibo cauſarũ:obmiſſis que agunt veluti canes alterutrũ latrant ¶ Sydoniꝰ in epyſtola. Hi ſunt qui cãs protendũt adheriti impediuint pretermiſſi: faſtidiũt admoniti:obliuiſcunt᷑ locu⸗ ꝓletati. Hi ſunt qui emunt lites: vendunt interceſſiones:de⸗ putãt arbitros:iudicanda dictant: dictata euellunt attrahat litigaturos:protrahimt tranſfigẽtes. ¶ Caſſiodorꝰ.Hi ſunt qui negant ciuitatibo inducias:mercatoꝛibus nundinas:em⸗ ptoꝛibus menſuras: reuerentiam clericis: oꝛiginem nobilibo locum prioꝛibus:cunctis iura:diſtinétis priuilegia: quibiis nullum genus hominum oꝛdinũ temporum coꝛdi eſt. Idem- Hi ſunt in conuiuijs ſcurre:in exactionibo arpie:in collocuti onibus beſtie: in queſtionibus ſtatue:ad intelligendũ ſaxei: ad iudicandũ lignei:ad ignoſcendũ ferrei:ad amicias pardi ad facecias vrſi: ad fallẽdum vulpes:ad ſuperbiendũ thauri et ad conſumendum monitanri. ¶ Alanus de planctu nat᷑e- Siquis armatur pecunia: tanqm̃ loꝛicis argenteis: toxrentis impetũ: tuliani fulgur:hectoꝛei robur:virtutis herculei:ver/ ſipelles vlixis vilipendet aſtutias. In tantum etenim habendi fames incanduit: vt dyaletice muta ſit ſubtilitas: rethorice nge Ginaut atmen. glud pe uba 1l gwwunt puummmus plrcom morum. cauſis t ſerunt ſtuctus⸗ loeumm tis accopi/ nec iſtau onſtenta. dum animne Dean diantats. noyſtemnt ANito Ca Gle& and renmido Sic gin duboore uid agi exterius / bittentuim nilachius ſtosmortz dugcime. nadNatie tinaſndtt Ansexmed Inbiton o etern nona eſt lſſert; ekt pe⸗ Nomniaf Alitate ndin ndo enbis Ament ſee tuum Rato⸗ umgir. ug tutenttit deenft ſtinden iſBet nuſtasci ernar N ntem eloo⸗. icie holle igrandia dnniſinn wialuate neſcterunt loquenti tammity ulatereer DNer . Rouniloog. ceſtons⸗ * nt arhun W musen-⸗ Acnibls Klden. Clocui duͦſm⸗ s p us B ms Nendi dutaH langueſcat vtilitas: niſi mimmoꝛum peroꝛat pluritas. Idem. Si in aurem iudicis vł aduocati ſuſurret pecunia:ophei lira: carmen amphionis: muſa virgili: voce pecumie ſuffocatur- quid plura?ꝭ vbi mimmuis loquitur: tulliani eloquentia in tuba rauceſſit: niſi nummus militat hectoꝛee milicie fulgura opeſcunturx.vbi pugnat pecunia:virtus expugnat᷑ herculea nummiis vincit:nummus regnat:nummus imperat vniuer ſis. ¶ ¶ullius in prologo rethorice. Nunquam deerit multi / plex conuentus floenoeum: ſi tantum preſentia fuert num⸗ moœum. ¶ Innocentiꝰ de vilitate conditionis Pumane. Sepe cauſas tantum differunt: ꝙ litigantibus plus q́; totum au⸗ ferunt. Quia maioe eſt expenſarum ſi umptus:qim̃ ſentencie fructusnc terminantur negocia pauperum cepta:quouſqʒ eoꝛum marſupia ſint euacuata. Cũ tamen ſcriptum ſit: gra⸗ tis accepiſtis: gratis date. Ipſi vero nec gratiam gratis dant nec iuſticiam iuſte reddunt· lucrum in archa: damnum in conſcientia. Sed quid prodeſt homini:ſi lucret᷑ totum mun⸗ dum: anime vero ſue detrimentum patiatur? ¶ De Ambitione · I Capitulum. xx- guſtinus ſuper pſalmiſtam. Quotiens hominibo preeſſe deſidero. totiens deo meo preire contendo. ¶ Ambroſius ſuper lucã. Erugo mẽtis:eſt appetentia dignitatis. Idem. Prope omnium criminum fontes hec tria monſtrantur eſſe gratia vicioꝛum ſcilicet gula: iactantia: Ge ambitio. Cauſe autẽ cupiditatis ſunt carnis delectati oſpes gule: & auiditas potentie. ¶ Gregoeiꝰ. Sicut is qui iniitatis renmut: queſitus refugit: ſacris eſt altaribus admouendus: Sic qui vltro ambit:vel importunum ſe ingerit:eſt procul⸗ dubio repellendus. Nam qui ſic nititur ad altioꝛa ↄſcendere quid agit:niſi vt creſcendo decreſcat&& aſcendendo interius: exterius in profunda deſcendat. ¶ Bernardꝰ. O ambitio am bitientium cruxquomodo omnes toques: omnibus places nil acrius cruciat:nil moleſtiꝰ inquietat: nil tamen apud mi ſeros moꝛtales celebriꝰ negocijs eius Idem in ſermone qua⸗ drageſime. Ambitio ſubtile malũ: ſecretũ virus: peſtis ocul⸗ ta: doli artifex: mater ypocriſis: liuoꝛũ parẽs:vicioꝛum oꝛigo: tinea ſanctitatis: excecattix coꝛdiũ: ex remediijs moꝛbos cre⸗ ans:ex medicina languoꝛem generans. ¶ Petrus Rauenna. Ambitio eſt quedam ſynna caritatis. Caritas· n patiens eſt pro eternis: ambitio patitutr omnia ꝓ caducis. Caritas be⸗ nigna eſt pro pauperibus:ambitio diuitibo. Caritas omnia ſuffert pro veritate: ambitio pro vanitate vtraq; omnia cre/ dit: omnia ſperat: ſed longe diſſimili modo. ¶ Innocentius de vilitate nature. Ambitioſus ſemper eſt pauidus. ſemper „ 4 . 6 2 4 . 2 3 4 „“ꝗ “ plurimis lacrimis amitti ſtum eſſe:ſed opiniõz damni pecuma minoem hẽbis nempe attentus. ne dicat: quoð diſpliceat humilitatem ſimulat: bo⸗ nelſtatem mentit᷑: affabilitatẽ exhibet: benignita tem oſtendit: ſubſequitur & obſequitur. 2 cunctos honoꝛat:vniuerſis in⸗ clinat: frequẽtat curias: viſitat optimates:aſſurgit aàQ amplex atur: applaudit adulatur. ¶ Tullius in rethorica. Ambitio nniltos mœtales falſos fieri coegit: aliud clauſum in pectoe aliud in lingu a proꝛuptum habere: amitcicias: inimiciciaſqʒ non ex re ſed ex comodo eſtimare:magiſq; vultum & inge⸗ nium bouum Habere. ¶ Seneca-lxxxvjepiſtola. Grauiſſimũ genus egeſtatis eſt in diuitijs inopia relinque ambitionem: tmmida res eſt vana:ventoſitas nullum habet terminum · Qapitulumxxj · ¶ De Amiſſione· et volens:potes domum:potes honoæes:potes ipſam inuitus accipis:nec inuitus amittis. ¶ Auguſtinus in enche ridion. Sine doloꝛe nõ pereunt:que cum ame poſſeſſa ſuint ¶ Gregoꝛius ſecundo libro moꝛaliuim. Magna cõſolatio: in rerum amiſſione eſt illa tempora ad mẽtem reducere: quibo nos otigit res quas perdidimus non habuiſſe vt dum vnuſ⸗ quiſq; intuetur ꝗd aliquando ille non habuit:doloꝛẽ tempo ret quod amiſit. Tdem in moalibus. Sine doloꝛe amittitur: quidquid ſine amoꝛe poſſidetut· que vero ardenter diligim? Habita: grauiter ſuſpiramus ablata. ¶ Iſidorꝰ de ſummo bo no. Cum graui doloe amittunt᷑: que cum magno amoꝛe ha⸗ bentur/ minus alit carxendo Zolemus: que minus poſſidendo diligimus. ¶Senecaxl'epyſtola. Nihil perdit:qui ſe habet * * circumſpice iſtaz que circa nos agunt inſaniam:qꝗᷓ cum nos mo. Scies non damnũ in his mole⸗ et moleſtiam gratiã min oꝛem nempe & inuidiã ſeʒ minoꝛem habebis. ¶ Seneca de remedus foꝛtuitoꝛũ Pecumã perdidi 2 illa quãa multos ꝓdidit: pecunia perde: ſoꝛtaſſis te illa pderet pecu Pdio felicem ſi cum illa auariciciã pdidiſti. pecu· Pdi⸗ anteq́; tu haberes aliꝰ ante pdiderat. libros amiſi⸗ſtultus eſt qui moꝛtẽ motalium deflat. perierũt pa rituri hẽbant ille cꝰ? magis eſſent q; tuiapuid te preciatio moꝛabant᷑: educandos tibi illos foꝛtuna mandauerat recipi t: ilos nõ abſtulit. Ocu los perdidi: habet & nox ſuas voluptates.nõ intelligis ptem eſſe innocẽtie cecitatem: huiic oculi adulteriũ monſtrãt:hHuic inceſtũ:huic domiũ quam gcupifſceret:huic vxrbem: irritamẽ ta vicioꝛũ ſunt duces ſolũmodo oculi. Nudꝰ? exeo ſed exiſti · oiĩa perdidi:ſed cũ oĩbo perire potuiſti: cogitas cð Edideris: guſtinus de verbo domini. Potes aurum perdere carnis ſalutem. bonum vero quo vere bonus es:nec ton, Oitor on ecalammtt, tamn triſti puiſſes a inuen tblirt whdiſ 1 zncoram muenies olcciau ereca rum fiatn mento cog 48 captin⸗ publcv i⸗ nicloif mmeum tmeppniti busaniſſtse enin lagel mobttnan⸗ nee doum tieincae eimn V milia mar nestranſt times ttan ſon ertans Norertas tenone O Onnno Nor Aollmnor erendn (Aighin pielasn⸗ loſdonat iogo⸗ gicarnen tne m beit ltt⸗ ede es nn 1mnde Ardid neche niclin ngnge⸗ uſſmit tdtorn⸗ minuen uhmu Uumperde wtesipin nuses et inenche ſellaſunt ti lerequt Dunn enu⸗ olwetunnn ammittitu⸗ rollgin ufnmo v ded Wen nqan inbsnN iönen iatoddi⸗ pe euu ultusel vent ltd ducmnn iinen ihu Miffi viet⸗ ſed non ꝙ euaſeris. Pecuniam perdidi:eris nunẽ in via expe ditioꝛ domi tutioꝛ exonerauit te foꝛtuna ſi intelligꝰ:a tutioꝛe poſuit loco· damnum putas:remedium eſt deflens miſerum te calamitas:q; opibus excluſus es tuo vicio iſta tibi iacta? tam triſtis eſt: non tam moleſte ferres tanqin perituruis ha⸗ buiſſes. Vxoe bonam amiſi: vtrũ inueneras bonam an fece⸗ ras:ſi inueneras habere te poſſe aliam:ex hoc intelligasſi fe⸗ ceras bene:tibi ſpera res:& ſaluus eſt artifex. Item amicum perdidi:ſi vnicum erubeſce quid in tanta tempeſtate ad vnã anchoram ſtabas:alium quere a tamen cum eũ queras: vbi inuenies: quere inter liberales artes in cuius recta e& honeſta officia:quere in laboribus:ad menſam res iſta nõ queritur- ¶ Seneca lxmjepyſtola. Id agamꝰ:vt iocũda no bis amiſſo rum fiat tecoꝛdatio:nemo libenter ad id redit:quod ſine toꝛ⸗ mento cogitaturus eſt. ¶ Seneca epyſtola:ix. Stilbor als By as capta patria amiſſis liberp:amiſſa vxoe: cum ex incendio publico ſolus a beatꝰ exiret. Tandem interrogãti de merito: nũquid oĩa perdid iſſet?reſpondit. Nil inquit perdidi:omnia mea mecum ſunt iuſticia:virtus:prudentia:nihil bonum pit tare potuit:ꝗd eripi poſſet. ¶ Valerius maximus. Viſis omĩ bus amiſſis:omnia inquit mea bona mecum porto: pec toꝛe enim illa geſtabat:non humeris:nec oculis videnda:ſed ani mo eſtimanda:que domicilio mentis incluſa nec moꝛtalium nec deoꝛum manibo labe tractari queunt De amoꝛe: de ami⸗ eicia:de angelis: de anima quere ſupra. D De Anima autoꝛitates ſuſtinet: domini tui imitare veſtigia. Conſidera ꝙ milia martirum tritam tibi fecerunt viamtranſierunt virgi⸗ nes:tranſierunt martires:tũſierunt pueri a puelle:& adhuc times.tran ſi:quia ducet te ille:qui eſt via veritas & vita.via non errans vetitas:nõ fallens.via:nõ deficiens:vita in exem/ plo:veritas in pro miſſo:a vita in premio.¶ Auguſtinus in ſermone. Quid eſt qd velis habere malum dices mihi: nihil omnino. Non vxoꝛemnõ filium: non filiam:non ſeruũ:non ancillam:non tunican:poſtremo non caligam tu vis ha⸗ bere malam vitam:rogo te prepone animã tuam calige tue: ¶ Auguſtinus de ſpiritu & anima. Helix anima quam diu pietas reſpicit:hũilitas ſubicit penitentia reducit: obediẽtia condonat:perſeuerantia perducit:catitas vnit. ¶ Gregoꝛiꝰ in dyalogo. res vitales ſpiritus creauit omnipotens deus vnũ qui carne non tegituralium qui carne tãgitur:ſed non cum carne moꝛiturtercium qui carne tegit᷑: a cum carne moꝛitur · Capitulum xNij Vguſtinꝰ de doëtrina chriſtiana. O anima xpiana „ — — (D . Primus angeloꝛum ſecundus hominumitercius brutoꝛum animalium. Bernardus in ſermone. Ad imaginem quippe dei facta anima rationalis ceteris omnibus occupari poteſt repleri omnino nõ poteſtcapacem em̃ dei quidd deo mind eſt: non implebit. ¶ Bernardus in ſermone. Sic beate anime cui citra conſcientie puritatis. capitale tranquillitas operto viũ ſecuritas:vt in hoc interim ſtrato:dormiat delectabiliter et feliciter reꝗeſcat:hoc eſt anime ſuauiſſima & ſaluberrima requies: conſcientia munda: quies ſecura. Idem. Quid inde⸗ centius:q́; curuam recto coꝛpore gerere animam. Idem ſuꝑ cantica. Cadit aſinus: æ inuenit qui ſe ſubleuat cadit anima et non eſt qui manum opponat. ¶ Bernardus & Hugo de anima. O anima inſignita dei imagine: decoꝛata ſimilitudine deſponſata in fide:dotata ĩ ſpiritu: redempta ſanguine:depu tata cum angelis:capax beatitudinis: heres bonitatis:ratiõis particeps:quid tibi cũ carne nunq vilius ſterquilium inue niſti. ¶ Iobannes chriſoſtomꝰ de reparatione lapſi. Si aĩam negligamus:nec copus ſaluari poterimuis non em anima ꝙ coꝛpore.ſed coꝛpus pro anima factũ eſt. Qui ergo qd primũ eſt negligit: a q inferius eſt excolit:vtrunq; corumpt. qui vero oꝛdinem ſeruat: & ꝗd primum eſt colit · etiã ſi negligat d ſecundum eſt: per primũ ſaltem ſaluabitur a ſecundum ¶ Iſidorꝰ de ſummo bono. O homo ad miraris ſiderum al⸗ titudineʒ ꝓfunditatẽ maris animi tiuii abiſſũ int᷑: & mirare potes. ¶ Quidã ſanct?. O anima mea: egredere:qd dubitas; egredere: Ad times lxxv. annis chriſto ſeruiuiſti:a ad times moꝛteʒz. ¶ Senecaxxxj. epla. Tutũ iter iocundũ eſt:ad qᷣd nata te inſtruxit · dedit tibi illa:ꝗᷓ ſi nõ deſeruieris:par deo cõ ſurgis. Parẽ ante deo te pecunia nõ faciet: de? nudus ẽ: fama nõ faciet- deꝰ nihil hẽt:pᷣtexta nõ faciet:nec oſtẽtatio tui ne⸗ mo nouit deũ licet miti mali:male de illo exiſtimẽt:a impu ne nõ turba ſeruoꝛũ lectitã tuã portantiũ:deus ille maximꝰ potentiſſimꝰ· qa ipſe vehit omnia:nec ſfoꝛma quidem vires beatũ te facè poſſunt:nihil hoꝛe nõ patit᷑ venuſtatã:ꝗqd ergo animꝰ?: Sed hic rect bonus magnꝰ:q d aliud voces hũc qm deũ in coꝛpore hũano hoſpitantẽ: hic animiis tã inquietem rationem: q́ᷓ in libertinũ q; ĩ ſeruum pĩ cadere.¶ Sen eca in ꝓuerbuijs. Ril magnũ eſt in rebo hũanis: niſi animus magna deſpiciens· ¶ De Kntichriſto. Capitulũxxni Vguſſinꝰ ſeca epła ad heſicium. Quii tenet teneat. dont de medio fiat.a tunc reuelabit ille iniquꝰ:quẽ minus bieſus interficiet ſpiritu oꝛis ſui: docet nos antichriſ tum manifeſte futurum. Siquidem ipſum videtur aliquando euidentioꝛe ſignificatione tetigiſſe:interficiẽdum priu an ſudtem wparent ertate üummo bo gnuctſdb udecius Fitaculat ſeprobort ſoquentiun Inthichri nerito cap. (Deh 5 xebu⸗ umv ſſtcemte gurreriede ſaons den ſoculoaut lugum en⸗ ndenon Nchrusin ſe Ralsſu CS eiſtren ſt eam con ſecrarent . ſecerdotihn Rx pauefſi ut nobiſt maingenia rum(lts gieſiseteun Uteminee diſcatonale mundieae ſnatoxes io piſcat gammatia liatars P n Nomm noes etiq ſiterar mit klkorlte nguippe peſt Wming ine 450 1 lubrrin idind⸗ dnſi Nmim e Cmimde glünde tatistrtin Ulummine ſ.Staian lanimag dyenmi tumpe qui ſinegign ſcundun ſiderum tNmitat ddulbitis 1detimes N ndusenmn trotun metainpl emuunt na iti licherge shüc in nguieten Genecan us magt tulü mettnn, rined in tros ſpiritu oꝛis domini hieſu chriſti: ſed poſt quàtum tempo ris iſtud tempus erit:nec ſaltem obſcure lo cutꝰ eſt.¶ Ambroꝰ Non prius venit chriſtus: qm̃ regni rationis defectio fiat G aꝓpareat anthichriſtus qui interficiet ſanctos reddita rõnis libertate ſub ſuo tamen nomine.¶ Vſidorus libro primo de ſummo bono. Anteqin anthichriſtus appareat:virtutes a ſi⸗ gna ceſſabũt:quibus quaſi abiectoꝛem eccleſiam perſeq uat audacius. Ob hanc em vtilitatẽ ceſſabunt ſub anthichriſto miracula e virtutes: vt per hoc ſanctoꝛũ clareat patientia reproborum qui ſcandaliſabunt᷑: leuitas oſtendatur & per⸗ ſequentium audacia ferocioꝛ efficiatur. ¶ Iſidorus ibidem- Anthichriſti multa menbra preceſſerunt: G praue actionis merito caput proprium preuenerũt m ſentenciã apoſtoli ¶ De Apoſtolis. Caplin·xxinij- guſtinus in ſermone. Quis iam nũc deſperet aut de hHumilitate generis:aut de magnitudine criminis acum videat ſic inundaſſe celeſtis gratie fontem:vt iſcatoꝛem regibus preponeret: perſecutoꝛẽ apoſtolis coe quaretille dũ alimenta quotidiani victus querit in pelago factus eſt diues in chriſto eui reges a nationes fallantur in ſeculo. Paulus vero dum vrget gladijs ſanctos fidei ſuſcepit iugum: magiſter factus eſt gentium: foꝛma martirum:foꝛ mido demonum:indulcoꝛ criminum:fonſq; virtutum. ¶ Au᷑ guſtinus in ſermone de apoſtolis. Dedit dominus poteſtatẽ apoſtolis ſuper naturam:vt eam curarentſuper demones:vt eos eijcerentſuper elimenta:vt ip̃a immutarentſuper motẽz vt eam contemnerent ſuper angelos:vt coꝛpiis domini con⸗ ſecrarent. Hec etiam poteſtas data eſt ſucceſſoꝛibo ſuis puta ſacerdotibus.¶ Auguſtinus ſecunda epla ad voluſianum- Ex pauciſſimis & imperitiſſimis abiectiſſimis młtiplican tur:no bilitantur:ſiiblimanturcopioſiſſima agmina:clariſſi ma ingenia:cultiſſima elo quia doctoꝛum acutoꝛũ ac facun⸗ dorum. ¶ Itẽ Aiiguſtinus in ſermone de apoſtolis. Chriſtꝰ? hieſus petrum & andream alios per quos operatus eſt ſa- lutem in medio terre nõ de foꝛo iuſtiniani: ſ̊ de ſimplicitate piſcatoꝛia legitur aſſumpſiſſe. Inflat enim ſapientia huius mundi: legũ ventoſa loquacitas elegit em non reges:non ſenatoꝛes:ſed non philoſophus ſed plebeios pauperes:indo⸗ dos piſcatoꝛes:ineruditos liberalibus diſciplinis: imperitos grammatica: non armatos dyaletica: non rethorica inflatos Piſcatoꝛes chriſtꝰ cum retibus fidei miſit pauciſſimos:atq; ita ex omni gne tam młitos piſces: a tanto mirabilioꝛes qũto rarioꝛes etiã ip̃os phos cepit. Iohes ſuꝑ mathe.Piſcatoꝛes illiterati mittunt᷑ ad predicandnm ne fides credentium non virtute humana: ſed eloquentia & doctrina dei fieri putaret᷑ ¶ Iohãnes chriſoſtomus in omelia. O mirabues q fluuios nobis genuit paulus non hm paradiſi fontẽ quatuoꝛ tantii ſed etiã multo plures:ac ꝗtidie fluentes:non terram irrigan tes:ſed aĩas Poĩm ad ꝓducenda germina virtutũ ſuſcitãtes- Quis ergo explicanda pauli merita ſermo ſufficiet?ꝗᷓ lingua laudibuis eius imuenit᷑ equalis cũ omnia ꝗᷓ ſue ſunt in hoĩbo bona vna anima poſſideat: a ea cuncta plene atq; cumulate nec ſolum bonũ hominum: ſed etiã ꝗd plus eſt angeloꝛum- ¶ Item chriſoſtomꝰ. Paulus celi ciuis: ecœleſiarũ columna: angeliuis terreſtris: celeſtis hHomo. Sicut em miſſum in ignem fertum:totũ profecto ignis effici? ſic paulus caritate ſuccẽ ſus:totus effectò eſt caritas. ¶ CHriſoſtomꝰ ſuꝑ matheum- Miſit xpus aplos:quaſi ſol radios ſuos:qſi roſa ſuauitates ſui odox: ſi ignis ſcitillas ſuias diſperſit. Et ſiẽ ſol in radijs ſuis aꝓpet:ſiẽ roſa in odoribo ſuis ſentit᷑: ſiẽ ignis in ſcintillis ſuis aſpicit᷑.ſic in illoꝛum virtutibus xpᷣi potẽtia agnoſcitur · Quis em videns diſcipulos bene inſtructos:nõ ſciam magi ſtri collaudet Raciebat em mirabilia xpc: faciebant & diſci⸗ Puli eitis.& inter mira biliũ operatõnes: maioꝛ fama virtutũ creſcebat. ¶ Bernꝰ in ſermone. Merito ſanct' aplis attribuũ d in ſapiẽtie libris legit. Hi ſunt viri miſericoꝛdie:ſuie quia miſericoꝛdiam ↄſecuti:ſiue qa miſericoꝛdia pleni:ſiue ꝗa mi⸗ ſericoꝛditer a deo donati nobis.¶ eo papa in ſermone petri et pauli. Igne ſanctiſpiritus ſi viue lucis fonte:xpᷣus aplłos ſuos perfudit:vt ipſi poſtmodũ vniuerſum mundũ tanqim̃ duodecim ſolis radij ac totidem lamp ades verita tis illumi⸗ narent: q inebriati nouo vino repleant ac irrigent ſcĩa coꝛda omnium populoꝛũ.¶ Baſiliꝰ ſuꝑ illud. Vos eſtis lux mũdi Veniente luce diei:egritudines alleuient: homines a ſomno excitant:aues garriũt: beſtie ad latibula ſua fugiũt. Sic luce aploꝛe veniente: mũdus fuit edificatꝰ in credendis: fecũdatꝰ in oꝑibo bonis: alleuiatus peccatis: excitatꝰ? a negligẽtijs: aĩa⸗ tus ad ↄtemplatiõz celeſtiũ: exeptꝰ de ptᷣate demonũ.¶ Ma⸗ ximus in ſermone. Paulꝰ? intra humana rapt? eſt ad terciũ celum: celeſtia ſecreta ↄgnouit: vt eccliarum futurꝰ docto⸗ int angelos diſcẽt ꝙd inter hoĩes pᷣdicaret.¶ Senecaxij epla Aue mi paule cariſſime cũ ſis vertex: & altiſſimoꝛu omnim montiũ cacumẽ.vis ita latere:ita ſim ꝓximꝰ tibi:vt alè᷑ tuus deputer. Nam q meꝰ apud te eſt locꝰ:qui tuꝰ velim vt meꝰ optarem em eius eſſe loci apud meos:cuius ſis paule apuò xp̃ianos. ¶ Qaſſio dorꝰ.Tuam tubã totus oebis iure venerat quem ↄſtat gemĩata felicitate ceciniſſe:qũ nec emulũ reperit nec equalem. ¶ De Aſcenſione dni-· Capitulumxxv: ſon 4 Pumant Pimmo glaſti Utsad gire ſebes⸗ tauitced⸗ Cerenne Oſtedt! Ctntros ſoAta lerſen nnorene tedidns fanwre tago⸗ (brn onim 1 nctucem. GNmN mus Re⸗ cia deo ſecunda quartan paroiſ lonm 5 ln terxa nt dag dit Neerd Elſtnone diſnafe Penetta uam „ Eptim patkis et keſun Amagn . niſtenui htatc Nias n in eunben ſt tlin ntin boi umn 1 Whöcn⸗ ri Dun 4 Aittefen p mathu⸗ auaut ſolin red in intile gnoſcitit ciam mneg nt diſ mavirtut is atribin dieſale gii ſuegam mone pett us da deg ttaus Un⸗ gentſcinch is k nie nSaN git e lul Gelelat gutisin tad tero⸗ tut d gecrweh⸗ rori nun iſts int el 1pl ienetet lanert umn Vguſtinus de fide. Vbi vero ſit coꝛpꝰ domini:cum in celo curioſiſſimum & ſuperuacuum eſt querere: tantummodo in celo eſſe credendũ eſt. Idem. Coꝛpꝰ non aſcendit:ſed leuatũ eſt in celum:illo leuante ꝗ aſcendit. ¶ Auguſtinus ſuper apockalipſim. Raptus dei filius eſt ab humanitate ad diuinitatem in traffiguratõne:a paſſibilitate ad immoꝛtalitatem in reſurrectione: a minoꝛitate ad patris equalitatem in aſcenſione. Quia qũtus fuit deſcenſiis a ſinu patris ad patibulum crucis: tantus fuit aſcenſus a patibulo crucis vſq; ad dexteram patris. ¶ Auguſtinꝰ. Dominus no ſter hieſus chriſtus dum naturam humanam ſyderibo por⸗ tauit:credentibus celiim patere poſſe monſtrauit:dum vin⸗ centem in celeſtibo eleuauitviétoꝛem moꝛtis quo ſequamur oſtendit. Idem. Nos chriſti mos viuificauit: nos reſurrectio erexit:nos aſcenſio chriſti conſecrauit ¶ Hieronimus ſuper illud. Attollite portas. Virtutes miniſtre precedẽtes chriſ tu in aſcenſione: ad alias virtutes celeſtes clamant: vt viam do⸗ mino venienti aperiant:eiq; occurrant. Beſerate inꝗunt cele/ ſtes aditus venienti domino-einales ingreſſus pateant ape⸗ riantur etheree ianue:& eternarum edium valde a introibit rex gloꝛie in celum vt ad dexterã patris interpellat ꝓ nobis ¶ Gregoꝛius in omelia. Vultis ſaltꝰ eius cognoſcere:de celo venit in vterum:de vtero venit in preſepiũ:de preſepio venit in crucem:de cruce venit in ſepulcrumide ſepulcro rediit in celum. ¶ Bernardus ſuper cantica. Aſcenſionis quatuos dici! mis eſſe gradus. Prima aſcenſio ad coꝛ: ſecũda in coꝛde:ter⸗ cia de coede: quarta ſuper coꝛ. In prima timetur domimis:in ſecunda auditur cõſiliarius:in tercia deſideratur ſponſus: in quarta videtur deus. ¶ Chriſoſtomiis. Natura cuius cauſa paradiſus cherubin cuſtodiebat᷑:hodie ſuper cherubin cum ſum mo honoꝛe ſuſcepta eſt. a natura cui dictum eſt:terra es et in terram ibis hodie in celum ijt: & ſine termino ſuꝑ celos regnat. ¶ Hylariusx. de trinitate. Rit verbũ caro: id eſt hõ deus qui homo eſt: in celis eſt:& q deus eſt: de celis eſtiaſcen dit deſcendens: ſed deſcendit non deſcendens: eſt ᷓ erat:e qui eſt non erat.¶ ¶eo papa in ſerm one. Non ſolũ hodie para⸗ diſi poſſeſſoꝛes firmati ſumus:ſed ſuperna celoꝛum in chriſto penetrauimus: amplioꝛa recepturi per ſuam ineffabilẽ glłlam quam ꝓ dyaboli inuidiaʒ perdideramus- quia ꝗs dyabolus de primi habitaculi felicitate eiecit: hos dei filius 9coꝛdatos ad patris dexteram collocauit. Idem in ſermone. Non ocioſe intet reſurreétionem ê aſcenſionem.xldies tñſire debuerũit ꝗa magna ↄfirmata ſunt ſacramenta: magna reuelata ſunt miſteria:in eiuis dyre moꝛtꝰ anguſtia aufertur metus anime ſimul & carnis immortalitas declaratur: ĩ his inſufflatio ſpi luſt rituſſancti infunditur: in his beato petro ſuper ceteros ouilis ſaee dominici cura man datur. ¶ Beda. Nemo aſcendit in celum Inpee⸗ niſi qui de celo deſcendit:quiſquis in celum aſcendere deſide probe rat ei qui de celo deſcendit. & in celo ſe vera fidei a dilectiõis lelmn nitate coniungat: ¶ Iohannes chriſea oſtomꝰ de ſymbolo. Re Mer feæena iram: expue maliciam: expugna luxuriã.& de peccatis mnimmico⸗ virtitibus feciſti gradum qui ducit in celum. De auaria: de totpu auditu quere ſupra-· ¶ De Baptiſmo CapimXxvj. maxin Vgulſtinꝰ de vnito baptiſmo. Tantum valet baptiſ⸗ laudet mus per hominem contemptibilem: quantum per licavi olum datus. Tſte:nec iſtius: nec illius: ſed xpᷣi gecius cognoſcitur. ¶ Auguſtinus ſup Iohãnem. Baptiſmus talis ddxclan eſt. qualis eſt ille in cuius poteſtate datmon qualis p cuius etinc/ miniſterium datur. ¶ Gregoius in moꝛalibo. Spũſſan ctus ptonpt, etiam ante baptiſmum gentilium coꝛda perfudit: qui nunẽp adrer in iudeꝛoum mentibo niſi poſt aquã baptiſmatis venit auxi⸗ Wrpusne lium circumciſio ¶ Rabbanus de diſtinctione clericoꝛũ. Ba⸗ ſeututit ptiſati vtunt᷑ albis veſtibo vt prime quoꝛũ neceſſitatis faciez Sſdien Vetuſti errois pannꝰ ſuffocauerat: habitꝰ ſecũde regnatõnis Fendsl gloꝛie pr ferat indum entum:q egit᷑ poſt ſacram vnctionem udesnn caput eiꝰ miſtico velamine vt intelligãt ſe dyademate regni leſieri et ſaédotali dignitate potiri. ¶ Richardus de poteſtate ligãdi etermts Infideles & criminoſi baptimum cum fideſ uſcipientes: ſic wlisein abſolutintut a debito damnatõnis: vt non leneantur debito wea expiationis. Eideles vero & criminoſi poſt lapſũ vere peni⸗ Vde tẽtes:ſic abſoluntur a debito damnationis: vt teneant᷑ debito expiationis. Sed cur queſo expiantur difficiliꝰ: niſi qa offen⸗/ dunt grauius. Qaſſiodori& ſuper Pſalmifſtã. In baptiſmo * ſic omnia & oiginalia delicta:a per peram ↄmiſſa mundan? ( vt illi nos reſtituat puritati: in qᷓ adã noſcitur eſſe procreatꝰ? panus De beatitudine ſupra quere. (Anbr (¶De Bello. Capitiilumxxvij· e guſtinus contra hereſes. Donabit creanti victoꝛi⸗ fac⸗ am: qui creandi dedit audaciam- nõ ergo hoſtium G 4 turba nos non bellantium ſoꝛma: non quaſi fulgens eiſs itrea terreat armatura goliam magnũ: robuſtum: armis i terribilem: ingentiq; turba munitum dauid ſolus paruus: e nnd atq; inermis: vno lapidis iactui proſ lrauit:tota philiſtinoũ Nichen caſtra turbauit:atq; fugauit. Ide; de vebis domini. O homo i iam nõ viciſti: qa de tuo preſumpſiſti: qui pſumit de virib⸗ ai ſenſus anteq; pugnet:ipſe ꝓſternit᷑. ¶ Am broſi? de officijs. dumni Incaſſum ↄtra exterioꝛes inimicos: in cãpo bellü gerit: ſi int kagrei ipſa vrbis menia: ciuis inſidians habet. ¶ Bernꝰ in ſermone umina hſi Nlis n ed laös blohe Nerats rde n 4 banth nune El mmusui⸗ peuis ſancus inunc̃ it auxi: u Ba: lisfacig; rwönis nkoven mate tegnn re gin entss i N NN w⸗ ent Nin iſq̃ bapeſnn 1mune trniit nEN tiviäen⸗ bolkuun spyy, Vtilioꝛ eſt in conflicétu loꝛica ferrea: qin ſtola line a. Si c em̃ illa ſit in minimis probata conflictibus:qua virxiliter in ma ioꝛi certamine ſtare poſſitis ¶ Caſſio dorus ſuper pſalmiſlã. In preliis ↄcitatis: gloꝛia vincentis ſemꝑ apparet. Nam virt? probatur latere:que nõ fuit exploꝛata certamine.lde m. Ars bellandi ſi non preluditur:cũ fuerit neceſſaria non habetur- Diſcat ergo miles chriſti in ocio perficere:qd poſſit in bello inimicos ſubito ſubijcere. ¶ Sydonius in epyſtola. Non dat tot pugna ſocios: quot ſolet menſa comuiuas. ¶ Valer ius maximus. Si egregiũ eſt hoſtem deicere:non minus tamen laudabile infelicis ſcire miſer eri: quia ſicut infert gloꝛiã bel⸗ lica virtus:ita precipuũ amoꝛem clementia meretur. C Ve⸗ gecius de te militati. Scientia rei bellce: dimicãdi nutrit au⸗ daciam. nemo enim facere metuit:qd ſe bene didiciſſe ofidit et in certamine bellatoꝛum: exercitata paucitas ad victoꝛiam- promptioꝛ eſt ruralis autem indoc ta multitudo expoſita eſt accedem. ¶ Tulluis in tuſculanarijs queſtionibus. Cum tempus neceſſitatis poſtiilat: decertãdum eſt manu mœs ſeruituti: turpitudiniq; anteponẽda eſt. Nam occidi pulcrũ eſt:ſed ignominoſe ſerxuire. ¶ Petrus rauenna. Audadler ve⸗ teranus ſuũ cruoꝛem ſpectat:qui ſcit ſe viciſſe poſt ſanguĩeʒ rudis miles ad aciem ocurrit qui cauſam belli neſcit: & vim bellatæis ignoꝛatperitia.n.eſt non ſegnicies cum ſenſi miles veteramis accedt.¶ Seneca. Male vincit: quẽ penitet victoꝛie melius em eſt ignoſcere:qꝙ poſt victoꝛiam penitere. ¶ Seneca in epla. Bellum ita ſuſcipiturx: vt nihil aliud qin pax queſita videatur.parua ſunt arma foꝛis:ſi non eſt ↄſutium domi. ¶ De Beneficio. Qapłlmn· xxvnj· guſtinus. Beneficium eſt beniuola actõ: tribuens captanſq; gaudium:tribuẽdo id q d agit. ¶ Augꝰ? uper Hieronimũ. Ante dei oculos: nunq́; eſt vacua manus a minere.ſi archa coꝛdis repleta eſt bona voluntate. ¶ Ambroſius ſuper lucam. Reſcit virtus menſuram gratie: nec contemptam ferre ꝗd accepit: ſed vltro cumulare quod ſumpſerit · ne inferioꝛ ſit beneficio:licet equet᷑ officio.¶ Canm odorus in epła. Gratiam principis voluntas nuda nõ aſſert nec beneficium dici poteſt: d nulla vtilitate ſentit᷑. ¶ Petrus rauenna in quodam ſermone. Imperiti & omnino inutiles: elegantioꝛibo bũficijs a officiis ampliant᷑ diuitie acumulant diuitibo: & nõ eſt ꝗ reſpiciat pauperem a mendicũ.Helyſeꝰ vaſa vacua implebat:a deſicientibo oleum dedit· hodie vero ↄtemnũtur vaſa vacua:⁊a plena ſuperimplenligna in ſiuas et aque in maria deferuntur arenti terre aqua ſubtrahitur· = „ . . . » . . flumina que non indigent:irrigantur. ¶ Seneca in epiſtola E Errat qui Leneficium accipit: libentius qi reddit. Hylarioꝛ eſſe debet qui ſoluit:qin qui mutuat · letioꝛ eſſe de bet qui ere aieno accepti beneficij exoneratur: qin qui obligatur· ¶ Seneca ibidem. Beneficium eſt ꝗd alienꝰ dat. alienus em nõ eſtqui potuit ſine reprehenſione ceſſare · ideo beneficuuam eſt · quod quis dedit: cũ illi liceret etiam non dare. ¶ Seneca in ſecunda epyſtola. Hec enim beneficij inter duos lex eſt: alter ſLatim obliuiſci debet dati:alter accepti nunquam qui dedit beneficium: taceat narret: qui accepit. ¶ Seneca ibidem Tacite danda ſunt beneficia · vt ſint ſolis: quibus proſuntini terdum etiam ipſe qui iuuatur: fallendus eſt vt Pabeat: nec a quo accepit:ſciat. ¶ Seneca ibidem. Sunt quedaʒ nocitura impetrantibus.ꝗᷓ non dare:ſed negare beneficium. ¶ Seneca ibidem. Nullum tam immanſuetum animal: quod non capi tur:id eſt beneficium mitiget: ĩ amoꝛem ſui vertat leonum oꝛa a magiſtris impune tractantur elephantoꝛum feritatem in ſeruile officium tenet cibus. ¶ Seneca. Ingratum eſt bene ficium: quod diu inter manus dantis heſit· quod quis egre Dimittere viſus eſt: a ſic daretur tanqm̃ ſibi eriperetur. Gra⸗ ta autem ſunt beneficia parata: facilia occurrentia:vbi nulla moa fuit: niſi in accipientis verecundia. ¶ Seneca ibidem. Nullum eſt tam plenum beneficiũ: quod non vilificare ma/ lignitas poſſu:nullum tam anguſtum:quod non bonus in⸗ terpres extendat. ¶ Seneca ibidem. Beneficium ꝗ dare neſcit iniuſte petit beneficium accipere eſt libertatem vẽdere bene⸗ ficia plura recepit:qui ſcit reddere. ¶ Socrates. Pliis gaude Datis beneficis: qin acceptis. Illa enim gloꝛie: hic neceſſitati videntur eſſe ſr ubiecta. De benignitate: de bonitate quere ſußp̃ ¶ De Caritate guſtinꝰ de laude caritatis. In caritate pauper eſt diues: ſine caritate omnis diues eſt pauper. Hec in duerſitatibus tollerat: in proſperitatib temporat. in duris paſſionibus fortis eſt: in bonis operibus hylaris eſt in temporalibus ditiſſima: in hoſpitalitate latiſſima inter bo nos fratres letiſſima inter falſos patientiſſima· in abel per ſa crificium leta: in noe per diluuium ſecura in abrae peregri⸗ natione fideliſſima: in moyſe int᷑ iniurias leuiſſima in daiud tribulationibus mitiſſima : in tribus pueris blandos ignes innocenrer ſpectat. in machabeis ſeuos ignes tollerat: caſta in ſuſanna ſuper virum anna poſt vixe: in maria preter virum libera in paulo ad arguendum:hiimilis in petro adð obedien dum humana in chrifſtianis ad confitendum:diuina in xpo ad ignoſcẽdum. Quid dicam de caritate: Si linguis hominii N¶ ¶ Capitulum.Xxix guar⸗ ſ emm wum ſit Ntum. V ommmium lupidits (itlio Conitne tan guſtn Cnuinseſ a Sola omnniat cam Gt etocirt ſims Ddungl ſeigdacho (Ceen gitamcdi longedt (Ceggrn Ptodunt haletala in moca natr catita Kose diligaw⸗ plex eſt⸗ raſeihu geloeum. cauitipſa⸗ concitiaui giminum. noſtum1 ſpectrt⸗ Painſme kitatgan kumeunn lauden ſimqn lmelen etur de (el W e iun enern Kelſt⸗ mari V ſurte bearre⸗ eter Deneen nonca leonum titatem ſtbene s egre Gra⸗ nulle bidem. are mal nis in⸗ eneſet bene⸗ eade ett guneli lumm r Hermn na. roet Etterdo Aprſ⸗ geregt⸗ indaud vo tann M oien io min —. loquar a angeloꝛzum:carit atẽ autem non habeam ni hil ſum Ipſa enim eſt anima literarum: prophetie virtus:ſacramen⸗ toꝛum ſalus: ſcientie ſtabili mentum:fidei fructꝰ: diuitie pau/ perum: vita moꝛientium. ¶ Auguſtinus in cmelia. Radix omnium bonoꝛum eſt caritas: & radix omniũ maloꝛum eit cupiditas: ſimul ambe eſſe non poſſunt · quia niſi vna radi citus euulſa fuerit: alia plantari non poteſt:ſine cauſa aliqs conatutr ramos incidere: ſi radicem non contendit euellere; ¶ Auguſtinus de laude caritatis. Habere omnia ſacramẽta et malus eſſe non poteſt. ¶ Auguſtinus de doctrina chriſti⸗ ana. Sola caritas eſt que vincit omnia: & ſine q́ᷓ nihil valent omnia a que vbicũq;ʒ fuerit: trabit ad ſe omnia amate ſcien⸗ ciam: G& anteponite carita temſcientia ſi ſola ſit: in flat. quam vero caritas edificat ſcientiam: nõ per mittit inflari. ¶ Augu ſtinus. Caritas eſt actio rectitudinis: oculos ſemper habens ad deum:glutinum animarum: ſocietas ſidelium: ocio non frigida: actio nõ fracta: non fugax:non audax: non preceps ¶ Gregoꝛiꝰ in paſtoꝛali. Tunc ad alta caritas mirabiliter ſur git: cum ad ima ꝓximoꝛum ſe miſericoꝛditer attrahit · 6& que benigne deſcendit ad infima: valenter recurrit ad ſumma. ¶ Gregoꝛius in omelia. Vt multi arboris rami ex vna radice prodeunt ſic multe virtutes ex vna caritate generantur: nec habet aliquid viriditatis ramuis boni operis: ſed non manet in radice caritatis. ¶ Bernhardus epyſtola ſecunda. O bona mater caritas:que ſuie foueat infirmos: ſiue exerceat proue⸗ d̃os:ſiue arguat inquietos· diuerſis diuèſa exhibens:ſiẽ filios diligit vniuerſos· cum te arguit: mitis eſt· cũ blanditur: ſim⸗ plex eſt. pie ſolet ſeuire: ſine doloꝛe mulcere· patienter nouit iraſci:humiliter indignari. catitas horninum:mater eſt a an geloꝛum. non ſolum que in terris ſunt:ſed que in celo pacift cauit · ipſa eſt que deum homini placauit: hominem deo re conciliauit. ¶ Caſſiodorꝰ ſuper Pſalmiſtã. Caritas eſt mos criminum: virtus pugnantium: palma vi ctoꝛum: concoꝛdia mentium: ſocietas electoꝛum quaſi fides concipit: ad quam ſpes currit:cui ꝓprofectus omnium bonoum fuit. ¶ eo pa pa in ſermone. Caritas eſt robur fidei: fides eſt foꝛtitudo ca⸗ ritatis a tunc verum nomen eſt: ac verus eſt frudus amba⸗ rum cum inſolubilis manet vtriuſq; connexio. ¶ Hugo de laude caritatis. Neſcio ſiquid maius in laude tua dicere poſ⸗ ſum:qin vt deum de celo traheres:a hominem de terra ad ce lum eleuares magna virtus tua: vt per te vſq; adhuc humili aretur deus: G vſq; ad hoc exaltaretur homo· ¶ De Carne ¶ Capitulumxxx caxo requieſcit vt enim caro mollibo: ſic anima diui⸗ ris nutritur illam blanda renouent: hanc aſpera ex ercent. ¶Hieronimus in eꝑpyſtola. Quocunq; pergamꝰ no⸗ biſcum immicum:id eſt carnem portamus vinum & adole⸗ ſcentia:duplex incendium voluptatis.¶ Gregoꝛiꝰ. Nos ge⸗ ſtamus laꝗqum nẽm nobiſcum circũſeramus initiũ carnem noſtrã loquoꝛ de peccato innatam: in peccato nutritã: coru/ ptam nimis in oꝛigine: ſed milto amplius praua ↄſuetudine viciatã. Hinc eſt ꝙ tam acriter aduerſus ſpiritum ↄcupiſcit Id aſſidue mirmurat impatiens eſt diſcipline· &d illicita ſuggerit:ꝗd nec rationi obtem perat:nec vllo timoꝛe inhibet ¶ Bernardus ſuper cantica. Iram: metũ:cupiditatem:a gau/ dium: velut quendam animi currum bonus auriga regit: G in captiuitatem redigit omnem carnalem affectum a carnis ſenſum adò nutũ rationis obſequiumq; virtutꝰ. ¶ Bernardꝰ in ſermone. Qur carnem tuam precioſis rebuſ impinguas 2 dornas:quã poſt paucos dies vermes deuoꝛant᷑ in ſepulcro et animam tuã bonis operibus non adornas:ꝗᷓ deo a anglis eius preſeruanda eſt in iudicio? Qur ergo animam tuam vi lipendis: & ei carnẽ preponis. dominam ancillari. ancillam dominati:magna abuſio eſt:¶ Qbriſoſtomus. ope molli reddito & delicato:neceſſe eſt aQ aĩam participari ex coꝛporꝰ mobo. ¶ Immocentiꝰ de vilitate ↄditionis humanee Hugo de clauſtro anime. Attende homo quid fuiſti ante otum: & ꝗd es ab oꝛtu vſq; ad occaſum atq; quid eris poſt hanc vitã Proſecto nihil fuiſti: quando nõ eras:poſtea de vili materia factus: & in viliſſuno panno inuolutus:mẽſtru ali ſanguine in vtero materno fuiſti nutritus:tunica tua fuit pellis ſecun dina:ſic indutus a oꝛnatus veniſti:nec memoꝛ es qim vilis ſit tui o'igo. Nibil enim aliud homo: qin ſperma fetidum:ſaccꝰ ſtercoꝛum: cibus vermium. Verſus. Poſt hominem vermis: poſt vermem fetoꝛ & horroæ. Sic in non hominem: vertitur omnis homo. Qum fex cũ limus: cum res turpiſſima ſimus Vnde ſuperbimus:ad terrã terra redimus.¶ Seneca xij· epi ſtola. Rateoꝛ nos gerere coꝛporis noſtri tutelamnon indul/ gendum illi: ſed ſeruiendum nego:multis ſeruit qui copori ſeruit. Ideʒ. Sic gerere nos debe mus. nõ tanq́; propter coꝛpꝰ viuere debeamꝰ:ſed tanq́; nos poſſumus ſine coꝛpore copori tamen indulgeamus:. quantum bone valitudim ſatis eſt. C Seneca.Maioꝛ ſum:& ad maioꝛa genitus: q; vt mancipium ſim coporis mei:certa libertas eſt. Sapiens itac; multũ cum melioe ac dina ſua pte verſat᷑:cũ hac ꝗrela ac fragili qũtum neceſſe eſt. ¶ De Caſtitate a gtinentia Capitulũ·xXX· — ð ”l Vguſtinus ſuper Iobannem. Spiritus deficit: vbi „* Cepor dicats dicos (Ng tinentid bumin neturſ tamin⸗ bbicon ſvonſe laliur. trnerh Glcole ſenenlo gousin conmen Dern luitite ſornwen loſubt (Gsr ſene rioſev tamet fueru Mleth ſeilz karitas ſonez! Wn Pulcti Prlen daſr diffi⸗ eſſen um c us a ere mnd. guſtinus. Caſtitas eſt virtus: ſub iugo rationis W impetum libidinis refrenans. Idem. CQaſtitas eſt per ⸗ edomitas vicioꝛum furitas munda 4 bhoneſta totiꝰ e coœporis habitudo. ¶ Auguſtinus de vita clericoꝛum. Non Rosg. dicatis vos habere animos pudicos: ſi habeatis oclos impu⸗ ucaren dicos quia impudicus oculus:impudici coꝛdis eſt nunci us tiücmn ¶ Auguſtimis ſuper Matheum. Audio dicere ſuperbis con uddine tinentibus expedit catere vt in eoipſo in quo ſe extollunt: ndahſce Humilientur quiò enim prodeſt: cui eſt continetia:ſi domi⸗ cdin netur ſuperbia? C Auguſtinus in ſermone. Inter omnia cer einhire tamina chriſtianozũ: durioꝛa ſunt certamina caſtitatꝰ. Nam enig ibi continua pugna: & rario? victoia. Rara enim concoꝛdia igalegte ſponſe a pudicicie rara auis in terris:nigra ſimillima cigno m 1cn Ambroſiẽ de virginitate. Vbi neceſſitas imponitur caſti⸗ Pernatd tati: auctoꝛitas datur libidini/itaq; nec caſta eſt qᷓ metu cogi binguas tur:nec honeſta que mercede conduciturr. ¶ Hieronimus in ſepulen epiſtola. Quaque virtute polleasquibuſq; operibus niteas 57 ang ſi cingulo caſtitatis careas: omnia per terram trabes. ¶ Ger tuamn goeius in moꝛalibus. Nulla em eſt caſtitas carnis: quam nõ 1uncllant commendat humilitas mentis. ¶ Bernhardus in epyſtola. ehendl Differunt quidem inter ſe: homo pudicꝰ. & angelus ſed fe⸗ ercrpdl licitate. nõ virtute· ſed & ſi illius caſtitas felicio: huiꝰ? tamen e Hig foꝛtio? eſſe cognoſcituir. Caſtitas ſine caritate: lampas ẽ ſine tum oleoſubtrahe oleum: Iampas non lucet tolle caritatem: ca⸗ OeneWd ſtitas non placet. ¶ Iſidorus de ſummo bono. Nequaqin in Amadit ſenectute continentes vocandi ſunt qui in iuuentute luxu⸗ Züſangne rioſe vixeriuit: tales non habent premium quia laboris cer⸗ lal tamen non habuerunt. eos enim expectat gloꝛia in quibus giiit fuerunt gloꝛioſa certamina. ¶ Iohannes chriſe oſtomus ſuꝑ *RK Matheum. Sex ſunt que incoꝛruptã conſeruant caſtitaten merni ſcilic;. Sobrietas: operxis aſperitas: cultus inhabtiatio · ſenſuũ vicinn raritas ſermonis cũ honeſtate:euitatio oportumitatis ⁊ pet⸗ Vucinus ſone a loci & temporis.¶ Cyprianus. Pudicicia eſt enamẽ⸗ munl tum nobilium exaltatio humilium: nobilitas ignobilium: nne, pulcritudo vilium: ſolamen meretium: augmentum om nis on mon pulcritudinis: decus religionis: minoatio criminum: mul⸗ guicahen tiplicatio meritoꝛum: creatoꝛis omnium dei amica. ¶ Be⸗ pter ean⸗ da ſuper Heſter libro quarto: Expertis vicioum illicebris: neu difficilius: quam incognitis caremus. Et minoꝛis laboris ſiic⸗ eſſe incognitam carnis cauere voluptatem: quam reijcere mnpuim iam cognitam. ¶ Iobannes Chriſoſtomus. Maioꝛ eſt vir⸗ üum tus ac ſublimio? gratia: internam libidinem carnis extin⸗ ßtun guere: quam nequitias demonum extrinſecus itruentes ſigno deo ac virtutis altiſſime potentia ſubiugare. ¶ Tullis. Pudi cicia eſt virtus non ſolum impetu libidinis coercens: ſed & ſigna cohibens. ¶ Seneca de quatuoꝛ virtutibus. Hac medioctitat? linea continentiam ↄſeruabis vt nec voluprati deditus: prodigus luxurioſus aꝓpar eas nec auara tenaci⸗ tate:ſoꝛdidus aut obſcurus exiſtas- C¶De leriecis. Qauapitulumxxxij. Vguſtinuſ de ſingularitate clericoꝛum. Qum etiam laicos hoc deceat- ne aut ext᷑neas plaſphemãdi occa ſiones:aut oportunitatem foꝛnicationis oſten dant. maxime tamen hec neceſſitas clericos vehementer oſtringit Hieronimus in epiſtola ad nepoci anũ. Contemnit᷑ cleri⸗ cus:qui ſepe inuitatur ad prandium: & non recuſat vnqin petentes: raro accipiamus rogati- beatius eſt magis dare: accipere.¶¶ Hieronimus ibidem. Negociatoꝛem clericum: ex inope ditutem: ex ignobili gloꝛioſum:quaſi quandam poſtẽ fuge.¶ Hieronimꝰ. lericus qui de bonis ſuis ſuſtentari pt ſi accipit quod pauperum eit:ſacrilegium profecte ↄmittit atq; per abuſio nem talium: iudicium ſibi manducat q bibit Si egis & accipis: das potius qim accipis ſi at non eges e acipis rapis. ¶ Bernardus de conſideratione ad eugenium papam. Miroꝛ cuiius oedinis ſint veſtri clerici. Nam in oↄgre gatione temporalium ſe habent vt laici:ĩ apparatu nobili vt milites in acquiſitione redditiium vt clerici: ſed non laborãt Vt laici:neq;ʒ pugnant vt milites:neq; euangelizant vt clerici et cu vtriuſq; oꝛdinis eſſe cupiunt: vtrunq; deſerunt:vtrüũqʒ confundunt. ¶ Bernhardus in ſermone. Cum cuncti ſtatus Poĩm aliquidò Habeant laboris:a aliquid voluptatis. clerici inter hec nouo quodam artificio diſcernentes: totum quod delectat in quolibet elegerunt/ & totum quod moleſtatre⸗ familiam: equoꝛum falleras: & nobiles apparatus. A mulie⸗ ribus de pendentes collo pelles: vinum:molliciem:balneum: et gloꝛiam. & tuſticis fructus agroꝛum: horrea plena: Sed bene cauent militaris loꝛice pondꝰ:muliebtem declinant ve⸗ recundiam: omnes ruſtici & agricole victum ſibi labore ac⸗ quirunt. Hi delicie affluiunt: & tamen aduieniente fruétuum tpe:promptuaria eoꝛum tritico: a vinum bibunt vue mera⸗ ciſſimum. inde incraſſanter impinguant᷑: & dilatantur. Cũ ergo ſurgere ceperint homines:quilibet in oꝛdine ſuo iſti cũ quibus teſurgent?᷑:ſi diuertò voliint ad ipſos milites:exu ffla bunt:ſic cũcti homines a ſiiis finibo arcebunt eos.& iſti qui in nullo fuerunt oꝛdine:vbi putas ꝙ collocabuntur. Reſtat ergo vt illũ locum ſoꝛtian? vbi nullus oꝛdo:ſed ſempiternus ſpuerunt. A militibus acceperunt ſuperbie faſtum: amplam tem Priu 2i ſed⸗ . gitat repte ſaltin cogi⸗ nser⸗ gottnen unor cond ipi⸗ nori ſenh latoſ⸗ tolatno⸗ lus a une (S tima (So les Rnuim ( ſlere term les ns. dul 1tenac INWNSn⅞ n ttam ridon RZ Nng mmücer ſufm dake 14 bibit neese ugerhu m In E nobjlint jlaborit Ndeva wexd nchſten ts A tumgN tr npln Imule⸗ Neum. na. Sed gant ve boren ucun/ le me⸗ trl Pi lll ufte qu eſtat ernus egmitnt horroꝛ inhabitat G ſint in laborit demonũ: qui in laborib hominũ nõ fuerunt. ¶ Proſper libro primo de vita contem⸗ templatiua. Pecc ata populi mei comedunt:ſed ſiẽ nihil pro Prium non peccata:ſed alimenta:quibus indigere videntur: acipiuntita poſſeſſoes non inſtrumẽta quibus abundant ſed aliena peccata ſuſcipiunt. HMMM ¶ De Oogitatione ¶ Qapitulumxxxni· Vguſtinus. Quidquid pudet dicere: pudet cogitare Eſt tutiſſimum atq; per fectum:vt aſſueſcat animus dolicita ſemꝑ & peruigili cuſtodia diſcernere:a co⸗ gitationes ſuas ad primum animi motum: vel probare: vel reprobare quod cogitat: vel vt cogitationes bonas alat:vei ſaltim malas extinguat. ¶ Hieronimus in epła. In illa tantũ cogitatione peccatum eſt:que ſuggeſtionem conſenſum mẽ tis dedit: quie malum ſuum blande fouet: que infectionem geſtat inrumpere. Huius cogitatio etiam ſi aliquo impedita caſuinon impleat vo luntatem: nihilominus actione crimi⸗ nis condemnatur a domino: Vt illud in euangelio legimus. Qiii viderit mulierem ad ↄcupiſcendum ac. ¶ Gregoꝛius in moꝛalib. Magno ſtudio ſuperflue cogitatõnes amputande ſunt:i tamen amputari funditꝰ nequaq́; poſſunt.ſemper em cato ſuperflua generat: que ſemper ſpũs ferro ſolicitudinis reſcindat. ¶ Hugo. Cogitatio eſt improuidus animi reſpe / ctus: ad euagationem pronus. ¶ Caſſiodorus. Quocunqq; tempore non cogitas deum:puita te tempus illud amiſiſſe. ¶ OCeſarius. Incipiamus bonas cogitationes dilig ere: & ſta⸗ tim ab illis que male ſunt: nos dignabitir dominus liberare ¶ Seneca de ꝗᷓtuox virtutibus. Cogitationes vagas & inuti les: velut ſomno ſimiles:non recipias ꝓpro quibus ſi aim tuum oblectaueris: cũ omnia diſpoſueris:triſtis remanebis Compaſſione. ¶ Capitulum.xxxinij; guſtinus in epyſtola ad Sebaſtinum. Pia eſt iſta triſticia · & ſi dici poteſt beata miſeria vicijs alienis irbulari: non implicari meroꝛevel doloꝛe contrahi cum amoꝛe attrabi. ¶( Gregoꝛius libro ſeptimo moꝛalium. Qum aliene infirmitati compatimur: valentiꝰ? a noſtra ro⸗ boramur. Tanto quiſq; perfectus eſt:quanto perſectius ſen tit doloꝛes alienos. ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia. Sic mens per com⸗ pPaſſionem doleat: vt etiam larga manus affectiim doloꝛis oſtendat. ¶ Bernhardus de conſideratione. Si doles:condo⸗ leo/ſi non doleo tantum: & maxime ſciens a ſalute longiꝰ ab⸗ ſiſtere memnbriim quod obſtupuit: a egrum ſeſe non ſenti⸗ entem perictiloſius laborare. ¶ Bernardus ibidem. Deuotus (De miles non ſentit ſua: cum benigni ducis contuetur vulnera. in Cren ¶ Chriſoſtomus ſuper epyſtolã.Impoſſibile eſt ſcire afflicti e ones afflictoꝛum:ei qui experimentũ afflictionis nõ habuit der ¶ Hugo. Triplex eſt modus ↄpaſſionis. Eſt quippe ↄpaſſio . alia ex vicio: alia ex nata: alia ex virtute. Compaſſio ex vicio y tu eſt:quando affectus illic reprehenſibili doloꝛe tangitur: vbi ſde prius illicito amoꝛe tenebatur. Cõpaſſio ex natᷣa eſt:quãdo ex inſito ſibi pietatis affectu:animus alienis erumnis ↄdolet quotiens contra pietat? vel humanitatis menſuram noſtrã premi ſiue affligi videt. Compaſſio ex virtute eſt:qũ ꝓpter deum alienis doloꝛibus compatimur. cum ſcilicet iuſti ciam premi vel innocentiam affligi videmus. Compaſſio ex vicio culpabilis ↄpaſſio ex natuta irreprehẽſibilis eſt· ↄpaſſio ex virtute laudabilis. Prima reprehenditur: ſecunda nec culpã habet:quia ex merito nature eſt nec premium: quia ex vir⸗ AAAAx tute non eſt.tercia laudat᷑. ¶ Hugo de clauſtro anime.⁊ ria dunnr ſunt per que probatur vera cõpaſſio/ſcilicet occulta benefi / gloo ii cia: paupertas: 6G moæs. Beneficium em ſi occulte im pendatur ſenane bhumane laudis exti nguit fauoꝛ em quando autem pauperi lecetin miſeretur:aliquis temporalis remouet ſpem retribulatõnis mmnem cum pro chriſto motem pati non rennuit: amoꝛem mundi dumt preponit. Hec em ſunt tria illa:que ſolent enumerare ↄpaſſi turpes onis membra humans ſcilicet fauo: temporalis ſcilic et retri/ butio:æ amoꝛ mundi. ¶ Innocentiiis de comtemptu mundi Quius pedt tam ferreum: cuius coꝛ tam lapideũ vt gemitꝰ? non exprimat:lacrimas non effundat:cũ proximi vel amici moꝛbum vel interitum intuetur vt patienti non ↄpatiatur: ua et dolentibus non condoleat. Ipſe hieſus cũ vidiſſet marianm dlieni G& iudeos ploꝛantes:infremuit ſpiritu:turbauit ſemetipſum: catoeie lacrimatus eſt-. ¶ De Cõnninitate Capitulum-xxxV. naletie Vguſtinus. Quidquid ſceleris a iniꝗtatis inebriat humile multitudinem:amittit ex animis veritatem. ¶ Hie/ (Aug. . onimus in epiſtola contra ruſticũ monachum. In ittr i ſolitudine cito ſurrepit ſuꝑbia dormit quãdo voliiert facit . unqu ꝗd voluerittu aũt qui in cõmunitate vinis: nõ facies quod (be vis:comedes ꝗd iuberis:ſubijceris cui non visſeriiies fratri dane bus:prepoſitum monaſterii timeas & diligas vt parentem.· Ppide Weo papa in ſermone. Pleniſſima peccatoꝛũ obtinet᷑ abſo- Vndi lutio:qn totiꝰ eccleſie vna eſt oto:a vna ↄfeſſio. Si.n.iioꝛũ * vel trium ſanctoꝛum: pio conſeuſu omnia que popoſcerint. uem dominus preſtanda promittit.d negabit᷑ multoꝛũ milium npaſt plebi vnam obſeruantiã pariter exequẽti: & p vnum ſpũům Gei ↄcoꝛditer ſupplicanti. ¶ ¶ eo papa ibidem. Publica pᷣferenda ſ P ſi unt proprijs: 6 ibi intelligenda eſt precipua ratio vtilitat? vbi vigilatura communis. ¶ Caſſiodorus epyſtola nona. lol „ thi Xe lre pbi guid Rolet nolei peer ſticzan AWeo vaſſos rcuppi lexvit⸗ e.Tri beneſt/ ndatur aupeti latönss mundi egpaſt ettetri/ nundi emits Nai. AWRur. marun eiplun AMNN nebtiat (M umkhn aott quod fratti, mtem⸗ , dlloli ſen uN in Maà tat⸗ Wü N Nam ſi diſparibus calamis non conuenit vnum melos edi⸗ cere:multũ multomagis prudentibo aptum eſt:iuſtũ ↄcoꝛdi voce ſuadere. ¶ Seneca xxivepla. Stulta auaricia inoꝛtaliũ: poſſeſſionem ꝓprietatemq; diſcernit nec quicquã ſuum eſſe credit: qd eſt puiblicum:ac ſapiens nihil iudicat ſuũ: magis ; tuum:illi cum humano genere cõſoꝛtium eſt nulla eſſent communia:vbi pars illoꝛũ pertineret ad ſingulos. Cõcoꝛdia vbi diſcoꝛdia pax ¶ De Concupiſecntia Caplim xxxvVj· guſtinus de ſermone domini. Qui vidert mulierẽ ad ↄcupiſcendum eam:id eſt hoc fine a hoc animo endit: vt eã ↄcupiſcat.ꝗqd iam non eſt delectatõni arxnis:ſed plane oſentire libidini · ita vt non refrenet᷑ illicitꝰ appetitus:ſ ſi facultas fuerit:ſatiet· hic mechatus eſt.¶ Gre⸗ goꝛius librovimoꝛalium. Caro nõ ↄcupiſcit᷑.penſet᷑ quid ſit examĩs:q intelligi᷑ quid amat᷑. Rihil quippe ſic ad obdomã dum deſiderioꝛum carnaliũ appetitum valet: ꝙ;; vt quiſq; hꝰ quod vinum diligit: quale ſit moꝛtuũ penſet. ¶ Bernatdiis ſermoneixſuper cantica. Viſcus quideʒ praui deſiderij ee de lectatiõis terrene amimã violare non patit᷑ ⁊ citius detrahit mentem:ſi foꝛte aliquando ſubleuat᷑.¶ Iſidorus libro ſecũdo de ſummo bono. Concupiſcentia carnis: eſt motus anime turpis:in affectu ſoꝛdide delectationis l ¶ De Confeſſione Qapim· xxxvij· Vguſtinus ſuper Pſalmiſtam. O homo quid times conſfiteri id:quod per confeſſionem ſcio.minus ſcio qin id quiod neſcio? Cur confiteri erubeſcis peccata ccatoꝛ ſum ſicut & tu:homo ſum:humanũ a me nihii ua: pe alienii Conſitere homo homini:homo peccatoꝛ homini pec/ catoꝛielige quod vis:ſi non confeſſus lates:incõfeſſus dam⸗ naberis.ad hoc deus exigit confeſſionem:vt liberet hominem humilemad hoc damnat nõ confitentem:vt puniat ſuperbũ ¶ Auguſtinus ibidem. Confeſſio eſt ſalus animarum:diſſi patrix vicioꝛum:reſtautatrix virtutum:oppugnatrix demo⸗/ num:quid pluraobſtruit os inferni: portas aperit paradiſi ¶ Ambroſius de Ioſeph. Plurumum ſuſffragat᷑ deo verecun da confeſſio:a penã quam defenſione euitare non poſſumus pudore releuamꝰ.¶ Ambꝰ ſuꝑ.Beati immaculati. Ceſſatn· vindicta diuina. Si cõfeſſio precutrat humana. ¶ Gregoꝛius ĩ moalibo. Hec ſunt vere humilitatis inſignia:iniqtatem ſuã quemq; ↄgnoſcere: a ↄgnitaʒ voce ↄfeſſiõis aperire.(¶ Gregꝰ in paſtoꝛali. Vulnera clauſa plus cruciantnam cũ putredo que interius feruet eijcitur: ad ſatutem doloꝛ aperit᷑.¶ Bernꝰ ſuꝑ cantica. Cur moꝛſus a ſerpente fugit oſcientiã ſacerdotis ad quem cum magis oportuerat tanqm̃ ad ſinum recurrere eccleſie matris.¶ Bernandus in epyſtola. Abſq; confeſſione iuſtus iudicat᷑gratus: a peccatoꝛ motuus reputaturcon⸗ ſeſſo ergo peccatoꝛis eſt vita iuſti gloia. ¶ Chriſoſtomus ſuper Matheũ.Si ſufficeret fides coꝛdis:non creaſſet tibi de- Os.ſi ſufficit tibi quia cognoſcis chriſtum: & non confeſſus eum fueris coꝛã hominibus:ſufficit ꝙ te cognoſct chriſtus et ſi non confiteatur te coꝛam deo. ¶ Iſidorus libro ethymo⸗ logiarum. Confeſſio eſt per quam anime moꝛbus latens:ſpe conſequende vemie in dei laudem aperit᷑. ¶ Caſſiodorus ſup Pſalmiſtam. Illis non iudex ſed aduocatus eſt chriſtus:qui ſe propria confeſſione damnarunt. ¶ Leo in ſermone. Non remanet in iudicio ad damnandum:quod fuert confſeſſio ne purgatum. ¶ Valerius in ſermone. Maxima ſpes eſt ſalutis recuperade fontem noſce languoꝛis.¶ Seneca. Initiũ ſalutis noticia peccati. Nam ꝗ peccare ſeneſcit:coꝛri gi non vultideo quantum potes:teipſum argue. ¶ Seneca in epyſtola.lvi· Omnia vicia in aperto leuioꝛa ſunt:moꝛbi quoq; ad ſanitatẽ tunc inclinant:cũ ex abdito erumpent:ac vim ſuam ꝓferunt et auariciam & ambitionem a cetera vicia rat?ꝭ Hum ane:t ũc pernitioſa ſcias eſſe: cum ſimulata ſanitate ſubſidunt. ¶ De confidentia- CQapitulum xxxviij· Vguſtinus de ſingularitate clericoꝛum. Aduéſaria eſt confidentia que periculis vitam ſuam procerto ommẽdat:æ lubrica ſpes eſt ꝗqᷓ inter fomẽta peccati aluari ſe ſperatincerta victoꝛia ẽ int hoſtilia arina pugnare et mpoſſibilis liberatio eſt flammis circundari: a non ardere ¶ Bernardus in ſermone. O homo ſecurum habes acceſſum ad de um. vbi mater ante filiũ: filius ante patr eʒ.mater oſten dit füio pectiis a vbera:filius oſtendit patri latus & vulnera ibi non poteſt eſſe vlla repulſa: vbi tot concurrunt caritatis inſignia. ¶ Tullius. Confidentia eſt per quam magnis & ho neſtis rebus: multum ipſe animus in ſe fiducie cum ſpe col⸗ locauit. ¶ Qaſſiodorus ſuper PS. Magna contra dyabolum arma ſunt in ſuis viribus fiduciam non habere · ſed deum ro gare qui aduerſarium poſſit opprimere- (De Coniugio. Capitulum xxxix· Vguſtinus de fide ad petrũ. Quia egritudini ſemꝑ conſulendum eſtpropterea ſi cõtigerit primo pri⸗ ari coniugio: ſi voluerit ſecundas vel tercias inite nuptias:millum de illis pecc atum habebt: ſi eas caſte ſerua⸗ uerit. ¶ Hieronimꝰ in epła. Tolle ꝗd peius eſt:& per ſe non erit bonum mubere. ¶ Gregꝰ in moꝛalibo. Bonũ eſt ↄiugium ſed mala ſunt que circa illud ex huiꝰ mũdi cura ſuccreſcũt Peeu ſo ſpara ſcium e⸗ Ompis te Cluiturn o ſtnüüpbi brvire par ztmari non lupiterte ſtrennuita europam hetulit fn mnigitüin tona ect vu ſupustene⸗ (Neagees ſemimnun Ebnloen Uübemon (D. Oe⸗ dehhens. nec ebens ſemp taci tt iudicen. gſcentin a. tſoaconſe ltgo parat lntas perin fummobon ettriſhert N adle ſvi ue⸗ Tuoid . arusen mens ſtin adepren keuerete nklone hcon⸗ ſents feihd ncorſſts chriſns detbymd⸗ neneſc darnufup hrſu mone. Nn conſeſonn eſtſälts nitü ſäuts mpultide Ktola on. d ſanitati n pferut manetqÄt unt⸗ m AN=n Iduilare n procerto ta ecat pugnate a KXRee ecceſun mitet on us Klhn⸗ Unt cauttt ngnsel nun ſr ℳ um t m worn dini ſen⸗ gemmo, Reme hlm eſcut I Iſidorus ſuper Matheum. Quos deus ↄ9iunxit Bõ mo non ſeparet: ſubaudi violenter:ſine lege abſq; ratione:non em̃ ho mo ſeparat: quos pena damnat: ꝗs reatus accuſat: quos ma leficium coartat. ¶ Chriſoſtomus in omelia ſuꝑ matheum Omnis res per quaſcũq; cauſas naſcit᷑:per ipſas eaſdem ab⸗/ ſoluitur matrimonium em non facit coitus:ſed voluntas.e ideo nõ illud ſeꝑatio coꝛporis ſ̃ ſepatio voluntatis. ¶ Hugo de ſancto victoꝛe. Non eſt vxo ducẽda ſapienti. Primum ꝗa ſtudiũ philoſophie impedit: nec poſſe quemꝙ libris a vxoi ſeruire pariter. ¶ Valerius. Optima femina ꝗᷓ rarioꝛ ẽ fenice amari non potelt ſine ſolicitudinis amaritudine. ¶ Valeri?. Iupiter rex terrenus:qui & dictus eſt celoꝛũ rex:pᷣ ſingulari ſtrennuitate coꝛporis incomꝑabili mentis elegantia poſt europã mugire coactus eſt. Amice ecce ; bonitas ſuꝑ celos extulit femina brutis ↄparauit: poterit & te femina cogẽ að mugitũ:ſi non es maioꝛ ioue. ¶ Dyogenes phᷣus: Nulla tam bona eſt vxoꝛ: in qua non inuenias ꝗd conquerard.ſiẽ nihil ſuperius benigna coniuge:ita nihil infeſta muliere crudelius ¶ Pytagoꝛas phᷣus. Duo gena lacrimarum habent in oculis ſeminarum veri doloꝛis vnum:inſidiarũ alterum. ¶ Seneca: Habent locum maledicti crebre nuptie. Mulier que multis nubit: multis non placet. Seneca in prouerbijs. ¶ De Conſcientiaà: ¶ Capitulum.xl: Vguſtinꝰ in quodam ſermone. Quid obeſt illi ſi de iſta tabula eum vult delere ignoꝛantia:ſi eundem de . ibro viuentiũ nunqꝙ́;' ꝓpria deleat ↄſciẽtia. ¶ Amb? de officis. Bene ſibi oſcius falſis non debet moueri cõuicus nec eſtimare plus ponderis in alieno eſſe conuituo:q́ᷓ; in ſuo teſtimonio:¶ Uregoæius ſuper ezechielem. In omni ꝗd di ciẽ ſemp tacite recurrere debemꝰ ad mentem: & interioꝛẽ teſtem et iudicem requirere. Quid em prodeſt:ſi omnes laudent: & oſcientia accuſat: Aut quid poterit obeſſe:ſi omnes derogent et ſola conſcientia defendat. ¶ Bernardus in ſermone. Bonũ ergo parat habitaculũ deo:cuius nec ratio deceꝑta:nec vo⸗ luntas peruerſa: nec memoꝛia fuert inquinata. ¶ Iſidotus de ſummo bono. Semper goſcientia ſerui dei humilis eſſe debet: et triſtis vt per humilitatẽ non ſuperbiat: & vtilem meroꝛẽ coꝛ ad laſciuiã non diſſoluat. ¶ Iſidorꝰ libro ſoliloquioum · Nulla pena grauioꝛ pena gſcientie. vis aũt nunqᷓ eſſe triſtis: bñn viue.ſecura mens triſticiã leuiter ſuſtinet.bona vita ſemp gaudiũi habet conſcientia autem rei ſemꝑ in pena eſt nunqꝙ; ſecurus eſtreꝰ animus: mens enim male conſcientie agitat? xptijs ſtimulis. ¶ Iſidorus ibidem. Conſcientia mũda eſt qᷓ nec de preterito iuſte accuſat᷑:nec de pñti iniuſte delectatur: 4 ¶ Ohriſoſtomꝰ ſuper Matheum. Nummiſma ceſaris aurxii eſt: nummiſma dei homo in ſolidis ceſar videturi hominiba⸗ autem deus agnoſcituradeo diuitias veſtras ceſari date: deo autem ↄſcientie veſtre ſolam reſeruate innocentia. (Homo libro de anima. Sub agni pelle vulpinam conſcientiam ab⸗ ſcondebam: vulpina plane conſcientia: tepida comierſatio: animalis cogitatio:ficta cõfeſſio:breuis æ rara compundtio obedientia ſine deuotione: oꝛatio ſine intentione: lectio ſine edificatione:ſermo ſine circũſpectione.¶ Caſſiodorus.Quid acquixi ꝓutatur:vbi bona conſcientia perditur: Aut in qua parte poſſit homo proficere:ſi ſe innocẽtiam probatꝰ fuerit amiſiſſe: ¶ Senecaxlvij epyſtola. Quid auitez prodeſt recon⸗ dere ſe & oculos hominum aureſq; vitare:bona conſcientia turbam aduocat:mala autem in ſolitudine anxia atq; ſolici ta eſt:Si honeſta ſunt que facis:omẽs ſciant ſi turpia quidð refert: neminem ſcire cum tu ſcias. O te miſerum ſi contem⸗ pſeris hunc teſtem. ¶ Seneca ibidem. Mala conſcientia ſepe tuta eſt.ſecura nunqꝙꝙ; ita nihil ei comiſeris: niſi quoò amico committere velis. Idem. Nullum conſcium peccatoꝛum tuo/ rum magis timueris:qim̃ temetipſum alienum potes effugè te autem nunqr nequitia enim ipſa eſt ſui pena. ¶ De Conſideratione- Qapitulum xlj VIguſtinꝰ libro quarto de ciuitate dei. Remotis ob ſtaculis inſanie opinionis: ſcelera nuda iudicentur: uda penſantur: mida inſpiciẽtur: falſa tegimina Vane laudis gloeie auferentur: a apparebũt miſerie peccatoz ¶ Auguſtinus ſuper Matheum. Magis cogitare debetis d vobis deſit:qi quod vobis aſſit? Quod habes:caue ne pdas quodð non dũ habes:ſupplica vt habeas.In qnñitum ſis minoꝛ eſt conſiderandum: non in quantũ es maioꝛ. ¶ Auguſtinus de trinitate. taudabilioꝛ eſt amicus cui nota eſt infirmitas propria: ꝙ; qui ea non reſpecéta menia mũdi:vias ſydorum: fundamẽta terrarum: & faſtigia celoꝛum ſcrutetur. Idem in quodam ſermone. O homo ſi oſideres quid per os:quid per nares:ceteroſq; meatus egrediatur: nunqm̃ vilius ſterquili⸗ nium inueniſti. ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Quanto ꝗs minꝰ videt ſe:tanto minꝰ ſibi diſplicet-· a qũto maioꝛis gẽe lumen percipit:tãto ampliꝰ reprehenſibilẽ ſe eſſe cognoſcit. ¶ Gre⸗ goeius in moꝛalib. Quatuoꝛ ſunt qualitates quibo iuſti viri anima in ↄpunctione vehementer affici cum aut inaloꝛum ſuoꝛũ reminiſcit᷑ ↄſiderans vbi fuit:aut iuidicioꝛũ dei ſentẽciã metuens & ſecũ querens: oↄſiderat vbi ert᷑:aut cum mala vite Pntis attendens ſolerter merens ↄſiderat vbi eſtaut cũ bona ſuperne patrie 9templat᷑.que cqja nec dum adipiſcit᷑: lugens pet ſem abt lutis etſaluti⸗ citocuß⸗ cauiadt baroaute bonummel meinſpie ſacies m. videtoh Ambr cllimum Euſtrae Mele Eſtipli balarumn Cunhom dusin ned iſpcunt Nunce tidieadr⸗ uertnsn mits iin⸗ denin Somwei hie ſpe incldeech Conſtlun Critatis letuer ſt lut ill mafore lbiing Arpati uminib- deo Gemtnb. lcone tconnpeni beetofn. Wnn As dnct Prcbtfeꝗ DoNſtan IcOnſceta . tüatattn ſitutpad umſicottn. nſcentiiſn quod ania camumtn nporesefg nd Lapilumc eiRenoted viudnen tegimindsd ne eccan ⸗ e Noeds 0 cNNNe ſtumſonne – 1etinfenmts uusſecvtun. uur unmn 1d er pſtetgul ⸗ 4 ttos mit bgielum wiſ utmun rvlte . bon⸗ lugens conſpicit vbi non eſt. ¶ Bernardus ſi uper canti ca. Scio nemi nem abſc ſui cognitione ſaluari: de qua nimirum mater ſa lutis oꝛitur: hbumilitas a timoꝛ dni:que ſunt initium ſapiẽtie et ſalutis. ¶ ¶ Hri ſoſtomus ſuper matheum. Alter alterius cito culpam intelligit ſuam autem difficie. Ouia homo in cauſa alteriꝰ tranquillum habet coꝛ: in ſua turbatur pertur⸗ batio autem coꝛdis: non per mittit hominem conſiderare 48 bonum eſt. ¶ Anſ helmus in medi. O qĩn grauis anguſtia ſi me inſpicio: non tolero meipſum ſi me conſidero:terr et me facies mea ſi me non cõſidero:fallit me damnatio meaſi me videro. horroꝛ eſt intolerabilis ſi non videro: moꝛs incurabił ¶ Ambroſius in exameron. Reuera ommũ cauſarum diffi- cillimum eſt ſeipſum cognoſcere. ¶ Hugo libꝰ. nj. de anima Eruſtra em coꝛdis oculum erigit ad videndum: qui nondũ vdo neus eſt ad videndũ ſeipſum. Idem libro primo. Melioꝛ es ſi teipſum agnoſcas:qimn ſi te neglecto curſus ſiderũ:vires herbarum: ↄplexiones hominum: naturas animalium cele⸗ ſtium: hbominum: & terreſtriũ ſcientiam haberes. ¶ Bernar⸗ diuis in medita. Multi multa ſciunt a ſeipſos neſcuunt alios inſpiciunt: & ſeipſos deſerunt. ¶ Hugo. Magnẽ acceſſiis ad deum. eſt cognitio infirmitatis ſue. ¶ Seneca. Animus quo⸗ tidie ad rationem reddendũ eſt vocandus. ¶ Seneca in pro uerbijs. Etiam quio ſcis:obliuiſci interdum expedit · niſi eſti matis viribus aggrediaris: ſarcinam ſubiacebis. Conſiliio. Capitulum. Mbroſius de officijs. Aduertendum ꝙ& in ac quirer dis conſilus: plurimum valet vite probitas: virtuti rerogatiua: bemuolentie viſus: facilitatis gratia- Quiis ĩ ſceno fontem requirat? quis de turbida aqua potum petat: Itaq; vbi luxuria eſt:vbi temperantia: vbi vicioꝛũ con/ fuſio: quid inde ſibi aliquid hauriendum exiſtimet? Quis Vtilem iudicet cauſe aliene:quẽ videt inutilem vite ſue? quo/ modo enim potero eum iudicare conſuio ſuperioꝛem: quem videro moꝛibus inferioꝛeʒ. ¶ Ambroſius. Quid tibi prodeſt habere pien lam ſi conſilium neges:ſi conſulendi pecuniaʒ includas: clauſiſti fontem vt nec alijs influat nec tibi proſit ¶ Gregoeius in moꝛalibus. Valde ſoetitudo deſtruitur niſi p conſilium fulciatur Idez in moꝛalibus. Dare ſtulto ↄſilium caritatis eſt. Dare ſapienti oſtentationis dare vero tempore peruer ſitatis ſapiẽtie. ¶ Vegetius. Nulla ↄſilia meliœa ſunt ſicut illa que ignoꝛauerit aduerſariꝰ anteq́; facias. ¶ ulliꝰ in rethorica. Conſilium eſt examinandax gubernand arũq; cauſarum ſubtilis profectus. Deliberatio eſt autem quod⸗ libet inceptum plena maturitatis q ſollertie conſideratio. ¶ Caſſiodorꝰ. Magna eſt è infima prudentia quam nemo Hon ſic aſſeritur: vt eam non neceſſario per alios querere videat. vain Ipdem. Plurimum laudis iuuenes moꝛibo ſuis applicant. qti⸗ Win ens de negocioꝛu m meritis ambigentes ad periteum cõſilia Mſon decurrunt. ¶ Petrus rauenna. In magnorum diſcriminũ an —d( 1 guſtijs vbi domel lica conſilia remediũ non inueniunt: eoũ ſuffragia imploꝛãtut: quou prudentia ad altioꝛib⸗ negocis f P 3 experientia diurnios approbauit. ¶ Seneca in epyſtola. TLuc — cõſilia ſunt ſalutaria: cum tibi alludit vite proſperitas tunc chhriſtim 4 te velut in lubrico retinebis: nec tibi dabis impetus liberos Deturh ſed circumſpicies quo eundum ſit: & quouſq; ¶ Seneca ee hyytmocl ira. Maxime ſunt contraria conſilio: feſtinatio & ira- velox AAuirchhit oſiliũ ſequitur penitentia. ¶ Sen eca. Diu delibera: ci to facito ſtbinnſ nil curare: hoc eſt inſanum eſſe. nil poſi e: hoc eſt moꝛtuũ vi⸗ cumcode uere. ¶ Seneca in prouerbus. Sepultus ſit ſermo apud te: nimusiner quem tu ſolus audieris conſilio melius vinces:ꝙ iracundia iuaei ¶ Seneca. Deliberandum eſt quicquid ſtatuẽdum eſt ſemel dulern deliberare vtilia: moꝛa eſt nitiſſima. Moꝛa omnis odio eſt: ſed minc facit ſapientiam. ¶ Seneca ibide m. Foꝛtuna homini plus Peſtedr conſilium valet malo conſilio: femine vincunt vixos. Ibidem elli Becta conſilia capere poſſumus: ſi que ledere nos poterum: Apem agnoſcamus. ” „ (uetera De Conſolatione. Capitulum xhiij. mng —— Vguſtinus ſuper Iohannem. Hoc eſt quod nos le nie tificat in omnibus operibus: laboribus e periculis Duclin =VMM iieite huius. amor noſter in deum: & pium ſtudium opron eè certa ſpes: et feruos ſpiritus: Q Auguſtinꝰ ibidem. Si ra norei pertas augit: ſi luctus meſtificat: et doloꝛ coꝛporis indetat ii RZ Vlla calamitaſ vexat: aſſint homĩes boni:qui non ſolum gau Uentn 3 . entibus noꝛuntleui⸗ bentute a dere cum gaudentibus: ſed flere cum flentibus nou inſermon untuir aſpera:releuant graui a:G& ſuperantur aduerſa. ¶ Am Rrune broſius. Conſolatio: mitis debet eſſe non aſpera que masis ſeto doloꝛem leuiat:feruoꝛem mitiget:qi commotionem excitet. Kin ¶ Hieronimus in epyſtola. Paupertatem times.: ſed be atos t⸗ cheiſtus pauperes appellat. ¶ abore terreris: nemo adletha ſi dr 69. — itas: ſed fides famem nõö ſcem ne ſudoribus coꝛonaturde cibo cogitas:ſed . Kud timet. Deus ipſe omnium redoꝛ ac dominus: cum onmnuin dlean angeloꝛum milicia:certamen tuum expectat tibi:contra dy ſer 4 abolum dimicanti: parat eternitatis coꝛonam. Gregorius ant in regiſtro. Racilis erix conſolatio: ſi inter flagella que pati⸗ dnn mur: que fſecimus: ad memoꝛiam delicta reuocamus atque mMſuett⸗ hic iam non flagella:ſed dona eſſe conſ picimus ſique carnis delectatione peccamus: carnis doloꝛe purgamus. ¶ Seneca. o⸗ N müm teal gdes alie Vwe ZUewe nernde D ſoſaet⸗ xtuüve pild te cundal ſemel unAS d 10s NoNe nwdun em Sepen ingtt Wee . lunan auntluui⸗ e nagt berton ſament nommu cd adlus hit⸗ ngu ecarni heneen DNhi Non ſis miſer ante tempus: cum illa que velut imminentĩa expauiſti:foꝛtaſſe nunq; ventura ſint.¶ Sen eca in epyſtolis Roli mala tua facè tibi grauioꝛa: a te querelis onerare. leuis doloꝛem ſmmuil illi opinio adiecerit. “Z Vguſtinꝰ libro ſexto de muſica. Solet recta opinio prauam coœrigere conſuetudinema praua opinio: ectam depᷣuare naturam. ¶ Auguſtinꝰ de doctrina 1 chriſtiana. Cõſuetudo quaſi ſcca:a quaſi affabricata nat?a dicitur. Hec autoitas precedit primam. ¶ Auguſtinꝰ libro ſeptimo confeſſionum. ¶ex peccatieſt violetia ↄſuetudinis: illabitur. ¶ Auguſtinus libro de diff· Nos eſt ſimul habitã cium cõſenſiis qui inueteratus ↄſuetudinem facit. ¶ Hiero/ nimus in epła. Aſperam & inſuauem nobis virtutum viam nimia facit vicioꝛum ↄſuetudoque quaſi in alteram partem tranſferatur: inuenitur ſemita iuſticie leuis. ¶ Gregoꝛi us in omelia. Vſitata culpa obligat mentem: vt nequaqm̃ ſi urgere perſtiſtit ibi etiam cum noluerit coacta caditr. ¶ Bernardus ſuꝑ cantica. Abſcidantur ferro acute cõpunctionis: vultus inueterate ↄſuetudinis:ſi eſt acerbus doloꝛ:leni at vnguento deuotionis. ¶ Iſidorꝰ libro ſoliloqiuoꝛũ. Difficile eſt peccati oſuetudinem vincè: prauis vſus vix abolit᷑. aſſidua ↄſuetudo vicium in naturam conuertit ſceleribus aſtrictus:vix ab eis poſſit: ad rectitudinem conatur labitur. qa vbi ſponte diu diuelli poteſt. ¶ Baſilius. Non paruꝰ eſt labor: vt ſe aliquis a prioꝛi non bona conſuetudine reflectat. ¶ Maximæ in ſer⸗ mone iuxta pom. Qui non aſueſcit virtuti cum iuueneſcit:a vicijs neſcit diſcedere quando ſeneſcit. Et econtra. ꝗd in iu⸗ uentute addiſcit in matura etate conſeruatur. ¶ Cyprianꝰ in ſermone. Cõſuetudo ſine veritate:vetuſtas erroꝛis eſt· p⸗ pter quod cũ erroe ſequamur veritatem: ſcientes ꝙ veritas vincit:veritas vicet a imialeſcit ineternum: & viuit a optinet in ſecula ſeculoꝛum. ¶ Seneca libro tercio rethorice ſue. Sic fit vbi bomines maioꝛẽ partem in tenebris agunt:vt nouiſſi me ſolem quaſi ſuperuaciiũ faſtidiant.¶ Seneca in epiſtola Tunc autem conſumata eſt infelicitas:vbi turpia nõ ſolum deledtant ſed etiam placent:a deſinit ex remedio locus:vbi R fuerant vicia: moꝛes ſunt. ¶ Seneca in prouerbijs. Bonarum rerum nimia conſuetudo eſt peſſima: gratiſſimũ eſt imperii conſuetudinis ¶ De Qontemplatione· ¶ Caplm. xlv. Vguſtinꝰ in epla. Qui didicerunt a dño hieſu xpO mites eſſe H bumiles coꝛde: plus cogitando & oꝛãdo ficiunt:qi legendo audiendo.¶ Ambꝰ in epła 8 uta via eſt in qua mil ſit quod timeas:que co mypenſatur mentis placiditate leuatur vſu: ſuſtentatur ocio:non occu⸗ pPatur alienis moleſtis: nõ vrgetur vrbanis diſcurſibo. Hec in iudea vſc; hodie perſeuerat conſuetudonon ſolum apud nos:ſed etiam apud Hebreos vt etiã qui in lege dei meditant die ac nocte & patrem non habent in terra:niſi ſolum deum totius oꝛbis foueantur miſterijs. ¶ Gregorius in moꝛalibus Contemplari dei ſapientiam non poſſunt: qui ſibi videntur eſſe ſapientes· quia tanto ab eius luce longe ſunt:qũto apud ſemetipſos humiles non ſunt. ¶ Gregoꝛiꝰ? ſuper ezechielem. Perfectus predicatoꝛ non eſt: qui propter contemplationis * ſtudium operanda negligit. vel pter opinionis inſtantiam contemplanda poſtponit. ¶ Bernꝰ ſuꝑ cantica. Noli nimis inſiſtere oculis contemplationis: ꝗa melioa ſunt vbera pre⸗ dicationis nam etſi rachel foꝛmoſioæ: lya tamen fecũdioꝛ eſt ¶ Bernardꝰ de conſideratione. Tria ſunt que oculum intelli gentie confundunt atq; a contemplatione veri luminis ex⸗ cludunt. ſcʒ tenebre peccatoꝛum: xecod atio ecundem peccal toꝛumet cura terrenotim actuũ Contra triplicem moꝛbũ: triplex remedium eſt. Nam pmus eijcitur per confeſſionem ſecundus per oꝛationẽ: tercius per quietem. ¶ Beda ſuꝑ lucã Rctiua vita eſt panẽ tribuè eſurienti: vba ſapientie neſcientẽ docẽé: errantem coꝛrigè ad humilitatis viã ſuꝑbientẽ ꝓximũ veuocare: infirmitatis curã gerere: que ſingulis quubuſcũqʒ expediant diſ penſare in commiſſis nobis qualiter ſubſiſtere valeant prouidere. ¶( Hugo. Tria ſunt genera meditationũ * inueſtigatiõz: inueſtigatio inuentionem. ectio ad ognoſcen dam veritatem materia mi ¶ De Contemptu. ¶ Capitulumxlvi. Veguſtinus libro de cathe:iʒandis rudib us. Omnia contemnit:qui non ſola quantum potuit:ſed etiamm ſermone. Sicut ſolet generari ex aſſiduitate contemptus: ſic accendi? ex ia caritate deuotio. ¶ Hieronimus. Nunc ſint contemnenda parua: ſine quibus magna conſtare non pol⸗ ſunt. ¶ Hieronimus in epla. Racile abijcitur: 4 extrinfecus Peret.hoc fecit ſocrates thebeus:ſecit antiſtin es:fecerũt pluri mi phᷣi:quos vicioſiſſimos legimꝰ. ¶ Gregoꝛius in regiſtro. Sup altitudines terre ſuſtollitur: qui etiam ipſa que alta gloꝛioſa preſentis videntur ſeculi: per mentis deſt pectũ calcat Vnum in ſcripturis: vnum in creaturis: vnum in moꝛibus . ₰ * 7„ 9 * Primũ ſurgit ex ammiratione: ſeciidum ex lectione:terciũ ex circumſpectione. Ammiratio genat queſtionem:queſtio niſtrat meditatio coaptat. oaiοι ſubleuat:operatio componit contemplatio in ipſa exultat · . quantum voluit habere contemnit. ¶ Ambroſiꝰ? in gornns ptoket Shop Nirec! bond geten eiteme egenen conſol nt onmn ſpplien Purnrn Huge (da pabil ſuimo (den⸗ (uibun (Der fkioc no lmen eeo mo (en d ¶ Bernardus ſuper cantica. Si regum regie maĩeſlatis: hu⸗ S manis leg ibo capite Pp lecti ſ⸗ anxitum eſt quis finis ↄtemnen/ cium diuinam omnipotentiã erit' ¶ CHhriſoſtomꝰ. Contẽne diuitias: Fri 8 lorupler contemne gloꝛiam: a eris gloꝛioſus HW contenme upplicia inimicoꝛũ: et tunc eos ſuper abis ot mne remiſnſionem quietẽ: & tunc eam accipies. Seneca. Racile Nuon coõtemnet omma:qui ad ↄtemptũ ſui venit. vis ergo ha bere Uhs omia: ↄtemne omnia. Contẽtio vbi diſcoꝛdia. Continentia Nr vbi caſtitas dnd C De Qontritione ¶ Capitulũ·xlvij. ben Regoꝛius in moalibo. Alia eſt ↄpunctio ſiue ↄtritio hin quie ꝑ amoem naſcit᷑alia que ꝓtimoꝛem· ꝗa aliud hrim . eſt ſupplicia fugs: aliud eſt premia deſiderare. ¶ Cre Eins Zoꝛius in moꝛalibus. Qui neſcit lugere qᷣd grauat: non valet tape. Proferre ꝗd ſubleuat. ¶ Qhriſoſtomꝰ de ↄpunctione coꝛdis direſt Sola ↄpundtio eſt que facit animã horreſcere purpurã:deſt inteh der are ciſiciũ:amare laccimas:fugere riſum.¶ Criſoſtom. wis Ne ⸗ ibidem. Cõtritio eſt humiliati coꝛdis vera ↄpunctio:magna nwen agere a humilia loqui:iuſta operari:e ſuper peccatis timere mobldl et tremere. ¶ Caſſiodorus ſuper Pſalmiſtã. Gemitò dictus Eſonen E geminatuſ luctꝰ:quẽ merito fideles appetunt:quẽ diligẽtes ſuori conſe olatur penitẽtes emendat:dyabolum fugat:xp̃o ↄciliat: * Amaritudo dulcis: lacrime felices: ſalutaris affli dio. ¶ Caß· * ſupplicare. ¶ Hugo. Cotritio eſt gemibundi coꝛdis ↄmotio r⸗ ſalutaris ſeipſum lacrimarũ erumptõne teſtificans. Ibidem Hugo. Contritio eſt compũctio cum lacrimis: oꝛiens ex re⸗ codatione peccati: a timoꝛe iudicij. ¶ Innocentig. Sciat ſe cul Pabili ter durum: dure culpabilem.qui coꝛporalem amici nnctt nmnortem deflet: ſpiialem anime ſue moꝛtem nõ dep loꝛat in C net Nagn pars bonitatis eſt velle fieri bonũ. Idem- ratto Qui uſdam egris gratulatio eſt: cũ ipſi egros ſe eſſe ſenſere lltitt W erlatt one. (Qapitulum xlvn e VEguſtinus de doctrina chriſtiana. Quiſquis re bus “ pretereuntibus Urrlius vtit᷑: quã ſeſe habent moees U. eceoum cum quibo viuit:aut intempe rans:aut ſup⸗ ede ſticioſus eſt. Quiſquis vero ſic eis vtit᷑: vt metaf Dhetuoinis raſ bonoum inter quos verſatur.excedat. aut aliud ſignat:aut Pps flagicioſ⸗ us eſt. In omnibus enim talibus non vſus rerũ: ſed ntl, libido in culꝑa eſt. ¶ Ambroſius in epyſtola. a gis moꝛes m cõmendant ſtatum:qꝙ ſtatus mœes. etenim quo ſtatus infe mus rioæ. eo virtus eminentioe. ¶ Hieronimus in epiſtola. E alſus ghni rumoꝛ certo opprimitur: & vita poſterioꝛ iudicat de pri oꝛ · ſto⸗ ¶ Gregoꝛius in moꝛalibuſ. Non valde laud abile eſt bonum Nawo M orett efle cum bonis: ſed bonum eſſe cum malis. Sicut enim graui oꝛis culpe eſt inter bonos bonum nõ eſſe:ita immẽſi eſt pre⸗ conij bonum etiam inter malos extitiſſe. ¶ Iſidorus libro ſo/ liloquioꝛum. Sit in geſtu tuo grauitas: in motu ſimplicitas in inceſſu Honeſtas nihil decoꝛis: nibil laſciuie: nibil petulan cie:nibil inſe ollertie: nihil leuitat? ĩ tuo inceſſu appareat. Ani⸗ nmuis enim in coporis geſtu apparet: 4 ſpecies coꝛporis ſimu⸗ lacrum eſt mentis: figuraq; probitatis. ¶ Iſidorus ibidem. Sancta conuerſatio confundit inimicum: edificat proximũ gloꝛificat deum. ¶ eo papa. Coꝛ hoĩm de operum oſten⸗ Ditur qualitate: & fonas mentium ſpecies detegit actionum- Qbriſoſtomus. Philoſophus ſie inter hoſtes viuendum cenſuit: tanqin inter amicos: & inter amicos acſi medijs ho⸗ ſtis viueretur. ¶ Hugo. Diſciplina eſt conuerſatio bona & honeſtacui parum eſt non male facere ſed ſtudet etiã in His que bene agit irreprehenſibilis apparere. ¶ NHugo. Diſcipli⸗ na ex quatuor perpendi poteſt. ex geſ lu:motu: affatu: a victu Geſtus autem reprehenſibilis eſt: ſi eſt aut mollis: aut diſſo lutus: aut tardus: aut citus. Mollis ſign at laſciuiam: diſſo⸗ lutus negligẽti am: tardus pigriciam: citus ſuue impetuoſus inconitantiam. ¶ Seneca i n epyſtola. Omnia omniũ rerum ſi bene obſeruentur: iudicia ſunt argumentum moꝛum: ex minimis poteris cogitare impudicum id eſt laſciuum. ¶ Se neca. Ba rbariſmum eſt mœum: ſermo io cundus & animus doloſus. Quidam ſe domi contrabunt: foꝛis dilatant 4 exten dunt. ¶ Seneca. Tunc felicem te eſſe iudica cũ poteris in pu⸗ plico viuere: cum te parietes tui tegent non abſcondant. C Seneca.Ita viue vt nibil tibi cõmittas:niſi quod commit⸗ tere etiam inimico tuo poſſis. ¶Seneca. Omnes pares tibi facias: inferioꝛes ſuperbiendo non cõtemnas: ſuperioꝛes recte viuendo non timeas: ¶ De Comierſione · ¶ Caplim xlix- Vguſtinus ſuper Pſalmiſtam. Vt ſic homo aliud conuertat ſe ad illum a quo creatus eſt · recedendo em refrigeſcit: recedendo tenebreſcit: accedendo cla⸗ reſcit. A quo enim habet vt ſit: apud illum etiã Habet vt bene ſit. Ergo qui vult ſumul eſſe cum deo:non ab illo recedat: ſed ad illum accedat. ¶ Auguſtinus libro confeſſionim. Cum inheſero tibi:ex omni me nuſquam erit labor & doloæ vna erit vita mea:tota plena te·nũc autem quem tu imples: ſuble uas eum. Et quia tui plenus non ſum: deo mibi omnium ſum. ¶ Auguſlimus ibidem. Scio qa male mihi eſt preter te or mer Ou Aee no elen fonit dp⸗ gwer⸗ bar⸗ So⸗ prn boli quat cro neiſo t D te biced ctur Uicwit quidem tranſit uiter er volat i⸗ att user Uwra uS nbar Wet ſao nede epla. ſcio: pareu vfil udelt M: W ſich⸗ tulan In⸗ ſome⸗ en. Wni Ner Romumn lendun is⸗ o boras tiin hi Map: aWc ut diſo m diſſo⸗ euoſis taum morlum. um (Se 1ammus (1 SNe rdet wanmt es proͤt vtios i⸗ SSSõG non ſolum me extra me:ſed ĩ meipſo/ omnis copia qᷓ deus meus non eſt:egeſtas mihi eſt. ¶ Auguſtinus in ſermone- Ouis perdita nunq́; reuertetur:niſi pu paſtoꝛis miſericoꝛdiã ↄſequetur.¶ Ambroſius in ſermone.Si aurum tibi offeram nõ mihi dicis: cras veniam:ſ iam exigis.nemo differt: nemo excuſat.edemptio anime promittit᷑:a nemo feſtinat. ¶ Hie⸗ ronimus in epla. Nunqꝙ eſt ſera ↄuerſio: latro de cruce tñſijt ad paradiſum.¶ Gregoꝛiꝰ in moalibo. Vitam vniuſcuiuſq; ↄuerſiinchoatio blanda permulcet:c aſpera medietas pro⸗ bat:a plena perfectio roborat. ¶ Bernhardus ſi uper cantica: Solet inter primoꝛdia ↄuerſionis acriꝰ inſi urgere temptatio praue ↄſuetudinis: & vix poſſunt extingui iacula ignita dya boli. ¶ Iidorus de ſummo bono. Vicia ante conuerſionem: quaſi pacem in homine habentquando autem expelluntuir acrioꝛe virtute conſurgunt.¶ I ſidorus. Multos remiſſa con uer ſio in priſtinos erroꝛes deducit: ac viuendi tempore reſol uit. ¶ Petrus Rauna in ſermone. Non locoꝛum mutatio: ſed ↄuer ſio ſenſuũ aduerſa depellit:meroꝛes fugat:deſperatõnes abijcit excludit anguſtias:a intra domicilium ſinceri pectoꝛſ leticie diuine eternam preparat irriſionenm. N¶ De Conuicio ¶ Capitulum.. Vguſtinus decimo libro confeſſiomim. Si vtilitate ꝓximi moueoꝛ in laudibo meis.cur minus moueoꝝ Ni quiſquã ab aliis iniuſte vituperetur: ꝙ; ſi egorcur ea contumelia magis moꝛdeoꝛ que in me:qꝙ;ᷓ in aliumeadem iniquitate coꝛam me iacitur. ¶ Bernardus ĩ ſermone. ¶ euis quidem ſerxmo qa leuiter volat:ſed grauiter vulnerat-leuiter tranſit ſed grauiter vrit leuiter ammum penetrat:ſed non le uiter exit leuiter proſertutx ſed non leu iter reuocatur facile volat: ideo facile caritatem violat tenerum membrum lin⸗ gua: attamẽ vix teneri poteſt. ¶ Valerius in ſermone. NRihil ſeuius:nihil violentius:amaris aſperiſq; ſermonibusquoꝛũ vulnera tanto difficilius curantur:quãto facilius proferun tur. ¶ Seneca in epiſtola. Malis diſplicere laudari eſt: nullã auctoꝛitatem habet ſentencia: vbi qui damnats eſt damnat⸗: Male loquuntur de me homines: qui bene neſciunt loqui. faciunt nõ quod mereoꝛ:ſed quod ſolent.¶ Seneca. Turpia ne dixeris paulatim em pudor reoꝛum per verba dediſcitur⸗ Non poteſt generoſus animuſ ↄtumeliam pati. ¶ Seneca in epła. Si merito obiurgaut te aliqs:ſcio qa ꝓfuitſi immerito ſcio:qa pdeſſe voluit.¶ Sydoniꝰ in epła. Prodigus in pena parcus in miſericoꝛdia:furoꝛe repletus: pietate deficien s: ver bo falſus:opere imperfectus:vicijs deditus:domino indeuotꝰ crudelitate herode ſenſus ¶ De Coꝛde. ¶ Capbn ˖ !⸗ Vguſtinus ſuper Tohannem · Ne duplici coꝛde de ſuo partem faciunt deo: a partem faciunt dyabolo * laſciuus in libidine cupidus in lucris:auarus in pecunia-· ¶ Gregoꝛius in moꝛalibo. Omnipotens deus humanum coꝛ deſtruit cum relinquit:ediſicat dum replet. ¶ Bernardus de conſideratione. c eſt coꝛ durum:ipſuim eſt quod nec com/ punctione ſcinditur: nec pietate molit᷑: nec mouetur precibeꝰ minis non cedit flagellis induratur. Ingratum eſt ad beneſi cia:infidum ad conſilia: ſeuum ad iudicia: inierecũdum ad turpia: impauidum ad pericula: inhbumanum ad humana: temerarium ad diuina: obliuiſcens preteritozũ: preſentium negligens futura non prouidens:quid dicampſum eſt qᷣd nec deum timet:nec hominem veretur. ¶ Bernardus ſuꝑ can tica. Non diſcoꝛdat coꝛ tuũ a facie tua:non habeas faciem ſur ſum:G coꝛ deoꝛſum.Ibidem. Apiid hoĩes coꝛ ex verbis:apud deũ vero verba penſantur ex coꝛde ¶ Hugo libro de anima In omni nanq; creatura que ſub ſole vanitatibo occupatur mundanis:nihil hũano coꝛde ſublimius:nibhil nobiliꝰ:nihil deo ſimiliuis reperitur quapropter nihil aliud requirit a te: niſi coꝛ tuũ. ¶ Caſſiodorus. Vis ſcire de fratre tuo quale coꝛ Habeat: attende vnde libentius & frequentius loquatur. Ex abundantia enim coꝛdis os loquitur. Copus vbi caro· Vguſtinꝰ de diffinitione. Coꝛrectio eſt erroꝛem in⸗ natum vel conſuetudine fadum:freno rationis in⸗ — hibere. ¶ Augꝰ?. Quicquid lacerato animo dixeris: nitentis eſt impetus: non caritas coerigentis- dilige: & dic quicquid voles. ¶ Auguſtinus in epiſtola. Non omnis qui parcit: amicus eſt nec omnis qui verberat:inimicus Qui 4 freneticum ligat: litargicum excitat: ambtoſids mo eſtus . ambos amat:am bos ſanat:ambo quãdiu egri ſunt indigant· ſed ambo ſanati gratulantur. ¶ Ambroſius ĩ paſtoæali. Qui coꝛdis ſui donum excolere nõ valet: quomodo plurimoꝛuam adhibebit diligentiam Et qui peccati trabem ex ſuo non ppo teſt eruere oculo:quomõ ex alteriꝰ oculo poterit amputare feſtucam? ¶ Ambroſiꝰ ſuper Matheũ. Grauiſſimus nodꝰ in ligno nõ poteſt expelli:niſi grauiſſimo oppreſſioꝛio.ſ¶ Ambꝰ ſuper Lucam. Plus proficit amica eoerec tio: qm acuſatio turbulenta illa pudorem incutit: hec indignationem mouet — atus deus. quia ſic ibi pars dyabolo deſcendit: 6& otum dyabolus poſſedit. ¶ Auguſtinus de verbo dñi. Beati mundo coꝛde.non exterioꝛibus oculis: ſed coꝛde videbit deus ¶ Hieronimus ſuper matheum. Coꝛ habet guloſus ĩ ventre Kit Rie leet⸗ ſem! ſo8.2 etmn eralre ieg grccki⸗ oeent! gnns . (boren ſuntton nſb⸗ Neutn Mvt. ninoe Urdor gueru. Gtaal ſthran Vipa nus i ut la⸗ ſigus W antu perſe lerat liud ventis elt co⸗ wwneſ Nn mt⸗ r (8 ign vm vuls C E tprert⸗ deneſ dun D bumme ſentium neſt lpcan⸗ em ſur apud mima upatt lnchl ittt ate ualecoe Mhw trhemm⸗ Ntonisin dineri rabi wigent⸗ W mun. o non Nouit deus mutare ſ. entenciã: ſi i tu nouer' emendare delictuᷣ ¶ Hieronimus in epiſtola. Quomodo poteſt preſes eccleſie auferre malum de medio eiꝰ: qui in delictum ſimile corruit? Idem. Que eſt iſta iuſticie: inimica bonitas: culpate crimino ſos: a vulnera eoꝛum vſq; ad diem iudicij incurata ſeruare?⸗ ¶ Greg? in moꝛalibo. Regat diſcipline vigoꝛ mãſuetudinem: et manſuetudo oenet vigoꝛem · ſic alterum commendetur „ ex altero:vt nec vigoꝛ ſit tigidus:nec manſuetudo diſſoluta ¶ Gregoꝛius in regiſtro. Manifeſta peccata nõ ſunt occulta coꝛrectione purganda:ſed palam ſunt arguendi: qqui palam nocent. ¶ Gregoeiꝰ in paſioali. T unc proteruos meliꝰ corri gimus: cũ ea que bene egiſſe credunt: mala acta monſtramꝰ?: ¶ Bernard ſuper cantica. Maioꝛa crimina a tarde credend . ſunt cum audiun?᷑: a citius punienda cũ veraciter agnoſcũ tur ¶ Bernaròꝰ. Prelati noſtri calicem linquunt: Gz camelũ deglutiunt:dum maioæa pretermittentes:minoꝛa diſcutiunt·. U Iſdorꝰ de ſummo bono. Qui delinnte; ſupbo vel odioſo animo corripit: non emendat ſed percutit. ¶ Iſidorus. Qui blando verbo caſtigatus nõ coærigit: acrius neceſſe eſt vt ar⸗ guatur. ¶ Chriſoſtomꝰ. Circa vitam tuam eſto auſterus: circa alio'u benigmis: audiant te homines parua mãdantezʒ et grauia facientem. ¶ Origenes in omelia. Dum ſ. acerdotes vm parcunt:vniuerſe eccleſie moliuntur interitum. ¶ Raba nus ſuper matheum. Ita peccat qui videt fratrem peccare tacet: ſicut qui penitenti non indulget. ¶ Ptoſper. Leuiter ca ſtigatus exhibet teuerẽtiam caſtiganti: aſperitati aũt nimie increpationis offenſus: nec in crepatiõeʒ recipit:nec ſalutem ¶ ¶eo papa. Odio habeantur peccata non hHomines coꝛripi antur tu midi: tollerentur infirmi. ¶ Caſſiodorꝰ. Malũ cum perſeuerat augetur: remediabile bonũ eſt in pecato ace⸗ lerata coꝛrectio. ¶ Petrus rauenna. Peruer ſũ corigere nihil aliud eſt: ꝙ ſtimulare inſanum: ꝙ; oleum adhibere camino: 2 ventis incendia ſuperate. ¶ Hugo de ſancto victoꝛe. Difficile eſt coꝛ induratum malicia: ad foꝛmã diſcipline: ad ſpeciem honeſtatis incuruare. ¶ Seneca de clementia ad neronem. KRon minus turpia ſunt principi multa ſupplicia: ꝗꝙᷓ medico multa funera. ¶ Seneca in epła. Obiurgationi ſemꝑ aliquid plande admiſce: facilius penetrant: verba que mollia vadũt. ¶ Seneca. Vicia tranſmittit ad poſteroſ ꝗ preſentib culpis ignoſcit. bonis nocet:qui malis Parcit. Idem. Nobilis equus Vmbra virge regitur: ignauꝰ nec calcaribus cõcitari poteſt ˖ vulgi impericiam ad res iuſtas ſola conſtringit neceſſitas· ¶ De Creatione. ¶ Capituluurlnij Vguſtinus libro·xj. de eiuitate dei. ria queda ma⸗ M xvime ſcieda de creatura nobis oportuit intimari: ſcʒ ſon R Qins eam fecerit per quid fecerit? quare fecerit? Si ſngt ergo querimus quis fecerit? deus eſt. Si per quid dixit 2 fa ” cta ſunt. Si quare fecerit?quia bona eſt. Nec enim auctoꝛ eſt Par excellentio? deo: nec ars efficacioz dei verbo:nec cauſa melioꝛ ut qin vt bonum crearetur a deo bono. ¶ Auguſtimis ibiteem ſul Ex perpetuitate creaturarum: intelligitur creato? eternus.ex ſtins magnitudine omnipotens: ex oꝛdine a diſpoſitione ſ, apiens: Dool ex gubernatione bonus. ¶ Bernardus in ſer mone. Qõſidera titur ſeptem in beneficio creatiõis. creauit te ſine comodo ſuo (Be⸗ vnde pſalmiſta. Bonoꝛũ meoꝛum nõ indiges ſine merito ſuo exht quia nihil ante ꝓmeruit:q penitus nihil fuit. Cogita qualẽ taten te fecit. hm copρus egregiam creaturam. ym an imam magꝰ- oꝛnar egregiam- vtpote imagine creatoꝛis inſignem: rationis par⸗ ſiniſt ticipem: beatitudinis ſempitern e capacem. Cõſidera dna⸗ ¶en⸗ cionis poteſtatem terroꝛ em hominis:ſuper cuncta animan⸗ nuncts cia imminere decernitur. Conſidera ergo largitatis admini/ d ſtrationẽ: quanta tibi largitꝰ eſt ad eruditionem:quanta ad Ahun conſolationem: quanta ad cœreptionem: quanta ad delecta pedi cionemquid inde gratias agas.ſ Bernbardus de diligendo nce deo. Si totum me debeo: pro me facto quiò addam iam pro C me refecto hic modo-nec enim tam facile refectus:qin factꝰ? keier In primo opere me mihi dedit. in ſecundo ſe · vbi ſe dedit: allue me mihi reddidit datus ergo q redditus: me pro me debeo: tne et bis debeo. Sed quid domino pro ſe tribuamin am etiam ſi (ede me milies rependere poſſem: quid ſum ad deum meum? vwör ¶ De Orudelitate ¶ Capitulumlimnj4 * Vguſtinus de conflictu vicioꝛum virtutum. Se⸗ pius enim contigit:vt leuiter ac cũ diſcedine coꝛre⸗ tio prolata ſpernitur. se contra hruimilitatis verba: . Ceſpectionis iacula emittun: proteruia. ¶ Caſſiodorꝰ. Quiò Prodeſt crudelibus perſequi:quos vident ſemper perſecutio d⸗ inbus augeri? ¶ Seneca libro de moibus Euitabis crudeli .g ir tatem:& miniſtrã crudelitatis iram. Idem de clementia. Cru * delitas nihil aliud eſt:q attrocitas animi in penis exig endis Wi crudeles vocabo quia puniendi cauſam Pabentmodi non ſibi⸗ habent (De Sancta cructe (Capitulum.lv N Vguſtinus ĩ ſer mone de paraſceuen. Crux chriſti nibi nobis totius cauſa beatitudinis eſt. hec nos a cecita 1 oor . reia E. , i e ef. Ror- 0n . liberauit erroꝛis: hec a tenebris reddidit luci: hec mar. bellicos reddidit quieti: hec alienos deo coniunxit: longe den conſtitutos provimos preſentauit:hec peregrinantes ciiies tſtu oliendit:hec diſcoꝛdie amputatio eſt:hec pacis ſirmamẽétum i donoum omnium abundans largitio. ¶ Ambroſius in ſer⸗ nAS mone. Aucto pietatis in cruce pendens teſtamentum odidit aun üſingulis pietatis OLer diſtribuens. apoſtolis perſecutionem oH iudeis copꝰ: patri ſpiritum: virgini paranimphum: latroni in paradiſum: peccatoei bo infernũ: chriſtianis vere penit entib⸗ nn ſaltnnit nndndee d Ht. iinus in epyſtola. Dei fili? Sen ſuſtinuit ignominiam crucis: tu bonos Putas ꝗ felicitate —KM iſtius ſeculi & delicijs perfruuntur. ¶ Gregoꝛius in omelia. Nee Duobus modis crux tollitut᷑. cum atit Pabſtinentiam affi⸗ ñd eitur coꝛpus:aut per compaſſionem proximi affligit᷑ animꝰ dd i HBernardus ſi per cantica. Chriſtus in paſſione patiẽtiam Ron exhibet:hHumilitatem commendat: obedientiam implet:cari⸗ igni tatem per ficit his virtutum gẽminis: quatuo coꝛnua crucis mS oenanturx.G& eſt ſupereminens caritas: a dextris obedientia: a ns ſiniſtris patientia: in proſundo radix virtutum humilitas- vdnde:⸗ ¶ Bernhardus in ſermone. O vere celeſls planta: precioſioꝛ tnu cunctis:ſanctioꝛ vniuerſis. O vere lignum vite.quod ſolum dminn fuit dignum portare ſalutis fructum. ¶ Qaſſiodorus. Crux nta ad eſt humilium in vita tuitio:ſupborum dei ec tio:victoꝛia xp̃i le perditio dyaboli: infernoꝛum deſtructio: celeſtium ofirmatio ſigend) mees infidelium:vita iuſtoum.¶ Iobannes chriſol tomus. mn dto QCrux eſt chriſtianoꝛum ſpes:ro manoum victoꝛia:motu oꝛ nfad reſiurrectio:cecoꝛum dux:conuerſoꝛum via: claudorum ba⸗ de⸗ culus:pauperum conſolatio: arbor reſi urrectionis:lignũ vite e. eterne. ¶ Damaſcenus. CQrux chriſti clauis paradiſi:hic in⸗ tan . firmoꝛum baculꝰ:paſloꝛũ virga: conuertentiũ mamiductio aa . ficientũ ꝑfectio:anĩe ſaliis coporis:oĩm maloꝛũ arierſio: urplm oĩm bonoꝛum datrix De Qupiditate QCaplin lvj. Hum üö Vguſtinus ad comitem quendã. Superbia cupi⸗ nraar⸗ ditas in tantum vnum malum. vt nec ſuperbia ſine RB – apiditate nec ſine ſt upbia cupiditas poſſit inueiĩri C ¶ Aug?. T anto magis in heret deo quilibet: quanto minus ſruno diiligit Prium. ¶ Ambs lib de offi. Cuũ augere opes:aggre/ nN Y gare pecunias: ocupare terras poſſeſſionibv: cupimꝰ? pſtare n Diuitis: iuſticie ſoemam exuimus: beneſicentiam cõmunem end amittimus. ¶ Cregd in moꝛalibo. Qui cupiditas dñari dicit᷑: * fſiibiectꝰ malis omnibo demonſtrat᷑. ¶ Bernardꝰ in ſermone⸗ ſ e Nihil in hac vita laborioſius:q́;ᷓ deſiderijs tertenis eſ tuare:6 4 uec nibil hic quietiꝰ:q́; huius ſeculi nihil appetere. ¶ Cpriſoſtoꝰ cr in omelia ſuper math̊. Qui ſemel eſt xpi ſeruꝰ effecto:nõ erit ic, mam mone famulꝰ. Idem. Appoſitio diuitiarũ maioꝛẽ accen⸗ dit flãmam: a vehementioꝛ fit cupido. ¶ ¶eo papa in ſermo b ne. Virũ catholicti a precipue ſa cerdotẽ deo ſiẽ nullo impli 8 cari erroꝛe ita nila oꝑtet ciipiditate violari. ¶ Petrꝰ rauẽna. Omnium maloꝛũ radix eſt cupiditas: tranſgreſſionis mater magiſtra nocendi: prima Pilaria iniquitatis: auriga malicie ſiéc aria virtutum ſeditioms oigo fouea ſcandaloum CIn nocentius de vilitate conditionis humane. Radix maloꝛtun eiſt cupiditas: hHec ſacrilegia ↄmittit: & furta a rapinas exer/ cet a pᷣdas: bella gerit Pomicidia: ſymoniace vendt et emit inique petit & recipit: iniuſte negociatur 2 feneratur inſtat dolis. & imminet fraudibus- diſſioluit pactum: a violat iura⸗ mentum coꝛrũpit teſtimonium: G& peruertit iudiciũ. ¶ Inno . 17 , „„ 12 centius ibidem. Tria maxiĩe ſ. olent homines affectare ſcilicet · opes:voluptates Honoes. De opibo praua: de voluptati⸗ 27 . „ pus turpia: de hon oꝛibo vana procedunt. Nam opes genant cupiditatem a auariciã: voluptates pariunt gulam & luxu riam: honoꝛes nutriunt ſuperbiam & iactantiam. ¶ Seneca in epyſtola. Nunquam parum eſt quod ſatis eſt a nunqim̃ multum: ꝗ ſatis non eſt. neminem pecunia diuitem fecit· ¶ Seneca. Fotiſſima peſtis eſt cupitas: que ſolet egenos fa⸗ cere quos capt᷑: dum finem querendi non inuenit. ¶ Seneca in prouerbijs. Aienum nobis noſtrũ plus alijs placet · effu/ gere cupiditatem: regnum eſt vincere · ¶ De Qurioſitate. ¶ Capitulumlvij. genus hominum ad cognoſcẽdam vitam alienam: „ deſidioſum ad coꝛrigendam ſuam. ¶ Auguſtinꝰ in ſermone. Multo felicius inuenit ſyderum 9ditoꝛem Humilis pietas: ꝙ ſiderum o dinem ſuperba curioſitas. ¶ Auguſtin? de vera religione. In ↄſideratione creaturarum non eſt vana et peritura curioſitas exercẽda. ſed gradus ad immoetalia 6e ſemper manentia faciendus. ¶ Hieronimꝰ in epyſtola. Qibo demonum eſt carmina poetax ſe claris ſcĩa: rethoricoꝛe vboʒ pompanulla ibi ſ. ecuritas veritatis: mulla iuſticie refectio re ritur-ſtudioſi earum in fame veri. G virtutũ penuria per⸗ manebunt. ¶ Bernardꝰ? in ſermone. Qurioſus foꝛas egredit: et exterioꝛa ↄſideratqiui ſic interna deſpicit: futa non ꝓſpicit Idem. Multi ſtudent plus alta & apta proferre /a erubeſcutt plana & Pumilia:ne hoc ſoluʒ ſcire vide ant. ¶ Proſper. Que deus occulta eſſe voluit: non ſunt ſcrutanda que aũt mani⸗ feſta fecit: non ſunt negligenda ne in illis illicite curioſi: et in bis damnabiliter ingrati inueniant. ¶ Hugo. Curioſi⸗ tas eſt ſuperflua inueſtigatio ad ſe non ptinentiũ.¶ Richar dus de ſancto victoe. O qũ̃ti veritatem querũt · non in veri / tate· && quanti inueniunt:non ad veritatem: ſed ad vanitateʒ 2 miſerrimum eſtiin verbis vite lucra moœtis negociant. ¶ Detrus rauenna in ſermone. Odibili? niHil eſt ſubtilitate npſcſe⸗ guſtinus libro decimo gfeſſionum. Curioſus eſt bieſt imis gue ef ntas e ſophil etreyt giſtan optinuns melinue udp rugtee (el d iSroatd acni⸗ quoduͤ Pteeni⸗ moda Alteriu⸗ Veyiti lii ommi SS ſte lan N tten lnſtx Kura⸗ Chno chen Nuput⸗ Sgenunt nmäbon (Soan nuni i n ſectt Senea lunee eoos ,alienam ſtibit bhumils Galind NRN vbi eſt ſola ſubtilitas. Idezʒ. Maximum vicium ſubtilitas eſt nimis ſe oſtendere:viliſſima aũt eſt diſſimulatio ſubtilitatis que effedtu apparet:habitu latet. ¶ Petrꝰ rauenna. Que vti⸗ litas eſt cedulas euoluere: firmare verbotenus ſummas: 6e ſophiſmatum verſutias inuierſare: damnare ſcripta veterum et reprobare omnia que inueniuntur in ſuoꝛum cedulis ma giſtroꝛũ. ¶ Gloſa ſuper eccle. Sobrius intelligere in omnibo optimus eſt:qui reficit animam:nec grauat mentem. Vnde mel inueniſti:comede ꝗd ſuffiet tibine foꝛte ſatiatꝰ euomes illud:6 periures nomen dei tui. ¶ Seneca in epyſtola. Quid te toques illaceras in illa queſtione: quã ſubtilius eſt con⸗ tempſiſſe: qin ſoluere JUM ¶ De Damno. ¶ Caphn. lvnj. Vęuſtinꝰ in ſermone. Non ſapit lucrum:qui dolet damnũ foetioꝛ eſt in confeſſione chriſti:qui damna on timuit: ꝙ qui lucra contempſit. ¶ Gregoꝛius in moꝛalibo. Aptus damnationis teſtis:eſt ipſe timoꝛ iniqui⸗ tatis quia timetut quod agitur:a tamen malum non vincit quod timetur. ¶ Caſſiodorus in epyſtola. Melius eſt enim pPreſentia damna cõtemnere:q́; exiguo queſtu perpetua co⸗ moda non habere.¶ Seneca in ꝓuerbijs. ucrum ſine dãno alterius fieri non poteſt: damnum niſi exabundantia raro venit. ¶ Seneca de remedijs foꝛtuitoꝛum. Omnia perdidiſti: cũ omnibo perire potuiſti. Noli cõqueri ꝗd incideris:gaude Ad euaſeris:qui ſe habet:nihil perdidit. Dare vbi liberalitas ¶ De Debito ¶ Qapitulum lix· Legoꝛius ſuper ezechielem. Sic ſub auctoꝛitate ſup⸗ bia:& humanus tumoꝛ ſub humilitate ſe palliat: ve ſepe nec ille valeat conſiderare quid deo: nec iſte ꝗdð debeat proximo. ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Deputemꝰ in⸗ dulgentiam datam quaſi pecuniã mutuatam:quo plus no⸗ bis creditur ex henignitate: eo debitoꝛes ampliꝰ tenemur in opere. ¶ Gregoꝛius ibideʒ. Stultus eſt debitoꝛ: qui gaudens mutuatas pecunias accipit & tempus quo reddere debeat: non attendit ; l ¶ De Decima- H ¶ CapitulumIx. Vgęguſtinus in ſermone. Hec eſt domini iuſtiſſima conſuetu do· vt ſi tu illi deceimam non dederis: tu adꝰ cimam teuocaberis:id eſt demonibus que eſt de⸗ cima pars angeloꝛum aſſociaberꝰ dahis inquit impio militi quod non vis dare ſacerdoti. ¶ Auguſtinus ibidem. Si deci/ mam dederis: non ſolum habundantiam fructuum recipies ſed è ſanitatem aĩe a coꝛporis ↄſequeris.ꝗqa decimas dando . 5* == et terrena celeſtia poſſumus premia promereri. Vnde qui decimas dare noluerintres alienas inuadunt:a dominũ qii dignatus eſt accipere. ¶ Auguſtinus in ſermone de decimis Attẽde quid creatura decima: inter intellectuales creaturas eſt homo:quia angeli in nouem oꝛdinib:decimus autẽ oꝛdo eſt hHominum. Et ideo eſt hoĩs decimam ſoluere:vt ruinam angeloꝛum valeat ſupplere. ¶ Hieronimus in gloſa Malach Qriia nõ reddidiſtis decimas primitias iccirco in penuria et fame maledicti eſtis.qᷓ dum parua ſiibtrahitis:vbertatem poſſeſſionum veſtrarum & totam abundantiam frugũ per⸗ didiſtis. ¶ Chriſoſtomꝰ ſuper matheum. Iuſticiã:miſericoꝛ⸗ diam & fidem: ꝓpter ſuam gloꝛiã mandauit deꝰ:ſed decimas ꝓropter ſacerdotes ¶ Io hannes chriſtomꝰ. Sacerdotes qui propter decimas coꝛripiunt populum.q maioꝛa peccata vi⸗ dentes tacentdocẽt colare culicem & deglutire camelum id eſt a modico abſtinere a maioꝛa committere ¶ De Delicis. Capitulum.lIxi: A Vguſtinꝰ in ſermone. Qui dat pro modica delecta cceieone illud pro quo ſe tradidit: ſtultum chriſtum reputat mercatoꝛẽ. ¶ Ambroſiꝰ in epła. Quicunqʒ; a puericia dederit ſe delicis: manebit in ſeruitute: vt viuens moꝛtuus ſit.¶ Gregoꝛius in moꝛalibo. Hi frequẽter maioꝛes tribiiſlationes ex carne ſuſcipiunt: qui carnis voluptatibus delectantur. ¶ Chriſoſtomus.Sicut impoſſibile eſt vt ignis ſinflãmetur in aqua ita impoſſibůle eſt ↄpumctionem vigere in delicijs. ¶ Bernardus in epla. Mens aſueta delicijs: nec ex⸗ ciillta diſcipline ſarculo:multas ↄtr abit ſoꝛdes RHacile onus afflictionis ſentiunt qui vti ſuauibus delicijs conſueuerunt ¶ Seneca in epła. Eſtimãt animos amenitas nimia: qmlibet viam iumẽta patiunt:quoꝛũ durata in aſpero virgula eſt · in molli plauſtriq; paſcue ſaginati cito ſubſternunt᷑. Innatum eſt ab illo mũdi conditoꝛe:qui nobis viuendi iura deſcripſit — vt ſalui eſſemus:non vt delicati delicijs miſere:ac ſolicite om nia comparentur· ¶ De Deſiderio ¶ Caplim lxij; NVguſtinꝰ ſuper Pſalmiſtam. Qui deſiderat:a ſi lin⸗ gua taceat.coꝛ decãtat.qui aũit non deſiderat:qlibet amoꝛe:quolibet clamoꝛe: aures hominũ feriat: intus mutus eſt deo. ¶ Ambꝰ. Quanto diutius abeſt q;dd deſideraĩ tanto expectantis deſidetia maioꝛa quadaʒz via amoꝛis igne⸗ ſcunt caro deficit:ſed cupiditas aliẽ & augetur. ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia- Si ſancta deſideria dilectione creſcuntſi autẽ dile⸗ Rione deficiunt: deſideria non ſi unt. ¶ Gregorius in moꝛalibe. Valentioꝛes voces apuid ſecretiſſimas aures dei · non verba faciũt:ſed deſideria eternam em vitam ſi oꝛe petimꝰ:nec coꝛde vſet nem xſider ſedefr Ptust sineert Nberum dorninu (rt diſ ſunto (Norr ktemac Gung lund nor erimu ernſc altta ſeunda! RNN igi deſideramus: clamantes tacemus. ſi vero deſideramuss & e uni tacemus: tacentes clamamus. Seneca. Etiam celeritas in I g deſiderio mœa eſt. Deſ pectus ſuie deriſio vbi contemptus· Atie (De/ Deſperatione-· ¶ CQapimIxnj- un guſtinus De ſymbolo. Tatro agnouit: petrus ne⸗ “ gauit. in petro demonſtratur quemqim̃ iuſtum non 3 — de ſe preſumere deberẽè ¶ Auguſtinus de penitentia — bboer — —II pr ers n, Mim Ne deſperando augęamus peccata: propoſitus eſt peni tStis — Seſprerr, re, faripe . Pere — SPP . P po u5 e e itetie L im nn. portusrurſus ne delpetando augeamus:datus eſt Dies moꝛ dinm tis incertus. Ambroſi? ſuper lucam. Nemo diffidat: nemo veterum con ſeius peccatoum premia diuina deſperet. R ouit d dominus mutare ſententiarinſi tu noueris emendare deliétũ R ¶ Ambꝰ. Incumbit virtuti ſeculi.qui deſperat de adiutoꝛio meimd dei (Cbriſoſtomus. Illius eterne ciuitatis ianiias nobis de / ,. ſperatio claudit: ſpes aperit:fiducia latum prebet ingreſſum- ulumd ¶ Iſidorus de ſummo bono. Nullus deſperare debet veniam⸗ rn elecn etiam ſi circa ſinem vite ad penitentiam conuertatur. Vnum chriftun quemq; enim deus de ſuo fine:non de vita preterita iudicat Wiang Idem. In vita hominis finis querendus eſt quoniam deus MVe non reſpicit quales ante viximus: ſed quales circa finẽ vite ermnd erimus. ¶ Leo papa. Sceleratio? om nibo o iuda & infelicio? loptitbe extitiſti · quem non penitentia duxit ad dñm: ſed deſperatio ſtutigns traxit ad ladueũ. ¶ Hugo. Prima ſalus eſt declinare culpaz em vigere ſecunda non deſperare veniam. ¶ Victoꝛinus. Deſperatio eſt NNG. auud vite ſtatum vel virtutũ redditum fracta ſpei gubernatio DNe ¶ Seneca. Nemo ſe mutat: qui ſe mutari ſperat. SS Orſoenen ? ¶ De Detractione· ””MBM C Qapitulumlxinj· imingian V—Vguſtinus in gloſa. Plus nocent in membris detra Graulaett hentes chriſtoquia animas crèditoꝛum interficiũt mimumn qui eius carnem mox reſurrecturam peremeruũt Mr Ambroſius. Bylinguis ſerpens habetur atq; letalis: eo ꝙ; eloeon dyabolus miniſter aliud loquatur lingua: aliud coꝛde medi Colnle tetur. ¶( Hieronimꝰ. Qaue ne aut linguã: aut aures habeas Ataſtlin prurientes id eſt ne aut ipe alus detrabas: aut alios audias urditn detrahentes. ¶ Hieronimus. Incongruum eſt copore latere ratirt et lingua per totum mindum vagari⸗ſ Gregoꝛius in paſ 10 ſd⸗ rali. Non maledices ſurdo τ Surdo maledicere:eſt abſenti . uncf ac non audienti derogare: Coꝛam ceco offendiculũ ponere! 1 d elſt diſcretam quidem rem agere: ſed tamen ei qui lumen di⸗ atole ſcretionis non habet ſcandali occaſionem prebere. ¶ Bernar⸗ e ſ. dus de conſideratione. Omnem qui paunlam veretur dicere bern quoðs in aure loquitur: ſuſpectum habeas. ¶ Idem. Detra⸗ tneron Coꝛ ee libens auditoæ vterque dyabolum portat in lingua- — ¶ Iſidorus de ſummo bono. Non ſolũ ille reus eſt:qͥ ſalſum de alio profert:ſed & is qui cito aurem criminibus prebet. ¶ Qaſſiodorꝰ. Dentes dicti ſunt a demendo· ideo pulcre lin⸗ gue detrabentiũ dentes vocantur:quia ſicẽ illi partes demũt ita & iſti opiniones hoĩm coœrodunt. ¶ Bernardꝰ in ſermone Nunꝗd nõ vippera eſt lingua detrac toꝛis ferociſſima: plane nimirum ꝗᷓ tam letaliter inficit flatu vno: Niinqͥd nõ lancea eſt lingua iſta ꝓfecto acutiſſima que tres pen etrat ictu vno · ¶ Hugo.Detractio eſt locutio ex inuidia procedens: bona alioꝛũ denigrans. ¶ ullius. Eit em neſcio quomõ:vt magis in alijs cernamuis ſiquid delinquit᷑: ꝙ; in nobis. Vnde poeta· Qum tua puideas oculis:mala liꝓpus iminctis. Qur in ami coꝛum vicus:tam cernis acutis: ¶ Seneca in epła. Nulla tam modeſta felicitas eſt:vt malignitatis dentes vitaret. ¶ Seneca in ꝓuerhijs. Difficilem oportet aurem habere ad crimina ¶ De Deo CQapitulum xv. guſtimis ſuper Iobannem. Deus tibi totũ eſt: ſi 6 lumẽ tibi eſt.ſi nudꝰ es:immotalitate tibi veſtis eſt. ¶ Auguſtinus libro ſexto confeſſionum. O vera ſumma ſuauitas ommi ſuauitate dulcioꝛ: ſed non carni & ſanguini ommni luce clarioz omnmi ſecreto interioꝛ: omni Honoꝛe ſublimi oꝛ: ſed non ſublimibo in ſe. ¶ Auguſtinus libro vij gfeſſiõm O eterna veritas: & vera catitas: à cara etermtas tu es deus meus.¶ Auguſtinꝰ in ſoliloquis. Deus va & ſumma vita: in quo & a quo a per queʒ bona ſunt:que bona ſunt ommia deus⸗a quo auerti cadere:in quem cõuerti reſurgere:in quo manere conſiſtere eſt deus: a quo exire moꝛi: & in quẽ redire rveuiuiſcere: a in quo habitare viuere eſt deus quem nemo amittit niſi deceptꝰ: quem nemo querit niſi admomtus:queʒ ne mo inuenit niſi purgatꝰ. ¶ Auguſtinmus ſuꝑ Pater noſter Deus eſt in ſeipſo ſicut alpha & o: in mindo ſieut rec toꝛ æ auctoꝛ: in angelis ſicut ſapor:& decoꝛ in eccleſia ſicut paterfa milias in domo: in anima ſicut ſponſus in thalamo:in niſtis ſicut adiutoꝛ proteétoꝛ: in reprobis ſicut pauoe & horroꝛ ¶ Auguſtinꝰ ſiiꝑ Pſalmiſtam. Qund mihi preter deum eſt: dulce nõ eſtquicqd mihi vult dare dñs meus:aufer at totũ et ſe mihi det.¶ Auguſtinꝰ in epyſtola. Non eſt quo fugias a deo irato:niſi ad deũ placatũ:& econuſo. ¶ Augꝰ in epla Deus totus oculus eſt:qa omnia videttotꝰ mamus eſł:quia omĩa operatotus pes eſt:ꝗa vbiq; eſt. ¶ Ambꝰ ſuꝑ lucam· Non in loeus deus videtur:ſed mũdo coꝛdenec coꝛporali oculis deus queritur: nec circumſcribitur viſu: nec tactu te⸗ netur:nec auditur affatu: nec auditur inceſſu/& cum abſens eſuris ꝓanis tibi eſt.ſi ſitis:aqua ti eſtſi in tenebris vide ralil iſta v ybiqt Deus! ſplent tationel ſurſum penett? nonaf uodt mine de oſiſime. wicshn ſras wa Tongtud proptere propter Deusa mmatun taturyt ſoinran M ſipr ſod lud AAo kraerge ſtro an non ptat deltt eſſe mora On Puti werd ſeend pit mmle Vvit inſalebe eltitecun detmae prouta d. lim rr ni. di erndn Aplan⸗ lnne uno woenn hau Lredre twi veu raſumn urnm ſungruin aeſudon gfeſlon Ves s ma vita. KdwN nh n uetae guem e vonsn ernolt tpeter gin uſtis horro⸗ deum etattoi o vugn in NN s m inlin⸗ nibo toute⸗ 4 blen eſt videtur: & cum preſens eſt non videtur. ¶ CGregoꝛius in moalibus. Creato omnium deus pater ommpotens vbiqgq eſt. a vbiq; totus eſt. & tunc minus inuenitux: quãdo is qui vbiq; totus eſt in parte queritur. ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibus Deus manet intra omnia: ipſe extra omnia: ipſe ſupꝑ omnia ipſe infra ommia.ſuperioꝛ eſt per potentiã: inferioꝛ ad ſuſten⸗ tatione m: exterioꝛ per magnitudinem:interioꝛ per ſubtilitatẽ ſurſum tegens:deoꝛſum continens:extra circundans:interiꝰ penetrans. ¶ Bernardus. Deus partibus non oſtat:vt coꝛp-ꝰ non affectibus diſtat vt anima: non foꝛmis ſubſtat vt omne quod factum eſt.¶ Bernardus. Quam diues es in miſericoꝛ dia: ꝙ́ magnificatus in iuſticia: qin munificus in gratia do/ mine deus noſter:non eſt qui ſimilis ſit tibi:muneratoꝛ copi oſiſſime:emuneratoe equiſſime:liberatoꝛ puſſſime· gratis re⸗ ſpicis humiles: iuſte iudicas innocẽetes: miſericoꝛditer etiam ſaluas peccatoæes. ¶ Bernꝰ de conſideratione. Quid eſt deus? Tongitudo datitudo: ſublimitas && profũdum. Longitudo propter eternitatem:latitudo propter caritatem: ſublimitas propter maieſtatem. profundum propter ſapientiam. Idem Deus amat vt caritas: nouit vt veritas: ſedet vt equitas:do⸗ minatur vt maieſtas:tegit vt princeps:tuetur vt ſalus:ope vatur vt virtus:teuelatur vt lux:aſſiſtit vt pietas:que omĩa faciunt angeli: facimꝰ a nos:ſed longe inferioꝛi modo.¶ Ori⸗ genes ſuper Iudi. Vnuſquiſq; quo pre ceteris colit: quod ſuper omnia miratur a diligit hoc enim deus eſt ſi quod il⸗ lud eſt:quod in dilectionis laude preponderat᷑:hoc tibi deuns eſt. ¶ Caſſiodorꝰ. Deus nec ſplene ridet: ne vultu ſubſannat Ira ergo dei vocatur retributio peccatoꝛũ. ¶ Hugo de clau⸗ ſtro anime. Sicut enim nullum eſt momentum quo homo non vtatur vel fruat᷑ dei bonitate a miſericoꝛdia. Sic nullum debet eſſe mo mentum q eum preſentem non habeat in me⸗ moꝛia. Omne tempꝰ in quo de deo non cogitas:hoc te com⸗- puta perdidiſſe. ¶ Alanus. Deus eſt ſplendor nunquam de/ ficiens: vita indefeſſa nõ moꝛiens: fons ſemper ſcaturiens:ſe⸗ . „ . minale vite ſeminarium: ſapientie principale principium: initiale bonitatis initium. ¶ Seneca ad lucillum. Prope deus eſt:tecum eſt:intus eſt mi lucille: ſacer inter nos ſpiritus ſe⸗ det:maloꝛum bonoꝛumq; noſtroꝛũ obſeruatoꝛ & cuſtos: Hic prout a nobis tractus eit: ita nos ipſe tractat. Bonus vero vir ſine deo nemo eſl - PON ¶ De Deuotione · ¶ Capitulum. lxvji· == ſ hfdf E 5 2 ê 5 Vguſtinus ſuper Pſal miſtam. Non putreſcit coꝛ:ſi leuetur ad deum · Erumentum tuum ſi haberes in inferioꝛibomne putreſceret: leuares illud ad ſuperioꝛa frumento tuo queris mutare locũ: co permittis putreſcè in terra: fru mentum leuares ad ſiiperioꝛa: coꝛ leua in celum. ¶ Auguſtinus ſuꝑ Iohannem. Si habet animus vnde oble⸗ ctetur extrinſecus:ſine deliciijs manet interius. ¶ Auguſtinꝰ ſuper io hannem. Neſcio quid incoꝛporaliter & ſpuũaliter in nobis facit deus ꝗd nec ſomis ſit qui aure percipit᷑ nec coloꝛ qui oculis diſcernat᷑:nec odor qui in naribo capiatur:nec ſa por qui faucibo iudicetur:nec durum a molle q d tan gendo ſentiatur: & tamen aliquid eſt: ꝗ ä ſentire facile eſt explicare non poſſibile.¶ Gregoꝛiꝰ in omelia. Si nos virtus deuotiõis in intimis afficit: omnis ſtrepitꝰ praue ſuggeſtiõis obmute ſcit. ¶ Bernardꝰ ſuper cantica. Non omnibo eodem mõ data eſt gratia iſta.ſcilicet deuotio porro thomas in latere: iohes in pectoꝛe petrus in ſinu patris: paulus in terciꝗ celo:ſecreti huius gratiam ſunt aſſecuti. ¶ Bernardus ſuꝑ cantica. Mel in cera: deuotio in litera-alioquin litera occidit: ſi abſq; ↄdi⸗/ mento ſpiritus glutieris. ¶ Bernardus ibidem. Eſt vngentù contritionis:eſt vngentũ deuotionis:& eſt vngentũ pietatis Primum pungitiuũ doloꝛem faci ens ſeciindũ temporatiuũ doloꝛẽ leniens:tercium ſanatiuũ moꝛbum expellens. ¶ Cadi odorus in coll. Melius eſt deuotũ in minoꝛibo:qm̃ indeuotũ in maioꝛibo ꝓfeſſionibo inuemiri. ¶ Hugo de ſancto victoꝛe Deuotio eſt ſeruoꝛ bone voluntatis:quẽ mens cobhibere non valens: certis manifeſtat indicijs · ¶ De Dyabolo. ¶ Capitulum.lxvij: non videre certi ſumus:ſed motu eas copor ab illo et affectionũ indicus colligi æ experimèto didicimꝰ noſti coꝛda filioꝛũ hoĩim. ¶ Auguſtinꝰ. Plurimũq; dyabolꝰ? vult nocereſnon poteſt⸗Quia poteſtas iſta ſub poteſtate eſt. nam ſi tantum poſſet nocere dyabolus quantum vult. aliꝗs iuſtoꝛum non remaneret. ¶ Ambꝰ.Anima nuncq a coꝛpore vinceretur:niſi priꝰ a dyabolo teneret᷑. ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia Profecto dyabolus vincitur: quãdo mens noſtra in tempta menta eius ad delectatiõe; atq; conſenſum non contrahitur: ¶ Gregoꝛꝰ ibidem. Iniuſtum eſt ſeruire dyabolo:qui muillo Placatur obſequio.¶ Bernardꝰ in ſermone. Demonum eſt mala ſuggere:noſtrum eſt non conſentire:quotiens eis reſi⸗ ſtimus: totiens eos ſuperamus: angelos gloꝛificamus: deum honoꝛamus:qui incitat vt pugnemus:adiuuat vt vincam 9. ℳ ? 5 2 guſtimus. Internas anime cogitationes dyabolũ ſecreta autem coꝛdis ſolus ille nouit:ad quem dicit᷑tu ſolus lyhuind cisfot ſeteum mto M⸗ Denonist iitieſutlt Veſtun coUl aaunn lib iuus ſerſen onteſſt ſ Opri lie illece ſilltatt ctolus utaſeel tuvsddio⸗ pacemiu nes allelu pakrietes b doli niſc⸗ Aulntun tam kedem Cobomine ſermereted WMeworüne medeoſe Gach flud Or wumdo Nmali iimn ſu⸗ Nümſ⸗ conſolidat ne deficiamus Chriſoſtomus ſuper matheum ien In primis grauis & inſufferabilis eſt impetus dyabolus: ꝙ& dn ſiquis foti animo ſuſtinuerit eũ in primo: in ſecundo inue⸗ töpltnt niet eum infirmioꝛem. Quanto enim plus percuſſus fierit: Gincloan tanto magis refrigeſcit a deficit. ¶ Iſidorus de ſummo bono rdobe Demones triplici acumine preſcientie vigent . ſe cilicet: ſubti⸗ Nunſta litate nature: experiẽtia temporum. reuelatione ſit uperioꝛum MW poteſtatum.¶ Iſ. doriis. Quanto propinquius finem müdi — dyabolus videt. tanto crudelius perſecutiões exercet. vt qui ſe continuo damnandum conſpicit: ſocios ſibi multiplicet: “ cum quibus iehenne ignibo adducatur. ¶ Iſidorus. Dyabo⸗ eemine lus ſerpens eſt lubricꝰ: cuius ſi capiti id ẽ prime ſuggeſtiõi eld W 9 * * 6 .„ . inn non reſiſtit totus in intima coꝛdis dum non ſentit᷑: illabitur. NN sNme 4 ¶ Qyprianꝰ in epiſtola. ata & ſpacioſa itinera vite letalis sbonmn iliic illecebre & moꝛtifere voluptates: illic dyabolus blandit nnH du vyt fallat. arridet vt noceat: allicit vt occidat. ¶ Petrus rauen ere ils na. Dyabolus mali aucto: nequitie oꝛigo: rerum hoſtis: coꝛ⸗ coſecttn ruptoꝛ ſeculi hominis ſemper inimicus. Iile laqueos tendit: mcaNI lapſus parat:foueas fodit:ↄparat ruinas:ſtimulat copora: ad . pungit animas: cogitatiões ſuggeraàt: Immittit iras:dat virx⸗ Nengnni D tutes odio: vicia addit: amoꝛi erroes ſerit: diſcoꝛdias nutrit: Artüptti pacem turbat.affectus diſſipat: hũana violat:diuina tẽptat tenpota s (CR ¶ De Dilectione fin uti Odnn inter fili os dei a filios dyaboli:ſignent ſe omnes ſi⸗⸗ 444 gno crucis: reſpondeant omnes Amen cantent om, vialunkeoer. nes alleluia: baptiſentur omnes: intrent eccleſiam:impleant GesDd parietes baſilicarum. Non diſcernuntur fun dei a filjs dya⸗ wwt ibin deoli:niſi caritate. ¶ Auguſtinus de ſpũ a anima. Miſer ego: rodieſ quantum deberem diligere deũ meum: qui me fecit cum nõ tn ſoe eram:redemit cum perieram? Nõ enim eram & de nibilo me aee fecit: non lapidem: non arborem: non aliquid de animalibus eſtate hò k ſed hominem voluit me eſſe. Dedit mihi viuere: ſentire: di⸗ Fult Adkd ſcernere reduxit me de exilio: redemit me de ſeruitio: vocanit Ceee me nomin eſuo: vt memoꝛale ſuũ ſemper eſſe apud mevnxit Dinſe me oleo leticie ipſe erat vnctus vt ab vncto eſſem vnctus: intue E a chriſto dicerer chriſtianus. ¶ Auguſtinus in gloſa ſuꝑ rErr illud. Ordinauit ĩ me caritatem. Primo diligendus eſt deus n ſecundo parentes. inde filij poſt domeſtici· qui etiam ſi boni une ſint: malis filijs preponendi ſunt. Inimicos autem non ſicut cuall⸗ teip̃m. ſuffict.n. ꝙ nõ odio habeamꝰ illos. ¶ Greg? ĩ regiſtro s eun inam ¶ Capitulum.lxvniie⸗ guſtinus ſuper iohann em. Dilectio ſola diſcernit . 7 3 Pro magno diligi non debet quicquid ſine concluditur:illa appetenda illa ſemꝑ in opere ſunt diligenda que nec inuenta tranſeũt: nec adepta deſiciunt. ¶ Gregoꝛius. Nihil eſt pcioſi? teo virtute dilectionis: nihil eſt deſiderabilius dyabolo:extĩ/ ctione caritatis ¶ Bernhardus ſuper can. Quando ignoꝛabã me inſtruxit: quando errabam me reduxit:quando peœabâ me coꝛrexit: quando ſteti me tenuit: quando cecidi me erexit quando iui me duxit:qñ veni ad eum me ſuſcepit: & ſubdit Nec pro his omnibus quid rependã ab eo:niſi tin vt diligã Non enim melius nec decentius & per dilectionẽ rependi pit quod per dilectionẽ datum eſt. ¶ Hugo. Dilectio dei eſt oĩa cõmoda æ incõmoda poſtponere cauſa fruendi. Dilectio eſt proximi priuata cõmoda poſtponere cauſa fruendi amico. ¶Euigencius in ſermone. Neceſſe eſt vt quo te pceſſerxit di⸗- lectionis theſaurus: illic etiam cogitationis ſequatutr effect? Ideo veritas ait vbi eſt theſaurus tuꝰ:ibi eſt coꝛ tuũ:·¶ Qah ſuper Pſal. Diligere ꝗſi de omnibus eligere. Ignis ẽ carxi tas dei virtutum progreſſionibo creſcens:que quantomagis cõ/ ciipiſcitii tanto efficatius ampliat᷑. Idem. Inaudita ẽ dilectio — que amicum diligit & preſentiam eius non amat.¶ Seneca in prouerbijs-Rihil eſt quod nõ tolleret qui perfecte diligit. C. Ducere. l IVguſtimis in epiſtola. Ad diſcendum ꝗd opus eſt nulla etas ſera videri poteſt:quod ſi vis magis decet cere q; diſcere:magis tñ decet diſcere qꝙ; ignoꝛare nazazenus. Optabile eſt mihi a percarũ vſq; ad Vvltimã diſcè face: melius eſt neſcire aliꝗd ꝙ cũ periculo diſcè. ¶ Gregoꝛiꝰ? Qapitulum lxix· ¶ Iheronimus in epla. Nihil prodeſt facienda didiciſſe à nõ ſenectutem quem mulla etas ad perdocendũ ſufficere poteſt ¶ Hugo. Ab oĩbus libenter diſce qꝗ tu neſeis: quia vtilitas cõmune tibi facere poteſt quod natura cuiq; fecit. Sapiẽtioe omnibus eris ſi ab oĩbus diſcere volueris: qui ab omnibus accipiunt omnibuſ ditioes ſunt. ¶ Rabi Moyſes. à ria ſunt vt ait Alexander ꝗᷓ impediunt hoĩem apprehendere veritatẽ rei ſcʒ amoꝛ altitudinis:ſubtilitas ac profunditas rei inueſti gande: ignozantia inquiſitoꝛis: ſiue breuitas potentie ſue in apprebendendo. ¶ Qaſſiodorus. Deſiderabilis eſt literarum eruditio que naturã laudabilẽ eximie reddit: vnde ſapiẽtioꝛ fiat oꝛnatioꝛ. Ibi em prudens inuenit vnde ſapientioꝛ fiat: ibi bellatoe reperit vnde animi virtute roboret᷑:ibi princeps acci Pit quomodo ꝓpls ſub equalitate cõponat: nec enim aliqua in mumdo poteſt eſſe foꝛtuna quã literaꝝ non augeat gloſa noticia. Ideʒ. Oc in iuuentute nõ diſcit: in matura etate neſcit᷑ Ars enĩ bellandi ſi nõ pludit᷑ cũ fuerit neceſſaria non habet. Cſo Dicetis:n ſendum liuaset moX ſyi mbbus leu⸗ porit ſupe cohibetmi inceſſum ſidei dllxit fsmagiſtt. Daviuerea bemodeer Wivdme bonetmntz ppodore; inſppiinen res ſacit rii We clum gratt abiezel pugnatot Qnhhruse ndttinti ARinui Ugdeu Criſcnnd darmn Juospon mentium 00 mplex adi ſcoꝛd m cont, iſcioee ſa aanri ünent eiſh wignt Dimeteif raſbde un Ri winmn Kiotd. teireſend⸗ amr eſti tiſC ise carin diidlech mn Der etſote di ppitnunht 9ℳopuk migis iigrount⸗ NDcRan DDllmi ufunnet EChiuſtii t niti ponmul SAria ſunt weetiti teiinneſ⸗ uttieſuen 17 ¶ Caſſiodorus. Nihil tã incredibile: quod non diſcendo fiat pꝓrobabile. ¶ Seneca. Quid eſt ſtultius qi quia diu non di⸗/ diſceris: non diſcere omms etatis ſtola ammittit.tandiu di⸗ ſcendum eſt: quandiu neſciasſi ꝓprouerbio credis: quandiu viuas: etiam ſeni diſcendum eſt. ¶ Seneca. Moꝛes primum mox ſapiẽtiam diſce que ſine moꝛibus male diſcit᷑. ¶ Seneca Ocium ſine literis eſt moes: niui hominis ſepultura. ¶ De Diſciplina- Begoꝛius libro xini moꝛali um. Qoꝛ ꝗ; d ſine ſapiẽtia eſt exaltari non habet qa humana mens ſicut male mibus leuatur. ¶ Bernardꝰ. Diſciplina ceruicem ſubmittit ponit ſuꝑcilia:componit viltum:ligat oculos:chach innos: cohibet: moderatur linguã: frenat gulam:ſedat iramfoꝛmat inceſſum.¶ Cyvprianꝰ. Diſciplina eſt cuſtos ſpei:retinaculũ fidei:dux itineris ſalutaris: fomes ac nutrimentũ bone indo⸗ lis:magiſtra virtut: facit in chriſto manere ſemꝑ ac iugiter deo viuere:ad promiſſa celeſtia & diuina premia peruenire ¶ Hugo. Quãuis in nullo tempore & loco diſciplinam ſuã homo deſerere debeat. diligentius tamen ibi conſeruãda eſt: vhi vel neglecta pluribus generat ſcandalum:vel cuſtodita bone imitationis exemplũ. ¶ Pitagozas. Qui breui tempore ꝓ ꝓudore diſciplinã non patitur: omni tempore in pudore inſipiẽtie permanebit. ¶ Seneca Educatio a diſciplina mo⸗ ves facit:G illud ſapit vnuſquiſq; quod didi cit ¶Q⸗ De Diſcodia, ¶ Capim. Ixxi; Vguſtinus. Diſcenſiones nunqm debent amari:ſed aliquando tamen aut a caritate naſcuntur: aut cari tatem probant. ¶ Ambroſius. Melius eſt emigrare cuim gratia ꝙ́; cohabitare cum diſcoꝛdia. Melius eſt ſine lite abire: ꝙ; cũ iurgio reſidere.¶ Ambroſuis. Contentio eſt im⸗ pugnatio veritatis:cum conſidentia clamoꝛis ¶ Hieronimꝰ Quiſquis coꝛpꝰ affligit:ſed concoꝛdiam deſerit· deum quidez laudat in timpano:ſed nõ laudat in choro:quia ibi diſcenſio eſt.vbi inuidia eſt vbi concoꝛdia non eſt:ibi chorus non eſt ¶ Gregoeius in paſtoꝛali. Diſcoꝛdes tãdiu millum operis ſa/ crificium deo imolant:quandiu a proximoꝛũ caritate diſcoꝛ dant. ¶ Iſidorus ethimol Diſcoꝛdia eſt aliqu oꝛum diſcenſio quos prius amoꝛis vinculum colligauit. Concoꝛdia eſt oue mentium in rectitudine amoꝛis: indirupta quedam & vnica complexio. et diſcoꝛdias gignit. ¶ Caſſiodorꝰ. Summopere iurgia fuge nam contra parem auceps eſt:cum ſuperioꝛe furioſum cum inferioꝛe ſoꝛdidu m: maxime aũt contra fatuũ ↄtentiõeʒ inire ¶ QCapitulumlxx· eleuata in infimis premitur:ſic bene preſſa in ſubli⸗ Sedicioſus eſt qui diſſenſionem animarum facit Nam abſentem ledit: qui cũ ebrio litigat. ¶ Seneca in pro⸗ uerbijs. Principium diſcoꝛdie eſt aliquidò ex cõmuni ſuum facere. urpius nihil eſt ꝙ cum eo bellum gerere: cum quo familiariter vixeris ¶ De Diſcretione· ¶Caplm. bxxij⸗ Begoius in moꝛalibus. Plurimum virtus cũ indi⸗ ſcrete tenet amittitur:cum diſcrete intermittit᷑: plus tenet᷑. ¶ Bernaròdus ſuper cantica. In cunctis nobis ſemper debet preeſſe diſcretio. & quaſi moderando ſingiſlas diſcernẽ voluntates nec opinio veriſimilis fallat: ac decipiat ſermo verſutus ne quod bonum eſt:malum.ne ꝗd malũ eſt bonum eſſe credatur. Beruardꝰ ſuper cãtica. Diſcrxetio qpe omni virtuti odinem ponit:modum tribuit: decoꝛem & per⸗ petuitatẽ ofert. Eſt ergo diſcretio non tam virtus q; quedã moderatrix victutum odinatrixq; affectuũ: a doctrix moꝛũ tolle hane: G& virtus vicium erit. ¶ Iſidorus. Qiucquid boni cum diſcretione feceris:vittus eſt quiequiò ſine diſcretione geſſeris:vicium eſtvirtus em indiſcreta: ꝓ vicio reputatur ¶ Iſidorꝰ. Diſeretio eſt in diiudicantis rerum cauſis: ꝓuida hHumanarũ mentium moderatrix. Idem. Ratio eſt gerendox oꝛdo ex cauſa venientium.vt quicq;d facias ac dicas: intelli⸗ gas. ¶ Petrus rauenna. Cunctam diſciplinã regulans mo⸗ deret᷑ equalitas diſcretionis. nec vel nimia remiſſio nutricia ſit criminum:vel impia diſcretio patricida virtutum.Idem· Diſcretio virtutibus modũ imponit:ſine qua virtutes ſunt vicia. Nam ſi aſſit timoꝛ e non diſcretio:tranſit in deſperati⸗ o nem. ſit doloꝛ in amaritudinem:ſi amoꝛ in adulatiõe;:ſi ſpes in preſumptionem ſi leticia t diſſolutionem:ſi ira in furoꝛem ¶ Tullius. In ommibo negocis prius q́; aggrediantur adhbi benda eſt diſcretio. Iuxta illud poete v. Qui plꝰ poſſe putat ſua: ꝙ́; nata miniſtrat. Poſſe ſuũ ſuperans:ſe minꝰ eſſe poteſt (De Diuitts. [ CapitulumIxxnj. V guſtinus in epyſtola. Diuitie ſeculares ſi deſunt: non per mala opera querantur in mundo ſi autem ſſiint. per bona opera ſeruentur in celo. Animum virilem & chriſtianum nec debent ſi accedant extollere: nec debent frangere ſi recedunt.¶ Auguſtinus ſuper Matheum Vere ille ſunt diuitie- quas cum Habuerimiis: perdere non poſſumus. ¶ Auguſtinus. Difficile eſt vt non ſit᷑ ſuperbus: qui diues eſł tolle ſuperbiam:diuitie non nocebunt. ¶ Au⸗ guſtinus. Aurum eſt materia laborum periculum poſſiden⸗ tium:aurum enu meratio virtutum: aurum malus dominus Proditoe ſeruꝰ. Aurum magis cruciat:apud quem largitis fuerit: aurum amanti ſe nihil de ſua poſſeſſione permittit.xe⸗ fundens reatum ſuum ei cui vſum negat. ¶ Augꝰ in om clia poros npau Oſcanten nelciütd ſuntadi⸗ eltdime ingid. düntieve⸗ ſitresder mubſte ſdium decenda:4 dbes ſuntt Petpenmum Atluunir binoriſqg Ornubon evecäüta Aranes banns O Kium. in hisim ptrioßi Cltru noͤfubrtne NRN bonwn ſecurum Vaeer lockteton uodarg Pecuma in d reſ (ätſan nmn neecpins culſus ſitmiſe Remo Nemo: Apane Anatut rnpe⸗ mmiſu ten S Nehgu niche o frglln Anpin NManngn en Pne N ascge oktan Mucqubn nediſcteton leputät uſs pun Rgeree dicns intei tegulinsnw nſhio wuteet girtutes ſican in trtin Nide NW, . dartdn 4 4 mnibdee piulimlan Isint wuten , Jrimn tollerem ulutun eleren, ſtſubet hant ,NO. lum ℳ Asmis ttltk 4 4 2 l oGN —O — 2 Ideo rogans diues non exauditur in toꝛmentis quia rogan⸗ tem pauperem non exaudiut in terris. ¶ Ambroſiꝰ. Diuites diſcant:non in faculſtatibus crimen haberi: ſed in his qui vti neſciũt. Nam diuitie vt impedimenta ſunt reprobᷣ:ita bonis ſunt adiumenta virtutis. ¶ Hieronimꝰ. Qui diuitiarũ ſeruꝰ eſt:diiiitias cuſtodit vt ſeruus·qui aũt ſeruitutis diſcuiſſerit iugũ: diſtribuit eas vt dominꝰ. ¶ Gregoꝛius in omelia Sole diuitie vere ſunt:que nos virtutibo diuites efficiunt. ſi ergo fratres diuites eſſe cupitis:veras diuitias amate. Idem. erre na ſubſtantia eterne felicitati parata:pondus eſtin on ſub⸗ ſidium. Temporalis vita: eterne vite ↄparata: moꝛs eſt potiꝰ dicenda: ꝙ vita. ¶ Bernardus in ſermone. Vere diuitie non opes ſunt.: ſed virtutes quas ſecum conſcientia portat:vt im rerpetiuim diues fiat. ¶ Chriſoſtomus. Diuitiarũ ſequela eſt luxuria:ira intemporans:furoꝛ iniuſ :arrogantia ſuper bia omĩſq; irrationabilis motꝰ. ¶ Chriſoſtomus ſuꝑ mathᷣ. Omnia bona mundi triplex interitus tollit. Aut ex ſeipſis vetereſcũt:aut luxu dominoꝛum ſuoꝛũ conſummun?᷑: aut ab extraneis dolo:vel violentia:vel calumnia diripiunt᷑. ¶ Ra⸗ banus. Omne terrenum vel erugine cõſummit᷑ vt aurum & argẽtum:vel putredine a vermibo vt veſtis e lignum:et qᷣd in his immune eſt a furibus vel predonibo tollit᷑ vt lapides precioſi. In his ergo omne genus auaricie reprehenditur. ¶ Petrus raiuienna.Auri cuſtos:ſeruatoꝛ argẽti:ſecuritatem nõ habet neſcit quietem: tibi deeſt ſecuritas·gꝗes perit:pena diues eſt ille non cenſu. ¶ Petrus rauenna. Aurum erogare bonum eſtreponere malum:ↄtemnere validum:fugere per⸗ ſecurumquia ſicut vincere virtut eſt: ita felicitatis euaſiſſe ¶ Valexius in ſermone. Nil tibi proderũt diuitie:ſi diuitiarũ beneficijs non vtaris nam pars mendicitatis: eſt congeſtam ſecreto pecuniam poſſidere. ¶ Valerius. Nihil clauſum oſtat quod argento auroq; non pateat · nihil occultum:quod non pecuma indagante ſit cognitum. ¶ Hugo. Diues dicit a di⸗ uo:qui quaſi deus nihil creditur indigere. ¶ Seneca in epła Quid refert quantum illi in archa: quantum in horreis ia⸗ ceãt:ſi alieno in hyat:ſi non queſita:ſed querenda computat Non enim pauper eſt qui mimus habet:ſed qui plus cupit: nec plus habet ſed qui mimis cupit: diues eſt. ¶ Seneca. Si cui ſua non vident ampliſſima: licet totius mundi dominus ſit:miſer eſt.qui aũit ſibi ſatis ẽ:cũ diuitijs natꝰ eſt. ¶ Seneca Nemo alius eſt deo dignꝰ: ꝙ qui opes contempſit. ¶ Seneca Nemo naſcitur diueſ: quiſquis exijt in lucem viſus eſt lacte et pane eſſe contentus: ab his nobis regna nõ ſufficiunt. Si ad naturam viues:nunqꝙ; eris pauꝑ· ſi ad opinionem: nunqꝙꝙᷓ; eris diuesexiguum natura deſiderat opinio immenſumnm. ¶ De Doctrina · ”M”M ¶ CGaplmxximnjè VIguſtinus de doctrina chriſtiana. Doctoꝛ a ductoꝛ id agere debet vt nõ ſolum intelligatur:verum etiä — ubenter a obedienter audiatur. ¶ Auguſtinꝰ?. Sicut ratus eſt q cognoſcenda enubilat: ſic oneroſus ꝗ incogni ta incultat. ¶ Auguſtinꝰ ſuper iohannem. Si me poſſes docẽ quod neſcio:nõ ſolum te verbis:ſed etiam pugnis cedentem de berem patientiſſime ſuſtinere. ¶ Ambroſuis ſuper. Beati immaculati. Anteqm vita doctrina querenda eſt: vita bona ſine doctrina gratiam habet: do cteina ſine vita integrit atem non habet.¶ Gloſa Perfectio diſcipuloꝛum: gaudium & co rona eſt magiſtroꝛũ.fructus em m agiſtri: obedientia eſt di⸗ ſcipuli a eius bona ↄuerſatio:coꝛonã dat magiſtro. ¶ Gloſa · Qui congrua diſciplina vnumquemq; arguit: eruditum ſe ꝓbabilem do ctoꝛem:in conſpectu omnium oſtendit:nec etas iuuenilis in doctoꝛe deſpicienda eſt: quẽ vita & diſcretio cõ⸗ mendat. ¶ Gregoꝛius. Tanto quiſq; minus oſtẽditur doctꝰ? quanto minus patiens neq; enim poteſt veraciter bona do⸗ cendo impendere.ſi viuendo neſciat aduſa equani miter tole rare. ¶ Gregoꝛius. Doctrina eum omni imperio docetur: que prius agitur qin dicatur. Nam doctrine ſubtrabit fiduciam quando oſcientie prepedit linguã. ¶ Bernꝰ in epła. Experto crede ad amplius inueiĩes in ſiluis: ꝙ in angulis- ligna lapi des docebũt te d a magiſtris audire nõ poſſis. ¶ Hylarius Intelligẽtia dictoꝛũ: ex cauſis eſt aſſumenda dicendiga non ſermoni res:ſed rei eſt ſermo ſubiectᷣ. ¶ CPriſoꝰ. Si artem vſumq; diſſocies:vtilioꝛ ẽ vſus expers artł:qꝙ ars ꝗᷓ ſui vſum nõ hbẽt. Ars infecunda eſt ſine vſu:a vſus temerariꝰ ſine arte ¶ CPriſoꝰ in policracõ. Doctrinã accipiamꝰ:mnon moꝛes api dus herbe nõ ſunt neceſſarie: ſed floꝛes ſic & vos doctrine flo res colligite: a ↄuerſatõz malã relinqte.¶ OPriſoꝰ. In lectiõe nõ verba:ſeð ſanctitas eſt amãda ſepe aũt reperit ſimplicitas veridica:q falſitas ↄpoſita.ꝗqᷓ hoĩem ſuis exroꝛibo illicit: 2 per lingue oꝛnamẽta: lados dulces aſpgit. ¶ Origen es. Clauſum Habeat os pecc ato: ꝗa qui ſeipm nõ docuit:aliũ docè nõ pr· I¶ Beda. Eruſtra ſibi officiũ doctoꝛis vſuxpat:ꝗ diſcretõz ca⸗ tholice fidei ignoꝛat.¶ Sydvoniꝰ. Miſer ẽ ꝗ ante ↄpulſus ẽ do cere &; diſcê: a ante pſumens bonũ p̃dicare: ꝙ facè. ¶ Petrꝰ? bleſen. Qitia fragilis ẽ memoꝛia: rerxũ turba nõ ſuſficit ideo egregie doctoẽ infoꝛmare videt᷑: qui dicit. Quicqð precipies eſto breuis vt eito dicta percipiãt: animi dociles teneãt qtiia omne ſupuacuũ pleno pectoꝛe manat. Idem. Sciẽtiarũ gloſa poſſeſſioò: in ꝓlures diſpꝑſa nõ perdit᷑: diſtributa per partes: mincai tuta en nretho nagsi ntribis Crmuli denri ſrundaſt ſine arro ntionen doctdee leris 8 et in hoe iocudae mentain. uconcſ. (Den Tanto henos/ lym Vr dW D ncogr, Nlies dod em niegrituten udiumde ienda d⸗ tnſ ekulditun. dit ner enn ſeretio co: N won do⸗ himiter to Noctirc⸗ bitfduem laepn gna lp⸗ on mah cief Shlchi pleits e 10 ſerten se Pili⸗ Hyluris minoꝛationis detrimenta non ſentit: ſed eo diuturnius perpe tuata ſeneſcit:quo publicata fecũdius ſe diffundit. .Tullis 27 in rethorica. Sepe nobis minox eſt intellectus longitudine: magis q; obſcuritate narratõnis. ¶Tullius. Peritia do cendi in tribus conſiſtit. natura: do ctrina: vſu. Natura ingenio do ctrina ſcientia: vſu aſſiduitate. ¶ Seneca. Nun quam nimis dicitur:qᷓd nunqm ſatis diſcitux: quibuſdam remedia mon ſtranda ſunt: quibuſdam incultanda ſunt. ¶ Seneca in epi⸗ ſtola. Qiud faciẽdum ſit:a ſacie ire diſcendum eſt: OQg nolti: ſine arrogantia poſtulanti imparties- que neſcis:ſine occiil⸗ tatione ignoꝛãtie tibi poſtula imꝑtiri. ¶ Seneca. Eum elige doctoem: quem magis admireris cũᷣ videris: qin cum audi⸗ ieris.¶ Seneca. Cupio omnia que ſcio in alium trãſfundere: et in hoc gaudeo diſcere:vt doceam Nullius boni ſine ſocio: iocũda eſt poſſeſſio ¶ Seneca. Doctrine eloquentie oꝛna⸗ menta:in pronunciatione aperta:a conuenienti coporis ge ſtu conſiſtunt ¶ De Doloꝛe Regoeius in moꝛalibus. Qui peregrinatiõz ꝓ patria tigat vim doloeis: oſiderata equitas ſeiientꝰ. Ibidem Tanto quiſc; perfectus eſt: quianto perfectius ſentit doloꝛes alienos.¶ Seneca. Summ doloꝛis intẽtio:inuenit cito finem⸗ Idem. Vinceris a doloꝛe:ſi ceſſeris. vinces:ſi te contra doloꝛẽ intẽderis. ¶ Seneca. Animo dolenti nihil oportet credere: etiã nam inuenit leſo doloeis remedium:eſt inimici doloꝛ (DeBbrita4tcte. aplin bewv. guſtinus in epyſtola. Ebrietas eſt flagicionum omnium mater:culparumq; nutrix: radix criminũ: igo vicioeumturbatio capitis: ſubmerſio ſenſus: tempeſtas lingue procella coꝛporis: naufragium caſtitatis. amentia temporis:inſania volũtaria:ignominoſus languoꝛe: turpitudo mouũ: dedecus vite:honeſtatis infamia:anime coꝝ / ruptela. ¶ Auguſtinus in epyſtola. Valde turpe eſt vt quẽ non vincit hõ:vincat libido. ẽe obruatur vino:ꝗᷓ non vincit ferro.¶ Auguſtinꝰ in ſermone. Ebrietas eſt blandꝰ demon dulce venenum: ſuaue peccatum: q́; qui habet:ſeipſum non habetꝗa qui facit:peccatũ non facit:ſed ipſe totus eſt pecca tum. ¶ Ambroſius de penitentia. Ebrioſus cum abſoꝛbet vi⸗ innocentes cogit mẽtiri doloꝛ Homo ne ſit ſine doloꝛe foꝛtu⸗ num:abſoebetur a vino abhominatur deo: deſpicitur ab an⸗ gelis: deridetur ab hominibus:deſlituitur a virtutibus: con funditur a demonibus: conculcatur ab ommbus. ¶ Amb?. Ebrioſus confundit naturam: anittit gratiam:perdit glam ¶ Caplim lxxvV.· Diligit: doloꝛem etiam inter doloes nelcit. Idem. li ð òð “ê H W incurrit damnatiõz ¶ Cbriſo. Nihil eſt ita demoniacum: ſiö ebrietas laſciuia ꝗᷓ eſt mẽ oĩm vicioꝛũ Ante oĩa aut nocet chicis ebrietasꝗᷓ oĩm radix peccatoꝛũ nutrix ẽ. Hugo de (Q victoꝛe. Ebrietas iudiciũ rõis obfuſcat: ↄtẽtiones a bella ꝓpcurat:robur a natalem virtutẽ en eruat:infir mitatẽ gnat: moꝛtẽ nat᷑alẽ importat:rebo tpalibo ſpoliat et d detiꝰ ẽ diui / nam maledictõz inducit. ¶ Be-rauen. Ebrietas in alio crime eſt:ĩ ſacerdote ſacrilegiũ:qa alt aiam ſu necat vino:ſacerdos ſpũm ſanétitat extinguit. Ideʒz. Ebrietas eſt mẽ litiũ: furoꝛis genit᷑petulãtie magiſtra. vbi em regnat ebrietas:xõ exulat: intellectꝰ obtundit᷑ ↄſilia deuiant: iudicia ſubuertunt᷑. ¶ Señ in epla. Quẽadmodũ muſto dolia ipſa rumpunt᷑:a ome qd in imo iacet:in ſummã pꝑtẽ vis caloꝛ eiectat.ſic vino eſtuãte quicqd in imo iacet abditũ: effert ee ꝓpdit in mediũ. ¶ Sen · Ebrietates ↄtinue aĩos in furoꝛẽ adducũt. Nam cũ ſepe apꝰ ſe non ſunt ↄſuetudĩeʒ inſanie: durata vicia vino ↄcepta etiã ſine illo valent:violentiã n violẽtia ſequit᷑. ¶ Innocen. Quid turpiꝰ ebhoſo: cui fetoe ĩ oe:tremo ĩ co pe·q pm⸗ ſtulta: ꝓdi occulta cuiꝰ mens alienat᷑: facies tuſfoma? nullũ em ſecretũ calices:quẽ non fe vbi regnat ebr ietas.(¶ Oratius. Eecundi cere diſertů ¶ De Eccleſis: (¶Caplin. Ixxvij⸗ Vguſt.Ecclia eſt qᷓdaʒ foꝛma iuſticie:id ẽ ↄmune ius oĩm ĩ ↄmune oꝛat:in ↄmune oꝑat᷑:ĩ ↄmune tem ptat᷑: ſn eclie catholice ſocietate:nec baptiſmꝰ alicui pPdeſſe pt: tuc obtineat dũ deſerit᷑. Ideʒ. Hoc eclie ꝓpriũ ẽ. Ecla dũ pſe/ quit᷑ floꝛet:dũ opprimit᷑ creſcit. dũ ↄtẽnit ꝓficit. dũ ledit vicit dũu arguit intelligt: tũc ſtat cũ ſuꝑari videt᷑. ¶ Greꝰ in mox Quid inqt arct᷑i noĩe:ꝗ ĩ celi axem ↄſtitutꝰ.ſeptẽ ſtellaxe ra⸗ dus fulget niſi eclia vniuſalis expmit᷑: arcturꝰ? inqᷣt ſp vſat᷑:a nunq; mergit᷑ ſic eclia ꝓſecutões tolerat:ſ ſñ defectu pdurat — ¶ Gre? ĩ epla. Archa ceſſante diluuion mõte reqeuit:qa vite P coꝛreptiõe ceſſãte: cũ maloũ opeꝝ fructꝰ tñſterit.ĩ celeſti pt ia ſcta eclia velꝰ ĩ excelſo mõte reꝗeſc:.¶ Greꝰ? ĩ mox. Tuũc ſcta ecłia valẽtiꝰ ĩ veritate reficit᷑: cũ ardentiꝰ ꝙ veritate fati⸗ gat᷑. ¶ Berꝰ ĩ apolo. O vanitas vanitatũ:h nõ vanioꝛ &; inſa⸗ nioꝛ fulget ecła ĩ pietibo a eget ĩ paupibe ſuos lapides auro induit: a fiios ſuos nudos deſerit:de ſũptibo egenoꝛũ ſeruiẽ oclis diuitũ. ¶ Berꝰ ĩ hmõe. Oĩo ꝓditoꝛẽ ſe eẽ nouit qcunch ẽ ille ᷓ vicia qlibet ĩ hãc domũ conat᷑ inducè: a tẽplũ dei ſpe/ luncã vult facè demonioꝛe. Eclia ẽ media int celũ qd ẽ locus tantum bonoꝛũ: a infernũ ꝗ ẽ locꝰ timm maloꝛum: ſed eccleſia recipit indifferenter ↄtinue bonos & malos: ́ ſignatur per archam:qꝗᷓ recepit munda & immunda animalia. ſ Ral 2 nec opa mĩe: niſi foꝛte vt minꝰ toꝛꝗat᷑.¶ Hila Hoc Pʒ eclia ꝓpriũ:vt tũc vĩcat cũ ledit᷑·tũic intelligat cũ arguatC Den⸗ tegntioꝛt. ſe ſdeliu dauſttoan Hlateriale ſebermult paculummfn Ueriens ten Culumm wit ibibcpra nous Nlo zuſtus in⸗ elle liberti paſſionibt Deß Dignitkkemn didicbc denerenon loeum pem natone ſan (Haonim GNG wia wed⸗ Etatis ſo⸗ eſt a abſt preferant guentu do Pölinting gnaſuur. ſibitigun raukodr Prouerſe (enec r ſemp Wuamu. Nrspeca e! dunſe Nete (Gen nes tatgin Whdii lo ein⸗ han mücne Atel ent d tdntc cumd nediiD⸗ mnciſ Mepue vren. id ſtuleapd leñ ſectetx glitont⸗ wlndwo edigfnun ſamueten tiins alui HRo⸗ An iPchnig tdihhiſi ptiſalrt nitli iwoler „3. „* ,erNRa Vlte nticle mwp Lir utrtefat ioin mori Differentia eſt inter ſynagogam eccleſiam. Synagoga cõ gregatio:eccleſia vocatio dicit᷑. ¶ Hugo.Becleſia eſt ſingula riter fidelium vniuſcuiuſqʒ ciuitatis cõgregatio.¶ Hugo de clauſtro anime.ria poſſumꝰ aſſignare tabernacula ſcilicet Nateriale:miſticum: moꝛale. Id eſt tabernaculim moyſi: tabernaculum chriſti: tabe?᷑ naculum cuiuſſibet iuſti. T aber⸗ naculum moyſi fuit ex diuerſis generibus oꝛnamentoũ con ueniens ſtructura: tabernaculum chriſti eſt eccleſia:taberna culum iuſti:quelibet fidelis anima. Vnũ fit ex lignis impu⸗ tribilibo:aliud ex ſanctis animalbo:tercium ex donis a virtu tibus. Movſes ſuum erexit in heremo: Chriſtus in mundo iuſtus in animo. ¶ Petrus rauernna. Eccleſia magis incipit eſſe liberrima:cum ad finem ſeculi erit perducta.tunc enim paſſionibus eleétoꝛum cito implebitur᷑ numerus bonoꝛum · ¶ De Electione. (CapitulumIlxxvnj Vguſtinus. Quis fer at:ſiꝗs diuitẽ eligat ad ſedenm honoꝛis eccleſie contempto paupere inſtruc tioꝛe GG ſanctioe. ¶Auguſtimus in ſermone. Ad epiſcopalz dignitatem eligi nõ debuit: qui minoꝛa officia gubernare nõj didicit· quia cura nauis illi committi nõ debuit:qui remum tenere non nouit.¶ Hieronimus. Sicut in oꝛdinati onibd ma loꝛum princeps eſt peccatoꝛ: qui tales conſtituitſic in oꝛdi⸗ natione ſanctoꝛuũ princeps eſt eoꝛũ iuſticie:qui bonos elegit ¶ Hieronimus. Querit᷑ cur non Iohannes electus eſt virgo ſcilicet vt eſſet caput eccleſie: Reſpondetur:etati delatum eſt quia petrus ſenioꝛ erat:ne adhuc adoleſcens a pene ꝓpgreſſe etatis hominibus preferetur. ¶ Leo papa. Valde iniqunumm eſt ⁊a abſurdum vt imperiti ma giſtris: noui antiquis:rudes preferantur e meritis. ¶ Caſſi odorꝰ. Neceſſe eſt prudentiſſii mum eligere:qui poſſit contra ſubtiliſſimos diſputare: in guentu doctoum ſic agere:ne ſuſceptazʒ cauſam:tot erudita poſſint ingenia ſuperare. ¶ Petrus rauenna in ſermone. Ti⸗ gna ſiluarum non oliua: nõ ficum:non vitem:ſed ramnum ſibi eligun in regem:& egreſſus eſt ignis de ramno:a deuo rauit cedros libani. ¶ Apuleius. Hec eſt iuſta ex equitate proueniens partitio: vt melioes ſemper in officijs preferent peſſimi auten ciues:aut minus boni:luce careant dignitatis ¶ Seneca in epyſtola.Aliqiiis vir bonus eligendꝰ eſt nobis ac ſemper ante oculos habendus. vt ſic tanqm̃ illo ſpectãte viuamus:e omnia tanquam illo vidente faciamus Nagna pars peccatoeum tollitur: ſi peccatoꝛis teſtis aſſiſtat. ¶ De Elemoſina. C Capitulum Ixxix. s elemoſinam:a ſeipſo debet incipere & eam ſibi pᷣmo me: Quia diétũ eſt. Miſerere anime tue placens deo. C Au⸗ guſtinus ibidem. Multa ſunt genera elemoſinarũ: que cum facimus: adiuuamur vt nobis dimittant᷑ peccata. ſed ea nihil eſt maius:q; cũ ex coꝛde dimnittimus peccata ¶ Auguſtinus in ſermone. Elemoſina mũdat peccata:a ipſa interpellat pro nobis ad dominũ:quia qcquid pauperibus dederimus:ipm integre poſſidebimus. ¶ Auguſtinus. Kecundꝰ eſt ager pau perum:cito reddit donantibo fructumvia celi eſt pauper:p quam venitur ad patrem-incipe ergo erogar e:ſi non vis er⸗ rare.¶ Auguſtinus in ſermone. Dicit tibi chriſtus.da mihi Eex eo quod dedi tibi da & redde habuiſtłi me largitoꝛem: fac me debitoꝛem. Habeam te feneratoꝛem temporalia: mihi das eterna tibi reſtituam teipſum tibi red dam:quando te mihi veddidero. ¶ Auguſtinꝰ in epla. Si vis eſſe mercatoꝛ optimꝰ fenerato? egregius: da qd non potes retinere: vt recipias qᷣd non poteris amittere da modicum: vt tecipias centuplum. da tempor alem poſſeſſionem: vt conſequaris etern am here⸗ Ditatem. ¶ Ambroſius de officijs. Beatus plane de cuiuis dol. mo nunqm̃ vacuoſum pauper exiuitneq; enim quiſquam magis beatus:qin qui intelligit ſuper pauperis neceſſitatem et infirmi atq; inopis erumnam. ¶ Ambroſiuus ſuper Beati immaculati. Ille intelligit ſuꝑer pauperemqui largitur pau peri. Nam quid prodeſt meſereri p auperis: niſi alimoniam eidem largiaris? ¶ Hieronimus in epyſtola. Sunt qui pau⸗ peribus parum tribuunt:vt amplius accipiant: que magis venatio applicanda eſt: qim elemoſina. melius enim eſt non Habere quod tribuas:qin imprudenter petè quod deſideras ¶ Hieronimus in epyſtola. Pars ſacrilegi:eſt rem pauperũ dare non pauperibolaudent te eſurientiũ viſcera:non ructu⸗ antium opulenta conuicia. ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibus. Mun⸗ dari prius debet animus qui elemoſinaʒ; prebetquia omne ꝗd datur deo: ex dantis mente penſat᷑a ab omnipotenti deo munus ex manu non acipitur:quod coꝛde obligato in ma⸗ licia offertur. ¶ Gregoeius in paſtoali. Tot pene quotidie diuites perimunt: quot moꝛientium pauperum apud ſe ſub / ſidia abſcondunt. Nam cum quelibet neceſſaria indigentibꝰ- miniſtramnis: ſua illis reddimus:non noſtra largimus. ¶ Io hannes chriſoſtomus ſuper Matheiim. Si indifferenter om nes omnibũus dederimus: ſemper miſerebuntur. Si autem di ſcutere ceperimus: nunquam miſericoꝛdiam preſtabimus Vguſtinus in enchiridion. Qui oꝛ dinate vult daaer ln dare. Eiſt enim elemoſina opus miſericoꝛdie veriſſi⸗ lene oloca) velina tor non ſur toel norte bunus⸗ gluscg exparndt Blams pauer⸗ Caplas Vtacer ſec⸗ oda Husin ppeen⸗ vguer ſtiimn uim vit Hloquer Wap led hemi deſec dica:: etxr⸗ i teth moner. fſntehe Wces. dſen wo ſcee⸗ 4 (A Kl D nſbizne Wpiſt⸗ dtunqnnn Aldennt Aguſtin ſeplrpe⸗ tmnepel Ktpune rſirmonön⸗ riſnudank lrgtanit alirmibidn ando ben catwoptjnl tecipias centuplun⸗ emnam her e decuins im quiſqur s nereſſtitn Sapet bei rgturpin Aimoan RR d gem s enimetie ird din ſiem paumi et on tuch iibas iNn gli oinn » ſer in nd re guotion pd ſe aindigen jfemon Sumd Mmnu. Idem. Que ſtulticia eſt illic relinquere vnde exiturus es: 6& uluc non premittere ꝗ iturus es illic ergo ſubſtantiam tuã colloca vbi patriam habes. ¶ Chriſoſtomus. Melius ſeruat pecumia que in dextera pauperis collocatur:hanc calumni⸗ atoꝛ non extoquet: inmidus non criminatur:latro nõ aufert: fur nocturnus non diripiet: ſeruus fugam meditans non in⸗ uadit ſed ſemper el tuta: ſemper integra:ſemper ſalua.¶ Ra bianus. Nil plus valet curationi anime: ꝙ elemoſinarũ lar⸗ gitas quia fruſtra pro peccatis rogatur: cum manus ad dei expandit: ꝗᷓ has ad pauperes non extendit ¶ Petrus rauẽna Manus pauperis: eſt gazophilacium chriſti. vnde quicqd pauper accipit: chriſtꝰ acceptat. Da ergo pauperi terram vt accipias celum· da nummum vt accipias regnũda micam: vt accipias totum. ¶ Leo papa in ſermone Da ꝗd accipias: ſere d metas: ſperge quod colligas. qrmmuis non habeas niſi * „ quod acceperis: non potes habere niſi quod dederis. ¶ Vale rius in ſermone. In faciendis elemoſinis: non eſt cuiuſ. quã accipienda perſona: nec habendum elec tionis iudiciumꝗa res que neceſſitati ſeruit: erogationis oedinem non requirit · vbi imminebit neceſſitas: non opus eſt vt ꝓſonas diſcutias: ¶ De Eloquentia. ¶ Qapitulum.lxxx-: cundiam percipit: ſi ſinuim coꝛdis per recte viuendi ſudia extenditnec loquentẽ conſcientia prepedit: cum vita linguam antecedit. ¶ Caſſiodorꝰ? ſuper pſalmiſtã. HBloquens eſt ille:qui ſcit parua ſubmiſſe:media temporate magvna gaudenter dicere: qui ſcit inuenire preclare:magnift ce diſponere: apte a figurate variare. Idem. Bonꝰ doctoꝛ pro⸗ Pemiatur apte: narrat apte: arguit acriter: onat excelſe:docet delectat & afficit ¶ Iſidorus. Sepe reperitur ſimplicitas veri dica: a falſitas compoſita que hominem ſuis erroꝛibo allicit: et per lingue oꝛnamenta laqueos dulces aſpergit. ¶ Tulliiis in rethorica. Vicioſum eſt in re ſeuera:delicatum inferre ſer monem. ¶ ITullius. Eloquentia eſt ydoneoum verborum 2 ſentenciarum ad pronunciationem accomodatio:continens voces:vultus geſtus: moderatõnem cũ venuſtate. ¶ Seneca de ſentencus oatozum. Inquirenti quidam: qmodo optime poſſit diſcere: Seneca reſpondit. Si nihil dixeris:niſi qd bene ſcieris. Epyſcopus vbi prelatus · äl ¶ De Erroe- ¶ Capiim lxxxj: Vguſtinus in epiſtola Diligendi ſunt homines vt eoꝛũ non diligant᷑ ertes. ¶ Augꝰ. Nõnullis errare pfuit aliquando:ſed in via pedum:non in via moꝛũ ¶ Ambroſius. Rihil grauius qim errantem adeo deſeri: vt ſe Regoꝛius in moꝛ libus. Ille enim bene loquendi fa⸗ — W.”ð veuocare nõ poſſit. ¶ Gregoius in moꝛalibus. Nonnulli dũ pPlus exquirunt contemplando qim̃ capiunt ſed vſq; ad per uerſa dogmata erumpũt dum veritatis diſcipuli eſſe hu/ militer negligunt: magiſtri erroꝛum fiunt. ¶ Seneca in pro⸗ uerbus. Bonus animus nunqꝙ erranti obſequiũ accomodat ¶ De Euchariſtia. Cuaphin.kxxxif. — diana medicina dominici coꝛporis debet ſeperare ¶ Auguſtinus. Quotidie euchariſtie ↄmunionem percipere nec laudo:nec vitupero: omnibus tamen dominicis diebus ſuadeo && Hortoꝛ: ſi tamen mens ſine voluntate peccandi ſit. ¶ Ambroſius. Vide quid agas ſacerdos: ne februẽti manu copus chriſti attingas. ꝓrius curare: vt miniſtrare poſſis. Verſus. Tangere qui gaudes: meretricem qualiter audes. Palmis pollutis: copus tractare ſalutis. ¶ Ambroſius. Si quotienſcunq; effunditur ſanguis in remiſſiõe: peccatoꝛum de beo ſemper illũ accipere: vt ſemper mihi pecata dimittan⸗ turqui ſemper pecco:ſemper debeo habere medicinam. Idem Qui vulnus habet.ſemper medicinam requirit. Vulnus eſt quia ſub peccato ſumus. Medicina eſt:celeſte e venerabile ſacramentum.¶Hieronimus ſuper ucam. Merito noſtre reconciliationis cauſa:hoc ſacrificium conſtitutum eſt · vt ſi ſacrificii precepta contempſeris: ſacrificij remedium ſentire non poteris. ¶ Gregoꝛius in omelia. Cibus dulcis eſt coꝛpꝰ et ſanguis chriſti: qͥ judas accepit indignus. ¶ Bernardus in epvyſtola. Sacramentũ dei altiſſimi ſuſcipiendum eſłnon diſcutiendum venerandum:non dijudicandum fide ſortitũ: non innatum traditione ſanxitum: non ratione inuentum- ¶ lobhannes chriſoſtomus ſuper Matheũ. Sicut coꝛpor alis cibus: cũ ventrem inuenerit aduerſis humoꝛibus occupatũ amplius ledit: magis nocet:& nullum preſtat auxiliumita et iſte ſpiritualis cibus:ſi aliquem reperit malignitate pollu tum:magis eum perditnon ſua natura:ſed accipientis vicio ¶ Iſidorus de ſummo bono.Qui ſcelerate viuunt in eccleſia et communicare nõ deſinunt: putantes ſe tali communione mundari: diſcant nihil ad emendationem proficere.¶ Remi gius in gloſa. Ve tradentibo chriſtum ad crucifigẽdum:ſed ve cũ maligna ↄſcientia ſub ſacramento ſumentibo illũ. etſi non tradant iudeis ad crucifigendũ:tradunt ipᷣm tñ mẽbris Regoꝛius in moꝛalibo Exigimus ꝗd veſtro debetur odiniſed non impendimus qd ſubiectoꝛũ debemꝰ guſtinus ad Ianuariũ. Peccata ſi non tanta ſunt vt excomunicandus quiſq; iudicet᷑ non ſe a quoti inimici ad ſumendu: ¶ De Exactione. ((Ca. xxxxiij· coꝛdi. ¶ Chriſoſtomus ſuꝑ Matheũ. Non gaudent ntrtites pere⸗ ploe ttem pe cgvirere ſlumina pietaſyn Vbimalm Deß. Odorus dr zdhibitac nimeſte Lecins0 (xereltatia magis in aſſiduus dare nolue Peuentiu ſinepruden ſineſcentia Derr iphi pro ſuis vot igeres udicd ed (De iſepiunt mmuumqu 1 Ans not Adeitttur temmonſ⸗ fachemch deſendire moraltb ccatu conuia i defen onis el martires quando ex illis pecunis honoantur: in quib; pau peres ploꝛant.¶ Iſidorus de ſummo bono. Magnum ſcelus eſt rem pauperũ preſtare diuitibiis & de ſi umptibo inopum acquirere fauoes potentum. Arenti terre aquam tollere: G fliimina que non indigent irrigare ¶ Qucanus. Nulla fides Pietaſq; viris qui caſtra ſequunt᷑: venaleſq; manus ſibi vas vbi maxima merces- ¶ De Exercitatione aucétozitates. G Caplim lxxxxinj⸗ Sidorus de ſummo bono. Cũ ſit vtilis ad inſtruẽdum lectio adhibita collatione maioꝛem intelligentiam prebet. Melius enim eſt conferre ꝙ; legere collocatio docilitatẽ facit. ¶ Ve⸗ gecius. Omnes arxtes:ommac; opera quotidiano vſu & iugi exercitatione proficiunt:quod ſi in paruis verũ eſt:quanto magis in maximis decet cuſtodiri. ¶ ¶ulliꝰ. Exercitatio eſt: aſſiduus vſiuis ⁊ conſuetudo. ¶ Seneca. ſi in ipſa re trepi⸗ dare nolueris:an rem exerceas: ¶ Boeciꝰ de diſciplina. Sicut Prudentia ſine iuſticia parum vel nihil prodeſi:iuſticia vero ſine prudentia multum ſic ſine vſu ſcientia parum:vſus aũt ſine ſcientia multum. ¶ De Excõmunicatione. CapitulumIxxxv- . Vguſtinus in ſermone. Nos a ↄmuniõe quemqimm̃ probhibere poſſumus:qimmuis hec ꝓhibitio nõ dicta t motalis:ſed medicinalis.¶ Cregoeius in omelia Sic vt ipſa ligandi ac ſoluendi poteſtate ſe priuet: qui hanc pro ſuis voluptatibus: a pro ſubiectoꝛum moꝛibus exercet ¶ Origenes ſuper leuitiẽ. Interdum fit: vt aliquis non recto iudicio eoꝛum qui preſunt: eccleſie depellat᷑: & foꝛas mittatur ((¶ De Excuſatione (Capitulum Ixxxvi. Vguſtinus de ſermone.Qepiſti nõ defendere pecca⸗ tum tuum:iam inchoaſti iuſticiam. ¶ Auguſtinus Deſinunt eſſe peccata: que ꝓpter grauioꝛa vitanda ſuſcipiuntur. Sicut enim in rebus vtilibus non vocatur da⸗ mnum:quod propter maius lucrum amittitur: ſic a in rebo ſanctis non vocatur peccatum cum ad mittitur: ne grauius admittetur. ¶ Hieronimus. Multitudo ſocioꝛzumimpun ita tem non facit criminum. ¶ Hieronimus in epyſtola. Nõ eſt facile malũ de perfecta etate credendum:quaʒ vita preterita defendit & honozat vocabulum dignitatis. ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Vſitatum generis humani vicium eſt iterando peccatum committere: & commiſſum negando abſcondere: ett conuictum defendendo excuſare. ¶ Gregoꝛiꝰ in libro mo⸗ ralium. Peccatũ peccato addit: qui culpe quã fecit: patroci⸗ nia defenſionis adiungit. ¶ Bernardus. Caue aliene conuer ſationis eſſe:aut curioſus exploꝛatoꝛ: aut temerarius iudex- ¶ Iſidorus. Qu amuis vera ſint: credenda non ſunt. niſi que certis indicus oprobantur:niſi que manifeſto examine con⸗ uincimntur: niſi que oꝛdine iudiciario publicantur non enim qui accuſatur ſed qui conuin citur reus eſt. ¶ Seneca. Nullũ putaueris locum ſine teſte excuſatoꝛem querere:vicium eſt: non poſſe pretenditur: ſed nolle in cauſa eſt. Obmitte excu/ ſationem-nemo peccat inuitus omne peccatiim volütarium eſt. ¶ Seneca. Puerum etas excuſ. at: feminam ſexꝰ: extran eũ libertas:domeſticum familiaritas N¶ De Exemplo- ¶ Caplim lxxxvij Vguſtinus. Qui in ↄſpectu populi male viuit: quã⸗ tum in illo eſt: eum a quo attendit᷑ occidit.ſ Ambꝰẽ ſt inſitum bonis: vt caſtim pudicus:prudentem ſaßpiens. miſericos liberalem affectu pio diligat: & virtutes ſuas in alijs amet. ¶ Hieronimus in epyſtola. Domꝰ epiſco pi a conuerſatio quaſi in ſpecula poſita eſt in gratia publice diſcipline quicquid fecerit. illud ſibi omnes faciendũ putat Hieronimè in epyſtola. Sancta ruſticitas ſolũ ſibi prod⸗ eſt. & quãtum edificat exem plo vite merito eccleſiam xp̃i tantum nocet ſi deſtruentibus non reſiſtat. ¶ Innocentius: Kbſc ſermone ↄuerſatio quantum exem plo prodeſt: tantũ ſilentio nocet. Nam latratu canũ:a baculo paſtoꝛum:deter⸗ renda eſt rabies luporum. ¶ Greg? in moꝛalibus. Volantia amimalia ſe viciſſim feriunt alis ſuis quia ſanctoum mentes in eo ꝗd ſuperna appetunt conſi deratis inuicẽ alterius virtu tibus excitantur. Ala em ſua me percutit: qui exemplo ſan⸗ Aſtatis me ad meliꝰ accẽdit. Et ala mea vicinũ animal ferio ſi aliqn alteri opus bonum d imitetur oſtendo. ¶ Gregoꝛiꝰ in paſtoꝛali. Nemo amplius in eccleſia nocet: q́; qui ꝓuerſe agens: nomen vel oꝛdinem ſan titatis habet delinquentem nanq; bunc redarguere null? preſumit in exempli culpa ve Pementer extenditur: quando ꝓ reuerentia oꝛdinis potioꝛ ponoꝛat᷑. ¶ Bernardus in ſermone. Non tibi videt᷑ grauioꝛem ab eo chriſtus ſuſtinere perſecutionem qui ſuggeſtione ma ligna exemplo pernitioſo ſcandali occaſione ab eo peruertit animas quas redemit:. q a iudeo qui ſanguinem ſuum fudit ¶ Bernardus in epyſtola Pulcerrimus oꝛdo eſt a ſaluberri⸗ mus vt onus quod portandum imponis:tu portes prioꝛ. 6e ex te diſcas: qliter oporteat alijs m oderari. ¶ Leo papa. Va⸗ lidioꝛa ſunt exempla: &́; verba.a plenius opere docetur: qin voce. ¶ Ceſarius. Quantis exemplum vere humilitatis & ꝑ fecte caritatis oſtenderis: cũ tantis tantis eterna prenna poſſidebis. ¶ Ceſarius. Benedicta a deo anima illa:cuiꝰ hu⸗ militas cõfundit ſuperbiam: cuiꝰ patientia ꝓximi extinguit Keun patic dru mult Pxer loris eme. prere kitate malu . . halrt⸗ nolog Urtüm reet uudit⸗ erice tats ſasne mniir Mduca miqre nmecon⸗ min rai cumd ttte eron lütriunm Rrneil Antwonn euitqri diſAnO prudentent t Gvtnts Nomdepie tia pubia enduͦ piltn ſdi prod Neſam W nnocertius 1delt tanti lorurm deren IS Volaru aum mentas kerius Vittu n ſan⸗ Nmfero ig ℳ viine lenplile Winis grauicen Mione II 10 weruet ſuum nn 1 ſluben s pltl topep⸗ 8 Poud hu 2½ 9N „ 5 5 .77 . 2%. 2 acun diam cinus obedientia pigricia; alterius tacite inere/ pat:cuius feruoꝛ inertiam alieni toꝛporis exuſcitat. ¶ Caſſio doriis. Claras enim ſuas maculas reddunt: ſi illi ad quos multi reſpiciunt: aliqua reprehenſione ſoꝛdeſcunt.¶ Tullius Exemplumeſt alicuius facti vel dicti preteriti: cũ certi au⸗ toꝛis nomine propoſitio. ¶ Seneca. Ex vicio alterius ſapiens emẽdat ſuumoptimum eſt maioꝛum ſequi veſtigia: ſi recte preceſſerint ¶ Seneca. Si bene egeris:.ipſe tibi perſone aucto/ ritatẽ dabis.viri boni eſt ſcire pati:nec facere iniuriã: aucétoꝛ „ malus bonam rem turpem facit. De Fabula- ¶ Caplim Ixxxvnij⸗ Vguſtinꝰ. Apud actoꝛes ſecularium literarũ: mus loquit᷑ muri: & muſtela vulpecule. vt per narratõe; habet:vt iuxta eam veritas poſſit manifeſtari. ¶ Iſidorꝰ ethi mologiarum. Eabule a fando diceqa non ſunt res facte: ſed tantiimodo loquendo dicte. ¶ Alanus. In ſuperficiali litere cotice falſum reſonat lyra:id eſt fabula poetica.interiꝰ vero auditoꝛibus intelligentie ſecretum altioꝛis eloquitur· vt ex⸗ terioꝛi falſitatis ſubiecto putamine:dulcioꝛem nucleum veri⸗ tatis ſecreto intus lectoꝛ inueniat.¶ Seneca. Exiſlimo neceſ⸗ ſas:non ex eadẽ cauſa qua poetis: ſed vt imbecillitatis noſtre aminicula ſinte vt dicentem a audientem in rem preſentem adducant. Alias auctoꝛitates quere mend acio ¶ De Rauoze- ¶ Capitulum lxxxix- precio venalem portat. ¶ Maximꝰ in ſermone. Rõ poſſumus ſimul pro vno & eodem opere fauoꝛem mundi ex petere:a premium celeſt vite acquirere. ¶ Senecaxxix. epi ſtola.Nunqim̃ volui placere populo:nam que ego ſcio:non pꝓrobat populus: quid probat populꝰ:ego neſcio. Quis em Placere poteſt:cui non placet virtus malis artibo:popularis fauoꝛ loquitur· ſimilem te illis facias oportet: alioquin non probabunt:niſi agnouerint. ¶ Seneca. Nunq́; multis pla⸗ ceas:ſed qualibet ſtude maximum in eo vicium eſt:qui non villt melioꝛibus placere:ſed pluribo. Heſtuim vbi ſolenn itas ¶¶ De Eide. ¶ Capitulum.xc guſtinus de verbo domini. Rulle maioꝛes diuitie nulli theſauri:nuilli honoes.nulla huiꝰ mũdi maio eſt ſubſtantia: qi eſt ſides catholica:que peœatoꝛes . tam: ad id ꝗd agitur: verax referatur ſignificatio· Kmbroſi?. E abula etſi vim veritatis non habeat:tñ ratõʒ Regorius in moꝛalibus. Qui pro virtute quam egit humanos fauoꝛes deſiderat: rem magni meriti vili eeee — M e⸗ ꝰ M 2 8 EFE homines ſaluat:cecos illuminat. infirmos curat: cathecumi⸗ nos baptiſat:fideles iuſtificat:penitentes reparat:iuſtos au⸗ gmentat:martires coꝛonat: virgines & viduas coniugales caſto pudore conſeruat:clericos oꝛdinat ſacerdotes oſecrat: ĩ eterna hereditate cũ ſanétis angelis collocat. ¶ Auguſtinꝰ Ille apud deum plus habet loci:qui plus attulit non argẽti ſed fidei. Iem. Quid eſt fides:niſi credere quod non vides Idem. Noli intelligere vt credas: ſed crede vt intelligas:intel lectꝰ merces fidei eſt.¶ Ambroſiꝰ de virginitate. O theſaur- omnibus opulentioꝛ fides: o virtutibus coꝛporeis omnibus ſides fotioꝛ:medicis omĩbus ſaluatioꝛ. ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia Diuina operatio ſine ratione apprehenditur mon eſt mirabi lis:nec fides habet meritum:cui humana ratio prebet experi mentum. ¶ Gregoꝛius. T unc enim veraciter fideles ſumus: ſiquod verbis promittimus: operibus implemus. ¶ Bern? ſuper cantica. Qiie noni nueniat fides attingit inacceſſe⸗ a: a pz⸗ prehendit ignota: comprehendit immenſa: apprehendit no⸗ uiſſima:ipſam deniq; eternitate:ſuo illo latiſſimo ſinu quo⸗ dam modo circumcluſit. ¶ Chriſoſtomus ſuper Matheum Sicut ſemꝑ diſcere eſt ſignum nunq poſſe perficere:ſie teſti⸗ monium ſemper querè ſignum eſt nunq velle credere. Idem Eides lampas eſt. quia ſicut lampas illuminat dom um: ita fides animam. ¶ Cbriſoſtomus. Rides religionis catholice: lumen eſt anime:oſtium vite fundamentum ſalutis eterne · ¶ Hugo. Eides eſt voluntaria certitudo abſentium:ſuꝑ opi nionem & infra ſcientiam ↄſtituta. ¶ Caſſiodorus. T antum creſcit amo fidei:qntum de flamma ſubtradctum fuerit coꝛ⸗ porali. ¶ ¶ ulliꝰ. Eides eſt perceptio veritatis rerum: cũ aſſer cione ſiue cauſarum cognitõne. ¶ Seneca. Eides ſanctiſſimũ humani pectoꝛis bonũ eſt.milla neceſſitate ad fallendũ cogit᷑ nullo corrumpit᷑ premio:vre inquit:cede:occide:non ꝓdam· ¶ Seneca. Viri boni eſt etiam non pollicitam ſidem ſeruare maximum maioꝛibus noſtris: fidem nemo vnqᷓ; perdit: niſi qui nõ habet. Fiducia vbi confidentia. Foznicatio v luxuria; ¶ De Eoꝛtitudine- Capitulumxcj. Veęguſtinꝰ. Qui vera ſoꝛtitudine foꝛtis eſt:nec temè audet:nec inconſulte timet. Idem. Nemo eit qui non magis doloꝛẽ fugiat q́; affectat.¶ Ambroſius. Ron mediocris animi eſt fotitudo: que ſola defendit onamenta virtutum omnium:& iuſticiã cuſtodit.¶ Auguſtinꝰ.Stul⸗ tus ſicut luna mutatur:ſapiens non metu frangitur:nõ po⸗ teſtate mutatur:non attollitur ꝓſperis:non triſtibo mergit᷑· ¶ Hieronimꝰ ſupꝑ Iohel. Iuſſi e foꝛtis viri eſt:nec aduerſis frangi: nec in proſperis ſubleuari:ſed ĩ vtroq; eſſe moderatũ 4 ero⸗ lnat ſtram lbuske quapiu inpllrep⸗ ANtcanen (ationen eterms aduerſit ludo Ditoeis nec adu⸗ detrime Vitam m. grarein M dr Cruftus Vendica ciainin odorus inadu ſouckan⸗ nplana lettokica NWNN Ueths (Kuc nas. hi⸗ compol ner bje Rartuna . lis n delere neem 21 luece Mriet⸗ wm WG U: nugi Nſett guſtind n ttget wice ðZ wad omnibs norel Kmeb ern Sums. (bens eſin⸗ e no⸗ nuquo: luleum ſcteſti denlden Mum. I catboliee Seterne⸗ ſpop: Tartard Wera⸗ mechale anchimi diccgi on Mað mn Lruate tenſt lnae⸗ nee teme un non 1us Non narment d rſi 4 ⸗ nerſs xratu Foetuna vbi proſperitas * ‚— R „ S ẽ-ẽſU — èðs 17 — . . .6. .. 4 . 1 X * W *. 3 . X . 8 5 . ſ. * —RK ¶ Hieronimus. Kotitudo atq; oſtantia:via tegia eſt:a qua dclinat ad dexteram: qui temerarius eſt & pertinax: ad ſini ſtram qui foꝛmidoloſus eſt a pauidus.¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛa⸗ lbus. Hotitudo deſtruitur: niſi ꝑ concilium fulciatur quia qua plus ſe poſſe ↄſpicit: eo virtus ſine moderamine deteriꝰ inpreceps ruit. ¶ Gregoeius in moꝛalibus. Iuſtoꝛũ foꝛtitudo eſt carnem vincere. ꝓpropris voluptatibus contraire: dele⸗ Ctationem vite preſentis extinguere: huius mundi aſpera pꝓ eternis prenmjs amare:proſperitatis blandimenta ↄtemnere aduerſitatis metum in coꝛde aſſimulare. Reproborum fortti⸗ udo eſt.tranſitoꝛia ſine ceſſatione diligere:ↄtr a flagella con Ditoꝛis inſenſibiliter perdurare: ab amoꝛe rerum temporaliũ nec aduèſitate quieſceread inanem gloiam etiam cum vite detrimento peruenire:malicie augmẽta exquirere: bonoꝛum vitam non ſolum verbis ac moꝛibus: ſed etiã gladijs impu⸗ gnare:in ſemetipᷣis ſpem ponere:iniquitatem qtidie ſine vllo deſidij defectu perpetrare. ¶ Bernardus de ↄaſidet atõne. Bonꝰ circuitus qui ſi iuſticia querit: prudentia inuenit: foꝛtitudo vendicat:tẽporantia poſſidet · vt ſi iuſticia in affectu:pruden/ cia in intellectu: foꝛtitudo in effectu: tporãtia in vſu. ¶ Qaſſi odorus ſuper pſalmiſtam. Vir vocatur auribus: qui neſcit in aduerſis tolerando deficere:aut in proſperis aliꝗᷓ elatione ſe iactareſed animo ſtabili defixus: a celeſtium rerum con⸗ templatione firmatus: manet ſemper impauidus. T ullius in xethorica ſua. Eoꝛtitudo eſt immobilis ĩter aduerſa gloꝛioſa animi claritudo- res arduas pulcre adminiſtrans: ꝗᷓ nec ad⸗ 2zerſis infeſtando frangitur: ne proſperis blandiendo eleuat᷑·. ¶ Tullius. Conſtantia eſt inter fluétuantes cauſas a perſo⸗ nas: mulla mentis concuti trepidatione. ¶ Seneca. Roꝛtis 6 compoſuus animus eſt.qui nec ablatum quicqꝙ ſibi ſentit: nec abiectum: ſed in eodem habitu quocunq; res cedunt. e Hraternitatate ¶ Capitulum xcij; Abanus. Vera fraternitas eſl: que fratrem veneraĩ deuotum:coꝛripitq; ſolutum:que preſenti obſequi bſentem non rodit. ſano applaudit: infirmum non deſerit placatum non prouocat: iratum vt maioꝛem metuit- ¶ Ahbas Iohannes in coll. Hec eſt vera fraternitas: que nul lUiis nuncq caſibus ſcinditut: quam non ſolum diſſociare vel delere locoꝛum vel temporum interualla non preualent: ſed nec moꝛs quidem ipſa diuellit. Ibidem. Hec eſt vera fraterni tas a indirupta:que gemmina amicoum perfectione ac vir⸗ tute concreſcit: cuius ſemel initum fedus: nec deſiderium varietas: nec contentioſa dirumpat contrarietas voluntatii ¶ De Fraude * . Wã 4 2 RR ðð ¶ Capitulum xcui aut res ꝗᷓlibet exterioꝛ deſiderat. ¶ Gregoꝛius ibidem. Verba propoſita inſtituta ſunt. vt non ſe imicem homines fallant: ſed vt in altermis quiſq; noticiam cogitationes ſuas ꝓferat ¶ Bern ſiiper cantica. Diut᷑na fraudatio: tedioꝛũ eſt nutrix ſuſpicioꝛum fomes:impatiẽtie fax: nouerca moꝛitum deſpe⸗ rationis mater· ¶ Cyprianus. Mimis plus timend? eſt ini⸗ micus cũ laceratꝰ ſurripit: ꝙ́ cum per pacis imaginẽ fallens occultis acceſſibus ſerpit. ¶ Iſidorus etbymolDolus eſt cũ aliud agitur: aliud ſimulat᷑. Qallidꝰ eſt:qui exitum virtutis dolo ac fraude mutatur. ¶ Petrus rauenna. Quidã ſimplicit viuunt:G in omnibus proſperãtur:qui verſantur in dolis: eis quelibet aduerſant᷑. ¶ Caſſiodoriis. Ius em exigit ſagit⸗ tam fraudis redire in doloſum verticẽ ſagittamt. ¶ Valeriꝰ Occultum & inſidioſum malum perfidia: cuiꝰ efficaciſſime vires ſiint mentiri & fallere fructus. ¶ Seneca in prouerbijs Fraus eſt accipere:qd non poſſis reddere:repelli ſe homines facilius:qin decipi fer unt. Furtum vbi rapina- ⸗ ¶ De Gaudio. . ¶ Qapłlmn xcini. Vguſtinus librox confeſſiomim. Eſt gaudium ꝗᷣd nõ datur impijs: ſed eis qui te gratis colunt: quo audium tuipſe es:G ipſa eſt beata vita: gaudere de te· ꝓpter teipſa eſt:a non eſt altera. ¶ Augꝰ ſupꝑ pſamiſtam Temporalibus gaudent: qui bona eterna de ſiderare nõ no⸗ runt. ¶ Auguſtinꝰ de ↄflictu vicioꝛum virtutum. Inepta le icia dicit. Vt quidò animi gaudium intus abſcondis:egre⸗ dere in Publicum letus:? dic aliquid foꝛis vnde tu vel ꝓximi rideant:fac eos letos tua letcia. ¶ Hieronimꝰ. Animi leticia interdum cœporis doloꝛes mitigat. ¶ Gregoꝛiꝰ in moealibo. Dignũ eſt itaq;: vt in ſe ſemper homo meroꝛis inueniat qui derelicto creatoe: gaudium in ſe querebat. ¶ Cregoꝛius. Iu⸗ bilus nanq; dicitur: quando ineffabile gaudium mente con cipitur: quod nec abſcondi poſſit: nec ſermonibus aperiri:τ tamen quibuſdam proditur motibus: qmuis nullis ꝓprie⸗ tatibus exprimatur. ¶ Gregoeius in moꝛalibus. Iubilatio di citur cũ coꝛdis leticia:oꝛis efficatia non explet᷑: ſed quibuſdã modis gaudiũ proditꝙ ipſe qui gaudet nec regere pᷣualet nec explere. ¶ Bernꝰ in ſermone. Illud eſt verũ ſummum guſtimis. Eabula eſt ger quã motibo deceptoꝛijs veritas palliata: vel odium alterius: vel propriumn comodum intendit. ¶ Ambroſiꝰ. Venena non dant niſi melle circumlimta. & vicia non decipiunt:niſi ſub ſpecie vmbraq; virtutum. ¶ Gregoius in moꝛalibo. Sciendum q; eſt ꝙ tribus modis fraus ipſa committit᷑ quia ꝓ hanc pro/ culdubio: aut tacita coꝛdis humani gratia: aut fauoꝛis aura nne. Han alc 0 nis ioci Uuleeannt dar wotet roſrtrn nideinftie ſannpaxd ſuraleticie mimiquar eum tuun Citni (Aonus Veacng ſolcundee urrum goramp viari vel⸗ ſodiae⸗ uidentia et virtut numain iyerabil Lcondem bonce 1 Alllater 3 glamten (Nere motug⸗ in mor quam neyv⸗ ſngula luter wnleus depes Arinn ade ſeſibſene kndung Dhurpnn Aueisalrn den Verba mnssſilant ſuas Pern Nüͦ eſtnutni watum dſve⸗ merddeſtin⸗ nagineſlies Doluseſti tum ittts düſimpliet kindolis⸗ Awigit ſagt⸗ 8(Valen; Lechczciſire inprouerbt⸗ lelvnnne plinvcmn in Warndoro, a gaude uppanten rateron tum, yepe istgr⸗ uyel prim nimileticiP mwalibj leniat n gcins , mente en Sawerti Gllsspe an N coutet Inmun gauduim: quoò non de creatura: ſeò de creatoꝛe concipitur· d cum acceperis nemo tollet a te: Tibi aliunde comparata omnis iocunditas: meroꝛ eſt omĩs ſuauitas: doloꝛ eſt omne dulce amarũ eſt· omne decoꝛ'um:fetidum eſt:omne ꝗᷣd dele ctari poteſt:moleſtum eſt. ¶ Ceſarius. Verum gaudium nõ poſſidetur:niſi pax & iuſticia teneatur. Prima.neſt: & quaſi radix: iuſticia ſecunda pax:tercia g audium. De iuſticia na- ſcitur pax:de pace gaudium generat᷑.¶ Caſſiodorus. Men⸗/ ſura leticie: de magnitudine mumeij venit. & tanta fit alaẽtas animi: quanta fuerit conſideratio rei. ¶ Seneca. Magnũ ali⸗ enum tuum ne feceris gaudium- l ¶ De Gloria bona. ¶ Capitulumxcv:· Veguſtinus Cloꝛia eſt frequens de aliquo fama cũ: laude. ¶ Chriſoſtomꝰ in omelia. Si gloꝛiari cupis gloꝛiam deſpice:&& omnibo eris gloꝛioſioꝛ. ¶ Coſſio⸗ rus in epla. Magna eſt eius gloꝛia: qui nullis laudibus creſcit:& nullius vituperatione minuitut.¶ ¶ullius. Gloꝛia eſt alicuius magnifici vel bone artis:patens preconii. Idem. Vera em gloꝛia radices agit: ficte aũt omnia celeriter tanq; floſculi decidunt: neq; ſimulatum quicquid poteſt eſſe diu⸗ turnum. ¶ Valerius. Expedita compendiaria via eos ad gloꝛiam peruenire ſocrates dicebat: qui id agerẽt: vt quales videri vellẽt ¶ Seneca in Prouerbijs. Heu q; diffieilis gloꝛie cuſtodia eſf. . ¶ De Vana gloꝛia- HMM ¶ Capim xcvi⸗ Vguſtinus ſuper Pſaliniſtãa. Inanis gła huiꝰ ſeculi fallax eſt ſuauitas:eſt infructuoſus labor: & ppe⸗ tuus timo: 6 periculoſa ſublimitas: initiũ ſine pro⸗ uidentia:finis cũ penitentia. ¶ Auguſtinꝰ de ↄflictu vicioꝛũ et virtutũ. Inanis glia dicit. Age bonum qd vales: oſtde bo num cunctis ꝗdð agis:vt bonꝰò a cunctis dicaris:vt ſanétꝰ 6⸗ venerabilis a cunctis pdiceris: vt dei elect voceris: Vt nemo te condemnat:nemo te deſpiciat:ſed vniuerſi debitum tibi e honoꝛes pſoluant.¶ Ambẽꝰ in paſtoꝛali. Rõ eſt tanti gaudij excelſa tenere:qũti meroꝛis eſt de excelſis coꝛruere nec tãtam gliam ſequi poſt victoꝛiam: quãtam ignomiã poſt ruinam. ¶ Hieronim? in epiſtola. Inanis gloꝛia eſt inoꝛdinatꝰ animi motus:quo aliquis ꝓpriaʒ deſiderat excellentiã. ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibo. Sub hoſte quem ꝓſternt: moeitur:qui de culpa quam ſuperat eleuatur. ¶ Gregoꝛius libro vi.moꝛaliũ. Cum bene viuit᷑:walde timendũ eſt:ne mẽs deſpectis ceteris: de gla ſingularitatis eleuet᷑. ¶ Bernardꝰ in ſermone. T ime ſagittam leuiter volat: leuiter vulnerat leuiter penetrat. ſed dico tibi: non leue infligit vulnus:cito interſicit nimirum ſagitta hec vana gloꝛia eſt. ¶ Chriſoſtomus ſuper Matheum. Nihil ein ita pecunias ↄcupiſcè facit:vt gloꝛie cupido· ꝓpter hoc nanq; famuloꝛũ greges:equos auro opertos:e argenteas menſas expetunt homines- non vt vtilitatem ac voluntatem impleat ſed vt multis oſtendantur. ¶ Chriſoſtomꝰ. O inſipiens:ꝗd tibi prodeſt poſt motẽ iſta memoꝛia: ſi vbi es toꝛqꝗris· ẽ vbi nõ es:laudaris. ¶ Hugo de aĩa. Dic mihi vbi ſunt amatoꝛes mundi:qui ante pauca tempora nobiſcum erant.nihil ex eis remanſit: niſi cineres aQ vermes æ. Quid profuit illis inanis g oꝛia: breuis leticia: mundi pompa:carnis voluptas : falſe di uitie magna familia: G mala ↄcupiſcẽetia:vbi riſus:vbi iocꝰ: vhi iactãtia:vbi arrogantia. ¶ Petrꝰ rauenna. Diuitias ꝗdez et honoꝛes ſolicitudo inſeperabiliter ↄmutatmundi pompa: G& fauoꝛ populi:fumus a aura eſt:ſubito euaneſcens. ¶ Va⸗ lerius. Nulla eſt tanta humilitas: que dulcedine gloꝛie non tangatur. ¶ Hugo de vanitate mundi. Vanitas eſt:que nec pulcritudinem confert continẽti: nec fruétum labor anti:nec fulcimẽtum in intenti. ¶ Boecius.nj. de conſolatione ꝓſa · vj. Gloꝛia quam fallax ſepe: qim turpꝰ eſt non iniuria tragitus exclamat:gloꝛia in milibus motalium nihil aliud facta:qin auri inflatio facta magna. ¶ Poeta Virgilius. Ealſus honoꝛ iuuat: fallax infamia terret. ¶ Seneca. Qui ſoddido vehiculo erubeſcit:precioſo gloꝛiat᷑ qd ad rem pertinet mule ſaginate quid iſta vehicula celata: ꝗ d fallere deaurate? quid monilia demiſſa pectoꝛibusiiſta nec dominum facere poſſunt melioꝛẽ nec mula. ¶ Seneca de moꝛibo. Nunqd foꝛtis ſe foꝛtem glori⸗ abitur: quem coꝛporis egritudo efficit infirmum Nunquid diues ĩ opibo ſuis gloꝛiabit᷑:cꝰ ſpem fur vel tyrannꝰ arripuit ¶ Seneca in prouerbijs. Cito ignominia ſit ſuꝑbi gloꝛia. ¶ De Gloꝛia eterna· Vguſtinus de moꝛibo. Tãta eſt pulcritudo iuſticie: „ in eo amplius manere: ꝙ; vnius diei moæa: ꝓpter hoc ſolum innumerabiles anni huius vite pleni diuitis circũ fluientia bonoꝛũ temporalium:rede meritoq; contemnarent ¶ Kuguſtinus de ciuitate dei. In ciuitate dei. rex veritas: lex caritas: dignitas. equitas: pax:felicitas:vita eternitas. Sed in ciuitate dyaboli· rex falſitas: lex cupiditas:dignitas iniꝗtas vita temporalitas. ¶ Auguſtinus ſuper Iohannem omelia. Ibi himnidici angeloꝛum chori:ibi ſocietas ſupernoꝛũ ciuiũ ibi dulcis ſolennitas a peregrinationis huiꝰ triſti labore re⸗ deuntium: ibi feſtiuitas ſine fine: eternitas ſine labe:ſerenitas ſine nube. ¶ Auguſtinꝰ de ciuitate dei. Q& deus preparauit diligentibus ſe · fide non capitur: ſpe non attingitur. caritate ¶ Capitulumxcvij· tanta eſt iocunditas lucis eterne vt etiã ſi non licèt on appte vtet. en luslabor⸗ gloria ete gloroſi vbi nimtl bardulsi licaruun caaſinei⸗ ſine erto tant ibi ſoſtomn cuncka⸗ coia ternatſen ſtastrane AKandep tywus Cbndas tamert Tgndty lvatuse ſampl. turomhe⸗ tur Dere W. Boee renson gultinn beidis Opme cur ad poteſt 11 gre lumite tam lemper uptusfle lus biin Diuit nundiponpr elens (Nz neglwenon eſtueer Wwrantinee one pl. mia tragit ud ſechun BaAſusboe dido vehieh nuleſugne io monilI ſunt melini en e⸗ Wune uN mii ſbig⸗ Pilunn m t tiſwnli er per ſo⸗ litsc atti⸗ otonnarent Aneinsi nits Sodi is inign vem onn ernoii ℳ ſ lom⸗ critin hon aſprehenditur: deſiteria & vota tranſgreditur: acquiri poteſt eſtimari non poteſt. ¶ Hieronimus in epiſto la. Nui lus labor durus: nullum tempus longum videri debet: quo gloꝛia eternitatis acquiritur. ¶ Bernhardus. O vere felix e gloꝛioſa ſatietas: o ſanctum conuiuiumo deſiderabiles epule vbi nimirum anxietas nulla: mullum poterit eſſe faſtidium: ꝗquin ſatietas ſiimma: ſummum inerit deſiderium. ¶ Bern⸗ hardus in ſermone. O beata regio paradiſuo beata regio de / lieiarum: ad quam ſuſpiro de valle latrimarum:vbi ſapien cia ſine ignoꝛãtia: vbi memoꝛia ſine obliuione vbi intellectꝰ? ſine erroe: vbi ratio ſine obſcuritate fulgebit.beati qui habi tant ibi: & laudabunt deũ in ſecula ſeculoꝛũ amen. ¶ Chri/ ſoſtomus. Nulla erit in futuro diſcoꝛdia. ſed cuncta conſona cuncta conuenientia omnium enim ſanctoꝛum erit vna con coedia. ¶ Proſper. Futura vita vbi creditur eſſe beate ſempi⸗ te rna: ſempiterne beata: vbi eſt certa ſecuritas:ſecura tnquit litas:tranquilla iocũditas:felix eternitas: eterna felicitas: vbi eſt amoe perfectus: timoz milliis: dies eternus: alacer motus: et vnus omnium ſpiritus. ¶ Proſper. Hutura vita: vbi ipſa ciuitas que eſt angeloꝛum ſanétoꝛumq; congregatione be⸗ ata: meritis fulgentibus micat: eterna ſalus exuberat.veritas regnat:vbi nec fallit quiſquam:nec fallitur· vbi niulꝰ heres beatus eijcitur: vbi nullus miſer admittitur. ¶ Rabar us. Ad fidem plures veniunt:a ad celeſte regnum pauci perducun tux omnes enim canonici vocantur ad electio nem:ſed vmiis eligitur. ¶ Caſſiodorꝰ. Bene dicitur dominum celtim exten⸗ Dere: vbi meretrices & publicanos eum conſtat admittere ¶ Boecius. Eternitas: eſt diuturnitas ſine initio a fine: G& ca⸗ rens omni mutadbilitat e SJðõ ¶ De Gratia ¶ Caplimn xcvnj. Vguſtinus ſiiper Iohannem. Si gratiam ideo dedit tibi deus: quia gratis dedit: gratis ama:noli ad pre⸗ mium diligere deum:ipſe ſit premiũ tuum. ¶ Au⸗ guſtinus in encheridion. Sola geatia diſcernit redemptos a perditis: quos in vnam contriuerat maſſam perditionis: ab origine ducta cauſa communis. ¶ Auguſtinus. Dei gratia cur ad iftum veniat: ad illum non veniat: occulta eſſe cauſa poteſt:iniuſta non poteſt? ¶ Auguſtinus in ſermone. Talis eſt gratia ſpirituſſancti:vt ſi in coꝛde triſticiam inuenit:con⸗ ſimit: diſſoluit · ſi deſideriũ permanſuiũ facit:ſi trepidatiõ⸗ etiam abucit. ¶ Ambroſius. Vberioꝛ eſt gratia qm̃ precatio ſemper em plus dominus tribuit:qin rogatur. ¶ Ambroſi?ꝰ Gratia vehementioꝛ eſt ad diligendum qꝙ; natura: reddendo vacuatur pecunia:gratia autẽ a habendo ſoluit᷑: & ſoluendo retinet᷑. ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibo. Dum nos gea oĩm reſ pectus illuminat cũcta mentis noſtre nobis abſcondita manifeſtat ¶ Bernardus. Gram in tribus oſiſtere arbitroꝛ. In odio pre teritoꝛu maloꝛum:in ↄteinptu pñtium bonoꝛũ:& deſiderioʒe futuroꝛum. ¶ Bernardus ſuꝑ cantica. Gratia balſamũ pu⸗ riſſimum eſt.a ideo purũ.ſolidum:e profundũ vas requirit ¶ CHhriſoſtomus.Aliquando plurimumq; vitam habentes mundam:non accipiunt gratiamquare ne in ſuꝑpbiam ele⸗ iientur:ne inflent᷑ verboſitate iactantie: ne altitudo muneris negligentioꝛes effici at. ¶ Prouerbioꝛũxxix. Paupꝓ creditoꝛ obuiauerunt ſibi:vtriuſqʒ; illuminatoꝛ eſt dñs.¶ ¶ Ioſa bede Pauper eſt hũilis auditoꝛ credito:predicatoꝛ.ꝗᷓ ſibi obuiãt cum in vnam pietatis gẽ̃am comueniũt:vtriuſq; illuminatoꝛ eſt dominꝰ:quia nec iſte predicat:nec ille credit ſine dei mu nere. Vnde. Sine me nihil poteſtis facere ¶ De Cratitudine. Vguſtinus ſuper Pſalmiſtam. Quid eſt tota die id eſt ſine intermiſſiõe laudarein ꝓſperis:qa ↄſolaris cum eſſem:ſaluteʒz dediſti: cum peccaſſem: quia ignouiſti.cũ conuerſus eſſem: quia adiuuiſti: cum ꝓſeueraſſem: qa coꝛo⸗ naſti:¶ Aguſtinus in epy ſtola. Quid meliꝰ animo geramꝰ et a promamus: & calamo exprimamus: ꝙ vt deo gratias referanmnis? Hic nec dici breuius: nec audiri letius:nec intelli gi gratiꝰ:nec agi fructuoſius poteſt. ¶ Chriſoſtomꝰ. Opti⸗ ma beneficioꝛũ cuſtos:eſt ipſa memoꝛia beneficioꝛum :a per⸗ petua confeſſio gratiarum. ¶ Chriſoſtomus. Amoneo vos vt dominum ſemper benedicatisſi venerint mala:benedicite et diſſoluantur mala. ſi proſpera venerint:benedicite & per⸗ ſeuerabũit ꝓſpera. ¶ Caſſiodorꝰ. Melioꝛa meret᷑ ſuſcipe:qui collata bona de coꝛde non ꝓbat᷑ amitté. ¶ Seneca. Hec certe iuſticie ↄuenit:ſuã cuiq; reddere bñficio gẽam iniurie taliõz ¶ De Gula ¶ Qapitulum Centeſimum VYVguſtinus de conflictu. Ventris in gluuies dicit Ad eſum dominus omnia munda creauit:& qui ſa turari cibo rẽnuit:quid aliud q; diitine oꝛdinationi contradicit. ¶ Ambroſius in ſermone. Male domine ſeruit gille:que ſemper expetit: nunqm̃ expletur. Quid em̃ inſatia⸗ bilius ventre:hodie ſuſcipit:cras exigit.eum implietus fuerit diſputatur de continentia cum digeſſerit: vale virtutibus di citur. ¶ Ambroſius. Rames amica virginitati eſt: inimica la ſciuie. ſaturitas vero caſtitatem prodigit: mutrit illecebram „ ¶ Caphun.xcix. in aduerſis: quia coꝛrigis anteqin eſſem:quia feciſti uonim ana ſun ſciorum ynde 7 1. jeckiones in mnont dum copp gte gaud ſus eſt e⸗ ſqhadr ne ſed de nibis de ti idicat abrahan ſicia dels th mod ta t vim ditinſuper Panbescaß inbebete Galglſ (Seneca quiequit cur mune⸗ ca Moni piltamut. des o tius dewd ſuffieiun herbatu ſed quert li tid didt ſuß penceps itbaltha⸗ nnneterk ndn end hniniis Unnh ddope Nſdern nünalnt ntabentes dan. domuners Upzodt (Chabr biobui Filluminget tſnedum plr xci tota died dagolar⸗ rquia feuſſt ignouiſtiti ſen haco⸗ imo gaand gtias recintellt d G WNNſ⸗ Dmoneote Ulaenedve dicte ee⸗ ape 4 He crte jutietalio ettimun lies dicit ſtaciſ Cdination mine ſeu em iſſt⸗ lens irnnten Mram TIeronimus in ſermone.Semp ſaturitati iuncta laſciuia eił vicina ſunt ſibi neuter a genitalia p membroꝛe oꝛdine oꝛdoò vicioꝛum ¶ Gregois. Non cibus ſed appetitus in vicio eſt vnde a laucioꝛes cibos plerũq; ſine culpa ſummimus:a ab iectiones non ſine reatu conſcientie deguſtamus ¶ Grego. in moꝛalibo. Pene ſemper epulas comitatur voluptas.nam dum coꝛpus in refectionis delectatione reſoluitur: coꝛ ad in ane gaudium relaxatur ¶ Bernhardus in apolegetico Me lius eſt exiguo ſanguine ad vſum veſci.quã ventoſo legiũe vſq; ad ructum ex ſaturari·precipue cum et eſau nõ de car⸗/ ne· ſed de lente ſit reprehenſus: & de ligno adam non de car nibus damnatꝰ ionathas ex guſtu mellis nõ catnis mo ti iudicatus · Econtra vero helyas in noxie carnem ↄmedit abraham angelos gratiſſime pauitq de ip̃is ſua fieri ſacri ficia deiis precepit ¶ Bernhardus ibidem. Paulus thimo/ theo modico vino vtendum cõſuluit & dominus ie bibit ita vt vini potatoꝛ a ꝓpllatꝰ ſit apoſtolis quoc bibendũ de/ dit. inſuper & ex eo ſacramentum ſui ſanguĩs edidit ¶ Io⸗ Hannes caß· Nunquã poterit ardentes ↄcupiſcentie ſtinios inhibere · quiſqs deſideria gule refrenatre nequerit ¶ Hugo Gula eſt ſolius coꝑis illecebroſus aiiidius ciboꝝe appetitꝰ. ¶ Seneca Quicquidò auium volitat: quicquit piſciũ natat quicquit ferarũ diſcurxtit noſtris ſepeli ventribus quere· cur nunc ſubito moꝛiamurquia moꝛtibo viuimus ¶ Sene⸗ ca Ixi epiſtola. Ventri obedientes animalium numero cõo⸗ putamur. nõ hominum Ibidem. Vna ſuua pluribo elepxbhãa tibus ſufficit· homo vero paſcitur terra et mati ¶ Innocen tius de uil Inicium vite hominis aqua panis guloſis non ſufficiunt fructus arborũ:non grana leguminũ nõ radices herbarum non piſces maris non beſtie terre:non aues celi ſed queruntur pigmenta parant᷑ aromata a nutriunt᷑ alti⸗ lia a&ͥid. Ibidem. Gula paradiſum clauſit. primogenitũ vẽ didit · ſuſpendit piſtoꝛem decollauit baptiſtam nabuſar dan princeps cotoʒe templum incendit. a ieruſalem totam euer tit· balthaſar in cõuiuio manũ contra ſe ſcribentem aſpexit manetechel ꝓphares:a eadem nodte interfectus eſt a caldeis ¶ De heretico M J LCLaapitulum Ci. Vgęguſtinus de officijs Hereticus eſt. qui ꝓ alicuiꝰ temporalis cõmodi a maxime gloꝛie principatuſq; mſii gratia falſas ac nouas opiniones gignit vel ſeꝗq́/ tur · Idem. Hereticus eſt qui conceptam noui erroꝛis perfu diam pertinaciter defendit · ¶ Hieronimus. Reſecanda eſt putrida & ſcabioſa ouis a caulis repellendane tota domiis maſſa.a peccoꝛa· ardeatcoꝛrũpat᷑ putreſcat intereat.¶ B ern DPardus ſuꝑ cantica. Plis longe nocet falſus katholicꝰ.quiã ſi verſus appareret hereticus ¶ Crxiſoſtomus ſuper matheũ Sicut cauendi ſunt qui habent ſpeciem bone vite propter dogma nequicie.ſic a hi qui integre fidei a doctrine ſunt è turpiter viuunt ¶ Hugo (iſma erroꝛ eſt pertinax katholi/ cam pacem in ſingulari ꝓpturbans eccleſia. ¶ De homicidio QCLapitulum cii Vguſtinus libro primo de ciuitate dei. ¶ Qui ſine aliqua publica adminiſtratione maleficum interfe 1rit. velud homicida iudicabitur. Et tanto amplius quanto ſibi poteſtatem. a deo non conceſſam vſurpare.nõ timuit ¶ Auguſtinꝰ ſuper iohannem Homicida dicit dya⸗ bolusnon gladio armatus:non terro accinctus: ad homĩeʒ venit. verbum ſeminatut a occiditnoli ergo putare te non eſſe homicidam quãdo fratri tuo mala perſuades ¶ Grego / rius ſuꝑ ezechielem. Tot occidimus· qd ad moetem ire quo tidie tepidi tacentes videmus ¶ Bernhardus in ſermone Qui bonum odit in homine·nunquã poterit homicida ap⸗ pellari· adhuc viuit homo æ ille reus eſt moꝛtis eius ¶ Caſ ſio· Nec inter eſt quis ocidat · ſi immocentem aliquis occidẽ dum eſſe prenunciet. ¶ De homine Qapii ciij. Abroſuis in libro de Ioſeph Procliuis a mutabił eſt in vtrumq; humana conditio.vt quocunq; intẽ terit eo propedat ⁊ vergat vel ad ſtudia virtutum vel ad illecebra delec torum ¶ Gregoꝛius libro mi- moꝛaliũ Ad hoc homo poſitus erat in paradiſo· vt ſi ad conditoꝛis ſui obedientiam vinculis caritatis aſtringeretur ad celeſtẽ angeloꝛe patriã qñdoq; ſine carnis moꝛte tranſiret. ¶ Bern Pardus. Heu triſtis a lacrimoſa mutacio vt homo paradi⸗ ſicola· terre domus celi ciuis: domeſticus domini ſabaoth· ſupernoꝝ ſpirituum a celeſtium coheres virtutum· repre tina ſe conuerſione inuenit. a propter infirmitatem iacentẽ in ſtabulo. propter pecoꝛinam ſimilitudinem indi gentem ſeno propter in domitam feritatem alligatum preſepio. ſicut ſcxiptum eſt. Inchamo & freno a cetera. ¶ Qriſoſto / mus ſuper Matheum. Omnem creaturam ſenſibilem de? atrmatam creauit a munitam alios veloci pedum curſu ali⸗ os vnguibus alios pennis· alios conibus hominem ſolum ſic diſponit ut virtus illius ſit ipſe deus. Et in eo ꝙ in . 7 ſtmioe eſtate tere do⸗ moeſt priem mund tibiqui zteme Abitun epiltol mataf num ſu Venit laudab Virtus in omt Gir bont uniaſt. etetamt etamſt amne biti 7cum: Denerz itſe & ſecfs Migne⸗ propoſ aufert tfe cla pad ſeperſt dem X laboren tra ver cum ccx ſkentia n . 4 . CU n ehrum int⸗ momplne 1Gbhren idadir 1s 2Dinn putaretror doſe en ecen inlenmn tonedar sens (0 ſrisocd 1cij. 7 muteb Cde Nawauu tomnpnetd 15 ondit tur iretſbon mopatad⸗ nbtacth . nnm ept en iacent igenten npreepe⸗ (Crd aſtblene m aul⸗ nen bh An firmioꝛem eum fecit in ipſo- foꝛtioꝛem eſſe voluit in ſe: vt ne/ ceſſitate infirmitatis co actꝰ· ſemꝑ neceſſitatem habeat que⸗ rere dominum ¶ Criſoſtomus math x. Pre omnibo mał ho mo eſt peſſimum malum quelibet beſtia vnum habʒ a pro prie malumhomo autẽ omnia ¶ Hugo. Vide homo dicit mundꝰ quomodo amauit tequi propter te facit me ſeruio ticbi quia factus ſum ꝗpter te · vt tu ſeruias illi qui fecit me 2 te.me propter te.a te propter ſeſi ſentis beneficium redde debitum ſi accipis benignitatem. redde caritatem. Seneca in epiſtola Quid in homine proprium ratio hec recta a cõſu/ mata felicitatem hominis impleuit ergo ſi omnis res cũ bo num ſuum pfecerit laudabilis eſt: a ad finem nature ſue p uenit homini aũt ſuum bonum ratio eſt. ſi hanc perfecerit laudabilis eſt.a finem nature ſue tetigit hec racio perfecta virtus vocatur eademq; honeſtumid itaq; vnum bonum in homine eſtqd hominis eſt Quid aũt ſit vir bonus dicã vir bonus ꝙ honeſte ſe facturum putauerit faciet ſine pee/ cunia ſi laborioſum erit facietetiam ſi damnoſum erit faci⸗ et· etiam ſi periculoſum erit·rurſus qd turpꝑe erit non faciet etiam ſi pecuniam afferat & ſi voluptatemetiam ſi potenti am· ab honeſto nulla re deterrebitutxad turpia nila ſpe mu tabitiur ¶ Seneca in prouerbijs Qui es tibi non deſidia ſit. cum ab alijs luditur tu ſancti aliquid honeſtiq; tractabᷣ Seneca ibidem Sicut foꝛmoſa pictura eſt cum milla pars er ratſic & foꝛmoſus·in quo nulla pars peccati feda eſt. ¶ De honoꝛe. HM Qapitulum cmi. guſtinus de ciuitate dei li:inj. Beges gentium na cionumq; imperium penes reges erat. quo ad faſti gium honoꝛis non ambitio popularis. ſed ſpectata inter bonos moderatio prouehetat ¶ Hieronimus in epla. V bi honoꝛ non eſt ibi contemptus eſt.vbi contemptus ibi freqñs iniuria vbi aũt frequẽs iniuria ibi a indignatio. vbi indignatio ibi: quies nulla: vhi quies non eſt.ibi mens ap⸗ propoſito ſepe dicitur vbi autem per inquietudinem aliq& aufertur ex ſtudio: minus fit ab eo qg tollitur a vbi minꝰ? eſt. ꝓfeëtum dici non poteſt. ex Hac ſupputatione illa ſentẽ cia naſcitur· monachum in patria ſua perfectum eſſe nõ poſ ſe per fedum aũt eſſe nolle delinquere eſt ¶ Hieronimus ibi dem. Non eſt dignum vt inde exig as honoem vnde refug laborem ¶ Gregot᷑ in moa· Duim mali prepoſiti ſunt con / tra veritatem exigunt honoꝛem ab omni rectitudine ſequẽ cium coꝛda ſubuertunt. Criſoſtomus ſuper matheum Dif ſerentia dignitatis facta eſt inter ſanctus vt vnus ſit epũs. A.. Wr „☚ alius miniſter ↄtu macia carnis coegit.a puerſitas mundi patio inimi ci honoꝛes vident᷑ eẽ ſed reuera nõ ſunt ymo miniſteria ¶ Criſoſtomus ibidem. Quiciimq; deſiderat pri/ matum celeſtem ſequatur humilitatem terreſtlrem non eit qui maios fuerit in honoꝛe ille maioꝛ ſͦ qui iuiſtioꝛ ille maioꝛ ¶ QCeiſoſto mus. Honoꝛ verus vittus anĩ eſt hic honoꝛ nec a ceſaribus preſtatur·neqʒ; adulatione conqueritur nec; pec cunia preparat᷑mchil fucati in ſe habet nichil ſimulati.ni/ chil occulti huius honois ſucceſſozmilus é accuſatoz: nils ingratus ¶ Hugo Quidã honoꝛes fugiunt vt honoꝛes ipis obuient fingũt ſubeſſe vt poſſint preeſſeſepe enim gloꝛia vt acquiratur contemnitur. a mundus vt obtineat᷑ relinquit. ¶ QCaſſio·li·imjepiſtola. HDignum enim vide? vt qui ẽ ſcien⸗ cie p̃ditus·reddat᷑ honoꝛe reuerendus ¶ Saluſtius Gloꝛiam G& honoꝛem impium bonus & ignauꝰ eque ſibi exoptat ſed bonus vera via nitit hinc ſed ignauo quia bone artes de ſunt dolis atq; fallacijs contendit ¶ Seneca epla 3. Homĩes candidatos.viros bonos dicimus:quos obuios ſi nomẽ nõ occurritdñs ſalutamus ¶ Seneca in epla Peccunia ex quo in honoꝛe cepit/verus verum hHortoꝛ cecidit. ( De honeſtate. — Qapitulum c v. Vguſtinus liiij.de ciuitate dei. Tanta eſtł prohitatis vis a honeſtis vt omnis vel pene ommis eius laude noueatur humana natura nec vſq; adeo ſit turpitudĩe vi/ ſcꝗ'o de officuis.A ãtus ſplendor honeſtatis eſt vt vitam beaſ tam efficiat tranquillitas conſcientiea ſecuritas innocentie ¶ Tullius libro njde officijs. Nichil turpe faciendũ vito bo no: etiam ſi ex omni parte lateatetiam ſi omnes deos homi⸗ neſq; celare poſſumus.Sapientis emnim eſt proprium.nichil qd penitere poſſit facere:nichil iniuſte· ſed ſplendide · conſtã ter grauiter· honeſte omnia. Seneca in epiſtola. Ita viue ur nichil tibi committas· niſi qꝗ cõmittere etiam inimico tuo poſſis. ¶ De boſpitalitate. Capitulum cvi. cretione exhibere hoſpitalitatẽ:ne foꝛte cui do mum clauſeritis cui hamanitatem negaueritis · ipſe ſit deðꝰ ¶ Ambro.lide officis. Tãta eſt apud deũ hoſpitalitatẽ gẽa vt ne potus aque frigide a pᷣmijs remũeratiõis ĩmunis ſit. vides qa abrahbã deũ recipit hoſpicio dũ habẽtes querit cioſa· vt totum amittat ſenſum honeſtatis ¶ Ambroſius li· Vguſtinus contra hereſes. Diſcite xpᷣiani ſine diſ⸗ ide viem yr fam tionis peturl pter i. tes ſuos eiimpre ſimaln ſacvtre j gamitis conſtitue ſtitsi conſullen tiakeftc toeriget ſanature ſanatut 4 Cnatar tendot cam Ni tolliqu⸗ de offſen ſtiam4/ quam iuitp ſug math Enchil tſtonon in mall cioſio⸗ C te⸗ bat in v ſtqua undia 7 lnon hi eniit⸗ duntpne hoĩem ſuſcipias xpõ̃m ¶ Hlieronimus ſup math. x. 101Hes den per famam eligendus ſpli a iudicio Vicinoze: ne peregrina gileni vetur ¶ Criſo per matheum. Qualem mercedem ba et cnu 1 petur ¶ Criſo · pe n⸗ t qui ſuſcipit ꝑegrinã chyane Ipter deum peregrinaturtalem habet qui lulcipit rite . mulaun 2 qui propter deum laborat ¶ Seneea Socrates eñ i we dlnnrit tes ſuos ſatis tenui cena ſuſ. cipe ar aret S nmnee feret. ngnün ſi mali non einabuntur ſi res tua tibi no PE aingii, fac vt rei ſufficiaas ä l äsä mundu bi optn Vguſtinus de verbo dñi D iſcite a mndel creare- earts d fabricare· non cuncta viſibilia 2 niuli 8 a ere ſed ,Honies on in ipᷣo miracula facere· m dtnos ſn en fabrie ſnomend da mitis ſum 82 Humilis at ene Monſt humi ninerqvo conſtituere celſitudinis bo dñi. O medicinam ommbus e EOir dni. O medicinam om bu litatis ¶ Auguſtinus de verb 56brimenté⸗omma tabeſcen confiltentenemnig ett cia coprimentẽ omma t⸗ conſulentem omnia tumen antem omma deprquata ia reficientem: omia ſupflua reſecantem. omma deprauat. umc. tia reficientem: omia ſupflua Otelt ſe Putitate filn dei non krbrt coꝛrigẽtem que ſupbi⸗ ſanari woreſt ſ⸗ ni araes ſiil wi non qu. icia ſanari pote ſi P Ar. e Xe O tiuls lanh ſanaturque auaricia zari poteit·ſi pactentia funn tei no pituoiet anerr is eermmoia ſenar Pumilit eſt. que nichil appe broſiuf ſanatur. ( contemmnr adipiſciẽ ¶Ambroſius ſup lu Wtamel tam frtyil lſius humilitate. que quaſi ſupio neſcit ex 8inmoett cam Nioc bi erece affeclat qce infra ſe iudicat ¶ Ambroſi? ndi in tolle ciz Won urrwrin humilitas:ſed que habet ſui mode⸗ pont⸗ officis o. cio humiliari id eſt in quo lo/ ⸗ „*. ientiam laudatur · ſcio humiliari id eſt in quo lo/ ei am a ſcientiam lauda Ee ſn, né einnin ſtinmn⸗ moderatione quo fine · in quo ofici⸗ R. CF eraine o eſciuit phariſeus humiliari ·ideo deiectus eſt. . Oe nunen neſciuit phariſeus huimil rix cuſtoſq; virtutum un uet Pon ilitas eſt obſeruatrix cuſtoſq; . ũ Humilitas ei & nichil ẽq ita deo gratũ faciat a hominibo . 6 e ene⸗ rito non magni. ſed humilitate infimi videamur ¶ ese in moꝛalibo libro xvñ . Tanto fit quiſq; vilioꝛ deo qꝗ . 5 eũ vilior ſibi. ner⸗ cioſio ſibitanto precioſio deo quãto niinnter, ietutes coge niſned ¶ Gregorius in omelia Qui ſine humi rlat⸗ Hunsilitas a nii gat· in vẽtum puluerem portar il (areporiu alterius. ſine in / in eſt qua quis de ſe parua exiſtimat Perit omne qd agiẽ opel uidia a liuoꝛe cõmendat C CareSaltnr. de xij · gradibo ei ſi non humilitate cuſtoditur. ¶ Bernhardus r Hõ 60118: Er humilitatis. ¶ Humilitas eſt virtus qua homo veriſſim O— ſui cognitione · ſibimetip̃i vileſcit ¶ Bernhardꝰ in epiſtoſis HEode in te fundamentum humilitatis. a puenies ad faſti / gium caritatis vis capere celſitudinem dei:cape prius humi litatem criſti ¶ Sola eſt virtus hunnlitas-leſe caritatis re⸗ paratio ¶ Bernhardus ibidem. Nulla ſplendidioꝛ gemma ĩ omni precipue oꝛnatu ſumm pontificis qua hHumilitas nẽ: pe ſi amnttet᷑ illa virtutũ aggregatio.non niſi ruina ¶ Cri/ ſoſtomus ſuꝑ matheum. V elle eſſe ſuꝑ omnes vitupabile eſt. ſuſtinere aũt alterum ſuꝑ ſe nimis eſt glæioſum Hugo li:iide clauſtro anĩe. Diſcite a me quia mitis ſum ac. Ecce mel humilitatis ceum dulcedine manſuetudimis Sicut enim mel concoꝛdat in confectionib medicine cum diuerſitati⸗ bus ſpecierũ·ſic ex humilitatis dulcedine. condiunt᷑ omnia gũña virtutum ¶ Baſulius exameron Tria ſunt que radicata nutriunt humilitatem. ſcʒ aſſiduitas ſubiectionis.conſidera tio proprie fragilitatis a conſideratio rei melioꝛis ¶ Qaß. ſuꝑ ps. Erubeſcant elati · vbi credunt habere locum ſuper / biam cum celum terram ab humilitate viteant ocupa⸗ tam ¶ Qaſſiodo· Per humilitatem membra xpi ſciunt dya/ boli viciſſe ſupbiam ꝑ hanc fideles ſupra regna proficiunt hbanc ſuperbia tirannica ſuꝑatur ꝓ hanc ineternum mar tires coꝛonanturnec pt dici perfectus qui hac virtute ẽ pri uatus. (¶ De iadtantia =WM LCLCLapitulum c viii. Vguſtinus xij de ciuitate dei actãtia non eſt viciũ laudis Humane ſed vicium peruerſe anime amant huüani laudem ſpreto conſcientie teſtimonio ¶ Gre gorius in mœali· Hoſtes ad rapinam ꝓuocat · qui ſuas eo / rum noticie diuicias denudat ¶ Criſoſtomus ſuꝑ matheũ Noli te quicquã putare feciſſe cum fecerisa pleniſſime cũ / cta feciſti ¶ Vſidorus de ſummo bono. Dum cauſa iactãtie pauper paſcit etiam ipᷣm miſericoꝛdie opus in peccatũ con⸗ uertitur ¶ Vſidorus. Oœulta qc& agis in quantũ vales. ꝙ ſi ex toto non vales: ſit in animo occultandi voluntas.a nõ erit de oſtentatione nulla temeritas ¶ Valeruis maximus. Nichil eſt ꝙ mag diminuat laudis preconium. quã ſuos aſſidue iactitare ſucceſſus: a ſingulis diebus anmi vendere diem vnum. [( [e ieiunio. Qapituliim cix Vguſtinus ſup iobannẽ. Ieiunium magnũ & ghᷣa le eit. abſtinere ab iniquitatibp& illicitis voluptati/ bus ſeculi · qd eſt perfectum ieiuniuim. ¶ Auguſtinus in — ſetmnea ſpitit ſcent tatis Verbe ſun „ ſm⸗ leiun tis ra ciciu tonin Virtu pru ſtora ſubtt,. renda apror (oa barde ſt tipe cula lelit ſab minin ra quoe ceſſa tibu ipai junio quia untur neeſe ulbe pere Pare na- ad!. tet: xpi⸗ Lia⸗ dret flud nipſto ͤnſt Denghun cRüngte Ngennn, mitusn nſ vtupabie umm ben dorenn Dueſtnt⸗ dumtannt neredee Sconſſwen umn ſuperl ſeiunt dya 3profeiunt tmum we Urtuteip neſt i meamart nioe quiſud⸗ ſüpmuti lniineci lſs udkin mrnicor⸗ tirales⸗ 9 Intas:ſ nuximiss uu ſuo n vende mei, niige pten, us in . ſermone lIeiunium purgat mentem ſubleuat ſenſum.carnẽ ſpiritui ſubicit. coꝛ facit contritum a humiliatum concupi ſcentie nebulas diſpergit libidinum ardores extinguit caſti tatis vero lumen accendit ¶ Auguſtinus ibidem. Ieiunium verboſitatem non amat. deuicia an⸗ ſuꝑfluitatem indicat. ſuperbiam ſpernit: humilitatem ↄmendat preſtat homim ſe iſſiligere qd ẽ infirmum ⁊ fragile ¶ Ambroſiꝰ de helia lIeiunium moss culpeexcidium delictoꝛum.remedium ſalu tis radix gratie fimndamẽtũ eſt caſtitatis. hoc gradu ad deũ cicius peruenitur· hoc gradu helias currum aſcendit¶ Hie ronimus Ieiunium non ſolum perfecta virtiis· ſed ceterarũ virtutum fundamentum eſta ſanctificatio a pudicicia atq; prudentiaſine qua nemo videbit deum ¶ Gregoꝛius in pa ſtoꝛali. Non deo ſ ſibi ieiunat qui ea que ventri ad tempus ſubtrahit non in opibus tribuitſed ventri poſtmodũ offe⸗ renda cuſtodit ¶ Gregoriꝰ in omelia ſlud ieiunium deus approbat . vt ̊ qꝗ tibi ſiibtrahis alteri largiris vt vnde tua caro affligitur· inde egentis proximi caro reparet᷑ ¶ Bern/ hardus in ſermone.Si ſola gula pecauit. ſola ieiunet a ſuf ficit ˖ ſi vero peccauerint & membra cetexa cur non ieiunent ipᷣa leiunet ergo oculus a curioſis aſpectibus a omni pe⸗ culantia vt bene humiliatꝰ coherceatur ĩ penitentia qui ma le liber vagabatur in culpa Ieiunet auris nequiter pruriẽs a fabulis & rumoꝛibus: 2 quecunq; ocioſa ſunt ad ſalutem minime pertinentia. Ieiunet lingua a detractione a murmu ratione ab inutilibo varus atq; ſcurrilibus verbis. interdũ quoqʒ ob grauitatem ſilenci ab ip̃is que videri poterãt ne ceſſaria. Ieiunet manus ab ocioſis ſignis: a ab omnibo ope / ribus quecunq; non ſunt imꝑata.ſed vt multomagis ama ipa ieiunet a vicijs propria voluntate ſua etenim ſine ie / iunio hec cetera a domino reprobantur ſicut ſcriptum eſt quia in diebo ieiunioꝝ veſtrorũ voluntates veſtre inueni⸗ untur ¶ Criſoſtomus ſuꝑ matheum. Qui pecat a ieiunat nec ſe humiliat ſed ſubſtancie ſue parcit ¶ Leo papa. Non culpatur infirmus ieiunium ſoluen 8. a cibos acipit pau per eſuriens non eſcam ſumendo polluitur qui elemoſinam parciendo mundatur Idem T ale eſt ieiuniu m ſine elemoſt , na:qualis eſt ſine oleo lucerna ¶ Fulgencius. Ieiunijs ſic adhibenda temperies vt copus noſtrum nec ſaturitas exci tet nec inedia immoderata debilitet ¶ Maximus. Ieiumium xp̃iane gentis debet eſſe refectio debet pacem nutrire nõ iur gia. quale illud eſt ieiunium q non veſceris carnibꝰ.a de ore tuo omni eſca ſoedidius egreditur maledictum. Quale illud eſt ſanctificat᷑ venter ieiunio:⁊ polluit᷑ lingua mẽdacõ ¶ Petrus rauẽ in ſermone· Ieiuniũ ſcimus eſſe dei arcẽ.xp̃i caſtʒe murũ ſpirituſſancti · vexillũ ſidei caſtitatis ſignũ ſan Ctitatis tropheum. ¶ De ignoꝛantia. . Qapitulum c x. Vguſtinus de verbis apo.Melius ẽ neſcire qm ig⸗ noꝛare oꝛare· melioꝛ ẽ fidelis ignozantia ꝙ temeraria aſcientia Auguſtinus ibidẽ Peſſime matris ignoꝛan tie peſſime eideʒ due filie ſunt.ſcʒ falſitas & dubietas illa mi ſerioꝛ iſta miſerabilioz illa ꝑꝓnicioſioæ iſta moleſtioꝛ ¶ Gre⸗ goꝛius in moꝛa Qui enim lucem videt ſcit qꝗ de tenebris e/ ſtimet nam qui candorẽ lucis ignoꝛat. && obſcura pro luce approbat ¶ Gregoꝛius li pᷣmo moꝛali. Qũ noſtram ignoꝛan tiam cogn oſcimus-leiunus aliena onera tolleramus.- nunc; deus mentẽ deſerit. ꝗᷓ in peccatis ſe veracit cognoſcit ¶ Bern Hardus in epla Multa ſcienda neſciuntur aut ſciendi incu ria aut diſcendi deſidia aut inquirendi verecundia. & qui/ dem huiuſmodi ignoꝛantia non habet excuſationem ¶ Hu go Ebetudo mentis eſt acute rationis obtuſio carnalis in: temperantie craſſis ſenſibus induéta ¶ Seneca in ꝓpuer. ol lerabilioꝛ eſt pena viuere non poſſe q; neſcire· Impietas vbi pPietas. Impacientia vbi pacientia. ¶ De incarnatione. CLapitulum cxi. Vguſtinus de vbis apo· Non liberaret humaniim genus.iſi ſermo dei dignaret᷑ eſſe humanꝰ Si ergo . mo non piſſet· flius hominis non veniſſet ¶ Au guſtinus ibidem. Dicit michi iudeꝰ incredulus quẽ admo/ dum arida vitga fronduit flozuit a nuces protulita ego dicam ſibi quõ virgo concepit & pepit · ſed proſecto iudeus nec virge poterit explicare eonceptun nec ego virgims par tum ¶ Gregoeius in omelia Vis inquit eius ſaltò agnoſcè de celo venit in vterũ de vtero venit in preſepiuz de pᷣſepio venit in crucem. de cruce venit in ſepulcrum. a de ſepulcro redijt in celum ¶ Bernhardus in ſermone. Venit medicus ad egrotos tedemptoꝛ ad venditos: ad errantes viaad mo/ tuos vita ¶ Criſoſto omelia v Scio quia verbum caro fal dum eſtſed quomõ factum ſit neſcio omis creatura igno rat. ¶ Hugo Opus reſtaurationis eſt incarnatio verbi cũ omibo ſacramentis ſuis. ſiue que preceſſerũt ab initio ſecli ſiiie que ſequunt᷑. Indulgẽtia vbi venia Infidelitas vbi fide/ litas. . ¶ De infero = Capitulum Cx· eſſeint illaſ⸗ digin taſlea im im dama dihit vos ſc ſlingt infer⸗ figie ſis Eet⸗ ſortid⸗ niumb ſnede⸗ (Ber wus: ſcev bullie lbien none ſletuse doe Vnde gan men pien ſeria ſpes tor vir cit. goe nob Pei ir D lpͤſen mex. reqn g tmernr Nsncan ni ine etenebt⸗ apeo l Amigen Its nund et (been tendiineu a Eif nenAu Aumglsin 1prerol npeens m umanum d Siered a A e Dind otult1e, aco ncen ignopar 4 roſe xpſepio eſpulcro tmedlelss 140 o cxot tur n verbicl tn „ Vguſtinus Melius eſt dubitare de occultis · qm li tigare de incertis. Illum quippe diuitem ĩ ardore pe Hnarum a illum pauperem in refrigerio gaudiorum eſſe intelligendos non dubito· ſed quomodo intelligẽda ſit illa flamma inferni ille ſinus abrahe. illa diuitiꝰ lingua ille digitus paupꝑisilla ſitis toꝛmẽti · illa ſtilla refrigerij vix fox / taſſe a manſuete querentibo: contencioſe aũt certantibo nũ q̃m inuenitur ¶ Gregorius in moa. Quiſquis ad tolleran da mala inferni deſcenderit:nequaquã vlterius ad lucem re dibit· quia nequaquã Atra miſericoædia parcentis liberat · quos ſemel in locis penalibus iuſticia indicantis damnat: ¶ Gregoꝛius xx libro moꝛaliũ. Iuxta modum culpe pena di ſinguitur· & hm modum criminis vmiſquiſq; damnatus inferni igne cruciabitur. ¶ Gregoꝛiꝰ ibidem In inferno erit frigus intollerabileignis in extinguibilis vermis immoꝛta lis ſetoꝛ intollerabilis tenebre palpabilesflagella cedentiũ · horrida viſio demonumcõfuſio peccatorum deſperatio om nium bonorum-erit enim miſeris moes ſine mœte· defectus ſine defectu quia moꝛs ibi ſemper incipit· a deficere neſcit. Bernłhardus in ſermone lbi clamabit piloſus ad piloſuʒ vnus ad alium demon ad demonem percute dilacera inter/ fice· velociter ſpolia a detrahe.cito predare infer prunas ae bullientibus impone lepotibus ¶ Bernhardus in ſermone. Ibi erit fletus & ſtridor dentiumfletus quidem ob ignem qͥ non extinguiturſtridor ab vermen qui non moitur plane fletus ex doloe ſtridor dentium ex furoꝛe ¶ Vſidorus de ſ. bo. Ignis Iehenne a lucebit miſeris ad augmẽtum vt videãt Vnde doleant · 6& non lucebit ad conſolatiõem ne videant vñ gaudeant ¶ Hugo libro mi de anima. Infernus latus· ſine menſura profundus ſine fundo: plenus ar dor e incõ pabili. plenus fetoꝛe intollerabili· plenꝰ doloꝛe innumerabili . ibi mi ſeria · ibi tenebre · ibi odor nullus · ibi horroꝛ eternus. bi nila ſpes boni nulla deſpatio mali. ¶ De infirmitate M Capitulum cxni. Vguſtinus Qui veram odit cœporis infirmitatem humane tractandus eitqui aũt falſam pretendit. conuinci non poteſt deo dimittendus eſt ¶ Hie⸗ – ronimus in quadam epiſtola Coporis debilitas nimia etiã Vires anime frangit mentis quoqʒ; ingenium marceſcere fa cit· quicquit cũ modo ⁊a tem ꝑamẽto fit ſalutare eſt ¶ Gre⸗ goꝛius li· v. moæaliũ Conſiderata infirmitas propria. mala nobis excuſat aliena ¶ Hugo libro ij de anima. Quaſdam pᷣſciens deus multa peccarxe poſſe· flagellat eos ĩ infirmitate copis ne peccent vt eis vtilius ſit frangi languoꝛibo ad ſalu tem qm remanere incolumes ad damnationem Ptrus ra⸗ uenna. Quidam ꝓlibito ſuo viuunt· G& ſemꝑ ſunt vegetati. quidã a regulis ypocratis non deuiant a aſſidue ſunt infir mi ¶ Seneca lxxij epla. In omni moebo tria grauia ſumt me tus moetis doloꝛ co pis intermiſſio voluptatis ¶ Seneca e⸗ piſtola 2· Nichil eque ſantatem impedit ſicrit re mediotum crebra mutacio:non ↄualeſcit planta que ſepe tranſfertur. Nichil magis egris ꝓdeſt ᷣm ab eo curari a quo voluerit. –¶ De ini micicia CQCLapitulum cxnij- Vguſtinus in euch̊. Elemoſina nichil eſt maius. ex cœde dimittimus qd in nos qſq; peœauit Am roſuis. Si is nõ relinquit parentes ter nomẽ dei mon eſt deo dignusqᷓntomagis qui diligit eius mimicos. ac ceptus eſſe deo poterit ¶ Gregoꝛius in paſtoꝛali Virtus eſt coꝛam hHominibus inimicos tollecare. ſed coꝛam virtus deos diligere ¶ Gregoeius in mozali Hiuimana mens omem quẽ ini micum tollerat etiam miquum & impium putat Criſo. ſtonnis. Grauiſſi mum genus inimicicie eſt eſſe coꝛde aduer ſarios a lingua ſimulare deuotos. (Boecius libro i de cõ ſolatiõe. Nulla peſtis efficatio ad nocendunrquã ſamiliarꝰ inimicus ¶ Seneca libro de moꝛali. Quod ẽ hommi in imiciſ ſunum alter homo inimicicias moderate exerce ¶ Seneca ĩ Prouer· Nulle ſunt occuitioꝛes inſidie qᷓm hee que latent in ſimulatione officu aut in aliquo celſitudinis nomĩe. ¶ De ingenio. Caplm cxv. ita aſtruitur: quin ita acre ingenium econtra imie/ SZiltet mel conſicit ſic in paruo coꝛpore anima inge⸗ mioſa doctrina viget a doctrie ſuauitatem proſert ¶ Gre Soꝛius. Abſcondere talentum in terra eſt acceptum ingeniuũ in terrenis actibus implicare a nõ lucrum ſpirituale acqui/ rere ¶ Bernhardus in apologetico Semꝑ in robuſto æa ve/ getato cope· animus mollios iacet atq; tepidum coæ rur⸗ ſum ĩ coꝛde debili.a infirmo fotioꝛ viget ꝓmptioꝛq ſpirit? ¶ Vſidorus de ſiummo bono. Quidam dei iudicio donum ſcientie quia negligunt accipiumt vt durius de rebus credi/ tis puniantur tardioꝛes aũit ideo q& ſcire cupiunt difficult inueniunt. vt ꝓ maximo exercicio laboris maximũ pmiũ habeant retribucõis. Petruis rauenna Non ſempꝑp ingeni ve na reſpondit ad votum. ⸗ quandoc dicta laudabilioꝛa ca/ ——ꝑ—K guſtimis in ſermone Nichil per aliqt ingenium niatur ¶ Hieromimus in gloſa. Aſpis acriter pun⸗ ſualiter ſcribenti ſe offerunt. que P1 tudij vehementiaʒ 2 la, ca an ditt die⸗ tes ſta⸗ lene/ tibus 1do Am LWer per go el ſas rumg ddſi taßtr NN keſunife ia nn dentent nedorum nſtettu 0 Werit . mn eenorede nimioir Uin 4 ttus o mem qu tat Cuſo⸗ d aduer rondech aſumiſian ni ininicdcd (Dereni lelatereten mie, w. Uingenun Ontra ine cnter pur⸗ nima gr⸗ ſetſi⸗ genii Aeacqui/ Nſtoas ve e Trur⸗ donnu dus cre tdifi mͦznnn 4 ijt la, borioſe meditationis indagine inuemiri nõ poſſunt ¶ Sene/ ca de tranquillitate ammi. Nullum ingeniũ ptẽ eſſe magnũ; antequã habeat aliq admixtum de furia. ¶ De ingratitudine JJMM Capitulum c vxj· Regoꝛius in omelia. Sicut boni ꝑ contumelias me/ lioꝛes exiſtũt· ita ſemꝓ reprobi de beneficio peioꝛes fiunt ¶ Bernhardꝰ ſuꝑ can. Ingratitudo inimica ẽ Anie exinanicio meritox vixtutum diſperſio. benef:cioꝛe per Ditio ventus vrens ſiccans fontem pietatis roꝛem miſericoæ⸗ die fluenta gratie ¶ Bernhardus ſuꝑ lucam. Peremptoꝛia res eſt ingratitudo- hoſtis gratie inimica ſalutis. quẽ nichil ita diſplicet deo preſertim in fülis gratie quẽadmodum in gratitudo ¶ Oriſoſtomus ſuꝑp matheum- Quanto maioꝛa beneſicia ſunt hominibus conſtituta tanto grautoꝛa peccan tibus iudicia Petrus rauenna in epiſtola. Nichil eſt q adeo indignationem ꝓuocet altiſſimi.ſicut ingratitudoip̃a eſt maloꝝ prouocatio· beneficiorum exinanicio meritorum exterminatio ¶ Tullius libro de officijs Gratiarum adtio.& ꝓ grẽa ſuſcepti muneris votiua munerantis laudatio¶ Hu go Gratias deo agere . eſt totũ deo a nichil homini attribu ere ¶ Seneca. Ingratus eſt aduerſus vnum beneficium adu ſus alterũ non erit duorũ oblitus eſł terciũ in memoꝛiã eo⸗ xum que exciderunt reducet. SS ¶ De iniuria. H OQODaapitulum cxviᷓ) Vguſtinus Contumelia eſt dictis vł'fadtis turpia . ferre ¶ Ambro· Qui nõ repellit a ſocio ſi pt᷑ iniurxiã am eſt in vicio nõ minus participat qui ille qui in/ fert ¶ Hier onimus Nos in dei iniuria benigni ſumus in nt̃is contumelijs exercemus odia ¶ Gregorius li·xxx. mo ralium. Tunc illata vicia bene tolleramus.cũ in ſecreto mẽ⸗ tis ad mala ꝑꝓpetrata recurrimus ¶ Gregoriꝰ ibidem Clo vioſius eſt iniuriam tacendo fugere qm reſpondendo ſupa/ re ¶ Criſoſtomus ſiiper matheum. In proprijs iniurijs pa/ cientem eſſe laudabile eſt. initirias aut dei diſſimulare vitu⸗ perium eſt Si vindicare vis ſile a funeſtam ei dediſti plagã Idem Diſcamus exemplo xp̃i noſtras imurias magnanmimi ter ſuſtinere dei aũt iniurias nec vſq; ad auditum ſuſferre . ¶ Vſidorus Iniuria eſt verbo vel facto cũ amico iniu ſle a/ gere Exprobr are eſt in faciẽ maledicere ¶ Caſſio. Grauiſñ mũüũ genꝰ iniurie E.vſc ad pedẽ gtumelie Puenire Rabanꝰ Neſcio qs nẽ in hec poſſit implere: vt laceretur obprobcis fama noſtra-a exultemus in dno Valerius epᷣus in hmo/⸗ ne. VItra felicitatem conſtat eſſe victoꝛie inimicum ſaluum feciſſe.nec iniuriam vindicaſſe ¶ ¶Tullius. Qui non defendit neq; obſiſtit iniurie ſi poteſt tam eſt in vicio: qm ſi parẽtes aut amicos aut patriam deſerat ¶ Tulli? de amicicia Tur/ pe eſt maxime Pomini virtuoſo reiterare iniurias. odiorũ ſopitos cineres denuo ſuſcitare ¶ Seneca in prouerbijs Me moꝛia beneficiorum fragilis miuriarum ten ax ¶ Seneca In iuria iniuſte irrogata eiꝰ infamie eſt qui fecit. Idem vixi bo ni eſt pati Seneca Difficile eſt iniuriam conuenire cum pa cientia. D ¶ De Innocentia. CLaapitulum Cxvi. Vguſtinus. Illa eſt vera innocentia que nec inimi⸗ co nocet Idem. Vera innocentia eſt. vbi inte gritas gſt ſine peccato redditio eſt ſine debito. flagellũ ſine nerito Idem Qui enim a ſibi nocet. non eſt innocens¶ Am broſius in exameron. Innocẽtia 2 integritas leui ſoꝛde aſpa violatur · a gratie ſue munus amittit ¶ Hieronimus Inno⸗ cens inter ipᷣa tomenta fruitur conſcientie bone & cum de pena metuat de innocentia gloꝛiatur ¶ Bernhardus ſuꝑ cã tica. Rõ mediocris titulus virtutis inter prauos viuere be / ne& inter malignantes innocẽétie retinere candorem:2 mo/ rum lenitatem ¶ Criſoſtomus in omelia Gaude innocẽtia q exulta gaude in qm. quia vbiq; illeſa es · vbiq; ſecura ſi tẽ ptaris proficis· ſi humiliaris erigis · ſi pugnas vincis· ſi occi deris coꝛonaris in ſeruitute libera esĩ peri culis tuta · in cu⸗ ſtodia letatibi omnis reatꝰ addicitur ·tibi vniuerſa malicia ſubiugaturte potentes honoæant · ſuſcipiunt principes ma / gnates exrunt tibi boni parent. mali inuident zelant emin ſi. ini mici ſuccumbunt vnquã poteris victrix non eſſe · Etiã ſi inter homĩes iuſtus iudex tibi defuerit. ¶ Hugo Puritas innocentie conſeruata. Fons ẽ oꝛigo omnis ſcientie virtu / tis (Tullius de officijs In nocer tia eſt puritas animi oẽm iniurie illationem abhorrens ( Seneca in prouerbis Triũ phus innocẽtie ẽ nõ peccare vbi liceat in quẽ pliuis potes pec care deſine ¶ Seneca in malis ſperare bonum niſi innocens nemo ſolet. ¶ De inſtabilitate autoitates Capitulum cxix Obannes Caſſianus Tria ſunt que vagam mentem ſtabilẽ faciunt.vigilie meditatio 2 oꝛatioquarum aſiiduitas iu⸗ gis intentio conferunt anime (tabilem firmitatem ¶ Hu⸗ 4 go Stabilitas eſt mentem fixam obtinere nulla locoꝛũ vel tempoʒe varietate in diuerſa iactare ¶ Trullius. Vir eſt qui —— ð contt mllit leme rem imno⸗ colu VIrtu xpre bitro⸗ in e⸗e zmal Mur tevi⸗ leat fiter tas a Ammo Wmmn ß ſins n irſ⸗ non kus Gnn 60 depr P M⸗ muid torto nſp nſäun nded ſperee Gcar ꝛodjioti rbishle etahn enb mam Mnr nerinimn: integtitu gelüſine d Aa ms lnno⸗ KAcumd desſug SNiuere rem4 m innocitt ecura ſit os ſoci inel eiamiien eineſpeont⸗ eenten o ehi 6 Utitn ter wittul rhis Til wwtesfe mnnocens Utates i . ten lis huts il ellu rni contra bifoꝛmes foꝛtune euentus vnifoꝛmi mentis con ſtãtia militat premunitus ( Seneca in epla. Maximũ indiciũ ma le mentis eſt fructuatio:a inter ſimulationẽ vir tutũ.⁊ amo rem vicioꝛũ aſſidua iactatio. H ¶ De Intentione. Caplin cxx- giuiſtinus Quod nõ bona intentiõe facis· nichil ti / bi ꝓdiderit quia quomõ feceris:non quõ illi euene/ rit. tibi imputabit᷑ ¶ Grego. Omni cura ſeruandꝰ eſt a malicie puliiere oculus coꝛdis ne hec q&c in adione re ctũ in hominibo oſtẽdat. apud ſemetip̃m ꝑ vicium elatiõis intoꝛqueat ¶ Gregorius in moꝛali. Sicut fabrica columnis columne aũt baſibus innitũtur ita vita nt̃a in virtutibus. virtutes vero in intima intentiõe ſubſiſtũt. ¶ Bernhardus de precepto. Vt interioꝛ ocuilus vere ſimplex ſit· duo illi ar⸗ bitroꝛ eſſe neceſſaria.ſcʒ caritatem in intentione a veritatem in electione. Idem. Bonum ꝓrſus cõdemnat intentio praua- malum non penitus excuſat recta ¶ Criſoſ tomus Qauſa actum poterit decoꝛareſi aũt neceſſitate ſubſiſtataut vtilita te vigeat. aut honeſtate ſplendeat cum affectu mẽtis tota va leat ſubſtantia operis colerari· Opus nõ ex ſe ſed ex cauſa fit crimẽ. nec aliqua virtutis oſtẽtatione clareſcit. cui volup tas æiginem pbet ¶ Seneca in li:moꝛali· Nichil inter eſt. qᷓ animo facias qc vicioſum eſt feciſſe:quia facta cernuntur ammus vero non videtur nulla enim laus eſt non facere· qd facere non poſſis. ¶ De inuidia. U Qapitulum cxxi Vguſtimis de verbis dñi. Inuidia eſt filia ſuperbie. ſed iſta mat᷑.ſupbia neſcit eſſe ſterilis vbi fuerit cõ / tinuo parit · ſuffoca matrẽ a non erit filia ¶ Augu/ ſtinus in ſermõe. Inuidia eſt odium aliene felicitatis · reſpe/ Qu inferioꝛum. ne ſibi equentur reſpectu ſu ꝑioꝛum.quia eis non equaturreſpectu pariumquia ſibi equantur ¶ Grego rius libro quinto moꝛali: Paruulus eſt qui inuidia ocidit qiua niſi ipe inferioꝛ exiſteret de bono alterius non doleret. ¶ Gregoꝛiis in omelia. Inuidi coloꝛ palloꝛe afficitur oculi deprimuntur mens accenditur membra frigeſcunt ſic in co Kirationt rabies in dentibus ſtridor · ¶ Qriſoſtomus ſuper Iatheum. O inuidia que ſibi ſemper eſt inimica. nam qui inuidet · ſibi quidem ignominiam facit illi cui inuidet glori⸗ am parat. ¶ Proſper. Tantos inuidos habet iuſte pene tortores quantos inuidioſus habuit laudatores. a cetera. Qind eſt vita ypocrite niſi quedam viſio fantaſmatis que ¶ Hugo Inuidia eſt in ſium actoꝛem reciprocatio· de bono beeo alterius tabeſcens animi cruciatus Idem Inundia iuſtius ẽ Lotn nichil · que protinus ip̃ᷣm audtoꝛem punit excruciatq; ſuum ſum ¶ Petrus Rauenna:. Huic ſcʒ inuido vultus minax touus crtt aſpectus· palloꝛ in faciein labijs tremoe· in dentibus ſtridor lne verba rabida: effrenata conuicia: manus ad violentia wul prompta virgi Palloꝛ moꝛe ſedet matres in coꝛpore toto ⁊ac. goſt ¶ Petrus Rauenna. Virum foꝛtem excitat ad virtutis exer isd cicium alieni liuoꝛis aculeus nec mentis oculos toxpere per / er mittit inuidia detractoꝛum. Iacob qui in baculo ſuo ioꝛda⸗ poltt nem tranſierat non reduſſet cum duabus turmis niſi eũ in hard uidia eſau agitaſſet. Ioſeph nõ imꝑpaſſet egipto ñ ipʒ frat puss inuidia vendidiſſet. Scriptum quiſpe eſt. Abel eſſe non po⸗ nd teſt quem cayn malicia nou exercet ¶ Alamuis. Imudia qq bon⸗ monſtroſius monſtr um qd damnoinis damnu m. que cul dum pabilioꝛ culpa que penalio pena: hec eſt erronee cecitatis ſeorin abyſſus. hHumane mentis infernus contentionis ſtimulus. eint coꝛrixationis aciileus (Valerius maximus Quidam inté ſeno⸗ rogatus quomodo inuidos non haberet · reſpondit. Si ni / nanti chil inquit ex magnis rebus habueris. atq; nichil feliciter tusn geſſeris nam ſola miſeria caret inuidia ¶ Seneca xvij: epla. ino Inuidiam effugies ſi te non ingeſſeris oculis ſi bona tua nõ ſubt iactaueris·ſi ſcieris in ſynu gauidere ¶ Seneca Vtinam in/ (uls. uidi oculos haberent in omnibus ciuitatibus vt de onmiũ cur⸗ felicitatibus to'querentur ¶ Nam quanta feliciũ ſunt gau Urtun dia tanta inuidorum ſunt toꝛmenta ¶ Seneca. Nunquã me/ cuate lius toꝛquebis inuidos: quã virtuti a gloꝛie ſeruiẽdo. Si nõ gnar inuideris maioꝛ eris nam qui inuidet minoꝛ eei. eſtr ¶ De vypocriſi Qapim cxxij. ſall Vguſſtinus ſuꝑ ps.Simulata equitas:non eſt equi hena tas ſed ſimulatio a duplex iniquitas Idem in gloſa Wr 1 pocrita qui latine dicitur ſimulatoꝛ auarus eſt. Jdum imique agens de ſiderat de ſanctitate vener ari · laudem n vite rapit aliene ¶ Ambroſius in ſermone. atet plerumq; 1 ſub triſti amictu laſciuia/ defoꝛmis horroꝛ vili veſte ſubte len xitur · vt ſecreta petulantium tegantur ani moꝝe ¶ Hieroni⸗ 4 mus. Si caſtum me ſimulo:G aliud eſt in conſciẽtia· Habeo gloꝛiam mercen arij:a ſupplicia peccatoꝛis. Et in comꝑatiõe duoꝛe malozum. leuius eſt malum aperte peccare quã ſimu lare a fingere ſanctitatem ¶ Grego. li primo moꝛali· Ve pec catoꝛi terram ingrediẽti duabus vijs duabus quidem vijs terram peccator ingreditur:quando dei eſt quod opere ex HPibet & mundi:quod per cogitationem qu erit ¶ Gregoꝛꝰ wph Aulns⸗ nigfun narthng h⸗ ſrde nolenti. retotoze⸗ rudser mmngt oudiade⸗ enſüin özfttt eſenmnpe, Inudacd umgeall ee cetats ſumulus. idam inde dit Si ni Picide bomtan tinamin tvonni 1 ſunt gau ungäme id.Jind 1c. wn ettenn eminglo utuseſt4 Eilaudem plerumng eſteſubte Hieron⸗ nahin wnpeton gliſnn i n. hec oſtendit in ymagine q& non habet ex veritate. C Gre⸗ gorius in moali. ¶ Vpocriſis eſt virtutũ ſimulatione.clau ſum vicium abſeondere· a arte palliare ¶ Bernhardus vypo crite voliit eſſe humiles ſine deſpectu paupes ſine deſectu bene veſtiri ſine ſolllicitudine delicate paſci ſine laborealus adulates alijs detrahentes moedaces vt canes: doloſi vt vul pes· ſiperbi vt leones· intrinſecꝰ aũt ſunt lupi rapaces. mel lis dulcedinem id eſt inanis gloꝛie a latentis laſciuie vt vrſi querẽtes volunt eſſe ſine auétoꝛitate iudices. ſine viſu teſtes poſtremo falſi accuſatoes a omni veritate carentes ¶ Bern hardus. Serpit hodie putrida tabes ypocriſis ꝑ omnẽ coꝛ/ pus eccleſie aO quo coleratius. eocq; periculoſuis quo cõmu/ niꝰ ¶ Criſoſtomus ſuꝑ matheũ. Nulla res ſic exterminat bonum ſicut ſimilatio· nam malum ſub ſpecie boni celatũ.- dum non cognoſciturnon cauetur ¶ Criſoſtomus Phari/ ſeorum iuſticia erat in oſtentatione o pis.non in rectitudi⸗ ne intentionis in locutione nõ in operein coæporis afflidto ne:non in mandatorum obſeruatione: in minoꝛibus obſer⸗ uantijs reliétis grauioribus legis ¶ Hugo in medita- Exi / tus manifeſtat d a principio celabatur. a que dubia ſunt in oꝛigine probantur a fine ¶ Petrus rauenna. Vpocriſis ſubtile malumſecretum virus:venenum latens.virtutũ fu/ cus.tinea ſanctitatis ypocriſis ſecreta ſimulat proſꝑa fallit curioſa mentiturx· & crudeli arte virtutes truncat mucrone virtutum ieiunium ieiunio Ppimit oratione orationem va/ cuatmiſericoꝛdiam miſeratione proſternit ¶ Vpocriſis co/ gnata febrifrigidi poculo propinat ardoremqd coꝛpibus eſt ydropis· hic ypocriſis animabo· vñ oꝛatiꝰ ¶ Nunquã te fallant animi.ſub vulpe latentes. Impia ſub dulci meille ve⸗ nena latent ¶ Seneca.Ixxx epła Virtutem bona ſequitur fi de quui ſe non exoenat a pingit ¶ Seneca ibidem. Nunꝗm bo na fide vicia manſueſcunttigres & leones nunꝗm feritate exinuntaliquando ſubmittunt a cum minime expectauer exaſperatur cœuitas mitigata ¶ Seneca in prouerbiis Ma lus vbi ſe bonum ſimulat · tunc eſt peſſimuꝶ. ¶ De Ira- .—Z Qapim cxxnſ. . Vguſtinus in epła. Sicut acetum coꝛrumpit vas ſi diuitius ibi fuerit ſic ira coꝛtumpit mentẽ ſi in aliũ iẽ durauerit ¶ Auguſtinus. Euroꝛ nullus eſt ita breuis ꝗ non tã ex malicie ꝓpoſito qᷓm euentu ſubito ↄtĩgit ¶ Auguſtinus ſuꝑ pẽ· Ira fratris ſi fuerit inueterata. iã odi um eſt. Ira perturbat oclm odiũ extinguit ira veſtuca odiũ trabes eſt.¶ Auguſtinus ad dyaſcoꝝ Nulli iraſcẽti ira ſua al videtur eſſe iniuſta ira enim inueteraſcẽs ita fit odium · dũ un quod iuſti doloꝛis admixta dulcedo diutius eam in vaſe de tinet· donec totum aceſcat vaſq; coꝛrumpat ¶ Ambroſius Kan Reſiſte ire ſi potes · cede ſi non potes·ſi preuenerit· preoccu⸗ wernns pauerit mentem tuam iracundia & aſcenderit in te ˖ non re / lurdee linques locum tuum. locus pacientia eſt ¶ Ambroſius de mthe paradiſo. Incentiuum ad male operandum aut iracundia- uatau⸗ auit cupiditas eſſe conſueuit ¶ Hieronimus ſuꝑ lIohel Eſt nae ira que iuſticiam dei non opaturx.& furoꝛi proxima. ment climn ſue impotem facit in tantũ vt labia tremant dentes concre/ math pentvultus palloꝛe mutetur ¶ Grego.lrvmoꝛali. Per iraʒ tremi ſapientia perditur vt quidò quo ve odine agendum ſit neſci go ſo atur Gregoeius ibidẽ. Quanta ſit iracundie culpa penſare dirgi poſſumus.per quã pacientiavt quiò quo ve oꝛdine ſit agen ludien dum omnino neſciatur quia nimirum intelligentie lucẽ ita ſoſuan ſubtrahit cum mentem pmutando confundit Idem Per irã Dreſen ſpirituſſancti ſplendor excutitur· qui ſiip humilem a quie- ndoſe⸗ tum requieſcere dicit᷑. Vſidorus libro pmo ſoluoquioꝛe Si miD non potes iram vitare/ tẽꝑa ſi non potes furoꝛem cohibere te ſcuci⸗ ne ſilentium pacientie tacendo. citius vincis. ¶ Rabianus. hardr Quli cum cauſa iraſcitur non fratri iraſcitur ſed vieio· qui puraa vVero iraſcitur fratri reſpiciendo ad nature conitionem. v'fifi piapie dei vnitatem reus erit iudicio ¶ Beda Hec eſt natura ire vt (Ced dilata langueſcat a peat ꝓlata vero magis a magis confla vds gret ¶ Qaſſioſuꝑ ps· Melioꝛ eſt qui vincit irã qm qui ca⸗ mitr Pit ciuitatem Idem Vbi eſt feruida vindictanon eit tempe no G rata iuſticia ¶ Hugo. Ira eſt animi ſubiedla tempeſtas· que achi dum inoꝛdinate ſe concutit coꝛ hominis ad inſaniam pertra inn alie hit ¶ Seneca li de ira. Ingentis ire exitus furoꝛ eſt:a ideo ira epren vitanda eſt: non moderationis cauſa ſed ſanitatis ¶ Seneca fetrate Nichil inter inſanum q iratum eſt miſi vnus dies alter ſem⸗ mper per inſamtalter ſemꝑ iraſcitur ¶ Seneca Ad bonum viru umpe cito moꝛitur iracundia. Fulmen eſt vbi cũ poteſtate habi⸗ AN tat iracundia grauiſſima eſt probi hominis iracundia Idẽ niaſ In amoe· ſemper mendax iracundia eſtiracundiam qꝗ; vin⸗ fais cit· hoſtem maximum ſuꝑatiratus· etiam facimus conſiliũ fallin Putat. S teree Capitulum cxxinj· pe cd⸗ naln dum N ninnaex inbeolts Peeocel⸗ tenon te/ dronisde annd⸗ o Ona menh tesconee lr Peig ummſitnec da enſae veſtgen neiucerta enberiri maque⸗ ocnudr di nrohſent⸗ Vbims ieio pnem V turairev Wscon mquc- oneſttemn nwwſtasie im perttl aloit (Senee rſen⸗ num Mrug; ntehabe undia ſde m in⸗ conſuii . Vguſtinus contra manicheos. Duo ſunt in quibo temerarium iudicium cauere debemus: cum incer , um eſt quo animo qd factum ſit vel incertum & qualis futurus ſit. qui minc vel bonus. vel malus apparet. ¶Auguſtinus de ciuitate dei. Ignoꝛantia iudieis plerumcʒ eſt calamitas innocentis ¶ Auguſtinus de ſim bolo. Ille ſu/ permis iudex nec gratia preuenitur nec miſericoꝛdia flecti⸗ turnec pecunia coꝛrumpitur.nec ſatiſfactione vł penitentia mitigabitur ¶ Ambro·. Mitigat iudicem pudor reorũ exci tat aũt ꝓꝑtinacia denegantiũ ¶ Ambroſius Iudicis nõ eſt ſi ne acv ſatoꝛe damnare.quia dominꝰ iudam licet fuiſſet fur cum non eſſet accuſatus minime abiecit. ¶ Hieronimꝰ ſupꝑp matheum. Quotiens diem illum conſiderototo cope conm/ tremiſcoſiue enim cõmedo ſiue bibo.ſiue aliquid aliud fa⸗ cio ſemper videtur illa tuba terribilis ſonare in aurilbo meis Surgite motui venite ad iudicium ¶ Gregoeius in omelia Iudicare digne de ſubditis nequieuntqui in ſubditoꝛũ cau/ ſis. ſua vel odia vl grẽ̃am ſequentur ¶ Gregoꝛius in omelia Preſentis temporis ita agenda eſt leticia. vt minqm amari⸗ tudo ſequentis iudicij recedat a mẽoia ¶ Gregoꝛius in mo rali· Diuina iudicia dum neſciuntur non audaci ſermõe di ſcucienda ſunt·ſed foꝛmidoloſo ſilentio veneranda ¶ Bern⸗ hardus Veniet in quã veniet dies indicij. Vbi plus valebũt pura coda qm aſtuta verba. conſcientia bona qᷓm marſii⸗ pia plena.vbi iudex non falletur verbis nec flectetur donis ¶ Criſo·ſuꝑ matheum Exurgente rege celeſti iudicare vi uos motuos virtutes angelice mouebũtur terribiles mi nſtri terribilem dñm precedentes ¶ Vſidorꝰ de ſummo bo/ no Grauius lacerantur pauperes a prauis iudicibus quã a criicientiſſimis hoſtibus nullus enim pre dotam cupidꝰ in alienis rn iudex iniquus in ſuis Item Qui recte iudicat ⁊ premium inde remunmerationis expectat.fraudẽ in deo per petratquia iuſticiam m gratis impartire debuit.acceptio ne pecunie vendit. Idem Quatuoꝛ modis humamum iudici/ um. peruertitur timoꝛe cupiditate odio amoꝛe ¶ Anphelmꝰ? A dextris erũt peccata accuſantia a ſiniſtris infinita demo nia ſubtus Horrendum chaos inferni deſuper uidex iratus foꝛis mundus ardens-intus conſcientia vrens ibi vix iuſtus ſaluabitur heu miſer peceato ſic deprehenſus quo fugiet-la tere eſt impoſſibileapparere eſt intollerabile.¶ Beda State/ ra doloſa:non tantum in menſuratiõe pecumie. ſed in iudi / ciaria diſcretione tenetur. Qui aliter cauſam pauperisali/ ter potentis aliter ſodalis aliter audit ignoti & cetera. Caſß. Tam diu iudex dicitur qm diu iuſtus putatur. qa nomen qꝗ& ab equitate ſumitur per ſuphiam non tenetur. Peirꝰ rauẽna. Richil adeo gloꝛioſe lucet in iudice ſicut ama re a exibere iuſticiã· ſine omni acceptione perſone. Idẽ of/⸗ ficium officialium hodie eſt iura confundere lites ſuſcitare tranſactiones reſcindere dilatare innectere · ſupprimere veri / tatemfouere mendacium queſtum ſequi.equitatem vende re. Pynniare actionibus.verſucias conſcinnare. Sñ-. Molle⸗ ſtius eſt inter duos amicos:. q; inter duos inimicos iudica/ re. Iudex enim bonos erit nemo· niſi qui de ſe alterum eog / nouerit. ¶ De iurameno. Vguſtinꝰ de verbis apli. Ecce dico caritati veſtre G& qui ꝓ lapidem iuratperiurus eſt. Auguſtinus cbidem. Ille qui hominem prouocauit ad maioꝛem iurationem & ſcit eum falſum iuraturum vincit homicidã quia homicida copus occiſi urus eſtille animã ymo duas animas· eius quem iurare prouocauit a ſuam Gregoꝛiꝰ? ſuper Matheũ. Non penitus iurare prohibuit ſed occaſi 16 periuri qc; perfectius eſt euitare docuit Vſidorus de ſum⸗ mo bono. Quacuncq; arte verborum quis uiret deus tame gqui conſcientie teſtis eſt ita hic accipit:ſicut iuratus intelli git ¶ riſo· ſupꝑ matheũ. Nemo eſt qui frequenter iurxet aliquando non periuret ſicut qui conſueuut miilta loqui ali quando loquitur importuna. S = –(De Iuſticia Caplin cXxvi. Veguſtinus Hec eſt perfecta iuſticia: qua poſt po/ Mcioa a minus minoaa diligimus Idem auguſtinus Nimia iuſticia incurrit peccatũ tempata iuſticia facit Pfe/ Qos ſalſitudinẽ coꝛreptionis amoæ proximi ſol iuiſticie con/ diat ¶ AmbroMale ſe rationem redditurum putet · qui re gulam ſumme redtitudinis igno-at ¶ Ambro de officus Iu * * ſticia eſtque nil alienum vendicat: que cuilibet dat qdt ſuũ elſl.que negligit propriam vtilitatem. & ſeruat cõmunem equitatem · hm ip̃m prima iuſticia in deum: ſectinda in patriam tercia in parentes: quarta in omes Hieronimꝰ. Omnes virtutum ſpecies· vno iuſticie nomine continentur (Gregorius li pmo moa-Sepe ipᷣa noſtra iuſticia ad exa/ men diei iuſticie deducla in iuſticia eſt:a ſoꝛdet in diſtrictio ne nidicjs: qd in operatione fulget operantis ¶ Gregorius in re Iuſtum eſt homines propter iuſticiam diligere non autem iuſticiam propter homines preponere Bernardẽ. in ſermone Bona vinea iuſti ymo bona vinea iuſtus: cuius virtus vitis· cuiius actio palmes · cui vinum teſtimonium . conſe conttt bro c cui codi mam ſoN kitaten anus. mumm dium ditas tute b maxim ſecari mnabis pdeſe: Koru munt⸗ gim! Loen teme bellu 1mo ſubien is n lenech tia diſe drus. uentn necten knen peetet rilem hue⸗ f Eth Puere Utate n tent⸗ eſanenn one lig sſiſatin tumereren. Nem vende iude eum ntna⸗ Augiiſtins 1 maen ithomadi ymo dulas nCtegod docalii; us de un adeus tn Uransinttl lenter ita lualoqutt Wi apeſtfn auglitnis ncia oton iftceon poltt/un vofiub tqſ un tcömunen ſoundain Hieronim- ntimentin aa den ndſtit Ctens lgrenn Dnnd- aluß monuun conſcientie · cui lingua tocular expreſſionis. & lacrime pie contribulatoꝝe iniuſte ſunt aman tium ¶ Anßhhelmus in le bro cur deus homo. Iuſticia eſt animi libertas tribuẽs vm⸗ cuiq; hm propriam dignitatem maioꝛi reuerẽtiam· pari cõ coꝛdiamminoꝛi diſciplinam deo obedientiam ſibi ſan cimo niam inimico pacientiã egeno opoſam miſericoꝛdiã. ¶ Caf ſiodo·ſuꝑ ps Iuſticia non nouit pr̃em. non nouit matrẽ ve ritatem nouit perſonam non accipit deum imitatur ¶ Cip anus. Iuſticia regis· pax populox eſt tutamen patrie· im/ munitas plebis munimentum gentis- cura languoꝛumgau dium hominum temperies aeris ſerenitas maristerre fecũ/ ditas ſolaciũ paupũ. hereditas filioꝛe & ſibimetip̃i ſpes fu⸗ ture beatitudinis ¶ Tullius. Iuſticia virtutis ſplendor eſt maximus.eqᷓ viri boni noĩant ¶ Seneca. Quiſqius iuſticiaʒ ſectari deſiderat.prius deum time a ama. vt ameris a deo. a⸗ mabis enim deumſi in hoc illum imitaberis vt velis onmalbo ꝓdeſſe a nulli nocere ¶ Seneca ta iuſticie regula tenenda eſt. vt reuerentia diſcipline eius. neq; nimia negligentie cõ/ munitate deſpecta vileſcat neq; ſeuerioꝛi attrocitate durata. gr̃am humane amabilitatis amittat ¶ Seneca in Puer. Ab alio expectes qc alteri feceris preſtabis parentibus pieta⸗ tem.cognatis dilectionem pacem cum hominibus habebis llum cum vicis preſtabis amicis fidem-omnibo equitatẽ ¶ De iuuentute. ü DUD§— Capitulum c·xxvij⸗ Mbroſius de viduis Vicina eſt lapſibus adoleſcen tia qa variaꝛe eſtus cupiditatũ feruoæe calentis in⸗ amat etatis ¶ Ciprianus Sicut ĩ ſenibo ſobrietas mox perfectio requirit᷑· ita a adoleſcentibus obſequiũ & ſubiectio a obediẽtia rite debet. Qiprianꝰ ibidem Sicut fru ctus non imiemt᷑ in arbore in qᷓ flos prius nõ aꝓparuit ſic in ſenedctute honoꝛem ſeniũ conſequi nõ poterit· ꝗᷓ in adoleſcẽ/ tia diſcipline alicuius exercitacõe nõ laborauerit ¶ Qaſnio dorus. Diuicie ſenũ non ſunt canicies capitis ſed induſtrie iuuentutis.nec pluriũ annox circulis · ſed laboꝛe preteritoʒe meciende ¶ Qaſſio in epla. Nulla erit ꝓceſſu tẽpis diffici? clementia principi. qd in annis puerilibus didicit ſeruire pietati Señ.xv.epła Magmim expecta gau dium cum pue/ rilem annum depoſueris:a te vnum pᷣie tranſcripſeris:ad/ huc enim nõ puericia ſed q eſt grauiꝰ puerilitas remanet Et hoc quidẽ peius ẽ qc auctoœitatẽ habemꝰ ſenium vicia Puexoʒ.nec pueroꝝ tantum ſed infantium De labore “ niiis QCapitulum cxxvn- zum 0 Vguſtinus. Cicius auditur vna or̃o obedientis. q; . mentin decem milia contemptoꝛis talis fuit oatio phariſei 3 latio ſ A Grego · in moꝛa· Non deſeres in laboribus perſiſtẽ minun quia ſubleuatio laboris· eſt viſio collaborantis ¶ Hiero·in tegttur epła. RNullus labor durus nullum tempus longum videri debet· quo gloꝛia eternitatis acquiritur ¶ Bernhardus ſup cantica Qui in labore hominum non ſunt · in labore ꝓfecto demomim erunt ¶ ¶Q eo papa. Libentius ſuſcipitur labor pro deſiderio voluptatis. q; pro amoꝛe virtutis ¶ Seneca xxxvij epiſtola. Generoſos animos labor nutrit laborem ſi recuſes parum eſſe poſce:non eſt viri timere ſudorem C Se musin neca ibidem. Si qua per laborem recte feceris labor cito re mum cedet beneficium dum viuitis non abſcedit.ſi qua per volũ dilie tatem prauam equiter feceritis voluptas cito abibit. nequi ſt A ter factum.apud nos ſemper maneit. s ho ¶ De lacrima CapitlIm cxix. fieſe Mbroſuis. Lacrim as petrilego. ſatiffacionem non ſndug lego· ſed qd tefendi non poteſt:ablui poteſt. lauant eNn ðlacrime delictum qd voce pudor eſt confiter lactĩie Wemil veniam non poſtulant. a merentur ¶ Hieronimus in epla. ndeuk O lacrima humilis tua eſt potentia tuum regnũ. tt ibiinal orum iudicis non vererxis inimicis tuis accuſantibo ſilencium im/ nia tol ponis. non eſt qui te accedè vetet ſi ſola intrasvacua non re busb dibis. mag crucias dyabolum q́; pena infernalis· quid plu dernon ra vincis inuincibilem. ligas omnipotentem- inclinas filium bisinter virginis ¶ Hieronimus ſuꝑ yſaiam. Oratio deum lenit ſed ridd lacrima cogit hec vngit illa pungit ¶ Gregoriꝰ Holocau⸗ modic ſtiim ſicum eſt bonum opus: qc orationis lacrime nõ in/ lem q ſundunt holocauſtum pingue eſt qñn hoc qd bene agitur malig coꝛde humili a per lacrimas irrigatur ¶ Bernhardus ſuper cantica. acrime penitentiũſunt vinum angeloꝛũ· quia ĩ il⸗ lis odor vite/ſapor grẽeguſtus indulgẽtie· ſanitas redeuntis innocentie reconcilitionis iocunditas:a ſerenate conſcientie ſuauitas ¶ Bernhardus de contemptu mundi Feiices lacri mequas benigne manus conditoꝛis abſterget ⁊ beati oculi (rg qui in talibus liqueſieri eligerunt qm eleuari in ſuperbiam ſeunc q̃m omne ſublime videre m auaricie a petulantie famula / lauden ri ¶ Criſo in ſermone Remo ad deum aliqñ flens acceſſit qd musib non q& poſtulauit acepit- nullus ab eo beneficia dolenter ec c optauit qui non impetrauit ip̃ᷣe enĩ eſt qui conſolatur flen iuiria. tes. dolentes curat- penitentes infoꝛmat. ¶ Criſoſtimus ſuꝑ ola! Matheum Sicut poſt vehementes ymbres mundus aer ac it. W denid tophnſe us etiſſ (Hioin um er Adsſip wu ped Piurlad⸗ (derer Plaborem Wen (de bor ctort naper voli bibitegui cwi lonemnon elauant nimehoi⸗ moineple gin tribena eiumin cuas non quid pl as flüum umertſ Hoben⸗ Nnimenön leneggint dus ſr 5 Munts Menti oes er rat al ſpetbim efamnl⸗ Satſti Olurie ns s 4 Augu purus efficitur. ita etiam poſt lacrimarũ pluuias ſerenitas mẽtis ſequitur ¶ Caſſio ſuper ps. Fletus eibus eſt anma ,/ rum coroboratio ſenſuumabſolutio peccatoꝛum. refectio mentium- lauacrum culparum Peble- Multis enim conſo latio ſunt lacrime& ex parte maxima magmitudinẽ doloe? minuuntur . doloæ ſiquidẽ ſpeciem ignis gerit. quia dum de/ tegitur· plus igneſcit. ¶ De laſciuia. CQapitulum c·xxx. Riſoſtomus ſuꝑ matheum. Vbi ſaltatio.ibi dyabo lusneq; enim deuis ad hoc nobis dedit pedes · vt cũ camelis ſaltemusſed vt cum angelis chorum facia/ mus.in ſaltibus letantur demones a exultãt miniſtri demo/ mim (Lullius de officijs Sicut pueris non omnem luden / di licentiam damus ſed eam que ab honeſtis adtionibꝰ nõ ſit alienaſic ẽ ipo ioco aliquiò ꝓbi ingenij eluceat ¶ Tul⸗ lius Non ita generati a natura ſumus vt ad iocum ludũ facti eſſe videamur ſed ad ſeueritatem potius: ad quedam ſtudia grauioꝛa atq;ʒ maioꝛa ¶ Seneca Sic te geras ſapien/ ter vt nullus te habeat tanqm aſperum:ne contemnat quaſi vilem illi aũt qui in ludo deſiciuntneq; ipᷣi dicunt aliquod ridiculum a dentibus moleſti ſunt:quia ſcʒ moderatos ali⸗ orum ludos non recipium Seneca de ꝗtuoꝛ virtutibꝰ Om/ nia tolerabilia preter turpitudinem crede a ver bis q; turpi bus abſtineto · Quia lumina eorum impudiciam nutrit. Sermones vtiles magis qm facetos ama a affabiles miſce/ bis interdum ſeriis iocos ſed tem ꝑatos: ſine detrimẽto di / gnitatis & verecundie. Nam reprehenſibilis riſus eſt ſi im⸗ modicus ſi pueriliter infuſus ſi muliebriter fractus Odibi lem quoq; hominem facit riſus: aut ſuperbus:.a clatusaut maligm:s a furtiuus aut alienis malis euocatus. Capitulum cxxxi roficiantqui etiam imitari poſſunt quod laudant ſtinꝰ Securitas laudis in laude dei eſtibi laudatoꝛ ſecurus vbi non timet ne de laudato exubeſcat. Idem. Bonũ laudarenon laudatoſed laudantibus prodeſt ¶ Auguſti / nus ibidem Nec valde gaudere debemus quãdo laudamuir nec contriſtari quando vitupamur. quia nec damnare in/ iuria:nec coꝛonare poteſt laus aliena ¶ Hieronimus in epi/ ſtola Pliires in hoc ip̃o placere cupiuintqd placere contẽ nunt · & mirũ immodũ laus dum vitat᷑ appetitur. ¶ Hiero: De lau de. guſtinus in ſermone. Laus humana-non axpeti a ſapiente.ſed ſubſequi debet a recte facientẽ· vt illi Si vere te laudabilẽ eſte cupis.hominũ ne requiras quia q. uis alicui ſit facile laudẽ non curare dum negatur eſt tamẽz . . . — „9 9 71*°% —“ Difficile ea non delectari dũ offert ¶ Grego·in moꝛali.Sepe bono opi dum laus hũana obuiat mentẽ opãtis immutat· ꝗ q́uis queſita nõ fuerat-tñ oblata delectat I Gregor Qui imncHoate virtutis ab humano ore laudem reci pit.quaſi ꝓplan tati ligni ante tempꝰ pomũ ↄmedit ¶ Bern: Laus in nobis referat ad ipᷣm laudabiliũ vniuerſoꝝe autoẽ a ligatoꝛẽ non ficte ¶ Caſſio in epla Iuſtum eſt vt bene Zerentibo. laudis tribuat᷑ aſſenſus ¶ Apulegiꝰ in li.de dictis ſanctitatis ¶ Ge/ neroſus eſt qui parentes laudat diues ẽ nõ credo foꝛtune validus eſt. egritudine fatigabit᷑ ꝑnix eſt. abut in ſen ectutẽ foꝛmoſus · expecta parum a nõ erit ¶ Sen. In hHomie id d q; laudandũ eſt ꝗ;d ipius eſt· familiã foꝛmoſam habeta do mum pulcrã multũ ſerit multũ fenerat. nichil hoxe in ißo eſt ¶ Señ in epła Lauda parcevitupa parcius ſemp enim reprehenſibilis ẽ nimia laudacio: aut immoderata vitupa⸗ tio illa ſiquidem adulatiõe. iſta malignitate ſubiecta eſt te / ſtimoniũ veritati:nõ amicicie reddas¶ Seneca Sit tibi tam triſte laudari a turpibo·ꝙ́ ſi lauderis obturpia ¶ Sene · li de mo alibo Bonũ eſt laudariſed pᷣſtantius ẽ eſſe laudabilem neminẽ cito laudaueris-neminem cito accuſauerxis- viciũi eſt omia credè viciũ ẽ nichil credẽ ¶ Señ.ĩ ꝓuer. Parua laude eſt dignus. qui tantum miſeris antefertur-laſciiiia & laus. nunquã habent cõcodiamq́; magnũ eſt nolle laudari eſſe laudabile m. Leticia vbi gaudium. ò ¶ Delege. Qapitulum C.xxxij · retur gea data eſt vt lex impleret ¶ Vſido ethi· Ea Ae ſumt leges. vt earum metu humana coherceatur aud acia tutaq; ſit inter improbos innocentia. & in ip̃is im⸗ probis foꝛmidato ſupplicio refrenat᷑ nocendi facultas ¶ Vſi dorus ibidẽ Erit lex honeſta iuſ ta.poſſibilis. hm naturam: hm oſuetudinẽ pr̃ie loco te Picqʒ 9iueniẽs neceſſaria vtilisma ni feſta q; ne aliquid ꝑ obſcuritatem in captione contineat nullo priuato ↄmodo: ſed ꝓ ↄmuni ciuiũ vtilitate ↄſcripta ¶ Vſido/ibidẽ. Octo genera penarum in legibus ↄtineri tul lius ſcripſitſe damnuũ.vinclaver bᷣa talionemignominiam * „ — . — — . . 2 * exiliũ ſertitutẽ moꝛtẽ ¶ Teo papa In his rebo· in qbo ni⸗ c hil ſtatuit certũ ſcriptura diuĩa mos pli dei: vel inſtituta “ WSs Vguſtimnis · dei caritas eit. lex data eſt. vt gẽa que/ maiorun ſon ſolr ptn ſur homne merelu ſtmouu conſcien anqui tum ſed baturli extoi broſius gttopis guemlar ſceane immode (Ge ſtarche liparun eſtomn ſdelum niuolent hoeg negatu magna precoſ (dene namann ſotenti d namaſe at a ſit ( ttat po are pe multo poc tas gui rs D ncci e Simmnn naſn in nobiz SKe non ſatune. tinſenechlt wnieid nbabtade lbopinid enp enin ta nitupa⸗ ioceſt te⸗ Attibitam (Senelide laudabilem ws icett Drrua lude inatli. ani1l Wi itgir wethil letcetl nitsii 151 Pluturaf tlism te onp giirtit — potenti dare · deos imitari:ſi deos imitaris da etiam ingrat nam 2a ſceleratis ſol oꝛitur a piratis patent maria. maioaum pro lege tenenda ſunt Idem Neditatio legis eſt. non ſolum in legendis ſcripturis· ſed etiam in bis que ſcxi/ pta ſunt faciendis Caſſio· Quid enim poteſt eſſe melius. &; homines de bonis legibus confidere:a caſus reliquos non ti mere Iura publicacertiſſima ſunt humana vite ſolacia. in⸗ firmoꝛum auxilia potentum frena: vnde a ſecuritas venit. 62 conſcientia proficit. ¶ De liberalitate. Z Qapitulum c·xxxnj animi faciens approbans liberas largitiones ſine eretributionis ¶ Ambroſius Nemo plus tribuit Im qui ſibi nichil reliquit¶ Ambro. Non ſolium quia quã tiim ſed ce de quanto a quo animo detur ¶ Ambro:Rô pꝓp batur liberalitas vel largitas ·ſi q alteri largitur alteri qs extoꝛqueat ſi iniuſte querat diſpenſandũ putat ¶ Am broſius ibidem Perfecta eſt li beralitas vbi ſilentio quis te / git opus ſuum:a neceſſitatibo ſinglorum occulte ſubuenit quem laudat os pauperis && nõ labia ſua ¶ Hieronimꝰ Cö ſidera ne xp̃i ſubſtantiam imprudenter effundas. id eſt ne immoderato indicio rem pauꝑum tribuas:non pauꝑibus ¶ Gregorius in mora. Nunqm eſt vacua manus a munere ſi archa coꝛdis repleta eſt bona voluntate ¶ Leo papa Rul li paruus eſt cenſus cui magnus eſt animus Idem. Si non eſt omnium equalis faciiltas· debet eſſe par pietasquoniã fidelium largitas: non de muneris penſatur pondere ſed be⸗ niuolentie quantitate ¶ Caſſio. Honeſtius eſt rem negare qꝙ; longos terminos dare quia minus decipitur cui celeritè negatur ¶ Valeruis in ſermone Parua ex voto offerentis magna fiunt munera ¶ Boecius de conſolatione Tunc ſolũ precioſa eſt pecunia:quando vſu largiendi deſunt poſſideri ¶ Seneca lide hbn· Multoq; gratius venit:ꝙ facili ; q& ple na manu datur Señ ibidem Officium liberalitatis ẽ omni⸗ ¶ De liberalitate QCLapitulum cxxxinij- Vęguſtinus de vera religione Omne delectat vera li bertas ab amoꝛe rerum mutabilium liber eſſe appe / at aO quẽ regnare delectat vni omniũ regnatoꝛi deo ſubiectꝰ ſit ¶ Auguiſtimus de coꝛrectione. Prima libertas voluntas erat poſie peccare:nouiſſima erat multomagis non poſſe pec care· ꝓprima immoꝛtalitas erat poſſe nõ moꝛi. nouiſſima erit multo maioꝛ non poſſe moꝛi· pma erat pſeuerantie ptᷣatꝰ bo nũ poſſe nõ diſſerè nouiſſima erit ꝑſeuerãtie felicitas. bonũ .7 Vguſtinus de diſtin. ¶ iberalitas:. motus quidem ẽ MD Praui ſicut in inceſſu leues ſun t .ita i nõ poſſe deſerere ¶ Bernhardus de libro arbitrio. Cum no bis triplex poſita ſit libertas a peccato a miſeria:a neceſſita/ te.hanc vltimo loco poſitam cõtulit nobis in condicõe na- turain prima reſtaurami a gratia: media reſeruatur no?b in patria dicatur prima libertas nature:ſecunda gratie ter cia gloie· prima habet multũ honoꝛis· ſecunda plim virtu/ tis. nouiſſima cumulum iocũditatis ¶ Tullius Liber eſt is eſtimandus qui nulli turpitudini fuerit ¶ Seneca Quid e/ ques aut libe tinus aut ſeruuis nomĩa ex ambitione aut in⸗ iuria nata ¶ Seneca Quid ſit libertas queris· nulli rei ſerui remnulli neceſſitati nullis caſibus foꝛtunã in equũ deducere ¶ De libidine autoꝛitates. . — . CQCLaplin cxxx v. Vguſtinus de fide ad petrum Sine libidĩe nõ ẽ pa ¶ Senrca ¶iber nõ eſt quẽ ſuꝑpbus inflammat animus. nẽ poteſt ſine eẽ ↄceptus¶ Ambro. Libido velut fe ſtuca eſt ſpicatur ¶ Hiero·In ſerico a in pannis eadẽ libido do mina tur nec regũ purpurã timet · nec mendicantiũ ſpernit qua⸗ Ioꝛ Fiero- Venter mero eſtuans cito ſpumat in libidinẽ neiſter emim & genitalia vicina ſunt. vnum alteri ſubmi⸗/ niſtrat ex vicitate enim membroum ſequitur confederatio vicioꝛum ¶ T ulliꝰ in reth· Nulla facilioꝛ ad maleficium caii ſa m turpis amoꝛ a intemperans libido cõmoueri potvit. ¶ Seneca li. de moꝛali. ¶ibidinis initium ↄtinebis· ſi exitum cogitaueris. IIIWDe loquacitate. OQCLCaapitulum c xxxvi. Vguſtinus. Abſit vt multiloquiũ deputem qn do neceſſaria dicimur Inta licz hmonũ mititudineaut Pilixitate dican? ¶ Ambro· Quãplures vidi locquẽ/ do in peĩminci diſſe vix quẽpiam tacendo ¶ Ambro. Ingre di? moꝛs ꝓ oſtiũ tuũ ſi falſum loquarisſſ Hiero· Nichil tã facile. qᷓm vilem plebem indoctã volubilitate lmgue deci pere que quicquit nõ intelligit plꝰ mirat ¶ Grego in moꝛ. in locutiõe p̈cipites ꝗa &nd leuiꝰ oſciẽtia ↄcipit. leuioꝛ tinꝰ lingua pPdit Gregori? idem Si illatas moleſtias lingua tranquille diceret a co⸗ ſcientia doloꝛ emanaretvulnera eni clauſa plus cruciãt. qa cũ putredo que intus feruet eicit᷑ ad ſalutem doloꝛ aꝑpitur. ¶ Berñ in hmõe Tenerũ m embrũ lingua a tamẽ vix tenerr rentum ↄcubitus· ob hoc ex eoꝝ carne naſcentium cito accenditur· ꝓpe voſi umit᷑. ¶ Hieroni- Non vſus rerum ſed libido vtentis in culpa ẽ ¶ Hiero. in epla. ibidi noſa mens atdentius honeſta ſequit᷑. a qᷣ;d nõ licet dulciꝰ ſu pbtett gnun cuan quia uiter pfert tatem befaci nush dit4 niam guad menc ſed la cosm no i mones ſenin pinte⸗ Donec⸗ neſe ſentu neſen quiec eſecor ſola ſwec qudk tum uia. Cun 60 neiſta adr 1gratet mtittu ibrents aud NNNatin. raſeni l dnce unims, ieni e⸗ emium dorelutſe Non vſus abid tdelcd ſu Nent uu tin lboni teri ſubnn nlewtato Cium cult wawo edtuan WRK mO tudineaut dlocu bo logt chlu ngie de oinn⸗ iis⸗ Guun. l, ttmner poteſt ſubſtantia quidem infirmũ atq; exiguũ · ſed vſu ma gnum a valide inuenitur·tenuis ẽ a lataideo aptiſſimũ eua cuandis ſoedibus inſtrumentũ ¶ Bern.euis quidẽ ſermo quia leiuter volat ſed grauiter viulnerat leuit trãſit · ſed gra / uiter vrit leuiter penetrat animũ:ſed non leuiter exit leuiter ꝓfertur· ſed nõ leuiter reuocat᷑ facile volat. ideo facile cari⸗ tatem violat ¶ Vſidorus Varius ſermo cito polluit mentẽ & facile agitur ꝙ libenter auditur ¶ Hugo liij. de amia Va nus hmo vane oↄſciẽtie eſt index moꝛes hominis lingua pã⸗ dit a qualis ſermo oſtendit talis animus approbatur. quo niam ex abundancia coꝛdis os loqui᷑ ¶ Hugo ibidem m gua dicitur:quia ligat adulandomoꝛdet detrabẽdo ocidit menciẽdoligat & ligari nõ poteſt.labilis eſt a teneri nõ pĩ ſed labitur a falliẽ vt anguilla.penetrat vt ſagittatollit ami cos:multiplicat inimicos mouet rixas. ſeminat diſcodias- vno ictu multos percudit & ocidit ¶ Agellius Sapiẽs ſer mones ſuos precogitat a examinatprius in pectoꝛe q; pro ferat in ore Quidam apytagoꝛa querens. quomodo int᷑ ſa⸗ Pientes diſcipulos cõputari poſſet. reſpondit. ſerua ſilentiũ donec tibi loqui fuerit neceſſariũ·ſi nichil dixeris niſi ꝙ; be/ ne ſcieris· ſi geſſeris optima q locutus fueris pauca Nam ſi lentium ſignum eſt ſapientie a loquacitas ſignum ſtulticie ne feſtines reſpondere donec fuerit finis interrogationis nec quicq; in cõmuni cetu ſoluere temptes cum ſapientioꝛẽ te eſſe conſpexeris ¶ Pytagoꝛas in ſuis p̃ceptis Seneca in epi ſtola Non multis verbis opus eſt ſed efficacibo·ſemina mõ ſpergenda ſunt ¶ Seneca in ꝓuer. Vmago animiſermo eſt qualis virx· talis oꝛatio · agnũ votis ſil encij tem pamen/ tumgaxriilo non reſpondere:.¶ udus vbi conſolatio laſci uia. ¶ De luxuria Qapitulum c. XxXVij· as voluptates neglecta tepꝑãtiaquo aptamur ſpi/ ras acceptum tempus in deſiderijs pdere nõ debes · quia ᷣ cito ꝓptranſeant neſcis· ſi enim deus miſceri hominem in vo / luptate carnis nolletin ipo humani gñis exodio maſelmn G& feminam nò feciſſet. ¶ Auguſtinus de doctrina xpiana. Luxuria i nimica deo immica virtutibo perdit omez ſubſtãa / tiamGe ad pñs voluntatẽ declinens futurã nõ deſinit cogi⸗ tare pauꝑtatẽ ¶ Hiero· Qui luxuriat᷑ viuẽs moꝛtuus ẽ etiã ferreas mentes libido domat que maioæẽ in virginibo pati? Vguſtinus xij· de ciuitate dei. uxuria non ẽ viciuzʒ pulcroꝛe vel ſuauiũ ·ſed anĩe ꝓpuerſe amantis coepo/ ritualibus ¶ Auguſtinꝰ? de confli· uxuria dicit· Qur te in voluptate tua modo non dilatas:cum te quid ſequat᷑ igno/ 2 famem- dum dulcius putant omne qꝗ& neſciunt Hieroni mus O quã acerbus fructει xzxurie amario felle crudelio gladio Idem O ignis infernalis luxuria cuius materia gu / la. cluius flãma ſuꝑbia cuius ſcintille praua colloquia cuiꝰ fumus infannacinꝰ cinis mopia cuius finis iehenna ¶ Gre goꝛiꝰ? in moal Malurm luxurie aut cogitatione perpetratuir aut ope callidus enim aduerſariꝰ noſter. cũ ab effectu ope ris expellitur. ſecreta cogitatione polluere nititur ¶ Bern/ Pardus in ſermone Alia eſt carnis luxuria qua caſtitatem corũpimus. alia coꝛdis ẽ qua de caſtitate glo iamur. ¶ Qri ſoſtomus ſup matheum. Vicium libidinis facile ex vacan/ tia ocio naſcitur: nam diffmitio amoꝛis hoc eſt anime val cãtis paſſio:ideo dicit Poeta. Ocia ſi tollas piere cupidinis artes ¶ Beda Breuis eſt voluptas fornicatiõis ſed perpetua pena foꝛnicatoeis ¶ Hugo Luxuria eſt immoderata carnis petulantia dulce venenum importuna lues. pernicioſa por⸗ cio:que humanum copus debilitat · a virilis animi robur eneruat. Idem. Venus eſt illecebroſa voluptas adulterina iocũditas que mel habet in oꝛe fel in coꝛde aculeum in dor/ ſo ¶ Imnocentius de vilita conditionis humane O extrema libidinis turpitudoque non ſolum mentem effe min at. ſed copus eneruat non tãtum maculat animam ſed fedat per/ ſonam. Omne nanq; peccatum qꝗ& fecerit homo extra co/ pus ſuum eſt qui aũt fenica tur in coꝛpus ſuum peccat Sẽ per illam precedunt ardor 2 peculantia ſemꝑ comitatur fe⸗ undicia ſemper ſequunt doloꝛ penitentiaſ Phi loſophus ij-ethi·. Venus eſt doloſa a eius corigia eſt varia. ctoꝛ a immundi ¶ De magiſtro. Capitulum cxxxvnr. „ nazazenum Similiter theophraſtus ſibi elegit areſto· phᷣm· Platoſocratem regina auſtri ſapientiſſimum ſalomonem ¶ Hil Optimus lecto eſtqui dictoꝝ intelligentiã expectet ex dictis poſtm imponat ¶ Hugo in dida. Principium di ſcipline Dumilitas cuius nõ muilta ſint documẽta Hec tria Precipue ad lectoꝛem vl auditoꝛem pertinent primo vt nii lam ſcientiam nullam ſcripturam vilem teneat ſecundo vt a nemine diſcere erubeſcat. tercium vt cum ſcientiam ade/ — ꝓtus fuerit ceter os non contemnat ¶ Bcecius de diſciplina Vguſſirꝰ in ſermone Periculoſum eſt magiſteriũ diſciplin atus ſecurus eſt. Ideo ps. Auditui meo da bis gaudium a letici am:ſecurioꝛ enim eſt verbi audi verbi prolato? ¶ Hiero. Magiſtrũ ſibi in gramatica e legit donatum in rethorica victoꝛinum ĩ theologia grego⸗ Kulla neliool 6 Pvmin. la que el ad tanea! Virtut lia fier dihab Vttem citant ſtola. mmin mansr Vltra Maa⸗ oduum eramer KLVew pi 9ſcien igiti repler (G autm ipfera mis f tots Umpr ſang nect bus tent duo agit. Prau * Nulla res diſciplis ita ẽ ꝓnicioſa.ſicut vita magiſtri contu Rac melioſa. ¶ Magnan imitas. *“ —— V llius de officijs Viros fœtes magnanimos. ee eoſ Ner dem volumus veritatꝭ amicos nimmeq; fallaces. hon Idbẽ Ad magnanimũ ptinet. nec ꝑ turbationi:neq; (Een hHomini necq; fotune ſuoumbẽé Idẽ Ad magnani mü ptinet. MU ea que vident acéba ita ferre · vt nichil a ſtatu nat᷑e diſce dat ſ vel a dignitate ſapientis Idem Magnanitas eſt virtus ſpõ/ tanea difficiliũ agreſſiis rationalis ¶ Seneca de quatuoꝛ Nvan virtutibo. Si magnanimꝰ fueris nunq; iudicabᷣ tibi ↄtume⸗ nen liã fieri de inimico.dices non nocuit modo-ſed animũ nocẽ ddes di habuit ¶ Seneca Eris magnanim? ſi picula nec appetas. derpemn vt temeraxius:nec foꝛmides vt timidus. nam timidũ non fa acam; cit animũ niſi reprehenſibilis vite ↄſcientia ¶ Seneca in epi ion ſtola. Magnianimi eſt: magna ↄtemnere q malle mediocra nirobur ꝗm nimia. ¶ Seneca de moꝛibo Nichil ẽ magnũ in rebꝰ hu Ulterina manis niſi magno animo deſpiciaas. nin dor De malicia CQapituliun cx · Arema Vguſtimis in ench;̊· NMelius iudicauit deus de malis nat ſed benefacè: qᷓm mala mala nulla ẽ pmittere ¶ Augu ontper inus Malignitas eſt mala voluntas homĩs cum Attracer Vltra nõ poſſit vl beneſiciijs grates nõ ferre ¶ Auguũ epla. vat S. Malicia eſt ꝓꝑ quã moꝛibo deceptois. veritate palliata· vel tturfa odium alterius. vł ꝓprium cõmodũ attenditur ¶ Ambro ĩ aPi exameron. Malicia eſt mẽtis atq; anĩ deprauatio. a tramita Krnra⸗ te veritatis deuia: que in crimioſoꝛe animis frequẽter obre/ pit Ibidẽ Mala nõ ſunt niſi que crimie mentẽ implicant oſcientiam ligant ¶ GregoSicut ignis amoꝛis mentem ex ni igit.ita ignis malicie inuoluit. quia a ſpirituſſanctꝰ coꝛ qct Peſri replet eleuat. & ardor malicie ad inferioꝛa ſemꝑ incuruat. ¶ Grego xij. moꝛali · Mens praua ſemꝑ in laboribo ẽ quia inen, aut molitur mala que inferat vł metuit ne hoc ſibi ab alus Rn inferantur:& quicquid contra proximos excogitat. a pxi/ niMee mis foꝛmidat ¶ Berñ ſuꝑ cañ. Habet malicia currũ ſuum ugrego⸗ rotis quatuoꝛ cõſiſtentem ſcʒ ſeuicia impacientia audacia; ſopom. imprutentia valde enim velox eſt curr iſte ad effundendũ nonem ſanguinem qui nec innocentia ſiſtit᷑ nec pacientia retardat᷑ ie nec timoe frenatur nec pudore inhibet᷑. Trahitur aut duo ipiumed bus pnicib equis: ad omeʒ ꝓniciem ꝑatiſſimis terr ena po- keen tentia.& ſeculi pompa porro poſſident duobo equis aurige oNN duo: timoꝛ a liuoꝛ & ti mo quidã pompam. liuoꝛ potentiam cuem agit ¶ Criſoſtomus ſuima. Coherci omino neqt animus- nckc praua ſemel voluntate viciatꝰ. quia ſcelus ſaꝑe neſcit. a irxa . conſilium non habet Idem Sicut ignis quãdo amplius lin gua ſuſcepit in maioem flammã erigit᷑ ſic anima mala qn / tomagis veritatem audierit: eo amplius in malicia excitat. ¶ Qaſſio · ſuꝑ p. Nequitiam veteres diffinierunt volunta / riam eſſe maliciam- in non caſu incidimus ſed ſpontanea voluntate verſamur nequã dictus eſt. quaſi nequaq · i· nllo tempore aptus ¶ Richardus Malicia eſt ex opoſito·& deli⸗/ Ceratiõe· malo cognitoprauo animo oſentire ¶ Tullius In uentoꝛ maloꝝe eſtqui aliquã malam conſuetudinem. vł ali quod toꝛmentum primus inuenerit. ¶ Seneca in prouer. Male facere qui vult. minquã non cauſam inuenit: maliuo dus ſemꝑ ſua natura vtitur. ÿUMDB ¶De mandato Caplm cxli. cuſitodiat a aliud preuaricat nichil ei ꝓdeſt ¶ Au guſtinus ſuper ps. Non eſt amicus recti qñ ſi fieri poſſet malet id ꝙ rectum eſt nõ iuberi ¶Berũ de preceptis CGontemptus in omni ſpecie mandati pari pondere grauis· Se cõmumiter damnabilis eſt: neglectus ante infixis grauioꝛ tolerabilioꝛ in mobilibus mandatis Berñ- bidem Sum de? ſum homo- vicarius dei m andatum. qdcuncq; tradiderit pa⸗ ri profecto obſequendũ eſt cauſa pari referentia deſerendũ vbi tamen deo contraria non precipit homo ¶ Bern- Prela ti iuſſio vł prohibitio non pᷣtereat terminos pPfeſſionis nec AVltra extendi:nec contrabi circa debet nil me prelatus hi beat horum que promiſi.nec plus exigat q; promiſi ¶ Cri ſoſtomus ſuꝑ matheũ Mandata moyſi in actu facilia ſunt vt non occidas a ideo in remv neratione modica 2 in pecca/ to magna. Sed mandata xpi vt non iraſceris in actu facilia qideo remuneratione magna in peccato minima Caſſio. ſuꝑ p;· Merito dedit preceptum qui premiſit exemplum ¶ Leo papa. Nichil arduum humilibus vel aſperũ mitib⸗ 4 facile omia precepta veniũt in effecum· qñ a gratia pten dit auxilium a obedientia m ollit im pium nec dura neceſſ tate ibi ſeruitur vbi diligetur q debetur. ¶ De Manſuetudine Capitultuim cxli · guſtinus de verbo domini in monte Nites ſunt in bono malum ¶ Ambro Homo manſuetꝰ coꝛdis Vguſtinus de paradiſo Siquis vnum mandatum q cedũt in ꝓbitatibo a nõ reſiſtũt in malo.ſ vincũt eſt medicus Idem. Quid eniĩ michi ꝓpdeſt carere ſceleribus niſ fut kenitak uetur. ts ett ſuſtine (ben dicttur ſint a v in ſolil magne ſicup ergi tenden mitia ſupio quundo Ptus nucon tes tol nak 1que ficis di lan tus per tate teti eſtue⸗ Alewo Olatu quiace buiſſe ſandn kevd qdæ A½ mari peren mimn N⸗ 0 tanng npüͤs and in aei 1tolru Pwrene nidin toa dei Ullusn nen Kll inou nitmalu nck nandatum tA gil keri praeptis ttegellis⸗ isgrauna nSumde Drtn 1 dektendi Herß Prun ſtonis ne atus phi ſliaſint 1ain eu⸗ ltrli na CM. venplun⸗ i nit uten — lites in ui qquando eſt tener ad cõpaciendũ facilis ad remi niſi fuero mitis atq; manſuetis ¶ Ambro. Be renitatem a manſuetudinem tenet vt altero diſcipli na ſer⸗ . . . . „ * 9 ⁹ „ — uetur. altero immocentia nõ obprimat ¶ Hieronimus. Mi ⸗ tis eſt quẽ non rancoævel ira afficit ſed omnia equanimiter ſuſtinet.nõ irritat:non irritat᷑ nec nocet · nec nocere cogitat ¶ Bernin ſermone. Sunt quidam mites ſed qmdiu nichil dicitur vel agitur niſi ꝙ eoʒ arbitrio. patebit aũt q́; longe ſint a vera manſuetudine ſi leuis oꝛiatur occaſio ¶ Vſido- in ſoliloquijs. Magna eſt virtus. ſi nõ ledas a quo leſus es magna eſt foꝛtitudo. ſi etiã leſus remittas magna eſt gloꝛia ſi cui potuiſti nocere parcas ¶ Augo Beniuolentia eſt bona erga aliquiò voluntas- Atra m videlicz affecum ſiitum ꝓp/ ten dens Benignitas eſt largitas rerum Pcompaſſionem cle mẽtia eſt tẽ ꝑantia animi in poteſtate vlciſcendi · vel leuitas ſuꝑiois adiierſus inferioẽ ¶ Hugo COlemens dicitur anĩꝰ? itten du ꝓm ptus ad ſubueniendũ ¶ Qaſſio. Manſuetus appellamꝰ ma nu conſuetos id eſt pacientes a mites qui alienas iniquita/ tes tollerant. nec aliquẽ grauare preſumunt Idẽ Ornatus enim bonoʒe omniũ·eſt ſincera benignitasqᷓ nunquã eſt ſo la que de virtutibo cognoſcit᷑ eſſe generata ¶ Tulluis de of/ ficiis. Manſuetudo eſt motus amimicũ vtrumq; ſtatũ mũ di lance penſas equalis ¶ A ullius ij reth̊. Aementia ẽ viri tus:per quã animus concitatus in odium alicuius benigni tate retinetur ¶ Seneca de clementia ad neronẽ (ementia eſt que alieno ſanguini tanquã ſ uo parcita ſcit hominẽ nõ eſſe homie prodige vertendum. ¶ De ſancta Maria H’ CLapitulum cxlInj guſtinus de natura & gẽa Excepta ſancta virgĩe Mlaria de qua propter honoꝛem domini nullã proꝛ quia concipe ac parere meruit eum. quẽ conſtat nullũ ha/ buiſſe peccatũhac ergo virgine excepta: ſi omes ſanctos ee ſanctas cum hic viuerent cõgregare poſſ. emus. a interroga re vtrũ eſſent ſine pcto · quid fuiſſe reſponſum putamè niſi ꝗc ait Iohannes.ſi dixerimus.quia peccatũ nõ habemd ac. ¶ Ambroſiꝰ in ſermõe Auctrix peccati eua. auctrix meriti maria-Eua occidendo obfuit. Maria viuificando Pfuitilla percuſſitiſta ſanauit ¶ Auguꝰ in ſermõe. Aue maria 26 do minus tecũ in coede· tecũ in vẽtretecũ in vtero.tecum in au xiο Auguſtinus ſup lucam. Eelicio⸗ Partus ſpũalis ⸗ carnalis/beatioꝛ enim maria fuit ↄcipiẽdo xpm fide q; carne 2 s habé volo queſtionẽ.· iñ enim ſcimus ait plꝰ? collatum fuerit gratie ad vincendũ ex omni parte peccatũ * = —OD=SSLLZ ê””ð AE E è è EE 22 = H 2 materna enim bροοαπúaοςο nichilei ꝓfuiſſet · niſi feliciꝰ ipm ſide &́; carne geſtaſſet ¶ Ambro· Talis fuit maria vt eiꝰ vni uIs vita oĩm ſit diſciplina ¶ Hiero in ſmone T albo enĩ de⸗ cebat ofpignoare muneribo vt eſſet plena gẽa que dedit ce lis gloꝛiã · terriſq;ʒ pacẽ refudit fidem gentibo· finẽ vicijs vite dinem moribo diſciplinã Hieroibidem natura hũana terra-creatura omis non Habuit· vſus neſciuit ignoꝛauit rõ mens non capit hiiana: pauet celum · ſtupet terra. creatura omis etiam celeſtis mirat᷑: hoc totũ eſt ꝙ ꝑ gabrielem ma/ rxie diuinitus nunciatur: a P xpᷣm adimpletur ¶ Hiero. Ce teris virginibo per partes preſ lat᷑ gratia. Marie vero ſe tota infudit plenitudo gẽe que fuit in xpᷣo ¶ Hiero.Non eſt in miindo locus dignioꝛ vtero virginali in quo dei filium ma/ ria ſuſcepit nec in celis regali ſoli o· mariã dei filius ſub li⸗/ maut ¶ Hiero⸗Si diligenter attendas: nichil ẽ vixrtutis aut * virgine glozioſa ¶ Berñ in ſermõe Ad beatam virginẽ ſicut ad mediiim ſicut ad axchanũ dei·ſicut ad rerũ cau ſam ſicut ad negocium ſeculoꝛum reſpiciunt/&& qui in celo ſunt. S&τ in inferno habitant a qui nos preceſſerũt qui nos ſu mꝰ 4 qui ſecuntur nati natox 7 qn naſcentur ab illis illi ꝗ . ſunt in celo vt reſtaurantux. a qui in inferno vt eripiantur. & qui preceſſetũt vt HHhe fideles inueniant a qui ſequẽtur Vt gloꝛificentur ¶ Berñ in ſermone Ille ſolus o virgo beata tuas laudes ſileat- qui te fideliter inuocatam ſenſerit vnqm in ſius neceſſitatibo defuiſſe 2 quid mirũ ſi inuocata adeſt· que etiam non inuocata preſto eſt ¶ Berñ in ſermone O vẽ ter capacioꝛ celis: diffiiſio terris- latioꝛ elementis qui illũ cõ tinere valuit quẽ totus mundiis cõ prehendere non potuit. GSα qui tribus digitis molem terte app endit ¶ Berñ in hn õe Quis miſericoꝛdie tue O benedicta longitudinẽ. latitudinem pPf inditatem ſi ublimiratẽ queat inuieſtigare:nam longitudo euis ſq; ad nouiſſimum diem inuocantibus eam ſubueit Iniuerſis latitudo eius replet oꝛbe m terrarum. vt eius mĩa plena ſit om̃is terra·lic ſublinntas eius ouitatis ſu ꝑne inue .* nit reſlaurationem 6e pfundum ei? ſedenmtibus in tenebris. 4à in vmbra moœtis obtinuit redemptionem ¶ Bern in ſer/ mone Naria omibus omnia facta eſt. ſapientibo & inſipien tibus copioſiſſima caritate debitricem ſe fecit. omnibo mie ſißum aperit vt de plenitudine illius accipiant vniuexſi:ca! ꝓtiuus redemptionẽe eger curationemtriſtis conſolatione;- pecc atoæ veniam iuſt?ꝰ gr̃aʒ angelus leticiã de nic; tota gio⸗ riam trin itas: ſilij perſona carnis himane ſubſtatiamvt no S ſplendoris michil gre· a nichil candoris qd nõ reſplendeati ſtc yter ſed ren epl ſi⸗ mu ü MM ſit qui ſe abſcondat a caloꝛe eius ¶ Criſo ſuꝑ matheũ. O ſe ſed fonicatione non eſlimauit· poſſibilius credebat mulie⸗ “ rem ſine viro conciꝑe· ꝙ mariam poſſe peœare Qaſſio in min epla: Tu patrona humani generis tu afflictis reb⸗ medicia AnttO0 ſingiilaris: quis tuo non cegeat munere cum ſit peccare co⸗ nn mune. ¶ De martirio. ðððMMV enu M Capitulum c xlinj. leoe guſtinus ſupꝑ ps. Seculi homies infeliciter feli⸗ oſeto ces ſuint martixes aut feliciter infelices errãt ¶ Ni oneſti gultinus de verbis apli Iniuria eſt ꝙ martire orare um ad cuius debemus orationibus 9mendari ¶ Grego in omelia sſubtn Nos ſine ferro a ferramine martires eſſe poſſumus ſi paciè Utis uatt tiam in animo veraciter cuſtodiamus ¶ Grego· Duo ſunt ie ti quippe martirij generavnũ in publico aliud in mente ſiml eiclt in ac tione itacq; eſſe martires poſſumus· etiam ſi nullo fer⸗ ſelt ro pereucientium trucidemur ¶¶ Berñ in ſermone marti t. Sdd rium grauius eſt. ꝗm inter epiilas eſurire inter vet tes muil/ ume tas Precioſas algere Paupertate Himi int? diuicias s of/ s l4 fert mũdusquas oitentat malignus quas de ſiderat noſter Diand. appetitus ¶ QOruo Egeſtas bene tollerata gter pm facit martiriuim. Ciprianus in epla Hoc enim baptiſma ſciliczʒ martirium in geatia maius in poteſtate ſublimiusin hono l 10 belt, jn re precioſius Matrimonium vbi cõiugium Maturitas vbi nOdeſtia. inqjn 1delt weDi i lü (De medicina CLaapitulum clv. 7guſtinus in ſermone Nouit medicus quid ſaluſ inheie tifferum quid ve contrarium petat egrot us:egroti oren 14 e lis nolite ergo medco dictare- que nobis medica witido Mmina velit: ponerell Hiero· Omis medicina habet 28 tem ſhue . pus amaritudinẽ ſed poſtea fructuis doloris ſanitate mon⸗ 5 ſratar (Gregoꝛius in paſtora Improbus a imperitus eit medicus qui alienum mederi appetit 2 ipe vulmus qd pati e tur neſciti! Bernhardus ſuꝑ cantica O ſapientia qnta arte nbns medendi-in vino oleo anime mee ſanitatem teſtauras foꝰ- ſe titer ſua UIS: ſuiauiiter foꝛti S. ortis pPro me 7 ſiiauis michi . ee Betrus ra Cõmuneqnidem medicoeum vicium eſt ſem/ n . per circa egritudĩes variare vñ ſi tres vel tuoe ad infirmuz ttAH veniũit. nequap in allignatide eſſe vel ex hibitione cire con . uenilit ¶Sep in epła Medicoœum conſilia deuita ꝗ paz do 9 Qi·&ο ſatis leduli officioſiſſime m tos occidũt ¶ Señ in Prui⸗ . J — „ 5 5* . .—— „. .4 — P“Rlũ * 7/ „* . DRj —r 4 4 “ S 4 DD Crudelem medicum in tem pantia facit male ſecum agit q́ medicum heredem facit. Meditatio vbi ↄtemplatio. De mendaciò Capitim c. xlvi. guſtimis ſuꝑ Io.· Quoniã deus pt᷑ genuit fuium veritatem ſic dyabolus lapſus genuit fuium &i mẽ nec tantũ ille nocet qui viatoꝛem mentiendo in aduerſum it᷑ mittit qntum is qui viam vite mendacio fallente deprauat ¶ Gre in mo. Non nunquã peius ẽ mẽdaciũ meditari q; loqui. Nam loqui plerum ꝙ pcipitationis eſt meditari ve⸗ ro ſtudioſe prauitatis ¶ Criſo. ſuꝑ matheũ. Conceſſum ẽ dyabolo interdũ vera dicere · vt mendacium ſuum rata ve⸗ ritate cõmendet Idem Mendacia ſi non habent quẽ decipiãt ipᷣa ſibi menciant᷑ ſicut ait pð. Mẽtita eſt imitas ſibi ¶ Vſi dorus de conflicto vicioꝛe a virtutum. Nec artificioſo inge⸗ nio. nec ſimplici verbo oportet decipꝑe quenq; quia quolibʒ modo menciatur quis offendit ¶ Pe bleh. Quidã in ſuis mẽ dacijs gratioſi ſunt quidã ſemꝑ laborant eſſe veredici a mẽ daciſſi mi reputantur ¶ Gregoa auguꝰ. Mendaci ũi eſt fal⸗ ſa verborũ probatio· cum intentione fallendi. De mercatione. Qapitulum cxlvij. aauit ad fraudem lucrũ habere non poteris niſi frau dem feceris· ſed lucrũ eſca eſt fraus laqueus ¶ Ambro. Vi lis ſe vult eſtimari xp̃s· vt ab omibo emat᷑ ne quis paup de tereat᷑ ¶ Criſo ſuꝑ matheũ. Su ꝑ omes inquit mercatoꝛes plus maledictus eſt vſurariꝰ. quia mercatoꝛ dat vt nõ illud repetat · iſte aut plus quã fenerat᷑ ⁊a ſuũ iterũ repetit.a alie⸗ mim cũ ſuo tollit ¶ Caſſio· Siquidẽ ꝓ bullam querere ne⸗ phas eſt ꝓ maria piculum per falſitates obprobrium p a/ griculturã vero licitum eſt· honeſtũ vero eſt lucrum ꝓ ꝗᷣd nemo ledit᷑ iuſte acquiritur nulli preiudica?. ¶ Tullius Soedidũ eſt eoꝝe officiũ · qui emunt a mercatoꝛibe d ſtatĩ vendãt.ml enĩ proficiũt niſi quéadmodũ mẽc iant᷑ agricui/ tura enim nil melius nil vberius. nil in homie libero digniꝰ ¶ Hanc laudat oacius Beat? ille qᷓ ꝓcul nego cijs- vt priſca gens motalium ꝓaterna rura bobo exercet ſuis. ſolutł omi acium Augu de verbis apli Quũ bumlitat cau/ ſa mentiris ſi nõ exas peccatoꝛ anteòm mentiebarxis menciẽ? do efficieris qd euitaueras ¶ Augꝰ in ench;̊. Michi aũt non abſurdum videtur ome mendacium eſſe peœatũ ſ multum intereſt quo anĩo:a de quibo rebus quiſq; menciatur nõ enĩ ita peccat qui conſulendi ſicut nocendi voluntate mentitur guſtinus ſuꝑ ps. Deſiderio tuo locum facis dya bolo· ecce enim dyabolus ꝓpoſuit lucrum a mutu/ ſeno⸗ ſe . N 1 n näini cly meras Utron ln troei entitur erſun 4 epraun Nt tane mi taye⸗ Npiit G 0 We⸗ guo ſuis me cciꝛme eſtal w⸗ es der zmutu ſiktan ro Vi up& oes Aud dle⸗ ne⸗ pal 0 lius ſhui a i — * — EE ☛ ſenoee ¶ De merito C apitlin cxlvn⸗ Vguſtinus li. confeſſio· Quiſq; tibi enumerat vera merita ſua d tibi enumerat niſi munera tua ¶ Au guſtinus deꝰ? auctoꝛ ẽ meriti: qᷓ & voluntatem appli cat opic opus explicat volumtati. ¶ Auguꝰ ſup matheu. Simplices indocti regnum celoꝝ rapiunt. a nos cum lit teris noſtris ad infernum deſcendimus ¶ Gregoin moꝛali · agna ſunt actiuie vite merita. ſ contemplatiue pocioꝛza. Berũ in ſermone Hoc totum hominis meritum- ſi totam ſpem ſuam ponat in eo:qui totũ ſaluum facitſufficit ad me ritum ſcire: qd non ſufficiãt merita ¶ Berñ· ſuꝑ cantica. Pre poſterus oꝛdo eſt ante meritũ exigere premiũ:a an laboreʒ; ſumere cibũ ¶ Bern in ſermõe Domine multi volunt tecũ contegnare ſ nõ compati. volunt venire nõ querere vo⸗ lunt conſequi æa nõ ſequi ¶ Criſoſto· de punctiõe coꝛddis Et ſi millies moꝛamur & ſi omnes virtutes anime expleamus nichil dignũ gerimus ad ea que ipi a deo percepimꝰ? ¶ Cri ſoſtomus in omelia. Quicquid geſſeris parum eſ t· quicꝗd ſeceris minus eſt: ome enim meritum breue eſt cõpatiõe do norum numera beneficia ſi potes· 2 tũc conſidera quid me reris ¶ Criſoſt omus ibidem Si totum tempus vite Huiꝰ oc cupent obſequia- laudes teneant gratiarum actiões inſiſtãt non poteris penſare ꝙ& debes ¶ Caſſio-Qui enim eſt odine vel dignitate primus . debet eſſe meritoꝛum laude precipuus Ibidem. Differri non debent merita fidelium. vt ad ſtudia bonorum actuum prouocentur vota cunctoum Idem di⸗ gnum eſt vt fructus laborum ſequantur vota fidelium 2 ſupioꝛ gradus accipiat᷑ quem geſtarum rerum integritas affedtus coõmendat ¶ Valerius in ſermõe Parum laudis Hz virtutum coona que ex labore nõ deſ. cendit poteſt quidem habere palmam ſed non habet gloꝛiam · hec eſt magn arũ ral tio virtutum vt quãto plus homo laborat· tanto pPlus mer cedis accipiat. ¶ De milicia Capitulum cxlix· Vguſtinus de verbo dñi Militare non eſt delicum ſed ꝓter predam militare peccatum ẽ nec rempu⸗ licam gerere criminoſum ẽ. ſeo ideo agere rempii⸗ licã vt rem familiarem potius augeasvidetur eſſe damna bue propterea enim ꝓuidẽtia quadã mi litãtibo ſtipẽdia cõ ſituta ſunt nedũ ſumptꝰ querit᷑ pᷣdo craſſeturiſ Vegecius Nil enim neq; ſir mius nec; ſelicius nec; laudabilius eſt re publica in qua abundant milites eruditi ¶ Vegeiius libro ſed o. Plim enĩ terroꝛis hoſtibo armox ſplendor importat. quis credat militem bellicoſum cuiꝰ diſſiml acõeſitu ac ru bigine arma fedantur. Idẽ.aut inopiaaut ſupuenientibus aut terrore melius hoſtẽ domare. ꝙ prelo iniquo: amplius ſolet foꝛtuna pꝛatis habere qntum virtus·licꝭ enĩ ars plimũ ꝓſit tñ ad defenſiõʒ ſuã pt᷑ accuſare foꝛtunã. Pe.ble. Nichil deteſtabilius ẽ nota ꝓditiõis in milite licet ioab fortiter oĩa vicerit non cõputatur tamen in cathologo fœtiiim daiuid. qlitia foꝛtitudinẽ eius/ ꝓdicio eius mån a amaſam denigra uit. Sola fidelitas eſtꝗqᷓ dilatat gloꝛiã ꝓpter qque pacẽ firmat &c& terroæ incutit inimicis Pe ibidem Nichil damnabilius ẽ in milite q; ocium per qd vſus armoꝝe dediſc tur nutritur buſillanitas vires fatiſcunt obrepit inercia.a ad immundi/ cie actus animus occupat᷑. ¶ ilius frontinus refertcũ ſcu tum cuiuſdam vidiſſet gemmis auro multipliciter ad oꝛ / natum dixit ſe non mirari ſi tanta diligentia honoꝛaſſet in quo plus preſidii q̃m in enſe haberet Refert pides. Non pi/ ctamurnon aurũ ⁊& lapides·ſed ſcutum diuulſum fracta m galeam ebetem gladium faciem vulneratã cedere militibo ad oꝛnatum Idẽ Poero oꝛdo militum nunc eſt oꝛdinem non tenere nam cuius os maioꝛe ſpurcicia verboꝝ polluitur. q deteſtabilius iuratqui minꝰ deũ timet qui miniſtros dei vi lificat qui eccleſiam nõ veret᷑ iſte hodie ĩ cetu militũ foꝛtior nominatioz reputatiir- Idẽ Qui contra inimicos crucis vi res ſuas exercere debuerant in potibo a ebrietatibꝰ pugnãt vacant ocio:marcent crapulavitamq; degenerem in immũ dicijs tranſeuntes. nomen a officium milicie dehoneſtant. ¶ Seneca in epła. Nullum laborem recuſant manꝰ. que ab aratro ad arma tranfferunturlibz viam paciuntur iumẽ ta quoꝛum durata in aſpa vngula eſtĩ molli a paluſtri pa ſcuo ſaginata cito ſubtereuntur fotioꝛ aũt miles ex fragoſo vert · ſed ille vnctus nitidus in pᷣmo puluere deficit ¶ Se neca in prouer-Ducis in conſilio poſita ẽ virtus militis. ¶ De mirabile. “ Capitulum c guſtinus li x de ciuitate dei. Quicquid ergo mi⸗ rabile ſit in hoc mũdo ꝓfecto minus eſt q́; totus h̊ que certe deiis fecit. Nam q omi miraculo qc fit ꝓ Pominẽ maius miraculum eſt homo. qmuis ergo miracula viſibili/ um naturarum videndi aſſiduitate vileſcunt· tñ cum ea ſa/ pienter intuemur vſitatiſſimis rariſq; maioꝛa ſunt. ¶ Au/ guſtinꝰ libro xxij.de ciuitate dei. Aliter magi faciũt miracła mimèius id ẽ celum a terra aO omia que in eis ſunt iter demoft zmiet ſanm turifft in opib nus lb diligete te m etiti B velob⸗ tatem⸗ picte 10ccit raki pe Ratio (ortta⸗ uatnn primun U 1 tone, bilius mh⸗ gohe tudine Ringen Einhtt eſtn Ne lententdee anpln Aplni de Kht katirr di um duid⸗ im wni diſinn mablus: A nuteitue Nummndi wiſet in Ron pi feachan emiliti nem non ,es. „ 2 Oluutut.n ſtros den litü fotot ctucis ppugnit inimm wnean d qnert mtur ume valutript ſ et Se⸗ nel ngo m⸗ nfotust eis ſunt wonnn kncha ᷑ ̃⅞‚ ern aliter æpiani aliter mali. Magi per priuatos contractus cůù demonibus· boni criſtian per publicam iuſticiam.mali xpᷣi ani per ſigna publice uiſticie. bidẽ Ideo nõ omnibo ſanctis iſta miracula attribuuntur ne Pnicioſiſſimo erroe decipiã tur infirmi eſti mãâtes in talibus fac tis eſſe maioa dona m in opibus iuſtic'e quibus vita eterna cõꝑatur ¶ Auguſti nus libro confeß. Nichil mirabilius in rebus Pumanis qG diligere inimicos ¶ Hieronimus ſup matheum Propheta re a virtutes facere aà demonia eucere-interdum non eſt ei? meriti qui oꝑatur· ſed vel ſi inuocato nomine xpᷣi hec agit· vel ob condemnationem eorumqu inuo cant vel eoꝛe vtili/ tatem qui vident a audiunt ¶ Grego in omelia Caritatis 4 pietatis miracula amate que tanto ſecurioa ſunt. quanto 2 occiita Ibidem Diuina miraciua a ſemp debent conſide⸗ rari per ſtudiumq nunquã diſcuti per intellectum Ibidem Rationem de oculto dei conſilio qierere nichil aliud ẽ & cortra eiue conſduimm ſupbire ¶ Criſoſto· ſuper matheum Quatuoꝛ mirabiles mitationes fecit dominus de piſcatoꝛe primum eccleſie paſtoꝛem. de per ſecutoꝛe magiſtrum genti um 2 docton de publicano primum euangeliſtam de la/ trone primum celicolam ¶ Criſoſto· ſuꝑ matheum Mira⸗ bilius eſt videre hHominem conuicia paſſum a non motum m hominem vulneratum a concuſſum nõ cadentẽ ¶ Hu go Pes multis modis apparent mirabiles. aliqn ex magni/ gu dinealiqñ ex patuitate aliqñ quia rare · aliqn qa puicce. De mileria. rJNt Capitulum c-lj Mbro de officijs. Niſeria eſt copia tribulationis à in opia conſolationis. quoniã nnũitipharie quis vpoatitur aa nemine reuelat ¶ Auguſtinus de verbo mini Qui nequiter vult viuere nonne tanto miſerioꝛ eſſe conuincitiir quanto fa cilius eius voluntas impletur ¶ Au guſtinus de trinitate. Magna hominis miſeria cum illo nõ eſſe ſine quo non potelt eſſe ¶ Hieronimuis Apud criſtia⸗ nos non qui patitur ſed qui facit contumeliam miſer eſt. ¶ Bernhardus in ſermone. Generalis eſt humano generi miſeria triplex ſi diligenter adu ertimus: nam 2 faciles ſu/ mnis ad ſeducendum 2 debiles ad operandum: fragiles ad reſitendum Si diſcernere volumus inter bonum a malum decipimur ſi temptamus facere bomim deficimus ſi cona mur reſilere malo deeipimur & ſuperamur ¶ Bernhard? in xij. gradibus. Sicut pura veritas non niſi puro conde videtur· ſic miſeria fratzis non niſi miſero coꝛte ſernatur · ¶ Berñ in ſermone. Homo natus de muliere ac. In ſoꝛ dibo generamur in tenebris ↄfouemur in doloꝛibus pturimur. ante exitum miſeras matres oneramus in exitu moꝛe vipe / rino laceramus: mirũ ꝙ; nõ ipi laceramur ¶ Innocentiꝰ de miſeria conditionis humane Quare de vulua egreſſus ſum vt viderem laborẽ & doloꝛẽ· a ↄſumerent᷑ in confuſione dies mei Si talia locutus ẽ de ſe ille quẽ deus ſanctificauit in vte ro qualia loquar de me quẽ mater mea gemiit in peœato. Idem Quis ergo det oculis meis fontem iacrimarum vt fle am miſerabilem humane ↄditiõis ꝓgreſſum- damnabilem humane diſſolutiõis egreſſum ac ¶ Boeciꝰ de oↄſolatiõe Sa piens miſerplus miſer eſt quã ruſticus.miſer enim ſcit ex⸗ agerare cauſas dolendi quas ruſticus miſer ignoꝛat ¶ Señ. de temediis Miſerioꝛ es cum omnem fraudem oculis rapis qꝙ ſi omnĩo oculos nõ habueris. ¶ De miſericoꝛdia Qapitii c. lij. affectus. cũ additamẽto bñficij. vt ↄpaciamur ꝓxi/ . o-a largiamur de prio Idem. Nichil ad miĩaz ſic inclinat ꝙ proprij periculi cogitatio Idem Non eſt ꝗᷓ fugi/ as a deo iratoniſi ad deum placatũ Idẽ Beati illi qiu ſubue niunt miſeris quoniã eis rependit᷑. vt ꝓꝑ mĩam dũm de miſe ria liberentur ¶ Auguſtinꝰ Multo miſericoꝛdiꝰ opatur ꝗqᷓs circa animas infirmoe: qui bone fame ſeruos dei oſulit · erga copum egrotantium qui panem eſurientibo tribuit. ¶ Ambroſiꝰ Omis ſumma diſcipline xpiane ĩ miſericoꝛdia 4 pietate ẽ: & aliqs ſeqñs ſi lubricã carnis patit᷑ ſine dubio vapulabit. Idem Miſericoꝛdia largioꝛ vbi fides ꝓmptioꝛ. ni/ chil tam cõ mendat xpianũ q; miſeratio caritatis ¶ Hiero: ad nepocianũ Rõ memñ me legiſſe mala mote moꝛtuũ.qui libẽter oꝑa pietatis exercuit· habet enim multos interceſſo / res& impoſſibile ẽ multoꝝ p̃ces nõ exaudiri. ¶ Gregoriꝰ ĩ moꝛa Miſericoꝛdia a miſero code vocata ẽ eo ꝙ vnuſquiſq; intuet᷑ quempiũ miſerũ: a ei ↄpaciens de doloe animus tan gitur ip̃e coꝛ miſerũ facit ¶ Grego. in omelia Reſpicè pau perem ex audire precemlargiri ſtipẽ prebere defenſionem· magna mentis latitudo eſt ¶ Bern in ſermõe Magne miſe⸗ ricoꝛdie qtuoꝛ filie ſcʒ amiſſio amaritudĩs.ſubtrac tio opor tunitatisvirtus reſiſtendi-&& ſanitas afſectionis. ¶ Io- criſo. Miſericoꝛdia ẽ ſalutis p̃ſidiũ· fidei oꝛnamẽtum. ꝓpiciatõ pec catoxe · hec ẽ que iuſtos ꝓbatſanctos roborat dei cultoꝛes o/⸗ ſtentat ¶ Rabanus Qui eſuriẽtem pane verbi retficit. a ſiciẽ tem potu ſapientie refrigerat qui errantè in domum patris reuocat/qui inn ocentem protegit qui infirmum ſfide aſſiũt. guſtinus de officiis Miſericoꝛdia ẽ animi dolẽt Ercnf nit O. Leopa ſiſint pein equutrt tes tvn ſaicod glate ſerius ditqtun 40 do paup! milere derme tiacon prude conſi tolle ne dund ſl Iwraſ Meie nmaper omnen ceſſum nicyfir ſus Nl ſepiel malt tti 8 Dunm nrii Nndenthd Geeſiusſin niſorede fruiti ſe unſet, maumt danniben Nlte ennſate⸗ nanntde⸗ ncellistay timnchi mnim dlit⸗ tumnt Pri ld miy ſe t ſig aen ſub⸗ düm de miie Wopaure i ſult tiv tribuit milercodi edede. prden tus (er enmatnigi vs itereſ begebi gmnliſh eunmustan pripnn mſoren: ge niſe⸗ tioopot loci mcuß icultue umais ircit 4 G& conſirmatqui tribulatos conſolatur qui oppreſſo ſubue nit cõpaciendo vel conſolando. veram dilectid em adimplet eo papa Niſericoꝛdie virtus tanta ẽ. vt ſine i lla cetere etiã ſi ſint. prodeſſe non poſſunt ¶ Caſſio· in epla Benigni quip pe principis eſt: ad clementie comodum tranſilire termios equitatum quando ſola eſt miſericoedia tibi · omnes virtu⸗ tes Donoabiliter cedere non recuſat ¶ Hugo Differüt mi/ ſericoꝛdia e miſeratio ſicut fons a riuulus:miſericoꝛdia enĩ quaſi fons ẽ affectin miſeratio quaſi riuuluis effectu ¶ Va/ lerius in hmone Precedentis miſericoꝛdie beneficium perdi/ dit qui putat eſurienti ſolum ſufficexe q donauit ille autẽ ad dominum integros miſericoꝛdie fructus pᷣmittit a quo miſereri non poteſt. Vguſtinus in re In om ¶ De modeſtia paup nunqꝙꝙ triſtis abſcedit Seneca Eruſtra rogaturqui CQapitulum clIn- nibo motibꝰ noſtris nil fiat quod cuiuſqm offendat aſpectum ſed quodꝗd no ram deceat ſanctitatem ¶ Ambroſius libro tercio Sermones proferamuslibera iuſticie examĩatos· temperã tia codis Pabeat animi mundiciam iuſticia miſericoꝛdiam· prudentia pacem foꝛtitudo manſuetudinem ¶ Bernhar · de conſideratione. In te conſiſtito/non infra deicinon ſupra at tolli. non euadere in longiꝰ non extendi in lacius: tene me⸗ dium ſi non vis ꝓPdere modum-locus medius tutus eſt. me dium ſedes modi&& modus vir tus ¶ ¶eo papa in ſermone Melioꝛ eſt gradus lectioni pariter rectum qm velocita feſti na per deuiuum ¶ Hugo Moꝛdeſtia eſt cultum motum a omnem noſtram occupationem Vtra defeétum & citra ex ceſſum ſiſtere vnde poeta Eſt modus in rebus· ſunt certi de niq; fines. Quos vltra citraq; nequit conſiſtere rectũ ¶ Tul lius. Moderalitas eſt ſeruata propria virtute om nibus iu ſte pieq; moꝛibus comuiuentium ſe contem ꝓꝑare. ¶ De monacho * 4 umelia clericos di malus mo etiã monachus vix bonũ̃ cleric nachus bonus cleric R Capitulum c limmij· Vguſſlinꝰ ad aurelium Nimis dolendum eſt ſi ad tã ruinoſaʒ ſupbiã monachos ſubrogamꝰ · e tali cõ gnos putamus vt ſcʒ dicatur us eſt. cum ancnando bone ſi faciat ¶ Hiero O mõache quieſcis coꝛ ꝑe. ſtat anima tua a non pſallis deo. Maledictꝰ homo qui facit opus dei negligenter ¶ HieromSieut mar tires laudant dñm pure in regione viuoꝛc ita ⁊ monachi qᷓ die & nocte pſallant dño dñt eandẽ puritatem habere mar tirum ſiquidẽ ip̃i martires ſuint q& enĩ faciũt angeli in celis hoc monachi faciũt in terris ¶ Hieroĩ epla Si cupis eſſe ꝙ; diceris monachus id ẽ ſolus:quid fac in vrbibo ᷓ vtiq; nõ ſunt ſoloꝛe habitationũ ſed multoxc. dẽ Qonſtat mõachũ pẽ̃ia pfectũ eſſe nõ poſſe Idem Quid facit mõachus ĩ celis feminazc que ſibi volunt priuata a ſola colloꝗa· a ar/ bitros fugientes oculi ſanctus amoe impacientiã nõ habet Idem Nonachi dum pr̃i mẽiq; miſerentur.ſuas animas ꝓ/ diderunt ˖ ¶ Berñ in apolo· Habitus nẽ ꝗ d a dolens dico ꝗ́ humilitatis ſolet eſſe inſignea monachis geſtatur ſuperbe· vix iam in nr̃is ꝓuincijs inuenimus ꝗ veſti dignemurmi/ les monachus ex eodem panno parciuntur ſibi tugullaz clamidem ¶ Berñ in epla. Labor æ latebre a voluntaria pauꝑtas·hec ſunt monachoꝝe inſignia hbic vitam olent no bilitare monaſticam nt᷑i aũt oculi omne ſublime vident nt᷑i pedes omnem foum circueunt nt̃e lingue in omnibo audi / untur conſilijs nt̃e manus omne diripiũt prẽ̃imoniũ.Bern HPardus ſuꝑ cañ.¶ egumĩa inquit ventoſa ſunt. caſeus ſto⸗ machum grauatlac capiti nocet potum aque non ſuſtinet pectus. caules nutriunt melancoliam pori coleram accen/ dunt piſces de ſtagno aut de lutoſa aqua: mee complexiõi non congruunt qle eſt hoc vt in omnibo fluuijs agris. oꝛt? cellarijs repiri vix poſſit ꝗqd comedas puta te queſo mona⸗ chumnon medicum nec iudicandum de complexione ſ de ꝓfeſſione ¶ Vſidorus de ſummo bono. Sũma mõachi vir⸗ tus humilitasſummũuũ viciũ eſt ſupbia Idem Tũc aũt mo nachum ſe quiſqʒ iudicetqñ ſe nimium eſtimauerit etiam cũ maioꝛa virtutum opa geſſerit ¶ Hugo de clauſtro anĩe Monachi clauſtra ſibi faciunt quibo homo exterioꝛ teneri poſſit ſed vtinam clauſtra facerẽt quibo homo interioꝛ oꝛdi nate teneretur ¶ Hugo de xij· abuſiõibo Ordo clauſtri a oꝛ do curie diuiſus eſt ibi ſedet in inſidiis cum diuitibo in oc⸗ cultis· vt interficiat innocentẽ.G̊ audi non ſede cũ cõſilio va nitatis cum iniqua gerentibus non introibo. Ibi inſidia/ ris vt rapias pauperem rapere pauꝑem cum attrahit euüu ic dicis Odiui eccleſiam malignantium a cum impijs nõ ſedebo Ibi dextera ẽ repleta muneribo ̊ lauas inter innocen tes manꝰ tuas.Ibi laudatur peccatoæ in deſiderijs anime ſue. iniquus benedicit hic benedicitur deus. Si vis ergo eſſe monachus curialis- lauas quod non debes defendis quod fon e . ugu lt nolen net in co cunqin hendet! moritur tet vltim remedia. lobannen gkaus ſe nanprec⸗ gvensm quibene brofiusi nulladi grauius tomimus die teryd⸗ Ultz ſeſti es deltase Pit moe Wtima tamqt. oſtem hardus ſehenns diciog (Bern nondin te man vene hard nouit mala N D d. lledic 12 na monnch 1.1 J ne 1. H brlinece aps eſe w/ . qng D m⸗ inmdachi⸗ A Wi R lod e us in kuurſiheh ghemem t ſbitle eDn ommh 1O imoni en t caſeus . enn Ae kram arn wmpleu ris f d wo erorßn Tücautm uent etin ltroani er tei nermod auleiz0 utmoc⸗ coſliov biirſidin inpis . erinnm 6 ſ N non expedit operaris quod non licet loqueris q& nõ decet ¶ De moꝛte M QCapitulum clv Vguſtinus de ciuitate dei libro primo. Mala moes putanda non eſtquã bona vita preceditneq; enim acit amaram moꝛtenrniſi qd ſequit ißam mortem ¶ Ruguſtinꝰ de ciuitate dei libro xxi. Prima moes aĩaʒ pel lit nolentem a cœpore. ſecunda moss animam nolẽtem te/ net in copore ¶ Auguſtinus ad dyaſcoum. In quo quen/ cunq; inuenerit ſiius nouiſſimus dies- in hoc eum compre hendet mundi nouiſſunus dies. Quia qualis in iſto die moritur talis in die lo iudicabitur ¶ Auguſtimis. Ta⸗ tet vltimus dies vt obſeruentur omnes dies ſexo parantur remedia ciim moetis imminent picula ¶ Auguſtinus ſuꝑ Iohannem. Quid eſt moꝛs relictio coporis· diſpoſitio ſartie grauis. ſed ſi alia ſarcina non portetur qua homo in i eben⸗ nam precipitetur Iem. Nichil ſic reuocat a peceato· & fre/ quens motis meditatio ¶ Auguſtinus. Non eſt male moꝛi qui bene vixerit.a vix bene moꝛitur qui male vixerit CAm broſius in exameron. Nudi omes naſcimur midi moeimur nulla diſcrecio inter cadauera motuorum. niſi foꝛte quia graui us fetent diuitum copora diſtentam luxuria ¶ Hie⸗ ronimus. Femento moctis tue non peccabis qui ſe quoti die recoꝛdatur eſſe moꝛiturum contemnit preſentia a ad fu tura feſtinat ¶ Cregoius libro ſeptimo moæali. Antiquus Poſtis ad capiendas peccatorum animas tẽpore moetis cru delitas effrenatur violentia a quos viuentes blandicus deci pit moꝛientis ſeuicijs rapit ¶ Gregorius in omelia Horam Atimam idcirco dominus noſter nobis voluit eſſe incogni/ tam vt ſemper poſſit eſſe ſuſpecta.vt dũ illam preuidere nõ poſſumus· ad illam ſine intermiſſione preparemur. ¶Bern Pardus in ſermone. RNouiſſima ſunt quatuo:moæs. iudiciũ⸗ iebenna gloria. Quid horribilius moꝛte . quid terribilius iu dicio:quid intollerabilius iebenne a quid iocundius gloeia ¶ Bernhardus in ſermõe Niſer homo quare onm Hora te non diſponis cogita te iam meœtuum- quem ſcis de neceſſita te moꝛiturum diſtingue quare oculi vertentur in capite: vene rumpentur in corpore co ſcindetur doloꝛe ¶ Bern⸗ pardus in epła. Bona moss iuſti propter reqtueé mello⸗ pE nouitaté optia H† ſecuritaté ecotra mos peccatoze peſſima mala ſiquidẽ immũdi amiſſione peioe in carmis ſepatione R H peſſima in ver mis igniſq; duplici contritione ¶ Bernhardꝰ? ide m. Precioſa mos ſanctoꝛumprecioſa plane.tanq finis la boris:tanquã victoꝛie conſumamatio tanq vite ianua.a per fecte ſecuritatis ingreſſuis ¶ Vſidorus de ſummo bono. IIli deploꝛandi ſunt in moꝛte.quos miſeros infernꝰ ex hac vita recipit nõ quos aula celeſtis letificãdos includit ¶ Seneca in fine eplarum. Nemo ſcit noſtrum quà prope verſetur minus· ſic ita foememus animũ tanquã ad extrema ventũ ſit venientem. Nemo hilaris moꝛtem recipit.mſi qui ſe ad il/⸗ lam diu compoſuerit ¶ Seneca ibidem. Cum multum am/ bulaueris redeundum eſt.ſtultum eſt timereqâ non poſſis vitare ¶ Seneca Omnes dies velut vltimus oꝛdinandi ſunt de felicitate Pominis vltinuis dies indicat ¶ Seneca Opti/ mum eſt moꝛi anteq; optes moꝛi incertum eſt quo loco te moæs expec tet.tu illam in omnmi loco expecta Idem Ante ſe nectutem curaui vt bene viueremĩ ſenectute vt bene moꝛiar bene aũt moꝛi eſt libenter moi ¶ Seneca Moꝛs non eſt glo⸗/ rioſo·ſed foꝛtiter moꝛi gloꝛioſum eſt nemo moꝛtẽ ſuam lau⸗ dat. ſed eum cuius moꝛs abſtulit animũ ¶ Seneca li: de mo ribus. Stultum eſt ſomno delectaxi:· motem horctere cũ ſom nus aſſiduus ſit mortis imitatio ¶ Seneca in ꝓuer⸗Heu & timidus eſt:qui ſe moꝛiturum putat.honeſta turpitudo eſt moꝛi ꝓ bona cauſa lex vniuerſa que iubet naſci a moꝛi mo/ ri felicitas eſtantequã moetem inuoces:tollerabilioꝛ eſt qui moꝛi vult.qm qui male viuiere. ¶ De muliere. Capitulum c lvi. bo aſpides ſibillant. a muliet fundit ↄcupiſcẽtie pe⸗ ſtilentia ¶ Ambroli pᷣmo de dauid. Sampſon validꝰ? foꝛ tis leonem ſuffocauit ſed amoꝛem ſuũ ſuffocate non potuit vincula ſoluit hoſtiumſed ſuarum non ſoluit nexus cupi⸗ ditatum meſſes incendit alienas ſed vnius ipe mulieris ac/ cenſus igniculo:meſſem ſue virtutis amiſit ¶ Ambro. ibidẽ Ianua dyaboli via iniquitatis· ſcoꝛpionis percuſſio nociuũ q; genus eſt femina:cum ꝓroximat ſtumulat ignem accen dit. flamigero igne percutit conſcientiam pariter habitãtis exhaurit fundamenta montiumſi cum viris femine habi tent viſcarium non deerit dyabol ¶ Ambroſius Si pudicã queris feminam.q́; bene videris conuerſantem dilige mente non coporali accenſu frequẽtes nemo miles cum vxoꝛe per git ad bellum femine cum viris habitantes germinant ſpi- nas archana montiũ acuto mucrone percutiũt ¶ Hiero. 4 R—— ‚ guſtinus li· de ſingularitate clericoe De carboni 77 bus ſcintille diſſiliunt. de ferro rubigo nutrit moꝛ! 1d ſepoen mulerum. cvalter mande⸗ ne ſotioe Plemente lier eet Peminapt clecutod nemd a zfamol liudeſt cellarium tas donne tura bon ſabia me ſie nie ctitud mel prebe dinisinfle wonisſub Vetbaſun ve mottis illius am (WVaein ſallaaa no cuming ſehcradn umfund mulier um Diu ti dolois mal cog Augtn non a cauſa. guſtin Vis vtt lere ( lnbn hſne N Abrſt R eerlenr, leme lenni gue mlnuman nmdiſmnt igolor Nendee nonelgl necaltn ttertcl on puertlng 9 4 turpendet biicretgr nelyi⸗ onutrim kupſſne⸗ aloes eon,/ot Asupi⸗ nulensa bobbde y weui ena abttitit inehet ipid Rown — . ad nepocianum. Hoſpiciolum tuum aut raro aut nunquã mulierum pedes terant omnes puellas aut virgines xpi:aut equaliter ignoꝛa aut equaliter dilige. Vide ne ſub eodẽ te⸗ cto manſeris:nec in preterita caſtitate confidas:nec ſampſo ne ſoꝛtio. nec dauid ſanctioz· nec ſalo mõe potes eſſe ſapiẽtioꝛ Me mento ſemꝑ ꝙ paradiſi colonum de poſſeſſione ſua mu lier deiecit. Vnde poeta Adam ſampſonem ⁊aë ¶ Hieroniꝰ. Femina pulcra cito adamatur · feda facile concupiſcit · diffi⸗/ cile cuſtoditurqd plures amant moleſtum eſt poſſidere qᷣd nemo habere dignat᷑ minoe cum miſeria defoꝛmis habetur &́; foꝛmoſa ſeruatur ¶ Criſoſtomus ſup matheum · Quid aliud eſt mulier niſi amicicie inimica-ineffugabilis pena ne ceſſarium malum:naturalis temptatio deſiderabilis calami tas domeſticum ꝓiculum.delectabile detrimentummali na tura boni coloꝛe depicta ¶ Hugo ſuꝑ illud. Rau diſtillãs labia meretricis ac. In fauo enim duo ſunt:mel & cera & ĩ facie meretricis ſimiliter duo ſcʒ decoꝛ & gratia· hoc eſt pul/ critudo oꝛis · dulcedo ſer monis. Cera ſuccendit ignem mel prebet dulcedinem. ſic pulcritudo meretricis igne libi⸗ dinis inflammat carnem. blandiẽdo vero lenoticin antis ſer monis ſubuertit mentem ſtillat mel ex cera dum meretrix verba ſua mollit.a facit dullcia: hanc autem dulcedinem et᷑ ne moetis a maritudo comitatur· vñ ſequitur ibi nouiſſima illius amara quaſi abſinthium acuta qᷓi gladius byceps- ¶ Vale · in epła Det tibi deus amice op̃ᷣs omipotent? femĩe fallacia non falli ¶ Tullius reth;̊. Virus ad vnũq&qzso malefi cium ſingule cupiditates impellunt mulieres ad omia ma/ leficia cupiditas vna ducit. muliebriũ enim vicioꝛum omni um fundamẽtum eſt auaricia ¶ Seneca Aut amat aut odit mulier nichil tercium dediſcere flere femin am eſt mendaci um Duo gna lacrimarũ habentur in oculis feminarum ve ri doloꝛis vnuminſidiarum aliud· Mulier cum ſola cogitat mala cogitat. ¶ De mundo. Capitulum clvij; guſtinus ad dyaſcoꝛum Mundus iſte periculoſi oꝛ eſt blandus q́; modeſtus a magis cauendus cũ illicit diligi· quã cum ãmonet cogitq; contemnmi. Kuguſtinus ibidem. In hoc mundo non timere · non dolere non laborare non piclitari im poſſibile ẽ ſed plim intereſt qᷓ cauſa. qua expedtatione quo timoꝛe quiſq; paciatur ¶ Au guſtinus in epla Mundus tranſit a concupiſcẽtia eius qd vis vtrum tranſire cum tempore an xp̃ᷣm amare ⁊a ſecurũ vi uere ¶ Auguꝰ. in hmõe Ecce ruinoſus mundꝰ a ſic amara „– rri q̃m ſi dulcis eſſet:.o munde immunde tenes me pariens. d faceres ſi maneres:quid faceres duiſcis ſi amarus alimenta mentiris ¶ Ambro de virginitate Diſcite in hoc mũdo ſupᷣ mundum eſſe.& ſi coꝛpus geritis volicet in vobis ales inte rioꝛ ¶ Gregoꝛ· in moꝛali · Sancti vitci:quia nichil huius mũ / di appetunt nullis ꝓculdubio tumuilltibus in code pᷣmunt᷑. Idem ibidem lile huius mundi veraciter mala ſentit.ꝗᷓ eius bona inhvanter appetit ¶ Berñ· Qui xpᷣs incipit dulceſcere neceſſe eſt amareſcere mundum ¶ Bernhardꝰ? ſup cantica. Plenus ẽ mũdus ſpinis.in terra ſunt.in tua carne ſunt · ver ſari in his à minime ledi:diuine potentie eſt a non virtutis nĩẽe ¶ Berñ:in ſer Mundus eſt vbi malicie plurimũ: a ſapi entie mo dicum.omia ſunt omnia vicioſaomia liibrica. oĩa opaca tenebris & obſeſſa laqueis· vbi piclitantur anime af fliguntur coꝛ ꝑa vbi omnia vanitas afflictio ſpũs¶ Berñ· Mundus clamat ego deficiamcaro clamat ego inficiã dya bolus clamat ego decipiamxp̃s vere dicit ego reficiã ¶ Qri ſoſto · ſup matheum Habemus mari mũdum: ꝙ naui ec/ cleſiam. ꝓ velo penitẽtiam gubernaculo crucem p nau’a criſtum.a vento ſpiritũ ſanctum ¶ Petrus rauenna Eal lax eſt hic mũdus. finis dubius: exitus Horribilis iudex ter/ ribilis pena infinibilis ¶ Señ in epla. Amoꝛ mundi nos in ſoꝛtune poteſtatem adducit̊ amiſſis liberis meſtus. ſolli/⸗ citus egris B turpibo a aliquã paſſus infamiam triſtis hãc ymaginem animo tuo poſtpone vel ꝓpone. ¶ De munere. . Capitulum clvii . . . autoritatis inclinat ¶ Iero· Eacile contemritur cle ricus qui ſepe vocatur ad prandium & nõ recuſat nunquã petentes raro acipiamus rogati. ¶ Gregoeius in omelia Ante dei oculos nunquã eſt vacua manus a mune ſi archa cosdis ſit repleta bona voluntate ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. RNon abel ex mimeri bus ſed ex abel munera ob lata placuerunt ¶ Criſoſto·de ſimbolo. Quis nõ erubeſcat dicere quid michi dabis vt tibi iuſticiam faciam nomine ſi mile eſt ac ſi dicatur Quid vultis michi dare vt meipᷣm ab negem officium perdam domum vendam ¶ Vſidorus de ſummo bono Tres ſunt munerum acceptiones: quibus cõ/ tra iuſticiam Dumana vanitas militat id eſt fauo amicicia rum adulatio laudis: & conporalis aceptio muneris facili? 2 auũt puertiẽ animꝰ rei coporee munẽe· ꝙ gr̃e laudiſq; fauoꝛe Mhroſuis Munera excecant oculos iudicum vi ſ tema Inqu mune dolore ſup p arguit dereee inſtige Mcat GW ab o duſur ſhio⸗ ellint Qui pria latene ſibllee non me cterubi tum ect Nrem ute tt diſe his guise no Pfeſ tuse tudo cſon drat. maner erin We nidſ hdutain dibnini taein lente u ntducce⸗ Rlgemtien Tnonwrug lunni ri nalubrrepdi ntr mimen ſpisſben⸗ o infcii teſcii C m pemiiee cem p han rauenna Dd Nlis idrttt mundinosn neſtus bſol mn ttiſtol, lorndon⸗ SdicNI ntemnin 4 mrötan Crgus Ims iin Cegeis in —— Nlmunern — rbenleſ mto mine ſtneißmnt Pidors squbin ucan unerez uoſ⸗ di — — — ¶ Caſſiodorus Oblatio enim muneris tinea eſt regiminis. Pe· bleſ. Peremptoꝛium enim ẽ in principe vel aurũ adora re munerũ· vel fauoꝛem querere Pſonarum teſtante ga. In quoꝛum manibo iniquitates ſunt dextera eoꝛe repleta eft muneribus Tranſibunt iniquitates in penam æ munera in doloꝛem:quia teſtino iob. Ignis deuoauit tabernacula eoze qui munera libenter accipiunt. W De murmure Qapitlim clix. Vguſtinus ſuꝑ iob De re nulla magis deum offen diſſe ille popuius iudaicus dictus eſt. q; cõtra deũ 4 urimirando (Gregorius in moali. Qin contra ſuꝑ roſitam ſibi poteſlatem m urnnirat-liquet ꝙ illum red arguit· eandem hoĩm poteſtatem dedit. ¶ Berñ de conſi⸗ der acõe Si is qui murmurat hm animam moꝛtuuis eſt. qui inſtigat quomõ viuit ¶ Vſidorus libro tcio & fũmo bono Diſcat non murmurare qui male patitur etiam ſi ignoꝛat cii male patitur per hoc quiſq; iuſti ſe pati arbitrettir. Aa ab illo iudicatur cui nunqᷓm imuſta uidicia ſunt ¶ Hugo. Suſurratio eſt ꝑ quã odioſe adulationis vel derogationis ſibilo:quodam alter in alterius odium excitatur Suſurriũ eſt inter amicos diſcoꝛdiam ſeminare ¶ Ciprianus inepla Qui contencioſus a murmurans extiterit.iuixta atbitrium prioꝛis tam diu peniteattam diu culpe qualitas extat. ¶ De natiuitate xpiõj. (L(CLCLaaplin clx. Vguſtimis ſupꝑ Iobannẽ Nobilitas fuit xpi naſcẽ/ tis in virginitate pientis- nobilitas Pientis in diuini tate naſcentis ¶ Ambro:· cõtra hereticũ Michi emim impoſ ſibile eſt: generationis ſcire ſecretum.mens deſicit. vox ſilet · non mea tãtunnſed etiã angeloʒe ſupra poteſtlates.2 ſupra cherubin & ſupra ſeraphin omnem ſenſum eſt: quia ſcrip tum eſt pax xp̃i ſupra omnẽ ſenſum eſt. quõ nõ eſt ſupra omnem ſenſum tanta ghatio tu ergo manum oei tuo pone ſcrutari non licet ſuꝑna miſteria.lict ſcire ꝙ natus ſit. nõ li cet diſcutere quõ natus ſithic enim querere metus ẽé. inef / fabilis eſt enim illa generatio. Vnde yſaias Generationẽ eiꝰ quis enarrabit. G̊B huimanum ſenſum & intellecum excedit B non capit humane intellectus ratio ſed Prudentie fidelis ꝓpfeſſio ¶ Grego in omelia Oeli rege nato rex terre turba / tus eſt quia nimirum terrena altitudo confundi tur · cũ celſi tudo celeſtis apitur ¶ Bernhardꝰ ſup cantica Fratres gha cionẽ iſtam quis enarrabit angelus niinciatvirtus obum⸗ brat ſupuenit ſ pirit?. virgo creditvirgo partuirit· virgo p⸗ manet:quis nõ miretur naſcitur verbũ infans. ibi agnoſcit longitudo breuis· latitudo anguſta · altitudo ſubdita . ꝓfun / ditas plana ibi agnoſcitur lux nõ lucẽs verbum infans ad ſiciens pamis eſuriens ¶ Bern in ſermone Ieſus xpᷣus filius thleem iude iheſus ſaluato quid tam ne⸗ dei naſcitur in be ceſſarium ꝓditis quid tam optabile miſeris quid tam vtile deſperatis ¶ Berñ in ſermone Vbi aula regia vbi thromis. vbi curie regalis frequẽtian unquid aula eſt ſtabulumtro/ nus preſep ium-a tocius curie frequentiaioſeph maria · Griſoſto ſupꝑ matheum.Non illuis eſt fabri filius quẽ pu⸗ tatis ſed fabricatois omnia qui fabricatus ẽ auroꝛam 2 10/ lem ¶ ¶eo papa Adorant magi in carne verbum in infan / tia ſapientiam. in infirmitate virtutem a in hominis verita te duũm maieſtatis ¶ Fulgentius. Hec ſtella nunquã appa/ ruit quia nunquã puer iſle eam creauit/6& magis ad ſe ve⸗ nientibus preuiam deputauit ¶ CGaſſio ſupꝑ pſalmiſtam i . it. ſingul ariter tamẽ hunc diem cet deus cunctos dies creaui feciſſe dicitur · que xp̃i domini natiuitate ſacratus eſt. in merito exultari conuenit a let axi · quoniam in eo 2 dyabolꝰ? uis perdidit a ſaluitem mundus accepit. (De natura. Capitulu m clxi · guſtinus in quadam epła Nullum quippe viciũ ita contra naturam t nature deleat extrema veſti/ . gia C Ximbro-Vince naturã diligen tia exclude coꝛ/ P ris ſommum naturam nobis fœmare non poſſumus poſ/ ſumus diligentiam vis a potentia diuinitus rebus inſita- alia ex aliis in ſuo ge⸗ nere producens ¶ ulliuis. Natuta autem fureat nouerca homini ꝓproiecto coꝛpori fragili·ãxio ad moleſtias: molli ad labores prono ad libidines ¶ Seneca in quadam epla. Te⸗ nenda eſt via quam natura preſcribit nec ad illa declinan/ dum illam ſequentibus omnia facilia & expedita ſunt gtra illam nitentibus non alia via eſt qᷓm contra aduam naui/ gantibus. “M ¶ De negligentia. . Capitulum c.lxij. Regoꝛius in moꝛ alibus- Si curare parua negligim inſenſibiliter ſeducti audacter etiam maioꝛa perpe tremus ¶Boecius de diſciplina ſcolarium Sicut in igentia ita vniuerſe doctrine & diſci⸗ pline nouerca ẽ negligẽtia ¶ Señ · in epla Turpiſſuma ẽ ia⸗ Cura. ꝗᷓ ꝓP negligẽtiã fitĩ pꝰenĩ fallimur ꝙ& moetẽ nõ ꝓſpicig vno q ope mi el negl ¶ NHugo Ratura creatrix eſt quedam ſet nobil ſe in hoe ſeomemin mus ille dit ſi ed birm. aro gene Perentes. indignap chrder Bisqvi illud A neca Mxj concltitui milu ele⸗ litisanint. toſus anr (bernb⸗ perniciof adellatio 1 omt ledendn ditur exttanel im alio⸗ quem o; meet un Pus fs dtamde dtumitl itbons. Ulun o damntir 5 w. tam 100 miinintn minis vert nqni s ddſeſe miſtamki hunediem s ind 4) l uncht remi eſt Kchet ſomls Aceden hsinſg teat wuend 45 /0 . 1 u xclnan lunt Nr⸗ fuum naun magna pars iam eius preteriit quicquid etatis retro eſt moes tenet· tu vero omnes horas ↄplectere ¶ Hugo Negli/ gentia ẽ animi topor·quo quis minus diligens eſt in conſe quendo q& exequi debet. W ¶ De nobilitate Capitlim clxni. Eronimis in epla Sola apud deum libertas eſt nõ ſeruire peccatis Sůma apud deum nobilitas é clarum eſſe virtuti / bus ¶ Ieronimus in epła Ille apud deum preeſt potioz. nõ quẽ nobilitas generis nec dignitas ſeculi ſed quẽ deuotio fi dei ſancta vita cõmendat ¶ Gregoeiꝰ in dyał Nõnullis ſo let nobilitas generis parare ignobilitatẽ mentis vt minus ſe in hoc mundo deſpiciant. ui plus ſe ceteris aliquid fuiſ⸗ ſe meminerunt ¶ QCriſoſup matheum Ille clarus :ille ſubli mus · ille nobilisille tunc integram nobilitatem ſuam oſten dit . ſi dedignetur ſeruire vicijs. ab eis non ſuꝑari¶ Oriſo- ibidem. Melius eſt de ↄtemptibil genere clarum fieri.q́ de claro genere ↄtemptibilem naſci. Melius eſtᷣ vt in te gloꝛlent parentes. q; tu in parẽtibo gloꝛieris ¶ Qaſſio· in epla Sici indigna poſteritas laudes antiqui generis abnegat ita pre⸗ clara de partibiis egregie dicta confirmat ¶ Seneca in eplła = Bis qui non ſunt nobiles nati ſed fadinichil crudeliuis Iux illud Aſperius nichil eſt humili:dum ſi urgit in altum ¶ Se⸗ neca xxxvij eplła. Habet hoc optimũ generoſus animis. concitatur ad honeſta. neminem excelſi ingenij vrum hu⸗ milia delectant a ſoꝛdida ¶ Seneca libro de moꝛibus N obi⸗/ litas animi generoſitas ẽ ſenſus:nobilitas homims eſt gene roſus animis. (De nocumentis. ðWðU½ QCapitulum clxini guſtinus ſuꝑ Io. Eacinꝰ eſt gq agit indomita cu piditas vt noceat alteri ¶ Iero in epł'a Quantũ ad ccati rõem pertinet nocuit qui nocere diſ poſuit. ernhardus in hmone Vtinam ſoli impugnarẽt nos ma ligni ſpiritus cũ ſuggeſtionibo ſi uis.& nichil nocerẽt hoies pernicioſis exemplis. perſuaſionibo importunis ſexrmonib? adiilationis vel detractiõis. atq; alus mille modis ¶ Criſo- Et ſi omnes qui mare aut terram inHabitãt comieniant a ledendu m nocere nequaquã potuerint ei. qui a ſeipo nõ le/ ditur ¶ Vſidorus de ſummo bono. Raro leditur homo ab extraneisſi ſui eum nõ ledant: magis enim inſidiis nroruz m alioꝛum piclitamur ¶ Seneca in epla B idiculum ẽ ali / quem odio nocẽtis innocẽétiam ſuam perdere In ſidioſiſſime nocet cui głe agimur pro iniuria. ( De obedientia Qapitlim clxv. 242 Vguſtinus Quis iniquus · ; velle ſibi obtem pari 2 in moꝛali-. Obediẽtia non ſeritili metiui · ſed caritatis afſectu ſeruanda ẽ nõ timoe pene · ſed amoꝛe iuſticie ¶ Gre · in moꝛ a. Obedientia ſola virtus ell. que menti virtutes cete / ras inſerit inſertaſcqʒ cuſtodit elioꝛ eit obedientia vici / ma. obedientia iuire preponit᷑ victi mis: quia victimas alie / na caro/ p obedientiam vero voluntas propria mactatur. ¶ Berñ de noua milicia Nec ſtudium bone adionisnec o cium ſancte contemplacõis: nec lacrima penitentis extra be thaniam eë poterunt ¶ Bern- Verus obediens mandatum non peraſtinat · ſed i Latim parat aures auditui-linguam vo ci · pedes itineri manus opi& ſe totum intus colligit vt mã datum Pagat impantis Iohan. Caſſio· Nullo aũt vicio ta precipitem dyabolus monachũ ptrabit ac perducit ad moꝛ .* tem & cum eum neglectis conſilijs ſenioꝛe · ſuo iudicio per⸗ * ſuaſerit· diffinitioric confidere ¶ Hugo de xi abuſionibo. In obedientie moꝛbiis ex ſupbie tumoꝛe pcedens ſicut ſani/ es ex vlcere · ſic ex ſupbia contemptus manat. Hoc aũt tri⸗ bus modis mederi ſolet videlicet emplaſtro vngento ferro id elt exemplo boni opis· verbo exHortationis: diſciplina corectionis. ¶ Tullius in obedientia eſt ex duricia mentis obſtinate cui debeas im ꝑan ti nolle obtem pPare .· Obprobri⸗ um vbi connicuunm “ . Capitulum clxvi. guſtinus vnj·ce. nfe Suſpirabam ligatus non ſer – 7ro alieno ſed mea ferrea voluntate. ex puerſa volũ/ tate facta ẽ conſuetudo.vt dum gſuetudini nõ reſiſllur t dem neceſſitas generatur ¶ Hugo de xij abuſiombus Tres ſunt ſpecies obſtlinatorũ · prima eorim qui ex coꝛreptione proſiciunt ſecunda eoeiun qui ex cõmunicatione deterioꝛes fiunt tercia eoꝛum qui emendationen promittunt a non fa ciunt Ex coœreptione manaſſes factꝰ? eſt melio nabal ex cõ minatione factus eſt deterioꝛ· pharao ex afflictione durioꝛ. ¶ Tullius Ptin acia eſt· ex irrationabili 2 inflexibili mentis obſtmnatione- melioribus n olle cedere· ¶ Seneca in epiſtolis Tunc eſt conſumata infelicitas bi turpia non ſolum dele / ctant ſed a placẽt· deſmit eſſe remedia locus · vbich fuerant vicia moes fiunt. ¶ De Ocio. Capitulum clxvii· minoꝛibus & n olle obtem pare maioꝛibus Grego- in ratione dei amo⸗ ri renuit ter nuga tum fot cire wirti (bernin tausin piflſpirn ſermone 4 dedi mepks ita pon moseſt tuw plin ſteumc Ocwd no ſed! ope det diechor n a (A munes ſtuca Odiun wrep noſtrar 1 tobenon duee ſedautt Mttutes cen enticic icdimasale Amadrur. onister totstad ns mandatum iligunt tolgtwtni o aut winoi toucit àd o idicioter⸗ baſontc ”l Hocautten ngento fertl duticn wert e Ulyion Aumee url ii v teſſiim Konbus acoetepti tone eterich itunta no ððẽ M z-/ Mbroſius in epla Nullus fructus ocij ym o mag? diſpendium. ocioſus eſau amiſit primatꝰ benedictio A— nem qa maluit cibum acipe quã querere ¶ Iero·ĩ ler. Ocium parit faſtidium exercitium famẽ fames aũt mi / romado dulcia reddit que faſtidium facit inſipida ¶ Iero. in ſermone Semꝑ aliquid opis facito· vt te dyabolus occu/ patum inueniatnõ enim facile capitur a dyabolo · qui bono vacat exercicio ¶ Grego· in omelia. Omne verbũ ocioſum qͥd locuti fuerint homines reddent de eo rõem in die iudicij ocioſum quippe verbum eſt· qᷣd aut vtilitate rectitudĩs· aut ratione inſte neceſſitatis caret ¶ Grego in omelia NRunꝗm dei amo eſt ocioſus opatur etenim magna ſi ẽſi vero opꝑa ri rẽnuit amor dei non eſt ¶ Berñ in ſermõe. Ocioſitas ẽ ma ter nugarum nouerca omniũ virtutum ipa enim eſt ꝗᷓ vi⸗ rum fſoꝛtem fſotiſſime pcipitat in reatum· facit enim ſuffo⸗ care virtutem nutrire ſupbiaʒ & viam ↄſtruere ad ie hennã ¶ Berñ in epła Ocioſum eſt q& nullam hʒ vtilitatem Vlvti Uitatis intentionem ¶ Proſper Qui ocioſa quiete ꝓfruitur. niſi ſpiritualiter vixerit moe pecudum viuit ¶ Leo papa ĩ ſerrmone Ron dormientibo ꝓpuenit regnum celoxe nec ocio 2 deſidia toꝛpẽtibo beatitudo etermitatis ingeritur I Caſſio in eplis Natura quidẽ humana ſicut dei laboribo inſteuit. ita ꝑ ocij tœpentia in fatuatur. ¶ Seneca ocium ſine litteris mos eſt a viui bomims ſepultura omnia nobis mala ſoli⸗ tudo ꝓfuadet circumſpice ſingulos nemo eſt cui nõ ſi anciꝰ? ſit cum quolibet eſſe quã ſecum ¶ Seneca Nullus michi ꝑ ocium dies exit partẽ noctu ĩ ſtud is vendico nõ vaco ſom no. ſed ſuccumbo a oculos in gula fatigatos cadenteſq; in ope detineo. Ocœupatio vbi ſollicitudo. De Odio. Capitulum clxviij · guſtinus de nouo cantico. Tria ſunt genera ho / minum que odit deus remanentem retro redeuntẽ berrantem. Excitandi ſunt remanentes retro red // euntes reuocandi ſunt errantes in manu reducẽdi ſunt · tar / di exhortan di ſunt · celeres imitandi qui nõ ꝓficit remanſit in via qui foꝛte a melioꝛi declinat ꝓpoſito ad id qd deterius relinquerat reuerſus eſt retro · qin viã deſerit a via errauit · ¶ Auguſtinus Hoc eſt pꝓfecto odio odiſſe · vt vitam non ho mines oderis nec vitam propter hbomines diligas Idem Ee ſtuca in.oculo ira eſt trabes in oculo odium eſt ¶ Auguꝰ Odium eſt vetus ira: ex pluribo cauſis collecta diurno tem pore perſe euerans ¶ Gregoriꝰ? in omelia. ¶unc bene animaʒ noſtram odimus cũ eius carnalibus deſiderijs nõ acꝗeſcĩꝰ. eum eius appetitum frangimus eius voluptatibus relu 8. es atr Ji . . . kelgt ctamur ¶ Criſo· ſuper matheum Sicut rex in ymagin e ſua bonoꝛaturſic deus in homine diligitur a oditur non poteſt hul Hominem odire qui deum amat nec poteſt deum amare qui bus hominem odit ¶ Criſoſto ibidem Hec eſt pugna pericuio / fikt ſa a hec gloioſa victoꝛia/ qᷓ poterit odire qd amat a ama/ gfti re quod odit ¶ Boeciꝰ de conſolatiõe Bonos quis niſi ſtul nalit tiſſimus oderit malos vero odiſſe ratione caret ¶ Caſſiodo mmſ. rus Perfectum odium eſt homines diligere / & vicia eorum torer ſemꝑ horrere ¶ Seneca Peioꝛa ſunt tecta odia ꝙ; aperta p / Gadi Pterea te loquax inimicus minus qm taciturnus offendet. 6 Oppreſſio vbi exactio. òôẽM an UDe ope Autozꝛitatas. loem. Qapitulum c lxx. laun Vguſtinus ſuꝑ ps.Sic doce me vt agam.nõ vt om tieſl nino ſciam quid agere debeam ¶ Auguſtinus. Bo Belmin nuim opus fiat non timoze ſed amoze non foꝛmidĩe ſieten pene ſed dilectionis iuſticie ¶ Auguſtinus ſuꝑ Iohannem Lope Bonum a rectum ẽ ome ꝗd agimusſi nec memoꝛiam deci⸗ ln pPiat obliuio nec erxroꝛ intellectum:nec iniquitas voluntatẽ ſ ab his tribus eſt ome ꝗᷣd agimus ¶ Ieroni.Vnuſquiſq; ꝓ ghunr opibus ſuis mercedem accipiet- nec pñt in die iudicij alioꝛũ luſſo⸗ virttutes alioꝛum vicia ſub leuare ¶ Grego in omelia Pro/ laii⸗ Vatio dilectionis exhibitio eſt opis ¶ Cregoꝛ. in moꝛalibus um In ope perfedctus non eſt. cui adhuc lingue prauitas otra⸗ AAtian Dicit nec in ſermone laudabilis qui hoc ꝗd loquitur opere Und non oñndit ¶ Qeo papa in ſermone Non ſolum uüla noſtra itner ſunt que ipᷣi gerimus ſed etiam illa de quibus in alioꝛũ adcti uimee one gaudemiis. = pititur ¶De Oratione fſuamd f f(L(L(LCLapitiilum c. Xx. wrote Vęguſtinus ſuꝑ p. Or atio tua locutio eſt ad deũ; lbro ſin gqluando enim legis deus tibi loquitur quãdo oꝛas funmu. cum deo loqueris Idem Tuc porro in toto coꝛde cla (eiſ matur quando aliunde non cogitatuir· tales oꝛationes rare ſdoon ſunt multis crebre paucis vtrum vero cuiq; neſcio. ¶ Auf dend guſtinus in ſermõe Oratio ſi pura eſt. ſi caſta fuerit: celos ditur penetrans vacua non redibit Idem Oratio oꝛanti eſt ſubſi⸗ deſun dium deo ſacrificium. demonibus autem flagellum Idem. kecu Pilus placent deo latratus canum mugitus boum. grinit? iit a porcoum m cantus clericoꝛum luxuriantium (Auguſti tionil niis. Oratio eſt anime ſancte preſidium angelo bono ſola/ num cium dyabolo ſupplicium gratũ deo obſequiũ a penitentia legere urnoffen mek. gam nen Aglſtinus B waſanidi⸗ u lobanen emcriamn det⸗ tsyohunti NVmuſqiſer⸗ e udici A nomela DoN in moalbi raultas 9eta⸗ i e n Nuen Na wol meltr⸗ oltcd dei ⸗ glid⸗ wtaure etones tae erit i um. elum . , 7 ℳ. oum. ſM tutli Mnta us nin tieſt ſch̃ . r. eligionislaus tota.pfecta gloꝛia ſpes certa ſanitas incoꝛru pta Auguſtinus de quotidianis leuibuiſq; peccatis ſine c bus hec vita non duciuir. quotidiana oꝛatio fidelium ſatiſ facit Idem Oratio deum vngit. ſ lacrima cõ pungit ¶ Au/ guſtinus Oratio eſt refectio ieiunioꝛum duriciam coædis ej mollit auſteritatem temporat ieiunium dulcificat. Sicut emm ſine potiu non eſt plena refectio· ſic ⁊ ieiunuum ſine oa tione non poteſt animam perfedcte nutrire ¶ Ambroſiꝰ Sit ꝛatio pura ſimplex dilucida atq; mani feſla.plena grauita tis & poderis nõ affectata elegantia ſed nõ i ntermiſſa gẽa 1 Ambroſius in exameron Si ꝓ te roges taãtum· pro te ſo/ lus rogabisſi aũt pro om nibo roges: omnes ꝓ te rogabũt Idem Multoxe preces im poſſibile eſt contemni leroni m Ieiunio Paſſiones coæꝑis: oꝛatione peſtes ſanande ſunt men tis ¶ Iero nimus Qitotiens pro eentum animabus pſalmꝰ vel miſſa canitur. tantum prodeſt cuilibet quãtum ſi pro , libet canaretur ¶ Grego xvi:moꝛali Tunc coꝛ fiduciã in oꝛa tione accipit.cum ſibi prauitas vite nulla contradicit Item li X.O minpotens deus ſepe eius precem in pturbatione de / ſerit· qui precepta illius in tra quillitate ↄtemnit Ibidẽ Di / gnum profectio eſt: vt ab eius beneficijs ſit extta neiis. cuiꝰ iuſſionibus non vult eſſe ſubiectus ¶ Gregoꝛ.in paſloꝛali. Talis requirendus eſt ad exoꝛandum vdoneus ad placan/ Dum. quia cum is qui diſplicet ad intercedendum mittitur irati amimus ad deterioa prouocatur ¶ Gregoꝛiꝰ in ome· Illam deus oꝛationem non exaudit cui homo quã cũᷣ pſal⸗ lit non attendit Idem in moa: Conditoꝛis aur ibus illa ma/ xime oatio cõmedatur. qua pro inimicis quoq; intercedere nititur C Bern hardus. Nemo noſtriim paruipendat ocoe ſuam.dico enim vobis ꝙ ipᷣe ad quem oamus non parui pendit eam:ſed poſtquãa egreſſa ſit ab oe.nonne i pe ſcribit ĩ libro ſi uo eam a vnum e duobus ſepare indubitanter poſ/ ſumiis- quoniam aut dabit . petimiis.aut 4d nouit vlili ¶ Qriſo·ſuꝑ matheũ. Non voce clamoſ: a pulſandus eſt deꝰ ſed conſciencia recta placandus. quia non eit vocis ſed coe/ Ditur vbi de dantis miſericoꝛdia nõ dubitatur ¶ Vſidorus de ſummo bono Duobuis modis or̃o impeditur. ne impet: / re quiſq; valeat poſtulata.hoc eſt ſi aut quiſq; mala coõmit / tit aut delinquenti ſibi debitum non dimittit Ibidem. Ora/ tionibus mundamur. lectionibus inſtruimur · vtrumc bo / num eſt ſi liceat. ſi non liceat neutrum melius eſt oeare im legere ¶ Baſilius li:nono Pſalmus demones fugat angelos õ ?Mc è “ õs . 4 4 8 adiutoꝛium ſalutis inui ies laborum tutela pueris- iuueniſv onam entum ſolamen ſenibus. ¶ Valerius maxuntis tat ſcutum eſt in nocturnis ter⸗ xoꝛibus diurno? red it mulieribo aptiſſimuis decoꝛ Socrates nichil Vltra ad dus moꝛta libus petendum arbitrabat qm vt bona tribuerent quia hi Deinde ſcirent · quid vnicuiq; eſſet vtile ¶ Qaſſiod.lpᷣius eſt oꝛatio perfecta cuius a cauſa clamat lingua & actus ſer⸗ a cogitatio ¶ Qaſſio . Pſalmodia eſt conſolatio mo 2 vita c gentium-cura dolentium ſanitas egroteum H anime reme dium miſerarum omniiũ ĩcognoſcitur e qui tali mimere priuatur ab omni beneficio conſolationis excluditur rems mundat aà vicijs ſiibleuat ad celeſtia. reddit capacius 4 dignius ad accipienda bona ſpiritualia ¶ Hugo Oratio eſt pie mentis a humilis ad deum conuerſio . fide ſpe cari Kate ſubnixa. S ¶ De Ordine Regoꝛius in regiſtro Ne hi qui oꝛdinati ſunt peant Ppuideri debe ſi vita eorũ cont Diũ lectionis ſi in a moꝛe babiierint Idem in vegi De bet ad altare acedere niſi cuius caſlitas ante ſuſceptum miniſteriu gnoſcat vnuſqruiſq; oꝛdinem a quid digm quẽ ſuſcepit inte monẽ inc ſſunmm 5 pfeſſione cõueniat ne audiat dici plaſphematur nomen meum inter gentes. “ ¶ Ornatus. Capitulum clxxij. ℳ Veguſtimuis in hmone. Animaduertendiit ſolo rerum coporearum nitoꝛe atc Po 1 in ipis ſodibus lutuoſis eẽ poſſe iactanti cilloſioem quo ſub no mie ſeruitutis de Quanta amentia e rere tollerabilioꝛa/ ꝓpe modũ in a proſius in examerõ Deles picturam dei mulier. um materiali cãdore 0 ¶ Ieroni in epla Veſtes pulcras nigras e candidi œnatuis 2 ſoꝛdes Pi modo fugi rus delicias alterum gloiam redolet X- ſſe ſuffragium na ¶ Caſſiodo Oratio ſerenat cor abſtrahit a ter⸗ t qu ales oꝛdinen? vt prius aſ piciantur inens in annis plurimis fuit a ſtu ſtro Rull? m fuerit approbata ¶ Origenes ſupꝑ leuiticum. um ſit eo oꝛdie lligat ita libret actus ſuos·ĩta etiam ſer⸗ 6 & Habitum moderetur vt cin oꝛdinis ſui de ſe a deo quia ꝓte nos elt · nõ in mpa ß etiã a. & eo pi/ i de cipit ¶ Augud ſt efſigiem mutare naturepiéturam que dulterio crimina ſunt ha⸗ cia · h Hic aduilterat᷑ hſiana nata ¶ Am ſi vultũ tu⸗ blimias· ſi exquiſito rubore Pfimdas ras que deuita: naz giendi ſunt. quia alte/ ¶ Leroni. Inter ſericũ linthen elige te wir ve locaue⸗ cietin lce goſatun ſculpa meret 9 purzin tu dica cultui ſuo ſiu in veſt tatis n ris van. mind neged (0 1 mar S Wn dup inius mor N mah⸗ min l inn s den dsman Ntquuhi löis usſett ⸗ tſue mmnein agumti ſolatonis kabtate: ditapmns go Oeno eſr acli luntpemt Apicentur isforaſu Muceptun leuinn. ſit eo odte n c udini; uu pem Sõs a lintheamina quibus tibi videris fulgidus &π foꝛmoſus. in tellige te nudum. con ciſſum. ſordidum. medio dicãtẽ ſ Iero- ſ vir vel mulier ſe oꝛnauerit 2 vultiis Hominum ad ſe pro/ uocauerit· a ſi mullum inde ſequatur damnum iudiciũ tñů pacietur eternũ quia venenum attulit ſi fuiſſet qui biberet ¶ Gregoꝛ · in omelia Sunt nõnulli qui cultum ſubtilium p cioſarumq; veſtium non putant eſſe peccatum q videlicz ſi culpa non eſet nequaqm ſermo dei tam vigillanter expri meret diues qui toꝛ'quebatut apud inferos biſſo & pur/ pura indutus fuiſſet ¶ Bern ſup miſſus elt. Quid de habi/ tu dicam in quo iam nõ caloꝛ ſed coloꝛ requiritur magiſc cultui veſtium q́; virtuti inſi ſtitur· putet dicere vincuntur 1 ſuo ſtudio muliercule quãdo a monachis preci um affectat᷑ in veſtibus non neceſſas Berũ in apol· Vanum coꝛ. vani/ tatis noticiam ingerit coœpori-a exterio ſupfliiitas interio⸗ rxis vanitatis indicium eſt Mollia indumenta animi mollici em indicant non tanto curaretut coporis cultus. niſi prius neglecta fuiſſet mens inculta virtutibus ¶ Ciprianus Seri co purpura indute . Xm ſincere induere nõ poſſunt auro margaritis adornate 2 monilibus onamenta mentis 6 coꝛporis perdiderunt ¶ Innocentius de vtilitate 9ditionis Palane. Supbus aiit vt magnificus videatur · ſatagit veſtiri duplicibus indui mollibus precioſis onari. Sed quid ẽ Homo precioſus onatus niſi ſepulerum foꝛis de albatum intus aut ſi purcicia iacinctus. purpura crocus &πα biſſus in limo putreſcunt aurum 2 argẽtum lapides a emme in lu to ſo deſcunt dignitas 2 poteſtas in puluere Pono ⸗ gloꝛia male ſedent in cinere ¶ Seneca de moꝛibus Adoleſcens ſi fe mineis te adornaueris unuriam facere cogitas. ¶ De pacientia. Capitlm clnr . . guſtinus de pacien tia Virtus animi que pacien ni nobis eam largit pacientia prediceturſ¶ Augu⸗ ſup psOm̃es iniquitates que fiunt in terra ad tempus om * neb ſelicitates hominũ maloꝶ omnes labore⸗ iaſtorü me, ditanti die ac nodte legem dei nulli ſunt 4 tollerat omiade? ¶ Ambro ſu bti imm a. Uud magnificum ſi ſubiectus cõ tumeliſs iudicium dei laudes ſi vexatus egri dei depreces ſi te inopia non reuocet ꝗ * minus laudes i tia dicitur tã magriuim dei donum eſt vt etiam ipiꝰ? tudine iudicia uſti⸗ ciã dei ¶ Grego mora-Nullus pfect? eſt· intꝰè mala ꝓPxi/ ænoxe paciens non eſt. ꝗq enim equanimiter aliena mala non 9 rere quid aliud eſt: quã ſeuientem foꝛtunam in adiuit cont emnere. tollerat· ipe ſibi per impaciẽtiam teſtis eſt:quia ab omi plei tudĩe longe diſtat ¶ Gregoæ· ſup ezrchie. Paciẽtia vera eſt qliie ip̃ᷣm amat quem portatnam tolleraſſe ee odiſſe nonẽ Virtiis manſiietudĩs· ſed velamentũ furoꝛis ¶ Gregeeius in omelia. Doctrina viri ꝓ paciẽtiam noſe cit tãto ergo quiſq; minus oſtenditur do ctus· uãto conuincitur minus paciés Idem Rulla ſunt bona que agimiis: ſi nõ equani miter pr moꝛum mala tolleramus Grego:ĩ moꝛali. Niuinc eſt paciẽ tie virtus in proſperis ille vero paciẽs eſtqui a aduerſis at tetitur· tamẽ a ſpe rectitudinis ſue non curuatutx Idem. IpPha que mater eſt omnium cuſtoſq; virtutum per im pacientie vicium virtus caritatis amittitur ¶ Berñ in ſermone Pauf pertatem equo animo ferre virtus pacientie eſt ſponte aſpe tere ſa apientie laus eſt. ¶ Qriſoſtomus ſup matheum. BPri⸗ muis graduis pacientie eſt non incipere in iuſti ciam· ſecũdꝰ? oſtq; inceptum eſt equalib non vindicari. tercius eſt nõ facere vexanti ea que paſſus eſt ſed quieſcere rtus tribuẽ⸗ do ſeipᷣm impaciendo mala.quintus eſt amplius tribuere quã ille vult qui fecit ſextus non odio habere qui opatutx hoe.ſeptimus eſt diligere. octauus bene facexe. nond ꝓ ip̃o deum de precari ¶ Origenes O tu qui reus es nok exilium t uum cum meroee ſuſcipere nõ enim mereberis miſe ericoꝛdꝛ amii itaſceris ad penã ¶ Hugo libro ni de anima Magna Virtus eſt ſi nõ ledas a quo leſus es: magna eſt gloꝛia ſi cui . 4 . . 2 —, „ . . „ . * 2 noceri potuiſti parcas.v. Nobile vi ndicle genus eſt ignoſcè victo ¶ Hugo de clauſtro amme Impacientia eſt.impetuo ſum animi motum non refrenare ¶ Qaſho ſuper ps. Paciẽe 4. 4 tia eſt honeſtatis aut vtilitatis cauſa- rerumm ar duarum ac difficilium voluntaria ac diuturna perpeſſio ¶ Caſſiodorꝰ Nichil poteſt eſſe fotius.nichil egregius qm audire noxia 2 non reſpondere contraria ¶ Iullius Pacientia eſt virtus contumeliarum.a omnis aduerſitatis impetus equai portans ¶ Valerius maximus Eq ualiter ſe in aduerſis ſue pudore victam comuertere ¶ Seneca in eplis Nichil im Pa cientius impericia que rationes aitdire dedignatur. Ideʒ de morali TMibenter ſeras qd neceſſe eſt vonec pacientia vin ce tur In prouer ꝓhᷣoʒo.Xeuephon male dicenti ſibi cuidam tu inquit maledicere didiciſti ego econtra didici maledicta ADeparentihiis. Capitulum clxxii-p eut den⸗ ſeſ tit gort (on du ms dio ſab . ſſn cart/ keii ſetme rt⸗ cop. ron ſane opt uer⸗ fun & W Dera Fud ned Do nis tur ſos katt ſer ned ii N X dd unspe⸗ Mmi epees 1nſe tinpnen⸗ erneree ſentipe tbeun be⸗ gan ſrid⸗ rs eſt ni s tibue⸗ ins dduere guopatue nond pio R Ge Dmſera Mona ſan eſtignolce⸗ Kimwtio Rdn ADud C one wur 1N niti gnint daſeg itum Wehin ir de inra vn audam nhedien er p Vguſtinus in ſermone Amandus e ſt generatoꝛ A— dus pietatis eſt iſte vt quos actoꝛes tibi voluit eſſe deus honoa obſequuis abſtineas contumelijs. nec vultu le/ denda eſt pietas parentum ¶ Iero· Meret᷑ cecitatis ſue ſub ire ſupplicium. qui parentum vultus toꝛuo viultu deſpexe / rit elatis oculis deſpexit pietatem matris patris ¶ Gre gorius in omelia. Diligamus illos qui nobis cognatione coniuncti ſunt.& quos proximos nouimus diligamꝰ·a 4s aduerſatxios in via dei patimur odiendo ⁊ fugiendo neſcia⸗ mus ¶ Criſoſto mus ſuꝑ matheum Non iubet ſimplex o/ dio habere parẽtes. ſed ſi voluerit plus deo diligi in Hodio hHabeãtur ¶ Beda ſup illud Ecce mi tua Viſcus amoꝛ poſ/ carnis quibus anima irretitur. ne penms contemplationis per plateas hieruſalem currere poſſit ¶ Petrus rauenna in ſermone. Auelle a ſole ſolis radium non lucet riuum 2 fonte a areſcit:ramum ab arbore a ex ſicatur. membrum a copore ⁊ putreſcit.ſepara filitim a deuotione paterna. G iã non eſt filius ſed frater a collega illoꝛum ¶ Valerius Iuſtiſ ſime quidem pro vindicta parentum ac donoum violatio expedienda eſt ¶ Seneca in epła Contemptum tibi omniũ opto.quoꝛum tibi parentes optauerunt ¶ Socrates in pro uer· phorum. Ivatus filio ip̃e te coherce pater filio modeſto nimquã graue eſt qg pater iubet impoſſibile Interrogatꝰ gay a quibuſdam cum plures filios haberet. quis eorum nequioꝛ eſſet qui tibi inquit obuius fuerit. ¶ De paſſione dñi. . Capitulum c. lxxv. Vguſtinus de virginitate lInſpice vulnera pendẽ⸗ tis:ſangiuinem moꝛientis precium redimentis cica⸗ rices reſurgentes. caput habet inclinatum ad oſcu landum coꝛ apertum ad diligẽdum.brachia extenſa ad am plexandumtotum coœpus expoſitum ad redimendum Idẽ Fuſus eſt ſanguis medici a factus eſt medicamentum fre⸗ netici ¶ Auguſtinꝰ libro de quatuoꝛ virtutibus Rilius dei ad crucem ducitur ex palma que vera palme victoia ſpi⸗ nis coꝛonaturx · qui peccatoꝛũ ſpinas venit cont tringere. liga tur qui ſoluit eompeditos ligno ſuſpenditur qui erigit eli⸗ ſos aceto potatur fons vitediſciplina cedimur ſalus vulne⸗ ratuix vita moritur occidit ad tempus vitam mos. vt im! rerpetuum a vita occideretur moꝛs ¶ Ambroſius in ſermo ne Aucto pietatis in cruce pedens teſtamentum condidit. Preponendus eſt creatoꝛ ¶ Ambroſiꝰ Primus gra EEE — ð *½ * H 4 * 2 6 2 ⸗2 7 2 . 7 B “ “W 3 . . D S 4 ſingulis opa pietatis diſtribuens aplis perſecutionẽ inrei⸗ coꝛpus patri ſpiritum virgini par animphũ latroni ꝑadiſũ peccatoꝛi infernum xp̃ianis penitentibus crucem Idem Do/ les domine non tua vulnera ſed mea:non tuam moꝛtem ſed meam infirmitatem ¶ Hiero.ſupꝑp matheum Omnis creata compatitur xp̃o moꝛientriſ. ol obſcuratur terra mouetur pe tre ſeinduntur. velum templi diuiditur. ſepulcra aperiunt. ꝓ quo ſolo criſtus patituir ¶ Berũñ· in ſermone. Capi an⸗ gelicũ tremebũdũ ſpũtibus dẽſitate ſpinaxe pungit dcie⸗ pulcra p filiis hominum. ſ putis iudeo deturpatuit ocu lucidioꝛes ſole caligantur in mote auxes que audilit ange⸗ licos cantus audiunt peccatox inſultus os qck docet ange⸗ Ios.felle a aceto potatur· pedes quoum ſe cabellum avorcu cruci clauo affiguntut: manus que fomauerunt celos une in cruce extenſea clauis affixe co pus verberatur latus / cea Pfoꝛatur a quid pluranõ rem anſit in ea miſi lingua vt pro peccatoibo exoꝛaret & matrem diſcipulo cõmendaret ¶Gregoꝛius in omelia Nichil adeo graue q& non equam⸗ miter tollereturcũ xpi paſſio ad memoriã reducatur. Qe⸗ tera de paſſione quere ſupra. (¶De patria. . Capitulum c Ixxvi. 7guſtinus ſuꝑ pð Cui Pegrinatio dulcis tnon amat patriam ſi dulcis eſt prt᷑ia am ara eſt peregri/ atio Idem Odit valde prᷣiaʒ· qui ſibi bene putat cũᷣ geregrinatur ¶Beda Ron ſolum dominus a caput pbetn rum qui a moyſe heta nomin aĩ ſed helyas a cetere phe minus in patria· & in ceteris ciuitatibo ſunt ſoncrati: uia prope modum naturaie eſt · ciues ciuibo inuidere ¶ Caſſio. Nimis dulcis eſt recoꝛdatio patrie cnie in hoſtili terra pro batur exiſtere nam quãtum h̊ amara tanto fit illa ſuauio. Nemo poteſt diligere qd habitatoes intelligit onare . vnicuiq; patria ſiia cario eſt. Cunctaq; anima i no⸗ runt refugere vbi longiſſima cupiunt etate co⸗ n⸗ are. vei⸗ dius libro pmo de ponto. Neſcio qua natale 0 n dine cunctos ducit. vt immemoes non ſinit eſſe ſui ¶ lal rius libro primo Eque virtiuitis eſt & bona Datrie auxiſſe · 2 eius mala in ſe tranfferre voluiſſe ¶ Agellius Patria em carere non eſt malum quia foꝛti viro omms locus patria ẽ Socrates enim non ſtulte exilij liberationem domeltici ſeruituti ante poſuit ¶ Seneca Patriam meam tranſt ue non poſſumomniũ vna eſt extra hanc nemo proici pote Enon patria michi interdicitur ſ locus. In quãcunq; terra nio in meam venio: mula terra exilium eſt· ſ̃ altera patria tpet ſomnt tus eN gvia lfa eſt p lutun magt ment Hil duum Eag pauß po ſupe d pert n G daw eſt lab poſ lies inui bon n Per wer u — — — — minn lende ſatem ſch nöctezen Olenlt etiun⸗ Mm: ngi ſutz anur delli düͤtmge. Nge⸗ mNorcwe telosſun t latusli linguve GmendaN onequmm. atur, Ce w. liseſtnon Rtaregti e putatcul NAd cnrt e õ te ℳ i terrape⸗ laua ronamate- labiſro⸗ ſan Doi R ealcgiſe Pania en us pat donet, Aſeem ℳn ume eſt. patria eſt vbicunq; bere eſt · Illud aũt ꝑ quoð bene ẽ in homine non in loco. Si eimm ſapiens eſt ꝓpegrinatur ſi ſtul⸗ tus exultat ¶ Seneca Nemo patri quia ſua. am diligit quia magna ſ ¶ De pauptate. „ „ „ Caplin clxxvij. Vguſtinus de verbis apo· Won tibi diſpliceat pau Ptas tuanichil ea potes dicius inuenire · vis cogno ſcere locuplex ſit celum emit ¶ Auguꝰ?. Bonum eſt facultates cum diſpenſatione paupibiis erogare.melius eſt ꝓ intentione ſequendi dominuim inſimul donare ; 2 abſo lutum ſollicitudine egere cum xpo ¶ Auguꝰ. Omis PBe magiſtra nobis ẽ inopia non ita lauda mus ioſephcum fru mentim iſtribueratſicut cum carcerem Pabitabat Idem Hi ſunt paupes ſpiritu. qui quando faciunt aliquid boni deum laudant qñ aliquid mali ſe accuſant Idem Hecundꝰ eſt ager paupum . cito reddit donantibo fructum Via celi ẽ paup per quem venitur ad patriam incipe ergo erogare ſi nõ vis errogare ¶ Am bro-Nichil grauiꝰ. ; vt fratres nẽos ſuperbo oculo deſpiciamus confomes no bis. intoller abili repellamꝰ faſtu ¶ Gregoꝛ ſuꝑ ezechielem Pauꝑtas inopia mentis eſt non in quantitate poſſeſſionis nam qui cũᷣ pau/ pertate bene cõuenit diues eſt ¶ Grego in paſtoꝛa. Offeren da eit eis ↄſolatio quos caminus paupꝑtatis excoquit atqʒ illis inferendus eſt timo quos conſolatio gloꝛie temporal extollit ¶ (riſoſtomus Paupertas eſt manui duéttix que⸗ dam in via que ducit ad celum ¶ Leo papa. Semꝑ diues eſt criſtiana paupertas:nec patiet in iſto mundo indigentia laborarecui donatum eſt in omnium rerum domino omia poſſidere ¶ Hugo de clauſtro anĩe Paupꝑtatis tres ſunt ſpe cies ſunt enim quidam qui rebus temporalibus egent ſed inuiti⸗ hec egeſtas vocari ſolet. egent enim rebus 2 egent bona voluntate ꝗ dicius nichil eſſe pĩ. Sunt alij qui rebus abundant ſunt tamẽ pauperes ſpiritu· & hec eſt aurea pau pertas quia licet afduant diuicie. coda tamen noliint appo nere Tercia eſt mediocritas quã philoſophi vocant fruga⸗ litatem que eſt paupertas volũtarie ¶ Caſſio.ſuꝑ ps· Pau peres criſti ſunt qui non ſolum ſuis malis verum etiam L . . „ „2 ₰ 2 „ pꝓ tociꝰ calamitatibo mũdi intcedere 9probant᷑· egẽt in hoc ſeculo·ſed ſunt locupletes deo. vicijs vacui ſü virtutibo pleĩ · deſpecti hoĩbo· ſed aceptabiles deo ¶ Innocen de vil odicõis humane O miſerabilis ↄdicio mẽdicantis· ⁊ ſi petit· pudore confunditur q ſi non petit egeſtate conſumiturſE. ed vt men dicet neceſſitate cõpellitur. deũ cauſatur ini quum ꝙ non re / cte diuidit pximum criminatur malignũ. ꝙ; non plene ſub lieniat indignatur murmurat imprecatur ¶ Vnde ſalo mõ Melius eſt moei ꝙ; indigere ¶ Seneca in epla Eacile eſt pa ſcere paucos ventres.& bene inſtitutos nichil aliud deſi⸗ derantes:quã impleri paruo fame. magno faſtidio · Pauper tas contenta eſt deſiderijs inſtantibus ſatiſfacere ¶ Seneca Ob hoc vnum amanda eſt paupertasq a quibus amerꝰ oſtenditpanem a aquã natura deſiderat ¶ Seneca Redige te ad parua ex quibus cadere non potes. Ineit pauptati fi⸗ ne qua nichil eſt iocundum ſecuritas Idem in prouer Nu/ dum latro dimittit etiã in obſeſſa via pPaupꝑpi pax eſt C Phi loſophus Solum hoc in comodũ paupras patitur · ꝙ non poſſit egentibus ſubuenire ¶ Valerius maximus. Humile s locus magnarum virtu tugrium virtutes recipitanguſtu tum turbam capit. CDepecre (QCpitulum clxxviii- guſtinus de verbo dñi Pax eſt ſerenitas mentis trãquillitas ani mi ſimplicitas coꝛdis vinculũ amo rris. conſoꝛtium caritatis. hec eſt que inſultationes ollit bella compeſcit iras ↄprimitſu pbos calcat. Humiles amat.diſcoꝛdes ſedat inimicos concoꝛdat cunctis eſt placida neſcit extolli·neſcit inflari· hãc qui accepit teneatqui perdi / dit repetat qui amiſit exquiratquem qui in eadem nõ erit inuentus a patre abdicatur.a fulio exhereditatur nichilomi nus a ſpirituſancto alienus efficit ¶ Augiiꝰ de ciui dei. Ta⸗ le bonum eſt bonũ pacis vt in rebus creatis nichil gẽ̃oſuis ſolet audiri nichil delectabilius ↄcupiſci:& nichil viſli⸗ poſ/ ſideri Spititus enim humanus nunquã viuificat membra- niſi fuerint vnita:ſic ſpirituſſanctus nunquã viuificat ecle ſie membra niſi fuerint in pace vnita ¶ Jeroni ſupꝑ ps.· Infe⸗ lix populus dei non poteſt᷑ in bono tantam habere concoꝛ/ diam quãtam mali habent in malo ¶ Grego in moꝛali. Ne/ mo vires ſuas in pace cognoſcit · ſi ei bella deſunt virtutum/ ex Pimenta nõ prodeunt Idem in paſtoꝛa.Si dei vocãtur fi⸗ lij qui pacem faciunt ꝓculdubio ſunt filij ſathanequi pacẽ confundunt ¶ Grego: nazazenus Melioæ cſt talis pugna. ᷓ um proximum ſacit. ꝗᷓm pax illa ꝗᷓ a deo ſeparat ¶ Berñ. ſuꝑ cantica. Pax hominibo bone voluntatis. non bone ſed plane inique voluntatis eſtqui nequaq; pace contentus.ſu perbo oculo a inſaciali coꝛde· inquietus anhelat ad gloꝛiam mundi non pacem proinde retinens: nec gloꝛiam apprehen / dens ¶ Hilarius ſuꝑ matheũ In tantũ humane pacis xp̃s ſtuduſteo unda⸗ ſun ſpirtu tur tui ſoꝝ con ſcNsiI mnaloeum aAut reon predicate mone 1 caro anin Ppa eſtin p Pa . qluillias. bis probi gilisapic 2d lauder uideni (CeNO (dere⸗ terkaſt meum⸗ lus eo; anq;n de dual conſeg re pecca broft di am Prim gitace⸗ ſtn iciwrn 4 Dinib ndeſaln; aieſt liidd dopaupe (enerz dus und nen eng pauptntiſe. Drouer Nu Neltdb tr gnon 1. Humi rum irnn NW tas mentis nculii anO ſultationss bumies eſt placda ui wrdi em no etit nichllom NNA& Pplgiofus lvttd tmenbti ſcxeale ppolnte econce/ ittutum cirfi nipari ugna (Berin. vone ſed entusſ gloim ptin oh uduit concoꝛdie vt vnitatis merito omnia que a deo pre/ . canda ſunt impetranda eſſe ofirmet.æ vbi duo vel tres pari ſpiritu a voluntate collecti ſunt·ibi ſe medium eoʒ pollice/ atur futurum ¶ Vſidorus de ſummo bono Concoꝛdia ma loꝛc contraria eſt bonox· a ſicut optandum eſt · vt pacem boni habeant adimuicem ita optandum elt vt mali ſint di⸗ ſcoꝛdes impeditur enim iter bonox ſi vnitas non diuiditur maloum ¶Rabanus. Pax que de oœe predicatoris offertur aut requieſcit in domo ſi in ea fuerit fuius pacisaut ad euʒ predicatoꝛem reuertitur tan quã fructus ¶ eo papa in ſer mone T unc eſt vera pax hominis ⁊ vera libettas quãdo æ=& cato animo iudice regitur. a animus deo preſide gubernet. ¶ Nugo de clau anĩe Halſe pacis tres ſunt ſpecies· eſt enim pax eſtimata pax ſimulata Pax imꝓata ¶ Caſſiodorꝰ ſuꝑ ps. Pax eſt concoꝛdantium in bono animo onο1nata tran / quillitas Idem Pax vera eſt concœdiam habere cum moꝛil bus probis & litigare cum vicus ¶ Qaſſio- in epla Decet re galis apicis curam generalitatis cuſtodire concoꝛdiam quẽ ad laudem regnantis trahitur · ſi ab omnibus pax amettiit quidò enim principem melius predicet . q́; quietus populus concoꝛs ſenatus tota reſpublica moꝛũ honeſtate veſtita. ¶ Seneca de moꝝ Qlietiſſim am vitam agerent homines ĩ terra ſi Fec duo verba a natᷣa rerum omnium tollerentur: meum a tuum. DD ¶ De peccato. M QCapitulum cXXxiXx. Vguſtinus ſup Iohannem. Peccatum nichil eſt. a nichil fiunt homines cũ pecant Idem de vera reli⸗/ ione Nullum peccatum cõmitti poteſt niſi dũ ap⸗ pet unt ea que criſtus cõtempſit aut fugi unt ꝗᷓ ille ſuſtinẽt. Ide m de ececleſiaſticis dogma Rullus ſanctus ꝙ iuſtus ca⸗ ret peccato/nec tamen ex hoc deſinit eſſe iuſtus vel ſanétus cum affectu teneat ſanctitatem ¶ Auguiſti · in ec. Rullũ ſce/⸗ lus eoʒe deo tam abbomin abile fit q́; preterita peccata vm/ cuiq; nẽm dimiſſa reminiſcẽdo gaudere inde exultare Idẽ de duabus animabus Peccatum eſt voluntas retinendi vel conſequendi quod iuſticia vetat 2 vnde liberum eſt abſtine re ¶Auguſtinus in ſermone domini. Tribus gradibus ad pec catum peru eniturſr ugeſtione delectatione. a1. enſu C Am broſius pecare in ſpiritum ſanctum eſt ꝓ maliciam a inui di am fraternam impugnare caritatem ¶ Iero. ſuꝑ amos. Primum peccatũ eſ cogitaſſe qque mala ſunt. ſecundũ co/ gitacõibo acquieuiſſe Euierſis · terciũ ẽ ꝙ deteri? oꝑe opleſſe ℳℳ :. R R . quartum poſt peccatum non facere penitẽciam && in ſuo ſi/ bi complacere delicto ¶ Gregoꝛius ſuꝑ ezechielem Hoc in ter pcẽm delictũ diſtat ꝙ peccatũ eſt male facere. delicũ vero bona delinquere:que ſunt in oꝑe tenenda.vel pecatũ eſt in ope · delictum in cogitatione ¶ Gregoius in ome. Vſi tata culpa obligat mentem vt nequaquã ſurgere poſſit ad rectitudinem conat᷑ a labitur quia vbi ſponte diu pſiſtit ibi a cum noluerit cadit ¶ Gregoꝛius in omel. Peccatũ tribus modis admittitur. nam aut ignoꝛantia aut infirmitate aut ſtudio ꝓpetratur/a grauius eſt quidem infirmitate q́; igno rantiaſed multo grauius ſtudio:qm infir mita te pecœatur. ¶ Berñ· Poſſe enim peccare datum eſt homini nõ vt proiñ peccaretſed vt gloꝛioſioꝛ appaxeretſi nõ pecaret cũ peccare poſſet ¶ Berñ.in quodã ſermone. Qate peccas:quia neſ cE quid facias.abſit quia cogeris vt facias abſit. ſed quia pla⸗ cet vt ſic facias Vſidorus de ſummo bono.T anto maiꝰ pec⸗/ catum et cognoſcitur quãto maioæ qui peccat habet᷑ crelcit enim delicti ceumulus uixta odinem meritρ & ſepe quod minoꝛibo ignoſcitur maioꝛibo imputauir Ihidem. Maioris cullpe eſt manifeſte q; oculte peccare dupliciter enim reus eſt qui aperte delinquid:quia agit aQ docet¶ Caſſio ſupꝑ ps Tribus modis ome pecatum contrahitur primus delicto rum gradus eſt nõ reddere bona ꝓ bonis.ſecundus reddere mala ꝙ malis terciꝰ eſt tribuere mala ꝓ bonis. Ecõtra hec ſunt tria laudabilia primum impendere bona ꝓ bonisſecũ dum malum ꝓ malo nõ reddere · terciũ pfecliſſimũ genus virtutis eſt bonũ ꝓ malo tribuere ¶ Seneca Ideo peccamꝰ quia de partibo vite omes deliberamus. de toto nemo delibe rat Idem Bonus vir eſt.q vſq; ꝓducit affectu animi vt non tantum peccare non velit ſ etiam non poſſit Idem in ꝓuer Plurimic; metii peccare ceſſant nõ innocentia ꝓfectiõe ta les timidi nõ innocẽtes ſunt dicẽdi ¶ Seneca ibidẽ Bis pec/ cas cũ peccato obſequium accomodas-nichil peecant ocu li ſi nõ animus oclis imparet. Peccandi neceſſitas vbi con / ſuetudo. ¶ De pena. “ Qapitulum c· Ixxx. Vguſtind li.ʒ· de libero arbitri “ é pena peccati iuſtiſſima vramittat vnuſquiſq; id quo bñ vti no⸗ 5. uit cũ ſine vlla difficultate poſſet ſi vellet· id ẽ vt q ſciens recte non facit amittat ſcire qàd rectum ſit a qᷓ redum facere cum poſſet noluitamittat poſſe cum velit ¶ Auguꝰ. ſermone Qui in aliud ſeculum diſtulerit fructum conuè/ oms ꝓrius purgabitur igne purgatiõis- hic ignis ſi nõ ſtt etet Penam lero veccat muto tI Frum Uttutit tut nee glalin natie? calore⸗ iiud⸗ quoeun mullu halvt⸗ luhun Wolri ſeng nonet ſumt ſtſen etiti pulis pys ſ. litem 4 (er vds venie⸗ nec qu viuane psOe kerioꝛbi denter p vindi tem per lepunt man ſoe facen Wai Altui usmnoneh icgere poſſt du plſitb Learatümbin kmitatd Emntatehign atean ini röͤttproß cretcüweer⸗ NASunane t ſed uia pt⸗ nto maipen thabeaec Kſedd v dem. aoris en ei⸗ er enm relg CMokup tpeinus dch runustedln 1§ Kötrale. NWmügr aden oto neno Me u animitſon lelomn mntun Nuhet abe o per chlperentoen ſlts vdicon lncl itennpert guo bi Vt n jclet din ſt⸗ in. ltſ5 ruchmn nie igelin ſit eternus miro tamẽ modo grauis eſtſu ꝑat enim omnem penamquã vnquã homo paſſus eſt in hac vita: vel pati pꝛ. ¶ Ierommus ſuꝑ ezechielem. (in dubium quin inter tres peccatoꝛes imo impios:gentilem· her eticũ & eccleſiaſticum. multo maioꝛibo penis dignus fit qui maioꝛis fuerit dignita tis ¶ Ieronimus in epla. Tanto redtius maioi ſupplicio di⸗ gnum iudicauerim aĩm quanto vicijs ſubdit inſtrumenta vittutum ¶ Grego in moꝛali: Sicut vno ſole omnes tangũ/ turnec tamen ſub vno oꝛdine omnes eſtuamusquia iuxta qualitatem coꝛporis ſentitut etiam pondus caloꝛis ſic dam natie a vna eſt iehenna que affligit a tamẽ nõ omnes vno caloe comburit ¶ Gregorius libro xxx-moꝛali Ad diſtri⸗ cti iudicij iuſticiam pertinet. vt nunquã careant ſupplicio. quoꝛum mens in hac vita nunquã voluit carere peccato· & nullus iniquo detur terminꝰ vlcionis quia quãdiu valuit habere noliit terminum criminis ¶ Gregoriꝰ in moꝛalibo. Iuſtum eſt vt quos culpa ſimul inquinat par etiam pena conſtringat ¶ Berñ de conſideracõe. Quid tam penale. qm ſemꝓ velle quod nunquã erit:a ſemper nolle q nunquam non erit ¶ Criſoſtomus ſuꝑ matheũ Iuſtius eſt enim iniu ſtum iuſte euadere q́; iuſtum iniuſte punire · quia reus et ſi ſemel euaſerit poteſt iterum ꝓire innocens aũt ſi ſemel pi erit:iam non poteſt reuocari ¶ Hugo li pmo de anĩa Quis putas tunc meroꝛ erit que triſticia cum ſeperabuntur im⸗ pii a conſoꝛcio iuſtoꝛum.a a viſione dei cum dantur in pote ſtatem demonum ibunt cum ip̃is in ignem eternum. ibiq; ſempꝑ erunt ſine fine in ludtu ê& gemitu vbi erit doloe intolie rabilis· fetoꝛ incõꝑabilis timoꝛ moꝛs coꝑis a animeſine ſpe venie a miſericoꝛdie.vbi nec qui toꝛquet aliqu ando fatigat᷑ nec qui toquetur aliqñ moꝛietur.ſed ſic moꝛientur vt ſemꝑ viuant· ſic viuent· vt ſemꝑp moiantur ¶ Caſſiodorus ſuꝑ pð. Occultam culpam ſequitur aperta ꝓcuſſio. vt malis ex/ terioꝛibus interna puniantur· & coꝛ publice coꝛruit ꝗᷣd la⸗ tenter peccabat ¶ Valerius maximꝰ Lento enim gradu ad vindictam ſui procedit ira· a tarditatem ſuplicij grauita⸗ tem pen ſat ¶ Seneca in prouerSatis penarum eſt potuiſ⸗ ſe puniri grauia. cum pena eſt quem poſt factum penitet · ⸗ De penitentia. . QCapitulum c lxxxi. SäG ſi grauius iudicabit ſi neglexeritis ¶ Auguſtinꝰ in ſoliloòis Inanis eſt penitẽtia quã ſequẽs coinquinat culpa nichil ꝓ — D——ů——ꝰòzeeẽeNrꝙi0 —Ä”2⸗,2 . Vguſtinus Meiius eſt mo dica amaritudo in fau⸗ cibus quã eternum tormentũ in viſceribus Ibidem. Nolite negligere qc vos piiis ðo mimis peccantes ſtinet quia quanto diucius expectat vt emendetis tanto ſunt lamenta·ſi replicantur pcĩa nichil valet de malis veniã poſcere a denuo mala iter are ¶ Aug?ꝰ.li· de peni. Penitentia languees ſa anat reprobos curatm oꝛtuos ſiiſcitat.ſanitatezʒ auget gratiam conſeruat claudis greſſum aridis copiam · cecis reſlituit viſumvicia fugat virtutes exonat mentẽ mu nit a roborat Idem Qui ꝑ penitentiam peccata diluit ange lice conſoꝛs felicitatis ineternii erit ¶ Ambro.Egreſſus ma licie virtutis opat᷑ ingreſſum eodem; ſtudio quo crimen excluditur innocentia copulatur ¶ Auguſtinꝰ in epla Ni/ re ſapientis æ corrigere er chil peccare ſolius dei eſt· emenda ratũ a pemtentiã agere peccati ¶ Ambro-Eidelioꝛ factus ẽ petrus poſtqy fidem ſe pdidiſſe defleuit atq; ideo maioæẽ gra tiam repit quâ amiſit ¶ Hieroni ſuꝑ matheũi. Amaritudi⸗ nem radicis dulcedo pomi openſat pericula maris ſpes lucri delectat doloꝛem medicine ſpes ſalut mitigat. qui deſiderat nucleum frangit nucem penitentiam agit. villt eterno ad⸗ Perere bono ¶ Grego in omelia Quot habuit ĩ ſe maria ob lectamenta.tot de ſe inuenit holocauſta guertit ad nataz vir tutum natam vicicaρ. vt totũ ſeruiret deo in pñia quicquit ex ſe deum ↄtempſerat in culpa Idem ĩ omelia Quii vere pe nitet-laborẽ non abhorret ſed quicquit ſibi pro culpa quã odit iniungitur tacita conſciẽtia amplectitur. Ibidem De? & ſi penitenti veniam ſpopondit. peccanti tamen craſtinum non miſit Bern · in ſermone Equum in domitum flagel la domant animam vinciũt contricio ſpiritus· & aſſiduitas lacxrimarum Idem in ſermone. Nunc lauandi tempus ẽnũc purificatiõez patet eſſe neceſſaria. quando nemo mundus a ſote nec infans cuius vita eſt vnius diei ¶ Criſoſtomꝰ. Si erramus paruam penitentiam imponendo · meliꝰ eſt de mi⸗ ſericoꝛdia diuina rõez reddere Im de auſteritate · vbi enĩ pr᷑ familias eſt largus diſpenſato non debet eſſe auarꝰ? 2 ſi deꝰ benignus vt quid ſacerdos aliſ lerus Idem Circa vitam tu/ am eſto auſterus · circa aliorum benignus: audiant te hoĩes purua mandantem a grauia facientem. ¶ Criſoſtomꝰ Nõ eſt graue cadere ludantemſed iacere deiectum. non eſt per / nicioſum in prelio vulnerari. ſed pꝰ vulmis aceptũ deſpi⸗ rationem curandi. medelam vlceri denegare ¶ Vſidoriis de ſummo bono. Penitentia eſt medicamentum vulneris. ſpes ſalutis⸗ ſercoꝛd ſundite quid de ſa tu tel nas omm Petrus telgone ſeovi⸗ habet al ineplik⸗ ns cogni d cpiſtola rineop dit perſe⸗ gtadun vacauer ptianus. be oauuta deyetecun⸗ NdDaN dampoſ ccde djli mius et quncqus dllatio ſer⸗ tatum nor finem. Doinſnn⸗ s lon ape Ntis tre Clihi dr nichil mals veni; Derttenti ninn doͤtopan. Amertim ndiutange greſsma o cemen binepla cargeteet io ſactuse dmaie Amaritudi⸗ s es ur u ſtat hermddd: tiſemarul tad naini Quverepe NNNNN Wen menceſmmn iunpusi imd esAdend, te tien⸗ d rinumtl & ip̃e eſt prouidus qui ſollicitus fit ſalutis per quã peccatoꝛes ſi aluantur p quam deus ad miſe ſericoꝛdiam Hrouocatur que non tempore penſatur ſed p⸗ funditate ludus a lacrimarum ¶ Cipriamis O penitentia quid de te noui referam.omnia ligata tu ſoluis.omnia clau ſa tu referas omnia aduerſa tu mitigas· omnia otrita tu ſa/ nas:omnia confuſa tu liicidas.ommia deſperata tu animas. Petrus rauẽ· Quis in ſeculo peccauit enomus paulo quiis ĩ veligione grauiiis petro illi tamen P penitentiam meruerũt ſſequi non ſolum miniſlerium.ſed magiſteriũ ſanctitatis * Caplim clxxxi. Vguſtinus In plenitudine caritatis patris pceptũ iiiſtud implebitur Diliges dominũ deum tuũ ¶ Ie⸗ 1 onimus Perfectus ſeruus criſti nichil preter xpᷣm habet au in epla Hec eſt in omnibus ſola perfectio · ſue imperfeétio / ms cognitio ¶ Gregoeius in omelia. anto quiſq; perfect? eſt: quto perfectius ſentit doloꝛes alienos ¶ Bernhardẽ in epiſtola K perfectus eſt. qui perfectioꝛ eſſe non appetit a in eo perfectioꝛem quiſq; ſe probat.quo ad maioem ten/ dit perfectionem ¶ Bernhardẽ in ſermone Bonum acquirit gradum qui bene miniſtrauerit · melioꝛe; foꝛte qui bene deo vacauerit optimus autem qui perfectus erit in vtroq; ¶Ci prianus Fiat voluntas tua ac. Volu ntas dei eſt qm criſtꝰ ο docuit & fecit/humilitas in conſe eruatione· ſtabilitas in fi de · verecundia in verbis in factis iuſticia. in operibus miſeri/ o dia:in moꝛibus diſciplinainiuriam facere non poſſe fal ctam poſſe tollerare· cu m fratribꝰ Pacem tenere. deum toto coede · diligere amare in illo quod pater eſłtimere quod do / minus eſt.criſto nichil omnino Preponere quia nec nobis quicquã ille prepoſuit ¶ Abbas moyſes ·ieiunia.vigilie.me ditatio ſcripturarum nuditas · ac priuatio omnium facul/ tatum.non perfectio · ſed ꝓfectionis inſtrumẽta ſunt quia non in ipis conſiſtit diſcipline funs· ſed per illa peruenit᷑ ad (( [De periculo MB Qapitulum clxxxiij. Vguſtinus Nimium preceps eſt.qui tranſire con⸗ tendit vbi conſpexit alium cecidiſſe- e · 2 vehementer ĩ Rrenis eſt cui non incutitur timoꝛ alio pPeunte Amꝗa toæ autem eſt ſalutis ſue.qui a vetat aliene moꝛtis incurſum cladihus ceterorum. ur caſtitas in delicis · 8- veritas in muiltiloqᷣo ¶ Bern hardus in ſermone. Periclitat hũilitas in diuicis pietas in negocij ¶ De perfectione. H tſi aliquid preter xpᷣm habet. pfectus non eſt. Idẽ culum vindicat citi nunquz periculum ſine pPiculo vinci ramentum caritas in hoc mũdo· ¶ Seneca Bona turpitudo eſt quepi us inuenitur piculum cum contemnit tur Periurium vbi iu ¶ De pſeuerantia. Caclxxxinij· Rego in moa Incaſſum bonum agitiix · ſi ante vite termimum deſeratur- quia fruſtra velociter currit · qui prius &; ad inetas peruenerit deficit ¶ Berñ. in Perſi uerantia eſt vnica filia regis ſummi. finis virtu⸗ um earun q; conſumatio tociuſ boni repoſitoiũ· a vir / tuis ſine qua nemo videbit deum. Idem Bernhardus in epi⸗ 2 ſlola Abſq; pſeuerantia:ꝗᷓ pugnat vidoꝛiam: nec victo pal mam conſequitur nutrix eſt ad neritũ mediatrix ad pmi / umſoroꝛ pacier tie conſtantie filia amica pacis ami nodus ranim itatis vinculum ſandlitatis ugnaculum tolle pfeueranti⸗ am:nec obſequium mercedem habet nec neficium gratiamnec laudem fotitudo ſola ẽ cui eternitas redditur. Vñ dñs Qui pſeuerauerit vſh in finem ac. ¶ Se / neca Turpe eſt cedẽè oñnino lictare cum officio qᷣ ſemel re cepi(li nõ eſt vir fortis ac ſtrẽnuus qui laborẽ fugit · niſi cre / ſcat illi animus ip̃a rerum difficultate Idem nichil ẽ qck nõ expuignet pertinax opꝑpa 2 intenta ac diligens cura Idem In cxcello eſt beata vita ſed ꝑſeueranti pen etrabilis. (De Petitione. Capitilim clxxxv. Vguſſinus de verbis dñi Qum aliquando tardius dat de S-cõmerdat dona non negat diu deſiderata T ulcius oltinenturcito aũt data vileſciint ¶ Greſ oſus (um is qui di ꝓlicet ad ir terceden dũ mittitur irati znimis ad deterio a prouocattir Vſidorꝰ de ſummo bono Non imperat a deo bonum qued poſcit qui eius legi non Obe dit . ſi enim id qt deus precipit facim? id quod petim? ſine dubio obtinemus ¶ Qriſoſlo. Petentis negligentia re Prehenditur Li de dantis miſer coꝛdia nõ dubitatur ¶ Hu 80 Supplicati o eſl quando deſiderium mentis cim magna deuotione exprimitur ¶ Qaſſio· ſup ps; Iuſtum el ut iugi ter vogetuir ꝗi ii ſi non petatur offenditur ¶ QCaſſiodoruis cpiſtola Honeſtiꝰ eſt rem negare· qᷓm longos terminos da re quia m inis de cipitur cuim celeriter negatur ¶ Seneca ĩ prouer. Non petas q n egaturus fuiſti. nil negabis quod petiturꝰ fuiſti Idem lIngenuitatem ledes cum indignum ro ges negat ſibiipe qui qd difficile eſt petit. ciciaxrũa ilacue woſtolo⸗ deimemo ffecat ineptos go indi (taverit laboris dem In duum in Alxi. inuubu phisded ſaredep innment run coneut teclere tentionet tumden ommiun pullatr diſcipin bus im Pauptas Periſamn lſophi⸗ Wlt ne ſent baphl michi menenni urnmchi don. ntr ſtanteri Artrollktt⸗ rtſdernin mmi fmiswen⸗ oſtriit aw nbadosncp⸗ mnnidopel Kintd dyn Ais Micdti pugnacllum mn balt rerb cn eternitas en e coqſkſemtt ſigie niicn nichl i ns analdenl Unch* odd at din diten vitganntſ nti ritinren ſumno mn aicis yin⸗ Aut u⸗ ¶ De philoſophia Capitlin cxxxevi Vguſtinus de vera religione Si qua vera philoſo / ſunt in vſum nẽm vendicanda ¶ Auguꝰ li ·vi · de ci / uitate dei. Philoſophi eo danmabilius colebant ydolaquo illa que mendaciter agerent agebant ſic agebant · vt cum a / poſtolo veraciter agere eſtimarentur ¶ Criſoſto.Res ſiqui dem: monſtruoſa eſt philoſopho ciwialis a dum vtrũq; eẽ affectat neutrum eſt. eo ꝙ curia philoſophiam excludit a ineptos curiales philoſophus vſc;quaq; nõ recipit Hu ꝑo in dida· Quicunq; ad ſcientiam pertingere cupit ſi reli⸗ Cta veritate arcium reliquis ſe implicare voluerit. naturaʒ laboris plurimam inueniet a fructum exiguũ ¶ Hugo ibi dem In philoſophis enim fuit venerabilis ꝓymago virtutis Dum ſine ſide & dilectione ſubſtantia virtutis eſſe nõ poſſit ¶ Alexã der de natut? rerum O felicia antiquoꝛum tẽpora in quibus ipi imꝑatoes mundum regentesſeip̃os philoſo phis dederunt. vt patuit de alexandro macedone de iulio ce ſare de ptolomeo rege cuiuchlibet enim regni gloꝛia creuit i immenſum. mdiu artium liberalium ſtudia in ip̃o floꝛue/ runt victoœia enim milicie a gloia 2 philoſophia· ꝗᷓ ſinul concurrunt a merito. quia philoſophia vera docet iuſte a recte regnare vnde p me enim reges regnant ait ſapientia. ¶ Caſſodorus ſuꝑ p. Aſtrologiam ſacrilegam ſumma in tentione fugiamus: m etiam nobilium philoſophoʒ iudi cia damnauerũt ¶Aullius Phia eſt diſciplina omnium re⸗ tum diinnarum bumanatum rationes imieſtigans Idem omnium rerum philoſophia dux virtutũ indagatrix ex/ ꝓulſatrixq; vicioꝛ tu inuẽtrix legũ tu magiſtra moꝛum 2 diſcipline fuiſti ¶ Seneca in epla Tam diu liberalibus arti / bus immoandum eſt. qm diu animus agere melius nõ pf ¶ Seneca Nultis ad philoſophiandum obſtitere diuitie pauptas auũt expedita ẽ ſecuraaut ergo paup ſis aut pau peri ſimilis ſi animo vacari vis ¶ Seneca EFacere docet phi/ loſophia non dicere & hoc exigit vt ad legem ſuam quiſc; viliat ne oꝛationi vita diſenciat: vt verbis opera concodent Idem Hoc enim turpiſſimum eſt quod nobis obici ſolet. v ba philoſophie non opa nos tracétare Idem ad lucillum hꝰ michi promittit philoſophia vt me Zᷣarem deo faciat. H ¶ De Pietate. Qapitulum clxxxvij- ppi dixerunt ab eis tanquã ab iniuſtis poſſeſſori Vguſtinus in ſermone Penes deum nec pietas ſine iuſticia eſt.neq; niſi ietate iuſticia: celeſti ſenſu ſine boritate quitas ſine equitate bonitas non babetur equitaf 8 CLCoit ſin e bonitate ſceuicia eit · & iuſticia ſine pietate crudelitas naren ¶ Ambroſius ſuper beati immaclati Pietas amica parenti⸗ eſtim. bus gratia deo dñm co nſiliat. neceſſitudines fouet vt cultu / geritn ra merces parentum filiax ſtipendium pietas inquãiuſto niſtra rum tribunahłegeno potus. miſeroꝛe ſuffragium: induiges ſone tia pecaοα AAmbroſuis. Sepe flectit humanitas qd nec ſed ca virtus potuit ſuperare:nec ratio ¶ Hieroninnis in epiſtola ncnd Nemo debet pietatẽ anteferre religioni qui amat filiũ aut taſerv ſiliam ſupꝑ me nõ eſt me dignus dicit dominus ¶ Gregeoet. ſed ql in moꝛali- Ille bene agit. quie pia ſunt vt colat in proximis ri Wle uus miſericodie de iuſticie fonte ducatur Ibidem Beneficiũ Penin debet exhiberi ꝑ pietatem a bonum verbum tribui per hu / Sen militatem ¶ Gregoæ in omelia. Penſemus ſi poſſamus di⸗ an ſpenſationem ſuperne pietatis ſtantibus ſi ceciderint minat is penam lapſis vero vt ſurgere appetant pto mittit miſerico) nrt diam Idem in moꝛa. Nulla eſt ſcientia ſi vtilitatem pietatis Gint non habet a valde inutilis ẽ pietas ſi ſcientie diſcxetione ca⸗ Gld ret ¶ Bernhardus in epiſtola O clementiſſima pietas. que mee non ſua deſinit largiri beneficia non ſolum ibi nullum inuie zn nit meritum ſed plurimumq; etiam obi totum inuenit con nic trarium ¶ Hugo de clauſtro anime. Pietas eſt ex benigne mentis duſcedine grata omnibus auxiliatrix affectio & di/ uini cultus veligioſa deuocio ¶ Caſſiodorus in epla Hec ẽ enim pꝓfecta pietas que antequã flectatur precibꝰꝭnouit cõ⸗ ſiderare fatigatos ¶ Tullius. Pietas eſt per quam ſanguine iunctis. patrieq; beniuolentie offictunn 2 diliges tribuitur cultus (Solinus Eximia ciconijs ineſt pietas nam chtan tum temporis impenderunt fetibus educãdis tantum 2 ipe quer a pullis inuicem aluntur Item. eonum clementie indicia futur multa ſunt ꝓſtratis parcunt.in viros potius q; in feminas mumel ſeuiunt-infantes non niſi magna fame perimunt. nec a miſe teneer ricodia ſeparantur Pigricia vbi accidia Placere vbi adilla alius n⸗ ¶ De Poteſtate Capitulum clxxxvVn. ad⸗ guſtinus de ſingularitate clericoꝛim Arxtius di-⸗ dcare uitibus quã paupibus inuidet᷑. a non inopes ſed lo cbi⸗ upletes immquietat infeſtatio ſeua latromim. Plus uſcen Duces 2 pricipes m milites ab hoſtibo appetunt in pugna- fud a violentius propulſantur ventis a turbimbo culmina que neer cunq; ſunt altioꝛa.ideo magis magiſc; ꝗ Plus ceteris vnuſ⸗ oper quiſq; pĩ. magis ſciat eẽ ſibi metuendum ¶ Gregoin moꝛa rene rdit Pane ertalt iih um idug tdle meyſſtolt nffüu EGrGn nproumsr en enfti whirhn lums de Nrint mnat tt micrice tem pietatis rdorex Apietas n imulllum me miwent ARadenge bonotntci, am ſanguin GSWdü pamn Stmntum ſt mu1Mee um down n Nusde nopes ſd hnum. m n pls 4 alning ters M nan 3 Cogitatio ſi aſſidue mentem excoquitomnem ſuperbie tu moꝛem premit a poteſtatem acceptam non honoꝛẽ. ſed onꝰ eſtimari facit ¶ Gregoꝛ ibidem. Tunc ſolum poteſtas bene geritux · cum non amando ſed timendo retinetur que vt mi/ niſtrari recte veleat oportet primum vt hanc nõ cupiditas ſed neceſſitas imponat Idem. Bona eſt oꝛdine ſuo potentia. ſed cauta regentis indiget vita ¶ Gregoeius in regiſtro Sũ mim in rebus bonum eſt iuſticiã colere ac ſui vnicuiq; vi⸗ ta ſeruare æ in ſubiectos non ſinere · qc peccatum eſt fieri · ſed quod equum cuſtodiri ¶ Criſoſtomus Sicut potentes potenter toꝛmenta paciuntur · ſic a iuſticie premijs fruẽtur plenius ſi recte exercuerint potentatum ¶ Valerius epus. Semp accreſcit apud indignos moꝛes cum poteſtate ſuper cilium ¶ Tulliꝰ in ſua re. Potẽtia eſt ad ſua ↄſeruãda: al- terius obtinenda ydoneae rerum facultas ¶ Petrus ra. Po tentia dñi non minoꝛ ẽ in regno potentiſſimo tranſferendo; ; in tugurio pauꝑis euertendo ¶ Señ· de clementia ad ne⸗ ronem Beinceps debet eſſe ſermone affabilis· acce ſſu facilis vultu quo maxime populos demulcet amabilis eduis pro penſiuis iniquis acerbus· talis inquid a tota ciuitate amatur defenditur colitur· Preceptum vbi mandatum. S ¶ De predeſtinatinne. ” Capim clxxxix. Vguſtinus libro de p̃deſtinacõe Predeſtinatio ẽ di uine voluntatis p gratiam electio ¶ Augꝰ?. de libro rbitrio Sicut tu memoꝛia tua non cogis facta eſſe que preterierũt ſic deus pſcientia ſua non cogit facienda ꝗᷓ futura ſunt ¶ Auguſtinus. Predeſtinatoum ita certus eſt numerus vt nec addatur eis quiſquã nec minuatur ex eis· tene ergo q& habes: ne alius accipiet cœonain tuam. ſi enĩ alius non eit acepturus niſi iſte perderit. certus ẽ numerꝰ. Idem Predeſtinatio dei eſt multis cauſa ſtãdi nemini ẽ cau ſa labendi ¶ Auguſtinus ſuꝑ Iohannem Nemo venit miſi tractus. quare illum ttahata illum nõ trahat.noli velle iu⸗ dicare: ſi non vis errare ¶ Gregot᷑ in dia. Preſcientia ẽ vnũ quãq; rem antequã vemat videre.G id qd futurum eſt. pri⸗ uſquã preſens fiat preuidere ¶ Gregor· in moꝛalibus Pre/ fixi dies ſinguli ab eterna dei preſcientia nec augeri poſſũt nec minui. niſi contingat vt ita preſciantur vt auit optimis operibus longioꝛes fiant· aut peſſimis breuioes. ¶ L/De predicatione. . Capitulum cxc- tonum quã oꝛatois facultate non dubitet. & ſit priꝰ oꝛatoe antequã doctor ¶ Auguſtinus Aperi os tuumſed prius vt aperiatur imploꝛa vita enim verbum erigit & acquirit · ſer⸗ mo enim ſme vita non eſt dei ſermo ¶ Ieroniſuper y ſaiam Magnum diſcrimẽ eſt dei tacere ſermones ob triplicẽ cau⸗ ſam. vel propter timoꝛem vel ꝓpter pigriciam vel adulatio nem Idem in epla RNon confundent opꝑa ſermonem tuũ nec cum in ecæleſia loquaris tacitus quelibet reſpondit. cur er⸗ go que dicis ipe non facis delicatus magiſter eſt · qui pleno vẽtre de ieiunuis diſputat accuſare auariciam a latro poteſt ſacerdotis criſti os · cum mente concoꝛdet ¶ Ieroni mo Ome gquod non edificat audientesi mpiculum vertitur loquen⸗ tium ¶ Ieronimꝰ ibidem Sicut lixiuium ꝓ cinerem humi / dum fluens lauat non lauatur ita bona doctrina per ma/ Num doctoꝛem animas credẽtium lauat a ſoꝛde peccatoꝛum. ¶ Gregoeius Semper dulcedinem non Habetquem vita vxe Proba infra conſcientiam remoꝛdet ¶ Gregoꝛius ſuper Bʒe chielem Ille ſermo ab audiente libenter accipitut.qui a pre dicante cum paſſione animi profertur Ille loqui veraciter nouit qui prius bene facere didicit Idem in omelia. niſi in⸗/ tus ſit qui doceat doctoꝛis lingua exteriꝰ innanum laborat. ¶ Gregoꝛius in paſtoꝛali ¶ ex ipis predicatoꝛibiis impoſita eſt. vt ipſi viuendo illuminant que loquendo ſuadere feſti⸗ nant nam loquendi auctoꝛitas perditur· qu ando vox opere non aduiuatur Idem in moꝛalibus Ille vberes fructus pre⸗ Dicationis colligit . qui femina bene operatioms premittit · I dem Vbi conſcientia remodet reatum criminis: linguam ligat timoꝛ confuſionis ¶ Gregorius in moralibus. Debet ſubtiliter is qui docet pro ſpieere · ne plus audeat qua ab au diente capitur predicare Gregorius in omelia Ad regnũ eterne beatitudinis peruenire non valet · qui non vult ope implere & docet nam cuius vi ta deſpici tur · xeſtat vt eiꝰ p dicatio cõdemnatur ¶ Criſoſto in omelia Qui predicatõis ſuſcipit officium non portet mollem quidem eſſe atq;ʒ reſo lutũ ſed foꝛtẽ a ꝑ cũda robuſtũ Orige· in ome. Sicut eibis 2 delicus caro ita ſpiritus verbis diuinis conualeſcit. nutri⸗ mMẽta ergo ſpũs ſi it diuĩa lectio· oto es aſſidue · hmo doctrie — —7 4 3* Vguiſtinus ſup Iohannem Sic debet eſſe ſermo dei ſfidelibus. tanquã piſci hamus Idem Erequenter in Kongum protractus ſermo-caret intelligentia Au guſtinus de doctrina criſtiana Predicato laboret vt intelli genter & libenter audiatur. a hoc ſe poſt e magis pietat e oꝛza (Piol alltem ptedict telligit eſtxt: opus rumſ duciam verb incomp Orato ſuaſerit ente co⸗ ( Dligen Verdos Vita ſat autpte agatur MNRN rioſtun deumt wulke⸗ pieop⸗ wee rius cumv cerdot credent evclien liri pote degnen tiont grand eopia mdig ſe em̃ (Gr⸗ lenerxe. kiand kilentei⸗ Kendal dn Dtatiſtll Spietaten tpnd ne ſpritt Muitſe⸗ lheryſanan tplreen⸗ nNel adllato dren tuüne⸗ vn r an er: ſtnipeen klaro woreſ vnim? Oje tur loquen⸗ eremporm krina wr nn Reatoa. en Mate rusſuper ur uiape Aun veralt elin min emat hrswpo ſuadere r vole nifumm ns IuN Abu Dert tqunt iachchi maloe glritebß predicth Kitgti ,Hateh⸗ Aſiten/ fnon⸗ ¶ Proſper de vita contemplatiua. Eides ex au ditu: auditus autem per verbum dei:dicit apoſtolus.Si ergo quilibet ſine predicante non audit: ſine auditu non credit: ſine fine nõ in⸗ telligit: ſine intellectu bene nõ agit.verbum dei predicandũ eſt:vt audiens credat:credens in telligat: & intelligens bonũᷣ opus perſeueranter exerceat. Idem. Predicato non in verbo⸗ rum ſplendore:ſed in operum virtute:totam predicandi fi⸗ duciam ponat. ¶ Seneca in epiſtola. Ad rem mouearis: non ad verba compoſita:nam oꝛatio ei? qui veritati operam dat: incompoſita debet eſſe ſimplex. ¶ Seneca libro de mœibo- Oratoꝛem reputa. ſi tibipſi ante omnes quod oportet per⸗ ſuaſerit nihil enim turpius eſt: qin que obucitur in obijci⸗ ente cognoſci paſſionem. ¶ De Prelatione. ¶ Capitulum.cxcj· Vguſtinus libro de ouibus. Si multas oues errare plangimus. ve quosum humeris Ge lateribus a coꝛ⸗ ☛ nibus factum eſt. ¶ Auguſtinus de verbis domini⸗ Diligendus eſt paſto: toleranduis eſt mercennariuis:ſed ca⸗ uendus eſt latro. ¶ Auguſtino in ſermone. Nihil eit in hac vita facilius a letius:s hominibus acceptabilius: epyſcopi aut preſpiteri officio· ſed ſi perfunctoꝛie atq; adulatoꝛie res agatur: nibil apud deum miſerius.¶ Auguſtinus ibidem- Nihil eſt in hac vita ⁊a maxime hoc tempore difficilius:labo rioſius:periculoſiꝰ epiſcopi:aut preſ Piteri officio: ſed apud deum nihil beatius.ſi eo modo militetur: quo noſter impera toꝛ iubet.¶ Ambroſius in ſuo paſtoꝛali. Honoꝛ ſi ublimitas epiſeopalis:nullus poterit ↄparationibus adequare:ſi regii fulgoei compares:e principum dyademati. longe erit infe⸗ rius:qꝙ ſi plumbi metallũ ad auri fulgoꝛem cõpares quiꝓpe cum videas regum colla a principum:ſubimitti genibus ſa⸗ cerdotum:a deoſculata eoꝛum dextera ationibus eoꝛum ſe credent commumri. ¶ Ambroſi ibidem. Nihil ĩ hoc ſa eculo excellentius ſacerdotibus: Nihil ſublimius epyſcopis repe⸗ riri poteſt:vt cum dignitatem eoꝛum oculis demonſtramus digne noſcamus quid ſumus: & quod ſumus profeſſione: acétione potius q́ nomine demonſtremis- vt nomen ogruat ac tioni: actio reſpondeat nomini. ¶ Ambroſius. R Iagna ſublimitas debet habere magnam cautelam: honoe grandis grandioꝛi debet ſolicitudine circumualli:cui plus credit᷑: ab eo plus exigitur.¶ Hieronimus in eꝑa. Apud viros bonos indigna fu ipᷣa dignitas:quã multi indigni poſſident.fruſtra ſe em iactat habere dignitatem: cuius non exhibet operatiõʒ· ¶ Gregoeius in moibo. Subtiliſſima ars viuendi eſt: culmẽ tenere:gloꝛiam reprimere:eſſe q dem impotentia: ſed potẽtem ſe eſſe neſcire: ad largi enda dona potentem ſe agnoſcere: ad repetenda noxia omne quod potẽter valet ignoꝛare. Grego⸗ rius in regiſtro. Sicuti is qui inuitatus rennuit:queſitus re/ . . . . —̃» * . fugit:ſacxis eſt altaribus admouendus. Sic qui Vltro ambit vel importune ſe ingerit:eſt ꝓculdubio repellendiis. ¶ Gre⸗ goꝛius in moealibus. Male ſe rectũ putat:qui regulã ſumme rectitudinis ignoꝛat non debet hominum ducatum ſuſcine: qui neſcit homines bene viuendo preire. ¶ Gregoꝛius in pa ſtoꝛali.Ab imperitis:magiſterium paſtoꝛale qua temeritate ſuſcipitur: qñ eſt ars artium regimen animarum.¶ Bernar⸗ dus in epyſtola. Si rebus raritas precium facit:nil in eccle⸗ ſia precioſius:nil optabiliꝰ eſt:bono vtiliqʒ paſtoꝛe.¶ Chri⸗/ ſoſtomus in dyalogo. NMulto cõſilio & prudentia opus eſt paſtoeis: mille vt dicitur oculis ad ſpeculam: dum vndic; ebetudinem earum quas gubernat animarum. ¶ Iſidorꝰ de ſimmmo bono. Quanto quiſq; in inferioꝛi conſtitus eſt loco tanto in maioæi verſatur periculo.Idem. Omne quod ſuper⸗ ueniet: plus meroꝛibo afficitur:q́ honoꝛibo gaudet. ¶ Proſper Fili hominis ſpeculatoꝛẽ dedi te domui iſrael. ſi impio locu⸗ tus nõ fueris: vt ſe ab impietate ſua cuſtodiat: ille perierit ſanguinem eius de manu tua requirã: verba prophete ſunt ¶ Betrus rauenna. Quidam ante dignitatis adoptionem ſa tis conſider abiles extiterunt. ſed ſuper candelabrum ecleſie conſtituti:lucem in tenebras: famam in infamiam cõuer/ terunt. ¶ Petrus rauenna in epyſtola. Certe nimis abſurdiu eſt in prelato ſcurrilitati operam dare: labia chriſti euan/ gelio ↄſecrata: immunda ê indamnabili verborum proca⸗ citate polluere. ¶ Innocencius de vilitate conditionis huma ne. Statim vt ambitioſus promotus eſt ad honoꝛem:in ſuꝑ / biam extollitur:a in iaéctantiam effrenatur· non curat prod/ eſſe:ſed gloꝛiatur preeſſe preſumit ſe melioꝛem:quia cernit ſe ſuperioꝛem. ¶ De Preſumptione ¶ Capitulumcxcij- Vguſtinus in gloſa. Nulla preſumptio pernitioſi⸗ o: qm de propria iuſticia aut ſcientia ſuperbire · ¶ gregoꝛius in moꝛalibo. Quanta licet doctrina mens polleat:grauis eſt imperitia velle docere ſapientiozẽ immen / ſa enim preſumptio eſła ſenioe ſibi reuerẽtiam exigere: ſi⸗ lentium imperare nlioꝛi. ¶ Bernhardus de duodecim gra⸗ dibus. Preſumptuoſus primꝰ in ↄuentibus reſidet: in ↄſilijs primꝰ reſpondet: non vocatꝰ acedit:nõ iuſſus ſe intromittit reoꝛdinat oꝛdinata:reuertit facta.quicq; ipſe non fecit aut odinauit: non recte factum: nec pulcre eſtimat oꝛdinatum. ”Mc (bernat ſuperbis⸗ bomines et quos confudit nerpl do public Qumnd quod ha beneficiu deinder gesſerun inquitp lomachin (De α dum pn (NWoed fecerimr manſiti heſt inter ad⸗ etas cun ſtpoſten cius her⸗ (De (ett one ilt ſcit. e ruadit dunt.6 tunt. ſetis fae Gnſeree RmGngr⸗ tqneinsre üpitro nb ndlg eglliſumm ttumſ. ſape gonls in b uimeitre uungDent⸗ ctmlineal⸗ Aſe (Cer mtaopuseſt m dummnd n. (Iiex. ſtingeſtlon rqlood ſper⸗ e(Doſer Lrpodor arale wrint 1proplrelnt Stpidnenn ibrum ewee⸗ mam ciͦ nims arol Achentieuan run droc⸗ dodisun Horoemmi noncutupevd mmquucentt ilunall ptio mito⸗ taſuntbi twehna mnem miriimmnen meuigett i odecimge ſictin ſ. nmnont enon ſunt⸗ Pmin. E ¶ Bernardꝰ ibidem. O ſuperba preſumptio preſumptuoſa ſuperbia: que non ſolum angelos deo voluit adequare: ſed homines preſumpſit deificare. Poꝛro quos erexit:depreſſit: et quos exaltauit:humiliauit. hec turrim euertit: linguam confudit:goliam proſtrauit: amon ſuſpendit. ¶ Caſſiodorꝰ ſuper pſalmiſtam. Omne malum execr abilius reðdit᷑: quan doPubiſea preſumptõne tractatur. ¶ Valerius in ſermone Cum nõ ſit noſtrum quod ſumus: quomodo noſtrum eſt quod habemus: Stulticie genus eſt:vt cum alij debeas vite beneficium:tibi aſſcribas oꝛnamenta virtutum.¶ Vegecius Imperita ruſticitas plura ꝓmittit: & credit ſe ſcire qꝗ̃ᷓ neſcit. ¶ De Proditione; ¶ Capitulum.cxcnj. Vęguſtinus ad ruſticum monachum.lIudas deapo⸗ ſtolatus faſtigio: in proditiones tartarum labitur: nec familiaritate conuiuii: nec intinéctione buccelle: nec obſequij gratia frangitur:vt hoĩem traderet:quem fuliũ dei nouerat.¶ Ambroſius. Inſtrumento pacis:motem irro gasſeruus dominum:diſcipulus magiſtrum ſic proditq̃ſi inquit) ꝑ inſtrumentũ pacis:perimis ipſam pac em:de oſcu⸗ lo:machinaris ipſam proditionem·· ¶ De Profectu LOQapitulum cxcinj · guſtinus ſuper Pſalmiſtam. Qum ceperit homo chriſtianus cogitare:proficere incip?:pati linguas 2 aduerſantium.quiq; illas nondum paſſiis eſt:non dum ꝓficit· quicunc; ilas non patitur:nec conatur ꝓficere ¶ Ruguſtinus ſuper pſalmiſtam. Quantumcunq bic pro⸗ fecerimus:nemo dicat ſufficit mihi iuſtus ſum:qui dixit re⸗ manſit in vianon nouit peruenire:vbi dixt᷑: ſufficit mihi · ibi peſit. ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Nemo quantũ proficit:niſi inter aduerſa cognoſct. ¶ Caſſiodorus in epyſtola. Sequẽs etas cum aliq opinabili nouitate ſuccedatnam ſi gloꝛioſum eſt poſteris ad vitam extendere faciiltates: quanto preſtan / cius hereditarias agere virtutes ¶ De Promiſſione ¶ Caplim cxcv · Aſſiodorus in epiſtola. Quid inhoneſtius rem ne⸗ gare:aut longos terminos dare: terminum termino addere:roganti eſt hoc tempore calliditas negandi ¶ Petrus rauenna in epyſtola. Timeone in veſtra promiſſi one illud vulgare prouerbium locũ habeat dum herba cre/ ſcit: equus moꝛitur.a dũ fugans canis mingit:fugiens lupꝰ euadit. ¶ Gloſa. Sunt qui plura promittunt: e pauca red⸗ dunt. 6& eos quibus mentiendo promittunt: inimicos ſibi fa ciunt. ¶ Seneca. Prius ꝙ; promittes deliberes:6 cum promi ſeris facies ¶ De Proximo ¶ Qapim · cxcvi⸗ Vguſtinus de moꝛibo. Non diliges proximum tan quam teipſum: ſi non ad id bonum ad quod ipſe tendis: adducis. ¶ Caſſiodorus. Proximos diligimꝰ icut noſipſos cum nulli malum facimus:a omnes ſimiliter vt noſmetipſos affectione tractamus. 6 ¶ De Proſperitate auctoꝛitates· ¶ Caplm cxcvij· Vguſtinus de verbis domini. Remo frangitur ad⸗ 1 uerſoꝛum moleſtia: qui proſperoꝛum delectatione unon capitur.¶ Auguſtinus ſuper Matheum. Ideo deus felicitatibo terrenis amaritudinem miſcet:vt alia que⸗ ratuir felicitas: cuius dulcedo non eſt fallax. ¶ Kußuſtinu⸗ in epyſtola. Proſpera huius mundi aſperitatem habent verã iocũditatem falſam:certum doloꝛemincer tam voluptatem: durum laborem:timidam quietem rem plenã miſeria:ſpem beatitudinis inanem: ¶ Hieronimus ſuper Iſaiam. Nam res longa moꝛtalium eſt: omniſq; felicitas ſeculi dum tenetur: amittitur· cum enim tribulationi tempus aduenerit: omne quod preteritum eſt:nihil adiuuat ſuſti nentem. ¶ Hieroni mus in epyſtola. Difficile imo impoſſibile eſt:vt & pñntibus et futuris quis fruatur bonis: Vt æ ventrem & ibi mentem impleat:vt de delicijs ad delicias tranſeat: a in vtroq; ſeculo pPrimus ſit: vt in terra & ĩ celo appareat gloꝛioſus. ¶ Grego rius in moꝛalibus. Cum quis poſitus in proſperitate diligit᷑ incertum eſt vt vtrum proſperitas an perſona diligat?amiſ⸗ ſio autem ſfelicitatis: interrogat vim dilectionis. ¶ Gregoꝛiꝰ? in paſtoꝛalibus. Preſentis vite proſperitas aliquãdo iccirco datiixł:vt ad melioꝛem vitam prouocet:aliquando vt ineter⸗ num plenius damnet. ¶ Bernardus de conſideratio ne Quid profuit illis ſuperbia? quid diuitiarum iactantia:breuis le⸗ ticia:mundi pompa:vana voluptas:mala familia: mala con cupiſcentia poſt voluptatem vbi iocꝰ. vbi riſus:vbi iactãtia vbi arrogantiaheu de tanta leticia: quanta triſticia. ¶ Chri ſoſtomus. Nouerca virtutum felicitas vel proſperitas beatu lis ſuis ſic applaudit:vt noceatſic in via foꝛtunatos obſequit vt in fine pernitiem operetur. ¶ Boecius de conſolatiõe libro ſecundo. In omni aduerſitate foꝛtune:infeliciſſimum infotu mi genus eſt aliquando fuiſſe felicem. Idem in ſermone. Se⸗ pPius in alto quis tollitur: vt ruens fſoꝛtius cõquaſſeturnam ſepe videtur foꝛtuna in principio proſpera nunciare:ſeðò me⸗ dium E in finem replet multis aduerſitatibus. Et conclttdit. Qllam multis amaritudinibus humane felicitatis dulcedo reſper ſa eſt. ¶ Seneca ad Lucillum. Omnia que ſuperfluũt ſoce quin dedt habe niſit ſpets tante noce dit⸗ to dl morb dent prud m a⸗ ſag⸗ bern⸗ onud⸗ lusme N Det ci cioeu docke ſticia ſpendi lus] Prou uiden (er ris reco⸗ De: neca diſpe Nam iio⸗ lie⸗ dq mos diend maſimir Mmern fngten⸗ n deectiton latvum No Nrtaiaqne: (uguſpns mn haben derl voluptiten 5l mieraſem an Namts dum tenetur⸗ uenerit omme n. (Hieoni bimentn vtroyſeell ſs ten Eitate dilgi eKxn⸗ ris Crgtl Niguiwinn dot ch⸗ ratone ntubrausle⸗ miumao biuditin ſtionſC oſpnu tl equn⸗ töelben ſernone nuſitien⸗, curelt Etantot. mila . Cerluin nocent ſegetem nimia ſternit vbertas: rami onere franguntk: ad maturitatẽ non peruenit nimia fecunditas. ¶ Seneca lib quinto rethorice. ¶ udit de ſuis foꝛtuna munerihus: & que dedit : aufert · que abſtulit:reddit.¶ Seneca in epyſtola. Non hahet vt putamus foꝛtuna longas manꝰ:neminem occupat: niſi herentem ſibi. ¶ Tullius in rethorica. Errant qui in ꝓ⸗ ſperis omnis impetus foꝛtune putant fugiſſe:ſapienter cogi⸗ tant:qui temporibus ſuis caſus aduerſos refoꝛmidant. ¶ In / nocentius. Semper humane leticie: triſticia repentina ſucce⸗ dit. quod incipit a gaudio:deſinit in im eroꝛem. Idem. Subi to cum nõ ſuſpicatur: inſoꝛtunium accidit: calamitas irruit: moꝛbus inuadit: moes intercipit: quam nullus euadit. Proui dentia diuina: vbi predeſtinatio. Prouidentia humana: vbi prudentia · MD 7 guſtinus de ſingularitate clericoꝛum. Vbicunqʒ fuerit Prouidentia:fruſtrantur vniuerſa contraria- vbi autem prouidentia negligitur omĩa contraria dominantuùr. ¶ Auguſtinus de moeibus eceleſie. P rudentia eſt amoꝛ eoꝛum quibus adiuuatur:ab eis quibus impeditur ſagaciter eligens. ¶ Hieronim. Prouidentia dei omnia gu⸗ bernantur:&& que putatur pena medicina eſt. ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia. Minus iacula feriunt que prouidentur: tollerabi⸗ lius mala ſuſcipimus:ſi contra hec clipeo prouidentie muni mur. ¶ Iſidorus libro ethymologiarum. Prouidens dic itur gquaſi porro videns perſpicax enim eſt a incertoꝛum proui⸗ det caſus.¶ Iſidorus. Qautio eſt prudentia in diſcretione vi ciozum: ſpeciem virtutis preferentuum. Prudentia eſt ratio docta a gratia:tudens vitare contraria iuſticie propter iu⸗ ſticiam. ¶ Petrus rauenna. Quanto maioꝛa timentur eſſe di ſpendia:tãto promptioꝛ a perſectioꝛ debet eſſe cautela. ¶ Tul lius. Inprudentia eſt obtenebratio ment:qua quis minus prouidꝰ eſtin prouidendo preterita vel futura. Idem. Pro/ uidentia eſt preſens notio:futuroꝛum pertractans euentiim ¶ Seneca de quatuoꝛ virtutibus.Si prudentiam amplecte⸗ ris: vbiq; idem eris. Idem. Prudentie proprium: eſt examina⸗ re concilia: & non facili crudelitate as falſa prolabi. ¶ Idem. De diibijs non diffinias: ſed ſuſpenſam tene ſentencia. ¶ Se⸗ neca ibidem. Si priidens eſt animus tuus:tribus temporibo diſpẽſetur. preſ. entia oꝛdina: futura prouide:pteria recoꝛdare Nam qui nil de preteritis cogitat:vitam perdit. qui nihil de fuĩo premeditat᷑ in oĩa incautꝰ incedit. ¶ Seneca de moꝛibo· Quieꝗd a ſapiente diligẽter preuidetur:cũ ad rem agendaz peruentum fuerit: facilius ſuperatur & diſcernitur. Melius eſt ante tempus occurrere: ꝙ; poſt vulnꝰ datum remedium querere. ¶ Seneca in prouerbijs. Bonum eit in alieno malo fugienda intueri: ruina precedentium poſ teros docet:a cau cio eſt ſemper in reliquum lapſus anterioꝛ. ¶ Seneca ibidem Melius eſt precauere ꝙ pauere vtilius eſt eribeſcere:q́; pa⸗ ueſcere. Pudicicia eſt vbi caſtitas. Pugna vbi bellum; ¶ De Puſillanimitate (Capliin cxcix Aſſiodorus in epiſtola. Segniſſimus eſt coꝛpore: cũ ſe ad prouectum cognoſcat inuitaſſe. ¶ Petrus ra/ uenna. Pauper ſenſus qui paruis incumbens:perdi⸗ dit magna G in bians temporibo: ponit ſempiténa. ¶ Seneca Contentꝰ eſto negocis in que deſcendiſti: luctare cum offi⸗ cio quod ſemel recepiſti:turpe eſt omnino cedere. ¶ Querere deum. ¶ OCQaplmecc. Vguſtinus ſuper pſalmiſtam. Querite faciem eius ſemper · ſi ſemper queritut: quando inuenitur an ſꝑ dixit in tota vita qua hic viuitur. Iam deum inueĩt fides: ſed adhuc querit eum ſpes. Caritas aũt inuenit eum per fidem: a eum querit babere per ſpem. vbi tunc ſic inuenit vt vltra non queratur. Eote & cũ facie ad faciem viderim? * eum ſicuti eſt: adhuc erit ſine fine querendus· quia ſine fine eſt amandus. ¶ Auguſtinus ſuper Iohannem. Queramus inueniendum: queramus inuentum vt inueniendus querat᷑ occultus eſt vt inuentus queratur: immenſus eſt. ¶ Augu⸗ ſtinus ſuper pſalmiſtam. Quod difficili? queritur: ſolet dul / cius inueniri. ¶ Gregorius in libro moꝛalium. Querite do⸗ minum dum inueniri poteſt. modo non videtur dominus: 6 prope eſt in iudicio videbit᷑: a prope non erit. ¶ Bernardus Nemo te domine querere valet:nmiſi qui prius inuenerit:· ¶ Bernardus in ſermone. Si nolumus luſtra querere dñm: queramus veraciter: queramiis frequẽetet: queramus perſe⸗ lueranter. Racilius enim eſt celum a terram tranſire: ꝙ vt ſic querens:non inueniat: ac petens non accipiat:æ ſic pulſanti non aperiatur. ¶ Seneca in epiſtola. Id quere ̈d potes iniie nire: id diſce quod potes ſcire: id opta quod optare coꝛ hHo⸗ minis poteſt. ¶ De Rapina * ¶¶ Capitulum ccj · Vguſtinus de verbis domini. Si in ignem mittitur qui non dedit rem propriam:vbi putas mittendus ſt. qui inuaſit alienam: non nocent mala preterita: ſi non placent. ¶ Auguſtinus in ſermone. Si penale eit clan⸗ culo auferre: multo maioris pene eſt violenter eripere. ¶ Ra⸗ banus. Quid recipiet qui aliena tulerit: ſi ſemꝑ ardebit: qui quiſa⸗ tur ka⸗ ertili i ſee obis t ſe expe xeribu dicaty augere tranat pinae diſtrar cur tid centes: ſuſper: in riun pinaßt (De⸗ dus el ſiteſe epyſt nec co⸗ endum loc Med bis:v prot deſun vple Ays tuum n. Me temeden moma tac eaididn arg da⸗ dm An capdrech Demus lorme: uSn ecunofe e Cxina. ciemeis Nuom inueit mmuenteun geheinuenit zem wönd niaſrefnt QAeram dus uerai ridedn r dornins7 muenent ue enn. . ſe mi werle⸗ nireitir 1ſepuhmm SlE P is (Bemann numa em mitin itn korn egins . 7 ſ. qui ſua non dedit.¶ Fulgentius.Si ſterilitas in ignem mitti tur:rapacitas quid meretur: Et ſi iudiciũ ſine miſericoꝛdia erit illi:qui non fecerit miſericoꝛdiãquale iud cium erit illi qui fecit & rapinam? ¶ Caſſiodorus ſuper pſalmiſtã Sicut ouis tondentem ſe non in crepat: ita nec iuſtus cupiditatem ſe expoliatis non accuſat. ¶ Caſſiodorus in epyſtola. Pau⸗ peribus nõ dare:abſtuliſſe eſt. ¶ Iullius in rethorica. Quis dicat vtile hominem in incomodo alterius:ſuum comodum augere:G alterum altero aliꝗd detrahere· hec eſt magis con tra naturam q moꝛs: qin paupertas: ꝙ; doloꝛ. ¶ ¶ullius. Ra⸗ pina eſt ex auide mentis impetu violenta alienarum rerum diſtractio. ¶ Valerius maximus. Queſitum erat a ſocrate: cur rideret Qui reſpondens ait. Video magnos latrones du centes paruum latronem ad ſuſpẽdium:qui dignioꝛes ſunt ſuſpendio. ſaerilega inquit numina puniuntur: ſed magna in triumphis feruntur. ¶ Seneca in epyſtola. Nulli cui ra⸗ Pina ſeliciter ſucceſſit:gaudium rapti in poſterũ durauit. ¶ De Reconciliation,ee ¶ Qapitulum. ccij⸗ Vguſtinus ſuper Matheii.Si abſens eſt valde:non pedibus coporis: ſed animo humili te ꝓſternas in — conſpectu eius cui oblaturꝰ es:ſi preſens:reuocan⸗ dus eſt ad amoꝛem ab eo veniam petendo:ſi eum leſiſti. vel ſi te leſerat:coꝛdis rancoꝛem dimittendo.¶ Ambroſuuis ſuper epyſtolas. Non quare quis fuerit:ſed quid ſit: Preterita emmn nec condemnant:nec iudicant. ¶ Gregoꝛius in dyalogo. Sci endum eſt:ꝙ ille recte delicti ſui veni am poſtulat:qui prius hoc quod in ipſo delinquitur: relaxat. ¶ Chriſoſtomꝰ ſup Matheum. Si cogitatu offendiſti:cogitatu recõciliare · ſi ver bis:verbis · factis:factis. Quid enim prodeſt:ſi vnꝰ ad deum pro te oꝛat: alius aduerſum te deum interpellat? ¶ Iſidorꝰ de ſummo bono. Fruſtra propiciari deum ſibi querit: qui ci to placari & in proximum negligit. ¶ Seneca. Diſſenſio ab alijs: a te recõciliatio incipiat. Cum ignoſcis ita beneficium tuum tempora:vt nõ ignoſcere videaris:ſed abſoluere:quia grauiſſimum pene genus eſt:contumelioſa vema. . ¶ De Regimine & rege- ¶ Capitulumccnj· Vęguſtinus ſuper Iohannem. Recta domus vbi vir imperat: femina obtemperat. Rectꝰ ergo ipſe homo bi ſpiritus imperat: caro ſeruit. ¶ Auguſtinus in iſtola. Pro omnibus tibi ſubiectis que in domo tua ſunt: rationem deo reddes. ¶ Auguſtinus ſuper Pſaliniſtam. Om nia indigent domino: miſera felicia. Quia ſine illo miſer non ſubleuatur:G felix non regitur. ¶ Gregozius in moꝛali⸗ bus. Omnis qui ĩ diſpenſandis terrenis rebo preſidet:ocœulti Hoſtis i aculis latius patet. ¶ Cregoꝛiꝰ in paſtoꝛali. Sepe ſu⸗ ſcepta cura regimims:coꝛ ꝓ diuerſa diuberat: & impar qſc; inuenitur ad ſingula dum confuſa mente ducitur ad multa ¶ Gregoꝛius nazaʒenꝰ in apolog. Reuera mihi videtur eſſe ars artium:& diſciplina diſciplinarum:homineʒ regere: qui certe eſt inter omnes amantes maxime τ moꝛibus rarius: 6 voluntate diuerſus. ¶ Gregꝰ in moꝛalibus. Summus locus bene regitur:cũ is qui preeſt vicijs potius ꝙ; fratribo domi⸗ natur.¶ CHhriſoſtomus. Quemadmodum certantibo ventis mare concutit᷑ ſic regibo ſibi aduerſantibus:populus regni vexatur.¶ Chriſoſtomus. Principatus non ſanguini debet᷑: ſed meritis. a inutiliter regnat: qui rex naſcitur & non meret᷑ ¶ Rabanuſ in gloſa. Tunc ciuitates ſunt bene oꝛdinate:tunc ſancte eccleſie res recte aguntur cum τ foꝛtioes viribus ne⸗ ceſſarijs inſiſtunt:Se ſenioꝛes maioꝛi prudentia prediti: de His que agenda ſunt ſalubriter cõſulunt. ¶Iſidorus de ſummo bono libro:ni. Reges a recte agendo vocati ſunt ideoq; recte faciendo regis nomen tuetur:peccãdo amittitur. Recte ergo illi teges vocantur qui tam ſemetipſos qim̃ ſubiectos bene regendo modiſficare nouerint. ¶ Proſper in ſentencijs ſ nigr. Non caret regia poteſtate:qui coꝛpori ſuo nouerit rationa⸗ biliter imperare:vere dãnatoꝛ eſt terre: qui carnem ſuã regit legibus diſcipline.¶ Sydonius. Orebris prouincialium ſer⸗ mo eſt: animum bonum non tam de magnis fructihus:qm̃ de iuſte regnantibus exiſtimandum. ¶ Boecius libro pmo de conſolatione. Sentencia platonis eſt:beatas foꝛe reſpubli⸗ cas:ſi eas vel ſtudio ſapientie regerent:vel earũ vectoꝛes ſtu⸗ dere ſapientie contigiſſet. ¶ Seneca in epła. Vt in cœporibo ſic imperio grauiſſimꝰ eſt moꝛbus:qui a capite diffunditur Ibide m. Si vis omnia tibi ſubucè:te ſubijce ratio ni. Multos reges:ſi te ratio rexerit vis ergo do tibi magnum:rege teipᷣm ¶ Socrates in exhortationibo ſuis. Qui multarum habet po/ teſtatem rerum primum purgare cõſcientiam debet · vt qui delicta coꝛrigit:non admittat (De Beligione ¶ Capitulum.ccmnj· — guſtinus in regula. Non dicatis aliquid ꝓprium dcuiq; veſtrum a prepoſito ſuo vidus a tegumentũ non equaliter omnibus: qui nõ equaliter valetis omnes:ſed potius vnicuiq; ſicut, cuiq; opus fuerit.Et rurſus ulli ꝗ ali⸗ quid videbantur in ſeculo eſſe:non habeant faſtidio fratres ſuos: qui ad illam ſanctaz ſocietatem ex paupertate venerũt magis auũt ſtudeantnon de parentum dignitate: ſed de Pau⸗ perum fratrum ſocietate gloꝛiari. ¶ Hieronimè ſuꝑ Mathᷣ⸗ — — ſed ſint vobis omnia communia: & diſtribuat᷑ vni⸗ — atroe uui luer ſacit ſul Suntdt guri tr Greg Apetun rimumc 1o plus Bernl leo poſt ſintis ſi⸗ Cogmag riin den neluq terahr terdeo tantis tutibiu nceſ. tupur caulte ſuſhcier ciens ſo ſeuera ibidem Vllitas 5 vana gl noip⸗ tate am tatur. enmle⸗ OSn ſe dud iu α7 cojäde athal⸗ mpat itn nule Aridniſe ſihkegergr bustari Uummglas ratntv domt tmti ventis ppeligreni langun dde r ANnon mere ecedinctetune Undbusne⸗ apeedindehs tus deſumme nt iroy eck ur Rechergo bie Rosdere tencisſus⸗ oueritrationt⸗ Nnen ſätet Ouon Mum Hðð Sſruakhsg, niss ibro pnn r hubi⸗ icees ſtu⸗ NWCNN unoni Iuts rummge tin tmun halet n un Ntri tll Latro eſt & donmnm dei conuertit in ſpeluncam latromimm. qui lucra de religione ſectatur ¶ Ieronimus in epla. Quid facit ſub tunica penitentis regitis aninmis qui alios vult re gere· G& a nemine regi alios iudicare· a a nemĩe iudicari Idẽ Sunt dicioꝛes monachi q́; fuerant in ſeculo. poſſident opes ſub criſto paupere quas non habuerant ſub dyabolo locu⸗ plete ¶ Ieronimus de ſeipo Ratus in paupere domo æ tu⸗ gurio ruſticano qui vix milio a pane crebrano rugientem ſaciaxe ventrem poteram minc ſimulam æ mella faſtidio. ¶ Gregoꝛius in moali. Multi de inchoata iuſticia laudari appetunt ꝓreeſſe ceteris melioꝛibus concupiſcũt:quos plu/⸗ rimumq; dum iuxta votum ꝓnñs ꝓſperitas ſequiturmuli/ to plus m prius fuerant de ſanctitatis habitu peiozes frut ¶ Bernhardus ſuper miſſus eſt. ideo ꝙ non parum do/ leo.poſt ſpretam ſeculi pompam:nonnullos in ſcola humi⸗ litatis ſuperbiam magis addiſcere. ac ſub alis mitis humi/ liſq; magiſtri grauiiis inſoleſcerea impacientes ampliuis fr exi in clauſtroq̃m fuiſſent in ſeculo ¶ Bernhardus in hmo ne Tu quiin congregatione es. bene viue dꝛdinaliter ſociali / ter humiliter- oꝛdinaliter tibi ſocialiter proximo humili/ ter deo ¶ Berñ in epla Clauſtralis paradiſus ad ſuauẽ ſpi⸗ rantis auſtri clemẽtiam quot tot floꝛibus vernat.quot vix tutibus abundat ¶Vſidoriuis. Profeſſionem tuam habitu & inceſſu demonſtra vt ſit in inceſſu tuo ſimplicitasin mo/ tu puritas in geſtu grauitas in inceſſu honeſtas· ¶ Hugo de clauſtro anime. Abundans eſt pauperi religio- medioeri ſufficiens tollerabilis diuiti inſir mis larga delicatis compa ciens focioꝛibus moderata penitẽtibus miſericoꝛs Puerſis ſeuera bonis optima · Hec ſunt beneficia religionis ¶ NHugo ibidem Quatuoꝛ ſunt inhabitu religionis notabilia. ſcili cet vilitas & ſuperfluitas paucitas: precioſitas. In vilitate. vana gloꝛia:a ſimulatio.in precioſitateſuperbia. ac delecta / tio in paucitate ac intollerantia: ſiue deſperatio inſupflui⸗/ tate amoꝛ ſeculi. non amo celi amoꝛ palacinõ paradiſi no tatur. ¶ Hugo de duodecim abuſionibus clauſtri. Habet enim lex clauſtralium iudices & teſtes atq; conſiliarios ſia os· In lege etenim domini duo teſtes ſunt vita conſcientia duo iudices. meditatio· & ſcientia- duo conſiliarij· amoꝛ dei G& ꝓximi bonꝰ teſtis· bona vita·bonuseiu dex bona oſcientia· coꝛã deo teſtis eſt ↄſcientia· coꝛam hHominibus vita ¶ Hugo ibidem. An neſcis dyabolum expulſum a thalamo celi· Adã athalamo padiſi iudã a thalamo criſti Idẽ Superſticio dẽ . . . „ v, . ,—— „ à4 „» = vere religioni ſuꝑ addita falſa religio ¶ Caſſioſupꝑ pᷣ. Re ligionis affectus non ſolum deuotione coporis · ſed magis atchano geritur coœdis Idem Hec tria ſ tudia ocioꝝ ſunt in clauiſtro vag acio oculoꝛ. ſuꝑfluitas verborum puerſitas cogitationum hec tria vicia eiciũt fratrem de clauſtro Bu⸗ ſebius in quodam ſermone Werus religioſus debet eſſe ve/ Gtoꝛ quietis fug ax voluptatis apetito laboris paciens ab⸗ * iectionis impaciens honoꝛis pauper in peccunia.diues ĩ cõ ſcientia· humilis ad merita. ſuꝑbus ad vicia ¶ Petrus rain * ſermone Iuxta ſentenciam coꝛdis meiſi paradiſus in hac p ſenti vita eſt. vel in clauſtro vel in ſcolis eſt· quicquid enim extra hec duo eſt plenum eſt anxietate inquietudine ama/ ritudine foꝛmidine ſollicitudine a doloꝛe. Idem Nudꝰ ad le / tha fotiꝰ dimicat natatoꝛ exuitur vt fluuium tranſeat via/ to exoneratur a ſartinis vt expedicius currat Tullius Be ligio eſt per quã remeriti famulatu cerimonie diuĩ cultꝰ ex er centuir. ¶ Relinquere. JÿMB Capitulum ccv· Vguſtinus de vita clericoꝛum Quid prodeſt diſper gendo dare pauperibus a paupem fieri: eũ anima niſera ſu pbioæ efficitur diuicias cont mnẽdo quã fuerat poſſiden do¶ Auguin omelia Qui celeſtis vite dulce dinem inquãtũ poſſibilitas admiſerit pfecte cognouerit ea que in terris amauerat libenter cuncta derelinquit ¶ Iero- ſup matheum Ecce nos relinquimus omia ac O mnis relin quid qui voluntatem Hhabendi deſeruit. Idem Apłli quantũ ad diuicias nichil ſed quantũ ad voluntatẽ to tum mundũ relinquerunt ¶ Jeronimus in epla ¶icet in collo tuo par⸗ uulus dependeat nepos licet ſperſo crine 2 ſciſſis veſtibo. vbe ra quibus te mutrierat mater oſtendat. licet in limine pater iaceatper calcatum perge patrem.per calcatam pPerge matrẽ ſiccis oculis ad vexillum crucis euola. ſolum pietatis genꝰ eſt. in Hac re te eſſe crudelem ¶ Grego in omelia Multũ enĩ relinquit qui ſibi nichil retinuit· multũ relinquit qui quãli bet parum totum deſeruit ¶ Gregor ibidem Quiſquis ſti / mulo diuini amoꝛis excitatus poſſeſſa reliquerit. illic pro culdubio culmen iuꝑiciarie poteſtatis obtinebit ¶ Grego ·; in omelia Si vultis.Omnia retinendo relinquitis vt tamẽ to ta mente ad eterna tendatis Si enim nichil in hoc mundo a mando poſſidetis.etiã poſſidendo cuncta relinquitisſ Bern ardus ĩ hmõe Qui relinquere diſponis omia te q inter re/ linquenda numerare memento ¶ Idem Zacheus cui laus ẽ in euangelio dimidiũ bonoꝛum ſuorum dedit pauperibus ſed eso felenqu ciat ß qui no⸗ caſſiode tenunc di eas t⸗ ter reni Uemito Vt tam⸗ ſecox⸗ byant queren relictis cit volt a. eſqye Ucis lspenr klim er WANN ſcienu Nymi ſcit inc ldem laudal conuic⸗ (Au lacri⸗ Ven miſti be *5 ſins sſe ngs elonſutin un Puetſtn dauſkeo De⸗ Alrteſe e Vpens 4⸗ indilgith Detusnn isinh gucqudenin letudmr amn en Nud de „tranſent va /Tullush eoruicuten tmumccy⸗ dprodier. fier ch mmn 1 ls uted grollen nnqnt ſles Oeonaw en one ettun NN collo o: iſs eſepſ ninine ungryent ia N iecui lut ri 17 0 s 1 cht. ſle pi⸗ . (Cre istmmel twcnum 4 l g⸗ vels uße e bu⸗ uhen ſed ego multos zacheos hic video qui nichil ſibi ex omibo relnquere ¶ Vſidorus de ſummo bono Si ita quiſq; renü ciat ꝗqᷓ poſſidet omnibus vt ſuis non renũciat moꝛibo.nõ eſt xpi diſcipulus:qui enim renunciat tebus ſuis ſua abnegat. qui non renũciat ſuis moibus ſeipᷣm abnegat ¶ Iohannes caſſio do. Nemo eſt qui nõ habeat quod dimittat vniuerſis renunciauit facultatibus mũdi quiſquis affectum poſſiden di eas radicitus amputauit ¶ Beda in gloſa Hoc diſtat in/ t ex renũciarxe omibo a relinquere omia: quia renũciare con uenit omnibusqui ita licite vtunt mundanis que poſſidẽt vt tamen mẽete tendant ad eterna relinquere ẽ tantumodo ꝑ fectoꝛe:qui om nia temporalia poſtponũt a ſolis eternis in⸗ Pyvyant ¶ RBabanus Rõ ſufficit ad perfectionem omnia relin q uere niſi poſt contemptas diuicias ſaluatoꝛẽ ſequ at᷑id eſt relictis malis faciat bona faciliꝰ ſacculus contemniturꝙ& fa/ cit voluntas: multi diuicias relinquentes dominũ nõ ſeqiiũ tur. ́”MUꝑ ¶ De temuneratione. Capitulum ccvi ; Oecius li:v.de conſolatione Maret ſpeculato de⸗ ſuꝑ occultoꝝe preſcuis deus· bonis pᷣmiamalis ſup/ plicia diſpenſans:nec fruſtra ſunt ĩ deo poſite ſpes p/ celq; ꝗqᷓ cũ tłecte ſunt in efficaces eſſe nõ pnñt aduerſamĩ ergo vicijs virtutes colite ad xec tas ſpes animũ ſubleuate-humii les preces in excelio porrigite ¶ Qah in epłla Muniũt pmi orum exempla virtutes nec quiſꝙ; é. qᷓ nõ ad moe ſummã nitatur aſcẽdere qn remuneratum nõ relinquitur quod cõ ſcientia teſte laudatur ¶ Caſſiodo·li· n epla Equũ eſt enĩ vt vnicuiq; proficiat labor ſuus: a ſicut exponendo cogno⸗ ſcit incõmodo· ita rebus perfedtis conſequatur augmenta. Idem Gloioſum quidem eſt honoes paſſim impendere ſed laud abilius bene meritis digna patrare. Reprehenſio vbi conuicium vel coxrectio. ¶ De Recidiuatione. QCLapitlim ccvij. tam abhomin abile fit qᷓm preterita peccata vnicui/ — 3 dimiſſa reminiſcendo gaudere 2 inde exultare. lacrimis vite innocẽtiam nõ cuſtodit ¶ Criſo· ſup mathen Veniſti ꝓ viam foznicationis ambula ꝓp viam caſtitatis ve niſti ꝑ viã auaricie amblaà ꝑ viã elemoſine· ſi aũt ꝑ pcedẽtẽ viã redibis:iteʒ ſiib regno vadis herodis ¶ Criſo · in omel Mÿ säs . R 2 Vguſtimus in epiſtola. Nullum ſcelus coꝛam deo in gioſa Poſt lauacrũ mũdus eſſe negligit. qᷓ poſt . 7 5 63 èòG 4 s 5cs”õäs èð = õäͤ ð òð 4 ðU ð ê 2 Cogita homo grauioꝛem eſſe culpam poſt veniam renotta apu⸗ tuim vulmis peiꝰ? doloꝛe poſt curam m cleſtius Hominẽ fo-⸗ iie1d midari pꝰ gloiam ¶ Criſoſtoſupꝑ matheum. Qui gaudet ltte in boms que inuenit· recoꝛdatur mala que eualit difficile ſſen redit ad malũ ¶ Vſido· de ſummo bono Vmniuiſcuiuſq; ca / patibu ſus tanto maioꝛis eſt criminis; quanto priuſq; caderet ma⸗-⸗ ”JÿMB: Ne ioꝛis erat virtutis. ” èM quüfie ¶ De Reſtitutione. muntt Vguſtinus de verbis apo· Quod inueniſti 2 nõ re⸗ quper ſtituiſti rapuiſhi. quantũ potuiſti feciſti· quia non ne man lus potuiſti ideo non plus feciſti.qui alienum ne/ ietee ſuit tollit ¶ Auguſtinus in epla ad macedonẽ. Si ſipulo res aliena propter quã peccatum eſt cum reddi poſſit non ſe mon redditur nõ agitur penitencia ſed fingitur · ſi autẽ veraciter ſuger⸗ agitur non remittetur peccatum niſi reſtituatur ablatu · H aCu vt dixi cum reltitui poteſt ¶ Orige in ome- Multi ſine pec tat.gin cato eẽ putant. ſi aliemmm inuenerint teneant Dieund⸗ ſomee deus dedit michi: cui habeo reddere · diſcant ergo peœatum (Dr⸗ Hoc ſimile eſſe rapꝑin e· ſiquid inuentu m non reddaãat. tuelt. dia iuſtu ¶ De Reſurrectione cio p ſor quãta felicitas erit ¶ Rug? in ſermone Surrexit xps exul/ is = tet vniuerſus mũdꝰ. quia ſicut omis creatura luctiuago do es luit ploꝛatu in mote creatoꝛis ſui. ſic triſphalem ab inferd AId re ditum leta ſi uſcipiant reſurgentis ¶ Augꝰ in ſe er · Ab anl/ gnat. tro ſepulcri reſurrexit diuĩa caro phenicis quã ci namonia nari decoxerat pietatis Granum frumenti quod ſoliim in terraa cogn motificatũ eſt in paſſione multum frucũ attulit cũ reſur⸗/ pina⸗ rexit: ſolus enim motuiis eſt ſed ſolus minime reſurrexit. tamn⸗ Kuguꝰ? ibidem. Tres motuos inu enimus a dño ſuſcitatos ſtahe viſibiliter multa milia imiiſibiliter· quot aũt moꝛtuos vi fuden ſibiliter ſuſcitauerit⸗ quis nouit: non enim ſceripta ſimt oĩa a ſigna que fecit · que ſi ſer pta eſſent arbitroe totum mundũ tecut non poſſe libros capere ¶ Augiiſtinus in ſer · In hac die pec/ intn catoꝛ de indulgentia deſperare non debet · ſi enim latro para diſum meruit cur non mereat ur xpianus a ſi dom inus illi cũ erucifigitur miſeretur: multomag' huic miſerebitur cũ reſurgit nam ſi paſſionis humilitas tantũ preltitit confitẽ/ ti reſurredtionis glozia quaiſtum tribiuiet deprecanti largi⸗ enim ſolet eſſe ad preſtandum leta victoꝛia· quã addita gat ſi po Qapitulum ccix. guſtimus in ench;̊ Beſurgent copora ſanctoꝛum ſine Vllo vicioſine Vlla defoꝛmitate ſine vlla coxrup tione onere · difficultate in quibus tanta facultas sä 4 S 2 Be R W „R Minipl ls bonii uehtdchl⸗ loniiſqn Pcadretmr mc ueniſhandte Liſteuann Mun denumne: Omtnt S eddioſtnon autivn ur abliti/ Aultiſinex Aart dieu⸗ g eanun nredX . imer . E NX wra nrm. wNch Inta ultd tiseul bäem ii. tate ad diuinitatem in aſſumptiõe · a paſſibilitate ad immor⸗/ talitatem in reſurrectione a minoitate ad pĩ/is equalitatem in aſcenſione quia quãtus fuit deſcenſus de ſinu patris ad patibulũ crucis tantiuis fuit aſcenſus a patibulo crucis vſqʒ ad dexteram patris ¶ Ambroſuis in epiſtola. Hec eſt dies quã fecit dominus Quis inquit dies nempe ille qui tribuit viuenti principium-lucis exoꝛdium-auctoꝛ luminis ipe do/ minus bieſus xps qui te ſemetipo ait ego ſum inquit dies qui per diẽ ambulat nõ offendit¶ Hieroni in epiſtola Cer ne mamus iudee quas fixeras cerne latus ratiõe ·qd foderas videte copus an idem ſit qd dicebatis clam nocte tuliſſe di ſcipulos ¶ Grego in moꝛali. Redempto nẽ ſuſcepit moꝛtem * ne moꝛi timeremus oſtendit reſurrectionem vt nos poſſe re ſurgere confidamus ¶ Criſo· ſup matheum In omni te aut adtii virtus agendi ſpes eſt futuri qui enim arat arat vt me tat.qui pugnat pugnat vt vincat. poſt pauca tolle ergo ſpem reſurrectiomis & ſoluta eſt obſeruantia ommis pietat?ꝗ ¶ Damꝰ. Si refurrechio nõ eſt neq; deus eſt neq; prouiden/ tia eſt. tunc caſu omia feruntur a aguntur C Bernhardꝰ in ſermone Prochdoloꝛ tempus peccandi terminus recidiuã/ di-facta eſt reſurrectio ſaluatoꝛis ¶ Caſſiodorus. Reſurget iuſtus vt iud cet peccatoꝛ vt iudicetux impius vt ſine indi / cio puniat᷑ ¶ Caſſiodorus ſuꝑ p Affligamiuit᷑ in eius paſ⸗ ſione· gaudeamus in eius reſurrectione: ſic enim poſſiimus ip̃ius dici. ſi eius diſpenſationibus mereanuit aptari ¶ Ma ximus in ſermone de paſca Eſt in xpo homine vniu cuuiſ/ q; noſtrum caro: ſanguis 2 porcio · vbi ergo porcio mea re/ gnat · re gnare me credo/vbi dominatur ſanguis meus domi “ ſetr nari me ſencio vbi gloꝛificatur caro mea me gloꝛioſum eſſe hiamn cognoſco Rabanus in gloſa Quia in paradiſo mulier pro/ dbumnin pinauit viro motem a ſepulcro mulier viris annũciauit vi altcinin tam. vt occaſionis ſexiis muliebris fuit introductio moꝛtis inetinait ita bec ex pietate ſexꝰ muliebris pronũcia vite vt que trãſ/ — dio atrio⸗ fſuderat culpamtranſfuderet & gratiam ¶ Seneca in epiſto ſit natic / la Deſinunt iſta nõ perimũt a moꝛs quã pertimeſ. cimꝰè ac crpa inti recuſamus intermittit vitam nõ ertipi t· veniet iterum qͥ nos pummnd in luce reponet dies. lbadeßi ¶ De reuerẽtia. Capitulum ccx nluopt . ſdonncs Regorius ſuꝑ eʒechielem Bori reuerẽdi ſunt ne of / nioutn fendãtur ne foꝛtaſſe ꝓ eos ille prouocetur ad iram ꝗ Cbme r eorum coꝛda ſemꝑ inhabitat ¶ Vſidorus libro ni· de ſummo bono Cham fili noe ſentencia damnantur- qui A ſi⸗ ſuoꝛum ꝓpoſitoꝛũ culpas in publico produnthabituri ſem rcoo⸗ meritũ a iaphet ſi reuerenter oꝑiũt ¶ Tullius in reth̊. Dig uifS nitas eſt alicuius cultu & honoꝛe reuerẽtia digna autoitas Liucen . Ibidem Obſeruantia ẽ ꝓ quã homines aliqua dignitate an ils tecedentes cultu quodam a honoꝛe veneramur ¶ ¶ ulliꝰ ibi Abore dem. Reuerencia eiſt virtus aliqua prelatione ſubliniitatis uia pell. debite Honoificationis cultum exhibens Idem. Veneracio uauauauſ 6 eſt virtus: qua reuerentiam exhibemus maioꝛibus. in coꝛ⸗ (Alenin poris humiliatione geſtu a nutu: & verborum emiſſione. dos qul . ¶ Valerius maximus Pitagoꝛe tanta veneratio ab audito/ W epiſtol⸗ . ribus tributa eſt. vt que ab eo accepant in diſputationem Veſtitun ducere nephas putarent ¶ Boecius libro quarto de conſo/ unelct lacione. Non poſſumus ob honoꝛem reuerentie dignos iu⸗ innterra dicarxequos ipis honoibus iudicamus indignos Seneca ftreeinde in epiſtola Bonus ergo ſine deo nemo eſt ¶ Seneca in epła 9ouacti lv· Multum egerunt qui ante nos fuerunt ſed non perege/ us inſti runt ſuſcipiendi tamen ſunt a ritu deoꝛum colendi quam t venerationem preceptoꝛibus meis debeo eandem illis pre/ Pripoo ceptoibus generis hum ani a quibus tãti boni inicia fluxe/ us (api ¶ De ſacerdote — uubies — LCQCLoaapitulum ccxi. mune Vguſtinus in epla Nemo in eccleſia tãtum nocet. mlle, & qui peruerſe agens nomen vel oꝛdinem ſanctita/ föſolen, tis vel ſacerdotis habet delinquentem · nanq; bunc Mun nullus redarguere preſumit · a in exemplum culpa vehe/ DcNNNN menter e; tenditur quando ꝓ reuerencia oꝛdinis peccatoꝛ o Pprisd noatut ¶ Auguſtinus Non deſpedta· non vetula. abſq;ʒ af⸗ DdDooels d finitate particiilariter ſuſcipienda eſt. ad domeſticum ob/ fnantur: ſequium.quia magis cito delinquitur vbi ſine ſuſpicione ſe Agun curum poteſt eſſe delicum ¶ Auguſtinus in gloſa Preſpi⸗ (cces ſoy ſi teri qui bene preſunt vita a doctrina digni habentur a ſub kenm dula ditis duplici honoæe· ſcʒ vt ſpiritualiter eis obediant & exte/ 4 rioa bona miniſttent. ¶ Ambroin epiſtola Nichil in ſacer dote tam periculoſum apud deum tam turpe apud homĩes iq; ꝙ ſenciat veritatem nõ libere pronunciate ¶ Ambroſuis in ſermone Ex indinata & diſciplinata multitudine ſacer M dotum. hodie datur contemni noſtrum venerabile ſacramẽ menti tum. nã qui debuerunt?᷑ eſſe vicarij aplorum a filij petri facti dos tra ſunt ſocij iunde preambuli antexp̃i ¶ Oregoe.ſu p Eʒechielẽ hhitra h Srandis dignitas ſacerdotum· ſed grandis ruina ſi peccant Minis leramur ad aſcenſumſed timeamus ad lapſum. nõ eſt tãti (frd gaudn excelſa tenuiſſe qnto meroꝛis de ſublioꝛilv coeruiſſe. mnuzt g ſttrön ſ nsnnh in degnitikn rſKuld defublntzs en Venerxo dus ine⸗ uum eniſinne, 4to badt dipirtien uurto ntedencsir gnos derean denerz ineph d ton teregel diendr ogan dem Wspre hmiimicu fln 1titim not nemſincti tanqy hunt inseneh etula AM meſtrunch iprontt bint ile ſchi nſaer pioimis Iydroſuu nmineſie lelaerane lieri h Pyckir aſem oin pannſe ¶ Hieronimus ſuper ageam prophetam. Sacerdotis enim eſt ſcire legem. ad interrogationem reſt Ppo ndere de lege Gregoꝛius in omelia Nos qui ex oblationibus f idelium vi uimus quas illi pro ſuis peccatis obtuleriint ſi comedimꝰ? & tacemuseoꝛum ꝓꝙculdubio peœata mãducamus ¶ Gre⸗ Soeius ibidem. Penſate fratres quante damnationis eſt. ſine laboꝛe percipere mercedem laboeis. quan ti criminis eſt. pre/ cia peccatoe accipere. G ni bil contra Pecc ata predicando di cere ¶ Gregoꝛius. CQauſa ſunt ruine populi ſacerdotes mali. qui enim ſe pro populi peccatis interceſſoes obijciat ſi ſacer dos qui oare debuerat maioꝛa com mittat¶ Bernardiis in epiſtola. Quicquid preter neceſſarium vidétum ac ſimplicez „ veſtitum de altari retinestuum nõ eſſlxa ina eſt.ſacrilegi/ . 0—9 um eſt ¶ Criſtoſtomus. Sacerdocij aſpice dignitatem agit in terra ſacerdotium: ſed officium celeſtibus negotijs conti / net· nõ enim homonõ angelusnon archangelus-nõ alia ali dua creatura mon virtus ſed ipſe ſanctus ſanctoꝛe hoc mu/ nus inſtituit. atq;ʒ adhuc manentes in carne miſterio fungi Pſtitit ¶ Criſtomus ibidem. PBer ipſ. os chriſtum induimuſ per ipſos dei filio cõiun gimur: per ipſos membra beati ipſi us capitis efficimur: quomodo ergo iſti nobis nõ ſolum re uerendi:magis ꝙ; regesaut iudices: ſed etiam magis hono/ rabiles exũt ꝙ; parentes Criſtomus ibidem. Sapientiſſi⸗ mum eſſe opotet & per ſpicacem in omibus ſacerdotem & mille. vt dicitur ex omni parte oculos ha ben teʒ qui ꝓpe qui nõ ſolum ſibi:ſed etiam populo viuat¶ Crſoſlomuis ſuper Matheluim. Bene agente populovnuſquiſq; pro ſuo merito remuneratur ſacerdos ꝓ bonis omnium habebit enim Pro aprijs bonis aureã & ꝙ acquiſitione aliox aureolam ¶ Vſi doꝛus de ſũmo bono. Sacerdotes ꝓ populoꝝ iniquitate dã/ nanturſi eos aut ignoꝛãtes non erudiũt: aut peccantes non arguunt ¶ Hugo de clauſtro anime. Tres ſunt paſtoꝛis vo cesſcʒ ſiiauis dulcis & altaſilauis ad infirmum. ad m oꝛien / tem dulcis: ad ſurdum pertinet alta ¶ De ſacramento ¶ Capitulum ccxij. fructum ferre nõ poteſt& per lapides canales tran Ait aqua ad areolos:& in can ali lapideo nil generat? ed oꝛtus plurimum fructum affert ſpiritualis virtus ſacra menti vt lux pura ab illuminandis recipitur ſed per immũ dos tranſiens nõ coinquinat ¶ Auguſtimis de coꝛpoꝛe xp̃i Intra katholicam eccleſiam in miniſterium cozpoꝛis && ſan⸗ guinis domini: nil a bono maius. nil a malo minus perficit ſacerdote:quia nõ in merito ↄſecrãtis: ſed in verbo Eficituir guſtinꝰ li de baptiſmo. Scio quia lapis ex aqua creatoꝛis.& virtute ſpirituſſancti ¶ Kuguſtinè in epiſtola Omia lacramenta cũ obſunt indigne tractantibo· proſunt tñ per eos digne ſumentibo Auguiſtinus de ſacramẽtis. Sa cramentum elit vi ſibile inuiſibilis rei ſignum D C De Salute . ¶ Capitulu m.ccxiij· guſtinus li de di ffinici. Nullũ credimus ad ſalu⸗ tem niſi deo iniutante vemre mulũ imuitatũ ſaluteʒ niſi deo auxiliante operari nullũ niſi antẽ deũ au⸗ xilium promereri:nullum volũtate deo perire ſed Pmiſſio⸗ ne ¶ Gregoꝛius ſup Ezechielem. Nulluz omipotenti deo ta/ le ſacrificuim eſt quale eſt ſalus anim a2 Oriſoſtoms ſu / per Matheum. Monitratur ꝙ& non omes diuites peunt nec pauperes ſaluantur vniuerſiſed ex iſtis & illis ſaluantur & pereunt ¶ Hugo de ſacramentis. Tria ſunt que ab inicio· 6 ante aduentũ xpi.& poſt ad ſalute; obtinendam neceſſaria ſunt & fueruntſcʒ fides & ſacx amẽta fidei:a opera bona ſine quibus ſalus haberi non poteſt “ ( [ ꝙDe Sanctitate ¶Capitulum ccxriij Vguſtinus de diffi. Nullus ſanctus iuſtus caret peocato. nec tñ ex hoc deſinit eſſe ſanctus vel iuſtus ũ affeétui teneat ſanctitatem ¶ Auguſtimis de do/ Arina chriſtian a. Iile iuſte & ſancte viuit. qui reruz integer eſtimatoꝛ eſt ipſe eſt qui odinatam Habet caritatem. ne aut diligat qe non eſt diligendum: aut uõ diligat ack eſt diligẽ dum aut amplius diligat quod minus diligenduz eſt: aut minus diligat q& amplius diligendum eſt. aut minus aut amplius quod eque diligendus eſt/ Auguſtinus ibidem. Iſta ſunt que ſanctitatis cauſa ſeruanda ſunt ꝓpudicicia coꝛ poꝛis caſtitas animee veritas doctrine. Idem de ciuitate dei Quanto eſt quiſch ſanctioꝛ & deſiderij ſancti plenioæ tanto eius inozando fletus vberioeſ Hieronim? in epiſtola. Ab omi nequicia mũdum neceſſe eſt eſſe: & dolo: qui cupit reg nare cum chriſto ¶ Gregoius in moꝛalibo. Sanci viri quo altius apud deum virtutum dignitate pficiũt: eos ſubtili? indignos ſe eſſe dephendunt ¶ Bernhardus in ſermone. In ſanctoꝝe feſtiuitatibꝰ gaudere a ofundi de bem?: gaudere a patronos pmiſimus: fundi quia eos ſequi non poſſum?ſ Bernbardus ibidem. Summo opere nobis deſideranda ſunt ſiiffragia ſanctoꝛe vt ꝙ; poſſibilitas noſtra nõ obtinet; eoꝛuz interceſſio ne donet ¶ Criſoſtom? ſuper Matheum. Qiie eſt iſta iuſticia ſanctos colere: e ſanctitatẽ gtemnere pmè gra/ dus pietatis ẽ ſanctitatẽ diligere · deinde ſanctd: a nõ ſancti A rseee er. . . ante ſa lucam. iudicul tate o fioner nes mn mum nia i 9619 ſteriũn culun peccat cioax ſicium nitatis ronan pr iyt Auguk se tidian ſitus⸗ cis mal na d (s r⸗ funex Nerc enubi etetni eternar tuifiun tunta aus qu ilan nH men 4 9 4 m mnehig nn onn lamiiig m . tuumern Oemnbeſn nuttü ſilin Leed neied nio⸗ Criodordin Nuntes ganntnet een — X : 5 ota 4 11 8,0 s & Nlſtuscare . 10 orsded Oiu werupntegr uneg cAtitem N endeg eſt 1 Unt peotn õ Sphmna I en piti Nomiapitti⸗ Srüvnt ciüt eo ſubtil miglirreil rndiſ⸗ chünete npotend Non ante ſanctitatem fuerunt ſed ſanctitas ante eos ¶ Beda ſuꝑ lucam. Plena laudatio eſt que genuſ.moes: officium.factũ iudiciumq; comprehendit genus in maioꝛibo. moes in eꝗᷓ/ tate officium in ſacerdotio:fac tum in mandato in iuſtifica tione iudicium ¶ Petrus rauẽna in ſermone. Naſcitur iohã nes maio homĩe par angelis tuba celi preco chriſti archa num patris. filij nunciꝰ ſignifer ſuperni regis peccatoꝛc ve/⸗ nia iudeo coꝛrectio vocatio gentium & vt ꝓprie dicamle gis a gratie fibula ¶ Criſoſtomꝰ Io· Virtutum ſcola magi⸗ ſteriũ vite: ſanctitatis fomanoma iuſticie virginitat ſpe / culum pudicicie titulꝰ ſanétitatis exempluʒ penitentie via peccatoꝛum venia fidei diſciplinalegis ſũma:euangelii ſan/ ctio apoſtoloꝛe vox.ſilentium prophetae lucerna mũdi of/ ſicium preconis preco iudicis deo teſtisto ius medium tri nitatis ¶ Hulgen tiꝰ in ſermone. Stephanus vt nomis ſui co ronam meruiſſet accipere caritatem pro armis Pabebat && per ipſam vbidq; vincebat ¶ Proſper de vita contemplatiua- Auguſtimis epiſcopus acer ingenio ſuaius eloquio:ſeculla/ ris litter ature pitusin eœleſiaſticis laboibo operoſus in ꝗ tidianis diſputationibo clarus in omni ſua actione comxo⸗ ſitus in queſtionibo ſoluendis acutus: in cõmunicendis he/ reticis circũſpectus in expoſitione fidei noſtre katholicus in explanãdis ſcripturis canonicus tantus hereticoy ommuz malleus foꝛtiſſmmus ¶ Paulinus in epiſtola ad au: O lucer/ na digne ſuper candelabrum eccleſie poſita:cue late h atholi cis vrbibus de ſeptifoꝛ mi ligno paſtum oleo · leticie lumen effundens- deriſas licet hereticoꝝe caligines diſcutis. a lucem veritatis a cõfuſione tenebraꝝ ſplendoꝛe clariſici ſermonis enubilas os enim tuũ futulam aque niue & venam fontis eterni merito dixerim: ac fontis aque niue ſalientis in vitam eternam cuius deſiderio ſitiuit in te anima mea & vbertate tui flumĩs inebriari terra meaſſ Vſidous ethi. Auguſtinus tanta ſcripſit vt diebus ac noc tibo nõ ſolum ſcribere libros eius quiſqꝙ;. ſed nec legere quidem vizʒ· Idem. Hieronimꝰ vj. milia libroꝛum oꝛigñ legiſſe fatetut (De Sanitate ¶ Qapitulũ.ccxv- Eronimiuis. Quid boni habet ſanitas languoꝛ oſten/ dit ẽ& in comparatione gratuozis moꝛbi: nos ſanos eſſe credimus ¶ Vſidoꝛus eth̊. Sanitas eſt integritas 2 tempoꝛantia natiire ex calido & humido · qc eſt ſanguis vnde ſanitas dicta eſt:quaſi ſan guiis ſtatus ¶ Caſſiodoꝛꝰ in epiſtola. Qui enim eſt mentis gaudio recreatus. facilius membroꝛum recipit ſoſpitatern ¶ De Sapientia ¶ Qapitulũ·ccxvj· — 22 V guſtinus de vera religiõe Qui ſe diligit ſtultum. non proficiet ad ſapientiam nec fiet quiſq; qualis eſſe cupit niſi ſe oderit qualis eſt ¶ Auguſtinus de nichil ẽ ꝑ ſe ⁊ quomã quicquid eſt ex deo eſt. & ꝓpter deuz eſt ¶ Auguſtinꝰ Qii ſe dicit ſcire qꝗ neſcit temerariꝰ eſtqꝗ ſe negat ſcire q ſcit. ingratus eſt ¶ Ambroſius að conſtã tium Hec eſt ſapientie a ſcientie recta diſtinctio vt ad ſapi entiam ꝓtinet eternarum rerum cognitio intellectualis aò ſcientiam vero temꝑalium rerum cognitio rõnalis ( Am! broſius ibidem Sapienti nichil alienum niſi q virtuti in/ congruumquocunq; acceſſerit ſua omia totus ei mundus poſſeſſio eſt qui toto eo quaſi ſuo vtitur. Hieroni in gloſa Qui theſauros effodit terram reicitfoueam in altum facit- ſedulus inſiſtit.donec inueniat ꝗᷣd querxit Sic qui theſauros ſapientie inuenire deſiderat omne pondus terrenum a ſe re iciat in ſe foſſam humilitatis faciat:nec quieſcat donec inue niat ¶ Gloſa ſuꝑ paralipo· Non aurum non diuicias: non terrenam gloꝛiam ſalomon a deo pecijt· ſed vt ſciat populũ dei regere. a iudicare· ſi hoc elegit recoꝛ copoꝝ multomag Hhoc eligere debent rectoꝛes animaʒe ¶ Gregoĩ moꝛali Hu/ ius mundi inquit ſapientia eſt coꝛ machinationib tegere. ſenſuz verbis velare que falſa ſunt vera oſtendere:que non ſunt falſa de monſtrarehanc qui ſciuntceteros ſuꝑpbiendo deſpicnint ¶ Gregoibidem Iuſtoꝝ inquit ſapientia eſt fal/ ſa deuitare·bona gratis exhibere mala libenciꝰ tollerare q; facere · nil ꝓ ↄoſtentationem fingere· ſenſum verbis apire. ve/ ra vt ſunt diligeremuillam imurie vlcionem querere pro ve ritate contumeliam pati lucrum putare ¶ Gregoꝛiꝰ in mo/ ralibus. Ad veram ſapientiam peruenire non poſſunt · qui falſe ſue ſapiẽtie fiducia recipiuntur ¶ Gregoꝛius nazazenꝰ? in apol: Prima ſapientia eſt vita laudabilis & apud deum pura mens per qm piuieri puero iunguntur & ſancti ſanco ſociantur. Idem-. Sapientia illa clara eſt. non que in verbis volat. ſed que virtutibo conſtat ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibo. Ille ſcire deum familiariꝰ appetit qui ꝓre amoꝛe pietatis neſcire deſiderat quos carnaliter ſciuit ¶ Bernhardòꝰs in epiſtola. O vtinã ſaperes intelligeres ac nouiſſima ꝓuideres · ſapereſ qᷓ dei ſunt intelligeres ꝗᷓ mundi ſunt/ prouideres ꝗᷓ inferni ſunt ꝓfedto inferna hoerex es·ſuperna appeteres que autẽ mundi ſunt cõtemneres ¶ Ceiſoſlomus ex policraton li:ni. Prece/ dit enim ſcietia virtut cultũ:ꝗa nemo poteſt fideliter petere ero arbitrio Hec circa ſcientiaʒ gẽ̃a homis ſcire· quia ip̃e ign tus de ddei tollun ſido ſtuse ens ad mo lv⸗ mus at (Eus⸗ tionis nis flan ſapient go de el neratſ ceperim 6 c antiquut⸗ mnwwics elt nich rit non laTo pubuc tanda. nacul⸗ tutatun ſipienti ſeods cunia! pietia ſperſa mentu coꝛdis numh tanor nemin neſtu; mittit dup Mtſinn⸗ tiſ lgan uglins nſongt 4 pud umerr, roſnsedenſ ncorta 4 nrlrchai 1 gkentn ttn anunds Whaminn h mmimnuunſact. Requiktre terrnm iſer ANatneſie ndulcics ne, ſ . . binnori tger oltedesqere eterds ibin Llpentucti neisMllrar; bsapitent Crgnenn von wlint gaius nung . Giουʃa lanchlinan neinerb pens neſcke nepiſo. cauti mum/ nbire ſceite qd ignoꝛat.& malum mſi cognitum ſit nõ cauetuir ¶ Vſido rus de ſũmo bono. Plurimiqʒ accepta ſcientia literaꝛʒe non ad dei gloriã· ſed ad ſuam laudem vtuntur- dum de ipſa ex/ tolluntur ibi peœant vbi peccata emendare debueruntſ Vſidoꝛꝰ libro eth̊. Sapiẽs dictus eſt a ſapoꝛe:quia ſicut gu/ ſtus eſt adeptus ad diſcretionem ſapoꝛis ciboꝛum: ſic ſapi/ ens ad dinoſcendum reriim atq; cauſa um ¶ Vſidoed de ſü mo bono. Quanto ſunt maioꝛa literature ſtudia:tanto ani/ mus arrogãtie faſtu inflatu maioꝛe intumelcit iactantie ¶ Hugo de vanitate mundi. Eruſtra in nobis diem cogni/ tionis abundantia creſcit · ſi in nobis diem cognitio dilectio nis flãma non agnoſcat ¶ Richardꝰ de ↄtemplatione. Nihil ſapientia ardentiꝰ diligitur:nibil dulcius poſſideturHu/ go de clauſtro anime. Ocium ſtulticiamlaboꝛ ſcientiam ge neratſ( Qaſſiodoꝰ ſuꝑ p̃s. Primus gradꝰ eſt ſcientie qndo ceperimus intelligere minime quod nos ante ſcire putamꝰ ¶ Qaſſiodoaus in epiſtola. Scientia violentia non aufertur antiquitate non coꝛxrumpiturabſconſione minuitur. &α cõ/ municatione multiplicatur ¶ Iulius in epiſtola. Sapientis eſt nichil admirari cum acciderit · nichil antequam euene / rit non euenire poſſe arbitrari ¶ Petrus rauenna in epiſto/ la. TLotius Prudentie compendium in literis cõtinetur. ſi reſ/⸗ publica regenda eſt · ſi prelia cõmittenda ſunt ſi caſtra me / tanda:ſi machine erigende:ſi renouandi aggeres: ſi propũg nacula faciendaſi iuſticie cultus. ſi reuerentia legum:ſi fu⸗/ turarum gentium amicicie ſunt ſeruanda ¶ Alanus. Cum ſapientia tempoeibo noſtris millius fruétus premietur. ſti⸗ pendiis nullius fame eaz fauois aura extollat ipſa vero pe/ cunia honoꝛis titulos&& laudis emat preconia: ſola cum ſa ſperſa colligit· erogata reuertitur: publicata ſuſcipit incre/ mentum. hec eſt ſol ꝓ quẽ mentis lumen dieſcit in tenebris coꝛdis oculus:delicioſa animi paradiſus. hec in celeſte terre num hec in moꝛtale caducum:homĩem in deum deifice imi tationis auctoꝛitate cõuertit ¶ Seneca in epiſtola. Hic ſci 0 neminem bene poſſe viuere:ſed nec tollerabiliter quidem ſi ne ſtudio ſapientie ¶ Seneca in ꝓuerbijs. Rem maxima; p/ mittit tibi ſapientia vt te rediicat tibi. Non ex ſingulis voci bus ſapiẽtes expectãdi.ſed ex perpetuitate atq; ↄſtantia De ſatiſfac tione ¶ Capitulum ccxvij · Vguſtinus in ſoliloquijs. Satiſfacere eſt peccatoʒe cauſas excidere ſugeſtiombus eoꝛum aditum nõ . mdulgere ¶ Auguſtinus in ench. De quottidianis breuibus leuibuſq; pecatis· ſine quibus hec vita nõ ducit 3 quottidiana fidelium oꝛatio ſatiſ facit ¶ Gregoeius in paſto- tates quas dileximus ecõtrario oppoſitis lamentis inſequa mur ¶ Leo papa in ſermone. Oratione piciatio dei queriẽ ſcentia carnis extinguit᷑: elemoſinis peccata re Nequaq ſatiſfacimꝰ niſi ab iniquitate ceſſam us niſi volup * ieiunio ↄcupi dimun tur ſim ulq; per omia dei ymago in nobis tenouat ¶ De Scandalo =ðYMUM ¶ Capitulum ccxvnj . Teronimꝰ ſi uper matheuũ. Sicut neceſſe eſt igneʒ ca⸗ lere. && niuem frigereita neceſſe eſt vt iniquitas mũᷣ di erroꝛibo plena ſcandalo pere at: ꝓfectorum vero caritas: pietatis operibo luceat ¶ Hieronimus ſuper Mathe um. Qui ſcandaliſatur᷑ paruulus eſt: maio es enim ſcanda la non recipiunt ¶ Gregoꝛius ſuper Ezechielem. Inquàtum poſſumus ſine peccato vitare ꝓpimoum ſcandala debemuſ ſi aũt de veritate ſcandalum naſcitur. vtilius ſcandalũ naſci ꝓmittitur/q; veritas relinquatur ¶ Bernhardus. Non om/ nia ſcandala equa ſunt lance penſanda aliter nanch acipiẽ/ da ſunt ſcandala puſilloxc: & aliter phᷣiſeoꝛum ſũlloꝛum quip pe ſcandalum de ignoꝛ antia: iſtoruz de malicia deſcenditiſti ſcandaliſant quia veritatem neſciũt iſti ꝗa oderunt ¶ Bern / pardus ſup cañ. Nemini blandi veritas. neminem palpat nullum ſeducit aperte denunciat: quez ve homini illi ꝑ que; ſcandalum venit. Scientia vbi ſapientia ¶ De ſacra ſcriptura ¶ Qapitulũ.ccxix· * t ciuitatum: duobus preceptis ſunt comparan/ & proximum tuũ ſicut teipſum ¶ Auguſtinus ibidem. Hic philoſophia ques omnis omnium naturarum cauſe in deo creatoe ſunt hic ethica quem bona vita & honeſta non ali/ unde fomatur:q́' cum ea que diligẽda ſunt diliguntur . Hic eſt deus a proximus. hic loyc a quem veritas lumencq; ani/ me rationalis non niſi deus eſt hic etiam laudabilis reipu/ blice ſalus: neq; enim optime cuſtodit᷑ ciuitaſ: niſi fundamẽ to & vinculo ſidei fir meq; cõcoꝛdie cum bonum ↄmune dili gitur quod ſummiatq; veriſſimum deiis eſt ¶ Auguſtin? de doctrina xp̃iana. Quic quid homo extra ſacrã ſcripturaz didiſcerit: ſi noxiũ ẽ hic damna? ſi vtile ẽ hic inuenit᷑· cuʒ ibi quiſq; inuenerit omia que vtiliĩ alibi didicit · multo abũ / danti? ibi inueniet ea. ꝗᷓ nuſ alibi inuenire potuitſ Aug? Vguſtinꝰ ad voluſianum Que diſputationes: que litere quoꝛumlibet philoſophoe:que leges quaru/ daex quibus dicit chriſtus totam legem & prophetas pen dere. ſcilicet diliges dominum deum tuum es toto code tuo ſupet mant inſeri ſec ſt ſtin?⸗ ſuden broſ deben tualis epiſte riged enim nimus delci⸗ Hiere bet e⸗ moral damo ſond frim ſcrip dos⸗ G& qui Hjtuo tum NN the den⸗ . cej lati 0 Nnbinpiſ⸗ nsniioln endk nſn nd dege Inisarhe obbtero alm cayn 1 Ntmuts 4 1 ſ. Dj 4 dem Inqnütun ndaladbenn Candalü dus Mononm nanq aorpii noum ð geninen par vmin Uipa iti licani vwones ů 4 õ * „ toto aln be um Men Pvrdharon dilinmnr N 3 lummyen unßſolup, nifundane gugt crilerpuuf „ gul n ſhi/ vt ug d ſuper geñ. Maioꝛ eſt huius ſcriptiire atictoꝛitasꝙ omis hu mani ingenij ꝑſpicacitas ¶ Auguſtinꝰ de vera religione.Si in ſcriptura ſacra tantum eſſent:que facilime intelliguntur nec ſludioſe quereret᷑ ne ſuauiter inueniret᷑ veritas Augii ſtinꝰ de baptiſmo. Sancta⸗ ſcripturae auc toꝛitatibo colla ſudenda ſunt vt intellectuʒ quiſq; per fidem inueniat ¶ Am/ broſuis. Celeſtiuʒ ſcripturaꝶe alloquia diu terere ac polire debemus toto animo ac eosde verſantes · vt fucuis ille ſpiri / tualis in omnes ſe venas anime diffundat ¶ Hieronimus in epiſtola. Vtere inquit lectione diuina:vite ſpeculi feda coꝛ⸗ rigẽdo pulcra cõſeruanda. & pulctioꝛa ſaciendo. ſcriptura enim ſpeculum eſt. feda oſtendens: a coerigi docens ¶ Hiero nimus. Pinguiſſimus ſermo diuinus eſt. omes Habet in ſe delicias· quicquidò volueris ex ſermone diuino naſcitur ¶ Flieronimus. O& de ſacris ſcripturis auctoꝛitatem non ha/ bet eadem facilitate ↄtemnitur qua ꝓbatur ¶ Gregoꝛius in moꝛ alibo. Scriptura ſacra mẽtis oculis quaſi ſpeculiũ quod dam opponitur vt ibi interna facies noſtra videaturibi enĩ feda ibi pulcra noſtra conſpicimꝰ ibi ſentimus qntum pro ficimus: qntum ve a profectu longe diſtamnis ¶ Gregoꝛius ſcriptura ſacra alindo nobis cibus eſtaliquãdo potus ci / bus eſt in lo cis obſcurioꝛibo quia quaſi exponendo frangit & manducãdo glutitur · potus vero eſt in locis apercioꝛibꝰ quia ibi ſoæbetur ſicut inuenitur ¶ Gregoeius. Scriptura ſa/ cca oſtendit ſtateram ſuam in edificatione mox oſtendit al titudinem in ꝓmiſſione premioe oſtendit horibilem aſpe ctum in terroꝛibꝰ? ſupplicioꝛe recla eſt enim in preceptis al⸗ ta in ꝓmiſſis hoꝛribilis in minis ¶ Criſoſtomꝰ ſuper Ma/ tbeum. Inter mille ſecularium ſermonum talenta vix centũᷣ denarios ſpiritalium poteris inuenire verboꝛum: imo nec de ceʒ qdez obulos ¶ Vſidoꝰ de ſũmo bono. Omis ſcripturax latitudo in oatione dominica· & ſim boli veritate concludit ¶ Vſidoꝛus ibidem. Quantomagis quiſq; in ſacris eloqiuiſ aſſiduus fuerit tanto ex eis vberioꝛem intelligentiam capit ¶ NHugo de archa noe. Sacra ſcriptura eſt liber vite:cuius oꝛigo eterna: cuius incoæpatio eſſentia cuiuis cognitio vita · cuius ſcriptura indebilis cuius inſpectus deſiderabilis · cuiꝰ doctrina facilis: cuius ſcientia dulcis: citius profunditas in⸗ ſcrutabilis cuius verba innumerabilia & vnum tamen ver bum omnia ¶ Hugo de anima Nihil in hac vita dulcig ſen titutł nibil auidius ſumitur nibil ita mentem ab amoe mũ di ſeperat nihil ſic animaʒ contra temptationes roboꝛat niil ita Pominem excitat abiuuat ad omne opus & að omrẽ laboem ſicut ſtudium ſacre ſcriptute ¶ EHugo ibidem. In refectoꝛio ſacre ſcripture tres menſe id ẽ tres intelle cto diui / ne ſcripture ponuntur videlicet hiſtoꝛialis miſticus & mo⸗ ralis. Prima menſa ſimplicibus. Secunda doctoꝛibiis. Ter⸗ cia communis eſt vtriſc;. In prima cibus eſt greſſioꝛ. In ſe/ cunda ſubtilioꝛ. In tercia dulcio?. Prima continet ſapoꝛem exemploꝛum. Secunda vim miſterioꝛum. Tercia dulcedinezʒ moꝛum. Prima paſcit miraculis ſecunda figuris tercia ver / bis ¶ Caſſiodozus. Vere couſcus liber pſalmoum ſermo laudabilis:cura ſauciati coꝛdis fauus interioꝛis hominis. oc cultarum lingua virtutum que ſuperbos humilitati incli⸗ natreges pauperibo ſubdit affabilitate paruulos mitrit ¶ De Secularibus ꝗ ¶ Capitulim: ccxx Mbroſius ſuper Beati immaculati. Incun/bit virtu oꝛalibus. Hunc mundus acipit.qui ad deſiderã / a mirabilia non ſurgit. Seculares enim mentes quanto⸗ magis foꝛis per ſecularia deſideria dilatanttanto magis ſiuũ codis ab eius receptione anguſtant ¶ Criſoſtomus ſuper Matheum. Sicut homo graues Habens oculos melius in lio co tenebroſo q́; in ſole poſitus videt:ſic homo terrenus in è/ renis eſt aſtutus/G in ſpiritualibus cecus ¶Petrus rauéna Hi ſunt martires ſeculi muindi profeſſœes· diſcipuli curie. milites helequini: per multas ſiquidem tribulationes iuſti ĩ trant in regnum ceioꝛum hi tamen per muiltas tribulatio/ nes promerentur infernum ¶ De Securitate ” . ¶ Qapitulum. ccxxj.- Vguſtinus librovconfeſſioñ. Remo debet eſſe ſe / curus in vita iſta que tota temptatio nominatur t qui fieri potuit ex deterioꝛe melio. non fiat etiaʒ x melioꝛe deterio: ¶ Auguſtinus nemo ſecurus eſt in his bonis que poteſt imiitus amittereveritatem autem atq; ſa pientiam nemo amittit imiitus ¶ Hieronimus de clerico muliere. Nunqꝙᷓ; ſecurus cum theſauro tenetur latro inclu⸗ ſus nec infra vnam cauernam habitans cum lupo tutus eſt agnusſic mulier & clericuis ¶ Gregoꝛius in moꝛalibo. Sepe mens dum virtutis ſue ſecuritate reſoluitur · inſidiante ad⸗ lerſario in opinate culꝑe telo perfoꝛatur Ibidem. Inca ſſum munita ſunt cetera: cũ locꝰ vnus de quo hoſti pt aditꝰ nõ eſt mumitꝰ. Ibidem. Sepe quem temptationis certan en ſu⸗ perare nõ valuit ſua deterius ſeciiritas ſtraint ¶ Bernharoꝰ? in ſermone. Nuſqᷓ; ẽ ſecuritas fratres nec in celo:nec in para diſo: multo minꝰ in mindo. In celo enim cecidit angelꝰ ſub ti ſeculi: qui deſperat de adiutoꝛio dei ¶ Gregoꝛiꝰ in prel z met. inbe ſube firn ſtol. en tonim bus & Bug culiſ tis ne caſus necu mitas nicies cum eritſ. duem ri ceat⸗ m dius re in ke nol b, dir nens mo: he Keſſa 6 merſcpon uduladtg tfarnie mitadinli⸗ Ulcemittt ad idi nies glunto⸗ tomagis ſü tors dupe SWüusino dtrnnbirt Denstwina dlaprhane⸗ Ulatones uti astribulane no nommnutur on ſatau rus ettin h, ten a/ 5 dedetco7 rlatnnelu⸗ lupo tutns ounte ad⸗ n. lrcaſum t ditk no erun en ln Pernbard neinpe ungcli⸗ preſentia deitatis in paradiſo adam de loco voluptatis: in mũdo iudas deſcola ſaluatoꝛs ¶ Qaſſiodoꝛus ſupꝑ ps. Nihil poteſt eſſe ſecurius: q; illi omia cõmittere qui notit ſuis cul toꝛibus congrue pro futura patrare ¶ ¶ullius in rethoric a Securitas eſt incomoditates imminẽtes rei inchoate afft nes non fomidare ¶ Seneca. Securitatis magna poæcio eſt nihil inique facere cõfuſam vitam perturbatam potentes agunt.tantum metuunt:quantum nocent ¶ De Senectute (Capitulũ. ccxxij⸗ Vguſtinus. Qum ſibi homines optant ſenectuteʒ quid aliud optant:niſi longaʒ infirmitatem. Idem ps. Sit ſenectꝰ noſtra puerilis:ee puericia ſenis ne ſapientia ¶ Auguſtinꝰ in ſermone. Infantia veſtra inno/ cẽtia ſit.puericia reuerentia adoleſcentia pacientia.iuuentꝰ virtus: ſenium meritum:ſenectus nihil aliud q́; canus ſapi / enſq; intellectusſ Auguſtinꝰ ibidem. Qum cuncta vicia in ſene ſeneſeant.ſola auaricia iuueneſcit¶ Ambroſius in ex ameron. Quid naturam accuſas o Homohabet illa impedi/ mẽta quedamſenectutem s infirmitatem· ſed ſenectus ipſa in bonis moribv dulcioꝛ: in cõſuijs ſubtiliozꝛ ad cõſlantiam ſubeunde motis potioꝛ ad reprimendas libidines fo tio· in firmitas coꝛpoꝛis ſobrietas eſt mentis ¶ Hieronimus in epi ſtola. Nemo enim tam fractis viribo & decrepite ſenectutis eſt. vt nõ ſe putet vnum adhuc annũ eſſe victurum ¶ Hie/ ronimus in epiſtola. Omes pene virtutes mutantur in ſeni / bus· creſcente ſola ſapientia decre ſcunt cetere virtutesi Hugo de clauſtro anime. I nter omnes abuſio nes Huius ſe culi ſola maioe eſt ſenis obſtinatio:qui moti ꝓximis moꝛ⸗ tis nõ abhoeret aduentum ¶ Hugo. Tres ſunt nuncij motꝰ caſus:infirmitasſenectus caſus dubia infirmitas grauia ſe nectus certa nunciat: caſus nunciat moꝛtem latentem: infix/ mitas apparentem: ſenectus preſentem Criſoſtomus. Ca/ nicies tũc eſt venerabilis:quãdo ea gerit.que caniem decent cum vero iuiieniliter ↄuerſatux:plus iuuenibus ridiculoſus erit ¶ Cyprianꝰ. Plus omnibo religioni operam dare ſenibo ↄuenit:quos preſentis ſeculi fl oꝛida etas etas tranſacta deſe rit ¶ Caſſiodoꝛꝰ in epiſtola. Nihil eſt q& ſenectuti magł no ceat:ac dies homĩs magis abreuiat ꝙ; triſticia: languoæ ani/ mi:atq; ira:nihil enim eſt hylari ſen? ctute hylaritate iociin dius ¶ Seneca in epiſtola. li. Nihb turpiuſ eſt:q́; ſenex viuie re inſipiẽs. Idem num era ãnos tuos & putebit eadem velle qd volueras:moꝛiãtur ante te vicia. Ideʒ. Deſine velle ſenex q̃ noluiſti puer ¶ Seneca ibideʒ. Monſteo ſimilis ẽ auaricia id eſt vt nec ſapiẽtia noſtra ſit cũ ſuperbia.nec humilitas ſi ſenilis . qui a ſtulcius eſt· vt dici ſolet &; via deſiciente augere viaticum. Iem. Anus cum ludit:moꝛti delicias facit· heu q; miſerum eſt fieri metuendo ſenem ¶ Innocentius de vil con ditionis humane. Senex facile prouocatur cito credita tar de diſcredit tenax & cupidus:triſtis a querulus velox ad lo quendum:. tardus ad audiendũ laudat antiquos ſper⸗ nit modernos.vituperat preſentia commendat preterita ſu/ ſpirat & anxiatur toꝛpet infirmatur. Vnde poeta· Optamꝰ ſenium: cum venerit eſt male ventum . ¶ Seruitus ¶ Capitulum.ccxxnj· guſtinus libro.mij. de ciuitate dei. Bonus ſerui/ at liber eſt: malus autem ſi regnat ſi ſeruus eſt:nec ius Hominis ſed quod grauius eſt tot domino gituix · vel dilectione ir ritetur.vel cuꝑiditatibus ducitur vel ĩ dignatione exaſperatur . vel in erroe deicitur ſeruilis enim eſt omnis p aſſio ſ Innocentius de vilitate cõditionis hiima ne. O extrema conditio ſeruitutis. natura liberos genuit ſed foꝛtuna ſeruos conſtituit:ſexruus cogitur pati & nemo ſini/ tur compati. doloꝛe compellitur & nemo condolere permitti tur ¶ Sene ca in epiſtola. Qui ſeruitutem contem pſit.in q̃li bet turba dominantium liber eſt ¶ Seneca. Pauci ſeruitus plures ſeruitutem tenent Idem. Qui in ſeruos ſuos iraſcit & crudelis eſt: ſatis oſtendit poteſtatem aduerſus alienos ſi bi defuiſſe. IdemSeruis tuis hylarem te preſtes: non ſuper be:ſuperioꝛem te colant potiuſe; timeant ¶ De ſeruicio ¶ Capitulum ccxxinij. anime tuedeo ſeruiat anima tua debes regi vt poſ/ is regere ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia. Nemo enim poteſt in vna ead bus gratum exiſtere: nam deo amicum ſe negat qui eiꝰ pla cet inimico ¶ Gregoznis in moꝛalibus Non nulli terreno iudici etiam tota die aſſiſtere foꝛtes ſuntin oꝛatione vero co ram domino & vnius hoꝛe momento laſſantiir ¶ Caſſiodo rus ſuper pᷣs. Deus ſuſtinet vt coꝛrigat flagellat vt erudiat probat vt preſtet · ſi fas eſt vt celum non cooperiat terram· poteſt fieri vt dominus non protegat ſibi puriſſime ſeruien tem ¶ Senea de ſententijs oꝛatoꝛum. Hec eſt conſuetudo no ſtra o diuites tamdiu coedi vobis ſumus· q; diu vſui in / iuriam vocetis finem ſeruitutis ¶ Seneca in ꝓuerbijs. Bono rum crimen eſt officioſus miſer heu q́; miſeze eſt diſcere ſer uire niſi ſis doctus dominari. Silentium vbi taciturnitas ¶ De ſimpli citate C Capitulumccxxv uot vicioum ¶ Ambroſuis. Seruit quicunq; vel metu frã Vguſtinus ſuper Iohãnem. Vis vt ſeruiat caro tua mq; re omnipo tenti deo ſeruire: atc; eius hoſti / expli (E. licae Ctes innoc (Be⸗ nis in bum las ſn ſine ſ Virtu Venn ned mer ſciti AMn, ſulho Siood mini⸗ vele⸗ ceptt Vtroc nis v rex . —— — — W vf— Nrkalgen 8 NN Nredte SNelor L s ſe: Dketerinſ 20und te⸗ ons bnn krulseſne iot dmvn Wmnſt ductur i ſemuisenmn ons Sgenuit i ANNdin Aertpemitt tnpſtinl uc ſcnums csſuos nor non ſut a ddd 1s teginth enin wet eüso tqniebpe⸗ rwno oreweo co (CURo u Zudit etat nam me etuen ſendon u n cbison diecel⸗ turni lumc Vguſtinus. Habeto ſimplicitatem columbinam. ne tibi ꝙ malum machineris: & ſerpentinam aſtuciaʒ de cuiuſq́; ſubplanteris inſidis quia non multum diſtat in vicio decipere vel decipi Auguſtinus in omelia. Simplex eris ſi te mundo non implicaueris ſed explicauerꝰ explicãdo enim te a mundo ſimplex.implicando duplex erꝰ ¶ Hieroni mus ſuper criſ. Prudentia abſq; ſimplicitate ma/ licia eſt & ſumplicitas abſʒ tatione ſtiiticia nominatur ¶ Gregoꝛuis in moꝛalibo. Nihil ſimplici coꝛde felicius qa qui innocentiam erga alios exhibet. nihil eſt q& pati foemidet ¶ Bernhardiuis in ſermone. Omnibus nobis in conuerſio/ nis inicio nulla virtus magis neceſſaria eſt. q; ſimplicitas humilis & grauitas verecunda ¶ Beda in omelia. Simplici tas ſine rectitudine diſſoluta eſt & ſtulta: rectitudo autem ſine ſimplicite auſtera nimirum exiſtit a dura vnde vtrac; virtus coniuncta perfectum reddit hominen ¶ De Symonia ¶ Capitulum ccxxvi. Mbroſius in ſuo paſtoꝛe. Nam && lepram cum yeſi a ſancto ſuſcepiſſe ſe credant helyſeo:qui gradum cer dotalem ſe exiſtimant pecumis comparare Jieronimꝰ in epiſtola. Sepe ſiniſtra principia ad felices ꝓ ueniunt exitus· vt iacob per ſupplantationẽ peruenit ad be / nedictionem vt fruges que leproſa manu ſeritur.munda ta men metitur vt ex adultecino concubitu pulcra ſoboles na ſcit ur. Sic & pecunia que per ſimoniam acquiritur: felicem exitum habet: cum pauperibus pro futura erogatur ſed ni hil hoꝛum ſimoniacis patrocinatur I¶ Gregoꝛiꝰ in regiſtro R * . L2r3jʒjrʒ..141ʒ säs „ õ — — —,— miniſter vel notarius non debet in oꝛdinatione eius vocem vel calamum vendere( Petrus rauẽna in epiſtola. Certe ac ceptłoꝛ eſt apud deum iuſticia qᷓm prebenda: ideo cum in vtroq; poſſit ſimonia committit:damnabilioꝛ tamen eſt om nis venalitas in exhibitione iuſticie qᷓm in venditione deci/ me vel prebende ¶ De ſobrietate DCapitulum. ccxz vij. Vguſtinꝰ li.ad ſacras vgines. Sobrietas ẽ mentis ſenſus membroʒe omniũ copiſq; tutela.caſtita⸗ is pudicicieq; munimẽ pudoei pxima: amicicie pa ciſq; ſerua-honeſtati ſemꝓ cõiuncta-eri minũ.vi cioꝛoq; oĩm ꝓfuga ¶ Auguſtinꝰ ibidem. Sobrietas temeritatem fugit . rericula cũcta declinat mutuis officis obtempoꝛat ſupbiã deteſtat᷑·do muʒ familiamq; cũ moderatione gubernat fidez ſbi cõmittentibo ſeruat ¶ Criſoſtomꝰ. Simplicioe victus 235 Sicut epiſcopum non decet manum qm ponit vendere: ita educati: diuilcioꝛ eſt aſpera vi menſa mediocris plurimum iocunditatis habet a volupta/ tis. ecõtrario vero diuitũ menſe execrabiles quidem & hoeri de ac membroz cõtaminationis plene ¶ Origenes in ome / lia. Sobrietas omniũ virtutum eſt materecõtrario ebrietaſ omniũ vicio ¶ Caſſiodoꝛꝰ ſuper p̃s. Ebrietas felix: ſacietaſ ſalutaria: que quãto copioſius ſumit᷑: tantomagis ſobrieta/ tem men tibo don are dignatur ¶ Boecius de conſo· Paucis enim minimiſq; natur a cõtenta eſt. cuius ſacietatem ſi ſuper fluis velis vrgere aut in iocũdum q&ᷣ infuderis fiet: aut no/ xium ¶ Seneca in epiſtola. Hanc ſanam & ſalubrem foꝛmã vite tenete:vt coꝛpoꝛi tantũ indulgeatis:quãtum bone vali / tudini ſatis eſt· cibus famem cedat pocio ſitim extinguat. veſtis frigus arceat· domum munimentum ſit aduerſus in feſta coꝛpoꝛis ¶ Seneca. Sine faſtidio implendus eſt venter quid enim ad rem pertinet quid accipiat perditurus quic / quid aceperit ¶ Tulius de offi. Sobrietas eſt affectus mo⸗ derationis ↄtra incentiua crapule.a diluuiũ ebrietatis guſtinus de ciuitate dei. Rullo modo fit minoe ac cedente ſuue ꝓmanente conſoꝛte poſſeſſio bonitatis o dius indiuidua ſocioruʒ poſſidet caritas ¶ Gregoꝛius in omelia. Tollerandi vbiq; ſunt ꝓximi: quia abel fieri non va let quẽ malicia caym nõ exercet ¶ Criſoſtomuis ſuper a/ theum. Bonus malo ſi cõneétitur vt aut pares redduntur . aut cito ab inuiceʒ ſeperant? amicicie enim paret aut querũt aut faciũt¶ Criſoſtomꝰ ibidem. Reꝝ natura ſic eſt.vt qndo bonus malo ↄiungit᷑:non ex bono malus melioetur · ſed ex malo bonus cõtamiatur diuerſitas enim rey munq; Noteſt Hhabere concoꝛdiam& multos ſe llicitat ſocietas nep handa ¶ Bernbardus de ↄſideratione. Vicioſus ↄſcientias vicioſo/ rum nõ refugit a vbi omes ſoedent vnius minime fetoꝛ ſen⸗ titur ¶ Vſidoꝛus de ſolilo. Meliꝰ eſt habere maloꝝ odium q́; conſoꝛtium ſicut bo na multa habet cõmunis vita ſancto rum. ſic plurima mala ſocietas affert maloꝛe ¶ Hugo libro de anima. Amabilis ſocius omnibus eſt officioſus & nulli oneroſus quia deuotus ad deum benignus ad ꝓximum ſo brius ad mundum ¶ Petrus rauẽna. Melioe eſt ſocietas ſim plicis inter ſapientes futriti: quã prudentis cum lectatoeibo vita ſapientis inter ſapientes: qm dulcis inter inſipientes ¶ Seneca epiſtolaxi. Magna pars pecatoum tollitur ſi pecatori teſtis aſſiſtit:aliquem babe / at animus quem vereaturcuius auctoꝛitate ſecretum ſuum „ * ¶ De Societate (Capitulum ccxxvnj. imo poſſeſſionem bonitatis qnto latius tanto conz- ſan aſtel ſde voſt bib⸗ Via lins de attol batil te ſal ceſſan Ane⸗ dow dum mus delt dadee N ſe m gori⸗ Xtra liſcit Oæn Dremi⸗ ſollien inſerr mum Veris partt ardu plur ſent ltati⸗ Nanohp neen Seresnnong reo titu Efeirſra gsſobrirn onſo Dupe unſſen s erutno Aubeenfun; tumtwrerti tmeltingut 4 * . t Drertsin s Areter edtunnsqiic afernsr breranz odoſtmnar ſaolorute tnsrd (Crtgriur Alelfenmn !) teoi! aRAi aſe Anti rlamtr. M uni e uneybid mtib itoſh nine en in⸗ 1 Alor Mum önujndr Buplen- nlußul loetoft, m eaatan pintes/ Hbgn, Nunt nim — 8 äs ſanctius facit Seneca. Omniũ ſocietatum nulla pᷣſtantio⸗ eſt: q; cũ boni viri moꝛibo ſimiles ſunt fa miliaritate 9iuncti ¶ Seneca epiſtola.vi. Nulliꝰ rei bono ſine ſocio:iocũda eſt poſſeſſio. ¶ dem· Ante circũſpiendum eſt cum quibo edas bibas quã quid edas & bibas. Idem. Comes facundus in via Pro vehiculo eſt ¶¶ De ſolemmtate ðð . ¶ Capitulum ccxxix guſtinus libro dex.coæct. Totiens enim dies nata licios ſanctoʒe celebramꝰ:quotiens virtutes ipſe o* recolimus quibo claruerunt in terris. vt ad gloꝛiaʒ lius a quo totum habuimus referamus ¶ Auguſtinꝰ ibi⸗ deʒ. Helius faceret iudeus in agro ſuo aliq vtile y in the/ atro ſedicioſus exiſteret· & melius ſemine eoæum in die ſab⸗ bati lanam facerent:quã tota die in neomenijs ſuis impudi/ ce ſaltarent Gregoeius in regiſtro. Dominico die a labœe ceſſandum eſt· atq; omni modo inſſtendum omnibus vt ſi qꝗ negligentie per ſex dies agitur. per diem reſurrectionis dominice expietur ¶ Hieronimus in epiſtola. Valde abſur⸗ dum eſt nimia ſaturitate velle honoꝛare martirem quẽ ſcia/ mus deo placuiſſe ieiunijs¶ Gregoꝛius in omelia. Quid / deſt inter eſſe feſtis hoĩm ſi cõti ngat de eſſe feſtis angeloꝛe ¶ Sotlicitudo vel occupatio ¶ OQapitulum ccxxxX. Negoius libro v.moeali. Plus in hoc mundo honoꝛ qꝙ deſpectio ocupat.a magis proſperitatis ſublimi tas ꝙ neceſſitatis aduerſitas grauat. mens dum blã da occupatione premitur libens ad exterioꝛa deriuaturſ Gregoꝛius in moꝛalibo. Non nun q; qui quietus alicuiiis eſ ſe meriti creditur poſitus in quali bet actione dici tur ¶ Gre Soꝛius ibidem. In iſtis viſibilibus que intuemurcoꝛ noſtrũ extra ſe ſpergitur.Se uicqiiid de ſe intrinſecus agatur obli uiſcitux: dum extrinſecus ocupatur ¶ Gregoꝛius i bidem. Ocæupatio ſecularium dignitatum tanto facilioꝛibus vicijs pPremitur quanto maioꝛibus curis grauatur ¶ Cregoꝛiiis ibidem. Sepe miſericoꝛs deus ꝗquos ſuos tenere diligit: eos ſollicite ab exteriobuis actionibus cuſtodit¶ Bernhardiis in ſermone. Preoæupatum quippe ſecularibus negotijs ani mum ſancta delectatio declinat.nec miſceri poterunt vana veris. eterna caducis: ſpiritualia coꝛpoꝛeis. ſumma Vmis vt pariter ſapias que ſurſum ſuntGe quẽ ſuper terraz ¶ Rych / ardus de ſancto victoꝛe. O in felix aĩa quid ſollicita es erga plurima:poero cũ vnum ſit neceſſarium dilige vnũ in quo ſunt omia. G& ibi fige coꝛ tuũ e deſideriu: nam felices illið ci uitatis ciues cuiꝰ participes in idipᷣm: mũdus enĩ tranſit ⸗ cõcupiſcentia eius ¶ Vſidoꝛus eth;̊. Sollicitus dẽ quaſi ſol⸗ lercitus inntum ſcʒ aliquis ex quadam ſo llertia animi ve/ lox eſt ad ꝓſequendum ea que ſunt agenda ¶ Valeriꝰ epi / ſcopus in ſermone. Naʒ ſicut homo nunq innitus bene ſer uit ita nec oœupatꝰò bene ↄmendata cuſtodit ¶ Seneca epi/ ſtola. Vbicũcq; ſumibi mecum ſu mtebus enim me nõ tra do ſed comodo — ¶ Solitudo tumultus ¶ Capitulum. ccxxxj· guſtio? de ſingularitate clerico. Mimis volup/ tatibo ſtimulatur qui non eſt vbi frequẽtia volup tatum. Et minꝰ auaricie moleſtias patitur: qui di/ uitias nõ videt¶ Hieronimus in epiſtola. Sapiens munim ſolus eſſe poteſt habet enim ſecum omes que ſunt. & & fue/ runt boni: & animuz libex & quocũc; vuit ꝓfert & confert & q& cope non poteſt cogitare cõ plectitur· & ſi homĩm in opia erit loqiutur a cũ deonunꝙ vnus ſolus erit Grego rius· Si carni qꝗᷣ licet abſcidimꝰ m ox in ſpiritu q& delectat inuenimꝰ. intentioni quippe anime ſi exterioꝛ euagatio clau diturintetio? acceſſus a pitur ¶ Bern hardè. HMalũ qâ nemo videt nemo arguit vbi aũt non timettr reprehenſoꝛ. ſecurꝰ accedit temptato Origenes in omelia. Quaʒ diu quis per mixtus eſt turbis. & in multitudine fluétuantium volipta tur. nec vacat ſoli deo nec ſegregatus eſt a vulgo. poteſt el⸗/ ſe ſanctus ¶ Valerius maximus Qrates cũ vidiſſet ſecreto ambulantẽ adoleſcentulum interroganit quid illic ſolus fa ceret mecũ inquid loquo. cui cr ates caue inquid rogo 2 di ligenter attende ne cũ homie malo loquarisꝗ Seneca Om⸗ nia nobis mala ſe olitudo Pſuadet nemo enim eſt. cui nõ ſan/ ctius ſit cum quolibet eſſe qm ſecum ¶ Seneca in epiſtola Nil tam damnoſum bonis moꝛibo· q́ᷓ in ſpeclaculo reſidere Seneca Iocundum eſt eſſe ſecum . cũ quns ſe dignum diu / tiſſime quo fruatur efficit. Idem. Non viuas alit er in ſolitu dine aliter in foꝛo. Idem. Fuge multitudinem fuge paucita / tem. fuge etiam vnũ pro populo: populus pro vno ſatis ſunt mihi: ſatis eſt vnus. ſatis eſt millus ¶¶ Seneca in epiſto / ila. Omes vacant qui volunt neminem res ſequuntur . ipſi il / las amplexantur & argumentum felicitatis occu ροnρ eſſe pitãt ¶ S oꝛtilegiũ diuinatio ¶ Capitulũ · ccxxxij. — Vguſtinus libro de natura demonum. Iarro dixit diuinationũm ꝗquatuo eſſe genera terram aquam- rerem ignem: ideſt· geomantiam: ydromantiaae / mantiã pirromantiaz ¶ Auguſtinus libro de ciuitate dei Qui ſuper ſaluatoꝛe ſalutem vult habere & ſine vera ſapien tia eſtimat ſe prudentem fieri poſſe.non ſanus ſed eger. non prud citat Kon 6 de 60 los⸗ i rit tit lie Aaminie i dn . *M ap mnmmerönt Ncun Dmuswoh up ie apren 8 nund u insiſe tpfenkonfer äſtheninin 1s entſ Cren nul euagatio P NAücinenn pretrnioſern Nud umun wdn umWP Uwrlgo wrt e i idiſetſenn Uche ind /egn enbn nGnn ſo enec⸗ in yn/ rann nloreor ſed kogmd aiuernſin m migepuci⸗ nunſic⸗ mecin G Aummpſl nennttntn uli c n. larto odi 2* A/ Nommi; al itn rmwie 1ℳ 70 prudens ſed ſtultus. in egritudine aſſidua laboꝛabit · G& in ce citate noxia: ftultus & demens permanebit ¶Hieromimus Non debemius ſub exemplo ione ſoꝛtibus credere vel lud de actibus apoſtoloꝛum Huic teſtimonio copulare vbi ſor⸗ te mathias in teſtimonmium eligitur ¶ Gregoꝛiꝰ. Siqius ario los: uruſpices vel incantatoꝛes obſeruauetit: aut philace/ rijs vſus fuerit anathema fit ¶ Vſidoꝛus libro ethi. Soꝛtile / gium eſt quoddam genus culture vdoloꝛum ex demonum conſultationibus futura predicando C1 De Sre MM . Z Chpitulumm: cexxxii. — Buſlinus De caritate. Qui⸗ gaudet de ſpe tenebit 2 rem:qui autem ſpem non habet:ad rem non poter? peruenire Auguſtinus in enchᷣ. Eides credit: ſpes Caritas deant ſed ſine fide eſſe poſſunt ¶ Ambroſius. De di dia Humana defecerĩti Hieronimus & Seneca. Ome op? leue fiełi ſolet: cum eius precium cogitatur:ſed ſpes premij ſolacium fit labois ¶ Gregoꝛius in moalibus. Spes i in eter nitate animum erigit: & idcirco nulla mala exteriꝰ que tol/ lerat ſentit ¶ Gregoeius in moœalibus. De ſpe incaſſum pre ſumit:&iii timere deum in ſuis operibus rẽniit. Idẽ. De creæ toe deſperare eit ſpem in creaturam ponere ¶ Bernhardus in ſermone.Si mihi premia promittunturper te obtinenda ſperabo · ſi inſurgant aduerſum me prelia ſi ſeuiat mundus ſi fremat malignus ſi ꝓpria caro aduerſus ſpiritum concu/ piſcit. ego i in te ſperabo ¶ Bernhardus ibidem. Tria conſide/ ro in quibus tota ſpes mea conſiſtit caritatem adoptionis. veritatẽ ꝓmiſſionis.poteſtatez redditionis ¶ Caſſiodoꝛꝰ ſu per p̃s. Spes eſt virtus qua ſperamus premium vite eterne iuſtoꝛum meritis ceddendum ¶ Seneca in epiſtola. Spes eſt Vtimum aduerſarum rerum ſolacium memoꝛie minimum uiſe⸗ tribuit plurimurn De ſpiritu ſancto Vaguſtimis in epiſtola. Sallczii ſemper in me opoᷣ ſpira vt cogitẽ cõpelle vt faciam: ſuade vt te diligã cõfirma me vt te teneam:cuſtodi me ne te pdam ieronimꝰ ſup marcum. Spiritus.ſapientie negligentiã in pigre repellit: pirit? intelligẽtie diligentiam tationabiliter qᷓ rit. ſpirit? cõſili ꝓuidentiam prudenter inuenit: ſpiritus foꝛ t itudinis virtutis in ſtigationes foxtiter retũdit · ſpirit ſcien/ tie oblinionẽ lubric⸗ diu eſſe integre nõ ſinit· ſpiritꝰ? pietat R DUMWẽ èð DM ’ uinja nmiſer atione tunc ſperandum eſt amplius: cum preſi/ T Capitulum. ccxxxIII. humanam fr agilitatẽ clementer indulget ſpiritus timœis dei in Puidam ignoꝛantiaʒ; ardenter decoquit && bene replet ¶ Hieconimꝰ ibidem. Sapientia domũ edificat · intelleétus guber nacula inuenit ↄſilium bona diſcreta facit. virtus in pacientia animam poſſidetſcientia diuiitie:dei a ſalutis acꝗq runtur: pietate ꝓſperitas preſentis vite a future conſiſtit:ti moꝛe humanitas ↄoſeruatur & omne peœ atum expelliturſ Gregoꝛius in moaliw. Habitare in cope animam probãt vVitales ſenſus coꝛpoꝛis Habitare in anima ſpiritum probat vita ſpiritualis illud ex viſu e auditu dinoſcitur · iſtud ex caritate & humilitate ceteriſq; virtutibus comprobatur ¶ Gregoꝛius in omelia. Spirituſſandus in columba & igne apparuit:quia om ne coꝛ qꝗ eius gratia tangitur & manſue tudinis lenitate trarquillum: & zelo iuſticie fit accenſum ¶ Gregoꝛius in omelia. In terra datur ſpiritus vt diligatur ximus ecelo datur ſpiritus vt diligatur deꝰ. ſiciit ergo vna eſt caritas. 6 duo ꝓprecepta ita vnus ſpiritus duo donaſ Bernhardus in ſermone.Spiritus hieſu:ſcilicet bonus ſcili / cet ſanctus: ſcilicet rectus: ſcilicet dulcis: ſeilicet foꝛtis infix/ ma roboꝛans:aſpera planans. co:ꝛ da puxificans ¶ eo papa in ſermone.O quam velox eſt ſerino ſapientie: & vbi deus magiſter eſt cito diſcitur q docetur ¶ Beda in omelia. Nul la in diſcendo mora eſt: vbi ſpirituſſanctus doctoꝛ adeſt ¶ De Studio ¶ Capitulum ccxxxv. Humilitate induti criſtiana: diſcant non cõtem nerxe quos ↄgnoſcunt moꝛum vitamq; verboꝛum deui/ tare ¶ Hieronimus. Sic ipſa lectis temperatura tibi finez cõ ſilium non laſſitudo imponat ¶ Criſoſtomus. Omnino ini⸗ quum eſt nobilioꝛa ingema ſtudijs dehoneſtari moꝛi bo · G& eos quos ardiia grauia expectant officia voluptatis va nitatibo occupationis agitari ¶ Vſidoꝛus de ſummo bono. Om nis profectus ex lectione & meditatione procedit:que enim neſcimus lectione diſcimus:que diſcimus meditationi bus conſeruamus ¶ Origenes· Punge oculuʒ G& dabit lacri mam ſtringe mentem & dabit intelleétum nihil enim tam incredibile quod nõ diſcendo fiet probabileſſ Hugo libro tercio dydaſcol Tria ſunt ſtudentibo neceſſaria naturaex⸗ ercicitim:diſciplina. In natura cõſideratur vt facile audita p cipiat firmiter tenentin exercicio vt laboꝛe e ſedulitate na / turalem ſenſum excolat in diſciplina vt laudabiliter viuẽs moꝛes cũ ſcientia cõponat. Tria ſunt que precipue ſtudij le gentium obeſſe ſolent · ſcilicet negligentia:imprudentiaa foæ runa ¶ Hugo ibideʒ. Noli cõtemnere minima da paulatim nlinis go in epiſtola. Sedulo monẽdi ſunt ſcolaſtici. vt der . err victe ldem trahe dis dig ris belunx ſonel Pwor ſtere doi⸗ nor⸗ conſ q pien 4 Imu viue ſed 0 iitngine aherge nglech et sn 17 ſahns d econſiſtt nenpeſſtitſ manprobit Wumpeobat . ſede nprabanuſ lunba gigre nur ammii Mtameun’ tdügtur ſeutagovn 10 tbonus ſclti ds e Aopap⸗ de Kbius nomdael dan N R t ſcolaſtci or cotemnete dcrum dei/ nWrd 8Ommimoin ximorb oluptatiss: 4 ummo bon, pnantl sranot & dade lct bilaintm bo minrter cie Audita p dultuten bitter vus preſtdl Unta“ N S defluit qui minima contemnit ſi primo alphabetuz diſcere ↄtempſiſſes vtinam inter gramaticos tantũ nomen nõ ha⸗ beres ¶ Hugo ibidem. Prudens lectoꝛ vel auditoꝛ omnes li/ nter audit ommia legit:non ſcripturamnon perſonam. nõ doſtrinam ſpernit ab omnibus indifferenter quid ſibi deeſt & q& deeſſe videt querit:non tantum qᷓntum ſciat.ſedð quan tum ignoat & deſiderat HNugo ibidem. Studium eſſ aſſi/ dua & ſagax retractio cogitationis qd inuolutum explica re niteris vel ſcrutaris penetrare occultum. Ibidem. Medita⸗ tio eſt frequens cogitatio· modum. & cauſam. Ge ra tionem vniuſquiſq; rei inueſtigaris. Idem. Studiiim eſt amimi aſſi/ dua &ο& vepemens applicatio. & ad q agendum cum ſũma volũtate occupatio ¶ Seneca in epiſtola. Studia te clarum 2 nobilem efficient · ſine ſtudio eger eſt animus. I dem Stu⸗ dio me dabo:omnia alia negligenda ſunt vt huic aſſideamꝰ Idem. Omne quidem tempu s vdoneum eſt ſtudio ſ alutari ¶ Seneca in epiſtola. Ocium ſine literis moæs eſt. & viui Ho minis ſepultura alit lectio ingenium & ſtudio fatigatum. Idem. Non refert quam multa ſciat luctatoꝛiſi ſcit quantuʒ victoꝛie ſatis eſt. ſic in ſtudio multa delectãt · pauca vincũt Idem. Qertis ingenijs innutriri etiam immoꝛari velis aliq trahere qd in anĩo fideliter ſedeat¶ Seneca in epiſtola. Stu/ dijs 7 diuitiis pariter vacare non potes- nec animam illam dig natur habitare ſapientia: quam videt ſactam in deſide⸗ rus curis tempoꝛalibo inuolutam. Idem. Laboe ſcolaſticuſ ocium eſt· ſed ocium negocioſum e qãᷣ animum reddit ad honeſta ſollicitum · ſi vis vacate animo aut Pauper ſis aut pauperi ſimilis otet: multis enim ad phabitandum obſi/ ſtere diuitie· paupertas autem expedita eſt & ſe ecura ¶ De ſtulticia Capitulu m. ccxxxvj. Mbro ſius. Reſcindenda eſt inſipienti poteſtas.non addicienda libertas inſipientis in libertate ruina ve 4 ementioꝛ eſt ¶ Gregooꝛius in moꝛalibus. Stulti tã to intentius de alienis iudicant quanto ſua profundius ig norant. Idem· Stultus viator eſt qui in via amena Prata conſpiciens: obliuiſcitur quo tendebat. Ibidem. Tanto quiſ/ q; intus amplius ſtulcior fit· quanto conatur exterius ſa/ piens videri ¶ Vſidoꝛꝰ libro ethi mloyax. Stultus eſt qui per ignomĩam non ↄmouetur ad doloema ́ non mouetur iniuria ¶ Señ.Inter cetera mala hoc hẽ ſtiilticia ſemꝑ incipt viuere ¶ Seneca. Stulto nulla re opus eſt · nulla re vti ſeit· ſed omnibo eget. Idem. Omnis ſtulticia labocat faſtidio ſui · Pumilis res eſt ſtulticia abiectio ſoꝛdida ſeruiliſ. multis affe ibus a ſeuiſſimis ſubdita · Ideʒ in epiſtola. Si qᷓndo fatuo delectari volo:nõ eſt mibi longe querendus.me rideo ¶ De ſubiectione ¶ Capitulum.ccxxxviij egoæius in paſtoꝝ. Curandũ eſt vt redoꝛem ſub / ditis. 6 matrem pietas& patrem exhibeat diſcipli⸗ na. atq; inter hec ſollicita circũſpectione ꝓuidendum ne aut diſtrictio rigida: aut pietas ſit remiſſaſ Gregoꝛius in regiſtro. Sic ergo ſubiectos ſollicitudo laudabilis exhi⸗ beatii cũ manſuetudine diſciplina ſic cum diſcretione cor⸗ redctio:iram benignitas mitiget benignitatem zelus exacuat & ita alteze cõdiatur ex altero· vt nec immoderata Vcio piꝰ &̃ optet affligat. nec itex frangat reétitudinẽ diſeipline re / miſſio ¶ Vſidoꝛꝰ de ſũmo bono. Non erit caro ſibiedta aĩe nerc vicia rationi. ſi animus nõ eſt ſubditus creatoꝛi· ũc aũit recte nobis ſubiciuntur omnia que ſub nobis ſunt ſi nos ſubijcimur ei: a quo nobis illa ſubiesta ſunt ¶ Suffragium (CQapitulum. ccxxxvnj· * Vguſtinus. Sunt quos nihil adiuuant oꝛati ones ꝗᷣ fuunt ꝓ mortuis: ſiue pro eis fiant quoꝛe tam mala unt merita vt nec talibus digni ſunt adiuuari: ſiue ꝓ quoum tam bonavt talibus non indigeant adiuuamen tis ¶ Auguſtinus Non eſti memuiſ ad motuos quoꝝ curã agimus puenire:niſi qct pro eis ſuuie altaris: ſiue oꝛationum ſiue elemoſinase ſacrificus ſolenniter ſuplicam us ¶ Augu/ ſtinus libro queſtionum. Tempus qd inter homĩs mœtem & vltimam reſurrectionem poſitum eſt animas abditis re⸗ ceptaculis continet ſicut vnaqueq; digna eſt vel requie vei erumpna. eo ꝙ ſortita eſt in carne duᷣ viueret:neq; ne gau dium eſt defunétoꝝ animas pietate ſuoꝝ viuentium rele⸗ uari. cu m ꝓ illis ſacrificium mediatoris offertur vel elimo/ ſine in eccleſia fiunt ¶ Auguſtinus ibidem. Qum ergo ſacri ſicia ſiue altaris: ſiue quaecunq; elemoſinazʒe P baptizatis deſunctis omnibo offerũtur pro valde bonis gratia actio/ rnes ſunt pro nõ valde bonis propiciationes ſunt: pro valde malis etiam ſi nulla ſunt adiuuamẽ ta motiuoum quaiet/ cunq; ſunt conſulationes viuoum ¶ Auguſtimis ibidem. Monumenta non ob aliud dicuntur: niſi ꝙ bij qui viuenti um oculis mote ſubtracti ſunt: ne obliuione etiam coꝛdib ſubtrabantur: in mefnoꝛiam reuocent& admonendo faciãt cogitari: vnde monumentum eo quod moneat menteʒz nun cupat᷑. Ad hec ergo ſunt adiuuamenta m oꝛtuoꝛum vt dum homines recolant vbi ſunt poſita eoꝛum quos diligunt coꝛ / poꝛa: eiſdem ſanctis illos tanquaʒ patronis ſuſceptos apud deil tia⸗ les ſie — fimlisi ernde mdn ncande betdiop epudenden (Crgni laraddecde: elseugu entlaope edipinere ſbieai⸗ Numirii bösſuntſe RGNN uorun tardiudarnſine mtndiwmnen mosqborcn vmis mui s rbditi NANN retneq egn Uentium t⸗ ut ielennx umttoo ſt ptaytyis Gtr xid unt. nucle cunn glat/ mns bien, an iun Kum N mondofn trentut⸗ deum adiuuando G& ozando cõmendent ¶ De ſuperbia Capitulum ccxxxix. Vguſtinꝰ. Magna eſt miſeria ſuperbus homo:ſed maioꝛ miſericoꝛdia humilis deus · flecamur facile ne frangamur ¶ Auguſtinus de natura & gratia. etera vicia in malefactis valent ſola ſuperbia etiam in re/ cto eſt cauenda ¶ Auguſtinus de ciuitate dei. Audeo dicere ſuperbis:vtile eſt cadere in aliquod apertum & manifeſtum pecc atum. vt diſpliceant qui iam ſibi placendo ceciderant Salubrius enim petro diſplicuit quando fleuit: q; ſibi pla⸗ cuit quando preſumpſit. Hoc etiam dicit ſac: ps. Imple fa/ cies eoꝛum ignomĩa a querent nomen tuum domine ¶ Au⸗ guſtinus in ſermone. Si vix toller atur diues ſuperbiis pau perem ſuperbum quis ferat. Idem in ſer mone. Vermis diui tiarum eſt ſuperbia · difficile eſt vt non ſit ſuperbus qui di/ ues eſt. tolle ſuperbiam d iuitie non nocebunt ¶ Auguſtinꝰ Quid prodeit diſpergenda dare pauperibus & pauperem fieri· cum anima miſera ſuperbio efficitur diuicias contem nendo:q̃m fuerat poſſidendoſ Auguſtimus in epiſtola. Hu militas homines ſanétis angelis ſimiles facit a ſuperbia ex angelis demones facit ¶ Auguſtinus de confli. Superbia di cit multis imo pene ommbus melioꝛ es verbo ſcientia diui⸗ tus honozibus & cunctis carnalibus vel ſpiritualibus ſup petunt cariſmatibuscunctos ergo deſpice. cuinctis te metip ſum ſuperbioem attende Hieronimus in epiſtola. Super/ bia natione celeſtis ſublimium appetit mentes quaſi ad proprios reuolans oꝛtus. appetit gloꝛiam & puritatem ho/ minum irxrumpere que de gloꝛia && puritate angeloꝛum eru pit vt quos imuenit participes nature-faciat conſotes ruine ¶ Gregoeius in moꝛalibo. Vicium ſuperbie ab ipſa radice ſe candum eſt vt dum latenter oꝛitur tunc in gloꝛianter abſci datur nature ꝓuectu vigeat · ne vſu roboꝛetur ¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Radix quippe cuncti mali & regina omnium vicioꝛum ſuperbia eſt de qua ſcriptura atteſtãte dicit᷑. Iniciũ omis peccati ſuperbia. Septem principalia vicia de ſuper bie vitulenta radice proferunt᷑ a bis ſeptem ſuperbie vicis nos captos dyabolus tenuit: idcirco redempto noſter ad ſpiri/ tuale liberationis bellum ſeptifoꝛmis gratie plemis venitſſ Gregoꝛius in moꝛalibo. Quatuo= ſunt ſpecies quibus omnis tumo arrogantiũ demonſtratu cũ bo nũ aut a ſemetipſis bre ſe eſtimant aut ſi ſibi datũ deſuper credũt. ꝙ ſe acepiſ ſe meritis putaãt aut certe cũ iactãt ſe habere qd nõ ha bent aut deſpectis ceteris ſingulariter videri appet unt habere qqᷣ habent ¶ Bernhardꝰ in ſermone. Septempliciter occupauit nos lepra ſuꝑbie:ſi in ꝓprietate poſſeſſionum:in gloꝛia veſti um in voluptate coꝑm in oꝛe q ſimiliter & in coꝛde. In oꝛe cum in aduerſis murmuramuſ. æ in ꝓſperis arroganter cõ mendamus in coꝛde ꝓpria voluntas & proprium conſiliuz ¶ Bernhardus in ſermone. Supbia de ſupernis celeſtibv ad ima precipitat. Humilitas ab imis ad alta leuat angelus in celo ad tartara coxruit homo immũdo ad celum aſcenditſ Vſidoeus ethi.Superbus dictus eſt quia ſuper vult videri ck eſt. qui enim vult ſuperg redi qat eſt ſuperbus eſt · Idem Arrogantia eſt animi motus quo quis mouetur ad iactan/ dum ſe habere q& nõ habet Origenes in omelia. Quid ſu perbit terra a cinis: vt homo arrogantia ſubleuetur oblit? quid erit& ́m fragili vaſculo ↄtineatur& quibo ſtercori/ bus immerſus ſit& qualia ſemper purgamẽta de ſua carne ꝓiciat ¶ Hugo iactantia eſt faſtu mentis id agente:maioꝛa c ſunt de ſe ꝓmittere. Idem. Superbia eſt elatio vicioſa:que inferioꝛem deſpiciens:ſuperiosibo a paribus ſatagit dnariſ Hugo de anima. Superbia in celo nata eſt:ſed velud imme/ moꝛ qua via nide cecidit illuc poſtea redire nõ potuit¶ Hu go de clauſtro anime. Quatuoꝛ eni m ſunt que trahunt ela/ tionis currum: ſcilicet amoꝛ dñandi amoꝛ ꝓprie laudis con- ternptus inobedientia · rote vero ſunt iactantia mentis arrogãtia: verboſitas & leuitas auriga in hoc curru eſt ſpi / ritꝰ ſupbie amatoꝛes mũdi ſunt qui feruntur in hoc currii infrenes ſunt equi volubiles rote auriga puerſus a qui poꝛ tantur infiemus Caſſiodoꝛꝰ ſuper pᷣs. Supbia de angelo dyabolum fecit&& homini moꝛtem intulit a cõceſſam beati/ tudinem vacuauit omniũ malo mater ſceleruzʒ fonsvena nequicie ¶ Innocentiꝰ de vilit.ↄditionis humane. Superbia turrim euertit linguam cõfudit. ꝓſtrauit goloyam.ſuſpen⸗ dit vriam interfecit nichan oꝛem. ꝓpemit anthiochum pha/ raaonem ſubmerſit ſemiachib interemit. ſedes ducuz ſu / perboꝝe deſtruxit & radices gentium ſupboꝝ arefecit ¶ Se⸗ neca in ſententijs oatoꝛuim. Nunqᷓ;; in ſolido ſtetit ſuperba felicitas.ẽe in gentium impioꝛum. magna faſtigia obliuio/ ne fragilitatis humane collapſa ſunt De ſuperfluitatt (Capitulum. ccxl. Vguſtinus in epiſtola. Nihil tam neceſſarium q̃m ↄgnoſcere quis non ſit neceſſarim ¶ Hieronimus ĩ & humane ſuœurere imbecillitati quos nudos natura pro fudit hec vna axppellanda eſt tunica & quicquiò in pᷣſentibo piſtola. Quicquið copoꝛa noſtra defendere poteſt vtrum ꝓpter inopiam verboꝛiu: aut ꝙ ſtultus eſſet taceret ali mentis eſt neceſſarium· hec vnius diei victus appellat N ¶ De ſuſpitione ¶ Lapitulum ccxlj. M Biſoſtomus ſuper matheũ. Sicut difficile eſt aliquẽ ſuſpicari malũ qui bonus eſt:ſic difficile eit aliquẽ ſuſpicari bonũ qui ipſe malus¶ Criſoſtomꝰ. Om/ n . nis homo ſe eſtimat altee: fonicarius nemineʒ putat caſtũ caſtus de fornicario non facile ſe uſpicatur ſuperbus nemi/ . nem putat humilem humilis neminem putat eſſe ſuperbuʒ: n ſic qui nõ eſt ex deo ſacerdos: nemine; putat ſacerdotem ex n deo ¶ Vſidous de ſũmo bono. Eacilius vicia vniuſcuiuſq; wv D qm virtutes intendimus: nec quid boni quiſq; geſſerit ag⸗ di⸗ noſcere ſed quid mali egerit ꝓſcerutemur ¶ Seneca libro mo⸗z dt ali · Hoc habet omnis inſanus vt q ipſe inſanit in idem pu ſ tet ceteros ſeuire W de ¶ De taciturnitate ¶ Capitulum ccxlij Aun NMbroſius de officijs. Qu am pliuixes vidi loquendo ue peccatum incidiſſe: vix quẽq́; tacendo: ideocq; tacere riſ rnaoſſe difficilius eſt.qᷓm loqui . Scio loqui pleroſq; nne, cuùm tacere neſciant: rarum eſt tacere quẽq́;. cum ſibi loqui H nihil proſitſapiens eſt ergo qui nouit tacere ¶ Hieronimꝰ tdaa in epiſtola. Diu conſidera quid loquendum ſita adhuc ta/ M cens prouide:ne quid dixiſſe peniteat. Sapiens vt loquatur tos multa prius ↄſiderat·quid·aut cui:quo loco: vel tem pe di/⸗ tcH cat vñ poeta. Perpendit ſapiens quid:qmodo: qndo loquat᷑ m Profert inſipiens ſubito quicquidò meditatur ¶ Gregoꝛius poe R in moꝛalibo. Iile recte ſcit dicere: qui a oꝛdinate nouit tacere NANH ¶ Gregoꝛiꝰ in paſtoꝛali. Plurimuũq; nimis taciti: cum iniu / Nn ite aliqua paciuntur: eo in acrivem doloꝛem prodeunt vui/ den nera quippe clauſa plus cruciant: quia cum putredo que in gau tus feruet eijcitux· ad ſ. alutem doloꝛ a ꝓpitur ¶ Gregoiꝰ. Qua e ſi quoddam nutrimentũ verbi eſt cenſit ura ſilentn ¶ Grego / pb rius in paſtoali. Sicut incauta & locucio in erroꝛem ꝓtra/ u hit · ita indiſcretum ſuentiũ eos qui erudiri poterãt in erro⸗ dg.⸗ rem derelinquidſ Qriſoſto mus. Malum homĩem tacendo nba * meli? AIm reſpondẽdo vincere potes ¶ Valerius in ſermone Aliquotiens nimia taciturnitas ſtulticie aſ. cribit. ſicut 4 ver boꝛe nimietas ad furoꝛem refertur ¶ Caſſiodoꝛꝰ? in epiſtola Hec eſt regalis ꝓculdubio virtus:celerius neceſſaria ſentire & tardius in verba ꝓrumpereneſcit enim penitenda loqui · i qui preferenda prius ſuo tradit Xa miniſ ydonius. Py/ tagoæas diſcipulis audientibus: prius legitur tacendi paci/ entibus: quaʒ loquendi monſtraſſe doctrinam ¶ Valeruis . maximus. Solõ cum alijs loquentibus taceret: interrogatꝰ reſpondit. Nemo ſtultus tacere poteſt: cur ergo ſolus ling/⸗ uam cohibes:quia inquit dixiſſe me aliquãdo penituittacu iſſe nunq; ¶ Seneca. Loqui ignoꝛabit qui tacere neſcit expe/ dit tacere ſe: magis & loqui ↄtra ſe ¶( Seneca in epiſtola. Nihil eque ꝓderit q́; quieſcere && mimum cum alijs loqui. & plurimum ſecum. dem li: moꝛc. In hec incumbe vt liben tius audias ́; loquaris q& tacitiim eſſe velis nemini dixerſ auribus frequentius qm lingua vterxe. Idem Quicquiò di / Aurus es: an teq́; alijs tibi dixeris ¶ Seneca in rierbiij Ss. Ta⸗ citurnitas ſtulto homini pro ſapientia eſt. T acere qui neſcit neſcit loqui ð ¶ De tꝑpancia ¶ Capitulum· ccxln· WNbroſius de officijs Tempancia mraxime honeſta ti cauſatur decoꝛis conſideratio ſectatur & loque/ 4 tii ¶ Proſper. Temꝑancia facit abſtinentem parcũ ſobrium: moderatum pudicum:tacitum. G verecundu. hec virtus ſi in animo habitat. libidines frenat affectus tem pat deſideria ſancta multiplicat vicioſa caſtigat.omia intra nos confuſa odinat. cogitationes prauas remouet: ſciãs inſerit ignem libidinoſe voluptatis e tinguit. mentem tacita tran/ quillita te componit& totam ſemper ab omni tempeſtate vi cioꝛum defendit ¶ Seneca in epi ſtola. Tem ꝓancia voluptati bus impat alias odit atqʒ abigit. alias diſpenſat & ad ſanũ modum redigggs ?YVMV ¶ De temptatione ¶ QCapitulum ccxliii Vguſtinus ſuper p̃s. Vita noſtra in hac peregrina tione non poteſt eſſe ſine pecato: ſine temptatione A uia profectus noſter per temptationem noſtrã fit nec ſibi quiſq́; innoteſcit niſi temptatus:nec poteſt coonari niſi vicerit nec poteſt vincere niſi certauerit · nec poteſt cer- tare: niſi inimicum a temptationes habuerit ¶ Auguſtinus de ſingularitate clericoꝛum. am diu dyaboliis ſopituin ig nem ſine vllis flammis occultat: donec duas facilas iung⸗ ens ſimul ambas accendat · & tam diu ceſſat ſeuice ſue tela ſupponere donrec ſicut peritus venatoꝛ quos occiſurꝰ eſt la⸗ queis vinculis alliget ¶ Auguſtinꝰ ſuper ps. Tantũ ad mitti tur dyabolus temptare quantuʒz tibi ꝓdeſt vt exercearis vt ꝓberis: qui te neſciebas a te ipo inueniaris ¶ Auguſtintis in ſermone. Duplicem atiem producit mũdus stra milites xpᷣi. blandit᷑ enim vt decipiatterret vt frangatnõ vos tene/ at voluptas ꝓprianon vos terreat crudelitas aliena a vict? eſt mundus: ad vtroſq; aditiis oœurrit xp̃s· nõ vincitur xpianus ¶ Ambroſius. Nulla mens eſt nulla ania que non reci sling lit tacu tenpe epiſtola, 0slochn⸗ t liben nidixen uid di, quineſeit imcng ehoneſta Gloque em Pparcll undi xe⸗ tempat MraAs züs inſert Acita ttan/ npeſtatevi 1Wluptati ad ſanil ncI WNe emptadon nnolſtrifit ſt caonar poleſtee⸗ uguſtnus ſopinunig culas wng⸗ iceſuet ntü ad mitr Nrceiurs gamii⸗ 1 vos ten ſena1. pirtut recipiat etiam maloꝝ motus aggreſtes cogitationum. Ide Deus ipſe omniuz rectoꝛ ac dñs ·. cum omnuim angeloꝛum milicia certamen tuum expectat. tibi contra dyabolum di⸗ micanti parat eternitatis coꝛonam ¶ Hieronimns. Dum P uus eſt interfice: ne nequicia elidatur in ſemine ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibus. Hoſtis noſter quantomagis nos ſibi rebellare conſpicit:tanto ampliꝰ expũgnare concenditeos enim im pulſare negligit: quo quieto iure ſe poſſidere ſentit ¶ ¶rego rius in moꝛalibus. Si temptationi in coꝛde naſcenti feiſtine nõ reſiſtitur:eadem qua nutritur moꝛa roboꝛatur¶ Grego/ rius in paſtoꝛali. Humanum eſt in coꝛde temptatione; per⸗ peti· demoniacum vero eſt temptationis certamine G& inopi nione ſuperari. Idem. Ibi inimicus deciplam ponit:vbi ſemi/ tam mentis conſpicitſ Gregoꝛius in moꝛalibus. Antiquus hoſtis ex ꝓprio certamine dum ſe ſuccum bere conſiderat ad alia temptationum bella reſtaurat ¶ Bernhardus in ſer / mone. Poteſt inimicus excitare temptationis motum: ſed in te eſt ſi volueris dare ſiue negare conſenſum ¶ Criſoſtomꝰ In primis grauis inſufferabilis eſt ineptus dyaboli:quod ſiquis foꝛti animo ſi uſtinuerit in ſe ecũdo imieniet eum infir⸗ mioꝛem ¶ Origenes. Sicut caro ſi ſale non aſpergit᷑ ſtatim fit nigra& corumpit᷑ ita & anima niſi temptatiornbus aſſi/ duis ſaliatur cõtinuo reſoluitur & relaxatur ¶ eo Papa ĩ ſermone Ron deſinit hoſtis temptationis laq ueos vbi q; pᷣ tendere vt quio quomodo fidem credentium valeat corrum/ pere. Idem. Nulla ſunt ſine temptationum expimentis ope / ra virtutis nulla ſine perturbatiombus fides nullũ ſine Ho/ ſte certamen milla ſine congreſſione victoꝛia ¶ Proſter. Adð magnam vtilitatẽ fidelium materia eſt reſeruata fideliũᷣ cer⸗ tantium:vt non ſuꝑbiat ſanctitas:dum pulſatut infirmitaſ ¶ NHugo de clauſtro ani me. Quatuos ſunt temptationũ eſſe Prima eſt loci amenitas.vt ciuitates opida:que non tan⸗ tum ex ſitu loci amenitatem recipiunt.ſeõ ex habitantium gratia. Secunda vero cauſa eſt locus diuicia: vbi enim di / uicie ibi periculum. Tercia vero cauſa eſt precioſus oenatus vt eſt equoꝛum pinguium. & veſtimentoꝛum exquiſite va⸗ rietates. Quarta autem mulierum ſpecies quarum vox blã ditur auribus:& facies oculis ¶ Tempus vel tempoꝛale „Capitulum ccxlv Vęguſtinus.Inter tempoꝛaſia & eterna hoc inter eſt ꝙ tempoꝛale plus diligitur antequã habeatur. vi/ eſcit autem cum aduenerit· non enim ſaciant ani/ mam ſeðò eternum ardentius diligitur adeptum qua deſtre⸗/ ratum ¶ Auguſtinus in ſermone. Diſcernendum eſt quid è ð . ☛ precedat eternitate quid tempꝑe· quid eleẽtione quid oꝛigine Eternitate ſicut deus omia ·tꝑe ſicut flos fructumelectione ſicut fructus floꝛem: oꝛigine ſicut ſonus cantum ¶ Auguſti / nus. Eallax in tem palibus bonis ſuauitasa infructuoſus laboꝛ. perpetuus timoꝛ · & periculoſa iocunditas inicium ſine ꝓuidentia. G finis cum penitentia ¶ Hieronimus. Nihil longum qd ſinem habet eternitati comꝓꝑatum omne tem/ pus breue eſt. Idem. Ne dicas temꝑa prioæa melioea fuere. &m nunc ſunt virtutes faciunt dies bonos· vicia malos Bernhardus in ſermone. Nemo veſt parum eſtimet tem/ pus q in verbis conſumitur ocioſis volat verbum irreuo cabile: volat tempiis irremediabile ¶ Bernbardus. Nil pre⸗ cioſius tempoxe· & Heu nil ho die vilius inuenitur · tranſurit dies ſalutis· & nemo recogitat nemo ſibi ꝑpire diem· & nun⸗ &;; reditue ciir at:ſed ſicut capillus de capite· ſic nec mo men tum peribit de tempoꝛe ¶ Seneca in epiſtola. Fluunt omnia & in aſſdua diminutione ſunt copoꝛa noſtra rapiunt᷑ flu / minum moꝛe quicquid vides currit cum tempoꝛe homo eſt fluida materiaa caduca 6 obnoxia omnibus cauſis ¶(Se/ neca in prouerbijs. Omnia aliena ſunttempus tantum no/ ¶ Leſtimonium D, J = ¶ Capitulum.ccxlvj· ſtrum eſt.quottidie deterioꝛ eſt poſterioꝛ dies Mbr oſius. Tres teſtes vnum ſunt ſicut Io hannes dixit. aqua ſanguis ê& ſpiritus: vnũ in miſterio non in natura- aqua ergo teſt eſt ſepulture ſanguis ve rxo teſtis eſt moꝛtis ſpiritus teſtis eſt vite ¶ Vſidoꝛus de ſũ⸗ mo bono.Teſtibus falſis coniunctis tarde veritas reperitur ꝙ ſi ſuperati fuerint examine iuidicis cito manifeſ tant nam ſicut in vnitate prauoꝛiim grandis eſt fotitudo · ita in ſepe / ratione maio? infirmitas ¶ Vſidoꝛus. Teſtis tribus perſonis eſt obnoxius:primum deo quem periurando contemnit ſecundo iudici quem mentiendo fallit · poſtremo innocenti quem falſo teſtimonio ledit¶ Origenes.Siquis ea que vidʒ in proximi ſui delicto· vel non iudicat vel in teſtimonio vo catus· non que vera ſunt dixit: peccatum q cõmifſit ille qͥ celat ipſe ſuſpiciet· & pena cõmiſſi reuertetur ad conſcium ¶ Caſſiodoꝛus. S epe enim pro bonis malum teſtimonuim damus: a de bonis mala dicimus neſcientes ¶ Tullius. Infel rendo teſtimonio quantaæunq; alicui ſit aucteœitas · prop / ter cõiunctionem affinitatis mino putanda eſt ¶ Seneca in prouerbis. Nullim putaueris eſſe locum ſine teſte ¶ De Timoꝛe ” . . ¶ Capitulum ccxlvij E 6 M X = WEEEiE — oe -oeoeo.. — ine he ſti s ium ibil em⸗/ ete. en euo⸗ dte⸗ ſunit mun⸗ men nnit flu/ N (der / Vguſtinꝰ in epiſtola. Quãdo timoꝛe pene nõ amo re iuſticie fit bonũ nondum bene fit bonũ.:nec fit in facere ſi poſſet impune ¶ Auguſtinꝰ. Quid times hHomĩem. homo in dei ſinu poſitus:tu de illius ſinu cadere noli · quic- quid ibi paſſus fueris ad ſalutẽ valebit. non ad ꝓniciem ¶ Auguſtinus ſuꝑ p̃s. Timoꝛ preſens ſecuritatẽ generat ſem / piternam time eum qui ſuꝑ omes eſt.& hominem non foꝛ midabis¶ Hieronimus. Timo dei coꝛrigittimoꝛ hominum differt actionem ſed voluntatez non aufert.&& auidioes ad crimen redditquos aliqndo a crimine ſuſpendit ¶ Gregori us in moꝛalibo Qui timet deũ nihil negligit timere deũ. eſt nulla que facienda ſunt bona preteritre ¶ Gregoꝛius ibidem In via dei a timoe incipitur vt ad foetitudinem veniat᷑. Naʒ ſicut in via ſeculi audacia foꝛtitudinem ita in via dei timor foꝛtitudinem gignit¶ Gregoꝛius. Nullum genus moꝛtis bo no & tecto inuenti homini metuendum ¶ Gregori? in pa/ ſtoꝛali. Si adhnc a praua actione foꝛmidata pena prohibet profecto foꝛmidantis animum nulla ſpiritus libertas tenet nam & ſi penam non metuetculpaz proculdubio perpetra ret. Ignoꝛat itaq; gratiam libertatis:quẽ ligat ſeruitus timo ris ¶ Bernhardus in ſermone. Deum time e mandata eius obſerua hoc eſt omnis hbomo:ergo ſi hoc eſt omnis homo- abſq; hoc nihil homo¶ Criſoſtomꝰ in ſermone. Kacile de/ uiat a iuſticia qui in cauſis non deũ ſeo homines ptimeſcit hec timoꝛ peccandi facultatem differre poteſt voluntatẽ au/ ferre non poteſt:ſolus enim dei timoꝛ eſt qui mentes coꝛrigt fugat crimina: innocentiam ſeruat: ꝓpetem tribuit facultatẽ ¶ Iohãnes Caſſiodous. Principium noſtre ſalutis ſapien / tieq; ſccm ſcripturas timoꝛ dñ̃i eſt. de timoꝛe dñi naſcit᷑ con punctio ſalutaris· de cõpunctione ꝓcedit ab renunciatio ið eſt nuditas & cõtemptus omniũ facultatuʒ de miditate hu/ militas ꝓcreatur de humilitate moꝛtificatio voluptatũ ge/ neratur· de voluptatum moꝛtificatione exſtirpant᷑ atq;ʒ mar ceſcunt vniuerſa vicia:de vicioʒe expulſione virtutes fructi/⸗ ficant atq; ſuœ reſcunt de virtutũ pullulatione puritas coꝛ dis acquiritur per codis puritatem apoſtolice: caritatis ꝓ/ fectio poſſidet᷑. Vera eſt beati anthonij ſententia ¶ Hugo de anima. Si amoꝛ dei te non teneatſaltim ten eat & terreat ti/⸗ moꝛ iudicij:metus iehennelaqueirmoꝛtis: doloe inferniignis vrens: ver mis cœrodens: ſulphur fetens:flaãma tartarea omnia mala ¶ Caſſiodoꝛus. Hnmanus timoꝛ diffidentiam tribuit diuinus aũt ſpei firmamenta cõſcendit. Idem. CQum atidis q& dñs tuus dulcis eſt attende ꝗ diligas. cũ audis oꝛde qꝗ&ᷣ ſieri videt᷑ in oꝑe · qᷓndo mallet homo non ꝙ rectus attende quid timeas vt amoe ee timoꝛe dei excita tus legem eiꝰ cuſtodias ¶ Seneca. Deſinis timere ſi ſperare deſieris.ſpem metus conſequit᷑.Ideʒ. Pluta ſunt que nos ter/ rent q́; pmunt a ſepius opinione laboꝛamꝰ m re¶ Seneca Numerare eos noli qui tibi metum faciunt ſpiritum tibi tã vnus eripiet quã vnus dedit ¶ Seneca in ꝓpuerbis. Nemo tam timidus eſt· vt malit ſemper pendere qm ſemel cadere ¶ Seneca. Qui inſidias timet in mullaſ incidet:nec cito perit ruina qui ruinam timet: ſemper enim metuendo ſapiensæ vi / tat malũ. Nam inimicum quãuis humilem docti eſt metue re iuxta illud virgili. Parua necat moꝛſu ſpacioſum vippe/ ra thaurum. A cane nõ magno ſepe tenetur aper ¶ Seneca. Stiutũ eſt timere qd vitare nõ poteſt. Tutiſſima res eſt nil timere preter deum. Timidum non facit animum niſi repre henſibilis vite conſcientia mala . ¶ De tribulatione S=ðèèÿMWUG ¶ QCapitulum.ccxlvnj Vguſtimiis. Nullus ſeruus xpi ſine tribulatione ẽ. ſi putas te non habere perſecutiones nõdum cepi/ i eſſe criſtianus Auguſtinus ſuper p̃s flagelliiz interius & exterius gloꝛificat creatoꝛem compellit nolente; erudit ignoꝛantem : cuſtodit virtutem:protegit infirmitateʒ excitat toꝛpentem humiliat ſuꝑbientem: coœonat innocentẽ iniciat ad moꝛtem ſemper viuentẽ ¶ Auguſtinus. Noli faci⸗ le inueniuntur in aduerſitate preſidiaque nõ fuerunt in pa ce queſita ¶ Gregoꝛiꝰ in moꝛalibv. T anto ſpes in deo ſolidioꝛ ſurgit:quãto ꝓ illo quiſq; gr auioꝛa pertulerit:quia nequa ; retributionis gaudium de eternitate colligitur: q non hic prius pia tribulatione ſeminatur ¶ Gregoeius. Carmẽ in noce.eſt leticia in tribulatione Idem. Aureʒ coꝛdis tribu latio aperit:quam ſepe proſperitas huius mindi claudit¶ Gregoꝛius in moꝛalibus. Tanto quiſq; aduerſitate minus vincitur. quanto contra illam preſciendo patus inuenitur. Idem in moꝛc. Tanto maioꝛ fiducia mentem roboꝛ at quãto Hanc foꝛtioꝛ pro veritate afflictio anguſtat ¶ Gregoꝛius in moꝛalibo ribus modis nos conditoe interrogare eõſueuit cum aut fragili diſcretione nos percutit & quãta nobis in / ſit vel deſit ꝓpacientia oſtendit:aut que nolumus nobis que cepit.&& noſtrã nobiꝶꝭ obedientiam patefacit:aut aliꝗᷓ nobꝰ occulta aperit. & aliqua abſcõdit: a menſuraʒ nobis ntr̃e hu/ militatis innoteſcit ¶ Bern̊· in ſermone. Hratres in hoc mũ⸗ do.quaſi in campo certam inis poſiti ſumus:q ꝗ hic doloꝛes aut plagas aut tbulationes nõ ſuſceperitĩ futuro gloꝛioſus non apparebit ¶ Beda in gloſa. Re indignem ini: ſi mali in . Nte Nrare ter mecz tbiti ſemo Adere perit Wi metue ippe eneca. Anl tepre W dnee⸗ npi gel lete mmtate, ocent lifac⸗ in pe ndio a mn mi tbi nditſ. ninus nitur. guuto iusin ueuit dis in gue nob⸗ ehi mi Nes ſus liin ( De Triiitat 4 Vguſtinus de trinitate. Vbi queritur vnitas trini/ hoc mundo floꝛeant: a vos patimini: quia non eſt chriſtia/ ne religionis in mũdo exaltari:ſed depᷣmi: mali nihil habẽet in celovos nihil in hoc mũdo ¶ Petrus rauẽna in epiſtola Omis coꝛdis aut copoꝛis afflictio intra meritii· & fructuz ſalutis eſt: ſine pacientie cõdimento ¶ Hngo. Afflictio eſt· ndo ꝓ his que non habet quis per inſipientiã vritur ¶ In / nocẽtius de vilit.cõditionis humane. O quãta moꝛtales an/ git anxiet as: affligit cara:ſollicitudo molleſtatdoloꝛ affligt oturbat triſticia: ↄtriſtat turbatio:pauper q diues ſeruus dðñns:deniq; bonus & malus: omes mundanis cruciatibo af/ fligimur: mudanis affliétionibo cruciantur: experto crede magiſtro · ſi impius inquid fuerove mihi eſt: ſi iuſtus nõ biberit ad patibulum: qui inuitat ad celuz ¶ Seneca. Nihil detrahit itaq; ſapiens nihil perdriridd C Capitulum ccxlix. tatis ſcʒ patris & filij a ſpiritus ſancti. Nihil pericu tur:nec fructuoſuis aliquid inuenitur ¶ Auguſtind de ver/ bis dñi. Videmus ſolem in celo currentem:fulgentẽ calentẽ ſimiliter ignis tria habet.hoc eſt motum:lucem: feruoꝛem diuide ergo ſi potes ſolem vel ignem · & tunc demũ diuide ?/ nitatem ¶ Bernhardꝰ in ſermone. Eſt trinitas a qua homo cecidit/ſcʒ memoꝛia intelligentia:a voluntas æ eſt trinitas ĩ ꝗquã iſte cecidit.ſcʒ impotentia: ignoꝛantia:cõcupiſcentiaſ Bernhardus ibidem. Inquirere detrinitate puerſa curioſi⸗ ias eſt credere & tenere ſicut ſancta eœleſia tenet fides a ſecu ritas eſt videre aũt eam ſicuti eſt.ꝑfecta a& ſũma felicitas Vguſtinus libro cõfeſſionum. Memoeia quaſi ven / ter eſt animi. letici a vero atq; triſticia quaſi cibus uicis 6 amarus ¶Hieronimꝰ. Nulla res ita inebri ¶ De triſticia ¶ QCapitulum. ccl. ad moꝛtem:licet abbominanda ebrietas eſt¶ Auguſtinus li bro tercio de anima:Vis nunq eſſe triſtis bene viiie:bona vi ta ſemper gauduum habet ¶ Seneca. Triſticia ſi potes nõ ad miſſetis ſi non omnibus ne oſtendexis. Idem. Nunquaʒ tri/ ſtis ſis ſi tibi ipᷣi in cõm ono viNcws,1eneae triſtem ptem ſtrẽnua ſuſpicio ¶ Seneca in ſententijs oꝛatoꝛum. Socrates virtutem ſic coluit vt nunq; vultum eius leticie/blanda va/ nitas hylararet: nec triſticia nulla contraheret· Zumuitus . vbi ſolitudo loſius alicui erratur. Nec laboꝛoſius aliquid queri nec animi ꝓpturbatio id eſt triſticia que ducit hominem — . ð H Bmmmkrmmnmeneen — 4 ¶ De venia ,„ꝗ guſtinus de regula clericoʒe. Nullus debite gra⸗ uioꝛis pene acipit veniamniſi qualemcũq;ʒ & ſi lõ e minoꝛem q́;ᷓ debeat ſoluerit penam ¶ Auguſtinꝰ verbo dñi Audiſtis foꝛmã ſi ſeptuagies ſepcies xp̃s pec/ cata tibi donauitſi huc vſq; ignouit:& vltt a negauitpone a tu limitem. & vlterius noli ignoſcere ¶ Auguſtinꝰ de ver pis dñi. Dimitte nobis debita noſtra ne dicas in lingua ig⸗- noſco: & coꝛde differas:nouit enim. cui dicas:vocem tuã ho/ mo audit. ↄſcientiam tuã deus inſpicit. melius eſt cũ clamaf in oꝛe. & dimittis in coꝛde: quã blandus oœe crudelis in coꝛde ¶ Kuguſtinus. Negligens: inimicicias finire obliuiſcitur. Ptinax veniam nõ vult cõcedere cum rogatur:ſuperbus·ve recundus veniam petere dedignatur his tribus inimicijs vi⸗/ uunt homines: ſed animas in quibus nõ moꝛiũtur occidũt contra negligentiam memoꝛia vigilet: contra pertinaciam miſericoꝛdia: contra ſuperbam verecundiam ſubmiſſa pru/ dentia ¶ Ambroſiꝰ. Diſcas frequenter ignoſcere · nec indig⸗ nationem tenere nibil enim quo poſſit offendi cui ignoſcen di eſt conſuetudo ¶ Ambroſius ſuper matheum. Pulcerri / mum affectande conuerſatioins exe mplum q& tam cito la/ troni venia relaxatur & vberioꝛ gratia quam precatio ſem/ per enim plus tribuit quam rogatur ¶ Hieronimus. O fox! midoloſa ſententiaſi parua fratribus nõ dimittimus:mag na nobis a deo non dimittuntur ¶ Bernhardus. T am libera liter dominus omnum donauit iniuriaz; vt ia nec damnet Vlciſcendo: nec confundat in properando:nec minus diligat impiuitando¶ Vſidous de ſummo bono. Multi alioꝛum vi/ cia cernunt.ſua nõ aſpiciunts cum ipſi maximis crimini/ bus obnoxij teneantur peccata minoꝛa fratribus nõ dimit⸗ tunt ¶ Petrus rauẽna. REidiis peccati ſui veni ã petit qui pec/ canti libenter ignoſcit¶ Seneca. Magnaxe virium eſt n egli / gere ledentem ¶ Seneca in prouerbis. Optimum eſt ſemper ignoſcere tanqꝙ ſi tu ipe quottidie preces alteri ſepe ignoſci to tibi nunq ¶ De verbo domini ¶ Capitulum:cclij Vguſtinꝰ de verbiſ dñi. Simul pluit dominꝰ ſuper ſegeces:a ſuꝑ ſpinas:ſed ſegeti pluit ad hoereũ ſpi / is ad ignem e i vna pluuia. ſic verbũ di omes õpluit vdeat vnuſquiſq; q́lem radicẽ habeat videat quiſc; tuo trahat pluuiam bonam ſi eam trahit vt generet ſpinas nunòᷣd ideo pluuia dei accuſanda eſt anquã veniat ad radi⸗ cem · dulct ẽ pluuia illa · dulce eſt verbũ dei · donec veniat ad Capitulu m.ceh-· c de hi düt um tu ig⸗ ſeen eeri/ ola ſem! Dſ krra net W. mWN mind mmit⸗ / ggli npet oſei ccli uper ſpi mes ui is bl⸗ ad coꝛ malum ¶ Auguſtinꝰ. Quid vobis plus eſſe videt verbuz debetis: ꝙ non ſit minus verbum dei ꝗqm copus xpᷣi: e non minus reus eſt · qui verbũuũ dei negligenter audierit qm ille qui coꝛpus xpᷣi in terram negligentia ſua cadere pmittit¶ Ambroſius in ſermone. Quiſquis verbo dei paſcitur:terre⸗ mim pabulum non requirit nec enim poteſt panem celi cu pere.qui pane reficitur terre:nec ventris curam habere pote rit qui alimentum verbi celeſtis acquirit ¶ Ambroſiꝰ. Quo modo poſſunt verba dei dulcia eſſe in faucibo tuis in quip eſt amaritudo nequicie ¶ Gregoꝛius in omelia. Plus eſt ver bo dei pabiuilo vic turam imperpetuum mentem reficere · ; dei: aut coꝛpus xpᷣiſi vultis vex reſpondere hec vtiq; dicere ventrem moꝛiture carnis terreno ſaciare ¶ Gregoꝛiꝰ in mo/ ralibꝰ. Verba dei tũc verius mens intelligit cũ in eis ſemet/ ipſam querit ¶ Bernhardus ſuꝑ cañ. Querit anima verbuz cui cõſenciat ad correc tionem: quo illuminetur ad ↄgnitio nem: quo inuitatur ad virtutem: quo refoꝛmetur ad ſapiẽ/ tiam: cui cõfoꝛmetur ad decoꝛem: cui maritetur ad fecundi/ tatem quo fruatur ad iocunditatem C¶. De verecundaaas Mbroſius de officijs libro primo. Pulcra virtus ẽ verecundia: 6e ſuauis gratia. que non ſolũ in ſanctꝰ ſed etiam in ipſis ſpeclatur ſermonibo ne moduz rediatis loquendi:ne quid indecoꝛ ſermo reſonet Specu/ lum enim mentis plexcc; in verbis refulget ¶ Ambroſiꝰ ibi dem. Bſt enim verecundia pudicicie comes. cuius ſocietate caſtitas ipſa tutio eſt. Nõne bic ptulit publicanũ ee ↄmen dauit eum: qui nec oculos ſuos audebat ad celos leuare Ambroſiꝰ?. Verecũdia cum ſit omibo etatibus/pſonis. tem/ poribo·& locis apta tñ adoleſcentes iuuenileſq; ãnos maxi/ me decet ¶ Ambroſiꝰ?. Vbiq; in virgine comeſ ſingulaꝛe vir tutuʒ eſt pudoꝛ bec indiuiduus debet eſſe virginitatis : ſine quo nõ poteſt eſſe virginitas. Ideʒ. Brubeſcere debemꝰ ⁊acõ / demnare peccatum nõ defendere quez pudoꝛe minuit᷑ culpa defenſione tumula? ¶ Hieronimꝰ. Sit ſermo virginis pudo/ roſus modeſtus& rarus nec tam eloquẽtia pᷣcioſus.q; pu/ doe. Idem. Quicquid pudet dicere pudeat etiaʒ cogitare ¶ Gregoꝛiꝰ in omelia. Sicut verecũdia laudanda eſt in malo ita rep̃henſibilis in bonoerubeſcere enim malũ ſapientie ẽ. bonum vero erubeſcere fatuitatis Bernhardus ſuper cañ. Quid amabiliꝰ verecundo addleſcente: ꝙ pulcra: æ ꝙ; ſplen dida gẽma mox eſt verecũdia in vita & vultu adoleſcentis ¶ BerñVerecũdia ſoꝛoꝛ eſt ↄtinẽtie nullũ eque manifeſtuiʒ indiciũ colũbĩe ſimplicitat? ¶ Valeriꝰ maximꝰ.Verecũdia ¶ Capi tulum cclnj. parens eſt omis honeſti conſili tutela ſolẽnium officioꝛuz in gratia innocentię cara proximis acepta alienis orni o coomi tempoꝛe fauoꝛabilem ꝑ ſe referens vultum ¶ Seneca. Bomum in adoleſcentie ſignum eſt cũ illi ex alto ruboꝛ effu ditur magis in iuuenibus apparet quibus & pliis caloꝛis ẽ a tenera frõs ¶ Seneca in epiſtola. Nutriendus eſt pudor · qui quãdiu in animo durauerit. aliquis erit ſpei bone locꝰ Idem in prouerbijs. Turpia ne dixeris. Paul atim enim pu/ dor per verba diſcutitrrt õõ (¶ Capitulum cclmi · Vguſtinus in epiſtola. Veritas a dulcis amara eſt. quando dulcis eſt parcit & quando amara cu⸗ rat ¶ Auguſtinus ſuper Iohanem. Si de veritate ſcã alum ſumitur vtilius permittitur. m veritas relinqua? ¶ Auguſtinus de trinitate. Nullus rephenſoꝛ foꝛmidandus eſt amatoi veritatis ¶ Auguſtinus in epiſtola. In compa/ rabiliter pulcrioꝛ eſt veritas chriſtianoꝶ: qᷓm helena greco/ rum. Idem. Qui veritatem occultaa & qui proderit menda/ cium vterq; reus eſt· ille quia prodeſſe non vult. iſte quia nocere deſiderat ¶ Hieronimus in epiſtola. Mentiri atq; iu⸗ rare lingua tua prorſus ignoet tantuſcq; in te ſit veritatis amo vt quicquid dixeris iuratum putes ¶ Hieronimus ſu per Egechielem. Non meretur audire veritatem: qui fraudii lenter interrogat ¶ Gregoꝛius in omelia. Nipil eſt ad defen/ dendum puritate tutius nihil ad dicẽdum veritate facili? ¶ Bernhardus de gradibus humilitatis. Inquirimꝰ verita⸗ tem in nobis · in proximis: in ſui natura in nobis metipſos diiudicando. in proximis eoum malis compaciendo in ſui natura mũdo coꝛde contemplando ¶ Bernhardus in ſermo / ne. Non amat veritas angulos: non ei diuerſoꝛia placent in medio coꝛpoꝛis ſtat vita diſciplina quibus ſtudijs delectat ¶ Criſoſtomus ſuper matheum. Non ſolum proditoꝛ ẽ ve/ ritatis qui mendaciũ ꝓ veritate loquit ſed qui nõ libere / nunciat veritatẽ quã ꝓnũciate opoꝛtet: aut non libere deſẽ dit veritatem qua defendere opotet ¶ Qaſſiodous in qua⸗ dam epiſtola. Veritas rerum atq; vtilitas ſemper a paucis ſapientibus melius inuenitur ꝗm per multitudineʒ clamo / roſam diſcuciatur: multitudo enim oneroſa: nihii Habet ho/ neſti¶ Seneca in epiſtola. Diuites cum omnia Habeãt· vnũ eis deeſt ſcilicet qui verum dicat. Idem. Nimium alicando amittitur veritas “ ¶ Capitulumcclv · — — — — — 0/ ii 6 a/ 5 0/ Abroſius in officijs. Non eſt gloꝛioſa victoꝛia:miſi vbi fuerint gloꝛioſa certamina ¶ Bernhardẽ in epi⸗/ 14 ola· Vere tuta ꝓ xpᷣo & cum xpᷣo pugna eſt in qᷓ nec vulneratus:nec ꝓſtratusnec cõculcatus fraudabilis a victoꝛia: tantiũi ne fugias.ſol a cauſa quã perdere poſſis victo riam:fuga eſt fugiẽdo potes illam amittere moiendo non potes· Gᷓ beatus ſi pugnãdo moiaris quia mox coꝛonaber ¶ Seneca in ꝓuet. Victoꝛia ſine aduerſario breuis eſt laus bis vincit qui ſe vincit in victoꝛia bis interimitur: qui ſuis armis perit 8l ¶ De Vicio ¶ Capitulum.cclvi· lLeronimè in epiſtola. Tibi non tantuʒz expellẽda ſũt q; vicia refellenda: q vtiq;ʒ facilius eſt nõ ſuſcipꝑe/ re · qm ſuſcepta ſemel deponere:nec eoʒe tanta dulce do eſt vt ea debeamꝰ preferre virtutibo ¶ Hieronimꝰ. Duo ſunt ex omnibus vicia que maxime homines decipiunt ſua voluptate.gula ſcʒ ac libido:que deponere eſt difficiliiis eſt quo eis vti dulcius ¶ Hieronimus ibidem. Summa tibi ſci entia. ſumma noticia vt vicia virtuteſq; diſtinguere que qc/ qꝙ; contraria ſemper ſibi ſint: aliqua tamen ex eis tanta iun/ guntur ſimilitudine · vt diſcerni omnino vix poſſint ¶ Gre / goꝛius in moalib. Si foti nos ſtudio cõtra vicia intentiua ſtringimꝰ.ipſa etiã vita ad vſum virtutis imitamur ¶ Gre⸗ oꝛius li.qnto moꝛali. Quãuis per ome vicium q& ꝓpetrat᷑: Purnano coꝛdi antiqui Hoſtis virus infunditurin Hac tamẽ nequicia id eſt inuidia tota ſua viſcera ſerpens cõcutit a im/ primende malicie peſtem vomit ¶ Gregoius in moꝛalibus. Capitalia vicia tanta ſibi ↄiunctione cõiunguntur. vt non niſi de altero profer ant ¶ Gregoꝛiꝰ? in moʒ. Prima vicia de/ cepte menti quaſi ſub quadaʒ ratione ſe ingerũt · ſed que ſe / quntur duʒ mentem adeo in inſaniam ptrahunt · qſi beſtiali clamoꝛe mentẽ cõfundunt ¶ Hugo. Viciũ eſt affectꝰ nat᷑ali ter preter oꝛdineʒ& ſup̃ menſuraz oꝛdinem tranſgrediens· qᷓ non mouet᷑ ad ea que non debet.menſuraz excedens qñ mo/ uet᷑ plus q; debet ¶ Caſſiodoꝛus. Imqua via eſt:que nos per ducit ad vicia recta vero virtutum que nobis indulgentiaʒ tribiut ad ſalutẽ ¶ Seneca in epiſtola.Multũ prodeſt vicia ſua ꝓieciſſeſi cũ alienis rixandũ eſt ¶ Seneca. Vicia te mer cede ſolicitãt: auaricia pecuniã ꝓmittit luxuria multaſ ac va rias voluptates: ambicio purpurã & plauſuũ & ex hoc potẽ tiaʒ a quicqd potẽtia poteſt ¶ Seneca in epla. In vicia alter altie erudimꝰ: qmodo ad ſalutem reuocari poteſt· quiẽ nui/ lus retrahit& populus impellit ¶ Seneca. Amici vicia nõ fe ras. facis tua. Idem in ꝓpii er. Qum vicia proſuntpeccat qui sõäs è ratione facit naturale vicium eſt negligi qct cõmune eſt Violentia ¶ Capitulum. cclvij 7guſtinus. Nemo inuitus bene agit etiam ſi bonuʒ ¶ De eſt quod facit ¶ Auguſtinus in ench. Multa enim ona preſlantur inuitis: quando eoꝛum conſulitur tilitati non voluntati: qᷓm ſibi ipſi inueniuntur inimici eſ / ſe ¶ Criſoſtomus. In eœleſia non coactum ſed quieſcenteʒ oportet ad melioꝛa conuerti non elt enim qui curare poſſit inuitum ¶ Valerius maximus. Plus valet q& violentia co/ git: & qd ſuadet & precepit verecũdia ¶ Seneca. Nulla res tam facilis quin difficilis ſit· ſi imuit? facias Seneca in epi/ ſtola. Da operam ne quid vnq́; inuitus faci as non enim qᷣ iuſſus aliquid facit miſer eſtſed qui innitius ¶ De Virginitate ((Capitulunvcclvni. Vguſtinus ſuꝑ pᷣs. Quid proteſt integra caromẽ/ te coꝛrupta melius eſt humile cõiugium q; ſupba Virginitas ¶ Auguſtinus ibidem. Que eſt virgini / tas mentis integra fides: ſolita ſpes ſincera caritas ¶ Augu/ ſtinus ad ſacras virgines. Domica virgo debet agn oſcere ꝗᷣ bus preceptis comieniat inſi Lere.vel a quantis vicijs debe⸗ at abſtinere. Idem. Dominica virgo primitus publicos de⸗ bet vitare conſpectus: platearu m frequentiaz deuitare. at/ cq; in domo poſita operi lanificio inſiſtere · vel lectioni diuine Idem. Dominica virgo nec oꝛnatii capitiſ: nec Hhabitu come nec oculis etectis aut letis ſed crinibus ad terram cum vul tu depoſito procedat:ne in ſe viles ducat amoes: & ſi nõ pe⸗ . „ reat. alijs cauſa perditionis exiſtat ¶ Auguſtinus ibidẽ. Do minica virgo ab ommi inuerecundo ſermone vel riſu debet ſe penitus abſtinere. a cum ſilentio diſ⸗ ciplina omnem vitaz ſuam onare. Idem. Dominica virgo nec ſermonis iactantia. nec diuitis nec generis nobilitate ſe debet extollere.ß in hu militate & Paupertate ſpiritus chriſto accepta debet quam diu vixerit permanere Auguſtinus de vi duitate. Bona eſt virginalis ¶ Ambroſius. Super greditur vi reginitas condi / tio nem humane nature per quam homines aſſimulantur angelis. Maioꝛ tamen vict œia virginum qm angeloꝛum angeli enim ſine carne viuunt virgines vero in carne triun / phant ¶ Ambroſius de virginitate. Claude vas tuuz ne vn / gentum effluat: claude yirginitatis claue verecundiam lo⸗ quendi. abſtinentiam gloꝛiandi ¶ Am broſius. Pulcritudi nem quis poteſt maioꝛe eſtimare decoꝛe virginis que ama/ tur a rege probatur a iudige: dedic atur domino conſecra⸗ tur deo ¶ Hieronimus. Audenter loquar cum omnia poſſit enm 0 l ta deus.ſuſcitare virginem non poteſt poſt ruinam. viut qui⸗ dem liberare de pena. ſed nõ vult coꝛonare coꝛrupta; ¶ Gre/ goꝛius. Flos eſt virginitas. flos eſt matrtirium: flos actio bo na:in oꝛto virginitasin campo martirium bonum in tbala mo¶ Vſidoꝛus de ſũmo bono. Virginitas altus mons eſt ad quem angelus hoꝛtaturſed qui videt ſe nõ poſſe aſcende re maneat in ſegoꝛ id eſt in matrimonio:quia melius eſt me diocri bono vti:qꝙ́; per rupta libidinũ precipitari. Idem. Vir go carne nõ mente mullum premium habet in repromiſſio ne ¶ Cyprianus. Virginitas eſt ſoꝛoꝛ an geloxcvictoꝛia libi / dinum. regina virtutũpoſſeſſio omnium bono ¶De virtute ¶ Qapitulumcclix· Vguſtimus. In hac vita virtus eſt nomniſi diligere c diligendum eſt. id diligere prudentia eſt. I1 dem us excuſſeris iugum vicioꝛum ¶ Ambroſius. Rulla ſine la/ boꝛe virtus: quia laboꝛ proceſſus eſt virtutis:¶ Ambroſius. Neſcit virtus menſuram gratie: nec cõtemna cõferre quod acceperit·vult cumulare quod ſumpſerit:ne inferioꝛ ſit bene ficio licet equetur officio ¶ Hieronimus in epiſtola. Omes Virtutes ſibi herent:vt qui vna caruerit omnibꝰ careat: qui ergo Habet vnam· omnes habet ¶ Gregoeius in moꝛalibus. Quid eſt virtus niſi medicamentum. quid eſt vicium ni⸗ ſi vulmis ¶ Criſoſtomus. Non eſt ad virtutem la talis exhoꝛtatio: qualis eſt peccatoꝛum recoꝛdatio ¶ Proſper. Si⸗ cut virtus oneroſa eſt vicio ita virtutis amico · vicioſa eſt amara voluptas ¶ Seneca in epiſtola. Virtus regna. vrbes. prouincias tempoꝛat & leges colit amicicias inter propin/ quos · liberoſq; diſpenſat officia ¶ Seneca. Nulla poſſeſſio. nulla vis auri argenti pluris eſtimanda eſt. Vnuſquiq; commendat virtutem in qua viget & reprehendit vici⸗ um in quo non deliquit¶ Seneca. Omnia beneficia in luce ſe collocari volunt:ſed tamen nullum theatrum virtuti con ſcia maius eſt. Idem. Nulli nõ eſt virtus & viuo motuo retulit gratiã ſi illam bona ſecutus eſt fide ¶ Seneca in pro / uerbis.Scias eum multis virtutib abundare:qui alienas amat ¶ De vita preſenti ICapitulum.cclx· Vguſtinꝰ. ongitudi nẽ vite huiꝰ ſentire non facit uid in ea iam preterituʒ eſtcum ergo dies iudicii venerit tũc ſentient peccatoꝛes ꝗqniaʒ nõ ſit lõga omnis vita que tranſit ¶ Auguſtinꝰ in ſermone. Non eſt vera vita niſi vbi felicit᷑ viuit᷑: nec vera coꝛruptio: niſi vbi ſalꝰ nullo doloꝛe Mens nõ habere poteſt regnum virtutum-niſi pri⸗ niſi ſpes viuendi:nam nihil videt eſſe celerius· ᷓ c/ S . . . HWM coꝛrumpiturſ Auguſtinus ſi up iohanem Vita hoc eſt vita dubia. vita ceca: vita erumpnoſa qᷓm homies tumidãt: dolo / res exterminãt.ardoees exſiccant:aera mobitant · eſce inflãt ieiunia macerãt ioci ſoluunttriſticie conſũmunt ſolicitudo coartat ſecur itas betat diuicie iactant: paupertas deij cit iuuentus extollit ſenectus iucuruat: infirmitas frangit ˖ me/ roꝛ deprimit poſt hec omia interemit vniuerſis gaudijs fi nem imponit: ita vt cum eſſe deſierint nec fuiſſe putentur Ruguſtinus ſuper iohannem. Vita hoĩm media eſt inter vitam angeloꝝe & pecoꝛum ſi viuit homo hm carnem pecoꝛi bus comparat᷑: ſi viuit hm ſpiritũ angelis ſociat Ambroſi us in ſer mone. Tantis malis hec vita repleta eſt vt compara tione eius: mozs remediũ putetur eſſe non pena ¶ Hieroni⸗ mus ſuꝑ amos . Nihil fugacius ſeculo rebuſq; ſeculi: quas dum tenemus amittimus: & ꝑ infantiam: puericiam: iuuen tuteʒ ac virilem & langueſcentẽ ad maturam etatem amolſ/ q; Vvltimos ſenectutis vtiq;: vii· ſpacia filo vitaz deſcribit hu / manam: mutamur ê& currimꝰ?. & neſcientes ad motis termi nos puenimus ¶ Gregoeius in moalib. Secreto dei cõ ſulio agitur vt eius pegrinationis tempoꝛe:elec toꝝe vita tenetiir via quippe eſt vita preſens qua ad patriam tendimus E& id/ circo hic oculto iudicio frequenti ꝓturbatione cõterimur ne vitam pro patria diligamus ¶ Gregoius in moꝛalibus. Mala vite preſentis tanto durius animus ſentit quãto pen ſare bonum q& ſequitur negligit ¶ T uilius rethori. Qui ni Pil babet in vita iocũdius vita is cum virtute vitam nõ po/ teſt colere ¶ Valerius. Humana vite cõditionem precipue primus a Vltimus dies ↄtinet ¶ Seneca in epiſ tola. Nemo & bene viuat: ſed qmdiu curat: cum omibus otingere vt be ne viuant vt diu nulli ¶ Seneca ibidem. Nil ad rem pertinet quo loco deſinas:quocũq; voles deſine· tantũ bonam clau / ſulam impone. Idem. Quidam tũc incipiuint viuere cũ deſi / nendum eſt. imo quidam ante deſierunt viuere · &; inciperẽt Idem pulcrum eſt cõſumare vitam ante moꝛtem expecta⸗ re ſecure reliquam ſui tempoeis ꝓtem. Idem. De partilo vi⸗ te omes deliberamus: de toto nemo deliberat. Idem. Omnes infantes terra nuda excipit: non te puteat ſoedius viuere naſci. Idem. Longa vita bonis optabilis eſt· optabiliꝰ bonis fruitur bona conſcientia: malis hominibo vtiliſſimum eſt ci to fugere ¶ Seneca Sapiens cogitat qualis vita non quãta ſit: non enim viuere bonum eſt:ſed bene viuere. Ideʒ. Homo vite cõmodatus eſt:non donatus heu qm multa penitenda incurrunt viuendo diu. dem. Ron viuit cui nihil eſt in mẽ te. niſi vt viuat ede ẽ bibas a bene viuas:nõ viuas vt tantũ edas &e bibas ¶ Socrates in ſuis exhoꝛtationibus. Vita eter na vbi gloꝛia eterna HMMM ¶ De voluntate (Capitulum cclxji. guſtimiis de trinitate. Mala voſuntate vel ſola qſ qʒ miſer efficitur·ſed miſerioꝛ poteſtate. qua deſide⸗ tium male voluntatis impletur ¶ Auguſtinꝰ de ci / uitate dei · Qum ſe volũtas relicto ſuperioꝛe ad inferioza con uertit· efficitur mala: non quia malum quo ſe conuertit. ſed quia peruerſa eſt ipſa conuerſio. Ibidem. Nemo querit effi cientem cauſam volu ntatismale non enim eſt efficiens ſed deficiens: quia nec effectio ſed defectio eſt ¶ Auguſtinus. Quicquid vis e non potesfactum deus computat. Idem. Bona voluntas eſt qua appetimus recte honeſteq; viuere. & ad ſummam ſapientiam peruenire. Idem. Dilige e quid vis fac: nihil taʒ facile bone voluntatiqm ipſa ſibi:a hoc ſuf ſicit deo ¶ Auguſtinus de verbo domini. Cum vult non po teſt: quia quando potuit noluit ideo per malum velle perdi dit bonum poſſe ¶ Bernhbardus in omelia. Nil offertur deo ditius bona voluntate voluntas autem bona eſt ſic proxi/ mi aduerſa ſicut noſtra pertimeſcere ſic de proſperitate ꝓ/ ximi ſicut de noſtro profectu gratulari ¶ Bernhardus ĩ ſer / mone. QCeſſet voluntas propria & infermus non erit in quẽ enim deſeuiet ignis: niſi in propriam voluntatem ¶ Bern̊. in epiſtola. Voluntati nec leges imperant: nec principes do minantur · libera eſt maxime ſi ſpiritu ducitur: quia vbi ſpiritus: ibi libertas. Idem. Sola interdum bona voluntas ſufficit. cetera non proſunt ſi ſola defuerit ¶ Bernhardꝰ. In/ ſanis infantibus a doꝛmientibo nihil q& faciunt vel bonum vel malum imputatur: quia nimirum ſicut ſue non ſunt cõ⸗ potes rationis ſic nec vſum retinent proprie voluntati s Bernhardus ſuper cañ. Grande malum propria voluntas. qua ſic vt bona tua bona non ſint: quoniam enim modum ſibi ponit humana cupiditas nõne qui per vſuram acquirit pecuniam modicam ſemper mundum lucrari conaret?᷑ vni/ uerſum . ſi non deeſſet poſſibilitas ſi ſuppeteret voluntati fa/ cultas ¶ Caſſiodozus ſuper p̃s. Voluntas ẽ a volatu quem animus quo nimia velocitate tranſfertur ¶ Seneca iu epi / ſtola. Valentioꝛ enim omni fſoꝛtuna eſt voluntas in vtrã / q; partem ipa res ſuas ducit beatec ac miſere vite ſibi cau ſa eſt * ¶ De Voluptate Capitulum.cclxij guſtinꝰ de ſingularitate clericoʒe. Minus volup/ tatibo ſtimiilatur. qui non eſt vbi frequentia ẽ vo/ ptatum: & minus auaricicie moleſtias patit᷑ qui U 6 ”Mäl — *% diuitias nõ videt¶ Ambroſuis. Nihil ꝓpdige ſatis eſt volup tati ſemꝓ famen patit ſui qui alimentis ꝓpetuis neſcit adim pleri ¶ Hieronimus in epiſtola. Semper voluptas ſamẽ ſui babet a tranſacta non ſaciat ¶ Vſidous de ſumo bono. Ti⸗ cet ſepe in medio carnaliũ deus ꝓtegat vitam electoꝛe·tamẽ ſatis raꝝe eſt vt quiſq; inter ſeculi voluptates poſitꝰ a vicijs man eat illibatus ¶ Vſidoꝛiis in ſynoĩs Voluptas eſt cum qu adã lubrica ſuauitate ad illicita fede mentis inclinatioſI¶ Seneca in epiſtola. Indurandꝰ eſt animus & a blandimen/ tis voluptatẽ procul abſtrahendꝰ Idem. Qui voluptati ceſ/ — ſere: cedendũ ẽ doloꝛi: cedendiʒ ẽ laboꝛi:cedendũ ẽ pauptati CDe Voto ¶ LCapitulum cchn ſrinxiſti aliud tibi facere non licet. non talis eris ſi n5 feceris q& vouiſti: qualis manſiſſes ſi nihil tale Votiiſſes: minoæ enim tũc eſſes non peio ¶ Auguſtinꝰ. Non te vouiſſe peniteat imo gaude iam tibi nõ licere:q cuzꝭ tuo detrimento licuiſſet felixæ neceſſitas qui in melioza compellit ¶ Hieronimꝰ. In vouendo fuit ſtultiis qui diſcretioneʒ nõ adhibuit a in recedendo impius ¶ Vſidous. In malis pro / mſſis reſcinde fidem inturpi voto muta decretum qꝗ incau te vouiſti nõ facias: impia eſt ꝓmiſſio que ſcelere adimplet ¶ Petrus rauẽna. San dti quidem a hHoneſti propoſiti: dila⸗ tio magna ruina eſt. Vnde ſapiens. Qrticquid poteſt manꝰ tua cũ inſtantia operarequi us eſt nõ vouere:q́; votu non reddere ¶ Bernhardus. Abſq; neceſſitate remiſſio voti:non diſpenſatio; ſed preuaricatio ẽ 6e reſtrinctio otra voluntatẽ · murmur eſt: nõ ꝓfectus. Ideʒ Iuſte exigi ad ſoluendum:qui non cogit᷑ ad vouendum ¶ Bernbardꝰ. Ego non arbitrozꝛ minoza vota impedire debere maioꝛa nec deum exigere quodeũqʒ ſibi promiſſum bonuz ſi pro eo melius aliquid ſuerit perſolutum ¶ De Vtilitate ¶ Capitulum cclxnmij· PBrnbardus in ſermone. Vtilioꝛ eſt in conflictis lo / rica ferrea: qᷓm ſtola linea:licet hoc oneri ſit alia Ho/ noꝛi ¶ Caſſiodoꝛus Qomodum debet eſſe cum mo tantum ſi menſura equalitatis exceſſerit:vim ſui nomi/ nis non habebit ¶ Tullius: Mibi autem non minoei cure eſt * qualis res publica poſt moꝛtem meam futura ſit. qm qua/ lis hodie ſit (((De Vſura 2 ès ¶ Capitulum cclxv. —. — . guſtinus in epiſtola. Quia iam vouiſti iam te a nõ eſt Hodie cras mimis aptꝰ erit ¶ Seneca. Sic viuie cũ hominibo tanqꝙ deus vide at · ſic lo quere cum deo:tanq; homĩes audiantBernhardus. Meli/ W . . M . . Mbroſius de dauid. Et eſca vſura eſt:& veſtis vſii i nomẽ imponis vſura eſt ¶ Criſoſtomus ſup ma theũ. S imilis eſt pecunia vſurarii moꝛſui aſpidis percuſſis enim ab aſpide·quaſi delectatus vadit in ſomnmum: a p ſua uitatem ſopoꝛis moꝛitur quia tũc venenum latenter ꝑ om nia membra decurrit. Sic qui vſuram acceptam ſub tempo re quaſi beneficium ſentit ſed vſura per omnes facultates decurrit: a totũ ↄuertit in debitum Vxoꝛ vbi cõiugium (¶De Chriſtiano ¶ Capitulum celxvi guſtinꝰ de vita xpᷣiana. Ille vere xpᷣianus eſt qui ia qui alienum doloꝛem tanq́; ꝓprium ſentit. cuiꝰ? menſam nullus pauper ignoat:qui hominib ingloius ha betur vt coꝛam deo a angelis gloꝛi etur: qui terrena cotem⸗ nit vt poſſit habere celeſtia · qui opprimi pauperem ſe pre/ ſente non patitur qui miſeris ſubuenit. qui ad fletum fieti⸗ bus ꝓuocatur alienis: qd bene faciebat paulus qui dixit·. Quis infirmatur & ego non infirmo? ¶ Auguſtinus ibidẽ CQpriſtiani nomen ille fruſtra ſoꝛtitur:qui chriſtũ minime imitatur:quid emm tibi prodeſt vocari quod non esG& no men vſurpare alienum:ſed ſi chriſtianũ te eſſe delectat: que xpianitatis ſunt gere & merito tibi nomen xp̃iani aſſume ¶ Gregoꝛius. Non queritur in xpiano inicium ſeò finis ¶ Criſoſtomus in omelia. O xpᷣiane delicatuis es miles.ſi pii tas te poſſe ſine pugna vin cereſine certamine triumphare fotiter dimica atrociter in bello concerta ¶ Cyprianꝰ. Cri/ ſtianus nemo recte dẽ: niſi xpᷣo moꝛibus coequetur ¶ Ma/ ximus in ſermone. Tota vita xp̃iani hominis:ſi hm euange lium viuat:crux eſt atq; matirium· ¶ De xpᷣo Auitoꝛitates ¶ CQCapitulum.cclxvij - Vguſtinus. Eſuriuit chriſtus qui omnes paſcit; ſitiuit per quem cauſatur omnis potus: & qui ſpi/ ritualiter panis eſt eſurientiumfonſq; ficientium- b itinere terreſtri fatigatus eſt:qui ſe ipſim nobis viam ĩ celum fecit. velut obmutuit & obſorduit coram conuician/ tibus per quem muitus locutus eſt & ſurdus audiuit vin/ ctus eſt:qui de infirmitatum vinculis nos ſoluit flagellatꝰ eſt qui omni flagella doloꝛum de ho mintim coꝛpoꝛibus ex⸗ pulit· crucifixus eſtqui eruciatias noſtros finiuit:moꝛtuus eft.qui moꝛtuos ſuſcitauitſj & reſurrexit nunq; moꝛiturus ne ab illo quiſq́; ſic decederet moꝛtem contemnere q̃ſt nun/ qᷓ; futurꝰ ¶ Ambroſiꝰ.Amłuulare vis ego ſum via · falli nõ vis ego ſum veritas moꝛi nõ vis. ego ſuʒ vita ¶ Auguſtinꝰ ra eſt & quodcũq; ſosti accedit vſura eſt.q& velis omnibo miſericoꝛdiam facit qui nulla mouet᷑ imiu/ ſuſtinenda precepit¶ Auguſtinꝰ ſuꝑ iohãnem. Attulit xp̃s ſi indiges auxilio virtus eſtſi moꝛtem times vita eſt ſi tene⸗ bras fugas lux eſt ſi celum deſideras via eſt: ſi cibuʒ queris tio eſt ſine qua nemo videbit faciem dei·xps redemptio id ẽ moꝛte vita ab erroꝛe a pe ccato gratia liberauit. Idem in epi/ hieſu lucet predicatum. paſtit precogitatum:lenit & vngit ſuper cañ. Nihil ita ſicut hoc nomẽ hieſus ire in eptiã cohi de vera religione. anta vita xp̃i in terris pꝑ homĩem quem geſſit· diſciplina mo fuit omia enim bonũ mundi xps con tempſit:que ↄtemnendo docuita omia mala ſuſtinuit: que verita te vt doctoꝛ manſu etudinẽ vt liberatoæ iuſtięiam vt cognitos ¶ Ambroſius ſuꝓꝑ lucã. Xps omibus omia factꝰ? eſt pauper pauperibodiues diuitibus:flens flentiboeſuriẽs eſurientibo· ſiciens ſicientilp: ꝓfluus abundantiborin carcere cũ paupere eſt: cũ maria flet:cum apo ſtolis epulatur:cũ ſa/ maritana ſitit. in deſerto eſurit vt cibus primi hominis quẽ preuaricatione guſtauerat ieiunio dominus ſolueretur¶ Ambroſius. Nemo tibi chriſtũ poteſt auferre:niſi te illi au feras ¶ Ambroſius in ſer mone. Omnia habemus in xpO · G omia in nobis xp̃s: ſi vilnere cur ari deſideras medicus eſt ſi febribus eſtuaſ fons eſt:ſi grauaris iniquitate iuſticia eſt alimentum eſt ¶Hieronimus ad paulam. Xps ſanctifica! redemptoꝛ e precium xps omnia vt qui omnia gpter xpm dimiſerit vnũ inueniat ꝓ omnibus & poſſit iibete clamare. pars mea dñs ¶ Gregoꝛius in omelia. Revemptoe noſter ho mo naſcendo. vitulus moꝛiendo leo teſurgendo & ad celos aſcendendo aquila factus eſt ¶ Bernhardus. Mos chriſti a ſtola. Aliud ſequi hieſunnaliud tenere:& aliud manducare „ ſequi ſalubte ↄfilium.tenere & amplecti ſolenne gaudium manducare vita beata ¶ Bexrhardus ſuꝑ can. Gemina dul / cedo ſu auitatis exuberat in pectoꝛe dñ hieſulonganimitas in expecétando·66ο fackirasin donando. Romen hieſu e carũ m vile · vile ſed ſalubre ſi vile nõ eſſet mihi non effunderei· ſi ſalubre non eſſet:me non lucraretur. Hieſus mel in oeme los in aure iubilus in coꝛde ¶ Bernhardꝰ ſuper can. Nomen inuocatum: qui ita exercitatus reparat ſenſus. virtutes robo rat: vegetat bonos moes: caſtas fouet affectiones ¶ Bern. bet ſuꝑbie tumoem ſedatliuoꝛis vulnus ſanatluxurie flu/ xum reſtringit- libidinis flamam extinguit ſitim auaricie tẽ perat. ac totius dedecòis pruriginem fugat ¶ Bernhbardus ſuper can. Habemus chriſtum hieſum ex patre naſcentem- in patre cubantem-cum patre ſedentem ſub patre pendentẽ a patre ambulantẽ:pro patre ſtantem. ſine patre moꝛientez ¶ Bernhardꝰ in ſermone. Sub chriſti ſcapulis qtuo: nobiſ 5 M W M . ””ỹẽM ; * ““ S ”M H ð “l . =ðð —— — nsqe etutſ. e u 0.6 ſusect heinelt tis pwoide ter ym Lamare⸗ 1d cdos cheiſki mmepi ucate W animiuss uchai fundeer n eme Nomen 8 ngtt es cb IBen; ticobi * aricei hardus ſcentenn enwn . ſobi beneficia conferuntur ſub his enim abſcondimir. ſub Pis ab incurſu accipitrũ & miluoꝛum protegimur ſub his vm braculum ſalubre refrigerat: & nimium ſolis feruoꝛem re⸗ pel it ſub his quoc; alimur fo uemurſI Damaſce Nomẽ enim chriſti exprimit vnitatem perſone in duabus naturis⸗ exprimit etiam dignitaem regiam ſacerdotalem e gratie pꝓlenituidinem propter vn ctiomis prerogatiiamQ¶ Qaſſiodo rus. Sicut ligat dyabolus qui peccata cõnectit ita ſoluit cri ſtus qiui debita dimittit ¶ Hylarius. Quid iugo Cpriſti ſuauius. quid onere leuius probabile; fieri ſcelere abſtine⸗ re bonum velle amare omnes: odiſſe malum: eterr na conſeqꝗᷣ. preſentibo nõ capi nolle inferre alteri q ſibipſi perpetit ſit moleſtum. Fi inito libro ſit laus è gloꝛia chriſte Amen Tiber lumen anime diẽtus feli citer pliit. Ori cpoſt diutinam occultationem diuina cooperãte gratiamö ſine magnis laboribo ad lautez omni⸗ tentis dei: totiuſq; triumphãtis eccleſie hono / rem ee decoꝛem: atq; in maioꝛem frudtũ ipſiis mi litantis eccleſie pioꝛum filioꝛim: ſimulqʒ vtilita⸗ lucem eſt tem: ſtagneis car acteribus: primum in pro duckes. Annoqʒ a natinitate dñi Milleſino ee ſeptuageſ. imoſeptimo. VIti⸗ ma die ie decembrisſumma cũ diligetia⸗ Oplettn⸗ rr 32 dd, 3 4 2 AA- F. 7 S. Se, 9 Nv Menacſ 2ec0 S, C. AA més oO, = R an acter p gon r- . õ . . . 4 7 1 4 * 6* „ . , 5 . . — Aceidioſi a cadiicis rebus inſiſtentes in lapides vertuntur L obſtinationis XQa ie Accidioſi fundum ſui coꝛdis habent infectum lutuoſum coꝛruptum lix.D poſt principium m cidioſi a ſegnes ſubito eternaliter corumpun? Ibᷣ in fine ccidioſa tedduntur᷑ coꝛpora obſtinata ad quecuinq; bona u⸗ agenda vij. N a Accidioſos penetrant ſuggeſtiones maligne xinj. H Accidioſos cito capiſit demoes. ſ nõ celeres ĩ bono Ib. CG ĩ fi. Accidioſiozes efficiunt᷑ poſtponentes moꝛtis memoiã Ib. I ccinctio xv·per totum ccinétio mentis quatuoꝛ efficit effeus lbidem ccingitur homo ſpiritualiter propter duas cauſas I. B ciui deſtruuintur ſiſtunt vij. N b circa medium diierſitas vI circa finem duſitates dulces ſũt ſctis a ꝓfectis ſß amare mũdãisxlij I duerſa ſuſtinentes fecundioꝛes efficiuntur in fructu oper? virtuoſi I⸗Mcirca finem Adoleſcentia xvi per totum Addleſcentiâ habet in ſe plura pericula Ibidem B circa finẽ doleſcentia debet in mundicia decentia a caſtitate iugiter ſerugri xvi. D circa finem doleſcentia delicata & carnalis non inflammatur ardore caritatis diuine Ibidem in fine doleſcentia eſt latio cuiuſdam vani mundani luminis liper terram coꝛdis noſtri xvj: R Adoleſcentie cuſtodia eſt adhibenda propter morum con⸗ ſuetudinem xvji. Q — S= N— -—— — — △ doleſcentie opera ſunt diſcoꝛdia ad celeſte edificium con⸗ ruendum Ibidem E 5 Adoleſcentie deuota coꝛda gratia celeſtis citius penetrat ; . inueterate malicie xxvj G Adoleſcenti nunẽᷓy apparet celeſtis pulcritudo: niſi dilexerit mundiciam xrvj- E in fine duentus Chriſti in coꝛda noſtra j.O duentus filu dei in mentem humanam n. Aduentus Ohriſti in mentem ij A duentus ſeu oꝛtus Chriſti qᷓdruplex & eius effect? nj. T drientus hriſti in mentem omnem ſtrepitum mũdane eticie facit euaneſcere.xxi. B Item fecunditatem vite perpe/ „ tue efficit: gratiam gignit protegit æ Ibidem Qcirca finez Itẽ multos ducit in oꝛões deuotionis eterne Ib. G pꝰ mediũ duentus Chriſti in coꝛ noſtrum fit ad motum deuotiõis deſiderij noſtri xxj. E circa finem * BR Balance Q Focus N 10 -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“ Copyright 4/71999 VXVMaster GmbH WwwW.XyVaster. com